Louisburg este un oraș în comitatul Franklin din statul Carolina de Nord al Statelor Unite ale Americii. Populația orașului este, potrivit recensământului din 2010, de 3.359 locuitori. El este localitatea de reședință a comitatului Franklin. Orașul este situat la aproximativ 29 de mile (46 km) nord-est de capitala statului, Raleigh, și se află la aproximativ 31 de mile (50 km) sud de granița cu statul Virginia. Aici funcționează Louisburg College, cel mai vechi colegiu coeducațional de doi ani din Statele Unite ale Americii, și unul din campusurile Vance-Granville Community College.

Istorie și cultură
Louisburg a fost înființat în anii 1770 și numit în onoarea regelui Ludovic al XVI-lea al Franței, care a ajutat Revoluția Americană în acea perioadă. Aici se află casa natală a autorului Edwin Wiley Fuller, sediul International Whistlers Convention și locul unde a fost realizată ultima spânzurare din Carolina de Nord, descrisă în cartea The Day The Black Rain Fell, de William F. Shelton și James S. Warren. "Black rain" a căzut, de fapt, a căzut în Louisburg în Martie 1900. În Louisburg a locuit guvernatorul statal Thomas W. Bickett.

Louisburg are o bogată istorie a luptei împotriva nedreptăților și inegalității rasiale. În iunie 1965 ziarul și postul de radio local au publicat numele și adresele familiilor afro-americane care aveau membri ce au solicitat să fie înscriși în școlile pentru populația albă din comitatul Franklin. Când a fost întrebat despre scopul acestei acțiuni, omul care a citit numele la postul de radio a declarat că, deși nu era membru al Ku Klux Klan, susținea activitățile lor. Parțial ca urmare a acestei dezvăluiri publice, familiile care doreau integrarea școlilor publice au fost atacate în numeroase rânduri de extremiștii albi, care au tras focuri de armă asupra caselor lor sau au distrus mașinile deținute de familiile de pe acea listă. Mișcarea pentru integrare a continuat în următorii ani, fiind confruntată cu o opoziție violentă. În vara anului 1966 Ku Klux Klanul a ars mai multe cruci în comitatul Franklin, inclusiv una în fața Consiliul de Educație din Louisburg. Un lider afro-american local a afirmat în 1968, după ce s-au tras focuri de armă în casa lui, că locuința lui a fost incendiată o dată și i-au fost lăsate în fața casei mai multe obiecte contondente în ultimii câțiva ani.

Cascine, Cooke House, Dean Farm, Franklin County Training School-Riverside Union School, Fuller House, Green Hill House, Louisburg Historic District, Main Building, Louisburg College, Massenburg Plantation, Person Place, Portridge, Rose Hill, Patty Person Taylor House, Thomas and Lois Wheless House, and Williamson House sunt listate în National Register of Historic Places.

Geografie
Louisburg este situat la  (36.100413, -78.299009), pe malurile râului Tar.

Potrivit United States Census Bureau, orașul are o suprafață totală de 2,8 mile pătrate (7,3 km2).

Demografie

Conform recensământului din 2010, orașul conținea 3.359 locuitori, 1.197 de gospodării și 654 de familii. Densitatea populației era de 1.199,6 persoane pe kilometru pătrat (460,1/km2). Structura rasială era următoarea: 47,3% albi, 46,9% afro-americani, 0,3% americani nativi, 0,9% asiatici, 2,9% reprezentanți ai altor rase și 1,7% reprezentanți a două sau mai multe rase. Populația hispanică sau latino formau 5,5% din populație.

Populația orașului era alcătuită astfel în funcție de vârstă: 29,4% sub vârsta de 20 de ani, 10,7% cu vârsta cuprinsă între 20 și 24 de ani, 15,8% cu vârsta cuprinsă între 25 și 44 de ani, 22,7% cu vârsta cuprinsă între 45 și 64 de ani și 21,5% cu vârsta de peste 65 de ani. Vârsta medie a locuitorilor era de 38,2 ani. Raportul bărbați/femei era de 89,8%, iar în cazul populației adulte (peste 18 ani) de 91,3%.

Venitul mediu pentru o gospodărie din oraș era de 27.325 de dolari, iar venitul mediu pentru o familie era de 72.583 de dolari. Bărbații aveau un venit mediu de 49.375 de dolari, în timp ce femeile aveau un venit mediu de 35.104 de dolari. Venitul pe cap de locuitor în oraș era de 18.529 dolari. Aproximativ 15,7% din familii și 23,7% din populație trăiau sub limita sărăciei, inclusiv 27,3% dintre cei sub 18 ani și 19,8% dintre cei cu vârsta de 65 de ani sau mai mult.

Locuințe
Existau 1.345 de locuințe într-un oraș cu o densitate medie de 480,4 locuitori pe milă pătrată (184,2/km²). 11,0% din locuințe erau neocupate.

Din cele 1.197 de locuințe ocupate în Louisburg, 511 erau locuințe ocupate de proprietari (42,7%) și 686 erau locuințe ocupate de chiriași (57,3%). Rata de neocupare a proprietarilor de case era de 4,7% din numărul total de locuințe, iar rata de neocupare a unităților de închiriat era de 5,5%.

Climă
Louisburg, fiind situat în estul Carolinei de Nord, are veri lungi, calde și umede, și ierni scurte și ușoare în comparație cu o mare partea restului țării, Căderea zăpezii este o raritate. Timp de 60-90 de zile pe an sunt înregistrate în Louisburg temperaturi de peste 30 °C, potrivit Hărții zonelor fierbinți publicată de American Horticultural Society. Prin comparație, marea majoritate a regiunilor central-vestică și nord-estică are mai puțin de 30 de astfel de zile pe an. Aceste zile fierbinți, combinate cu marea umiditate din partea de sud a țării, au ca efect veri toride. Temperatura medie în timpul zilei este mai mare de 25 °C pe o perioadă de cel puțin 5 luni pe an (din mai până în septembrie).

Temperaturile medii din Louisburg sunt prezentate în tabelul de mai jos:

Note

Bibliografie
 William S. Powell, The North Carolina Gazetteer: A Dictionary of Tar Heel Places, 1968, The University of North Carolina Press at Chapel Hill, 0-8078-1247-1, Library of Congress Catalog Card #28-25916, page 301. Retrieved Jan. 15, 2015.

Legături externe
 Official Town of Louisburg, NC Website
 Louisburg College
 Tar River Barbecue Festival
 International Whistlers Convention

Sedii de comitate din Carolina de Nord
Târguri din statul Carolina de Nord

Louisburg, Carolina de Nord


Katale Khor (en persa: کتله‌خور) es una cueva situada en la provincia de Zanjan, Irán. Se encuentra a 120 km al sur de la ciudad de Zanjan y 410 kilómetros de la capital Teherán. El nombre, Katale Khor, significa "monte del sol". Unos estudios geológicos en 1984 mostraron que la formación de cuevas se remonta al período jurásico. Se cree que la cueva se une a la cueva de Ali Sadr en la provincia de Hamadan.

Esta cueva fue descubierta hace cerca de 90 años, y registrada por Ahmad Jamali.

Véase también
Geografía de Irán
Geografía de Asia

Referencias

Cuevas de Irán
Provincia de Zanyán

Katale Khor


Macao Band' je glazbeni sastav iz Livna.

Djeluje od 2005. godine.

Sastav su osnovali bubnjar, frontman i manager Tomislav Maleta-Tone i pjevač Jakov Kasalo. Ostali članovi su vokalistica Ana Pavić, klavijaturist Dejan Miloloža, gitarist Tonći Trboglav, basist Josip Maglica.

Prvi singl, duet "Čekat ću te ja" (tekst i glazba Miroslav Mišo Bartulica, frontman grupe Bolero iz Sarajeva) izašao je 2006., drugi singl "Srce kupreško" izašao je 2007.godine, u suradnji s kupreškim KUD-om Napredak. Treći singl "Dika sa Dinare" izašao je 2009. godine kao duet s livanjskim KUD-om Podinarje Lištani. Četvrti singl je "Naša priča" 2011. godine. Peti singl izašao je 2011., pjesma "Majka sina ženi".

Prvi je album objavio nakon 9 godina postojanja. Na albumu je 12 pjesama od kojih su 9 novog prepoznatljvog pop zvuka, tri su kao bonus, od kojih su dvije prestavljene na melodijama Mostara. Album se zove Naša priča. Naslovna pjesma prvi put je izvedena na Melodijama Mostara 2011. i odnijela je treću nagradu publike. Pjesma "Momačko veče" s Melodija Mostara 2013. osvojila je prvu nagradu dijaspore. Treća bonus pjesma je "Majka sina ženi", nastala je koncem 2011. i bila je veliki radijski hit. Novih devet pjesama su nastale po uzoru na uspješan singl Naša priča. Na albumu su gostovali Jole (Joško Čagalj) i Jozo Vučić. Suradnici na ovom projektu su: Dragan Keškić-Gagi, Žarko Luketina, Dragana D. Maričić, Tea Grubeša, Frano Batinić – Ćane i Tomislav Perković.

Band je gostovao na FTV, TV KISS i dr., i često nastupa na TV Jadran u emisiji "Pisme za dušu".

Nagrade
 3. nagrada publike na Melodijama Mostara za "Našu priču" 2011.
 1. nagrada dijaspore na Melodijama Mostara za "Momačko veče" 2013.
 2. nagrada publike na Melodijama Mostara 2017.

Izvori

Vanjske poveznice
 Macao Band
 Facebook
 Livno Online  "Macao band" ima novi spot: Bez ljubavi, 23. studenoga 2015.
CMC Macao band predstavio novi singl i spot 'Moja rano'
 Youtube Macao Band - Od svega jača, Croatia Records
 Discogs

Livno
Kultura Hrvata Bosne i Hercegovine
Bosanskohercegovački glazbeni sastavi

Macao Band


La France est l'un des cinq "États dotés d'armes nucléaires" en vertu du Traité sur la non-prolifération des armes nucléaires, mais elle n'est pas connue pour posséder ou développer des armes chimiques ou biologiques . La France a été le quatrième pays à tester une arme nucléaire développée indépendamment, en 1960, sous le gouvernement de Charles de Gaulle. On estime, en 2023, que l'armée française dispose actuellement d'un stock d'armes de 290  ogives nucléaires opérationnelles (déployées), ce qui en fait le troisième plus grand au monde, en termes d'ogives et non en mégatonnes. Ces armes font partie de la Force de frappe nationale, développée à la fin des années 1950 et 1960 pour permettre à la France de se distancer de l'OTAN tout en disposant d'un moyen de dissuasion nucléaire sous contrôle souverain.

La France n'a pas signé le Traité d'interdiction partielle des essais nucléaires, qui lui donnait la possibilité de procéder à d'autres essais nucléaires, jusqu'à ce qu'elle signe et ratifie le Traité d'interdiction complète des essais nucléaires en 1996 et 1998 respectivement. La France nie posséder actuellement des armes chimiques, a ratifié la Convention sur les armes chimiques (CAC) en 1995 et a adhéré à la Convention sur les armes biologiques (CAC) en 1984. La France a également ratifié le Protocole de Genève en 1926.

Histoire
La France a été l'un des pionniers du nucléaire, grâce aux travaux de Marie Skłodowska Curie et de Henri Becquerel. Le dernier assistant de Curie, Bertrand Goldschmidt, est devenu le père du programme d'armement nucléaire français. Le professeur français Frédéric Joliot-Curie, haut-commissaire à l'énergie atomique, a déclaré au New York Herald Tribune que le rapport Smyth de 1945 omettait à tort les contributions de scientifiques français.

