Gürcistan tarihi, Gürcistan'da tarih öncesi dönemlerden günümüze kadar uzanan dönem boyunca yaşanan olayları kapsar.

Bugünkü Gürcistan Taş Devrinden bu yana yerleşim yeri olmuştur. Dmanisi'de ortaya çıkarılan ve Homo georgicus olarak adlandırılan İnsansıgiller kalıntısı 1,8 milyon yıl öncesine tarihlenir. Klasik dönemde ülkenin doğusunda kurulan İberya Krallığı ve batısında kurulan Kolheti Krallığı, Gürcülerin kültürel gelişiminin ve devlet kurma geleneğinin başlangıcını oluşturdu. Yazılı kaynaklara göre Proto-Gürcüler İÖ 12. yüzyıllarda tarih sahnesine çıkmışlardır. Arkeolojik buluntular ilk Gürcü siyasal yapılanmasının İÖ 7. yüzyıla kadar gerilere gittiğini gösterir.

Lazika (Egrisi) ve İberya'da 337 yılında Hristiyanlık resmî din olarak ilan edildi. 11. yüzyılda III. Bagrat tarafından Egrisi-Abhazya ve Tao-Klarceti krallıklarının hanedan veraseti ile tek bir çatı altında birleştirilmesi ile ilk birleşik Gürcistan Krallığı kuruldu. Gürcistan, 12-13. yüzyıllar arasında Kurucu Davit (1089-1125) ve Kraliçe Tamar (1184-1213) dönemlerinde Şota Rustaveli'nin ünlü destanını yazdığı Altın Çağı'nı yaşadı ve bir imparatorluğa dönüştü. Birleşik Gürcistan Krallığı'nın 1490 yılında bağımsızlıklarını korumak amacıyla birbirleri ve dış güçlerle mücadele eden küçük krallıklar ve prensliklere bölünmesinden sonra yüzyıllar boyunca İran (Safevi, Afşar, Kaçar) ve Osmanlı Devleti'nin çekişmesine sahne olan ülke, 1801'den itibaren Rus İmparatorluğu tarafından ilhak edildi. 1918-1921 arasında Demokratik Gürcistan Cumhuriyeti adı altında bağımsız bir devlet kuruldu. 1921'de ülkeye Kızıl Ordu girdi ve Gürcistan Sovyet cumhuriyetlerinden biri oldu. 1991 yılında yeniden bağımsızlığını kazandı.

Gürcistan Tarihi Gürcü milletinin tarihi ile ayrılmaz bir bütün oluşturur.

Antik Dönem

Antik Çağ başlıca güneyde Diaohi batıda Kolhis ve doğuda İberya olmak üzere çeşitli erken Gürcü devletlerinin ortaya çıkışını gördü. Kolhis, Yunan mitolojisinde Apollonius'un efsanesi Argonautika'da İason ve Argonotların Altın Post'u aradığı ülkeydi. Efsanedeki Altın Post'un bölgedeki nehirlerden altın tozunu toplamak için post kullanılması yönteminden kaynaklanabileceği düşünülmektedir. Hristiyanlıkla ilk tanışan yerler de ülkenin batı kesimleriydi. Hristiyanlığın 337 yılında (son araştırmalara göre 319 yılında) yayılmaya başladığı kabul edilir. MÖ 4. yüzyılda - bir kral ve aristokratik hiyerarşinin altında kurulmuş gelişmiş devlet organizasyonunun erken örneklerinden biri - İberya Krallığı kuruldu. M.Ö. 4. asırda I. Parnavaz, dağınık yaşayan Gürcü topluluklarını birleştirerek başkenti Mtsheta şehri olan "Kartli" yani İberya Krallığı'nı kurdu. Kral Parnavaz, ülkeyi sekiz vilayete (eristavlık) bölerek her birine birer vali (eristavi) atadı, ayrıca Gürcüce'yi devletin resmi dili ilan etti ve ilk Gürcü alfabesini oluşturdu. İlk krallık sülalesi olan Parnavaz soyundan gelen krallar MÖ 302 ve MS 186 yılına kadar hüküm sürdüler. İberya Krallığı en parlak dönemini ise II. Parsman döneminde yaşadı. Kral Parsman Roma'ya davet edildi ve orada bir heykeli dikildi.

Roma Cumhuriyeti'nin bugünkü Gürcistan'ı kısa süreli ele geçirmesinden sonra bölge 700 yıldan uzun bir süre boyunca Roma-Pers jeopolitik düşmanlığı ve savaşının öncelikli hedefi haline dönüştü. Milattan sonra ilk yüzyıllarda Mitraizm, pagan inançları ve Zerdüştlük Gürcistan'da yaygın olarak inanılan inançlardı. MS 337 yılında Kral III. Mirian Hristiyanlığı devlet dini olarak ilan etti ve edebiyatın, sanatın gelişmesine büyük bir teşvik verdi ve sonuçta birleşik Gürcü ulusunun oluşumunda kilit bir rol oynadı. Hristiyanlığın kabulü MS 5. yüzyıla kadar İberya'da (doğu Gürcistan) ikinci bir yerleşik din haline gelmiş gibi görünen ve orada yaygın olarak uygulanan Zerdüştlüğün yavaş ama kesin bir şekilde gerilemesine yol açtı.

Bu sırada batı Gürcistan'da Kolhis'in yıkılması sonrası ortaya çıkan ve Aniket İsyanı ile yarı bağımsız olan prenslikleri birleştiren Lazika devleti bütün Batı Gürcistan'a egemen oldu. Lazika 4. yüzyılda gücünün zirvesine ulaştı Lazika Savaşı sonrası ise Bizans'ın gittikçe artan etkisiyle gerilemeye başladı.

Orta Çağ

Gürcistan'ı birleştiren İberya Krallığı'nın efsanevi hükümdarı Vahtang Gorgasali, krallığın başkentini Mtsheta'dan kendi kurduğu Tiflis'e taşıdı. MS 4. yüzyılın ilk yarısında Kartli Kralı olan Kral Mirian, Kapadokyalı Nino'nun telkinleri ile çok tanrılı inancı terk ederek Hristiyanlığı kabul etti ve ülkenin resmi dinini Hristiyanlık olarak ilan etti. Kral Mirian döneminde Gürcü halkı Hristiyan olmaya başladı. Sasaniler İberya Krallığı'nı yıktı ve Tiflis Bizans ile Sasaniler arasında antlaşma ile bölündü. Ancak iki imparatorluğun antlaşması uzun sürmedi ve daha sonra Bizans'a bağlı olarak krallığın yerine İberya Prensliği kuruldu.

Guaramın varisi I. Stepanoz parçalanmış İberya'nın yeniden birleştirilmesi amacıyla politikasını Sasani yanlısı olarak değiştirdi ancak bu Bizans İmparatoru Herakleios'un 626 yılında Tiflis'e saldırmasıyla hayatına mâl oldu. Herakleios yönetimi Bizans yanlısı Hosroviani Hanedanlığı'na verdi ancak daha sonra 640'lı yıllarda dünyada ortaya çıkan Müslüman seferlerinin sonucu bölgeyi etkisi altına alan Emevi Halifeliği'nin hakimiyetini kabul etmek zorunda kaldılar ve 680 yılında Emevi hegemonyasına karşı başarısız olacak bir isyan başlattılar. İberya Prensliği'nin saltanının son bulmasından sonra Hosrovianiler kendi mülklerine Kaheti'ye çekildiler ve 9. yy. başlarında ailenin neslini devam ettirecek varisi kalmayana dek bölgesel prensler olarak yönetimde kaldılar. Guaramianiler yeniden başa geçtiler ancak Emeviler ve Bizans arasında zorlu bir politika yürütme problemiyle karşılaştılar.

Bu sırada Lazika'nın, Rioni havzasının güney kesimi 5. ve 6. yüzyıllarda Pers-Roma savaşları nedeniyle Laz-Megrel nüfusunun tamamına yakınını yitirmiştir. Bu yüzden Arap istilalarından etkilenen Gürcüler Doğu Gürcistan'dan kitlesel olarak göç ederek süreç içinde bu bölgeye yerleşmişlerdir. Böylece günümüzde Müslümanları Laz, Hristiyanları Megrel olarak adlandırılan Laz-Megreller arasında, Gürcülerden oluşan ve Guria olarak bilinen tampon bölge oluşmuştur.

7. yüzyılın sonunda, Lazika Krallığı bir Bizans eyaleti haline geldi ve yöneticileri "Lazika Kralı" yerine "Patrici" unvanı ile anılmaya başladılar. Abazgia (Abhazya) bağımsız bir prenslik haline geldi ve doğrudan Bizans'a bağlandı. 697 yılında Lazika hükümdarı Sergius, Bizans'a karşı isyan etti ve egemenliğini Araplara devretti. Arapların Lazika'nın başkenti Arhaiopolis ve Kodor Vadisi'ndeki birkaç kalede garnizonları bulunuyordu. Lazika 697-702 yıllarında Halifelik hâkimiyetindeydi. Bizans 702 yılında Lazika'da direkt hakimiyetini kurdu. 707'de Muhammed İbn Mervan Kafkasya'ya sefer yaptı ve İberya, Lazika ve Abazgia Halifelik vasalı oldu ancak Arap etkisi uzun sürmedi. Bizanslılar bir sonraki yıl Alanlar, Ermeniler ve Lazikalı partizanların desteğiyle Abazgia'da yeniden hâkimiyet kurdular, Arhaiopolis'i kuşattılar ancak Patrici Sergius ve Arap müttefiklerinin başarılı savunması sonucunda Lazika'nın başkentini ele geçiremediler. 709'da Arap kontrolündeki Kafkasya'ya yapılan Hazar seferi sonucunda Bizans, Lazika ve İberya'da yeniden hakimiyetini kurdu. 709 yılından itibaren Lazika, bir İberya Prensliği hanedanı üyesi, İberya Prensi Şuşa'nın kardeşi Stratigos Theophylact Salibas (Şalva) tarafından Bizans'ın Armeniakon themasının bir parçası olarak yönetilmekteydi. 711 yılında Hosroviani Hanedanı'ndan İberya Prensi III. Stepanoz tahta çıktı. Stepanoz'un saltanatı istikrarlıydı ancak birkaç durumda Halifeliğin otoritesini tanımak zorunda kaldı. Buna rağmen Halifelik etkisi III. Stepanoz'un Hazarların desteğiyle Araplara karşı mücadele etmesiyle uzun sürmedi. İberya Prensi III. Stepanoz 717 yılında Bizans'dan Lazika'yı devraldı ve iki devlet birkaç on yıl boyunca birleşmiş oldu. III. Stepanoz ve oğlu Miriani'nin ölümünden sonra Abazgia da bu birliğe dahil oldu.

İberya'da Emeviler başlıca ticaret yollarını ve şehirleri kontrol altında tutmakla ilgilendiler ve 730'lı yıllarda bir Müslüman emiri yönetime getirerek Guaramianileri Tiflis yönetiminden alıkoydular. Guaramiani hanedanı sonrası Nersiani hanedanı başa geçti. 735'de Gürcü krallıklarına karşı Arap generali Mervan tarafından büyük bir sefer başlatıldı. Araplar 736 yılında Abhazya'ya çekilmiş Gürcü prenslerinin -Miriani ve Arçil kardeşler- peşindeydiler. Dizanteri ve seller gibi afetler ile birlikte Arkhon I. Leon ve İberyalı ve Lazikalı müttefiklerinin inatçı direnişi işgalcileri geri çekilmeye zorladı. Prens Miriani Anakopya Kalesi savunması sırasında ölümcül bir şekilde yaralanarak öldü. Kardeşi Arçil Bizans İmparatoru III. Leon'dan kraliyet tacını aldı. Arçil'in çoçuğu bulunmuyordu, kardeşi Miriani'nin vasiyeti üzerine yeğenlerini evlendirdi ve yeğenlerinden biri Abhaz Prensi I. Leon ile evlendi; Aynı zamanda, Leon bir vasal prens olarak Arçil'e bağlandı. Arçil Bizans'ın kardeşi Miriani'ye gönderdiği kraliyet tacını I. Leon'a hediye etti. Arçil, Abbasiler içerisindeki iç karışıklıktan yararlandı ve İberya'yı da kontrolü altına alarak kendisini Gürcistan kralı ilan etti. Bunun üzerine Bizans Kuropalatis unvanını Adarnasiani Hanedanı'ndan Adarnase'ye verdi. Ayrıca Araplar da bu durumdan endişeye kapıldı. Yazid ibn Asid ibn Zafir al-Sulami'nin 760-761 yılı seferi Halifelik zaferi ile sonuçlandı. Arçil, Sulami'nin karargahını ziyaret etmek ve sonraki saldırıların durdurulması için garanti almak zorunda kaldı ancak emir İslam'ı kabul etmesini şart koştu Arçil bunu reddetti ve işkence ile öldürüldü.

Sulami Tiflis'te kontrol kurdu ancak ülkenin geri kalan kısmının çoğu Arçil'in varisleri İoane ve Cuanşer'in hâkimiyetindeydi. Cuanşer Kaheti'de kalırken ağabeyi İoane Lazika'nın yönetimine geçti. İoane'in ölmesi ve kardeşi Cuanşer'in yaşlanması dolayısıyla hem Lazika hem de Abhaz hanedanının varisi II. Leon 770'li yıllarda hanedan birliği ile Lazika'yı devraldı. Yaklaşık 778 yılında II. Leon, "Abhazların Kralı" unvanını almak için Hazarların yardımıyla ülkeyi bağımsız hale getirdi ve ülkenin başkentini Anakopya'dan batı Gürcistan'daki Kutaisi kentine aktardı. 770'li yıllara gelindiğinde, Lazika Krallığı yerini; nüfusunu Abhazlar, Svanlar, Megrel-Lazlar ve bölgeye Kartli'den göç eden Gürcülerin oluşturduğu Abhazya Krallığı'na bırakmıştır.

