Evrenin Şiiri: Kozmosun Matematiksel bir Açıklaması, Amerikalı matematikçi Robert Osserman'ın 1995 yılında yayımlanan kitabıdır.

2000'li yıllara yaklaşırken, Dünya'nın küreselliğinden şüphe etmeyen insanlık, Dünya'yı hâlâ düz bir evren tasarımıyla düşünmeye devam etmekteydi.1955 yılından bu yana Stanford Üniversitesi'nde matematik profesörü olan, 1990'dan beri de Kaliforniya Berkeley'deki Matematik Bilimleri Araştırma Enstitüsü'nün müdür yardımcılığını yürüten Robert Osserman, Evrenin Şiiri ya da özgün adıyla Poetry of the Universe kitabında, fazla bir matematik bilgisi gerektirmeden, okura, evreni ölçüp biçmenin matematiksel yöntemlerini gösterir. Yazar, uzay'ın düz olmadığını, tasarlanması güç olsa da, uzayın gerçekte eğri olduğu konusunda sağlam kanıtların bulunduğunu okurlarıyla paylaşır.

1995 kitapları
Astronomi kitapları
İngilizce kitaplar
Amerikan kitapları
Matematik kitapları

Evrenin Şiiri


Madde bağımlılığı, (psikiyatri ve adli psikiyatrideki tanımıyla) uyutucu-uyarıcı-keyif verici psikotrop maddelere bağımlı olma durumudur. Bu maddeler, halk dilinde uyuşturucu olarak bilinirler ve bu maddeler merkezi sinir sistemini doğrudan etkileyen kimyasallardır. 4 ana grupta toplanırlar;

 Uyarıcı maddeler (kokain, amfetaminler, kafein),
 Uyutucu/uyuşturucu maddeler (opium alkaloidleri, barbitüratlar, benzodiazepinler),
 Halüsinojenler (esrar, lysergic acid diethylamide-LSD, phencyclidine-PCP),
 Uçucular (tiner ve benzerleri)
 Tütün ürünleri
 Alkol içeren ürünler

Madde bağımlılığı'nın sinir sisteminin yanı sıra organizmanın tümü üzerinde ölüme yol açabilen olumsuz etkileri vardır (ayrıntılar için: bkz. Uyuşturucu) . Bağımlılık yapan maddelerin kullanımında çeşitli yöntemler uygulanır; sigara gibi dumanı solunur (esrar), tozları burna çekilir (kokain), damara injekte edilir (eroin) ya da tablet olarak kullanılır (amfetaminler). Kokain en iyi bilinen doğal uyarıcıdır. Orta ve Güney Amerika'da yetişen Erythoxylon coca ağacının yapraklarından elde edilir. Güçlü bağımlılık yapan bir alkaloiddir. Kokain kullanımında koka yapraklarının çiğnenmesi ve toz kokainin özel borularla burna çekilmesi gibi çeşitli yöntemler vardır. Amfetamin ve metamfetamin sentetik uyarıcılar arasında en sık kullanılan türevlerdir. Uzun yol kamyon, TIR ve otobüs sürücüleri ile konsantrasyon gerektiren sporlarda doping maddesi olarak kullanılırlar. Tütün ürünleri ve alkollü içecekler, madde bağımlılığının en sık görülen örnekleridir.

Toksik Madde Bağımlılığı Patolojisi

Kokain

 Deri (injeksiyon yeri): Kronik granülomatöz yangı
 Göz (crack kullanımı): Kornea ülserleri ve infeksiyonlar
 Ağız ve Dişler (toz çekme): Damak delinmesi (perforasyonu), diş minesi aşınmaları
 Burun (toz çekme): Nekrozlar, septum delinmesi (perforasyonu)
 Dolaşım sistemi: Vazokonstriksiyon ve hipertansiyon, kardiyomyopatiler, kalp durmasına bağlı ansızın ölüm
 Gebelik: Abortuslar, bebekte yoksunluk sendromu

Opium alkaloidleri (Morfin ve Eroin)

 Deri (enjeksiyon yeri): Ekimoz, ülser, sikatris, lenfödem, abseler (sepsis kaynağı)
 Kalp: Aritmilere bağlı ansızın ölüm, kalp kapak (triküspid) endokarditi (Staphylococcus aureus), kalp büyümesi (kardiyomegali), infarkt
 Damarlar: Septik trombus/embolizm, anevrizma, sepsis
 Akciğerler: Yüksek dozda akut ödeme bağlı ansızın ölüm, metastatik abseler, emfizem, talk granülomları, Candida pnömonisi
 Beyin: Hipoksik ensefalit (hipokampus nekrozları), infarktlar, metastatik abseler
 Böbrek: Eroin nefropatisi, glomerülonefrit, hiperemi
 RES: Lenfadenomegali
 Virüs enfeksiyonları: HBV, HCV, HIV
Gebelik: Abortuslar, bebekte yoksunluk sendromu

Amfetamin-Metamfetamin ve Ekstazi

 Beyin: Psikiyatrik bozukluklar, nöron yitirilmesi, kanama, iskemik lezyonlar
 Kalp: Koroner vazokonstriksiyonu (akut/kronik koroner yetmezliği), aritmiler, kardiyomyopatiler
 Akciğerler: Pulmoner hipertansiyon
Gebelik: Abortuslar, bebekte yoksunluk sendromu

Esrar (Cannabis)

 Akciğerler: Tütüne benzer etkiler (KOAH, Akciğer kanseri, ateroskleroz)
 Fertilite etkilenmesi: Erkeklerde kısırlık (sterilite) olasılığı

Uçucular-Eriticiler (Tiner)

 Beyin: Nöron yitirilmesine bağlı nöropsikiyatrik bulgular
 Kemik iliği: İnhibisyon
 Akciğerler: Pnömoni, KOAH

Tütün ürünleri

 Kalp  ve Damar sistemi: Ateroskleroz, angina pectoris, myokard infarktı, aritmiler, Bürger hastalığı
 Solunum sistemi: Gırtlak (larinks) kanseri, KOAH, akciğer kanseri
 Mesane: Mesane kanseri
 Sindirim sistemi: Gastrit, mide kanseri
 Pankreas: Pankreas kanseri
Gebelik: Abortus

Alkol

 Kalp  ve Damar sistemi: Ateroskleroz, angina pectoris, myokard infarktı, aritmiler, Bürger hastalığı
 Sindirim sistemi: Gastrit, reflü, karaciğer yağlanması, karaciğer sirozu, karaciğer kanseri
 Pankreas: Pankreatit, pankreas kanseri
Gebelik: Abortus, bebekte malformasyonlar
Zieve sendromu

Kaynakça

Kötü alışkanlıklar
Patoloji

Madde bağımlılığı


Cittiglio ist eine italienische Gemeinde (comune) in der Provinz Varese in der Region Lombardei.

Geographie
Die Gemeinde liegt etwa 15 Kilometer nordwestlich von Varese am Boesio und bedeckt eine Fläche von 11,49 km². Zu Cittiglio gehören die Fraktionen Vararo, Fracce, Pianazza, Cascine, Molinazzo, Casere, Pianella, San Biagio, Vignola, Le Ville, Alpe Pirla, Chiosi, Cascate di San Giulio, Ghetto, Cereda, La Fontanaccia, Sasso del Ferro, Mulini, Cormeta, Passo del Cuvignone, Monte La Tegia, Pizzoni di Laveno und Passo Barbè. Cittiglio ist Teil der Comunità Montana Valli del Verbano. Vier Kilometer nordwestlich von Cittiglio befindet sich das Ufer des Lago Maggiore. Die Nachbargemeinden sind Brenta, Caravate, Castelveccana, Gemonio und Laveno-Mombello.

Geschichte
Als Cistellum wird der Ort erstmals 998 im Codex diplomatico lombardo erwähnt. In den Statuten der Straßen und Gewässer der Grafschaft Mailand wird El locho de Citilio als eine der Ortschaften der Gemeinde Cuvio aufgeführt, die zur Instandhaltung der Straße von Rho beitrugen (1346). Im Jahr 1450 wurde das Gebiet von Val Cuvia, einschließlich Cittiglio, mit einer Urkunde des Notars Giacomo Perego vom 16. Mai von Herzog Francesco I. Sforza an seinen Berater Pietro Cotta als Lehen vergeben. Das Lehen ging 1727 an den Grafen Giulio Visconti Borromeo Arese über, wobei der Verkäufer, der Jurist Pietro Cotta, ein lebenslanges Recht auf die Einziehung der Lehnsrechte, d. h. die gepolsterte Gebühr, erhielt.

In den Registern des Estimo (Grundbuch) des Herzogtums Mailand von 1558 und den nachfolgenden Aktualisierungen im 17. und 18. Jahrhundert gehört Cittiglio zu den Gemeinden, die in der Pieve von Somma erfasst sind. Mit Dekret vom 13. November 1730 legte der Abgeordnete Bottigella die Zusammenlegung von Fraktion Vararo mit Cittiglio fest, aber im Jahr 1751 hatte Cittiglio laut den Antworten auf 45 Fragen des zweiten Volkszählungsrates keine weiteren zusammengelegten Gemeinden, obwohl Vararo auf einer eigenen Katasterkarte beschrieben war. Die Gemeinde wurde an den Grafen Giulio Visconti Borromeo Arese belehnt, an den sie eine Lehnsabgabe von 184 Lire und 15 Soldi zahlte.

Die Gemeinde, zu der etwa 350 abgabepflichtige und nicht abgabepflichtige Seelen gehörten, unterstand der Gerichtsbarkeit des Lehnsherrn von Cuvio, an den sie jährlich 18 Lire und 18 Soldi abführte. Der Konsul brachte jedoch auch Beschwerden bei der königlichen Kanzlei in Varese vor, auf die er keinen Eid leistete. Es gab keinen allgemeinen Rat, sondern der Bürgermeister, der Konsul und der Kanzler mit sechs Stellvertretern trafen sich zusammen mit den Familienoberhäuptern, die im Voraus benachrichtigt worden waren, auf dem Stadtplatz, um die Angelegenheiten der Gemeinde zu besprechen. Alle Ämter wurden für ein Jahr vergeben. Der Kanzler, der in der Gemeinde wohnte, erhielt ein Gehalt von 55 Lire, war von persönlichen Lasten befreit und führte die Akten.

Gemeindepartnerschaft
Cittiglio unterhält eine inneritalienische Partnerschaft mit Camerota in der Provinz Salerno.

Bevölkerung

 1809 Fusion mit Brenta

Sehenswürdigkeiten
 Pfarrkirche San Giulio (1643) mit Orgel Mascioni (1907) aus Azzio
 Kirche San Biagio, erwähnt 1235
 Kirche San Bernardo im Ortsteil Vararo
 Wohnhaus Bozzola mit Fresko
 Wasserfälle von Cittiglio

Verkehr
Der Bahnhof der Gemeinde liegt an der Bahnstrecke Saronno–Laveno. Durch die Gemeinde führt die Staatsstraße 394 (sowie ein heute zur Provinzstraße herabgestufter Strada Statale 394 dir-Abzweig) von hier aus nach Laveno-Mombello bzw. zur Schweizer Grenze.

Söhne und Töchter
 Alfredo Binda (1902–1986), italienischer Radrennfahrer
 Pietro De Camilli (* 1947), italienisch-amerikanischer Biologe
 Chiara Ondoli (* 1995), italienische Ruderin
 Federica Cesarini (* 1996), italienische Ruderin und Weltmeisterin 2017
 Luca Clemenza (* 1997), italienischer Fußballspieler

Literatur
 Anna Ferrari-Bravo, Paola Colombini: Guida d'Italia. Lombardia (esclusa Milano). Milano 1987, S. 217.
 Lombardia – Touring club italiano, Touring Editore (1999), ISBN 88-365-1325-5, Cittiglio Online auf italienisch.

Weblinks

 Cittiglio (italienisch) auf lombardiabeniculturali.it, abgerufen am 17. Dezember 2015.
 Cittiglio (italienisch) auf tuttitalia.it
 Cittiglio (italienisch) auf comuni-italiani.it
 Cittiglio (italienisch) auf lombardia.indettaglio.it
 Renzo Dionigi: Kirche San Giulio, Orgel auf www.flickr.com

Einzelnachweise

Ort in der Lombardei

Cittiglio


Bangkok Yai (thaï: บางกอกใหญ่, API : [bāːŋ.kɔ̀ːk jàj]) est l'un des 50 khets de Bangkok, Thaïlande.

Histoire

Points d'intérêt
 Wat Arun, le temple de l'aube

Notes et références

Liens externes

Khet de Bangkok

Bangkok Yai


Brekendorf Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 20,48 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 1054 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Gerhard Guthardt tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-huetten.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Brekendorf


Alex Cochrane, né le  à Brighton en Angleterre, est un footballeur anglais qui évolue au poste d'arrière gauche à Heart of Midlothian.

Biographie

En club
Né à Brighton en Angleterre, Alex Cochrane est formé par le club de sa ville natale, Brighton & Hove Albion.

C'est avec ce club qu'il fait ses débuts en professionnel le , lors d'une rencontre de coupe de la Ligue anglaise contre Aston Villa. Il est titularisé au poste d'ailier gauche, et son équipe s'incline par trois buts à un ce jour-là.

Le , Cochrane est prêté par brighton en Belgique, à l'Union Saint-Gilloise, pour une saison. Le club évolue alors en deuxième division belge. L'arrière gauche anglais se blesse toutefois sérieusement à la cheville en janvier 2021, ce qui met un terme à sa saison.

Le , Cochrane est prêté en Écosse, au Heart of Midlothian pour une saison. Il fait sa première apparition sous ses nouvelles couleurs le 10 juillet 2021 face au Peterhead FC, lors d'une rencontre de Coupe de la Ligue écossaise. Il est titularisé et Heart of Midlothian l'emporte par deux buts à zéro. Il inscrit son premier but pour Heart le 25 septembre 2021 contre le Livingston FC, en championnat. Il contribue ainsi à la victoire de son équipe par trois buts à zéro.

Le , Cochrane s'engage définitivement au Heart of Midlothian. Il signe un contrat de trois ans.

En sélection
Alex Cochrane représente l'équipe d'Angleterre des moins de 20 ans, pour un total de deux matchs joués en 2019.

Palmarès

En club
 Hearts
 Coupe d'Écosse
 Finaliste : 2022

Notes et références

Liens externes

Footballeur anglais
Joueur du Brighton and Hove Albion FC
Joueur de la Royale Union saint-gilloise
Joueur du Heart of Midlothian FC
Naissance en avril 2000
Naissance à Brighton

Alex Cochrane


Un directorio BitTorrent es una lista de archivos .torrent (usualmente incluyendo descripciones y otra información), administrada por un sitio web, que está disponible para buscar archivos que pueden ser descargados mediante el protocolo BitTorrent. Debería diferenciarse de un tracker BitTorrent, que solamente coordina la comunicación entre nodos que intentan descargar el contenido de los torrents. Muchos sitios web BitTorrent actúan como tracker y directorio. Estos sitios permiten subir archivos torrent al directorio y añaden la URL del tracker automáticamente a los archivos, proporcionando todo lo necesario para poder empezar la distribución.

