Olaylar
 1526 - Osmanlı Ordusu'na bağlı birlikler, Macaristan Krallığı'nın başkenti Budin'e girdi.
 1853 - Elektrikli telgraf ilk kez kullanıldı.
 1855 - Osmanlı Ordusu, müttefikleriyle beraber Sivastopol'a girdi.
 1919 - Amerikan Deniz Piyadeleri Honduras'ı işgal etti.
 1919 - Anadolu ve Rumeli Müdafaai Hukuk Cemiyeti, Sivas Kongresi'nin son günü kuruldu.
 1919 - Sivas Kongresi'nin 8. Umumi toplantısında İrâde-i Milliye adıyla bir gazetenin çıkarılmasına karar verildi.
 1922 - Türk Kurtuluş Savaşı: Türk Ordusu, Yunan İşgali altındaki Bursa'ya girdi.
 1923 - Mustafa Kemal, Halk Fırkası Başkanlığı'na seçildi.
 1926 - Ankara otomatik telefon santrali işletmeye açıldı.
 1941 - Van Gölü ve çevresinde deprem: 194 kişi öldü, 36 köy tamamen yıkıldı.
 1944 - Türkiye, Mihver devletlerinden gelebilecek sığınmacılara karşı sınırlarını kapattı.
 1954 - Ankara'da, "Kıbrıs Türktür Komitesi" kuruldu.
 1957 - Ankara'da sağanak yağış sele yol açtı; Bent Deresi taştı, 133 kişi sele kapılarak öldü.
 1973 - Şili'de Darbe: Şili'nin ilk sosyalist Başkanı Salvador Allende, Pinochet önderliğindeki ordu tarafından devrildi. Darbe sırasında Allende öldürüldü.
 1980 - Şili'de yapılan referandumda, General Augusto Pinochet'nin görev süresi 8 yıl uzatıldı.
 1992 - TEMA (Türkiye Erozyonla Mücadele Ağaçlandırma ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı) Hayrettin Karaca ve Nihat Gökyiğit tarafından kuruldu.
 1994 - Devrimci-Sol örgütünün firari lideri Dursun Karataş, Fransa'da yakalandı.
 1994 - İstanbul DGM, Cumhuriyet gazetesini kapattı. Gazetenin terörle mücadele yasasına aykırı yayın yaptığı ileri sürüldü.
 1996 - Eski Devlet Bakanı Ayvaz Gökdemir'in üç kadın Avrupalı parlamentere "fahişe" demesiyle ilgili yargılama sonuçlandı. Gökdemir, 500 milyon lira tazminat ödemeye mahkûm oldu.
 2001 - 11 Eylül saldırılarında; 2976 kişi öldü, 6291 kişi de yaralandı.
 2010 - 2010 FIBA Dünya Basketbol Şampiyonası yarı final maçında Türkiye, Sırbistan'ı 83-82 yenerek finale yükseldi.
 2012 - İstanbul Gazi Polis Merkezi'nde patlama meydana geldi, bir polis yaşamını yitirdi, dört polis ve dört vatandaş yaralandı. Patlamayı DHKP-C üstlendi.
 2012 - Kuzey Kore'de yer alan ve ülkedeki birçok yapının minyatür şeklinde kopyalarını barındıran Pyongyang Folklor Parkı'nın açılışı yapıldı.
 2012 - ABD'nin Libya'daki Bingazi Konsolosluğu'na İslamcı militanlar tarafından saldırı düzenlendi. Saldırıda ABD'nin Libya büyükelçisi Christopher Stevens ve 3 Amerikalı yetkili öldürüldü.

Doğumlar
 1182 - Minamoto no Yoriie, Japon Kamakura şogunluğu'nun 2. Şogunu (ö. 1203)
 1476 - Louise de Savoie, Fransa Kralı I. François'nın annesi (ö. 1531)
 1524 - Pierre de Ronsard, Fransız şairi (ö. 1585)
 1611 - Henri de La Tour d'Auvergne, Fransız komutan (ö. 1675)
 1743 - Nikolaj Abraham Abildgaard, Danimarkalı ressam (ö. 1809)
 1764 - Valentino Fioravanti, İtalyan besteci (ö. 1837)
 1771 - Mungo Park, İskoç hekim ve kaşif (ö. 1806)
 1786 - Frederich Kuhlau, Alman piyanist (ö. 1832)
 1816 - Carl Zeiss, Alman iş insanı (ö. 1888)
 1862 - O. Henry, Amerikalı öykü yazarı (ö. 1910)
 1877
Feliks Dzerjinski, SSCB'li Bolşevik önder ve ilk istihbarat servisi Çeka'nın kurucusu (ö. 1926)
James Hopwood Jeans, İngiliz fizikçi, gök bilimci ve matematikçi (ö. 1946)
 1885 - D. H. Lawrence, İngiliz yazar (ö. 1930)
 1889 - Helmuth Theodor Bossert, Alman asıllı Türk dil bilimci ve arkeolog (ö. 1961)
 1895 - Vinoba Bhave, Hint aktivist ve toplumsal reformcu (ö. 1982)
 1899 - Philipp Bouhler, Alman asker (ö. 1945)
 1903 - Theodor W. Adorno, Alman filozof, sosyolog, müzikolog ve kompozitör (ö. 1969)
 1916 - Ed Sabol, Amerikalı oyuncu ve görüntü yönetmeni (ö. 2015)
 1917
Ferdinand Marcos, Filipinler Devlet Başkanı (ö. 1989)
Herbert Lom, Çek sinema ve tiyatro oyuncusu (ö. 2012)
 1924 - Daniel Akaka, Amerikalı siyasetçi (ö. 2018)
 1926 - Yevgeny Belyaev, Rus tenor ve Kızıl Ordu Korosu solisti (ö. 1994)
 1929 - Burhan Doğançay, Türk ressam ve fotoğrafçı (ö. 2013)
 1930
Cathryn Damon, Amerikalı aktris (ö. 1987)
Salih Selim, Mısırlı millî futbolcu (ö. 2002)
 1931
Silvia Pinal, Meksikalı sinema ve tiyatro oyuncusu, yapımcı
Ece Ayhan, Türk şair ve etikçi (ö. 2002)
Ian Holm, İngiliz oyuncu
 1932 - Gavril Dejeu, Rumen politikacı
 1933
Misbach Yusa Biran, Endonezyalı yazar, yönetmen ve eleştirmen
Raşid Sefer, Tunus eski başbakanı
Mátyás Szűrös, Macar politikacı
 1935
Arif Erkin Güzelbeyoğlu, Türk mimar, müzisyen, tiyatro ve sinema oyuncusu
Arvo Part, Estonyalı klasik ve dini müzik bestecisi
German Titov, Sovyet kozmonot (ö. 2000)
 1936 - Ersun Kazançel, Türk oyuncu (ö. 1993)
 1937 - Paola, Belçika Kraliçesi
 1938 - Ciel Bergman, Amerikalı ressam (ö. 2017)
 1940
Brian De Palma, Amerikalı film yönetmeni
Nông Đức Mạnh, Vietnamlı politikacı
 1944 - Everaldo, Brezilyalı millî futbolcu (ö. 1974)
 1945
Franz Beckenbauer, Alman futbolcu
Leo Kottke, Amerikalı akustik gitarist
 1946
Zülfü Livaneli, Türk yazar, müzisyen ve siyasetçi
Yusuf ez-Zevavi, Tunuslu futbolcu ve teknik direktör
 1947 - Jean Germain, Fransız siyasetçi (ö. 2015)
 1950 - Khosro Harandi, İranlı satranç oyuncusu (ö. 2019)
 1956 - Tony Gilroy, Amerikalı senaryo yazarı ve yönetmen
 1958
Altan Tan, Türk yazar ve siyasetçi
Keosaychay Sayasone, Laos  eski first laydsi
Roxann Dawson, Amerikalı oyuncu ve yönetmen
Scott Patterson, Amerikalı aktör ve müzisyen
Julia Nickson-Soul, Amerikalı oyuncu
 1959 - John Hawkes, Amerikalı oyuncu
 1960 - Hiroshi Amano, Japon fizikçi ve yarı iletken teknolojisinde uzman mucit
 1961
Virginia Madsen, Amerikalı oyuncu
Haluk Pekşen, Türk siyasetçi ve avukat (ö.2022)
 1962 - Julio Salinas, İspanyol millî futbolcu
 1963 - Andrew Jackson, Kanadalı oyuncu
 1964 - Victor Wooten, Amerikalı bas gitar virtüözü
 1965
Beşşar Esad, Suriye Devlet Başkanı
Moby, Amerikalı müzisyen
Paul Heyman, Amerikalı profesyonel güreş menajeri, spiker ve yönetici
 1966 - Kiko Kawashima, Japonya'nın veliaht prensesi
 1967 - Harry Connick, Jr., Amerikalı müzisyen ve oyuncu
 1968 - Slaven Bilić, Hırvat futbolcu
 1969 - Gidget Gein, Amerikalı müzisyen (ö. 2008)
 1970
Fanny Cadeo, İtalyan model (manken), televizyon gösteri sanatçısı ve şarkıcı
Taraji P. Henson, Amerikalı aktris ve şarkıcı
1972 - Ricky Koole, Hollandalı şarkıcı
 1973 - In-Grid, İtalyan şarkıcı, söz yazarı, besteci ve dansçı
 1974 - Mehmet Emin Toprak, Türk aktör (ö. 2002)
 1977
Ludacris, Amerikalı müzisyen
Matthew Stevens, Galli snooker oyuncusu
 1978 - Dejan Stanković, Sırp futbolcu
 1979
Hana Horáková, Çek basketbolcu
David Pizarro, Şilili futbolcu
Éric Abidal, Fransız futbolcu
 1980 - Julien Sablé, Fransız eski futbolcu
 1981
Andrea Dossena, İtalyan futbolcu
Dylan Klebold, Amerikalı öğrenci ve Columbine Lisesi Katliamı faili
Özlem Türay, Türk tiyatro oyuncusu
 1982 - Elvan Abeylegesse, Etiyopya asıllı Türk atlet
 1983 - Vivian Cheruiyot, Kenyalı atlet
 1984 - Yusuf Akgün, Türk aktör
 1985 - Shaun Livingston, Amerikalı basketbolcu
 1986
İsmail Abdüllatif, Bahreynli millî futbolcu
Matteo Valli, San Marinolu futbolcu
Shun Nogaito, Japon futbolcu
 1987
Robert Acquafresca, İtalyan futbolcu
Tyler Hoechlin, Amerikalı aktör
 1988
Samet Kumbaşı, Türk futbolcu
Mustafa Aşan, Türk futbolcu
 1989
Anna Polina, Rus-Fransız ponrografik film oyuncusu
Tomoyasu Hirose, Japon futbolcu
 1990
Jo Inge Berget, Norveçli futbolcu
Yasin Pilavcılar, Türk jokey
 1991
Jordan Ayew, Ganalı futbolcu
Kygo, Norveçli Dj, şarkı sözü yazarı ve müzisyen
 1992 - Efecan Şenolsun, Türk oyuncu
 1993
Tatsuki Kohatsu, Japon futbolcu
Elşen Rızazade, Azerbaycanlı futbolcu
 1994
Nataliya Prışçepa, Ukraynalı atlet
Mateus dos Santos Castro, Brezilyalı futbolcu
Cameron Burrell, Amerikalı kısa mesafe koşucusu
Ahmet Eyüp Türkaslan, Türk futbolcu (ö. 2023)
Hüseyin Altıntaş, Türk futbolcu
 1995 - Cecilia Rossell, Honduraslı manken
 1996
Zymer Bytyqi, Kosovalı millî futbolcu
Miguel Crespo da Silva, Portekizli futbolcu

