දුර්ගා (සංස්කෘත: दुर्गा)දේවිය යනු වඩාත්ම ජනප්‍රිය හින්දු දෙවඟනන් අතුරින් අයෙකි. ඇය උත්තරීතර මව් දෙවඟන වන මහාදේවියගේ ප්‍රධාන ස්වරූපයන්ගෙන් එක් ස්වරූපයක් ලෙස වන්දනාමාන කරනු ලබන අතර හින්දු බැතිමතුන් අතර වඩාත් ජනප්‍රිය හා පුළුල් ලෙස ගෞරවාදරයට පාත්‍ර වූ ස්වරූපයකි. දේවී භාගවත පුරාණයට අනුව ඇය භුවනේශ්වරී දේවියගේ ප්‍රධාන ස්වරූප පහෙන් එකකි. ඇගේ පුරාවෘත්තය කේන්ද්‍රගත වන්නේ සාමය, සමෘද්ධිය සහ ධර්මයට එරෙහි වන යහපත් බලවේගයන්ට එරෙහිව සංග්‍රාම කිරීම වටා ය. දුර්ගා දේවිය පීඩිතයන්ගේ විමුක්තිය සඳහා දුෂ්ටයන්ට එරෙහිව ඇගේ දිව්‍ය උදහස මුදාහරින බව විශ්වාස කෙරේ. ආගම සහ කලාව පිළිබඳ ඉතිහාසඥයින් දුර්ගා දේවියගේ ඉතිහාසය ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාචාරය දක්වා දිවයන බව පවසයි. මුල් වෛදික ග්‍රන්ථවල ඇය පිළිබඳ ඉඟි කිහිපයක් ඇති අතර පුරාණ සම්පාදනය කරන යුගය වන විට ඇය ස්වාධීන දෙවඟනක් ලෙස ඉස්මතු වේ. හින්දු ආගමේ එක් නිකායන් වන ශක්ත නිකාය තුළ ඇය වැඩි වශයෙන් වන්දනාවට පාත්‍ර වේ.

නිරුක්තිය
දුර්ගා (दुर्गा) යන වචනයේ අර්ථය වන්නේ "අපරාජිත", පහර දිය "නොහැකි" හෝ ''කිසිවෙකුට ලං වීමට නොහැකි" යන්නයි.

ඉතිහාසය සහ ලිඛිත සාධක

දුර්ගා දේවිය හා ඇයගේ විවිධාකාර ස්වරූප පිළිබඳව ක්‍රිස්තු යුගය ආරම්භයත් සමඟ විවිධ වීර කාව්‍යන් තුළ රචනා කෙරිණි. මහාභාරත තුළ යුධිස්තිර සහ අර්ජුන විසින් දුර්ගා දේවිය උදෙසා ස්තෝත්‍ර ගායනා කෙරූ බව දක්වා ඇත. එමෙන්ම මාර්කන්ඩේය පුරාණයේ තිබෙන දේවී මාහාත්ම්‍යම් තුළත් දේවී භාගවත පුරාණය ආදි ග්‍රන්ථ තුළත් දුර්ගා දෙවඟන පිළිබඳව විශේෂයෙන් සඳහන් වේ.

මූලාරම්භය

1916 දි ඉතිහාසඥයෙකු වන රාම්ප්‍රසාද් චන්ද දක්වන අකාරයට දුර්ගා දේවිය ඉන්දියානු මහද්වීපය පුරා ක්‍රමයෙන් සංක්‍රමණය වූවකි. ඔහුට අනුව දුර්ගා දේවිය මූල ස්වරූපය යනු හිමාලයේ, වින්ද්‍යාවේ සහ අභිරා ගෝත්‍රිකයන් වන්දනා කළ දේවතාවියන්ගේ සංකලනයකි.

ශිලාලේඛනයන්ට අනුව දුර්ගා දෙවඟන ඉතාමත් පැරණි දෙවඟනක් වේ. සිද්ධමාත්‍රිකා ලියවිලි වල සෙල් ලිපි වලට අනුව සහ නාගර්ජුන ගුහාවන් තුළ ඇය සහ මහිෂාසුර අතර ඇති වූ සංග්‍රාමය පිළිබඳව දක්වා ඇත.

ප්‍රතිමාශිල්පය
දුර්ගා දේවිය තුළින් වීරත්වය සංකේතවත් කෙරේ. ප්‍රධාන වශයෙන් ස්වරූප ත්‍රිත්වයක් ඔස්සේ ප්‍රකට වේ. එනම් මහාලක්ෂ්මි දුර්ගා (මහිෂාසුර-මර්ධිනි), මහාසරස්වති දුර්ගා (කෞෂිකි) සහ මහකාලි දුර්ගා ලෙසිණි. එයිනුත් දුර්ගා දේවියගේ වඩාත් ප්‍රචලිත ස්වරූපය වන්නේ මහිෂාසුර-මර්ධිනි ස්වරූපයයි. එහිදි ඇය අෂ්ටබුජ (අත් අටක්), දසබුජ (අත් දහයක්) සහ අෂ්ටදසබුජ (අත් දහඅටක්) සහිතව නිරූපණය කරයි. දුර්ගා මෑණියන්ගේ ප්‍රමුඛ වාහනය වන්නේ කේසර සිංහයාය. මහිෂාසුර-මර්ධිනි ස්වරූපයේදි දෙවියන් විසින් ඇයට ලබා දුන් විවිධ අස්ත්‍ර දරා සිටින අතර එවායෙ සංකේත රාශියක් තිබේ.

ශංඛය - ප්‍රීතිමත් බව
චක්‍රය - ධාර්මික බව
ගධාව - පක්ෂපාතීත්වය
දුන්න - යහපත් චරිතය
ත්‍රීශූලය - නිර්භීත බව
අසිපත - විමංසන බුද්ධිය
පද්මය - මධ්‍යස්ථ බව
දුර්ගා දෙවඟන තුළින් විශ්ව මාතාවගේ බෞතික නිර්මාණය පිළිබිඹු වන්නේ මේ ආකාරයට විවිධ දෙවිවරුන්ගේ අස්ත්‍රයන් දරා සිටින හෙයිනි. පුරාවිද්‍යා සොයාගැනීම් වලින් සනාථ වන අකාරයට දුර්ගා දේවියගේ මෙම ස්වරූපය ඉන්දියාවේ ප්‍රචලිත වන්නේ සිව්වන ශතවර්ෂයේදී පමණය. මහාචාර්‍ය ඩේවිස් කිංස්ලී පවසන ආකාරයට දුර්ගා ස්වරූපය ඇතැම් දේවස්ථාන වල ඇති උනේ මහාවිද්‍යන් හී සහ සප්තමාත්‍රිකා වල කොටසක් වශයෙනි. සුප්‍රසිද්ධ හින්දු දේවස්ථාන තුළ දුර්ගා දේවිය සිතුවම් දේවී මාහාත්ම්‍යම් හී පැවසෙන ආකාරයට සිතුවම් කර ඇත.

පූජා සහ උත්සව

දුර්ගා වන්දනය නගෙනහිර ඉන්දියාව සහ නෙපාලයේ ශක්ත බැතිමතුන් අතර වඩාත් ප්‍රචලිතය.

දුර්ගා පූජාව
මාර්කණ්ඩේය පුරාණයට අනුව දින 9ක් හො 4ක් පැවැත්විය හැකිය. දින 4 දුර්ගා පූජාව බෙංගාලය, ඔඩිශාව, ඇසෑමය, බිහාරය ආදි ප්‍රදේශයන්හී වඩාත් ප්‍රචලිතය. එය පැවැත්වෙනුයේ හින්දු දින දර්ශනයට අනුව අශිවින මාසයේය. (සැප්තැම්බර් සහ ඔක්තෝබර් අතර කාලය) සරත් ඍතුවේ පැවැත්වෙන් බැවින් එයට ශාරදීය දුර්ගා පූජාව සහ අකාල බෝධන් නමින් හැඳින්වේ. බෙංගාල සම්ප්‍රදාය අනුව දුර්ගා පූජාව සඳහා මැටියෙන් නිර්මාණය කළ ප්‍රතිමා භාවිතා කරයි. ප්‍රතිමා නෙළන විට එයට වෛශ්‍යාවකගේ නිවසෙන් ලබා ගත් පස් ස්වල්පයක්ද එක් කිරිම බෙංගාලයේ එන සිරිතකි. එහිදි උතුරු ඉන්දියානුවන් දින 9ක් පුරා දෙවඟන උදේසා භක්ති සේවය කරන අතර බෙංගාලි වැසියන් අවසාන දින සතරෙහි පමණක් එය උත්සවාකාරයෙන් සමරණු ලබයි.

ආශ්‍රේයයන්

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
Durga Battling the Buffalo Demon: Iconography

ශිවගේ වල්ලභයෝ
විනාශකාරී දෙවඟනෝ
දුර්ගා පූජා
හින්දු දෙවඟනෝ
පුරාණෝක්තිමය අසිපත්කරුවෝ
ශාක්ත ආගම
යුධ දෙවඟනෝ
පාර්වතීගේ ස්වරූප

දුර්ගා දේවිය


Mulher-Maravilha é uma personagem criada inicialmente para histórias em quadrinhos em 1941, meio no qual ela ainda é encontrada com mais destaque até hoje. Como um ícone de seu status, ela fez aparições em outras formas de mídia e foi referenciada e meta-referenciada além do escopo do entretenimento tradicional de super-heróis. Por vários anos na década de 1950, os únicos três super-heróis a terem sua própria história em quadrinhos foram Superman, Batman e Mulher-Maravilha.

O impacto cultural da personagem, outrora ridicularizada por psicólogos e defensores dos quadrinhos como uma lésbica anti-homem, aumentou constantemente ao longo dos anos, tendo servido como um exemplo icônico do movimento feminista e um símbolo contínuo do empoderamento feminino. Informações sobre sua origem, inclusive, renderam peças culturais e acadêmicas que discutem o conceito da obra.

Como tal, ela aparece em vários meios de comunicação, desde capas de caixas de cereais e revistas populares até referências diretas e indiretas em filmes, animações e programas de televisão. Como ícone cultural, ela é alvo de várias homenagens e paródias em diversos meios de comunicação. Também é comum encontrar objetos de decoração e vestuário com seus símbolos que são usados pelo público de gênero feminino.

Na mídia
Os pontos de vista e as características da Mulher Maravilha refletem os de seu criador, William Moulton Marston. O filme "Professor Marston e as Mulheres-Maravilhas" (2017) retratou a história deste psicólogo que inventou a personagem e seu relacionamento poliamoroso com duas mulheres de personalidade forte. Marston era um defensor dos ideais feministas e do empoderamento feminino:

Na arte
A Mulher Maravilha é o tema de uma obra de videoarte de 1978-1979 de Dara Birnbaum, Technology/Transformation: Wonder Woman . Neste trabalho ela usa imagens apropriadas da Mulher Maravilha para subverter a ideologia e o significado embutido na série de televisão.  O autor TJ Demos escreve: "(a) abertura com uma salva prolongada de explosões de fogo acompanhadas pelo grito de alerta de uma sirene, Tecnologia/Transformação: Mulher-Maravilha é sobrecarregada, cheia de ação e visualmente fascinante... ao longo de seus quase seis minutos vemos várias cenas com a personagem principal Diana Prince... nas quais ela se transforma na famosa super-heroína." . A exposição atualmente reside no Museu de Arte Moderna de Nova York.

No teatro
A origem da Mulher Maravilha, a invenção do detector de mentiras e o casamento não convencional da tríade entre o Dr. Marston, Elizabeth Holloway Marston e Olive Byrne estão entrelaçados em uma produção de 2014, Lasso of Truth . O último ato envolve dois personagens atuais discutindo o que a Mulher Maravilha significa para eles individualmente, refletindo sobre sua influência na sociedade em geral.

Em boates
No ato da boate de Christine Jorgensen, ela cantava várias canções, incluindo "I Enjoy Being a Girl", e no final mudava rapidamente para uma fantasia de Mulher Maravilha. Christine foi uma mulher trans norte-americana e a primeira pessoa a ser abertamente conhecida nos Estados Unidos por ter passado pela cirurgia de redesignação sexual. Mais tarde, ela lembrou que a Warner Communications, proprietária dos direitos autorais do personagem Mulher Maravilha, exigiu que ela parasse de usar o personagem; ela o fez e, em vez disso, usou um novo personagem de sua própria invenção, a Supermulher, que foi marcada pela inclusão de uma grande letra S em sua capa.

Em filmes
Imagens e referências à Mulher Maravilha abundam no cinema. A aparente primeira aparição do personagem foi no filme Midnight Cowboy, de 1969, no qual uma garotinha cobre o rosto com uma cópia da Mulher Maravilha #178 da DC Comics . Aparições posteriores têm personagens femininos (e masculinos) de todas as idades aparecendo no traje da Mulher Maravilha ou representações em camisetas do referido traje. A Mulher Maravilha entrou no léxico cultural, pois os personagens eram comparados à Mulher Maravilha devido a suas proezas atléticas, beleza e/ou altura.

Cobie Smulders dublou a personagem da Mulher Maravilha em The Lego Movie de 2014 . A Mulher Maravilha reapareceu brevemente como um personagem sem fala na sequência de The Lego Batman Movie (2017).

O primeiro filme teatral de ação ao vivo com a Mulher Maravilha foi Batman v Superman: Dawn of Justice de 2016 . O segundo foi a Mulher Maravilha de 2017 no qual Gal Gadot faz a personagem-título.  O filme da diretora Patty Jenkins foi a maior estreia de um filme dirigido por uma mulher. Continuou batendo recordes e se tornou a maior bilheteria da história para um filme dirigido por uma mulher, arrecadando US$ 821 milhões mundialmente.

Professor Marston and the Wonder Women é um filme de 2017 sobre o psicólogo americano William Moulton Marston, que criou a Mulher Maravilha. O filme, dirigido e escrito por Angela Robinson, é estrelado por Luke Evans como Marston, Rebecca Hall como sua esposa legal Elizabeth e Bella Heathcote como Olive Byrne, sua amante e o terceiro membro de sua tríade poliamorosa fechada. No entanto, em uma entrevista com Mark Walters, a neta de William Moulton Marston, Christie Marston, afirmou que o filme é historicamente impreciso. Ela disse que os criadores do filme não entraram em contato com sua família e que "a representação da família e as origens da Mulher Maravilha são inventadas". Ela também postou uma declaração no Twitter dizendo que "o filme não é uma história verdadeira. É baseado na imaginação de alguém que não tem nenhuma relação com a minha família." Em outra entrevista com Rob Salkowitz para a Forbes, Marston argumenta contra dois aspectos do filme. A primeira está na representação de Elizabeth e Olive: "A relação entre Gram [Elizabeth Marston] e Dots [Olive Byrne] está errada; elas eram como irmãs, não amantes. A segunda parte gira em torno da representação da origem da Mulher Maravilha, que tem "William Moulton Marston apresentando uma ideia para uma heroína feminina, e Elizabeth negando a ideia, declarando que ninguém jamais a publicaria". Christie Marston afirma, em vez disso, que quando seu avô foi convidado por seu editor para criar um personagem cômico, ele "foi para casa e discutiu o assunto com minha avó. Ela disse para ir em frente e fazer, mas que tinha que ser uma mulher."

