Eupatorieae, tribus glavočika cjevnjača opisan 1819. godine. Ime je došlo po rodu Eupatorium. Postoji podjela na brojne rodove

Podtribusi i rodovi

 Subtribus Neomirandeinae R. King & H. Rob.
 Neomirandea R. M. King & H. Rob. (26 spp.)
 Subtribus neopisan
 Bartlettina R. M. King & H. Rob. (43 spp.)
 Subtribus Hofmeisteriinae R. King & H. Rob.
 Hofmeisteria Walp. (10 spp.)
 Subtribus Oaxacaniinae R. King & H. Rob.
 Oaxacania B. L. Rob. & Greenm. (1 sp.)
 Carterothamnus R. M. King (1 sp.)
 Subtribus Piqueriinae Benth. & Hook.
 Piqueria Cav. (6 spp.)
 Centenaria P. Gonzáles, A. Cano & H. Rob. (1 sp.)
 Stevia Cav. (270 spp.)
 Carphochaete A. Gray (7 spp.)
 Iltisia S. F. Blake (2 spp.)
 Subtribus Oxylobinae R. M. King & H. Rob.
 Ageratina O. Hoffm. (325 spp.)
 Oxylobus (Moq. ex DC.) A. Gray (7 spp.)
 Jaliscoa S. Watson (3 spp.)
 Spaniopappus B. L. Rob. (5 spp.)
 Standleyanthus R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Kaunia R. M. King & H. Rob. (12 spp.)
 Jaramilloa R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Subtribus Mikaniinae R. King & H. Rob.
 Mikania Willd. (452 spp.)
 Subtribus Trichocoroninae R. M. King & H. Rob.
 Trichocoronis A. Gray (2 spp.)
 Shinnersia R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Sclerolepis Cass. (1 sp.)
 Subtribus Alomiinae Less.
 Alomia Kunth (4 spp.)
 Brickellia Elliott (108 spp.)
 Steviopsis R. M. King & H. Rob. (5 spp.)
 Brickelliastrum R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Flyriella R. M. King & H. Rob. (4 spp.)
 Ageratella A. Gray ex S. Watson (1 sp.)
 Asanthus R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Malperia S. Watson (1 sp.)
 Pleurocoronis R. King & H. Rob. (3 spp.)
 Kyrsteniopsis R. M. King & H. Rob. (7 spp.)
 Carminatia Moc. ex DC. (4 spp.)
 Crossothamnus R. M. King & H. Rob. (4 spp.)
 Helogyne Nutt. (8 spp.)
 Condylopodium R. M. King & H. Rob. (6 spp.)
 Subtribus Eupatoriinae Dumort.
 Eupatorium L. (61 spp.)
 Eutrochium Raf. (5 spp.)
 Subtribus Liatrinae R. King & H. Rob.
 Liatris Gaertn. ex Schreb. (39 spp.)
 Carphephorus Cass. (7 spp.)
 Garberia A. Gray (1 sp.)
 Hartwrightia A. Gray ex S. Watson (1 sp.)
 Neocuatrecasia R. M. King & H. Rob. (13 spp.)
 Tamaulipa R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Lourteigia R. M. King & H. Rob. (12 spp.)
 Lapidia Roque & S. C. Ferreira (1 sp.)
 Semiria D. J. N. Hind (1 sp.)
 Criscianthus Grossi & J. N. Nakaj. (1 sp.)
 Subtribus Hebecliniinae R. King & H. Rob.
 Hebeclinium DC. (29 spp.)
 Decachaeta DC. (9 spp.)
 Mexianthus B. L. Rob. (1 sp.)
 Subtribus Praxelinae R. King & H. Rob.
 Guayania R. M. King & H. Rob. (5 spp.)
 Chromolaena DC. (167 spp.)
 Praxelis Cass. (20 spp.)
 Lomatozona Baker (4 spp.)
 Eitenia R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Eupatoriopsis Hieron. (1 sp.)
 Praxeliopsis G. M. Barroso (1 sp.)
 Osmiopsis R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Subtribus Critoniinae R. King & H. Rob.
 Critonia P. Browne (40 spp.)
 Antillia R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Ciceronia Urb. (1 sp.)
 Eupatorina R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Fleischmanniopsis R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Koanophyllon Arruda (127 spp.)
 Eupatoriastrum Greenm. (7 spp.)
 Sphaereupatorium (O. Hoffm.) Kuntze ex B. L. Rob. (1 sp.)
 Bishovia R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Nothobaccharis R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Santosia R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Grisebachianthus R. M. King & H. Rob. (7 spp.)
 Lorentzianthus R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Chacoa R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Idiothamnus R. M. King & H. Rob. (4 spp.)
 Peteravenia R. M. King & H. Rob. (5 spp.)
 Critoniella R. M. King & H. Rob. (6 spp.)
 Aristeguietia R. M. King & H. Rob. (21 spp.)
 Asplundianthus R. M. King & H. Rob. (11 spp.)
 Austrocritonia R. M. King & H. Rob. (4 spp.)
 Badilloa R. M. King & H. Rob. (11 spp.)
 Grosvenoria R. M. King & H. Rob. (6 spp.)
 Corethamnium R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Castanedia R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Imeria R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Hughesia R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Cronquistianthus R. M. King & H. Rob. (23 spp.)
 Steyermarkina R. M. King & H. Rob. (4 spp.)
 Uleophytum Hieron. (1 sp.)
 Amboroa Cabrera (2 spp.)
 Tuberostylis Steetz (2 spp.)
 Ascidiogyne Cuatrec. (2 spp.)
 Ellenbergia Cuatrec. (1 sp.)
 Paneroa E. E. Schill. (1 sp.)
 Phania DC. (3 spp.)
 Phalacraea DC. (4 spp.)
 Guevaria R. M. King & H. Rob. (5 spp.)
 Ferreyrella S. F. Blake (2 spp.)
 Nesomia B. L. Turner (1 sp.)
 Piqueriella R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Macvaughiella R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Microspermum Lag. (8 spp.)
 Subtribus Fleischmanniinae R. King & H. Rob.
 Fleischmannia Sch. Bip. (99 spp.)
 Zyzyura H. Rob. & Pruski (1 sp.)
 Subtribus Adenostemmatinae B. L. Rob.
 Adenostemma J. R. Forst. & G. Forst. (23 spp.)
 Sciadocephala Mattf. (6 spp.)
 Gymnocoronis DC. (2 spp.)
 Subtribus Ayapaninae R. M. King & H. Rob.
 Isocarpha R. Br. (5 spp.)
 Ayapana Spach (17 spp.)
 Polyanthina R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Gongrostylus R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Condylidium R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Siapaea Pruski (1 sp.)
 Lepidesmia Klatt (1 sp.)
 Subtribus Ageratinae Less.
 Ageratum L. (37 spp.)
 Conoclinium DC. (4 spp.)
 Subtribus neopisan
 Ophryosporus Meyen (42 spp.)
 Subtribus Disynaphiinae R. M. King & H. Rob.
 Urolepis (A. DC.) R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Radlkoferotoma Kuntze (3 spp.)
 Malmeanthus R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Acanthostyles R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Symphyopappus Turcz. (13 spp.)
 Raulinoreitzia R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Disynaphia Hook. & Arn. ex DC. (14 spp.)
 Campovassouria R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Grazielia R. M. King & H. Rob. (12 spp.)
 Neocabreria R. M. King & H. Rob. (6 spp.)
 Subtribus neopisan
 Heterocondylus R. M. King & H. Rob. (15 spp.)
 Gymnocondylus R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Alomiella R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Monogereion G. M. Barroso & R. M. King (1 sp.)
 Ayapanopsis R. M. King & H. Rob. (17 spp.)
 Macropodina R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Campuloclinium DC. (17 spp.)
 Subtribus Trichogoniinae V. L. Rivera, S. C. Ferreira & Panero
 Trichogoniopsis R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Platypodanthera R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Trichogonia (DC.) Gardner (26 spp.)
 Subtribus neopisan
 Teixeiranthus R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Subtribus neopisan
 Dissothrix A. Gray (1 sp.)
 Subtribus neopisan
 Cavalcantia R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Parapiqueria R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Subtribus Gyptidinae R. King & H. Rob.
 Gyptis (Cass.) Cass. (7 spp.)
 Gyptidium R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Austroeupatorium R. M. King & H. Rob. (14 spp.)
 Hatschbachiella R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Subtribus neopisan
 Austrobrickellia R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Stomatanthes R. M. King & H. Rob. (17 spp.)
 Planaltoa Taub. (2 spp.)
 Leptoclinium (Nutt.) Benth. (1 sp.)
 Pseudobrickellia R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Goyazianthus R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Subtribus neopisan
 Gardnerina R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Vittetia R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Barrosoa R. M. King & H. Rob. (11 spp.)
 Subtribus neopisan
 Bishopiella R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Agrianthus Mart. ex DC. (8 spp.)
 Arrojadocharis Mattf. (2 spp.)
 Lasiolaena R. M. King & H. Rob. (7 spp.)
 Stylotrichium Mattf. (6 spp.)
 Subtribus neopisan
 Litothamnus R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Diacranthera R. M. King & H. Rob. (3 spp.)
 Bahianthus R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Catolesia D. J. N. Hind (3 spp.)
 Morithamnus R. M. King, H. Rob. & G. M. Barroso (2 spp.)
 Prolobus R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Bejaranoa R. M. King & H. Rob. (2 spp.)
 Conocliniopsis R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Dasycondylus R. M. King & H. Rob. (9 spp.)
 Scherya R. M. King & H. Rob. (1 sp.)
 Acritopappus R. M. King & H. Rob. (19 spp.)

Izvori

Glavočike cjevnjače

Eupatorieae


Jessica Pressler est une journaliste américaine et rédactrice en chef du magazine New York. Son article de 2015 The Hustlers at Scores, a été nommé pour un National Magazine Award, et a ensuite été adapté en un long métrage intitulé Hustlers en 2019.

Carrière
Pressler est devenu la co-rédactrice en chef du blog Daily Intel du magazine New York en 2007  après avoir travaillé comme rédacteur au magazine Philadelphia et en tant que pigiste pour des magazines de célébrités. À New York, elle a beaucoup écrit sur « la culture de la richesse et de l'argent », interviewant des PDG de Wall Street tels que Sachs Goldman Lloyd Blankfein et le PDG d'AIG, Robert Benmosche, sur l'implication de leurs entreprises dans la crise financière de 2008. Pressler a dressé le portrait des personnalités new-yorkaises tels que Lynn Tilton et Anthony Scaramucci. Ses articles vedettes sur la querelle entre Chris Burch et Tory Burch et la culture des startups de la Silicon Valley ont été publiés dans les éditions The Best Business Writing.

En 2014, Pressler a écrit une histoire sur un lycéen de Stuyvesant qui aurait gagné 72 millions de dollars d'actions commerciales, ce qui s'est révélé plus tard être faux. Bloomberg News a annulé une offre d'emploi qui lui avait été faite pour leur unité d'enquête après que l'étudiant ait avoué qu'il avait « tout inventé ».
Le 28 décembre 2015, Pressler a publié un article pour New York intitulé « The Hustlers at Scores », une histoire sur des strip-teaseuses qui ont manipulé l'argent de leurs clients. Elle a été nommée pour le National Magazine Award en 2016. Une équipe de producteurs qui comprenait Will Ferrell "s'est emparé" des droits du film en février 2016. L'histoire a été adaptée dans un film par Gloria Sanchez Productions  intitulé Hustlers ; il met en vedette Keke Palmer, Constance Wu et Jennifer Lopez, avec Julia Stiles dépeignant « Elizabeth », une version fictive de Pressler. Le film est sorti en 2019.

En 2018, elle a écrit une histoire sur l'escroc de la haute société new-yorkaise Anna Sorokin, qui a été développée dans la mini-série Inventing Anna par Netflix et Shonda Rhimes

Pressler a également écrit pour GQ, Elle, Esquire et Smithsonian . Elle était une rédactrice régulière des épisodes de Gossip Girl pour le site Web Vulture et a fait une apparition en tant que rédactrice en chef du magazine New York dans l'un de ses épisodes.

Vie privée
Pressler vit dans le Queens à New York.

Notes et références

Liens externes

Journaliste américain du XXIe siècle
Journaliste américaine

Jessica Pressler


La Ofensiva de los Cien Días (8 de agosto al 11 de noviembre de 1918) fue una serie de ofensivas masivas aliadas que pusieron fin a la Primera Guerra Mundial. Comenzando con la batalla de Amiens (del 8 al 12 de agosto) en el Frente Occidental, los Aliados hicieron retroceder a las Potencias Centrales, deshaciendo sus avances de la ofensiva de primavera. Los alemanes se retiraron a la Línea Hindenburg, pero los Aliados rompieron la línea con una serie de victorias, comenzando con la batalla del canal de San Quintín el 29 de septiembre. La ofensiva, junto con una revolución que estalló en Alemania, condujo al Armisticio del 11 de noviembre de 1918, que puso fin a la guerra con una victoria aliada. El término «Ofensiva de los Cien Días» no se refiere a una batalla o estrategia, sino a la rápida serie de victorias aliadas contra las cuales los ejércitos alemanes no tuvieron respuesta.

Antecedentes
La Ofensiva de Primavera Alemana en el frente occidental, que comenzó el 21 de marzo de 1918 con la Operación Michael se había acabado para julio. Los alemanes habían avanzado hasta el río Marne, pero no pudieron lograr un avance decisivo. Cuando la Operación Marne-Valera terminó en julio, el comandante supremo aliado, el francés Ferdinand Foch, ordenó una contraofensiva que se convirtió en la segunda batalla del Marne. Los alemanes, reconociendo su posición insostenible, se retiraron del Marne hacia el norte. Foch fue promovido a Mariscal de Francia por la victoria.

Foch consideró que había llegado el momento para que los aliados retomaran la ofensiva. Los estadounidenses estaban presentes en Francia en grandes cantidades, y su presencia vigorizaba los ejércitos aliados. Su comandante, el general John J. Pershing, estaba dispuesto a usar su ejército en un papel independiente. El Ejército británico también había sido reforzado por un gran número de soldados devueltos por las campañas en Palestina e Italia, y un gran número de reemplazos previamente retenidos en Gran Bretaña por el primer ministro David Lloyd George.

Varias de las propuestas fueron consideradas y, finalmente, Foch se puso de acuerdo con una propuesta presentada por el mariscal de campo Douglas Haig, comandante de la Fuerza Expedicionaria Británica (BEF, por sus siglas en inglés), para golpear en el río Somme, al este de Amiens y al suroeste del campo de batalla de la batalla del Somme de 1916, con la intención de obligar a los alemanes retirarse de la vital vía de tren de Amiens-París, de gran importancia. El Somme fue elegido como un lugar adecuado para la ofensiva por varias razones. Al igual que en 1916, el Somme marcaba el límite entre el BEF y los ejércitos franceses, pero en este caso se había definido por la carretera de Amiens-Roye, permitiendo a los dos ejércitos cooperar. También el campo de Picardía proporcionan una buena superficie para los tanques, que no era el caso en Flandes. Por último, las defensas alemanas, que constituía el Segundo Ejército del general Georg von der Marwitz, fueron relativamente débiles, después de haber sido objeto de saqueo continuo por los australianos en el proceso denominado penetración pacífica.

Batallas iniciales

Amiens

La batalla de Amiens (junto al ataque francés en el flanco sur conocido como la batalla de Montdidier, (en francés, Bataille de Montdidier) sucedió el 8 de agosto de 1918, con el ataque de más de 10 divisiones aliadas, las cuales eran fuerzas australianas, canadienses, británicas y francesas, con más de 500 tanques. A través de una cuidadosa preparación, los aliados lograron una completa sorpresa. El ataque, encabezado por los Cuerpos Australianos y los Cuerpos Canadienses del Cuarto Ejército Británico, rompieron las líneas alemanas, y los tanques aliados atacaron las posiciones posteriores, sembrando el pánico y la confusión. Al final del día, una brecha de 24 kilómetros de largo se habían creado en la línea alemana al sur del Somme. Los aliados habían tomado 17.000 prisioneros y capturaron 330 armas de fuego. Las pérdidas totales alemanas se estiman en 30.000 el 8 de agosto, mientras que los aliados habían sufrido cerca de 6500 muertos, heridos y desaparecidos. El colapso de la moral alemana llevó a Erich Ludendorff a llamarlo "el Día Negro del Ejército Alemán".

El avance continuó por más de tres días, pero sin los resultados espectaculares del 8 de agosto, ya que el rápido avance corrió más deprisa que la artillería de apoyo y se quedó sin suministros. Durante esos tres días, los aliados habían logrado ganar 19 km., pero la mayor parte de lo que habían hecho ocurrió en el primer día, como resultado de la adición de refuerzos a los alemanes. El 10 de agosto, los alemanes comenzaron a retirarse de la saliente que habían conseguido ocupar durante la Operación Michael en marzo, de vuelta hacia la Línea Hindenburg.

Somme

El 15 de agosto de 1918, Foch exigió a Haig que continuara la ofensiva de Amiens, a pesar de que el ataque flaqueaba, mientras las tropas excedían los suministros y las piezas de artillería, y las reservas alemanas estaban siendo desplazadas hacia el sector. Haig se negó, y en su lugar se prepararon para lanzar una nueva ofensiva el Tercer Ejército Británico en el Albert (batalla de Albert), que inició el 21 de agosto.

La ofensiva fue un éxito, empujando al Segundo Ejército Alemán a más de un 55 km. delante. Albert fue capturado el 22 de agosto. El ataque se amplió al sur, por el Décimo Ejército Francés, iniciando así la segunda batalla de Noyon (en francés, 2e Bataille de Noyon) el 17 de agosto, que finalizó con la captura de la ciudad de Noyon el 29 de agosto. El 26 de agosto, al norte del ataque inicial, el Primer Ejército Británico amplió el ataque otros 11km. con la segunda batalla de Arras. Bapaume cayó el 29 de agosto (durante la segunda batalla de Bapaume).

Avance hasta la Línea Hindenburg

Con la primera línea quebrada, una serie de batallas tuvieron lugar mientras los aliados obligaron a los alemanes retirarse a la Línea Hindenburg.

Al este de Amiens (después de la batalla de Amiens), con la artillería avanzando y las municiones repuestas, el Cuarto Ejército británico también reanudó su avance, cuando el cuerpo australiano cruzó el río Somme en la noche del 31 de agosto tras romper las líneas alemanas durante la batalla de Mont Saint-Quentin. El 26 de agosto, al norte del Somme, el Primer Ejército británico avanzó 11 km. en posición de ataque con la segunda batalla de Arras, la cual incluye a las batallas del río Scarpe (26 de agosto) y la de Drocourt-Quéant (2 de septiembre).

