Krešimir Fašaić (Zagreb, 15. travnja 1942.), hrvatski je znanstvenik, inženjer kemijske tehnologije i ekolog.

Životopis
Krešimir Fašaić rođen 15. travnja 1942. godine u Zagrebu. Roditelji su mu Josip Fašaić i Ana, rođ. Brezarić. Osnovno obrazovanje i četvrtu gimnaziju završio je u Zagrebu, a diplomirao je na Tehničkom fakultetu Sveučilišta u Mariboru, Odjel kemijske tehnologije.

Od 1968. do 1986. godine zaposlen na Institutu za slatkovodno ribarstvo u Zagrebu, a od 1986. godine na Fakultetu poljoprivrednih znanosti Sveučilišta u Zagrebu - radna jedinica Istraživačko-razvojni centar za ribarstvo.

Od 1992. godine radi u Ribarskom centru Zagreb kao voditelj kemijskog laboratorija i istraživačkog rada.

Na Hrvatskom biološkom kongresu u Zadru, od 1. do 6. lipnja 1984. godine bio predsjedavajući u sekciji Kopnene vode.

Bavi se problematikom kemijske kakvoče vode za potrebe uzgoja riba u šaranskim ribnjacima, odnosno otvorenim vodama (jezera i rijeke), uvođenjem novih metoda u ihtiohematologiji te primjenom suvremenih tehnologija u uzgoju riba. Suautor je u više desetaka elaborata i studija iz područja ribogojstva i aktivni sudionik brojnih međunarodnih konferencija vezanih uz slatkovodno ribarstvo.

Napisao je više od stotinu znanstvenih i stručnih radova, objavljenih uglavnom u domaćim i stranim časopisima.

Počasni je član Znanstvenog vijeća Mendelova Sveučilišta u Brnu i redoviti član češkog Zoološkog društva, Ihtiološka sekcija u Pragu.

Upisan je 1989. godine u registar istraživača rješenjem Republičkog komiteta za znanost, tehnologiju i informatiku pod matičnim brojem 007070.

Djela
 Hrvatsko-češki riječnik za ribarsku struku-Česko-chorvatsky slovnik z oboru rybarstvi, Intergrafika, Zagreb, 2002. (suautor Zdeněk Adámek)
 Višejezični rječnik za ribarsku struku, Veterinarski fakultet Sveučilišta, Zagreb, 2014. (suautori Hrvoje Gomerčić, Zdeněk Adámek i Tomislav Gomerčić)
 Debeljak, L., Fašaić, K., Adamek, Z. & Odak, T. (2003) SOUVISLOSTI MEZI ROZVOJEM SUBMERSNÍCH MAKROFYT A PRODUKCÍ KAPRA V RYBNÍCÍCH. Bulletin (Výzkumný ústav rybářský a hydrobiologický Vodňany), 4 (?),  175-180.
 Fašaić, K., Stojić, B., Debeljak, L. & Gačić, V. (1997) Kemizam vode različito gnojenih šaranskih rastilišta. Ribarstvo, 55 (3),  111-119.
 Fašaić, K. (1996) Promjene kemijske kakvoće izlazne vode iz šaranskih ribnjaka u odnosu na dotočnu vodu. Ribarstvo, 54 (4),  181-192.
 Debeljak, L., Bebek, Ž., Fašaić, K., Mrakovčić, M. &  (1992) Djelovanje vodenih makrofita na količinu kisika u vodi šaranskih ribnjaka. Ribarstvo, 47 (1-2),  5-12.
 Debeljak Lj., Fašaić K., Pleiće D., (1979): Intenzifkacija mladunaca šarana primjenom mineralnih i organskih gnojiva. Rib. Jugosl. 4, 77-80.
 Debeljak Lj., Fasaić K., (1980): Suhi kvasac u ishrani mladunaca Šarana, Rib. Jugosl., 5, 97-100
 Homen Z., Fašaić K., (1981): Dinamika rasta potočne pastrve (Salmo trutta m. fario L. 1758) u rijeci Zrmanji i pritokama. Rbi. Jugosl. 3, 57-61
 Popović J., Fašaić K., (1982): Sezonske promjene alometrijskog rasta u potočnih pastrva (Salmo trutta m. fario L.) izrijeke Zrmanje. Rib. Jugosl. 3, 49-53
 Fašaić K., (1983): Značenje hidrokemije u ribarstvu. Rib. Jugosl. 2, 28-30
 Fašaić K., Debeljak Lj., Chavrak D., (1984): Hidrokemijski režim Šaranskih ribnjaka u uvjetima intenzivne gnojidbe. Savez društava ekologa Jugoslavije, 2, 165-168
 Popović J., Fašaić K., Homen Z., (1984): Komparativno ispitivanje odnosa duzina i masa jegulja (Anguilla anguilla .L 1958.) iz dva različita ekosistema. Ichthylogia Vol. 16. 1-2, 29-41
 Fašaić K., Debeljak Lj., Popović J., Gabrić Z., Krnjaković S., (1984): Uzgoj Šaranskog mlađa u uvjetima intenzivne gnojidbe. Ichthyologia. Vol. 16, 1-2, 85-101
 Habeković D., Homen Z., Fašaić K., (1984): Ihtiofauna Save. Savez društava ekologa Jugoslavije. .1 180.
 Gomerčić H., Kozarić Z., Frank A., FašaićK ., Babac-Pašagić G., (1984): Mikroskopska grada gušterače kečige (Acipenser ruthenus L.). Hrvatsko biološko društvo Zagreb. 166-169
 GomerčićH., Fašaić K., Jamnicky B., Frank A., Babac-Pašagić G., (1984): Grada gušterače sivog glavaša (Aristichthys nobilis Richardson 1844.). Hrvatsko biološko društvo Zagreb. .1 168-169
 Vuković S., Gomerčić H., Fašaić K., Jukić Brestovac V., (1984): Grada bubrega sivog glavaša (Aristichthys nobilis Richardson 1844.). Hrvatsko biološko društvo, Zagreb. .1 170-171.
 Debeljak Lj. Fašaić K. (1985): Dnevne promjene nekih hidrokemijskih pokazatelja u Šaranskom ribnjaku Vet. arhiv. Vol. 5 1, 23-30
 Fašaić K., (1985): Hidrokemijski režim Šaranskih ribnjaka u prvoj godini proizvodnje. Ekologija. Vol. 22., 2., 75-85.
 Debeljak Lj. Fašaić K. (1985): Hidrokemijski režim mladičnjaka u uvjetima organsko mineralne gnojidbe. Ekologija. Vol. 20.1. 37-46.
 Fašaić K., Debeljak Lj., (1986): Hidrokemijski režim u ribnjacima za vrijeme zimovanja mlada biljojeda u uvjetima povećane guštice nasada. Rib. Jugosl. 1-2, 1-7.
 Fašaić K., Debeljak Lj., (1986): Hidrokemijske karakteristike rijeke Drave sa gledišta ribarstva. Institut za vodoprivredu "Jaroslav Cerni". 4, 1933-1944.
 Debeljak Lj., Fašaić K., (1986): Ishrana potočne pastrve (Salmo trutta m. fario L.) u akumulacijskom jezeru Bajer i potoku Lepenica. Ichthyos, 3, 1-7.
 Popović J., Fašaić K., (1986): Kvalitativno kvantitativne karakteristike Itiofaune na području Virovitice. Ekologija. Vol. 21, 1, 41-52.
 Fašaić K., Debeljak Lj., (1986): Djelovanje mineralnih gnojiva na hidrokemijski režim Šaranskih ribnjaka. Unija bioloških naučnih društava Jugoslavije. 1, 396.
 Vuković S., Kožarić Z., Gomerčić H., Fašaić K., Jukić-Brestovac V., (1986): Histomorfološke i histokemijske osobitosti organa sivog glavaša. Unija bioloških naučnih društava Jugoslavije .1 327.
 Gomerčić H., Vuković S., Kozarić Z., Fašaić K., Gomerčić V., Pjevač J., (1986): Eksperimentalni dijabetes u ribe sivi glavaš. Unija bioloških naučnih društava Jugoslavije. 1. 327.
 Fašaić K. (1987): Dinamika nekih hidrokemijskih pokazatelja u Šaranskim ribnjacima. Hrvatsko biološko društvo, Zagreb, 1, 156-157.
 Debeljak Lj., Turk M., Fašaić K., (1987): Polikultura u Šaranskim ribnjacima s osvrtom na Šarana i sivog glavaša. Rib. Jugosl. 4-5, 101-106.
 Fašaić K., Debeljak Lj., Popović J., (1987): Kemizam vode i bioprodukcija nekih voda stajačica u dolini rijeke Drave sa gledišta ribarstva. Unija bioloških naučnih društava Jugoslavije. 1. 396.
 Debeljak Lj. Fašaić K., (1986): Hidrokemijski režim u uvjetima tradicionalnog uzgoja riba u Šaranskim ribnjacima. Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti i Veterinarski fakultet Sveučilišta u Zagrebu, 1, 40-42.
 Turk M., Debeljak Lj., Fašaić K., (1987): Rezultati uzgoja biljojednih riba u ribnjačarstvima Hrvatske u razdoblju 1977-1986. Rib. Jugosl. 6, 128-129.
 Fašaić K., (1987): Bilješke sa studijskog putovanja u ČSSR. Rib. Jugosl. 2-3, 40-42.
 Fašaić K., Adámek Z., (1987): Konferencija toksikologa u Milenovicama (južna Češka). Rib. Jugosl. 2, 38-40.2
 Fašaić K., Debeljak Lj., Popović J., (1988): Kvaliteta sportskih ribolovnih voda u dolini rijeke Drave kod Virovitice. Rib. Jugosl. 3, 45-48.
 Paláčkova J., Gajdüšek S., Jirásek J., Fašaić K., (1989): Effect of Sublethal Concentation of Ammonia in Water on Changes in and Correlatoins of some Biochemical Indices in Carp fry (Cyprinus Carpio L.) Ichthyologia. Vol. 22. No. 1. 57-67.
 Fašaić K., Paláčková J., Pravda D., Jirásek J., (1988): Hematological and Biochemical Values of Rainbow Trout (Salmo gairdneri Rich. ) under Conditions of Intensive Fish Farming. Vet. arhiv, Vol. 58 (6) 285-289.
 Fašaić K., Pravda D., Palačková J., Jirásek J., (1989): Contribution to Studies on Basic Hematological Parameters of Carp Fingerling and Two-Year Old Carp (Cyprinus cardio L.). Polioorivredna znanstvena smotra. Vol. 54. 3-4. 187-192.
 Fašaić K., Adámek Z. (1989): Konferencija o uzgoju salmonidnih vrsta riba. Rib. Jugosl. 44. 18-21
 Fašaić K., Palácková J. (1989): Hidrochemical regim in intensiveproduction Carp ponds. Nitra. V znam malych polnohospodarstkych pre ribarstvo a ochranu prostredia krajiny. 207-215.
 Debeljak Lj., Treer T., Fašaić K. (1989): The development of zooplankton in intensive production carp ponds. Zbornik referatov vedecke konferencije. Nitra 193-206.
 Fašaić K., Debeljak Lj., Adamek Z. (1989): The effect of mineral fertilization in water chemistry of carp ponds. Acta Ichtiologica et piscariota. Vol. XIX Fasc. 1, 71-86.
 Fašaić K., Paláčkova J. (1989): Hodonty vybranich hematologickobiochemickych ukazatelü krve nasady kapra (Cyprinus carpio L.) pri zvysené hustote obsádky. 2. Celostätni ichtyohematologicka konference ze zahranicni účasti. 7-14.
 Fašaić K., (1989): Uticaj akumulacijskih jezera na kvalitetu vode rijeke Cetine sa gledišta ribarstva. Zbornik radova sa savjetovanja o ribarstvu na hidroakumulacijama, Mostar, 1989. 1-8.
 Lazar V., Fašaić K., Šilhavy V., Jirásek J., (1989): Perspektive uzgoja pataka na vodama. Bilten poljoprivreda. 9-10, 243-246.
 Fašaić K., Adámek Z., (1990): Ribarstvo u Češkoslovačkoj. Rib. Jugosl. 45, (3), 59-64
 Fašaić K. Pálačková J. (1990): Total protein and serum protein fraction values in two- years carp (Cyprinus carpio L.). Ichthyologia. Vol. 22, No 1, 23-30
 Fašaić K. (1990): Međunarodna ihtiohematološka konferencija. Litomišil. Českoslovačka. Rib. Jugosl. 45. (1-2). 31-34.
 Adamek Z., Fašaić K., Debeljak Lj. (1990): Lovertemperature limits of plant food intake in young grasscarp(Ctenopharingodon idella Val.). Ichthyologia, Vol. 22, No 1, 1-
 Palačková J., Gajdüšek S., Jirásek J., Fašaić K. (1990): Effect of sublethal concentration of ammonia in water on changes in and correlations, of some biochemical indices in carp fry (Cvorinus carpio L.). Ichthvologia. Vol. 22. No 1.57-67
 Debeljak Li.. Vainberger A., Fašaić K., Turk M. (1990): Mineral fertilization in the function of intensification of fish production in carp fish ponds. Ichthyologia, Vol. 22, No 1, 9-22.
 Habekovič D., Homen Z., Fašaić K. (1990): Ihtiofauna dijela rijeke Save. Rib. Jugosl. 45. 8-14.
 Fašaić K., Pálačková J., Paul A. (1990): Condition of two-year-old carp (Cyprinus carpio L.) during wintering. Proceedings of FAO-EIFAC Symposium on Production Enhancement inStill-Water Pond Culture. Prague. 437-444.
 Fašaić k., Mrakovčić M., Mišetić S. (1990): Kemizam vode i ihtioprodukcija Visovačkog jezera. Zbornik radova sa Simpozija: NP Krka - stanje istrazenosti i problemi zaštite ekosistema, Zagreb, 365-375.
 Debeljak Lj., Turk M., Fašaić K., Popović J. (1990): Mineral fertilizers and tish production in carp fish ponds. Procedings of FAO-EIFAC Symposiumon Production Enhacement in Still-Water Pond Culture. Praque 187-193.
 Fašaić K. (1991): Menocain - novi českoslovački anestetik za ribe, Ribarstvo, 46, 65-67
 Debeljak Lj., Bebek Z., Fašaić K., Mrakovčić M. (1992): Djelovanje vodnih makrofita na količinu kisika u vodi Šaranskih ribnjaka, Ribarstvo, 57, (1-2) 5-12
 Fašaić K., Debeljak Lj., Turk M. (1992): Problémy zimováni ryb v rybnich Chorvatské Republiky. Odborná konference "Komorovani kapriho plüdku", VŠZ a VTS. Bro, 51-59.
 Pálacková J., Pravda D., Fasaié K., Čelechovská O. (1992): Sublethal physiological effect of cadmium on carp (Cyprinus carpio L.) fingerlings. Symposium on sublethal and chronic toxic effects of volutants on freshwater fish FAO-EIFAC. Lugano, 5.
 Debeljak Li.. Fašaić K. (1992): Kemizam vode u šaranskim ribnjacima, Ribarstvo, 47, (3-4), 89-99
 Fašaić K. (1992): Međunarodni seminar o bolestima i intoksikacija slatkovodnih riba, Ribarstvo, 47, (3-4), 118-119.
 Paláčková J., Fašaić K., Pravda D., Čelechovská O. (1992): Effect of cadmium ni water on the concetration oftotal protein and protein fractions in blood plasmaof thecarp (Cyprinus carpioL) fingerling. Veterinarski arhiv, 62, (3), 187-196
 Fašaić K., Debeljak Lj., Paláčková J., Paul A. (1992): Karakteristike dvogodišnjeg Šarana (Cyprinus carpio L.) u uvetima različitih tehnologija, Poljoprivredna znanstvena smotra. Vol. 57 (2) 261-276
 Fašaić K., Paláčkova J., Debeljak Lj., Paul A., Simunić I., Krnjaković S. (1992): Hematološko - biokemijske karakteristike Šarana (Cyprinus carpio L.) i okolišni čimbenici u intenzivnim i tradicionalnim ribnjacima. Poljoprivredna znanstvena smotra, 57, (3-4), 435-452
 Debeljak Lj., Fašaić . (1992): Kemizam vode u Šaranskim ribnjacima. Ribarstvo, 47, (3- 4), 89-94.
 Debeljak Lj.,Bebek Z., Fašaić K., Mrakovčić M. (1992): Djelovanje vodnih makrofita na količinu kisika u vodi Šaranskih ribnjaka. Ribarstvo, 47, (1-2), 5-12.
 Fašaić K., Jirásek J. (1993): Konferencija o problemima zimovanja Šaranskog mlada (Cyprinus carpio L.) na Poljoprivrednom fakultetu u Brnu (Ceskoslova¿ka). Ribarstvo, 48, (1), 33-36.
 Fašaić K., Debeljak Lj., Turk M. (1993): Tezké kovy v rybách Chorvatské republiky. Sbornik referatu. Toxicica a biodegradabilita otpadu a latek vyznamnych ve vodnim orostredi. Milenovice. 66-170
 Fašaić K., Adamek Z. (1993): Changes of blood puncture in one and two-year-old carp (Cyprinus carpio L.) during wintering. Procedings of the 3rd Ichthyohaematological Conference (ur. Vvhusova B.). Litom$l. 15-18
 Debeljak Lj., Fašaić K., Bebek Ž,. Adámek Z., Slačanac D. (1993): Poboljšanje kvalitete vode u Šaranskim ribnjacima, Ribarstvo, 48, (3), 89-96.
 Adamek Z., Fašaić K., Paul A., Lemešić M. (1993): The effect of 2-phenoxyethanol narcosis on blood parameters of young carp (Cyprinus carpio L.) Vet. arhiv. 63, (5), 245-250
 Debeljak L j., Adamek Z., Fašaić K., Jirasek J. (1993): Food of carp fry under conditions of intensive fertilizing. Ichthyos, Vol. 10, 12. 35-44
 Fašaić K. (1994): Toksičnost i biološka razgradnja otpada i tvari važnih za vodenu sredinu, Ribarstvo, 52, (1), 49-50.
 Fašaić K. (1994): Treća ihtiohematološka konferencija, Ribarstvo. 52, (2), 91-92.
 Fašaić K., Debeljak Lj., Stojić B., Turk M. (1994): Djelovanje tehnoloških mjera na promjenu kemizma vode Šaranskih ribnjaka, Ribarstvo. 52, (3), 107-117.
 Leiner S., Fašaić K., Turk M. (1994): The tench (Tinca tinca L. 1758) distribution in Croatian waters and its commercial importance. International Workshop on Biology and Culture of the Tench (Tina tinca L.). The Research Institute of Fish Culture and Hydrobiology, Vodnany and The National Museum of Agriculture: Forestry, Fishery and Hunting, Ohrada Hunting, Ohrada Hunting Lodge by Hluboka nadVItavu, 5.5
 Fašaić . . Adámek Z. (1994): Ihtiološka konferenciia u Vodnianima (Češka Republika). Ribarstvo. 52. (4). 172-174.
 Paláčková J., Pravda D., Fašaić K., Celechovská O. (1994): Sublethai prisiological effects of Cd on Carp Fingerlings. In: R. Mühler and R. Lloyd, Subietnai ana Chronic Effects of Pollutans on Freshwater Fish. Proceeding FAO. Mav. 19%- Lugano, Switzerland. Fishing News Books, Universiti Press, Cambridge. PP 53-61.
 Fašaić K. (1995): Međunarodna konferencija o biologiji i uzgoju linjaka, Ribarstvo, 53, (1). 45-55.
 Debeljak Lj., Jirásek J., Bebek %,. Fasaic K. (1995): Technologie odchovu kaptiho slüdku v rybni&nich podminkach Chorvatska. Sbornik referatü z mezinarodni konference. B r o .1 a 2. prosince 1994. 43-48.
 Adamek Z., Fašaić K., Tarhovisky R. (1995): Toxikologická a anasteziologická charákteristika strevlicky vychodni (Pseudorasbora parva) a jeji tolerance .I nepriznivim Dodminkam prostredi. Sbornik referati ze 7. konference (ur. Machova J., Vyhusova B., Svobodova Zdenka), Toxicita a biodegradabilita otpadu a latek vvznamich ve vodnim prostredi. Milenovice, 65-69.
 Debeljak Lj., Turk M., Fašaić K., Stojič B. (1995): Proizvodnja konzumnog šarana (Cyprinus carpio L.) u polikulturi uz različito prihranjivanje. Ribarstvo,53, (3), 82- 94
 Fašaić K., Debeljak Lj., Adámek Z. (1995): Neki hematološki pokazatelji u uzgoju dvogodišnjeg šarana (Cyprinus Carpio L.). Ribarstvo, 53 (3), 95-103.
 Fašaić K. (1995): Toksičnost i biološka razgradnja otpadnih tvari u vodnoj sredini. Ribarstvo. 53, (4), 170-171.
 Fašaić K., Adámek Z., Debeljak Lj. (1995): Selected hematological parameters in two year - old common carp (Cyprinus Carpio L.) culture, Ichthyohaematology 4rd conference. Hluboka nad VItavou.
 Fašaić K., Debeljak Lj., Erben R., Turk M. (1996): Promjena kemizma vode u Šaranskim ribnjacima. Ribarstvo (2), 65-74.
 Fašaić K. (1996): Posjet znanstvenim ribarskim institucijama u Češkoj republici. Ribarstvo. Vol. 54 (2) 93-97.
 Adamek Z., Horecka M., Fašaić K. (1996): Food Relationship among young Fench (Tinca tinca L.) Grass Carp (Ctenopharingodon idella Val) and Silver Carp (Hypophtalmicthys molitrix Val) in Polvcultures. Ichthvos. Vol. 13 No. 1 50-61
 Fašaić K. (1996): VI Itiohematološka konferencija (HIluboka nad VItavou, Češka). Ribarstvo, 54 (3), 135-136.
 Fašaić K., (1996): Promjena kemijske kakvoće vode iz Šaranskih ribnjaka u odnosu na dotočnu vodu. Ribarstvo, 54, (4). 181-192.
 Fašaić K. (1996): Problemi i korištenje ihtiohematoloških istraživanja u slatkovodnom 3Darstvu. I. Nacionalno znanstveno-stručno savjetovanje ("Održivost ribnjačarske proizvodnje Hrvatske", Ribarski dani "Osijek 96"
 Fašaić K. (1997): Sedamdeset pet godina postojanja istraživačkog instituta za ribarstvo i hidrobilogoju u Vodnjanima u Češkoj. Ribarstvo, 55 (1), 40-42.
 Fašaić K., Stojić B., Debeljak Lj., Gačić V. (1997.): Kemizam vode različito gnojenih Šaranskih rastilišta. Ribarstvo, 55, (3), 111-119.
 Fašaić, K. (1999): Peta međunarodna ihitološka konferencija. Ribarstvo, Vol. 57 (1) 42-43.
 Debeljak, Lj., Fašaić, K. (1999): Uzgoj jednogodišnjeg šaranskog mlađa u različitoj gustoći nasada. Ribarstvo, 57 (3): 113-123.
 Fašaić, K. (2000) Pedeset godina studija ribarske specijalizacije na Mendeleovu sveučilištu poljoprivrede i šumarstva u Brnu. Ribarstvo : znanstveno-stručni časopis za ribarstvo, 58 (1),  25-26.
 Jirasek, J. & Fašaić, K. (2000) Jesetre (Acipenseridae) - relikti prapovijesne ihtiofaune. Ribarstvo (1992), 58 (2),  45-54.
 Debeljak, Lj., Fašaić, K., Adámek, Z., Odak, T. (2002): Relation between the development of submersed macrophytes and carp production in fishponds. Bulletin VÚHR Vodňany, 4, 175-179.
 Debeljak, Lj., Fašaić, K., Odak, T. (2002): Djelovanje vodenih makrofita na proizvodnju šarana. III Nacionalno znanstveno-stručno savjetovanje s međunarodnim sudjelovanjem, Bizovac, 17.
 Opačak, A., Fašaić, K. (2004): Situation and perspectives of the freswater fishery in the republic of Croatia. Sbornik referátů z konference s mezinárodni účasti Brno. Ústav rybářstvi a hydrobiologie MZLU v Brne. 33-41.