BitTorrent

Directorio BitTorrent


Dalbergia elegans, também conhecido como mussutaíba, é uma espécie de planta do gênero Dalbergia e da família Fabaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1997 por André Maurício Vieira de Carvalho.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbórea.

Descrição

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Bahia, Espírito Santo e Minas Gerais.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta estacional semidecidual e floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Filardi, F.L.R.; Cardoso, D.B.O.S.; Lima, H.C. Dalbergia  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Dalbergia elegans no projeto Flora e Funga do Brasil

Dalbergia
Plantas descritas em 1997
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Dalbergia elegans


La Ruta de Illinois 9, y abreviada IL 9 (en inglés: Illinois Route 9) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Illinois. La carretera inicia en el oeste desde la  hacia el este en la . La carretera tiene una longitud de 351,3 km (218.31 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta de Illinois 9 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Illinois por sus siglas en inglés IDOT.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial  de IDOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Illinois

Ruta de Illinois 9


El Aeropuerto de Syktyvkar/Sudoeste (; ICAO: ; IATA: ), se encuentra 19 km al sudoeste de Syktyvkar, capital de la República Komi, en Rusia.

Se trata de un aeródromo inacabado y aparentemente abandonado. En la actualidad el aeropuerto Internacional de Syktyvkar proporciona el servicio aéreo necesario.

Pista

El aeropuerto de Syktyvkar/Sudoeste dispone de una pista de hormigón en dirección 17/35 de 2950x60 m. (9678x197 pies).

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de ubicación de los aeropuertos Komi en "Our Airports" (en inglés) Consultado el 29 de marzo de 2012

Syktyvkar/Sudoeste

Aeropuerto de Syktyvkar/Sudoeste


La Academia Selvaje o Salvaje, llamada también Academia del Parnaso, fue fundada en Madrid en 1612 por un miembro de la casa ducal de Pastrana, el caballero Francisco de Silva y Mendoza, hermano del duque; su denominación fue debida al extraño apellido de su protector, Silva, quien a los pocos años moriría luchando como valentísimo soldado; con su muerte en 1614, la academia desapareció.

La academia vino a continuar los trabajos de una academia anterior, la Academia del Conde de Saldaña, fundada por 1610. En ese mismo año de 1612, para comenzar, se leyó un discurso sobre Poética por parte del poeta Pedro Soto de Rojas, donde expone la causa de la misma:

«La [causa] final es, con el decoro y estima que se debe a las buenas letras, por letras y por buenas, debajo de una especie de deleitar, persuadir al bien, reprehendiendo los vicios en yambos y exaltando las virtudes en épicos» («Discurso sobre la Poética, escrito en el abrirse la Academia Selvaje, por el Ardiente», en José Sánchez, Academias literarias del Siglo de Oro español, Madrid: Gredos, 1961, pág. 102.

Las sesiones tenían lugar en el palacio de Francisco de Silva y Mendoza, situado en la calle de Atocha, y cada miembro debía ser identificado por un epíteto relacionado con el amor; Pedro Soto de Rojas, por ejemplo, se puso el de Ardiente. Organizó frecuentes justas literarias y entre sus miembros estuvo lo más granado de la escritura literaria del Siglo de Oro español, entre otros Miguel de Cervantes Saavedra, Lope de Vega y José Camerino.

Bibliografía
Jeremy Robbins, Love Poetry ofthe Literary Academies in the Reigns of Philip IV and Charles II, Londres: Támesis, 1997.
Miguel Romera-Navarro, «Querellas y rivalidades en las academias del siglo XVII», Hispanic Review, IX (1941), págs. 494-99.
José Sánchez, Academias literarias del Siglo de Oro español, Madrid: Gredos, 1961

Literatura del Siglo de Oro
Academias literarias

Academia Selvaje


الحزب الديمقراطي الليبرالي الموحد هو كيان حزبي سوداني تألف في سبتمبر 2008 حين وقعت أربعة تنظيمات ليبرالية وديمقراطية إعلان وحدة يقضي بدمجها في إطار الحزب الديمقراطي الليبرالي الموحد، والذي حول اسمه في المؤتمر الأول (التوحيدي للحزب) في سبتمبر 2010 إلى الحزب الديمقراطي الليبرالي.

التنظيمات التي وقعت على إعلان الوحدة هي:
 الحزب الليبرالي السوداني،
 حركة حق - القيادة الموحدة،
 الحركة الديمقراطية السودانية،
 الحزب الديمقراطي السوداني.

وقد انتخب المجلس السياسي المؤقت للحزب الديمقراطي الليبرالي الموحد في أول اجتماعاته يوم 4/10/2008 الاستاذة نور تاور كافي أبو راس رئيسة للمجلس السياسي المؤقت للحزب ورئيسة للجنة التنفيذية، كما اعاد المؤتمر الأول انتخابها كرئيسة للحزب والاستاذ عادل عبد العاطي رئيسا للمجلس السياسي.

استقالت الاستاذة نور تاور من رئاسة الحزب في عام 2011، حيث قبل المجلس السياسي للحزب استقالتها وانتخب بديلا عنها الدكتورة ميادة عبد الله سوار الدهب رئيسة مؤقتة للحزب. عقد الحزب في فبراير 2013 مؤتمرا فوق العادة وانتخب الدكتورة ميادة سوار الدهب رئيسة للحزب.

في مايو - يونيو 2014 تعرض الحزب لخلافات داخلية بين المجلس السياسي ورئيسة الحزب انتهت بتنظيم اغلبية عضوية الحزب وقيادته مؤتمرا عاما في 24 ديسمبر 2014 واختيار قيادة جديدة تشمل الاستاذة نور تاور كافي أبو راس رئيسا فخريا للحزب والاستاذ عادل عبد العاطي رئيسا مكلفا بينما انقسمت الدكتورة ميادة سوار الدهب عن الحزب لتكون في 15 ديسمبر 2014 مع منقسمين من الحزب الإتحادي الديمقراطي حزبا جديدا باسم الحزب الاتحادي الديمقراطي الليبرالي.

ينتمي الحزب اقليميا لكل من الشبكة الليبرالية الأفريقية والتحالف العربي للحرية والديمقراطية بينما ينتمي عالميا لتحالف الديمقراطيين ومقره في روما.

يصنف الحزب الديمقراطي الليبرالي نفسه كحزب ليبرالي اجتماعي وعلماني ويعتبر من الاحزاب المؤيدة بقوة لحقوق الشباب وحقوق المرأة.

انظر أيضًا
 حزب اتحاد عام جنوب وشمال الفونج

وصلات خارجية
 موقع الحزب الديمقراطي الليبرالي.

أحزاب السودان
أحزاب سياسية أسست في 2008
أحزاب ليبرالية اجتماعية
أحزاب ليبرالية في السودان
تأسيسات سنة 2008 في السودان

الحزب الديمقراطي الليبرالي الموحد


«Leave It All to Shine» —en español: Dejarlo todo para Brillar— es una canción mash-up de la canción de iCarly (Leave It All to Me) y la de Victorious (Make It Shine).

Fue estrenada en el especial de iCarly, iParty with Victorious (Fiesta con Victorious).

Su estreno oficial fue el 22 de mayo de 2011, y el video fue estrenado el como segundo sencillo promocional del álbum el 11 de junio de 2011, el día en el que el especial se estrenó.

La canción no entró en el Billboard Hot 100, pero alcanzó el puesto 24 en el Bubbling Under Hot 100 Singles.

Voces Destacadas
Las Voces principales de "Leave It All to Shine" fueron realizadas por Miranda Cosgrove y Victoria Justice, algunos pequeños versos por Ariana Grande, Elizabeth Gillies y Leon Thomas III y coros por Jennette McCurdy, Daniella Monet, Nathan Kress, Avan Jogia, Jerry Trainor, Noah Munck y Matt Bennett.

Historial de lanzamientos

Notas

Make It Shine fue grabada en Nickelodeon Records y Leave All To Me en Columbia.

Referencias

ICarly
Victorious
Canciones en inglés

Leave It All to Shine


Steven Joseph Zaloga (* 1. Februar 1952 in Pittsfield, Massachusetts) ist ein US-amerikanischer Militärhistoriker.

Steven Zaloga wurde 1952 in Pittsfield als Sohn von John Anthony Zaloga und Muriel Desautels Zaloga geboren. Er studierte Geschichte an der Privatuniversität Union College in Schenectady und schloss sein Studium "cum laude" als Bachelor of Arts ab. Anschließend studierte er Geschichte an der Columbia University in New York mit dem Abschluss Master of Arts. An der Universität von Krakau erwarb er ein Zertifikat im Fach Internationale Beziehungen.

Danach war Zaloga unter anderem für den Londoner militärwissenschaftlichen Fachbuchverlag Jane's Information Group und am Institute for Defense Analyses in Virginia tätig.

Zaloga ist katholischen Glaubens und Mitglied der Republikanischen Partei. Außerdem gehört er den Executive Boards des New York Military Affairs Symposiums und des Journal of Slavic Military Studies an.

Zaloga ist Autor zahlreicher Bücher über den Zweiten Weltkrieg, insbesondere über Panzermodelle.

Veröffentlichungen (Auswahl)

Weblinks

 Literatur von und über Steven Zaloga im Katalog von Worldcat
 Steven J. Zaloga, Senior Analyst bei der Teal Group
 Steven J. Zaloga: Red Star Wars, Jane's Intelligence Review, 1997

Einzelnachweise

Militärhistoriker
Waffenhistoriker
Sachbuchautor
US-Amerikaner
Geboren 1952
Mann

Steven Zaloga


An Orthophytum benzingii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Elton Martinez Carvalho Leme ngan Hans Edmund Luther. An Orthophytum benzingii in nahilalakip ha genus nga Orthophytum, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Orthophytum

Orthophytum benzingii


Başağaç, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesi bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Ankara iline 83 km, Kızılcahamam ilçesine 44 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Kızılcahamam'ın mahalleleri

Başağaç, Kızılcahamam


Burg Eltz er et middelalderligt slot fra 1100-tallet, der ligger i bakkerne over floden Mosel mellem Koblenz og Trier i det vestlige Tyskland: Det er stadig ejet af den same gren af Eltz-familien, som boede der i 1100-tallet for 33 generationer siden. Burg Eltz er sammen med Schloss Bürresheim og Burg Lissingen de eneste fæstninger på den vestlige bred af Rhinen i Rheinland-Pfalz, der aldrig er blevet ødelagt.

Eksterne henvisninger

 Burg Eltz official site
 Photos & history of Eltz castle

Slotte i Rheinland-Pfalz

Burg Eltz


Transformers Cyberverse (cunoscut mai târziu în sezoanele 3 și 4 ca Transformers: Bumblebee Cyberverse Adventures) este o serie animată CGI bazată pe linia de jucării Transformers de Hasbro.

Premiera în România a fost pe 27 octombrie 2018 pe canalul Cartoon Network.

Premisa
Când Bumblebee începe să sufere de amnezie, partenera sa, Windblade, vine pentru a-l salva, încercând să îi repare cipul lui de memorie, permițându-i să redescopere trecutul său de pe Cybertron. O dată ce amintirile îi revin, Bumblebee găsește un indiciu care îi va duce atât pe el cât și pe Windblade la finalizarea misiunii lor currente și de a-și salva prietenii, fără să știe că Megatron și-a trimis asasinii Decepticon să-i vâneze.

Personaje

Autoboți
 Bumblebee
 Grimlock
 Optimus Prime
 Windlblade
 Wheeljack
 Ratchet
 Hot Rod
 Prowl
 Arcee
 Perceptor
 Jetfire
 Drift
 Rack'n'Ruin
 Alpha Trion
 Chromia
 Blurr
 Alți soldați Autoboți

Decepticonii

Principali
 Megatron
 Shadow Striker
 Shockwave
 Soundwave
 Lockdown
 Clobber
 Sky-Byte
 Bludgeon
 Gnaw

Vânători
 Starscream
 Slipstream
 Thundercracker
 Nova Storm
 Acid Storm
 Ramjet
 Thrust

Alții
 Teletraan I
 Teletraan X
 Maccadam
 Cheetor

Episoade

Recepție

Referințe și note

Legături externe

Seriale de televiziune din 2018
Seriale de animație
Cartoon Network
Desene animate

Transformers: Cyberverse


ايزابيل ايبرهارت  (17 فبراير 1877 - 21 أكتوبر 1904) مستكشفة وكاتبة سويسرية، عاشت وسافرت في شمال أفريقيا. كانت من أكثر نساء جيلها تحررا، حاربت المبادئ الأخلاقية الأوروبية واعتنقت الإسلام. توفيت في فيضان طوفاني في الصحراء بين الحدود المغربية الجزائرية عندما كان عمرها 27 سنة.

نشأتها
ولدت إيبرهارت في جنيف لأم أرستقراطية لوثرية روسية من أصول ألمانية بلطيقية تدعى ناتالي موردر، وأب لاسلطوي يدعى آلكسندر تروفيموفسكي، وهو عشيق أمها، الذي ولد في أرمينيا، وكان قسيسا ثم اعتنق الإسلام. كانت أمها زوجة لجنرال أرمل كبير في العمر، بافل دي موردر، الذي كان متحصلا على مناصب امبريالية مهمة، حيث كان يشغل قبيل الثورة البلشفية قائدا عاما لشرطة القيصر. وبعض المؤرخين يؤكدون أن والد إيزابيل الحقيقي هو الشاعر الفرنسي الشهير آرثر رامبو. لكن إيزابيل لم تكن متأكدة من كان والدها الحقيقي، فأخذ اسمها العائلي من جدتها من جانب والدها.

أنجبت بعدها ابنين وابنة، وبعد الثورة سافرت إلى جنيف بسويسرا وأخذت معها مدرّسها الخصوصي تروفيموفسكي. بعد فترة قصيرة من وصولها إلى سويسرا، أنجبت أغوستين أخ إيزابيل، وبعد أربع أشهر سمعت أن زوجها توفي من سكتة قلبية. قررت بعدها البقاء في سويسرا. بعد بأربع سنوات، أنجبت إيزابيل وسُجلت كإبنة لقيطة وبذلك تجنّبت ذكر أبوة مدرسها آلكسندر. لقاطة إيزابيل سببت لها مشاكل مادية وعاطفية وقد منعتها من حقوقها الوراثية وأدى به هذا إلى الشعور بالجفاء من قبَل أشقائها الذين كانوا يعادون أبيها. بالرغم من ذلك، كانت إيزابيل متعلمة، في الرابعة عشر اهتمت باللغة التركية أولاً قبل أن تتعلم وتتقن اللغة العربية، وتكاتب بها بعضا من كبار المستشرقين الروس المعاصرين لها.