Al sur de las Fuerzas Expedicionarias Británicas, el Primer Ejército francés se acercó a la Línea Hindenburg en las afueras de Saint Quentin durante la batalla de Savy-Dallon (10 de septiembre), y el Décimo Ejército francés se acercó a la Línea Hindenburg cerca de Laon durante la batalla de Vauxaillon (14 de septiembre). El Cuarto Ejército británico se acercó a la Línea Hindenburg a lo largo del Canal St. Quentin durante la batalla de Épehy (18 de septiembre).

Al 2 de septiembre, los alemanes habían sido obligados a regresar cerca de la Línea Hindenburg, de la que había lanzado su ofensiva en la primavera.

Batallas de la Línea Hindenburg

Foch ya había planeado una serie de grandes ataques concéntricos en las líneas alemanas en Francia (a veces referido como la "Gran Ofensiva"), con los distintos ejes de avance diseñados para cortar las comunicaciones de los alemanes, con la intención de que el éxito de un solo ataque permitiera a la primera línea entera avanzar.

Las principales defensas alemanas estaban ancladas en la Línea Hindenburg, una serie de fortificaciones defensivas que se extendían desde Cerny en el río Aisne a Arras. Antes de que la ofensiva principal de Foch se pusiera en marcha, el resto de los salientes oeste y este de los alemanes de la línea fueron aplastados en Havrincourt y en Saint-Mihiel el 12 de septiembre; y en Épehy y en el Canal du Nord el 27 de septiembre.

El primer ataque de la "Gran Ofensiva" de Foch fue lanzada el 26 de septiembre por las Fuerza Expedicionaria Estadounidense y la Francesa en la Ofensiva de Meuse-Argonne — esta ofensiva también incluye la batalla de Somme-Py (26 de septiembre), la batalla de Saint-Thierry (30 de septiembre), la batalla de Montfaucon (6 de octubre) y la batalla de Chesne (1 de noviembre). La ofensiva incluía atacar en terrenos difíciles, de lo que resultó que la Línea Hindenburg no se quebrara hasta que el 17 de octubre.

Dos días más tarde, el Grupo de Ejército bajo el mando de Alberto I de Bélgica (el Ejército Belga, el Segundo Ejército Británico, bajo el mando del General Herbert Plumer y la Sexto Ejército Francés, comandado por el General Degoutte) lanzó un ataque cerca de Ypres en Flandes (la quinta batalla de Ypres). Ambos ataques progresaron mucho al principio, pero se desaceleraron luego por problemas logísticos.

El 29 de septiembre, el ataque central a la Línea Hindenburg comenzó, con el Cuarto Ejército Británico, dirigido por el Cuerpo Australiano, atacando el Canal de San Quintín (la batalla del canal San Quintín) y el Primer Ejército Francés atacando fortificaciones fuera de San Quentín (la batalla de San Quintín). El 5 de octubre, los aliados habían roto a través de toda la profundidad de las defensas de Hindenburg en unos  del frente. Rawlinson escribió «Si el Boche [Alemanes] no se muestra marcado por signos de deterioro durante el último mes, yo nunca debería haber previsto atacar la Línea Hindenburg. Si hubiera sido defendida por los alemanes de hace dos años, sin duda habría sido inexpugnable...»

Posteriormente (el 8 de octubre), un ataque, dirigido por los Cuerpos de Canadá y los 1º y 3º ejércitos británicos, quebró la Línea Hindenburg en la batalla de Cambrai.
Este colapso obligó al Alto Mando alemán a aceptar que la guerra tenía que ser terminada. La evidencia de la baja moral alemana también convenció a muchos comandantes aliados y líderes políticos de que la guerra podría terminar en 1918; previamente, todos los esfuerzos se habían concentrado en la creación de fuerzas para montar un ataque decisivo en el 1919.

Más allá de la Línea Hindenburg

Hasta octubre, los ejércitos alemanes se retiraron a través del territorio ganado en 1914. Los aliados presionaron a los alemanes hacia la línea de ferrocarril lateral de Metz a Brujas (que se muestra en el mapa a la cabeza de este artículo), que había suministrado a la totalidad del frente en el norte de Francia y Bélgica durante gran parte de la guerra. A medida que los ejércitos aliados llegaron a esta línea, los alemanes se vieron obligados a abandonar cada vez más grandes cantidades de equipo pesado y suministros, reduciendo aún más su moral y su capacidad para resistir.

Las víctimas permanecieron numerosas en todas las fuerzas de combate aliadas, así como en la retirada del ejército alemán. Acciones de retaguardia se libraron durante la persecución del Selle (9 de octubre), la batalla de Courtrai (14 de octubre), la batalla de Mont-D'Origny (15 de octubre), la batalla del Selle (17 de octubre), la batalla de Lys y Escaut (20 de octubre) (incluidas las batallas de Lys y de Escaut), la batalla del Serre (20 de octubre), la batalla de Valenciennes (1 de noviembre) y la batalla del Sambre (incluidas la Segunda batalla de Guise) (4 de noviembre) y la batalla de Thiérache) (4 de noviembre), con la lucha continua hasta los últimos minutos antes del armisticio, que entró en vigor a las 11:00 el 11 de noviembre de 1918. Uno de los últimos soldados en morir fue el canadiense George Lawrence Price, dos minutos antes de que el armisticio entrara en vigor.

Véase también
 Cien Días Canadienses

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
 Mapas de Europa durante la Ofensiva de los Cien Días en omniatlas.com

Francia en 1918
Conflictos en 1918
Batallas del Frente Occidental en la Primera Guerra Mundial
Batallas del Reino Unido en la Primera Guerra Mundial
Batallas de Australia
Batallas de Canadá
Batallas de Nueva Zelanda
Batallas de India del siglo XX
Batallas de Sudáfrica
Batallas de Francia en la Primera Guerra Mundial
Batallas del Imperio alemán en la Primera Guerra Mundial
Batallas de Bélgica del siglo XX
Batallas de Portugal del siglo XX
Batallas de Estados Unidos en la Primera Guerra Mundial
Batallas del Imperio austrohúngaro en la Primera Guerra Mundial
Francia en la Primera Guerra Mundial

Ofensiva de los Cien Días


أوسكار كانيل  ـ (ولد في أكتوبر 1888 في برلين – ومات في 28 مايو 1929 فيها) هو أديب ومحرر ألماني.

حياته

درس كانيل الفلسفة واللغة الألمانية وآدابها في جامعة فريدريش فيلهلم. رفضت أطروحته للدكتوراه في هذه الجامعة، فقرر تسجيل اسمه في جامعة غرايفسفالت في عام 1911 وحصل على الدكتوراه في عام 1912. وكان عنوان أطروحته «جوته في شبابه من وجهة نظر عصر ألمانيا الفتاة» ونشر في عام 1913.

وبعد أن أتم دراسته رحل إلى فيك Wieck وهي قرية صيد، وأصدر فيها في سنة 1914 لفترة قصيرة مجلة Wiecker Bote، ونشر فيها بعض النصوص التعبيرية المبكرة. وقد نشر آخرون نصوصهم في تلك المجلة منهم ألبرت إيرنشتاين وماكس هيرمان نايسه وإلزه لاسكر شولر. وبجانب ذلك نشر بعض نصوصه في مجلة «الفعل» Die Aktion.

تم تجنيد كانيل في عام 1914 في الجيش الألماني. ونشر قصائده التي كتبها أثناء الحرب العالمية الثانية في مجلة «الفعل» التي كان يصدرها فرانتس بفيمقرت، وتعتبر تلك القصائد من أهم ما كتب من الشعر المناهض للحرب في تلك الفترة. ونشرت تلك القصائد مجتمعة في كتاب فيما بعد. وبعد الحرب انضم كانيل إلى الحزب الشيوعي الألماني KPD، ثم إلى بعض المجموعات اليسارية الشيوعية الصغيرة الأخرى.

عمل كانيل أثناء جمهورية فايمار مخرجا مسرحيا في برلين. وازدادت شهرته ونجاحه كشاعر وصحفي. مات منتحرا في عام 1929.

من أعماله

 انهضوا أيها البروليتاري 1920
 العار..قصائد لجندي يؤدي الخدمة العسكرية في موسم القتل 1922

مراجع

خريجو جامعة غرايفسفالد
خريجو جامعة فورتسبورغ
شعراء ألمان
شعراء ألمان في القرن 20
شعراء منتحرون
شعراء وشاعرات ألمان
كتاب ألمان في القرن 20
كتاب من برلين
منتحرون في ألمانيا
منتحرون ومنتحرات
مواليد 1888
مواليد في برلين
وفيات 1929
وفيات في برلين
انتحار في 1929

أوسكار كانيل


Grossenwiehe Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Schleswig-Flensburg iline bağlı bölge. 30,2 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 2.823 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hans Andresen tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-schafflund.de

Schleswig-Flensburg iline bağlı yerleşim birimleri

Grossenwiehe


الإمبراطور كيكو  هو الإمبراطور الثاني عشر لليابان حسب قائمة أباطرة اليابان.  لا يوجد أي تواريخ محددة عن فترة حياته أو حكمه. يعتقد بأن أتسوتا جينغو بني في عهد الإمبراطور كيكو.

اقرأ أيضا
 إمبراطور اليابان
 قائمة أباطرة اليابان

مراجع

أباطرة اليابان الأسطوريون
وفيات 130
ملكيون في آسيا في القرن 1
ملكيون في آسيا في القرن 2
ملكيون يابانيون في القرن 1
ملكيون يابانيون في القرن 2

الإمبراطور كيكو


An Thrixspermum weberi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Oakes Ames. An Thrixspermum weberi in nahilalakip ha genus nga Thrixspermum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thrixspermum

Thrixspermum weberi


හැදින්වීම
ජාලීය අලෙවිකරණය (NetWork Marketing) නැතහාත් මලටි ලෙවල් මාර්කටින් MLM (Multi Level Marketing) යනු දැනට ලෝකයේ මිනිසුන්ගෙන් වැඩිම ප්‍රතිශතයක් ඉතාමත් කෙටි කාලයක් තුලදී ධනවතුන් වීමට හා ධනපතියන් කිරිම සදහා බලවත් වූ අලෙවි කරණයක් වශයෙන් හදුන්වා දීමට හැක.සරල සාමාන්‍ය දැනුමක් ඇති ඔනෑම අයෙකුට මෙන්ම උගත් බුද්ධිමත් ඕනෑම අයෙකුට මෙම අලෙවිකරණය  තුලින් මුදල් ආයෝජනය කිරිමකින් තොරව භාණ්ඩයක් පරිබෝජනය කිරිම තුලින් තා කෙටි කාල සිමාවකදී ධනපතියන් විමට හැකියාවක් ඇත.ලෝකයේ වැඩිම ප්‍රතිශතයක් ධනපතියන් බවට පත් කරනු ලබන මෙම ජාලීය අලෙවි කරණය පිළිබද නිසි පරිදි අවභෝධයක් ලබා ගැනීම ඉතා වැදගත් කමක් ගනු ලබයි.
ජාලීය අලෙවිකරණය (Net Work Marketing) නැතහාත් මලටි ලෙවල් මාර්කටින් MLM (Multi Level Marketing) පිරිසක් එකමුතුව සියලුම සාමාජිකයිනට යහපතක් වන ආකාරයට නිර්මාණය වූ භාණෟඩ හා සේවාවන් අලෙවි කරනු ලබන නිත්‍යානුකූල ක්‍රමවේදයකි. පිරමීඩාකාර ක්‍රමය යනු එහි නිත්‍යානුකුල නොවන ආකාරයෙන් භාවිතා කරන ක්‍රමවේදයකි. පිරමීඩාකාර ක්‍රමය නව සාමාජිකයින්හට එතරම් යහපත් නොවන ඒ වාගේම දීර්ඝ පැවැත්මක් නැති ක්‍රම වේදයකි.

නිතිමය තත්වය

ලෝකයට මුලින්ම බිහිවුයේ ජාලීය අලෙවි කරන ක්‍රමවේදය (NetWork Marketing) නැතහාත් මලටි ලෙවල් මාර්කටින් MLM (Multi Level Marketing) වුවත් එය වැරදියට භාවිතා කරනු ලබන ක්‍රමය වනනේ පිරමිඩාකාර ක්‍රමයයි.ශ්‍රී ලංකාවට මුලින්ම පැමිණීයේ මෙම වැරදි සහගත පිරමිඩාකාර ක්‍රමය වන බැවින් නියම ප්‍රතිලාබයන් ලබා ගත හැනි ජාලීය අලෙවි කරනය දෙස ශ්‍රී ලාංකීකයින් බලන්නේ වැරදි කෝණයකිනි.එවකට මෙම නිවරදි ජාලීය අලෙවි කරන ක්‍රමවේදය ශ්‍රී ලංකාවේ නොපැවතුන බැවින් ඒ සදහා නිති සම්පාදනය වනනේ මෙම වැරදි පිරමීඩාකාර ක්‍රමවේදය සදහාය.එය වර්ථමානයේ ද පැවතීම අවාසනාවක් වශයෙන් සදහන් කළ හැකි අතර රටක දියුණූවද ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් පිටුපසට ඇදී යනනේ දුප්පතුන් ධනපතියන් නොවීම මතය.2005 අංක 02 බැංකු පනතේ 83 ඇ වගන්තිය මගින් නිති විරෝධී පිරමිඩාකාර ක්‍රමවේදය පිළීබදව හා එහි ලක්ෂනයන් දක්වා ඇත.
මැලේසියාව වැනි දියුණූ රටවල මෙම ජාලීය අලෙවි කරණය සදහා වෙනමම නීතියක් අමාත්‍යාංශයක් සහ අමාත්‍යය වරයෙක් පවා සිටියද ශ්‍රී ලංකාව තුල මේ සදහා වෙනමම නීතියක් කස් කර නොමැති විම අනාගත පරපුර වෙත මෙන්ම රට ජාතිය වෙනුවෙන් කරන්නාවු මහත් අකටයුත්තක් වනවාට කිසිදු සැකයක් නැත.
ශ්‍රී ලංකාවේ බැංකු පනතේ 83 ඇ වගන්තියට හා එම ලක්ෂණයන්ට පටහැනි නොවූ ව්‍යාපාරික ක්‍රම වේදයක් නිත්‍යානුකුල ජාලීය අලෙවිකරණ ක්‍රමවේදයක් වශයෙන් හදුන්වා දීමට හැකි වුවද වර්ථමානයේ පව එම පිරමිඩාකාර හැඩයට මහත් බියක් දැක්වීම ඉතාමත් කණගාටුවට කරැණකි.

පිරමිඩාකාර ක්‍රමය
 එක් භාණ්ඩයක් හෝ පාරිභෝගිකයාට නුසුදුසු භාණ්ඩ කිහිපයක් වැඩි මිලකට අලෙවි කිරිම.
 දීර්ඝ කාලයක් නොපවත්වා ඇති ආයතනයක් වීම. ( අවම වසර පහක් වත් )
 කලින් කලට නම වෙනස් කරමින් මහජනතාව මුලා කරන ආයතනයක් වීම.
 අනාගත දැක්මක් නොමැතිකම.
 වැඩිම ලාබ ප්‍රතිශතය ආයතනයේ අයිති කරැවන් වෙත ගලා යෑම.
 පරිභෙෘ්ජනයට ගැනීමට ඇති භාණ්ඩයන් පරිභෝගිකයාට සුදුසු පරිදි හෝ තම අභීමතය පරිදි තෝරා ගැනීමට නොහැකි වීම.
 ඉදිරි අනාගත සැලසුම හෝ අනාගත දැක්මක නොමැති වීම.

ජාලීය අලෙවි කරණය

නියම වශයෙන් ජාලීය අලෙවි කරණය හදුනා ගැනීම කළ යුතුයි.එසේ නොවන්නේ නම් ඒ තුලින් උපරිම වාසි ලබා ගන්නා ආයතනයන් වශයෙන් පිරමීඩ ක්‍රමයන් තුලින් මුදල් ගරා ගැනීම් සහ ඉතාමත් කපටි අන්දමින් මුදල් උපයා ගැනීම කරමින් මිනිසුන් රවටමින් මෙම දුප්පතුන් ධනපතියන් බවට පත් කරනු ලබන ඉතාමත් පහසු ක්‍රමය වල පල්ලට දමමින් සිටිනා පිරිසක්ද වර්ථමානයේ ශ්‍රී ලංකාව තුලදී දක්නට ලැාබන බැවින් ඉතාමත් කල්පනා කාරීව මෙම ජාලිය අලෙවි කරැවෙකු වශයෙන් තම යුතුකම් කොටස මැනෙවින් කල යුතුයි.
 තමන් විසින් තෝරාගන්නා ලද ආයතනය අවම වශයෙන් වසර 05 කට අධික කාලයක් මෙම ක්ෂේත්‍රයේ නියලීම.
 දේශීය වශයෙන් දේශීය නිෂ්පාදනයන්ට මුල් තැනක් ලබා දීම.
 විනිවිද භාවයකින් සියලුම වෙළද කටයුතු කිරිම.
 ආයතනයේ නිෂ්චල සහ චංචල දේපළ වල වටිනාකම.
 ජාලීය අලෙවි කරනය මෙහෙය වන්නන්ගේ හැකියාවන් සහ සුදුසුකම් පිළීබදව.
 තමන් විසින් පරිභෝජනයට ගන්නා සෑම භාණ්ඩයක්ම තමන් විසින් එදිනෙදා ප්‍රයෝජනයට ගන්නා භාණ්ඩයන් වීම.
 ආයතනයේ ලියාපදිංචිය.
 අතීතයේ වර්ථමානයේ සහ අනාගත සැලසුම් පිළීබද අවබෝධය.
  ආයතනය වසරින් වසර දියුණූවට පත්වෙන ආකාරය පිළීබදව.
 ආයතනයේ දැක්ම හා ඊට ලගා වීමට ආයතනයට ඇති හැකියාව.
 ආයතනයෙ ගනු දෙනු වල ඇති විනිවිද භාවය.
 ආයතනය මගින් අඛණ්ඩව ලබා දෙනු ලබන දැනුම හා පුහුණූ වැඩ සටහන්.
 ආයතනය හා සම්භන්ධ තුන්වන පාර්ෂවයේ ආයතනයන් කවරේද යන්න.
 ආයතනය ආරම්භයේ සිට වර්ථමානය දකවා අඛණෟඩ වර්ධනයක් දැකිය යුතුයි.
 මෙහෙය වන්නන ආරමභකයින නැතහොත් අධ්‍යක්ෂක මණඩලයේ මෙම කෂෞත්‍රය පිළීබද දැනුම.
 ආයතනයේ අලෙවි කරන ජාලය තුල සාධාරණ ගනු දෙනුවක් සිදුවිය යුතුයි.
 ආයතනයේ ලාබ අංශයන් ස්වාධීනව අලෙවි කරැවන් අතරේ බෙදා දීමට ඇති සැලැස්ම අලෙවි කරැවන්ට වැඩි වාසි ගෙන දෙන එකක් විය යුතුයි.
 පාරිභෝගිකයාගේ අභීමතය පරිදි තමන්ට කැමති භාණඩයක් තෝරා ගැනීමටය හැකිවන පරිදි භාන්ඩ වර්ඝ තිබිය යුතුයි
 මිනිසාට සුදුසු හා සෙෘඛ්‍යයට හිතකර සැම දෙයක්ම තම පාරිභෝගිකයාට ලබා දීමට කටයුකු කිරිම

ක්‍රමවේදය
ජාලීය අලෙවිකරණය (Net Work Marketing) හි ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස්
 ආයතනයේ සාමාජිකයෙකු වශයෙන් හෝ බෙදාහරින්නෙකු වශයෙන් එක් අයෙකු බදවා ගැනීම සිදු කරනු ලබයි.
 මෙසේ බදවා ගන්නා ලද පුද්ගලයා තම ජාලය සංවර්ධනය කර ගැනීම උදෙසා මෙන්ම ආයතනයේ නිෂ්පාදනයන් අලෙවි කිරිම සදහා තව තවත් අයවලුන් බදවා ගැනීම සිදු කරනු ලබයි.මෙසේ ඔහුට අයත් කණ්ඩායමක් නිර්මාණය කර ගැනීම ඔහු විසින් කර ගැනීම කරයි.
 මෙසේ ආයතනය සමග සම්භන්ධ වන සෑම බෙදා හරින්නෙකුටම තමන්ගේ සහ තම කණ්ඩායමෙ අලෙවිය මත ලැබෙනනාවූ කොමිස් මුදල් හා දීමනාවන් ලබා ගැනීමේ අයිතිය හිමිවේ.එසේම තම කණ්ඩායම දිනෙන් දින වර්ධනය කර ගන්නාවූ සෑම අයෙකුගේම දිනපතා ආදායම මාසික ආදායම මෙන්ම වාර්ෂික ආදායම් තත්වයද ඉතා ඉහලට ඇදීයන අතර එය අනාගත වත්කමක් දක්වා නිර්මාණය කර ගැනීමේ හැකියාවක්ද ඇත.මේ පිළීබදව මනා ලෙසින් තේරැම් ගන්නා අලෙවි කරැවන් පමණක් මෙම ක්‍රමය තුලින් තා කෙටි කාලයක් තුලදී ධනපතියන් බවට පත්වෙන බව සත්‍යයක්වේ.

