WWE izle ve öde etkinlikleri listesi, WWE tarafından WWE Network'te yayınlanmak üzere yapılan profesyonel güreş etkinliklerini listelemektedir.

WWE, izle ve öde etkinliklerini 1980'lerden beri yayınlamaktadır. İlk olarak "Big Four" etkinlikleri (Royal Rumble, WrestleMania, SummerSlam ve Survivor Series) yapılmaya başlanmıştır. Ancak şirketin izleme başına ödeme işi, 24 Şubat 2014 tarihinde WWE Network'ün piyasaya sürülmesiyle büyük değişimler yaşadı. WWE etkinliklerinin çoğu, dünyanın birçok yerinde geleneksel izle ve öde kanalarında yayın yaparken, WWE gittikçe odağını geleneksel izle ve öde kanallarından WWE Network'e çevirdi. WWE, Network'ün potansiyel müşterilerini geleneksel izle ve öde kanallarından uzak tutmak için bir yol olarak  ağın başlangıç fiyatını 9,99 ABD doları olarak belirledi. Ağ başına ortalama olarak 5 ila 6 kat daha fazla (Amerika Birleşik Devletleri'nde). WWE Network'te, NXT Arrival'dan bu yana gerçekleştirilen WWE Network etkinliklerinin yanında önceki WWE, WCW ve ECW izle ve de etkinlikleri yer almıştır. Tüm WWE Network gösterileri ağ üzerinden yükzek çözünürlükte sunulmuştur.

WWE etkinlikleri genellikle 3 saat sürmektedir. "Big Four" olarak adlandırılan etkinlikler ise yaklaşık 4 saattir. WWE, her Network etkinliğinden önce Kickoff adı verilen gösteri öncesi programı yayınlamaktadır. Her Kickoff programında maçlar, röportajlar ve yapılacak etkinlik üzerine panel yapılmaktadır. Kickoff gösteri öncesi programları başlangıçta 30 dakika yapılırken, Eylül 2014'teki Night of Champions itibarıyla 1 saat yapılmaktadır. "Big Four" etkinliklerininki ise 2 saattir. WWE, ara sıra Network etkinliklerinden sonra Fallout adı verilen programlar yayınlamaktadır. Fallout programlarında röportajlar ve etkinlikte olanlar üzerine panel gerçekleştirilmektedir. Fallout gösteri sonrası programlarının süresi değişmektedir.

NXT TakeOver etkinlikleri 2015'teki TakeOver: Brooklyn'den itibaren 1,5-2 saat arası gerçekleştirilmektedir. TakeOver Kickoff programlarında röportajlar ve yapılacak etkinlik üzerine panel yapılmaktadır. Başlangıçta TakeOver Kickoff gösteri öncesi programları 30 dakika yapılırken, 2017'deki TakeOver: San Antonio etkinliğinden beri bu süre 1 saate çıkarılmıştır. WWE ayrıca bazen, TakeOver events etkinliklerinden sonra TakeOver Fallout adlı programı yayınlamaktadır. TakeOver Fallout programlarında röportajlar ve etkinlikte olanlar üzerine panel gerçekleştirilmektedir. Bu programın da süresi değişmektedir.

Geçmişteki etkinlikler

1980'ler

1985

1986

1987

1988

1989

1990'lar

1990

1991

1992

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1999

2000'ler

2000

2001

2002

2003

2004

2005

2006

2007

2008

2009

2010'lar

2010

2011

2012

2013

2014

2015

2016

2017

2018

2019

2020'ler

2020

2021

Planlanan etkinlikler

Yıllarına göre etkinlik sayıları

Toplam: 458

İzle ve öde etkinliklerinde en çok maçı olanlar
WWE'nin düzenlediği izle ve öde etkinliklerinde en çok maçı olan güreşçiler listelenmiştir.

Sadece televizyonda yayınlanan maçlar sayılmıştır, program öncesi maçlar veya kameralara kapalı yapılan maçlar listeye dahil değildir.

Temalı WWE Network etkinlikleri
Çoğu WWE Network etkinliği temasına özgü olarak, belirli maç türleri etrafında merkezlidir veya yılda bir kez tekrarlanan ana etkinliğe sahiptir.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Profesyonel güreş listeleri
World Wrestling Entertainment
WWE Network

WWE izle ve öde etkinlikleri listesi


Tahitis fodboldlandshold repræsenterer Fransk Polynesien i fodboldturneringer og kontrolleres af Tahitis fodboldforbund.

Referencer

Fodboldlandshold i Oceanien

Tahitis fodboldlandshold


لينا حوارنة (15 ديسمبر 1969 في دمشق) ممثلة سورية من أصول فلسطينية. شاركت أول مرة في عمل درامي بعنوان «أحلام مؤجلة» سنة 1992م.

عن حياتها
شاركت في عدة أعمال إذاعية وتلفزيونية وسينمائية. متزوجة ولها ابنة. انضمت إلى نقابة الفنانين في عام 1994.

أهم مشاركاتها

في المسرح
 مسرحية هدنة، 2015

في السينما
 شيء ما يحترق.
 الليل.
 نسيم الروح

في التلفزيون
  بروكار ج2
 غفلة الأيام
 المسلمة الحزينة.
 أبو كامل - الجزء الثاني.
 حمام القيشاني.
 الكواسر.
 رجال تحت الطربوش.
• قانون ولكن (مسلسل)
 أهلا حماتي.
 أهل المدينة.
 أسرار المدينة.
 حادثة اختطاف.
 قلب دافئ
 أحلام مهاجرة.
 الطوق.
 حكايا من التاريخ.
 لو كنت حصاناً لقتلتك.
 آفاق علمية.
 الغيد.
 اللحظة الأخيرة.
 النصية.
 البديل.
 فرصة العمر.
 ليل ورجال.
 عن الخوف والعزلة
 قاع المدينة
 أنت عمري
 أرواح عارية
 طاحون الشر (مسلسل)
 قلم حمرة
مسلسل عروس بيروت ١-٢
 مسلسل شوق

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من دمشق
فلسطينيو سوريا
ممثلات من دمشق
مواليد 1389 هـ
مواليد 1969

لينا حوارنة


"Do You Remember?" é um single do cantor australiano Darren Hayes, lançado em março de 2022. A música marcou as celebrações do aniversário de 25 anos de seu primeiro sucesso, com a banda Savage Garden, junto com o anúncio de uma turnê de mesmo nome.

Composição
A música foi composta e produzida por Darren, em seu estúdio pessoal na Califórnia, Estados Unidos. A letra fala sobre uma noite em uma discoteca no final dos anos 90 na qual ele se apaixonou.

A faixa tem forte influência musical do synth-pop dos anos 80, com baterias eletrônicas e sintetizadores.

Lançamento
O single foi lançado mundialmente por download digital e streaming em 9 de março de 2022. O videoclipe da música foi divulgado uma semana depois, no site oficial do cantor e via seu canal oficial no YouTube.

Videoclipe
O clipe foi gravado nos Estados Unidos e conta com a participação dos atores Jake Delaney e Madeleine Coghlan, que também participou do vídeo anterior de Darren. Foi roteirizado e dirigido por ele e a atriz, sendo produzido por Matthew Rowbottom.

O teledisco de 7 minutos traz um grupo de amigos combinando por telefone uma ída a uma discoteca fictícia chamada Club U Wish, na qual uma série de acontecimentos se desenrolam.

Single Digital
Internacional
 "Do You Remember?" - 5:50
 "Do You Remember?" (Edit) - 4:00

12 Inch (Compacto duplo)
 "Do You Remember?" (12 Inch Extended Mix) - 9:05
 "Do You Remember?" (1985 Version) - 4:14

Paradas musicais
O single entrou nas paradas digitais de diversos países, notavelmente na Austrália e Holanda, onde atingiu o Top 50 na lista de vendas da iTunes Store, no dia do lançamento.

Singles de Darren Hayes
Singles de 2022

Do You Remember?


L'Ukraine ottomane (en ), l'Ukraine du Khan (en , en ), ou la Hanshchyna (, le « pays du Khan ») sont des termes historiques désignant les territoires ruthènes de l'Ukraine de la rive droite (ainsi que les régions du sud de la voïvodie de Kiev), ainsi que le Yedisan, qui étaient sous contrôle ottoman. Les premières mentions écrites de ces noms remontent à 1737, lorsque l'agent secret russe Lupul exhortait à attaquer l'Ukraine ottomane.

Histoire
Le khanat de Crimée occupe la partie méridionale du territoire, celle bordant la mer Noire, depuis les années 1520 ; il s'en servait comme d'une base arrière pour ses . L'Ukraine ottomane en tant que telle est apparue à la suite de la trêve d'Androussovo de 1667, qui avait divisé l'Hetmanat cosaque entre la Pologne-Lituanie et la Russie sans tenir compte des populations locales. En 1669, les autorités ottomanes placent sous leur protectorat l'État cosaque à l'Ouest du Dniepr ; ils en font un sandjak dirigé par le hetman cosaque Petro Dorochenko. Cet état de fait fut confirmé par le traité de Boutchatch en 1672.

Le territoire était bordé à l'Ouest par le pachalik de Podolie et au Sud par le pachalik de Silistra. Avec l'aide de Petro Dorochenko, les Ottomans ont pu occuper la Podolie et établir ledit pachalik en 1672. En 1676, le nouveau roi de Pologne, Jean III Sobieski, réussit à récupérer une partie des territoires perdus de l'Ukraine et cessa de payer tribut aux Ottomans après la signature du traité de Jouravno. En 1676 toujours, le hetman Ivan Samoïlovytch et le boyard Grigory Romodanovsky menèrent avec succès une campagne contre Dorochenko, le forçant à se rendre et occupant la capitale cosaque, Tchérine. Entre 1677 et 1678, une puissante armée sous la direction d'Ibrahim Pacha leur disputa le contrôle de Tchérine (voir guerre russo-turque (1676-1681)). Finalement, l'armée du grand vizir Kara Mustafa Pacha réussit à prendre le contrôle de la ville en 1678. La ville de Nemyriv devint la résidence du hetman d'Ukraine ottomane jusqu'en 1699.

Après le traité de 1681 de Bakhchisarai, l'Ukraine ottomane passa sous le gouvernement de la Moldavie du Hospodar Gheorghe II Duca.

En 1685, le roi polonais Jean III Sobieski rétablit certaines libertés cosaques dans l'Ukraine de la rive droite, et signe le traité de paix éternelle de 1686, la Russie acceptant en contrepartie de la cession de territoires polonais de rejoindre une alliance anti-turque.

Beys du sandjak d'Ukraine

 1669 – 1676 Petro Dorochenko
 1678 – 1681 Iouri Khmelnitski
 1681 – 1684 Gheorghe II Duca
 1684 – 1685 Teodor Soulymenko
 1685 – 1685 Yakym Samtchenko
 1685 – 1685 Iouri Khmelnitski
 1685 – 1695 Stepan Lozynsky
 1695 – 1698 Ivan Bahati
 1698 – 1699 Petro Ivanenko

La majeure partie de l'Ukraine ottomane est devenue une partie du khanat de Crimée (sous protectorat de l'Empire russe) en 1774 ; à l'exception de la région d'Otchakiv, qui resta turque jusqu'en 1792.

Références

Sources

 Sapozhnikov, I. Zaporizhian Cossacks of the Ochakiv region and Ottoman Ukraine during the "Crimean protection" (1711–1734). History of Cossacks portal.
 Hrybovsky, V. Ottoman Ukraine. The Ukrainian Week. August 7, 2009

Circonscription de l'Empire ottoman
Région historique en Ukraine
Ottomane
Hetmanat cosaque

Ukraine ottomane


Chimia stării solide (chimia solidului sau chimia solidelor) este o ramură a chimiei care se ocupă cu studiul sintezei, structurii și al proprietăților chimice ale compușilor solizi.  Astfel, studiul său este legat de alte științe precum fizica stării solide, mineralogia, cristalografia, metalurgia, termodinamica, electronica etc., fiind focalizată pe sinteza de noi materiale și de caracterizarea acestora. Atunci când se are în vedere sinteza de materiale (substanțe care au anumite proprietăți fizice), chimia stării solide se suprapune cu domeniul chimiei materialelor (ca parte a științei materialelor). Trebuie notat însă faptul că suprapunerea totală a celor două domenii ale chimiei (chimia stării solide și chimia materialelor) apare doar ca o consecință a confuziei dintre termenii "materie" și "material".

În baza prezenței sau absenței periodicității de rețea, solidele pot fi clasificate în cristaline sau amorfe. În consecință, chimia stării solide se poate referi la cristalochimie sau chimia solidelor amorfe.

Note

Vezi și
Chimie anorganică
Cristalochimie
Mineralogie
 Știința materialelor

Știința materialelor

Chimia stării solide


Medvidina špilja je špilja na otoku Biševu. Nalazi se na južnoj strani otoka, u uvali Trešjavac. Ulaz na površini mora je širok 14 metara i viši od 20 metara, te se postupno sužava i snižava, pa je pri samom dnu vrlo uska i niska. Duga je oko 160 metara i završava s malim žalom do kojeg se može doći samo manjim čamcem.

Špilja je značajna kao nekadašnje stanište jednog od najugroženijih sisavaca na svijetu – sredozemne medvjedice (Monachus monachus), vrlo rijetke vrste tuljana. Žalo na kraju špilje je zabilježeno kao mjesto za razmnožavanje sredozemne medvjedice.
Po ovom morskom sisavcu je špilja dobila ime. Špilja je zaštićena od 1967. godine.

Izvori

Špilje u Hrvatskoj
Biševo

Medvidina špilja


This is a list of metropolitan areas by population in India. The 74th Amendment to the Indian Constitution defines a metropolitan area as: An area having a population of 10 Lakh or 1 Million or more, comprised in one or more districts and consisting of two or more Municipalities or Panchayats or other contiguous areas, specified by the Governor by public notification to be a Metropolitan area.

List

See also
 List of cities in India by population
 List of million-plus urban agglomerations in India
 List of states and union territories of India by population
 Demographics of India

References

Metropolitan areas of India

List of metropolitan areas in India


L'édition féminine 2022 du tournoi de tennis d'Indian Wells se déroule du 9 au  sur dur en extérieur. Il s'agit du  WTA 1000 de la saison.

