Calycobathra ist eine Gattung von Schmetterlingen aus der Familie der Prachtfalter (Cosmopterigidae).

Merkmale
Der Kopf der Falter ist glatt beschuppt. Die Fühler sind 3/4 so lang wie die Vorderflügel und an der Basis beschuppt. Das Fühlerbasisglied (Scapus) ist sehr breit und vor allem an der Basis abgeplattet. Die Labialpalpen sind zylindrisch und nach oben gebogen. Die Vorderflügel sind breit lanzettlich und haben eine düstere ockerfarbene oder bräunliche Grundfärbung. Die Flügelzeichnung ist sehr undeutlich. Die Hinterflügel sind lanzettlich und halb so breit wie die Vorderflügel.

Bei den Männchen ist der Uncus kurz, kräftig und hakenförmig. Das Tegumen ist kurz und bandförmig. Die Valven sind lang und schlank. Sie sind fingerförmig und haben distal auf der inneren Oberfläche Borsten. Ventral sind einige lange Borsten angelegt. Das Vinculum ist groß und hat innen zwei breite Loben. Der Aedeagus ist sehr kurz und schlank und häufig mit Zähnen oder Dornen versehen.

Bei den Weibchen sind die Apophysen ungefähr gleich lang. Am hinteren Rand des sechsten Sternits befindet sich eine große Falte, die das Ostium bedeckt. Das siebente Sternit ist kurz und hat eine breite schlitzförmige Ausbuchtung. Das Ostium befindet sich auf einem vorstehenden Ring am vorderen Rand des siebenten Sternits zwischen großen und häufig komplexen Seitenschilden mit netzartigen Strukturen und Dornen. Der Ductus bursae verläuft in einigen Windungen und ist mit einem länglichen sklerotisierten Band versehen. Das Antrum ist häufig sklerotisiert und innen dicht mit Härchen bedeckt. Das Corpus bursae ist rundlich und gelegentlich mit kammförmigen Strukturen versehen. Es sind zwei kleine dorn- oder hornförmige Signa vorhanden.

Verbreitung
Die Vertreter der Gattung sind in Nordafrika, im Nahen- und Mittleren Osten, im Kaukasus, Zentralasien und ostwärts bis in die Mongolei verbreitet.

Biologie
Die Biologie ist nur bei wenigen Arten bekannt. Die Raupen leben in den Trieben und Früchten von Calligonum-Arten.

Systematik
Die Typusart der Gattung ist Calycobathra acarpa , 1891. In Europa ist die Gattung mit zwei Arten, Calycobathra calligoni und Calycobathra variapenella, vertreten.

 Calycobathra acarpa , 1891
 Calycobathra arabicella , 1968
 Calycobathra calligoni , 1979
 Calycobathra pakistanella , 1968
 Calycobathra pinguiscentella , 1915
 Calycobathra sahidanella , 1968
 Calycobathra striatella , 1968
 Calycobathra variapenella , 1984

Belege

Chrysopeleiidae
Chrysopeleiidae (Familie)

Calycobathra


Pyotr İlyiç Çaykovski (Rusça: Пётр Ильич Чайкoвский, 7 Mayıs 1840; Votkinsk - 6 Kasım 1893; Sankt-Peterburg), Romantik Dönem Rus klasik müzik bestecisidir. Senfoni, opera, bale, enstrümantal ve oda müziği ile şarkı gibi birçok tarzda eser vermiştir. Günümüz klasik müzik repertuvarında yer alan en popüler konser ve gösteri müziklerini yazmıştır. Bunların arasında Kuğu Gölü, Uyuyan Güzel, Fındıkkıran bale müzikleri, 1812 Uvertürü, ilk Piyano Konçertosu, son üç senfonisi ve Yevgeni Onegin opera müziği sayılabilir.

Çaykovski orta sınıf bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Müziğe karşı erken yaştan itibaren yatkınlık göstermesine rağmen devlet memuru olmak için eğitim almıştır. Ailesinin istememesine rağmen müzik alanında kariyer yapmayı seçerek 1862 yılında Sankt Peterburg Konservatuvarına girdi ve 1865 yılında buradan mezun oldu. Bu formül, Batı'ya yönelik eğitim Çaykovski'yi döneminin Rus Beşleri olarak bilinen ve genç Rus bestecilerden oluşan ulusalcı akımından ayırmıştır.

Her ne kadar önemli başarılara imzasını atmış olsa da duygusal anlamda kendini hiçbir zaman güvende hissetmemiş ve yaşamı boyunca kişisel krizlerle karşılaşmış ve dönem dönem depresyona girmiştir. Bunun etkenleri arasında bastırılmış eşcinselliği ve bunun açığa çıkma korkusu, kötü evlilik hayatı ve hiçbir zaman yüzünü görmediği,sadece maddi destek aldığı zengin bir dul olan Nadejda von Meck ile 13 yıl süren mektuplaşmasının sona ermesi sayılabilir. Özel hayatındaki hengâmeye rağmen ününü günden güne artırmış, Çar tarafından yaşam boyu maaşa bağlanmış ve dünya çapında konser salonlarında eserleri takdir görmüştür. 53 yaşında ani ölümüne kolera salgınının sebep olduğunu söylense de bazı kaynaklar bunun intihar olduğunu ileri sürmüştür. .

Dünya üzerinde konser izleyicileri arasında çok popüler olmasına rağmen Çaykovski zaman zaman eleştirmenler, müzisyenler ve besteciler tarafından sert eleştirilere maruz kalmıştır. Ancak günümüzde önemli bir besteci olduğu konusunda artık bir şüphe kalmamıştır. 20. yüzyılın başında ve ortalarında batılı eleştirmenler Çaykovski'nin müziğini bayağı bulmuşlar ve gerisinde bir düşüncenin yatmadığını öne sürmüşlerdir. Ancak bu küçümseme zamanla ortadan kaybolmuştur.

Hayatı

Pyotr İlyiç Çaykovski 7 Mayıs 1840'ta o zamanlar Rus İmparatorluğu'nun Vyatka eyaletinde bulunan günümüz Udmurtya'sında küçük bir maden şehri olan Votkinsk'te doğdu.

Ukrayna vatandaşı olan babası İlya Petroviç Çaykovski, çeşitli Rus şehirlerinde fabrika yöneticisi olarak çalışmış olan bir devlet maden mühendisiydi. Büyükbabasının adı Pyotr Fyodoroviç Çayka'dır (sonradan adını Çaykovski olarak değiştirmiştir), Çayka (Ukrayna dili: Чайка, anlamı martı) geleneksel bir Ukrayna soyadıdır. Pyotr Çayka 1745 yılında Ukrayna'da Poltava yakınlarında Nikolaevka'da doğmuştur. 1785 yılında soylular siciline kaydedilmiştir. Pyotr Çayka, Kiev'de ilahiyat fakültesinde okuduktan sonra Sankt-Peterburg'da tıp eğitimi görmüş olan Fyodor Çayka (yak. 1695–1767) ile eşi Anna'nın (1717–?) ikinci çocuklarıdır.

Bestecinin annesi Aleksandra Andreyevna (evlilik öncesi soyadı d'Assier) kısmen Fransız asıllıydı ve İlya'nın üç eşinden ikincisiydi.

Pyotr, babasının ikinci evliliğinden olan altı çocuğunun ikincisiydi. Dört erkek kardeşi (Nikolay, İppolit ve ikiz Anatoli ile Modest, sonuncusu oyun yazarı, libretto yazarı ve çevirmendir) ve Aleksandra adlı bir kızkardeşi vardı. Babasının ilk evliliğinden Zinayda adlı bir üvey kızkardeşi de vardı.

1843 yılında Çaykovski'nin ebeveyni Fanny Dürbach adında bir Fransız mürebbiye tuttular. Fanny'nin çocuklara gösterdiği ilgi ve şefkatin bir yaşam öyküsü yazarı tarafından soğuk, mutsuz, uzak bir anne olarak tanımlanan Aleksandra'nın açığını kapadığı söylenir. Ancak diğer yazarlar Aleksandra'nın oğlunun üzerine titrediğini söylemektedir.

Çaykovski beş yaşında piyano dersi almaya başladı. Üç yıl içinde öğretmeni kadar yetkin bir şekilde müzik okuyabilecek kadar yetenekli bir öğrenciydi. Anne ve babası müziğe karşı olan yeteneğini çok destekliyordu. özel hoca tutmanın yanı sıra bir org almış ve piyano çalışması konusunda şevk vermişlerdi. Ancak ailesinin müzik yeteneği karşısındaki arzuları kısa zamanda köreldi. 1850 yılında aile Çaykovski'yi Sankt-Peterburg'da bulunan İmparatorluk Hukuk Okuluna göndermeye karar verdi. Bu okul daha çok küçük soylu ve seçkin tabakanın çocuklarına hitap ediyordu ve öğrencilerini devlet memuru kariyerine hazırlıyordu. Okula giriş yaşı 12 olduğu için Çaykovski evinden 1.300 km. uzakta okulun hazırlık sınıfında iki yıl geçirmek zorundaydı. Bu iki yıl geçtikten sonra Çaykovski yedi yıllık öğrenim almak üzere İmparatorluk Hukuk Okuluna geçti.

14 yaşındayken çok bağlı olduğu annesini kaybetti ve bu daha sonra eserlerinde bile kendisini gösterecek olan depresif yanının gelişmesine katkıda bulundu.19 yaşında eğitimini tamamlayarak devlet memuru oldu. 21 yaşındayken Sonradan Petersburg Konservatuvarı'na dönüşecek yeni bir müzik okuluna kaydoldu. 1865 yılında mezun oldu ve Moskova Konservatuvarı'nda müzik öğretmenliğine başladı. Bu kurumda çalıştığı 11 yıl boyunca birçok büyük eser yaratan Çaykovski, ilk defa Alınyazısı adlı senfonik şiirde kendi bestecilik üslubunu ortaya koydu: Tutku ve özlem dolu, küçük şarkıları yeğleyen bir üslup.

Eşcinsel eğiliminin dedikodulara yol açmasını önlemek için 1877'de konservatuvardan bir öğrencisi ile evlenen Çaykovski'nin bu evliliği çok başarısız olmuş ve intihar girişiminde bulunmasına yol açmıştır. Dokuz hafta sonra eşini ve Moskova'yı terk eden ancak boşanamayan besteci 1878'de  varlıklı bir müziksever olan Nadezhda von Meck ile tanıştı. 11 çocuklu bu genç kadın Çaykovski'yi maddi olarak destekledi ancak ilişkileri sadece mektuplaşma yoluyla sürdü, von Meck'in isteğiyle birbirlerinin yüzünü görmediler. Aldığı maddi destek sayesinde Çaykovski öğretmenlikten ayrılıp kendisini bestelerine verdi. 1878 - 1885 yıllarını Avrupa-Rusya arasında gidip gelerek geçiren besteci, gittiği ülkelerde orkestralar yönetti. 1891'de ise Amerika Birleşik Devletleri'ne giderek kendi eserlerinden oluşan dinletiler gerçekleştirdi.

Çaykovski, 1875'te ilk kez seslendirilen 1. Piyano Konçertosu ve 1876'da sahnelenen Kuğu Gölü balesi ile büyük başarı kazanmıştı; en başarılı operası olan Eugene Onegin 'i 1879'da tamamladı; 1880'de 1812 Yılı Uvertürü 'nü yazdı;1881'de ilk kez seslendirilen Keman Konçertosu zamanla keman dağarcığının en gözde eserlerinden birisi oldu; 5. Senfoni 1888'deki ilk seslendirilişinden itibaren büyük başarı kazandı; 1889'da Uyuyan Güzel balesi sahnelendi; 1890'da yazdığı Maça Kızı, o yıl Çarlık Operaevi'nde sahnelendi. Sanatının doruğuna çıktığı sırada Nadezhda von Meck onu parasal olarak desteklemeyi ve mektuplaşmayı kesti. Ancak Çaykovski beste çalışmalarını sürdürdü ve 1892'de Rusya'da bir turne gezisine çıktı. Moskova yakınlarında bir ev alarak burada 6.Senfoni (Patetik)'yi besteledi, Fındıkkıran balesini yazmaya başladı. 1893'te kolera salgını sırasında kaynatılmamış bir bardak su içmesi sonucu yatağa düşerek  Petersburg'da öldü.

Çaykovski, 7 senfoni, 9 opera(Onuncu opera olan "Deniz kızı"nda yeterlilik göremediği için sanatçının kendisi tarafından yok edilmiştir), üç bale, üçü piyano, biri keman olmak üzere dört konçerto, üç yaylı dördül, en ünlüsü Andante Cantabile (1. yaylı dördülün ağır bölümü) olan çeşitli oda müziği eserleri bestelemiştir.

Ayrıca bakınız
 Pyotr İlyiç Çaykovski eserleri listesi
 Tikhvin Mezarlığı (Çaykovski'nin de gömülü olduğu Sankt-Peterburg'daki mezarlık.)
 Classic Cat - Çaykovski mp3s

Dipnotlar

Notlar

1840 doğumlular
1893 yılında ölenler
Rus besteciler
Rus opera bestecileri
Rusya'da LGBT kişiler
LGBT besteciler
Romantik dönem bestecileri

Pyotr İlyiç Çaykovski


Ruyi Jingu Bang (), or simply Ruyi Bang or Jingu Bang, is the poetic name of a magical staff wielded by the immortal monkey Sun Wukong in the 16th-century classic Chinese novel Journey to the West. Anthony Yu translated the name simply as "The Compliant Golden-Hooped Rod," while W.J.F. Jenner translates it as the "As-You-Will Gold-Banded Cudgel."

Origin and general description

The staff first appears in the third chapter when the Monkey King goes to the underwater kingdom of Ao Guang (), the Dragon King of the East Sea, looking for a magic weapon to match his strength and skill. When all of the traditional magic weapons—swords, spears, and halberds weighing thousands of pounds each—fail to meet his standards, the dragon queen suggests to her husband that they give Sun a useless iron pillar taking up space in their treasury. He claims that the ancient shaft had started producing heavenly light days prior and suggests that the monkey is fated to own it. The novel never explains how the pillar was made, only that it was originally used by Yu the Great to measure the depths of the world flood during times immemorial.

The staff is initially described as a pillar of black iron twenty feet in height and the width of a barrel. It is only when Monkey lifts it and suggests that a smaller size would be more manageable that the staff complies with his wishes and shrinks. After this, it is only a little taller than him, and as thick as a rice bowl. This is when Sun sees that the weapon is banded with a gold ring on each end, as well as the inscription along the body reading "The Compliant Golden-Hooped Rod. Weight: thirteen thousand five hundred catties" (如意金箍棒重一萬三千五百斤). The inscription indicates that the staff follows the commands of its owner, shrinking or growing to his whim, make copies of itself, and that it is immensely heavy, weighing 17,550 lbs (7,960 kg).

When not in use, Monkey shrinks it down to the size of a needle and keeps it tucked behind his ear.

Literary predecessor

The oldest edition of Journey to the West, the 13th-century Kōzanji Version (高山寺) published during the late Song Dynasty, diverges in many points from the final version published during the Ming. For instance, the episode where Monkey acquires the staff is completely different, as is the staff itself. Sun takes the monk Tang Sanzang to heaven to meet the supreme god Mahabrahma Deva. After the monk impresses the gods with his lecture on the Lotus Sutra, Monkey is given a golden monk's staff (among other items) as a magical weapon against the evils they will face on their journey to India. Sun later uses the staff in a battle with a white-clad woman who transforms into a tiger demon. He changes the staff into a titanic red-haired, blue-skinned Yaksha with a club, showing that the predecessor of the Compliant Golden-Hooped Rod has more magical abilities.

A weapon that predates the Compliant Rod from the Ming version is mentioned in passing early on in the tale. Monkey mentions that the Queen Mother of the West had flogged him with an "Iron Cudgel" (鐵棒) on his left and right sides for stealing 10 peaches from her heavenly garden. He later borrows the cudgel to use in tandem with the monk's staff to battle 9 dragons. The rings on the latter may have influenced the bands on the former.

In popular culture

 The staff influenced the weapon used by Son Goku (himself based on Sun Wukong), the main character of the Dragon Ball franchise. It is named "Nyoi Bo," the Japanese transliteration of Ruyi Bang (), and is commonly called "Power Pole" in English-language media. Like its original counterpart, the Nyoi Bo can grow to tall lengths, which Goku uses to his advantage for mobility and combat. However, he cannot duplicate it. The staff is given to him as a child by his adoptive grandfather, Son Gohan, a human who takes him in and teaches him martial arts.
 In Naruto, the Ruyi Jingu Bang was also the inspiration for the specialized transformation (Henge) of Monkey-King Enma, the personal summons of the 3rd (Sandime) Hokage, Lord Hiruzen Sarutobi, into the "Kongō Nyoi" (Adament Nyoi).
 In the Korean webtoon and anime The God of High School, the protagonist Jin Mo-Ri, who is Sun Wukong, wields Ruyi Jingu Bang.
 In the videogame Warframe, one of the playable characters (warframes) is named Wukong and summons an extremely powerful staff as his ultimate ability. During usage, the staff varies in length and thickness. Wukong can also duplicate himself and use cloud form to travel faster (in reference to jindou yun, 筋斗雲).
 The sculpture "Millennium Tree" (2005) by Chinese-New Zealand artist Guy Ngan located in the Auckland Domain in New Zealand was inspired by Ruyi Jingu Bang.