ඉතිහාසය

හදුනාගැනීම

මුලධර්ම
 සාමාජික ප්‍රතිලාබයන් සාමාජික සංඛයාව මත පමණක් සිදු නොවේ.
 සාමාජිකයින් තමන් විසින් සකසන කණඩායමේ මුලු මිලදී ගැනීම් සහ අලෙවි කිරිම්(තමනගේ පරභෝජනය සහ සිලලර විකිණීම මත) ප්‍රති ලාභයන් හිමිවේ.

ආයතනයේ යම භාණ්ඩයක් හා සේවාවක් ලබා ගෙන නව සාමාජිකත්වය ලබා ගත යුතු අතර නව සාමාජිකයිනට ආදායම සහ ප්‍රතිලාබයන් පිළීබදව මෙන්ම කිසිදු කරැණක් පිළීබදව බොරැ පොරොන්දු දීම නොකළ යුතුය

ජාලීය අලෙවිකරණය සතු බලය

 ආයෝජනයක් නොමැතිව පරිභෝජනය තුලින් ඇරබිය හැකි ව්‍යාපාරයක් වීම.
 පරම්පරා ගණනකට ආදායම ලබා ගැනීමට හැකි වෘත්තියක් වීම.
 කාලාවරයක් සහිත ව්‍යාපාරයක් වීම(දිනකට පැය 24 කට වඩා වැඩකල හැකි වීම).
 මුදල්  නිදහස ලබා ගැනීමට හැකි විම.
 කාලයේ නිදහස ලබා ගනීමට හැකි වීම.
 මානසික නිදහස ලබා ගැනීමට හැකි වීම.
 ඉතා කෙටි කාලයක තුල වැඩිම ආදායමක් පැයීමට හැකි වීම.
 ලොව වැඩිම ආදායමක් ලබන වෘත්තීන් අතර ඉතා ඉහලින් වැජබීම.
 දක්ෂයිනට නිසි තැන ලැබෙන ව්‍යාපාරයක් වීම(හැකියාව අනුව දිරියට යැමට හැකි වීම).
 අන් අයගේ දියුණූව තුලින් තමන්ට ආදායම ඉපයීමට හැකි වීම.
 ව්‍යාපාරය ව්‍යාප්ත කිරිමට ඇති පහසුව.
 භෙෘතික සම්පත් අවශ්‍ය නොවීම.
 වෘත්තීය සුදුසුකම් ඇති හෝ නොමැති සෑඋම අයෙකුටම එකසේ ආදායම ලැබීමට හැකි වීම.
 අන් අයගේ දියුණූව තුලින් තමන්ද දියුණූව කරා පියමන් කිරිමට හැකි වීම.
 තමන්ගේ අවංකභාවය තුලින් ආදායම් ඉපයීමට හැකිවීම.
 නව සම්භන්ධතා ඇතිකර ගැනීම.
 ජාත්‍යන්තර අත් දැකීම් ලබා ගැනීමට හැකිවීම.
 රටතුල පමණක් නොව ලොවපුරා සම්බන්ධතා ඇතිකර ගැනීමට හැකිවීම.
 විශාල පරාසයක් පුරා ව්‍යාපාරය දියුණූකර ගැනීමට හැකිවීම.
 ආකල්ප අතින පිරිපුන් ජන සමුහයක් නිර්මාණය කිරිමට හැකිවීම.
 ආකල්න අතින ඉතා උසස් නායකයින බිහිකිරිමට හැකිවීම.
 රටක ජාතියක දියුණුව සදහා වැදගත් වැඩ කොටසක් කිරිමට හැකිවීම.
 තමන්ගේ ආත්ම අභිමානය වර්ධනය කර ගනිමින් දිවි ගෙවිමට හැකිවීම.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාලීය අලෙවිකරණය

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාලීය අලෙවිකරණය පිළීබදව තරැණ පරපුර මෙන්ම වැඩිහිටි අයවලුන්ද දක්වන්නේ මෙන්ම ඒ දෙස බලන්නේද ඉතාමත් පටු ආකාරයකින් විම තුලදී එවන් රටක දුප්පතුන් කිසිදු දිනෙක ධනපතියන් වශයෙන්ද,රටක් ධනවත් රටක් වශයෙන්ද,සංවර්ධනයක් කරා නොයනු ඇත.එයට මුලික හේතව වන්නේ මෙම ජාලීය අලෙවි කරණය පිළීබද මහ ජනතාව දක්වන බිය විය හැක.එය සාධාරණ වන්නේ සැම අයෙකුම පහේ දියුණූව සදහා ආසාවෙන් බලා සිටියද කපටි පිරමීඩ කරැවන්ගේ ග්‍රහණයට නතුවීම නිසා මෙම වැදගත් වෘත්තීයද හ්‍රී ලංකාව තුලදී ඉතාමත් අවාසනාවන්ත තත්වයකට මුහුණ දී ඇත.එය නිවරදි ආකාරයෙන් වටහා ගත යුත්තේ අනාගත පරපුර දෙස මෙම වැරදි කොණය නිවරදි කර දීම කාලෝචිත පියවරක් වශයෙනි.මෙයට හොදම උදාහරණය වශයෙන් ලොව ධනවතෙකු වන මක්ක්‍රෝෂොප්ට් නිර්මාතෘ බිල් ගේට්ස් පවසන්නේ තම ව්‍යාපාරයන් වෙතින් ලැබෙන ධනය නැතිවී ගිය හොත් තමන් මුලසිට නැවත පටන් ගන්නේ ජාලීය අලෙවි කරණයෙන් බවය.
එහෙත් ශ්‍රී ලංකාවේ ජාලීය අලෙවි කරණය තවමත් පවතින්නේ තාමත් පහත් තලයක බැවින් එය දිනෙන් දින දියුණුවට පත් කර ගැනීම කල යුතුය.

දැනටත් ලංකාව තුල දේශීය හා විදේශීය ජාල අලෙවිකරණ ආයතනයක් බොහෝමයක් පවතින අතර එම මුහුණුවරම ගත් ව්‍යාජ පිරමීඩ යෝජනා ක්‍රමයන්ද බොහෝ පවතී.එම නිසා යම් ආයතනයක් සමග සම්බන්ධ වීමේදී ඉහත කරුණු සපුරා ඇති විශ්වාසවන්ත ආයතනයක්දැයි විමසා බලන්න.

මේ වන විට වසර පහක් ඉක්මවා ලංකාව තුල ඇති විදේශීය පිරමිඩ  ආයතන කිහිපයක්

ඔරිෆ්ලේම්
Qnet
ග්ලොබල් ලයිෆ්ස්ටයිල් ලංකා

මේ වන විට වසර පහක් ඉක්මවා ලංකාව තුල ඇති දේශීය පිරමිඩ  ආයතන කිහිපයක්

බෙස්ට් ලයිෆ්

සොන් රිච් ඒශීයා

ඇපෙක්ස් අවුරා

මෙම ආයතන 2023 මැයි මස ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව විසින් තහනම් පිරමිඩ යෝජනා ක්‍රම ලෙස නම් කරන ලදී. ඉදිරියේදී නීතිමය පියවර ගැනීම සදහා යොමු කර ඇත.

මීට අමතරව ඔන්මැක්ස් ඩීටී, එම්.ටී.එෆ්.ඊ, ලෙජර්බ්ලොක්, ස්පොට් චේන්, බැනර්කට්, ෆාස්ට් වින්, ස්මාර්ට් වින්, ෆියුචර් වින්, වින් වින්, එස් එස් ෆූට්බෝල්, හයිව් එනර්ජි, වැනි පිරමිඩාකාර ආයතන මේ වන විට මිනිසුන්ගේ ධනය සූරා කමින් පවතී.

සාර්ථකත්වය
ජාලීය අලෙවිකරණයෙහි සාර්ථක විය හැක්කේ සෑම විටම අනෙකාට උදව් කල හැකි අයට පමණි.එමෙන්ම ඕනෑම බාධකයක් හමුවේ නොනැවතී ඉදියට යන හා කණ්ඩායම් හැගිමේන් සියලු දෙනා සමග යහපත හැසිරිය හැකි අයට පමණි.එකෙන්ම ජාල අලෙවිකරණයේදී සෑම අලෙවියක්ම සිදු වන්නේ කෙනෙක්ගේ පෞද්ගලික හැදුනුම්කම් පත නිසා සමාජයේ හිතවත්කම් හොදින් පවත්වා ගැනීමද අනිවාර්යෙන්ම සිදු කල යුත්තකි.

ජාලීය අලෙවි කරැවෙකු සතු ගුණාංග
කැපවීම අනාගත සිහින යහපත් ආකල්පයන් සහ නායෙකයෙකු සතු ගුණාංගයන්

ජාලීය අලෙවි කරණය ඉගෙන ගත යුත්තේ ඇයි
මනා ලෙසින් ජාලීය අලෙවි කරණය ඉගෙන ගන්නා ලද අයෙකු දිනෙන් දින ඉතාමත් ඉක්මනින් තම අනාගතය සාර්ථකත්වය කරා පියවර මනිනු ලබන අතර දක්ෂ නායෙකයෙකු වශයෙන්ද සමාජයේ යහපත් පුරවැසියෙකු වශයෙන්ද දිවි ගෙවිමට ඉගෙන ගන්නා අතර තවත් අයෙකුට උදව් උපකාරයන් කරමින් ඔහුගේ ජීවිතයද සාර්ථකත්වයට රැගෙන යමින් ධනපතියෙකු දක්වා රටට මෙහෙයක් කිරිමට හැකියාවක් ලැබීම හදුන්වා දිය හැක මෙම ක්‍රමයට විරැද්ධ කොටසක්ද නැත්තේ නොවේ ඔවුන් නම් දුප්පතුන් ධනපතියන් වීම නුරැස්සනා පිරිස් බව හැදින් වීමට හැක

ජාලීය අලෙවි කරණය සෘජු විකුනුම් කරමාන්තය
වොෂින්ටන් ඩී.සී. හි පිහිටි WFDSA(World Federation Direct Selling Association) යනු සෘජු විකිණුම් කර්මාන්තය නියෝජනය කරන ප්‍රධාන ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය ආයතනයයි.

ජාලීය අලෙවි කරණය ප්‍රධාන ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය ආයතනය (WFDSA)
වොෂින්ටන් ඩී.සී. හි පිහිටි WFDSA(World Federation Direct Selling Association) යනු සෘජු විකිණුම් කර්මාන්තය නියෝජනය කරන ප්‍රධාන ජාත්‍යන්තර රාජ්‍ය ආයතනයයි.

(WFDSA) නිතිමය තත්වය
 ආයතනය ආරම්බයේ සිට වසර 05 කට වඩා අඛණ්ඩව වෙළධපළතුල නොකඩවා වෙළද කටයුතු සිදුකරනු ලබන ආයතනයක් වීම.
 ආයතනය ආරම්බයේ සිට වර්ථමානය දක්වා අඛණ්ඩ වර්ධනයක් දැකිය යුතුයි.
 මෙහෙය වන්නන් ආරම්බකයින් නොහොත් අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලයේ මෙම ක්ෂේත්‍රය පිළීබදව දැනුම සහ අවභෝධය.
 අලෙවිකරණය තුල සාධෘරණ ගනුදෙනුවක් තිබිය යුතුයි.
 ආයතනයේ ලාබ අංශයන් ස්වාධීන ගැනුම්කරැවන් අතරේ බෙදා දීමට ඇති සැලැස්ම අලෙවි කරවන්ට වැඩි වාසි ගෙන දෙන එකක් විය යුතුයි.
 ආයතනයේ වගකීම් වලට වඩා වත්කම් වල අගයක් ගත යුතුයි.
 පාරිබෝගිකයාගේ අභිමතය පරිදි තමන් කැමති භාණ්ඩයක් තෝරා ගැනීමට හැකිවන පරිදි භාණෟඩ වර්ග තිබිය යුතුයි.
 ආයතනයේ දැක්ම හා ඊට ලගා වීමට ඇති හැකියාව.
 ආයතනයේ ගනුදෙනුවල ඇති විනිවිද භාවය.
 ආයතනය මගින අඛණෟඩව ලබාදෙන දැනුම හා පුහුණූවීම්.
 ආයතනය සමගින් එක්වී ඇති තුනවන පාර්ෂවයේ ආයතනයන්.

පාඩම 01  =

ජාලීය අලෙවි කරණය සම්මුතිය

බාහිර සබැඳි
 ජාලීය අලෙවිකරණය (Net Work Marketing)(NLM)
http://factsaboutmlm.blogspot.com/2007/09/gates-trump-kiyosaki-buffet-endorses-network-marketing.html

මුලාශ්‍ර
අලෙවිකරණය
ස්වභාවික සම්පත්
ව්‍යාපාර
වීඩියෝ කිලිප සහිත ලිපි

ජාලීය අලෙවිකරණය Network marketing


بلدية أَوْرَبة  هي بلدية تقع في مقاطعة لقنت. جنوب شرق إسبانيا. يبلغ عدد سكانها 2.361 نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة لقنت
بلديات لقنت
بلديات مقاطعة بلنسية
أماكن ذات اسم عربي الأصل في شبه الجزيرة الإيبيرية

أوربة (إسبانيا)


Dersau er en by og kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Großer Plöner See under Kreis Plön. Kreis Plön ligger i den østlige/centrale del af delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Dersau er beliggende ved Bundesstraße 430 omkring 7 km sydvest for Plön, ved Großer Plöner See. Dersau er forbundet med Plön, Stocksee og Nehmten med en buslinje.

Eksterne kilder/henvisninger

 Byens side   på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2013  (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Kommuner i Slesvig-Holsten
Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Plön

Dersau


San Juan Tecuaco (San Juan: en honor a San Juan Evangelista) es un municipio del departamento de Santa Rosa de la región sur-oriente de la República de Guatemala. Este es el segundo municipio más pequeño que tiene el departamento de Santa Rosa, ya que cuenta con 80 km², supera únicamente a Santa Cruz Naranjo que tiene una extensión de 57 km². Este municipio celebra su fiesta titular el 27 de diciembre de cada año en honor a San Juan Evangelista que es el patrón del municipio.

Geografía física

Ubicación geográfica
Se encuentra a una distancia de 56 kilómetros de la cabecera municipal de Cuilapa. Está rodeado de municipios del departamento de Santa Rosa: se localiza entre el noreste de Chiquimulilla, al oeste de Oratorio y al sur de Santa María Ixhuatán.

Gobierno municipal

Los municipios se encuentran regulados en diversas leyes de la República, que establecen su forma de organización, lo relativo a la conformación de sus órganos administrativos, tributos destinados para los mismos; esta legislación se encuentra dispersa en diversos niveles.  Ahora bien, que exista legislación específica para los municipios no significa que a estos no les sean aplicables las normas contenidas en otros cuerpos normativos, pues aunque se trata de entidades autónomas, las mismas se encuentran sujetas, al igual que todas las entidades de tal naturaleza, a la legislación nacional.

Específicamente, las principales leyes que rigen a los municipios en Guatemala desde 1985 son:

El gobierno de los municipios de Guatemala está a cargo de un Concejo Municipal, de conformidad con el artículo 254 de la Constitución Política de la República de Guatemala, que establece que «el gobierno municipal será ejercido por un concejo municipal». A su vez, el código municipal —que tiene carácter de ley ordinaria y contiene disposiciones que se aplican a todos los municipios de Guatemala— establece en su artículo 9 que «el concejo municipal es el órgano colegiado superior de deliberación y de decisión de los asuntos municipales […] y tiene su sede en la circunscripción de la cabecera municipal». Por último, el artículo 33 del mencionado código establece que «[le] corresponde con exclusividad al concejo municipal el ejercicio del gobierno del municipio».

El concejo municipal se integra de conformidad con lo que establece la Constitución en su artículo 254, es decir «se integra con el alcalde, los síndicos y concejales, electos directamente por sufragio universal y secreto para un período de cuatro años, pudiendo ser reelectos». Al respecto, el código municipal en el artículo 9 establece «que se integra por el alcalde, los síndicos y los concejales, todos electos directa y popularmente en cada municipio de conformidad con la ley de la materia».

Los alcaldes que ha habido en el municipio son:

 2006-2012: Leonidas Antonio Dávila Florian (Q.E.P.D)
 2012-2016: Williamn Alonso García

Sitios Turísticos del municipio:

Salto de Matacoche (Lugar de rituales Xincas, escritos y dibujos de la antigua cultura)
Río de las flores
Mirador camino hacia el pino
Una pequeña parte del territorio en donde se encuentra ubicada Catarata los amates

Historia

Tras la independencia de Centroamérica

La constitución del Estado de Guatemala promulgada el 11 de octubre de 1825 estableció los circuitos para la administración de justicia en el territorio del Estado y menciona que el poblado de Tecuaco era parte del Circuito de Escuintla en el Distrito N.º 2 del mismo nombre, junto con Escuintla, San Pedro Mártir, Chahuite, Palín, Guanagazapa, los dos Mixtanes, Don García, Masagua, La Gomera, Chipilapa, Siquinalá y Cotzumalguapa.

