Das Laboratory of Molecular Biology (auch LMB) ist eine Forschungseinrichtung in Cambridge, England, deren Wissenschaftler an der Revolution der Molekularbiologie in den 1950er und 1960er Jahren entscheidend beteiligt waren. Seit etwa 1960 ist es ein medizinisches Forschungsinstitut mit vielen unterschiedlichen Schwerpunkten.

Die Anfänge: 1947 bis 1961

Nach seinem Studium der organischen Chemie verließ Max Perutz 1936 seine Heimat Österreich, ging als Postgraduierter an die University of Cambridge und schloss sich dort der Röntgenkristallographie-Arbeitsgruppe um J. D. Bernal an. Am Cavendish-Laboratorium begann er seine Studien am Hämoglobin, das ihn ein ganzes Leben lang begleiten sollte. Nach dem Tod von Lord Rutherford wurde sein Nachfolger Lawrence Bragg, ein Pionier der Röntgenkristallographie, im Jahre 1938 der neue Cavendish Professor für Physik. Bragg unterstützte in dieser Zeit nachhaltig die Arbeiten von Perutz. Nach dem Zweiten Weltkrieg wandten sich viele Physiker der Biologie zu und brachten neue Methoden und Denkweisen mit. John Kendrew schloss sich Perutzs Arbeitsgruppe an, um ab 1946 ein dem Hämoglobin verwandtes Protein zu untersuchen, das Myoglobin. Im folgenden Jahr wurde am Medical Research Council (MRC) unter der Leitung von Harold Percival Himsworth die Arbeitsgruppe gegründet, die "MRC Unit for the Study of the Molecular Structure of Biological Systems", die sich den Fragen der Strukturbiologie zuwandte. Dieser Gruppe schloss sich 1948 Hugh Huxley an, um über Muskelproteine zu arbeiten. Ab 1949 arbeitete Francis Crick an der Röntgenkristallographie von Proteinen. 1951 kam James Watson an das MRC. 1953 wurde zum Annus mirabilis der Biologie. Watson und Crick entdeckten die Doppelhelixstruktur der DNA. Dadurch wurde klar, dass biologische Information als linearer Code gespeichert und bei der Zellteilung verdoppelt wird. Perutz entdeckte, dass die dreidimensionale Struktur großer Proteine wie die von Myoglobin und Hämoglobin im Prinzip aus röntgenspektroskopischen Daten abgeleitet werden kann, wenn man Molekülgruppen mit schweren Atomen markiert. Huxley entwickelte die Filamentgleittheorie. Im Jahre 1957 wurde die Arbeitsgruppe umbenannt und heißt seitdem "MRC Unit for Molecular Biology". Im gleichen Jahr stieß Sydney Brenner zu der Gruppe und Vernon Ingram entdeckte, dass die Sichelzellanämie durch den Austausch einer Aminosäure im Hämoglobinmolekül verursacht wird. 1958 erschien Cricks Aufsatz On Protein Synthesis, in dem das zentrale Dogma der Molekularbiologie, die Sequenzhypothese und die Adaptortheorie formuliert wurden. 1961 war Brenner an der Entdeckung der messenger RNA. Im gleichen Jahr entwickelte er zusammen mit Crick die Annahme, dass der genetische Code in Triplets gelesen wird. Alle diese Arbeiten wurden in einem einfachen Gebäude (genannt "The Hut") durchgeführt.

Eröffnung des LMB 1962

Das MRC baute ein neues Laborgebäude außerhalb von Cambridge, das LMB, in welches die Arbeitsgruppe Strukturbiologie des Cavendish 1962 umzog. Zu ihnen gesellte sich neben Fred Sanger's Arbeitsgruppe, die zuvor am Fachbereich Biochemie beheimatet war auch Aaron Klug, der aus London kam. Sanger hatte für seine Arbeiten zur Sequenzierung von Proteinen (insbesondere des Insulins) 1958 den Nobelpreis für Chemie erhalten. Das neue Labor wurde von Queen Elizabeth II 1962 eröffnet. Wenig später erhielten Kendrew und Perutz Nobelpreis für Chemie und Crick und Watson für Medizin. Perutz leitete das Labor mit seinen drei Abteilungen: Structurbiologie (Kendrew); Molekulare Genetik (Crick); Proteinchemie (Sanger). Insgesamt arbeiteten dort ca. 40 Wissenschaftler. Allerdings nahm ihre Zahl rasch zu, weil viele Post-Docs aus den USA nach Cambridge kamen.

Molecular Biology: 1962 und danach
Im folgenden Jahrzehnt wuchsen die Erkenntnisse im Bereich der Molekularbiologie rasch. So wurden die dreidimensionale Struktur einer Reihe wichtiger Proteine aufgeklärt, darunter Myoglobin und Hämoglobin. Die Struktur von Chymotrypsin wurde von David Blow erforscht. Das Prinzip des genetischen Codes wurde aufgrund zahlreicher Indizien von Forschern aus der ganzen Welt von Crick aufgeklärt. Man entdeckte zunächst die Start- und Stoppsignale für die messenger RNA. 1966 schlug Crick dann die Wobble-Hypothese vor, die besagt, dass der genetische Code degeneriert ist. Dadurch wird erklärt, dass die Anzahl der für das Ablesen des Codes zuständigen tRNA-Moleküle kleiner ist als die Anzahl rechnerisch möglicher Codons. Sanger entwickelte neue Methoden für die Sequenzierung von RNA und DNA, wofür er 1980 seinen zweiten Chemie-Nobelpreis erhielt. An der Sequenzierung ganzer Genome, war später John Sulston wesentlich beteiligt. John Derek Smith und Sidney Altman untersuchten die Frage, wie aus einem t-RNA-Vorläufer ein reifes t-RNA-Molekül wird. Dies führte später zur Entdeckung der Ribozyme. Aaron Klug klärte die Struktur von tRNAs, entdeckte die Zinkfinger und erhielt dafür 1982 den Chemie-Nobelpreis. Die Struktur der ATP-Synthase wurde von John E. Walker und Andrew Leslie aufgeklärt. Walker erhielt dafür den Chemie-Nobelpreis 1997. Für die Aufklärung der Ribosom-Struktur erhielt Venkatraman Ramakrishnan Chemie-Nobelpreis 2009.

Ausdifferenzierung der Arbeitsschwerpunkte

Zum Ende der 1960er Jahre wurde klar, dass manche Probleme der Biologie mit den Mitteln der Molekularbiologie lösbar sein können.

Entwicklungsbiologie C. elegans

Sydney Brenner begann seine Arbeit mit dem Wurm C. elegans im Jahr 1965. Seine Grupp wuchs bald um die Wissenschaftler, die auch heute den Kern der C. elegans-Forschung bilden. Sulston beschrieb den Entwicklungsweg jeder einzelnen Zelle des kleinen Wurms und John White das komplette Netzwerk seines Nervensystems. Robert Horvitz, der bei der Arbeit mithalf, erhielt 2002 zusammen mit Brenner uns Sulston den Medizinnobelpreis. Jonathan Hodgkin beschrieb die genetischen Mechanismen der Geschlechtsentwicklung von C. elegans und John Gurdon benutzte Froscheier als System zur Translation fremder mRNA. Peter Lawrence begann seine Arbeiten zur Musterformation und half bei der Beschreibung der Kompartimente, die bei Drosophila den Körperbauplan determinieren. Er überzeugte Crick davon, sich für die Fragen morphogenetischer Gradienten zu interessieren, welche zur Musterbildung beitragen.

Immunologie

César Milstein hat viele Jahre über die Probleme der Vielfalt von Antikörpern gearbeitet. Zusammen mit Georges J. F. Köhler entwickelte er eine Methode zur Produktion von monoklonalen Antikörpern. Dafür erhielten beide 1984 den Nobelpreis für Medizin. Greg Winter war der Pionier der Entwicklung des Antikörper-Engineering. Er fand heraus, wie man neue Antikörper und Antikörper-Fragmente herstellt und nutzt. Sie sind heute in der Medizin unverzichtbar. Eine Arbeit von Leo James im Jahre 2010 zeigte, dass Virusinfektionen nicht nur durch eine Zerstörung befallener Zellen bekämpft werden können, sondern auch mittels des TRIM21-Proteins durch Mechanismen innerhalb der Zelle. Dadurch eröffnen sich neue Möglichkeiten zur Bekämpfung viraler Infektionen.

Zellbiologie

Weil sich die klassische Molekularbiologie von der Aufklärung der Struktur einzelner Moleküle vermehrt den Problemen der Zellbiologie und Entwicklung zuwandte, wurde die Abteilung für Molekulargenetik in eine für Zellbiologie umbenannt. Mark Bretscher entdeckte, wie durch Phospholipidtranslokatoren die Proteine in der menschlichen Erythrozytenmembran angeordnet werden. Richard Henderson und Nigel Unwin entwickelten die Methode der Elektronenkristallographie um die Struktur des Bacteriorhodopsin aufzuklären. Barbara Pearse entdeckte die Hauptkomponenten des Clathrin, das an der Endozytose beteiligt ist. Mark Bretscher, Hugh Pelham und Sean Munro untersuchten auf welche Weise Proteine in bestimmten Bereichen der Zelle positioniert werden. John Kilmartin untersuchte die Struktur und Funktion der spindle pole bodies. Dabei handelt es sich in der Hefe um Aufhängepunkte für die Chromosomen bei der Zellteilung. Chromosomen stehen seit langem im Mittelpunkt des Interesses am LMB. Initiiert wurden diese Untersuchungen von Roger Kornberg. Er entdeckte eine der Grundformationen der DNA-Kondensierung im Nukleosom und beschäftigte sich auch weiterhin mit den Fragen, wie DNA in der Zelle gefaltet wird.

Neurobiologie

Eine neue Abteilung für Neurobiologie wurde 1993 ins Leben gerufen. Die Weiterentwicklung der Elektronenkristallographie durch Unwin half bei der Aufklärung der Struktur der Acetylcholinrezeptoren. Michel Goedert hat verschiedene Proteine identifiziert, die mit der Alzheimer-Krankheit im Zusammenhang stehen.

Messinstrumente und wissenschaftliche Geräte

Der wissenschaftliche Fortschritt beruht nicht selten auf technischen Neuerungen. Das LMB war hier häufig führend, so bei der Sequenzierung von Proteinen und DNA, der Herstellung von monoklonalen Antikörpern, der Entwicklung der Röntgenstrukturanalyse und der konfokalen Mikroskopie.

Bekannte Alumni

Ständige Mitarbeiter des LMB, die einen Nobelpreis erhielten:

 Frederick Sanger (zweimal) (1918–2013), britischer Biochemiker
 John Kendrew (1917–1997), Biochemiker und Molekularbiologe
 Max Perutz (1914–2002), österreichisch-britischer Chemiker
 Francis Crick (1916–2004), britischer Physiker und Molekularbiologe
 Aaron Klug (1926–2018), britischer Biochemiker, Molekularbiologe südafrikanischer Herkunft
 César Milstein (1927–2002), argentinischer Molekularbiologe und Immunologe
 John E. Walker (* 1941), britischer Molekularbiologe
 Sydney Brenner (1927–2019), britischer Biologe
 John Sulston (1942–2018), britischer Biologe
 Venkatraman Ramakrishnan (* 1952), indisch-britisch-amerikanischer Ribosomenforscher und Strukturbiologe

Zeitweise Mitarbeiter des LMB, die einen Nobelpreis erhielten:

 Jim Watson (* 1928), US-amerikanischer Molekularbiologe
 Sidney Altman (1939–2022), kanadischer Physiker und Biochemiker
 Georges J. F. Köhler (1946–1995), deutscher Biologe
 Robert Horvitz (* 1947), US-amerikanischer Entwicklungsbiologe
 Roger Kornberg (* 1947), US-amerikanischer Biochemiker und Professor für Strukturbiologie
 Andrew Fire (* 1959), US-amerikanischer Biologe
 Thomas A. Steitz (1940–2018), US-amerikanischer Molekularbiologe und Biochemiker
 Martin Chalfie (* 1947), US-amerikanischer Biologe
 John Gurdon (* 1933), britischer Entwicklungsbiologe und emeritierter Professor

Verwaltungsstruktur

Der frühe Erfolg des LMB wurde auch durch eine einfache Verwaltungsstruktur befördert. Das MRC ließ dabei den Wissenschaftlern weitgehend freie Hand, wie sie ihre Angelegenheiten regeln. Perutz legte Wert darauf, dass den Wissenschaftlern in allen Bereichen ihre Arbeit erleichtert wurde. Es gab nur ein Budget, dadurch wurde der Betrieb des Labors preiswerter. Sämtliche Verbrauchsmaterialien können aus einem gemeinsamen Vorrat einfach gegen Unterschrift beschafft werden. Verantwortlich für das glatte Funktionieren war Michael Fuller. Es gab keine formale Hierarchie, was die Zusammenarbeit deutlich verbessert hat. Heute gibt es am LMB 400 Wissenschaftler, davon 130 Post-Docs und 90 Studenten.

Literatur

 John Finch: A Nobel Fellow On Every Floor. Medical Research Council, 2008, ISBN 978-1-84046-940-0, 381 S.; this book is all about the MRC Laboratory of Molecular Biology, Cambridge.

Weblinks

 Laboratory of Molecular Biology, Cambridge
 Alumni of the LMB
 LMB Archives
 The Nobel Laureates of the LMB

Einzelnachweise

University of Cambridge
Forschungsinstitut im Vereinigten Königreich
Organisation (Cambridge)

Laboratory of Molecular Biology


ත්‍රිත්ව එන්නත () යනු diphtheria, pertussis (whooping cough), සහ tetanus යන රෝග සඳහා වන එන්නතකි.

එන්නත්

ත්‍රිත්ව එන්නත


Gastroenterit veya mide-bağırsak iltihabı (gastroenteritis), mide ("gastro"-) ve ince bağırsak'ı ("entero"-) içeren mide bağırsak kanalı'nın iltihabı ("-itis") ile karakterize olan ve ishal, kusma , karın ağrısı ile krampa sebep olan bir tıbbi durumdur. Mide iltihabından gastro, mide mikrobu ve mide virüsü olarak da bahsedilmiştir. Grip ile ilgisi olmamasına rağmen mide gribi ve gastrik grip olarak da adlandırılmıştır.

