Buffy Anne Summers, Buffy the Vampire Slayer medya imtiyazlarına ismini veren kurgusal karakterdir. İlk görünümünü Buffy the Vampire Slayer isimli 1992 filminde yaptı, daha sonra aynı isimli televizyon dizisi ve çizgi roman devam serilerinde görünmeye devam etti. Karakter ayrıca Angel isimli yan ürün dizisinde de belirdi, bunun yanında birçok resmi olarak evrene dahil olan diğer Buffy yan ürünlerinde de bulundu; romanlar, çizgi romanlar ve video oyunları gibi. Buffy, filmde Kristy Swanson tarafından ve daha sonra televizyon dizisinde Sarah Michelle Gellar tarafından canlandırıldı. Giselle Loren ise hem Buffy video oyunlarında hem de üretilmeyen animasyon serisinde seslendirme yaparken, Kelly Albanese ise Buffy the Vampire Slayer Sezon Sekizin hareketli çizgi roman versiyonlarında seslendirme yaptı.

Buffy hikâyenin baş kahramanıdır ve hikâyede büyürken yaşadığı hayat ile maceraları anlatılmaktadır. Filmde, liseli bir ponpon kız olan Buffy, Avcı (vampirler, iblisler ve diğer karanlığın güçlerine karşı savaşmak için özel güç ve yetenekler ile kutsanan Seçilmiş Kişi) olduğunu öğrenir. Televizyon dizisi, Buffy'nin bir cehennem kapısının (Cehennem Ağzı) üzerine kurulan kasabada kaderini devam ettirmesini konu alır, yanında onu görevinde destekleyen arkadaşları ve ailesi de vardır. Çizgi roman devam serisinde, genç bir kadın olur, kaderini kabul eder ve şimdi kendisi gibi olan diğerlerini eğitmek görevidir.

Buffy karakteri; tipik, her korku filminde kurban olan kadın fikrini ortadan kaldırmayı hedefleyen Whedon'un güçlü bir kültürel ikon yaratma isteğiyle oluşturuldu. 2004'te, Buffy karakteri Bravo'nun En İyi 100 TV Karakteri listesinde 13 numarada yer aldı. Haziran 2010'da, Entertainment Weekly, Son 20 Yılın En İyi 100 Karakteri listesinde Buffy'i üçüncü sıraya yerleştirdi. AOL ise altıncı En Unutulmayan Kadın TV Karakteri olarak saydı. AfterEllen.com'un En Beğenilen 50 Bayan TV Karakteri listesinde de beşinci sırada yer aldı.

Görünmeler

Sinema
Buffy karakteri ilk defa Buffy the Vampire Slayer isimli 1992 filminde belirir ve Kristy Swanson tarafından canlandırılır. Senaryosu Joss Whedon tarafından yazılan filmde, Buffy bir lise ponpon kızı iken bir gün, Merrick (Donald Sutherland) adında, ona avcı olduğunu, kaderinin avcı olmak olduğunu anlatan oldukça ilginç bir adamla tanışır. Ve bu yeni adam, Buffy'nin ilk gözetmenidir. Aynı zamanda Buffy, Pike (Luke Perry) ismindeki aşık olduğu birisi ile de ilişkisine başlar. Merrick kısa bir süre sonra ölür, Buffy de ilk büyük düşmanını, Lothos (Rutger Hauer) adında bir vampir liderini yener. Filmin daha sonra 1999'da yayınlanan televizyon dizisi ile bir devamlılığı olmamasına rağmen, yazar Christopher Golden, Joss Whedon'un yazdığı asıl senaryoyu "The Origin" isimli bir çizgi romana uyarladı ve Whedon da daha sonra bu çizgi romanın "bayağı bir" evrene dahil olduğunu söyledi.

25 Mayıs 2009'da The Hollywood Reporter, Roy Lee ve Vertigo Entertainment'tan Doug Davison'ın Fran Rubel Kuzui ve Kazi Kuzui ile birlikte Buffy dizisinin yeni bir versiyonu üzerinde çalıştıklarını açıkladı. Yeni çıkacak dizinin önceden çekilen filmin devam serisi ya da ön serisi olmayacağı ve Joss Whedon'un ise projeye dahil olmayacağı açıklandı. Ayrıca orijinal televizyon dizisindeki hiçbir oyuncunun ya da karakterin bu dizide olmayacağı da duyuruldu. Televizyon dizisinin yönetici yapımcısı Marti Noxon daha sonra Joss'u korkutup projenin dizginlerini eline alması amacıyla bu projenin stüdyo tarafından üretilebileceği karşılığını verdi. Stüdyo ilgisi devam etti, ama hazırlanan bir senaryo 2011'de reddedildi.

Televizyon
Buffy, Joss Whedon'un televizyon dizisi Buffy the Vampire Slayerda geri dönmüş, bu defa Sarah Michelle Gellar dizinin bütün 144 bölümü boyunca oynadı. Dizinin ilk sezonunda (1997), Buffy, Kaliforniya'nın bir kasabası olan Sunnydale'e taşındıktan sonra avcı olmanın getirdiği sorumlulukları ve tehlikeleri üstlenmeye başlar. Buffy burada Sunnydale Lisesi'ne kaydolur ve gelecekteki en iyi arkadaşları olacak Willow Rosenberg (Alyson Hannigan)  ve Xander Harris (Nicholas Brendon) ile tanışır. Aynı zamanda yeni bir gözetmeni de vardır; Rupert Giles (Anthony Stewart Head). Birinci sezon, bu dörtlünün birlikte oluşturdukları Scooby Çetesi'nin 1000 yaşındaki vampir lideri Efendi (Mark Metcalf) ve onun destekçileri ile olan ilk karşılaşması ve dövüşüne sahne olur. Birinci sezonun finalinde, Efendi, Buffy'i öldürmeyi başarır. Onun ölümüyle Cehennem Ağzı açılır ve Efendi tekrar özgür kalır. Ama Angel ve Xander zamanında yetişirler ve Xander onu diriltir. Efendi'yi alt etmek için daha da güçlenen bir Buffy geri döner. İkinci sezonda da (1997–1998) avcının arkadaşlarının da yardımıyla geçen yaşamı anlatılırken; Buffy, Angel (David Boreanaz) ismindeki vampire aşık olur ve Spike (James Marsters) ile Drusilla (Juliet Landau) adlarında iki düşman vampirle tanışır. Aynı zamanda ilk sezonda Buffy kısa bir süreliğine öldüğünde yerine çağrılan Kendra (Bianca Lawson) isimli yeni avcıyla tanışır ve arkadaş olur. Buffy, "Surprise" bölümünde Angel'a bekâretini kaybeder. Bununla birlikte bilmeden, Angel'a yüz yıl önce Çingeneler tarafından yapılan laneti uyandırır ve Angel, eski ruhsuz ve daha karanlık hali olan Angelus'a geri dönüşür. İkinci sezonun finalinde, Buffy, annesine (Kristine Sutherland) "avcı" kimliğini açıklamak ve dünyayı kurtarmak için de Angel'ı cehenneme göndermek zorunda kalır. Daha sonra Avcı hayatından kaçma ümidiyle Los Angeles'a kaçar. Üçüncü sezonda (1998–1999), kaçışından sonra, Buffy, arkadaşları ve ailesiyle olan ilişkilerini düzeltmelidir. Aynı zamanda da, Angel'la olan ilişkisi de dahil olmak üzere bazı hayatî kararlar vermesi gerekmektedir. Bu arada, yeni ve asî bir avcı, Faith (Eliza Dushku) kasabaya gelir. Kendra'nın ölümüyle birlikte seçilmiş olan Faith sezonun ilerleyen bölümlerinde karanlık yanına yönelir. Sezon finalinde Buffy, Angel'ı kurtarmak için Faith'i kurban etmeyi dener ve sınıf arkadaşlarını mezuniyet gününde, sınıf arkadaşlarını da yükselmiş ve artık safkan bir iblise dönüşmüş Belediye Başkanı (Harry Groener) ile adamlarıyla heyecan dozu hiç inmeyen bir dövüş yapmak konusunda organize eder. Angel daha sonra Buffy'nin kendisi olmadan normal bir hayata başlaması ümidiyle Sunnydale'den ayrılır.

Dördüncü sezonda ise (1999–2000), Buffy avcılık görevlerini artık bir üniversite öğrencisi olarak yerine getirmeye çalışır. Üniversite hayatına alışmakta zorluklar çeker ve her biri farklı yönlere gitmeye başlayan arkadaşlarından da git gide uzaklaşır. Daha sonra, Organizasyon diye adlandırılan iblis ve vampir gibi yaratıkları incelemek üzere kurulan gizli bir askerî örgütün üyesi Riley Finn (Marc Blucas) ile samimî bir ilişkisi olur.  Buffy, ilk başta onlarda katılır. Ama, iblisleri insanlara karşı örgütlemeye çalışan bir makine-insan-iblis kırması olan Adam (George Hertzberg) projesini öğrenince oradan ayrılır. Buffy ve arkadaşları, eski bir Sümer büyüsü yapıp İlk Avcı'nın güçlerini ortaya çıkartarak Adam'ı yenmeyi başarırlar. Dördüncü sezon boyunca Buffy ayrıca Angel (1999–2000) isimli yan ürün dizisinin, "I Will Remember You" ve "Sanctuary" bölümlerinde konuk oyuncu olarak belirir. Beşinci sezonda (2000–2001), Buffy, Glory (Clare Kramer) adında bir cehennem-tanrısı ile yüzleşir. Glory kendi boyutuyla dünya boyutu arasında bir geçit açıp kendi boyutuna geçmek istemektedir. Ayrıca Buffy'nin evinde gizemli bir şekilde Dawn (Michelle Trachtenberg) ismindeki kız kardeşi belirir. Büyülü bir şekilde aileye dahil olan bu kızın anıları diğer karakterlerin anılarına da işlenir. Buffy, sezon boyunca birçok duygusal çöküş ile yüzleşir; Dawn'ın gerçek kardeşi olmadığını öğrenir, Riley ile aralarındaki ilişki sonlanır, Spike'ın kendisi ile takıntılı hale gelmesini keşfeder ve annesini beyin anevrizmasından dolayı kaybeder. Avcılık doğasıyla ilgili bir göreve çıktığı sırada Buffy, "ölümün onun hediyesi" olduğu mesajını alır. Ama "The Gift" isimli bölümde mesajın ne demek olduğunu anlar ve hem Dawn'ı hem de insanlığı kurtarmak için, kendisini geçitten atarak trajik bir şekilde ölür.

Altıncı sezonda (2001–2002), Buffy karanlığa gömülür ve depresyona girer. Onun ölümünü kaldıramayan Scooby Çetesi, Willow'un liderliğinde bir kara-ritüel yapar. Buffy'yi diriltmek için yaptıkları bu ritüel başarılı olur ve Buffy mezarından çıkar. Arkadaşları onu bir cehennem boyutundan kurtardıklarını sanarlar, Buffy de gerçeği bir tek Spike'a söyler. Buffy ölmüş ve cennete gitmiştir, fakat Scooby Çetesi'nin büyüsü onu tekrar bu zorlu dünyaya döndürür. Buffy bu sezonda, Warren Mears (Adam Busch), Andrew Wells (Tom Lenk) ve Jonathan Levinson (Danny Strong) adlarına üç çocukla uğraşır. Aynı zamanda Dawn da kleptoman olur. Warren, Buffy'yi silahla vurur ama attığı kurşunlardan birisi Tara'yı (Amber Benson) öldürür. Willow da Tara'nın ölümüne dayanamaz ve içindeki şeytanî cadının çıkmasına engel olamayıp Şeytani Willow'a dönüşür. Önüne geçen her şeyi yakıp yıkmaya başlar. Warren'i öldürdükten sonra, tekrar Willow'a dönüşmesini sağlayacak olan şey de Xander'dır. Ona tekrar sevildiğini anımsatır. Belki sevgilisi olmadan, ama onu çok seven arkadaşlarıyladır Willow. Yedinci ve son sezonda ise (2002–2003), Buffy ilk olarak üçüncü sezonda karşılaştığı İlk Kötü tehdidiyle yüz yüze gelince, kaderinde yeni bir perspektif, bir bakış açısı geliştirir. Haber getirenler, İlk'in rahipleri, tüm dünya çapında, Potansiyel Avcı olan genç kızları bulup öldürmeye başlarlar. Bu genç kızları öldürerek gelecekte "avcı" kavramını silip yok etmeyi amaçlarlar. Buffy'nin evi anîden korunmak için Sunnydale'e gelen potansiyel avcı genç kızlarla dolar. Onlardan kendisine saygı duyulmasını bekleyen Buffy de onların doğal lideridir. "Potansiyel"leri İlk'e karşı koymak konusunda tıpkı bir ordu gibi eğitmeye başlar. Ancak, yöntemleri, taktikleri ve kararları zaten dehşete düşmüş olan kızları git gide yabancılaştırır. Sonunda Sunnydale iblislerden kaçan insanlar yüzünden, giderek hayalet şehre dönüşür. Bu sezonda aynı zamanda Sunnydale Lisesi'nin yeni müdürü Robin Wood (D. B. Woodside) da bir müttefik olur. "Chosen" isimli final bölümünde Buffy ve diğerleri Turok-Han vampirlerine karşı Cehennem Ağzı'nda savaşırlar. Spike kendisini, dünyayı kurtarmak için feda eder. O sırada da Buffy, Spike'a olan aşkını sonunda itiraf eder ve hayatta kalan Sunnydale'liler ile birlikte Buffy, şehri terk eder. Dizinin finalinin ardından karakterin bahsi Angel (2003–2004) dizisinin son sezonunda geçer ama hiçbir sahnede yüzü görünmez. "The Girl in Question" bölümünde Angel ile Spike, Roma'ya Buffy'i görmeye giderler ve öğrenirler ki Buffy, Ölümsüz ile çıkmaktadır. Sarah Michelle Gellar'ın, Angelın yüzüncü bölümünde oynaması planlanıyordu ama onun yerine Cordelia Chase (Charisma Carpenter) karakteri kullanıldı. Daha sonra "Power Play" bölümünde oynaması istendi, ama dış projeleri dolayısıyla reddetti.

2001 ve 2004 yılları arasında Joss Whedon ile Jeph Loeb, Buffy Animasyon Serisi için 4 dakikalık bir pilot bölüm üretti. Konusu dizinin ilk sezonunda geçen bu seri eğer bir kanal tarafından alınırsa, Buffy'nin (Giselle Loren tarafından seslendirilen) daha çok lise macerasını anlatacağı belirlendi. 2008'de pilot, YouTube'a sızdırılınca, Loeb belki serinin bir şekilde tekrar hayata döndürülebileceğini söyledi.