Fundación del departamento de Santa Rosa

La República de Guatemala fue fundada por el gobierno del presidente capitán general Rafael Carrera el 21 de marzo de 1847 para que el hasta entonces Estado de Guatemala pudiera realizar intercambios comerciales libremente con naciones extranjeras. El 25 de febrero de 1848 la región de Mita fue segregada del departamento de Chiquimula, convertida en departamento y dividida en tres distritos: Jutiapa, Santa Rosa y Jalapa.  Específicamente, el distrito de Santa Rosa incluyó a Santa Rosa como cabecera, Cuajiniquilapa, Chiquimulilla, Guazacapán, Taxisco, Pasaco,  Nancinta, Tecuaco, Sinacantán, Isguatán, Sacualpa, La Leona, Jumay y Mataquescuintla.

Más adelante, por Decreto del 8 de mayo de 1852, se decidió a crear el departamento de Santa Rosa.

Economía
La base fundamental de la economía del municipio de San Juan Tecuaco es el comercio de los productos agrícolas, ganadería y artesanía que los pobladores del municipio realizan.

Agricultura
La agricultura que realizan los pobladores son las cosechas de productos como las semillas, vegetales y frutas; aunque también se siembra lo que es el tule para elaborar productos artesanales.

Ganadería
Existen muchas granjas y fincas en el municipio y acostumbran a criar animales de corral tanto el pueblo como en las aldeas de su alrededor. Los animales son las vacas, gallinas, caballos, pollos y cerdos.

Artesanía
Las principales actividades de artesanía que se realizan son jarcia, cerámica, cerería y talabartería; se elaboran productos de madera y materiales de construcción.

Véase también

 Elecciones municipales de Guatemala de 2015
 Organización territorial de Guatemala

Notas y referencias

Referencias

Bibliografía

 *

Municipios de Santa Rosa
Cabeceras de Guatemala

San Juan Tecuaco


(و. عمّان  ت. دمشق ) هو خبير اقتصادي وأديب وناقد حداثي سعودي،
يُعد واحداً من أهم الكُتاب والرِوائيين العرب خلال القرن العشرين، وأشهر رُواة سيرة الجزيرة العربية المُعاصرة، وأحد أعمدة السرد العربي البارزة في العصر الحديث. ينتمي إلى بلدة قصيبا الواقعة على طريق عيون الجوى ‹شمال إمارة منطقة القصيم› في وسط الجزيرة العربية، السعودية. كان والده ‹إبراهيم العلي المنيف، › من كبار تجار نجد (العقيلات) الذين اشتهروا برحلات التجارة بين القصيم والعراق، والشام. عُرِف ‹عبد الرحمن مُنيف وهذا اسم شهرته،› مفكراً وناشطاً سياسياً ‹حزبياً،› ثم خبيراً اقتصادياً ‹حاصلاً على درجة الدكتوراه،› وكاتباً صحفياً ‹محباً للفن التشكيلي،› ثم مؤلّفاً روائياً ‹منصرفاً عن أعمال الصحافة،› وقاصاً، وكاتب سيرِ.

مسيرته
ولد في عمان عام 1933م وعاش فترةً من طفولته في ظل إمارة شرق الأردن ثمّ في السعودية. أتم مراحل دراسته الأولى في الأردن وحصل منها على الشهادة الثانوية سنة 52م، ثم انتقل إلى العراق والتحق بكلية الحقوق في بغداد حتى عام 55م إذ جرى إبعاده بقرار سياسي مع مجموعة من الطلاب العرب. لينتقل إلى مصر لإكمال دراسته هناك. وقد ارتحل منذ عام 58م إلى يوغوسلافيا لإكمال دراسته العليا في جامعة بلغراد فحصل منها عام 61م على الدكتوراه في الاقتصاد ‹مجال اقتصاديات النفط، الأسعار والأسواق.› مارس العمل السياسي الحزبي زمناً ثم أنهى علاقته السياسية التنظيمية ‹الحزبية› رسميا بعد مؤتمر حمص 62م، وعمل بعدها في الشركة السورية للنفط ‹شركة توزيع المحروقات، مكتب توزيع النفط الخام، دمشق› حتى غادر إلى بيروت عام 73م حيث عمل في مجلة «البلاغ» اللبنانية وكان قد نشر أعماله الروائية الأشجار، وقد تزوج خلال تلك الفترة من سيدة سورية تدعى سعاد قوادري وأنجب منها ثلاثة أبناء وابنة واحدة. لاحقا في عام 75م عاد ليقيم في بغداد، وتولى تحرير مجلة «النفط والتنمية» العراقية حتى عام 81م حيث غادر إلى فرنسا متفرغاً للكتابة. وقد عاد إلى دمشق خلال عام 86م، حيث صارت مقر إقامته الدائمة، إلى حين توفي، وبها دُفن، بناء على وصيته.

مولده
غادر والده إبراهيم بن علي المنيف مع إحدى قوافل التجارة ببلدته قصيبا بعيون الجواء شمال مدينة بريدة حوالي عام 1300ھ 1883م وظل يتنقل بعد ذلك بين مناطق العراق وعموم بلاد الشام، وكان يزاول التجارة بالمواشي والموارد الغذائية، وتزوج عدة زوجات من مكة وخارجها. وأخيراً تزوج من نورة الجمعان حوالي عام 1350ھ 1931م وكان والدها سليمان بن محمد الجمعان أحد أبناء قرية الروض بعيون الجواء بمنطقة القصيم ويعد أحد أفراد العقيلات من أهالي المنطقة المقيمين بالعراق.

ولد عبد الرحمن في الأول من شهر صفر لعام 1352 هـ الموافق 29 مايو 1933م وتوفي والده عام 1355ھ 1936م وهو لم يتجاوز الثالثة من عمره، فنشأ يتيم الأب ترعاه أمه التي كان لها دور في شحذ همته وحبه للعلم، وجدته لأمه (من أصل عراقي)، وقد كانت تلك المرحلة «عقد الأربعينيات» من أكثر المراحل أهمية في تاريخ مدينة عمّان التي وُلد فيها وتنقَّل بين حواريها وجبالها، وسوقها، وواديها (السيل)، ومسجدها الحسيني.

تحصيله العلمي
أتم مُنيف مراحل دراسته الأولى في عمان ثم من هناك بعث إلى المدرسة الإبتدائية إلى أن حصل على الشهادة الثانوية سنة 52م، تركت هذه الأعوام الأولى من عمره آثاراً عظيمة في تكوينه على الصعيد الشخصي وهو ما اعترف به في كتابه سيرة مدينة، وهو يتناول فترة الأربعينيات في عمان وحاول أن يجمع فيه تاريخ هذه المدينة العربية العريقة والتطورات التي عايشتها من بلدة بسيطة إلى أن صارت عاصمة كبيرة.

انتقل عبد الرحمن إلى بغداد والتحق بكلية الحقوق في ذلك العام حتى جرى إبعاده عام 55م لينتقل إلى مصر ويكمل دراسته في القاهرة. ارتحل منذ عام 58م إلى يوغوسلافيا لإكمال دراسته العليا في جامعة بلغراد الحكومية فحصل منها عام 61م على شهادة الدكتوراه في علم الاقتصاد ‹مجال اقتصاديات النفط، الأسعار والأسواق.›

نشاطه السياسي
خاض في العراق غمار النشاط السياسي خلال مرحلة مهمة من تاريخ العراق، ولكنه ما لبث أن اُبعِد بعد توقيع حلف بغداد عام 55م من العراق مع عدد كبير من الطلاب العرب.

مارس العمل السياسي الحزبي خلال فترة انضمامه لحزب البعث العربي الاشتراكي وأصبح عضواً في القيادة القومية زمناً ثم أنهى علاقته السياسية التنظيمية (الحزبية) بعد مؤتمر حمص عام 62م. وقد ظل مُنيف مناوئاً للأنظمة العربية ‹بشقيها الملكي والجمهوري› بعد هزيمة 67م التي كان لها آثراً بالغاً في نفسه ليبدأ ممارسة السياسة ولكن هذه المرّة عبر العمل الأدبي. عاد مرة أخرى إلى العراق عام 75م ثمّ غادر مرة أخرى إلى فرنسا عام 81م ‹متفرغا للكتابة› خلال بدايات الحرب العراقية الإيرانية، وقد صرّح في وقت لاحق أنه لم يكن مقتنعاً بقضية هذه الحرب، لأنها كانت حرباً مجانية، وليس لها ما يبررها، وبالتالي ليس لأحد أن يتفق معها. بقي إلى آخر أيامه معارضا للإمبريالية العالمية وظل رافضا للغزو الأميركي للعراق سنة 2003 ولكل ما ترتب عليه، رغم معارضته الشديدة لنظام الرئيس العراقي الراحل صدام حسين.

عمله الصحافي
بدأت اشتغالاته في الصحافة عام 73م عندما غادر دمشق إلى بيروت حيث عمل في مجلة «البلاغ» السياسية اللبنانية وكان قد أصدر باكورة أعماله الأشجار واغتيال مرزوق خلال ذلك العام، لاحقا عاد ليقيم في بغداد، وتولّى تحرير مجلة «النفط والتنمية» الاقتصادية العراقية حتى عام 81م حيث انصرف عن أعماله في الصحافة ‹مكتفياً بكتابة المقالات› وقد غادر إلى فرنسا متفرغاً لكتابة أعماله في الرواية ومؤلفاته الأخرى في الثقافة والاقتصاد والسياسة والسير الذاتية.

تكوينه الأدبي

كرّس نضجه الفكري والثقافي العام لممارسة الكتابة الروائية التي بدأها بعد أن بلغ الأربعين من عمره، ما جعله يصنع لنفسه خصوصية أدبية مبكرة ‹خلال تلك المرحلة المتأخرة نسبياً من حياته،› وعالما روائيا سرديا معقدا، وضع فيه خلاصة رؤيته للحياة، وقد ركز اهتماماته على حرية الإنسان، وما يجب أن تكون عليه هذه الحرية. والمتتبع لأعمال مُنيف يجد أنه قد أضاء فضاءًا فسيحاً في جوانب هامة من الرواية ‹السياسية› العربية وتناول فيها أشكال وأنماط جديدة لم تعهدها من قبل. طوّر في رواياته مقومات التعبير النفسي ‹الباطني› العميق، فالتقط الانفعالات الإنسانية ‹لحظة وصولها إلى سطح الوعي› في صورتها الأولى، كذلك استيعابه الألفاظ والتعابير التي أحدثتها الثقافة المعاصرة، سيما وأنه كان على اتصال مستمر مع ما تنتجه من دراسات ومصطلحات علمية حديثة، مفيداً منها ما ينسجم مع الثقافة العربية، إلى جانب إعطائه مسافة كافية لخصوصية هذه الثقافة ونتاجها في الأدب والنقد.

أدرج في المكتبة العربية ما يزيد على ثلاثين كتاباً ‹بما في ذلك أعماله الروائية ومؤلفاته الفكرية والنقدية في فنون الرواية، والفنون التشكيلية، والسيرة الذاتية، وسائر الآداب الإنسانية.› وأُدرجت أعماله ضمن برامج التعليم في جامعات أوربية وأميركية، ووافقت منظمة الأمم المتحدة للتربية والعلوم والثقافة ‹يونسكو› على ترجمة أعماله إلى ما يقارب عشرين لغة حية في العالم.

يذهب كثير من النقاد والباحثون في الآداب العربية إلى أن اختزال مسار السرد الروائي خلال القرن العشرين لا بد أن يمر عبر نجيب محفوظ ‹عميد الرواية العربية› ثم مُنيف مباشرة، فمن ناحية محفوظ استطاعت رواياته منذ عبث الأقدار الصادرة عام 39م أن تحفر عميقاً في بنية المجتمع المصري والعربي بكل تحولاته خلال النصف الأول من القرن المنصرم. ومن ناحية ثانية، احتفت روايات مُنيف منذ باكورة أعماله «الأشجار» عام 73م بالتقاط كل ما يمكن أن يسهم في رصد التحولات الحضارية العربية خلال النصف الأخير من القرن العشرين، حيث استطاع في رواياته أن يعكس الواقع الاجتماعي والسياسي العربي، والنقلات الثقافية العنيفة التي شهدتها المجتمعات العربية ‹الخليجية،› ربما ساعده في هذا أنه أساسا خبير بترولي ‹متخصص وقد سبق له أن عمل في العديد من الشركات مما جعله مدركا لاقتصادياته،› لكن الجانب الأهم كان معايشته وإحساسه العميق بحجم التغيرات وما أحدثته الثروة الطبيعية من تحولات في بنية المجتمع السعودي بصفة خاصة، والعربي بصفة عامة.

عدّه الناقد الأميركي دانيال س. بيرت ‹الحادي والسبعين› ضمن قائمته «الروايات المئة الأعظم على مر العصور» كواحد من أعظم المُؤلّفين الرِوائييّن في كل العصور. وحاز التقييم عن سرديته التاريخية «مدن الملح» وهي واحدة من أهم الروايات التي كُتبت بالعربية إن لم تكن أهمها على الإطلاق، ‹تتألف من خمسة أجزاء وما يقارب الألفين وخمسمائة صفحة،› وتتناول قصة اكتشاف البترول والتحولات المتسارعة التي طرأت على الحياة في السعودية منذ مطلع القرن العشرين. هذه البانوراما ‹التاريخية› الهائلة التي تضمنتها الرواية صنفته سريعا كمعارض للأسرة المالكة في السعودية وجرى منع تداولها في المملكة، إلا أنه سمح بنشرها لاحقا بمعرض الرياض للكتاب، وقد أُدرجتها جريدة أخبار الأدب المصرية ضمن قائمة أفضل مئة رواية عربية. بالإضافة إلى رواية «شرق المتوسط» التي أحدثت ضجة في العالم العربي حيث لامست حين صدورها وبشكل مبكر موضوع القمع السياسي، ووصفت التعذيب في السجون خاصة التعذيب الذي تمارسه مخابرات النظم الشمولية العربية. جمعت رواياته بين العمق الفني، والابتعاد عن الغموض، ووضوح الدلالة ببعدها الفلسفي ‹كونه خاطب القارئ العادي› الذي ران على سائر أعماله.

اتجاهه الفكري
تنقل بين الكثير من العواصم والمدن من عمان إلى بغداد، ومنها إلى القاهرة، ثم إلى بلغراد ودمشق وبيروت، وبعدها إلى بغداد وباريس، ثم عودة إلى دمشق في رحلة أخيرة امتدت حتى وفاته، وفي تنقلاته وإقاماته كان منيف في قلب الحياة الثقافية العربية والعالمية مطلا ومطلعا على النتاج الثقافي، من دون أن يغمض عينه على ما يحيط بالعرب والعالم من تطورات ثقافية وسياسية. ولقد ظل واحدًا من أشد المفكرين المناوئين لمعظم الأنظمة العربية، واعتبره الكثير من الدارسين منفيًا سياسيًا بسبب كتاباته.

محيطه الاجتماعي

سيرة مدينة

كتاب تكريم جبرا

ارتبط مُنيف بصداقة عميقة مع أديب عربي آخر هو جبرا إبراهيم جبرا، وتوّجت هذه الصداقة بعمل روائي مشترك «عالم بلا خرائط» قد يكون من الأعمال الأدبية النادرة التي تُكتب من قبل شخصين ربما على الصعيد العالمي، إذ كان التشابك والتناسق الفني في الرواية على درجة عالية يستحيل معها التصديق بأن هذا العمل مؤلّف من قبل شخصين اثنين.

رحلة الفن والحياة

كذلك الحال مع مروان قصاب باشي الذي انتظم برسم الوجوه التعبة على أغلفة الكتب الخاصة بالأديب الراحل الذي وضع كتاباً ضخماً حول تجربة مروان الفنية، ونشر لأول مرة عام 96م بعنوان «مروان قصاب باشي, رحلة الفن والحياة» وعمل معه في عدة مشاريع كان أبرزها كتاب «أدب الصداقة» الذي صدر بالعام 2012 وضم ثلاثين رسالة متبادلة بين الصديقين «فنان تشكيلي يبحث عن طرق تعبير بالكلمات،» و «أديب مهووس بالفن يجرب في طاقة الكلمات على تعبير عن الخط واللون» كما وصفهما الدكتور فواز الطرابلسي مؤلف مقدمة الكتاب.

عروة الزمان الباهي

عمل روائي ذو طابع رثائي بيوغرافي تناول شخصية صديقه ‹محمد الباهي› هو صحفي من أصل موريتاني واسمه الأصلي محمد فال اباه بن الننيه. بدأ استخدام اسم محمد الباهي إبان تقدمه إلى مسابقة في جريدة العلم المغربية، ليصبح محررا بها. تنقل الباهي في حياته بين المغرب، لبنان وأخيرا فرنسا، حيث أقام بها حتى وافته المنية في فبراير عام 96م. عرف الباهي بكتاباته الصحفية القوية التي اعتمدت على تحليل الأحداث ومحاولة توقع الآتي على عكس التقارير الصحفية الإخبارية. كما أنه حفظ القرآن في سن صغير بالإضافة إلى الشعر الجاهلي حيث كان من أفضل من أداه شفهيا، طبقا لعبد الرحمن منيف. قارن منيف شخصية الباهي المحبوبة وخفة دمه بشخصية زوربا اليوناني في رواية الكاتب اليوناني نيكوس كازانتزاكس العالمية ذات الاسم نفسه. حاول منيف أن يطرق موضوعه مثل التحقيق الصحفي فمن خلال سيرة حياة الباهي تظهر ملامح الجيل كله وتفاعله مع الأحداث من حوله (السياسية خاصة) والباهي شخصية فريدة له علاقة خصوصية جدا بالمكان (الصحراء الموريتانية حيث ولد في باريس) ومن الناس وهو صاحب تجربة ثرية جدا تؤرخ لحركة النضال الوطني في المغرب العربي وللمثقف العربي في عاصمة المستعمر.

