Hackemühlen () ist ein Ortsteil der Gemeinde Lamstedt im Landkreis Cuxhaven in Niedersachsen.

Geographie

Geographische Lage
Hackemühlen befindet sich zwischen Hemmoor, Hechthausen und Lamstedt. Die nächste größere Verkehrsader ist die Bundesstraße 495, die in Glinde (bei Bremervörde) beginnt, und über Lamstedt und Hemmor nach Wischhafen und zur weiterführenden Elbfähre Glückstadt–Wischhafen führt.

Nachbargemeinden

Geschichte
Das Dorf Hackemühlen ist eine Gründung der Adelsfamilie v. Brobergen auf Gut Wohlenbeck. Der Boden, auf dem die Siedlung entstand, gehörte wahrscheinlich zur Feldmark Lamstedt, denn im Jahre 1651 sagten vier alte Lamstedter in einem Prozess unter Eid aus, dass die Wiesen der Hackemühlener Bauern im "Basbrock" früher Lamstedter Wiesen gewesen seien und dass die Adligen ohne Zustimmung der Lamstedter diese Wiesen  abgetrennt und dort Kötner angesiedelt hätten.

1594 wird die Siedlung einmalig unter dem Namen "Basbrock" erwähnt, zu diesem Zeitpunkt wohnten dort fünf Kötner.

1638 tauchte erstmals der Name "Hacken Mühlen" auf, im Kirchenbuch kommt der Name "Basbrock" aber noch bis 1709 vor.

1647 werden die Kötner des neuen Dorfes mit denen von Rhaden zusammen aufgeführt, und in einer Liste von 1662 fehlt der Name Hackemühlen ganz.

Von 1594 bis 1647 war die Zahl der Siedler von fünf auf 15 angewachsen. Jeder zahlte jährlich vier Reichstaler Meierlasten.

Um 1640 wohnte auf der oberen Mühle, welche noch amtlich "Mühle zu Rhaden" genannt wurde, ein Müller "Haacke". Im Volk(e) hieß sie daher Haacken Mühlen. Der Name Hackemühlen wurde mit der Zeit auf die ganze Siedlung übertragen, und der Name "Mühle zu Rhaden" verschwand. Die untere Mühle ist später entstanden, wird aber im Kopfschatzregister von 1690 schon erwähnt.

Auf dem lokalen Friedhof befindet sich eine Kriegsgräberstätte, die neun russischen und polnischen Zwangsarbeitern und Kriegsgefangenen, die in einem Gemeinschaftsgrab ruhen, gedenkt.

Eingemeindungen
Im Jahr 1932 wurde die Gemeinde Rhaden mit Hackemühlen vereinigt.

Hackemühlen wurde im Zuge der Kommunalreform in Niedersachsen am 1. Juli 1972 in die Gemeinde Lamstedt eingegliedert.

Religion
Hackemühlen gehört gemeinsam mit den Ortschaften Nindorf, Hollen, Abbenseth, Langeln, Armstorf, Dornsode und Langenmoor zum Südbezirk der Evangelisch-lutherischen Kirchengemeinde Lamstedt.

Politik

Gemeinderat und Bürgermeister
Auf kommunaler Ebene wird der Ortsteil Hackemühlen vom Lamstedter Gemeinderat vertreten.

Wappen
Der Entwurf des Kommunalwappens von Hackemühlen stammt von dem Heraldiker und Wappenmaler Albert de Badrihaye, der zahlreiche Wappen im Landkreis Cuxhaven erschaffen hat.

Kultur und Sehenswürdigkeiten
Baudenkmale
→ Siehe: Liste der Baudenkmale in Hackemühlen

Personen, die mit dem Ort in Verbindung stehen
Dieter Rohloff (1938–2011), Politiker (GRÜNE) und Mitglied des Niedersächsischen Landtages, besuchte die Volksschule in Hackemühlen.

Weblinks

 Informationen über die Kriegsgräberstätte

Einzelnachweise

Geographie (Lamstedt)
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Cuxhaven)
Gemeindeauflösung 1972
Ort im Landkreis Cuxhaven

Hackemühlen


Events in the year 1972 in the Republic of India.

Incumbents
 President of India – V. V. Giri
 Prime Minister of India – Indira Gandhi
 Vice President of India – Gopal Swarup Pathak
 Chief Justice of India – Sarv Mittra Sikri

Governors
 Andhra Pradesh – Khandubhai Kasanji Desai
 Assam – Braj Kumar Nehru
 Bihar – Dev Kant Baruah
 Gujarat – Shriman Narayan
 Haryana – Birendra Narayan Chakraborty
 Himachal Pradesh – S. Chakravarti
 Jammu and Kashmir – Bhagwan Sahay
 Karnataka – Dharma Vira (until 1 February), Mohanlal Sukhadia (starting 1 February)
 Kerala – V. Viswanathan
 Madhya Pradesh – Satya Narayan Sinha
 Maharashtra – Ali Yavar Jung
 Manipur – B. K. Nehru (starting 21 January)
 Meghalaya – B.K. Nehru
 Nagaland – B.K. Nehru
 Odisha –
 until 30 June: Shaukatullah Shah Ansari
 1 July-8 November: Sardar Yojendra Singh
 starting 8 November: Basappa Danappa Jatti
 Punjab – Dadappa Chintappa Pavate
 Rajasthan – Sardar Hukam Singh (until 1 July), Sardar Jogendra Singh (starting 1 July)
 Tamil Nadu – Kodardas Kalidas Shah
 Tripura – B. K. Nehru
 Uttar Pradesh –
 until 30 June: Bezawada Gopala Reddy
 1 July-13 November: Shashi Kant Varma
 starting 14 November: Akbar Ali Khan
 West Bengal – Anthony Lancelot Dias

Events
National income - 552,453 million

January - June
 21 January – Manipur, Tripura and Meghalaya gets statehood.
 19 March – India and Bangladesh sign a friendship treaty, after the withdrawal of the Indian troops.
 14 June - Japan Air Lines Flight 471 crashed at Palam, Delhi killing 82 of the 87 on board.
 26 June - Reserve Bank of India fixes buying and selling rates of Pound sterling with Indian rupee at £5.2910 and £5.2632 per Rs. 100 following the Government of the United Kingdom decision to float Pound sterling on 23 June. However the central rate remain unchanged at £5.2721 per Rs. 100.

July - December
 2 July – Following Pakistan's surrender to India in the Indo-Pakistani War of 1971, both nations sign the historic bilateral Simla Agreement, agreeing to settle their disputes peacefully.
 4 July -  Reserve Bank of India revises buying and selling rates of Pound sterling with Indian rupee at £5.3333 and £5.3050 per Rs. 100 and kept central rates unchanged.
 10 July – A stampede of elephants kills 24 people in the Chandaka Forest, Orissa.
 17 October -  M. G. Ramachandran, forms the All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam by splitting from Dravida Munnetra Kazhagam starting a new phase in Dravidian movement.
 19 October - Indian businessman Jayanti Dharma Teja sentenced to three year imprisonment for falsification of accounts of Jayanti Shipping Company.
 15 November - Jharkhand Mukti Morcha was formed for independent statehood of Jharkhand from Bihar on birthday of Birsa Munda

Law
 5 April - Armed Forces (Assam and Manipur) Special Powers (Amendment) Act amended to include new states and union territories of Northeast India.
 15 August - Postal Index Number (PIN Code) introduced in India.
 9 September - Wild Life (Protection) Act, 1972 enacted.
 31 October – Supreme Court of India began hearing of Kesavananda Bharati v. State of Kerala case.

Births
24 February – Pooja Bhatt, actress, producer and director.
28 March – Eby J. Jose, journalist and human rights activist
15 April – Mandira Bedi, actress, model and television presenter.
20 April – Mamta Kulkarni, actress.
17 May – T. Udhayachandran, IAS.
25 May - Karan Johar,actor,host,director and producer.
8 July – Sourav Ganguly, cricketer.
28 July – Ayesha Jhulka, actress.
17 November  Roja Selvamani, actress and politician.
18 November – Zubeen Garg, Indian singer and actor
17 December – John Abraham, actor.
21 December – Jagan Mohan Reddy, politician.
26 December  Hari Gopalakrishnan, film director.

Deaths
31 March – Meena Kumari, actress (b. 1932).
14 April – George Reddy, Student and PDSU leader at OU campus Hyderabad (b. 1947).
29 May – Prithviraj Kapoor, actor and director (b. 1906).
20 July – Geeta Dutt, playback singer (b. 1930).
24 August – Venkatarama Ramalingam Pillai, freedom fighter and Tamil poet (b. 1888).

See also
 List of Bollywood films of 1972

References

India
Years of the 20th century in India
1970s in India
1972 in Asia

1972 in India


Kanjon rijeke Blyde jedinstven je prirodni fenomen na sjevernoj strani Dragon Hillsa u pokrajini Mpumalanga u Južnoj Africi. Dug je 26 kilometara i dubine do 800 metara. Treći je najveći klanac na svijetu, nakon Grand Canyona u SAD-u i Fish river Kanyona u Namibiji.

Vanjske poveznice

 The Panorama (including the Blyde River Canyon) on Mpumalanga Tourism
Znanje.org

Kanjoni u Africi
Reljefni oblici u Južnoafričkoj Republici

Kanjon rijeke Blyde


Lipová este o comună slovacă, aflată în districtul Nové Zámky din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.518 locuitori.

Istoric
Localitatea Lipová este atestată documentar din 1156.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Lipová, Nové Zámky


නිල ලාංඡනය

සැල්යුට් වැඩසටහන යනු සෝවියට් සමූහාණ්ඩුව විසින් ගෙන ගිය ප්‍රථම අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථාන වැඩසටහනයි.  1971 සිට 1982 දක්වා වසර එකොලහක් තිස්සේ අභ්‍යවකාශ ගත කෙරුණු තනි ඒකකයකින් සමන්විත වූ අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථාන 9 කින් මෙය සමන්විතවේ. ජෛව විද්‍යාත්මක, භූ සම්පත් පර්යේෂණ, තාරකා විද්‍යා‍ත්මක යන අභ්‍යවකාශයේ ජීවත් වීමේ දී පැන නගින ගැටළු පිළිබදව දිගු කාලීන පර්යේෂණ සිදු කිරීමේ අරමුණින් මෙම ව්‍යාප්තිය ආරම්භ විය. මෙ‍ම වැඩසටහන ඉංජිනේරු විද්‍යාවේ වර්ධන අවධිය වන දිගු කාලීන අභ්‍යවකාශ නැවතුම්පොළවල් පිළිබද පර්යේෂණ කිරීම තෙක් වර්ධනය වීමට ඉඩ සැලසිහ. අවසාන වශයෙන් ගත්කළ සැල්යුට් මධ්‍යස්ථානයෙන් ලබාගත් අත්දැකීම් බහු පද්ධති අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථාන වන "මීර්" සහ ජාත්‍යන්තර අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානය සෑදීමට අඩිතාලම දැමීමට ඉවහල් විය. එම මධ්‍යස්ථාන දෙකෙහිම හදවත ක්‍රියාත්මක වන්නේ සැල්යුට් වැඩසටහනෙන් ව්‍යුත්පන්න වූ මධ්‍ය පද්ධතියෙනි.

මෙම වැඩසටහන විද්‍යාත්මක පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථාන (DOS මාදිලියේ) 6කින් සහ හමුදාමය පිරික්සුම් මධ්‍යස්ථාන (OPS මාදිලියේ) 3 කින් සමන්විත වේ. මෙම හමුදාමය පිරික්සුම් මධ්‍යස්ථාන අල්මාස් (Almaz) වැඩසටහන වැනි අතිශය රහස් 3 වැඩසටහන්වල කොටස් ලෙස ද ක්‍රියාත්මක විය. මෙය වැඩි දියුණු වීමේ දී සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් වූ අභ්‍යවකාශ ගමන් වාර්තා බිද වැටුණු අතර සමහර අභ්‍යවකාශ මෙහෙයුම් කාල වාර්තා ද ඇතුළත් වේ. පළමු වරට අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථානයක් එක් පිරිසකගෙන් තවත් පිරිසකට කක්ෂයකදී භාරදීම සහ අභ්‍යවකාශයේ ඇවිදීමේ විවිධ වාර්තා ද මීට ඇතුළත්ය. 1991 දී මෙම වැඩසටහන අවසාන වන විට එමගින් අභ්‍යවකාශ මධ්‍යස්ථාන තාක්ෂණය සරල තනි තටාකගත කිරීමේ දොරටු මධ්‍යස්ථානවල (Single – docking port Stations) සිට චමත්කාර ජනක විද්‍යාත්මක හැකියාවන්ගෙන් යුතු සංකීර්ණ බහු දොරටු කක්ෂීය වාසස්ථාන තෙක් ප්‍රගමනය වීම දක්නට ලැබුණු අතර එම තාක්ෂණික උරුමය අද වනවිට නොකඩවා ඉදිරියට පැමිණ ඇත.

අභ්‍යවකාශ විද්‍යාව

සැල්යුට් වැඩසටහන


Maurice Clerc est le nom donné à une personne :
 Maurice Clerc (mathématicien), né en 1949 ;
 Maurice Clerc (organiste), né en 1946.

Maurice Clerc


Alma Sabatini, née à Rome le  et morte dans la même ville le , était une essayiste, linguiste et enseignante italienne, militante féministe engagée dans de nombreuses batailles.

Biographie

Née à Rome dans une famille aisée, elle est diplômée en littérature moderne à l'Université La Sapienza de Rome en 1945. Grâce à des bourses d'études, elle  perfectionne sa connaissance de la langue anglaise aux États-Unis d'Amérique et à Liverpool.

Elle est enseignante dans les collèges et lycées jusqu'à sa retraite en 1979. Elle consacre à temps plein ses dernières années au mouvement féministe.

Active au Parti radical depuis les années 1960, Sabatini est en 1971 l'une des fondatrices, et la première présidente, du Mouvement de libération des femmes qui lutte avec des méthodes non violentes pour la légalisation de l'avortement, contre le sexisme et le patriarcat. Au milieu de la même année, elle se détache du mouvement avec quelques femmes pour organiser un groupe de conscience de soi et discuter de sexualité et de leurs expériences personnelles. Le 8 mars 1972, lors de la manifestation sur la Place Campo de' Fiori à Rome après une charge policière, Alma est blessée à la tête et admise aux urgences.

