نبيل فياض (1955 - 21 أغسطس 2022)، هو كاتب وناقد علماني سوري. درس الأديان واهتم بمسألة المقارنة النقدية بين الأديان والطوائف، تناول في أبحاثه المجتمع العربي وخاصة التراث الإسلامي، وطرح أبحاثه بموضوعية والبحث العلمي الأكاديمي لمحاولة طرح مفهوم اعتقادي مختلف. تناول في كتاباته الأديان والتراث الإسلامي والمجتمع العربي والإسلامي بالنقد العلمي الباحث عن الجذور والخلفيات لخلق حالة من الوعي العلمي إزاء المفاهيم والظواهر الدينية من منظور علماني لاديني.

سيرة
ولد محمد نبيل فياض في محافظة حمص ببلدة اسمها القريتين شرق حمص، وينحدر من أسرة مسلمة سنية شافعية. يحمل شهادة صيدلة حصل عليها من جامعة دمشق ومارس مهنته في بلدته الناصرية بريف دمشق.

رغم دراسته الصيدلة إلا أن ميوله الفكرية واهتماماته الثقافية لها قصة أخرى، حيث بدأ بقراءة مستلهمة للفلسفة الأوربية، خصوصاً نيتشه، والأدب الأوروبي، ودرس اللاهوت المسيحي في الكسليك بلبنان، وفي هذا الاتجاه زعم تعلمه عددا من اللغات. اهتم بدراسة الطوائف والأقليات الدينية والمذهبية، بحث عن جذورها وتاريخها، ودافع عن حقوقها.

وقد عمل فترة في الصحافة اللبنانية، وقام في هذا الإطار بدراسات ميدانية للطوائف والفِرَق الدينية في المنطقة.

مؤلفاته
لنبيل فياض مجموعة من الأعمال الفكرية المطبوعة التي أثارت الجدل في الأوساط الثقافية ومعظمها ممنوع من التداول في الدول العربية ما عدا لبنان، ومنها:
 كافكا ـ التحوّل: دراسة حول شخصية غريغور سامسا في قصة كافكا الشهيرة «التحوّل»، وقد حوّلت هذه الدراسة إلى مسرحيّة قدمت بالتعاون مع السفارتين التشيكية والنمساوية في دمشق. ونشر العمل في دمشق.
 الشاعر المرتد: عزرا باوند: دراسة حول فلسفة هذا الشاعر الأمريكي الهام.
 التلمود البابلي، رسالة عبدة الأوثان: ترجمة دقيقة لهذه الرسالة الهامة من التلمود البابلي عن العبرية والإنكليزية.
 مقالة في القمع: دراسة حول منهجية القمع في التعليم الديني الإسلامي.
 نيتشه والدين: دراسة حول الدين في أعمال نيتشه مع الباحثين الألمانيين ميشائيل موترايش وشتيفان دانه.
 حوارات في قضايا المرأة والتراث والحرية.
 يوم انحدر الجمل من السقيفة.
 أم المؤمنين تأكل أولادها: دراسة نقدية لسيرة السيدة عائشة أم المؤمنين.
 القصص الديني: ترجمة عن الألمانية للفصل الأول من كتاب شباير الهام: الحكايا الكتابية في القرآن.
 حكايا الطوفان: الفصل الثاني من كتاب شباير.
 القرآن ككتاب مقدّس: ترجمة عن الإنكليزية لعمل جفري الشهير.
 حكايا الصعود: دراسة مجمّعة من نصوص عديدة من الإيطالية والإنكليزية والألمانية لحادثة الإسراء والمعراج الشهيرة.
 نصّان يهوديّان حول بدايات الإسلام: ترجمة مع مقدمة وخاتمة وتفسير لنصوص يهودية مكتوبة منذ بدايات الإسلام.
 الهاجريون: ترجمة عن الإنكليزية لكتاب (باتريشيا كرونه) و (مايكل كوك).
 محمد نبيّ الإسلام: ترجمة عن الإنكليزية لعمل (مايكل كوك).
 مدخل إلى مشروع الدين المقارن.
 النصارى: دراسة لاهوتية موسَّعة حول هذه الطائفة التي انقرضت.
 إبراهيم بين الروايات الدينيّة والتاريخيّة.
 مراثي اللات والعزّى: عمل ساخر.
 رسالة إلى اليمن: ترجمة عن نص لابن ميمون مكتوب بالحرف العبري واللغة العربية، والرسالة لاهوتية الطابع.
 المسيح والميثولوجيا: نرجمة لنص بولتمان.
 فروقات المصاحف: الفروقات بين مصحف ابن مسعود والمصاحف الأخرى.

وعشرات المقالات التي تُعْنَى بالشأن السياسي أو الديني أو الاجتماعي.
إضافة إلى عمل جديد سيظهر قريباً: كمشة بدو.

رداً على أعماله

صدرت عنه أو ضدّه أعمال، منها:
 هذه مشكلاتهم، للبوطي.
 وهذه مشكلاتنا، للبوطي.
 عائشة أم المؤمنين، للبوطي.
 وجهاً لوجه أمام التاريخ، لحامد حسن.
 دعوة إلى حوار إسلامي مفتوح لنذير مرادني.
 الرد على فيّاض، لسليم الجابي.

أعمال عن دراساته
صدرت في أعمال فياض، دراستان بالألمانية: واحدة لـ (إيكارت فولتس)، والثانية لـ (أندرياس كريستمان)، وقد كانتا رسالتيْ دكتوراه.

وفاته
توفي الباحث نبيل فياض بعد معاناة لسنوات من مرض عضال (الورم النقوي المتعدد)، في نهار الأحد 21 آب/أغسطس 2022 في مشفى الأسد الجامعي في دمشق. وشيع جثمانه صباح الإثنين 22 آب/أغسطس 2022، إلى مثواه الأخير في مدينته حمص وصُلّي عليه في جامع قباء، ثم ووري الثرى في مقبرة تل النصر.

وأعلن الكاتب جورج برشيني خبر وفات فياض: «الباحث السوري الذي يندر أن يكرر والذي بقي متمسكاً بأرض بلده لآخر نفس».

المراجع

وصلات خارجية
 موقع نبيل فياض الرسمي
 صفحة الكاتب في موقع goodreads نبيل فياض

أشخاص من محافظة حمص
خريجو جامعة دمشق
علمانيون سوريون
كتاب وكاتبات سوريون
مفكرون سوريون
مواليد 1374 هـ
وفيات 2022

نبيل فياض


Cover You es el primer álbum de covers del grupo de Idols Japonesas Morning Musume, lanzado el 26 de noviembre de 2008. El álbum contiene canciones de Yū Aku, compositor de las canciones del difunto grupo Pink Lady y otros músicos.

Lista de canciones
Todas las canciones están escritas por Yū Aku.

</center>

Puesto en Oricon y ventas

Enlaces externos
Morning Musume "Cover You" en Hello!Project
"Cover You" en UP-FRONT WORKS

Álbumes de J-Pop
Álbumes de Morning Musume

Cover You


L'amas de la Vierge III comprend huit groupes de galaxies qui forment une ligne très marquée près de la bordure orientale de l'amas de la Vierge. L'attraction gravitationnelle de l'amas de la Vierge a étiré cette ces groupes en une longue chaine qui s'étend sur plus de 40 millions d'années lumière d'espace. La distance moyenne entre ce groupe et la Voie lactée est d'.

Membres
Les huit groupes de l'amas sont les groupes de NGC 5248, de NGC 5364, de NGC 5506, de NGC 5566, de NGC 5638, de NGC 5746, de NGC 5775 et de NGC 5846. Le plus important de ces groupes est celui de NGC 5746 qui se trouve à côté de celui de NGC 5638. Les deux groupes peuvent éventuellement être considérés comme un unique grand groupe de galaxies avec vingt galaxies majeures.

Le tableau ci-dessous liste les treize autres grandes galaxies qui sont indiquées sur le site « Un Atlas de l'Univers » créé par Richard Powell. Cet amas renferme au moins 75 grandes galaxies et probablement plusieurs autres petites galaxies non indiquées sur le site de Richard Powell.

A Selon A.M. Garcia NGC 5701 fait partie du groupe de NGC 5746. De même, NGC 5806 et NGC 5838 font partie du groupe de NGC 5806.

Le site DeepskyLog permet de trouver aisément les constellations des galaxies mentionnées dans ce tableau ou si elles ne s'y trouvent pas, l'outil du site constellation permet de le faire à l'aide des coordonnées de la galaxie. Sauf indication contraire, les données proviennent du site NASA/IPAC.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du NGC

Constellation de la Vierge
Constellation du Bouvier
Constellation de la Balance
Constellation du Serpent
Superamas de la Vierge
Amas galactique

Amas de la Vierge III


خط آلون هو خط الدفاع الإسرائيلي في الجولان الذي يماثل خط بارليف على الجبهة المصرية، و يمتد خط آلون على طول الجبهة السورية (نحو 70 كم)،وهو خندق عريض يمتد على الجبهة المواجهة لسوريا. في حرب تشرين 1973 دمر الخط بعدما عبرته القطاعات السورية متجهة نحو طبرية ونهر الأردن.

خطوط دفاعية
حرب أكتوبر

خط آلون


Jarðskjálftahrina hófst 24. febrúar árið 2021 á Reykjanesskaga. Skjálfti upp á 5,7 skók svæðið í byrjun hennar og fannst hundruð kílómetra í burtu. Hlutir féllu úr hillum, grjóthrun í fjöllum, sprungur komu í gólf í Grindavík og í Suðurstrandaveg og maður fékk loftplötu í höfuðið. Skjálftarnir voru aðallega á svæðinu milli Keilis og Fagradalsfjalls. Jarðfræðingar fundu merki um óróapúls, þ.e. tíða skjálfta, sem bentu til þess að kvika væri að brjóta sér leið upp jarðskorpuna. Síðast gaus á svæðinu á 12.-13. öld; Krýsuvíkureldar og Reykjaneseldar. Kristín Jónsdóttir, fagstjóri náttúruvár Veðurstofu Íslands sagði hrinuna fordæmalausa . Hrinan hélt fram í miðjan mars og höfðu yfir 50.000 skjálftar mælst, þar á meðal tugir skjálfta 3–5 á Richter kvarðanum og 6 á bilinu 5–5,7.

Þann 19. mars hófst eldgos við Fagradalsfjall, þá minnkuðu jarðskjálftarnir.

Tengt efni
 Jarðskjálftar á Íslandi

Tilvísanir

2021
Jarðskjálftar á Íslandi
Reykjanesskagi

Skjálftahrinan á Reykjanesskaga 2021


"Općinska B nogometna liga Ludbreg" za sezonu 1984./85. je bila drugi stupanj općinske lige ONS Ludbreg, te liga sedmog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je 11 klubova, a prvak je bio "Lunkovec" iz Lunjkovca.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Općinska A liga Ludbreg 1984./85.

Vanjske poveznice

Izvori
 Franjo Vrtulek: "Nogomet u ludbreškom kraju", Varaždin, 1999., , str. 90
 library.foi.hr, "Ludbreški list"
 library.foi.hr, "Ludbreški list", br. 49, izdano 28. lipnja 1985., str. 11, preuzeto 6. kolovoza 2019.

Ludbreg-B
1984-85 B

Općinska B nogometna liga Ludbreg 1984./85.


අත්තනගල්ල රජ මහා විහාරය ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටා ඇති ඓතිහාසික පන්සලකි.

පිහිටීම
බස්නාහිර පළාතේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය තුල පිහිටා තිබෙන  මෙරට වැදගත් බෞද්ධ පුදබිමක් ලෙස සැළකේ. එය අත්තනගල්ල ප්‍රදේශයේ පිහිටා තිබේ.

ඉතිහාසය
අත්තනගල්ල රජ මහා විහාරය ක්‍රි. ව. 251-253 අතර සමයේ රජකම් කල, සිරිසඟබෝ රජතුමා තම හිස දන්දුන් ස්ථානය ලෙස හා බෝධිසත්වවරයෙකු දාන පාරමිතාව සම්පූර්ණ කල අත්තනගල්ල නම් ස්ථානය වියහැකියයි සැලකෙන ස්ථාන දෙකින් එකකි. කෙසේ වූවද සිරිසඟබෝ සිදුවීමට අදාල යයි සැලකෙන අනික් ස්ථානය ලෙස සැලකෙන හත්ථිකුච්චි විහාර පරිශ්‍රයෙන් නිවැරදි සාධක බොහොමයක්  හමුවීම නිසා අත්තනගල්ල රජ මහා විහාරයේ ඉතිහාසය සම්බන්ධව වර්ථමානයේ ගැටළුවක් පැනනැගී ඇත.

අත්තනගල්ල විහාර වංශයට අනූව, උපතිස්ස රජ සමයේ (ක්‍රි. ව. 365-406) මෙහි විහාරවාසීව වැඩසිටි භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් භාවනා ප්‍රගුණ කිරීම මගින් අරහත් භාවයට පත්වූ බව කියැවේ.

මේවාද බලන්න
ශ්‍රී ලංකාවේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක ලැයිස්තුව

මූලාශ්‍ර

රජමහා විහාර
වටදාගෙවල්
ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ පුරාවිද්‍යා ආරක්‍ෂිත ස්මාරක

අත්තනගල්ල රජ මහා විහාරය


محمود أحمد حمدان الهمشري (1938 – 10 يناير 1973) سياسي ودبلوماسي فلسطيني، كان أول سفير لمنظمة التحرير الفلسطينية في فرنسا، وهو من المناضلين الأوائل في حركة فتح. اغتاله جهاز الموساد الإسرائيلي في العاصمة الفرنسية باريس.

نشأته
ولد محمود أحمد حمدان الهمشري عام 1938، وتلقى تعليمه في مدارس مدينة طولكرم حيث درس في المدرسة الفاضلية بالمدينة.

عمله
وصل محمود الهمشري إلى باريس قادما من الجزائر حيث بدأ نشاطه مع سعيد السبع مدير مكتب منظمة التحرير الفلسطينية في الجزائر، ومن هناك انتقل إلى فرنسا ممثلا لحركة فتح وقد ساعدته لغته الفرنسية الجيدة بالتواصل مع النخب الفرنسية وقواها ومثقفيها، وعندما كان يتكلم محمود كان ينطق الفرنسية بلكنة فلسطينية واضحة ويصف الكلمات ببطء حتى يمكنه اختيار الكلمة المناسبة، كان يفكر بالعربية حتى وإن تكلم الفرنسية.

نجح الهمشري في إقامة علاقات واسعة مع ممثلي الرأي العام الفرنسي واستمالة كثير من النخب لصالح القضية الفلسطينية، وكان بذلك مكملاً لدور زميله وائل زعيتر في روما.

اغتياله
كان هدفاً سهلاً للموساد الصهيوني بحكم عمله السياسي والدبلوماسي، ولم يحمِه وجوده الدبلوماسي في فرنسا من قبضة الموساد. وحسب مصادر فلسطينية، فإن الموساد استخدم حيلة بسيطة للإيقاع به، فقبل الاغتيال اتصل به شخص منتحلاً صفة صحافي إيطالي، طالباً إجراء مقابلة معه، وتم تحديد مكان اللقاء في مكتب المنظمة في باريس قبل يومين من مقتله، وفي هذه الأثناء، التي ضمن فيها الموساد غياب الهمشري عن المنزل، تسلّل عملاؤه إليه، ووضعوا قنبلة متفجرة يتحكم فيها عن بعد تحت الأرضية الخشبية وفي نقطة تقع أسفل طاولة الهاتف. في الساعة التاسعة صباحاً من يوم 8 كانون الأول 1972 رن جرس الهاتف، والتقط الهمشري السماعة فانفجرت الشحنة وأصابته بجروح بليغة في الفخذ . نقل إلى مستشفى كوشن في باريس حيث مات متأثراً بجروحه بعد شهر (في 10 كانون الثاني 1973) من الحادث، وقد كانت وصيته أن يدفن في مدينة طولكرم في حال وفاته، إلا أن السلطات الإسرائيلية رفضت نقل جثمانه إلى طولكرم ليدفن فيها، فدفن في مقبرة بير لاشيز بباريس.

تسربت معلومات عن مسؤولية المرتزق مايك هراري عن اغتياله.

وكما هو الحال بالنسبة لزعيتر، اتهمت الصحافة الإسرائيلية الهمشري بلعب دور في عملية ميونخ.

تخليده
تخليدًا له، تم تشييد مدرسة تحمل اسمه في مدينة طولكرم بالضفة الغربية، بالإضافة لمستشفى محمود الهمشري في منطقة صيدا اللبنانية عام 1974. كذلك قامت جمعية التضامن العربية الفرنسية بمنح جائزة فلسطين (جائزة محمود الهمشري) بشكل دوري وهي جائزة أدبية في فرنسا تأسست في 1979م.