Osobni život
Oženjen je s dr.sc. Ljubicom Debeljak, znanstvenom savjetnicom.

Višestruki je veteranski prvak Hrvatske u stolnom tenisu. Od 2019. godine pokrovitelj je prijelaznog pehara - KREŠIMIR FAŠAIĆ - na Međunarodnom turniru u stolnom tenisu TERME ČATEŽ.

Lovac i dugogodišnji član lovačkog društva " Fazan " Ferdinandovac

Izvori

Vanjske poveznice
 Bibliografija Krešimira Fašaića, bib.irb.hr

Hrvatski kemičari
Životopisi, Zagreb

Krešimir Fašaić


Bratkovskoye () es un selo del raión de Korenovsk del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado a orillas del río Ocheretovataya Balka,  tributario del Beisuzhok Izquierdo, afluente del río Beisug, 22 km al oeste de Korenovsk y 70 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 471 habitantes en 2011.

Es cabeza del municipio Bratkovskoye, al que pertenece asimismo Zhuravski.

Historia

La localidad fue fundada en 1812 como jútor Bratkovski. A principios de 1918 se formó el soviet de la localidad, siendo disputado el control de la localidad durante la guerra civil rusa. En 1929 se inició el proceso de colectivización, uniéndose las tierras del municipio en el koljós Léninski Shliaj. A mediados de la década de 1930 las tierras de la localidad se organizan en el koljós Progres.

La población fue ocupada el 8 de agosto de 1942 por la Wehrmacht de la Alemania Nazi y fue liberada por el Ejército Rojo de la Unión Soviética el 3 de febrero de 1943. En 1967 fue unido con el jútor Ocheretovataya Balka, recibiendo el nombre actual y el estatus de selo.

Enlaces externos y referencias

Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
Este artículo es una traducción parcial de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Братковское.
Sitio web del municipio .
Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .
 en Panoramio

Localidades del raión de Korenovsk del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1812

Bratkovskoye


MERS coronavirus EMC / 2012 (HCoV-EMC/2012) je soj koronavirusa izoliran iz ispljuvka prve osobe koja se zarazila onim što je kasnije nazvano coronavirusom bliskoistočnog respiratornog sindroma (MERS-CoV).

Virologija
MERS coronavirus EMC / 2012 je šesti koronavirus za koji se zna da inficira ljude i prvi ljudski virus unutar betakoronavirusne loze C. To je novi genotip koji je povezan s koronavirusima šišmiša, točnije egipatskom grobnicom, i nije isti Beta-CoV kao SARS-CoV, ali je udaljeno povezan.

Vidi još
 Ljudski koronavirus
 MERS
 Koronavirus

Izvori

Merbecovirus

MERS coronavirus EMC/2012


was a village located in Ochi District, Ehime Prefecture, Japan.

As of 2003, the village had an estimated population of 285 and a density of 89.91 persons per km2. The total area was 3.17 km2.

On October 1, 2004, Uoshima, along with the town of Yuge, and the villages of Ikina and Iwagi (all from Ochi District), was merged to create the town of Kamijima and no longer exists as an independent municipality.

External links
Official website of Kamijima in Japanese

Dissolved municipalities of Ehime Prefecture
Kamijima, Ehime

Uoshima, Ehime


Slipknot (Demo) es un EP del álbum Slipknot. Fue una edición de pocos ejemplares lanzado al mercado para promocionar su álbum debut. Contiene cinco temas de gran factura , de los cuales sólo dos aparecen en su álbum debut.

Lista de canciones

 "Spit It Out" - 2:35
 "Wait and Bleed - 2:33
 "Snap" - 2:54
 "Interloper" - 2:18
 "Despise - 3:40

Personal

Slipknot
 (#8) Corey Taylor - voz
 (#7) Mick Thomson - guitarra
 (#6) Shawn Crahan - percusión, coros
 (#5) Craig Jones - sampler, sintetizador.
 (#4) Josh Brainard - guitarra , sintetizador
 (#3) Greg "Cuddles" Welts - percusión
 (#2) Paul Gray - bajo
 (#1) Joey Jordison - batería
 (#0) Sid Wilson - DJ

Producción
 Sean McMahon – productor discográfico, mixing for the demo album
 Sean McMahon – mezcla
 Rob Agnello – asistente de ingeniería de sonido
 Eddy Schreyer – masterización
 Monte Conner – A&R
 Steve Richards – worldwide management
 Jeffrey Light – representante legal

Véase también
 Anexo:Discografía de Slipknot

Álbumes de Slipknot
EP de 1999
Álbumes de Roadrunner Records

Slipknot Demo


O Campeonato Sergipano de Futebol de 2023 é a 100º edição em 105 anos da divisão principal do campeonato estadual de Sergipe, cujo nome oficial foi Campeonato Sergipano da Série A1. O  era o atual Bicampeão.