كما حصلت على كتاب في النظام النحوي في اللغة الأمازيغية القبائلية وتعلمتها عبره. لقد كانت إيزابيل، ومنذ أن كانت صغيرة في السن، ترتدي الملابس الرجالية كي تمنح لنفسها حرّية أكثر، وكانت تحتقر ملابس النساء، ورغم محاولتها، كان جمالها البارز يكشف أنوثتها. كان منزل والدتها يعج باجتماعات اللاسلطويين، والعدميين والثوار من مختلف البلدان، لذلك فإنه ليس من المستغرب أن تخرج الفتاة متأثرة بفكرهم.

وعندما بلغت الخامسة عشرة من العمر قرأت إعلانا صغيراً نشره ضابط فرنسي مصاب بالسأم خلال تأديته الخدمة العسكرية في الجزائر، فسارعت للكتابة اليه، وسرعان ما نشأت بين الإثنين قصة حب عبر المراسلة، وقررت لقائه فغادرت النمسا إلى الجزائر. وبعد رحلة طويلة وشاقة اكتشفت أنه لا يطابق مواصفات فارس الأحلام الذي تخيلته.

السفر إلى الجزائر

سنة 1894 هرب أخوها أوغسطين وانخرط في الجيش كجندي، وتواصل معها من سيدي بلعباس، فكان هذا الحدث بالنسبة لوالده انحطاط وسقوط من سلمه الاجتماعي، لكن بالنسبة لإيزابيل كان هذا الخبر كدعوة إليها. فكتبت لأخيها:

سافرت إيبرهارت إلى الجزائر لأول مرة في مايو 1897 مع أمها في محاولة للإثنين ببدأ حياة جديدة، بعدها اعتنقتا الإسلام هناك. وكانت الأم قد اعتنقت الإسلام تحت تأثير ابنتها. توفيت أمها فجأةً في عنابة ودفنت تحت اسم فاطمة منوبية وفقا للتقاليد والإسلامية، بعد فترة قصيرة من وفاة أمها، انخرطت وتضامنت مع المسلمين في محاربتهم للاستعمار الفرنسي. بعد ذلك بسنتين توفي أبوها من سرطان الحنجرة في 1899 في جنيف، وقد كانت إيزابيل تمرضه في هذا الوقت.

بعد انتحار أخوها فلاديمير، وزواج أغوستين أخوها بإمرأة فرنسية الذي لم يكن يلتقي معها في الآراء، انقطعت صلة إيزابيل إلى حدّ بعيد بحياتها الماضية. كتبت عن أغوستين أنه «مرة وإلى الأبد، اتجه بخطواته إلى طريق الأغلبية الضالة». ومنذ ذلك الحين، كما دونت في مذكاراتها، عاشت بقية عمرها في الجزائر، مقيمة فيها.

رحلات روحية
كلفتها زوجة أحد النبلاء الأوروبيين، ميدورا ماركيز، بالتحقيق في الوفاة الغريبة لزوجها الماركيز في تونس، فاكتشفت إيبرهارت المجتمع الشمال إفريقي بحرية لم تستطع أن تجرّبها كامرأة عندما ارتدت ملابس رجالية، تحت اللقب «سي محمود السعدي» وهي تجول بلاد المسلمين تحقق في الجريمة. اعتبرت إيبرهارت الإسلام منالها في الحياة ومن خلال رحلاتها تعرفت إيزابيل على الطريقة القادرية الصوفية السرية، التي كان أتباعها يحاربون الظلم الاستعماري في الجزائر ويساعدون ويطعمون الفقراء في هذا الوقت. في بداية 1901، هجم عليها رجل بسيف، وهو قطع يدها تقريبا في محاولة اغتيال، لكنها عفت عنه، ونجحت في الدفاع عن حياته. ويرجع السبب إلى الخلافات الداخلية الموجودة بين الطرق الصوفية، والاستعمار من جهة أخرى، واستغلت السلطات الفرنسية الحادث وطردتها إلى مارسيليا، ويرجع البعض سبب ذلك إلى خشية السلطات من تحقيق إيزابيل في جريمة الماركيز. وتحول منفاها المؤقت إلى انتكاسة شجعتها على كتابة العديد من مؤلفاتها. وتعرفت هناك على جندي جزائري اسمه سليمان، والذي كان ينتمي لطريقة صوفية، فتزوجت به في ، مما منحها الجنسية الفرنسية وحق الرجوع للجزائر.

في الأشهر الأخيرة من حياتها أقامت إيزابيل في قرية عين الصفراء الموجودة قرب الحدود المغربية الجزائرية بهدف تغطية العمليات التي كان يقوم بها الجيش الفرنسي بالحدود المغربية، بسبب الصراع القائم بين الثائر بوحمارة وقوات السلطان المغربي عبد العزيز بن الحسن والقبائل المتعربة والبربرية (الأمازيغية) المنقسمة بين هذا وذاك. توفيت إيبرهارت في فيضان طوفاني في عين الصفراء يوم . كانت تقطن بيت مؤجر في الصحراء مع زوجها، وانهار البيت الطيني في الفيضان، كان عمرها  فقط، وجد عناصر الجيش الفرنسي، والذين كلفهم الجنرال ليوطي بعملية الإنقاذ، إيزابيل ميتة غرقا تحت أنقاض بيتها، وكانت تمسك بيديها مخطوطا كبيرا هو عبارة عن كتاب تأملات وملاحظات خطت فيه مسارها ومسيرتها القصيرة والحافلة، وعنونته ب«المتسكع». توفي زوجها سنة 1907.

مؤلفاتها
بعض من كتاباتها:
 1905 –  .
 1906 –  .
 Les Journaliers (عمّال النهار)، 1922.

انظر أيضًا
 نود هولمبوي

مراجع

وصلات خارجية

 «امرأة فعلت ما لم تفعله أوروبية قبلها» سيرتها الذاتية في موقع الشرق الأوسط

أدب جزائري
أشخاص اعتنقوا الإسلام
أشخاص تعرضوا لمحاولة اغتيال
أشخاص من جنيف
جزائريات في القرن 19
جزائريون من أصل أرمني
جزائريون من أصل ألماني
جزائريون من أصل روسي
جزائريون من أصل سويسري
سويسريات في القرن 19
سويسريون من أصل أرمني
سويسريون من أصل روسي
سويسريون من أصل يهودي
سويسريون من أصل يهودي روسي
كاتبات جزائريات في القرن 19
كاتبات جزائريات في القرن 20
كاتبات سويسريات في القرن 19
كاتبات سويسريات في القرن 20
كاتبات فرنسيات
كتاب جزائريون في القرن 19
كتاب جزائريون في القرن 20
كتاب سويسريون في القرن 19
كتاب سويسريون في القرن 20
كتاب مسلمون
كتاب من جنيف
كتاب وكاتبات فرنسيون في القرن 20
لاسلطويون سويسريون
مستشرقات
مستشرقون سويسريون
مستشرقون فرنسيون
مستكشفو إفريقيا
مستكشفون سويسريون
مستكشفون فرنسيون
مستكشفون في القرن 19
مستكشفون في القرن 20
مسلمون سويسريون
مواليد 1294 هـ
ايزابيل ايبرهارت
مواليد في جنيف
نساء تنكروا بأزياء رجال
نساء سويسريات
نساء مستكشفات
وفيات 1322 هـ
ايزابيل ايبرهارت
وفيات عرضية في الجزائر
وفيات في عين الصفراء
وفيات في فيضانات
وفيات كوارث طبيعية في الجزائر

إيزابيل إيبرهارت


රියාස් ඛාන්  (මලයාම්: റിയാസ് ഖാന്, ) (උපත 9 සැප්තැම්බර් 1972) කිහිපයක් මලයාලම්, දෙමළ, කන්නඩ, තෙළිඟු, හින්දි සහ චිත්රපට කටයුතු කර ඇති කළ ඉන්දීය සිනමා නළුවෙකි.

රියාස් ඛාන්


(Stare Pole (village),  - Reutlingen, ) est un paléontologue allemand.

Biographie
Il fut un pionnier de la micropaléontologie et de la palynologie. Son abréviation d'auteur botanique-mycologique est "Eisenack".

Eisenack est allé à l'école à Elbing et a étudié à partir de  à l'Université d'Iéna et à partir de  à l'Université de Königsberg. Il s'est porté volontaire et après la bataille de Lodz a été fait prisonnier par les Russes à Chita, en Sibérie. Là, il a pu étudier avec un autre géologue prisonnier de guerre (de Pontoppidan), mais son retour à la maison a été retardé même après l'armistice. Plus tard, il garde de bons souvenirs de cette époque, travaille à temps partiel comme chimiste et rentre en Allemagne par bateau via Vladivostok en . Il a d'abord continué à étudier la géologie avec Karl Erich Andrée à Königsberg, mais a ensuite passé son examen de professeur et a été professeur à la Bessel-Oberrealschule de Königsberg de  à , où il a enseigné les sciences naturelles et les mathématiques. De plus, il s'est occupé de microfossiles de débris scandinaves du Silurien et de l'Ordovicien. Il a commencé à publier à ce sujet à partir de . En , il devient chargé de cours à Koenigsberg. En , il est de nouveau fait prisonnier par les Soviétiques en Prusse orientale. Après son retour, il est devenu professeur auxiliaire à l'Université de Tübingen en , initialement en tant que professeur à temps plein à l'Oberreutlinger Gewerbeschule à Reutlingen. À Tübingen, il était très actif sur le plan scientifique et avait également plusieurs doctorants.

En micropaléontologie, il a introduit, entre autres, le terme de chitinozoaires (probablement des coquilles d'œufs fossiles de créatures marines paléozoïques qui n'ont laissé aucun reste squelettique) et de mélanosclérite et a examiné des hystricosphères fossiles (syn. d'Acritarcha), des dinoflagellés et des graptolithes appartenant au plancton.

Il est membre honoraire de la Société de paléontologie depuis .

Voir aussi
 Eisenackidium, nom d'un genre d'acritarches donné en son honneur

Publications

 Neue Mikrofossilien des baltischen Silurs, in Naturwissenschaften  (42), 1931, , .
 Uber Chitinozoen des baltischen Gebietes, in Palaeontographica, Abteilung A , 1968, .
 Chitinozoen und andere Mikrofossilien aus des Bohrung Leba, Pommers, in Palaeontographica A , 1-3, 1972, .

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Paléontologue allemand du XXe siècle
Acritarcha
Naissance en mai 1891
Naissance dans la voïvodie de Poméranie
Naissance dans la province de Prusse-Occidentale
Décès en avril 1982
Décès à Reutlingen
Décès à 90 ans

Alfred Eisenack


{{Infoboks landshold fodbold
| Name = Danmark B
| Nickname = Danish Dynamite{{nowrap|
Danmarks B-herre-fodboldlandshold eller B-landsholdet er et hold under Dansk Boldspil-Union (DBU), udvalgt blandt alle danske herre-fodboldspillere til at repræsentere Danmark i venskabskampe mod andre nationale fodboldforbunds udvalgte hold - ofte også B-landshold.

Holdet var aktivt i perioden 1952 til 1996, med hidtil sidste kamp på udebane mod Sverige på Rimnersvallen den 13. august 1996.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danmarks B-fodboldlandshold


Lord Goldsmith may refer to:

 Peter Goldsmith, Baron Goldsmith (born 1950), British barrister and Labour politician
 Zac Goldsmith, Baron Goldsmith of Richmond Park (born 1975), British journalist and Conservative politician

Lord Goldsmith


තිරගත වූ දිනය – 1973 පෙබරවාරි 23
ඉදිරිපත් කිරීම – කැමිලස් නිෂ්පාදකයෝ
නිෂ්පාදනය – කැමිලස් පෙරේරා
කතාව, තිර රචනය සහ අධ්යක්ෂණය –කිංස්ලි රාජපක්ෂ ('ගෙහෙරා ඩාග් හින්දි චිත්රපටයේ අනුකරණයකි)
දෙබස් - ඇන්ටන් අල්විස්
කැමරා අධ්යක්ෂණය – ඇම්. ඒ. ගෆූර්
සංස්කරණය - සිරි කේ. විතාරණ
වේශ නිරූපණය - රොහාන් මුදන්නායක
නැටුම් – උපාලි මෙත්තානන්ද
ශබ්ද පරිපාලනය - කේ. පී. කේ. බාලසිංහම්
රසායනාගාර පාලක – ඇස්. තිරනාවුකරසු
සංගීත අධ්යක්ෂණය – ටී. ඇෆ්. ලතීප්
ගීත ප්රබන්ධය – කරුණාරත්න අබේසේකර,
ප්රේමකීර්ති ද අල්විස්, සිරිල් ඒ. සීලවිමල
ගීත ගායනය – එච්. ආර්. ජෝතිපාල, ඇන්ජලින් ගුණතිලක, සිසිර සේනාරත්න, ඉන්ද්රාණි විජේබණ්ඩාර
ගීත සංඛ්යාව - 06
ආලෝකේ විහිදී පැතිරෙයිදෝ - එච්. ආර්. ජෝතිපාල
මැණිකා . . මැණිකා . . ඇන්ජලින් ගුණතිලක, ඉන්ද්රාණි විජයබණ්ඩාර
ගීතේ පෙම් ගීතේ – එච්. ආර්. ජෝතිපාල, ඇන්ජලින් ගුණතිලක
කොහේදෝ කියා අහන් නෑ - සිසිර සේනාරත්න
ජීවිතයේ කාන්තාරේ – එච්. ආර්. ජෝතිපාල, ඇන්ජලින් ගුණතිලක
දෝතින් දෝතයි – ජෝතිපාල, ඇන්ජලින් (පද - සිරිල් ඒ. සීලවිමල)
ගීත පොත් - ශාන්ති පොත්හල
ප්රදර්ශනය - සීමාසහිත සිනමාස් සමාගම
ධාවන කාලය – පැය 2 විනාඩි 45
නළු නිළියන් -
මාලිනී ෆොන්සේකා, තිස්ස විජේසුරේන්ද්ර, රීටා රත්නායක,, අශෝක පොන්නම්පෙරුම, රුක්මණී දේවි, ලයනල් දැරණියගල, සුමනා අමරසිංහ, ඩී. ආර්. නානායක්කාර, චිත්රා වාකිස්ඨ, ලලිතා නිරංජලා, ඇලකේසැන්ඩර් ප්රනාන්දු, දොන් සිරිසේන, පී. බී. මයිල්ලෑව, බී. ඇස්. පෙරේරා, ඩෙවිඩ් ධර්මකීර්ති
හඳුන්වා දීම – ජයසේකර අපොන්සු, ජෙනිටා සමරවීර, චන්ද්රා හේරත් , උපාලි මෙත්තානන්ද, සේනාරත්න ද සිල්වා, මෝතිලාල් ගුණසේකර
කොළඹ ගාමිණී සිනමා ශාලාවේ දින 100 ප්රදර්ශනය විය.