See also
 Ruyi (scepter)

References

Journey to the West
Fantasy weapons
Fiction about size change
Magic items

Ruyi Jingu Bang


Bernhard Siegfried Albinus (originally Weiss; 24 February 16979 September 1770) was a German-born Dutch anatomist. He served a professor of medicine at the University of Leiden like his father Bernhard Albinus (1653–1721). He also published a large-format artistic atlas of human anatomy, with engravings made by Jan Wandelaar.

Biography

Bernhard Siegfried Albinus was born at Frankfurt on the Oder where his father, Bernhard Albinus (1653–1721), was professor of the practice of medicine. In 1702 the latter was transferred to the chair of medicine at Leiden University, and it was there that Bernhard Siegfried began his studies in 1709, at the age of 12, having for his teachers such men as Boerhaave and Govert Bidloo. Having finished his studies at Leiden, he went to Paris in 1718, where, under the instruction of Sébastien Vaillant (1669–1722), Jacob Winslow (1669–1760) and Frederik Ruysch, he devoted himself especially to anatomy and botany. After a year's absence he was, on the recommendation of Boerhaave, recalled in 1719 to Leiden to be a lecturer on anatomy and surgery. Two years later, after Johannes Jacobus Rau (1668 - 1719) the former rector of the medical school died on 29 June 1719, Albinus received his position in 1721, and succeeded his father in the professorship of these subjects, and became a teacher of anatomy, his classroom being resorted to not only by students but by many practising physicians. In 1745 Albinus was appointed professor of the practice of medicine, being succeeded in the anatomical chair by his brother Frederick Bernhard (1715–1778), who, as well as another brother, Christian Bernhard (1700–1752), attained distinction. Bernhard Siegfried, who was twice rector of his university, died at Leiden.

Together with Hermann Boerhaave, he edited the works of the physicians Andreas Vesalius and William Harvey. Albinus is known for his Tabulae sceleti et musculorum corporis humani, an exquisitely illustrated volume, which was first published in Leiden in 1747, largely at his own expense. Albinus is thought to have spent 24000 florins for the work. The artist and engraver with whom Albinus did nearly all of his work was Jan Wandelaar (1690–1759). A From 1746 until his death, Wandelaar lived in Albinus's house. In an attempt to increase the scientific accuracy of anatomical illustration, Albinus and Wandelaar devised a new technique of placing nets with square webbing at specified intervals between the artist and the anatomical specimen and copying the images using the grid patterns. Albinus believed in the idea of "homo perfectus", an idealized perfect human model based on which all humans were derived as variants. In order to represent this perfect human, the illustrations were drawn from multiple specimens. Earlier anatomical drawings such as those accompanying Vesalius' work were drawn from single specimens. Albinus preferred athletic slender forms. Tabulae was criticized by such scholars as Petrus Camper, especially for the whimsical backgrounds added to many of the pieces by Wandelaar, but Albinus staunchly defended Wandelaar. Wandelaar made the first of the plates in 1742, well before the publication of the Tabulae, and this included the skeleton superposed in front of a rhinoceros. This was the famous rhinoceros Clara which at that time lived in Leiden and was extremely popular.

Publications

Oratio inauguralis de anatomia comparata. (Leiden, 1719, 4.)
Oratio inaug. qua in veram viam, quae ad fabricae corporis humanae cognitionem ducit, inquiritur. (Leiden, 1721, 4.)
Index supellectilis anatomicae, quam Academiae Batavae, quae Leidae est, legavit Iohannes Iacobus Ravius, rogatu Illustrissimorum et Amplissimorum academiae istius curatorum et urbis consulum confectus a Bernhard Siegfried Albino, qui et vitam ejus nec non merhodum curandi calculofos infimulque instrumentorum figuras addit. (Leiden, 1721, 4. c. fig.)
De ossibus corporis humani ad auditores fuos libellus. (Leiden, 1726, 8; which in Vienna, 1748 and 1757, in 8 was reprinted.)
Historia musculorum hominis. (Leiden, 1734, 1736, 4. c. fig. C. Möhsen portr. p. 128.
Dissertatio de arteriis et venis intestinorum hominis, adjecta icon coloribus distincta. (Leiden 1736, 1738, 4.)
Dissertatio secunda de sede et caussa coloris Aethiopum et caeterorum hominum; accedunt icones coloribus distinktae. (Leiden, 1737, 4.)
Icones officum foetus humani; accedit osteogeniae bevis historia. (Leiden, 1737, 4.)
Tabulae sceleti et musculorum corporis humani. (Leiden, 1747, 4.), greek Print London, 1749, Translated into English, London, 1752, greek print C. Moehsen Portr. p. 126
Uteri mulieris gravidae, cum jam parturiret, mortuae tabulae VII. (Leiden 1748), Print regional appendix, 1751, Pr. reg.
Tabulae ossium humanorum. (Leiden 1753), greek Print
Tabulae vatis chyliferi cum vena azygos, arteriis intercostalibus aliisque vicinis partibus. (Leiden 1757), Pr. reg.
Academicarum annotationum liber I.—VIII., (Leiden, 1754 — 1768, greek. 4.)
De sceleto humanum liber. (Leiden 1767, 4.), Andreae Vesalii opera omnia anatomica et chirurgica cura Herrmanni Boerhaave et Bernhardi Siegfried Albini. Tomus Primus (I.) et Secundus (II.) (Leiden, 1775), Print ca. figurative.
Hieronymi Fabricii ab Aquapendente opera omnia anatomica et physiologica hactenus, variis locis ac formis edita, nunc uno certo ordine digesta, et in unum volumen redacta. Accessit rerum et verhorum index complettissimus una cum praesatione B. S. Albini. (Leiden 1737, Print.)
Gulielmi Harvei opera, seu exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus, atque exercitationes duae anatomicae de circulatione sanguinis ad Ioannes Riolanum filius et exercitationes de generatione animalum cum praefatione B. S. Albini. (Leiden 1736, 1737, 4; 2 Volumes. Leiden, 1757, 4., compare Balthasar. Eustachii Explicationes tabularum anatomicarum. Accedit nova tabularum editio, per B. S. Albinum. (Leiden, 1744, Print, Increased and improved, Leiden 1761, print.)

References

Notes

Citations

Sources

 Choulant, L. History and bibliography of anatomic illustration. Trans. and annotated by Mortimer Frank. (New York: Hafner, 1962).
 Ferguson, J. P. "The skeleton and the rhinoceros." Proceedings of the Royal College of Physicians of Edinburgh. 1989 Apr; 19(2): 231-2.

 Nordenskióld Erik "Bernhard Siegfried Albinus (1697–1770)", History of Biology, pp. 258–259 Illustration.

External links

 Bernhard Siegfried Albinus: Tabulae sceleti et musculorum corporis humani (London, 1749). Scanned from the original work. Historical Anatomies on the Web. US National Library of Medicine.

1697 births
1770 deaths
18th-century writers in Latin
18th-century male writers
Dutch anatomists
18th-century Dutch anatomists
Dutch entomologists
Fellows of the Royal Society
Honorary members of the Saint Petersburg Academy of Sciences
German anatomists
Academic staff of Leiden University
Leiden University alumni
People from Frankfurt (Oder)
Scientists from Leiden

Bernhard Siegfried Albinus


Hin stóra fílanefja (fræðiheiti: Rhynchocyon cirnei) er tegund fílanefja.

Heimildaskrá

Fílanefjur

Stóra fílanefja


El arañero embridado o reinita embridada (Myiothlypis conspicillata) es una especie de ave de la familia Parulidae, endémica de la Sierra Nevada de Santa Marta en Colombia.

Hábitat
Vive en el bosque húmedo montano, bosque secudario, bordes del bosque y plantaciones sombreadas, entre los 450 y 2.200 m de altitud.

Descripción
Mide 13,5 cm de longitud. El plumaje de las parte superiores es de color verde oliva, con la cabeza gris y una franja amarilla en la corona, área supraloreal blanca y lores negros.

Reproducción
Hace un nido en forma de cuenco, sobre el suelo o entre raíces de árboles.

Referencias

Enlaces externos

Aves endémicas de Colombia
conspicillata
Animales descritos en 1880
Taxones descritos por Osbert Salvin
Taxones descritos por Frederick DuCane Godman

Myiothlypis conspicillata


Alaeddin-paša (Alaeddin-beg; Söğüt, 1290./1292. – Bursa, 1331.) bio je turski plemić te veliki vezir Osmanskog Carstva. Njegovi su roditelji bili Osman I. (prvi osmanski sultan) i gospa Rabija Bala (Osmanova prva supruga), dok mu je polubrat bio sultan Orhan I. Nije jasno je li Alaeddin ili Orhan bio stariji sin; Orhan, čak i da je bio mlađi, preuzeo je vlast nad Carstvom.

Za razliku od kasnijih vremena, kada su se sinovi sultana često morali međusobno boriti za prevlast, odnos Orhana i Alaeddina bio je dosta dobar. Alaeddina, kao i njegovog polubrata, narod je veoma poštovao, premda je Alaeddin opisan kao čovjek koji je bio "slab ratnik". Orhan je katkada tražio savjete svoga polubrata te je Alaeddinu poklonio selo zvano Fodrā. 1328. ili 1329., Alaeddin se susreo s Orhanom kako bi mu čestitao na zauzimanju İzmita, pritom mu davši izvrsne savjete kako unaprijediti Carstvo. Orhanu je rekao da bi trebao uvesti novčani sustav, izabrati službeno osmansko "carsko ruho" te reorganizirati vojsku. Orhan je potom dao iskovati srebrne novčiće na kojima je pisalo: "Neka Allah učini njegovu [Orhanovu] vladavinu vječnom."

Alaeddin je dao sagraditi nekoliko džamija te je pokopan u Bursi, u grobnici svog polubrata.

Izvori

Osmansko Carstvo

Alaeddin-paša


Die Center Township ist eine von 17 Townships im Dubuque County im Osten des US-amerikanischen Bundesstaates Iowa.

Geografie
Die Center Township liegt im Osten von Iowa am westlichen Stadtrand Dubuque, dem am Iowa von Illinois trennenden Mississippi gelegenen Zentrum der Region.

Die Center Township wird vom Little Maquoketa River durchflossen und liegt auf 42°30′54″ nördlicher Breite und 90°50′30″ westlicher Länge. Die Township erstreckt sich über 93,36 km².

Die Center Township liegt im nordöstlichen Zentrum des Dubuque County und grenzt im Norden an die Jefferson Township, im Nordosten an die Peru Township, im Osten an die Dubuque Township und die Stadt Dubuque, im Süden an die Vernon Township, im Südwesten an die Taylor Township, im Westen an die Iowa Township und im Nordwesten an die Concord Township.

Verkehr
Durch die Township verlaufen keine überregionalen Straßen und sie wird nur von teilweise unbefestigten County Roads durchzogen.

Durch den äußersten Südosten der Center Township führt eine Eisenbahnstrecke der Canadian National Railway, die von Chicago über Dubuque nach Westen führt.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 35 km südöstlich gelegene Dubuque Regional Airport.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 2505 Einwohner.

In der Center Township existieren folgende Orte:

Citys
 Asbury1
 Centralia2
 Graf

Unincorporated Community
 Julien1

1 – überwiegend in der Dubuque Township

2 – teilweise in der Vernon Township

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - Center Township

Center Township (Dubuque County, Iowa)


California State University, Fullerton (CSUF or Cal State Fullerton) is a public research university in Fullerton, California. With a total enrollment of more than 41,000, it has the largest student body of the California State University (CSU) system, and its graduate student body of more than 5,000 is one of the largest in the CSU and in all of California. As of fall 2016, the school had 2,083 faculty, of whom 782 were on the tenure track. The university offers 109 degree programs: 55 undergraduate degrees and 54 graduate degrees, including 3 doctoral programs.

Cal State Fullerton is classified among "R2: Doctoral Universities – High research activity". It is also a Hispanic-serving institution (HSI) and is eligible to be designated as an Asian American Native American Pacific Islander serving institution (AANAPISI).

CSUF athletic teams compete in Division I of the NCAA and are collectively known as the CSUF Titans. They compete in the Big West Conference.

History

Founding
In 1957, Orange County State College became the 12th state college in California to be authorized by the state legislature as a degree-granting institution. The following year, a site was designated for the campus to be established in northeast Fullerton. The property was purchased in 1959. The same year, William B. Langsdorf was appointed as founding president of the school.

Classes began with 452 students in September 1959. The name of the school was changed to Orange State College in July 1962. In 1964, its name was changed to California State College at Fullerton. In June 1972, the final name change occurred and the school became California State University, Fullerton.

Mascot
The choice of the elephant as the university's mascot, dubbed Tuffy the Titan, dates to 1962, when the campus hosted "The First Intercollegiate Elephant Race in Human History." The May 11 event attracted 10,000 spectators, 15 pachyderm entrants, and worldwide news coverage.

Campus violence

The campus has seen three significant instances of violence with people shot and killed. On July 12, 1976, Edward Charles Allaway, a campus janitor with paranoid schizophrenia, shot nine people, killing seven, in the University Library (now the Pollak Library) on the Cal State Fullerton campus. At the time, it was the worst mass shooting in Orange County history. On October 13, 1984, Edward Cooperman, a physics professor, was shot and killed by his former student, Minh Van Lam, in McCarthy Hall.
On August 19, 2019, Steven Shek Keung Chan, 57, of Hacienda Heights was found by police with multiple stab wounds. When the police arrived at the parking lot where Chan was assaulted, he was pronounced dead. Chan was a retired budget director working as a consultant in the international student affairs office. On August 22, 2019, the coworker who committed the violent act was arrested at his residence in Huntington Beach. Chuyen Vo, 51, was believed to have acted alone, but the motive was never identified. Chan and Vo worked in the same division and Cal State Fullerton spokeswoman Ellen Treanor stated:"Of all the individuals that I talked to in that division, there didn't seem to be any concerns at all that anybody would ever hurt Steve at all. Not a single person said there were problems," Treanor said. "He wasn't known as a difficult boss. He was known as a very thoughtful man, very by-the book, a man of few words."

2000s: Modern growth
The university grew rapidly in the first decade of the 2000s. The Performing Arts Center was built in January 2006, and in the summer of 2008 the newly constructed Steven G. Mihaylo Hall and the new Student Recreation Center opened.

In fall 2008, the Performing Arts Center was renamed the Joseph A.W. Clayes III Performing Arts Center, in honor of a $5 million pledge made to the university by the trustees of the Joseph A.W. Clayes III Charitable Trust. Since 1963, the curriculum has expanded to include many graduate programs, including multiple doctorate degrees, as well as numerous credential and certificate programs.

In 2021, president of the university Framroze Virjee acknowledged the university's location on the lands of the Tongva and Acjachemen and pledged for the university to be more committed toward partnering with Indigenous peoples.

Campus

The campus is on the site of former citrus groves in northeast Fullerton. It is bordered on the east by the Orange Freeway (SR-57), on the west by State College Boulevard, on the north by Yorba Linda Boulevard, and on the south by Nutwood Avenue.

Although established in the late 1950s, much of the initial construction on campus took place in the late 1960s, under the supervision of artist and architect Howard van Heuklyn, who gave the campus a striking, futuristic architecture (buildings like Pollak Library South, Titan Shops, Humanities, McCarthy Hall). This was in response to the numerous Googie buildings in the Fullerton community.

The Pollak Library houses the Philip K. Dick science fiction collection.

Since 1993, the campus has added the College Park Building, Steven G. Mihaylo Hall, University Hall, the Titan Student Union, the Student Recreation Center, the Nutwood Parking Structure, the State College Parking Structure, Dan Black Hall, Joseph A.W. Clayes III Performing Arts Center West, Phase III Housing, the Grand Central Art Center, and Pollak Library. In order to generate power for the university and become more sustainable, the campus installed solar panels on top of a number of buildings. The panels, which generate up to 7–8 percent of the electrical power used daily, are atop the Eastside Parking Structure, Clayes Performing Arts Center and the Kinesiology and Health Science Building.

In August 2011, the university added a $143 million housing complex, which included five new residence halls, a convenience store and a 565-seat dining hall called the Gastronome.

Satellite campus
The university opened a satellite campus in Irvine, California in 1989, approximately  south of the original Fullerton location. Amid the COVID-19 pandemic, the satellite campus closed in July 2021.

Proposed expansion
CSUF announced plans in May 2010 to buy the lot occupied by Hope International University, but this deal fell through.

CSUF also announced plans in September 2010 to expand into the area south of Nutwood Avenue to construct a project called CollegeTown, which would integrate the surrounding residential areas and retail spaces into the campus. After community opposition, the Fullerton planning commission indefinitely postponed any action on the project in February 2016.

Desert Studies Center
The Desert Studies Center is a field station of the California State University located in Zzyzx, California in the Mojave Desert. The purpose of the center is to provide opportunities to conduct research, receive instruction and experience the Mojave Desert environment. It is officially operated by the California Desert Studies Consortium, a consortium of 7 CSU campuses: Fullerton, Cal Poly Pomona, Long Beach, San Bernardino, Northridge, Dominguez Hills and Los Angeles.