Marston elabora ainda mais sobre Elizabeth e Olive, afirmando que ela passava muito tempo com sua avó de mente aberta, que nunca deu a ela indicação de um relacionamento com Olive. Ela também afirma que Elizabeth e Olive continuaram a dividir as responsabilidades de criar os quatro filhos da casa após a morte de Marston porque era economicamente viável para ambas as mulheres. Christie Marston repetiu e elaborou essas declarações em um artigo para o The Hollywood Reporter .

Mulher Maravilha 1984 foi lançado em 2020 como sequência do primeiro filme da personagem na DC. O projeto contou novamente com Patty Jenkins e Gal Gadot. No entanto, a pandemia mundial de COVID-19 forçou o adiamento de seu lançamento por três vezes. A estratégia de lançamento do filme, que saiu simultaneamente em cinema e streaming, e o roteiro considerado fracos fez com que o filme tivesse baixa arrecadação e notas ruins em sites de crítica de públicos e especialistas. Com o anúncio de reestruturação da DC Comics dos seus personagens no cinema, não se espera que a história tenha continuação e sim que haja um reboot da personagem.

Na literatura e nos quadrinhos
Em seu livro, Seduction of the Innocent, o psiquiatra e defensor dos quadrinhos Fredric Wertham escreveu que a Mulher Maravilha tinha um subtexto de escravidão em sua personagem. O autor fez sua carreira atuando contra os efeitos supostamente nocivos de imagens violentas na mídia e nos quadrinhos teriam sobre a mente das crianças. Além disso, Wertham também afirmou que a força e a independência da Mulher Maravilha a tornaram lésbica, chamando a "conotação homossexual do tipo de história da Mulher Maravilha é psicologicamente inconfundível", e considerou a Mulher Maravilha como a "contraparte lésbica do Batman "  "Para os meninos", escreve Wertham, "a Mulher-Maravilha é uma imagem assustadora. Para as meninas, ela é um ideal mórbido. Onde Batman é antifeminino, a atraente Mulher Maravilha e suas contrapartes são definitivamente antimasculinas".

Este sentimento de crítica conta uma personagem empoderada que tinha várias histórias independentes de personagens masculinos seria posteriormente repetido por outros críticos na época. O autor de contos e historiador cultural Jim Harmon descreve em seu livro de 1970, All in Color For a Dime, como a Mulher Maravilha "trocaria abraços e beijos de alegria com as prontamente disponíveis Holliday Girls". Harmon acrescenta: "Foi uma cena muito doentia." Esta lembrança de Harmon é contestada pela artista e escritora de quadrinhos Trina Robbins . Ela observa que "embora a Mulher Maravilha seja realmente vista abraçando suas amigas e sua mãe nas páginas desses quadrinhos (as mulheres se abraçam!), ela não as beija. Ela nunca foi retratada beijando seu "namorado", Steve Trevor!"

Robert Kanigher, que assumiu a escrita dos quadrinhos em 1948 após a morte do criador William Moulton Marston, bem como mais tarde criou outras super-heroínas como Black Canary, Lady Cop, Rose and Thorn e Arlequina, confidenciou a Robbins em uma entrevista por telefone que, para ela, as amazonas em sua casa, Paradise Island (onde nenhum homem é permitido) eram todas lésbicas.

Em revistas

Gloria Steinem escolheu uma imagem da Mulher Maravilha para a primeira capa da revista Ms. em julho de 1972 e novamente para a capa da edição de julho-agosto de 1997. No último exemplo, a edição retrospectiva mostra uma versão ilustrada da versão modernizada da Mulher Maravilha lendo uma cópia da revista Ms. original, sua capa mostrando a representação da Idade de Ouro do personagem. Além disso, as capas das revistas formaram uma colagem da Mulher Maravilha na capa da edição do 35º aniversário da revista Ms. em 2007.

Na televisão
A natureza icônica da Mulher Maravilha encontrou seu caminho em programas de televisão como The Big Bang Theory, Charmed, Frasier, Friends, 30 Rock, The Simpsons, Family Guy e Robot Chicken . No episódio piloto de Duncanville, ela aparece no sonho de Duncan.

Antes da mais conhecida série Lynda Carter Wonder Woman, Cathy Lee Crosby estrelou um filme feito para a TV em 1974, interpretando a personagem como uma loira em um traje estrelado de vermelho e azul, que apresentava uma saia e meia-calça. do que o traje cômico. Ela usa seus poderes para frustrar um anel de espionagem internacional liderado por Ricardo Montalban .

Carter apareceu em um especial de Olivia Newton-John de 1976 como Mulher Maravilha, no qual ela desvia uma bala destinada a Olivia. Em 1980, ela apareceu em um episódio do The Muppet Show, cantando The Rubberband Man e Orange Colored Sky . Durante uma esquete, Miss Piggy se torna "Wonder Pig" para resgatar sua família de uma galinha gigante. Carter continua a ser identificado com o personagem trinta anos após as representações.

A apresentadora do Wendy Williams Show, Wendy Williams, costuma beber de várias canecas de café da Mulher Maravilha (com as mesmas iniciais de 'WW'). Em 2010, quando a DC Comics renovou o personagem com um novo traje, Wendy teve um segmento de 10 minutos discutindo a mudança e explicando por que ela não se importava com isso.

No Backlash, Nikki Bella se vestiu de Mulher Maravilha.

No ativismo

Na cultura feminina e no feminismo
A ativista feminista Gloria Steinem, que cresceu lendo os quadrinhos da Mulher Maravilha, foi uma peça-chave na restauração dos poderes e trajes tradicionais da Mulher Maravilha, que foram restaurados na edição nº 204 (janeiro-fevereiro de 1973). Steinem, ofendido com o fato de a super-heroína mais famosa ter sido destituída de poderes, colocou a Mulher Maravilha (fantasiada) na capa da primeira edição da revista feminista americana Ms. (1972) – Warner Communications, proprietária da DC Comics, era um investidor - que também continha um ensaio apreciativo sobre o personagem.

A Mulher Maravilha também apareceu na capa da edição de julho-agosto de 1997 da revista Ms. No último exemplo, a edição retrospectiva mostra uma versão ilustrada da versão modernizada da Mulher Maravilha lendo uma cópia da revista original Ms. Representação da Era de Ouro do personagem. Além disso, as capas das revistas formaram uma colagem da Mulher Maravilha na capa da edição do 35º aniversário da revista Ms. em 2007.

Steinem escreveu certa vez:

Em 21 de outubro de 2016, as Nações Unidas nomearam a Mulher Maravilha como Embaixadora Honorária da ONU para o Empoderamento de Mulheres e Meninas em uma cerimônia com a presença do Secretário-Geral da ONU, Ban Ki-moon, Lynda Carter e Gal Gadot .

Em 26 de outubro de 2017, Hillary Clinton recebeu o primeiro prêmio Women's Media Center Wonder Woman .

Em campanhas de conscientização de saúde
A imagem da Mulher Maravilha - junto com a do Super-Homem - foi usada em uma campanha de conscientização sobre a AIDS pela organização francesa AIDES . Cartazes retratando a Mulher Maravilha definhando em uma cama de hospital e presa a um soro intravenoso foram exibidos em outdoors e nos metrôs franceses, demonstrando que ninguém está fora do alcance da doença. Preocupada que as imagens pudessem ter um impacto adverso na percepção pública dos dois super-heróis, a DC Comics exigiu que a AIDES retirasse a campanha.

Em pesquisas acadêmicas

Bolsa de estudos

 A socióloga Susan Hopkins em seu texto Girl Heroes, justapõe a imagem de Lynda Carter como Mulher-Maravilha com as heroínas de ação Girl Power do final dos anos 1990.
 O acadêmico Angelo Iannella (Coordenador e Docente do Curso) iniciou um trabalho de pesquisa intitulado "Da Mulher-Maravilha a Xena: Reenquadrando a Mitologia Grega", que revela o desenvolvimento e a importância da super-heroína na ficção especulativa. O artigo foi publicado pela primeira vez no The Advertiser no sul da Austrália em 7 de dezembro de 2001. O trabalho de pesquisa atraiu entrevistas no rádio, bem como conferências interestaduais em universidades na Austrália. Este evento foi cronometrado com o 60º aniversário da Mulher Maravilha, que apareceu pela primeira vez em 1941.

Referências

Ligações externas

 O Guia Definitivo para Colecionadores da Mulher Maravilha Um olhar aprofundado sobre a memorabilia e os itens colecionáveis da Mulher Maravilha dos anos 1940 em diante.
 Wonder Woman
Mulher-Maravilha
Personagens da DC Comics

Impacto cultural da Mulher Maravilha


Mestan Efe, Aydın'ın Mesutlulu köyünden olup Türk Kurtuluş Savaşı'nda Yunan kuvvetlerine ağır darbeler vurmuş, Aydın ilinin kurtuluşuna oğullarıyla birlikte katkıda bulunmuştur.

Efeler
Kurtuluş Savaşı'na katılan siviller

Mestan Efe


توماس سكوت . ولد في 1747 وتوفي في 1821 ثيولوجي إنكليزي وعالم كتاب اشتهر تعليقه على الكتاب المقدس A Commentary On The Whole Bible

روابط خارجية

مراجع

إنجيليون إنجليز
علماء الكتاب المقدس بريطانيون
لاهوتيون أنجليكيون إنجليز
لاهوتيون إنجليز في القرن 19
لاهوتيون بريطانيون
لاهوتيون مسيحيون إنجليز في القرن 18
مفسرو الكتاب المقدس
مواليد 1747
وفيات 1821
وفيات في استون سندفورد (باكينجهامشير)
رجال دين أنجليكيون إنجيليون
لاهوتيون أنجليكيون إنجيليون

توماس سكوت


Sólstafir este o formație islandeză de heavy metal formată în 1995 și în prezent a semnat cu casa de discuri Season of Mist. Numele trupei este cuvântul islandez pentru "razele crepusculare". Inițial au debutat ca trupă de black metal, ulterior trecând la post-metal începând cu al doilea lor album Masterpiece of Bitterness.

Istoria
Sólstafir a fost fondată de către 3 prieteni, Aðalbjörn Tryggvason, Halldór Einarsson și Guðmundur Óli Pálmason în ianuarie 1995. Mai târziu în același an, trupa a inregistrat primul demo Í Norðri iar la sfârșitul anului a înregistrat al doilea demo, Til Valhallar. Til Valhallar nu a fost niciodată lansat ca un demo, și patru dintre cele șase cântece au fost lansate pe un EP de către View Beyond Records. Mai târziu a fost re-lansat în 2002, cu toate cele șase cântece.

În 1999, Sólstafir a intrat în studio pentru a înregistra albumul lor de debut. În acele momente Halldór a parasit trupa, iar în 1997 și 1998 Sólstafir a lansat două promo-uri ca două piese. Pentru înregistrarea albumului de debut, Sólstafir l-a recrutat pe Svavar Austmann pentru înlocuirea lui Halldór. Deși înregistrarea Í Blóði og Anda a început în 1999, albumul nu a fost lansat până în 2002 datorită întârzierilor interminabile și ghinioanelor. Trupa a crezut cu adevărat au fost blestemați. Între timp, Sólstafir a început să susțină spectacole live în Islanda, context în care au recrutat un al doilea chitarist, Sæþór Maríus Sæþórsson. Deci, pentru prima dată, în format de patru piese, Sólstafir a înregistrat un nou demo în anul 2002, în cele din urmă lansând 3 cântece în EP-ul Black Death.

În 2004, trupa a început să lucreze la următorul album I Blóði og Anda pe cont propriu, cu ajutorul unui bun prieten. Deși Sólstafir au devenit un nume bine cunoscut pe scena europeană de underground metal, trupa s-a trezit fără o casă de discuri. Astfel, trupa a decis sa lanseze în ediție limitată 3 dintre cântecele de pe album ca promo pentru a le trimite caselor de discuri. Acest fapt, precum și un concert în Danemarca (trupa iese pentru prima dată în afara Islandei) îi asigură o înțelegere cu Spikefarm Records, o subsidiară a Spinefarm Records.

Sólstafir lansează Masterpiece of Bitterness prin Spinefarm în anul 2005. Albumul a primit recenzii extrem de bune aproape de peste tot, iar trupa a continuat să-și facă un nume bun, mai ales prin spectacole live.

În decembrie 2007, trupa a călătorit în Göteborg, Suedia pentru a inregistra al treilea album, Köld.

Köld a fost lansat la începutul anului 2009, iar precum Masterpiece of Bitterness nu a primit doar recenzii extrem de bune, ci a ridicat dificultăți majorității criticilor în a încadra muzica Sólstafir într-un anumit gen. Descrieri de genul "Sounds like The Hellacopters if they went to art school and did a lot of Valium", "Imagine if Nachtmystium, Alice in Chains, and Neurosis got hammered while listening to Entombed's DCLXVI: To Ride Shoot Straight and Speak the Truth – it would sound something like this" și "Sigur Rós goes metal!" au devenit virale.

Între timp, Sólstafir se bucură de critici bune privitor la show-urile lor live peste tot în Europa. Concertează la cele mai mari festivaluri europene, precum Roskilde Festival, Wacken Open Air, Summer-Breeze Open Air, Party San Open Air, Hole in the Sky Festival, Sweden Rock Festival etc. Sólstafir realizează și două turnee europene în 2009 și 2010, precum și câteva turnee mai scurte.

Cel de-al patrulea album Sólstafir intitulat Svartir Sandar a fost lansat de către Season of Mist în 14 octombrie 2011 în Europa, și 18 octombrie, în SUA.
Albumul a primit recenzii extraordinare și a fost votat albumul anului în câteva publicații de seamă, cum ar fi Inferno cea mai mare revistă metal din Finlanda,  site-ul Metal.de din Germania, cel mai mare ziar din Islanda Morgunblaðið. De asemenea, a fost votat cel mai bun album al anului în Finlanda și de către cea mai mare revista de muzica, Soundi.
Pentru prima dată, Sólstafir a țintit la nivel înalt, și albumul Svartir Sandar a fost cotat nr. 7 în Islanda și nr. 11 în Finlanda.
Piesa "Fjara" a intrat, de asemenea, în lista single-lor și a fost cotată numărul 1 în Islanda.[necesită citare]
Articole care necesită citări suplimentare

Înainte de a începe a doua etapă a turneului lor european în ianuarie 2015, trupa a postat un mesaj pe Facebook, spunând că toboșarul Pálmason nu va mai fi alături de ei datorită unor "motive personale". Guðmundur a replicat imediat, prin intermediul contului de Twitter al trupei, explicând că a fost "pus la zid de către ex-colegii de trupă" și "dat afară din munca lui de o viață". În 20 ianuarie 2015, Guðmundur a oferit o explicație cu privire la evenimentele care au avut loc cu 5 luni înainte. Într-o amplă declarație, el a dezvăluit detaliile plecării sale "forțate" și a condamnat acțiunile colegilor din restul trupei, în special cele ale lui Aðalbjörn Tryggvason.