Dez clubes participaram do torneio:  e , campeão e vice respectivamente da Série A2 de 2022, os dois times tradicionais da capital Aracaju, o Confiança e o  (campeão estadual no ano anterior), , , , Frei Paulistano,  e .

O campeão  conquistou as vagas na Copa do Brasil de 2024 e na Série D de 2024. Além disso, o também garantiu participação na Copa do Nordeste de 2024.

O vice-campeão Confiança conquistou as vagas na Copa do Brasil de 2024 e garantiu participação na Pré-Copa do Nordeste de 2024,e o  na Série D de 2024.

Regulamentos

os 10 clubes participantes estarão em apenas um grupo e irão se enfrentar em um único turno. Os dois primeiros colocados se classificam diretamente para as semifinais, enquanto do terceiro ao sexto colocado disputam uma fase de mata-mata com jogos de ida e volta para definir os dois outros classificados para a segunda fase.

Os quatro últimos colocados também vão disputar um mata-mata com jogos de ida e volta e os perdedores serão rebaixados para a segunda divisão. Em todos os confrontos de mata-mata, os melhores colocados decidem em casa. Em caso de empate no placar agregado, a vaga será decidida nos pênaltis

Os jogos das finais só poderão ser disputados na Arena Batistão, no Etelvino Mendonça e no Barretão. Em ambas as partidas o VAR estará presente.

Transmissão
Os jogos terão transmissão pela TV e internet, uma partida por rodada  aos sábados no canal TV Atalaia, os demais jogos da rodada serão transmitidos por pay-per-view na ITTV serviço de streaming da empresa itabaianense Itnet. Além das emissoras de rádio do estado de Sergipe.

Equipes participantes

Promovidos e rebaixados

{|
|- style="vertical-align: top;"
|
{| class="wikitable sortable" border="1"
! align="center" |Pos.
! width=300|Rebaixados da Série A1 de 2022
|- style="background: #FF8888;"
|9º
||- style="background: #FF8888;"
|10º||}

|}

 Informações das equipes

 Primeira fase

 Confrontos

Fase Final
Em itálico, os clubes que jogarão o jogo da volta como mandante. Em negrito, os classificados.

 Playoffs de Rebaixamento
Em itálico, os clubes que jogarão o jogo da volta como mandante. Em negrito''', os classificados.

Estatísticas

Premiação

Artilharia

Público
 Maiores públicos
Estes são os maiores públicos do campeonato:

Técnicos

Futebol de 2023 em Sergipe

Campeonato Sergipano de Futebol de 2023


Kepler-90h je egzoplanet u orbiti oko zvijezde sličnu Suncu Kepler-90, udaljene 2545 svjetlosnih godina, u zviježđu Zmaj. Otkriven je 12. studenoga 2013., a otkrio ga je Svemirski teleskop Kepler.

Obilježja
Kepler-90h je promjera 1.01 promjera Jupitera, i orbitira na 1.01 AJ (astronomskih jedinica; 1 AJ = 150 milijuna km). Masa mu je 1.2 mase Jupitera. Orbitalni period mu je 331 dan, što ga smješta u unutarnji rub nastanjive zone oko Keplera-90. Unatoč tomu, Kepler-90h je malo veći od Jupitera i plinovit je, pa sam planet vjerojatno nije nastanjiv. Unatoč tomu, planet bi mogao imati mjesece u svojoj orbiti. Ti mjeseci morali bi biti uhvaćeni naknadno, jer je malo vjerojatno da bi se formirali u sadašnjoj orbiti. Ako bi bili dovoljno veliki, imali bi magnetsko polje, što bi omogućilo mora i oceane, pa čak i život. Trenutno nisu poznati nikakvi mjeseci u ovom sustavu.

Kepler-90h najdalji je od osam planeta koji okružuju zvijezdu Kepler-90 i, također, najveći.

Izvori

Vanjske poveznice

Kepler-90

Kepler-90h


Edmund Heller ist der Name folgender Personen:

* Edmund Heller (Zoologe) (1875–1939), US-amerikanischer Zoologe
 Edmund Heller (Staatssekretär) (* 1953), deutscher Lehrer, Philosoph und politischer Beamter (CDU)
 Edmund Kurt Heller (1884–1954), deutscher Germanist

Edmund Heller


Kristina Alexandrowna Griwatschewa-Kim (; * 4. September 1987 in Moskau) ist eine russische Taekwondoin. Sie startet in der Gewichtsklasse bis 49 Kilogramm.

Ihre ersten internationalen Titelkämpfe bestritt Griwatschewa-Kim im Jahr 2009. Bei der Universiade in Belgrad gewann sie die Silbermedaille und startete zudem erstmals in Kopenhagen bei der Weltmeisterschaft, schied dort jedoch in ihrem Auftaktkampf aus. Im folgenden Jahr erkämpfte sie sich ihre erste internationale Medaille, sie schied bei der Europameisterschaft in Sankt Petersburg im Halbfinale gegen Yasmina Aziez aus und gewann die Bronzemedaille. Bei der folgenden Europameisterschaft 2012 in Manchester zog sie ins Finale ein, wo sie gegen Lucija Zaninović verlor und Silber gewann.

Griwatschewa-Kim gewann im Januar 2012 beim europäischen Olympiaqualifikationsturnier in Kasan in der Gewichtsklasse bis 49 Kilogramm den entscheidenden Kampf um den dritten Platz und qualifizierte sich für die Olympischen Spiele 2012 in London.

Weblinks

Taekwondoin (Russland)
Olympiateilnehmer (Russland)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Teilnehmer an den Europaspielen (Russland)
Teilnehmer der Europaspiele 2015
Universiadeteilnehmer (Russland)
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2009
Sowjetbürger
Russe
Geboren 1987
Frau

Kristina Alexandrowna Griwatschewa-Kim


සාගරයේ වෙසෙන ජීවීන් අතරින් කැස්බෑවා (Chelonioidea) සුවිශේෂී සත්වයෙකි.මෙම සත්ත්වයා සාගරයේ ජීවත්වන උරගයකු ලෙසද හඳුන්වයි.වායුගොලයේ ඔක්සිජන් ස්වසනය කරන සාගරයේ ජීවත් වන මොවුන් වසර දශ ලක්ෂ සියයකටත් ඈත අතීතයේ සිට පරිණාමය වෙමින් වර්තමානය දක්වා ගමන් කර ඇති බව විද්‍යාත්මක සාධක මගින් සනාථ වෙයි.පෘථිවිය මත ජීවත් වන සාර්ථක ජීවී කණ්ඩායමක් ලෙස කැස්බෑවුන් පිළි ගැනේ.මොවුන්ගේ ශරීර උෂ්ණත්වය පරිසර උෂ්ණත්වය අනුව වෙනස් වන බැවින් උදය කාලයේදී සාගරය මතුපිටට පැම්ණ සූර්ය කිරණ මගින් උෂ්ණත්වය වැඩි කර ගනී.මොවුන් පෙනහලු මගින් වාතය ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කරයි.කැස්බෑවන් රාත්‍රිය ගෙවා දමන්නේ අක්‍රියවය.සාගර පත්ලේ ඇති ගුහා හෝ පැලුම් තුළට වී නිදා ගැනීම සිදු කරයි.

මුහුදු කැස්බෑ විශේෂ

දාර කැස්බෑවා
ගල්/ වැලි කැස්බෑවා
පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවා
ඔලුගෙඩි කැස්බෑවා
මඩ/ බටු කැස්බෑවා
කෙම්ප් රිඩ්ලි කැස්බෑවා
කොළ කැස්බෑවා

ශ්‍රී ලංකාවේ කැස්බෑවෝ
ඉහත සදහන් කළ කැස්බෑ විශේෂ අතරින් කැස්බෑවුන් වර්ග කිහිපයක් ලංකාව ආශ්‍රිත වෙරළ තීරයේදී නිරීක්ෂණය කළ හැකි වේ. ලංකාවේ බූන්දල ජාතික උද්‍යානයේ දකුණු සීමාව, බලපිටිය, මන්නාරම දකුණු වෙරළ, නැගෙනහිර කුච්චවේලි සිට කෝකිලායි දක්වා සහ කොඩයිමුඩෙයි සිට කච්චතිවු දක්වා වෙරළ තීරය , යාපනය අර්ධ ද්වීපය කැස්බෑවන් බිත්තර දමන වෙරළ තීරයන් වේ. මේ වන විට  ශ්‍රී ලංකාවේවෙරළ තීරයට බිත්තර දැමීම සඳහා පැමිණෙන කැස්බෑවන් වර්ග පහක් හඳුනා ගෙන ඇත.

ඔලුගෙඩි කැස්බෑවා
ගල්/ වැලි කැස්බෑවා
දාර කැස්බෑවා
බටු කැස්බෑවා
පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවා

දාර කැස්බෑවා
දාර කැස්බෑවා තුන්දානි කැස්බෑවා, වවුල් කැස්බෑවා හා දකුණු පළාතේදී නැව් කැස්බෑවා ලෙස ද හැඳින්වෙයි. දාර කැස්බෑවාගේ ප්‍රධාන ආහාරය ජෙලි මසුන්(ලොඩියන්) වේ. ඊට අමතරව මාලු, ඉස්සන්, පොකිරිස්සන්, කකුලුවන්, මුහුදු බෙල්ලන් ද ආහාරයට ගනු ලැබේ. දාර කැස්බෑවා ගොදුරු සොයා ගැනීමට කි.මී. දහස් ගණනක් දුර ගමන් කරයි. ශරීර උෂ්ණත්වය පාලනය කර ගැනීමේ හැකියාව නිසා සීතල සාගරයේ වුවද පිහිනා ගොස් ආහාර සොයා ගැනීමට හැකි වී තිබේ.කැස්බෑ වර්ග අතරින් විශාලම වර්ගය ලෙස දාර කැස්බෑවා හැඳින්විය හැනි අතර මොවුන්ගේ සාමාන්‍ය  බර කි.ග්‍රෑ.600ක් පමණ වේ.දාර කැස්බෑවන් සියයක් පමණ ලංකාව අවට මුහුදු සීමාවේ ජීවත් වේ.

ඔලුගෙඩි කැස්බෑවා
අනෙක්  කැස්බෑ වර්ග හා සැසදීමේදී විශාල හිසක් සහිත වීම නිසා ඔලුගෙඩි කැස්බෑවා යන නමින් හැදින්වේ.මීටරයක් පමණ දිගට වැඩෙන ඔලුගෙඩි කැස්බෑවා සාමාන්‍යයෙන් කි.ග්‍රෑ.180ක් පමණ බරකින් යුතු වේ. ඔලුගෙඩි කැස්බෑවා එකවර බිත්තර 150ක් පමණ දමයි. ඔලුගෙඩි කැස්බෑවාගේ කටුව හදවතක හැඩය ගනී. මෙම ඔලුගෙඩි කැස්බෑවාගේ මාංශ මිනිසුන්ට අහිතකර නිසා මිනිසුන්ගෙන් වන තර්ජන අවම වේ.

ගල්  කැස්බෑවා
ගල්  කැස්බෑවා ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ග්‍රීන් ටර්ටල් ලෙස හඳුන්වයි. එයට හේතුව මෙම කැස්බෑවාගේ කටුවට යටින් ඇති කොළ පැහැති මේද ස්තරයයි. මෙම මේද ස්තරය සුප් සෑදීමට යොදා ගන්නා නිසා ගල්  කැස්බෑවුන් වඳ වීමේ තර්ජනයට මුහුණ පා සිටී. මීටර් 1ක් පමණ දිග ගල්  කැස්බෑවා කි.ග්‍රෑ.180ක් පමණ බරින් යුතු වේ. කුඩා කාලයේ මාංශ භක්ෂක වන අතර වැඩුණු පසු ඇල්ගා ශාක මත යැපෙන ශාක භක්ෂකයින් බවට පරිවර්තනය වේ.

බටු  කැස්බෑවා
කැස්බෑවුන් අතර කුඩාම කැස්බෑ විශේෂය ලෙස බටු  කැස්බෑවා හැඳින්වෙයි. දිග සෙ.මී.45ක් පමණ වන අතර බර කි.ග්‍රෑ.40ක් පමණ වේ. ශ්‍රී ලංකාවේ ඉඳුරුව, කොස්ගොඩ, රැකව, බූන්දල, යාල ආශ්‍රිත ප්‍රදේශවල වෙරළ තීරයේදී බටු  කැස්බෑවා දැකිය හැක. බටු  කැස්බෑවා සාගර ප්‍රදේශය ආසන්නයේ බිත්තර දමයි. බිත්තර මුහුදට ගසා ගෙන යාමේ හැකියාව වැඩි නිසා බිත්තර රැක ගැනීම අපහසු වී ඇත.

පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවා
පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවා කැස්බෑ පවුලේ ආකර්ශනීයම සාමාජිකයා ය. උකුස්සකුගේ හොටයක් ආනාරයට හිස සැකසී ඇත. මේ හේතුව නිසා පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවා හොක්ස් බිල් ටර්ට්ල් ලෙස ද හඳුන්වයි. පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවාගේ පිට කටුවේ ඇති ආකර්ෂණය නිසා බොහෝ විට මෙම පොතු/ ලෙ‍ලි කැස්බෑවාගේ කටුව ඔප දැමීමෙන් විසිතුරු භාණ්ඩ නිපදවීමට බොහෝ පුද්ගලයෝ පුරුදු වී සිටිති.දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ විසිතුරු භාණ්ඩ නිපදවීමට මෙම සතුන් දඩයම් කිරීම නිසා වර්තමානයේදී මොවුන් දුර්ලභ කැස්බෑ විශෙෂයක් බවට පත් වී තිබේ.

කැස්බෑවෝ

කැස්බෑවා


Night Train bezeichnet:

 Night Train (Band), eine Berliner Jazz-Band
 Night Train (Album), ein Jazz-Album des Oscar Peterson Trios aus dem Jahr 1962
 Night Train – Der letzte Zug in der Nacht, einen italienischen Film aus dem Jahr 1975
 Night Train (1998), einen britischen Film aus dem Jahr 1998
 Night Train (2009), einen US-amerikanischen Film aus dem Jahr 2009
 Night Train (Jazz-Titel), Jazzstandard von Jimmy Forrest u. a.

