Batman Başlıyor (İngilizce özgün adıyla Batman Begins), kurgusal DC Comics karakteri Batman çizgi romanlarından uyarlanan, yönetmenliğini Christopher Nolan'ın yaptığı, Christian Bale'in Batman'i canlandırdığı, Liam Neeson, Michael Caine, Cillian Murphy, Katie Holmes, Tom Wilkinson, Ken Watanabe, Rutger Hauer ve Morgan Freeman'ın da yan rollerde yer aldığı 2005 tarihli ABD yapımı süper kahraman filmidir. Yeni çekilen serinin ilk filminde, Bruce Wayne'nin yarasa korkusu, ailesinin ölümü ve Batman'e dönüşümü anlatılmıştır. Filmin hikâyesi, klasik Batman: The Man Who Falls, Batman: Year One ve Batman: The Long Halloween çizgi romanlarından esinlenilmiştir. 1997'de gösterime giren Batman & Robin filminden sonra birçok devam filmi projesi gündeme gelmiştir. Film için çalışmalara 2003'te başlayan Christopher Nolan ve David S. Goyer, temelinde insanlık ve realizmin olduğu, daha karanlık ve gerçekçi bir hikâyeyi hedeflemiştir. Amaç, izleyicinin Batman ve Bruce Wayne'i önemsemesiydi. Chicago ve İngiltere'de çekilen filmde bilgisayar desteğinden çok az düzeyde yararlanılmıştır. Batmobile ve Yarasa kostümü film için yeniden yaratılmıştır.

Film finansal ve eleştirel açıdan başarılı oldu. Yapım, 15 Temmuz 2008'de ABD ve Kanada'da 3,858 sinema salonunda gösterime girdi. Film, açılış haftasında 48 milyon Amerikan doları kazandı. Film gösterimden çıktığında yaklaşık 370 milyon ABD doları elde etmiştir. Film hakkında Rotten Tomatoes sitesinde yapılan yorumların %84'lük kısmı olumlu yöndeydi. Eleştirmenler, Batman Başlıyor 'un kendisinden önce çekilen Batman filmlerinden daha karanlık olduğu görüşünde birleşti. Filmin devamı Kara Şövalye 2008'in Temmuz'unda gösterime girerken Nolan ve Bale bu filmdeki yerlerine geri döndü. Film, karakterin Hollywood'taki popülerliğini geri getirdi. Yapım, sinema salonlarındaki gösterimi ve DVD satışlarından toplamda 496,853,783 Amerikan doları kazandı.

Özet
Filmin ilk sahnesinde genç Bruce Wayne ve Rachel Dawes'in Wayne Malikanesi'nin dışında koştukları görülür. Bruce, Rachel'ın elinde ne olduğunu merak eder ve ondan ne olduğunu göstermesi için rica eder. Rachel avucunu açar ve Bruce onun elindeki taşı alıp kaçmaya başlar. Ardından bir yere saklanıp, Rachel'ın onu aramasını izler. Bruce saklandığı yerden bir mağaraya düşer ve Rachel malikaneye yadım istemeye gider. Thomas Wayne oğlunu oradan kurtarır ve malikaneye götürür. Onunla ilgilendikten sonra yatağına yatırır ve oğluna, eşi Martha'ya aldığı kolyeyi gösterir. Bruce ve ailesi, oyuncuların yarasa olarak giyindikleri gösteriye gider. Yarasalardan rahatsız olan Bruce, babasına dışarı çıkmak istediğini söyler. Wayne ailesi gösteriyi terkedip dışarı çıkarlar. Onlar yürürken Joe Chill adlı hırsız onları soymaya kalkar. Hill tabancasını çekip, cüzdanları ve mücevherleri ister. Martha Wayne'in kolyesini almaya çalışan Chill panik yapar. Thomas Wayne, Martha'nın önüne atlar ve Chill panikle önce Thomas'ı sonra Martha'yı vurur ve kaçar. Thomas, Bruce'a korkmamasını söyler. Ardından polisler gelir. Thomas ve Martha Wayne'nin cenazesinden sonra William Earle, Bruce'a şirketin emin ellerde olduğunu söyler.

Bruce birkaç yıl sonra, Princeton Üniversitesi'nden Gotham şehrine döner. Wayneleri öldürdüğü için hapse giren Joe Chill'in, Carmine Falcone'nin hakkında ifade verip, yardım etmesi için salıverilme duruşması yapılacaktır. Duruşmada yargıç, Chill'e, Bruce Wayne'in de salonda olduğunu söyler. Duruşmayı terkeden Bruce, salonun çıkışında Joe Chill'i öldürüp intikam almak için elinde bir tabanca ile bekler. Chill dışarı çıkınca onu vuran Bruce değil, Falcone'nin adamlarından biri olur. Rachel Dawes, Bruce'u dışarı çıkartır. Rachel, adalet sisteminin kokuşmuş olduğunu söyleyen Bruce'a Gotham'ın kirlenmiş sokaklarını gezdirir ve ailesini öldürenin Falcone olmasa da, onların uğruna savaştığı şeyi öldürdüğünü söyler. Bruce, arabada niyetinin Chill'i öldürmek olduğunu söyler. Bu duruma çok içerleyen Rachel ona tokat atar ve ailesinin bu durumdan utanç duyacağını söyler. Bruce arabadan iner ve Falcone'nin yanına gider. Falcone'ye ondan korkmadığını söyleyen Bruce, hakimlerin ve polislerin onun emrinde olduğunu görür. Falcone'nin adamları Bruce'u dışarı atar. Sokaklarda yaşayan fakir bir adamın yanına giden Bruce, cebindeki parayı ve paltosunu ona verir. Ardından bir gemiye binip dünyayı gezmeye başlar. Hırsızların psikolojisini ve dövüşmeyi öğrenen Bruce, Bhutan topraklarında hapse düşer. Sabah yemeğinde altı adam ile dövüşen Bruce, hücresine götürülür. Orada Henri Ducard ile tanışır. Ducard, Bruce'a hapisten kurtulduğunda, intikamcı bir grup olan Gölgeler Birliği'ne katılması için davet eder ve mavi bir çiçek verir. Bruce hapisten çıktığında, Gölgeler Birliği'nin yerine gider. Burada birliğin lideri olan Ra's Al Ghul ile tanışır. Henri Ducard, Bruce'a eğitim verir ve bir dövüş türü olan ninjutsuyu öğrenir. En sonunda ondan, komşusunun toprağına göz diken bir hırsızı öldürmesi istenir. Bruce, hırsızı öldürmek yerine orayı yakar. Kaçmaya çalışırken Ra's Al Ghul ile dövüşür. Ghul'u yenen Bruce, uçurumdan aşağıya düşmek üzere olan Henri Ducard'ı kurtarır ve bir köylünün evine götürür.

Bruce olayın ardından Gotham'a geri döner. Carmine Falcone, şehirdeki gücünü daha da arttırmıştır. Arkham Akılhastanesi'nin psikaytrlarından Jonathan Crane, yargılanan suçluları delirtmektedir. Bölge savcısının asistanı Rachel Dawes ve polis memuru James Gordon da suça karşı mücadele verenler arasındadır. Wayne Şirketi'ni yöneten William Earle, şirketi halka açmıştır. Gotham'ı bulunduğu bataklıktan kurtarmak isteyen Bruce Wayne, suç ile mücadele edebilmek için bir imge arayan Bruce, küçüklüğünde korktuğu yarasalardan ilham alarak Batman olur. Gerekli teçhizatları, Wayne Şirketi'nin mühendisi Lucius Fox'tan temin eder. Malikanenin altında bulunan yere, Yarasa Mağarasını inşa eder ve şirkete ait olan arabayı Batmobile haline getirir. Bir gün, Bölge Savcısı öldürülür ve Wayne Şirketi'ne ait olan Su Buharlaştırıcı çalınır. Jonathan Crane'nin çevirdiği işte ona yardım eden Falcone, pay istedğini söyler. Crane diğer hastalarına yaptığı gibi Falcone'yi delirtir. Crane'nin görüştüğü her suçlunun delirmesinden rahatsız olan Rachel, ona kendi getirdiği bir doktorun da hastaları muayene edeceğini söyler. Crane bu durum karşısında Rachel'ı da delirtmeye çalışır. Fakat Batman olay yerine gelir ve Rachel'ı oradan alır. Panzehiri vermek için onu araca bindirip malikaneye götürmeye çalışan Batman'in peşinden polisler de gelir. Batman, polislerden kurtulup Rachel'ı malikaneye getirir.

Malikanesinde şehrin elit insanlarını toplayarak parti düzenleyen Bruce Wayne, Ra's Al Ghul ile tanışır. Onun öldüğünü söyleyen Bruce, Ghul'un aslında Henri Ducard olduğunu öğrenir. Ghul'un amacı, Su Buharlaştırıcısını kullanarak Crane'nin ilacını şehrin suyuna karıştırıp, Gotham'ı yok etmektir. Bruce, hiç de kibar olmayan bir tavırla konuklarını malikaneden kovar. Ardından Ra's Al Ghul'un adamları malikaneyi ateşe verir. Onları durdurmak isteyen Bruce'nin tepesine tahta düşer. Alfred, Ghul'un adamlarından birinin kafasına vurur ve bayıltır. Bruce'un yanına gidip ona yardım eder. Batman kostümlerini giyen Bruce, Ghul'un planını bozmak için harekete geçer. Batman, arabasını Gordon'a bırakıp Ghul'un yanına gider. Suçlular tarafından öldürülmek üzere olan Rachel ve onun himayesindeki küçük çocuğu kurtarır. Rachel'ın yanından uzaklaşırken gerçek kimliğine dair ipucu verir. Batman, Ghul'un bulunduğu metroya binip, planını engellemek için dövüşmeye başlar. Ghul, Batman'e planın gerçekleşmesini önleyemeyeceğini söyler. Batman'de ona engellemeye çalışmaktan bahsetmediğini söyler. Batmobile'in içindeki Gordon, metronun yol aldığı raylara ateş eder. Batman de, Ghul'a onu öldürmeyeceğini, ama yardımda etmeyeceğini söyler ve oradan uzaklaşır. Metronun içinde kalan Ghul ölür.

Bir halk kahramanı olan Batman, gazetelere çıkar. Lucius Fox, Wayne Şirketi'nin yeni CEO'su olur. Bruce, şirketi bazı paravan vakıflar kullanarak satın alır. Batman, Yarasa Sinyali'ni çalıştıran Gordon'un yanına gelir. Gordon şehri suçtan temizlemenin zor olacağını söyler ve son dönemlerde ortaya çıkan bir suçludan bahsederek Batman'e, onun ortalıkta bıraktığı Joker kartlarını verir. Batman icabına bakacağını söyleyip gecenin karanlığında kaybolur.

Oyuncular

Christian Bale
Christian Bale, Bruce Wayne / Batman rolüyle: Sekiz yaşındayken, anne ve babasının bir soyguncu tarafından öldürülmesine tanık olan milyoner iş adamı. Yıllarca dünyayı dolaşarak adaletsizlik ile mücadele edebilmenin yolunu arar ve Gotham'a döner. Bruce geceleri, Gotham'ı koruyan Batman'e dönüşür. Filmin oyuncu kadrosuna 11 Eylül 2003 tarihinde katılan Bale'in, Darren Aronofsky'nin çekmeyi planladığı filmde de Batman'i oynaması isteniyordu. Nolan ayrıca rol için Billy Crudup, Jake Gyllenhaal, Hugh Dancy, Joshua Jackson, Eion Bailey ve Cillian Murphy gibi isimleri de düşündü. Bale, önceki filmlerin Batman yerine kötü adamlara odaklandığını fark etti. Ona göre en iyi Batman portresi çizgi romanlardaki karakterdi.

Bale'in yönetmeni Nolan "Bizim tam olarak aradığımız şey karanlığın ve ışığın dengesiydi" dedi. David S. Goyer, bazı aktörlerin Batman'i büyük oynadığını söylerken, Bale'in karakteri radikal bir şekilde canlandırdığını belirtti. Bale'in düzenli olarak ısıtılan ve hoşlanmadığı kostümü, O'nun gerekli olan aykırı mod haline girmesine yardımcı oluyordu. Bale "Batman kızgınlık, korku, aykırılık demektir ve o kostümün içinde kostüm giymiş sıradan bir adam yerine başka bir yaratığa, bir canavara dönüşmesi gereklidir" dedi.

Bale, Makinist filmindeki rolünden dolayı çok zayıflamıştı, bu yüzden 100 pound (45 kg) ağırlık çalıştı ve kendisine yardımcı olması için bir eğitmen kiraladı. Bale, hız ve stratejiye güvenen Batman'e büyük bir fiziğin yakışmayacağını düşündü. Bu nedenle filmin çekimleri başlayıncaya kadar fazla kilolarını kaybetti. Sekiz yaşındaki Bruce Wayne'in portresi Gus Lewis tarafından canlandırıldı.

Michael Caine
Michael Caine, Alfred Pennyworth rolüyle:
Bruce Wayne'in ailesinin ölümünden sonra da hizmetine devam eden güvenilir uşak. Bruce Wayne'in en yakın sırdaşıdır. Nolan, Caine'in karakterini Wayne'i büyüten kişi olarak canlandırmasını istedi. Daha önceki filmlerde Alfred'in Wayne ailesine sürekli olarak hizmet ettiği belirtilmesine rağmen Caine karakterin geçmişini değiştirdi. Alfred, Wayne ailesinin uşağı olmadan önce Özel Hava Servisi'nde çalışıyordu. Yaralandıktan sonra Alfred, Thomas Wayne tarafından davet edildi ve bundan sonra Wayne ailesine hizmet emeye başladı.. Rol için Anthony Hopkins'in adı da gündeme gelmişti.

