Victor Mureșan (n. 26 aprilie 1881, Braniște – d. 7 martie 1951, Bistrița) a fost un delegat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
Victor Mureșan a studiat teologia la Sibiu  slujind la începutul carierei ca preot în satul Livezi, din Comitatul Bistrița-Năsăud. După 1918, a fost preot în Bistrița. În perioada 1923-1925, Victor Mureșan a slujit ca preot militar în Statele Unite ale Americii, pentru ca, după întoarcerea sa în țară, să fie tot preot în Bistrița. De asemenea, a fost colegul de liceu al lui Pavel Tofan, membru al Sfatului popular al Comitatului Bistrița-Năsăud, organism creat la data de 3 noiembrie 1918.Pavel Tofan, fiind și scriitor care publica articole în Revista Bistriței, prin a se semna cu pseudonimul Delavărarea, într-o relatare datată la 31 iulie 1959 , ce pare a fi parte dintr-un jurnal personal al acestuia, menționează că, accidentându-se în data de 13 noiembrie 1918, din cauza conducerii cu viteză mare a automobilului primit de la Sfatul popular, a fost transportat de către Victor Mureșan, fostul său coleg de liceu, cu trăsura, până în localitatea Iad, la casa celui din urmă menționat, unde a întalnit-o și pe mama lui Victor Mureșan.Tot Victor Mureșan a fost cel care l-a transportat pe Pavel Tofan acasă, cu trăsura, în aceeași seară de 13 noiembrie 1918, la Bistrița.. Victor Mureșan a decedat la data de 7 martie 1951, în Bistrița.

Activitatea politică

În anul 1918, Victor Mureșan s-a remarcat ca președinte al Consiliului Național Român Central, la nivel local, și anume, în satul Livezi. Ca deputat în Adunarea Națională din 1 decembrie 1918 a reprezentat, ca delegat supleant, cercul electoral Bistrița.. Drept dovadă stă un credențional, datat la 28 noiembrie 1918, în care se consemnează că  Victor Mureșan fusese numit delegat din partea localității Iad, la Marea Adunare Națională de la Alba-Iulia.Denumirea Iad era vechea denumire a localității cu denumirea actuală ''Livezile''..

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Adrian Onofreiu, Ioan Pintea, Cornelia Vlașin (coord.), Anul 1918 în județul Bistrița-Năsăud.Contribuții documentare, Editura MEGA, Cluj-Napoca, 2018, ISBN 978-606-543-956-6
 Adrian Onofreiu, ''Marea Unire de la 1 decembrie 1918 în ținuturile Bistriței și Năsăudului, Anul XXII, Nr.1(128), Consiliul Local Maieru, Martie 2018

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
 Pavel Tofan - un luptător pentru Marea Unire, site accesat în 25 noiembrie 2018
 Bistrițeni la Marea Unire de la Alba-Iulia, site accesat în 25 noiembrie 2018
 Întoarcere în timp: ce s-a întâmplat în comitatul Bistrița-Năsăud acum 99 de ani: adunări populare, revolte împotriva băncilor maghiare, dezarmarea gărzilor guvernului de la Budapesta, site accesat în 25 noiembrie 2018

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1881
Decese în 1951
Preoți români
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Victor Mureșan


HMS Alacrity was a Type 21 frigate of the Royal Navy.

Alacrity was active during the Falklands War of 1982, where she sank a supply ship, survived Exocet-missile attacks and rescued men from the Atlantic Conveyor.  She was transferred to Pakistan on 1 March 1994 and renamed PNS Badr.

Background
Built by Yarrow Shipbuilders Ltd, Glasgow, Scotland, she was completed with Exocet launchers in 'B' position.

Royal Navy service

1977–1981
In 1977, Alacrity took part in the Fleet Review, of the Royal Navy at Spithead in celebration of HM the Queen's Silver Jubilee.
In 1980, "Alacrity" took part in a Far-East deployment.  During a visit to Shanghai she was the first British warship to enter the Yangtse river since HMS Amethyst escaped in 1949.

Falklands War
Alacrity participated in the Falklands War, departing Devonport on 5 April 1982 and captained by Commander Christopher Craig.

Alacrity was slightly damaged by an Argentine bomb on 1 May 1982.

On the night of 10–11 May 1982 Alacrity was tasked to establish if the Argentines had mined the north entrance of Falkland Sound. While approaching Swan Islands, she engaged and sank the 3000 ton Argentine supply ship ARA Isla de los Estados with her 4.5-inch gun.  The Argentine transport blew up after a hit ignited her cargo of jet fuel and ammunition. Fifteen crew members and seven servicemen (from all three armed forces and the coast guard) were killed, there were only two survivors.

As Alacrity left the channel just before dawn, her sister ship  was waiting to accompany her back to the Task Force, when the Argentine submarine,  Captained by Fernando Azcueta fired two SST-4 torpedoes at a range of 5000 yards.  One didn't leave its tube, the other missed and was heard to detonate after hitting the sea bottom.

On 25 May, Alacrity sustained damage to her bow, while rescuing survivors from the , which had been struck by two Exocet missiles.

1982–1994
As with the other surviving Type 21 frigates, Alacrity was suffering from cracking in her hull by the mid-1980s. She was taken in for refitting, and a steel plate was welded down each side of the ship.

In 1989, while deployed as West Indies guard ship, Alacrity was tasked for humanitarian relief on the island of Montserrat in the British West Indies after the island suffered devastation in the wake of Hurricane Hugo. The ship's Lynx helicopter was the sole means of transporting aid ashore as the port was destroyed.

Pakistan Navy service

Alacrity was decommissioned and transferred to Pakistan on 1 March 1994, being renamed Badr. Exocet was not transferred to Pakistan and Badr had her obsolete Sea Cat launcher removed and replaced with a Phalanx CIWS. Signaal DA08 air search radar replaced the Type 992 and SRBOC chaff launchers and new 20 mm and additional 30 mm guns were fitted.

Between 11 and 21 May 2008, Badr participated in Exercise Inspired Union, a multi-national exercises in the North Arabian Sea. Other Pakistani warships included the frigate Shah Jahan and the replenishment tanker Nasr, as well as the Pakistan Air Force explosive ordnance disposal team, and the American destroyers  and .

Badr was decommissioned in April 2013 by the Pakistan Navy.

References

Publications

Type 21 frigates
Falklands War naval ships of the United Kingdom
1974 ships

HMS Alacrity (F174)


Turneul celor Șase Națiuni din 2016 cunoscut sub numele de 2016 RBS 6 Nations datorită sponsorului turneului, Royal Bank of Scotland, a fost cea de a 17- a ediție a Turneului celor Șase Națiuni, campionatul anual de rugby din emisfera nordică.

La acestă ediție au participat Anglia, Franța, campioana en-titre Irlanda, Italia, Scoția și Țara Galilor. Incluzând competițiile inițiale Turneul Home Nations și Turneul celor Cinci Națiuni, acesta a fost cea de a 122-a ediție a turneului.

Echipe participante

Clasament

Meciuri

Etapa 1

Etapa a 2-a

Etapa a 3-a

Etapa a 4-a

Etapa a 5-a

Legături externe
  Site-ul oficial al competiției

2016 în sport
Turneul celor Șase Națiuni

Turneul celor Șase Națiuni din 2016


මහා අවපාතය යනු 1930 දශකයේ එක්සත් ජනපදයෙන් ආරම්භ වී ලෝකය පුරා පැතිර ගිය ගෝලීය ආර්ථික අවපාතයකි. බොහෝ රටවල 1929 දී ආරම්භ වූ මෙය 1930 දශකයේ අවසානය තෙක් පැවතුනි. මෙය 20 වෙනි ශතවර්ෂයේ ඇතිවූ දීර්ඝතම සහ වඩාත් පුළුල්වම පැතිර ගිය ආර්ථික අවපාතය විය. ගෝලීය ආර්ථිකය කොතරම් දරුණු ලෙස පරිහානියට පත් විය හැකිද යන්නට උදාහරණයක් ලෙස මහා අවපාතය දැක් විය හැක.

1929 සැප්තැම්බර් 4 වැනිදා එක්සත් ජනපදයේ කොටස් වෙළඳපොලෙහි කොටස් මිල ශීඝ්‍රයෙන් අඩු වීම මහා අවපාතයෙහි ආරම්භය යැයි සැළකේ. 1929 ඔක්තොම්බර් 29 වැනිදා කොටස් වෙළඳපොල කඩාවැටීමත් සමග (මෙය Black Tuesday නොහොත් "කලු අඟහරුවාදා" ලෙස හැඳින්වේ) මෙය ලොව පුරා ප්‍රවෘත්තියක් බවට පත් විය. 1929 සහ 1932 අතර කාලයේදී ලොව පුරා දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය (GDP) 15% කින් පමණ පහත වැටුණි. ඇතැම් ආර්ථිකයන් 1930 දශකයේ මැද භාගය වනවිට ප්‍රකෘති තත්වයට පත් වෙමින් තිබුනද, බොහෝ රටවල මහා අවපාතයෙහි ඍණාත්මක බලපෑම් දෙවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වනතෙක්ම පැවතුණි.

මූලාශ්‍ර

මහා අවපාතය
ලෝක ආර්ථිකය
මූල්‍ය අර්බුද

මහා අවපාතය


Probele de box la Jocurile Olimpice de vară din 2016 s-au desfășurat de la 6 până la 21 august la Riocentro din Rio de Janeiro.

Formatul competiției
Boxerii masculini au luptat în următoarele zece categorii:

 Semimuscă (Light Flyweight) - 49 kg
 Muscă (Flyweight) - 52 kg
 Cocoș (Bantamweight) - 56 kg
 Semiușoară (Lightweight) - 60 kg
 Ușor (Light welterweight) - 64 kg
 Semi-mijlocie (Welterweight) - 69 kg
 Mijlocie (Middleweight) - 75 kg
 Semigrea (Light heavyweight) - 81 kg
 Grea (Heavyweight) - 91 kg
 Supergrea (Super heavyweight) - +91 kg

Boxerii feminini vor luptat în următoarele trei categorii:

 Muscă (Flyweight) - 51 kg
 Semiușoară (Lightweight) - 60 kg
 Mijlocie (Middleweight) - 75 kg

Calendarul competiției
D= După-amiază ; S=Seară (Sesiunea)

Medaliați

Masculin

Feminin

Clasament pe medalii

Legături externe
 Box la Rio2016.com

Sporturi la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Box la Jocurile Olimpice

Box la Jocurile Olimpice de vară din 2016


Vietnamese Quoted-Readable (usually abbreviated VIQR), also known as Vietnet, is a convention for writing Vietnamese using ASCII characters encoded in only 7 bits, making possible for Vietnamese to be supported in computing and communication systems at the time. Because the Vietnamese alphabet contains a complex system of diacritical marks, VIQR requires the user to type in a base letter, followed by one or two characters that represent the diacritical marks.

Syntax

VIQR uses the following convention:

VIQR uses DD or Dd for the Vietnamese letter Đ, and dd for the Vietnamese letter đ. To type certain punctuation marks (namely, the period, question mark, apostrophe, forward slash, opening parenthesis, or tilde) directly after most Vietnamese words, a backslash (\) must be typed directly before the punctuation mark, functioning as an escape character, so that it will not be interpreted as a diacritical mark. For example:

 What is your name [Sir]? My name is Trần Văn Hiếu.

Software support
VIQR is primarily used as a Vietnamese input method in software that supports Unicode. Similar input methods include Telex and VNI. Input method editors such as VPSKeys convert VIQR sequences to Unicode precomposed characters as one types, typically allowing modifier keys to be input after all the base letters of each word. However, in the absence of input method software or Unicode support, VIQR can still be input using a standard keyboard and read as plain ASCII text without suffering from mojibake.

Unlike the VISCII and VPS code pages, VIQR is rarely used as a character encoding. While VIQR is registered with the Internet Assigned Numbers Authority as a MIME charset, MIME-compliant software is not required to support it. Nevertheless, the Mozilla Vietnamese Enabling Project once produced builds of the open source version of Netscape Communicator, as well as its successor, the Mozilla Application Suite, that were capable of decoding VIQR-encoded webpages, e-mails, and newsgroup messages. In these unofficial builds, a "VIQR" option appears in the Edit | Character Set menu, alongside the VISCII, TCVN 5712, VPS, and Windows-1258 options that remained available for several years in Mozilla Firefox and Thunderbird.

History
By the early 1990s, an ad-hoc system of mnemonics known as Vietnet was in use on the Viet-Net mailing list and soc.culture.vietnamese Usenet group.

In 1992, the Vietnamese Standardization Group (Viet-Std, Nhóm Nghiên Cứu Tiêu Chuẩn Tiếng Việt) from the TriChlor Software Group led by Christopher Cuong T. Nguyen, Cuong M. Bui, and Hoc D. Ngo in California formalized the VIQR convention. It was described the next year in RFC 1456.

See also
Vietnamese language and computers

Alternative schemes for Vietnamese:
Telex
VISCII
VNI
VPSKeys
VSCII-MNEM

ASCII mnemonics for other writing systems:
Informal romanizations of Russian
ITRANS for Devanagari
SAMPA for IPA
Volapük encoding for Cyrillic

Notes and references

External links
RFC 1456 – Conventions for Encoding the Vietnamese Language (VISCII and VIQR)
Viet-Std Group
Vietnamese Character Encoding Standardization Report – VISCII and VIQR 1.1 Character Encoding Specifications (English and Vietnamese)
The VIQR Convention
AnGiang Software
Free Online VIQR to Unicode Converter
Help page on inputting Vietnamese text in Vietnamese Wikipedia

Character encoding
Vietnamese character input

Vietnamese Quoted-Readable


بوليكاربوس ، ولد حوالي سنة 69، سماه القديس يوحنا أسقفاً على مدينة سميرنا (حالياً في إزمير تركيا)، وقد شهد القديس إيرينيئوس أسقف ليون عن قداسة سيرته، وأنه تعلم على أيدي الرسل، وأنه تحدث مع القديس يوحنا وغيره ممّن عاينوا يسوع المسيح على الأرض.

كتب القديس بوليكاربوس أسقف سميرنا رسالة إلى أهل فيلبي، تكشف لنا عن حال الكنيسة البكر في أوروبا في القرن الثاني.

إستشهاده
استشهد في الثالث و العشرين من فبراير عام 167م في عهد الوالي مرقس اوريليوس وتعيد له الكنيسة القبطية في التاسع و العشرين من أمشير.