Ölümler
 1063 - I. Béla, Macaristan Kralı (d. 1015 - 1020 arası)
 1161 - Melisende, Kudüs Krallığı Kraliçesi (d. 1105)
 1680 - Go-Mizunoo, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 108. İmparatoru (d. 1596)
 1793 - Nicolaas Laurens Burman, Hollandalı botanikçi (d. 1734)
 1823 - David Ricardo, Britanyalı politik ekonomist ve klasik iktisatçı (d. 1772)
 1870 - Eugenio Lucas Velázquez, İspanyol ressam (d. 1817)
 1888 - Domingo Faustino Sarmiento, Arjantinli aktivist, entelektüel, yazar ve Arjantin'in 6. Devlet Başkanı (d. 1811)
 1896 - Francis James Child, Amerikalı bilim insanı, eğitimci ve halk bilimci (d. 1825)
 1937 - Nazmi Ziya Güran, Türk ressam ve sanat eğitimcisi (d. 1881)
 1939 - Konstantin Korovin, Rus empresyonist ressam (d. 1861)
 1941 - Hristian Rakovski, Bulgar devrimci (d. 1873)
 1948 - Muhammed Ali Cinnah, Pakistanlı hukukçu, siyasetçi ve Pakistan'ın kurucusu (d. 1876)
 1953 - Andreas Bertalan Schwarz, Alman hukukçu ve akademisyen (d. 1886)
 1957 - Mary Proctor, Amerikalı astronomi yaygınlaştırıcı (d. 1862)
 1970 - Giuseppe Vaccaro, İtalyan mimar (d. 1896)
 1971 - Joe Jordan, Afroamerikan müzisyen ve besteci (d. 1882)
 1971 - Nikita Kruşçev, Sovyet devlet adamı (d. 1894)
 1973 - Salvador Allende, Şili Devlet Başkanı (darbe sonucu parlamentoda öldürüldü) (d. 1908)
 1978 - Georgi Markov, Bulgar yazar ve rejim muhalifi (d. 1929)
 1982 - Faruk Güvenç Türk müzik eleştirmeni (d. 1926)
 1986 - Panayotis Kanellopulos, Yunan yazar ve siyasetçi (d. 1902)
 1987 - Peter Tosh, Jamaikalı reggae müzisyeni (d. 1944)
 1988 - Roger Hargreaves, Britanyalı desinatör, karikatürist ve çocuk edebiyatı yazarı (d. 1935)
 1994 - Jessica Tandy, Amerikalı aktris ve En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahibi (d. 1909)
 2000 - Ergun Köknar, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu ve gazeteci (d. 1934)
 2001 - Berry Berenson, Amerikalı şarkıcı, manken ve oyuncu (d. 1948)
 2001 - Muhammed Atta, Mısırlı el-Kaide üyesi (11 Eylül saldırılarında Dünya Ticaret Merkezi'ne uçakla intihar saldırısından sorumlu) (d. 1968)
 2002 - Kim Hunter, Amerikalı oyuncu (d. 1922)
 2003 - Anna Lindh, İsveçli siyasetçi (d. 1957)
 2003 - John Ritter, Amerikalı aktör (d. 1948)
 2006 - Joachim Fest, Alman yazar (d. 1926)
 2007 - Cem Gürdap, Türk sinema oyuncusu (d. 1955)
 2007 - Ian Porterfield, İskoç futbolcu ve teknik direktör (d. 1946)
 2009 - Jim Carroll, Amerikalı yazar, şair ve müzisyen (d. 1949)
 2011 - Andy Whitfield, Avustralyalı oyuncu (d. 1971)
 2013 - Marshall Berman, Amerikalı hümanist, marksist ve teorisyen (d. 1940)
 2014 - Bob Crewe, Amerikalı söz yazarı, dansçı, şarkıcı ve plak yapımcısı (d. 1930)
 2014 - Joachim Fuchsberger, Alman aktör ve televizyon sunucusu (d. 1927)
 2016 - Alexis Arquette, Amerikalı oyuncu (d. 1969)
 2016 - Engin Ünal, Türk milli yüzücü (d. 1936)
 2016 - İshak Alaton, Türk iş insanı ve Alarko Holding Onursal Başkanı (d. 1927)
 2017 - Abdülhalim Muazzam Şah, Malezya Kralı (d. 1927)
 2017 - J. P. Donleavy, İrlanda kökenli Amerikalı roman ve oyun yazarı (d. 1926)
 2017 - Mark LaMura, Amerikalı oyuncu (d. 1948)
 2018 - Begüm Gülsüm Navaz, Pakistanlı siyasetçi ve Navaz Şerif'in eşi (d. 1950)
 2018 - Don Newman, Amerikalı futbolcu ve basketbol antrenörü (d. 1957)
 2018 - Fenella Fielding, İngiliz oyuncu (d. 1927)
 2019 - B.J. Habibie, Endonezyalı siyasetçi, mühendis ve Endonezya'nın 3. Devlet Başkanı (d. 1936)
 2019 - Daniel Johnston, Amerikalı rock şarkıcısı, müzisyen, söz yazarı ve çizer (d. 1961)
 2020 - Agnivesh, Hint aktivist, eğitimci ve siyasetçi (d. 1939)
 2020 - Christian Poncelet, Fransız siyasetçi (d. 1928)
 2020 - Nazım Şakir, Iraklı futbolcu ve teknik direktör (d. 1958)
 2020 - Roger Carel, Fransız seslendirme sanatçısı ve aktör (d. 1927)
 2020 - Toots Hibbert, Jamaikalı şarkıcı ve söz yazarı (d. 1942)
 2022 - Javier Marías, İspanyol romancı, çevirmen ve köşe yazarı (d. 1951)

Tatiller ve özel günler

0911
11

11 Eylül


Tom es una serie de historietas del autor español Daniel Torres, luego adaptada a serie de dibujos animados. Tom es un dinosaurio de color amarillo que se desplaza por el mundo propulsando su isla móvil con su gigantesca cola.

Trayectoria editorial
Tras crear en 1995 al dinosaurio Tom para un libro de cuentos, Daniel Torres exporta el personaje al mundo del cómic a través de la publicación infantil El pequeño país, logrando un gran éxito, sobre todo en Japón.

En 2000, Norma Animation y Cromosoma en colaboración con European Broadcasting Union iniciaron la producción de la serie de animación basada en sus aventuras, en la que Daniel Torres participó como director artístico. Sus historietas pasaron ese mismo año a la revista ¡Dibus!.

Actualmente, Daniel Torres continúa creando álbumes del dinosaurio Tom, de los que se han publicado hasta ahora los siguientes:
Tom (1995) (ISBN 84-7904-244-3)
Tom en Los Ángeles (1999) (ISBN 84-7904-886-7)
Las aventuras de Tom (2000) (ISBN 84-8431-202-X)
Tom, tu gran amigo: ¡Descubre el carnaval! (2004) (ISBN 84-96415-88-0)Tom, tu gran amigo: ¡Juega al fútbol! (2004) (ISBN 84-96415-86-4)
Tom en París (2005) (ISBN 84-96415-89-9)
Las aventuras de Tom 2 (2005) (ISBN 84-9814-051-X)

La serie de dibujos animados, con 26 episodios, se estrenó en Cannes en 2004.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
Tom, European Broadcasting Union

Historietas de España
Historieta infantil
Programas de televisión educativos

Tom (historieta)


Çin İç Savaşı, Çin'de Milliyetçi Parti (Kuomintang) ile Komünist Parti arasında yaşanmış bir savaştır. 1927 yılında Kuzey Seferi sonrasında, Çan Kay Şek tarafından yönetilen Çin Milliyetçi Partisi'nin sağ kanadının ÇMP-ÇKP ittifakındaki komünistleri temizlemesi ile başladı. Asıl çatışma 1950 yılında düşmanlığın bitmesi ile sona erdi. Komünistler şu anki Çin'i (Hainan Adası dahil olmak üzere) kontrolleri altına alırlarken, milliyetçilerin elinde ise şu anki Tayvan, Penghu ve birkaç ada kaldı.

İlk Birleşmiş Cephe
Qing Hanedanlığı'nın çökmesinden sonra Kuzey Çin'in büyük bir bölümünü yerel diktatörlerce yönetiyordu. Bu diktatörlere karşı Batılı güçlerden yardım isteyen Sun Yat-sen umduğunu bulamadı ve yüzünü Sovyetler Birliği'ne çevirdi. Sovyetler Birliği kendi politik çıkarları doğrultusunda hem Sun'a hem de yeni kurulmuş olan ÇKP'ye yardım etmeye başlayarak Sun'un bu isteğini geri çevirmedi. Sovyetler'in bu yardımla Çin'de bir komünist yöne kayış olacağını ummuştu, buna karşı her iki tarafın da savaşı kazanabileceği olasılığı karşısında da hazırlıklarını yapmıştı. Böylece Çin'deki komünistler ve milliyetçiler arasındaki güç kavgası başlamış oldu.

1923 yılında Şangay'da Sun ve Sovyetler'in temsilcisi Adolph Joffe arasında Sovyetler'in Çin'in bir ulus olarak birleşmesine yardımcı olacağını üstlenen Sun-Joffe Manifestosu adındaki bir belge imzalandı. Bu belgede ÇMP ve ÇKP arasında bir birliğin bir an önce sağlanarak birleşmiş ve bağımsız bir Çin'in kurulması gerektiği vurgulanıyordu. Bundan sonra Sovyetler'den yetkililer her iki partiye birleşme ve yeniden organizasyon için yardım ettiler ve böylece İlk Birleşmiş Cephe kurulmuş oldu. Bu sırada Moskova'ya politik ve askeri eğitim almak için giden ve Sun'un arkadaşlarından biri olan Çan Kay Şek, geri dönerek Whampoa Askeri Akademisi'ni kurdu. 1924 yılında akademinin başkanı olan Chiang burada sivrilerek göze batmaya başladı, en sonunda Sun'dan sonra ÇMP'nin başkanı oldu. Chiang Sovyetler'in giderek artarak Çin politikasına karışması ve içinde olunan "parti içinde parti" durumundan hoşnut olmayarak komünistleri yavaş yavaş ÇMP'den görev sonlandırmaya başladı. Bu Çin İç Savaşı'nın başladığına bir gösterge oldu.

Kuzey Seferi (1926–1928) ve ÇMP'nin cepheden ayrılması
Sun'un 1925 yılında ölümünden birkaç ay sonra Millî Devrimci Ordu'nun başkumandanı olarak, Chiang uzun süredir ertelenmiş olan Kuzey Seferi'ne çıkarak kuzeydeki mahalli diktatörleri yenip Çin'i ÇMP altında birleştirme kararı aldı.

1926 yılında ÇMP sağ-sol diye iki gruba ayrılırken, partideki komünist blok da giderek büyümekteydi. 1926 yılının mart ayında kendisine yapılan bir kaçırma girişiminden kurtulan Çan, derhal Sovyet danışmalarını kovarak partisindeki ÇKP üyelerine yükselme sınırlamaları getirdi ve kendini üst ÇMP lideri olarak atadı.

Kaynakça

Çin İç Savaşı


Aderus grandis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1904.

Distribuição geográfica
Habita na África do Sul.

Referências

grandis
Coleópteros da África do Sul
Insetos descritos em 1904
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus grandis


Park Kwang Sung (* 1962 in Busan, Südkorea) ist ein südkoreanischer Künstler und Maler.

Leben
Park studierte Kunstpädagogik an der Seowon-Universität in Südkorea. Er lebte und arbeitete von 1991 bis 2003 in Paris und unterhielt dort ein Atelier. 1992 begann er ein Studium der Philosophie und Ästhetik mit Abschluss Master im Jahr 1997. Danach arbeitete er an der Universität Paris VIII im Bereich der plastischen Künste. Seit 2003 hat Park seinen Lebensmittelpunkt wieder in Südkorea sowie in Essen. Seit 2007 arbeitet er als Professor an einer koreanischen Kunstakademie.

Die Spiritualität Koreas und die Kultur Frankreichs finden Eingang in seine Bilder. Seine Porträts, Landschaften und Akte sind in Schwarz, Weiß und Grau gehalten.  Seine Arbeiten sind auf internationalen Kunstmessen und Ausstellungen zu finden.

Ausstellungen (Auswahl)

Einzelausstellungen
 1991 Battanggol Gallery, Seoul
 1994 Mdm.Polla Gallery, Seoul
 1995 Yega Gallery, Seoul
 1996 Choi Gallery, Seoul
 1998 St. François Xavier Exposition Hall, Cormontreuil (France); Chosun Art Gallery, Seoul; Le toit de la Grande Arche, La Défense, Paris
 1999 "Best Artists Show" Seoul Art Fair, Seoul Arts Center; Korean Culture Center at Paris
 2000 Galerie Klose, Essen
 2001 Art Core Gallery, Toronto (Kanada)
 2002 Florence Touber Galerie, Paris
 2003 Juan Ruiz Galerie, Maracaibo (Venezuela)
 2004 KCAF Bhak Gallery, Seoul fine art center, Seoul
 2006 Galerie Best, Seoul
 2007 Vonderbank Artgalleries, Hamburg und Berlin
 2008 Juan Ruiz Gallery, Maracaibo (Venezuela)
 2009 Der Bogen Werkstattgalerie, Arnsberg-Neheim
 2011 Galerie Klose, Essen
 2012 Gallery Yeh, Seoul; Art Galerie, Siegen
 2013 "The Color of Fragrance", Galerie Klose
 2013 "Berliner Liste", Berlin
 2013 "KIAF 2013", Seoul
 2013 "C.A.R.", Essen
 2015 "to have and to be" Galerie Klose, Essen
 2017 "to have and to be" Galerie Klose, Essen
 2017 "to have and to be" Sophi´s Gallery Seoul, Südkorea
 2019 "Beyond Borders" Unit Gallery London

Performance
 1989 La Mémoire du chamanisme et de l'humanisme University of Seo Won, Chung Ju
 1991 "La vue sur la réalité" Chung Ju Arts Museum, Chung Ju, "Gestuell + Extérieur" Lîle de Nami, Nami
 2001 "avoir et être", Performance for the artist, Kennedyplatz Essen

Preise
 1998 43 Salon d'Art Contemporain de Montrouge / GRAND PRIX

Weblinks
 Werkauswahl und biografischer Abriss
 Bildergalerie auf kunstmarkt.com

Maler (Südkorea)
Südkoreaner
Geboren 1962
Mann

Park Kwang Sung


Antonín Tučapský, né le 27 mars 1928 à Opatovice et mort le 9 septembre 2014 à Londres, est un compositeur tchèque. De 1975 jusqu'à sa mort, il réside en Grande-Bretagne.

Biographie
Tučapský naît en 1928 à Opatovice (partie de Vyškov) dans l'ancienne Tchécoslovaquie. En 1947, il est diplômé de l'École normale supérieure de Valašské Meziříčí. Il étudie à Brno avant de commencer sa carrière de compositeur, professeur et chef d'orchestre. De 1950 à 1951, il étudie la direction de chœur à l'Académie de musique et des arts du spectacle Janáček de Brno. En 1951, il est diplômé de l'Université Masaryk de Brno en éducation musicale et musicologie. En privé, il étudie la composition avec Jan Kunc, élève de Leoš Janáček. En 1951, il prend un poste d'enseignant à l'École supérieure de musique de Kroměříž. La même année, il devient membre du célèbre Moravian Teachers' Male Voice Choir et de 1964 à 1972, il en est chef de chœur. En 1955, Tučapský s'installe à Nový Jičín, où il accepte un poste d'enseignant au Collège de formation des enseignants et dirige également la chorale mixte locale. En 1959, il s'installe à Ostrava et devient chargé de cours à la faculté pédagogique de cette ville. À partir de 1961, il dirige le chœur d'enfants de la radio d'Ostrava. En 1964, il devient directeur musical du Moravian Teachers' Choir. Avec ce célèbre ensemble de voix d'hommes, il donne de nombreux concerts en Tchécoslovaquie et dans toute l'Europe et enregistre régulièrement pour la radio tchèque et la maison de disques Supraphon. En 1969, il obtient son doctorat pour son livre Les chœurs d'hommes de Janacek et leur tradition d'interprétation. En 1975, il s'installe en Angleterre et devient professeur de composition au Trinity College of Music de Londres, où il reste jusqu'à sa retraite en 1996. En 1985, il reçoit une bourse honoraire du Trinity College of Music. Là, il a plus de temps pour développer ses compositions, principalement chorales ou basées sur la chorale, ayant des premières représentations dans ce pays. Connaissant les diverses théories et tendances compositionnelles du , Tučapský reste essentiellement un compositeur tonal.

