Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften (în ), sau simplu Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft, cu acronim KWG, a fost o organizație științifică fondată în Imperiul German în anul 1911. Ea a funcționat ca umbrelă pentru o serie de unități de cercetare, în principal institute de cercetare fundamentală, care au fost create și finanțate sub autoritatea sa. Această activitate a continuat în anii Republicii de la Weimar și în Germania Nazistă. Societatea Kaiser Wilhelm a fost desființată în anul 1946 prin ordinul oficiului guvernării militare americane din Germania ocupată; funcțiile ei au fost reluate în 1948 de Societatea Max Planck.

Președinți

 Adolf von Harnack (1911–1930)
 Max Planck (1930–1937)
 Carl Bosch (1937–1940)
 Albert Vögler (1941–1945)
 Max Planck (16 mai 1945 – 31 martie 1946)
 Otto Hahn (1 aprilie 1946 – 10 septembrie 1946)

Laureați ai Premiului Nobel

Note

Bibliografie

 Max-Planck-Gesellschaft: History of the Kaiser Wilhelm Society (accesat la 18 iunie 2018)
 Max-Planck-Gesellschaft: History of the Kaiser Wilhelm Society (KWS) (accesat la 18 iunie 2018)
 Peter Gruss și Reinhard Rürup, cu colaborare Susanne Kiewitz (eds.): Denkorte. Max-Planck-Gesellschaft und Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft: Brüche und Kontinuitäten 1911–2011, Sandstein Verlag, Dresden, 2010, ISBN 9783942422017
 Mirko Hamel: Die Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft, Deutsches Historisches Museum, Lebendiges Museum Online (LEMO), 9 noiembrie 2015 (accesat la 18 iunie 2018)
 DENKORTE. Max-Planck-Gesellschaft and Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft (1911 - 2011), Essays, 2011 (accesat la 24 iunie 2018)

Vezi și

 Max-Planck-Gesellschaft

Legături externe

 Dieter Hoffmann: Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft – Der Einstein-Verein, tagesspiegel.de, 9 ianuarie 2011 (accesat la 18 iunie 2018)
 Rüdiger vom Bruch: "Wir bedürfen Anstalten, die nur der Forschung dienen" Frankfurter Rundschau, 10 ianuarie 2011 (accesat la 18 iunie 2018)
 Max-Planck-Gesellschaft – Tagungsstätte Harnack: The Kaiser Wilhelm Society  (accesat la 18 iunie 2018)

Societăți științifice
Fondări în 1911
Desființări în 1946

Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft


Politischer Soldat je album njemačkog RAC sastava Stahlgewitter, realiziran 2002. godine.

Popis pjesama

Izvori

Vanjske poveznice
 Stahlgewitter - Germania na YouTube
 Stahlgewitter - Politischer Soldat nа Discogs
 Stahlgewitter - Politischer Soldat nа Last.fm

Albumi sastava Stahlgewitter
Albumi iz 2002.

Politischer Soldat


بيان تلبيس الجهمية في تأسيس بدعهم الكلامية أو نقض التأسيس هو كتاب لابن تيمية للرد على كتاب تأسيس التقديس لفخر الدين الرازي وقد ناقش فيها على الكثير من علماء الكلام والفلاسفة إبطال قول الفلاسفة باثبات الجواهر العقلية.

وقال ابن قيم الجوزية في مدح الكتاب في نونينه:

محور الكتاب

يدور الكتاب على إثبات بعض الصفات التي يتأولها الأشاعرة ومنها الاستواء، فمع إقرار ابن تيمية أن تشبيه الله بخلقه هو خروج عن الإسلام، فإنه يؤكد في كتابه أن إنكار ما ورد في النصوص من وصف الله هو أيضًا كفر، لأن ما وصف الله به نفسه ليس تشبيهًا.

ويؤكد ذلك مرارًأ

ثم يبين أن محور الكتاب هو الرد على الرازي
 مسألة الفتنة من المشرق أخذ ابن تيمية من مقدمة الرازي ذكره أنه يسكن أقصى المشرق، وربط ذلك بالأحاديث التي تحذر أن الفتنة تأتي من قبل المشرق وساق في ذلك عدة نصوص وأطنب فيها.
ونقل عن عدد من العلماء محاوراتهم للجهمية بخصوص جهة العلو وممن نقل عنه عبد العزيز الكناني صاحب كتاب الحيدة والاعتذار في كتاب له (مفقود حاليًأ) هو الرد على الزنادقة الجهمية

وعلق ابن تيمية على كلام الكناني بأنه قد بين أن القياس والمعقول يوجب أن ما لا يكون في الشيء ولا خارجًا منه، فإنه لا يكون شيئًا، وأن ذلك صفة المعدوم الذي لا وجود له.

ثم نقل عن الرازي إنكاره أن تكون هذه بديهية وإلا لما جاز الاستدلال على موضعها لأن القدح في الضروريات بالنظريات لا يجوز، فرد بما يؤكد أنها بديهية؛ وأن الناس عندما تسمع ما يخالف البديهية إما أنهم يعرفون مكان الشبهة والتناقض أو تعرض عن الكلام لتشتغل بما هو أنفع. وركز على أن الحجج المخالفة للفطرة والكتاب التي يدعى أنها قواطع عقلية وأنها أصل الشرع تبديل وقلب للأمر.

ونقل جملة من السجالات منها حوار بين أبي جعفر الهمداني (ت 531 هـ) وأبي المعالي الجويني، فرده من الكلام عن العرش الذي هو سمعي إلى الكلام عن قصد الداعي جهة العلو وهو أمر فطري، فقال: "حيرني الهمداني"، ونقل عن الجويني قبل وفاته أنه أشهد الناس أنه يموت على اعتقاد "عجائز نيسابور"

جهمية أم أشاعرة
الجهمية فرقة عقدية تنتسب إلى الجهم بن صفوان ويشتهرون بنفي الصفات الإلهية أو تعطيلها، والإرجاء في العمل لأن الإيمان في القلب، والجبرية لأن الله خالق أفعال العباد، ونفي رؤية الله، وإنكار بقاء الجنة والنار.

ولكن ينسب الأشاعرة و الماتريدية إلى هذه الفرقة رغم اختلافهم عنها في كثير من الجوانب، ونسبة الأشاعرة إلى الجهمية عادة منتشرة في كتب بعض الحنابلة، يدور السجال غالبًا بين الأشاعرة وبين بعض الحنابلة على إثبات بعض الصفات؛ وهم لا يختلفون على صفات أساسية كالعلم والقدرة والحياة، بل ينحصر الخلاف بينهم في إثبات أمور كالاستواء واليد والوجه، فيتأولها الأشاعرة اعتمادًا على أن اللغة فيها حقيقة ومجاز  وأن العقل حكمناه في إثبات الأصل وهو وجود الله، فلنا أن نحكمه في تقرير الأخذ بظاهر النصوص (الحقيقة اللغوية) فتكون اليد هي الجارحة المعروفة أو التأويل (المجاز) فتكون اليد هي القوة أو النعمة. ويرد الشيخ ابن تيمية في مؤلفه على ما كتبه أحد رؤساء الأشاعرة المتأخرين وهو فخر الدين الرازي في كتابه تأسيس التقديس، ولا يتعرض في رده لمجمل اعتقادات الجهمية المعروفة ومنها خلق القرآن وغيرها مما يشتهرون به بل يركز على أمور العلو والجهة والاستواء واليد والرجل والوجه ويختم بتفصيل عن المحكم والمتشابه في النصوص.

انظر أيضًا
 الغنية عن الكلام وأهله
 صون المنطق والكلام عن فن المنطق والكلام

وصلات خارجية
تحميل الكتاب

المصادر

كتب أهل السنة والجماعة في العقيدة
مؤلفات ابن تيمية
كتب عن علم الكلام

بيان تلبيس الجهمية


Yeşilyurt, Çorum ilinin Sungurlu ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1928 yılı kayıtlarında Küçük Kızıl olarak geçmektedir.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 95 km, Sungurlu ilçe merkezine 25 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Sungurlu belde ve köyleri

Yeşilyurt, Sungurlu


Protambulyx strigilis é uma espécie de mariposa do gênero Protambulyx.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1771 por Carl Linnaeus.

Ligações externas

Protambulyx
Lepidópteros descritos em 1771

Protambulyx strigilis


Vasil Pavlovici Mjavanadze (alternativ Vasili; în , în ;  – 31 august 1988) a fost prim-secretar al Partidului Comunist din RSS Georgiană din august 1953 până în 28 septembrie 1972 și membru al Biroului Politic al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice din 29 iunie 1957 până în 18 decembrie 1972. Demis după un scandal de corupție, el a fost înlocuit cu Eduard Șevardnadze.

Biografie
Mjavanadze a servit în Armata Roșie pe post de comisar politic în timpul celui de-al Doilea Război Mondial. După război, el a devenit comandant adjunct pentru afaceri politice al districtului militar Kiev al RSS Ucrainene, în subordinea conducătorului Partidului Comunist Ucrainean (și, mai târziu, al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice) Nikita Hrușciov.

Georgia era guvernată în acel moment de susținătorii lui Lavrenti Beria, care a fost prim-secretar al Partidului Comunist Georgian din anul 1931 până în 1938. În iulie 1953, după moartea liderului sovietic Iosif Stalin și arestarea lui Beria, conducerea georgiană a Partidului Comunist a fost curățată de către Hrușciov susținătorii lui. Mjavanadze a fost promovat pentru a conduce Partidul Comunist din RSS Georgiană, înlocuindu-l pe protejatul lui Beria, Aleksandre Mirtskhulava, ca prim-secretar în septembrie 1953. Într-o apariție fără precedent a comandanților militari pe scena politică, Mjavanadze a fost flancat în cadrul Comitetului Central al Partidului Comunist Georgian de generalii Alexi Inauri și Aleksei Antonov. Atunci când Hrușciov a câștigat lupta pentru putere în 1957, Mjavanadze a fost numit membru (fără drept de vot) al Biroului Politic al Partidului Comunist al Uniunii Sovietice. El a devenit un membru cu drepturi depline în 1966.

Georgia a prosperat în timpul conducerii lui Mjavanadze, în ciuda corupției instituționalizate existente în țară. Mjavanadze însuși a devenit un simbol al guvernării corupte și ineficiente. El a fost acuzat că a repartizat posturi înalte contra cost, a deturnat fondurile statului în interesul lui și a funcționare fabrici ilegale pentru propria îmbogățire;

La mijlocul anului 1972, Mjavanadze a fost acuzat public de corupție și a fost denunțat de către mass media controlată de stat. El a demisionat din funcția de prim-secretar al Partidului Comunist Georgian pe 28 septembrie 1972 și a fost înlocuit de ambițiosul său ministru de interne, Eduard Șevardnadze. S-a speculat mult că Șevardnadze a avut un rol important în căderea politică a șefului său; el era cu siguranță un potențial candidat pentru a-l înlocui pe Mjavanadze. Pe 18 decembrie, Mjavanadze a fost demis din poziția de membru al Biroului Politic al PCUS și s-a retras în Georgia în dizgrație. A murit la Moscova în 1988. A fost înmormântat cu onoruri naționale la Tbilisi.

Referințe

Nașteri în 1902
Decese în 1988
Comuniști georgieni

Vasil Mjavanadze


Uber Technologies Inc. (tidligere UberCab) er en amerikansk-baseret transportvirksomhed med hovedsæde i San Francisco. Uber er mest kendt for sin internetbaserede tjeneste til bestilling og betaling af transportydelser, der af firmaet selv beskrives som værende beregnet til at være et værktøj til koordinering af samkørsel. Der er dog en udbredt omtale af Uber som bagmandsvirksomhed for pirattaxikørsel. I Danmark meddelte anklagemyndigheden 2. december 2016 at den ville rejse tiltale for medvirken til overtrædelse af taxilovgivningen mod Uber. Den 28. marts 2017 meddelte Uber, at tjenesten ville lukke ned i Danmark med virkning fra den 18. april 2017 klokken 12.00.

Firmaet markedsfører flere forskellige persontransportprodukter, herunder UberPOP, UberX, UberBLACK, UberSELECT, UberXL, UberSUV og UberLUX.

Uber blev grundlagt som "UberCab" af Travis Kalanick og Garrett Camp i 2009 og appen blev frigivet i juni samme år. I begyndelsen af 2012 udvidede Uber internationalt. I 2014 eksperimenterede de med samkørselstjenester og gennemførte andre opdateringer.

Uber plages af retssager i mange lande. De har blandt andet suspenderet UberPOP-produktet i Sverige, Italien og Tyskland.

Økonomi
Uber Havde i 2016 en anslået markedsværdi på 450 milliarder kr., men havde på det tidspunkt aldrig tjent penge. I første halvår af 2016 tabte firmaet 1,27 milliarder amerikanske dollars og havde en nettoomsætning på 2,1 milliarder amerikanske dollars. I alt har firmaet tabt over 4 milliarder amerikanske dollars frem til 2016. Uber havde især tabt mange penge i Kina hvor priserne havde været så lave at turene gav underskud. Uber har brugt en underskudsstrategi i flere lande med det formål at fjerne sine konkurrenter fra markedet.

Produktet
Virksomheden udvikler, markedsfører og driver "Uber mobile app", som er en mobil-app, hvor man via sin smartphone kan bestille køreture; turene foretages af private chauffører i chaufførernes egne biler. I maj 2015 var Ubers service tilgængelig i 58 lande og 300 byer på verdensplan. Efter Ubers lancering har flere andre virksomheder kopieret forretningsmodellen; denne trend kaldes for "Uberification".

Med tjenesten kan brugeren se, hvor chaufføren befinder sig og omvendt. Ved bestilling af en bil kan bestilleren på et kort i appen se, hvor bilen befinder sig og hvor lang tid, det kan forventes at tage, inden den er fremme. Betalingen sker igennem appen, hvor Uber tager mellem 5 og 20 % af betalingen, mens resten går til chaufføren.

UberPOP
Den mest udbredte tjeneste i Ubers produktpalette er UberPOP, hvor bilister med fortrinsvis deres privatbil tilbyder transport til andre. Det sker ved hjælp af en app, som også bruges til at klare betalingen.

UberBLACK
UberBLACK er en limousineservice, hvor man ved hjælp af app'en kommer i kontakt med professionelle limousineselskaber, der tilbyder deres overskudskapacitet.

UberX
Et andet produkt fra Uber er UberX, der ligner UberBLACK, bortset fra at det er enkeltpersoner, der tilbyder en form for limousinekørsel.

Retsforhold og kritik

Danmark
I Danmark kritiseres Uber især for UberPOP-tjenesten, som af den etablerede taxabranche beskyldes for at være en form for pirattaxi.