المصادر

آباء الكنيسة
أساقفة في القرن 2
أساقفة من سميرنا
أشخاص أعدمتهم الإمبراطورية الرومانية
أشخاص من إزمير
إعدامات القرن 2
رومان في القرن 1
رومان في القرن 2
قديسون أنجليكانيون
ملفانيون
مواليد 69
مواليد في إزمير
وفيات 155
وفيات في إزمير

بوليكاربوس


La Copa de Guatemala 2012 es la Cuadragésima segunda edición de la Copa de Guatemala, formado por los 22 departamentos de Guatemala. El campeón vigente era Club Social Fútbol Ciudad de Guatemala.

Fase Previa
En esta fase se disputa el pase para la segunda fase previa. Los equipos que la disputan son los dos con menos puntos del Torneo Nacional Apertura, al igual que los dos peores equipos de la Primera División.

Segunda fase Previa
Esta fase, otorga el pase para los octavos de final. El décimo equipo del Torneo Nacional espera al primer clasificado de la primera fase, y el octavo de la Primera División que se define con una tabla de puntos acumulados espera al segundo clasificado de dicha fase, en esta misma fase se encuentran dos enfrentamientos, estos son ocupados por el octavo y noveno lugar del Torneo que enfrentan al sexto y séptimo lugar de la Primera División.

Octavos de final

Enlaces externos
 Página de fútbol en Guatemala

Copa de Guatemala 2012


Himmelflugt er en dansk kortfilm fra 1990, der er instrueret af David Fox.

Handling
Hvorfor skriver folk postkort, når de er ude at rejse? Hvorfor kan folk lide gyserfilm? Hvorfor forsøgte arkivar Bråd Andersen at flygte fra sit arkiv og søge mod himmelen? Denne kortfilm ville gerne give svar på alle tre spørgsmål, men kun det sidste besvares.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1990

Kortfilm fra Danmark

Himmelflugt


This is a list of known collectible card games. Unless otherwise noted, all dates listed are the North American release date.

This contains games backed by physical cards; computer game equivalents are generally called digital collectible card games and are catalogued at List of digital collectible card games.

List

Collectible common-deck card games
These card games are very similar to regular CCGs; however, they do not meet the strict definition, because all players use a shared deck, also known as a common deck, similar to Uno. There is little to no interest in collecting the cards.

Citadel Combat Cards (1992)
Dino Hunt (Steve Jackson Games) (1996)
Dragon Storm Game (Black Dragon Press) (1995)
Nuclear War (Flying Buffalo) (1965)

Non-collectible customizable card games
Sometimes referred to as Living Card Games, these games are very similar to CCGs but lack randomness to the purchase and distribution of the cards. Most are sold as complete sets and are therefore not collectible. Some of these games were meant to be traditional CCGs with booster packs, but the booster packs were never released.

 AdventureQuest Worlds The Anything-Goes BattleOn Battle Card Game (Artix Entertainment)
 Anachronism (TriKing Games/The History Channel)
 Android: Netrunner (Fantasy Flight Games) (2012)
 Anime Madness (Matthew Johnston Games) (1996)
 Arcmage: Rebirth (Arcmage Creative Commons Games) (2018)
 Arkham Horror: The Card Game (Fantasy Flight Games) (2016)
 Ashes: Rise of the Phoenixborn (Plaid Hat Games) (2015)
 Call of Cthulhu: The Card Game (Fantasy Flight Games) (2008)
 Calorie Kids (Ocean of Wisdom) (2000)
 Catan Card Game (1996) and its successor The Rivals for Catan (2010) can be played as a customizable card game with the "tournament rules"
 ChessHeads (WizerGames) (2004)
 Codex: Card-Time Strategy (Sirlin Games) (2016)
 Doomtown: Reloaded (Alderac Entertainment Group/Pine Box Entertainment)
 Elemental Clash (The Game Crafter/T.O.G. Entertainment) (2009)
 A Game of Thrones: The Card Game (Fantasy Flight Games) (2008)
 A Game of Thrones: The Card Game Second Edition (Fantasy Flight Games) (2015)
 Heavy Gear Fighter (Dream Pod 9) (1995)
 Horsepower: 5000 (self-published) (1995)
 Killer Bunnies and the Ultimate Odyssey
 Knightmare Chess (Steve Jackson Games) (1996)
 The Last Great War (The Outsiders Group) (1997)
 Legend of the Five Rings: The Card Game (Fantasy Flight Games) (2017)
 The Lord of the Rings: The Card Game (Fantasy Flight Games) (2011)
 Ophidian 2350 (Ophidian Games/Fleer) (2016)
 Shadowfist (2012) (re-styled in 2012 as a "Dynamic Card Game", with pre-constructed starter decks and non-randomized booster packs)
 Star Wars: The Card Game (Fantasy Flight Games) (2012)
 Star Wars Episode 1 CCG Boxed Set (Decipher, Inc.) (1999)
 Tribbles (Decipher, Inc.) (2000)
 Warhammer 40,000: Conquest (Fantasy Flight Games) (2014)
 Warhammer: Invasion (Fantasy Flight Games) (2009)
 Xi Cards (Xi Cards Ltd.) (2014)

Notable non-collectible games
This is a catch-all category for those games that appear similar to CCGs but don't meet the strict definition in one way or another.

 Age of Heroes(Renegade Mage Games) (1997)
 The Base Ball Card Game (Allegheny) (1904)
 BattleCards (Merlin Publishing) (1993)
 Boy Crazy (Decipher, Inc.) (2000)
 Brawl (Cheapass Games) (1999)
 Chez Geek (Steve Jackson Games) (1999)
 Dark Mages (Bleem Divertissements Inc.) (2015)
 DragonElves (Fast Forward Entertainment) (2000)
 Emmerlaus: Duels of Mages (Creations Chaos) (1996)
 Express Chess (Black Box Entertainment) (1995)
 Fluxx (Looney Labs) (1996)
 Havic: The Bothering (PGI Limited) (1998)
 Illuminati (Steve Jackson Games) (1982)
 KeyForge (Fantasy Flight Games) (2018)
 Lost Worlds Fantasy Cards (1980)
 Mystick (Anoch Games Systems) (2000)
 Quest for the Faysylwood (Faysylwood Press) (1993)
 Rumble Robots (Trendmasters) (2000)
 Shadow Raven (Destiny Horizons, Inc.)
 Strat-O-Matic Baseball (1961)
 Zoon (West End Games)

See also
 Collectible card game
 Digital collectible card game
 List of digital collectible card games

Notes

References

Lists of games

List of collectible card games


Daniel S. "Dan" Swartz (nacido el  en Owingsville, Kentucky y fallecido el  en Mount Sterling, Kentucky) fue un jugador de baloncesto estadounidense que disputó una temporada en la NBA, además de jugar previamente en la NIBL y la ABL. Con 1,96 metros de estatura, jugaba en la posición de alero.

Trayectoria deportiva

Universidad
Jugó un año con los Wildcats de la Universidad de Kentucky, para posteriormente ser transferido a los Eagles de la Universidad Estatal de Morehead, promediando en total 27,4 puntos por partido. En sus dos últimas temporadas fue incluido en el mejor quinteto de la Ohio Valley Conference.

Profesional
Fue elegido en la trigésima posición del Draft de la NBA de 1956 por Boston Celtics, pero al no encontrar hueco en el equipo jugó durante varios años en ligas menores y en la ABL, donde en 1962 fue elegido en el mejor quinteto del campeonato, tras promediar 24,8 puntos y 9,0 rebotes por partido, acabando tercero en la clasificación de máximos anotadores, solo superado por Connie Hawkins y Dick Barnett.

Tras desaparecer la liga, en  ficha por fin con los Celtics, donde jugó una temporada como suplente de John Havlicek, promediando 4,5 puntos y 2,3 rebotes por partido, y ganando el anillo de campeón tras derrotar en las Finales a Los Angeles Lakers por 4-2. Al término de la temporada fue despedido, retirándose definitivamente.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Playoffs

Fallecimiento
Swartz falleció el 3 de abril de 1997 en el Hospital Mary Chiles de Mount Sterling, Kentucky, víctima de un ataque al corazón.

Referencias

Enlaces externos

 Ficha de Swartz en NBA.com
 Ficha de Dan Swartz en ultimatenba.com

Baloncestistas de Kentucky
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas de los Kentucky Wildcats
Baloncestistas de los Morehead State Eagles
Baloncestistas de los Boston Celtics
Baloncestistas de los Cleveland Pipers

Dan Swartz


Gazi Husrev-begova knjižnica (GHB), osnovana je 8. siječnja 1537. godine u Sarajevu i predstavljala je najznačajniju ustanovu ove vrste na Balkanu tijekom cijelog osmanskog razdoblja.

Fond Knjižnice
Fond Gazi Husrev-begove knjižnice broji oko osamdeset tisuća svezaka knjiga, naslova časopisa i dokumenata na orijentalnim, bošnjačkom i nekim europskim jezicima. Periodika se sastoji od najstarijih listova tiskanih u Bosni i Hercegovini, nekih sarajevskih dnevnih listova kao i gotovo svih naslova bošnjačkih listova i časopisa koji su izlazili ili danas izlaze u Bosni i Hercegovini. Naročito je značajan autograf Ljetopisa sarajevskog kroničara Mula Mustafe-Bašeskije, koji obuhvaća vrijeme od 1747. do 1804. godine.

Najstariji rukopis u Gazi Husrev-begovoj knjižnici je djelo Ihjau ulumud-din, od Ebu Hamid Muhameda el-Gazalije (umro 1111. godine), teološko-mističko djelo, prepisano 1131. godine. Knjižnica posjeduje veliki broj povijesno bosanskohercegovačkih tekstova od naročite važnosti.

Povezani članci
 Gazi Husrev-beg
 Gazi Husrev-begova džamija
 Gazi Husrev-begov bezistan
 Gazi Husrev-begov hanikah
 Gazi Husrev-begova medresa
 Tašlihan

Izvori

Vanjske poveznice

 Portal GHB

Građevine u Sarajevu

Gazi Husrev-begova knjižnica u Sarajevu


An Xanthosoma granvillei in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Thomas Bernard Croat ngan Thomps.. An Xanthosoma granvillei in nahilalakip ha genus nga Xanthosoma, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha French Guiana. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Xanthosoma

Xanthosoma granvillei


An Rhetinantha schistostele in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Alberto Blanco. An Rhetinantha schistostele in nahilalakip ha genus nga Rhetinantha, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rhetinantha

Rhetinantha schistostele


Ringkøbingvej  er en to sporet omfartsvej der går nord om Videbæk, og er en del af primærrute 15 der går fra Hvide Sande til Grenaa.

Den er med til at lede trafikken der skal mod Ringkøbing eller Herning uden om Videbæk, så byen ikke bliver belastet af for meget trafik.

Vejen forbinder Ringkøbingvej i vest med Herningvej i øst, den passere Videbækvej hvorfra der er forbindelse til Karup ad sekundærrute 467. Den passere derefter Gl. Landevej og Bredgade, og ender i Ringkøbingvej der går mod Ringkøbing.

Kilder

Videbæk
Omfartsveje i Danmark

Ringkøbingvej (Videbæk)


මොන්ගෝලියානු මාරක පණුවා යනු මොන්ගෝලියානු පුරාවුන්තයන්හි සදහන් පරිදි දැවැන්ත අඩි 2 සිට 5 දක්වා දිගැති ගෝබි කාන්තාරයේ වාසයකරන පණුවෙකි ,ස්වදේශිකයන්ගේ අදහසට අනුව වු අතිවිශාල රතු පාට සිරුරක් සහිත සල්ෆියුරික් වහනයකරන විශාලයෙකි ,මිනිසෙකු වුවද ක්ෂනිකව මැරිය හැකි මෙම සත්වයා තවමත් අභිරහසක් බව සදහන්.

Carnivorous cryptids
Mongol mythology

මොන්ගෝලියානු මාරක පණුවා


Dansk industri er en dansk dokumentarfilm fra 1970 instrueret af Ole Roos efter manuskript af Piet Hein.

Handling
En film om dansk industri, beregnet på udlandet. Der gives en skildring af danske industrivarers placering i de internationale handelsrelationer og Danmarks placering som partner i den globale industrielle arbejdsdeling.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1970

Dansk industri


Podmorsko arheološko nalazište nalazi se u podmorju Kaštelanskog zaljeva na položaju Trsteniku kod mjesta Kaštel Sućurac, Grad Kaštela.

Opis
Vrijeme nastanka: 1. do 4. stoljeće. U podmorju Kaštelanskog zaljeva na položaju Trstenik u Kaštel Sućurcu pronađen je jedan čitavi dolij (vis. 160cm, težina oko 1300kg), dvije veće skupine amfora i ostaci drvene konstrukcije nepoznate namjene u dužini od oko 50m. Svi nalazi vidljivi su u površinskom sloju. S obzirom na to da je nalazište na maloj dubini (1-2,5 m), skupine amfora zaštićene su željeznom mrežom, a dolij je izvađen i pohranjen u Hrvatskom pomorskom muzeju u Splitu. Drvena konstrukcija sastoji se od uzdužno položenih dasaka i kružnih, okomito zabijenih pilona. Pod pijeskom treba očekivati još nalaza.

Zaštita
Pod oznakom Z-732 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - arheologija, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "podvodna arheološka zona/nalazište".

Izvori

Zaštićene podvodne arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Kaštel Sućurac

Podmorsko arheološko nalazište kod Kaštel Sućurca


Ivan II. Kurjaković, zvani Grof († 1418.), hrvatski velikaš, krbavski knez iz velikaške obitelji Kurjakovića.

Bio je jedini sin krbavskog kneza Nikole I. Kurjakovića. Imao je dvije sestre; Anu udanu za kneza Babonega IV. Babonića i Magdalenu, udanu za kneza Karla Kladuškog. Njegov otac i stričevi su podržavali kraljice Mariju († 1395.) i Elizabetu († 1387.) te posljedično kralja Žigmunda (1387. – 1437.), što im je osiguralo znatan društveni uspon i utjecaj.

Ivan se pridružio svom rođaku, knezu Karlu II. Čekliškom († iza 1422.) na ugarskom dvoru u rano proljeće 1397. godine, gdje je u idućih dvadeset godina obnašao uglednu dužnost kraljičinog i kasnije kraljevog stolnika (magister dapipherorum). Godine 1408. knez Ivan II. postao je, zajedno s rođakom Karlom II. član prestižnog Reda zmajskih vitezova, kojima je pripadao sam kralj i najviši odličnici kraljevstva.