Siehe auch:

 Nighttrain, ehemalige deutsche Band
 Night Train to Venice, deutscher Film aus dem Jahr 1993

Night Train


An Leersia ligularis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Carl Bernhard von Trinius. An Leersia ligularis in nahilalakip ha genus nga Leersia, ngan familia nga Poaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 L. l. breviligularis
 L. l. glabriflora
 L. l. grandiflora

Mga kasarigan

Leersia

Leersia ligularis


Union Square es un complejo de dos rascacielos situado en Sixth Avenue, entre Union Street y University Street en downtown Seattle, al lado de Freeway Park.

One Union Square
One Union Square es un rascacielos con revestimiento de aluminio de 139 m (456 ft) compuesto de 36 plantas. La construcción del edificio se completó en 1981.

Two Union Square
La construcción de Two Union Square comenzó en 1987 y fue completado en 1989. El edificio, de 226 m (741 ft) es el tercero más alto en Seattle. La firma arquitectónica Floyd Naramore, William Bain, Clifton Brady and Perry Johanson (NBBJ), establecida en Chicago, diseñó la torre, que fue inaugurada el 26 de julio de 1989. Two Union Square tiene 56 plantas, 104,648.6 m² (1,126,428 sq ft) de espacio alquilable, y está conectado subterráneamente con Seattle Hilton Hotel y un centro comercial en Rainier Square.

Inquilinos
 Ajilon Finance
 Apple Physical Therapy-Seattle
 Arboretum Mortgage
 Northwestern Mutual Financial Network
 BlackRock Financial
 Ater Wynne
 Blakely Sokoloff Taylor & Zafman
 Bush Strout & Kornfeld
 Colliers International
 Ederer Investment Company
 Ellis Li & McKinstry
 First Choice Health
 Hagen Kurth Perman & Co
 Homestreet Bank
 Kelly Services
 Flinn Ferguson
 GreaterGood Network
 Kibble & Prentice
 Keever Capital
 The Lyman Group
 Lasher Holzapfel Sperry
 Miller Nash LLP
 Morgan Stanley Smith Barney
 NBS Financial Services
 The Otto Law Group, PLLC
 Peterson Sullivan LLP
 Prolumina
 Reed McClure
 Stafford Frey Cooper
 Swedish Medical Group
 Vectorform LLC
 Wedbush Securities
 Williams Kastner

Enlaces externos

 Union Square official website
 Seattle Virtual tour at Bohonus VR Photography

Arquitectura de Estados Unidos de 1981
Arquitectura de Estados Unidos de 1989
Rascacielos de oficinas de Seattle
Edificios de oficinas de Estados Unidos de los años 1980
Arquitectura de Estados Unidos de los años 1980
Rascacielos de Estados Unidos entre 200 y 249 metros
Rascacielos inaugurados en 1989
Rascacielos inaugurados en 1981
Rascacielos de Estados Unidos entre 100 y 149 metros

Union Square (Seattle)


Ronilački klub Crveno jezero Imotski utemeljen je 1998. godine. Utemeljen je kao klub nekolicine entuzijasta iz Imotskog koji su bili članovi drugih klubova ili su ronili u vojsci, a već prve godine klub sudjeluje u velikoj međunarodnoj ronilačkoj ekspediciji u Crvenom jezeru.

Klub je član Hrvatskog ronilačkog saveza i Zajednice tehničke kulture, a od 2011. članovi kluba su pripadnici i specijalističke postrojbe Civilne zaštite te HGSS-a.

Članovi kluba zaronili su u sva jezera Imotske krajine, a u nekoliko od njih to su bili i prvi zaroni uopće. Posebno zahtjevni su bili zaroni u Galipovac i Crveno jezero, a sudjelovali su i u velikom istraživanju Crvenog jezera 2013. godine.

Izvori

Hrvatski ronilački klubovi
Šport u Imotskom

Ronilački klub Crveno jezero


An Exotheca abyssinica in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ferdinand von Hochstetter ngan Achille Richard, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Nils Johan Andersson. An Exotheca abyssinica in nahilalakip ha genus nga Exotheca, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Exotheca

Exotheca abyssinica


جنزور وتعرف أيضا باسم (بئر جنزور). تقع على طرق نابلس - جنين وعلى مسافة (5كم) تقريبا من قباطية . وترتفع هذه البقعة 300 متراً عن سطح البحر . قدر عدد سكانها في عام 1961 (159) نسمة ، وفي عام 1997 بلغوا (1297) نسمة تحتوي الجنزور على أساسات جدران وحجارة مبعثرة وصخور منحوتة .

المصادر
 موقع فلسطين في الذاكرة

قرى وبلدات محافظة جنين
مقالات تتضمن معلومات من موقع فلسطين في الذاكرة

جنزور (جنين)


Guardian puede referirse a:

The Guardian, periódico británico.
The Guardian, película de 2006 dirigida por Andrew Davis.
Guardian (banda), banda de rock cristiano estadounidense.
Guardian, enemigo final de la serie de videojuegos de rol Ultima.
Grumman AF Guardian, tipo de avión antisubmarino.
Guardian (canción), canción de Alanis Morrissette.
Guardián, es un superhéroe de DC Comics.

Guardian


Rib Mountain, also known as Rib Hill, is a glacially-eroded monadnock in central Wisconsin, located in the Town of Rib Mountain in Marathon County. Composed of quartzite covered with a softer syenite sheath, it was intruded about 1.5 billion years ago.

Rib Mountain is near Wausau on the west side of the Wisconsin River, just west of Interstate 39 and just south of Highway 29. The nearby Wausau Downtown Airport at an elevation of , is located  to the east.

Rib Mountain is almost  long and peaks at  above sea level and  above the local terrain, making it the point with the greatest difference in height from peak to surrounding terrain in the state of Wisconsin. The Rib River and Little Rib River are nearby.

Rib Mountain is home to the Rib Mountain State Park and the Granite Peak Ski Area. The peak is also the site of transmitters for radio and TV stations in the Wausau area, and is the namesake for Wisconsin Public Television's WHRM-TV (Channel 20) and WHRM-FM (90.9), Wisconsin Public Radio's news and classical network station for the area.

It also makes room for the transmitter at the top for WDEZ.

Local legend states that the "ribs" in Rib Mountain denote that it is the burial site of Paul Bunyan. The nearby Mosinee Hill is said to be the grave of Babe the Blue Ox.

When the ski area opened on the slopes of Rib Mountain in 1937, it was one of the first ski areas in North America. Stowe Mountain Resort in Vermont had opened a few years earlier in 1934. Sun Valley in Idaho had become the nation's first ski area in the western states in 1936.

References

External links
 Rib Mountain State Park
 Friends of Rib Mountain State Park
 A Geological History of Rib Mountain

Hills of Wisconsin
Inselbergs of North America
Landforms of Marathon County, Wisconsin
Mountains of Wisconsin

Rib Mountain


Anna Willess Williams, née en 1857 et morte le  était une enseignante et un écrivain philosophique, surtout connue comme le modèle du dollar en argent de George T. Morgan, populairement connu sous le nom de dollar Morgan.

Dollar Morgan

En 1876, George T. Morgan a commencé à créer une série de nouveaux modèles de pièces à la demande du directeur de la Monnaie, le Dr Henry R. Linderman. Morgan choisit d'utiliser le profil d'une jeune fille américaine pour représenter la déesse de la liberté au lieu de créer simplement une figure imaginaire pour l'avers de son nouveau dessin. Après avoir rejeté plusieurs candidates possibles, l'ami de Morgan, l'artiste Thomas Eakins, lui a recommandé Anna Williams de Philadelphie. Eakins connaissait Williams par l'intermédiaire de son père, Henry Williams, et elle avait posé pour plusieurs tableaux d'Eakins.

Williams s'est assise à contrecœur pour cinq séances de modelage avec Morgan en , après avoir été convaincue par des amis. Morgan fut impressionné par son profil, déclarant que c'était le plus parfait qu'il ait vu en Angleterre ou en Amérique. Le dollar en argent à son effigie a été frappé pour la première fois le . La condition pour qu'elle pose pour Morgan était que son identité soit gardée secrète, mais le sujet du portrait a été révélé comme étant Williams peu après la sortie du dollar. Elle était troublée par sa célébrité nouvellement acquise, recevant des milliers de lettres et de visites à son domicile et sur son lieu de travail. Elle préférait ne pas parler de son travail de modèle pour Morgan, le considérant comme un .

Vie privée

Bien qu'on lui ait proposé des emplois d'actrice, Williams a travaillé comme enseignante jusqu'à sa retraite en 1924. Elle a quitté son poste de directrice d'une école de réfugiés pour filles pour devenir professeur de philosophie en maternelle dans une école normale pour filles. Bien qu'elle ait été fiancée à un prétendant inconnu, Williams est morte, célibataire, le .

Références

Bibliographie

Naissance en 1857
Décès en avril 1926
Décès à 68 ans
Philosophe américain du XIXe siècle

Anna Willess Williams


Geleneksel Çin Tıbbı (GÇT) veya asli çevirisiyle Çin Tıbbı (), Çin'de ortaya çıkan, doğadaki değişim dönüşüm ve onun insan üzerindeki etkilerini takip eden, temel olarak Dao Evren Anlayışı'na dayanan, binlerce yıldır uygulanan ve sürekli geliştirilen, hekimlik uğraşlarının tümüne verilen ad dır.  Sinosfer'de binlerce yıldır yaygınca, geri kalan dünyada ise özellikle son yarım yüzyıldır giderek artış gösteren bir uygulama alanına sahiptir. Çin Tıbbı; Çi (Qi, 氣 )  kuramı, Yin Yang ve Beş Unsur ilkelerine, Zang Fu yani organlar ve organ enerji kanalları gibi kurucu kuramlardan oluşur. Dao Kozmogonisi'ni temel alan GÇT'nin kökleri şamanik, göçebe, Avcı-Toplayıcı toplumlara kadar uzanır. Günümüze kadar sürekli elenerek ve geliştirilerek bugünkü halini almıştır. Ağırlıklı olarak Grek Felsefesi'ne ve Avrupamerkezci felsefelere dayanan "Modern Tıb/Allopatik Tıb" dan taban tabana farklı evren anlayışı üzerine kuruludur. Bu yüzden Modern Tıb savunucuları GÇT'yi önemsizleştirme ya da değersizleştirme tutumunu korumayı tercih ederlerken, batı dillerine Çinceden çeviri yapan Unschuld gibi üretken isimler de bu temkinliliği koruyanlar arasındadır. Bu tartışmalar bilim dünyasında sürekliliğini korumaktadır. Çinli hekimler modern bilime ne kadar uyduğu ya da uymadığından çok, işe yarayıp yaramadığına odaklanmayı öncelikli görmekteler. Çin'de klinikler GÇT ve Modern Tıbbı bir arada uygulamaktadır.

Akupunktur (针灸 - İğne ve Yakı), Çin Tıbbı Bitkileri, Çin Tıbbı Beslenmesi, Çigong, Tuina, kupa çekme, vs. gibi tedavi yöntemleri kullanılır. MÖ 2500-300 arası dönemde ağırlıklı olarak usta çırak ilişkisiyle bilgiler yeni nesillere aktarılmıştır. MÖ 300'lü yıllardan sonra tüm klasik eserlerin yeniden sistematik bir düzen içinde yazılması süreci başlamıştır. Hekimlik alanında Huang Di- Nei Jing (Sarı Hekim'in Dahiliye Tıbbı) adlı eser en eski yazılı kaynak olduğu gibi günümüzde bile hala başvuru kitabı olarak kullanılmaktadır. Huang Di, efsanesel bir karakter olarak anlatılsa da özünde bu tıbbı eserin, birçok hekimin deneyim ve yöntemlerinin derlemesi olduğu görüşü hakim dir.

Çin Tıbbı ve Modern Bilim/Tıp Tartışmaları
Çin Tıbbı, bazı Modern Tıb akademisyenleri tarafından; qi, organ ve kanallar sistemi ve akupunktur gözeleri gibi kavramların bilimsel kanıtlara dayanmaması gibi nedenler gösterilerek eleştirilir. Öte yandan, bu eleştirilerin kendisinin bilimsel bir duruş olmadığı öne sürülmüştür: Çin Tıbbı'nda kullanılan yaklaşımların Avrupa Merkeziyetçi bilim ve felsefe tezlerinden farklı olması nedeniyle onun bilimsel geçerliliği hakkında olumlu ya da olumsuz kesin bir hükümün ortaya konması olanaklı görünmemektedir.

GÇT insan beden yapısını, organlar ve onların çi ağı örgüsüyle (Qi kanalları) tariflerken, Modern Tıb beden anatomisini sadece fiziki, cisimsel varlığıyla sınıflandırmıştır. Modern Tıb savunucuları, GÇT'de Çi Ağı denilen şeyin tam olarak ne olduğunun ve buna bağlı olarak akupunktur gözelerinin/noktalarının bilimsel olarak ortaya konamamasını kabul etmemektedirler. GÇT'nin işe yaramasını ise plasebo etkisi olarak açıklamaktalar. Modern Tıb, aynı sorunu Psikoloji alanı için de yaşamaktadır. Psikolojideki birçok kavram tam olarak bilimsel midir değil midir nesnesel olarak ortaya konamaktadır. GÇT savunucuları; doğal gözlem, deneme, yanılma, eleme, tutarlılık, devamlılık arayışına dayalı doğal bilimler anlayışının, doğanın matematiksel analizlerle kanıtlama yöntemine dayalı bilim anlayışına evrilmesiyle GÇT'deki kuramların kavranması çok daha güç hale gelmiştir. Modern Bilim köklerini Grek Felsefesi'nden alan ve onun gelişmiş versiyonları olan 16-20yy arası ortaya çıkan filozofların görüşleriyle şekillenen ve temelinde akla dayanan bir bilim anlayışıdır. Akıl ve mantık, Çuang Zi'ye (MÖ 3.yy) göre insanın kurduğu dünyaya ait yapay bir kavram olarak ele alınır. Yer ve Gök'ten ibaret bu evrenin doğası, insan tarafından inşa edilen evrenle aynı ilkeler doğrultusunda çalışmaz. O yüzden, batılı GÇT savunucuları; Modern Tıb savunucuları GÇT'yi bilim terazisine alırken aslında akıl ve mantığa dayalı insan tarafından kurgulanmış ve inşa edilmiş bir evren (doğadan kopmuş) anlayışının terazisine çekmektedir, görüşündeler. Yoksa, doğayla bağı kopmamış asıl bilimin terazisine değil. Dolayısıyla insan merkezli bu bilim anlayışında GÇT hiçbir zaman kanıtlanamaz. Akıl ve mantığa dayalı bilim anlayışı Kuantum Mekaniği ilkeleriyle de tam örtüşmez, görüşündeler. Çin'in konuya bakışında farklı bir yaklaşım vardır. Çin anlayışı hekimlikte, siyasette, askeriyede, bilimde fark etmeksizin binlerce yıldır aynı strateji üzerine kuruludur: İçeride uyum bozulmuşsa, dışarıdan istila gelmesi olağandır. Kusur; saldıranda değil, saldırıya açık olandadır.