Küresel olarak, çocuklardaki çoğu vaka, rota virüs'ten kaynaklanır.
Yetişkinlerde, noro virüs ve kampilobakter daha yaygındır. Diğer bakteriler (ya da onların toksinleri) ve parazitler de daha az görülen sebepler arasındadır.  Bulaşma, uygun olmayan bir şekilde hazırlanmış yiyecek ya da kirli su tüketimi veya bulaşıcı hastalık taşıyan bireylerle yakın temas nedeniyle gerçekleşebilir.

Hastalığı yönetmenin temeli, yeterli sıvı alımında yatmaktadır. Hafif ya da orta derecedeki vakalar için bu genellikle oral rehidratasyon çözeltisi ile gerçekleştirilebilir. Daha ciddi vakalarda damar içinden sıvı verilmesi gerekebilir. Mide iltihabı öncelikle çocukları ve gelişmekte olan ülkelerde yaşayanları etkilemektedir.

Semptomlar ve belirtiler

Mide iltihabında genellikle hem ishal hem kusma görülür, ya da daha az yaygın olarak sadece birisi kendini gösterir. Mide krampı da görülebilir. Belirtiler ve semptomlar, çoğunlukla bulaşıcı ajana yakalandıktan sonraki 12-72  saat içinde başlar. Eğer sebebi viral bir ajansa, durum çoğunlukla bir hafta içinde ortadan kalkar. Ayrıca bazı viral vakalar ateş, yorgunluk, baş ağrısı, ve adale ağrısı ile ilişkilendirilebilir. Eğer dışkı kanlı ise, sebebinin bakteri olma ihtimali virüs  olma ihtimalinden fazladır. Bazı bakteriyel enfeksiyonlar, şiddetli karın ağrısıyla ilişkili olabilir ve birkaç hafta sürebilir.

Rota virüs bulaşan çocukların tamamen iyileşmesi, genellikle üç ila sekiz gün sürer. Ancak, fakir ülkelerde, şiddetli enfeksiyonlar için tedavi erişilemez bir durumdadır ve inatçı ishal yaygındır. Sıvı kaybı, ishal'in yaygın bir komplikasyonudur, ve önemli ölçüde sıvı kaybı olan çocukta uzun süreli kılcal yenilenme, zayıf şekilde ciltte şişkinlik ve düzensiz nefes alma görülebilir. Tekrarlayan enfeksiyonlar, genellikle sıhhi temizliği zayıf olan bölgelerde görülür ve kötü beslenme, bodur büyüme ve uzun süreli bilişsel gecikmeye neden olabilir.

Reaktif artrit, Kampilobakter türleri ile enfekte olan kişilerin %1'inde görülür ve %0,1'inde Guillain-Barre sendromu meydana gelir. Hemolitik üremik sendrom (HUS), Shiga toksinüreten Escherichia coli ya da Şigella türleriyle enfekte olunması sonucu oluşabilir, bu da düşük trombosit sayısı, kötü böbrek fonksiyonu ve düşük alyuvar sayısı (bozulmaları sonucu) ile sonuçlanır. Çocuklar, hemolitik üreme sendromuna yakalanmaya yetişkinlerden daha yatkındır. Bazı viral enfeksiyonlar iyi huylu çocuk nöbetlerine neden olabilir.

Sebep
Virüsler (özellikle rota virüs) ve Escherichia coli bakterisi ve Kampilobakter türleri mide iltihabının başlıca sebepleridir. Ancak, bu sendroma sebep olabilen başka birçok bulaşıcı ajan mevcuttur. Bulaşıcı olmayan sebepler zaman zaman görülür, fakat bunlar viral ya da bakteriyel kadar yaygın değildir etiyoloji. Enfeksiyon riski, bağışıklık eksikliği ve nispeten düşük hijyen nedeniyle dolayı çocuklarda daha yüksektir.

Viral
Mide-bağırsak iltihabına neden olan virüsler arasında rota virüs, noro virüs, adeno virüs, ve astro virüs bulunmaktadır. Rota virüs, çocuklarda görülen mide iltihabının en yaygın sebebidir  ve hem gelişmiş'de hem de gelişmekte olan ülkeler'de benzer vaka oranlarına yol açar. Virüsler, çocuk yaş grubundaki bulaşıcı ishal olaylarının yaklaşık %70'inin sebebidir. Rota virüs, bağışıklık kazanmış olmaları nedeniyle yetişkinlerde daha az görülür.
Noro virüs, Amerika'daki yetişkinlerde mide iltihabının en önemli sebebidir ve salgınların %90'ından fazlasından sorumludur. Bu yerelleşmiş salgınlar genellikle insan gruplarının, yolcu gemileri, hastaneler ya da restoranlarda olduğu gibi, birbirlerine fiziksel olarak yakın bulundukları yerlerde zaman geçirdikleri zaman vuku bulur. Kişilerin bulaşıcılığı, ishal bittikten sonra bile devam edebilir. Noro virüs, çocuklarda görülen vakaların %10'unun sebebidir.

Bakteriyel

Gelişmiş ülkelerde, Campylobacter jejuni bakteriyel mide iltihabının başlıca sebebidir, bu vakaların yarısı kümes hayvanlarına maruz kalınması ile ilişkilidir]]. Çocuklarda vakaların yaklaşık %15'inin sebebi bakterilerdir, en yaygın tipleri Escherichia coli,Salmonella, Şigella ve Kampilobakter türleridir. Gıdaya bakteri bulaşır ve gıda birkaç saat oda sıcaklığında kalır ise bakteri çoğalır ve gıdayı tüketen kişilerde enfeksiyon riskini arttırır. Çiğ ya da az pişmiş et, kümes hayvanları, deniz ürünleri ve yumurtalar; çiğ tomurcuklar; pastörize edilmemiş süt ve yumuşak peynir; meyve ve sebze suları gibi bazı yiyecekler, yaygın olarak hastalıkla ilişkilendirilir. Gelişmekte olan ülkelerde, özellikle Sahra Altı Afrika'da ve Asya'da, kolera mide iltihabının yaygın bir sebebidir. Bu enfeksiyon çoğunlukla kirlenmiş su ya da gıda ile bulaşır.

ToksijenikClostridium difficile yaşlılarda daha sık görülen ishalin önemli bir nedenidir. Yeni doğmuş bebekler, bu bakterileri semptom geliştirmeden taşıyabilirler. Bu, yatan hastalarda görülen ishalin yaygın bir sebebidir ve genellikle antibiyotik kullanımıyla ilişkilendirilirStaphylococcus aureus bulaşıcı ishali, antibiyotik kullanan kişilerde de görülebilir "Turist ishali" genellikle bakteriyel mide iltihabının bir türüdür. Asit baskılayıcı ilacın, 'Clostridium difficile, Salmonella ve Kampilobakter türleri dahil birtakım organizmalara maruz kalındıktan sonra önemli enfeksiyon riskini artırdığı görülmektedir. Risk, proton pompa inhibitör alan kişilerde, H2 antagonisti kullananlara göre daha fazladır.

Parazitik
Birtakım birgözeli hayvanlar mide iltihabına sebep olabilir – en yaygını Giardia lambliadır – ancak Entamoeba histolytica ve Kriptosporidyum türlerini de içine almaktadır. Grup olarak, bu ajanlar çocuklardaki vakaların yaklaşık %10'unu kapsar. Giardia gelişmekte olan ülkelerde daha fazla görülür, ancak bu etiyolojik ajan, bu tip bir hastalığa bir dereceye kadar neredeyse her yerde sebep olmaktadır. Yaygın olarak görülen yerlere seyahat eden kişilerde, kreşe giden çocuklarda, erkeklerle cinsel ilişkiye giren erkeklerde ve felaketlerin ardından daha fazla görülür.ref name=Giar2010/>

Bulaşma
Kirlenmiş su tüketimi ya da bireylerin kişisel eşyalarının ortak kullanılması sonucu bulaşabilir. Yağmurlu ve kurak mevsimli yerlerde, su kalitesi genellikle yağmurlu mevsimde kötüleşir ve bu durum salgınların baş gösterdiği zamanla ilişkilidir. mevsimleri yaşayan bölgelerde, enfeksiyonlar kış mevsiminde daha yaygındır. Bebeklerin uygun şekilde temizlenmemiş şişelerle Biberonla beslenmeleri, küresel ölçekte önemli bir sebeptir. Bulaşma oranları, özellikle kalabalık hanelerde yaşayan  ve halihazırda kötü beslenme durumundaki çocuklar başta olmak üzere, kötü hijyenle de ilişkilendirilir. Tolerans geliştirdikten sonra, yetişkinler bazı organizmaları, belirti veya semptom göstermeden taşıyabilirler, bu sebeple bulaşıcı hastalığın doğal rezervuarları gibi hareket edebilirler. Bazı ajanlar (Şigella gibi) sadece primatlarda görülürken, diğerleri geniş çeşitlilikteki hayvanlarda (Giardia gibi) görülebilir.

Bulaşıcı Olmayan
Mide bağırsak kanalının iltihaplanmasına sebep bulaşıcı olmayan birtakım sebepler mevcuttur. Daha yaygın olanlardan bazıları (Non steroidal antienflamatuar ilaçlar) gibi ilaçlar, laktoz gibi belirli gıdalar (laktoza duyarlı olanlarda) ve glutendir ( çölyak hastalığı olanlarda). Crohn hastalığı da mide iltihabının bulaşıcı olmayan (sık sık şiddetli) bir kaynağıdır. Toksine ikincil derecede olan hastalık da görülebilir. Mide bulantısı, kusma ve ishalle ilişkisi olan gıdayla ilgili bazı durumlar arasında şunlar yer alır: bozulmuş yırtıcı balık tüketimine bağlı ciguatera zehirlenmesi, belirli tipteki bozulmuş balık tüketimine bağlı scombroid, diğerleri arasında kirpi balığı tüketimine bağlı Tetrodoksin zehirlenmesi ve genellikle uygun biçimde korunmamış gıdadan kaynaklananbotülizm

 Fizyopatoloji
Mide-bağırsak iltihabı, küçük ya da kalın bağırsaktaki enfeksiyon sonucu oluşan kusma veya ishal olarak tanımlanır. İnce bağırsaktaki değişiklikler genellikle iltihaplı değilken kalın bağırsaktaki değişiklikler iltihaplıdır. Bir enfeksiyona neden olmak için gereken hastalık mikrobu sayısı birden ( kriptosporidyum için) 108'a (Vibrio cholerae için) kadar değişkenlik gösterir.

Teşhis
Mide-bağırsak iltihabı, genellikle kişinin gösterdiği semptom ve belirtilere dayanarak klinik olarak teşhis edilir. Sebebini tam olarak belirlemeye, durumun kontrolünü değiştirmeyeceği için çoğunlukla ihtiyaç yoktur. Ancak, dışkısında kan olanlarda, gıda zehirlenmesine maruz kalanlarda ve son zamanlarda gelişmekte olan ülkeleri ziyaret edenlerde dışkı kültürü uygulanmalıdır. Ayrıca, takip için tanısal test yapılabilir. Hipoglisemi, yeni doğanların ve çocukların %10'unda görüldüğü için, bu nüfusta serum glikoz ölçümü önerilir. Şiddetli bir sıvı kaybı endişesi olduğunda, elektrolitler ve böbrek fonksiyonu da kontrol edilmelidir.

Sıvı kaybı
Kişide sıvı kaybı olup olmadığının belirlenmesi, durum tespitinin önemli bir parçasıdır, sıvı kaybı genellikle hafif (%3–5), orta (%6–9) ve ağır (≥%10) vakalar olarak ayrılır. Çocuklarda, orta ya da ağır derecede sıvı kaybının en doğru belirtileri sürekli kılcal yenilenme, zayıf şekilde ciltte şişkinlik ve normal olmayan nefes almadır. Diğer faydalı bulgular (birlikte kullanıldığında) arasında çökmüş gözler, azalmış aktivite, gözyaşı eksikliği ve ağız kuruluğu yer alır. Normal idrar çıkışı ve ağızdan sıvı alımı rahatlatıcıdır. Laboratuvar testi, sıvı kaybının derecesini belirlemek açısından az bir klinik öneme sahiptir.

Ayırıcı tanı
Mide-bağırsak iltihabındaki belirti ve semptomları taklit eden, elenmesi gereken diğer potansiyel sebepler arasında apandisit, bağırsak düğümlenmesi, iltihabi bağırsak hastalığı, idrar yolu enfeksiyonu ve şeker hastalığı yer almaktadır. Pankreas yetersizliği, kısa bağırsak sendromu, Whipple hastalığı, çölyak hastalığı ve yersiz laksatif kullanımı da göz önünde bulundurulmalıdır. Kişide eğer sadece kusma ya da ishal görülüyorsa (ikisinden ziyade), ayırıcı tanı koymak zor olabilir.
Apandisit vakalarının %33'ünde, kusma, karın ağrısı ve az miktarda ishal görülebilir. Bu, mide iltihabındaki oldukça çok miktarda görülen ishale tezat teşkil eder. Çocuklarda görülen akciğer veya idrar yolun enfeksiyonları da kusmaya veya ishale sebep olabilir. Klasik diyabetik ketoasidoz (DKA)'da karın ağrısı, mide bulantısı ve kusma görülebilir; fakat ishal görülmez. Yapılan bir çalışmada, diyabetik ketoasidozlu çocukların %17'sine ilk başta mide iltihabı teşhisi konulduğu ortaya çıkarılmıştır.