Godine 1414. knez Ivan II. je sudjelovao u Aachenu na obredu krunidbe kralja Žigmunda Luksemburškog za njemačko-rimskog cara. Iza sebe je ostavio kći Mariju, udanu za kneza Šimuna Kladuškog.

Bilješke

Literatura

 Grgin, Borislav i Botica, ivan, The Counts Kurjaković of Krbava in Medieval History of Modern-day Slovakia, Bratislava, 2013.

Vanjske poveznice

 Kurjakovići - Hrvatski biografski leksikon

Hrvatsko plemstvo
Kurjakovići

Ivan II. Kurjaković


يوري مرقدي (17 ديسمبر 1969 -) مغني وممثل لبناني.

حياته ومشواره الفني
درس الإخراج في العاصمة البريطانية لندن في عام 1995 وبعد أن أنهى دراسته عاد إلى لبنان مجدداً، حيث عمل مخرجاً للإعلانات على مدار ثماني سنوات. بدأ مشواره الفني في الغناء عام 2001. أشتهر بأغنية (عربيٌ أنا) التي انتجها بنفسه وكانت سبب شهرته. له أغاني أخرى مثل المرأة العربية، بحبك موت، أنساك، ويا قاسي. توقف عن الغناء في 2005، ثم عاد مرة أخرى في 2011 بأغنية (حدا مش أنا).

حياته الأسرية
تزوج في عام 2012 من خبيرة التجميل ومقدمة البرامج ألفت منذر. في مايو 2007 عيّنت مجموعة ميماك أوغلفي مديرا للخدمات الإبداعية في المجموعة.ليشرف على جميع مشاريع الإنتاج التلفزيوني.

الهجرة والعودة
سافر مع عائلته إلى كندا وعاد بعد غياب تسعة سنوات للفن بعدما طلبت منه عائلته ذلك بعدما أنهى العمل على ألبومه أنا الموقع أدناه الذي طرحه عام 2015.

ألبومات

الأغاني المصورة

في التمثيل
 2003: الحياة منتهى اللذة (فيلم)
 2003: شيء جديد (مسرحية)
 2009: تريب تيز (مسرحية)
 2018: مجنون فيكي (مسلسل)

مصادر

أشخاص على قيد الحياة
لبنانيون من أصل أرمني
مغنون بالعربية الفصحى
مغنون ذكور لبنانيون في القرن 21
مغنون لبنانيون
ممثلون وممثلات لبنانيون
مهاجرون لبنانيون إلى كندا
مواليد 1389 هـ
مواليد 1969
موسيقيون من بيروت

يوري مرقدي


In category theory, a branch of mathematics, a subobject is, roughly speaking, an object that sits inside another object in the same category.  The notion is a generalization of concepts such as subsets from set theory, subgroups from group theory, and subspaces from topology.  Since the detailed structure of objects is immaterial in category theory, the definition of subobject relies on a morphism that describes how one object sits inside another, rather than relying on the use of elements.

The dual concept to a subobject is a . This generalizes concepts such as quotient sets, quotient groups, quotient spaces, quotient graphs, etc.

Definitions
An appropriate categorical definition of "subobject" may vary with context, depending on the goal. One common definition is as follows.

In detail, let  be an object of some category.  Given two monomorphisms

with codomain , we define an equivalence relation by   if there exists an isomorphism  with .

Equivalently, we write  if  factors through —that is, if there exists  such that .  The binary relation  defined by

is an equivalence relation on the monomorphisms with codomain , and the corresponding equivalence classes of these monomorphisms are the subobjects of .

The relation ≤ induces a partial order on the collection of subobjects of .

The collection of subobjects of an object may in fact be a proper class; this means that the discussion given is somewhat loose. If the subobject-collection of every object is a set, the category is called well-powered or, rarely, locally small (this clashes with a different usage of the term locally small, namely that there is a set of morphisms between any two objects).

To get the dual concept of quotient object, replace "monomorphism" by "epimorphism" above and reverse arrows. A quotient object of A is then an equivalence class of epimorphisms with domain A.

However, in some contexts these definitions are inadequate as they do not concord with well-established notions of subobject or quotient object. In the category of topological spaces, monomorphisms are precisely the injective continuous functions; but not all injective continuous functions are subspace embeddings. In the category of rings, the inclusion  is an epimorphism but is not the quotient of  by a two-sided ideal. To get maps which truly behave like subobject embeddings or quotients, rather than as arbitrary injective functions or maps with dense image, one must restrict to monomorphisms and epimorphisms satisfying additional hypotheses. Therefore one might define a "subobject" to be an equivalence class of so-called "regular monomorphisms" (monomorphisms which can be expressed as an equalizer of two morphisms) and a "quotient object" to be any equivalence class of "regular epimorphisms" (morphisms which can be expressed as a coequalizer of two morphisms)

Interpretation
This definition corresponds to the ordinary understanding of a subobject outside category theory.   When the category's objects are sets (possibly with additional structure, such as a group structure) and the morphisms are set functions (preserving the additional structure), one thinks of a monomorphism in terms of its image.  An equivalence class of monomorphisms is determined by the image of each monomorphism in the class; that is, two monomorphisms f and g into an object T are equivalent if and only if their images are the same subset (thus, subobject) of T.   In that case there is the isomorphism  of their domains under which corresponding elements of the domains map by f and g, respectively, to the same element of T; this explains the definition of equivalence.

Examples

In Set, the category of sets, a subobject of A corresponds to a subset B of A, or rather the collection of all maps from sets equipotent to B with image exactly B. The subobject partial order of a set in Set is just its subset lattice.

In Grp, the category of groups, the subobjects of A correspond to the subgroups of A.

Given a partially ordered class P = (P, ≤), we can form a category with the elements of P as objects, and a single arrow from p to q iff p ≤ q. If P has a greatest element, the subobject partial order of this greatest element will be P itself. This is in part because all arrows in such a category will be monomorphisms.

A subobject of a terminal object is called a subterminal object.

See also

Subobject classifier
Subquotient

Notes

References

Objects (category theory)

Subobject


Ahmed Şah Mesud (1 Eylül 1953 - 9 Eylül 2001), "Penşir Aslanı" lakaplı Tacik kökenli Afgan askerî lider. Kabil'in kuzeyindeki Pençşir Vilayeti'nde bulunan Cangalak'ta Tacik kökenli bir ailede dünyaya geldi. Asker olan babası, Kral Zahir Şah'ın ordusunda albay olarak görev yapıyordu. Çocukluğunun büyük bölümü Kabil'de geçti. Ardından bir Fransız Lisesi olan İstiklal'e kaydoldu. Sonra Kabil Politeknik Okulu'nda mimarlık okudu. Ancak okulu bitirme şansı bulamadı. 1970'li yıllarda İslami harekete katıldı. Kabil Üniversitesi'nde öğretim görevlisi olan Burhaneddin Rabbani'den etkilendi. 1973 yılında İslami hareketin ileri gelenleri arasına katıldı. 1974 yılında diğer liderler gibi Kral Davud rejiminin baskıları sonucu Pakistan'a gitti. 1975 yılında Davud yönetimini devirmek için yeniden ülkesine döndü. Kendisinden istendiği gibi Penşir Vadisi'ndeki Roka Bölgesini ele geçirdi. Ancak ordunun müdahalesi sonucu yeniden Pakistan'a kaçtı. 1978 yılında Konar bölgesinde halkı komünistlere karşı silahlandırdı. 1979 yılında Penşir'e döndüğünde Sovyet işgaline karşı başlatılan cihadın ünlü komutanlarından biri oldu. Mesud, Sovyetlere karşı askeri başarıları ile ülke çapında ün salmaya başladı. Batılı gözlemciler Mesud'u "Yetenekli Stratejist" ve "Hindikuş'un Napolyon'u" diye tanımlıyorlardı. Sovyetler 10 yıl süren işgalleri sırasında 80 km uzunluğundaki Penşir Vadisi'ne girmeye çalıştılarsa da bunda başarılı olamadılar ve Şubat 1989'da Afganistan'dan geri çekildiler.

Ahmet Şah Mesud, bu kez Kabil'deki Necibullah'ın başkanlığını yaptığı komünist hükûmete karşı savaşmaya başladı. 1992 yılının Nisan ayında Afganistan Özbeklerinin lideri Raşid Dostum'la anlaşarak Kabil'i ele geçirdi. Bu Mesud'un hayatındaki en büyük başarı oldu. Ahmet Şah Mesud Savunma Bakanlığı'na getirildi. Askerleri Kabil'in savunmasını üstlendi. Ancak birkaç kez el değiştiren Afgan hükûmeti, Hizb-i İslami grubunun lideri Hikmetyar'la olan iktidar mücadelesi yüzünden Afganistan'da güvenli bir ortam sağlamada muvaffak olamayınca kısa bir sürede Kabil tekrar savaş alanına döndü. 1994'te Afganistan'ın güneyindeki Kandahar'da ortaya çıkan Taliban örgütü, Kabil'e doğru ilerlerken en büyük direnişi Mesud gösterdi. Taliban Kabil kapılarına kadar geldiklerinde hiçbir direnişle karşılaşmadan Kabil'e girdiler. Taliban birlikleri silah kullanmadan arka arkaya vilayetleri ele geçirdi. Taliban yönetimine karşı olan gruplar 1998'de Kuzey İttifakı adı altında birleştiler ve Mesud'u lider olarak seçtiler. Bu kez çatışmalar ülkenin kuzeyinde yoğunlaşmaya başladı ve Şah Mesud, yeniden Penşir Vadisi'ne çekildi.

Afgan komutan, 9 Eylül 2001 tarihinde Takhar vadisi'ndeki Hoca Bahauddin köyünde kendisiyle röportaj yapmak isteyen Belçika pasaportlu ve Fas asıllı iki kişinin intihar saldırısı sonucu hayatını kaybetti.

Kaynakça

1953 doğumlular
Kabil doğumlular
2001 yılında ölenler
Afganistan devlet başkanları
Afgan siyasetçiler
Sovyetler Birliği'nin Afganistan'a müdahalesinde kişiler
Afgan mücahitler
Afganistan'da ölenler
Çatışmada ölenler
Resim aranan siyasetçiler
Tacik asıllı Afganlar

Ahmed Şah Mesud


Le hockey sur gazon fait partie des sports disputés aux Jeux du Commonwealth de 2022, qui se dérouleront à Birmingham, en Angleterre. Ce sera la septième organisation du hockey sur gazon aux Jeux du Commonwealth depuis ses débuts en 1998, et la deuxième en Angleterre spécifiquement.

Les tournois doivent se dérouler du 29 juillet au 8 août 2022.

Calendrier
Le calendrier des compétitions est le suivant:

Les matchs détaillés ont été publiés le 9 mars 2022.

Site
Les tournois auront lieu au University of Birmingham Hockey & Squash Centre, où se déroulera également la compétition de squash.

Qualification
Dix nations d'au moins quatre régions de la CGF se qualifient pour chaque tournoi des Jeux du Commonwealth de 2022:

 Le pays hôte.
 Les champions en titre (sauf si déjà qualifiés).
 Les nations les mieux classées au classement mondial de la FIH au 1er février 2022, à l'exclusion de celles déjà qualifiées.

Masculin

Féminin

Tournoi masculin

Le concours se composait de deux étapes; une phase de groupes suivie d'une phase à élimination directe.

Phase de groupes
Les équipes ont été divisées en deux groupes de cinq nations, affrontant chaque équipe de leur groupe une fois. Trois points étaient attribués pour une victoire, un pour un match nul. Les deux meilleures équipes de chaque groupe se sont qualifiées pour les demi-finales.

Groupe A

Source: FIHBirmingham 2022

En cas d'égalité de points de plusieurs équipes à l'issue des matchs de poule, les critères suivants sont appliqués dans l'ordre indiqué pour établir leur classement.
 Points,
 Matchs gagnés,
 Différence de buts,
 Buts marqués,
 Face à face.

Groupe B

Source: FIHBirmingham 2022

En cas d'égalité de points de plusieurs équipes à l'issue des matchs de poule, les critères suivants sont appliqués dans l'ordre indiqué pour établir leur classement.
 Points,
 Matchs gagnés,
 Différence de buts,
 Buts marqués,
 Face à face.

Tour pour les médailles

Classement final

Tournoi féminin

Le concours se composait de deux étapes; une phase de groupes suivie d'une phase à élimination directe.

Phase de groupes
Les équipes ont été divisées en deux groupes de cinq nations, affrontant chaque équipe de leur groupe une fois. Trois points étaient attribués pour une victoire, un pour un match nul. Les deux meilleures équipes de chaque groupe se sont qualifiées pour les demi-finales.

Groupe A

Source: FIHBirmingham 2022

En cas d'égalité de points de plusieurs équipes à l'issue des matchs de poule, les critères suivants sont appliqués dans l'ordre indiqué pour établir leur classement.
 Points,
 Matchs gagnés,
 Différence de buts,
 Buts marqués,
 Face à face.

Groupe B

Source: FIHBirmingham 2022

En cas d'égalité de points de plusieurs équipes à l'issue des matchs de poule, les critères suivants sont appliqués dans l'ordre indiqué pour établir leur classement.
 Points,
 Matchs gagnés,
 Différence de buts,
 Buts marqués,
 Face à face.

Tour pour les médailles

Classement final

Nations participantes
Il y a 11 nations participantes aux compétitions de hockey avec un total de 360 athlètes. Le nombre d'athlètes inscrits par une nation est entre parenthèses à côté du nom du pays.

  Angleterre (36)
  Australie (36)
  Canada (36)

  Inde (36)
  Ghana (36)
  Nouvelle-Zélande (36)

  Écosse (36)
  Afrique du Sud (36)
  Pays de Galles (36)

  Kenya (18)
  Pakistan (18)

Références

Liens externes
 Site officiel

Jeux du Commonwealth de 2022
Hockey sur gazon aux Jeux du Commonwealth
Jeux du Commonwealth 2022
Jeux du Commonwealth

Hockey sur gazon aux Jeux du Commonwealth de 2022


Clurichaun sau Clurican:Este o ființă fantastică, prezentată sub forma unui om de mici dimensiuni, de obicei purtând o pălărie roșie, un șorț din piele și pantofi cu toc înalt și având un pântec uriaș. Aceste ființe sunt cunoscute pentru pofta lor nestăvilită pentru vin. Au o durată de viață extrem de lungă.