Tartışmalardaki temel görüş farklılıklarının aslında dayandıkları bilim ve felsefi alt yapılarındaki farklılıktan kaynaklandığı görünmektedir. Tartışma, "bilim tam olarak nedir" sorusunu ortaya koymaktadır.

Descartes ile başlayan Akılcılık anlayışıyla, Modern Bilim (ağırlıkla Avrupa Merkeziyetçi), nesnesi/cismi olmayan hiçbir şeyi bilim kapsamına almamaktadır. Dao Kozmogonisi'ne dayanan Çin Tıbbı ise nesnesi olan her şeyin nesnesizlik/cisimsizlik halinden (Dao) doğduğunu ve bu hali nesnel kanıtlamanın mümkün olamayacağını öne sürer. Burada beliren soru "Aynı anda bir çok farklı bilim anlayışının/bilimin ortaya çıkması mümkün müdür" sorusudur. Kimi felsefeciler, fizikçiler; tutarlı ve belli bir sisteme dayanan bütünlüklü bir yöntem uygulandığı sürece farklı bilimler mümkündür, görüşünü savunurlar. Kimi hekimler, klinikte  bir uygulamanın bilimsel olup olmadığı hastalığı tedavi edebildiği sürece ikincil sorudur, görüşünü savunurlar. Hekimlikte en temel ilke, hastaya zarar vermemektir. İbn-i Sina (MS 10.yy); hastalıklara akıl ve mantık yoluyla yaklaşmak felsefi bir yaklaşımdır ama bir hekim için çok tehlikeli olacak bir yaklaşımdır; hekimler acilen olgularla hareket etmeye öncelik vermelidir diye önermiştir.

Bu tartışmalarda Çin Tıbbı ve Modern Tıb'ın birbirini olumsuzlayacak kesin verilere sahip olmadığı anlaşılmaktadır. Modern Çin Halk Cumhuriyeti'nin kuruluşundan itibaren Çin'deki hekimler, öncelikle binlerce yıl boyunca hurafeleşen bilgi ve tecrübelerin asıl olandan ayıklanması için çalışmalar başlatmışlardır. 19. yüzyılda Birleşik Krallık, Çin'i işgal etmiş ve Afyon Savaşları diye bilinen süreci başlatmıştı. Bununla birlikte, Çin'de hüküm sağlama sürecinde GÇT'nin tüm birikimleri ve kurumları yok edilmeye çalışılmıştır. Çin, Çin Tıbbı'nın hak ettiği değere yeniden kavuşması gerektiğini, beraberinde, Modern Tıb'bın da takip edilmesi gerektiğini savunmuş ve uygulamaya koyulmuştur. Yüksek nüfusu olan Çin için Çin Tıbbı'nın sağladığı kolaylıklar sayesinde Çıplak Ayaklı Hekimler hareketi, tüm köylere mecralara hekimlik hizmeti sağlayabilmiştir. Asya Kıtası'nın büyük bölümünde Çin Tıbbı kuramları, geliştirilmiş farklı teknikler ile yaygın olarak kullanılagelmiştir.

Çin Tıbbı'nın bilimsel olup olmamasından çok maliyetsiz oluşunun, Modern Tıbbın ekonomi ayağını bir tür tehlikeya sokuyor olmasının asıl tartışmanın kaynağı olduğunu savunan görüşler de yaygınlaşmaktadır.

GÇT'de Kullanılan Kuram ve Yöntemler

Çi (Qi) Kuramı
Kainatın oluşumunda ve her aşamasında rol alan tetikleyici güce, enerjiye Çi denmektedir. İnsan diğer tüm varlıklar gibi bu evrenin bir parçasıdır ve evrenin tüm özelliklerini barındırır. Dolayısyla insan da Çi'nin başka bir biçim almış ve almaya devam eden halidir. İnsan beden (Yin Çi) ve canı (Yang Çi) içeriden ve dışarıdan gelen etkenlerle geçici veya uzun uyum bozukluğu yaşayabilir. Yin ve Yang uyumsuzluğu, Çi'nin değişik yöntemlerle (bitkiler, akupunktur, çigong vbg.) uyarılaması ile bedende veya canda uyumun tekrar yakalanmasıyla giderilir. Türkçede canlılar için Çi'nin karşılığı "Can", batı dillerinde genel anlamıyla yaygın olarak "Enerji" sözcüğü kullanılmaktadır. Birçok kaynak orijinal terimi yani Çi'yi (Qi) kullanmayı öğütler.

Yin Yang Kuramı
Kainat, Çi belirirken aynı anda yin ve yang karşıtlığının da devreye girmesiyle doğmaya başlar. Bu karşıtlık olmadan çi devinim halinde olamaz. Tüm kainatın hareket ilkeleri yin ve yang karşıtlık ilkeleridir. İnsan bedeni de kainatın bir paraçası olarak yin ve yang ilkelerinden bağımsız değildir. Çi, bedende ve canda her türlü etkinliğinde yin ve yang karşıt kutup ilkeleri ile yol alır. İçerden veya dışardan gelen etkenler ile sağlığını yitiren bir canlıda çi ya yin kutbu ve/veya yang kutbu üzerinden zarar görebilir. Uyum sağlanmazsa bu iki kutup birbirini tüketmeye başlayabilir. Uyumsuzluk gittikçe daha da güç bir hale dönüşebilir. Uyum aranırken de aynı şekilde yin/yang ve çi göreceli koşulları gözlemlenir.

Organlar ve Kanalları Kuramı
Çin tıbbında, modern tıbdaki gibi bir anatomi anlayışı yoktur. Organlar her zaman onlara bağlı kanallarla birlikte düşünülür. Yin ve Yang organ ve kanalları olarak iki ana kola ayrılır. Yin organ ve kanalları daha çok besleyici çi ve kan üretiminde, yang organ ve kanalları ise çi ve kanın işlevselliği üzerinde görevlidir. Modern tıbdaki pankreas organı Çin tıbbında yoktur. Çin tıbbında üç ocak adlı organ ve kanal da Modern tıbda yoktur. Diğer organlar (kanallar hariç) iki tıbda da aynı olmasında karşın görev ve işlevleri çok farklılıklar gösterebilir.

Her organ içinde çi taşıyan kanallarla birlikte vardır ve birbirleriyle bir ağ, örgü gibi bağlantılı haldedirler. Organdaki uyumsuzluk kanallara yansır, kanallardaki uyumsuzluk organa yansır. Akupunkturda olduğu gibi çi uyumunun yakalanması için kullanılan diğer uygulamalar da çi kanalları aracılığıyla, tüm bedeni sağıltır. Bedene dışardan gelen ve çi uyum seviyesini bozan etkenler yine bu kanallar üzerinden vucuda yayılabilir.

Altı Dış Etken
Rüzgar, soğuk, sıcak, kuruluk, nem, yazın kavuran sıcağı. Bu etkenler canlının çi enerjisini yin veya yang kutbu üzerinden genelde taşkınlık biçimiyle etkiler. Taşkınlık yin veya yang oluşuna göre karşı kutbu tüketir. Bu durum enerji uyum bozukluğuna yol açar. Uyum sağlanırken bu dış etkenlerin bilinmesi tedavi için önemli bir veri niteliğindedir.

Beş Unsur Yaklaşımı
Antik çinli bilgelere göre evrenin en temel öz maddeleri ve onlar arasındaki ilişkiyi temel alır. Birçok eski kültürde görülmesine karşın Çin'de kuramsal gelişimi devam eden bir yaklaşımdır. Beş Unsur (Wuxing) olarak anılır. Beş Unsur dünya ve tüm evrenin olduğu kadar insan bedeninde de yer alan kurucu, yönlendirici, dönüştürücü unsurlardır. Etkileri ve ilişkileri kaçınılmaz etkendir.

Geleneksel Çin Tıbbında (GÇT) Beş Element teorisi kadar Yin-Yang karşıt kutupluluğunu anlamak da önemlidir. Her şeyin birbirini tamamlayan bu iki karşıt kutuptan oluştuğu kabul edilir Geleneksel Çin Tıbbı ve onun da bir parçası olan Çigong'da. Eski bir Çin tıp kitabında "Yin ve yang'ı anladığınızda tüm Evreni ellerinizde tutabilirsiniz" denmektedir. Bu iki evrensel enerji doğada olduğu kadar bedenlerimizde de sağlıklı olma durumunda dengeli bir şekilde yer almaktadır. Örneğin GÇT'de bedenimizin ön yüzü Yin kabul edilirken arka tarafı Yang; bedenin üst kısmı Yang, alt kısmı Yin, orta kısmı ise hem Yin hem Yang; kol ve bacaklarımızın dış kenarları Yang, iç tarafları Yin; Çi enerjisi Yang, kan ve bedensel sıvılar Yin; beş ana organ (karaciğer, kalp, dalak, akciğer, böbrek) yin, bu organların eş organları (safra kesesi, küçük bağırsak, mide, büyük bağırsak ve mesane) Yang kabul edilir. Normal sağlıklı koşullarda Yin ve Yang'ın birbirleriyle ayrılmayan, uyumlu bir ilişki içinde olduğu kabul edildiğinden herhangi birisinde çıkacak bir problemin karşıt kutbunu da etkileyeceği varsayılmaktadır. Örneğin safra kesesinde çıkacak bir dengesizlik er ya da geç eş organı olan karaciğeri etkilecektir ve bunun tersine karaciğerdeki bir problem de safra kesesini etkilecektir.

Dört Temel

Sağlığın dört temeli; kan (hsueh), enerji (çi), gıda (ying) ve direnç (wei)dir. Yin ve yang'ın fizyolojik bakımdan işlevsel görünümleri olan bu dört temel karşılıklı olarak birbirlerine bağlıdır ve kişinin hem sağlık durumunu hem de hastalıklara ve dejenerasyona yönelik direnç kuvvetini tayin eder.

Kan: Kan fiziksel bedenin beslenmesinin doğrudan sorumlusudur ve durumu diğer üç temeli etkiler. Örneğin kan (yin) enerjiyi besleyin gıdayı (yin) taşıdığı için zayıf veya toksik kan bedenin ihtiyaç duyduğu yeterli besini bedene dağıtamaz ve yüksek enerji sağlayamaz, bunun sonucunda yetersiz besin (yin) yüksek mukavemet (yang) sağlayamaz.

Tarihçe
Geleneksel Çin Tıbbı üzerinde Dao ilkelerinin önemli etkileri görülmektedir.

MÖ 27yy'a uzanan efsanelerdeki ilk Çin imparatoru Huang Di Sarı Hakan'ın adı geçmektedir. Veziri Ch'i Pai ile yaptığı sohbetlerden doğduğu kabul edilen Neijing-Dahiliye Tıbbı, Suwen-Temel Sorular cildi Geleneksel Çin Tıbbı'nın ilkelerini içeren ilk yazılı kaynak olduğu kabul edilir. Günümüz araştırmacıları, metnin bir bölümünün MÖ-1000'li yıllara dayanmış olsa da geri kalan bölümlerinin Chou ve Han Hanedanlıkları sırasında yaşamış anonim hekimlere ait olduğunu iddia etmektedirler. Han hanedanlığı döneminde tüm hekimlik bilgileri bir araya getirilerek akupunktur, moksa, çin tıbbı bitkileri bir sistem içine oturtulmuştur.

Neijing Suwen'e ilk atıf yapılan eser Han Hanedanlığı'nın sonuna doğru yaşayan ve Geç Han veya Doğu Hanlığı farmakololarından, mucid, yazar, hekim Zhang Zhongjing'in Shang Han Lun (傷寒論 ) Soğuk Hasarı Üzerine  (MS-2yy) kitabıdır. Jin hanedanlığı sırasında yaşayan diğer bir hekim akupunkturu benimseyen ve uygulayan Huang-fu Mi (M.S.215-282) M.S. 265'te yazdığı eseri Jia Yi Jing'de Sarı İmparatordan alıntı yapmaktadır.

19 yüzyılda afyon (opium) savaşları döneminde işgalci Birleşik Krallık Hükûmet'i Geleneksel Çin Tıbbını yasaklayarak uygulanma olanaklarına önemli ölçüde zarar vermiştir. Bir süre içinde çok fazla hurafe barındırdığı görüşüyle modern tıbba öncelik veren Mao Zedung, 1960 yılında hükûmetin artık GÇT'yi yasa dışı saymaya devam edemeyeceğine karar vererek en bilinen on doktorun içinde yer aldığı bir komisyon kurdurmuş ve GÇT'nin araştırmaları yaptırarak daha sistemli bir halde kullanılmasının önünü açmıştır. Günümüzde, Geleneksel Çin Tıbbı diye bilinen sistem de Mao'nun kararıyla tekrar daha ileri seviyede standart hale getirilmiş olan bu sistemdir.