Önleme

Yaşam tarzı
Kolay erişilebilir temiz suyun ve iyi sıhhi uygulamaların sağlanması, enfeksiyon ve klinik olarak anlamlı mide iltihabı oranlarının azaltılmasında öneme sahiptir. Kişisel önlemlerin el yıkama gibi), hem gelişmekte olan hem de gelişmiş ülkelerde, mide iltihabı insidansını ve yaygınlık oranlarını %30'a kadar azalttığı bulunmuştur. Alkol bazlı jeller de etkili olabilir. Anne sütüyle beslenme, özellikle kötü hijyene sahip yerlerde, hijyenin iyileştirilmesi kadar önemlidir. Anne sütü, hem enfeksiyon sıklığını hem de süresini azaltır. Bozulmuş gıda ve içecekten kaçınmak da etkili olabilir.

Aşılama
Etkili ve güvenli olması nedeniyle, 2009 yılında, Dünya Sağlık Örgütü rota virüs aşısı'nın dünyadaki tüm çocuklara uygulanmasını önermiştir. Halihazırda iki adet ticari rota virüs aşısı mevcuttur ve birkaç tanesi daha geliştirme aşamasındadır. Afrika ve Asya'da bu aşılar, yeni doğanlarda şiddetli hastalığı azaltmıştır ve ulusal bağışıklık programlarını devreye sokan ülkelerde hastalığın oranlarında ve şiddetinde azalma görülmüştür. Ayrıca bu aşı, dolaşımdaki enfeksiyonların sayısını azaltarak aşılanmayan çocuklarda da hastalığı önleyebilir. 2000 yılından beri, ABD'de rota virüs aşısı programının uygulanması sayesinde ishal vakalarının sayısı yüzde seksen kadar azaltmıştır. Aşının ilk dozu, 6 ila 15 haftalık yeni doğan bebeklere verilmelidir. oral kolera aşısı'nın 2  yıl boyunca %50-60 etkili olduğu bulunmuştur.

 Yönetim
Mide-bağırsak iltihabı, genellikle ilaç gerektirmeyen akut ve kendi kendini sınırlayan bir hastalıktır. Hafif ve orta dereceli sıvı kaybında tercih edilen tedavi oral rehidratasyon tedavisi (ORT)'dir.Metoklopramid ve/veya ondansetron da bazı çocuklarda işe yarayabilir, ve butylscopolamine, karın ağrısı tedavisinde faydalıdır]].

 Su kaybını giderme
Hem çocuklarda hem de yetişkinlerde mide iltihabının en önemli tedavisi su kaybını gidermedir. Bu, tercihen oral rehidratasyon tedavisi ile gerçekleştirilir, eğer şuur seviyesinde azalma varsa ya da sıvı kaybı şiddetliyse, damar içi gerekebilir. Kompleks karbonhidratlar ile yapılan oral replasman tedavi ürünleri (örneğin buğday veya pirinçten yapılanlar), basit şeker bazlı olanlardan daha üstün olabilir. Özellikle basit şekeri yüksek olan içecekler, meşrubatlar ve meyve suları gibi, ishali arttırabilecekleri için 5 yaşın altındaki çocuklara tavsiye edilmemektedir. Daha açık ve etkili oral rehidratasyon preparatları mevcut değilse ya da içilemiyorsa, sade içme suyu kullanılabilir. Genç çocuklarda sıvı vermek için, uygun görülmesi halinde, nazogastrik tüp kullanılabilir.

Beslenme
Anne sütü ile beslenen bebeklerin her zamanki şekilde beslenmeye devam etmeleri tavsiye edilir, mama ile beslenen bebeklerin ise, oral rehidratasyon tedavisi ile su kaybı giderildikten sonra mamaya devam etmeleri önerilir. Laktozsuz ya da laktozu azalmış mamalar genellikle zorunlu değildir. Çocuklar ishal sırasında, basit şekeri yüksek olan gıdalardan kaçınarak, olağan diyetlerine devam etmelidir. BRAT diyeti (muz, pirinç, elma püresi, kızarmış ekmek ve çay), yetersiz besinler içerdiği ve normal beslenme üzerinde hiçbir yararı olmadığı için, artık tavsiye edilmemektedir. Probiyotiklerin hem hastalığın süresini hem de dışkıların sıklığını azaltmada yararlı olduğu görülmüştür. Antibiyotik kaynaklı ishalin önlenmesi ve tedavisinde de faydalı olabilirler. Mayalanmış süt ürünleri (yoğurt gibi) de aynı şekilde yararlıdır. Çinko takviyesinin, gelişmekte olan ülkelerdeki çocuklarda ishalin hem tedavisinde hem de önlenmesinde etkili olduğu görülmektedir.

Mide Bulantısı İlaçları
Mide bulantısı ilaçları çocuklarda kusma tedavisinde faydalı olabilir. Ondansetron'un, tek doz olmasına bağlı olarak damar yolundan sıvı verilmesine daha az ihtiyaç duyulması, hastaneye yatışları azaltması ve kusmayı azaltması gibi bazı faydaları bulunmaktadır.Metoklopramid de faydalı olabilir. Bununla birlikte, ondansetron kullanımı, çocuklarda hastaneye dönüş oranda artış ile ilişkilendirilebilir. Damar yolundan vermek üzere hazırlanan ondansetron, klinik olarak uygun görüldüğü takdirde, ağızdan verilebilir.Dimenhidrinat kusmayı azaltır ancak önemli bir klinik faydası yok gibi görülmektedir.

Antibiyotikler
Özellikle belirtilerin şiddetli olması veya duyarlı bakteriden kaynaklanan bir nedenin ayrıştırılması veya bundan şüphe edilmesi durumunda, bazen tavsiye edilmekle birlikte antibiyotikler genellikle mide iltihabında kullanılmazlar. Antibiyotik kullanılacaksa, yüksek direnç oranına sahip olmasından dolayı florokinolon yerine bir makrolid (örneğin azitromisin) tercih edilmektedir. Genellikle antibiyotik kullanımının yol açtığı Psödomembranöz kolit durumunda, bu hastalığa neden olan ilaç kesilir ve hasta metronidazol veya vankomisin ile tedavi edilir. Tedaviye yanıt verebilen bakteri ve protozoalar Shigella Salmonella typhi, ve Giardia türleridir. Giardia türleri veya Entamoeba histolytica ile meydana gelen hastalık durumlarında, tinidazol tedavisi tavsiye edilir ve metronidazol tedavisine göre üstün yönleri vardır. Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), kanlı ishal ve ateş görülen genç çocuklarda antibiyotiklerin kullanılmasını tavsiye etmektedir.

Bağırsak hareketliliğini azaltan ajanlar
Bağırsak hareketliliğini azaltan ilaç tedavisinin teorik olarak komplikasyonlara yol açma riski vardır ve klinik deneyimlerle bu durumun olasılık dışı olduğunun gösterilmesine rağmen bu ilaçların kanlı ishal veya ateşle birlikte ishal görülen kişilerde kullanılması tavsiye edilmez. İshal belirtilerine yönelik tedavide yaygın olarak bir opioid analogu olan Loperamid kullanılır. Bununla birlikte, gelişmemiş kan-beyin bariyerini geçip zehirliliğe yol açabildiğinden loperamidin çocuklarda kullanılması tavsiye edilmez. Hafif ila orta derecede şiddetli vakalarda, üç değerli bizmut ile salisilatın oluşturduğu çözünmeyen bir bileşik olan Bizmut subsalisilat kullanılabilir ancak teorik olarak salisilat zehirliliği görülme olasılığı vardır.

Epidemiyoloji

Her yıl dünya çapında üç ila beş milyar mide iltihabı vakasının meydana geldiği tahmin edilmektedir  ve bu hastalık en çok çocukları ve gelişmekte olan ülkelerde yaşayan insanları etkilemektedir. 2008 itibarıyla beş yaş altı çocuklarda yaklaşık olarak 1.3 milyon ölüme yol açmıştır ve bu ölüm vakalarının çoğu dünyanın en fakir uluslarında meydana gelmiştir. Bu ölüm vakalarının 450.000'den çoğu 5 yaş altı çocuklarda görülen rota virüse bağlıdır. Kolera her yıl üç ila beş milyon hastalık vakasına yol açmakta ve yaklaşık olarak 100.000 kişinin ölümüne neden olmaktadır. Gelişmekte olan ülkelerde iki yaş altı çocuklar yılda altı veya daha fazla kez enfeksiyona yakalanmakta ve bu enfeksiyonlar klinik olarak anlamlı mide iltihabına neden olmaktadır. Kısmen, edinilmiş bağışıklık dolayısıyla bu durum yetişkinlerde daha az görülmektedir.
1980'de, tüm nedenlere bağlı mide iltihabı sebebiyle, çoğunluğu gelişmekte olan ülkelerde olmak üzere çocuklarda 4,6 milyon ölüm vakası meydana gelmiştir. Büyük ölçüde oral rehidratasyon tedavisinin kullanılmaya başlanması ve yaygın biçimde kullanılmasına bağlı olarak 2000 yılı sonunda ölüm oranları önemli bir biçimde azalmıştır (yıllık yaklaşık 1,5 milyon ölüm vakasına gerilemiştir). ABD'de, mide iltihabına yol açan enfeksiyonlar en yaygın ikinci enfeksiyondur (soğuk algınlığından sonra) ve yılda 200 ila 375 milyon akut ishal vakasına  ve yaklaşık on bin ölüm vakasına yol açarlar, bu ölüm vakalarının 150 ila 300 tanesi beş yaş altı çocuklarda meydana gelir.

Tarihçe
"Gastroenteritis" terimi ilk defa 1825 yılında kullanılmıştır. Bu zamandan önce, diğerlerinin yanı sıra daha yaygın biçimde karahumma veya "kolera morbus" olarak veya daha az yaygın biçimde "bağırsak gribi", "şişkinlik", "akıntı", "kolik", "bağırsak şikayeti" veya akut ishalin artık kullanılmayan diğer birkaç isminden herhangi biri olarak bilinmekteydi.

Toplum ve kültür
Mide-bağırsak iltihabı dünya çapında günlük konuşma dilinde birçok farklı şekilde adlandırılır; örneğin Meksika'da "Montezuma'nın intikamı", Hint yemeklerine bağlı olarak ABD'de "Delhi karnı" ve "arka kapıdan hızla kaçma", Fransa ve İspanya'da "turist", Türkiye'de "Turist hastalığı", vb. Birçok askeri kampanyada rol oynamıştır ve "başarı cesaret gerektirir" (orijinali "no guts no glory") sözünün kaynağı olduğuna inanılır.
Mide iltihabı, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yıllık 3,7 milyon ve Fransa'daki yıllık 3 milyon hekim ziyaretinin ana sebebidir. Mide iltihabının, Amerika Birleşik Devletleri'nde bir bütün olarak yılda 23 milyar USD masrafa neden olduğu düşünülmektedir  ve bu masrafın tahminen 1 milyar USD'lik kısmı yalnızca rota virüsten kaynaklanmaktadır.

Araştırma
Mide-bağırsak iltihabına geliştirilme aşamasında olan birkaç aşı mevcuttur; örneğin, mide iltihabının dünya genelinde en önemli iki nedeni olan Şigella ve enterotoksijenik Escherichia coli (ETEC) için aşılar.

Diğer Hayvanlarda
İnsanlarda mide-bağırsak iltihabına neden olan ajanların birçoğu, kedi ve köpeklerde görülen mide iltihabına da neden olmaktadır. En yaygın görülen organizmalar: Kampilobakter, Clostridium difficile, Clostridium perfringens ve Salmonella''dır. Çok sayıda zehirli bitki de belirtilere yol açabilir. Bazı ajanlar belirli türlere özgüdür. Bulaşıcı gastroenterit koronavirüs (TGEV) domuzlarda ortaya çıkar ve kusma, ishal ve su kaybına neden olur. Domuzlara yabani kuşlardan geçtiği düşünülmektedir ve mevcut özel bir tedavisi yoktur. İnsanlara bulaşmaz.

Kaynakça

Mide
İnsan hastalıkları
Dışkı testi ile tanı konan durumlar

Gastroenterit


Emlerija (lat. Oemleria), monotipski rod ružovki čija je jedina vrsta O. cerasiformis,  To je listopadni grm visok 15 – 20 stopa (4,5-6 m) raširen po zapadnim predjelima Sjeverne Amerike, od Britanske Kolumbije, na jug do Kalifornije.

Listovi su dugi 4-6,5 cm, kratkih peteljki, mladi imaju okus na krastavce. U Sjevernoj Americi jedan je od prvih grmova koji cvjeta u proljeće, biljke obično dvodomne - muški ili ženski cvjetovi na odvojenim biljkama, cvjetovi zeleno-bijeli, u visećim grozdovima na krajevima lisnatih grana. Plod jajolikog oblika (cerasiformis: oblika trešnje), narančasto-crven, zatim crveno-ljubičasti, hrana su pticama. Iako su gorki i opori, oni su "prilično ukusni kada su potpuno zreli" (Pojar i MacKinnon, 1994.).

Sinonimi
 Nuttallia Torr. & A.Gray ex Hook. & Arn.
 Osmaronia Greene
 Exochorda davidiana Baill.
 Nuttallia davidiana (Baill.) Baill.
 Osmaronia bracteosa Greene
 Osmaronia cerasiformis (Torr. & A.Gray ex Hook. & Arn.) Greene
 Osmaronia cerasiformis var. lancifolia Greene
 Osmaronia cerasiformis var. nigra Greene
 Osmaronia demissa Greene
 Osmaronia laurina Greene
 Osmaronia obtusa Greene
 Osmaronia padiformis Greene

Galerija

Vanjske poveznice

Izvori

Exochordeae

Emlerija


Candida ubatubensis é uma espécie de levedura. A sua estirpe tipo é UNESP 01-247RT (=CBS 10003T =NRRL Y-27812T).

Referências

Leitura adicional

Leveduras
Candida

Candida ubatubensis


Şerafettin (2005, genellikle Şero), Cumhuriyet Halk Partisi'nin Ankara'daki genel merkezinde yaşayan bir kedi. Şero, 32 binden fazla takipçisi olan bir Twitter hesabının olmasıyla ünlüdür, ancak hesabın arkasındaki gerçek operatör bilinmemektedir. Şero CHP'nin maskotudur ve 'standart sosyal demokratik kedi' olarak tanımlanır. Twitter hesabında yapılan tuhaf ve mizahi politik yorumlar için haberlerde sürekli olarak yer alan Şero, Türk siyasetinde önemli bir ikondur.