Liam Neeson
Liam Neeson, Henri Ducard rolüyle:
Gerçek kimliği Ra's Al Ghul'u gizleyen Ducard, Bruce Wayne'e dövüş sanatı Ninjitsuyu öğretir. Ghul'un en önemli Batman düşmanlarından biri olduğunu düşünen ve onu Usame bin Ladin ile karşılaştıran senarist David S. Goyer "O bütün diğer Batman düşmanlarının olduğu gibi deli değil. Amacı intikam değil; aslında dünyayı düzeltmek istiyor. Sadece bunu çok acımasız bir yönetem ile yapıyor" dedi. Genellikle daha yol gösterici karakterleri canlandıran Neeson'un filmdeki gerçek kimliği, izleyicileri şaşırtmak için saklandı. Ra's Al Ghul, Arapça'da "Şeytanın Başı" anlamındadır. Viggo Mortensen ve Daniel Day-Lewis'in adları bir süre rol ile anıldı.

Katie Holmes
Katie Holmes, Rachel Dawes rolüyle:
Bruce'un çocukluk arkadaşı Rachel, bölge savcısının asistanı olarak, Gotham'da suç ile mücadele verir. Holmes'te "muazzam bir sıcaklık ve derin bir duygusallık bulan Nolan "filmin içerisinde onun yalnızca olgunluk yılları var ve o Bruce'a ahlakın zorunlu bir fikir olduğunu öğretiyor" dedi.

Gary Oldman
Gary Oldman, James Gordon rolüyle:
Gotham şehrindeki dürüst polislerden biri. Bruce Wayne'nin ailesinin öldüğü gece memurdur. Genç Bruce ve Batman arasındaki bir bağdır. Aslında Nolan, Oldman'ı filmdeki kötü karakterlerden birini canlandırması için istiyordu,, ama Chris Cooper kendisine Gordon karakterini canlandırması için gelen teklifi reddedince rol Oldman'ın oldu. Oldman "Ben filmin temasının aile değerlerinin olduğunu düşünüyorum. Oldman'ın sahneleri genellikle Britanya'da çekildi. Goyer, Oldman'ın David Mazzucchelli'nin Batman: Year One'daki asık suratlı James Gordon'a benzediğini belirtti. Kurt Russell ve Dennis Quaid'ın da Gordon'u canlandırmaları gündeme gelmişti.

Cillian Murphy
Cillian Murphy, Dr. Jonathan Crane / Korkuluk rolüyle: Arkham Akılhastanesi'nde çalışan ve korku toksinleri geliştiren psikoparmakolojist. Deneklerini korkutmak için korkuluk maskesi takar. Nolan, Korkuluk rolünü vermeden öne Murhpy'yi Batman rolü için de düşündü. Murphy, Korkuluk'u canlandırırken pek çok çizgi roman okudu ve karakteri yaratırken Nolan ile görüştü. Murphy "Ben, çok heybetli bir fiziği olmadığı için Worzel Gummidge'e bakmaktan kaçınırdım. Ne yaptığına aklı ile karar verirdi" dedi. Ewan McGregor ve Marilyn Manson'ın da adı rol için geçmişti.

Morgan Freeman
Morgan Freeman, Lucius Fox rolüyle: Wayne şirketinde üst mevkilerde çalışırken, Uygulamalı Bilimler Bölüme düşürülen, biyokimya ve mekanik mühendisi. Bruce Wayne'e donanım ve ekipman sağlayan Fox, onun tarafından şirketin CEO'luğuna terfi ettirilir. Freeman rol için Goyer'in ilk ve tek tercihiydi.

Diğer
Tom Wilkinson, Gotham'ın yeraltı dünyasını yöneten suç patronu Carmine Falcone olarak, Rutger Hauer, Bruce Wayne'in ortalıktan yokoluşunun ardında Wayne Şirketini halka açan CEO William Earle olarak, Ken Watanabe sahte Ra's Al Ghul olarak, Mark Boone Junior, James Gordon'un kirlenmiş partneri Detektif Arnold Flass olarak, Colin McFarlane Polis Komiseri Gillian B. Loeb olarak, Linus Roache ve Sara Stewart, Bruce Wayne'in baba ve annesi olarak, Richar Blake, Joe Chill olarak, Rade Šerbedžija da Waynelerin öldürerek, Bruce'un Batman'e dönüşümünün ilk basamağı olan katil olarak filmin oyuncu kadrosunda yer aldı.

Yapım

Darren Aronofsky ve David Fincher'ın isimleri uzun süre yeni Batman filmi projesiyle birlikte anıldı. 2003 yılının Ocak ayında Christopher Nolan, Warner Bros. ile adı belli olmayan yeni Batman filmini çekmesi için anlaştı ve iki ay sonra David S. Goyer ile senaryo çalışmalarına başladı. Filmin adı için ilk önce "Batman: Year One", "Batman 5", "Batman: The Frightening", "Batman Intimidation" ve "Intimidation Game" isimleri gündeme gelmişti. Nolan, Bruce Wayne'in Batman'e dönüşümünün nedenlerini ortaya çıkartmak ve karakteri kaynağına götürmek istediğini belirtti. Nolan filmin kaynağının insanlık ve realizm olacağını söyledi. Yönetmen "Batman'in olduğu dünyanın daha gerçekçi olacak ve çağdaş bir kahraman figürünün ortaya çıkışı anlatılacak" dedi. Goyer filmin amacının izleyiciye Bruce Wayne ve Batman'i önemsetmesi olacağını açıkladı. Nolan tarzın dramaya yakın olacağını ve Richard Donner'ın 1978 tarihli filmi Superman 'ın film için karakteri yansıtmakta ilham kaynağı olacağını söyledi. Nolan ayrıca "Batman'in her zaman için en büyüleyici yönü oldukça olumsuz duyguların etkisiyle hareket ediyor olması. Batman bir insan ve kusurları var. Ama o bu çok güçlü ve yıkıcı duygularından çok olumlu bir şey yaratmış biri. Benim için, Batman'i günümüz dünyasına olağanüstü uygun bir kişilik yapan şey bu" dedi. Batman Başlıyor 'un epik hikâyesinin güvenirliğini yansıtmak için yardımcı rollerde birçok yıldız oyuncunun olacağını açıkladı.

Nolan'ın kişisel ilham kaynağı, Bruce Wayne'in dünya yolculuğunun anlatıldığı Batman: The Man Who Falls adlı çizgi romandı. Romanda yer alan, genç Bruce Wayne'in kuyuya düşme sahnesi filme de adapte edildi. Batman: Long Halloween romanının yazarı Jeph Loeb ve çizeri Tim Sale, romandaki "ciddi ve ağırbaşlı" Carmine Falcone karakterini senaryoya aktarmaya açlışan David S. Goyer'e yardımcı oldu. Senarist ilk önce filme Harvey Dent'i de dahil etmeyi düşündü, ancak Rachel Dawes varlığı bu fikri olumsuz yönde etkiledi. Karakter, Batman Başlıyor 'un devamı olan 2008 tarihli Kara Şövalye filminde Aaron Eckhart tarafından canlandırıldı. Long Halloween'ın devamı olan Batman: Dark Victory 'de filme etki etti. Ayrıca Long Halloween 'deki James Gordon da buradaki karaktere etki etti. Yazarlar ayrıca Frank Miller'ın Batman: Year One çizgi romanındaki Gotham'ın suça teslim olduğu ve Gordon ile Batman'in de buna engel olmaya çalıştığı öykü iskeletinden de yardım aldı.

Bruce'un ailesi öldürülmeden önce seyrettiği filmin Zorro olduğu çizgi romanlardaki ortak fikirlerden biriydi. Nolan bu fikirden vazgeçtiğini açıklayıp, bunu filmle bir bütün olarak yarasalar ile değiştirdi. Bu şekilde yarasaları vurgulayan Nolan, karakterin kostümünün şeklini de açıkladı.

Nolan önceki bütün filmlerinde olduğu gibi, görüşünü sınırlı tutacağı için ikinci üniteyi reddetti. Filmin çekimleri Bell & Howell Eyemo, PanArri 435, C- and E-Series Lenses, Panavision Panaflex Millennium XL, C- ve E-Series Lenses, Panavision Panaflex Platinum, C- ve E-Series Lenses kameraları ile yapıldı. Film 35 mm formatında çekildi. Çekimler, İzlanda'da bulunan Vatnajokull'daki buzullarda başladı (Bhutan çekimleri). Ekip, Ra's Al Ghul için bir köy ve giriş kapısı inşa etmenin yanı sıra alana uzunca bir yol açtı. Hava problemleri, saatte 75 mil hızla gelen rüzgarlar, yağmur ve karın eksikliğiydi. Wally Pfister bir çekimde vinç ile çekim yapmak zorunda kaldı.

Superman ve 1970'li ve 80'li yılların gişe filmlerinde ilham arayan Nolan, çoğu çekimi İngiltere'de, çoğunlukla da Shepperton Stüdyoları'nda yaptı. Yarasa Mağarası için 250 fit (76 metre) uzunlukta, 120 fit (37 metre) genişlikte ve 40 fit (12 metre) yükseklikte set inşa edildi. Yapım tasarımcısı Nathan Crowley, bir çağlayan yaratmak için 12,000 galon su ile 12 pompa yerleştirdi ve gerçek bir mağara görüntüsü yaratmak için kayalar inşa etti. Ocak 2004'te, Warner Bros. şirketi filmin Nisan ayında gerçekleştirilecek çekimleri için Cardington, Bedfordshire'daki hava aracı hangarı kiraladı. Burada Narrows çekimleri yapıldı.

Wayne Malikanesi için yirmi farklı seçenek içinden, Nolan ve Crowley'nin beyaz zeminin çok beğendiği ve Wayne'nin ailesinin anısını yaşatabileceklerini düşündükleri Mentmore Kuleleri seçildi. İngiltere'nin başkenti Londra'nın kuzeybatısında bulunan Mill tepesinde bulunan National Institute for Medical Research'ın bir bölümünü Arkham Akılhastanesi olarak kullanmak için inşa edildi. St. Pancras Tren İstasyonu ve Abbey Mills İstasyonu, Arkham'ın iç tarafları olarak kullanıldı. Mahkeme salonu içinse Londra Üniversite Koleji kullanıldı. Batmobile takip sahnesinin de dahil olduğu bazı sahneler, Chicago'daki Lower Wacker Drive ve 35 East Wacker'da çekildi. Yetkililer, Franklin Köprüsü Sokağı'ndaki Narrows çekimeri için dar geçitleri kapatmayı kâbul etti. Bu yüzden hiçbir kanlı sanhe filme çekilmedi. Batman'i oynarken sesini değiştirmek zoruda kalan Christian Bale, bu yüzden filmin çekimlerinde üç defa sesini kaybetti. Film, Nolan'ın 2.35: 1 oranında çektiği ilk film oldu.

Tasarım

Christopher Nolan, 1982 tarihli kült bilimkurgu filmi Blade Runner 'ı, Batman Başlıyor 'un ilham kaynağı olarak kullandı. Filmin temasını gerçeklik olarak açıklayan Nolan, tasarımların buna uymasını istedi. Senarist David S. Goyer "Bu felsefeyi hikâyenin her yönüne uyguladık, en küçük ayrıtılara bile. 'Yarasaların kulakları neden bu kadar uzundur? Batmobil'in görünümü neden böyle?' gibi sorular sorduk ve Bruce Wayne'in yaptığı her şey ve filmde kullandığı her aygıt için mantıklı bir açıklama sunduk" dedi. Nolan "Sınırlara sahipmiş gibi görünmeyen, güvenilir ve keşfetmeye açık" olarak tanımladığı filmin evreninden, Batman Başlıyor 'un dünyasını yaratırken ilham aldı. Nolan ve Crowley, Gotham şehrini yaratırken birlikte çalıştı. Crowley, Nolan'ın garajını dolduran büyüklükte bir şehir maketi yaptı. Nolan ve Crowley, modern alanları ve mimariyi yansıtabilmesi için büyük bir maket hazırladı. New York, Chicago ve Tokyo şehirlerinden öğeler kullanıldı. Narrows'un varoşları, Hong Kong'un Kowloon Walled kentinden esinlenilerek hazırlandı.

Yönetmen Christopher Nolan, Batmobile'in Frank Miller'ın The Dark Knight Returns eserindeki tank gibi olmasını istedi. Batman Başlıyor 'un yapım tasarımcılarından Nathan Crowley, the Tumbler için tasarlama sürecine oyuncak modeller ile başladı. Crowley, Tumbler'ın jet moturu için P-38 Lightning modelinin kanatlarından ilham aldı. Dört ay içinde, Tumbler'ın 12'de 1 ölçeğinde altı model hazırlandı. Ölçek kararlaştırılırken, Crowley mühendisler Chris Culvert ve Annie Smith'in de aralarında olduğu ekipten otuz kişi, iki ay içinde bir Styrofoam'ın dışından büyük büyük bir parça keserek, Tumbler'ın kopyasını yaptı. İlk atlama testinde, The Tumbler'ın önü çöktü ve tamamen yeniden inşâ edilmek zorunda kaldı. The Tumbler'ın temel şekli, 5.7-liter Chevy V8 motoru, Hoosier tarafından üretilen ön lastikler, Interco. şirketinden 4X4 çamurluklar ve Baja yarış kamyonlarının süspansiyon sistemi ile yeniden tasarlandı. Dokuz ayda tamamlanan tasarım ve geliştirme süresinde birkaç milyon dolar harcandı.

Tasarım işlemi bitince, dört sokak yarış arabası büyüklüğünde ve 65 karbon fiber panele sahip olan araç, toplamda 250,000$'a mal olmuştu. Arabada uzmanlaşmış ayarlar mevcuttu. Profesyonel sürücüler, altı ay sonra Chicago'nun sokaklarında çekilecek film sahneleri için the Tumbler ile pratik yaptı. İçi caddeler için uygun olmayan the Tumbler, stüdyoda hareketsizdi. The Tubler'ın içinin çekimlerinde kokpite kameralar yerleştirildi. Ayrıca diğer versiyon da, asıl Tubler'ın 5'te 1 ölçeği olan minyatür maketiydi. Elektrikli motor ile giden bu minyatür maket, arabanın uçtuğu ve çatıların arasında dolaştığı zaman gösterildi. Yine de asıl Tumbler, çağlayan sekanslarında kullanıldı.

