Articles with hCards

උදය ප්‍රසන්න විතානගේ (උපත 1962 මාර්තු 14) ශ්‍රී ලාංකික චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයෙකි. ඔහු ශ්‍රී ලාංකේය සිනමාවේ තුන්වන පරම්පරාවේ පුරෝගාමියෙකු ලෙස සැලකේ. ඔහු Death on a Full Moon Day (1997), August Sun (2003), Flowers of the Sky (2008) & With You, Without You (2012) ඇතුළු වෘත්තාන්ත චිත්‍රපට අටක් අධ්‍යක්ෂණය කර ඇති අතර කීර්තිමත් ජාතික හා ජාත්‍යන්තර සම්මාන රාශියක් දිනා ඇත. ශ්‍රී ලංකාවේ වාණිජමය වශයෙන් සාර්ථක විය. ඔහුගේ මුල් නාට්‍ය කර්තව්‍යයේදී ඔහු ජාත්‍යන්තර ලේඛකයන්ගේ නාට්‍ය පරිවර්තනය කර නිෂ්පාදනය කළේය, ලෝක සාහිත්‍යයේ කෘති චිත්‍රපටයට අනුවර්තනය කළේය. ඔහු ශ්‍රී ලංකාවේ වාරණයට එරෙහිව සටන් කර ඇති අතර තරුණ චිත්‍රපට නිෂ්පාදකයින් සහ උද්යෝගිමත් අය සඳහා උපමහාද්වීපයේ බොහෝ මාස්ටර් පන්ති පවත්වා ඇති සිනමා අධ්‍යාපනඥයෙකු ලෙස කටයුතු කර ඇත.

ජීවිතය සහ වෘත්තිය

1980-1997
ප්‍රසන්න විතානගේ රංගනයට සම්බන්ධ වුණේ පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් පසුවයි. ඔහු ජෝර්ජ් බර්නාඩ් ෂෝගේ ආර්ම්ස් ඇන්ඩ් ද මෑන් නාට්‍යය 1986 දී පරිවර්තනය කර අධ්‍යක්ෂණය කළේය. 1991 දී ඔහු ඉතාලි ඩාරියෝ ෆෝගේ ට්‍රම්පට් සහ රාස්ප්බෙරි නිෂ්පාදනයක් පරිවර්තනය කර අධ්‍යක්ෂණය කළේය.

1991 දී ඔහු සිය පළමු චිත්‍රපටය වන සිසිල ගිනි ගනී අධ්‍යක්ෂණය කළේය. එය හොඳම අධ්‍යක්ෂණය, හොඳම නළුවා සහ හොඳම නිළිය ඇතුළුව OCIC (ශ්‍රී ලංකා) සම්මාන නවයක් දිනා ගත්තේය.

1996 දී ඔහු විසින් රචනා කර අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද ඔහුගේ දෙවන විශේෂාංගය වන අනන්ත රාත්‍රිය නිකුත් කරන ලදී. එය ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයිගේ අවසාන නවකතාව වන Resurrection මත පදනම් විය. එය ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල කිහිපයකම ප්‍රදර්ශනය වූ අතර පළමු පූසාන් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේ ජූරියේ විශේෂ සඳහනක් දිනා ගත්තේය. මෙම චිත්‍රපටය 1996 ශ්‍රී ලංකා චිත්‍රපට විචාරක සංසදයේ (FIPRESCI සමඟ අනුබද්ධ) සම්මාන උළෙලේදී විශිෂ්ටතම චිත්‍රපටය, හොඳම අධ්‍යක්ෂණය සහ හොඳම තිර රචකයා සඳහා වන සම්මාන ඇතුළුව සියලුම ප්‍රධාන සම්මාන දිනා ගත්තේය.

1997 දී ඔහු විසින් රචනා කොට අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද ඔහුගේ තෙවැනි විශේෂාංගය වන පුරහඳ කළුවර NHK (ජපාන විකාශන සංස්ථාව) විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලදී. එය Amiens සිනමා උළෙලේ ගෝන් ප්‍රී සම්මානය දිනා ගත්තේය. චිත්‍රපට කර්මාන්තය භාර අමාත්‍යවරයා විසින් මුලින් ශ්‍රී ලංකාවේ තහනම් කළ එය වසරක දීර්ඝ නීතිමය සටනකින් පසුව නිකුත් විය. එය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ තීන්දුවෙන් නිකුත් විය. එය ශ්‍රී ලංකාවේ වාණිජමය වශයෙන් සාර්ථකම චිත්‍රපටයක් බවට පත්ව ඇත. පවුරු වළලු ද එම වසරේ තිරගත විය. එය 1998 සිංගප්පූරු ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේදී වයලට් ලෙස ඇයගේ චරිතය වෙනුවෙන් නීටා ප්‍රනාන්දු වෙනුවෙන් හොඳම නිළිය සම්මානය දිනා ගත්තාය. එය ශ්‍රී ලංකා චිත්‍රපට විචාරක සංසදයේ සම්මාන උළෙලේදී හොඳම චිත්‍රපටය සහ හොඳම අධ්‍යක්ෂණය ඇතුළු සම්මාන එකොළහකින් දහයක් දිනා ගත්තේය.

1998-2012
2003 දී විතානගේ ඔහුගේ පස්වන චිත්‍රපටය ලෙස ඉර මැදියම නිම කළේය. එය ජාත්‍යන්තර සම්මාන රාශියක් දිනාගත් අතර ලෝක උත්සව පරිපථයේ ප්‍රමුඛස්ථානයක් ගත්තේය.

2008 දී, විතානගේ සම-නිෂ්පාදනය කරන ලද මචං චිත්‍රපටිය, හෑන්ඩ්බෝල් කණ්ඩායමක් ලෙස පෙනී සිටින කම්කරු පන්තියේ ව්‍යාජ ක්‍රීඩකයන් කණ්ඩායමක් පිළිබඳ විකට චිත්‍රපටයක් වන අතර, එය අධ්‍යක්ෂණය කළේ ද ෆුල් මොන්ටි නිෂ්පාදනය කළ උබර්ටෝ පැසොලිනි විසිනි. මචං 2008 වසරේ 65 වැනි වැනිස් සිනමා උළෙලේ මංගල දර්ශනය කළා. එය ජාත්‍යන්තර සම්මාන 11ක් දිනා ගත්තා.

එම වසරේ විතානගේ අධ්‍යක්ෂණය කළ හයවැනි වෘතාන්ත චිත්‍රපටය වන "ආකාස කුසුම්" බුසාන්හි පැවති උත්සවයකදී තිරගත විය. එය චිත්‍රපට උළෙල 30කට අධික ප්‍රමාණයක ප්‍රදර්ශනය වූ අතර ජාත්‍යන්තර සම්මාන රැසකින් පිදුම් ලැබීය. 2011 අප්‍රේල් 1 වන දින යාපනයේදී ආකාස කුසුම් හි දෙමළ භාෂාවෙන් හඬ නඟන ලද පිටපතක් ආගයා පූක්කල් නම් තිරගත විය. එය පසුගිය වසර 30 තුළ යාපනයේ පැවැත්වූ සිංහල චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙකුගේ එකම චිත්‍රපට මංගල දර්ශනය විය.

2012 දී ඔහුගේ 7 වන වෘත්තාන්ත චිත්‍රපටය වන ඔබ නැතුව ඔබ එක්ක, 39 වන මොන්ට්‍රියල් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේ "ලෝක ශ්‍රේෂ්ඨයන්" කොටසේ එහි ලෝක ප්‍රමුඛයා විය. ප්‍රසන්න විසින් රචනා කරන ලද ඔබ නැතුව ඔබ එක්ක, ෆෙඩෝර් දොස්තයෙව්ස්කි ගේ නවකතාවකින් අනුවර්තනය කරන ලද්දකි. 2013 අග වන විට මෙම චිත්‍රපටය ප්‍රංශයේ සහ ඉතාලියේ "හොඳම චිත්‍රපටය" ඇතුළුව ජාත්‍යන්තර සම්මාන 5 ක් දිනා ගෙන තිබුණි. එය 2013 ඕස්ට්‍රේලියාවේ ආසියා පැසිෆික් තිර සම්මාන උළෙලේ හොඳම චිත්‍රපටය සඳහා නාමයෝජනා ලබා ගත්තේය.

