Zakarpattia Oblast ( and ; ; )  also referred to as simply Zakarpattia (; Hungarian: Kárpátalja), is an oblast in western Ukraine, mostly coterminous with the historical region of Carpathian Ruthenia. Its administrative centre is the city of Uzhhorod. Other major cities within the oblast include Mukachevo, Khust, Berehove, and Chop, the last of which is home to railroad transport infrastructure.

Zakarpattia Oblast was established on 22 January 1946, after Czechoslovakia gave up its claim to the territory of Subcarpathian Ruthenia () under a treaty between Czechoslovakia and the Soviet Union. The territory of Subcarpathian Ruthenia was then taken over by the USSR and became part of the Ukrainian SSR.

Some scholars say that during the Ukrainian independence referendum held in 1991, Zakarpatska Oblast voters were given a separate option on whether or not they favoured autonomy for the region. Although a large majority favoured autonomy, it was not granted. However, this referendum was about self-government status, not about autonomy (like in Crimea).

Situated in the Carpathian Mountains of western Ukraine, except the southwestern Hungarian-populated region that belongs to the Hungarian plain, Zakarpattia Oblast is the only Ukrainian administrative division which borders upon four countries: Poland, Slovakia, Hungary, and Romania. The Carpathians are an important tourist and travel destination housing many ski and spa resorts, meaning that they play a major part in the oblast's economy.

With a land area of almost , the oblast is ranked 23rd by area and 15th by population as according to the 2001 Ukrainian Census, the population of Zakarpatska Oblast was 1,254,614. The current population is  This total includes people of many different nationalities of which Hungarians, Romanians, and Rusyns constitute significant minorities in some of the province's cities, while in others, they form the majority of the population (as in the case of Berehove).

Name
The oblast is also referred to as the Transcarpathian Oblast, Transcarpathia, Zakarpattia (), or historically as Subcarpathian Rus'. In other languages the oblast is named:
, literally: "Base of the Carpathians"
Slovak and ; Podkarpatská Rus

 ()
, translit.
Ukrainian and Rusyn: Закарпатська область

While the name Transcarpathia is a translation of the Ukrainian version of the name, the Hungarian name translates as Subcarpathia, following the Hungarian language logic "feet of the mountains", naming a territory after its geographic location at the lower section of a mountain range. (Following the same language pattern that applies to the name of the sub-Alpian territory in Western Hungary, Alpokalja)
Generally, the Transcarpathia name and its versions reflect the East Slavic language logic, while some Western languages follow the same logic as the Hungarian:

Other Western languages follow their own logic in creating a name for the region:

The coat of arms of Zakarpattia was originally created in the end of the 1920's in the then Czechoslovakia.

Geography

The Zakarpattia Oblast has a total area of  and is located on southwestern slopes and foothills of the Carpathian Mountains covering around 80% of area in the region. The rest of the region is covered by the Transcarpathian Lowland which is part of the Pannonian plain. Zakarpattia is the only Ukrainian oblast to have boundaries with four countries: Poland, Slovakia, Hungary and Romania. On the West it borders the Prešov and Košice Regions of Slovakia and Borsod-Abaúj-Zemplén and Szabolcs-Szatmár-Bereg Counties of Hungary, on the South—the Satu Mare and Maramureș Counties of Romania, on the East and Northeast—Ivano-Frankivsk Oblast, and on the North—Lviv Oblast and the Subcarpathian Voivodeship of Poland.

The Zakarpattia Oblast mostly consists of mountains and small hills covered with deciduous and coniferous forests, as well as alpine meadows. Mountains cover about 80% of the oblast's area, and cross from North-West to South-East. The Primeval Beech Forests of the Carpathians, part of which are located within Zakarpattia Oblast, were recognized as a UNESCO World Heritage Site in 2007.

The largest rivers that flow through the oblast include the Tysa, Borzhava, and the Tereblia.  A high altitude lake is located in Rakhiv Raion, which is the highest in the region. It is called Nesamovyte. The lake is located in the Hoverla preserve on the slopes of Turkul mountain. The lake's area is  and it is located  above sea level.

The region's climate is moderate and continental with about  of rainfall per year. The average temperature in summer is +21 °С (70 °F) and −4 °С (25 °F) in winter. With an elevation of  above sea level, Hoverla, part of the Chornohora mountain range, is the highest point in the oblast. The lowest point,  above sea level, is located in the village of Ruski Heyevtsi (Oroszgejőc in Hungarian) in the Uzhhorodskyi Raion.

Four of the oblast's historical-cultural sites were nominated for the Seven Wonders of Ukraine competition in 2007: Palanok Castle, Museum upon the Chorna River, Mykhailiv Orthodox Church, and the Nevytsky Castle.

History

According to the Chronicon Pictum, the earliest state established in Zakarpattia was Ungvari in 677 AD. The name Ungvar derives from a migration of the Onogurs of Poltava who were ruled by the northern Kubiar sons of Kubrat. The Onogur tribes entered Etelköz through the Verecke Pass. Some of Ungvari's Kubiars under Khan-Tuvan eventually joined the Rus' to form Rus' Khaganate. In the late 9th century Ungvari's ruling Árpád dynasty began to fulfil their ambitions for the Carpathian basin where by 895 they had relocated to rule over the Magyars.

According to the Gesta Hungarorum, as Prince Álmos entered on the castle of Hung and there he appointed his son Árpád as the primary ruler, hence he was called of the leader of Hungvária, while all of his valiant soldiers as Hungvárus, so since then all the Magyars have been known by this name internationally.

In 895 the Hungarian tribes entered the Carpathian Basin from here through the Verecke pass, and the lands of Transcarpathia were influenced by the Principality of Hungary since 895, which transformed the Kingdom of Hungary in 1000. In Transcarpathia, the Voivodeship of Maramureș, granted to a small Romanian nobility, was established in 1343. The region was reorganized into the Máramaros County in 1402.

Since 1867, it was part of Hungarian side of Austria-Hungary until the latter's demise at the end of World War I. It approximately consisted of four Hungarian counties (comitatus): Bereg, Ung, Ugocsa and Maramaros. This region was briefly part of the short-lived West Ukrainian National Republic in 1918. The region was occupied by Romania by the end of that year, mostly the eastern portion such as Rakhiv and Khust. It was later recaptured by the Hungarian Soviet Republic in the summer of 1919. Finally, after the Treaty of Trianon of 1920 it became part of Czechoslovakia with a supposedly equal level of autonomy as the Slovak lands and Bohemia-Moravia-Czech Silesia (Czech lands).
The province has a unique footnote in history as the only region in the former Czechoslovakia to have had an American governor: its first governor was Gregory Zhatkovich, an American citizen who had earlier emigrated from the region and represented the Rusyn community in the U.S. Zhatkovich was appointed governor by Czechoslovakia's first president, T. G. Masaryk in 1920, and served for about one year until he resigned over differences regarding the region's autonomy. In 1928, it adopted the name of Subcarpathian Rus' (). Nevertheless, such autonomy was granted as late as in 1938, after detrimental events of the Munich Conference; until then this land was administered directly from Prague by the government-appointed provincial presidents () and/or elected governors ().

Following the Munich Agreement, the southern part of the region was awarded to Hungary under the First Vienna Award in 1938. The remaining portion was constituted as an autonomous region of the short-lived Second Czechoslovak Republic. After the Slovak declaration of an independent state on 14 March, the next day Carpatho-Ukraine was proclaimed as an independent republic but was immediately occupied and annexed by Hungary, and the Protectorate of Bohemia and Moravia was proclaimed a day after. Voloshyn asked support for recognition in advance from Hitler, but received no answer. The state is known as 'the one-day republic' because it did not exist more than one day. The military operations and the occupation of Carpatho-Ukraine was finished by the Hungarian troops on March 18.

The Hungarian invasion was followed by a few weeks of terror in which more than 27,000 people were shot dead without trial and investigation. Over 75,000 Ukrainians decided to seek asylum in the Soviet Union; of those almost 60,000 died in Gulag prison-camps. Others joined the Czechoslovak Army.

The major Jewish communities of the region had existed in Mukachevo, Ungvar, and Khust. During the German occupation of Hungary (March–December 1944), almost the entire Jewish population was deported; few survived the Holocaust.

In October 1944, the region was occupied by the Red Army. On 26 November 1944, the First Congress of People's Committees of Zakarpattia Ukraine took place in Mukachevo, and sham elections were organized on 10–25 November 1944. On 29 June 1945, Czechoslovak President Edvard Beneš, seeking to postpone the inevitable incorporation of Czechoslovakia into the Soviet Bloc, signed a treaty formally ceding the area to the Soviet Union, and the next month it was united with the Ukrainian SSR through the "Manifest for unification with Soviet Ukraine" that was accepted by the 1st Congress of People's Committees of Sub-Carpathian Ukraine without any knowledge or approval of the common people. It was then annexed into the Soviet Union as Zakarpattia Oblast.

Zakarpattia in the Soviet Union
Between 1945 and 1947, the new Soviet authorities fortified the new borders, and in July 1947 declared Transcarpathia as "restricted zone of the highest level", with checkpoints on the mountain passes connecting the region to mainland Ukraine.

In December 1944, the National Council of Transcarpatho-Ukraine set up a special people's tribunal in Uzhgorod to try and condemn all collaborationists with the previous governments – both Hungary and Carpatho-Ukraine. The court was allowed to hand down either 10 years of forced labour, or death penalty. Several Ruthenian leaders, including Andrej Bródy and Shtefan Fentsyk, were condemned and executed in May 1946. Avgustyn Voloshyn also died in prison. The extent of the repression showed to many Carpatho-Ruthenian activists that it was not possible to find an accommodation with the coming Soviet regime as it had been with all previous ones.

After breaking the Greek Catholic Church in Eastern Galicia in 1946, Soviet authorities pushed for the return to Orthodoxy of Greek-Catholic parishes in Transcarpathia too, including by engineering the accident and death of recalcitrant bishop Theodore Romzha on 1 November 1947. In January 1949, the Greek Catholic Eparchy of Mukachevo was declared illegal; remaining priests and nuns were arrested, and church properties were nationalised and parcelled for public use or lent to the Russian Orthodox Church (Moscow Patriarchate) as the only accepted religious authority in the region.

Cultural institutions were also forbidden, including the russophile Dukhnovych Society, the ukrainophile Prosvita, and the Subcarpathian Scholarly Society. New books and publications were circulated, including the Zakarpatska Pravda (130,000 copies). The Uzhhorod National University was opened in 1945. Over 816 cinemas were open by 1967 to insure the indoctrination of the population with Marxist-Leninist propaganda. The Ukrainian language was the first language of instruction in schools throughout the region, followed by Russian, which was extensively used at the university level. Most new generations had a passive knowledge of the Rusyn language, but no knowledge about local culture. XIX-century Rusyn intellectuals were labelled as "members of the reactionary class and instruments of Vatican obscurantism". The Rusyn anthem and hymn were banned from public performance. Carpatho-Rusyn folk culture and songs, which were promoted, were presented as part of Transcarpathian regional culture as a local variant of Ukrainian culture.

As early as 1924, the Comintern had declared all East Slavic inhabitants of Czechoslovakia (Rusyns, Carpatho-Russians, Rusnaks) to be Ukrainians. As of the 1946 census, all Rusyns were recorded as Ukrainians; anyone clinging to the old label was considered a separatist and a potential counter-revolutionary.

Already in February 1945, the National Council proceeded to confiscate 53,000 hectares of land from big landowners and redistribute it to 54,000 peasant households (37% of the population). Forced collectivisation of land started in 1946; around 2,000 peasants were arrested during protests in 1948–49 and sent for forced labour in the Gulag. Collectivisation, including of mountain shepherds, was completed by May 1950. Central planning decisions set Transcarpathia to become a "land of orchards and vineyards" between 1955 and 1965, planting 98,000 hectares with little results. Attempts to cultivate tea and citrus also failed due to climate. Most vineyards were uprooted twenty years later, during Mikhail Gorbachev's anti-alcohol campaign in 1985–87.

The Soviet period also meant the upscaling of industrialisation in Transcarpathia. State-owned lumber mills, chemical and food-processing plants widened, with Mukachevo's tobacco factory and Solotvyno's salt works as the biggest ones, providing steady employment to the residents of the region, beyond the traditional subsistence agriculture. And while traditional labour migration routes to the fields of Hungary or the factories of the Nort-West United States were now closed, Carpathian Ruthens and Romanians could now move for seasonal work in Russia's North and East.

The inhabitants of the oblast grew steadily in the Soviet period, from 776,000 in 1946 to over 1,2 million in 1989. Uzhgorod increased its residents five-fold, from 26,000 to 117,000, and Mukachevo likewise from 26,600 to 84,000. This population increase also reflected demographic changes. The arrival of the Red Army meant the departure of 5,100 Magyars and 2,500 Germans, while the 15–20,000 Jews survivors of the Holocaust also decided to move out before the borders were sealed. By 1945, around 30,000 Hungarians and Germans had been interned and sent for labour camps in Eastern Ukraine and Siberia; while amnestied in 1955, around 5,000 did not come back. In January 1946, 2,000 more Germans were deported. In return, a large number of Ukrainians and Russians moved to Transcarpathia, where they found jobs in the industry, the military, or the civilian administration. By 1989, around 170,000 Ukrainians (mainly from nearby Galizia) and 49,000 Russians were living in Transcarpathia, mainly in new residential blocks in the main towns of Uzhgorod and Mukachevo, where the dominant language had soon turned from Hungarian and Yiddish to Russian. They kept being considered newcomers (novoprybuli) due to their disconnect from the Rusyn- and Hungarian-speaking countryside.