Film ekibi, hareket etmeyi ve dövüşmeyi engellemeyecek, kolayca giyilebilecek bir kostüm tasarladı. Önceki Batman filmlerinde yarasa kostümü, hareket etmeyi zorlaştırıyordu ve kafayı sınırlı bir şekilde döndürmeye izin veriyordu. Kostüm tasarımcısı Lindy Hemming ve ekibi, yarasa kostümünü hazırlamak için, Londra'daki Shepperton Stüdyoları'nda bulunan bir FX dükkânında çalıştı. Yarasa kostümünün temel tasarımına dalgıç kıyafeti uymayınca, krema şekli verilen latex kullanıldı. Christian Bale'in bedeninin ölçüleri alındı ve kostüme biçim verildi. Kil ile yontularak kusurlar kapatıldı ve plastin ile yüzey düzeltildi. Ekip, esnek, hafifi dayanıklı ve siyah karışımı bulacak bir köpük hazırladı. Ancak siyah renk, köpüğün dayanıklılığını bozuyordu.

Nolan, çok büyük grafik romanlardaki gibi uçuran bir pelerin arıyordu. Hemming ve ekibi kendi pelerinlerini elektrostatik naylon paraşüt ile yaratırken, İngiliz Savunma Bakanlığı ile işbirliği yaptı. Baş kısım Nolan, Hmming ve kostüm efekti süpervizörü Graham Churchyard'ın istediği gibi oldu. Londra polisinin gece görüşünü en aza indirmesi işlemde kullanıldı. Filmde, Bruce Wayne'in biyo-kimya bölümünde bulduğu ve aslında askeriye için üretilen fakat pahalı olduğu için vazgeçilen zırh, Batman kostümü olarak kullanılıyordu.

Nolan, Batman Başlıyor 'da CGI kullanmak yerine, çoğunlukla geleneksel yöntemlerden faydalandı. Narrows ve Ra's Al Ghul'un mağbeti için maket modeller kullanıldı. Ama bazı yerlerde yine de CG desteğinden yararlanıldı. Wayne Malikanesi'in dış görüntüsü ve Gotham şehrinin ufuktan görüntüsünü kapsayan örnekler hazırlandı. Tren raylarını sekansında modellerden ve CGI'dan yararlanıldı. Gerçek yarasaların yönetilmesi zor olacağından, tamamen dijital yarasalar kullanıldı. Ölü yarasalar, model hazırlanması için taranıldı. Eğer yarasalar dijital olarak yaratılmasaydı, filmin çekimleri tamamlanamayacaktı.

Müzik

Filmin müzikleri Hans Zimmer ve James Newton Howard tarafından bestelendi. İlk başta Nolan, Zimmer'e teklifte bulundu. Ardından Zimmer, bir problem olmazsa Howard ile işbirliği yapmak istediğini söyledi. İki besteci, Bruce Wayne ve onun altbenliği Batman'in tema müziğinde işbirliği yaptı. Howard ve Zimmer filmin müziklerini Los Angeles'ta bestelemeye başladı. İkisi, Batman Başlıyor 'un setini sık sık ziyaret ederek besteler için ilham aradı.

Zimmer, daha önceki Batman filmleri için yapılan bestelerden kaçınmak istedi, bu yüzden bestenin hazırlanmasında daha çok orkestra ve elektronik müzikten yararlandı. Zimmer, Bruce Wayne'nin babasını hatırladığı flashback sahnelerinde soprano kullandı. İki besteci 2 saat 20 dakika süren filmin müziklerini her yere yayabilmek için işbirliği yaptı. Zimmer, aksiyon sekanslarının müziğini bestelerken, Howard filmin drama sahneleriyle ilgilendi.

Filmin soundtrack albümü, filmin vizyon tarihi ile aynı zamanda, 15 Temmuz 2005 tarihinde piyasaya sürüldü. Albümde Hans Zimmer ve James Newton Howard'ın, Ramin Djawadi ve Mel Wesson'ın katkıları ile düzenlediği, film için hazırlanan parçalar yer aldı.

Parça listesi
 "Vespertilio" – Açılış, kuyudaki yarasalar, ana tema ve Ra's al Ghul'un tapınağına yolculuk sahnesi.
 "Eptesicus" – Bruce'un ailesini hatırlaması ve eğitim sahnesi.
 "Myotis" – Tapınağın yıkılış sahnesi ve Bruce'un Gotham'a döndüğünde ne yapacağına karar verdiği sahne.
 "Barbastella" – Wayne'lerin ölümü ve yetişkin Bruce'un mağaraya girdiğinde yarasaların ortaya çıkış sahnesi.
 "Artibeus" – Batman'in ilk ortaya çıkışı ve hapishanede "Ducard"ın Bruce ile tanışması sahnesi.
 "Tadarida" – Batman'in Rachel'ı Yarasa-Mağarası'na getirdiği, Korkuluk'un Batman'e saldırdığı ve Wayne Yatırımcılık'taki adamın Earle'e hasarlı gemiden ve kayıp mikrodalga buharlaştırıcıdan söz ettiği sahne.
 "Macrotus" – Wayne'lerin teması, Bruce'un operaya gittiği anı hatırlaması. Bruce Ninja testindeyken. Ayrıca Bruce'un Rachel ile tekrar karşılaştığını ve mahkemede Joe Chill ile karşılaştığını hatırladığı sahne.
 "Antrozous" – Batman'in Dawes'a gizli kimliğini açıkladığı, Ra's al Ghul'e doğru uçtuğu ve Gölgeler Birliği ninjaları ile dövüştüğü sahne.
 "Nycteris" – Bruce'un Lucius Fox ile tanıştığı, araç-gereçlerini hazırladığı ve Arkham'a gitmeden önce Rachel'la kısaca konuştuğu sahne.
 "Molossus" – Ana aksiyon teması. Tumbler ile Yarasa-Mağarası'na kadar süren kovalamaca sahnesinde çalıyor. Ayrıca parçanın bazı kısımları filmin sonlarında Batman'in trenin peşinden gittiği sahnede kullanılmıştır.
 "Corynorhinus" – Filmin bitiş kısmı; Bruce ve Rachel'ın Wayne Malikanesi'nin yıkıntılarınde buluştuğu, Gordon'ın Batman'e Yarasa-Sinyal'ini gösterdiği sahne. Parçanın bitiş kısmının değiştirilmiş bir versiyonu da Batman'in Falcone'ye saldırdığı ve "Ben Batman'im" dediği sahnede çalar.
 "Lasiurus" – Ra's al Ghul'un Bruce'a suçlularla ilgili öğretilerini anlattığı ve Batman'in Falcone'yi yendikten sonra Gotham'ı yüksekten izlediği sahnede çalar.

Video oyunu
Filmden uyarlanan video oyunu Eurocom tarafından hazırlandı. Batman Başlıyor 14 Haziran 2005'te, Electronic Arts şirketi tarafından piyasaya sürülen oyun Xbox, Playstation 2, Nintendo GameCube ve Game Boy Advance konsolları için çıkarıldı. Filmin oyuncuları (Christian Bale, Michael Caine, Liam Neeson, Katie Holmes, Cillian Murphy, Tom Wilkinson, Morgan Freeman, Ken Watanabe, Tim Booth, Mark Boone Junior) karakterlerini seslendirerek katkıda bulundu. Oyun, PS2 ve Xbox için En İyi Grafik dalında G4 ödüllerine layık görüldü.. Ayrıca Nintendo Power Dergisi'nden 10 üzerinden 6.5 puan aldı. Gamespot'tan ise 6.8 puan aldı.

Tema
Çizgi roman çizeri ve yazarı Danny Fingeroth, filmde Bruce'un akıl hocalığı için seçilmiş karakterlerle ilgili olarak "Alfred, Bruce güvendiği yi bir babadır. Bruce'un babasının ölümünden önce de onlar böyle bir ilişki kurabilirdi ve Liam Neeson'ın Henri Ducard'ı, sert ve dikkatli, öğretici ve meydan okuyucu, ama akıl hocalığı için sempatik değil. Eğer Bruce, birinin oğluysa, o Alfred'dir. Morgan Freeman'ın Lucius Fox'u, Bruce'un hayatındaki bir başka havalı ve soğukkanlı figürdür" dedi. Florida Üniversitesi'den Mark Fisher, Bruce'un adaleti akıl hocasından öğrenmesi için seçilen Ra's Al Ghul ve Thomas Wayne'nin farklı parçalar olduğunu söyledi. Alfred koşulsuz sevgi besleyen maternal bir figür olmasına rağmen genelde Bruce'un hayatında eksikliği bulunan anne figürüdür.

Fingeroth, ayırca filmdeki önemli temalardan birinin de Bruce Wayne'nin kahraman olma hikâyesindeki yardımcı karakterlerin korkularının olduğunu belirtti. Yönetmen Christopher Nolan filmin arka planındaki fikrin "İçindeki en büyük korkuyla karşılaşıp onu kabul etmeyi deneyecek olan bir kişi" olduğunu söyledi. Fingeroth'a göre bu filmde korkusu ile yükselen bir adam betimlendi. Korku temasını daha fazla kişiselleştiren seçeneğin bir antogonist, Korkuluk'tu. Film ne olursa olsun, korkulan yaratıkların etkisinin geçmediğini gösterdi. Filmde, Bruce'un Batman olmaya kadar giden yolda, Korkuluk'un toksininden korkması gerektiğini belirten imalar yer aldı.

Eleştirmen Brian Orndorf, tema müziğindeki heyecanın Batman Başlıyor 'a enerji kattığını belirtti. Yapımın, Joel Schumacher'ın 1997 yapımı filmi Batman ve Robin 'in baştan sona homoseksüellikle donatılan ışıltısıdan uzakta olduğunu söyledi. Zimmer ve Howard'ın gerilim temasının yardımı şiddetlendirdiğini, ayrıca geleneksel ve sakin kahramanlık teması olduğunu söyledi.

Gösterim
Batman Başlıyor, 15 Temmuz 2005 tarihinde, ABD ve Kanada'da 3,858 sinema salonu ve 55 IMAX salonunda gösterime girdi. Hafta sonu açılışında 48,745,440$ kazanan film, günümüz gişe filmlerinin standardının altında kaldı. Film ilk beş gününde 72.9 milyon$ kazanarak, Batman Daima 'ın serideki rekorunu kırdı. Batman Başlıyor ayrıca ilk beş gününde, gösterildiği 55 IMAX salonunda, 3.16 milyon$ kazanarak rekor kırdı. İkinci hafta sonunda ise 26,770,000$ elde etti. Batman Başlıyor, gelmiş geçmiş en iyi Batman filmi olarak kabul gördü. Filmi izleyen 25 yaşın altındaki kişilerin 57'si erkek, 54'ü bayandı. Salon başına 12,634$ kazanan Batman Başlıyor, diğer Batman filmleriyle karşılaştırılnca en az ilgi çeken film oldu.

Batman Başlıyor toplamda 371,853,783$ kazandı. Film, dünya çapında 411,348,924$ kazanan Tim Burton'un Batman filmi ve dünya çapında 996,100,298$ elde eden Kara Şövalye 'den sonra, en çok hasılat yapan üçüncü Batman filmi oldu. Ayrıca 2005 yılında, ABD'de en çok hasılat yapan sekizinci film oldu.

Wally Pfister, 78. Akademi Ödülleri'nde En İyi Görüntü Yönetimi dalında aday oldu. Bu, filmin tek Oscar adaylığı oldu. Film 59. BAFTA Ödülleri'nde üç dalda adaylık elde etti. Batman Başlıyor, Empire dergisinin okuyucuları tarafından tüm zamanların en iyi 36. filmi seçildi. James Newton Howard, Hans Zimmer ve Ramin Djawadi, Amerikan Besteciler, Yazarlar ve Yayımcılar Birliği'nin düzenlediği ASCAP Ödülleri'nde çalışmaları ile aday oldu. Yapım Saturn Ödülleri'nde En İyi Fantastik Film, En İyi Aktör ve En İyi Senaryo dallarında aday oldu. Christian Bale, MTV Film Ödülleri'nde En İyi Kahraman Ödülünü aldı. Ama Katie Holmes'un performansı iyi eleştiriler almadı ve oyuncu Altın Ahududu Ödülleri'nde En Kötü Yardımcı Aktris dalında aday oldu. Batman Başlıyor, Total Film tarafından En İyi Film seçildi.

Film için Rotten Tomatoes sitesinde yapılan 240 yorumdan %84'lük kısmı olumlu yöndeydi. Yine Metacritic siteisnde film hakkında yapılan 41 eleştirinin %70'i olumlu yöndeydi ve film ortalamanın üstünde bir başarı elde etti.

Filme tam puan veren New York Posttan Kyle Smith "dönemin en büyük filmi. Gerçekçi olduğu için çok büyük" diye yazdı. Richard Roeper filmin "Şimdiye kadar yapılmış en iyi Batman filmi" olduğunu söyledi. Edge Boston'dan David Foucher, filmi "Yarasa için yeni bir başlangıç... Ve görülmesi gereken bir yaz filmi" olarak tanımladı. Entertainment Weekly'den Lisa Schwarzbaum, filmin kendinden emin bir şekilde orijinal olduğunu ve temiz bir yorumunun bulunduğunu belirtti. David Ansen, Nolan'ın seriyi yeniden harekete geçirme hareketinin başarılı olduğunu belirtti. Shawn Levy, filmin nükteci olduğunu ve eğlenceyi sıkı tuttuğunu söyledi. Los Angeles Citybeat yazarı Andy Klein, Batman Başlıyor hakkında "Açık ara bu senenin en iyi stüdyo filmi ve tüm zamanların en iyi çizgi roman uyarlaması olmaya aday" dedi. Filme tam not veren Roger Ebert, "Film dramatik olmanın yanı sıra eğlenceli de olmaya çalışıyor" dedi. William Arnold, filmin teknik olarak da etkileyici olduğunu söyledi. The Hollywood Reporter'dan Kirk Honeycutt, Batman'in gerçekten de yeniden başladığını söyledi. James Berardinelli, aksiyon sahnelerinin çoğunlukla etkileyici olduğunu belirtti. Pete Vonder Haar " Yalnızca şimdiye kadar yapılmış en iyi çizgi roman uyarlaması değil, ayrıca yılın en iyi filmlerinden bir tanesi" diyerek filme %80 puan verdi.