2013-2017
2013 මාර්තු 30 වන දින විතානගේ විසින් ශ්‍රී ලංකාවේ 'ප්‍රසන්න විතානගේ ඇකඩමි ඔෆ් ඇක්ටින්' ආරම්භ කරන ලද්දේ, රංගනයේ නියැලෙන සිසුන් සඳහාය.

2015 වසරේ විතානගේ ඔහුගේ ප්‍රථම සහ එකම වාර්තා චිත්‍රපටය වන "උසාවිය නිහඬයි" නම් වූ අතර, නඩුවේ සභාපති මහේස්ත්‍රාත්වරයා විසින් මංකොල්ලකෑමේ සැකකරුවෙකුගේ බිරිඳක් දූෂණයට ලක්වීමෙන් පසු සිදු වූ සිදුවීම් විස්තර කරන ගවේෂණාත්මක ලේඛන නාට්‍යයක් සහ විකල්පයක් විය. පුවත්පත් කතුවරයා එම නඩුව හෙළිදරව් කරමින්, රටේ අගවිනිසුරුවරියට දෝෂාභියෝගයක් දක්වා දීර්ඝ කාලීන නීතිමය සටනක නිරත වූ නමුත් අවසානයේ වින්දිතයාට යුක්තිය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් පාර්ශවයන් නිදැල්ලේ සිටින බවට චෝදනා කළේය.

"ශ්‍රී ලංකාවේ සමාජ සාධාරණත්වය ගවේෂණය කිරීමට ඔබ මෙම කතාව තෝරා ගත්තේ ඇයි?" යනුවෙන් ඇසූ විට ප්‍රසන්න විතානගේ පිළිතුරු දුන්නේ, "සමාජ සාධාරණත්වය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ සාධාරණත්වය වඩාත් හොඳින් මනිනු ලබන්නේ ඔවුන්ගේ සාමාජිකයෙකුට චෝදනා එල්ල වූ විට අධිකරණ අංශය ක්‍රියා කරන ආකාරය අනුව ය. මගේ ඉලක්කය වූයේ ගැඹුරට ගොස් මුල් මූලාශ්‍රවලින් සැබෑ කතාව අනාවරණය කර ගැනීම සහ එම සිදුවීම් ලේඛන නාට්‍යයක් ලෙස නැවත ඉදිරිපත් කිරීමයි." 2015 වසරේ අගභාගයේදී රුසියාවේ පැවති Sakhalin ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේ එහි ලෝක මංගල දර්ශනයෙන් පසුව, උසාවිය නිහඩයි ශ්‍රී ලංකාවේ කොළඹ දිස්ත්‍රික් අධිකරණය විසින් මහජන ප්‍රදර්ශනය තහනම් කර තිබියදීත්, ශ්‍රී ලංකාවේ සාර්ථක ලෙස ප්‍රදර්ශනය කර ගෙන ගියේය. ප්‍රසන්න විතානගේගේ එක් චිත්‍රපටයක් මහජන ප්‍රදර්ශනය තහනම් කළ දෙවැනි අවස්ථාව මෙය විය. මෙම අවස්ථා දෙකේදීම ප්‍රසන්න අධිකරණ තීන්දුවෙන් ජයග්‍රහණය කළ අතර එමඟින් චිත්‍රපට දෙකෙහිම මූලික තහනම අවලංගු කළ අතර අවසානයේ එය ශ්‍රී ලංකාවේ සාර්ථක ප්‍රදර්ශනයට හේතු විය.

2018
ප්‍රසන්න විතානගේ සිය සිහින ව්‍යාපෘතිය 'ගාඩි – හිරුගේ දරුවෝ' ආරම්භ කළේය. එය 2019 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී බුසාන් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේදී තිරගත වූ අතර එහි යුරෝපීය මංගල දර්ශනය 2020 ජනවාරි මාසයේදී රොටර්ඩෑම් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙලේදී පැවැත්විණි.

පෞද්ගලික ජීවිතය
කොළඹින් පිට තදාසන්න ප්‍රදේශයක් වන ශ්‍රී ලංකාවේ පානදුරේ උපන් ප්‍රසන්න, ද්විතීයික අධ්‍යාපනය සඳහා ප්‍රමුඛ ජාතික පාසලක් වන කොළඹ ඩී.එස්.සේනානායක විද්‍යාලයට ඇතුළත් විය. 1991 දී ඔහු සිංහල සිනමාවේ ජනප්‍රියම නිළිය වූ මාලිනී ෆොන්සේකාගේ බාල සොහොයුරියක් වන නිළි දමයන්ති ෆොන්සේකා සමඟ විවාහ විය.

චිත්‍රපටකරණය

රංග ශාලාව

දිශාව සහ පරිවර්තනය

 ද්විත්ව, Dario Fo's Trumpets and Raspberries වෙතින් (1991)
 හොරු සමග හෙලුවෙන් Daro Fo ගේ The Virtuous Burglar & One Was Nude and One Wore Tails (2006) වෙතින්
 දෙබිඩ්ඩෝ - ද්විත්ව හි නව නිෂ්පාදනය (2010)

පරිවර්තනය

 පුත්‍ර සමාගම, ඇලෙක්සැන්ඩර් වැම්පිලොව්ගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයෙන් (1985)

සම්මාන

සිසිල ගිනි ගනි

 හොඳම අධ්‍යක්ෂණය ඇතුළු OCIC සම්මාන 9ක්
 හොඳම අධ්‍යක්ෂණය ඇතුළු ස්වර්ණ සංඛ සම්මාන 7ක්
 සරසවි සම්මාන 2ක්

අනන්ත රාත්‍රිය

 SIGNIS චිත්‍රපට සම්මාන 2ක්
 සරසවිය සිනමා සම්මාන 2ක්
 ශ්‍රී ලංකා චිත්‍රපට විචාරක සංසදය (FIPRESCI අනුබද්ධ) හොඳම අධ්‍යක්ෂණය ඇතුළු සම්මාන 8ක්
 පළමු පුසාන් ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙලේදී ගෞරවනීය සඳහනක්

පවුරු වල්ලලු

 OCIC සම්මාන 9ක්
 ජනාධිපති සම්මාන 6ක්
 ශ්‍රී ලංකා චිත්‍රපට විචාරකයින් (FIPRESCI ට අනුබද්ධ) සම්මාන 10ක්
 හොඳම නිළිය (සිංගප්පූරුව) Amiens නගරයේ ත්‍යාගය
 GPCI සම්මානය
 Amiens Film Festival හි NETPAC සම්මානය

පුරුහඳ කළුවර

 හොඳම අධ්‍යක්ෂණය ඇතුළුව SIGNIS චිත්‍රපට සම්මාන 5ක්
 හොඳම චිත්‍රපටය ඇතුළු සරසවි සිනමා සම්මාන 4ක්
 Grand Prix - Amiens
 NETPAC සම්මානය - Amiens
 ජාත්‍යන්තර විචාරක සම්මානය - Friborg
 හොඳම නළුවා - සිංගප්පූරුව

ඉර මැදියම

 Grand Prix (විශේෂ සඳහන) "Le Regard d'or" – Friborg International Film Festival 2004
 FIPRESCI-NETPAC සම්මානය - 17 වැනි සිංගප්පූරු ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල 2004
 හොඳම චිත්‍රපටය, රිදී සම්මානය - Las Palmas International Film Festival 2004
 හොඳම නිළිය - Las Palmas International Film Festival 2004
 මහා ජූරි ත්‍යාගය - 6 වැනි Makati Cinemanila ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල 2004
 ජනාධිපති සම්මාන 10 ක්
 සරසවි සිනමා සම්මාන 9ක්
 සිග්නිස් සිනමා සම්මාන 9ක්