Zakarpattia in independent Ukraine
After the fall of the Soviet Union in 1991, Ukraine held an independence referendum in which the residents of Zakarpattia were asked about the Zakarpattia Oblast Council's proposal for self-rule. About 78% of the oblast's population voted in favour of autonomy; however, it was not granted.

At the first Presidential elections in Ukraine in 1991, voters from Transcarpathia supported  Leonid Kravchuk by 58%.
At the 1994 Ukrainian parliamentary election, Transcarpathia elected 9 independent MPs over 11 to the Rada. The same year, voters in the region supported the incumbent Leonid Kravchuk over Leonid Kuchma by 70.5%
At the 1998 Ukrainian parliamentary election, Transcarpathia turned out to be one of the strongholds (together with Kyiv and L'viv) of Viktor Medvedchuk's Social Democratic Party of Ukraine (united), which back then ran on a moderate Ukrainian nationalist ideology.
One year later, at the Presidential elections, Transcarpathian voters supported the re-election of Leonid Kuchma by 85%.

At the 2002 Ukrainian parliamentary election, voters from Transcapathia supported the Our Ukraine Bloc, in line with voters from all Western Ukraine.
At the 2004 Ukrainian presidential election, Transcarpathians voted in majority for Viktor Yushchenko.
At the 2006 Ukrainian parliamentary election, voters from Transcapathia supported the Our Ukraine Bloc and the Yulia Tymoshenko Bloc, in line with voters in Ciscarpatian East Galizia.
At the 2007 Ukrainian parliamentary election, the Our Ukraine–People's Self-Defense Bloc linked with former President Viktor Yushchenko won in most of the region, while the Yulia Tymoshenko Bloc came out first in Uzhhorod and its raion.

On 7 March 2007, the Zakarpattia Oblast Council recognized the Rusyn ethnicity.

On October 25, 2008, 100 delegates to the Congress of Carpathian Ruthenians declared the formation of the "Republic of Carpathian Ruthenia". The prosecutor's office of Zakarpattia region filed a case against priest Dymytrii Sydor and Yevhen Zhupan (members of the Ukrainian Orthodox Church (Moscow Patriarchate) in Ukraine and in close relations with the Russkiy Mir Foundation), an Our Ukraine deputy of the Zakarpattia regional council and chairman of the People's Council of Ruthenians, on charges of encroaching on the territorial integrity and inviolability of Ukraine. On May 1, 2009, National Union Svoboda blocked the holding of the third European congress of the Carpathian Ruthenians, a pro-Russian entity.

At the 2010 Ukrainian presidential election, Yulia Tymoshenko won in most raions of Transcarpathia save for Mukachevo, Berehove and Vynohradiv, where Viktor Yanukovych gained a majority.

In the 2010 and 2015 local elections, the United Centre won majorities in Transcarpathia. The 2012 Ukrainian parliamentary election saw both the United Centre and the Party of Regions win districts in Transcarpathia.

In the 2014 presidential election, Transcarpathia helped elect Petro Poroshenko as president of Ukraine. Turnout in the east of the region was among the lowest in Ukraine, below 40%, while it reached 65% in its west.
At the 2014 Ukrainian parliamentary election, electoral results in Transcarpathia saw districts being won by Arseniy Yatsenyuk's People's Front and by the Petro Poroshenko Bloc.

Ukraine's 2017 education law makes Ukrainian the required language of study in state schools. Since 2017, relations between Ukraine and Hungary rapidly deteriorated over the issue of the Hungarian minority in Ukraine.

Transcaparthian voters supported Volodymyr Zelensky for president of Ukraine at the 2019 elections.

At the 2019 Ukrainian parliamentary election, president Zelensky's Servant of the People party won a plurality in Transcarpathia. Electoral turnout in the region was the lowest in the country (<42.5%)

Politics

Zakarpattia Oblast's local administration is controlled by the Zakarpattia Oblast Council (rada).

The oblast's governor (since July 2015 Hennadiy Moskal) is appointed by the President of Ukraine.

2020
Distribution of seats after the 2020 Ukrainian local elections

Election date was 25 October 2020

2015
Distribution of seats after the 2015 Ukrainian local elections

Election date was 25 October 2015

Administrative divisions

On 18 July 2020, the number of raions (districts) was reduced to six.

Zakarpattia Oblast was previously subdivided into 13 raions (districts), as well as 5 cities (municipalities) which are directly subordinate to the oblast government: Berehove, Chop, Khust, Mukachevo, and the administrative centre of the oblast, Uzhhorod. There are a total of 7 cities, 19 towns, and more than 579 villages.

Zakarpattia Oblast incorporates four unofficial geographic-historic regions (counties): Ung, Bereg, Ugocsa and Northern Maramureș. There is a project for a reform of the current administrative division of the Oblast

The oblast (region) was divided into 13 raions and five cities of regional importance including the administrative centre Uzhhorod. Administrative centres of raions may be located within a city of regional importance, while such city is not technically a part of the raion. A city of regional significance may consist of an individual populated place or be complex of several settlements (the city proper and suburbs) which are governed by own radas (councils).

Further, each raion is divided into radas (councils). Cities and towns (urban-type settlements) all have own individual councils, while villages and rural settlements may be formed into multiple settlements councils or an individual village council. All cities are either of regional importance or of district importance.

Raions after 2020
 Berehove (Берегівський район), the center is in the town of Berehove
 Khust (Хустський район), the center is in the town of Khust
 Mukachevo (Мукачівський район), the center is in the town of Mukachevo
 Rakhiv (Рахівський район), the center is in the town of Rakhiv
 Tiachiv (Тячівський район), the center is in the town of Tiachiv
 Uzhhorod (Ужгородський район), the center is in the city of Uzhhorod

Raions before 2020
There were 13 raions (districts) in the oblast until 2020:

Urban settlements
* regional municipalities

Cities of regional significance

 Uzhhorod (116,400)
 Mukachevo (93,738)
 Khust (31,083)
 Berehove (Beregszász) (24,274)
 Chop (Csap) (8,436)

Other urban settlements

Demographics

According to the 2001 Ukrainian Census, the population of Zakarpattia Oblast is 1,254,614. The current estimated population is . With the comparison of the last official Soviet Census of 1989 the total population grew by 0.7%.

Ukrainians and the 2001 Ukrainian Census, does not recognise ethnic Rusyns as a separate nationality, instead categorizing them as a subgroup of Ukrainians. Rusyns and the Rusyn language are thus included in the category of Ukrainians and Ukrainian language group are in the majority (80.5%), other ethnic groups are relatively numerous in Zakarpattia. The largest of these are Hungarians (12.1%), Romanians (2.6%), Russians (2.5%), Roma (1.1%), Slovaks (0.5%) and Germans (0.3%). Most Romanians in Ukraine live in Northern Maramureș, but there is also a small Romanian community living outside of this region, referred to in Romanian as . The Ukrainian government does not recognize the Rusyn people living in that country as a distinct nationality but rather as an ethnic sub-group of Ukrainians. About 10,100 people (0.8%) identify themselves as Rusyns according to the last census.

Out of 1,010,100 Ukrainians in the region, 99.2% (~1,002,019) identified their native language as Ukrainian, while about 0.5% (~5,051) consider their native language to be Russian. Out of 151,500 Hungarians, 97.1% (~147,107) consider their native language to be Hungarian, while about 2.6% (~3,939) consider their native language to be Ukrainian. Out of the 32,100 officially recorded Romanians, 99.1% (31,811) identified their native language to be Romanian, while 0.6% (~193) consider their language Ukrainian. Out of 31,000 Russians, 91.6% (28,396) identified their native language as Russian, while 8.1% (~2,511) consider their language Ukrainian. Out of 14,000 Romani peoples only 20.7% (2,898) identify their native language as Romani, while 62.9% (~8,806) consider their language Ukrainian or Russian. Out of 5,600 Slovaks 43.9% (2,458) identify their native language as Slovak, while 42.1% (~2,358) consider their language Ukrainian. Out of 3,500 Germans, 50.0% (1,750) acknowledge their native language, while 38.9% (~1,362) consider their language Ukrainian. About 81% of the oblast population considers the Ukrainian language their native language, while 12.7% of population gives consideration to the Hungarian language and just over 5% considers either the Russian or Romanian languages.

Around two thirds are Eastern Orthodox and about a quarter are Catholic. The largest denomination is the Ukrainian Orthodox Church of the Kyivan Patriarchate, followed by the Ukrainian Orthodox Church of the Moscow Patriarchate and the Ruthenian Greek Catholic Church. Smaller religious groups include Roman Catholics and Protestants, which are largely associated with minority groups; Roman Catholics and Protestants tend to be Hungarian or Rusyn.

Their languages and culture are respected by the provision of education, clubs, etc. in their respective languages. Those who recognize Ukrainian as their native language total 81.0% of the population, Hungarian — 12.7%, Russian — 2.9%, Romanian — 2.6%, and Rusyn — 0.5% Residents in seven of Mukachivskyi Raion's villages have the option to learn the Hungarian language in a school or home school environment.

Zakarpattia is home to approximately 14,000 ethnic Roma (Gypsies), the highest proportion of Roma in any oblast in Ukraine. The first Hungarian College in Ukraine is in Berehovo, the II. Rákoczi Ferenc College.

Beside the major ethnic groups, Zakarpattia is home to several ethnic sub-groups such as Boykos, Lemky, Hutsuls, and others.

Religion

According to a 2021 survey, 31% of the religious community of Zakarpattia Oblast adheres to Catholicism, while 36% belong to the Eastern Orthodoxy and 20% are Protestants. Only one percent of the population does not follow any religion.

The Catholic community of Zakarpattia is divided as follows:

 Roman Catholic – 17%
 Greek Catholic – 83%

The Greek Catholic community falls under the Greek Catholic Eparchy of Mukachevo, associated with the Ruthenian Greek Catholic Church.

The Orthodox community of Zakarpattia is divided as follows:

 Ukrainian Orthodox Church of the Kyivan Patriarchate (today Orthodox Church of Ukraine) - 42%
 Ukrainian Orthodox Church of the Moscow Patriarchate – 33%
 Non-denominational – 25%
The Sub-Carpathian Reformed Church is considered to be the oldest Protestant community in Ukraine (the first group of Reformers appeared in Sub-Carpathia in the 1530s) and the only church of the Calvinist tradition.

Age structure
 0–14 years: 19.1%  (male 123,009/female 116,213)
 15–64 years: 69.8%  (male 428,295/female 445,417)
 65 years and over: 11.1%  (male 48,826/female 89,800) (2013 official)

Median age
 total: 35.1 years
 male: 33.2 years
 female: 37.1 years  (2013 official)

Economy

Situated in the Carpathian Mountains, Zakarpattia Oblast's economy depends mostly on trans-border trade, vinery and forestry. The oblast is also home to a special economic zone.

The oblast's main industry includes woodworking. Other industries include food, light industry, and mechanical engineering. The foodstuffs segment in the structure of ware production of national consumption is 45%. The total number of large industrial organisations is 319, compared to 733 small industrial organisations.

The most common crops grown within the region include cereals, potatoes and other vegetables. In 1999, the total amount of grain produced was 175,800 tons, of sunflower seeds — 1,300 tons, and potatoes — 378,200 tons. The region also produced 76,100 tons of meat, 363,400 tons of milk and 241,900,000 eggs. The total amount of registered farms in the region was 1,400 in 1999.

In 2011 it had a gross regional product worth ₴18,100,000,000

Culture

Wooden churches
Sredne Vodyane churches
Verkhnye Vodyane church
Danylovo church
Kolodne church
Krainykovo church
Nyzhnie Selyshche church
 church
Sokyrnytsia church
Huklyvyi church

Villages

Batrad
Halabor

See also
 Carpathian Ruthenia, small historical region
 Carpatho-Ukraine, a short-lived Ukrainian state on the territory
 Ruthenians and Ukrainians in Czechoslovakia
 Museum of Folk Architecture and Life, museum displaying Zakarpattia architecture
 Eparchy of Mukačevo and Prešov
Kárpátalja football team

Gallery

References

External links

 carpathia.gov.ua — Official website of Zakarpattia Oblast Administration
 Zakarpattia Council official site
 Zaholovok — Zakarpattia actual news
 Zakarpattia essays — All about Zakarpattia and Ukraine
 Verkhovna Rada website — Zakarpattia Oblast data
 Photos and infrastructure objects of Zakarpattia on interactive map (Ukrainian Navigational Portal)
 News from Zakarpattia
 all.zakarpattya.net — All about Zakarpattia
 mukachevo.net — Zakarpattia Oblast informational portal
 map.meta.ua — Digital map of Zakarpattia Oblast
 Zakarpattia Oblast – photographs
 Dictionary of transcarpathian words

Oblasts of Ukraine
States and territories established in 1946
1946 establishments in Ukraine
Rusyn communities

Zakarpattia Oblast


Bergkrystallen Station (Bergkrystallen stasjon) er en metrostation, der er endestation for Lambertseterbanen på T-banen i Oslo. Stationen er opkaldt efter gaden af samme navn og ligger i den sydlige del af Lambertseter.

Stationen åbnede, da Lambertseterbanen blev etableret som sporvej i 1957. I 1966 ombyggedes banen til T-banen. Der var efterfølgende planer om at forlænge T-banen videre mod syd til Mortensrud, og både Lambertseterbanen og Østensjøbanen blev overvejet som muligheder. Til slut valgte man dog at forlænge Østensjøbanen fra dens hidtidige endestation, Skullerud. Var Lambertseterbanen blevet valgt, kunne Bergkrystallen være blevet nedlagt, da nabostationen Munkelia var et bedre udgangspunkt.