Après la Seconde Guerre mondiale, l'ancienne position de leader de la France a beaucoup souffert de l'instabilité de la Quatrième République et du manque de financements disponibles. Pendant la Seconde Guerre mondiale, Goldschmidt a inventé la méthode d'extraction du plutonium , aujourd'hui standard, alors qu'il faisait partie de l'équipe anglo-canadienne participant au projet Manhattan. Mais après la Libération en 1945, la France a dû démarrer son propre programme presque à partir de zéro. Néanmoins, le premier réacteur français est devenu critique en 1948 et de petites quantités de plutonium ont été extraites en 1949. Il n'y avait pas d'engagement formel envers un programme d'armes nucléaires à cette époque, bien que des plans aient été faits pour construire des réacteurs pour la production à grande échelle de plutonium. Francis Perrin, haut-commissaire français à l'énergie atomique de 1951 à 1970, a déclaré qu'à partir de 1949, des scientifiques israéliens ont été invités au centre de recherche nucléaire de Saclay, cette coopération conduisant à un effort commun comprenant le partage des connaissances entre les scientifiques français et israéliens, en particulier ceux qui avaient des connaissances du projet Manhattan, les Français pensaient que la coopération avec Israël pourrait leur donner accès aux scientifiques nucléaires juifs internationaux . Selon le lieutenant-colonel Warner D. Farr dans un rapport au Centre de contre-prolifération de l'USAF, alors que la France était auparavant un leader dans la recherche nucléaire, "Israël et la France étaient à un niveau d'expertise similaire après la guerre, et les scientifiques israéliens pouvaient apporter des contributions significatives à l'effort français. Les progrès de la science et de la technologie nucléaires en France et en Israël sont restés étroitement liés tout au long du début des années 1950. Selon Farr, les scientifiques israéliens ont probablement aidé à construire le réacteur de production de plutonium G-1 et l'usine de retraitement UP-1 à Marcoule ."

Cependant, dans les années 1950, un programme de recherche nucléaire civil a été lancé, dont un sous-produit serait le plutonium. En 1956, un comité secret pour les applications militaires de l'énergie atomique est formé et un programme de développement de vecteurs est lancé. L'intervention des États-Unis dans la crise de Suez cette année-là est créditée d'avoir convaincu la France qu'elle devait accélérer son propre programme d'armes nucléaires pour rester une puissance mondiale. Dans le cadre de leur alliance militaire pendant la crise de Suez en 1956, les français ont accepté de construire secrètement le réacteur nucléaire de Dimona en Israël et, peu après, de construire une usine de retraitement pour l'extraction du plutonium sur le site. En 1957, peu après la crise de Suez et les tensions diplomatiques qui en résultent avec l'Union soviétique et les États-Unis, le président français René Coty a décidé la création du CSEM dans le Sahara français de l'époque, une nouvelle installation d'essais nucléaires remplaçant le CIEES

En 1957, Euratom a été créé et, sous couvert de l'utilisation pacifique de l'énergie nucléaire, les Français ont signé des accords avec l'Allemagne et l'Italie pour travailler ensemble au développement d'armes nucléaires . Le chancelier allemand Konrad Adenauer a déclaré à son cabinet qu'il "voulait réaliser, par le biais d'EURATOM, aussi rapidement que possible, la possibilité de produire nos propres armes nucléaires" . L'idée n'a pas duré longtemps. En 1958, de Gaulle devient président et l'Allemagne et l'Italie sont exclues

Avec le retour de Charles de Gaulle à la présidence de la France au milieu de la crise de mai 1958, les décisions finales pour construire une bombe atomique ont été prises, et un essai réussi a eu lieu en 1960 avec des scientifiques israéliens comme observateurs des essais et un accès illimité aux données scientifiques . Après les essais, de Gaulle s'est empressé de distancer le programme français de toute implication avec celui d'Israël . Depuis lors, la France a développé et maintenu sa propre dissuasion nucléaire, destinée à défendre la France même si les États-Unis refusaient de risquer leurs propres villes en aidant l'Europe occidentale dans une guerre nucléaire.

Les États-Unis ont commencé à fournir une assistance technique au programme français au début des années 1970 et tout au long des années 1980. Cette aide était secrète, contrairement aux relations avec le programme nucléaire britannique. L'administration Nixon, contrairement aux présidences précédentes, ne s'opposait pas à la possession d'armes atomiques par ses alliés et pensait que les Soviétiques trouveraient plus difficile d'avoir plusieurs adversaires occidentaux dotés de l'arme nucléaire. La loi sur l'énergie atomique de 1946 interdisant le partage d'informations sur la conception des armes nucléaires, une méthode connue sous le nom de "guidage négatif" ou "Vingt questions" a été utilisée ; les scientifiques français décrivaient à leurs homologues américains leurs recherches, et on leur disait si elles étaient correctes. Les scientifiques français décrivaient leurs recherches à leurs homologues américains et on leur disait si elles étaient correctes. Les domaines dans lesquels les Français ont reçu de l'aide comprenaient le mirvage, le durcissement aux radiations, la conception de missiles, le renseignement sur les défenses antimissiles soviétiques et la technologie informatique de pointe. Comme le programme français attirait "les meilleurs cerveaux" de la nation, les États-Unis bénéficiaient également des recherches françaises. La relation a également amélioré les liens militaires entre les deux nations ; malgré son départ de la structure de commandement de l'OTAN en 1966, la France a élaboré deux plans de ciblage nucléaire distincts, l'un "national" pour le rôle de la Force de Frappe en tant que force de dissuasion uniquement française, et l'autre coordonné avec l'OTAN

La France aurait testé des bombes à neutrons ou à rayonnement amélioré dans le passé, et qu'elle ait pris la tête du peloton avec un essai précoce de la technologie en 1967  et une bombe à neutrons "réelle" en 1980

Notes et références

Notes

Références

Prolifération nucléaire
Arme nucléaire de la France
Forces armées de la France

Armes de destruction massive en France


Die Bell-Bay-Aluminiumhütte (Bell Bay Aluminium) befindet sich an der Mündung des Tamar River, 5 km von George Town und 45 km von Launceton in Tasmanien, Australien, entfernt. Diese Aluminiumhütte ist zu 100-Prozent im Eigentum von Rio Tinto Alcan, einer Tochter des weltweit tätigen Bergwerkkonzerns Rio Tinto.

2009 beschäftigte die Bell-Bay-Aluminiumhütte 560 Personen. 2010 wurden 177.239 Tonnen Aluminium produziert.
Die Bell-Bay-Aluminiumhütte war die erste Aluminiumhütte, die in der südlichen Hemisphäre entstand. Sie wurde 1955 als Gemeinschaftsunternehmen der australischen und tasmanischen Regierung gegründet. Im ersten Jahr wurden 1.200 Tonnen Aluminium produziert. 1960 übernahm Comalco Industries Pty Limited diese Aluminiumhütte, die spätere Rio Tonto Alcan. Diese großindustrielle Anlage hatte hohe wirtschaftliche Bedeutung für die Entwicklung des nördlichen Tasmaniens.

Aluminiumhütten sind industrielle Großanlagen, die in der Schmelzelektrolyse unter hohem Energieaufwand Aluminium aus Aluminiumoxid herstellen. Im Hall-Héroult-Prozess wird aus Aluminiumoxid reines Aluminium über die Schmelzflusselektrolyse gewonnen. Dabei wird Aluminium mit einer Schmelztemperatur von 2045 °C mit Kryolith vermischt, um die Schmelztemperatur zu senken. In diesem Prozess kann die Schmelztemperatur auf 950 °C gesenkt werden, was die Elektrolyse ermöglicht. Diese Aluminiumhütte, ist wie alle derartigen Hütten 365 Tage in Betrieb und kann nicht abgeschaltet werden.

Siehe auch
 Bauxitbergbau in Australien

Einzelnachweise

Produzierendes Unternehmen (Tasmanien)
Aluminiumhersteller
George Town Municipality

Bell-Bay-Aluminiumhütte


Cette page concerne les évènements survenus en 1907 en Australie  :

Évènement
 juillet :  tue son enfant.
  : , en réponse à une proposition d'ordonnance du conseil de Waverley visant à imposer le port d'une tunique ressemblant à une jupe aux baigneurs masculins.

Arts et littérature
 Sortie du roman  d'Agnes Gavin.
 G. W. L. Hirst remporte le prix Wynne.
  : Sortie du film adapté de .

Sport

  (tennis)
 La Nouvelle-Galles du Sud remporte le Sheffield Shield.
  : La New South Wales Rugby League est créée à Sydney, introduisant le Rugby à XIII en Australie.
  : Apologue remporte la Melbourne Cup.
Cricket -

Création de club

Naissance
 Adrien Albert, chimiste.
 Andrew Charlton, nageur.
 David Fleay, naturaliste.
 , personnalité politique.
 Marjorie Lawrence, soprano.
 , écrivaine et scénariste.
 , personnalité politique.

Décès
 , évêque anglican de Tasmanie.
 , anthropologue.
 , personnalité politique.
 , pionnier et philanthrope.
 , astronome.

Notes et références

1907 en Australie
Chronologie de l'Australie au XXe siècle
Histoire de l'Australie

1907 en Australie


القدر المحتوم، مسلسل كويتي تدور أحداثه حول عائلة يجمعها الحب والسلام ولكن القدر يفرقهم بسبب المال.

ملخص القصة
يتوفى شقيق بدرية وأبو عبدالله في حادث أليم، فيبدأ الصراع بين شقيقهما الثالث ماجد على الميراث، ويحاول إقناعهم ببيع المنزل، ولكن مع رفض بدرية الأمر يتولد الحقد والضغائن بينهم وتنشأ العديد من الخلافات.

فريق العمل

مصادر

مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 2001

القدر المحتوم (مسلسل)


Wilhelm Boland (* 1950) ist ein deutscher Chemiker.

Wissenschaftlicher Werdegang
Nach der Promotion bei Lothar Jaenicke mit dem Thema Synthese von Multifiden und verwandten Strukturen (1978) und der Habilitation (1986), beides an der Universität zu Köln, erhielt Boland 1987 eine C3-Professor für Organische Chemie an der Universität Karlsruhe. Ab 1994 war er C4-Professor für Bioorganische Chemie an der Universität Bonn. Seit 1996 ist er Direktor und Wissenschaftliches Mitglied am Max-Planck-Institut für chemische Ökologie und Leiter der Abteilung Bioorganische Chemie (seit 2018 Emeritus). 1998 wurde er zum Honorarprofessor an der Friedrich-Schiller-Universität Jena ernannt.

In seiner Forschung befasst sich Boland mit der Abwehrchemie von Blattkäfern und der induzierten pflanzlichen Verteidigung. Interaktionen von Mikroorganismen mit Pflanzen und Insekten sind weitere Forschungsthemen in seiner Abteilung. Neben der Entwicklung neuer Methoden zur analytischen und synthetischen Chemie widmet er sich Mechanismen der Sequestrierung pflanzlicher Metaboliten durch Blattkäferlarven und generell um die Detoxifizierung pflanzlicher Metaboliten im Darm von Insekten.

Ehrungen und Auszeichnungen
 Silverstein-Simeone Lecture Award der International Society of Chemical Ecology 1995
 Mitglied der Nordrhein-Westfälischen Akademie der Wissenschaften und der Künste (seit 2002)
 Hans-Herloff-Inhoffen-Medaille der Gesellschaft für Biotechnologische Forschung (GBF) 2005
 Peter-Hemmerich-Vorlesung, Universität Konstanz, 2006
 Präsident der International Society of Chemical Ecology 2008–2009
 Silver Medal Award der International Society of Chemical Ecology 2023