Au cours de sa carrière, il remporte divers prix et récompenses pour ses compositions et son activité culturelle. L'Université Masaryk de Brno, son alma mater, lui décerne le doctorat honoris causa en 1996. À partir de 1975, Tučapský consacre une grande partie de son temps à la composition plutôt qu'à la direction de chœur.

Ses compositions ont été publiées principalement en Angleterre, mais aussi en République tchèque, en Allemagne, en France, au Canada et aux États-Unis.

Antonín Tučapský meurt le 9 septembre 2014, à l'âge de 86 ans.

Œuvres choisies

Cantate
 Marie Madeleine
 Te Deum

Choral
 Stabat Mater
 Messe Serena
 Cinq Motets de Carême (Pět postních motet)

Opéra
 L'Entrepreneur

Concertante
 Concerto pour alto et orchestre (1996)

Musique de chambre
 Duo Concertante pour alto et guitare (1989)
 Sonate pour alto et piano (2002)

Références

Article connexe
 Liste des principales œuvres pour alto

Liens externes

 Courte biographie

Étudiant de l'université Masaryk
Compositeur tchèque de musique classique de la période contemporaine
Naissance en mars 1928
Naissance à Vyškov
Naissance en Tchécoslovaquie
Décès en septembre 2014
Décès à Londres
Décès à 86 ans

Antonín Tučapský


Civitella del Tronto er en kommune og by i provinsen Teramo i regionen Abruzzo i Italien. Kommunen havde 5.213 indbyggere ved udgangen af 2013. Civitella del Tonto er bedst kendt for det store borganlæg, der ligger på bjerget ovenfor byen.

Geografi
Civitella del Tronto ligger i den nordligste del af Abruzzo, på grænsen til regionen Marche. Selve byen ligger på en bjergside i 589 meters højde, og kommunen består af yderligere 31 landsbyer (frazioni). Kommunen grænser mod nord til Sant'Egidio alla Vibrata, Folignano (i Marche) og Ascoli Piceno (i Marche), mod øst til Sant'Omero, mod syd til Campli og mod vest til Valle Castellana.

Historie
Området omkring byen var fra omkring 1200 f.Kr. beboet af det picenske folk. Picenerne dukkede op for alvor i romersk historieskrivning i 299 f.Kr., da de indgik en traktat med den romerske republik. Senere kom det til krig, og i tiden mellem 270 og 260 f.Kr. blev området erobret af romerne.

Efter det vestromerske riges undergang i 476 led byen samme skæbne som det øvrige Mellemitalien, i form af skiftende invasioner fra østromere, ostrogoter, longobarder og frankere.

Efter den normanniske erobring af Syditalien kom byen til at ligge ved nordgrænsen af Abruzzo, og blev dermed grænseby for det rige, der senere blev kongeriget Sicilien. Civitella del Tronto påkaldte sig først speciel opmærksomhed i 1557, da en fransk hær - på vegne af Kirkestaten - indledte belejring af byen. Den franske hær bestod af 12.000 mand fodfolk og 2.000 ryttere, under ledelse af hertugen af Guise. Hæren havde allerede belejret og indtaget nabobyen Campli, og hertugen mente, at endnu en erobring - med efterfølgende plyndring, nedbrænding og overgreb mod civilbefolkningen - ville sprede rædsel i Syditalien og destabilisere styret. Civitella blev imidlertid indædt forsvaret af en spansk garnision på 1.200 mand, samt byens mænd og kvinder, der ikke ønskede samme skæbne som naboerne i Campli. Efter otte dages belejring fik franskmændene deres artilleri på plads på en høj over for byen, men selv om det lykkedes dem af ødelægge dele af murene, mislykkedes deres stormløb på byen. I 14 dage fortsatte de franske angreb, men artilleriet på Civitellas fæstning svarede godt igen, og gjorde stor skade på den franske lejr. Under belejringen havde den spanske vicekonge i Neapel, hertugen af Alba, ført en hær op gennem Abruzzo til Giulianova, og med truslen fra den besluttede hertugen af Guise at ophæve belejringen og trække sig tilbage til Kirkestaten. Det vellykkede forsvar af byen vakte stor opsigt, og den spanske konge, Filip den 2., som også regerede over Syditalien, gav byen ret til at have ordene Civitella Civitas Fidelissima ("Civitella, den mest trofaste by") på sit våbenskjold. Kongen sørgede for, at der i årene 1564-1574 blev bygget en ny og langt større fæstning på stedet. Med en længde på 500 m og et areal på 25.000 m2 var den Italiens største borganlæg, og et af de største i Europa. Forsvarsanlægget blev angrebet igen i 1806 af franske tropper, og blev denne gang erobret efter fire måneders belejring. I marts 1861 var Civitella del Tronto den sidste by i kongeriget Neapel, der nægtede at anerkede kongerigets opløsning. Den neapolitanske konge kapitulerede i Gaeta den 18. februar, men først den 20. marts - tre dage efter, at den italienske stat var blevet udråbt - strøg fæstningen flaget. Efterfølgende blev anlægget ødelagt af tropper fra norditalien, "så det ikke kunne blive tilholdssted for banditter", og byens borgere hentede de følgende år mange byggematerialer derfra. Fæstningen blev delvis istandsat i årene 1973-1983 og har siden 1985 fungeret som museum.

Seværdigheder
Foruden fæstningen er byen i sig selv bevaret som en typisk italiensk bjergby, og i 2012 blev den kåret som en af Italiens smukkeste byer. Kirken San Lorenzo blev beskadiget under belejringen i 1557, og det man kan se i dag er resultatet af restaureringen i det 16. århundrede. Når fjender truede byen, kunne befolkningen flygte op til borgen via smalle stræder, og det snævreste, Ruetta d'Italia, fremvises i dag som "Italiens smalleste gade".

Demografi
Indbyggertallet i Civitella del Tronto kulminerede i perioden fra 1920'erne til 1950'erne, hvor der var over 10.000 indbyggere i kommunen. Siden er tallet halveret, og det udgjorde 5.233 ved udgangen af 2013.

Referencer

Eksterne links

Byer i Abruzzo
Teramo (provins)

Civitella del Tronto


Pasiuni este un film românesc din 1966 regizat de Jean Petrovici.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1966 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1966

Pasiuni


Alan Watson Steelman (* 15. März 1942 in Little Rock, Arkansas) ist ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1973 und 1977 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Alan Steelman besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat und studierte danach bis 1964 an der Baylor University in Waco. Im Jahr 1971 absolvierte er die Southern Methodist University in Dallas; 1972 war er Gaststudent am John F. Kennedy Institute of Politics, das zur Harvard University gehört. Danach war er für die Firma Alexander Proudfood PLC tätig. Ferber begann er als Mitglied der Republikanischen Partei eine politische Laufbahn. Von 1969 bis 1972 gehörte er einem Beraterstab von Präsident Richard Nixon an, der sich mit den Möglichkeiten von kleineren Unternehmen befasste (Council on Minority Business Enterprise). In den Jahren 1968 und 1972 war Steelman Delegierter auf den jeweiligen regionalen republikanischen Parteitagen in Texas.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1972 wurde Steelman im fünften Wahlbezirk von Texas in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 3. Januar 1973 die Nachfolge von Earle Cabell antrat. Nach einer Wiederwahl konnte er bis zum 3. Januar 1977 zwei Legislaturperioden im Kongress absolvieren. Diese waren in den Jahren 1973 und 1974 von der Watergate-Affäre überschattet. Im Jahr 1977 verzichtete Alan Steelman auf eine weitere Kandidatur. Stattdessen bewarb er sich erfolglos um einen Sitz im US-Senat. Danach zog er sich aus der Politik zurück. Heute leitet er das Investmentunternehmen Steelman Stonebridge, Inc. Er ist verheiratet und hat fünf Kinder sowie zwei Stiefkinder.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied der Republikanischen Partei
US-Amerikaner
Geboren 1942
Mann

Alan Steelman


est un film sud-africain de langue afrikaans, réalisé par Albie Venter (1940-1990) et sorti en 1972 en Afrique du Sud.

Le film commence par un prologue de l'ancien président d'Afrique du Sud Charles Swart, dans lequel il exhorte les Sud-Africains, à rester vigilant et à faire le sacrifice suprême pour leur pays en allant combattre les communistes et sauver des fermiers retenus en otage par des terroristes (avec des images montrant les forces armées de la Chine communiste ou des groupes africains armés de libération).

Will Sealie reprendra son rôle de Kaptein Caprivi un an plus tard dans le film Aanslag op Kariba.

Genre
Le film est un film d'action teinté de propagande nationaliste.

Synopsis
Un groupe d'agriculteurs sud-africains blancs du sud-ouest africain sont enlevés par un groupe terroriste venant de l'autre côté de la frontière. Le capitaine Caprivi est chargé d'organiser une escouade pour les secourir.

Fiche technique
 Réalisation : Albie Venter
 Productions :  Albie Venter et Madel Venter
 Scénario :  Andreas du Plessis et Basil Stols
 Distribution : David de Beyer
 Musique :  Art Heatlie
 Film en couleur
 Langue originale : afrikaans
 Durée : 90 minutes
 Origine :
 Lieu de tournage : Afrique du Sud
 Date de sortie : Afrique du Sud : 27 novembre 1972

Distribution
 Will Sealie : Capitaine Caprivi
 Ken Hare : Clive
 Jannie Hanzen : Tommie
 Rod Alexander : Beukes
 Norman Smith : Bucks
 Sandy Nkoma : Filemon
 Albert Botha : le frère de Bucks
 Peter Lai : un soldat chinois
 Tyrone Son : un soldat chinois
 Errol Lo Pong : un soldat chinois
 Lafras van Rensburg : Colonel Hugo
 Dave Clark : un otage
 Earl Harper : un otage
 Manny Parkes : Colonel Ling Fu
 Jack Fischer : l'adjudant chinois
 Charl Weavind : la fausse religieuse
 Charles Swart : l'ancien président qui introduit le film

Notes et références

Liens externes

 Fiche sur le film

Multimédias
 Film sur You Tube

Film d'action sud-africain
Film sud-africain sorti en 1972
Film en afrikaans
Film tourné en Afrique du Sud
Film se déroulant en Afrique du Sud

Kaptein Caprivi


An Carex pensylvanica in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean-Baptiste de Lamarck. An Carex pensylvanica in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Carex

Carex pensylvanica


Brúðarmjaðjurt, eða brúðarvefur (fræðiheiti: Filipendula vulgaris,) er blómplanta af rósaætt ættuð frá Evrópu, Asor-eyjum, NV-Afríku, Suður-Síberíu og Íran. Hún líkist nokkuð mjaðurt, en er mun fínlegri og lægri. Eitthvað ræktuð á Íslandi og þrífst ágætlega. Hún þolir mun þurrari jarðveg en aðrar mjaðurtir vegna biturra rótarhnýðanna sem voru áður nýtt til matar.

Tenglar
 Brúðarmjaðjurt (Lystigarður Akureyrar)

Heimildir

Rósaætt

Brúðarmjaðjurt


The Mego Corporation is an American toy company that in its original iteration was first founded in 1954. Originally known as a purveyor of dime store toys, in 1971 the company shifted direction and became famous for producing licensed action figures (including the long running "World's Greatest Super Heroes" line), celebrity dolls, and the Micronauts toy line. For a time in the 1970s, their line of 8-inch-scale action figures with interchangeable bodies became the industry standard.

In 1982 Mego filed for bankruptcy, and by 1983, the Mego Corporation ceased to exist; today, Mego action figures and playsets can be highly prized collectibles, with some fetching hundreds, or even in some cases, thousands of dollars (depending on rarity) in the collectibles market.

In July 2018, the newly-reformed Mego Corporation announced they would be producing a limited run of their classic style clothed dolls in their traditional 1/9 scale, as well as some 1/5 figures sold exclusively through Target. These dolls, which include recreations of action figures released in the 1970s, began seeing release later in the year.

Corporate history
Mego was founded in 1954 by D. David Abrams and Madeline Abrams. The company thrived in the 1950s and early 1960s as an importer of dime store toys until the rising cost of newspaper advertising forced Mego to change its business model. In 1971, the Abrams's son Martin, a recent business school graduate, was named company president.

Under Martin Abrams's direction, the company shifted its production to dolls with interchangeable bodies. Generic bodies could be mass-produced and different dolls created by interposing different heads and costumes on them.

In 1972 Mego secured the licenses to create toys for both National Periodical Publications (DC Comics) and Marvel Comics. The popularity of this line of 8" dolls—dubbed "The World's Greatest Super Heroes"—created the standard action-figure scale for the 1970s.

Mego began to purchase the license rights of motion pictures, television programs, and comic books, eventually producing doll lines for Planet of the Apes, Star Trek, and the Wizard of Oz. Mego also obtained licenses from Edgar Rice Burroughs for his creations, such as Tarzan.

Beginning in 1974 Mego released the Planet of the Apes action-figures, the first such toys sold as film tie-ins. 1975 saw the release of figures from Star Trek: The Original Series, which was steadily gaining fandom in syndication. The Planet of the Apes and Star Trek figures proved popular and inspired the rise of action figure series based on popular culture franchises.

During this period, Mego was known for the lavish parties the company threw at the annual New York American International Toy Fair. In 1975, Mego launched its Wizard of Oz film dolls with a gala whose special guests were every surviving member of the film's main cast. Mego's party at the Waldorf-Astoria with Sonny and Cher introducing their dolls drew a thousand people. Both dolls were formally unveiled on The Mike Douglas Show. The Cher doll was the number-1-selling doll in 1976, helping to make Mego the sixth-ranked American toy manufacturer, based on retail sales.

