El escudo de armas de San Pedro de Guaranda es el símbolo heráldico que representa a la ciudad y al cantón Guaranda. El 7 de febrero de 1984, se aprobó la ordenanza por la cual se oficializó el Escudo.

Lo constituye un rombo de lados cóncavos y convexos, adornado por una cinta blanca que descansa en los bordes superiores de las curnocofias. En los extremos de esta cinta consta la fecha gloriosa en que Guaranda alcanzó la independencia del yugo español y en la parte central de la misma, consta la leyenda "Guaranda la soberbia, la ninfa de los Andes" frase elocuente con que cantara a su ciudad la poetisa laureada, Elisa Mariño de Carvajal.

El cuerpo del Escudo está dividido en tres cuarteles centrales enmarcados por dos cuernos de la abundancia , de cuyas bocas desbordan en forma generosa los productos de nuestra tierra feraz , ya de los picos de la Cordillera Andina , en sus hoyas serraniegas , ya de los cálidos valles del subtrópico que, como madre prolífica, nos entrega el café, el arroz, la caña de azúcar, la naranja y el banano.

Sobre el cuartel superior, enmarcando el conjunto central, están dispuestas nueve estrellas de cinco puntas. La central , de mayor tamaño , representa a nuestra ciudad y las demás son la representación de las ocho parroquias rurales del Cantón. El cuerpo central, en el cuartel superior que abarca toda la amplitud horizontal, presenta al impoluto Chimborazo como centinela eterno de sus luchas y a quien corona la nívea blancura de los hielos perpetuos como símbolo de perennidad de sus caras conquistas.

Teniendo como fondo celeste de nuestro cielo , en la parte media encontramos al Sol, generador de vida que con sus rayos dorados genera riqueza y cubre de oriente a poniente, todos los rincones del cantón, donde sentaron sus plantas los indómitos Tomabelas (Ayllu Simiátug, Salinas), Warankas. En el primer plano de este cuartel se hallan dibujadas las siete colinas: San Jacinto, Cruz Loma, Loma de Guaranda, El Calvario, San Bartola, Tililac y Talalac, que como en la Roma Eterna, son el marco de honor y centinelas de nuestra ciudad.

En el cuartel inferior izquierdo, sobre un fondo rojo sangre, se encuentra una rama de laurel, que simboliza los sin números triunfos conseguidos a través de su preclara historia. Allí están latentes el glorioso 10 de noviembre de 1820, con Pedro Tobar Erazo y Josefina Barba Ch., los héroes de Tanizahua, el 7 de mayo de 1860 y el 9 de abril de 1895. Allí está el recuerdo inmarcesible del 15 de mayo de 1884. Allí están hablándonos de su estoicismo el Coronel Don Manuel de Echeandía, la Coronela Doña Joaquina Galarza, el Coronel Don Manuel Páliz, el Capitán Nicasio González, entre otros pundonorosos militares de nuestro cantón. En el cuartel inferior derecho y sobre un fondo azul puro, tenemos la pluma como símbolo de cultura, que ha tenido las más felices expresiones en esta tierra, porque si es pequeña la extensión material de nuestros campos, es inmensa la producción que en el campo de las letras han alcanzado, con exponentes de la talla de nuestros próceres Ángel Polibio Chávez y Gabriel Ignacio Veintimilla, a más de otros valores que han cantado con ternura y altivez la grandeza de nuestra tierra.

Referencias

Guaranda
Provincia de Bolívar (Ecuador)

Escudo de Guaranda


Mehen er et brætspil, som blev spillet i det gamle Egypten. Det er opkaldt efter Mehen, en mytologisk slangegud.

Historie
Der er beviser for mehen-spillet tilbage til omkring 3000 f.v.t. og frem til cirka 2300 f.v.t. Et af de bedste beviser stammer fra Egyptens gamle kongerige i Hesy-Ras grav, hvor der er et billede af brættet. Man ved, at der er tale om et spil, idet man har sammenholdt afbildninger af brættet med andre spil, hvor man med sikkerhed ved, at de er spil.

Brættet og spillet
Reglerne for spillet er fuldstændig ukendte. Man ved, at brættet er udformet som en sammenrullet slange, der er opdelt i felter. Antallet af felter har tilsyneladende ikke haft den store betydning, idet man har fundet brætter med forskellige antal felter. Arkæologiske fund kan antyde, at der til spillet blev anvendt brikker udformet som han- eller hunløver, som blev anvendt i sæt à 3-6 stykker. Desuden er der brugt et antal små kugler.