Bibliografie
Catalogul Ființelor Fantastice - Alejandra Ramirez și Agustin Cefis, Ilustrații: Abril Barrabo, Editura Art

Vezi și
Leprechaun

Mitologie celtică
Mitologia irlandeză

Clurichaun


DIN 7989 er en DIN-Standart for en Tyk konstruktionsskive.

Kilde
http://bolte.dk/konstruktionsskiver-din-7989-tyk/
DIN-standarder

DIN 7989


Paraipaba es un municipio brasileño del estado del Ceará. Su población estimada en 2004 era de 28.372 habitantes.

En los márgenes del río Curu, Paraipaba tiene uno de los mayores proyectos irrigados del mundo, donde son encontrados diversas variedades de frutas,y entre estas, el cultivo del coco es la principal actividad agropecuaria de la región.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Ceará

Paraipaba


علقة موت فيلم مصري من إنتاج عام 2009، ومن تأليف نافع عبد الهادي، وإخراج ماجد نبيه.

ملخص الأحداث
تدور أحداث الفيلم في إطار من الكوميديا والحركة حول تنظيم مصر لبطولة عالمية للمصارعة وتتدخل جهات إرهابية لتعوق إقامة البطولة من خلال حدث إرهابي كبير إلا أن المصارعين العالميين بالتعاون مع الشرطة يحبطون المحاولة، وتتوالى الأحداث.

الشخصيات
 ممدوح فرج
 الشحات مبروك
 شمس
 غسان مطر
 عبد الله مشرف
 سماح بسام
 حسين مملوك
 مصطفى درويش
 طارق عبد الحليم
 خليل مرسي
 محمد متولي
 رضا حامد
 محمد صبري
 عادل أنور
 نجلاء نافع

روابط خارجية

المصادر

 صفحة الفيلم في قاعدة بيانات الأفلام العربية

أفلام عبد الله مشرف
أفلام مصرية إنتاج 2009

علقة موت (فيلم)


Uma metralhadora de uso geral (em inglês General-purpose machine gun, ou GPMG) é um tipo de metralhadora refrigerada a ar, que é usada com sua flexibilidade para desempenhar diversos papeis em combate, como de metralhadora leve e média, geralmente para apoio de infantaria e outros atributos complementares.

Utiliza cartuchos de alta energia (full-size) (como 7,62×51mm NATO, 7,62×54mmR, 7,5×54mm e 7,92×57mm Mauser) e usualmente é alimentada por fita de munição. Pode ser montada em um bipé, tripé, aeronave ou veículo; e normalmente possui um projeto em que seu cano possa ser trocado rapidamente.

Exemplos

Segunda Guerra Mundial
: MG 34
: MG 42

Pós-guerra
: MG 51
: AA-52
: M60
: FN MAG
: UK vz. 59
: MG3
: Beretta MG 42/59
: PK
: Heckler & Koch HK21
/: M240
: Vektor SS-77
: PKP Pecheneg
/: Mk 48
: IWI Negev NG-7

Galeria

Ver também
Metralhadora leve
Metralhadora média
Metralhadora pesada

Metralhadoras

Invenções e descobertas alemãs

Metralhadora de uso geral


George Francis Abbott (25. juni 1887 – 31. januar 1995) var en amerikansk teaterinstruktør, dramatiker, manuskriptforfatter og filminstruktør, hvis karriere strakte sig over 9 årtier.

Tidlige liv
Abbott blev født i Forestville, New York til George Burwell Abbott og Hannah May McLaury. De flyttede senere til byen Slamanca, hvor hans far blev valgt til borgmester to gange.
I 1898 flyttede hans familie til Cheyenne i Wyoming hvor han gik på Kearney Military Academy. inden for få år, flyttede familien tilbage til New York hvor Abbott dimitterede fra Hamborg High School i 1907.
Fire år senere, opnåede han en Bachelor of Arts fra University of Rochester, hvor han skrev sit første skuespil, Perfectly Harmless til universitetets dramaklub.

Abbott tog derefter til Harvard University for at tage et kursus i dramatik ved George Pierce Baker. Under Bakers oplæring, skrev han The Head of the Family, der blev opført af Harvard Dramatic Club i 1912.
Han arbejdede derefter i et år som assisterende regissør på Bijou Theatre i Boston, hvor hans skuespil The Man in the Manhole vandt en konkurrence.

Karriere
Abbott startede som skuespiller på Broadway i 1913, og havde sin debut i The Misleading Lady.
Mens han spillede med i flere forestillinger i New York, begyndte han at skrive. Hans første succesfulde skuespil var The Fall Guy fra 1925.
Hans første store hit var Broadway, skrevet og instrueret i samarbejde med Philip Dunning.
Det havde premiere 16. september 1926 på Broadhurst Theatre og blev opført 603 gange. Andre succeser fulgte, og det var et sjældent år, der ikke havde en Abbott-produktion på Broadway.

Han arbejdede også i Hollywood som manuskriptforfatter og filminstruktør, mens han fortsatte sit teaterarbejde.

I 1963 udgav han sin selvbiografi Mister Abbott''.

Personligt liv
Abbott var gift med Edna Lewis fra 1914 til hendes død i 1930; de havde et barn sammen. Skuespillerinden Mary Sinclair var hans anden kone. Deres ægteskab varede fra 1946 til de i 1951 blev skilt.
Han havde en lang romance med skuespillerinden Maureen Stapleton fra 1968 til 1978. Hun var 43 og han var 81 da deres affære startede. Ti år efter forlod han hende for en yngre kvinde.
Hans tredje ægtefælle var Joy Valderrama. De var gift fra 1983 til hans død i 1995.

Abbott var en energisk mand, der forblev aktiv efter sin 100-års fødselsdag med golf og dans. Han døde af et slagtilfælde den 31. januar 1995, i Miami Beach, 107 år gammel.

Referencer

Eksterne henvisninger

Manuskriptforfattere fra USA
Filminstruktører fra USA
Filmproducere fra USA

George Abbott


Lazare Eloundou Assomo, camerounais, né en , est le premier Africain à devenir le directeur du patrimoine mondial de l'UNESCO.

Biographie

Enfance et début
Lazare Eloundou Assomo, né en 1968 au Cameroun, quitte ce pays pour la France à l'âge de . Il effectue des études d'architecture et d'urbanisme à l'École nationale supérieure d'architecture de Grenoble et commence à y travailler en tant que chercheur associé au Centre international de la construction en terre en 1996.

Il se fait remarquer par Nelson Mandela avec son projet de logements sociaux en Afrique du Sud.

Carrière
Lazare Eloundou Assomo intègre l'UNESCO en 2003 au sein de l'Unité Afrique du Centre du patrimoine mondial. Il contribue à la création du Fonds pour le patrimoine mondial africain et au développement du Programme du patrimoine mondial pour l'architecture de terre (WHEAP). De 2008 à 2013, il dirige l'Unité Afrique du Centre du patrimoine mondial.

En 2013, il rejoint le bureau de l'UNESCO au Mali et en prend la direction en 2014 avec pour mission de protéger le patrimoine culturel du pays dans ce contexte de guerre.

En 2016, il intègre l'UNESCO en France en qualité de directeur et, dès 2018, est chargé de la culture et des situations d'urgence (pour protéger les biens lors des conflits, des désastres, des catastrophes climatiques) et de la restitution des biens culturels au titre de la Convention de 1970.

Nommé le  par la directrice générale de l'UNESCO, Audrey Azoulay, et en remplacement de Mechtild Rössler, partie à la retraite en septembre 2021, il devient le premier Africain à la tête du Centre du patrimoine mondial de l'UNESCO.

Publications

 Patrimoine mondial africain : une diversité remarquable, co-écrit avec Ishanlosen Odiaua et publié en 2012 par l'UNESCO

Notes et références

Liens externes

Architecte camerounais du XXe siècle
Architecte camerounais du XXIe siècle
Diplomate camerounais du XXIe siècle
Fonctionnaire de l'UNESCO
Naissance en 1968
Élève de l'École nationale supérieure d'architecture de Grenoble

Lazare Eloundou Assomo


صالح بن رشيد العليقي (حوالي 1936م - 2011م)،  أكاديمي سعودي من مدينة حائل ومن أوائل أهل المنطقة الذين حصلوا على شهادات عليا. حرص على التعليم في تلك الفترة المتقدمة من عقد الستينات الميلادي. نال تعليمه في الجامعة الأميركية في بيروت، وتخصص في الرياضيات الحديثة بجامعة تكساس في أوستن بالولايات المتحدة الأمريكية.

خدم بلاده في المدارس والأوساط التعليمية، وفي الولايات المتحدة الأمريكية ولبنان والإمارات العربية المتحدة.

تقاعده ووفاته
تقاعد من عمله بالتربية والتعليم عام 1996م، وبعد معاناة مع المرض توفي في يوم السبت 15 محرم 1433هـ الموافق 10 ديسمبر 2011م، بمستشفى القوات المسلحة بالرياض عن عمر 75 عاماً ودُفن في حائل.

قالت عنه جريدة الجزيرة في عددها 14319 يوم الإثنين 12 من ديسمبر عام 2011 م الموافق 17 محرم 1433هـ بأنه أحد رواد التربية والتعليم بالمنطقة.

المراجع

 الجزيرة - ورحل المربي الفاضل صالح رشيد العليقي.

أكاديميون سعوديون
خريجو الجامعة الأمريكية في بيروت

صالح بن رشيد العليقي


Uldaber (Lagothrix) er en slægt af primater i familien Atelidae. Det er relativt store dyr med en tæt ulden pels. De lever i det nordvestlige Sydamerika. Tidligere blev alle dyr regnet som tilhørende samme art, men i dag skelnes mellem fire arter.

Udbredelse
Uldaber lever i det nordlige og centrale Sydamerika. De forekommer fra Colombia til Bolivia og i det vestlige Brasilien. Oplysninger om forekomsten i Venezuela er usikker. I Andes-bjergene findes de op til 3000 meter over havet.

Udseende
Arterne i denne slægt er forholdsvis store primater med ulden pels, der hovedsagelig er mørk, mest mørkebrun eller gråsort. Hovedet er rundt og ansigtet nøgent. De vejer fra 5 til 10 kilogram. Kroppen er 50 til 70 cm lang og halen 60 til 70 cm. Halen savner hår i spidsen og anvendes som gribeværktøj.

Levevis
Disse dyr er aktive om dagen og lever i træerne, men ses ret ofte på jorden. I skoven bevæger de sig ikke så hurtigt som andre primater i samme familie. Uldaber foretrækker våde og urørte skove. De danner grupper med 10 til 70 individer. En gruppe består af mange par med deres unger og har et 4 til 11 km² stort territorium.

Føde
Disse primater lever hovedsageligt af frugter. De æder også anden planteføde som blade, frø, blomster og bark samt smådyr som insekter, edderkopper og bløddyr.

Formering
Hunnen føder hvert andet år efter en ca. 225 dage lang drægtighedsperiode en enkelt unge. Efter fødslen sidder ungen mindst fem måneder fast i morens pels. Efter omkring et år fravænnes ungen, der efter fire til seks år er kønsmoden.

Man kender til uldaber som i fangenskab er blevet 24-30 år gamle.

Arter
Slægten Lagothrix omfatter fire arter:
 Grå uldabe, Lagothrix cana
 Lagothrix lagotricha
 Lagothrix lugens
 Lagothrix poeppigii

Noter

Kilder og eksterne henvisninger
 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. 6th edition. Johns Hopkins University Press, Baltimore MD 1999, .

Pelsaber

Uldaber


Mihai Mărieș (n. 21 martie 1988, Baia Mare) este un jucător profesionist de volei român, care în prezent joacă pe postul de libero la SCM Universitatea Craiova.

Este de trei ori campion național cu Volei Club Municipal Zalău, s-a transferat la SCM Universitatea Craiova în vara anului 2014.

Cariera de jucător
A început cariera de jucător la echipa de juniori din Baia Mare, CSS2 Baia Mare în anul 1995.

Juniorat
 1995 - 2007 CSS2 Baia Mare Maramures

Echipe de club divizia A
 2007 - 2008 Volei Club Municipal Zalău,
 2008 - 2009 Volei Club Municipal Zalău
 2009 - 2010 Volei Club Municipal Zalău
 2010 - 2011 Volei Club Municipal Zalău
 2011 - 2012 Volei Club Municipal Zalău
 2012 - 2013 Volei Club Municipal Zalău
 2013 - 2014 Clubul Sportiv Phoenix Șimleu
 2014 - 2015 SCM Universitatea Craiova
 2015 - 2016 SCM Universitatea Craiova
 2016 - 2017 SCM Universitatea Craiova

Component al echipei naționale
 2011 - 2016, pe postul libero, număr tricou 6.

Meciuri cu echipa națională

Meciuri internaționale cu echipele de club

Palmares
De trei ori a caștigat medalia de aur în campionatul național divizia A, de două ori medalia de bronz și în sezonul 2011-2012 atât cupa cât și campionatul.
 Medalia de aur, Campion național, Divizia A, 2009 - 2010
 Medalia de aur, Campion național, Divizia A, 2010 - 2011
 Medalia de aur, Cupa României, Campion național, Divizia A, 2011 - 2012
 Medalia de bronz, Campionat național, Divizia A, 2012 - 2013
 Medalia de bronz, Campionat național, Divizia A, 2014 - 2015
 Medalia de aur, Campion național, Divizia A, 2015 - 2016
șapte calificări cu echipele de club in Cupele Europene de volei.

Viață personală

Familie
S-a născut în orașul Baia Mare. Este frate cu omul de afaceri Nicolae Mărieș. În vara anului 2016, s-a căsătorit în orașul Las Vegas cu fata pictorului Gheorghe Ilea.

Pasiuni
Călătoriile, drumețiile.

Note

Nașteri în 1988
Nașteri pe 21 martie
Voleibaliști români
Băimăreni
Sportivi români în viață

Mihai Mărieș


Urban fantasy (fantasía urbana, en español) es un subgénero de fantasía en el que la narración tiene lugar en un entorno urbano. Las obras de fantasía urbana se establecen principalmente en el mundo real y contienen aspectos de la fantasía, como la llegada de razas alienígenas, el descubrimiento de criaturas mitológicas, la convivencia o conflicto entre humanos y seres paranormales, y otros cambios drásticos en la vida de una ciudad. El escenario contemporáneo no es estrictamente necesario para una obra de fantasía urbana: obras del género también pueden tener lugar en entornos futuristas e históricos, reales o imaginarios.