Indtil 2010 gik linje 1 også til Bergkrystallen og brugte da som oftest det højre spor set fra tunnelens åbning, mens linje 4 plejede at bruge det andet. Efter at linje 1 blev indstillet midlertidigt 15. marts 2010, har linje 4 imidlertid været den eneste linje til at betjene Bergkrystallen og bruger nu kun det højre spor. Driften på linje 1 blev genoptaget 6. december 2010, men da var den blevet omlagt til Ellingsrudåsen. Det venstre spor stod derfor ubenyttet hen i de efterfølgende år. Efter en omlægning af linjenettet 3. april 2016 vendte linje 1 imidlertid tilbage til Bergkrystallen.

Eksterne henvisninger

T-banestationer i Oslo
Etableret i 1957

Bergkrystallen Station


Montreal Bankası (, , BMO) Kanada'nın beşinci büyük bankasıdır. 3 Kasım 1817'de, Montreal/Québec'te kurulan banka, Kanada'nın en eski bankasıdır. 1935'te Bank of Canada (Kanada Bankası)'nın açılışına kadar Kanada'nın merkez bankası olmuştur. Bankanın şu anki başkanı, görevini 1990'dan beri sürdüren, F. Anthony Comper'dir. Her ne kadar banka operasyonel merkezini 1977'de Toronto'ya taşımış olsa da, resmi merkez bürosu hala Montreal'de bulunmaktadır.

Dış bağlantılar
 BMO resmi web sitesi
 BMO 2005 yılı raporu

Kanada bankaları
1817'de kurulan oluşumlar

Montreal Bankası


315166 Pawelmaksym este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
315166 Pawelmaksym este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Charleston, Illinois la observatorul Astronomical Research Observatory. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,12 ua, o excentricitate de 0,06 și o înclinație de 10,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 315001-316000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2007
Centura de asteroizi

315166 Pawelmaksym


Tomurcuk, yaprakları biri biri üzerine sıkıca kapanmış ve internodları uzamamış embriyonik sürgün.

Ağaçlarda odun tomurcuğu ve çiçek tomurcuğu olmak üzere iki çeşit tomurcuk bulunur. Odun tomurcukları ince ve sivridir. Odun dalları bunlardan çıkar. Çiçek tomurcukları kalın ve yuvarlaktır. Bunlardan çiçek çıkar. Tomurcuklar yazın meydana gelir. Kışı tomurcuk halinde geçirdikten sonra ilkbaharda açılır.

Tomurcuk çeşitleri
Tomurcuklar küçük olduğunda, gelişmemiş saplar eğilir. Yapraklar veya çiçekler veya her ikisiyle de birleşir. Bu durumdan bitkilerin tanımlanmasında faydalanılır ve sık sık ağaçsı bitkilerin kış tanımlamalarında kullanılır. Botanikçiler tarafından, tomurcukları tanımlayan birkaç ortak terim vardır:

Yedek tomurcuk - Bir tomurcuğun diğer tarafında gelişen ilave tomurcuk.
Adventitos - Sap yumrusunun bir tarafında gelişen bir tomurcuğu tarif için kullanılır.
Çiçek tomurcuğu - Embriyonik çiçekli bir dal. Manolya, kiraz.
Uç tomurcuğu - Dalların sonundaki tomurcuklar.
Karışık tomurcuk - Embriyonik yaprak ve çiçeklerin ikisine de sahip tomurcuklar.

Dizilişleri
Sarmal (Dağınık) diziliş
İki sıralı sarmal (Almaçlı): Bir sürgün üzerinde bulunan tomurcukların karşılıklı iki hat boyunca fakat tomurcukların karşılıklı gelmeyecek şekilde yer almış olmasına verilen addır.
Çok sıralı sarmal
Karşılıklı diziliş
Çevrel diziliş

Bitki anatomisi

Tomurcuk


Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı: Değerlerin Sorgulanması (Zen and the Art of Motorcycle Maintenance: An Inquiry into Values), Amerikalı felsefeci Robert M. Pirsig'in 1974 yılında yayımlanmış olan bir kitabı ve nitelik metafiziğini konu eden ilk metinlerden biridir. Kitabın ismi, 1953'te yayımlanan ve Eugen Herrigel imzalı Okçuluk Sanatında Zen isimli bir başka kitabın başlığı üzerinde bir kelime oyununa dayalıdır. Otobiyografik roman formunda yazılan Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı, ABD'nin bir ucundan diğerine yapılan on yedi günlük bir yolculuğu anlatmakta ve bu yolculuk esnasında çeşitli karakterlerle yapılan konuşmalara yer vermektedir.

Felsefi bir deneme olarak da değerlendirilebilecek bu romanda, yazar Robert M. Pirsig Nitelik kavramının anlamı üzerinde fikirler yürütmektedir.

Kaynaklar

1974 romanları
Robert M. Pirsig
Amerikan kitapları
İngilizce kitaplar
Felsefi romanlar
Otobiyografik romanlar
Epistemoloji kitapları
Teknoloji felsefesi
Kurguda motosikletler
Kurguda Batı Amerika Birleşik Devletleri

Zen ve Motosiklet Bakım Sanatı


Hrvatski športski klub Concordia športsko je društvo iz Zagreba. Osnovano je 1906. godine. Prvo je osnovana nogometna sekcija. Poslije su osnovane mačevalačka, atletičarska, hokeja na travi, skijaška, hazenaška, rukometna, stolnotenisačka i teniska sekcija. Djelovali su do svibnja 1945. godine. 1914. godine izgrađen je stadion u Kranjčevićevoj ulici na kojem je djelovalo športsko društvo. Rukometnu sekciju osnovali su 1939. godine završetkom srednjoškolskog obrazovanja studenti Nenad Heruc, Zvonimir Tarbuk i Stjepan Pavičić.

Izvori

Vidi još
 HŠK Concordia Zagreb (nogomet)
 Športski hokej klub Concordia Zagreb

Šport u Zagrebu
Športska društva

HŠK Concordia Zagreb


Goraždanski muftiluk, muftijstvo Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini koje djeluje na području Bosne i Hercegovine. Sjedište muftiluka je u Goraždu. Trenutačni muftija je Remzija ef. Pitić (od 2014.).

Organizacija

Goraždanskom muftiluku pripada osam medžlisa (odbora) Islamske zajednice i to su: Čajniče, Foča, Goražde, Rogatica, Rudo, Ustikolina, Višegrad i Žepa, koji su dalje podijeljeni na džemate. Džemati čine najmanje organizacione jedinice Islamske zajednice.

Muftije

Izvori

Vanjske poveznice
Goraždanski muftiluk

Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Goražde

Goraždanski muftiluk


إينوياما مدينة تقع ضمن محافظة آيتشي في اليابان، تأسست في 4/1/1954، بلغ عدد تعداد سكانها في 1 يناير – 2008 حوالي 75304 مساحتها الإجمالية حوالي 74.97 كم2 لتصبح كثافة سكانها 1004 نسمة لكل كيلو متر مربع.

توأمة
لإنوياما (آيتشي) اتفاقيات توأمة مع:
 زانكت غوارسهاوزن

أعلام

 تايسوكي ميزونو
 ماسافومي تاكادا

معرض صور

مراجع

إنوياما (آيتشي)
مدن محافظة آيتشي

إنوياما (آيتشي)


බීට් හෙවත් බීට්රූට් යනු එළවළුවක්ය. ඵල ආහාරයට ගනු ලැබේ. ශීත දේශගුණය ප්‍රිය කිරීම නිසා උඩරට එළවළුවක් ලෙස හැදින්වේ.

External links

 Beetroot Juice Benefits

ආහාර

බීට්


La ligne 10 du tramway de Bruxelles est un projet de ligne de tramway à Bruxelles, principalement dans la section de Neder-Over-Heembeek.

Histoire

L'approbation de la ligne a été faite en 2020. Le début des travaux devait avoir lieu en 2022, pour une ouverture en 2024.

Une partie des riverains sont opposés au projet et ont déjà organisé des manifestations contre celui-ci.

Après avoir réuni à plusieurs reprises des délégués de la Région, de la ville de Bruxelles, de la STIB ainsi que des citoyens et des entreprises, le tracé a été modifié, le début des travaux a été reporté à début 2023 et l'inauguration à 2025.

La construction de la ligne fut lancée le , des premiers coups de pelles symboliques donnés par le bourgemestre Philippe Close, ainsi que les échevins de la Moblité, Bart Dhondt et Arnaud Pinxteren. En mai 2023, la STIB estime que les travaux devraient être terminés en décembre, permettant des premiers tests de circulation des trams pendant l'été 2024.

Tracé et stations

Le trajet se calquera en partie sur celui de la ligne 3 dont le reste de la ligne est appelé à être remplacé par la ligne 3 du métro la création du tram entraînera également la suppression de la ligne de bus 57.

Stations
Le trajet prévu est le suivant:

Exploitation de la ligne

Fréquence

Matériel roulant

La ligne 10 sera entièrement équipée et exploitée par des motrices T4000.

Tarification et financement
La tarification de la ligne sera identique à celles des autres lignes de tramway exploitées par la STIB ainsi que les réseaux urbains bruxellois TEC, , SNCB et accessible avec les mêmes abonnements sauf sur le tronçon Bourget-Brussels Airport de la . Un ticket peut permettre par exemple 1, 5 ou  avec possibilité de correspondance.

Le financement du fonctionnement de la ligne, entretien, matériel et charges de personnel, est assuré par la STIB.

Voir aussi

Articles connexes

 Tramway • Tramway de Bruxelles
 Prémétro de Bruxelles
 Société des transports intercommunaux bruxellois
 Liste des tramways de Belgique
 Neder-Over-Heembeek

Liens externes

 Site officiel de la Société des Transports Intercommunaux de Bruxelles (STIB)
 Site du projet

Notes, sources et références

Ligne du tramway de Bruxelles

Ligne 10 du tramway de Bruxelles


ميديا فاير  هي خدمة تحميل الملفات والتخزين السحابي ومقرها في شيناندواه، تكساس، الولايات المتحدة. تأسست الشركة في يونيو 2006 من قبل ديريك لاباين وتوم لانغردج، وتوفر الشركة خدماتها للعميل لأنظمة مايكروسوفت ويندوز، ماك أو إس، لينكس، أندرويد، آي أو إس وبلاك بيري 10 ومتصفحات الويب. لدى ميديا فاير 43 مليون مستخدم مسجل، وجذبت 1.3 مليار زائر في عام 2012.

التخزين
اعتبارًا من يوليو 2012، تتضمن خدمات ميديا فاير السحابية ما يصل إلى 50 غيغابايت من السعة التخزينية (تبدأ من 10 غيغابايت ثم تزداد بما يصل إلى 40 غيغابايت عند القيام بأنشطة مختلفة مثل جذب الناس من الهاتف المحمول أو سطح المكتب، أو عند المشاركة على فيسبوك وتويتر).

في أبريل 2014، خفضت ميديا فاير أسعار خدماتها على خطى قوقل درايف من خلال زيادة خطة التخزين الاحترافية من 100 جيجابايت إلى 1 تيرابايت وخفض سعرها الشهري إلى 2.50 دولارًا أمريكيًا في الشهر، مقابل 10 دولارات شهرية من قوقل درايف.

يتم مشاركة الملفات المخزنة في حساب الأعمال عبر جميع الحسابات المتصلة مما يسمح بدفع الفاتورة من شخص واحد وإدارة عدة مستخدمين في شركة واحدة.

يوجد لدى ميديا فاير عدة خطط تخزينية تناسب جميع العملاء فتوجد الفردية والتجارية والاحترافية.

المنصات

الهاتف المحمول
أطلقت ميديا فاير خدماتها في الأصل لعملاء أندرويد (يناير 2013) وآي أو إس (يوليو 2012) استنادًا على أبسيليريتور (Appcelerator)، وتم إضافة إصدارات أصلية في عام 2014. توفر تطبيقات الأجهزة المحمولة استيراد الصور ومقاطع الفيديو الملتقطة على الجهاز والوصول عن بُعد إلى محتويات حساب ميديا فاير الخاص بك.

الحاسوب
يتوفر ميديا فاير لعملاء سطح المكتب، الذي تم إطلاقه في الأصل في نوفمبر 2013، لنظامي التشغيل ماك أو إس ومايكروسوفت ويندوز ويوفر النظامين خدمة مزامنة الملفات والمجلدات مع أي حساب ميديا فاير. يتوفر برنامج سطح المكتب الخاص ميديا فاير للأجهزة التالية: أجهزة الكمبيوتر التي تعمل بنظام التشغيل ويندوز إكس بي، ويندوز فيستا، ويندوز 7، ويندوز 8 وماك أو إس إكس لايون أو أعلى وتتطلب 1 جيجابايت على الأقل من الذاكرة العشوائية و 600 ميجابايت من المساحة. كما أعلن ميديا فاير في 19 مايو، سيتوقف برنامج مزامنة ميديا فاير لسطح المكتب (MediaFire desktop sync) عن العمل في 30 يوليو 2016. بعد هذا التاريخ، يمكن استخدام إصدار الويب فقط على أجهزة كمبيوتر سطح المكتب.

نشر الملفات
يتم مشاركة الملفات العامة والخاصة من خلال ميديا فاير. مشاركة الملفات الخاصة هي عبارة عن مشاركة مستخدم مع مستخدم آخر أو مجموعة من المستخدمين ويتم ذلك من خلال جهات الاتصال أو البريد الإلكتروني. صاحب الحساب قادر على التحكم في أذونات القراءة أو الكتابة والتعديل على حسب كل مستخدم. المشاركة العامة هي عن طريق حصول المستخدم على رابط عام، والذي يسمح لأي شخص لديه الرابط بتنزيل الملف. الروابط العامة دائما للقراءة فقط. يدعم ميديا فاير أيضًا المشاركة مع روابط لمرة واحدة، وهي صالحة للاستخدام مرة واحدة فقط.

في عام 2013، أضافت ميديا فاير دعمًا لعرض الصوت والفيديو من خلال عارض الملفات عبر الإنترنت.