انظر أيضًا
 زهير محسن

المراجع

اغتيالات في فرنسا
أشخاص قتلوا في باريس
أشخاص قتلوا في فرنسا
أشخاص من طولكرم
أعضاء حركة فتح
ثورة فلسطينية
دبلوماسيون فلسطينيون مغتالون
سفراء فلسطين لدى فرنسا
سياسيون توفوا أثناء شغلهم لمنصب
سياسيون فلسطينيون مغتالون
سياسيون من طولكرم
ضحايا الموساد
عرب في زمن الانتداب البريطاني على فلسطين
عملية غضب الله
فلسطينيون قتلوا في الخارج
قادة فلسطينيون
مدفونون في مقبرة بير لاشيز
مربون فلسطينيون
مغتربون فلسطينيون في الكويت
مواليد 1356 هـ
مواليد 1358 هـ
مواليد 1938
مواليد 1939
وفيات 1392 هـ
وفيات 1973
وفيات بسبب الإرهاب في فرنسا
وفيات بعمر 33
وفيات في باريس

محمود الهمشري


Héraætt (Fræðiheiti: Leporidae) er ætt kanína og héra og telur yfir 60 tegundir. Þær eru innlendar víða um heim en hafa til að mynda verið fluttar til Ástralíu og Íslands.

Dýr af héraætt eru lítil eða meðalstór spendýr sem eru aðlöguð að ferðast hratt yfir. Afturfætur eru stórir með 4 tær en framfætur styttri með 5 tær. Eyru og augu eru stór og eru heyrn og sjón góð, sér í lagi nætursjón. Dýrin hafa tvær stórar og sterkar framtennur sem nýtast til að naga. Tegundir af héraætt eru jurtaætur og endurnýta saur sinn (éta).

Tilvísanir

Hérar
Kanínur
Spendýr

Héraætt


A Igreja de São João Batista, em Carapina, distrito do município da Serra, no Espírito Santo, é uma igreja colonial, fundada em 1584 a pedido do padre jesuíta Brás Lourenço e faz parte do Sítio Histórico de Carapina.

História
No final do século XVI, os jesuítas iniciavam a ocupação da região norte do Espírito Santo, construindo mais ou menos na mesma época a aldeia e igreja de Nossa Senhora da Conceição, a aldeia e Igreja dos Reis Magos e esta aldeia e Igreja de São João Batista, todas no atual município da Serra. Enquanto a da Conceição foi feita para abrigar os índios temiminós liderados por Maracaiaguaçu, a de São João serviu para abrigar inicialmente os temiminós liderados por Arariboia.

Documentos históricos mostram que a aldeia dos jesuítas já existia em 1565, o que sugere que a igreja pode ter sido construída antes, também. Sua construção teria sido feita por escravos e indígenas comandados por Brás Lourenço, um dos primeiros jesuítas a viver na Capitania do Espírito Santo.

Outras pesquisas mostram que do local era possível avistar e se comunicar a distância com outros templos religiosos da época, como o Convento da Penha, e servia de passagem para quem estava indo ao litoral norte do estado. Ao seu redor, há ainda um antigo casarão, que acredita-se ter funcionado como residência dos jesuítas, e o cemitério do distrito, que provavelmente também é do período colonial.

Em uma carta assinada em 27 de julho de 1565, o padre Pedro da Costa afirma estar na aldeia de São João e de ter sido "encarregando-me mais de umas duas ou tres aldêas que estão légua e meia ou quasi duas da de S. João, pera que as visitasse cada semana, fazendo-lhes a doutrina e bautisando os que estivessem em necessidade".

No restante da carta, o padre narra que ali já viviam cerca de 400 indígenas batizados, mas encontrava dificuldades por causa das epidemias, como a de varíola, e também por causa de grupos de indígenas que não seguiam as regras cristãs estabelecidas pelos padres jesuítas, como pode ser visto no trecho abaixo:Nesta povoação em que estou se faz muito fruito pola bondade do Senhor, ainda que não estão tão sujeitos como no tempo que aqui estava o padre Braz Lourenço, por alguns impedimentos que inventou o Demônio, como costuma, pera impedir a salvação das almas, não somente pera os desta povoação, mas também pera todas as outras desta capitania. (...) Haverão recebido o santo bautismo nesta povoação passante de 400 almas, das quaes o Senhor ha já Jevado boa parte, porque no tempo das bexigas [varíola] também falleceram aqui muitos. (...) Não está a Gentilidade tão indisposta pera se fazer muito fruito nella, si não houvesse outros impedimentos de maus exemplos e pretenderem os homens mais seus interesses que não a conversão da Gentilidade.Cerca de 30 anos depois, em 6 de outubro de 1596 o padre Bastião Gomes escreveu uma carta em que fala que havia ali na aldeia mais de 800 indígenas batizados e que dali saíam muitas missões para tentar contato com os índios aimorés (ou botocudos), que eram inimigos dos portugueses e estavam sempre em conflito com os índios aldeados.

Milagre
Acredita-se que tenha sido ali na igreja que o padre jesuíta e santo católico José de Anchieta realizou um de seus milagres. Contam relatos da época que Anchieta estava na aldeia quando fez um menino falar, como foi narrado pelo padre Simão de Vasconcelos:Faziam-se festas em uma aldeia de São João, no orago dela, e entre aplausos, festivais corriam os cavaleiros a um pato, segundo costume, à competência de que o mais destro o levava. Levantou-se questão porfiada entre os cavaleiros, ao qual com mais rezam pertencia o pato, e não acabavam de resolver-se. Achava-se à festa José, quiseram todos que fosse ele o juiz da contenda, aceitou a judiciatura com sua boa graça, e porque parecesse desinteressado, chamou junto a si um menino de cinco anos de idade, mudo de seu nascimento, e por tal conhecido de todos, e pôs em seu alvedrio a sentença definitiva do caso, ficaram suspensos os cavaleiros, vieram todos na eleição, e quando admirados notavam o sucesso, ouviram a voz do menino, que clara e inteligivelmente pronunciou as palavras seguintes: o pato é meu, a mim se me há de dar para que o leve a minha mãe. Não houve em todas aquelas festas espetáculo mais festival, tiveram os pretendentes a resolução por de Deus, clamaram a virtude de seu servo José, e foi-se o menino com o pato, e fala para casa.

Tombamento e Restauros
A a Igreja de São João Batista foi tombada como patrimônio histórico em 1984 pela Secretaria de Cultura do Estado do Espírito Santo.

Estudos mostram que a igreja teria sido reconstruída ou restaurada em 1746 e depois em 1870. O tombamento em 1984 não impediu que ela fosse praticamente demolida e suas peças roubadas em 1992, tendo sido reconstruída e restaurada em 1996, a fim de preservar sua história.

A igreja não recebe visitas e abre apenas aos domingos para a realização de missas. Após algum tempo fechada, passou por restauros e foi reaberta ao público em junho de 2021.

Espírito Santo (estado)
Serra (Espírito Santo)
Jesuítas

Igreja de São João Batista de Carapina


Desmocladus eludens, biljna vrsta s jugozapada zapadne Australije. Pripada porodici Restionaceae, dijelu reda travolike.

Australski endem.

Sinonimi
 Kulinia eludens B.G.Briggs & L.A.S.Johnson

Izvori

Restionaceae
Flora Zapadne Australije

Desmocladus eludens


Onthophagus mekara é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

História
Foi descrita cientificamente por Huijbregts & Krikken em 2009.

Referências

Ligações externas

mekara
Coleópteros descritos em 2009

Onthophagus mekara


Þórvaldr blönduskáld fue un escaldo de Islandia del . Skáldatal menciona que fue un poeta de la corte del rey Sigurd I de Noruega («el Cruzado»). De su obra se conserva dos semi-estrofas de una Sigurðardrápa («drápa de Sigurð») y un pequeño fragmento de un poema desconocido en Skáldskaparmál:

Referencias

Bibliografía
 Finnur Jónsson (1931). Lexicon Poeticum. København: S. L. Møllers Bogtrykkeri.

Enlaces externos
 La obra de Þórvaldr en nórdico antiguo.

Poetas de Islandia
Poetas del siglo XII
Poetas escaldos
Islandeses del siglo XII

Þórvaldr blönduskáld


An Xylobium subpulchrum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Louis Dressler. An Xylobium subpulchrum in nahilalakip ha genus nga Xylobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Xylobium

Xylobium subpulchrum


4. ŽNL Koprivničko-križevačka u sezoni 2006./07. je bila nogometna liga četvrtog stupnja na području Koprivničko-križevačke županije, te ligu osmog stupnja nogometnog prvenstva Hrvatske.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bio "Graničar" iz Novog Virja.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Poveznice
 4. ŽNL Koprivničko-križevačka

Izvori
 Glas Podravine br. 23/2007, izdano 15. lipnja 2007., str. 21 (rezultati 26. kola i konačna ljestvica), preuzeto 27. siječnja 2018.

2006-07
Koprivničko-križevačka-4

4. ŽNL Koprivničko-križevačka 2006./07.


Die Osaka International 2010 im Badminton fanden vom 7. bis zum 11. April 2010 in der Moriguchi statt.

Medaillengewinner

Weblinks
 http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=C94B294D-8BC3-4A6F-A910-C65661DFC229

Badminton 2010
2010

Osaka International 2010


ශාක සංහතිය යනු යම්කිසි ප්‍රදේශයකට හෝ කාලසීමාවකට හෝ අදාල වන්නාවූ සියළුම ශාක වෙත්.

ශාක සංහතිය


Peter Vischer der Jüngere (* 1487 in Nürnberg; † 1528 ebenda) war ein deutscher Bildhauer und Medailleur. Er stammte aus der Künstlerfamilie Vischer.

Peter Vischer der Jüngere war der Sohn von Peter Vischer dem Älteren, dessen Vater Hermann Vischer der Ältere war. Seine Brüder waren Hans und Hermann. Bekannt von ihm sind vier Plaketten, die Orpheus und Eurydike darstellen. Karl Woermann schreibt in seiner Geschichte der Kunst Band III 1911 darüber: "Drei von ihnen, die dem Berliner Museum, der Hamburger Kunsthalle und dem Stifte Sankt Paul in Kärnten gehören, zeigen Eurydike noch im Begriffe, ihrem zurückbleibenden Gatten zu folgen, die vierte, in der Sammlung Dreyfus zu Paris, gibt sie bereits in einer Bewegung wieder, die ihre Rückkehr zum Hades vorbereitet."

Literatur
 Karl Sitzmann: Künstler und Kunsthandwerker in Ostfranken (= Die Plassenburg. Bd. 12, ). Freunde der Plassenburg, Kulmbach 1957, S. 159.

Weblinks

Einzelnachweise

Bildhauer (Nürnberg)
Geboren 1487
Gestorben 1528
Mann

Peter Vischer der Jüngere


Ahmed Abitai Santos (born February 19, 1974, in Los Mochis, Sinaloa, Mexico) is a newspaper columnist and former boxer.

Boxing career
Santos debuted professionally on October 2, 1992, with a ten-round draw against Francisco Sandoval in Los Mochis. Santos then won seven fights in a row, including a second-round knockout of Sandoval in a rematch held at Culiacán, before moving to Phoenix in 1995.

He kept his winning streak going until April 22, 1996, when he lost to former world title challenger David Sample by a ten-round decision at Tempe, after having reached thirteen wins in a row.

He then won six of his next fights, drawing the other two, with two knockouts. After that, he challenged Pete Talliaferro for the IBA's light welterweight title. He won that belt September 10, 1997, with a nine-round knockout in Las Vegas. He defended the title only once, losing to Antonio Diaz by a twelve-round decision on December 20 of the same year.

Santos then won three of his next four bouts before challenging for the North American Boxing Federation light welterweight title. Among the three boxers he beat during that span were former world title challenger Billy Irwin and Ricky Quiles.

On April 16, 1999, at Bossier City, Louisiana, he beat Patrick Thomas by a twelve-round decision. On February 12, 2000, he received a shot at WBC light welterweight champion Kostya Tszyu. Santos lost that fight by a knockout in eight rounds.

He went on to lose two of his next three fights before retiring. Santos had a ring record of 26 wins, 5 losses and 4 draws, with 14 wins by knockout.

Writing career
After retiring from boxing, Santos started to write articles for the Phoenix edition of the American Spanish language newspaper, Prensa Hispana.
In 2003, Prensa Hispana's main Phoenix competitor, La Voz, lured him to their roster of writers.

He lives in Phoenix, Arizona.

References

Boxers from Sinaloa
Writers from Sinaloa
Mexican columnists
Living people
1974 births
People from Los Mochis
Mexican male boxers

Ahmed Santos (newspaper columnist)


Prototskiye  es un jútor del raión de Krasnoarméiskaya, en el sur de Rusia. Está situado en el delta del Kubán, en la orilla derecha de su distributario Protoka, 21 km al norte de Poltávskaya y 91 al noroeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 507 habitantes en 2010

Pertenece al municipio Cheburgolskoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Протоцкие.

 Mapa topográfico soviético en maps.vlasenko.net

Localidades del raión de Krasnoarméiskaya del krai de Krasnodar

Prototskiye


L'ankave est une langue huon parlée dans la province du Golfe en Papouasie-Nouvelle-Guinée.

Écriture

Notes et références

Bibliographie

Voir aussi

Liens externes

Langue en Papouasie-Nouvelle-Guinée

Ankave


Shinya Aikawa (født 26. juli 1983) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Consadole Sapporo og FC Gifu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shinya Aikawa


مدوخا أو مدوخة هي قرية وبلدية تقع على بعد 72 كيلومتراً (45 ميل) شرق بيروت في قضاء راشيا، محافظة البقاع، لبنان. سكان القرية من السنة وغالبيتهم كنديون لبنانيون، يعيش 60% منهم في لندن، أونتاريو.

مدوخا هي واحدة من أجمل القرى في قضاء راشيا في لبنان. تقع في وادي البقاع، على بعد حوالي 15 كم شمال غرب جبل حرمون، و70 كم من العاصمة بيروت، كما تقع على ارتفاع 1150 متر فوق مستوى سطح البحر. والقرى التي تحيط بها هي خربة روحا، عين عرب، البيرة، بكا، الرافد وكفر دنيس. تبلغ مساحة أراضيها حوالي (1500) هكتار، أهم الزراعات بها: الكرمة، والأشجار المثمرة، والحنطة والحبوب.

هناك من يشير إلي أن الاسم "مدوخا" يعني المطرقة، وقد يكون الاسم مجازيًا نسبة إلي قلعة أو حامية كانت فيها، من الآثار الني وجدت بها: نواويس محفورة في الصخور، وبقايا معبد روماني وعاديات مختلفة العهود وجدت في أراضيها.

لدى مدوخا بعض الوجهات الطبيعية والتاريخية. على سبيل المثال، توجد أعلى جبل مدوخا، هناك قلعة يعود تاريخها إلى ما قبل 8000 عام؛ يقال أن هناك ذهبًا تحت القلعة في انتظار شخص ما للمطالبة به. يوجد أيضًا مكان تتسرب منه المياه الجوفية لا نهاية لها، وهي آمنة ونظيفة للشرب. يبلغ عدد سكان مدوخا حوالي 3300 نسمة. ومع العمارة العصرية وبناء المنازل الجديدة، لم تفقد مدوخا صورتها التاريخية التي تمثلها المنازل القديمة.

تعرف مدوخا أحيانًا بقرية القصور، فغالبية أهلها يسافرون إلي كندا  والبرازيل للعمل هناك، ويقومون بضخ أموال طائلة لبناء مساكنهم داخل القرية، والتي تأتي غالبيتها علي هيئة قصور فخمة ، يبنونها علي أمل العودة والأستقرار فيها، حيث أن الهجرة هي مصدر رزق القرية، والقليل من أهلها فضل البقاء بها والعمل بالوظائف الاجتماعية.

غالبية عائلات مدوخا من المسلمين السنة، بالإضافة إلي بعض العائلات من الشيعة، كما يوجد بالبلدة بعض العائلات من المسيحيين من طائفة الروم الكاثوليك والمارونية، وأهم اسماء العائلات المتواجدة هناك: الخطيب،المضاوي، جنبو، حجازي، الرفيع، محمد، برت، رحال، عثمان، القادري، الحايك، الحلبي، الباشا، عكروش، إبراهيم، اسماعيل، الغندور، درويش، جحا، النعساني، حراجي، الصباحي، الكردي، الباقوني، خرفان، ابو هبكل، دحسون، التراس، ياسين، خليل، عبدو، عبد الحميد، عبد الكريم، عساف، البيراني، برعط، شحبر، شمس، الحاج، حمود، جانبين، مرعي، موسى، النزالي، عمر، صوفان، ذبيان، يوسف وناصر.