ثقافة التسلط وسلطة الثقافة
ساهم مُنيف في تقديم كتاب «ثقَافَة التسَلّط وسُلطَة الثقافة» للكاتب البحريني بدر عبد الملك. يقول في مقدمة الكتاب: «إن الفن، بأدواته المتعددة، بالإضافة إلى المتعة التي يولدها، يشحذ شعورنا ويزيد وعينا بكل ما حولنا. وهو في الوقت نفسه مرآة متعددة الزوايا بحيث يمكن من خلالها أن نرى ما لا تستطيعه وسائل أخرى. وما يبدو بسيطًا، وبعض الأحيان ثانويًا، فإن أهميته، ربما دون أن يخطط الفنان أو يقصده، تظهر أو تتجلى في فترات لاحقة. وإذا كان الناقد المعاصر يقرأ الكثير من الآثار، ويفسرها فنيًا واجتماعيًا، فإنه يساهم في وضعها ضمن السياق التاريخي، ويبرز دورها وأهميتها. ومن شأن ذلك أن يضيء وأن يساعد في معرفةٍ أدق وأكمل، وإن تكن هذه غير ملزمة أيضاً، إذ تترك المجال واسعًا لقراءات أخرى متعددة. وهذا ما يجعل الناقد مبدعًا للعمل مرة أخرى، وما يجعله شاهدًا، ويساعد بالتالي على قراءةٍ أكثر صحة وعمقًا. وهكذا تنتقل الأعمال الأدبية من التهويم إلى التقويم، وتغادر الضياع والارتباك إلى بدايات النور. إن الناقد المطلوب، خاصة في هذه المرحلة، عليه أن يكون معلمًا متواضعًا، وإن لا يكف لحظة واحدة عن التعليم، لأننا من خلال الأسئلة الصحيحة نصل إلى بداية الأجوبة، والأجوبة غالبًا ما تكون مشتركة ويسهم فيها الكثيرون».

تكريمه الثقافي
حاز على جائزة العويس الثقافية في دورتها الثانية عام 89م، وحصل على جائزة ملتقى القاهرة للإبداع الروائي في دورته الأولى عام 98م.

جرى خلال شهر شباط (فبراير) 2005 عقد الدورة الثالثة لملتقى القاهرة للإبداع الأدبي بعنوان «الرواية والتاريخ» وأهديت إلى اسم الراحل مُنيف تكريما لاسمه باعتباره الفائز الأول بالجائزة في دورتها الأولى، وتخليدا لأعماله.

وفاته
عن عمر ناهز السبعين عاما، وعلى إثر أزمة قلبية، غيَّب الموت الأديب السعودي في مدينة دمشق يوم السبت غرة شهر ذو الحجة لعام 1424 هجرية ‹الرابع والعشرين من كانون الثاني (يناير) لعام 2004م› بعد ترحال ومناف طويلة.

أثره

تخريب قبره
هدم أجزاء من قبر الروائي عبد الرحمن منيف الواقع في مقبرة الدحداح في العاصمة السورية دمشق، حدث ذلك في أواخر شهر مايو من عام 2007م، دون التعرض إلى رفاته. ولقد أدت هذه الحادثة إلى نشوء العديد من التكهنات عن أهداف وغايات الفعلة وما هي طبيعتهم.

سرقة مكتبته

أعماله

مقتبسات مختارة

 ‹رحلة ضوء›
 ‹رحلة ضوء›

انظر أيضا
 قائمة أعمال عبد الرحمن المنيف

ترجمته
ترجمته مستفادة من كتاب ( الكاتب والمنفى ص400/402)، ومن كتاب «أعلام الأدب العربي المعاصر» لكامبل (2/1275-1273) وانظر للمزيد عنه: «ترحال الطائر النبيل» لمحمد عبد الرزاق القشعمي الصادر عن دار الكنوز الأدبية / بيروت، لبنان، الطبعة الأولى، عام 1424 هـ/ 2003م، بالإضافة إلى (قراءة في أعمال الدكتور عبد الرحمن منيف الروائية) لمؤمنه بشير العوف، 419

إضاءات

إشارات ومصادر

باللغة العربية

باللغة الإنجليزية

وصلات خارجيّة
 عن روايته «مدن الملح».
 هدم قبر الروائي السعودي عبد الرحمن منيف بدمشق
 عبد الرحمن منيف... فنانا
 مقابلة وثائقية مع عبد الرحمن المنيف / قناة العربية
 صفحة عبد الرحمن منيف على موقع أبجد
 صفحة اقتباسات عبد الرحمن منيف على موقع أبجد

أشخاص من عيون الجواء
أشخاص من منطقة القصيم
أعضاء حزب البعث العربي الاشتراكي (العراق)
اشتراكيون عرب
اقتصاديون سعوديون
خريجو جامعة السوربون
خريجو جامعة بلغراد
روائيون سعوديون في القرن 20
روائيون سعوديون في القرن 21
سعوديون مغتربون
سياسيون سعوديون
كتاب سعوديون
كتاب سيرة ذاتية سعوديون
كتاب قصة قصيرة ذكور
كتاب قصة قصيرة سعوديون
مدفونون في دمشق
مدفونون في مقبرة الدحداح
مواليد 1352 هـ
مواليد 1933
مؤرخون اقتصاديون سعوديون
مؤرخون سعوديون في القرن 20
مؤرخون سعوديون في القرن 21
نجديون
نقاد سعوديون
واقعية أدبية
وفيات 1424 هـ
وفيات 2004
وفيات في دمشق
يساريون سعوديون
أعلام أردنيون من أصل سعودي
كتاب بالعربية في القرن 20
كتاب بالعربية في القرن 21

عبد الرحمن منيف


Chatuchak (thaï : จตุจักร ; API : tɕà.tùʔ.tɕàk) est l'un des 50 khets de Bangkok, Thaïlande.

Histoire

Points d'intérêt
 Marché de Chatuchak et autres marchés
 CentralPlaza Ladprao
 Immeuble éléphant
 Gare Bang Sue
 Université Kasetsart
 Amnesty International Thailand

Galerie

Notes et références

Liens externes

Khet de Bangkok

Chatuchak


Mælke er betegnelsen for de hanlige fisks sæd og kønsorganer. Betegnelsen kommer af at - især modne fisk med flydende sæd - fiskenes sæds farve og konsistens minder om mælk.

Kilder

Fisk
Biologi

Mælke


Stjepan Badrić (Drniš, 1687. – Verona, 20. travnja 1747.), hrvatski je katolički redovnik i vjerski pisac.

U franjevački red stupio 1715. u Visovcu. Nakon završena školovanja djelovao kao vojni kapelan za hrvatske vojnike u Veroni, za koje je objavio djelo Pravi način za dovesti duše virni na život vični iz 1746. godine. Predložak su mu bila slična djela talijanskih vojnih dušobrižnika, a vjerojatno se poslužio i Naukom karstjanskim iz 1743. Jeronima Bonačića.

God. 1745. u Veneciji je objavio Ukazanje istine među Carkvom istočnom i zapadnom. To je zapravo drugo, jezično popravljeno i latinično izdanje bosančicom tiskanoga djela Krste Pejkića Zarcalo istine med Carkve istočne i zapadne (1716.). Djelo je od 1802. do 1898. nekoliko puta izdano unutar Cvita razlika mirisa duhovnoga Tome Babića.

Djela
Djela koja je Badrić samostalno napisao:
Ukazanje istine među Carkvom istočnom i zapadnom (1745.)
Pravi način za dovesti duše virni na život vični (1746.)

Izvori

Vanjske poveznice
Stjepan Badrić - Enicklopedija.hr
Stjepan Badrić - HAZU

Hrvatski katolički svećenici
Životopisi, Drniš

Stjepan Badrić


Polychaetophora, monotipski rod parožina u porodici Chaetosphaeridiaceae. Jedina vrsta je Polychaetophora lamellosa.

U ovaj rod nekada je uključivana i vrsta Chaetopeltis orbicularis Berthold; sin. Polychaetophora simplex G.S.West; Oligochaetophora simplex (G.S.West) G.S.West

Izvori

Coleochaetophyceae

Polychaetophora


Juan José Elhuyar Lubize () a fost un chimist și mineralog spaniol, cunoscut a fi primul care a izolat wolframul (alături de fratele său Fausto Elhuyar în 1783.

S-a născut în Logroño, în nordul Spaniei, și a murit în Santafé de Bogotá, New Granada (Columbia de astăzi), la 42 de ani.

Note

Legături externe
 Juan José Delhuyar. Biblioteca virtuală Polymath, Fundación Ignacio Larramendi

Nașteri în 1754
Decese în 1796
Chimiști spanioli
Descoperitori de elemente chimice
Mineralogi
Spanioli din secolul al XVIII-lea

Juan José Elhuyar


Scavenius' Stiftelse er en fredet bindingsværksygning fra slutningen af 1600-tallet, der ligger på torvet i Sorø. Den var ejet af Hector Frederik Janson Estrup, som omdannede den til bolig for enker for Sorø Akademis lærere.

Historie

Bygningen nævnes i skriftlige kilder fra 1682, hvor den var ejet af byfogeden Mads Christensen. Den var sandsynligvis kun lidt ældre en dette. Fra 1829-1831 var den ejet af etatsråd Jacob Mandix, og efter hans død i 1831 overgik bygningen til hans datter, Lucie Mandix, der var gift med Bernhard Severin Ingemann. Samtidig var hun en af Danmarks første kvindelige malere.

Hector Frederik Janson Estrup, der var blevet udpeget rektor for Sorø Akademi i 1831, overtog bygningen i 1833. På dette tidspunkt fik den navnet Scavenius' Stiftelse. Han omdannede den til to lejligheder, der kunne bruges af enker til lærere fra skolen. Estrup giftede sig med et medlem af Scaveniusfamilien og efter hendes døde giftede han sig med hendes søster.

Estrup boede i Urnes gård, i 9 Søgade, der er en anden fredet bygning i Sorø. Han var far til Jacob Brønnum Scavenius Estrup, der var statsminister i Danmark fra 1875 til 1894.

Beskrivelse

Scavenius' Stiftelse er en i to stokværk, og opført i bindingsværk. Tavlerne er muret med røde mursten, og alle vinduer er hvidmalede. Taget er valmtag. I dag er træværket i bindingsværket malet sort. I 1910 udførte Frederik Carl Christian Hansen en restaurering af bygningen. Der er fundet reste af rød maling, som indikerer at den oprindeligt har været rødmalet.

I vestgavlen er en ladebygning i én etage, og ligeledes opført i bindingsværk. Flere steder i murværket er der korsformede ventilationsholler. På nordsiden er en to-etagers tilbygning fra 1857, ligeledes i bindingsværk. Det er her indgangen findes.

Se også
 Fredede bygninger i Sorø Kommune

References

Eksterne henvisninger

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Sorø Kommune
Bindingsværksbygninger i Danmark

Scavenius' Stiftelse


Hubert Hurkacz (født 11. februar 1997 i Wrocław, Polen) er en professionel mandlig tennisspiller fra Polen.

Eksterne henvisninger

Tennisspillere fra Polen
Personer fra Wrocław
Tennisspillere ved sommer-OL 2020

Hubert Hurkacz


Der ehemalige Lettner des Doms zu Münster war ein großer Renaissance-Lettner aus Baumberger Sandstein, der sich bis zum Jahr 1870 im St.-Paulus-Dom zu Münster in Westfalen befand. Er verband die beiden westlichen Pfeiler der Vierung und trennte Vierung, Querhaus und Chor vom Langhaus.

Beschreibung
Bereits im frühen 11. Jahrhundert scheint es im (Ersten) Dom ein sog. "pulpitum" gegeben zu haben, eine Art Ambo mit seitlichen Treppenaufgängen, der eine gewisse Raumtrennung bewirkte. Im Zuge der Errichtung des Dritten (heutigen) Doms wurde dann der erste (Vorgänger-)Lettner errichtet, nach dem Vorbild französischer Lettner. Dieser gotische Lettner fiel den Bilderstürmen der Täufer zum Opfer.

Der zweite und letzte Lettner, um den es hier geht, wurde in den Jahren 1542–1549 von den Brüdern Franz und Johann Brabender geschaffen. Es handelte sich dabei um einen sog. Arkaden- bzw. Hallenlettner, der als Halle frei im Raum stand. Auf ihm befand sich eine rechteckige Bühne, die vor allem als Musikerbühne diente.

Der Lettner wird auch als Apostelgang bezeichnet; dieser Name rührt daher, dass an der Westseite des Lettners, dem Langhaus zugewandt, in den Nischen der Brüstung u. a. die Figuren der zwölf Apostel aufgestellt waren.

Die im nachfolgenden Teil in Klammern angegebenen Zahlen entsprechen denen im Grundriss des Lettners (Abbildung rechts).

Ostwand
Die Rückwand des Lettners (zum Hochchor hin) war massiv und geschlossen. In ihr befanden sich zwei Tore (4. und 5.). Sie lagen etwa 4,10 m auseinander und dienten dazu, dass die Geistlichen vom Hochchor in das Langhaus gelangen konnten, etwa zur Austeilung der Kommunion. In der Mitte befand sich ein mächtiger Mittelbau (3.), seitlich zu den Vierungspfeilern hin befand sich jeweils ein Treppenturm (1. und 2.), die zur Lettnerbühne hinaufführten.

Der Kunsthistoriker Wilhelm Lübke beschreibt die Ostseite wie folgt.

Die dem Chore zugewendete Seite gibt etwa den Eindruck wie die Hauptfacade einer ritterlichen Burg. Die nur durch aufgelegtes Masswerk spielend belebten Flächen des Mittelbaues, der zwei spitzbogige Thoröffnungen hat, werden durch zwei höhere Treppenthürme flankirt, deren Masse durchbrochen ist mit treppenartig aufsteigenden, durch Masswerk und Spitzgiebel bekrönten Feldern, wie an der Lambertikirche an der Chortreppe. In den Thürmen sind Wendeltreppen angebracht, welche auf die obere Brüstung des Lettners führen. Ein kräftiger Weinlaubfries schliesst den unteren Theil des ganzen Werkes, und die mit dem Gesimse verbundene Zinnenbekrönung verstärkt den Eindruck des Kastellartigen. Ueber die Zinnen erhebt sich noch ein durch Masswerk reich detailliertes Mauerstück, welches am Mittelbau niedriger mit einem Weinlaubfriese schliesst, an den Thürmen höher hinaufsteigt und in einem Zinnenkranz endet, aus welchem schlanke, reich gebildete Fialen aufstreben. Noch sind zwei Sedilien zu erwähnen, die sich zwischen beiden Portalöffnungen an den Mittelbau, Thorthürmen zu vergleichen, lehnen und von geschmackvollen Baldachinen überdeckt werden.

Westseite
Die Vorderseite (zum Langhaus hin) war als Hallen-Anlage (6.) sichtbar, bestehend aus fünf Rundbögen und einer Tiefe von einem Joch und einer Gesamtbreite von 12,5 m. Die Rundbögen ruhten auf Pfeilern bzw. (seitlich) auf an die Vierungspfeiler angebauten Halbpfeilern. Die Rundbögen waren ca. 1,55 m breit. Bis zum Ansatz der Brüstung war die Vorderseite etwa 4,58 m hoch, die Brüstung etwa 1,22 m.

Der mittlere Rundbogen war etwas breiter und höher angelegt, d. h. ragte in die Brüstung hinein. In ihm befand sich der Kreuzaltar, von dem aus die Messen für das Volk im Langhaus gelesen wurden. Über dieser mittleren Arkade befand sich über der Lettnerbrüstung ein hölzernes Kruzifix von etwa 1,58 m Höhe und 1,30 m Breite. Es stand auf einem Steinsockel, der den Kalvarienberg versinnbildlichte.

Über den vier seitlichen Arkaden teilte sich die Brüstung in je vier Nischen von etwa 13 cm Tiefe, die an der Rückseite durch Maßwerkgitter begrenzt und nach oben hin mit Baldachinen bekrönt waren. In den Nischen befanden sich Figurendarstellungen, die sich heute in der Domkammer befinden:
 Mittig befand sich die sog. Deësisgruppe (Christus als Weltenrichter, flankiert von Maria und Johannes dem Täufer, hinter ihm eine Darstellung Gott Vaters mit der Weltkugel und einem Buch in seinen Händen).
 Die Deesisgruppe wurde flankiert von den Figuren der zwölf Apostel und fünf Heiligenfiguren mit bestimmten, für den jeweiligen Heiligen typischen Attributen (der hl. Sebastian, der hl. Stephanus, der hl. Ludgerus mit einem Modell der Ludgerikirche, der hl. Laurentius und der hl. Antonius der Einsiedler). Die vollplastisch gearbeiteten Heiligenfiguren sitzen auf profilierten Thronbänken.

Der Kunsthistoriker Wilhelm Lübke beschrieb die Schauseite wie folgt.

Einen anderen Charakter bietet die dem Schiffe zugekehrte Seite des Lettners. Sie stellt eine Bogenhalle von niedrigen und einem mittleren, höher und weiter gespannten Rundbogen dar, die auf Pfeilern ruhen. Die Pfeiler sind auf mannigfache Weise belebt, indem die ganze Maße aus abwechselnd stärkeren und schwächeren Diensten besteht, die nach oben sich zu Nischen zusammenschliessen und mit Baldachinen bekrönt sind. Die Böden sind durch hineingespanntes Masswerk auf brillante Weise geschmückt. Das ganze bekrönt eine durch höchst elegante Filialen und Baldachine gebildete Nischenreihe mit den sitzenden Statuetten der Apostel und anderer Heiligen, in der Mitte Christus in feierlicher Haltung auf der Weltkugel thronend. Sechs Fialen bekrönen als letzte Ausläufer der sechs Pfeiler das ganze, auf der Spitze je einen musizierenden Engel tragend. Die etwas hinaufgebaute Mitte nimmt ein Kruzifix ein.

Kreuzaltar

An der Rückwand des mittleren Kompartiments der Lettnerhalle befand sich der Kreuz- oder Laienaltar (7.), von dem aus die Messen für das "gemeine Volk" gelesen wurde. Dem Altar bzw. der Westseite vorgelagert war eine Stufenanlage (8.), die durch eine Chorschranke (9.) zum Langhaus hin begrenzt wurde. Innerhalb dieses abgegrenzten Bezirks befanden sich zwei weitere Altäre, die den Vierungspfeilern als Seitenaltäre vorgelagert waren, u. a. der sog. Sebastiansaltar.

Das Altarretabel, das heute im Landesmuseum aufbewahrt wird, ist 2,63 m hoch und 2,16 m breit. Es stellt die Kreuzigung Christi dar und ist mit einem reich verzierten Profil-Rahmen umgeben.
 Das Kreuz Christi, das sich in der Mitte des Bildes befand, ist verloren gegangen. Der Christus-Korpus war mit drei Nägeln am Kreuz befestigt und war als Verstorbener dargestellt. Das Kreuz war durch die beiden Kreuze der beiden Schächer flankiert, von denen nur eines erhalten ist.
 Über dem Kreuz befindet sich eine Darstellung Gottes des Vaters mit Tiara, unter ihm der Heilige Geist, rechts und links davon jeweils die verdunkelte Sonne bzw. der verdunkelte Mond. Über dem Kreuz befinden sich zudem zwei betende Engel.
 Zu Füßen des Kreuzes sind links und rechts jeweils Reitergruppen dargestellt, mit der (abgebrochenen) Lanze, die in die Seite Christi sticht, bzw. einem Stecken, auf dem Christus ein Schwamm entgegengehalten wird. Am Fuße des Kreuzes kniet mittig Maria Magdalena. Im Vordergrund sitzt Maria, umgeben von weiteren Frauen. Neben der Darstellung weiterer Heiliger und eines knienden Klerikers in Tracht des 16. Jahrhunderts finden sich seitlich einige Jünglinge, die Wappen tragen.
 Die gesamte Kreuzdarstellung ist eingebettet in eine im Hintergrund befindliche, als Flachrelief ausgeführte idealisierte Silhouette der Stadt Jerusalem.