Publikationen (Auswahl)
 G. Arimura, R. Ozawa, T. Shimoda, T. Nishioka, W. Boland, J. Takabyashi: Herbivory-induced volatiles elicit defence genes in lima bean leaves. In: Nature. 406, Nr. 6795, 2000, S. 512–515. doi:10.1038/35020072
 J. Kuhn, E. M. Pettersson, B. K. Feld, A. Burse, A. Termonia, J. M. Pasteels, W. Boland: Selective transport systems mediate sequestration of plant glucosides in leaf beetles: A molecular basis for adaptation and evolution. In: Proceedings of the National Academy of Sciences. 101, Nr. 38, 2004, S. 13808–13813. doi:10.1073/pnas.0402576101
 M. Heil, S. Greiner, H. Meimberg, R. Kruger, J. L. Noyer, G. Heubl, K. E. Linsenmair, W. Boland: Evolutionary change from induced to constitutive expression of an indirect plant resistance. In: Nature. Band 430, Nr. 6996, 2004, S. 205–208. doi:10.1038/nature02703
 A. Mithöfer, G. Wanner, W. Boland: Effects of feeding Spodoptera littoralis on lima bean leaves. II. Continuous mechanical wounding resembling insect feeding is sufficient to elicit herbivory-related volatile emission. In: Plant Physiology. Band 137, Nr. 3, 2005, S. 1160–1168. doi:10.1104/pp.104.054460
 M. Heil, J. Rattke, W. Boland: Postsecretory hydrolysis of nectar sucrose and specialization in ant/plant mutualism. In: Science. Band 308, Nr. 5721, 2005, S. 560–563. doi:10.1126/science.1107536
 G. Arimura, C. Kost, W. Boland: Herbivore-induced, indirect plant defense. In: Biochimica et Biophysica Acta. Band 1734, 2005, 91–111. doi:10.1016/j.bbalip.2005.03.001
 A. Walter, C. Mazars, M. Maitrejean, J. Hopke, R. Ranjeva, W. Boland, A. Mithöfer: Structural requirements of jasmonates and synthetic analogues as inducers of Ca2+ signals in the nucleus and the cytosol of plant cells. In: Angewandte Chemie – International Edition. Band 48, Nr. 25, 2007, S. 4783–4785. doi:10.1002/anie.200604989
 P. Dabrowska, D. Freitak, H. Vogel, D. G. Heckel, W. Boland: The phyto-hormone precursor OPDA is isomerized in the insect gut by a single, specific glutathione transferase. In: Proceedings of the National Academy of Sciences. Band 106, Nr. 38, 2009, S. 16304–16309. doi:10.1073/pnas.0906942106
 R. Kirsch, H. Vogel, A. Muck, K. Reichwald, J. M. Pasteels, W. Boland: Host plant shifts affect a major defense enzyme in Chrysomela lapponica. In: Proceedings of the National Academy of Sciences. Band 108, 2011, S. 4897–4901. doi:10.1073/pnas.1013846108
 A. Mithöfer, W. Boland: Plant defense against herbivores: Chemical aspects. In: Annual Review of Plant Biology. Band 63, 2012, S. 25.1–25.20. doi:10.1146/annurev-arplant-042110-103854
 A. Strauß, S. Peters, W. Boland, A. Burse: ABC transporter functions as a pacemaker for the sequestration of plant glucosides in leaf beetles. In: eLife. Band 2013, Nr. 2, 2013, S. e01096. doi:10.7554/eLife.01096
 M. González-Teuber, M. Kaltenpoth, W. Boland: Mutualistic ants as an indirect defence against leaf pathogens. In: New Phytologist. Band 202, Nr. 2, 2014, S. 640–650. doi:10.1111/nph.12664
 J. Pesek, J. Svoboda, M. Sattler, S. Bartram, W. Boland: Biosynthesis of 8-hydroxyquinoline-2-carboxylic acid, an iron chelator from the gut of the lepidopteran Spodoptera littoralis. In: Organic & Biomolecular Chemistry. Band 13, 2015, S. 178–184. doi:10.1039/c4ob01857e

Einzelnachweise

Weblinks

 Webseite der Abteilung Bioorganische Chemie am MPI für chemische Ökologie

Chemiker (20. Jahrhundert)
Wissenschaftliches Mitglied der Max-Planck-Gesellschaft
Mitglied der Nordrhein-Westfälischen Akademie der Wissenschaften
Deutscher
Geboren 1950
Mann

Wilhelm Boland


Paul Marie Alfred Lebeau (født 19. december 1868, død 18. november 1959) var en fransk kemiker. Han studerede ved eliteuniversitetet École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris (ESPCI). Sammen med sin akademiske vejleder Henri Moissan arbejdede han på fluorkemi og opdagede flere nye forbindelser, såsom bromtrifluorid, oxygendifluorid, seleniumtetrafluorid og svovlhexafluorid.

I 1899 var han i stand til at frembringe ren beryllium ved elektrolyse af natriumfluoroberyllat (Na2[BeF2]).

I anden verdenskrig forbedrede han det gasmask-design, der blev anvendt af den franske hær.

Referencer

Kemikere fra Frankrig

Paul Lebeau


Die SD 4 HL (HL für Hohlladung) war eine deutsche Hohlladungsbombe zur Panzerbekämpfung durch Flugzeuge während des Zweiten Weltkriegs. Sie wurde ausschließlich als Streubombe aus Abwurfbehältern abgeworfen.

Daten
Abgeworfen wurde die SD 4 HL mit dem Abwurfbehälter 500 (AB 500), der 74 Bomben fasste und dem AB 250, der 40 Bomben fasste. Sie konnte die relativ dünne Deckenpanzerung jedes damaligen Panzers durchdringen. Die Bombe wog 4 kg, hatte einen Durchmesser von 90 mm und eine Länge von 310 mm. Als Sprengladung enthielt sie 0,31 kg Hexotol 50 (ein schmelzgießbares Gemisch bestehend aus je 50 % Trotyl und Hexogen), sowie die mit 7 Gramm Nitropenta laborierte kleine Zündladung 34/Np. Die Bombe durchschlug bei einem Auftreffwinkel von 60° 13 cm Panzerstahl; darüber hinaus wurde ihr Stahlkörper bei der Detonation in 300–400 über 1 Gramm schwere Splitter zerlegt, die in einem Radius von 13 m von der Bombe mit einer mittleren Splitterdichte von einem wirksamen Splitter pro m² Fläche gegen leichtverletzliche Ziele wirkten.

Das sowjetische Gegenstück, die PTAB wurde in der Schlacht im Kursker Bogen erstmals eingesetzt. Am 5. März 1944 gab Hitler den Einsatz der SD 4 HL frei, nachdem sie zurückgehalten worden war, um den Gegner nicht auf die Möglichkeit einer wirksamen Panzerbekämpfung aus der Luft aufmerksam zu machen.

Einzelnachweise

Weblinks
 http://www.warbirdsresourcegroup.org/LRG/sd4hl.htm

Fliegerbombe
Militärische Ausrüstung (Wehrmacht)

SD 4 HL


Ann Sophia Stephens, née le  et morte le  à Newport, Rhode Island, est une éditrice, écrivain et humoriste américaine.

Elle se faisait également appeler Jonathan Slick.

Romancière et éditrice de revues américaines, elle est l'auteur de romans à dix sous et est considérée comme l'ancêtre de ce genre.

Biographie

Jeunesse
Ann Sophia Stephens est née le 30 mars 1810 à Derby, Connecticut elle est la fille d'Ann et de John Winterbotham, fils de William Winterbotham. Il est le directeur d'une boutique de filature de laine appartenant au colonel David Humphreys. Sa mère est décédée prématurément et elle est élevée par la sœur de sa mère, qui est finalement devenue sa belle-mère.

Elle fait ses études dans une école pour dames du sud de la Grande-Bretagne, et dans le Connecticut, et commence à écrire dès son plus jeune âge.

Elle épouse Edward Stephens, un imprimeur de Plymouth, Massachusetts, en 1831 et ils déménagent à Portland, Maine. L'actrice Clara Bloodgood est la fille de leur fils, Edward Stephens, un avocat new-yorkais bien connu.

Carrière

Pendant son séjour à Portland, elle et son mari co-fondent, publient et éditent le Portland Magazine, un périodique littéraire mensuel où certains de ses premiers travaux apparaissent pour la première fois. La revue est vendue en 1837. Ils déménagent à New York où Ann prend le poste de rédactrice pour The Ladies Companion et où elle peut poursuivre son travail littéraire. C'est aussi à cette époque qu'elle adopte le pseudonyme humoristique de Jonathan Slick. Au cours des années suivantes, elle écrit plus de vingt-cinq romans en série ainsi que des nouvelles et des poèmes pour plusieurs périodiques bien connus, dont Godey's Lady's Book et Graham's Magazine. Son premier roman Mode et famine est publié en 1854. Elle lance sa propre revue Mrs Stephens' Illustrated New Monthly en 1856, qui est publiée par son mari. La revue a fusionné avec Peterson's Magazine quelques années plus tard.

Le terme "dime novel" trouve son origine dans Malaeskade Stephens, la femme indienne du chasseur blanc, imprimé dans le premier livre de la série Dime Novels de Beadle & Adams, daté du 9 juin 1860. Le roman est une réimpression du feuilleton précédent de Stephens paru dans la revue Ladies' Companion en février, mars et avril 1839. Plus tard, le Grolier Club (club privé concernant les bibliothèques à New York) classe Malaeska comme le livre le plus influent de 1860. Elle écrit aussi Haute vie à New York  (1843), Alice Copley: Un conte du temps de la reine Mary (1844), Le collier de diamants et autres contes (1846), L'ancienne ferme (1855), La femme rejetée (1863 ) et Une femme noble (1871).

Travaux
 Alice Copley : Un conte du temps de la reine Mary
 Une femme noble
 Bellehood et la servitude
 Les Fiançailles de Bertha
 La Malédiction de l'or
 Le Collier de diamants et autres contes
 Doublement faux
 Mode et Famine
 La Brique d'or
 L'Héritière
 Haute vie à New York
 Katharine Allen ou la Brique d'or
 Le Choix de lord Hope
 L'Erreur de Mabel
 Malaeska, la femme indienne du chasseur blanc
 Marié à la hâte
 Marie Derwent
 La Vieille Comtesse
 La Vieille Ferme
 Palais et Prisons
 La Belle régnante
 La Femme rejetée
 La Stratégie de Ruby Gray
 Luttes silencieuses
 Les Orphelins des soldats
 Le Secret de la femme
 Épouses et Veuves
 La Dame Marie

Notes et références

Liens externes

 Œuvres d'Ann S. Stephens à Nickels and Dimes de la Northern Illinois University

 Œuvre d'Ann S. Stephens : https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k5737214d.texteImage

Romancière américaine du XIXe siècle
Naissance en mars 1810
Décès en août 1886
Pages avec des traductions non relues
Décès à 76 ans

Ann S. Stephens


Donaustadt (), Viyana'nın 22. Merkez İlçesi'dir.

Donaustadt farklı bir geçmişleri olan Viyana'nın 8 kenar kentlerinden meydana getirdiği bir ilçedir. Bunlar arasında geçmişleri en ünlü Aspern ve 1809 yılında Erzherzog Karl von Österreich'in Fransa İmparatoru Napolyon Bonapart'ı yendiği yer olan Eßling'''dir.

15 ekim 1938 yılında büyük bir alana dağılmış olan Stadtlau, Kagran, Hirschstetten, Aspern, Groß-Enzersdorf ve Floridsdorf'un parçası Lobau ile Leopoldstadt'ın parçası Kaisermühlen gibi yerleşim yerlerini içine alarak Viyana'ya Groß-Enzersdorf adı altında 22. Merkez İlçe olarak bağlanmıştır.

II. Dünya Savaşı'ndan sonra başlatılan büyük Viyana projesinden dolayı çevresindeki Aşağı Avusturya'ya bağlı birçok irili ufaklı yerleşim yerleri de bu ilçeye bağlanmıştır. Bu ilçe de komşu ilçe Floridsdorf gibi Viyana ile Aşağı Avusturya eyaletleri arasında sürekli kavga meselesi haline gelmiştir. En son çözüm 29 temmuz 1946 yılında yapılan anlaşma ile son kez Süßenbrunn, Breitenlee ve Eßling gibi büyük yerleşim yerleri de bağlanarak ve isim kenti olan Groß-Enzersdorf'' tekrar Aşağı Avusturya Eyaleti'ne geri verilerek ve Donaustadt adını alarak bugünkü son şeklini almıştır.

Şehir merkezinin eski dokusunu korumayı başarmış olan Donaustadt'ın toprakları eskiden tarımcılığa uygun olduğundan yıllarca Viyana'nın bahçe sebzelerini yetiştirmiştir. Ama günümüzde büyüyen şehirlerde yeni yerleşim yerleri için düz alanların önemli olduğundan, bir zamanlar uçsuz bucaksız tarlaların bulunduğu yerlerde şimdilerde sayısız yerleşim kentleri vardır.

Görülecek yerler

 UNO City - Birleşmiş Milletler binası.
 Donaupark - Çok geniş ve aynı zamanda dinlenmek için ideal bir park alanı.
 Donauturm - Tuna Kulesi Viyana'ya yüksekten bakmak için en ideal yer, ayrıca her yarım saatte bir tur atan restorantı vardır.
 Donauzentrum - Viyana'nın en büyük alışveriş merkezlerinden biri.

Kaynakça

Dış bağlantılar
Donaustadt (Almanca)

Viyana'nın ilçeleri

Donaustadt


Dini Hayatın İlkel Biçimleri veya Din Hayatının İptidai Şekilleri: Emile Durkheim tarafından Fransızca kaleme alınmış "Les Formes élémentaires de la vie religieuse" isimli eserin Türkçe adıdır. Türkçeye ilk kez Yrd. Doç. Dr. Fuat Aydın tarafından İngilizce çevirisinden tercüme edilmiştir. Ancak eser Fransızca aslından din sosyologu Prof.Dr.İzzet Er tarafından çevrilmiş ve yayınlanmıştır.
Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları,"Dini Hayatın İlk Şekilleri", Mayıs 2009, Ankara'da basılmıştır.