İberya Hanedanı Uplistsihe'den, dağlardaki kalelerine çekilmiş ve Arap hegemonyasından belli derecede bağımsızlıklarını sürdüren yerel Gürcü lordları üzerinde kısıtlı yönetim haklarını devam ettirdiler. Guaramiani Hanedanı'ndan sonra kısa bir süre 748-779/80 yılları arasında Nersiani Hanedanı başa geçti ve 786 yılında ise saltanatları sonlandırıldı. 786 yılı bir Arap Kafkasya valisi Huzeyme bin Hazim tarafından isyancı Gürcü asilzadelere karşı organize edilen kanlı bir sıkıyönetime tanık oldu.

Guaramianilerin hanedanlık soyunun devam etmemesi ve Hosrovianilerin neredeyse neslinin devam etmemesi onların güçlü kuzenleri Bagrationi ailesine, I. Aşot (786/813-830)'a İberya'nın bölgelerinde onların mirasını toplamasına izin verdi. Bizans korumasını kabul ederek Bagrationiler kendi üsleri Tao-Klarceti bölgesinden kültürel canlanmaya ve bölgesel yayılma politikasına önderlik ettiler. 888 yılında uzun süreli hanedanlık iç savaşının kazananı Bagrationi Hanedanı'ndan I. Adarnase, Gürcülerin Kralı unvanıyla Gürcü Kraliyet otoritesinin restorasyonunu sağladı.

Arap işgaline karşı mücadelede, Bagrationi Hanedanı'nın İberyalı prensleri, İberya'nın eski güney eyaletleri olan Tao-Klarceti'yi yönetmeye başladılar ve Bizans İmparatorluğu'nun nominal vasalı olarak İberya Kuropalatlığı'nı kurdular. Bagrationilerin Kartli olarak bilinen merkez Gürcü toprağı için sürdürdüğü savaşa Egrisi-Abhazya Krallığı, Tiflis'in Arap emirleri ve hatta Kahetililer ve Taşir-Dzoraget'in Ermeni Pakraduni hükümdarları da dahil olarak karşı mücadele ettiler. İberya Krallığı 888'de yeniden kuruldu, ancak Bagrationi Hanedanı, aslında ailenin üç kolu arasında bölünmüş olan krallıklarının bütünlüğünü koruyamadı ve ana kol Tao'yu ve başka bir kol Klarceti'yi yönetti.

780'lerde Abhazya Krallığı'nın sınırları kuzeybatıda Nikopsia (Tuapse), güneyde ise Çoruh yatağına kadar uzanıyordu. Araplara karşı başarılı savunma ve krallığın doğuda artan yayılmacı eğilimleri ve Bizans'a karşı savaş, Gürcü bölgelerinde hegemonya kurmak için süren mücadele, Gürcü devletlerinin tek bir feodal monarşi çatısı altında birleşme sürecini hızlandırdı. 9. yüzyılın başlarında Abhazya Kilisesi Konstantinopolis ile bağlarını koparttı ve Mtsheta Katolikosluğu'nun otoritesini tanıdı; Bizans'ın Abhazya üzerinde etkisi azaldığı ve doktrin farklılıkları kaybolduğu için kilisenin dili Yunanca'dan Gürcüce'ye değişti.

Tao Prensi III. Davit, 10. yüzyılın sonunda Kartli'yi zapt etti ve onu üvey oğlu III. Bagrat'a verdi ve 994'te "İberlerin Kralı" unvanıyla taç giyen babası Bagratlı Gurgen'i naip olarak atadı. Bagrat, varisi olmayan Egrisi-Abhazya kralı III. Teodos'un (975–978) kız kardeşi olan annesi Guranduht vasıtasıyla Egrisi-Abhazya topraklarının potansiyel taht varisiydi.

Egrisi-Abhazya Krallığı, güçsüz ve talihsiz bir kral olan Bagrat'ın dayısı Kör Teodos'un yönetimi altında tam bir kaosa ve feodal savaşa sürüklendi. 978'de, eski Kartli dükü İvane Maruşisdze, III. Davit'in yardımıyla Teodos'u yeğeni Bagrat'ın lehine tahttan çekilmeye zorladı. Bagrat, Egrisi-Abhazya Kralı olarak taç giymek için Kutaisi'ye gitti. Bagrat'ın hem Bagrationi hem de Egrisi-Abhazya hanedanı soyundan gelmesi, onu, iç tartışmalardan bıkan krallığın soyluları için kabul edilebilir bir seçim haline getirdi.

1008'de Gurgen öldü ve Bagrat onun yerine "İberlerin Kralı" oldu ve böylece Egrisi-Abhazya ve İberya'nın birleşik krallığının ilk kralı oldu. Bagrat, mirasını güvence altına aldıktan sonra, en doğudaki Kaheti-Hereti Krallığı için bir talepte bulunmaya devam etti ve iki yıl süren savaş ve agresif diplomasinin ardından 1010 yılında veya civarında onu ilhak etti. Bagrat daha istikrarlı ve merkezi bir monarşi kurmak amacıyla hanedan prenslerinin özerkliğini kaldırdı ya da en azından azalttı. Ona göre en mümkün iç tehlike kralın kuzenleri Sumbat ve Gurgen tarafından temsil edilen Bagrationilerin Klarceti kolundan geliyordu. Oğlu I. Giorgi'nin verasetini korumak adına Bagrat kuzenlerini uzlaştırıcı bir toplantı bahanesiyle Panaskerti Kalesi'ne çağırdı ve 1010 yılında onları hapse attı. Mülkleri, Bagrat ve soyuna geçti. Onların çocukları - Sumbat'ın oğlu Bagrat ve Gurgen'in oğlu Demetre - 1032'de son kez Bizans yardımıyla eski topraklarını geri almaya çalışacakları Konstantinopolis'e kaçtılar; ancak bir sonuç alamadılar.

Gürcistan tarihinde son derece önemli bir dönem olan Bagrat'ın hükümdarlığı, Gürcü Bagrationi Hanedanı'nın yüzyıllardır süren iktidar mücadelelerinde nihai zaferini getirdi. Bagrat'ın dış politikası, Prens Davit'in Tao toprakları Bizans ve Tiflis'in Arap hakimiyetinde kalmasına rağmen genellikle barışçıldı ve hem Bizans hem de Müslüman komşularıyla çatışmalardan kaçınmak için başarılı bir denge politikası uyguladı.

11. yüzyıl'ın ikinci yarısından itibaren Pasinler ve Malazgirt Muharebesi sonrası Gürcistan'ın batı komşusu Bizans'ın yerini Selçuklular aldı. Partshisi Muharebesi'nde Gürcistan'ın elde ettiği parlak zafere rağmen daha sonra Sultan Melikşah tarafından Gürcistan Krallığı haraca bağlandı. 12. yüzyılda Kurucu Davit ülke bütünlüğünü sağladı. Didi Turkoba olarak bilinen Türk akınlarını durdurdu ve Selçuklu'ya ödenen haracı kesti giderek güçlenmesinden endişelenen çevre Müslüman devletleri tarafından oluşturulan Müslüman koalisyon ordusunu Didgori Muharebesi'nde yenerek Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nu bozguna uğrattı. Kurucu Davit, Arap emirliğine son vererek 1122'de Tiflis'i de geri aldı ve başkent tekrar Tiflis oldu. Bu tarihten itibaren Gürcistan'ın Altın Çağı olarak bilinen gelişme dönemi başlamış oldu Ülkenin kültürel ve ekonomik açıdan gelişmesi için çalışmalarda bulunan Kral Davit, ayrıca bilimsel çalışmalara ve sanata önem verdi. Gürcistan tarihinin en parlak devri ise,  III. Giorgi'nin kızı Kraliçe Tamar'ın (1184–1213) hüküm sürdüğü dönemdir. Devletin sınırları Azerbaycan'dan Kuzey Kafkasya'ya, Erzurum'dan Gence'ye kadar uzanarak adeta bir Kafkas imparatorluğu haline geldi. Bizans (Gürcü ordusu tarafından Trabzon İmparatorluğu'nun kuruluşu), Selçuklu (Basian Muharebesi) ve İldenizliler (Gorgan'a değin düzenlenen Gürcü seferleri) bastırıldı. Bu dönemde ülkenin refah düzeyi yükseldi, mimarlık, heykelcilik, ressamlık alanında birçok eser ortaya konuldu. Gürcistan Krallığı'nın bu parlak devri Moğolların bölgeye gelişlerine kadar yaklaşık yüz yıllık bir süre boyunca devam etti. Ülke, 1200'lerde başlayan Moğol istilasına uğrayarak parçalandı. Ülkeyi kuzeyden güneye ikiye ayıran Surami Dağları'nın batısında kurulan İmereti Krallığı, Moğol istilasına karşı ayakta kalmayı başardı.

Yeni Çağ

14. yüzyılda krallık yapan V. Giorgi ülke bütünlüğünü tekrar sağladı ise de bu asrın son döneminde Gürcistan Timur'un istilalarına uğradı. 14. yüzyılın sonları ile 15. yüzyılın başlarında Timur'un istilası, Gürcistan'ı yerle bir etti. Ülke, ekonomik olarak tam bir felaketin eşiğine geldi. Gürcistan, özellikle 15. yüzyılda içinde bulunduğu feodal savaşlar yüzünden merkezi bir yönetim altında birleşemedi. Derebeylik yapısı nedeniyle Gürcü krallıkları tarih boyunca kısa süreli oldu. 15. yüzyılın ilk yarısında Gürcistan kralı I. Aleksandre ülkenin yeniden birliğini sağlamak için ileri gelenleri toplayarak bir konsey düzenledi konseyin kararı ülkenin bütünlüğü için mücadeleyi daha sonralara bırakılması ve güneyden gelen göçerlerin istilalarına karşı savunma yapılması yönünde oldu bu sebeple kral İmereti, Kaheti ve Kartli olarak krallığın üç krallığa bölünmesini onayladı. Megrelya Prensliği, Abhazya Prensliği, Guria Prensliği, Svaneti Prensliği ise yarı bağımsız olarak İmereti kralına bağlıydılar. Samtshe Prensliği çok daha erken tarihte
krallıktan ayrılmıştı.

Gürcistan tarihi 15. asrın ortalarından itibaren 19. asrın ortalarına kadar kadar süren 350 yıla yakın bir dönemde Osmanlı ve İran tarihleri ile iç içe geçer. Osmanlı ile İran arasında yaşanan savaşlarda Gürcü kral ve prensleri bazen Osmanlının bazen de İran'ın yanında yer aldı.   Özellikle Ahıska ve Acara bölgesinin Müslüman olmuş Gürcü beyleri ile Guria, İmereti ve Megrelya Hristiyan beyleri Osmanlı tarafında yer aldı.  Hazar kıyısındaki Müslüman hanlıklar ile halkının çoğunluğu Hristiyan olan Kartli ve Kaheti krallıkları ise İran hâkimiyetinde kaldı. Gürcistan kültür hayatı Osmanlı ve İran'a bağlı dönemde de devam etti. VI. Vahtang (1703-1724) başkanlığında Gürcü kültür hayatı canlandırılmaya çalışıldı. Vahtang  "Gürcistan'ın Ana Tarih Kitabı" XIV-XVII. dönemlere ait bilgileri ekleterek tamamlattı. Ayrıca astronomi, fizik ve kimya alanında kitaplar yazıldı, yabancı dillerden Gürcüceye çevriler yapıldı. 1709 senesinde matbaa kuruldu. İtalyanca-Gürcüce sözlüğü yazıldı. Bu dönemde Gürcü kanunları kitabı tamamlanıp yürürlüğe girdi, saraylar yapıldı, sulama kanalları açıldı, kiliseler onarıldı. Kral II. Erekle (1746-1798), Kartli ve Kaheti krallıklarını birleştirerek Gürcistan'ın doğusunu bütünleştirdi. Bu arada İmereti kralı I. Solomon da İmereti'den Osmanlıları çıkardı.