تم انشاء بلدية خاصة بالقرية عام 1964م بالقرار رقم (128) بتاريخ 31-1-1964م، وتم نشر القرار بالجريدة الرسمية بتاريخ 27-2-1964م، وقد جاء نص القرار في مادته الأولى: تنشأ في قرية مدوخا- قضاء راشيا بلدية جديدة تعرف باسم بلدية مدوخا قوامها ثمانية أعضاء.

من الأحداث المثيرة في بلدة مدوخا: العثور علي رفات ثلاثة مقاتلين فلسطينيين باللباس العسكري وبجوارهم أسلحتهم، يقال أنهم كانوا ضمن مجموعة نفذت عملية عسكرية ضد الأحتلال الاسرائيلي منذ (40) عامًا، وعثر أهالي البلدة علي الرفات عندما كانوا يحفرون مدفنًا لدفن احد مواطنيهم، وقد حضر فلي الموقع قوة من الجيش اللبناني والمخابرات والادلة الجنائية وطبيب شرعي ورئيس بلدية مدوخا مروان ذبيان للتحقيق في هذا الأمر.

مراجع

أماكن مأهولة في قضاء راشيا
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات سنية في لبنان
مدن لبنان
معابد رومانية قديمة
مواقع أثرية رومانية في لبنان
مواقع أثرية في لبنان
مواقع جذب سياحي في لبنان

مدوخا


Jérémy Haurie, né le , est un joueur français de rugby à XV évoluant au poste de pilier.

Biographie
Jérémy Haurie commence le rugby à l'âge de six ans avec le SC Lasseube. Il quitte le club en cadet pour rejoindre le FC Oloron. Un an plus tard, il rejoint le centre de formation de la Section paloise avec qui il remporte le championnat de France Crabos en 2006 et atteint la finale du championnat de France Reichel. Il commence sa carrière professionnelle en Pro D2 lors de la saison 2009-2010 et connait sa première titularisation en avril 2010 face au CA Lannemezan.

En 2011, il s'engage en Fédérale 1 avec l'AC Bobigny 93. Puis en 2012, il rejoint le CA Saint-Étienne toujours en Fédérale 1. En 2013, il s'engage avec le RC Narbonne en Pro D2, mais ne joue aucun match.

Il rejoint ensuite l'ASRC Chalon en Fédérale 1 avec qui il évolue jusqu'en 2016. Il retourne en 2016 au FC Oloron pour deux saisons.

A l'été 2018, il s'engage avec le Stado Tarbes.

En 2019, il rejoint l'Union Cognac Saint-Jean-d'Angély en Fédérale 1 dont il est licencié à l'issue de la saison 2019-2020.

Il joue la saison 2020-2021 en Fédérale 2 avec l'Union Barbezieux Jonzac qu'il quitte à la fin de la saison pour retourner dans le Béarn.

Palmarès

 2006 : Vainqueur du championnat de France Crabos avec la Section paloise.

Notes et références

Liens externes

Joueur français de rugby à XV
Pilier (rugby à XV)
Joueur de la Section paloise
Joueur de l'AC Bobigny
Joueur du CA Saint-Étienne
Joueur du RC Chalon
Joueur du FC Oloron
Joueur du Stado Tarbes PR
Joueur de l'Union Cognac Saint-Jean-d'Angély
Naissance en mai 1987

Jérémy Haurie


Ankara'nın Taşına Bak, Ruhi Su albümü.

Şarkılar
 Altın Hızma
 Şu Dağı Aşam Dedim
 Aşkınla Perişan
 Acem Kızı
 Şeker Dağı
 Mantıvar
 Evlerinin Önü Mersin
 Mor Koyun
 Genç Osman
 Öksüz Ali
 Karadeniz Ağıdı
 Atımın Da Örgenine
 Mühür Gözlüm
 Burçak Tarlası
 Ankara'nın Taşına Bak

Ruhi Su albümleri
1992 albümleri

Ankara'nın Taşına Bak


An Mapania ferruginea in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Nicholas Ridley. An Mapania ferruginea in nahilalakip ha genus nga Mapania, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mapania

Mapania ferruginea


වයලීනය තත් හතරක් සහිත වාදනය කල හැකි උපකරණයකි. තත් සහිත සංගීත භාණ්ඩ පවුලේ උච්ච ස්වරයක් නංවන කුඩාම සාමාජිකයා වයලීනයයි. වයෝලා සහ සෙලෝ ඇතුලත් වන්නේද මෙම පවුලටයි.

වයලීනය ඇතැම් විට ෆිඩල් (Fiddle) යනුවෙන්ද හැඳින්වේ. මෙම වචනය මධ්යා ලතින් වචනයක් වූ Vitula යන්නෙන් ආරම්භ වී රෝමානු භාෂා හරහා වයලීනය බවට පත් වන්නට ඇත. Vitula යන්නෙහි තේරුම තත් සහිත උපකරණය යන්නයි. ජර්මානු ෆිඩ්ල් යන්නට මුල් වන්නට ඇත්තේද මෙම වචනයයි.

මෙය වාදනය කරන්නා Violinist නැතහොත් Fiddler යනුවෙන් හැඳින්වේ. වයලීනය නිෂ්පාදනය කරන්නා හෝ අලුත්වැඩියා කරන්නා හැඳින්වෙන්නේ ලුතියර් (Luthier) නමිනි.

වයලිනය යුරෝපයේ සොයා ගැනීමක් ලෙස හැදින්වෙන අතර නමුත් වයලීනය ශ්‍රී ලදනාවේ රාවණා රජුගේ නිර්මාණයක් ලෙසද මතයක් පවති. රාවණා රජුගේ රාවණා වීණාව තත් එක් පමනක් තිබුණ සංගීත භාණ්ඩයක් වු අතර එය තව දුරටත් විකාශනය වි එය ඉන්දීයාව, අරාබිය, ප්ර්මනිය , වැනි රටවල් හරහා සංක්‍රමණය  වීමෙන් අනතුරැව පසු කාලීනව වයලීනය නිපදවු බවටද පිළිහැනිමක් ඇත.
එසේම  තත් හයකින් යුතක්ත වූ රීබෙක් නම් නම් සංගීත භාණ්ඩයක් වියෝල් ලෙස නිර්මාන වි එය පසු කාලිනව වයලින් ලෙස වර්ධනය වු බව තවත් එක මතයක් වේ. කෙසේ වෙතත් වයලිනය ප්ර්මනිය ස්ටැටි වේරියන් නැමැත්තාගේ වයලිනය සහ ඇන්ටෝණියෝ නම් පුද්ගලයාගේ වයලීනය ඉතා උසස් වයලීන් ලෙස පිලිගනු ලබයි.

අපරදිග සංගීතය
සංගීත භාණ්ඩ

වයලීනය


Bees Airline foi uma companhia aérea ucraniana de baixo custo, que iniciou suas operações em março de 2021.

História
A companhia aérea foi fundada no final de 2019. A companhia aérea recebeu seu Certificado de Operador Aéreo em março de 2021.

Em 29 de abril de 2021, a companhia aérea operou seu primeiro voo regular de Kiev para Erevã.

Destinos

Frota

A frota da Bees Airline consistia nas seguintes aeronaves (Junho de 2021):

Ver também

 Lista de companhias aéreas em atividade

Ligações externas

 Sítio oficial

Companhias aéreas de baixo custo
Empresas aéreas fundadas em 2019
Empresas aéreas extintas em 2022
Empresas aéreas extintas da Ucrânia

Bees Airline


ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා වෛද්‍ය බලකාය, ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව තුල ඇති රෙජිමේන්තු අතරින් පැරණතිම රෙජිමේන්තුවක් වන අතර එදා මෙදා තුර සියලුම මෙහෙයුම් සදහා තම දායකත්වය ලබා දුන් රෙජිමේන්තුවකි. වත්මන වනවිට ඒකක 05 කින් සමන්විත මෙම රෙජිමේන්තුව යුද්ධ හමුදා අභිමානය හා දැනුමින් සන්නද්ධ සෙබළ කැලකගෙන් එදා මෙදා තුර සමන්විත විය. සතුරු භූමීයේදි සහොදර පාබල ඒකක හා උරෙනුර ගැටෙමින් තම වෘත්තීය රාජකාරින් මැනවින් ඉටුකරමින් හමුදා ඉතිහාසයේ ඉහළින්ම රන් අකුරින් තම රෙජිමේන්තු නාමය සනිහිටුවන් කර ගැන්මට මෙම ඒකකයට හැකි වී ඇත.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බළකාය

ඉතිහාසය

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව තුල රෙජිමේන්තු 24ක් අතුරින් සේවා බලකායක් යටතට ගැනෙන ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකාය ඉතා දීර්ඝ ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන අභිමානවත් බලකායකි. එදා මෙදා තුර යුද්ධ හමුදාව මුහුණ දුන් සියලු ක්‍රියාන්විත සඳහා තම අනිවාර්‍ය කැපකිරීම ඉටු කරමින් වසර සිය ගණනක් තම ඉතිහාසය වර්ණවත්ව හැඩගන්වා ඇත.
ශ්‍රී ලංකාව බ්‍රිතාන්‍ය  යටත් විජිතයක්ව තිබියදී පළමු වරට 1881 වර්ෂයේදී ස්වෙච්චා පාබල හමුදාව ආරම්භ කරමින් ශ්‍රී ලාංකික සෙබළුන්ගෙන් සමන්විත ඒකකයක් ලෙස පිහිටුවන ලදී. මෙහිදී එම ඒකකයට අධාරක කණ්ඩයක් ලෙස  08 දෙනකුගෙන් සමන්විතව ගිලන් මැසි කණ්ඩායමක් බ්‍රිතාන්‍ය රාජකීය හමුදාවේ විශ්‍රාමික ශෛලය වෛද්‍ය  THS ට්‍රොට්හිල් යන වෛද්‍ය නිලධාරිගේ අණ්දීම යටතේ 1881.07.29 දින පිහිටුවන ලද අතර එය ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකා ආරම්භය ලෙස සනිහිටුවන් කල හැක. පසුව 1948 වර්ෂයේදී ශ්‍රී ලංකාව නිදහස ලබා ගත පසු 1949.10.10 දින ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව ස්ථාපිත කරන ලද අතර පසුව 1950 10 21 වන දින නිත්‍ය ඒකකයක් ලෙස 1 වන ශි ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකාය කර්නල් HC සේරසිංහ යන නිලධාරිගෙ අණදීම යටතේ ගාලු මුවදොර පිටියේ පැරණි බ්‍රිතාන්‍ය රෝහල් පරිශ්‍ය තුල ආරම්භ කරන ලදී.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකා ඒකක හා එම ඒකක ආරම්භය හා විස්තර

 රෙජිමේන්තු මධ්‍යස්ථානය 1990.01.15 වන දින -  පළමු බලකාධිපති මේජර් ජනරාල් සී තුර්යිරාජා
                                                                          පළමු මධ්‍යස්ථාන සේනාවිධායක කර්නල් එම ඒ ආර් පෙරේරා
                                                                               පළමු විධායක අධිකාරි මේජර් එම ඒ ඩි ගුණතිලක
                                                                               පළමු රෙජිම්න්තු සැරයන් මේජර් බනි 1 ජි ආර් මුදලිරත්න
 1වන ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුධා වෛද්‍ය බලකාය      -   1950.10.21 දින කර්නල් HC සේරසිංහ
 3වන බලකාය                                                  -    1999.03.01 මේජර් පි එම රත්නායක
 4 ශ්‍රිලයුවෛබ                                                    - 2007.11.21 මේජර් WHUD විජේරත්න
 5 ශ්‍රිලයුවෛබ                                                    - 2010.04.07 මේජර් KAM කන්නන්ගර
 2 ශ්‍රිලයුවෛබ                                                     -  1881 07.29 ශල්‍ය වෛද්‍ය TH ට්‍රොට්හිල්

යුද්ධ හමුදා රෝහල්
 යුද්ධ හමුදා රෝහල කොළබ                              1950 මුල් භාගයේදී
 යුද්ධ හමුදා මුලික රෝහල අනුරධාපුර                 1997.10 12 වන දින
 යුද්ධ හමුදා මුලික රෝහල පනාගොඩ                 1991 වර්ෂයේදී රෝහලක් බවට පත්කර ඇත
 යුද්ධ හමුදා මුලීක රෝහල පලාලි                        2001 වර්ෂයේ
 යුද්ධ හමුදා මූලීක රෝහල දියතලාව                1950.11.01, දින දැනට ඇති ස්ථානයට ගෙන ඇත
 යුද්ධ හමුදා මුලික රෝහල මුලතිව්                       2013.03.05
 යුද්ධ හමුදා මුලික රෝහල මින්නේරිය                2013.08.03
 යුද්ධ හමුදා මුලික රෝහල කිලිනොච්චිය             2012.02.02