Faits marquants

Forfaits
  Ashleigh Barty, remplacée par  Océane Dodin
  Danielle Collins, remplacée par  Anna Bondár
  Jaqueline Cristian, remplacée par  Kristína Kučová
  Karolína Muchová, remplacée par  Vera Zvonareva
  Anastasia Pavlyuchenkova, remplacée par  Zheng Qinwen
  Camila Giorgi, remplacée par  Naomi Osaka
  Barbora Krejčíková, remplacée par  Magdalena Fręch
  Rebecca Peterson, remplacée par  Anna Kalinskaya
  Andrea Petkovic, remplacée par  Astra Sharma

Contexte
Après l'invasion de l'Ukraine par la Russie fin février, les instances dirigeantes internationales du tennis autorisent les joueuses de Russie et de Biélorussie à participer aux tournois, mais pas sous le drapeau de leur pays, jusqu'à nouvel ordre.

Lauréates
En simple, la Polonaise Iga Świątek remporte le 5e titre de sa carrière en battant la grecque María Sákkari. Il s'agit de son 3e titre en catégorie WTA 1000.

En double, la paire chinoise Xu Yifan / Yang Zhaoxuan gagne le titre.

Primes et points

En simple, toutes les têtes de série sont exemptées de . Pour ces joueuses, une élimination au  ne rapporte que 10 points au classement WTA.

Source:

Résultats en simple

Parcours

Tableau final

Premiers tours

Première partie

Deuxième partie

Troisième partie

Quatrième partie

Résultats en double

Parcours

Tableau final

Premiers tours

Haut du tableau

Bas du tableau

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Tournoi de tennis d'Indian Wells (ATP 2022)
 Tournoi de tennis d'Indian Wells
 Saison 2022 de la WTA
 Tournois WTA 1000

Liens externes
  Site officiel du tournoi

WTA 2022
Indian Wells
Tennis aux États-Unis en 2022
Tennis en mars 2022
Sport en Californie en 2022
Sport aux États-Unis en mars 2022

Tournoi de tennis d'Indian Wells (WTA 2022)


දෙවන අග්බෝ රජතුමා, ක්‍රි.ව. 608-618 අතර කාලය ශ්‍රී ලංකාව පාලනය කල රජතුමෙකු වේ.

                      දස වසරක් පමණක් මේ රට පාලනය කල මෙම දෙවන අග්බෝ රජු.එම කාලය තුල ලාංකීය වාරීවංශ කතාව තුල නව පරිච්ඡේදයක් ලියන්න තරම් කරණා එකතු කල රජකෙනෙක්.මෙම කෙටි කාලය තුල  කන්තලේ වැව, ගිරිතලා වැව, බලාහස්ස වැව වැනි ඉතා විශාල වාරී නිර්මාණ ඉදි කර ඇත.මේ අතරින් කන්තලේ වැව ලංකාවේ ගැඹුරැතම වාරි කර්මාන්තය ලෙස සැලකේ.එහි වැව් බැම්මේ ඇතැම් ස්ථානයක උස අඩි 52.5ක් පමණ වේ.පළමුවන අග්බෝ රජුගෙන් පසු ලංකාවේ සිහසුන හිමි කර ගත් දෙවන අග්බෝ රජු.පළමු වන අග්බෝ රජතුමා නතර කල තැන පටන් ඉදිරියට ඊටත් වඩා ඉහළින්. ක්‍රි.ව.609 දී රජ පැමිණි ඔහුගේ රාජ්‍ය කාලයද පළමුවන අග්බෝ රජුගේ කාලයේ මෙන්ම වැසියාට වැඩදායක සමයක් විය මෙම දෙවන අග්බෝ පළමුවන අග්බෝ රජුගේ සොහොයුරෙකුගේ පුත්‍රයාය.මෙතුමා තවත් කාලයක් රජ්‍යය පාලනය කලා නම් මහසෙන් වසභ ධාතුසේන  වැනි රජවරුන් මෙන් අද මෙන්ම හෙටත් නිරන්තරයෙන් කතා බහට ලක් වන විශිෂ්ඨ වාරී නිර්මාණයන් බිහිවනු ඇත.

                      දිවයිනේ බොහෝ වෙහෙර විහාර කරවා ඒවාට ගම්බිම් පැවරීම කළ මේ රජ තෙමේ සසුන බැබළවූ ධාර්මික රජ කෙනෙකු වශයෙන් චූල වංශයේ විස්තර දැක්වේමේ රජුගේ උදාර පිංකම් අතරින් එකක් වන්නේ බුදු සමය හදුන්වා දීමෙන් පසු නිර්මාණය කළ පළමු චෛත්‍ය රාජයා වූ ථූපාරාම දාගැබ සම්පූර්ණයෙන් ම ප්‍රතිසංස්කරණය කරවීමය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දකුණු අකු ධාතුව මෙහි නිධන් කර තිබූ අතර දාගැබ ප්‍රතිසංස්කරණයේදී නිධන් කර තිබූ දකුණු අකු ධාතූන් වහන්සේ ලෝවා මහා ප්‍රාසාදයෙහි සුරක්ෂිතව තැන්පත් කොට චෛත්‍යයේ සියලු ප්‍රතිසංස්කරණ වැඩ නිම වූ පසු යළි නිධන් කරනු ලැබූ බව කියවේමහාවංශයේ කතා පුවතට අනුව දෙවන අග්බෝ රජතුමා දළදා මන්දිරයක් ඉදිකර ඇත. දෙවැනි අග්බෝ රජතුමා සාදවන ලද දළදා මන්දිරය රනින් හා රුවනින් සරසන ලද බව කියෑවේ. එසේම අලංකාර කරඬුවක්‌ද ඉදිකළ බව පැවසේ. ඊට "ධ ම්ම ච ක්‌ක ඝර" යන නම ව්‍යවහාර විය.

                             අනුරාධපුර නගරයේ ඉදිකළ මුල්ම දළදා මන්දිරය මෙය බවට විශ්වාස කෙරේ. දෙවැනි අග්බෝ රජතුමා ධාතු මන්දිරයක්‌ද කළ බවට තොරතුරු මහාවංශයේ සඳහන් වේ,.අවාසනාවන්ත කාරණය නම් මෙතුමා විසින් නිර්මාණය කරන ලද කන්තලය වැව වර්තමානයේ දමිළ රජකෙනෙක් විසින් නිර්මාණය කල නිර්මාණයක් ලෙස හුවාදක්වමින් සිතුවම් ඇද කොනෙශ්වරම් හී මිනිස්සු හට වැරදි වැටහිමක් ලබා දිමයි.එය නිවැරදි කිරිම මෙරට වගකිව යුත්තන්ගෙ යුතුකමක් හා වගකිමක් බවයි.වියමනේ අපේ හැගිම...නැත්නම් මේ වැනි අපේ මුතුන් මිත්තන්ගේ නිර්මාණයන් අපට අහිමි වන දිනයද වැඩි ඇතක නොවුණු ඇත......

ආශ්‍රිත
 ගිරිතලේ වැව
 කන්තලේ වැව

දෙවන අග්බෝ රජතුමා


Julia Roberts (d. Julia Fiona Roberts, 28 Ekim 1967, Georgia), Amerikalı oyuncudur. Betty Lou Bredemus ve Walter Grady Roberts'ın en küçük çocuğudur. Yıllık 62 milyon dolarlık kazancıyla da yılda en çok kazanan J. Roberts, Mona Lisa Smile Filmiyle aldığı 25 milyon dolarlık ücretle de sinema tarihinin en yüksek ücretli kadın oyuncusu olmaya hak kazanmıştır. Aynı zamanda Unfabulous dizisiyle ünlenen Emma Roberts'ın da halasıdır.

Önceki yaşamı
Julia Roberts, 28 Ekim 1967'de doğdu. İrlanda asıllı bir ailenin kızı olarak Atlanta, Georgia'da doğdu; ama Georgia'nın küçük bir kasabası olan Smyrna'da, annesi Betty-Lou ve babası Walter ile birlikte büyüdü. Annesi oyuncu ve kilise sekreteri; babası ise elektrik süpürgesi satıcısı, yazar ve oyuncuydu. Julia, üç kardeşin en küçüğü; abisi Eric Roberts ve ablası Lisa Roberts vardır.

Julia trajik bir çocukluk dönemi geçirdi.Yalnızca dört yaşındayken, mali güçlükler yüzünden annesiyle babası ayrıldı. Babası Walter on altı yaşındaki oğlu Eric'le birlikte Atlanta'ya geri taşınmaya karar verirken, Betty-Lou iki kızıyla birlikte Smyrna'da kaldı. Julia on yaşındayken, Mart 1978'de, babası kanserden öldü. Okulda, çocuklar kalın gözlüğü ve büyük ağzı yüzünden onunla alay ettiler. O, büyük ağzını kabullendi ve ağzını markası yapmaya karar verdi. Kontakt lens kullanarak, kalın gözlüğüyle sakladığı ela gözlerini ortaya çıkardı. Julia, uzun olduğunu hiç saklamayı denemedi. Boyu, onu daha mükemmel yapıyordu.

Kariyeri

İlk yıllar ve ilk Oscar adaylığı (1986–1989)
İlk zamanlarda, Julia, vejetaryen olmayı planladı ve oyunculukla az ilgilendi. Campbell Lisesi'nden mezun olduktan sonra, New York'ta tiyatro okuluna gitmek için ablası ve abisine katıldı. Oyunculuğa kapılmadan önce, Baskin-Robbins ve Athlete's Foot'ta çalıştı. Sonra, mankenlik şirketi "Click" 'le sözleşme imzaladı ve oyuculuğa hazır abisi Eric'in, Julia'nın "Blood Red" 'deki ilk film rolüyle ortaya çıkartana kadar, onlarla kaldı.Film iyi gitmedi; ama Hollywood'da insanlar onu konuşmaya başladı. 1988'de Mystic Pizza'da bir pizza garsonunu oynadı ve sonra da Liam Neeson ile birlikte Satisfaction'da oynadı. Julia ve Liam arasında kameranın arkasında sıcaklaşan işler başladı. Bir yıl sonra, Steel Magnolias'ta o zamanki nişanlısı, Dylan McDermott, karşısında oynadı. "Steel Magnolias"'tan hemen önce, Julia hastalandı ve film çekimleri başladığında yeni iyileşiyordu. Bu durum, yönetmen Herbert Ross'un oyunculuğu hakkında kötü şeyler söylemesini, çoğunlukla da insanlar karşısında söylemesini durdurmadı; ama Julia Oscar adayı olunca, Ross sustu.

Pretty Woman ve Sutherland (1990–1992)
Bir yıl sonra, tüm Dünya'nın "Pretty Woman"'ı olduğunda birdenbire büyük bir star oldu. Aniden, herkes onu ister oldu. Gazeteler her gün onun hakkında yazdı ve tüm dünya onun hakkında konuştu. Bu ilgi onun için zordu. Zayıfladı; uyuşturucu kullandığı ve anoreksiye yakalandığı dedikoduları yayıldı.

Kiefer Sutherland ile tanıştığında bu durumdan kurtuluşu gelmişti.Sutherland, Flatliners'teki rol arkadaşıydı. Karısından ayrıldı ve Julia'ya taşındı. Bu skandal gerçekti ve yılın ilişkisi başladı. Ağustos 1990'da, Julia ve Kiefer nişanlandıklarını duyurdular ve ekimde Kiefer, Julia'nın sol omzuna çince "Sonsuz aşk" dövmesi verdi.Düğünlerini 14 Haziran 1991 tarihine ayarladılar. Rüya, Julia'nın Kiefer'ı striptizci Amanda Rice'la cinsel ilişkisini gördüğünde bitti. Düğün iptal edildi ve Julia İrlanda'ya giderek komforu aradı. Bu arada, "Sleeping with the Enemy" ABD'de büyük bir başarıyla açılışını yaptı.

1991'de, Julia ara vermeye karar verdi.İki uzun yıl boyunca, "The Player" (1992) filmindeki küçük rolü ile tamamen büyük ekrandan uzak durdu ve herkes şunu soruyordu: "Pretty Woman nereye gitti?".

Patlama ve duraklama (1993–1999)
1993'te, büyük bir patlamayla geri döndü. John Grisham'ın romanın uyarlanan "The Pelican Brief" filminde Darby Shaw rolünü oynadı. Bu film, Julia için bir geridönüştü ve sinemalarda çok iyi bir başarı elde etti. Film çekimleri sırasında (Haziran 1993), Julia kendinden on yaş büyük yerel şarkıcı Lyle Lovett'la evlenerek herkesi şaşırttı. Birlikte rahibe "Evet." demek için giderken, Julia yalınayak ve makyajsızdı.

İki yıl sonra, Mart 1995'te, çift ayrıldıklarını duyurdular. Evliliklerinin 21 ayından sonra ayrıldılar; ama onlar hala iyi arkadaşlardır.

Gelecek yıllar boyunca, Julia'nın filmleri büyük bir başarı yakalayamadı ve kariyerinin bittiği dedikoduları dolaşmaya başladı. O sıralarda "yeni Julia Roberts" 'tan konuşuldu ve rakipleri arasında Sandra Bullock, Julia Ormond ve Julianne Moore vardı. Ama 1997 yazında, "Conspiracy Theory" ve "My Best Friend's Wedding" filmleriyle herkesi susturdu. O, uzun saçı ve yüzünde gülümsemesiyle, halkın istediği gibi geri döndü.

"Stepmom" filminin 1998 yılbaşı galasında Julia yeni bir adamla geldi. Bu adam, Law and Order dizisinden Benjamin Bratt'ti. Onların dört yıllık çıkmaları boyunca, evlilik ve bebek konuşmaları tutarlıydı; ama Julia, durumlarından memnun olduklarını ve hiçbir şeyde acele etmek istemediğini söyledi.

Oscar ve ayrılık (2000–2001)
2000'de, Steven Soderbergh yönetmenliğinde gerçek bir hayat hikâyesine dayanan yalnız bir anneyi canlandırdığı filmin çekimlerine başladı: "Erin Brockovich". Bu film, Soderbergh ile çalıştığı ilk film olmuştur (Erin Brockovich, Full Frontal, Ocean's 11 ve Ocean's 12).Bu filmle, 2001 Altın Küre ödülünü kazanmıştır.

Bir ay sonra, Benjamin Bratt, "Erin Brockovich" filmindeki rolüyle Oscar kazandığında son kez Julia'nın yanındaydı. Kabul Konuşmasında, beş dakika boyunca sahneden tanıştığı herkese teşekkür etti ve "Burayı seviyorum!" diye bağırdı. "Dünyayı seviyorum, çok mutluyum, teşekkür ederim!" diyerek konuşmasını bitirdi.