ආකාස කුසුම්
සම්මාන

 හොඳම චිත්‍රපටය ඇතුළුව SIGNIS චිත්‍රපට සම්මාන (ශ්‍රී ලංකාව) 10 ක්.
 රිදී මයුර සම්මානය (හොඳම නිළිය - මාලිනී ෆොන්සේකා ), ඉන්දියානු ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල (IFFF), ඉන්දියාව
 හොඳම නිළිය - මාලිනී ෆොන්සේකා, Levante International Film Festival, Italy
 ජූරි විශේෂ සඳහන සම්මානය, Vesoul Asian Film Festival, France
 හොඳම ආසියානු චිත්‍රපටය (NETPAC) සම්මානය - Granada Cinesdelsur චිත්‍රපට උළෙල, ස්පාඤ්ඤය
 හොඳම චිත්‍රපටය - 2012 සාර්ක් චිත්‍රපට උළෙල
 හොඳම නිළිය - මාලිනී ෆොන්සේකා - SAARC චිත්‍රපට උළෙල 2012

නිල තේරීම්

 පුසාන් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල, කොරියාව (ලෝක මංගල දර්ශනය)
 බ්‍රිස්බේන් ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙල, ඕස්ට්‍රේලියාව

– නාමික, ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට විචාරක සම්මේලනය (FIPRESCI) සම්මානය

 ආසියා පැසිෆික් තිර සම්මාන, ඕස්ට්‍රේලියාව

– නම් කිරීම, හොඳම නිළිය මාලිනී ෆොන්සේකා

 දකුණු ආසියානු ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල (SAIFF), නිව් යෝර්ක් නගරය
 ඉන්දියාවේ කේරළයේ ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල
 පාම් ස්ප්‍රින්ග්ස් ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය
 ටිබුරෝන් ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙල, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය
 Asiatica Filmmediale, ඉතාලිය
 සිංගප්පූරු ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල, සිංගප්පූරුව
 London Asian Film Festival, United Kingdom
 ෆුකුඕකා ජාත්‍යන්තර සිනමා උළෙල, ජපානය
 New Jersey Independent South Asian Cine Fest, US

ඔබ නැතුව ඔබ එක්ක

 Cyclo d'Or – Best Film,  Vesoul International Film Festival
 NETPAC,  Vesoul ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල
 SIGNIS,  මිලානෝ -අප්‍රිකානු ආසියානු ලතින් ඇමරිකානු සිනමා උළෙල
 රිදී මයුර සම්මානය (හොඳම නිළිය - අංජලී පටිල්),  ඉන්දියානු ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල (IFFF), ඉන්දියාව
 විචාරක තේරීම සම්මානය - Sakhalin International Film Festival, Russia
 33 වැනි සරසවිය සම්මාන කොළඹ ශ්‍රී ලංකා 2017
 හොඳම අධ්‍යක්ෂණය
 හොඳම නිළිය
 හොඳම තිර රචනය
 රංගනය සඳහා කුසලතා සම්මානය - මහේස්වරී රත්නම්
 ජනාධිපති චිත්‍රපට සම්මාන කොළඹ ශ්‍රී ලංකා 2017
 හොඳම චිත්‍රපටය
 හොඳම අධ්‍යක්ෂණය
 හොඳම නළුවා
 හොඳම නිළිය
 හොඳම තිර රචනය
 හොඳම සංස්කරණය
 හොඳම මුල් ලකුණු
 හොඳම ශබ්ද නිර්මාණය

උසාවිය නිහඩයි

 Sakhalin International Film Festival (රුසියාව) - World Premiere
 විශේෂ ජූරි සම්මානය - සරසවිය සම්මාන
 විශේෂ ජූරි සම්මානය - දෙරණ සිනමා සම්මාන
 විශේෂ ජූරි සම්මානය - හිරු රන් සම්මාන

ගාඩි - සූර්යයාගේ දරුවන්

 විශේෂ ජූරි සඳහන (ආසියානු චිත්‍රපට තරඟ අංශය) - 18 වැනි ඩකා ජාත්‍යන්තර චිත්‍රපට උළෙල 2020
 එමරල්ඩ් ඩෝව් සම්මානය - චෙන්නායි හි 3 වැනි ස්වාධීන චිත්‍රපට උළෙල 2020
 14th Asia Pacific Screen Awards : සංස්කෘතික විවිධත්ව සම්මානය (UNESCO) (2021)

නාට්‍ය සම්මාන

පුත්‍ර සමාගම

 හොඳම පරිවර්තනය - රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල 1985
 හොඳම පරිවර්තනය - දිවයින සම උළෙල 1985

අවි

 විශේෂ ජූරි සම්මානය - හොඳම පරිවර්තනය සහ අධ්‍යක්ෂණය 1987
 හොඳම නාට්‍යය (කොවිනර්) - දිවයින සම උළෙල 1987

ද්විත්ව

 හොඳම පරිවර්තනය, හොඳම අධ්‍යක්ෂණය සහ හොඳම නාට්‍යය - රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල 1992

සාහිත්‍ය සම්මාන

පුත්‍ර සමාගම

 නාට්‍ය සඳහා හොඳම පරිවර්තනය - රාජ්‍ය සාහිත්‍ය උළෙල 2011

විශේෂ සම්මාන

 එමරල්ඩ් සම්මානය - සියැටල් දකුණු ආසියානු චිත්‍රපට උළෙල 2014
 බිෂ්වරත්න ආචාර්ය භූපෙන් හසාරිකා ජාත්‍යන්තර සහයෝගිතා සම්මානය 2017

යොමු කිරීම්

බාහිර සබැඳි

ජීවමාන ජනයා
1962 උපත්
Pages with unreviewed translations

ප්‍රසන්න විතානගේ


Bartolomé Campamar Perelló, músico, conocido también como Bartolomé Perelló o Bartomeu Campamar i Perelló, aunque a veces aparece con la grafía "Campomar", fue un violinista, director y compositor mallorquín del .

Nació en Palma en 6 de agosto de 1837. Se dio a conocer en el mundo musical cuando tocaba el violín en la orquesta del Círculo Mallorquín. Ingreso en el Ejército el 18 de febrero de 1875 como músico mayor, estuvo destinado en el Batallón de Reserva de Mallorca, el Regimiento de Infantería de Almansa, el Regimiento de Infantería de Filipinas y en Regimiento de Infantería Regional de Baleares, siendo retirado en 1897. Compatibilizó su actividad de músico militar con la de compositor, director de orquesta, comerciante de instrumentos y partituras musicales, profesor de música en la academia de violín y de canto que abrió en el establecimiento de instrumentos (pianos y armoniums) y partituras musicales que fundó en Palma, la Casa Perelló. Dirigió la orquesta del Teatro Circo Balear. Fue empresario en el Teatro Balear. Fue profesor de violín y otros instrumentos en el Conservatorio Balear.

Falleció el 26 de marzo de 1917 (Defunciones, Libro 107, folio 17 vuelto, asiento 17 Registro Civil de Palma).

Bibliografía

"Història de les Bandes de Música a Mallorca, volum I" Josep Joaquim Esteve Vaquer.

"La Música a Mallorca. Una aproximació histórica" Servei Arxius i Biblioteques de Palma.

"El Fet Musical a Calvià". Página 7.

"Compositors de les Illes Balears" Joan Parets i altres.

"Gran Enciclopèdia de Mallorca". Vol. 13, pag. 62.

Obras

Es autor de valses, pasodobles y mazurcas. Algunos de los títulos son No me olvides (1877), Ecos del alma (marcha fúnebre), Pasodoble real, La palmesana, Federico, Brillante, Eduarda, Filipinas, Las amapolas, Cuba, El nuevo guerrero, Las Bribonas Cuplets y tientos, El estreno de los tambores, El taurino y Plaza torera.

Referencias

Compositores de música clásica de España del siglo XIX
Directores de orquesta de España
Músicos de las Islas Baleares
Violinistas clásicos de España
Músicos de España del siglo XIX
Nacidos en Palma de Mallorca

Bartolomé Campamar Perelló


La perlita guayanesa (Polioptila guianensis), también denominada curruca guyanesa o chirito brujito, es una especie de ave paseriforme de la familia Polioptilidae, perteneciente al numeroso género Polioptila. Es nativa del noreste de Sudamérica, en el escudo guayanés.

Distribución y hábitat
Se distribuye desde el extremo este de Venezuela, en Guyana, Surinam, Guayana Francesa y norte de Brasil, al este de los ríos Branco y Negro y al norte del Amazonas, en el este de Amazonas, Roraima, norte de Pará y Amapá.

Esta especie es considerada poco común y aparentemente local en sus hábitats naturales: el dosel y los bordes de las selvas húmedas tropicales de regiones bajas, en terra firme, hasta los 300 m de altitud.