يدعم ميديا فاير مجموعة متنوعة من صيغ الملفات من خلال عارض ملفات الويب:

 ملفات الصور (جي بيه إيه جي، جي آي إف، تيف، بي إم بي)
 ملفات الفيديو (إم أو في، إم بي إي جي - 4، ويب إم، إيه في آي، MPEGPS، واي إم في، إف إل في، ثري جي بي، أوغ، في أو بي)

 ملفات نصية (تي إكس تي)
 الترميز/الكود (إف سي أس أس، إتش تي إم إل، بي إتش بي، سي، سي بلس بلس، إتش، إتش بي بي، جي إس، جافا، بي إل)
 مايكروسوفت وورد (دي أو سي، دي أو سي إكس)
 مايكروسوفت إكسيل (إكس إل أس، إكس إل أس إكس)
 مايكروسوفت باوربوينت (بي بي تي، بي بي تي إكس)
 تنسيق المستندات المحمولة من أدوبي (بي دي إف)

آراء
صنفت مجلة بي سي موقع ميديا فاير كواحد من «أفضل 100 موقع غير مكتشف» في عام 2007 و «أفضل موقع ويب لعام 2008». كما أشيد به من قبل سي نت، ولايف هاكر. أشاد موقع لايف هاكر بالموقع ليس فقط لفائدة الخدمة ولكن أيضًا لتوفر سعة تخزين غير محدودة للمستخدمين، (كان ذلك في عام 2006).

في عام 2014، احتلت ميديا فاير المرتبة العاشرة في «التطبيقات السحابية الأسرع نموًا لعام 2014» من قِبل سكاي هاي نتووركس.

انطر أيضًا

 قوقل درايف
 دروبوكس
 آي كلاود

مراجع

وصلات خارجية
 موقع ميديا فاير

استضافة ملفات
مشاركة الملفات
خدمات مشاركة الملفات
مواقع ويب أمريكية

ميديا فاير


Alcossebre (spansk: Alcocéber eller Alcocebre) er en lille by ved middelhavskysten i regionen Valencia i Spanien. Den tilhører Alcalà de Xivert kommune i comarca Baix Maestrat i provinsen Castellón. Byen havde 2.151 indbyggere i 2008.

Alcossebre er hovedsagelig en turistby. Den har fire strande: Carregador, El Romà, El Moro og Manyetes (eller Tropicana).

Eksterne henvisninger
 Information om Alcossebre

Byer i Valencia-regionen

Alcossebre


Anavatan Partisi, 1983 yılında Turgut Özal tarafından kurulan ve 2009 yılında Demokrat Parti 'ye katılan Türk siyasi partisinin kısaltması.
 Küçük Çiftçilerin Milli Assamblesi, (İspanyolca: Asociación Nacional de Agricultores Pequeños (ANAP) Küba'da bir parti.
 Azerbaycan Namına İttifak Partisi (Azerice: Azərbaycan Naminə Alyans Partiyası), Azerbaycan'da bir parti
 Büyük Anavatan Partisi, 2009 yılında Emanullah Gündüz tarafından kurulan Türk siyasi partisinin kısaltması.

ANAP (anlam ayrımı)


İkizçınar, Karaman ilinin Ermenek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Yerleşimin adı, 451 yılı kayıtlarında Eirênópolis, 1522 yılı kayıtlarında İrneboli, 1914 yılı kayıtlarında ise Aşağı İrnebol olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Karaman il merkezine 190 km, Ermenek ilçe merkezine 30 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ermenek belde ve köyleri

İkizçınar, Ermenek


Bob Fosse () a fost un  american, care a primit Premiul Emmy, Premiul Oscar pentru cel mai bun regizor pentru Cabaret și opt premii Tony.

Filmografie

Regizor
 Sweet Charity (1969)
 Liza with a Z: A Concert for Television (1972)
 Cabaret (1972)
 Lenny (1974)
 Tot acest jazz (1979)
 Star 80 (1983)

Note

Bibliografie

Legături externe

Nașteri în 1927
Nașteri pe 23 iunie
Decese în 1987
Decese pe 23 septembrie
Actori de film americani
Americani de origine norvegiană
Câștigători ai Drama Desk Award
Câștigători ai premiilor Tony
Câștigători ai premiului Oscar pentru cel mai bun regizor
Coregrafi americani
Regizori de film americani

Bob Fosse


Oxford United Football Club er en professionel fodboldklub, der er baseret i byen Oxford, Oxfordshire, England. Holdet spiller i League One, den tredjehøjeste række i engelsk fodbold. Formanden er Sumrith Thanakarnjanasuth, manager er Karl Robinson, og holdets anfører er John Mousinho.

Klubben blev grundlagt i 1893 som Headington United, men Oxford United tog sit nuværende navn i 1960. Det blev medlem af Football League i 1962 efter at have vundet Southern Football League, og nåede Second Division i 1968. Efter nedrykningen i 1976, mellem 1984 og 1986, rykkede klubben op i First Division, og vandt Liga Cup i 1986. Men Oxford var ude af stand til at deltage i UEFA Cuppen i 1987 på grund af UEFA's forbud mod engelske klubber i europæiske turneringer. Nedrykningen fra den øverste række i 1988 påbegyndte en 18 år lang nedgangsperiode, hvor klubben rykkede ned til Conference i 2006, hvorved de blev de første vindere af et større trofæ der efterfølgende rykkede ud af Football League. Efter fire sæsoner, rykkede Oxford tilbage til League Two i 2010 gennem playoff, og seks sæsoner senere opnåede de oprykning til League One, efter at være endt som 2'er i League Two i 2016.

Ron Atkinson har klubrekorden for fleste kampe med 560, John Shuker har rekorden for flest optrædener i Football League med 478 og Rons bror Graham Atkinson har rekorden for flest scorede mål, med 107. I alt nitten spillere har spillet landskampe, mens de spillede for klubben. Klubbens hjemmebane er Kassam Stadium i Oxford og har en kapacitet på 12.500. United flyttede til dette stadion i 2001 efter at have forladt Manor Ground, deres hjem i 76 år. Swindon Town er klubbens vigtigste rival.

Referencer

Litteratur

Fodboldklubber i England

Oxford United F.C.


Alternativa Dreaptă este un partid de dreapta, lansat în octombrie 2019 și care a fost înființat oficial pe 9 august 2019 prin fuziunea partidelor M10 (fondat de Monica Macovei) și Forța Moldova.

Alternativa Dreaptă, este membru al Alianței Conservatorilor și Reformiștilor Europeni.

Doctrină
Alternativa Dreaptă își propune să acționeze astfel încât România să devină o democrație constituțională consolidată în care toți cetățenii ei să poată trăi liberi și demni potrivit credințelor și visurilor lor, într-un climat de siguranță și domnie a legii.

Alternativa Dreaptă are ca valori libertatea personală, religioasă, economică, politică. Păstrarea identității și valorilor culturale sunt, de asemenea, printre aceste valori. Familia și credința creștină sunt susținute de Alternativa Dreaptă.

Scrutine electorale

Alegeri prezidențiale 2019

 Alternativa Dreaptă și-a asumat susținerea pentru candidatul PMP Theodor Paleologu.

Note

Legături externe
 Site-ul Oficial al Partidului Alternativa Dreaptă
 Pagina de Facebook a Partidului Alternativa Dreaptă

Partide neparlamentare din România
Partide politice din România
Fondări în 2015
Partide creștin-democrate
Partide conservatoare din România
Partide de dreapta din România

Partidul Alternativa Dreaptă


Hasan Ferit Alnar (11 Mart 1906 - 26 Temmuz 1978), Türk bestecidir. Türk Beşleri arasında yer alır.

Çok Sesli Türk müziği girişiminin ürünü öncü beş Türk bestecisinden birisidir. Klasik Türk müziği ögeleriyle Batı müziği tekniklerini bağdaştırma çalışmalarıyla tanınır. Kanun ve Yaylı Sazlar Orkestrası İçin Konçerto, Viyolonsel Konçertosu en önemli eserlerindendir.

1946- 1952 yıllarında Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası şefi, 1955-1960 yılları arasında Devlet Tiyatroları bünuyesindeki Ankara Operası'nın Genel Müzik Müdürü olarak görev yaptı. 1961 yılında emekli olduktan sonra bir süre Viyana'da yaşayan ve Orta Avrupa kentlerinde konserler yöneten Alnar, 1964'te Ankara'ya dönerek 1978'deki ölümüne kadar Ankara Devlet Konservatuvarı'nda armoni, form bilgisi ve orkestralama dersleri vermiştir.

Yaşamı
 Ailesi ve gençlik yılları
1906 yılında İstanbul'un Saraçhane semtinde doğdu. Babası PTT Genel Müdürü Hüseyin Bey, annesi Saime Hanım'dır.  Ailenin ilk çocuğudur; kardeşi Orhan Alnar kendisinden altı yaş küçüktür.

Annesi Saime Hanım kanun ve ud çalmakta; ailenin koruyucusu ve en yakını durumundaki amcası Galip Alnar da ud çalmakta; Türk musikisi çevresinde tanınmakta idi. Ferid Alnar'ın üstün müzik ve matematik yeteneği erken yaşta ortaya çıktı. Çok genç yaşta evde gördüğü geleneksel sanat müziği terbiyesinin yanında 8 yaşında iken ailesinin yabancı bir dil öğrenmesi için kendisini gönderdiği Alman okulu'nda çok sesli müzikle tanıştı. Ancak çocukluk ve ilk gençlik yılları önce kanun, sonra hem kanun hem klasik kemençe çalan bir sanatçı olarak şekillendi.  İlk beste denemelerini erken yaşlarında yaptı. On üç yaşında ilk eseri Tahirbuselik makamındaki "longa"yı; on altı yaşında iken "Kelebek Zabit" adlı tek sesli opereti besteledi.

Fahri Kopuz'un kurduğu Darüttalim-i Musiki adlı müzik topluluğuna lise yıllarında iken katıldı; bu toplulukta beş yıl kanun ve kemençe çaldı. Kanuni Ferit Efendi olarak tanınan Ferit Alnar, Beyazıd-Şehzadebaşı'ndaki kıraathanelerde programlı konserler verdi. Daha sonraki yıllarda bu toplulukla düğünlerde, davetlerde, gazinolardaki fasıl ve eğlencelerde  sahneye çıktı; İzmir ve diğer batı Anadolu kentlerine, Kahire, Berlin gibi dış merkezlere seyahat etti ve konserler verdi. Berlin'de Alman Polydor firması için birkaç plak doldurdu. Bu dönemde bestecilik yeteneğini de geliştirerek 10 Saz Semaisi'ni besteledi ve 1923 yılında bastırdı. Bu, onun basılan ilk eseri oldu.

1923'te geleneksel Türk sanat müziğinin ünlü bestecisi Hüseyin Sadettin Arel'i tanıması ve ondan armoni dersleri almaya başlaması, yaşamında bir dönüm noktası oldu. Fasıl konserleri dışındaki zamanını çok sesli müziği öğrenmeye, beste yapmaya ayırdı. Arel bir yıl sonra İzmir'e gidince çok sesli müzik yazı tekniğini öğrenmeye devam etmek için  çok sesli müzik alanında dönemin tanınmış isimlerinden olan Edgar Manas'tan üç yıl armoni, kontrpuan, füg ve piyano dersleri aldı.

Öğrenim yılları
Müzik yaşamı devam ederken bir yandan da İstanbul Sultanisi'nde öğrenim gördü; onuncu sınıfta sınavla Güzel Sanatlar Akademisi'nde mimarlık bölümüne geçti.  Berlin seyahatlerinin birinde Berlin Yüksek Okul müdürü ve besteci Franz Schreker ile tanışan sanatçı; çok sesli bestelerinin Schreker'in ilgisini çektiğini görünce, bitirmek üzere olduğu mimarlık eğitimini bıraktı ve 1927'de annesi ve kardeşi ile birlikte  Viyana'ya yerleşti. Viyana Devlet Müzik Akademisi'nin bestecilik bölümünde Joseph Marx'ın öğrencisi oldu, ardından Oswald Kabas ile orkestra şefliği çalıştı. Viyana yıllarında tamamen çok sesli müziğe yönelen sanatçı, ilk çok sesli eselrlerini öğrenimi sırasında yazdı. Öğrenim yıllarında yaptığı Türk Suiti (1928),  Trio Fantezi (1928), Keman ve Piyao için Sut (1930) gibi besteler Viyana'da ve İstanbul'da seslendirildi.

Viyana'daki öğrenim yıllarında Paris'e giderek film müziği alanına girdi. Muhsin Ertuğrul ile tanışarak 1931 yapımı İstanbul Sokakları'nda filminin müziğini yaptı. Muhsin Ertuğrul'un bir operet bestelemesini istemesi üzerine, İstanbul'da geçirdiği 1931-1932 kış tatili sırasında Galip Arcan'ın  Yalova Türküsü adıyla uyarladığı bir Fransız komedisinin müziğini besteledi; böylece müzikli komedi yazan ilk Türk bestecisi oldu. Darülbedayi tarafından sahnelenen eserin orkestrasyonunu ve provalarını yaptı.

 Müzik yaşamı
Alnar, 1932'de Türkiye'ye döndü ve dört yıl boyunca hem İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda orkestra şefliği, hem de Belediye Konservatuvarı'nda müzik tarihi hocalığı yaptı. Bu yıllarının en önemli yaratısı "Prelüd ve Dans" adlı eseridir. Eser, 3 Nisan 1935'te Viyana Senfoni Orkestrası tarafından Alnar'ın hocası Oswald Kobasto tarafından seslendirildi. Aynı yıl yazdığı "Sekiz Piyano Parçası" adlı eserini, eski öğretmeni Hüseyin Saadettin Arel'e ithaf etti.