Kaynakça

Cumhuriyet Halk Partisi
Ünlü kediler
Popüler kültürde kediler
2005 doğumlu hayvanlar
Popüler kültürde siyaset

Şero


Carlo Cadona (nascido em 1958 ou 1959), mais conhecido por seu nome artístico 6025, é um músico americano que atuou como segundo guitarrista da banda americana de punk rock Dead Kennedys, desde sua formação em julho de 1978 a março de 1979.

Dead Kennedys (1978-1979)
O vocalista do Dead Kennedys, Jello Biafra, conheceu Cadona, que se autodenominou 6025 por causa de um tíquete de inspeção de roupas, no Mabuhay Gardens, e perguntou se ele queria se passar por baterista da banda. 6025 então disse a Biafra que sabia tocar guitarra e foi convidado para o grupo, juntando-se posteriormente em julho de 1978.   Embora às vezes seja considerado baterista ou cantor, o vocalista Jello Biafra afirmou que 6025 foi recrutado apenas como guitarrista.  Os outros membros se juntaram depois de responder a um anúncio colocado por East Bay Ray.

Biafra afirmou: "[Uma] semana antes de nosso primeiro show, contratamos um guitarrista que se autodenominava 6025 e saiu cerca de seis meses depois". Na verdade, ele se separou da banda cerca de oito meses depois, em março de 1979.  Segundo Biafra, ele era o melhor músico versátil da banda; no entanto, seu gosto por rock progressivo e composições idiossincráticas o afastaram do resto da banda. A última aparição ao vivo de 6025 com Dead Kennedys foi em 3 de março de 1979. A apresentação foi gravada e algumas faixas apareceram na compilação antes de serem lançadas oficialmente na íntegra 25 anos depois como Live at the Deaf Club.

Durante seu tempo, Cadona escreveu muitas canções para The Dead Kennedys, incluindo "Forward to Death" e "Ill in The Head", que estão incluídas em sua estreia. 6025 faz uma rara aparição em gravação de estúdio em Fresh Fruit for Rotting Vegetables, onde toca guitarra base em "Ill in The Head". 6025 também escreveu a música para "Short Songs", "Gaslight" e "Straight A's", que podem ser ouvidas em Give Me Convenience ou Give Me Death. Apesar de não estar na banda há anos naquele ponto, The Dead Kennedys incluiu "Religious Vomit", uma música que 6025 escreveu, em seu EP In God We Trust, Inc.

Carlo Cadona apareceu em um artigo de 19 de outubro de 2017 no The Press Democrat intitulado "Abrigos continuam sendo refúgios seguros para os moradores de Santa Rosa que fogem dos incêndios". O artigo, que apresentava cidadãos de Santa Rosa que fugiam dos incêndios florestais, citava Cadona (conhecido como Carlo Cadona) como um ex-membro dos Dead Kennedys. No artigo afirmava que ele foi evacuado de sua casa em Mark West Springs Road por doze anos como resultado dos incêndios.

Discografia

Dead Kennedys

 1980 – Fresh Fruit for Rotting Vegetables
 1987 – Give Me Convenience or Give Me Death
 2004 – Live at the Deaf Club

Snakefinger

 2010 – Live at the Savoy 1981

Nascidos em 1958
Pessoas vivas
Guitarristas
Guitarristas dos Estados Unidos

Carlos Cardona


Agrilus obsoletovittatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fisher, 1929.

Referências

obsoletovittatus

Agrilus obsoletovittatus


Europamesterskabet i fodbold 2024 bliver det 17. EM i fodbold. Turneringen bliver afholdt i Tyskland.

Værtsudvælgelse

Den 8. Marts 2017, meddelte UEFA at kun to lande, Tyskland og Tyrkiet, har vist interesse for at være vært for turneringen, før deadlinen den 3. marts 2017.

Valg af vært foregik den 27. september 2018 i Nyon, Schweiz.

Kvalifikation
Som vært, er Tyskland kvalificeret automatisk, de sidste 23 pladser bliver fundet gennem kvalifikationsturneringen.

Gruppedannelsen vil foregå i december 2022.

Kvalificerede hold

Stadioner
Tyskland havde en overflod af stadioner, der opfyldte UEFAs minimumskapacitetsbehov på 40.000 pladser til EM-kampe. 9 af stadionerne var brugt under VM 2006, det var – Berlin, Dortmund, München, Köln, Stuttgart, Hamborg, Leipzig, Frankfurt and Gelsenkirchen – og Düsseldorf som nummer 10; byen blev ikke brugt i 2006, men var tidligere blevet brugt under VM 1974 og EM 1988.

Bremens Weserstadion (37,441), Mönchengladbachs Borussia-Park (46,249), Hanovers HDI-Arena (43,000), Nürnbergs Max-Morlock-Stadion (41,000) og Kaiserslauterns Fritz-Walter-Stadion (46,000) blev ikke valgt.  Stadionerne er placeret i nogle af de vigtigste tyske delstater men størstedelen af stadionerne til EM 2024, ligger i Nordrhein-Westfalen, 4 af de 10 værtsbyer (Dortmund, Düsseldorf, Gelsenkirchen og Köln) ligger i den vestlige del af Tyskland.

Referencer

Eksterne henvisninger

EM i fodbold

Europamesterskabet i fodbold 2024 (mænd)


221769 Cima Rest este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
221769 Cima Rest este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Magasa de M. Tonincelli și W. Marinello. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,08 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 17,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 221001-222000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2007
Centura de asteroizi

221769 Cima Rest


A backlink is a link from some other website (the referrer) to that web resource (the referent). A web resource may be (for example) a website, web page, or web directory.

A backlink is a reference comparable to a citation. The quantity, quality, and relevance of backlinks for a web page are among the factors that search engines like Google evaluate in order to estimate how important the page is. PageRank calculates the score for each web page based on how all the web pages are connected among themselves, and is one of the variables that Google Search uses to determine how high a web page should go in search results. This weighting of backlinks is analogous to citation analysis of books, scholarly papers, and academic journals. A Topical PageRank has been researched and implemented as well, which gives more weight to backlinks coming from the page of a same topic as a target page.

Some other words for backlink are incoming link, inbound link, inlink, inward link, and citation.

Wikis
Backlinks are offered in Wikis, but usually only within the bounds of the Wiki itself and enabled by the database backend. MediaWiki, specifically offers the "What links here" tool, some older Wikis, especially the first WikiWikiWeb, had the backlink functionality exposed in the page title.

Backlinks and search engines
Search engines often use the number of backlinks that a website has as one of the most important factors for determining that website's search engine ranking, popularity and importance. Google's description of its PageRank system (January 1998), for instance, noted that "Google interprets a link from page A to page B as a vote, by page A, for page B." Knowledge of this form of search engine rankings has fueled a portion of the search engine optimization (SEO) industry commonly termed linkspam, where a company attempts to place as many inbound links as possible to their site regardless of the context of the originating site. In January 2017, Google launched Penguin 4 update which devalued such link spam practices.

The significance of search engine rankings is high, and it is regarded as a crucial parameter in online business and the conversion rate of visitors to any website, particularly when it comes to online shopping. Blog commenting, guest blogging, article submission, press release distribution, social media engagements, and forum posting can be used to increase backlinks.

Websites often employ SEO techniques to increase the number of backlinks pointing to their website. Some methods are free for use by everyone whereas some methods, like linkbaiting, require quite a bit of planning and marketing to work. There are also paid techniques to increase the number of backlinks to a target site. For example, private blog networks can be used to purchase backlinks. It has been estimated that the average cost of buying a link in 2019 was $291.55 and $391.55, when marketing blogs were excluded from the calculation.

There are several factors that determine the value of a backlink. Backlinks from authoritative sites on a given topic are highly valuable. If both sites and pages have content geared toward the topic, the backlink is considered relevant and believed to have strong influence on the search engine rankings of the web page granted the backlink. A backlink represents a favorable 'editorial vote' for the receiving webpage from another granting webpage. Another important factor is the anchor text of the backlink. Anchor text is the descriptive labeling of the hyperlink as it appears on a web page. Search engine bots (i.e., spiders, crawlers, etc.) examine the anchor text to evaluate how relevant it is to the content on a webpage. Backlinks can be generated by submissions, such as directory submissions, forum submission, social bookmarking, business listing, blog submissions, etc. Anchor text and webpage content congruency are highly weighted in search engine results page (SERP) rankings of a webpage with respect to any given keyword query by a search engine user.

Changes to the algorithms that produce search engine rankings can place a heightened focus on relevance to a particular topic. While some backlinks might be from sources containing highly valuable metrics, they could also be unrelated to the consumer's query or interest. An example of this would be a link from a popular shoe blog (with valuable metrics) to a site selling vintage pencil sharpeners. While the link appears valuable, it provides little to the consumer in terms of relevance.

See also
 Link farms
 Linkback
 Methods of website linking
 Internal links
 PageRank
 Search engine optimization
 Search engine results page
 Trackback
 Search engine optimization metrics
 Website audit

References

Internet terminology
URL
Hypertext

Backlink


Agonis (lat. Agonis), rod grmova i drveča iz porodice mirtovki smješten u tribus Leptospermeae, dio potporodice Myrtoideae. Sve vrste osim A. flexuosa, su grmovi.

Postoji pet priznatih vrsta, i sve su endemi iz Zapadne Australije.

Vrste
 Agonis baxteri (Benth.) J.R.Wheeler & N.G.Marchant
 Agonis flexuosa (Willd.) Sweet
 Agonis grandiflora Benth.
 Agonis theiformis Schauer
 Agonis undulata Benth.

Izvori

Mirtovke

Agonis (Plantae)


القلعة التركية الإيطالية في مدينة قصر ليبيا الأثرية في الجبل الأخضر بليبيا.
بنيت هذه القلعة في أوائل القرن العشرين ابان فترة الاحتلال التركي لبرقة، حيث تم تأسيسها لتكون مقرا لحكم الأتراك بغرض تحصيل الضرائب من السكان المحليين، وكانت عندما بنيت ذات حجم صغير وبحامية تتكون من ضابط صف وعشرة جنود أتراك. ويرجح أن تطون أجزاء من الأحجار التي بنيت بها القلعة قد جلبت من موقع أثري في منطقة قصر ليبيا «(ثيودورياس)» الأثرية.

وفي العام 1913 عندما احتل الإيطاليون توكرة قاموا بتوسعة القلعة وإضافة مجموعة من التغييرات عليها كما تم بناء برج خاص بها. كما شهدت القلعة إعدام ليبيين ابان الاحتلال الإيطالي للبلاد. وأثناء الحرب العالمية الثانية احتلتها القوات الأسترالية ثم طردت منها لتقيم بها القوات الألمانية والإيطالية حتى استولى عليها الحلفاء في العام 1943 لتستعملها الإدارة العسكرية البريطانية المنطقة.

وبعد استقلال البلاد وفي أواخر الستينيات صارت تابعة لمرفق الآثار وحاليا تعد من الأماكن السياحية في توكرة.

مصادر

انظر أيضا
 متحف قصر ليبيا

قلاع في ليبيا

القلعة التركية الإيطالية


Experian is a multinational data analytics and consumer credit reporting company headquartered in Dublin, Ireland. Experian collects and aggregates information on over 1 billion people and businesses including 235 million individual U.S. consumers and more than 25 million U.S. businesses.

The company operates in 37 countries with offices in Brazil, the United Kingdom, and the United States. The company employs approximately 17,000 people and had a reported revenue of US$5.18 billion for the fiscal year ended in March 2020. It is listed on the London Stock Exchange and is a constituent of the FTSE 100 Index. Experian is a partner in USPS address validation. It is one of the "Big Three" credit-reporting agencies, alongside TransUnion and Equifax.

In addition to its credit services, Experian also sells decision analytic and marketing assistance to businesses, including individual fingerprinting and targeting. Its consumer services include online access to credit history and products meant to protect from fraud and identity theft. Like all credit reporting agencies, the company is required by U.S. law to provide consumers with one free credit report every year.

History
The company has its origins in Credit Data Corporation, a business which was acquired by TRW Inc. in 1968, and subsequently renamed TRW Information Systems and Services Inc.

In November 1996, TRW sold the unit, as Experian, to Bain Capital and Thomas H. Lee Partners. Just one month later, the two firms sold Experian to The Great Universal Stores Limited in Manchester, England, a retail conglomerate with millions of customers paying for goods on credit (later renamed GUS). GUS merged its own credit-information business, CCN, which at the time was the largest credit-service company in the UK, into Experian.

In October 2006, Experian was demerged from GUS and listed on the London Stock Exchange.

In August 2005, Experian accepted a settlement with the Federal Trade Commission (FTC) over charges that Experian had violated a previous settlement with the FTC. The FTC alleged that ads for the "free credit report" did not adequately disclose that Experian customers would automatically be enrolled in Experian's $79.95 credit-monitoring program.

In January 2008, Experian announced that it would cut more than 200 jobs at its Nottingham office.

Experian shut down its Canadian operations on 14 April 2009.

In March 2017, the U.S. Consumer Financial Protection Bureau fined Experian $3 million for providing invalid credit scores to consumers.

In October 2017, Experian acquired Clarity Services, a credit bureau specialising in alternative consumer data.

Operations
In the United States, like the other major credit reporting bureaus, Experian is chiefly regulated by the Fair Credit Reporting Act (FCRA). The Fair and Accurate Credit Transactions Act of 2003, signed into law in 2003, amended the FCRA to require the credit reporting companies to provide consumers with one free copy of their credit report per 12-month period. Like its main competitors, TransUnion and Equifax, Experian markets credit reports directly to consumers. Experian heavily markets its for-profit credit reporting service, FreeCreditReport.com, and all three agencies have been criticised and even sued for selling credit reports that can be obtained at no cost.

Its market segmentation tool, Mosaic, is used by political parties to identify groups of voters. In the British version there are 15 main groups, broken down into 89 hyperspecific categories, from "corporate chieftains" to "golden empty-nesters" which can be taken down to the level of individual postcodes. It was first used by the Labour Party, but then taken up by the Conservatives in the 2015 General Election campaign.