විගේෂ සටහන්
1971 - නිල් රුපසිංහගේ "හතර දෙනාම සුරයෝ" චිත්රපටයෙන් පසු මරදාන ගාමිණි සිනමාහලේ දින 100 ක් ප්රදර්ශනය වූ චිත්රපටය වීම.
හැත්තෑව දශකයේ ඒ වන විට ජනප්රියතම නළු නිළි යුගල වශයෙන් සැලකුණු ගාමිණි,මාලනී හා විජය, මාලනී අතරට මෙම චිත්රපටියෙන් තිස්ස, මාලනී යුගලය එක් වීම.
මෙම චිත්රපටයට සමගාමිව මරදාන එල්ෆිනිස්ටන් සිනමාහලේ විජය, මාලනී ප්රධාන චරිත රඟපෑ යසපාලිත නානායක්කාරගේ "තුෂාරා" චිත්රපටයද 100 කට වැඩි දින ගණනක් ප්රදර්ශනය වූ අතර

Suhada Pethuma


Les Jeunes Amants est un film franco-belge réalisé par Carine Tardieu et sorti en 2022.

Synopsis
Deux personnes se retrouvent 15 ans après leur première rencontre. Elle a 71 ans, il en a 45, mais est marié et père de famille. Opposés mais hypnotisés l'un par l'autre, ils se reconnectent. Veuve, mère, grand-mère, Shauna veut réaffirmer qu'elle est une femme après tout.

Fiche technique
 Titre original : Les Jeunes Amants
 Réalisation : Carine Tardieu
 Scénario : Sólveig Anspach, Agnès de Sacy, Carine Tardieu, avec la collaboration de Raphaële Moussafir
 Musique : Eric Slabiak
 Photographie : Elin Kirschfink
 Décors : Jean-Marc Tran Tan Ba
 Montage : Christel Dewynter
 Production : Fabrice Goldstein, Antoine Rein et Patrick Sobelman
 Sociétés de production : Ex Nihilo, Karé Productions ; co-production : France 2 Cinéma, Auvergne-Rhône-Alpes Cinéma ; association : SOFICA Cofimage 31
 Société de distribution : Diaphana Distribution
 Budget : 5,12 millions d'euros
 Pays de production :  -
 Langue originale : français
 Format : couleur — 1,66:1 — son Dolby Digital
 Genre : drame
 Durée :
 Date de sortie :
 France :

Distribution
 Fanny Ardant : Shauna Loszinsky
 Melvil Poupaud : Pierre Escande
 Cécile de France : Jeanne Escande
 Florence Loiret Caille : Cécilia Loszinsky
 Sharif Andoura : Georges
 Sarah Henochsberg : Rosalie Escande
 Manda Touré : Aïssa Sissoko

Production

Tournage
Le tournage s'est déroulé pendant 10 jours sur la première quinzaine d'octobre 2020 à Lyon, notamment à l'Université Lyon 1 (scènes en hôpitaux), au restaurant Les Innocents (bistrot Shauna), au Parc Blandan (skate park), sur les pentes de la Croix Rousse (appartement Georges), ainsi qu'à Villeurbanne (école Louis Armand), Ste Foy-lès-Lyon (piscine) et Pierre Bénite (passerelle hôpital Lyon Sud). Le film s'est également tourné en Ile-de-France et en Bretagne.

Accueil

Critique
La presse est globalement élogieuse pour la sortie du film. "Célébrant l'amour à tous les âges avec une grande tendresse" (20 Minutes), d'une "justesse rarement vues à l'écran" (Culturebox), "un couple rayonnant" (Dernière Nouvelles d'Alsace), le film a toutefois des critiques plus négatives où les Inrockuptibles estime "difficile d'apprécier la façon avec laquelle la réalisatrice fait éprouver le sentiment amoureux à ces deux personnages". Sur le site Allociné, le film obtient une moyenne pour la presse de 3,7/5 (26 titres) et 4/5 pour les spectateurs et spectatrices (748 notes).

Box-office
Le jour de sa sortie, le drame se place en 3 position du classement au box-office du cinéma français derrière le long-métrage d'animation Vaillante et la comédie française Super-héros malgré lui. Le film comptabilise 25 503 entrées (dont 7 251 en avant-première) pour 296 copies. Le film se maintient à la même position au bout de sa première semaine d'exploitation avec 152 312 entrées devant Spider-Man : No way home (128 815). Pour sa  semaine d'exploitation, le film passe à la  position du box-office français avec 100 077 entrées (252 389 cumulées) derrière Tous en scène 2 (100 714) et devant Presque (97 284). Au bout de 4 semaines d'exploitation en France, le film engrange 354 645 entrées cumulées.

Distinctions

Récompenses
 Festival du film de Cabourg 2022 :
 Swann de la meilleure réalisation
 Swann d'or de la meilleure actrice pour Fanny Ardant

Nominations
 César 2023 : Meilleure actrice pour Fanny Ardant

Notes et références

Liens externes

Film belge sorti en 2022
Film français sorti en 2022
Film dramatique belge
Film dramatique français
Film réalisé par Carine Tardieu

Les Jeunes Amants


Barbara Aigner, née le  à Gloggnitz, est une skieuse alpine handisport autrichienne concourant en B2 pour les athlètes malvoyantes. Elle est médaillée de bronze aux Jeux de 2022.

Biographie
Barbara Aigner vient d'une famille de skieurs alpins. Sa sœur Veronika et son frère jumeau Johannes concourent également chez les malvoyants aux Paralympiques tandis que ses sœurs Elisabeth et Irmgard servent de guide. Comme les deux autres membres de sa fratrie, elle a une cataracte congénitale.

Aux Mondiaux 2022 à Lillehammer, elle remporte la médaille d'or du slalom géant. Quelques semaines plus tard, elle termine  du slalom géant des Jeux paralympiques d'hiver de 2022 sur un podium dominé par sa sœur aînée Veronika Aigner (guidée par une autre de ses sœurs, Elisabeth). Le lendemain, elle remporte l'argent sur le slalom juste derrière sa sœur Veronika.

Palmarès

Jeux paralympiques

Références

Liens externes

Skieuse alpine autrichienne
Aveugle autrichien
Sportif aveugle
Médaillée d'argent paralympique autrichienne
Médaillée de bronze paralympique autrichienne
Skieuse alpine aux Jeux paralympiques d'hiver de 2022
Jumeaux
Naissance en avril 2005
Naissance dans le district de Neunkirchen

Barbara Aigner


Martine Jotterand (née le  à Morges) est cytogénéticienne, présidente fondatrice du Forum Recherche génétique de l'Académie suisse des sciences naturelles, fondatrice de l'Unité de cytogénétique du cancer du Centre hospitalier universitaire vaudois de l'Université de Lausanne (CHUV) et professeure honoraire de l'Université de Lausanne.

Cursus scientifique
Après une maturité fédérale latin-anglais, Martine Jotterand opte pour la Faculté des sciences de l'Université de Lausanne (UNIL) où elle obtient une licence d'Etat en sciences naturelles en 1969 puis, en 1971, un doctorat en sciences naturelles à l'issue d'un travail de thèse effectué à l'Institut de Biologie animale sous la direction du professeur Robert Matthey. Ce travail reçut le Prix de la Faculté des sciences de l'UNIL.

Après deux ans passés entre le Laboratoire de génétique de l'Hôpital pour enfants (devenu l'Institut de génétique médical de l'Université de Zurich) et la station de Biologie expérimentale de l'Université de Genève, Martine Jotterand commence son activité à la Division autonome de génétique médicale du CHUV (devenue le Service de génétique médicale du CHUV en 2002), où elle effectuera l'ensemble de sa carrière.

Au cours de ses 35 ans d'activité au CHUV, elle contribue activement au développement de la cytogénétique médicale, d'abord dans le cadre du Laboratoire de cytogénétique constitutionnelle et de l'activité diagnostique prénatale et postnatale. Elle introduit, en 1985, la cytogénétique des hémopathies malignes, dont le développement considérable conduira en 1997 à la création de l'Unité de cytogénétique du cancer (UCC) dont elle assurera la direction. En 1991, le Laboratoire sera reconnu par le Groupe Leucémie du Groupe Suisse de Recherche Clinique sur le Cancer (SAKK) comme centre de référence pour l'analyse chromosomique des patients inclus dans les études cliniques suisses et internationales. En 1994, il deviendra partenaire des études cliniques européennes de l'European Organisation for Research and Treatment of Cancer, puis en 2003 de l'European Leukemia network ( programme cadre de l'UE).

En 2008, elle reçoit le Prix Mach-Gaensslen en reconnaissance de son engagement au service de la cytogénétique des hémopathies malignes, du développement de celle-ci en Suisse et de la portée de son travail au plan international.

Chargée de cours en cytogénétique à l'Université de Genève au département de biologie, elle devient Privat-Docent à la Faculté de Médecine de l'UNIL puis, en 2001, professeure associée à la Faculté de Biologie et Médecine de l'UNIL. En 2004, elle devient titulaire du cours de génétique générale de première année à la Faculté de Biologie et Médecine, activité qu'elle poursuivra en tant que professeure invitée de 2010 à 2011. Elle est nommée professeure honoraire de l'UNIL en 2011.

Activités sociales et politiques
En marge de ces activités, Martine Jotterand a représenté le CHUV et l'UNIL dans de nombreuses sociétés et institutions scientifiques. Présidente de la Société suisse de génétique, elle a œuvré à sa fusion avec la Société suisse de biologie cellulaire et moléculaire, devenue la Société suisse de biologie cellulaire, moléculaire et génétique. Membre de la Société suisse de génétique médicale dès 1987 dont elle deviendra co-présidente de 2001 à 2005, elle contribuera notamment à la reconnaissance de la formation postgraduée des responsables d'analyses en génétique médicale et participera à l'élaboration de la Loi sur les analyses génétiques humaines et l'Ordonnance sur les exigences relatives à leur exécution.

Appelée à faire partie du Bureau lausannois de l'Académie suisse des sciences naturelles (SCNAT), elle sera vice-présidente de la SCNAT de 1995 à 2000. Le débat qui s'anime autour de l'« Initiative pour la protection génétique » en 1995 incite la SCNAT à mettre sur pied une plate-forme d'information et de discussion, le Forum Recherche génétique. Elle en sera la présidente fondatrice. À l'issue de sa période de présidence, elle en restera membre jusqu'en 2020.

Elle a été membre de la Commission fédérale d'éthique pour la biotechnologie dans le domaine non-humain (CENH) de 2001 à 2012 Elle membre de l'Académie européenne des sciences et des arts depuis 2012 (Classe ll, Medecine). Depuis 2021, elle est membre d'honneur de l'Académie suisse des sciences naturelles.

Liens externes

Naissance en juin 1946

Martine Jotterand


Manteuffel steht für:

 Manteuffel, ein pommersches Adelsgeschlecht
 Zoege von Manteuffel, ein baltisches Adelsgeschlecht

Manteuffel ist der Familienname folgender Personen:

 Christoph von Manteuffel (1622–1688), württembergischer Oberhofmarschall und Obervogt zu Marbach
 Eberhard von Manteuffel-Szoege (1590–1637), kaiserlicher Obrist, böhmischer Freiherr und Mitglied der Fruchtbringenden Gesellschaft
 Eckhard von Manteuffel (1442–1515), Ritter, herzoglicher Hofrat
 Edwin von Manteuffel (1809–1885), Generalfeldmarschall, Statthalter von Elsaß-Lothringen
 Else von Manteuffel (1848–1921), deutsche Schriftstellerin und Übersetzerin
 Erasmus von Manteuffel-Arnhausen (1480–1544), letzter vorreformatorischer Bischof von Cammin in Pommern
 Ernst Christoph von Manteuffel (1676–1749), kursächsischer Gesandter und Kabinettsminister
 Ernst Friedrich Adam von Manteuffel (1762–1822), königlich-sächsischer Hof- und Justizrat
 Felix von Manteuffel (* 1945), deutscher Schauspieler
 Florian von Manteuffel (* 1973), deutsch-Schweizer Schauspieler und Hörspielsprecher

 Fritz Manteuffel (1875–1941), deutscher Turner
 Gotthard Johann Graf Manteuffel (1771–1813) russischer Generalmajor und Kommandeur
 Hans Manteuffel (1879–1963), deutscher Architekt
 Hans Ernst von Manteuffel (1799–1872), deutscher Forstmann
 Hasso von Manteuffel (1897–1978), General, Politiker (FVP, DP) und MdB (FDP)
 Heinrich von Manteuffel (Generalleutnant) (1696–1778), königlich preußischer Generalleutnant
 Heinrich von Manteuffel (1833–1900), Landrat und Mitglied des Deutschen Reichstags
 Jakob von Manteuffel (1607–1661), brandenburger Obrist
 Joachim von Manteuffel (1877–1948), deutscher Jurist, Ministrialbeamter und Landrat
 Karl Manteuffel (* 1924), Mathematiker, Professor, Autor und Herausgeber von Lehrbüchern und Lehrbuchreihen
 Karl Georg von Manteuffel (1846–1895), kurländischer Rittergutsbesitzer und Politiker
 Karl Otto von Manteuffel (1806–1879), preußischer Landwirtschaftsminister, Bruder von Otto Theodor von Manteuffel

 Nikolaus von Manteuffel (1870–1933), kurländischer Rittergutsbesitzer und Politiker
 Otto von Manteuffel (1844–1913), Mitglied des Reichstags (1877–1898), Sohn von Otto Theodor von Manteuffel
 Otto Theodor von Manteuffel (1805–1882), preußischer Ministerpräsident
 Paul Anton von Manteuffel (1707–1773), preußischer Oberst und Kommandeur eines Grenadierbataillons
 Peter August Friedrich von Manteuffel (1768–1842), deutschbaltischer Literat
 Pjotr Alexandrowitsch Manteuffel (1882–1960), Biologe, Jagdexperte, Direktor des Moskauer Zoos

Siehe auch:
 Roediger von Manteuffel
 Manteufel
 Doering-Manteuffel

Manteuffel (Begriffsklärung)


El arnejo, Viscacha del Cerro Ahuaca, vizcacha ahuaca o sacha conejo (Lagidium ahuacaense) es un roedor del género de las vizcachas de montaña (Lagidium), que se encuentra en el sur de Ecuador. Fue observado por primera vez en 2005 y descrito formalmente en 2009. Habita más de 500 km (300 millas) al norte de la población más cercana previamente conocida de vizcachas de montaña en el centro del Perú.

Es una especie de tamaño mediano con dorso gris-marrón y crema partes inferiores blancas. La cola es larga y varios tonos de marrón oscuro por encima y por debajo de café. El cráneo es largo, con un rostro ancho (parte delantera) y la región interorbital estrecha (entre los ojos). Los lados de la fosa mesopterigoide (la abertura detrás de la parte posterior del paladar) son muy divergentes.

Solo se conoce una única población, que se encuentran en hábitats rocosos en el Cerro El Ahuaca, una montaña de granito aislada en el sur de Ecuador, y pueden ser apenas unas pocas docenas de individuos. La especie está amenazada por los incendios y el pastoreo de ganado, y los descubridores recomiendan que su estado de conservación se evalúe como "En Peligro Crítico".