Edebiyat

Medya imtiyazlarının ana karakteri olarak, Buffy neredeyse bütün Buffy the Vampire Slayer edebiyat ürünlerinde belirdi. Bu ürünler arasında Dark Horse devam eden çizgi roman serisi ve bir grup roman bulunmaktadır. Buffy'nin edebiyattaki ilk görünümü 26 Ağustos 1998'de yayınlanan Dark Horse Presents 1998 Annual isimli çizgi romanında olurken, ilk roman görünümü ise 5 Ekim 1998'de Christopher Golden ve Nancy Holder tarafından yazılan Halloween Rain isimli romanda oldu. Bu hikayelerin konularının çoğu televizyon dizisinin bölümleri ve sezonları arasında geçmektedir, ama bazıları da Buffy'nin geçmişinin diğer alanlarını derinlemesine araştırmak amacıyla dizinin zaman çizgisinin dışında yazılan hikayelerdir. Christopher Golden, Buffy filmini Joss Whedon'un asıl yazdığı senaryoya daha yakın bir şekilde "The Origin" (1999) isimli çizgi romana uyarladı. 2003 yılında, Scott Lobdell ve Fabian Nicieza, sinema filmi ile dizinin ilk sezonu arasındaki boşluğu tamamlamak amacıyla bir seri Buffy çizgi romanı yayınladı. Bu hikâyelerde Buffy'nin Pike ile olan ilişkisinin nasıl bittiğinin açıklandığı gibi, akıl hastanesinde geçirdiği vakit ile ebeveynlerinin boşanması gibi televizyon dizisinde bahsedilen olaylar da açıklanmaktadır. Nancy Holder'ın Queen of the Slayers (2005) isimli romanında televizyon dizisinin potansiyel bir devamı anlatılır; yedinci sezonun hemen sonrasında geçen bu roman, Buffy'nin İtalya'da Ölümsüz ile birlikte geçirdiği zamana değinir.

Buffy ayrıca kendi ismi ile yayınlanmayan edebiyat ürünlerinde de döründü. Tales of the Slayers çizgi roman serisinin Doug Petrie ve Jane Espenson tarafından hazırlanan "Broken Bottle of Djinn" (2002) isimli tek bölümünde, Buffy Sunnydale Lisesi'nde bir ruh ile savaşırken, Tales of the Vampires çizgi roman serisinin Drew Goddard tarafından hazırlanan "Antique" (2004) hikâyesinde Drakula'nın kalesine girip Xander'ı kurtarır. Tales of the Slayer (2003) serisinin ikinci cildinde Buffy hakkında iki tane hikâye bulunur; Todd A. McIntosh'ın "All That You Do Comes Back Unto Thee" hikâyesinde mumyalanan bir ruh ile savaşırken Jane Espenson'ın "Again Sunnydale" hikâyesinde altıncı sezondaki Buffy zamanda yolculuk yaparak lise zamanına döner, annesi hala hayattadır ama Dawn henüz var olmamıştır.

2007'de, Joss Whedon Buffy the Vampire Slayer serisini çizgi roman olarak geri getirince Buffy de geri döner. Bu çizgi romanlar önceki Buffy edebiyat ürünlerinden farklılık göstermektedir ve televizyon dizisinin asıl devamı olarak resmî bir şekilde evrene dahil edildiler. Sezon Sekiz (2007–11) çizgi romanlarında, Buffy'nin aslında Roma'da Ölümsüz ile birlikte yaşamadığı, bunun sadece diğer Avcıları bulma ve onları dünya çapındaki iblis tehditlerine karşı eğitmeyi hedefleyen evrensel bir organizasyonun lideri olduğundan dolayı güvenliğini sağlamak amacıyla söylediği bir yalan olduğu ortaya çıkar. Ama, maskeli düşman 'Twilight' tarafından yönetilen gizemli bir grup inanmaktadır ki asıl tehlike Avcıların kendileridir ve yakında kendilerini insan ırkının üstü olarak görmeye başlayacaklardır. "Kapıdaki Kurtlar" hikâyesinde, Buffy yine bir Avcı olan Satsu ile cinsel bir ilişki yaşar; ama Satsu bir süre sonra ayrılır çünkü Buffy ona karşı aynı şekilde hissetmemektedir. Seride daha önce, Buffy'nin en kişisel rüya aleminde bir cinsel fantezi sahnesi bulunur: Angel ve Spike ile birlikte grup yapar. Serinin son iki hikâye örgüsü Buffy'nin Angel ve Spike ile olan ilişkisi hakkında biraz daha mantıklıdır. "Alacakaranlık" hikâyesinde, Buffy gizemli bir şekilde süper güçler kazanır ve Twilight'ın aslında Angel olduğunu öğrenir. Bütün yaptıklarına rağmen, Buffy tutkularına teslim olarak Angel ile birlikte olur ve uyandıklarında ikili birbirini bir cennet boyutunda bulur. Bu yeni boyuttaki sonsuz mutluluğa rağmen, ikili arkadaşlarının ekstra-boyutsal iblislerle savaşmalarına yardım etmek amacıyla Dünya'ya geri döner, bu arada Spike da gelir. "Son Parıltı" hikâyesinde, Spike'ın bilgisi onları Sunnydale'in altında gömülü olan hem büyünün hem de Twilight'ın gücünün kaynağına, mistik bir "tohum"a götürür. Giles onu yok etmeyi planlar, ama Twilight, Angel'ı etki altına alır ve onun boynunu kırar. Ama yine de Buffy tohumu kendisi parçalar. Twilight durdurulur ama aynı zamanda büyü de bütün evrenden silinir. Avcıların ve vampirlerin güçlerini kaybetmemesine rağmen, cadılar tamamen güçsüz kalırlar. Artık Avcıların ve eski cadıların topluluğundan dışlanan birisi olan Buffy, San Francisco'ya taşınır ve orada kız kardeşi ve Xander ile yaşar, ayrıca bir avcı olarak eski görevine devam eder; geceleri vampirler için devriye gezer.

Buffy the Vampire Slayer Sezon Dokuz (2011–13) serisinde, Buffy büyüsüz yeni dünyanın durumuna uyum sağlamaya çalışır. Büyünün gitmesinin bir ainızı olarak iblisler artık kendi boyutlarına gidememekte ve artık tamamen insan bedenlerinde kapana kısılırlar, yeni dönüştürülen vampirler ise vahşidirler ve zekaları yoktur, Xander onlara "zompir" demektedir. Buffy, asi Avcı Simone Doffler ile çalışan ve diğerlerinin mistik güçlerini emme yeteneği olan Severin isiminde bir düşman ile karşılaşır. "Apart (of Me)" hikâye örgüsünde, Buffy yanlışlıkla hamile olduğunu düşünür ve bebeği aldırıp aldırmama kararını zor bir şekilde verir. Spike da ayrıca, Buffy'nin etrafında olmak onun için zor gelmeye başlayınca San Francisco'dan ayrılır. Willow da güçlerini geri kazanma amacıyla bir göreve çıkarak kasabadan ayrılır, Buffy ise yeni edindiği arkadaşlarla vampir devriyesi gezer, bu arkadaşlara SFPD memuru Robert Dowling ve genç Billy Lane de dahildir. Sezon ilerledikçe, Buffy, Severin'i yenmek için güçlü doğaüstü yaratıklardan oluşan bir konsey ile birlik olur. Ama, Severin o grubun üyelerinden birisi olan Illyria'nın güçlerini eline geçirir, zamanda yolculuk güçleri de dahil olmak üzere. Buffy, büyünün yok olmasının bir sonucu olarak Dawn'ın öldüğünü öğrendiğinde ve Willow da kurtardığı güçler ile geri döndüğünde, varlığı soluklaşmaya başlayan Dawn'ı kurtarmak için biraz büyü bulma ümidiyle İngiltere'de antik iblislerin mezarının bulunduğu Derin Kuyu'ya giderler. Ümitsiz bir şekilde Dawn'ı kurtarmak isteyen Xander, Simone ve Severin'e Buffy'nin planını anlatır çünkü Severin zaman yolculuğu yaparak Sezon Sekizde olan olayları tersine çevirmek için aynı büyüye ihtiyacı vardır. Kuyu'dayken Buffy, Simone ile savaşır ve onu öldürür ama Simone kendi iradesiyle vampire dönüşür; kefaret arayışında olan Severin ve Illyria dünyaya büyüyü geri getirmek için hayatlarını feda ederler. Bu olaydan sonra Willow, Dawn'ı yok oluşum eşiğinden kurtarır. Buffy ve Willow fark ederler ki büyünün kuralları ve vampirlerin yetenekleri tamamen baştan yazılabilmektedir. Sezon On (2014–2016) serisinde, Buffy ve arkadaşları yeni büyü kuralları ile uğraşır ve yeni gelen tehditlerin yanında yeni müttefikler de edinmeye çalışırlar.

Konsept ve yaratılış
Buffy karakteri Joss Whedon tarafından "her korku filminde olan, karanlık bir ara sokağa girip öldürülen sarışın kız" klişesini yok etme amacıyla oluşturuldu. Whedon bu karakterin ilk konseptinin "Ölümsüz Garson Rhonda" olduğunu, asıl fikrin "önemsiz kadınların oldukça sıra dışı bir hale gelmesi" olduğunu söyledi. Kendisine "Buffy" ismini nereden bulduğu sorulduğunda Whedon, "En az ciddiye alabileceğim ismi seçmeye çalıştım. Buffy ismini duyup da hemen 'Bu önemli bir insan' diye düşünmenizin imkânı yok. Ve bu ismi Vampir Avcısı ile birleştirmek, şey gibi hissettirdi—bir B filmi gibi. Ama bu şov, bir B filminden daha fazla olaya sahip olacaktı. İşte hayalim buydu" dedi. Whedon başlığın çok aptalca olduğu yönünde eleştirildiğini ve kanalın ona ismi değiştirmesi konusunda yalvardığınız söyledi. Ama o reddetti ve "Anlamıyorsunuz. Bu olmak zorunda. Çünkü şovun olduğu şey bu" dedi. Jason Middleton, Buffy'nin korku filmlerinde görülen, arkadaşlarının ölümünden sonra onların intikamını katilden alan "sona kalan kız" karakterinden kaçındığını söyler; "O... erkek çocuklar ile hem sevişecek hem de canavarları öldürebilecek".

Whedon, "Ben her zaman onun Wonder Woman veya Örümcek Adam'ın insanların aklında yer edindiği türden bir kahraman olmasını istedim, anladınız mı? Onun bir oyuncak bebek ya da bir aksiyon figürü olmasını istedim. Barbie'nin Kung Fu bilen versiyonunu düşünün! Onun kitlesel bilinçaltında ve büyümekte olan çocukların hayal güçlerinde yer edinmesini istedim çünkü bence o havalı bir karakter ve zaten plan da başından beri buydu. Buffy'nin kültürel bir fenomen, periyot olmasını istedim" açıklanmasını yaparak daima karakterin bir ikona dönüşmesini istediğini belirtti. Whedon, Buffy'i geliştirirken süper kahraman çizgi romanı X-Menin sayfalarından bir karakter olan Kitty Pryde'dan büyük ilham aldı. Dedi ki, "Eğer Buffy'nin etkisi Kitty'den fazlaysa, nasıl oldu hiç bilmiyorum... O sadece çok büyük bir gücü olduğunu öğrenen ve onunla uğraşmayı beceren ergenlik dönemindeki bir kızdı." Bir 2009 görüşmesinde, Whedon açıkladı ki Buffy'de kendisini ne kadar çok gördüğünü son zamanlarda fark etti. Kendisini yıllarca Xander'a bağladıktan sonra dedi ki, "Buffy başından beri benim o hikayede olduğum kişiydi çünkü her şekilde ben değilim." Whedon açıkça kendisini özdeşleştirdiği kişiliğin neden bir kadın olduğunu merak etti, ama Buffy gibi güçlü bir kadın karakter yazmanın "benim için gerçek bir otobiyografik türden terapi" dedi.

Whedon'a göre, Buffy karakteri nihayet Buffy the Vampire Slayer filminde Kristy Swanson tarafından oynanmadan önce "yıllar boyunca [kendi elinde] mayalanmaktaydı." Ama, karakterin filmdeki hali ile memnun olmadı, "bu tam olarak o değil. Bu da bir başlangıç, ama tam olarak istediğim kız değil" dedi. Whedon'un kadın güçlülüğü vizyonu 1992 filminde istediği gibi belirgin bir şekilde ortaya çıkmasa da, Gail Berman ona ulaşıp bu fikri yeniden yaratma ve bir televizyon dizisine uyarlama ile kendisine geldiğinde ikinci bir şansa sahip oldu. Filmin konseptini bir televizyon dizisine uyarlayan Whedon, Buffy karakterini biraz daha yeniden keşfetmeye karar verdi. Filmdeki burnu havada olan ponpon kız artık daha olgun ve açık fikirli birisine dönüştü, kendisini sosyal yaşantıdan dışlanan Willow ve Xander karakterleri ile buldu, ve ayrıca Cordelia karakteri de Buffy'nin bir zamanlar ne olduğunu somutlaştırmak için yaratıldı. Televizyon dizisinin başlarında, makyaj süpervizörü Todd McIntosh, Buffy'i "yumuşak ve dünyevi bir karakter" yapması için eğitildi. Gellar'a yumuşak, sağır yeşil makyaj yaptı ve görünümünü doğal tuttu. Ama, daha sonra bunun karaktere uymadığı kararına varıldı ve Buffy'nin daha çok bir vadi kızı olması gerekiyordu. McIntosh onun makyajını değiştirdi; donuk bir göz farı, açık turkuaz ve akuamarine rengi dudak, sakız rengi tırnaklar ve beyaza yakın sarı bir saç ayarlayarak karakterin "çiçek açmasına" sebep oldu.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Angel karakterleri
Buffy karakterleri
Joss Whedon tarafından yaratılan karakterler
1992'de tanıtılan kurgusal karakterler
İnsanüstü güce sahip kurgusal karakterler
Kurgusal iblis avcıları
Kurgusal vampir avcıları
Korku filmlerin karakterleri
Kurgusal engelliler
Buffy evreni avcıları

Buffy Summers


Meccanica G. Guaraldi war ein italienischer Hersteller von Motorrädern und Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Das Unternehmen aus Lodi begann 1905 mit der Produktion von Motorrädern, die bis 1914 lief. Automobile entstanden zwischen 1911 und 1915.

Motorräder
Viele der Motorräder hatten einen Einbaumotor der Fafnir-Werke mit 4 PS Leistung. Daneben gab es auch Modelle, die von einem Einzylindermotor von Saroléa angetrieben wurden.

Literatur

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliger Motorradhersteller (Italien)
Ehemaliges Unternehmen (Lombardei)
Lodi (Lombardei)
Organisation (Provinz Lodi)

Meccanica G. Guaraldi


Adriano Gerlin da Silva (født 20. september 1974) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Adriano Gerlin da Silva


Daniel James Dailey Jr. (født 14. december 1915, død 16. oktober 1978) var en amerikansk danser og skuespiller. Han er bedst husket for en række populære musicals, han indspillede for 20th Century Fox som Mother Wore Tights (1947).

Opvækst
Dailey blev født den 14. december 1915, i New York City, til Daniel James Dailey Sr. og Helen Theresa (født Ryan) Dailey. Hans lillesøster var skuespillerinde Irene Dailey.

Teater
Han optrådte i et minstrel show i 1921, og senere optrådte i vaudeville. Han arbejdede som golf caddy og skosælger før sin første store gennembrud, hvor arbejder for en sydamerikansk krydstogt i 1934.

Han Broadway-debuterede i 1937 i Babes in Arms. Han fulgte det med Stars in Your Eyes og I Married an Angel.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dansere fra USA
Skuespillere fra New York
Personer fra New York City
Amerikanere i 1900-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Dan Dailey


Joëlle Robillard est une productrice et directrice artistique musicale.

Biographie
De 2017 à 2022, Joëlle Robillard occupait le poste de directrice artistique pour l'organisme Musique nomade. Dans le cadre de ses fonctions, Robillard a contribué au développement de la plateforme numérique Nikamowin. Elle a également mis sur pied le spectacle Nikamotan MTL.