Brætspil
Egypten i antikken

Mehen (brætspil)


سينجورو هاياشي  (23 فبراير 1879 - 4 فبراير 1943) كان قائد عسكري في الجيش الإمبراطوري الياباني وسياسي ياباني شغل منصب رئيس الوزراء الياباني الثالث والثلاثين.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من كانازاوا (إيشيكاوا)
أفراد عسكريون يابانيون في الحرب الروسية اليابانية
جنرالات يابانيون
حاصلون على وسام رايزينغ صن
رؤساء وزراء اليابان
رؤساء وزراء اليابان القرن 20
سياسيون يابانيون في القرن 20
مواليد 1876
مواليد 1879
مواليد في كانازاوا (إيشيكاوا)
وزراء جيش اليابان الإمبراطوري
وزراء حكومة اليابان
وزراء خارجية اليابان
وفيات 1943

سينجورو هاياشي


Holding je trgovačko društvo kojem je cilj upravljanje drugim trgovačkim društvima, što se ostvaruje statusnopravno povezanošću; npr. tako da jedno društvo (društvo majka) drži većinu udjela u drugim društvima (društvima kćerima), pa mu to omogućuje da odlučujuće utječe na upravljanje tim društvima.

Primjeri većih holding društava u Hrvatskoj

 Zagrebački holding

 Agrokor je po završetku restrukturiranja 2018. godine u vlasništvu složene strukture holding društava.

Izvori

Trgovačko pravo

Holding


Min jødiske bedstefar - Portræt af en rejse er en film instrueret af Casper Høyberg.

Handling
I et forsøg på at opspore sin fars families fortid rejser filminstruktøren Casper Høyberg i 1993 til Litauen og Israel. Han møder sin bedstemor i Tel Aviv og faderen i det nordlige Israel. Her voksede han op, indtil han som 5-årig kom til Danmark. Selv har han ingen erindring om sin fortid i Israel (eller om sit tidlige sprog), ved kun det, han har fået fortalt. Casper Høyberg får efterhånden bedstemoderen til at nærme sig den smertefulde fortid. Stumper af bedstefaderens liv og død, som lå skjult i familiehistorien, hentes frem i lyset. Det bringer familiemedlemmerne tættere på hinanden og også Casper Høyberg videre i processen med at søge sin jødiske identitet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1994

Dokumentarfilm fra Danmark


Morotai Island Regency () is a regency of North Maluku province, Indonesia, located on Morotai Island. It covers an area of 2,336.6 km2 including the smaller Rao Island to the west of Morotai. The population was 52,860 at the 2010 census and 74,436 at the 2020 census; the official estimate as at mid 2022 was 78,270.

History
During the fifteenth and sixteenth centuries, Morotai was generally within the sphere of influence of the powerful sultanate on the island of Ternate. It was the core of a larger region, called Moro, that included the island and the coastline of Halmahera closest to Morotai to the south.

In the mid-sixteenth century, the island was also the site of a Portuguese Jesuit mission. The Muslim states on Ternate and Halmahera resented the outpost for its proselytising activities, and managed to drive the mission from the island in 1571, as a part of a larger Portuguese retreat in the region. In the seventeenth century, Ternate further exerted its power over Morotai by repeatedly forcing major parts of the population to move off the island. Early in the century most of the population was moved to Dodinga, a small town in a strategic spot on Halmahera's west coast. Later, in 1627 and 1628, Sultan Hamzah of Ternate had much of the Christian population of the island moved to Malayu, on Ternate, where they could be more easily controlled.

World War II

The island was captured by the Japanese in early 1942. Morotai's southern plain was taken by American forces in September 1944 during the Battle of Morotai, and used as a staging point for the Allied invasion of the Philippines in early 1945, and of Borneo in May and June of that year. Japanese soldier Teruo Nakamura was discovered in the Morotai jungle in 1974, as one of the World War II Japanese soldiers who held out subsequent to the Japanese military's surrender.

Post-independence
Morotai became its own regency on 29 October 2008, separating from the North Halmahera Regency.