1936'da  Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası'na (Riyaset-i Cumhur Filarmoni Orkestrası) şef olarak atandı ve Ankara'da ilk opera temsilerini hazırladı. 1940'ta Carl Ebert'in sahneye koyduğu Tosca operasının ikinci sahnesini yöneterek opera şefliğine başladı. 1941'de Madam Butterfly operasını ilk Türkçe sözlü büyük opera temsili olarak yönetti. 1940'larda sahnelenen operaların büyük bölümünü ya tek başına ya da ikinci bir kişiyle birlikte Türkçeye uyarladı. Bu şekilde 13 yılda Türkçeye altı büyük opera kazandırdı.

Çellist David Zirkin'in isteği üzerine 1942'de Viyolensel Konçertosu'nu besteledi. Bestecilik yaşamında önemli yeri olan bu eser,  ilk defa 1943 yılında Ankara'da Zirkin tarafından seslendirildi.

Cumhurbaşkanlığı Filarmoni Orkestrası'nın şefi Dr. Praetorius'un ani ölümü üzerine, orkestranın şefliğini 1946 yılında üstlenen Alnar, altı yıl boyunca sürdürdüğü bu görevi, sağlığının bozulması dolayısıyla bıraktı. 1944 yılında yazmaya başladığı "Kanun ve Yaylı Çalgılar için Konçertosunu  1951 yılında tamamladı. Eser, 1951'de Viyana'da, 1958'de Ankara'da seslendirildi. Besteci konçertosunu 1970 yılında kendisi seslendirmiştir.

1949 yılında film müziği alanına dönerek Cahide Sonku'nun Vatan ve Namık Kemal filminin, 1953 yılında Muhsin Ertuğrul'un Halıcı Kız filminin müziklerini yaptı.

1940'lı yıllarda evlendiği ve hazırladığı hemen tüm operalarda soprano başrollerini üstlenen eşi Ayhan Aydan ile evliliği 1952'de sonlandı. 1957'de Avusturyalı Hilde Hussl (daha sonra Sevin Alnar adını aldı) ile evlendi.

Alnar, 1955-1960 yılları arasında Opera'nın Genel Müzik Müdürü olarak görev yaptı. 1961'de emekli oldu ve eşiyle Viyana'ya yerleşti. Bu tarihten sonra Münih Filarmoni, Viyana Senfoni, Sttugart Radyo, Atina Senfoni, Sofya Senfoni gibi orkestraları konuk şef olarak yönetti.

Aydan Aydan ile evliliğinden olan 1947 doğumlu oğlu Aydın'ın 1964'te Londra'da intiharı onu derinden sarstı. 1964'te yurda döndü ve yaşamını başkentte sürdürdü. 1968'de bir bankanın siparişi üzerine Yunus Emre seminerinde seslendirilmek üzere 10 Yunus Emre İlahisi Koro Suiti adlı yapıtını besteledi. 40. yıl jübilesini 17 Nisan 1970 günü Ankara'da Devlet Konser Salonu'nda yaptı.

Son eseri, 1973 yılında yazdığı konuşma ve orkestra için: "Senfonik Parça"' adlı bestesidir. Eser, 16 Kasım 1973'te seslendirildi.

Belirsiz bir rahatsızlıktan dolayı 27 Temmuz 1978 günü Ankara'da  hayatını kaybetti.

 Besteciliği
Türk Beşleri'nin içinde yer alan Alnar, teksesli Türk Müziğinden yetişmiş olmasıyla ayrı bir yere sahiptir.

Yapıtlarında Klasik Türk müziği bilgisinden büyük ölçüde yararlanan Alnar'ın bu açıdan en çok dikkati çeken yapıtı, 1944-1951 yılları arasında bestelediği Kanun ve Yaylı Sazlar Orkestrası İçin Konçertodur. İlk kez 1958'de yaylı sazlar dörtlüsü eşliğinde Ferit Alnar tarafından Ankara'da seslendirilen yapıt, daha sonra Cem Mansur yönetimindeki orkestra eşliğinde Ruhi Ayangil tarafından uzunçalara kaydedildi. Bu konçertoyla, Türkiye'de ilk kez geleneksel bir çalgıyı "solo" olarak değerlendirmiştir.

Türk halk müziğine de ilgi gösteren Hasan Ferit Alnar, halk müziği gereçlerini örneğin "Prelüd ve iki Dans" adlı orkestra yapıtında kullanmıştır. Bestecinin en çok seslendirilen yapıtlarından bir başkası da "Viyolonsel Konçertosu"dur. Sanatçı, Türkiye'de çekilen tümüyle renkli ilk film olan Halıcı Kız'ın müziğini de bestelemiş ve kanunu kendisi seslendirmiştir. Klasik Türk müziği alanındaki besteleri ise son dönemde sık sık seslendirilmeye başlamış ve kayıtları yayınlanmıştır.

Kanun Konçertosu hakkında

Ferid Alnar daha önce tasarladığı bu konçertoyu 1946 yılında Roma'da bulunduğu sıralarda yazmaya başlamış ve ertesi yıl Ankara'da tamamlamıştır. Kanun Konçertosu, ilk defa 1951 yılında Viyana Radyosu'nda Viyana Filarmoni Orkestrası eşliğinde icra edilmiş ve yayınlanmıştır.  Alnar, daha sonraları konçertonun üçüncü bölümünü beğenmeyerek bu bölümü yeniden yazmıştır.

Eserin ilk bölümünün teması Giriftzen Asım Bey'in "Rast Peşrev"inden esintilidir. Kadansta kanun taksimi sergilendikten sonra, ana temanın tekrarlanmasıyla bu bölüm biter. İkinci bölüm, kanun ve orkestranın diyaloğunu saba makamının etkisinde mistik bir hava ile sürdürür. Hareketli üçüncü bölümde, ana tema kanun ve orkestra tarafından birlikte işlenerek Rast Peşrevi'ne ulaşan çizgilerle sona erer.

Eser bestecisinin dışında Ruhi Ayangil (1988, Ankara) ve Tahir Aydoğdu (1997, İstanbul, İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası veya 20-21 Kasım 1998, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası) tarafından seslendirilmiştir. 7 Aralık 1998'de, SCA Vakfı'nın düzenlediği ödül töreni ile 1998 yılının en değerli ödülü, Cumhurbaşkanımız tarafından Hasan Ferit Alnar'a verilmiş, bu ödül töreni sonrası konçerto, Anadolu Yaylı Çalgılar Dörtlüsü ve Tahir Aydoğdu tarafından tekrar seslendirilmiştir. Tahir Aydoğdu'nun solistliğinde, konçerto, diğerleri yanında, 26-27 Şubat 1999'da İzmir Devlet Senfoni Orkestrası ile ve 12 Haziran 2009'da Bilkent Senfoni Orkestrası ile yeniden icra edilmiştir. Kanun Konçertosu 8 Nisan 2015 University of Texas at Austin'deki Bates Konser Salonu'nda Tahir Aydoğdu tarafından Amerika'da ilk kez seslendirildi.

 Eserleri

 Oda ve sahne müzikleri

 Trio, "Fantezi", 1920
 "Süit", keman ve piyano için, 1930.
 Yaylılar Kuarteti, 1933.
 "Yalova Türküsü", 1932.
 "Sarı Zeybek", 1932.
 "Goethe'nin meso'Faust"u üzerine müzik, 1944.

 Film ve geleneksel müzik eserleri

 "İstanbul Sokakları", 1931. (Film Müziği)
 "Namık Kemal", 1949. (Film Müziği)
 "Halıcı kız", 1953. (Film Müziği)
 "Kelebek Zabit", tek sesli operet, 1922.
 "On Saz Semaisi", 1926.
 "Bayati Araban Peşrev", 1927.
 "Bayati Araban Saz Semaisi", 1927.
 "'Segah Peşrev", 1927.
 "Sözsüz Romans''"…

Kaynakça

 Alnar, biyografi
 Alnar, biyografi

Dış bağlantılar
 Sanatçının Dünyası programında Hasan Ferit Alnar kendisini anlatıyor

Karşıyaka Mezarlığı'na defnedilenler
1906 doğumlular
1978 yılında ölenler
Türk Beşleri
Türk klasik müzisyenler
Türk kanuniler
20. yüzyıl Türk bestecileri
Klasik Türk müziği bestecileri
Çağdaş Türk müziği bestecileri
Ankara'da ölenler

Hasan Ferit Alnar


West Stockbridge est une ville du Comté de Berkshire dans l'État du Massachusetts.

Elle a été incorporée en 1775.

Sa population était de  en 2020.

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Comté de Berkshire
Town au Massachusetts

West Stockbridge (Massachusetts)


O Museu de História Local de Melitopol (em ucraniano: Мелітопольський краєзнавчий музей) é um museu em Melitopol, na Ucrânia. Exibe objectos relacionados com a história e a natureza da região, e está localizado na antiga Mansão Chernikov, construída em 1913. Em 2022 a sua diretora era Leila Ibragimova.

História
A colecção do museu começou em 1900, quando o Melitopol Zemstvo comprou uma colecção de 180 pássaros taxidermizados por 750 rublos. Em 1910, a colecção do Zemstvo foi combinada com a colecção da Melitopol realschule. A 1 de Maio de 1921, o Museu Regional de Melitopol foi inaugurado num prédio na rua Dzerzhinsky e o primeiro diretor do museu foi o professor D. Serdyukov.

A partir de 1928, o museu passou a ocupar três pequenas salas e um corredor. As três salas incluíam departamentos históricos e naturais, bem como etnográficos e arqueológicos. Embora o museu tivesse muitas exposições, a falta de espaço e a organização assistemática do material museológico, segundo o diretor do museu, I. P. Kurylo-Krymchak, dificultavam o acesso ao acervo.

No início da década de 1930, Kurylo-Krymchak lançou um extenso trabalho de conservação, protegendo as reservas naturais da Pryazovia do Norte da captura para fins agrícolas. No entanto, em Janeiro de 1935, foi demitido do museu e preso. Durante a Segunda Guerra Mundial foi nomeado prefeito de Melitopol pelos alemães e retomou o trabalho no museu, mais uma vez como o seu diretor.

Em 1967, o museu mudou-se para a antiga mansão Chernikov na Rua Karl Marx (agora Rua Mykhailo Hrushevsky). A partir de 1971, o diretor do museu foi B. D. Mikhailov. Em 1972, o diorama "Assalto pelas tropas soviéticas da linha Wotan em outubro de 1943" foi criado no museu.

A 10 de março de 2022, após o ataque russo à cidade, a diretora do museu, Leila Ibragimova, foi presa na sua casa pelas forças russas e ficou detida em local desconhecido. Também foi relatado que as tropas russas roubaram uma colecção de ouro cita, que foi descoberto por arqueólogos na década de 1950. Ao todo, as tropas russas saquearam pelo menos 198 itens de ouro, armas antigas raras, moedas de prata centenárias e medalhas especiais, disse Ibrahimova.

Galeria

Melitopol
Museus de história da Ucrânia
Edifícios e estruturas terminadas em 1913
Museus fundados em 1921

Museu de História Local de Melitopol


دار يغمراسن إحدى بلديات دائرة الغزوات بولاية تلمسان الجزائرية.

الموقع الجغرافي
يحدها من الشمال البحر الأبيض المتوسط، من الجنوب جامع الصخرة التابعة لدائرة الغزوات، غربا الغزوات وشرقا بلدية ندرومة

قرى البلدية
تحتوي على اربع قرى وهي :
 البور
 دار بنطاطا
 سيدي يوشع
 باب خروفة

المصادر

دار يغمراسن

دار يغمراسن


Ivan Mikulić može označavati:

 Ivan Mikulić (nogometaš), hrvatski nogometaš;
 Ivan Mikulić (pjevač), hrvatski pjevač zabavne glazbe;
 Ivan Mikulić (športaš), hrvatski parataekwondoaš;
 Ivan Mikulić (trener), hrvatski nogometni trener.

Ivan Mikulić


24308 Cowenco este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
24308 Cowenco este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Eskridge de Gary Hug și Graham E. Bell. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,97 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 1,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 24001-25000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

24308 Cowenco


Doliocarpus spraguei est une espèce de liane néotropicales, appartenant à la famille des Dilleniaceae.

En Guyane, les Doliocarpus sont appelés Liane chasseur (créole), Tameyut (Wayãpi), Samugne (Palikur), Dia titey, Toku titei (Aluku), Cipó-d'agua (Portugais). Au Brésil, on la connaît aussi sous le nom de Cipó piririca.

Description
Doliocarpus spraguei est plante grimpante ligneuse une liane, ou un petit arbuste grimpant, à feuilles simples alternes, à branches quasiment cylindriques, lisses, grises et glabres.

Les feuilles sont glabres, rigides-coriaces, sombres (un peu plus pâle en dessous), brillantes sur les deux faces (surtout en dessous). Le pétiole des feuilles est long de , presque noir lorsqu'il est sec, et canaliculé sur la face supérieure. Le limbe, est généralement wikt:condupliqué, mesure , est de forme elliptique, ollongue-elliptique ou obovale-elliptique, présente une base aiguë, acuminé et aiguë à l'apex. La marge est généralement entière ou légèrement ondulée, particulièrement dans la moitié supérieure de la lame, ou, plus rarement, obscurément et lâchement denticulé dans la moitié supérieure. La nervure principale est saillante sur la face abaxiale, et légèrement imprimée sur la face adaxiale. Les 8 à 10 nervures secondaires sont courbes, parallèles (les supérieures s'anastomosent parfois indistinctement à proximité de la marge), saillantes en dessous, et pas ou peu sur la face supérieure. La nervation tertiaire est dense, réticulée, et distinctement éminente sur les deux faces.