Academics

CSUF's academic departments and programs are organized into four Liberal Arts colleges

 College of the Arts
 Colleges of Humanities and Social Sciences

-Center for Demographic Research (CDR)

-Center for Oral and Public History

-Center for Public Policy (CPP)

-The Collective for Justice, Equity & Transformation (CoJET)

-The Institute of Black Intellectual Innovation (IBII)

-Social Science Research Center

-South Central Coastal Information Center

-Center for Sustainability

 College of Natural Sciences and Mathematics
 College of Communications
and four vocational colleges
 College of Education
-Center for Careers in Teaching (CCT)
 College of Engineering and Computer Science
-Center for Collaborative Research and Prototype Development (CCRPD)

-Center for Cybersecurity

-Center for Navigation

 College of Health and Human Development

-Center for Autism

-Applied Developmental Core

-Center for Boys and Men

-Center for Cancer Disparities Research

-Center for Community Collaboration

-Center for Healthy Neighborhoods

-Employee Wellness Program

-Fibromyalgia & Chronic Pain Center

-Center for the Promotion of Healthy Lifestyles and Obesity Prevention

-Center for Sociocultural Sport and Olympic Research

-Center for Sport Performance

-Center for Successful Aging

-Health Promotion Research Institute

 College of Business and Economics

-Center for Corporate Reporting and Governance (CCRG)

-Center for Economic Education

-Center for Economic Analysis and Forecasting

-Center for Entertainment and Hospitality Management

-Center for Entrepreneurship

-Center for Family Business

-Center for Information Technology and Business Analytics

-Center for Insurance Studies

-Center for International Business

-Center for Leadership

-Center for Real Estate

-Decision Research Center

-Gianneschi Center

-The Sales Leadership Center

-Small Business Development Center

Admissions and enrollment
Fall freshman statistics

As of the fall 2013 semester, CSUF is the third most applied to CSU out of all 23 campuses receiving nearly 65,000 applications, including over 40,000 for incoming freshmen and nearly 23,000 transfer applications, the second highest in the CSU.

Rankings and distinctions

The 2024 edition of U.S. News & World Report ranked Fullerton tied for 2nd "Performers on Social Mobility," tied 70 in top public schools, tied 31 for best undergraduate teaching, 211 for best value schools, and the undergraduate engineering program tied for 40, tied 8 in computer engineering, tied 8 in civil engineering and tied 9 in electrical/electronic/communications, tied 201 in economics, and tied 154 for Nursing.
The 2023 edition of U.S. News & World Report ranked Fullerton 7th for "Top Performers on Social Mobility," 83 in top public schools, tied 66 for best undergraduate teaching, 222 for best value schools, and the undergraduate engineering programs ranked 42, tied 7 in computer engineering, 12 civil engineering and 11 electrical/electronic/communications and 153 for Nursing.
The 2022 edition of U.S. News & World Report ranked Fullerton 3rd for "Top Performers on Social Mobility," tied 3rd for most innovative schools, 5th in top public schools, tied 6 for best undergraduate teaching, 41 for best value schools, and the undergraduate engineering programs ranked 29, 7 computer engineering, 8 civil engineering and 12 electrical/electronic/communications and 148 for Nursing.
The 2021 edition of U.S. News & World Report ranked Fullerton tied for 16th among 127 Western U.S. regional universities that offer some masters programs but few doctoral ones, and 4th best public university among 66. CSUF was also ranked tied for 9th out of 124 regional schools for "Top Performers on Social Mobility", and tied for 3rd out of 25 for "Best Undergraduate Teaching Programs".
Money magazine ranked Cal State Fullerton 34th in the country out of 739 schools evaluated for its 2020 "Best Colleges for Your Money" edition and 22nd in its list of the 50 best public schools in the U.S.

Athletics

CSUF participates in the NCAA Division I Big West Conference and MPSF. Cal State Fullerton Athletics boasts 31 national championships covering 11 sports and dating back to its first in 1967. There are 12 team national titles and 19 individual championships. The Titans became an NCAA Div. I program for the 1974-75 academic year and have since produced 11 (6 team and 5 individual) national titles, four of them by the Titans' baseball team. Eighteen of the titles come from men's sports, 12 from women's. 12 team national championships in eight different sports. (1970, women's basketball (CIAW); 1971, 1972, 1974 men's gymnastics; 1971 cross country team; 1973 women's fencing; 1979, women's gymnastics; 1979, 1984, 1995, 2004 baseball; 1986 softball). Their baseball team is a perennial national powerhouse with four national titles and dozens of players playing Major League Baseball. The CSUF Dance Team currently holds the most national titles at the school, with 15 national titles from UDA Division 1 Jazz; 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2006, 2007, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 and 2017; and one national title from UDAs in Division 1 Hip Hop. The Dance Team also holds multiple titles from United Spirit Association.

CSUF holds the Ben Brown Invitational every track and field season. CSUF currently supports 21 club sports on top of its Division I varsity teams, which are archery, baseball, cycling, equestrian, grappling and jiu jitsu, ice hockey, men's lacrosse, women's lacrosse, nazara Bollywood dance, men's rugby, women's rugby, roller hockey, salsa team, men's soccer, women's soccer, table tennis, tennis, ultimate Frisbee, men's volleyball, women's volleyball, skiing, and wushu.

Because of the proximity to Long Beach State, the schools are considered rivals. The rivalry is especially heated in baseball with the Long Beach State baseball team also having a competitive college baseball program.

Student life

CSUF was the first college in Orange County to have a Greek system, with its first fraternity founded in 1960. The Daily Titan, the official student newspaper of the university, also started in 1960. Other official student media includes Titan Radio.

On April 23, 2014, Cal State Fullerton opened the Titan Dreamers Resource Center. The center was the first resource center for undocumented students in the CSU system.

Notable alumni

CSUF alumni include an astronaut who has made two trips to space; a speaker of the California Assembly; other politicians and Academy Award-winning directors, actors, producers, and cinematographers; award-winning journalists, authors, and screenwriters; nationally recognized teachers; presidents and CEOs of leading corporations; international opera stars, musicians, and Broadway stars; and professional athletes, Olympians, doctors, scientists, researchers, and social activists.

Titan alumni number more than 210,000. An active alumni association keeps them connected through numerous networking and social events, and also sponsors nationwide chapters.

Notes

References

External links

Cal State Fullerton Athletics website

Universities and colleges established in 1957
Fullerton
California State University, Fullerton
Education in Fullerton, California
Universities and colleges in Orange County, California
Schools accredited by the Western Association of Schools and Colleges
1957 establishments in California
Glassmaking schools

California State University, Fullerton


Diplaziopsis es un género de helechos perteneciente a la familia  Woodsiaceae.<ref>[http://www.theplantlist.org/tpl/search?q=Diplaziopsis Diplaziopsis en PlantList]</ref>

EspeciesDiplaziopsis brunoniana (Wall.) W.M. Chu	Diplaziopsis cavaleriana (H. Christ) C. Chr.	Diplaziopsis formosana (Rosenst.) M.G. Price	Diplaziopsis hainanensis Ching	Diplaziopsis heterophlebia (Mett. ex Baker) M.G. Price	Diplaziopsis intermedia Ching	Diplaziopsis javanica (Blume) C. Chr.	Diplaziopsis pycnocarpa'' (Spreng.) M.G. Price

Referencias

Woodsiaceae

Diplaziopsis


Focaccia este un produs de panificație specific bucătăriei italiene, de obicei conținând ulei de măsline și ierburi aromatice și consumată drept aperitiv. Pe vremuri, focaccia era servită de sărbători. Acum, focaccia este servită ca un aliment obișnuit.

Etimologie și variante regionale

În Roma Antică, panis focacius era o lipie coaptă pe vatră. Cuvântul derivă din latinescul focus, însemnând "vatră, loc pentru copt". Se crede că rețeta de bază provine de la etrusci, dar astăzi este asociată în principal cu Liguria.

Note

Bucătăria italiană

Focaccia


Ázere adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:

 Ázere - Arcos de Valdevez belediyesinde bucak.
 Ázere - Tábua belediyesinde bucak.

Ázere


La liste des gares du Gard, est une liste des gares ferroviaires, haltes ou arrêts, situées dans le département du Gard, en région Occitanie.

Liste actuellement non exhaustive, les gares fermées sont en italique et les principales gares de préfectures ou sous-préfectures sont indiquées en gras.

Gares ferroviaires des lignes du réseau national

Gares ouvertes au trafic voyageurs

Gares fermées au trafic voyageurs : situées sur une ligne en service

Gares fermées au trafic voyageurs situées sur une ligne fermée

Voie étroite

Gares fermées au trafic voyageurs situées sur une ligne fermée

Les lignes ferroviaires

En service
 Ligne d'Arles à Lunel
 Ligne de Bessèges à Robiac
 Ligne de Givors-Canal à Grezan
 Ligne des Angles à Lattes (LGV)
 Ligne du Teil à Alès
 Ligne de Lézan à Saint-Jean-du-Gard
 Ligne de Mas-des-Gardies aux Mazes-le-Crès
 Contournement ferroviaire de Nîmes et de Montpellier
 Ligne de Saint-Césaire au Grau-du-Roi
 Ligne de Saint-Germain-des-Fossés à Nîmes-Courbessac
 Ligne de Tarascon à Sète-Ville

Désaffectée
 Ligne d'Alès à Port-l'Ardoise
 Ligne d'Arles-Trinquetaille à Nîmes
 Ligne de Bouillargues à Saint-Gilles
 Ligne de Florac à Sainte-Cécile-d'Andorge
 Ligne du Martinet à Beaucaire
 Ligne du Vigan à Quissac
 Ligne de Sommières à Gallargues
 Ligne de Sommières à Saint-Césaire
 Ligne de Tournemire - Roquefort au Vigan
 Ligne d'Uzès à Nozières - Brignon

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des gares d'Occitanie
 Liste de gares en France
 Transports dans le Gard
 Chemins de fer de Camargue

Liens externes

Gard
Gares

Liste des gares du Gard


ඕස්ට්‍රේලියාවේ ප්‍රාන්ත සහ ප්‍රදේශ, ඕස්ට්‍රේලියාව පාලනය සඳහා බෙදා ඇති ආකාර වේ.

ඕස්ට්‍රේලියාවේ ප්‍රාන්ත සහ ප්‍රදේශ

ඕස්ට්‍රේලියාවේ ප්‍රාන්ත සහ ප්‍රදේශ


Bezirkul Kimpolung (în română Câmpulung, în ruteană Kimpolung) a fost un bezirk (bițârcul Chimpolunga-în graiul bucovinean) în Ducatul Bucovinei. Acesta cuprindea partea de sud-vest a Bucovinei. Reședința bezirkului era orașul Câmpulung (Kimpolung). După Primul Război Mondial a devenit parte a României.

Istoric
Districtele politice moderne ale Monarhiei Habsbugice au fost create în jurul anului 1868 ca urmare a separării distictelor politice de cele judiciare. Bezirkul Câmpulung a fost creat în urma unirii districtelor judiciare Câmpulung (Gerichtsbezirk Kimpolung) și Dorna (Gerichtsbezirk Dorna Watra). În 1903 a fost creat districtului judiciar Stulpicani (Gerichtsbezirk Stulpikany), format din comune din acest bezirk, care a fost inclus tot în acest district politic. Înființarea efectivă a districtului judiciar Stulpicani a durat până pe 1 septembrie 1910.

În Bezirkul Câmpulung trăiau în anul 1869 35.558 de persoane, iar în 1910 numărul de locuitori a crescut la 55.688. Populația era formată în anul 1900 din: 28.205 vorbitori nativi de limba română (68,9 %), 16.843 vorbitori nativi de limba germană (21,9 %), 7.342 vorbitori nativi de limba ruteană (2,6 %)și 1.463 vorbitori nativi de alte limbi (6,1 %). Suprafața bezirkului era în anul 1900 de 2349,48 km² și cuprindea două districte judiciare cu 29 de comune și 6 Gutsgebieten (comunități private fără un consiliu local, gestionate de proprietarii acestora).

Localități
În anul 1910 bezirkul Câmpulung era format din districtele judiciare Vatra Dornei, Câmpulung și Stulpicani.

Gerichtsbezirk Dorna Watra:
 Orașul Vatra Dornei (Dorna Watra în germană, Dornawatra în ruteană)
 Dorna Kilie
 Dorna Pedzumaleu
 Dorna Candrenilor (Dorna Kandreny)
 Coșna (Koszna)
 Iacobeni (Jakobeny)
 Cârlibaba (Kirlibaba)
 Poiana Stampei (Pojana Stampi)
 Pilugani (Pilugani)
 Ciocănești (Czokanestie)

Gerichtsbezirk Kimpolung:
 Orașul Câmpulung (Kimpolung în germană, Kimpolung în ruteană)
 Fundu Moldovei (Luisenthal)
 Pojorâta (Pozoritta)
  Paltinu (Ochsenthal)
 Vatra Moldoviței (Watra Moldawitza)
 Valea Stânii (Freudenthal)
 Moldovița (Russ Moldawitza)
 Ciumârna (Czumurna)
 Argel (Ardzel)
 Sadova (Sadowa)
 Valea Putnei (Putnathal)
 Vama (Wama)
 Prisaca Dornei (Eisenau)
 Breaza (Braaß)
 Frumosu (Frumossa)
 Deia (Dea)

Gerichtsbezirk Stulpikany:
 Stulpicani (Stulpikany în germană, Sztulpikany în ruteană)
 Bucșoaia (Bukschoja)
 Doroteia (Dorothea)
 Plutonița (Plotonitza)
 Gemenea (Dzemine)
 Frasin (Frassin)
 Negrileasa (Negrilassa)
 Ostra (Ostra an der Gränze)
 Vadu Negrilesei (Schwarzthal)
 Slătioara (Slavtiora)

Referințe

Bibliografie
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Orts-Repertorium des Herzogthums Bukowina. Auf Grundlage der Volkszählung vom 31. Dezember 1869 bearbeitet. Cernowitz 1872
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Special-Orts-Repertorium der Bukowina. Wien 1885
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Special-Orts-Repertorium der Bukowina. Neubearbeitung auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. December 1890. Wien 1894
 k. k. Statistische Zentralkommission (Hrsg.): Gemeindelexikon der Bukowina. Bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900. Wien 1907

Bucovina
Monarhia Habsburgică

Bezirk Kimpolung


Fairmont Hotels & Resorts é uma rede global de hotéis de luxo que opera em mais de 80 propriedades em todo o mundo, com forte presença no Canadá.

Ver também
Festival Varilux de Cinema Francês

Fairmont Hotels and Resorts


بنك الإسكان للتجارة والتمويل أحد أكبر البنوك الأردنية. تأسس عام 1973 ويمتاز بأنه البنك الأول بمعيار عدد الفروع في الأردن، حيث يبلغ عدد فروعه 150 فرعاً (134 فرع داخلي تغطي مختلف مناطق المملكة و 16 فرع خارجي). كما أنه البنك الأول في الأردن والعالم العربي الذي حصل على شهادة نظام الجودة الدولية ISO.

نبذة تاريخية
تأسس بنك الإسكان للتجارة والتمويل عام 1973 كشركة مساهمة عامة محدودة أردنية، وبعد مرور 24 عاماً منذ التأسيس بدأت مرحلة عمل جديدة في مسيرة هذا البنك عندما تحوّل إلى بنك تجاري شامل عام 1997 برأسمال تمت زيادته أكثر من مرة خلال الأعوام الماضية حتى أصبح 100 مليون دينار أردني (أي ما يعادل 141 مليون دولار) وبحقوق ملكية بلغت 395 مليون دينار (أي ما يعادل 557 مليون دولار) كما هو الوضع في نهاية عام 2005 وتجدر الإشارة في هذا المجال إلى انه تمت خلال النصف الأول من عام 2006 زيادة رأسمال البنك ليصل إلى (252) مليون دينار أردني أي ما يعادل (355) مليون دولار أمريكي.

انجازات

استطاع البنك خلال مسيرته الحافلة بالعطاء أن يحقق مركز مالي قوي، ومراكز متقدمة داخل السوق المصرفي المحلي حيث يعتبر بنك الإسكان للتجارة والتمويل:

 أكبر بنك تجزئة Retail في الأردن حسب ما أوردته بعض مؤسسات التصنيف الدولية في تقاريرها المختلفة وذلك لأنه البنك الأكثر تطوراً وتنوعاً في توفير الخدمات والمنتجات المصرفية للأفراد وقنوات توزيعها وخاصة الإلكترونية منها.
 البنك الأول بمعيار عدد الفروع في الأردن، حيث يبلغ عدد فروعه 97 فرعاً تغطي مختلف مناطق المملكة.
 البنك الأول بمعيار عدد أجهزة الصراف الآلي في الأردن، حيث بلغ عدد الأجهزة 167 جهازاً.
 البنك الرائد في مجال التكنولوجيا المصرفية، حيث اعتبرته بعض مؤسسات التصنيف الدولية بأنه في طليعة البنوك الأردنية في مجال التكنولوجيا المصرفية الإلكترونية المحلية Leadership in E- Banking
 يتعامل البنك مع شبكة واسعة من البنوك المراسلة والتي يبلغ عددها نـحو 450 مراسلاً موزعين على مختلف أنحاء دول العالم.
 حصل البنك على عدة تصنيفات ائتمانية من شركات تصنيف عالمية، حيث قامت مؤسسة التصنيف الدولية Capital Intelligence خلال عام 2006 برفع درجة الملاءة المالية للبنك من BBB+ إلى -A.
 وقامت شركة Moodys العالمية برفع تصنيف البنك من +D إلى -C في مجال الملاءة المالية الأمر الذي يعكس القوة الداخلية المالية للبنك وجودة بياناته المالية ضمن البيئة التشغيلية المستقرة التي يعمل بها.
 ويتمتع البنك بسمعة مالية جيدة وتميز في القيادة والإدارة، حيث حصل البنك خلال عام 2005 على جائزة النجمة الدولية/ الفئة البلاتينية من مؤسسة المبادرات الإدارية Business Initiative Directions, BID وذلك تقديراً لدوره المتميز في اتباع معايير الجودة الشاملة، وتلبية احتياجات العملاء وتوقعاتهم، والإدارة الفعالة للموارد البشرية. وكان البنك خلال عام 2005 قد حصل على جائزة النجمة الدولية/ الفئة الذهبية من نفس المؤسسة.
 فاز البنك بجائزة الملك عبد الله الثاني للتميز لعام 2000 وهي أرفع جائزة تميز على المستوى الوطني.
 فاز البنك بجائزة الجودة العربية لعام 2001
 فاز البنك بجائزة التميز في مؤتمر الأردن الإلكتروني عام 2002
 البنك الأول في الأردن والعالم العربي الذي حصل على شهادة نظام الجودة الدولية ISO.
 البنك الأول والوحيد في الأردن والعالم العربي الذي أسس أول بنك للأطفال.