Elle quitte ses fonctions le 1 avril 2022 pour accéder à la direction générale du même organisme. Elle succède ainsi à la fondatrice de l'organisme Manon Barbeau qui occupait toujours le poste. Joëlle Robillard souhaite collaborer à l'épanouissement d'une relève autochtone en musique.

Robillard siège également sur le conseil d'administration de l'Association québécoise de l'industrie du disque, du spectacle et de la vidéo.

Articles connexes
Musique nomade
Association québécoise de l'industrie du disque, du spectacle et de la vidéo

Notes et références

Producteur canadien de musique
Productrice de musique
Productrice québécoise
Directeur artistique

Joëlle Robillard


NGC 7633 je spiralna galaktika u zviježđu Indijancu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7633
  Auke Slotegraaf: NGC 7633 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7633 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7600 - 7649

7633

NGC 7633


මෙයද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ ජල වේලි
ශ්‍රී ලංකාවේ බලාගාර ලැයිස්තුව
කඩදොර විහාරය

ශ්‍රී ලංකාවේ ජලවිදුලි බලාගාර

කොත්මලේ වේල්ල


El Tour de Okinawa (en japonés: ツール・ド・おきなわ) es una carrera ciclista profesional por etapas que se disputa en la isla de Okinawa (Japón), a mediados del mes de noviembre.

Se comenzó a disputar en 1989 aunque hasta la edición de 1999 no empezó a ser profesional, primero catalogada de categoría 1.5 hasta la creación de los Circuitos Continentales UCI en 2005 que empezó a formar parte del UCI Asia Tour, dentro la categoría 1.2 (última categoría del profesionalismo) siempre disputándose como carrera de una sola etapa. A partir del 2008 se convirtió en carrera de dos etapas en dos días re-catalogándose para ello en categoría 2.2 (igualmente última categoría del profesionalismo). Asimismo, en ese año 2008 se creó uan edición femenina de un día amateur, que se disputa el mismo día que la primera etapa masculina, cuyas dos primeras ediciones tuvieron 85 km para pasar posteriormente a 100 km de longitud. En 2012 la masculina volvió al formato de un día volviendo a la categoría 1.2.

Se disputa en un circuito cuyo kilometraje varía dependiendo del circuito y las vueltas.

Palmarés

Masculino
En amarillo: edición amateur.

Femenino

Palmarés por países

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial
 Tour de Okinawa masculino (sitiodeciclismo.net)
 Tour de Okinawa masculino (cqranking.com)
 Tour de Okinawa femenino (cqranking.com)

Okinawa
Okinawa
Okinawa
Okinawa

Tour de Okinawa


Vrt Foretić je zaštićeni spomenik parkovne arhitekture. Nalazi se u gradu Korčuli, u starom predgrađu Borku, danas dijelom uže gradske jezgre. Datira iz 18. stoljeća. Jedinstven je primjerak vrtne umjetnosti iz tog vremena. Pripadao je obitelji Foretićima.

Vrt je barokno građen. Barokno su uređeni i pergola, šetnica, paviljon. Terasaste je strukture. Prepoznatljiva je tipična raslinja. U njemu su vrtni ukrasi, kipovi, odmarališta, kao i funkcionalni gospodarski elementi dodavani tijekom vremena. Ističe se kapelica u vrtu posvećena Blaženoj Djevici Mariji Pomoćnici kršćana koju je 1886. podigao Domeniko Foretić na spomen i zahvalu prve svete pričesti svoje djece.

Vrt je primjer kako ljudski rad može skladno preoblikovati prirodni okoliš. Pod državnom zaštitom od 1963. godine.

Izvori

Korčula (grad)
Barokne građevine u Hrvatskoj
Parkovi u Hrvatskoj

Vrt Foretić u Korčuli


Myron Boyd  (* 1909; † 1978) war ein US-amerikanischer Methodistenprediger und Mitbegründer der National Religious Broadcasters.

Leben
Boyd schloss sein Studium am Seattle Pacific College im Jahr 1932 ab. Nach seiner Ordination arbeitete er in verschiedenen Kirchen in Washington, bevor er der Pastor der First Free Methodist Church in Seattle wurde. Boyd nutze das Radio um zu predigen. Er wurde der Prediger eines regionalen christlichen Radiosenders mit dem Namen Gospel Clinic. Danach war er der Gastgeber der Radiosendung Light and Life Hour, die aus Winona Lake (Indiana) gesendet wurde. Er war 1944 ein Gründungsmitglied der National Religious Broadcasters, einer Vereinigung evangelikaler Medienschaffender.
Im Jahr 1947 gab Boyd seine Anstellung als Pastor auf, um sich fortan ausschließlich seiner Tätigkeit im Radio zu widmen. 1976 beendete er seine Tätigkeit bei Light and Life Hour und wurde Bischof der Free Methodist Church.

Einzelnachweise

US-Amerikaner
Methodistischer Bischof (20. Jahrhundert)
Geboren 1909
Gestorben 1978
Mann

Myron Boyd


Eriope macrostachya é uma espécie de planta do gênero Eriope e da família Lamiaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1833 por George Bentham.
São conhecidas as seguintes subspécies de Eriope macrostachya:

 Eriope macrostachya Mart. ex Benth. var. macrostachya
 Eriope macrostachya Mart. ex Benth. var. grandiflora
 Eriope macrostachya Mart. ex Benth. var. hypoleuca

É uma espécie terrícola, arbustiva e subarbustiva.

Descrição

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Bahia, Ceará, Espírito Santo, Minas Gerais, Paraná, Rio de Janeiro e São Paulo.
Em termos ecológicos, é encontrada nos  domínios fitogeográficos de Caatinga, Cerrado e Mata Atlântica, em regiões com vegetação de caatinga, campos de altitude,  campo limpo, campos rupestres, vegetação de carrasco, cerrado, mata ciliar, floresta estacional semidecidual, floresta ombrófila pluvial e restinga.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Schliewe, M.A. Eriope  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Eriope macrostachya no projeto Flora e Funga do Brasil
 Eriope macrostachya no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Eriope
Plantas descritas em 1833
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Eriope macrostachya


James Kelly (* 23. Oktober 1963 in Glasgow) ist ein schottischer Politiker und Mitglied der Labour Party und der Co-operative Party. Er besuchte die Trinity High School in Cambuslang und erwarb anschließend am Glasgow College of Technology einen Bachelorabschluss in Informatik.

Politischer Werdegang
Bei den Schottischen Parlamentswahlen 2007 kandidierte Kelly für die Labour Party im Wahlkreis Glasgow Rutherglen, den seine Parteikollegin Janis Hughes bei den vorherigen beiden Wahlen für sich entscheiden konnte, zu diesen Wahlen jedoch nicht mehr antrat. Kelly gewann das Direktmandat mit deutlichem Vorsprung vor der Kandidatin der SNP und zog in der Folge in das Schottische Parlament ein. Im Zuge der Wahlkreisreform 2011 wurde der Wahlkreis Glasgow Rutherglen aufgelöst und weitgehend durch den neugeschaffenen Wahlkreis Rutherglen ersetzt. Für diesen kandidierte Kelly bei den Parlamentswahlen 2011 und es gelang ihm erneut das Direktmandat zu erringen. Bei den Parlamentswahlen 2016 verlor Kelly zwar sein Direktmandat für Rutherglen an die SNP-Kandidatin Clare Haughey, erhielt jedoch ein Listenmandat der Wahlregion Glasgow und verblieb somit als Mitglied des schottischen Parlaments.

Einzelnachweise

Weblinks
 Informationen auf den Seiten des Schottischen Parlaments
 Informationen auf den Seiten der Labour Party

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Labour Party
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (South Lanarkshire)
Politiker (Glasgow)
Geboren 1963
Schotte
Brite
Mann
Mitglied der Co-operative Party

James Kelly (Politiker, 1963)


As eleições diretas do Partido Social Democrata em 2007 ocorreram em Portugal e serviram para determinar quem seria o Presidente do Partido Social Democrata no mandato 2007-2009. O vencedor foi Luís Filipe Menezes, que derrotou o Presidente em exercício Luís Marques Mendes.

Depois de ser alvo de bastante criticismo após uma enorme derrota eleitoral do PSD nas eleições intercalares de Lisboa de 2007, o presidente do PSD em exercício Marques Mendes convocou eleições diretas para decidirem o futuro do Partido. Foi derrotado por Luís Filipe Menezes, visto há muito como um potencial candidato à Presidência do Partido.

Estas eleições marcam a única vez em que um presidente em exercício foi derrotado numas eleições diretas do PSD.

Candidatos

Candidatos declarados

Partido Social Democrata (Portugal)
Eleições em Portugal
Eleições internas partidárias

Eleições diretas do Partido Social Democrata (Portugal) de 2007


الشيخ ناصر بن زايد بن سلطان آل نهيان (1967- 3 يونيو 2008) هو الابن العاشر لرئيس دولة الإمارات السابق الشيخ زايد بن سلطان آل نهيان، والأخ غير الشقيق لرئيس الدولة الراحل الشيخ خليفة بن زايد آل نهيان. كان يعمل في الشرطة برتبة مقدم قبل وفاته. وهو عضو شرف في نادي العين الإماراتي أحد أبرز أندية الدرجة الأولى في دولة الإمارات. وله إسهامات رياضية كثيرة، أبرزها تقديم جائزة بمبلغ مليون درهم للاعب الإماراتي إسماعيل مطر نظير تسجيله هدف الفوز في دورة خليجي 18 لكرة القدم.

أسرته
والدته هي آمنة بنت صالح بن بَدّوُة الدرمكي، وله أخ شقيق هو الشيخ عيسى بن زايد آل نهيان. لديه ابن وحيد هو الشيخ أحمد بن ناصر بن زايد آل نهيان.

وفاته
توفى في حادث تحطم مروحية فوق مياه الخليج العربي ليلة الثلاثاء 28 جُمادَى الأولى 1429 هـ الموافق 3 يونيو 2008م مع زملاء له، ودُفن في مقبرة البطين في اليوم التالي.

المصادر

آل نهيان
أشخاص من أبو ظبي
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
مسلمون إماراتيون
وفيات 1429 هـ
وفيات 2008

ناصر بن زايد آل نهيان


Pentagram (veya diğer adıyla Mezarkabul), kuruculuğunu Hakan Utangaç ve Cenk Ünnü'nün yaptığı Türk heavy metal grubudur. Grubun icra ettiği metal türü dönem dönem büyük değişimlere uğramıştır. Pentagram isimli ilk albümleri speed metal etkisinin baskın olduğu bir thrash metal albümüydü. İkinci albümleri Trail Blazer ise daha gelişmiş thrash metal müziği barındırmakla  birlikte speed metal etkisinin azaldığı bir albümdür. Pentagram esas müzikal değişimini ve kendine has tarzını 1997 yılında çıkan üçüncü albümü Anatolia ile oluşturdu. Bu albümle birlikte Pentagram, müziğinde agresifliği azaltarak thrash metali tamamen terk etti. Anadolu ezgilerini ve Orta Doğu'nun müzikal etkilerini barındıran klasik heavy metal tarzını benimsedi. Anatolia'dan sonra çıkan Unspoken ve Bir albümlerinde de bu çizgisini sürdürdü. Türkiye'nin en bilinen heavy metal gruplarından biri olan Pentagram bugüne dek 8 stüdyo albümü ve 4 konser albümü yayımladı. Grup, 1997 yılında çıkardıkları Anatolia albümünün 100.000'in üzerinde satması sonucu yurt dışında da ilgi çekti. Avrupa ülkelerinde de konserler verdi. Pentagram'ın gerçekleştirdiği konserler çoğunlukla kapalı gişe olmuştur.

Gruba adını veren Pentagram adlı geometrik şekil, Yunancada "beş çizgili" anlamına gelen "pentagrammon" sözcüğünden gelir. Pentagram, beş düz çizgiyle çizilen yıldız şeklinin adıdır.

Grup 8 stüdyo albümüne sahip olup, 8. stüdyo albümleri Makina Elektrika'yı 9 Eylül 2022'de yayımlanmıştır.

Grup tarihi

Kuruluş
Pentagram'ın temelleri, gitar ve vokalde Hakan Utangaç, davulda Cenk Ünnü ve bas gitarda Kaan Bozoğlu tarafından 1984 yılında Bursa'da kurulan Thunders adlı lise grubu ile atılmıştır. 1986 yılında Kaan Bozoğlu'nun ayrılmasının ardından Cenk Ünnü ve Hakan Utangaç Pentagram adı ile çalışmalarına devam etmişlerdir. Grubun ismi Possessed grubunun 1985 tarihli Seven Churches albümünde yer alan "Pentagram" şarkısından etkilenerek alınmıştır. 1986 yılının sonlarında Utangaç, bas gitarda yer alması için o dönem Bursa'da lise öğrencisi olup müzik yapan Tarkan Gözübüyük ile gruba katılması için anlaştı ve Pentagram grubunun ana kadrosu böylece şekillendi.

Grup, ilk ciddi sahne deneyimini Ocak 1987'de İstanbul Bağcılar'da bir düğün salonunda yaşadı. Buradaki konserde yaklaşık 200 kişilik bir izleyici grubuna seslendi. Sahneyi, vokalistliğini daha sonra Grup Vitamin'in de vokalistliğini yapacak olan Gökhan Semiz'in üstlendiği AC/DC tarzında müzik yapan Poseidon isimli bir grupla paylaşmışlardı. Gözübüyük, Bursa'da okula devam ettiği ve grupla konsere hazırlanmaya vakit bulamadığı için grubun ilk konserinde bas gitarı Kronik grubundan Özgünay Ünal çalmıştı. Pentagram'ın bu konserde 5 tane şarkı çalması planlanmıştı. Ancak, henüz beşinci şarkıya gelinmeden masalar, sandalyeler kırıldı. Konser bittikten sonra Pentagram üyeleri, düğün salonundaki hasardan dolayı oluşan zararı da karşılamak zorunda kaldılar. Bu konserden sonra gruba ikinci gitarist olarak eski Whisky gitaristi Engin Tümer katıldı. 12 Mart 1988'de Bursa'da düzenlenen bir festivalde grup, dört kişi olarak ilk kez çaldı, bu konserde gitarda Engin Tümer grupla beraber sahne aldı; ancak Bursa'da Tümer ile devam edilmedi ve onun yerine gruba Ümit Yılbar katıldı.

4 Kasım 1988'de Metalium ve Metafor grupları ile birlikte Moda Sineması'nda o zamana kadar Türkiye'de düzenlenmiş en kalabalık metal konserinde sahne aldı. Grubun halen kullandığı logosu bu konserin afişi için Hakan Utangaç tarafından elle çizilmişir. Bu konser sonrasında oluşan hasarı yine Pentagram ve konserde bulunan diğer gruplar üstlendi ve sinema bir ay sürecek tadilat dönemine girdi. Bu masrafları karşılamak için Cenk Ünnü'nün davulunun rehin bırakıldığını da söylemektedir. Bu konser daha sonra "Efsane Moda Konseri" olarak hafızalara kazındı.