Sales to identity thieves
In 2013 a Vietnamese national, Hieu Minh Ngo, was charged by the U.S. Department of Justice with attempting to sell personally identifiable information on hundreds of thousands of U.S. residents. This information had been allegedly purchased from Experian subsidiary and data aggregator Court Ventures. However, Ngo testified under oath that the information he had sold to identity thieves had actually been acquired from another hacker based in Russia, and not Experian or Court Ventures. Ngo then resold the information he acquired from the Russian hacker through the identity fraud enabling websites Superget.info and Findget.me. The information offered for anonymous sale on these websites included individual's name, address, Social Security number, date of birth, place of work, duration of work, state driver's licence number, mother's maiden name, bank account number(s), bank routing number(s), email account(s) and other account passwords.

2015 data breach

On 1 October 2015 Experian announced that they had discovered a data breach existing between 1 September 2013 and 16 September 2015. As many as 15 million people who used the company's services, among them customers of American cellular company T-Mobile who had applied for Experian credit checks, may have had their private information exposed.

2020 data breach
In 2020 it was revealed that Experian had suffered a further data breach, on this occasion in South Africa. Initially, Experian claimed that the incident had been contained but subsequently this was shown to be untrue. Data on 24 million South Africans was leaked, as well as on nearly 800,000 businesses. Of these, 24,838 had financial details leaked.

2021 data breach
In January 2021 a new leak was revealed in Brazil, with the source being linked to Experian's Brazilian subsidiary Serasa Experian. The breach resulted in data of 220 million citizens (including some already dead) being sold in the web. This is probably the most severe data breach in history, as it includes names, social security numbers, income tax declaration forms, addresses and other private information on nearly all Brazilian citizens. Experian claims there's no evidence that its systems have been compromised, but this lack of evidence doesn't explain it being the only probable source for the data. According to a Brazilian consumer rights foundation, the company has not been handling the breach appropriately.

See also
 Compuscan
 Credit rating agency
 Intelliscore

Explanatory notes

References

External links

Collection agencies
Companies based in Dublin (city)
Financial services companies established in 1996
Companies listed on the London Stock Exchange
Companies of the Republic of Ireland
Credit scoring
Data brokers
Data companies
Data quality companies
Market research organizations
TRW Inc.
Multinational companies headquartered in the Republic of Ireland
Tax inversions

Experian


La saison 1954 de la Coupe de Noël est la deuxième édition de la compétition organisée par la Fédération de Football Association du Pool.

Compétition

Tour préliminaire
Vaticano (Léopoldville) 3-2 Racing Club de Brazzaville (Brazzaville)

Vaticano (Léopoldville) 3-2 CARA Brazzaville (Brazzaville)

Lorraine (Pointe-Noire) 3-1 Vaticano (Léopoldville)

Demi finales
Stade Roi Beaudoin (Léopoldville)

Lorraine (Pointe-Noire) 3-1 Etoile du Congo (Brazzaville)

Final
25 Decembre

Stade Roi Beaudoin (Léopoldville)

AS Victoria Club (Brazzaville) 1-2 Lorraine (Pointe-Noire)

Références

Coupe de Noël (Brazzaville-Léopoldville)

Coupe de Noël (Brazzaville - Leopoldville) 1954


බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාවේ ආණ්ඩුකාර යනු,  1798 සහ 1948 අතරතුර කාලය තුලදී බ්‍රිතාන්‍ය යටත්විජිත කාලසීමාවෙහිදී,  ලංකාව (වත්මන ශ්‍රී ලංකාව) පාලනය කල නිලධාරියෙකි. ආණ්ඩුකාරවරයා මගින් එක්සත් රාජධානි රජ නියෝජනය කෙරිනි. බ්‍රිතාන්‍ය පාලනය අවසන්ව 1948දී ස්වෛරීය ලංකා රාජධානිය නැවත පිහිටුවීමේදී මෙම නිලය අහොසි කෙරිනි.

ආණ්ඩුකාරවරයා යනු
(අග්‍රාමාත්‍යයවරයාගේ උපදෙස් මත) බ්‍රිතාන්‍ය රාජාණ්ඩුව විසින් පත්කරන ලද ආණ්ඩුකාරවරයා, බ්‍රිතාන්‍ය පාලනය පුරාවටම ලංකාව තුල විධායක බලය දැරීය. හේ, විධායක මණ්ත්‍රණ සභාවෙහි හා ලංකාවෙහි පූර්ව-ස්වාධිනත්ව රජයෙහි ප්‍රධානියා විය.

ආණ්ඩුකාරවරයා, ලංකාවෙහි සිටි බලවත්ම නිලධාරියා වූ අතර, දෙවන ලෝක යුද්ධය කාලයේදී පමණක්,  ආණ්ඩුකාරවරයා ඉක්මවන බලයක් සහිතව, ලංකාවෙහි ආඥාධිපති ලෙසින්, අද්මිරාල් ශ්‍රීමත් ජෙෆ්රි ලේටන් පත් කරන ලදි. ආණ්ඩුකාරවරයා නිලබලයෙන් ලංකා විශ්වවිද්‍යාල‍යයෙහි කුලපති විය.

ආණ්ඩුකාරවරුන්ගේ ලැයිස්තුව (1798–1948)
බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව දිවයිනට ගොඩබට 1796 සිට, පළමු ලංකාණ්ඩුකාරයා පත් කල  1798 දක්වා කාලය තුල, ලංකාව පාලනය කරන ලද්දේ  මදුරාසියෙහි ආණ්ඩුකාරවරයා  වූ රොබට් ඇන්ඩෲස් විසිනි.

  ෆ්‍රෙඩ්රික් නෝර්ත්, 12 ඔක්තෝබර් 1798–19 ජුලි 1805
  ශ්‍රීමත් තෝමස් මේට්ලන්ඩ් 19 ජූලි 1805–19 මාර්තු 1811
 රොබට් බ්‍රවුන්රිග්, 11 මාර්තු 1812–1 පෙබරවාරි 1820
 එඩ්වඩ් පැජට්, 2 පෙබරවාරි 1822–6 නොවැම්බර් 1822
  එඩ්වඩ් බාන්ස් , 18 ජනවාරි 1824–13 ඔක්තෝබර් 1831
  රොබට් ජෝන් විල්මට්-හෝර්ටන්, 23 ඔක්තෝබර් 1831–7 නොවැම්බර් 1837
 ජේම්ස් ඇලෙක්සැන්ඩර් ස්ටුවට්-මැකෙන්සි, 7 නොවැම්බර් 1837–15 අප්‍රේල් 1841
 ශ්‍රීමත් කොලින් කැම්බල්, 15 අප්‍රේල් 1841–19 අප්‍රේල් 1847
 ටොරින්ටන් සාමිවරයා, 29 මැයි 1847–18 ඔක්තෝබර් 1850
 ශ්‍රීමත් ජෝර්ජ් විලියම් ඇන්ඩර්සන්, 27 නොවැම්බර් 1850–18 ජනවාරි 1855
 හෙන්රි ජෝර්ජ් වෝඩ්, 11 මැයි 1855–30 ජූනි 1860
 චාල්ස් ජස්ටින් මැකාර්ති, 22 ඔක්තෝබර් 1860–1 දෙසැම්බර් 1863
 ශ්‍රීමත් හර්කියුලස් රොබින්සන්, 21 මාර්තු 1865–4 ජනවාරි 1872, 16 මැයි 1865 දක්වා වැඩ බලන
 විලියම් හෙන්රි ග්‍රෙගරි, 4 මාර්තු 1872–4 සැප්තැම්බර් 1877
 ශ්‍රීමත් ජේම්ස් රොබට් ලොංග්ඩන්, 4 සැප්තැම්බර් 1877–10 ජූලි 1883
 ශ්‍රීමත් ආතර් හැමිල්ටන්-ගෝර්ඩන්, 3 දෙසැම්බර් 1883–28 මැයි 1890
 ආතර් එලිබෑන්ක් හැව්ලොක්, 28 මැයි 1890–24 ඔක්තෝබර් 1895
 ජෝසප් වෙස්ට් රිජ්වේ, 10 පෙබරවාරි 1896–19 නොවැම්බර් 1903
 ශ්‍රීමත් හෙන්රි ආතර් බ්ලේක්, 3 දෙසැම්බර් 1903–11 ජූලි 1907
 ශ්‍රීමත් හෙන්රි එඩ්වඩ් මැකලම්, 24 අගෝස්තු 1907–24 ජනවාරි 1913
 රොබට් චාර්මස්, 18 ඔක්තෝබර් 1913–4 දෙසැම්බර් 1915
 ශ්‍රීමත්  ජෝන් ඇන්ඩර්සන් , 15 අප්‍රේල් 1916–24 මාර්තු 1918
 ශ්‍රීමත් විලියම් හෙන්රි මැනිං, 10 සැප්තැම්බර් 1918–1 අප්‍රේල් 1925
 ශ්‍රීමත් හියු ක්ලිෆර්ඩ්, 30 නොවැම්බර් 1925–1927
 ශ්‍රීමත් හර්බර්ට් ස්ටැන්ලි, 20 අගෝස්තු 1928–11 පෙබරවාරි 1931
 ශ්‍රීමත් ග්‍රෑම් තොම්ප්සන්, 11 අප්‍රේල් 1931–20 සැප්තැම්බර් 1933
 ශ්‍රීමත් රෙජිනෝල්ඩ් එඩ්වඩ් ස්ටබ්ස්, 23 දෙසැම්බර් 1933–30 ජූනි 1937
 ශ්‍රීමත් ඇන්ඩෲ කැල්ඩිකොට්, 16 ඔක්තෝබර් 1937–19 සැප්තැම්බර් 1944
 ශ්‍රීමත් හෙන්රි මොන්ක්-මේසන් මුවර්, 19 සැප්තැම්බර් 1944–4 පෙබරවාරි 1948

වැඩබලන ආණ්ඩුකාරවරුන්
 ජෝන් විල්සන්, 19 මාර්තු 1811–11 මාර්තු 1812, පළමුවරට වැඩ බැලීම
 එඩ්වඩ් බාන්ස්, 1 පෙබරවාරි 1820–2 පෙබරවාරි 1822
 ජේම්ස් කැම්බල්, 6 නොවැම්බර් 1822–18 ජනවාරි 1824
 ජෝන් විල්සන්, 13 ඔක්තෝබර් 1831–23 ඔක්තෝබර් 1831, දෙවනවරට වැඩබැලීම
 ජේම්ස් එමර්සන් ටෙනන්ට්, 19 අප්‍රේල් 1847–29 මැයි 1847
 චාල්ස් ජස්ටින් මැකාර්ති, 18 ඔක්තෝබර් 1850–27 නොවැම්බර් 1850, පළමුවරට වැඩබැලීම
 චාල්ස් ජස්ටින් මැකාර්ති, 18 ජනවාරි 1855–11 මැයි 1855, දෙවන වරට
 හෙන්රි ෆ්‍රෙඩ්රික් ලොකියර්, 30 ජූනි 1860–30 ජූලි 1860
 චාල්ස් එඩ්මන්ඩ් විල්කින්සන්, 30 ජූලි 1860–22 ඔක්තෝබර් 1860
  ටෙරන්ස් ඕබ්‍රයන්, 1 දෙසැම්බර් 1863–21 මාර්තු 1865
 ශ්‍රීමත් හර්කියුලස් රොබින්සන්, 21 මාර්තු 1865–4 ජනවාරි 1872, 16 මැයි 1865 දක්වා වැඩබැලීම
 හෙන්රි ටර්නර් අර්වින්, 4 ජනවාරි 1872–4 මාර්තු 1872
 ජෝන් ඩග්ලස්, 10 ජූලි 1883–3 දෙසැම්බර් 1883
 එඩ්වඩ් නොයෙල් වෝකර්, 24 ඔක්තෝබර් 1895–10 පෙබරවාරි 1896
 එවරඩ් එෆ්. ඉම් තර්න්, 19 නොවැම්බර් 1903–3 දෙසැම්බර් 1903
 හියු ක්ලිෆර්ඩ්, 11 ජූලි 1907–24 අගෝස්තු 1907
 රෙජිනෝල්ඩ් එඩ්වඩ් ස්ටබ්ස්, 24 ජනවාරි 1913–18 ඔක්තෝබර් 1913, පළමුවරට වැඩබැලීම
 රෙජිනෝල්ඩ් එඩ්වඩ් ස්ටබ්ස්, 4 දෙසැම්බර් 1915–15 අප්‍රේල් 1916, දෙවනවරට වැඩබැලීම
 රෙජිනෝල්ඩ් එඩ්වඩ් ස්ටබ්ස්, 24 මාර්තු 1918–10 සැප්තැම්බර් 1918, තෙවනවරට වැඩබැලීම
 සිසිල් ක්ලෙමන්ටි, 1 අප්‍රේල් 1925–18 ඔක්තෝබර් 1925
 එඩ්වඩ් බෲස් ඇලෙක්සැන්ඩර්, 18 ඔක්තෝබර් 1925–30 නොවැම්බර් 1925
 බර්නාඩ් හෙන්රි බෝර්ඩිලන්, 11 පෙබරවාරි 1931–11 අප්‍රේල් 1931
 ෆ්‍රැන්සිස් ග්‍රෑම් ටිරල්, 20 සැප්තැම්බර් 1933–23 දෙසැම්බර් 1933
 මැක්ස්වල් මැක්ලැගන් වෙඩර්බර්න්, 30 ජූනි 1937–16 ඔක්තෝබර් 1937

ආශ්‍රිත ලිපි
සෙයිලාන්හි ලන්දේසි ආණ්ඩුකාරවරු
ලංකාවේ අග්‍රාණ්ඩුකාර
ලංකාවේ ඉතිහාසය

ආශ්‍රිත
 ගවනර්ස් ඔෆ් සිලෝන්
 කන්ස්ටිට්‍යුෂනල් හිස්ට්‍රි,  ව්‍යවස්ථා සංශෝධන හා ජාතික ඒකාග්‍රතා අමාත්‍යාංශය

ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය

ලංකාව
ලංකාව, බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්ඩුකාරවරුන්

බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාවේ ආණ්ඩුකාරවරු


The Khatami family is an Iranian religious family. Notable members include:

 Ali Khatami (born 1953), Chief of Staff of President of Iran (2001–2005) and brother of Mohammad and Mohammad Reza Khatami
 Mohammad Khatami (born 1943), Iranian reformist President, former President of Iran (1997–2005)
 Mohammad-Reza Khatami (born 1959), Iranian reformist politician, vice speaker of Iranian Parliament (2001–2004) and brother of Mohammad Khatami
 Ruhollah Khatami (1906–1988), father of Mohammad, Mohammad Reza, and Ali Khatami, and former Friday prayer Imam at the city of Yazd
 Ahmad Khatami (born 1960), Iranian conservative cleric, one of the scribes of the Iranian Assembly of Experts who has no relationship with the former president, Muhammad Khatami
 Mohammad Amir Khatami (1920–1975), former commander of the Iranian air force, no relation with the Khatami family

Khatami family


Minah bezeichnet:
 mehrere Arten aus der Familie der Stare, siehe Maina

Minah ist der Familienname folgender Personen:
 Francis Minah (1929–1989), sierra-leonischer Politiker

Minah


My Favorite Martian is an American sitcom that aired on CBS from September 29, 1963, to May 1, 1966, for 107 episodes. The show stars Ray Walston as "Uncle Martin" (the Martian) and Bill Bixby as Tim O'Hara. The first two seasons, totaling 75 episodes, were in black and white, and the 32 episodes of the third and final season were filmed in color.

