Sigma Arae (σ Ara / σ Arae) est une étoile de la constellation australe de l'Autel. Elle est visible à l'œil nu et sa magnitude apparente est de 4,58. L'étoile présente une parallaxe annuelle de 8.62 mas telle que mesurée par le satellite Hipparcos, ce qui permet d'en déduire qu'elle est distante d'environ  de la Terre.

Sigma Arae est une étoile blanche de la séquence principale de type spectral . Des rayons X ont été détectés en provenance de l'étoile, avec une luminosité de , ce qui est inhabituel pour une étoile de type A. En général on explique ces émissions par la présence d'un compagnon de plus faible masse qui orbite ces étoiles, mais un tel scénario semble ne pas se vérifier pour Sigma Arae. Par contre, la signature d'un champ magnétique de surface a été détecté, avec une force de , ce qui indique que la source des rayons X pourrait être une activité magnétique de surface.

Notes et références

Liens externes

 Image de Sigma Arae

Constellation de l'Autel
Étoile de type spectral AV
Arae, Sigma
Objet du Cape Photographic Durchmusterung
Objet du Córdoba Durchmusterung
6537
159217
086092

Sigma Arae


Kristian Wåhlin poznatiji pod umjetničkim imenom Necrolord (Göteborg, Švedska, 4. prosinca 1971.) je švedski glazbenik, slikar i grafički dizajner.

Wåhlin je autor naslovnica sastava u žanru heavy metala kao što su Dissection, Emperor, Tiamat, At the Gates i Bathory. Uzor su mu slikari Caspar David Friedrich, Albrecht Dürer i Hieronymus Bosch.

Svira gitaru i bubnjeve. S Tomasom Lindbergom osnovao je sastav Grotesque koji se raspao 1990. Od 1995. svira s gothic metal sastavom Diabolique.

Diskografija

 Diabolique
 The Diabolique (1996.)
 Wedding the Grotesque (1997.)
 The Black Flower (1999.)
 Butterflies (2000.)
 The Green Goddess (2001.)

Naslovnice

Izvori

Švedski bubnjari heavy metala
Švedski gitaristi heavy metala
Grafički dizajneri

Kristian Wåhlin


est un one shot manga écrit et dessiné par Tatsuki Fujimoto. Il est prépublié sur le site Shōnen Jump+ le  puis commercialisé en volume relié le  par Shūeisha. La version française est publiée par Kazé le .

Synopsis
Une élève du primaire du nom de Fujino possède du talent pour dessiner des mangas qu'elle publie dans le journal de l'école. Admirée par ses camarades, elle se retrouve en concurrence une autre élève nommée Kyômoto, une fille terrée dans sa chambre pratiquant le dessin sans relâche, qui commence à publier son propre manga aux côtés de Fujino. Furieuse en voyant le talent de sa camarade, cette dernière décide de redoubler d'effort dans le dessin. Malgré les améliorations, Fujino n'atteint pas les standards de Kyomoto et décide d'abandonner le manga. En fin d'année, Fujino est chargée de remettre à Kyômoto, qui n'a jamais quitté sa maison, son diplôme. Fujino entre dans la maison de Kyômoto et trouve des piles de carnets de croquis. Elle dessine un strip se moquant de Kyômoto, qui entre par inadvertance dans la chambre de la concernée l'alertant de la présence de Fujino. Elles se rencontrent pour la première fois et Fujino découvre que sa camarade est une grande fan qui suivait son manga dans le journal de l'école depuis un certain temps. Extrêmement flattée par l'idolâtrie enthousiaste de Kyômoto à son égard, Fujino prétend avoir l'intention de soumettre des mangas à des concours et reprend le dessin. Au lycée, elles créent plusieurs mangas courts ensembles, mais le destin va finir par les séparer.

Personnages

 Fujino est une adolescente surdouée et a une confiance absolue en ses capacités. Elle s'occupe de la rubrique manga du journal de son école.

 Kyômoto est une élève de la même école de Fujino. Elle est une « élève fantôme » qui fait ses cours à distance, restant toujours chez elle (d'où le fait qu'elle est qualifiée de hikikomori par Fujino). Elle va partager la rubrique manga du journal de l'école avec Fujino.

Publication
Ce one-shot de 143 pages est publié sur le site web Shōnen Jump+ le . Le manga est ensuite publié en format tankōbon le  par Shūeisha.

La version française est annoncée en  par Kazé et sa publication commence le .

Réception
Look Back a eu du succès au Japon avec 2,5 millions de lectures à la première date de publication et plus de 4 millions de lectures en l'espace de deux jours.

Le , la Shūeisha annonce qu'une scène représentant un homme victime d'un « épisode paranoïaque » entrant dans une école d'art avec une hache en affirmant qu'un étudiant a plagié ses créations, avait été modifiée après la publication en raison des commentaires des lecteurs. Certains lecteurs ont souligné des similitudes entre cette scène et l'Incendie criminel de Kyoto Animation. Si l'attaque de l'homme est bien présente dans la nouvelle version, il n'est plus question de paranoïa et la motivation due au plagiat remplacée par le fait d'avoir été pris de haut. Ça permet également d'éviter de dépeindre un homme schizophrène comme un meurtrier de masse pouvant stigmatiser la maladie mentale.

Look Back a dominé la liste des meilleurs mangas pour les lecteurs masculins 2022 du Kono Manga ga Sugoi! de Takarajimasha. Il s'est classé n°29 sur la liste 2022 du Livre de l'année du magazine Da Vinci. Il a remporté le prix spécial Twitter Japan's Trend Awards 2021. Le manga s'est classé premier sur The Best Manga 2022 Kono Manga wo Yome! dans le magazine Freestyle. Il a également été nominé pour le 15ème Grand prix du manga en 2022 et s'est classé deuxième avec 68 points.

Le rédacteur et éditeur Kazushi Shimada l'a classé premier dans son top 10 des mangas de 2021. Sheena McNeil de Sequential Tart lui a donné un 7 sur 10. McNeil a comparé l'histoire à Chainsaw Man du même auteur, déclarant que même si Look Back n'est pas une histoire de gore et de violence, elle a le même type de narration qui « prend un personnage qui est antipathique pour nous le faire apprécier en défiant son point de vue et en le faisant grandir ». McNeil a également fait l'éloge du dessin notant un « beau réalisme » et son rythme visuel.

Liens externes
  du manga sur Shōnen Jump+.
  du manga sur VizMedia.

Références

One shot manga
Manga des années 2020
Manga paru dans le Shōnen Jump+
Manga publié par Kazé

Look Back


La base aérienne de Kolomya  est une base située près de la ville de Kolomya, dans l'oblast d'Ivano-Frankivsk, en Ukraine.

Histoire
C'est la base de création de la 7e brigade d'aviation tactique (Petro Franko).

Voir aussi

Situation

Liens externes

Références

Base aérienne en Ukraine
Base
Force aérienne ukrainienne

Base aérienne de Kolomya


Scottish Premier League (kısaca SPL), 1998 ile 2014 yılları arasında İskoçya'daki en üst seviyedeki futbol ligidir. Sponsoru Clydesdale Bank olduğu için ligin tam adı Clydesdale Bank Scottish Premier Leaguedir.

Tarihi
İskoçya'da futbolun profesyonel olarak oynanmaya başladığı zamanlarda, İskoçya futbolunda sadece iki lig vardı (İskoçya 1. Ligi ve İskoçya 2. Ligi). 70'li yılların ortalarında İskoçya ligleri; Premier Lig, İskoçya 1. Ligi ve İskoçya 2. Ligi olarak üçe ayrıldı. 90'lı yılların ortalarında da İskoçya'da İskoçya 3. Ligi kuruldu.

SPL'nin Kuruluşu

1998 yılında, Premier Lig'deki takımlar; 1992 yılında bazı İngiliz takımlarının yaptığı gibi, İskoçya Futbol Ligi çatısından ayrılarak İskoçya Premier Ligi'ni kurdu. İskoçya Premier Ligi'nin kurulması; İskoç takımlarını kamçıladı ve İskoç takımları, ligden daha çok gelir elde etmeye başladılar. Takımların ligden para kazanması için de her sezon sonu ligin sponsoru, takımlara eşit miktarda belli bir miktar para vermektedir.

İlk kurulduğunda SPL'de 10 takım vardı ama 2000-2001 sezonu başında bu sayı 12'ye yükseldi ve ligdeki külüp sayısının 10'dan 12'ye çıkarılması da, İskoçya 1. Ligi'ndeki takımlar tarafından onaylandı. Bu karardan sonra, İskoçya 1. Ligi'nde 44 hafta maç oynanmasını önlemek için yeni bir sistem geliştirildi. Buna bağlı olarak; 33 hafta (1 maç içeride, 2 maç dışarıda veya tam tersi bir durumda) maç oynandıktan sonra kulüpler iki gruba bölünüyor ve gruplarda da takımlar beşer hafta maç yapıyorlar. Böylece takımlar, bir sezonda 38 maç yapmış oluyorlar.

Bazen sezon sonu ligde ilginç bir durum oluşuyor ve ligi 7. bitiren takım, ligi 6. sırada tamamlayan takımdan daha fazla puan topluyor çünkü takımların son 5 maçları çok kolay geçiyor. 2005-2006 sezonunda ligi 7. bitiren Inverness Caledonian Thistle takımı, ligi 4. sırada tamamlayan Hibernian kulübünden daha fazla puan toplamıştır.

Lige Yükselme ve Ligden Düşme
Ligin bitiminde puan tablosunun son sırasında yer alan takım, İskoçya 1. Ligi'ne düşerken; İskoçya 1. Ligi'nde sezon sonu şampiyon olan takım, İskoçya Premier Ligi'ne yükselir.

2003 yılında lige çıkma konusunda yaşanan bir sorun ilginç bir olaydır. Ligdeki kulüplerin başkanları Falkirk'in, Airdrie United ile olan stadyum paylaşımına karşı çıkarak kulübün minimum stadyum kapasitesi olan 10.000 kişiye ulaşmasını engellemişlerdir ve o sene Motherwell ligde kalmıştır.
Aynı durum, 2004 yılında da oluşmuştur, ancak birçok oylama ve istişareden sonra, en sonunda Inverness Caledonian Thistle'ın Aberdeen'in 160 km uzakta olan Pittodrie'deki sahasını kullanmasına izin verilmiştir. 2005 yılında minimum seyirci sayısı 6000 kişiye indirilmiştir böylece Inverness Caledonian Thistle sezon ortasında kendi stadına geri dönebilmiştir.

SPL 2 Projesi

17 Ağustos 2006 tarihinde ligin başkanı Lex Gold, İskoçya 1. Ligi'ndeki takımlarla SPL 2'yi kurmayı planladıklarını açıkladı. Kurulacak yeni ligin 2008-2009 sezonunda faaliyete geçmesi planlanıyor. Bu ligin kurulması halinde SPL 2, İskoçya 1. Ligi'nin bir üst seviyesindeki lig olacak.

Bu düşünce SFL'de oynayan kulüplerin taraftarları tarafından pek de beğenilmemiştir, zira SFL'nin 3.000 kişilik stadyum, saha bakım mecburiyeti gibi kuralları onlara biraz fazla katı gelmiştir. Bazı SFL kulüpleri ise ne lig için ne de İskoçya Challenge Kupası için bir isim sponsoru olmaması sebebiyle bu öneriye destek çıkmışlardır.

Sponsorluk

Ligin şu anki sponsoru Bank of Scotland, sponsorluk sözleşmesini yenilemeyince; ligin yöneticileri yeni bir sponsor arayışına girdi ve de Temmuz 2007'den itibaren geçerli olacak şekilde ligin sponsorluğu için 4 yıllığına 8 milyon pound karşılığında Clydesdale Bank ile anlaştı.

SPL Maçlarının Yayınlanması

İrlandalı televizyon şirketi Setanta Sports, 2004 yılında yapılan maçların televizyondaki yayın hakkı ihalesini kazandığı için 2004-2005 sezonundan beri İskoçya Premier Ligi maçlarını canlı yayınlamaktadır. Daha önce de maçlar Sky Sports ve BBC Scotland tarafından yayınlanmıştı. İskoçya'daki STV kanalındaki Scotsport programında da maçların geniş özeti yayınlanmaktadır ve bu program, Türkiye'deki Maraton programıyla aynı formattadır. BBC Radio Scotland da maçları radyodan canlı olarak yayınlamaktadır ve de internet sitesiyle de bütün dünyadaki futbolseverler, bu maçları canlı olarak dinleyebilmektedir

SPL Takımları

2011-12 SPL Kulüpleri

Önceki SPL Üyeleri

Tüm Zamanların SPL Tablosu

Tüm zamanların SPL tablosu, Scottish Premier League'nin kurulduğu 1998-1999 sezonunun başlangıcından 2010-2011 sezonunun sonuna kadar bütün maçların sonuçlarına göre oluşturulmuştur.

Tüm Zamanların SPL Gol Kralları

SPL Teknik Direktörleri

SPL Sezonları

Kulüp Performansları
Feshedilmiş kulüpler italik olarak yazılmıştır.