Membri

Membri
 Aðalbjörn "Addi" Tryggvason – chitara, voce (1995–prezent)
 Sæþór Maríus "Pjúddi" Sæþórsson – chitara (1999–prezent)
 Svavar "Svabbi" Austmann – bass (1999–prezent)
 Hallgrímur Jón "Grimsi" Hallgrímsson – tobe (2015–prezent)

Foști membri
 Halldór Einarsson – bass (1995-1997)
 Guðmundur Óli Pálmason – tobe (1995-2015)

Cronologie

Discografie

Albume de studio
 I Blóði og Anda, 2002
 Masterpiece of Bitterness, 2005 (Spinefarm Records)
 Köld, 2009 (Spinefarm Records)
 Svartir Sandar, 2011 (Season of Mist)
 Ótta, 2014 (Season of Mist)
 Berdreyminn, 2017 (Season of Mist)

EP-uri
 Til Valhallar  (EP), 1996
 Black Death (EP), 2002
 "Ótta Sampler EP / Bonus: Live la Hellfest 2014" (EP), 2014
 "Tilberi" (EP), 2016
 "Silfur-Refur" (EP), 2017

Demo-uri
 I Norðri (demo), 1995
 "Promo Tape septembrie 1997" (demo), 1997
 Black Death (demo), 2001
 Promo 2004 (demo), 2004

Single-uri
 2011: "Fjara"
 2012: "Æra"
 2013: "Þín orð"
 2014: "Ótta"

Compilații
 "Fire & Ice - An Icelandic Metal Compilation" (Compilație), 1997
 "Fjara/Runaway Train" (Fire & Ice - An Icelandic Metal Compilation), 2014

Referințe

Link-uri externe

Formații muzicale fondate în 1994
Cvartete muzicale
Formații post-metal
Formații viking metal

Sólstafir


Toghtua Bukha may refer to:
 Tayisung Khan's personal name
Wang Toghtua Bukha, King of Shen

Toghtua Bukha


الممراض أو المُمْرِض  أو الكائن المُمْرض أو مسبب المرض  هو عامل حيوي مسبب لمرض من بكتيريا وفيروسات وطفيليات.

بدأ استخدام مصطلح الممرض في ثمانينيات القرن التاسع عشر. يستخدم المصطلح عادةً للإشارة إلى كائن مجهري أو عامل مُعدٍ، كالفيروسات أو الجراثيم أو الأوالي أو البريونات أو أشباه الفيروسات أو الفطور. تُسمّى الحيوانات الصغيرة كبعض الديدان أو يرقات الحشرات التي تُسبب المرض بشكل شائع الطفيليات. تدعى دراسة الأحياء الدقيقة، بما فيها دراسة الكائنات الممرضة، علم الأحياء الدقيقة، ويُشار إلى دراسة الأمراض التي تسببها هذه الأحياء الدقيقة باسم علم الأمراض (باثولوجي). يدرس علم الطفيليات الكائنات الطفيلية والكائنات المضيفة لها.

يمكن أن تغزو الأحياء الدقيقة مضيفها عبر طرق عدة. لطرق العدوى الرئيسية أطر زمنية مختلفة لنقل العدوى، وتأوي التربة العامل الممرض فترةً طويلة. تسمى أمراض البشر التي تسببها عوامل ممرضة بالأمراض الخمجية (الأمراض المُعدية)، وتوجد أسباب أخرى للمرض غير العدوى، إذ تكون مسببات الأمراض في بعض الأحيان وراثية كداء هنتيغتون.

الإمراضية
تمثل الإمراضية قدرة الممرض على إحداث المرض. تشبه الإمراضية الفوعة في المعنى، ولكن تُميز بعض الهيئات الإمراضية بأنها مصطلح نوعي بينما تُعد الفوعة قياسًا كميًا. وبهذا المعيار، يمكن أن نقول إن كائنًا دقيقًا ممرضٌ أو غير ممرض، ولا يمكن القول إنه أكثر إمراضًا من كائن آخر. تقارن شدة إحداث المرض بين مُمرضين بالفوعة النسبية. تختلف الإمراضية أيضًا عن قابلية انتشار الفيروس، وهي وصف كمي لاحتمال انتقال العدوى.

يوصف الممرض بقدرته على إنتاج الذيفانات والتوغل في الأنسجة وتشكيل المستعمرات واقتناص المغذيات وبقدرته على كبح مناعة المضيف.

الإمراضية تبعًا للسياق
من الشائع الحديث عن إمراضية نوع ما من الجراثيم ككل حين يُعيّن بوصفه المسؤول عن إحداث مرض ما(كعصية كوخ). ولكن، تفيد الرؤية الحديثة بأن الإمراضية معتمدة على النظام البيئي للكائن الدقيق إجمالًا. يمكن لبعض الجرائيم أن تسبب أخماجًا انتهازية عند المضيف المُضعَف مناعيًا، يمكن أن تُكتسب عوامل فوعة جديدة عبر اكتساب البلاسميدات، يمكن أن تنتقل في المضيف نفسه من مكان إلى آخر فتصبح ممرضة في المكان الجديد، أو تتأثر بتعداد الأنواع الأخرى من الجراثيم المحيطة. فمثلًا، تفسح إصابة الغدد اللمفاوية المساريقية بعدوى اليرسينيا الطريقَ لإصابة هذه الغدد بالعصيات اللبنية، ربما بآلية تسمى «التندب المناعي».

مفاهيم ذات صلة

الفوعة
تتطور الفوعة (ميل الممرض إلى خفض لياقة المضيف) حين ينتقل الممرض من مضيف مريض على الرغم من كون المضيف خائر القوى. يحدث الانتقال الأفقي بين الأفراد من نوع واحد، أما الانتقال الرأسي فيتطور نحو التكافل (بعد فترة من المراضة المرتفعة وإحداث الوفيات بنسبة كبيرة بين أفراد النوع) عبر ربط النجاح التطوري للممرض بالنجاح التطوري للمضيف. تقترح البيولوجيا التطورية أن الكثير من العوامل الممرضة طورت فوعة مثالية، تجري من خلالها الموازنة بين لياقة الممرض التي يجنيها عبر زيادة معدل تضاعفه من جهة، وخفض الانتقال بين الأفراد من جهة أخرى، مازالت الآليات الدقيقة وراء تلك العلاقات محل جدل.

الانتقال
يحدث انتقال الممرض عبر طرق مختلفة، منها الهواء، التماس المباشر أو غير المباشر، الاتصال الجنسي، الدم، حليب الأم، أو سوائل الجسم الأخرى، وعبر الطريق البرازي الفموي.

أنواع العوامل الممرضة

البريونات
البريونات بروتينات مَعيبة الانطواء يمكن أن تنقل حالتها المَعيبة إلى بروتينات طبيعية من النوع نفسه. لا تحمل البريونات الدنا أو الرنا ولا يمكنها التضاعف وإنما فقط نقل حالتها إلى بروتينات موجودة بالفعل. توجد هذه البروتينات معيبة الانطواء بشكل مميز في بعض الأمراض كداء قعاص الغنم (الراعوش) واعتلال الدماغ الإسفنجي البقري (داء جنون البقر) وداء كروتزفيلد جاكوب.

الفيروسات
الفيروسات جزيئات صغيرة تبلغ أطوالها نموذجيًا بين 20 و300 نانومتر. تحمل الرنا أو الدنا. تحتاج الفيروسات إلى خلايا مضيفة كي تتمكن من التضاعف. من الأمراض التي تسببها الفيروسات الجدري والإنفلونزا والنكاف والحصبة وجدري الماء والإيبولا ونقص المناعة البشرية المكتسب والحصبة الألمانية.

تنتمي الفيروسات الممرضة إلى عائلات فيروسية: عائلة الفيروسات الغدية وعائلة الفيروسات البيكورناوية وعائلة فيروسات الحلأ وعائلة الفيروسات الكبدية وعائلة الفيروسات المصفرة وعائلة الفيروسات القهقرية وعائلة الفيروسات المخاطية القويمة وعائلة الفيروسات المخاطانية وعائلة الفيروسات البابوفية وعائلة الفيروسات التورامية وعائلة الفيروسات الربدية وعائلة الفيروسات الطخائية. فيروس نقص المناعة البشرية المكتسب أبرز الفيروسات في عائلة الفيروسات القهقرية، أصاب نحو 37.9 مليون إنسان حول العالم في عام 2018.

الجراثيم
الغالبية العظمى من أنواع الجراثيم والتي تبلغ أطوالها من 0.15 إلى 700 ميكرومتر غير مؤذية أو حتى مفيدة للإنسان. نسبة صغيرة منها تسبب الأمراض المعدية. تسبب الجراثيم الممرضة الأمراض بطرق عدة فتؤذي الخلية بشكل مباشر بفعل الذيفانات الداخلية التي تخرب الخلية، أو بشكل غير مباشر عبر تحريض استجابة مناعية في جسم المضيف تخرب الخلايا.

السل من الأمراض الجرثومية الأعلى في عبء المرض، تسببه العصية المتفطرة السلية المسؤولة عن وفاة نحو 1.5 مليون إنسان في 2013 معظمهم في أفريقيا. تسبب الجراثيم الممرضة أمراضًا خطيرة ومهمة على مستوى العالم كذات الرئة بالمكورات العقدية أو الزوائف والأمراض المنقولة بالأغذية والتي تُحدثها الشيغيلا أو السالمونيلا أو العطيفة. تسبب الجراثيم الممرضة أيضًا الكزار والحمى التيفية والخناق والزهري والجذام.

الفطريات
الفطريات كائنات حقيقية النوى يمكن أن تسبب الأمراض. يوجد نحو 300 نوع من الفطريات الممرضة للإنسان منها المبيضات البيض، السبب الأكثر شيوعًا للسُلاق (القلاع)، والمستخفية المورمة، التي يمكن أن تسبب شكلًا شديدًا من التهاب السحايا. يبلغ حجم الأبواغ الفطرية النموذجية <4.7 ميكرومتر، وتوجد أبواغ أكبر.

الطحالب
الطحالب نباتات وحيدة الخلية لا تسبب الأمراض عمومًا على الرغم من وجود أنواع ممرضة. داء القُريباوات مرض يصيب الكلاب والقطط والماشية والبشر يسببه نوع من الطحالب الخضراء يُسمى القُريباء التي تعوز الكلوروفيل.

طفيليات أخرى
تتطفل بعض الكائنات الحية حقيقية النوى كبعض الأوالي والديدان على البشر.

مضيفو الممرض

الجراثيم
يمكن أن تسبب الجراثيم الأمراض، ويمكن أن تُصاب بذاتها بمُمرض. العاثيات الجرثومية (العاثيات) فيروسات، تصيب الجراثيم وتؤدي غالبًا إلى موتها. من العاثيات الشائعة العاثية تي7 والعاثية لمدا. بعض العاثيات قادرة على إصابة جميع  أنواع الجراثيم سلبية وإيجابية الغرام. الجراثيم المسببة للأمراض عند البشر أو الأنواع الأخرى، يمكن أيضًا أن تُصاب بالعاثيات.

النباتات
يمكن أن تُصاب النباتات بمجموعة واسعة من مسببات الأمراض بما فيها الفيروسات والجراثيم والفطريات والديدان الخيطية وحتى النباتات الأخرى. ومن الفيروسات النباتية المهمة فيروس التبقع الحلقي في البابايا الذي سبب ضررًا زراعيًا قُدر بملايين الدولارات في هاواي وجنوب شرق آسيا، وفيروس تبرقش التبغ الذي دفع العالِم مارتينوس بايرينك لوضع مصطلح «فيروس» في عام 1898. تشكل الممرضات النباتية الجرثومية أيضًا مشكلة كبيرة تسبب ظهور البقع على الأوراق وإتلاف الكثير من الأنواع النباتية. أهم الجراثيم المسببة للأمراض النباتية الجرثومية هي الزائفة سيرنجاي والرالستونية الباذنجانية اللتان تسببان تحول لون الأوراق إلى البني إضافةً إلى مشكلات أخرى في البطاطا والطماطم والموز.

الفطريات أيضًا من الممرضات النباتية المهمة. يمكن أن تسبب مجموعة متنوعة من المشاكل كقصر طول النبات أو ضعف نموه أو ظهور الحفر على جذوع الأشجار أو تعفن الجذور أو البذور أو ظهور البقع على الأوراق. من الفطريات النباتية الشائعة والخطيرة فطريات الأرز والفطريات المسببة لمرض الدردار الهولندي والفطريات المسببة للفحة الكستناء. تشير التقديرات إلى أن الفطريات الممرضة للنبات وحدها تُخفض غلال المحاصيل بنسبة تصل إلى 65٪.

تتعرض النباتات لمجموعة واسعة من الممرضات ويقدر أن نحو 3٪ منها فقط يمكن تدبيرها.

الحيوانات
تصاب الحيوانات بالكثير من الممرضات التي يمكن أن تشابه أو تماثل الممرضات البشرية من البريونات والفيروسات والجراثيم والفطريات. تتعرض الحيوانات البرية للممرضات، لكن الخطر الأكبر تواجهه المواشي. يمكن عزو 90٪ أو أكثر من وفيات الماشية في البيئات الريفية إلى الممرضات. اعتلال الدماغ الإسفنجي البقري، المعروف باسم داء جنون البقر، من أمراض البريون القليلة التي تصيب الحيوانات. تشمل الأمراض الحيوانية الأخرى مجموعة متنوعة من اضطرابات نقص المناعة تسببها فيروسات مرتبطة بفيروس نقص المناعة البشرية (HIV) منها BIV و FIV.

البشر
يصاب البشر بأنواع كثيرة من مسببات الأمراض كالبريونات والفيروسات والجراثيم والفطريات. يمكن أن تسبب الفيروسات والجراثيم أعراضًا كالعطاس والسعال والحمى والإقياء وتؤدي أحيانًا إلى الوفاة. تنتج بعض هذه الأعراض عن الفيروس، وينتج البعض الآخر عن استجابة الجهاز المناعي للمصاب.

مراجع

أمراض معدية
علم الأحياء الدقيقة

ممراض


Bu madde Kuzey Çin'de konuşulan Mandarin hakkındadır. Çin Halk Cumhuriyeti'nin resmî dili Standart Mandarin hakkında bilgi almak için Standart Çince maddesine bakınız.

Mandarin ya da Beifanghua (; Hanyu Pinyin: Běifānghuà) Çincenin en çok konuşulan dilidir. Kuzey Çin'de konuşulan tüm lehçeler Mandarin altında sınıflandırılmıştır. Ancak genelde Mandarin daha dar anlamıyla Çin ve Tayvan'da resmî dil olarak kullanılan Standart Çinceye (, Putonghua/, Guoyu) işaret eder.

Mandarinin Beijing (Pekin) lehçesi, günümüzde standart Çince adıyla Çin Halk Cumhuriyeti ve Tayvan'da resmî dil olarak kabul edilmiştir.

Tarih
Standart Mandarin her zaman birçok lehçeden oluşmuştur; ancak her zaman prestij lehçeler bulunmuştur. Mesela Konfüçyüs yǎyán () lehçesini veya "seçkin lehçe"yi, yerel lehçelere tercih ediyordu. Han Hanedanlığı zamanındaki yazılarda ise tōngyǔ () kullanılıyordu. Kuzey ve güney hükümdarlıklarına ait kitaplar, o zamanların bir veya daha fazla standart sistematik telaffuzunu yansıtıyordu. Ancak tüm bu lehçeler eğitimli seçkin kesim dışında belki de hiç bilinmiyordu; hatta seçkin kişiler arasında bile okunuşları çok fazla değişkenlik gösterebiliyordu; çünkü Klasik Çince olarak adlandırılan standartlar sadece yazılı bir standart idi; ancak konuşulan o değildi.