Taxonomía

Lagidium ahuacaense fue observado por primera vez en julio de 2005, cuando la única población conocida fue encontrada en el Cerro El Ahuaca, Ecuador, más de 500 km (300 millas) al norte de la población más septentrional conocida hasta entonces de vizcachas de montaña (Lagidium) en el centro de Perú. El hallazgo fue publicado en una nota de 2006 por Florian Werner, Ledesma Karim, y Rodrigo Hidalgo, quien identificó provisionalmente a la población como la representación de la especie peruana Lagidium peruanum, pero no descartó la posibilidad de que podría representar una especie distinta. Tres años más tarde, Ledesma, Werner, Ángel Spotorno, y Luis Albuja procedieron a describir a la población como una nueva especie, Lagidium ahuacaense, sobre la base de las diferencias morfológicas y secuencias de ADN. El nombre específico, ahuacaense, se refiere a Cerro de Ahuaca. Se sugirió el nombre común de "vizcacha de montaña ecuatoriana".

Lagidium ahuacaense es la cuarta especie del género Lagidium que se ha descrito, después de L. peruanum, L. viscacia y L. wolffsohni de los Andes centrales y del sur, aunque más especies pueden llegar a ser reconocidas dentro y L. viscacia y L. wolffsohni es pobremente diferenciado de L. viscacia. Junto con la vizcacha de las llanuras (Lagostomus maximus) y la chinchilla (Chinchilla), Lagidium formas de la familia Chinchillidae, de los roedores. Lagidium ahuacaensedifiere en al 7,9% de todas las otras especies en las secuencias de ADN del gen mitocondrial citocromo b. Un análisis cladístico, ubicó las especies del Ecuador como el grupo hermano de todos los Lagidium, pero el apoyo a esta posición no fue fuerte. El análisis morfométrico también confirma que la población ecuatoriana es diferente de las otras especies Lagidium.

Descripción

Lagidium Lagidium ahuacaense es una de tamaño mediano con lana, gris-marrón de piel y una cola muy larga. Hay una raya negro en el centro de la espalda. Las vibrisas gruesas y largas mistacial (bigotes por encima de la boca) son en su mayoría de color marrón oscuro y las vibrisas algunas cejas (por encima de los ojos) también se espesa y marrón. Las orejas están cubiertas de piel oscura. Las partes inferiores son de color blanco cremoso. Las patas delanteras son de color marrón y de pelaje más corto que el traseras, que están en cubierta en parte por una mezcla de pelos de color marrón y crema, y en parte por los pelos marrones oscuros. Primer plano y patas traseras tienen cuatro dígitos, que terminan en pequeñas garras, curvas y tres pastillas de color negro. Las palmas y las plantas están desnudas. La cola es peluda con los pelos en la parte superior más que los a continuación. La parte superior es de color gris-marrón en la base, la luz al marrón medio mezclado con la crema en el medio, y de color marrón rojizo en la punta, y la parte inferior es de color marrón oscuro. En el único ejemplar medido, la cabeza y la longitud del cuerpo es de 403 mm (15,9 pulgadas), longitud de la cola es de 400 mm (15,8 pulgadas), longitud del retropié es de 85 mm (3,3 pulgadas), longitud de la oreja es de 60 mm (2,4 in), y la masa corporal es 2,03 kg (4,5 lb).

El cráneo es largo y compacto. Los huesos premaxilares se extienden ligeramente por delante de los incisivos superiores y los arcos cigomáticos (pómulos) son amplias. La sutura entre los huesos premaxilar y frontal está más curvada que en L. peruanum y la tribuna (parte frontal del cráneo) es más ancha y la región interorbital (entre los ojos) es más estrecho que en L. viscacia y L. wolffsohni. El foramen incisivo (aberturas en la parte delantera del paladar) son largas y estrechas. El paladar se extiende hasta un punto cercano a la parte alta del tercer molar. Los lados de la fosa mesopterigoide (la abertura detrás del margen posterior del paladar) están más divergentes que en otros Lagidium. (mandíbula fuerte. La fórmula dental es superior: 188.8.131.52, inferior: 184.108.40.206, total: 20 (un incisivo, premolar, y tres molares en cada lado de la mandíbula superior e inferior). Los incisivos son grandes y blancos y ranurados con claridad. Los molares son de copa baja y sin raíces (en continuo crecimiento).

Ecología y estado de conservación

Lagidium ahuacaense es conocido solo en el Cerro El Ahuaca, un fuerte granito inselberg cerca de Cariamanga en la provincia de Loja, al sur de Ecuador, donde se encuentra a una altitud de 1950 a 2480 m (6400 a 8140 pies), pero solo cerca de las superficies rocosas. la vegetación está dominada por el pasto gordura (Melinis minutiflora). se comen las plantas y los restos de su alimentación son visibles en la montaña. su hábitat en el Cerro el Ahuaca tiene una superficie de alrededor de 120 hectáreas (300 acres) , y la población total que no puede contener más de una docena de individuos pocas. a excepción de algunos pequeños afloramientos cerca del Cerro, no hay un hábitat adecuado cerca, pero más poblaciones pueden existir en otros lugares en el sur de Ecuador o en sus cercanías el norte de Perú.

La especie está amenazada por los incendios, que se utiliza para mantener los campos de cultivo en las cercanías, que a menudo se salen de control y destruyen parte del hábitat de la vizcacha en el Cerro, y por la competencia por el alimento con el ganado vacuno. Sin embargo, la especie es desconocida para la población local y no es objeto de caza. En vista de su gama de pequeños y de población, Ledesma y sus colegas recomiendan que las especies se evalúe como "En Peligro Crítico" en los criterios de la Lista Roja de la UICN y recomendó inmediata acciones de conservación para proteger el Cerro El Ahuaca población y nuevas investigaciones sobre su biología.

Referencias

Literatura citada
 Ledesma, K.J., Werner, F.A., Spotorno, A.E. and Albuja, L.H. 2009. A new species of Mountain Viscacha (Chinchillidae: Lagidium Meyen) from the Ecuadorean Andes (abstract only). Zootaxa 2126:41–57.
 Werner, F.A., Ledesma, K.J. and Hidalgo B., R. 2006. Mountain vizcacha (Lagidium cf. peruanum) in Ecuador – first record of Chinchillidae from the northern Andes. Mastozoología Neotropical 13(2):271–274.

Enlaces externos

ahuacaense
Roedores de Ecuador
Fauna endémica de Ecuador
Animales descritos en 2009

Lagidium ahuacaense


Rahul Bajaj (en ), né le  et mort le , est un homme d'affaires et milliardaire indien.

Il est le président émérite du conglomérat indien le Bajaj Group. Il reçoit en 2001 la troisième plus haute distinction civile en Inde, le Padma Bhushan. Il est considéré comme l'inventeur de la « Vespa » indienne avec sa société Bajaj Auto en 1972.

Biographie

Enfance
Rahul Bajaj est né le . Son père est Kamalnayan Bajaj et sa mère Savitri Bajaj. Il est le petit-fils de Jamnalal Bajaj, fervent indépendantiste indien proche du Mahatma Gandhi. Rahul Bajaj a été formé à la Harvard Business School (aux États-Unis), au St. Stephen's College de Delhi, au Government Law College de Mumbai et à la Cathedral and John Connon School de Mumbai.

Carrière

Rahul Bajaj reprend le groupe Bajaj en 1965. Au cours d'une carrière qui s'étale sur 50 ans, il dirige la société phare du groupe, Bajaj Auto, faisant passer son chiffre d'affaires de  à , grâce en particulier à la fabrications de scooters Bajaj Chetak jusqu'en 2006.

Rahul Bajaj démissionne du groupe en 2005. Son fils, Rajiv, en devient alors directeur général Rahul Bajaj dirige en 2008 la scission de Bajaj Auto en trois entreprises : Bajaj Auto, Bajaj Finserv et une société de portefeuille.

En , il quitte ses fonctions de président et directeur non exécutif de Bajaj Finserv pour en devenir président émérite.

En , Rahul Bajaj quitte son poste de président non-exécutif de Bajaj Auto, cédant le poste à son cousin, Niraj Bajaj, mais il est resté au sein de l'entreprise en tant que président émérite.

Rahul Bajaj est élu entre 2006 et 2010 à la Chambre haute du Parlement indien (la Rajya Sabha), occupant le siège laissé vacant par la mort de Pramod Mahajan, ancien Ministre de la Défense indienne.

Rahul Bajaj est élu président de la Confédération de l'industrie indienne (CII) à deux reprises, en 1979-1980 puis en1999-2000. Pour son travail exceptionnel dans l'industrie indienne, le président indien de l'époque, Pranab Mukherjee, lui remet en 2017 le prix du président CII pour l'ensemble de sa carrière.

Rahul Bajaj occupe aussi le poste de président d'Indian Airlines, de président du Conseil des Affaires Internationales du Forum économique mondial, de président du conseil d'administration de l'Institut indien de technologie de Bombay (IIT), de membre du Conseil consultatif international du think tank Brookings Institution et de membre du conseil consultatif de l'Asie du Sud à la Harvard Business School.

En 2001, Rahul Bajaj a reçu le Padma Bhushan, la troisième plus haute distinction civile de l'Inde.

En 2016, le magazine Forbes le classe 722 plus riche milliardaire au monde, avec une fortune s'élevant à .

Famille
Ses fils, Rajiv Bajaj et Sanjiv Bajaj, sont impliqués dans la gestion de ses entreprises. Sa fille, Sunaina, est mariée à Manish Kejriwal, l'ancien chef de Temasek India, une entreprise financière indienne.

Mort
Rahul Bajaj meurt le  d'une pneumonie à l'âge de 83 ans. Il avait déjà été admis à la clinique Ruby Hall de Pune et y suivait un traitement hospitalier. Avant sa mort, il a également souffert d'une maladie cardiaque.

Références

Bibliographie

Liens externes

Naissance en juin 1938
Naissance dans la présidence du Bengale
Étudiant de l'université de Delhi
Titulaire d'un MBA de la Harvard Business School
Milliardaire indien
Pages avec des traductions non relues
Décès à 83 ans
Mort d'une pneumonie
Décès à Pune
Décès en février 2022

Rahul Bajaj


معركة المارن الثانية هي معركة بين القوات الألمانية وقوات الحلفاء في الحرب العالمية الأولى حدثت في الفترة 15 يوليو – 7 أغسطس 1918 على نهر المارن، وانتهت بانتصار قوات الحلفاء.

وقعت معركة المارن الثانية ما بين يوميْ 15 يولي و6 أغسطس 1918. وقد كانت هذه المعركة هي آخر هجوم ربيعي ألماني كبير على الجبهة الغربية أثناء الحرب العالمية الأولى. فشل الهجوم الألماني عندما شنت قوات الحلفاء هجوماً مضاداً بقيادة القوات الفرنسية وأدى إلى وُقوع خسائر فادحة في القوات الألمانية.

خلفية

بعد إخفاق هجوم الربيع بإنهاء الصراع، اعتقد إريك لودندورف - الزعيم والجنرال والمُشرف البحري والقائد العسكريّ الفعليّ لألمانيا - الهجوم عبر الفلاندر سيُعطي ألمانيا نصراً حاسماً على قوات الحملة البريطانية، وقد كانت هي أكثر قوى الحلفاء تمرساً وخبرة في الجبهة الغربية آنذاك. ولكي يَتستر ويُعتم إريك على أهدافه ويُبعد قوات الحلفاء عن بلجيكا فقد خطط لشن هجوم ضخم مُضلل بحذاء نهر المارن.

الهجوم الألماني

بدأت المَعركة في يوم 15 تموز (يوليو) عندما هَاجَمت 23 فرقة عسكرية من الجيشين الألمانيين الأول والثالث يَقودها الجنرالان «برنو فون مودرا» وكارل فون إينمين الجيش الفرنسيّ الرابع تحت قيادة هنري غورو في مكان يَقع شرق رانس (معركة كامبينغ الرابعة). وقد كانت «الفرقة العسكرية رقم 42 للولايات المُتحدة» مُتصلة بالجيش الفرنسيّ وقادها غورو آنذاك. وفي غضون ذلك، تحركت 17 فرقة تابعة للجيش الألماني السابع تحت قيادة «ماكس فون بويهن» يُعاونها الجيش التاسع لمُهاجمة الجيش الفرنسيّ السادس الذي تقوده «جين ديغوت» في غرب رانس (معركة جبل رانس). وقد أمل القائد الألماني «إيرك لودندروف» الانتصار على الفرنسيين في كلا المَعركتين.

توقف الهجوم الألمانيّ في شرق رانس خلال يومه الأول، لكن في غرب رانس كان الهجوم أعنف. فلم يَستطع المُدافعون الفرنسيون في الضفة الجنوبية للمارن الهرب من طلقات الألمان، وتحت إطلاق النار المُستمر احتشد فرسان العاصفة (قوات خاصة ألمانية) عبر النهر مُستخدمين كافة وسائل النقل المُمكنة بما في ذلك القوارب والأطواف والزوارق. وقد بدؤوا ببناء هياكل جسور في عشرات المناطق تحت نار الفرنسيين الناجين الذين لم تصبهم النيران أو الغاز. لكن بحلول المساء كان الألمان قد استطاعوا مد الجسر والسيطرة عليه على كلا ضفتي دورمان ذات عرض الـ15 كيلومتر وعُمق الـ8 كيلومترات بالرغم من اعتراض 225 قاذفة قنابل فرنسية لهم، والتي قذفت 44 طناً من القنابل على الجسور.

ملاحظات

فرنسا في 1918
أحداث أغسطس 1918
أحداث يوليو 1918
الإمبراطورية الألمانية في الحرب العالمية الأولى
معارك ألمانيا في الحرب العالمية الأولى
معارك البرتغال في الحرب العالمية الأولى
مارن ثانية
معارك المملكة المتحدة في الحرب العالمية الأولى
معارك الولايات المتحدة في الحرب العالمية الأولى
معارك إيطاليا في الحرب العالمية الأولى
معارك فرنسا في الحرب العالمية الأولى
معارك في أوت دو فرانس
معارك في غراند إيست
نزاعات في 1918

معركة المارن الثانية


is a Japanese cryptographer and senior researcher for Mitsubishi Electric Company.

Career
While researching error-correcting codes in 1990, Matsui was inspired by Eli Biham and Adi Shamir's differential cryptanalysis, and discovered the technique of linear cryptanalysis, published in 1993. Differential and linear cryptanalysis are the two major general techniques known for the cryptanalysis of block ciphers.

The following year, Matsui was the first to publicly report an experimental cryptanalysis of DES, using the computing power of twelve workstations over a period of fifty days.

He is also the author of the MISTY-1 and MISTY-2 block ciphers, and contributed to the design of Camellia and KASUMI.

For his achievements, Matsui got the 2012 RSA Conference Award for Excellence in Mathematics.

External links

Modern cryptographers
Living people
Mitsubishi Electric people
Year of birth missing (living people)

Mitsuru Matsui


An Loliolum subulatum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Joseph Banks ngan Daniel Carl Solander, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alexander Eig. An Loliolum subulatum in nahilalakip ha genus nga Loliolum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Loliolum

Loliolum subulatum


Reykjavík, Reykjavík er íslensk leikin heimildamynd eftir Hrafn Gunnlaugsson frá 1986 sem fjallar um Reykjavík.