Şehirlere Göre Şampiyonluk Dağılımı

SPL Rekorları

 Bir sezonda en çok gol atan takım: Celtic, 105 gol, 2003-2004
 Bir sezonda en az gol atan takım: St Johnstone, 24 gol, 2001-2002
 Bir sezonda en çok puan toplayan takım: Celtic, 103 puan, 2001-2002
 Bir sezonda en az puan toplayan takım: Gretna, 13 puan, 2007-2008
 Bir sezonda en az gol yiyen takım: Celtic, 28 gol, 2001-2002
 Bir sezonda en çok gol yiyen takım: Aberdeen, 83 gol, 1999-2000; Gretna, 83 gol 2007-2008
 Bir sezonda en çok gol averajına sahip olan takım: Celtic, 70, 2003-2004
 Lig tarihinde iç sahada alınan en farklı skor: Celtic 9-0 Aberdeen (2010-2011)
 Lig tarihinde dış sahada alınan en farklı skorlar: St. Johnstone 0-7 Rangers (1998/99); Dunfermline Athletic 0-7 Celtic (2005/06)
 Ligde deplasmanlarda en çok kazanan takım: Celtic, 12, 2003-2004
 Ligde deplasmanlarda en az kazanan takım: Dunfermline, 0, 1998-1999
 Ligde deplasmanlarda en çok kaybeden takım: Livingston, 16, 2005-2006
 Ligde iç sahada en az kaybeden takım: Celtic, 3, 2001-2002 ve 2002-2003
 Bir sezonda en çok gol atan oyuncu: Henrik Larsson, 35 gol, 2000-2001 Celtic
 En çok hat-trick yapan oyuncu: Henrik Larsson, 12, 1998-2004
 Ligde oynayan en yaşlı futbolcu: Andy Millen, St. Mirren - Celtic, 41 yıl 7 ay 10 gün, 20 Ocak 2007
 Ligde oynayan en genç futbolcu: Jamie McCluskey, Hibernian - Kilmarnock, 16 yıl 2 ay 18 gün, 24 Ocak 2004
 Ligde gol atan en genç futbolcu: David Goodwillie, Dundee United - Hibernian, 16 yıl 11 ay 4 gün, 4 Mart 2006
 Ligde en uzun süre gol yememe rekoru: Robert Douglas, Celtic, 7 maç, (16 Aralık 2000-21 Şubat 2001)
 Ligde en çok maç oynayan futbolcu: Steven Pressley, 257

Kaynakça

Dış bağlantılar
  Ligin Resmî Web Sitesi
  Ligdeki Kulüplerin Yerleri
  Ligin Forumu

Scottish Premier League


Olaylar
 Çin'in Wei Hanedanı'nın ikinci imparatoru Cao Rui'nun hükümdarlığı başladı

Doğumlar

Ölümler
 IV. Erdevân, Part İmparatorluğu hükümdarı

226


أدريان كورنيليس جاسبير ماروس ألبيرغا  هو سياسي سورينامي. ليس له أي انتماء حزبي. تولى منصب وزير أول في الفترة ما بين 6 سبتمبر 1952 و4 ديسمبر 1952.

أشخاص من باراماريبو
رؤساء وزراء سورينام
سياسيون سوريناميون
محامون سوريناميون
وزراء سورينام
وزراء مالية سورينام
محامون سوريناميون في القرن 20

أدريان كورنيليس جاسبير ماروس ألبيرغا


228180 Puertollano este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
228180 Puertollano este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la La Sagra par l'Observatorio Astronómico de Mallorca. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,18 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 4,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 228001-229000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2009
Centura de asteroizi

228180 Puertollano


Achim Irimescu (născut pe 24 aprilie 1958) este un politician român, ministru al agriculturii în guvernul Cioloș.

S-a făcut remarcat în septembrie 2016 când a propus reducerea risipei alimentare prin creșterea prețurilor la alimente.

Note

Legături externe

Miniștri ai agriculturii români
Nașteri în 1958
Guvernul Cioloș
Oameni în viață

Achim Irimescu


An Masdevallia villegasii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Willibald Königer. An Masdevallia villegasii in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Masdevallia

Masdevallia villegasii


Gaylord Sangston Truesdell, né le  à  Waukegan dans l'État de l'Illinois et mort le  à New York, est un peintre américain.

Biographie
Gaylord Sangston Truesdell naît le  à  Waukegan dans l'État de l'Illinois.

D'abord lithographe à Saint-Louis, Chicago et Philadelphie. Fin 1876, il rejoint la colonie artistique d'Écouen et loue l'appartement et l'atelier de . De retour aux États-Unis, il étudie à l'Académie de Pennsylvanie puis, en 1885, revient en France étudier à Paris où il est élève de , Pierre-Édouard Frère et Gustave Moreau. Il revient habiter et travailler à Écouen en 1890 et 1891.

Il expose dans plusieurs salons de Paris entre 1886 et 1895 et, en 1889, reçoit une médaille de bronze à l'Exposition Universelle de Paris et une médaille de seconde classe en 1892.

En 1892, son tableau Vaches au bord de la rivière reçoit la première médaille d'or décernée par le salon à un peintre américain.

Il meurt le  à New York.

En 2021, lors de l'exposition consacrée aux peintres étrangers de la colonie d'Étaples, le  expose une de ses œuvres.

Collections publiques

 Pas-de-Calais, collection du département : A Shepherd and his flock within a vast landscape, huile sur toile, 1894.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Peinture américaine
 Colonie artistique d'Étaples

Liens externes

Naissance en juin 1850
Naissance à Waukegan
Décès en juin 1899
Décès à New York
Décès à 49 ans
Peintre américain du XIXe siècle
Peintre paysagiste américain
Peintre de l'école d'Étaples
Peintre de l'école d'Écouen

Gaylord Sangston Truesdell


Kumbaba, Çorum ilinin Osmancık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1665 yılı kayıtlarında Kumbaba Tekyesi adıyla geçmekte olup, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 61 km, Osmancık ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Osmancık belde ve köyleri

Kumbaba, Osmancık


Allopachria es un género de coleópteros adéfagos  perteneciente a la familia Dytiscidae.

Especies seleccionadas
Allopachria abnormipenis	Wewalka 2000
Allopachria balkei	Wewalka 2000
Allopachria barong	Hendrich, Balke & Wewalka 1995
Allopachria beeri	Wewalka 2000
Allopachria bianae	Wewalka 2010
Allopachria bimaculata	(Sato 1972)
Allopachria dieterlei	Wewalka 2000
Allopachria dieterleorum	Wewalka 2000
Allopachria dudgeoni	Wewalka 2000
Allopachria ernsti	Wewalka 2000
Allopachria friedrichi	Wewalka 2000
Allopachria froehlichi	Wewalka 2000

Referencias

 ;  1999: An enigmatic new species of Allopachria Zimmermann, 1924 from Malaysia (Coleoptera: Dytiscidae). Raffles bulletin of zoology, 47(1): 283-286. PDF
 ;  2010: Allopachria Zimmermann, 1924 from Jiangxi, China, with descriptions of two new species (Coleoptera: Dytiscidae). Zootaxa, 2350: 59–65. Preview
 ;  1994: Two new species of the genera Allopachria and Agabus from Taiwan (Coleoptera, Dytiscidae). Linzer biologische Beiträge, 26(2): 991-998. PDF
  2000: Taxonomic revision of Allopachria (Coleoptera: Dytiscidae). Entomological problems, 31(2): 97-128. abstract only seen
  2010: New species and new records of Allopachria Zimmermann (Coleoptera: Dytiscidae). Koleopterologische rundschau, 80: 25-42. [not seen]
 ; ;  2001: Anginopachria, a new genus for an enigmatic species previously assigned to Allopachria (Coleoptera: Dytiscidae). Entomological problems, 32(1): 91-92. abstract only seen
 Zimmermann 1924 Ent. Mitt., 13, 194.

Enlaces externos

 ION
 Nomenclator Zoologicus

Hyphydrini

Allopachria


المركبات العضوية المتطايرة  هي مواد كيميائية عضوية ذات ضغط بخاري عالي في درجة حرارة الغرفة بحيث تتبخر بكمية كبيرة وتدخل الغلاف الجوي تحت الظروف العادية. يرتبط ارتفاع ضغط البخار بانخفاض نقطة الغليان، والتي ترتبط بعدد الجزيئات في الهواء المحيط وهي سمة تُعرف باسم تطايرية.

هناك مدى واسع من المواد المبنية على الكربون وتكون متطايرة منها الألدهيدات والكيتونات والهيدروكربونات. وهي إما أن تكون طبيعية أو صناعية، ومنها الفورمالدهيد المتطاير من الدهان، ومنها أيضا الروائح عموما، ولها دور هام في التواصل بين بعض الكائنات.

المركبات العضوية المتطايرة هي المسؤولة عن رائحة الروائح والعطور وكذلك الملوثات. تلعب المركبات العضوية المتطايرة دورًا مهمًا في التواصل بين الحيوانات والنباتات، على سبيل المثال جذب الملقحات، الحماية من الافتراس، وحتى التفاعلات بين النباتات. بعض المركبات العضوية المتطايرة تشكل خطرا على صحة الإنسان أو تسبب ضررا على البيئة.

المركبات العضوية المتطايرة البشرية المنشأ محظورة قانونًا خضوضا في الأماكن المغلقة حيث يكون تركيزها أعلى. معظم المركبات العضوية المتطايرة ليست شديدة السمية، ولكن يمكن أن يكون لها عواقب صحية طويلة المدى. تُستخدم بعض المركبات العضوية المتطايرة في علم الصيدلة، بينما يخضع البعض الآخر للضوابط الإدارية بسبب استخدامها الخاطئ.

التعريف
هناك تعريفات متنوعة لمصطلح المركبات العضوية المتطايرة قيد الاستخدام. فيما يلي بعض الأمثلة أدناه.

كندا
تصنف وزارة الصحة الكندية المركبات العضوية المتطايرة على أنها مركبات عضوية لها نقاط غليان تقريبًا في حدود 50 إلى 250 درجة مئوية (122 إلى 482 درجة فهرنهايت). مع التركيز على المركبات العضوية المتطايرة الشائعة التي قد يكون لها تأثير على جودة الهواء.

الصين
تعرف الصين المركبات العضوية المتطايرة بأنها تلك المركبات التي نشأت من السيارات، والإنتاج الصناعي والاستخدام المدني، وحرق جميع أنواع الوقود، وتخزين الزيوت ونقلها، وطلاء الأثاث والآلات، ودخان زيت الطهي و الجسيمات الدقيقة (PM 2.5) أو من مصادر مماثلة. في يوليو 2018 وضع مجلس الدولة خطة عمل مدتها 3 سنوات لخفض انبعاثات المركبات العضوية المتطايرة في عام 2015 بنسبة 10٪ بحلول عام 2020.

الهند
أصدر  في الهند قانون منع ومكافحة التلوث في عام 1981، والذي عدل في عام 1987 لمعالجة المخاوف بشأن تلوث الهواء في الهند. في حين أن الوثيقة لا تفرق بين المركبات العضوية المتطايرة وملوثات الهواء الأخرى ، فإن المجلس المركزي لمكافحة التلوث يراقب أكاسيد النيتروجين (NOx) وثاني أكسيد الكبريت (SO2) والجسيمات الدقيقة (PM10) والجسيمات العالقة (SPM).

المستقلبات المتطايرة
المستقلبات المتطايرة  تحتوي على جميع المستقلبات المتطايرة إضافة إلى المركبات المتطايرة العضوية والغير عضوية التي قد تنشأ من الكائن الحي أو النظام البيئي (مجتمع بيولوجي من الكائنات الحية وبيئتها المادية).

ويمكن وصف الغلاف الجوي بأنه متطاير لكوكب حي، ويمكن اعتبار المستقلبات المتطايرة بأنها مجموعة فرعية من المستقلب، يحتوي المتطاير على مركبات مشتقة خارجياً والتي لا يمكن إشتقاقها من عمليات التمثيل الغذائي مثل الملوثات البيئية، ولأجل ذلك بالإمكان اعتبار المتطاير على أنه كياناً متميزاً عن المستقلب.  يعد المتطاير إحدى مكونات هالة الجزيئات والمايكروبات ( السحابة المايكروبية ) التي تكون محاطة بجميع الكائنات الحية.

لمحة عن الرائحة جميع المستقلبات المتطايرة قابلة للكشف عن طريق الأنف البشري وتدعى سمات الرائحة. لقد تم توثيق ارتباط سمات الرائحة المتغيرة مع حالات المرض منذ فترة طويلة في كل من الطب الشرقي والغربي ، ولقد أدت التطورات الحديثة في إدخال العينات الآلية إلى زيادة الاهتمام في المتطاير وذلك كمصدر للمؤشرات الحيوية والتي يمكن استخدامها في الفحص الغير جراحي للأمراض، السمات المتطايرة يمكن جمعها عن طريق أخذ العينات النشطة والسلبية ويتم تحليلها باستخدام الاستشراب الغازي- مطياف الكتلة أو كروماتوغرافيا الغاز - مطياف الكتلة، مع مجموعة متنوعة من تقنيات إدخال العينة المباشرة أو الغير مباشرة.

الهوامش

المراجع

الصحة والسلامة المهنية
تلوث
تلوث الهواء
ضبخان
عطور
علم أحياء المباني
مركبات عضوية
ملوثات
منكهات

مركب عضوي متطاير


Les Dominicaines de Sainte Catherine de Sienne de Kenosha forment une congrégation religieuse féminine enseignante et hospitalière de droit pontifical.

Histoire

En 1911, les dominicaines de Sainte Catherine de Sienne du Portugal ouvrent leurs premières succursales aux États-Unis, à New York et à Baker City. De là, elles fondent d'autres communautés en Ontario (Oregon), et à Hanford (Californie). En 1917, elles ouvre un hôpital à Kenosha (Wisconsin) où un noviciat est ouvert en 1920.

Les maisons américaines se séparent de la congrégation portugaise le 12 novembre 1951 avec l'approbation du pape Pie XII, créant un institut autonome ; L'institut est affiliée à l'ordre des prêcheurs le 25 novembre 1952 et reçoit l'approbation définitive de ses constitutions le 29 décembre 1956.