Det danske politi har sigtet mindst 24 personer for pirattaxikørsel for Uber. 8. juli 2016 blev seks Uber-chauffører i Københavns Byret dømt for pirattaxikørsel. 18. november samme år blev dommen stadfæstet for den ene af de seks chauffører i Landsretten.

Trafikstyrelsen politianmeldte Uber to timer efter dets start i Danmark.

Brancheforeningen Taxiførere i Danmark (TiD), 3F Transport og Dansk Folkeparti kritiserede i marts 2016 at Udenrigsministeriet, Invest in Denmark og Copenhagen Capacity for at skatteyderpenge har bistået Uber med at etablere sig i Danmark. Enhedslisten ville i den forbindelse muligvis kalde udenrigsministeren i samråd..  Uber vedtog den 10. juli 2020 en bøde på 25 millioner kroner, for deres medvirkenansvar i sagen.

Australien
Lovligheden af Ubers service er blevet udfordret af regeringer og taxiselskaber, der anklager selskabet for manglende sikkerhed og ulovlig taxakørsel.

Belgien
I Belgien stoppede Uber sine operationer efter at en domstol i Bruxelles havde dømt det ulovligt.

Frankrig
UberPOP tilbydes ikke i Frankrig efter at det franske retssystem har uddelt massive bøder til Uber.

Holland
En domstol idømte chauffører bøder på €10.000 efter UberPOP tidligere var blevet dømt ulovlig.

Sverige
I Sverige tilbydes UberPOP ikke længere, efter at 30 chauffører har tabt deres sager i det svenske retssystem.

Tyskland og Italien
Også i Tyskland og Italien har Uber måttet trække UberPOP af markedet i flere byer, efter det tyske retssystem har udskrevet store bøder.

Noter

It-virksomheder fra USA
Softwarevirksomheder fra USA
Transportvirksomheder fra USA
Delebil
Virksomheder i San Francisco
Sociale netværkstjenester
Mobilapplikationer

Uber


كان الجيش الروسي الثاني هو أحد أقسام الجيش الإمبراطوري الروسي اذي حارب في الحرب العالمية الأولى وكان بقيادة الجنرال ألكسندر سامسونوف. ودمر في معركة تاننبرغ في عام 1914.

مراجع

جيش الإمبراطورية الروسية
جيوش الإمبراطورية الروسية
وحدات وتشكيلات عسكرية انحلت في 1918
وحدات وتشكيلات عسكرية أسست في 1914

الجيش الثاني (الإمبراطورية الروسية)


Phobos Mars'ın iki uydusundan biridir. Yunancada Phobos Korku anlamına gelir. Mars'ın diğer uydusu Deimos'dan hem daha büyüktür, hem de Mars'a  daha yakındır. Güneş Sistemi'ndeki tüm diğer uydular içinde gezegenine en yakın konumlanmış uydudur. Yörüngesi Mars yüzeyinden sadece 6000 km yüksekliktedir ve ortalama çapı 22 km'dir.

1877'de Hall tarafından bulunmuş, 1971'de Mariner 9, 1977'de Viking 1 ve 1988'de ise Phobos uzay araçları tarafından fotografları çekilmiştir.

Phobos, eşzamanlı yörünge yarıçapından daha alçak bir yörüngede olduğundan Mars yüzeyindeki bir gözlemci için günde aşağı yukarı iki kez doğup batar. Yüzeye o kadar yakındır ki yüzeydeki bazı yerler için her zaman ufkun altında kalır. (Eşzamanlı yörünge yarıçapı : bir uydunun gezegenin etrafında gezegenin kendi etrafında dönüş süresi kadar bir zamanda döneceği yüksekliği ifade eder. Böyle bir uydu yüzeydeki gözlemci için her zaman aynı noktadadır. Dünyada, iletişim uydularında olduğu gibi)
Bir zamanlar asteroid olduğu, ancak Mars'ın kütleçekimine yakalanarak gezegenin yörüngesine girdiği sanılmaktadır.

Eşzamanlı yörünge yarıçapının altında olduğundan, gelgit kuvvetleri (Dünya ile Ay arasında olduğunun tersine) yörüngesini alçaltmaktadır. Yaklaşık 50 milyon yıl içinde Mars'a düşecek ya da parçalanarak Mars çevresinde bir halka oluşturacaktır.

Muhtemelen Phobos ve Deimos, C tipi asteroidler gibi karbondan zengin kaya oluşumlarıdır, ancak düşük yoğunlukları sadece kayadan oluşmadıklarının, buz ve kaya karışımı olduklarını gösterir. Her ikisi de yoğun olarak kraterlerle kaplıdır. Mars Global Surveyor aracının gönderdiği en son resimlerden yüzeyinin 1 m kalınlıkta ince bir tozla (regolith) kaplı olduğu anlaşılmıştır. Sovyet aracı "Phobos 2" birkaç Phobos resmi gönderebilmiş (sağda), uydudan zayıf fakat sürekli bir gaz çıkışı saptamış, ancak gazın tabiatı anlaşılamadan araçla iletişim kopmuştur. En olası tahmin sudur.

Phobos yüzeyinde en belirgin olan Hall'ın Stickney ismini verdiği (karısının kızlık adı) büyük kraterdir. Krater çevresindeki uzun yarık ve çiziklerin de aynı çarpışma sonucu olduğu sanılmaktadır.

Phobos ve Deimos'un Mars çekimine kapılmış asteroidler olduğu inancı bir hayli yaygındır, ana asteroid kuşağından değil de Güneş Sistemi dışından gelmiş oldukları gibi spekülasyonlar mevcuttur.

Mitoloji
Korku'nun Tanrısı.

Ares'in yardımcılarından olup, savaşta Ares ile birlikte düşmanların yüreğine korku salar.

Ayrıca bakınız
 Phobos (tanrı)

Kaynakça

Mars'ın doğal uyduları
1877'de keşfedilen astronomik cisimler

Phobos (uydu)


Sinodul Pan-Ortodox, numit oficial Sfântul și Marele Sinod al Bisericii Ortodoxe () este un sinod care a avut loc pe 16 iunie – 27 iunie 2016 în insula Creta, Grecia. Pregătirea acestui sinod a început în 1961 și are drept scop rezolvarea problemelor care au început în secolul al XX-lea cu care se confruntă toate Bisericile autocefale ortodoxe. Printre temele discutate se află și "Relațiile Bisericii Ortodoxe cu restul lumii creștine", ce are drept scop implicarea mai activă a Bisericii Ortodoxe în Mișcarea Ecumenică.

Temele anunțate oficial la Conferința Pre-Sinodală Pan-Ortodoxă de la Chambésy, Elveția 2016 sunt:
Misiunea Bisericii Ortodoxe în lumea de astăzi
Diaspora ortodoxă
Autonomie și mijloacele prin care aceasta este proclamată
Taina Căsătoriei și impedimentele ei
Importanța postului și respectarea sa
Relațiile Bisericii Ortodoxe cu restul lumii creștine

Bisericile participante
Conform site-ului oficial al Sfântului și Marelui Sinod:
Patriarhia Ecumenică de Constantinopol – Bartolomeu I al Constantinopolului
Patriarhia Alexandriei – Patriarhul Teodor al II-lea al Alexandriei
Patriarhia Antiohiei – Ioan al X-lea al Antiohiei
Patriarhia Ierusalimului – Teofil al III-lea al Ierusalimului
Biserica Ortodoxă Română – Patriarhul Daniel
Biserica Ortodoxă Georgiană – Ilia al II-lea al Georgiei
Biserica Ortodoxă a Ciprului – Patriarhul Chrysostomos al Ciprului
Biserica Ortodoxă a Greciei – Ieronim al II-lea al Atenei
Biserica Ortodoxă Poloneză – Patriarhul Sava al Varșoviei
Biserica Ortodoxă Albaneză – Anastasios Yannoulatos
Biserica Ortodoxă Cehă și Slovacă – Arhiepiscop Rastislav al Cehiei și Slovaviei

Controverse
În general controversele au apărut în jurul actului pre-sinodal "Relațiile Bisericii Ortodoxe cu restul lumii creștine care prevede "avansarea unității dintre creștini în lumea contemporană".

Discursul Patriarhului Ilia al II-lea
În urma unei sesiuni a Sfântului Sinod al Bisericii Ortodoxe Georgiene, Prea Fericitul Ilia al II-lea a anunțat într-un comunicat de presă că respinge documentul "Relațiile Bisericii Ortodoxe cu restul lumii creștine" pregătite pentru Sinodul Pan-Ortodox.

Posibila retragere a Bisericii Ortodoxe Bulgare din sinod
În urma unei întruniri a Sfântului Sinod al Bisericii Ortodoxe Bulgare, aceasta a anunțat că nu va mai participa Sinodul Pan-Ortodox din Creta, dacă nu vor fi aprobate cererile sale privind temele puse în discuție.

Scrisoarea monahilor din Mitropolia Moldovei și a Bucovinei
Într-o scrisoare deschisă a mai multor monahi moldoveni către Mitropolitul Moldovei și Bucovinei, Teofan Savu, aceștia se arată îngrijorați față de documentul "Relațiile Bisericii Ortodoxe cu restul lumii creștine".

Retragerea Bisericii Ortodoxe Sârbe din Sinod
Patriarhul Irinej a emis în data de 9 iunie 2016 un comunicat din care rezultă că Sfântul Sinod al Bisericii Ortodoxe Sârbe cere amânarea sinodului pe termen nedefinit. Aceasta invocă 4 motive pentru care cer amânarea sinodului:
Nemulțumirea și criticile bisericilor locale cu privire la actele pre-sinodale
Deciziile irevocabile ale Patriarhiei Antiohiei și ale Patriarhiei Bulgare de a nu participa la Sinod
Conflicte dintre Biserici (printre care se menționează și faptul că Biserica Ortodoxă Română ar fi "intrat necanonic în Estul Serbiei, unde a format o dioceză paralelă", referindu-se la Episcopia Daciei Felix, care își desfășoară activitatea în limba română).
Refuzul Patriarhiei Ecumenice a Constantinopolului de a supune discuțiilor vreo propunere a Bisericii Sârbe în ceea ce privește tematica Sinodului

Neparticiparea Bisericii Ortodoxe Ruse
Mitropolitul Ilarion Alfeiev, purtător de cuvânt al Bisericii Ortodoxe Ruse, a anunțat că în urma unei întruniri a Sfântului Sinod al Bisericii Ortodoxe Ruse s-a hotărât neparticiparea acesteia la Sinodul din Creta. Printre motivele invocate se află și faptul că aceștia consideră că dacă nu participă toate Bisericile Ortodoxe autocefale în acest sinod, atunci sinodul nu poate fi numit un sinod "al Bisericii Ortodoxe". Decizia Bisericii Ortodoxe Ruse a avut un impact puternic asupra desfășurării Sinodului din Creta, aceasta deținând peste 50% din totalitatea ortodocșilor de pe glob.

Note

Biserica Ortodoxă
Sinoade ecumenice

Sinodul Pan-Ortodox


Matías Vega Alemán (La Palma, Islas Canarias, 24 de febrero de 1841 - Santiago de Cuba, 24 de junio de 1906) fue un político y general español que perteneció a la División del Ejército Libertador Cubano. Destacó en sus luchas en las tres guerras y fue el fundador del Partido Moderado de Cuba. Fue el hermano de Juan Vega Alemán, capitán del Ejército Libertador, y de Felipe Vega Alemán, quien también participó en la Guerra de la independencia cubana, terminándola con el grado de coronel.

Biografía

Primeros años
Nació el 24 de febrero de 1841 en La Palma (Islas Canarias, España). Tuvo, al menos, dos hermanos: Juan y Felipe. Matías Vega se identificó desde muy joven con el deseo de independencia latente en el pueblo cubano, por ello siempre apoyó las guerras de este pueblo.

Carrera militar
Antes de la Guerra de los Diez Años, la familia Vega emigró a Cuba y se asentó en la zona oriental.

El 23 de noviembre de 1868, tras iniciarse la Guerra de los Diez Años, Matías Vega (junto a otros insurrectos) atacó el poblado de El Cobre. Los miembros de su familia que no participaron en la guerra se asentaron, como otras muchas familias cubanas, en El Ranchito, donde había un refugio seguro (ya que estaba localizada en una zona de difícil acceso) para las fuerzas y la gente que apoyaba a la Revolución.

Él ya se había convertido en comandante del ejército cubano en noviembre de 1869 cuando al año siguiente, concretamente el 30 de enero de 1870 logró evitar que le llegara un ataque del ejército enemigo a su campamento, establecido en la zona de Tempú.
El 9 de abril de ese mismo año lanzó también un ataque contra el fuerte de Santa Elena y otro a la ciudad francesa de Guisa que sería, concretamente, el segundo ataque realizado a esta ciudad.

Gracias a estas hazañas, el 17 de octubre de 1872 lo convirtieron en Teniente Coronel, y el 27 de junio del siguiente año fue ascendido a  Coronel. Fue incorporado al ejército del futuro presidente Carlos Manuel de Céspedes, amigo de la familia Vega y con quien realizó varias operaciones combativas. Así, el 25 de julio de 1873, Matías Vega y Céspedes atacaron la zona de Baire Abajo, donde los españoles contrarios a la Revolución "estaban de fiesta".

Tras esto, viajó a Camagüey donde se convirtió en un soldado del ejército del Mayor General Máximo Gómez. El 11 de febrero de 1874, durante el transcurso del combate de Naranjo-Mojacasabe, fue una fecha en la que el soldado cayó gravemente herido. Al año siguiente, el 26 de abril de 1875, formó parte de los soldados de Lagunas de Varona.

Más tarde, en enero de 1877 colaboró con el Mayor General Antonio Maceo en la incursión realizada en la villa de Baracoa. Al año siguiente, el 10 de febrero de 1878, fue firmado el Pacto del Zanjón, pacto que tuvo la aceptación de Matías.

Tras el Pacto de Zanjón, se unió a uno de los clubes "que propiciaron el esfuerzo patriótico" que originó la Guerra Chiquita (1879 - 1880), campaña que contó también con la participación de Matías. Tras esto se incorporó al Ejército Libertador en Cuba el 15 de marzo de 1895. En el sur de la provincia oriental - que sería después el territorio del Primer Cuerpo del Ejército Libertador -, Vega trabajó en la organización de las tropas, lo que propició su nombramiento como General de Brigada el 22 de julio de 1895, tras haberse construido las estructuras de mando en la nueva campaña.