In 1976, Martin Abrams hashed out a deal with the Japanese toy manufacturer Takara to bring their popular lucite 3" fully articulated Microman figures to the United States under the name "Micronauts."  While Marty was in Japan, Fox's lawyer Mark Peders dropped by the office to show stills from the upcoming motion picture Star Wars, but no one in the office could sign the deal, so Peders visited Kenner in the same building and Kenner president Bernie Loomis was in the office and signed the deal.  This decision seemed of little consequence to Mego at first, because the Micronauts figures initially sold well, earning the company more than $30 million at their peak. On the other hand, the Star Wars film was extremely popular and competitor Kenner Products sold substantial numbers of Star Wars action figures.

Following Star Wars' huge cultural impact, and Kenner's great success with its action figure line, Mego negotiated licenses for the manufacturing rights to a host of science fiction motion pictures and television shows, including Moonraker, Buck Rogers in the 25th Century, The Black Hole, and Star Trek: The Motion Picture. Although these lines of Mego dolls were of much higher quality than Kenner's 12" Star Wars figures, none were as successful. The widespread success of Kenner's Star Wars 3-3/4" toy line soon made the newer, smaller size the industry standard, shifting sales away from the 8" standard popularized by Mego.

In the late 1970s, Mego was earning about $100 million in sales. Around this time, Mego began shifting their focus toward electronic toys like the 2-XL toy robot and the Fabulous Fred hand-held game player, but sales were not commensurate with the company's investment, and Mego went deeply into debt. Other problems included a rat infestation in Mego's warehouse and a lawsuit from Kenner over illegal appropriation of trade secrets related to the manufacture of their stretch figures. In the fiscal years 1980 and 1981, Mego reported combined losses of $40 million. In fiscal year 1982, the company reported losses of between $18 and $20 million.

In February 1982 the remaining staff was let go and the Mego offices were closed. On June 14, 1982, Mego filed for Chapter 11 bankruptcy; the company officially went under in 1983.

In 1986, Martin Abrams co-founded Abrams Gentile Entertainment (AGE), in order to retain and manage Mego's licensing contracts, rights and deals. In October 1995 AGE attempted to reclaim the Mego trademark. In March 2002, they abandoned the effort. In early 2009, Martin Abrams announced that AGE had reclaimed the rights to the name Mego.

Mego Corporation is headquartered in Great Neck, NY, with manufacturing facilities in China and Mexico. In July 2018, Mego Corporation premiered an exclusive line
with Target stores of their classic 8 inch clothed action figures as well as several 14 inch DC Superheroes figures at San Diego Comic Con with Joe Namath on hand to autograph his own 14 inch action figure.  The Target exclusive featured three waves of figures hitting Target stores in August, October, and November.  These figures were limited to 10,000 of each character.

Starting in 2019, Mego has continued to work with Target and other major retailers like Wal-Mart to bring the classic Star Trek, monsters, celebrities, and superheroes back to store shelves and on-line.  Mego created action figures from the iconic Star Trek II: The Wrath of Khan movie, giving fans of that 1982 classic the Mego figures they expected to see back then.  Mego has also expanded distribution internationally, working with distributors in other countries to bring the magic of Mego to the rest of the world as well.

In 2020 Mego launched new waves of action figures and products with the help of Dr. Mego (Paul Clarke) to a wide audience via Target Corporation stores around the United States; Marty Abrams is greeting old and new fans at comic-cons and conventions nationwide.

Products history

Fighting Yank
A toy similar to GI Joe; so similar, in fact, that Hasbro was able to show that the toy's body had been copied directly from authentic GI Joe tooling. Hasbro threatened a lawsuit and Mego discontinued the product.

Broadway Joe Namath
An action doll based on New York Jets quarterback Joe Namath. The 1970s toyline included Broadway Joe in New York Jets football uniform, plus additional fashions sold separately.

Action Jackson

One of Mego's first toys under Martin Adams was an original character, Action Jackson, meant to compete with Hasbro's popular G.I. Joe line. Heavily promoted on television commercials and in newspaper advertisements, the Action Jackson line included dolls, vehicles, and playsets. It was a big seller on its 1971 launch, but soon faded in popularity and was discontinued after 1974. The body design was reused for 8-inch licensed dolls.

Dinah Mite
A fashion doll produced as a female counterpart to Action Jackson. The doll was not a success, but the body design was reused for 8-inch licensed female dolls.

World's Greatest Super Heroes!
Beginning in 1972, Mego released the first comprehensive line of DC Comics and Marvel Comics superhero and villain dolls, coining the term "World's Greatest Super Heroes!" (WGSH) as an umbrella title for all the dolls released in this line. To start the line, Mego produced Batman, Robin, Aquaman, and Superman dolls. (For the South African market, a local radio play hero, Jet Jungle, was included in the series.) The earliest dolls were released in a solid box, but these boxes were often damaged by shoppers who wanted to see the figure inside. The design was quickly changed to a "window" style box. The WGSH line was offered from 1972 until 1983.

Fashion dolls
Mego marketed various fashion doll lines designed to compete with Mattel's popular Barbie line. The company's first attempt was the 1973 "Maddie Mod" line, which included an extensive wardrobe and Maddie's boyfriend "Richie," was not a success. Next, Mego created "Dinah-Mite," a poseable eight-inch (203 mm) scale Barbie-like doll with a boyfriend named Don. Other fashion dolls included "Beautiful Lainie," a 19" doll that danced back and forth from the hips; and Candi, a line that included "Coppertone Candi," a "tanning" doll co-branded with Coppertone sunscreen.

TV and movie dolls
The popularity of the 1974 releases of the Planet of the Apes and Star Trek: The Original Series lines led Mego to produce a variety of licensed figures based on films and TV shows, including The Flintstones, Happy Days, Laverne & Shirley, Our Gang, Starsky & Hutch, The Waltons, and Wizard of Oz.

Mego introduced a Lynda Carter Wonder Woman doll line in 1977. The first edition of the Wonder Woman dolls and accessories included:
 Wonder Woman (factory-painted bustier top with cloth star-spangled bottoms, bracelets, golden lasso, tiara, and red boots), as well as a Diana Prince Navy Yeoman outfit, featuring black glasses and black high-heeled shoes
 Nubia, Wonder Woman's super-foe
 Queen Hippolyta, Wonder Woman's mother
 Major Steve Trevor, Wonder Woman's best friend and boss

Mego added 12-inch dolls from the Superman movie in 1978, which included Superman, Jor-El, Lex Luthor, and General Zod.

In the early 1980s Mego produced dolls and vehicles for the popular TV shows CHiPs, Dallas, Dukes of Hazzard, and The Greatest American Hero. The Dukes of Hazzard dolls sold well, but Mego failed with its CHiPs and Dallas dolls.

Comic Action Heroes!
Always thinking of ways to reduce costs of production, in 1975 Mego released a smaller plastic line of action toys called Comic Action Heroes! that had the costumes molded onto the figure (and later adopted by Star Wars and Super Powers lines), thus eliminating the extra cost of creating the suits. The line featured Batman, Robin, The Joker, and The Penguin, as well as other DC Comics characters, and Marvel characters such as Spider-Man, Captain America, and the Hulk. Later, in 1979, Mego re-released the line under the new name Pocket Super Heroes.

Celebrity dolls
In 1976, Mego launched a highly successful -inch celebrity doll line. The first dolls were Sonny and Cher, with famed fashion designer Bob Mackie designing an extensive wardrobe for Cher. Farrah Fawcett, Jaclyn Smith, Diana Ross, Suzanne Somers, Captain and Tennille, and Kiss celebrity dolls followed in 1977 and 1978.

Micronauts

From 1976 to 1980 Mego produced a licensed line of Takara's Microman figures under the name Micronauts. The 3-3/4" toy line's popularity led Marvel Comics to launch a Micronauts comic book in 1979, which ran until 1986.

2-XL robot

In 1978, Martin Abrams purchased inventor Michael J. Freeman's toy robot, the 2-XL, which was introduced to the public and became a success. The toy was sold in different countries and was voiced in seven languages, including English. 2-XL was a revolutionary idea, combining toys and education. A lot of games were also developed for the toy. By 1981, the 2-XL's popularity had waned, and it was later discontinued. However, the 2-XL robot was upgraded and reintroduced in the early 1990s by Tiger Electronics, a US based toy company. The programs for this version were also voiced by Freeman and sold worldwide.

The 2-XL was part of Mego's electronic games line, which included the handheld devices Mini-Vid and Fabulous Fred.

Military dolls
In 1976, Mego began producing a small collection of World War II-themed military dolls marketed in France, Italy (under the Polistil name), Germany, Australia, and the United Kingdom under different names. Most of these products were branded under the "Lion Rock" name, Mego's manufacturing arm. These dolls were released in United States the early 1980s as "Johnny Action" or "Combat Man." Using the  format, they were produced after the  G.I. Joe dolls had lost their popularity and before the revival of the G.I. Joe line in -inch format; they were also intended to compete with Spain's Madelman line of soldier dolls. The  combat line was not a success.

Eagle Force

One of Mego's final large product lines was Eagle Force, a  die-cast action figure toy line co-designed by Paul Kirchner and marketed in 1981-1982. Produced during Ronald Reagan's first term as president, the Eagle Force toy line was marketed as a counter-terrorist task force, to send the message that the United States wasn't going to be "pushed around" anymore.
The line was similar to Hasbro's G.I. Joe: A Real American Hero dolls.

Reissued Marx playsets
Mego acquired the moulds of World War II soldiers, vehicles and landscape terrain from Louis Marx and Company, reissuing their Battleground (1980) and Navarone (1981) playsets. Mego also reissued a Prehistoric Dinosaur, Fort Apache and Galaxy Command playsets.

Toys and games manufactured by Mego

Dolls
 Action Jackson (1971–1974)
 CB McHaul line (1977) – figures and vehicles designed to cash in on the short-lived citizens band radio craze
 Comic Action Heroes (1976–1978) – 3-3⁄4" action figures of DC Comics characters
 Eagle Force line (1982) – included playset and vehicles
 Elastic Superheroes line (1979–1980) – stretchable dolls designed to compete with the popular Kenner product Stretch Armstrong; includes Mego Elastic Donald Duck, Mego Elastic Batman, Mego Elastic Incredible Hulk, and Mego Elastic Plastic Man
 Fighting Yank (1973–1974) – discontinued by Mego after being sued by Hasbro as being too similar to G.I. Joe
 Johnny Action/Combat Man (c. 1981–1982)
 Legends (1975) – historical characters from the American West, Robin Hood, "Super Pirates," "Super Knights," and a medieval playset
 Micronauts (1976–1980)
 One Million B.C. (1976–1977) – included "Cave People" and dinosaurs
 Pocket Super Heroes (1980–1982) – line of 3-3/4" DC Comics and Marvel Comics figures, vehicles, and playsets
 Tarzan (1975) – 3" "Bendy" figure made of poseable, malleable plastic
 World's Greatest Super Heroes! (1972–1983)
 DC Comics characters Aquaman, Batgirl, Batman, Catwoman, Green Arrow, Isis, Joker, Mr. Mxyzptlk, Penguin, Riddler, Robin, Captain Marvel (for legal reasons labeled as "Shazam"), Supergirl, Superman, Tarzan, Teen Titans (Speedy, Kid Flash, Aqualad, and Wonder Girl), and Wonder Woman, as well as a Batmobile that could seat two 8-inch dolls
 Marvel Comics characters Captain America, Conan, Falcon, Green Goblin, Hulk, Human Torch, Invisible Girl, Iron Man, Lizard, Mr. Fantastic, Spider-Man, The Thing and Thor
 American West series (1974) – included Sitting Bull, Davy Crockett, Wyatt Earp, Wild Bill Hickok and his horse Shadow, Cochise, Buffalo Bill, and a Dodge City playset
 Mad Monster Series (1974–1975) – included Frankenstein, Dracula, the Wolfman, and the Mummy
 Secret Identity line (1974) – exclusive to Montgomery Ward; included Bruce Wayne, Dick Grayson, Clark Kent, and Peter Parker

TV/movie dolls
 The Black Hole (fall 1979) – 12" and 4" lines
 Buck Rogers in the 25th Century (1979–1981) – 12" line and a series of 3.75" figures and scaled spaceships
 CHiPs (1981–1982) – 3-3⁄4" figures
 Dallas (1981)
 Doctor Who (1977–1978) – released only in the United Kingdom in partnership with Denys Fisher; 9" dolls including the Fourth Doctor, Leela, K-9 (released in 1978 after the first six), the Giant Robot, a Cyberman, a Dalek, and a TARDIS
 Dukes of Hazzard (1981–1982)
 Flash Gordon (1978)
 The Flintstones (1977)
 Greatest American Hero (1982)
 Happy Days (1977–1978) – included Fonzie, Richie Cunningham, Potsie, Ralph Malph, Fonzie's Garage playset and Fonzie's Motorcycle
 King Kong (1977)
 Laverne & Shirley (1978) – included Laverne, Shirley, Lenny, and Squiggy
 Lynda Carter Wonder Woman doll line (1977–1979) – included Wonder Woman, Nubia, Queen Hippolyta, and Major Steve Trevor
 Moonraker (1979)
 Our Gang (1976–1977)
 Planet of the Apes (1974–1977)
 Star Trek: The Original Series (1974–1976) – 8" line included Captain Kirk, Mr. Spock, Dr. Leonard McCoy "Bones", Mr. Scott "Scottie", Lt. Uhura, the 9 Star Trek Aliens (a Klingon, a Neptunian, the Keeper, a Gorn, a Cheron, a Romulan, a Talos, an Andorian, and a Mugato), and playsets of the U.S.S. Enterprise, Star Trek: Mission To Gamma VI, as well as a standalone Star Trek Transporter
 Star Trek: The Motion Picture (1979) – 3-3/4" line and 12" line
 Star Trek Super Phaser II Target Game
 Starsky & Hutch (1976–1978)
 Superman doll line (1978) – included Superman, Jor-El, Lex Luthor, and General Zod
 The Waltons (1974–1976)
 Wizard of Oz (1975)