Cenk Ünnü o dönemleri şöyle anlattı: "O yıllarda şimdiki kadar Rock - metal dinleyen insanlar çok çok azdı. Öyle 14 - 15 kişi bir araya gelip beraber müzik dinlerdik, müzik yapmaya çalışırdık genellikle. Bakırköy tayfası, Avcılar tayfası gibi kodlamalar vardı. Üstümüze o zamana göre çok ters sayılacak şeyler giyerdik; bilekliklerimizi kendimiz hazırlardık Mercan'dan piramitler alıp. Çok laf yedik, tepki çektik. Öyle bir dönemdi, hatta kolsuz tişört giymenin bile homoseksüellik sayıldığı yıllardı. Sonra Rambo çıktı da insanlar alıştılar buna. 80'ler güzeldi ama Türkiye için zor yıllardı. Dünyada da heavy metalin sıçrama yaptığı, enstrümanların kalitesinin arttığı heavy metalin en güzel günlerini yaşadığı dönemlerdi. Türkiye'de, darbe sonrası yasakların olduğu, insanlara yapılan baskıların getirmiş olduğu stres ve zorlukları yaşadık bizler. Öyle bir nesil olarak yetiştik...

İlk konserimizi Bağcılar'da verdik bir düğün salonunda. O zamanlar eski Vitamin grubunun solisti Gökhan vardı (Allah rahmet eylesin, trafik kazasında öldü.) İşte, onun vokal yaptığı şu an ismini hatırlayamadığım AC/DC tarzında Türkçe sözlü müzik yapan bir gruba konuk olduk. 5 parça çalıp inecektik ama biz daha 5. parçaya gelemeden birden her şey yıkıldı salonda. Sandalyeler, masalar, her şey kırıldı. Türkiye'de verilen ilk speed metal konseriydi ve yaklaşık 150 - 200 kişi koskoca düğün salonunu yıkmıştı. Daha sonra düğün salonun sahibi geldi "ne oluyor" filan dedi. Yine biz ödemek zorunda kaldık kırılanların masraflarını..."

İlk albüm
Bu dönemde Pentagram ilk albümlerini çıkarmak için çalışmalara başladı. 23 Nisan 1989'da Harbiye Açık Hava Tiyatrosu'nda Kronik ile verdikleri konser sonrası solo gitarist Ümit Yılbar grupla yollarını ayırdı. Kısa bir süre Yılbar'ın yeri Burak Kalaycı ile dolduruldu ve bu kadro Metafor ile İzmir Açık Hava Tiyatrosu'nda konser verdi. Daha sonra solo gitara Murat Net'i getirildi. Kadro oturduktan sonra albüm kayıtlarına başladılar. Albümün kayıt aşaması yaklaşık 10 ay sürdü. 1990 yılında, Nepa Müzik etiketiyle Pentagram albümü müzik piyasasındaki yerini aldı. Grup, yurtdışında da adından söz ettirebilmeyi hedefliyordu; bu nedenle albümdeki şarkıların tamamı İngilizce sözlüydü. Albümün kapak tasarımı ise yarışma sonucu belirlenmişti. Yarışmaya katılan 120 adet kapak resminin arasından, Tunç Örer isimli katılımcının eseri olan bir suluboya çalışma, kapak resmi olarak seçilmişti. Albümdeki "Rotten Dogs" ve "Powerstage" şarkıları hit oldu. "Powerstage" şarkısı, Pentagram severlere ithaf edilmişti ve kurulan hayran kulübüne de adı verildi. Albüm satışları çok iyi gitmeye başladı. İlk olarak 5.000 adet basılan albüme olan yoğun talepten dolayı albümün ikinci basımı da yapıldı. Yaklaşık 30.000 adet satan albüm, metal müzik tarzında bir rekora imza atmıştı.

Grup, bu ilk albümle birlikte birçok konsere çıktı. Bu konserler de çok başarılı geçiyordu. 12 Mayıs 1990'da Alman heavy metal grubu Grinder, Türkiye'de bir yabancı grubun verdiği ilk metal konserini düzenledi ve Pentagram, Akbaba ile birlikte sahne aldı. Bu konserdan kısa süre sonra Murat Net gruptan ayrıldı ve yerine Demir Demirkan geldi. Bu kadro ilk konserini 10 Temmuz 1990'da Ataköy Fame City'de verdi. Grup aynı yılın ekim ayında ise TRT'de yayınlanan "Dönence" programına çıktı ve ilk albümlerinden şarkılar çaldılar.

1991 yılında Hakan Utangaç ise gitara yoğunlaşmaya karar verdi ve vokale Braindead vokalisti Bartu Toptaş geçti. Bir süre sonra bu kadroyla konserler verildi. Bu dönem konser kayıtları ve demolardan oluşan bir albüm çıkarma fikri oluştu ve 1991 yılında Live at the Trail albümü yayınlandı. Albüm kapağında, Pentagram logosunun altında dikenli teller ve Mosh işareti yapan Pentagram severlerin resmi vardı. Bu albüm genel olarak ilk albümdeki şarkılar ve yayınlanmamış şarkıların konser versiyonlarından oluşuyordu. Bu kayıtlar 28 Nisan 1991'de Volvox ile çıktıkları Pangaltı İnci Sineması, 20 Temmuz 1991'de Blue Jean sponsorluğunda Bodrum Kalesi'nde düzenlenen "Top Rock III" festivali ve 22 Eylül 1991'de Metalium ve Hazy Hill ile Harbiye Açık Hava Tiyatrosu'nda verilen "Lanethli Konserler" performanslarından oluşmaktaydı. Ayrıca yeni şarkıların demoları, Megadeth, Sex Pistols ve Misfits coverları, son olarak "Rotten Dogs"un bir Kolombiya radyosunda yayınlanan bir rock programında yapılan sunumu da bu albümde yer almaktadır.

Trail Blazer Dönemi
Pentagram, birçok konser verdikten sonra yeni albümün hazırlıklarına başlamadan tekrar kadro değişikliğine gitti ve İsveç'e giden Bartu'nun yerine vokalist olarak Ogün Sanlısoy getirildi. Grubun ikinci albümü Trail Blazer, 1992 yılında Nuclear Blast firması etiketiyle müzik piyasasındaki yerini aldı. Grubun ilk albümünde olduğu gibi bu albümde de şarkıların hepsi İngilizce sözlüydü. Bu albümle birlikte grup kendi stillerini müzik piyasasına iyice benimsetmeye başlamıştı. Albümün kapak tasarımı bu sefer daha sadeydi. Tasarımda sadece alışılmış Pentagram logosu ve albüm ismi yer alıyordu. Bu albümde işlenen genel tema, anti-militarizm; dünyadaki kötü gidişe ve savaşlara karşı isyan etme fikriydi. Fly Forever adlı şarkı, o aralarda askere gidip bir yıl sonra Kıraf dağında şehit düşecek eski gitaristleri Ümit Yılbar'a adanmıştır.

Yeni albümün kayıtlarının sonlarına yaklaşılırken Demir Demirkan gruptan ayrılarak ABD'ye gitar eğitimi almaya gitti ve yerine Metafor'un eski gitaristi Metin Türkcan davet edildi. Albüm sonrası yeni kadro ile çıkılan turnede kaydedilen şarkılardan "Vita es Morte" ve "Powerstage" 1994 yayınlanan Trail Blazer'ın CD versiyonuna bonus track olarak dahil edildi. Daha sonra Türkcan yerini İhsan Şen'e bıraktı. Bu dönem konserlere Volvox ile çıkan grup, "Fly Forever" şarkısını grubun vokalisti Şebnem Ferah ile söylüyorlardı. Daha sonra da grubun gitar teknisyenliğini de yapmakta olan Onur Pamukcu grubun gitaristi oldu. Bu kadro ile 11 Şubat 1995'te "End of the Trail" konserini vererek bir dönemi sona erdirdiler. Bu dönemde Vitamin grubunun Zeytinyağlı Yaprak Dolması albümünde yer alan "Endişe-i Muhabbet" adlı şarkıyı beraber yazıp kaydettiler.

Pentagram ilk yurtdışı deneyimini Nisan-Mayıs 1995 döneminde Danimarka'da yaşamıştır. Gittikleri ülkede üç konser vermişlerdir.

Ogün Sanlısoy, grubun yeni albümde Türkçe şarkılara yönelmesini isterken, diğer üyeler bu değişime sıcak bakmadı ve bu fikir ayrılığı sonucunda Ogün Sanlısoy solo albüm çalışmaları yapmak istediği için gruptan ayrıldı. Vokale Sawdust ve Cherooke gruplarında solistlik yapmakta olan Murat İlkan getirildi. Bu sırada, 3 senelik bir ayrılığın ardından Demir Demirkan gruba geri döndü.

Murat İlkan dönemi

Anatolia ve Popçular Dışarı
Pentagram, yeni bir albüm için Türkiye'de faaliyet gösteren Raks Müzik firmasıyla iki adet albüm hazırlamak için anlaşma imzaladı ve kısa süre sonra Raks Müzik stüdyosunda albüm hazırlıklarına başlandı. Hazırlanan albümün mix'lerini Charles Turkmen yaptı. Steve Smart isimli bir başka yapımcı ise Avustralya'da albümün son hazırlıklarını tamamladı. 1997 yılına geldiklerinde yeni albümleri olan Anatolia piyasaya sürüldü. Albüm, 13 şarkıdan oluşuyordu ve grup, tarihlerinde bir ilke imza atarak bu albümde 3 tane Türkçe sözlü (Aşık Veysel yorumu Gündüz Gece, Anatolia ve Sonsuz) şarkıya yer vermişti. Uzun süredir müzik piyasasının içinde olan grup, bu albümle satış rekorları kırdı. Bu albümde, kendi metal sound'larının üzerinde Anadolu ezgileri de göze çarpıyordu. Bu albümle birlikte ilk kez Pentagram dinleyicisiyle tanışan Murat İlkan, başarılı vokaliyle dikkat çekti ve kendini Pentagram hayranlarına sevdirdi.

Albümün ardından grup, çeşitli konserlere çıktı. Bu konserlerden en çok ses getireni olan Açık Hava Konseri'ni albüm haline getirdiler. 1999 yılında çıkan bu canlı performans albümünün adı konserdeki coşkulu Pentagram hayranlarının hep birlikte ettiği tezahüratlardan alındı ve Popçular Dışarı oldu. O dönem Demir Demirkan'la birlikte olan Sertab Erener, o konsere eski eşi Levent Yüksel'le birlikte gelmişti ve "Popçular Dışarı" şeklindeki tezahüratın aslında bir pop şarkıcısı olan Levent Yüksel'i hedef alarak yapıldığı söylenir. Bu albüm, Pentagram'ın söylemiyle, Türkiye'de dördüncü kuvvet haline gelen "medya"ya ithaf ediliyordu. Albümün kapağına da, bolluk ve bereketi simgeleyen "Bereket Tanrısı" heykelinin bir resmi konulmuştu.

Bu albüm çıktıktan sonra, solo işler yapmak isteyen Demir Demirkan gruptan ayrıldı. Demir Demirkan'ın ayrılmasıyla oluşan boşluğu tekrar Onur Pamukcu doldurdu. Bu kadroyla değişik konserlere çıkan grup, 1999 yılında da Kemancı Rock Bar'da konser vermeyi planlamıştı; fakat konsere birkaç gün kala Türkiye'nin yaşadığı deprem felaketi nedeniyle konser iptal edildi. Bir süre duraklama dönemine giren grup, yaşanan deprem nedeniyle Türkiye'ye gelen, içinde ABD Başkanı Bill Clinton ve birçok devlet başkanının bulunduğu bir seyirci topluluğuna karşı 12 Kasım 1999'da Lütfü Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı'nda "Gündüz Gece" parçasını çaldı.

Ancak, o günlerde, Pentagram adına olumlu sayılabilecek bu gelişmelerin yanı sıra, Türkiye gündeminden kaynaklanan olumsuzluklar da yaşanmaktaydı. Yine o dönemlerde, ülke gündemini işgal eden satanizm olaylarından, "Pentagram" isminden ve toplumdaki önyargılardan dolayı en fazla etkilenen ve haksız suçlamalara hedef olan da Pentagram grubu oldu.

Unspoken ve Bir
2000 yılında grup bir EP çıkartmaya karar verildi. Askerlik görevlerini tamamlayan grup elemanları, Noise Record müzik şirketiyle dört albümlük bir anlaşma imzaladı. Türkiye'de çıkacak olan albümleri için ise Böcek Yapım'ı tercih ettiler. Grup, EP'yi çıkartmak için hazırlıklara başladıktan sonra çıkartacakları EP'yi albüme dönüştürme fikri oluştu ve sonrasında ise biri Türkçe sözlü, diğer ise İngilizce sözlü olacak iki albüm çıkarmak istediler. Bu arada gruba gitarist olarak tekrar Metin Türkcan katıldı.

Aynı yıl prodüktör Charles Turkmen'le birlikte albüm hazırlıklarına başlandı. Albümün kayıtları Yunanistan'da bulunan Sierra Studios'ta yapılırken bir yandan da albüm İstanbul'da bulunan grubun kendi stüdyosunda son şeklini alıyordu. 2001 yılının sonlarına doğru Unspoken isimli albümleri müzik piyasasındaki yerini aldı. Yurt dışına da gönderilecek olan bu albüm için, ilk albümden bu yana grubun adı olan Pentagram üzerinde de değişiklik yapıldı. Yurt dışında da aynı isimli bir grubun olması nedeniyle ve bundan dolayı bir karışıklığın oluşmasına meydan vermemek için önce grubun ismi "The Pentagram" olarak değiştirildi, ancak daha sonra bu yeterli görülmeyip sadece yurtdışında kullanılmak üzere "bir imamın ölünün üzerine attığı bir avuç toprak" anlamına gelen  "Mezarkabul" seçildi.

2002 yılında ise daha önceden karar verdikleri Türkçe sözlü albüm Bir, Böcek Yapım etiketi ile albüm raflarındaki yerini aldı. Tamamen Türkçe sözlü olan bu albümle birlikte grup yine bir ilke imza atmış oldu. Yeni albümle birlikte çeşitli konserlere ve televizyon programlarına çıkan grup, bir süre sonra derin bir sessizliğe girdi ve piyasada ve Pentagram severler arasında grubun dağıldığı söylentileri çıktı. Ancak grup elemanları bu arada farklı işlerle yaşamlarını devam ettiriyorlardı. Cenk Ünnü, kendisine ait olan Pena Müzik Evi'ni işletmeye devam etti. Hakan Utangaç, piyasadaki pek çok müzisyenin video klip yönetmenliğini üstlendi ve grafik tasarımla ilgilendi; diğer üç elemansa müzik piyasasında kişisel çalışmalarıyla yollarına devam ettiler. Tarkan Gözübüyük prodüktör olarak, Murat İlkan, Cem Köksal'a vokalist olarak ve Metin Türkcan ise hem Şebnem Ferah'ın hem de Ogün Sanlısoy'un solo gitaristliğini üstlenerek müzik piyasasındaydılar.

2006 yılının sonlarına doğru Kasım ve Aralık aylarında verilmesi planlanan üç konser için Pentagram tekrar stüdyoya kapanarak provalara başladı. En şaşırtıcı gelişme ise, eski bir Pentagram üyesi olan Demir Demirkan'ın yeniden gruba dahil olması ve provalara da diğer üyelerle birlikte katılmasıydı. Ama gruba tekrar döneceği düşünülen Demir Demirkan'ın grupta kalmayacağı açıklandı.