En 1973, Daniela Colombo, Agense De Donato, Gabriella Parca, Danielle TuroneLantin, Grazia Francescato, Adele Cambria, Lara Foletti et  Alma Sabatini créent  Effe le premier magazine féministe en Italie. Elle a publié de nombreux articles dans les magazines Effe et Quotidiano Donna sur la cause féministe telles que l'avortement, la maternité, la sexualité, l'égalité des chances, la prostitution et le mariage

Dans la même période, elle participe au Collectif féministe Via Pompeo Magno, devenu plus tard Movimento femminista romano (Mouvement féministe romain), contribuant à la diffusion d'un bulletin d'information mensuel et aux luttes contre l'exploitation des prostituées et pour la légalisation de l'avortement. Pour soutenir cette dernière cause, elle adopte la pratique de l'auto-dénonciation en signe de solidarité avec Gigliola Pierobon, jugée pour avoir avorté. Elle a été acquittée de l'accusation d'avortement et d'apologie d'un crime en 1976.

Une correspondance étroite avec des féministes américaines telles que Diana Russell, Marcia Keller, Karen DeCrow et Betty Friedan, lui a donné l'occasion de voyager dans différentes villes des États-Unis d'Amérique, pour des conférences sur le féminisme italien.

En 1986, au nom de la Commission nationale pour l'égalité des chances entre les femmes et les hommes, créée à la présidence du Conseil des ministres, Alma Sabatini a édité la publication Il Sessismo Nella Lingua Italiana (Sexisme en langue italienne), proposant l'élimination des stéréotypes de genre dans les écoles et  l'édition scolaire.

Sabatini a mis en évidence la prédominance du genre masculin, également utilisé en italien avec un double sens (le soi-disant masculin neutre) qui annule la présence d'un sujet féminin. Elle a souligné le manque d'usage des termes institutionnels et de pouvoir déclinés au féminin. Malgré les critiques reçues, son travail a ouvert un débat sur la nécessité de rénover la langue italienne.

Elle a épousé le professeur Robert Braun après une longue cohabitation. Ils décèdent à Rome dans un accident de voiture le 12 avril 1988.

Après son décès accidentel, les féministes romaines créent le Centro femminista internazionale Alma Sabatini en occupant le bâtiment du Bon Pasteur.

Notes et références

Liens externes

Naissance à Rome
Décès à Rome
Naissance en septembre 1922
Décès en avril 1988
Féministe italienne
Linguiste italien
Essayiste italien
Professeur italien
Étudiant de l'université de Rome « La Sapienza »
Décès à 65 ans

Alma Sabatini


Wokha (en hindi: ) es un distrito de la India en el estado de Nagaland. Código ISO: IN.NL.WO.

Comprende una superficie de 1 628 km².

El centro administrativo es la ciudad de Wokha.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 166 239 habitantes, de los cuales 81 810 eran mujeres y 84 429 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Wokha

Distrito de Wokha


Bill Butler (* 30. März 1956 in Glasgow) ist ein schottischer Politiker und Mitglied der Labour Party.

Leben
Butler besuchte die St Mungo's Academy in Glasgow. Er studierte anschließend an der Universität Stirling und erwarb seine Lehrbefugnis am Notre Dame College of Education in Bearsden. In der Folge war Butler als Englischlehrer, zuletzt am Notre Dame College of Education in Rutherglen, tätig. Er ist langjähriges Mitglied der Labour Party, der Gewerkschaft GMB und seit 1992 Mitglied des Bezirksrates von Glasgow. Butler ist mit seiner Parteikollegin Patricia Ferguson, die das Direktmandat des Wahlkreises Glasgow Maryhill beziehungsweise Glasgow Maryhill and Springburn hält, verheiratet.

Politischer Werdegang
Bei den schottischen Parlamentswahlen 1999 errang der Labour-Politiker und First Minister Donald Dewar das Direktmandat des Wahlkreises Glasgow Anniesland. Am 11. Oktober 2000 verstarb er jedoch, weshalb in dem Wahlkreis am 23. Oktober 2000 Neuwahlen stattfanden. Butler trat Dewars Nachfolge in Glasgow Anniesland an und erhielt mit deutlichem Vorsprung das Direktmandat des Wahlkreises. Bei den Parlamentswahlen 2003 und 2007 kandidierte er jeweils wieder für Glasgow Anniesland und verteidigte sein Mandat. Bei den Schottischen Parlamentswahlen 2011 gelang es dem Kandidaten der SNP, Bill Kidd, schließlich das Direktmandat für Glasgow Anniesland mit einem Vorsprung von nur sieben Stimmen vor Bill Butler zu erlangen, wodurch dieser seinen Parlamentssitz verlor. Hierbei handelte es sich um den knappsten Gewinn eines Wahlkreises bei dieser Wahl. Da es sich bei Glasgow Anniesland um den ehemaligen Wahlkreis des verstorbenen Donald Dewar und eine Hochburg der Labour Party handelt, wurde diesem Sieg einige Bedeutung für die SNP beigemessen.

Einzelnachweise

Weblinks
 Informationen des schottischen Parlaments

Abgeordneter im Schottischen Parlament
Mitglied der Scottish Labour Party
Politiker (20. Jahrhundert)
Politiker (21. Jahrhundert)
Politiker (Glasgow)
Geboren 1956
Schotte
Brite
Mann

Bill Butler (Politiker)


Charles Adolphe Faux-Pas Bidet, né en 1880 à Rennes et mort en France en 1940, était officier de renseignement français dans la Russie révolutionnaire, ancien marin breton, et un opposant personnel de Trotski.

Biographie
Né le 23 février 1880 à Rennes, il sera marin avant d'entamer une carrière dans les services de renseignements français en 1909, en intégrant la préfecture de police de Paris. Dès l'ouverture de la Première Guerre mondiale, en 1914, il est affecté au service de la sûreté, où il sera notamment nommé commissaire.

Début de carrière et premières enquêtes (1909-1917)
C'est durant cette période qu'il effectuera, en marge d'une enquête qu'il dirige sur Mata Hari, une surveillance et une enquête sur Léon Trotski. Il entretiendra d'ailleurs avec ce dernier une certaine forme d'animosité puisque le commissaire procèdera à l'expulsion vers l'Espagne, en octobre 1916, de Trotski et de sa famille. Cependant, explique Gérald Arboit, historien spécialiste du renseignement, cette expulsion vers l'Espagne et non vers la Suisse permet à Trotski de garder la vie sauve, puisqu'en Suisse il aurait été à la merci de l'Okhrana.

Espionnage en Russie (1917-1919)
Russophone, il sera détaché en mission à Petrograd en 1917, sur ordre du ministère de l'intérieur, dans le cadre d'une vaste opération d'espionnage antibolchévique mise en œuvre par les Alliés. Tentant de tisser un réseau d'informateur, il sera arrêté dans le quartier de Vyborg, le 1  septembre 1918, puis emprisonné pendant 5 mois avant d'être libéré, en février 1919 dans un échange de prisonniers. pendant sa captivité, il sera traîné de prisons en prisons, il sera torturé, exposé à la faim et aux maladies mais il ne livrera pour autant aucun de ses agents. Leon Trotski, désormais influent dans la Russie bolchévique naissante, apprenant sa captivité, décide de venir l'interroger, puis décide de le libérer dans le cadre d'un échange de prisonnier. Pour Gérald Arboit, cette libération réponds à des logiques de nécessité politique, puisque de cette manière Trotsky se procure un contact au sein des services de renseignements français, et récupère, certains de ses hommes dans le cadre de l'échange de prisonnier qui verra s'effectuer la libération du commissaire.

Affaire Koupetov, fin de carrière et mort (1930-1940)
Il sera chargé, en 1930, de l'enquête sur l'enlèvement d'Alexandre Koutepov, un ancien militaire russe blanc, exilé à Paris depuis 1924. Il sera cependant limogé en 1932, dans le cadre de l'affaire de l'Aéropostale, sans avoir résolu l'affaire Koupetov. Décoré de la légion d'honneur, il s'exilera en zone sud en 1940 après l'invasion de la France par les nazis, et y mourût la même année.

Vie privée
Il était marié à une femme prénommée Marie-Thérèse, avec laquelle il a eu une fille Jeanine. La famille résidait à Paris.

Voir Aussi
 Joseph Noulens
 Joseph-Fernand Grenard
 Intervention alliée pendant la guerre civile russe

Bibliographie

Notes et Références

Espion français

Charles Adolphe Faux-Pas Bidet


أبو بكر بن عبد الله بن أيبك الدواداري (مولده ووفاته: غير معروف) مؤرخ مصري مملوكي نشأ وعاش في حارة الباطنية بالقاهرة. كان جده " ابن أيبك صاحب صرخد " (ت 645هـ)، ووالده " عبد الله بن أيبك " (ت 713هـ)، وهو ذاته على اتصال بأكابر الأيوبيين والمماليك وشهود عيان لكثير من الحوادث خلال حقبة زمنية تمتد من أوائل القرن السابع حتى منتصف القرن الثامن للهجرة. وهي حقبة ذات أهمية تاريخية كبرى شهدت صراعات بني أيوب الداخلية وزوال دولتهم وبزوغ نجم الدولة المملوكية. من أهم مؤلفاته كنز الدُرر وجامع الغُرر' و" درر التيجان وغرر تواريخ الزمان ". ويعد الكتاب الأول من أهم ما كتب عن العصرين الأيوبي والمملوكي نظراً لمعايشة ابن أيبك الدواداري لكثير من وقائع وأحداث العصرين من جهة، ونظراً لأنه عاش في فترة سابقة لكبار المؤرخين من أمثال " المقريزي " وابن تغري " و" ابن إياس ".

أصله ونشأته
تنحدر اسرة ابن أيبك الدواداري من نسل بني سلجوق وكان جده الأمير «عز الدين صاحب صرخد» (مدينة صلخد جنوب سوريا) قد دخل في خدمة السلطان الأيوبي الملك المعظم ولذا لقب بالمعظمي، وشارك في صنع الأحداث التي جرت ببلاد الشام في النصف الأول من القرن السابع الميلادي. وقد عرف جده بشدة التدين والاشتغال بالكتابة وكانت لديه خزانة كتب عامرة. ويشير الدواداري إلى أن الملك الصالح نجم الدين أيوب دس لجده السم ليتخلص منه ويستولي على أملاكه وأمواله، وأن جده عندما شعر بما فعله الملك الصالح وأحس بالسم يسري في جسده وأنه سيموت لا محال، دبر مؤامرة سم بها الملك الصالح بسم جعله يصاب بمرض السقية الذي أودى فيما بعد بحياته وبذلك انتقم منه وهو متوفىً.

وكانت جدة الدواداري، والدة أبيه عبد الله، وهي امرأة خطائية الجنس ، من جملة جواري جده الأمير عز الدين اللائي استولى عليهن الملك الصالح. وقد باعها الملك الصالح، وهي حامل من جده الأمير عز الدين، إلى رجل من أكابر صرخد فولدت عنده «عبد الله» والد ابن أيبك الدواداري. وكان هذا الرجل فقيهاً صوفياً تستهويه المعرفة وألف كتاباً في الصوفية. وهكذا نشأ والده عبد الله في بيت علم وأدب في المدينة (صلخد). عاشت الأسرة في حارة الباطلية بالقاهرة، ولما بلغ عبد الله السابعة عشر من عمره أعجب به السلطان الظاهر بيبرس فأدخله في خدمته، وأنعم عليه بإقطاع  وسلمه للأمير سيف الدين بلبان الدوادار قائلاً له: «علمه وخليه يمشي معك». ولذا عرف عبد الله باسم «الدواداري». ويذكر المؤرخ ابن تغري أن الأمير بلبان (ت 680هـ) كان دواداراً  للسلطان بيبرس (ت 676 هـ) وكان مقرباً إليه مطلعاً على أسراره بوصفه مدبر أمور القصاد  والمكاتبات في دولته. كما يشير المقريزي في أحداث سنة 674هـ إلى أن السلطان بيبرس أرسل بلبان إلى طرابلس للتفاوض مع الصليبيين: «في ثامن المحرم: وصل الأمير سيف الدين بلبان الدوادار إلى طرابلس في تجمل كبير، ومعه كتاب السلطان إلى متملكها، فما زال حتى قرر عليه في كل سنة عشرين ألف دينار صورية وعشرين أسيراً.». وفيما بعد أصبح «عبد الله» مقرباً من السلطان الأشرف صلاح الدين خليل ثم من السلطان الناصر محمد بن قلاوون، الذي منحه الإمارة ونصبه والياً على الشرقية وأميراً على العربان سنة 699هـ. ثم عين مهمنداراً  بالشام حيث توفي سنة 713هـ بعد أن وقع من فوق فرسه أثناء قيامه بجولة تفتيشية على القلاع.

كان ابن الدوادري يرافق أباه دائماً ويساعده على عمله، وكان يحضر المحادثات التي كانت تجري بين أبيه ورجال الدولة، ويستمع إلى آراء كبار الأمراء والقواد، وعاين بنفسه حوادث ووقائع. ومن المرجح أنه كان متصلاً بالسلطان الناصر محمد بن قلاوون الذي ألف ترجمته «الدر الفاخر في سيرة الملك الناصر».

مكانته وأسلوبه
يعد القرن الثامن الهجري من أخصب العصور الإسلامية في المؤلفات التاريخية وعدد مؤرخيه. من بين أولاء المؤرخين ينتمي ابن أيبك الدوإداري، ومعه بيبرس الدوادار، إلى فئة من المؤرخين كانت على اتصال مباشر بالدولة وكبار رجالها. ويمتاز مؤرخي هذا الفريق بأنهم كانوا شهود عيان لكثير من الحوادث التي عاصروها، وأتيح لهم الاطلاع على خفايا أمور السياسة في زمنهم. وتعد الحقبة التاريخية التي شملت عصري الدولتين الأيوبية والمملوكية من أهم الفترات في تاريخ الشرق الأدنى. فقد شهدت تلك الفترة حركة صليبية خطيرة تعرضت مصر خلالها لـحملتين صليبيتين كبيرتين ، كما شهدت ظهور المغول وسقوط بغداد والشام في براثنهم. وفي تلك الحقبة تفككت الدولة الخوارزمية، ودخل ملوك بني أيوب في صراعات فيما بينهم على الحكم كان من نتائجها أفول نجمهم وبزوغ نجم الدولة المملوكية التي أخذت على عاتقها حماية العالم الإسلامي من خطر الصليبيين والمغول. في بعض سنوات تلك الحقبة الخطيرة، الممتدة من أوائل القرن السابع حتى قرابة منتصف القرن الثامن للهجرة، عاش ابن أيبك الدوإداري ومن قبله والده وجده، وبذلك عاين بنفسه بعض أحداثها وما لم يعاينه بنفسه نقله عن أبيه وجده. وقد كانت له صلات قوية ببعض بقايا ملوك بني أيوب بعد زوال دولتهم، وكان صديقاً للملك الكامل بن الصالح إسماعيل الأيوبي الذي يقول عنه: «وكان حصل بيني وبينه من الصحبة ما كان يطلعني على كثير من أسراره».