Celebrity dolls
 Captain and Tennille (1977)
 Diana Ross (1977)
 Farrah Fawcett (1977–1978)
 Jaclyn Smith (c. 1977)
 Kiss (1978)
 Kristy McNichol (1978)
 Muhammad Ali (1976–1977)
 Sonny and Cher (1976–1978)
 Suzanne Somers (c. 1977)

Fashion dolls
 Candi (1979)
 Dinah-Mite (1973–1975)
 Lainie (1973) —19" doll
 Maddie Mod (1973)

Electronic games and toys
 2-XL (1978–1982) – toy robot
 Batman Command Console (1977)
 Fabulous Fred (1980) – handheld device with 10 games
 Time Out (1980) – A short-lived rebrand of Nintendo's early Game & Watch titles, such as Ball (retitled as Toss-Up), Vermin (Exterminator), and Fire (Fireman Fireman), that was discontinued when the then-recently established Nintendo of America began releasing the games under their original titles the same year.
 Mini-Vid (1979) – handheld electronic games like Break Free, Dodge City Gunfight, Sea Battle, and Spacewar
 Pulsonic baseball (1980)
 Star Trek tricorder (1976) – life-size

Games
 Ball Buster (1975)
 Magnadoodle (1978)
 Mazeroni (1975)
 Obsession (1978–1979)
 See 'N Drive (1978)
 Sixth Sense (1978–1979)

Other
 Beanie Buddies (1978)
 Bubble Yum Baby (1977) – doll that blew a chewing gum bubble; co-branded with Bubble Yum
 Chills 'N Thrills stunt car game (1975)
 Clown Around (1981)
 Commander Zack Power and his Lightning Cycle (1975)
 Dare Bros. toy glider (1975)
 Doodlebugs (1978–1979) – wooden toy cars
 Dune Machine (1980) – toy dune buggy
 Evel Knievel bike accessories (1975)
 Luv'n'Stuff (1975) – soft animal characters
 Magnanimals (1978) – wooden toy animals, vehicles, and playsets, including some Disney characters
 Poz 'N Play (1978)
 Puppet Love (1978)
 Speed Burners (1976/1977/1978) – diecast cars designed to compete with Matchbox and Hot Wheels
 Woodies (1973) – wooden preschool toys

"Mego Melt"
Several different (but not all) plastic dolls made by Mego have suffered from "Mego Melt" (also known as "Mego Molt"), a term coined by toy collectors to describe the material deteriorating over time. The plastic used for the doll's torso reacts with the rubberized plastic used for the arms and legs. The result is a melting of the torso at those joining points: shoulder, underarm, hips, and buttocks. Even when stored carefully, this melting often results in the costumes becoming stuck to the dolls. Excessive heat from storage in hot attics or garages exacerbates this problem. The dolls' hair and eyelashes are prone to similar deterioration when exposed to high temperatures.

In popular culture
From 1996–2011, Mego's  dolls, particularly the superhero line, found new life in Twisted ToyFare Theater (originally called "Twisted Mego Theatre"), a humorous photo comic strip appearing in ToyFare, a monthly magazine published by Wizard Entertainment. ToyFare staff posed and took photos depicting the dolls in bizarre situations, with added dialogue balloons. The series was well known in comic book and collectors' circles for its distinctive, off-the-wall sense of humor. The popular strips were later published separately in their own collections.

Mego dolls as well as similarly styled figures are used in sexually perverted adult oriented situations in the Cartoon Network/Adult Swim program Robot Chicken. The show, which debuted in February 2005, is directly based on Twisted ToyFare Theater and features three of its writers.

See also
 Hasbro
 Kenner Products
 Mattel
Trendmasters

References

Sources consulted
 Bonavita, John. Mego Action Figure Toys, 3rd Edition (2001)
 Holcomb, Benjamin. Mego 8" Super-Heroes: World's Greatest Toys!, (2008) TwoMorrows Publishing

Further reading
Jones, Jonathon (2015). Mego World's Greatest Super-Heroes: An Action Figure Field Guide. Amazon.com. ASIN B019BAYWMG
Zenker, Gary (2013). Ultimate DC Comics Action Figures and Collectibles Checklist. White Lightning Publishing.

Notes

External links
 Official website
Mego Museum — the leading authority on Mego toys and company history
Mego Museum Forum — Mego community message boards
 MegoMeet official website
 MegoMeet on Facebook- Annual Mego Collector Convention
Comprehensive list of Mego action figures and accessories
Foreign Mego — focusing on Mego products from outside the U.S.
Megocollector — comprehensive guide to Mego Star Trek, among other products
Joseph's Star Trek Mego — dedicated to Mego's line of Star Trek toys

Toy companies of the United States
Defunct toy manufacturers
Action figures
DC Comics action figure lines
Marvel Comics action figure lines
Defunct companies based in New York City
American companies established in 1954
Toy companies established in 1954
1954 establishments in New York (state)
King Kong (franchise)

Mego Corporation


මතවාදය - Ideology

මතවාදය යනු සංවිධානාත්මක අදහස් ගොන්නකි. " අදහස් විද්‍යාවක් " යන අර්ථියෙන් මෙම යෙදුම මුලන්ම භාවිතා කළේ 18 වන සියවසේ දී ඇන්මන් ඩෙස්ටුත් ඩී ට්‍රෙිසි සිටුවරයා විසින්‍ය.

පැහැඳිලි දැක්මක්, දෘෂ්‍ය ප්‍රවේශක් හෝ සමාජයේ බලවත් පන්තිය විසින් සමාජයේ සියලු දෙනාට පවසන ලද අදහස් සමූහයක් ලෙස මතවාදය හඳුනා ගත හැක. මතවාදයේ ප්‍රධාන අරමුණ වන්නේ චින්තන ක්‍රීයාවලියක් හරහා සමාජය වෙනස් කිරීමය. මෙය මහජන ගැටලු සමීබන්ධයෙන් යොදා ගන්නා භාවාත්මක චින්තන පද්ධතියක් වන බැවින් දේශපාලනයට ඉතා වැදගත් වේ. සෑම දේශපාලන ප්‍රවණතාවක්ම සෘඡු හෝ වක්‍ර මත වාදයකට සම්බන්ධය.

මතවාදය - Deology


Asediul orașului Maubeuge a avut loc în perioada 24 august - 7 septembrie 1914, la începutul Primului Război Mondial pe Frontul de Vest. Garnizoana din cetate s-a predat germanilor în urma bombardamentelor de artilerie grea și supergrea, a atacurilor aeriene și a atacurilor trupelor de uscat.

Context
După Războiul Franco-Prusac din 1870-1871 francezii au construit mai multe fortărețe pe granița germană și au extins fortificațiile de frontieră înspre nord prin construirea unor fortificații noi la Hirson, Maubeuge, Lille și Dunkerque.

Preludiu

Pregătirea defensivei franceze
Pe 7 august generalul Fournier, comandantul regiunii fortificate Maubeuge, a avertizat conducerea Armatei Franceze cu privire la posibilitatea declanșării unei ofensive germane peste râul Meuse, pregătită de șase corpuri de armată. Generalul Joseph Joffre l-a eliberat din funcție pe Fournier pe motiv de defetism și l-a înlocuit cu generalul Desaleux, dar s-a răzgândit după ce generalul Paul Pau, trimis pentru a examina situația de la Maubeuge, a recomandat repunerea în funcție a lui Fournier. La Consiliul Britanic de Război din 12 august, feldmareșalul Kitchener a prevăzut o ofensivă germană prin Belgia, dar a trimis Corpul Expediționar Britanic (BEF) către Maubeuge așa cum era planificat, în loc să se concentreze mai în spate, la Amiens. Kitchener i-a ordonat generalului John French să nu se considere sub comanda Armatei Franceze, dar, de dragul alianței, a subordonat strategia britanică celei franceze. BEF a aterizat în Franța în perioada 14-17 august și a luat în primire postul de apărare aflat pe flancul drept al Armatei a V-a Franceze de la Maubeuge către Le Cateau în jurul datei de 20 august. Dimineața următoare a fost cețoasă și nu s-a putut efectua nici o recunoaștere aeriană până după-amiază. BEF a început să avanseze către nord de la Maubeuge spre Mons, în ciuda faptului că avioanele de recunoaștere au raportat că o coloană germană "se întindea în zona Louvain cât se vedea cu ochii".

Pregătirea ofensivei germane
Posibilitatea concentrării BEF la Maubeuge era cunoscută de germanilor, dar în același timp era considerată posibilă și o concentrare în porturile de la Marea Mânecii. Pe 21 august, generalul Karl von Bülow a ordonat Armatei I (conduse de generalul Alexander von Kluck) să-și schimbe direcția către sud, în direcția orașului Maubeuge. Pe 24 august, Corpul al VII-lea, de pe flancul drept al Armatei a II-a, a avansat până ce Divizia 13 a fost nevoită să se oprească din cauza focului de artilerie de la Maubeuge. Corpul de armată a primit ordinul să blocheze limita de sud-est a orașului, cu Divizia a 13-a, și să avanseze către flancul drept al BEF la sud de Maubeuge spre Aulnoye împreună cu restul unităților pe 25 august. Vestea a sosit după căderea majorității fortificațiilor din Namur, iar și recunoașterea aeriană a adus informația că începuse retragerea franceză către o linie fortificată ce se întindea de la Verdun către Mézières și Maubeuge. Divizia a 14-a a Corpului VII de Rezervă a primit ordinul de a se deplasa înspre sud către Binche pentru a se alătura corpurilor IX și VII pentru a izola orașul Maubeuge de pe ambele părți ale râului Sambre. Germanii au avut impresia că BEF era pe cale de a fi încercuit, dar după-amiaza s-a aflat că BEF a scăpat din încercuire. Bulow l-a făcut pe generalul von Einem responsabil cu izolarea orașului Maubeuge, prin Corpul VII (fără Divizia a 14-a), Corpul VII de Rezervă (fără Divizia a 13-a de Rezervă), Corpul IX și unitățile de artilerie și de asediu transferate aici după căderea orașului Namur.

Încercuirea orașului a început pe 26 august și a doua zi, Zwehl a primit ordinul de a conduce atacul către Maubeuge, cu Corpul VII de Rezervă și Divizia a 17-a a Corpului IX; restul trupelor de la Maubeuge au fost trimise spre sud în urmărirea armatelor franco-britanice. Pe 27 august, Divizia a 13-a de Rezervă a fost trimisă la Maubeuge și Corpul VII a primit ordinul de a lăsa o brigadă în urmă și să pornească în marș către sud. Zwehl a plănuit să atace fortificația din nord-est, cu un atac secundar organizat la sud de Sambre. Trei sectoare au fost stabilite, unul de la pârâul Trouille către Sambre la sud de Maubeuge, al doilea de la Sambre către pârâul Solre și cel de-al treilea sector de la Solre către Sambre în partea de nord a fortificațiilor. Un regiment de cavalerie trebuia să acopere breșele din nord și vest. 21 de baterii de artilerie grea și supergrea de la Namur urmau să fie desfășurate între Givry și Solre. În jurul datei de 2 septembrie, Brigada 27 Infanterie de Rezervă a preluat sectorul 1, Brigada 26 Infanterie s-a stabilit în sectorul sudic și elemente ale Diviziei a 13-a de Rezervă au preluat un al patrulea sector către vest în jurul localității Bavay.

Asediul

În dimineața zilei de 24 august, French a amenințat că va retrage Corpul Expediționar Britanic din componența Armatei a V-a Franceză și se va deplasa către Amiens, până când el a fost convins de Joffre să păstreze BEF în fortăreața Maubeuge. Mai târziu în acea zi Armata a II-a Germană a început atacul asupra orașului Maubeuge, iar în ziua următoarea orașul a fost încercuit. Marele Cartier General Francez (GQG) i-a ordonat comandantului fortăreței să reziste cât mai mult în fața forțelor germane. În perioada 29 august - 5 septembrie fortăreața Maubeuge a fost bombardată de artileria germană grea și supergrea. Infanteria germană a atacat fortăreața pe 5 septembrie, iar a doua zi a luat cu asalt cele patru forturi încercuite. În seara zilei de 6 septembrie, zona fortificată Maubeuge s-a predat germanilor.

Urmări

Victime
În Principal Events, 1914-1918 (1922), istoricii oficiali britanici consemnează că 40.000 de militari francezi au fost luați prizonieri. În 2009, Herwig a consemnat că germanii au luat 32.692 de prizonieri și 450 de tunuri, atunci când Maubeuge a capitulat pe 6 septembrie. Pierderile germane au fost de 1.100 de militari.

Operațiuni ulterioare
Pe 9 noiembrie 1918, Maubeuge a fost reocupat de Divizia de Gardă Britanică și de Divizia 62 Cavalerie Britanică.

Note

Bibliografie

Lectură suplimentară

Legături externe
 German Official History map of Maubeuge
 French site with many photographs
 Siege (French site)
 The Siege of Maubeuge, 1914
 Siege of Maubeuge
 August 1914 Chronology: Introduction, Contents and Sources
 Charles Lanrezac

1914
Bătălii ale Primului Război Mondial
Bătăliile Franței
Bătăliile Germaniei

Asediul orașului Maubeuge (1914)


Divinefire, finsko-švedski kršćanski metal sastav.

Povijest
Osnovala su ga u proljeće 2004. trojica glazbenika: vokalist Christian Rivel, finski skladatelj i bubnjar/klavijaturist Jani Stefanovic te basist Andreas Olsson. U međuvremenu se sastav proširio u sekstet da bi mogli izvoditi vigorozni neoklasični metal uživo. Christian Rivel je otprije poznat iz sastava Narnia i njegove diskografske etikete Rivel Records. Prvi album Glory Thy Name objavili su koncem 2004./početkom 2005. u Japanu, a zatim u Europi. Dana 28. studenoga 2005. objavili su drugi album Hero. 2006. godine objavili su album  Into A New Dimension . Godine 2008. album Farewell i 2011. Eye Of The Storm.