Með aðalhlutverk í myndinni eru Katrín Hall, Edda Björgvinsdóttir og Sigurður Sigurjónsson.

Tenglar
Reykjavík, Reykjavík á Kvikmyndavefnum

Kvikmyndir frumsýndar 1986
Íslenskar heimildarmyndir

Reykjavík, Reykjavík


Joseph C. Brun (* 21. April 1907 als Joseph Braun in Paris; † 13. November 1998 in Boca Raton, Florida, USA) war ein französisch-US-amerikanischer Kameramann.

Leben und Wirken
Der gebürtige Pariser Joseph Braun hatte seine Fotostudien am Institute d'Optique mit einem Diplom abgeschlossen und arbeitete zunächst als Lehrer. Zwischen 1933 und 1935 unterrichtete er an der École Technique du Cinéma. Währenddessen sammelte er als Kameraassistent praktische Erfahrungen bei den Paramount-Studios in Joinville und erlernte die praktische Seite der Arbeit als Kameramann unter erfahrenen Kollegen wie Harry Stradling Sr., John Alton und Phil Tannura. In dieser Zeit war er an mehreren Filmen, darunter "Mensch unter Menschen" (Les Misérables, 1933) und "L'escadrille de la chance" (1937), beteiligt.

Innerhalb von wenigen Jahren stieg Brun zum Chefkameramann auf. An der Seite des Kollegen Enzo Riccioni drehte er 1938 seine ersten beiden abendfüllenden Spielfilme als Chefkameramann, spezialisierte sich aber zunächst auf (dokumentarische) Kurzfilme. Nebenbei drehte er mit "Baléars" eine eigene Dokumentation. Zu Beginn des Zweiten Weltkriegs gelang dem Juden Braun die Flucht nach Kanada. 1944 begann er im Auftrag der Canadian Army Film Unit am National Film Board in Ottawa Kameraleute auszubilden. Nach dem Krieg ließ sich Brun in New York nieder. 1947 wurde er amerikanischer Staatsbürger, zwei Jahre darauf schloss er sich der Standesorganisation der US-Kameraleute, der ASC, an.

Lange Zeit musste sich Brun mit kleineren Aufgaben begnügen. Meist drehte er einzelne Szenen, dokumentarische Einlagen oder vollständige Dokumentarfilme. Bei Howard Hawks' Afrika-Abenteuerfilm Hatari! zeichnete Brun für die meisten Vor-Ort- und Tierfang-Aufnahmen verantwortlich, im Jahr darauf (1962) hatte er mit Flipper erneut ein Tier, diesmal einen Delphin, als Star vor der Linse. Seit 1951 fotografierte Joseph Brun auch alleinverantwortlich reguläre Hollywood-Kinospielfilme. Sein persönlicher Stil, der Blick des Dokumentaristen, zeigt sich am wirkungsvollsten bei seinen Schwarzweiß-Arbeiten. Vor allem die beiden sozialkritischen Rassen- bzw. Arbeiter- und Kriminaldramen Ein Mann besiegt die Angst und Wenig Chancen für Morgen verdanken einen großen Teil ihrer Wirkung Bruns unprätentiöser Fotografie.

Zwischen 1952 und 1955 war er vor allem in europäischen (deutschen und französischen) Ateliers zuhaus. In dieser Zeit fotografierte er 1952 in deutsch-amerikanischer Koproduktion einen Martin Luther-Film, für den er 1954 eine Oscarnominierung erhalten sollte. Ebenfalls in Deutschland entstand 1954 die Ost-West-Komödie Vom Himmel gefallen mit Joseph Cotten und zahlreichen deutschen Darstellern. In seiner kinofilmfreien Zeit hatte Brun auch Fernsehwerbung fotografiert. Im Laufe der 70er Jahre zog er sich ins Privatleben, nach Florida, zurück.

Bruns Schwiegersohn war der zweimal für einen Oscar nominierte, ebenfalls als Kameramann tätige Michael Chapman.

Filmografie

 1938: Visages de femme
 1938: L'avion de minuit
 1949: Kongo – Flammende Wildnis (Savage Splendor) (Dokumentarfilm)
 1951: The Whistle at Eaton Falls
 1952: Walk East on Beacon
 1952: Martin Luther (Martin Luther)
 1953: Der braune Bomber (The Joe Louis Story)
 1955: Vom Himmel gefallen (Special Delivery)
 1955: Impasse des vertus
 1955: Nachts auf dem Montmartre (Les nuits de Montmartre)
 1955: Pariser Luft (Cette sacrée gamine)
 1957: Ein Mann besiegt die Angst (Edge of the City)
 1957: Windjammer (Windjammer) (Dokumentarfilm)
 1958: Sumpf unter den Füßen (Wind Across the Everglades)
 1958: Mitten in der Nacht (Middle of the Night)
 1959: Wenig Chancen für morgen (Odds Against Tomorrow)
 1959: Thunder in Carolina
 1960: Mädchen auf Abruf (Girl of the Night)
 1961: Hatari! (Hatari!) (nur Dokumentar- und zusätzl. Szenen)
 1962: Flipper
 1965: The Fat Spy
 1965: Who Killed Teddy Bear?
 1969: Sklaven (Slaves)
 1969: The Blast / Explosion
 1970: 300 Year Weekend
 1972: Trauma – Verfolgungsjagd um Mitternacht (Una secretaria para matar)

Literatur
 Kay Weniger: Das große Personenlexikon des Films. Die Schauspieler, Regisseure, Kameraleute, Produzenten, Komponisten, Drehbuchautoren, Filmarchitekten, Ausstatter, Kostümbildner, Cutter, Tontechniker, Maskenbildner und Special Effects Designer des 20. Jahrhunderts. Band 1: A – C. Erik Aaes – Jack Carson. Schwarzkopf & Schwarzkopf, Berlin 2001, ISBN 3-89602-340-3, S. 588 f.

Weblinks

Kameramann
Franzose
US-Amerikaner
Geboren 1907
Gestorben 1998
Mann

Joseph C. Brun


رواية الميل الأخضر: هي رواية من تأليف ستيفن كينغ.
 فيلم الميل الأخضر: هو فيلم من بطولة توم هانكس مقتبس من نفس الرواية.

الميل الأخضر (توضيح)


UV indeks ili ultraljubičasti indeks (engleski: UV index, ultraviolet index) međunarodni je standard za mjerenje jačine ultraljubičastog zračenja Sunca koja može biti vrlo štetno za čovjeka. Uglavnom se predviđaju te su sastavni dio svake vremenske prognoze, jer UV može vrlo jako utjecati na naročito osjetljivu kožu. Posljedice mogu biti opekline, oštećenje oka, a u nekim slučajevima i rak kože.

Skalu su 1992. godine razvili kanadski znanstvenici, a 1994. godine standardizirali Svjetska zdravstvena organizacija i Svjetska meteorološka organizacija.

UV indeks je dizajniran kao otvorena linearna skala, izravno proporcionalna jačini UV zračenja koje uzrokuje opekline ljudske kože.

Najveća izloženost je na moru, u krajevima s manjkom ozona (južni pol) i u krajevima s većom nadmorskom visinom.

Indeksi
U sljedećoj tablici nalaze se UV indeksi i preporučene mjere zaštite:

Izvori

Vidi još
 UV zračenje
 Spektar (fizika)
 Solarij

Vanjske poveznice

Elektromagnetsko zračenje

UV indeks


Khan Market is a shopping district and retail market in New Delhi, India. It was established in 1951 by the newly constituted Republic of India's Rehabilitation Ministry to give economic opportunities to refugees of the Partition of India, especially those from the North West Frontier Province (NWFP), now Khyber Pakhtunkhwa, a province in Pakistan.  Many such refugees had arrived in the Delhi region.  It is named after Khan Abdul Jabbar Khan, also known as Dr. Khan Sahib, who was the Chief Minister of NWFP from 1945 to 1947, and who had helped many refugees to escape without harm.  Khan was the elder brother of the Pashtun- and Indian-freedom activist Khan Abdul Gaffar Khan ("Frontier Gandhi"). In 2019, Khan Market was rated as the world's 20th most expensive commercial street by Cushman & Wakefield.

History

Established in 1951, the U-shaped, double-storey market complex originally had 154 shops and 74 flats on the first floor for shopkeepers. Many of these shops were allocated as seed land to immigrants from the North-West Frontier Province after the partition of India, Khan Market is named in honor of Khan Abdul Jabbar Khan , a Pashtun political and spiritual leader.

Nearby is Sujan Singh Park, New Delhi's first apartment complex, built in 1945, and designed by Walter Sykes George and named after the grandfather of this enclave's most famous resident, writer Khushwant Singh. George also designed, the Ambassador Hotel next door, built in 1945 in a mix of British and Art Deco style. The building is now a heritage property and the hotel has been taken over by the Taj Vivanta chain.

Until the 1980s, all the flats on the first floor continued to serve as homes. Neighbourhood grocery stores and middle-class shops existed in the middle lane, despite the fact it catered most up to upmarket Golf Links, Sundar Nagar, and diplomatic crowd from Chanakyapuri. Gradually, the real estate boom and expanding families of the first generation of occupants forced many families to move out. Thus these homes were sold and started being converted into shops. By the 2010s, only a few families were living in these two-room flats.

A 2011 Cushman & Wakefield survey ranked Khan Market as the world's 21st most expensive shopping street.

Overview
Today it has grown to become one of the most expensive commercial real estate locations in the city. It has a wide variety of stores, including modern showrooms of most of well-known brands, silver jewellery stores, delicatessens, bookstores, paints and hardware stores, electronics, kitchenware, and fabric stores mingle with some of the better restaurants.

It is also famous for food including kebabs   and gol guppe (a type of popular street food) and a retail market for lighting fixtures on the ground floor. There are several bookstores in the market

Location

Khan Market is almost in the heart of the city, close to India Gate. It is surrounded by residential complexes — government owned and private — including Golf Links, Lodhi Estate, Shahjahan Road, Pandara Road, Rabindra Nagar and Sujan Singh Park. Its environs are home to a significant number of bureaucrats from the central government (including some MPs from both the houses), and famous people like the satirist Khushwant Singh. It is one of the greenest pockets of the city, very close to the famed Lodhi Gardens. Also in proximity are the India International Centre, the India Habitat Centre, offices of the World Wide Fund for Nature, and other organizations. Nearby the Khan Market are popular schools such as Sardar Patel Vidyalaya and The Raghubir Singh Junior Modern School.

Transport
It is serviced by the Khan Market underground station of the Delhi Metro (Violet Line), which lies in front of the Taj Vivanta Hotel. There are four exits of the metro station namely Gate 1, Gate 2, Gate 3 and Gate 4. The exit at Gate 4 leads to Khan Market.

See also

References

External links
 Khan Market.com
 Khan Market Lonely Planet

1951 establishments in India
Bazaars in India
Retail markets in Delhi
Shopping districts and streets in India
Shopping malls established in 1951
Markets in India
Retail markets in India
20th-century architecture in India

Khan Market


Jiří Rusnok (Ostrava, Checoslováquia, ) é um economista e político checo que serviu como primeiro-ministro da República Checa por um breve período entre 2013 e 2014, sucedendo Petr Nečas e sendo sucedido no cargo por Bohuslav Sobotka. Antes disso, compôs os gabinetes ministeriais dos governos sociais-democratas liderados pelos ex-primeiros-ministros Miloš Zeman e Vladimír Špidla, atuando primeiramente como ministro das Finanças entre 2001 e 2002 e depois como ministro de Indústria e Comércio entre 2002 e 2003. Antes filiado ao Partido Social-Democrata Tcheco (ČSSD), desfiliou-se do partido em 2010 e desde então tornou-se um político independente.

Após seu breve governo de unidade nacional que chegou ao poder após a renúncia de Petr Nečas, líder do Partido Democrático Cívico (ODS), à chefia de governo em 2013, assumiu como o 6.º presidente do Banco Nacional Checo, cargo que ocupou de 2016 a 2022.

Jiří
Jiří
Jiří

Jiří Rusnok


Valleruela puede referirse a:

 Valleruela de Pedraza, municipio de España; o
 Valleruela de Sepúlveda, municipio de España.

Valleruela


Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulu, İngiliz yazar J.K. Rowling tarafından kaleme alınan Harry Potter serisinde 11 ila 17 yaşındaki öğrencilere cadılık ve büyücülük eğitimi veren kurgusal yatılı okul.

Hogwarts, İskoçya'da bulunur ve sihir aleminin prestijli okullarından biridir. 11. yüzyılda çağın en önemli 4 büyücüsü tarafından kurulmuştur: Godric Gryffindor, Helga Hufflepuff,  Rowena Ravenclaw ve Salazar Slytherin.  Dört okul binası da onların soyadlarını taşır.

Yedi yıllık eğitim sürecine başlayacak öğrencilerini on bir yaşından itibaren alır. Öğrenciler Hogwarts Ekspresi ile okula gelirler. Hogwarts, her yıl 1 Eylül'de açılır. Her yıl 1. sınıfların hangi binaya gideceklerini belirlemek için bir seçme yapılır. Bu seçim Seçmen Şapka tarafından yapılır.

Hogwarts kampüsünün en şatafatlı yapısını oluşturan Hogwarts Şatosu'nun tüm karmaşık oda ve geçitlerini bilen biri yoktur. Katların arasında bulunan merdivenlerin her cuma değişmesi bu hareketli şatonun tamamıyla öğrenilememesinin nedenlerinden biridir. Fakat Çapulcu Haritası işaretlenemez yerler dışında tüm Hogwarts'ı göstermektedir. Çapulcu Haritası; Aylak (Remus Lupin), Kılkuyruk (Peter Pettigrew), Patiayak (Sirius Black) ve Çatalak (James Potter) tarafından yapılmıştır. Okulun kurulduğu dönemle ilintili olarak 18. yy mimarisinden etkilenen okulun içi, ünlü büyücü ve cadıların heykelleri, portreleri ve yine büyü dünyasıyla ilgili birçok nesneyle süslenmiştir.

Hogwarts'ta, şatodan başka bu şatonun çevrelediği bir göl, bir Quidditch sahası ve Bitkibilim (Büyücülük dünyasında bitkileri inceleyen bir bilim dalı) derslikleri bulunur. Okul, öğrencilere yasak olan Yasak Orman ile çevrilidir.

Okulun Latince sloganı "Draco Dormiens Nunquam Titillandus"un Türkçe çevirisi "Uyuyan Bir Ejderhayı Asla Gıdıklama"dır.

Öğrenci seçimi
Hogwarts yeni kurulduğu zamanlarda kurucular öğrencilerini kendileri seçerdi. Fakat Godric Gryffindor ve kurucular öldükten sonra bu işin ne kadar zor olacağını fark etmiş ve kendi şapkasını onların yerine bu işi yapması için büyülemiştir. Dört kurucu da şapkanın içine beyin koymuştur. Yeni okul yılının açılış töreninde seçme işlemi Seçmen Şapka tarafından yapılır ve şapka öğrencilerin seçimlerini dikkate alır.