2001 Haziran'ın sonuna doğru, Julia ve Benjamin ayrıldıklarını duyurdular. "Nazik ve duygusal bir son" olarak ilişkilerini böyle anlatmıştır.

Evlilik ve ikizler (2002–2004)
Oscar kazandıktan sonra, Julia yavaşladı; kendi yaşamına odaklanırken "Full Frontal" ve "Confessions of a Dangerous Mind" gibi filmlerde küçük rollerde oynadı. "The Mexican" filminin çekimleri sırasında kameraman Daniel Moder'la tanıştı ve yakın arkadaş oldular.Uzun zaman boyunca, aşk spekülasyonları oldu, Aralık 2001'de "Ocean's Eleven" filminin galasında, çiftin ilk resmi fotoğrafı çekildi. Julia, yeni sarışın bakışıyla, sevinçli ve mutlu görünüyordu.

Çift, Julia'nın New Mexico'daki büyük çiftliğinde, 4 Temmuz 2002'de, Bağımsızlık Günü'nde, gece yarısı töreniyle evlendi. Düğünden sonraki ilk röportajında, Julia Danny'i "adamlar arasından adam, bencil olmayan ve tümüyle kuşatılmış" olarak tanımladı. Temmuz 2004'te, evlilikten iki yıl sonra, Julia ve Danny ilk çocuklarını beklediklerini duyurdular. Çocuklarının doğumundan sonra, Julia hiçbir şeyi planlamıyordu.

Filmografi

Television

Ödülleri ve adaylıkları

Dış bağlantılar

Actors Studio'da öğrenim görenler
1967 doğumlular
20. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
21. yüzyılda Amerikalı kadın oyuncular
Amerikalı kadın sinema oyuncuları
Georgia doğumlu kadın oyuncular
En İyi Kadın Oyuncu Akademi Ödülü sahipleri
Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
Yaşayan insanlar
Amerikalı kadın modeller
Amerikalı film yapımcıları
İngiliz asıllı Amerikalılar
Alman asıllı Amerikalılar
İrlanda asıllı Amerikalılar
İskoç asıllı Amerikalılar
İsveç asıllı Amerikalılar
Galler asıllı Amerikalılar
Amerikalı kadın tiyatro oyuncuları
Amerikalı kadın dizi oyuncuları
Amerikalı kadın seslendirme sanatçıları
BAFTA En İyi Kadın Oyuncu Ödülü sahipleri
En İyi Kadın Müzikal veya Komedi Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Yardımcı Kadın Film Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
Amerikalı Hindular
En İyi Kadın Drama Filmi Oyuncusu Altın Küre Ödülü sahipleri
Georgia Eyalet Üniversitesinde öğrenim görenler
Altın Küre Ödülü sahipleri
En İyi Kadın Oyuncu National Board of Review Ödülü sahipleri
National Board of Review Ödülü sahipleri
Başrolde Kadın Oyuncu Üstün Performansı Ekran Oyuncuları Derneği Ödülü sahipleri
En İyi Drama Dizisi Kadın Oyuncusu Satellite Ödülü sahipleri
Satellite Ödülü sahipleri

Julia Roberts


أوسكار شتراوس  (ولد في 5 مارس 1870 - توفى 6 يناير 1954) هو مؤلف موسيقي من النمسا، ظهرت له أعمال موسيقية هامة في بدايات القرن العشرين بتلحينه لأوبرات أصبحت مشهورة.درس الموسيقى في برلين على يد ماكس بروخ.

روابط خارجية

مراجع

فارس وسام جوقة الشرف
لاجئون نمساويون
ملحنو أوبرا نمساويون
ملحنون رومانسيون نمساويون
ملحنون كلاسيكيون نمساويون
ملحنون من فيينا
ملحنون نمساويون في القرن 19
ملحنون نمساويون في القرن 20
ملحنون وملحنات كلاسيكيون نمساويون
ملحنون يهود
مواليد 1870
مواليد في فيينا
موسيقيون ذكور في القرن 19
موسيقيون ذكور في القرن 20
موسيقيون نمساويون مجريون
مؤلفو أوبرات
مؤلفون موسيقيون في القرن ال20
وفيات 1954
وفيات في باد إيستشل
يهود نمساويون

أوسكار شتراوس


Gray Barker (n. 2 mai 1925– d. 6 decembrie 1984) a fost un autor și ufolog american. A scris despre OZN-uri și alte fenomene paranormale. Conceptul de Oameni în negru a fost popularizat de Barker în cartea sa din 1956 They Knew Too Much About Flying Saucers (Ei știu prea multe despre farfurii zburătoare) scrisă după Incidentul din Insula Maury din  iunie 1947.  Dovezi recente indică faptul că el era sceptic în privința incidentelor OZN și, în principal, a scris despre paranormal pentru câștiguri financiare. Uneori, el a participat la unele farse pentru a induce în eroare gravă investigatorii fenomenului OZN.

Referințe și note

Legături externe
Whispers From Space  website
Shades of Gray website

Vezi și
 Listă de ufologi
Albert K. Bender
Morris K. Jessup

Nașteri în 1925
Decese în 1984
Autori americani
Teoreticieni ai conspirației OZN
Ufologi americani
Scriitori despre OZN-uri

Gray Barker


An Tristachya bicrinita in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni James Bird Phipps, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Clayton. An Tristachya bicrinita in nahilalakip ha genus nga Tristachya, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tristachya

Tristachya bicrinita


Ökaryotlar (), hücrelerinde bir çekirdek ve –genellikle– organeller içeren bir canlılar grubu olup, bilimsel sınıflandırmada arkeler ve bakterilerle beraber tüm canlıları kapsayan üç ana gruptan biridir.

Ökaryotların genetik malzemeleri zarla çevrili çoğunlukla bir, nadiren birden çok çekirdek içinde yer alırlar. Bu nedenle kelime, gerçek () ve çekirdek () sözcüklerinden türetilmiştir. Sıfat hâli ökaryotiktir. Bakteri ve arkeler çekirdeksiz olduklarından beraberce prokaryot olarak adlandırılırlar (evvel (-) ve çekirdek ()). Çekirdeğin yanı sıra ökaryotların kloroplast veya mitokondri gibi zarla çevrili çeşitli organelleri vardır. Bu tür hücre içi karmaşık yapılar da prokaryotlarda bulunmaz.

Ökaryotların ortak bir atası olduğu için bir üst âlem () olarak tanımlanmışlardır. Üst âlem sisteminde ökaryotların prokaryotlara kıyasla arkelerle daha çok ortak özellikleri olduğundan arkelerle beraber neomura kladı içinde gruplandırılırlar.

Ökaryot hücreleri arasındaki farklılıklar
Ökaryotlar genel olarak bitki, hayvan, mantar ve Protista olarak dört gruba ayrılırlar. Ancak protista grubu aslında bitki, hayvan ve mantar olarak sınıflandırılamayan canlıları bir arada toplayan bir grup olduğu için bazı biyologlar tarafından kabul görmez ve yerine daha küçük gruplar tanımlarlar.

Çok çeşitli ökaryotik hücre tipi olmakla beraber hayvan ve bitkilerin en yaygın ve iyi bilinen çeşitleri olduklarından ökaryot yapısının anlaşılması için iyi bir başlangıç noktası oluştururlar. Ancak mantar ve çoğu protistanın hayvan ve bitkilerden önemli farklılıkları vardır.

Hayvan hücresi

Hayvan hücresi, hayvanların dokularını oluşturan bir ökaryotik hücre tipidir. Hayvan hücreleri diğer ökaryotlardan (özellikle bitki hücrelerinden) belirgin bir farklılık gösterir; hücre duvarı ve kloroplastları yoktur ve kofulları daha küçüktür. Hücre zarı esnek olduğundan hayvan hücreleri çeşitli şekillere girebilir ve fagositik bir hücre, başka cisimleri içine alabilir. Ayrıca bitki hücresinden farklı organelleri vardır. İnsan hücreleri biyolojik olarak ökaryotik hücrelerle aynı kategoriden sayılırlar.

Bitki hücresi

Bitki hücreleri, diğer ökaryotik organizmaların hücrelerinden oldukça farklıdır. Belirgin özellikleri
 Tonoplast adlı bir zarla çevrili büyük bir merkezî kofulun hücrenin turgorunu (hücre zarının hücre duvarına yaptığı basıncı) düzenler ve sitozol ile bitkinin öz suyu arasında moleküllerin hareketini kontrol eder.
 Selüloz, protein ve çoğu zaman ligninden oluşmuş hücre duvarı, protoplastlar tarafından hücre zarının dışına yerleştirilir. Buna karşın bakterilerin hücre duvarları peptidoglikandan, mantarlarınkiyse kitinden oluşur.
 Plasmodesmata, hücre duvarındaki gözenekleri birbirine bağlayarak her bir bitki hücresinin ona bitişik hücrelerle haberleşmesini sağlar. Bu, mantarlarda görülen hif ağından farklıdır.
 Plastitler, başlıca hücre içi organellerdir. Çeşitli biyokimyasal tepkimeler içlerinde gerçekleşir. Ayrıca besin depolamak için kullanılırlar. Fotosentezin yapıldığı kloroplastlarda bulunan klorofil, bitkilere yeşil rengi verir.
 Kamçısı (flagellası) olmayan bitkilerde (örneğin iğne yapraklılar ve çiçekli bitkiler) hayvan hücrelerinde bulunan sentrioller de bulunmaz.

Mantar hücresi
Mantar hücreleri en çok hayvan hücrelerine benzerler. Hayvan hücrelerinden farklılıkları
 Hücre duvarı kitinden oluşmuştur.
 Hücreler birbirinden daha az ayrışmışlardır. Gelişmiş mantar türlerinin hücreleri septum denen gözenekli bölmelerden oluşurlar. Bunlardan sitoplazma, organeller ve bazen çekirdek geçebilir. Koenosit olarak adlandırılan septumlu türlerde organizma, aslında tek bir dev hücredir. Basit mantarlarda böyle bölmeler yoktur.
 Yalnızca en ilkel mantarlar, chytridiomycota bölümünde yer alanlar kamçılılardır.

Yapı
Ökaryotik hücreler, prokaryotlardan genelde çok daha büyüktürler. Organel olarak adlandırılan çeşitli iç zarlar ve iç yapılar, ayrıca miktrotüpçük (), mikroiplik () ve ara ipliklerden () oluşmuş hücre iskeletine sahiptirler. Hücre iskeleti, hücrenin iç yapısını ve şeklini belirler. Ökaryotik DNA, hücrenin bölünme dönemlerinde kromozom olarak adlandırılan doğrusal tomarlar hâline dönüşür. Bunlar çekirdeğin bölünmesi sırasında kopyalanıp mikrotüpçükler tarafından çekilirler. Eşeysiz hücre bölünmesine (mitoz) ek olarak çoğu hayvan hücresinin hücre kaynaşması yoluyla gerçekleşen bir eşeyli üreme sürecine (mayoz) sahiptir. Bu üreme süreci prokaryotlarda görülmez.

İç zar
Ökaryotik hücrelerde çeşitli zarla çevrili yapılar bulunur. Bunlara toplu olarak iç zar sistemi denir. Vezikül veya koful (vaküol) gibi basit bölmeler başka zarlardan tomurcuklanarak meydana gelir. Çoğu hücreler endositoz adı verilen bir süreçle besin ve diğer maddeleri içlerine alırlar; endositozda dış zar içe kıvrılıp sonra büzülerek bir vezikül oluşturur. Çoğu zarla çevrili organelin evrim sırasında bu tür veziküllerden meydana gelmiş olduğu varsayılmaktadır.

Çekirdek, çekirdek kılıfı olarak adlandırılan bir çift zar ile çevrilidir. Çekirdek örtüsünde bulunan gözenekler moleküllerin girip çıkmasını sağlar. Çekirdek kılıfının çeşitli tüp veya yapraksı uzantıları, endoplazmik retikulum (ER) olarak adlandırılan yapıyı oluşturur. Bu yapı protein ulaşımı ve olgunlaşmasından sorumludur. Granüllü ER'da ribozomlar bulunur ve bunların sentezlediği proteinler ER'un iç kısmına (lümenine) girer. Bu proteinler sonradan düz ER'dan (yani ER'un granülsüz kısmından) tomurcuklanan veziküllerin içine girerler. Çoğu ökaryotta bu protein taşıyan veziküller golgi aygıtı veya diktiyozom denen yassılaşmış vezikül desteleriyle kaynaşırlar ve proteinler orada çeşitli yapısal değişimlere uğrarlar.

Veziküller çeşitli amaçlar için özelleşmiştir. Örneğin lisozomlar, besin kofullarının içindekileri sindiren enzimler bulundurur, peroksizomlarsa hücre için zehirli olan peroksiti parçalar. Çoğu protozoada bulunan büzülür (kontraktil) kofullar, hücredeki fazla suyu toplayıp dışarı atarken ekstruzomlar avcı (predatör) canlıları kaçırmasına ve hücrenin avını yakalaması için dışarı madde atmasına yarar. Çok hücreli canlılarda hormonlar, çoğu zaman veziküllerde üretilirler. Yüksek bitkilerde hücre hacminin büyük bir kısmını işgal eder merkezî koful, hücrenin osmotik basıncını sabit tutar.

Mitokondri ve plastitler

Mitokondriler hemen her ökaryotta bulunan organellerdir. Bir çift zarla çevrilidirler ve içte olanına krista adı verilen iç kıvrımlardan oluşurlar. Hücre solunumu burada gerçekleşir. Kendi DNA'ları vardır ve başka mitokondrilerin bölünmesi sonucu meydana gelirler. Evrim sırasında endosimbiotik bakterilerden (proteobakteriler) oluştukları teorisi genel kabul görmüştür. Mitokondrisi olmayan birkaç protozoda da hidrojenozom ve mitozomlar gibi mitokondri türevi organeller mevcuttur.