Historia
El término urban fantasy había estado en uso en la impresión desde el . Sin embargo, en ese momento el término describía una característica de algún objeto o lugar. Por ejemplo, en el libro de Horst Schmidt-Brummer de 1973 sobre Venecia, California, agrega el subtítulo "Una fantasía urbana", para denotar la nostalgia por lo que él siente es una falta de apreciación por la singularidad de la ciudad. Y en varios anuncios del The New York Times de 1928 a 1930 para el hotel St. Regis, el término parece implicar que el entorno del hotel es una especie de paraíso: "Nunca fue una fantasía urbana tan encantadora...".

El término comenzó a describir un estilo de ficción solo a finales de los años 1980 y principios de los noventa.

El universo de Terri Windling de Borderlands, lanzado a mediados de los años 80, es promocionado por Neil Gaiman como "uno de los lugares más importantes donde comenzó la fantasía urbana", y Tor.com explica: "Algunos dicen que el 'urban fantasy' nació en Bordertown, lo que proporcionó a jóvenes escritores iniciales como Charles de Lint y Emma Bull una plataforma para este nuevo género".

Varias publicaciones y escritores han citado a los autores Laurell K. Hamilton y Kim Harrison como contribuyentes notables al género. Entertainment Weekly, USA Today, y Time han reconocido la longevidad y la influencia de las historias de Hamilton, mientras que The New York Times y Amazon.com han observado el trabajo de Kim Harrison. La autora Courtney Allison Moulton ha citado los primeros trabajos de Hamilton entre sus inspiraciones. Kelly Gay ha notado a Hamilton, Harrison y Emma Bull como influencias primarias.

Novelas

Ficción para adultos

Muchas novelas de fantasía urbana dirigidas a los adultos son contadas a través de una narración en primera persona, ya menudo cuentan con seres mitológicos, romance y protagonistas femeninos que están involucradas en la aplicación de la ley o el vigilantismo. Laurell K. Hamilton con la saga literaria de Anita Blake — que sigue las investigaciones de una agente federal que investiga casos sobrenaturales — ha sido llamado un trabajo sustancial e influyente del género. Kim Harrison con las novelas de Rachel Morgan, también considerados como obras inspiradas, cuentan con una "bruja" "witch-born" cazarrecompensas que lucha contra numerosos enemigos sobrenaturales. La saga de Charlie Madigan, por Kelly Gay, explora los desafíos que enfrenta una oficial de policía mientras trata de equilibrar sus investigaciones de casos paranormales con su vida como madre soltera.

Además de libros que presentan personajes en gran parte independientes, algunas historias cuentan con hombres y mujeres que regularmente se asocian en aventuras, a menudo con un elemento romántico subyacente. La saga Jaz Parks, por Jennifer Rardin, sigue al agente titular de la CIA y su jefe vampiro mientras combaten amenazas sobrenaturales a la seguridad nacional. Las novelas Dark Days de Jocelyn Drake siguen a una vampiresa llamada Mira y un cazador de vampiros llamado Danaus, que trabajan juntos para proteger a su gente de un enemigo mutuo. Night Huntress, por Jeaniene Frost, se centra en una dhampiro llamada Catherine y un cazador de vampiros llamado Bones, que gradualmente se convierten en amantes mientras luchan contra los no-muertos.

Ficción adolescente

En contraste con los "héroes profesionales" que se encuentran en las novelas urbanas de fantasía para adultos, muchas novelas dirigidas a jóvenes adultos siguen a protagonistas inexpertos que inesperadamente se ven envueltos en luchas paranormales. En medio de estos conflictos, los personajes a menudo ganan aliados, encuentran romance y, en algunos casos, desarrollan o descubren habilidades sobrenaturales propias. De las novelas de Kelley Armstrong The Darkest Powers, un grupo de adolescentes con talentos paranormales huyen de una banda persistente de científicos. Gone, por Michael Grant, sigue una ciudad aislada en la cual los adultos han desaparecido misteriosamente, dejando una sociedad de chicos con poderes detrás. In Unearthly, por Cynthia Hand, una chica descubre que ella es parte ángel y dotada de habilidades sobrehumanas, llevándola a buscar su propósito en la Tierra.
The Immortals, por Alyson Noël, sigue a una chica que gana habilidades especiales tras recuperarse de un accidente, y también se acerca más a un nuevo misterioso muchacho en su escuela. Los triángulos amorosos también desempeñan un papel prominente en estas y otras novelas de fantasía urbana. Los temas de las edades y las voces de los adolescentes también distinguen a menudo la fantasía urbana de jóvenes adultos de los libros de adultos en el género.

Los internados son un escenario común en la fantasía urbana adolescente. Rampant, de Diana Peterfreund, sigue a un grupo de mujeres jóvenes en un claustro mientras entrenan para luchar contra los unicornios asesinos. La saga literaria de House of Night, de P. C. y Kristin Cast, presenta una escuela donde los futuros vampiros son disciplinados mientras se encuentran en el camino de la transformación, durante el cual surgen varios conflictos románticos y otros enfrentamientos. Con la saga de Claudia Gray Evernight se centra en una academia misteriosa, donde un vínculo romántico se desarrolla entre una chica nacida con vampiros, y un chico que los persigue. Fallen, por Lauren Kate, gira alrededor de una estudiante llamada Luce que se encuentra atraída por un muchacho llamado Daniel, sin saber que es un ángel caído que comparte una historia con ella. Otras novelas, tales como el de Carrie Jones con Need, tienen personajes moviéndose a nuevas ubicaciones pero asistiendo a escuelas públicas mientras descubren misteriosos acontecimientos en otras partes de sus ciudades.

Distinción con el romance paranormal
En un comentario en línea, la autora Jeannie Holmes describió las diferencias entre la fantasía urbana y el romance paranormal:

Media tie-ins
El uso de otras formas de medios se ha convertido en una parte común de la creación y promoción de obras de fantasía urbana.

Música

Varios autores de fantasía urbana citan la música como inspiración. Algunos escritores recomiendan canciones o listas de reproducción en sus sitios web oficiales, entre ellos Courtney Allison Moulton, Jaye Wells y Sarah J. Maas, que unen sus recomendaciones con enlaces a servicios de música. Los editores también han utilizado música para tráileres de libros, incluyendo el tráiler de Carrie Jones con Captivate, que cuenta con el trabajo del compositor  Derek Daisey.

También se produce música original. En 2010, los músicos Alexandra Monir, Michael Bearden y Heather Holley (una compositora de Christina Aguilera (Stripped)) colaboraron para crear canciones para la novela de debut de , Timeless.

Video
Los tráileres de libros se utilizan a menudo para promover las novelas de fantasía urbana.  Editores tales como HarperCollins también producen entrevistas regulares del vídeo con los autores que debutan.

Cómics y mangas
Las adaptaciones de novelas urbanas de fantasía han aparecido en cómics y mangas. Entre los cuentos para ser adaptadas son las novelas de Laurell K. Hamilton con Anita Blake, las historias de Mercy Thompson de Patricia Briggs, and Melissa Marr's Wicked Lovely. La serie original del manga que ocurre en ubicaciones urbanas de fantasía incluye a  Q Hayashida Dorohedoro y Yasuhiro Nightow Blood Blockade Battlefront.

Referencias

Véase también
 Literatura fantástica

Enlaces externos

Género fantástico

Urban fantasy


Bernd Kasten (né le  à Nordhastedt) est un historien et archiviste allemand.

Biographie
Kasten étudie l'histoire et l'anglais à l'Université Christian-Albrecht de Kiel et à l'Université de l'Indiana à Bloomington. En 1990, il obtient son doctorat. En 1990/91, il est employé à la . Après avoir terminé son stage d'archiviste aux  et à l', il devient responsable des  en 1993. En 2002 il est nommé à la . En 2008, il obtient son habilitation à l'Université de Rostock.

De 2011 à 2017, il est président de l'association régionale Mecklembourg-Poméranie-Occidentale de l'. Depuis avril 2018, il est président de l'Association pour l'histoire et l'antiquité du Mecklembourg.

Publications
 mit Jens-Uwe Rost: Schwerin. Geschichte der Stadt. Thomas Helms Verlag, Schwerin 2005, .
 (Hrsg.) 7. April 1945 – Bomben auf Schwerin. Thomas Helms Verlag, Schwerin, .
 mit Matthias Manke, Johann Peter Wurm (Hrsg.): Leder ist Brot: Beiträge zur norddeutschen Landes- und Archivgeschichte. Thomas Helms Verlag, Schwerin, .
 Alles 50 Jahre später? Die Wahrheit über Bismarck und Mecklenburg. Hinstorff, Rostock 2013, .
 Prinz Schnaps. Schwarze Schafe im mecklenburgischen Fürstenhaus. Hinstorff, Rostock, .
 mit René Wiese, Matthias Manke: Die Großherzöge von Mecklenburg-Schwerin. Hinstorff, Rostock, .

Liens externes

Références

Historien allemand
Professeur à l'université de Rostock
Naissance en mars 1964
Naissance au Schleswig-Holstein

Bernd Kasten


Harpalyke , also known as , is a retrograde irregular satellite  of Jupiter. It was discovered by a team of astronomers from the University of Hawaii led by Scott S. Sheppard in 2000, and given the temporary designation . In August 2003, the moon was named after Harpalyke, the incestuous daughter of Clymenus, who in some accounts was also a lover of Zeus (Jupiter).

Harpalyke belongs to the Ananke group, believed to be the remnants of a break-up of a captured heliocentric asteroid. It is about 4 kilometres in diameter and appears grey (color index R-V=0.43), similar to C-type asteroids. The satellite orbits Jupiter at an average distance of 21,064,000 km in 634.19 days, at an inclination of 147° to the ecliptic (147° to Jupiter's equator) with an eccentricity of 0.2441.

References

 Ephemeris IAU-MPC NSES
 Mean orbital parameters NASA JPL

External links
 David Jewitt pages
 Scott Sheppard pages

Ananke group
Moons of Jupiter
Irregular satellites
Discoveries by Scott S. Sheppard
Discoveries by David C. Jewitt
Discoveries by Yanga R. Fernandez
Discoveries by Eugene A. Magnier
20001123
Moons with a retrograde orbit

Harpalyke (moon)


El opríchnik o El guardia (en ruso, Опричник / Opríchnik) es una ópera en 4 actos y 5 escenas, con música de Piotr Ilich Chaikovski y libreto en ruso de Iván Lazhéchnikov (1792–1869). El tema de la ópera son los opríchniks. Se ambienta en la corte de Iván el Terrible en tiempos de la Opríchnina (1565–1573).

Chaikovski trabajó en la ópera desde febrero de 1870 hasta marzo de 1872. Incluye música de su anterior ópera El voivoda (1869). La obra está dedicada al gran duque Constantino Nikoláievich Románov. Se estrenó en el Teatro Mariinski en San Petersburgo el 24 de abril de 1874, a lo que siguió su estreno en Moscú el 16 de mayo del mismo año en el Teatro Bolshói.

En las estadísticas de Operabase no figura entre las óperas representadas en el período 2005-2010.

Personajes

Notas

Enlaces externos

 Ensayo por Brett Langston

Óperas basadas en piezas de teatro
Óperas de 1874
Óperas de Piotr Ilich Chaikovski
Óperas en ruso
Óperas estrenadas en San Petersburgo

El opríchnik


8419 Terumikazumi este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
8419 Terumikazumi este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Kushiro de Seiji Ueda și Hiroshi Kaneda. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,74 ua, o excentricitate de 0,10 și o înclinație de 7,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 8001-9000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1996
Centura de asteroizi

8419 Terumikazumi


A Eleição municipal de 1947 em Pelotas ocorreu em 15 de novembro de 1947, e teve por objetivo eleger prefeito e vereadores para o termo que se iniciou em 1948 e se concluiu em janeiro de 1952. Foi a primeira eleição direta municipal realizada em 12 anos, após o fechamento das câmaras municipais e do sistema de interventores instituído pelo Estado Novo.

Contexto
Em 1935 havia sido realizada a primeira eleição municipal após a criação da Justiça Eleitoral. No entanto, com o advento do Estado Novo, os legislativos foram fechados e o executivo passou a ser ocupado por interventores. Com a redemocratização do país iniciada em 1945 e consolidada com a Constituição Federal de 1946, a constituição do Rio Grande do Sul de 1947 ordenou a realização de eleições municipais em até 60 dias após a promulgação do documento estadual.

Os principais candidatos no pleito foram o ex-vereador a curta legislatura de 1936-1937, Joaquim Duval, concorrendo pelo PSD e representando a continuação do interventor Procópio Duval Gomes Freitas e com apoio de uma ala da UDN ligada à Joaquim Assunção e Francisco Antunes Maciel Júnior. Por outro lado, havia Sílvio Echenique, concorrendo pela UDN, ex-interventor da cidade entre 1944 e 1945, contando com o apoio de uma dissidência do PSD.

Candidatos
Uma urna no interior precisou ser anulada devido a diferença na quantidade de votos e de votantes. Com isso, e devido à estreita margem de votação, a Justiça Eleitoral realizou uma eleição suplementar na seção que foi anulada, em janeiro de 1948 para definir o pleito.

Resultados

Prefeito

Vereadores

Pelotas
Eleições em Pelotas

Eleição municipal de Pelotas em 1947


Manuel José Astorga Camus (n. Santiago; 1784 - f. Santiago; 28 de noviembre de 1844) fue un militar patriota y parlamentario.

Biografía
Hijo de Miguel de Astorga y Torres y María Ana de Camus Andrade, nació en Santiago en el mes de junio de 1784. El 12 de octubre de 1812, como paisano, suscribió el Reglamento Constitucional Provisorio. El 1 y 2 de octubre de 1814 estuvo en el Desastre de Rancagua, a cargo del Batallón n.º 3, defiendo la trinchera sur de la plaza. Fue ascendido a coronel. En 1817 fue designado como sargento mayor del Batallón n.º 1 de Guardias Nacionales de Infantería. Ese año fue destinado por el Libertador O'Higgins para que incautase los bienes de los realistas prófugos o acusados de conspiración y en 1821 fue enviado por O'Higgins a sofocar una revuelta pero retornó a territorio chileno sin necesidad de actuar. En 1822 era edecán del Director Supremo.