Diskografija

Studijski albumi
Studijski albumi:
 Glory Thy Name, Rivel Records (Švedska), Nexus (Japan), Metal Heaven (ostatak Europe), Mystic Empire (Rusija), 2004.
 Hero, Rivel Records (Švedska), Nexus (Japan), Metal Heaven (ostatak Europe), Mystic Empire (Rusija), 2005.
  Into A New Dimension , Rivel Records (Švedska), Nexus (Japan), 2006.
 Farewell, CM Sweden, Rivel Records (Švedska), Nexus (Japan), 2008.
  Eye Of The Storm , Liljegren Records (Švedska), Nexus, Seven Seas (Japan), 2011.

Članovi
Članovi:
 Christian Rivel - vokal
 Patrik Gardberg - vodeća gitara
 Andreas Olsson - bas-gitara
 Anders Berlin - klavijature
 Jani Stefanovic - bubnjevi, klavijature
 Andreas Johansson bubnjevi
 Christian Liljegren
 Germán Pascual

Izvori

Vanjske poveznice
Službene stranice
Metal Heaven
Discogs
Musicbrainz
Allmusic
LyricFandom

Kršćanski glazbeni sastavi
Finski glazbeni sastavi
Švedski glazbeni sastavi

Divinefire


Agrilus ecarinatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Marseul, 1866.

Referências

ecarinatus

Agrilus ecarinatus


Güzelbahçe, Türkiye'nin İzmir ilinin bir ilçesidir. İlçenin doğusunda Narlıdere ve Karabağlar, batısında ve güneybatısında Urla, güneyinde Seferihisar ilçeleri, kuzeyinde İzmir Körfezi bulunmaktadır. 29 Aralık 1993'te Narlıbahçe'den ayrılarak ilçe oldu. On iki mahallesi bulunan ilçenin yüzölçümü 77 km2'dir. 2021 itibarıyla nüfusu 37.572 kişidir. İlçe ekonomisinin temelini balıkçılık ve tarım oluşturur.

Tarihçe
En eski adı Kilizman olan Güzelbahçe 1936'da Kızılbahçe adını alarak Urla'ya bağlı bucak merkezi olmuş, 1954'te belediyeye kavuşmuş, 6 Temmuz 1957'de bugünkü adını almış ve Urla'dan ayrılarak Merkez ilçeye bağlı bucak merkezi olmuştur. 12 Eylül 1980 ihtilali sonrasında belediyenin lağvedilerek İzmir Belediyesi'ne mahalle olarak bağlanması Güzelbahçe'nin gelişimini durdurmuştur. 26 Mart 1984 tarihinde oluşan 3030 sayılı yasa sonucu İzmir Büyükşehir Belediyesi kurulmuş, Güzelbahçe büyükşehire bağlı Merkez ilçe belediyesine dahil edilmiştir. 1988 yılında Merkez ilçe belediyesi Konak Belediyesi olarak değişime uğramıştır. 1988-1992 yılları arasında Güzelbahçe Konak ilçe belediyesine bağlı olarak kalmış; 3 Haziran 1992 tarih ve 3806 sayılı yasayla Narlıdere ile birleştirilerek Narlıbahçe adını almıştır. Daha sonra 27 Aralık 1993 gün ve 3949 sayılı yasa ile Narlıbahçe ilçesinin bölünmesiyle ilçe hüviyetini kazanmıştır. Mayıs 1994'te Kavacık'ın Konak ilçesine, Ekim 2001'de Çamtepe'nin Seferihisar ilçesine bağlanmasıyla Güzelbahçe'nin bugünkü sınırları oluştu.

29 Mart 2009 yerel seçimleri sonucunda ilçeye bağlı olan Yelki Beldesi kapatılmış; Yelki Mahallesi ve Mustafa Kemal Paşa Mahallesi olarak ilçe merkezine dahil edilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi adayı Mustafa İnce Güzelbahçe'nin yeni belediye başkanı olmuştur. 2014 yerel seçimlerinden sonra ilçeye bağlı Çamlı, Payamlı ve Küçükkaya köyleri mahalleye dönüştürüldü.

Coğrafya
Güzelbahçe'nin yüzölçümü 77 km2'dir. İlçe merkezinin deniz seviyesinden yüksekliği 50 m'dir. İlçedeki iklim tipi Akdeniz iklimidir. İlçenin doğusunda Narlıdere ve Karabağlar, batısında ve güneybatısında Urla, güneyinde Seferihisar ilçeleri, kuzeyinde İzmir Körfezi bulunmaktadır. Sahil bandı Limanreis, Narlıdere ile Çamlıçay, Urla arasında kalan bölümdür. İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Piriştina'nın döneminde ilçede kıyı düzenlemesi yapılmış, plaj ve yürüyüş alanı düzenlenmiştir. İlçe sahilinde biri Mavi Bayraklı sekiz adet plaj mevcuttur. İnkaya Mağarası ilçede yer almaktadır. Ayrıca ilçede üç tabiat anıtı bulunmaktadır. Çamlı Mahallesi sınırları içerisinde yer alan Çamlı Deresi'ne bir içme suyu barajı inşa edilecektir.

Nüfus
Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi'nin 2021 verisine göre 37.572 kişilik nüfusuyla Güzelbahçe, İzmir'in otuz ilçesi arasında yirmi altıncı sıradadır. İlçenin en fazla nüfusa sahip olan mahallesi 6.249 kişiyle Yalı olup ardından 5.682 kişi ile Yelki ve 5.589 kişi ile Kahramandere gelmektedir. En az nüfusa sahip olan mahallesi ise 265 kişilik nüfusu ile Küçükkaya'dır. İlçenin net nüfus artışı 845 kişi seviyesindedir. Yıllık nüfus artış hızı %2,3 ile İzmir ortalamasının üzerindedir. Nüfus yoğunluğu km2 başına 487,9 kişidir. İlçe nüfusunun 19.091'ini kadınlar, 18.481'ini erkekler oluşturmaktadır.

Ekonomi
İlçede bir balık pazarı bulunmaktadır. Siteler ve Yalı mahallelerinde balık lokantaları mevcuttur. Çamlı, Yaka ve Yelki mahallelerinde haftada bir gün üretici pazarları, Yalı Mahallesi'nde ise yaz aylarında her akşam gece pazarı kurulmaktadır. 2015 itibarıyla ₺2.847 ortalama hane halkı gelirine sahip olan Güzelbahçe, İzmir'in ortalama hane halkı geliri en yüksek ilçesidir. 2017 yılı İnsani Gelişme Endeksi verisine göre Güzelbahçe, elde ettiği ve yüksek kategorisinde değerlendirilen 0,534 puanla İzmir'in ilçeleri arasında onuncu sırada yer aldı.

Kültür
İlçede 2013'ten beri her yıl Payamlı Bardacık Festivali, 2014'ten beri de Geleneksel Türk El Sanatları Festivali düzenlenmektedir.

Spor

İlçede ralli yarışları yapılıp paraşütle atlama gibi spor etkinlikleri düzenlenmektedir. İlçede bir go-kart pistinin yapımı planlanmaktadır.

Yönetim
On beş sandalyeli ilçe belediye meclisi, 2019 itibarıyla on iki CHP, iki AK Parti ve bir İYİ Partili üyeden oluşmaktadır.

Belediye başkanları

Eğitim

60. Yıl Anadolu Lisesi, MEV Koleji Özel Güzelbahçe Okulları, Yamanlar Koleji, Deniz Koleji, Özel Güzelbahçe Piri Reis Okulları, Yöm-Özel BirYer Okulları, Cengiz Topel Lisesi ilçede bulunmaktadır. Kapatılmadan önce Türkiye'deki dört askerî liseden biri olan Maltepe Askerî Lisesi de Güzelbahçe'de bulunmaktaydı.

Altyapı
Haziran 2018'den itibaren ilçeye doğalgaz verilmeye başladı.

Sağlık
Hastane bulunmayan ilçede Eylül 2018'den beri Urla Devlet Hastanesi'nin semt polikliniği hizmet vermektedir.

Ulaşım

İzmir-Çeşme Otoyolu ilçeden geçmektedir. İlçeye ulaşım ESHOT otobüsleri ve Güzelbahçe Vapur İskelesi'ne sefer düzenleyen İZDENİZ vapurları tarafından sağlanmaktadır. İlçede üç Bisim istasyonu bulunmaktadır. İzmir metrosunun M1 hattının Güzelbahçe'ye kadar uzatılması planlanmaktadır.

Kardeş şehirler

Güzelbahçe'nin iki tane kardeş şehri bulunmaktadır.
  Flörsheim am Main, Almanya (2011'den beri)
  Girne, Kuzey Kıbrıs

Ayrıca bakınız

 Kilizman Şehitlik Anıtı

Kaynakça

Dış bağlantılar

 T.C. Güzelbahçe Belediyesi
 T.C. Güzelbahçe Kaymakamlığı

Güzelbahçe


Al-Hadher (arapski: الحاضر; transliteracija: al-Ḥāḍir) je selo na sjeveru Sirije, administrativno dio okruga Jabal Sam'an u pokrajini Alep. Sjedište je istoimene nahije. Prema Sirijskom državnom zavodu za statistiku (DZS), al-Hadher je prema popisu stanovništva iz 2004. imao 8.550 stanovnika.

Nalazi se 4 kilometra istočno od drevnog grada Qinnasrina (Chalcis ad Belum). Osnovalo ga je arapsko pleme Tanukh kao ḥāḍir (naselje sjedilačkih beduina) u 4. stoljeću pod bizantskom vlašću. Al-Hadher je služio kao sjedište Junda Qinnasrina, (vojna oblast Qinnasrin).

Izvori

Gradovi u Siriji
Pokrajina Alep

Al-Hadher


Russula xerampelina, (Jacob Christian Schäffer 1774 ex Elias Magnus Fries, 1838)  sin. Russula erythropus (Elias Magnus Fries ex Ernest-René Peltereau, 1908), din încrengătura Basidiomycota în familia Russulaceae și de genul Russula, denumită în popor scrumbia pădurii, este o  specie de ciuperci comestibile care coabitează, fiind un simbiont micoriza (formează micorize pe rădăcinile arborilor). Ea se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord oriunde solitară sau în grupuri mai mici prin luminișuri, în păduri de conifere, mai rar în cele foioase, de la câmpie la munte, din iunie până în octombrie (noiembrie).

Descriere

 Pălăria: este de mărime medie pentru ciuperci plin dezvoltate cu un diametru de aproximativ 5-12 cm, este cărnoasa, inițial semisferică cu marginea întâi răsfrântă spre picior, apoi întinsă și ușor adâncită în centru, deseori devreme deprimată. Cuticula care poate fi parțial cojită, este netedă,  lucioasă și lipicioasă la exemplarele tinere sau la umezeală, exemplarele mature având o margine striată. Coloritul pălăriei diferă foarte mult, putându-se schimba de la carmin sau purpuriu în ruginiu, vânăt, culoare de vin roșu, chiar brun-măsliniu, uneori cu pete verzi, centrul fiind întotdeauna mai închis, deseori negricios.
 Lamelele: sunt în tinerețe dense, apoi mai îndepărtate și bombate, legate prin vinișoare subțiri, destul de moi și unite cu piciorul. Ele sunt inițial albicioase, devenind cu vârsta crem-gălbuie și brunând la apăsare.
 Piciorul: are o înălțime de 4-10 cm și o lățime de 1,5-3 cm, fiind cilindric și cărnos, consistent și casant, rupându-se ca o cretă, puțin subțiat în partea de sus și îngroșat la mijloc precum subțiat la bază, cu suprafață ridată. Culoarea este bazal albă, presărată de un ton roz-purpuriu, decolorându-se la bătrânețe sau apăsare în maroniu.
 Carnea: este densă, în picior spongioasă, fiind în tinerețe de miros imperceptibil, căpătând mai târziu cel de creveți, chiar de heringi, având  gust plăcut și dulceag. Culoarea ei este albă, dar tăiată, se decolorează în contact cu aerul ușor în galben, apoi maroniu și în sfârșit brun.
 Caracteristici microscopice: are spori elipsoidali, cu o mărime de 8-12 x 7,5-10,5 microni. Pulberea lor este crem.
 Reacții chimice: Buretele se decolorează cu anilină roșu și cu sulfat de fier verde-măsliniu.

Confuzii
Russula xerampelina nu este ușor de recunoscut. La o privire superficială precum în stadiu tânăr, ar putea fi confundată cu Russula cyanoxantha, Russula integra,
Russula lilacea sin. Russula carnicolor, Russula nauseosa, Russula mustelina, Russula vesca precum Russula vinosa sin. Russula obscura (carnea devenind gri la contact cu aerul),  cu toate gustoase, mai departe cu Russula aeruginea (vinețica porcului), Russula alutacea (lamele galbene), Russula azurea, Russula grisea, (burete de spin, vinețica cenușie) și Russula viscida (cu pete de ocru pe pălărie), toate comestibile, dar de valoare scăzută.

Dar și ciuperci necomestibile ca Russula badia sin. Russula friesii, (miroase ca o cutie de țigară ca cedru, la început de gust dulce, după scurt timp însă extrem de iute), Russula queletii, (foarte iute, usturoiară precum otrăvitoare) Russula rubra (miros plăcut, dar foarte iute, lamele de la maturitate galbene),'Russula sardonia (lamele galbene, tare lăcrimoase, carne foarte iute și ușor otrăvitoare) sau Russula violacea precum cu toxica Russula fragilis. O confuzie cu buretele mortal Amanita phalloides'' se interzice, acesta având mereu volvă și manșetă perfect vizibile.

Valorificare
Scrumbia pădurii este, pricinuit cârnii destul de dense și compacte o ciupercă destul de savuroasă pentru consum. Din cauza mirosului de pește a ciupercii crude, ea nu place mâncată crud. Dar prin gătire, acest miros se pierde complet. Ea este de consumat cel mai bine tânără, tăiată fin și prăjită, ca ciulama de ciuperci împreună cu alte soiuri sau pe mod ardelean, friptă, cu cepe, boia ardei, smântână și pătrunjel tocat. Buretele poate fi pregătit de asemenea la grătar cu unt "à la maître d'hôtel". Uscat, singur nu este de mare valoare, dar el poate fi amestecat cu alți bureți de pădure.