El 22 de mayo de ese año, decidió unirse al Estado Mayor del Mayor General José Maceo, con quien consiguió el título de General Brigada y lideró también la llamada Brigada Sagua–Mayarí. Al año siguiente, provocó un ataque contra Mayarí y luchó también en la campaña de Loma del Gato, obteniendo el cargo de General División el 13 de agosto del mismo año (1896).

En 1897 abandonó el cargo superior en la brigada. Alemán terminó la guerra en el grupo de "Jefes y Oficiales Excedentes" y sus escoltas, con el Grado de General de División.

Últimos años
Concluida la guerra se asentó en Songo, en la zona donde había operado militarmente, y combinó la actividad política con la comercial, siendo fundador del Partido Moderado.
Los años que siguieron (1898 - 1902), cuando Cuba se incorporó a Estados Unidos, ocupó el oficio de constructor, trabajando así en la línea férrea central en Oriente, donde empleó a muchos veteranos del Ejército Libertador. El 20 de mayo de 1902,  cuando Cuba se independizó de EE. UU., tuvo el honor de ser elegido para levantar la bandera de Cuba en el Morro de Santiago de Cuba.

Aunque participó en la política cubana tras la independencia con Estados Unidos, no tuvo ningún cargo público, dedicándose profesionalmente a la minería. Tras esto, se asentó en Santiago de Cuba, donde vivió sus últimos años.

Muere enfermo el 24 de junio de 1906, en Santiago de Cuba, con 64 años, siendo uno de los jefes militares cubanos que menos vivió el periodo de paz tras la Revolución independentista cubana.

Referencias

Palmeros
Militares de Cuba
Militares cubanos en la guerra de la Independencia cubana
Militares de España en la guerra de la Independencia cubana
Militares del Ejército cubano de la guerra de la Independencia cubana

Matías Vega Alemán


Manojlo plemeniti Budisavljević, Emanuel von Budisavljević, Mane, (Bela Crkva, 13. kolovoza 1854. – Beč, 26. studenog 1921.) bio je general-major i matematičar. Iz ugledne je ličke plemićke obitelji Budisavljević.

Životopis
Aleksandar Leko Budisavljević mu je bio otac. Mane je u 21. godini dobio čin poručnika (1. rujna 1875.) u Inženjerijskoj regimenti br. 2. Natporučnik (oberlajtnant) postao je svibnja 1878. Nakon dvogodišnjeg dopunskog školovanja na Tehničkoj vojnoj akademiji u Beču (1880. – 1882.) dodijeljen je upravi inženjerijskih jedinica u Goraždu i 1884. unaprijeđen u čin kapetana. Major je postao 1895., potpukovnik 1904., pukovnik 1904. Umirovljen je 1907., a u čin general-majora unaprijeđen je 1911. Kao umirovljenik živi do 1909. u Osijeku, a od tada u Mödlingu kod Beča. Nastavnik matematike na Vojnoj akademiji u Beču, odnosno Wiener Neustadt u Medlingu bio je od rujna 1885. do umirovljenja. Predavao je višu matematiku i opisnu geometriju. Objavio je dva udžbenika iz matematike, jedan u koautorstvu s A. Mikutom. S istim autorom napisao je prvu svesku Grundzuge der Determinaten - Theorie und der projectivischen Geometrie. Analytische Geometrie. U telefonskom imeniku iz Mödlinga iz 1906. stoji i njegova adresa, Kielmannseggasse 4, tada još pukovnika Emanuela von Budisavljevića, a kasnije generala. Sahranjen je u Mödlingu kraj Beča. Grob više ne postoji, spomenik je (možda) negdje u arhivskom magacinu. Zapisan je u knjizi umrlih toga groblja.

Izvori

Srbi u Hrvatskoj

Manojlo Budisavljević


An Alocasia ramosii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alistair Hay. An Alocasia ramosii in nahilalakip ha genus nga Alocasia, ngan familia nga Araceae.

Mabibilngan ini ha Philippines. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Alocasia

Alocasia ramosii


A estria terminal é uma estrutura no cérebro que consiste em uma faixa de fibras que correm ao longo da margem lateral da superfície ventricular do tálamo. Servindo como uma importante via de saída da amígdala, a estria terminal vai de sua divisão centromedial até o núcleo ventromedial do hipotálamo.

Anatomia
A estria terminal cobre a veia talamosestriada superior, marcando uma linha de separação entre o tálamo e o núcleo caudado, como visto na dissecção macroscópica dos ventrículos do cérebro.

A estria terminal estende-se da região dos forames interventriculares até o corno temporal do ventrículo lateral, transportando fibras da amígdala para os núcleos septais, áreas hipotalâmicas e talâmicas do cérebro.

Núcleo do leito da estria terminal
A atividade do núcleo do leito da estria terminal correlaciona-se com a ansiedade em resposta ao monitoramento de ameaças. Acredita-se que atue como um local de retransmissão dentro do eixo hipotálamo-pituitária-adrenal e regule sua atividade em resposta ao estresse agudo. No entanto, a resposta ao estresse está relacionada ao tempo e o núcleo do leito da estria terminal não é ativado por medo contextual. Isso significa que uma situação assustadora repentina com menos de dez minutos de duração não ativa o núcleo. A ruptura bilateral desta via tem demonstrado atenuar o restabelecimento do comportamento de busca de drogas em roedores.

Este núcleo é conhecido por projetar fibras inibitórias para o hipotálamo lateral e por participar do controle da alimentação em roedores. A ativação optogenética dessa via inibitória produziu um comportamento alimentar voraz em camundongos bem alimentados e a inibição optogenética dessa via reduziu a ingestão de alimentos mesmo em camundongos famintos.

Dimorfismo sexual
A subdivisão central do núcleo do leito da estria terminal (bed nucleus of the stria terminalis ou BSTc em inglês) é sexualmente dimórfica. Em média, o BSTc é duas vezes maior em homens do que em mulheres e contém o dobro do número de neurônios de somatostatina. Uma amostra de seis mulheres trans (homem para mulher) tratadas post-mortem com terapia de reposição hormonal de longo prazo (TRH) apresentou um número típico de células femininas no BSTc, enquanto num homem trans (mulher para homem) foi encontrado um número típico masculino. Os autores (Jiang-Ning Zhou, Frank PM Kruijver, Dick Swaab) também examinaram indivíduos com distúrbios relacionados a hormônios e não encontraram nenhum padrão entre esses distúrbios e o BSTc, enquanto o único transexual não tratado de homem para mulher tinha um número típico de mulheres de células. Eles concluíram que o BSTc fornece evidências para uma base neurobiológica da identidade de gênero e propuseram que tal fosse determinado antes do nascimento.

Foi mostrado que a terapia de reposição hormonal influencia o tamanho do hipotálamo, embora o estudo tenha tentado provar isso incluindo controles masculinos e femininos não transexuais que, por uma variedade de razões médicas, sofreram reversão hormonal. A afirmação sobre a base neurobiológica da transexualidade desde o nascimento foi posteriormente questionada, embora não refutada, por um estudo que acompanhou o mesmo grupo e descobriu que o dimorfismo sexual do BSTc não está presente antes de aproximadamente 22 anos de idade, mesmo embora os transexuais relatem ter consciência de sua identidade de gênero desde a infância.

Notas

Cérebro
Neuroanatomia
Neurobiologia

Estria terminal


Principaux pèlerinages non chrétiens dans le monde.

Hindouisme

 Le  / चार धाम Badrinath-बद्रीनाथ, étape la plus septentrionale: Vishnou. Vallée de l'Alaknanda dans l'Himalaya (Uttarakhand).
 Dwarka-द्वारका, étape la plus occidentale: Krishna. Presque-île de Dwarka, péninsule du Kâthiâwar (Gujarat).
 Rameshwaram-रामेश्वरम्, étape la plus méridionale: Shiva. Île de Rameshwaram (Tamil Nadu).
 Puri-पुरी, étape la plus orientale: Jagannath (Krishna). (Odisha).

 Le Chota Char Dham Yatra / छोटा चार धाम, le pèlerinage des sources du Gange et de ses affluents
 Gangotrî-गंगोत्री, source du Gange
 Yamunotri-यमुनोत्री, source de la Yamunâ
 Kedarnath-केदारनाथ, source de la Mandakini
 Badrinath-बद्रीनाथ, source de l'Alaknanda
 Les villes de Kumbhamelâ / कुम्भ मेला
 Nâsik-नाशिक (Maharashtra)
 Ujjain-उज्जैन (Madhya Pradesh)
 Prayagraj-प्रयागराज, appelée aussi Prayâga (Uttar Pradesh)
 Haridwâr-हरिद्वार (Uttarakhand)

 Le Jyotirlinga / ज्योतिर्लिङ्ग, pèlerinage des douze linga de Shiva :
 Varanasi-वाराणसी (Uttar Pradesh)
 Kedarnath-केदारनाथ (Uttarakhand)
 Somnath-सोमनाथ (Gujarat)
 Omkareshwar-ओंकारेश्वर (Madhya Pradesh)
 Rameshwaram-रामेश्वरम् (Tamil Nadu)
 Mahakaleshwar-महाकालेश्वर (Madhya Pradesh)
 Nageshwar-नागेश्वर (Gujarat), deux autres sites situés dans les états d'Uttarakhand (Jageshwar) et du Maharashtra (Aundh) réclament être les vrais temples du jyotirlinga de Nageshwar.
 Grishneshwar-घृष्णेश्वर (Maharashtra)
 Bhimashankar-भीमाशंकर (Maharashtra)
 Triambkeshwar- त्र्यम्बकेश्वर (Maharashtra)
 Mallikarjuna-मल्लिकार्जुन (Andhra Pradesh)
 Vaidyanath-वैद्यनाथ (Jharkhand), deux autres sites situés dans les états d'Himachal Pradesh (Baijnath) et du Maharashtra (Vaijnath) réclament être les vrais temples abritant le jyotirlinga de Vaidyanath.
 Le Kailash Mansarovar Yatra / कैलाश मानसरोवर यात्रा, pèlerinage de la demeure de Shiva situé au Tibet.
 Mont Kailash
 Lac Manasarovar
 Lac Rakshastal
 Les Sapta Sindhu / सप्त सिंधू, : les sept rivières sacrées de l'Inde.
 L'Indus - सिन्धु
 Le Gange - गङ्गा
 La Yamuna - यमुना
 La Narmada - नर्मदा
 Le Godavari - गोदावरी
 La Kaveri - कावेरी,
 La Sarasvati - सरस्वती

 Le Bromo, un volcan sacré des hindouistes indonésiens sur l'île de Java dédié à Brahmâ
 Le mont Kailash (la demeure de Shiva) et le lac Manasarovar, tous deux situés au Tibet occidental, sont deux lieux de pèlerinage hindouistes très importants.

Bouddhisme

 Lumbinî, naissance
 Bodh-Gaya, l'illumination
 Sârnâth , premier sermon
 Kusinara (maintenant Kusinâgar, Inde)

Jaïnisme

 Ayodhyâ (Uttar Pradesh), qui a vu naître plusieurs Tirthankara, selon la tradition jaïne, Rishabha, Ajîta, Abhinandana, Sumati, Ananta, et qui a reçu la visite de Mahâvîra.
 Sammed Shikar (Bihar), où 20 Tirthankara sont parvenus à la libération du cycle des réincarnations.
 Girnar (Gujarat).
 Pavapuri (Bihar), où Mahâvîra est parvenu à la libération.
 Taranga (Gujarat).
 Shravanabelagola (Karnataka), avec la célèbre statue colossale de Bahubali.
 Le Mont Abu (Rajasthan).
 Shatrunjaya-Palitana (Gujarat), avec 863 temples répartis en 11 enceintes (basti) renfermant plusieurs édifices.
 Ranakpur (Rajasthan), avec le plus grand temple jaïn.
 Ellora (Maharashtra), avec ses grottes sculptées pour les ascètes.
 Chittor (Rajasthan), avec sa tour de la Renommée.
 Jaisalmer (Rajasthan).
 Jaipur (Rajasthan).
 Khajuraho (Madhya Pradesh), avec son groupe de temples jaïns.

Liste de pèlerinages non chrétiens


Izet Medošević (Rijeka, 11. siječnja 1976. - ) punk glazbenik, pjesnik.

Životopis

Tijekom 2000-tih komponirao je i svirao u grupama: O.Š. Sulud III i Avlijaneri. Trenutno je član benda Iz@ Medošević & "Borgie". također član je i neformalne književne skupine RI - LIT. Određeno vrijeme bio je urednik radio emisije "Cherokee" na Radio Trsatu.

Stvaralaštvo

 2007. Knjiga poezije:"Sve je s Vežice", "Slušaj Najglasnije"
 2011. Knjiga proze: "Genij Usamljenog Čovjeka", Manufaktura d.o.o., Rijeka
 2016.Glazbeni album "Granulo je Sunce", Dallas Records
2019.Glazbeni album "Opera u Sydneyu", Dallas Records.

Vrela

Hrvatski glazbenici
Životopisi, Rijeka

Izet Medošević


පිලූ රිපෝටර් (උපත 1938 සැප්තැම්බර් 24) යනු ඉන්දියානු හිටපු ජාත්‍යන්තර ක්‍රිකට් විනිසුරුවෙකි .

දේශීය රංජි කුසලාන තරගයක විනිසුරු ලෙස ඔහුගේ පළමු තරගය වූයේ වයස අවුරුදු 29 දී ය. 1984 දී, ඔහු ටෙස්ට් තරඟ සහ එක්දින ජාත්‍යන්තර තරඟ (එදිජා) දෙකෙහිම විනිසුරුවරයෙකු ලෙස ජාත්‍යන්තර වේදිකාවට පිවිසි අතර, 1994 දක්වා ටෙස්ට් තරඟ 14 ක් සහ එදිජා තරඟ 22 කදී පෙනී සිටියේය. පිලූ රිපෝටර් පාර්සි ජාතිකයෙකි. සහ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ සහෝදරත්වය තුළ "PD" ලෙස හැඳින්වේ. පිලූ රිපෝටර් සීමා මායිම් සංඥා කළ ක්‍රමය ක්‍රිකට් විස්තර විචාරක හෙන්රි බ්ලොෆෙල්ඩ් විසින් "මිල්ක්ෂේක්" ලෙස නම් කර ඇත.