Les fleurs sont regroupées, selon les auteurs, en racèmes ou par 10-20, en cymes denses, ou en fascicules semiglobuleux, d'environ  de diamètre. Le pédoncule très court mesure  de long. Les petites bractées sont de forme lancéolée-triangulaire. Les pédicelles sont longs d'environ . Pédoncules, bractées et pédicelles sont glabrescents, légèrement couverts de poils minuscules. La fleur ouverte est parfumée, jaune ou blanche, et mesure environ  de diamètre.
Elle comporte 5 sépales inégaux mesurent jusqu'à  de long, sont de forme oblongue à obovale-elliptique ou obovale-oblongue, assez épais, persistants, et glabrescents ou courtement poilus sur la face extérieure.
Les 3 pétales de forme suborbiculaire, mesurent environ  de long et de large, et sont précocement décidus.
Les nombreuses étamines se composent de filets filiformes, minces, dilatés à l'apex, et de petites anthères subglobuleuses, érigée.
L'unique carpelle est subglobuleux et glabre.

Le fruit est une baie rouge, coriace, sub-globuleuse, d'environ  de diamètre. Il contient 1(-2) graines noires, sub-réniformes, longues d'environ  pour  de large, entourées d'un arille presque blanc.

Répartition
On rencontre Doliocarpus spraguei sur les plateau des Guyanes et dans le bassin amazonien : Colombie, Venezuela, Trinidad, Guyana, Suriname, Guyane et Brésil.

Écologie
Doliocarpus spraguei pousse sur les sols sableux et dans les écotones entre savanes, savanes arbustives sclérophylles, forêts ripicoles et forêts humides entre . On le trouve notamment sur les pentes des Tepui.

Les fleurs de Doliocarpus spraguei sont visitées par une mélipone (Meliponini) amazonienne : Melipona rufiventris paraensis Ducke.

Doliocarpus spraguei est l'hôte d'un insecte gallogènes de la famille des Cecidomyiidae.

Chimie
Doliocarpus spraguei est la seule espèce connue dans son genre qui contienne un flavonol peu commun : la « méarnsétine 3-rhamnoside, hitherto » (également isolé chez Acacia mearnsii  et Dorycnium suffrruticosum) qui y coexiste avec de la « quercetine » et de la « myricetin 3-rhamnosides ». Une autre étude précise que les feuilles de Doliocarpus spraguei contiennent les flavonoïdes suivants : Kaempférol, Mearnsetine, Mearnsetin 3-rhamnoside, Myricétine, Myricetin-3-O-α-L-rhamnoside, Quercetine, Quercetin-3-O-α-L-rhamnoside, Procyanidine et Prodelphinidine.

Utilisations
Dans la microrégion du Salgado (Pará, Brésil), la tige fibreuse de Doliocarpus spraguei est utilisée comme lien sur les parois des casiers de pêche, ainsi que dans la fabrication de vanneries pour le transport du poisson.

La sève abondante et potable contenue dans cette « liane à eau » est connue pour désaltérer les chasseurs assoiffés en forêt : on peut remplir un verre à boire avec un tronçon d'un mètre de long.

Outre pour désaltérer, les Doliocarpus sont employés en Amazonie, pour soigner les ulcères causés par la Leishmaniose (écorce) et comme aphrodisiaque. Doliocarpus spraguei est connu dans la région du Rio Jauaperí pour ses propriétés réparatrice et pour le lavage d'estomac.

La sève des Doliocarpus était autrefois utilisée en Guyane comme dépuratif. Les Urubú- du Brésil s'en servent comme tonique. Elle fournit un remède Palikur contre la coqueluche, la diarrhée, contre la « blesse » (sikgep, une douleur mobile située sous les côtes sur lesquelles elle appuie), et en traitement de longue durée, contre le diabète.

En Guyane, un Doliocarpus est un ingrédient de remèdes Aluku pour soigner les douleurs abdominales, la blennorragie et les morsures de serpent.

Les tiges de Doliocarpus entrent dans la préparation d'un puissant aphrodisiaque au Guyana.

Histoire naturelle
En 1775, le botaniste Aublet propose la diagnose suivante pour Calinea scandens (synonyme de Doliocarpus spraguei) :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Références taxinomiques

Dilleniaceae
Espèce de Dilleniales (nom scientifique)
Plante à fleurs en Guyane
Végétation tropicale américaine
Plante décrite par Aublet

Doliocarpus spraguei


QST ist eine US-amerikanische Zeitschrift für Amateurfunk.

Die Zeitschrift erscheint seit 1915 monatlich, im Jahr 2012 mit einer Auflage von über 156.000 Exemplaren. Sie wird von der American Radio Relay League (ARRL) herausgegeben. Mit der Juni-Ausgabe startete am 23. Mai 2012 die regelmäßige Veröffentlichung einer im Wesentlichen inhaltsgleichen Digitalversion im Mitgliederbereich der ARRL-Website.

Weblinks

 Offizielle Website

Einzelnachweise

Elektro-/Elektronikzeitschrift
Amateurfunk-Zeitschrift

QST (Zeitschrift)


නේපාලය, නිල වශයෙන් නේපාල ෆෙඩරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනරජය, යනු දකුණු ආසියාතික රටකි. සිව් දිශාවෙන්ම ගොඩබිමින් වටවී ඇති මෙම රාජ්‍යය 2010 වන විට වඩාත් මෑතකදී ජනරජයක් බවට පත්වූ රට වෙයි. හිමාල කඳුවැටියේ ස්ථානගත වී ඇති මෙම රාජ්‍යය උතුරින් චීන මහජන සමූහාණ්ඩුවට ද, දකුණෙන්, නැගෙනහිරින් සහ බටහිරින් ඉන්දියාවට ද මායිම් වී ඇත. වර්ග කි.මී. 147,181ක වර්ගප්‍රමාණයකින් ද, ආසන්න වශයෙන් මිලියන 30ක ජනගහණයකින් ද සමන්විත නේපාලය, ගොඩබිම් ප්‍රමාණය අතින් ලොව 93 වැනි තැන ද, ජනගහණය අතින් ලොව 41 වැනි තැන ද ගනියි. කත්මණ්ඩු රටේ අගනුවර සහ විශාලතම නගරය වෙයි.

නේපාලය ඉහළ භූගෝලීය, සංස්කෘතික සහ ආගමික විවිධත්වයකින් පොහොසත් රටකි. ලොව උසම කඳු දහයෙන් අටක්ම පවතින්නේ කඳුකර උතුරු නේපාලයේ ය. ලොව උසම කන්ද වන එවරස්ට් කන්ද ද මේ අතර වෙයි. මුහුදු මට්ටමේ සිට අඩි 20,000කට (මීටර 6,096) වඩා උසින් පවතින කඳු මුදුන් 240ක් මෙම ප්‍රදේශෙය් පිහිටා ඇත. රටේ සාරවත් දකුණු අර්ධය බෙහෙවින් නාගරීකරණය වී ඇත.

හින්දු ආගම නේපාලයේ වැඩිම දෙනෙක් අදහන ආගමයි.  රටේ ජනගහණයෙන් භාගයක් පමණ ඇමෙරිකානු ඩොලර් 1.25ක් වන අන්තර්ජාතික දිළිඳු රේඛාවෙන් පහළ ජීවත් වෙති.

Administrative zones
1 මේචී
2 කෝශී
3 සාගර්මාතා
4 ජනක්පූර්
5 බාග්මතී
6 නාරායණී
7 ගණ්ඩකී
8 ලුම්බිණි
9 ධවලගීර්
10 රාප්තී
11 කර්ණාලී
12 භේරී
13 සේතී
14 මහාකාලී

පාද සටහන

නේපාලය
දකුණු ආසියානු රටවල්

නේපාලය


Rea Stark (* 11 de junho de 1983, St. Gallen) é um Designer Suíço de ascendência croata.

Vida e trabalho
Stark formou-se na Schule für Gestaltung GBS em St. Gallen. Ele fundou a sua própria empresa de design e trabalhou em projetos como designer industrial para empresas como a Sony, a LG, a Canon e a Nespresso, entre outros.  Em conjunto com Anton Piëch, filho do ex-membro do conselho supervisor da VW, Ferdinand Piëch, Stark fundou a Piëch Automotive em Zurique em 2016.

Em 2020, Stark fundou o Quantum Group, com o qual fez uma oferta de 11,5 mil milhões de USD à VW pela marca Lamborghini, [2] o que levou a uma cobertura mundial.

A venda foi rejeitada até agora pelo Grupo VW (em junho de 2021).

No fim de 2020, Stark deixou o cargo de Co-CEO da Piëch Automotive e, segundo as suas próprias declarações, retirou-se do negócio operacional da empresa, mas continua a ser o responsável pela área de criação como Chief Design Officer.

Stark mora em Zurique.

Condecorações (seleção)
2020: German Design Award

2019: Design Preis Schweiz

Referências

Empresários da Suíça

Rea Stark


Václav Jan Staněk (1907–1983) var tékkneskur náttúrufræðingur (dýrafræðingur, sveppafræðingur og grasafræðingur). Hann var einnig dýragarðsstjóri, ljósmyndari, kvikmyndagerðarmaður og rithöfundur. Meðal rita eftir hann er alfræðirit um skordýr sem var birt á Íslandi sem Stóra skordýrabók Fjölva í þýðingu Þorsteins Thorarensens. Kvikmyndir eftir hann munu vera yfir 30 talsins, stuttar og meðallangar.

Sérstakt áhugamál hans voru sveppir, ekki síst ættkvíslin Geastrum og fékk hann eintök til greiningar langt að úr heiminum, jafnvel frá Ástralíu.

Helstu ritverk

 S kamerou za zvěří našich lesů (1940) (Með myndavél á eftir villibráð)
 S kamerou za zvěří na našich vodách (1941) (Með myndavél á eftir fiskum í vötnum okkar)
 Fotografie ze světa zvířat (1947) (Ljósmyndir úr heimi dýranna)
 O lvíčku Simbovi (1943)  (Um ljónið Simbovi)
 Krásy přírody: S kamerou za krásami z mořských hlubin (díl I., 1948) (The beauties of nature: With a camera behind the beauties of the depths of the sea)
 Krásy přírody: S kamerou za krásami matky Země (díl II., 1949) (The beauties of nature: With a camera behind the beauties of Mother Earth)
 Krásy přírody: S kamerou za zvířaty kolem člověka (díl III., 1950) (The beauties of nature: With a camera behind the animals around man)
 Zvířata a voda (1960)  (Dýr og vatn)
 Velký obrazový atlas zvířat (1965)  (Stóri myndaatlas dýranna)
 Velký obrazový atlas hmyzu (1970) - á íslensku: Stóra skordýrabók Fjölva (1974)

Bækur hans hafa verið gefnar út af ýmsum útgefendum og á nokkrum tungumálum.

Kvikmyndir:

 Dr. V. J. Staněk
 Kolébky v rákosí
 Medvědi v Jelením příkopě
 Díváme se do vody
 Neviditelný život
 Z ptačího světa
 Pták roháč
 Živé zkameněliny
 Do země ledovců - Island
 Tatry
 Život v lese
 Píseň lesa
 Zvěř lužního lesa
 Nevíme přesně název filmu
 Kvítí z Čech
 Svět podivných zvířat
 Výři
 Vodníkova zahrada
 Volavky ve Velkém Tisém
 Příběh z rákosiny
 Na bílých křídlech
 Záběry z natáčení

Tilvísanir

Náttúrufræðingar

Tékkar

Václav Jan Staněk


Reggae, Jamaika'ya özgü bir müzik türü. Ritmini kalp atışından aldığı söylenir. Jamaika usulü rock olarak da geçer. Kökleri calypso, ska/rocksteady, rock'n roll ve hatta rythm and blues'a dayanır.

Reggae'nin, genel olarak ska, dub ve ragga gibi Jamaika'ya özgü tüm müzik türlerini tanımlamak için kullanıldığı sanılsa da yanlış bir algıdır, reggae ska ve rocksteady ile akraba fakat başlı başına apayrı bir türdür. 1960'larda Jamaika'da ska ve rocksteady müziklerinden esinlenilerek doğmuştur. Temposu ska ve rocksteady'ye göre daha yavaştır. Özellikle roots reggae türü rastafarianizm ile içiçedir. İnanç, aşk, barış, yoksulluk, eşitsizlikler gibi temalar barındırır. 1970'lerden itibaren dünyada popülarite kazanmıştır. Efsanevi sanatçı Bob Marley reggaenin dünya çapında tanınmasını sağlamıştır.

Reggae müziğinde baslar büyük önem taşır. Davul/perküsyon ritimleri Afrika kökenli olup en ünlüsü Nayahbingi ritmidir. Bir diğer ünlü ritim one droptur ve üçüncü zamana vurgu yapar. Bas ve davul arasındaki ilişki son derece ritmiktir. Ayrıca her temel davul ritmi için bir isim vardır. Örneğin warrior, foundation, stepper, rubadub, rockers veya two step gibi.

1960'ların sonunda o dönem ska/rocksteady yapan Toots and The Maytals'ın "Do The Reggay" isimli parçası ilk reggae parçası olarak kabul edilir. Reggae müziğin gelişmesinde, 1950'lerden beri Jamaika'ya müzik sağlayan (ilk başlarda Amerika'dan getirttikleri Rythm&Blues plaklarını çalıyorlardı sonradan lokal prodüksiyona başladılar) efsane prodüktör Sir Coxone Dodd ve stüdyosu Studio One'ın çok önemli bir payı vardır. Bütün büyük isimler işe O'nun sayesinde başlamıştır. O dönemin iki diğer önemli plak şirketi Treasure Island ve Trojan'dır.

Reggae 1970'lerde analog imkânlarla yapılan bir müzik iken 1980'lerin ortalarından itibaren dönemin teknolojik gelişmeleriyle doğru orantılı olarak dijital bir sounda doğru yol almıştır.