4 Şubat 2007 tarihinde grup Bostancı Gösteri Merkezi'nde 20. Yıl Konseri verdi. Onlarca kamera ile kayıt altına alınan bu konserin DVD olarak çıkarılacağı duyuruldu ve bu konseri bir turne takip etti. 30 Mart 2008 tarihinde yine Bostancı Gösteri Merkezi DVD galası için konser düzenlendi, bilet alan ilk 1000 kişiye ise konser DVD'si hediye olarak dağıtıldı. DVD, Pentagram 1987 olarak da yayınlandı. Tanıtım konserinde ise Şebnem Ferah, Ogün Sanlısoy gibi tanınan isimleri sahnede konuk oldu; ney, keman ve klavye gibi enstrümanlar dahil edilerek Mezarkabul gibi enstrümantal şarkılara yer verildi. Pentagram, 27 Temmuz 2008 gecesi İstanbul Ali Sami Yen Stadyumunda yapılan Metallica konserinde de ön grup olarak sahne aldı.

Mayıs 2010'da Murat İlkan, merkezi sinir sisteminde oluşan, görme, konuşma, yürüme gibi fonksiyonları kontrol etme kabiliyetini bozan ve kısaca MS olarak tabir edilen hastalık ile mücadele ettiğini açıkladı. Grupla birlikte hareket etmesini zorlaştıran bu hastalık nedeniyle de grubu bırakıp solo kariyerine odaklanacağını ilan etti. 25 Hiaziran 2010'da düzenlenen ve Pentagram'ın Rammstein ve Alice in Chains ile beraber aynı sahneyi paylaştığı Sonisphere Festivali 2010 konseri, İlkan'ın son konseri olurken grubun yeni katılan vokali olan Gökalp Ergen'in yer aldığı ilk Pentagram konseri olmuş ve bu konserde Ogün Sanlısoy da eski grup arkadaşlarını yalnız bırakmayıp onlarla aynı sahneyi paylaşmıştır.

Gökalp Ergen dönemi
Murat İlkan'ın rahatsızlığından ötürü Pentagram'a veda etmesi sonucu grubun vokalistliğine eski The Climb vokalisti Gökalp Ergen geçti. 2011 yılında Pentagram, "Wasteland" isimli parçasını internet sitesinden paylaşıma sundu. 2012 yılında 25. yaşını kutlayan Pentagram, albümleri MMXII'yi hayranlarıyla paylaştı. 13 Temmuz 2014 günü Metallica'nın By Request turnesi kapsamında İTÜ Stadyumunda verdiği konserde ön grup olarak çaldı. Pentagram, 2014 yılının sonlarında ise son 2,5 seneden derledikleri konserleri CD+DVD formatında Live MMXIV adıyla yayınladı.

30.Yıl Dönemi
Mart 2017'de eski üyelerinden Murat İlkan, Ogün Sanlısoy ve Demir Demirkan'ın da bazı parçalarda gruba eşlik ettiği Akustik albümü yayınlandı. Bu vesile ile Demirkan, Sanlısoy ve İlkan gruba yeniden dahil oldu. Ancak Demirkan ağırlıklı olarak hayatını Amerika'da sürdürdüğünden yıl içinde sayılı konserlere katılabildi.Daha öncesinde sahne arkasında yardımcı eleman olarak kayıt ve konserlerde klavye çalan Ozan Tügen 2017 yılından itibaren akustik konserlerde sahne üzerinde şarkısına göre klavye,cura,akustik gitar çalarak gruba katkıda bulundu.Konserler çoğunlukla akustik tarzda yapıldı. Daha sonraki dönemlerde elemanları arasındaki sağlam dostluk sayesinde yukarıda isimleri verilen eski elemanlar da gruba halen devam etmektedirler.2017'de grubun 30. yılına ithafen "30 Yılın Hikâyeleri" belgeselinin 1. bölümü ve "Yine Düştük Yollara" adında 2018 Mayıs'ta yapılan 5 konserlik turnenin filmi Youtube aracılığıyla yayınlandı. 2 Kasım 2018'de, 1988 Efsane Moda Konseri'nin 30. yılının anısına Moda Sahnesi'nde düzenlenen konserde Metallium ve Metafor ile aynı sahneyi paylaştılar. Ayrıca bu dönemde grup uzun bir aradan sonra eskisine göre daha çok şehirde konser verdi ve Almanya'nın bazı şehirlerinde, Viyana'da ve Amsterdam'da konser verme imkânı buldu.

Makina Elektrika ve Günümüz

Grup günümüz kadrosuyla yaptıkları ilk bestesi "Bu Düzen Yıkılsın"  30 Ekim 2020 tarihinde dijital platformlardan yayımlanmıştır. Şarkının klibi de 1 Kasım 2020 tarihinde Youtube üzerinden yayınlanmıştır.Ardından grubun diğer teklisi olan ''Sur'' animasyon klibiyle beraber 29 Ocak 2021 tarihinde dijital platformlara sunulmuştur.Son olarak 4 Haziran 2021'de "Pride" adlı şarkı birçok dijital platformlardan çıkmıştır.Pandemi yasaklarının bitmesinin ardından konserlerine devam eden grup uzun süre kayıtta ve sahnelerde yardımcı eleman olarak grupta bulunan ve Şebnem Ferah'ın klavyecisi olarak tanınan Ozan Tügen de sahnede grupla beraber klavyecilik yapmaktadır.

28 Ocak 2022'de,19 Aralık 2017'de grubun birçok müzisyen dostlarının konuk olarak yer aldığı Zorlu Performans Sanatları Merkezi'nde verdikleri akustik konserde çalınan çoğu şarkılar sosyal müzik ve video platformlarında yerini aldı.

09 Eylül 2022'de grubun en yeni albümü olan Makina Elektrika
dijital platformlarda yerini aldı.2020-2021 aralığında çıkan üç tane tekli bu albümde de bulunmaktadır.

Grup üyeleri

Hakan Utangaç: Gitar & Lead Vokal (1987-...)
Tarkan Gözübüyük: Bas gitar & Vokal (1987-...)
Gökalp Ergen: Lead Vokal (2010-...)
Demir Demirkan: Lead Gitar (1990-1992/1996-1998/2017-...)
Murat İlkan: Lead Vokal (1995-2010/2017...)
Ogün Sanlısoy: Lead Vokal (1992-1995/2017-...)
Metin Türkcan: Lead Gitar & Back Vokal (1993-1996/2000-...)
Ozan Tügen:Klavye&Back Vokal (2008-...)
Cenk Ünnü: Davul (1987-...)

Üye değişim kronolojisi

<div align="center">

Albümleri

Stüdyo albümleri
 Pentagram (1990)
 Trail Blazer (1992)
 Anatolia (1997)
 Unspoken (2001)
 Bir (2002)
 MMXII (2012)
 Akustik (2017)
 Makina Elektrika (2022)

Konser albümleri
 Live at the Trail (1991)
 Popçular Dışarı (1997)
 1987 (2008)
 Live MMXIV (2014)
 Akustik Konser (2022)

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Pentagram Resmi Sitesi
 Facebook Sayfası
 Instagram
 Twitter
 Spotify

Pentagram (müzik grubu)


مُؤيِّد الدين ياغي سيان بن مُحمَّد بن ألب السُلجوقي (1011 - توفي 2 يونيو 1098) ابن أمير أنطاكية محمد بن ألب. عينه ملك شاه الذي استولى على انطاكية عام 1085 أميراً أو والياً عليها حوالي عام 1090. بعد وفاة ملك شاه أصبح تُتُش بن ألب أرسلان (تاج الدولة) والياً على الشام وأقر ياغي سيان على حكم أنطاكية وضم إليه قرى منبج وتل باشر. وبعد مقتل تتش عام 1095 تقاتل ولديه رضوان حاكم حلب ودقاق (شمس الملوك) حاكم دمشق وانضم ياغي سيان إلى رضوان (نسيبه وزوج ابنته) وحاصروا دمشق لكن عجزوا عن دخولها فرجعوا. وراسل دقاق ياغي سيان في مفارقة رضوان وحصار حلب فاجتمعوا في قنسرين وأقتتلوا فيها ثم أصطلحوا على ان يخطب لرضوان في دمشق وانطاكية قبل دقاق. في وقتاً لاحق من عام 1097، تشاجر رضوان مع جناح الدولة، فزاد من تحالفه مع رضوان بزواج ابنته منه. كان الاثنان على وشك الإقتتال في شيزر عندما وصلت أنباء الحملة الصليبية، وتراجعت جميع الأطراف إلى أراضيها استعدادًا للهجمات الصليبية.

سيرته
كان ياغي سيانٍ على درجةٍ من الكفاية مكَّنته من اكتساب رضاء تُتُش أمير دمشق، شقيق السُلطان ملكشاه، الذي شكَّلت أنطاكية جُزءًا من أملاكه، حتَّى إذا ما توفَّى تُتُش ظلَّ ياغي سيان مُحتفظًا بِأنطاكية. ويظهر أنَّ استبداد ياغي سيان وتعسُّفه كان لهُ أثرٌ كبيرٌ في استياء النصارى في شمال الشَّام ممَّا جعلهم يميلون نحو الصليبيين ويطلبون العون منهم؛ يقول ابن العديم: .

كان له ابن هو الأمير شمس الدولة وابنته التي تزوجت من الملك رضوان بن تتش بن ألب أرسلان بن داوود بن ميكائيل بن سلجوق ملك حلب. ولما مات الملك رضوان تولى الحكم ابنه ألب أرسلان (الأخرس) وعمره ست عشرة سنة وهو ابن بنت الأمير ياغي سيان. وسمي بالأخرس لأنه كان يعاني من تمتمة في صوته.

دبّ الخلاف بين ياغي سيان أمير أنطاكية ورضوان بن تُتُش أمير حلب، بِالإضافة إلى النزاعات بين الأخوين رضوان ودقَّاق أمير دمشق. وتفصيل ذلك أنَّ رضوانًا رغب في انتزاع دمشق من أخيه لشدَّة حُبِّه لها وتفضيله إيَّاها على سائر البلاد، كونه ترعرع فيها ويعرف محاسنها. فزحف بِصُحبة ياغي سيان على دمشق لِطرد دقَّاق منها، ولكنَّهُ فشل في ذلك وارتدَّ عائدًا إلى حلب. ولم يلبث أن ترك ياغي سيان جانب رضوان وانضمَّ إلى أخيه وغريمه دقَّاق، وأغراه على أن يُهاجم رضوان في حلب. ولكنَّ دقَّاق فشل هو الآخر في هُجُومه على حلب، على الرُغم من مُساعدة ياغي سيان له. وبِهذا حُرم ياغي سيان - بِخيانته لِأمير حلب - من الحُصُول على مُساعدة أقرب القوى الإسلاميَّة إليه عندما دهمه الخطر الصليبي في أنطاكية.

عند وُصُول الصليبيين إلى شماليّ الشَّام وشُرُوعهم بِالإغارة على القُرى المُحيطة بِأنطاكية، كان ياغي سيان في طريق عودته إلى المدينة قادمًا من شيزر، فانزعج ما أن علم بِالمُستجدات، ثُمَّ أخذ يلتمس الحُلفاء، فأرسل فورًا ابنه شمس الدولة إلى دقَّاق وأتابكه ظاهر الدين طُغتكين، كما أرسل ابنه الآخر مُحمَّد إلى سلاطين الشرق وأُمرائه، بما فيهم كربوقا صاحب الموصل، وكتب إلى جناح الدولة حُسين بن ملاعب الأشهبي صاحب حِمص، ووثَّاب بن محمود، وبني كلاب؛ يستحثهم على القُدُوم لِلجهاد ضدَّ الصليبيين. وتجنَّب ياغي سيان دعوة رضوان خوفًا من أن يُقدم صاحب حلب على التخلُّص منه وإعادة أنطاكية إلى حُكمه، ومن جهته فإنَّ رضوان لم يبذل لهُ المُساعدة نظرًا لِخيانته إيَّاه، على الرُغم ممَّا في ذلك من قصر نظرٍ سياسيٍّ.

أعدَّ دقَّاق حملةً لِإنقاذ المُسلمين في أنطاكية، ونهض طُغتكين وجناح الدولة لِلمُساعدة؛ وأدرك كربوقا الذي عُدَّ أهم الأُمراء المُسلمين في أعالي الجزيرة الفُراتيَّة، ما يُهدِّد ديار الإسلام كُلِّها من الخطر الصليبي، لِذلك أعدَّ جيشًا كبيرًا لِنجدة أنطاكية، وحشد ياغي سيان في تلك الأثناء كُلَّ ما لديه من أقواتٍ، وشرع في توفير المُؤن استعدادًا لِحصارٍ طويل. ومن جهتهم، انخرط الصليبيُّون في اللُعبة السياسيَّة في المشرق الإسلامي بعد أن فرضوا وُجُودهم في شماليّ الشَّام. فبالإضافة إلى أنَّهم وقفوا على أوضاع المُسلمين المُتردية، راحوا يبثُّون الطُمأنينة في نُفُوس الفاطميين ويُعطونهم صُورةً غير حقيقيَّة عن مشاريعهم في الشَّام، كما طمأنوا سلاجقة الشَّام بِأنَّهم لا يطمعون إلَّا في استرداد الاماكن والبُلدان التي كانت تابعة لِلبيزنطيين في الماضي، أي الرُّها وأنطاكية واللاذقيَّة.

حصار أنطاكية

علم ياغي سيان بأن جيشاً صليبياً يسير عبر الأناضول قادماً إلى أنطاكية، ورغم التحالف، إلا أن ياغي سيان تُرك بمفرده مع جيشه في أنطاكية ليواجه الحملة الصليبية الأولى. استعدادًا للحصار، قام ياغي سيان بنفي العديد من القادة المسيحيين لكنائس الروم الأرثوذكس والأرمن الأرثوذكس، الذين اعتبرهم غير موثوق بهم، فيما إنقاذ السريان الأرثوذكس في الغالب، لاعتبارهم أكثر ولاءً له، ومعادون لليونانيين والأرمن.

مروراً بجبال طوروس ومن خلال طريقين مختلفين وصلت الحملة الصليبية الأولى إلى أنطاكية خلال الشتاء أواخر1097 م، حوصر ياغي سيان في أنطاكية مدة 9 شهور، حيث طلب المساعدة من دقاق عندما توغلت «مجموعات البحث عن الطعام الصليبية» في أماكن أبعد، وعُرف لياغي سيان من مخبريه أن هناك خلافات بين المسيحيين، حيث أراد كل من ريمون تولوز وبوهيموند المدينة لأنفسهم. فبينما كانت قوات بوهيموند تبحث عن الطعام بعيدًا في 29 ديسمبر 1097، تلقى باغي سيان نبأ مغادرة جزءاً كبيراً من الصليبيين معسكرهم، لنفاد مخزون جيش الصليبيين من المواد الغذائية والمؤن، فقام بغارة ليلية مفاجأة على المعسكر الصليبي الواقع شمال نهر العاصي. وبدأ يتسبب في خسائر كبيرة لدى لصليبيين، وكان من بين ضحايا الهجوم حامل لواء البابا لجيش الصليبيين. إلا أن ريمون تولوز (قائد الصليبيين) جمع بسرعةً فيلق من الفرسان لمواجهة هذه الغارة المفاجئة، ونظم على الفور هجومًا كثيفًا لسلاح الفرسان. سرعان ما تراجعت وحدة المشاة (لجيش ياغي سيان) إلى القلعة بإنتظام، كي لا تصتدم بهجوم الفرسان الثقيل.

في 30 ديسمبر، مُنيت التعزيزات التي أرسلها دقاق بالفشل من قبل مجموعة بوهيموند التي كانت تبحث عن الطعام حيث تراجعت القوات إلى حمص. ولم يدرك جيش دمشق أن جيشًا صليبيًا نورمانديًا آخر تحت قيادة بوهيموند كان يتأخر قليلاً عن هذا الجيش الصليبي، حيث لم يجرِ بحثًا وملاحظة جيدة، وبتأخير جيش بوهيموند قليلاً، تم تشتيت انتباه جيش دمشق وخسر المعركة.