Dış bağlantılar
Yapılan bu çeviri ile ilgili bir değerlendirme yazısı için bkz. Kirman, M. Ali (2005), "Dinî Hayatın İlkel Biçimleri ve Türkçe Çevirisi Üzerine", KSÜ İlahiyat Fakültesi Dergisi, Yıl 3, Sayı 5, Ocak-Haziran 2005, s.133-147

Din sosyolojisi eserleri

Dini Hayatın İlkel Biçimleri


Marie-Gayanay Mikaelian (Lausanne, Suiza, 3 de marzo de 1984), es una tenista suiza, ganadora de un título de la WTA al vencer en Uzbekistán a la bielorrusa Tatiana Puchek.

Títulos

Individuales (1)

Finalista (3)

Enlaces externos

Tenistas femeninas de Suiza
Nacidos en Lausana

Marie-Gayanay Mikaelian


Jasmin Fazlić (Sarajevo, 16. listopada 1986.), poznatiji kao Jala Brat, bosanskohercegovački je pjevač i kantautor.

Životopis
Jasmin Fazlić (Sarajevo, 16. listopada 1986.), poznatiji kao Jala Brat, bosanskohercegovački je pjevač i kantautor.

Širu popularnost je stekao učešćem na Eurosongu 2016. godine sa pjesmom Ljubav je, koju je koautorski napisao sa Almirom Ajanovićem.

Do sada je objavio nekoliko studijskih albuma i poznat je po uspješnoj suradnji sa reperom Bubom Corellijem, te pjevačicom Mayom Berović.

Glazbena karijera
Prve korake u glazbenoj karijeri Jala Brat napravio je još kao četrnaestogodišnji tinejdžer. Snimio je svoje prve demo snimke rep pjesama i shvatio da je to žanr u kojem se pronalazi. U jeftinom kućnom studiju nastale su njegove prve autorske pjesme. U početku je  radio sam, a potom je okupio ekipu  (Blunt Blyon) s kojom radi od 2011. godine. Upravo ova godina označava i početak njegove uspješne muzičke karijere. Tada izlazi i njegov prvi studijski album pod nazivom "Riplej" (Replay). Od 2012. Džala Brat započinje suradnju s Bubom Kornelijem (Amarom Hodžićem), sarajevskim reperom. Od tada, ovaj dvojac radi zajedno, a postali su i najbolji prijatelji. "Pakt s đavolom" naziv je njihovog zajedničkog albuma koji je svjetlo dana ugledao 2014. godine. Od 2012. Jala Brat započinje suradnju s Bubom Corelliem (Amarom Hodžićem), sarajevskim reperom. Od tada, ovaj dvojac radi zajedno, a postali su i najbolji prijatelji. "Pakt sa đavolom" naziv je njihovog zajedničkog albuma koji je svjetlo dana ugledao 2014. godine. Album je naišao na pozitivne kritike publike, pa reperi nastavljaju zajedničku suradnju. Na ovom albumu našle su se česme: "Boing", "Hladokrvni ubica", "Trinidad & Tobago", "Pleši", "Geto majke", "Advokat", "Borba", "Led", "Kao ja". Na tom albumu nije izostalo gostovanje drugih kolega, koji su poznati širom bivše Jugoslavije. Tako je gost na pjesmi "Geto majke" bio reper  (Juice), dok je reper Rasta gostovao na pjesmi "Boing". Pjesmu "Advokat" obilježilo je gostovanje MCN-a. Sedžida Matoruga, poznata kao Sedž, otpjevala je refrene rep balada "Kao ja" i "Led". Inače, zanimljivo je i to, da su prije albuma "Pakt sa đavolom" zajedno gostovali na albumu Frenkija, poznatog tuzlanskog repera. Reč je o miksu za pjesmu "RMX" na albumu "Troyanac". Albumi  "SA Sin City", "Riječ na riječ" i "Kruna", pored "Pakta sa đavolom", dali su snažan pečat karijeri Jale Brata, ali i Bube Corellia. Svojevrsna prekretnica u bogatoj karijere Jale Brata bio je nastup na Eurosongu 2016. godine.

Diskografija
 Grande Finale (Mixtape, 2010)
 71320 (Mixtape, 2011)
 Replay (EP, 2011.)
 Riječ na riječ (2012.)
 SA Sin City ft. Buba Corelli (EP, 2012.)
 Nesanica 2014. (BluntBylon)
 Lice Ulice (nedovršen)
 Mahala ft. Shtela (EP, nedovršen)
 Pakt s Đavolom ft. Buba Corelli (2014.)
 Kruna ft. Buba Corelli (2016.)
 Alpha i Omega ft. Buba Corelli (2018.)
 #99 (2019.)
 Futura (2021.)

Izvori

Životopisi, Sarajevo
Bosanskohercegovački glazbenici

Jala Brat


Porfirin, dört metiliden (-CH=) köprüsüyle birbirine bağlı dört pirol halkasından ibaret olan porfin halka sistemi ihtiva eden molekül sistemidir. Bu molekül inorganik yapının organik yani canlı yaşamına nasıl evrildiğinin anlaşılmasını da sağlamıştır. Yani dünyadaki yaşam cansızdan canlıya bu madde ile geçmiştir. Doğada genellikle I ve III numaralı porfirin şekli bulunur. Porfirinlerdeki yan grupların dizilimi simetrik olduğu takdirde Tip I; asimetrik olduğu takdirde Tip III izomerleri oluşur. Tip III izomerleri en fazla bulunan ve önemli olan tiptir.

Doğada bulunan porfirinler, porfin çekirdeğindeki hidrojenlerin yerine çeşitli yan grupların (asetil, propil, metil, vinil) bağlanmasıyla oluşurlar. Porfirinler; sübstitüe (tamamlayıcı) porfinlerdir. Porfin halkasında her pirol halkasının dört karbon atomundan sadece ikisinde hidrojen vardır ve toplam sekiz olan hidrojen atomları yerine organik sübstitüentlerin geçmesiyle porfirin halka sistemi oluşur. Porfin halkasında metil, etil sübstitüentleri hidrojen yerine geçerek etioporfirinler oluşur ve bunlar doğada bulunmaz. Üroporfirinlerdeyse kısa sübstitüent olarak asetik, uzun sübstitüent olaraksa propionik gruplar bulunur. Koproporfirinlerdeyse üroporfirinlerin asetik yan zincirinin dekarboksilasyonu sonucu oluşan kısa sübstitüent metil, uzun sübstitüent ise propionil grubudur. Protoporfirin IX da ise kısa sübstitüent metil, uzun sübstitüentlerden ikisi vinil, ikisi ise propionik grubudur. Koproporfirinlerin iki propionik grubunun dekarboksilasyonu sonucu etil gruplarının teşekkül etmesiyle oluşan porfirine mezoporfirin adı verilir. Mezoporfirin IX da iki etil grubunun hidroksietil grubu şekline dönüşmesiyle hematoporfirin IX oluşur.

Üroporfirin I, III, koproporfirin I, III, protoporfirin IX, mezoporfirin IX ve hematoporfirin IX doğada bulunan başlıca porfirinlerdir. Üroporfirin I, III idrarda, mezoporfirin dışkıda, koproporfirin I, III dışkıda, idrarda, safrada, Eritrositlerde, maya ve bakterilerde bulunan porfirinlerdir.

Üroporfirin, koproporfirin ve protoporfirin birikmesi deri lezyonlarına ve ışığa karşı hassasiyete neden olur. Yapılarında konjuge bağ içerdiklerinden kolaylıkla güneş ışığını absorbe ederler. Serbest radikal oluşumu artarak dokuda hasara neden olur.

Konjuge çifte bağlı bileşikler olduklarından dolayı organik çözücülerde anorganik asitlerdeki çözeltileri kırmızı fluoresan gösterir. Porfirin halka sistemindeki pirollerin azot atomları demir, magnezyum, bakır, çinko gibi bazı metal iyonlarıyla şelat teşkil edebilir. Protoporfirinlerin demirli metal iyonu içeren porfirin sistemleri kanın kırmızı rengini veren hemoglobin, kasın kırmızı rengini veren miyoglobin, sitokrom, sitokrom oksidaz, katalaz ve peroksidazlar demir atomu içeren porfirinlerdir. Klorofilse metal iyonu olarak magnezyum içerir ve yeşil renkli olan bir porfirindir. Protoporfirin IX un Fe2+ iyonu ile meydana getirdiği kelat bileşiğine hem adı verilir. Bu bileşikte Fe2+ pirol halkasındaki azotların iki hidrojeni yerine geçmiş diğer iki azot atomuyla koordine kovalent bağ meydana getirmiştir.

Porfirinler metalsiz ya da metal-porfirin olarak kullanılabilirler. Porfirinlerin fotofiziksel özellikleri uygun bir metal seçerek, pirol birimlerinin sayısı arttırılarak (genişletilmiş porfirin) ya da bazen uzun dallar ekleyerek ayarlanabilir. Çinko ve magnezyum içeren porfirinler daha fazla nitrojen içeren ligand tarafından koordine edilirler ve koordinasyon bağı dinamik olarak değişebilir, Fe (III), Co(III), ve Ru(II)CO'lu diğer metal içeren porfirinlerde ise bağlı nitrojen dinamik sistemler için uygun değildir çünkü bunların değişim hızları çok yavaştır.

Son zamanlarda fonksiyonelleştirilmiş supramoleküler çinko-porfirin sistemleri, ışık toplayan antenlerde ve foto-akım üretiminde fotosentezi taklit etmek için, karbon malzemelerin spesifik çıkarılmasında ve moleküler anahtarlar olarak kullanılmaktadır. Aşağıda çinko-porfirinlerin bazı uygulamaları verilmiştir.

UYGULAMALAR

Işık Toplayan Antenler
Işık toplayan antende üç adet çinko(II)-porfirin dimeri serbest temelli porfirine ve zar duvarlarına bağlanmıştır. 'unilamellar' keseye bağlı olan porfirin dimerin seçici eksitasyonu ile çinko-porfirinden serbest temelli porfirine enerji transferi gösterir. Çinko-porfirinin benzer özellikleri elektron transferini de mümkün kılar.

Porfirin Cımbızlar
Çinko-porfirin cımbızları kiralite algılama için örnek olarak verilebilir. Bu molekülde kiral diamin, amino asit ve amino alkol gibi moleküllere iki uçtan bağlanabilen iki adet çinko-porfirin birbirine alkil zinciriyle bağlanmıştır, ve o molekülün kesin konfigürasyonunu Cotton etkisine dayanarak belirleyebilir. Kiralite kiral bileşenler eklenmesiyle (ya da akiral bileşenlerin modifiye edilmesiyle) ya da iki akiral porfirinin kiral bir şekilde diğer kiral moleküllerle birleştirilmesiyle porfirinlere sağlanabilir.

Moleküler Ayrıştırma
Çinko-porfirinler fullerenler gibi π-konjuge moleküllerin ayrıştırılmasında da kullanılmaktadır. Mesela bazı ikili porfirinler C60 ve C70 ile kıyaslandığında daha fazla karbonlu fullerenlere karşı 10 ila 16 kat daha fazla ilgiye (afinite) sahiptir, ve onların ayrıştırılması için kullanılabilir.

Moleküler Anahtarlar
Çinko-porfirinlerin bir önemli özelliği de çoklu porfirin sistemleriyle birleştiklerinde moleküler anahtar işlevi görmeleridir. Çinko-porfirinlerin bazı ligandlar ile supramoleküler etkileşimi, elektronik yapıda değişimler yaratabilecek şekilsel değişiklikler meydana getirebilir. Bunun bir sonucu olarak makromolekülün floresans tayfı ve emisyon şiddeti değişir. Bu işlem yarışan ligandlar yardımıyla tamamen tersinirdir.

Dallı (dendrimerik) porfirinler
Bazen uzun dallara ayrılmış birimlerin porfirinlere eklenmesi, dallı (dendrimerik) yapılar oluşturur. Bu moleküller genelde küresel yapılar oluşturur, özellikle düzensiz olarak eklendiklerinde moleküler tanıma yapabilmektedirler. Bu nedenle onlardan nano-ebatlarda reseptör olarak faydalanılabilinir, daha fazlası metaloenzimleri taklit ederek, kimyasal reaksiyonların gerçekleşebileceği özel dizayn edilmiş nano-bölgeler sağlayabilirler. Çinko temelli porfirinler fotokimyasal özellikleri sayesinde bu işlemler için uygundurlar ve aynı zamanda birçok organik molekülle koordinasyon kompleksi oluşturma kabiliyetleri vardır.