John L. Greene created the central characters and developed the core format of the series, which was produced by Jack Chertok.

Premise
A human-appearing extraterrestrial in a one-man spaceship nearly collides at high altitude with the U.S. Air Force's rocket plane, the North American X-15. The spaceship's pilot is a 450-year-old anthropologist from Mars. Tim O'Hara, a young newspaper reporter for The Los Angeles Sun, is on his way home from Edwards Air Force Base, where he had gone to report on the flight of the X-15. Returning home to Los Angeles, O'Hara spots the same silver spaceship coming down quickly, after which it crash lands nearby.

Tim takes in the Martian, saying to other people that he is Tim's Uncle Martin. The Martian refuses to reveal any of his special traits to humans, other than Tim, to avoid both publicity and human panic. Tim agrees to keep the Martian's Earth identity a secret while he attempts to repair his spaceship. Uncle Martin has various unusual powers: He can raise two retractable antennae from the back of his head and become invisible; he is telepathic and can read and influence minds; he can levitate objects with the motion of his index finger; he can communicate with animals; he can freeze people or objects; and he can speed himself (and other people) up to do any kind of work.

Also an inventor, Uncle Martin builds several advanced devices, such as a time machine that transports Tim and the Martian to England in the Middle Ages and other times and places, such as St. Louis in 1849 and the early days of Hollywood, and brings Leonardo da Vinci and Jesse James into the present. Another device he builds is a "molecular separator" that can take apart the molecules of a physical object, or rearrange them (making a squirrel into a human). Another device can take memories and store them in pill form to "relearn" them later. Other devices create temporary duplicates, or levitate Martin and others without the need of his index finger.

Tim and Uncle Martin live in a garage apartment owned by a congenial but scatterbrained landlady, Mrs. Lorelei Brown (a former WAVE as revealed in the first episode of season one) who often shows up when not wanted. The Martian and she have an awkward romance from time to time, but Uncle Martin never gets serious for fear of his ultimately going home to Mars. She later dates a vain, cold-hearted, plain-clothes police officer, Detective Bill Brennan, who dislikes Uncle Martin and is highly suspicious of him and his activities.

"Martin O'Hara's" real name is actually Exigius 12. Revealed in the episode "We Love You, Miss Pringle", it was heard again when his real nephew, Andromeda (played by young actor Wayne Stam), crash-landed on Earth late in the show's third season. Andromeda, originally devised to bring younger viewers to the show, disappeared without explanation after this single episode, and was not referred to again in the live-action series' eight remaining episodes. Andromeda was, however, a regular on the later My Favorite Martians animated series. Andromeda had a single antenna, which Martin explained was because his baby antennae had fallen out and only one adult antenna had come in so far. Uncle Martin also reveals that on Mars he lives on Fulton Canal, which ultimately leads to comedic mix-ups and confusion with Canal Fulton, Ohio.

Cast

 Ray Walston as Uncle Martin O'Hara (The Martian)
 Bill Bixby as Tim O'Hara
 Pamela Britton as Mrs. Lorelei Brown
 J. Pat O'Malley as Mr. Burns, Tim's boss (first season)
 Alan Hewitt as Detective Bill Brennan (second and third seasons)
 Roy Engel as Police Captain (third season)

Production

Development and distribution
The series was produced by Jack Chertok Television in association with CBS Productions. The show was originally syndicated by Wolper Pictures, then it moved to syndicator Telepictures, and finally by successor-in-interest to Warner Bros. Television Distribution. The Chertok Company retained ownership of all copyrights for the series; Rhino Entertainment held U.S. video distribution rights until August 2008. Australian entertainment company Umbrella Entertainment acquired distribution rights for Australia and New Zealand and released seasons one through three (the last in full color) in 2007 and 2008 on region-free DVD. Those rights, together with video streaming, were acquired by Shock Video; in November 2017 Shock released a new complete boxed set of the series using restored show elements. In 2010, MPI Home Video acquired the series distribution rights for home video. In 2018, Pidax Video Germany acquired both streaming and DVD distribution rights for Germany and released the series the same year under its German title Mein Onkel vom Mars; As of early July 2013, Warner Bros. held domestic and international syndication rights for the series. Those rights have since returned to the Chertok Trust.

Music
The theme music for the series was composed by George Greeley and performed in part on an Electro-Theremin by Paul Tanner, a former member of Glenn Miller's band. It was influential in Brian Wilson's engagement of Tanner in 1965 and 1966 to work with the Beach Boys on their landmark hit, "Good Vibrations". Greeley also scored the series; an album of his music from the first two seasons was released by La-La Land Records in 2007 (dedicated to the composer, who died while the album was being prepared).

Filming
Unhappy with early script submissions from creator/producer Jack Chertok, the network hired script doctor Sherwood Schwartz to lend a hand. Schwartz changed the Tim-centric scripts to focus more on the Martian, as a "fish out of water", on, as he termed it "this backwards planet." The pilot featured Mrs. Brown's daughter Annabelle as Tim's love interest, but she was dropped to allow Tim to become more of a playboy. In a major change, Mrs. Brown, who was multi-talented, intelligent, and suspicious in the pilot, became decidedly more scatterbrained.

The first two seasons were filmed in black-and-white (at Desilu), but the final season was shot in color (at MGM), resulting in minor changes in the set and the format of the show. In addition to the extraterrestrial powers indicated in the first two seasons, Martin was able to do much more in the final season, such as stimulating mustache growth to provide Tim and himself with quick disguises, and levitating using his nose. Brennan's boss, the police chief, was involved in many episodes in the third season, generally as a device to humiliate the overzealous detective Brennan.

Comparison to other shows
My Favorite Martian, which premiered in the fall of 1963, was the first of the "fantasy" situation comedies prevalent on American television in the mid-1960s featuring characters who could do extraordinary things, predating My Living Doll (1964–1965), Bewitched (1964–1972), and I Dream of Jeannie (1965–1970).

Episodes

Series overview

Season 1 (1963–64)

Season 2 (1964–65)

Season 3 (1965–66)
All episodes now in color.

Home media
Rhino Entertainment released the first two seasons on Region 1 DVD in 2004–2005. Rhino never released the third season. However, the season 3 release from Australia's Umbrella Entertainment, on February 5, 2008, was as an import to North America. This release is classified as "Region 0", making it viewable around the world on any region-free DVD player. Rhino also released a 3-DVD box of "The Best of My Favorite Martian" in 2007, comprising episodes 1, 2, 3, 5, 7, 9, 14, 16, 18, 22, 24, 29, 31, 34, and 37.

In January 2010, MPI Home Video acquired the series' Region 1 rights under license from the Jack Chertok estate-owned Jack Chertok Productions. At the time, it was announced that they planned on releasing season 3 on DVD in the summer of 2010. This release, however, never materialized and was postponed. It was subsequently released on October 30, 2012.

MPI re-released season 1 on June 24, 2014. and season 2 on December 23, 2014.

On October 20, 2015, MPI Home Video released My Favorite Martian- The Complete Series on Region 1 DVD.

In Region 4 (Australia), Umbrella Entertainment released all 3 seasons on DVD. These releases are all Region Free. The season 1 release includes special features, such as audio commentary with Ann Marshall, a stills gallery, script, and interview with Ann Marshall. The season 3 release also includes special features, such as an unaired version of the series pilot, behind the scenes home movies, interviews with Stan Frazen, Ted Rich, James Hulsey, and Wayne Stam, as well as audio commentary by James's Hulsey and Chertok historian and licensing manager Peter Greenwood. In addition, there are also scans of the original comic series, scripts, and the shooting schedule.

Reception
In its first season, My Favorite Martian did very well in the Nielsen ratings, ranking at No. 10. However, by the end of the second season the show had dipped to No. 24. Still, the series was doing well enough to be renewed for a third season. Ratings dipped even further in the third season due to repetitive story lines involving Martin's time machine, and the series was canceled.

Spin-offs

Animated series

An animated series, My Favorite Martians, was made by Filmation and was broadcast as part of the Saturday morning programming on CBS from September 8, 1973, to December 22, 1973, for a total of sixteen episodes. The series features Tim, Martin, Mrs. Brown and Detective Brennan (Brennan is considerably different). To appeal to a younger audience, Uncle Martin is joined by his Martian nephew named Andromeda, nicknamed "Andy", who only has one antenna and thus lesser powers than Uncle Martin and did appear in one episode of the live-action series. The pair also have a Martian pet named Okey, a sort of bouncing sheepdog with antennae. Tim also had a niece of his own, named Katie, living with them. Brennan also had a teenage son named Brad living with him and a pet chimpanzee named Chump. None of the characters were voiced by the original actors; Bixby was at the time committed to his latest project, The Magician, and Walston tried to distance himself from the role. As a result, Jonathan Harris voiced Martin and Jane Webb voiced Mrs. Brown.

The cartoon utilized a number of scripts from what would have been season four of the live action show; as of early July 2013, Jack Chertok Television co-owned it, with the Chertok company retaining all merchandising rights to the show.

At least two VHS tape volumes were released of the cartoon series in 1989 by UAV. Distribution rights were held, as of April 2013, by Classic Media as part of their Filmation holdings.

Episodes

In other media

Feature film

The series was also remade as a feature film in 1999 starring Christopher Lloyd as the Martian and Jeff Daniels as Tim. This film was released and distributed by Walt Disney Pictures. Ray Walston was featured in the film (both Bill Bixby and Pamela Britton had since died; the former in 1993 and the latter in 1974) and played another Martian who had been trapped on Earth since the time of the first series and wore a similar space suit from the series; his cover was now that of a Government investigator of unidentified flying objects. However, the premise was changed: Martians such as Lloyd's Uncle Martin are now non-humanoids with four arms, four legs, and three eyes who use a gumball (which they call "nerplex") to assume human form. The "nerplex" comes in a selection that will turn the person ingesting it into assorted life forms, including Martian, Venusian and one to "never use" (Venox 7).

Comics
The TV series was adapted into comic book form by Dan Spiegle and was distributed by Gold Key Comics; it lasted nine issues and ran from 1963 through 1966. Gerry Anderson's company Century 21 acquired the rights to produce a comic strip adaptation; it ran in their weekly newspaper, formatted comic TV21, for two years (1965–66) and was featured in three of the British Christmas comics annuals. Unlike the Gold Key Comics adaptation, the British strip, in its later run, featured Martin's nephew Andromeda. Due to a lack of reference he was depicted as a chubby freckled British schoolboy.

The comic rights returned to the Chertok company, who licensed a reprint of the Gold Key title produced by Hermes Press. Hermes Press put out one volume of a two volume set that covered issues #1-7 of the Gold Key series. The planned second would complete the Gold Key run and include the TV21 material. They also subsequently issued a special single issue edition reprint for the national free comic book day. That reprint is the only instance of a 1960s television comic reprint being used for this event. Subsequently, during the event, the books, in almost every venue, were the first to sell out. The Chertok Company is actively looking to reprint, for the first time, the British comic adaptation in a single, stand-alone volume. However, the TV21 Martian pages have been used as special features on the US DVD release of the TV series from MPI, for the Australian DVD release from Umbrella Entertainment, and more recently on the Australia New Zealand DVD release from Shock Entertainment.

Merchandising
During the show's initial run, several products were produced resulting in a board game, a magic set, a paint by numbers set, and a springs with bells beanie hat.

Licensing resumed in 2012 on the My Favorite Martian property, resulting in both a scale plastic model kit of Uncle Martin's spaceship and a built up version, both from Pegasus Hobbies. Due to the success of the model kit, the Chertok company subsequently has extended the Pegasus license.

The Pegasus model kit is in fact a scale replica based on the Martian spaceship's appearance as seen in the series episode "Crash Diet", where the spaceship is shrunken down in size; the initial version of the shrunken spaceship is in the same scale used for the Pegasus model. A still of Uncle Martin holding that scaled space ship was placed on the back of the product carton for the assembled, non-kit spaceship.

An after-market photo-etched metal detail parts kit from the Paragrafix Company gives modelers the ability to seriously upgrade the model kit's cockpit detail. They also for the first time created a scale version of the time machine suitcase, along with offering Uncle Martin's flight log book reproduced in both English and Martian text.

Factory Entertainment produced a shake ems version of both Uncle Martin and his spaceship. They also offered a special edition black-and-white version of their Uncle Martin statue as a San Diego Comic Con International exclusive.