1986 දී, රිපෝටර් සහ වීකේ රාමස්වාමි ලාහෝර්හිදී පකිස්තානය සහ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන් සහභාගි වූ ටෙස්ට් තරගයකට ඉදිරිපත් වූ විට ඉන්දියාවෙන් පළමු මධ්‍යස්ථ විනිසුරුවන් බවට පත්විය. 1912 වසරෙන් පසු මධ්‍යස්ථ විනිසුරුවන් ටෙස්ට් තරගයක විනිශ්චය කළ පළමු අවස්ථාව මෙය විය. පකිස්තාන විනිසුරුවන් පක්ෂග්‍රාහීව ක්‍රියා කළ බවට එල්ල වූ චෝදනාවෙන් පසුව පාකිස්තාන නායක ඉම්රාන් ඛාන් ඔවුන්ට ආරාධනා කළේය. 1992 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ විනිශ්චය කළ එකම ඉන්දීය විනිසුරුවරයා රිපෝටර්ය. "විනිසුරුවෙක්ගේ මතක" නමින් ඔහු පිළිබඳ චරිතාපදානයක් ලියා ඇත.

1993 දී කල්කටාවේ ටෙස්ට් තරගයකට පෙර තණතීරුව පිළිබඳ ඔහුගේ තක්සේරුව බුකීකරු මුකේෂ් ගුප්තාට ලබාදීමට පිලූ රිපෝටර්ට මුදල් ගෙවා ඇතැයි කියනු ලැබේ.

අම්පයර් රිපෝටර්ගේ සහෝදරිය වන මධුමතී බොලිවුඩ් චිත්‍රපටවල නිළියක් වූවාය. ඇය නර්තන ශිල්පිනියක් ලෙස ඉතා ප්‍රසිද්ධියට පත්ව සිටි නිසා ඇය වැඩිපුරම රඟපෑවේ නර්තන දර්ශනවලය.

යොමු කිරීම්

ජීවමාන ජනයා
1938 උපත්

පිලූ රිපෝටර්


Furtună galactică (titlu original Galactic Storm) este un roman science fiction al scriitorului britanic John Brunner sub pseudonimul Gill Hunt. Este prima lucrare din seria Imperiul interstelar. A fost publicat pentru prima oară de către editura britanică Curtis Warren în 1951.   Este primul roman al lui John Brunner pe care l-a scris la vârsta de 17 ani.

Prezentare

Romanul prezintă un tânăr geniu care folosește un supercomputer pentru a cerceta cauza încălzirii globale. O expediție polară este trimisă apoi pentru a investiga problema. Urmează apoi un complot al celor de pe planeta Venus de cucerire a Pământului și un contraatac cu un bombardament asupra planetei Venus cu plante mutant rapid-crescătoare care oxigenează atmosfera plină de CO2.

Note

Legături externe
 Istoria publicării romanului Galactic Storm pe ISFDB

Vezi și
 1951 în literatură
 1951 în științifico-fantastic

Cărți din 1951
Romane științifico-fantastice
Opere de John Brunner
1951 în științifico-fantastic

Galactic Storm


خوسيه فيسنتي ترين  ، من مواليد 19 ديسمبر 1931 ، لاعب كرة قدم إسباني سابق.

لعب مع منتخب إسبانيا لكرة القدم.

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
حراس مرمى كرة قدم رجالية
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثالثة
لاعبو الدوري الإسباني الدرجة الثانية
لاعبو إسبانيول
لاعبو ديبورتيفو لاكورونيا
لاعبو ريال مايوركا
لاعبو ريال مدريد
لاعبو كأس أمم أوروبا 1964
لاعبو كرة قدم إسبان
لاعبو كرة قدم رجالية إسبان
لاعبو كرة قدم كتلونيون
لاعبو كرة قدم من برشلونة
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم
لاعبو منتخب إسبانيا لكرة القدم الرديف للرجال
مواليد 1931
مواليد في برشلونة

خوسيه فيسنتي ترين


Kajászó é um município da Hungria, situado no condado de Fejér. Tem  de área e sua população em 2015 foi estimada em 1.035 habitantes.

Localidades de Fejér

Kajászó


قوة عمودية  هي مركبة القوة العمودية على سطح التلامس، بفعل قوة أخرى تحول دون تحرير الجسم مثل قوة الاحتكاك والقوة التي يؤثر بها جدار على جسم فوق سطح مائل ويرمز لها بالرمز Fn.

قوة الاحتكاك
هي القوة الناشئة بين سطحي التلامس لجسمين وهي موازية لسطح التلامس ومضادة في الاتجاه لقوة التحريك.

على سبيل المثال يمكن لكتلة أن تستقر فوق سطح مائل بفعل الاحتكاك على الرغم من قوة جذب الأرض للجسم. تقل فرصة بقاء هذه الكتلة على السطح مع زيادة زاوية ميل السطح نحو الأعلى وهذه طريقة عملية لتحديد معامل الاحتكاك حيث يصبح معامل الاحتكاك:

مراجع

علم السكون
قوى

قوة عمودية


İrlanda Denizi (İrlandaca: Muir Éireann), İrlanda Adası ile Büyük Britanya arasında bulunan deniz. Güneyde Atlas Okyanusu'ndan (Kelt Denizi) İrlanda ile Galler arasındaki St. George Kanalı ile, kuzeydoğuda Kuzey İrlanda ile İskoçya arasındaki Kuzey Kanalı ayrılır. Man Adası kanalın ortasında bulunur. İrlanda denizinin yüzölçümü 104.000 km²'dir.

Kökeni
İrlanda Denizi, son 20 bin yıl boyunca, Buzul Çağı'ndan ılıman iklime geçiş sürecinde önemli değişimlere uğramıştır. Buzul Çağı'nın ortasında büyük olasılıkla bir tatlı su gölü olduğu düşünülen deniz, 10.000 yıl önce buzulların çekilmesiyle tekrar diğer denizlerle bağlantıya geçmiş ve tuzlu suyla dolmuştur.

Denize kıyısı olan ülkeler
Doğu;
 Birleşik Krallık
 İngiltere
 Galler
 İskoçya
Batı;
 İrlanda
 Birleşik Krallık
 Kuzey İrlanda

Kaynakça

Dış bağlantılar

İrlanda Denizi


Die Point-Henry-Aluminiumhütte befand sich im Industriegebiet von Moolap in Geelong in Victoria, Australien. Die Aluminiumhütte wurde im Juli 2014 geschlossen. Zuletzt hatte sie eine jährliche Produktionskapazität von 185.000 Tonnen Aluminium.

Betrieben wurde die Hütte von der Alcoa World Alumina and Chemicals (AWAC), einem Gemeinschaftsunternehmen von Alcoa (60 %) und Alumina Limited (39,25 %). Aluminiumoxid wurde mit Schiffen angeliefert und im Port of Geelong abgeladen, wovon etwa die Hälfte des Aluminiums an die benachbarte Anlage der Alcoa Australia Rolled Products geliefert wurde, die Aluminium zu Blechen auswalzt, um sie zu verarbeiten. Das restliche Aluminium wurde auf der Straße als Barren transportiert. Etwa 500 Personen waren in der Point-Henry-Aluminiumhütte beschäftigt, 480 weitere Mitarbeiter in dem nahegelegenen Walzwerk, das im Dezember 2014 ebenfalls geschlossen wurde.

Der Bau der Hütte wurden 1960 von der Cavalier Construction Company begonnen und die Aluminiumherstellung wurde 1962 aufgenommen, der volle Betrieb begann am 4. April 1963. Die erste elektrische Versorgung der Aluminiumhütte erfolgte durch eine 220-kV-Leitung über die  Geelong Terminal Station. Als die Produktion begann, wurde ein Maximum von 39,76 MW abgerufen. Im Juni 1964 waren es 68,38 MW und im Oktober 1964 76,6 MW, das war mehr als die gesamte Region Geelong verbraucht. Im November 1965 waren es 78,88 MW, im Februar 1967 79,84 MW und 140 MW im Jahr 1969. Ab dem 20. März 1969 lieferte Alcoas eigenes Braunkohlekraftwerk, das Kraftwerk Anglesea, Strom. Das Kraftwerk mit einer Kapazität von 150 MW war mit der Aluminiumhütte über eine 30 Kilometer lange Hochspannungsleitung verbunden.

Um die jährliche Produktion von 185.000 Tonnen Aluminium zu sichern, benötigte die Hütte eine Leistung von 360 MW davon wurden etwa 40 % vom Kraftwerk Anglesea bereitgestellt. Die Point-Henry-Aluminiumhütte und die Aluminiumhütte in Portland verbrauchten damit 18 bis 25 % der Elektrizität des gesamten australischen Bundesstaates.

Siehe auch
 Bauxitbergbau in Australien

Einzelnachweise

Aluminiumhersteller
Produzierendes Unternehmen (Victoria, Australien)
Greater Geelong City

Point-Henry-Aluminiumhütte


Ataköy, Kahramanmaraş ilinin Ekinözü ilçesine bağlı bir mahallesidir.

Kahramanmaraş iline 193, Ekinözü ilçesine 28 km. uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ataköy Haritası

Ekinözü'nün mahalleleri

Ataköy, Ekinözü


Villa Airport Maamigili  er en lufthavn i Maldiverne. Den er beliggende på øen Maamingili i Alif Dhaal atollen, og indviet 1. oktober 2011.

Historie
Lufthavnen blev udviklet og opført af den maldiviske forretningsmand Qasim Ibrahim, der voksede op i Maamigili. Lufthavnen ses som et projekt for at udvikle infrastrukturen og faciliteterne af øen. Den drives af Ibrahims selskab, Villa Group, som har direkte transportfaciliteter med speedbåde til to af deres store ferie-resorts på tilstødende øer.

Åbningen af lufthavnen faldt sammen med Villas indtræden i luftfartsindustrien, da de grundlagde det nye flyselskab Villa Air (operere som FlyMe), til at operere fra lufthavnen. Lufthavnen åbnede som en indenrigslufthavn. I 2013 blev den opgraderet til internationale lufthavns standarder. Villa Lufthavn blev nedgraderet til indenrigs status af regeringen i en periode på 23 dage i august 2014 på grund af problemer med sikkerheden.

I januar 2015 begyndte FlyMe med flyvninger med vandfly ud af lufthavnen.

Referencer

Eksterne henvisninger

Maldiverne
Etableret i 2011
Lufthavne

Villa Airport Maamigili


In surgery, a percutaneous procedure is any medical procedure or method where access to inner organs or other tissue is done via needle-puncture of the skin, rather than by using an "open" approach where inner organs or tissue are exposed (typically with the use of a scalpel).

The percutaneous approach is commonly used in vascular procedures such as angioplasty and stenting.  This involves a needle catheter getting access to a blood vessel, followed by the introduction of a wire through the lumen (pathway) of the needle.  It is over this wire that other catheters can be placed into the blood vessel.  This technique is known as the modified Seldinger technique.

More generally, "percutaneous", via its Latin roots means, 'by way of the skin'.  An example would be percutaneous drug absorption from topical medications. More often, percutaneous is typically used in reference to placement of medical devices using a needle stick approach.

In general, percutaneous refers to the access modality of a medical procedure, whereby a medical device is introduced into a patient's blood vessel via a needle stick. This is commonly known as the Seldinger technique named after Sven Ivar Seldinger. The technique involves placing a needle through the skin and into a blood vessel, such as an artery or vein, until bleedback is achieved. This is followed by introduction of a flexible "introducer guide wire" to define the pathway through the skin and into the passageway or "lumen" of the blood vessel. The needle is then exchanged for an "introducer sheath" which is a small tube that is advanced over the introducer guide wire and into the blood vessel. The introducer guide wire is removed, and exchanged for a catheter or other medical device to be used to deliver medication or implantation of a medical implant such as a filter or a stent into the blood vessel.

The benefit of a percutaneous access is in the ease of introducing devices into the patient without the use of large cut downs, which can be painful and in some cases can bleed out or become infected. A percutaneous access requires only a very small hole through the skin, which seals easily, and heals very quickly compared to a surgical cut down.

Percutaneous access and procedures frequently refer to catheter procedures such as percutaneous transluminal angioplasty (PTA) ballooning, stent delivery, filter delivery, cardiac ablation, and peripheral or neurovascular catheter procedures but also refers to a device that is implanted in the body, such as a heart pump (LVAD), and receives power through a lead that passes through the skin to a battery pack outside the body.

See also
 Interventional radiology
 Angioplasty
 Laparoscopic surgery
 Arthroscopic surgery

References

Surgical procedures and techniques
English words

Percutaneous


كفرعوان هي قرية من قرى لواء الكورة في محافظة إربد، الأردن.

الموقع

تقع قرية كفرعوان بين أربع قرى: جديتا وكفرأبيل من الجنوب والجنوب الغربي، وبيت إيدس وكفر راكب من الشمال. و تبعد عن العاصمة عَمّان مسافة 73 كم.

بلدة كفرعوان تقع في الوسط مما يجعلها قريبة من الغور، ومن ناحية أخرى هي قريبة من منطقة الجبال في محافظة عجلون.

الخدمات

يوجد في القرية مركز صحي شامل يوفر كافة الخدمات الصحية لكافة سكان القرية والقرى المجاورة، ويوجد أيضا عدد من المدارس؛ مدرسة ثانوية للبنين ومدرسة ثانوية للبنات بالإضافة إلى المدارس الأساسية التي يصل عددها إلى 9 مدارس موزعة على كافة أنحاء القرية.
تتميز القرية بمساحتها الواسعة ونسبة التعليم العالية مقارنة بالقرى المحيطة الأخرى، والمدارس الثانوية بإنجازاتها الباهرة على مستوى اللواء وعلى مستوى المحافظة.

يوجد في القرية العديد من المساجد يقدر عددها ب 14 مسجد. 4 منها يقام فيها صلاة الجمعة.
يوجد فيها أيضا مكتب بريد.
ويوجد فيها معصرة زيتون حديثه ومعصرة قديمة، وكان عدد المعاصر في نهاية الثمانينات (5) معاصر تعمل بالطرق التقليدية (محرك يعمل بالديزل ينقل الحركة الميكانيكية إلى حجارة دوارة تطحن الزيتون المجفف بالشمس بعد سلقة أو بدون سلقه، وينقل المهروس المطحون إلى قفاف من البلاستيك توضع في صواني حديدية تنقل إلى مكبس يعمل بضغط الماء الناتج من طلمبة ميكانيكية، ويعصر الهريس لاستخراج الزيت).

السكان
كان اهتمام السكان بالتعليم مبكراً حيث ان مدرسة البلدة قد تاسست عام 1923 وهي من اقدم المدارس الاساسية في شرق الأردن حيث كان يقصدها لطلب العلم العديد من الطلبة من القرى يقع بعضها اليوم في محافظة عجلون الملاصقة للواء من الجهة الجنوبية، وتطورت هذه المدرسة مع تزايد السكان إلى عدة مدارس، ولعهد قريب (نهاية الثمانينيات من القرن الماضي) كانت مدرسة كفرعوان الثانوية المدرسة الوحيدة التي تحتوي الفرع العلمي في جنوب اللواء (لواء الكورة) ويفتخر المثقفون من قرى جديتا وكفرابيل وبيت ايدس من جيل الستينيات بانهم خريجوا مدرسة كفرعوان الثانوية للبنين.