Yakın Çağ

Rusya'nın Ülkeyi İlhakı

1762–1783 yılları arasında Gürcistan'da yaşanan Lekianoba olarak bilinen Dağıstanlıların yağma akınları ve Osmanlı, İran ve Rus imparatorluklarının nüfuz mücadelesi sırasında Ketavan Andronikaşvili tarafından yönetilen ordu Lek akınlarını durdurdu (Ghartiskari Muharebesi). II. Erekle başta İran'daki iç karışıklıktan yararlanarak hükümetini güçlendirerek komşu Erivan ve Gence hanlıklarını kontrol altına aldı. Kirbulah Muharebesi sırasında esir aldığı İran şahının rakibini yeni şaha teslim ederek İran ile iyi ilişkiler kurdu. Bu dönemde Gürcistan, 1768-1774 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Rusya tarafında yer aldı Rusya tarafından gönderilen general Totloben Erekle'yi Osmanlılar karşısında yalnız bırakarak çekildi, Aspindza Muharebesi'nde Erekle Osmanlı'yı yenmeyi başardı ancak Ahıska Paşalığı üzerine yeterli gücü olmadığı için gidemedi. Osmanlı ve Rus imparatorluklarının savaşı sonrası yapılan Küçük Kaynarca Antlaşması Gürcistan krallarının beklentilerini karşılamadı. 1776-1777'de Kartli-Kaheti ile Osmanlılar arasında İran ile ilişkilerin kötüleşmesine yol açan bir antlaşma imzalandı. Kerim Han, Gürcistan'a saldırmaya hazırlanıyordu. Amacı Erekle'yi devirmek ve 1767'den beri kendi tarafında olan Prens Aleksandre'yi (VI. Vahtang'ın torunu) kral yapmaktı; 1779'da Kerim Han'ın ölümü bu saldırı planını bozdu. 1780'lerin başından beri, Kartli-Kaheti Krallığı'nın siyasi durumu, gerici prenslerin eylemleri nedeniyle kötüleşti. Düzenli ordu sistemi bozuldu. Osmanlılarla ittifakın Kartli-Kaheti Krallığı için sonuçsuz olduğu kanıtlandı. Erekle'nin Avrupa ülkelerinden maddi yardım alma girişimi de sonuçsuz kaldı. Feth Ali Han'ın Azerbaycan'da güçlenmesi, Kartli-Kaheti Krallığı'nın Gence ve Erivan hanlıkları üzerindeki etkisini tehdit etti. O zaman, Rus hükûmetinin Kafkasya'daki politikası, Kırım'ın ilhakının (1783) uygulanmasıyla bağlantılı olarak yoğunlaştı. Yaklaşan Osmanlı-Rus savaşı bağlamında, Gürcü krallıklarının ve Ermenilerin politik konumu Karadeniz ve Hazar Denizi kıyılarında Rusya'nın çıkarları için büyük önem taşıyordu. Rus hükûmeti, Erekle'ye birlik müzakerelerinin başlatılması için teklifte bulundu, bu da Erekle'nin memnuniyetle karşıladığı bir şeydi. Kartli-Kaheti Krallığı Rusya'ya yöneldi ve 1783'te Kral II. Erekle, Rus Çariçesi II. Katerina ile siyasi bağımsızlıklarının tanınması şartı ile 24 Temmuz 1783 tarihinde Georgiyevsk Antlaşması'nı imzalayarak Rus himayesine girdi. Osmanlı protestosu nedeniyle Rusya, İmereti Krallığı ile benzer bir anlaşmayı imzalamayı reddetmek zorunda kaldı. Osmanlılar, Kuzey Kafkasya, Ermenistan-Azerbaycan ve İran hanlıklarını silahlandırarak Kartli-Kaheti Krallığı ve Rusya'ya karşı aktif önlemler aldı. Osmanlılar Fransa ve İngiltere tarafından teşvik edildi ve desteklendi. 1787-1792 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında, Gürcü ilerici figürleri Kartli-Kaheti devleti ile İmereti Krallığı'nı birleştirmeye çalıştı ancak başarısız oldu yine de 1790'da Gürcü krallıkları arasında ortak düşmanlara karşı ortak mücadele konusunda bir anlaşmaya varıldı. (Gürcistan Krallıkları-Prenslikleri Antlaşması 1790). İran'da güçlenen Ağa Muhammed Han Kartli-Kaheti Krallığı'nı Rusya ile antlaşmayı bozması ve İran'a bağlaması yönünde ultimatom verdi. Krtzanisi Muharebesi sırasında Ağa Muhammed Han Tiflis şehrini kısa süreli işgal ederek halkının bir kısmını da İran'a sürdü. İran'ın saldırıları karşısında antlaşmayı çiğneyerek Gürcistan'ı yalnız bırakan Rusya 1801'de Kartli-Kaheti'yi ilhak etti. Rusya Gürcistan'ın devlet yapısını hiçe sayarak ülkeyi Rusya'nın bir eyaleti (Gürcistan Guberniyası) haline getirdi. İmereti vasalı Megrelya ve Guria prensliklerinin Rusya ile antlaşma yapması ve II. Solomon'un başarısızlıkla sonuçlanan direnişi ve Osmanlı'ya sürgünü sonrası 1810'da Rusya İmereti Krallığı'nı ilhak etti. Gürcü prens ve asilleri,  Gürcistan krallığını tekrar kurmaya çalıştılar ama bu çabaları sonuçsuz kaldı. 19. yüzyıl ilk yarısında Gürcüler tarafından Rus yönetimine karşı ayaklanmalar başarısızlıkla sonuçlandı. Rusya hükûmeti Gürcistan'ı tamamen kontrolü altına almak için Gürcü krallık ve prensliklerini lağv ederek Gürcü hanedan üyelerini de Rusya'nın çeşitli bölgelerine sürdü ve bir kısmını da idam ettirdi. Ruslar, Gürcü dilini ortadan kaldırmaya çalışarak,  Gürcü okullarını ve kiliseleri kapattırdı. Bu ayaklanmaların başında 1812 Kaheti, 1820 İmereti, 1828 Guria, 1832 tüm Gürcistan isyanları gelir. Osmanlı Devleti ile Ruslar arasında yaşanan 1828-1829 Osmanlı-Rus Savaşı savaşı Osmanlı aleyhinde sonuçlandı ve 1829 yılında yapılan Edirne Antlaşması ile Batum'a kadar olan Gürcistan ve Kafkasya bölgeleri Ruslara bırakıldı. 1877/1878 Osmanlı-Rus Savaşı sonrasında, savaşı kaybeden Osmanlı Devleti ile Rusya arasında 3 Mart 1878 yılında Ayastefanos Antlaşması imzalandı. Bu antlaşma ile Kars, Ardahan, Batum şehirleri (Elviye-i Selase) savaş tazminatı olarak Ruslar'a bırakıldı. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren, dönemin en ünlü yazarlarından İlia Çavçavadze'nin önderliğinde Gürcü ilim adamları mücadeleye başladı. Gürcistan'ın milli bankası, eğitim-öğretim derneği, milli tiyatrolar açıldı, milli duyguları yansıtan dergi ve gazeteler yayınlandı. Gürcistan hem ekonomik hem de siyasi yönden toparlanmaya başladı.

Birinci Gürcü Cumhuriyeti

Gürcistan'da ulusal harekete, Pirveli Dasi (Birinci Grup) olarak adlandırılan edebi ve toplumsal hareketin kurucusu sayılan İlia Çavçavadze önderlik etti. 1917 yılı Rus Devriminden sonra Nikolay Çheidze başkanlığında Transkafkasya Demokratik Federatif Cumhuriyeti kuruldu. Federasyon üç ülkeyi kapsamaktaydı: Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan. Osmanlı'nın, dağılan Rus İmparatorluğu'nun Kafkasya bölgeleri üzerinde hak iddia etmesi üzerine Gürcistan 26 Mayıs 1918 yılında bağımsızlığını ilan etti. Menşevik Gürcistan Sosyal Demokratik Partisi parlamento seçimlerini kazandı ve Noe Jordania başbakan oldu. Sovyet işgaline rağmen Noe Jordania, 1930'lar boyunca Fransa, Birleşik Krallık, Belçika ve Polonya tarafından Gürcü Hükümeti'nin meşru başbakanı olarak tanındı.

Gürcistan ve Ermenistan arasındaki çoğunlukla Ermeni nüfusa sahip tartışmalı bölgeler üzerine patlak veren 1918 Gürcü-Ermeni Savaşı İngiliz arabuluculuğu ile sona erdi. 1918-1919 yılları arasında Gürcü general Giorgi Mazniaşvili, bağımsız Gürcistan için Karadeniz kıyısında Tuapse'den Soçi'ye kadar ve Adler için hak iddia eden Moisev ve Denikin tarafından yönetilen Beyaz Ordu'ya karşı Soçi çatışması'nı yönetti. Ülkenin bağımsızlığı çok uzun sürmedi Gürcü asıllı Stalin ve Orconikidze'nin yönetimindeki Kızıl Ordu, Gürcistan'ı işgal etti ve Mart 1921'de ülkenin bağımsızlığına son verdi. Tiflis'te Bolşevik yönetimi kuruldu. Gürcistan, Transkafkasya SFSC'ye bağlandı. Bunun üzerine 1924'te geniş çaplı bir halk ayaklanması başladıysa da Sovyet yönetimince bastırıldı. 1936 Anayasası uyarınca Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kuruldu ve Gürcistan, Sovyetler Birliği'nin 15 cumhuriyetinden biri oldu.

Sovyet Dönemi

Sovyet işgali sonrası Abhazya bölgesi SSCB tarafından Gürcistan'dan ayrılarak Abhazya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti kurulurken (daha sonraki yıllarda Abhazya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti olarak Gürcistan SSC'ye bağlandı) binlerce yıllık eski Kartli topraklarında Güney Osetya Özerk Oblastı oluşturuldu. Gürcistan Olayı sırasında Gürcistan zorla Ermenistan ve Azerbaycan ile birlikte Transkafkasya SFSC bünyesine katıldı.

Gürcistan, 1930'da başlayan kolektivizasyonun en kötü aşırılıklarından kurtuldu. Kolektivizasyon oranı yavaştı ve ancak 1937'de %75 oranına ulaştı.

Sovyet yönetimi dönemi aşırı baskıcı idi: Stalin ve onun gizli polis şefi Gürcü Lavrenti Beria yönetimindeki kolektifleştirme ve tasfiyelerde yaklaşık 40.000 kişi kayboldu. 1936'da TFSSR dağıtıldı ve Gürcistan, Gürcistan Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti oldu.

Adolf Hitler'in Haziran 1941 tarihinde SSCB'yi işgalinin ana hedeflerinden birisi de Kafkasya'da bulunan petrol sahalarına ulaşma hayaliydi ancak Mihver devletlerinin orduları Gürcistan'a hiçbir zaman ulaşamadı. Gürcistan SSC, Kızıl Ordu'ya yaklaşık 550.000 asker (300.000'i hayatını kaybetti) katkıda bulundu. Ülke Sovyetler için hayati bir tekstil ve cephanelik kaynağıydı. Bununla birlikte bazı Gürcüler Nazi silahlı kuvvetlerinin yanında savaşarak Gürcü Lejyonu'nu oluşturdular.

Bu dönem boyunca Stalin, Çeçen, İnguş, Karaçay ve Balkar halklarının Kuzey Kafkasya'dan sürülmesini emretti; Sürgünün sebebi Nazilerle işbirliği yaptıkları iddiası olarak gösterilerek birçok kişi Sibirya ve Orta Asya'ya sürgün edildi. Bahsi geçen özerk cumhuriyetler ise feshedildi ve dağılan özerk devletlerin topraklarının bir bölümü 1957'ye değin kısa bir süreliğine Gürcistan SSC sınırlarına dahil edildi.

Stalin tarafından yürütülen başarılı Sovyet vatansever birlik propagandası savaş sırasında Gürcü milliyetçiliğini gölgede bıraktı ve sonraki yıllarda baskılamaya çabaladı. 9 Mart 1956'da Nikita Kruşçev'in Stalinizasyondan arındırma politikasına karşı patlak veren gösterilerde yaklaşık yüz Gürcistan SSC vatandaşı öldürüldü.

1950'lerin ortalarında Kruşçev tarafından başlatılan ademi merkeziyetçilik politikası kısa süre sonra Gürcistan Komünist Partisi yetkilileri tarafından kullanılarak daha bağımsız hükümet gücü elde etme yönünde kullanıldı. Bu da devlete ait resmi ekonominin yanı sıra gelişen bir sözde kapitalist gölge ekonominin ortaya çıkması ile sonuçlandı. Gürcistan ekonomisinin resmi büyüme oranı SSCB'deki en düşük oranlar arasında bulunurken harcama oranları, araba ve ev sahipliği oranları gibi göstergeler Birlik'teki en yüksek oranlardı ve bu da Gürcistan'ı ekonomik açıdan en önde Sovyet ülkelerinden biri haline getirdi. Sovyet Gürcistanı'nda yolsuzluk yayındı. Gürcistan, Sovyetler Birliği Cumhuriyetleri arasında yüksek veya özel orta öğretim seviyesinde eğitim seviyesine sahip büyük nüfusa sahipti.

Sovyetler Birliği'ndeki yolsuzluk pek bilinmese de, yolsuzluk Gürcistan'da o kadar yaygın ve açık hale geldi ki, Moskova'daki yetkililer için bir utanç kaynağına dönüştü. 1964 ve 1972 yılları arasında ülkenin içişleri bakanı olan Eduard Şevardnadze, yolsuzlukla mücadelesiyle ün kazandı ve Gürcistan Komünist Partisi'nin yozlaşmış Birinci Sekreteri Vasil Mjavanadze'nin görevden alınmasını sağladı. Şevardnadze, Moskova'nın takdirleriyle Birinci Sekreterlik görevine yükseldi. 1972'den 1985'e kadar Gürcistan'ın etkili ve muktedir bir lideriydi, resmi ekonomiyi iyileştirdi ve yüzlerce yozlaşmış yetkiliyi görevden aldı.

1970'lerde Sovyet yetkilileri bir "Sovyet halkı" oluşturmak için yeni bir politika benimsedi. Sovyet halkı'nın "ortak bir toprak, ekonomi ve sosyalist içeriğe sahip olan yeni bir tarihsel, sosyal ve uluslararası insan topluluğu; birden çok ulusun özelliklerini yansıtan bir kültür, bir federal devlet; ve ortak bir nihai amaç olduğu söyleniyordu: komünizmin inşası." Rus dilinin, Sovyetler Birliği'nin milletleri ve milliyetleri için oynadığı rol düşünüldüğünde, bu topluluğun ortak dili haline gelmesi gerekiyordu. Bununla birlikte, 1978'de Sovyet yetkilileri, Gürcistan'ın resmi devlet dili olarak Gürcü dilinin anayasal statüsünün kaldırılmasını kabul ettikten sonra, Tiflis şehir merkezinde toplu gösteriler düzenlemek için toplanan binlerce Gürcünün muhalefetiyle yüzleşmek zorunda kaldı. 14 Nisan 1978'deki toplu sokak gösterilerinin baskısına boyun eğen Moskova, aynı yıl Şevardnadze'nin anayasal güvenceyi iade etmesini onayladı. 14 Nisan, Gürcü Dili Günü olarak belirlendi. 1981'de cumhuriyetin 60. yıldönümü şerefine Tiflis Anayasa Meydanı'nda Başkan Brejnev'in önünde kitlesel bir etkinlikle büyük kutlamalar düzenlendi.

Şevardnadze'nin 1985'te Sovyet Dışişleri Bakanı olarak atanması, Gürcistan'daki yerine perestroyka'nın zorlamasıyla zayıf bir şekilde başa çıkan muhafazakar ve genellikle etkisiz bir Komünist olan Cumber Patiaşvili'yi getirdi. 1980'lerin sonlarına doğru, Komünist otoriteler ve yeniden dirilen Gürcü milliyetçi hareketi ve Gürcistan'ın azınlık nüfuslu bölgelerindeki (özellikle Güney Osetya) milliyetçi hareketler arasında giderek daha şiddetli çatışmalar yaşandı. 9 Nisan 1989'da Sovyet birlikleri, Tiflis'teki hükûmet binasında barışçıl bir gösteriyi dağıtmak için kullanıldı. Yirmi Gürcü öldürüldü ve yüzlercesi yaralandı. Olay, Gürcü siyasetini radikalleştirdi ve birçok kişiye - hatta bazı Gürcü komünistlere - bağımsızlığın Sovyet birliğinden daha tercih edilebilir olduğu ve Gürcistan'a halkları Birliğe hâlâ sadık olan Güney Osetya ve Abhazya'yı tam anlamıyla entegre etme şansı vereceği sonucuna varmalarına neden oldu.