Se casó en la parroquia del Sagrario de Santiago, el 6 de abril de 1822 con Mariana Gertrudis Salinas López, con quien tuvo nueve hijos, uno de ellos José Ramón Astorga Salinas, obispo de Martyrópolis.

Fue diputado por Aconcagua en la Asamblea Provincial de Aconcagua en 1831, ocupando el cargo de secretario de dicha Asamblea.

Falleció en Santiago el 28 de noviembre de 1844.

En diversos textos se le confunde con su hermano mayor llamado José Manuel Astorga Camus y quien fue diputado en diversas legislaturas.

Referencias

Bibliografía

Nacidos en Santiago de Chile
Diputados de Chile en el siglo XIX

Manuel José Astorga Camus


Atreyu, Orange County, Kaliforniya'da kurulmuş bir metalcore müzik grubudur. İlk olarak "Retribution" ismi ile kurulan grup daha sonra adını The Neverending Story karakterlerinden biri olan Atreyu ismi ile değiştirdi.

Grup Victory Records ile çalışmaya başlamadan önce iki bağımsız EP yayınlamış ve yapılan anlaşmadan sonra "Suicide Notes and Butterfly Kisses" (2002) isimli ilk albümlerini çıkardılar. Bu albümden "Ain't Love Grand" ve "Lip Gloss and Black" isimli iki single çıkardılar ve ikincisi özellikle canlı şovların vazgeçilmez parçalarından biri oldu. 29 Haziran 2004'te çıkardıkları The Curse isimli albümleri listelerde 32. sıraya kadar yükseldi. Albümden "Right Side of the Bed" ve "The Crimson" isimli iki single çıkardılar.

Grubun son albümü A Death-Grip on Yesterday 28 Mart 2006 tarihinde piyasaya çıktı. Önceki albümlere göre biraz daha farklı bir görünümde olan bu albümde Varkatzas sert şarkı sözleri üzerine daha melodik vokaller seslendirmektedir.  2006 yılı içerisinde de bu albümden A Death-Grip on Yesterday, "Ex's and Oh's" isimli bir single'ları çıktı.

Bütün albümlerinin tanıtımı için pek çok turnede çalmışlardı. Warped Tour'un 2005 yılı etkinliklerinde performanslarını sergilemişlerdi. 2006 Ozzfest'te  Unearth, Bleeding Through ve Norma Jean ile ikinci sahnede konser verdiler.

Grup üyeleri
 Dan Jacobs – Gitar
 Travis Miguel – Gitar
 Marc McKnight – Bas gitar
 Brandon Saller – Davul, geri vokal
 Alex Varkatzas – Vokal

Eski grup üyeleri
 Adam Elhadad – Bas gitar
 Chris Thompson – Bas gitar (2001 – 2003; Suicide Notes and Butterfly Kisses şarkılarında çaldı)(Şu anda Cold War'da çalışmalarına devam ediyor)
 Anthony Watson – Bas gitar (Şu anda Us & Them'de çalıyor.)

Albümler
 Die Trying Records - 1998
 Fractures in the Facade of Your Porcelain Beauty - (20 Kasım, 2001)
 Suicide Notes and Butterfly Kisses - (4 Haziran, 2002)
 The Curse - (29 Haziran, 2004)
 A Death-Grip on Yesterday - (28 Mart, 2006)

Single'lar

Dış bağlantılar
 Atreyu resmi sitesi
 Hayran sitesi
 Hayran sitesi

Amerikalı heavy metal grupları
Amerikalı metalcore grupları

1998'de kurulan müzik grupları
Hollywood Records sanatçıları

Atreyu


Terra rosa, Akdeniz iklimi etkisi altında gelişmiş Ah/B/C horizon sıralanması gösteren yaygın bir kırmızı Akdeniz toprağı.

Terra rosa'nın Ah horizonu Akdeniz çalısı ve kızılçam ormanları altında incedir. Organik madde hızla ve oksidatif yoldan ayrışmaktadır. Son yıla ait ibre ve yaprak döküntüsü ise kuru bir Y tabakası halinde toprak üstünde yatmakta ve ham humusu andırmaktadır. Sedir ormanları altında Ah horizonu daha kalıncadır. T horizonu olarak tanımlanan horizon kil türünde parlak kırmızı renkli ve plastik nitelikte olmayıp kaolinitçe de zengindir. T horizonun rengi yükselti arttıkça parlak kırmızıdan kırmızı-kahverengiye dönüşmektedir. Bu olay iklimin serinlemesi ile ilgilidir.

Dış bağlantılar
 Prof. Dr. Selâmi Gözenç, Türkiye'nin Toprak Özellikleri

Toprak bilimi
Toprak türleri
Zonal topraklar

Terra rosa


Ernst Ingmar Bergman (14 Temmuz 1918, Uppsala - 30 Temmuz 2007, Fårö), İsveçli oyun yazarı ve film yönetmeni.

Bir Protestan papazının oğlu olarak 1918'de İsveç Uppsala'da doğmuştur. 30 Temmuz 2007'de sabahın erken saatlerinde İsveç'te Fårö adasındaki evinde 89 yaşında ölmüştür. Bergman 2005 yılında Time dergisi tarafından dünyanın yaşayan en büyük yönetmeni olarak nitelendirilmiştir. Ingmar Bergman'ın en bilinen filmleri arasında Yedinci Mühür (1957), Yaban Çilekleri (1957), Aynanın İçinden (1961), Kış Işığı (1963), Sessizlik (1963), Persona (1966), Çığlıklar ve Fısıltılar (1972), Bir Evlilikten Manzaralar (1973), Güz Sonatı (1978) ve Fanny ve Alexander (1982) yer alır. 9 defa en iyi yönetmen Oscar'ına aday gösterilen Bergman'ın eserleri 1960, 1961 ve 1983 yıllarında Yabancı Dilde En İyi Film Akademi Ödülü'nün sahibi oldu.

Bergman 2003 yılında emekli oldu. 30 Temmuz 2007'de birçok filminin de çekimlerini yaptığı Fårö adasındaki evinde 89 yaşında öldü.

Filmlerinin değişmez ana oyuncuları Liv Ullmann, Max von Sydow, Gunnar Björnstrand, Bibi Andersson, Ingrid Thulin, Hariet Andersson, Erland Josephson, Anders Ek'dir.

İlk yılları

Bir Protestan rahibin çocuğu olarak Uppsala, İsveç'te dünyaya gelen Ernst Ingmar Bergman öğrenimine Stockholm'de başladı. Sert bir disiplinin egemen olduğu evinde kızkardeşiyle beraber eğlenmek için sahip oldukları tek oyuncak olan kuklayı oynatarak sanat eğilimi geliştirdikten sonra Stockholm Üniversitesi'nde edebiyat ve sanat tarihi okudu. Öğrenciliği sırasında üniversite tiyatrosunda çalışmaya başlayan Bergman, mezun olduktan sonra 1940'te Stockholm Kraliyet Tiyatrosu'nda yardımcı yönetmen oldu. Bu görevden sonra Helsinki'deki Helsingborg Belediye Tiyatrosu yöneticiliğini üstlenerek Hamlet'i sahneye koydu. Yönetmenlik yaptığı zaman yazdığı senaryo denemesi Kasper'in Ölümü (Kaspers Död) ilgi görmesi üzerine Svensk Filmindustri'de yardımcısı senarist olarak çalışmaya başladı.

Kariyeri

Aşkımızın Üstüne Yağmur Yağıyor (Det regnar på vår kärlek, 1946), Yüzü Olmayan Kadın (Kvinna utan ansikte, 1947), Hindistan'a Bir Gemi (Skepp till Indialand, 1947), Yaşamın tekdüzeliğinden kaynaklanan ve aşkın, tutkunun, inancın, hatta düşlerin bile değiştiremediği bir kötümserlik, yönetmenin sinemasının ana teması oldu. Böylece yönetmen, yer yer kendi yaşamından yansımalara da yer veren son derecede kişisel ama kapıları herkese açık öznel bir dünya yarattı. Max von Sydow, Gunnar Björnstrand, Bibi Andersson, Ingrid Thulin, Liv Ullmann gibi usta oyuncuların rol aldıkları bu filmler, cinsellik ve dinsel sorgulama gibi İsveç kültüründe önemli yeri olan konulara da değinirler.

Birgit Tengroth'un öykülerinden uyarlanan Törst (1949), uyumsuz bir evlilikten yola çıkarak korkusunu ve yalnızlığı, Liman Kenti (Hamnstad, 1948) evden kaçınca bir ıslahevine koyulan bir genç kızın bunalımını, Karanlıkta Müzik (Musik i mörker, 1948) aynaya ilk kez bakan bir kadının geçmişini anımsamasını, Yaz Oyunları (Sommarlek, 1951) İsveç yazlarının hüzününü, Kadınların Gizleri (Kvinnors väntan, 1952), Üçü geçmişten, biri günümüzden dört kadının kocalarını beklemelerini, Monika ile Yaz iki sevgilinin bir yaz boyunca yaşadıkları aşkın tükenişini ve Çıplak Gece (Gycklarnas afton, 1953) ise bir aşk öyküsünden yola çıkarak sirk dünyasını konu edinir. Bu filmleri izleyen Bir Aşk Dersi (En lektion i kärlek, 1953) terk edildikten sonra bir doktorun yeniden karısının gönlünü kazanmaya çalışmasını, Kadın Düşleri (Kvinnodröm, 1955) iki kadının düşlerini ve Cannes Film Festivali'nde Şiirsel Mizah Ödülü'nü kazanan Bir Yaz Gecesi Tebessümleri (Sommarnattens leende, 1955) dört kadınla dört erkeğin bir parti sırasında kadın sütü ve aygır spermi katılmış şarabın da etkisiyle bastırılmış duygularının ortaya çıkışını konu edinir.

Yaşam ve ölüm üzerine bir film olan ve kimi eleştirmenlerce yönetmenin Faust'u olarak da nitelendirilen Cannes Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü kazanan Yedinci Mühür (Det sjunde inseglet, 1956) bir Haçlı seferinden dönmekte olan bir şövalyeyi, canını almaya gelen Azrail ile karşılaştırır. Ölüm dansı, veba salgını, insanların çilesi gibi konulu resimlerden esinlenen film, vebanın kol gezdiği bir ortamda ölümle yasam, umutla umutsuzluk, yaratanla yaratılan ilişkilerine değinir. Berlin Film Festivali'nde Altın Ayı Ödülü kazanan Yaban Çilekleri (Smultronstället, 1957) kendisi için düzenlenen onur törenine gitmekte olan yaşlı bilim insanının geçmişiyle hesaplaşmasını, Cannes Film Festivali'nde En İyi Yönetmen ödülü kazanan Yaşamın Eşiğinde (Nära livet, 1958) üç kadının gebelik serüvenini, Venedik Film Festivali'nde Jüri Özel Ödülü kazanan Ansiktet (1958) bir hipnotizmacı ve büyücünün hikâyesini, Genç Bakire Pınarı (Jungfrukällan, 1959) bir kızın gönlünü çelmesi için Cehennem'den yeryüzüne gönderilen Don Juan'ın öyküsünü ve Şeytanın Gözü (Djävulens öga, 1960) dış dünya ile bağlantısız bir ortamda yaşamı konu edinir.

Üçlemenin insanın Tanrı ile ilişkilerini ele alan ilk filmi Aynanın İçinden (Såsom i en spegel, 1961) oldu. Film, akıl dengesi bozuk bir kadının (Harriet Andersson) ailesiyle birlikte yaz tatilini geçirdiği bir adada, Tanrı'yı bir örümcek biçiminde gördüğünü sanmasını aktarır. Adada yaşanan 24 saatlik bir süreyi ele alan bu filmi, bir rahibin bir pazar sabahı iki ayini birbirinden ayıran 90 dakika boyunca yaşadıklarını aktaran Kış Işığı (Nattvardsgästerna, 1963) izledi. Film, bir kasaba rahibinin, az önce konuştuğu bir balıkçının intihar etmesinin de etkisiyle inancının sarsılmasını konu edinir. Üçlemenin son filmi olan Sessizlik (Tystnaden, 1963 filmi) ise otuz yaşlarında, biri hastalıklı iki kızkardeş ile (Ingrid Thulin ile Gunnel Lindblom) birinin sekiz on yaşlarındaki oğlunun, neresi olduğunu bilmedikleri ve dilini konuşmadıkları bir ülkeye yaptıkları bir yolculuğu aktarır.

Bergman'ın ilk renkli filmi Bütün Bu Kadınlar Üstüne (För att inte tala om alla dessa kvinnor, 1964) yönetmenin yaşamından da izler içeren bir güldürüdür. Persona  (1966) bir oyun sırasında dili tutulan bir kadın oyuncu ile bakıcısı arasındaki ilişkiyi ele alır. Kurtların Saati (Vargtimmen, 1968) geceleri sanrılar ve hayaletler gören ünlü bir ressamın bunalımını aktarır. Utanç (Skammen, 1968) savaş karşıtı—bir adaya sığınmak zorunda bıraktığı keman sanatçısı bir çift burada da savaşın utanç verici yönleriyle karşılaşırlar. Riten (1969) edebe aykırı bir oyun oynamakla suçlanan üç oyuncu, yargılama sırasında söz konusu oyunu oynarlar. Yargıç dayanamayıp ölür. En passion (1969) karşılıklı anlayışa dayanan bir sevgi bağı oluşturamayan bir kadınla bir erkeğin öyküsünü aktarır. Yönetmenin tek İngilizce filmi olan Temas (Beröringen, 1971) evli bir kadının kocası ve aşığı arasında seçim yapmada zorlanışını, Çığlıklar ve Fısıltılar (Viskningar och rop, 1973) ölümün eşiğinde bir kadın, kızkadeşleri ve bir bakıcının malikanedeki öyküsünü, Yüzyüze (Ansikte mot ansikte, 1976) ruh hastalıkları uzmanı ve evli bir kadının tatil sırasında karşılaştığı eşcinsel bir doktorla duygusal ilişkisini konu ve Yılan Yumurtası (Ormens ägg, 1977) Nazizmin iktidara geliş yıllarını konu edinir.