වර්තමාන ක්‍රියාකාරිත්වය
දැනට ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකාය නිත්‍ය ඒකක 04කින් සහ ස්වෙච්චා ඒකක එකකින් යුක්ත වන අතර යුද්ධ හමුදා සාමාජිකයින් මෙන්ම ඔවුන්ගේ පවුල් වල සාමාජිකයින් සඳහා වෛද්‍ය ප්‍රථිකාර සහ අනෙකුත් ඒ හා සබඳි සේවාවන් ඉටු කරනු ලැබේ, දශක තුනකට අධික යුධමය කාල වකවානුව තුල වෛද්‍ය බලකාය සිදු කරන ලද මෙහෙය ඇති විශාල වන අතර ලොව කිසිදු වෛද්‍ය බලකායකට වත් මුහුණ දීමට සිදු නොවූ විරු අවස්තාවන් වලට ක්‍රියාන්විත වලදී මුහුණ දීමට වෛද්‍ය බලකා සාමාජිකයින් හට සිදු වූ බව අපි අවිවාදයෙන් යුක්තව පිලිගත යුතුය. මේ හේතුව නිසාම ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා වෛද්‍ය බලකාය යුද බිමෙදි රෝගීන් ඉවත් කර ගැනීම හා යුද බිමේදී රෝගීන්ට අත්‍යවශ්‍ය ප්‍රථමාධාර ලබා දීමේ කාර්යක්ෂම තාවය පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර ඇගයීම් කිහිපයකට ලක්වීම යුද්ධ හමුදාව පොදුවේ ලබා ගත්  ජයග්‍රහණයකි.
මේ හේතුව නිසාම ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකාය වෙතින් දකුණු සුඩාන් රාජ්‍යන් සඳහා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය රෝහලක්ද ඉල්ලුම් කර දැනට එය පවත්වාගෙන යනු ලැබේ. මෙය දකුණු සුඩාන් රාජ්යේ සාම සාධක මෙහෙයුම් වල නිරත වන විවිධ රටවලට අයත් සාම සාධක හමුදා සාමාජිකයන්ගේ නොමද පැසසුමට පත් වන රෝහලක් වී හමාරය .දැනට රෝහල් අතරින් රාජ්‍ය පරිපාලනයේ පවතින රෝහලක් ලෙස ඉහලම පහසුකම් සහ ඉහලම සේවාවක් ලබා දෙන රෝහලක් ලෙස හමුදා රෝහල නොමද පැසසුමට ලක්ව ඇත.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  සේවයේ වත්මන් සැලැස්ම
 ශ්‍රි ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  සේවය දැනට පාලනය වනුයේ වෛද්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂක   වරයා යටතේ වන අතර දැනට හමුදා වෛද්‍ය සේවා අධ්‍යක්ෂක  ජනරාල් වරයා වශයෙන්  දෙස් විදෙස් කීර්තියට පත් විකිරණ වෙදී විශේෂඥ වෛද්‍ය  වරයකු වන මේජර් ජනරාල්  SH මුණසිංහ RWP,RSP,USP යන ජේෂ්ඨ හමුදා වෛද්‍ය නිලධාරි වරයා කටයුතු කරයි,මේ යටතේ වෛද්‍ය  සේවා අධ්‍යක්ෂක  මණ්ඩලය, දන්ත වෛද්‍ය  සේවා අධ්යයක්ෂක මණ්ඩලය, සෞඛ්‍ය  හා නිවාරණ අධ්ය‍ක්ෂක මණ්ඩලය වැනි අධ්‍යක්ෂක  මණ්ඩල කිහිපයක් ඇත.
දැනටයුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  සේවාව  සතුව අංග සම්පුර්ණ පහසුකම් වලින් සමන්විත යුද්ධ හමුදා රෝහලක් ලෙස යුද්ධ හමුදා රෝහල කොළඹ (නාරාහේන්පිට) ඇති අතර එය තුල සාර්ථක ලෙස වකුගඩු බද්ධ කිරීමේ සැත්කම්ද සිදු කරමින් යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  සේවාව තුලින් හමුදා සාමාජිකයන්ට ලබා දෙනු ලබන සේවාව කලාපයේ තරගකාරී තත්වයකට ඔසවා තැබීමට සමත් වී ඇත.
මිට අමතරව යුද්ධ හමුදා මුලික රෝහල් 07 ක් ද  යුද්ධ හමුදා වෛද්යට සේවාව සතු වන අතර මෙම සේවාවන් සඳහා අවැසි හෙද කාර්ය මණ්ඩල පුහුණුව සඳහා සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ අධික්ෂනය යටතේ ක්‍රියාත්මක වන ජාත්‍යන්තර ප්‍රමීතීන් වලට යටත්ව ක්‍රියාත්මක වන ශ්‍රී ලංකා හෙද සේවය වෙත පරිපූර්ණ දැනුමැති හා පූර්ණ ශික්ෂණය ක් ඇති හෙද හෙදියන් බිහි කරන හමුදා  හෙද විදුහලක්ද අනුරාධපුරහි ස්ථාපිත කර ඇත
මිට අමතරව යුද්ධයේදී තුවාල ලැබූ හමුදා සාමාජිකයින් සඳහා පුනරුත්ථාපන ආයතන කිහිපයක් ඇති අතර ඒවානම්
 රාගම රණවිරු සෙවන
අභිමංසල 1 අනුරාධපුර
 අභිමංසල 2 කබුරුපීටිය,
  අභිමංසල 3 පන්ගොල්ල
 # රණ අරණ අත්තිඩිය.
තවද වෛද්‍ය සේවාව විසින් හමුදාව තුල වව්නියාව, ත්‍රිකුණාමලය , අම්පාර, යන කඳවුරු වල ක්ෂ්‍ර්ත්‍ර රෝහල් ද ඊට අමතර ප්‍රධාන සැරහුම් මධ්‍යස්ථාන , ඉදිරි සැරහුම් මධ්‍යස්ථාන  සහ වෛද්‍ය  පරීක්ෂණාගාර පවත්වාගෙන යනු ලැබේ, ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය   සේවාව තුල කුඩාම ඒකකය වෛද්‍ය  පරික්ෂනාගාරයන් වන අතර දැනට වෛද්යර පරීක්ෂණාගාර 340කට ආසන්න සංඛ්‍යාව වක් පවත්වාගෙන යනු ලැබේ.තවද රජයේ රෝහල් කිහිපයක් තුල හමුදා වාට්ටු පවත්වාගෙන යයි. එනම් අනුරාධපුර ශික්ෂණ රෝහල, පොළොන්නරුව මහ රෝහල, මහනුවර ශික්ෂණ රෝහල, කුරුණෑගල ශික්ෂණ රෝහල, ගාල්ල කරාපිටිය ශික්ෂණ රෝහල, වව්නියාව මහා රෝහල  හි මෙම වාට්ටු පවත්වාගෙන යනු ලැබේ.
මීටත් අමතරව නුදුරේදි ක්රිකයාත්මක වීමට නියමිත රාජ්‍ය ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ  විසින් පාලනය කරනු ලබන සර් ජෝන් කොතලාවල ආරක්ෂක විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයට අනුබද්ධ ශික්ෂණ රෝහලද පාලනය යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය සේවාව වෙත ලබා දෙනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකාය තුල වෘත්තීය සෙබළු
යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකාය තුල දැක ගත හැකි  ප්‍රධානතම  වෘතිය ලෙස වෛද්‍ය  නිලධාරි හඳුනා ගත හැකි අතර  ඒ සඳහා ශ්‍රී ලංකා වෛද්‍ය සභාව තුල පිළිගත් වෛද්‍ය නිලධාරියකු විය යුතු අතරම යුද හමුදා සේවය සඳහා සුදුසු කායික යෝග්‍යතාවයකින්ද (PULHEEMS Test)යුක්ත විය යුතුය. සැම  විටම වෛද්‍ය බලකා ඒකක හා රෝහල් වල ප්‍රදානි හෙවත් අණදෙන නිලධාරි තනතුර දරනුයේ වෛද්‍ය නිලධාරි වරයෙකි. වෛද්‍ය උපාධිය සම්පුර්ණ කර ඇති හා යුධ හමුදා පුහුනුවද මොවුන් සතු වේ. සිවිල් වෛද්‍ය වරයකු වශයෙන් සම්පූර්ණ සුදුසුකම් ලැබූ මේ වෛද්‍ය වරුන් හමුදා වෛද්‍ය සේවාවට එක් වෙමින් විශේශයෙන් යුධමය කාල වකවාණුව තුල සිදුකල කැපකිරීම රටක් වශයෙන් වඩාත් ඇගයීමට ලක් කල යුතුමය.
හමුදා වෛද්‍ය සේවාව තුල සිවිල් වෛද්‍ය. සේවාව තුල පවතින හෙද සහ අතුරු වෛද්‍ය වෘත්තීන් එලෙසින්ම පවති මොවුන් හමුදාමය පරිසරයක් තුල ඉතා ක්‍රමවත්ව තම රාජකාරීන් සිදු කිරීමට හැකියාව ලබා තිබෙන්නේ වෘතිය දැනුමට අමතරව ඔවුන් හමුදා පුහුණුව තුලින් ලබා තිබෙන සුවිශේෂී ශික්ෂණය නිසාය. මෙම වෘතිය සෙබළු හා සමකාලින සිවිල් වෘතිකයන් හා සසඳා බැලීමේදී වඩා ගුණාත්මක හැකියාවන් රැසක් හමුදා සේවය තුල දැක ගත හැක. තවද හෙද සහ වෛද්‍ය  සහයකයින් මෙන්ම හමුදා වෛද්‍ය නිලදාරීන් තුල විශේෂ හැකියාවක් හදිසි අනතුරු වලදී ක්‍රියාත්මක වීම පිළිබඳව දැක ගත හැක. විටින් විට ඉතිහාසය තුල සිදුවූ සෞඛ්‍ය   සේවාව තුල වර්ජන  තත්වයන් තුලදී සිවිල් සෞඛ්‍ය  සේවය වඩා ගුණාත්මකව පවත්වාගෙන යාමට හමුදා වෛද්‍ය  සේවාව සමත්  වීම තුලින් මෙම වෘතිකයන් සතු වෘතිය හැකියාව පිලිබඳ  නොබිදෙන සාක්ෂියක් තැබීමට ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකාය සමත් වී ඇත.තවද හමුදා රෝහල් තුල  සාත්තු සේවක සහ සනීපාරක්ෂක සේවාවන් සඳහා සිවිල් සේවක සේවිකාවන් යොදා ගනු ලැබේ.හමුදා රෝහල් තුල වඩා ගුණාත්මක සේවාවක් ලබා දීම සඳහා මේ කණ්ඩායම් වල කාර්‍ය භාරය ඉතා වැදගත් වේ.  මිට අමතරව වෛද්‍ය බලකාය තුල රියදුරු,අරක්කැමි, ගබඩාකරු, ලිපිකරු,පරගණක ක්‍රියාකරු ආදී විවිධ වෘතින් සඳහා සෙබළුන් ඇත නමුත් මෙම සැම වෘත්තීය සෙබලකුම තමන්ගේ වෘතියට අමතරව මූලිකවම වෛද්‍ය  බලකායට අදාළ දැනුම ලබා ගෙන තිබීම අනිවාර්ය වෙ. තවද මොවුන් ඒ සඳහා බඳවා ගනු ලබන්නේ අධ්‍යාපන සුදුසුකම් මෙන්ම හමුදා සේවයට අදාළ කායික  යෝග්‍යතාව (PULHEEMS) සලකා බලමිනි. මෙම වෛද්යට බලකා යට අදාළ  පුහුණුව ලබා ගැනීමට ප්‍රථම මොවුන් මුලික යුධ හමුදා පුහුණුව ලබා ගැනීම අනිවාර්ය වන අතර එහිදී සාමාන්‍ය අනෙක් සොල්දාදුවකු සේ සලකා අවි පුහුණුව ඇතුළුව හමුදා පුහුණුව ලබා දෙනුයේ ඕනෑම සේවයක් සඳහා මොවුන් සුදුස්සන් බවට පත් කරමිනි. එබැවින් සිවිල් සෞඛ්‍ය  සේවකින්ට වඩා මෙම සෙබළුන් වැදගත් වනුයේ එම හැකියාවද ඔවුන් සතු බැවින් වන අතර සමාන්‍ය  හමුදා සෙබළකුට වඩා විශේෂත්වයක්ද මොවුන් සතුය.

වෛද්‍ය  පරීක්ෂණාගාර
 වෛද්‍ය පරික්ෂනාගාරය හමුදා වෛද්‍ය සේවයේ කුඩාම ඒකකය වන අතර හමුදා වෛද්‍ය  නිලධාරියකු නොමැතිව වෛද්‍ය  සේවාවන් සපයන එකම වෛද්‍ය ඒකකයද වේ.( සමහර වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාර වල වෛද්‍ය නිලධාරින් රාජකාරි සපයන අතර බොහෝ ඉදිරි සැරහුම් මධ්‍යස්ථාන වල වෛද්‍ය  නිලධාරියකු සිටිය යුතු වුවද එසේ නොවන අවස්ථා ඇත, නමුත් නිල වශයෙන්ම වෛද්‍ය  නිලදාරියකු නොමැති විය හැක්කේ වෛද්‍ය පරික්ෂණාගාරයක පමණි,)
සාමාන්‍යයෙන් යුධ හමුදා වෛද්‍ය  පරික්ෂනාගාරයන් වල රාජකාරි කරනු ලබනේ හෙද හෝ වෛද්‍ය සහයක සෙබළුන්ය. හෙද වරයකු නොමැති වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාර බොහොමයක් ඇති අතර ඒවා පාලනය කරනුයේ වෛද්‍ය සහයක සෙබළුන් විසිනි. මෙම වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාර තුලදී එම කඳවුරු වල හමුදා සාමාජිකයින් හට මෙන්ම සිවිල් සේවකයින් හටද ප්‍ර්ථමාධාර මෙන්ම මුලික තත්වයේ ප්‍රථිකාරද කරනු ඇත. ඒ සඳහා අවශ්‍ය  ඖෂද හා සැරහුම් ද්‍රව්‍ය වෛද්‍ය බලකා ඒකක ඖෂද ගබඩා හරහා බෙදා හරිනු ලැබේ. මෙම කඳවුරු වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාර වෛද්‍ය කටයුතු  ඒ ඒ ප්‍රදේශයන් අයත් වෛද්‍ය   බලකා ඒකක  අණදෙන නිලධාරි විසින් පාලනය කරනු ලබන අතර සමාන්‍ය වෛද්‍යමය නොවන පාලන කටයුතු ඒ ඒ කඳවුරු ප්‍රධානින් විසින් පාලනය කරනු ලැබේ. වෛද්‍ය බලකාය වෙතින් සපයන සියලු සේවාවන් අදාල කදවුරු වෙත ලබා ගැනීම සඳහා මෙම වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාර (medical inspection room) අතරමැදි කටයුතු සලසා දේ.

වෛද්‍ය  සහයක /හෙද සහයක

වෛද්‍ය සහයක සහ හෙද සහයක යන නම් දෙකෙන්ම හදුන්වනු ලබන්නේ එකම වෘතිය සෙබළුන්ය , මොවුන්ගේ වෘතිය නිර්මාණය කර ඇත්තේ එංගලන්ත රාජකීය හමුදාවේ සංග්‍රාමික  වෛද්‍ය ශිල්පී හෙවත් CMT ( Combat Medical Technician) යන වෘතිය මට්ටම සලකා බලාය  මෙම වෘතිය වැඩිම කාලයක් සහෝදර ඒකක සෙබළුන් සමග ගැටෙමි එම ඒකක තුල හා ආයතන තුල ඇති වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාරයන්හි රාජකාරි කරනු ලබන හෙයින් වෛද්‍ය බලකායෙ සේවාව පිලිබඳ වෙනත් ඒකක සෙබළු හා නිලධාරින් බොහෝ විට හඳුනා ගනුලබන්නේ මෙම සාමජිකයන්ගේ සේවයයි. තවද යුදමය කාල වකවානුව තුල රණ ඒකක තුල රැඳී සිටිමින් සැබෑ යුධ භුමිය තුල නොබියව සහෝදර සෙබළුන් සමග හිදිමින් අති දැවැන්ත කාර්ය භාරයක් සිදු කිරීම හරහා බොහෝ සහෝදර සෙබළුන් රැසකගේ ජිවිත බේරා ගැනීමට පළමු දායකත්වය ලබා දිමට වෛද්‍ය සහයක සෙබළුන් ක්‍රියා කරනු ලැබුවේය. මේ හේතුව නිසාම ලොව හොඳම යුධ භූමියෙන් තුවාල ලත් සෙබළු න් ඉවත් කරමින් ප්‍රථමාධාර හා  හා ප්‍රථිකාර ලබා දීමේ කාර්ය පටිපාටිය ඇති හමුදාව ලෙස ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකාය වෙත අනගිභවනීය ජාත්‍යන්තර කීර්ති නාමයක් ලබා ගැනිමෙහිලා සුවිශේශීම කාර්‍ය ඉටුකල වෘත්තිය කණ්ඩායම ලෙස මෙම වෛද්‍ය සහයක යන් හැදින්විය හැක. මන්ද යත් යුද භූමිය තුලටම ගොස් ඉතා අනතුරුදායක සහ කලබලකාරී වටපිටාවක් තුල සහොදර සෙබළුන් ගේ ජීවිත රැක ගැනීම සදහා හෙද සහයක/වෛද්‍ය සහයක යන් කල කාර්‍ය භාරය අති විශිෂ්ට වේ.
ශ්‍රි ලංකා යුද හමුදා වෛද්‍ය බලකාය තුල වෙනත් සියලු වෘත්තිය කණ්ඩායම් වලටම පාහේ ඒ හා සමාන සිවිල් සුව සේවා වෘත්තික කණ්ඩායමක් හදුනා ගත් මුත් යුද හමුදා වෛද්‍ය සහයක / හෙද සහයකයන් සදහා ඒ වැනි කණ්ඩායමක් හදුනා ගත නොහැක. මෙම කණ්ඩායම වඩාත් වැදගත් වන්නේ මොවුන් ඉතා පුලුල් පරාසයක් ආවරණය වන පරිදි වෛද්‍ය බලකා රාජකාරින් සියල්ල කදවුරක් තුල ආවරණය කිරිමයි. මේ හා සමාන සිවිල් සුව සේවකයන් කිසිම අවස්තාවක ලොකයේ කිසිදු ස්තානයක දැකිය නොහැකි වන්නේද එබැවිනි. මෙම වෛද්‍ය සහයක වරුන් ගේ කාර්‍ය භාරය ඉතා වගකීම් සහගත වේ. හෙද වරයකු හො වරියක සෘජුව වෛද්‍ය වරයකු විසින් මෙහෙයවන ස්තානයක රාජකාරියේ නියලෙමින් හෙද සාත්තුව සිදු කරන අතර එය ඉතා වැදගත් හා වගකිම් සහගත කාර්‍යක් බව සැබෑය. නමුත මෙම වෛද්‍ය සහයක වරුන් යුද හමුදා කඳවුරු වල වෛද්‍ය පරීක්ෂණාගාර වල සිදු කරන කාර්‍ය ඉතා වෙනස් වේ. සාමාන්‍ය ලෙඩ රෝග සඳහා ප්‍රතිකාර කිරිම (සෘජුව වෛද්‍යවරයකුගේ අදික්ෂණයක් නොමැතිව) ,උසස් ප්‍රථමාධාර පිලිවෙත් කිරිම, රෝගින්ට හෙද සාත්තුව කිරිම, සෞඛ්‍ය අධ්‍යපන ලබා දීම,කඳවුරු සෞඛ්‍ය පිලිබඳ වගකීම් දැරීම, සෙබල පුද්ගල සෞඛ්‍ය පිලිබද සොයා බැලීම, ඒ සදහා උදව් වීම, අවශ්‍ය රෝගින් වෛද්‍ය වරයකු වෙත යොමු කිරිම, රෝගිවිස්තර සහ වෛද්‍ය කණ්ඩායම් වෙත අවශ්‍ය විස්තර එකතු කිරිම වැනි සියලු කාර්‍යන් මොවුන් මේ වනතෙක් කිසිදු ගැටලුවකින් තොරව සිදු කරමින් පවති. මේ හේතුව නිසා අද වන විට සමහර අවස්තා වලදි හෙද සහයක නමින් හදුන්වන මේ වෛද්‍ය සහයකයන් වෛද්‍ය බලකාය ගැන කතා කිරීමේදි ඉතා වැදගත් වේ.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකා සිරස්ක ලාංචනය
මෙය ඉහලම ඇති සිංහ රුපය මගින් රණ ඒකක සමග යුධ භුමියේ රැදී සිටිමින් දක්වන අභීත භාවයද, දෙපස වී කරල් දෙක මගින් ශ්‍රී ලාංකික සංස්කෘතියද, පෙන්නුම් කරනු ලබන අතර මැදින් දැකිය හැකි සර්පයකු එතුණු සැරමිටිය වෙදකමට අධිපති දෙවියන් ලෙස ග්‍රීක වැසියන් අදහන එතොපියස් නම් වූ දෙවියන් ගෙ අත  ඇති සරමිටිය සිහිපත් කරවයි. පහල ශ්‍රී ල යු වෛ බ  ලෙස සඳහන්ව ඇත.