Seçmen Şapka
Seçmen şapka Hogwarts'ın kuruluşundan itibaren, yeni öğrencileri, yetenek ve becerilerine göre bölümlere ayıran sihirli ve oldukça eski görünümlü bir şapkadır. Okulun dört kurucusunu temsilen, özellikleri farklı dört ana binası vardır;

Aslen Godric Gryffindor'a ait olan Seçmen şapka okulun ilk günü düzenlenen bir törende o yıla özel  şarkısını okur ve yeni başlayan tüm öğrencilerin kafasına konulur. Şapkanın şarkısı her törende değişir. Zihnefend ile öğrencileri değerlendirdikten sonra ait oldukları binayı yüksek sesle söyler, bu değerlendirme yalnızca bir kez yapılır. Şapkanın kararını etkileyebilen tek kişi Harry Potter'dır, onun için Slytherin düşünülmesine rağmen onun isteğiyle Gryffindor'a yerleştirilmiştir. Ayrıca ikinci senesinde Harry Potter'a Sırlar odası canavarı Basilisk'i öldürecek olan Godric Griffindor'a ait kılıcı çıkartarak onu ölümden kurtarmıştır ve Neville Longbottom'ın Nagini'yi (Lord Voldemort'un yılanı ve aynı zamanda bir hortkuluk) öldürebilmesi de kılıcın şapkada belirmesiyle olmuştur.

Hogwarts binaları

Harry Potter serisinde Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okulunda kullanılan sistem, binaların isimleri okulun kurucuları olan Godric Gryffindor, Salazar Slytherin, Rowena Ravenclaw ve Helga Hufflepuff'ın soyadlarından gelir. Okula yeni gelen her öğrenci Seçmen Şapka'nın yaptığı seçim sonucunda bir binaya yerleştirilir. Bu bina seçiminden sonra her öğrencinin  nerede kalacağı, hangi yatakhanede uyuyacağı, kimlerle ders yapacağı belirlenir. Öğrencilerin yaptıkları binalarından puan düşürebilir ya da yükseltebilir. Sene sonunda en fazla puana sahip olan binaya Bina Kupası verilir.

Gryffindor

Başkan: Biçim Değiştirme Profesörü ve Müdür Yardımcısı Minerva Mcgonagall

Kurucu: Godric Gryffindor

Arma: Kırmızı bir alanın üstünde altın sarısı bir aslan bulunur. (Bu nedenle Gryffindor'un rengi altın sarısı ve kırmızıdır.)

Hayalet: Sir Nicholas de Mimsy-Porpington (Neredeyse Kafasız Nick)

Özellikleri: Gryffindor'lar cesaretleriyle bilinirler ve oldukça çalışkanlardır.

Seçmen Şapka'nın Tanımı:

Seni Gryffindor'a yollarım belki, Zamanla olursun aslanın teki, Yiğittir Gryffindor'da kalan çocuklar, Hepsinin yüreği, mangal kadar.

Konumu: Gryffindor Kulesi'nin girişi yedinci kattadır. Giriş büyük bir pembe ipek elbise giymiş Şişman Kadın tablosunun arkasındadır. Eğer doğru parolayı biliyorsan ona söylersin, o da arkaya doğru açılarak yuvarlak girişi açığa çıkartır. Dinlenme odası rahat koltuklar, bir şömine ve birçok masa içerir. Şömine iletişim kurmak için dışarıyla bağlantılıdır fakat çok önemli bir olay olmadıkça Gryffindorlular aileleriyle iletişim kurmak için baykuş kullanırlar. Ayrıca salonda bulunan duyuru panosunda gerçekleşecek Hogsmeade gezileri, ikinci el kitap alım-satımları veya öğrencilerin bireysel Çikolata Kurbağası Kartları değişimleri veya benzeri değişimler yapılır.

Kuleye çıkan iki merdiven vardır. Erkekler merdiveni üzerinde yedi yatakhane bulunur. (Her yıl için.) Kızların merdiveni üzerinde de yedi yatakhane bulunmaktadır. (Her yıl için.)

Kızların merdivenlerinin üzerinde bir büyü vardır. Böylece eğer bir erkek onların merdivenlerinden yukarı çıkmaya çalışırsa birkaç adım sonra merdivenler düzleşir ve merdivenler kaydırak şeklini alır. Çıkan kişi de kayarak merdivenin başına döner.

Hogwarts: Bir Tarihe göre kurucular, kızların erkeklere göre daha güvenilir olduklarını düşünüyorlardı.  Böylece kızların merdivenlerinde büyü varken erkeklerin merdivenlerinde bu büyü yok.

Her yatakhane dışarıya bakan pencereler içeren yuvarlak bir oda olup dört direkli yataklar içerir.

Godric Gryffindor Hogwarts'ı kuran 4 kuruculardan biridir. Godric Gryffindor bir safkandır. Godric, büyü yerine muggle(büyücü olmayanlar) silahları kullanmıştır. 4 yaşında üstünde Godric Gryffindor yazan bir kılıç ona hediye edilmiştir. Godric, büyücülük ile ilgilendiği zamanlarda "Biçim Değiştirme" ye özel bir yeteneği olduğunu keşfetti ve hayatının büyük kısmını Mısır'da en iyi biçim değiştiren kişilerin yanında geçirdi. Godric, Mısır'ı terk etmek üzereyken bir hırsız kılıcını çalmıştır. Hırsızlar kum üzerinde kaçarken önlerinde bir aslan belirmiş aslan hırsızları korkutmuştur. Aslan böylece Godric Gryffindor'u kurtarmıştır. Godric, aslana borçlu olduğunu hissederek bina amblemini aslan yapmıştır.

Hufflepuff

Başkan: Profesör Pomona Sprout

Kurucu: Helga Hufflepuff

Arma: Sarı bir alanın üstünde siyah porsuk. (Bu nedenle Hufflepuff'ın renkleri kanarya sarısı ve gece siyahıdır. Ayrıca kurucu Helga Hufflepuff istediği zamanlar porsuğa dönüşebiliyordu.)

Hayalet: Şişman Keşiş

Seçmen Şapka'nın tanımı:

Belki de düşersin Hufflepuff'a, Haksızlığı hemen kaldırıp rafa, Adalet uğruna savaş verirsin, Her yere mutluluk götürmek için.

Konum: Giriş yapılan portreye erişebilmek için Giriş Salonu'ndaki ana merdivenlerin sağındaki kapıdan geçmek ve kilerdeki bir fıçıya Helga Hufflepuff ritmiyle vurmak gerekir. Kişi yanlış bir şey yaparsa fıçıda sirkeye boğulur. Her ne kadar İksir Sınıfı'yla aynı seviyede olsa da İksir Sınıfı'ndan olabildiğince farklıdır. Diğer Ortak Salonlarda görebildiğimiz gibi Hufflepuff Ortak Salonu da bina renkleriyle bezenmiştir. Gryffindor Kulesi'nde olduğu gibi Hufflepuff Ortak Salonu da sarı renkli askılarla donatılmıştır ve içeride birçok konforlu koltuk bulunmaktadır. Ortak Salon her daim güneşli gibidir, dairesel pencerelerle dolu ve seraların, yeşil çimlerin görüntüsünü yakalar. Birçok tünel de bulunmaktadır. Hufflepuff çalışkanlığa, disipline, sadakâte ve arkadaşlık ilişkilerine değer veren binadır. Ambleminde porsuk bulunurken, renkleri kanarya sarısı ve gece siyahıdır. Bu binanın başkanı herboloji öğretmeni Pomona Sprout, hayaleti ise Şişman Keşiş'tir. Hufflepuff'un kurucusu Helga Hufflepuff'tır.

Ravenclaw

Başkan: Profesör Filius Flitwick

Kurucu: Rowena Ravenclaw

Arma: Gece mavisi bir alanın üstünde bir kuzgun -karakarga- dır (bazı yerlerde kartal olarak gösterilse de sebebi bilinmemektedir. Zira Raven adından da anlaşılacağı gibi kuzgun demektir). (Ravenclaw renkleri gece mavisi ve bronzdur.)

Hayalet: Helena Ravenclaw, (Gri Leydi)

Seçmen Şapka'nın tekerlemesi:

Ravenclaw kısmetin belki, Oradakilerin hiç çıkmaz sesi, Mantıktır onlarca önemli olan, Öyle kurtulurlar tüm sorunlardan.

Konum: Ravenclaw Kulesi Şato'nun batı tarafında konumlandırılmıştır. Giriş, beşinci katta, tepede sıkıca sarmalanmış bir merdivenden gidilen bir kapıdır. Kapıda hiç kol ve anahtar girişi yoktur, ama konuşan, bronz, kartal şeklinde bir kapı tokmağı vardır. Tokmak bir soru sorar, eğer doğru cevap verirsen, tokmak cevaptaki kişiyi över ve kapı sallanarak açılır. Ortak oda, diğer ortak odalar gibi binanın renkleriyle dekore edilmiştir. (mavi ve bronz ipek duvar asmaları ve yıldızlarla dekore edilmiş bir gece-mavisi halı). Ve duvarlar, zarif kemerli camlarla çevredeki dağların, Quidditch sahasının ve seraların mükemmel görüntüsünü görmeyi sağlar. Kitaplıklar, masalar ve sandalyeler ve girişin karşısında, yatakhanelere giden başka bir kapı vardır. Bu kapının yanında, Rowena Ravenclaw'ın diademini taktığı beyaz mermer heykel bulunur.

Slytherin

Başkan: Horace Slughorn'un emekliye ayrılmasına kadar bina başkanlığındadır. Emekliye ayrılmasından sonra Severus Snape'ın müdürlük ve ileriki zamanda kaçısından sonra yeniden Horace Slughorn.

Kurucu: Salazar Slytherin.

Arma: Yeşil alanın üstünde gümüş bir yılan. (Bu yüzden Slytherin renkleri gümüş ve yeşildir.) Yılan, kurucunun çatalağız olmasını ifade eder.

Hayalet: Kanlı Baron

Konum: Slytherin ortak salonu alçak tavanlı, yeşil lambalar, sandalyeler ve her yerdeki kurukafalarla zindan gibi görünür. Gölün altına kurulmuştur.

Seçmen Şapkanın tanımı:

Düşersin belki de Slytherin'e sen, Bir başkadır sanki oraya giden, Amaçları için neler yapmazlar, Açıklasam bitmez sabaha kadar.

Slytherin hırsa, kurnazlığa, liderliğe, becerikliliğe, kural tanımamazlığa ve en önemlisi büyücülerin safkan olmasına önem verir. Ama safkan olmaları onlara ayrı bir avantaj sağlamaz. Sadece övünürler. Ambleminde yılanı kullanan bina, renk olarak da yeşil ve gümüşü benimsemiştir. Kurucusu ise Salazar Slytherin'dir. Severus Snape ve Horace Slughorn Slytherin'in eski başkanlarıyken, Kanlı Baron binanın hayaletidir. Öğrencilerinin neredeyse hepsi safkandır. Ama yarım kanlar ve çok nadiren muggle doğumlu büyücüler ve cadılar da alınmaktadır. Slytherin ortak salonu ve yatakhanesi, Hogwarts Gölü'nün altındaki bir zindanda yer almaktadır. Sert taşlardan yapılmış uzun ortak oda yer altındadır ve tavandan sarkan yeşilimsi ışıklarla aydınlanırlar. Odada çoğu şey siyah deridir ve pencereleri gölün derinliklerine bakar. Korkutucu heykellerle doludur. Öğrencileri gölün derinliklerine bakan pencerelerinden gölün dibindeki ilginç yaratıkları, dev balığı ve gemi enkazını görmekten haz alır. Öğrencileri yeşil ipek kumaşlar ile ve gümüş işlemeli süslü yatak örtüleri olan eski tip dört direkli yataklarında uyur.

Bu binada yetişen öğrencilerin hemen hemen hepsi karanlık büyülerle ilgilenir. Voldemort da Hogwarts'ta okuduğu sırada bu binaya seçilmiştir. Ayrıca efsanevi Merlin de bu binadandır.

Kurallar ve tatiller
Hogwarts her yıl eğitime 1 Eylül'de başlar ve dönem bir sonraki yılın Haziran ayında son bulur. Öğrenciler, kış ve bahar tatillerinde Hogwarts'ta kalma seçeneğine sahiplerdir. Kalede kalan öğrencilere ders yapılmaz ve öğrenciler Noel kutlamalarına katılabilirler. Paskalya haftasında da ders yoktur, fakat final sınavları yaklaştığından artan ödevlerden dolayı, öğrenciler zamanlarını ders çalışmaya ayırırlar. Bayramlar ve hafta sonları dışında öğrencilerin tatilleri yoktur. Ayrıca, öğrenciler üçüncü yıllarında tatil günleri Hogsmeade köyünü (ailelerinin izniyle) ziyaret edebilirler. Bir dönemde 4 bayram vardır. Bunlar; sene başındaki başlangıç bayramı, yıl sonu ziyafeti, Cadılar Bayramı ve Noel'dir.  Üçbüyücü Turnuvası'ndaki Ateş Kadehi günü gibi özel günlerde de kutlamalar yapılabilir.

Dersler ve öğretmenler

Biçim Değiştirme
Biçim değiştirme esasen bir nesnenin özelliklerini değiştirme sanatıdır. Dersin öğretmeni Profesör McGonagall olup, "Değiştirme Sihirleri" (bazı nesnelerin yalnızca bir parçasını değiştirmek, örneğin bir insana tavşan kulakları vermek); "Kaybolma Sihirleri" (bir nesneyi tamamen yok olmasını sağlamak) ve "Yanılsama Sihirleri" (boş havadan dışarı nesneler yaratmak) gibi konular dahil kuram tabanlı bir derstir. Cansız bir nesneyi canlı bir nesneye dönüştürmeyi mümkün kılar.

Karanlık Sanatlara Karşı Savunma
Genellikle Karanlık sanatlar şeklinde kısaltılır. Bu ders diğer büyücüler tarafından yapılan büyüleri, tılsımları, lanetleri ve uğursuzlukları engellemeyi, Karanlık Sanatlara karşı koymayı, Karanlık yaratıklardan ve kötü büyülerden korunmayı sağlayan savunma yöntemlerini öğretir.