1980'lerde yapılan prodüksiyonlar dijital ve analog soundun bir sentezidir. 1990'lı yıllarda kaliteli reggae/dub prodüksiyonu daha çok İngiltere'ye kaymış, özellikle 2000'lerde Jamaika'da az da olsa oldschool yapımlar devam etse de sound dancehall/ragga ya dönmüştür.

Shaggy gibi isimler ragga/dancehall tarzında çalışmalar yapıp Jamaika'yı yine popülerleştirdiler. Son yıllarda Sean Paul, Kevin Little ve Kid Kurup ragga/dancehall'un tanınmasında büyük rol oynadı. Ancak yukarıda da bahsettiğimiz gibi reggae nin bugün popüler olan dancehall ragga ile alakası yoktur, ne vibes olarak ne sound olarak ne de sözler ve kafa olarak. Bugün artık Jamaika'da roots reggae prodüksiyonu yapan yeni isimler çıkmamakta ve sadece kalça sallama üzerine bir müzik anlayışı devam ettirilmektedir. Buna karşılık roots rastafarian reggae bütün dünyada bu müziğe gönül verenleri etkisine almış ve pozitif dalgalarını yaymıştır.

Ayrıca bakınız
 Ais Ezhel
 Jamaika
 Rastafarianizm
 Dub
 Rocksteady
 Haile Selassie
 Bob Marley
Barrington Levy
 Damian Marley
 Marcus Garvey
 UB40
 Rihanna
 Sly and Robbie
 Scientist
 Barrington Levy
 Sattas

Reggae


Olaylar

Doğumlar

Ölümler
 Daru, Baekje Krallığı'nın ikinci hükümdarı

als:70er#Johr 77

77


Istoria Asiei poate fi văzută ca istoria colectivă a mai multor regiuni distincte de coastă periferice, cum ar fi Asia de Est, Asia de Sud și Orientul Mijlociu, legate de masa internă a stepei eurasiatice.

Periferia de coastă a fost locuința unora dintre cele mai vechi civilizații cunoscute din lume, fiecare dintre cele trei regiuni dezvoltând civilizații timpurii în jurul văilor fertile ale râurilor. Aceste văi erau fertile, deoarece solul era bogat și putea purta multe culturi de rădăcini. Civilizațiile din Mesopotamia, India și China au împărtășit multe asemănări și tehnologii și idei schimbate probabil, cum ar fi matematica și roata . Alte noțiuni, cum ar fi cele ale scrisului, care s-au dezvoltat individual în fiecare zonă. Orașe, state și apoi imperii s-au dezvoltat în aceste zone joase.

Regiunea de stepă a fost locuită de mult timp de nomazi, iar din stepele centrale au putut ajunge în toate zonele continentului asiatic. Partea de nord a continentului, care acoperă o mare parte din Siberia, a fost, de asemenea, inaccesibilă pentru nomazi din stepă datorită pădurilor dense și tundrei . Aceste zone din Siberia erau foarte slab populate.

Centrul și periferia au fost ținute separate de munți și deșerturi. Caucazul, Himalaya, Deșertul Karakum și Deșertul Gobi au format bariere pe care călăreții de stepă le puteau traversa cu dificultate. În timp ce, din punct de vedere tehnologic și cultural, locuitorii orașului erau mai avansați, ar fi putut face puțin din punct de vedere militar pentru a apăra împotriva hoardelor montate ale stepei. Cu toate acestea, zonele joase nu aveau suficiente pajiști deschise pentru a susține o forță mare pe calea ferată. Astfel, nomazii care au cucerit state în Orientul Mijlociu au fost în curând obligați să se adapteze la societățile locale.

Istoria Asiei va prezenta evoluții majore din alte părți ale lumii, precum și evenimente care ar afecta celelalte regiuni. Acestea includ comerțul cu Drumul de mătase, care răspândește culturi, limbi, religie și boli în întreaga afacere afro-eurasiană. Un alt progres major a fost inovarea prafului de pușcă în China medievală, care a condus la războaie avansate prin utilizarea de arme .

Preistorie
Un raport al arheologului Rakesh Tewari din Lahuradewa, India, arată că C14 datează de la 9000 la 8000 BC, asociate cu orezul, ceea ce face ca Lahuradewa să devină cel mai vechi loc neolitic din întreaga regiune a Asiei de Sud.

Site-ul preistoric Beifudi din apropierea orașului Yixian din provincia Hebei, China, conține relicve ale unei culturi contemporane cu culturile Cishan și Xinglongwa de circa 8000-7000 BC, culturile neolitice la est de Munții Taihang, umplând un spațiu arheologic între cele două culturi chineze nordice . Suprafața totală excavată este mai mare de 1.200 de metri pătrați, iar colecția de descoperiri neolitice la fața locului este alcătuită din două faze.

În jurul anului 5500 î.Hr. cultura halafiană a apărut în Liban, Israel, Siria, Anatolia și nordul Mesopotamiei, bazate pe agricultura uscată.

Note

Istoria Asiei
Pages with unreviewed translations

Istoria Asiei


L'artère labiale supérieure (ou artère coronaire supérieure) est une branche de l'artère faciale plus grande que l'artère labiale inférieure.

Elle nait à la commissure des lèvres et suit le bord de la lèvre supérieure entre la muqueuse et le muscle orbiculaire de la bouche.

Elle s'anastomose avec l'artère homologue du côté opposé.

Elle vascularise la lèvre supérieure et donne dans son trajet deux ou trois vaisseaux qui montent jusqu'au nez.

Une branche septale se ramifie sur la cloison nasale jusqu'à la pointe du nez et une branche alaire vascularise l'aile du nez.

Voir aussi

 Plexus de Kiesselbach

Galerie

Notes et références

labiale supérieure

Artère labiale supérieure


Las Primarias del Partido Republicano de 2012 en Texas se hicieron el 29 de mayo de 2012. Las Primarias del Partido Republicano fueron unas Primarias, con 155 delegados para elegir al candidato del partido Republicano para las elecciones presidenciales de Estados Unidos de 2012. En el estado de Texas estaban en disputa 155 delegados.

Elecciones

Inicialmente las primarias estaban programadas para hacerse durante el Supermartes del 6 de marzo. Sin embargo debido a una litigación sobre la reestructuración de los distritos después del Censo de 2010, las primarias fueron programadas para el 3 de abril. Sin embargo aún no se sabía con exactitud si esa sería la fecha, otras fechas las ponían a principios de mayo de 2012, especialmente el 22 de mayo y el 29 de mayo que había propuesto el Juez de Distrito Xavier Rodriguez, mientras que otro juez había recomendado que se hicieran el 26 de junio.

Finalmente, el 1 de marzo de 2012, la Corte emitió una orden de que la fecha para las primarias se hicieran el 29 de mayo de 2012.

Resultados

Véase también
 Primarias presidenciales del Partido Republicano de 2012

Referencias

Enlaces externos
 Destino 2012 en Univision (en español)
 Calendario de las Primarias en Texas (en inglés)
 Primarias y Primarias en CNN (en inglés)
 Candidatos a las Primarias (en inglés)

2012
Texas


An Plectorrhiza erecta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Desmond David Fitzgerald, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Alick William Dockrill. An Plectorrhiza erecta in nahilalakip ha genus nga Plectorrhiza, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Lord Howe I.. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Plectorrhiza

Plectorrhiza erecta


Zangelanski rajon (azerski: Zəngilan rayonu, armenski: Զանգելանի շրջան) je jedan od 66 azerbajdžanskih rajona. Zangelanski rajon se nalazi na jugu Azerbajdžana na granici s Armenijom i Iranom. Središte rajona je Zangelan. Površina Zangelanskog rajona iznosi 710 km². Zangelanski rajon je prema popisu stanovništva iz 2009. imao 39.362 stanovnika, od čega su 19.379 muškarci, a 19.983 žene.

Od Gorskokarabahskog rata nalazi se pod kontrolom Gorskog Karabaha.

Izvori

Rajoni Azerbajdžana

Zangelanski rajon


Kup Hrvatske u nogometu za kadete u organizaciji Hrvatskog nogometnog saveza se igra od 1988. godine. Ovisno o godini i sustavu natjecanja, igra se na cijelom području Hrvatske na ispadanje, ili kao završni turnir pobjednika regionalnih kupova.

Kup SR Hrvatske

Kup Republike Hrvatske

Poveznice
 Kadetsko prvenstvo Hrvatske u nogometu
 Kup Hrvatske u nogometu za juniore
 Kup Hrvatske u nogometu za pionire
 Hrvatski nogometni savez

Izvori

kup-kadeti
mladi-kadeti

Kup Hrvatske u nogometu za kadete


Çilek kafalı ayrılmaz (Agapornis lilianae), papağangiller (Psittacidae) familyasından bir papağan türü. Türkiye'de Cennet papağanı olarak da bilinirler.

Alnı karmen kırmızı, tepesi, kafasının yanları ve gırtlağının üst kısmı portakal rengi, kafasının arkası, ensesi, boynunun yanları açık zeytuni-yeşildir. Vücudunun üst kısmı yeşil, alt kısmı açık yeşildir. Kuyruk üstü örtüsü yeşil, kuyruk yeşil ve kuyruk üstündeki band siyahtır. Göz etrafında çıplak beyaz bir halka vardır. Gaga kırmızıdır. Boyu 13–14 cm'dir.

Neredeyse tehdit altında olan türler

Çilek kafalı ayrılmaz


Klaus von Klitzing (Środa Wielkopolska, Velikopoljska, Poljska, 28. lipnja 1943.), njemački fizičar. Doktorirao (1972.) na Sveučilištu u Würzburgu. Bio je profesor na Tehničkom sveučilištu u Münchenu (od 1980. do 1985.), od 1985. član direktorskoga kolegija Instituta Max-Planck za fiziku čvrstoga stanja u Stuttgartu. Bavi se istraživanjem poluvodiča na niskim temperaturama i pri jakim magnetskim poljima. Dobio je Nobelovu nagradu za fiziku (1985.) za otkriće kvantnoga Hallova efekta (Klitzingov učinak ili efekt). To je učinak analogan Hallovu učinku, ali na niskim temperaturama manjim od 1 K i jakosti magnetskog polja oko 10 T, na primjer u kanalima tranzistora s učinkom polja metalno-oksidno-poluvodičkoga sastava (MOSFET). U tim je uvjetima Hallov električni otpor (RH) kvantiziran:

gdje je n = 1, 2, 3, … Tako na primjer za n = 1 iznosi RH = 25 813 Ω.

Hallov učinak

Hallov učinak ili Hallov efekt (po E. H. Hallu koji ga je uočio 1879.) je pojava u tankoj metalnoj ili poluvodičkoj pločici kojom teče električna struja gustoće Jx, pod djelovanjem okomitoga magnetskoga polja indukcije Bz, stvaranja transverzalnoga električnoga polja jakosti:

(RH je Hallova konstanta ili Hallov otpor) i poprečnoga električnoga napona. Električna struja, magnetsko polje i električno polje međusobno su okomiti i, ako tvore desni koordinatni sustav, Hallov učinak je normalan (konstanta RH je negativna). U obratnom slučaju (konstanta RH je pozitivna) učinak je anomalan. Hallov je učinak jači za poluvodiče, a slabiji za električne vodiče. Objašnjenje anomalnoga Hallova učinka bila je jedna od najvećih teškoća klasične elektromagnetske teorije. Protumačila ga je tek kvantna teorija čvrstih tijela.

Hallov pretvarač ili Hallov generator
Hallov pretvarač  ili Hallov generator izveden je na temelju Hallova učinka, a primjenjuje se u mjernoj i računalnoj tehnici: za mjerenje jakosti magnetskoga polja reda 10–5 A/m do reda 105 A/m, za pretvorbu neelektričnih veličina u električne, analizu spektra električnih i magnetskih signala, mjerenje razlike faza, istraživanje magnetskih tokova, pretvorbu signala i slično.

Kvantni Hallov učinak
Kvantni Hallov učinak ili kvantni Hallov efekt je odstupanje Hallova otpora od linearne ovisnosti o jakosti magnetskoga polja pri Hallovu učinku u ekstremnim uvjetima. Uočio ga je K. von Klitzing 1980. Pojavljuje se pri magnetskoj indukciji većoj od 10 T, temperaturi manjoj od 1 K i ograničenosti gibanja elektronskoga plina na dvije dimenzije, to jest onemogućenosti gibanja elektrona u smjeru magnetskoga polja. Za mjerenje kvantnoga Hallova učinka nužni su poluvodiči koji omogućuju smještanje slobodnih elektrona u vrlo tank sloj paralelan s površinom uzorka. Diskretne vrijednosti Hallova otpora (Hallovi platoi) koje se opažaju u tim uvjetima ne ovise o materijalu uzorka i mogu se izraziti preko temeljnih prirodnih konstanti:

gdje je: q - racionalni broj, h - Planckova konstanta, e - elementarni električni naboj.

Izvori

Njemački fizičari
Dobitnici Nobelove nagrade za fiziku

Klaus von Klitzing


هشام أشكري ولد في الخامس عشر من أغسطس/آب عام 1948 في بغداد في العراق. هو مصمم ومهندس معماري معتمد من بوسطن ونيويورك.

دراسته
تخرج الدّكتور أشكوري أولاً في عام 1970 حاصلاً على درجة البكالوريوس في الهندسة المعمارية من جامعة بغداد واستمر في دراساته العليا وأكمل الماجستير في الهندسة المعمارية في جامعة بنسلفانيا في عام 1973. أكمل دراسات التصاميم الحضرية في جامعة هارفارد وإم. آي. تي . مع الحصول على درجة الماجستير أيضاً في التصميم الحضري في عام 1975. أكمل الدّكتور عمله لنيل درجة الدكتوراه في حقل الهندسة الإنسانية في جامعة تافتس في عام 1983.