Ayrıca bakınız
 Alternatif tıp
 Akupunktur
 Akupresör
 Çigong
 Sözdebilim
 Yunani Tıbbı
 Geleneksel Gürcistan tıbbı

Kaynakça

Konuyla ilgili yayınlar
 Maciocia, Giovanni, The Foundations of Chinese Medicine: A Comprehensive Text for Acupuncturists and Herbalists; Churchill Livingstone; ISBN 0-443-03980-1
 Ni, Mao-Shing, The Yellow Emperor's Classic of Medicine : A New Translation of the Neijing Suwen with Commentary; Shambhala, 1995; ISBN 1-57062-080-6
 Holland, Alex Voices of Qi: An Introductory Guide to Traditional Chinese Medicine; North Atlantic Books, 2000; ISBN 1-55643-326-3
 Unschuld, Paul U., Medicine in China: A History of Ideas; University of California Press, 1985; ISBN 0-520-05023-1
 Scheid, Volker, Chinese Medicine in Contemporary China: Plurality and Synthesis; Duke University Press, 2002; ISBN 0-8223-2872-0
 Porkert, Manfred The Theoretical Foundations of Chinese Medicine MIT Press, 1974 ISBN 0-262-16058-7
 Graham, A. C. (translator). (2001). Chuang-tzu: The Inner Chapters. Indianapolis: Hackett Publishing Company, inc. ISBN 0-87220-581-9
 Lau, D. C. (1963). Lao Tzu: Tao Te Ching. London: Penguin Classics. ISBN 0-14-044131-X
 Graham, A.C., Disputers of the Tao: Philosophical Argument in Ancient China (Open Court 1993). ISBN 0-8126-9087-7
 Blofeld, J. Taoism, The Quest for Immortality, Mandala-Unwin Paperbacks London, 1989. ISBN 0-04-299008-4
 Cheng, Tinhung. Tai Chi Transcendent Art, The Hong Kong Tai Chi Association Press Hong Kong, 1976. (in Chinese)
 Chen, Wei. Introduction to the Study of Qigong, Hua Xia Publishing Beijing, 1995. ISBN 7-5080-0702-6 (in Chinese)
 Wu Gongzao. Wu Family T'ai Chi Ch'uan (吳家太極拳), Hong Kong, 1980. (in Chinese)
 Wile, Douglas Lost T'ai-chi Classics from the late Ch'ing Dynasty (1996) State University of New York Press, Albany. ISBN 0-7914-2653-X
 Dr. Huang Jianping, Methodology of Traditional Chinese Medicine, New World Press, Beijing-China, 1995
 Daniel Reid, The Complete Book of Chinese Health & Healing, Shambala, 1995

Dış bağlantılar

 University of Minnesota's Center for Spirituality and Healing
 The Worldly - East Meets West: A Look at Alternative Medicine Today
 Chinese Herbal Remedies
 American Journal of Chinese Medicine
 Classics of Traditional Chinese Medicine
 Chinese Medical Institute and Register
 Acupuncture. NIH Consensus Statement 1997 Nov 3-5; 15(5):1-34.
 Critical review of TCM
 China, Chi, and Chicanery (a critical view)
 Effects of acupuncture on gastroparesis study
 Traditional Chinese Medicine--A Favored Adjunctive Therapy for American Cancer Patients
 Merging Chinese Traditional Medicine into the American Health System
 The Chinese Medicine Sampler
 Traditional Chinese Medicine news, information, education, research and discussion
 National Certification Commission for Acupuncture and Oriental Medicine (USA)
 American Association for Acupuncture and Oriental Medicine
 California State Oriental Medical Association (CSOMA)

Alternatif tıp
Sözdebilim

Geleneksel Çin tıbbı


Der Édifice Hydro-Québec ist ein Wolkenkratzer in Montreal. Er befindet sich an der Kreuzung von Boulevard René-Lévesque und Rue Saint-Urbain im Arrondissement Ville-Marie. Seit seiner Fertigstellung im Jahr 1962 ist er der Hauptsitz des staatlichen Energieversorgungsunternehmens Hydro-Québec.

Das vom Architekten Gaston Garnier entworfene Gebäude ist 110 Meter hoch, zählt 27 Stockwerke und besitzt eine charakteristische grüne Vorhangfassade. Über einen unterirdischen Zugang können der benachbarte Wolkenkratzer Complexe Desjardins und von dort aus weitere Teile der Montrealer Untergrundstadt erreicht werden, darunter die Metrostationen Place-des-Arts und Place-d'Armes.

Ein großflächiges Wandbild des Künstlers Jean-Paul Mousseau ziert die Eingangshalle des Gebäudes. Das Werk Lumière et mouvement dans la couleur (Licht und Bewegung in der Farbe) besteht aus Fiberglas und Kunstharz. Leuchtstofflampen erzeugen bewegte farbige Lichtreflexionen. Vor dem Eingang steht eine Büste von René Lévesque, der als Minister für Ressourcen die Verstaatlichung der Elektrizitätswirtschaft in der Provinz Québec vollzogen hatte.

Weblinks

Einzelnachweise

Hochhaus in Montreal
Bauwerk der Moderne in Kanada
Bürogebäude in Kanada
Erbaut in den 1960er Jahren
Hydro-Québec
Hochhaus in Nordamerika

Édifice Hydro-Québec


Koya Kitagawa (født 26. juli 1996) er en japansk fodboldspiller. Han er medlem af Japans fodboldlandshold.

Japans fodboldlandshold

|-
|2018||3||0
|-
!Total||3||0
|}

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Koya Kitagawa


Vladimir "Pižon" Petrović (Beograd, 1. srpnja 1955.), srbijanski nogometaš i nogometni trener hrvatskoga podrijetla. Igrao u veznom redu. Rođen u obitelji Hrvata. Otac mu je (Vjekoslav) Slavko, a djed Alojzije. Karijeru je napravio u beogradskoj Crvenoj zvezdi. Iz Zvezde je otišao u Englesku u Arsenal, zatim nakon godine dana u Belgiju u Royal Antwerp gdje je ostao par sezona. Iz Antwerpena je otišao u francuski Brest gdje nakon sezone se vratio u Belgiju u Standard iz Liegea. Nakon godine dana vratio se u Francusku, u Nancy, u kojem je završio karijeru. Za jugoslavensku reprezentaciju odigrao je 34 utakmice u razdoblju od 1973. do 1982. godine. Nastupio je na dva svjetska prvenstva. Od 1996. godine je u trenerskim vodama. Vodio je klubove iz Srbije, Cipra, Bjelorusije, Kine, Rumunjske, Irak i Jemen.

Izvori

Vanjske poveznice
Srbijanska nogometna reprezentacija
Dvorana slavnih Crvene zvezde

Športaši iz Beograda
Nogometaši Crvene zvezde
Srbijanski nogometaši
Srpski nogometni treneri
Jugoslavenski nogometni reprezentativci
Hrvati u Srbiji

Vladimir Petrović (nogometaš, 1955.)


The fugu (; ; ) in Japanese, bogeo (; -魚) or bok () in Korean, and hétún (河豚; 河魨) in Standard Modern Chinese is a pufferfish, normally of the genus Takifugu, Lagocephalus, or Sphoeroides, or a porcupinefish of the genus Diodon, or a dish prepared from these fish.

Fugu can be lethally poisonous to humans due to its tetrodotoxin, meaning it must be carefully prepared to remove toxic parts and to avoid contaminating the meat.

The restaurant preparation of fugu is strictly controlled by law in Japan, Korea and several other countries, and only chefs who have qualified after three or more years of rigorous training are allowed to prepare the fish. Domestic preparation occasionally leads to accidental death.

Fugu is served as sashimi and nabemono. The liver was served as a traditional dish named fugu-kimo, being widely thought to be a tasty part, but it is also the most poisonous, and serving this organ in restaurants was banned in Japan in 1984. Fugu has become one of the most celebrated dishes in Japanese and Korean cuisine.

Diversity

There are close to 200 species in the family Tetraodontidae (pufferfish), a family of primarily marine and estuarine fish of the order Tetraodontiformes. However, only some of them are eaten and traded as "fugu".

Toxicity
Fugu contains lethal amounts of the poison tetrodotoxin in its organs, especially the liver, the ovaries, eyes, and skin. The poison, a sodium channel blocker, paralyzes the muscles while the victim stays fully conscious; the poisoned victim is unable to breathe, and eventually dies from asphyxiation. There is no known antidote for fugu poison. The standard treatment is to support the respiratory and circulatory systems until the poison is metabolized and excreted by the victim's body.

Researchers have determined that a fugu's tetrodotoxin comes from eating other animals infested with tetrodotoxin-laden bacteria, to which the fish develops insensitivity over time. Whether tetrodotoxin is sequestered from or produced by symbiotic bacteria is still debated. As such, efforts have been made in research and aquaculture to allow farmers to produce safe fugu. Farmers now produce poison-free fugu by keeping the fish away from the bacteria; Usuki, a town in Ōita Prefecture, has become known for selling non-poisonous fugu.

Consumption

History

The inhabitants of Japan have eaten fugu for centuries. Fugu bones have been found in several shell middens, called kaizuka, from the Jōmon period that date back more than 2,300 years. The Tokugawa shogunate (1603–1868) prohibited the consumption of fugu in Edo and its area of influence. It became common again as the power of the Shōgunate weakened. In western regions of Japan, where the government's influence was weaker and fugu was easier to get, various cooking methods were developed to safely eat them. During the Meiji Era (1867–1912), fugu was again banned in many areas. According to one fugu chef in Tokyo, the Emperor of Japan has never eaten fugu due to an unspecified "centuries old ban".

In China, the use of the pufferfish for culinary purposes was already well established by the Song dynasty as one of the 'three delicacies of the Yangtze' (長江三鮮), alongside saury and Reeve's shad, and appears in the writings of the polymath Shen Kuo as well as in the encyclopedic work Taiping Guangji. The scholar-statesman Su Shi famously remarked that the taste is worthy of death (值那一死).

Species
The torafugu, or tiger pufferfish (Takifugu rubripes), is the most prestigious edible species and the most poisonous. Other species are also eaten; for example, Higanfugu (T. pardalis), Shōsaifugu (T. vermicularis syn. snyderi), and Mafugu (T. porphyreus). The Ministry of Health, Labour and Welfare of Japan provides a list that shows which species' body parts can be consumed. The list names safe genera including pufferfish of the Lagocephalus and Sphoeroides genera and the related porcupinefish (Harisenbon) of the family Diodontidae.

Regulations

Strict fishing regulations are now in place to protect fugu populations from depletion. Most fugu is now harvested in the spring during the spawning season and then farmed in floating cages in the Pacific Ocean. The largest wholesale fugu market in Japan is in Shimonoseki.

Fugu prices rise in autumn and peak in winter, the best season, because they fatten to survive the cold. Live fish arrive at a restaurant, surviving in a large tank, usually prominently displayed. Prepared fugu is also often available in grocery stores, which must display official license documents. Whole fish may not be sold to the general public.

Since 1958, fugu chefs must earn a license to prepare and sell fugu to the public. This involves a two- or three-year apprenticeship. The licensing examination process consists of a written test, a fish-identification test, and a practical test, preparing and eating the fish. Only about 35 percent of the applicants pass. Small miscalculations result in failure or, in rare cases, death. Consumers believe that this training process makes it safer to eat fugu in restaurants or markets. Non-poisonous fugu can be produced by keeping the fish away from the bacteria that makes them poisonous.

Since October 2012, restaurants in Japan have been permitted to sell fugu that has been prepared and packaged by a licensed practitioner elsewhere.

Cost
In the case of torafugu, the most common fugu, the cost is between JP¥1000–JP¥4000 (US$7–29) per kilogram, depending on the season, as of 2022. The expense encourages chefs to slice the fish very carefully to obtain the largest possible amount of meat. A special knife, called fugu hiki, is usually stored separately from other knives.

In China, packaged farmed fugu cost CN¥330 (US$50) per kilogram as of February 2023.

Toxin

Tetrodotoxin (TTX) is a natural product that has, as of 2015, been isolated not only from pufferfish, but also from octopuses, from crabs and shellfish, and from frogs and newts, as well as from other aquatic animals (see below). It is a potent neurotoxin that shuts down electrical signaling in nerves; it acts via interaction with components of the sodium channels in the cell membranes of those cells. It does not cross the blood–brain barrier. In the case of the pufferfish host, at least (see below), their insusceptibility to the poison results from a mutation in their sequence of their specific types of sodium channel proteins.

TTX is not produced by pufferfish and the other aquatic animals from which it has been isolated; rather, bacteria such as
Alteromonas, Shewanella, and Vibrio species infect or cohabit with the animal species from which TTX is isolated, and a bacterial biosynthetic pathway for its production has been rationalized.

In animal studies with mice, the median lethal dose of TTX was found to be 232 µg per kg body weight. Tetrodotoxin levels are affected by preparation (removal of most toxic materials, treatments such as curing and pickling, see below); it is, however, reportedly not significantly affected by cooking.

Despite its toxicity, tetrodotoxin has clinical therapeutic applications.

TTX was evaluated in phase II and III clinical trials and was effective for treating cancer-related pain without increasing serious adverse events.

Treatment
The symptoms of tetrodotoxin poisoning include dizziness, exhaustion, headache, nausea, or difficulty breathing. The person remains conscious but cannot speak or move. In high doses, breathing stops and asphyxiation follows.

There is no known antidote, and treatment consists of emptying the stomach, administering activated charcoal to bind the toxin, and putting the person on life support until the poison has worn off. Toxicologists have been working on developing an antidote for tetrodotoxin.

Incidents
Statistics from the Tokyo Bureau of Social Welfare and Public Health indicate 20 to 44 incidents, some affecting multiple diners, of fugu poisoning per year between 1996 and 2006 in Japan. Between 34 and 64 people were hospitalized, and zero to six died, per year, with an average fatality rate of 6.8%. Of the 23 incidents reported in Tokyo from 1993 through 2006, only one took place in a restaurant; all others involved people catching and eating the fish. Poisonings through amateur preparation can result from confusion between types of puffer, as well as improper methods, and some may represent deliberate suicide attempts. Engelbert Kaempfer, a German physician who resided in Japan in the 1690s, reported that an unusually toxic variety of puffer was sometimes sought out by individuals who wished to take their own lives.

Much higher figures were reported in earlier years, peaking in 1958 when 176 people died from eating fugu in a single year. According to the Fugu Research Institute, 50% of the victims were poisoned by eating the liver, 43% from eating the ovaries, and 7% from eating the skin. One of the most famous victims was the Kabuki actor and "Living National Treasure" Bandō Mitsugorō VIII, who in 1975 died after eating four servings of fugu kimo (fugu liver), the sale of which was prohibited by local ordinances at the time. Bandō claimed to be able to resist the poison, but died several hours after returning to his hotel.

On August 23, 2007, a doctor in Thailand reported that unscrupulous fish sellers sold puffer meat disguised as salmon, which caused fifteen deaths over three years. About 115 people were taken to different hospitals. Fugu had been banned in Thailand five years prior to the deaths.

In March 2008, a fisherman in the Philippines died and members of his family became ill from pufferfish. The previous year, four people in the same town died and five others had fallen ill after eating the same variety of pufferfish.

In February 2009, a Malaysian fisherman died and four others were hospitalised after they consumed a meal of pufferfish when they ran out of food while at sea.

In November 2011, a chef at two-Michelin star "Fugu Fukuji" in Tokyo was suspended from his post. The chef served fugu liver to a customer who, despite being warned of the risks, specifically asked that it be provided. The 35-year-old customer subsequently required hospital treatment for mild symptoms of tetrodotoxin paralysis, but made a full recovery.

Five men were poisoned at a restaurant in Wakayama in March 2015 after specifically asking for liver.