Pentru genul Russula (ca și pentru soiurile Lactarius și Lactifluus) contează: Toți bureții fără miros neplăcut precum fără gust iute sau neconvenabil sunt comestibili. Chiar și unii din acei iuți ar putea fi mâncați.Luce Höllthaler: "Pilzdelikatessen", Editura Wilhelm Heyne Verlag, München 1982, p. 77-78, ISBN 3-453-40334-7

Note

Bibliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto: "Der große Pilzführer", vol. 1-3, vezi sub "Note"
 H. Clémençon: "Pilze im Wandel der Jahreszeiten", vol. 1 și 2, Editura Éditions Piantanida, Lausanne 1981
 Rose Marie și Sabine Maria Dähncke: "700 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau - Stuttgart 1979 și 1980, ISBN 3-85502-0450
 Rose Marie sia Sabine Maria Dähncke: "Pilze", Editura Silva, Zürich 1986
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Meinhard Michael Moser: "Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas" ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983

Legături externe

 Russula xerampelina, film
 Scrumbia pădurii

Russula
Micoriză
Ciuperci comestibile
1774 în știință

Russula xerampelina


Podsavezna nogometna liga Sisak (također i kao Liga Nogometnog podsaveza Sisak) je bila liga trećeg stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1961./62. Sudjelovalo je 10 klubova, a prvak je bila "Segesta" iz Siska, koja se potom natjecala za prvaka XIV. nogometne zone i dalje u kvalifikacije za 2. saveznu ligu.

Ljestvica

 Kostajnica – tadašnji naziv za Hrvatsku Kostajnicu
 Novo Pračno – tada dio naselja Sisak

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Podsavezna liga Gospić 1961./62.

Vanjske poveznice

Izvori

 Godišnjak FSJ 1961-62, Beograd, 1962., ISSN: 0351-2894, str. 200
 Miroslav Matovina: 80 godina NK Segesta : [1906-1986], Sisak, 1986., UDK: 796.332(497.5 Sisak)(091), str. 225-226

+Sisak
1961-62 Sisak
1961-62 Sisak

Podsavezna nogometna liga Sisak 1961./62.


Half-Life 2,  bilimkurgu temalı, birinci tekil şahıs gözünden oynanan, Half-Life'ın devamı olarak  Valve Corporation tarafından yapılan bir bilgisayar oyunu. Valve Corporation tarafından geliştirilen oyun 16 Kasım 2004 tarihinde piyasaya çıkarılmıştır. 2004 yılında 40'ın üzerinde yılın oyunu ödülü almıştır. Oyunun ana karakteri Gordon Freeman ise gelmiş geçmiş en iyi oyun karakteri seçilmiştir. 7 Aralık 2012'de yapılan 10. Spike TV Video Oyun Ödülleri'nde son on yılın en iyi oyunu seçilmiştir

Half-Life 2, modern bir fizik motoru ve online etkinleştirme sistemi kullanan ilk oyundur. Online etkinleştirme Steam üzerinden yapılır.

Oyun, daha sonradan Xbox, Xbox 360 ve PlayStation 3, Android için uyarlanmıştır. Android için uyarlanan versiyonu Nvidia Shield tarafından yapılmıştır. Gpu'su Tegra olan Android işletim sistemine sahip telefon, tablet, konsollarda oynanabilmektedir. 2006'da Half-Life 2: Episode One, 2007 yılında ise Half-Life 2: Episode Two adlı devam niteliğinde iki genişleme paketi çıkarılmıştır.

Oyunun yapımı sırasında 40 milyon dolar değerinde kaynak kod internete sızmıştır.
Valve'nin geliştirmiş olduğu Source Motoru isimli grafik motorunu kullanmaktadır. Ayrıca Havok fizik motoru gibi birçok üçüncü şahıs teknolojiyi içermektedir.

Olay örgüsü
Half-Life 2, İlk oyundaki Black Mesa Kazası'ndan 20 yıl sonra Doğu Avrupa'daki Şehir 17'de başlar. Dr. Gordon Freeman, G-Man tarafından Şehir 17'deki tren durağına gönderilir. Combine güçlerine karşı Freeman, Black Mesa'daki bilim adamları ve bazı arkadaşları tarafından organize edilen Barney Calhoun, Alyx Vance ve Dr.Kleiner'ın da bulunduğu yeraltı direniş örgütüne katılır. Gordon, Dr. Eli Vance'in laboratuvarı Black Mesa Doğu'ya ışınlanmak istenirken başarısız olur. Laboratuvara eski şehir kanallarını kullanarak ulaşır. Black Mesa Doğu'ya vardığında Alyx'in robot hayvanı Dog ile tanışır ve burada yer çekimi silahını alır. Daha sonra laboratuvar Combine saldırısına uğrar ve Dr. Eli Vance, eskiden üst düzey bir hapishane olan Nova Prospekt'e götürülür. Mossman ise sözde kaçırılmıştır. Gordon terkedilmiş ve zombiler ile dolu olan Ravenholm Kasabasından gider. Papaz Grigori'nin yardımıyla otoyol 17 ye ulaşır ve Tau topu isimli silahla donamlı olan arazi aracıyla Deniz feneri'ne ulaşır ve orayı Combine'a karşı savunur. Arazi aracını orada bırakarak yola yürüyerek devam eder. Antlionlar ile dolu olan bir sahili geçer ve bir antlion guard ile savaşır. Yakındaki kamptan gelen Vortigaunt Gordon'a antlion guardların antlionları kontrol etmek için kullandığı Pheropodlar diğer adıyla Bugbaitler verir. Gordon bugbaitleri kullanarak Nova Prospekt'e ulaşır ve Alyx ile buluşur.

Eli'nin yerini tespit ederler ve Mossman'ın bir Combine casusu olduğunu öğrenirler fakat Mossman Alyx ve Gordon onu durduramadan kendini ve Eli'ı Citadel'e ışınlar. Ardından Alyx ile birlikte Dr.Kleiner'ın Laboratuvarına ışınlanırlar ve bu sırada Nova Prospekt patlar. Işınlanma bir hafta sürmüştür. Direniş Nova Prospekt'in patlamasını Combine'a ayaklanma başlatmak için bir sinyal olarak görmüştür. Gordon ile Citadel'a ulaşmaya çalışan Alyx kaçırılır ve Citadel'a götürülür. Gordon Direniş üyeleriyle beraber, Combine ve striderlar ile savaşır ve Gordon Barney ve Dog'un yanına ulaşır. Barney ve Dog, Gordon'ın Citadel'a girmesine yardım ederler.

Gordon, Citadel'a girmiştir. Citadel'da ilerlerken Breen'in El Koyma odasına giriş yapar ve Yer çekimi silahı hariç her silahı yok olur. Yer çekimi silahına gelen enerji sayesinde silah daha güçlü olur ve Gordon onu Combine'a karşı kullanır . İlerleyen kısımlarda Gordon da Dr. Breen tarafından yakalanır. Dr. Breen burada insanlar ve Combine ile ilgili planlarını anlatır ve anlattıkları Mossman'ın söylediklerine zıttır. Sinirlenen Dr. Mossman, Gordon, Alyx ve Eli'ı serbest bırakır. Dr. Breen, Kara Enerji Geçidine girer ancak Gordon, Dr. Breen'i Alyx'in yardımıyla durdurur. Reaktörün patlamasıyla G-Man zamanı durdurur. Gordon'ı yaptıkları için tebrik eder ve ona "Gordon'ın hizmetleri için gelen teklifler"den bahseder. Gordon'ın görevi bitmiştir ve G-Man Gordon'ı zamansız bir boyuta koyar.

Oynanış
Half-Life 2 bir birinci tekil şahıs oyunudur. Olaylar oyuncunun gözünden anlatılmaktadır. Tüm olaylar ilk oyun olan Half-Life'taki konunun üzerine kuruludur. Ekranın altında oyuncunun sağlığını, cephanesini; üstte ise silahların olduğu listeyi gösteren bir monitör bulunur. Oyuncu sağlığını ve enerjisini ilk yardım paketlerinden, enerji pillerinden veya duvara entegre edilmiş ilk yardım panellerinden yükseltebilir. Oyuncuya gitmesi gereken hikâye içindeki seviyeye göre üstündeki zorluğu değişen tek bir yol bulunur. Bu yolda işgalci Combine polisi veya askerleri, zombiler, kafa yengeçleri, vortigaunt'lar ve daha birçok çeşit uzaylı bulunabilir.

Oyuncu, gitmesi gereken yolda birçok engel ve çözmesi gereken bulmacalarla karşılaşır. Örneğin, önüne kilitli bir kapı çıktığında çok daha uzun başka bir yol kullanarak bu kapının arkasına geçmesi gerekebilir. Bir barikat çıktığında bu barikatı aşmak için patlayıcı kullanması gerekebilir.

Oyuncu, düşmana karşı bilim kurgusal veya gerçek birçok silah kullanır. Bu silahlar arasında 9 mm'lik bir tabanca, hafif makineli tüfek, el bombası, roket atar, arbalet, pompalı tüfek bulunur. Ayrıca oyun motoru'na dahil edilen fizik motorunun sayesinde Sıfır noktası enerji alanı yönlendiricisi ya da diğer adıyla yer çekimi silahını kullanır. Bu silah, cisimleri oyuncuya doğru çeker ve çok büyük bir kuvvetle başka bir alana doğru fırlatabilir. Yer çekimi silahı oyunun bazı kısımlarında bulmacaları çözmek için de kullanılır. Örneğin asla kumlara basılmaması gereken bir bölümde oyuncu, etrafındaki nesneleri kullanarak kendine yol yapar. Diğer bir örnek ise oyuncu otoyolda ilerlerken önüne arabalardan bir engel çıktığında yer çekimi silahı ile arabaları itebilir.

Dış bağlantılar
 Resmî The Orange Box sayfası
 Resmî Valve sayfası

Kaynakça

2004 video oyunları
Amerika Birleşik Devletleri'nde geliştirilen video oyunları
Half-Life 2
Microsoft Windows oyunları
Xbox oyunları
Xbox 360 oyunları
PlayStation 3 oyunları
Birinci şahıs nişancı oyunları
Valve Corporation oyunları
Source motoru oyunları
Kurguda savaşlar
Oculus Rift oyunları
Android oyunları

Half-Life 2


Gilles Kepel, født 30. juni 1955 i Paris, er en fransk politolog, med speciale i Islam og nutidens arabiske verden. Han er professor på Institut d'études politiques de Paris (Sciences Po) og medlem af Institut universitaire de France.

Biografi
Gilles Kepel er uddannet indenfor arabisk  og filosofi og besidder to doktorater i henholdsvis sociologi og statskundskab. Han har undervist på New York University i 1994, på Columbia University, også i New York, i 1995 og 1996, og som professor i historie og internationale relationer ved London School of Economics i 2009-2010.

Han er forfatter til flere bøger siden sin første bog Le Prophète et Pharaon : les mouvements islamistes dans l'Égypte contemporaine, som udkom i 1984, hans bøger er udgivet over hele verden. Dog kun en enkelt på dansk.

I hans bog Jihad (2000), studerer han islams politiske udvikling og overvejer om radikalisereingen er et tegn på forfald mere end et tegn på øget magt. Denne teori fastholder han i tiden efter Terrorangrebet den 11. september 2001, og i efterfølgeren til Jihad Fitna fra 2004, i hvilken han beskriver islamisme som en form for borgerkrig i hjertet af islam.

Han skriver ofte iLe Monde, New York Times, La Repubblica, El País og i flere arabiske medier. I 2012, bragte France Culture en kronik af ham med titlen "Verden ifølge Gilles Kepel", som var helliget en beskrivelse af nutidens arabiske verden efter revolutionerne og de andre omvæltninger, der fandt sted i 2011.

Gilles Kepel er medlem af præsidiet i Institut du monde arabe og er leder af Kuwaitstudierne på Science Po.

I marts 2012, blev han for en to-årig periode medlem af det rådgivende råd om økonomi, social politik og miljør.

Hædersbevisninger
 2013 : Prisen Pétrarque de l'essai France Culture

Udgivelser

 :

Redaktør på værker

Kilder

Eksterne henvisninger
 Gilles Kepels CV

Politologer fra Frankrig
Islamologer fra Frankrig
Personer fra Paris

Gilles Kepel


Bulbophyllum boudetiana é uma espécie de  planta do gênero Bulbophyllum e da família Orchidaceae.
Espécie
endêmica de Mata Atlântica do estado do Espírito Santo.

Taxonomia
A espécie foi nomeada em homenagem a Helio de Queiroz Boudet Fernandes.

A espécie foi descrita em 2004 por Claudio Nicoletti de Fraga.
O seguinte sinônimo já foi catalogado:
 Bulbophyllum boudetianum  Fraga

Forma de vida
É uma espécie epífita e herbácea.

Descrição
<p style="margin:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;text-indent:36.0pt;
line-height:150%">Ervas preferencialmente epífitas.
Rizoma inconspícuo, Pseudobulbo transversalmente rômbico, amarelo, rugoso, unifoliado. Folha plana, elíptica, base constrita, ápice agudo, coriácea. Inflorescência pendente, em
racemo, multiflora. Ela tem flores dispostas disticamente ao longo da raque. Sépala dorsal ereta, laterais patentes, superfície lisa, amarelas; sépala dorsal
lanceolada ápice agudo, plano, trinervada, margem glabra; sépalas laterais lanceoladas, base fusionada com a flor, divergentes, livres, assimétricas, trinervadas, ápice longamente caudado, margem glabra. Pétalas lanceoladas, eretas, sésseis, ápice agudo, plano, amarelas, com
nervura central púrpura, uninervadas, margem glabra. Possui labelo inteiro, ápice ereto, apêndices basais ausentes, predominantemente
amarelo com pontuações púrpuras, lobos laterais ausentes, não
diferenciado em epiquilo e hipoquilo, disco com sulco liso, calo ausente, papiloso na face.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada no estado brasileiro do Espírito Santo.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta ombrófila pluvial e vegetação sobre afloramentos rochosos.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Smidt, E.C. 2020. Bulbophyllum  in Flora do Brasil 2020.