ශ්‍රී  ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකා ධජය
මෙම ධජය වර්ණ තුනකින් සමන්විත වන තර එම වර්ණයන් පහත පරිධි වේ
Cherry Red, Royal Blue, Golden Yellow

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බලකා නිල ඇඳුම

මෙය සාමන්ය, හමුදා නිළ ඇඳුමම වන අතර Cherry Red වර්ණය සහිත නලා හුය වම් පස පළඳිනු ලැබේ. සිරස්කය නිල් පැහැ වන අතර ලාන්ස් කෝප්රඑල් සිට මාණ්ඩලික සැරයන් දක්වා (Lance copral- Staff sergeant )උත්සව නිල ඇඳුමට හැර අනෙක් නිළ ඇඳුම් සඳහා නිල ලකුණු දකුණු පස අතෙහි පමණක් පළඳිනු ලැබේ. බලලත් නිලධාරි වරුන් නිල ලකුණු දකුණු  අතෙහි පළඳි .  කාන්තා සෙබළියන්ද මේ සමාන වන අතර ඔවුන්ගේ සාමාන්යර සේවා වැඩ ඇදුමට හා උත්සව නිල ඇඳුමට සාක්කු නොමැති හෙයින් නලා හුය පළඳිනු නොලැබේ, හෙද වරියන් හෙද රාජකාරියේ දී ඒ සඳහාම විශේෂයෙන් නිර්මිත හෙද නිල ඇඳුම ඇඳිය යුතු අතර එය හමුදා සිරස්කයක් නොපලදින ඇඳුමක් වීම විසෙෂත්වයකි. අධිකාරි ලත් නිලයන් වෙනත් ඒකක හා සමානය. සෙසු නිලයන් උත්සව නිල ඇඳුම සඳහා පළඳින සිරස්කය මුදුනෙහි වර්ණවත් හැකල් එකක් පැළඳිය යුතුය. මිට අමතරව වෛද්යස බලකා ඒකක හා ආයතන වල දවසේ කාර්ය භාර කොමිෂන් නොලත් නිලධාරී සහ ජේෂ්ඨ කොමිසන් නොලත් නිලධාරිද මෙම හැකල් එක සහිත සිරස්කය සාමාන්යක සේවා වැඩ ඇඳුම සමග පළඳි. මෙම හැකල් එක එකක ධජයට අදාල වර්ණ වලින් සමන්විත වේ.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා  වෛද්‍ය බලකා පුහුණු අංශය

යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකායද අනෙක් සාමානය හමුදා ඒකකයකට සමාන බැවින් එම ඒකකය තුලද නිල උසස් කිරීමේ පාඨමාලා සහ ආධුනික පාඨමාලාද පවත්වනු ලැබේ. බොහෝ විට ආධුනික පාඨමාලා වෙනත් ඒකක වලින්ද සපුරා ගනු ලැබුවද සමහර අවස්තාවන් වල තම රෙජිමෙන්තුවට අයත් ආධුනිකයන් සඳහා  නිල උසස් කිරීමේ පාඨමාලාවන් ඒකකය තුල පවත්වනු ලැබේ, ඒ සඳහා අවශ්‍ය හමුදා උපදේශකයන් රැසක්ම  වෛද්‍ය බලකාය සතුය.
තවද හමුදා හෙද පුහුණු පාසල අනුරාධපුරය පිහිටා ඇති අතර ඒ තුලින් යුධ හමුදා මෙන්ම නාවික හා ගුවන් හමුදාවටද හෙද හෙදියන් පුහුණු කිරීමේ කාර්ය සිදු කරනු ලැබේ.
මිට අමතරව වෛද්‍ය සහයකයින් සහ සියලු වෘත්තීන් සඳහා අදාල ප්‍රථමාධාර  හා වෛද්‍යමය පුහුණුවීම් ඒකක හා රෙජිමේන්තු මධ්‍යස්ථාන හිදී සිදු කරනු ලබන අතර වෙනත් ඒකක සෙබළු සඳහා මුලික ප්‍රථමාධාර පුහුණුව, සංග්‍රාමික ජිවිත ගලවා ගැනීමේ පාඨමාලාව, රෙජිමේන්තු හෙද සහයක පාඨමාලාව යන පාඨමාලාවන් තුන ශ්‍රීලයූවෛබ ඒකක වලදී පවත්වනු ලැබේ. යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකාපුහුණු අංශය රෙජිමේන්තු මධ්‍යස්ථානය වේරහැර හි ස්ථාපනය කර ඇත.
මෙම පුහුණු කටයුතු වලට  අමතරව වෙනත් ඒකක සහ ආයතන වෙතින් පවත්වනු ලබන සහ ඉල්ලුම් කරනු ලබන ඕනෑම පාඨමාලාවක් සඳහා හෝ, කාර්ය මණ්ඩල පුහුණුවීම් සඳහා හො අමතර දේශන සහය වෛද්‍ය  බලකාය වෙතින් ලබා දිම් සිදු කරයි, විශේෂයෙන්ම සරසවි සිසුන් සඳහා වූ නායකත්ව පුහුණු පාඨමාලා වලදී වෛද්‍ය  බලකාය වෙතින් ලබා දුන් දේශන සහය  එම සිසු සිසුවියන්ගේ නොමඳ පැසසුමට ලක්විය.

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය  බලකා ඒකක ස්ථාපිත ස්ථාන

යුද්ධ හමුදා වෛද්යක සේවා අධ්යලක්ෂක ජෙනරාල් කාර්යාලය හා අනෙකත් අධ්යික්ෂක මණ්ඩල යුද්ධ හමුධා මුලස්ථානය කොළබ හි පිහිටා ඇති අතර, යුධ හමුදා රෝහල නාරාහේන්පිට පිහිටා ඇත.
රෙජිමේන්තු මධ්යහස්ථානය හා 1 ශ්රිාලයුවෛබ බොරලැස්ගමුව වේරහැර පිහිටා ඇත.
3 ශ්රිධලයුවෛබ අනුරාධපුර නෙළුම්කුලම ඇත
4 ශ්රිධලයුවෛබ පලාලි වාසවිලාන්
5 ශ්රිධලයුවෛබ හබරණ පැරණි අතරමැදි කඳවුරු භුමිය
2 සේව් ශ්රි ලයුවෛබ පනාගොඩ යුධ හමුදා ජනපධයේ

වෛද්‍ය   බලකා සෙබළු  සහ වෛද්‍ය  බලකාමය නොවන රාජකාරි

වෛද්‍ය  බලකා සෙබළුන් යනු සුවිශේෂී හැකියාවන් සහිත තවත් හමුදා සොල්දාදුවන් පිරිසක්ම වන අතර ඔවුන් අතරින් බොහෝ පිරිසක් තම ඒකක හා ආයතන වලින් පරිබාහිරව විවිධ ආයතන හා ඒකක වල තම ඒකක රාජකාරියට අමතර රාජකාරි සිදු කරනු දැක ගත හැක. බොහෝ පුහුණු පාසල් වල විශිෂ්ට ගනයේ හමුදා උපදේශකයින් මෙන්ම, ලිපිකරු, හා වෙනත් රාජකාරි සිදු කරන වෛද්‍ය  බලකා සාමාජිකයන්ද ඇත. මිට ඉහත ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය විසින් පවත්වනු ලැබූ රණවිරු රියල් ස්ටාර් වැඩසටහන් වලදීද වෛද්‍ය බලකා සාමාජිකයන් රැසක්ම අනෙක් තරග කරුවන් සඳහා හොඳ තරගයක් ලබා දෙමින් වැඩසටහන උත්කර්ශවත් කිරීමට  සිදුකල මෙහෙය විශිෂ්ටය.ක්‍රිඩා හා වෙනත් අමතර වැඩ සටහන් වලදි, සෞන්දර්ය, නව නිපැයුම්, ආදි වෙනත් වැඩසටහන් වලදි හමුදා වෛද්‍ය බලකාය කැපි පෙනේ.

වෛද්‍ය බලකා සෙබළු වෙනත් ඒකක වල තම ඒකකයට අදාළ වෛද්‍ය්ය රාජකාරීන් සිදු කරන විට කිසිදු හෙතුවක් මත ආරක්ෂක රාජකාරීන් වල යෙදවිය නොහැක. ඒ ශ්‍රි ලංකා යුද්ධ හමුදාව ජිනීවා යුධ සම්මතයන් පිළිගන්නා හමුදාවක් බැවිනි. එනම් වෛද්‍ය කණ්ඩායම් ඇත අවි දැරිය නොහැක යන නිතිය පිළිගත යුතුය. යුධමය කාල වකවානුවකදී තම ආත්මාරක්ෂාව සඳහා පමණක් සේවය කරන කඳවුරේ ප්‍රධානිගේ අනුමැතිය පරිදි අවියක් වෛද්‍ය බලකා නියෝජිතට භාවිතා කල හැක.නමුත් හමුදා වෛද්‍ය බලකා සාමාජිකයන් අනිවර්‍යෙන් යුධ පුහුනුවේ නිපුණත්වය ලබා තිබිය යුතුමය.
යුද්ධ හමුදා රෙජිමේන්තු, බලකා සහ ඒකක
ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව

ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදා වෛද්‍ය බළකාය


Kikiriki (lat. Arachis), biljni rod iz porodice mahunarki raširen po Južnoj Americi, dok je njezina glavna vrsta Arachis hypogaea uvezena po ostalim kontinentima. Postoji preko 80 vrsta.

Vrste

 Arachis appressipila Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis archeri Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis batizocoi Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis benensis Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis benthamii Handro
 Arachis brevipetiolata Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis burchellii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis burkartii Handro
 Arachis cardenasii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis chiquitana Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis correntina (Burkart) Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis cruziana Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis cryptopotamica Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis dardani Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis decora Krapov., W.C.Greg. & Valls
 Arachis diogoi Hoehne
 Arachis douradiana Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis duranensis Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis giacomettii Krapov., W.C.Greg., Valls & C.E.Simpson
 Arachis glabrata Benth.
 Arachis glandulifera Stalker
 Arachis gracilis Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis gregoryi C.E.Simpson, Krapov. & Valls
 Arachis guaranitica Chodat & Hassl.
 Arachis hassleri Krapov., Valls & C.E.Simpson
 Arachis hatschbachii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis helodes Mart. ex Krapov. & Rigoni
 Arachis hermannii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis herzogii Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis hoehnei Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis hypogaea L.
 Arachis interrupta Valls & C.E.Simpson
 Arachis ipaensis Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis jacobinensis Valls & C.E.Simpson
 Arachis kempff-mercadoi Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis krapovickasii C.E.Simpson, D.E.Williams, Valls & I.G.Vargas
 Arachis kretschmeri Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis kuhlmannii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis lignosa (Chodat & Hassl.) Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis linearifolia Valls, Krapov. & C.E.Simpson
 Arachis lutescens Krapov. & Rigoni
 Arachis macedoi Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis magna Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis major Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis marginata Gardner
 Arachis martii Handro
 Arachis matiensis Krapov., W.C.Greg. & C.E.Simpson
 Arachis microsperma Krapov., W.C.Greg. & Valls
 Arachis monticola Krapov. & Rigoni
 Arachis nitida Valls, Krapov. & C.E.Simpson
 Arachis oteroi Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis palustris Krapov., W.C.Greg. & Valls
 Arachis paraguariensis Chodat & Hassl.
 Arachis pflugeae C.E.Simpson, Krapov. & Valls
 Arachis pietrarellii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis pintoi Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis porphyrocalyx Valls & C.E.Simpson
 Arachis praecox Krapov., W.C.Greg. & Valls
 Arachis prostrata Benth.
 Arachis pseudovillosa (Chodat & Hassl.) Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis pusilla Benth.
 Arachis repens Handro
 Arachis retusa Krapov., W.C.Greg. & Valls
 Arachis rigonii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis schininii Krapov., Valls & C.E.Simpson
 Arachis seridoensis Valls, C.E.Simpson, Krapov. & R.Veiga
 Arachis sesquijuga Valls, L.C.Costa & Custodio
 Arachis setinervosa Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis simpsonii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis stenophylla Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis stenosperma Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis subcoriacea Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis submarginata Valls, Krapov. & C.E.Simpson
 Arachis trinitensis Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis triseminata Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis tuberosa Bong. ex Benth.
 Arachis valida Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis vallsii Krapov. & W.C.Greg.
 Arachis veigae S.H.Santana & Valls
 Arachis villosa Benth.
 Arachis villosulicarpa Hoehne
 Arachis williamsii Krapov. & W.C.Greg.

Izvori

Vanjske poveznice

Faboideae

Kikiriki (biljni rod)


Adlerflug steht für:
 in der Heraldik ein Flügel des Adlers als Wappenbild oder Helmzier, siehe Adler (Wappentier) #Teile des Adlers
 Adlerflug (Pferd), ein Rennpferd

Adlerflug


Prešov (slóvakíska: ; ; ungverska: Eperjes; þýska: Eperies eða Preschau) er þriðja stærsta borg Slóvakíu, með um 90 þúsund íbúa (2020). Borgin er í austurhluta Slóvakíu, um 30 km norður af Košice, næststærstu borg landsins.

Tenglar
Opinber vefsíða Prešov

Borgir í Slóvakíu

Prešov


සම්මුතියක් හෝ ව්‍යවස්ථාවක්  අත්සන් තැබීමෙන්, ප්‍රඥාපනය කිරීමෙන්, හෝ අපත්‍යීකරණය වේ.

අපත්‍යීකරණය


جيل فالنتاين (بالإنجليزية: Jill Valentine) شخصية في سلسلة ألعاب الشر المقيم من قبل كابكوم التي تعتمد أسلوب رعب البقاء، وإحدى الشخصيات الرئيسية في اللعبة الأصلية، والتي قدمتها كعضو في فرقة الأساليب الخاصة والإنقاذ ستارز (نجمة (توضيح)).

وانفردت بالعودة بدور الشخصية الرئيسية في الجزء الثالث من اللعبة ريزدنت إيفل 3: نمسيس، حيث أنها لم تعد عضوا في فرقة STARS (نجمة (توضيح))، وإنما كمواطنة تحاول البقاء على قيد الحياة في خضم التفشي الجرثومي في مدينة راكون.

جيل عادت في لعبتي ريزدنت إيفل: ذا أمبريلا كرونيكلز وريزدنت إيفل 5، حيث كانت عضوا في b.s.a.a، وأيضاً كشخصية رئيسية في ResidentEvil: Genesis في اللعبة المخصصة للهواتف المحمولة من السلسلة.

قامت بتجسيد الشخصية الممثلة سيينا غيلوري، حيث ظهرت في التبني السينمائي الثاني للسلسلة تحت عنوان ([[}Resident Evil: Apocalypse]])
تعد من الشخصيات الرئيسية في كامل اجزاء العبة الرئيسية والفرعية واخر ظهور لها في لعبة resident evil revolution في resident evil 5 gold edtion عندما ضحت من اجل كريس في معركتهما ضد ويسكر وظن كريس لفتره انها ميته لكنه يكتشف لاحقا بانها على قيد الحياة.