الجغرافية وأشهر المواقع الأثرية
تطل البلدة على طبقة فحل وهي من أشهر المواقع الأثرية في هذه البلدة. وقد تم الكشف عن مواقع أثرية أخرى مثل: خربة فتة، الخارجة والطنطور وهي مدرجة ضمن قائمة المواقع الأثرية على خارطة الأردن الأثرية.

يوجد الكثير من الأماكن التي يقصدها السكان من كل مكان في الأردن للراحة والاستجمام، من مثل وادي الريان (في قرية جديتا) وهو قريب جدا من القرية ونطاق الغابات (برقش) في قرية كفرراكب.
بالإضافة إلى وجود مواقع متعددة مثل الميسر وهي تطل على منطقة غور الأردن الشمالي والضفة الغربية.

تقسم كفرعوان إلى أحياء وهي: العريض، الحارة، السلم، القصبة، الجدوع، الحديقة، المثلث الرئيسي، السنباطي، الجلمة ومنطقتي (السهل والعرقوب) وهاتان المنطقتان تتميزان بالأراضي الخصبة والإطلالة على الضفة الغربية.

تشتهر البلدة بزراعة التين والزيتون وتحتوي على معاصر زيتون حديثة، ويوجد فيها معصرة زيتون قديمة وهي من أقدم معاصر الزيتون في الأردن ولا تزال تعمل إلى أيامنا هذه.

معظم أهالي قرية كفرعوان يعملون في الوظائف الحكومية، وخصوصا في القوات المسلحة الأردنية. بالإضافة إلى وزارة التعليم العالي ووزارة الصحة.

انظر أيضاً
 إربد

قرى الأردن
قرى محافظة إربد
أماكن مأهولة في لواء الكورة

كفر عوان (إربد)


توفيق طه مذيع أردني من اصل فلسطيني ولد في مدينة نابلس في 22 يونيو 1956 يعمل كمذيع أخبار في قناة الجزيرة وعمل قبلها في قناة أبو ظبي.

انظر أيضًا
 جمال ريان

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من نابلس
صحفيو قناة الجزيرة
مذيعون فلسطينيون
مغتربون أردنيون في قطر
مواليد 1956

توفيق طه


Njemačka košarkaška Bundesliga (njem. Basketball-Bundesliga, poznatija i kao BBL) najviši je razred košarkaških natjecanja muške košarke u Njemačkoj.

Povijest
BBL je nastao iz Njemačkog košarkaškog prvenstva koje se održavalo od 1939. do 1964. godine. Bundesliga je službeno uspostavljena 1. studenog 1966. prema uredbi Njemačkog košarkaškog saveza. Uspostavljene su dvije skupine unutar ligaškog natjecanja: sjever i jug. Sljedeće sezone održano je i prvo izdanje Njemačkog košarkaškog kupa.

Igračke sezone 1971./72. broj momčadi smanjen je s deset na osam, a u narednim se godinama osnivaju i Druga i Treća liga. Sredinom 1980-ih broj momčadi ustaljuje se s deset na dvanaest, ali se dodatno povećao nakon ujedinjenja Istočne i Zapadne Njemačke. Tako se od 2003. godine broj momčadi ustaljuje na osamnaest.

Prvaci
Najviše naslova prvaka osvojio je Bayer Giants Leverkusen, njih sveukupno četrnaest.

Izvori

Vanjske poveznice
 Službene stranice natjecanja

Nacionalna košarkaška natjecanja
Košarka u Njemačkoj
Košarka

Bundesliga (košarka)


Ziano Piacentino ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz Piacenza in der Emilia-Romagna. Die Gemeinde liegt etwa 33 Kilometer südsüdwestlich von Piacenza im Val Tidone zwischen den Flüsschen Gualdora und Bardonezza und grenzt unmittelbar an die Provinz Pavia (Lombardei).

Geschichte

Der Ortsteil Vicobarone ist vermutlich im 9. Jahrhundert entstanden. Ziano Piacentino beruft sich auf die Grundlegung des Castrum de Zillianum im Jahre 1029. An der Grenze zu Pavia gelegen, war die Burg häufiger Gegenstand von kriegerischen Auseinandersetzungen.

Wirtschaft
Die Gegend um Ziano Piacentino ist ein bedeutendes Weinbaugebiet, das insbesondere folgende Trauben hervorbringt: Malvasia, Bonarda, Ortrugo, Barbera und Gutturnio.

Gemeindepartnerschaften
  Pont-de-l'Isère, Département Drôme

Weblinks

Einzelnachweise

Ort in der Emilia-Romagna
Weinbauort in Italien

Ziano Piacentino


was a town located in Toyota District, Hiroshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 12,596 and a density of 198.27 persons per km². The total area was 63.53 km².

On March 20, 2005, Yasuura, along with the towns of Ondo, Kurahashi and Kamagari (all from Aki District), and the towns of Toyohama and Yutaka (all from Toyota District), was merged into the expanded city of Kure and no longer exists as an independent municipality.

External links
 Official website of Kure  (some English content)

Dissolved municipalities of Hiroshima Prefecture
Kure, Hiroshima

Yasuura, Hiroshima


Danilo Gomes (født 15. oktober 1981) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Danilo Gomes


توبوليف تو-104 (تعريف الناتو: جمل) كانت طائرة تجارية توربينية ثنائية المحرك متوسطة المدي سوفيتية المنشأ. وهي أول طائرة تجارية توربينية ناحجة عالميا. بالرغم من أنها كانت رابع طائرة تجارية يتم إطلاقها، إلا أنها كانت الثانية في دخول الخدمة العامة (مع إيروفلوت) والأولى التي تقدم خدمة ناجحة ومستمرة. بين عامي 1956 و1958 كانت تو-104 هي طائرة الركاب النفاثة الوحيدة في الخدمة.

المواصفات

انظر أيضًا
 دي هافلاند كومت
 سود أفياسيون كارافيل
 بوينغ 707

مراجع

طائرات توبوليف
طائرات خطوط جوية سوفيتية 1950–1959
طائرات ذات أجنحة سفلية
طائرات نفاثة ثنائية المحركات

توبوليف تو-104


مختبرات جوجل (جوجل لابس)  هو موقع وب يعرض مشاريع جوجل الجديدة "التي هي ليست جاهزةً تماماً"، حيث أنه يعمل كأرضية اختبار للخدمات الجديدة التي يتم تطويرها. تعتبر هذه طريقة لجوجل لكي تعرف آراء المستخدمين وملاحظاتهم حول المنتجات قبل إطلاق النسخ النهائية. خدمات جوجل لا تظهر دائماً على صفحة جوجل لاب، فالبعض يتم اختياره عن طريق الدعوات فقط مثل جيميل وجوجل كاليندر.

في عام 2006، جميع منتجات جوجل لاب كانت لها ذات الشعار الذي هو قارورة المحلول والعنوان الرمادي، على عكس منتجات أخرى لجوجل ذات عنوانين ملونة مثل أخبار جوجل وخرائط جوجل. هذا يحذر المستخدم أن هذا المنتج قد يحتوي على أخطاء وغير مناسب للاستعمال العام.

مراجع

وصلات خارجية

خدمات جوجل المتوقفة
منظمات بحثية في الولايات المتحدة

مختبرات جوجل


An Cyperus lupulinus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Spreng., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Marcks. An Cyperus lupulinus in nahilalakip ha genus nga Cyperus, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. l. lupulinus
 C. l. macilentus

Mga kasarigan

Cyperus

Cyperus lupulinus


Ubuntu Touch (također Ubuntu Phone) mobilna je inačica operacijskog sustava Ubuntu. Izvorno ga je razvijala britanska tvrtka Canonical Ltd., nakon čega razvoj preuzima UBports. Primarno je dizajniran za uređaje sa zaslonom osjetljivim na dodir, kao što su pametni telefoni i tablet računala, iako je izvorni cilj bio dovesti Ubuntu Touch i na računala, IoT uređaje, televizore i pametne satove.

Mark Shuttleworth najavio je 5. travnja 2017. godine da će Canonical Ltd. zaustaviti razvoj ovog projekta zbog nedostatka zainteresiranosti tržišta, nakon čega razvoj preuzima UBports kao projekt zajednice.

Povijest

Mogućnosti

Ubuntu koristi korisničko sučelje temeljeno na softveru Qt 5, kao i razne softverske okvire izvorno razvijene za Maemo i MeeGo. Pomoću libhybrisa, sustav se može koristiti s Linux jezgrama korištenim u Androidu, čime je omogućena laka prilagodba operacijskog sustava za korištenje na uređajima s Androidom.

Zaslon zaključavanja
Zaslon zaključavanja ne prikazuje se odmah nakon uključivanja Ubuntua Touch, nego će korisnik morati otključati uređaj nakon pokretanja neke aplikacije ako je to potrebno. U centru "Zaslona dobrodošlice" nalazi se vizualizacija aktivnosti uređaja. Prikazuje status korisnika i nedavne događaje, a nalazi se unutar kruga koji predstavlja aktivnost uređaja kroz prošlih mjesec dana.

Predinstalirane aplikacije
Ubuntu Touch uključuje nekoliko predinstaliranih aplikacija, kao što su aplikacije za društvene mreže i multimedijske aplikacije (npr. Facebook, YouTube i RSS čitač), te kalkulator, klijent za e-poštu, alarm, upravitelj datotekama, itd. Neke od aplikacija za Ubuntu Touch mogu se pokrenuti i na računalima - npr. internetski preglednik, kalendar, satovi, galerija, bilješke, podsjetnici, terminal i vremenska prognoza.

Side Stage
Side Stage je sustav višezadaćnosti koji omogućuje istovremeno pokretanje i prikaz aplikacija za tablet računala i aplikacija za pametne telefone. Aplikacija za telefon postavlja se desno od aplikacije za tablet računalo čime se omogućuje istovremeno korištenje obiju aplikacija. U najavi ove mogućnosti prikazano je istovremeno korištenje internetskog preglednika i aplikacije za pisanje bilješki, te istovremena reprodukcije videozapisa i prikaz aplikacije za Facebook.

Izvori

Povezani članci
 Ubuntu
 Linux

Vanjske poveznice
 Službena stranica
 Stara službena stranica Canonicala

Ubuntu

Ubuntu Touch


Le Train Bleu ("Det Blå Tog") er en restaurant, der er indrettet op togstationen Gare de Lyon Paris, France. I 1972 blev den erklæret for et Monument Historique.

Restauranten blev oprindeligt etableret til Exposition Universelle (1900). Hvert af de ornamenterede rum er tematiserede så de repræsenterer byer og regioner i frankrig. De blev dekoreret med 41 malerier af nogle af dattidens mest populære kunstnere.

Oprindelig blev restauranten kaldt "Buffet de la Gare de Lyon", men den blev omdøbt til det nuværende "Le Train Bleu" i 1963, opkaldt efter det berømte tog af samme navn.

Kunstnere der har dekoreret Le Train Bleu

 Charles Bertier
 Eugène Burnand
 Eugène Dauphin
 Guillaume Dubufe
 François Flameng
 Henri Gervex
 Gaston La Touche
 Max Leenhardt
 Albert Maignan
 Frédéric Montenard
 Jean-Baptiste Olive
 Edmond Marie Petitjean
 Albert Rigolot
 Édouard Rosset-Granger
 Paul Saïn
 Gaston Casimir Saint-Pierre

Le Train Bleu i film
Restauranten har optrådt i adskillige film, inklusive:
 1972: Travels with My Aunt, instrueret af George Cukor
 1973 The Mother and the Whore, instrueret af Jean Eustache
 1990: Nikita, instrueret af Luc Besson
 1998: Place Vendôme, instrueret af Nicole Garcia
 2003: Filles uniques, instrueret af Pierre Jolivet
 2007: Mr. Bean's Holiday, instrueret af Steve Bendelack
 2009: Micmacs, instrueret af Jean-Pierre Jeunet

Referencer

Eksterne henvisninger

Restauranter i Frankrig
Kultur i Paris

Le Train Bleu (restaurant)


Signe Kallesøe Bruun (født 6. april 1998) er en dansk fodboldspiller, der spiller for spanske Real Madrid i Liga F og Danmarks kvindefodboldlandshold.

Karriere

Klub
Signe Bruun startede sine ungdomsår i den lokale fodboldklub I.f.a hjemme i Stevnstrup. Senere spillede hun for IK Skovbakken i ungdomsårene. Derefter skiftede hun til Fortuna Hjørring i 2014, hvor hun hjalp holdet til at vinde det danske mesterskab og pokalturneringen. I 2018 fik hun kontrakt med den franske klub Paris Saint-Germain og var med til at vinde det franske mesterskab i 2021. I juni samme år skiftede hun til rivalerne Olympique Lyon, hvor hun har underskrevet kontrakt til 2023. Efter få kampe for den franske storklub valgte hun at skrive med engelske Manchester United på en lejeophold. Hendes tid i klubben var dog knap succesrig, da den var præget af skader, hvorfor hun herefter valgte at vende tilbage til Olympique Lyon. I juli 2023 skiftede hun til spanske Real Madrid Femenino.

Landshold
Hun har spillet for alle ungdomsholdene fra U16 til U23, og fik debut på A-landsholdet den 24. oktober 2017 i VM-kvalifikationskampen mod Kroatien, som Danmark vandt 4-0. Signe Bruun blev skiftet ind i overtiden, hvorefter hun scorede Danmarks fjerde mål.

I sin landskamp nummer seksten mod  scorede Bruun de første fem mål i 8-0-sejren. Hun satte dermed rekord for danske kvindelige spillere med mål i én kamp.

Hæder

Club
Fortuna Hjørring
 Elitedivisionen: 2015–16, 2017–18
 DBUs Landspokalturnering for kvinder: 2016

Paris Saint-Germain
 Division 1 Féminine: 2020–21

Individuel
 2017 - Årets kvindelige fodboldtalent

Referencer

Eksterne henvisninger

 Profil hos dbu.dk

Kvindelige fodboldlandsholdsspillere fra Danmark
Fodboldspillere fra Fortuna Hjørring
Fodboldspillere fra Olympique Lyon (kvinder)
Fodboldspillere fra Manchester United W.F.C.
Angribere (fodbold)

Signe Bruun


Dawsonicyon es un género extinto de carnivoramorfo basal que vivió durante el período Eoceno medio (Bridgeriano) en lo que ahora es Norteamérica.