Activité et diffusion

Les sœurs se consacrent à l'enseignement des jeunes et au soin des malades.

La maison-mère est à Saratoga.

En 2017, la congrégation comptait 8 sœurs dans 2 maisons.

Notes et références

Congrégation catholique féminine
Congrégation dominicaine féminine
Congrégation enseignante catholique
Fondation en 1951


Beslenme, canlılığın gereklerini yerine getirmek için gerekli olan maddeleri, canlı dışı ortamdan edinme faaliyetine verilen isimdir.

Canlılar beslenme şekillerine göre 2'ye ayrılırlar. Bunlar :

 Ototrof canlılar (kendibeslek)
 Heterotrof canlılar (ardıbeslek, ışbeslek)

Bu ayrımda temel kriter, canlının yaşamını sürdürmek, diğer deyişle metabolizma faaliyetlerini sürdürebilmek için gereken enerjinin kaynağıdır. Ototrof canlılar bu enerjiyi doğal çevreden alırlar, heterotrof canlılar ise, başka canlıların biyokütlelerinde depolanmış enerjiyi kullanırlar.

Metabolizma için gereken enerji, organizma açısından besindir. Dolayısıyla ototrof organizmalara, kendi besinini üretebilen organizmalar demek de olanaklıdır. Keza, heterotrof organizmalar da başka canlıları "yiyerek" beslenen organizmalardır.

Canlıların beslenme biçimleri yönünden ototrof ve heterotrof olarak ayrımı, bu canlıların kullandıkları karbonun kaynağı açısından da net bir ayrımdır. Ototrof organizmalar, metabolizma için gereken karbonu atmosferdeki karbondioksitden alırlar. Heterotrof organizmalar ise gerekli karbonu, diğer canlıların biyokütlelerinden sağlarlar. Dolayısıyla ekosistemde yer alan canlılar, ekosistemdeki karbon çevrimi içinde farklı rollere sahiptirler.

Ototrof canlılar

Kendi besinlerini kendi sentezleyen, su (H2O), karbondioksit (CO2) ve inorganik tuzlardan organik bileşikler esas olarak glikoz oluşturan, enerjiyi bu organik bileşiklerde depolayan canlılardır. Bitkiler ve algler günes ışığını kullanarak besinlerini kendileri üretir. Bu canlılar kendi içinde:

 Fotosentetik ototroflar. (Fotoototroflar) Biyokimyasal olaylar için gereksinim duydukları enerjiyi güneş ışınlarından, fotosentezle sağlayan canlılardır. Örn : Yeşil ve mor bakteriler.
 Kemosentetik ototroflar. (Kemoototroflar) Kendileri için gerekli olan enerjiyi amonyak (NH3),hidrojensülfür (H2S) gibi belli organik maddeleri oksitleyerek, kimyasal yoldan, kemosentezle sağlayan canlılardır. Örn : Nitrit,nitrat ve demir bakterileri.

Heterotrof canlılar

Besinlerini ölü veya canlı diğer organizmaların biyokütlelerinden sağlayan canlılar heterotrof canlılardır. Tüm hayvan ve mantar türleri ile birçok bakteri türü bu gruba girmektedir. Heterotrof canlılar besin çeşidine göre üç gruba ayrılırlar:

 Herbivorlar: (otçullar) bitkilerle beslenenler. (gevişgetiren memeliler, kemiriciler,bazı böcekler)
 Karnivorlar: (etçiller) hayvansal besinlerle beslenenler. (tüm etçiller, kediler, birçok deniz hayvanı)
 Omnivorlar: Hem bitkisel hem de hayvansal besinlerle beslenenler: (insan, evsıçanı, ayı, domuz)

Heterotrof beslenme ayrıca üç tipe ayrılabilir:

 Organik besin maddelerini katı besinler halinde alan veya başka canlı organizmayı bütün veya parçalar halinde yutan ve bunları sindirerek emen canlılara holozoik canlılar, bu tarz beslenmeye de holozoik beslenme denir. bu canlılar besinlerini bulmak için sürekli hareket halindedirler.
 Erimiş organik besinleri doğrudan hücre zarlarından emerek beslenen canlılara saprozoik canlılar, bu tarz beslenmeye de saprozoik beslenme denir. bu canlılar besinlerini katı halde alamazlar, çürümekte olan hayvan ve bitkilerden sağlarlar. maya ve küf mantarları, bazı tek hücreli hayvanlar, bakterilerin çoğu bu gruba dahildir(bkz.fermantasyon),(bkz.putrifikasyon).
 Herhangi bir canlının, konukçu veya konak adı verilen başka bir organizmanın üzerinde veya içinde yaşayarak onun zararına beslenmesine parazitik beslenme denir. parazitik canlılar besinlerini katı parçalar halinde alabildikleri gibi, konukçunun dokularındaki veya vücut sıvısındaki organik molekülleri de emebilirler. çeşitli solucanlar, virüsler, mantarlar ve bazı bakteriler bu gruba dahildir.

Besin
Besin, canlıların metabolizma süreçleri için gerekli olan maddedir. Bu besinler:

 Yağlar
 Karbonhidratlar
 Proteinler

olarak 3 ana başlığa ayrılır.

Beslenme tıbbı

Beslenme tıbbı, beslenme alışkanlıklarının değiştirilerek ağızdan alınan vitamin ve mineral desteğinde bulunulmasına dayanır.

Genellikle hap veya şurup olarak uygulanır.

Tarihçe
Canlı bir organizmanın düzgün fonsiyon yapabilmesi için çok sayıda vitamin (A'dan E'ye harflerle gösterilir) ve (çinko, magnezyum ve krom gibi) mineral alması gerekmektedir. Vitamin ve minerallerin eksikliği hastalıklara yol açmaktadır. İlk olarak 1753'te Deniz kuvvetlerinde doktor olan James Lind tarafından gözlemlenmiştir. Lind uzun yolculuklara çıkan ve taze sebze ve meyve yiyemeyen denizcilerin iskorbüt hastalığına yakalandığını belirlemiş ve öğünlerine limonata eklenmesinin iskorbütü önlediğini gözlemlemiştir.

Her kişinin bireysel beslenme gereksinimlerinin bulunmaktadır. Bir kişi için yeterli ve uygun kabul edilen beslenme şekli ve kullanım miktarları, bir başka kişi için uygun olmayabilir.

Beslenme


Altan Khan of the Tümed (1507–1582; ; Chinese: 阿勒坦汗), whose given name was Anda (Mongolian: Алтан (Аньда); Chinese: 俺答), was the leader of the Tümed Mongols and de facto ruler of the Right Wing, or western tribes, of the Mongols. He was the grandson of Dayan Khan (1464–1543), a descendant of Kublai Khan (1215–1294), who had managed to unite a tribal league between the Khalkha Mongols in the north and the Chahars (Tsakhars) to the south. His name means "Golden Khan" in the Mongolian language.

Consolidation of power
Borjigin Barsboladiin Altan was the second son of Bars Bolud Jinong, and a grandson of Batumongke Dayan Khan who had re-unified the Mongolian nobility in an attempt to regain the glory of the Yuan dynasty. Altan Khan ruled the Tümed and belonged to the Right Wing of the Mongols along with his elder brother Gün Bilig, who ruled the Ordos. After Gün Bilig's death in 1542, Altan became the de facto leader of the whole of the Right Wing and was given the title, "Tösheetü Sechen Khan".

When Bodi Alagh Khan, the Khagan of the Mongols from the Chahar, died in 1547, Altan forced Bodi Alagh's successor Darayisung Küdeng Khan to flee eastward. In 1551 Darayisung made a compromise with Altan in exchange for giving the title "Gegeen Khan" to him. Altan Khan, who controlled the Ordos tumen of the Huang He or Yellow River was well placed to keep pressure on the Chinese and the Oirat Mongols in Tibet while developing both agriculture and trade.

Altan Khan also founded the city of Köke Khota (Hohhot, meaning "The Blue City"), now the capital of the Inner Mongolia Autonomous Region of the People's Republic of China. There is an impressive statue of him in one of the city's main squares.

Alliance with the Gelug

Altan Khan is particularly remembered for establishing ties between Mongolia and the religious leaders of the Tibetan Gelug order. Altan Khan first invited Sonam Gyatso to Tümed in 1569, but apparently he refused to go and sent a disciple instead, who reported back to him about the great opportunity to spread Buddhist teachings throughout Mongolia.

In 1571, Altan Khan agreed to pay tribute to the Ming and he received the title Shunyi Wang (顺义王, Obedient and Righteous King) and seal of authority  from the Longqing Emperor (March 4, 1537 – July 5, 1572), the 12th emperor of China (Ming dynasty). More than 60 other people including Althan Khan's brother and nephew were also assigned with high official positions of the Ming. As requested by Altan Khan, his son Sengge Düüreng was also granted official position from Ming.

In 1573, Altan Khan took some Tibetan Buddhist monks prisoner. The emperor also gave the Prince of Shunyi's new capital a new name, Guihua, meaning "return to civilization". The prince became very interested in Gelukpa, and Beijing was happy to provide him with Tibetan lamas, Tibetan scriptures, and translations.

Sonam Gyatso accepted Altan Khan's invitation to Tümed in 1577. Altan Khan later had Thegchen Chonkhor, Mongolia's first monastery, built at the place of the meeting. Also, the ruler of the Khalkha Mongols, Abtai Sain Khan, rushed to Tümed to meet the Dalai Lama. The Erdene Zuu Monastery was built by him in 1586, at the site of the former Mongol capital of Karakorum following his adoption of Buddhism as the state religion. This monastery is also often (wrongly) referred to as the first monastery in Mongolia and it grew into a massive establishment. In 1792, it contained 68 temples and some 15,000 lamas.

Sonam Gyatso publicly announced that he was a reincarnation of the Tibetan Sakya monk Drogön Chögyal Phagpa (1235–1280) who converted Kublai Khan, while Altan Khan was a reincarnation of Kublai Khan (1215–1294), the famous ruler of the Mongol Empire and Emperor of China, and that they had come together again to cooperate in propagating the Buddhist religion.

Altan Khan designated Sonam Gyatso as "Dalai" (a translation into Mongolian of the name Gyatso, meaning "ocean"). As a result, Sonam Gyatso became known as the Dalai Lama which, since then, has been used as a title – frequently translated into English as "Ocean of Wisdom". The title was also posthumously given to Gendun Drup and Gendun Gyatso, who were considered Sonam Gyatso's previous incarnations. Thus, Sonam Gyatso was recognized as being already the 3rd Dalai Lama. In October 1587, as requested by the family of Altan Khan, Gyalwa Sonam Gyatso was promoted to Duǒ Er Zhǐ Chàng (Chinese:朵儿只唱) by the emperor of China, seal of authority and golden sheets were granted.

Sonam Gyatso never returned to Tibet but remained proselytizing among the Mongols. The Tümed Mongols and their allies were brought into the Gelug tradition, which was to become the main spiritual orientation of the Mongols in the ensuing centuries.

Sonam Gyatso's message was that the time had come for Mongolia to embrace Buddhism, that from that time on there should be no more animal sacrifices, there must be no taking of life, animal or human, military action must be pursued only with purpose and the immolation of women on the funeral pyres of their husbands must be abolished. He also secured an edict abolishing the Mongol custom of blood-sacrifices. "These and many other such laws were set forth by Gyalwa Sonam Gyatso and were instituted by Altan Khan."

A massive program of translating Tibetan (and Sanskrit) texts into Mongolian was commenced, with letters written in silver and gold and paid for by the Dalai Lama's Mongolian devotees. Within 50 years virtually all Mongols had become Buddhist, with tens of thousands of monks, who were members of the Gelug order, loyal to the Dalai Lama.

When Sonam Gyatso died in 1588, his incarnation – and thus, the new Dalai Lama – was Altan Khan's great-grandson.

Military exploits

Altan Khan led raids into the Ming dynasty in 1529, 1530 and 1542 returning with plunder and livestock. In 1550 he crossed the Great Wall and besieged Beijing, setting the suburbs on fire. In 1552 Altan Khan gained control of the remains of Karakorum, the old Mongol capital. Longqing Emperor, the reigning emperor of Ming dynasty was forced to grant special trading rights to the khanate, after signing a peace treaty with him in 1571, allowing it to trade horses for silks, which further strengthened it economically. Altan Khan was also granted the title Prince Shunyi ("prince who conforms to righteousness") from the emperor.

Death
Altan Khan died in 1582, only four years after meeting with the Third Dalai Lama. He was 74 or 75 years old at the time.

Succession

Altan Khan's title Shunyi Wang (顺义王) was succeeded by his son Sengge Düüreng who was supported by the Ming court of China. Altan Khan's great-grandson, Yonten Gyatso, was selected as the 4th Dalai Lama.

See also
 Altan Khan of the Khalkha

References

Sources
 McKay, A. (editor) (2003): History of Tibet. Publisher: RoutledgeCurzon.

16th-century Mongol khans
Tibetan Buddhists from Mongolia
Converts to Buddhism
Converts to Buddhism from Islam
Mongolian Buddhists
1507 births
1582 deaths
Mongolian Buddhist monarchs

Altan Khan


Alarm (Fransızca'dan: à l'arme = silahlara), tehlikeli bir durumu bildirmek için verilen işaret. Alarm durumu: Doğacak tehlikeli bir durumda tehlikeyi önlemek için devamlı hazır vaziyette (teyakkuz) uyanık olmak. Bu hal ancak askeriye, itfaiye ve zabıtada görülür. Alarm, çeşitli işaretlerle (siren, düdük vs.) ile yapılır. Ayrıca otomatik olarak ev ve arabalara da tehlike anında haber veren ışıklı ve sesli alarm cihazları yerleştirilir. Bunlar belirli bir zaman içinde kendiliğinden, yaklaşma veya dokunma anında tehlikeyi haber verirler.