كان ابن أيبك الدوإداري شغوفاً بالعلم والمعرفة كثير التردد إلى العلماء والمتصوفة والأديرة ويجمع الكتب النادرة ويستنسخ منها.وتدل مؤلفاته على أنه كان يعني بالأدب والأخبار والتاريخ وكان يتذوق الشعر. وقد ذكر أن ألف كتاباً في خطط القاهرة اسمه «اللقط الباهرة في خطط القاهرة» وهذا يوضح مدى سعة معرفته، إذ أن موضوع الخطط لا يخوض فيه إلا عالم متمكن. وقد نقل الدوإداري عن كثير من المصادر التي ضاعت مخطوطاتها ولم تعد موجودة مثل «أخبار الشام» للسمياطي (ت 353هـ) مما يجعل لما كتبه شأناً وقيمة إضافية كبرى. وقد أشار الدوإداري إلى معلومات ووقائع غير موجودة في المصادر الآخرى التي تناولت وقائع وأحداث نفس الفترة، وهذا لأن بعض المصادر التي نقل عنها قد إندثرت ولم تصل إلى أيدي غيره من المؤرخين. ومن ذلك مثلاً ما ذكره من أن رسل الصليبيين إلى المسلمين كانوا يدعون أنهم لا يعرفون العربية وهم يعرفونها. ويذكر الدوإداري انه كان يراجع مسوداته بين حين وآخر ليتحقق من حدث أو نبأ مما يوضح إنه كان صاحب منهج علمي منظم. ويميل الدوإداري إلى الإيجاز الشديد وعدم ذكر تفاصيل ولكنه في بعض الأحيان كان يجنح إلى الاستطراد وإدخال موضوع في موضوع وذكر أشعار وفقرات أدبية وهو يدرك ويبرر ذلك بنفسه فيقول أنه يفعل ذلك «لتنشيط القارئ، ولا يمل ويسأم من فن واحد».

ومع أن ابن أيبك الدوإداري كان يحيط بما لم يحط به غيره علماً بفضل مشاركته ومشاركة أبيه وجده في كثير من أحداث الفترة التي عاشوها، إلا أنه لا يميل إلى الاستبداد بالرأي وطرح معلومات غير مؤكدة لديه. ومن ذلك ماذكره عن أصل الأيوبيين فيوضح أن هناك بضعة أراء اختلف بني أيوب أنفسهم حولها، فمنهم من يقول أنهم من أصل كردي، ومنهم من يقول أنهم من أصل عربي، وأن أيوب بن شاذي كان حفيداً لمروان بن الحكم بن عبد الرحمن بن محمد بن عبد الله، من نسل بني أمية.

على الرغم من ضعف إسلوب الدوإداري وكثرة أخطائة اللغوية فهو مصدراً هاماً من مصادر الحقبة التاريخية التي أرخ لها، وقد كتب بروح العصر الذي عاش فيه وبالألفاظ المصرية التي كانت متداولة حينذاك، وبذلك قدم، دون أن يقصد، معلومات إضافية عن لغة العصر الذي عاش فيه.

كنز الدُرر وجامع الغُرر

لم يصل من مؤلفات ابن أيبك الدويداري سوى كتابين هما «كنز الدرر وجامع الغرر» و«درر التيجان وغرر تواريخ الزمان». والكتاب الأول تاريخ عام منذ نشأة الخليقة حتى عصره وهو أهمهما. ويتكون الكتاب من تسع أجزاء، يختص كل جزء بدولة أو فترة محددة. وجعل لكل جزء اسمان فرعيان، الأول يتعلق بفلك من أفلاك السماء التسع، والثاني يتعلق بموضوع الجزء. ويظن أن عمله ذلك لم يُسبق إليه .. وعناوين الأجزاء كالتالي: 1- «نزهة البشر من قسمة فلك القمر: الدرة العليا في أخبار بدو الدنيا»، 2- «غلة الوارد من قسمة فلك عطارد: الدرة اليتيمة في أخبار الأمم القديمة»، 3- «المشرف بالقدرة من قسمة فلك الزهرة: الدر الثمين في أخبار سيد المرسلين»، 4- «بغية النفس من قسمة فلك الشمس: الدرة المسمية في أخبار الدولة الأموية» الأمويون، 5- «الذي كل سمع له مصيخ من قسمة المريخ: الدرة السنية في أخبار الدولة العباسية»، 6- «الفائق صحاح الجوهري من قسمة فلك المشترى: الدرة المضية في أخبار الدولة الفاطمية»، 7- «شهد النحل من قسمة فلك زحل: الدر المطلوب في أخبار دولة بني أيوب»، 8- «زهر المروج من قسمة فلك البروج: الدرة الزكية في أخبار دولة الملوك التركية»، 9- «الجوهر الأنفس من قسمة الفلك الأطلس: الدر الفاخر في سيرة الملك الناصر».

بدأ ابن الدواداري في جمع مواد ومعلومات «كنز الدرر وجامع الغرر» سنة 709هـ وكتب آخر وقائعه في مستهل سنة 736هـ، فيكون قضى في جمعه وكتابته سبعاً وعشرين سنة. أي خلال فترة حكم الملك الناصر محمد بن قلاوون الثالثة، ويذكر ابن الدواداري أنه ألف الكتاب من أجل الملك الناصر بقوله: «فوضعت التاريخ اللطيف مشرفاً بالاسم السلطاني الناصري الشريف». وبقوله: «السلطان الملك الناصر، أبو المعالي والمفاخر، الذي ليس له من قبله من الملوك الإسلامية مناظر، المستمد النصر من الناصر الآخر، الذي وضع جميع هذا التاريخ توطئة لذكر بعض محاسن سيرته».

إسلوب ابن الدوإداري في القسم الذي عاش فيه وعاين أحداثه بنفسه يختلف عن إسلوبه في القسم الذي جمع معلوماته وانتقاها ولخصها من مصادر سبقت عصره. في القسم الذي عاين أحداثه، وهو القسم المتعلق بالمماليك، يؤرخ ابن الدوإداري كمؤرخ بارع يسوق التفصيلات ويذكر كثير من الملحوظات ويقص الوقائع التي عايشها وأثرت في نفسه. ولذلك يعد ذاك القسم من أهم مراجع العصر المملوكي.

وكما فعل ابن تغري فيما بعد، فإن ابن الدوإداري اهتم بأحوال نهر النيل إلا أنه، على عكس ابن تغري، استهل أحداث كل سنة بعنوان ثابت لا يحيد عنه، هو: «النيل المبارك في هذه السنة» مما يبين أنه كان يدرك أن الوقوف على منسوب مياه النيل وفيضانه هو المفتاح لدراسة أحوال مصر وأهلها. ولا يعرف مؤرخ قبل ابن أيبك الدوإداري فعل ذلك، ولذا أطلق البعض عليه لقب «مؤرخ النيل».

مؤلفاته
 كنز الدرر وجامع الغرر : تاريخ موسع منذ بدء الخليقة إلى عصر المؤلف في 9 أجزاء ضخمة، كل جزء له عنوان فرعي يبدأ بكلمة «درة» أو «درر»، ويختص كل جزء بتاريخ عهد معين، والجزء التاسع والأخير ترجمة للسلطان الناصر محمد بن قلاوون. - المخطوطة بخط المؤلف توجد في مكتبة أحمد الثالث بإسطنبول.
 درر التيجان وغرر تواريخ الزمان : تاريخ موجز من مجلد واحد مضاف فيه تراجم الملوك والوزراء والعلماء والأدباء والشعراء والأطباء.
 اعيان الأمثال وأمثال الأعيان : غير موجود.
 حدائق الأحداق، ودقائق الحذاق : غير موجود.
 عادات السادات، سادات العادات في مناقب الشيخ أبي السعادات : غير موجود.
 الروضة الزاهرة في خطط القاهرة أو اللقط الباهرة في خطط القاهرة : غير موجود.

فهرس وملحوظات

المصادر والمراجع
 أبو بكر بن عبد الله بن أيبك الدوإداري: كنز الدرر وجامع الغرر، مصادر تأريخ مصر الإسلامية، المعهد الألماني للآثار الإسلامية، القاهرة 1971.
 القلقشندي: صبح الأعشى في صناعة الإنشا، دار الفكر، بيروت 1988.
 سعيد عبد الفتاح عاشور: تقديم، الدرر المطلوب في أخبار ملوك بني أيوب، المعهد الألماني للآثار الإسلامية، القاهرة 1972.
 صلاح الدين المنجد: تقديم، الدرة المضيئة في أخبار الدولة الفاطمية، المعهد الألماني للآثار الإسلامية، القاهرة 1961.

مؤرخون مسلمون
مؤرخون مصريون في القرن 14
وفيات القرن 14

ابن أيبك الدواداري


Blyzniouky () ou Blizniouki (), littéralement « les jumeaux », est une commune urbaine de l'oblast de Kharkiv, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Kharkiv

Blyzniouky


Rubén Elosegui (* 24. November 1925 in La Plata; † 1991 ebenda) war ein argentinischer Bildhauer und Maler.

Elosegui studierte an der Facultad de  Bellas Artes der Universidad Nacional de La Plata. Hier begann er 1956 seine Lehrtätigkeit als Dozent und wurde schließlich Professor für Bildhauerei. Zudem unterrichtete er von 1972 bis 1980 an der Escuela Nacional "Prilidiano Puyrredón" und von 1980 bis 1982 an der Escuela Superior "Ernesto de la Cárcova" Bildhauerei. 1974 wurde er Leiter des Fachbereichs Plastik und Mitglied des Beirates der Facultad de  Bellas Artes.

Neben modernen Metall-Schweißarbeiten schuf Elosegui auch Plastiken aus Marmor. 1959 nahm er an der Ersten Jugendbiennale des Musée d'art moderne de la Ville de Paris teil. Im gleichen Jahr erhielt er den Ersten Preis beim Salón de San Fernando und die Goldmedaille beim Salón de Santa Fe. 1967 und 1968 war er Preisträger des Salón Municipal de Plata.

Literatur
 Angel Osvaldo Nessi: Rubén Elosegui: 1925–1990 : un creador de formas : un escultor con imagen : una lección de optimismo, Instituto de Estudios Artísticos, 1995

Quelle
 Museo de Arte Contemporáneo Latinoamericano - Rubén Elosegui

Einzelnachweise

Bildhauer (Argentinien)
Maler (Argentinien)
Argentinier
Geboren 1925
Gestorben 1991
Mann

Rubén Elosegui


Frank Caputo est un homme politique canadien en Colombie-Britannique. Il représente la circonscription fédérale britanno-colombienne de Kamloops—Thompson—Cariboo à titre de député conservateur à partir de 2019.

Biographie

Avant l'élection, Caputo est procureur de la Couronne et professeur à l'Université Thompson-Rivers.

Résultats électoraux

Références
Frank Caputo - Chambre des communes du Canada

Actuel député fédéral canadien
Député du Parti conservateur du Canada
Député fédéral canadien provenant de la Colombie-Britannique

Frank Caputo


Singing in the Twins Wonderland (Volume 2) is an album by Twins.  Since the previous album Singing in the Twins Wonderland (Volume 1) was a great success, another similar album, Singing in the Twins Wonderland (Volume 2), was released in the same month. It also contains 20 English songs and 3 stories.

Track listing
"Baa Baa Black Sheep"
"Bingo"
"Colour Song"
"Twinkle Twinkle Little Star"
"Old MacDonald Had a Farm"
"Finger Song"
"Two Little Eyes"
"Auld Lang Syne"
"Row, Row, Row Your Boat"
"Do Re Mi"
"I Saw Three Ships"
"Oh! Suzanna"
"Silent Night"
"The Morning Song"
"Head and Shoulder Knees and Toes"
"Hush Little Baby"
"Looby Loo"
"Little Bird"
"ABC"
"Hickory Dickory Dock"
"葡萄園的農夫" (Story 1)
"得意忘形的蚊子" (Story 2)
"背鹽的驢子" (Story 3)

Source: YesAsia

References

Twins (group) albums
2003 albums


X-Men (Türkçe: X-Adamlar), Marvel Comics tarafından yayımlanan, bir kurgusal karakterler topluluğu. İlk X-Men çizgi romanı 1963 yılının Eylül ayında yayımlanmıştır. Yaratıcıları Stan Lee ve Jack Kirby'dir.

X-Men film ve televizyonlarımıza kadar ulaşmıştır; X-Men: The Animated Series çizgi dizisi Dünya'nın birçok ülkesinde gösterimdedir ve 2000 yılında da Bryan Singer tarafından X-Men isimli filmi de çekilmiştir. X-Men 2 2003'ta, X-Men: Son Direniş 26 Mayıs 2006'da, X-Men Başlangıç: Wolverine 2009'da, X-Men: First Class 2011'de, Wolverine 2013'te, X-Men: Geçmiş Günler Gelecek 23 Mayıs 2014'te, X-Men Apocalypse 19 Mayıs 2016'da, X-Men: Dark Phoenix 07 Haziran 2019'da gösterime girmiştir.

Konusu
X-Adamlar; hayalî mutantlar olarak; evrimdeki bir değişim sonunda, insanüstü güçlerle doğan ve genelde ergenlik döneminde ortaya çıkan özelliklere sahip hayali kahramanlardır.

Normal insanlar olan Homo Sapiens türü, gizlenen ve endişe içinde yaşayan diğer tür olan Homo Superiors yani mutantlara karşı korku, nefret ve güvensizlik beslemektedirler.
Birçok bilim insanı mutantların evrimdeki bir sonraki adım olduğunu düşünür ve bu yüzden mutantları insanlık için bir tehlike olarak görür. İşte, hikâyedeki ana nokta, "insanların bilmedikleri ve anlamadıkları şeylerden korkup nefret etmeleri"dir.