Sus restos fósiles se han encontrado en el yacimiento 'Bridger B', del Black's Fork member en la Formación Bridger en Wyoming (USA) e incluyen un esqueleto casi completo (holotipo DMNH 19585). Fue nombrado oficialmente por Michelle Spaulding, John J. Flynn y Richard K. Stucky en 2010; el nombre genérico honra a la paleontóloga Mary Dawson y el nombre específico honra a Isam L. Spaulding Jr., abuelo paterno de Michelle.

Se trata de un pequeño (1,5 kilogramos) carnívoro arborícola.

Un análisis cladístico indica que los géneros más próximos filogenéticamente son Quercygale y Tapocyon, taxones del Eoceno superior.

Referencias

Carnivora
Mamíferos extintos de América
Mamíferos del Eoceno

Dawsonicyon


Reichenbach ist ein Ortsteil von Probstzella im Landkreis Saalfeld-Rudolstadt in Thüringen.

Geografie
Das Dorf liegt östlich der Bundesstraße 85 in einer Westhanglage im Thüringer Schiefergebirge und ist verkehrsmäßig über die Kreisstraße 157 angebunden. Die Hänge sind mit Wald bewachsen und die Gemarkung ist stellenweise kupiert. Der Ort befindet sich in einem Talgrund zwischen dem Kirchberg und dem Eichert bei 320 Meter über NN.

Geschichte
1426  wurde das Dorf erstmals urkundlich erwähnt. Der Name ist vom reichen Bach mit Fisch abgeleitet worden, sagt man. Erst war das Dorf Stiftsdorf der Benediktinerabtei Saalfeld, dann war man dem Amt Gräfenthal angeschlossen. Seit 1599 gehörte der Ort zum Gebiet der sächsischen Herzogtümer. Die Dorfkirche soll auf einer Wallfahrtskapelle aufgebaut worden sein. Im 19. Jahrhundert betrieben die Einwohner Ackerbau und Viehzucht und Imkerei. Schiefertafeln bauten die Dorfbewohner im Winter. Auf den Schieferhalden entstanden Bungalows.

Einzelnachweise

Weblinks

Geographie (Probstzella)
Ort im Landkreis Saalfeld-Rudolstadt
Ehemalige Gemeinde (Landkreis Saalfeld-Rudolstadt)
Ersterwähnung 1426
Gemeindeauflösung 1994

Reichenbach (Probstzella)


ෆාල්ගුනී පාඨක් (උපත 1971 මාර්තු 12) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ මුම්බායි පාදක කරගත් ඉන්දියානු ගායිකාවක, ප්‍රාසාංගික කලාකාරිණියක, සහ සංගීත නිර්මාපකවරියකි. ඇගේ සංගීතය නිර්මාණ ඉන්දියාවේ ගුජරාට් ප්‍රාන්තයේ සම්ප්‍රදායික සංගීතය ආශ්‍රයෙන් නිර්මාණය කොට තිබේ. 1987 ක්ෂේත්‍රයට පිවිසි ඇයට ඉන්දියාව පුරා විශාල රසික ප්‍රජාවක් ඇත. ඇයව "ඉන්දියානු මැඩෝනා" ලෙස ද හඳුන්වනු ලබයි.

ගීතාවලිය

නොනිල ඇල්බම

ධ්වනිපථ

ආගමික සංගීත

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි

1964 උපත්
ජීවත්වන්නෝ
ඉන්දියානු චිත්‍රපට ගායිකාවෝ
ඉන්දියානු පොප් ගායිකාවෝ
ගුජරාටි ජනයා

ෆාල්ගුනි පාඨක්


Kristina Ruslanovna Pimenova (Russisk: Кристина Руслановна Пименова, født den 27. december 2005) er en russisk børnemodel og skuespillerinde, der bor i USA.

Pimenovas far: Ruslan Pimenov er en tidligere fodboldspiller og hendes mor: Glikerija Sjirokova, en tidligere model. Pimenova begyndte at gå til mode før sin fjerde års fødselsdag, efter at hendes mor begyndte at sendte billeder til de sociale medier. I 2014 kaldte det amerikanske blad Women Daily magazine Pimenova for "den smukkeste pige i verden".

Børneskuespillere

Kristina Pimenova


La biotina-proteína ligasa es una enzima que actúa realizando la modificación post-translacional de ciertas enzimas carboxilasas uniendo a ellas el cofactor biotina.

 Carboxilasa + Biotina + ATP  Carboxilasa-Biotina + AMP + difosfato

Actúa sobre las carboxilasas:

 Metilmalonil-CoA decarboxilasa.
 Propionil-CoA carboxilasa.
 Metilcrotonil-CoA carboxilasa.
 Acetil-CoA carboxilasa.

Las actividades relacionadas con cada una de estas enzimas se definen con los números , ,  y .

Se presenta como monómero. Su localización celular es el citoplasma y la mitocondria. Se expresa en el músculo y la placenta, y en menor medida en el cerebro, riñón, páncreas, hígado y pulmones.

Los defectos en biotina-proteína ligasa son causa de la deficiencia en holocarboxilasa sintetasa. Es un desorden recesivo autosomal caracterizado por cetoacidosis metabólica, hiperamonemia, excreción de metabolitos ácidos orgánicos anormales y dermatitis. Los síntomas clínicos y bioquímicos mejoran drásticamente con la administración de biotina.

Referencias

EC 6.3.4

Biotina-proteína ligasa


Vavrišovo este o comună slovacă, aflată în districtul Liptovský Mikuláš din regiunea Žilina, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 697 de locuitori. Se învecinează cu  și Liptovský Peter.

Istoric
Localitatea Vavrišovo este atestată documentar din 1286.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Vavrišovo


Products are the species formed from chemical reactions. During a chemical reaction, reactants are transformed into products after passing through a high energy transition state. This process results in the consumption of the reactants. It can be a spontaneous reaction or mediated by catalysts which lower the energy of the transition state, and by solvents which provide the chemical environment necessary for the reaction to take place. When represented in chemical equations, products are by convention drawn on the right-hand side, even in the case of reversible reactions. The properties of products such as their energies help determine several characteristics of a chemical reaction, such as whether the reaction is exergonic or endergonic. Additionally, the properties of a product can make it easier to extract and purify following a chemical reaction, especially if the product has a different state of matter than the reactants.

Spontaneous reaction

Where R is reactant and P is product.

Catalysed reaction

Where R is reactant, P is product and C is catalyst.

Much of chemistry research is focused on the synthesis and characterization of beneficial products, as well as the detection and removal of undesirable products. Synthetic chemists can be subdivided into research chemists who design new chemicals and pioneer new methods for synthesizing chemicals, as well as process chemists who scale up chemical production and make it safer, more environmentally sustainable, and more efficient. Other fields include natural product chemists who isolate products created by living organisms and then characterize and study these products.

Determination of reaction
The products of a chemical reaction influence several aspects of the reaction. If the products are lower in energy than the reactants, then the reaction will give off excess energy making it an exergonic reaction. Such reactions are thermodynamically favorable and tend to happen on their own. If the kinetics of the reaction are high enough, however, then the reaction may occur too slowly to be observed, or not even occur at all. This is the case with the conversion of diamond to lower energy graphite at atmospheric pressure, in such a reaction diamond is considered metastable and will not be observed converting into graphite.

If the products are higher in chemical energy than the reactants then the reaction will require energy to be performed and is therefore an endergonic reaction. Additionally if the product is less stable than a reactant, then Leffler's assumption holds that the transition state will more closely resemble the product than the reactant. Sometimes the product will differ significantly enough from the reactant that it is easily purified following the reaction such as when a product is insoluble and precipitates out of solution while the reactants remained dissolved.

History
Ever since the mid-nineteenth century, chemists have been increasingly preoccupied with synthesizing chemical products. Disciplines focused on isolation and characterization of products, such as natural products chemists, remain important to the field, and the combination of their contributions alongside synthetic chemists has resulted in much of the framework through which chemistry is understood today.

Much of synthetic chemistry is concerned with the synthesis of new chemicals as occurs in the design and creation of new drugs, as well as the discovery of new synthetic techniques. Beginning in the early 2000s, process chemistry began emerging as a distinct field of synthetic chemistry focused on scaling up chemical synthesis to industrial levels, as well as finding ways to make these processes more efficient, safer, and environmentally responsible.

Biochemistry

In biochemistry, enzymes act as biological catalysts to convert substrate to product. For example, the products of the enzyme lactase are galactose and glucose, which are produced from the substrate lactose.

Where S is substrate, P is product and E is enzyme.

Product promiscuity
Some enzymes display a form of promiscuity where they convert a single substrate into multiple different products. It occurs when the reaction occurs via a high energy transition state that can be resolved into a variety of different chemical products.

Product inhibition
Some enzymes are inhibited by the product of their reaction binds to the enzyme and reduces its activity. This can be important in the regulation of metabolism as a form of negative feedback controlling metabolic pathways. Product inhibition is also an important topic in biotechnology, as overcoming this effect can increase the yield of a product.

See also
Chemical reaction
Substrate
Reagent
Precursor
Catalyst
Enzyme
Product
Derivative
Chemical equilibrium
Second law of thermodynamics

References

Chemical reactions

Product (chemistry)


Ölüm döşeği görüntüleri (vizyonları) insanın ölüm sırasındaki paranormal algılamalarını belirtmek üzere Parapsikologlarca ortaya atılmış bir terimdir. Ölüm döşeği görüntüleri hakkındaki veriler, ölüm-ötesi deneyimi'ni geçirip, kendiliğinden ya da reanimasyon yöntemiyle tekrar yaşama döndüğünü iddia eden kişilerin anlattıklarına dayanır.

Bu kişilerle yapılan görüşmelerde bahsettikleri olay esnasındaki algıları genellikle şunlardır:

 Daha önce hiç duymadıklarını düşündükleri harikulade bir melodi.
 Pırıl pırıl, tertemiz renkler.
 Çevresindeki insanların göremediği bir ışık.
 Önceden tanıdığı, sevdiği, ölmüş bir ya da birkaç kişiyle karşılaşma.
 Dinsel veya mitolojik varlıklara ilişkin görüntüler
 Tüm yaşamının, yaşamındaki tüm olayların bir film şeridi gibi hızla gözünün önünden geçmesi.

Ayrıca bakınız
 Ölüm-ötesi deneyimi

Kaynakça
 At the Hour of Death, Karlis Osis, Erlendur Haraldsson
 Life After Life: The Investigation of a Phenomenon—Survival of Bodily Death, Elisabeth Kubler-Ross ve Raymond A., Jr. Moody

Parapsikoloji

Ölüm döşeği görüntüleri


Télécom Paris (poznat i kao ENST ili Télécom ili École nationale supérieure des télécommunications, također Télécom ParisTech do 2019.) je francuska inženjerska škola.

Smješten u Palaiseauu, također je član Institut Polytechnique de Paris i Institut Mines-Télécom. Godine 2021. bilo je to peto najbolje rangirano francusko sveučilište u Svjetskoj ljestvici sveučilišta, te 6. najbolje malo sveučilište u svijetu. U QS World University Rankings-u, Télécom Paris 64. je najbolje svjetsko sveučilište u svijetu računalnih znanosti.

Izvori

Vanjske poveznice
 Télécom Paris

Pariz
Visokoškolske ustanove u Francuskoj

Télécom Paris


"Diva" () este cântecul câștigător al Concursului Muzical Eurovision 1998, interpretat în ebraică de Dana International, reprezentanta Israelului. Muzica a fost compusă de Svika Pick iar versurile au fost scrise de Yoav Ginai. Cântecul a fost produs de Offer Nissim iar aranjamentele muzicale au fost făcute de Alon Levin. La votare a primit un total de 172 de puncte.

Diva a devenit ultimul cântec câștigător al concursului care să fie interpretat în întregime în altă limbă decât engleza până în 2007.

Clasamente și vânzări

Referințe

Note

Legaturi externe

Cântece la Concursul Muzical Eurovision 1998

Diva (cântec)


{{Infobox Île
| nom=Molltveitholmen
| nom2=
| code_langue=no
| image=
| légende=
| pays1=Norvège
| archipel=
| localisation=Océan Atlantique
| latitude=60.31322
| longitude=5.14886
| superficie=
| côtes=
| point_culminant=
| altitude=10<ref>[https://firstname.lastname@example.com,5.14956118,403.87871706a,0d,35y,0.0007h,19.4582t,0.0000r?hl=fr Mesure sur Google earth']</ref>
| géologie=
| statut=
| pays1_lien_subdivision1=Landsdel
| pays1_subdivision1=Région
| pays1_nom_subdivision1=Vestlandet
| pays1_lien_subdivision2=Fylke
| pays1_subdivision2=Comté
| pays1_nom_subdivision2=Vestland
| pays1_lien_subdivision3=Commune (Norvège)
| pays1_subdivision3=Commune
| pays1_nom_subdivision3=Øygarden
| population=
| date_population=
| gentilé=
| ville=
| découverte=
| fuseau_horaire=
| web=
| catégorie=Île en Norvège
| géolocalisation=Hordaland/Norvège
}}

Molltveitholmen est une île dans le landskap'' Sunnhordland du comté de Vestland. Elle appartient administrativement à Øygarden.

Géographie

Rocheuse et couverte d'une légère végétation, elle s'étend sur environ  de longueur pour une largeur approximative de . Elle compte trois habitations et plusieurs bâtiments.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des îles de Hordaland

Liens externes

 Fiche descriptive

Île de Vestland

Molltveitholmen


Melsen bezeichnet:

 Melsen (Merelbeke), einen Ortsteil der belgischen Gemeinde Merelbeke

Melsen ist der Familienname folgender Personen:
 Andreas Gerardus Maria van Melsen (1912–1994), niederländischer Philosoph
 Monique Melsen (* 1951), luxemburgische Sängerin und Kabarettistin

Melsen


Kore - Asya kıtasında geçmişte var olmuş bir ülkenin adı. Günümüzde ikiye bölünmüş bir yarımadadır.
 Kuzey Kore
 Güney Kore
 Kore (heykel) - Yunanca'da bakire anlamına gelen Kouros'un dişi karşılığıdır.
 Kore (hastalık) - beyinde sinirsel bozulma sonucunda oluşan hastalıktır.

Kore (anlam ayrımı)


Sophie Louise af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Beck (15. april 1650 – 4. februar 1714) var en dansk-tysk prinsesse, der var grevinde af Lippe-Brake. Hun var datter af hertug August Philip af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Beck og blev gift med grev Frederik af Lippe-Brake.

Biografi
Dorothea Augusta blev født den 15. april 1650 i Haus Beck i Westfalen som det ældste barn af hertug August Philip af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Beck i hans andet ægteskab med Sidonie af Oldenburg.