Bitki ve çeşitli alg gruplarında ayrıca plastitler bulunur. Bunların da kendi DNA'ları vardır ve endosimbiontlardan (bu durumda siyanobakteriler) oluşmuşlardır. Bu plastitlerin çoğu kloroplast olup siyanobakteriler gibi klorofil içerip fotosentez yoluyla enerji üretirler. Diğer plastitler gıda depolamaya yarar. Plastitlerin tek bir kökeni olması muhtemel olmakla beraber plastit bulunduran bitki grupları evrimsel olarak birbirine yakın değildir. Bazı ökaryotlar plastitlerini ikincil bir endosimbiyoz veya yutma yoluyla edinmişlerdir.

Çekirdeğin de endosimbiotik kökenli olduğu öne sürülmüş, ayrıntısı aşağıda verilmiştir. Ayrıca ökaryot kamçısının da endosimbiotik kökenli olduğu ve spiroketlerden geliştiği iddia edilmiş, ancak hücre anatomisi ile uyumsuzlukluğu ve hücre çoğalmasıyla bağdaştırılamadığı için bu iddia genel kabul görmemiştir.

Hücre iskeleti
Çoğu ökaryotun kamçı (flagella veya flagellum) adı verilen, ince, uzun ve hareketli sitoplazma uzantıları vardır. Bunlar tübülin ve kısa kirpiklerden (silyalardan) oluşur. Her ikisi de beslenme, duyum ve hareketle ilişkilidir ve prokaryot kamçılarından tamamen farklıdır. Kamçıyı içinden destekleyen bir demet mikrotüpçüktür. Bunlar, kinetozom ve sentriyol olarak da adlandırılan bazal cisimden çıkar. Mikrotüpçükler kamçının içinde, merkezde iki tekli ve onun çevresinde dokuz ikili olarak düzenlenmişlerdir. Kamçının ayrıca üzerini kaplayan saçlar (mastigonemler)  onu hem zar hem de hücre iskeletine bağlayan pullar da bulunabilir. Kamçının içi sitoplazmaya bağlıdır. Mikroiplik yapılar (aktin ve ona bağlanan α-aktinin, filamin, fimbrin) hücre zarının alt yüzeyinde tabaka ve desteler hâlinde bir ağ oluşturur. Mikrotübüllerin motor proteinleri, örneğin dinein ve kinesin, bu ağa dinamik bir özellik sağlar.

Sentriyoller çoğu zaman kamçısı olmayan hücre ve gruplarda da bulunur. Genelde kinetit olarak adlandırılan birli veya ikili gruplar hâlinde mikrotüpçüklerin köklerini oluştururlar. Bunlar hücre iskeletinin ana bileşkelerinden biridirler ve inşâları birkaç hücre bölünmesi boyunca olur. Bir kamçı ana hücrede kalır, öbürü ise ondan türetilir. Sentriyoller, ayrıca çekirdeğin bölünmesi sırasında iğ ipliği oluşumunda da rol oynayabilirler

Hücre iskeleti, hücrenin şeklini belirlemekte ve (kemokinez ve kemotaksi gibi) hareketini sağlamakta önemli bir rol oynar. Bazı protistlerin çeşitli başka mikrotüpçüklü organelleri de vardır: örneğin heliozoa ve radioloria, suda yükselme veya av yakalama için aksopodialara sahiptirler. Haptofitlerinse haptonema adlı kamçı benzeri bir organeli vardır.

Bitki hücre duvarı

Bitki hücrelerinin bir hücre duvarı vardır; bu, hücre zarının dışında yer alan ve pek esnemeyen bir tabakadır. Hem hücreye yapısal destek sağlar, hem de bir filtre mekanizması olarak çalışır. Hücrenin içine su girmesi hâlinde aşırı şişmeyi engeller. Birincil hücre duvarını oluşturan başlıca karbonhidratlar selüloz, hemiselüloz ve pektindir. Selüloz mikrofibrilleri, hemiselüloz bir yulara bağlanarak bir selüloz-hemiselüloz ağı oluştururlar. Bu da pektin matriks içinde yer alır. Birincil hücre duvarında bulunan başlıca hemiselüloz ksiloglukandır.

Üreme
Çekirdek bölünmesi ile hücre bölünmesi çoğunlukla eşgüdümlü olur ve genelde mitoz yoluyla gerçekleşir. Bu süreç sonunda her kromozomun birer kopyası yavru hücrelere dağıtılır. Çoğu ökaryotlarda ayrıca bir eşeyli üreme süreci vardır. Bunda tipik olarak haploit ve diploit döller (nesiller) sırayla birbirini izler. Haploit dölde her kromozomun bir, diploit dölde ise iki kopyası vardır; haploit döl mayoz bölünmeyle, diploit dölse çekirdek kaynaşmasıyla (singami) meydana gelir. Ancak bu genel kalıp içinde epey bir çeşitlilik görülebilir.

Köken ve evrim

Ökaryotik hücrenin oluşumu canlıların evriminde önemli bir dönem noktasıdır. Çünkü ökaryotlar tüm karmaşık hücreleri ve neredeyse tüm çok hücreli canlıları içermektedir. Bu süreci oluşturan olayların zamanlamasını kestirmek zordur; Knoll (1992) yaklaşık 1,6-2,1 milyar yıl önce oluştuklarını öne sürer. Modern canlı gruplarına ait olduğu düşünülen kırmızı yosun fosillerinin yaklaşık 1 milyar 200 milyon yıl önceden kalma olduğu görüşü de vardır.

1980'ler ve 1990'larda yapılan araştırmalar sonucunda çizilen rRNA Filogenetik ağaçlarında çoğu ökaryot organizma çözümlenememiş, (teknik anlamıyla gerçek taç olmayan) bir "taç" grup içinde bırakılmıştı. Bu grup, mitokondri kristallerinin şekline bağlı olarak ikiye bölünmüştü. Mitokondrisi olmayan birkaç grup, ayrı bir dal olarak diğer ökaryotlardan ayrılıyor, dolayısıyla bu eksikliğin çok eski dönemlerden kalma olduğu düşünülüyordu. Ancak artık bunun "uzun dal çekimi" adı verilen bir artifakt olduğu belirlenmiştir. Bu grupların diğer ökaryotlardan ayrıldıktan sonra mitokondrilerini kaybettikleri bilinmektedir.

Aktin ve diğer moleküllere dayandırılarak hazırlanmış ağaçlar, farklı ve daha tam bir görüntü ortaya çıkarmıştır. Ökaryotların çoğu aşağıdaki üst gruplara aittir:

Birkaç sınıflandırma uzmanı, unikont ve bikontlar adlı iki büyük klad tanımaktadırlar: unikontlar tek, bikontlarsa iki kamçılı bir atasal canlıdan türemişlerdir. Bu sistemde ofistokontlar ve amibozoanlar unikont sayılırlar, kalanlar bikontturlar. Kromistler ve alveolatlar, atasal olarak kromalveolatlar adlı fotosentetik daha büyük bir gruba ait olabilirlerse de bu görüş hâlen tartışmalıdır. Özellikle sentrohelidler gibi bazı küçük protista grupları bu üst gruplardan hiçbiri ile ilişkilendirilmemişlerdir. Ökaryotlar, arkelerle genetik mekanizmaları açısından yakın derecede ilişkilidir. Bu yüzden bazı uzmanlarca arkelerle birlikte neomura kladına yerleştirilirler. Ancak hücre zarının yapısı gibi başka bakımlardan ökaryotlar bakterilerle benzeşirler. Bu durumu açıklamak için üç hipotez önerilmiştir:
 Ökaryotlar iki hücrenin kaynaşması ile oluşmuşlar, sitoplazmaları bir bakteriden, çekirdekler de bir arkeden (alternatif bir görüşe göre ise bir virüsten) oluşmuştur.
 Ökaryotlar arkelerden gelişmişler ve proto-mitokondrilerden öbakteriyel özellikler edinmişlerdir.
 Ökaryotlar ve arkeler değişime uğramış bir bakteriden ayrı ayrı gelişmişlerdir.
Sonuncu hipotez hâlen en çok kabul görmektedir. İç zar sistemi ve mitokondrilerin kökeni de tartışmalıdır. Fagotrofik hipoteze göre endositozun gelişmesini takiben bu zarlar oluşmuş ve sonra özelleşmişlerdir. Mitokondriler, plastitler gibi yutma yoluyla edinilmişlerdir. Sintrofik hipoteze göre bir ön ökaryot (proto-ökaryot), beslenmek için ön mitokondriyi (proto-mitokondriyi) kullanıyordu. Zaman içinde büyüyerek onu tamamen sarmış, kısmen mitokondri genlerinin katkısıyla iç zarlar daha sonra oluşmuşlardır. (Bu hipotezin bir versiyonu hidrojen hipotezi olarak bilinir.)

Aşağıdaki filogenetik ağaçta, ökaryot gruplarının kaç milyon yıl önce (myö) yeni soylara ayrıldığı belirtilmektedir. Holomycota ağacı  Tedersoo ve ark. tarafından oluşturulmuştur.

Kaynakça

 Science Primer

Ayrıca bakınız
 Eosit hipotezi
 Endosimbiyoz teorisi
 Asgard (archaea)

Dış bağlantılar

 Ökaryotlar
 Ökaryotlar - Hayat ağacı
 Ökaryot ve Prokaryotlar

Üst âlemler

Ökaryot


Hrvatsku je na Paraolimpijskim igrama u Sydneyu 2000. godine predstavljalo 15 športaša.

Medalje
Hrvatska na Paraolimpijskim igrama u Sydneyu nije osvojila niti jednu medalju.

Vidi još

 Paraolimpijske igre
 Ljetne paraolimpijske igre
 XI. Paraolimpijske igre - Sydney 2000.

Vanjske poveznice

 Hrvatski paraolimpijski odbor

Hrvatska na Paraolimpijskim igrama

Hrvatska na Paraolimpijskim igrama 2000.


An Sporobolus kerrii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Norman Loftus Bor. An Sporobolus kerrii in nahilalakip ha genus nga Sporobolus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporobolus

Sporobolus kerrii


ألان أفليلو  ( في معسكر) فرنسي الجنسية جزائري المولد أسس سلسلة محلات العدسات الطبية التي تحمل اسمه .

السيرة الذاتية
في سنة 1962 قرر ألان برفقة عائلته مغادرة الجزائر واللجوء إلى فرنسا حيث استقروا في مدينة بوردو . افتتح أول محل للعدسات الطبية في سنة 1972 عندما كان يبلغ من العمر 24 سنة . في سنة 1978 أصبح يفتتح المحل تلو الآخر محققا نجاحا كاسحا .

كون علاقة عاطفية مع صديقته ألكسندرا لورسكي طوال 9 سنوات أسفر عن إنجاب ابنه الوحيد أنتوني سنة 1991 . في 12 ديسمبر 2002 تزوج من عارضة الأزياء الهولندية روزالي فان بريمن ولكنهما افصلا مؤخرا .

تم منح أفليلو وسام الشرف في 3 أبريل 2007 .

تولى رئاسة نادي بوردو الذي يلعب في الدرجة الأولى من 1991 إلى 1996 ثم تولى رئاسة نادي كريتيل الذي يلعب في الدرجة الوطنية من 1997 إلى 2001 . خلال موسم 2007/2008 أصبح أفليلو يملك جزء من نادي باريس سان جيرمان .

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أصحاب أعمال فرنسيون
أعلام أقدام سوداء
رؤساء ومسيرو كرة قدم فرنسية
شركات تجارة التجزئة أسست في 1972
شركات تجارة التجزئة في فرنسا
شركات نظارات في فرنسا
علامات تجارية فرنسية
فارس وسام جوقة الشرف
مواليد 1367 هـ
مواليد 1948
مواليد في سيدي بلعباس

ألان أفليلو


Barclays, merkezi Londra, İngiltere'de bulunan çok uluslu bir İngiliz evrensel bankasıdır. Barclays, Barclays Execution Services adlı bir hizmet şirketi tarafından desteklenen Barclays UK ve Barclays International olmak üzere iki bölüm olarak faaliyet göstermektedir.

Barclays'in kökeni, 1690 yılında Londra Şehri'nde kurulan kuyumcu bankacılığına dayanmaktadır. James Barclay, 1736 yılında şirkete ortak olmuştur. 1896'da Londra ve İngiliz eyaletlerinde bulunan ve aralarında Goslings Bankası, Backhouse Bankası ve Gurney-Peckover Bankası'nın da bulunduğu on iki banka, Barclays adı altında bir anonim banka olarak birleşti. Takip eden on yıllar boyunca Barclays ülke çapında bir banka haline geldi. Barclays, 1967 yılında dünyanın ilk nakit para dağıtıcısını hizmete soktu. Barclays, 1918'de London, Provincial and South Western Bank, 1919'da British Linen Bank, 1975'te Mercantile Credit, 2000'de Woolwich ve 2008'de Lehman Brothers'ın Kuzey Amerika operasyonları dahil olmak üzere çok sayıda kurumsal satın alma gerçekleştirdi.

Barclays'in birincil kotasyonu Londra Menkul Kıymetler Borsası'ndadır ve FTSE 100 Endeksi'nin bir bileşenidir. New York Menkul Kıymetler Borsası'nda ikincil bir kotasyona sahiptir. Finansal İstikrar Kurulu tarafından sistemik açıdan önemli bir banka olarak kabul edilmektedir. 2011 yılında yayınlanan bir makaleye göre Barclays, sahiplik ve dolayısıyla küresel finansal istikrar ve piyasa rekabeti üzerindeki kurumsal kontrol açısından en güçlü ulusötesi şirkettir; Axa ve State Street Corporation sırasıyla 2. ve 3. sıradadır. Barclays 40'tan fazla ülkede faaliyet göstermekte, 80.000'den fazla kişiyi istihdam etmekte ve toplam varlıklar açısından Avrupa'nın beşinci büyük bankasıdır.

Mart 2014'te ABD Federal Mevduat Sigorta Kurumu (FDIC), Barclays'in de aralarında bulunduğu 16 bankaya Libor faizlerinin belirlenmesinde manipülasyon yaptıkları gerekçesiyle dava açtı.

Sponsorluklar
2007 yılında Barclays, Brooklyn Nets basketbol takımının evi olan Brooklyn, New York'taki Barclays Center için 400 milyon dolar karşılığında 20 yıllık bir isim hakkı anlaşması yaptı. İki yıl sonra, ekonomideki çöküş nedeniyle anlaşma 200 milyon dolara yeniden müzakere edildi.

Barclays, 2008'de Dubai Tenis Şampiyonası'na sponsor oldu.

Barclays, "Transport for London" ile yapılan 25 milyon sterlinlik anlaşmanın parçası olarak, 2010 yılından 2015 yılına kadar Londra'daki Bisiklet kiralama programının sponsoru oldu.