Ming (1368–1644) ve Qing Hükümdarlığı (1644–1912) mahkemelerde kullanılan dili tarif etmek için "resmî dil", yani guānhuà () terimini kullanmaya başladılar. Mandarin terimi ise direkt olarak Portekizceden gelmektedir. Mandarin sözcüğü Çin'deki bürokratik memurları tarif etmek için kullanılıyordu. Yanlış anlaşılmanın da etkisi ile tüm Asya'da memurları tarif etmek için kullanılan ve bir Sanskrit sözcüğü olan (mantri veya mentri) terimi, Portekizcedeki mandar (birine bir iş vermek) sözcüğü ile çok benzeşmesinden ve memurların verilen işi yapan kişi olmasından dolayı memurlara mandarin denilmeye başlandı. Bu gelişmenin ardından Portekizliler aniden bu memurların kendi aralarında kullandıkları dile (Guanhua) "Mandarinlerin dili", "Mandarin dili" veya kısaca "Mandarin" demeye başladı. Zamanla Mandarin, Batılılar tarafından Kuzey Çin'de kullanılan tüm lehçeleri ifade eden bir terim hâline gelmiştir.

Sık kullanılan kalıplar

Ayrıca bakınız

 Çin dilleri
 Çince
 Standart Çince

Kaynakça
 İngilizce Wikipedia (Standard Mandarin)

Çince lehçeleri
İki dillilik

Mandarin


Wahaʻakuna — poznata i kao Waohaʻakuna — bila je havajska plemkinja te poglavarica otoka Mauija.

Biografija
Njezini su roditelji danas nepoznati.

Wahaʻakuna se udala za velikog poglavicu Loea od Mauija, koji je naslijedio svoga oca, Kamaloohuu. Jedino poznato dijete Loea i Wahaʻakune bio je sin, Kahokuohua, koji je postao poglavica otoka Molokaija. Wahaʻakunin unuk zvao se Kaulahea; on je naslijedio svog djeda Loea kao Kaulahea I. od Mauija. Wahaʻakuna je bila pretkinja budućih vladara Mauija.

Nepoznato je kada je umrla, ali je vjerojatno pokopana na Mauiju.

Pogledajte također
Loe od Mauija

Vanjske poveznice
The family tree of Loe, Chief of Maui

Izvori i bilješke

Havajske kraljice

Wahaʻakuna


Frazer puede referirse a:

Apellido
 James George Frazer, antropólogo de finales del XIX y comienzos del XX.
Augustus Simon Frazer oficial del Ejército Británico de fines del  y comienzos del .
Dan Frazer, actor.
Rolando Frazer, jugador de baloncesto panameño.
Charles Frazer, militar y botánico británico-australiano.

Topónimos
Municipio de Frazer (condado de Allegheny, Pensilvania).
Frazer (Montana)

Otros usos
Frazer (automóvil), estadounidense.
Frazer Nash, fabricante británico de automóviles.

Frazer


حديقة بلتشلي  كما تعرف باسم المحطة إكس  هي حديقة موجودة في مدينة بلتشلي في ميلتون كاينس، بريطانيا. خلال الحرب العالمية الثانية كانت حديقة بلتشلي المقر الرئيسي لعمليات فك الشيفرة في المملكة المتحدة. تم تحليل وفك تعمية الكثير من الشيفرات السرية لدول المحور في تلك الحديقة وأشهر هذه الشيفرات هي الشيفرة السرية من آلة إنجما الألمانية. تم إطلاق تسمية ألترا على الاستخبارات العالية المستوى في حديقة بلتشلي. كما يعزى لها فضل مساعدة قوات الحلفاء في تقصير زمن الحرب.

يوجد في حديقة بلتشلي الآن متحف مفتوح للزيارة.

مراجع

آلة إنجما
استخبارات الإشارات في الحرب العالمية الثانية
تاريخ المملكة المتحدة
تأسيسات سنة 1993 في إنجلترا
مبان ومنشآت في ميلتون كينز
متاحف التاريخ في باكينغهامشير
متاحف الحرب العالمية الثانية في المملكة المتحدة
متاحف أسست سنة 1993
متاحف عسكرية في إنجلترا
متاحف في باكينغهامشير
منظمات التشفير
مواقع جذب سياحي في باكينغهامشير
ميلتون كينز
وزارة الخارجية البريطانية خلال الحرب العالمية الثانية

حديقة بلتشلي


Traditionis custodes ("Čuvari predaje") je apostolsko pismo pape Franje izdano u obliku motuproprija (tj. na papinu vlastitu inicijativu). Na snazi je od 16. srpnja 2021. Njime se ograničavaju slavlja tradicionalnih misa, odnosno tradicionalnog rimskog obreda svete mise. Uz ovaj dokument izdano je i popratno pismo biskupima. Ovim se dokumentom izvan snage stavlja motuproprij Summorum Pontificum pape Benedikta XVI., odnosno ograničavaju se mogućnosti koje je isti pružao.

Izvori

Vanjske poveznice

Mrežna mjesta
 Traditionis custodes na talijanskom jeziku sa službene stranice Svete Stolice
 Sveta Stolica o nejasnoćama vezanim uz motuproprij Traditionis custodes, IKA, 18. prosinca 2021.

Kršćanska liturgija
Dokumenti Rimokatoličke Crkve

Traditionis custodes


Karamanlı Mehmet Paşa (d. Karaman - ö. 4 Mayıs 1481, İstanbul), II. Mehmed saltanatında 1477-1481 yılları arasında sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamı.

Hayatı
Mehmet Paşa Karaman'da doğdu. Okumak için İstanbul'a gidip Veli Mahmud Paşa tarafından inşa edilmiş medresede eğitim gördü. Daha sonra medresede bir müderris olarak çalıştı.

İlmiye sınıfının yüksek kısmında olduğu için Fatih'e danışmanlık yaptı. Çok geçmeden Nişancı görevine atandı. Fatih Sultan Mehmed'in hazırlamış olduğu Kanunname'''nin yazarının Nişancı Karamanlı Mehmet olduğu belirtilmektedir. Fatih Sultan Mehmed'in Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan'a yazmış olduğu yüksek edebi değeri olan mektupları hazırlamakta da sultana destek sağladığı bildirilmektedir.

1453'te İstanbul'un Fethi'nden sonra hemen idam edilen sadrazam Çandarlı Halil Paşa'dan sonra Fatih Sultan Mehmed'in seçtiği sadrazamların hepsi devşirme asıllı ve saray Enderun okulu eğitimli "kullar" olduğu ve Sultan'ın böylece Sadrazam'ın Türk asıllılardan ayrı bir klik kurmasını önlemek istediği tarihçilerin çok dikkatini çekmiştir. Osmanlı Devleti'nin yükseliş döneminde "kullar" ile "Türk asıllılar" arasında mücadelede "kullar"'ın üstün geldiği bir tarih teorisi olarak çok tartışma doğurmuştur. Bu "tarihsel süreç" içinde 1477'de Karamanlı Türk asıllı Karamanlı Mehmet Paşa'nın sadrazam olarak göreve getirilmesinin bu teori ile uyuşmaz olduğuna işaret edilmektedir.

Karamanlı Mehmet Paşa'nın 3 küsur yıl süren sadareti sırasında Osmanlı Devleti'nin iç idaresinin reformları ile uğraştığı bildirilmektedir.

1481'de Fatih Sultan Mehmet öldüğünde geleneksel olarak Sadrazamın yeni Sultan tahta geçene kadar eski Sultan'ın ölüm haberini gizli tutması gerekmekte idi. Sadrazam olan Karamanlı Mehmet Paşa, Fatih'in varisi olan ve İstanbul'dan uzakta bulunan iki oğluna, Beyazid'a Amasya'ya ve Cem Sultan'a Karaman'a, babalarının öldüğünü bildiren haberciler gönderdi.. Cem Sultan'ın bulunduğu Karaman İstanbul'a daha yakındı ve Karaman Sadrazam'ın doğum şehri idi. Karamanlı Mehmet Paşa'nın bu tutumu, Cem Sultan'ın taraftarı olduğu şüphesini doğurmaktaydı. İstanbul'da bulunan yeniçeriler Beyazıt'ın tarafını tutmaktaydı. Daha yeni sultan İstanbul'a ulaşmadan yeniçeriler ayaklandılar ve 4 Mayıs 1481'de Sadrazam Karamanlı Mehmet Paşa'yı öldürdüler.

 Dış bağlantılar
 Danişmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkânı, İstanbul: Türkiye Yayınevi.
 Tektaş, Nazım (2002) Sadrazamlar-Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı'', İstanbul: Çatı Kitapları.

Kaynakça

1458 doğumlular
Karaman doğumlular
1481 yılında ölenler
II. Mehmed'in sadrazamları
İdam edilmiş Osmanlılar
İstanbul'da ölenler
Nişancılar

Karamanî Mehmed Paşa


ඇන්ටියා මිලිසන්ට් ටර්නර් (උපත 1960 මැයි 25) යනු ඉංග්‍රීසි රූපවාහිනී ඉදිරිපත් කරන්නියකි. ඇය 1992 සිට 1994 දක්වා නිල් පීටර් සහ 1994 සිට 1996 දක්වා GMTV හි සත්කාරකවරියකි .

ළමා අවධිය
ටර්නර් උපත ලද්දේ stoke-on-Trent, ස්ටැෆර්ඩ්ෂයර් හිදී හා අධ්‍යාපනය ලද්දේ Direct grant grammer රෝමානු කතෝලික පාසලෙන් සහ ශාන්ත ඩොමිනික් බාලිකා මහ විද්‍යාලය, Brewood, දකුණු ස්ටැෆර්ඩ්ෂයර් . ඇය ඇගේ දෙමව්පියන් වන බ්‍රයන් සහ ජීන් ටර්නර්ට දාව උපන් දියණියන් තිදෙනාගෙන් කෙනෙකි.  ඇගේ එක් සහෝදරියක් වන රූත් වයස අවුරුදු 15 දී මිය ගියා. ඇගේ අනෙක් සහෝදරිය වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නියක් වන වෙන්ඩි ටර්නර් වෙබ්ස්ටර් ය .

වෘත්තිය
ටර්නර් බීබීසී රේඩියෝ ස්ටෝක් සමඟ ධාවකයෙකු ලෙස සම්බන්‍ධ වූ අතර අවසානයේ ඇය "බ්රූනො බ්රූක්ස්" නම් උදෑසන ආහාර වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නෙකු සමග එක් විය. මෙම යුවළ ප්‍රේම සම්බන්ධයක් ඇති කර ගත් අතර පීටර් පවෙල්ව ඔහුගේ කළමනාකරණ සමාගම හරහා නියෝජිතයෙකු ලෙස සේවයේ යොදවා ඇත.

ජීවමාන ජනයා
1960 උපත්

Anthea Turner


Loujain al-Hathloul (arapski: لجين الهذلول Džeda, 31. srpnja 1989.) saudijska aktivistica za prava žena i politička zatvorenica.

Diplomirala je na Sveučilištu British Columbia. Uhićena je i puštena nekoliko puta zbog protivljenja, da žene ne smiju voziti automobile u Saudijskoj Arabiji. Uhićena je u svibnju 2018. godine, uz nekoliko istaknutih aktivista za ženska prava, optužujući je za pokušaj destabilizacije kraljevstva Saudijske Arabije. Bila je na 3. mjestu na popisu Top 100 najmoćnijih arapskih žena 2015.

Njen muž, saudijski stand-up komičar Fahad Albutairi, također je uhićen i u pritvoru, zbog kritike saudijskoga režima.

Aktivizam za prava žena
Loujain al-Hathloul poznata je i zbog njene ulogu u pokretu žena, koje se suprotstavljaju saudijskom sustavu skrbništva muškaraca nad ženama. Sve žene u Saudijskoj Arabiji, bez obzira na dob, moraju imati muškog skrbnika, obično oca ili supruga. Ovisno o skrbniku, žene često puta moraju tražiti od njega dozvolu za: brak i razvod, putovanja (do 45. godine), obrazovanje, zapošljavanje, otvaranje bankovnog računa; kirurški zahvat (osobito ako je seksualne prirode). Službeno je dopušteno, da žene slobodno traže zaposlenje bez dozvole skrbnika od 2008. godine.

Dana, 1. prosinca 2014. godine, Loujain al-Hathloul uhićena je i pritvorena 73 dana nakon pokušaja prelaska granice u automobilu iz Ujedinjenih Arapskih Emirata u Saudijsku Arabiju. Prekršila je zabranu, da žene voze automobile. Imala je vozačku dozvolu Ujedinjenih Arapskih Emirata, ali saudijska policija nije za to marila i uhitila ju je.
U rujnu 2016. godine, zajedno s 14,000 drugih, Loujain al-Hathloul potpisala je peticiju kralju Salmanu kojom je tražila ukidanje sustava muškog skrbništva. Dana, 4. lipnja 2017. godine uhićena je i zatočena u zračnoj luci Kinga Fahada u Dammamu. Razlog za uhićenje bio je nejasan i al-Hathloul nije od lipnja 2017. godine imala pristup odvjetniku ili kontakte sa svojom obitelji.

Uhićena je ponovno 15. svibnja 2018. zajedno s grupom žena i muškaraca, koji su sudjelovali u kampanji za ženska prava u Saudijskoj Arabiji. Nevladina organizacija Human Rights Watch osudila je ta uhićenja.

U lipnju 2018. žene su dobile pravo na vožnju automobila u Saudijskoj Arabiji. Međutim, al-Hathloul je još uvijek u zatvoru s drugim aktivistima u najsuvremenijem saudijskom zatvoru Dhahban, u kojem su politički zatvorenici, teroristi i borci ISIL-a.

Europski parlament donio je Rezoluciju o položaju boraca za prava žena u Saudijskoj Arabiji u svibnju 2018. u kojem više puta spominje i Loujain al-Hathloul: "slučaj Loujain al-Hathloul osobito je alarmantan jer je u ožujku 2018. protiv svoje volje premještena iz Abu Dhabija u Saudijsku Arabiju nakon što je prisustvovala na sjednici Odbora UN-a za uklanjanje diskriminacije žena u vezi s pregledom stanja u Saudijskoj Arabiji; izrečena joj je zabrana putovanja do njezina nedavnog uhićenja i trenutačno je u izolaciji".

Izvori

Saudijski borci za ljudska prava
Feministice

Loujain al-Hathloul


على حافة الهاوية مسلسل دراما سوري أنتج عام 2007 من إخراج المثنى صبح وسيناريو أمل حنا.

القصة
يحكي المسلسل عددا من القصص عن بحث الإنسان المتواصل عن السعادة والحب والاستقرار وفشله الدائم الحصول عليها. منصور الطفل الخائف الذي اضطهده والده في طفولته وما يزال يحمل خوفه معه ويحاول التخلص منه.
نادر ضائع بين والديه علاء ونوال اللذان يعيشان صراعا بين العشق والكراهية. لوليا المضطهدة من زوجة أبيها دلال التي تصل في كراهيتها لابنة زوجها حتى محاولة القتل. دلال تعتبر لوليا سبب تعاستها ولكن عندما تذهب لوليا من حياتها تكتشف خطأها فالعيب ليس في لوليا. تحسين زوجها لا يستطيع سوى الهروب من المشاكل ولا يستطيع حل أي منها وهو في النهاية يهرب أيضا…
سمر المعلمة ضعيفة الشخصية التي تضهدها تلميذاتها والكل يعلمها الحياة وظروفها المادية التي تضطرها للحياة تحت سقف واحد مع حماتها الفظة الهمجية التي تعتبر أن ابنها مظلوم في حياته مع امرأة كهذه. وفارس زوجها الشاب الذي لا خبرة لديه في الحياة ولا يعرف كيف يتعامل مع زوجتها الشابة أيضا ويختار في النهاية أسوأ الحلول وهو الصمت فيصمتان ويصلان إلى القطيعة التامة بسبب سوء الفهم فكلاهما يفكر عكس ما عليه.