Yeniden bağımsızlığın ilanı

SSCB'nin dağılma sürecine girmesinin ardından, Gürcistan'da da 1990 yılında güçlü bir bağımsızlık hareketi başlamıştır. Bu süreç içinde Gürcistan Yüksek Sovyeti tarafından, 1921 Gürcistan-SSCB Anlaşması ile 1922 Birlik Anlaşması geçersiz ilan edilmiş ve 31 Mart 1991 tarihinde Gürcistan düzeyinde referanduma gidilerek bağımsızlık yetkisi alınmış, 28 Nisan 1991'de, Gürcistan Parlamentosu Gürcistan'ın bağımsızlığını ilan etmiştir.

1991 yılı Mayıs ayında Zviad Gamsahurdia halkın %86,5 oyu ile yeni kurulan Cumhuriyetin Başkanı oldu. 21 Aralık 1991 tarihinde başlayan iç çatışmalar, 6 Ocak 1992'de Zviad Gamsahurdia'nın ailesi ile birlikte ülkeyi terk etmesiyle son buldu. Ekim 1992'de yapılan seçimler sonucunda Eduard Şevardnadze Devlet ve Parlamento  Başkanı seçildi. 2003 yılında yapılan seçimlerin ardından meydana gelen Gül Devrimi ile birlikte Miheil Saakaşvili seçimle devlet başkanlığı görevini üstlendi. Kasım 2007 tarihinde, Saakaşvili siyasal gösteriler sonrasında görevinden bir yıl erken ayrılmaya karar verdi ve yeniden devlet başkanlığı seçimlerine gidildi. 5 Ocak 2008'de yapılan devlet başkanlığı seçimlerinde Miheil Saakaşvili yeniden devlet başkanı seçildi. Saakaşvili döneminde Acara krizi sonucu Acara'yı uzun süredir yöneten diktatör Aslan Abaşidze yönetimden alındı ve bay Abaşidze Rusya'ya kaçtı. Güney Osetyalı milislerin bir Gürcü aracına düzenlediği bombalı saldırı sonucu bölgede tansiyonlar yükseldi Gürcistan'ın ayrılıkçı Tshinvali bölgesine (sözde Güney Osetya) girmesiyle bölgede asker barındıran Rusya olaya müdahil oldu ve Rus-Gürcü Savaşı patlak verdi. 5 gün süren sıcak çatışmaların ardından taraflar ateşkes yaptı savaşın sonucunda Rusya uluslalarası hukukta Gürcistan'ın işgal altındaki toprakları olarak kabul edilen ayrılıkçı Abhazya ve Güney Osetya'yı tanıdığını açıkladı ve bu bölgelerde çok sayıda Rus askeri üsleri konuşlandırıldı. Gürcistan ise buna karşılık Rusya ile diplomatik ilişkileri kesti ve BDT'den ayrıldığını ilan etti. 2022'de Rusya'nın Ukrayna'yı işgalinden bu yana, savaş başladıktan sonra Rus mültecilerin yola çıktığı ülkeler listesinin başında Gürcistan yer alıyor; Rusların Gürcistan'da en az bir yıl vizesiz kalmasına izin veriliyor ancak birçok Gürcü Gürcistan'da daha fazla Rus vatandaşının varlığını bir güvenlik riski olarak görüyor.

Kaynakça

Gürcistan tarihi


Bulgária participou dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, realizados em Pequim, na China.

Foi a 21.ª aparição do país em Olimpíadas de Inverno. Foi representado por 15 atletas, sendo nove homens e seis mulheres.

Competidores

Desempenho

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Masculino

Masculino

Ligações externas

Bulgaria
2022
Desporto na Bulgária em 2022

Bulgária nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022


Als Gegenstrombremsung bezeichnet man in der Antriebstechnik die Methode, einen Elektromotor durch Umpolung der Energiezufuhr bis zum Stillstand abzubremsen. Die Gegenstrombremsung ist die einfachste Methode, einen Induktionsmotor stillzusetzen.

Methode
Bei dieser Methode werden zwei Motorzuleitungen während des Betriebes vertauscht. Dadurch kehrt sich der Drehsinn des Motors um und der Motor versucht, in Gegenrichtung hochzulaufen. Hierdurch wird die Welle des Motors abgebremst. Sobald der Motor den Stillstand erreicht hat, muss er vom Netz getrennt werden. Wird der Motor nach dem Erreichen des Stillstandes nicht abgeschaltet, läuft er in entgegengesetzter Drehrichtung wieder hoch. Der Motor nimmt dabei sowohl mechanische als auch elektrische Leistung auf, diese wird im Motor in Wärme umgewandelt. Aus diesem Grund ist die Gegenstrombremsung energetisch die ungünstigste Methode.

Anwendung bei Drehstromasynchronmotoren
Bei Drehstromasynchronmotoren spricht man anstelle von Gegenstrombremsung auch von Gegendrehfeldbremsung. Wird die Gegenstrombremsung zur Abbremsung von Drehstromasynchronmotoren verwendet, geschieht dies, indem man zwei Außenleiter der Statorwicklung miteinander vertauscht. Dadurch erhält das Drehfeld im Stator einen gegenläufigen Drehsinn und der Asynchronmotor wird abgebremst. Die Abbremsung des Motors erfolgt mit einem hohen Bremsmoment. Allerdings sind die auftretenden Strom- und Drehmomentstöße noch größer als beim direkten Einschalten des stehenden Motors. Diese Werte werden unmittelbar nach dem Umschalten auf Bremsbetrieb erreicht. Der Schlupf des Motors ist im Umschaltmoment annähernd doppelt so groß wie bei stillstehender Welle. Gut geeignet ist diese Methode für Drehstrommotoren mit kleinerer Leistung. Anwendbar ist sie bei Schleifringläufermotoren und bei Motoren mit Kurzschlussläufer. Insbesondere bei Motoren mit kleinerer Leistung entstehen zwischen den Läuferstäben des Kurzschlusskäfigs parasitäre Ströme. Diese sogenannten Eisenquerströme schließen sich durch den Eisenkern des Läufers. Dadurch kommt es zur Erhöhung des Drehmoments im Gegenstrombremsbereich. Außerdem verteilt sich dadurch die Verlustwärme auf den gesamten Läufer. Angewendet wird die Gegenstrombremsung bei Hebezeugen zum Absetzen einer Last mit konstanter Geschwindigkeit.

Einschränkungen
Der Einsatz der Gegenstrombremsung ist bei Drehstromasynchronmotoren oftmals nur bedingt möglich. Aufgrund der mechanischen Stoßbelastung kommt es bei spielbehafteten Übertragungsgliedern, wie z. B. Ketten, zu unzulässig hohen Belastungen. Bei kurzen Bremsvorgängen ist die Abschaltung des Gegenstromschützes meistens nicht präzise genug. Dadurch bedingt ist ein höherer Schaltungsaufwand erforderlich. Bei häufigem Einsatz der Gegenstrombremsung muss der Ständerstrom reduziert werden. Dies erfolgt durch Absenken der Ständerspannung oder durch Läufervorwiderstände. Aufgrund der hohen Erwärmung des Motors ist die Gegenstrombremsung jedoch für große Motoren kaum geeignet.

Anwendung bei Gleichstrommotoren
Bei Gleichstrommotoren erfolgt die Gegenstrombremsung entweder durch Umschaltung der Ankerspannung oder durch Änderung der Polarität der Felderregung. Bei Gleichstromreihenschlußmotoren, die als Fahrmotoren für elektrische Eisenbahnen eingesetzt werden, ist die Gegenstrombremsung nicht geeignet. Da bei Gleichstrommotoren die Quellenspannung die Speisespannung unterstützt, kann der Motorstrom sehr hoch werden. Insbesondere bei einer Umschaltung im Fahrbetrieb wird der Strom höher als bei der entsprechenden Fahrstufe im Stillstand. Der Strom steigt entsprechend der Fahrgeschwindigkeit schnell an. Aufgrund des hohen Stromes werden die Motoren thermisch stark beansprucht. Bei Gleichstromreihenschlußmotoren kommt es bei der Gegenstrombremsung zu starkem Bürstenfeuer. Um eine Strombegrenzung bei der Ankerspannungsumschaltung zu erzielen, werden Widerstände in Reihe geschaltet. Sobald der Motor stillsteht, muss auch hier die Versorgungsspannung abgeschaltet werden.

Anwendung bei Einphasenwechselstrommotoren
Bei Einphasenwechselstrommotoren entsteht bei der Anwendung der Gegenstrombremsung kein übermäßiger Stromanstieg. Der Grund hierfür ist der überwiegend induktive Spannungsabfall im Motor. Allerdings kann beim Einsatz von Wechselstrommotoren als Fahrmotor bereits bei kleineren Fahrgeschwindigkeiten eine Selbsterregung mit Gleichstrom entstehen. Dadurch kommt es aufgrund des geringen ohmschen Widerstands des Transformators zu hohen Strömen, hierdurch ist ein weiterer Betrieb unmöglich.

Einzelnachweise

Siehe auch
 Gleichstrombremsen

Elektromotorentechnik
Elektrische Antriebstechnik

Gegenstrombremsung


The Peru–Chile Trench, also known as the Atacama Trench, is an oceanic trench in the eastern Pacific Ocean, about  off the coast of Peru and Chile. It reaches a maximum depth of  below sea level in Richards Deep () and is approximately  long; its mean width is  and it covers an expanse of some .

The trench delineates the boundary between the subducting Nazca Plate and the overriding South American Plate.

Geology
The trench is a result of a convergent plate boundary, where the eastern edge of the oceanic Nazca Plate is being subducted beneath the continental South American Plate. The trench is also a part of the Chile Triple Junction, an unusual junction that consists of a mid-oceanic ridge and the Chile Rise being subducted under the South American plate at the Peru-Chile Trench. Two seamount ridges within the Nazca Plate enter the subduction zone along this trench: the Nazca Ridge and the Juan Fernández Ridge.

From the Chile Triple Junction to Juan Fernández Ridge the trench is filled with  of sediments, creating a flat bottom topography. Sediments are mainly turbidites interspersed with oceanic deposits of clay, volcanic ash, and siliceous ooze.

The Peru–Chile Trench, the forearc and the western edge of the central Andean plateau (Altiplano), delineate the dramatic "Bolivian Orocline" that defines the Andean slope of southern Peru, northern Chile, and Bolivia.

Oceanography
Most of the time, the trade winds drive surface waters offshore near the equator, driving the Humboldt Current from the tip of southern Chile to northern Peru. This current is associated with upwelling of deep, nutrient-rich water off the coast of Peru. At times, El Niño disrupts the usual wind pattern and lessens the upwelling. The consequent loss of nutrient causes fish kills.

Biology
In 2018, three new species of snailfish were discovered thriving in the depths of the Atacama Trench.

Associated seismicity

The subduction of the Nazca Plate below the South American Plate along the Chile-Peru Trench is associated with numerous earthquakes. Several of these earthquakes are notable for their size, associated tsunamis, and landslides.
1570 Concepcion earthquake: Mw ~8.3
1687 Peru earthquake: Mw ~8.7
1730 Valparaíso earthquake Ms ~8.7
1746 Lima–Callao earthquake: Mw ~8.7
1868 Arica earthquake: Mw ~9.0
1877 Offshore Tarapaca, Peru: Mw ~8.3
1906 Valparaíso earthquake
1942 Peru earthquake: Mw 8.2 event associated with a tsunami, the rupture dimensions and epicenter are similar to those of a 1996 earthquake
1960 Valdivia earthquake: At Mw 9.5, the largest earthquake ever recorded on the earth
November 1960 Peru earthquake: This event had a long source duration, leading to a significant discrepancy between different moment calculation methods ( 6.75 vs  7.8)
1970 Ancash earthquake: This Mw7.9 event triggered a landslide with large snow and ice components, killing ~68,000 people
2001 southern Peru earthquake: Mw 8.4
2005 Tarapacá earthquake
2007 Tocopilla earthquake
2007 Peru earthquake: Mw 8.0
2010 Chile earthquake: Mw 8.8 event associated with a tsunami
2010 Pichilemu earthquake
2014 Iquique earthquake
2015 Illapel earthquake

See also
Oceanic trench
Pacific Ring of Fire

References

Geology of Chile
Geology of Peru
Landforms of Chile
Landforms of Peru
Lowest points of the World Ocean
Natural history of South America
Oceanic trenches of the Pacific Ocean
Subduction zones

Peru–Chile Trench


The flag of Senegal () is a tricolour consisting of three vertical green, yellow and red bands charged with a five-pointed green star at the centre. Adopted in 1960 to replace the flag of the Mali Federation, it has been the flag of the Republic of Senegal since the country gained independence that year. The present and previous flags were inspired by French Tricolour, which flew over Senegal until 1960.

History

Under French colonial rule over Senegal, the authorities forbade the colony from using its own distinctive colonial flag because they were worried that this could increase nationalistic sentiment and lead to calls for independence.  With the rise of the decolonization movement in Africa, the French were obliged to grant limited autonomy to Senegal as a self-governing republic within the French Community.  Senegal was combined with French Sudan on April 4, 1959, to form the Mali Federation. That day, a new flag was adopted: a vertical green, yellow and red tricolour with a stylized depiction of a human being (referred to as a kanaga) on the centre band.  The federation attained independence from France on June 20, 1960.