الظهور
تظهر جيل أحد الشخصيتين الرئيسيتين في رزدنت ايفل (1996) كاحد أعضاء فريق الفا من STARS مع شريكها كريس ريدفيلد. خلفية عائلة جيل نصف فرنسية ونصف يابانية
كانت تعمل في جيش الولايات المتحدة فريق دلتا حيث اكتسبت خبرتها. قبل بداية اللعبة، فريق (ستارز) بضمهن جيل يبدأون في التحقيق بسلسلة من جرائم القتل الغريبة في جبال اركلي. منطقة خيالية حيث يجدون مدخل لشركة املريلا في منطقة اركلي. ومع اختفاء كريس تبدا جيل بالعمل مع بيري بورتون (أحد أعضاء فريق الفا) في منزل كبير بقتال مع المقيمين الغير موتى، تكتشف في النهاية هي وكريس أن الرئيس ويسكر قام بخيانتهم بعد القضاء على وحش التايرنت الذي هاجم ويسكر جيل تعرب من التدمير الذاتي للمنزل أو القصر في مروحية براد فيكرز مع كريس واخر أعضاء فريق برافو ربيكا جامبرز
تعود جيل كشخصية رئيسية في Resident evil 3 Nemesis (1999)، تتعاون مع مرتزقة اسمه كارلوس اوليفيرا عضو في قوات الدفاع عن امبريلا الذي قد خان أعضاء فريقه خلال اللعبة تتعاون جيل مع كارلوس للهروب من مدينة الراكون قبل تدميرها من قبل حكومة الولايات المتحدة. على طول الطريق تحارب جيل وحش يدعى بوحش النمسيس
وهو أحد وحوش التاريت ذي قوة مضاعفة ارسل من قبل امبريلا للقضاء على أعضاء ستارز. جيل تصاب بالفايروس تي. ويقوم كارلوس بالذهاب لاحضار مضاد أو لقاح لهذا الفايروس من مستشفى قريبة. في النهاية، جيل تقضي على وحش نمسيس وبيري يعود إلى مدينة الراكون لاحضار جيل وكارلوس قبل التدمير الذاتي.
جيل تصبح بعد هذه الحادثة أحد أعضاء BSAA وتظهر في جزء رزدنت ايفل ذي امبريلا كرونيكلز مع كريس في القضاء على مؤسسة امبريلا من خلال تدمير ابحاثها في روسيا.
قبل رزدنت ايفل 5 ظهر بان جيل ميتة خلال انقاذها لكريس من يد ويسكر. خلال اللعبة. وعلى الرغم من ذلك. كريس يكتشف وثائق تظهر بان جيل يمكن ان تكون حية. في النهاية يجد كريس بان جيل حية وهي تحت سيطرة ويسكر حيث قام ويسكر باخذ التي فايروس من حادثة مدينة الراكون والموجود في جسد جيل لكي يحسن من فايروسه الجديد الاوروبوروز. مكسبا جيل قدرة الإنسان الخارق من سرعة وقوة. كريس وبمساعدة شريكته الجديدة شيفا ألمور يقوم بتحرير جيل من سيطرة ويسكر وتساعد كريس وشيفا قي القضاء على ويسكر. ظهرت جيل في Resident evil 5 gold edition في lost in nightmares يظهر ما قد قاد جيل إلى الاختفاء.
في عام 2007 ظهرت جيل قي رزدنت ايفل ريفوليوشن
حيث تطهر في مهمة لانقاذ كريس على سفينة تدعى بسفينه الملكة زنوبيا مع شريكها الجديد باركر لوسيانا حيث وجدا سفينه أخرى مصاب طاقم العمل فيها بنوع من الفايروسات التي تظهرهم كزومبي. هذا الفايروس هو نوع مقوى ومحسن من فايروس التي. في هذه الاثناء يقوم كريس وشريكته جيسيكا بالبحث عن جيل لايجاد بعض الاجوبة ويعودان ليشكلا فريق للبحث عن اسرار الهجوم البالوجي على مدينة تيراريجيا....

انظر أيضا
 ريزدنت إيفل
 ريزدنت إيفل 3: نمسيس

مراجع

وصلات خارجية
 Jill Valentine - The Resident Evil Wiki
 Jill Valentine - Capcom Database Wiki
 IGN: Jill Valentine
 Jill Valentine at the قاعدة بيانات الأفلام على الإنترنت

أفراد قوات خاصة خياليون
أمريكيون خياليون من أصل أوروبي ألعاب فيديو
أمريكيون خياليون من أصل فرنسي
تعويذات ألعاب فيديو
جنود خارقون خياليون
جنود في ألعاب الفيديو
زعماء (شخصيات ألعاب فيديو)
شخصيات أفلام الخيال العلمي
شخصيات ألعاب فيديو إناث
شخصيات ألعاب فيديو ظهرت في سنة 1996
شخصيات ألعاب فيديو في الأفلام
شخصيات ألعاب فيديو في القصص المصورة
شخصيات ألعاب فيديو مستندة على أشخاص حقيقيين
شخصيات أمريكية في ألعاب الفيديو
شخصيات روايات أمريكية في القرن 20
شخصيات ريزدنت إيفل
شخصيات ضباط شرطة في ألعاب الفيديو
ضباط شرطة أمريكيون خياليون
ضحايا إبادة جماعية خياليون
فورتنايت
لصوص محترفون خياليون
ممارسات فنون قتالية خياليون
ممارسو فنون قتالية خياليون في ألعاب فيديو
موظفون في الأمم المتحدة خياليون
ميمات ألعاب الفيديو
ميمات الإنترنت
ناجون خياليون وحيدون

جيل فالنتاين


Julie Andrée T. est une artiste, performeuse, interprète et commissaire québécoise, également ex-championne de natation. Elle collabore avec le groupe de performance Black Market International depuis 2003.

Biographie
Depuis ses débuts artistiques en 1996, Julie Andrée T. a réalisé des performances et exposé ses œuvres au Canada, aux États-Unis, en Europe, en Asie et en Amérique du Sud et travaillé en collaboration avec l'écrivain et metteur en scène Jacob Wren, le chorégraphe Benoît Lachambre et le collectif belge PONI.

Sa performance Rouge, créée en 2009 pour le Festival TransAmériques, mène l'artiste sur les scènes de Vancouver, d'Avignon, Buenos Aires, La Havane, Paris, de Seattle et de Mexico. Au sujet de cette création, l'artiste affirme : « Rouge est la couleur de toutes les émotions, des émotions extrêmes. Elle parle d'érotisme, de violence, de révolution... Elle me permet d'aller dans tous ces extrêmes. »

En 2010, Julie Andrée T. performe au Festival d'Avignon pour la première fois avec son spectacle Rouge, où elle est considérée une « révélation ». La même année, elle se produit entre autres à la Biennale de Liverpool, au Push Festival de Vancouver et à la Biennale de La Havane.

En 2011, le journaliste Jérôme Delgado du journal Le Devoir la décrit comme une « incontournable figure de la performance québécoise ».

Julie Andrée T. participe à la Manif d'art de Québec en 2014, « la seule biennale hivernale en Amérique du Nord ». En 2018, l'artiste produit des œuvres d'art publiques développées grâce à la politique d'intégration des arts à l'architecture du Ministère de la culture et des communications du Québec.

Parallèlement à ces activités, Julie Andrée T. est professeure invitée à la School of the Museum of Fine Arts de Boston, dans le programme de performance de l'école, de 2008 à 2011. Elle débute un doctorat de recherche en études et pratique des arts à l'UQAM en 2019.

Julie Andrée T. prend part au projet Post-Punk Art Now avec l'artiste-commissaire Sébastien Pesot en 2016, avec deux extraits de sa performance Nature morte in Québec où elle se recouvre de peinture bleue métallique, dressant ainsi des liens avec l'art spunkt.

En 2020-2021, Julie Andrée T. est commissaire en résidence au sein du centre d'artistes Le LOBE à Chicoutimi, avec pour thématique « le dépaysage » qui « soulève des enjeux actuels d'ordre politique, environnemental, social, philosophique et artistique ». L'espace est au cœur de ses motivations artistiques, et l'artiste explique à ce titre: "Ma démarche en tant que commissaire-artiste implique la documentation et la monstration du processus de recherche, d'échanges avec les artistes, mais aussi avec le public, afin de créer un « espace » de discussion, de réflexion, d'errance poétique".

Au printemps 2020, elle est également approchée par le maire de Saint-Siméon pour développer le Centre Inouï ; elle y est chargée de la direction artistique.

Démarche artistique
Les performances et les œuvres de Julie Andrée T. explorent les concepts de l'espace et de la perte d'identité ; le corps fait également partie intégrante de ses œuvres performatives. Sa démarche artistique vise à approfondir « différents champs de questionnement à la fois culturels et existentiels », qui répondent à des enjeux de société, de sociopolitique, mais aussi de rapport au corps et à la vieillesse, qui peuvent s'inscrire dans une réflexion féministe. Ainsi, dans sa performance Nature morte, Julie Andrée T. « présente une succession de moments imagés autour de la déchéance et de la mort portés par son corps. D'abord habillé [sic] en chanteuse de cabaret, puis en tenue verte lumineuse et légère et plus tard dénudé et maculé de peinture bleue, le corps se transforme en allégorie de la vieillesse ».

Notes et références

Articles connexes

 Art contemporain
 Art subversif
 Art Spunkt
 Arts visuels punk
 Avant-garde (art)
 Contre-culture
 Culture Underground
 Performance (Art)
 Riot Grrrl
 Théâtre expérimental

Naissance en novembre 1973
Naissance à Montréal
Artiste québécois
Artiste contemporain canadien
Mouvement artistique contemporain
Arts visuels punk
Artiste punk
Performeuse

Julie Andrée T.


Andreas Zeier Cappelen (* 31. Januar 1915 in Vang (Hedmark); † 2. September 2008 in Stavanger) war ein norwegischer Jurist und Politiker der Arbeiderpartiet, der mehrfach Minister in verschiedenen norwegischen Regierungen war.

Leben
Nach dem Schulbesuch studierte Cappelen Rechtswissenschaften und schloss dieses Studium 1939 ab. Nach dem Ende des Zweiten Weltkrieges wurde er 1945 amtierender Staatsanwalt für die Verhandlung von Landesverratsstrafprozessen in Rogaland und behielt dieses Amt bis 1947.

Zugleich begann er seine politische Laufbahn in der Kommunalpolitik und war zwischen 1945 und 1947 als Vertreter der Arbeiterpartei (Arbeiderpartiet) erstmals Mitglied des Stadtrates von Stavanger. Im Anschluss war er zwischen 1947 und 1958 Stadtjustiziar und Direktor der Lohnabteilung der Stadtverwaltung von Stavanger sowie zusätzlich von 1957 bis 1958 Kämmerer. Darüber hinaus war er von 1952 bis 1957 erneut Mitglied des Stadtrates von Stavanger.

1958 wurde er von Ministerpräsident Einar Gerhardsen zum Minister für Kommunales und Arbeit in dessen dritte Regierung berufen und war zuletzt in dieser Regierung 1963 auch Finanzminister.

Nach der nur vierwöchigen bürgerlichen Minderheitsregierung von Ministerpräsident John Lyng wurde Cappelen am 25. September 1963 von Ministerpräsident Gerhardsen in dessen vierte Regierung berufen, der er bis zum 12. Oktober 1965 angehörte.

Nachdem er zwischen 1966 und 1967 abermals Stadtjustiziar und Direktor der Lohnabteilung der Stadt Stavanger war, gehörte er von 1968 bis 1971 erneut dem Stadtrat Stavangers als Mitglied an. Daneben war er von 1969 und 1981 Präsident des Amtsgerichts von Stavanger sowie zugleich von 1971 bis 1977 Mitglied des Vorstands der Norges Bank, Norwegens Zentralbank.

Am 17. März 1971 ernannte Ministerpräsident Trygve Bratteli ihn zum Außenminister in dessen erster Regierung, der er bis zum Ende von Brattelis Amtszeit am 18. Oktober 1972 angehörte. Zwischen 1979 und 1980 war er darüber hinaus Justizminister im Kabinett von Ministerpräsident Odvar Nordli und später zwischen 1984 und 1991 wiederum Mitglied des Stadtrates von Stavanger.

Andreas Zeiler Cappelen war ein jüngerer Bruder des Politikers Hans Johan Zeier Cappelen und des Diplomaten Johan Zeier Cappelen.

Weblinks
 Biografie in Store norske leksikon (Onlineversion)
 Biografie von Andreas Cappelen in Norsk biografisk leksikon (Onlineversion)

Finanzminister (Norwegen)
Außenminister (Norwegen)
Arbeitsminister (Norwegen)
Justizminister (Norwegen)
Kommunalminister (Norwegen)
Richter (Norwegen)
Arbeiderpartiet-Mitglied
Norweger
Geboren 1915
Gestorben 2008
Mann

Andreas Zeier Cappelen


Les Joyaux de la Princesse (skraćeno: LJDLP) bio je francuski dark ambient i martial industrial sastav čiji je jedini član bio glazbenik i doktor Erik Konofal. Osnovan je 1986. u Parizu.

Glazbena izdanja skupine često su objavljivane u ograničenoj nakladi, a box setovi raskošno su dizajnirani, zbog čega su postali traženi i skupi kolekcionarski predmeti. Među temama kojima se LJDLP bavio su Svjetska izložba u Parizu 1937., pokreta Bijela ruža, apsint i Philippe Henriot.

Konofal je surađivao s Regard Extrêmeom, Death in Juneom, Muslimgauzeom i Blood Axisom.

Diskografija

Službene objave
 1989.: Aux petits enfants de France
 1989.: Östenbraün (s Death in Juneom)
 1992.: Aux petits enfants de France
 1994.: Die Kapitulation: L'Allemagne année zéro
 1995.: Östenbraün (s Death in Juneom)
 1996.: Wolf rune (s Freya Aswynom)
 1997.: Die weiße rose (s Regard Extrêmeom, u čast Bijeloj ruži)
 1997.: Split (s Muslimgauzeom)
 1997.: Douce France
 1998.: Exposition Internationale Paris 1937
 1998.: Exposition Internationale Des Arts Et Techniques Paris 1937
 1998.: Weihnachtstraum für Kamaraden
 2000.: Il Disait La Vérité... Ils L'Ont Tué
 2000.: Croix de bois - Croix de feu (studijske i koncertne snimke)
 2000.: Croix de bois - Croix de feu (samo koncertne snimke)
 2002.: Absinthe.: la folie verte (s Blood Axisom)
 2004.: Absinthe Taetra (s Blood Axisom)
 2004.: In Memoriam Philippe Henriot 1889-1944
 2006.: La Voix Des Nôtres Présente Chantez jeunesse
 2006.: In Memoriam: une voix française
 2006.: 1940-1944
 2006.: 1940-1944: Édition posthume à la mémoire de Philippe Henriot
 2007.: Aux Volontaires Croix de Sang
 2008.: In Memoriam Philippe Henriot 1889-1944

Gostovanja
 2000.: Bienvenue
 2001.: 29 Luglio
 2001.: El Diablo

Neslužbene objave
 1997.: Östenbräun
 1998.: Weihnachtstraum
 2002.: Exposition Internationale Des Arts Et Des Techniques Appliqués La Vie Moderne Paris 1937
 2003.: Aux Morts De La Guerre!
 2004.: Die Weiße Rose Live
 2004.: Live In Marbach, Goldener Anker
 2004.: Paris 1937 Exposition Internationale
 2004.: Weihnachtstraum
 2007.: Exposition Internationale Des Arts Et Techniques Paris 1937
 2007.: Weihnachtstraum
 2008.: Il Disait La Verité... Ils L'Ont Tué
 2008.: Aux Petits Enfants De France
 2008.: Douce France
 2008.: Wolf Rune
 2009.: Bei Einbrechender Nacht
 2009.: La Lumière Bleue / Das Blaue Licht
 2009.: L'Allemagne Année Zero
 2010.: Paris 1937
 2010.: Fonderie d'Acier
 2011.: Manifeste Pour L'Êternité
 2012.: Muslimgauze
 2012.: A Toutes les Victimes des Bombardements

Kompilacije
 1993.: Zyklon B
 1993.: Autoplasie II
 1994.: G.A.S.K.R.I.E.G.
 1995.: L'Ordre Et Le Chaos
 1996.: Mysteria Mithrae
 1996.: Deadly Actions III
 2000.: Ten Years Of Madness (Behind The Iron Curtain)
 2000.: Thaglasz 6
 2001.: L'Ame Electrique presente Tesco Organization
 2002.: Elegy - Numéro 20
 2004.: Tyr II

Vanjske poveznice
 Les Joyaux de la Princesse
 Profil, Facebook
Profil, Myspace
Profil, Discogs
Grupa za raspravljanje, Yahoo!

Francuski glazbeni sastavi
Martial industrial sastavi

Les Joyaux de la Princesse


37749 Umbertobonori este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
37749 Umbertobonori este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul San Vittore din Bologna. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,70 ua, o excentricitate de 0,13 și o înclinație de 6,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 37001-38000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

37749 Umbertobonori


Wernsdorf ist ein Ortsteil von Berga/Elster im Landkreis Greiz in Thüringen.

Geografie
Wernsdorf ist ein Reihendorf mit dem Charakter eines Waldhufendorfes. Es liegt zwischen 260 und 330 Meter über NN im Thüringer Schiefergebirge auf einer östlich der Elsterniederung etagenmäßig nach Westen geneigten Hochebene in einem engen linksseitigen Seitental des Fuchsbaches. An den Osthängen der Elsteraue steht Wald, bevor die landwirtschaftlichen Nutzflächen von Wernsdorf anschließen. Südlicher Nachbarortsteil ist Albersdorf, dann folgt der Schlossberg von Berga, auf dem einst die Burg stand. Die Landesstraße 2336 führt über Wolfersdorf und bringt Anschluss an die Kreisstraße nach Wernsdorf.

Geschichte
1306 wurde der Ort erstmals urkundlich erwähnt. 2012 leben 160 Einwohner im Ortsteil.