Gerçekten de filmin cani bilim insanı, Fritz Lang'ın kahramanı Dr. Mabuse'yi çağrıştırır. Ingrid Bergman'ın ilk kez Ingmar Bergman'ın bir filminde rol almasını sağlayan Güz Sonatı (Höstsonaten, 1978) bir ana-kız çatışmasını perdeye getirir. Yönetmenin yaşamından da izler taşıyan Fanny ve Alexander (Fanny och Alexander, 1983) 20. yüzyılın başında Uppsala'da tiyatrocu bir ailenin öyküsünü, biri kız, biri erkek iki çocuğun gözlemlerinden yola çıkarak anlatır.  Görüntülerinin güzelliği ve anlatımının ustalığıyla dikkati çeken bu üç saati aşkın uzunluktaki film, hata, pişmanlık, dinsel bağnazlık, cinsellik gibi yönetmenin önemsediği konulara değinir bir kez daha. Efter repetitionen  (1984) Strindberg'in bir oyununu sahnelemekte olan yaşlı bir yönetmenin sanatı ile hesaplaşmasını konu edindi. Bir Palyaçonun Önünde (Larmar och gör sig till, 1997) ise tiyatro ile yasam arasındaki ilişkiyi, kara mizaha da yer veren bir anlayışla ele alan bir filmdir.

Bergman'ın İsveç'i Terk Etmesi

30 Ocak 1976'da Stockholm'deki Kraliyet Dramatik Tiyatroda August Strindberg'in Ölüm Dansı'nı prova ederken iki sivil polis tarafından tutuklandı ve gelir vergisi kaçırmakla suçlandı. Olayın Bergman üzerindeki etkisi yıkıcıydı. Yaşadığı travma sonucu sinir krizi geçirdi ve derin bir depresyon geçirip hastaneye kaldırıldı.

Soruşturma, Bergman'ın İsveç şirketi Cinematograf ile esas olarak yabancı oyunculara maaş ödemek için kullanılan İsviçre yan kuruluşu Persona arasında 1970 yılında 500.000 İsveç kronu (SEK) bir işlem üzerine odaklandı. Bergman, İsveç Merkez Bankası tarafından bilgilendirildikten sonra 1974 yılında Persona'yı feshetti ve daha sonra bu şirketten aldığı geliri beyan etti. 23 Mart 1976'da, özel savcı Anders Nordenadler, iddia edilen suçun hukuki dayanağı olmadığını söyledi. Nordenadler suçlamanın "başkasına ait olduğunu düşünerek kendi arabasını çalan bir kişiye karşı suç duyurusunda bulunmak" olduğunu söyleyerek, Bergman aleyhindeki suçlamaları düşürdü. İsveç İç Gelir İdaresi Başkanı Genel Müdürü Gösta Ekman, soruşturmanın önemli hukuki materyaller ile ilgilendiğini ve Bergman'a diğer herhangi bir şüpheli gibi muamele edildiğini söyleyerek başarısız soruşturmayı savundu. Ekman soruşturmanın Bergman'ın hiçbir yanlış yapmadığını gösterdiği için Bergman'ın artık "daha güçlü" bir kişi olduğunu umduğunu belirterek Bergman'ın İsveç'i terk etmesinden duyduğu üzüntüyü dile getirdi.

Suçlamalar düşse de Bergman bir daha asla yönetmenliğe dönmeyeceğinden korkarak teselliyi kaybetti. İsveç başbakanı Olof Palme ve ülkenin diğer tanınmış isimlerin ve film endüstrisinin liderlerinin ricalarına rağmen Bergman bir daha asla İsveç'te çalışmayacağını söyledi. Bergman Fårö adasındaki stüdyosunu kapattı ve önceden duyurmuş olduğu iki film projesini askıya alıp Almanya'nın Münih kentinde kendi kendine sürgüne gitti. İsveç Film Enstitüsü müdürü Harry Schein, Bergman'ın ülkeyi terk etmesinin ülkeye getirdiği hasarı on milyon SEK ve yüzlerce kayıp iş olarak hesapladı.

Filmografi

1. Dönem
II. Dünya Savaşı sonrasında İsveç'te yükselen bir intihar oranı ve dinsel geleneklere bağlılığın sarsılması söz konusudur. Bergman'ın ilk dönem filmleri de bu umutsuzluktan etkilenir. Filmlerin adları bile bunu kanıtlamaktadır.

Genel olarak kişiler varoluş sıkıntılarına gömülmekte, umutsuz bir yalnızlığın içinde debelenmekte ve kimi zaman da intihar girişimlerinde bulunmaktadırlar. Bu karanlık eğilimin doruk noktası, Zindan adlı filmdir.

 1946 - Kris (Bunalım): Melodramatik bir tiyatro oyununun gerçekçi uyarlaması.
 1946 - Det regnar pa var Körlek (Aşkımızın Üstüne Yağmur Yağıyordu)
 1947 - Skeep till Indialand (Hindistan'a Giden Gemi ya da Kaybolan Kızlar Limanı) 1947 - Musik I mörker (Cehennemi Karanlıkta Müzik)
1948 - Hamnstad (Liman Kenti) 1949 - Fangelse (Zindan)
1949 - Törst (Susuzluk)

2. Dönem
Bu dönem, bu marazi eğilimden kopuşu ifade eder. Birbirini izleyen yenileme ve zenginleştirmelerden oluşan bir dönem başlar. Aşk, sevgi, ayrılık genel temalardır. Kadınlara yönelik eğilim bu dönem filmlerinde ağır basar. Kadınlara açıkça ayrıcalık tanınır; iyi roller verilir, galip gelmeleri sağlanır. Erkekler ise küçümsenir, alaya alınır, aşağılanır.

 1950 - Till gladje (Neşeye Doğru)
 1950 - Sant hander inte hër (Burada Yapılmayan Türden Bir Şey) 1951 - Sommarlek (Yaz Oyunları)
 1952 - Kvinners väntan (Kadınların Bekleyişi) 1953 - Sommaren med Monika (Monika ya da Monika'yla Bir Yaz)
 1953 - Gycklarnas afton (Gezgincilerin Gecesi): Bergman'ın deyişiyle bir 'kurtuluş' olan bu film, iç kapayıcılığı ile dönemin diğer filmlerinden ayrılır.
 1954 - En Lektion I Kärlet (Bir Aşk Dersi)
 1955 - Kvinnodröm (Kadın Düşleri)  1955 - Sommarnattes Leende (Bir Yaz Gecesi Gülümsemeleri)

3. Dönem
İlk planlarından itibaren kameranın objektifinin gökyüzüne doğru çevrildiği Yedinci Mühür ile birlikte Bergman'ın Dikey Sineması başlar. (Bu kavram, metafizik simgelerden çok günlük gerçeklere ilgi duyan İsveçli genç sinemacıların Bergman'ın sinemasını küçümsemek için taktıkları addır. Lefevre, bu adı kullanarak bir dönemi adlandırıyor). Yaban Çilekleri'nden itibaren bu metafizik soruşturma varoluşsal bir hal alır ve dönemin daha sonraki filmlerinde giderek metafizik niteliğinden bütünüyle uzaklaşır. Son filmi iyiden iyiye 'eğlendirici' bir tarza saplanır.

 1957 - Det Sjunde inseglet (Yedinci Mühür)
 1957 - Smultronstället (Yaban Çilekleri) Yaşlı bir profesörün yaşamının son günleri Proustvari geri dönüşlerle anlatılır. Yaşlı profesör, hayata son kez, kederlenmeden bakmaktadır sanki.Yaşama iyinin ve kötünün ötesinde, büyük bir sadelikle bakan yaşlı adam ölürken dingindir ve çocukluğunun tatlı gülümsemelerini yaşamaktadır. 1958 - Nära livet (Yaşamın Eşiğinde)
 1958 - Ansiktet (Yüz)
 1960 - Jungfrukällen (Genç Kız Pınarı)
 1960 - Djävulens Öga (Şeytanın Gözü): İkinci sınıf, eğlendirici bir film.

4. Dönem
Bu dönem, Tanrının Sessizliği üçlüsünden ibarettir. Ayrıca bu filmlerde yönetmen, tanrı sorununa son bir kez döner. Hatta Kış Işığı filminde, tanrının ölümünü ilan eder.

 1961 - Säsom i en spegel (Aynadaki Gibi)
 1963 - Nattvärdsgâterna (Kış Işığı) Bergman bu filmde adeta Dostoyevski'nin "Tanrı yoksa onu icat etmek gerekir" sözünün sinemasal anlatımını gerçekleştirmeye çalışır. Dostoyevski'nin birçok romanındaki sorunsal olan tanrının ölümünün doğurduğu ağır ahlaki sorunlar, bir rahibin yaşamında trajediye dönüşür. Eğer bir rahip bile inançsız hale gelmişse sıradan insan ne yapacaktır?
 1963 - Tystnaden (Sessizlik)

Dinlenme: Ara Dönem
 1964 - För att inte tala om alla dessa kvinnor (Bütün O Kadınlar ya da Bütün O Kadınlardan Söz Etmeden): İkinci sınıf, eğlendirici bir film. İlk 'renkli' kaba güldürüsü.
 1967 - Daniel (Daniel): Oğlu Daniel için yaptığı, bir 'ilan-ı aşk' niteliğinde, başka bir özellik taşımayan 'ara dönem' filmi.

5. Dönem
Yakın planların hayranlık verici biçimde kullanıldığı yeni bir üçleme ortaya çıkar. Bu filmlerle birlikte Bergman'ın 'parçalama tekniklerini' daha fazla kullandığı görülür. Persona'da seyirciye projeksiyon aletinin varlığı anımsatılır. Filmin başlangıcı, küçülen sayıların sıra ile 'BAŞLA' kelimesini izleyişini gösterir. Projektörün gürültüsü ses bandının müziğini bastırırken, kamera, cihazın kimi bölümlerinin ayrıntılarını verir. Filmin can alıcı yerinde Bergman filmin kaydığı ve koptuğu izlenimini yaratır. Aynı işlem filmin sonunda da tekrarlanır ve SON yazısı belirmez. Kurtların Saati filminde, filmin adı hiç beklenmedik bir anda görüntüye geliverir. Ayin'de film dokuz parçaya ayrılmıştır. Bir Tutku'nun oyuncuları, görüşme sorularına cevap vermek ve yorumladıkları kişiler hakkındaki kişisel görüşlerini belirtmek üzere oyunun akışını anında keserler. Çığlıklar ve Fısıltılar'da ve Fanny ve Alexander'da usdışının sınırlarına girilir; seyirci rahatsız edilir. Güz Sonatı'nın papazı seyircilere dolaysız yoldan seslenir. Kuklaların Yaşamından'ın dosyasının aynı sayıdaki bölüme denk düşen piyesleri, hiçbir kronoloji kaygısı olmaksızın sunulur. Öte yandan son filmlerinde Bergman, 'bilinçsiz güdülenmelere bağlı sorunlara' giderek daha fazla eğilecektir .

 1966 - Persona (Persona)
 1968 - Vargtimmen (Kurtların Saati)
 1968 - Skammen (Utanç) ''Savaşın sonucu sadece ölen sayısız insanla sınırlı değildir. Kalanlar da yaşadıkları ağır deneyimlerin sonucu olarak bir tür yaşayan ölüye dönüşürler. Tanık olmak, tanık olarak yaşamını sürdürmeye çalışmak. Bu, aynı zamanda "bilmemek" üzerine bir film. Savaş sırasında bir radyosu bile olmayan, dolayısıyla da savaşın seyriyle ilgili pek bilgisi olmayan Eva ile Jan'ın bir şişe şarap bulduklarında yaşadıkları büyük keyif, savaşla ilgili bilgileri arttıkça ve savaş artık iyicene yaşamlarına girdikçe büyük bir utançla da karşıkarşıya kalmaya başlayacaklardır.

Ödülleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

1918 doğumlular
Uppsala doğumlular
2007 yılında ölenler

İsveçli film yönetmenleri
İsveçli tiyatro yönetmenleri
İsveçli senaristler
İsveçli oyun yazarları
İsveçli agnostikler
César Ödülü sahipleri
BAFTA Ödülü sahipleri
Erasmus Ödülü sahipleri
Cannes Film Festivali En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
En İyi Yönetmen National Board of Review Ödülü sahipleri
En İyi Uluslararası Film Akademi Ödülü sahibi yönetmenler
En İyi Yönetmen Guldbagge Ödülü sahipleri
National Board of Review Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Yönetmen Ödülü sahipleri
New York Film Eleştirmenleri Birliği En İyi Senaryo Ödülü sahipleri
Irving G. Thalberg Anı Ödülü sahipleri
BAFTA Akademi Bağlılık Ödülü sahipleri
Yaşam Boyu Başarı Altın Aslan Ödülü sahipleri

Ingmar Bergman


Azetidina (denumită și azetan) este un compus heterociclic tetraciclic cu azot cu formula chimică C3H7N. Este omologul superior al aziridinei. Este lichid la temperatura camerei și are miros de amoniac, prezentând un caracter bazic pronunțat. Azetidinele nu sunt frecvente în natură, însă unii derivați, precum beta-lactamele, prezintă o importanță deosebită.

Note

Vezi și
 Aziridină
 Azetă
 Oxetan
 Tietan

Compuși heterociclici cu azot

Azetidină


Animal transformation fantasy may refer to:

 Therianthropy, a common element of fantasy fiction that involves transformation into an animal
 Animal roleplay, the act of imagining oneself as an animal

Animal transformation fantasy


Simon William "Bill" English (født 30. december 1961) er en politiker fra New Zealand, der var New Zealands premierminister fra den 12. december 2016 til den 19. oktober 2017. Han repræsenterede New Zealand National Party.

Politikere fra New Zealand
Premierministre fra New Zealand

Bill English


Der Bevin-Sforza-Plan (englisch auch Bevin-Sforza Agreement) war ein 1949 zwischen den Außenministern Großbritanniens und Italiens, Ernest Bevin und Carlo Sforza, vereinbarter Plan einer Aufteilung der ehemaligen italienischen Kolonie Libyen und der übrigen italienischen Kolonien in Afrika (Somaliland, Eritrea).