The federation between the two former colonies did not last long and ended two months after independence.  On August 20, Senegal separated from the federation and became an independent country.  The new nation's flag kept the colours and stripes of the federation's flag, with the only change being the replacement of the kanaga with a green star.

In April 2004, the flag and its design were hoist into the public colloquium when Moustapha Niasse, then-leader of the Alliance of the Forces of Progress, hosted a press conference regarding the "modification of the election code and the set up of an independent commission to check the lawfulness of the next legislative and presidential elections."

At the conference's coda, Niasse explored what he felt was "defense of the symbols of the Republic against the division threat and the offence against national unity", and produced "[a] visible replacement, on certain official documents, of the green star of the central yellow stripe of the national flag by a golden baobab", alongside what he described as "the non-performance of the national anthem during official ceremonies".

The newspaper WalFadjri reported on the same press conference with an emphasis on the alleged transmutation of the national symbology, even going so far as to entitle the feature "President Wade creates a new flag". Niasse again produced what he flaunted as an ''official document signed by the head of state...with a golden baobab instead of the green star." Niasse himself stated ""Only the Senegalese people is sovereign to decide any modification of the symbols of our Republic".

Design

Symbolism
Much symbolism and many connotations are beholden to the stripes and singular star of the Senegalese flag. From a national perspective, green is highly symbolic within all of the country's primary religions. In Islam, the country's majority religion at 94% percent of the population, the green of both the first stripe and the star represent the colour of the Prophet, Christians see the presence of green as a portent of hope, and Animists (or adherers to Traditional African religions view green as representative of fecundity.

The Senegalese government offers exegesis for the presence of yellow and red as well, yellow being "the symbol of wealth; it represents the product of work, for a nation whose main priority is the progress of economy, which will allow the increase of the cultural level, the second national priority." Additionally, yellow is denoted as "the colour of arts, literature, and intellect", primarily because literature teachers in Senegal are known to wear yellow blouses. Red "recalls the colour of blood, therefore colour of life and the sacrifice accepted by the nation, and also of the strong determination to fight against underdevelopment."

Historically, the three colours represent the three political parties which merged to form Union Progressiste Sénégalaisé (Senegalese Progressist Union, now Socialist Party of Senegal, Leopold Senghor's party): green for Bloc Démocratique Sénégalais (Senegalese Democratic Bloc), yellow for Mouvement Populaire Sénégalais (Senegalese Popular Movement) and red for Parti Sénégalais d'Action Sociale (Senegalese Party of Socialist Action).

Green, yellow and red are the colours of the Pan-Africanist movement. That pattern was replicated on Senegal's flag as a sign of unity among African countries. The quinary points of the star are said to either "recall the human ideogram which was displayed in the middle of the flag of the former Mali Federation" or an adoption of the Serer cosmogonical and religious star Yooniir ― the symbol of the universe in Serer spirituality and cosmogony, which also symbolises "good fortune and destiny" in the Serer worldview. The symbol is represented by a black 5 pointed star which also spiritually and/or metaphorically denotes "the Black man standing head held high, hands raised representing work and prayer. Sign of God: Image of Man." The first President of Senegal―Léopold Sédar Senghor who was of Serer origin, a founding-member of the Négritude Movement, and who had a history of appropriating (others say "celebrating") Serer religious symbols, mythology, and spiritual references in his works despite being a Catholic, probably adopted the Serer religious star just like he did in 1978 when he bought the country's presidential plane and named it "Point de Sangomar" in reference to the Serer sacred site the Point of Sangomar - which in Serer means "the village of shadows".

Historical flags

Similar colours
The Pan-African colours of Senegal's flag are shared by several other countries in the region, including Cameroon, Guinea and Mali.

References

Flags introduced in 1960
Flag
Flags of Africa
National flags
Serer religious symbols

Flag of Senegal


An Micropera sheryliae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni P.O'byrne ngan Jaap J. Vermeulen. An Micropera sheryliae in nahilalakip ha genus nga Micropera, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Micropera

Micropera sheryliae


Lori Idlout (inuktitut: ᓘᕆ ᐃᓪᓚᐅᖅ) (née le ) est une femme politique canadienne. Elle représente la circonscription nunavoise de Nunavut à titre de députée néo-démocrate à partir de 2021.

Biographie
Née en 1973 ou 1974 à Igloulik sur la péninsule de Melville au Nunavut, Idlout pratique le droit et opère Qusugaq Law, son propre cabinet d'avocate. Elle représente entre autres le groupe de protestataires contre le projet d'expansion de la mine  du la , ainsi que comme conseillère technique pour la Ikajutit Hunters and Trappers Organization.

Se présentant à la course à l'investiture néo-démocrate dans la circonscription de Nunavut contre la youtubeuse d'éducation inuite Aliqa Illauq, elle l'emporte après un pile ou face afin de départager le scrutin exæquo pour les deux candidates.

Idlout est élue lors des életions fédérales de 2021 en remplacement de la députée sortante néo-démocrate, Mumilaaq Qaqqaq, qui ne se représentait pas.

Résultats électoraux

Références
Lori Idlout - Chambre des communes du Canada

Député du Nouveau Parti démocratique
Député fédéral canadien provenant du Nunavut
Femme politique canadienne
Naissance dans les Territoires du Nord-Ouest
Naissance en mai 1984
Avocate canadienne
Étudiant de l'Université Lakehead
Étudiant de l'Université d'Ottawa

Lori Idlout


Goães Portekiz'de Vila Verde belediyesine bağlı olan, 3,57 km2 yüzölçümüne sahip, 598 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Vila Verde'nin bucakları

Goães (Vila Verde)


Područna nogometna liga Doboj, također i kao "Dobojska nogometna područna liga" za sezonu 1977./78.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bio "Borac" iz Jelaha.

Ljestvica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice

Vanjske poveznice

Izvori

 Vladimir Ravlić: Priča o jednoj Mladosti --- : nogometni klub "Mladost" Modran : 1952. – 2012. : monografija, Zagreb, 2012.,

BIH Doboj
1977-78 Doboj
1977-78

Područna nogometna liga Doboj 1977./78.


Kıyâmet günü için Kur'an'da Saat (6:31, 42:17), Hesap Günü (15:35, 26:82, 38:16, 40:27), Hüküm (Ceza) Günü (74:46), Karar (Ayrım) Günü (44:40) Toplanma Günü (42:7) ve Sur'a üflendiği gün (6:73, 20:101, 23:101, 74:9-10) ifadeleri de geçmektedir.
Kıyamet inancı İslam inancının (Akide) bir parçası ve inancın temel prensiplerinden biridir. Kıyamet Günündeki imtihanlar ve kargaşalar Kur'an ve hadislerde tasvir edilmiş müfessirlerin yorumlarında ve Gazali, İbn-i Kesir, İbn Mâce, Buhari gibi din bilginlerinin kitaplarında ele alınmıştır. Kur'an'a göre her insan yaptıklarından ötürü kıyamet günü yargılanacaktır. (Kur'an 74:38)

Kur'an'da kıyamet
Ey insanlar! Rabbinizden korkun! Çünkü kıyamet vaktinin depremi müthiş bir şeydir! (Hac, 1)
...Kıyamet vakti de gelecektir; bunda şüphe yoktur. Ve Allah kabirlerdeki kimseleri diriltip kaldıracaktır. (Hac, 7)
İnkâr edenler, kendilerine o saat ansızın gelinceye kadar hep şüphe içindedirler. (Hac, 55)
...O saat (kıyamet), mutlaka gelecektir. Şimdilik onlara güzel muamele et. (Hicr, 85)
...Kıyametin kopması ise, göz açıp kapama gibi veya daha az bir zamandan ibarettir. (Nahl, 77)
Onlar üstelik kıyameti de yalan saydılar. Biz ise, kıyameti inkâr edenler için alevli bir ateş hazırladık. (Furkan, 11)
Bilakis kıyamet onlara vadedilen asıl saattir ve o saat daha belâlı ve daha acıdır. (Kamer, 46)
"...İyi bilin ki, kıyamet saati (zamanı) hakkında tartışanlar derin bir sapıklık içindedirler" (42:18)

Hadislere göre dünyanın ömrü ve kıyamet
Enes bin Malik'den, O dedi ki Resulullah buyurdu:
Dünyanın ömrü, ahiret günlerinde yedi gündür. Allah-u Teâlâ buyurdu ki: Rabbin katında bir gün sizin saydıklarınızdan bin yıl gibidir. Kim bir din kardeşinin Allah yolunda bir ihtiyacını görürse, Allah Teala onun için gündüzlerini oruçla, gecelerini de ibadetle geçirmişcesine şu dünyanın yedi bin yıllık ömrü müddetince sevap yazar.

Dakkak b. Zeyd-ü Cüheni'den rivayet ettiler.
Ben gördüğüm bir rüyayı Resulüllah'a anlattım. Bu rüyada Peygamber yedi basamaklı bir minberin en üst basamağında idi: O buyurdu ki, Yedi basamaklı gördüğün minber şu dünyanın ömrü olan yedi bin senedir. Ben de O 'nun son bininde olacağım.

Ahmed bin Hanbel İlel'inde nakletti.
Dünyadan beş bin altı yüz yıl geçmiştir.

Bu ümmetin ömrü bin (1000) seneyi geçecek fakat bin beş yüz (1500) seneyi aşmayacaktır.

"Benim ümmetimin ömrü 1500 seneyi pek geçmeyecek."

Dipnot
İslami kaynaklarda ilk insanlar olarak Adem ve Havva'nın cennette yaratılışı ve dünyaya gönderilişi anlatılır. Ancak insanlığın ömrü ve dünyanın ömrü hakkında bir ayrım yapılmaz.

Ayrıca bakınız

 Melhame-i Kübra
 Ahir Zaman

Kaynakça

İslam eskatolojisi

İslam'da kıyamet


Luniversité d'État du Pará (en , UEPA) est la seule université publique gérée par le gouvernement de l'État du Pará, au Brésil.

Description
L'université compte plus de 14 000 étudiants inscrits dans ses 57 cours, dont 23 sont des programmes de premier cycle et 31 des programmes d'études supérieures diplômants (dont médecine et ingénierie). Ces programmes sont proposés sur les 20 campus de l'UEPA dans les villes de Belém (cinq campus), Paragominas, Conceição do Araguaia, Marabá, Altamira, Igarapé-Açu, São Miguel do Guamá, Santarém, Tucuruí, Moju, Redenção, Barcarena, Vigia de Nazaré, Cameta, Salvaterra et Castanhal.

Références

Liens externes

 Instituto Confúcio da Universiade do Estado do Pará
 Centro de Ciências e Planetário do Pará

Établissement scolaire fondé en 1993
Université au Brésil
Pará

Université d'État du Pará


La U.S. Route 6 o Ruta Federal 6 (abreviada US 6) es una autopista federal ubicada en el estado de Nevada. La autopista inicia en el Oeste desde la  en la frontera con California (Cerca de Benton, CA) hacia el Este en la  en la frontera con Utah (este de Baker, NV). La autopista tiene una longitud de 492,4 km (306 mi).

Mantenimiento
Al igual que las carreteras estatales, las carreteras interestatales, y el resto de rutas federales, la U.S. Route 6 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.

Cruces
La U.S. Route 6 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial del Nevada DOT
 Lista de ciudades servidas por autopistas federales
 Lista de Autopistas por estado en AARoads.com

Carreteras federales de Nevada

U.S. Route 6 (Nevada)


La novena ola (ruso: Девятый вал) es una de las obras más conocidas e impresionantes del pintor ruso de origen armenio Iván Aivazovski, fue pintada en 1850.

Descripción
Representa el mar después de la tormenta en la noche y a siete náufragos tratando de salvarse agarrados de los restos de un barco. El nombre hace alusión a la tradición marinera que atribuía a la novena ola de la tempestad el efecto más destructivo.

La pintura tiene tonos cálidos en los que el mar parece no ser tan amenazante y dar una oportunidad a la gente para sobrevivir.

Aivazovski se caracteriza por sus pinturas sobre temas marinos y navales, cuyos ingredientes comunes son la luz, la fuerza de las olas y la espectacularidad del mar con todo su realismo pero también por el espíritu romántico propio del .

Véase también
 Pintura romántica
 Anexo:Cuadros de Iván Aivazovski

Referencias

Enlaces externos

Marinas
Pintura de Rusia del siglo XIX
Colecciones del Museo Ruso

Novena ola


තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනය නැතහොත් තොරතුරු පද්ධති විගණනයක් යනු
තොරතුරු තාක්ෂණ යටිතල පහසුකම් පාලනය පිලිබඳ විභාග කිරීමකි.තොරතුරු
තාක්ෂණ විගණනය යනු සංවිධානයේ තොරතුරු පද්ධති පරිචයන්සහ ක්‍රියා
පටිපාටි පිලිබඳ සාක්ෂි එකතුකිරීම හා ගවේශනය පිලිබඳ ක්‍රියාදාමයයි.
ලබාගත් සාක්ෂි ගවේශනය කිරීම, තීරණය කරනු ලබන්නේ, ආයතනික අරමුණු
සහ පරමාර්ථ ලඟාකරගැනීමට තොරතුරු පද්ධතියේ ආරක්ෂිත වත්කම්, දත්තයන්හි
සත්‍ය භාවය සහ කාර්යක්ෂමතවය මතයි. එනම් පුනරීක්ෂණ විගණනය, අභ්‍යන්තර
විගණනය, නැතහොත් කුමන හෝ ආකාරයක සහතික වීමක් ලඟා කරගැනීමයි.

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයක් ස්වයංක්‍රීය සැකසීම විගණනය සහ පරිගණක විගණනය
ලෙසද හඳුන්වනු ලබයි. වර්තමානයේදී ඉලෙක්ට්‍රොනික දත්ත සැකසු විගණනය ලෙසද
හඳුන්වයි.