In December 2020, 3 people in the Philippines died, while 4 more were hospitalized after eating pufferfish.

In March 2023, an elderly woman and her husband in Malaysia died after consuming pufferfish purchased from a fishmonger.

Preparations

Japan
 Sashimi — The most popular dish is fugu sashimi, also called Fugu sashi or tessa. Knives with exceptionally thin blades are used for cutting fugu into translucent slices, a technique known as .
 Milt — The soft roe (Shirako) of the blowfish is a highly prized food item in Japan, and it is often found in department stores. Along with cod milt, it is one of the most popular kinds of soft roe, and it is often grilled and served with salt.
 Fried — Fugu can be eaten deep fried as Fugu Kara-age.
 Smoked — Fugu-fin sake. Sake infused with the smoked fin of the blowfish (fugu) to give a distinctive smoky, fishy flavour known as Hire-zake.
 Stew — Vegetables and fugu can be simmered as Fugu-chiri, also called tetchiri, in which case the fish's very light taste is hard to distinguish from the vegetables and the broth.
 Salad — If the spikes in the skin are pulled out, the skin can be eaten as part of a salad called yubiki.

In the cuisine of Hakusan, Ishikawa, ovaries are served after effort is made to reduce the toxin level by salting and pickling for three years—e.g., in "Blowfish Ovaries Pickled in Rice-Bran Paste" (河豚の卵巣の糠漬け, ふぐのらんそうのぬかづけ). Only the "Mikawa district of Hakusan City, the Ono and Kanaiwa districts of Kanazawa City, and Wajima City, all in Ishikawa Prefecture" are permitted to perform the process, and only by the traditional method, and explicit warnings are offered to dissuade non-professionals from attempting the 3-year process. After one year of pickling—about a third of the way through the process—about 10% of the toxin is suggested to remain, and after the full three years the product is "only sold after having been checked for safety through a toxicity inspection, and other tests."

Korea
In Korean cuisine, edible pufferfish are prepared in various ways including gui (grilling), jorim (simmering), jjim, Bulgogi, Hoe (raw fish) and guk (soup).

 China
In Chinese cuisine, pufferfish is generally prepared into a soup or braised whole. It is not uncommon for pufferfish restaurants to also serve the fish in Japanese style.

Availability
Most Japanese cities have one or more fugu restaurants, perhaps in clusters because of earlier restrictions, as proximity made it easier to ensure freshness. A famous restaurant specializing in fugu is Takefuku, in the Ginza district in Tokyo. Zuboraya is another popular chain in Osaka.

In South Korea, fugu is known as bok-eo (복어). It is very popular in port cities such as Busan and Changwon. It is prepared in a number of dishes such as soups, raw fish and salads, and commands a high price. Fugu Bulgogi and Jorim are popular in Daegu.

In China, fugu restaurants became common since 2016. The fish is only sold in a processed form (without organs) with a test certificate from the fishery. In 2023, processed raw fugu is sold to ordinary customers online.

The fugu is cleaned of the most toxic parts in Japan and freeze-flown to the United States under license in customized, clear, plastic containers. Fugu chefs for American restaurants are trained under the same rigorous specifications as in Japan. Pufferfish native to American waters, particularly the genus Spheroides, have also been consumed for food, sometimes resulting in poisonings. Japanese restaurateur Nobuyoshi Kuraoka waged a five-year battle with the Food and Drug Administration to allow exclusive import of the Japanese Tiger puffer to his restaurant in Manhattan, with the license granted in 1989. By 2003 only seventeen restaurants in the United States were licensed to serve fugu; fourteen in New York State, twelve of which are based within New York City.

Sale of fish belonging to this family (Tetraodontidae) is forbidden altogether in the European Union. In Switzerland, the import of fugu is legal, but only as long as it is purchased for private use exclusively.

Social aspects

In the Kansai region, the slang word teppō, () meaning rifle or gun, is used for the fish. This is a play of words on the verb ataru (), which can mean to be poisoned or shot. In Shimonoseki region, the ancient pronunciation fuku is more common instead of the modern fugu. The former is also a homonym for good fortune whereas the latter is one for disabled.The Tsukiji fish market fugu association holds a service each year at the height of the fugu season, releasing hundreds of caught fugu into the Sumida River. A similar ceremony is also held at another large market in Shimonoseki.

A rakugo'', or humorous short story, tells of three men who prepared a fugu stew but were unsure whether it was safe to eat. To test the stew, they gave some to a beggar. When it did not seem to do him any harm, they ate the stew. Later, they met the beggar again and were delighted to see that he was still in good health. After that encounter, the beggar, who had hidden the stew instead of eating it, knew that it was safe and he could eat it. The three men had been fooled by the wise beggar.

Lanterns can be made from the bodies of preserved fugu. These are occasionally seen outside of fugu restaurants, as children's toys, as folk art, or as souvenirs. Fugu skin is also made into everyday objects like wallets or waterproof boxes.

Aquaculture
Scientists at Nagasaki University have succeeded in culturing non-toxic torafugu by restricting the fish's diet. The experiment included raising over 5,000 fish between the years 2001–2004, and analyzing the toxicity of muscle, skin, gonads, livers, and other organs. The team concluded that the amount of tetrodotoxin in all those parts was non-toxic, and it would allow for the safe preparation of fugu-kimo (puffer liver).

Blowfish, specifically the obscure pufferfish and the torafugu, has been farmed in China since 1993 under the state-owned Tianzheng company. As of 2012, most such fish is exported to Japan and Korea, with a small domestic luxury market. Restaurant trials started in 2003. In 2016, the Chinese government lifted its general ban on restraurant blowfish as nontoxic farmed fish became widely available. By 2019, such restaurants have become commonplace.

See also
Culture of Japan
Cuisine of Japan
Culture of Korea
Cuisine of Korea
Fugu Plan
 List of delicacies
Shanghai Fugu Agreement
"One Fish, Two Fish, Blowfish, Blue Fish"

Notes

References

Further reading

Sueyoshi´, Sueyoshi's pages on fishes. Retrieved Sep 11, 2004

External links

 Personal Account of surviving a fugu poisoning
 BBC article with video of fugu preparation
 Fugu eaten from the Red Sea, with no poisoning at all
 A Delicacy to Die For at National Geographic Magazine

Saveur Magazine video of Manhattan's Restaurant Nippon's Fugu dishes.
Subtitled documentary on Nobuyoshi Kuraoka's 5-year battle with the FDA to serve Fugu at his Manhattan restaurant.

Articles containing video clips
Japanese cuisine terms
Japanese seafood
Korean seafood
Tetraodontidae
Fish common names

Fugu


Cette page concerne les évènements survenus en 1915 en Australie :

Évènement

  :
  : La tradition de l'Anzac commence pendant la Première Guerre mondiale avec un débarquement dans la  péninsule de Gallipoli sur la côte turque.
  : Le sous-marin australien HMAS AE2 est coulé en mer de Marmara.
  : Ouverture de l'aciérie BHP à Newcastle, en Nouvelle-Galles du Sud.
  : Albert Jacka devient le premier Australien à recevoir la croix de Victoria pendant la Première Guerre mondiale.
  :  meurt lors de la  (Gallipoli, Turquie). Il est décoré de la croix de Victoria.
  : Le village de Holbrook est renommée(ancien nom : Germanton).
  :  quittent Gilgandra pour la marche de Cooee, la première des  de la Première Guerre mondiale. Dans chaque ville du parcours, ils crient  pour attirer les recrues ; la marche arrive à Sydney le  avec .
  : Billy Hughes devient le septième Premier ministre d'Australie et le premier à effectuer des mandats consécutifs.
  : Fin de l'évacuation des ANZAC de Gallipoli avant l'aube.

Littérature
  d'Arthur Wright.
  de C.J. Dennis (fin de la publication)

Science
  : Les scientifiques, père et fils, William Henry Bragg et William Lawrence Bragg reçoivent le prix Nobel de physique.

Naissance
 , scientifique.
 John Burton, diplomate.
 Manning Clark, historien.
 , écrivain.
 , footballeur australien.
 , actrice.

Décès
 , écrivain.
 Thomas Playford, personnalité politique.
 George Randell, homme d'affaires et personnalité politique.
 , militaire et écrivain.
 , personnalité politique.

Notes et références

1915 en Australie
Chronologie de l'Australie au XIXe siècle
Histoire de l'Australie

1915 en Australie


Airbus SE, Avrupa merkezli çok uluslu bir havacılık şirketidir. 2019 itibarıyla Airbus, dünyanın en büyük uçak üreticisi ve en çok uçak siparişi alan şirketidir. Kurumsal merkezi Hollanda'da bulunan şirketin hisseleri Fransa, Almanya ve İspanya'da işlem görür. Airbus, tasarladığı ve ürettiği sivil ve askeri uçakların dünya genelinde satışını yapar. Uçaklar hem Avrupa Birliği içinde hem de diğer ülkelerde üretilir. Şirketin üç ana bölümü vardır: ticari uçaklar, savunma ve uzay, helikopterler.

Şirketin sivil havacılık bölümünün merkezi Fransa'nın Toulouse şehrindedir. Üretim tesislerinin çoğu Avrupa Birliği'nde (Fransa, Almanya, İspanya) bulunmakla birlikte Çin, İngiltere ve ABD'de de tesisleri vardır. Son montaj işlemleri Fransa'nın Toulouse, Almanya'nın Hamburg, İspanya'nın Sevilla, Çin'in Tianjin ve ABD'nin Mobile, Alabama şehirlerinde yapılır. Şirket, dünyanın ilk ticari dijital fly-by-wire uçağı olan Airbus A320'nin ve dünyanın en büyük yolcu uçağı olan A380'in üretimini ve satışını yapar. Şirketin 12.000. uçağı olan bir A220, 20 Mayıs 2019'da Delta Air Lines'a teslim edilmiştir. Ekim 2016 itibarıyla dünya genelindeki Airbus uçakları 110 milyondan fazla uçuş yapmış, 215 milyar kilometre yol kat etmiş ve 12 milyar yolcu taşımıştır. 2019 itibarıyla Airbus dünyanın en büyük uçak üreticisidir ve en fazla uçak siparişi alarak rakibi Boeing'i geride bırakmıştır.

Airbus, Hollanda'nın Leiden şehrinde kayıtlı bir şirket olmakla birlikte Toulouse'daki genel merkezden yönetilir. Hisseleri Fransa, Almanya ve İspanya'da işlem görmektedir. Şirket CEO Guillaume Faury tarafından yönetilmektedir ve Euro Stoxx 50 borsa endeksinin bir bileşenidir.

A320 modeli denilen ve A318, A319, A320 ve A321 modellerini kapsayan seri Almanya'nın Hamburg kentinde montajlanırken diğer modeller Fransa'da montajlanmaktadır. Her seride ayrı dağılım göstermekle birlikte genelde:

 Gövdeden Almanya,
 Elektronik aksamından ve iniş takımlarından Fransa,
 Kanatlardan Birleşik Krallık,
 Kanat Parçalarından, uçuş yüzeylerinden Hollanda ve
 Kapı gibi aksamlarından ise İspanya sorumludur.

İlk üretilen model A300'tür, daha sonra bunu sırasıyla A310, A320, A330, A340 ve en son A380 izlemiştir. Ayrıca A350 XWB modeli de tasarlanmış ve hizmete sunulmuştur.

Tarihçe
Bugünkü Airbus SE, 1970 yılında Airbus Industrie GIE konsorsiyumunun oluşumuna kadar uzanan, Avrupa havacılık endüstrisindeki uluslararası konsolidasyonun ürünüdür. 2000 yılında, Avrupa Havacılık Savunma ve Uzay Şirketi (EADS) NV kuruldu. EADS, güvenlik ve uzay faaliyetleriyle ilgili diğer yan kuruluşlara ek olarak, 1992'de kurulan önceden var olan Eurocopter SA'nın %100'üne ve Airbus Industrie GIE'nin %80'ine sahipti. 2001 yılında, Airbus Industrie GIE, basitleştirilmiş bir anonim şirket olan Airbus SAS olarak yeniden düzenlendi. 2006'da EADS, BAE Systems'in Airbus'ın kalan %20'sini satın aldı. EADS NV, sırasıyla 2014 ve 2015'te Airbus Group NV ve SE olarak yeniden adlandırıldı. Airbus Group SE bünyesindeki Airbus SAS bölümünün hakimiyeti nedeniyle, bu ana ve yan şirketler, ana şirketin adı korunarak Ocak 2017'de birleştirildi. Şirkete şimdiki adı Nisan 2017'de verildi.

Şirket değişim çizelgesi

Uçak model tabelası

2005 başında deneme uçuşlarına başlayan A380 modeli, şu ana kadar üretilmiş en büyük yolcu uçağı unvanını kazanmıştır. 2011 cirosu 33.1 milyar Avro olan şirketin, toplam 63.000 çalışanı vardır.

Satışlar

Siparişler

Teslimatlar

Ayrıca bakınız
 Boeing
 ATR

Notlar

Dış bağlantılar
 Airbus şirketi internet sitesi

Fransız uçak üretici firmaları
Alman uçak üretici firmaları
Hava aracı üreticileri
1970'te Fransa'da kurulan oluşumlar
1970'te kurulan imalat şirketleri
1970'te kurulan teknoloji şirketleri
2000'de Avrupa'da kurulan oluşumlar
Leiden merkezli şirketler
Frankfurt Borsası'ndaki şirketler

Airbus


සමාන්ත්‍රරාස්‍ර
සම්මුඛ පාද සමාන්තර වූ චතුරස්‍රය සමාන්තරාස්‍රයක් යුවෙන් හදුන්වයි.

සමාන්තරාස්‍රයක ලක්ෂණ
(1) සම්මුඛ පාද සමාන්තරවේ.
(2) සම්මුඛ පාද සමාන වේ
(3) සම්මුඛ කෝණ සමානවේ.
(4) එක් එක් විකර්ණය මගින් වර්ගඵලය සමච්ඡේදනය කරයි.
(5) විකර්ණ එකිනෙක සමච්ඡේදනය වේ.
සමාන්තරාස්‍රයක ලක්ෂණ ආශ්‍රිත ප්‍රමේයයන්
සමාන්ත්‍රරාස්‍රයක
(1) සම්මුඛ පාද සමානවේ.
(2) සම්මුඛ කෝණ සමානවේ.
(3) එක් එක් විකර්ණය මගින් සමාන්ත්‍රරාස්‍රයේ වර්ගඵලය සමච්ඡේදනය කරයි.
(4) විකර්ණ එකක් අනෙක සමච්ඡේදනය කරයි.