Ayrıca bakınız
 Araba alarmı
Güvenlik alarmı

Güvenlik araçları
Güvenlik teknolojisi
Uyarı sistemleri

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

Alarm


Sophia Henriette von Moltke (født 10. januar 1743 i Leimbach, Hessen-Nassau, Tyskland; død 8. januar 1830 på Vallø Slot (Bjæverskov Herred, Præstø Amt) var en dansk kammerherreinde.

Hun er datter af Johan Georg von Moltke og Elisabeth Jeanette rigsfriherreinde von Wolzogen und Neuhaus. Hun blev 16 december 1761 gift med Frederik von der Maase. Parret boede på Krogerup gods ved Humlebæk i Nordøstsjælland. Under godset hørte blandt andet landsbyerne Tibberup og Mørdrup samt fiskerlejet Espergærde. Det var hende, der hjalp digteren Johannes Ewald gennem den svære tid under opholdet 1775-1777 på Søbækhus, som lå omtrent midt mellem de tre bebyggelser og hørte under godset.

Eksterne henvisninger
"Sophia Henriette von Moltke"

Kammerherrer fra Danmark
Sophia Henriette

Sophia Henriette von Moltke


Acantheae, tribus u porodici primogovki, dio potporodice Acanthoideae. Postoji 21 priznati rod.

Rodovi
 Acanthopsis Harv.
 Acanthus L.
 Achyrocalyx Benoist
 Aphelandra R. Br.
 Blepharis Juss.
 Crossandra Salisb.
 Crossandrella C. B. Clarke
 Cynarospermum Vollesen
 Cyphacanthus Leonard
 Encephalosphaera Lindau
 Geissomeria Lindl.
 Holographis Nees
 Neriacanthus Benth.
 Orophochilus Lindau
 Rhombochlamys Lindau
 Salpixantha Hook.
 Sclerochiton Harv.
 Stenandriopsis S. Moore
 Stenandrium Nees
 Streptosiphon Mildbr.
 Xantheranthemum Lindau

Izvori

Acanthoideae

Acantheae


Unescoceratops es un género representado por una única especie de dinosaurio ceratopsiano leptoceratópsido, que vivió a finales del período Cretácico, hace aproximadamente 76 millones de años, en el Campaniense, en lo que hoy es Norteamérica. Se encontró en la Formación Dinosaur Park, Alberta, Canadá. Lo nombraron Michael J. Ryan y colaboradores para honrar a la UNESCO y los sufijo griegos κέρας (cuerno) y ὤψ (cara); la especie honra a la paleontóloga Eva Koppelhus.

El holotipo, TMP 95.12.6, encontrado en el yacimiento de Black Coulee, es un dentario único entre los leptoceratópsidos, que tendrá consecuencias en el estudio de su evolución y clasificación. De momento se ha encontrado que es uno de los leptoceratópsidos más avanzados, según el cladograma propuesto por Ryan y colaboradores:

Referencias
 Michael J. Ryan, David C. Evans, Philip J. Currie, Caleb M. Brown & Don Brinkman ("2011" [2012]) New leptoceratopsids from the Upper Cretaceous of Alberta, Canadá. Cretaceous Research (advance online publication) doi:10.1016/j.cretres.2011.11.018

Ceratopsia
Dinosaurios del Cretácico
Dinosaurios de América del Norte

Unescoceratops


Le château de Chevigny est un château  du  situé à Millery, en Bourgogne-Franche-Comté.

Localisation
Le château est situé au nord de Semur-en-Auxois, entre Millery et le hameau de Chevigny, à flanc de coteau sur un replat dominant la RD 980.

Historique

La seigneurie de Chevigny remonte au moins au  : Guillaume de Mello en est seigneur en avril 1282, Pierre d'Ostun en 1308. Le 23 avril 1360, elle se rebelle contre le bailli d'Auxois entraînant le siège du château. En février 1362, des membres de la garnison sont pris à partie à Genay. Le 21 novembre 1368, Guillaume de Cluny, lieutenant du bailli d'Auxois, fait appel à cette garnison, pour chasser des compagnies en maraude. En 1455, le bailli d'Auxois se déplace à Chevigny pour obliger Thibaut du Plessis à verser l'impôt pour la croisade contre les Turcs.

Le 23 avril 1592, le château de Chevigny est démantelé.

En 1794, il subsiste encore quatre tours entre lesquelles plusieurs bâtiments délimitent une vaste cour carrée où on pénètre par une grande porte non fortifiée sous pavillon carré, le tout entouré de fossés. En avant de cette maison une première cour dont l'entrée est sous pavillon quarré avec meurtrière (répétition ?) ; le reste de la cour est fermé par des remparts en grande partie détruits. Dans cette première cour se trouve la grosse tour ronde du colombier en pierre où sont encore des pigeons.

Architecture

L'ancien château de Chevigny comporte une ruine, détruite et reconstruite à plusieurs reprises, et une ferme dont les hangars occupent les douves. Le tout est entouré d'un fossé sec de 18 mètres de large comblé au nord, en voie de comblement à l'ouest et doublé d'un second fossé au sud. La cour rectangulaire du château qui s'ouvrait au nord-est sur une basse-cour de taille sensiblement égale, est occupée par des bâtiments modernes.

Le château, orienté est-ouest semble avoir été conçu autour d'un donjon rectangulaire. Il n'en reste que trois tours rondes ruinées au-delà du premier étage situées au nord-ouest, sud-ouest et sud-est, le bâtiment d'enceinte sud et l'amorce du bâtiment est. Le bâtiment d'enceinte sud est aveugle sauf à l'ouest où il présente de grandes baies du . Le bâtiment d'enceinte nord a disparu.

Le château et l'emprise de ses anciens fossés sont inscrits aux monuments historiques par arrêté du 28 novembre 1994.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des châteaux de la Côte-d'Or
 Liste des monuments historiques de la Côte-d'Or

Liens externes

Chevigny
Chevigny
Monument historique dans la Côte-d'Or
Monument historique inscrit en 1994

Château de Chevigny


Jean Gachet (Saint-Étienne, 2 de junio de 1894-ídem, 4 de febrero de 1968) fue un boxeador francés. Obtuvo una medalla de plata durante los Juegos Olímpicos de Amberes 1920 en la categoría de peso pluma. Enfrentó en el combate por la medalla de oro a Paul Fritsch, el cual perdió por decisión de los jueces.

Referencias

Boxeadores de Francia
Boxeadores en los Juegos Olímpicos de Amberes 1920
Medallistas olímpicos de boxeo
Medallistas olímpicos de plata de Francia
Medallistas olímpicos de plata de Amberes 1920
Deportistas de Francia en los Juegos Olímpicos de Amberes 1920
Nacidos en Saint-Étienne
Fallecidos en Saint-Étienne

Jean Gachet


La Loi sur l'Alberta (anglais : Alberta Act), entrée en vigueur le  septembre 1905, fut la  du Parlement du Canada qui a créé la province de l'Alberta.

La Loi sur l'Alberta est de nature similaire à la Loi sur la Saskatchewan, qui a créé au même moment la province de la Saskatchewan. A l'instar de la Loi sur la Saskatchewan, la Loi sur l'Alberta fut controversée parce qu'elle (art. 21) permettait au gouvernement du Canada de garder le contrôle de toutes les ressources naturelles et  de l'Alberta. L'Alberta n'a pas pris le contrôle de ces ressources avant l'adoption des  en 1930.

La Loi sur l'Alberta a défini les limites des circonscriptions électorales de la première élection générale albertaine de 1905.

La Loi sur l'Alberta fait partie de la Constitution du Canada.
L'Acte de l'Alberta a été renommé en Loi sur l'Alberta dans la Loi constitutionnelle de 1982.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Loi sur la Saskatchewan
 District d'Alberta

Liens externes

 Reproduction photographique de l'Acte de l'Alberta en français
 Reproduction photographique de l'Acte de l'Alberta en anglais
 Texte en anglais de l'Acte de l'Alberta

Loi canadienne
Constitution du Canada
Gouvernement de l'Alberta
1905 en droit
1905 au Canada

Loi sur l'Alberta


Oaxen Krog, også kendt som Oaxen Krog & Slip, tidligere Oaxen Skärgårdskrog, er en restaurant i Stockholm, Sverige.

Den blev startet som en luksusrestaurant i den sydlige del af Stockholms skærgård, tæt ved øen Oaxen syd for indsejlingen til Södertälje kanal. Oaxen blev grundlagt i 1994 af Magnus Ek og Agneta Green, og den udviklede sig til at blive en af de bedst anmeldte restauranter i Sverige, og var senere blandt de 50 bedste restauranter i verden i fem år i træk på Restaurant Magazines liste.

Oaxen lukkede i september 2011 og genåbnede i 2013 i den nye Oaxen Krog & Slip nær Beckholmsbron ved Djurgården i Stockholm. Den åbnede i en gammel bygning, der var blevet gennemrestaureret af arkitekterne Mats Fahlander og Agneta Pettersson. I 2014 modtog restauranten sin første michelinstjerne og i 2015 modtog den to stjerne.

Oaxen Krog har en søsterrestaurant, Oaxen Slip, som ligger i samme bygning og er en bistro.

Tidligere drev parret også en delikatessebutik, Oaxen Skafferi, på Mariatorget i Stockholm.

Referencer

Eksterne henvisninger

 Oaxens hjemmeside
 Map

Svenske restauranter med Michelin-stjerne
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Stockholm
Etableret i 2010

Oaxen Krog


Büyüktatlı Mahallesi, Afşin ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
30 Aralık 1992 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.

Coğrafya
Büyüktatlı, Kahramanmaraş'a 157 km, Afşin'e 42 km uzaklıktadır.

Kaynakça

Afşin'in mahalleleri
6360 sayılı yasaya göre kaldırılan belediyeler

Büyüktatlı, Afşin


Teknik Veriler
 Üretici: Güney Afrika / Denel
 Namlu Çapı: 155 mm
 Namlu Uzunluğu: 52 kalibre /2,31
 Uzunluğu: 12 m
 Muharebe Ağrlığı: 47 t
 Yüksekliği: 3,5 m
 Genişliği: 3,4 m
 Yükselme: -5º +75º
 Yana Dönüş Açısı: Sağa ve Sola 80º
 Mermi Ağırlığı: 45,3 kg HE
 Azami Menzil: 53600 metre
 Atış Hızı: 8 mermi/dk
  Hız: 85 km/s yolda, 30 km/s arazide
 Personel: 6

Savaşlar
Güney Afrika Sınır Savaşı

Kullanan Ülkeler

Kaynakça
 Armada International 4/2003

Kundağı motorlu obüsler

G6


حسن التعليل عند أهل البديع من المحسنات وهو أن يدعى لوصف علة مناسبة له باعتبار لطيف غير حقيقي أي بأن ينظر نظرا يشتمل على لطف ودقة ولا يكون موافقا لما في نفس الأمر.

تقسيم
حسن التعليل أربعة أضرب لأن الصفة التي ادعى لها علة مناسبة إما ثابتة قصد بيان عليتها أو غير ثابتة أريد إثباتها.
الأولى إما أن لا تظهر لها علة في العادة وإن كانت لا تخلو في الواقع،
أو تظهر لها علة غير العلة المذكورة.
والثانية إما ممكنة أو غير ممكنة.

انظر أيضا

 حسن المطلع

مراجع

محسنات معنوية

حسن التعليل


Ljerka Očić (Zagreb, 1960.), prof. art., hrvatska orguljašica, jedna od najistaknutijih hrvatskih glazbenih umjetnica, sveučilišna profesorica Sestra je violončelistice Jelene Očić.

Njena obitelj preko šest stoljeća živi na imanju na Laščinskoj cesti. Godinama, od 1996. se ondje održavaju mjesečni koncerti "Iz salona Očić".
Pohađala Klasičnu gimnaziju u Zagrebu. Maturirala glasovir kod prof. Mire Sakač na glazbenoj školi Vatroslav Lisinski.
Orgulje diplomirala u Ljubljani na Akademiji za glazbu u klasi prof. Huberta Berganta. Usavršavala se u Parizu kod prof. Gastona Litaizea, u Kölnu kod prof. Michaela Schneidera, te u Rimu kod prof. Luigia Celeghina. Koncertno aktivna već s 23 godina. Nastupala diljem svijeta, gotovo sve države u Europi, SAD Australija, Japan, Malezija. Nastupala uz poznate dirigente, orkestre i soliste. Dugogodišnju suradnju ostvarila u duu sa slovenskim trubljačem Stankom Arnoldom. Održala je više od 1300 koncerata.

Predsjednica je Društva za promicanje orguljske glazbene umjetnosti "Franjo Dugan".
Od 1982. do 1986. radila na Institutu za crkvenu glazbu Albe Vidaković.
Na Muzičkoj akademiji u Zagrebu predaje od 1992. godine. Predaje na odsjeku za klavir, orgulje i čembalo. Profesorica je orgulja, komorne glazbe i kolegija 'Povijesna izvođačka praksa'. Održava majstorske tečajeve interpretacije u zemlji i inozemstvu.
Aktivna u Kriznom štabu Croatian Music Aida tijekom Domovinskog rata. Održavala koncerte u ratnim zonama, za što ju je odlikovala Hrvatska vojska.
S kolegom Penzarom odgaja nove generacije orguljaša. Rad je uspješan jer su nikli novi orguljski festivali u Hrvatskoj, a najpoznatiji su Festival Orgulje Zagrebačke katedrale, Ars organi sisciae, Orguljski festival Petar Nakić u Rabu, Festival Orgulje Heferer i mnogi drugi.
Gostujuća profesorica na ljubljanskoj Akademiji za glazbu od 1999. do 2001. godine.