Barclays, 2003-2004 sezonunda, İngiltere'nin en üst düzey futbol ligi olan Premier Lig ile uzun süreli sponsorluk anlaşması imzalamıştır. 2015-2016 sezonunun sonunda sözleşmesi sona ermiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Barclays Resmi web sitesi

Londra Borsası'ndaki şirketler
New York Borsası'ndaki şirketler
Birleşik Krallık bankaları
1690'da kurulan oluşumlar
1690'larda kurulan şirketler
17. yüzyılda kurulan bankalar
1896'da kurulan şirketler

Barclays


Louis Ribes, né le 18 septembre 1920 à Grammond (Loire) et mort le 28 août 1994 à Vienne (Isère), est un prêtre et artiste-peintre qui a réalisé de nombreux vitraux, chemins de croix et tableaux visibles dans différentes églises des monts du Lyonnais et du Beaujolais Vert, dans la seconde moitié du . Signant ses œuvres « RIB », il est surnommé le .

En 2022, vingt-huit ans après sa mort, le prêtre pédocriminel est accusé d'avoir violé et agressé sexuellement des dizaines d'enfants.

Biographie

Origines familiales
Son père, Petrus Ribes, né en 1888, exerce le métier de boulanger à Grammond quand il meurt en 1926. Sa mère, Marie Grégoire, née en 1895, meurt à son tour en 1934. Orphelin à , le jeune Louis Ribes quitte Grammond pour Caluire où il est élevé par une tante et son parrain, aumônier des Bénédictines de la Rochette.

Poursuivant ses études au petit séminaire d'Oullins, c'est avec son oncle qu'il s'initie à la peinture moderne.

Prêtre et peintre
À , année de son entrée au grand séminaire de Francheville, il réalise sa première fresque. Engagé, au début des années 1940, comme dessinateur pour l'hebdomadaire chrétien Temps nouveau, replié en zone libre, il enchaîne les expositions de 1941 à 1943, participant ainsi au renouveau de l'art sacré.

En 1943, il est réquisitionné au STO (service du travail obligatoire) en Allemagne, comme aumônier en usine pour les jeunes du STO. Il devient, à son retour, dessinateur principal du Club du livre chrétien. Illustrateur de plusieurs ouvrages, il publie également son propre recueil de poèmes.

Ordonné prêtre à l'âge de , en 1947, il enseigne à l'école cléricale de Saint-Martin-en-Haut dans l'ouest lyonnais.

Louis Ribes réalise aussi des images pieuses et des livres pour enfants, des vêtements liturgiques ou encore des nappes, brodées par les sœurs de la Rochette, où il a son atelier.

L'ecclésiastique décide de se retirer des circuits officiels en 1951, année où il expose une dernière fois au Salon d'automne de Lyon. Il est nommé entre 1951 et 1968 au petit séminaire de Chessy. Mais il n'arrête pas de créer pour autant, il est l'auteur de plusieurs vitraux et chemins de croix, dont celui de Chambost-Allières, inscrit aux monuments historiques, ainsi que de centaines de tableaux, souvent à l'acrylique sur contreplaqué. Ses œuvres sont reconnaissables par leur style coloré qui rappelle le cubisme de Pablo Picasso ou de Diego Rivera.

Outre une dizaine de livres illustrés dont il signe parfois les textes et des centaines de dessins pour la presse catholique ou le diocèse de Lyon, s'ajoutent ses illustrations pour la revue Laudes, de son ami, le père Jean Vuaillat.

Décédé en 1994, il est enterré au cimetière de Grammond, à quelques mètres de l'église dont il a peint les fresques intérieures.

Accusations de pédophilie
En 2022, vingt-huit ans après sa mort, Louis Ribes est accusé d'avoir violé et agressé sexuellement des dizaines d'enfants.

Le premier signalement connu remonte à 1976 au séminaire d'aînés de Vienne-Estressin encadré alors par trois prêtres, dont Louis Ribes qui y résidera de 1968 jusqu'à sa mort. Un séminariste, alors âgé de , découvre fortuitement dans un réduit où sont entreposés les effets personnels de Louis Ribes huit grands cartons à dessins contenant  Il se confie à l'un des enseignants, son directeur spirituel, le père L. qui le réprimande et l'accuse de . Louis Ribes, averti par le père L. s'en prend au séminariste en lui ordonnant de ne pas fouiller dans ses affaires et l'exclut de ses cours. Le séminariste reconnaît parmi les croquis de Louis Ribes un enfant présenté comme son neveu que le père L. ou le supérieur amènent régulièrement au séminaire et qui dort la nuit dans la chambre de Louis Ribes. Interrogé en janvier 2022 par Luc Gemet, que Louis Ribes a agressé sexuellement et violé à partir de 1972 entre ses 8 et  au domicile de ses parents ainsi qu'au séminaire, le père L. âgé de , qui a résidé au séminaire de Vienne-Estressin entre 1967 et 1987, reconnaît à propos de Louis Ribes que  et posaient nus, mais affirme ne pas être sûr qu'il abusait d'eux. Il justifie son inaction par la réputation dont jouissait Louis Ribes comme peintre qui le rendait inattaquable et le fait qu'il ne soit pas le directeur du séminaire.

À la mort de Louis Ribes en 1994, un ecclésiastique et une personne laïque découvrent dans son appartement au séminaire les productions pédopornographiques du prêtre, des dessins et des photographies qu'ils décident de détruire. Cependant, certaines victimes, affirment que tout n'aurait pas été brûlé, ainsi Luc Gemet s'est vu transmettre par la cousine de Louis Ribes en décembre 2021 les photos que le prêtre avait prises de lui enfant. Les responsables des diocèses de Grenoble-Vienne, Lyon et Saint-Étienne confirment dans un communiqué commun publié le 10 février 2022 avoir eu connaissance le 28 janvier 2022 de cette destruction tout en estimant que

En 2015 au moins deux victimes de Louis Ribes se sont déjà confiées auprès d'un prêtre du diocèse de Grenoble. Leur signalement remonte au diocèse qui répond par mail le 15 avril 2016 qu'il l'a . L'une d'elles rencontre à trois reprises en 2017 le cardinal Philippe Barbarin, archevêque de Lyon, qui lui répond dans une lettre datée du 18 avril 2017 avoir conscience . Malgré ces rencontres et ces échanges, le diocèse de Lyon ne diligente aucune enquête en 2017, ni ne diffuse d'appel à témoignages.

En 2016, la fille de l'une des victimes de Louis Ribes se manifeste également auprès du diocèse de Grenoble. La victime souhaite récupérer les photographies que Louis Ribes a prises de lui pour les détruire. Il informe l'évêque, Guy de Kerimel, de l'existence d'autres enfants abusés. Une recherche est effectuée dans les archives des diocèses de Grenoble et de Lyon sans résultat. Aucune suite n'est donnée. Interrogé fin janvier 2022 par l'antenne Auvergne-Rhône-Alpes de France 3 sur l'absence d'enquête interne, Guy de Kerimel, nouvellement nommé archevêque de Toulouse, rétorque à la journaliste :  Il se justifie en rappelant qu'il avait mis en place dès 2016 une cellule d'écoute dans son diocèse et souligne  Il se dit convaincu que le responsable du séminaire de Vienne-Estressin était informé des agissements de Louis Ribes et a fermé les yeux : . Ces propos sont jugés  par le quotidien La Croix qui ouvre ses colonnes à Guy de Kérimel pour clarifier ses déclarations.

Le  paraît le livre Prêtres et artistes du diocèse de Lyon, préfacé par Emmanuel Gobilliard, évêque auxiliaire de Lyon, consacré à une trentaine de prêtres-artistes, dont Louis Ribes auquel quatre pages sont dédiées qui célèbrent ses talents de  Dans un article paru le  avril 2021 dans Le Pays roannais, l'une des co-auteurs, historienne de l'art et membre de la Commission diocésaine d'art sacré de Lyon, fait le portrait d'un prêtre-artiste d'exception qui  Dans leur communiqué commun du 10 février 2022, les responsables des diocèses de Lyon, Saint-Étienne et Grenoble font savoir à propos du livre que  et qu'il a été retiré de la vente en septembre 2021.

Le , l'affaire Ribes est révélée publiquement avec la parution dans le magazine Marianne du témoignage de Luc Gemet. Ce dernier avait envoyé le 31 juillet 2021 un mail au diocèse de Lyon pour dénoncer les viols qu'il avait subis de la part de Louis Ribes.

Luc Gemet et sa famille sont reçus le  par Guy de Kérimel, alors évêque de Grenoble, qui leur indique que deux autres victimes présumées du père Ribes se sont manifestées auprès du diocèse et de la Ciase et qu'une enquête sera menée conjointement avec les diocèses de Lyon et Saint-Étienne.

Emmanuel Gobilliard se rend le  à une réunion publique à Pomeys, où l'article de Marianne a soulevé une vive émotion parmi les paroissiens. Il annonce que le chemin de croix du père Ribes sera prochainement décroché. Les tableaux sont enlevés de l'église le 12 janvier 2022 par des membres de la Commission d'art sacré du diocèse de Lyon.

Le , les diocèses de Lyon, Saint-Étienne et Grenoble publient simultanément un bref communiqué indiquant qu'à l'été 2021, plusieurs personnes s'étaient adressées aux diocèses de Lyon et de Grenoble pour révéler qu'elles ou leurs proches avaient été agressés sexuellement par Louis Ribes. Un appel à témoins est lancé.

Principalement survenues dans les années 1970-1980, ces agressions sexuelles, dont le diocèse de Lyon assure avoir , ont été commises sur de jeunes garçons et de jeunes filles. Les faits ont pu être confirmés grâce au concours des enquêteurs de la commission sur les abus sexuels dans l'Église catholique (Ciase), indique Olivier de Germay, archevêque de Lyon, dans une conférence de presse le 19 janvier 2022.

, annonce également le diocèse de Lyon dans son communiqué. Une décision motivée notamment par le fait que certaines de ces œuvres ont été inspirées par des enfants que le père Ribes faisait poser nus, de manière suggestive, avant de les agresser ensuite sexuellement. Au dos de certains tableaux sont inscrits les prénoms des enfants.

À la suite de témoignages parvenus aux cellules d'écoute et de réunions publiques organisées par les trois diocèses concernés, au cours desquelles des victimes se sont manifestées, l'évêque de Saint-Étienne, Sylvain Bataille, affirme le 18 janvier 2022 que le nombre de victimes serait au moins d'une cinquantaine. L'archidiocèse de Lyon effectue un signalement au procureur de la République de Lyon le 27 janvier 2022. Le 17 mars 2022,  sont recensées, de 1957 à 1990, des fratries entières sont touchées.

Loïc Lagadec, vicaire épiscopal du diocèse de Grenoble, qui assure l'intérim après le départ de Guy Kérimel, admet lors d'une réunion publique le 27 janvier 2022 à Vienne que  Dans un nouveau communiqué commun publié le  les deux évêques de Lyon et Saint-Étienne, ainsi que l'administrateur de Grenoble-Vienne, émettent des interrogations quant au fait  et que  Des  sont évoqués ainsi qu'un manque de coordination entre les diocèses concernés. Dans un article du Progrès daté du 4 mars 2022, Emmanuel Gobilliard reconnaît  :

Le , un collectif représentant  de Louis Ribes animé par Annick Moulin et Luc Gemet tient à Lyon une conférence de presse. Le collectif dénonce notamment , en avançant le chiffre de  potentielles, ainsi que la complexité des démarches pour obtenir des réparations financières auprès des instances créées par l'Église de France après la publication du rapport de la CIASE. L'avocat sollicité par le collectif parle de  dans la fixation des montants d'indemnisation de la part des deux instances en charge (CRR et INIRR) qui chercheraient, selon lui, . Le collectif exige du diocèse une prise en charge rapide des victimes en souffrance psychologique qu'il estime ne pas être à la hauteur des promesses qui lui ont été faites. Sur ce dernier point le diocèse de Lyon précise au Progrès qu'une rencontre avec une psychologue a été organisée le 9 avril 2022 et qu'une autre est planifiée en juin. Il affirme ne pas avoir reçu de demandes individuelles. Concernant les indemnisations, le diocèse indique avoir versé  au fond mis en place par l'Église de France pour l'ensemble des victimes d'abus sexuels.

Œuvres
En janvier 2022, le diocèse de Lyon demande que les tableaux et vitraux de Louis Ribes soient retirés des églises. Cette liste présente la dernière position connue de ces œuvres avant que certaines d'entre elles ne soient retirées à partir de janvier 2022.
 Caluire-et-Cuire (Rhône), église Saint-Côme-et-Saint-Damien : Vie des saints Côme et Damien (vitrail). Discussions en cours en vue de leur retrait.
 Chagnon (Loire), église : Le Baptême du Christ (tableau).
 Chambost-Allières (Rhône), église Saint-Pierre-et-Saint-Paul : Chemin de croix (tableaux). Décrochés en janvier 2022.
 Charly (métropole de Lyon), église Saint-Antoine : 11 vitraux dans le chœur et à la tribune ; vitraux hauts de la nef. Deux collectifs de victimes demandent le retrait de ces vitraux, mais sans réponse favorable de la municipalité qui finalement annonce le 24 janvier 2023 accéder à leur demande.
 Chuzelles (Isère), église : Les Quatre éléments (tableau).Retiré.
 Dième (Rhône), église Saint-François-de-Sales : L'Annonciation (vitrail), Saint François-de-Sales patron de la paroisse (vitrail). Début février 2023, le collectif des victimes de Louis Ribes réitère sa demande de retrait des vitraux.
 Givors (Rhône), chapelle Saint-Martin de Cornas : Saint Martin partageant son manteau avec un pauvre (vitrail), Apparition du Christ ressuscité à saint Martin (vitrail), Tout ce que vous ferez au moindre des miens… (vitrail). Le maire de Givors refuse de retirer ces vitraux.
 Grammond (Loire), église Saint-Pierre : fresques intérieures. Retirées.
 Les Sauvages (Rhône), église Notre-Dame-de-la-Roche : La Cène (tableau).
 Loire-sur-Rhône (Rhône), église Notre-Dame-de-l'Assomption : Christ arbre de vie (vitrail).
 Pomeys (Rhône), église Saint-Martin : Chemin de croix (tableaux), autels. Quelques œuvres retirées.
 Sainte-Catherine (Rhône), église Sainte-Catherine : 8 vitraux. Retrait le 24 octobre 2023.
 Saint-Germain-au-Mont-d'Or (Rhône), église Saint-Germain : Le Baptême du Christ (tableau). Décroché.
 Savigny (Rhône), église Saint-André : Chemin de croix (tableaux).