Sehenswürdigkeiten

Dorfkirche
Die denkmalgeschützte spätromantische Kirche hat ihre baulichen Ursprünge im 12. Jahrhundert. Im 19. Jahrhundert erhielt der Kirchturm sein heutiges Aussehen. 1990 wurde bei Restaurierungsarbeiten ein Kruzifix des Zwickauer Bildschnitzers Peter Breuer aus dem Jahre 1500 neu gefasst.

Weitere Sehenswürdigkeiten
 Umgebindehaus "Seese", Lange Straße 14, denkmalgeschützt
 denkmalgeschützte Fachwerkhöfe im fränkischen Stil

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Greiz
Berga/Elster
Ersterwähnung 1306
Gemeindeauflösung 1974

Wernsdorf (Berga)


دينوبا  هي إحدى مدن مقاطعة تولير. تم إعطاءها لقب مدينة في 6 يناير، 1906.

أعلام
 إيرل كيم
 برايس ديويت
 إستر هيرنانديز
 ديف أودوم
 ميغيل كونتريرز

مراجع

أماكن مأهولة أسست في 1906
تأسيسات سنة 1906 في كاليفورنيا
مدن كاليفورنيا

مدن في مقاطعة تولير (كاليفورنيا)

دينوبا (كاليفورنيا)


Maria Dragomir (n. ) este o fostă deputată româncă, aleasă în legislatura 2012-2016 din partea grupului parlamentar Democrat și Popular, în colegiul 1 Călărași.

În timpului mandatului a trecut la deputați neafiliați.

La sfârșitul anului 2015, se înscrie în PSRO, devenind președintele organizației județene Călărași. În martie 2016 aceasta își anunță candidatura la Primăria Călărași din partea PSRO.

Vezi și
 Legislatura 2012-2016 (Camera Deputaților)
 Parlamentul României

Legături externe
 Activitatea parlamentară

Deputați români 2012-2016
Politicieni români în viață

Maria Dragomir


Aurelio do Espírito Santo é um político são tomense. Foi ministro da pesca de 1983 até 1984.

Serviu anteriormente como secretário de estado da pesca de 1982 até 1983.

Políticos de São Tomé e Príncipe

Aurelio do Espírito Santo


Cook County kan henvise til:
 Cook County, Georgia, USA
 Cook County, Illinois, USA
 Cook County, Minnesota, USA
 Cook County, New South Wales, Australien
 Cook County, New Zealand
 Cooke County, Texas
 Cook County (film)

Se også
 Crook County (flertydig)

Cook County


Belgium has participated in the Eurovision Song Contest 64 times since making its debut as one of seven countries at the first contest in . The only countries with the same number or more appearances are  (66),  (65) and the  (65). Belgium have been absent only three times in total, in ,  and , due to low scores in the previous contests that relegated them from the contest. Belgium has won the contest once, in .

In the first 20 years of the contest, Belgium's best result was Tonia's fourth place in . In , Jean Vallée achieved Belgium's first top three placement, when he was second. Sandra Kim became the first and to date only winner for Belgium in 1986, when she won as a 13-year-old in Bergen, performing the song "J'aime la vie". Belgium's only other top three result came in , when the group Urban Trad finished second in Riga, losing out by only two points. Belgium has finished last in the contest eight times, most recently in , and has twice received nul points, in  and .

After the introduction of the semi-finals in , Belgium failed to reach the final for five consecutive years (2005–09). Since 2010, Belgium has become more successful, qualifying for the final in eight out of 13 contests and placing in the top ten five times, with Tom Dice (sixth in ), Loïc Nottet (fourth in ), Laura Tesoro (tenth in ), Blanche (fourth in ), and Gustaph (seventh in ).

Broadcasting

Belgium has two national broadcasters of the contest, Dutch-speaking Flemish broadcaster  (VRT) and French-speaking Walloon broadcaster  (RTBF). The two broadcasters rotate selection for the Eurovision Song Contest each year.

Contest history
Belgium has participated in Eurovision since the very first contest in , however Tonia's fourth place at the  contest remained the country's most notable achievement until Jean Vallée placed second in . In the 80s, following good results for Stella (fourth in ) and Jacques Zegers (fifth in ), Belgium finished last for the sixth time in . This was followed by Belgium's first and () only Eurovision victory in 1986, when Sandra Kim won with her song "J'aime la vie". Although the lyrics claimed she was 15 years old, she was actually only 13 which prompted runner-up Switzerland to petition for her disqualification, to no avail. By winning in 1986, Belgium became the last of the seven Eurovision founding countries to win the contest, as Switzerland, the Netherlands, France, Luxembourg, Italy and Germany all had won at least once before. Belgium scored an absolute record at the time, with Kim earning a never-seen-before number of 176 points (that record remained until 1993, with Ireland scoring 187 points). With an average of 9.26 points per voting nation and 77.2% of the maximum possible score, , Kim's record still ranks eighth among all Eurovision winners.

Belgium finished last for the seventh time at the  contest, before achieving its only top ten result of the 90s decade at the  contest, where Mélanie Cohl finished sixth. In the 2000s, Belgium experienced mixed fortunes: the country started the decade by finishing last for the eighth and () final time at the  contest in Stockholm, before achieving its best result of the 21st century in 2003 when Urban Trad sang in an imaginary language and earned second place with 165 points, losing out to Turkey's Sertab Erener by just two points. The country then failed to qualify from the semi-finals for 5 consecutive contests from 2005 to 2009.

The 2010 entry for Belgium was Tom Dice, runner-up of the Belgian Flemish version of The X Factor in 2008. Dice finished first in his semi-final, allowing Belgium to participate in the final for the first time since 2004 and eventually finishing sixth overall, Belgium's best result since 2003 and the best result ever for a Flemish entrant (tied with ). Belgium then experienced a mix of ups and downs for the remainder of the 2010s: while the country failed to qualify for the final on five occasions (in 2011, 2012, 2014, 2018 and 2019), Belgium qualified in 2013 (with Roberto Bellarosa placing 12th) before scoring a three-year streak in the top ten, thanks to Loïc Nottet (fourth in ), Laura Tesoro (tenth in ) and Blanche (fourth in ). Following two non-qualifications with Sennek () and Eliot (), Belgium recorded three consecutive qualifications with Hooverphonic (), Jérémie Makiese () and Gustaph (), the latter finishing in seventh place overall.

Disparity between broadcasters
Belgium is a federal country divided into two major linguistic regions: Dutch-speaking Flanders in the north and French-speaking Wallonia in the south, each region having its own broadcaster (VRT in Flanders and RTBF in Wallonia). The broadcasters take turns to send the Belgian entry to the contest, and since 2021, Flemish VRT has been in charge on odd years while French-speaking RTBF has been in charge on even years.

There has been a significant difference in the results achieved by the broadcasters. The French-speaking RTBF recorded Belgium's only win in , all of Belgium's ten top-five placements, and 18 out of Belgium's 26 top ten placements. On the other hand, the Flemish VRT has placed in the top ten eight times, while scoring six out of Belgium's eight last-place finishes. In the 1990s, the relegation rule was introduced, where the lowest-placing countries would not be allowed to compete the following year, to accommodate for the growing number of participating countries. Belgium was relegated three times, in ,  and ; twice following a poor placing by a VRT act the previous year, and once after RTBF act Nathalie Sorce placed last in 2000.

Since the introduction of semi-finals in 2004, the broadcasters have scored similarly in terms of qualification: , RTBF and VRT each qualified four times out of nine semi-finals.

Participation overview

Selection process

While VRT normally hosts a national final, Eurosong, when selecting their entries for Eurovision, RTBF usually holds an internal selection process (although it sometimes holds a national final, for example in 1998, 2005 and 2011, while VRT internally chose Tom Dice for the 2010 edition, Sennek for the 2018 edition and Hooverphonic for the 2020 and 2021 editions).

Hostings

Awards

Barbara Dex Award

Related involvement

Conductors

Commentators and spokespersons

Over the years, commentary for the contest on VRT and RTBF has been provided by several experienced radio and television presenters, including Nand Baert, Jacques Mercier, Luc Appermont and Paule Herreman. From 1991, André Vermeulen provided the Dutch-language commentary every year except 1996. Jean-Pierre Hautier provided French-language commentary from 1994 to 2012, later dying shortly after the 2012 contest. In 1962, BRT retransmitted the commentary feed from the Dutch broadcaster NTS, possibly for financial reasons.

VRT supplied an additional commentator to join André Vermeulen starting in 1998; between 1999 and 2010, dual commentary was provided by either Bart Peeters or Anja Daems. Peeters provided the commentary during the years when VRT selected the entries, whilst Daems commentated the years in which RTBF selected the entries. Sven Pichal replaced Daems in 2011, whilst Peter Van de Veire replaced Peeters. In 2007, Jean-Louis Lahaye joined Jean-Pierre Hautier as a supplementary commentator for RTBF. After Hautier's death in 2012, Lahaye was joined by Maureen Louys in 2013.

Photo gallery

See also
Belgium in the Eurovision Choir of the Year – A competition organised by the EBU for non-professional choirs.
Belgium in the Junior Eurovision Song Contest – Junior version of the Eurovision Song Contest.
Belgium in the Eurovision Young Dancers – A competition organised by the EBU for younger dancers aged between 16 and 21.
Belgium in the Eurovision Young Musicians – A competition organised by the EBU for musicians aged 18 years and younger.

Notes and references

Notes

References

Countries in the Eurovision Song Contest

Belgium in the Eurovision Song Contest


එර්රාවරම් ලෙන් පිහිටියේ යෙලෙරු ගඟේ වම් ඉවුරේ රාජමුන්ද්‍රී සිට 45 km පමණ දුරකින් විශාඛාට්නම් පාරේ ය. මෙම ලෙන් පිහිටා ඇත්තේ ධන්ල–දිබ්බ කඳුගැටයේ ය. මෙහි වූ කැනීම් අනුව, මෙහි ඉතිහාසය ක්‍රි.ව. 100ට පමණ දිවෙන බව හෙළි වී ඇත. මෙම ස්ථානය ක්‍රි.පූ. 1වන සියවසේ සිට ක්‍රි.ව. 2වන සියවස දක්වා කාලයේ දියුණුව පවතින්නට ඇතැයි සිතිය හැක.

ආශ්‍රේයයන්

විසාඛපට්නම් දිස්ත්‍රික්කයේ ගොඩනැගිලි සහ ව්‍යූහ
ආන්ධ්‍ර ප්‍රදේශ් හි පුරාවිද්‍යා අඩවි
ඉන්දියාවේ ස්තූප
බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ලෙන්
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ආරාම

එර්රාවරම් ලෙන්


Hur säker är bilen? (dansk: "Hvor sikker er bilen?") er en rapport, som det svenske forsikringsselskab Folksam har udgivet hvert andet år siden 1984. På basis af statistikker fra virkelige trafikuheld vurderer rapporten den relative risiko for død eller tilskadekomst for flere forskellige bilmodeller. De sikreste bilmodeller modtager priser og/eller købsanbefalinger.

Metode
Klassifikationerne er baseret på ulykkesdata fra det nationale informationssystem STRADA (Swedish Traffic Accident Data Acquisition). Der benyttes:
 Politirapporter fra en kollision mellem to biler. Her afhænger resultatet stærkt af kollisionsforholdene og bilernes vægt.
 Rapporter fra redningstjenesten om kvæstelser.

Antallet af de i rapporterne omtalte bilulykker og kvæstede personer samt de vurderede bilmodeller beløber sig som følger;

Alle ulykker med en bestemt bilmodel analyseres for at finde frem til kvæstelsesrisikoen for passagerer i den pågældende bilmodel i forhold til alle bilmodeller i rapporten. Der ses på antallet af opståede kvæstelser. For eksempel er risikoen for livsvarig invaliditet ved en hovedkvæstelse væsentligt større end ved et ribbensbrud. En bilmodel får derfor en dårligere vurdering, hvis antallet af hovedkvæstelser er større i forhold til antallet af ribbensbrud. Derved bestemmes en målestok for risikoen for død eller livsvarig invaliditet i tilfælde af en ulykke for den enkelte bilmodel i forhold til alle bilmodeller i rapporten.

På denne måde kan begrænsningerne i kollisionstests omgås, da disses resultater ikke stemmer 100 procent overens med forholdene i virkelige ulykker. I modsætning til kollisionstests vurderes bilmodellerne på tværs af segmenterne. Derved kan den passive sikkerhed i bilmodeller fra forskellige segmenter sammenlignes med hinanden. Det er også muligt at sammenligne sikkerheden i bilmodeller, som (f.eks. på grund af årgang) ikke er blevet kollisionstestet under de samme forhold.

I en rapport fra ESV-konferencen (International Technical Conference on the Enhanced Safety of Vehicles) i 2001 blev der foretaget en sammenligning mellem vurderingerne af bilmodeller i Euro NCAP's kollisionstests og Folksams rapporter. For hver Euro NCAP-stjerne aftager risikoen for død eller livsvarig invaliditet med 7 %.

Fra en ny bilmodel kommer på markedet og indtil den som følge af et tilstrækkeligt antal ulykker er med i rapporten, går der mindst to til tre år.

Sikreste biler

Resultater 2013
Risikoen for død eller livsvarig invaliditet ligger i bilmodeller introduceret mellem 2010 og 2013 ca. 48 % lavere end i bilmodeller introduceret mellem 1980 og 1984, og risikoen for død ca. 86 % lavere.

Referencer

Bilsikkerhed

Hur säker är bilen?


La venganza fue una telenovela mexicana producida por Valentín Pimstein para Televisa en 1977. Protagonizada por Helena Rojo y Enrique Lizalde, con las participaciones antagónicas de Beatriz Sheridan, Javier Marc, Rogelio Guerra, Otto Sirgo y Karina Duprez. Está basada en la radionovela La indomable escrita por la cubana Inés Rodena.

Argumento
María Olivares es una humilde jovencita que vive en compañía de su abuelo materno Don Maximiliano, en una choza al interior de la hacienda de la poderosa familia Narváez. Ella, a pesar de su extrema pobreza y sus pies sucios y descalzos, es sumamente feliz. Un día, María conoce al hijo menor de los Narváez, el joven Javier, del cual se enamora perdidamente. Javier es aviador y su hermano mayor, Rafael, maneja la hacienda que ambos heredaron de sus padres al morir. Javier al conocer a María le toma cariño al verla tan pobrecita y desamparada. Su hermano Rafael y su esposa Carmen están empeñados en casar a Javier con una joven millonaria, pues los Narváez están a un paso de quedar en bancarrota. Javier se niega al matrimonio que le imponen y por venganza hacia ellos, se casa con María, la cual trae a vivir a su hacienda. María cree en las palabras de amor de Javier y se casa con él, sin conocer su verdadero propósito. Rafael y Carmen detestan a la muchacha por ser pobre e intentan alejarla de la vida de Javier y la de ellos. La terrible y malvada Carmen desde que la ve la odia instantáneamente. La humilla delante de toda la alta sociedad por su falta de modales y la incita a avergonzar a Javier, sin que ésta se de cuenta. Pero uno de los actos más bajos que realiza Carmen contra María es cuando la obliga a recoger una pulsera del lodo con los dientes, para luego acusarla de ladrona y sin tentarse el corazón, mandar a quemar la choza donde vive Don Maximiliano, el abuelo de María. El pobre anciano muere injustamente en el incendio. Javier termina por abandonarla debido a las artimañas que inventaron su hermano y Carmen para alejarlo de ella, sin saber la situación en la que se encuentra su esposa. María, que esta embarazada, profundamente dolida y destrozada por la muerte de su abuelo y el abandono de Javier decide huir hacia la capital, jurando con todas sus fuerzas que algún día logrará vengarse de todo el daño que le hicieron los Narváez.