فروع البنك
ينتشر 134 فرعا للبنك في مختلف مناطق الأردن، كذلك هناك عدة فروع موجودة في عدة بلدان عربية مثل فلسطين والبحرين، كما أن هناك بنوك وشركات حليفة في اقطار أخرى كالمصرف الدولي للتجارة والتمويل وبنك الإسكان للتجارة والتمويل / الجزائر.

المصادر

إ
تأسيسات سنة 1973 في الأردن

بنك الإسكان للتجارة والتمويل


Honey Grove ist der Name folgender Orte in den Vereinigten Staaten:

 Honey Grove (Kentucky)
 Honey Grove (Pennsylvania)
 Honey Grove (Texas)

Honey Grove


الساكسون أو شعب الساكسون هي مجموعة من الشعوب الجرمانية المبكرة استخدم الاسم في أواخر الإمبراطورية الرومانية للإشارة إلى غزاة الساحل الجرماني، وأيضًا إلى كلمة شبيهة بـ«فايكنغ» اللاحقة. يُعتقد أن أصولهم كانت بشكل أساسي في مكان ما في ساحل بحر الشمال الألماني المذكور أعلاه أو بالقرب منه، حيث عُثر عليهم لاحقًا في العصور الكارولنجية. ارتبط الساكسون القاريون أيضًا في العصر الميروفنجي بالنشاط والمستوطنات على ساحل ما أصبح فيما بعد الساحل النورماندي. أصولهم الدقيقة غير مؤكدة، ويوصفون أحيانًا بأنهم يقاتلون بداخلي أراضيهم، ويتصادمون كثيرا مع الفرنجة والتورينغيون. ربما توجد إشارة كلاسيكية واحدة إلى وطن أصغر لقبيلة ساكسونية مبكرة، لكن تفسيرها محل خلاف. وفقًا لهذا الاقتراح، يُعتقد أن أقرب منطقة استيطان للساكسون كانت . هذه المنطقة العامة قريبة من الموطن المحتمل للأنجليين.

في المقابل، أصبح «الساكسونيون» البريطانيون، الذين يشار إليهم اليوم بالإنجليزية باسم الأنجلوساكسونيون، أمة واحدة تجمع بين الشعوب الجرمانية (الفريزية، واليوتية، والأنجلية) مع البريطانيين الرومانيين، مما أدى إلى إنشاء ممالك ما بعد الفترة الرومانية طويلة الأمد تعادل تلك التي شكلها الفرنجة في القارة. كانت أقدم أسلحتهم وملابسهم في جنوب نهر التايمز مصممة على نمط الأزياء العسكرية الرومانية المتأخرة، لكن المهاجرين في وقت لاحق في شمال نهر التايمز أظهروا تأثرًا قويا بألمانيا الشمالية. مصطلح «الأنجلوساكسوني»، الذي يجمع بين أسماء الأنجليين والساكسونيين، دخل حيز الاستخدام بحلول القرن الثامن (على سبيل المثال بولس الشماس) للتمييز بين السكان الجرمانيين في بريطانيا والساكسونيين القاريين (المشار إليهم في وثائق أنجلو ساكسونية بـ"Ealdseaxe" )، لكن كلا من الساكسونيين في بريطانيا وساكسونيا القديمة (شمال ألمانيا) لا يزال يشار إليهم باسم «الساكسونيين» بطريقة عشوائية، خاصة في لغات بريطانيا وأيرلندا.

في حين أن الساكسونيين الإنجليز لم يعودوا غزاةً، فإن التاريخ السياسي للساكسونيين القاريين لم يكن واضحًا حتى وقت الصراع بين بطلهم شبه الأسطوري  والإمبراطور الفرنجي شارلمان. في حين أن الساكسونيين القاريين لم يعدوا مجموعة عرقية أو دولة مميزة، إلا أن اسمهم لا يزال موجودًا في أسماء العديد من المناطق والولايات في ألمانيا، بما في ذلك ساكسونيا السفلى، ساكسونيا في ساكسونيا العليا، وكذلك ساكسونيا أنهالت. يعود اسم ولاية ساكسونيا الحالية إلى تاريخ الأسرة الحاكمة وليس إلى التاريخ العرقي.

ساهم الساكسون في إنشاء المستوطنات الجرمانية في بريطانيا خلال القرن الخامس وبعده وعدد المهاجرين إلى الجزر البريطانية غير المعروف، لكن تشير بعض التقديرات إلى أن عدد المستوطنين الأنجلوسكسونيون حوالي مئتي ألف مستوطن. كان للساكسونيين تأثير قوي في اللغة والثقافة في شمال ألمانيا والبالتس وسلاف بولونيا وقبائل سلافية أخرى بسبب تأثير الرابطة الهانزية التجارية

أصل التسمية

اشتق اسم ساكسون من نوع من السكاكين المرتبطة بالإثنية - مثل هذا السكين لديه اسم seax (ساكس) في الإنجليزية القديمة، Sax باللغة الألمانية، sachs باللغة الألمانية العليا القديمة، وsax في الإسكندنافية القديمة. وكان للساكس تأثير رمزي دائم في مقاطعات إسكس وميدلسكس الإنجليزية، وكلاهما يضم ثلاثة سكاكين ساكس في شاراتها الاحتفالية. تحتوي أسماء هذه المقاطعات، جنبًا إلى جنب مع الاسمين «ساسكس» و«وسيكس»، على بقايا جذر كلمة «ساكسون».

تقترح مسرحية إدموند أيرونسايد التي تعود إلى العصر الإليزابيثي أن اسم «ساكسون» مشتق من الكلمة اللاتينية saxa (الأحجار؛ صيغة المفرد: saxum):

كما يعتقد أن التسمية ترجع لكلمة (Sahs) التي تعنى في اللغة الساكسونية القديمة: السكين.

ساكسونيا إسمًا جغرافيًا
بعد سقوط هاينريش الأسد (، دوق ساكسونيا )، والانقسام اللاحق للدوقية القبلية الساكسونية إلى عدة أقاليم، حُول اسم الدوقية الساكسونية إلى أراضي الأسرة الأسكانية. أدى ذلك إلى التمايز بين ساكسونيا السفلى (الأراضي التي استوطنتها قبيلة الساكسونية) وساكسونيا العليا (الأراضي التابعة لعائلة فتين). تدريجيا، أصبحت المنطقة الأخيرة تعرف باسم «ساكسونيا»، واغتصبت في النهاية المعنى الجغرافي الأصلي للاسم. المنطقة المعروفة سابقًا باسم ساكسونيا العليا تقع الآن في وسط ألمانيا - في الجزء الشرقي من جمهورية ألمانيا الاتحادية الحالية: لاحظ أسماء ولايتي ساكسونيا وساكسونيا أنهالت الفيدراليتين.

التاريخ

التاريخ المبكر
يعد أول ذكر للساكسون في التاريخ عبر كتاب الجغرافية لبطليموس في القرن الثاني. ذكرت بعض النسخ من هذا الكتاب بعض القبائل باسم الساكسون في منطقة أسفل نهر إلبه ويعتقد أن اسمهم مشتق من ساكس أو السكاكين الحجرية. في حين أن نسخ أخرى من هذا الكتاب ذكرت اسم هذه القبائل باسم آكسونس، ويعتقد أن هذا الأسم قد حرف عن الاسم الذي ذكره تاسيتس في كتابه ألمانيا عن قبائل أفيونس. ويعتقد البعض أن ذكر ساكسون ماهو إلا محاولة للتحريف وادخال اسم الساكسون بدلاً عن قبائل لم تعن لهم شيء.

من ناحية أخرى، يعتقد شوت، في تحليله لمثل هذه المشكلات في خرائط شمال أوروبا لبطليموس، أن تسمية «الساكسونيين» صحيحة. ويشير إلى أن فقدان الأحرف الأولى يحدث في مواضع عديدة في نسخ مختلفة من عمل بطليموس، وأيضًا أن المخطوطات التي لا تحتوي على «ساكسون» هي بشكل عام أقل شأنا.

يشير شوت أيضًا إلى أنه كان هناك تقليد في العصور الوسطى يطلق على هذه المنطقة «ساكسونيا القديمة» (تغطي ويستفاليا وأنغريا وإيستفاليا). يتماشى هذا المنظور مع بيدا الذي ذكر أن ساكسونيا القديمة كانت بالقرب من نهر الراين، في مكان ما إلى الشمال من نهر ليبه (ويستفاليا، الجزء الشمالي الشرقي من ولاية نوردراين فيستفالن الألمانية الحديثة).

أول ذكر بلا منازع لاسم الساكسون في شكله الحديث يعود إلى عام  بعد الميلاد، عندما ذكرهم يوليان، والذي صار إمبراطورًا رومانيًا فيما بعد، في خطاب حلفاءً للإمبراطور المنافس في بلاد الغال، ماغننتيوس. يذكر زوسيموس أيضًا قبيلة معينة من الساكسونيين، تسمى كوادوي (Kouadoi)، والتي فُسرت على أنها سوء فهم لشاوكي، أو شامافي. والذين دخلوا أراضي الراين وقاموا بتهجير الفرنجة الساليون الذي استقروا مؤخرًا من باتافي، وعندها بدأت بعض الساليون للانتقال إل ى أراضي توكساندريا البلجيكية، بدعم من يوليان.

في هذه الحالة وفي حالات أخرى، ارتبط الساكسون باستخدام القوارب في غاراتهم.أنشأ الرومان منطقة عسكرية تسمى Litus Saxonicum («الساحل الساكسوني») على جانبي القناة الإنجليزية من أجل الدفاع ضد المغيرين الساكسونيين.

في 441-442 بعد الميلاد، ذُكر الساكسونيين لأول مرة سكانًا لبريطانيا، عندما كتب مؤرخ غالي غير معروف: .

وذُكر الساكسونيين كسكان لألمانيا الشمالية الحالية لأول مرة في عام ، عندما توفي ملك الفرنجة ثيوديبالد، واستغل الساكسونيون الفرصة للقيام بالانتفاضة. قمع كلوثار الأول خليفة ثيوديبالد الانتفاضة. قاتل بعض خلفائه الفرنجة ضد الساكسونيين، وتحالف آخرون معهم. ظهر الثورنغيون كثيرًا كحلفاء للساكسونيين.

هولندا
في هولندا، احتل الساكسونيون المنطقة الواقعة جنوب الفريزيين وشمال الفرنجة. في الغرب وصلوا إلى منطقة Gooi، في الجنوب حتى نهر الراين السفلي. بعد غزو شارلمان، شكلت هذه المنطقة الجزء الرئيسي لأسقفية أوترخت. لعبت دوقية هامالاند الساكسونية دورًا مهمًا في تشكيل دوقية جيلدرز.

إيطاليا وبروفانس

في عام ، رافق بعض الساكسونيين اللومبارديين إلى إيطاليا تحت قيادة ألبوين واستقروا هناك. في عام ، هاجموا جنوب شرق بلاد الغال حتى Stablo، الآن إستوبلون. لكنهم ما لبثوا أن انقسموا، وهزمهم الجنرال جالو الروماني مومولوس بسهولة. عندما أعاد الساكسونيون تجميع صفوفهم، تم التفاوض على معاهدة سلام حيث سُمح للساكسونيين الإيطاليين بالاستقرار مع عائلاتهم في أوستراسيا. جمعوا عائلاتهم وممتلكاتهم في إيطاليا، وعادوا إلى بروفانس في مجموعتين في عام . سارت إحدى المجموعات على طريق نيس وأخرى عبر أنبرون، وانضمت إلى مدينة أفينيون الفرنسية. ونتيجة لنهبهم الإقليم منعهم مومولوس من عبور نهر الرون. أُجبروا على دفع تعويضات عما سرقوه قبل أن يتمكنوا من دخول أستراسيا. لا يُعرف هؤلاء الأشخاص إلا من خلال الوثائق، ولا يمكن مقارنة مستوطنتهم بالقطع الأثرية والبقايا التي تشهد على المستوطنات الساكسونية في شمال وغرب بلاد الغال.

بلاد الغال
غزا ملك ساكسوني يُدعى ادواسر (Eadwacer) أنجيه عام  ليطرده شيلديريك الأول والفرنجة الساليون، حلفاء الإمبراطورية الرومانية. من المحتمل أن تكون مستوطنة ساكسونية في بريطانيا العظمى قد بدأت فقط استجابة لتوسيع سيطرة الفرنجة على ساحل القنال.

عاش بعض الساكسونيين بالفعل على طول الشاطئ الساكسوني في بلاد الغال باسم فيوديراتي الروماني. يمكن تتبعها في الوثائق، ولكن أيضًا في علم الآثار وأسماء المواقع الجغرافية. يذكر كتاب ملاحظات الكرامة (Notitia Dignitatum)  . موقع جرانونا هنا غير مؤكد وقد حدده المؤرخون وعلماء المواقع الجغرافية في أماكن مختلفة: خاصة في المدينة المعروفة اليوم باسم جرانفيل (في نورماندي) أو القريبة منها. لا يشرح الكتاب من أين أتى هؤلاء الجنود «الرومان». وقد اقترح بعض علماء المواقع الجغرافية غراني toponymists Graignes (غرانيا 1109-1113) موقعًا لـGrannona / Grannonum. على الرغم من أن بعض العلماء يعتقدون أنها يمكن أن تكون نفس العنصر *غران، وهذا هو المعترف بها في جزيرة غيرنزي (القرن ال11 غرينيوي)، هو الأكثر احتمالا مستمد من اللغة الغالية إله Grannos. هذا الموقع أقرب إلى بايو، حيث يستحضر المؤرخ الغالوروماني جريجوري أوف تورز (Gregory of Tours) بطريقة أخرىSaxones Bajocassini (Bessin Saxons)، والتي كانت غير فعالة ضد بريتون واروتش الثاني في 579.

استقرت وحدة ساكسون من ليتاي في بايو البايوكاسينس الساكسونية. أصبح هؤلاء الساكسونيون رعايا لكلوفيس الأول في أواخر القرن الخامس. كان الساكسونيون في بايو يتألفون من جيش دائم وغالباً ما يُستدعون للتجنيد جنبًا إلى جنب مع الخدمة الوطنية المحلية لمنطقتهم في حملات ميروفنجيون العسكرية. في عام ، ارتدى الساكسونيون شعرهم بأسلوب البريتون بأوامر من فريدجوند وقاتلوا معهم كحلفاء ضد غونترام. ابتداءً من عام ، استخدم داغوبيرت الأول الساكسونيين في بيسين في حملاته ضد الباسك. واحدهم ايجينا (Aeghyna)، الذي أنشئ dux فوق منطقة بلاد الباسك (Vasconia).

في 843 و846 تحت حكم الملك تشارلز الأصلع، تذكر وثائق رسمية أخرى ناحية باغوس تسمى Otlinga Saxonia في منطقة بيسين، لكن معنى Otlinga غير واضح. تم تحديد الأسماء الجغرافية المختلفة لـ Bessin على أنها ساكسونية، على سبيل المثال: كوتون (كولتون 1035-1037). إلا أنه من اسم المكان في نورماندي التي يمكن أن تفسر على أنها واحدة تون (-ton الإنجليزية؛ راجع كولتون). على النقيض من هذا المثال الوحيد في نورماندي، توجد العديد من قرى ثون في شمال فرنسا، في بولوني، على سبيل المثال ألينثون، وفيرلينكثون، وبيلينجثون، تظهر، مع أسماء مواقع أخرى، مستوطنة ساكسون أو أنجلو ساكسونية مهمة. الأسماء الجغرافية في بيسين وفي بولوني تعطي المزيد من الأمثلة على مستوطنة ساكسونية.

تضيف الاكتشافات الأثرية أدلة إلى الوثائق ونتائج أبحاث أسماء المواقع الجغرافية. حول مدينة كان وفي بيسين (فيرفيل-سور-مير، بينوفيل، جيفرفيل، هيروفيليت)، وقد أسفرت الحفريات أمثلة عديدة من المجوهرات الأنجلوسكسونية، عناصر التصميم، والإعدادات، والأسلحة. اكتشفت كل هذه الأشياء في المقابر في القرن الخامس والسادس والسابع بعد الميلاد.