Hun blev gift den 6. april 1674 med grev Frederik af Lippe-Brake, der var en yngre søn af grev Otto af Lippe-Brake. De blev forældre til den sidste greve af Lippe-Brake, Ludvig Ferdinand.

Grev Frederik døde den 13. januar 1684. Sophie Louise overlevede sin mand med 30 år og døde den 4. februar 1714 i Bremen.

Eksterne links
 Hans den Yngres efterkommere

Sønderborgske fyrstelige
Huset Oldenburg
Danskere i 1600-tallet


Seeshaupt steht für:

 die Gemeinde in Oberbayern, siehe Seeshaupt
 ein 1955 gebautes Ausflugsschiff auf den Starnberger See, siehe Seeshaupt (Schiff, 1955)
 ein 2012 gebautes Ausflugsschiff auf den Starnberger See, siehe Seeshaupt (Schiff, 2012)

Seeshaupt (Begriffsklärung)


وادي جزين هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء جزين في محافظة الجنوب.

المراجع

أماكن مأهولة في قضاء جزين
أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة لبنان الجنوبي
قرى جبل عامل
قضاء جزين
مدن لبنان

وادي جزين


Uma blusa é uma peça de vestuário folgada usada por trabalhadores, camponeses, artistas, mulheres e crianças.  Geralmente é preso na cintura ou nos quadris (por bainha apertada ou cinto) de modo que caia frouxamente ("blusas") sobre o corpo do usuário.  Hoje, a palavra mais comumente se refere à camisa social de uma menina ou mulher. Também pode se referir à camisa de um homem se for um estilo folgado (por exemplo, camisas de poeta e camisas cossacas), embora raramente seja.

O termo também é usado para algumas jaquetas de uniformes militares masculinos.

Etimologia
Blusa é uma palavra emprestada do francês (ver ). Originalmente referindo-se à blusa azul usada pelos trabalhadores franceses, o termo "blusa" começou a ser aplicado às várias batas e túnicas usadas pelos trabalhadores agrícolas ingleses. Em 1870, a blusa foi referenciada pela primeira vez como sendo "para uma jovem".

Sugere-se que a forma francesa da palavra vem do latim pelusia, da cidade egípcia de Pelúsio, um centro de fabricação na Idade Média, ou alternativamente do provençal (lano) blouso 'curto (lã)'.

Moda

Blusa


{{Ficha de noble
|nombre = Isabel Dobržensky de Dobrženicz
|título = Princesa de Orleans-Braganza
|imagen = Elisabeth Dobrzensky de Dobrzenicz esposa de Pedro de Orleans e Bragança.jpg
|tamaño de imagen =
|tratamiento=Alteza Real
|otros títulos = Condesa Dobrzensky de Dobrzenicz
|nombre completo = Isabel María Adelaida
|fecha de nacimiento = 7 de diciembre de 1875
|lugar de nacimiento = Chotěboř,  Imperio Austrohúngaro
|fecha de defunción = 11 de junio de 1951 (76 años)
|lugar de defunción = Sintra,
|lugar de entierro = Capilla Imperial de la Catedral de Petrópolis
|casa real = Orleans-Braganza(por matrimonio)
|dinastía = Dobržensky de Dobrženicz
|padre = Jan Václav II, conde Dobržensky de Dobrženicz
|madre = Isabel Kottulinsky de Kottulin
|cónyuge =
|descendencia = Véase matrimonio y descendencia
|escudo=Dobrzensky de Dobrzenicz-Orleans-Braganza.png}}

La condesa Isabel Dobržensky de Dobrženicz (; Chotěboř, 7 de diciembre de 1875 - Sintra, 11 de junio de 1951) fue la esposa morganática de Pedro de Alcántara, príncipe imperial de Brasil; tuvo el título de princesa de Orleans-Braganza, dignidad que le fue conferida a su esposo para que él y sus descendientes mantuvieran la condición de príncipes después que renunció a los derechos de sucesión al trono imperial de Brasil a instancias de su madre, la princesa Isabel, para que pudieran contraer matrimonio.

 Biografía
La condesa Isabel nació el 7 de diciembre de 1875 en Chotěboř, Imperio austrohúngaro, fue hija de Jan Václav II, conde Dobržensky de Dobrženicz (1841-1919) y de la condesa Isabel Kottulinsky de Kottulin (1850-1929).
 Matrimonio y descendencia
El 14 de noviembre de 1908, en Versalles, se casó en un Matrimonio morganático con Pedro de Alcántara, príncipe imperial de Brasil (1875-1940), hijo mayor de la princesa Isabel jefa de la Casa Imperial de Brasil.

De esta unión nacieron cinco hijos, todos príncipes de Orleans-Braganza:

 Isabel de Orleans-Braganza (1911-2003), se casó el 8 de abril de 1931 en Palermo, con su primo Enrique, conde de París y jefe de la casa real de Francia, con descendencia.
 Pedro Gastón de Orleans-Braganza (1913-2007), se casó el 18 de diciembre de 1944 en Sevilla, con la princesa María de la Esperanza de Borbón, hija del infante Carlos de España, con descendencia.
 María Francisca de Orleans-Braganza (1914-1968), se casó el 13 de octubre de 1942 en Río de Janeiro, con Eduardo Nuño, duque de Braganza y jefe de la casa real de Portugal, con descendencia.
 Juan de Orleans-Braganza (1916-2005), contrajo matrimonio morganático dos veces, el primero el 22 de abril de 1949 en Sintra, con Fátima Scherifa Chirine, princesa viuda de Alejandría, de quien se divorció en 1971, con descendencia; el segundo el 29 de abril de 1990 en Petrópolis, con Teresa da Silva Leite, sin descendencia de este matrimonio.
 Teresa de Orleans-Braganza (1919-2011), contrajo matrimonio morganático el 7 de octubre de 1957 en Sintra, con Ernesto Antonio Martorell y Calderó (1921-1985), con descendencia.

 Distinciones honoríficas
  Dama de la Orden de la Cruz Estrellada (Imperio Austrohúngaro).

 Ancestros

 Bibliografía
 Isabelle, comtesse de Paris, Tout m'est bonheur, Éditions Robert Laffont, coll. « Vécu », Paris, 1978. .
 Isabelle, comtesse de Paris, Tout m'es bonheur, Les Chemins creux (t. 2), Éditions Robert Laffont, Paris, 1981, .
 João de Orleáns e Bragança en collaboration con J. A. Gueiros, Memorias de um príncipe'', Editora Record, 1997.

Referencias

Enlaces externos

Príncipes de Orleans-Braganza
Historia de Brasil
Checas del siglo XIX
Checas del siglo XX

Isabel Dobrzensky de Dobrzenicz


Janet Christine Dietrich, née en  et morte le , est une pilote américaine et un des membres de Mercury 13, groupe de treize femmes qui ont subi les mêmes tests de la NASA au début des années 1960 que les astronautes hommes de Mercury Seven.

Jeunesse
Née à San Francisco en 1926, Janet Dietrich (mieux connue sous le nom de Jan) est la fille de Richard Dietrich, qui travaillait dans le commerce d'importation, et de sa femme, Marion. Dietrich a commencé à voler très tôt et a obtenu un certificat d'élève-pilote à 16 ans. Jan et sa sœur jumelle Marion étaient les seules filles d'un cours d'aviation au lycée de Burlingame. En tant qu'étudiante de premier cycle à l'UC Berkeley, Dietrich a été présidente de l'UC Flying Club et s'est entraînée à l'aéroport international d'Oakland, où elle a obtenu sa licence de pilote privé en 1946.

En 1947, Janet Dietrich et sa sœur Marion participent à la première course aérienne de Chico à San Mateo et a pris la première place, battant des hommes expérimentés. Après s'être classées dans d'autres courses locales, les jumelles finirent deuxième lors de la course aérienne transcontinentale féminine de 1954, connue sous le nom de Powder Puff Derby, pilotant un Stinson Voyager qui leur a été prêté par l'un de ses étudiants pilotes, Donald Prell.

Peu de temps après avoir obtenu son diplôme de Cal en 1949, Dietrich est devenue pilote en chef de Cessna. Dans son travail, Dietrich a livré des avions multimoteurs de l'usine de Wichita, a effectué des vols d'essai pour le magasin, a effectué des vols charters et a supervisé les écoles de pilotage et au sol. En 1953, elle était le pilote en chef de Santa Monica Flyers, une école de pilotage à Santa Monica, en Californie.

À la fin des années 1950, Dietrich a travaillé comme chef du département des vols pour la compagnie Air Oasis à l'aéroport de Long Beach et elle mentionne avoir ce poste lors de son apparition dans l'épisode du  de You Bet Your Life : en effet, elle utilise le mot secret «  » (« chef ») pour identifier sa position, mais les assistants de Groucho Marx ne l'ont pas remarqué. Plus tard, elle a été examinatrice fédérale de pilotes pour la Federal Aviation Administration, effectuant des évaluations de pilotes et délivrant des certificats.

Tests de la NASA
En 1960, Dietrich et sa sœur faisaient partie d'un groupe restreint d'aviatrices invitées à la clinique Lovelace d'Albuquerque, où des experts avaient sélectionné des astronautes potentiels de la NASA. Les femmes ont subi les mêmes tests et examens médicaux qu'Alan Shepard, John Glenn et les autres hommes qui ont finalement voyagé dans l'espace. Les examens approfondis comprenaient tout, de l'ingestion de 3 pieds de tuyau en caoutchouc à la consommation d'eau radioactive. Bien que mesurant seulement  et pesant , Dietrich a terminé le régime de tests, tout comme sa sœur et 11 autres femmes. Alors que les femmes attendaient la prochaine phase de leur programme en juillet 1961, les tests ont été interrompus sans avertissement ni explication. Il faudra attendre encore deux décennies avant que les États-Unis ne lancent leur première femme dans l'espace, Sally Ride, une astrophysicienne devenue astronaute.

Carrière ultérieure
En 1960, Dietrich est devenue la première femme des États-Unis à obtenir une licence de pilote de ligne, la licence la plus élevée de la Federal Aviation Administration, suivie d'une carrière de pilote commercial qui a duré jusque dans les années 1970. Dietrich a travaillé pour World Airways, une société d'Oakland (Californie) qui est devenue un entrepreneur militaire clé pendant la guerre du Viêt Nam. À ce titre, elle a piloté des vols réguliers entre la zone de guerre et la base de Worlds à l'aéroport international d'Oakland. Cependant, la mort de sa sœur jumelle en 1974 met un terme à la carrière de pilote de Dietrich.

En 2006, l'International Women's Air & Space Museum a inauguré une exposition en l'honneur de Mercury 13 – «  ». Et en , les femmes de Mercury 13 ont reçu un doctorat honorifique en sciences de l'Université du Wisconsin à Oshkosh. En  dans l'aviation, Dietrich a accumulé plus de  au poste de pilote. Ni elle ni sa sœur n'ont jamais été mariées. Dietrich est décédée le  à San Francisco de causes naturelles à l'âge de .

Références

Personnalité liée à San Francisco
Mercury 13
Étudiant de l'université de Californie à Berkeley
Aviatrice américaine
Naissance en 1926
Décès en juin 2008

Janet Dietrich


චාරිකාව යනු,  භූගෝලීය ලෙසින්  සාපේක්ෂ වශයෙන් දුරස්තර ලෙසින් වන පිහිටුම් අතර ජනයා ගමනය වීම වන අතර, දෙපය, පාපැදිය, මෝටර් රථය, දුම්රිය, බෝට්ටුව, ගුවන් යානය හෝ, වෙනත් ක්‍රම භාවිතයෙන් හෝ ගමනෙහි යෙදීම විය හැකි අතර, මාර්ගෝපකරණ සහිතව හෝ නොමැතිව හෝ මෙන්ම, එක් පසකට ගමනක් හෝ වට ගමනක් හෝ විය හැකිය. අනුයාත ගමන්කිරීම් අතර කෙටි රැඳී සිටීම්ද චාරිකාවකට අයත් විය හැකිය.

අරමුන සහ පෙළඹවීම

විශ්‍රාන්තිය, දේශාටනය හෝ  නිවාඩුව ගතකිරීම, පර්යේෂණ ගමනතොරතුරු රැස් කිරීම සඳහා, ජනතාව හමුවීම සඳහා නිවාඩු ගතකිරීම, අසරණසරණය සඳහා ස්වෙච්ඡා ගමනය, වෙනත් තැනක ජීවිතය ඇරඹුමට සංක්‍රමණය, ආගමික වන්දනා ගමන් සහ මෙහෙයුම් ගමන්, ව්‍යාපාරික ගමන්කිරීම, වෙළෙඳාම, මගියෙකු ලෙසින් ගමනය සහ, සෞඛ්‍ය පහසුකම් ලබා ගැනුමට  හෝ  යුද්ධයෙන් පලායෑම හෝ චාරිකාවෙන් වින්දනයක් ලැබීම වැනි අනෙකුත් හේතූන්, චාරිකාවෙහි අරමුණු අතර විය හැක. පාගමන හෝ පාපැදි පැදීම වැනි මිනිස්-ජවයෙන් වන ප්‍රවාහණය හෝ, පොදු ප්‍රවාහණය, මෝටර් රථ, දුම්රියන් සහ  ගුවන් යානා වැනි වාහන උපකාරයෙන් හෝ, චාරිකාවන් සිදු විය හැක.

විනෝදය, විශ්‍රාන්තිය, සොයාගැනීම සහ ගවේෂණය, අනෙකුත් සංස්කෘතීන් දැන හඳුනා ගැනීම සහ අන්තර්පුද්ගල සම්බන්ධතාවයන් ගොඩනැගීමට පුද්ගලික කාලය වැයකිරීම වැනි දේවල් චාරිකාවන් සඳහා පෙළඹවීම් විය හැක. චාරිකාවන්හී විස්තාරය අනුව ඒවා, දේශීය, ප්‍රාදේශීය, ජාතික (ස්වදේශීය) හෝ අන්තර්ජාතික විය හැක. සමහරක් රටවල, දේශීය නොවන අභ්‍යන්තර චාරිකා සඳහා අභ්‍යන්තර ගමන් බලපත්‍රයක් අවශ්‍ය වෙන අතර, ජාත්‍යන්තර චාරිකා සඳහා ගමන් බලපත්‍රයක් සහ වීසා පතක් අවශ්‍ය වෙයි. මෙම ගමනක්, පුද්ගලයෙකු එක් තැනක සිට අනෙක් තැනකට ගොස් යළි පැමිණීමක් වන වට ගමනක කොටසක් විය හැකිය.