අරමුණ

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයක් යනු මූල්‍ය ප්‍රකාශ විස්තරය සමඟ අර්බුධ ඇතිකරගත නොයුතු බවයි.
ඒවා අතර සම්බන්ධතවයක් තිබුනත් මූල්‍ය ප්‍රකාශ විගණනයක මූලික අරමුණ ඒව ආයතනික පරිගණක
පද්ධති පරිචයේ ප්‍රමිතීන්ට අනුකූල දැයි ගවේශණය කිරීමයි. නමුත් තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයක
මූලිකම ක්‍රියාව වනුයේ පද්ධතියේ කාර්යක්ෂමතවය , තොරතුරු පරිචයන්, විශේෂිතතා ආයතනික
තොරතුරු, වත්කම්, සහ යහපාලනයන් බලයලත් පාර්ශවයන් සමඟ නිසිආකාරව බෙදාහැරීම පිලිබඳ
ආයතනික හැකියාව ගවේශණය කිරීමයි.තොරතුරු තාක්ෂණ න්‍යාය පත්‍රය පහත ප්‍රශ්න අනුගමනය
කරමින් සාරාංශ කල හැක.
අවශ්‍ය ඕනෑම විටක සංවිධනයේ පරිගණක පද්ධතිය ලාඟා කරගත හැකිද?[ලඟාකරගතහැකි බව]
බලධාරී පුද්ගලයන්ට පමණක් තොරතුරු අනාවරනය කරන්නේද?[රහසිගත බව]
පද්ධතිය මගින් සපයන තොරතුරු නිරන්තරයෙන්ම නිවැරදිද, අවබොධ කරගත හැකිද, කාලානුරූපීද? [සම්පූර්ණත්වය]

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන වර්ග
විවිධ බලධාරීන් විවිධ වර්ග කිරීම් විවිධ වර්ගයේ විගණන සඳහා නිර්මානය කර ඇත. ගූඩ් මෑන් සහ
ලෝලෙස් තත්වයේදී විශේෂිත ක්‍රමානුකූල ප්‍රවේශයන් 3ක් තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනය කරගෙන යාමට යොදා ගතහැක.
 තාක්ෂණික නවෝත්පාදන ක්‍රියාපටිපාටි විගණනය.
මෙම විගණනයේ අරමුණ වනුයේ පවතින සහ නව ව්‍යාපෘති වලට අවදානම් සාරාංශයක් සැකසීමයි.මෙම විගණනය ආයතනයේ අත්දැකීම මත තාක්ෂණය තෝරාගැනීම සහ අදාල වෙළඳපළට එහි ඉදිරිපත් කිරීම්,ආයතනයේ සෑම ව්‍යාපෘතියක්ම සහ කර්මාන්තයෙන් අදල  ව්‍යාපෘතිය හෝ නිෂ්පාදිතය හෝ, සංවිධානමය හෝ කර්මාන්තමය ආකෘතිය සමඟ ගණුදෙණු කිරීමට අදල ආයතනයට හිමි වී ඇති කොටස පිළිබඳ අධ්‍යයනයයි.
 නවෝත්පාදන සංසන්දනාත්මක විගණනය.
නමින් හඳුන්වනවා සේම මෙම විගණනය, ආයතනය කරනුලබන විගණනයේ නවෝත්පාදන හැකියාව
පිලිබඳ එහි තරඟකරුවන්ට සංසන්ධනාත්මකව විශ්ලේෂනයන් මෙහෙයවීමයි. මෙය ආයතනයේ නව සොයාගැනීම්
පිලිබඳව හා සංවර්ධන පහසුකම් පිලිබඳව මෙන්ම එහි නව නිෂ්පාදිතයක් ඉදිරිපත් කිරීම පිලිබඳව වු ක්‍රියාමාර්ග
ලඟා කරගැනීමයි.
 තාක්ෂණික තත්ව විගණනය.
මෙම විගණනය ව්‍යාපාරය සතුව තිබෙන සහ එකතුකර ගැනීමට අවශ්‍ය වන්න වූ තාක්ෂණයන්
පුනරීක්ෂණය කිරීමයි. තාක්ෂණයන් "පදනම, මූලිකත්වය, අවකාශය, හෙලිදරව්වීම්" ලෙස වර්ග කරනු ලබයි.

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන වර්ගකිරීම්[විගණනයේ වර්ගකිරීම් 5ක් සමඟ]

 පද්ධති සහ යෙදුම්.
පද්ධති සහ යෙදුම් මෘදුකාංග සුදුසුබව, කාර්යක්ෂමබව, අදාලබව, වලංගුබව, අවබෝධකරගතහැකිබව, කාලෝචිතබව සහ යෙදවුම්, සැකසුම් සහ නිමැවුම් මට්ටම් වල ආරක්ෂිතබව, පද්ධතිවල ක්‍රියාකාරීත්වය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගැනීමට යොදගන්නා විගණනයකි.

 තොරතුරු සැකසුම් පහසුකම්.
සැකසුම් පහසුකම් කාලෝචිත බව, නිවැරදිබව, සාමාන්‍ය සහ පවතින අර්බුධකාරී තත්වයන් යටතේ යෙදුම් මෘදුකාංගවල කාර්යක්ෂම සැකැස්ම පිලිබඳව සහතිකවීම සඳහා වන විගණනයකි.

  පද්ධති සංවර්ධනය.
පද්ධති සංවර්ධනය සඳහා වන ප්‍රමිතිවලට අනුකූලව පද්ධති සංවර්ධනය කරඇතිබව, සංවර්ධනය වෙමින් පවතින පද්ධතීන් මගින් ආයතනික අරමුණු ලඟා කරගතහැකිබව නිශ්චය කරගැන්වම සඳහා වන විගණනයකි.

  තොරතුරු තාක්ෂණ කළමණාකරණ සහ ව්‍යාපෘති සැලසුම්කරණය.
ආයතනයේ තොරතුරු තාක්ෂණ කළමණාකරණ සහ ව්‍යාපෘති සැකසුම සඳහා කාර්යක්ෂමතා පාලනය කරනලද පරිසරයක් ඇතිබව ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගැනීමට ආයතනික ක්‍රියාදමයන් සහ සැකිල්ල සංවධනය කර තිබේද යන්න නිශ්චය කරගැනීම සඳහා වන විගණනයකි.

  සේවාදායක සහ මෙහෙයුම් පද්ධති/ ජන සංනිවේදනය, අභ්‍යන්තර ජාල, බාහිර ජාල .  පාලනයන් සේවාදායක මත ස්ථානගතවී ඇතිබව, සේවාදායක සහ මෙහෙයුම් පද්ධතිය සමඟ ජාල සම්බන්ධතවය නිශ්චය කරගැනීම සඳහා වන විගණනයකි.

සෑම තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයක්ම කොටස් 2කට වර්ග කලහැක. : "පොදු පාලන ඇගයීම"හෝ "'.යෙදුම් පාලන ඇගයීම" .

තොරතුරු සහතිකවීම පිලිබඳව තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන වෘත්තිකයන් ගණනවක්ම විගණනයේ ක්‍රියාකාරීත්වය  නොසලකා එහි පාලනයන් මූලික වර්ග 3ක් ඇතිබව හා විශේෂයෙන්ම තොරතුරු තාක්ෂණ පරිචයේදී බොහෝ රාමු හා ප්‍රමිති
"රහස්‍යභාවය පිලිබඳ පාලනයන්", "ඇතුලුවීම පිලිබඳ පාලනයන්" මෙම ක්ෂේත්‍රයේ වර්ගීකරණයන් විග්‍රහ කිරීමට ගත් උත්සාහයකි.
වඩාත් මූලිකම මට්ටමකදි මෙම පාලනයන් මූලික වර්ග 3ක් ලෙස දක්වනු ලබයි. ඒවා නම්
	1. වැලකුම් /ආරක්ෂිත පාලනය
	2. අනාවරණ පාලනය
	3. නිවැරදිකිරීම් පාලනය

  1. වැලකුම් /ආරක්ශිත පාලනය.
ක්‍රියාශීලීව විග්‍රහ කිරීමට සහ පිලිගතහැකි හැසිරීම් වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා භාවිත කරනු ලබයි.  උදාහරනයක් ලෙස පොදු ගිනිම්කරණ නීති පද්ධතියක් ඕනෑම පොදු වෙලඳ ව්‍යාපාරයක් අනුගමණය කලයුතු බව  විග්‍රහ කරනු ලබනවා. ඕනෑම ව්‍යාපාරයකට එහි වර්තමාන මූල්‍ය තත්වය සහ ලාභදායීත්වය නීති රීති වලට අනුකූලව  සඳහන් කල යුතුයි. මෙම ගිණුම්කරණ නීති අවශ්‍යතාවයන් වැලකුම් පාලනයන් ලෙස හඳුන්වනු ලබයි.

  2. අනාවරණ පාලනය.
බොහෝ විට මෙම පාලනයන් තර කිරීමට අපට අවශ්‍යාවන්නේ නැත. මෙහෙයුම් ක්‍රියාවක් කරනුලබන ඕනෑම  පාලනයක් අනාවරන පාලනයක් ලෙස විග්‍රහ කලහැක. ගිණුම්කරණ නීති උදහරණය ගතහොත් එක්කෝ සැලසුම් කරනලද හෝ, සැලසුම් නොකරනලද අත්වැරදීම් වීමට හැකියි. එමනිසා අමතර ආරක්ශිත පාලනයන් වනුයේ, මෙම සමාගම්හි මූල්‍ය ප්‍රකාශණ  විගණනය කරනුලැබ තිබිය යුතු වන්නේ නිදහස් සහතිකලාභී පොදු ගණකාධිකාරිවරයෙකු මගිනි. මෙම ගණකධිකරීවරයාගේ  කාර්ය වනුයේ විගණකවරයෙකු ලෙස ක්‍රියා කිරීමයි. ඇත්ත වශවෙන්ම ආයතනය ප්‍රශ්නයක සිටිනවිට, නීති රීති නිසිආකාරව  අනුගමණය කර නැතිවිට, ඕනෑම විගණකවරයෙකු අනාවරණ පාලනයක් ලෙස ක්‍රියාකරයි. මෙහිදී, දක්ශ විගණකවරයෙකුට සමහර තැන් බිඳ වැටීමට හේතු වූ කරුනු අකාර්යක්ෂමතා හඳුනාගෙන ඒව පාලනය කිරීමට හැකිවිය යුතුයි.

  3. නිවැරදිකිරීම් පාලනය.
මෙය අනාවරණ පාලනයට ප්‍රතිචරයක් ලෙස ක්‍රියා කරනු ලැබෙයි. සූදානම් වීමක් හෝ වෙනයම් පිළිගත නොහැකි තත්වයන් නිවැරදි කිරීමක් සිදුකරයි. ගිණුම්කරණ නීති උදාහරණය භාවිත කර අභ්‍යන්තර විගණන කොමිසම හා බාහිර විගණකගේ වාර්ත  මත පදනම්ව නිවැරදි කිරීමේ ක්‍රියමාර්ග ගත හැකිය. මෙම ක්‍රමය මගින් ඔවුන් නිවැරදි කිරීම්/ප්‍රතිචාර දැක්වීම් පාලනයක් සිදුකරනු ලබයි.

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන ක්‍රියා පටිපාටි

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන ක්‍රියා පටිපාටි පහත මූලුක අදියර මගීන් පෙන්නුම් කලහැක.
1. සැලසුම් කිරීම
2. අධ්‍යයන සහ ගවේෂණ කිරීම් පාලනය
3. විශ්ලේෂනය හා ගවේෂණ පාලනය
4. වාර්තගත කිරීම
5. අනුගමණය කිරීම

  3.1 ආරක්ෂිත බව.
විගණන තොරතුරු ආරක්ෂිත බව තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයේ මූලික කොටසකි. බොහෝ විට එය තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයේ මූලික අරමුණකි. විගණනතොරතුරු ආරක්ෂිත බව නැමැති විෂය පථයේ දත්ත මධ්‍යස්ථන නැමැති මාර්තුක තුල අන්තර්ගත වෙයි. තොරතුරු තාක්ෂණ විගණකවරුන් වෙනස් නොවන ලෙස දැනුම, පද්ධතිය, පරිචය සහ ක්‍රියාකාරීත්වයන් පවත්වගත යුතුය. තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයේ අතීතය තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනය නැමැති සංකලපය 1960 දශකයේ මැද භාගයේ නිර්මාන්ය  කරනු ලැබ ඇත. තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන බොහෝ වෙනස්කම් වලට ලක් වී ඇත. තාක්ෂණයේ මහා පරිමාණ උසස්වීම් ව්‍යාපාර තුලට
තාක්ෂණය ස්ථාපනය කිරීමට හේතුවී ඇත.

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනයේ අතීතය

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනය නැමැති සංකලපය 1960 දශකයේ මැද භාගයේ නිර්මාන්ය කරනු ලැබ ඇත. තොරතුරු තාක්ෂණ විගණන  බොහෝ වෙනස්කම් වලට ලක් වී ඇත. තාක්ෂණයේ මහා පරිමාණ උසස්වීම් ව්යාපාර තුලට තාක්ෂණය ස්ථාපනය කිරීමට හේතුවී ඇත.

තොරතුරු තක්ෂණ විගණනය සම්බන්ධ නීතිය

තොරතුරු තක්ෂණ විගණනය සම්බන්ධ නීතිය1977 සිට එක්සත් රාජධානිය තොරතුරො තක්ෂණවිගණනය සම්බන්ධ  නීති සහ රෙගුලාසි කීපයක් හඳුන්වා ඩී ඇත. මේවා අතර ග්‍රෙම් ලීච් බ්ලී පනත, ස(ර්)බන්ස් ඔක්ස්ලී පනත,  සෞඛ්‍ය, රක්ෂණ, සහ වගකීම් පනත ලන්ඩන් කොටස් හුවමාරු ඛාන්ඩගත පද්ධතිය සහ විදේශ පරිචයන් සම්බන්ධ  පනත වැදගත් වේ.

සේවකයන් සම්බන්ධ විගණනය

  6.1 සුදුසුකම්.