Dersin profesörü hep değişir. Voldemort iki kere bu dersin öğretmeni olmak istemiş, ama işi alamayınca derse uğursuzluk büyüsü koymuştur. (Profesör) Quirinus Quirrell [ Karanlık Lord Voldemort ile işbirliği yapmış ancak Harry Potter tarafından alt edilmiş (Harry'e dokunmasıyla kuma dönüşmüş) ], Gilderoy Lockhart (Hafıza büyüsünün geri tepmesiyle hafızası silinmiş), Remus John Lupin (Kurt adam olduğu anlaşılınca okuldan ayrılmış) ve Alastor Moody'in (Sahte Moody olduğu ve Voldemort'un geri dönmesinde payı olduğundan Ruh emici öpücüğüne maruz kalmış) başına gelenlerden sonra okul müdürü Albus Dumbledore derse yeni bir profesör bulmakta epey zorluk çekmiştir. Sihir Bakanlığı'ndan olan Dolores Umbridge ise ilk senesinin sonunda Yasak Orman'da at adam sürüsünün saldırısına uğrayarak dersin uğursuzluğu konusundaki bitmez tükenmek bilmeyen söylentileri körüklemiştir. 6.sınıfta İksir hocası Prof. Snape bu dersin sorumlusu olmuştur. Dumledore'un neden böyle bir karar aldığı son kitapta ortaya çıkmıştır. Bu Snape'in Zaferi şeklinde Melez Prens'te anlatılır. Snape'in Dumbledore'ı öldürmesinden sonra kaçması dersi yine başsız bırakmıştır.

7. Sınıfta ise bu derse Ölüm Yiyen Amycus Carrow girmektedir. Hogwarts Savaşı sırasında Voldemort ölünce ders üzerindeki uğursuzluk kalkmıştır.

Aritmansi
Sadece birkaç öğrenci bu dersi alır. Neden derseniz, aritmansi çok sıkıcı ve karmaşık bir ders olarak okulda ün salmıştır. Genellikle zeki öğrenciler derse girip Profesör Vector'ün sıkıcı konuşmalarını dinlemeyi göze alırlar. Hermione de bunlardan biridir.

Sihirli Yaratıkların Bakımı
Dumbledore sihirli yaratıkların bakımı dersi için Hagrid'e görev vermiştir. Hagrid olmadığı zaman Profesör Grubbly-Plank bu işi yapar. Hagrid bütün sihirli yaratıkların zararsız ve mükemmel olduğu görüşündedir. Harry, Ron ve Hermione Hagrid'i kırmak istemedikleri için Hagrid'in bu düşüncesine katılırlar. Hogwarts bekçisi yaratıklara karşı büyük bir sevgi beslemektedir ve bu dersin profesörlüğünü almakta pek gecikmemiştir. Patlar Uçlu Kelekerler, Hipogrif ya da Testraller olsun, Hagrid yaratıkların özelliklerini sıkıcı sıkıcı anlatmak yerine genellikle uygulamalı olarak göstermeyi tercih eder.

Kehanet
Uçuk kaçık biri olan Profesör Trelawney tarafından Kuzey Kulesi'nde ve At Adam Firenze tarafından ilk kattaki mistik olarak tasarlanmış bir sınıfta öğretilen derstir. Bu derste sihirli kürelere, çay, kahve ve el fallarına bakarak gelecek hakkında kehanetler yapılır. Çoğu kişi tarafından gereksiz ve saçma bir ders olarak bilinse de günümüzde gerçek kehanetler vardır.

Bitkibilim
Profesör Sprout'un seralarda yapılan dersidir. Asa kullanımı gerektirmese de derslerden kurtulup, sihirli bitkilerle uğraşmak bazı öğrencilerin hoşuna giden bir aktivitedir. Neville Longbottom bu derse karşı çok ilgili olmakla beraber, üstün yeteneğe sahiptir. Daha sonra bu dersin öğretmeni olur.

Sihir Tarihi

Hogwarts'taki tek hayalet öğretmen olan Profesör Binns tarafından öğretilir. Büyücü dünyasının, ünlü büyücü ve cadıların geçmişi anlatılır. Çok az öğrenci bu sıkıcı dersten zevk alır.

Muggle Araştırmaları
Bu ders tamamen Muggle'larla ilgilidir. Büyücülere Muggle'ların yaşam tarzları ve alışkanlıkları hakkında bilgi verilir. Voldemort, görevinden istifa etmiş olduğu sanılan (kaybolduğu için böyle düşünülmüş olabilir) Muggle Bilimleri öğretmeni Charity Burbage'ı muggle yanlısı fikirleri yüzünden Avada Kedavra laneti ile Malfoyların malikanesinde öldürmüştür. Cansız bedenini de hortkuluk'u olan yılanı Nagini'ye akşam yemeği olarak sunmuştur. Draco Malfoy evinde olan bu olaydan çok etkilenmiştir.

İksirler
Karışık olmasından ve yoğun çalışma gerektirmesinden dolayı çoğu kişi tarafından önemli bir ders olarak görülür. Profesör Snape de dersi pek kolay yapıyor sayılmaz. Öğrenciler Snape gelip onları eleştirene kadar masalarında oturur, kazanlarında malzemeleri karıştırıp, kaynatıp iksirler yapmaya çalışırlar. Ders Hogwarts binasının hapishane kısmında gösterilir. Melez Prens kitabından bu yana iksir öğretmenliğini Horace Slughorn üstlenmiştir.

Astronomi

Astronomi dersine Profesör Sinistra girer. Ders Hogwarts'ın en uzun kulesi olan astronomi kulesinde gerçekleşir. Öğrenciler astronomi dersinde gezegenleri ve yıldızları gözlemlerler. Ayrıca 6. filmin sonunda Dumbledore, Severus Snape tarafından Avada Kedavra laneti ile bu kuleden aşağı düşmüştür.

Tılsım
Tılsım karışık büyüleri, lanetleri, kapsayan bir derstir. Kısa boylu sevimli biri olan Profesör Filius Flitwick tarafından öğretilir. Öğrenciler objeleri uçurmak, çağırmak gibi şeyleri öğrenirler. Bu derste koruma büyüleri de öğretilir. Hatta Profesör Filius ve diğer Profesör ve öğrenciler  7. kitapta Hogwarts'ı korumak için şu büyüleri kullanmışlardır (protego maxima - fionta duri - repello inimigotum - cave inimicium - protego totalum).

Uçuş Dersleri
Uçuş Dersleri, öğrencilerin süpürgeleriyle uçmayı öğrendikleri derstir. Dersin öğretmeni olan Madam Hooch ayrıca Hogwarts'ta Quidditch hakemidir. Harry, ilk bölümde bu derste Malfoy, Neville'nin Hatırlatıcısını aldığı için Harry onu uçarak kovalamıştır. Malfoy'un attığı hatırlacıyı 15 metre pike yaparak yakalayan Harry'i gören Profesör McGonagall onu 1. sınıfta olmasına rağmen Gryffindor Quidditch takımına almıştır.

Not sistemi ve sınavlar
Sıradan Büyücülük Düzeyi J.K. Rowling 'in Harry Potter serisinde geçen birinci seviye sınavlara verilen isimdir. Bu terim yerine SBD kısaltması kullanılabilmektedir. Bu sınavların ardından 7. sınıfın sonunda FYBS - Feci Yorucu Büyücülük Sınavları gelmektedir.

SBD 'ler büyücülük öğrencileri için çok önemli sınavlardır. Çünkü bu sınavlardan alacakları sonuçlara göre bir sonraki yıl girecekleri dersleri belirleyecek ve meslek seçimi yapacaklardır. Bu sınav 5. sınıfta yapılır.

Dereceler
SBD 'lerden alınabilecek dereceler:

 Geçer Notlar
 O: Olağanüstü
 B: Beklenenin Üstünde
 U: Uygun
 Zayıf Notlar
 Z: Zayıf
 F: Felaket
 İ: İfrit

Hogwarts'ın gizemleri

Gizli Geçitler
Hogwarts Cadılık ve Büyücülük okulundaki  bütün gizli geçitleri bilen kimse yoktur. Fred ve George öğrenciler arasında gizli geçitleri en iyi bilenlerdir. Merdivenlerin ve geçitlerin devamlı değişmesi kimsenin bilmemesinin bir nedenidir.

Sırlar Odası
Sırlar Odası, okulun kurucularından olan Salazar Slytherin'in, okulun en altında inşa ettiği bir çeşit gizli bölümdür, Mızmız Myrtle'ın tuvaletinden girilir ve çataldili konuşmak gerekir ama 7. kitapta gördüğümüz gibi çataldilinde "Açıl" kelimesinin söylenişini taklit etmek de işe yarar, Sırlar Odası'nda sadece Slytherin'in varisine itaat eden bir basilisk bulunmaktadır. Bu basiliskin gözlerine bakanlar ölür fakat 2. kitapta hiç ölüm olmamıştır çünkü herkes bir şekilde gözlerin yansımasını görmüştür. Colin kamerasından, Hermione ve Penelope Clearwater Hermione'nin aynasından, Mrs. Norris sudaki yansımadan görmüştür. Neredeyse Kafasız Nick zaten bir ölü bir daha ölemezdi.  Nick'in içinden gözleri gören Justin Finch-Fletchey da bu nedenle ölmemiştir. 7. kitapta Ron, Harry'nin çataldili konuşmasını taklit ederek "Açıl " demiştir ve Sırlar Odasına girip birkaç tane basilisk dişi almışlardır. (Hortkulukları yok edebilen nadir şeylerden biri basilisk zehridir) ve o dişlerle, bir hortkuluk olan Hufflepuff'ın kupasını Hermione yok etmiştir.

İhtiyaç Odası
Hogwarts'ta bulunan ve genç büyücülerin büyü adına tüm ihtiyaçlarını karşılayabilecekleri aletlerin bulunduğu oda. Hogwarts'ın 7. katındaki boşkafa Barnabas'ın ifritlere bale öğrettiği goblenin arkasındaki boş duvar ihtiyaç odasının girişidir. Hermione bu oda hakkında şunları söylemiştir: "Yalnızca büyücülerin gerçekten ihtiyaçları olduğunda ortaya çıkar." Dumbledore'un Ordusu olarak tüm büyücüler burada çalışmışlardır. Oda dışarıdan görünmezdir ve etrafı camlarla kaplıdır. Ginny Weasley burada çok güçlü bir büyücü olduğunu keşfetmiştir. Ayrıca öğrencilerin çoğunun patronus'u bu odada görülmüştür. Daha sonra Cho Chang'in ekibe dahil ettiği bir arkadaşı tarafından Dolores Umbridge'e odanın yerini söylemesi sonucu oda bulunmuştur ve D.O adı sebebiyle Albus Dumbledore suçlanmış ve Azkaban'a yollanması kararlaştırılmıştır. Ancak Dumbledore bundan anka kuşu sayesinde bir çeşit cisimlenmeyle kurtulmuştur. (Normalde Hogwarts arazisinde cisimlenme yapılamaz ancak müdürün ayrıcalığı vardır.) Daha sonra bu odada Draco Malfoy diğer eşi Borgin&Burkes'te bulunan Kaybolan Dolap'ı tamir ederek ölüm yiyenleri şatoya almıştır. Son kitapta ise bu oda okuldaki yeni düzene karşı olan öğrencilerin yaşam alanı haline gelmiştir. Neville odayı ilk keşfeden ve oraya yerleşen öğrencidir. Ayrıca Aberforth'un barından bu odaya bir geçit bulunur ve Harry, Ron ve Hermione oradan okula girerler. Harry hortkuluklardan biri olan Rowena Ravenclaw'ın tacını bu odada bulmuştur ve Crabbe'in yaptığı bir büyüyle oda yanmıştır, hortkulukları bile yok edebilen bu ateş tacı da yakmıştır. Bu yangın esnasında Harry, Draco Malfoy'un da hayatını kurtarmıştır. Bu sırada Draco Malfoy'un yakın arkadaşı(ölüm yiyenlerden birinin oğlu olan) Crabbe ölmüştür.

Konum ve bahçe
Hogwarts yazar tarafından İskoçya'da kenarıda kalmış dağlık bir alandaki şato olarak düşünülmüştür. Bu şatoya çok yakın Hogsmeade adı verilen sihirli bir köy bulunmaktadır (tek büyücü köyü). Bu okul; geniş, meyilli çimenlik araziye, çiçek ve sebze P tarlarına, Yasak Orman adı verilen sık bir ormanlık araziye, seralara ve Quidditch sahasına sahiptir.

Yasak Orman
Hogwarts'ın batısında bulunan geniş ve karanlık bir ormandır. Sihirli Yaratıkların Bakımı dersi haricinde tüm öğrencilere yasaklanmıştır. Buraya izinsiz giren öğrenciler cezalandırılır. Bu ormanda at adamlar, troller, akromantulalar (Aragog), tek boynuzlu atlar ve testraller yaşar. 5. kitapta Hagrid'in üvey kardeşi Grawp da bu ormanda saklanmış ve bakılmıştır.
Hogwarts' ın yanında, Hagrid'in kulübesinin yanındadır. İçinde kurtadamlar, vampirler, akromantulalar gibi çok tehlikeli yaratıklar yaşar. Yasak Orman, öğrencilere kesinlikle yasaktır. Çünkü orman sırlarla doludur ve çok iyi bilen birine bile tehlikeli olabilir. Aynı zamanda Ron'un babası Arthur Weasley'nin arabası ormana düşüp kaybolmuştur. 1. kitapta Harry, Malfoy ve Ron ile birlikte ceza olarak buraya gitmiştir. Bunun dışında 2. kitapta Aragog'u görmek için, 5. kitapta Grawp'u ziyaret etmek için ve 7. kitapta Voldemort ile yüzleşmek için oraya gitmiştir.

Karanlık Göl
Şatonun güney tarafında yer alan gölde çok sayıda sihirli yaratık yaşar. Hogwarts birinci sınıf öğrencileri okula ilk geldiklerinde kayıkla bu gölden geçerler. Gölde deniz halkı ve dev mürekkep balığı yaşar(deniz halkı dev mürekkep balığına düşmandır).  Ayrıca Üçbüyücü Turnuvası'ndaki ikinci görev bu gölde yapılmıştır.

Hagrid'in Kulübesi
Yasak Orman'ın kenarındaki bahçede bulunan tahtadan bir kulübedir. Hagrid burada yaşar. Kitaplarda ahşaptan bir kulübe olarak tanımlasa da bu kulübe, ilk 5 filmde taştan gösterilmiştir.

Quidditch Sahası
Quidditch maçlarının ve antrenmanlarının yapıldığı alandır. Bu sahada 50 fit yüksekliğinde 6 çember bulunur. Stadyum şeklinde olan bu yapının etrafında seyirciler için oturma yerleri de vardır.

Hogwarts Ekspresi

|}
Hogwarts Ekspresi, Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Okuluna gitmek isteyen öğrencilerin kullandığı trendir. Londra'da bulunan King's Cross istasyonunun 9¾ ( dokuz üç çeyrek) numaralı peronundan kalkar. Ekspres, yalnızca öğrencilerin Hogwarts'a gidiş ve dönüşlerinde hareket etmektedir ve başka güzergahda ya da başka bir amaçla kullanılmamaktadır. Ekspresi kaçıran öğrenciler başka yollarla (Harry Potter'ın da yapmış olduğu gibi) Hogwarts'a ulaşmak zorunda kalır.

Ayrıca bakınız
 Hogwarts Savaşı
 Harry Potter
 Sihir Bakanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Harry Potter Lexicon'da Hogwarts

Kurgusal okullar

Hogwarts


An Epidendrum syringothyrsis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach ngan Joseph Dalton Hooker. An Epidendrum syringothyrsis in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Epidendrum

Epidendrum syringothyrsis