Mutantlar ve insanlar arasındaki bu anlaşmazlıkta; bazı mutantlar güçlerini kötüye kullanırlar. (X-Men düşmanı Magneto(Manyeto) ve Apocalypse(Kıyamet) gibi)
Bu mutantlar, normal insanlardan daha üstün olduklarını ve süper güçleriyle insanları devirerek Dünya'yı yeniden şekillendirmeleri gerektiğini düşünür.

Bu düşüncenin karşısında olan, insanlar ve mutantların barış içinde ve birlikte yaşaması gerektiğini düşünen mutantlar ise insanlar tarafından gördükleri işkence ve dışlama yüzünden oldukça az sayıdadır.
Bunun üzerine, insanların düşüncelerini okuyabilen ve kendi düşünceleriyle yönlendirebilen Profesör Charles Xavier (Profesör X, Professor X) tarafından, barışçıl düşünceyi destekleyen ve bu düşünceyi yaymak için içinde güçlü mutant üyeleri barındıran X-Men grubu kurulur.
Xavier, oldukça zengin bir mutant olup, genç mutantları geliştirerek onları Magneto'nun dünyasından, Brotherhood of Mutants ve diğer mutant tehlikelerden uzak tutmaya çalışır.
Profesör X'i özel kılan niteliği, sadece düşünceleriyle tüm insanlığa istediğini yaptırabilecek kadar güçlü bir mutant olmasına karşın, barışa giden yolu özgür iradeyle ve uzlaşmayla yürümesidir.

X-Men çizgi romanı; yaratılmış en eski çizgi romanlardan biridir ve multikültürel merkezliğin 1970'lerde çektiği sorunları temsil eder. Karakterler Almanya, İrlanda, Kanada, Rusya, Kenya ve Japonya gibi ülkelerden gelir ve değişik etnik gruplardan karakterler bulunur. Aralarında gelişen hikâyeler, o günün ve hala günümüzün yaşadığı azınlıklara karşı "üstün ırk olma" mantığı içerisinde anlayışsızlık ve hoşgörüsüzlük gösterilmesi üzerinedir.

Bu vesile ile hikâyede hem mutantlar arasından hem de insanlar arasından daha üstün tür olduklarını iddia eden ve diğer türe karşı ayrımcılık yapan gruplar bulunmaktadır.
X-Men hikâyesinin özü de hikâyede mutantlar olarak gösterilen ama gerçek hayattaki tüm azınlıkların veya içerisinde bulundukları toplum tarafından ayırımcılığa uğrayanların - Doğu Halklarında kadınlar, küçük yaşta çalıştırılan çocuklar veya tutucu milletlerdeki eşcinseller gibi - farklılıkları ne olursa olsun diğer insanlar gibi insan türüne ait olduklarıdır.
Bu düşüncenin aksini söyleyenler ise toplumda sürekli olarak savaşa ve karmaşaya yol açarak toplumu ve insanlığı bölmeye çalışır.

Hikâyenin eşitlik düşüncesi son olarak, serinin en son filmi "X-Men: The Last Stand"in konusunda da vurgulanarak belirtilmişti.
Son filmin konusu olan normal insanların mutantları normalleştirmek adına ürettikleri ilaç karşısında, bir X-Adam (X-Man) olan Fırtına (Storm) <<Tedavi edecekleri birşeyimiz yok.>> sözlerini içeren konuşmasında yine eşitlik ve hoşgörüden bahsetmişti.

X-Adamlar ismindeki "X" unvanı; hikâyedeki mutantların normal insanlardan "ekstra" olarak süper güçleri olduğu için kullanılmıştır.
Yayımlayıcı Martin Goodman düşünülen ilk ismi olan "Mutantlar" başlığını reddetmiş ve yerine X-Men'i tercih etmiştir. Uncanny X-Men'in 309'uncu sayısında da; Professor Xavier'in isminden doğarak X ismini aldığını konuya eklemiştir.

Başlıca Karakterler

Şaşırtıcı X-Men

 Cyclops
 Emma Frost
 Beast Hank Mccoy
 ColossusPeter Rasputin
 Shadowcat
 Wolverine

Esrarengiz X-Men
 Professor X
 Darwin (X-Men)
 Havok
 Jean Grey
 Nightcrawler
 Polaris

X-Men
 Rogue
 Cable
 Cannonball
 Iceman
 Karima Shapandar
 Mystique
 Sabretooth
 MoRph(Kevin Sydney/Currently: Kevin MacTaggert)
 Juggernaut
 Wolverine
 Cyclopsy
 Emma Frost
 Kitty Pryde
 Phoneix (Anka Kuşu)
 Jean Grey
 Storm
 Beast
 İce Man
 Colossus
 Psylocke
 Gambit
 Nightcrawler (Gece Sürüngeni)
 Bishop
 Havok
 Quicksilver

Yeni X-Men
 Surge
 Hellion
 Dust
 Mercury
 Rockslide
 X-23

X-Force
 Wolverine
 Deadpool
 Psylocke
 Archangel
 Deathlok
 Dominó
 Nightclawler'ın başka evrendeki hali
 Fantomex
 Storm

Diğer
 Angel Salvadore
 Banshee
 Bishop
 Dazzler
 Gambit
 Jubilee
 Psylocke
 Storm
 Deadpool

Dış bağlantılar
 X-Men Biyografileri
 MDP: X-Men - Marvel Veritabanı
 MarvelDirectory.com
 Mutant High
 UncannyXmen.net
 Çizgi Romanların Veritabanı

Sinemaya uyarlanmış çizgi romanlar
Süper kahramanlar
Jack Kirby
Marvel Comics karakterleri
Thor (Marvel Comics)
Marvel Entertainment imtiyazları
X-Men filmleri

X-Men


El Boyero de Entlebuch es el de menor tamaño de los Sennenhund o perros de montaña suizos, un tipo de perro que incluye cuatro razas regionales.

El término Sennenhund hace referencia a unas personas características de los Alpes suizos, pastores de profesión conocidos como Senn. Entlebuch es un municipio del cantón de Lucerna, en Suiza. La raza de perro también se conoce en inglés como Entlebuch Mountain Dog y Entlebucher Cattle Dog.

Historia
Se cree que todas las razas de perros de montaña suizos descienden de un moloso de gran tamaño traído por los antiguos romanos a Suiza en el siglo I a. C. En cualquier caso, el Entlebucher se describió como raza diferenciada en 1889, aunque durante muchos años tan solo se han hecho pequeñas distinciones entre el Boyero de Appenzell y el Entlebucher Sennenhund.

En 1913, se mostraron en una feria cuatro Entlebucher con el rabo cortado propiedad de Albert Heim, quien abogaba por las variedades más raras de los perros pastores suizos existentes. La raza entró en el catálogo del "Swiss Kennel Club" , pero con el comienzo de la primera guerra mundial no se pudieron encontrar más ejemplos de esta raza.

Las cuatro razas de Sennenhund

Las cuatro razas de Sennenhund, con el nombre original son :
Gran Boyero Suizo, Grosser Schweizer Sennenhund
Boyero de Berna, Berner Sennenhund
Boyero de Appenzell, Appenzeller
Entlebucher Sennenhund, Entlebucher Mountain Dog

Y comparten muchas características de otros perros de montaña de otras partes del mundo.

Véase también
Boyero de Appenzell
Boyero de Berna
Gran Boyero Suizo
 Preservation breeding

Referencias

Enlaces externos

 Club originario Swiss Club for Entlebucher Sennenhunde in Switzerland
 DMOZ enlaces a clubs, razas y más información
 Información en el American Kennel Club
 National Entlebucher Mountain Dog Association para Norteamérica

Grupo 2 de la FCI
Perros de montaña
Perros boyeros
Razas de perro de Suiza

Boyero de Entlebuch


Coração de Neon é um longa-metragem brasileiro, dos gêneros drama e ação, escrito e dirigido por Lucas Estevan Soares e produzido por Rhaissa Gonçalves. Estrelado pelo mesmo Lucas Estevan Soares e por Ana de Ferro e Wawa Black, o filme foi exibido pela primeira vez em 7 de abril de 2022 no Cinemark Memorial City, em Houston (EUA). A partir daí participou de diversos festivais nacionais e internacionais e foi bem recebido pela crítica, estreando nos cinemas brasileiros no dia 9 de março de 2023.

O longa é o primeiro filme brasileiro com tecnologia de "som imersivo" Dolby Atmos 9.1, que coloca o espectador em uma "bolha" na qual o som pode ser emitido de qualquer posição, a depender do que ocorrer no filme, permitindo ao ouvinte perceber a diferença entre sons recebidos de diferentes direções.

A produção recebeu várias indicações, sendo premiada no Festival Internacional de Cinema de Moscou, na Rússia, no Festival Internacional de Cinema de Houston (WorldFest Houston), nos Estados Unidos, e no FestCine Pedra Azul, no Espírito Santo. No 75o Marché du Film, evento paralelo e "contrapartida comercial" do Festival de Cannes, na França, Coração de Neon foi citado como "grande exemplo do novo cinema popular brasileiro".

Sinopse
Fernando acompanha seu pai em seu serviço de telemensagem, o "Coração de Neon". A bordo de um carro personalizado eles são contratados para realizar mensagens ao vivo. Após uma apresentação que terminou em tragédia, a vida de Fernando muda por completo e ele embarca em uma jornada alucinante em nome do amor.

Elenco

Produção
Coração de Neon foi produzido por Rhaissa Gonçalves e Lucas Estevan Soares através da International House of Cinema (IHC), que financiou com recursos próprios 100% do orçamento de R$ 1,5 milhão empregado no projeto, captado por seus trabalhos desenvolvidos nos Estados Unidos. A produção independente, ao estilo "cinema de guerrilha", não utilizou recursos de financiamento público.

O longa-metragem foi filmado no segundo semestre de 2019 em Curitiba, no bairro Boqueirão, com a pós-produção sendo realizada durante a pandemia de covid-19. Primeiro filme brasileiro finalizado com a tecnologia de som imersivo Dolby Atmos, o longa contou com um elenco inteiramente saído da cena artística curitibana.

A ideia para o projeto surgiu do fascínio do diretor Lucas Estevan Soares pela dinâmica dos serviços de telemensagens, e daí imaginar uma perseguição envolvendo um desses veículos, materializado na obra como "Boquelove", apelido do Ford Corcel Luxo de cor azul e ano 1975 que dá nome ao filme.

Trilha sonora

A trilha sonora de Coração de Neon abraça vários artistas e estilos musicais, incluindo a própria equipe de produção do filme. Curiosidade: a faixa-título "Coração de Neon" não foi produzida especificamente para o longa. Lançada entre 2017 e 2019 pela rapper brasiliense BellaDona, o diretor Lucas Estevan Soares percebeu a afinidade latente entre a canção e o seu filme. Convite feito, convite aceito: a música foi incorporada à produção e ganhou videoclipe oficial em dezembro de 2022.

Lançamento
Coração de Neon foi exibido pela primeira vez em 7 de abril de 2022, na 55a edição do Festival Internacional de Cinema de Houston (WorldFest Houston), sendo agraciado com o Troféu Remi (categoria "Prêmio Especial do Júri"). Depois de participar de festivais de cinema na América do Norte, Europa e Ásia, desembarcou no Brasil no FestCine Pedra Azul, onde também foi premiado.

Antes de entrar no circuito comercial brasileiro o longa-metragem teve pré-estreia realizada no Teatro Positivo, em Curitiba, no dia 5 de março de 2023. A estreia nacional ocorreu em 9 de março de 2023 com exibição em 150 salas ao redor do país, e em abril do mesmo ano estreou na Argentina e no Uruguai.

Recepção
Em Cannes, no 75o Marché du Film, Coração de Neon foi citado pelas peculiaridades "que o colocam entre o gênero de arte e o popular", além de ter sido apontado como representante do "novo cinema popular brasileiro".

A Rolling Stone saudou a "mudança de ares", observando que ele "leva o espectador para longe de cenários já conhecidos pelo cinema nacional como São Paulo e Rio de Janeiro, e foge do clichê apresentando uma Curitiba 'escondida' e cheia de vida em seus subúrbios.".

A Exame destacou a fotografia: "Seja nas cores do carro, nos takes no escuro ou até durante o pôr do sol, tudo parece bastante vivo.".

O CinePop concedeu ao longa 4 estrelas (em 5 possíveis), definindo-o como "um potente drama que de forma simples, nada inventiva, apresenta seus fatos e desdobramentos da quebra de uma utopia e a descoberta de outras maneiras no saber viver.".

A Fórum afirmou que "o filme também acerta a maneira como retrata a violência motivada por gênero e como ela contamina toda a sociedade mas, principalmente, como transforma – de maneira negativa – a vida de todos aqueles que vivem no universo da vítima. Ninguém sai ileso.".

Entre os agregadores de críticas o IMDb registra nota "7,6 / 10" e o AdoroCinema, "3,7 / 5".

Prêmios e indicações

Ver também

 Filme independente
 Cinema do Paraná

Ligações externas

 Coração de Neon (página oficial)
 Coração de Neon (minidoc)

Filmes do Brasil de 2023
Filmes independentes do Brasil
Filmes de drama do Brasil
Filmes de ação do Brasil
Filmes de drama da década de 2020
Filmes de ação da década de 2020
Filmes em língua portuguesa
Filmes gravados em Curitiba
Filmes ambientados em Curitiba

Coração de Neon


Agallissini, tribus kornjaša (coleoptera), dio potporodice Cerambycinae.

Raširen je po Sjevertnoj i Srednjoj Americi. Postoji više rodova.

Rodovi
 Agallissus Dalman, 1823
 Osmopleura Linsley, 1963
 Zagymnus LeConte, 1873

Izvori

Vanjske poveznice

Strizibube

Agallissini


2013, ජූලි 22 දිනදී,   26 මිලියන ජනගහණයක් සහිත,  කඳුකර, කාන්තාර සහ ගොහොරු බිම්  ප්‍රදේශයක් වන, ඩිංසයි, ගන්සූ හිදී, භූමිකම්පා මාලාවක් සිදු විය.

ආශ්‍රිත

2013 ඩිංසයි භූමිකම්පා


The Polybius square, also known as the Polybius checkerboard, is a device invented by the ancient Greeks Cleoxenus and Democleitus, and made famous by the historian and scholar Polybius. The device is used for fractionating plaintext characters so that they can be represented by a smaller set of symbols, which is useful for telegraphy, steganography, and cryptography. The device was originally used for fire signalling, allowing for the coded transmission of any message, not just a finite number of predetermined options as was the convention before.