Geography
Morotai is a rugged, forested island lying to the north of Halmahera. It has an area of some , including Rao Island off the west coast of Morotai. It stretches  north-south and no more than  wide. The regency's largest town is Daruba, on the island's south coast. Almost all of Morotai's numerous villages are coastal settlements; a paved road linking those on the east coast starts from Daruba and will eventually reach Bere-Bere, the principal town on Morotai's east coast,  from Daruba.

Administration
At the 2010 census, the regency was divided into five districts (kecamatan), but a sixth district has subsequently been added by cutting off Rao Island from Morotai Selatan Barat District. The districts are tabulated below with their areas and their populations at the 2010 census and 2020 census, together with the official estimates as at mid 2022. The table also includes the locations of the district administrative centres, the number of villages (all rural desa) in each district, and the post codes.

Note: (a) the population in 2010 of Rao Island is included in the figure for Morotai Selatan Barat District, from which it was cut out.

Economy
The island is heavily wooded and produces timber and resin and has a subsistence fishing industry. In October 2010, the Indonesia government requested assistance of the Republic of China (Taiwan) to help exploiting this island.
In 2011 the company PT Halmahera Development & Investment was looking to invest in eco-tourism on the island of Morotai; also small projects to help the people and children of morotai are being planned or unfold like "Help Morotai" a small non-profit origination that is focused on helping children of the Island.

Energy
Currently 3MW Diesel generators across 3 locations one with 2MW, and 2 at 0.5MW. The electrification ratio is reported as 80%. Eight potential locations for micro-hydro were identified by ESDM/KKP.

Morotai Aerodrome
The provincial government make an effort to turn Pitu Airport into an international aerodrome to boost tourists. 'Pitu' means seven due to they have seven lanes of take off and landing built in World War II. It has now been renamed Leo Wattimena Airport as a commercial airport.

References
Andaya, Leonard (1993). The world of Maluku: eastern Indonesia in the early modern period. Honolulu: University of Hawaii Press.
Villiers, John (1988). Las Yslas de Esperar en Dios: The Jesuit Mission in Moro 1546–1571. Modern Asian Studies 22(3):593-606.

Regencies of North Maluku

Morotai Island Regency


O Office of Intelligence and Counterintelligence (OICI) (em português: Escritório de Inteligência e Contra-inteligência), também abreviado para IN, DOE-IN, DOE/IN, I&CI, ou OIC (sendo os dois primeiros mais comuns em documentos oficiais), foi criada em 2006 pela fusão de várias organizações de inteligência e segurança do Departamento de Energia pré-existentes. É um escritório do Departamento de Energia dos Estados Unidos (DOE) responsável por todas as atividades de inteligência e contra-inteligência em todo o complexo DOE; devido a esse papel central, o OICI é designado como Sede de Inteligência do DOE (em contraste com a inteligência de campo). Como um componente da Comunidade de Inteligência dos Estados Unidos, além do Departamento de Energia, o OICI se reporta ao Diretor de Inteligência Nacional, além do Secretário de Energia.

Links externos

 DOE – Office of Intelligence
 Intelligence Reform at the Department of Energy
 Office of Intelligence Appropriations Hearings

Agências de inteligência


Stanko Selak (Sarajevo, 29. svibnja 1928. – Zagreb, 27. veljače 2015.) hrvatski trubač i glazbeni pedagog.

Životopis
Iako je rođen u Sarajevu, obitelj mu se 1935. godine seli u Zagreb gdje 1946. godine počinje svirati trubu, 1954. godine završava srednju glazbenu školu. Sljedeće godine postaje članom Komornog orkestra Radio Zagreba, a 1958. postaje solist u Zagrebačkoj filharmoniji. U Beču 1961. godine završava tamošnju glazbenu akademiju, a pri povratku u Zagreb počinje voditi Plesni ansambl Radio Zagreba. Na ljubljanskog Akademiji između 1962. i 1966. godine predaje trubu te potom odlazi u München gdje dvije godine djeluje kao slobodni umjetnik. Od 1968. godine predaje trubu na zagrebačkoj Muzičkoj akademiji,a kao gost predavač zaposlen je na akademiji u Kölnu 1985. i 1986. te ponovno između 1987. i 1994.