Descripción

La perlita guayanesa mide una media de 11 cm de ongitud. Su plumaje es principalmente gris con el vientre blanco. Sus alas son más oscuras y tienen los bordes de las plumas claros. Su cola es negra con las plumas exteriores blancas. Presenta finos aros oculares blancos. Ambos sexos tienen una apariencia similar aunque el rostro de las hembras es ligeramente más claro.

Sistemática

Descripción original
La especie P. guianensis fue descrita por primera vez por el ornitólogo estadounidense Walter Edmond Clyde Todd en 1920 bajo el mismo nombre científico; su localidad tipo es: «Tamanoir, río Mana, Guayana Francesa».

Etimología
El nombre genérico femenino «Polioptila» es una combinación de las palabras del griego «polios» que significa 'gris', y «ptilon» que significa 'plumaje'; y el nombre de la especie «guianensis» se refiere a la localidad tipo, la Guayana Francesa.

Taxonomía
Las especies amazónicas perlita del Río Negro Polioptila facilis y perlita de Pará P. paraensis eran tratadas como subespecies de la presente hasta el año 2017 en que fueron separadas como especies plenas con base en los estudios morfológicos y de vocalizaciones de Whitney y Álvarez (2005) —en esta misma publicación se describió la nueva especie perlita de Iquitos P. clementsi— y Whittaker et al. (2013) —en esta misma publicación se describió la nueva especie perlita del Inamabari P. attenboroughi—, corroborados por los análisis filogenéticos de Smith et al. (2018). Todas estas especies están cercanamente emparentadas, en el denominado «complejo P. guianensis». Las separaciones fueron aprobadas en la Propuesta N° 751 al Comité de Clasificación de Sudamérica (SACC), en la cual también se reconoció a P. attemboroughi. Es monotípica.

Referencias

Enlaces externos
 Videos, fotos y sonidos de Polioptila guianensis en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Polioptila guianensis en xeno-canto.
 Fotos y sonidos de  Balança-rabo-guianense Polioptila guianensis en Wikiaves.

guianensis
Aves de América del Sur
Taxones descritos por Walter Edmond Clyde Todd
Animales descritos en 1920

Polioptila guianensis


Patofysiologi eller fysiopatology er en konvergens af patologi med fysiologi. Patologi er den medicinske disciplin, der beskriver betingelser, der typisk observeres i løbet af en sygdomsfase. Fysiologi er den biologiske disciplin, der beskriver processer eller mekanismer , der opererer inden for en organisme. Patologi beskriver den unormale eller uønskede tilstand, hvorimod patofysiologi søger at forklare de fysiologiske processer eller mekanismer, hvormed en sådan tilstand udvikler sig og skrider frem.

Patofysiologi kan også betyde, at de funktionelle ændringer i forbindelse med, eller som følge af, sygdom eller en skade. En anden definition er de funktionelle ændringer, der følger med en bestemt sygdom.

Historie
Udtrykket patofysiologi kommer fra den oldgræsk πάθος (patos) og φυσιολογία (phusiologia).

Nittende århundrede

Reduktionisme
I Tyskland i 1830'erne, var Johannes Müller ledende i etableringen af fysiologisk forskning, uafhængigt af den medicinske forskning. I 1843, blev Deutsche Physikalische Gesellschaft grundlagt dels for at rense biologi og medicin for vitalisme, og i 1847 udgav Hermann von Helmholtz, der sluttede sig til gruppen i 1845, artiklen "Om bevarelse af energi", der var meget indflydelsesrig i forhold til at reducere fysiologis forskningsgrundlag til fysiske videnskaber. I slutningen af 1850'erne, rettede den tyske anatomiske patolog Rudolf Virchow, en tidligere elev af Müller, fokus mod cellen, og grundlage cytologi som fokus for fysiologiske forskning, mens Julius Cohnheims var banebrydende indenfor eksperimentel patologi i medicinskolernes videnskabelige laboratorier.

Henvisninger

Patofysiologi


Antônio Geraldo da Cunha (1924 - 8 de julho de 1999) foi um filólogo e lexicógrafo brasileiro conhecido principalmente pelo seu Dicionário etimológico da língua portuguesa, publicado originalmente em 1982.

Bibliografia selecionada

 Índice analítico do vocabulário de Os Lusíadas (1966).
 Dicionário histórico das palavras portuguesas de origem tupi (1978).
 Dicionário etimológico da língua portuguesa (1982).
 Vocabulário histórico-cronológico do português medieval (1984).
 Índice do vocabulário do português medieval (editor; 1986-1994).
 Os estrangeirismos da língua portuguesa : vocabulário histórico-etimológico (2003).

Filólogos do Brasil
Lexicógrafos do Brasil
Linguistas do Brasil

Antônio Geraldo da Cunha


d'Alexandrie (Copte), est un patriarche copte d'Alexandrie du  au .

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Patriarche d'Alexandrie
Décès en 1378
Pape copte orthodoxe du XIVe siècle

Gabriel IV d'Alexandrie (Copte)


Klimaskepsis er skepsis mod den udbredte videnskabelige opfattelse af, at den igangværende globale opvarmning er forårsaget af menneskeskabte udledninger af drivhusgasser. I sin mest vidtgående form bliver klimaskepsis til klimabenægtelse, dvs. en direkte benægtelse af, at global opvarmning finder sted, eller at denne i givet fald er menneskeskabt.

Argumenter

Astrofysiker Henrik Svensmark har siden begyndelsen af 2000'erne forfægtet sin teori om, at kosmisk stråling fra verdensrummet er medvirkende til dannelse af skyer, som skærmer for solens stråling og dermed køler jordkloden ned. Kosmisk stråling varierer både gennem meget lange tidsrum, i størrelsesordenen 100 mio år, som følge af solsystemets vandring gennem Mælkevejens spiralarme, se figur, og over korte tidsrum, 8-15 år, som følge af varierende mængder af solpletter. De globale temperatursvingninger op gennem 1900-tallet skyldes således i det mindste delvist variation i kosmisk stråling.

Undersøgelser har klarlagt, at vanddamp er en væsentlig kraftigere drivhusgas end både kuldioxid og metan. De to sidste kan kun absorbere en forholdsvis lille del af bølgelængdespektret for den langbølgede varmestråling fra jordoverfladen ud i verdensrummet, som er nødvendig for at holde temperaturen nede, mens vanddamp absorberer næsten hele spektret af bølgelængder. Øgede koncentrationer i atmosfæren af kuldioxid og metan har derfor kun ringe indflydelse på jordklodens temperatur.

FN's klimapanel IPCC understreger i deres rapporter, at den globale opvarmning skyldes øget indhold af CO2 i atmosfæren. Men sammenligner man kurver for temperatur og koncentration af CO2, ses at CO2-kurven er forskudt i forhold til temperaturkurven, således at en ændring i mængden af CO2 kommer efter en temperaturændring. Dette skyldes, at det ikke er et øget indhold af CO2 som får temperaturen til at stige, men derimod at højere temperatur fører til øget indhold af CO2 i atmosfæren. CO2 er nemlig mindre opløseligt i varmt vand end i koldt, og en temperaturstigning vil derfor få havvandet til at afgive CO2 til atmosfæren, der pga. den højere temperatur kan rumme mere CO2.

Naturbrande ses ofte som tegn på global opvarmning, men opgørelser over mængden af naturbrande forskellige steder i verden viser samstemmende, at i perioden 1985-2015 er antallet af brande ikke steget, men visse steder ligefrem faldet, bl.a. i middelhavsregionen. I USA har antallet af naturbrande i hele denne periode ligget omkring 60.000-90.000 om året, mens det afbrændte areal i perioden 1983-2006 voksede fra ca. 5.000 km2 til ca. 35.000 km2 om året, hvorefter det siden har holdt sig på dette niveau. Undersøgelser har vist, at 84% af amerikanske naturbrande skyldes menneskers uforsigtige omgang med ild.