දී ඇති චතුරස්‍රයක් සමාන්තරාස්‍රයක් වීමට අවශ්‍යතාව.
චතුරස්‍රයක
(1) සම්මුඛ පාද සමාන්තර වීම හෝ
(2) සම්මුඛ පාද සමාන වීම හෝ
(3) සම්මුඛ කෝණ හෝ
(4) විකර්ණ ඒකිනෙක සමච්ජේදනය වේ නම් හෝ
(5) ඒක් සම්මුඛ පාද යුගලයක් සමානද සමාන්තරද වේ නම් , ඒය සමාන්තරාස්‍රයක් වේ.

ගණිතය 10 ශ්‍රේණිය සමාන්තරාස්‍ර


Wolverton is part of Milton Keynes, Buckinghamshire, England.

Wolverton may also refer to:

Places
In Australia
 Wolverton, West End, a heritage-listed house in Townsville, Queensland, Australia
In England
Wolverton, Kent
Wolverton, Hampshire
Wolverton Common, Hampshire
Wolverton, Shropshire
Wolverton, Warwickshire
Wolverton, Wiltshire

In the United States
Wolverton, Minnesota
Wolverton Township, Wilkin County, Minnesota

Other uses
Wolverton (surname)
Baron Wolverton

See also
Woolverton
 Wolferton
 Wolverhampton

Wolverton (disambiguation)


GNR este o abreviere de trei litere, care sepoate referi la,

Noțiuni militare sau paramilitare
 Gunner, tehnician militar (subofițer) din armatele țărilor de limbă engleză, responsabil cu armamentul și muniția
 Guardia Nazionale Repubblicana (Italia), în Italia - (în italiană, ), organizație activă în timpul celui de-al doilea război mondial
 Guarda Nacional Republicana (Portugalia) (în portugheză, )

Muzică
 GNR (formație), trupă muzicală portugheză de rock'n'roll
 Guns N' Roses, una din abrevierile (GNR, GnR, G'nR, G'NRan) sub care este cunoscută această formație americană de hard rock

Transporturi
 GNR - Dr. Arturo Umberto Illia Airport, aeroportul deservind General Roca, Río Negro,
 GNR - Gambia International Airlines, companie aeriană din
 GNR - Great North Road (dezambiguizare)
 GNR - Great Northern Railway (dezambiguizare)
 GNR - Green Road railway station, în

Alte utilizări
 GNR - Great North Radio, stație de radio din nord-estul Angliei
 GNR - Graphene nanoribbon, noțiune din nano-tehnică
 GNR - Great North Run, cursă de o jumătate de maraton din nord-estul Angliei

Acronime de trei litere

GNR (dezambiguizare)


نجريج إحدى قرى مركز بسيون التابع لمحافظة الغربية بجمهورية مصر العربية ومن أعلامها محمد صلاح لاعب نادي ليفربول والمنتخب المصري لكرة القدم.

التاريخ
قرية نجريج من القرى القديمة، حيث وردت باسم «نجريج» في أعمال الغربية ضمن قرى الروك الصلاحي التي أحصاها ابن مماتي في كتاب قوانين الدواوين، كما وردت باسم «نجريج» في أعمال الغربية ضمن قرى الروك الناصري التي أحصاها ابن الجيعان في كتاب «التحفة السنية بأسماء البلاد المصرية». وفي العصر العثماني وردت باسم «نجريج» في التربيع العثماني الذي أجراه الوالي العثماني سليمان باشا الخادم في عصر السلطان العثماني سليمان القانوني ضمن قرى ولاية الغربية، وفي تاريخ 1228هـ/1813م الذي عدّ قرى مصر بعد المسح الذي قام به محمد علي باشا باسم «نجريج» ضمن قرى مديرية الغربية.

السكان
بلغ عدد سكان نجريج 8,656 نسمة، حسب الإحصاء الرسمي لعام 2006.

أعلام
 محمد صلاح

انظر أيضا
 قائمة قرى محافظة الغربية

مصادر

الوحدة المحلية لقرية كفر المنشي أبو حمر (بسيون)
أماكن مأهولة في محافظة الغربية

نجريج


Katrin Tent () é uma matemática alemã, especializada em teoria dos grupos, simetrias de grupos, teoria de modelos algébricos e geometria finita. É professora de matemática e lógica matemática na Universidade de Münster.

Formação e carreira
Tent estudou matemática, linguística e ciência da computação na Universidade de Kiel de 1982 a 1988 e, após um ano como estudante visitante na Universidade de Western Ontario no Canadá, obteve um diploma em matemática em 1989 pela Universidade de Kiel. Foi para a Universidade de Notre Dame nos Estados Unidos para fazer doutorado em matemática, onde completou seu Ph.D. em 1994, com a tese Classifying totally categorical groups (and others), orientada por Steven Allen Buechler.

Depois de trabalhar como pesquisadora visitante na Universidade Hebraica de Jerusalém e depois na Universidade de Würzburgo, onde completou uma habilitação em 2001 com a tese de habilitação Model theory of groups and BN-pairs, e após uma breve passagem como lecturer na Universidade de Birmingham, tornou-se professora de matemática na Universidade de Bielefeld em 2004. Assumiu seu cargo atual como professora de matemática e lógica matemática na Universidade de Münster em 2008. Desde 2016 é vice-presidente da Deutsche Vereinigung für mathematische Logik und für Grundlagenforschung der exakten Wissenschaften (DVMLG).

Livros
Com Martin Ziegler, Tent é coautora de um livro sobre teoria de modelos, A Course in Model Theory (Lecture Notes in Logic 40, Cambridge University Press, 2012). Também é editora de Groups and Analysis : The Legacy of Hermann Weyl (London Mathematical Society Lecture Notes 354, Cambridge University Press, 2008), e coeditora de Lectures in Model Theory (com Franziska Jahnke e Daniel Palacín, Münster Lectures in Mathematics, European Mathematical Society, 2018).

Referências

Ligações externas
Página pessoal

Professores da Universidade de Birmingham
Professores da Universidade de Bielefeld
Professores da Universidade de Münster
Matemáticas da Alemanha
Matemáticos da Alemanha do século XX
Matemáticos da Alemanha do século XXI
Alunos da Universidade de Quiel
Alunos da Universidade de Notre Dame
Alemãs do século XX
Pessoas vivas

Katrin Tent


El 23.º Regimiento Aéreo (23. Flieger-Regiment) fue una unidad de la Luftwaffe de la Alemania nazi.

Historia
Fue formado el 16 de agosto de 1942, a partir del 23º Regimiento de Instrucción Aérea. Disuelto el 14 de julio de 1943, y los restos fueron absorbidos por la 20.ª División de Campaña de la Luftwaffe en Dinamarca.

Orden de batalla
1943: Plana Mayor, I. (1-5), II. (6-10)(?)

Referencias

WW2 - 23. Flieger-Regiment

Luftwaffe (Wehrmacht)
Regimientos Aéreos alemanes de la Segunda Guerra Mundial

23.º Regimiento Aéreo


Becky's Journey er en dansk dokumentarfilm fra 2014 instrueret af Sine Plambech.

Handling
Becky er en 26-årig kvinde fra Nigeria, som ønsker at tage til Europa for at sælge sex. Hun har allerede forsøgt to gange. Første gang blev hun stoppet i lufthavnen i Nigeria med falske dokumenter. Derfor besluttede hun at begynde en farlig rejse gennem Sahara ørkenen i håbet om at komme ombord på en båd mod Italien. Filmen handler om migration, sexarbejde og menneskehandel set fra Beckys perspektiv. Gennem interviews med Becky og filmklip fra hendes hverdag i Nigeria fornemmer vi den følelse af immobilitet, der præger Beckys liv, og det limbo hun befinder sig i.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2014

Becky's Journey


Crkva sv. Benedikta je crkva u naselju Trebovec koje je u sastavu grada Ivanić-Grad, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Crkva sv. Benedikta s grobljem smještena je neposredno uz cestu koja vodi kroz naselje Trebovec. Građena je oko 1910. godine u pojednostavljenim oblicima historijskih stilova. Ima pravokutnu lađu rastvorenu širokim segmentnim lukom prema pravokutnom užem svetištu ravnog zaključka. Svetište je presvođeno češkom kapom dok lađa ima drveni oslikani strop. Vanjština je jednostavno obrađena u skladu s vremenom u kojem je građena. Crkva Sv. Benedikta odlikuje se izrazito skladnim volumenom i odnosima masa. Njen prostorni koncept na tragu je tradicionalne sheme dvoranskog tipa crkve. Usprkos reminiscencijama historijskih stilova ona odiše suvremenim duhom što pridonosi njenom značaju.

Zaštita
Pod oznakom Z-1780 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj
Građevine u Ivanić-Gradu

Crkva sv. Benedikta u Trebovcu


Viscount Samuel, of Mount Carmel in Israel and Toxteth in the City of Liverpool, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 8 June 1937 for the Liberal politician and former High Commissioner of the British Mandate of Palestine, Herbert Samuel. His grandsons, the third and fourth Viscounts, were respectively a prominent Israeli chemist and neurobiologist, and an oil executive. As of 2014 the title is held by the 4th Viscount's son, who succeeded as fifth Viscount in that year.

The first Viscount Samuel was the nephew of the banker Samuel Montagu, 1st Baron Swaythling.

Viscounts Samuel (1937)
Herbert Louis Samuel, 1st Viscount Samuel (1870–1963)
Edwin Herbert Samuel, 2nd Viscount Samuel (1898–1978)
David Herbert Samuel, 3rd Viscount Samuel (1922–2014)
Dan Judah Samuel, 4th Viscount Samuel (1925–2014)
Jonathan Herbert Samuel, 5th Viscount Samuel (b. 1965)

The heir presumptive and last in line is the present holder's half-brother Hon. Benjamin Angus Samuel (b. 1983).

See also
Baron Swaythling

Notes

References
Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990,

http://www.westportnow.com/index.php?/v2_5/obitjump/dan_samuel_89/

Viscountcies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1937
Noble titles created for UK MPs
British Jewish families

Viscount Samuel


Tasso Wild (født 1. december 1940) er en tysk tidligere fodboldspiller (midtbane).

Wild spillede de første otte år af sin seniorkarriere hos FC Nürnberg. Her var han med til at vinde både det tyske mesterskab og en pokaltitel.

Senere spillede Wild også for Hertha Berlin. I 1971 blev han idømt livsvarig karantæne fra Bundesligaen på grund af hans indblanding i en stor matchfixing-skandale.

Titler
Bundesligaen
 1961 FC Nürnberg

DFB-Pokal
 1962 med FC Nürnberg

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Tyskland
Fodboldspillere fra 1. FC Nürnberg
Fodboldspillere fra Hertha BSC Berlin

Tasso Wild


Düğüncübaşı, Kırklareli ilinin Lüleburgaz ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1928'den beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 74 km, Lüleburgaz ilçe merkezine 12 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Lüleburgaz belde ve köyleri

Düğüncübaşı, Lüleburgaz


Jujie Luan (în , ) este o fostă scrimeră canadiană de origine chineză specializată la floretă, laureată cu aur pentru China la Jocurile Olimpice de vară din 1984 de la Los Angeles. A fost și vicecampioană mondială în 1981.

Carieră
S-a născut în Nanjing, în provincia Jiangsu, dintr-o familie cu șapte copii. Primul sport pe care l-a practicat a fost atletism, apoi badminton. La vârsta de 16 ani, a trebuit să își schimbe sportul pentru scrima — nu a putut alege. După un an de pregătire, s-a alăturat lotului național al Chinei. A fost remarcată la Campionatul Mondial pentru juniori din 1978, când a obținut medalia de argint în pofida faptului ca a fost înjunghiată la brațul înarmat de o lamă ruptă. A devenit o eroină națională și o carte a fost scrisă despre ea.

Trei ani mai târziu, a cucerit medalia de argint la seniori la Campionatul Mondial de la Clermont-Ferrand, apoi o medalie de bronz la cel de la Viena. A participat la Jocurile Olimpice din 1984, unde a câștigat medalia de aur după ce a învins-o pe germanca Cornelia Hanisch. Astfel a devenit prima campioană olimpică asiatică la scrimă. La Olimpiada din 1988 a fost eliminată în faza grupelor, clasându-se pe locul 25.

În anul 1989 a fost pensionată din oficiu. I-a fost propus să devină antrenoare lotului național feminină al Chinei, dar a ales să emigreze în Canada cu soțul său. S-a stabilit la Edmonton, un oraș care l-a încântat în timpul Universiadei de vară din 1983, și a devenit antrenoare principal la Edmonton Fencing Club. A dobândit cetățenia canadiană în 1994. A participat la Jocurile Olimpice din 2000 sub steagul Canadei, clasându-se pe locul 35, apoi s-a retras din activitate competițională.

S-a răzgândit pentru Jocurile Olimpice din 2008, organizate în țara sa natală, încurajată de exemplul lui Igor Tikhomirov, un alt scrimer canadian de origine străină. La vârsta de 50 de ani, a fost cea mai bătrână participantă a probei. A trecut în primul tur de tunisianca Inès Boubakri, dar a pierdut în turul următor cu unguroaica Aida Mohamed și s-a clasat pe locul 32. În același an, a cucerit medalia de aur la Campionatul Mondial pentru veterani în categoria 50-59 de ani.

În anul 2013, a fost inclusă în Hall of Fame-ul scrimei de către Federației Internaționale de Scrimă.

Referințe

Legături externe

Floretiști
Scrimeri chinezi
Scrimeri canadieni
Medaliați olimpici cu aur chinezi
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1984
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 1988
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2000
Scrimeri la Jocurile Olimpice de vară din 2008

Jujie Luan


Brigitte Marie-Claude Macron (født Trogneux, tidligere Auzière, født 13. april 1953) er en fransk gymnasielærer der siden 2007 har været gift med Emmanuel Macron, der blev Frankrigs præsident 14. maj 2017. Hun har tidligere arbejdet som litteraturlærer på Lycée Saint-Louis-de-Gonzague-gymnasiet i Paris, men opsagde sin stilling i 2015 for at støtte Emmanuel i hans politiske karriere.

Litteratur
 Caroline Derrien og Candice Nedelec, Les Macron, Paris, 2017, 234 s. .
 Maëlle Brun, Brigitte Macron l'affranchie, Paris, 2017.

Referencer

Eksterne henvisninger

Ægtefæller til nationale ledere
Lærere

Brigitte Macron