Ljudi su ga poznavali kao muzičar muzičara jer je bio širokog raspona sviranja, od klasike do jazza. Utjelovio je trubača lirskog stila, pjevajućeg zvuka te nepodnošljive lakoće, a diskografija mu se sastoji najviše od suradnje s ostalim glazbenicima, od Ive Robića do Miše Kovača. Također, okušao se i u skladamju te mu je sačuvana skladba "Snježne pahuljice", a bio je čest dirigent mnogim orkestrima (eurovizijski orkestar u Zagrebu 1990.)

Za svoj cjeloživotni rad i ljubav prema glazbi 2013. godine dobio je Porina za životno djelo.

Izvori

Dobitnici Porina za životno djelo
Hrvatski glazbenici
Životopisi, Sarajevo
Životopisi, Zagreb

Stanko Selak


The premier of Prince Edward Island is the first minister and head of government for the Canadian province of Prince Edward Island.

The current premier of Prince Edward Island is Dennis King, from the Progressive Conservative Party.

See also

 Prime Minister of Canada
 Premier (Canada)
 List of premiers of Prince Edward Island

References

External links

Premier of Prince Edward Island


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Astronomske pojave
 29. ožujka  potpuna pomrčina Sunca
 22. rujna  prstenasta pomrčina Sunca

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Astronomija u 2006.


Hegra Station (Hegra stasjon) er en jernbanestation på Meråkerbanen, der ligger ved bygden Hegra i Stjørdal kommune i Norge. Stationen består af et spor og en perron med en tidligere stationsbygning i rødmalet træ.

Stationen åbnede da banen blev taget i brug 17. oktober 1881. Oprindeligt hed den Hegre, men den skiftede navn til Hegra 1. juni 1919. Den blev nedgraderet til trinbræt 1. marts 1971.

Stationsbygningen blev opført til åbningen i 1882 efter tegninger af Peter Andreas Blix. Den er nu solgt fra og huset galleri og café.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Meråkerbanen
Jernbanestationer i Trøndelag
Etableret i 1881

Hegra Station


Wilhelm Hammer (* 13. November 1875 in Feldkirch, Vorarlberg; † 26. Dezember 1942 in Innsbruck, Tirol) war ein österreichischer Geologe.

Leben
Wilhelm Hammer studierte an der Universität Innsbruck, machte 1899 die Lehramtsprüfung und promovierte zum Dr. phil. Im Jahr 1901 trat er in die k.k. Geologische Reichsanstalt, der späteren Geologischen Bundesanstalt, deren Leiter er in den Jahren 1932 bis 1935 war.

Sein zentrales Wirken war die geologische Erforschung und Neuaufnahme der Tiroler Zentralalpen. Auch das obere Ennstal und die Kitzbüheler Alpen waren sein Forschungsziel.

In den Jahren 1920 und 1921 war er auch Vorsitzender der Geologischen Gesellschaft.

Er war ein ausgezeichneter Bergsteiger. So bestieg er mit Ampferer als erster die Dremelspitze.

Werke
Karten:
 Südlicher Teil des Karwendels, gemeinsam mit Otto Ampferer, 1898 (Digitalisat).
 Cles, gemeinsam mit Michael Vacek, 1903 (Digitalisat).
 Bormio-Tonale, gemeinsam mit Giovanni Battista Trener, 1908 (Digitalisat).
 Glurns-Ortler, 1912 (Digitalisat).
 Nauders, 1923 (Digitalisat)
 Landeck, gemeinsam mit Otto Ampferer, 1922 (Digitalisat).
 Ötztal, gemeinsam mit Theodor Ohnesorge, Bruno Sander, Fritz Kerner von Marilaun, 1929, (Digitalisat).
 Admont-Hieflau, 1933 (Geologische Manuskriptkarte, Digitalisat).
 Kitzbühel-Zell am See, gemeinsam mit Theodor Ohnesorge, Fritz Kerner von Marilaun, Hans Peter Cornelius, 1935 (Digitalisat).

Schriften:
 Geologischer Führer durch die Westtiroler Zentralalpen. Borntraeger, Berlin 1922 (Digitalisat).

Literatur
 Robert R. Srbik: Hofrat Dr. Wilhelm Hammer: Dem Tiroler Geologen zum Gedächtnis. In: Heimatblätter für den Reichsgau Tirol und Vorarlberg, 1–3 (1943), S. 30–32 (Digitalisat).
 Otto Ampferer: Wilhelm Hammer. In: Mitteilungen des Alpenländischen Geologischen Vereines, 35 (1944), S. 305–314, (Digitalisat).