මෙම ක්ශේත්‍රය අලුත් නිසා තොරතුරු තාක්ෂණ සේවාදායක විගණනය ගවේශනය කරනවිට කලින් විග්‍රහකරනලද කුසලතා සමූහයක්  යොදාගෙන සංවර්ධනය කර ඇත. විගණකවරුන් පවතින පාලනයන් පිලිබඳව වගකිවයුතුනිසා වාර්ත කිරීම, වත්කන් ආරක්ෂාකිරීම  තොරතුරු තාක්ෂණ සේවාදායකයෙකුට තොරතුරු පද්ධතිය සම්බන්ධව සාමාන්‍යයෙන් එක්සත් රාජධනියේ තොරතුරු තාක්ෂණ විගණකවරයෙකු වීමට සහතිකලත් පද්ධති සහ ජාල විගණකවරයෙකු,  සහතිකලත් තොරතුරු පද්ධති ආරක්ෂක වෘත්තිකයෙකු  ඉන්දීය වරලත් ගණකාධිකාරී ආයතනයේ තොරතුරු පද්ධති ඩිප්ලෝමාවක් අවශ්‍ය කරනවා.

 ' 6.2 වෘත්තියමය සහතික.

සහතිකලත් තොරතුරු පද්ධති විගණක
සහතිකලත් අභ්‍යන්තර විගණක
සහතිකලත් කාර්ය පිලිගැනුම් සහ සහතිකවීම් වෘත්තික
සහතිකලත් පරිගණක වෘත්තික
සහතිකලත් පරිගණක තොරතුරු
සහතිකලත් තොරතුරු පද්ධති ආරක්ෂක වෘත්තික
සහතිකලත් තොරතුරු ආරක්ෂක කළමනාකරු
සහතිකලත් පොදු ගණකාධිකරී
වරලත් සහතිකලත් ගණකාධිකාරී

තොරතුරු තාක්ෂණය

තොරතුරු තාක්ෂණ විගණනය


أشخاص جميلون  مسلسل من نوع دراما مراهقين \ كوميدي عرض على قناة ABC Family من عام 2005 وانتهى في عام 2006 بسبب الإلغاء، حيث عرضت منه 16 حلقة فقط بسبب التقييمات المنخفضة على الرغم من الشهرة الكبيرة التي اكتسبها.

روابط خارجية

مراجع

برامج تلفزيونية باللغة الإنجليزية
عروض تلفزيونية تقع أحداثها في مدينة نيويورك
مسلسلات أمريكية انتهت في 2006
مسلسلات تلفزيونية أمريكية بدأ عرضها في 2005
مسلسلات تلفزيونية أنتجت في تورونتو
مسلسلات عن المراهقة
مسلسلات مراهقة درامية أمريكية في عقد 2000
مسلسلات من إنتاج إستوديوهات سوني بكتشرز

أشخاص جميلون (مسلسل)


Der Keio Medical Science Prize (engl; jap. , Keiō Igakushō) ist ein von der Keiō-Universität in Tokio vergebener Wissenschaftspreis für medizinische Forschung und Lebenswissenschaften. Die Auszeichnung geht auf eine Stiftung des japanischen Arztes Mitsunada Sakaguchi zurück. Die Preisträger erhalten eine Ehrenurkunde, eine Medaille und einen Geldbetrag (2021: 10 Millionen Yen, entspricht ca. 77.000 Euro). Anlässlich der Preisverleihung halten die Preisträger jeweils einen Festvortrag.

Zehn der 51 Preisträger erhielten später auch einen Nobelpreis für Physiologie oder Medizin oder für Chemie (Stand Oktober 2022).

Preisträger
 1996 Stanley B. Prusiner, Shigetada Nakanishi
 1997 Robert A. Weinberg, Tadatsugu Taniguchi
 1998 Moses Judah Folkman, Katsuhiko Mikoshiba
 1999 Elizabeth Helen Blackburn, Shinya Yoshikawa
 2000 Arnold J. Levine, Yusuke Nakamura
 2001 Tony Hunter, Masatoshi Takeichi
 2002 Barry Marshall, Koichi Tanaka
 2003 Ronald M. Evans, Yasushi Miyashita
 2004 Roger Y. Tsien
 2005 Yoshinori Fujiyoshi
 2006 Thomas A. Steitz
 2007 Brian J. Druker, Hiroaki Mitsuya
 2008 Fred H. Gage, Shimon Sakaguchi
 2009 Jeffrey M. Friedman, Kenji Kangawa
 2010 Jules A. Hoffmann, Shizuo Akira
 2011 Philip A. Beachy, Keiji Tanaka
 2012 Steven A. Rosenberg, Hiroyuki Mano
 2013 Victor Ambros, Shigekazu Nagata
 2014 Karl Deisseroth, Hiroshi Hamada
 2015 Jeffrey I. Gordon, Yoshinori Ohsumi
 2016 Svante Pääbo, Tasuku Honjo
 2017 John E. Dick, Seiji Ogawa
 2018 Feng Zhang, Masashi Yanagisawa
 2019 Hans C. Clevers, Tadamitsu Kishimoto
 2020 Aviv Regev, Atsushi Miyawaki
 2021 Katalin Karikó, Osamu Nureki
 2022 Carl H. June, Yoshihiro Kawaoka
 2023 Napoleone Ferrara, Kazutoshi Mori

Weblinks
 Keio Medical Science Prize: japanisch und englisch (keio.ac.jp)

Einzelnachweise

Wissenschaftspreis (Japan)
Medizinpreis
Erstverleihung 1996

Keio Medical Science Prize


Sidste fyring er en dansk dokumentarfilm instrueret af Michael Varming.

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark

Sidste fyring


Gioconda fără surîs este un film românesc din 1968 regizat de Malvina Urșianu. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Silvia Popovici, Ion Marinescu și Gheorghe Cozorici.

Rezumat

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Silvia Popovici — Irina Dinu, ingineră șef la combinatul chimic de la Breasta
 Ion Marinescu — Caius Bengescu, poet, reporter la o revistă bucureșteană
 Gheorghe Cozorici — Cosma, inginer specializat în construcții hidrotehnice (menționat Gh. Cozorici)
 Lucia Mureșan — Ioana Damian, medic la Clinica Universitară din Cluj, originară din Bengești
 Radu Nicolae — Alec, inginer chimist, colegul de serviciu al Irinei
 Maria Cumbari — Rita, tânăra prietenă a Irinei, proaspăt absolventă de liceu
 Florian Pittiș — tânărul care o invită la dans pe Irina
 Costel Rădulescu — profesorul pensionar
 Eugenia Eftimie — mama lui Cosma
 Rodica Popescu Bitănescu — secretara Irinei (menționată Rodica Popescu)
 Dorin Dron — fostul soț al Irinei
 Adrian Moraru
 Kitty Stroescu — reporterița TVR
 Peter Paulhoffer — reporterul revistei Roumanie Nouvelle
 Ion Niciu — directorul combinatului chimic de la Breasta
 Andrei Bursaci — motociclistul care vine la Căminul Cultural din Bengești
 Camelia Zorlescu — Veronica, soția lui Cosma
 Carmen Dumitrescu
 Gheorghe Șimonca — bărbat care dansează în barul de noapte (nemenționat)

Primire

Filmul a fost vizionat de 543.127 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1968 în film

Filme din 1968
Filme regizate de Malvina Urșianu
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești

Gioconda fără surîs


OGC Nice (() Olympique Gymnaste Club de Nice-Côte d'Azur), Fransa'nın Nice şehrinde kurulan bir futbol kulübüdür. 1904 yılında kurulmuştur. Maçlarını 35.624 kapasiteli Allianz Riviera'da oynamaktadır.

Oyuncular

Güncel kadro
'1 Eylül 2021. Eski Teknik Direktörleri

 Başarıları
 Fransa
Ligue 1Şampiyon (4): 1951, 1952, 1956, 1959
Ligue 2Şampiyon (4): 1948, 1965, 1970, 1994
Division 3Şampiyon (2): 1985, 1989
Coupe de FranceŞampiyon (3): 1952, 1954, 1997İkinci (1): 1978
Coupe de la Ligueİkinci (1): 2006
Coupe Charles Dragoİkinci (1): 1958
Championnat de France 18 ansŞampiyon'' (1): 2004

Kaynakça

Dış bağlantılar
 OGC Nice Kulübünün Resmî Ağ Sayfası

Nice
Nice
1904'te kurulan futbol kulüpleri

OGC Nice


Celal Talabani ( ,  ) (d. 12 Kasım 1933, Süleymaniye - ö. 3 Ekim 2017, Berlin), Kürt siyasetçi. 2005-2014 yılları arası Irak cumhurbaşkanı olarak görev almıştır. Irak'ın ilk Arap olmayan cumhurbaşkanıdır.

Bağdat Üniversitesi Hukuk Bölümü mezunu olan Celal Talabani, ölümüne kadar Kürdistan Yurtseverler Birliği'nin (KYB) kurucu liderliğini yapmıştır. Parti, genel olarak desteğini şehirli nüfustan ve Kürt toplumundaki radikallerden alıyor.

Siyasi kariyeri
Talabani hem siyasetçi, hem de gerilla lideriydi. 1933 yılında doğan Celal Talabani, siyasi kariyerine KDP'ye bağlı Kürdistan Öğrenci Birliğinin kurucu üyesi ve lideri olarak 1950'li yılların başında başladı. KDP'nin üst düzey üyelerinden biri hâline geldi. 1961 yılında, Abdülkerim Kasım hükûmetine karşı Kürt ayaklanmasına katıldı. Kasım'ı iktidardan uzaklaştıran darbenin ardından, 1963 yılında Cumhurbaşkanı Abdüsselam Arif'in hükûmetiyle yürütülen görüşmelerde Kürt delegasyonunun liderliğini yaptı.

1975 yılında KDP lideri Mustafa Barzani'yle aralarında derin görüş ayrılıkları oluşmaya başladı ve KDP'den ayrılanların kurduğu ve gelecekte kayınpederi olacak olan İbrahim Ahmed'in önderliğindeki KDP Siyasi Bürosu'na katıldı. Grup, 1966 yılında merkezî hükûmetle bir ittifak kurdu ve KDP karşıtı askerî kampanyada yer aldı. 1970 yılının Mart ayında KDP ve hükûmet arasında bir barış anlaşması imzalandığında, grubun siyasi hayatına son verildi.

KYB-KDP mücadelesi
Talabani ve Barzani uzun yıllar birbirleriyle mücadele etti. Bunun üzerine Celal Talabani ve kendisini destekleyenler, 1975 yılında Kürdistan Yurtseverler Birliği'ni kurdu. Talabani, KYB'nin sosyalist bir parti olacağını ve KDP'nin aşiret çizgisinden uzak duracağını söyledi. Bir yıl sonra, merkezî hükûmete karşı silahlı kampanya başlattı. 1988 yılında Irak hükûmeti Kürtlere karşı kimyasal silahlar kullandığında (Halepçe Katliamı), KYB ağır bir darbe aldı. Türkiye bu dönemde Barzani'yi desteklemiştir, İran ise Talabani'nin tarafını tutup güç dengesi sağlamaya çalışmıştır. Bu yüzden Talabani de, Irak'ı terk edince İran'a sığınmak zorunda kalmıştır. Talabani-Barzani ya da diğer bir deyişle KYB-KDP mücadelesi, Kuzey Irak'taki Kürt siyasi hayatının yaklaşık son 30 yılına damgasını vurmuştur. Turgut Özal döneminde Türk pasaportu taşımıştır.

Körfez Savaşı sonrası
Saddam Hüseyin'in devrilmesi, Talabani'nin siyasi kariyerinde yeni bir dönem açtı. Talabani'nin siyasi hayatı, 1991 Körfez Savaşı'ndan ve kuzeydeki Kürtlerin Irak hükûmetine karşı Süleymaniye ve çevresinde ayaklanmasından sonra yeni bir döneme girdi. Batı ittifakının uçuşa kapalı bölge ilan etmesi KDP ile kısa süren bir balayı döneminin başlamasına yol açtı. Kuzey Irak'ta seçimler yapıldı ve 1992 yılında KYB-KDP ortak yönetimi kuruldu. İki parti arasındaki gerilim, 1994 yılında silahlı çatışmalara ve iç savaşa neden oldu. ABD ve kısmen İngiltere'nin çabalarıyla, iki parti heyetleri arasında yapılan çok sayıda toplantının ardından, Talabani ve KDP lideri Mesut Barzani 1998 yılında Washington'da bir barış anlaşması imzaladı.

Talabani, verdiği demeçlerde, 1993 yılında Süleyman Demirel-Erdal İnönü koalisyon hükûmeti kurulduktan sonra Turgut Özal'ın ölümüne kadar, Türkiye ile PKK arasında gizli arabuluculuk yaptığını da iddia etmiştir.

Anlaşma, 4 Ekim 2002'de iki partiden milletvekillerinin katılımıyla bölgesel parlamentonun toplanması sonucu bir kez daha pekişti. Parlamentonun bu oturumunda, Talabani Kürtler arasındaki çatışmaların yasaklanmasını öngören bir yasanın çıkarılmasını önerdi. ABD önderliğindeki güçlerin Irak'ı işgale başladığı 2003 yılının Mart ayı öncesinde iki parti, aralarındaki anlaşmazlıkları bir yana iterek Talabani-Barzani liderliğini oluşturdu. Her iki lider de daha sonra Irak Yönetim Konseyine atandı. Hem Talabani hem de Barzani, birleşik bir Irak içinde sadece özerklik talep edeceklerini belirtti. Irak savaşı her ikisine de kazanç sağladı.

Kişisel hayatı
Hero İbrahim Ahmed ile evli olan Celal Talabani'nin Pavel ve Kubat adında iki çocuğu bulunmaktadır. Talabani'nin küçük oğlu Kubad, Kürdistan Bölgesel Hükümeti Başbakan yardımcısıdır.