Kaynakça

Porfirin


كمال خرازي ولد سنة (1944 في طهران وزير الخارجية الإيراني السابق في حكومة محمد خاتمي من 1997 وحتى 2005 عندما وصل أحمدي نجاد إلى السلطة وعين خلفا له منوشهر متكي، درج في سلم الدبلوماسية الإيرانية من 1979و من 1980 حتى 1989 كان نائب مدير وكالة الأخبار الإيرانية وأثناء حرب الخليج الأولى كان عضوا في مجلس الدفاع الأعلى وفي سنة 2000 كان أول وزير إيراني يزور بريطانيا منذ عشرين سنة لكنه تعرض في 2003 لمناهضة وحملة تطالب بابعاده من أعضاء البرلمان الإيراني المجلس بسبب فشله في حماية المصالح الوطنية.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
إيرانيون
خريجو جامعة طهران
خريجو جامعة هيوستن
سياسيون إيرانيون في القرن 20
سياسيون إيرانيون في القرن 21
سياسيون من طهران
شيعة إيرانيون
مسلمون إيرانيون
مواليد 1363 هـ
مواليد 1944
مواليد في طهران
وزراء خارجية إيران

كمال خرازي


عروة بن مسعود الثقفي صحابي وزعيم ثقيف في زمانه وأحد وجوه العرب، له الكثير من المآثر والأخبار، فهو عظيم القريتين على ما ذكره المفسرون. وأبوه مسعود بن معتب سيد بني ثقيف في حرب الفجار ضد قبيلة كنانة.

نسبه
هو عروة بن مسعود بن معتب بن مالك بن كعب بن عمرو بن سعد بن عوف بن ثقيف بن منبه بن بكر بن هوازن.الثقفي، أبو مسعود، وقيل: أبو يعفور. وأمه سبيعة بنت عبد شمس بن عبد مناف القرشية، يجتمع هو والمغيرة بن شعبة بن أبي عامر بن مسعود في مسعود. وهو جد أم الحجاج بن يوسف الثقفي.

ولادته ونشأته
ولد في الطائف في بيت عز وشرف، فأبوه مسعود بن معتب كان زعيم ثقيف وقيس عيلان في حرب الفجار أمام قريش وكنانة، وقد حضر تلك الحروب هو وإخوته الأسود ونويرة ووحية وهم يومئذٍ غلمان، فكانوا في يوم عكاظ - إحدى أيام حرب الفجار - يجيرون قومهم ويدخلونهم خباء أمهم سبيعة بنت عبد شمس وهي أمرتهم بذلك ليسودوا. وبذلك تحققت له السيادة والشرف من الصغر فأصبح مقدماً لدى قومه وأحد وجوه العرب وأشرافها.

سعيه في صلح الحديبية
لما بعث النبي صلى الله عليه وسلم بعثاً إلى قريش فأبوا أن يسمعوا فقال عروة بن مسعود: والله ما رأيت كاليوم رأياً أعجب! وما تكرهون أن تسمعوا من بديل وأصحابه؟ فإن أعجبكم أمرٌ قبلتموه، وإن كرهتم شيئاً تركتموه؛ لا يفلح قومٌ فعلوا هذا أبداً! وقال رجالٌ من ذوي رأيهم وأشرافهم، صفوان ابن أمية والحارث بن هشام: أخبرونا بالذي رأيتم والذي سمعتم. فأخبروهم بمقالة النبي محمد التي قال، وما عرض على قريشٍ من المدة، فقال عروة: يا معشر قريش تتهمونني؟ ألست الوالد وأنا الولد؟ وقد استنفرت أهل عكاظ لنصركم، فلما بلحوا علي نفرت إليكم بنفسي وولدي ومن أطاعني! فقالوا: قد فعلت! فقال: وإني ناصحٌ لكم شفيقٌ عليكم، لا أدخر عنكم نصحاً، وإن بديلاً قد جاءكم بخطة رشدٍ لا يردها أحد أبداً إلا أخذ شراً منها، فاقبلوها منه وابعثوني حتى آتيكم بمصداقها من عنده، وأنظر إلى من معه وأكون لكم عيناً آتيكم بخبره. فبعثته قريشٌ إلى النبي محمد، وأقبل عروة بن مسعود حتى أناخ راحلته عند رسول الله محمد، ثم أقبل حتى جاءه، ثم قال: يا محمد، إني تركت قومك، كعب بن لؤي وعامر بن لؤي على أعداد مياه الحديبية معهم العوذ المطافيل، قد استنفروا لك أحابيشهم ومن أطاعهم، وهم يقسمون بالله لا يخلون بينك وبين البيت حتى تجتاحهم. وإنما أنت من قتالهم بين أحد أمرين، أن تجتاح قومك، ولم نسمع برجلٍ اجتاح أصله قبلك؛ أو بين أن يخذلك من نرى معك، فإني لا أرى معك إلا أوباشاً من الناس، لا أعرف وجوههم ولا أنسابهم. فغضب أبو بكر الصديق وقال: امصص بظر اللات، أنحن نفر عنه؟  فقال عروة: أما والله لولا يدٌ لك عندي لم أجزك بها بعد لأجبتك! وكان عروة بن مسعود قد استعان في حمل ديةٍ، فأعانه الرجل بالفريضتين والثلاث وأعانه أبو بكر بعشر فرائض، فكانت هذه يد أبي بكر عند عروة بن مسعود. فطفق عروة وهو يكلم رسول الله يمس لحيته - والمغيرة قائمٌ على رأس رسول الله بالسيف، على وجهه المغفر - فطفق المغيرة كلما مس لحية رسول الله قرع يده ويقول: اكفف يدك عن مس لحية رسول الله قبل ألا تصل إليك! فلما أكثر عليه غضب عروة فقال: ليت شعري من أنت يا محمد من هذا الذي أرى من بين أصحابك؟ فقال رسول الله: هذا ابن أخيك المغيرة بن شعبة. قال: وأنت بذلك يا غدر؟ والله ما غسلت عنك عذرتك إلا بعلابط أمس! لقد أورثتنا العداوة من ثقيف إلى آخر الدهر!.
لما فرغ عروة بن مسعود من كلام رسول الله ورد عليه رسول الله  ما قال لبديل بن ورقاء وأصحابه وكما عرض عليهم من المدة، ركب عروة بن مسعود حتى أتى قريشاً فقال: (يا قوم، إني قد وفدت على الملوك، على كسرى وهرقل والنجاشي، وإني والله ما رأيت ملكاً قط أطوع فيمن هو بين ظهرانيه من محمدٍ في أصحابه؛ والله ما يشدون إليه النظر، وما يرفعون عنده الصوت، وما يكفيه إلا أن يشير إلى أمرٍ فيفعل، وما يتنخم وما يبصق إلا وقعت في يدي رجلٍ منهم يمسح بها جلده، وما يتوضأ إلا ازدحموا عليه أيهم يظفر منه بشيءٍ؛ وقد حرزت القوم، واعلموا أنكم إن أردتم السيف بذلوه لكم؛ وقد رأيت قوماً ما يبالون ما يصنع بهم إذا منعوا صاحبهم؛ والله لقد رأيت نسياتٍ معه إن كن ليسلمنه أبداً على حال؛ فروا رأيكم، وإياكم وإضجاع الرأي، وقد عرض عليكم خطةً فمادوه! يا قوم، اقبلوا ما عرض فإني لكم ناصح، مع أني أخاف ألا تنصروا عليه! رجلٌ أتى هذا البيت معظماً له، معه الهدي ينحره وينصرف.)

إسلامه واستشهاده
كان عروة بن مسعود حين حاصر النبي محمد أهل الطائف بجرش يتعلم عمل الدبابات والمنجنيق ثم رجع إلى الطائف بعد أن عاد النبي محمد فعمل الدبابات والمنجنيق والعرادات وأعد ذلك حتى قذف الله عز وجل في قلبه الإسلام فقدم المدينة على النبي محمد فأسلم.

قصة إسلامه

قال ابن إسحاق: لما انصرف رسول الله صلى الله عليه وسلم من الطائف اتبع أثره عروة بن مسعود بن معتب حتى أدركه قبل أن يصل إلى المدينة فأسلم، وسأل رسول الله أن يرجع إلى قومه بالإسلام فقال له رسول الله : «إن فعلت فإنهم قاتلوك». فقال له عروة: يا رسول الله أنا أحب إليهم من أبصارهم وكان فيهم محببا مطاعا فخرج يدعو قومه إلى الإسلام فأظهر دينه رجاء ألا يخالفوه لمنزلته فيهم
ورجع عروة إلى قومه ليدعوهم إلى الإسلام، ولكنهم غضبوا منه وسبوه، وأسمعوه ما يكره، وفي فجر اليوم التالي صعد عروة فوق سطح غرفة له وأذن للصلاة، فخرجت إليه ثقيف، ورموه بالنبل من كل اتجاه، فأصابه سهم فوقع على الأرض، فحمله أهله إلى داره، وهناك قيل لعروة: ما ترى في دَمِكَ؟ قال: كرامة أكرمني الله بها، وشهادة ساقها الله إليَّ، فليس في إلا ما في الشهداء الذين قتلوا مع رسول الله قبل أن يرتحل عنكم، فادفنوني معهم، فدفنوه معهم. فلما علم بما حدث لعروة قال: (مَثَلُ عروة في قومه مَثَلُ صاحب ياسين دعا قومه إلى الله فقتلوه) [الطبراني].
وقال: (عُرض عليَّ الأنبياء، فإذا موسى ضرب من الرجال كأنه من رجال شنوءة، ورأيت عيسى بن مريم—فإذا أقرب مَنْ رأيت به شبهًا عروة بن مسعود). 3

أخبرنا أبو جعفر بن السمين بإسناده إلى يونس بن بكير، عن ابن إسحاق: أن رسول الله لما انصرف عن ثقيف اتبع أثره عروة بن مسعود بن معتب، فأدركه قبل أن يصل إلى المدينة فأسلم، وسأله أن يرجع إلى قومه بالإسلام، فقال له رسول الله، كما يتحدث قومه: إنهم قاتلوك. وعرف رسول الله أن فيهم نخوة بالامتناع الذي كان منهم، فقال له عروة: يا رسول الله، أنا أحب إليهم من أبصارهم. وكان فيهم محبباً مطاعاً، فخرج يدعو قومه إلى الإسلام، ورجا أن لا يخالفوه لمنزلته فيهم، فلما أشرف لهم على علية وقد دعاهم إلى الإسلام، وأظهر لهم دينه، رموه بالنبل من كل وجه، فأصابه سهم فقتله. وتزعم بنو مالك أنه قتله رجل منهم، يقال له: أوس بن عوف أحد بني سالم بن مالك، وتزعم الأحلاف أنه قتله رجل منهم، من بني عتاب بن مالك، يقال له: وهب بن جابر، فقيل لعروة: ما ترى في دمك، فقال: كرامة أكرمني الله بها، وشهادة ساقها الله إلي، فليس فيّ إلا ما في الشهداء الذين قتلوا في سبيل الله مع رسول الله قبل أن يرحل عنكم، فادفنوني معهم. فدفنوه معهم، فيزعمون أن رسول الله قال فيه: «إن مثله في قومه كمثل صاحب يس في قومه». 4

عظيم القريتين
وقال قتادة: {لولا نزل هذا القرآن على رجل من القريتين عظيم}، قالها الوليد بن المغيرة المخزومي أبو خالد قال: لو كان ما يقول محمد حقاً أنزل القرآن علي، أو على عروة بن مسعود الثقفي. قال: والقريتان: مكة والطائف.

وكان عروة يشبه بالمسيح في صورته.

روى عنه حذيفة بن اليمان أن النبي قال: «لقنوا موتاكم لا إله إلا الله فإنها تهدم الخطايا كما يهدم السيل البنيان». قيل يا رسول الله، كيف هي للأحياء؟ قال: «هي للأحياء أهدم وأهدم».

ولعروة ولد يقال له: أبو المليح، أسلم بعد قتل أبيه مع قارب بن الأسود.

أخرجه الثلاثة.
المصدر: أسد الغابة في معرفة الصحابة (ابن الأثير)

المراجع

أشخاص من قبيلة ثقيف
أشخاص من قبيلة هوازن
صحابة
عرب في القرن 6
عرب في القرن 7

عروة بن مسعود الثقفي


La carrera del animal es una película argentina en blanco y negro, dirigida por Nicolás Grosso, sobre su propio guion. Se estrenó el 23 de febrero de 2012 y tuvo como protagonistas a Valentin Tello, Lautaro Vilo, Gonzalo "Pity" Martínez, Valeria Lois e Ignacio Rogers.