In 2015 Greenlight Collectibles produced a prototype My Favorite Martian boxed set featuring the second season's Plymouth Fury, as seen in the show.

In November 2017 Zynga Entertainment added My Favorite Martian to its cell phone game "Black Diamond Casino".

See also

3rd Rock from the Sun
ALF
Marvin Marvin
Mork & Mindy
The Neighbors

References

External linksMy Favorite Martian:

 Extensive Overview of My Favorite Martian
 Another look at My Favorite MartianMy Favorite Martians:'

American fantasy comedy television series
Black-and-white American television shows
CBS original programming
English-language television shows
Fictional Martians
Fictional telepaths
Mars in television
Television series about alien visitations
Television series about journalism
Television shows adapted into comics
Television shows adapted into films
Television shows set in Los Angeles
1960s American comic science fiction television series
1960s American sitcoms
1963 American television series debuts
1966 American television series endings

My Favorite Martian


Seóirse Bodley (født 4. april 1933 i Dublin, Irland) er en irsk komponist, pianist, lærer og dirigent.

Bodley studerede komposition, klaver og direktion på Royal Irish Academy of Music og University College of Music. Han tog herefter til Stuttgart og studerede privat hos Johann Nepomuk David. Han har skrevet 6 symfonier, orkesterværker, kammermusik, vokalværker, instrumental værker for mange instrumenter etc.

Bodley hører til de fremmeste komponister fra det 20. århundrede i Irland. Han var lærer på University College.

Udvalgte værker

 Symfoni nr. 1 (1959) - for orkester
 Kammersymfoni nr. 1 (1964) - for orkester
 Symfoni nr. 2 "Jeg har elsket Irlands lande" (1982) - for orkester
 Symfoni nr. 3 "Musik" (1980) - for sanger og orkester
 Kammersymfoni nr. 2 (1982) - for orkester
 Symfoni nr. 5 "The Limerick" (1991) - for orkester
 Sinfonietta (2000) - for orkester
 "En lille hvid sky driver over Irland" (1975) - for orkester

Kilde
 Om Seóirse Bodley på musicweb-international.com

Komponister fra Irland
Pianister fra Irland
Dirigenter fra Irland
Lærere

Personer fra Dublin

Seóirse Bodley


The Krell are a fictional extinct technologically-advanced alien species from the 1956 science fiction film Forbidden Planet. The first human starship to land on the Krells' home planet of Altair IV, the Bellerophon, was destroyed, with the only survivors being Dr. Edward Morbius along with his wife (who later died of natural causes) and daughter.  In his isolation, Morbius became the lone researcher to ever study the extinct Krell.

Description

The Krell had reached an incredibly advanced stage of technological and scientific development, able to—among other things—reproduce down to the molecular level any matter for which they had a pre-existing sample to serve as a template.  Another Krell device that played a prominent role in the film was their "plastic educator", a device able to create a three-dimensional visualization of the operator's thoughts while acting directly on the brain to measure intelligence and impart knowledge. Although previously demonstrated to be fatal to humans, its use by Dr. Morbius had boosted his IQ such that he could understand some of the basic science of the Krell (allowing him, for instance, to "tinker together" the amazing Robby the Robot.).

Morbius remarks that while his IQ has been boosted to over twice the human average, he would be a mentally handicapped "moron" compared to the Krell themselves.  Morbius also believed that the Krell, after millions of years of social advancement, were not only technologically but morally superior to humanity—a benevolent and noble race of scholars and pacifists, who had evolved beyond war and violence.

Morbius, however, discovered that in a single day and night, 2,000 centuries past, the entire Krell race disappeared. In the time since, all above-ground evidence of their civilization had vanished.  He didn't know exactly what happened to them in this shockingly rapid cataclysmic event.  For that matter, Morbius did not know what the Krell looked like:  no record of their physical nature survived, except perhaps in the form of their characteristic arch which served as the doorway between rooms. This doorway, coming to a triangular point at the top and much wider at the middle than at the top and bottom, suggests a being of enormous girth.

During the events of the film, the starship C-57D arrives on Altair IV, 20 years after Morbius was trapped there.  After meeting them, Morbius gives the command crew a tour of the Krell's crowning achievement:  a vast underground  machine of virtually unlimited power, so advanced that it could give physical form to any matter they could conceive of, by remotely scanning their brain synapses—creation at mere thought, moving beyond the need for a pre-existing physical template, but based on limitless imagination.

The C-57D'''s Lt. "Doc" Ostrow later uses the plastic educator, causing fatal injury to his brain, but briefly allowing him to infer the cause of the Krell downfall:  "Monsters from the Id".  Commander Adams confronts Morbius with this and is able to piece together what happened:  the Id is an ("obsolete" and outdated) term for the base subconscious mind, composed of raw, animalistic emotions like hate, lust, and jealousy.  The Krell machine was so advanced that it didn't just give physical form and life to their conscious thoughts, but their subconscious thoughts as well.

Even for the advanced Krell this Freudian personality characteristic, although long forgotten, had not been eliminated. When combined with the power of their machine, the unbridled emotions of their Ids were all at once willed into physical reality: an army of living nightmares, let loose upon the entire planet.  Upon this realization, Morbius laments that the "poor Krell", benevolent pacifists who had eradicated violent thoughts from their conscious minds for over a million years, had no way of even understanding what was slaughtering them.

 In popular culture
The 10 x 10 x 10 x 10 speech was used as a sample in 808 state track 10x10.
Science-fiction author Jamie Sawyer has used the name "Krell" for the hostile alien species in his Lazarus War series.
 In the web video series Yacht Rock, "Krell krell krell krell" is the "space-god of seafaring and smooth music".
The GKrellM (Gnu Krell Monitors) computer-monitoring package commemorates the image of Krell technology as portrayed in Forbidden Planet.
 The Krell are described as reptilian shapeshifters and the "adults" that they are disguised as, in guitarist John Fahey's fantastical "memoirs" How Bluegrass Music Destroyed My Life, and its sequel Vampire Vultures (Drag City Press 2000, 2003).
The Department of Energy contractor, The Krell Institute, was named after the aliens in the movie.
 Science-fiction author Brandon Sanderson has used the name "Krell" for the hostile aliens in his Skyward series.
 In the science fiction video game Void Bastards, "Krell" is the name of an interstellar shipping corporation, who also own several space docks and a supermarket chain.
 In the 1980 tabletop post-holocaust roleplaying game The Morrow Project "Krell" is the name of a postwar madman and warlord of mysterious origin who nearly destroys the Morrow Project soon after WWIII by conducting a nuclear strike on its HQ ("Prime Base") disrupting and delaying its activation by centuries. 250 years later, when the game is nominally set, Krell is still apparently alive (due to the same cryogenic freezing process also used to preserve personnel of the Morrow Project) and heads a dangerous army called "The Warriors of Krell".

 Notes

Reference: 1979 Cinefantastique Magazine Double-Issue (Volume 8 – Number 2 & Volume 8 – Number 3)
MAKING FORBIDDEN PLANET – By Frederick S. Clarke and Steve Rubin

The steps leading up to the Krell door ... were designed to be separated by a smooth ramp in the middle.

In the article the cinematographer of the Forbidden Planet'' film, George Folsey states:

The Krell were originally frog-like in nature with two long legs and a big tail. They were never shown, but it was indicated in the original screenplay that the ramps between the steps were designed to accommodate their dragging tail.

See also
 Kardashev scale

References

External links

Fictional extraterrestrial life forms

Krell


Vyšehrad (în cehă = castelul de sus) este un ansamblu fortificat situat în orașul Praga, Republica Cehă. Acesta a fost construit, probabil, în secolul al X-lea, pe un deal de pe malul râului Vltava. În interiorul castelului se află Bazilica Sfinților Petru și Paul, precum și Cimitirul Vyšehrad, care conține mormintele multor oameni celebri din istoria Cehiei cum ar fi Antonín Dvořák, Bedřich Smetana, Karel Čapek și Alfons Mucha. Castelul include, de asemenea, cea mai veche clădire din Praga, Rotonda Sfântului Martin, ce datează din secolul al XI-lea.

Legenda locală susține că Vyšehrad a fost locul primei așezări care a devenit mai târziu Praga, deși până acum această ipoteză nu a fost demonstrată.

Istoria
Când membrii dinastiei Přemyslid s-au stabilit pe locul actualei cetăți a Pragăi, cele două castele au menținut sfere de influență opuse pentru aproximativ două secole. Ca și această cetate, cea de-a doua reședință a suveranilor cehi a fost construită pe o stâncă abruptă, chiar deasupra malului drept al râului Vltava, în secolul al X-lea. Castelul Vyšehrad a atins apogeul în a doua jumătate a secolului al XI-lea, când Vratislav s-a mutat din Castelul Praga, iar fortul original a fost remodelat ca un complex ce cuprindea palatul suveranului, o biserică și scaunul capitular (capitulum). Perioada de dezvoltare s-a încheiat în jurul anului 1140 când ducele Soběslav și-a mutat reședința înapoi în Castelul Praga.

La începutul secolului al XIV-lea, când Sfântul Împărat Roman Carol al IV-lea a început să extindă Cetatea Pragăi la dimensiunile actuale, castelul Vyšehrad, care începuse să se deterioreze, a fost abandonat și nu a mai fost folosit ca reședință regală. Mai târziu, întregul complex a fost refăcut de către Carol al IV-lea, fiind construite fortificații noi, cu două porți și un palat regal, în timp ce palatul Sfinților Petru și Pavel urma să fie reparat. La începutul Războaielor Husite, Vyšehrad a fost cucerit și jefuit de către husiți în 1420 și apoi din nou în 1448 de către trupele regelui George de Poděbrady. Castelul a fost apoi abandonat și a devenit o ruină. El a trecut printr-o serie de lucrări de renovare în secolul al XVII-lea, atunci când Monarhia Habsburgică a preluat controlul asupra ținuturilor cehe după Războiul de Treizeci de Ani și l-a refăcut în 1654 ca fortăreață în stil baroc, transformându-l într-un centru de instruire pentru Armata Austriacă și încorporându-l mai târziu în zidurile de apărare din jurul orașului Praga.

Forma actuală a Vyšehrad-ului ca reședință fortificată, cu ziduri puternice din cărămidă, cu bastioane și cu porțile Tábor și Leopold, este rezultatul refacerii în stil baroc. Cihelná brána (Poarta de Cărămidă) este o structură în stil Empire ce datează din 1841. Partea principală a porții Špička, părți ale podului în stil romanic și ruinele gotice ale turnului de veghe cunoscut sub numele de Libušina lázeň (Băile Libušei) sunt singurele fragmente care au fost păstrate din Evul Mediu. Rotonda în stil romanic a Sfântului Martin datează din a doua jumătate a secolului al XI-lea. Biserica Sf. Petru și Paul, din secolul al XI-lea, care domină Vyšehradul, a fost remodelată în a doua jumătate a secolului al XIV-lea și din nou în anii 1885 și 1887 în stil neogotic. Vyšehrad și zona din jurul său a devenit parte componentă a orașului Praga în 1883. Zona este în prezent unul dintre districtele cadastrale ale orașului.

Începând din secolul al XXI-lea, Vyšehrad a devenit un parc public, care este un loc îndrăgit pentru recreere și pentru celebrarea sărbătorilor. De exemplu, el este un loc popular printre cehi pentru sărbătorirea Anului Nou.

Imagini

Referințe

Legături externe

 Site-ul oficial
 Galerie foto din Vyšehrad

Vezi și
 Bătălia de la Vyšehrad
 Cimitirul Vyšehrad
 Libuše
 Má vlast (poem simfonic de Smetana , conținând o mișcare Vyšehrad)
 Biserica Maicii Domnului de pe pajiște

Praga

Vyšehrad


Işık yılı, astronomik uzaklıkları ifade etmek için kullanılan ve yaklaşık 9,46 trilyon kilometreye (9,46×1012 km) karşılık gelen uzunluk birimi. Uluslararası Astronomi Birliğinin (IAU) tanımına göre bir ışık yılı, ışığın bir Jülyen yılında (365,25 gün) boşlukta kat ettiği mesafedir. İçinde "yıl" sözcüğü geçtiği için bazen hatalı olarak zaman birimi gibi algınsa da zaman birimi değildir.