María comienza a buscar trabajo en la capital y es un rico y viejo hombre de negocios, Don Alejandro Balmaseda, quien la emplea en su casa como sirvienta. Don Alejandro está enfermo y se compadece de la situación de la muchacha y le da su protección, sin saber que ella es la hija que ha buscado durante tantos años, fruto de su relación con una pobre campesina, la madre de María. Don Alejandro decide darle todo lo mejor; la educa, le compra vestidos elegantes y le enseña el manejo de las empresas, convirtiéndola en una gran dama de sociedad. Su mayordomo descubre por un cofre que ella siempre llevaba que Alejandro es el padre de María. Don Alejandro por un confuso incidente se entera de que María es su hija y luego fallece por un infarto, reconociéndola como su legítima hija. Ella llora la muerte de su padre, pero ahora lo ha heredado todo; es millonaria y poderosa y pasa a llamarse ahora en adelante Alejandra Balmaseda.
María, ahora Alejandra, se hace cargo de toda la fortuna que heredó de su padre y del hotel que posee y que se encuentra ubicado en la pintoresca isla de Santo Angelo. Alejandra comienza a sospechar que el apoderado de su padre, Dupré, está haciendo malos manejos en el hotel y que le está robando dinero. Al final logra desenmascararlo y lo saca de los manejos del hotel y convierte a la amante de él, Andrea, en su aliada. A la par Alejandra es pretendida por varios de los más poderosos hombres de Santo Angelo que quedan prendados por su belleza. Entre los candidatos están el Gobernador de Santo Angelo, hombre de principios que tiene una malcriada hija, Lucy, que detesta a Alejandra. También se encuentra el poderoso Sultán de Omán, inquilino frecuente del Hotel, quien se obsesiona con tener a Alejandra y llevársela a su fascinante país, pero Alejandra aunque coquetea con él, lo mantiene a raya. Debido a que la aerolínea de Javier alquilaba habitaciones del hotel para sus pilotos, Alejandra se reencuentra con Javier, quien se hospeda con su amigo piloto Eduardo y la aeromoza Sonia. En una fiesta, Alejandra se encuentra con Javier. Javier en un principio se confunde con el gran parecido que tiene Alejandra con María, pero después se convence de que ambas no pueden ser la misma persona ya que a diferencia de la salvaje María, Alejandra es una mujer rica y distinguida. Alejandra revive sus sentimientos de amor por él, pero a la vez los deseos de venganza la consumen y decide castigarlo y lograr que se enamore de ella para después abandonarlo. Aparece un pretendiente más, el pintor Alfonso del Olmo, el cual tenía su cuadro maestro "El Libertador" arrumado en su atelier.

Al mismo tiempo Alejandra intenta mostrarse indiferente a la relación que inician Javier y Lucy, la malcriada hija del Gobernador de Santo Angelo. Alejandra consigue que Javier se vuelva a enamorar de ella, consiguiendo también que rompa su compromiso con Lucy, por lo cual le revela que ella es en realidad María, aquella humilde y bruta campesina de la que hace mucho tiempo se burló. Rafael y Carmen se vienen a vivir a Santo Angelo, debido a la inestabilidad económica que están pasando y ahora Alejandra, teniendo tanto dinero y poder comienza su ansiada venganza en contra de los Narváez. Alejandra convence a Andrea para que la ayude en sus planes. En una visita al hotel Rafael la conoce y es seducido por ella, ésta lo emborracha y lo lleva a jugar al casino del hotel, donde él se envicia con el juego y el alcohol, perdiendo así todo su dinero y Andrea, siguiendo las directrices de Alejandra le hace firmar un pagaré de mucho dinero que pierde también. Al tener Rafael una deuda muy grande con el hotel es exigido por Alejandra que le pague el dinero o de lo contrario le quitará sus tierras. Al enterarse de todo lo que ha hecho su esposo Carmen va a pedir clemencia a Alejandra, ya sabiendo que es en realidad María. Ésta acepta las súplicas de Carmen, pero con la condición de que venga al día siguiente ya que le entregará el pagaré personalmente en las afueras del hotel. Al otro día, Alejandra manda a echar tierra en un área del hotel, le echan agua, formando lodo. Invita al gobernador, su hija y Javier para que estén presentes. Cuando llega Carmen Alejandra le dice frente a todos, que le entregará el pagaré si lo recoge del lodo con los dientes. Carmen desesperada y enojada se tira al lodo, pero Alejandra toma el pagaré con su mano y le dice que ella no es tan cruel como Carmen lo fue con ella años atrás y le entrega el pagaré. Javier intenta volver con María pero ésta se niega. Entonces decide casarse con Sofía, dueña de las tierras vecinas a su hacienda. Alejandra, utilizando a otra persona le propone a Rafael Narváez que le venda su hacienda, lo cual acepta para salir de la quiebra en que se encuentra. Al poco tiempo, Carmen sale de compras y en el camino acelera su auto y choca con un tráiler. Carmen sale del automóvil en llamas, cae en el piso y muere en el hospital. Rafael se pierde en el alcohol. El Sultán de Omán es apuñalado por un miembro de su séquito y luego, mientras está hospitalizado es derrocado por un movimiento político en el que se encontraba involucrado su supuestamente fiel Secretario Mohammed y pierde su gobierno, no pudiendo regresar a su reino. Alfonso del Olmo presta su cuadro "El Libertador" a un amigo para una exposición, y este lo vende en contra de la voluntad de Alfonso. Como el comprador iba a viajar a Miami, él decide viajar de pavo en el avión del comprador, pero se cae del tren de aterrizaje y fallece. María regresa como dueña de la Hacienda de los Narváez. Al final Javier se divorcia de Sofía, pide perdón a María y se casan en la Hacienda Narváez, logrando por fin ser felices.

Elenco
 Helena Rojo - María Olivares / Alejandra Balmaseda
 Enrique Lizalde - Javier Narváez
 Beatriz Sheridan - Carmen Santibáñez de Narváez
 Xavier Marc - Rafael Narváez
 José Luis Jiménez - Don Maximiliano Olivares
 Roberto Cañedo - Don Alejandro Balmaseda
 Tony Carbajal - Dupré
 Nelly Meden - Andrea
 Raymundo Capetillo - Eduardo
 Germán Robles - Gobernador de Santo Ángelo
 Karina Duprez - Lucía "Lucy"
 Rogelio Guerra - Sultán de Omán
 Marcela Rubiales - Sonia
 René Muñoz - Mohamed
 Azucena Rodríguez - Rosa
 Juan Ferrara - Arnold
 Luz Adriana - Sofía
 Aurora Cortés - Dominga
 Patricia Dávalos - Isabel
 Jorge Fink - Padre Cayetano
 Eugenia D'Silva - Joaquina Villanueva
 Miguel Ángel Ferriz - José Luis
 Héctor Gómez - Víctor
 Laura Zapata - Violeta
 Odiseo Bichir - Caleta
 Héctor Cruz - Ramón y Nazario
 Otto Sirgo - Alfonso del Olmo
 Magda Haller - Doña Juana de del Olmo
 Graciela Bernardos - Daniela
 Estela Chacón Miguel Suárez - Gonzalo Luisa Huertas - Calixtita Fernando Luján - Juan Rebeca Silva
 Enrique Gilabert
 Mauricio Ferrari
 Lily Inclan
 Alberto Gavira
 José Alonso Cano - Jefe de Policía Versiones La venganza está basada en la Radionovela La Indomable'' escrita por Inés Rodena. Estas son las versiones que se han hecho para la Televisión.

 La primera versión de esta telenovela fue la telenovela venezolana La indomable, realizada por RCTV en el año 1975. Dirigida por Juan Lamata y protagonizada por Marina Baura y Elio Rubens.
 Televisa realizó en México en el año 1994 una versión de esta telenovela titulada Marimar. Fue producida por Verónica Pimstein, y sus protagonistas fueron Thalía y Eduardo Capetillo.
 GMA Network realizó en Filipinas en el año 2007 una versión titulada también Marimar, producida por Wilma Galvante y protagonizada por Marian Rivera y Dingdong Dantes.
 Alma indomable,  una telenovela realizada por Venevisión en el año de 2010.  protagonizada por Scarlet Ortiz.
 En el 2013 la productora Nathalie Lartilleux llevó de nuevo este melodrama a las pantallas de Televisa con el nombre de Corazón Indomable con las actuaciones protagónicas de Ana Brenda Contreras y Daniel Arenas con las actuaciones antagónicas de Elizabeth Álvarez y René Strickler.

Enlaces externos

Telenovelas de México
Telenovelas de 1977
Telenovelas de Televisa
Adaptaciones de telenovelas venezolanas

La venganza (telenovela de 1977)


Sindia (sardisk: Sindìa) er en by og en kommune (comune) i provinsen Nuoro i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 509 meters højde og har 1.717 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 58,57 km² og grænser til kommunerne Macomer, Pozzomaggiore, Sagama, Scano di Montiferro, Semestene og Suni.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Nuoro

Sindia


Charles Bradford "Charlie" Black Jr. (nacido el  en Arco, Idaho y fallecido el  en Rogers, Arkansas) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó tres temporadas entre la BAA y la NBA, además de jugar en la NBL y la NPBL. Con 1,96 metros de estatura, jugaba en la posición de ala-pívot.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó durante 4 temporadas con los Jayhawks de la Universidad de Kansas, interviniendo en la Segunda Guerra Mundial durante dos años en medio de su carrera. Promedió 12,4 puntos por partido, siendo elegido en el mejor quinteto de la Big Six Conference sus cuatro años de carrera, liderando la misma en anotación en 1946 y 1947. En 1943 y en 1946 fue incluido además en los equipos All-America consensuados.

Profesional
Comenzó su carrera profesional en los Anderson Packers de la NBL, para fichar al año siguiente por los Indianapolis Jets, donde promedió 10,7 puntos y 2,8 asistencias por partido, hasta que mediada la temporada fue traspasado a Fort Wayne Pistons a cambio de Leo Mogus, donde promedió 7,6 puntos y 1,5 asistencias en lo que restaba de temporada.

Mediada la temporada siguiente es traspasado junto con Richie Niemiera a los Anderson Packers, que ese año disputaron la BAA, a cambio de Ralph Johnson y Howie Shultz. Promedia 9,6 puntos y 3,0 asistencias en lo que queda de temporada. Al año siguiente el equipo cambia de liga, marchándose a la NPBL, y a pesar de que es elegido por los Rochester Royals en el draft de dispersión, continúa en el equipo un año más.

En  regresaría a la ya conocida como NBA, para jugar con los Milwaukee Hawks, en la que sería su última temporada como profesional.

Estadísticas en la BAA y la NBA

Temporada regular

Playoffs

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Charlie Black en ultimatenba.com

Baloncestistas de Idaho
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Kansas Jayhawks
Baloncestistas de los Anderson Packers
Baloncestistas de los Indianapolis Jets
Baloncestistas de los Fort Wayne Pistons
Baloncestistas de los Milwaukee Hawks

Charlie Black


An Liparis tridens in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin. An Liparis tridens in nahilalakip ha genus nga Liparis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Liparis (Orchidaceae)

Liparis tridens


Pulsatrix es un género de aves estrigiformes de la familia Strigidae que agrupa a 3 especies nativas del Neotrópico que se distribuyen desde el sur de México a través de América Central y del Sur hasta el norte de Argentina. A sus miembros se les conoce por el nombre popular de lechuzones o búhos.

Características
Los lechuzones de este género son aves relativamente grandes, midiendo entre 40 y 50 cm y que se caracterizan por su sorprendente diseño facial en forma de  "anteojos".

Lista de especies
Según la clasificación del Congreso Ornitológico Internacional (IOC, Versión 4.4, 2014) y Clements Checklist 6.9, agrupa a las siguientes 3 especies:
 Pulsatrix koeniswaldiana (Bertoni, M & Bertoni, W), 1901 - lechuzón acollarado chico;
 Pulsatrix melanota (Tschudi), 1844 - lechuzón acollarado grande;
 Pulsatrix perspicillata (Latham), 1790 - lechuzón de anteojos.
 Pulsatrix (perspicillata) pulsatrix (Wied-Neuwied), 1820 - lechuzón de pestañas cortas.

Taxonomía
La subespecie Pulsatrix perspicillata pulsatrix, que se distribuye por el sureste de Brasil, Paraguay y noreste de Argentina, es considerada como especie plena por algunos autores, con base en diferencias de vocalización y plumaje, de acuerdo a König et al, 1999. Sin embargo la Propuesta Nr 326 al South American Classification Committee (SACC), a pesar de reconocer que la elevación al rango de especie sería comprobable, fue rechazada debido a la necesidad de análisis vocales más amplias y datos genéticos. Todas las clasificaciones continúan a considerar este taxón como subespecie.

Referencias

Géneros de aves
Taxones descritos por Johann Jakob Kaup

Pulsatrix


, Takaoka, Toyama, Japón; 4 de diciembre de 1955) es un director de cine japonés. Yōjirō Takita entró a la industria del cine a través de Mukai Productions, donde sirvió como asistente de director. Takita hizo Molester's Train, comenzada por Shin'ya Yamamoto en 1975, y que Takita comenzó a dirigir en 1982. Su película de 2008, Okuribito ganó el Premio Óscar en la categoría a  Mejor película extranjera en la 81.ª edición de los Premios de la Academia.

Filmografía como director
 Tsurikichi (釣りキチ三平 - a.k.a. Sanpei) (2009)
 Okuribito (おくりびと - Okuribito) (2008)
 The Battery (バッテリー) (2007)
 Ashurajō no Hitomi (2005)
 Onmyoji: The Yin Yang Master II (陰陽師II) (2003)
 When the Last Sword Is Drawn (壬生義士伝 - mibu gishi den) (2003)
 Onmyoji: The Yin Yang Master (陰陽師) (2001)
 Himitsu (秘密) (1999)
 The Exam (お受験) (1999)
 シャ乱Qの演歌の花道 (Sharan-Q no enka no hanamichi) (1997)
 The Tropical People (熱帯楽園倶楽部) (1994)
 The City That Never Sleeps: Shinjuku Shark (眠らない街 新宿 - Nemuranai machi: Shinjuku same) (1993)
 We Are Not Alone (僕らはみんな生きている) (1993)
 (病は気から 病院へ行こう2 - Yamai Wa Kikara: Byouin e ikou 2) (1992)
 Let's Go to the Hospital (病院へ行こう - Byouin e ikou) (1990)
 The Yen Family (木村家の人々 - Kimurake no hitobito) (1988)
 Itoshino Half Moon (愛しのハーフ・ムーン) (1987)
 Molester's Delivery Service (痴漢宅配便 - Chikan takuhaibin) (1986)
 はみ出しスクール水着 (Hamidashi School Mizugi) (1986)
 Time Escapade: 5 Seconds Til Climax (タイム・アバンチュール 絶頂5秒前 - Time adventure: zeccho 5-byo Mae) (1986)
 ザ・マニア 快感生体実験 (1986)
 ザ・緊縛 (1986)
 No More Comic Magazines! (コミック雑誌なんかいらない! - Komikku zasshi nanka iranai!) (1986)
 Molester's Train: 1 Centimeter From The Wall (痴漢電車 あと奥まで1cm - Chikan densha: ato oku made 1cm) (1985)
 Molester's Train: Seiko's Tush (痴漢電車 聖子のお尻 - Chikan densha: Seiko no oshiri) (1985)
 Molester's Train: One Shot Per Train (痴漢電車 車内で一発 - Chikan densha: shanai de ippatsu) (1985)
 Molester's Tour Bus (痴漢通勤バス - Chikan tsukin bus) (1985)
 Pink Physical Examination (桃色身体検査 - Momoiro shintai kensa) (1985)
 (絶倫ギャル やる気ムンムン - Zetsurin gal: Yaruki mun mun) (1985)
 Molester's Train: Blast Off (痴漢電車 ちんちん発車 - Chikan densha: chin chin hassha) (1984)
 Molester's Train: Best Kept Secret Live Act (痴漢電車極秘本番 - Chikan densha: gokuhi honban) (1984)
 Groper Train: Wedding Capriccio (痴漢電車 ちんちん発車 - Chikan densha: chinchin hassya) (1984)
 Groper Train: Search for the Black Pearl (痴漢電車 下着検札 - Chikan densha: shitagi kensatsu) (1984)
 Molester's School Infirmary (痴漢保険室 - Chikan hokenshitsu) (1984)
 Goodbye Boy (グッバイボーイ) (1984)
 High Noon Ripper (真昼の切り裂き魔 - Mahiru no kirisakima) (1984)
 (OL24時 媚娼女 - OL 24 ji: Bishoujo) (1984)
 Molester's Train: Keiko's Tush (痴漢電車 けい子のヒップ - Chikan densha: Keiko no hip) (1983)
 Molester's Train: Momoe's Tush (痴漢電車 百恵のお尻 - Chikan densha: Momoe no oshiri) (1983)
 Molester's Train: Rumiko's Tush (痴漢電車ルミ子のお尻 - Chikan densha: Rumiko no oshiri) (1983)
 Serial Rape (連続暴姦 - Renzoku bokan) (1983)
 Molester's Train: Hunting In A Full Crowd (痴漢電車 満員豆さがし - Chikan densha: Man'in mamesagashi) (1982)
 Molester's Train: Please Continue (痴漢電車 もっと続けて - Chikan densha: motto tsuzukete) (1982)
 (官能団地 上つき下つき刺激つき - Kanno danchi: Uetsuki shitatsuki shigekitsuki) (1982)
 Molester and the Female Teacher (痴漢女教師 - Chikan onna kyoshi) (1981)

Referencias

Personas de la prefectura de Toyama
Directores de cine de Japón
Directores ganadores del premio Óscar a la mejor película en lengua no inglesa

Yōjirō Takita


343000 Ijontichy este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
343000 Ijontichy este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Taunus de E. Schwab și U. Zimmer. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,97 ua, o excentricitate de 0,04 și o înclinație de 9,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 343001-344000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2009
Centura de asteroizi

343000 Ijontichy