Funktionen
Der Lettner hatte verschiedene, überwiegend liturgische Funktionen:
 Vom Kreuzaltar aus wurden die Messen für das Volk im Langhaus gefeiert.
 Die Lettnerbühne wurde als Musikerbühne genutzt: sie bot Platz für einen Sängerchor bzw. eine Choralschola (sog. Kamerata) bzw. die Dommusikkapelle, später auch für den Domchor. Der Dirigent der Ensembles war vom Lettner aus auch für die Leitung des Gemeindegesanges verantwortlich.
 Auf der Lettnerbühne stand eine kleine Orgel mit der Funktion eines Generalbass-Instruments. Dieses sog. Lettner-Positiv steht heute im Westchor.
 Vom Lettner aus wurden auch die Epistel und das Evangelium verlesen.
 Eine weitere liturgische Funktion des Lettners war die Trennung von Klerikerchor und Laienkirche. Für diese Trennung gab es vermutlich mehrere Gründe: so etwa die unterschiedliche Dauer der Messen des Domkapitels im Hochchor und der (wesentlich kürzeren) Messen am Kreuzaltar für das "einfache" Volk, das "lediglich" seine Sonntagspflicht erfüllte; bzw. ganz profane Gründe, wie der Schutz der Kleriker im Hochchor vor Zugluft bzw. vor Ablenkung durch das "gemeine Volk".
 Vom Lettner aus erfolgten auch öffentliche Bekanntmachungen, so etwa die (gesungene) Verkündigung der Festtermine eines Kirchenjahres am Fest der Erscheinung des Herrn, die Proklamation der Bischofswahl, die Proklamation der Wahl weltlicher Würdenträger, die Verkündung fürstbischöflicher, im 19. Jahrhundert königlicher Erlasse und Ermahnungen.

Abbruch (1870) und Reste
Bereits im Jahre 1862 stimmte das Domkapitel für einen Abbruch des Lettners, der jedoch von Bischof Johann Georg Müller bis zu dessen Tod im Jahre 1870 wohl verhindert wurde. Am 30. November 1870 beschloss das Domkapitel erneut den Abbruch, der im Dezember 1870 vollzogen wurde, was zu heftiger Kritik ("Vandalismus", "Barbarei") führte.

Die Reste des Lettners, einschließlich der zahlreichen Figuren, wurden zwischengelagert, und gelangten 1870 schließlich an das Landesmuseum, wo die Architektur-Stücke des Lettners zu größeren Einheiten zusammengesetzt wurden. Während des Zweiten Weltkrieges wurden die Figuren rechtzeitig ausgelagert. Die Architekturteile im Landesmuseum wurden dort bei einer Bombardierung schwer beschädigt. Seit 1983 sind die Figuren des Lettners und einige Architekturteile in der Domkammer ausgestellt.

Einzelnachweise

Literatur
 Max Geisberg: Die Bau- und Kunstdenkmäler von Westfalen, Band 41: Die Stadt Münster Teil 5: Der Dom. Münster 1977, ISBN 3-402-05094-3.

Munster
Christentum in Münster
Kirchenausstattung in Nordrhein-Westfalen

Ehemaliger Lettner im Dom zu Münster


Filippo Naldi (Firenca, ? – prije 1783.), mletački slikar druge polovice 18. stoljeća.

O njegovu se životu ne zna puno. Prema vlastitom iskazu zapisanom na rodoslovlju obitelji Kačić koje je izradio 1756., bio je iz Firence (Fatto del 1756 – Ai 26 Aple 1756 = Fort Opus; Io Filippo Naldi Fiorentino ora Abitante in questa forte ò dissegnato il presente Albero della Famiglia Caccichi rilevato da un altro Antico in Carta autenticato con la giuntade viventi (…)). Rodoslovlje je izradio za vrijeme službovanja u Opuzenu u koji je došao kao pripadnik mletačkih vojnih postrojbi. U Opuzenu ga se spominje već 1751., a gdje je 1760. bio u službi upravitelja luke. Slikao je na području središnje i južne Dalmacije, na području od Sinjske krajine, Poljica i Omiša do Imotskog, Makarske, Vrgoračke i Neretvanske krajine, Hvara i Pelješca. Naručitelji su mu najčešće bili župnici i fratri seoskih krajeva oslobođenih od Turaka početkom 18. stoljeća, ali je poznato da je slikao i za katedralu u Makarskoj (prema narudžbi plemićke obitelji Grubišić), a u Neretvi je naslikao portret serdarske obitelji Nonkovića, zaslužne za oslobađanje Dalmacije od Turaka. Registrirano je više od trideset njegovih djela, najčešće oltarnih pala te slika postavljanih u crkvena svetišta. Poznato je da je radio i prikaze Bogorodice u obliku ikona (Vrgorac, Makarska, Žuljana) a osim religioznih tema, radio je portrete suvremenika, svećenika i vojskovođa. Umro je prije 1783. godine, jer se tada podmiruju dugovi za oltarnu palu u Franjevačkoj crkvi u Zaostrogu.

Popis poznatih djela

Nestala djela
 Sveto Trojstvo s Bogorodicom, sv. Mihovilom, sv. Jurom, sv. Antunom i sv. Nikolom, Kostanje (Poljica), Župna crkva sv. Mihovila
 Sv. Ivan Nepomuk, oltarna pala, Makarska, Katedrala sv. Marka
 Sv. Franjo Asiški, 1777. g; slika je bila na oltaru u staroj Franjevačkoj crkvi u Imotskom, a nestala je tijekom Drugoga svjetskog rata

Izvori

Slikari
Dalmacija
Životopisi, Opuzen
Firenca

Filippo Naldi


Frode Højer Pedersen (født 31. marts 1947) er en dansk filminstruktør, der primært er kendt for filmatiseringen af Soyas Min farmors hus (1984).

Frode Højer Pedersen har udover denne film instrueret en række dokumentarfilm.

Filmografi
 Min farmors hus (spillefilm, 1984)
 Verdenspiger (dokumentarserie, 1995-96)
 Drømmepigen (dokumentarfilm, 1998)
 De kalder mig hund (dokumentarfilm, 1998)
 I morgen bli'r vi færdige (dokumentarfilm, 1998)

Eksterne henvisninger

Filminstruktører fra Danmark

Frode Højer Pedersen


Xining (eða Sining) (kínverska: 西宁市; rómönskun: Xīníng) er höfuðborg Qinghai héraðs í Alþýðulýðveldinu Kína. Borgin er staðsett í austurhluta héraðsins, í frjósamri fjallalægð í dalnum við Huang-ána, sem er ein þveráa Gulafljóts. Qinghai er stærsta borgin á Tíbet hásléttunni. Hún var mikilvæg miðstöð Silkivegarins, hinnar fornu verslunarleiðar sem tengdi Kína við Miðjarðarhafið. Hún er iðnaðarborg og miðstöð stjórnmála, mennta og menningar héraðsins. Íbúar Xining voru árið 2010 um 2.2 milljónir.

Staðsetning

Xining borg er staðsett í austurhluta héraðsins, í frjósömum dal við Huang-á, einni þverár Gulafljóts. Hún liggur um það bil 95 kílómetra austur af Qinghai Hu ("Bláa vatnið") stærsta vatni Kína, og um 200 kílómetra vestur af Lanzhou borg í Gansu héraði. Þar var jafnan aðal verslunarleiðin frá Norður-Kína inn á sjálfstjórnarsvæðið í Tíbet og hinnar þurru Qaidam-skálar í vesturhluta Qinghai héraðs. Þar eru nú nútíma þjóðvegir.

Frá árinu 1959 hefur Xining borg verið tengt með járnbraut við kínverska járnbrautakerfi í Lanzhou. Þessi járnbraut liggur síðan vestur um Qaidam svæðið um norðurströnd Qinghai vatns til Golmud og síðan suður til Lasa borgar í Tíbet. Þar var jafnan meginverslunarleiðin frá Norður-Kína inn á sjálfstjórnarsvæðið í Tíbet og vesturhluta Qinghai héraðs. Þar eru nú nútíma þjóðvegir.

Saga

Xining hefur alltaf verið mikilvægur staður við vesturlandamæri Kína. Í 2000 ár var borgin viðskiptamiðstöð við Silkivegarins, hinnar fornu verslunarleiðar sem tengdi Kína við Miðjarðarhafið.

Þar voru einnig varnarvígi Han-, Sui-, Tang- og Song- veldanna gegn árásum hirðingjaþjóða að vestan. Á tímum Hanveldisins (206 f.Kr. – 220 e.Kr.) var þar sýsla sem kölluð var Linqiang, sem hafði yfirstjórn yfir Qiang ættbálkum á staðnum. Það var aftur landamærasvæði undir Sui-veldinu (581–618) og Tangveldinu (618–907). Á 7. öld og snemma á 8. öld var þar miðstöð stöðugs hernaðar við Tuyuhun konungdóm nálægrar hirðingjaþjóðar og síðar við Tíbet þjóðir sem náðu borginni á sitt vald árið 763. Hún var svo endurheimt af Songveldinu árið 1104, og hlaut nafnið Xining (sem þýðir "Friður í Vestri"). Það hefur verið aðsetur héraðsstjórnar frá þeim tíma.

Samtímaborg

Hröð iðnaðarþróun hefur verið stöðug frá fimmta áratug síðustu aldar. Vatnsaflsstöðvar voru reistar við Longyangxia og Lijiaxia, suður af borginni við Huang-ána. Kol frá staðbundnum námum við Datongxian í norðri studdu við uppbyggingu málmvinnslu- og vélaiðnaði. Salt frá Qaidam-svæðinu er efnaiðnaði borgarinnar mikilvægur og víðáttumikið beitiland í héraðinu er notað í ullarspuna, skinn og sútun. Borgin er miðstöð þjóðveganets héraðsins og mikilvæg vegamót milli Lanzhou og Lasa.

Xining Caojiabao alþjóðaflugvöllurinn sem er staðsettur um 28 km austur af borginni, tryggir flugþjónusta til helstu borganna Kína. Öflugt net járnbrauta er um borgina til Lhasa, Tíbet og tengt háhraðalestum til Lanzhou, Gansu og Ürümqi, Xinjiang.

Ýmsir staðir í borginni hafa trúarlega merkingu fyrir múslima og búddista. Með uppgangi tíbesks búddisma sem hófst á 7. öld e.Kr., varð borgin mikilvæg trúarleg miðstöð. Stærsta klaustur Qinghai er Taer-klaustrið, sem er heilagur staður fyrir búddista, var staðsett í Huangzhong, um það bil 25 kílómetra til suðvestur af borginni.
Í borginnni er Dongguan moska múslima sem byggð var árið 1380.

Þekktasti háskóli borgarinnar er Qinghai háskóli, sem er alhliða rannsóknarháskóli og telst einn lykilskóla Kína.
Loftmengun er mikil í borginni og er jafnan talin verri en í höfuðborg Kína, Beijing.

Tenglar

 Kínversk vefsíða borgarstjórnar Xining .
 Ensk vefsíða Encyclopaedia Britannica um Xining borg.

Heimildir

Borgir í Kína

Xining


ත්‍රිමාන පරිලෝකන යන්ත්‍රයක් යනු තාත්වික වස්තුවක හෝ පරිසරයක හැඩය සහ ඇතැම් විට ස්වභාවය (වර්ණය වැනි) පිළිබද දත්ත ලබාගැනීම සදහා එය විශ්ලේෂණය කිරීමට භාවිතා කරන උපකරණයකි. මෙසේ එකතුකර ගනු ලබන දත්ත ඉන් පසු ඩිජිටල් ත්‍රිමාන අනුරුවක් නිර්මාණය කිරීම සදහා භාවිතා කල හැකි අතර එය විශාල පරාසයක යෙදුම් සදහා භාවිතා කල හැක. මෙම උපකරණ විනෝදාස්වාද නිර්මාණ කර්මාන්තයේදී චිත්‍රපට සහ වීඩියෝ ක්‍රිඩා නිර්මාණය සදහා බහුලව භාවිතා කෙරේ. මෙම තාක්ෂණය පොදුවේ යොදා ගැනෙන අනෙකුත් ක්ෂේත්‍ර අතරට කාර්මික ආකෘති නිර්මාණය, ප්‍රති ඉන්ජිනේරු විද්‍යාව, ප්‍රතිරූපක නිර්මාණය, සංස්කෘතිකමය නිර්මාණ පිළිබද තොරතුරු රැස්කිරීම සහ පරිගණකමය දර්ශන නිර්මාණය අයත් වෙයි. මෙවැනි ත්‍රිමාන පරිලෝකන යන්ත්‍ර නිර්මාණය සදහා විවිධ තාක්ෂණයන් ගණනාවක් භාවිතා කල හැකි අතර මෙම එක් එක් තාක්ෂණය සදහා ඒහා බද්ද වු සිමා, වාසි සහ වියදම් පවතියි. මෙහිදි සැලකිය යුතු අනෙකුත් කාරණය වන්නේ ඩිජිටල් තත්ත්වයට පත් කල හැකි වස්තූන් පිලිබද තවමත් බොහෝ සීමා පවතින බවයි. උදාහරණයක් ලෙස පාර දෘෂ්‍ය, පරාවර්ථක හෝ දිලිසෙන සුළු වස්තූන් හමුවේ ප්‍රකාශ තාක්ෂණයන් බොහෝ ගැටලු වලට මුහුණ දෙයි.
කෙසේ නමුත් දිලිසෙන සුළු වස්තූන් පරිලෝකනය සදහා ක්‍රම වේදයන් පවතින අතර එවන් වස්තුවක් තුනී සුදු පැහැ කුඩු තට්ටුවකිවකින් ආවරණය කරීම මගින් පරිලෝකන යන්ත්‍රයට වැඩි ආලෝක පෝටෝන ප්‍රමාණයක් පරාවර්තනය වීමට සැලැස්වීම මෙවන් එක් ක්‍රම වේදයකි. ලෙසර් පරිලෝකන යන්ත්‍රයකට වස්තුවක් වෙත ආලෝක පෝටෝන ට්‍රිලියන ගණනක් යැවිය හැකි අතර ඒවායේ භාවිතා වන ප්‍රකාශක්‍රම ඔස්සේ ඉන් ඉතා සුළු ප්‍රතිශතයක් නැවත ප්‍රතිග්‍රහණය කල හැක. වස්තුවක පරාවර්තී ස්වභාවය එහි වර්ණය හෝ පෘෂ්ටීය සුදු බව මත පදනම් වෙයි. සුදු පැහැ පෘෂ්ඨයක් මගින් ආලෝකය වැඩි ප්‍රමාණයක් පරාවර්තනය කරන අතර කලු පැහැ පෘෂ්ඨයකින් පරාවර්තනය කරනුයේ කුඩා ආලෝක ප්‍රම‍ා‍ණයක් වෙයි. වීදුරු වැනි පාර දෘෂ්‍ය වස්තූන් මගින් ආලෝකය වර්තනය පමණක් සිදු කෙරෙන අතර ඒ ඔස්සේ ව්‍යාජ ත්‍රිමාන තොරතුරු ලබාදෙයි.

ක්‍රියාකාරීත්වය
ත්‍රිමාන පරිලෝකන යන්ත්‍රය සාමාන්‍ය අරමුණ වනුයේ අභිමත වස්තුවක පෘෂ්ඨයට අනුරූප ලක්ෂ්‍ය සමුහයක ජ්‍යාමිතික නියැදියක් නිර්මාණය කිරීමයි. අනතුරුව මෙම ලක්ෂ්‍ය වස්තුවෙහි හැඩය තක්සේරු කිරීම සදහා භාවිතා කල හැක. (මෙම ක්‍රියාවලිය ප්‍රතිනිර්මාණය ලෙස හැදින්වේ) යම් හෙයකින් එක් එක් ලක්ෂ්‍යය සදහා වර්ණ තොරතුරුද එකතු කර ගෙන ඇත්නම් වස්තුවේ පෘෂ්ඨය මතු පිට වර්ණයන්ද නිර්ණය කළ හැක. ත්‍රිමාන පරිලෝකන යන්ත්‍ර බොහෝ දුරට කැමරාවකට ප්‍රතිසමවේ. කැමරාවක් ආකාරයටම ඒවායේ දර්ශණ පථය කේතූ හැඩති වන අතර කැමරා මෙන්ම පරිලෝකක මගින් ද තොරතුරු ලබාගත හැකි වනුයේ ආවරණය නොවු පෘෂ්ඨ සම්බන්ධයෙන් පමණි. කැමරාවක් තම දර්ශන පථය තුළ පවතින පෘෂ්ඨයන්ගේ වර්ණ තොරතුරු එකතු කර ගන්නා අතර ත්‍රිමාණ පරිලෝකණ යන්ත්‍රයක් මගින් සිදු කරනුයේ තම දර්ශණ පථයෙහි පිහිටන පෘෂ්ඨයන් පිළිබද දුර ප්‍රමාණ සම්බන්ධ තොරතුරු රැස්කර ගැනීමයි. ත්‍රිමාන පරිලෝකන යන්ත්‍රයක් මගින් නිපදවනු ලබන රූපය මගින් එහි අඩංගු පෘෂ්ඨයන්ගේ එක් එක් ලක්ෂ්‍යය වෙත පවතින දුර ප්‍රමාණය විස්තර කෙරේ. පරිලෝකන යන්ත්‍රය කේන්ද්‍රණය වන පරිදි ගෝලීය කණ්ඩාංක පද්ධතියක් අර්ථ දැක්වුයේ නම් හා පරිලෝකන යන්ත්‍රයෙහි ආසන්නයේම ඊට ඉදිරියෙන් පිහිටන ලක්ෂ්‍යය Ψ = 0 සහ θ = 0 වේ නම් රූපයේ අඩංගු ඕනෑම ලක්ෂ්‍යයක් සදහා කිසියම් Ψ සහ θ අගයක් පවතියි. පරිලෝකන යන්ත්‍රයට සාපේක්ෂව ප්‍රදේශීය කණ්ඩාංක පද්ධතියක් තුළ r සංරචකය මගින් නියෝජනය වන දුර ප්‍රමාණය සමග මෙම ගෝලීය කණ්ඩාංකයන් රූපයේ එක් එක් ලක්ෂ්‍යයේ ත්‍රිමාණ පිහිටුම පුර්ණ ලෙස විස්තර කරයි. බොහෝ අවස්ථාවන් සදහා අභිමත වස්තුවෙහි පුර්ණ ආකෘතියක් ලබා ගැනීම තනි පරිලෝකනයක් මගින් සිදු කල නොහැක. විවිධ දිශාවන් ඔස්සේ සිදු කරන පරිලෝකනයන් ගණනාවක් සදහා ඇතැම් විට සිය ගණනක් අදාල වස්තුවෙහි සියළු පැති පිළිබදව තොරතුරු ලබා ගැනීම සදහා සිදු කල යුතු විය හැක. මෙම පරිලෝකනයන් එක් පොදු සමුද්දේශ පද්ධතියක් තුළට ලබාගත යුතු වන අතර මෙම ක්‍රියාවලිය පෙළ ගැසුම හෝ ලියා පදිංචිය යනුවෙන් හැදින් වේ. අනතුරුව ඒවා සංයෝජනය කිරීමෙන් සම්පුර්ණ ආකෘතියක් නිර්මාණය කෙරේ. තනි පරාස සිතියමක සිට සම්පුර්ණ ආකෘතිය නිර්මාණය කිරීමේ මුළු ක්‍රියාවලිය ත්‍රිමාණ පරිලෝකන වැඩ පිළිවෙල ලෙස හැදින්වේ.