Boston Globe yazarı Ty Burr, Christian Bale'in ekranda yer alan en iyi Bruce Wayne olduğunu yazdı. Sinema.com sitesinde, Nolan'ın Gotham'ı tasarlarken ve Bruce Wayne'in karakterini oluştururken, Tim Burton'un filmlerinden ilham aldığı yazıldı. Sitede, olası devam filmleri için umut verildiği yazıldı. Beyazperde sitesinden Ali Ercivan ise senaryonun güçlü olduğunu, Nolan ve ekibinin yeni bir hikâye başlatma çabasının olumlu sonuçlandığını yazdı. Ercivan, Batman Başlıyor 'un gelmiş geçmiş en karanlık Batman filmi olduğunu belirtti. Murat Emir Eren de, Bruce Wayne'nin neden yarasayı imge olarak seçtiğinin çok anlamlı bir şekilde anlatıldığını belirtirken, filmin dramatik yapısını da başarılı bulduğunu açıkladı.

New York Magazine dergisi yazarı Ken Tucker, "Başlıyor, iki saatten fazla süren umutsuz bir vaka" diye yazdı. Variety dergisinden Todd McCarthy "Yetenek ve akıl burada, ama heyecan yeterli değil" dedi. Milliyet gazetesi yazarı Alin Taşçıyan ""Batman"in "Son Samuray"dan bir farkı olmasını istiyor insan. "Takip" ve "Akıl Defteri" gibi iki özgün ve çok çarpıcı filme imza attıktan sonra Hollywood Bulvarı'nda ikinci viteste yol almak Christopher Nolan adına sevaplar hanesine yazılmayacak" diyerek film hakkında olumsuz görüş belirtti. Ayrıca Zaman gazetesinden Fatih Selvi, pahalı bir yapım olan filmin "iyi bir pazarlama stratejisi ile doldurulmuş koskocaman bir balon" olduğunu yazdı. Michael Sragow ise filmde hiçbir eğlencenin olmadığını yazdı. Salon.com sitesinde Stephanie Zacharek filmin daha az kedere, daha çok enerjiye ihtiyacı olduğunu söyledi. Chicago Reader'dan J.R. Jones sadece Tom Wilkinson ve Michael Caine'in oyunculuklarını övdü. Time dergisinden Richard Schickel, Nolan'ın film için hiç efor harcamadığını yazdı.

Batman Başlıyor 'un İngilizce, İspanyolca ve Fransızca alt yazı ve İngilizce ile Fransızca dil seçeneği bulunan tek ve çift diskli DVD'leri Warner Home Video tarafından 18 Ekim 2005 tarihinde piyasaya sürüldü. DVD'ler aynı zamanda geniş ekran ve tam ekran seçenekleri ile satışa çıkarıldı. Batman Başlıyor 'un HD DVD'leri 10 Ekim 2006'da satışa sunuldu. Film, iki hafta boyunca en çok satan DVD'ler listesinde bulundu ancak ikinci haftanın sonunda Tatlı Cadı filmi tarafından listenin gerisine atıldı.

1 Aralık tarihinde ise filmin DVD'leri metal kutularda satışa sunuldu. 18 Temmuz 2008 olan Kara Şövalye 'nin gösterim tarihinden önce, 8 Temmuz'da filmin DVD ve Blu-ray'leri piyasaya sürüldü. Batman Başlıyor, DVD ve Bluray satışlarından 125,000,000$ kazandı.

Etkileri
MTV'den Shawn Asler, Batman Başlıyor 'dan sonra birçok tekrar çevrimin gösterime gireceğini ve türün artık daha karanlık bir tona bürüneceğini söyledi. Yapımın ardından yeni James Bond filmi Casino Royale gösterime girdi ve 1980'lerde çekilen Robocop, Red Sonja ve He-Man adlı yapımların tekrar çevrimleri yapım aşamasına girdi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Batman Begins üzerine (film incelemesi)

 IGN'de Resmi yapım notları
 Film incelemesi
 Scene-by-scene annotations of Batman Begins
 IGN'de Comic Vs. Film analysis

Kara Şövalye serisi
2005 çıkışlı aksiyon gerilim filmleri
2000'lerde polisiye aksiyon filmleri
2000'lerde süper kahraman filmleri
2000'lerde İngilizce filmler
Amerika Birleşik Devletleri neo-noir filmleri
Amerika Birleşik Devletleri aksiyon gerilim filmleri
Amerika Birleşik Devletleri polisiye aksiyon filmleri
Amerika Birleşik Devletleri süper kahraman filmleri
Birleşik Krallık aksiyon gerilim filmleri
Birleşik Krallık polisiye aksiyon filmleri
Süper kahraman-gerilim filmleri
Legendary Pictures filmleri
Syncopy filmleri
Warner Bros. filmleri
IMAX filmler
Christopher Nolan'ın yönettiği filmler
Charles Roven'in yapımcısı olduğu filmler
Emma Thomas'ın yapımcısı olduğu filmler
Christopher Nolan'ın senaryosunu yazdığı filmler
David S. Goyer'ın senaryosunu yazdığı filmler
James Newton Howard'ın müziğini yaptığı filmler
Hans Zimmer'in müziğini yaptığı filmler
2005'te geçen filmler
Konusu Bhutan'da geçen filmler
Konusu akıl hastanesinde geçen filmler
Konusu cezaevinde geçen filmler
Konusu trende geçen filmler
Chicago'da çekilmiş filmler
İzlanda'da çekilmiş filmler
New York'ta çekilmiş filmler
Shepperton Studios'ta çekilmiş filmler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki organize suçlar ile ilgili filmler
İntikam teması içeren Amerika Birleşik Devletleri filmleri
En İyi Fantastik Film Saturn Ödülü sahipleri
Gizli örgütler ile ilgili filmler
Kimyasal savaş ile ilgili filmler
Korku ile ilgili filmler
Polis suistimali ile ilgili filmler
Psikopatlar ile ilgili filmler
Terörizm ile ilgili filmler
Çizgi romana uyarlanmış filmler
Reboot filmleri
2000'lerde aksiyon gerilim filmleri
2005 çıkışlı filmler
Amerika Birleşik Devletleri vigilante filmleri

Batman Başlıyor


An Dendrobium laurifolium in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Johannes Jacobus Smith. An Dendrobium laurifolium in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium laurifolium


Den anden side er en dansk dokumentarfilm fra 2017 instrueret af Pernille Rose Grønkjær.

Handling
Han har netop rundet de 40 år og har længe været et fænomen i dansk underholdning, - navnet er Anders Matthesen. Med samme råhed og ærlighed som vi kender ham fra scenen, bliver vi for første gang inviteret med ind i hans private øjeblikke og situationer. Vi møder en dedikeret kunstner, der konstant arbejder på at forblive original og præstere noget, der er bedre end sidst. Vi møder også en mand, som løber ind i en krise med stress og usikkerhed, der får ham til at overveje om han skal fortsætte karrieren. Filmen er en hæsblæsende fire år lang rejse med Anders Matthesen gennem kaos, succes, tvivl og grin, - en ærlig fortælling om et multitalent.

Medvirkende

 Anders Matthesen
 Cemille Rosenberg Matthesen

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2017

Den anden side (dokumentarfilm)


Raumati fait référence collectivement à  voisins situés sur la  dans l'extrémité sud de l'île du Nord de la Nouvelle-Zélande: "Raumati Beach" et "Raumati South" .

Situation
Les  sont situées à  au nord-ouest de la capitale Wellington et immédiatement au sud-ouest de la ville plus importante de Paraparaumu. Le secteur de Maungakotukutuku  est localisé immédiatement à côté de Raumati beach.

Toponymie
"Raumati" est le mot en langage  Māori pour l'"été".

Géographie
Le  se jette dans la mer au niveau de la plage de Raumati sur le côté nord du .
Ce parc est un lieu réputé de loisirs: sa caractéristique est l'existence d'un .
La plage  offre une rampe pour les bateaux et les tracteurs, qui est un cadeau du « Raumati Fishing Club ».

Raumati Plage
La ville de Raumati Beach est la plus au nord des deux, mais toutes les deux sont réputées pour leurs installations de bord de mer, donnant sur la côte longeant le détroit de Cook, dans la partie, qui est en vue face à la mer de Tasman.

Population
La localité avait une population de .

Activité
À la suite de la constitution de « Raumati Beach » comme une ville de bord de mer en 1908 , le premier magasin général fut construit à 'Raumati Beach' en 1919 .

Éléments marquants
La ville a de nombreux éléments marquant comprenant:
l'église St. Mark, la grande plage de sable (réputée pour la marche, la pèche et les séjours de vacance), le « Raumati Beach Shopping Village », l'Île de Kapiti et le «Weka Park».

Éducation
Le  , est l'école secondaire locale dans lequel  le  réalisateur de film :Peter Jackson  et le joueur de Rugby à XVnommé Christian Cullen, reçurent leur éducation initiale.
 La principale école primaire est: « Raumati Beach Primary School».
Le club de football local, , joue au niveau de  dans le secteur de "Raumati Beach".

Évènements
Durant plusieurs années d'importants évènements se sont tenus au niveau de "Raumati Beach" comprenant la compétition du «Raumati Beach Surf Casting», qui attire des centaines de pécheurs de toute la Nouvelle-Zélande.

Le « Triathlon féminin de Kapiti»   se tient aussi tous les ans au niveau du , bien soutenu par les sponsors et qui attire une foule importante.

Raumati South
 plus loin au sud se trouve le village de Raumati South, qui a une population de .
En 1912, Herbert et William Eatwell ont dénommé l'emplacement Kawatiri, mais le nom fut changé pour le nom actuel en 1934 à cause d'un autre endroit du même nom située dans la région de Tasman .

Vers le sud de cette ville, et entre elle et la ville de Paekakariki, se trouve le , un parc régional de  utilisé lors du tournage du film  Le Seigneur des anneaux : Le Retour du roi, où il représentait les  où se déroule la grande bataille des Champs du Pelennor.

Raumati South est connu pour le grand nombre de résidents recherchant un style de vie alternatif et son environnement artistique.
La principale école primaire fournit l'enseignement au niveau de la «Raumati South Primary School».
Il y a aussi une école de la Pédagogie Steiner-Waldorf appelée « Te Ra » localisée sur Poplar Avenue.

Sports et loisirs
Le parc nommé «Weka Park» est un parc public situé au niveau de la ville de "Raumati Beach".
C'est le terrain de l'équipe locale de football nommée .
On joue aussi au Cricket dans le parc et il y a une aire de jeux pour les enfants.
Le cours d'eau nommé: s'écoule le long de la limite du parc et un chemin de randonnée quitte le parc  puis suit le trajet du ruisseau en direction de 'Rimu Road', sur une longueur d'approximativement .

Des courts de tennis ont été construits par Bert Eatwell au niveau de Raumati South (puis de Kawatiri) dans les années 1930.
Le premier club de tennis au niveau de 'Raumati South' fut établi au milieu des années 1940. Un club de bowling fut aussi constitué au niveau de 'Raumati South' en 1945.
Un club de surf y fut aussi établi en 1955.

Les « Kapiti Bears » – le club de la ligue de rugby de la côte de Kapiti Coast est situé à la limite de 'Raumati South' et de 'Raumati Beach'.
Le Club fut fondé en 1970 et fut le lieu, qui abrita le joueur des Kiwi et du 'Melbourne Storm', qui est maintenant l'entraîneur des Kiwi: Stephen Kearney.
Le Club opère dans « Matthews Park », au niveau de 'Menin Road', et est affilié à la .

Voir aussi

Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Autres  lectures

Liens externes
 Raumati Beach Home Page
 Raumati South Home Page
 Kapiti Bears
 Raumati Beach Primary School

Ville en Nouvelle-Zélande
Région de Wellington
District de Kapiti Coast
Wellington

Raumati


Hans im Thurn-Peyer (* 28. Februar 1579 in Schaffhausen; † 25. Mai 1648 in Thayngen) war ein Sohn von Hans Im Thurn-Stokar und Bürgermeister der Stadt Schaffhausen von 1632 bis 1648. Er entstammte der Familie Im Thurn, einem Adels- und Patriziergeschlecht der Stadt Schaffhausen.