ويبدو أنَّ المُسلمين تفرَّقوا بعد ذلك، فقبع دقَّاق في دمشق هادئًا، وظلَّ مُدَّةً بعد معركة البارة لا يُحاول التدخُّل لِدفع خطر الصليبيين عن أنطاكية. ولم يتمكَّن رضوان من الاستمرار طويلًا في موقفه السلبي بعد الأحداث العاصفة التي تعرَّض لها شماليّ الشَّام نتيجة احتلال الصليبيين لِلرُّها وحصارهم لِأنطاكية، ومُهاجمتهم لِأعمالها، وعلى الرُغم من علاقته السيِّئة مع ياغي سيان إلَّا أنَّهُ استمرَّ يعُدُّه تابعًا له، وأنَّ أنطاكية هي من أملاكه، كما أنَّ ياغي سيان وجد نفسهُ بِحاجةٍ إلى قُوَّة رضوان لِتُساعده في إنقاذ أنطاكية؛ فأرسل ابنه إلى حلب لِاسترضائه والاعتذار لهُ عمَّا مضى، ويستحثُّه لِلعمل على إنقاذ أنطاكية.

أدرك رضوان أخيرًا أنَّهُ لا بُدَّ من تناسي الماضي، وأعلن أسفهُ وحُزنه لِتراخيه وامتناعه عن مُساعدة ياغي سيان الذي أدَّى إلى وُصُول الصليبيين إلى أنطاكية، وقرَّر الإسراع في الخُرُوج لِمُساعدة المدينة، فخرج من حلب على رأس قُوَّةٍ عسكريَّة وتوجَّه إلى أنطاكية، وصحبه سُقمان بن أرتق الذي قدم من ديار بكر، وصهره أمير حماة، وقُوَّاتٌ من حمص، ومُقاتلون من الأراتقة. احتشدت القُوَّات الإسلاميَّة في حارم بعد أن استعادتها من الصليبيين واتخذتها قاعدة انطلاق. وقضت الخطَّة المُتفق عليها أن تُهاجم هذه الجُيُوش أنطاكية فجأة، ويخرج ياغي سيان في الوقت نفسه من المدينة لِمُهاجمة الصليبيين من الاتجاه المُقابل، وبذلك يقع الغُزاة بين فكيّ الكمَّاشة. على أنَّ نصارى حلب وحارم، من السُريان والأرمن، علموا بِتلك الخطَّة، فأرسلوا سرًّا إلى الصليبيين أمام أنطاكية يُخبرونهم بِتفاصيلها حتَّى لا يُؤخذوا على غرَّة، فوضع بوهيموند خطَّةً مُضادَّةً لِمُواجهة الموقف تقضي بِبقاء المُشاة داخل المُعسكر الصليبي لِإحباط المُحاولات من داخل المدينة لِلهُجُوم على المُعسكر، على أن يخرج الفُرسان لِصدِّ زحف المُسلمين، واختار مكانًا حصينًا بين بُحيرة العمق ومجرى نهر العاصي، يستطيع منهُ أن ينقض على المُسلمين عند تقدُّمهم لِعُبُور الجسر.

وفي يوم 4 ربيع الأوَّل 491هـ المُوافق فيه 9 شُباط (فبراير) 1098م، أضحى المُسلمون على مرأى من الصليبيين الذين بادروهم بِالهُجُوم، وجرى قتالٌ بين الطرفين انتهى بِاندحار المُسلمين الذين تراجعوا إلى قلعة حارم. والواقع أنَّ الصليبيين حشروهم في بُقعةٍ ضيِّقةٍ، بين البُحيرة والنهر، ففقدوا حُريَّة الحركة والانتشار الضروريين لِلانتصار، وعجزوا عن استخدام أساليبهم القتاليَّة المألوفة كإطلاق السهام ثُمَّ الانسحاب بعد ذلك، كما لم يستطيعوا تحمُّل ضغط القتال، وانتهى الأمر بِهزيمتهم وطاردهم الصليبيُّون. وعندما رأت حامية القلعة حرج الموقف لاذ أفرادها بِالفرار بعد أن أشعلوا فيها النيران، وبِذلك استولى الصليبيُّون على حارم يُعاونهم أهلها من السُريان والأرمن. وكان استيلاء الصليبيين على حارم نصرًا كبيرًا نظرًا لِأهميَّتها في حماية أنطاكية من ناحية حلب. وفي الوقت الذي كانت تجري فيه المعركة، هاجم ياغي سيان المُعسكرات الصليبيَّة المُحاصرة لِمدينته، ولاح لهُ النصر لولا أن تغيَّر وجه القتال فجأة، فما أن قدم الفُرسان الظافرين يحملون رؤوس ضحاياهم في معركة العمق، حتَّى أدرك ياغي سيان أنَّ الجيش الإسلامي القادم لِنجدته حلَّت به الهزيمة، فانسحب بِرجاله عائدًا إلى داخل المدينة، في حين قذف الصليبيُّون رؤوس القتلى داخل الأسوار لِيعلم ياغي سيان ما حلَّ بِحُلفائه.

هذه المرة توجه محافظ أنطاكيا لكربغا أتابك الموصل في عام 1098،عندما سمع بحصار أنطاكية من قبل الصليبيين قام بجمع جنوده وسار إلى تحرير المدينة، في طريقه حاول استعادة الرها التي احتلها بالدوين الأول حديثاً حتى لا يترك أية حاميات للفرنجة خلفه في طريقه إلى أنطاكية، إلا أن كربغا أُجبر على الانسحاب والتراجع أمام الجيش الصليبي الذي كان كبيراً للغاية، وعاد إلى الموصل.

سقوط أنطاكية

تم بناء جدران قلعة أنطاكية على تل شديد إلانحدار، وتم بناء الجدران بطريقة لا يمكن حتى لقوات صغيرة المرور بها. ومع ذلك، في بعض أجزاء الجدران، أتيحت الفرصة للأفراد داخل القلعة وخارجها للتحدث فيما بينهم، كذالك الدخول والخروج من وإلى القلعة. وأتاح ياغي سيان فرصة للسكان المحليين للتحدث إلى عائلاتهم داخل القلعة ولاعطاء مواقفهم من المحادثات والتفاوضات. ونتيجة للذلك، شكل القادة المسيحيون الصليبيون (خاصة بوهيموند، الذي كان عينًا لحكم أنطاكيا) وياغي سيان شبكة تجسس بأقصر وقت ممكن. وهكذا، بدأ الطرفان في استخدام إمكانيات التعلم مما فعله الطرف الآخر وما يريدانه باستخدام شبكات التجسس.

في الوقت الذي توجه محافظ أنطاكية إلى الموصل لطلب المساعدة من كربغا، علم الصليبيون أن عليهم الاستيلاء على المدينة قبل وصول التعزيزات الجيش، فأقام الصليبيون بالقرب من قلعة أنطاكية على تلً قريب، وكان ياغي سيان قد عهد إلى قائد أرمني أسلم أخيرًا بحماية أبراج المدينة، يدعى فيروز أو بالزرّاد لكن هذا الأرمني خان المسلمين فسلمها إلى الأعداء مقابل رشوة!، حيث أراد هذا الأرميني (الذي كان يعمل مُصلِحاً للدروع) بإلانتقام من عقاب ياغي سيان الذي سجنه بسبب أنشطته في السوق السوداء فصادر ماله وغلَّته، ومع اكتشف القائد الصليبي بوهيموند لذلك، اتصل به من خلال شبكة تجسس وتفاوضا سراً على جدران القلعة، ووعده بتبرعات ضخمة من الذهب والأرض إذا كان بإمكانه إدخال الصليبيين إلى المدينة. وإيمانًا منه بهذه الوعود، فتح فيروز النافذة للصليبيين في «برج الأختين»، أحد الأبراج العظيمة لأسوار مدينة أنطاكيا، وكان ليلة 28 جُمادى الآخرة 491هـ المُوافق فيه 2 حُزيران (يونيو) 1098م. وتسلق بوهيموند هذه النافذة أولاً، ثم تسلقت فرقة من الصليبيين المختارة للبرج، وانتقلت إلى شوارع المدينة، ونجحت هذا الخيانة في فتحِ أبواب المدينة أمام القوات الصليبية التي كانت مختبئة أمام البوابات، وانتشرت قوات الصليبيين في شوارع المدينة ونشب القتال بين الطرفين. وفي 3 يونيو، تمكن الصليبيين من الاستيلاء والسيطرة على مدينة أنطاكيا.

وأوقع الصليبيُّون بأهل المدينة من المُسلمين مذبحةً رهيبة، وطالت سُيُوفهم بدايةً الأثرياء، فاقتحموا بُيُوتهم وقتلوا الرجال والنساء والأولاد والخدم واستولوا على ما وجدوه فيها من نفائس، وحاولوا الاستيلاء على قلعة المدينة في اليوم نفسه، لكنَّهم فشلوا، وجُرح بوهيموند أثناء هذا الهُجُوم الفاشل. يقول وليم الصوري واصفًا المجزرة التي وقعت في أنطاكية:

فتح باغي سيان باب البلد وخرج هاربًا مع ثلاثين غلامًا. وفي ذلك يقول المؤرخ عز الدين بن الأثير في 'الكامل':

مقتله
ويروي ابن الأثير في الكامل في التاريخ ما نصه:

في ليلة 3 يونيو 1098 هاجم الصليبيون مدينة أنطاكية بعد 9 شهور من الحصار، وبقي شمس الدولة (ابن باغي سيان) محاصراً في القلعة عندما تركها ياغي سيان ورفاقه هرباً، فأصابه الغم والحسرة عندما سمع أن ابنه محبوسًا في القلعة مع القوات التي جمعها وندم على تركه. فبينما كان يسافر على دربً جبلي وهو في حزنٌ عميق، فقد وعيه وسقط من على حصانه وأصيب بجروح خطيرة. فأراد رجاله وضعه على حصانه مرة أخرى، لكن عندما رأوا أنه يحتضر، غادروا وتركوه. في غضون ذلك، وجدهُ فلاحاً أرميني قام بقطع رأسه وأرسله هديةً إلى بوهيموند.

طالع أيضاً
 إمارة أنطاكية
 رضوان بن تتش
 دقاق بن تتش

مراجع

أشخاص من الدولة السلجوقية
أنطاكية في العصور الوسطى
حكام ترك
سلاجقة الشام
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
عبيد
مسلمون عاصروا الحملة الصليبية الأولى
مواليد القرن 11
نزاعات في 1098
وفيات 1098
وفيات في أنطاكيا (تركيا)

ياغي سيان


Jack McBrayer (27 de mayo de 1973) es un actor estadounidense, más conocido por interpretar a Kenneth Parcell en la serie de televisión 30 Rock, un papel que le valió una nominación al Emmy en 2009. Logró una exposición nacional gracias a sus personajes en Late Night with Conan O'Brien.

Filmografía

Filmes
2001: Danny's Wish
2005: The Baxter
2005: Peanut Hunt
2006: Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby
2006: Grounds Zero
2007: Walk Hard: The Dewey Cox Story
2008: Forgetting Sarah Marshall
2009: Spring Breakdown
2010: Cats & Dogs: The Revenge of Kitty Galore
2010: Despicable Me
2011: Conan O'Brien Can't Stop
2012: Wreck-It Ralph (voz)
2017: Smurfs: The Lost Village
2018: Dude
2018: Ralph Breaks the Internet

Televisión
2002-2004: Late Night with Conan O'Brien
2005: Weekends at the D.L. (Invitado Especial)
2005-2006: Arrested Development (Invitado Especial)
2006-: 30 Rock
2006: The Colbert Report (Invitado Especial)
2008-: Yo Gabba Gabba! (el mismo)
2009: The Electric Company (Invitado Especial)
2009- Phineas and Ferb (voz)
2010: Tim and Eric Awesome Show, Great Job! (Invitado Especial)
2010: Ugly Americans (Invitado Especial)
2010: Robotomy (Invitado Especial)
2010: Kung Fu Panda Holiday Special
2011: Bob's Burgers (voz)
2011: The Simpsons (voz)
2013: Wander Over Yonder (voz de Wander)
2019: Amphibia (voz de Toadie)

Referencias

Enlaces externos

Entrevista a Jack McBrayer en The Sound of Young America

Actores de cine de Estados Unidos
Actores de televisión de Estados Unidos
Ganadores del Premio Emmy
Humoristas de Estados Unidos

Jack McBrayer


Hybrid Theory ( für etwa: "Mischtheorie") ist die zweite EP der US-amerikanischen Nu-Metal- und Alternative-Rock-Band Linkin Park, damals noch unter dem Bandnamen Hybrid Theory. Die EP wurde in den USA am 1. Mai 1999 mit einer Auflage von rund 1.000 als Eigenproduktion veröffentlicht. 2001 wurde die EP mit kleinen Veränderungen für den Fanclub Linkin Park Underground wiederum mit einer limitierten Auflage wiederveröffentlicht.

Entstehung
Die CD wurde damals ohne den heutigen Bassisten Dave Farrell, der eine Auszeit nahm, aufgenommen. Als Ersatz engagierte man Kyle Christener.

Mit Hilfe von Jeff Blue konnte die EP über die Zomba Label Group finanziert werden. Die Band verkaufte jedoch die EP wenig erfolgreich, sodass sie begannen, die CDs für die Promotion kostenlos zu verteilen. Ein Streetteam half damals mit. Dieses bekam auch weitere Demo-CDs zugesandt, die heute sehr wertvoll sind.

Covergestaltung
Das CD-Cover ist ein Fold-Cover und zeigt die beiden Seiten eines Babys. Auf der rechten Seite des Covers, welches auch von außen zu sehen ist, wird der Kopf des Babys schlafend in einem Braunton gemalt dargestellt. Beim Öffnen der CD kommt die linke Seite des Covers zum Vorschein, welche das Baby in verwestem Zustand darstellt. Es hat den Mund geöffnet, aus welchem eine gespaltene Zunge und scharfe Zähne hervorstechen. Das Auge ist pupillenlos und weit geöffnet. Diese linke Coverseite ist in einem Violett-Farbton gehalten. Zwischen den beiden Seiten ist eine Art Herz zu sehen. Das Baby ist auch im 2001 gedrehten Musikvideo zu Papercut zu sehen.

Das Booklet enthält das Ultraschallbild eines Fötus sowie den Text:

Als Produzent wird Hybrid Theory aufgeführt. Im Re-Release von 2001 sind Text und Ultraschallbild entfernt, als Produzent wird Mike Shinoda ausgewiesen.

Titelliste

Der Hidden Track Ambient oder Secret beginnt bei 10:00 von Part of Me.

Weiterverwendung

Zwar kamen keine Songs von der EP auf die Standardversion des gleichnamigen Debütalbums Hybrid Theory, einige wurden aber im Verlauf der Jahre als B-Seiten, als Bonustracks oder auf einem Fanclubalbum veröffentlicht.

Ein Remake des Titels High Voltage ist eine B-Seite der Debütsingle One Step Closer aus dem Jahr 2000, aber auch ein Bonustrack mehrerer Versionen von Hybrid Theory. Auf Reanimation erschien auch ein Remix, H! Vltg3, der mit Pts.of.Athrty als Doppel-A-Seite einer Single veröffentlicht wurde. Diese erreichte die Top 10 der UK Top 40. Am Anfang und am Ende des Liedes Nobody's Listening wurde jeweils ein Sample der Zeile "Coming at you from every side" verwendet.