Sinopsis

El cierre de una fábrica produce una crisis para el dueño, un padre de familia, que se mantiene en las sombras. Desde allí, se ve marcado el destino de sus dos hijos, los otros dos personajes principales y protagonistas: Valentín, el más joven, quien vive humildemente alejado de la empresa familiar, y Cándido, el mayor, quien parece mejor preparado para el juego de poder y violencia de los negocios, incluso si ello implica dañar a su propia familia.

Premios
La película obtuvo el primer premio en el BAFICI de 2011.

Reparto
 Julián Tello
 Lautaro Vilo
 Gonzalo Martínez
 Valeria Lois
 Ignacio Rogers
 Marcelo Pozzi
 Esteban Lamothe

Crítica
El crítico Diego Bruade, de Página 12, cuenta en su crónica que, en el filme, el dueño, que nunca aparece en la pantalla, cierra la fábrica y delega a sus dos hijos –Cándido y Valentín– las decisiones a tomar, pero su figura continúa gravitando. Valentín, que ha elegido vivir en un barrio modesto, va eludiendo a los trabajadores de la fábrica; no le interesa el rol que su padre le asigna y rehúye a su hermano, que oscila entre la cobardía y las ganas de llevar la fábrica al éxito a cualquier costo. Del lado de los trabajadores, estos no tienen actitudes homogéneas.

La huida de Valentín tiene forma de viaje, de atmósfera onírica, que se ve reforzada no solo por la estética visual, sino por la característica distanciada de las actuaciones, sin que nunca termine de estar claro hacia dónde se viaja. En el transcurrir de Valentín por una ciudad que parece no tener límites –y que luego es un entorno rural que tampoco parece tenerlos–, se cruzan personajes que empujan al héroe-antihéroe y que le reclaman decisiones en un tiempo acotado, a las que no llega porque nada habrá de culminar ni de transformarse realmente hasta que Valentín no salga de la duda constante y deje de ser apenas el hijo de su padre.

Notas

Enlaces externos
 Información sobre La carrera del animal en el sitio del cine nacional

Películas en blanco y negro de Argentina

La carrera del animal


تدلي الثدي هو ترهل الثدي وتدليه من مكانه وهو نتيجة طبيعية للشيخوخة. تختلفُ نسبة التدلّي من سيدة لإخرى؛ حيثُ يعتمد ذلك على العديد من العوامل. بشكل عام هناكَ بعض العوامل الرئيسية المؤثرة في ثدلي الثدي ويُمكن حصرها في بعض النقط الرئيسية التي تتمثلُ بالأساس في حياة المرأة وكميّة تدخينها للسجائر ثم ما قامت به بعد الحمل والولادة هذا فضلا عن علاقة جسمها بالجاذبية في ظل ارتفاع مؤشر كتلة الجسم في بعض الفترات. هناك أيضًا عوامل أخرى تُعتبر ثانوية وهي حجم حمالة الصدر وليونتها. قد تُواجه النساء مشكلة تدلي الثدي بعد فترة انقطاع الطمث أو تلك السيدات التي تشكو من متلازمة ما -مثل متلازمة إهلرز-دانلوس- وذلك بسبب فقدان مرونة الجلد في هذه الحالة. تعتقدُ عديد النساء بل والمهنيين أيضًا أنّ الرضاعة الطبيعية تزيد من ترهل الثدي وبالتالي تساهمٌ في تدليه في فترة من الفترات؛ هناك أيضًا من يعتقدن أنّ ارتداء حمالة صدر مناسبة سيمنع الترهل لكن هذا ليس صحيحًا في غالب الأحيان. يُصنّفُ جراحي التجميل درجة التدلي من خلال القيام بتقييم بسيط يشملُ الحلمة ومركز تموضعها على الثدي. في مرحلة تدلي الثدي؛ تكون الحلمتان في النصف الأسفل للثدي لا في وسطه كما هي الحالة في سن المراهقة والشباب.

هيكل الثدي

منَ الناحية التشريحية فثدي الأنثى لا يحتوي على أي عضلات لكنه يتكوّنُ في المقابل من مجموعة من الأنسجة الغددية الليّنة وهي الغدد الثديية فضلا عن قنوات الحليب ثم بعض الأنسجة الدهنية وأربطة كوبر. تبقى الغدد الثديية ثابتة نسبيا طوال الحياة إلا أنّ الأنسجة الدهنية وهي تلك التي تُحيط بالغدد الثديية تتغير وتختلف مما يتسبب في تغيّرُ حجم الثدي في كل فترة من الفترات. على الرغم من أن الآليات الدقيقة التي تحدد شكل الثدي وحجمه معروفة  إلا أنّ كمية وتوزيع الأنسجة الدهنية وبدرجة أقل في الأنسجة الثديية تُسبب الاختلافات في حجم الثدي، شكله وفاعليته. تُوّفر أربطة كوبر الحد الأدنى من النسيج الضام الذي يدعم الثديين.

الأسباب

واجهَ جرّاح التجميل براين رينكر -الذي أسّس معهدًا بحثيًا لهذا الغرض- من جامعة كنتاكي العديد من النساء اللاتي عانينَ منَ ترهل الثدي. حسب رينكر نفسه؛ فإن غالبيّة النساء في الولايات المتحدة تعتقدُ أن الرضاعة الطبيعية هيَ من تسببت لهن في هذا وهو نفس الاعتقاد السائد لدى مجموعة من المهنيين. قام براين رفقة عددٍ من الباحثين بالتعمقُ في دراسة هذا المرض ومعرفة كل ما يُحيط به وذلك في الفترة الممتدة ما بين عام 1998 وحتّى عام 2006 حيث أجرى الفريق الحثي مقابلات مع 132 سيّدة كنّ يسعينَ للقيام بعملية تكبير الثدي أو رفعه. عمل فريق رينكر على دراسة التاريخ الطبي لكل سيدة هذا فضلا عن مؤشر كتلة الجسم، عدد مرات الحمل ثمّ حالة التدخين. قُدّمت نتائج الدراسة في مؤتمر الجمعية الأمريكية لجراحي التجميل.

العوامل الرئيسية
حسبَ ما هو معروف لدى المراكز البحثية المتخصصة في هذا الشأن فإن هناك بعض العوامل الرئيسية المعدودة والتي تتسب أو على الأقل تلعبُ دورًا مهمًا في ترهل وتدلي الثدي وهي تدخين السيّدة للسجائر من عدمها. في السياق ذاته فإنّ التدخين يتسببُ في انهيار بروتين في الجلد يُسمّى الإيلاستين وهو البروتين الذي يُعطي الجلد مرونةً ومظهرًا جميلًا. هناك كذلك قضيّة الحمل؛ فمعَ كلّ ولادة يزدادُ ترهل ثدي السيدة؛ حيثُ تتأثر بالسنّ وزيادة الوزن مما يُمكّنُ الجاذبية من محاولة جلب باقي أعضاء الجسم في كل مرّة. هناكَ سبب رئيسي آخر يتمثلُ بالأساس في فقدان أو اكتساب الوزن دُفعة واحدة (فقدان أو اكتساب حوالي  في مدّة قصيرة). هذا بالإضافة إلى عوامل أخرى مهمة مثل مؤشر كتلة الجسم وطريقة ارتداء حمّالات الصدر.

عامل الرضاعة الطبيعية

حسبَ دِراسة بحثية قامَ بها معهد رينكر فإنّ 55% ممن شملتهن الدراسة أفدنَ بحُدوث تغيير في شكل الثدي بعد الحمل. ولهذا تعتقدُ العديد من النساء عن طريق الخطأ أنه ترهل الثدي وكل التغييرات التي تشملهُ هي بسببِ الرضاعة الطبيعية. نتيجة لذلك؛ تتردّدُ بعض النساء في إرضاع أطفالهن مخافة وخشية من ترهل وتدلي ثديهن في وقت لاحق. تُظهر الأبحاث أن لا علاقة للرضاعة الطبيعية بما يحصلُ للثدي عندَ التقدم في العمر؛ حيثُ خلصَ معهد رينكر إلى أن على

تأثير الحركة
عندَ الحركة؛ يتحرك الثدي في ثلاث اتجاهات: أفقي-عمودي، على اليمين ثم على اليسار. إنّ ممارسة الرياضة قد يُسهم مع الوقت في تراجع حركة الثدي وبالتالي التقليل من ترهله. كشفت بعضُ الدراسات أن حركة المرأة أو ممارستها للرياضة يتسببُ في تحرك الثدي بنسبة 50% كحركة رأسية، 22% إلى اليسار أو 27% إلى اليمين والعكس صحيح. حسبَ دراسة أخرى أُجريت عام 2007 فإن ارتداء حمالات الصدر الرياضية قد تكونُ أكثر فعالية من حمالات الصدر التي تضغط على الثدي دون شلّ كامل لحركته.

تأثيرات أخرى

تأثير الحمل
خلال فترة الحمل؛ يُنتجُ المبيضين والمشيمة هرمون الإستروجين والبروجسترون. تُحفّزُ هذه الهرمونات الفصوص في الغدد الثديية مما يلعبُ دورًا مهمًا في تطوير الثدي. قد تُعاني النساء اللاتي يحملن عديد المرّات من ترهل في الثدي وذلك بسبب تغيّر حجمه أثناء الحمل المتكرر كما أن تكدس الغدد الثديية واحتقانها بالحليبِ في كل مرة يتسببُ في فقدان الوزن واكتسابه مع كل حمل. بالإضافة إلى ذلك؛ عند توقف إنتاج الحليب -مثل حالة الفطام- فإنّ حجمَ الغدد الثديية يقلّ تدريجيًا مما يسهم في ترهل الثدي.

النساء في منتصف العمر
تتعرضُ النساء في منتصف العمر لتدلي الثدي بسبب مزيج من العوامل. يحدث تغيير على مستوى الهرمونات بعد الولادة مما يتسببُ في ضمور الغدد الحليبية في بعض الحالات. يُمكن أن تمدّدَ أنسجة الثدي والأربطة في حالة ما كانت المرأة بدينة أو اكتسبت الكثير من الوزن في فترة زمنية قصيرة. إن اجتماع كل هذه العوامل عادة ما يتسبب في تدلي الثدي أو بروزه للأمام.

النساء بعد انقطاع الطمث
في مرحلة ما بعد انقطاع الطمث لدى النساء؛ يتفاقمُ ضمور الثدي بسبب عدم مرونة الجلد. وهذا يرجع بالأساس إلى انخفاض في هرمون الإستروجين الذي يؤثر سلبًا على جميع أنسجة الجسم بما في ذلك أنسجة الثدي. إن فقدان هرمون الإستروجين يُقلل من حجم الثدي ومن درجة امتلائه لذلك فهو ضروري من أجل الحفاظ على البروتين الليفي الكولاجين الذي يُعزّز من النسيج الضام.

نطاق التدلي

يصفُ جراحي التجميل درجة ترهل الثدي باستخدام طريقة تُعرف باسم حجم الترهل وذلك كما هو موضحٌ في الجدول أدناه:

 الصف الأول: تدلي معتدل— هو التدلي الذي يحصلُ على مستوى الثدي دونَ التأثير على الحلمة.
 الصف الثاني: تدلي متوسط— في هذه الحالة تتأثرُ أنسجة الثدي وبالتالي يتدلى الثدي ويظهرُ بعض الفرق كذلك على مركز تموضع الحلمة.
 الصف الثالث: تدلي متقدم— يسقط الثدي نحو الأسفل بدرجة كبيرة وتتبعهُ الحلمة في ذلك حيث تختفي تدريجيًا وتُغادر موقعها في الوسط.

علاقة حمالات الصدر بالتدلي

حمالات الصدر لا تمنع التدلي
ذكرَ روبرت مانسيل أستاذ الجراحة في مستشفى جامعة ويلز بكارديف أن  يتفقُ جون ديكسي الرئيس التنفيذي لشركة بلاي تيكس مع مانسيل بالقول:

مشد الصدر
توصلت دراستين صغيرتين إلى أن ارتداء حمالة الصدر قد يكون لهُ تأثير سلبي على ترهل الثديين. وجدت دراسة يابانية تمّت على 11 سيدة ارتدت حمالة الصدر لمدة ثلاثة أشهر مُتتالية أن هناك زيادة أو نُقصان في نسبة الترهل لكن التأثير كان أكثر وضوحا في صدور النساء السمينات، لكن وفي المقابل فقد حصل بعض التحسن بعد تغيير نموذج ونوع الصديرية.