Leben
Hans Im Thurn-Peyer war verheiratet mit Barbara Peyer zum Weinberg (* unbekannt; † 1648) und hatte zwei Töchter:
 Sabina (1603–1635) ⚭ Al. v. Waldkirch
 Ursula (1608–1629) ⚭ Fr. Ziegler

und einen Sohn
 Hans Friedrich (1610–1681), Obervogt zu Neunkirch, ⚭ 1. Elisabeth Ringk von Wildenberg, 2. Magdalena Wolf

Tagebuchschreiber
Hans im Thurn-Peyer, der als Vierzehnjähriger sein Tagebuch beginnt, schreibt zu Anfangs: Unser neu Haus, der Oberhoff zu Theyngen ist den 3. August 1593 ufgrichtet worden und gottlob glücklich abgangen. (Der runde Treppenturm war wohl schon 1604 erstellt worden). Der weitere Ausbau fand 1615 statt, er schreibt: Den Bau und Anstoß ufm Kerhals zu Thayngen an meinem Haus im Oberhof hab ich diesen Frühling usführen lassen. Ward den 19. Merz angefangen und den 20. April der Tachstuhl ufgricht, alßo das wir im August schon in der neuen Stube haben wohnen können, dann wir vom 20. Merz bis 9. November zu Thayngen gsyn sind. Er schildert weiter wie er als Fünfzehnjähriger (1594) mit seinem Bruder Friedrich die Akademie Strassburg aufsucht wo er dann zwei Jahre studiert, und wie sie bei dem Landsmann, dem Uhrmacher Isaak Habrecht wohnen und essen, und die Vorlesungen besuchen. Doch im Jahr darauf kommt sein Bruder bei einem Duell ums Leben. Nach dem Studium kehrt er heim nach Thayngen und hilft seinem Vater im Weinbau und der Landwirtschaft. Im Jahr 1599 unternimmt er mit seinem Schwager eine fünfmonatige Italienreise. Danach beginnt er seine amtliche Laufbahn auf der städtischen Kanzlei. Er bekümmert sich vorrangig des eigenen Weinbaus, und erklettert die Stufen der Ämter, am 6. Oktober 1618 vermeldet er: Als Vogt des Reichs (Vorsitz im Malefizgericht) ward ich erwählt, und dieser Wahl bin ich übel erschrocken gsyn und hatte mich nicht dazu versehen, sonderlich weil ich zu selbiger Zeit mit meiner Haushaltung in Thayngen im Herbst gsyn bin.

Das Jahr darauf: Wurde zum Stadtrichter erwählt und nun ich den lieben Gott ernsthaft um seinen Geist und Gnad zu bitten hab, weil so schweres Amt nit bald so jungen Personen anvertraut worden. Er war gerade 40 Jahre alt. Danach wird er in den Kleinen Rat gewählt welcher eigentlich die Regierung bildete, und nach dem Tod des Bürgermeisters Goßweiler in seinem 53zigsten Lebensjahr zum Bürgermeister der Stadt Schaffhausen befördert. Die mannigfaltigen Aufgaben, unter anderem auch als Gesandter in der Bernischen Underthonen Rebellion, lassen ihn den heimatlichen Betrieb nicht vergessen, er schildert ausführlich die Weinernten und das Wetter. Wie sein Vater kümmert er sich um seine Mitbürger und Untertanen.
Er verstarb zwei Monate vor dem von ihm herbeigesehnten Westfälischen Frieden. Kurz darauf folgte ihm seine Gattin nach, sie sind im Kreuzgang des Klosters Allerheiligen mit einem Epitaph verewigt, zusammen mit fünf weiteren der Familie.

Werk
 Anbau Schloss Thayngen
 Diarium Junker Hannsen im Thurn... von 1590 bis an seinen Tod 1648 von ihm selbst beschrieben Manuskript, Staatsarchiv Schaffhausen.

Literatur
 Johannes Winzeler, Geschichte von Thayngen, 1963
 Johann Jakob Rüeger, Chronik von Schaffhausen, im Druck erschienen 1892
 Harder und Im Thurn, Chronik von Thayngen
 Andreas Schiendorfer, 1000 Jahre Thayngen, Jubiläumsbuch, Thayngen 1995, ISBN 3-905116-03-0

Einzelnachweise

Bürgermeister (Schaffhausen)
Person (Universität Straßburg)
Chronist
Adliger
Geboren 1579
Gestorben 1648
Mann

Hans Im Thurn-Peyer


تماثل الألائل تقال عن مورثة ما عند فرد معين ممثلة بأليلين (أشكال مختلفة من المورثة) متطابقين.

بالقياس، نتكلم عن فرد متماثل الألائل بالنسبة لهذه المورثة.

متماثل الألائل هو مضاد لمتغاير الألائل

مراجع

علم الوراثة
علم الوراثة الكلاسيكي

تماثل الألائل


Nationalpark Monti Sibillini () er en italiensk nationalpark der ligger i bjergområdet Monti Sibillini i grænseområdet mellem regionerne Marche og Umbria, og dækker områder i provinserne Macerata, Fermo, Ascoli Piceno og Perugia. Den blev etableret i 1993, og omfatter nu mere end 700 km². Området er en del af bjergkæden Appenninerne og de fleste af toppene er over 2.000 moh.; Den højeste top er Monte Vettore på 2.476 moh. De lavere områder i nationalparken er for det meste skovklædte; De højderne er dækket af græs.

Se også
 Nationalparker i Italien

Referencer

Kilder og henvisninger

 Official website
 Pages by the Park Authority on Parks.it
 Information on walks in the park

Monti Sibillini
Umbria
Marche
Appenninerne

Nationalpark Monti Sibillini


Gmeinholz ist der Name folgender Orte:

 Gmeinholz (Viechtach), Ortsteil von Viechtach, Landkreis Regen, Bayern
 Gmeinholz (Gemeinde Stroheim), Ortschaft der Gemeinde Stroheim, Bezirk Eferding, Oberösterreich

Gmeinholz


Abu'l Hasan Yamīn ud-Dīn Khusrau (1253–1325 AD), better known as Amīr Khusrau, was an Indo-Persian Sufi singer, musician, poet and scholar who lived during the period of the Delhi Sultanate. He is an iconic figure in the cultural history of the Indian subcontinent. He was a mystic and a spiritual disciple of Nizamuddin Auliya of Delhi, India. He wrote poetry primarily in Persian, but also in Hindavi. A vocabulary in verse, the Ḳhāliq Bārī, containing Arabic, Persian and Hindavi terms is often attributed to him. Khusrau is sometimes referred to as the "voice of India" or "Parrot of India" (Tuti-e-Hind), and has been called the "father of Urdu literature."

Khusrau is regarded as the "father of qawwali" (a devotional form of singing of the Sufis in the Indian subcontinent), and introduced the ghazal style of song into India, both of which still exist widely in India and Pakistan.
Khusrau was an expert in many styles of Persian poetry which were developed in medieval Persia, from Khāqānī's qasidas to Nizami's  khamsa. He used 11 metrical schemes with 35 distinct divisions. He wrote in many verse forms including ghazal, masnavi, qata, rubai, do-baiti and tarkib-band. His contribution to the development of the ghazal was significant.

Family background
Amīr Khusrau was born in 1253 in Patiyali, Kasganj district, in modern-day Uttar Pradesh, India, in what was then the Delhi Sultanate, the son of Amīr Saif ud-Dīn Mahmūd, a man of Turkic extraction and Bibi Daulat Naz, a native Indian mother. Amir Saif ud-Din Mahmud was a Sunni Muslim. He grew up in Kesh, a small town near Samarkand in what is now Uzbekistan. When he was a young man, the region was despoiled and ravaged by Genghis Khan's invasion of Central Asia, and much of the population fled to other lands, India being a favored destination. A group of families, including that of Amir Saif ud-Din, left Kesh and travelled to Balkh (now in northern Afghanistan), which was a relatively safe place; from here, they sent representations to the Sultan of distant Delhi seeking refuge and succour. This was granted, and the group then travelled to Delhi. Sultan Shams ud-Din Iltutmish, ruler of Delhi, was also Turkic like them; indeed, he had grown up in the same region of Central Asia and had undergone somewhat similar circumstances in earlier life. This was the reason the group had turned to him in the first place. Iltutmish not only welcomed the refugees to his court but also granted high offices and landed estates to some of them. In 1230, Amir Saif ud-Din was granted a fief in the district of Patiyali.

Amir Saif ud-Din married Bibi Daulat Naz, the daughter of Rawat Arz, an Indian noble and war minister of Ghiyas ud-Din Balban, the ninth Sultan of Delhi. Daulatnaz's family belonged to the Rajput community of modern-day Uttar Pradesh.

Early years
Amir Saif ud-Din and Bibi Daulatnaz became the parents of four children: three sons (one of whom was Khusrau) and a daughter. Amir Saif ud-Din Mahmud died in 1260, when Khusrau was only eight years old. Through his father's influence, he imbibed Islam and Sufism coupled with proficiency in Turkish, Persian, and Arabic languages. He was known by his sobriquet Tuti-i Hind ("Parrot of India"), which according to the Encyclopaedia of Islam "compares the eloquent poet to the sweet-talking parrot, indicates his canonical status as a poet of Persian." Khusrau's love and admiration for his motherland is transparent through his work.

Khusrau was an intelligent child. He started learning and writing poetry at the age of nine. His first divan, Tuhfat us-Sighr (The Gift of Childhood), containing poems composed between the ages of 16 and 18, was compiled in 1271. In 1273, when Khusrau was 20 years old, his grandfather, who was reportedly 113 years old, died.

Career
After Khusrau's grandfather's death, Khusrau joined the army of Malik Chajju, a nephew of the reigning Sultan, Ghiyas ud-Din Balban. This brought his poetry to the attention of the Assembly of the Royal Court where he was honoured.

Nasir ud-Din Bughra Khan, the second son of Balban, was invited to listen to Khusrau. He was impressed and became Khusrau's patron in 1276. In 1277 Bughra Khan was then appointed ruler of Bengal, and Khusrau visited him in 1279 while writing his second divan, Wast ul-Hayat (The Middle of Life). Khusrau then returned to Delhi. Balban's eldest son, Khan Muhammad (who was in Multan), arrived in Delhi, and when he heard about Khusrau he invited him to his court. Khusrau then accompanied him to Multan in 1281. Multan at the time was the gateway to India and was a center of knowledge and learning. Caravans of scholars, tradesmen and emissaries transited through Multan from Baghdad, Arabia and Persia on their way to Delhi. Khusrau wrote that:

On 9 March 1285, Khan Muhammad was killed in battle while fighting Mongols who were invading the Sultanate. Khusrau wrote two elegies in grief of his death. In 1287, Khusrau travelled to Awadh with another of his patrons, Amir Ali Hatim. At the age of eighty, Balban called his second son Bughra Khan back from Bengal, but Bughra Khan refused. After Balban's death in 1287, his grandson Muiz ud-Din Qaiqabad, Bughra Khan's son, was made the Sultan of Delhi at the age of 17. Khusrau remained in Qaiqabad's service for two years, from 1287 to 1288. In 1288 Khusrau finished his first masnavi, Qiran us-Sa'dain (Meeting of the Two Auspicious Stars), which was about Bughra Khan meeting his son Muiz ud-Din Qaiqabad after a long enmity. After Qaiqabad suffered a stroke in 1290, nobles appointed his three-year-old son Shams ud-Din Kayumars as Sultan. A Turko-Afghan named Jalal ud-Din Firuz Khalji then marched on Delhi, killed Qaiqabad and became Sultan, thus ending the Mamluk dynasty of the Delhi Sultanate and starting the Khalji dynasty.

Jalal ud-Din Firuz Khalji appreciated poetry and invited many poets to his court. Khusrau was honoured and respected in his court and was given the title "Amir". He was given the job of "Mushaf-dar". Court life made Khusrau focus more on his literary works. Khusrau's ghazals which he composed in quick succession were set to music and were sung by singing girls every night before the Sultan. Khusrau writes about Jalal ud-Din Firuz:

In 1290 Khusrau completed his second masnavi, Miftah ul-Futuh (Key to the Victories), in praise of Jalal ud-Din Firuz's victories. In 1294 Khusrau completed his third divan, Ghurrat ul-Kamaal (The Prime of Perfection), which consisted of poems composed between the ages of 34 and 41.

After Jalal ud-Din Firuz, Ala ud-Din Khalji ascended to the throne of Delhi in 1296. Khusrau wrote the Khaza'in ul-Futuh (The Treasures of Victory) recording Ala ud-Din's construction works, wars and administrative services. He then composed a khamsa (quintet) with five masnavis, known as Khamsa-e-Khusrau (Khamsa of Khusrau), completing it in 1298. The khamsa emulated that of the earlier poet of Persian epics, Nizami Ganjavi. The first masnavi in the khamsa was Matla ul-Anwar (Rising Place of Lights) consisting of 3310 verses (completed in 15 days) with ethical and Sufi themes. The second masnavi, Khusrau-Shirin, consisted of 4000 verses. The third masnavi, Laila-Majnun, was a romance. The fourth voluminous masnavi was Aina-e-Sikandari, which narrated the heroic deeds of Alexander the Great in 4500 verses. The fifth masnavi was Hasht-Bihisht, which was based on legends about Bahram V, the fifteenth king of the Sasanian Empire. All these works made Khusrau a leading luminary in the world of poetry. Ala ud-Din Khalji was highly pleased with his work and rewarded him handsomely. When Ala ud-Din's son and future successor Qutb ud-Din Mubarak Shah Khalji was born, Khusrau prepared the horoscope of Mubarak Shah Khalji in which certain predictions were made. This horoscope is included in the masnavi Saqiana.

In 1300, when Khusrau was 47 years old, his mother and brother died. He wrote these lines in their honour:
A double radiance left my star this year
Gone are my brother and my mother,
My two full moons have set and ceased to shine
In one short week through this ill-luck of mine.
Khusrau's homage to his mother on her death was:

In 1310 Khusrau became a disciple of Sufi saint of the Chishti Order, Nizamuddin Auliya. In 1315, Khusrau completed the romantic masnavi Duval Rani - Khizr Khan (Duval Rani and Khizr Khan), about the marriage of the Vaghela princess Duval Rani to Khizr Khan, one of Ala ud-Din Khalji's sons.

After Ala ud-Din Khalji's death in 1316, his son Qutb ud-Din Mubarak Shah Khalji became the Sultan of Delhi. Khusrau wrote a masnavi on Mubarak Shah Khalji called Nuh Sipihr (Nine Skies), which described the events of Mubarak Shah Khalji's reign. He classified his poetry in nine chapters, each part of which is considered a "sky". In the third chapter he wrote a vivid account of India and its environment, seasons, flora and fauna, cultures, scholars, etc. He wrote another book during Mubarak Shah Khalji's reign by name of Ijaz-e-Khusravi (The Miracles of Khusrau), which consisted of five volumes. In 1317 Khusrau compiled Baqia-Naqia (Remnants of Purity). In 1319 he wrote Afzal ul-Fawaid (Greatest of Blessings), a work of prose that contained the teachings of Nizamuddin Auliya.