Step Up ist eine B-Seite der Single In the End, Pt. 2 aus dem Jahr 2001. Außerdem wurden davon Samples in Kyur4 th Ich, der Remixversion von Cure for the Itch, die auf dem 2002 veröffentlichten Remixalbum Reanimation erschien, und in dem im gleichen Jahr veröffentlichten It's Goin' Down (X-Ecutioners feat. Mike Shinoda & Joe Hahn) verwendet.

2004 spielte die Band während der Projekt Revolution-Tour ein Medley, bestehend aus Step Up, Nobody's Listening und It's Goin' Down. Diese Liveversion war auch auf der vierten Ausgabe der Fanclub-CD-Reihe, Linkin Park Underground 4.0, enthalten.

And One und Part of Me, inklusive Ambient / Secret, kamen 2008 auf die EP Songs from the Underground.

Rezeption

Viele Hardcorefans bezeichnen es als Meisterwerk, dank der "perfekten Kombination aus Rock, Hip-Hop und Electronica".

Einzelnachweise

Extended Play
Linkin-Park-Album
Album 1999
Album (Nu Metal)

Hybrid Theory (EP)


An Ficinia latifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni T.H.Arnold ngan Gordon-gray. An Ficinia latifolia in nahilalakip ha genus nga Ficinia, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ficinia

Ficinia latifolia


Lider ya da Önder, bulunduğu çevreye yarar sağlayan, süregelen gelenekte köklü değişiklikler yapan ve çevreyi yönetmek için sorumluluğu; sezgi, zeka ve bilgiye dayalı karar ve uygulamalarla taşıyan kişiye denir. Lider; elindeki gücü kullanabilme kapasitesine bağlı olarak, çevresini etkileyen kişidir. Gerektiğinde aldığı zor kararların ve sonuçlarının ardında durmasını bilir.

Lider, insanın başkalarından aldığı bilgilerle bilgili olabildiğini, ancak sadece kendi aklı ile akıllı olabildiğini bilir.

Bu nedenle çevresine danışır ancak son kararı tüm sorumluluğu alarak hep kendisi verir.

Temel yaklaşım olarak; çevresinde bulunan bireyleri hitabet gücü, sahip olduğu bilgi ve vizyonu ile etkileyip, sürükleyen bir yapıya sahiptir. İnsanları dinler ve anlamak için özel çaba sarf eder. Çevresindeki herkesin en iyi yanlarını geliştirmelerine olanak sağlayacak olumlu değişim ve sürekli öğrenme ortamları sağlar. Sahip olduğu güçlü sosyal değerler sayesinde çevresinde yarattığı "karizma" sahip olduğu örnek kişilik ve tutarlı davranışları, diğer insanlar için etkin bir rol modeli olmasına yol açar.

Kalite
Stratejik yönetim
Makroekonomi
İş ekonomisi
İş teorisi
Uygulamalı psikoloji
Örgüt psikolojisi
Siyaset felsefesi
Siyaset bilimi terimleri
Toplumsal kavramlar

Liderlik


Die Monte-Carlo Rolex Masters 2010 waren ein Tennisturnier, welches vom 11. bis 18. April 2010 im Monte Carlo Country Club im französischen Roquebrune-Cap-Martin in der Nähe von Monaco stattfand. Es war Teil der ATP World Tour 2010 und wurde im Freien auf Sandplatz ausgetragen. In der laufenden Saison war es das dritte von neun Turnieren der Kategorie ATP World Tour Masters 1000.

Titelverteidiger im Einzel war Rafael Nadal, welcher das Turnier in den Jahren 2005 bis 2009 fünfmal am Stück gewonnen hatte. Auch in diesem Jahr holte er sich den Titel, im Finale besiegte er seinen Landsmann Fernando Verdasco mit 6:1, 6:0. Dies war Nadals erster Saisontitel und sein insgesamt 37. Karrieretitel. Im Doppel konnten Daniel Nestor und Nenad Zimonjić ihren Titel erfolgreich verteidigen. Im Finale siegten sie gegen Mahesh Bhupathi und Maks Mirny, nachdem diese das Spiel im zweiten Satz beim Stand von 6:3, 2:0 verletzungsbedingt aufgeben mussten. Es war ihr 19. gemeinsamer Titel.

Das Teilnehmerfeld der Einzelkonkurrenz bestand aus 56 Spielern, jenes der Doppelkonkurrenz aus 24 Paaren. Die acht topgesetzten Spieler im Einzel bzw. Paarungen im Doppel bekamen jeweils ein Freilos in die zweite Runde. Das Gesamtpreisgeld betrug 2.227.500 Euro; die gesamten finanziellen Verbindlichkeiten lagen bei 2.543.750 Euro.

Qualifikation
Die Qualifikation fand vom 9. bis 10. April 2010 statt. Ausgespielt wurden sieben Qualifikantenplätze, die zur Teilnahme am Hauptfeld des Turniers berechtigten.

Folgende Spieler hatten die Qualifikation überstanden und spielten im Hauptfeld des Turniers:

Preisgelder und Weltranglistenpunkte
Es wurden die folgenden Preisgelder und Weltranglistenpunkte für das Erreichen der jeweiligen Runde ausgezahlt bzw. gutgeschrieben. Spieler, die über die Qualifikation ins Hauptfeld einzogen, erhielten die angegebenen Qualifikationspunkte zusätzlich zu denen für das Erreichen der jeweiligen Runde. Ansonsten sind die Beträge nicht kumulativ zu verstehen (Preisgelder für den Doppelwettbewerb pro Team).

Einzel

Setzliste

Ergebnisse

Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Doppel

Setzliste

Ergebnisse

Weblinks und Quellen
 Offizielle Homepage des Turniers

Turnier der ATP World Tour 2010
Tennisturnier in Roquebrune-Cap-Martin

Monte-Carlo Rolex Masters 2010


ينز يورن بيرتيلسن  ، من مواليد 15 فبراير 1952 ، لاعب كرة قدم دنماركي سابق.

لعب مع منتخب الدنمارك لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب ينز يورن بيرتيلسن خلال مسيرته الاحترافية مع 4 أندية في ثمانية عشر موسمًا وسجل خلالها 40 هدف ضمن 427 مباراة. حيث فاز في موسم واحد بالكأس وفي موسم واحد بالدوري.

خاض ينز يورن بيرتيلسن مسيرته مع نادي إيسبيرغ في موسم 1972 في المرة الأولى ليلعب معه أحد عشر موسمًا ثم في عامي 1987-1989 ولمدة موسمين، مشاركًا طوالها في 284 مباراة سجل خلالها 33 هدفًا. ثم انتقل إلى  في موسم 1982–83 ولمدة موسمين، حيث شارك في 59 مباراة سجل خلالها 3 أهداف. لينتقل بعدها إلى نادي روان في موسم 1984–85 لمدة موسم واحد، مشاركًا في 35 مباراة سجل خلالها 4 أهداف. ثم انتقل إلى نادي آراو في موسم 1985–86 ولمدة موسمين، مشاركًا في 49 مباراة ولم يسجل أي هدف.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية دنماركيون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في سويسرا
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من إيسبيرغ
رياضيون دنماركيون مغتربون في بلجيكا
رياضيون دنماركيون مغتربون في سويسرا
رياضيون دنماركيون مغتربون في فرنسا
لاعبو الدوري البلجيكي للمحترفين
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1984
لاعبو روين
لاعبو كأس العالم 1986
لاعبو كرة قدم دنماركيون
لاعبو كرة قدم دنماركيون مغتربون
لاعبو كرة قدم مغتربون في بلجيكا
لاعبو كرة قدم مغتربون في سويسرا
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو منتخب الدنمارك تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب الدنمارك لكرة القدم
لاعبو نادي آراو
لاعبو نادي إيسبيرغ
مواليد 1952
مواليد في إيسبيرغ
رياضيون من إيسبيرغ
لاعبو كرة قدم من إيسبيرغ

ينز يورن بيرتيلسن


Mühlenrade Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Herzogtum Lauenburg iline bağlı bölge. 3,74 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 188 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Maria Jodies tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-schwarzenbek-land.de

Herzogtum Lauenburg iline bağlı yerleşim birimleri

Mühlenrade


Sir Edwin Hardy Amies, KCVO (født 17. juli 1909, død 5. marts 2003) kendt som Hardy Amies, var en engelsk modedesigner, der grundlagde mærket Hardy Amies, og som er bedst kendt for sin officielle titel som kjoleskrædder for Elizabeth 2. af Storbritannien, fra hun besteg tronen i 1952 og frem til han gik på pension i 1989.

Han etablerede monarkens underspillede kjolestil. Han har udtalt til en moderedaktør at "Jeg tror ikke, at hun mener at tøj, som er meget smart, er særlig rart".

Amies skrev regelmæssigt en klumme i Esquire om herremode. I 1964 udgav han bogen ABC of Men's Fashion. Amies' strenge mandlige dresscode inkluderede regler om alt fra sokker til sommergarderobem´n. Da Hardy Amies Designer Archive blev åbnet i juli 2009 på Savile Row genudgav Victoria & Albert Museum bogen.
Han har udtalt, "en mand bør se ud som om, at han har købt sit tøj med intelligens, taget det på med omhu og glemt alt om det."

I 1974 kom Amies på Vanity Fair International Best Dressed List Hall of Fame.

Referencer

Personer fra England

Hardy Amies


An Aechmea eurycorymbus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Hermann August Theodor Harms. An Aechmea eurycorymbus in nahilalakip ha genus nga Aechmea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aechmea

Aechmea eurycorymbus


O assassinato de Rajiv Gandhi, ex-primeiro-ministro da Índia, ocorreu como resultado de um ataque suicida bombista em Sriperumbudur em Tamil Nadu, Índia, em 21 de maio de 1991. Pelo menos outras catorze pessoas, além de Rajiv Gandhi, foram mortas. Foi realizado por Thenmozhi Rajaratnam (também conhecida como Kalaivani Rajaratnam ou Dhanu), um membro da organização separatista tâmil do Sri Lanka, Tigres de Libertação do Tamil Eelam juntamente com Jagjit Singh Chohan do Conselho Nacional do Calistão e Gurjant Singh Budhsinghwala da Força de Libertação do Calistão. Na época, a Índia havia acabado de encerrar seu envolvimento, por meio da Força de Manutenção de Paz Indiana, na Guerra Civil do Sri Lanka. Acusações subsequentes de conspiração foram abordadas por duas comissões de inquérito e derrubaram pelo menos um governo nacional.

Assassinato
Rajiv Gandhi estava ocupado realizando campanha eleitoral com G.K. Moopanar nos estados do sul da Índia. Em 21 de maio, depois de fazer campanha em Visakhapatnam, Andhra Pradesh, sua próxima parada foi Sriperumbudur, Tamil Nadu. Cerca de duas horas depois de chegar a Madras (agora Chennai), Gandhi foi conduzido por uma carreata em um carro Ambassador branco para Sriperumbudur, parando ao longo do caminho em alguns outros locais de campanha eleitoral. Quando Rajiv chegou a um comício de campanha em Sriperumbudur, ele deixou seu carro e começou a caminhar em direção ao estrado onde deveria fazer um discurso. Ao longo do caminho, foi engrinaldado por muitos simpatizantes, membros do Congresso Nacional Indiano e crianças em idade escolar. A assassina, Dhanu (Thenmozhi Rajaratnam), aproximou-se e cumprimentou-o. Em seguida, abaixou-se para tocar seus pés e detonou um cinto carregado de explosivos RDX debaixo de suas vestes exatamente às 22h10. Gandhi, sua assassina e outros 14 foram mortos na explosão que se seguiu, juntamente com outros 43 que ficaram gravemente feridos. O assassinato foi filmado por um fotógrafo local, Haribabu, cuja câmera e filme foram encontrados intactos no local, apesar de ele também ter morrido na explosão.

Funeral

Após seu assassinato, o corpo mutilado de Rajiv Gandhi foi transportado de avião para Nova Delhi. Do Aeroporto Internacional Indira Gandhi, seu corpo foi enviado para o All India Institutes of Medical Sciences em Nova Delhi para uma autópsia, reconstrução e embalsamamento.

Um funeral de Estado foi realizado para Rajiv Gandhi em 24 de maio de 1991. Seu funeral foi transmitido ao vivo nacional e internacionalmente, e contou com a presença de dignitários de mais de 60 países. Ele foi cremado às margens do rio Yamuna, próximo ao local de cremação de sua mãe, irmão e avô. Hoje, o local onde ele foi cremado é conhecido como Veerbhumi.

Julgamento do Supremo Tribunal
De acordo com o julgamento da Suprema Corte da Índia, pelo juiz K. T. Thomas, o assassinato foi realizado devido à animosidade pessoal do chefe dos Tigres de Libertação do Tamil Eelam Prabhakaran em relação a Rajiv Gandhi decorrente do envio da Força de Manutenção de Paz Indiana ao Sri Lanka e as supostas atrocidades da força indiana contra os tâmeis do Sri Lanka. Além disso, a administração Rajiv Gandhi antagonizou outras organizações militantes tâmeis como a Organização Popular de Libertação de Tamil Eelam (People's Liberation Organisation of Tamil Eelam, PLOTE) ao reverter o golpe militar nas Maldivas em 1988.

O julgamento citou ainda a morte de Thileepan em uma greve de fome e o suicídio de doze quadros dos Tigres de Libertação do Tamil Eelam em um navio em outubro de 1987. Ao condenar os acusados, quatro deles à morte e outros a várias penas de prisão, o julgamento afirmou que não existiam provas que qualquer um dos conspiradores alguma vez desejou a morte de qualquer indiano excetuando Rajiv Gandhi, embora vários outros tenham sido mortos. O juiz Wadhwa afirmou ainda que não havia nada registrado que mostrasse que a intenção de matar Rajiv Gandhi era intimidar o governo. Por isso, considerou-se que não era um ato terrorista sob a (Lei) Terrorist and Disruptive Activities (Prevention) Act. O juiz Thomas afirmou ainda que a conspiração foi elaborada em estágios a partir de 1987 e que durou vários anos. A equipe de investigação especial da principal agência de investigação especial da Índia, o Central Bureau of Investigation, não conseguiu identificar quando a decisão de matar Rajiv Gandhi foi tomada.

Gandhi, Rajiv
Gandhi, Rajiv
Atentados terroristas na Índia
1991 na Índia
Rajiv Gandhi

Assassinato de Rajiv Gandhi


George Miller () este un fost YouTuber, cântăreț, compozitor și muzician japonezo-australian. Este cel mai bine cunoscut grație canalului său de YouTube absurdist, acum scos din funcțiune, consistând din muzică, rant-uri, performări cu ukulele, un serial bizar, cu toate personajele principale jucate de el și compozițiile sale muzicale variate.

Ca YouTuber, el portretiza personajul titular (și pseudonimul) Filthy Frank pe canalul său. Adițional, videoclipul lui Miller numit Do the Harlem Shake (Original), care a originat ca un clip din videoclipul "Filthy Compilation #6 – Smell My Fingers", a fost vizionat de 58,5 milioane de ori (din octombrie 2017). Clipul original a condus la crearea meme-ului Harlem Shake, care a fost direct responsabil de debutul melodiei "Harlem Shake" (de producătorul Baauer) care a ajuns în Billboard Hot 100. Adițional, el are 2 canale: TooDamnFilthy (un canal secundar) și DizastaMusic (o încarnare timpurie a canalului TVFilthyFrank, deși nu mai este folosit din cauza fricii lui Miller de a fi șters forțat).