Ligações externas
 Bulbophyllum boudetiana no projeto Flora e Funga do Brasil

Orchidaceae
Bulbophyllum
Plantas descritas em 2004
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Bulbophyllum boudetiana


Refik Durbaş (d. 10 Şubat 1944, Pasinler - ö. 1 Aralık 2018, İstanbul), Türk şair, gazeteci ve yazardır.

Hayatı
Erzurum'un Pasinler ilçesinde doğdu. Liseyi İzmir'de bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk dili ve edebiyatı bölümündeki öğrenimini bitirmeden ayrıldı. 1965-1968 arasında çeşitli işlerde çalıştı. Yeni İstanbul ve Cumhuriyet gazetelerinde düzeltmenlik yaptı.

İlk şiiri İzmir'de Ege Ekspres gazetesinin sanat sayfalarında yayınlandı. Devinim, Gösteri, Sanat Olayı, Soyut, Papirüs gibi dergilerdeki şiirleriyle dikkat çekti. Arkadaşlarıyla birlikte 1962-1964 arasında Evrim dergisini, 1967'de de Alan 67 dergisini yayınladı. 1971'de ilk şiirlerini, Kuş Tufanı adlı şiir kitabında topladı. 1972-1974 yıllarında Yeni A dergisinin yazı işleri müdürlüğünü yaptı. Gazetelerde sanat sayfaları hazırladı. 1992 yılında Cumhuriyet gazetesinden emekli oldu. Köşe yazarı olarak değişik gazetelerde çalışmalarını sürdürdü.

İkinci Yeni esintisi ile başladığı şiir anlayışı, zaman içinde daha toplumsal meselelere doğru yöneldi. Kendine özgü dili ve benzetmeleriyle, baştan beri tavrını ve varlığını keskinleştiren, anlam kadar biçime de önem veren şiirler yazdı. Çarşıların, işçi kızların, pazar yerlerinin, çay evlerinin dünyasını yansıtan şair olarak tanındı. Şiirinde günlük konuşma dili içine ustaca serpiştirilmiş eski sözcükler de kullandı.

1 Aralık 2018 tarihinde akciğer kanseri tedavisi gören ve diyaliz hastası olan Durbaş, sağlık durumunun kötüleşmesi üzerine Medeniyet Üniversitesi Hastanesi'nde yoğun bakıma alındıktan sonra öldü. 2 Aralık 2018 tarihinde Erenköy Galip Paşa Camii'nde düzenlenen cenaze töreninin ardında Ümraniye Hekimbaşı Mezarlığı'nda toprağa verildi.

Eserleri

Şiirleri
. Bu Nehir Nicedir(1971)
 Kuş Tufanı (1971)
 Hücremde Ayışığı (1974)
 Çırak Aranıyor (1978)
 İkinci Baskı (1979)
 Çaylar Şirketten (1980)
 Denizler Sincabı (çocuklar için şiirler, 1982)
 Kırmızı Kanatlı Kartal (çocuklar için şiirler, 1982)
 Nereye Uçar Gökyüzü (1983)
 Siyah Bir Acıda (1984)
 Bir Umuttan Bir Sevinçten (1984, toplu şiirler 1)
 Yeni Bir Defter-Şiirler-Meçhul Bir Aşk (1985)
 Adresi Uçurum (1986, toplu şiirler 2)
 Geçti mi Geçen Günler (1989)
 Menzil (1992)
 Kimse Hatırlamıyor (1994, toplu şiirler 1)
 Nereye Uçar Gökyüzü (1994, toplu şiirler 2)
 İki Sevda Arasında Kara Sevda (1994)
 Tilki Tilki Saat Kaç (1995)
 Düşler Şairi (1997)
 İstanbul Hatırası (1998)
 Şayeste (2018)

Röportaj
 Ahmet Arif Anlatıyor: Kalbim Dinamit Kuyusu (1990)

İnceleme
 Şair Cezaevi Kapısında (1992)
 Galata Köprüsü (1995)
 İlhami Bekir'den Mektup Var (1997)
 Anılarımın Kardeşi İzmir (2001)

Deneme
 Yazılmaz Bir İstanbul (1988)
 İki Sevda Arasında Karasevda (1994)
 Yasemin ve Martı (1997)

Antoloji
 Türk Yazınında Cezaevi Şiirleri (1993)
 Öykülerle İstanbul (1995)

Yenileştirme
 Yedi İklim Dört Bucak (1977, Evliya Çelebi'den çocuklar için)
 Şakaname (1983, Evliya Çelebi'den çocuklar için)
 Mavi Alacalı Baston (1983, Muallim Naci'den çocuklar için)

Ödülleri
 1979 Yeditepe Şiir Armağanı, Çırak Aranıyor ile
 1983 Necatigil Şiir Ödülü, Nereye Uçar Gökyüzü ile
 1993 Halil Kocagöz Şiir Ödülü Menzil ile
 2014 PEN Türkiye Şiir Ödülü
 2018 Behçet Aysan Şiir Ödülü

Kaynakça

Dış bağlantılar
BirGün gazetesi köşe yazıları

1944 doğumlular
Pasinler doğumlular
2018 yılında ölenler
İstanbul'da kanserden ölenler
Akciğer kanserinden ölenler
Necatigil Şiir Ödülü sahipleri
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
Türk edebiyatında toplumcu gerçekçi kişiler
Erzurum doğumlular
Yunus Nadi Ödülü sahipleri
PEN Türkiye Şiir Ödülü sahipleri
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başarı Ödülü sahipleri
20. yüzyıl Türk şairleri
21. yüzyıl Türk şairleri

Refik Durbaş


جيم بلك  لاعب هوكي جليد كندي ولد في 1979 في مدينة كيبك ويلعب حاليا في البطولة الروسية.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أعلام هوكي جليد من كولومبيا البريطانية
أعلام هوكي جليد من كيبك
رياضيون من فيكتوريا (كولومبيا البريطانية)
كوبيكيون إنجليزيو لغة الأم
لاعبو سانت لويس بلوز
لاعبو هوكي جليد كنديون
لاعبو هيرشي بيرز
مدافعو هوكي جليد كنديون
مدينة كيبك
مواليد 1979
مواليد في مدينة كيبك

رياضيون من مدينة كيبك
لاعبو هوكي جليد كنديون مغتربون في ألمانيا
لاعبو هوكي جليد كنديون مغتربون في روسيا
أعلام هوكي جليد من مدينة كيبك

جيم بلك


Kimberley is a town and civil parish in the Borough of Broxtowe in Nottinghamshire, England, lying 6 miles northwest of Nottingham along the A610. The town grew as a centre for coal mining, brewing and hosiery manufacturing.  Together with the neighbouring villages of Giltbrook, Greasley and Swingate it has a population of around 6,500 people. At the 2011 Census the appropriate ward was Cossall and Kimberley. This had a population of 6,659.
In an estimate for mid-year 2019, it estimated for the Kimberley ward a population of 6,890.

History
Kimberley is referred to as Chinemarelie in William the Conqueror's Domesday Book. With the accession of William to the throne Kimberley came into the possession of William de Peveril. The Peverils lost control when they supported the losing side in the civil war which preceded the accession of Henry II of England in 1154. The King became the owner of the land. King John of England granted land in the area to Ralph de Greasley in 1212 who took up residence at Greasley Castle and also at around this time to Henry de Grey whose son re-built Codnor Castle on the site of an earlier castle established by William Peveril.

Ralph de Greasley's land passed by inheritance and marriage to Nicholas de Cantelupe who took part in Edward III of England's Scottish campaigns and also the Battle of Crécy. Nicholas founded Beauvale Priory using part of his Kimberley holding in 1343. That part of Kimberley which had become the property of Beauvale Priory was claimed by King Henry VIII during the Dissolution of the Monasteries in the 16th century.

The Priory's land was redistributed by the King and came into the possession of Arthur Capell, 1st Baron Capell of Hadham again by inheritance and marriage in 1627. Arthur was beheaded in 1649 having fought for the Royalists in the English Civil War. Arthur's son was created Earl of Essex in 1661.

In 1753 the land was purchased by Sir Matthew Lamb whose grandson William Lamb became Prime Minister in 1834. The Lamb's Kimberley estates passed by marriage to the 5th Earl Cowper in 1805 and on the death of the 7th Earl in 1913 were sold off in pieces.

That part of Kimberley retained by the Cantelupe's passed by inheritance and marriage to John Lord Zouch who died at the Battle of Bosworth with Richard III in 1485. He was posthumously found guilty of high treason with his property forfeited to Henry VII. John Savage (-1491) received this part of Kimberley in gratitude for his efforts on behalf of Henry VII at Bosworth. The Savage family sold this land to the Earl of Rutland in the early 17th century. The Duke of Rutland's Kimberley estates were sold in parcels in the early 19th century.

Industry
Kimberley has been home to a lot of industry including: coal mining, brewing and hosiery manufacturing.

All major industry in Kimberley has stopped, the last being Kimberley Brewery which ceased brewing in December 2006. Most businesses are now retail-based concerns.

Kimberley today

One of Kimberley's most notable structures is its unusual war memorial, in the form of a rotunda which is used as the emblem of Kimberley School. This secondary school has a catchment area which extends into the neighbouring areas of Nuthall, Eastwood, Watnall, and Hempshill Vale.

On the South side of Kimberley lies Swingate, which has many different walking and cycling routes into the woods and surrounding countryside.

The twin towns of Kimberley are Échirolles in France and Grugliasco in Italy.

Kimberley Brewery was taken over by Greene King in 2006, another major brewer in a multimillion-pound deal which marked the end of the traditional Kimberley Ales as ale brewing ceased shortly afterwards and only a distribution centre remained there.

The former Kimberley Brewery site has within its boundaries a geological Site of Special Scientific Interest (SSSI). It is listed under the title of "Kimberley Railway Cutting" as an important location for Permian Gymnosperm fossils. The Permian - Carboniferous unconformity can be found in the Kimberley Railway Cutting.

Since 1974, Kimberley forms part of the borough of Broxtowe.  From 1894 to 1974 it was part of Basford Rural District Council area.

There has been speculation that the Nottingham Express Transit (NET) want to extend their tram line that currently terminates at Phoenix Park stop through Kimberley towards Giltbrook Retail Park.

Famous residents
William Bryan (1856–1933), first-class cricketer
John Reynolds was British Superbike Champion, 1992, 2001 and 2004
Sergeant Richard Bolitho was the Rear Gunner on a Lancaster bomber which crashed with the loss of the whole crew during the Dambuster raid in World War II.

Sport

 Kimberley Town F.C. were the main local football team until they folded in 2012.
 Kimberley Miners Welfare F.C.
 Kimberley Institute Cricket Club is the town's cricket team.
Awsworth - Kimberley & District Rifle Club
 Kimberley & District Striders Running Club

See also
 Listed buildings in Kimberley, Nottinghamshire
 Murder of Barbara Mayo, infamous unsolved killing of a woman who was apparently abducted from Kimberley in 1970
 Kimberley West railway station
 Kimberley East railway station
 Watnall railway station
 Kimberley Brewery

References

Further reading

External links

Towns in Nottinghamshire
Places in the Borough of Broxtowe
Civil parishes in Nottinghamshire

Kimberley, Nottinghamshire


Nikola Božidarević (1642.  1699.), hrvatski profesor iz Dubrovnika. Nepravedno nije poznat široj javnosti, jer je među prvim hrvatskim profesorima na inozemnim sveučilištima. Predavao je filozofiju na učilištu u Firenzi.

Izvori

Hrvatski filozofi
Hrvati u Italiji
Životopisi, Dubrovnik

Nikola Božidarević (profesor)


دوري أبطال أوروبا 1989-1990 فاز فريق إيه سي ميلان بهذه البطولة بعد أن تغلب على فريق بنفيكا بنتيجة 1-0. أقيمت المبارة النهائية بين الفريقين في مدينة فيينا بتاريخ 23 مايو من عام 1990.

دور الـ 32

دور الـ 16

ربع النهائي

نصف النهائي

النهائي

ترتيب الهدافين

مراجع

كرة القدم الأوروبية في 1989–90
مواسم كأس أوروبا

كأس أوروبا 1989–90


College Heights ist der Name folgender Orte:

in den Vereinigten Staaten:
 College Heights (Arkansas)
 College Heights (Kalifornien)
 College Heights (Maryland)
 College Heights (Pennsylvania)

in Kanada:
 College Heights (Alberta)

College Heights


NK Bistarac je bosanskohercegovački nogometni klub iz Bistarca kod Lukavca.
Upisan je u registar udruga Županije Soli u knjigu II, pod r.b. 572 12. travnja 1999. godine, a na osnovi rješenja Ministarstva pravde Županije Soli od 12. travnja 1999. godine. Sjedište je u Bistarcu. Prvi predsjednik je Rade Tunjić i prvi predsjednik skupštine je Vlado Tunjić.

Sjedište je poslije vođeno i na Lukavac, na adresi igralište bb.

Izvori

Vanjske poveznice
Vlada Županije Soli  Službene novine Županije Soli, 8. travnja 2013., godina 20, broj 3., str. VIII.

Bistarac
Lukavac

NK Bistarac


An Eriocaulon nigriceps in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elmer Drew Merrill. An Eriocaulon nigriceps in nahilalakip ha genus nga Eriocaulon, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eriocaulon

Eriocaulon nigriceps


221628 Hyatt este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
221628 Hyatt este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  din Munții Santa Catalina de A. R. Gibbs. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,13 ua, o excentricitate de 0,25 și o înclinație de 32,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 221001-222000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2006
Centura de asteroizi

221628 Hyatt