In 1320 Mubarak Shah Khalji was killed by Khusro Khan, who thus ended the Khalji dynasty and briefly became Sultan of Delhi. Within the same year, Khusro Khan was captured and beheaded by Ghiyath al-Din Tughlaq, who became Sultan and thus began the Tughlaq dynasty. In 1321 Khusrau began to write a historic masnavi named Tughlaq Nama (Book of the Tughlaqs) about the reign of Ghiyath al-Din Tughlaq and that of other Tughlaq rulers.

Khusrau died in October 1325, six months after the death of Nizamuddin Auliya. Khusrau's tomb is next to that of his spiritual master in the Nizamuddin Dargah in Delhi. Nihayat ul-Kamaal (The Zenith of Perfection) was compiled probably a few weeks before his death.

Shalimar Bagh Inscription
A popular fable which has made its way into scholarship ascribes the following famous Persian verse to Khusrau:
Agar Firdaus bar ru-ye zamin ast,
Hamin ast o hamin ast o hamin ast.
In English: "If there is a paradise on earth, it is this, it is this, it is this."
This verse is  believed to have been inscribed on several Mughal structures, supposedly in reference to Kashmir, specifically a particular building at the Shalimar Garden in Srinagar, Kashmir (built during the reign of Mughal Emperor Jahangir).

However, recent scholarship has traced the verse to a time much later than that of Khusrau and to a place quite distant from Kashmir. Historian Rana Safvi inspected all probable buildings in the Kashmir garden and found no such inscription attributed to Khusrau. According to her the verse was composed by Sa'adullah Khan, a leading noble and scholar in the court of Jahangir's successor and son Shah Jahan. Even in popular memory, it was Jahangir who first repeated the phrase in praise of Kashmir

Contributions to Hindustani Music

Qawwali

Khusrau is credited with fusing the Persian, Arabic, Turkic, and Indian singing traditions in the late 13th century to create qawwali, a form of Sufi devotional song. A well-punctuated chorus emphasising the theme and devotional refrain coupled with a lead singer utilising an ornate style of fast taans and difficult svara combinations are the distinguishing characteristics of a qawwali. Khusrau's disciples who specialised in Qawwali singing were later classified as Qawwals (they sang only Muslim devotional songs) and Kalawants (they sang mundane songs in the Qawwali style).

Tarana and Trivat

Tarana and Trivat are also credited to Khusrau. Musicologist and philosopher Jaidev Singh has said:

It is believed that Khusrau invented the tarana style during his attempt to reproduce Gopal Naik's exposition in raag Kadambak. Khusrau hid and listened to Gopal Naik for six days, and on the seventh day, he reproduced Naik's rendition using meaningless words (mridang bols) thus creating the tarana style.

Sitar
Khusrau is credited for the invention of the sitar. At the time, there were many versions of the Veena in India. He rechristened the 3 stringed Tritantri Veena as a Setar (Persian for 3 stringed), which eventually became known as the sitar.

Legacy

Amir Khusrau was a prolific classical poet associated with the royal courts of more than seven rulers of the Delhi Sultanate. He wrote many playful riddles, songs and legends which have become a part of popular culture in South Asia. His riddles are one of the most popular forms of Hindavi poetry today. It is a genre that involves double entendre or wordplay. Innumerable riddles by the poet have been passed through oral tradition over the last seven centuries. Through his literary output, Khusrau represents one of the first recorded Indian personages with a true multicultural or pluralistic identity. Musicians credit Khusrau with the creation of six styles of music: , but there is insufficient evidence for this.

Development of Hindavi
Khusrau wrote primarily in Persian. Many Hindustani (historically known as Hindavi) verses are attributed to him, since there is no evidence for their composition by Khusrau before the 18th century. The language of the Hindustani verses appears to be relatively modern. He also wrote a war ballad in Punjabi. In addition, he spoke Arabic and Sanskrit. His poetry is still sung today at Sufi shrines throughout India and Pakistan.

In popular culture
The 1978 film Junoon opens with a rendition of Khusrau's Aaj Rung Hai, and the film's plot sees the poem employed as a symbol of rebellion.

Amir Khusro, a documentary feature covering his life and works directed by Om Prakash Sharma released in 1974. It was produced by the Government of India's Film's Division.

Amir Khusro, an Indian television series based on Khusrau's life and works aired on DD National, the national public broadcaster, in the 1980s. He was portrayed by actor Bhawani Muzamil as a court poet of Alauddin Khalji in the 2018 Indian film Padmaavat by Sanjay Leela Bhansali.

One of Khusro's poems on Basant, Sakal bun phool rahi sarson, was quoted in an issue of Saladin Ahmed's The Magnificent Ms. Marvel. The inclusion of the poem - used to illustrate a pivotal moment in the comic - drew praise on social media. On 25 December 2020 Pakistani singer Meesha Shafi and the instrumental funk band Mughal-e-Funk collaborated and released a rendition of the poem.

Works

 Tuhfat us-Sighr (The Gift of Childhood), 1271 - Khusrau's first divan, contains poems composed between the ages of 16 and 18.
 Wast ul-Hayat (The Middle of Life), 1279 - Khusrau's second divan.
 Qiran us-Sa'dain (Meeting of the Two Auspicious Stars), 1289 - Khusrau's first masnavi, which detailed the historic meeting of Bughra Khan and his son Muiz ud-Din Qaiqabad after a long enmity.
 Miftah ul-Futuh (Key to the Victories), 1290 - Khusrau's second masnavi, in praise of the victories of Jalal ud-Din Firuz Khalji.
 Ghurrat ul-Kamaal (The Prime of Perfection), 1294 - poems composed by Khusrau between the ages of 34 and 41.
 Khaza'in ul-Futuh (The Treasures of Victories), 1296 - details of Ala ud-Din Khalji's construction works, wars, and administrative services.
 Khamsa-e-Khusrau (Khamsa of Khusrau), 1298 - a quintet (khamsa) of five masnavis: Matla ul-Anwar, Khusrau-Shirin, Laila-Majnun, Aina-e-Sikandari and Hasht-Bihisht (which includes The Three Princes of Serendip).
 Saqiana - masnavi containing the horoscope of Qutb ud-Din Mubarak Shah Khalji.
 Duval Rani - Khizr Khan (Duval Rani and Khizr Khan), 1316 - a tragedy about the marriage of princess Duval Rani to Ala ud-Din Khalji's son Khizr Khan.
 Nuh Sipihr (Nine Skies), 1318 - Khusrau's masnavi on the reign of Qutb ud-Din Mubarak Shah Khalji, which includes vivid perceptions of India and its culture.
 Ijaz-e-Khusravi (The Miracles of Khusrau) - an assortment of prose consisting of five volumes.
 Baqia-Naqia (Remnants of Purity), 1317 - compiled by Khusrau at the age of 64.
 Afzal ul-Fawaid (Greatest of Blessings), 1319 - a work of prose containing the teachings of Nizamuddin Auliya.
Tughlaq Nama (Book of the Tughlaqs), 1320 - a historic masnavi of the reign of the Tughlaq dynasty.
 Nihayat ul-Kamaal (The Zenith of Perfection), 1325 - compiled by Khusrau probably a few weeks before his death.
 Ashiqa - Khusro pays a glowing tribute to Hindi language and speaks of its rich qualities. It is a masnavi that describes the tragedy of Deval Devi. The story has been backed by Isaami.
 Qissa Chahar Dervesh (The Tale of the Four Dervishes) - a dastan told by Khusrau to Nizamuddin Auliya.
 Ḳhāliq Bārī - a versified glossary of Persian, Arabic, and Hindavi words and phrases often attributed to Amir Khusrau. Hafiz Mehmood Khan Shirani argued that it was completed in 1622 in Gwalior by Ẓiyā ud-Dīn Ḳhusrau.
 Jawahir-e-Khusravi - a divan often dubbed as Khusrau's Hindavi divan.

See also

Chhaap Tilak Sab Chheeni
Man Kunto Maula
Dama Dam Mast Qalandar
Jahan-e-Khusrau
Indian literature
List of Persian poets and authors
Khamsa of Nizami
Haft Peykar

References

Works cited

Further reading

 R.M. Chopra, "The Rise, Growth And Decline of Indo-Persian Literature", Iran Culture House New Delhi and Iran Society, Kolkata, 2nd Ed. 2013.
 R.M. Chopra, "Great Poets of Classical Persian", Sparrow Publication, Kolkata, 2014,
 Zoe, Ansari, "Khusrau ka Zehni Safar", Anjuman Taraqqī-yi-Urdū, New Delhi, 1988.
Important Works of Amir Khusrau (Complete)
The Khaza'inul Futuh  (Treasures of Victory) of Hazarat Amir Khusrau of Delhi English Translation by Muhammad Habib (AMU). 1931.
Poems of Amir Khusrau The History of India, as Told by Its Own Historians: The Muhammadan Period, by Sir H. M. Elliot. Vol III. 1866–177. page 523-566.
Táríkh-i 'Aláí; or, Khazáínu-l Futúh, of Amír Khusrú The History of India, as Told by Its Own Historians: The Muhammadan Period, by Sir H. M. Elliot. Vol III. 1866–177. Page:67-92.
 For greater details refer to "Great Poets of Classical Persian" by R. M. Chopra, Sparrow Publication, Kolkata, 2014, ()

External links

 Original Persian poems of Amir Khusrau at WikiDorj, free library of Persian poetry
"A King Offers to Make Amends to a Bereaved Mother", Folio from a Khamsa (Quintet) of Amir Khusrau Dihlavi. The Metropolitan Museum of Art

1253 births
1325 deaths
13th-century Indian poets
13th-century Indian musicians
14th-century Indian poets
14th-century Indian musicians
Chishti Order
Delhi Sultanate
Hindi-language poets
Indian male poets
Indian Sufis
Macaronic language
People from Etah district
Performers of Sufi music
13th-century Persian-language poets
14th-century Persian-language poets
Poets from Uttar Pradesh
Sufi poets
Urdu-language poets from India

Amir Khusrau


Gara Tulcea Oraș este o gară care deservește orașul Tulcea, România.

Istoric
Clădirea gării, localizată în Portul de pe malul Dunării, a fost finalizată în anul 1972. Aceasta a fost realizată după planurile arhitectei Irina Rosetti.

Linii de cale ferată
 Calea ferată Medgidia–Tulcea

Tulcea Oraș

Gara Tulcea Oraș


Grifter (Cole Cash) es un superhéroe del antiguo sello editorial Wildstorm Studios, e Image, y que hoy pertenece a la editorial DC Comics. Se le conoce por haber integrado el Equipo Siete y además de ser conocido como miembro de WildC.AT.s, pero desde 1999 se convirtió en propiedad de la editorial DC Comics en un principio como parte del antiguo Universo Wildstorm, pero que hace parte de la continuidad del Universo DC desde 2011, al integrar ambos universos y el cierre del sello editorial Wildstorm.

Biografía del Personaje

Sus primeros años
Hay varios relatos de juventud de Cole: en la miniserie llamada Gen 12, se menciona que cuando su padre murió cuando aún era muy joven Cole y su hermano Max fueron criados por su madre y su padrastro abusivo, pero ya su madre moribunda, hasta cuando Cole ya era adulto. En Point Blank su madre había fallecido cuando todavía era joven él y su hermano fueron criados por su padre. Si bien es cierto que, sin embargo, Cole había dejado a su familia cuando todavía era un adolescente y se involucró en el mundo de la delincuencia para poder sobrevivir. A pesar de ser un joven criminal, Cole tuvo su propio código de honor y detuvo a uno de sus socios de crimen al intentar dispararle a un policía. Cole fue arrestado y se le ofreció una segunda oportunidad. Él fue reclutado por Operaciones Internacionales y resultó ser un excelente tirador y un excelente soldado.

Con el Equipo 7
Su talento natural en combate de Cole Cash lo llevó a realizar operaciones más oscuras, tomando los trabajos más sucios, como parte de un escuadrón conocido como el Equipo 7, (que también incluía a otros personajes como John ""Topkick"" Lynch, Marc "Backlash" Slayton, Jackson "Arclight" Dane, Philip "Bulleteer" Chang, Stephen "Wraparound" Callahan, Alex "Slaphammer" Fairchild y a Michael "Deathblow" Cray). El Nombre clave de Cash durante estas operaciones era Deadeye. El grupo fue expuesto deliberadamente a un producto químico experimental llamada el Gen-Factor, que no solo activaban una variedad de poderes psíquicos en ellos, sino que también afectaban negativamente su sentido de la moralidad y su salud mental. Después de la experiencia de los sobrevivientes fueron clasificados como Gen 12. Algunos de sus compañeros de equipo llegaron a cometer suicidio, se volvían locos o quedaban comprometidos con lo que les pasaba. Uno tenía que ser sacrificado por alguno de sus amigos. Cole sospecharía que en realidad lo hacía sus propios superiores, Operaciones Internacionales (O.I.), quienes realmente estaban detrás del experimento, mientras que sus superiores afirmaban que se trataba de un arma química desconocida. Cole se hizo cada vez más descontento con la manipulación por parte de O.I. y el secreto se rebeló en contra del jefe del equipo, John Lynch. Cole Cash se hizo cargo sobre sus facultades mentales, y unió al equipo en contra del uso de un arma nuclear que el líder O.I. Miles Craven, quién había utilizado al Equipo 7 como parte de una prueba. Desde entonces, el Equipo 7 pasaría a la clandestinidad, pero fue obligado a regresar con O.I., eventualmente volve´rian a realizar muchas misiones como Equipo 7 como por ejemplo la realización de la destrucción de una dictadura de un pequeño país africano. Andrew Johnson, uno de los miembros, se volvió loco y con su habilidad hizo que las personas se suicidaran. Disgustado, Por ello mismo , Cole decide matar a Johnson (Como sucedió en la serie Equipo 7 #1 - #4).