Basic form
According to Polybius' Histories, the device was invented by Cleoxenus and Democleitus, and further developed by Polybius himself. The device partitioned the alphabet into five tablets with five letters each (except for the last one with only four). There are no surviving tablets from antiquity. Letters are represented by two numbers from one to five, allowing the representation of 25 characters using only 5 numeric symbols.

The original square used the Greek alphabet laid out as follows:

Modern Greek still uses that same alphabet, as do implementations of the Polybius square in that language.

With the Latin alphabet, this is the typical form:

This alphabet, and this latter form of the Polybius square, is used when implementing the square in other Western European languages such as English, Spanish, French, German, Italian, Portuguese, and Dutch.

Each letter is then represented by its coordinates in the grid. For example, "BAT" becomes "12 11 44". The 26 letters of the Latin/English alphabet do not fit in a 5 × 5 square, two letters must be combined (usually I and J as above, though C and K is an alternative). Alternatively, a 6 × 6 grid may be used to allow numerals or special characters to be included as well as letters.

A 6 × 6 grid is also usually used for the Cyrillic alphabet (the most common variant has 33 letters, but some have up to 37)  or Japanese hiragana (see cryptography in Japan).

A key could be used to reorder the alphabet in the square, with the letters (without duplicates) of the key being placed at the beginning and the remaining letters following it in alphabetical order. For example, the key phrase "polybius cipher" would lead to the reordered square below.

Applications

Telegraphy

In his Histories, Polybius outlines the need for effective signalling in warfare, leading to the development of the square. Previously, fire-signalling was useful only for expected, predetermined messages, with no way to convey novel messages about unexpected events. According to Polybius, in the 4th century BCE, Aeneas Tacticus devised a hydraulic semaphore system consisting of matching vessels with sectioned rods labelled with different messages such as "Heavy Infantry", "Ships", and "Corn". This system was slightly better than the basic fire-signalling, but still lacked the ability to convey any needed message. The Polybius square was used to aid in telegraphy, specifically fire-signalling. To send a message, the sender would initially hold up two torches and wait for the recipient to do the same to signal that they were ready to receive the message. The sender would then hold up the first set of torches on his left side to indicate to the recipient which tablet (or row of the square) was to be consulted. The sender would then raise a set of torches on his right side to indicate which letter on the tablet was intended for the message. Both parties would need the same tablets, a telescope (a tube to narrow view, no real magnification), and torches.

The Polybius square has also been used in the form of the "knock code" to signal messages between cells in prisons by tapping the numbers on pipes or walls.  It is said to have been used by nihilist prisoners of the Russian Czars and also by US prisoners of war during the Vietnam War.

Arthur Koestler describes the code being used by political prisoners of Stalin in the 1930s in his anti-totalitarian novel Darkness at Noon. (Koestler had been a prisoner-of-war during the Spanish Civil War.)
Indeed, it can be signalled in many simple ways (flashing lamps, blasts of sound, drums, smoke signals) and is much easier to learn than more sophisticated codes like the Morse code. However, it is also somewhat less efficient than more complex codes.

Steganography
The simple representation also lends itself to steganography. The figures from one to five can be indicated by knots in a string, stitches on a quilt, contiguous letters before a wider space or many other ways.

Cryptography
The Polybius square is also used as a basic cipher called the Polybius cipher. This cipher is quite insecure by modern standards, as it is a substitution cipher with characters being substituted for pairs of digits, which is easily broken through frequency analysis.

Adaptations
The Polybius square and the Polybius cipher can be combined with other cryptographic methods such as the ADFGVX cipher, Homophonic cipher  and more.

Hybrid Polybius Playfair cipher
The Playfair cipher is a polyalphabetic substitution cipher invented by Charles Wheatstone and promoted by Lyon Playfair based on a 5 x 5 square which accommodates the alphabet in a manner similar to the Polybius square. The letters in the square are arranged by first inserting the letters of a key (without repetition), before the remaining letters (which appear subsequently in normal alphabetical order). A message is divided into pairs of letters, with a filler letter "x" inserted at the end if the message was of odd length. If both letters of a pair are the same, a filler "x" is inserted between them with an extra "x" inserted at the end of the message to compensate for this. Each pair of letters are then encrypted using the Playfair key table through "mapping rules".

The mapping rules are:

1. If the letters of the pair appear in the same row of the table, replace them with the letters to their immediate right respectively (if a letter of the plaintext pair is the rightmost letter in the row, wrap around to the left side of the row).

2. If the letters of the pair appear in the same column of the table, replace them with the letters immediately below respectively (if a letter in the plaintext pair is on the bottom of the column, wrap around to the top of the column).

3. If the letters of the pair are not on the same row or column, replace them with the letters in the same row of the letter and on the column of the other letter of the pair. The order here is important: the first letter of the encrypted pair is the one that sits in the same row as the first letter and on the column of the second letter of the plaintext pair.

Plaintext message:  HELLO WORLD

Playfair message:  HE  LX  LO  WO  RL  DX

Playfair cipher:  KG  YV  RV  VQ  GR  CZ

The decryption rules are the same as the encryption. The cipher message is mapped with the same Playfair matrix for decryption, and gives the plaintext message back.

For a hybrid Polybius-Playfair cipher, a new and bigger table is used, with messages being encrypted and decrypted twice. The plaintext is encrypted using the Playfair cipher first, and then using the Polybius cipher.

Plaintext message:  HELLO WORLD

Playfair message:  HE  LX  LO  WO  RL  DX

Playfair cipher:  KG  YV  RV  VQ  GR  CZ

Polybius cipher:  3432  1452  2252  5243  3222  2455

See also
 Optical communication
 Optical telegraph
 Phryctoria
 Straddling checkerboard
 Tap code
 Topics in cryptography

References

Classical ciphers
History of telecommunications
Steganography
Ancient Arcadia

Polybius square


Shunto Kodama (født 3. december 1999) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Nagoya Grampus.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shunto Kodama


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:21em; text-align:left;"
Islamska zajednica  Bošnjaka u Njemačkoj

Reis-ul-ulemaHusein ef. Kavazović
glavni imamglavni imam Islamske zajednice Bošnjaka u Njemačkoj
|-
!
!Osnovana1994.
SjedišteWiesbaden
Država Njemačka
|}

Islamska zajednica Bošnjaka u Njemačkoj (IZBNJ) (njem.: Islamische Gemeinschaft der Bosniaken in Deutschland) je vjerska organizacija Bošnjaka muslimana na području Njemačke.

Najviši predstavnik Islamske zajednice Bošnjaka u Njemačkoj je glavni imam. Islamska zajednica Bošnjaka u Njemačkoj je do danas u okviru Islamske zajednice u Bosni i Hercegovini na nivou medžlisa. Kao takva, sastavni je dio Mešihata Islamske zajednice Bošnjaka u Zapadnoj Europi, zbog čega je reis-ul-ulema vrhovni poglavar Bošnjaka muslimana i u Njemačkoj.

Sjedište Islamske zajednice Bošnjaka u Njemačkoj nalazi se u Wiesbadenu.

Povijest

Prva muslimanska zajednica Bošnjaka u Njemačkoj osnovana je 1978. godine u Aachenu. Prije rata u Bosni i Hercegovini, bilo je oko 20 zajednica u Njemačkoj, koje su se ubrzo povećale nakon 1992. godine zbog dolaska velikog broja izbjeglica i raseljenih lica iz Bosne i Hercegovine, te je broj od oko 50 udruga dostigao u siječnju 1994. godine Vršitelj dužnosti reis-ul-uleme Mustafa ef. Cerić, koji je tada bio u Njemačkoj, 10. siječnja 1994. godine imenovao je Mustafu Klanco za glavnog imama u Njemačkoj.

Krajem 1994. godine osnovana je krovna organizacija kao "Udruga islamskih zajednica Bošnjaka u Njemačkoj e.V. (VIGB)" u Dortmundu. Udruga islamskih zajednica Bošnjaka u Njemačkoj e.V. (VIGB) je kasnije preimenovana u Islamsku zajednicu Bošnjaka u Njemačkoj koja je organizirana u šest regionalnih jedinica.

Izvori

Vanjske poveznice
 Islamska zajednica Bošnjaka u Njemačkoj

Islamska zajednica u Bosni i Hercegovini
Religija u Njemačkoj

Islamska zajednica Bošnjaka u Njemačkoj


Scleroza laterală amiotrofică (SLA), cunoscută și ca boala lui Lou Gehrig sau boala lui Charcot, reprezintă o boală ce implică moartea neuronilor specifică. În Regatul Unit al Marii Britanii, termenul de boala neuronului motor  (BNM) este utilizat de obicei, în timp ce alții folosesc acest termen pentru un grup de cinci afecțiuni, dintre care SLA este cea mai comună. SLA se caracterizează prin rigiditate musculară, spasme musculare și agravarea treptată a slăbiciunii cauzată de pierdere musculară. Aceasta duce la dificultate de vorbire, înghițire și eventual respirație.

Istoric
Descrieri ale acestei boli datează încă din anul 1824, cel puțin, și au fost relatate de către Charles Bell. În 1869, legătura dintre simptome și problemele neurologice de bază au fost prima dată descrise de către  Jean-Martin Charcot, care, în anul 1874, a început să utilizeze termenul de scleroză laterală amiotrofică. A devenit binecunoscută în Statele Unite ale Americii atunci când faimosul jucător de baseball Lou Gehrig a fost afectat, și în secolul XX, atunci când Stephen Hawking a devenit faimos pentru realizările sale științifice. În 2014, videoclipuri cu provocarea ice bucket (găleata cu gheață) au devenit virale pe internet și au crescut gradul de conștientizare publică.

Cauze și mecanisme
Cauza nu este cunoscută la 90% și până la 95% dintre cazuri. Aproximativ 5-10% dintre cazuri sunt moștenite de la părinții unei persoane. Aproximativ jumătate dintre aceste cazuri genetice apar din cauza a una sau două gene. Duce la moartea neuronilor care controlează mușchii voluntari. Diagnosticul este bazat pe semnele și simptomele unei persoane, acestea fiind testate pentru a exclude alte potențiale cauze.

Tratament, prognoză și epidemiologie
Nu există leac pentru SLA. Un medicament numit riluzol poate mări durata de viață cu aproximativ două sau trei luni. Ventilația non-invazivă poate duce la îmbunătățirea calității și longevității vieții. Boala începe, de obicei, în jurul vârstei de 60 de ani, iar în cazurile moștenite, în jurul vârstei de 50 de ani. Media de supraviețuire de la debut și până la deces este între trei și patru ani. Aproximativ 10% supraviețuiesc mai mult de 10 ani. Majoritatea mor din cauza insuficienței respiratorii. În multe părți ale lumii, ratele de SLA sunt necunoscute. În Europa și în Statele Unite ale Americii, boala afectează aproximativ 2 persoane din 100.000, în fiecare an. Corporația Mitsubishi Tanabe Pharma a anunțat recent că a primit autorizația de a comercializa Radicut® (sau Edaravone ori MCI-186) pentru a trata SLA în Japonia în anul 2015. Din 2017 medicamentul a primit autorizația de a comercializa Radicava în SUA.

Referințe

Boli ale sistemului nervos

Scleroză laterală amiotrofică


Take Off er en film instrueret af Cathrine Marchen Asmussen, Thomas Stenderup.

Handling
Det er forår. Bagude ligger 12 års skolegang, forude ligger friheden. Hvad skal den bruges til? »Take Off« følger en gruppe unge fra Frederiksborg Gymnasium i en af de vigtigste perioder i deres liv: det år, hvor de bliver færdige med skolen. De fleste forlader en skemalagt hverdag og familiens trygge skød, og skal finde deres egen måde at leve livet på. Der lægges store planer og drømmene skal stå deres prøve. Filmen er inddelt i tre afsnit: »Farvel til skolen«, »Den nye hverdag« og »Ud i verden«.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1997

Dokumentarfilm fra Danmark

Take Off


Algebarski broj, vrsta broja u matematici, odnosno algebri.

Broj  je algebarski ako

takvi da je

 korijen jednadžbe

Vrijedi li suprotno, broj  je transcedentan.

Algebarskih je brojeva mnogo manje od transcendentnih brojeva. Algebarskih je brojeva prebrojivo mnogo jer polinoma s racionalnim koeficijentima ima prebrojivo mnogo, a svaki polinom ima najviše konačno mnogo realnih nul-točaka.

Izvori

Brojevi

Algebarski broj


Human je četvrti studijski album američkog death metal-sastava Death. Album je 22. listopada 1991. godine objavila diskografska kuća Relativity Records.

O albumu
Album je označio početak velike Deathove stilske promjene – tehnički je složeniji i progresivniji od prethodnih albuma sastava. Tekstovi su introspektivniji u usporedbi s tekstovima o krvoproliću na albumima Scream Bloody Gore i Leprosy te s komentarima o društvu na albumu Spiritual Healing. Taj će se stil nastaviti razvijati na svim naknadnim Deathovim albumima. Jedini je album skupine na kojem su svirali gitarist Paul Masvidal i bubnjar Sean Reinert te prvi na kojem je svirao basist Steve DiGiorgio.

DiGiorgio je napustio grupu nakon snimanja tog albuma (iako će joj se kasnije opet pridružiti tijekom snimanja albuma Individual Thought Patterns). Zamijenio ga je Scott Carino, koji je otišao na turneju sa skupinom 1991. i 1992. Carino je također snimio i bas-gitaru na prvoj polovici skladbe "Cosmic Sea", dok je ostatak skladbe (kao i basističku solističku dionicu) snimio DiGiorgio.

Godine 2011. Relapse Records i Perseverance Holdings Ltd. ponovno su objavili album kako bi obilježili dvadesetu godišnjicu izvorne objave albuma. Tu je inačicu albuma remiksao Jim Morris iz studija Morrisound Recording Studios; na njoj se nalaze dodatne skladbe te ju je odobrio Schuldinerov odvjetnik intelektualnog vlasništva, Eric Greif. Greif je izjavio da je remiksanje albuma bilo nužno jer je "Sony, nevjerojatno, izgubio izvorne snimke mikseva albuma te bi svaki pokušaj remasteriranja pomoću CD-a bila prevara".