Područje interesa Ljerke Očić je izvedba i interpretacija s naglaskom na inovativne metode u podučavanju orgulja i povijesne izvođačke prakse. Istražuje i proučava sve povijesne glazbene stilove od rane glazbe do 21. stoljeća, posebno se zanimajući za hrvatsku orguljsku glazbu i baštinu.

Članica je međunarodnih žirija orguljaških natjecanja, te održava majstorske tečajeve interpretacije.

Pokrenula je Orguljski festival Anabasis sa svojim kolegama nastavnicima i studentima orgulja nakon kolaudacije u novoj zgradi Muzičke akademije Sveučilišta u Zagrebu

Napisala stručna izdanja za potrebe studenata Muzičke akademije. U publicistici se okušala knjigom eseja «Orguljska umjetnost» 2004. godine. Prikaz nova pristupa učenju i sviranju orgulja objavila je u knjizi «Orgulje…energija duha» 2006. godine. Snimila dvadesetak nosača zvuka i ostvarila brojne radijske i televizijske snimke za domaće i inozemne kuće. Autorica mnogih televizijskih i radijskih emisija posvećenih orguljskoj glazbi. Snimla je dokumentarne emisije pod nazivom 'Orguljske priče iz davnine' koje obrađuju povijesne orgulje u Hrvatskoj.
Snimala za ediciju "Zvuci hrvatskih povijesnih orgulja". Mjesta snimanja su orgulje Petra Nakića u Rabu, zatim Sveta Nedelja te najstarije orgulje u Hrvatskoj, u crkvi sv. Florijana u Varaždinu.
Uredila notna izdanja, priredila zbirku hrvatskih nepoznatih skladatelja 18. stoljeća, organizirala festivale i ljetnje škole, promiče hrvatsku orguljsku baštinu itd.

Umjetnički je interdisciplinarna te je ostvarila nekoliko likovnih izložbi, spajajući si likovni izraz s fenomenom orguljskog zvuka.

Nagrade
Dobila razna međunarodna i domaća priznanja. Treba istaknuti nagrade:

 nagrada Milka Trnina za 1993. godinu
 diskografska nagrada "Porin" za najbolji album godine u 2000. godini
 diskografska nagrada "Porin" za najbolju solističku izvedbu Bachovih koncerata za orgulje u 2000. godini
 diskografska nagrada "Porin" za najbolju produkciju 2010. za CD 'Divertimento organistico' s glazbom Haydna i Mozarta u izdanju Croatia Recordsa
 nagrada za doprinos glazbenoj umjetnosti Američkog biografskog instituta
 Nagrada Hrvatskog društva glazbenih i plesnih pedagoga (2008.), dobila ju za svoj pedagoški rad
 Brojne zahvalnice i priznanja Hrvatske vojske
 Nagrada Vladimir Nazor 2011. za četverostruki album Hrvatska orguljska glazba (od renesanse do danas) jedinstvenu antologijsku zbirku, svojevrsni hommage hrvatskoj orguljskoj baštini, snimljen za izdavačku kuću Cantus

Izvori

Vanjske poveznice
Osobne stranice
Discogs

Životopisi, Zagreb
Hrvatski orguljaši

Ljerka Očić


Nürnberško suđenje najznačajnijim nacističkim liječnicima, (engl. United States of America v. Karl Brandt, et al.) naziv je za prvo od sveukupno 12 naknadnih suđenja njemačkim nacionasocijalistima nakon završetka Drugog svjetskog rata.

Održano je pred američkim vojnim sudom (Military Tribunal I) u njihovoj okupacijskoj zoni u Nürnbergu od 9. prosinca 1946. do 20. kolovoza 1947. godine.

To suđenje za kaznena djela podvrgavanja zatočenika logora smrti medicinskim eksperimentima i provođenjem programa eutanazije nad ljudima nevrijednih življenja ostavilo je neizbrisiv trag u razvoju međunarodnog kaznenog prava, ali i medicinskog prava, bioetike, kao i prava ljudskih prava.

Optužnica
Dvadest liječnika i troje nacističkih dužnosnika optuženo je po sljedećim točkama optužnice:

  Zločinačka zavjera radi počinjenja ratnih zločina i zločina protiv čovječnosti
  Ratni zločini
  Zločini protiv čovječnosti
  Članstvo u zločinačkoj organizaciji

Optuženi
O — optužen   K — optužen i proglašen krivim

Osuđeni na smrt obejšeni su 2. srpnja 1948. godine u zatvoru Landsberg u Bavarskoj.

Povezani članci

 Eutanazijski program T-4
 Ženevska deklaracija
 Nürnberški proces protiv najvećih ratnih zločinaca

Izvori

Nacizam
Medicina

Nürnberški proces protiv nacističkih liječnika


Ferrol ist eine philippinische Stadtgemeinde in der Provinz Romblon, in der Verwaltungsregion IV-B, Mimaropa. Sie hat  Einwohner (Zensus ). Sie wird als Gemeinde der sechsten Einkommensklasse auf den Philippinen und als teilweise urbanisiert eingestuft.

Ferrol liegt im westlichen Teil der Insel Tablas und die Topographie der Gemeinde wird durch ein flachhügeliges Terrain gekennzeichnet. Im Norden liegt die Nachbargemeinde Odiongan und im Osten Looc.

Baranggays
Die Gemeinde setzte sich 2011 aus sechs Barangays zusammen:

Weblink

Ort auf den Philippinen
Provinz Romblon

Ferrol (Romblon)


Sylfidden er en animationsfilm instrueret af Dorte Bengtson efter manuskript af Dorte Bengtson.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2008

Animationsfilm fra Danmark

Sylfidden


Adam Prażmowski se poate referi la:

 Adam Józef Ignacy Prażmowski (1821 – 1885), astronom și astrofizician polonez;
 Adam Prażmowski (1853 - 1920), microbiolog și botanist polonez.

Adam Prażmowski (dezambiguizare)


Lucas Jaques Varone Maia el. Lucão er en brasiliansk fodboldspiller (født den 23. februar 1993 i Porto Alegre, Brasilien), der spiller i den maltesiske klub Birkirkara FC. Han har tidligere spillet for den danske 1. divisionsklub Vejle Boldklub.

Maia er en venstrebenet central forsvarsspiller, der skrev kontrakt med Vejle Boldklub d. 4. august 2016.

Lucas Maia debuterede samme dag, som han underskrev aftalen med Vejle Boldklub efter en succesfuld prøvetræning på et par uger. Maia blev han kastet ind i det sidste kvarter i udekampen mod Vendsyssel FF i stedet for Mario Alvarez. VB vandt 3-1 og hentede sæsonens første sejr efter at have indledt med to uafgjorte kampe. Maia fik den første startplads i spillerunden efter, da VB hjemme i Vejle via et sent comeback spillede sig til 2-2 mod FC Helsingør.

Han fik derefter fuldtid i de sidste 18 kampe i efteråret 2016, men mistede sin plads i midterforsvaret til i løbet af forårwet 2017. Efter aftale med klubben ophævede VB og Maia derfor kontrakten den 3. juli 2017. Herefter fortsatte han sin karriere på Malta hos Birkirkara FC.

Han har tidligere spillet i Resende FC i den næstbedste række i Brasilien. Før det var han ungdomsspiller i Grêmio i fødebyen Porto Alegre.

Noter

Fodboldspillere fra Grêmio Foot-Ball Porto Alegrense
Personer fra Porto Alegre
Fodboldspillere fra Vejle Boldklub

Lucão (fodboldspiller, født 1993)


Kristanna Sommer Loken (d. 8 Ekim 1979; Ghent, New York), Norveç asıllı Amerikalı film oyuncusu ve manken.

Babası yazar Merlin Chris Loken, annesi ise manken Rande Porath'dır. Hem anne hem de baba tarafından olan büyükanne ve büyükbabaları Norveç'te doğmuş ve Wisconsin'e göçerek buradaki Norveç asıllı Amerikalı toplumuna karışmışlardır. Loken, ailesinin New York, Upstate'deki meyve çiftliğinde büyümüştür.

15 yaşında mankenlik kariyerine başlayan Loken, 1.80 metrelik boyuyla Hollywood film endüstrisinin en uzun boylu oyuncularından biridir. Ayrıca Hollywood'un en büyük ayaklı oyuncularından olup, ayak numarası 43'tür. Kristanna Loken vejetaryendir ve terazi burcudur.

Özel hayatı
Loken'in Tanya adında bir kız kardeşi vardır.

Curve dergisine verdiği röportajda şunları söyledi: "Erkek ve kadınlarla çıktım ve seks yaptım ve bazı kadınlarla olan ilişkilerimin, bazı erkeklerle olanlardan çok daha cinsel, duygusal ve tatmin edici olduğunu söylemek zorundayım. Bunu auraya, enerjiye bağlarım ve bağlandığım kişi bir kadınsa, işte tam da bu şekildedir. Tekerleklerimi döndüren şey budur. "

2008 senesinde Noah Danby ile evlenmiştir ancak 16 Kasım 2009'da yayınlanan bir röportajda Danby'den ayrıldığını ve bir kadınla çıktığını açıkladı.

Loken, Mayıs 2016'da JP Morgan'ın genel müdürü erkek arkadaşı Jonathan Bates'den oğlu Thor'u dünyaya getirdi.

Filmografi

Tv dizileri

Video oyunları

Ödüller ve adaylıkları

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmi internet sitesi
Withers, Matt. INT: Kristanna Loken. JoBlo.com. 30 Aralık 2005

1979 doğumlular
Columbia County, New York doğumlular
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Amerikalı kadın modeller
Amerikalı film yapımcıları
Alman asıllı Amerikalılar
Norveç asıllı Amerikalılar
LGBT modeller
Biseksüel kadınlar
Yaşayan insanlar
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular

Kristanna Loken


Creek, også kaldt for Creek Konføderationen, er det engelske navn for muskogee-folket (eget navn Mvskoke), er en gruppe af oprindelige folk fra de sydøstlige skovområder i USA.

Creek er efterkommere af Mississippikulturens befolkning, der byggede bemærkelsesværdige jordhøje omkring Mississippifloden. Creek boede oprindeligt i de sydøstlige områder i nærheden af Mississippifloden, det vil sige i Tennessee, Georgia og det nordlige Florida.

Efter creek-krigen (1813-1814) blev de tvunget til at afgive store dele af deres jord, og fra 1830 blev de tvangsflyttet af den amerikanske regering til Oklahoma, Alabama, Louisiana og Texas ved brug af Indian Removal Act, som fjernede de indfødte og overtog alle deres jordbesiddelser.

Creek taler muskogee og hitchiti-mikasuki-sprog fra muskogee-sprogfamilien.

De første europæere, der havde kontakt med creek, var de spanske kolonister, der ankom til området omkring Mississippifloden i det 16. århundrede og straks påbegyndte intensiv missionering med opførelse af spanske klostre. Franske og engelske erobrere satsede dog på handel med creek i første omgang, ikke omvendelse til kristendom, der først kom senere med mere kolonisation. Creek var af de engelske kolonister anset som en af de fem "civiliserede" stammer. Især under George Washingtons "plan for civilisation af indianerne", skulle creek være den første stamme, der skulle forbedres og civiliseres til at være ligesom hvide, og de fire andre civiliserede stammer skulle følge efter. George Washington mente, at indianerne havde rettigheder, men at deres samfund var ikke noget værd i forhold til europæisk civilisation. Han og andre kolonister og præsidenter efter ham som Thomas Jefferson mente, at så snart de indfødte begyndte at bruge privat ejerskab i stedet for fælleseje, blive fastboende i stedet for nomader, gå over til landbrug i stedet for at jage og samle, sende børn i skole og blive kristne, så ville de endelig blive accepterede af hvide amerikanere.

Referencer

Amerikas oprindelige folk
Folkeslag

Creek


Baltimore Bullets, NBA liginde bugünkü Wizards takımının Baltimore kentinde olduğu zamanlarda anıldığı isimdir.

1961'de Chicago'da kurulan takım Packers ve Zephyrs isimlerini taşıdıktan sonra 1963'te Baltimore'a taşınmaya karar vermiş ve adını Baltimore Bullets olarak değiştirmiştir. 1972'ye kadar bu şehirde bulunan takım 1972'de Landover, Maryland'a taşınma kararı alınca bir kez daha isim değişikliği yaşamıştır. Takım son olarak 1974 yılında Washington ismini almıştır.

Takım son olarak Bullets (mermi) isminin şiddeti çağrıştırması sebebiyle 15 Mayıs 1997'de Wizard ismini almıştır.

İlgili bağlantılar
 Washington Bullets
 Washington Wizards
 NBA

.Baltimore Bullets (1963–73)
Feshedilen NBA takımları
1940'larda Maryland'da kurulan oluşumlar
1944'te Amerika Birleşik Devletleri'nde kurulan oluşumlar
1944'te kurulan basketbol kulüpleri

Baltimore Bullets (1963–73)


Regionalna nogometna liga ZO Zagreb (također i Regionalna nogometna liga Zajednice općina Zagreb) u sezoni 1985./86. je predstavljala ligu četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je 14 klubova, a prvak je bio "Samobor".