Coda
Cuando los poderes de muchos de los miembros del Equipo 7 empezaron a desaparecer, Craven se interesó por los hijos de algunos de los integrantes del Equipo 7, el que más adelante serían conocidos como el Gen ¹³, que habían heredado los poderes de sus padres. La mayor parte del equipo tuvo que volver a entrar en la clandestinidad, mientras que otros se quedaron con el Equipo en O.I. El equipo finalmente se vino abajo y Cole llegó a trabajar como un asesino mercenario para Operaciones Internacionales (O.I.), pero pronto de desvincularía con el resto de los miembros. Al final, se fue por cuenta propia, y fue durante este período de su vida donde se encontró con el antigua guerrera Kherubim, Zealot. Se enamoraron y ella tomó una medida sin precedentes de enseñarle siendo el primer ser humano, los secretos de Coda, una orden guerrera a la cual ella había pertenecido. Con sus enseñanzas Coda, estabilizó la cordura de Cole y guardando bajo llave lo que quedaba de sus poderes psiónicos.<ref>Team 7: Objective Hell #1-3</ref>

 Su aparición con los WildC.AT.s
Algún tiempo después, Cole y Zealot se separaron, debido a que Zealot tuvo con anterioridad otra relación, pero Cole le había convertido gracias por su dedicación a ella, al estar eternamente agradecido por la restauración de su salud mental. Sin embargo, a pesar de todo, se mantuvieron en buenos términos, y ambos fueron reclutados para formar parte equipo de Lord Emp el equipo que cazaba a los alienígenas llamados Daemonites, el equipo de superhéroes conocido como WildC.AT.s. Grifter más tarde renunciaría al equipo cuando tuvo que aliarse con Hightower, una Daemonita que había matado a un amigo de Grifter que le dejó solo. Se reincorporó al equipo cuando el equipo regresó Khera, aun siendo el líder del equipo durante algún tiempo. Durante este tiempo Max Cash, su hermano menor, fue asesinado, este volvió como un zombi y fue asesinadouna vez más, pero esta vez por el mismo Grifter. Dejó el equipo de nuevo después de la aparente muerte de Zealot. En este punto de su historia, la mayoría de sus compañeros de equipo también se fueron y los WildC.AT.s fue disuelto. (WildC.AT.s Volumen 1 y Grifter Volumen 1).

 De Nuevo con Los WildC.A.T.s
Meses más tarde se unió a los nuevos WildC.A.T.s, un nuevo y pequeño grupo que incluía Lord Emp, a Spartan y el traficante de armas francés conocido como Noir. Durante una pelea con Kenyan, se enteró de que el villano sabía algo acerca de la muerte del Zealot. Después de desbaratar los planes maquivélicos, Grifter decidió hacerse un trabajo propio con el fin de encontrar a su enemigo. Usó la experiencia tecnológica Noir y el acceso a la unidad central de Spartan de Halo con el fin hallar de la pista de Kenyan y ante la ausencia de Lord Emp. Debido a esto, Kenyan se suicidó.

Después del ascenso de Lord Emp, Grifter se hundió en una depresión, comenzó a beber y tener una sola noche con la mujer que le recordaba a Zealot. Finalmente volvería Zealot, pero a la vez Grifter estaba demasiado borracho para reconocerla. Después de una noche de sexo, Zealot le dejó antes de Grifter se diera cuenta de quién era. Él se encontró con ella otra vez, mientras ella se enfrentaba a Coda. Zealot le dijo que Coda había traicionado sus enseñanzas y que había jurado eliminarlos a todos. Añadió que sería recompensaría a Grifter, a pesar de haber entrenado con los principios guerreros de Coda, debido a su historia. Después de esa reunión, Grifter' decide enderezar su vida y se unió a Jack Marlowe (Spartan), y a Halo Corporation (Como ocurrió en WildC.A.T.s volumen 2).

Durante este tiempo, Cole fue controlado mentalmente por el villano conocido como Tao villano, quién intentó asesinar a su ex compañero y actual director de O.I., John Lynch, dejándolo en estado de coma. Tao le borraría a Cole los recuerdos de esos acontecimientos. Grifter luego resulta utilizado por ambos bandos, sin darse cuenta de que le hacían causar muchas muertes a inocentes.

Edwin Dolby
Durante una misión con Jack Marlowe, las piernas de Cole fueron destrozadas por el Agente Naranja. Por lo tanto ya no podía operar como agente de campo de Marlowe. Se entrenó a Edwin Dolby como el nuevo Grifter para tomar su lugar. Dolby resultó ser inadecuado para la vida violenta que llevaba Grifter y que siempre fue una vida planeada para él y renunció a Halo. Después de Marlowe se disculpó con él, él no solo le contestó, sino que estrictamente lo entrenó. Grifter remodeló el cuerpo robótico de su ex compañero Ladytron como un órgano de control remoto de sí mismo (como fue visto en Wildcat 3.0).

Sleeper
Varios meses después, las piernas Grifter sanaron, pero un efecto secundario latente del Gen-Factor de acuerdo con los científicos de O.I., John Lynch, que había despertado de su coma, restauraría la memoria de Cole. Cole fue enviado para acabar con Tao y trabajó en conjunto con el doble agente Carver Holden, y la organización de Tao fue desmantelada por completo y Tao fue encarcelado. (Sleeper Volumen 2).

Desde entonces, se ha unido a un equipo de improvisados de WildC.A.T.s anterior para acabar con el Asesino Nemesis (como fue visto en Wildcats: Nemesis).

Primera destrucción del Universo Wildstorm y la saga Worldstorm
Durante los acontecimientos de la Mini-Serie Capitán Atom: Armageddon, Jack Marlowe (Alias Spartan) había muerto y Cole tomaría el control de Halo Corporation y todos sus activos. En la edición # 8 de la serie Cole fue asesinado por Apollo y Midnighter miembros de The Authority, pero fue revivido junto con el resto del universo Wildstorm en la saga denominada Worldstorm.

Post-Universo Worldstorm

WildC.A.T.s vol. 4
La nueva serie de WildC.A.T.s Cole ha demostrado ser un hombre que ha tratado de cambiarse a sí mismo, pero que cada vez es absorbido por el nuevo estilo de vida de un héroe. Él parece ser un empleado de Hadrian, así como un miembro valioso del equipo WildCats recién introducido.

Se menciona que en este pequeño reinicio del Universo Wildstorm, que Cole Cash trabajó brevemente como asesino para el gobierno de los EE. UU., contra las redes islamistas terroristas. Su última misión acabó mal cuando su objetivo resultó ser un alienígena cambia forma, y que estaba siendo perseguido por otros de la misma raza. Zee, como él / ella se autodenomina, se ha elaborado Grifter y Midnighter en un conflicto interestelar participación arma gusanos gigantes.

Saga final: World's End

Grifter (World's End)
Grifter regresó a los Wildcats después de Armageddom, para ayudar a los sobrevivientes de Los Ángeles . Fue citado más tarde por John Lynch y se reagruparon una vez más en el Equipo 7, donde él y sus compañeros se enteraron de la amenaza nihilista de Tao. Después de la construcción de Halo en Los Ángeles es destruida, Grifter mismo y los Wildcats los había asociado con el Equipo 7 en la detención de Tao. En última instancia, la batalla terminó con el disparo Grifter matando a Tao en la cabeza en Pointblank, debido a le había quitado los poderes a Void, Max Faraday, y Providence.

Grifter fue uno de los muchos héroes que fueron notificados junto a los desaparecidos de The Authorty que fueron expulsados, y en la que Grifter es uno de los pocos héroes que dejaron la Tierra cuando se le ordenaron a los refugiados en pánico que fueron en un intercambios en un barco. Grifter y junto con su viejo camarada Deathblow se le unió oficialmente a la nueva formación de The Authority y juntos ayudaron a establecer el orden entre El Transporte como lugar de habitat temporal para los refugiados. Cole entró en una relación con la miembro de Stormwatch, Flint.

Grifter y Midnighter
En marzo de 2007 una mini-serie, Grifter y Midnighter había salido, el equipo de escritores para la serie de Grifter y Midnighter, fue escrita por Chuck Dixon, y con el arte de Ryan Benjamin.

Aparición en el Universo DC

Saga Flashpoint
En el mundo alternativo de Flashpoint, Grifter era el líder de un grupo de resistencia clandestina en Inglaterra en el que se estaba manifestando en contra las amazonas y su ocupación de Londres. Grifter va en rescate de Lois Lane del ataque de las Amazonas, después de que ella se revela como un espía de Cyborg y ha sido enviada para llevar información secreta sobre su actividades.

En Flashpoint # 5, Grifter y la Resistencia entran en la batalla final entre las Amazonas y los Atlantes, pero son muertos en combate por Enchantress.

Otro uso del Nombre Grifter para otro equipo del Universo Wildstorm

Equipo Cero
Durante la Segunda Guerra Mundial, el Equipo Cero, un precursor del Equipo 7, se había formado. Este equipo tenía un miembro llamado por Grifter como nombre en clave y un nombre en código Deadeyecomo el nombre del miembro. Este Grifter, perteneciente al Equipo Cero, se llamaba William S. Miller, era un jugador y cabo, un antiguo teniente primero, también fue un reconocido sargento de tecnología y exteniente segundo. Su especialidad era la solicitud de misiones que invulcraban la búsqueda y trabajos sucios, la mayoría de dichos pedidos eran ilegales. El equipo de Deadeye dentro del Equipo Cero fue el sargento Samuel (Saito) Nakadai. Quién era el francotirador del equipo. Hubo una cierta tensión en el grupo por los motivos de origen japonés de Nakadai. Ni Miller ni Nakadai no parecen estar relacionado con Cole Cash de cualquier manera.

Nueva serie en curso (2011)
En junio de 2011, DC Comics anunció que Grifter se incorporaría en el Universo DC en una nueva serie que está en curso escrita por Nathan Edmondson y dibujado por CAFU como parte del relanzamiento de 52 nuevas series luego del Reinicio del Universo DC, tras los acontecimientos financieros que llevaron a Wildstorm Studios a cerrar, así como lo sucedido con la saga, Flashpoint.

Nuevo origen en las nuevas 52 Series
Cole Cash tiene una raqueta en la que va contras las personas ricas a cabo una gran cantidad de dinero. Con éxito tras otro se sube a un avión para salir del país en el que puede conocer a su pareja ya que estaba de baja por un tiempo. Sin embargo, Cole fue secuestrado recientemente por algunos captores misteriosos que lo retuvieron durante 17 minutos. Desde entonces ha estado oyendo voces amenazándolo con matarlo. Las voces toman forma en el avión que lleva a una lucha brutal entre Cole y los pasajeros ocupantes. Después de escapar del avión en el aire, Cole consigue ponerse en contacto con su pareja, que dice que es buscado por asesinato, pero también le informa de que ha estado desaparecido durante 17 días. Con varios grupos en la búsqueda de Cole se pone su máscara y Grifter nace.

Poderes y habilidades
Aparte de ciertos poderes sobrehumanos telequinéticos como consecuencia de la exposición al Gen Factor cuando era miembro del Equipo 7, es además un tirador excelente y un verdadero experto en cualquier arma de fuego. Es también un combatiente formidable cuerpo a cuerpo debido a su experiencia en entrenamiento Coda, que ha agudizado aún más todas estas capacidades.

Enlaces externos
 Quién es Grifter? En Español
 Grifter En Inglés
 Biografía de Grifter En Inglés
 Grifter en Wikipedia (En) En Inglés

En Otros Medios

Televisión
La serie de televisión animada, WildC.A.T.s, de solo 13 episodios, Grifter es uno de los personajes que aparecen en dicha serie.

Videojuegos
Grifter aparece como personaje no jugable en el juego de WildC.A.T.s para Super Nintendo creado por la compañía Playmates Interactive, basado en la mencionada serie de televisión.

Películas
Grifter aparece en la película animada de 2013 Justice League: The Flashpoint Paradox, adaptación animada de la saga Flashpoint de DC Comics, donde Grifter nuevamente interpreta al líder de la resistencia contra las amazonas.

Referencias

Wildstorm Comics
Personajes de DC Comics
Antihéroes
Héroes de DC Comics
Historietas de Warren Ellis
Personajes de Wildstorm Comics
Personajes creados por Jim Lee
Personajes de DC Comics con curación acelerada
Telépatas de DC Comics
Personajes de DC Comics que tienen poderes mentales
Telequinéticos de DC Comics

Grifter (cómic)


Die Ponte Armando Guebuza () ist eine Straßenbrücke über den Sambesi bei der Stadt Caia in Mosambik. Die Brücke ist mit 2376 m Länge die zweitlängste Sambesi-Brücke nach der etwas weiter oberhalb des Flusses befindlichen Eisenbahnbrücke Ponte Dona Ana. Sie ist nach den 280 km flussaufwärts bei Tete liegenden Ponte Samora Machel und Ponte Kassuende die dritte Straßenbrücke in Mosambik über den Sambesi und die letzte Brücke vor dem Indischen Ozean.

Die Bauarbeiten begannen im März 2006, offizielle Eröffnung war am 1. August 2009. Namensgeber der Brücke ist Armando Guebuza, der damalige Präsident des Landes. Sie verbindet die Provinzen Sofala und Zambezia. Die Kosten für ihren Bau betrugen 65,9 Millionen Euro.

Beschreibung
Die vierspurige und 16 m breite Brücke führt die Nationalstraße EN1 zwischen den Orten Caia und Chimuara über den Sambesi. Sie besteht aus einer 1666 m langen Rampenbrücke und der 710 m langen Strombrücke. Beides sind Spannbeton-Hohlkastenkonstruktionen.

Die Strombrücke hat je in Randfeld und vier Mittelfelder mit Pfeilerachsabständen von 80,0 + 4×137,5 + 80,0 m. Sie hat einen gevouteten einzelligen Hohlkasten mit einem trapezförmigen Querschnitt, dessen Bauhöhe von 7,5 m an den Pfeilern bis auf 3,5 m in der Mitte des Feldes abnimmt. Die Hohlkästen wurden, beginnend an den Pfeilern, im Freivorbau erstellt.