Einzelnachweise

Weblinks

Geologe (19. Jahrhundert)
Geologe (20. Jahrhundert)
Träger des Komturkreuzes des österreichischen Verdienstordens (1934)
Absolvent der Universität Innsbruck
Mitarbeiter der Geologischen Bundesanstalt
Österreicher
Geboren 1875
Gestorben 1942
Mann

Wilhelm Hammer (Geologe)


Obična kurika (biskupska kapa, lat. Euonymus europaeus), korisni, uresni, ljekoviti grm iz Europe (uključujući Hrvatsku), Male Azije, Kavkaza, Turkestana i zapadnog Sibira. Pripada rodu kurika, porodica Celastraceae.

Svi dijelovi biljke su otrovni, i može izazvati smrt. Konzumiranje sjemenki izaziva grčeve.

Postoje kultivari: 'Albus', 'Red Cascade'.

Izvori

Kurikovke

Obična kurika


زاوية المواجهة أو زاوية الورود أو زاوية الهبوب (بالإنجليزية Angle of attack ) هي الزاوية التي يرسمها بطن جناح الجسم الطائر مع اتجاه التيارات الهوائية التي يتحرك فيها.

قوة الرفع لجناح تتعلق مباشرة مع زاوية المواجهة، كلما زادت الزاوية كلما زادت قوة الرفع (وهذا بسبب زيادة المسافة التي تقطعها التيارات فوق الجناح ما يسبب فرقا في الضغط بين فوق وتحت الجناح فيؤدي إلى نشوء قوة رافعة للأعلى )، ويبقى ذلك صحيحا حتى الوصول إلى درجة القطيعة أين تتراجع.

زاوية المواجهة الحرجة
زاوية المواجهة الحرجة هي زاوية المواجهة التي لا يعود عندها الهواء يجري بسلاسة كافية فوق السطح العلوي للجسم الطائر.

مراجع

تصميم جناح الطائرة
ديناميكا هوائية
زوايا
طائرات ورقية

زاوية مواجهة


Reginald Parnell (Derby, Engleska, 2. srpnja 1911. – Derby, Engleska, 7. siječnja 1964.) je bio britanski vozač automobilističkih utrka. U Formuli 1 je nastupio na šest utrka između 1950. i 1954., a najbolji rezultat ostvario je na Velikoj nagradi Velike Britanije na Silverstoneu 1950., kada je u bolidu Alfa Romeo 158 osvojio treće mjesto. Od 1946. do 1956. odvezao je 79 neprvenstvenih utrka Formule 1, gdje je ostvario 16 pobjeda.

Od 1950. do 1956. je nastupao na utrci 24 sata Le Mansa, a najbolji rezultat je postigao 1950. u Aston Martinu DB2 sa suvozačem Charlesom Brackenburyjem, kada je osvojio drugo mjesto u svojoj klasi S3.0, te šesto mjesto u ukupnom poretku. Tri puta je nastupio i na utrci 12 sati Sebringa, a najbolji rezultat je ostvario 1953., gdje je sa suvozačem Georgeom Abecassisom, osvojio prvo mjesto u svojoj klasi S3.0, te drugo mjesto u ukupnom poretku. Nastupao je i na utrci Mille Miglia, ali bez većih uspjeha.

Godine 1959. i 1960. bio je menadžer momčadi Aston Martin u Formuli 1 i na utrci 24 sata Le Mansa. Osnovao je i svoju momčad Reg Parnell Racing, koja su se u Formuli 1 natjecala od 1959. do 1969., i za koju su, između ostalih, vozili i John Surtees, Roy Salvadori, Chris Amon i Mike Hailwood. Preminuo je od peritonitisa nakon rutinske operacije slijepog crijeva. Njegov sin Tim Parnell se također natjecao u Formuli 1.

Izvori

Vanjske poveznice
reg Parnell - Stats F1
Reg Parnell - Racing Sports Cars
Reg Parnell - Driver Database

Britanski vozači Formule 1

Reg Parnell


Carduinae, podtribus glavočika, dio tribusa Cardueae u potporodici Carduoideae.