Ljestvica

 Markuševec danas dio Zagreba
 Kurilovec danas dio Velike Gorice
 "Samobor" prvak zbog bolje gol-razlike

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Zagrebačka nogometna zona 1985./86.
 II. regionalna nogometna liga Bjelovar 1985./86.
 III. regionalna nogometna liga Varaždin 1985./86.
 Hrvatska nogometna liga – Sjever 1985./86.

Vanjske poveznice

Izvori
 Branko Piljek: Monografija zagorskog sporta , Zabok, 2011., , str. 44
 Ico Kerhin, Miroslav Rede: Platinasti jubilej Zagrebačkog nogometnog saveza : 1919 - 1994 , Zagreb, 1995., str. 205
 Branko Mesarić, Josip Ljubić: 70 godina nogometa u Jarunu, Gajevu i Staglišću : 1921. – 1991. , Zagreb, 1991., str. 77

1985-86
Zagreb
1985-86 Zagreb

Regionalna nogometna liga ZO Zagreb 1985./86.


Fort Point ist ein Stadtteil (Neighborhood) von Boston im Bundesstaat Massachusetts der Vereinigten Staaten. Der Distrikt wurde nach der Befestigung Fort Hill benannt, die zu Kolonialzeiten zur Sicherung der Stadt genutzt wurde.

Geschichte
Das Fort Hill befand sich in der Nähe der heutigen Kreuzung der Straßen Oliver und High. Mindestens bis zum Jahr 1675 (vgl. Karte) ragte der Hügel in den Atlantik hinein, woher die englische Bezeichnung  stammt. Seine Höhe und die Nähe zum Meer machten den Hügel zu einem bevorzugten Ort für die Errichtung von Verteidigungsanlagen und  insbesondere für die Aufstellung von Defensiv-Kanonen.

Zwischen 1866 und 1872 war die Stadt Boston bestrebt, mehr Land für Gewerbegebiete zu gewinnen. Ein Projekt sah vor, den Hügel abzutragen, die Straßen zu verbreitern und alle Gebäude aufzustocken.

Heute ist das Gebiet flach und wird zum größten Teil von den Bürotürmen des One International Place belegt. Durch Landaufschüttung konnte die Küstenlinie weiter nach außen verschoben werden, so dass der Standort des alten Forts heute nicht mehr direkt an der Küste des Boston Harbor liegt.

Fort Point heute
Die Grenzen des heutigen Stadtteils Fort Point sind nicht klar definiert. An seiner breitesten Stelle umfasst der Stadtteil einige Blocks auf beiden Seiten des Fort Point Channel, der aufgrund der Landaufschüttungen heute wesentlich schmaler ist als zur Kolonialzeit. Die Fort Point Arts Community befindet sich auf der gegenüberliegenden Seite des Kanals. Dieser Bereich wird auch als South Boston Waterfront bzw. Seaport District bezeichnet. Einige Immobilienmakler führen Gebäude unter Fort Points, die sich östlich des Kanals und westlich des Boston Convention and Exhibition Center sowie des Seaport Hotel and Seaport World Trade Center befinden. Südlich davon beginnt der Stadtteil South Boston. Die Boston Redevelopment Authority beschreibt die Ausdehnung von Fort Point als

Auf der über den Kanal führenden Summer Street Bridge begrüßt ein Schild ostwärts fahrende Besucher in South Boston und westwärts fahrende in Fort Point. Das Versandzentrum des USPS befindet sich zwischen dem Kanal und der Boston South Station. Im Nordwesten befindet sich der Stadtteil Chinatown, und auf der Ostseite des Kanals überschneidet sich Fort Point mit dem Financial District.

Im Jahr 2001 wurde bei der Boston Landmarks Commission beantragt, Fort Point als Landmarke einzutragen. 2007 wurden dann erste Richtlinien entworfen, und im Dezember 2008 sprach sich der Bürgermeister Thomas Menino gemeinsam mit der Kommission dafür aus, diese Richtlinien zu akzeptieren. Am 28. Januar 2009 wurden sie vom Boston City Council offiziell anerkannt, wodurch Fort Point offiziell zu einer eingetragenen Landmarke wurde.

Rezeption
Der Stadtteil wurde im Jahr 2006 im Film Departed – Unter Feinden von Martin Scorsese als Drehort genutzt. Eine Allee zwischen dem Thompson Place und der Farnsworth Street diente als Standort für die im Film genutzte fiktionale Adresse . Außerdem wurden einige Stadtansichten der Innenstadt von den Dächern in Fort Point aus gedreht.

Einzelnachweise

Weblinks
 Offizielle Website der Fort Point Neighborhood Alliance

Stadtteil von Boston

Fort Point (Boston)


යම් ජාතිකත්වයක් නියෝජනය කරන්නාවූ හෝ සංඛේතවත් කරන්නාවූ කොඩි ජාතික කොඩි  වේ.

ජාතික කොඩි

ජාතික කොඩි


Dyngö es una pequeña isla en el archipiélago de la costa oeste de Suecia, ubicada en la provincia (landskap) de Bohuslän, cerca de la aldea de Fjällbacka. Anteriormente una comunidad de pescadores, la isla tiene ahora  tiene pocos habitantes permanentes o ningún lugar de alojamiento para residentes de verano. En la década de 1950, un residente de verano fue Per Nyström, el entonces gobernador de las provincias de Bohuslän y Gothenburg.

Véase también
 Geografía de Suecia
 Geografía de Europa

Referencias

Archipiélagos e islas del Kattegat de Suecia
Archipiélagos e islas de la provincia de Västra Götaland

Dyngö


Marele Premiu al Japoniei din 2018 (cunoscut oficial ca Formula 1 2018 Honda Japanese Grand Prix) a fost o cursă de Formula 1 care s-a desfășurat între între 5-7 octombrie 2018 pe circuitul Suzuka din Suzuka, prefectura Mie, Japonia. Cursa a fost cea de a șaptesprezecea etapă a Campionatului Mondial de Formula 1 din 2018.

Clasament

Calificări

Notes
  – Esteban Ocon a primit o penalizare de 3 locuri pentru că nu a încetinit suficient de mult în timpul arborării steagului roșu în a treia perioadă a calificărilor.
  – Marcus Ericsson a primit o penalizare de 15 locuri: 10 locuri pentru schimbarea motorului și 5 locuri pentru schimbarea neprogramată a cutiei de viteze.

Cursa

Clasament campionat după cursă

Clasament piloți

Clasament constructori

Referințe

Japonia
2018 în Japonia
Marele Premiu al Japoniei

Marele Premiu al Japoniei din 2018


ستيفن أولد ، من مواليد 17 فبراير 1986، لاعب كرة قدم نيوزلندي.

يلعب مع نادي كيلمارنوك الإسكتلندي.

بدأ باللعب مع منتخب نيوزلندا لكرة القدم في عام 2004.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في الصين
لاعبو كرة قدم رجالية نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم رجالية نيوزيلنديون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في السويد
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من بالميرستون نورث
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في السويد
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في الصين
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في إسكتلندا
رياضيون نيوزيلنديون مغتربون في إنجلترا
لاعبو الدوري الإسكتلندي الممتاز
لاعبو الدوري الأسترالي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري الإسكتلندي لكرة القدم
لاعبو الدوري السويدي لكرة القدم الدرجة الثانية
لاعبو الدوري الصيني لكرة القدم الدرجة الأولى
لاعبو دوري الدرجة الأولى الإنجليزي
لاعبو غايس غوتنبرغ
لاعبو كأس القارات 2009
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2004
لاعبو كأس أوقيانوسيا للأمم 2008
لاعبو كرة قدم أولمبيون نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 2008
لاعبو كرة قدم مغتربون في السويد
لاعبو كرة قدم مغتربون في الصين
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسكتلندا
لاعبو كرة قدم نيوزيلنديون
لاعبو كرة قدم نيوزيلنديون مغتربون
لاعبو منتخب نيوزيلندا لكرة القدم
لاعبو نادي كاودينبيث
لاعبو نادي كيلمارنوك
لاعبو نادي ليونغسكايل
لاعبو نادي موركامب
لاعبو نادي نيوكاسل جيتس
لاعبو ويلينغتون فينيكس
مواليد 1986

ستيفن أولد


Amir Iqbal Khan (født 8. december 1986 i Bolton, England) er en britisk-pakistansk professionel bokser, som blev den yngste britiske i boksning nogensinde til at vinde en medalje ved OL, da han deltog ved sommer OL 2004 i Athen.
Under sin professionelle karriere har Khan været verdensmester i letweltervægt og har også haft mindre vigtige bælter.

Han har bemærkelsesværdige sejre mod blandt andre danske Martin Kristjansen, Marco Antonio Barrera, Paulie Malignaggi, Zab Judah, Carlos Molina, Devon Alexander og Chris Algieri, mens han har tabt til store navne som Lamont Peterson, Danny García og Canelo Álvarez.

Referencer
 Amir Khans rekordliste

Boksere fra Storbritannien
Olympiske mestre fra Storbritannien
Medaljevindere ved sommer-OL 2004
Verdensmestre i boksning

Amir Khan


Sylvain Grenier (born March 26, 1977) is a Canadian TV host and semi-retired professional wrestler. He was also signed to WWE as a producer.

He is best known for his time wrestling for WWE between 2002 and 2007 where he was part of La Résistance and became a four-time World Tag Team Champion (once with René Duprée and three times with Rob Conway). After his release from WWE, Grenier became a French language commentator for Total Nonstop Action Wrestling (TNA) Impact! for a number of years and continued to wrestle on the Quebec independent circuit.

Early life
As a child, Grenier lived with his Parents in Varennes, Quebec. Grenier played baseball, tennis and hockey at an amateur level. Grenier worked as a model.

Professional wrestling career
Grenier made his professional wrestling debut in 1998.

World Wrestling Entertainment

Early appearances (2001–2003)
Grenier auditioned for series one and two of Tough Enough, the reality television program produced by World Wrestling Entertainment in 2001 and 2002, but was unable to attend the selection process due to visa problems. While he was in Florida training and taking part in a modeling shoot, Grenier met WWE producer Pat Patterson, with whom he became good friends. Patterson invited Grenier to attend WWE events for a few tryout matches under the ring name "Sly Grenier". Following a match, Grenier was offered a contract by WWE, and assigned to WWE developmental territory Ohio Valley Wrestling.

During this period, Grenier made two appearances for WWE, the first at No Way Out in 2003 as a referee during the match between The Rock and Hulk Hogan in which he helped The Rock to win that match; the other at WrestleMania XIX during the match between Hogan and Vince McMahon.

La Résistance (2003–2005)

On April 28, Grenier returned to WWE, debuting on the Raw brand alongside fellow French Canadian René Duprée. The duo were collectively known as La Résistance, and were billed as Frenchmen who were highly critical of American efforts in the War on Terror. Grenier and Duprée made their first appearance on the April 28 episode of Raw as La Résistance by attacking Scott Steiner who had recently made remarks comparing France to hell, offending Grenier and Duprée. La Résistance went on to feud with Scott Steiner and Test (who was being forced to be Steiner's tag team partner by Stacy Keibler) until the Judgment Day pay-per-view where La Résistance defeated Steiner and Test.

Grenier and Duprée went on to win the World Tag Team Championship from Kane and Rob Van Dam at the 2003 Bad Blood event. After that the decision was made to add Rob Conway as a third member who began by posing as an American serviceman being abused by Grenier and Duprée until the Dudley Boyz came out to save him. Once the Dudley Boyz had their backs turned to Conway, he attacked them with the American flag they had given him before tearing it off the pole and laying it on top of them. The trio began carrying the French flag to ringside and singing the French national anthem before their matches. During their time together the trio feuded with several tag teams; including the Dudley Boyz, The Hurricane and Rosey, and Garrison Cade and Mark Jindrak.

They held the titles until Unforgiven 2003 when they dropped them to The Dudley Boyz in a three-on-two handicap tables match. During the match, Grenier suffered neck and back injuries, and was diagnosed with a broken neck a month later. The trio eventually reunited on the edition of March 15, 2004, of Raw. when Grenier returned. This reunion only lasted a week, as Dupree was drafted to SmackDown! on March 22, 2004, during the Draft Lottery.

Without Dupree, Grenier and Conway continued to team together as La Résistance on Raw. With American-Franco hostility subsiding, WWE ceased billing the team as being from France and instead promoted them as being haughty French Canadians who carried the flag of Quebec to the ring, with Grenier often singing the Canadian national anthem. Grenier has later said that he preferred teaming with Conway over Duprée, stating "Rob made me love wrestling again".

The team held the World Tag Team Championship three times. Their first title reign began when they defeated Chris Benoit and Edge on the May 31, 2004, episode of Raw in Grenier's home town of Montreal. They dropped the championship to them at Taboo Tuesday when Benoit was able to defeat both Grenier and Conway, despite Edge abandoning Benoit during the match. La Résistance re-captured the championship on the November 1 episode of Raw when Edge walked out on Benoit again. Two weeks later, however, in a three-way tag team elimination match, William Regal and Eugene were the last men standing, beating both La Résistance and the team of Tajiri and Rhyno. Their final Tag Team Championship win occurred at a Raw house show in Winnipeg, Manitoba, Canada on January 16, 2005. La Résistance defeated William Regal and Jonathan Coachman (who substituted for Eugene due to suffering an injury). La Résistance dropped the championship a few weeks later on the February 7, 2005, episode of Raw in Tokyo, Japan to William Regal and his new tag team partner Tajiri. on the March 14 episode of Raw, La Résistance were defeated by The Rockers (Shawn Michaels and Marty Jannetty) in a Rockers's Reunion. at WrestleMania 21, Grenier competed in a 30-man battle royal where he was eliminated by Heidenreich.