චාරිකා සුරක්ෂිත භාවය

බලධාරින් තරයේ කියා සිටින්නේ චාරිකා සුරක්ෂිත භාවය සහතික කිරීම සඳහා පූර්වෝපායය ගැනීමෙහි වැදගත් කමයි.  පිටරට චාරිකාවෙහි යෙදෙන විට, සුරක්ෂිත සහ අමිහිරි-සිදුවීම්-රහිත ගමනක් අත්විඳීමට බොහෝවිට වාසනාව සැලසෙන මුත්, අපහසුතාවයන්ට, අපරාධයන්ට සහ ප්‍රචණ්ඩතාවයට චාරිකාවේ යෙදෙනවුන් ගොදුරු විය හැකිය.

චාරිකාවෙහි යෙදිය හැකි විවිධ ආකාරයන්හී සුරක්ෂිත භවය සංසන්දනය කිරීමට භාවිතා කල හැකි ප්‍රධාන සංඛ්‍යානයන් තුනක් ඇත (ඔක්තොම්බර් 2000 දී සිදුකෙරුණු ඩීඊටීආර් සමීක්ෂණය මත පදනම්ව):

ආශ්‍රිත

සංචාරක ව්‍යාපාරය
සංචාරක ක්‍රියාකාරකම්
ප්‍රවාහණ සංස්කෘතිය

චාරිකාව


Portul Moldova Veche este un port fluvial românesc din zona amonte a lacului de acumulare "Complexului Hidroenergetic și de Navigatie Porțile de Fier I" din județul Caraș-Severin. Este situat în localitatea Moldova Veche, pe malul stâng al Dunării, la kilometrul 1048. Rada portuară este cuprinsă între kilometri 1047-1050,50.

Portul dispune de cheiuri verticale în lungime de 300 ml și de o cale de rulare de 400 m lungime, pe care opereaza 2 macarale portic de 5 tf x 32 m. Are acces rutier la DN57A și DJ571.

În capătul aval al portului s-au finalizat lucrările la terminalul de pasageri. În vederea deservirii acestuia, traficul naval turistic se operează prin dana de pasageri. În acest sens, cheiul aferent acestei dane de pasageri a fost reamenajat și reparat cu o structura nouă de pereu dalat. Acostarea navelor de pasageri se realizează la dana plutitoare constituită dintr-un ponton fixat în dreptul noii clădiri.

Referințe

Legături externe
 Moldova Veche - site oficial

Porturi din România

Portul Moldova Veche


Martha Elizabeth Beall Mitchell, née le 2 septembre 1918 à Pine Bluff et morte le 31 mai 1976 à New York, est l'épouse de John N. Mitchell, procureur général des États-Unis sous le président Richard Nixon. Son franc-parler sur le gouvernement au moment du scandale du Watergate lui valut de devenir un personnage controversé.

Jeunesse

Martha Elizabeth Beall Jennings Mitchell est née à Pine Bluff en Arkansas, le 2 septembre 1918. Elle est l'unique enfant de George V. Beall, un courtier de coton, et de la professeur de théâtre Arie Beall (née Ferguson). Martha Beall Mitchell grandit dans une zone rurale, éloignée de ses amis. Dans une interview du Saturday Evening Post, elle se rappelle avoir surtout grandi en jouant avec les enfants de celle qu'elle appelle alors sa « maman », une employée de maison afro-américaine qui vivait avec la famille. Petite, elle aime chanter, notamment dans la chorale de son église. Sa mère espère qu'elle devienne chanteuse d'opéra. Enfant, elle a étudié le chant dans tout le pays et, à Northwestern, elle a également étudié le piano.

Pendant les six premières années de son éducation, elle fréquente une école privée, passant à une école publique pendant la Grande Dépression. Elle est diplômée de l'école secondaire Pine Bluff en 1937. Sous la photo de l'album de son lycée se trouvait la citation : . Son biographe a noté qu'elle était dyslexique et avait du mal à lire à haute voix. Elle fréquente le Stephens College de Columbia, Missouri, dans l'espoir d'étudier la pédiatrie ; depuis son enfance, elle voulait être pédiatre,  l'apprentissage du grec et du latin. Au lieu de cela, elle devient infirmière de la Croix-Rouge dans l'une des toutes premières branches de l'organisation et a affirmé qu'à un moment donné, elle a consacré plus d'heures au service que quiconque dans le pays. Elle intègre ensuite l'Université de l'Arkansas à Fayetteville puis l'Université de Miami où elle rejoint la sororité Chi Omega et a été présidente de Sigma Iota Chi. Elle est fascinée par les arts et rêve de devenir actrice, mais sa famille ne le permet pas. Elle a finalement obtenu un baccalauréat en histoire. Après avoir obtenu son diplôme, elle a travaillé pendant environ un an  à Mobile, en Alabama, avant de quitter la profession, en disant qu'elle  ce métier.  à l'Arsenal de Pine Bluff. Elle fut bientôt transférée (avec son patron, le général de brigade Augustin Mitchell Prentiss) à Washington.

À Washington, elle rencontre Clyde Jennings, Jr., un officier de l'armée américaine de Lynchburg, en Virginie. Ils se marient le 5 octobre 1946 à Pine Bluff et déménagent à Rye, New York. Peu de temps après leur mariage, , et il travaille comme vendeur de sacs à main itinérant. De Jennings, elle eut un fils, Clyde Jay Jennings, le 2 novembre 1947. Jennings, cependant, passe beaucoup de temps loin de chez lui, et (selon Mitchell) cela conduit à la séparation du couple le 18 mai 1956 et au divorce éventuel le 1er août 1957.

Elle dit un jour que dès qu'elle avait rencontré John N. Mitchell, elle avait été  et le couple s'est marié le 30 décembre 1957, puis s'installa à Rye, New York. John a travaillé comme avocat à Manhattan, gagnant  par an, et le couple a acheté une maison sur le terrain du Apawamis Club. Le 10 janvier 1961, le couple a eu une fille, Martha Elizabeth, qu'ils ont surnommée Marty. Ils ont inscrit leur fille à l'école de jour Stone Ridge Country à Bethesda, Maryland, bien qu'ils ne soient pas catholiques romains, en raison de la conviction de Mitchell que « les écoles catholiques romaines sont à peu près les seules à avoir de la discipline ».

Déménagement à Washington et le scandale du Watergate
Les carrières professionnelles de John Mitchell et de Richard Nixon ont convergé lorsque, le soir du Nouvel An 1966, leurs cabinets d'avocats se sont regroupés pour devenir Nixon Mudge Rose Guthrie Alexander and Mitchell. Bien que leur statut d'amis soit débattu, lorsque Nixon a été élu président en 1968, il a nommé John Mitchell comme son procureur général. Le poste nécessitait que la famille déménage à Washington DC, et leur maison dans le complexe « à la mode » du Watergate qui, à l'époque, était estimée à . Mitchell a attiré l'attention nationale pour la première fois après avoir fait remarquer à un journaliste de la télévision que les manifestations pour la paix à Washington DC tenues en novembre 1969 rappelaient à son mari une révolution russe. La déclaration, largement considérée comme indiscrète, a accru sa notoriété et sa couverture médiatique. Elle avait l'habitude de prendre un verre le soir, et d'appeler les journalistes avec des commérages politiques ou des informations qu'elle avait glanées en fouillant dans les papiers de son mari ou en écoutant ses conversations. Pendant ce temps, la renommée de Mitchell en tant que mondaine au franc-parler grandit et elle fait des apparitions régulières dans des talk-shows et des émissions de variétés, comme Laugh-In. L'année suivante, en novembre 1970, un sondage Gallup indiquait que 76 % des Américains reconnaissaient qui elle était, et elle fit la couverture de Time dans un numéro sur les femmes les plus influentes de Washington. Sa réputation de parler franc et non censuré, généralement à l'appui des questions républicaines, l'a amenée à être surnommée « Martha the Mouth » (littéralement Martha la bouche) ou « The Mouth of the South ».

Nixon a choisi John pour diriger le comité de réélection du président (généralement abrégé en CRP, ou CREEP) pour la campagne de 1972. Au cours de la campagne, cependant, Mitchell avait commencé à se plaindre à ses contacts dans les médias que la campagne s'était livrée à des  pour remporter les élections. Une semaine avant le cambriolage en juin 1972 du siège social du DNC dans l'immeuble de bureaux du Watergate, les Mitchell s'étaient rendus à Newport Beach, en Californie, pour assister à une série d'événements de collecte de fonds. Pendant son séjour, John a reçu un appel téléphonique au sujet de l'incident et a immédiatement tenu une conférence de presse niant toute implication du CRP. John est ensuite retourné à Washington DC, encourageant sa femme à rester en Californie pour profiter du beau temps. Cependant, dans son dos, il a enrôlé leur agent de sécurité Steve King (un ancien agent du FBI) pour l'empêcher d'apprendre l'effraction ou de contacter des journalistes. Malgré ces efforts, le lundi suivant, Martha acquit une copie du Los Angeles Times. Elle y apprit que James W. McCord Jr., le directeur de la sécurité du CRP et le garde du corps et chauffeur de sa fille, faisait partie des personnes arrêtées. Ce détail était en conflit avec l'histoire officielle de la Maison-Blanche selon laquelle l'effraction n'était pas liée au CRP et a éveillé ses soupçons. Martha a tenté en vain de contacter son mari par téléphone, disant finalement en ultime recours à un de ses assistants que son prochain appel serait passé à la presse.

Enlèvement de juin 1972, conséquences et justification
Le jeudi suivant, le 22 juin, Martha Mitchell a passé un appel téléphonique tard dans la nuit à Helen Thomas de United Press, qui serait la journaliste préférentielle de Martha Mitchell. Martha Mitchell a alors informé Thomas de son intention de quitter son mari jusqu'à ce qu'il démissionne du CRP. L'appel téléphonique, cependant, prit brusquement fin. Lorsque Thomas a rappelé, l'opérateur de l'hôtel lui a dit que Martha Mitchell était« indisposée » et ne serait pas en mesure de parler. Thomas a ensuite appelé John, qui semblait indifférent et a dit : « [Martha] est un peu contrariée par la politique, mais elle m'aime et je l'aime et c'est ce qui compte ». Dans son rapport ultérieur sur l'incident, Thomas a déclaré qu'il était évident que quelqu'un avait pris le téléphone des mains de Martha Mitchell et qu'un voix féminine pouvait être entendue en disant « Éloignez-vous de moi ». Le récit de Thomas a été largement couvert par les actualités et de nombreux médias ont fait des efforts pour la retrouver et l'interviewer. Quelques jours plus tard, Marcia Kramer, une journaliste chevronnée du New York Daily News, a suivi Mitchell au Westchester Country Club à Rye, à New York. Kramer a trouvé « une femme battue » qui avait des marques noires et bleues « effroyables » sur les bras. Dans ce qui s'est avéré être la première de nombreuses interviews, Mitchell a raconté comment, dans la semaine suivant le cambriolage du Watergate, elle avait été retenue captive dans cet hôtel californien et que c'était King qui avait retiré le cordon téléphonique du mur. Après plusieurs tentatives pour s'échapper du balcon, elle a été physiquement accostée par cinq hommes, ce qui lui a valu des points de suture. Herb Kalmbach, l'avocat personnel de Nixon, a été convoqué à l'hôtel et il a décidé d'appeler un médecin pour lui injecter un tranquillisant. L'incident l'a laissé craindre pour sa vie.

Bien que le cambriolage du Watergate ait été l'histoire principale dans tous les médias d'information, ses dénonciations ont été reléguées aux histoires d'intérêt humain dans les principaux journaux, notamment The Times, The Washington Post et The New York Daily News. Les assistants de Nixon, dans un effort pour discréditer Mitchell, ont déclaré à la presse qu'elle avait un , , ce qui n'était pas entièrement faux. Ils ont également suggéré qu'elle était en convalescence au Silver Hill Hospital, un établissement psychiatrique du Connecticut.

Initialement, Martha Mitchell a commencé à contacter des journalistes lorsque le rôle de son mari dans le scandale est devenu connu dans le but de le défendre. Elle le considérait comme un « tombeur » et l'encourageait à se retourner contre le président. Peu de temps après le cambriolage, John a démissionné, invoquant son désir de passer plus de temps avec sa famille comme raison. Au même moment, la corruption au sein du GOP s'était fortement concentrée sur le franc-parler de Martha. En mai 1973, elle a témoigné sous serment dans une déposition aux bureaux de l'avocat Henry B. Rothblatt dans le cadre de la poursuite civile du parti démocrate contre le CRP. Les Mitchell se sépareront finalement en septembre 1973, John quittant soudainement la maison familiale avec leur fille, Marty. Le 1er janvier 1975, il a été reconnu coupable de parjure, d'entrave à la justice et de complot pour son implication dans l'effraction du Watergate; il a purgé 19 mois dans une prison fédérale. Ils ne se sont jamais revus.

En raison de son implication dans le scandale, elle a été discréditée et abandonnée par la plupart de sa famille, à l'exception de son fils Jay. Ce n'est qu'en février 1975 que McCord, après avoir été condamné pour son rôle dans le cambriolage du Watergate, admit que Mitchell avait été, selon ses mots, « essentiellement kidnappé » et a corroboré son histoire. Il a en outre affirmé que HR Haldeman, ainsi que d'autres hauts collaborateurs du président Nixon, avaient été « jaloux » de sa popularité dans les médias et avaient cherché des moyens de l'embarrasser. Nixon dit plus tard à l'intervieweur David Frost en 1977 que Martha était une distraction pour John Mitchell, de sorte que personne ne s'occupait du magasin, et « S'il n'y avait pas eu Martha Mitchell, il n'y aurait pas eu de Watergate. »

Références

Ouvrages cités

Liens externes

Personnalité du Parti républicain dans l'État de New York
Étudiant de l'université de Miami
Naissance en septembre 1918
Naissance à Pine Bluff
Décès en mai 1976
Décès à New York
Pages avec des traductions non relues
Décès à 57 ans

Martha Mitchell


Peat est un mot anglais qui signifie tourbe.

 Andrus Peat (1993-), un joueur américain de football américain ;
 Anthony B. North-Peat (1829-1871), un écrivain français ;
 David Peat (1938-2017), un physicien britannique ;
 Steve Peat (1974-), un coureur cycliste britannique ;
 Val Peat (1947-1997), une athlète britannique spécialiste du sprint.

Voir aussi
 Peat and Diesel, un groupe de musique écossais

Peat


Karakocalı, Alanya - Antalya ili Alanya ilçesine bağlı mahalle
 Karakocalı, Sungurlu - Çorum ili Sungurlu ilçesine bağlı köy

Karakocalı