Rodovi
 Subtribus Carduinae Dumort.
 Galactites Moench (3 spp.)
 Cynara L. (11 spp.)
 Ptilostemon Cass. (15 spp.)
 Lamyropsis (Char.) Dittrich (6 spp.)
 Picnomon Adans. (1 sp.)
 Notobasis Cass. (1 sp.)
 Silybum Vaill. ex Adans. (2 spp.)
 Cirsium Mill. (470 spp.)
 Tyrimnus (Cass.) Cass. (1 sp.)
 Carduus L. (91 spp.)

Izvori

Cardueae

Carduinae


Zatvaranje (engl. lockdown ili Shutdown), privremena je mjera koju određuje državna vlast s ograničenjima u javnom životu radi zaustavljanja širenja epidemije ili pandemije.

Obuhvaća naredbe koje vlada ili određena institucija izdaje stanovništvu da "ostanu kod kuće" ili da odu na "sigurnije mjesto" kako bi privremeno ograničili ili u potpunosti ukinuli slobodu kretanja stanovništva unutar ili izvan određenog područja.

Opseg masovne karantene nije jasno definiran i već opisuje razne nefarmaceutske mjere zaštite od zaraze, poput zatvaranja trgovina, obrazovnih institucija i javnih ustanova, zabrane okupljanja, policijskog sata ili proglašenja katastrofe ili izvanrednog stanja. Nakon što su mjere masovne karantene za nadzor bolesti u velikoj mjeri napuštene u 20. stoljeću, od kraja 2019. ponovno će se koristiti u cijelom svijetu kao dio mjera protiv pandemije COVID-19.

O učinkovitosti masovnih karantena i mjera ograničavanja u odnos na omjer troškova i koristi kontroverzno se raspravlja. U svakom je slučaju povezan sa značajnim socijalnim, ekonomskim, psihološkim i zdravstvenim posljedicama i čini "krajnje sredstvo ako zdravstvene vlasti ne znaju kako dalje postupiti smanjenju rizika od zaraze.

Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje opisuje razdoblje zaključavanja kao "uvođenje karantene ili restriktivnih mjera da bi se povećala sigurnost; isto značenje ima i shut down".

Svrha
Glavni cilj mjera zatvaranja jest očuvanje sposobnosti bolnica za preuzimanje skrbi za bolesnike smanjenjem brzine širenja infekcije unutar populacije.

Vanjske poveznice
https://jezik.hr/koronavirus/pretraga/?search=lock+down

Izvori

Epidemiologija

Zatvaranje


La Autopista del Café es la vía que conecta, entre otros municipios, a las ciudades capitales de Manizales, Pereira y Armenia, en los departamentos de Caldas, Risaralda y Quindío, respectivamente. Las tres ciudades conforman el eje cafetero, uno de los centros económicos más relevantes de Colombia.

Tramos

Tramos Actuales

Variantes

Variantes Actuales

Estaciones de Peaje
 Peaje Pavas (Entre Manizales y Chinchiná)
 Peaje San Bernardo (Entre Manizales y Chinchiná)
 Peaje Santágueda (Entre Manizales y Chinchiná)
 Peaje Tarapacá I (Entre Chinchiná y Santa Rosa de Cabal)
 Peaje Tarapacá II (Entre Chinchiná y Santa Rosa de Cabal)
 Peaje Circasia (Entre Pereira y Armenia)
 Peaje Corozal (Entre Armenia y La Paila)

Véase también
 Eje Cafetero
 Área metropolitana de Armenia
 Área metropolitana de Manizales
 Área metropolitana de Centro Occidente

Referencias

Café

Autopista del Café


Toricellia (ponegdje Torricellia), biljni rod listopadnog drveća ili grmlja iz porodice Toricelliaceae, dio reda celerolike. Rod je raširen po Himalaji i Kini (uključujući Tibet), i na jug do Vijetnama. Dvije su priznate vrste.

Opisan je 1830.

Vrste
 Toricellia angulata Oliv.
 Toricellia tiliifolia DC.

Izvori

Toricelliaceae
Rodovi celerolikih

Toricellia


Gainia, monotipski rod crvenih algi smješten u vlastitu porodicu Gainiaceae, dio reda Gigartinales

Jedina vrsta morska alga G. mollis kod otočja Henkes na Antarktiku.