තාක්ෂණය
ත්‍රිමාණ ස්කෑනර වර්ග දෙක වන්නේ සම්බන්ධක හා සම්බන්ධක - නොවන යන වර්ග දෙකයි. අසම්බන්ධක වර්ගය තව දුරටත් ප්‍රධාන වර්ග දෙකකට බෙදිය හැක. ඒවා නම් සකර්මක ස්කෑනර හා අකර්මක ස්කෑනර ලෙසය. මෙම වර්ග දෙකම විවිධ තාක්ෂණයන් අනුයුක්ත වේ.

සම්බන්ධක වර්ගය
සම්බන්ධක ත්‍රිමාණ ස්කෑනර වස්තූන් භෞතික ස්පර්ශය මඟින් විමර්ශනය කිරීම සිදුකරයි. මෙම වර්ගයට උදාහරණයක් වන්නේ සමකක්ෂ මනින යන්ත්‍රයයි. එය බොහෝවිට නිෂ්පාදනයට යොදාගන්නා අතර ඉතාම නිවැරදි උපකරණයක්ද වේ. භෞතික ස්පර්ශයෙන් විමර්ශනය කරන නිසා වස්තුව හානි වීම හො වෙනස්විම සිදුවිය හැක. මෙය අවාසියක් ලෙස ගත හැක. අනික් අවාසිය වන්නේ එය අනිකුත් ස්කෑනර වලට සාපේක්ෂව වේගයෙන් අඩුවීමයි. මෙම වර්ගයේ වේගවත්ම ස්කෑනරයක් හට්ස් සිය ගණනක පමණක වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වන අතර ලේසර් ස්කෑනර වැනි ප්‍රකාශ පද්ධතියක් හට්ස් 10 සිට කිලෝ හට්ස් 500 ක පමණවූ වේගයකින් ක්‍රියාත්මක වේ.

අනිකුත් උදාහරණයක් වන්නේ අනිත් ධාවනය කෙරෙන ස්පර්ශ විමර්ෂකයි. මේවා පරිගණක නිර්මාණක කර්මාන්තයේ මැටි මොඩල සංඛ්‍යාංක බවට පත්කිරීමට යොදාගනී.

අසම්බන්ධී සක්‍රිය වර්ගය
සක්‍රීය ස්කෑනරයකින් යම් කිසි විකිරණ ප්‍රමාණයක් විහිදුවා එහි පරාවර්තනය නිරීක්ෂණය කරනු ලබයි. මෙසේ විහිදුවන කිරණ වර්ග නම් දෘෂ්‍යය ආලෝකය, අති ධ්වනි  හා X - කිරණය.

උත්පන කාලය
උත්පන කාල ත්‍රිමාණ ස්කෑනරය සක්‍රීය වර්ගයේ ස්කෑනරයකි. මෙහි ප්‍රධාන අංගය වන්නේ ලේසර් පරාස සොයනයයි. ආලෝක ස්පන්දනයක් ගමන් කිරීමට ගත වන කාලය අනුසාරයෙන් වස්තුවකට ඇති දුර මෙමඟින් තීරණය කරයි. ආලෝකයේ වේගය දන්නා බැවින් දුර තිරණය කිරීමට පහත සමිකරණය භාවිතා කරයි.

d - දුර	C - ආලෝකයේ ප්‍රවේගය	t - ගතවන කාලය
d = ct /2

පැහැදිලි ලෙසම දුරෙහි මිනුමේ නිවැරදිතාවය, කාලය (t) නිවැරදිව ගණනය කිරීම මත රඳා පවතී.

ලේසර් පරාස සොයනය එක් ලක්ෂ්‍යයකට ඇති දුර මැන ගැනීමේදී ,දර්ශන තලයේ දිශාවට පමණක් මැනීම සිදුකරයි. මෙලෙස දර්ශන තලයේ දිශාව වෙනස්කරමින් වරකට එක් ලක්ෂ්‍යය බැගින් වස්තුවලට ඇති දුර මැනිනු ලැබේ . මෙම දර්ශන තලයේ දිශාව වෙනස් කිරීම උපකරණය කැරකවීම මඟින් ද එහි කැඩපත් කැරකැවීම මඟින්ද සිදුකරයි. කැඩපත් බරින් අඩු නිසා වඩා වැඩි වේගයකින් කැරකැවීම සිදුකළ හැකි අතර එම ක්‍රමය බහුලව භාවිතයට ගැනේ. මෙවන් උපකරණයකට තප්පරයකට ලක්ෂ්‍යය 10000 හා 100000 ප්‍රමාණයක් මැනිය හැකිය.

ත්‍රිකෝණකරණය
ත්‍රිකෝණකරන ත්‍රිමාණ ලේසර් ස්කෑනරය, ලේසර් ආලෝකය මඟින් අවට පරිසරය නිරික්ෂණය කරයි. කාල උත්පන ලේසර් ස්කෑනරයට සාපේක්ෂව මෙය ලේසර් ආලෝකය වස්තුව වෙත යවා කැමරාවක් ආධාරයෙන් ලේසර් ලක්ෂ්‍යය සොයා ගනී. වස්තුව තිබෙන දුර ප්‍රමාණය අනුව කැමරාවේ දර්ශන තලයෙහි එම ලක්ෂ්‍යය පිහිටන ස්ථානය වෙනස්වේ. ලේසර් ලක්ෂ්‍යය, කැමරාව හා ලේසර් කිරණ විදිනය ත්‍රිකෝණයක පිහිටන නිසා මෙම ක්‍රමයට ත්‍රිකෝණකරණය නමින් හදුන්වයි. කැමරාව හා ලේසර් විදිනය අතර ඇති දුර දන්නා කරුණකි. ලේසර් විදිනයේ කෝණය ද දන්නා අගයකි. එම කෝණය කැමරාවේ දර්ශන තලයේ ලේසර් ලක්ෂ්‍යය තිබෙන ස්ථානය අනුව බලා තීරණය කරයි. බොහෝ අවස්ථාවල තනි ලේසර් ලක්ෂ්‍යය වෙනුවට ලේසර් තීරුවක් වස්තුව හරහා යවා ප්‍රතිග්‍රහණ ක්‍රියාවලිය වේගවත් කර ගනියි. වර්ෂ 1978 දී මෙම ක්‍රමය සොයාගැනීමට පුරෝගාමි වූ ආයතන අතරින් කැනඩා ජාතික සමීක්ෂණ කවුන්සිලයද එක් ආයතනයකි.

වාසි හා අවාසි
කාල උත්පන හා ත්‍රිකෝණමිතික සීමා සොයන්නන් නමින් හැදින්වෙන ස්කෑනර වල වාසි මෙන්ම හා අවාසිද පවතියි. කාල උත්පන වර්ගයේ වාසිය වන්නේ ඒවා දිගු දුරක පවත්වා ගත හැකිවීමය. ඒ නිසා ඒවා විශාල ආකෘති (ගොඩනැගිලි හෝ භූගෝලීය පිහිටීම) සුපිරික්සීමට භාවිතා කළ හැකිය. මෙහි අවාසියක් වන්නේ ඒවායේ නිවැරදිතාවය අඩුවීමයි. එනමුත් ත්‍රිකෝණමිතික වර්ගය නිවැරදිතාවයෙන් වැඩි අතර ඒවා භාවිතා කළ හැකි දුර ප්‍රමාණයෙන් සාපේක්ෂව අඩුවේ.

කාල උත්පන ස්කෑනර භාවිතයේදී, එහි ලේසර කදම්භ, වස්තුවල කොන්වලින් විසිරීයාම නිසා දත්ත හානිවීමක් සිදුවේ. මෙවන් කොන්වලට ඇති දුර සාමාන්‍යය අගයක් ලෙස ගණනය කරන නිසා එම දත්ත නිවැරදි ලක්ෂ්‍යයවල ස්ථානගතවීමක් සිදුනොවේ. වඩා අඩු කදම්භ පළලක් සහිත ස්කෑනර මෙම ප්‍රශ්නය විසඳීමට සමත් අතර ඒවායෙන් ආවරණයවන දුර ප්‍රමාණය අඩුවේ. මෘදුකාංග මඟින් ද මෙසේ සිදුවන දෝෂය මඟහරවා ගත හැකිය.

තප්පරයට සාම්පල ලක්ෂ්‍යයක (100,000) සීඝ්‍රතාවයක් යටතේ වැඩකරන ස්කෑනර වලට. අඩු විභේදන සුපිරික්සීම් තප්පරයට අඩු කාලයකදී නිම කළහැකිය. මෙහිදී ඇතිවන ප්‍රශ්නය වන්නේ චලනය නිසා රූප විකෘති වීමක් එමඟින් සිදුවීමයි. සුළු කම්පන මඟින් මෙම විකෘති වීම නැති කිරීමට, අවශ්‍යය අධ්‍යයනයන් මෑත කාලයේදී සිදුකර තිබේ.

එක ස්ථානයක වැඩි දිනක් සුපිරික්සීම් සිදුවන විට සුළු වෙනස්කම් ඇතිවිය හැකිය. මෙයට හේතුවන්නේ ස්කෑනරයේ උෂ්ණත්වයේ වෙනස්වීම වේ. ආධාරකයක් මත තබා ඇති ස්කෑනරය මතට සූර්යාලෝකය පතනය වනවිට සූර්යාලෝකය වැටෙන පැත්තේ ආධාරකය රත්වීම නිසා රූප විකෘති වීම සිදුවිය හැකිය. සමහර ලේසර ස්කෑනරවල මෙම ආධාරක මට්ටම්වල වෙනස්වීම පාලනය කළ හැකි ක්‍රියාදාමයගෙන් සමන්විත පද්ධති දක්නට තිබේ.

Conoscopic හො‍ලෝග්‍රෑම්
මෙම Conoscopic පද්ධතියක් පළමුව ලේසර් කදම්බ මුහුණතක් මත ප්‍රක්ෂේපණය කරවයි. අනතුරුව එහි පරාවර්තනය Conoscopic ස්ඵටිකයක් තුලින් යවා CCD සංවේදක වලට ප්‍රක්ෂේපණය කරවයි. එමඟින් විවර්තිත රටාවක් ඇතිවන අතර එහි සංඛ්‍යාතය විශ්ලේෂණය කිරීමෙන් මනින ලද මුහුණතට දුර තීරණය කළ හැකිය. Conoscopic හො‍ලෝග්‍රෑම් වල ප්‍රධාන වාසිය වන්නේ ඒ සඳහා තනි කදම්භයක් පමණක් අවශ්‍යය වීමයි. එනිසා ඉතා සියුම්ව විදි (drilled) සිදුරකට ඇති දුරද මැනිය හැකිය.

ව්‍යුහගත ආලෝකය
මෙම වර්ගයේ ස්කෑනරවලින් ආලෝක රටාවක් වස්තුව මත එල්ල කර එහි ඇතිවන රටා වෙනස ග්‍රහණය කර ගනී. මෙම රටාවන් එක් මානයක් හෝ ද්වි-මාන ආකාරයක් හෝ විය හැකිය. මෙම තනි කදම්භය, LCD ප්‍රක්ෂේපණ උපකරණයක් මඟින් හෝ පැද්දෙන ලේසර උපකරණයන් මඟින් හෝ වස්තුව මත එල්ල කරයි. අනතුරුව ත්‍රිකෝණාකාර ස්ථාන හඳුනාගන්නා ක්‍රමයට දුර ගණනය කිරීම සිදුකරයි.

ද්විමාන රටාවකට උදාහරණයක් වන්නේ කොටු හෝ රේඛා තීරු රටාවන්ය. රටා වෙනස කැමරාවක් මඟින් ලබාගන්නා අතර සංකීර්ණ ඇල්ගොරිතමයක් මඟින් එම ලක්ෂණ වල දුර මැනීම සිදුකරයි. මෙම සංකීර්ණතාවයට ඒක හේතුවක් වන්නේ වස්තුවේ ඇති ව්‍යාකූලතාවයයි. උදාහරණ ලෙස සිදුරු, නිරෝධන හා වැඩි ගැඹුරින් යුක්ත වස්තුන් හරහා ලේසර් කදම්භ අනුක්‍රම යවන විට ඒවායෙන් ආපසු පැමිණෙන කදම්භ වෙනස්වීම හෝ රටාව වෙනස්වීම සිදුවිය හැකිය. එමඟින් කදම්භ තීරු වල ව්‍යාකූලතාවයන් ඇතිවේ. මෙම ව්‍යාකූලතාවය මෑතකදී බහුතීරූ ලේසර් ත්‍රිකෝණකරණය නම් තාක්ෂණයෙන් විසඳන ලදී.

ව්‍යුහගත ත්‍රිමාණ ආලෝක ස්කෑනර එක් වරකට ලක්ෂ්‍යය වැඩි ගණනක් සුපිරික්සන නිසා වේගයෙන් වැඩිවේ. එනිසා චලනය නිසා ඇතිවන විකෘතිතාවයන්ද මඟ හැරේ. සමහර නවතම ස්කෑනර් පද්ධති චලනය වන වස්තූන් පවා සුපිරීක්සීමට සමත් ඒවා වේ. මෑතකාලයේදී සෝන්ග් සැන්ග් හා පේසන් හන්ග් (ස්ටෝනි බෘක් විශ්ව විද්‍යාලයේ) යන අය විසින් කලාප වෙනස් කරන හා අංකිත ප්‍රක්ෂේපණය යන තාක්ෂණ යොදා වඩා දියුණු ස්කෑනරයක් නිපදවන ලදී. මෙම පද්ධතිය ඝනත්වයෙන් වැඩි දත්ත (මුහුණේ ඇතිවන ප්‍රකාශන වැනි) තප්පරයට රාමු 40ක සීඝ්‍රතාවයකින් ග්‍රහණය කර නිර්මාණ කිරීමට සමත්කම් දක්වයි.

උස් පහත සැකසු ආලෝකය
මෙම වර්ගයේ ස්කෑනර් දිගින් දිගටම වස්තුව වෙත යොමුකෙරෙන ආලෝකය වෙනස් කරමින් දීප්තිය ඇති කරයි. සාමාන්‍යයෙන් එය සිදුකරන්නේ ආලෝක ප්‍රභවය සයිනාකාර රටාවකට වෙනස් කරමිනි. ප්‍රතිවර්තිත ආලෝකය කැමරාවක් මඟින් අනාවරණය කර‍ගන්නා අතර රටාව වෙනස් වූ ප්‍රමාණය ආලෝකය ගමන් කරන දුර මඟින් තීරණය කරයි. අඩු වැඩි කළ ආලෝකය නිසා ස්කෑනරයට ලේසර් ප්‍රභවයෙන් බැහැරව ඇති ආ‍ලෝකයන් නොසළකා හැරීමට උදව්වේ. මෙමඟින් බාධක නැතිවේ.

අසම්බන්ධී නිෂ්ක්‍රිය

මෙම වර්ගයේ ස්කෑනර විකිරණ පිට නොකරන අතර පවතින විකිරණ අභීක්ෂණය කරයි. මෙවන් බොහෝ ස්කෑනර වලට දෘෂ්‍යය ආලෝකය අභීක්ෂණය කරගත් අර්ධරක්ත විකිරණද යොදාගත හැකිය. මෙම ක්‍රමයන් ඉතා ලාභදායී වේ. ඊට හේතුවන්නේ මේවාට විශේෂිත උපකරණ අවශ්‍යය නොවීමයි.

ත්‍රිමානේක්ෂ - මෙම පද්ධතියක දර්ශනයක් ලබාගැනීමට විඩියෝ කැමරා දෙකක් උපයෝගි කරගනී. කැමරා දෙකෙන් දර්ශනයකට ලැබෙන දුර පරතරය නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් අනතුරුව රූපයේ එම ලක්ෂ්‍යවල දුර තීරණය කළ හැකිවේ.
ඡායාදර්ශකය - මෙම වර්ගයේ ත්‍රිමාණ ස්කෑනරවලින්  ඡායාරූප අනුපිළිවෙළක් නිරීක්ෂණය කිරීමෙන් පසු වස්තුවේ ත්‍රිමාණ ප්‍රතිරූපය ලබා ගනි. මෙහිදී වස්තුවට ආසන්නව සමාන දෘෂ්‍ය අහුවැස්මක් මෙම ඡායා දර්ශකය මඟින් ඇති කරයි. එනමුත් වස්තුවල තිබෙන සමහර කුහර මෙමඟින් අභීක්ෂණය නොවේ.

භාවිතාකරන්නාට සහයවන (ඇඹීම පදනම් වූ රූප)
සමහර ක්‍රම භාවිතා කරන්නාගේ අභීක්ෂණය හා හඳුනා ගැනීම මත පදනම් වේ. මෙහිදී භාවිතා කරන්නා වස්තුවේ ලක්ෂණ හා හැඩ නිරික්ෂණය කිරීමෙන් වස්තුවට ආසන්න රූපයක් තනා ගනි. මෙම ක්‍රමයේ ගොඩනැඟිලි සරල හැඩැති වස්තු නිරික්ෂණයට උචිතය.

මෙම වර්ගයේ ත්‍රිමාණ පිරික්සුම ඡායාලේඛනමිතියේ නියාම මත පදනම් වේ. එය පරිදර්ශක ඡායාරූප ශිල්පීය ක්‍රමවේදයට තරමක් සමාන‍වේ. එනමුත් ඡායාරූප පෙළක් ගන්නවා වෙනුවට වස්තුවේ ඡායාරූප ත්‍රිමාණ අවකාශයකට ගැනීම මඟින් හාත්පස වටපිටාව ප්‍රතිනිර්මාණය කිරිමක් මෙහිදී සිදුවේ.