Popis pjesama

Recenzije
Steve Huey, glazbeni kritičar sa stranice AllMusic, dodijelio je albumu četiri i pol zvjezdice od njih pet i komentirao je: "Human je predstavio Death široj publici nakon što je Chuck Schuldiner skoro raspustio sastav. Schuldinerovi su se načini sviranja i skladateljske vještine neizmjerno poboljšali od albuma Scream Bloody Gore. Sklada čudne, disonantne, harmonizirane gitarske dionice i jedan je od nekolicine death metal-skladatelja koji mijenja raspoloženja i teksture kako album teče; Humanova je druga polovica zapravo gotovo mirna prema standardima death metala".

Zasluge

Death
Sean Reinert – bubnjevi
Chuck Schuldiner – vokali, gitara, produkcija, logotip
Paul Masvidal – gitara
Steve DiGiorgio – bas-gitara
Dodatni glazbenici
Scott Carino – bas-gitara (na skladbi "Cosmic Sea")

Ostalo osoblje
Scott Burns – produkcija, snimanje, miksanje
Michael Fuller – mastering
René Miville – ilustracije
Tim Hubbard – fotografija
David Bett – umjetnički direktor

Izvori

Albumi iz 1991.
Albumi sastava Death

Human


Elbe Nehri, Orta Avrupa'nın en büyük nehirlerinden biri. Çekya'nın kuzeyinde Polonya sınırına yakın 1400 m yüksekliğindeki Krkonoše (Giant) Dağı'nın zirveye yakın bir noktasından doğan nehir Almanya topraklarından geçtikten sonra Kuzey Denizi'ne dökülür. Hamburg'u yüzlerce parçaya ayırarak denize dökülen Elbe sayesinde Hamburg, "dünyada en çok köprüye sahip şehir" unvanını kazanmıştır (2500'den fazla). Elbe Nehri üzerinde yapılan birkaç köprüde nehir gibi suyla doldurularak turizme kazandırılmak için yeni ulaşım yolları yapılmıştır.

Ayrıca bakınız
Dünyanın en uzun nehirleri

Çekya'daki nehirler
Almanya'daki nehirler
Kuzey Denizi

Elbe Nehri


Gruia este un nume românesc care provine de la cuvântul "gruie" (cocor). Este purtat de:
Călin Gruia (1915-1989) scriitor român
Florea Gruia, ministru, secretar de stat în guvernul Constantin Dăscălescu
Gheorghe Gruia (1940-2015), handbalist român
Ion V. Gruia (1895-1952), jurist, profesor universitar și ministru
Mihai Gruia Sandu (n. 1956), actor român
Stelian Gruia (1933-1996), scriitor român
străjerul Gruia – personaj din filmul Maiorul Mura

Legături externe
 Gruia la Names Encyclopedia

Nume de familie românești

Gruia (nume)


Jens Becker (* 14. April 1963 in Berlin) ist ein deutscher Drehbuchautor und Regisseur. Seit 2004 unterrichtet er als Professor für Drehbuch an der Filmuniversität Babelsberg "Konrad Wolf" in Potsdam.

Leben
Er studierte von 1986 bis 1991 Regie an der Hochschule für Film und Fernsehen Konrad Wolf in Potsdam. Sein Diplomfilm Grönland wurde zum Studenten-Oscar 1991 eingereicht. Seit 1992 arbeitet er als freier Autor und Regisseur. 1993/1994 war er Stipendiat der Akademie der Künste (Berlin) bei Wim Wenders.

Er schreibt und inszeniert Spielfilme und dreht Dokumentarfilme. Von 1998 bis 2000 lehrte er Drehbuchschreiben an der Humboldt-Universität zu Berlin, seit 2004 ist er Professor für Drehbuch an der Filmuniversität Babelsberg Konrad Wolf. Neben seinen Filmarbeiten schreibt er auch Sachbücher.

In seiner Arbeits-DVD Figuren und Charaktere entwickelt er eine alte Typenlehre, das Enneagramm, als Arbeitsinstrument für die Urheber von Figuren (Autoren, Schauspieler, Regisseure) weiter.

Er nahm an der Berlinale und Filmfestivals von Montreal, Tokio, Kraków, Belgrad und Hof, sowie beim Prix Europa und am Max-Ophüls-Preis Saarbrücken teil.

Becker lebt in Berlin und war mit der Schauspielerin Nadja Engel verheiratet.

Filmografie
 1991: Grönland (Spielfilm, Diplomfilm, Drehbuch und Regie)
 1993: Adamski (Kinospielfilm, Drehbuch und Regie)
 1994: Katrin und Wladimir (Spielfilm, Regie)
 1994: Die Träume danach - Eine Ostdeutsche vergisst das gesamte Wendejahr (Dokumentarfilm, Drehbuch und Regie)
 1995: Geheim – oder was?! (Serie, mehrere Folgen als Autor)
 1996: Tatort – Tod im Jaguar (Reihe, Regie)
 1997: Kurklinik Rosenau (Serie, mehrere Folgen als Autor)
 1998: Wie aus heiterem Himmel (Dokumentarfilm, zusammen mit Birgit Gebhardt)
 2002: Henker – Der Tod hat ein Gesicht (Kinodokumentarfilm)
 2003: Ausnahmezustand (Dokumentarfilm)
 2001–2007: Macius (Kinderanimationsserie, mehrere Folgen als Autor)
 2007: Krieg in der Arktis (zweiteiliger Dokumentarfilm, zusammen mit Ralf Daubitz)
 2009: Das Ende des Politbüros (Dokumentation, zusammen mit Thomas Grimm)
 2010: Berliner Rand (Dokumentarfilm)
 2011: 20 × Brandenburg (Dokumentarfilm, Teil Die Spreewaldgräfin)
 2013: Totale Stille (Drehbuch)
 2015: Erich Mielke – Meister der Angst (Dokudrama, Drehbuch und Regie, zusammen mit Maarten van der Duin)
 2016: Nellys Abenteuer (Kinderspielfilm, Drehbuch zusammen mit Uta Kolano, Regie Dominik Wessely)
 2018: 1918 Aufstand der Matrosen (Dokudrama, Drehbuch und Regie)
2020: Die Erfindung eines Mörders - Der Fall Bruno Lüdke (Dokumentarfilm, Drehbuch und Regie, zusammen mit Dominik Wessely)

Sachbücher
 mit Gunnar Dedio: Die letzten Henker. Das Neue Berlin, Berlin 2002, ISBN 978-3-360-00969-2.
 Kurzschluss. Schwartzkopff, Berlin 2005, ISBN 978-3-937738-30-7.
 Figuren und Charaktere. Vistas, Berlin 2012, ISBN 978-3-89158-565-8.
 "Drehbuch-Tool Enneagramm 2.0", Epubli 2014, E-Book, ISBN 978-3-8442-8510-9.
 "Script-Tool Enneagram 2.0", Epubli 2014, E-Book (englisch), ISBN 978-3-8442-8513-0.
 "Das Drehbuch-Tool", Vistas, Leipzig 2019, ISBN 978-3-89158-649-5.

Preise
 1994: Förderpreis Kunstpreis Berlin der Akademie der Künste
 1994: Förderpreis der Jury des Max-Ophüls-Preises (für Adamski)
 1999: Nominierung zum Prix Europa (für Wie aus heiterem Himmel)
 2001: Nominierung zum Willy-Brandt-Preis (für Henker – Der Tod hat ein Gesicht)
 2003: Journalistenpreis Thüringen (für Die Kerzen von Erfurt, Ausnahmezustand und Kurzschluss)
 2011: Adolf-Grimme-Preis (für 20x Brandenburg)
 2016: Gryphon Award (Bester Film) in der Wettbewerbsreihe ELEMENTS+10, 46. Giffoni Film Festival (für Nellys Abenteuer)
 2018: Audience Choice Award, 3. Cinemare Ocean Film Festival Kiel (für 1918 Aufstand der Matrosen)
2021: Nominierung CLIO (Preis für den besten Film zu einem historischen Thema, moving history - Festival des historischen Films 2021)

Weblinks

 Jens Becker im Verband Deutscher Drehbuchautoren
 Jens Becker an der Filmuniversität Babelsberg KONRAD WOLF

Drehbuchautor
Filmregisseur
Hochschullehrer (HFF Potsdam)
Deutscher
DDR-Bürger
Geboren 1963
Mann

Jens Becker (Regisseur)


xargs (short for "extended arguments" ) is a command on Unix and most Unix-like operating systems used to build and execute commands from standard input. It converts input from standard input into arguments to a command.

Some commands such as grep and awk can take input either as command-line arguments or from the standard input. However, others such as cp and echo can only take input as arguments, which is why xargs is necessary.

A port of an older version of GNU  is available for Microsoft Windows as part of the UnxUtils collection of native Win32 ports of common GNU Unix-like utilities. A ground-up rewrite named  is part of the open-source TextTools project. The  command has also been ported to the IBM i operating system.

Examples
One use case of the xargs command is to remove a list of files using the rm command. POSIX systems have an  for the maximum total length of the command line, so the command may fail with an error message of "Argument list too long" (meaning that the exec system call's limit on the length of a command line was exceeded): rm /path/* or rm $(find /path -type f). (The latter invocation is incorrect, as it may expand globs in the output.)

This can be rewritten using the xargs command to break the list of arguments into sublists small enough to be acceptable:

$ find /path -type f -print | xargs rm
In the above example, the find utility feeds the input of xargs with a long list of file names. xargs then splits this list into sublists and calls rm once for every sublist.

Some implementations of xargs can also be used to parallelize operations with the -P maxprocs argument to specify how many parallel processes should be used to execute the commands over the input argument lists. However, the output streams may not be synchronized. This can be overcome by using an --output file argument where possible, and then combining the results after processing. The following example queues 24 processes and waits on each to finish before launching another.
$ find /path -name '*.foo' | xargs -P 24 -I '{}' /cpu/bound/process '{}' -o '{}'.out

xargs often covers the same functionality as the command substitution feature of many shells, denoted by the backquote notation (`...` or $(...)). xargs is also a good companion for commands that output long lists of files such as find, locate and grep, but only if one uses -0 (or equivalently --null), since xargs without -0 deals badly with file names containing ', " and space. GNU Parallel is a similar tool that offers better compatibility with find, locate and grep when file names may contain ', ", and space (newline still requires -0).

Placement of arguments

option: single argument
The xargs command offers options to insert the listed arguments at some position other than the end of the command line. The -I option to xargs takes a string that will be replaced with the supplied input before the command is executed. A common choice is %.
$ mkdir ~/backups
$ find /path -type f -name '*~' -print0 | xargs -0 -I % cp -a % ~/backups

The string to replace may appear multiple times in the command part. Using  at all limits the number of lines used each time to one.

Shell trick: any number
Another way to achieve a similar effect is to use a shell as the launched command, and deal with the complexity in that shell, for example:
$ mkdir ~/backups
$ find /path -type f -name '*~' -print0 | xargs -0 sh -c 'for filename; do cp -a "$filename" ~/backups; done' sh

The word  at the end of the line is for the POSIX shell  to fill in for , the "executable name" part of the positional parameters (argv). If it weren't present, the name of the first matched file would be instead assigned to $0 and the file wouldn't be copied to ~/backups. One can also use any other word to fill in that blank,  for example.

Since  accepts multiple files at once, one can also simply do the following:
$ find /path -type f -name '*~' -print0 | xargs -0 sh -c 'if [ $# -gt 0 ]; then cp -a "$@" ~/backup; fi' sh
This script runs  with all the files given to it when there are any arguments passed. Doing so is more efficient since only one invocation of  is done for each invocation of .

Separator problem
Many Unix utilities are line-oriented. These may work with xargs as long as the lines do not contain ', ", or a space. Some of the Unix utilities can use NUL as record separator (e.g. Perl (requires -0 and \0 instead of \n), locate (requires using -0), find (requires using -print0), grep (requires -z or -Z), sort (requires using -z)). Using -0 for xargs deals with the problem, but many Unix utilities cannot use NUL as separator (e.g. head, tail, ls, echo, sed, tar -v, wc, which).

But often people forget this and assume xargs is also line-oriented, which is not the case (per default xargs separates on newlines and blanks within lines, substrings with blanks must be single- or double-quoted).

The separator problem is illustrated here:
# Make some targets to practice on
touch important_file
touch 'not important_file'
mkdir -p '12" records'

find . -name not\* | tail -1 | xargs rm
find \! -name . -type d | tail -1 | xargs rmdir
Running the above will cause important_file to be removed but will remove neither the directory called 12" records, nor the file called not important_file.

The proper fix is to use the GNU-specific -print0 option, but tail (and other tools) do not support NUL-terminated strings:
# use the same preparation commands as above
find . -name not\* -print0 | xargs -0 rm
find \! -name . -type d -print0 | xargs -0 rmdir

When using the -print0 option, entries are separated by a null character instead of an end-of-line. This is equivalent to the more verbose command:find . -name not\* | tr \\n \\0 | xargs -0 rm or shorter, by switching xargs to (non-POSIX) line-oriented mode with the -d (delimiter) option: find . -name not\* | xargs -d '\n' rm

but in general using -0 with -print0 should be preferred, since newlines in filenames are still a problem.

GNU parallel is an alternative to xargs that is designed to have the same options, but is line-oriented. Thus, using GNU Parallel instead, the above would work as expected.

For Unix environments where xargs does not support the -0 nor the  option (e.g. Solaris, AIX), the POSIX standard states that one can simply backslash-escape every character:find . -name not\* | sed 's/\(.\)/\\\1/g' | xargs rm. Alternatively, one can avoid using xargs at all, either by using GNU parallel or using the  functionality of .

Operating on a subset of arguments at a time
One might be dealing with commands that can only accept one or maybe two arguments at a time. For example, the diff command operates on two files at a time. The -n option to xargs specifies how many arguments at a time to supply to the given command. The command will be invoked repeatedly until all input is exhausted. Note that on the last invocation one might get fewer than the desired number of arguments if there is insufficient input. Use xargs to break up the input into two arguments per line:
$ echo {0..9} | xargs -n 2
0 1
2 3
4 5
6 7
8 9

In addition to running based on a specified number of arguments at a time, one can also invoke a command for each line of input with the -L 1 option. One can use an arbitrary number of lines at a time, but one is most common. Here is how one might diff every git commit against its parent.
$ git log --format="%H %P" | xargs -L 1 git diff

Encoding problem
The argument separator processing of xargs is not the only problem with using the xargs program in its default mode. Most Unix tools which are often used to manipulate filenames (for example sed, basename, sort, etc.) are text processing tools. However, Unix path names are not really text. Consider a path name /aaa/bbb/ccc. The /aaa directory and its bbb subdirectory can in general be created by different users with different environments. That means these users could have a different locale setup, and that means that aaa and bbb do not even necessarily have to have the same character encoding. For example, aaa could be in UTF-8 and bbb in Shift JIS. As a result, an absolute path name in a Unix system may not be correctly processable as text under a single character encoding. Tools which rely on their input being text may fail on such strings.