Izvori

Gigartinales

Gainia


باتريك بايلوت (13 نوفمبر 1957 في ليون)  لاعب كرة قدم فرنسي معتزل كان يجيد اللعب في خط الدفاع . هو والد لاعب ليون الحالي ساندي بايلوت .

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو أولمبيك ليون
مدربو كرة قدم فرنسيون
مواليد 1957
مواليد في ليون

باتريك بايلوت


Sezar şifrelemesi, ilk kez Romalı lider Jül Sezar tarafından kullanılmış olan şifreleme tekniğidir.

Tarihin ilk kriptolojik fikirleri İngilizce'de transposition and substitution cipher adını taşır. Yani yer değiştirme ve harf değiştirme şifrelemesi. Bu yöntemlerden ilki bir yazıdaki harflerin yerlerini değiştirerek, ikincisi ise harfleri başka harflerle değiştirerek elde edilir. Bu şifrelemeyi kullanan belki de en ünlü teknik Sezar Şifresi'dir: Bu şifrede, her harf o harften birkaç sonraki harf kullanılarak yazılır. Örneğin, 3 harf atlamalı Sezar Şifresi'nde "deneme" yerine "ghqhph" yazılır.

Şifreleme
Sezar şifrelemesini (çevrimsel alfabe) kırmak görece kolay olmaktadır. Bir filolog, bir dilde en çok geçen harfleri bulabilir. O harfler ile mesajda en sık geçen harfleri karşılaştırarak hangi harfin hangi harf ile değiştirildiğini bulabilir. Bu adımların ardından mesaj çözülmüş olur.

 Kaba kuvvet (brute-force) saldırısıyla çok kolay çözülür. Çünkü Şifreleme/Şifre çözme yöntemi gizli değildir.
 Sadece 25 (temel Latin alfabesi harf sayısı) farklı deneme yeterlidir. (Anahtar uzayı 25 elemanlıdır.)
 Şifrelemede; kullanılan alfabenin toplam harf sayısından ancak 1 eksik kadar ileri veya geri alınma tekniği uygulanabilir. Örneğin Türk alfabesi ise 28 ileri veya geri alınabilir. 29 ileri veya geri alınması aynı harfin tekrar denk gelmesini sağlar. Bu da şifrelenecek metnin şifrelenememesine yol açar.
 Deşifre sırasında; şifreli metin üzerine istenildiği kadar ileri veya geri harf sıralaması uygulanırsa uygulansın mutlaka karmaşık harf diziminden anlamlı sözcük olan, kısacası şifrelenmiş metin kolayca ortaya çıkacaktır.
 Düz metin (plaintext) ve formatı gizli değildir.
 Temel Latin alfabesi için harf değiştirme şifrelemelerinde toplam 26! farklı şifre tablosu vardır.

Örnek şifreleme
8 ileri alınan TÜRKİYE kelimesi BÇYRÖEJ harf dizinine dönüşmüştü. BÇYRÖEJ harf dizinini Türk alfabesine göre harfleri 8 geri alarak TÜRKİYE kelimesi şeklinde deşifre edilmiştir.

Örnek deşifre
BÇYRÖEJ harf dizini başlangıçta deşifre edilemez gibi görünebilir. Kaç ileri veya kaç geri tekniğinin uygulanması önemli değildir. Şifrelenen metin çok kolay deşifre edilebilir.

8 ileri alınan TÜRKİYE kelimesi BÇYRÖEJ harf dizinine dönüşmüştü. BÇYRÖEJ harf dizinini Türk alfabesine göre harfleri 8 geri alarak TÜRKİYE kelimesi şeklinde deşifre edilmiştir.

8 ileri tekniği ile şifrelenen kelime 8 geri tekniği ile kolayca deşifre edilmiştir. Ancak örnek olarak verilen TÜRKİYE kelimesinin 8 ileri tekniği ile şifrelenen şifreli harf dizini olan BÇYRÖEJ, 23 ileri tekniği ile yine TÜRKİYE kelimesine dönüşmüştür. Bu verilen örnekler Sezar şifreleme tekniğinin ne denli güvensiz olduğunu gösteriyor.

Ayrıca bakınız

 Kriptoloji
 Kriptografi

Kaynakça

Kriptoloji taslakları
Klasik şifrelemeler

Sezar şifrelemesi