ප්‍රතිනිර්මාණකරණය
3D පරිලෝකන මගින් නිපදවන ලද ලක්ෂ වළාකුළු සාමාන්‍යයෙන් ඍජුවම භාවිතා නොවේ. බොහොමයක් යෙදුම් ලක්ෂ වළාකුළු භාවිතා නොකරයි. නමුත් ඒ වෙනුවට බහුඅස්‍ර 3D වළාකුළු භාවිතා කරයි. ලක්ෂ වළාකුලක් බහුඅස්‍ර 3D ආකෘතියක් බවට පරිවර්තනය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ප්‍රතිනිර්මාණකරණය ලෙස හැඳින්වේ. ප්‍රතිනිර්මාණයකරණයට අඛණ්ඩ මතුපිටක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා ආසන්න ලක්ෂ සෙවීම හා සම්බන්ධ කිරීම ඇතුළත් වේ. මෙම කාර්ය සඳහා බොහොමයක් ඇල්ගොරිතම සේවයෙහි යෙදී ඇත (උදාහරණ - Photomodeler, imagemodel).

භාවිත අවස්ථා

දන්ත වෛද්‍ය විද්‍යාවේ දී පරිගණක ආශ්‍රිත නිර්මාණවලට
පුටුවට පැත්තෙන් සවිකර ඇති බොහෝ දන්ත පරිගණක නිර්මාණ (Dental CAD/CAM System) පද්ධතිවල ත්‍රිමාණ මුහුණත බලාගැනීමට යොදාගනී. මෙමඟින් හා පරිගණක ආශ්‍රිත මෘදුකාංග මඟින් දන්ත ප්‍රතිස්ථාපනය කෙසේ සිදුවිය යුතුද යන්න තීරණය කරයි. මෙම කාර්යන් සඳහා CAM (පරිගණක ආශ්‍රිත නිර්මාණය වූ) තාක්ෂණය යොදා ගනී. මෙම තාක්ෂණයට උදාහරණ  වන්නේ CWC මෙහෙලීම් යන්ත්‍රය, ත්‍රිමාණ මුද්‍රකය වැනි ඒවාය. මෙය සම්බන්ධ කරන පුටුව ඒවාට උදව්වන ආකාරයට නිර්මාණය කර තිබේ.

Orthotics (විකලාංග උපකරණ) CAD/CAM (පරිගණක ආශ්‍රිත නිර්මාණ) - බොහෝ විකලාංග සේවකයන් රෝගියාගේ ත්‍රිමාණ මුහුණත බලාගැනීමට ත්‍රිමාණ ස්කෑනර් භාවිතා කරයි. එය බොහෝ වෙහෙස කරවන පැලැස්තර වාත්තු වෙනුවට යොදාගත හැක. ඉන් අනතුරුව මෙම විකලාංග උපකරණ පරිගණක ආශ්‍රිත නිර්මාණකයන් (CAD) හා මෘදුකාංග මඟින් නිර්මාණය කරනු ලබයි.

විනෝදයට හා විලෝම ඉංජිනේරු විද්‍යාව

විනෝදය
චිත්‍රපට හා පරිගණක ක්‍රීඩා වලට අවශ්‍යය ත්‍රිමාණ මොඩල නිර්මාණය කිරීමට ත්‍රිමාණ ස්කෑනර යොදා ගනී. ත්‍රිමාණ මොඩල සාදන මෘදුකාංග වලට වඩා හොඳින් මෙම ක්‍රමයෙන් ත්‍රිමාණ මොඩල නිපදවිය හැකිය. බොහෝ විට මෙම නිර්මාණ ශිල්පීන් භෞතික මොඩල මූර්ති බවට පත්කර, භෞතික මොඩල සාදා ඒවා ත්‍රිමාණ ස්කෑනර මඟින් අංකිත ආකාරයට පරිගණක ගත කරයි.

විලෝම ඉංජිනේරු විද්‍යාව
යාන්ත්‍රික අංගයක විලෝම ඉංජිනේරු විද්‍යාව බවට නැවත ප්‍රතිනිෂ්පාදනය කිරීමටනම් වස්තුවල ඉතා නිවැරදි අංකිත මොඩල උවමනා වේ. මෙහිදී වස්තුව තිත් සමූහයකට වඩා මුහුණත් සමූහයකින් නිරූපණය කිරීම සිදුවේ. මෙම මුහුණත් ත්‍රිකෝණාකාර සමතල හෝ සමතල හෝ වක්‍ර වූ NURBS ඒවා විය හැකිය. ත්‍රිමාන ස්කෑනරයක් නිදහස් ආකාරයේ සංඛ්‍යාංක බවට පත්කිරීමක් හෝ ක්‍රමයෙන් වැඩිවන හැඩයෙන් යුක්ත අංග සංඛ්‍යාංක බවට පත්කිරීමට හෝ භාවිතා කළ හැකිය. එසේම ප්‍රිස්මාකාර ජ්‍යාමිතිකයන් සංඛ්‍යාංක බවට පත්කිරීමට ද මෙය භාවිතා කළ හැකිය. මෙම දත්ත අංක පසුව අංකිත මොඩල බවට පත්කරනු ලබයි.

සංස්කෘතිකමය කටයුතු සදහා
පහත සඳහන් ඓතිහාසික ප්‍රදේශ හා පුරාතණ මානව කෘති සුවිශේෂි සුපිරික්සීමකට ලක්කරන ලදී.

මිචලැන්ගලෝ
වසර 1999 දී සමීක්ෂණ කණ්ඩායම් 2ක් මිචලැන්ගලෝ පිළිරූ සුපිරික්සීමට ලක්කරන ලදී. මාර්ක් ලුයර් ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ලේසර් ත්‍රිකෝණකරන ස්කෑනරයක් ආධාර කරගනිමින් මෙම පිළිරුව හා මෙඩිකි චැපල්හි තිබූ තවත් පිළිරූ 4ක්ද සුපිරීක්සුමට ලක්කරන ලද්දේ ස්ටැන්ස්ෆර්ඩ් විශ්ව විද්‍යාලය විසිනි . මෙම සවිස්තර සුපි‍රීක්සුම නිසා විශාල තොරතුරු ප්‍රමාණයක් අනාවරණය කරගැනීමට හැකිවූ අතර ඒවා සැකසීමට මාස 3ක් පමණ ගතවිය. අනිකුත් සමීක්ෂණ කණ්ඩායම වන IBM සාර්ථක ලෙස ජ්‍යාමිතික හා වර්ණ විස්තර සහත සුපිරික්සුම කරන ලදී.

මොන්ටිකෙලෝ
වසර 2002 දී ඩේවිඩ් ලුබෙක් ඇතුලු පිරිස විසින් තෝම්ස් පේෆසන්ගේ මොන්ටිකෙලෝ සුපිරික්සීමට භාජනය කරන ලදී. පසු එය අංකිත ඡායාරූප සමඟ එක්තරා දෘෂ්‍යය මොන්ටිකෙලෝ නිපදවන ලද අතර එය නිව් ඕලියන් කෞතුකාගාරයේ 2003 දී ප්‍රදර්ශනය කරන ලදී. මෙම ප්‍රදර්ශක භාණ්ඩය ත්‍රිමාණ දර්ශනයෙන් යුක්ත විය.

කියුනෙෆෝම් පෝරුව
වසර 2003 දී සුබෝධි කුමාර් හා පිරිස විසින් මෙම මානව කෘතිය පිරික්සන ලදී. මෙයට ත්‍රිමාණ ත්‍රිකෝණාකාර ස්කෑනරයක් භාවිතා කළ අතර 0.025 මිලිමීටර විභේදනයක් සහිත කොටු රාමු රටාවක් එම පිරික්සීමට යොදාගන්නා ලදී.

ප්ලාස්ටිකෝ ඩි රෝමා ආටිකා
2005 දී ගැබ්‍රියෙල් ගුයිඩි හා පිරිස විසින් මෙම රෝම ආකෘතිය සුපිරික්සන ලදී. මෙම මොඩලය විශාලත්වයෙන් වැඩිවූ නිසා එයට ලැබෙන ආලෝකය සීරුමාරු කළහැකි පරිදි සැකසූ ස්කෑනරයක්, ත්‍රිකෝණාකාර ස්කෑනරයක් සමඟ එක්ව යොදාගන්නා ලදී.

ද්‍රව්‍යය සැකසීම හා නිෂ්පාදනය
ලේසර පිරික්සුමේදී පළමුව වස්තුව මතුපිට පරික්ෂා කරයි.එයට හේතුවනම් ලේසර් වල ශක්තියේ වෙනස්කම් මත එම භාවිතද වෙනස් වීමයි. ශක්තියෙන් අඩු ඒවා ලේසර් උත්තීරණයට යොදාගනී. ශක්තියෙන් වැඩි ලේසර මඟින් ඝන ද්‍රව්‍යය ද්‍රව බවට පත්කරන නිසා ඒවා ද්‍රව්‍යය කැපීමට භාවිතා කරයි.

මෙම භාවිත සඳහා උපයෝගීවන මූල හා නියාම බොහෝ දුරට සමාන වේ. මූල ක්‍රියාවලියම පරිගණකයකට සම්බන්ධවූ මෘදුකාංගවලින් සමන්විත පද්ධතියකින් හැසිරවේ. මෙම පද්ධතියට සම්බන්ධ ස්කෑනර් පත්‍රය දෛශික දත්ත චලිත දත්ත බවට හරවන අතර එය ස්කෑනර් ශීර්ෂ ස්ථානයට යවනු ලබයි. මෙම ස්ථානය කැඩපත් දෙකකින් යුක්ත වේ. එමඟින් ලේසර් කදම්භය X හා Y සමකක්ෂ වලට හැරවීම සිදුකරයි. අවශ්‍යය වුවහොත් පමණක් Z සමකක්ෂය  විශේෂිත දෘෂ්ටියක් මඟින් ලබාගනි.

විශේෂිත අවස්ථාවල වඩා හොද සුපිරීක්සිම් ලබාගැනීමට ස්කෑනර් ශිර්ෂස්ථාන එකකට වැඩි ගණනක් යොදාගනී. මේවාට යොදාගන්නා මෘදුකාංග වෙනස් වේ. සමහර අවස්ථාවල කළයුතු කාර්යයේදී ශිර්ෂ ස්ථානවල බෙදීම මඟින් වැඩි කාර්යක්ෂමතාවය ලබාගනී.

තාක්ෂණය

අසම්බන්ධී සකර්මක
Conoscopic (ත්‍රිමාණ ද්‍රව්‍යයක් තුලින් කිරණ ගමන් කිරීමෙන් ද්විමාණ රූප වචන) හොලොග්‍රෑම්

මෙම Conoscopic පද්ධතියක පලමුව ලේසර් කදම්බ මුහුණතක් මත ප්‍රක්ෂේපණය කරවයි. අනතුරුව එහි පරාවර්තනය Conoscopic ස්ඵටිකයක් තුලින් යවා CCD සංවේදක වලට ප්‍රක්ෂේපණය කරවයි. එමඟින් විවර්තිත රටාවක් ඇතිවන අතර එහි සංඛ්‍යාතය විශ්ලේෂණය කිරීමෙන් මනින ලද මුහුණතට දුර තීරණය කල හැක. Conoscopic හො‍ලෝග්‍රෑම් වල ප්‍රධාන වාසිය වන්නේ ඒ සඳහා තනි කදම්භයක් පමණක් අවශ්‍යය වීමයි. එනිසා ඉතා සියුම්ව විදි (drilled) සිදුරකටද දුර මැනිය හැක.

ත්‍රිමාණ පරිලෝකන යන්ත්‍ර


Jens Jacob Keyser (født 1. oktober 1780 i Drammen, død 18. januar 1847 i Kristiania) var en norsk fysiker.

Keyser var søn af købmand J. J. Krum; hans fødenavn var altså Krum, som han i 1814 forandrede til Keyser. Han kom 1794 i huset hos sin farbror, Johan Michael Keyser i Kristiania, fra hvis katedralskole han 1798 blev student. I 1800 blev han elev i det pædagogiske seminar i København for at uddanne sig for lærerfaget og ansattes 1806 som adjunkt ved Metropolitanskolen med matematik og fysik som lærefag; samtidig hermed studerede han jura og blev 1810 juridisk kandidat. En tid fungerede han som H.C. Ørsteds stedfortræder under dennes udenlandsrejse. Efter at han 1812 var blevet overlærer, entledigedes han 1813 for at forberede sig til at overtage et professorat ved universitetet i Kristiania og ansattes 3. juni 1814 som professor i fysik og kemi. I denne stilling virkede han til sin død, men det sidste fag var han allerede 1837 bleven fritagen for at foredrage. Han var gift med Maria Frances, født Frederici (født 1802 på Barbados, død 29. oktober 1829). Keysers videnskabelige virksomhed er ikke af stor betydning; foruden et par oversættelser har han givet nogle mindre videnskabelige meddelelser ved de første naturforskermøder; han har derimod nydt stor anseelse som universitetslærer og har været meget virksom på det administrative område, på hvilket en mængde vigtige opgaver overdrogs ham.

Kilder

Fysikere fra Norge
Professorer fra Norge
Ansatte ved Oslo Universitet
Nordmænd i 1700-tallet
Nordmænd i 1800-tallet
Personer fra Drammen

Jens Jacob Keyser


Arto Sakari Ruotanen (* 11. April 1961 in Pyhäjärvi) ist ein ehemaliger finnischer Eishockeyspieler und jetziger -trainer.

Karriere
Arto Ruotanen begann seine Karriere als Eishockeyspieler bei Kärpät Oulu, für dessen Profimannschaft er von 1979 bis 1986 in der SM-liiga, der höchsten finnischen Spielklasse, aktiv war. In der Saison 1984/85 wurde er in das All-Star Team der Liga gewählt. Von 1986 bis 1992 stand der Verteidiger beim HV71 in der schwedischen Elitserien unter Vertrag. Anschließend wurde er zur Saison 1992/93 vom BSC Preussen aus der Eishockey-Bundesliga verpflichtet. Für die Berliner erzielte er in 24 Spielen je drei Tore und drei Vorlagen. Zur Saison 1993/94 kehrte der Finne nach Schweden zurück, in der er von 1993 bis 1996 für den Rögle BK in der Elitserien spielte. Mit Rögle stieg er in der Saison 1995/96 in die damals noch zweitklassige Division 1 ab. In dieser lief er in der Saison 1996/97 für IF Troja-Ljungby auf. Zuletzt war der dreifache Olympiateilnehmer in der Saison 1997/98 für den Nittorps IK aus der Division 2 aktiv, ehe er seine aktive Karriere im Alter von 37 Jahren beendete.

Von 1998 bis 2003 war Ruotanen als Assistenztrainer bei seinem Ex-Klub HV71 in der Elitserien aktiv. Von 2003 bis 2006 betreute er als Cheftrainer den in der mittlerweile drittklassigen Division 1 spielenden Tranås AIF.

International
Für Finnland nahm Ruotanen im Juniorenbereich an der U18-Junioren-Europameisterschaft 1979 sowie der U20-Junioren-Weltmeisterschaft 1981 teil. Bei der U20-WM 1981 gewann er mit seiner Mannschaft die Silbermedaille.

Im Seniorenbereich stand er im Aufgebot seines Landes bei den Weltmeisterschaften 1985, 1986, 1987, 1990, 1991 und 1992 teil. Zudem trat er mit Finnland bei den Olympischen Winterspielen 1984 in Sarajevo, 1988 in Calgary und 1992 in Albertville sowie 1991 beim Canaca Cup an. Bei den Winterspielen 1988 und bei der WM 1992 gewann er mit Finnland jeweils die Silbermedaille.

Erfolge und Auszeichnungen
 1985 SM-liiga All-Star Team
 2003 Aufnahme in die Finnische Eishockey-Ruhmeshalle

International
 1981 Silbermedaille bei der U20-Junioren-Weltmeisterschaft
 1988 Silbermedaille bei den Olympischen Winterspielen
 1992 Silbermedaille bei der Weltmeisterschaft

Statistik

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Finnland)
Olympiateilnehmer (Finnland)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1984
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1988
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1992
Eishockeytrainer (Finnland)
Mitglied der Finnischen Eishockey-Ruhmeshalle
Geboren 1961
Mann
Finne
Eishockeyspieler (HV71)
Eishockeyspieler (Rögle BK)
Eishockeyspieler (Oulun Kärpät)
Eishockeyspieler (BSC Preussen)

Arto Ruotanen


فرنسوا تولمباي (1918-1975) ولد في جنوب تشاد سنة 1918 و هو مسيحي ينتمي إلى قبيلة سارا كان معلما و ناشطا اتحاد عمالي و يعتبر أول رئيس لتشاد، بعد الاستقلال عن فرنسا اتسمت فترة حكمه في الستينات و بداية السبعينات، بالاضطرابات السياسية بعد اغتياله سنة 1975 دخلت تشاد في حرب أهليه خلَفه نويل ميلاريو أودينغار

روابط خارجية

مراجع

الصراع التشادي الليبي
أشخاص توفوا أثناء شغلهم لمنصب
أشخاص في الحرب التشادية الليبية
أشخاص قتلوا في تشاد
أشخاص من إفريقيا الاستوائية الفرنسية
أشخاص من إقليم شاري الأوسط
تاريخ تشاد
رؤساء تشاد
رؤساء حكومات مغتالون
سياسيون أفارقة مغتالون في عقد 1970
سياسيون تشاديون
سياسيون تشاديون في القرن 20
سياسيون تشاديون مغتالون
سياسيون مغتالون عقد 1970
شعب سارا
ضحايا قتل ذكور
عسكريون فرنسيون في الحرب العالمية الثانية
جمهورية إفريقيا الوسطى في عقد 1960
جمهورية إفريقيا الوسطى في عقد 1970
قادة حكومة تشاد
قادة دول مغتالون
قادة دولة تشاد
قادة عزلوا من السلطة عن طريق انقلاب
مسيحيون تشاديون
مواليد 1336 هـ
مواليد 1918
وفيات 1395 هـ
وفيات 1975
وفيات في انجمينا

فرنسوا تومبالباي


Kasimir Dominik von Lütgendorf (n. 31 decembrie 1862, Graz – d. 28 iulie 1958) a fost unul dintre generalii Armatei Austro-Ungare din Primul Război Mondial.

A îndeplinit funcția de comandant al Corpului XXI Armată în campania acestuia din România, având gradul de general-locotenent.

Note

Bibliografie
 Ioanițiu, Alexandru (lt.col.), Războiului României, 1916-1918, vol. I, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, ''România în războiul mondial 1916-1919, vol. I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1936

Vezi și
 Participarea României la Primul Război Mondial
 Corpul XXI Armată

Nașteri în 1862
Decese în 1958
Generali austrieci
Comandanți austro-ungari pe frontul românesc (1916-1918)
Cioturi din proiectul România în Primul Război Mondial

Kasimir von Lütgendorf