الممثلون

 جمال سليمان
 كاريس بشار
 باسل خياط
 يارا صبري
 خالد تاجا
 سمر سامي
 قيس شيخ نجيب
 زهير عبد الكريم
 يارا صبري
 جمال سليمان
 أيمن رضا
 عباس النوري
 وسمر سامي
 شكران مرتجى
نادين تحسين بيك

مراجع

مسلسلات تلفزيونية اجتماعية سورية

على حافة الهاوية (مسلسل)


Piotr Semiónovich Vannovski (, Kiev, Imperio ruso, 24 de noviembre de 1822 - San Petersburgo, 17 de febrero de 1904), general y político ruso, ministro de la Guerra desde el 25 de mayo de 1882 al 1 de enero de 1898, ministro de la Instrucción pública del 24 de marzo de 1901 al 11 de abril de 1902.

Biografía

Piotr Vannovski nació el 24 de noviembre de 1882 en Kiev (entonces Imperio ruso) en el seno de una familia noble procedente de la gubernia de Minsk. Estudió en la Escuela militar de cadetes de Moscú.

Carrera militar

El 22 de julio de 1840 fue promovido a segundo teniente en un regimiento de infantería de la Guardia del Gran Ducado de Finlandia.

En 1854 fue ascendido al grado de capitán y recibió el mando de un batallón del regimiento Zamovski. Con ocasión de la toma de Silistria, tuvo un comportamiento heroico que le valió la Orden de San Vladimiro.

El 6 de abril de 1855 fue nombrado coronel, dirigiendo a partir de 1857 la escuela de tiro de los oficiales.

En 1861, como general mayor, Alejandro II le confía la dirección de la Escuela de Cadetes Paul de San Petersburgo. Como general teniente, en 1868 le fue asignado el mando de la 12.ª y la 33.ª divisiones de infantería.

En 1876 fue puesto a la cabeza del 12.º Cuerpo de Ejército y a la cabeza de sus hombres atravesó el río Prut en Ungheni el 14 de abril de 1877. El 23 de junio de 1877 atravesó el Danubio en Sminitsa. El 27 de junio de 1877 ejerció de jefe del estado mayor del ejército de Lom. Por su valor en el combate en la batalla de Trestenik (30 de noviembre de 1877), Alejandro II le nombró caballero de tercera clase de la Orden de San Jorge.

El 24 de febrero de 1878 se le confió a Vannovski el mando del Cuerpo de Ejército de Oriente. Ese mismo año, Alejandro II le ascendió al grado de general le nombró ayuda de campo del zar. El 26 de febrero de 1880 fue admitido en el estado mayor general, aún conservando sus funciones al mando del 12.º Cuerpo de Ejército.

El 15 de mayo de 1883, Alejandro II le promovió a general de infantería.

Carrera política

El 22 de mayo de 1882 fue nombrado ministro de la Guerra, cargo que conservó hasta el 1 de enero de 1898.

El 14 de marzo de 1901, bajo el reinado de Nicolás II, el general Vannovski fue elegido ministro de la Instrucción pública, cargo que conservó hasta el 11 de abril de 1902.

Condecoraciones
 Caballero de la Orden de San Andrés.
 Caballero de la Orden de San Alejandro Nevski.
 Caballero de la Orden del Águila Blanca.
 Caballero de tercera clase de la Orden de San Jorge.
 Caballero de primera clase de la Orden de San Vladimiro.
 Caballero de primera clase de la Orden de Santa Ana.
 Caballero de primera clase de la Orden de San Estanislao.

Enlaces externos
 The Memoirs of Count Witte; traducido y editado por Sidney Harcave, M.E. Sharpe Inc., 1990 (Memoirs first published (1921) traductor, Abraham Yarmolinsky). Nueva York: Doubleday.)

Ministros de Rusia
Generales de Rusia
Militares de Rusia del siglo XIX
Nobles de Rusia del siglo XIX
Caballeros de la Orden de San Andrés
Caballeros de la Orden de San Alejandro Nevski
Caballeros de la Orden del Águila Blanca
Caballeros de primera clase de la Orden de Santa Ana
Caballeros de primera clase de la Orden de San Estanislao
Caballeros de primera clase de la Orden de San Vladimiro
Caballeros de tercera clase de la Orden de San Jorge
Nacidos en Kiev
Fallecidos en San Petersburgo

Piotr Vannovski


Limbach ist ein Ortsteil der Stadt Neuhaus am Rennweg im Landkreis Sonneberg in Thüringen.

Lage
Limbach ist ein Ort der Kammlagen im Thüringer Schiefergebirge und liegt am Rennsteig. Der Ort zwischen Steinheid und Siegmundsburg gelegen wird von der Bundesstraße 281 durchquert.

Geschichte

Zwischen 1358 und 1362 (Regesten Schaumberg II 127) wurde der Ort erstmals urkundlich erwähnt. Seit Mitte des 19. Jahrhunderts gehörte Limbach zur Gemeinde Steinheid. Als Teil von Steinheid wurde Limbach am 1. Dezember 2011 in die Stadt Neuhaus am Rennweg eingemeindet.

Glasmacherei
1731 erbauten die Brüder Johann Gottfried, Martin und Gottlieb aus der Lauschaer Glasmacherfamilie Greiner und deren Schwager Michael Gundelach, Gründer und Besitzer der Glas- und Fayencehütte Siegmundsburg, eine Glashütte. Der 1732 in Alsbach geborene Gotthelf Greiner erfand nach 1757 unabhängig von Johann Friedrich Böttger und in einer etwas abgewandelten chemischen Zusammensetzung in jahrelanger Forschungsarbeit das Porzellan. 1772 gründete er eine Porzellanfabrik in Limbach, die bis 1939 bestand. 1945 wurden große Teile der Fabrik zerstört.

Zu DDR-Zeiten wurde in Limbach insbesondere Christbaumschmuck produziert.

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Landkreis Sonneberg
Geographie (Neuhaus am Rennweg)
Ersterwähnung im 14. Jahrhundert

Limbach (Neuhaus am Rennweg)


A quinta e última temporada da série de televisão The Wire começou a ser exibida nos Estados Unidos em 6 de janeiro de 2008 e foi concluída em 9 de março de 2008, sendo a temporada mais curta do programa, com 10 episódios. A série introduziu uma versão fictícia da redação do Baltimore Sun, enquanto continuava a seguir o departamento de polícia de Baltimore e a prefeitura, e o sindicato do crime de Stanfield .

A quinta temporada foi ao ar aos domingos às 21:00h nos Estados Unidos. A temporada foi lançada em DVD como uma caixa de quatro discos sob o título de The Wire: The Complete Fifth Season em 12 de agosto de 2008 pela HBO Video.

Produção
A HBO anunciou em 12 de setembro de 2006 que uma quinta e última temporada composta por 13 episódios  mas posteriormente reduzida para dez  havia sido encomendada. A produção da 5ª temporada começou oficialmente em 30 de abril de 2007. As filmagens terminaram na manhã de 1 de setembro de 2007 e o primeiro episódio foi ao ar em 6 de janeiro de 2008.

Numa entrevista à Slate em 1 de dezembro de 2006, David Simon disse que a 5ª temporada seria sobre a mídia e o consumo de mídia. Um foco principal seria o jornalismo, que seria dramatizado por meio de um jornal modelado após o The Baltimore Sun. O tema, segundo Simon, trataria de "quais histórias são contadas e quais não são e por que as coisas permanecem as mesmas".

Questões como a busca pelo lucro, a diminuição do número de repórteres e o fim da aspiração à qualidade das notícias seriam abordadas, juntamente com o tema da falta de moradia. Na mesma entrevista, Simon indicou que nenhum outro tema parecia substancial o suficiente para justificar uma sexta temporada, exceto possivelmente o grande influxo de latinos em Baltimore. Ele observou, no entanto, que, como nenhum escritor do programa falava espanhol ou tinha qualquer conhecimento íntimo da população latina da cidade, o trabalho de campo seria muito complicado.

No evento Night at the Wire em 9 de junho de 2007, Simon afirmou que o detetive Sydnor é o único personagem que permanece moralmente limpo até o final do show, mas não completamente, pois "afinal, isto é The Wire ." Ele também deu a entender que o prefeito Carcetti pode concorrer a governador.

A série continuou o exame do programa sobre a desvalorização da vida humana e a disfunção institucional. O aumento do escopo da temporada para incluir a mídia permitiu que esse tema fosse explorado por meio de um exame das "pessoas que deveriam estar monitorando tudo isso e soando o alarme - os jornalistas". Em particular, Simon falou sobre a desvalorização do repórter em termos de redução de pessoal do jornal e da expectativa da administração de fazer "mais com menos" quando afirma que, na realidade, você só pode fazer "menos com menos".

O realismo da série foi mantido principalmente por meio do diálogo preciso e do uso de gírias contemporâneas. David Simonexpandiu ainda mais o conteúdo temático da quinta temporada em uma entrevista ao Fancast/Inside TV. O crítico David Zurawik viu o tema unificador da temporada como "mentiras públicas e privadas", particularmente aquelas perpetuadas pela mídia e contadas por Jimmy McNulty em protesto contra cortes no departamento de polícia. O escritor do TV Guide Matt Roush também viu as mentiras como tema central e o caracterizou como "profunda e sombriamente irônico".

Promoção
Uma prévia da 5ª temporada de The Wire foi ao ar na HBO em 28 de outubro de 2007 e posteriormente disponibilizada no YouTube. A HBO enviou aos críticos os primeiros sete episódios em DVD em dezembro de 2007.

A divisão de marketing multiplataforma e On Demand da HBO abordou o criador David Simon sobre a produção de conteúdo sob demanda exclusivo e três clipes prequelas curtos foram produzidos antes do enredo linear do programa. Os clipes foram disponibilizados via Amazon.com a partir de 5 de dezembro e por meio do serviço sob demanda da HBO a partir de 15 de dezembro.

O primeiro vídeo se passa em 1962 e se concentra nos dias de escola do traficante Proposition Joe; o segundo se passa em 1985 e se concentra em Omar Little cometendo um roubo precoce; o terceiro vídeo se passa em 2000 e mostra o primeiro encontro de Jimmy McNulty (interpretado por Dominic West) e Bunk Moreland (Wendell Pierce). Os clipes foram ao ar após os episódios da 5ª temporada, quando estrearam a partir de 6 de janeiro de 2008.

Localizações
No evento Night at the Wire, os fãs puderam visitar a redação do Baltimore Sun construída para o show. O jornal real permitiu que o programa usasse seu nome, mas determinou que nenhum funcionário atual poderia aparecer na série. A redação era um cenário inteiramente construído no estúdio de som do show fora da cidade.

A redação real do Washington Post também foi apresentada, quando um repórter faz uma visita para uma entrevista. The Wire é a primeira produção a ter permissão para filmar no local; até mesmo o filme All the President's Men, que aborda o papel do jornal no escândalo Watergate, teve que construir um cenário para representar o jornal.

Elenco
Houve rumores em agosto de 2007 que as estrelas de Homicide: Life on the Street Richard Belzer e Clark Johnson seriam estrelas convidadas na quinta temporada. Mais tarde, Johnson foi confirmado como integrante do elenco principal para interpretar Gus Haynes, "um editor da cidade que tenta manter a linha contra a cobertura cada vez menor, aquisições e pseudo-notícias". O New Yorker descreveu uma cena inicial da temporada em que Haynes reclama sobre um repórter inserindo uma boneca carbonizada em cenas de incêndios para obter mais simpatia de seus leitores. Johnson também dirigiu o episódio final do show. No episódio "Took", Belzer fez uma participação especial como John Munch, o detetive de polícia que ele interpretou desde 1993 em Homicide (1993–1999) e Law & Order: Special Victims Unit (1999–2013).

A maioria do elenco principal da quarta temporada voltou. Na frente policial, Dominic West voltou como Jimmy McNulty com uma participação maior do que a quarta temporada; John Doman como vice-comissário William Rawls; Seth Gilliam como sargento Ellis Carver do distrito ocidental; Corey Parker Robinson como o detetive Leander Sydnor da Unidade de Caso Principal; Deirdre Lovejoy como promotora Rhonda Pearlman ; Clarke Peters como o detetive veterano Lester Freamon; Wendell Pierce como o veterano detetive de homicídios Bunk Moreland; Lance Reddick como Coronel Cedric Daniels; e Sonja Sohn como Detetive Kima Greggs.

No enredo político, Aidan Gillen voltou como o ambicioso prefeito Tommy Carcetti; bem como Reg E. Cathey como o assessor político Norman Wilson; e Domenick Lombardozzi como o problemático investigador de defesa Thomas "Herc" Hauk.

Na rua, Jamie Hector voltou como o traficante do lado oeste Marlo Stanfield. Também retornaram para o enredo de rua Andre Royo como o viciado em heroína Bubbles; e Michael K. Williams como a lenda do submundo Omar Little.

Os ex-personagens recorrentes que se juntaram ao elenco principal foram Tristan Wilds como Michael Lee, Gbenga Akinnagbe como Chris Partlow, Jermaine Crawford como Duquan "Dukie" Weems, Isiah Whitlock Jr., Michael Kostroff como advogado de defesa Maurice Levy, e Neal Huff como chefe de gabinete do prefeito Michael Steintorf.

Além de Johnson, juntou-se ao elenco principal na história do jornalismo Tom McCarthy como repórter moralmente desafiado Scott Templeton e Michelle Paress como repórter Alma Gutierrez.

Os membros do elenco principal da 4ª temporada Frankie Faison, Jim True-Frost, Robert Wisdom e Chad L. Coleman, que interpretaram Ervin Burrell, Roland "Prez" Pryzbylewski, Howard "Bunny" Colvin e Dennis "Cutty" Wise, respectivamente, tiveram episódios recorrentes, mas não estrelando papéis na temporada.

Outras estrelas convidadas que retornaram incluem Steve Earle como o conselheiro antidrogas Walon; Anwan Glover como Slim Charles; Robert F. Chew como o traficante Proposition Joe; Method Man como o tenente das drogas Melvin "Cheese" Wagstaff ; Felicia Pearson como a executora criminal homônima Felicia "Snoop" Pearson; Chris Ashworth como ex-executor dos gregos Sergei "Serge" Malatov; Wood Harris como Avon Barksdale; Marlyne Afflack como presidente do conselho municipal Nerese Campbell; e Amy Ryan como a parceira doméstica de McNulty, Beadie Russell. O retorno das estrelas convidadas das temporadas anteriores foi descrito nas críticas como uma recompensa aos telespectadores fiéis.

Novas estrelas convidadas recorrentes incluíram David Costabile, Sam Freed, Bruce Kirkpatrick, Todd Scofield, Kara Quick e Donald Neal.

Continuando a tendência do programa de usar atores não profissionais e figuras da vida real de Baltimore, vários ex-repórteres do Baltimore Sun apareceram em papéis recorrentes. O escritor e ex-repórter político William F. Zorzi ganhou mais tempo na tela após sua participação especial na primeira temporada.

Steve Luxenberg, o editor responsável pela contratação de Simon no The Sun, também teve uma função. A esposa de Simon, Laura Lippman, também apareceu como repórter em uma cena inicial ao lado de Michael Olesker, outro ex-repórter do Sun. O advogado de Baltimore, Billy Murphy, apareceu como advogado do senador corrupto Clay Davis. O ex-comissário de polícia Ed Norris voltou em seu papel recorrente como detetive de homicídios com o mesmo nome.