Standpunkter
En amerikansk undersøgelse har vist, at der findes klimaskeptikere, som er helt eller delvis skeptiske overfor den videnskabelige hypotese om, at det hovedsageligt er menneskets udledninger af drivhusgasser, som ligger bag den globale opvarmning af jordens klima. I visse tilfælde stillede man sig endda skeptisk overfor, at jorden overhovedet gennemgår en opvarmning. Ofte tror klimaskeptikere ikke på teorien om, at menneskets udledninger af kuldioxid i jordens atmosfære øger temperaturen, eller at mennesket overhovedet kan påvirke klimaet i nogen målbar udstrækning. Klimaskeptikere er i almindelighed ikke generelt imod videnskab, eller tror på konspirationsteorier, men begge standpunkter forekom i denne undersøgelse.

Klimaskeptikere har fremført, at ekspertpaneler under IPCC taler om en forholdsvis beskeden stigning i globalt havspejl på blot 12 cm frem mod år 2100. Desuden advarer de mod mediers ensidige dækning af global opvarmning, samt mod den for dem at se uheldige tendens mod, at samfundsdebatten i forbindelse med den grønne omstilling er ved at få fællestræk med ortodoks religion, med konkret anvisning på, hvad der er godt og ondt, og personlig udpegning af, hvem der er gode, og hvem der er onde.

Udbredelse
Det er uklart, hvor stor andel af menneskeheden som anser sig selv for at være klimaskeptikere, selvom visse studier har stillet spørgsmålet. Andelen af klimaskeptikere varierer mellem forskellige lande. I USA troede næsten halvdelen af amerikanerne (46 procent) ifølge en meningsmåling i 2010, at klimaforandringer ikke forårsages af mennesker, men af fænomener som ændret solaktivitet eller vulkanudbrud. Ifølge en anden undersøgelse fra 2005 kunne 7 % af USA's befolkning betragtes som klimaskeptikere.

Blandt klimaforskere findes der meget få klimaskeptikere. En undersøgelse fra USA i 2008 viste, at cirka 98 procent af de klimaforskere, som regelmæssigt offentliggør artikler i videnskabelige tidsskrifter, er overbeviste om, at de igangværende klimaforandringer beror på menneskelig aktivitet. Over 97 procent af de forskere i Sverige, som aktivt arbejder med klimaspørgsmålet, mener, at det er bevist, at den globale opvarmning foregår, og at det er mennesket, som står bag den. Den samme gælder videnskabeligt publicerede forskningsresultater om spørgsmålet på globalt niveau. En undersøgelse foretaget af Vetenskapsradion i Sveriges Radio P1 viste, at mellem 2009 og 2010 blev kun fem artikler, som sætter spørgsmålstegn ved, at mennesket står bag klimaforandringerne, publiceret i videnskabelige tidsskrifter, ud af i alt 8.000 publicerede forskningsartikler om klimaforandringer. Ifølge et amerikansk studie, publiceret 2010 i det amerikanske videnskabsakademi National Academy of Sciences' tidsskrift PNAS, støtter 97–98 procent af de forskere, som publicerer flest videnskabelige artikler, de etablerede konklusioner om global opvarmning. Kun 2,5 procent af de 200 højst-rangerede klimaforskere (det vil sige de med flest publicerede forskningsartikler) er "skeptikere".

Kampagner

Flere kampagner er blevet startet af klimaskeptikere for at fremhæve alternative meninger indenfor forskerverdenen om den globale opvarmning. En af de mere kendte er Oregonpetitionen, som i 1999-2001 og i en fornyet udgave i 2007 samlede ca. 30.000 underskrifter fra amerikansk akademikere, hvoraf ca. 9.000 med en ph.d.-grad, bag påstanden om, at der ikke findes sikkert bevis for, at menneskets udledninger af drivhusgasser vil lede til en katastrofal global opvarmning.

Se også

 Drivhuseffekt
 Klimaændring
 Klimapolitik

Kilder

Litteratur

Eksterne henvisninger
 Virkelighedens Komplekse Klima - klimarealisme.dk

Klimaforandringer
Klimapolitik
Pseudovidenskab

Klimaskepsis


Mathys Tel (Sarcelles, 27 de abril de 2005) é um futebolista francês que atua como centroavante. Atualmente, joga no .

Carreira

Rennes
Ex-jogador da academia de juniores do Paris FC, Tel ingressou no Rennes em 2020. Ele fez sua estreia profissional em 15 de agosto de 2021 no empate por 1–1 na liga contra o Brest. Sua estreia aos 16 anos e 110 dias o tornou o jogador mais jovem a disputar uma partida oficial pelo Rennes, recorde que antes era de Eduardo Camavinga e o 11.º mais jovem a estrear na Ligue 1.

Poucos dias depois, assinou o primeiro contrato profissional com o clube bretão.

Bayern de Munique
Em 26 de julho de 2022, Tel assinou com o Bayern de Munique, por um contrato de cinco anos. A taxa de transferência paga ao Rennes foi de € 28,5 milhões, bônus incluídos. Em 31 de agosto de 2022, ele marcou seu primeiro gol na vitória por 5–0 sobre o Viktoria Köln pela Copa da Alemanha, tornando-se o jogador mais jovem a marcar um gol pelo clube em uma partida oficial, com 17 anos e 126 dias. Ele marcou seu primeiro gol na Bundesliga no empate de 2–2 contra o Stuttgart em 10 de setembro de 2022, tornando-se o artilheiro mais jovem do clube naquela competição.

Estatísticas
Atualizado até 27 de maio de 2023.

Clubes

Títulos
 Bayern de Munique
 Campeonato Alemão: 2022–23

 França
 Campeonato Europeu Sub-17: 2022

Futebolistas da França
Futebolistas do Paris Football Club
Futebolistas do Stade Rennais Football Club
Futebolistas do FC Bayern München
Franceses expatriados na Alemanha

Mathys Tel


Mæri getur líka átt við hluta norska fylkisins Mæri og Raumsdalur.

Mæri (tékkneska: Morava; þýska: Mähren; pólska: Morawy; slésíska: Morawa; latína: Moravia) er sögulegt hérað í austurhluta Tékklands og eitt af þremur sögulegum löndum Tékka, ásamt Bæheimi og Tékknesku Slésíu.

Markgreifadæmið Mæri var konungsjörð bæheimsku krúnunnar frá 1348 til 1918 og keisaralegt ríki innan Heilaga rómverska ríkisins frá 1004 til 1806, krúnuland Austurríska keisaradæmisins frá 1804 til 1867 og hluti af Austurríki-Ungverjalandi frá 1867 til 1918. Mæri var eitt af fimm löndum sem mynduðu Tékkóslóvakíu árið 1918. Staða þess sem sérstaks lands var afnumin af kommúnistastjórninni í Tékkóslóvakíu eftir 1948. Sögulegar höfuðborgir svæðisins hafa verið Velehrad (á 9. öld), Olomouc (til 1641) og Brno (1641-1948).

Héraðið er 22.623,41 km² að stærð og þar búa yfir 3 milljónir. Það dregur nafn sitt af ánni Morava sem er helsta vatnsfall þess, rennur frá norðri til suðurs og er ein af þverám Dónár.

Landafræði Tékklands

Mæri


Dominik (latinski: dominus – "gospodar", "gospodin") muško је ime latinskog podrijetla (Dominicus). Danas je rašireno u gotovo svim jezicima i kulturama svijeta, uglavnom zahvaljujući europskim osvajačima i misionarima. Ubraja se među najzastupljenija imena u svjetskom stanovništvu.

Zemljopisna rasprostranjenost
Uglavnom je zastupljeno u Europi i državama s katoličkom većinom ili značajnom manjinom, naročito u bivšim kolonijama Španjolskog, Portugalskog i Francuskog kolonijalnog carstva.

Rašireno je zahvaljujući životu i djelovanju dominikanaca i njihova utemeljitelja Svetog Dominika, uz kojeg je Sveti Dominik Savio najpoznatiji katolički svetac s ovim imenom.

Značenje
Dominik znači od Boga te se u katoličkoj tradiciji povezuje uz štovanje nedjelje, Dana Gospodnjeg. Iz toga proizlaze inačica Nedjeljko ili latinizirano Domenik(o).