العلاج الطبي
تخضعُ بعض النساء لجراحات تجميلية وذلك بهدف التقليل من ترهل الثدي. حينها يقترحُ جراح التجميل العديد من الإجراءات من أجل رفع الثدي المترهل. تُعرف جراحة تصحيح حجم ورفع الثدي المترهل بتثبيت الثدي. يُمكن لنساء أخريات اختيار عمليّة زرع الثدي أو قد تخضع لكل الإجراءات لكن هذا نادرًا ما يتم اختياره. إن الشد الجِراحي للثدي يساهم في رفع النسيج الحشوي كما يعيد حجم الثدي لسابق عهده هذا فضلا عن إعادة تمركز الحلمة في الوسط. في حالة ما كان الترهل موجودًا وفضلت السيدة عدم الخضوع للعملية الجراحية لسبب من الأسباب فإن الحلّ هنا هو ملء جلد الثدي والأنسجة. في مثل هذه الحالات؛ تظهر عملية الزرع على الصدر على عكس العملية الجراحية التي تجعلُ الثدي طبيعيًا.

المراجع

أمراض الثدي

تدلي (ثدي)


Parodia linkii ist eine Pflanzenart aus der Gattung Parodia in der Familie der Kakteengewächse (Cactaceae). Das Artepitheton linkii ehrt den deutschen Botaniker Heinrich Friedrich Link.

Beschreibung
Parodia linkii wächst meist einzeln. Die grünen eiförmigen bis fast kugelförmigen oder kurz zylindrischen Triebe erreichen Wuchshöhen von bis zu 18 Zentimeter und Durchmesser von 7 bis 15 Zentimeter. Die 10 bis 13 (selten bis 15) Rippen sind stumpf. Die borstenartig dünnen Dornen sind häufig kaum in Mittel- und Randdornen unterscheidbar. Die drei bis vier bräunlichen Mitteldornen weisen eine Länge von 1,3 bis 1,8 Zentimeter auf. Die zehn bis 13 weißen bis rotbraunen, häufig gebogenen und gewundenen Randdornen besitzen eine bräunliche Spitze und sind 0,6 bis 1,2 Zentimeter lang.

Die mittelgelben bis goldgelben Blüten erreichen Längen von bis zu 3 Zentimeter und Durchmesser 5 Zentimeter. Ihr Perikarpell und die Blütenröhre sind mit Schuppen, weißer Wolle und braunen bis rotbraunen Borsten besetzt. Die Narben sind purpurfarben bis rosafarben oder hellgelb. Die dunkelgrünen kugelförmigen Früchte enthalten mützenförmige, fast matte schwarze Samen, die leicht rundlich gehöckert sind.

Verbreitung, Systematik und Gefährdung
Parodia linkii ist in den brasilianischen Bundesstaaten Santa Catarina, Paraná und Rio Grande do Sul, in Uruguay sowie den argentinischen Provinzen Misiones und Corrientes in tiefen Lagen bis 500 Meter Höhe verbreitet.

Die Erstbeschreibung als Cactus linkii durch Johann Georg Christian Lehmann wurde 1827 veröffentlicht. Roberto Kiesling stellte die Art 1995 in die Gattung Parodia. Weitere nomenklatorische Synonyme sind Cereus linkii  (1837), Echinocactus linkii  (1837), Malacocarpus linkii  (1922, unkorrekter Name ICBN-Artikel 11.4), Notocactus ottonis var. linkii  (1937), Notocactus linkii  (1954) und Peronocactus linkii  (1999, unkorrekter Name ICBN-Artikel 11.4).

In der Roten Liste gefährdeter Arten der IUCN wird die Art als "", d. h. als nicht gefährdet geführt.

Literatur

Einzelnachweise

Weblinks

 Fotos

Parodia (Kakteen)
Linkii

Parodia linkii


Antti Loikkanen (Antti Olavi Loikkanen; * 15. April 1955 in Enonkoski) ist ein ehemaliger finnischer Mittel- und Langstreckenläufer.

Bei den Olympischen Spielen 1976 in Montreal schied er über 1500 m im Vorlauf aus.

1978 siegte er über dieselbe Distanz bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften in Mailand und wurde Fünfter bei den Leichtathletik-Europameisterschaften in Prag. Ebenfalls über 1500 m wurde er bei den Hallen-EM 1979 in Wien Vierter, erreichte bei den Olympischen Spielen 1980 das Halbfinale und gewann jeweils Bronze bei den Hallen-EM 1982 in Mailand und 1983 in Budapest.

Bei den Leichtathletik-Weltmeisterschaften 1983 in Helsinki kam er über 1500 m nicht über die Vorrunde hinaus. 1984 folgte einem vierten Platz über 1500 m bei den Hallen-EM in Göteborg ein Doppelstart bei den Olympischen Spielen in Los Angeles: Über 5000 m erreichte er das Halbfinale, über 1500 schied er im Vorlauf aus.

1985 wurde er über 1500 m Sechster bei den Hallen-EM in Piräus.

1979 wurde er finnischer Meister über 800 m, 1980 über 1500 m. In der Halle holte er 1981 den nationalen Titel über 800 m und 1978 sowie 1985 über 1500 m.

Persönliche Bestzeiten
 800 m: 1:47,1 min, 12. Juni 1979, Imatra
 Halle: 1:51,1 min, 7. Februar 1982, Vierumäki
 1000 m: 2:18,5 min, 1. August 1978, Jyväskylä
 1500 m: 3:36,3 min, 16. Juni 1980, Imatra
 Halle: 3:38,16 min, 12. März 1978, Mailand
 1 Meile: 3:56,18 min, 3. Juli 1978, Stockholm
 Halle: 3:58,20 min, 20. Januar 1979, Los Angeles
 3000 m: 7:46,67 min, 21. Juni 1982, Tampere
 5000 m: 13:27,76 min, 28. Juni 1984, Oslo

Weblinks

Fußnoten

Mittelstreckenläufer (Finnland)
Langstreckenläufer (Finnland)
Olympiateilnehmer (Finnland)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1976
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1980
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 1984
Finnischer Meister (Leichtathletik)
Finne
Geboren 1955
Mann

Antti Loikkanen


Dracaena sanderiana é uma espécie de planta com flor da família Asparagaceae, nativa da África Central.  Foi nomeado após o jardineiro alemão-inglês Henry Frederick Conrad Sander (1847-1920). A planta é comumente comercializada como "bambu da sorte".

Nolinoideae

Dracaena braunii


اَلْمَنُّ هو مادة حلوة المذاق رزق الله بها بني إسرائيل، والمن مادة تلتصق على ورق الأشجار وبعض الحشائش في مناطق جبال إيران تجمع ويتم صنع حلوى طيبة منها تشتهر في إيران، من السما حلويات تتوفر في العراق حيث تجمع مادة المن.

ورد ذكر المن في القرآن الكريم ثلاث مرات في الآية 57 من سورة البقرة والآية 160 من سورة الأعراف والآية 80 من سورة طه.

مراجع

الأدوية والمخدرات الأسطورية
الفطريات والبشر
حلويات
خبز
سفر الخروج
سفر العدد
عبارات كتابية
فن الأكل والدين
كلمات وعبارات عبرية
أطعمة ومشروبات أسطورية

من (حلوى)


Stade Louis Dugauguez Fransa'nın Sedan şehrinde 2000 yılında çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyumdur.

Stadyumda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Fransa'nın CS Sedan Ardennes takımının maçlarını yaptığı stadyum, 23.189 seyirci kapasitelidir.

Sedan
Louis Dugauguez

Louis Dugauguez Stadyumu


Jenna Sudds (née le ), est une femme politique canadienne, membre du Parti libéral et l'actuelle députée de la circonscription fédérale Kanata—Carleton depuis septembre 2021.

Biographie
Jenna est née à Oakville (Ontario) mais elle a grandi à Niagara Falls. Lors des élections fédérales canadiennes de 2021, elle est élue députée fédérale pour la circonscription de Kanata—Carleton. En décembre 2021, elle est nommée secrétaire parlementaire de la ministre des Femmes, de l'Égalité des genres et de la Jeunesse.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Voir aussi
 Kanata—Carleton

Naissance en février 1979
Naissance à Oakville (Ontario)
Femme politique canadienne
Député du Parti libéral du Canada
Député fédéral canadien provenant de l'Ontario

Jenna Sudds


Giuseppe Conte (Volturara Appula, 8. kolovoza 1964.), talijanski je političar i bivši predsjednik talijanske vlade.
Conte je rođen 8. kolovoza 1964. godine u obitelj srednje klase u mjeszu Volturara Appuli kod Fogge.  Njegov otac Nicola bio je javni zaposlenik u općini, a njegova majka Lillina Roberti bila je učiteljica osnovne škole. Nakon što je njegova obitelj preselila u San Giovanni Rotondo, Conte je pohađao Klasičnu lice "Pietro Giannone" u obližnjem San Marco u Lamisu, a zatim studirao pravo na Sveučilištu u Rimu u La Sapienza, gdje je 1988. godine diplomirao s različitostima.  Za kratko vrijeme, Conte je studirao u inozemstvu. Godine 1992. preselio se u SAD kako bi studirao na Yale Pravnom fakultetu i Sveučilištu Duquesne i na Institutu za međunarodnu kulturu u Beču 1993. Kasnije je istraživao ili održao predavanje na Sveučilištu Sorbonne 2000. godine, Girton College, Cambridge 2001. i Sveučilište New York u 2008.

Formiranje Vlade 2018.

Profesor privatnog prava, Conte je 21. svibnja 2018. prvi put predložen za ulogu premijera kao čelnika koalicijske vlade između Pokreta pet zvjezdica i Lige, ali je odustao od njegove uloge kada je Paolo Savona, koji je bio izabran za ministra gospodarstva i financija, stavio je na veta predsjednik Sergio Mattarella.  Dana 31. svibnja, dvije su stranke postigle dogovor, predlažući Giovanniu Triji ministra gospodarstva i financija, a Conte je pozvan podnijeti zakletvu sljedećeg dana. Dana 9. svibnja, nakon nekoliko tjedana političkog zastoja i neuspjeha različitih pokušaja formiranja ormara između M5S-Centra-desnice i M5S-Demokratske stranke, Di Maio i Salvini reagirali su na ultimatum predsjednika Sergija Mattarella da imenuje neutralnu tehnokratsku upraviteljsku vladu službeno tražeći im da im dopusti još 24 sata kako bi postigli sporazum između dviju stranaka. [29] [30] Kasnije tog istog dana navečer, Silvio Berlusconi javno je priopćio kako Forza Italia neće poduprijeti vladu M5S-a na glasovanje o povjerenju, ali ipak će ipak održati savez s desnim središtem, otvarajući vrata mogućoj većinskoj vladi između dvije stranke. 13. svibnja M5S i Liga postigle su u načelu sporazum o vladinom programu, vjerojatno otvarajući put formiranju vladajuće koalicije između dviju stranaka, ali nije mogao pronaći sporazum o članovima vlade, što je najvažnije Premijer. M5S i čelnici lige sastali su se s predsjednikom Sergirom Mattarellaom 14. svibnja kako bi vodili formiranje nove vlade.  Na sastanku s predsjednikom Mattarellom, obje su stranke zatražile dodatni tjedan pregovora o dogovoru o detaljnom vladinom programu i premijeru da vode zajedničku vladu. I M5S i Liga najavili su svoju namjeru da od vikenda zatraže od svojih članova da glasaju o sporazumu vlade. Di Mio i Salvini su predložili Contea 21. svibnja zbog uloge premijera u talijanskoj vladi 2018.   usprkos izvješćima talijanske tiskovine koja upućuje na to da je predsjednik Mattarella i dalje imao značajne rezerve glede smjera nove vlade.  Conte je 23. svibnja pozvan u Knežev dvor za primanje predsjedničkih mandata za osnivanje nove vlade. Conte se 27. svibnja odrekao svog ureda zbog kontrasta između Salvinija i predsjednika Mattarelle. Salvini je predložio sveučilišnu profesoricu Paolo Savona kao ministra gospodarstva i financija, ali ga je Mattarella snažno suprotstavio, s obzirom na to da je Savona također euroskeptična i anti-njemačka.  U svom govoru nakon ostavke Contea, Mattarella je izjavio da dvije stranke žele dovesti Italiju iz eurozone i kao jamca talijanskog Ustava i interesa i stabilnosti zemlje nije mogao to dopustiti.

Premijer Italije 2018. – 2021.