Elenco principal

 Dominic West como Jimmy McNulty (10 episódios)
 Reg E. Cathey como Norman Wilson (10 episódios)
 John Doman como William Rawls (9 episódios)
 Aidan Gillen como Tommy Carcetti (10 episódios)
 Clark Johnson como Augustus Haynes (10 episódios)
 Deirdre Lovejoy como Rhonda Pearlman (9 episódios)
 Tom McCarthy como Scott Templeton (10 episódios)
 Clarke Peters como Lester Freamon (10 episódios)
 Wendell Pierce como Bunk Moreland (10 episódios)
 Lance Reddick como Cedric Daniels (9 episódios)
 Andre Royo como Reginald "Bubbles" Cousins (6 episódios)
 Sonja Sohn como Kima Greggs (10 episódios)
 Seth Gilliam como Ellis Carver (7 episódios)
 Domenick Lombardozzi como Herc (5 episódios)
 Michael K. Williams como Omar Little (6 episódios)
 Gbenga Akinnagbe como Chris Partlow (9 episódios)
 Jamie Hector como Marlo Stanfield (9 episódios)
 Neal Huff como Michael Steintorf (9 episódios)
 Jermaine Crawford como Dukie Weems (8 episódios)
 Corey Parker Robinson como Leander Sydnor (9 episódios)
 Tristan Wilds como Michael Lee (9 episódios)
 Michael Kostroff como Maurice Levy (5 episódios)
 Michelle Paress como Alma Gutierrez (10 episódios)
 Isiah Whitlock Jr. como Clay Davis (7 episódios)

Equipe
O criador David Simon continuou a atuar como produtor executivo e apresentador do programa. Nina Kostroff Noble mais uma vez atuou como a outra produtora executiva do programa. Joe Chappelle reprisou sua função de co-produtor executivo e continuou a dirigir episódios. Ed Burns mais uma vez atuou como escritor e se juntou a Chappelle como co-produtor executivo. Karen L. Thorson voltou como produtora. George Pelecanos produziu apenas o sexto episódio da série - seu primeiro trabalho de produção desde a terceira temporada.

O jornalista político William F. Zorzi continuou a escrever para o programa e a guiar as histórias políticas. O aclamado romancista de ficção policial Pelecanos voltou como escritor e contribuiu com seu sétimo episódio para a série. Os colegas romancistas de Pelecanos , Richard Price e Dennis Lehane, também retornaram como escritores. Chris Collins voltou como redator da equipe e contribuiu com seu primeiro roteiro. David Mills contribuiu com um episódio, completando a equipe de roteiristas.

A nova estrela Clark Johnson também dirigiu o episódio final depois de dirigir o piloto anteriormente. Outros diretores que retornaram para a quinta temporada incluíram Ernest Dickerson, Anthony Hemingway, Agnieszka Holland, Dan Attias e Seith Mann. A estrela da série Dominic West fez sua estréia na direção. A equipe de direção de marido e mulher Scott e Joy Kecken também foram diretores pela primeira vez na quinta temporada.

Episódios

Recepção
A quinta temporada foi amplamente aclamada pela crítica, com uma pontuação de 89/100 com base em 24 avaliações no Metacritic. No Rotten Tomatoes, a temporada tem um índice de aprovação de 93% com uma pontuação média de 9,8/10 com base em 44 avaliações. O consenso crítico do site diz: " The Wire sai com um estrondo adequadamente ressonante em sua temporada final, manobrando habilmente motivos aventureiros e um elenco colorido de personagens para uma conclusão habilmente discreta."

Matt Roush, do TV Guide, fez uma avaliação favorável da série, chamando-a de "brilhantemente sombria" e uma "série marcante". Brian Lowry, da Variety, caracterizou o olhar da série para a mídia como o retrato mais realista de uma redação na história do cinema e da televisão.

Prêmios e indicações
Prémio Emmy do Primetime de 2008

 Nomeada para Melhor Roteiro para Série Dramática (Ed Burns & David Simon) (Episódio: "30")

Writers Guild of America Award

 Nomeada para Melhor Série Dramática

Ligações externas

Temporadas de The Wire

The Wire (5.ª temporada)


El XLAW Heavyweight Championship es un campeonato de lucha libre profesional dentro de la promoción Xtreme Latin American Wrestling.Fue incorporado en el mes de octubre del año 2003 siendo Rey Misterio Sr. el primer campeón.

Campeón actual
El actual campeón es L.A. Park, quien está en su segundo reinado. L.A. Park ganó el campeonato tras derrotar al ex-campeón Nicho el Millonario el 8 de octubre del 2004 en el Auditorio de Tijuana de Tijuana, Baja California.

Lista de campeones

Referencias

Lucha libre mexicana

XLAW Heavyweight Championship


9295 Donaldyoung este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
9295 Donaldyoung este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa de Edward L. G. Bowell. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,39 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 6,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 9001-10000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1983
Centura de asteroizi

9295 Donaldyoung


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Štúrovo enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Štúrovo im Okres Nové Zámky.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Sturovo


William Heveningham (1604-1678) est un homme politique anglais qui siège à la Chambre des communes de 1640 à 1653. Il soutient la cause parlementaire dans la guerre civile anglaise et est l'un des régicides de Charles  d'Angleterre .

Carrière politique
Fils de Sir John Heveningham, il est haut shérif de Norfolk en 1633. En avril 1640, il est élu député de Stockbridge dans le Court Parlement. Il est réélu député de Stockbridge pour le Long Parlement en novembre 1640 et siège jusqu'en 1653 au Parlement croupion. Il siège au comité de l'Association de l'Est en 1646.

Membre du tribunal de grande instance, il refuse de signer l'arrêt de mort de Charles  en 1649. Il est membre du conseil d'État en 1649 et est nommé vice-amiral de la côte pour le Suffolk en 1651.

Lors de la restauration, la vie de Heveningham est sauvée grâce aux efforts des relations de sa femme en 1661. Il est emprisonné à Windsor en 1664 .

Famille
Heveningham épouse Katherine Walop, morte en 1648, fille de Sir Henry Wallop. Ils ont trois enfants :

 Elizabeth Heveningham, n. 1639 à Heveningham, Suffolk, Angleterre
 John Heveningham, n. 1641 à Heveningham, Suffolk, Angleterre
 Bridget Heveningham, n. 1642 à Heveningham, Suffolk, Angleterre

En 1655, Heveningham épouse Mary Carey, 1631-1696, fille de John Carey (2e comte de Douvres). Ils ont deux enfants :

 William Heveningham, d. 1675, épouse Barbara Villiers, fille de George Villiers,  vicomte Grandison
 Abigail Heveningham, 1660–1686, épouse Sir John Newton,  baronnet de Barrs Court. Ils sont les grands-parents maternels de Thomas Coke,  comte de Leicester de Holkham Hall

Références

Liens externes

Décès en 1678
Naissance en 1604

William Heveningham


Hecistopteris, biljni rod iz porodice bujadovki (Pteridaceae) rasprostranjen po tropskoj Americi. Pripadaju mu 3 priznate vrste

Rod je smješten u potporodicu Vittarioideae.

Vrste
 Hecistopteris kaieteurensis Kelloff & G.S.McKee
 Hecistopteris pinnatifida R.C.Moran & B.Øllg.
 Hecistopteris pumila (Spreng.) J.Sm.

Izvori

Vittarioideae

Hecistopteris


ශ්‍රී ලාංකීය ඉතිහාසයේ විප්ලවීය යුගයක ආරම්භය සනිටුවහන් වන්නේ මහින්දාගමනයත් සමගය.මන්ද ශ්‍රී ලංකිකයෝ තමන්ගේ යැයි උරුමකම් කිව හැකි සංස්කෘතියක් කරා ගමන් අරඔනුයේ මහින්දාගමනයත් සමග මහඟු දායාද රැසක් ලැබීමත් සමගය.ලක්වැසියන් ලද අනගිතම දායාදය වන්නේ නිර්මල බුදු දහම ලංකාවට ලැබීමයි.එමෙන්ම ධාර්මික අර්ථ ක්‍රමයක්ද අක්‍ෂර මාලාවක්ද අධ්‍යාපන ක්‍රමයක්ද ශ්‍රී ලාංකිකයන්ට උරුම විය.

ශ්‍රී ලාංකිකයන් ලද අධ්‍යාපන ක්‍රමය වනාහි බෞද්ධ අධ්‍යාපන සම්ප්‍රදායයි.පුරාණ ලංකා
වේ බෞද්ධ අධ්‍යාපනය මුලික වශයෙන්ම භික්‍ෂුන් වහන්සේලාගේ මුලිකත්වයෙන් සිදුවිය.එමෙන්ම එය සපුරා සමාජයට අදාල වුවක්ද විය.භික්‍ෂු සමාජය මුල්කොට පරමාදර්ශී උත්තර මිනිස් සමාජයක් බිහිකිරීම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මුලික අපේක්‍ෂාව විය.

මිහිඳු හිමියන්ගේ සපැමිණීමත් සමග දෙවනපෑත්ස් රජුවිසින් අලංකාර ලෙස ඉදිකරවන ලද මණ්ඩපයක මහා අරිට්ඨ තෙරණුවෝ උතුරු දෙසට මුහුණ ලා වැඩ සිටියහ.මහා මහින්ද තෙරණුවෝ දකුණු දෙසට අභිමුඛව වැඩ හුන්හ.උන්වහන්සේ වටා සැට අටක් මහ තෙරවරුන් වැඩ සිටියහ. දෙවනපෑතිස් රජුගේ කණිටු සොහොයුරු මත්තාභය නම් තෙරණුවන් ඇතුළු පන්සීයක් පමන භික්‍ෂු පිරිස ධර්මාසනයෙහි වැඩහුන් අරිට්ඨ තෙරුන් විසින් විනය ප්‍රකාශ කල විට එය වණපොත් කොට උගෙන යළි ප්‍රකාශ කළ කළහ.මෙය ලාංකික බෞද්ධ ඉගෙනුම් ක්‍රියාවලියේ ආරම්භය විය.
ඉන්පසුව මහා අරිට්ඨ,තිස්ස දත්ත,විශාරද කාලසුමන,දීඝ සහ දීඝසුමන,නාග,බුද්ධරක්‍ඛිත,තිස්ස දේව,සුමන,චුලනාග යන තෙරවරුන්ද රුහුණේ උපත ලද ධම්මපාලිත තෙරුන් සහ උන්වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය ත්‍රිපිටකධර ඛේම තෙරුන්ද හෙළදිව දී ධර්ම විනය හා බුදු දහමත්,බෞද්ධ අධ්‍යාපනයත්ලක්බිමෙහි ස්ථාපිත කිරීමට කැපවී ක්‍රියා කලහ.මේ පිළිබඳව නිකාය සංග්‍රහයෙහිසහ සමන්ත පාසාදිකාව ඇතුළු ග්‍රන්ථයන්හි සඳහන් වේ.එම ආචාර්ය පරම්පරාවන්ගෙන් අඛණ්ඩව පැවත ආ භාණක පරම්පරාවන් විසින් හෙළදිව ජනතාවට ධර්මය උගන්වමින් බෞද්ධ
අධ්‍යාපනය පුළුල් ලෙස සංවර්ධනයට පත් කිරීමට ශක්තිමත් ලෙස උරදෙමින් ඉදිරියට පවත්වාගෙන එනු ලැබිණි.

ලක්දිව භික්‍ෂු පර්ෂදය වර්ධනය වීමත් සමග දේශීය බෞද්ධ අධ්‍යාපන සම්ප්‍රදායද සංවර්ධනය වෙමින් චිරස්ථායි බවට පත්විය.ථුපාරාමය නිමවා පුජා කරන විට ලක්දිව පැවිදිව සිටි භික්‍ෂු පිරිස තිස්දහසක් වු බව මහා වංශය සඳහන් කරයි.තථාගතයන් වහන්සේගේ ප්‍රථම දේශනාවේ සිට පශ්චිම බුද්ධ වචනය දක්වා මුළු මහත් බුද්ධ දේශිතය අක්‍ෂර,පද,ග්‍රන්ථ,පරිපුච්ඡා, වශයෙන් සහ සංඛ්‍යා සහිතව වළගම්බා රජු සමය දක්වා
ලාංකීය භික්‍ෂුන් විසින් කටවහරින් රැගෙන ආහ.මෙය ඉතා සංවිධානාත්මකව සිදු වුවකි.ප්‍රථම ධර්ම සංඝායනාවේ ධර්ම විනය දෙකෙහි ආරක්ෂාව සඳහා ඒවායේ වගකීම ප්‍රධාන පෙළේ භික්‍ෂු පරම්පරාවන් වෙත භාර විය.ඒවා හැදෑරීම මුල් කොට ගෙන භාණකපරම්පරාවන් ගොඩ නැගුනු බව පැහැදිලිය.ත්‍රිපිටක ධර්මය දිගු කලක් කටවහරින් සුරක්‍ෂිත කරගත් මේ "භාණකයෝ" බෞද්ධ අධ්‍යාපන කාර්යය නොකඩවා පවත්වාගෙන එන ලදහ.මෙකී භාණකයෝ තම තමන් වෙත සිටි ශිෂ්‍ය පරම්පරාවන්ට සහ තමන්වෙත හුදකලාව එළඹි ශිෂ්‍යයන්ටද ධර්ම හා විනය උගන්වමින් අධ්‍යාපන කාර්යයෙහි ලා ඉමහත් කැපවීමෙන් ක්‍රියාකරමින්බුදු දහමෙහි ලා ලක්වැසියන් දැනුවත් කිරීමේ උදාර කර්තව්‍යයට උරදී ක්‍රියා කල බව පැහැදිලිය.

ලක්දිව බෞද්ධ අධ්‍යාපන සම්ප්‍රදාය බෞද්ධ භික්‍ෂුව කේන්‍ද්‍රකොටගෙන සංවර්ධනයට පත්වු අතර රජවරු සහ සාමාන්‍ය ජනයාද භික්‍ෂුන්
වහන්සේ වෙතින් ධර්මාධ්‍යාපනය ලද බව සඳහන් වේ.

ඉගෙනුම් ක්‍රියාවලිය

අතීතයේ පැවති ඉගෙනුම් ක්‍රියාවලිය සමස්ථයක් ලෙස හඳුන්වා ඇත්තේ ග්‍රන්ථකරණය ලෙසය.එය ග්‍රන්ථ ධුරයට අදාළ මුලික කාර්ය භාරය විය.ඒ බව විසුද්ධි මාර්ගයෙහි මෙසේ විස්තර කර ඇත.ඒ අනුව ධර්මය වනපොත් කිරීම,වනපොත් කළ කොටස් සාමුහිකව එකට සජඣායනා කිරීම අර්ථය ඉගෙනීම,ඒ පිළිබඳව නොතේරෙන තැන් ගුරු ඇසුරින් අසා දැන ගැන්ම අධ්‍යාපනයෙහි දැකිය හැකි මුලික ලක්ෂණ විය.ඉගෙනුම් කාර්යයෙහි ක්‍රම පද්ධතිය පිළිබඳව වැදගත් විස්තරයක් විසුද්ධි මාර්ගයෙහි  පැහැදිලිව සඳහන්කර තිබේ.යමක් හැදෑරීමේදී ඒ පිළිබඳව පෙළ අක්‍ෂර ,පද ,ව්‍යාංජන , නිරුක්ති , නිර්වචන යන විචාර ක්‍රම යටතේ විමර්ශනයට ලක් කළ යුතු බව එහි දැක්වේ.