Tanımlama
Uluslararası Astronomi Birliği'ne göre (IAU), bir ışık yılı, ışık benzeri bir elektromanyetik dalganın bir jülyen yılında boşlukta katettiği mesafe olarak tanımlanır. Bir yıl için birkaç tanımlama vardır: Tropikal yıl, gregoryen yılı, jülyen yılı ve yıldız yılı. Bunlar birbirinden yüzde 0,005'e kadar sapma gösterir ve bu da daha doğru veriler için farklılıklara neden olur. Bu nedenle Uluslararası Astronomi Birliği, kesin olmayan bir yılın jülyen yılı (= tam olarak 365,25 gün) olarak yorumlanmasını tavsiye etmiştir. Işık yılına benzer şekilde, ışık saniyesi, ışık dakikası, ışık saati ve ışık günü birimleri tanımlanır. Uluslararası Birimler Sisteminde (SI), "metre" birimi, 299.792.458 m/s değerinde sabitlenmiş ışık hızı ile tanımlanır. Bu nedenle, bir ışık yılı tam bir metre sayısıdır:
{| style="text-align:right;"
| style="text-align:left;" | Işık saniyesi: || style="text-align:left;" | 1 Ls || = || | 299.792.458 m || ≈ || | 3,0 × 105 km || = || | 300.000 km
|-
| style="text-align:left;" | Işık dakikası: || style="text-align:left;" | 1 Lm || = || | 17.987.547.480 m || ≈ || |  1,8 × 107 km || = || | 18 milyon km
|-
| style="text-align:left;" | Işık saati: || style="text-align:left;" | 1 Lh || = || | 1.079.252.848.800 m || ≈ || | 1,1 × 109 km || = || | 1,1 milyar km
|-
| style="text-align:left;" | Işık günü: || style="text-align:left;" | 1 Ld || = || | 25.902.068.371.200 m || ≈ || | 2,6 × 1010 km || = || | 26 milyar km
|-
| style="text-align:left;" | Işık yılı: || style="text-align:left;" | 1 Ly || = || | 9.460.730.472.580.800 m || ≈ || | 9,5 × 1012 km || = || | 9,5 trilyon km
|}
Ayrıca, bir ışık yılı yaklaşık olarak:
{|
|-
|rowspan=6 valign=top|1 ışık yılı
|= 9.460.730.472.580.800 metre (tam olarak)
|-
|≈ 9,461 petametre
|-
|≈ 9,461 trilyon kilometre (5,879 trilyon mil)
|-
|≈ 63.241,077 AU
|-
|≈ 0,306601 parsek
|}

Bazı uzaklıklar
 Dünya ve Ay arasındaki en büyük uzaklık 1.2-1.3 ışık saniyesidir.
 Dünya ile Güneş arasındaki ortalama uzaklık 8 ışık dakikasıdır.
 Güneş sistemimizi kuşatan Oort bulutu yaklaşık 2 ışık yılı çapındadır.
 Bize Güneş'ten sonra en yakın yıldız olan Proxima Centauri, 4,2 ışık yılı uzaklıktadır.
 Samanyolu galaksisinin çapı 100.000 ışık yılı kadardır.
 Samanyolu'nun komşu galaksilerinden Andromeda, bize 2,3 milyon ışık yılı uzaklıktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
  Uluslararası Astronomi Birliği'nin birimlerle ilgili tavsiyeleri
  NASA kozmik uzaklık ölçümleri

Astronomi ölçü birimleri
Yılı
Uzunluk birimleri

Işık yılı


المفوض السامي Lord high commissioner هو أسلوب المفوض السامي، أي الممثلين المباشرين للملك، في ثلاث حالات في مملكة اسكتلندا والمملكة المتحدة، اثنتان منها لم تعد موجودة. وبالتالي، غالبًا ما يُعرف المنصب المتبقي باختصار ببساطة باسم المفوض السامي اللورد.

الكنسية: كنيسة اسكتلندا
المفوض السامي للجمعية العامة لكنيسة اسكتلندا هو الممثل الشخصي للسيادة البريطانية في الجمعية العامة لكنيسة اسكتلندا (كيرك)، مما يعكس دور الأخيرة ككنيسة وطنية في اسكتلندا، ودور الملك كعضو في تلك الكنيسة.

المكاتب السياسية التاريخية

البرلمان الإسكتلندي

محمية الجزر الأيونية
كان هناك عشرة من شاغلي المناصب في 1815-1863، يمثلون القوة الحامية البريطانية للولايات المتحدة للجزر الأيونية باعتبارها جمهورية سبتنزيلية اتحادية لسبع جزر فينيسية سابقًا (انظر الجزر الأيونية تحت حكم البندقية) جزر أيوني (كورفو، سيفالونيا، زانتي، سانتا ماورا)، إيثاكا، سيريجو وباكسوس)، رسميًا محمية مشتركة لقوى الحلفاء المسيحية، بحكم الواقع محمية ودية في المملكة المتحدة، كما تم تأسيسها بموجب معاهدة باريس لعام 1815. توقف المكتب عندما تم دمج الجزر في اليونان المستقلة في عام 1864.

شاغلوا المنصب
شاغلو الوظائف هم:

 1815-1823: السير توماس ميتلاند
 1823-1832: السير فريدريك آدم
 1832-1835: اللورد نوجينت
 1835-1840: السير هوارد دوغلاس
 1840-1843: جيمس ألكسندر ستيوارت ماكنزي
 1843-1849: اللورد سيتون
 1849-1855: السير هنري جورج وارد
 1855-1859: السير جون يونغ
 1859-1863: السير هنري نايت ستوركس

بالإضافة إلى ذلك، بين نوفمبر 1858 ومارس 1859، شغل ويليام إيوارت جلادستون منصب المفوض السامي الاستثنائي لتحديد المستقبل السياسي للجزر الأيونية. وأوصى بأن تظل الجزر الأيونية تحت الحماية البريطانية. ومع ذلك، عندما أطيح بملك اليونان البافاري المولد أوتو الأول وحل محله الملك الأنجلوفيلي جورج الأول، تم التنازل عن الجزر الأيونية لليونان منهية بذلك منصب المفوض السامي للورد.

انظر أيضا

 الملكة والدين في المملكة المتحدة
 ترتيب الأسبقية في اسكتلندا
 اللورد الملازم

المصادر

الروابط الخارجية

 موقع كنيسة اسكتلندا
 WorldStatesmen - دخول اليونان

ألقاب حاكمية
ألقاب كنسية
الحكم في الإمبراطورية البريطانية
الكنيسة الرومانية الكاثوليكية في إسكتلندا
تاريخ إسكتلندا السياسي

المفوض السامي


Georg Samuel Dörffel (cunoscut, de asemenea, în referințele în limba engleză ca Georg Samuel Doerfel sau ca Georg S. Doerfel) (n. 21 noiembrie 1643, Plauen, Saxonia - d. între 6 și 16 august 1688, Weida, Turingia) a fost un cleric și astronom german, care a fost preocupat de cercetarea orbitelor planetelor și cometelor.

Biografie
Fiu al unui pastor evanghelic, el a fost singurul dintre cei patru frați care au supraviețuit unei epidemii de ciumă. A devenit profesor particular și delegat al prințului de Brandenburg, activând, de asemenea, ca preot în localitățile rurale aflate în apropierea orașului său natal, Pleuen. A studiat la Leipzig și apoi la Jena, fiind student al profesorului Erhard Weigel. A obținut diploma de licență în 1663, cu o teză intitulată Exercitatio philosophica de quantitate motus gravitum, absolvind apoi studii de teologie în anul 1667.

Încă de la o vârstă foarte fragedă a arătat interes față de astronomie. În 1672 a publicat un studiu cu privire la cometa C/1672 E1, urmat de alte cinci lucrări între anii 1677 și 1682, în care a realizat calcule ale eclipselor de lună și calculul paralaxei planetelor și cometelor. Una dintre principalele sale realizări a fost demonstrarea faptului (contrar opiniei altor astronomi precum Gottfried Kirch) că cele două apariții succesive pe zi (dimineața și seara) în anul 1680 corespundeau aceluiași corp ceresc, cometa C/1680 V1, deducând că orbita sa este o parabolă cu focarul în Soare. Cu toate acestea, el nu s-a arătat hotărât în favoarea ideilor lui Nicolaus Copernic și le-a respins pe cele ale lui Tycho Brahe.

Importanța activității sale (bazate pe metode empirice) a fost umbrită de relevanța descoperirilor imediate ale lui Isaac Newton și a fost recunoscută de către astronomii francezi și germani doar la sfârșitul secolului al XVIII-lea.

În afară de activitatea sa astronomică, Dörffell a publicat, de asemenea, diverse texte teologice, inclusiv cel puțin o predică pentru o înmormântare, și o carte despre limba ebraică (Tirocinium accentuationis, ad lectionen biblicam practică acomodatum, Plauen, 1670).

El a fost căsătorit de trei ori, având zece copii cu ultima sa soție.

Eponimie
 Asteroidul (4076) Dörffel descoperit în 1982 îi poartă numele.
 Craterul lunar Doerfel poartă acest nume în memoria lui.

Note

Nașteri în 1643
Decese în 1688
Astronomi germani
Eponime ale craterelor de pe Lună
Teologi creștini din secolul al XVII-lea

Georg Samuel Dörffel


Dario Benuzzi (* Januar 1946 in Vignola, Emilia-Romagna) ist ein italienischer Autorennfahrer, der besonders aufgrund seines Engagements beim Automobilhersteller Ferrari bekannt wurde. Er testete die Straßenfahrzeuge ab dem Ferrari Dino 246. Darüber hinaus absolvierte er für die Scuderia Ferrari Formel-1-Testfahrten.

Leben
Als Testfahrer bei Ferrari ist er für die Entwicklungsarbeit verantwortlich, bei der er täglich fünf bis sechs Stunden in einem Ferrari auf deren Rennstrecke, der Pista di Fiorano, fuhr. Ursprünglich begann seine Karriere aus dem benachbarten Vignola im Jahr 1971 als Mechaniker, wo er sich bei Ferrari um einen Job bewarb. Ein paar Jahre später begann er in einer Prototyp-Abteilung. Mit der Zeit wurde er zum Testfahrer.

Von den späten 1980er-Jahren bis 1993 war er Testfahrer beim Formel-1-Rennstall von Ferrari.

Im Vorfeld der Olympischen Winterspiele 2006 war Benuzzi ein olympischer Fackelträger. Er übergab die Fackel an Luca Badoer.

Einzelnachweise

Weblinks
 Karrierestatistik von Dario Benuzzi (englisch)

Rennfahrer (Italien)
Italiener
Geboren 1946
Mann

Dario Benuzzi


Skt. Hans Aften ved Vejle Fjord er et maleri af Harald Slott-Møller, dateret 1904.

Det er et landskabsmaleri, men kan også betragtes som et portrætmaleri, da kunstnerens hustru Agnes Slott-Møller sikkert er den rygvendte kvinde der sidder og kigger ud over Vejle Fjord Sankt Hans aften.

Atmosfæren i dette maleri er kendetegnet ved en usædvanlig brug af farver, ikke mindst i kvindens fremtrædende rød kappe. Da Harald Slott-Møller havde baggrund i naturalisme og symbolisme, må overflade og farverne anses at have symbolsk betydning også i dette maleri.

Malerier fra 1904
Malerier af Harald Slott-Møller

Skt. Hans Aften ved Vejle Fjord


Margarita Gritskova (, Margarita Grizkowa; * 19. Dezember 1987 in Leningrad) ist eine russische Opern- und Liedsängerin in der Stimmlage Mezzosopran.

Leben
Sie studierte Gesang am Staatlichen Konservatorium St. Petersburg bei Irina Petrowna Bogatschewa. Die junge Künstlerin gewann mehrere internationale Gesangswettbewerbe. Unter der Leitung von Mariss Jansons sang sie 2008 am St. Petersburg Conservatory Theater of opera die Titelpartie in Georges Bizets Carmen. Engagements führte Gritskova an die Musikbühnen von Teneriffa, St. Moritz sowie Budapest. Seit der Spielzeit 2010/11 gehört sie zum Musiktheater-Ensemble des Deutschen Nationaltheaters Weimar. Dort brillierte sie u. a. als Carmen, Maddalena in Rigoletto, Ottone in Die Krönung der Poppea, Cherubino in Die Hochzeit des Figaro, Bramante in Alcina, Olga in Eugen Onegin, Flora in La traviata.

Mit der Spielzeit 2012/13 wechselte die Sängerin an die Wiener Staatsoper. Hier sang sie unter anderem die folgenden Partien: Dorabella in Così fan tutte, Sesto und Annio in La clemenza di Tito, Idamante in Idomeneo, Cherubino in Le nozze di Figaro, Fjodor in Boris Godunow, Dryade in Ariadne auf Naxos, Smeton in Anna Bolena, Rosina in Der Barbier von Sevilla, Angelina und Tisbe in La Cenerentola, Isabella in L'italiana in Algeri, Mascha in Tri sestri, Krista in Věc Makropulos und zuletzt die Titelrolle in Carmen.

2015 debütierte sie als Cherubino in Le nozze di Figaro bei den Sommerfestspielen in Salzburg. Weiters trat sie bei den Rossini Festivals in Bald Wildbad und Pesaro auf und spielte 2017 bei der Oper Klosterneuburg die Rolle des Isolier in Le comte Ory. Sie nahm darüber hinaus an zahlreichen Konzerten teil, zuletzt im September 2017 am Abschiedskonzert von José Carreras in der Carnegie Hall in New York.

Preise
 2001: Erster Preis beim II. Offenen Rachmaninow-Regionalfestival
 2003: Grand Prix beim II offenen Rubinstein-Kinderwettbewerb
 2004: Preisträgerin des internationalen Wettbewerbs Im Zeichen der Talente für besonders begabte Kinder – ausgezeichnet mit dem Akademiker-Lichatschow-Stern
 2006: Preisträgerin des III. offenen russischen Musikwettbewerbs für Gesang und Klavierduos
 2007: Preisträgerin des III. offenen russischen Musikwettbewerbs für Opernsänger
 2008: Ausgezeichnet mit dem Preis Für das jüngste Talent beim internationalen Luciano Pavarotti Wettbewerb in Modena
 2009: Erster Preis und Auszeichnung als jüngstes Talent beim IV internationalen Wettbewerb in Colmenar Viejo (Spanien)
 2009: Preisträgerin des russischen öffentlichen Programms Die Hoffnungen Russlands
 2010: Finalteilnahme am internationalen Gesangsfestival Operalia

Weblinks
 Website Margarita Gritskova
 Margarita Gritskova auf cademi.eu

Einzelnachweise

Opernsänger
Mezzosopran
Russe
Geboren 1987
Frau

Margarita Gritskova


An Melica macra in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Melica macra in nahilalakip ha genus nga Melica, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Melica

Melica macra


Zlatko Smrkić, hrvatski šahist.

Član jugoslavenske reprezentacije u kojoj su bili isključivo hrvatski rješavači matnih zadaća iz Zagreba, i koja je osvojila svjetsko prvenstvo nacionalnih momčadi 1947. godine. Sastav je bio: Nenad Petrović, Ante Labura, Branko Pavlović, Braslav Rabar, Marijan Dumić, Božidar Sakač, Zlatko Smrkić, Zvonimir Juginović, Đorđe Lasković, Zlatko Modor.

Izvori

Hrvatski šahisti
Problemski šah
Šport u Zagrebu

Zlatko Smrkić


Zbyněk Stanjura, née le  à Opava, est un homme politique tchèque, membre du parti démocratique civique (ODS).

Biographie

Situation personnelle

Parcours politique

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Articles connexes
 Gouvernement Fiala
 Gouvernement Nečas

Naissance en février 1964
Naissance en Tchécoslovaquie
Ministre tchèque des Finances
Ministre tchèque des Transports
Personnalité politique tchèque
Ministre tchèque

Zbyněk Stanjura