أقدم وأروع موقع ساكسوني عُثر عليه في فرنسا حتى الآن هو فرون (Vron)، في بيكاردي. هناك، حفر علماء الآثار مقبرة كبيرة مع مقابر تعود إلى الإمبراطورية الرومانية حتى القرن السادس. كشف الأثاث والممتلكات الجنائزية الأخرى، بالإضافة إلى الرفات البشرية، عن مجموعة من الأشخاص مدفونين في القرن الرابع والخامس بعد الميلاد. كانوا مختلفين جسديًا عن السكان المحليين المعتادين قبل هذه الفترة، وبدلاً من ذلك كانوا يشبهون السكان الجرمانيين في الشمال. ابتداءً من عام  بعد الميلاد، حددت مدافن في المنطقة المعروفة في العصر الروماني باسم شواطئ ساكسونية. 92 ٪ من هذه المدافن كانت عبارة عن قبور، وفي بعض الأحيان تضمنت أسلحة من النوع الجرماني النموذجي. ابتداء من حوالي عام  بعد الميلاد، نزحت المقبرة باتجاه الشرق. ورتبت المدافن في صفوف وعرضت تأثيرًا أنجلو ساكسونيًا قويًا حتى حوالي 520 بعد الميلاد، عندما هدأ هذا التأثير. تدعم المواد الأثرية والأسماء الجغرافية المجاورة والتقارير التاريخية استنتاج تشكيل مستوطنة فيوديراتي للساكسون مع عائلاتهم على شواطئ القناة الإنجليزية. تظهر الأبحاث الأنثروبولوجية الإضافية التي أجراها جويل بلونديو أن هؤلاء الأشخاص كانوا من ولاية سكسونيا السفلى.

الساكسونيون في بريطانيا

غزا أو هاجروا الساكسون، جنبا إلى جنب مع الأنجل والفريزيون واليوت، إلى جزيرة بريطانيا العظمى (بريتانيا) في وقت قريب من انهيار الإمبراطورية الرومانية الغربية. كان المغيرون الساكسونيون يضايقون الشواطئ الشرقية والجنوبية لبريتانيا لقرون من قبل، مما دفع إلى بناء سلسلة من الحصون الساحلية تسمى ليتورا ساكسونيكا أو ساكسون شور. قبل نهاية الحكم الروماني في بريتانيا، سُمح للعديد من الساكسونيين وغيرهم من الناس بالاستقرار في هذه المناطق كمزارعين.

وفقًا للتراث، دخل الساكسونيون (والقبائل الأخرى) إلى بريتانيا لأول مرة بشكل جماعي كجزء من اتفاقية لحماية البريطونيين من غزوات البيكيين والغايلين وغيرهم. تشير القصة، كما ورد في مصادر مثل هستوريا بريتونوم وغيلداس، إلى أن الملك البريطاني فورتيجرن سمح لأمراء الحرب الجرمانيين، الذين أطلق عليهم بيدا فيما بعد باسم هنغسيين وهورسا، بتوطين شعبهم في جزيرة ثانيت مقابل خدمتهم. مرتزقة. وفقًا لبيدي، تلاعب الهنغسيون بفورتيجرن لمنحهم المزيد من الأراضي والسماح لمزيد من المستوطنين بالدخول، مما مهد الطريق للاستيطان الجرماني في بريطانيا.

ينقسم المؤرخون حول ما تبع ذلك: يجادل البعض بأن استيلاء الأنجلوساكسونين على جنوب بريطانيا العظمى كان سلميًا. وصفت الرواية المعروفة لبريطاني أصلي عاش في منتصف القرن الخامس الميلادي، غيلداس، الأحداث بأنها استيلاء قسري بواسطة هجوم مسلح:

وصف غيلداس كيف ذُبح الساكسونيين في وقت لاحق في معركة مونس بادونيكوس قبل 44 عامًا من كتابة تاريخه، وتوقف غزوهم لبريطانيا. يروي المؤرخ الإنجليزي بيدا من القرن الثامن كيف استؤنف تقدمهم بعد ذلك. وقال إن هذا أدى إلى اجتياح سريع لكامل جنوب شرق بريطانيا، وتأسيس الممالك الأنجلوسكسونية.

ظهرت أربعة عوالم سكسونية منفصلة:

 السكسونيون الشرقيون: أنشأوا مملكة إسكس.
 السكسونيون الأواسط: أنشأوا مقاطعة ميدلسكس
 الساكسونيون الجنوبيون: بقيادة آيل، أنشأوا مملكة ساسكس
 الساكسونيون الغربيون: أنشأوا مملكة ويسيكس

خلال فترة العهود من إيغبرت إلى ألفريد الكبير، ظهر ملوك ويسيكس باسم بريتوالدا، لتوحيد البلاد. قاموا في النهاية بتنظيمها كمملكة إنجلترا في مواجهة غزوات الفايكنج.

الساكسونيون في ألمانيا

يبدو أن الساكسونيين القاريين الذين يعيشون في ما كان يُعرف باسم ساكسونيا القديمة (حوالي 531-804) قد توطدوا بحلول نهاية القرن الثامن. ظهر كيان سياسي يسمى دوقية ساكسونيا (804-1296) يغطي ويستفاليا، وإيستفاليا، وأنجريا ونوردالبينجيا (هولشتاين، الجزء الجنوبي من ولاية شليسفيغ هولشتاين الحديثة) بعدما أخضعهم الإمبراطور شارلمان تحت حكمه.

قاوم الساكسونيون لفترة طويلة محاولة تنصيرهم ودمجهم في فلك مملكة الفرنجة. في عام ، تعهد الساكسونيون بالتحول إلى المسيحية وبالولاء للملك، ولكن خلال حملة شارلمان في هسبانيا (778)، تقدم الساكسونيون إلى دويتز على نهر الراين وقاموا بعمليات نهب واسعة على طول النهر. كان هذا لهم نمطًا متكررًا كلما تشتت انتباه شارلمان بأمور أخرى. غزاهم شارلمان في سلسلة طويلة من الحملات السنوية، والتي عرفت بالحروب السكسونية (772  804). بعد انهزام الساكسونيين، تعمودوا قسريًا وتحولوا للمسيحية بالإضافة إلى اتحادهم مع بقية الإمبراطورية الجرمانية والفرنجية. قام شارلمان بتدمير شجرتهم أو عمودهم المقدس، رمز إيرمينسول. وقام أيضًا بترحيل 10000 ساكسوني نوردالبنجياني إلى نيوستريا ومنح أراضيهم الشاغرة في فاغريا (مناطق بلون وأوستولشتاين الحديثة تقريبًا) إلى الملك المخلص للأبوتريين. يقول أينهارد، كاتب سيرة شارلمان، في ختام هذا الصراع الكبير:وانتهت الحرب التي استمرت لسنوات طويلة بانضمامهم للشروط التي قدمها الملك. التي تمثلت في نبذ عاداتهم الدينية القومية وعبادة الشياطين، وقبول أسرار العقيدة والدين المسيحي، والاتحاد مع الفرنجة لتكوين شعب واحد.انخفضت رتبة الساكسونيين تحت حكم كارولينجيون إلى وضع التابع. وهناك أدلة على أن الساكسونيين، وكذلك التابعين السلافيين أمثال الأبوتريين والونديين، غالبًا ما قدموا قواتًا إلى أسيادهم الكارولينجيين. أصبح حكام ساكسونيا ملوكًا (هنري الأول الصياد، 919) ولاحقًا أباطرةً (ابن هنري، أوتو الأول العظيم) لألمانيا خلال القرن العاشر، لكنهم فقدوا هذا المنصب في عام 1024 م. في عام 1180 م، قُسمت الدوقية نتيجة لرفض الدوق هاينريش الأسد اتباع ابن عمه، الإمبراطور فريدريك الأول بربروسا، في الحرب في لومبارديا.
خلال العصور الوسطى العليا، وتحت حكم الأباطرة الساليانيين، وفيما بعد، تحت حكم الفرسان التيوتونيين، تحرك المستوطنون الألمان شرق زاله إلى منطقة قبيلة صوربيون غرب سلافية.

تَطَبًّع الصوربيون تدريجياً بالطابع الألماني. اكتسبت هذه المنطقة لاحقًا اسم ساكسونيا من خلال الظروف السياسية، على الرغم من أنها كانت تسمى في البداية مرغريفية مايسن. استولى حكام مايسن على دوقية ساكسونيا (ما تبقى فقط من الدوقية السابقة) في عام ؛ قاموا في النهاية بتطبيق اسم ساكسونيا على مملكتهم بأكملها. منذ ذلك الحين، صار يشار إلى هذا الجزء من ألمانيا الشرقية باسم ساكسونيا ()، مصدرًا لبعض سوء الفهم حول الموطن الأصلي للسكسونيين، مع وجود جزء مركزي في ولاية ساكسونيا السفلى .

الثقافة

الهيكل الاجتماعي
أشار بيدا، وهو كاتب من نورثمبريا حوالي عام 730 م، إلى أن . قسمت مملكة سكسونية (Regnum Saxonum) إلى ثلاث مقاطعات - وستفاليا، إيستفاليا وأنغريا - والتي تضم حوالي مائة باج أو جاو. كان لكل جاو مرزبان خاص به مع قوة عسكرية كافية لتسوية القرى بأكملها التي عارضته.

في منتصف القرن التاسع، وصف نيثارد لأول مرة البنية الاجتماعية للساكسونيين. كان الهيكل الطبقي جامدًا. يوجد في اللغة السكسونية ثلاث طبقات، باستثناء العبيد، وهي طبقة إدلينغوي (edhilingui) وفريلينجي (frilingi) ولاتزي (lazzi). ووفقًا للموروث التراثي المبكر جدًا والذي يُفترض أنه يحتوي على قدر كبير من الحقيقة التاريخية، فإن الإدلينغوي كانوا من نسل الساكسونيين الذين قادوا القبيلة خارج هولشتاين وأثناء هجرات القرن السادس. كانوا من النخبة المحاربة. ومثلت طبقة فريلينجي (frilingi) المتحدرين من طوائف amicii، auxiliarii وmanumissi. يمثل اللازي أحفاد السكان الأصليين للأراضي المحتلة، الذين أُجبروا على أداء قسم الاستسلام والخضوع للإدلينغوي .

نظم القانون الساكسوني (Lex Saxonum) مجتمع الساكسونيين غير العادي. حظر القانون التزاوج بين الطبقات، وحدد الدية (wergilds) على أساس عضوية الطبقة. كانت قيمة دية الإدلينغوي 1440 صوليدوس، أو نحو  من الماشية، وهو أعلى دية في القارة. كان صداق العروس أيضًا مرتفعًا جدًا. كان يُعد ستة أضعاف عند  فريلينجي وثمانية أضعاف عند  لاتزي. كانت الهوة بين النبيل والفقير كبيرة جدًا، لكن الفرق بين العامل الحر والعامل بالسخرة كان صغيرًا.

وفقًا لـ Vita Lebuini antiqua، وهو مصدر مهم للتاريخ السكسوني المبكر، عقد الساكسونيون مجلسًا سنويًا في ماركلو (ويستفاليا) حيث . شاركت جميع الطوائف الثلاث في المجلس العام ؛ أُرسل اثني عشر ممثلاً من كل طبقة من الجاو. في عام ، ألغى شارلمان نظام الجاو واستبدله بـ Grafschaftsverfassung، نظام المقاطعات النموذجي في مملكة الفرنجة. من خلال حظر مجالس ماركلو، طرد شارلمان فريلينجي (frilingi) ولازي (lazzi) من السلطة السياسية.استبدل النظام الساكسوني القديم لأبجابينغروندهيرشافت (Abgabengrundherrschaft)، السيادة على أساس الرسوم والضرائب، بشكل من أشكال النظام الإقطاع على أساس الخدمة والعمل والعلاقات الشخصية واليمين.

الدين

الدين الجرماني
كانت الممارسات الدينية السكسونية وثيقة الصلة بممارساتهم السياسية. بدأت المجالس السنوية للقبيلة بأكملها بدعوات الآلهة. يُفترض أن الإجراء الذي تم بموجبه انتخاب الدوقات في زمن الحرب، عن طريق القرعة، كان ذا أهمية دينية، أي في منح الثقة للعناية الإلهية لتوجيه اتخاذ القرار العشوائي. كانت هناك أيضًا طقوس وأشياء مقدسة، مثل الأعمدة المسماة إيرمينسول؛ كان يعتقد أن هذه الأعمدة تربط بين السماء والأرض، كما هو الحال مع أمثلة أخرى من الأشجار أو السلالم إلى الجنة في العديد من الأديان. كان لشارلمان أحد هذه الأعمدة لكنها قُطعت عام  بالقرب من معقل إريسبرج.

يمكن استخلاص الممارسات الدينية السكسونية المبكرة في بريطانيا من أسماء الأماكن والتقويم الجرماني المستخدم في ذلك الوقت. الآلهة الجرمانية أودين وفريغ وتير وثور، المشهود لهم في كل تقليد جرماني، كانوا يعبدون في Wessex وSussex وEssex. هم الوحيدون الذين تم توثيقهم مباشرة، على الرغم من أن أسماء الشهرين الثالث والرابع (مارس وأبريل) من التقويم الإنجليزي القديم تحمل أسماء Hrethmonath وEosturmonath، والتي تعني «شهر Hretha» و«شهر أوستارا». من المفترض أن هذه هي أسماء اثنين من الآلهة اللتين عُبدتا في ذلك الوقت. قدم الساكسونيون الكعك لآلهتهم في فبراير (سولموناث). كان هناك مهرجان ديني مرتبط بحصاد Halegmonath («شهر مقدس» أو «شهر القرابين»، سبتمبر). بدأ التقويم الساكسوني في 25 ديسمبر، وسمى شهري ديسمبر ويناير بيول (Yule) أو Giuli. احتوت على مودرا نيهت أو «ليلة الأمهات»، وهو مهرجان ديني آخر غير معروف المحتوى.

ظل طبقة الأحرار السكسونيون والخانعين وفية لمعتقداتهم الأصلية لفترة طويلة بعد تحولهم الاسمي إلى المسيحية.

المسيحية

كان تحول الساكسونيين في إنجلترا من ديانتهم الجرمانية الأصلية إلى المسيحية في أوائل القرن السابع حتى أواخره تحت تأثير اليوت الذي تحولوا بالفعل في كنت. في ستينيات القرن السادس، أصبح بيرينوس «الرسول إلى الساكسونيين الغربيين» وقام بتحويل مملكة وسكس، وجعل سينيجيلز الملك المسيحي الأول لها. وبه بدأ الساكسونيين الغربيين في الخروج من الغموض بعد تحولهم إلى المسيحية والاحتفاظ بسجلات مكتوبة. قاوم Gewisse، وهم من الشعوب الساكسونية الغربية، المسيحية بشكل خاص، حيث بذل بيرينوس المزيد من الجهود ضدهم ونجح في النهاية في تحولهم. تأسست أسقفية في دورشيستر في وسيكس. تنصر الساكسونيين الجنوبيين في البداية على نطاق واسع تحت التأثير الإنجيلي.

وحول ولفير (Wulfhere) ملك مرسيا اثلواله من ساسكس (Aethelwalh) وسمح ليلفريد، أسقف يورك، بتبشير شعبه بدءا من عام . كان رئيس أساقفة سكسونية الجنوبية هو أسقف سيلسي. كان الساكسونيون الشرقيون أكثر وثنية من الساكسونيين الجنوبيين أو الغربيين. كانت أراضيهم بها وفرة من المواقع الوثنية. تحول ملكهم، سيبير، في وقت مبكر وتم إنشاء أبرشية في لندن. تم طرد أسقفها الأول، ميليتوس، من قبل ورثة سيبير.انتهى تحويل ساكسون الشرقية على يد ساد في خمسينات وستينييات القرن السابع.

نُصّر السكسونيين القاريين إلى حد كبير من قبل المبشرين الإنجليز في أواخر القرن السابع وأوائل القرن الثامن. حوالي عام ، استشهد اثنان من المبشرين الإنجليز الأوائل، هيوالد الأبيض وهيوالد الأسود، على يد فيكاني، أي القرويين. طوال القرن الذي تلاه، أثبت القرويون والفلاحون الآخرون أنهم أكبر معارضي التنصير، بينما تلقى المبشرون في كثير من الأحيان دعم إديلينغي ونبلاء آخرين. كان سانت ليبوين، رجل إنجليزي بين 745 و770 يبشر السكسونيين، معظمهم في شرق هولندا، ببناء كنيسة وتكوين صداقات بين النبلاء. احتشد بعضهم لإنقاذه من حشد غاضب في المجلس السنوي في ماركلو (بالقرب من نهر فيزر، بريمن). نشأت التوترات الاجتماعية بين النبلاء المتعاطفين مع المسيحية والطبقات الدنيا من الوثنية، الذين كانوا مخلصين بشدة لدينهم التقليدي.