Inačice
 baskijski: Txomin
 engleski: Dominic, Dominick, skraćeno i Nick ili od milja Nicky i Dom

U Engleskoj se prema zapisima ime daje od 13. stoljeća.

 francuski: Dominique
 hrvatski: uz Dominik, zastupljene su i inačice Dinko i Domenik(o); Nedjeljko, Nediljko, Nedo
 litavski:  Dominykas
 mađarski: Domonkos
 nizozemski: Dominicus (iz lat.)
 portugalski:  Domingos
 slovenski: uz Dominik, zastupljena je i inačica Domen
 španjolski: Domingo
 talijanski: Domenico

Oblik Dominik javlja se u Češkoj, Hrvatskoj, Njemačkoj, Poljskoj, Slovačkoj i Sloveniji, odnosno u srednjoeuropskim državama s utejcajem njemačkog govornog područja, zbog čega se podrijetlo ove inačice smatra germanskim.

U Hrvatskoj postoji i prezime Dominik, podrijetlom iz okolice Čakovca.

Osobe
Značajne osobe s imenom Dominik ili nekom njegovom inačicom:

 Dominique-Jean Larrey, francuski kirurg, prvi vojni kirurg
 Dominik Mandić, hrvatski povjesničar
 Domenico Scarlatti, talijanski barokni i klasicistički skladatelj
 Dominic Thiem, austrijski tenisač
 Dominique Wilkins, američki košarkaš francuskog podrijetla
 El Greco, pravog imena Doménikos Theotokópoulos, španjolski slikar grčkog podrijetla

Ostalo
Operacija Dominik (engl. Operation Dominic) bio je niz od 31 nuklearnog ispitivanja koje je tijekom 1962. SAD provodio na Pacifiku. Bio je to najveće nuklerano ispitivanje koje je SAD ikada proveo, a pokrenuo ga je američki predsjednik J. F. Kennedy, nakon što je sovjetski predsjednik Nikita Hruščov najavio ukidanje trogodišnje zabrane (moratorija) o nuklearnim ispitivanjima.

Tzv. Dominikov sustav (engl. Dominics System) naziv je za sustav pamćenja (mnemotehnički sustav) koji je osmislio britanski mnemotehničar Dominic O'Brien, osmerostruki svjetski prvak u igrama pamćenja.

Izvori

Imena

Dominik (ime)


Safran velika je francuska industrijska i tehnološka grupa, međunarodno prisutna u područjima aeronautike, svemira i obrane. Nastala je 2005. tijekom spajanja Snecme i Sagema. Od rujna 2011. uvršten je na CAC 40.

Njegova su poduzeća projektiranje i proizvodnja zrakoplovnih motora, helikoptera i raketa, zrakoplovna oprema i obrana.

Nakon apsorpcije Zodiac Aerospacea 2018. godine, grupa je krajem rujna 2020. imala više od 81 000 zaposlenika.

Izvori

Vanjske poveznice
 Safran Group

Francuske tvrtke
Zrakoplovstvo u Francuskoj
Gospodarstvo Pariza

Safran


O ataque no metrô de Nova Iorque em 2022 ocorreu na manhã de 12 de abril, referindo tiros que feriram diversas pessoas no Metrô de Nova Iorque, mais precisamente no bairro Sunset Park, Brooklyn. O atirador usava uma máscara de gás e atirou bombas de fumaça no trem, ferindo pelo menos 10 pessoas após abrir fogo. A maioria dos passageiros desembarcaram na estação da rua 36 e pelo menos 19 pessoas ficaram feridas durante a evacuação. O suspeito pelo crime não foi aprendido na hora do ocorrido, porém a polícia de Nova Iorque nomeou um homem chamado Frank R. James, de 62 anos como uma "pessoa de interesse". Após 30 horas de buscas, James foi encontrado e preso.

Eventos
Às 8h24min (horário local) de 12 de abril de 2022, diversas pessoas foram baleadas no Metrô de Nova Iorque, no bairro Sunset Park, distrito do Brooklyn. O atirador arremessou bombas de fumaça em um trem que ia para o sentido sul e abriu fogo logo após as portas se fecharam na estação da Rua 25 antes de fugir. Quando o trem parou na estação da Rua 36, os passageiros feridos desembarcaram na plataforma.

Pelo menos quatro pessoas foram encontradas gravemente feridas na estação da Rua 36 e outra foi encontrada na estação da Rua 25

O New York City Fire Department (FDNY) foi chamado à estação da Rua 36, inicialmente respondendo a relatos de fumaça na estação. Ao chegaram, encontraram as vítimas e recuperaram "vários dispositivos não detonados". O FDNY, em uma entrevista coletiva na manhã de 12 de abril, afirmou que havia pelo menos dezesseis pessoas feridas, sendo que dez haviam sido alvejadas e cinco estavam em estado crítico, porém estável. A comissária da NYPD Keechant Sewell disse que o incidente não estava sendo investigado como um ataque terrorista, mas que não descartaria essa hipótese. Investigadores do FBI e do HSI estão a acompanhar a polícia nova-iorquina no local do crime.

O suspeito – que foi descrito como um homem negro de 1,70 m de altura e pesando aproximadamente 80 kg, vestia uma máscara de gás, uniforme da empresa Metropolitan Transportation Authority (MTA) e carregava uma mochila – não foi apreendido no momento do ataque, porém no dia seguinte, Frank R. James de 62 anos foi preso como suspeito do ataque.

Reações

O presidente Joe Biden foi informado sobre o tiroteio. Após o ocorrido, diversas linhas do metrô tiveram suas operações suspensas. As escolas próximas do Brooklyn receberam uma ordem de serem utilizadas como um abrigo. A MTA divulgou um comunicado às 9h21min (horário local) informando que o serviços das linhas D, N e R foram suspensos em algumas estações do Brooklyn e Lower Manhattan.

Um porta-voz do prefeito de Nova Iorque pediu aos cidadãos que "fiquem longe desta área para sua segurança e para que os socorristas possam ajudar os necessitados e investigar".

Tiroteios em massa nos Estados Unidos em 2022
Supremacia negra

Ataque a tiros no Metrô de Nova Iorque em 2022


La línea de alta velocidad Antequera-Granada es un ramal de alta velocidad en servicio en la Comunidad Autónoma española de Andalucía. Forma parte del Eje Ferroviario Transversal de Andalucía y de la Red Transeuropea de Transporte. Discurre en paralelo a la línea Fuente de Piedra-Granada.

Construida en doble vía de ancho internacional electrificada a 25 kV con una velocidad máxima de 300 km/h, conecta Granada con el resto de la red española de alta velocidad a través de la línea de alta velocidad Córdoba-Málaga.

En septiembre de 2013 el Ministerio de Fomento anunció que la alta velocidad llegaría a Granada antes de la finalización de la construcción de esta línea. Se aprovecharán 30 kilómetros del trazado de la línea convencional entre Quejigares y Tocón. De esta forma el viaje entre Madrid y Granada durará 3 horas y 05 minutos, que son 20 minutos más del tiempo previsto anteriormente. En diciembre de 2017 se iniciaron las primeras pruebas con trenes sobre las nuevas vías. El 25 de septiembre de 2018, Adif finalizó las pruebas de seguridad dejando la línea en manos de Renfe para las pruebas de material, formación de maquinistas, etc. La línea se puso finalmente en servicio el 26 de junio de 2019.

Recorrido

Entre Antequera y Granada la línea transcurre en paralelo a la línea Fuente de Piedra-Granada. La orografía es bastante suave en los extremos, atravesando la Vega de Antequera y la Vega de Granada sin apenas accidentes geográficos. Entre ambas llanuras el terreno es mucho más complicado, en especial en Loja donde en valle del río Genil se estrecha hasta el punto de que la ciudad ocupa todo el terreno llano disponible.

En trazado comienza bordeando por el norte la ciudad de Antequera, muy próximo a la línea antigua, para separarse en torno a Archidona. Desde entonces ambas líneas discurren separadas, bordeando el terreno, hasta después de Loja. Entre Loja y Huétor-Tájar ambas líneas vuelven a circular juntas, y seguirán haciéndolo hasta su finalización, ya que durante todo este tramo el trazado original es sensiblemente recto y con una pendiente muy suave. El trazado bordeando la Vega de Granada por el norte es diferente a que utiliza la autovía A-92, que con el mismo recorrido circula por el centro de la vega, junto al río Genil.

La línea dispondría de dos estaciones nuevas, la de Antequera, situada junto al casco urbano y que sería la segunda estación de alta velocidad del municipio junto a Antequera-Santa Ana, y la de Loja, situada al sur del municipio y a mayor altitud, junto a la A-92. A estas se añadiría una nueva estación de Granada situada en el mismo lugar que la actual. Además, se dispondrían de varios PAET necesarios para la explotación de la línea.