Dana 1. lipnja 2018. godine, unatoč tome što nije imao političko iskustvo, Conte je službeno bio na čelu talijanske vlade. Njegov kabinet uglavnom čine članovi M5S i Lige, ali i istaknuti nezavisni tehnokrati poput ministra vanjskih poslova Enza Moavera Milanesija, koji je prije bio ministar europskih poslova u vladi Mario Monti, sveučilišni profesor Giovanni Tria kao ministar gospodarstva i financija i ekonomist Paolo Savona, koji je u devedesetim godinama služio u vladi Karla Azeglio Ciampi, a koji je trenutno poznat po svojim euroskeptičnim gledištima, postat će novi ministar europskih poslova.

Nakon raspada koalicije, Conte je 26. siječnja 2021. godine podnio ostavku na mjesto predsjednika vlade.

Raspad Vladajuće Koalicije M5S - Liga

U kasnom noćnom obraćanju novinarima 8. kolovoza 2019. Conte je rekao da je pozvao predsjednike dvaju domova parlamenta tražeći od njih da pozovu zastupnike s pauze radi glasovanja o povjerenju. 'Salvini je došao razgovarati sa mnom kako bi mi dao do znanja da se planira izići na birališta kako bi iskoristio svoju trenutnu popularnost na prijevremenim izborima.
Koalicija, koja je bila puna nesporazuma, podmetanja i međusobnog nerazumijevanja jer su im politički programi u nekim dijelovima u potpunosti suprotni, pukla je na glasovanju o izgradnji brze željezničke veze između Torina i francuskog Lyona u talijanskom Senatu.

Nova vladajuća Koalicija M5S - PD
20. kolovoza 2019. talijanski premijer Conte podnio je ostavku u Talijanskom Senatu kako bi izbjegao glasanje o nepovjerenju svojoj vladi koje je dva tjedna ranije zatražio njegov zamjenik i Ministar Unutarnjih poslova Matteo Salvini. Talijanski predsjednik Republike Sergio Mattarella prihvatio je njegovu ostavku nekoliko sati kasnije i postavio ga za tehničkog premijera do izbora nove vlade. 21. kolovoza 2019. službeno su započeli pregovori o formiranju nove vladajuće koalicije između populističkog Pokretapet Zvjezdica (M5S) i talijanske Socijaldemokratske stranke (PD). Višednevni pregovori koji su bili začinjeni uvredama s obje strane i čestim prekidima najviše zbog imena novog premijera završili su kasno navečer 28. kolovoza 2019. sklapanjem sporazuma između 2 stranke.Sporazumom je dogovoreno da premijer Italije ostane Giuseppe Conte koji je 29. kolovoza 2019. dobio mandat za sastav nove vlade koja ce voditi zemlju do redovnih izbora 2023. godine. Ovim raspletom zemlja je izbjegla prijevremene izbore i formiranje prve ekstremno desne vlade od drugog svjetskog rata, a Matteo Salvini sa svojom strankom poslan je u oporbu.

Izvori

Predsjednici talijanske vlade
Talijanski političari nakon Drugog svjetskog rata
Talijanski poduzetnici

Giuseppe Conte


Cinsel istismar, kişinin başkaları tarafından cinsel olarak kötüye kullanılması, suistimal edilmesi, istemediği halde başkalarının cinsel yönelimlerine hedef olması durumudur. Her cinsiyetten, her sosyal sınıftan ve meslek grubundan kişiler cinsel istismara uğrayabilmektedir ancak genel olarak kadınların ve çocukların cinsel istismara daha çok maruz kaldıkları söylenebilir.

Toplumdaki yeri
Cinsel istismarın meydana gelme biçimi aleni ya da gizli olabilir. Sözle, dokunmayla ve davranışlarla cinsel istismarın fiilen gerçekleştirilmesi söz konusu olabilmektedir. Her yerde ve her konumda karşılaşılabilen bir istismar olması cinsel istismara karşı önlemler almanın zorluğunu göstermektedir. Cinsel istismar dışarıdan, tanınmayan kişilerden geldiğinde, kısmen içeriden-tanıdık kişilerden gelmesine oranla daha kolay başa çıkılır olmaktadır. Kurbanın ve failin birbirini tanıdığı durumlarda, toplumsal kodlar sebebiyle buna karşı koyabilmek, mücadele edebilmek ve bunu engelleyebilmek daha büyük zoruluklarla karşılaşılabilmektedir.

Özellikle aile içi cinsel istismar durumlarında, kurbanın yaşadığı fiziksel ve ruhsal tahribat derinleşmekte ve bu istismarın fark edilmesi, engellenmesi daha uzun süre alabilmektedir. Bu durum kurbanın tahribatı derinleştirmektedir, özellikle de sürekli tekrarlanan bir istismar durumunun söz konusu olduğu koşullarda kurban geri dönüşü olmayan yıkımlarla karşılaşabilmektedir. Cinsel istismar cinsel şiddetin bir parçasıdır; göz işaretleri ile yapılanlardan tecavüze kadar uzanan geniş bir yelpazede cinsel istismar durumları söz konusu olabilmektedir.

Bu tür cinsel istismarlarla her toplumda ve kültürde karşılaşmak olası görünmektedir, bunlarla baş etmek konusundaki zorluklarla da öyle, ancak özellikle kapalı toplumlarda, eğitimin ve kişisel hakların gelişmiş olamadığı yerlerde hem istismarın meydana gelmesi daha gizli-kapaklı olmakta ve hem de bunun açığa çıkarılması, engellenmesi, mağdurlara gerekli desteğin sağlanması konularında ciddi sorunlar yaşanmaktadır.

Cinsel istismar farklı toplum ve kültürlerde farklı şekillerde ele alınıp değerlendirilebilse de, genel olarak bir suç olarak değerlendirilmekte ve onaylanmamaktadır. Bazı durumlarda, seks işçilerinin, eşcinsellerin ya da toplumsal kurallara uymayan kişilerin uğradıkları cinsel istismarlar onaylanan bir durum olarak görülse de, cinsel istismarın hiçbir şart ve koşulda kabul edilemez bir davranış olduğu kesindir. İki temel insanı gerekçe cinsel istismarın kabul edilemez ve her koşulda engellemek için mücadele edilmesi, mağdurların korunmasını gerektiren bir suç olarak anlaşılmasını, cinsel istismarı haklı kılmaya yönelik hiçbir gerekçenin kabul edilmemesini gerektirir:
 Hiç kimse cinsel istismara maruz kalmayı istemez
 Aynı şekilde hiç kimse cinsel istismara maruz kalmayı hak etmez.

"Cinsel taciz" ise genel anlamda istenmeyen cinsel mağduriyeti ifade eder, daha özel anlamda ise dolaylı ya da dolaysız bir şekilde, kişilerin kendi rızalarına rağmen cinsel yönden istismar edilmeleri, yani doğrudan olarak zorla ya da kandırılarak (anal, oral, vajinal) cinsel ilişkiye zorlanmaları ya da cinsel uyarılara yönelik davranışlara maruz edilmeleri, ve dolaylı olarak da cinsel ilişki teklifi, genelde saklanan cinsel organların gösterilmesi ya da izlenilmesi durumudur. Bunların sonucunda kişi istemediği bir cinsel ilişkiye girmek zorunda kalmakta, girmeye zorlanmakta ya da bir ilişkiye girmeden cinsel yönden istismar edilmektedir.

Hukuktaki Yeri
TCK'da "cinsel istismar" çocuklara yönelik gerçekleştirilen davranışları ifade etmektedir (TCK m.103). Yetişkin insanlara karşı cinsel istismar suçu söz konusu olmayacak, bu tür bir cinsel içerikli saldırı somut olaydaki verilere göre "cinsel saldırı" ve yahut "cinsel taciz" suçlarını oluşturacaktır.

Burada üzerinde durulması ve cevaplandırılması gereken bir başka konu ise Türkiye'nin de taraf olduğu BM Çocuk Hakları Sözleşmesi Madde 1 "… onsekiz yaşına kadar her insan çocuk sayılır." hükmüdür. Oysa yukarıda belirttiğimiz TCK 103/1 a bendinde " Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış," aynı fıkranın b bendinde ise "Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar" tabiri kullanılmaktadır. Bu nedenle 15 yaşını tamamlamış çocukların kendi cinsel kimliklerini ve özgürlük alanlarını kazanmış olduğunun karinesiyle bu yaş aralığında (15-18) bulunan çocuklara karşı bu madde hükmü değil yerine göre "Reşit Olmayanla Cinsel İlişki" suçu gündeme gelecektir. Fakat belirtmekte fayda var ki eylem eğer cebir, tehdit, hile ve ya iradeyi engelleyen başka bir nedenle yapılmışsa yine TCK madde 103 hükmü uygulanacak ve sanık "cinsel istismar"dan dolayı yargılanacaktır.

Bu suçların TCK sistematiğinde Kişilere Karşı Suçlar başlığı altında "Vücut Dokunulmazlığına Karşı Suçlar" alt bölümünde düzenlenmesi eski kanundakinden farklı bir düzenlemedir. Nitekim 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlüğünden önceki Ceza Kanunumuzda bu tür cinsel içerikli suçlar "topluma karşı suçlar" başlığı altında düzenlenmekteydi. Bu durumdaki değişiklik, korunan hukuksal yararın "cinsel özgürlük" olduğu şeklindeki değişen görüşün etkisi olarak açıklanmaktadır.

BM Çocuk Hakları Sözleşmesi 34. madde'ye göre "Taraf Devletler, çocuğu her türlü cinsel sömürüye ve cinsel suiistimale karşı koruma güvencesi verirler. Bu amaçla Taraf Devletler özellikle;

a-) Çocuğun yasadışı bir cinsel faaliyete girişmek üzere kandırılması ve ya zorlanmasını,

b-) Çocukların, fuhuş ya da diğer yasadışı faaliyette bulundurularak sömürülmesini,

c-) Çocukların pornografik nitelikli gösterilerde ve malzemede kullanılarak sömürülmesini, önlemek amacıyla ulusal düzeyde ve ikili ve çok taraflı ilişkilerde gerekli her türlü önlemi alırlar."

Cinsel istismar kapsamına çocuk fuhşu, cinsel kölelik, seyahat ve turizmde cinsel sömürü, kaçırılma (ülke içinde ve ülkeler arasında) ve çocukların cinsel ve zorla evlendirme amacıyla satışı girmektedir.

Kaynakça

Ayrıca bakınız
 Kız kaçırmak
 Çocuğun cinsel istismarı
 Erkek düşmanlığı
 Kadın düşmanlığı
 Tecavüz kültürü
 Kurbanı suçlama
 Cinsel saldırı
 Cinsel taciz
 Cinsel kölelik
 Cinsel şiddet
 Şiddet
 Pornografi
 Fuhuş

Dış bağlantılar
 Cinsel taciz ve sonuçları
 Cinsel taciz ve tecavüz
 İş yerinde tacizle ilgili yargıtay kararı
 İşyerinde cinsel taciz
 TC.istanbul valiliği
 Çocuklarımızı Cinsel İstismardan Nasıl Koruyabiliriz?
 Cinsel istismar görmezden geliniyor
 Cinsel istismar ve şiddet
 Gazete haberi:Cinsel istismar vakalarında artış
 Gazete Haberi:Cinsel istismar yaşı
 Toplum istismara karşı bilgisisz ve ilgisiz
BM Çocuk Hakları Sözleşmesi

Cinsel suçlar
Cinsel etik
Cinsel suistimal
Kadına yönelik şiddet

Cinsel istismar


An Halophila hawaiiana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Maxwell Stanford Doty ngan Benjamin Clemens Masterman Stone. An Halophila hawaiiana in nahilalakip ha genus nga Halophila, ngan familia nga Hydrocharitaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan.

Mabibilngan ini ha Hawaiian Is.. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Halophila (Hydrocharitaceae)

Halophila hawaiiana


"Sons and Daughters of Saint Lucia" is the national anthem of Saint Lucia. The lyrics were written by Charles Jesse and the music by Leton Felix Thomas. It was adopted in 1967 when the country achieved self-government from the United Kingdom and was confirmed as the official national anthem upon Saint Lucia's independence in 1979.

Lyrics

References

External links

  Protocol for the National Anthem of Saint Lucia
 Official website of the government of Saint Lucia
 Vocal recording
 National anthem of Saint Lucia MIDI
 The Designers (Saint Lucia National Symbols)

National anthems
National symbols of Saint Lucia
Saint Lucian music
North American anthems
Compositions in B-flat major

Sons and Daughters of Saint Lucia