විසුද්ධි මාර්ගයෙහි ඒඒ කරුණු සම්බන්ධව හැඳින්වීම්ද කර තිබේ.

අක්‍ෂර	: නම් අකුරුය.යා , සා , ආදී එක් අකුරක් ඇති පද ද මෙහිදී අක්‍ෂර වශයෙන් සලකනු ලැබේ
පද    	: එක් අක්‍ෂරයක් හෝ විභත්‍යන්තව අර්ථ ප්‍රකාශ කෙරේ නම් එය පද  නම් වේ.
ඛ්‍යංජන	: ඛ්‍යංජන නම් අකුරු කිහිපයක් එක්වීමෙන් සෑදෙන වාක්‍යයකි
නිරුක්ති	: ඉහත කී ආකාර වාක්‍ය විභාග කිරීමේ ක්‍රමය වු "ඵස්ස තිති-ඵස්සෝ "  " වෙදයතිති-වෙදන " යනාදී විග්‍රහ දැක්වීමේදී නිරුක්ති නම් වේ
නිර්දේශ	: එම නිර්වචනය තවද විස්තර කිරීමේදී නිර්දේශ යැයි දැක්වේ

දේශීය බෞද්ධ අධ්‍යාපන සම්ප්‍රදායේ භාවිත ක්‍රම ශිල්ප

පුද්ගල චරිත අනුව ඉගැන්වීමේ ක්‍රමය
ධර්මය විභංග ක්‍රමය යටතේ ඉගැන්වීමේ ක්‍රමය
පැවරුම් ක්‍රමය
ශ්‍රව්‍ය ද්‍රෘශ්‍ය මාධ්‍ය ක්‍රමය
පුද්ගල චරිත අනුව ඉගැන්වීමේ ක්‍රමය :ශිෂ්‍යාගේ මානසික ස්වභාවය හා චරිත ලක්ෂණ අනුව ඔහුට ගැලපෙන අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලියක් අනුගමනය    කිරීම මෙහි පරමාර්ථයයි.
ධර්මය විභංග ක්‍රමය යටතේ ඉගැන්වීමේ ක්‍රමය :ප්‍රථමයෙන්ම උදේදසය නම් වු පෙළ හදාරා අනතුරුව විස්තර වශයෙන් හැඳෑරීම පිණිස  විභංග ක්‍රමය උපයෝගී කර ගනු ලැබීය.
පැවරුම් ක්‍රමය :පහසුවෙන් කරුණු වටහාදීම සඳහා ලංකාවේ භාවිතා කළ බෞද්ධ අධ්‍යාපන සම්ප්‍රදායේ පැවරුම් යොදා ගනු ලැබීය.වචනයෙන් වටහා දිය නොහැකි බොහෝ දේ පැවරුම් මඟින් වහා අවබෝධ කරවිය හැක.
ශ්‍රව්‍ය ද්‍රෘශ්‍ය මාධ්‍ය ක්‍රමය :භික්‍ෂුන් වහන්සේලා ධර්ම දේශනය මඟින් ඉගැන්වීමේ ක්‍රියාවලියේදී උගන්වනු ලබන විෂය පිළිබඳව දැනීම තහවුරු කරනු සඳහා මෙසේ ශ්‍රව්‍ය ද්‍රෘශ්‍ය මාධ්‍ය සාර්ථක ලෙස උපයෝගී කරගනු ලැබීය.
මෙසේ බෞද්ධ අධ්‍යාපන ක්‍රියාවලිය තුල උගත් පිරිස විසින් අනුගමනය කළ ක්‍රම ශිල්ප රැසක් ක්‍රියාත්මකව තිබෙන ආකාරය දැකිය හැක.

ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි අධ්‍යාපන ව්‍යුහය

ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි අධ්‍යාපන ව්‍යුහය තුල ප්‍රධාන කොටස් තුනක් දැක ගත හැකිය.එනම්
ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය
ද්වීතියික අධ්‍යාපනය
තෘතියික අධ්‍යාපනය

ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය

ළමයකුට මුලින්ම ලැබෙන විධිමත් අධ්‍යාපනය ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයයි.ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමානයේ මෙන්ම අතීතයේද ළමයකු අවුරැදු පහෙන්ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයට ඇතුල් විය.ගුරු ගෙදරින් ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය ලබා දෙන ලදී.ඉන්දියාව,ශ්‍රී ලංකාව වැනි රටවල මෙ‍ම  ගුරු ගෙදර සංකල්පය ක්‍රියාත්මක විය.ගුරු ගෙදර පිහිටියේ ගුරුවරයාගේ නිවසෙහිය.ගුරු ගෙදර ගුරුවරයා ගමේ සිටින ප්‍රධානියා විය.පඬිවරයකු , බහුශ්‍රැතයකු , පවුල් පරම්පරාවෙන් ඉහළ පුද්ගලයකු විය.ළමුන් නේවාසිකව ඉගෙන ගත්හ.සෑම දෙමාපියකුම සිය දරුවා ගුරු ගෙදර නේවාසිකව ඉගෙනීමට බාර දෙන ලදී.ළමයකුට අවශ්‍ය විධිමත් ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය ගුරු ගෙදරින් ලැබිණි.එමෙන්ම මීට සමගාමීව අවිධිමත් අධ්‍යාපනයක්ද ලැබිණි.එමගින් සාමාන්‍ය ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට අවශ්‍ය වුසදාචාරය , මිනිසත්කම ආදී ගුණාංග ද සාමාන්‍ය ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමට අවශ්‍ය වු විවිධ කුසලතාවන්ද ලබාදෙන ලදී.මෙකී අවිධිමත් අධ්‍යාපනය ගුරු ගෙදර ගුරු මාතාව නොහොත් ගුරුතුමාගේ භාර්යාව හරහා ලැබිණි.
ශ්‍රී ලාංකීය ඓතිහාසික අනුරාධපුර ,පොළොන්නරු යුගවලදී ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයට භාවිතා කළ පත පොත සොයා ගැනිමට නොලැබේ.මන්ද සතුරු ආක්‍රමණ නිසා විනාශයට පත් වු බැවිනි.නමුත් නුවර යුගයේ ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයට භාවිතා කළ පත පොත
රැසක් දැකගත හැකිය.එනම්
වදන් කවි පොත
සකස්කඩ
බුද්ධ ගජ්ජය
පත්තිනි හෑල්ල
ගණදෙවි හෑල්ල
මඟුල් ලකුණ
හෝඩිය
නම්පොත
යන කෘතීන්ය.ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයේදී භක්‍ෂුන් මැදිහත් නොවීය.ගිහියන් ඊට මුල් විය.

ද්වීතියික අධ්‍යාපනය

ද්වීතියික අධ්‍යාපනය පිළිබඳව විමසා බලන කළ එය දෙආකාරයකට ලැබිණි.එනම්
පන්සල් පාසල
පවුල

පන්සල් පාසල

පන්සල් පාසල පන්සල ආශ්‍රිතව පවත්වාගෙන ගියේය.සෑම ගමකම පන්සල් පාසල් පැවතිනි.ඒ සෑම පන්සල් පාසලකටම අනන්‍ය වු ලක්ෂණ පැවතිණි.ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනයන් පසු කොටසක් පන්සල් පාසලට යොමු විය.එසේ  යොමුවීමේ ප්‍රවනතාවය වැඩි වුයේ
මහණ වීමට අපේක්‍ෂා කළ අය
රජවරු හා රජ පෙළපත් වල  අය
ප්‍රාදේශීය පාලකයන් , යුව රජවරුන්
ප්‍රධානීන් සහ ප්‍රභූවරුන්
වෛද්‍යවරුන් වීමට අපේක්‍ෂා කළ අය
නක්‍ෂත්‍රය ඉගෙනීමට පෙළඹුනු අය
උගතුන් වීමට කැමති අය

ශාස්ත්‍රීය මෙන්ම වෘත්තීය විෂයන්ද ඉගැන්වීය.ශාස්ත්‍රීය විෂයන් වුයේ අංක ගණිතය ,භූගෝල විද්‍යාව ,ඉතිහාසය නක්‍ෂත්‍රය ,සිංහල,
පාලි ,සංස්කෘත භාෂා ,ඡන්දස් අලංකාරය.සෑම පන්සල් පාසලක්ම එකිනෙකට වෙනස් විය.එක් එක් ප්‍රදේශවලට ආවේණික සම්පත් මිනිස් ආකල්ප මත විෂය මාලාව සැකසිණි. මිනිස් ශ්‍රමය නිසි ලෙස ආර්ථිකයට හසුරුවන පැහැදිලි  විෂය මාලාවක් පන්සල් සතු විය.වර්තමානයේ මෙන් උගතුන් අතර විරැකියාව හෝ උගතුන් මුල් වූ දාමරික ක්‍රියා එකල නොවූයේ මෙනිසාය.විමධ්‍යගත පන්සල් පාසල් ක්‍රමයක් විය.භික්‍ෂුව නොමිලේ අධ්‍යාපනයලබා දුනි.රජු පවා අධ්‍යාපනයට මැදිහත් නොවීය.රජවරු භික්‍ෂුවට අවශ්‍ය පහසුකම් සැපයූහ.ශාසනික අධ්‍යාපනයක් දක්නට ලැබුනි.තමන්ට සිවුපසය දුන් ගිහියන්ට කරනු ලබන ප්‍රත්‍යුපකාරයක් ලෙස අධ්‍යාපනය ක්‍රියාත්මක විය.

පවුල

ක්‍රමානුකුල  විධිමත් අධ්‍යාපනයක් මෙමගින් නොලැබුනි.ශිල්ප ශ්‍රේණි/ගුරු කුල වශයෙන් සැකසී තිබිනි.ඔවුන් වෘත්තියක් පිළිබඳව කුසලතා තිබූ අයයි.බොහෝ පිරිස් පාසල මඟින් ලබාදුන් විධිමත් අධ්‍යාපනයෙන් පසුව පවුල මඟින් ලබාදුන් අවිධිමත් අධ්‍යාපනයට යොමු විය.ශාස්ත්‍රීය අංශයට යොමු වීමට අකමැති අය මීට යොමු විය.පවුල් ඒකකය තුල අධ්‍යාපනය ලැබීම සිදුවිය.

සෑම ගුරුකුලයක්ම වෘත්තිය දක්‍ෂතාවන් පිළිබිඹු කළ අය විය.සෑම ගුරුකුලයක් සතුවම ගුරු මුෂ්ටි තිබුනි.ගුරු මුෂ්ටි යනු ශිල්පීය රහස්ය.මෙම ශිල්පීය රහස් සිය වර්ගයට අයත් කුල පරම්පරාව් මතු ආරක්‍ෂාවටත් ,සිය අනන්‍යතාවන් සුරැකීමටත් භාවිතා විය.රහස් මාරුවූයේ පියාගෙන් පුතාටය.ක්‍රමයෙන් කාලාන්තරයක් තිස්සේ කළ ක්‍රියාකාරකම් තුළින් ඉගෙනුම  සිදුවිය.ඒ අතරම අවශ්‍ය න්‍යායික දැනුමද ලබාදෙන ලදී.මෙමගින් සිය වෘත්තිය පිළිබඳ හසල දැනුමක් ඇති පුද්ගලයකු බිහි විය.විවාහ වන වයසට පැමිණිකල පියා විසින් පුතාට සිය වෘත්තිය අදාල කාර්මික මෙවලම් භාරදෙනු ලැබීය.

මේ ආකාරයට සෑම ළමයකුටම ද්වීතියික අධ්‍යාපන අවස්ථාවේදී පන්සල් පාසලෙන් හෝ ශිල්ප ශ්‍රේණි තුලින් අනිවාර්ය ද්වීතියික අධ්‍යාපනයක් ලබා දෙන ලදී.

තෘතියික අධ්‍යාපනය

තෘතියික අධ්‍යාපනය මුළුමනින්ම වෙනස් විය.ශාස්ත්‍රීය හා වෘත්තිය අධ්‍යාපනය
හැදෑරූ අය තව දුරටත් ඉහලට ඉගෙනීමට යොමු වූයේ නම් ඒ තෘතියික
අධ්‍යාපනයයි.ලංකාවේ පෙර පැවති විශ්ව විද්‍යාල පිළිබඳ විවිධ දේශාටන වාර්තා
මඟින් තොරතුරු ලැබේ.හියුංසාන් සහ ෆාහියන් දෙනමගෙ‍් වාර්තා මෙහිලා ප්‍රබල
සා‍ක්‍ෂි සපයයි.ලංකාවේ ප්‍රධාන විශ්ව විද්‍යාල පද්ධති දෙකක් පැවතිනි.
ථේරවාදී සම්ප්‍රදාය
මහායාන සම්ප්‍රදාය
ථේරවාදී විශ්ව විද්‍යාල සම්ප්‍රදායික රටාවකට අනුගත විය.වේද ,නාට්‍ය ,නක්‍ෂත්‍රය
ඉගැන්වීය.වඩා දියුණු වූයේ මහායාන සම්ප්‍රදායයි.අභයගිරිය,ජේතවනාරාමය මීට
අයත්ය.ලෞකික ජීවිතයට අවශ්‍ය දැනුමද මෙම පද්ධතියෙන් ලබාදුනි.
තරඟකාරීත්වය තුලින් මහායාන විශ්ව විද්‍යාල දියුණු විය.සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණ
කැණීම් මඟින්ද අභයගිරි විශ්ව විද්‍යාල භූමිය තුලින් කෘෂිකර්ම පීඨයක් ,ඉංජිනේරු
පීඨයක් ,ගොවි බිමක් හමුවී ඇත.
විශ්ව විද්‍යාලවල කාල සටහන් භික්‍ෂුවගේ දෛනික කාල සටහන අනුව
සැකසිණි.එනම්
පිණ්ඩපාතයට පෙර කාල සටහන
පිණ්ඩපාතයට පසු කාල සටහන
සන්ධ්‍යා කාලයේ කාල සටහන
අප රටේ එකල පැවති විශ්ව විද්‍යාල පිරිවෙන නමින්ද හැඳින්වීය.ලංකාවේ විශ්ව
විද්‍යාල අරඹන විට යුරෝපයේ පවා විශ්ව විද්‍යාල බිහිව නොතිබිනි.විශේෂඥ
ආයතන නමින්ද ආයතනයක් තිබුනි.මෙමඟින් පශ්චාත් උපාධියක්
පිරිනැමුණි.දකුණු පලාතේ විශේෂයෙන් මෙම ආයතන පැවතුණි.තිස්ස මහා
විහාරය , චිත්ත පබ්බත මීට උදාහරණ වේ.
මේ ආකාරයට ශ්‍රී ලංකාවේ පැරණි අධ්‍යාපන ක්‍රමය  තුලද පුද්ගලයකුට  පශ්චාත්
උපාධියක් දක්වා ඉගෙනීමට අවස්ථාව තිබූ බව පැහැදිලිය.

ශ්‍රී ලංකාවේ ඉතිහාසය
ශ්‍රී ලංකාවේ බුද්ධාගම

ශ්‍රී ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික බෞද්ධ අධ්‍යාපනය


Piedras Albas es una localidad del municipio de Lucillo, en la provincia de León, Comunidad Autónoma de Castilla y León, (España).