One workaround for this problem is to run such tools in the C locale, which essentially processes the bytes of the input as-is. However, this will change the behavior of the tools in ways the user may not expect (for example, some of the user's expectations about case-folding behavior may not be met).

References

External links

 Linux Xargs Command Tutorial With Examples

Manual pages

Unix text processing utilities
Unix SUS2008 utilities
Plan 9 commands
IBM i Qshell commands

Xargs


L'îlet Sue (ou îlet Warraber) est une petite île du détroit de Torrès dans le Queensland au nord de l'Australie.

Description
Elle fait partie, avec l'îlet Poll et l'Îlet Bet, d'un groupe d'îles appelé The Three Sisters, entre la Nouvelle Guinée et l'Australie.

Elle dispose d'un aérodrome, l'.

La population était de  en 2016. L'île est menacée par la montée du niveau de l'océan.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des îles du détroit de Torrès

Liens externes
 https://www.tsirc.qld.gov.au/communities/warraber

Île du détroit de Torres
Île dans le Queensland

Îlet Sue


Stay Hungry treći je studijski album američkog heavy metal sastava Twisted Sister. Objavljen je 10. svibnja 1984. godine. Kritički i komercijalno je najuspješniji album sastava.

Popis pjesama

Osoblje

Twisted Sister
 Dee Snider – vokali
 Eddie "Fingers" Ojeda – gitara
 Jay Jay French – gitara, vokali
 Mark "The Animal" Mendoza – bas-gitara
 A. J. Pero – bubnjevi
Dodatni glazbenici
Gabby McGachan – zvučni efekti
Neidermeyer – zvučni efekti
Dean Werman – zvučni efekti

Ostalo osoblje
Geoff Workman – inženjering
Greg Laney – inženjering
John "Red" Agnello – inženjering
Gary McGachan – inženjering
Mark Weiss – fotografija
Bob Defrin – ilustracije
Dee Snider – logotip
Suzette Guillot-Snider – logotip
Tom Werman – producent
George Marino – mastering

Izvori

Albumi iz 1984.
Američki glazbeni albumi

Stay Hungry


Tepealtı, Samsun ilinin Salıpazarı ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline 46 km, Salıpazarı ilçesine 4 km uzaklıktadır.

Nüfus

Salıpazarı'nın mahalleleri

Tepealtı, Salıpazarı


القوس (جمعها قِسِيُّ) سلاح مصمم لإطلاق السهام، يسمى الشخص الذي يستعمل القوس بالرامي وقد كانت هذه الكلمة تطلق في الماضي على المحارب الذي كان سلاحه الرئيسي هو القوس والرماية هي فن إطلاق السهام باستعمال القوس وقد كان لرماة السهام دور حاسم في معارك عدة عبر التاريخ مثل الحروب الإسلامية الأولى و حرب المئة عام، تستخدم الاقواس اليوم أساسا في الرياضة والقنص.

نبذة تاريخية
ابتكر الإنسان في عصر ماقبل التاريخ القوس والسهم وقد أحدث هذا السلاح ثورة في طرق الصيد إذ جعل بمقدور الإنسان قتل الحيوانات عن بعد، وكان المصريون القدماء أول من عرفوا باستخدام القوس والسهم على نطاق واسع فقد استخدموا هذا السلاح في صيدهم وحروبهم في وقت مبكر يعود إلى سنة 5000 ق م، وكان الأشوريون والفرس من بين الشعوب البدائية الأخرى التي استخدمت الأقواس والسهام، وقد توفرت على مر التاريخ أنواع وأشكال متعددة للأقواس من أشهرها القوس الطويل من قطعة خشب واحدة والقوس المركب القصير الذي تنحني أطرافه إلى الخارج، وبحلول القرن الثاني عشر الميلادي، أصبحت النشابية سلاحا شائعا في أوروبا.

أنشئ الاتحاد الوطني لرماية السهام في الولايات المتحدة عام 1879 م.وتأسس الاتحاد الدولي للرماية عام 1931 م ليشرف على الدورات الدولية. وقامت مجموعة من الصيادين الأمريكين بإنشاء الجمعية الوطنية لرماية السهام في الخلاء في عام 1939 م. وقد أدخل الاتحاد الدولي للرماية رماية السهام في الخلاء ضمن منافسات البطولة الدولية في عام 1969 م.

في القرآن
ذُكِر القوس في سورة النجم  والمعنى «ثم اقترب جبريل من النبي ثم ازداد قُرباً منه فكان على مسافة قوسين منه»، والقوس كلمة مؤنثة وهو بمقدار الذراع عند العرب.

أنواع الأقواس

القوس الطويل

القوس الطويل كان أحد أشد الأسلحة التي صممت في العصور الوسطى تأثيرا ويعود سبب تسميته إلى طول القوس الذي كان يصل إلى 6 أقدام أو أكثر وقد وصل ذروة اتقانه على يد الرماة الإنجليز والويلزيين ويعتبر القوس الطويل السلاح الرئيسي للجيش الإنجليزي، عندما اندلعت حرب المائة عام (1337 م).

قوس القرن والعصب (القوس المركب التقليدي)

الأقواس المركبة كانت من بين أجود أنواع الأقواس الأسيوية، وكانت تصنع من الخشب كقلب ومقدمة القوس من القرون وظهر القوس كان يشد بعصب الحيوانات كوتر عرقوب الخيل ويغلف بجلد الحيوانات وأحيانا بجلد الأفعى وكانت الأقواس معكوسة بشدة وقصيرة ويمكن أن تستعمل من على ظهر الخيول وكانت تطلق السهام الخفيفة نسبيا بسرعات عالية ولمسافات مدهشة.

استعملت الأقواس المركبة على في أرجاء أسيا من كوريا حتى سواحل الأطلسي في أوروبا وشمال أفريقيا وجنوبا في شبه الجزيرة العربية والهند.

القوس المعقبة

وهي الأقواس الخشبية المبطنة من الجهتين بعصب الحيونات (وتر العرقوب) وتتميز بخفتها وتتكون من قطعة خشبية واحدة مختلفة السماكة أو ثلاث قطع مركبة.

أنواع السهام

لعبت السهام الحربية بأنواعها وأحجامها المختلفة دورا أساسيا في عمليات الهجوم والدفاع ضد العدو وقد تنوعت السهام حسب المناسبة التي تستخدم فيها منها:

ـ السهام حادة النصل المدببة: لاختراق كل ما هو صلب مثل الدروع.

ـ السهام العريضة النصل: لشق الجلد والخامات الخفيفة.

ـ السهام المدملكة المدورة النصل: لصيد الطير.

بعض الشخصيات المرتبطة بالقوس

من الشخصيات التاريخية الشهيرة في رمي القوس هو سعد بن أبي وقاص - رضي الله عنه - فعن علي رضي الله عنه قال: «ما سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يفدي أحدا غير سعد سمعته يقول: ارم فداك أبي وأمي، أظنه يوم أحد» رواه البخاري. أي ارم بالقوس يا سعد فداك أبي وأمي وذلك لمدى تمكنه منها.

روبن هود: وهو شخصية إنجليزية برزت في الفلكلور الإنجليزي وهي تمثل راميا شجاعا عاش في العصور الوسطى وكان يتمتع ببراعة مذهلة في رشق السهام.

الشنفرى الأزدي، وقد وصفها بقوله:

انظر أيضا
 قوس مستعرض
 قوس إنجليزي طويل
 مقلاع

مراجع

وصلات خارجية
 منشأ رماية السهام وتطورها

أدوات ذكرت في القرآن
أسلحة العصور الوسطى
أسلحة قديمة
حمولات درعية
معدات الصيد
نبالة

قوس (سلاح)


محمد الهليل لاعب كرة قدم سعودي ، في مركز لاعب وسط ، لعب مع نادي الشباب حتى عام 2009.

لعب في فترة من الفترات مع نادي الحزم بنظام الإعارة

لاعبو نادي الشباب (السعودية)
لاعبو نادي الحزم
لاعبو نادي سدوس
لاعبو كرة قدم سعوديون
لاعبو دوري الدرجة الأولى السعودي
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو دوري الدرجة الثانية السعودي
لاعبو دوري الدرجة الرابعة السعودي

محمد الهليل


91890 Kiriko Matsuri este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
91890 Kiriko Matsuri este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Yanagida de Akira Tsuchikawa. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,00 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 11,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 91001-92000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

91890 Kiriko Matsuri


An Lasiacis grisebachii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Valentine Nash, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Albert Spear Hitchcock. An Lasiacis grisebachii in nahilalakip ha genus nga Lasiacis, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: L. g. lindelieana.

Mga kasarigan

Lasiacis

Lasiacis grisebachii


මැදගමගමගේ දසුන් ශානක (උපත 9 සැප්තැම්බර් 1991) යනු වෘත්තීය ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් වන අතර ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ වත්මන් සීමිත පන්දුවාර නායකයා වේ.  ඔහු සාමාන්‍යයෙන් තුන් ඉරියව් ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස ක්‍රීඩා කරන අතර දකුණත් පිතිකරුවෙක් සහ දකුණත් මධ්‍යම වේග පන්දු යවන්නෙක් වේ.

2019 දී, ඔහු පකිස්ථානයට එරෙහිව විස්සයි 20 ජාත්‍යන්තර (T20I) කණ්ඩායමේ නායකත්වය දැරූ අතර, ශ්‍රී ලංකාව ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ තරඟාවලිය 3-0 ක් ලෙස පකිස්ථානය සුදු කර ඇත.  2021 පෙබරවාරි මාසයේදී, ඔවුන්ගේ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සංචාරයට පෙර, ලසිත් මාලිංග වෙනුවට ශානක විධිමත් ලෙස ශ්‍රී ලංකාවේ T20I නායකයා ලෙස පත් කරන ලදී.  2021 ජූලි මාසයේදී, ඉන්දියාවට එරෙහි තරඟාවලිය සඳහා ශ්‍රී ලංකා එක්දින ජාත්‍යන්තර (එක්දින) සංචිතයේ නායකයා ලෙසද ශානක නම් කරන ලදී.

ජාත්‍යන්තර වෘත්තීය

මංගල වසර
ඔහු ශ්රී ලංකාවේ දී නම් කරන ලදී විස්සයි 20 ජාත්යන්තර ඔවුන්ගේ තරගාවලිය සඳහා (T20I) සංචිතය පාකිස්තානයට එරෙහිව ජූලි 2015 දී  ඔහු ශ්රී ලංකාව වෙනුවෙන් 58 වැනි T20I තොප්පිය ලෙස 2015 අගෝස්තු මස 1 වන දින ඔහුගේ T20I මංගල ටෙස්ට්.

ඔහු 2016 මැයි 19 දින එංගලන්තයට එරෙහිව එම සංචාරයේදීම ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් සිය මංගල ටෙස්ට් තරගය ආරම්භ කළේය.  ඔහු ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් 134 වන ටෙස්ට් ක්‍රීඩකයා විය.  ඔහු සිය පළමු ටෙස්ට් කඩුල්ල ලබාගත්තේ එංගලන්ත නායක ඇලෙස්ටෙයාර් කුක්ව දැවී යාමෙනි . ඔහු ලකුණු 46 ට 3 ක් ලබා ගත්තද, ඔහු ඉනිම දෙකේදීම රැස් කළේ ලකුණු 4 ක් පමණක් වන අතර, ශ්‍රී ලංකාව ඉනිමකින් සහ ලකුණු 88 කින් පරාජය විය.

ඔහු 2016 ජුනි 16 දින අයර්ලන්තයට එරෙහිව සිය එක්දින ජාත්‍යන්තර (එක්දින) මංගල තරඟය ක්‍රීඩා කළේය . ශානක පන්දු 19 කදී ලකුණු 42 ක් රැස් කළේය. පන්දු යැවීමේදී ඔහු ලකුණු 42 කට කඩුලු 5 ක් දවා ගත්තා.  ඔහු එක්දින තරඟයකදී මංගල කඩුලු 5 ක් දවා ගත් 12 වන ක්‍රීඩකයා සහ තුන්වන ශ්‍රී ලාංකිකයා බවට පත්විය .  අයර්ලන්තය සමඟ පැවති තරඟ දෙකෙන් පසුව ඔහු තරඟාවලියේ වීරයා ලෙස නම් කරන ලදී.

සර්ව සම්පූර්ණ හැකියාවන්
ඔහු එක වරක් T20I සඳහා නැවත හැඳින්වීය ඉන්දියාවට එරෙහිව සැප්තැම්බර් 2017 දී  ශානක සිදු විය දැවීයාමේ තරගයේ දී දෙවිඳුන් අතේ හා පාත්ර කළේ නැත. ඉන්දියාව කඩුලු 8 කින් තරගය ජයග්‍රහණය කළේය.

ඉන්දියාව සමඟ පැවති දෙවන ටෙස්ට් තරඟයේදී , කොන්දේසිය වෙනස් කිරීම සම්බන්ධයෙන් ශානක වරදකරු විය. මෙම සිදුවීම කැමරාවල සටහන් වූ අතර තරග විනිසුරු ඩේවිඩ් බූන් වෙත පිටියේ විනිසුරුවන් මෙන්ම තුන්වන විනිසුරු ද දැනුවත් කළේය. වැරදිකරු වූ විට ශානකට ඔහුගේ තරඟ ගාස්තුවෙන් 75% ක දඩයක් නියම කළ අතර අඩු ලකුණු 3 ක් ඔහුට භාර දුන්නේය.

2018-19 තරග වාරයට පෙර 2018 මැයි මාසයේදී ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ආයතනය විසින් ජාතික කොන්ත්‍රාත්තුවක් පිරිනැමූ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයින් 33 දෙනාගෙන් ඔහුද විය .