Sağlığı ve ölümü
Celal Talabani 17 Aralık 2012 tarihinde başkent Bağdat'ta beyin kanaması geçirerek yoğun bakıma alındı. Bir gün sonra tedavi için ambulans uçakla Almanya'nın başkenti Berlin'e götürüldü. 18 ay süren tedavi sürecinin ardından 20 Temmuz 2014'te Süleymaniye'ye geri döndü. Talabani son olarak 12 Eylül 2017'de sağlık kontrolü için Berlin'e gitti.

3 Ekim 2017'de tedavi gördüğü Berlin'deki hastanede 83 yaşında öldü. Ölümü üzerine Irak Kürt Bölgesel Yönetimi'nde yedi gün, Irak genelinde ise üç gün ulusal yas ilan edildi. 6 Ekim 2017'de düzenlenen devlet cenaze töreninin ardından evinin yakınlarındaki Dabeşan Mezarlığında defnedildi.

Dış bağlantılar
 Liderler ve yaşam öyküleri

Kaynakça

|-

|-

1933 doğumlular
Irak cumhurbaşkanları
Irak Kürtleri
Kürt Müslümanlar
Kürt asıllı Iraklı siyasetçiler
Iraklı Sünniler
Irak Savaşı'nda kişiler
2017 yılında ölenler
Berlin'de ölenler
Bağdat Üniversitesinde öğrenim görenler

Celal Talabani


1985 දකුණු ආසියානු ක්‍රීඩා උළෙල (2 වන දකුණු ආසියානු ක්‍රීඩා උළෙල ) එම වසරේ දෙසැම්බර් මස බංග්ලාදේශයේ, ඩකා අගනුවරදී පැවැත්විණි.

සහභාගී වූ රටවල්

 මාල දිවයින

ක්‍රීඩා ඉසව්

1985 දකුණු ආසියානු ක්‍රීඩා උළෙල තුල තරඟ ඉසව් 7 ක් පැවැත්විණි.

පදක්කම් සටහන
සටහන

මූලාශ්‍ර

South Asian Games
දකුණු ආසියානු ක්‍රීඩා උළෙල

1985 දකුණු ආසියානු ක්‍රීඩා උළෙල


A hunting dog is a canine that hunts with or for hunters. There are several different types of hunting dog developed for various tasks and purposes. The major categories of hunting dog include hounds, terriers, dachshunds, cur type dogs, and gun dogs. Further distinctions within these categories can be made, based upon the dog's skills and capabilities. They are usually larger and have a more sensitive smell than normal dogs.

Breeds and capabilities used in hunting
For a list of breeds of each type, see the detailed articles for each category:

Gallery

See also
 , hunting dogs constellation

 Dogs portal
 Key Underwood Coon Dog Memorial Graveyard

References

Further reading
 Deeley, Martin. "Working Gundogs: An Introduction to Training and Handling. (1990, reprinted 2002) The Crowood Press. .
 Fergus, Charles. Gun Dog Breeds, A Guide to Spaniels, Retrievers, and Pointing Dogs, The Lyons Press, 2002.
 Roettger, Anthony Z. and Schleider, Benjamin H. III. (2004) Urban Gun Dogs: Training flushing dogs for home and field. The Writer's Collective.

Dog roles

Working dogs

Hunting dog


Al gran sole carico d'amore (En el sol radiante lleno de amor) es una ópera (designada como una 'azione scenica') con música de Luigi Nono, basada principalmente en obras de Bertolt Brecht, pero incorporando también textos de Fidel Castro, Che Guevara, Karl Marx y Vladímir Lenin.  El mismo Nono y Yury Lyubimov escribió el libreto.  Se estrenó en el Teatro de la Scala el 4 de abril de 1975.

En las estadísticas de Operabase aparece con sólo 3 representaciones en el período 2005-2010, siendo la primera y más representada de Nono.

Grabación
 Teldec 8573-81059-2: Claudia Barainsky, Maraile Lichdi, Melinda Liebermann, Stella Kleindienst, Lani Poulson, Roderic Keating, Markus Marquardt, Peter Kajlinger, Urs Winter, Helmut Holzapfel, Mark Munkittrick, Carsten Wittmoser; coro y orquesta de la Staatsoper Stuttgart; Lothar Zagrosek, director.

Referencias

Enlaces externos

Óperas de Luigi Nono
Óperas de 1975
Óperas en italiano
Óperas estrenadas en Milán

Al gran sole carico d'amore


هدادة هو مركزٌ إداريٌ تابعٌ لمحافظة بدر الجنوب بمنطقة نجران في السعودية.

الموقع
تقع في الجزء الشمالي الغربي من منطقة نجران وتبعد حوالي 90كم عن مقر إمارة نجران ويحدها من الشرق مركز الحرشف ومن الشمال مركز الخانق ومن الغرب الحدود الإدارية مع منطقة عسير (محافظة ظهران الجنوب) ومن الجنوب مركز عاكفة، وتعتبر هدادة من المراكز ذات الطابع المهم في موقعها.

التاريخ
منذ العصور القديمة، أخذت هذه القرية مكان تجاري، وذلك لموقعها الهام التي تقع بين مدينة عسير وبين بعض مدن اليمن، إذ كان التجار يمرون بهذه القرية، لذا بدأت العلاقات الحميمة بين أبناء هذه القرية وبين المدن الآخرى، وخاصة قبائل وادعة في ظهران الجنوب.

السكان
يبلغ تعداد سكان مركز هدادة حوالي 5000 نسمة.

المعالم السياحية
يعتبر مركز هدادة من المراكز السياحية والأثرية والتي تجذب السياح لها من داخل المنطقة وخارجها.
وقرية هداده يوجد فيها منتزه (موعاه) الذي يعتبر من أجمل المنتزهات في منطقة نجران، إذ إنه يجذب عدد من المصيفين ومحبي السفر وكبار الشخصيات للمنطقة، وكذلك سد وادي هدادة والذي يتم إنشاءه حديثاً.
وهناك العديد من الأثار والمعالم السياحية والقلاع والتي يعود تاريخها إلى الآف السنين ومنها مسجد خالد بن الوليد على خط هدادة.

ويشتهر في قرية هداده زراعة النخيل والحمضيات، أما المناخ فيها فهو معتدل طوال السنة مع هطول اللأمطار في فصل الصيف.

مراكز محافظة بدر الجنوب

هداده


Kay Elizabeth Hull  (born 3 February 1954) is a former Australian politician who served as a National Party member of the House of Representatives from 1998 to 2010, representing the Division of Riverina in New South Wales.

Hull was born in Guyra, New South Wales, and was a small business owner and operator before entering politics. She was a councillor of the City of Wagga Wagga from 1991 to 1998. A small caricature of her is displayed on a Regional Express Saab 340 aircraft.

On 6 April 2010, Kay Hull announced that she wouldn't be contesting the next Federal election, after 12 years serving the Riverina electorate.

In April 2010, Charles Sturt University named the Kay Hull Veterinary Teaching Hospital in its South Campus in honour of Kay Hull.

In May 2010, Regional Express Airlines named the Kay Hull Conference Room at the Australian Airline Pilot Academy in honour of Kay Hull.

In March 2011, she was awarded the Freedom of the City by Wagga Wagga city council for her "tenacity, resilience, courage and conviction in her representation of her constituents." Hull was appointed a member of the Order of Australia in the 2015 Queen's Birthday Honours, and was promoted to Officer of the Order of Australia in the 2021 Queen's Birthday Honours.

References

1954 births
Living people
National Party of Australia members of the Parliament of Australia
Members of the Australian House of Representatives
Members of the Australian House of Representatives for Riverina
Officers of the Order of Australia
People from Wagga Wagga
Women members of the Australian House of Representatives
21st-century Australian politicians
21st-century Australian women politicians
20th-century Australian politicians
20th-century Australian women politicians

Kay Hull


Die Österreichische Badmintonmeisterschaft 2012 fand vom 3. bis zum 5. Februar 2012 in Wolfurt statt. Es war die 55. Auflage der Meisterschaften.

Medaillengewinner

Weblinks
http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=3066F69E-B32D-40EA-AF74-970E2A253375

2012
Badminton 2012
Sport (Wolfurt)
Sportveranstaltung in Vorarlberg


Tavle (eller den "sorte tavle") er den plade, som man med kridt kan skrive eller tegne på. De er populære inden for matematiske eller tekniske universiteter, og anvendes stadig i grundskolen i mange dele af verden.

Den sorte tavle levede længe med dette udtryk på trods af, at den ofte var mørkegrøn. Tavlen er en enkel løsning, men har ofte fået konkurrence af morderne alternativer som whiteboard og andre interaktive tavler.

Tavler har traditionelt været fremstillet af skifer, men der findes også særlig tavlelak, som kan give en ordinær glat væg lignende egenskaber. Der findes desuden forskellige porcelænsemaljer, som er egnede til tavlebrug.

Referencer

Eksterne links

Kontorartikler
Læringsredskaber
Tegne- og skriveudstyr

Tavle


في الموسيقى، يعد الإصدار المنفرد نوعًا من الإصدار، ويكون عادةً تسجيلات أغاني بمسارات أقل من قرص التشغيل المطول أو الألبوم. يمكن إصداره للبيع للجمهور في مجموعة متنوعة من الصيغ المختلفة. في معظم الحالات، الإصدار المنفرد هو أغنية مُصدرة بشكل منفصل عن الألبوم، على الرغم من أنها عادة ما تظهر في الألبوم أيضًا. عادة، تكون هذه أغاني الألبومات المُصدرة بشكل منفصل للاستخدامات الترويجية مثل التنزيل الرقمي أو البث الإذاعي التجاري، ومن المتوقع أن تكون الأكثر شيوعًا. في حالات أخرى، قد لا تظهر الأغنية المسجلة كإصدار منفرد في الألبوم.

على الرغم من الإشارة إليه على أنه إصدار منفرد، في عصر التوزيع الرقمي، يمكن أن يتضمن الإصدار المنفرد ما يصل إلى ثلاثة مسارات. يقبل متجر آي تيونز، وهو أكبر موزع للموسيقى الرقمية، ما يصل إلى ثلاثة مسارات، وأقل من عشر دقائق لكل منها. أي أكثر من ثلاثة مسارات في إصدار موسيقي، أو إصدار بطول تشغيل إجمالي يعادل ثلاثين دقيقة عبارة عن أسطوانة مطولة، أو ألبوم إذا كان طوله أكثر من ستة مسارات.

تاريخيًا، عندما شريت الموسيقى السائدة عن طريق أسطوانات الفينيل، الإصدارات المنفردة أطلقت على الوجهين. وهذا يعني أنها أصدرت بوجهين أ وب، إذ تصدر كل أغنية على جهة. علاوة على ذلك، تقليديًا، تُطلق الأغاني الأكثر شعبية فقط من ألبوم صدر سابقًا كإصدار منفرد. في الأشكال الأكثر معاصرة من استهلاك الموسيقى، يطلِق الفنانون معظم الأغاني في الألبوم، إن لم يكن جميعها، كإصدارات منفردة.

تاريخها
تعود أصول الإصدار المنفرد في أواخر القرن التاسع عشر، عندما وزرعت الموسيقى على أسطوانات الفونوغراف التي احتوت على دقيقتين أو أربعة دقائق من التسجيل الصوتي. حلت محلها لاحقًا أقراص الفونوغراف، والتي كان لها في البداية أيضًا وقت قصير من التشغيل لكل جانب. في العقدين أو الثلاثة عقود الأولى من القرن العشرين، كانت جميع إصدارات الموسيقى التجارية تقريبًا، في الواقع، منفردة (كانت الاستثناءات عادةً للقطع الموسيقية الكلاسيكية، حيث جُمعت العديد من عناصر وسائط التخزين المادية معًا وبيعت كألبوم). صنعت أقراص الفونوغراف بمجموعة من سرعات التشغيل (من 16 إلى 78 دورة في الدقيقة) وبعدة أحجام (بما في ذلك 12 بوصة أو 30 سم). بحلول عام 1910، أصبح قرص الشيلاك بقياس 10 بوصات (25 سم)، 78 دورة في الدقيقة هو الصيغة الأكثر استخدامًا.

حددت القيود التقنية المتأصلة لقرص الفونوغراف الشكل القياسي للتسجيلات التجارية في أوائل القرن العشرين. حدت تقنيات قطع القرص الخام نسبيًا في ذلك الوقت، وسمك الإبر المستخدمة في مشغلات التسجيل، من عدد الأخاديد في البوصة التي يمكن نقشها على سطح القرص، وكانت سرعة الدوران العالية ضرورية لتحقيق التسجيل والتشغيل المقبول. اختيرت سرعة 78 دورة في الدقيقة كمعيار قياسي بسبب إدخال محرك القرص الدوار المتزامن الذي يعمل بالطاقة الكهربائية في عام 1925، والذي شُغّل عند 3600 دورة في الدقيقة مع نسبة تروس 1:46، مما أنتج سرعة دوران تبلغ 78.26 دورة في الدقيقة.

مع تطبيق هذه العوامل على صيغة ال 10 بوصات، خصص مؤلفو الأغاني والفنانون إنتاجهم بشكل متزايد ليتناسب مع الوسط الجديد. بقيت أغنية الثلاث دقائق هي المعيار في الستينيات، حتى عندما أتاح توفر تسجيل المايكروجروف، وتقنيات البراعة المُحسنة لفناني التسجيل، زيادة مدة أغانيهم المسجلة. جاء التقدم مع أغنية «لايك أ رولينج ستون» لبوب ديلان: على الرغم من أن شركة كولومبيا للتسجيلات حاولت جعل الأغنية أكثر «ملاءمة للراديو» عن طريق قطع الأداء إلى نصفين وفصلهما بين جانبي قرص الفينيل، كل من ديلان ومعجبيه طالبوا بأن توضع الست دقائق الكاملة على جانب واحد، وأن تقوم محطات الراديو بتشغيل الأغنية بالكامل.

مراجع

انظر أيضا
 هك

أغان منفردة
أنواع الألبومات
تخزين الصوت
غناء

إصدار منفرد


9365 Chinesewilson este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9365 Chinesewilson este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,27 ua, o excentricitate de 0,08 și o înclinație de 4,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1992
Centura de asteroizi

9365 Chinesewilson