كان الهدف الرئيسي للحروب الساكسونية تحت حكم شارلمان هو تحويل ودمج الساكسونيين في إمبراطورية الفرنجة. على الرغم من أن الكثير من الطبقات العليا تحولوا بسهولة، إلا أن المعمودية القسرية والدفع الإجباري للعشور جعلت الطبقات الدنيا أعداءً. حتى أن بعض المعاصرين وجدوا بعض الأساليب المستخدمة لكسب ود السكسونيين، حيث يوضح هذا المقتطف من خطاب ألكوين أوف يورك إلى صديقه ميجينفريد، المكتوب عام :إذا كان يجب التبشير بالنير الخفيف وعبء المسيح اللطيف إلى أكثر شعوب السكسونيين عنادًا بقدر من الإصرار مثل دفع العشور، أو كما تم تطبيق قوة المرسوم القانوني لخطأ من أكثر الأنواع تافهة التي يمكن تخيلها، ربما لن يكرهوا نذور المعمودية.ورد أن خليفة شارلمان، لويس الأول، عامل الساكسونيين أكثر كما كان يتمنى ألكوين، ونتيجة لذلك كانوا رعايا مخلصين. ومع ذلك ثارت الطبقات الدنيا ضد سيادة الفرنجة لصالح الوثنية القديمة في وقت متأخر من أربعينات القرن التاسع، عندما انتفضت مجموعة ستلينجا (Stellinga) ضد القيادة سكسونية، الذين كانوا متحالفين مع امبراطور الفرنجة لوثر الأول. بعد قمع ستلينجا، في عام ، أحضر لودفيش الجرماني آثارًا من روما إلى ساكسونيا لتعزيز التفاني في الكنيسة الرومانية الكاثوليكية. ركز Poeta Saxo، في شعره سجلات عهد شارلمان (المكتوب بين 888 و891)، على غزو ساكسونيا. احتفى بالملك الفرنجي على قدم المساواة مع الأباطرة الرومان وجلب الخلاص المسيحي للناس. أُشير إلى التفشي الدوري للعبادة الوثنية، وخاصة فريا، بين الفلاحين الساكسونيين في أواخر القرن الثاني عشر.

الأدب المسيحي
في القرن التاسع، أصبح النبلاء السكسونيون من المؤيدين الأقوياء للرهبنة وشكلوا حصنًا من المسيحية ضد الوثنية السلافية الموجودة في الشرق وثنية الفايكنج في الشمال. أُنتج معظم الأدب المسيحي بالعامية السكسونية القديمة، وأبرز تلك الفصائل نتيجة للإنتاج الأدبي ونفوذ واسع من الأديرة سكسونية مثل فولدا وكورفي وفيردين. والجدل اللاهوتي بين أوغسطينوس وغوتشالك ورابانوس موروس.

منذ وقت مبكر، دعم شارلمان ولويس الأول الأعمال المسيحية العامية من أجل تبشير الساكسونيين بشكل أكثر كفاءة. أُنتجت هيلياند، وهي عبارة عن ملحمة عن حياة المسيح في بيئة جرمانية، وسفر التكوين، وهي رواية ملحمية أخرى لأحداث الكتاب الأول من الكتاب المقدس، في أوائل القرن التاسع من قبل لويس لنشر المعرفة الكتابية للجماهير. أعلن مجلس الجولات في 813 ومن ثم المجمع الكنسي للماينتس في 848 على حد سواء أنه يجب أن تُكرز المواعظ باللغة العامية. أقدم نص محفوظ باللغة الساكسونية هو عهد المعمودية من أواخر القرن الثامن أو أوائل القرن التاسع؛ استخدمت العامية على نطاق واسع في محاولة لإضفاء الطابع المسيحي على الطبقات الدنيا في المجتمع الساكسوني.

الهوامش

 : ، ، ، ،
 : التي تضم الأجزاء المركزية من الوطن الساكسوني الأصلي المعروف باسم ساكسونيا القديمة.
 : التي تشمل مناطق سكسونيا القديمة والسفلى والعليا.
 : والمعروف أيضًا باسم man price (نقود الدم)، وتدفع غرامةً أو تعويضًا للعائلة عندما تُزهق روح ذلك الشخص أو تُصاب بطريقة أخرى.
 : كان بيرينوس (أيضًا بيرين؛ 600-649 أو 650) أول أسقف لدورتشيستر وكان معروفًا باسم «الرسول إلى الساكسونيين الغربيين» لتحول مملكة ويسيكس إلى المسيحية. تم تبجيله كقديس من قبل الكنيسة الرومانية الكاثوليكية والكنيسة الأرثوذكسية الشرقية والكنائس الأنجليكانية.
 : وولفير أو وولفار (توفي 675) كان ملك مرسية من 658 حتى 675 م. كان أول ملك مسيحي لكل مرسيا، رغم أنه من غير المعروف متى أو كيف تحول من الوثنية الأنجلو ساكسونية.
 : كانت حركة من رجال الأحرار السكسونيين الفريلينج والمحررين اللازي بين 841 و 845
 : كان ديرًا بينديكتينًا وإمارة كنسية تركزت على فولدا، في ولاية هسن الألمانية الحالية.

المراجع

الساكسونيون
تاريخ شمال الراين-وستفاليا
شعوب جرمانية
قبائل جرمانية

ساكسون


එක්සත් ජනපදයෙහිදී ප්‍රතිභාරකාර නීතිය ලෙසින්ද හැඳින්වෙන, තරගකාර නීතිය යනු,  සමාගම් වල ප්‍රති-කරගකාරී පිළිවෙත් නියාමනය කරමින් වෙළෙඳපොල තරගකාරීත්වය සඳහා අනුග්‍රහය දක්වන හෝ පවත්වාගෙන යන හෝ නීතිය වෙයි.

20 වන සියවස ආරම්භවීමත් සමඟ ඇමරිකාවේ ප‍්‍රධාන වෙළඳපොළ තුල විශ්වාසය නැතිවීයාම හේතුකොටගෙන බිහිවූ නූතන තරඟකාරීත්ව නීතිය එක්සත් ජනපද ෂර්මන් පනත ආදර්ශ කොටගෙන බිහිවූවකි.

ප්‍රධාන අංග
තරඟකාරීත්ව නීතිය එක්සත් ජනපදය තුල ප‍්‍රතිහාර නීතිය ලෙසින් හැඳින්වෙන අතර එහි ප‍්‍රධාන අංගයන් පහත දැක්වේ.

ව්‍යාපාරික ආස්තිත්‍යයන් අතර නිදහස් වෙළඳාම සහ තරඟකාරීත්වය සීමා කරන ගිවිසුම් සහ පරිචයන් තහනම් කිරීම. මෙයට ද්වන්ධ වෙළඳ අධිකාරයන් මැඬපැවැත්වීමද අයත් වේ. වෙළඳපොළ ආධිපත්‍යය දරන ආයතනයන්ගේ එකී තත්වය පවත්වාගෙන යාම සඳහා සිදුකරන්නාවූ තරඟකාරීත්වට විරුද්ධ පරිචයන් සහ ප‍්‍රකෝපකාරී හැසිරීම් තහනම් කිරීම. මේ ආකාරයෙන් පරිචයන් නියාමනය කිරීමට කොල්ලකාරී ලෙස මිළ ගණන් නියම කිරීම, මිළ ඉහල දැමීම ගණුදෙනු කිරීම ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම ආදිය ඇතුලත් වේ.

විශාල සමාගම්වල ඒකාබද්ධවීම් සහ අත්පත් කරගැනීම් අධීක්‍ෂණය කිරීම, තරඟකාරීත්ව කි‍්‍රයාවලියට බාධාකාරී වන්නාවූ ගණුදෙනු තහනම් කිරීම, කිසියම් විසඳුම් යෝජනා කර සිටීම ආදිය මෙහිදී සිදුවේ. තරඟකාරීත්ව නීතියේ හරය සහ පරිචයන් අධිකරණ බලය අනුව වෙනස් වෙයි. පාරිභෝගිකයන්ගේ අභිරුචීන් ආරක්‍ෂා කිරීම (පාරිභෝගික සුභසාධනය) , ව්‍යවසායකයින්ට තරඟ කිරීමට අවස්ථාව ලබාදීම (වෙළඳපොළ ආර්ථිකය) , මෙහි වැදගත් අරමුණු ලෙස සලකනු ලැබේ. වෙළඳපොළ වෙත ප‍්‍රවේශය වෙළඳ ද්‍රව්‍යයන් මත රජයේ සහන ලබාදීම රාජ්‍ය හිමිකාරත්වය යටතේ පවත්නා දේපළ ආරක්‍ෂා කිරීම, ස්වාධීන නියාමන ආයතනයන් ස්ථාපිත කිරීම ආදිය සමඟ තරඟකාරීත්ව නීතිය තදින් බැඳී පවතී. පසුගිය දශක කිහිපය තුල තරඟකාරීත්ව නීතිය වඩා හොඳ මහජන සේවයක් සැපයීමේ ක‍්‍රමවේදයක් ලෙසින් සලකනු ලැබ ඇත.

වෙළඳපොළ පරිචයන් ශ්‍රේණීන් සහ රජයන් හැමවිටම නිරීක්‍ෂණයට සහ සමහර අවස්ථාවන්හි දැඩි බාධක පැනවීම් වලට ලක්ව ඇත. 20 වන සියවසේ සිට මෙම නීතිය ගෝලීය එකක් බවට පත්ව ඇත. විශාලතම තරඟකාරීත්ව නියාමනයන් වන්නේ එක්සත් ජනපද ප‍්‍රතිහාර නීතිය සහ යුරෝපීය ප‍්‍රජාවේ තරඟකාරීත්ව නීතියයි. ලෝකය පුරා ජාතික හා කලාපීය අධිකාරීන් විසින් ජාලයන් බලාත්මක කිරීම සඳහා ජා්‍යන්තර සහයෝගය ලබාදී ඇත.

ප්‍රතිභාර නීතිය - තරඟකාරී නීතියේ ඉතිහාසය
තරඟකාරිත්වය පාලනය කරන නීතියට සහශ්‍රක දෙකකට වඩා දීර්ඝ ඉතිහාසයක් ඇත. රෝම අධිරාජ්‍යය හා අනෙකුත් මධ්‍යකාලීන රාජාණ්ඩු විසින් භාණ්ඩ මිල ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීමට හා දේශිය නිෂ්පාදනයන්ට රුකුලක් වශයෙන් බදු අය කරන ලදී. මෙම තරඟකාරී නීතිය පිළිබඳ ක්‍රමවත් අධ්‍යයනයක් පළමු වරට සිදුකරන ලද්දේ 18 වන සියවසේ දී Adam smith   විසින් රචනා කල  wealth of nalions   ග්‍රන්ථය ප්‍රකාශයට පත් වීමත් සමඟය. මෙම නීතියට ආවේණික යෙදුම් ලෙස සීමාකාරී භාවිත  ඒකාධිකාරී නීතිය, සංයෝජන ක්‍රියාව, ව්‍යාපාර ප්‍රතිභාජනය ආදිය දැක්වීමට පුළුවන.

රෝම ව්‍යවස්ථාවන් ( රෝම නීතිය)
ඉතා ඉහළ උද්ධමනයක් පැවති අවධියක දී දියෝන්ක්ලෙෂියන් නමැති රෝම අධිරාජ්‍යයා විසින් මිල විකෘති කිරීම සම්බන්ධයෙන් දැඩි නීති රීති පනවන ලදී.

ක්‍රි. ව. 50 දී එනම් රෝම සමූහාණ්ඩු සමයේ දී  Lex Julia de anona යනුවෙන් නීතියක් පනවනු ලැබීය. එය පැරණිම  තරඟකාරී නීතිවලින් එකකි. ඉරිඟු වෙළෙඳාම ආරක්ෂා කරගැනිම සඳහා හිතාමතා හෝ කූට ලෙස භාණ්ඩ ප්‍රවාහන නෞකා සැපයුම නවත්වන ඕනෑම අයෙකුට එරෙහිව විශාල දඩ මුදලක් පනවන ලදී. ක්‍රි.ව.  301 දී පමණ දියොන්කි‍ලේෂියන් අධිරාජ්‍යාගේ සමයේ දී වැඩිපුර මිල දී ගැනීමෙන්, සැගවීමෙන් හෝ වෙනත් ප්‍රයෝගයකින් දෛනික භාණ්ඩ වල හිඟයක් ඇති කරන ඕනෑම අයෙකුටද මරණිය දණ්ඩනය නියම විය.

ක්‍රි.ව. 483 දී Zeno ව්‍යවස්ථාව යටතේ තවත් නීති සම්පාදනය වූ අතර 1322 හා 1326 සම්මත කරන ලද ක්ලෝරන්ටයින් නාගරික නීති ඉන් ප්‍රධාන තැනක් ගනී. මෙම නීති මඟින් ඕනෑම ආකාරයක වෙළඳ එකමුතුවක්, පුද්ගලික හෝ අධිරාජ්‍යා විසින් ප්‍රධානය කරන ලද ඒකාධිකාරියක් හිමි පුද්ගලයන්ගේ දේපල තහනම් කිරීම හා රටින් පිටුවහල් කිරීම ආදි දඩුවම් පමුණුවන ලදී. Zeno ව්‍යවස්ථාව මඟින් ඊට පෙර කාල වලදී ප්‍රධානය කරන ලද තනි අයිතිවාසිකම් ගණනාවක් අවලංගු කරන ලදී. පසුකාලකදී   I වන ජස්ටියන් අධිරාජ්‍යා විසින් රාජ්‍ය ඒකාධිකාරී කළමණාකරණ හා ඊට සම්බන්ධ නිලධාරින් හට ගෙවීම සිදු කිරීම සඳහා ද නීති සම්පාදනය කරන ලදී. ඉන් පසු සමස්ත යුරෝප‍ය අඳුරු යුගයකට තල්ලු වී යාම නිසා මධ්‍යතන යුගයේදී වෙළෙදාම පුළුල් ලෙස ව්‍යාප්ත වන තුරුම ඒ සම්බන්ධ වැදගත් නීතින් සම්පාදනය කිරීමක් හෝ එවැනි වාර්තාවන් දක්නට නොලැබේ.

මධ්‍යතන යුගය
ඒකාධිකාරය හා සීමාකාරී භාවිතය සඳහා වන නීති, නෝමන්වරුන් විසින් එංගලන්තය යටත් කර ගැනීමටත් පෙර සිටම පැවත එන්නකි. කඩඉම් පොතේ සඳහන් ආකාරයට කිසියම් භාණ්ඩයක් මිල දීගෙන එම භාණ්ඩය වෙළෙඳ පොලේ වැඩිමිලකට  විකිණීම (Foresteeling) Zdward රජතුමා විසින් රට පුරාම ක්‍රියාත්මක කළ අහිමි කිරීම් එකක් ලෙස දැක්වේ. තවද සාධාරණ මිල නියම කිරීම තුළින් වෙළෙඳ පොළ සෘජුවම හැසිරවීම කෙරෙහිද අවධානය යොමු කරන ලදී. 3 වන හෙන්රි රජුගේ කාලයේ දී පාන් හා බීර මිල තිරිගු පිටි හා අනුරූපව පවත්වාගෙන යාම සඳහා අධිකරණ නිලධාරීන් නියම කරන පරිදි  නීතියක් පැනවීය, ඒ ක්‍රි.ව. 1206 දීය. 14 වන සියවසේ දී පෙර කිවූ අහිමි කිරීම  සිදුකරන  (Forestecl) පුද්ගලයින් දුප්පත් ජනතාවගේ හා ප්‍රජා‍වේත්, මුළුරටේමත්, සතුරන් වශයෙන් සලකා දඩුවම් දෙන ලදී.   III වන එඩ්වඩ් රජුගේ සමයේ දී කම්කරුවන් හා කර්මාන්තකරුවන්ට ස්ථාවර වේතන ලබාදීම හා ආහාර ද්‍රව්‍ය සාධාරණ මිලට ඔවුන්ට විකිණිය යුතු යැයි නීතියක් වර්ෂ 1349 දි සකස් කළ කම්කරු ව්‍යවස්ථාවෙන් පැනවිණි. වැඩිමිලට ආහාර ද්‍රව්‍ය අලෙවිකරන්නන්  ඔවුන් ලබාගත් මුදල මෙන් දෙගුණයක් දඩුවම් වශයෙන් ගෙවිය යුතුවේ.  1553 දී අටවන හෙන්රි රජු විසින් විදේශිය සැපයුම් වල උච්ඡාවචනය හේතුවෙන් ආහාර ද්‍රව්‍යවල මිල ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීමට බද්දක් පනවන ලදි. මේ කාලය වන විට වෙළඳ ව්‍යාපාරිකයින් හා අත්කම් නිෂ්පාදකයින් එක්ව ඇතිකර ගත්  සංවිධාන වර්ධනය වෙමින් පැවතිණි. ඔවුන් ඒකාධිකාරී නීතිවලින් සහන හා නිදහස භුක්ති වින්දේ ය. කෙසේ වෙතත් මෙම වරප්‍රසාද ක්‍රි.ව. 1835 දි නාගරික සංස්ථා පනත හඳුන්වා දෙනතුරුම අහෝසි නොවි තිබුණි.

පුනරුද සමයේ වර්ධනය.ගෝලියකරණයේ මුල් අවධියේ දී ඒකාධිකාරිය අනිසි ලෙස භාවිත නොකරන බවට 1 වන එළිසබෙත් රැජින විසින් සහතික වුවාය.