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Abus sexuels sur mineurs dans l'Église catholique en France
 Commission indépendante sur les abus sexuels dans l'Église

Liens externes

Peintre français de vitraux
Affaire relative à la pédophilie dans l'archidiocèse de Lyon

Louis Ribes (prêtre)


Gara Chitila este o stație de cale ferată care deservește orașul Chitila, România.

Chitila

Gara Chitila


ثابت بولتزمان (k or kB) هو أحد الثوابت الفيزيائية وهو يعطي العلاقة بين
طاقة الجزيء أو الذرة في الحالة الغازية ودرجة الحرارة. فهو يعطي متوسط طاقة الحركة لكل جزيء أو ذرة في الغاز بمجرد معرفة درجة الحرارة المطلقة للغاز. وهو عبارة عن حاصل قسمة ثابت الغازاتR على عدد أفوجادرو NA:

 R ثابت الغازات = 8.314 (جول/كلفن/مول)
 لكل مول NA = 6,022

لثابت بولتزمان نفس وحدات الإنتروبية. وهو ثابت يسمى باسم عالم الفيزياء النمساوي لودفيغ بولتزمان.

يتم تعريف ثابت بولتزمان على أنه بالضبط .

الجزيئات في الحالة الغازية

ثابت بولتزمان هو الحلقة بين الجزيئات وخصائص الحالة الغازية. فقانون الغازات يقول في حالة الغاز المثالي أن حاصل ضرب ضغط الغاز P في حجمه V يتناسب مع كمية المادة n ودرجة الحرارة المطلقة T .أي أن:

حيث
 R ثابت الغازات 8.314J K−1 mol−1 (جول/كلفن/مول)
وهو يعطي الطاقة الكلية للغاز.

وبالتعويض عن k في هذه المعادلة نحصل على النصيب المتوسط لكل جزيئ :

حيث N عدد جزيئات الغاز أو عدد الذرات فيه.

توزيع الطاقة بين الذرات

نفترض وجود غاز معزول تحت درجة حرارة مطلقة T فتحصل كل ذرة في الغاز علي طاقة حركة متوسطة بمقدار kT/2  وذلك لكل اتجاه يمكن للذرة التحرك فيه. وباعتبارنا الذرة نقطة كروية فلها 3 اتجاهات تتحرك فيهم وهي المحاور س، ص وع.وبحسبة بسيطة نصل إلى متوسط طاقة حركة الذرة في الغاز وتكون 5و1 kT ;

أي 2.07 جول

 أو 0.013 إلكترون فولت (eV) لكل جزيئ عند درجة حرارة الغرفة.

توزيع الطاقة بين الجزيئات

في حالة الغاز المثالي أي في حالة غاز مكون من ذرات منفردة، نقطية الشكل وحجمها مهمل بالنسبة إلى حجم الغاز، تحصل كل إمكانية حركة(درجات حركة حرة) : 3 إمكانيات لحركة الذرات في اتجاه المحاور الثلاثة س، ص، ع مقدارا من طاقة الحركة علي kT /2، فتكون طاقة حركة الذرة :

وبصفة عامة يمكن وضع تلك المعادلة لحالة تكون الغاز من جزيئات، وبفرض أن كل جزيئ له f إمكانية للحركة يصبح متوسط طاقة حركة الجزيئ :

فتكون إمكانية حركة جزيئ مكون من ذرتين هي 3 إمكانيات للحركة في اتجاه الثلاثة محاور، بالإضافة إلى 2 إمكانية حركة دورانية للجزيئ حول مركز الثقل، و1 حركة اهتزازية عبر الرباط، فتكون متوسط طاقة حركة كل جزيئ =

وتزيد درجات حرية الحركة للجزيئات المركبة من 3 ذرات أو أكثر.

لهذا نجد أن الحرارة النوعية للماء عالية نسبيا لأن جزيئ الماء مثلث الشكل، وبالإضافة لحركته الانتقالية والدورانية فله عدد كبير آخر من الحركات الاهتزازية (عبر الروابط). وكل درجة حرية تكون طاقتها في ذات القيمة الأسية التي للقيمة kT/2. ومقياس الطاقة هو جول أو إرج أو إلكترون فولت.

انظر أيضا

 توزيع ماكسويل-بولتزمان
 معادلة أرينيوس
 تفاعل كيميائي
 مخطط أرهينيوس
 معامل بولتزمان

المراجع

ثوابت أساسية
ديناميكا حرارية
لودفيغ بولتزمان
ميكانيكا إحصائية

ثابت بولتزمان


Moksha is a concept in Indian religions.

Moksha may also refer to:
 Mokshas, an ethnic group of European Russia
 Moksha language, a Uralic language
 Moksha (2001 film), a Bollywood film
 Moksha (2011 film), a Telugu-language film
 Moksha (festival), Netaji Subhas University of Technology, New Delhi, India
 Moksha (Jainism), a Sanskrit or Prakrit term meaning liberation, salvation or emancipation of soul
 Moksha Records, an English electronic music record company
 Moksha (river), Russia
 moksha (with lower-case "m", also called "Jehannum"), a character in Stephen R. Donaldson's The Chronicles of Thomas Covenant, the Unbeliever
 Moksha, a fictional drug in Aldous Huxley's Island
 Moksha, a computer desktop environment

See also
 Mokshan, an urban-type settlement in Penza Oblast, Russia
Nirvana (disambiguation), another similar concept of Indian religions

Moksha (disambiguation)


Divinyls es el quinto álbum de estudio de la banda australiana de rock del mismo nombre, publicado el 29 de enero de 1991 por Virgin Records. Éste fue el álbum más exitoso de la banda, alcanzando el puesto número 5 en las listas de Australia y el 15 en Estados Unidos. Este álbum contiene también el sencillo más exitoso de la banda, «I Touch Myself», que alcanzó el número 1 en Australia, 4 en Estados Unidos y 10 en el Reino Unido.

Este álbum fue el único que grabó la banda con Virgin Records, luego de que su contrato con Chrysalis Records en el Reino Unido terminara.

Lista de canciones

Créditos y personal
 Chrissy Amphlett – voz
 Mark McEntee – guitarras, coros
 Benmont Tench – teclados, piano, órgano
 Randy Jackson – bajo
 Charley Drayton – percusiones, armónica
 Brian McLeod – doumbek, pandereta
 Scott Crago – percusiones
 Van Dyke Parks – arreglos en «Love School»

Referencias

Enlaces externos
Divinyls en Discogs

Álbumes de 1990
Álbumes en inglés

Divinyls (álbum)


Look Up and Laugh est un film britannique réalisé par Basil Dean, sorti en 1935.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Look Up and Laugh
 Réalisation : Basil Dean
 Scénario : John Boynton Priestley
 Photographie :
 Montage :
 Musique :
 Pays d'origine : Royaume-Uni
 Format : Noir et blanc - 1,37:1
 Genre : comédie
 Durée : 80 minutes
 Date de sortie : 1935

Distribution
 Gracie Fields : Gracie Pearson
 Vivien Leigh : Marjorie Belfer
  : Joe Chirk
  : Belfer
 Billy Nelson : Alf Chirk
 D. J. Williams : Malpas
 Arthur Hambling : Sam (non crédité)
 Kenneth More : un petit rôle (non crédité)

Liens externes

Film britannique sorti en 1935
Film britannique en noir et blanc
Comédie britannique

Look Up and Laugh


Potres u južnom Meksiku 2017. pogodio je obale meksičke savezne države Chiapas na jugoistoku zemlje. S jačinom od 8,2 magnitude i najraznorijih IX stupnjeva prema Mercallijevoj ljestvici, bio je to najjači potres na području Meksika u posljednjih stotinu godina. Osjetilo ga je gotovo 50 milijuna ljudi, a pogodio je i krajnji sjever Gvatemale uz meksičku granicu, dok je podrhtavanja bilo i u glavnim gradovima Guatemali i Ciudad de Mexicu.

Geološki uzrok potresa je podvlačenje (subdukcija) Kokosove ploče pod Sjevernoameričku ploču, pri čemu je zbog trenja uz konvergentnu granicu Zaljeva Tehnuatepec novonastalo područje podvlačenja postalo izvor potresa.

Potres
Dan prije samoga potresa, sustav za uzbunjivanje nehotično je uključen u Mexico Cityju, zbog čega je došlo do sveopće evakuacije stanovništva. Iako se ključilo da se radilo o lažnoj uzbuni i poteškoći u sustavu, nakon potresa utvrđeno je kako je sustav prepoznao visoki rizik od potresa, ali dan prerano, što je dovelo do odbacivanja mogućnosti istoga.

Prema Nacionalnom seizmološkom servisu Meksika, epicentar potresa bio je u  Tehuantepečkom zaljevu, 137 kilometara jugoistočno od općine Tonalá. S druge strane, Američki geološki zavod (USGS) objavio je kako se epicentar nalazio 87 kilometara jugozapadno od Pijijiapana. Razilaženja u mjerenjima pojavila su se i kod iznosa magnitude potresa; dok je Nacionalni seizmološki servis objavio da je potres bio magnitude 8,2, Američki geološki zavod u izvještaju je istaknuo 8,1 magnitudu s kasnijom ispravkom na 8,0.

Nakon potresa, kod obala Salina Cruza zabilježen je slabi tsunami s valovima visine do 1 metra. Pacifički centar za uzbunjivanje od tsunamija izdao je upozorenje za obale država Srednje Amerike i Ekvadora.

Štete

Sveukupno 1,5 milijuna ljudi bilo je izravno pogođeno posljedicama potresa, koji je uništio 41.000 kućanstava. Meksički ministar poljoprivrede José Calzada proglasio je smrt najmanja 98 ljudi, od čega 78 u saveznoj državi Oaxaca, 16 u Chiapasu i 4 u Tabascu. Ministarstvo unutarnjih poslova proglasilo je elementarnu nepogodu za 122 općine u Chiapasu.

Izvori

 2017-09-07
Povijest Meksika

Potres u južnom Meksiku 2017.


48047 Houghten este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
48047 Houghten este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nogales, Arizona la Observatorul Tenagra II. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,29 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 6,9° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 48001-49000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2001
Centura de asteroizi

48047 Houghten


Rozellomycota é uma divisão de fungos unicelulares basais que inclui as classes Rozellomycetes e Microsporidia. Foi proposta em 2014 e está baseado em várias análises moleculares recentes que a suportam como agrupamento taxonómico. Durante muito tempo estes organismos foram considerados protistas, mas vários taxonomistas e micologistas defendem que é um grupo de fungos com características primitivas ou que são um grupo de fungos reduzidos por parasitismo.  São parasitas intracelulares obrigatórios de outros fungos, animais e protistas.

Descrição
Os fungos integrados em Rozellomycota (táxon monotípico tendo como única subdivisão Rozellomycotina) apresentam células vegetativas ameboides, com pseudopódios que se estendem e ao redor dos organelos da célula do hospedeiro. Os zoósporos são do tipo opisthoconta uniflagelado, tendo um rizoplasto sólido associado a um longo cinetossoma e uma única mitocôndria grande, características que porém os microsporídios não a possuem. A reprodução pode ser sexual ou assexuada, com esporos de repouso com paredes espessas. Aé parede quitinosa e pode ser perdida durante a absorção. A penetração nas células hospedeiras é feita através de um tubo germinativo e são parasitas intracelulares obrigatórios de outros fungos, animais e protistas, de que absorvem o conteúdo interno dos organelos do hospedeiro, obtendo nutrientes através delas.

Esta divisão foi criada como uma alternativa para Opisthosporidia, agrupamento que incluía os Aphelidiomycota, mas no entanto estudos moleculares recentes mostraram que está mais intimamente relacionado com Eumycota. De acordo com os mesmos estudos, o táxon Rozellomycetes é provavelmente parafilético de Microsporidia.

Os membros deste clado, em conjunto com os Aphelidiomycota e os quitrídios, retêm o flagelo opistoconta ancestral, semelhante ao flagelo do esperma, que fungos mais evoluídos perderam. Também dão uma imagem de como poderiam ter sido os ancestrais dos fungos, já que o seu modo de nutrição, a absorção intracelular do hospedeiro, pode ser a transição da fagotrofia dos protozoários para a osmotrofia dos fungos verdadeiros.

Filogenia
A posição filogenética do agrupamento taxonómico Rozellomycota entre os outros grupos de fungos e opistocontos é a seguinte:

Ver também

 Opisthokonta
 Holomycota
 Cristidiscoidea
 Chytridiomycota
 Aphelidiomycota

Referências

Fungos

Rozellomycota


Exercises in Futility treći je studijski album poljskog black metal-sastava Mgła. Diskografska kuća Northern Heritage Records objavila ga je 4. rujna 2015.

Popis pjesama

Osoblje

 Darkside – bubnjevi
 M. – vokal, gitara, bas-gitara, snimanje

Izvori

Vanjske poveznice

 Exercises in Futility na Discogs

Poljski glazbeni albumi
Albumi iz 2015.

Exercises in Futility


Vocea României Junior a fost o emisiune de talente din România, difuzată de Pro TV începând din 26 februarie 2017. Primul sezon s-a încheiat pe 9 aprilie 2017. Fiind bazată pe competiția muzicală The Voice of Holland, emisiunea a fost creată de producătorul de televiziune olandez John de Mol și face parte din franciza internațională The Voice Kids. Conceptul constă în găsirea de interpreți talentați cu vârste între 7 și 14 ani, începându-se printr-o etapă de audiții publice. Câștigătorul este determinat prin votul publicului din platou, care se realizează prin mesaje text. Premiul cel mare constă într-un trofeu și suma de 50 000€, obținută prin sponsorul Vodafone, depusă într-un cont bancar ce va deveni accesibil câștigătorului odată cu împlinirea vârstei de 18 ani. Câștigătoarea primului sezon este Maia Mălăncuș, din echipa Moga. Începând cu 2022, planurile pentru sezonul 3 nu au fost anunțate.