La Résistance repeatedly attempted to regain the title, mainly on Sunday Night Heat, but fell short during each one. La Résistance were given another chance at Regal and Tajiri during a Tag Team Turmoil match involving five teams during Backlash. In the match, La Résistance managed to eliminate the current champions but were defeated by the last remaining team, Hurricane and Rosey.

The team split in mid-May 2005 after repeatedly quarreling over which of them was the superior wrestler. Grenier and Conway went into singles competition with announcers claiming that the members of La Résistance were trying to "one up" each other in singles matches without the other man in their corner. This saw Conway defeat a jobber and Val Venis, while Grenier was defeated by both Val Venis and Chris Jericho before both men competed in a triple threat match (with Intercontinental Champion Shelton Benjamin for the title), Benjamin won the match after the La Résistance members began to argue and fight with each other. The altercation between the two led to a main event match for the edition of June 12, 2005, of Sunday Night Heat. This match saw Conway portray the heel, and defeat Grenier.

Singles competition (2005–2006)
Grenier was a last minute trade in the 2005 WWE Draft, forcing him to leave Raw and go to SmackDown! ending his already shakey tag team partnership with Conway. After being traded he was not seen on television for a few months, eventually re-debuting on SmackDown! on September 1, 2005. He was repackaged with a gimmick of a narcissistic male supermodel known simply as "Sylvain", though his name was later tweaked to "Sylvan", the same spelling that was used in the original La Resistance vignettes. His new gimmick saw him speak with a light French accent, wear sunglasses and use techno music for his entrance.

Sylvan soon began a brief feud with Hardcore Holly, which saw Sylvan determined to protect his "perfect face" at any cost. Sylvan gained a victory over Holly on the October 7 episode of SmackDown! with help from Mr. Kennedy. At No Mercy 2005 after Kennedy defeated Holly, Sylvan came out and continued his feud with him by attacking the injured Holly, which led to Sylvan losing a singles match on an episode of Velocity and a hardcore match the following week on SmackDown!, ending an almost two-month feud. Sylvan entered the 2006 Royal Rumble, but was quickly eliminated by Bobby Lashley. After this, Sylvan slowly reverted to using anti-American tactics while still retaining his model gimmick. However, this change was short-lived and he was soon taken off of television, where he began wrestling in dark matches before SmackDown! tapings and in OVW.

On the June 16, 2006, episode of SmackDown! vignettes designed to look like vacation promotion videos for Quebec and starring Sylvan ("the Ambassador at Large for the Beautiful Province of Québec", or "the Ambassador of Québec" for short) began airing. On July 7 he appeared in-ring to cut a promo attempting to "make peace" with the US fans by welcoming them to visit his home province. The fans responded with a chorus of boos and a loud "USA" chant. In the coming weeks he continued to appear backstage, telling everyone within earshot how much better Québec was than where ever they were from. He made his ring return with this gimmick on the July 28 SmackDown! with a win over Tatanka. Sylvan would go on to job against the likes of Tatanka, Vito, and Batista under this gimmick. Sylvan's losing streak ended on the first CW Network episode of SmackDown! on September 22, 2006, when he defeated Tatanka again by using the ring ropes for illegal leverage. The following week on SmackDown!, Sylvan defeated Jimmy Wang Yang, who had insulted Canada the week before. The next week, Sylvan cheated again to take a lead in the feud. The following week, Sylvan finally lost to Yang in a six-man tag team match. After disappearing for a couple of weeks, Sylvan finally returned to cost Yang a match versus Gregory Helms. After that match, Matt Hardy came out to help Yang ward off Helms and Sylvan. The following week, Hardy and Yang defeated Helms and Sylvan, ending Sylvan's feud with Yang.

La Résistance reunion (2006–2007)
Sylvan returned to OVW on November 15, making a surprise appearance as Sylvain Grenier, teaming with Rob Conway to reform their La Résistance. The reformed team defeated Cody Runnels and Shawn Spears to earn a shot at the OVW Southern Tag Team Championship, but were unsuccessful in the title match. On the December 22 episode of SmackDown!, he disguised himself as Santa Claus and attacked World Heavyweight Champion Batista with a steel pipe. This resulted in a match with Batista that Sylvan quickly lost and would end the "Ambassador of Québec" gimmick as Sylvan disappeared from television after this.

On the February 20, 2007, episode of ECW, Grenier returned and reformed the original La Résistance with René Duprée, defeating a pair of local wrestlers. Due to Duprée getting suspended at the start of March, however, and being sent to rehab after violating the Health and Wellness policy, the team was quietly disbanded. At the August 7, 2007, taping of SmackDown!, Sylvan made his televised return under his old model gimmick in a match against Kane, which he lost. This would turn out to be Grenier's final match for WWE, as he was released from his contract on August 13.

Total Nonstop Action Wrestling (2007–2009)
On November 29, 2007, Grenier debuted as a French language commentator for Total Nonstop Action Wrestling's (TNA) Impact! television show on Réseau des sports (RDS). During his time with TNA, he embarked on a feud with former commentator Pierre Carl Ouellet, with Grenier claiming that he was the better commentator. They settled their feud in a match in Hawkesbury, Ontario, on June 21, 2008, in which Ouellet was victorious. Greiner was released in 2009.

Independent circuit (2008–2018; 2018–2019)

Grenier returned to the independent circuit in January 2008 at International Wrestling Syndicate's Praise The Violence where he lost to Kevin Steen in an IWS Heavyweight Championship number one contendership match. On August 30, 2008, Grenier reunited with Rob Conway to reform La Résistance, and they defeated Karl Briscoe and Jay Phenomenon to win Northern Championship Wrestling's Tag Team Championship. before losing them to Kid Rock and Gorgeous Mike on October 25. On December 20, at NCW's Noël D'Enfer event, Grenier defeated Samson to win the Quebec Championship. He would hold the title for over 50 days before losing it to Nova Cain on February 7, 2009. On April 17, 2009, he appeared for Ring of Honor, competing in a six-man tag match, in which he teamed with The American Wolves (Davey Richards and Eddie Edwards) in a loss to Bryan Danielson, Kevin Steen and El Generico. On November 22, 2009, Grenier defeated Darkko to win the Combat Revolution Wrestling (CRW) Quebec Championship.  He lost the championship to Darkko on February 21, 2010.

On March 5, 2010, Grenier debuted as a new gimmick, known as Iceman at his TOW Wrestling show. In a match at a CRW show, he defeated the highflying Van Hawk, a mainstay in the independent circuit of Quebec.  Later that night, in his usual persona, Grenier recaptured the CRW Quebec Championship by defeating Darkko and Dru Onyx in a casket match at a TOW show, before losing it to Darkko two days later.  In November 2011, Greiner toured several European countries as part of American Wrestling Rampage, where he predominantly teamed with former La Résistance partner René Duprée.

On November 1, 2012, Grenier decided he will be taking a break from wrestling for a while. On November 13, 2012, Grenier came to the rescue of Alex Shelley on a PPV event.
Grenier made an announcement on November 1, 2012, that he will have a few matches. Grenier faced Juice Robinson, Jay White on November 16, 2012, in a handicap match. On November 18, 2012, Grenier had a match against Kushida but lost to Kushida by distraction of Kyosuke Mikami, Katsuyori Shibata, Cliff Compton coming to the ring. Grenier became the World Lutte TOW Wrestling Champion for 389 days, but lost it to Thomas Dubois.

On January 19, 2018, Grenier announced his retirement via Twitter, but ended his retirement on October 27, 2018, returning to the ring for La Lutte C Vrai against Franky the Mobster.  Grenier continued to compete on the Quebec independent wrestling circuit before returning to WWE.

Return to WWE (2020)
On January 19, 2020, it was announced that Grenier had returned to WWE as a backstage producer. He was fired during the year, along with many other wrestlers and producers as a cost-cutting measure.

Independent Wrestling (2022–present)
Sylvain along with Rob Conway are currently FWE Tag Team Champions. FWE is based in Raleigh NC.

Personal life
Since his departure from WWE, Grenier has ventured in the media industry as a TV host and executive producer on several TV shows for Sports Network in Canada. He currently resides in between the suburbs of Montreal and Florida with his wife and two kids.

As an entrepreneur, Grenier has succeeded in the sports nutrition business as well as the real estate industry.

Other media
Grenier appears as a playable character in WWE SmackDown! vs. Raw 2006.

Championships and accomplishments

Canadian Wrestling Federation
CWF Tag Team Championship (1 time) – with René Duprée
Combat Revolution Wrestling
CRW Quebec Championship (2 times)
Northern Championship Wrestling
NCW Quebec Championship (1 time)
NCW Tag Team Championship (1 time) – with Rob Conway
Top Of The World Wrestling
TOW Championship (1 time)
TOW Tag Team Championship (1 time) – with Rob Conway

World Wrestling Entertainment
World Tag Team Championship (4 times) – with René Duprée (1) and Rob Conway (3)
Wrestling Observer Newsletter
Worst Tag Team (2003) with René Duprée

References

External links
 2008 audio interview
 Interview recap

1977 births
Canadian male models
Canadian male professional wrestlers
French Quebecers
Living people
People from Varennes, Quebec
Professional wrestlers from Quebec
Professional wrestling announcers
Professional wrestling referees
Tough Enough contestants
21st-century professional wrestlers
World Tag Team Champions (WWE)

Sylvain Grenier


Jeg er bare den logerende er en dansk kortfilm fra 2005, der er instrueret af Lone Scherfig efter manuskript af hende selv og Niels Hausgaard.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2005

Film instrueret af Lone Scherfig
Kortfilm fra Danmark

Jeg er bare den logerende


G.O.R.A., senaryosunu Cem Yılmaz'ın yazdığı, yönetmenliğini Ömer Faruk Sorak'ın yaptığı, bilim kurgu ve komedi türlerindeki 2004 çıkışlı Türk filmidir.

Çekimleri 2002 yılında başlayan film, Türkiye'de 12 Kasım 2004 tarihinde gösterime girdi. Türk sinemasında en pahalı yapımlardan biri olan filmi 4 milyon kişi izledi. Filmin yapımcılığı, Uzan Ailesi'ne ait olan TürkFilmi adlı şirket ile Ömer Faruk Sorak tarafından üstlenilmiştir. Ancak Uzan ailesinin bankalarına devlet el koyunca film de Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu'nun denetimine geçti. Gösterime girişi geciken filmi BKM, Yılmaz aracılığıyla satın alarak yayımlayabildi. Filmin müzikleri Ozan Çolakoğlu'na, bitiş şarkısı ise Sagopa Kajmer'e aittir. Görüntü yönetmeni Veli Kuzlu'dur.

Konusu
Türkiye'nin turistik kentlerinden biri olan İstanbul'da bir halı satıcısı olan Arif, U.F.O'lar ile ilgili aldatmacalarından uydurduğu halıları ve sahte fotoğrafları satmaya çalışarak yaşamını sürdürmektedir. Tesadüfen, diğer dünyalılarla birlikte uzaylılar tarafından kaçırılarak G.O.R.A. isimli gezegene götürülür. Bu kaçırma, G.O.R.A gezegeninin güvenlik şefi Logar Trihis tarafından, atalarının dünyayı ziyaret ederken gördüğü kötü muameleden dolayı kin güttüğü için gerçekleştirilmektedir.

Uzay gemisinde bulunan Arif, Garaval'ın Arif'e içindeki gücü hissedebildiğini söyleyen (Yıldız Savaşları'na bir gönderme) ve Arif'e onu aramasını söyleyen bir hologram görüntüsüne rastlar. G.O.R.A'ya inen Arif, kaçmak için fırsatlar aramaya devam eder, ancak defalarca başarısız olur. Mahkumlar Faruk (Rasim Öztekin) ve Robot-216 (Ozan Güven) ile arkadaşlık kurar. Robot-216, Prenses Ceku'nun (Özge Özberk) yakın bir sırdaşıdır. Logar'ın, Ceku'ya aşık olmamasına rağmen Prenses Ceku ile evlenerek gezegenin yönetimini ele geçirmeyi planladığı ortaya çıkar. Planını gerçekleştirmek için G.O.R.A'ya uzaydan bir ateş topu yollar ve G.O.R.A.'yı kurtarmak şartıyla ödül olarak Prenses ile evlenmek ister. Kral Amir Tocha (Cezmi Baskın), alternatif seçenek olarak kutsal taşları kullanmak ister fakat kılavuzun kaybolması nedeniyle engellendiğinden (kılavuz Logar tarafından çalındığından) bu evliliği kabul etmek zorunda kalır. Ancak Logar ateş topunu yok edecek olan silahını ateşleyemeyi beceremeyince, Arif imdada yetişerek, gördüğü Beşinci Element filmindeki sahneyi andıran kutsal taş ritüelini gerçekleştirir, Ceku'yu öpmesi gerektiğini söyler, ateş topunu da yok eder ve gezegeni kurtarır. Logar çok sinirlenir. Ceku'nun onunla evlenmesini kabul etmesi için krala şantaj yapar. Bu arada Ceku, annesinden asıl babasının aslında bir dünyalı olduğunu öğrenir.