15 වන සියවසේ දී වෙළෙඳාමද ඉතාමත් ශීඝ්‍රයෙන් වෙනස්කම් රැසකට භාජනය වන්නට විය. නව ලෝකය විවෘත වීමත් සමඟම විදේශ වෙළඳාම තුළින් ලැබු ධනය හේතුවෙන් ජාත්‍යන්තර ආර්ථිකයත් ව්‍යාපාරික ප්‍රජාවගේ අදහස් හා ආකල්පත් ඉතා ශීඝ්‍රයෙන් වෙනස් විය. 1561 දී කාර්මික ඒකාධිකාරි  බලපත්‍රය (වර්තමානයේ Patent බලපත්‍රයට සමාන ) එංගලන්තයට හඳුන්වා දුණි. නමුත් පළමු වැනි එළිසබෙත් රැජිනගේ පාලන සමයේ මෙම සම්ප්‍රදාය ප්‍රසිද්ධියේම උල්ලංඝනය විණි. එය භාවිතා වූයේ වරප්‍රසාද ආරක්ෂා කර ගැනීමට මිස නව නිෂ්පාදන දිරිමත් කිරීමට නොවේ. මෙම කෙටුම් පත  ඉදිරිපත් කළ විට මහජන මන්ත්‍රී මණ්ඩලය ඉදිරිපිට දැවැන්ත උද්ඝෝෂණයක් පැවැත්විණ. එහිදී රැජින එම උද්ඝෝෂණ කරුවන්ට නීතිමය මාර්ගයෙන් ඊට විරෝධය පළ කරන මෙන් කියා සිටියේ ය. මෙය එකාධිකාරි නඩුවක් සඳහා කදිම උත්ප්‍රෙරනයක් විය. මෙහි පැමිණිලිකරු රැජිනගේ නිලධාරියෙකු වූ අතර ඔහුට සෙල්ලම් කාඩ්  සෑදීමට තනි අයිතියක් ලබාදී තිබුණි. වගඋත්තරකරු විසින් ඔහුගේ එම තනි අයිතිය උල්ලංඝනය කළ බව සදහන් කරමින් ඊට එරෙහිව නඩු පවරන ලදි. අධිකරණය විසින් මෙම ප්‍රධානය අවලංගු කරන ලදි. එම ඒකාධිකාරයේ ප්‍රධාන ලක්ෂණ 3 ක් පෙන්වා දීමද එහිදී සිදුවිය.

(1) මිල ඉහළ දැමීම

(2) තත්ත්වය පහළ යාම

(3) කර්මාන්ත කරුවන් කම්මැළියන් හා හිඟන්නන් ගේ තත්ත්වයට පත් කිරීමට ඇති ප්‍රවණතාවය.

1623 දී පාර්ලිමේන්තුව ඒකාධිකාරි පනත සම්මත කරන ලද අතර එමඟින් පේටන්ට් (Patent) අයිතීන්  සඳහා පනවා තිබූ  තහනම  ඉවත් කරන ලදී.

I වැනි හා II  වැනි චාල්ස් රජවරුන්ගේ සමයේ දී ඇති වු යුධමය වාතාවරණය ඒකාධිකාරය දිගමට පවත්වා ගැනිම සඳහා ඉවහල් විය. එමඟින් බදු අයකිරීම් ඉහළ මට්ටමක පවත්වා ගත හැකි  විය.

1776 දී Adam smith විසින් රචනා කරනු ලැබූ Wealth of nations කෘතිය තුළින් මෙම ක්‍රමවේදයන් දෝෂදර්ශනයට ලක්කරන නිසාවෙන් වෙනසක් ඇතිවීමට ඉන් මගක් පැදිණ.

ව්‍යාපාර ප්‍රතිබාධනය
විනිසුරු Coke 17 වන සියවසේ දී ව්‍යාපාර ප්‍රතිපාදනය සාධාරණ නොවන බවට අදහසක් ඉදිරිපත් කරන ලදී.

ඉංග්‍රිසි නීතියේ ව්‍යාපාර ප්‍රතිබාධන නීතිය වත්මන් තරඟකාරී නීතියේ පැහැදිලි ව දක්නට ලැබෙන පූර්වගාමයක් විය. මෙහි වත්මන් භාවිතය ඉතා අල්ප වන අතර පොදු නීති සම්ප්‍රදාය අනුගමනය කරන රටවල් ගණනාවක් වර්තමාන අර්ථ ක්‍රමය හා ව්‍යවස්ථාවන් සම්පාදනය සඳහා  විශාල දායකත්වයක් සැපයීය. ව්‍යාපාර ප්‍රතිබාධන නීතිය තුළ තවත් වෙළඳ ව්‍යාපාරිකයෙකුගේ ව්‍යාපාරයන් අවහිර කිරීම සඳහා ප්‍රතිපාදන අත්කරගත යුතුවේ. Nordenfelt Vs Maxim Nordenfelt gun co නඩුවේ දී අවි නිෂ්පාදකයෙකු ඇමෙරිකානූ අවිනිෂ්පාදකයෙකු හට තම ව්‍යාපාරය අලෙවි කිරීමට පොරොන්දු විය. එහිදි ඔහු විසින් තුවක්කු හෝ පතරොම් හෝ කිසිම තැනක නැවත නිෂ්පාදනය නොකරන බවටත් මැක්සිම් සමඟ තරඟ නොකරන බවටත්, පොරොන්දු විය. අධිකරණ තීන්දුව වුයේ මෙය අසාධාරණ ප්‍රතිබාධකයක් බවයි.

ප්‍රතිභාර නීතියෙහි වෙළඳ ආධිපත්‍යය හා ඒකාධිකාරය

තරඟකාරී වෙළෙඳ පොළවල් හා සැසදීමේ දී විශාල වෙළඳ භාගයක් (Market share)  හිමි  සමාගම් විසින් වැඩි මිලට තත්ත්වයෙන් බාල භාණ්ඩ පාරිභෝගිකයා අතට පත් කිරීමේ අවධානමක් පවතී. කේසේ නමුත් නව නිෂ්පාදන වෙළෙඳ පොළට ඇතුල්වීම නිසා, ඉහළ වෙළෙඳ භාගයක් හිමි ආයතනවලට මිල ඉහළ දැමීමට  ඇති  ඉඩකඩ අහුරාලයි. එහෙත් එවැනි ඉතා ඉහළ වෙළෙඳ භාගයන් පැවතීම යන්නේ සැමවිටම පාරිභෝගිකයා විසින් මිලදි ගන්නා භාණ්ඩවලට වැඩි මිලක් ගෙවිය යුතු යැයි අදහස් නොවේ. තරඟකාරී නීතිය මඟින් හුදෙක් වෙළෙඳ සමාගම් සතුව ඒකාධිකාරයක් පැවතීම තහනම් කිරීමක් සිදුනොකරන අතර ඒකාධිකාරී බලය ඇත්තා එය අනිසි ලෙස භාවිතා කිරීම(තරඟකරුවන් නිෂේධනය කිරීම වැනි ක්‍රියාකාරකම්) පමණක් වළක්වාලයි.

පළමුවෙන්ම වෙළඳ සමාගමක් ප්‍රබල ස්ථානයක සිටිනවාද? නැත්ද? යන වගත්, එම සමාගම එහි තරඟකරුවන්, ගණුදෙනුකරුවන් හා අවසාන පාරිභෝගිකයන්ගෙන් ඈත්ව සැලකිය යුතු තරමකට  ස්වාධීනව කටයුතු කරනවා ද? නැද්ද? යන්න තීරණය කළ යුතුවෙයි. යුරෝපා වෙළෙඳ සමාගම ප්‍රමුඛත්වයේ සිටී යැයි අනුමාන කළ හැකි ලක්ෂණ දක්නට හැකි අතර එම උපකල්පන නිෂ්ප්‍රභා කළ හැකි ඒවා වේ. එසේ යම් වෙළෙඳ සමාගමක් ප්‍රමුඛත්වයේ රැඳේ නම් පොදු වෙළෙඳ පොළ තුළ නිරන්තර තරඟකාරීත්වයක් ඇති නොවන  පරිදි ක්‍රියාකිරීමේ විශේෂ වගකීමක් එම සමාගම සතුව පවතී. එමෙන්ම වෙළෙඳ සමාගමක් කූට අන්දමින් ක්‍රියාකරන විට වෙළෙඳ භාගය තීරණය කරනු ලබන්නේ අදාළ වෙළෙඳ සමාගම හා සඳහන් කරනු ලැබු නිෂ්පාදනය අලවි කරනු ලබන වෙළෙඳ පොළ තත්ත්වයන් අනුවයි.

සාමාන්‍යයෙන් රටක නීතිය මඟින් නොනිසි ක්‍රියාකාරකම් වර්ගීකරණ කර ඒවා තහනමට ලක්කර  ඇත. උදා: වියදම ඉහළ දැමීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම හා නවීකරණ තාක්ෂණ යොදාගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මඟින් නිෂ්පාදනයන් සීමාකිරීම, එක් නිෂ්පාදනයක් තවත් වෙළෙඳ සමාගමකට නිෂ්පාදන හා සම්බන්ධ කරමින් විකිණීම,  පාරිභෝගිකයාට වෙළෙඳ පොළ තුල  තමන් කැමති භාණ්ඩ තෝරාගැනීමට ඉඩ නොතැබීම හා තරඟකරුවන්ගේ නිෂ්පාදන වෙළෙඳ පොළට ඇතුල්වන මාර්ග ඇහිරීම, Microsoft Vs Corrussion නඩුවේ දී මෙවැනි අනිසි ක්‍රියාවන් නිසා වගකිවයුතු සමාගමකට පවුම් මිලියන 497 දඩමුදලක් ගෙවීමට  සිදුවිය.
වෙළෙඳපොළ තරඟකාරීත්වයේ නියැළී සිටින  සියලුම වෙළෙඳ සමාගම්වල ව්‍යාපාර කටයුතු සඳහා අවශ්‍ය පහසුකම් එක ලෙස සැපයීම  ප්‍රතික්ෂේප කිරීම තවත් එවැනිම වූ අනිසි ක්‍රියාවකි.

Convernscioal solvents  නමැති වෛද්‍ය සමාගම විසින් ප්‍රතිවාදී ක්ෂය රෝග ඖෂධ සැපයීමේ සමාගම පිහිටවූ පසු Convernscioal solvents සමාගමට අවශ්‍ය අමුද්‍රව්‍ය සැපයීම සඳහා Zoja නමැති සමාගමට බලකරනු ලැබිය. Zoja යනු වෙළෙඳ පොළේ සිටි එකම තරඟකරු වූ අතර අධිකරණ බල කිරීමකින් තොරව අනෙක් සියලුම තරඟ කරුවන් ඉවත්කර දැමිණි.

සුරා කෑමේ මිල නියම කිරීම (Piles exploitation) යනු මිල කටයුතු හා සම්බන්ධ තවත් එක් අනිසි ක්‍රියාවකි. මෙවැනි ආකාරයේ අනිසි ක්‍රියාවන් ඉතා දුලබවන අතර ඒවා ඇතිවන්නේ කුමන අවස්ථාවේ ද? යන්න හඳුනා ගැනීම ඉතා අපහසුවේ. එක් අවස්ථාවක දී අවමංගල්‍යය සේවාවන් සපයන සමාගමක් මෙලෙස පාරිභෝගිකයන් සූරාකව අන්දමේ  මිල නියමයන් ඉදිරිපත් කර තිබුන ද  එය සාධාරණිකරණය කිරීම සඳහා  ඔවුන්  යොදා ගන්නේ අන්‍ය ආගම් වල අවමංගල්‍ය කටයුතු  සඳහා වෙනම  මිල නියම කිරීම් සිදු කළ යුතු බවයි.  කොල්ලකාරී මිල නියම කිරීම  (Predailay Piecing ) තවත් හඳුනා ගැනීමට ඉතා දුෂ්කර මිල නියම කිරීම වලින් එකකි. මෙහිදී සිදුවන්නේ  කුඩා පරිමාණයේ තරඟකරුවන්ට තම නිෂ්පාදන කෙරෙහි විකුණුම් මිල  අඩුවීමයි. මෙහි ප්‍රතිඵල ලෙස එම කුඩා  පරිමාණයේ ව්‍යාපාර කඩා වැටීමක් සිදුවේ.  France Telecom SA VS Commupanis නඩුවේ දී අන්තර්ජාල සමාගමට දඩ මුදල වශයෙන් පවුම් මිලියන 10.35 ක මුදලක් ගෙවීමට සිදු විය. ඒ නිෂ්පාදන වියදමට වඩා අඩු මිලකට විකුණුම් ද්‍රව්‍ය මිල කිරීමයි. එය තරඟකරුවන් ඉවත් කිරීමත්, ඉහළ වෙළද භාගයන් අත්පත් කර ගැනීමත් අරමුණු කර ගන්නකි. මිල විචලනය තවත් මිල හා සම්බන්ධ අනිසි ක්‍රියාවකි.  සමාගමක නිසි ආකාරයෙන් භාණ්ඩ අපනයනය කරන කාර්මික පාරිභෝගිකයන්ට ගෙවන ලද මිලෙන් කොටසක් ආපසු දීමත් එම සහනය එම වෙළඳ පොලේ අනෙකුත් පාරිභෝගිකයන්ට  ලබා නොදීමත් මිල විචලනයට වැටේ.

ප්‍රතිභාරකාර නීතිය දුස්සන්ධානය හා කාටල ගිවිසුම්

මධ්‍යස්ථ ආර්ථික විශ්ලේෂකයන් ගේ විවේචන නොසලකා හරිමින් 1980 දශකයේ සිට අනුගමනය කළ තරඟකාරී ප්‍රතිපත්තියේ මූලික හරය වුයේ ප්‍රති මිල තීරක කාටල ගිවිසුම් ත්‍යාග පත්‍රයයි. කාටල ගිවිසුම් ගැන Adom smith විසින්  Wealth of natorus නමැති ග්‍රන්ථයේ දක්වා ඇතත් ඒවා වැළැක්වීමට ගතයුතු නෛතික ක්‍රියාමාර්ගයන් ගැන සඳහන් කොට නැත. කෙසේ නමුත් මේ දිනවල කාටල ගිවිසුම් වලට එරෙහිව යන දැඩි ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරයි. යුරෝපා සංගම් ව්‍යවස්ථාවේ 81 වැනි වගන්තියෙන් කාටල ගිවිසුම් තහනම් කර ඇති අතර, එක්සත් ජනපදය තුළ  Sherman  පනත මඟින් (1890) තහනම් කර ඇත.  Sherman Act යටතේ තරඟකාරී නීතිය සියලුම ආකාරයේ භාරයක් හා එක්ව පවතින ගිවිසුම් නැතහොත් කුමන්ත්‍රණයක් යනුවෙන් සඳහන් කර ඇත. යුරෝපා  ව්‍යවස්ථාවේ 81 වන වගන්තියේ සඳහන් වන්නේ තරඟකාරී නීතියේ ඉලක්කය කවුරුන්ද යන්න අදියර දෙකකින් පැහැදිලි කර ඇත. මෙහි සඳහන් වන්නේ ආර්ථිකයට සම්බන්ධ කටයුතු කරන කවුරුන් හෝ යන්නයි. මෙයට සේවකයන් අන්තර්ගත වන්නේද නැත. මන්දයත් ඔවුන් ස්වාභාවයෙන් ම ස්වාධීනව ආර්ථික හෝ වාණිජමය කටයුතු වල නිරත නොවන නිසා රාජ්‍ය සේවකයන් සියල්ලෝ සමාජමය අරමුණක් සඳහා එකමුතුව කටයුතු කරයි. එම නිසා (ප්‍රාතිඥාව) ගිවිසුමක් බවට  පත්වන අතර එය සම්මුති ප්‍රයෝගයන් ලෙස වර්ධනය වීමක් හෝ සම්මේලනයක් තුළ තීරණ ගැනීමක් විය හැකිය. ඇමෙරිකානූ ප්‍රතිභාරකාර නීතිය පවසන්නේ ද මීට සමානම අදහසකි. එහි ඕනැම ආකාර‍යේ  ගනුදෙනුවක් හෝ  හමුවීමක්  යන්නෙන් දක්වා ඇත.

එම නිසා මේ මඟින්  සිල්ලර වෙළනේදාට දෙනු ලබන සියලුම ලිඛිත හෝ වාචික ගිවිසුම් මෙමඟින් ආවරණය කෙරේ.

සිරස් ගිවිසුම් වලදී එකමතිකත්වය අවම මට්ටමක පවති. මෙම ගිවිසුම් ඇතිවන්නේ එකම මට්ටමක නොවන සැපයුම් ජාලයේ ඇති  නිෂ්පාදන ආයතන අතර ය. උදා: සුපිරි වෙළඳසැල් හා පාන් නිෂ්පාදකයන් අතර ගිවිසුම්.

මෑතකදී ඇමරිකානු ශේෂ්ඨාධිකරණය, ප්‍රතිභාරකාර නඩුවලදී රෙදිපිළි නිෂ්පාදකයින් හා රෙදිපිළි වෙළෙන්දන් වැනි සෘජුව තරඟයේ නොයෙදෙන්නන් අතර ඇති ගිවිසුම් ගැනත්, සැපයුම් ජාලයේ සමාන තත්වයේ පවතින සමාගම් අතර තරඟකාරිත්වය සීමා කරන ගිවිසුම් තහනම් කිරීමත් (සිල්ලර වෙළනේදන් හා බෙදා හරින්නන් අතර ගිවිසුම් වැනි) මගින් සැකසුම් ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කරන ලදී. මේ ආකාරයට පිරිස් ගිවිසුම් (Verical Agreements) තවමත් නීති විරෝධි වන අතර ඒවා නීති විරෝධි යැයි ඔප්පු කිරීමේ ගිවිසුම එකපයින්ම නීති විරෝධී වීමකට වඩා නීතිමය හේතුන් මත පදනම්ව නීති විරෝධි යැයි ප්‍රකාශ කිරීම සුදුසු බව අධිකරණය විසින් මෑත කාලයකදී පෙන්වා දෙන ලදී.