Historia

Evolución demográfica

Localidades de La Maragatería
Localidades de Lucillo

Piedras Albas (Lucillo)


Adonis aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Adonis (mitoloji), Yunan mitolojisinde kurgusal bir kahraman
 Ali Ahmet Sait Eşber, Suriyeli yazar Ali Ahmet Sait Eşber'in takma adı
 Adonis (bitki), Ranunculaceae familyasına bağlı bir bitki cinsi

Adonis (anlam ayrımı)


තමන්නා (සිංහල: දිවියේ අරමුණ) යනු 2016 පෙබරවාරි 1 සිට ස්ටාර් ප්ලස් නාළිකාව ඔස්සේ ප.ව. 10:00ට IST (UTC+5:30) ලොවපුරා විකාශය වූ හින්දි-භාෂා ඉන්දියානු රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරාවකි. මෙය ප්‍රකට ප්‍රහසන කතාමාලාවක් වූ සුමිත් සම්භාල් ලේගා විස්ථාපනය කරමින් විකාශය විය. මෙම කථාවට පසුබිම් වී ඇත්තේ ගුජරාටයේ, ජාම්නගර් වුවද, එය රූගත කෙරුණේ මුම්බායිහි ය.

සාරාංශය
තමන්නා මගින් නිරූපණය වන්නේ ධාරා (අනූජා සාථේ විසින් නිරූපණය කරයි) නම් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩිකාවගේ කථා පුවතයි. ඇය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩිකාවක වීමට සිදුකරන කැපකිරීම් මෙමගින් නිරූපණය වේ.

ධාරාට ඇගේ පියා සහාය වන අතර ඇගේ මිත්තණියට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව පිළිබඳ පැහැදිලි කර දෙයි. මනාව ක්‍රීඩා කරන ඇයගේ අනාගතය දීප්තිමත් බැව් පෙනේ. නමුත් ඇගේ පියාගේ සෞඛ්‍ය තත්ත්වය අයහපත් අතට හැරීමත් සමග ඇයට මිහිර් සමග විවාහ වීමට එකඟ වන්නට සිදුවේ. මුලින් සතුටට පත්වන ඇය ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කිරීම අත්නොහරියි. නමුත් මඳ කලකින්ම ඇය ඔහුගේ දැඩි පුරුෂෝත්කර්ෂවාදී පැත්ත වටහා ගනියි. ධාරාට සිරකරුවකු මෙන් සලකන ඔහු ඇයව පාලනය කරන්නට තැත් කරයි. ඇගේ චරිතය පවා සැක කරන ඔහු තමන්ට දාව ධාරාට උපන් දියණිය වන ශුභංගි සිය ප්‍රධානියා වන දිවාකර්ගේ යැයි සිතන්නට පෙළඹෙයි. මිහිර්ගේ දැඩි සහ අපවාදාත්මක ක්‍රියාකලාපය හේතුවෙන් ධාරා ඔහුගෙන් දික්කසාද වන්නට සැරසෙයි. මිහිර් එය ලබා දීම ප්‍රතික්ෂේප කරයි. ධාරා විසින් යෝග්‍ය සාක්ෂි ඉදිරිපත් කරීමෙන් පසුව, මිහිර් සමග සේවය කරන තැනැත්තස්ගේ සාක්ෂිය ආධාරයෙන් කෙසේ හෝ ඇය දික්කසාදය ලබා ගනියි. අනතුරුව ඇය එම්. එන්. රෝයි ධාරාට මීරුට්හි පාසලක ක්‍රිකට් පුහුණුකාරිණියක ලෙස රැකියාවක් සොයාගනියි. මීරුට් වෙත පැමිණෙන ඇය කෝලාහල පිළිබඳ දැනගනියි. ඇඳිරි නීතියෙන් පසුව ඇය පුහුණු කිරීම් අරඹයි. හින්දු සහ මුස්ලිම් සිසුන් අතර ඇති නොසන්සුන් බව දකින ඇය පළමුව තනි කණඩායමක් තැනීමට තීරණය කරයි. ඉන් ඇය සාර්ථක වුවද, ක්‍රීඩකයන් දෙදෙනකු අතර ඇතිවන විරසකය හේතුවෙන් බුලාන්ද්ගන්ජ්හි නැවත කලබල ඇති වෙයි. ඇය ඉල්ලා අස්වීමට තීරණය කළ ද ශිෂ්‍යයන් ඇගෙන් සමාව ගන්නා අතර ඇය නැවත පුහුණු කිරීම් අරඹයි. බුලාන්ද්ගන්ජ් වෙත පැමිණෙන මිහිර් ධාරා වගකීම් විරහිත මවක බවත්, ඇය ශුභංගිගේ ළමාවිය ඇයට ලබා නොදෙන බව පෙන්වීමට සාක්ෂි රැස් කරයි. ඔහු ශුභංගිගේ භාරකාරීත්වය හිමි කරගනියි.

චරිත නිරූපණය

 අනූජා සාථේ, ධාරා සෝලන්කි ලෙස (ප්‍රධාන කාන්තා චරිතය)
 දීපක් වාධ්වා, සංජේ ප්‍රතාප් සිං ලෙස (ප්‍රධාන පිරිමි චරිතය)
රාම් කපූර්, අවිනාශ් අරෝරා ලෙස
 විශාල් ගාන්ධි, මිහිර් ශුඛාඩියා ලෙස (ධාරාගේ හිටපු සැමියා)
 කේත්කී දේව්, බා ලෙස
 කිරාන් කර්මර්කර්, දීපක් සෝලන්කි ලෙස (ධාරාගේ පියා)
 රුචි සවර්න්, මෘදුලා ලෙස (ධාරාගේ මිතුරිය)
 ශෛලේෂ් ගුලාබනි, සමීර් ලෙස (මෘදුලාගේ සැමියා)
 රාජ්ලක්ෂ්මි සෝලන්කි, ධාරාගේ මව ලෙස
 හර්ෂ් ඡායා, පුහුණුකරු රෝයි ලෙස
 නිමිෂා වඛාරියා, මිහිර්ගේ මව ලෙස
 හිතේශ් රාවල්, විජේ අග්නිහෝත්‍රි ලෙස (මිහිර්ගේ පියා)
 හර්ෂිතා ඕජා, ලාබාල ධාරා ලෙස
 සුධාංශු පාණ්ඩේ, දිවාකර් ලිමායේ ලෙස (මිහිර්ගේ නව ප්‍රධානියා)
 අන්චල් සභර්වාල්, ලාවන්‍යා ලෙස
 සොනාලි කුල්කර්ණි, ධාරාගේ නීතිඥයා ලෙස
 රාජේශ් ඛේරා, නීතිඥයකු ලෙස
 රෝහිත් චන්දේල්, ඉම්රාන් ලෙස
 පංකජ් බෙරී, භානු ප්‍රතාප් ලෙස
 රාජු ඛේර්, විදුහල්පති ලෙස
 අනන්ග් දේසායි, පණ්ඩිත් චෞරාසියා ලෙස
 භවින් භානුශාලි, බෂීර් ඛාන් ලෙස
 හිමාංශු අරෝරා, අර්ජුන් සිං ලෙස
 තුෂාර් භාන්, බල්රාම් ලෙස
 තෂ්වි තැක්කර්, ශුභංගි ලෙස (ධාරාගේ දියණිය)
 ආරව් මාවි, අමීර් ලෙස
 ගුර්ප්‍රීත් වාලියා, සුල්තාන් ලෙස
 ජයේශ් කර්දක්, වීර් ලෙස
 විජේ රාවල්, රසාක් ලෙස
 මිරාජ් ජෝෂි, විරාත් ෂර්මා ලෙස
 සෞරභ් ප්‍රතාප්, පාර්වේස් ලෙස
 ශංකර් සච්දේව්, මිෂ්රා ජි ලෙස
 පෘථිවි සුට්සි, ගුරුතුමා ලෙස
 ශිෂිර් ෂර්මා, මුම්බායි පුහුණුකරු ලෙස
 ? ගෆූර් චාචා ලෙස (මියගිය)

සම්මාන

අන්තර්ජාතික විකාශය
ශ්‍රී ලංකාව තුළ සිංහලෙන් හඬකවන ලද මෙම කතාමාලාව 2017 සැප්තැම්බර් 6 දින සිට ස්වර්ණවාහිනී නාළිකාවෙන් විකාශය වන්නේ "මේ මගේ සිහිනයයි" යන තේමාව යටතේ ය.

බාහිර සබැඳි
 නිල වෙබ්අඩවිය

ආශ්‍රේයයන්

2010 දශකයේ ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා
2016 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා
2016 ඉන්දියානු රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්
ස්ටාර් ප්ලස් රූපවාහිනී කතාමාලා
ඉන්දියානු රූපවාහිනී සෝප් ඔපෙරා
රූපවාහිනී කතාමාලා

තමන්නා (රූපවාහිනී කතාමාලාව)


Permedi veya Premedi (), Arnavutluk'un Ergiri ilinde bulunan bir şehir ve belediyedir. Şehir ülkenin güneyinde yer almaktadır. Yüzölçümü 601.95 km² olan belediyenin nüfusu 2011 yılı itibarı ile 10,614'tür.

Permedi Osmanlı döneminde Delvina Sancağı'na bağlı bir kaza idi. Permedi, birçok farklı türde reçel ve komposto ile yerel şarap ve rakı üretimi olmak üzere mutfağı ile bilinir. Şehrin SK Përmeti adında bir futbol takımı bulunmaktadır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Arnavutluk'taki şehirler
Arnavutluk'un belediyeleri

Permedi


Barbara Erskine (née le ) est une romancière anglaise.

Biographie
Elle est née à Nottingham en 1944. Son père est le chef d'escadron d'aviation de la bataille d'Angleterre pendant la Seconde Guerre mondiale, Nigel Rose.

Erskine est diplômée en histoire médiévale écossaise de l'Université d'Édimbourg et partage son temps entre Hay-on-Wye et le nord de l'Essex.

Erskine est l'auteure d'un certain nombre de romans à succès et de recueils de nouvelles traitant à la fois de l'histoire et du surnaturel. Lady of Hay, son premier roman, s'est vendu à plus de trois millions d'exemplaires dans le monde depuis sa première publication en 1986 .

Bibliographie

 Dame de foin (1986)
 Royaume des ombres (1988)
 Rencontres (1990)
 Enfant du Phénix (1992)
 Minuit est un endroit solitaire (1994)
 Maison des échos (1996)
 Voix lointaines (1996)
 Au bord des ténèbres (1998)
 Murmures dans le sable (2000)
 Se cacher de la lumière (2002)
 Sables du temps (2003)
 Filles du feu (2006)
 La princesse du guerrier (2008)
 L'héritage du temps (2010)
 Rivière du destin (2012)
 L'heure la plus sombre (2014)
 Château du dormeur (2016)
 L'arbre fantôme (2018)
 Les tisserands de rêves (2021)

Références

Liens externes

Personnalité liée à l'Essex
Étudiant de l'université d'Édimbourg
Romancière anglaise
Naissance en août 1944

Barbara Erskine


Tuntex Sky Kulesi T & C Tower (Tuntex & Chien-Tai Tower) Tayvan'da Kaohsiung kentinde 85 katlı bir gökdelendir. Toplam 348 Metre uzunluğa sahiptir. Binanın tasarımı Kaohsiung'un Çince'de yüksek anlamına gelen gao (高) karakterinden esinlenmiştir.

37 ile 80. kat arası otel olarak kullanılmaktadır. Otel adı Splendor Kaohsiung Hotel'dir.

Dış bağlantılar
 Tuntex Sky Tower Resmi İnternet Sitesi

Kaohsiung
Tayvan'daki gökdelenler
Tayvan'daki oteller
300 ila 349 metre yüksekliğindeki gökdelenler

Tuntex Sky Kulesi


Frederik Tobias Holck Colding er en dansk matematiker, født i København. Colding har siden 2005 været professor i matematik ved Massachusetts Institute of Technology, og fra 2006 Adjungeret professor ved Københavns Universitet. Han blev medlem af DTUs bestyrelse i november 2016. Hans forskning er indenfor områder som; differentialgeometri, og differentialligninger, der beskiftiger sig med minimal-overflader. Colding har på det seneste også beskæftiget sig med at opstille matematiske modeller der beskriver meningsudvekslinger mellem grupper af mennesker, og hvor lang tid der går før der opnåes enighed.

Colding fik sin ph.d. fra University of Pennsylvania i 1992. for sin afhandling med titlen A.D. Alexandrov's Spaces in Riemannian Geometry, skrevet under vejledning af Christopher Croke.

Priser
 2010: AMS Oswald Veblen Prize in Geometry
2016: Carlsbergfondets Forskningspris

Se også
 L.A. Colding

Henvisninger

Matematikere fra Danmark
Personer fra København
Geometere
Medlemmer af Videnskabernes Selskab
Personer i Kraks Blå Bog

Tobias Colding


Siron Franco (n. Goiás Viejo, Goiás; 26 de julio, 1947) es un pintor, dibujante y escultor brasileño.

Siron Franco pasó su infancia y adolescencia en Goiânia. Estudió con bajo la guía de DJ Oliveira y Cleber Gouveia.
Comenzó a ganar la vida haciendo y vendiendo retratos de la burguesía de la ciudad.
A partir del 1965, enfocó su arte en las figuras irreales y grotescas que tenía en su propia mente.
Entre 1969 y 1971 vivió en Sao Paulo, frecuentó los estudios de Bernardo Cid y Walter Levi en esa ciudad, e integró el grupo que hizo la exposición Surrialism and Fantastic Art at Galería Seta.
Después de ganar el premio Internacional de la Bienal São Paulo en 1975, Siron Franco hizo una gira por Europa entre 1976 y 1978.

Dueño de una técnica impecable, Siron da una atmósfera dramática a sus imágenes con el uso de tonos oscuros, grises, y marrones.
Con más de 3 000 piezas creadas, bien como instalaciones e interferencias urbanas, su obra ya fue presentada en más de cien países, incluyendo las más importantes galerías de arte del mundo.

Pintores de Brasil del siglo XX
Escultores de Brasil
Dibujantes de Brasil

Siron Franco


El FAMAE SG 543-1M es un fusil de asalto de calibre 5,56 mm. Se trata de la versión chilena del SIG SG 550 que fue desarrollado por Famae en cooperación con la fábrica suiza Swiss Arms, surgió a partir de la línea fusiles suizos SIG SG 540.

Características

Fusil correspondiente a la familia de fusiles suizos SG 540, siendo este el más destacado de la familia de fusiles. El SG 543-1, al igual que muchos fusiles de asalto como la M4A1, es una carabina que incorpora riel Picatinny, el cual permite la incorporación de accesorios, como por ejemplo: mira holográfica o mira de visión nocturna y/o lanzagranadas .

El modelo es una versión chilena de los fusiles suizos SIG SG 540. Sus principales mejoras consisten en el uso de polímeros de alta resistencia desarrollados en Chile y un sistema de disparo de mayor precisión. Posee una mayor resistencia a golpes y condiciones extremas, además de un significativo menor peso en comparación a modelos de la misma familia.

Referencias
 https://web.archive.org/web/20120103211147/http://www.famae.cl/slimbox/ficha_fusiles_asalto.php
 https://web.archive.org/web/20130716155759/http://www.famae.cl/catalogofamae/index.html

Enlaces externos

Fusiles de asalto

FAMAE SG 543-1


An Cryptanthus lacerdae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Franz Antoine. An Cryptanthus lacerdae in nahilalakip ha genus nga Cryptanthus, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Cryptanthus

Cryptanthus lacerdae