Arif, Faruk ve Robot-216 ile babasını bulmak için yola çıkar. Ancak yol boyunca Logar'ın adamları araya girer ve Ceku'yu geri alır. Bu sırada Arif, Ceku'nun babasının eski bir tanıdığı olan Garavel ile tanışır. Arif onun yardımıyla güç kazanır ve Ceku'yu kurtarmak için kaleyi işgal eder. Arif, Matrix'i tiye alan bir hamleyle Logar'ı alt eder ve kötü planlarını herkese ifşa eder. Arif ve Ceku birbirlerine çok âşıktırlar, dünyaya dönerler ve bir çift olarak hayatlarını sürdürürler. Film, çiftin bir otoyolda mutlu bir şekilde yol almasıyla sona erer.

Oyuncular

Eleştiriler

İncelemeler
Twitch Film için yazan Todd Brown, filmi "hem Yıldız Savaşları, hem de Matrix filmlerinde bazı mükemmel vuruşlarla çok komik, çok Mel Brooks'tan ilham alan bir bilim kurgu komedisi" olarak tanımladı. "İyi görünüyordu... kendi ülkesinde büyük bir hit hâline geldi" ve "Festival dönemine girerken Türk tür filmini uluslararası izleyicilerle yeniden tanıştırdı", "Türkiye'nin büyük, parlak yapımlar üretebildiğini" kanıtladı şeklinde yazdı.

Kaynakça

Dış bağlantılar

2004 çıkışlı Türk filmleri
2000'lerde bilimkurgu komedi filmleri
Türk bilimkurgu komedi filmleri
Uzay macerası filmleri
Türk parodi filmleri
Uzay operası filmleri
Ömer Faruk Sorak'ın yönettiği filmler
Türkiye'de çekilmiş filmler
Necati Akpınar'ın yapımcısı olduğu filmler
Ozan Çolakoğlu'nun müziğini yaptığı filmler
Cem Yılmaz'ın senaryosunu yazdığı filmler
Konusu Antalya'da geçen filmler
BKM Film filmleri
Warner Bros. filmleri
Antalya'da çekilmiş filmler
2000'lerde İngilizce filmler
2000'lerde Türkçe filmler
2004 çıkışlı komedi filmleri

G.O.R.A.


حي جناعه وتضم قسمين جناعه الجديدة وجناعه القديمة ويبلغ سكان جناعه 75 الف نسمه وهو من أقدم احياء الزرقاء ويقع بموقع استراتيجي مهم جدا فهو يقع مباشرة امام محافظة الزرقاء وامام مديرية شرطة محافظة الزرقاء والعديد من الدوائر الحكومية الأخرى أيضا يقع بداخله الملعب الرئيسي للمحافظة قبل أنشاء مدينة الأمير محمد وقد شهد هذا الملعب العديد من المباريات المهمة التي كانت تنقل على الهواء مباشرة أيضا يوجد بداخل هذا الحي كلية وجامعه فتقع بداخله كلية المجتمع الإسلامي و جامعة البلقاء التطبيقية ممثله ب كلية الزرقاء الحكومية ويقطع هذا الحي من طرفيه أهم خطين بالمملكة وهو خط الزرقاء-الاتوستراد وخط الزرقاء الرصيفه وخط ضاحية الثورة العربية الكبرى ويحده من الجهة الغربية أيضا نهر الزرقاء ونادي ظباط القوات المسلحة.بالإضافة لمنطقة وسط المدينة والتي تعتبر السوق التجاري الرئيسي في مدينة الزرقاء وبالمحافظة ككل ويضم الوسط التجاري عدة أسواق وشوارع مهمة منها شارع الملك الحسين (السعادة سابقا) وشارع الأمير شاكر وشارع الشيخ شامل وغيرها من الشوارع المهمة

انظر أيضًا
 حي الضباط الزرقاء

أماكن مأهولة في محافظة الزرقاء
مناطق مدينة الزرقاء

حي جناعة


Vudsija (lat. Woodsia, rod listopadnih trajnica, papratnjača iz porodice vudsijevki, dio reda Polypodiales). Vrste ovog roda raširene su sjevernim umjerenim holarktikom, nekoliko vrsta u Kini i otoku Tajvanu.

Na popisu je 31 vrsta i dva hibrida; Rutava ili crvenkasta vudsija (Woodsia ilvensis) raste i u Hrvatskoj

Vrste

 Woodsia alpina (Bolton) Gray; alpska vudsija
 Woodsia andersonii (Bedd.) Christ
 Woodsia asiatica Kiselev & Shmakov
 Woodsia calcarea (Fomin) Shmakov
 Woodsia cinnamomea Christ
 Woodsia cycloloba Hand.-Mazz.
 Woodsia glabella R.Br. ex Rich.
 Woodsia gorovoii Krestsch. & Shmakov
 Woodsia guizhouensis P.S.Wang, Q.Luo & Li Bing Zhang
 Woodsia hancockii Baker
 Woodsia ilvensis (L.) R.Br.
 Woodsia kungiana Li Bing Zhang, N.T. Lu & X.F.Gao
 Woodsia lanosa Hook.
 Woodsia macrochlaena Mett. ex Kuhn
 Woodsia macrospora C. Chr. & Maxon
 Woodsia microsora Kodama
 Woodsia nikkoensis H.Ogura & Nakaike
 Woodsia oblonga Ching & S.H.Wu
 Woodsia okamotoi Tagawa
 Woodsia pilosa Ching
 Woodsia polystichoides D.C.Eaton
 Woodsia pseudoilvensis Tagawa
 Woodsia pseudopolystichoides (Fomin) Kiselev & Shmakov
 Woodsia pulchella Bertol.
 Woodsia rosthorniana Diels
 Woodsia saitoana Tagawa
 Woodsia shensiensis Ching
 Woodsia sinica Ching
 Woodsia subcordata Turcz.
 Woodsia subintermedia Tzvelev
 Woodsia taigischensis (Stepanov) Kuznetsov
 Woodsia ×gracilis (G. Lawson) Butters
 Woodsia ×tryonis Boivin

Sinonimi
 Acrolysis Nakai
 Eriosoriopsis (Kitag.) Ching & S.H.Wu, S. H. Wu & Ching
 Petrinia Hook.
 Preslia Opiz sec Milde
 Trichocyclus Dulac
 Woodsia subgen.Eriosorus (Ching) Shmakov

Vanjske poveznice

Izvori

Vudsijevke

Vudsija


Dan Mihălțianu (n. 1954, București) este un artist român contemporan.

În 2019, lucrările lui Dan Mihălțianu, alături de cele ale artiștilor Belu-Simion Făinaru și Miklós Onucsán, reprezintă România la cea de-a 58-a Expoziție Internațională de Artă – La Biennale di Venezia.

Biografie
Dan Mihălțianu s-a născut în 1954, în București. În anul 1982 a absolvit Institutul de Arte Plastice "Nicolae Grigorescu" din București. În 1990 a fondat, împreună cu Călin Dan și Josif Kiraly, grupul artistic "subREAL"; Mihălțianu a colaborat până în 1993. În perioada 2001-2007 a fost profesor la Academia Bergen – București/ Berlin/ Bergen.

Expoziții

Expoziții personale (selecție)
 1990: Diary, Galeria Galateea, București
 1994: 1954, Künstlerhaus Bethanien, Berlin, Germania
 1995: Die Leiden des jungen Bahnwärters, Galeria "Bahnwärterhaus", Esslingen am Neckar, Germania
 1996: Fire Water, Art in General, New York, USA
 1998: KulturKonjak, Gallery Schloss Damtschach, Wernberg, Austria
 2001: Visningsrommet, USF Verftet, Bergen, Norvegia
 2005: Liquid Matter, Muzeul Național de Artă Contemporană, București
 2008: DIVIDED FILES, Stiftelsen 3,14, Galeria Hordaland, Bergen
 2010: Plaques tournantes, Haus der Kulturen der Welt, Berlin
 2011: Dan Mihălțianu, Galeria Renate Kammer, Hamburg
 2013: Dan Mihălțianu – Les Enfants de Ceaușescu et de George Soroș, Galeria Plan B, Berlin.

Expoziții de grup (selecție)
 1990: (subREAL) Points East:, Centrul Third Eye, Glasgow
 1992: Bienala de Artă, Istanbul;
 1993: Aperto: , Bienala de la Veneția;
 (subREAL) Erste Schritte, ifa-Galerie, Stuttgart, Bonn, Berlin;
 (subREAL) Ostranenie, Festivalul Internațional de Video-Art, Bauhaus, Dessau;
 Aperto, Bienala de la Veneția;
 Fontanelle, Kunstspeicher, Potsdam;
 1994: Imaginary Hotel, IGBK, Buntgarnwerke, Leipzig
 Europa - Europa, Kunst - und Ausstellungshalle, Bonn
 1995: INTER(n), Muzeul de Artă, Arad, România
 1996: Eperiment în Arta Românească după 1960, ICCA, București
 Balt-Orient-Express, IfA-Galerie Berlin, Muzeul Național de Artă, București, WUK, Viena;
 1997: Ad Hoc, Muzeul de Artă Contemporană – Muzeul Ludwig, Budapesta
 ...In der Zeit, Schloß Plüschow, Germany
 1998: Bienala de la Veneția
 Claims 2, ART IG, Hannover
 Video Cult/ures, ZKM - Muzeul de Artă Contemporană Karlsruhe
 Andernorts, Grosse Kunstschau, Worpswede
 1999: Trasitionland, Muzeul Național de Artă, București
 Transferatu, ifa-Galerie, Berlin
 2000: Periferic 4, Iași
 2001: CTRL [SPACE], ZKM, Karlsruhe
 Transcafé, Galeria Nouă, București
 Context, Pavilionul României din cadrul Bienalei de la Veneția
 2002: Ostensiv, Positionen zeithenossischer Kunst aus Osteuropa, Berlin
 Overtures – Über Wasser, Gelsenkirchen
 (subREAL) Artă și Autenticitate, Galeria Glenfiddich, Dufftown
 2003: Blut & Honig, Sammlung Essl, Klosterneuburg / Viena
 In Progress, Muzeul Kalinderu, București
 Zeitgenössisch Kunst  in Berlin, KPM, Berlin
 Viață Artificială, Tou Scene, Stavanger
 2004: Not on the Sky & not on the Earth, Muzeul de Artă Modernă, Skopje
 2004-2006: New Video New Europe, Renaissance Society, Muzeul de Artă Contemporană, Chicago; St. Louis; Tate Modern, Londra; Muzeul Stedelijk, Amsterdam; The Kitchen, New York
 2004: Other Neighborhood, Art Hall, Tallinn, 2004
 2005: Urmărind Spațiul, Kunsthall, Bergen, 2005
 2006: Materie Lichidă, Kunstraum Kreuzberg Bethanien, Berlin
 2007: Bienala de la Praga, ediția a 3-a
 Social Cooking Romania, NGBK, Berlin
 2009: Where to go? Notizen zu den Transformationen nach 1989 – Rotor – association for contemporary art, Graz
 Transmediale – Transitland Destination Berlin (TCP) – Collegium Hungaricum, Berlin
 Transitland – The Red House – Centrul pentru Cultură și Comunicare, Sofia
 2010: Social Cooking Romania, Muzeul Național Brukenthal, Sibiu
 Transitland in Treste – Studio Tommaseo – Institutul de Cercetare și Promovare a Artei, Trieste
 Când istoria bate la ușă, Galeria Plan B, Berlin
 2011: Berliner Zimmer – Muzeul de Artă Contemporană al Macedoniei (MMCA), Thessaloniki;
 Berliner Zimmer – Muzeul Național de Artă Contemporană (MNAC), București;
 Berliner Zimmer – Galeria de Artă din Bosnia și Ferzegovina, Sarajevo;
 2012: Memoriile unei Reci Utopii – Tallinna Kunstihoone / Tallinn Art Hall, Tallinn
 Berliner Zimmer, Paviljon Cvijeta Zuzoric, Belgrad;
 Salonul de Vară, Galeria Plan B, Cluj;
 Berliner Zimmer – HDLU – Asociația Artiștilor din Croația, Zagreb;

Note

Legături externe
  , www.sculpture.ro
 , www.art-in.de (germană)
 , www.stiftelsen314.com (engleză)
 , artfacts.net (engleză)
 , Participarea României la cea de-a 58-a Expoziție Internațională de Artă – La Biennale di Venezia

Nașteri în 1954
Pictori români în viață
Bucureșteni

Dan Mihălțianu


A Cachoeira do Licuri é uma queda d'água localizada na Chapada Diamantina, na cidade brasileira de Ibicoara, região central da Bahia, onde é uma das atrações turísticas.

Situa-se no Vale do Campo Redondo. Sua queda principal possui 73 metros de altura, sendo considerada uma das mais altas da Chapada, e também uma das mais bonitas.

Hidrografia da Chapada Diamantina
Licuri

Cachoeira do Licuri


أسماء الخمليشي ممثلة مغربية من مواليد 18 يونيو 1971 بمدينة تارجيست , لها العديد من الأفلام أشهرها فيها الملح و السكر أو مبغاتش تموت للمخرج حكيم النوري الذي لعبت فيه عشيقة رشيد الوالي إضافة لعدد من المسلسلات المختلفة كآخرها سلسلة كوول سانتر.

أعمالها

سينما
 1999: فيها الملح و السكر أو مبغاتش تموت 1
 2002: محاكمة امرأة
 2005: فيها الملح و السكر أو مبغاتش تموت 2
 2010: المنسيون
 2011: نهار تزاد طفا الضو
 2023: الشطاح

تلفزيون
 2000: قصة وردة
 2005: كاتب تحت الطلب
 2007: التوائم
 2007: الطيور تعود دوما
 2015: أويلي و مرحبا
 2015: رهان
 2016: علاش البحر ؟

مراجع

روابط خارجية

ممثلات مغربيات
مواليد 1391 هـ
مواليد 1971

أسماء الخمليشي