Emisiunea are un juriu format din 3 membri care analizează și aduc critici artistice constructive interpretărilor concurenților. Fiecare jurat pregătește o echipă de artiști și se află într-o competiție continuă cu ceilalți pentru a se asigura că învingătorul face parte din echipa sa și că, astfel, va deveni antrenorul câștigător.

Istoric
Pro TV a anunțat în martie 2014 că intenționa să facă din sezonul 4 Vocea României o competiție pentru copii, însă și-a revocat decizia o lună mai târziu și a hotărât să continue producția variantei pentru persoane în vârstă de cel puțin 16 ani.

În februarie 2016, Pro TV a anunțat licențierea formatului The Voice Kids, urmând să producă o versiune pentru copii, intitulată Vocea României Junior, separat de cea pentru adulți, iar premiera a avut loc pe 26 februarie 2017.

Regulament

Etapa selecției
Indivizii care doresc să participe se înscriu pe situl web al emisiunii și se prezintă la preselecții, însoțiți de cel puțin un părinte sau tutore, la una dintre adresele menționate de post. Aceștia sunt triați în funcție de criteriile de eligibilitate stabilite de organizator, iar cei selectați sunt invitați la o serie de audiții în fața unor reprezentanți ai acestuia, care decid cine va participa la etapa televizată.

Etapa participării

Audiții pe nevăzute

Trei jurați/antrenori, toți artiști notabili, își aleg echipele de concurenți printr-o serie de "audiții pe nevăzute". Pe toată durata prestației fiecărui concurent (1–2 minute), fiecare jurat are timp să decidă dacă îl dorește în echipa sa. Dacă da, își întoarce scaunul cu fața la el prin apăsarea unui buton. Dacă mai mulți antrenori s-au întors cu fața către concurent, cel din urmă decide de care dintre aceștia dorește să fie îndrumat.

Confruntări
Fiecare echipă este îndrumată de antrenorul acesteia. În cea de-a doua etapă, etapa "confruntărilor", antrenorii își asociază cei 9 concurenți în grupuri de câte trei, care vor cânta împreună. La finalul cântecului, toți jurații își exprimă părerile personale despre prestația celor trei, după care antrenorul decide care concurent va merge mai departe în concurs. Astfel, în fiecare echipă rămân 3 concurenți.

Semifinală
Fiecare concurent interpretează câte un cântec, iar, din fiecare echipă, favoritul antrenorului se califică în finală.

Finală
Cei trei finaliști interpretează câte 3 cântece. Cel ce obține cele mai multe voturi de la publicul din studio câștigă competiția.

Personal
Prezentatorii emisiunii sunt Mihai Bobonete și Robert Tudor. Proiectele anterioare ale lui Bobonete la Pro TV cuprind roluri în diverse producții Pro TV, precum La bloc, La servici, Serviciul Român de Comedie, Vine poliția! și Las Fierbinți; Bobonete a prezentat și emisiunea Jocuri de celebritate. Tudor, magician de profesie, a fost finalist în sezonul 5 al emisiunii Românii au talent.

Juriul este format din Andra, Marius Moga și Inna. Înainte de Vocea României Junior, Andra a prezentat la Pro TV emisiunea de karaoke O-la-la și a fost jurat la Românii au talent, iar Moga a fost antrenor la Vocea României.

Emisiunea folosește și o formație de dans, COBO Dance Company (condusă de Andra "Cocuța" Gheorghe și Bogdan Boantă), începând cu etapa semifinalei. Orchestra live a emisiunii este condusă de Paul Ilea.

Rezumatul sezoanelor

Tabel sinoptic

Sezonul 1

Numele scrise cursiv reprezintă finaliștii fiecărui sezon. Dintre ele, cele îngroșate reprezintă câștigătorii.

Primul sezon Vocea României Junior a debutat pe 26 februarie 2017 și a luat sfârșit pe 9 aprilie. Juriul a fost compus din Andra, Marius Moga și Inna. Mihai Bobonete și Robert Tudor au prezentat emisiunea. Preselecțiile au avut loc în lunile martie și aprilie 2016, la Brașov, Timișoara, Iași, Cluj-Napoca și București.

Fiecare antrenor a avut dreptul de a califica trei concurenți în etapa semifinalei:

Trei concurenți au ajuns în finală. Maia Mălăncuș a fost declarată câștigătoare a sezonului, iar Karina Ștefan și Andrei Ciurez s-au clasat pe următoarele două locuri. Marius Moga a obținut prima sa victorie ca antrenor.

Sezonul 2

Al doilea sezon Vocea României Junior este difuzat începând cu data de 8 iunie 2018. Prezentatorii și antrenorii au rămas aceiași. Preselecțiile au avut loc în lunile mai și iunie 2017, la Iași, Cluj-Napoca, și Timișoara.

Fiecare antrenor a avut dreptul de a califica trei concurenți în etapa semifinalei:

Trei concurenți au ajuns în finală. Maya Ciosa a fost declarată câștigătoare a sezonului, iar Maria Popa și Olivia Alexandru s-au clasat pe următoarele două locuri. Andra a obținut prima sa victorie ca antrenoare.

Referințe

Vocea României Junior

Vocea României Junior


Axcil Jefferies, né le  à Slough en Angleterre, est un pilote automobile zimbabwéen qui a participé à des épreuves de monoplace dans des championnats tels que la Formule BMW, la Championnat de Formule 2 FIA, l'Indy Lights et la GP2 Series. À partir de 2014, il participe à des épreuves d'endurance aux mains de voitures Grand tourisme ou de Sport-prototype dans des championnats tels que le Championnat du monde d'endurance FIA, l'Asian Le Mans Series et la Michelin Le Mans Cup.

Carrière

Palmarès

Résultats en GT World Challenge Europe Sprint Cup

Résultats en Championnat du monde d'endurance

Résultats en Asian Le Mans Series

Résultats en Michelin Le Mans Cup

Notes et références

Liens externes

 ;

  Axcil Jefferies sur driverdb.com
  Axcil Jefferies sur motorsportmagazine.com
  Axcil Jefferies sur racingsportscars.com

Naissance en avril 1994
Pilote automobile zimbabwéen
Pilote du Championnat du monde d'endurance
Pilote des Asian Le Mans Series
Pilote des Michelin Le Mans Cup
Pilote de GP2 Series

Axcil Jefferies


بوماريا هي المدينة الرومانية القديمة التي بنيت عليها تلمسان. تُشير بوماريا حاليًا إلى موقع روماني في تلمسان. وهي مقر أسقفية قديمة اختفت، يُستخدم اسمها كرسي لقبي لأسقف كاثوليكي بدون أبرشية.

أسسها الرومان سنة 222 بعد الميلاد، واكتمل بناؤها سنة 235 وسموها «بوماريا» ومعناها المراعي لما كان فيها من بساتين وأشجار، وقد كان في القرن الثالث الميلادي وتحت سلطة جورديان الكبير، على فرقة من المشاة. وظلت تحت سلطتهم إلى غاية أن فتحها المسلمون في ثمانينات القرن السابع الميلادي (بين 680 و686) فأسموها «الجدار» لأنها كانت محصنة جدا.

مراجع

بلدات ومدن رومانية في الجزائر
تلمسان

بوماريا


Una economía abierta es una economía en la cual existe actividad económica entre los residentes locales y el exterior. Por ejemplo, las personas, incluyendo las empresas, pueden comerciar bienes y servicios con otras personas y negocios de la comunidad internacional, y fluyen los fondos en la forma de inversión en ambos sentidos de la frontera. El comercio internacional puede realizarse en la forma de intercambio de gestión, transferencias de tecnología, o todo tipo de bienes y servicios. No obstante, existen excepciones que no pueden intercambiarse, por ejemplo, los servicios ferroviarios de un país no pueden comerciarse con otro. Este tipo de economía es diferente de una economía cerrada, en la que no existe comercio internacional.

En una economía abierta, el gasto de un país en un año dado no tiene por qué ser igual a su producción de bienes y servicios. Un país puede gastar más dinero del que produce a través del préstamo del exterior, o puede gastar menos de lo que produce y prestar la diferencia a otros países extranjeros
.
En el mundo actual, no existen economías cerradas.

Modelo económico de una economía abierta

El modelo básico

En una economía cerrada, toda la producción se vende domésticamente, y el gasto se divide en tres componentes: consumo, inversión y gasto público.
                                Y = C + I + G
En una economía abierta, parte del producto se vende domésticamente y parte es exportado para ser vendido en el extranjero. Puede dividirse entonces el gasto de una economía abierta, denominado producto Y, en cuatro componentes:
 Cd, consumo de bienes y servicios domésticos,
 Id, inversión en bienes y servicios domésticos,
 Gd, gasto público en bienes y servicios domésticos,
 X, exportaciones de bienes y servicios domésticos.
El gasto nacional repartido entre estos componentes se expresa a través de la siguiente identidad:
                                Y = Cd + Id + Gd + X
La suma de los primeros tres términos, Cd + I d + Gd, es el gasto doméstico en bienes y servicios doméstico. El cuarto término, X, es el gasto extranjero en bienes y servicios domésticos (el valor de las exportaciones).

Así, el gasto doméstico total es la suma del gasto doméstico más el gasto doméstico en bienes y servicios extranjeros, por lo que se puede decir que
                                C = Cd + Cf, I = I d + I f, G = Gd + G f
Sustituyendo estas tres ecuaciones en la identidad formulada más arriba se obtiene:
                                Y = (C − Cf ) + (I − I f ) + (G − G_f) + X
Podemos reordenar para obtener:
                                Y = C + I + G + X − (Cf + I_f + G_f)
La suma del gasto doméstico en bienes y servicios extranjeros (Cf + If + Gf) es el gasto en importaciones (IM ). Entonces, podemos escribir la identidad del ingreso nacional del siguiente modo:
                                Y = C + I + G + X − IM
Como el valor de todas las importaciones es parte del gasto doméstico y no es parte del producto nacional, se sustrae del producto total. Esto ofrece el valor del as Exportaciones Netas (NX = X − IM ), convirtiéndose la identidad en:
                                Y = C + I + G + NX
En una economía cerrada: Ahorro Nacional = Inversión. Los países con una economía cerrada pueden aumentar su riqueza solo acumulando nuevo capital

Si el producto excede el gasto doméstico, se puede exportar la diferencia, siendo las exportaciones netas positivas. Si el producto es inferior al gasto doméstico, se importa la diferencia, siendo las exportaciones netas negativas.

Véase también
 Tipo de cambio
 Comercio
 Términos de intercambio

Referencias

Enlaces externos

Sistemas económicos

Economía abierta


Blepharocalyx, rod drveća iz porodice mirtovki (Myrtaceae) opisan 1854. godine. U njega je uključeno tri vrste iz Južne Amerike i Kariba.

Drvo Blepharocalyx cruckshanksii nekada je bilo uključivano u ovaj rod, a nakon toga dva puta iz njega izdvajano u zaseban rod Temu.

Vrste
 Blepharocalyx eggersii (Kiaersk.) Landrum
 Blepharocalyx myriophyllus Morais & Sobral
 Blepharocalyx salicifolius (Kunth) O.Berg

Izvori

Myrteae

Blepharocalyx


El Rally Cataluña de 2006, oficialmente 42è Rally RACC Catalunya – Costa Daurada (Rallye de España), fue la edición 42º y la cuarta ronda de la temporada 2006 del Campeonato Mundial de Rally. Se celebró entre el 24 y 26 de marzo y contó con un total de dieciséis tramos de asfalto sumando un total de 346.43 km cronometrados.

El gandor fue Sébastien Loeb a bordo de un Citroën Xsara WRC que lograba su segunda victoria consecutiva en Cataluña. Segundo fue su compañero de equipo Dani Sordo que finalizó a 48 segundos y lograba su primer podio en el mundial. En tercera posición terminó Marcus Grönholm con un Ford Focus WRC. En la categoría junior vencía Martin Prokop, segundo Bernd Casier y tercero Kris Meeke, aunque la carrera estuvo empañada por la muerte del copiloto Jörg Bastuck que perdía la vida al ser arrollado por el Ford Fiesta de Barry Clark, mientras cambiaba una rueda de su Citroën C2 en pleno tramo.

Supuso además la última en el mundial para el francés Gilles Panizzi que corría en el equipo Red Bull Skoda y finalizó en décima posición. Panizzi había ganado en dos ocasiones el Rally Cataluña y tras la edición de 2006 no ha vuelto a participar en el mundial.

Itinerario y ganadores

Clasificación final

Campeonato
 Clasificación del campeonato tras la celebración del Rally Cataluña:

Referencias

Enlaces externos

 Catalunya 2006 juwra.com

2006
Deporte en España en 2006
Temporada 2006 del Campeonato Mundial de Rally

Rally Cataluña de 2006


Çöp, işlevini yitirmiş ve kullanılamaz her türlü materyale verilen genel addır.

Yenilen ve kendilerinden yiyecek ve içecek maddeleri üretilen meyve, sebze ve diğer gıda maddeleri ile üretimde veya tüketimde kullanılan maddelerin işe yaramayan kısımları, kullanılmaz hale gelen eşya ve değerini yitiren maddeler olarak da tanımlanmaktadır. Çöpü toplayıp bertaraf etmekle görevli kişi, kurum ve kuruluşların gözünde; cinsi, niteliği ve niceliği ne olursa olsun, "çöplük" olarak belirlenen yerlere bırakılan, insan ve çevre sağlığına zarar vermeden bertaraf edilmesi gereken katı atıkların hepsi çöptür.

Ayrıca bakınız
 Atık
 Çevre

Dış bağlantılar

 Çevre Mühendislği ve Çevre Mevzuatı

Atık
Atık yönetimi

Çöp


El Breguet 941, fue un avión de transporte cuatrimotor con capacidad STOL, construido por la compañía francesa Breguet Aviation a comienzos de los años 1960. A pesar de que llegó a efectuar numerosas pruebas de vuelo, no se llegó a fabricar en grandes cantidades, con tan sólo un prototipo y cuatro ejemplares de serie construidos.

Variantes
Breguet 940
Prototipo experimental para demostraciones de vuelo, 1 fabricado.

Breguet 941
Prototipo.

Breguet 941S
Ejemplares de producción para el Ejército del Aire Francés, 4 fabricados.

Especificaciones

Usuarios

Ejército del Aire Francés

Véase también

Referencias
Citas

Bibliografía

941
Aeronaves de ala alta
Aviones tractores de cuatro motores
Aeronaves de cuatro motores turbohélice
STOL
Aviones de transporte militar de los años 1960 de Francia
Aviones comerciales de Francia de los años 1960

Breguet 941


Pei-Yuan Wei () (d. 2023) was a Taiwanese-American businessman who created ViolaWWW, the first popular graphical web browser.