Al salir de Antequera hacia el oeste la línea se dividirá en dos, formando un nudo con la línea de alta velocidad Córdoba-Málaga. El ramal sur conectaría con la línea en el túnel de Gobantes y sería el utilizado por los tráficos Granada-Málaga, mientras que el ramal norte (considerado parte de la línea principal) conectaría por la parte sur de la estación de Antequera-Santa Ana, siendo utilizado por los tráficos Granada-Madrid y Granada-Sevilla.

Historia

La línea convencional

El ferrocarril llegó a Granada en 1866 a través de la línea que conectaba con Bobadilla. Durante varias décadas esta fue la única conexión con la red ferroviaria española hasta que en 1904 se inauguró el ramal Granada-Moreda, que permitió diversificar las salidas de los trenes entre estas dos líneas. En 1985 se llevó a cabo un cierre masivo de líneas de ferrocarril en España. La Junta de Andalucía evitó el cierre de esa línea en un plan que incluía su reforma. Las obras comenzaron en los años 2000 en el tramo Loja-Tocón de Íllora. El tramo que se realizó completamente de nuevo con parámetros de alta velocidad, y aunque en vía única se preparó espacio para permitir una segunda vía y la electrificación de la línea.

Los planes de infraestructuras

El primer plan que preveía una red de alta velocidad en España, el Plan de Transporte Ferroviario de 1987, se basaba en unos pocos ejes principales de alta velocidad y no preveía ningún cambio en las conexiones ferroviarias de Andalucía oriental. En el año 2000, cuando la línea de alta velocidad Córdoba-Málaga ya se encontraba en construcción, el Ministerio de Fomento de Álvarez-Cascos presentó el Plan de Infraestructuras y Transporte 2000-2007, que proponía la propagación de la alta velocidad más allá de las líneas principales.

El plan incluía dos ramales de la línea Córdoba-Málaga, uno que diera acceso a Algeciras y otro que diera acceso a Granada, que partían de un nudo ferroviario localizado en el entorno de Antequera. La línea Antequera-Granada propuesta sería una nueva línea en vía única y estaría finalizada en 2007. La primera piedra de las actuaciones necesarias para la construcción de esta línea fue colocada el 7 de marzo de 2004.

La Junta de Andalucía propone añadir a este plan la construcción de una línea entre Sevilla y Antequera, que permitiría una gran cantidad de conexiones en alta velocidad entre ciudades andaluzas. Con esta nueva línea se crearía un gran corredor transversal en el interior de Andalucía, proyecto que fue denominado Eje ferroviario transversal de Andalucía. El 10 de mayo de 2004 se llegó a un acuerdo entre la Junta de Andalucía y el Ministerio de Fomento de Magdalena Álvarez por el cual el Ministerio se comprometía a llevar a cabo las líneas recogidas en el PIT 2000-2007, y la Junta a completar el eje con la construcción de la línea Sevilla-Antequera que había propuesto. Se previó que en esta nueva configuración, la línea Antequera-Granada necesitaría ser desdoblada en 2032.

Unos meses después, en julio de 2004, y tras numerosas discusiones entre los partidos políticos sobre la opción a elegir, el Ministerio de Fomento anunció que la línea sería construida con dos vías de ancho internacional, y que se producirían pequeños cambios en el trazado.

En 2005 el Ministero de Fomento presentó un nuevo plan de transportes, el Plan Estratégico de Infraestructuras y Transporte 2005-2020. En este plan ya se recogía la nueva propuesta de la Junta de Andalucía, además de mantenerse las líneas anteriores. Se planifica la continuación de la línea hacia el este mediante la línea de alta velocidad Granada-Almería, con un desarrollo independiente al de la línea Antequera-Granada.

Construcción

La construcción de la línea se inicia con la previsión de reutilizar el tramo de la línea convencional que ya fue reformado a principios de los años 2000 en la nueva línea. Los diferentes tramos en los que se divide la obra fueron licitados y adjudicados a partir de 2006. El primer tramo en ser adjudicado fue el Valderrubio-Pinos Puente, el 4 de noviembre de 2006.

Los primeros años de obras se encontraron con varios problemas que obligaron a modificar el trazado inicialmente previsto. En el entorno de Antequera la traza pasaba sobre unos restos arqueológicos que obligaron a reiniciar el tramo. El problema más grave se produjo en Loja, donde el hallazgo de un acuífero impidió la construcción del túnel previsto para atravesar la complicada orografía de la ciudad. Hubo que abandonar todo el trazado previsto al norte de Loja y plantear uno nuevo al sur, en el entorno de la autovía A-92, que suponía modificar unos 20 kilómetros del trazado inicialmente previsto y no poder aprovechar parte del tramo reformado de la vía convencional. Además, el coste sería mayor y obligaría a situar la nueva estación de Loja mucho más lejos del casco urbano. El nuevo trazado comenzó a ser conocido como «variante de Loja».

Los contratos de la construcción del trazado original en esos 20 kilómetros tuvieron que ser rescindidos, después de que se hubieran realizado trabajos por unos 9 millones de euros. La «variante de Loja» fue dividida en 4 tramos, cada uno de los cuales hubo de comenzar todo el proceso burocrático desde el principio, lo que ha provocado que la variante se encuentre en un estado muy anterior al resto de los tramos. Algunas de las fases que requiere un proyecto de este tipo se están realizando paralelamente, como es el caso de la Declaración de Impacto Ambiental y la redacción de los proyectos, para agilizar al máximo su construcción.

Son dos los tramos en los cuales no se ha iniciado la construcción, pues junto a la variante de Loja en el acceso ferroviario a la ciudad de Granada no se han iniciado los trabajos de construcción. Una vez llegado al acuerdo de que la línea llegaría a los mismos terrenos de la actual estación de Granada, pero con la construcción completa de una nueva estación, son numerosas las alternativas que existen en el acceso ferroviario al final de la línea. La elección entre estas diferentes alternativas ha sido objeto de numerosas discusiones entre las diferentes administraciones que tienen competencias en la actuación.

Durante la construcción de la línea se ha informado de que la línea convencional entre Bobadilla y Granada se mantendrá para dar servicio a los trenes de mercancías.

El 26 de mayo de 2018 llega por primera vez un tren de alta velocidad, remolcado por el Tren Séneca; en pruebas a la nueva estación de Granada.

Corredor Mediterráneo

El 19 de octubre de 2011 fue presentada la nueva edición de la Red Transeuropea de Transporte (TEN-T). La línea de alta velocidad Antequera-Granada fue incluida como parte de la red básica, para dotar de continuación al Corredor Mediterráneo entre Almería y el puerto de la bahía de Algeciras.

La línea forma parte tanto de la red de viajeros como la de mercancías, aunque la línea fue diseñada con pendientes de 25 milésimas, que normalmente se reservan a líneas exclusivamente de viajeros.

Financiación

La línea recibe Fondos FEDER, por un valor de 600 millones de euros, y ayudas de la Red Transeuropea de Transporte, por valor de 2,3 millones de euros. El coste total previsto se sitúa en torno a los 1.410 millones de euros.

Véase también

 Eje Ferroviario Transversal de Andalucía
 Corredor Mediterráneo
 Línea Bobadilla-Granada

Referencias

Enlaces externos

Líneas de alta velocidad de España
Líneas de ferrocarril en Andalucía
Ferrocarril en la provincia de Granada
Transporte en la provincia de Málaga
Edificios y estructuras en construcción en España

Línea de alta velocidad Antequera-Granada


ගද්‍ය සාහිත්‍ය කෘති දුර්ලභ වූ ශී‍්‍ර ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ සමයේ ලියැවුණු විශේෂිත ගද්‍ය ප‍්‍රබන්ධයක් නම් කුවේණි අස්නයි. කුරුණෑගල සමයේ ලියැවී තිබු දළදා සිරිතට පසු ව වෘත්තගන්ධි ගද්‍ය ශෛලියෙන් රචිත ඊළඟ නිර්මාණය සේ කුවේණි අස්න දැකිය හැකි වේ. කුවේණි අස්නෙහි ද ඓතිහාසික පුරා වෘත්තයක් ගැබ් වී පැවැතුණ ද මෙය ලියැවී ඇත්තේ සංදේශයක් ඔප්පු කර සිටින ලීලාවෙන් හෙවත් දේවායාචනයක ස්වරූපයෙනි.