ප්‍රතිභාර නීතිය - ජාත්‍යන්තරව බලාත්මක කිරීම

ලොක වෙළෙඳ සංගමයේ සමාජික රටවල් අතර ඇතිවන ගිවිසුම්වලට සමස්තයක් වශයෙන් තරඟකාරී නීතිය අදාළ කරගැනීම අවශ්‍යද? නැද්ද? යන කාරණය සම්බන්ධයෙන් එකඟත්වයකට පැමිණීමට තවම නොහැකිව ඇත.

තරඟකාරී නීතිය මූලික වශයෙන් ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය වැනි ෆෙඩරල්  රාජ්‍යන්ගේ මට්ටමින් ජාත්‍යන්තරකරණය වී ඇති අතර ඊට ඇති ජාත්‍යන්තර සංවිධාන වල සහභාගීත්වයද වර්ධනය වෙමින් පවතී. එක්සත් ජාතීන්ගේ වෙළෙඳ හා සංවර්ධන සමුළුව (Cunctad) ආර්ථික සහයෝගීතා සහ සංවර්ධන සංවිධානය (OECD)වැනි ජාත්‍යන්තර ක්‍රියාකාරී සමළු වලදී රාජ්‍ය හා පුද්ගලික අංශවලට තරඟකාරී නීතිය මුළුමනින්ම අදාළ කර ගැනීම සම්බන්ධයෙන් නව ලිබරල් වාදී නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමේ නැඹුරුතාවක් පවතී. නව්‍යතා ප්‍රඥප්තියේ (Havama charter)අඩංගු පරිච්ඡේදයන්හි ප්‍රතිභාරකාර නීති සංග්‍රහයන් අඩංගු වන අතර ලෝහ වෙළෙඳ සංගමයේ පෙර ගමන්කරුවූ Gatt සම්මුතියට එම නීති අන්තර්ගත කොට නොමැත. සාධාරණ වෙළඳාමක් සඳහා වන කාර්යාලයේ අධ්‍යක්ෂක මහාචාර්ය Richard whish  පවසන්නේ දැනට  තිබෙන වර්ධන අවධිය අනුව  ලෝක වෙළෙඳ සංවිධානය ගෝලීය තරඟකාරී අධිකාරියක මට්ටමකට වෙනස් වීමට භාජනය විම සැක සහිත බවයි. එසේවුවත් දැනට කෙරීගෙන යන දෝහා සාකච්ඡා වට තුළ (Doha round of talks) තරඟකාරී නීතිය බල පැවැත්ම ගෝලිය මට්ටම දක්වා  වලංගු තත්ත්වයට පත්කිරීමට සාකච්ඡා පවත්වමින් සිටී. එම තත්ත්වය  ඇති කිරීමට  ලෝක වෙළඳ සංවිධානයට පමණක් නොහැකි අතර ඒ සඳහා අභිනවයෙන්  පිහිටවනු ලැබූ ජාත්‍යන්තර තරගකාරී ජාලය (ICN) හා ජාතික ආයතන මනාලෙස සම්බන්ධිකරණය විය යුතුය.

ප්‍රතිභාර නීතිය එකාබද්ධ වීම හා අත්පත් කර ගැනීම
තරඟකාරී නීතියට අනුව සංයුක්ත වීම හා අත්පත් කර ගැනීම දෙස බලන කළ ඉන් නිරූපිත අදහස වන්නේ පෙරනොවූ විරූ ආකාරයට ආර්ථික ශක්තිය කිහිප දෙනෙකු අතට පත්වීමයි. මෙහිදී මූලික වශයෙන් අදහස් වන්නේ එක් සමාගමක  කොටස් තවත් සමාගමක් විසින් මිලදී ගැනීමයි. රජය විසින් ආර්ථික සංකේන්ද්‍රණය පාලනය කිරීමට බලපාන හේතුන්ද ප්‍රමුඛත්වයේ සිටිනා වෙළඳ සමාගම් විසින් එම ප්‍රමුඛත්වය අනිසි භාවිතය  වැළැක්වීමට යොදා ගන්නා හේතූන්ද අතර කිසිදු වෙනසක් නොමැත. සංයුක්ත වීම හා අත්පත් කර ගැනීම පාලනයේ දී යම් ගැටළුවක් පැන නැගීමට පෙර රජය විසින් ඊට නිසි පිළියම් යොදයි. එනම් ප්‍රමුඛත්ව වෙළෙඳ සමාගම් ඇති වීමට පෙර ඒවා ඇතිවීම වළක්වයි. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ සංයුක්ත වීම පාලනය වන්නේ ක්ලේටන් පනත (Clayton Act) යටතේයි. යුරෝපා සංගමයේ මෙම සංයුක්තවීම පාලනය වන්නේ සංයුක්ත රෙගුලාසි  134/2004 යටතේ ය. (ECMR) තරඟකාරී නීතියට අනුකූලව සංයුක්ත වීමට අදහස්කරන  වෙළෙඳ සමාගම් ඊට ප්‍රථම අදාළ රාජ්‍ය පරිපාලන ආයතනවලින් අනුමැතිය ලබාගත යුතු වේ.

වෙළඳ සමාගම් සංයුක්ත වීම පසුපස ඇති මූලික සිද්ධාන්ත  නම් සාපේක්ෂව ද්විපාර්ශ්විය ගිවිසුමකට  එළඹෙනවාට වඩා විවෘත වෙළෙඳ පොළේ ගනුදෙනු පහසුකර ගැනීමයි.

කෙසේ වෙතත් වෙළෙඳ සමාගම් විසින් වෙළෙඳ පොළ තුළ තම බලය වැඩිකර ගැනීමට වෙර දරන අතරම එය තම වාසියටද හරවාගනී. ඒ අතර තම වෙළෙඳ භාගය  ඉහළ දමා ගැනීමට ද වෙර දරයි.  එලෙසම තමන් හා තරඟකරන්නන්ගේ සංඛ්‍යාවද අඩුකර ගැනීම වැනි තම ගනුදෙනු කෙරෙහි සෘජු බල පෑමක් ඇතිකරන පාරිභෝගිකයා ලබන්නේ කුමක් ද යන්න පිළිබඳවද වඩාත් සැලකිලිමත් වේ.

යුරෝපා සංගම් නීතියේ ප්‍රධාන ප්‍රතිපාදන වලින් බලාපොරොත්තු වන්නේ සංකේන්ද්‍රණය තුළින් වඩා ක්‍රියාශිලි තරඟකාරිත්වයක් ඇතිකිරීමට ඉන් කවර මට්ටමේ බාධාවක් ඇති කරයි ද යන්නත් එහි ප්‍රතිඵලයක් එලෙස ඇතිවන  ප්‍රමුඛතාව හෝ තවදුරටත් එය ශක්තිමත් වන්නේ ද යන්නත්ය. ඊට අදාළ එක්සත් ජනපද නීතියේ අන්තර්ගත වන්නේ ඒ හා සමාන ම ප්‍රතිපාදන වේ.

තරඟකාරීත්වයේ සැලකියයුතු මට්ටමේ අඩුවීමක් හෝ බාධාවක් වන්නේ කුමක් ද යන්න විධිමත් අධ්‍යාපනයකින් හඳුනා ගත හැකිය. මෙලෙස අධ්‍යයනයන් මඟින් උපකල්පන මිස අවසාන නිගමනයන් ඉදිරිපත් කළ නොහැකිය.  Herfindhal – Hirschman දර්ශකය භාවිතයෙන් වෙළෙඳ පොළ තත්ත්වය ගණනය කිරීමට හා සංකේන්ද්‍රණය වන්නේද යන්න හඳුනාගත හැකිය. මෙවැනි ගණනයන්ගෙන් මිදී වෙළෙඳ පොළ තුළ තාක්ෂණික මෙලම් භාවිතය පිළිබඳව අවධානය යොමු කිරීම ඉතා වැද

ආර්ථික සබඳතාවන් හරහා ඇතිවිය හැකි සාමූහික ප්‍රමුඛතාවයද තවත් වැදගත් ප්‍රශ්නයකි. එමඟින් ඇතිවන නව වෙළෙඳ පොළවල් කූට ක්‍රියාකාරකම් සඳහා තෝතැන්නක් වේ. වෙළෙඳ පොළ කොතරම් විනිවිද භාවයකින් යුක්ත වන්නේ ද යන්න දැන ගැනීම තුළින්  වඩාත් සංකේන්ද්‍රීය ව්‍යුහයක් ගොඩනැගේ. එමඟින් වෙළඳ සමාගම්වලට වඩා හොඳින් එකිනෙකා හා සම්බන්ධ වී අනෙක් තරඟකරුවන් බිය වැද්දීමට ද, තරඟකරුවන්ගේ හා පාරිභෝගික ප්‍රතිචාර වලින් කොතරම් දුරට ආරක්ෂා විය හැකිද, වෙළෙඳ පොළට අලුතින් එක්වන සමාගම් හා ඒවාට මුහුණ දීමේදී ඇතිවන ගැටළු මොනවාද යන්න පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබාගත හැකි වේ.

අසාර්ථක වීම හෝ බංකොළොත් වීම හේතු කොටගෙන සමාගමක් පවරා ගැනීම සාධාරණීකරණය කළ හැකි හේතුවක් වන අතර එම නිසා තරඟකාරී තත්ත්වයද අඩුවේ. සිරස් ඒකාබද්ධ වීම පිළිබඳව වෙළෙඳ පොළේ අවධානය යොමු වන්නේ අල්ප වශයෙනි. යුරෝපා කොමිසම විසින් AOL/ Time Warner සමාගම එහි තරඟකරුවෙකු වූ Bertelsmann සමාගම හා බද්ධවීමටත් නිෂ්පාදන ගණනාවක් සමඟ මේ සමාගම් සංයුක්ත වීම  පිළිබඳව හා එයින් ඇතිව තිබෙන බලපෑම පිළිබඳවත් අවධානය යොමු කරන ලදී.

තරගකාර නීතිය


Hiroshi Shiibashi (椎 桥 寛 Shiibashi Hiroshi, Nacido 6 de junio de 1980, Suita, Osaka, Japón) es un dibujante de manga japonés conocido por el manga Nurarihyon no Mago. Ha trabajado como asistente de Hirohiko Araki en la serie Steel Ball Run.

Obras
Nurarihyon no Mago
Ilegal Rare

Dibujantes de manga

Hiroshi Shiibashi


Chadchart Sittipunt (; né le 24 mai 1966 à Bangkok) est un homme d'affaires, maître de conférences et docteur en ingénierie, et homme politique thaïlandais.

En 2012, il est vice-ministre puis ministre des Transports dans le gouvernement de Yingluck Shinawatra jusqu'en 2014.

C'est aussi un membre influent du parti Pheu Thai de 2012 à 2019.

Il est élu gouverneur de Bangkok à l'issue de l'élection du 22 mai 2022 avec plus de 1 300 000 voix soit près de 52 % des voix, loin devant les 30 autres candidats.

Biographie

Famille
Chatchat Sitthiphan est le troisième enfant de Général de police Sa-nae Sitthiphan, l'ancien sous-commissaire général de la police royale thaïlandaise, et de Jitcharung Kullawanit. Sa sœur, Preechaya Sittipunt, est ancienne enseignante  à L'université Chulalongkorn et docteur en architecture de Université de Californie à Berkeley , et son frère jumeau, Chanchai Sittipunt, est doyen de la Faculté de médecine à L'université Chulalongkorn.

Éducation
Il est scolarisé au lycée Triam Udom Suksa, puis il a obtenu sa licence génie civil avec une mention très bien à L'université Chulalongkorn. Ensuite, il a poursuivi ses études un master en ingénierie des structures à l'Institut de technologie du Massachusetts (MIT) et un doctorat en ingénierie à l'Université de l'Illinois à Urbana-Champaign, en recevant une bourse de la Fondation Ananda Mahidol en 1987. Plus tard, il a reçu le MBA de L'université Chulalongkorn.

Résultats électoraux

Locales

Gouverneur de Bangkok

Notes et références

Personnalité politique thaïlandaise
Naissance en mai 1966
Naissance à Bangkok

Chadchart Sittipunt


طيران نيوزيلندا  و هي شركة الطيران الوطنية في نيوزيلندا، تتخذ من مطار أوكلاند الدولي مقراً لها ومركزاً لعملياتها، وتقدم خدماتها لأكثر من 20 وجهة محلية و 30 وجهة دولية في 18 دولة في منطقة المحيط الهادئ، يرجع تاريخ إنشاء الشركة إلى عام 1940، وتعتبر شركة طيران نيوزيلندا عضو في تحالف ستار. كما أن الشركة مدرجة في بورصة نيوزيلندا.

الوجهات
تقدم طيران نيوزيلندا 20 وجهة محلية و30 وجهة دولية في ثمانية عشر دولة ومنطقة في آسيا وأمريكا الشمالية وأوقيانوسيا.

اتفاقيات الرمز المشترك
أبرمت شركة طيران نيوزيلندا اتفاقيات مشاركة بالرمز مع شركات الطيران التالية:

 الخطوط الجوية الأرجنتينية
 طيران كندا
 طيران الصين
 Air Tahiti Nui
 إيركالين
 خطوط كل اليابان الجوية
 خطوط آسيانا الجوية
 كاثي باسيفيك
 الاتحاد للطيران
 إيفا للطيران
 خطوط فيجي الجوية
 لوفتهانزا
 كانتاس
 الخطوط الجوية السنغافورية
 خطوط جنوب أفريقيا الجوية
 الخطوط الجوية التركية
 الخطوط الجوية المتحدة
 خطوط فيرجن أتلانتيك الجوية

الأسطول
تشغل طيران نيوزيلندا 101 طائرة (أعيد استخدام 3 طائرات من طراز بوينغ 777 إضافية ليصبح المجموع 104 طائرات). يتكون أسطول الطائرات النفاثة من 52 طائرة: 17 طائرة إيرباص إيه 320، و14 طائرة إيرباص إيه 320 نيو للرحلات القصيرة، وسبع طائرات بوينغ 777 (3 خارج الخدمة مؤقتًا اعتبارًا من أكتوبر 2022) وأربعة عشر طائرة بوينغ 787 للرحلات الطويلة. طلبت الشركة تسع طائرات من طراز إيرباص إيه 320 نيو وثماني طائرات بوينغ 787.

يقوم أسطول الشركة بتشغيل خدمات إقليمية ويتكون من 51 طائرة: 29 طائرة إيه تي آر 72 و23 طائرة من طراز بومباردييه داش 8. طلبت الشركة طائرة واحدة من طراز إيه تي آر 72.

الجوائز
فازت شركة طيران نيوزيلندا في عام 2020 بجائزة أفضل شركة طيران في جوائز التميز لشركات الطيران لعام 2020 التي قدمها موقع AirlineRatings.com.

مراجع

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي للشركة
 تفاصيل أسطول طيران نيوزيلندا

أعضاء إياتا
تحالف ستار
شركات طيران أسست سنة 1965
شركات طيران حكومية
شركات مقرها في أوكلاند
شركات نيوزيلندية أسست في 1965
علامات تجارية نيوزيلندية

طيران نيوزيلندا


Esenköy, Zonguldak ilinin Karadeniz Ereğli ilçesine bağlı bir köydür.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 90 km, Karadeniz Ereğli ilçe merkezine 41 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Karadeniz Ereğli belde ve köyleri

Esenköy, Karadeniz Ereğli


An Andropogon monocladus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni A.Zanin ngan Longhi-wagner. An Andropogon monocladus in nahilalakip ha genus nga Andropogon, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Andropogon

Andropogon monocladus


Téténíustríðið getur átt við um:
 Fyrra Téténíustríðið (1994-1996)
 Seinna Téténíustríðið (1999-2000)

Téténíustríðið


Åsta Station (Åsta stasjon) er en tidligere jernbanestation på Rørosbanen, der ligger ved elven Åsta i Åmot kommune i Norge.

Stationen åbnede 23. oktober 1871, da banen blev forlænget fra Grundset til Rena. Oprindeligt hed den Aasta, men den skiftede navn til Åsta i april 1921. Den blev nedgraderet til trinbræt 22. maj 1966. Den almindelige betjening med persontog ophørte 2. juni 1985, men der var fortsat stop for et tog om dagen i hver retning for skoleelever indtil 8. juni 1997.

Stationsbygningen blev opført til åbningen i 1871 efter tegninger af Georg Andreas Bull. Den blev revet ned i 1966. Efterfølgende stod der et læskur i en årrække, men det er også væk nu.

Åsta er kendt for Åsta-ulykken, der fandt sted i nærheden 4. januar 2000. Her kolliderede to persontog, hvorved 19 personer blev dræbt. Der er opsat et mindesmærke ved Riksvei 3.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Rørosbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1871
Jernbanestationer i Hedmark

Åsta Station