Career
Pei-Yuan Wei was born in Pingtung County, Taiwan. He graduated from Berkeley High School  in 1986. He received his bachelor's degree from the University of California, Berkeley, and was a member of the student club, the eXperimental Computing Facility (XCF).

In the 1990s, Wei was a founding employee of Global Network Navigator, one of the first Internet-based businesses. Later he worked for various Palm OS-related businesses. Since 2008, Perry lived in both Taiwan and the US, and has devoted most of his time to taking care of his ill family member.

Controversy
Pei-Yuan Wei was at the center of a controversy over patents relating to embedded objects in a web browser, which revolves around whether his browser, ViolaWWW, had the capability to launch embedded objects, prior to the date a patent was filed by Michael David Doyle of Eolas, and the University of California. If it did, it would constitute prior art, which may invalidate the patent issued to Eolas. If it did not, in addition to major financial penalties against such companies as Microsoft, the way the World Wide Web and the way browsers that surf it work may be forced to change.

Eolas' claim was eventually found invalid by a Texas court.

References

External links
 Pei's Home Page (archive.org 2010-10-18)
 Viola Home Page (archive.org 2022-03-31)

Living people
Internet pioneers
Computer programmers
American people of Taiwanese descent
Berkeley High School (Berkeley, California) alumni
American academics of Chinese descent
Year of birth missing (living people)

Pei-Yuan Wei


El caballo catalán fue una raza de caballos ya extinta que había sido propia de Cataluña. Su origen era remoto y estaba emparentado con los caballos del sur de la península ibérica, siendo el antepasado del caballo mallorquín y del caballo menorquín, y era de pelaje negro.

Se extinguió hacia el primer tercio del siglo XX fundiéndose con caballos de tiro hipermétrico como los  bretones, los de  Comtois y los de las Ardenas, dando lugar a la actual Agrupación hipermétrica pirenaica. Actualmente la Asociación del caballo de tiro Catalán promueve la recuperación de la raza a partir de las pocas decenas de animales que mantienen las características propias de esta raza.

Véase también

Caballo mallorquín
Caballo menorquín
Caballo ibérico
Caballo de Merens
Caballo lipizzano

Referencias
 sci_arttext Genetic characterization of the Spanish Trotter horse Breed using microsatellite markers, Genetics and Molecular Biology , access November 5, 2009.
 Lopez, Maria S. et al. . "Mitochondrial DNA Insight On The Evolutionary History Of The Iberian Horses." Poroceedings of the XIV Plant and Animal Genome Conference, 2006. Web page access June 17, 2007

Razas autóctonas de Cataluña
Razas equinas originarias de España
Razas ganaderas de España consideradas extintas

Caballo catalán


جريدة اليوم الإلكترونية هي صحيفة إلكترونية سعودية تصدر من دار اليوم للنشر والطباعة ومقرها المنطقة الشرقية، الدمام، المملكة العربية السعودية.

وصلات خارجية
موقعها الإلكتروني

صحف إلكترونية سعودية

جريدة اليوم الإلكترونية


بلدية وَالَمُو ، هي إحدى بلديات مقاطعة قونكة إحدى مقاطعات إسبانيا، و التي تقع في منطقة قشتالة لا منتشا وسط البلاد, و المائلة لجهة الشرق من إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 125 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

التأريخ

قصة مدهشة من العصور الوسطى بشأن هذه البلدة:

مراجع

أماكن مأهولة في قونكة
بلديات قونكة

والمو


Duple metre (or Am. duple meter, also known as duple time) is a musical metre characterized by a primary division of 2 beats to the bar, usually indicated by 2 and multiples (simple) or 6 and multiples (compound) in the upper figure of the time signature, with  (cut time), , and  (at a fast tempo) being the most common examples.

Shown below are a simple and a compound duple drum pattern.

Though it must, the upper figure being divisible by 2 does not of itself indicate duple metre.

The most common time signature in rock, blues, country, funk, and pop is . Although jazz writing has become more adventurous since Dave Brubeck's Time Out, the majority of jazz and jazz standards are still in four time.

Duple time is common in many styles including the polka, notorious for its obvious "oom-pah" duple feel. Compare to the waltz.

Quadruple metre
Quadruple metre (also quadruple time) is a musical metre characterized in modern practice by a primary division of 4 beats to the bar, usually indicated by 4 in the upper figure of the time signature, with  (common time, also notated as ) being the most common example.

Shown below are a simple and a compound quadruple drum pattern.

Sources

Time signatures

Duple and quadruple metre


Yelken veya yelkencilik, yelken kullanarak, su üzerinde tekne ile yol alma yöntemi. Spor ve gezi amaçlı olarak yapılabilir.

Uluslararası çaptaki en üst düzey yönetim organı Uluslararası Yelken Federasyonu (kısaca ISAF)'tır.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Uluslararası Yelken Federasyonu

Ayrıca bakınız
Olimpik yelken sınıfları
Yelkencilik
Yelkenli
Sörf
 Kara yelkenciliği
Türkiye Yelken Federasyonu
Yelken kanat

Yelken sporu
Yaz Olimpiyatları sporları

Yelken (spor)


B&H Hava Yolları 1994 yılında Bosna-Hersek'in resmi hava yolu şirketi olarak Air Bosna ismiyle kurulmuştur. Daha sonra, bir isim değişikliğiyle BH Havayolları adını almıştır. 2008 yılında Türk Hava Yolları stratejik bir hamle ile şirketin hisselerinin %49'unu satın almıştır. Hisse dağılımı %50,93 Bosna-Hersek Devleti, % 49 Türk Hava Yolları, % 0,07 Energoinvest şeklindedir.

BH Havayolları, filosunda bulundurduğu 1 Airbus A319, 2 ATR72-200 ve 1 Piper-Seneca II P34 uçakları ile tarifeli ve charter seferlerini Saraybosna Uluslararası Havaalanı merkezinden yürütmektedir. Şirketin genel müdürlüğü Saraybosna'daki Energoinvest binasındadır.

Uçuş noktaları

 Bosna-Hersek
 Saraybosna (Saraybosna Uluslararası Havalimanı) Hub
 Banja Luka (Banja Luka Uluslararası Havalimanı)
 Türkiye
 İstanbul (Atatürk Uluslararası Havalimanı)
 Danimarka
 Kopenhag (Kopenhag Uluslararası Havalimanı)
 Hollanda
 Amsterdam (Schiphol Uluslararası Havalimanı)
 İsveç
 Göteborg (Göteborg Landvetter Havalimanı)
 Stokholm (Stockholm Arlanda Havalimanı)
 İsviçre
 Zürih (Zürih Uluslararası Havalimanı)

Filo

Dış bağlantılar

 B&H Hava Yolları
 B&H Hava Yolları

Bosna-Hersek merkezli havayolu şirketleri
IATA üyeleri
1994'te kurulan havayolu şirketleri

B&H Airlines


El Parque nacional Cerro Yapacana es un parque nacional de Venezuela el cual fue conformado 12 de diciembre de 1978 por decreto ejecutivo del presidente Carlos Andrés Pérez. Se ubica al suroeste de la confluencia del río Ventuari en el río Orinoco, en jurisdicción del municipio Atabapo del estado Amazonas.

Entre los objetivos ecológicos y de protección del parque nacional Yapacana se encuentra el preservar y conservar áreas que representan un valioso recurso escénico y científico, con una vegetación pionera, testimonio de la evolución de la vegetación con conexiones florísticas del Paleotrópico y del Neotrópico.

Localización
El parque nacional Yapacana se localiza en el sector suroeste del escudo guayanés, en la región centro occidental del estado Amazonas entre los ríos Orinoco por el sur y el río Ventuari al norte y el caño Yagua al oeste. El parque incluye al cerro Yapacana, meseta típica del Pantepuy de la formación Roraima.

Características
El principal lugar de interés del parque es el Cerro Yapacana, el cual constituye un relieve residual en forma de meseta o Tepuy que se levanta abruptamente desde la penillanura que se extiende entre los ríos Orinoco y Ventuari, a 80 m sobre el nivel del mar, hasta alcanzar 1.345 m de altitud.

Adicionalmente los linderos del parque constituyen grandes sitios de atractivo visual y ecológico, entre estos linderos destacan por el Norte sector la confluencia de los ríos Ventuari y Orinoco, en el sector Sur el cruce del caño Yagua con el Orinoco, pasando por los puntos medios de las islas Yagua, Corocoro, Araguato Cárida, Mata de Palma y Gallineta, hasta llegar a la isla de Perro de Agua. Por el sector Este encontramos a la isla Tabacapi y por el sector Oeste, siguiendo aguas abajo por el cauce del río Orinoco, se pasa por los puntos medios de las islas Sinforosa, Totuma y Moya hasta llegar a la Isla Macuruco.

En lo que respecta a los ecosistemas protegidos dentro de parque podemos encontrar bosques siempre verdes, bosques estacionalmente inundables, bosques de palmas, arbustales ribereños, sabanas arboladas y arbustivas y herbazales. Tepuyes.

Clima
Lluvioso cálido de bosque super húmedo. Temperatura media anual: 23 °C. Precipitación: 2.360 mm.

Flora
Entre la vegetación típica del parque nacional Cerro Yapacana destacan:
 Los bosques de tipo ombrófilos siempre verdes, parcialmente inundables.
 Bosques ombrófilos submontanos y montanos siempreverdes.
 Sabanas graminosas, arbustivas o arboladas no inundables.

Entre la vegetación que destaca del parque se tiene que la zona de la sabana, a una altura de 125 , se encuentran algunas plantas del género Penthaerista, único representante en el mundo de la familia Tetrameristaceae. Estas especies son solo conocida en América sólo en los linderos de este parque; ya que el otro lugar donde se puede observar es en Malasia. Otras especies que merecen atención es Gleasonia duidana, hermosa por sus flores grandes de color rosado y blanco, así como el Tepuianthus yapacanensis de pequeñas flores amarillas y hojas muy angostas. Los helechos también forman parte del reino vegetal del parque, destaca el género Pterogozium scopolinum.

Fauna

La diversidad de fauna que se ha inventariado en el parque incluye 46 especies de reptiles y anfibios endémicos, destacado la ranita roja venenosa Minyobates steyermarki . La avifauna es abundante destacándose la poncha Crypturellus duidae  y el trepador pechipunteado Deconychura stictolaema. Entre la mastofauna se encuentran: la danta Tapirus terrestris, el capuchino del Orinoco Chiropotes satanas, y el mono del género Cebus sp. También incluye el Mono de género César.

Etnias
En el área del parque habita la etnia Piaroa entre sus comunidades ribereñas más importantes destacan Maraya, Santa Bárbara, Macuruco, Canaripó y Yagua.

Véase también
 Nectocaecilia petersii
 Rapatea
 Thamnophilidae

Referencias

Enlaces externos

C
Montañas de Amazonas (Venezuela)
Bosques de Venezuela
Áreas protegidas del estado Amazonas
Áreas protegidas establecidas en 1978
Venezuela en 1978

Parque nacional Cerro Yapacana


Sitt-i Mükrîme Hatun (d. 1435, Elbistan - ö. Eylûl 1486, Edirne), II. Mehmet'in yedi eşinden üçüncüsüdür.

Hayatı
Sitt-i Mükrime Hatûn Dulkadiroğulları Beyliği'nin altıncı hükümdarı olan Zülkadiroğlu Süleyman Bey'in kızıdır. 15 Aralık 1449 tarihinde İstanbul'da Fatih Sultan Mehmed ile evlenmiştir.

Valide Hâtun olamayacağı varsayımı ölüm tarihinin Hicrî 891 yerine hatalı olarak Hicrî 871 (Milâdî 1466) gösterilmesinden kaynaklanmaktadır. İşte bu nedenle oğlu II. Beyazid 22 Mayıs 1481 tarihinde tahta cülûs ettiğinde Sitti Mükrime Hâtun hâyatta idi.

Kimi kaynaklara göre çocuksuzdur ve bu Fransız elçisinin mektuplarına konu olmuştur: "Sultanın üçüncü kadını olan Sitti Hatun kısır olduğundan diğer kadınları tarafından uğursuz olarak hor görülür".

Vefâtı
Necdet Sakaoğlu'nun bildirdiğine göre doğum tarihi kesin olarak bilinmeyen Sitt-i Şâh (Mükrime) Hâtun, 1486 yılının Eylûl ayında  ölmüştür. Ancak 1483 yılında Camisinin kitabesinden anlaşıldığı kadarı ile henüz o tarihe kadar sağdır. Hatta bu caminin yapımında paraya ihtiyacı olmuş ve Valide Gülbahar Sultan kendisine 50 bin akçe hibe etmiştir. Bu vaka saray defterlerine kayıt edilmiştir. 1486 yılında öldüğü mezar taşından anlaşılır. Mezarı Edirne'de kendi adını taşıyan Sitti Şah Hatun Camii'nin haziresindedir. Mezarı harap olduğu için kendi mezar taşı Edirne Müzesi'nde saklanmaktaydı. Daha sonra ise onarılarak asıl yerine nakledilmiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Fatih Sultan Mehmed
 Osmanlı padişahlarının eşleri

Osmanlı padişah eşleri
Osmanlı padişah anneleri
1435 doğumlular
1486 yılında ölenler

Sitti Mükrime Hatun


سأكتب اسمك على الرمال1978م فيلم إنتاج مشترك مصري/مغربي، تدور أحداثه حول قضايا التحرير في العالم العربي مثل فيلم جميلة بوحيرد للفنانة ماجدة.

قصة الفيلم
تحب سعيدية (سميرة سعيد) (عزت العلايلي)،ولكن سعيدة تعيش في الصحراءالغربية الذي يقوم المستعمر بفصلها عن المغرب الأم، ليعمل البطل في جبهة البوليزريوا

طاقم الفيلم
 عزت العلايلي
 سميرة سعيد
 ناهد شريف
 سمير صبري
 أمينة رزق
 مريم فخر الدين

روابط خارجية

مراجع

أفلام عزت العلايلي
أفلام مريم فخر الدين
أفلام مصرية إنتاج 1978
أفلام مغربية إنتاج 1978

سأكتب اسمك على الرمال (فيلم)