Gemäß dem 1947 zwischen den Alliierten und Italien unterzeichneten Pariser Friedensvertrags war Libyen unter die Treuhandschaft der neugegründeten UNO gefallen, Italien im Gegenzug in die UNO aufgenommen worden. Faktisch aber bestand die französische Militärverwaltung in der südwestlibyschen Region Fezzan fort, während die nordwestliche Region Tripolitanien unter britischer Militärverwaltung stand. In der ostlibyschen Region Kyrenaika hatten die Briten 1949 einen probritischen Separatstaat unter Emir Idris geschaffen. Die vier Siegermächte konnten sich über die Frage der Zukunft Libyens zunächst nicht einigen. Großbritannien und Frankreich wollten ihre Positionen in der Kyrenaika und im Fezzan beibehalten, ebenso wie die USA wollten sie aber Italien als Verbündeten für die neugegründete NATO gewinnen. Ein am 9. Mai 1949 von den Außenministern Bevin und Sforza dem Ersten Komitee der UNO-Vollversammlung und ihrem Subkomitee 15 vorgelegter Plan sah vor, Libyen nach einer Übergangsphase von 10 Jahren unter UNO-Treuhandschaft 1959 die Unabhängigkeit zu gewähren, bis dahin aber die Verwaltung des Fezzan Frankreich, die der Kyrenaika Großbritannien und die Tripolitaniens der ehemaligen Kolonialmacht Italien zu übertragen.

Vor allem in der nordwestlichen und bevölkerungsreichsten Region Tripolitanien führte die geplante Rückkehr der verhassten Kolonialmacht Italien umgehend zu heftigen Protesten und Ausschreitungen, während der Emir der Kyrenaika und Frankreich dem Teilungsplan zustimmten. Trotz der Proteste der Tripolitanier und gegen den Widerstand der UdSSR wurde der Plan im Politischen Komitee der UNO zunächst angenommen. Gegen die Stimmen der UdSSR, der von ihr abhängigen Ostblock-Staaten und der arabischen sowie der meisten afrikanischen und asiatischen Staaten wurde aber unmittelbar darauf in der III. UNO-Vollversammlung am 17. Mai 1949 die für die Annahme des Plans notwendige Zweidrittelmehrheit nicht erreicht. Entscheidend war die Stimme Haitis, dessen Botschafter (Emile Saint-Lot) trotz gegenteiliger Weisung seiner Regierung gegen den Plan stimmte. Die Vollversammlung beschloss stattdessen im November 1949, Libyen nach maximal drei Jahren in die Unabhängigkeit zu entlassen, spätestens zum 1. Januar 1952. Am 24. Dezember 1951 entließ der UNO-Hochkommissar dann Libyen als unabhängiges Königreich unter Emir Idris in die Unabhängigkeit.

Anders jedoch als im Falle Libyens beschloss die UNO-Vollversammlung im November 1949 (gegen die Stimme Äthiopiens), die Treuhandschaft über Italiens ehemalige Kolonie Italienisch-Somaliland für eine Übergangszeit von zehn Jahren nochmals an die ehemalige Kolonialmacht Italien zu übertragen. Auch der UN-Treuhandrat stimmte im Januar 1950 zu. Eritrea wiederum, für das Bevin und Sforza eine Abtretung der strategisch wichtigsten Gebiete an Äthiopien und ein italienisches Mandat über den Rest vorgeschlagen hatten, wurde 1952 vollständig Äthiopien zugegeben.

Literatur
Lothar Rathmann: Geschichte der Araber, Band 5 (Der Zusammenbruch des imperialistischen Kolonialsystems und die Bildung souveräner arabischer Nationalstaaten), Seite 116ff. Akademie-Verlag Berlin 1981
Christian Mährdel: Geschichte Afrikas, Teil III (Afrika vom Zweiten Weltkrieg bis zum Zusammenbruch des imperialistischen Kolonialsystems), Seite 158f. Akademie-Verlag Berlin 1983
Dan Connell: Historical Dictionary of Eritrea, Seite 118 (Bevin-Sforza Plan 1949). Rowman & Littlefield, Lanham 2019

Einzelnachweise

Weblinks
Library of Congress: The United Nations and Libya
Gale Encyclopedia of the Mideast & N. Africa: Bevin-Sforza-Plan

Libysche Geschichte (20. Jahrhundert)
Geschichte der Vereinten Nationen
Sforza

Bevin-Sforza-Plan


Pterothamnus, monotipski rod češljugovki smješten u tribus Pterocephalidieae, dio porodice kozokrvnica. Jedina vrsta je P. centennii, mozambički endem., polugrm do grm koji može narasti do 2 metra visine.

Nekada je uključivan u rod Pterocephalus.

Sinonimi
 Pterocephalus centennii M.J.Cannon

Izvori

Češljugovke

Pterothamnus


Dąbrowice é uma cidade localizada no centro da Polônia. Pertence à voivodia de Łódź, condado de Kutno. É a sede da comuna urbana-rural de Dąbrowice.

Dąbrowice recebeu o foral da cidade antes de 1455. Perdeu seus direitos de cidade em 31 de maio de 1870 e os recuperou em 1 de janeiro de 2023. Nos anos 1867–1954 e a partir de 1973, foi a sede da comuna de Dąbrowice, e nos anos 1954–1972 da gromada de Dąbrowice.

Estende-se por uma área de 18,49 km², com 847 habitantes, segundo o censo de 31 de dezembro de 2022, com uma densidade populacional de 167 hab./km².

História
Historicamente, Dąbrowice fica na antiga Terra de Łęczyca.

No final do século XVI, como uma cidade real no distrito de Przemyśl, no condado de Łęczyca da voivodia de Łęczyca. A cidade privada da Polônia do Congresso foi fundada em 1827 no condado de Orłów, no distrito de Gostyń da voivodia da Mazóvia. Nos anos de 1954–1972, a aldeia pertenceu e foi a sede das autoridades da comuna de Dąbrowice. Nos anos 1975–1998, a cidade pertencia administrativamente à voivodia de Płock.

Em 1507, em Dąbrowice, foi criada uma paróquia católica de Santo Adalberto.

Recuperação dos direitos de cidade (2023)

Em dezembro de 2021, o Conselho Comunal decidiu realizar consultas aos moradores sobre o pedido de restituição de Dąbrowice (670 habitantes) à condição de cidade, perdida pelo decreto do czar de 1869. As consultas duraram um mês, a partir de 20 de janeiro de 2022. Das 1 513 pessoas com direito a voto, 638 participaram das consultas em toda a comuna (a participação foi de 42,2%). Quinhentos e noventa votos foram expressos a favor da concessão do estatuto de cidade a Dąbrowice (92,5% dos votos válidos), 23 pessoas foram contra (3,6%) e o mesmo número de eleitores se absteve. Em Dąbrowice, 700 residentes tiveram direito a voto, dos quais 316 participaram nas consultas (participação de 45,15%). Foram 278 votos a favor da concessão do estatuto de cidade (88% dos votos válidos), 17 contra (5,4%) e 21 abstenções (6,6%). Em 28 de março de 2022, durante a sessão do Conselho Comunal em Dąbrowice, os vereadores aprovaram a resolução XL/226/2022 com 15 votos "a favor" para solicitar a concessão do estatuto de cidade a Dąbrowice. Em 1 de janeiro de 2023, o estatuto de cidade foi restaurado.

Partes integrantes de Dąbrowice

Dąbrowice é dividida em três aldeias:
 Dąbrowice Pierwsze — cobre a área sul na bifurcação das ruas Kłodawska e Cmentarna, com Piotrowo;
 Dąbrowice Drugie — cobre o centro de Dąbrowice e a área noroeste no cruzamento das ruas Sławińskiego e Kłodawska em Cieleburzyna;
 Dąbrowice Trzecie — cobre a área nordeste na bifurcação das ruas Sławińskiego e Wodna, em Błonie, Działy, Dzięgost e Majdany.

Monumentos históricos
Segundo o registro de monumentos do Instituto do Patrimônio Nacional, os seguintes objetos estão incluídos na lista de monumentos:
 Igreja paroquial dos Santos Adalberto e Estanislau, 1813;
 Prefeitura;
 Casa na praça principal 6, de madeira, primeira metade do século XIX;
 Sistema de transporte da ferrovia de bitola estreita − Krośniewicka Kolej Dojazdowa

Ligações externas

Cidades da Polónia
Cidades de Łódź (voivodia)

Dąbrowice


أمل حسين (15 أغسطس 1970 -) ممثلة أردنية.

حياتها
بدأت العمل في الدراما الخليجية في عام 1998 من خلال المسلسل الكوميدي (طاش ما طاش)، وتوالت بعد ذلك أعمالها في الدراما الخليجية التي غلب عليها الطابع الاجتماعي، مثل: خط البداية، الزمن دوار، قلوب من ورق. لها تجربة وحيدة في الدراما المصرية من خلال مسلسل (رجل غني فقير جدًا) مع الفنان محمد صبحي.

أعمالها

من المسلسلات
 خط البداية.
 طاش ما طاش.
 حكاية على جدران الزمن.
 الغاية والوسيلة.
 مغامرات عائلية.
 آمل وألام.
 ونقاط ملموسة.
 قلوب من ورق.
 أيام.
 من العمر.
 مطلع النور.
 أخوات موسي.
 رجل غني فقير جداً.
 الساكنات في قلوبنا.
 وش وشه.
 المقطار.
 جاري يا حمودة.
 هوامير الصحراء.
 عندما يزهر الخريف.
 الذاهبة.

من المسرحيات
 اقبل الخير.
 أخيرا عدنا.
 بيت الوالدة.

روابط خارجية

مراجع

أردنيون من أصل فلسطيني
ممثلات أردنيات
ممثلات فلسطينيات
مواليد 1390 هـ
مواليد 1970

أمل حسين


Tablica

Kvalifikacije za 3. HNL
NK Duga Resa - NK Tondach Bedekovčina 2:1
NK Tondach Bedekovčina - NK Duga Resa 4:0

U 3. HNL se kvalificirao NK Tondach Bedekovčina.

Izvori

 Stjepan Kaurić - Nogometni klub Duga Resa 1929. – 2009., Duga Resa 2009.,

2003-04
karlovačka-1

1. ŽNL Karlovačka 2003./04.


Nil Burak'ın beşinci 45'liğidir.

Şarkı Listesi
 Dünyamı Yıktı Geçti söz: Çiğdem Talu / müzik: Melih Kibar
 Kırk Yılda Bir söz: Çiğdem Talu / müzik: Melih Kibar / düzenleme: Norayr Demirci

Nil Burak albümleri

Dünyamı Yıktı Geçti / Kırk Yılda Bir


Humboldt ile şu maddeler kastedilmiş olabilir:

Kişiler
 Alexander von Humboldt, Alman doğabilimcisi
 Wilhelm von Humboldt Alman dilbilimcisi, filozof ve diplomat

Yerleşim birimleri
Kanada'da
 Humboldt, Saskatchewan

ABD'de
 Humboldt, Arizona
 Humboldt, Illinois
 Humboldt, Iowa
 Humboldt, Kansas
 Humboldt, Nevada
 Humboldt, Minnesota
 Humboldt, Nebraska
 Humboldt, South Dakota
 Humboldt, Tennessee
 Humboldt, Brown County, Wisconsin
 Humboldt Township, Michigan
 Humboldt Township, Minnesota

Ayrıca
 Humboldt Hill, Kaliforniya
 Humboldt Park, Şikago, Illinois
 Humboldt County, Kaliforniya
 Humboldt County, Iowa
 Humboldt County, Nevada

Coğrafi oluşumlar
Dağlar
 Doğu ve Batı Humboldt Sıradağları, Nevada
 Humboldt Sıradağları (Asya)
 Humboldt Dağları, Antarktika
 Humboldt Dağları, Çin
 Humboldt Dağları, Yeni Zelanda
 Humboldt Peak (Colorado), ABD
 Mont Humboldt Yeni Kaledonya
 Mount Humboldt Yeni Zelanda
 Pico Humboldt Venezuela

Ormanlar, parklar ve koruma altındaki alanlar
 Humboldt Redwoods Devlet Parkı, Kaliforniya
 Humboldt Wildlife Management Area, Nevada
 Humboldt-Toiyabe Ulusal Ormanı, Nevada
 Parque Nacional Alejandro de Humboldt Küba

Nehirler, göller, körfezler, bataklıklar
 Humboldt Körfezi, Kaliforniya
 Little Humboldt Nehri, Nevada
 Humboldt Gölü, Nevada
 Humboldt Nehri, Nevada
 Humboldt Salt Marsh, Nevada
 Humboldt Sink, Nevada
 Humboldt Körfezi Yeni Gine

Diğerleri
 Humboldt Akıntısı ya da Pasifik Peru Akıntısı
 Humboldt Buzulu Grönland
 Humboldt Belediye Havalanı (HBO) Nebraska
 Mirador Humboldt Tenerif
 Teluk Humboldt Endonezya

Kurumlar
 Alexander von Humboldt Vakfı, Uluslararası araştırmayı destekleyen bir Alman vakfı
 Colégio Humboldt, São Paulo, Brezilya'da bir Alman okulu
 Colegio Alemán Alexander von Humboldt, Lima, Peru'da bir Alman okulu
 Colegio Alemán Alexander von Humboldt, Meksiko'da bir Alman okulu
 Colegio Humboldt, Puebla, Meksika'da bir Alman okulu
 Guevea de Humboldt, Oaxaca, Meksika
 Berlin Humboldt Üniversitesi (Humboldt-Universität zu Berlin)
 Humboldt Müzesi (Doğal Tarih Müzesi) (Museum für Naturkunde), üniversitenin bir bölümü
 Humboldt Devlet Üniversitesi, Kaliforniya
 Núcleo Pioneiro de Humboldt, Amazon Havzası'nda bilimsel merkez

Hayvanlar
 Histiotus humboldti
 Lagothrix lagotricha
 Saimiri sciureus cassiquiarensis
 Spheniscus humboldti (Humboldt pengueni)
 Conepatus humboldtii
 Cacajao melanocephalus
 Pichia humboldtii, bir maya türü
 Catostomus occidentalis humboldtianus
 Dosidicus gigas (Humboldt mürekkep balığı)

Bitkiler
 Anthurium humboldtianum Kunth.
 Utricularia humboldtii
 Mammillaria humboldtii Kaktüs türü
 Lilium humboldtii (Humboldt'un Zambağı)
 Tricholomopsis humboldtii Mantar türü
 Quercus humboldtii (Güney Amerika Meşesi)
 Schomburgkia humboldtii Orkide türü

Uzay
 54 Alexandra, asteroid
 Catena Humboldt Ay üzerinde
 Mare Humboldtianum, Ay krateri

Humboldt