ශානක 2018 දකුණු අප්‍රිකානු එක්දින ක්‍රිකට් සංචිතයට ඇතුළත් කර තිබුනි . කෙසේ වෙතත්, ඔහු පළමු තරඟ තුනට ක්‍ෂී ක්‍රීඩාවට ඇතුළත් කළේ නැත. 2018 අගෝස්තු 8 දා පල්ලෙකැලේ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගණයේදී දකුණු අප්‍රිකාවට එරෙහිව පැවති සිව්වන එක්දින තරඟයේදී ශංක පන්දු 34 කදී ලකුණු 65 ක් රැස් කළ අතර එය ඔහුගේ මංගල එක්දින ශතකය වාර්තා කළේය. ඉනිම 191. ක වැඩ වර්ජනය අනුපාතය සමග හතරේ පහර 4 යි සහ විශාල හයේ පහර 5 දැක  සමග  තිසර පෙරේරා වර්ෂාව පහර දින තුළ 300+ සම්මත කිරීමට ශ්රී ලංකා ඉවත් කිරීමට 109 ක් රැස් කිරීම ආදියේ නියැලෙති හත්වන කඩුල්ල වෙනුවෙන්. පන්දු රැකීමේදී ෂාකා රීසා හෙන්ඩ්‍රික්ස්ගේ කඩුල්ල ලබා ගත් අතර ජේපී ඩුමිනිගේ දැවී යාම සම්බන්ධ කළේය . ශ්‍රී ලංකාව අවසානයේදී තරඟය ලකුණු 3 කින් ජයග්‍රහණය කළේ ඩී/එල් ක්‍රමයෙනි, එය දකුණු අප්‍රිකාවට එරෙහිව අඛණ්ඩ පරාජ 11 කදී ලැබූ පළමු ජයග්‍රහණයයි. ඔහුගේ තුන් ඉරියව්වෙන්ම ජයග්‍රාහී දස්කම් දැක්වූ ශානක තරගයේ වීරයා ලෙස නම් කෙරිණි.

නායකත්වය
2019 සැප්තැම්බර් මාසයේදී පකිස්ථානයට එරෙහිව පකිස්ථානයේදී පැවැත්වෙන තරගාවලිය සඳහා වූ ශ්‍රී ලංකා විස්සයි 20 කණ්ඩායමේ නායකයා ලෙස ශානක නම් කරන ලදී .  ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ ශ්‍රී ලංකාව පළමු 20 යි 20 තරගය ලකුණු 64 කින් ජයග්‍රහණය කළේය. වසර හයකට පසු පාකිස්තානයට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාව ලැබූ පළමු විස්සයි 20 ජයග්‍රහණය මෙය විය.  පකිස්ථානයට එරෙහිව පන්දුවාර 20 යි 20 තරඟ තුනම ජයග්‍රහණය කිරීමේ දී ශ්‍රී ලංකාවේ නායකත්වය දැරූ ශානක, එය ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම විස්සයි 20 තරගාවලිය වන වයිට් වොෂ් වූ අතර පාකිස්තානය පරාජය වූ ප්‍රථම පරාජය විය.  මේ අතර, එම්එස් දෝනි සහ මයිකල් ක්ලාක් සමඟ පකිස්ථානයට එරෙහිව ඔවුන්ගේ පළමු විස්සයි 20 තරඟය ජයග්රහණය කළ තුන්වන නායකයා පමණක් ඔහු විය .  2021 පෙබරවාරි මාසයේදී ශානක නැවත වරක් ශ්‍රී ලංකාවේ විස්සයි 20 නායකයා ලෙස නම් කරන ලද අතර මෙවර ඔවුන්ගේ තරගාවලිය සඳහාබටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන්ට එරෙහිව .  කෙසේ වෙතත්, වීසා බලපත්‍ර ගැටලු හේතුවෙන් ඔහුට සංචාරය කිරීමට නොහැකි වීමෙන් පසු ඔහුට විස්සයි 20 තරඟ අහිමි විය.

2021 ජුනි මාසයේදී එංගලන්තය සමඟ පැවති තරඟාවලිය ශ්‍රී ලංකාව පරාජය වීමෙන් පසුව , කණ්ඩායමේ නායකයා ලෙස කුසල් පෙරේරා ඉවත් කරන ලද අතර, ඉන්දියාවට එරෙහි සීමිත ඕවර තරගාවලිය සඳහා ශානක නැවත නායකත්වයට පත් විය .  ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ එක්දින තරඟාවලිය 2-1 ලෙස පරාජයට පත් විය. කෙසේ වෙතත්, ඉන්දියාවට එරෙහිව ප්‍රථම ද්විපාර්ශ්වික විස්සයි 20 තරගාවලිය ජයග්‍රහණය කරමින් ශ්‍රී ලංකාව විස්සයි 20 තරගාවලිය 2-1 ක් ලෙස ජයග්‍රහණය කළේය.  සැප්තැම්බර් මාසයේදී ශ්‍රී ලංකාව දකුණු අප්‍රිකාවට එරෙහිව සීමිත පන්දුවාර මාලාවක් ක්‍රීඩා කළ අතර එහිදී ශානක එක්දින සංචිතයේ නිත්ය නායකයා ලෙස ඉවත් කරන ලදී. වසර 8 කට පසු දකුණු අප්‍රිකාවට එරෙහිව ලැබූ පළමු ජයග්‍රහණය ලෙස වාර්තා වන ශ්‍රී ලංකාව පසුව එක්දින තරගාවලිය 2-1ක් ලෙස ජයග්‍රහණය කළේය. එම මසම අවසානයේදී 2021 අයිසීසී පිරිමි විස්සයි 20 ලෝක කුසලානය සඳහා වූ ශ්‍රී ලංකා කණ්ඩායමේ නායකයා ලෙස ශානක නම් කරන ලදී .

දසුන් ශානක


En dansk ambassade er en dansk dokumentarfilm fra 1965, der er instrueret af Børge Høst.

Handling
Ambassaden i Bangkok benyttes som eksempel til skildring af centrale sider af dansk udenrigstjeneste.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1965

En dansk ambassade


Harız, Samsun ilinin Bafra ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahalle, 1928 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Samsun il merkezine 60 km, Bafra ilçe merkezine 10 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Bafra'nın mahalleleri

Harız, Bafra


La lame prévertébrale du fascia cervical (ou aponévrose cervicale profonde ) est la partie profonde du fascia cervical.

Description
La lame prévertébrale du fascia cervical est une aponévrose qui recouvre les muscles prévertébraux et les muscles scalènes.

Elle forme la limite postérieure d'un compartiment fibreux, qui contient le larynx et la trachée, la glande thyroïde, le pharynx et l'œsophage.

Elle passe entre les vaisseaux carotidiens où elle contribue à la gaine carotidienne et les muscles prévertébraux.

Parallèlement à la gaine carotidienne et le long de sa face médiale, une mince lame émerge et forme le fascia bucco-pharyngé qui investit étroitement les muscles constricteurs du pharynx, et se prolonge vers l'avant depuis le constricteur pharyngé supérieur jusqu'au muscle buccinateur.

Devant se trouve l'espace rétropharyngien.

En bas,elle s'étend derrière l'œsophage dans la cavité médiastinale postérieure du thorax et devant les muscles longs du cou et devant les muscles scalènes.

Elle forme une gaine pour les  les nerfs brachiaux, l'artère subclavière et la veine sous-clavière. Elle se prolonge sous la clavicule en tant que gaine axillaire.

Immédiatement au-dessus et derrière la clavicule, elle forme  un espace avec la lame superficielle du fascia cervical,  la gaine des vaisseaux sous-claviers et le fascia clavi-pectoral. Dans cet espace se trouvent la partie inférieure de la veine jugulaire externe, les nerfs supra-claviculaires, les vaisseaux scapulaires et cervicaux transversaux et le ventre inférieur du muscle omo-hyoïdien.

Insertion
En haut, la lame prévertébrale du fascia cervical est fixé à la base du crâne et aux tubercules antérieurs des processus transverses des vertèbres cervicales.

Sous la clavicule elle s'attache à la face profonde du fascia clavi-pectoral.

En bas, elle se confond périphériquement avec le fascia endothoracique et fusionne avec le ligament longitudinal antérieur au niveau de la vertèbre T3.

Variantes descriptives
Dans certaines publications, il est considéré que la lame prévertébrale du fascia cervical comprend deux couches, une pré-vertébrale proprement dite. Et une autre latérale ou pré-musculaire qui engaine les branches antérieures des nerfs spinaux au niveau du rachis.

Aspect clinique
Du fait de la structure de la  lame prévertébrale du fascia cervical, l'espace rétropharyngien est en rapport avec l'espace thoracique par l'intermédiare de l'espace sus-claviculaire. Cette zone est considérée comme une zone de danger pour la propagation des infections entre les deux zones.

Notes et références

Tête et cou

Lame prévertébrale du fascia cervical


Jun Takata (født 6. december 1977) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sanfrecce Hiroshima og Vegalta Sendai.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Jun Takata


An Arisaema saxatile in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Samuel Buchet. An Arisaema saxatile in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Arisaema

Arisaema saxatile


An Stipa martinovskyi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Michail Vasiljevich Mikhail Vasilevich Klokov. An Stipa martinovskyi in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa martinovskyi


Youssouf Togoïmi (26 de março de 1953 – 24 de setembro de 2002) foi um político chadiano que serviu no governo do presidente Idriss Déby, mas posteriormente liderou um grupo rebelde, o Movimento para a Democracia e a Justiça no Chade (MDJT).

Vida e carreira
Nascido em Zouar, nas Montanhas Tibesti, é oriundo da população muçulmana do norte do país. Togoïmi ocupou vários cargos durante a presidência de Idriss Déby: foi Ministro da Justiça de 1990 a 1993, Ministro da Defesa de 1995 a 1997, e foi nomeado Ministro do Interior em 21 de maio de 1997. Pouco depois da última nomeação, renunciou ao governo em 3 de junho de 1997. Afirmou que sua renúncia ocorreu por causa do que descreveu como "deriva ditatorial" do governo. A ruptura de Togoïmi com Déby também foi interpretada em termos étnicos, com base em seu próprio status como Toubou e no status de Déby como Zaghawa.

Em 12 de outubro de 1998, formou o Movimento para a Democracia e a Justiça no Chade (MDJT), um grupo rebelde dissidente que buscava derrubar o governo, inicialmente com o apoio da Líbia. Operando inicialmente a partir de sua base de poder nas Montanhas Tibesti, o grupo travou uma guerra de guerrilha contra as forças do governo. Ele foi reeleito como líder do partido em um congresso em Sabha, Líbia, em dezembro de 2001 e em 25 de dezembro expressou vontade de negociar com o governo. O segundo vice-presidente do MDJT, Adoum Togoi, assinou um acordo de paz com o governo em Trípoli, Líbia, em 7 de janeiro de 2002. Os termos do acordo envolviam, entre outras coisas, um cessar-fogo, inclusão do MDJT no governo e integração de seus combatentes no exército. Uma anistia para os membros do MDJT foi aprovada pela Assembleia Nacional do Chade no final de fevereiro. Um mês depois, o acordo começou a ser rompido quando o governo rejeitou as exigências da organização, incluindo sua proposta de um novo primeiro-ministro do MDJT. Em maio, Togoi, que era considerado como um moderado no grupo, teria sido emboscado, ferido e sequestrado por Togoïmi, que era visto como um linha-dura, um aparente resultado de uma divisão no grupo sobre como lidar com as negociações de paz, e no final do mês estourou o primeiro combate desde a assinatura do acordo de paz.

Togoïmi foi ferido por uma mina terrestre no final de agosto na área de Tibesti e morreu devido aos ferimentos em Trípoli em 24 de setembro de 2002. Mockhtar Wawa Dahab, porta-voz do governo chadiano, respondeu à morte afirmando que "deve facilitar o retorno da paz ao Chade".

Políticos do Chade

Youssouf Togoïmi


An Poa filiculmis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Roman Julievich Roshevitz. An Poa filiculmis in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Poa

Poa filiculmis


La tortolita mexicana  (Columbina inca), también conocida como palomita inca, tórtola inca, turquita inca, tórtola cola larga, tortolita cola larga, tórtola colalarga, tortolita colilarga, conguita o coquita es una especie de ave columbiforme de la familia Columbidae. Es nativa de
América Central (Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua y ocasionalmente Belice) y América del Norte (Estados Unidos, México y ocasionalmente Canadá). Habita en matorrales y bosque degradado, granjas, poblados, parques y ciudades. Su canto sibilante y suave (Cúu-cu), es muy familiar en los poblados. Es comúnmente vista en parques de grandes ciudades. Se alimenta de gran variedad de semillas; su dieta se compone de maíz quebrado y alpiste. Forman pareja y la incubación está a cargo de ambos sexos por un periodo de 15 a 16 días. No tiene subespecies reconocidas.

Referencias

Enlaces externos

inca
Aves de América Central
Aves de América del Norte
Animales descritos en 1847
Taxones descritos por René Primevère Lesson

Columbina inca


Schodde ist der Familienname von:
 Richard Schodde (* 1936), australischer Vogelkundler und Botaniker
 Wilhelm Schodde (1883–1951), deutscher Kunstmaler

Schodde


Pulac je naseljeno mjesto u općini Travnik, Federacija Bosne i Hercegovine, BiH.

Nalazi se jugozapadno od Travnika.

Stanovništvo

1991.

Nacionalni sastav stanovništva 1991. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 498

 Muslimani - 498

2013.

Nacionalni sastav stanovništva 2013. godine, bio je sljedeći:

ukupno: 417

 Bošnjaci - 400
 ostali, neopredijeljeni i nepoznato - 17

Izvori

Naselja u županiji Središnja Bosna
Travnik

Pulac


Se le denomina cartel nomenclador a la señal de tránsito vertical que tiene como destino informar a los automovilistas y peatones sobre el nombre que recibe la arteria que circula, la dirección de circulación de los vehículos y la numeración catastral que tiene el sector por el que se transita. También se suelen utilizar con fines de señalizar el nombre de una estación ferroviaria o de un pueblo, localidad o ciudad.

Su estructura se encuentra sobre un poste metálico, en la gran mayoría de los casos, al igual que las pantallas con la información que dicho poste porta. En algunas ciudades, donde el turismo suele ser la principal fuente de trabajo, se los suelen hacer de manera más artesanal: sus postes y pantallas de información se suelen encontrar tallados en madera.

Modelo de cartel (Argentina)

Señales de tráfico
Mobiliario urbano

Cartel nomenclador