Die Rampenbrücke, die sich südlich an die Strombrücke anschließt, besteht aus drei Abschnitten (546 + 560 + 560 m) mit Pfeilerachsabständen von 42,0 + 28×58,0 m. Die Hohlkästen haben eine gleichbleibende Bauhöhe von 3,5 m und wurden mit einer Vorschubrüstung ausgeführt.

Die Stahlbetonpfeiler haben einen sechseckigen Hohlquerschnitt und sind auf je vier Bohrpfählen gegründet.

Die Brücke wurde von den Ingenenieurbüros WSP, GRID und Louis Berger Group geplant und von den portugiesischen Unternehmen Mota-Engil und Soares da Costa in den Jahren 2006 bis 2009 gebaut.

Siehe auch
 Liste der Brücken über den Sambesi

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Armando Guebuza
Sambesibrücke
Erbaut in den 2000er Jahren
Provinz Sofala
Provinz Zambezia
Brücke in Afrika

Ponte Armando Guebuza


Aritmetikte işlemler belirli kurallara göre uygulanır. Önce en iç parantezden başlanarak dışa doğru hesaplamalar yapılır. Parantez yoksa soldan sağa doğru aşağıdaki sıralamaya göre işlemler yapılır.

Standart İşlem Sırası

 Parantez
 Üslü sayı ve kök
 Çarpma-bölme
 Toplama-çıkarma
 Çoklu işlemlerde işlem soldan sağa olur

Örnekler

1.

2.

3.

4.

 3 + 2 × 4 işleminin sonucu 11 dir. Çünkü çarpma toplamadan önce yapılır. Amaç önce toplamayı yapmaksa parantez kullanılarak işlem sırası değiştirilir. (3 + 2) × 4 = 20.

20:[(+7)-1-(+6)]:(-9) = ?

20:[+6-(+6)]:(-9) = ?

20: 0 : -9 (0'a bölüm olmadığı için sonuç yoktur ancak bu şekilde bir 4 işlem bir arada problemlerinde işlem öncelikleri yukarıdaki gibi çözülmelidir.)

ÖRNEK:
+6÷2(1+2)≠+6÷2x(1+2)
=6÷2x3
=3x3
=9

Aritmetik

İşlem sırası


The United States one-hundred-dollar bill ($100) is a denomination of United States currency. The first United States Note with this value was issued in 1862 and the Federal Reserve Note version was first produced in 1914. Inventor and U.S. Founding Father Benjamin Franklin has been featured on the obverse of the bill since 1914, which now also contains stylized images of the Declaration of Independence, a quill pen, the Syng inkwell, and the Liberty Bell. The reverse depicts Independence Hall in Philadelphia, which it has featured since 1928.

The  bill is the largest denomination that has been printed and circulated since July 13, 1969, when the larger denominations of , , , and  were retired.  the average life of a  bill in circulation is 22.9 years before it is replaced due to wear.

The bills are also commonly referred to as "Bens", "Benjamins", or "Franklins", in reference to the use of Benjamin Franklin's portrait by the French painter Joseph Duplessis on the denomination, as "C-Notes" or "Century Notes", based on the Roman numeral for 100, or as "blue faces", based on the blue tint of Franklin's face in the current design. The bill is one of two denominations printed today that does not feature a president of the United States, the other being the $10 bill, featuring Alexander Hamilton. The Series 2009  bill redesign was unveiled on April 21, 2010, and was issued to the public on October 8, 2013. The new bill costs 12.6 cents to produce and has a blue ribbon woven into the center of the currency with "100" and Liberty Bells, alternating, that appear when the bill is tilted.

As of June 30, 2012, the  bill comprised 77% of all US currency in circulation. Federal Reserve data from 2017 showed that the number of  bills exceeded the number of  bills. However, a 2018 research paper by the Federal Reserve Bank of Chicago estimated that 80 percent of  bills were in other countries. Possible reasons included $100 bills being used as a reserve currency against economic instability that affected other currencies, and use of the bills for criminal activities.

History

Large size notes
( 7.4218 × 3.125 in ≈ 189 × 79 mm)

 1861: Three-year 100-dollar Interest Bearing Notes were issued that paid 7.3% interest per year. These notes were not primarily designed to circulate and were payable to the original purchaser of the dollar bill. The obverse of the note featured a portrait of General Winfield Scott.
 1862: The first  United States Note was issued. Variations of this note were issued that resulted in slightly different wording (obligations) on the reverse; the note was issued again in Series of 1863.
 1863: Both one and two and one half year Interest Bearing Notes were issued that paid 5% interest. The one-year Interest Bearing Notes featured a vignette of George Washington in the center, and allegorical figures representing "The Guardian" to the right and "Justice" to the left. The two-year notes featured a vignette of the U.S. treasury building in the center, a farmer and mechanic to the left, and sailors firing a cannon to the right.
 1863: The first  Gold Certificates were issued with a bald eagle to the left and large green 100 in the middle of the obverse. The reverse was distinctly printed in orange instead of green like all other U.S. federal government issued notes of the time.
 1864: Compound Interest Treasury Notes were issued that were intended to circulate for three years and paid 6% interest compounded semi-annually. The obverse is similar to the 1863 one-year Interest Bearing Note.
 1869: A new  United States Note was issued with a portrait of Abraham Lincoln on the left of the obverse and an allegorical figure representing architecture on the right. Although this note is technically a United States Note,  appeared on it instead of .
 1870: A new  Gold Certificate with a portrait of Thomas Hart Benton on the left side of the obverse was issued. The note was one-sided.
 1870: One hundred dollar National Gold Bank Notes were issued specifically for payment in gold coin by participating national gold banks. The obverse featured vignettes of Perry leaving the USS St. Lawrence and an allegorical figure to the right; the reverse featured a vignette of U.S. gold coins.
 1875: The reverse of the Series of 1869 United States Note was redesigned. Also,  was changed to  on the obverse. This note was issued again in Series of 1878 and Series of 1880.
 1878: The first  silver certificate was issued with a portrait of James Monroe on the left side of the obverse. The reverse was printed in black ink, unlike any other U.S. Federal Government issued bill.
 1882: A new and revised  Gold Certificate was issued. The obverse was partially the same as the Series 1870 gold certificate; the border design, portrait of Thomas H. Benton, and large word , and gold-colored ink behind the serial numbers were all retained. The reverse featured a perched bald eagle and the Roman numeral for 100, C.
 1890: One hundred dollar Treasury or "Coin Notes" were issued for government purchases of silver bullion from the silver mining industry. The note featured a portrait of Admiral David G. Farragut. The note was also nicknamed a "watermelon note" because of the watermelon-shaped 0's in the large numeral 100 on the reverse; the large numeral 100 was surrounded by an ornate design that occupied almost the entire note.
 1891: The reverse of the Series of 1890 Treasury Note was redesigned because the Treasury felt that it was too "busy" which would make it too easy to counterfeit. More open space was incorporated into the new design.
 1891: The obverse of the  Silver Certificate was slightly revised with some aspects of the design changed. The reverse was completely redesigned and also began to be printed in green ink.
 1902: An extremely rare National Banknote was issued. It had a blue seal, and John J. Knox on the obverse, and two men and an eagle on top of a shield on the reverse.
 1914: The first  Federal Reserve Note was issued with a portrait of Benjamin Franklin on the obverse and allegorical figures representing labor, plenty, America, peace, and commerce on the reverse.
 1922: The Series of 1880 Gold Certificate was re-issued with an obligation to the right of the bottom-left serial number on the obverse.

Small size notes
(6.14 × 2.61 in ≅ 156 × 66 mm)

 1929: Under the Series of 1928, all U.S. currency was changed to its current size and began to carry a standardized design. All variations of the  bill would carry the same portrait of Benjamin Franklin, same border design on the obverse, and the same reverse with a vignette of Independence Hall. The  bill was issued as a Federal Reserve Note with a green seal and serial numbers and as a Gold Certificate with a golden seal and serial numbers.
 1933: As an emergency response to the Great Depression, additional money was pumped into the American economy through Federal Reserve Bank Notes issued under Series of 1929. This was the only small-sized  bill that had a slightly different border design on the obverse. The serial numbers and seal on it were brown.
 1934: The redeemable in gold clause was removed from Federal Reserve Notes due to the U.S. withdrawing from the gold standard.
 1934: Special  Gold Certificates were issued for non-public, Federal Reserve bank-to-bank transactions. These notes featured a reverse printed in orange instead of green like all other small-sized notes. The wording on the obverse was also changed to .
 1950: Many minor aspects on the obverse of the  Federal Reserve Note were changed. Most noticeably, the treasury seal, gray numeral '100', and the Federal Reserve Seal were now smaller with small "spikes" added around the Federal Reserve seal, like the Treasury seal.
 1963: Because dollar bills were no longer redeemable in silver, beginning with Series 1963A,  was removed from the obverse of the  Federal Reserve Note and the obligation was shortened to its current wording, . Also,  was added to the reverse.
 1966: The first and only small-sized  United States Note was issued with a red seal and serial numbers. It was the first of all United States currency to use the new U.S. treasury seal with wording in English instead of Latin. Like the Series 1963  and  United States Notes, it lacked  on the obverse and featured the motto  on the reverse. The  United States Note was issued due to legislation that specified a certain dollar amount of United States Notes that were to remain in circulation. Because the  and  United States Notes were soon to be discontinued, the dollar amount of United States Notes would drop, thus warranting the issuing of this note.  United States Notes were last printed in 1969 and last issued in 1971.
 1990: The first new-age anti-counterfeiting measures were introduced under Series 1990 with microscopic printing around Franklin's portrait and a metallic security strip on the left side of the bill.
 March 25, 1996: The first major design change of the  note since 1929 took place with the adoption of a contemporary style layout. The main intent of the new design was to deter counterfeiting, which had become more rampant following the rise of computer printing and Image scanning technology. New security features included a watermark of Franklin to the right side of the bill, optically variable ink (OVI) that changed from green to black when viewed at different angles on the lower right corner '100', an enlarged  and different portrait of Franklin, and hard-to-reproduce fine line printing around Franklin's portrait and Independence Hall. Older security features such as interwoven red and blue silk fibers, microprinting, and a plastic security thread (which now glows pink [nominally red] under a black light) were kept. The individual Federal Reserve Bank Seal with district letter was changed to a unified Federal Reserve System Seal along with an additional prefix letter being added to the serial number, w. The first of the Series 1996 bills were produced in October 1995.
 February 2007: The first  bills (a shipment of 128,000 star notes from the San Francisco FRB) from the Western Currency Facility in Fort Worth, Texas are produced, almost 16 years after the first notes from the facility were produced. The shipment makes the  bill the most recently added production to the facility's lineup. 4.6 billion notes were produced at the facility with series 2006 and Cabral and Paulson signatures, including about 4.15 million star notes.
 October 8, 2013: The newest  bill was announced on April 21, 2010, and, because of printing problems, did not enter circulation until nearly three and a half years later, on October 8, 2013. In addition to design changes introduced in 1996, the obverse features the brown quill that was used to sign the Declaration of Independence; faint phrases from the Declaration of Independence; the Syng inkstand's inkwell; a bell within the inkwell's image that appears and disappears depending on the angle at which the bill is viewed using optically variable ink (OVI) and changes from copper to green; teal background color; a borderless portrait of Benjamin Franklin; a blue "3D security ribbon" (trademarked "Motion" by Crane Currency) on which images of Liberty Bells shift into numerical designations of '100' as the note is tilted; and to the left of Franklin, small yellow 100s whose zeros form the EURion constellation. The reverse features a large gradient '100' printed vertically on the right side, small yellow EURion 100s and has the fine lines removed from around the vignette of Independence Hall. These notes were issued as Series 2009A with Rios-Geithner signatures. Many of these changes are intended not only to thwart counterfeiting but to also make it easier to quickly check authenticity and help vision-impaired people. The first of the Series 2009 bills were produced in February 2010  while the Series 2009A replacement banknote was first produced in September 2011.

Series dates

Small size

Withdrawal of large denomination bills ($500 and up)

On July 14, 1969, the Federal Reserve announced that the large denominations of United States currency would be withdrawn from circulation; banks were instructed to return any notes received or deposited larger than $100 to the United States Treasury. While the larger denominations remained legal tender, with their removal, the $100 note was the largest denomination remaining in circulation. All the Federal Reserve Notes produced from Series 1928 up to before Series 1969 (i.e. 1928, 1928A, 1934, 1934A, 1934B, 1934C, 1934D, 1950, 1950A, 1950B, 1950C, 1950D, 1950E, 1963, 1966, 1966A) of the  denomination added up to  billion. Since some banknotes had been destroyed, and the population was 200 million at the time, there was less than one  banknote per capita circulating.

As of June 30, 1969, the U.S. coins and banknotes in circulation of all denominations were worth  of which  was circulating overseas. So the currency and coin circulating within the United States was  per capita. Since 1969, the demand for U.S. currency has greatly increased. The total amount of circulating currency and coin passed one trillion dollars in March 2011.

Despite the degradation in the value of the U.S.  banknote (which was worth about $ in 1969), and despite competition from some more valuable foreign notes (most notably, the 500 euro banknote), there are no current plans to re-issue banknotes above . Today's widespread use of electronic means to conduct high-value transactions has made large-scale physical cash transactions for legitimate business unnecessary, from the government's point of view. Quoting T. Allison, Assistant to the Board of the Federal Reserve System in his October 8, 1998 testimony before the U.S. House of Representatives, Subcommittee on Domestic and International Monetary Policy, Committee on Banking and Financial Services:

References

Further reading

External links

 Note – USCurrency.gov

Currencies introduced in 1861
Works about Benjamin Franklin
One-hundred-base-unit banknotes
100

United States one-hundred-dollar bill