عمله
الدّكتور أشكوري عمل مع هشام منير في العراق قبل مجيئه إلى الولايات المتحدة ثمّ عمل في جماعة المصمّمين متعاون في كامبردج، ماسوشوستس، يساهم في طريق أرلينغتون حداسة وفندق ويستن في مكانِ كوبليه، كلتاهما في بوسطن، بالإضافة إلى توسّع حرم جامعة بغداد الجامعي، قبل تَأسيس أركاد Arcadd المحدودة في عام 1986 عمل كمُصمّم مستقل ومصمم حضري.

بدأ الدّكتور عدّة أعمال تنمية دولية بشكل رئيسي في العراق وأفغانستان بضمن ذلك خطة عصرِ نهضة بغداد البالغ تكلفتها 13 مليار دولار أمريكي، وتطوير ميدان التحرير في بغداد البالغ تكلفته 860 مليون دولار أمريكي، وأيضاً مجمع وقاعة مؤتمرات وفندق سندباد بتكلفة 115 مليون دولار أمريكي، ومدينة التطويرِ الخفيف في كابول، بتكلفة 9.6 مليار والمتحف الوطني الأفغاني، مكتبة ومركز ثقافي بتكلفة 247 مليون دولار أمريكي، كلتاهما لإعادة بناء كابول. الدّكتور يعمل حالياً على مجمع مصايف البحر الأبيض المتوسط لسباق القوارب في طرابلس ، ليبيا.

مراجع

خريجو كلية هارفارد للدراسات العليا في التصميم
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بغداد
أمريكيون من أصل عراقي
خريجو جامعة بغداد
خريجو جامعة بنسيلفانيا
خريجو جامعة تافتس
مسلمون أمريكيون
مصممون حضريون
معماريون عراقيون
مواليد 1367 هـ
مواليد 1948
خريجو كلية التصميم في جامعة بنسيلفانيا

هشام أشكري


The Rabin cryptosystem is a family of public-key encryption schemes
based on a trapdoor function whose security, like that of RSA, is related to the difficulty of integer factorization.

The Rabin trapdoor function has the advantage that inverting it has been mathematically proven to be as hard as factoring integers, while there is no such proof known for the RSA trapdoor function.
It has the disadvantage that each output of the Rabin function can be generated by any of four possible inputs; if each output is a ciphertext, extra complexity is required on decryption to identify which of the four possible inputs was the true plaintext.
Naive attempts to work around this often either enable a chosen-ciphertext attack to recover the secret key or, by encoding redundancy in the plaintext space, invalidate the proof of security relative to factoring.

Public-key encryption schemes based on the Rabin trapdoor function are used mainly for examples in textbooks.
In contrast, RSA is the basis of standard public-key encryption schemes such as RSAES-PKCS1-v1_5 and RSAES-OAEP that are used widely in practice.

History
The Rabin trapdoor function was first published as part of the Rabin signature scheme in 1978 by Michael O. Rabin.
The Rabin signature scheme was the first digital signature scheme where forging a signature could be proven to be as hard as factoring.

The trapdoor function was later repurposed in textbooks as an example of a public-key encryption scheme,
which came to be known as the Rabin cryptosystem even though Rabin never published it as an encryption scheme.

Encryption Algorithm
Like all asymmetric cryptosystems, the Rabin system uses a key pair: a public key for encryption and a private key for decryption. The public key is published for anyone to use, while the private key remains known only to the recipient of the message.

Key generation

The keys for the Rabin cryptosystem are generated as follows:

 Choose two large distinct prime numbers  and  such that  and .
 Compute .
Then  is the public key and the pair  is the private key.

Encryption
A message  can be encrypted by first converting it to a number  using a reversible mapping, then computing . The ciphertext is .

Decryption
The message  can be recovered from the ciphertext  by taking its square root modulo  as follows.

 Compute the square root of  modulo  and  using these formulas:

 Use the extended Euclidean algorithm to find  and  such that .
 Use the Chinese remainder theorem to find the four square roots of  modulo :

One of these four values is the original plaintext , although which of the four is the correct one cannot be determined without additional information.

Computing square roots
We can show that the formulas in step 1 above actually produce the square roots of  as follows. For the first formula, we want to prove that . Since  the exponent  is an integer. The proof is trivial if , so we may assume that  does not divide . Note that  implies that , so c is a quadratic residue modulo . Then

The last step is justified by Euler's criterion.

Example
As an example, take  and , then . Take  as our plaintext. The ciphertext is thus
.

Decryption proceeds as follows:
 Compute  and .
 Use the extended Euclidean algorithm to compute  and . We can confirm that .
 Compute the four plaintext candidates:

and we see that  is the desired plaintext. Note that all four candidates are square roots of 15 mod 77. That is, for each candidate, , so each  encrypts to the same value, 15.

Digital Signature Algorithm

The Rabin cryptosystem can be used to create and verify digital signatures. Creating a signature requires the private key . Verifying a signature requires the public key .

Signing
A message  can be signed with a private key  as follows.
 Generate a random value .
 Use a cryptographic hash function  to compute , where the double-bar denotes concatenation.  should be an integer less than .
 Find a square root of  using the private key . This will produce the usual four results, .
 One might expect that squaring each  would produce . However, this will be true only if  happens to be a quadratic residue modulo  and . To determine if this is the case, square . If this does not yield , repeat this algorithm with a new random . The expected number of times this algorithm needs to be repeated before finding a suitable  is 4.
 Having found a square root  of , the signature is .

Verifying a signature
A signature  for a message  can be verified using the public key  as follows.
 Compute .
 Compute
 The signature is valid if  and a forgery otherwise.

Evaluation of the algorithm

Effectiveness
Decrypting produces three false results in addition to the correct one, so that the correct result must be guessed. This is the major disadvantage of the Rabin cryptosystem and one of the factors which have prevented it from finding widespread practical use.

If the plaintext is intended to represent a text message, guessing is not difficult; however, if the plaintext is intended to represent a numerical value, this issue becomes a problem that must be resolved by some kind of disambiguation scheme. It is possible to choose plaintexts with special structures, or to add padding, to eliminate this problem. A way of removing the ambiguity of inversion was suggested by Blum and Williams: the two primes used are restricted to primes congruent to 3 modulo 4 and the domain of the squaring is restricted to the set of quadratic residues. These restrictions make the squaring function into a trapdoor permutation, eliminating the ambiguity.

Efficiency
For encryption, a square modulo n must be calculated. This is more efficient than RSA, which requires the calculation of at least a cube.

For decryption, the Chinese remainder theorem is applied, along with two modular exponentiations. Here the efficiency is comparable to RSA.

Security
It has been proven that any algorithm which finds one of the possible plaintexts for every Rabin-encrypted ciphertext can be used to factor the modulus . Thus, Rabin decryption for random plaintext is at least as hard as the integer factorization problem, something that has not been proven for RSA. It is generally believed that there is no polynomial-time algorithm for factoring, which implies that there is no efficient algorithm for decrypting a random Rabin-encrypted value without the private key .

The Rabin cryptosystem does not provide indistinguishability against chosen plaintext attacks since the process of encryption is deterministic. An adversary, given a ciphertext and a candidate message, can easily determine whether or not the ciphertext encodes the candidate message (by simply checking whether encrypting the candidate message yields the given ciphertext).

The Rabin cryptosystem is insecure against a chosen ciphertext attack (even when challenge messages are chosen uniformly at random from the message space). By adding redundancies, for example, the repetition of the last 64 bits, the system can be made to produce a single root. This thwarts this specific chosen-ciphertext attack, since the decryption algorithm then only produces the root that the attacker already knows. If this technique is applied, the proof of the equivalence with the factorization problem fails, so it is uncertain as of 2004 if this variant is secure. The Handbook of Applied Cryptography by Menezes, Oorschot and Vanstone considers this equivalence probable, however, as long as the finding of the roots remains a two-part process (1. roots  and  and 2. application of the Chinese remainder theorem).

See also
 Topics in cryptography
 Blum Blum Shub
 Shanks–Tonelli algorithm
 Schmidt–Samoa cryptosystem
 Blum–Goldwasser cryptosystem
 Kunerth's algorithm

Notes

References
 Buchmann, Johannes. Einführung in die Kryptographie. Second Edition. Berlin: Springer, 2001.
 Menezes, Alfred; van Oorschot, Paul C.; and Vanstone, Scott A. Handbook of Applied Cryptography. CRC Press, October 1996.
 Rabin, Michael. Digitalized Signatures and Public-Key Functions as Intractable as Factorization (in PDF). MIT Laboratory for Computer Science, January 1979.
 Scott Lindhurst, An analysis of Shank's algorithm for computing square  roots in finite fields. in R Gupta and K S Williams, Proc 5th Conf Can Nr Theo Assoc, 1999, vol 19 CRM Proc & Lec Notes, AMS, Aug 1999.
 R Kumanduri and C Romero, Number Theory w/ Computer Applications, Alg 9.2.9, Prentice Hall, 1997. A probabilistic for square root of a quadratic residue modulo a prime.

External links
 Menezes, Oorschot, Vanstone, Scott: Handbook of Applied Cryptography (free PDF downloads), see Chapter 8

Public-key encryption schemes

Rabin cryptosystem


A 7.ª etapa do Giro d'Italia de 2023 teve lugar a 12 de maio de 2023 com início na cidade de Capua e final em monte Gran Sasso sobre um percurso de 218 km. Esta foi vencida pelo italiano Davide Bais da equipa Eolo-Kometa, enquanto o norueguês Andreas Leknessund conseguiu manter a liderança.

Classificação da etapa

Classificações ao final da etapa

Classificação geral (Maglia Rosa)

Classificação por pontos (Maglia Ciclamino)

Classificação da montanha (Maglia Azzurra)

Classificação dos jovens (Maglia Bianca)

Classificação por equipas "Super team"

Abandonos
Nenhum.

Referências

Ligações externas

 Página oficial

Giro d'Italia de 2023

7.ª etapa do Giro d'Italia de 2023


La rue François Gay (en néerlandais : François Gaystraat) est une rue bruxelloise de la commune de Woluwe-Saint-Pierre qui va de l'avenue Louis Gribaumont à la rue Sombre sur une longueur totale de . Au carrefour avec l'avenue Père Damien s'est créée une petite « place Père Damien ».

Historique et description

Anciennement la prolongation de la rue du Duc, cette portion de rue fut nommée ainsi fin 1918 à la mémoire du soldat Jean François Gay, né le  à Woluwe-Saint-Pierre et mort le  à l'hôpital militaire de Fontgombault en France des suites de ses blessures lors de la Première Guerre mondiale.

Situation et accès
Au-delà du carrefour avec l'avenue Père Damien se trouve le jardin des Franciscaines, parc public qui permet de passer de la rue François Gay à l'Avenue de Tervueren. Ancien jardin-parc des religieuses Franciscaines de Marie qui y avaient leur couvent (et pensionnat) était connu localement comme « Parc Monsanto », du nom de la société qui avait racheté le couvent aux religieuses. L'espace vert fut officiellement nommé « Jardin des Franciscaines » en . Les religieuses y avaient un couvent, avec chapelle Saint-François, qui donne sur l'avenue Père Damien ().

En , l'école catholique privée internationale d'immersion bilingue Agnes School s'installe dans l'ancien couvent des Sœurs franciscaines, après avoir acheté le bâtiment, pour y créer une section secondaire.

Institutions
 De nombreuses maisons de cette rue sont répertoriées dans l'inventaire du patrimoine architectural de Bruxelles.
 L'institut technique Don Bosco de Bruxelles occupe l'angle de la rue du Val d'Or avec la rue François-Gay sur laquelle il a une longue façade.
 Plus loin se trouve, du côté droit, le commissariat de police qui occupe l'arrière de la maison communale de Woluwe-Saint-Pierre.
 À son l'extrémité, la rue donne accès à l'église Saint-Pierre, église de ce qui était le village de Woluwe-Saint-Pierre.

Voir aussi
 Liste des rues de Woluwe-Saint-Pierre

Liens externes
 Commune de Woluwe-Saint-Pierre

Notes et références

 La Chanson des rues de Woluwe-Saint-Pierre de Jean Francis. Louis Musin Éditeur – Bruxelles 1975

Rue à Woluwe-Saint-Pierre

Rue François Gay


Croácia participa dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, realizados em Pequim, na China.

É a nova aparição do país em Olimpíadas de Inverno. É representado por 11 atletas, sendo quatro homens e sete mulheres.

Competidores

Desempenho

Masculino

Feminino

Masculino

Feminino

Feminino

Feminino

Ligações externas

Croacia
2022
Desporto na Croácia em 2022

Croácia nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022


Alegerile legislative din 1907 (în ) au fost primele alegeri parlamentare din Cisleithania realizate potrivit principiilor dreptului de vot universal, egal, secret și direct. Aceste alegeri au fost posibile în urma reformei electorale adoptate de Consiliul Imperial în toamna anului 1906 și sancționate de împăratul Francisc Iosif I la începutul lui 1907. Drept de vot aveau (ca în cazul legii electorale adoptate în 1896) toți bărbații în vîrstă de peste 24 de ani, însă acum dreptul de vot nu mai era limitat de deosebiri (în funcție de starea socială, de educație, venituri, impozite etc.) și toate voturile erau egale (spre deosebire de legea anterioară potrivit căreia, în funcție de starea socială, de educație, venituri, impozite etc., unii bărbați aveau dreptul de a depune mai mult de un singur vot).

Bibliografie
 Manfred Scheuch: Historischer Atlas Österreich, 6. Auflage, Wien 2008.

Note

Politica Cisleithaniei
Cisleithania

Alegeri legislative în Cisleithania, 1907