Ca muzician, el fie înregistrează sub numele de Pink Guy sau Politikz, două personaje vizibile din "spectacolul" său, sau sub numele său de scenă Joji.

Viața și cariera sa
George Miller a fost născut în Osaka, Japonia, a urmat Academia Canadiană și a absolvit-o în 2012. Nu se știu prea multe despre viața sa personală, în timp ce încearcă să își păstreze intimitatea, cum ar fi în videoclipul său "Filthy Frank Exposes Himself???", unde relevă că el este un student la facultate în Brooklyn, New York și că nu dorește să dezvăluie informații personale, de teama de a nu mai putea obține un loc de muncă mai târziu datorită naturii serialului său. Adițional, în același videoclip, el își dezvăluie luptele cu sănătatea sa, cum ar fi convulsiile sale cauzate de o boală pe care nu o dezvăluie.

YouTube
Miller a creat personajul Filthy Frank în timpul petrecut pe canalul său DizastaMusic, unde a creat conținut schiță bazat pe comedie, dar canalul a început să crească în popularitate odată ce l-a conceptualizat pe Frank, care este descris ca anti-vlogger-ul YouTube-ului. Primul videoclip cunoscut al canalului a fost încărcat pe 19 iunie 2008 și a fost intitulat "Lil Jon falls of a table". Canalul DizastaMusic are peste 800.000 de abonați și se apropie de 170 de milioane de vizionări începând din august 2017.

Pe 15 august 2014, Miller a încărcat un videoclip pe canalul DizastaMusic, anunțând că nu va mai posta niciun videoclip, sub riscul de a-l pierde in cauza numeroaselor avertismente legate de drepturile de autor și comunitate pe care le-a primit.

Note

Nașteri în 1992
YouTuberi
Cântăreți japonezi
Japonezi din secolul al XX-lea
Japonezi din secolul al XXI-lea
Oameni în viață

George Miller (YouTuber)


"Ocean Spray" is a song by Welsh rock band Manic Street Preachers, released as the third single from their sixth studio album, Know Your Enemy (2001), on 4 June 2001. James Dean Bradfield wrote both lyrics and music for the song. It reached number 15 on the UK Singles Chart.

Background

The song's title was inspired by the cranberry juice drink that James would take in to his mother Sue whilst she was in hospital undergoing treatment for cancer, eventually dying from the disease. It also featured the first recorded lyric written by James. Drummer Sean Moore played a trumpet solo on the song. The CD included "Groundhog Days", "Just A Kid", and the "Ocean Spray" video, whereas the cassette included "Little Trolls".

The "Ocean Spray" video clip also represents a high point in the visibility of the Manics photographer Mitch Ikeda, who appears and speaks the opening Japanese dialogue "" (), which translates as "you have very beautiful eyes... such beautiful eyes".

Release

The song reached number 15 on the UK Singles Chart on 16 June 2001 and spent eight weeks in the top 100. A performance was recorded for that week's Top of the Pops. However, it wasn't aired (possibly due to lower charting position than had been expected) but a short clip of the performance was still shown (without sound) in the show's top 20 countdown that week. The full performance was finally shown in full several years later on an episode of Top of the Pops 2.

Track listings
All music was written and composed by Nick Jones, James Dean Bradfield and Sean Moore except "Ocean Spray", with music and lyrics by James Dean Bradfield.

UK CD1
 "Ocean Spray" – 4:11
 "Groundhog Days" – 3:50
 "Just a Kid" – 3:30
 "Ocean Spray" (video)

UK CD2
 "Ocean Spray" – 4:11
 "Ocean Spray" (live from Karl Marx Theatre, Havana, Cuba) – 4:06
 "Ocean Spray" (Medicine remix) – 6:33
 "Ocean Spray" (Kinobe remix) – 4:16
 "Ocean Spray" (video—live from Karl Marx Theatre, Havana, Cuba) – 4:08

UK cassette single
 "Ocean Spray" – 4:11
 "Little Trolls" – 3:36
 "Ocean Spray" (Ellis Island Sound remix) – 4:12

European CD1
 "Ocean Spray" – 4:11
 "Ballad of the Bangkok Novotel" – 2:37

European CD2
 "Ocean Spray" – 4:11
 "Ballad of the Bangkok Novotel" – 2:37
 "Locust Valley" – 4:08
 "Ocean Spray" (Kinobe remix) – 4:16

Australian CD single
 "Ocean Spray" – 4:11
 "Locust Valley" – 4:08
 "Ballad of the Bangkok Novotel" – 2:37
 "So Why So Sad" (acoustic) – 3:47

Charts

Release history

References

2001 singles
Manic Street Preachers songs
Songs written by James Dean Bradfield
Songs written by Sean Moore (musician)
Song recordings produced by Dave Eringa
2000 songs
Epic Records singles
Songs written by Nicky Wire

Ocean Spray (Manic Street Preachers song)


La gare de Chaumes est une gare ferroviaire, fermée et désaffectée, de la ligne de Paris-Bastille à Marles-en-Brie. Elle est située sur le territoire de la commune de Chaumes-en-Brie dans le département de Seine-et-Marne, en région Île-de-France.

Situation ferroviaire
Établie à  d'altitude, la gare de Chaumes-en-Brie était située au point kilométrique (PK) 58,700 de la ligne de Paris-Bastille à Marles-en-Brie, entre la gare de Verneuil-l'Étang et la gare de Fontenay-Trésigny.

Histoire
Long de  parcourus en , le dernier tronçon de la ligne de Paris-Bastille à Marles-en-Brie fut mis en service le . Pour des raisons militaires, on fit se joindre la ligne Paris-Belfort et celle de Paris-Coulommiers entre Verneuil-l'Étang et Marles-en-Brie via Chaumes-en-Brie et Fontenay-Trésigny (en cas de destruction du viaduc de Nogent-sur-Marne). Le prolongement prévu en direction de Meaux ne vit jamais le jour.

La gare de Chaumes-en-Brie fut fermée au trafic de voyageurs dès le 18 avril 1939 du fait de sa faible desserte.
La ligne de Verneuil-l'Étang à Marles-en-Brie fut fermée aux voyageurs le  juillet 1939 et fut remplacée par un service d'autobus. L'activité de cette section fut dès lors limitée au trafic de marchandises pour les industriels locaux dont l'usine Hardy (fabrication de baguettes pour cadres de tableaux), l'usine Aumaître et Mathé (fabrication d'échelles en bois) et la carrière de pierres meulières de la ville de Chaumes-en-Brie.

Par la suite du bombardement du viaduc de Nogent-sur-Marne, le trafic repris entre Paris et Coulommiers sur la ligne de Paris-Bastille à Marles-en-Brie entre décembre 1946 et mai 1947.

La section entre Verneuil-l'Étang et Fontenay-Trésigny passa en voie unique en 1959, alors que celle entre Fontenay-Trésigny et Marles-en-Brie fut quant à elle fermée à tout trafic.
La section restants fut totalement fermée en 1969, et déférée un an plus tard.

Patrimoine ferroviaire
La gare et la halle à marchandises ont été conservées et entretenues et sont aujourd'hui comprises dans le site industriel de Colas occupant l'ancienne emprise ferroviaire derrière la gare jusqu'à la RD 402 (route de Coulommiers).

La gare est située au nord-est du bourg historique de Chaumes-en-Brie, à proximité de l'avenue du Général Leclerc, ancienne avenue de la Gare et route nationale 36 reliant Meaux à Melun. La gare est reliée à cet axe par l'actuelle avenue Félix Thomas.

L'emprise de l'ancienne voie ferrée au sud de la gare a été transformée en parc avec une aire de jeux tandis que le tracé de l'ancienne voie ferrée en direction de Verneuil-l'Étang est devenu un chemin de promenade emprunté par le GR1 passant par le remarquable viaduc de Chaumes-en-Brie au-dessus de la vallée de l'Yerres à 90 mètres d'altitude et rejoignant la RD 32 pour devenir un chemin agricole praticable jusque dans la boucle de Verneuil-l'Étang à une centaine de mètres de la ligne de Paris-Est à Mulhouse-Ville.

Les maisons des garde-barrière sur la RD 32 et la RD 99 ont été conservées et sont devenues des habitations.

Notes et références

Bibliographie

 .

Voir aussi

Articles connexes
 Ligne de Paris-Bastille à Marles-en-Brie
 Liste de gares en France
 Gare de Fontenay-Trésigny
 Gare de Verneuil-l'Étang

Liens externes

Gare fermée en Seine-et-Marne
Ligne de Paris-Bastille à Marles-en-Brie

Gare de Chaumes


An Epidendrum elegantissimum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Carl Lehmann ngan Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Epidendrum elegantissimum in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum elegantissimum


MasterChef Portugal é a versão do talent show de culinária MasterChef da BBC adaptado para Portugal. Esta foi a 5.ª edição produzida em Portugal e a 2.ª pela RTP. O Chef Vítor Sobral, a Chef Marlene Vieira e o Chef Óscar Geadas são os jurados do programa. Este foi exibido aos sábados à noite.

Concorrentes
Felicia Daniluc
A Felicia tem 35 anos, é natural da Moldávia, e vive em Cascais com o namorado.

Tânia Amor
A Tânia tem 40 anos, vive em Lisboa com o marido e os filhos, e é maquilhadora.

Gonçalo Rodrigues
O Gonçalo tem 30 anos, é formado em Marketing, e trabalha como web designer e tradutor.

António Duarte
O António tem 51 anos, vive em Braga com a namorada e com o cão Mike, e trabalha como Técnico de Telecomunicações.

Maria Fernanda Magalhães
A Fernanda tem 56 anos, vive em Guimarães, é casada, tem três filhos e já é avó. É uma mulher do Norte, sem papas na língua e muito focada nos seus objetivos.

Telmo Martins
O Telmo 36 anos e vive Covilhã com a namorada. Estudou Ciências Políticas e Relações Internacionais, e foi DJ, mas atualmente está a criar um negócio de importação e consultoria automóvel.

Bia Baeta
A Bia tem 33 anos, vive em Sesimbra, trabalha como empregada de mesa, e não gosta de perder nem a feijões.

Francisco Laires
O Francisco tem 35 anos, e vive na Amadora com a namorada. É formado em Desporto e Personal Trainer há 7 anos.

Camila Xavier
A Camila tem 24 anos, é natural do Recife, e vive em Lisboa com o namorado. Veio para Portugal para estudar Direito e atualmente trabalha para uma empresa francesa, na área de resolução de conflitos.

Teresa Colaço
A Teresa tem 32 anos, nasceu e cresceu no Algarve, mas vive em Lisboa com o marido e com os dois filhos. É licenciada em terapia da fala, mas desde que descobriu a cozinha macrobiótica tudo mudou na sua vida.

Mafalda Sena
A Mafalda tem 31 anos, e vive em Almada com o namorado, que recentemente a pediu em casamento.

David Vitorino
O David tem 34 anos e é eletricista. Vive com a esposa – com quem casou 4 dias antes de entrar no MasterChef – e com o filho de 7 meses num monte, em Santiago do Cacém, onde se dedica diariamente aos animais, cultivo agrícola e fermentação e produção de cerveja artesanal.

Lucina Almeida
A Lucina vive na Gafanha da Nazaré, e tem 47 anos.

Petra Gama
A Petra tem 46 anos, é angolana, e vive em Vila Franca de Xira com o namorado. Em Angola era apresentadora de televisão, e é sócia de um negócio de família de catering e organização de eventos.

Sandra Moreira
A Sandra tem 43 anos, vive no Porto com o marido, e é Enfermeira. Nasceu em França onde viveu até aos 12 e ganhou gosto por pastelaria, que é a sua grande paixão na cozinha.

João Ribeiro
O João tem 43 anos, é natural de Martingança, no concelho de Alcobaça, mas vive em Lisboa, onde trabalha como Médico Infeciologista, e especialista em Medicina no Trabalho.

Alberto Castrillón
O Alberto tem 43 anos e vive em Lisboa com o namorado. Nasceu e cresceu numa aldeia na Colômbia, onde teve uma infância difícil. Sempre viu a mãe fazer muito com pouco e, talvez, por isso o seu interesse pela cozinha se tenha desenvolvido.

Eliminação
Cada desafio é dividido em 3 fases, porque cada desafio tem 3 provas: a prova da Caixa Mistério ou de Alfinete Dourado, o desafio em equipa e a prova de eliminação, respetivamente representados na tabela a seguir.

Legenda: (Provas)
 Prova de Caixa Mistério
 Desafio em Equipa
 Prova de Eliminação
 Prova de Alfinete Dourado
 Prova de Repescagem
 Prova de Duelo Final

Legenda:
 O concorrente ficou na equipa vencedora
 O concorrente ficou na equipa perdedora
 Imunidade
 Alfinete dourado (imune na próxima prova)
 Prato(s) vencedor(es)
 Entre os melhores pratos
 Não venceu a prova
 Entre os piores pratos (em risco de eliminação)
 Pior prato
 Desistiu da competição
 Vencedor do MasterChef
 2º Lugar no MasterChef
 3º/4º Lugar no MasterChef

Notas
 No Episódio 2, o João e a Mafalda, enquanto capitães das equipas perdedoras, tiveram possibilidade de atribuir imunidade a um elemento da equipa. Ambos se auto-imunizaram.
 No Episódio 2, a prova de eliminação foi subdividida em 3 provas diferentes. Os autores dos 3 melhores pratos da primeira prova ficariam a salvo e não teriam de participar nas restantes etapas da prova; os autores dos 3 melhores pratos da segunda prova ficariam a salvo e não teriam de participar na última etapa da prova; os autores dos 3 melhores pratos da última etapa ficariam a salvo.
 No Episódio 3, o Alberto foi imunizado durante a prova de eliminação, não tendo finalizado a mesma.
 No Episódio 4, na sequência de uma prova de conhecimento para os concorrentes em risco, a Tânia, enquanto vencedora da mesma, garantiu imunidade.
 No Episódio 5, a primeira prova foi realizada em duplas. A dupla vencedora foi a Bia e o Francisco, que asseguraram imunidade para esta semana. A pior dupla foi o Alberto e o Telmo, que obtiveram como consequência um lugar garantido na prova de eliminação.
 No Episódio 5, no início da prova de eliminação, o Francisco pediu para ceder a sua imunidade à Fernanda, substituindo-a assim na prova de eliminação. Os chef's aceitaram este pedido.
 No Episódio 6, enquanto capitão da equipa vencedora, o Francisco teve de escolher um colega de equipa para participar na prova de eliminação. O Francisco escolheu a Lucina.
 No Episódio 7, a primeira prova foi realizada em duplas.

Prémios
O vencedor do MasterChef Portugal, irá receber um Curso de Aperfeiçoamento de Técnicas Culinárias.
O finalista em 2º lugar terá um Curso de Especialização de Aperfeiçoamento de Técnicas de Culinário.
Os finalistas em 3º e 4º lugares irão ter um Curso Intensivo de Culinária, numa área à sua escolha.
Estas bolsas são oferecidas pelo Basque Culinary Center.

Portugal
Programas de televisão de Portugal que estrearam em 2021
Programas de televisão de Portugal encerrados em 2022
Talent shows da RTP
Programas de televisão em língua portuguesa

MasterChef Portugal (5.ª temporada)