මෙය කෝට්ටේ හය වැනි පරාක‍්‍රමබාහු රජු දවස ලියැවුණු කෘතියක් බව සැලකේ.

තව ද මෙය ලියැවුණු කාල වකවානුවෙහි පරාක‍්‍රමබාහු රජුට සතුරු බිය, රෝගාබාධ ආදිය පැවැති බව ප‍්‍රකාශ වේ. එපමණක් නො ව රජුගේ යසස, තෙද, අණ, වික‍්‍රම පතළ ව නො පැවැති බවක් මෙන් ම රජුත් ඇමැතිවරුනුත් ඇතුළු ව මුළු රටට ආරක්ෂාව අවශ්‍යව තිබුණු බවක් ද මින් ධ්වනිත වේ. මේ කරුණු අනුව කුවේණි අස්න හය වැනි පරාක්රනමබාහු රජුගේ රාඡ්යෝදයෙහි මුල් වකවානුවේ රචනා වූ බව සිතීමට කරුණු ඇත.

කුවේණි අස්න ඇතැම් පිටපත්වල අවසානයෙහි ෂට්භාෂා පරමේශ්වර උතුරුමුළ මහතෙරිඳුන් විසින් ප‍්‍රබන්ධය කරන ලද කුවේණි මහ අස්න යනුවෙන් සඳහන් වන බැවින් කතුවරයාණන් පිළිබඳ තොරතුරක් ඉන් ප‍්‍රකට වේ.

ශී‍්‍ර රාහුල හිමියන්ගේ කාව්්‍යශේඛරයෙහි උතුරුමුළ මහතෙරිඳු මුනුබුරු යැයි තමන් වහන්සේ ගැන හැඳින්වීම කර ඇති බැවින් එහි කියැවෙන උත්තරමූළ පර්ශ්වයේ මහතෙරුන් වහන්සේ මුන් වහන්සේ වන්නට පිළිවන. ඒ අනුව ද මේ කෘතිය කෝට්ටේ සමයේ මුල් භාගයේ ලියැවුණකැයි සිතීමට කරුණු යෙදේ. එහෙත් කුවේණි අස්න කතුවරයා පිළිබඳ තොරතුර අවිනිශ්චිත ය.

කුවේණි අස්න යනුවෙන් මේ කෘතිය නම් වී ඇත්තේ විජය - කුවේණි පුවත මේ ප‍්‍රබන්ධයෙහි ලා මූලික ප‍්‍රස්තුතය වන බැවිනි. සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණයත් සමඟ සිදු වන විජය කුමරුන්ගේ ලංකාගමනයත් විජය කුමරු හා කුවේණී කුමරිය අතර සම්බන්ධතාවත් විජය විසින් පිටු දකින ලද කුවේණිය විසින් කෙරුණු ශාපයත් එහි ප‍්‍රතිවිපාක ලෙස පඬුවස්දෙව් රජ රෝගාතුර වීමත් මලය රජු විසින් කරන ලද සෙත් ශාන්තියෙන් රජු සුවපත් වීමත් යන ඉපැරැුණි පුරාවෘත්තය වර්ණනා කරන කතුවරයා අවසානයේ දී පරාක‍්‍රමබාහු රජුට ද එසේ ශාන්තිය ලැබේවා යි ප‍්‍රාර්ථනය කිරීම මේ ප‍්‍රබන්ධයෙහි අන්තර්ගතය වේ.

කොහොඹායක් කංකාරිය හෙවත් කොහොඹා යක්කමට පදනම් වී ඇත්තේ ද පඬුවස්දෙව් රජුට යෙදුණු දිවිදොස් දුරැුලීමේ යාතු කර්මය පිළිබඳ පුරාවෘත්තය යි.

කුවේණි අස්න දීර්ඝ ප‍්‍රබන්ධයක් නො වේ. වෘත්තගන්ධි ශෛලියෙන් ලාලිත්‍යයෙන් යුක්ත ව හඬ නගා කියවිය හැකි සේ මේ රචනය ලියැවී තිබේ. එහි දී පූර්ව කි‍්‍රයාවලින් එකිනෙක වාක්‍ය ඒකාබද්ධ කරමින් එක ම අඛණ්ඩ ෙඡ්දයක් ලෙසින් පමණක් නො ව එක ම දීර්ඝ වාක්‍යයක් වශයෙන් මේ ප‍්‍රබන්ධය කිරීමට කතුවරයා වෙර දරා තිබේ.

අවසාන කි‍්‍රයා යැයි සැලැකිය හැකි තැන් නොමැති තරම් ය. අවසාන කි‍්‍රයාවලින් වාක්‍යාවසාන තිබිය මනා තැන්හි පවා ඒවා පූර්ව කි‍්‍රයා ගණයට ගෙන එයින් විරාම තබා මෙය රචනා කර ඇති අඅයුරු පෙනේ.

කුවේණි අස්න ආරම්භ වන්නේ ''ස්වස්තිවර ති‍්‍රභුවනාධාර ගුණරත්න වාරාකරෝදර දුර්වාරතර ඝෝර මාරාරි භංකාර කළනාර හරකාර ඝනසාර කල්හාර...'' ආදි වශයෙන් කර්ණ කඨෝර භාෂා විලාසයකිනි.

මෙසේ වූ සංස්කෘත බහුල්‍ය භාෂා ස්වරූපය මේ ප‍්‍රබන්ධය පිණිස බෙහෙවින් භාවිත වී ඇතත් හුදු හෙළ වදනින් සැරැුසුණු මටසිලිටි රමණීය වහාරයන් ද මෙහි වරින් වර දකින්නට ලැබේ. කුවේණියගේ විරහ වේදනාව සහිත වූ වැළැපීම වෘත්තගන්ධි ගද්‍ය ශෛලිය ද ඉක්ම ගිය පද්‍යයක ස්වභාවය පළ කරන බව මෙසේ පද වෙන් කොට බැලීමේ දී මැනැවින් දැකිය හැකි ය.

'සුපුන් සඳ උදයගින් දිලිය වට සේ පෙනේ

හමන මඳනල සඳුන් සිහිල් ගිනි සේ දැනේ

සුවඳ මල්පෙති අතුළ යහන කටු සේ දැනේ

සමද නද කොවුල් රැුව් කනත යවුලෙව් දැනේ

මදන රද යුදට දැන් දැනෙයි සැර පස ගෙනේ

මෙසඳ මෙවියෝ දුකින් කෙලෙස වෑවෙමි අනේ

යම් යම් අවස්ථා විස්තර කිරීමේ දී නාට්‍යමය විලාසයකට උචිත සේ ඒවා නිරූපණය කෙරෙ ද මේ රචනයෙහි දකින්නට ඇති විශේෂිත ගුණයකි. ඉහත උද්ධෘතයෙහි පවා ඒ ලක්ෂණය ගැබ් ව ඇති අතර කුවේණියගේ හැසිරීම් දක්වන තැන්හි ''මටසිලිටු වටොර පිට තබා රන් ඉද්ද නමවමින් සොද සුපුල් සපු මල් දමෙව් සළෙල මොළකතෙහි මුල පැපෑ... මඳින් මඳහසින් නුවනගින් බලා කපු කටින්නිය...'' වැනි යෙදුම්වලින් ඒ ලක්ෂණ මනා ව පිළිබිඹු වේ.

එහි දී විශේෂණ පද සහිත උපමාලංකාරවලින් ද එකී වර්ණනා සාරවත් කිරීමට කතුවරයා සමත් වේ. එබැවින් ශබ්ද රසයට ම මුල් තැන දුන් රචනයක් සේ ගැනුන ද කුවේණි අස්නෙහි අර්ථ රසය ද ඉස්මතු කරන ගුණාත්මක අවස්ථා එමට ය.

ඇතැම් තැන් විස්තර කරද්දී ඊට අදාළ අවශේෂ දේවල් පිළිබඳ කරුණු ඒකරාශී කොට දැක්වීම ද කතුවරයා අතින් සිදු වී ඇති බැව් නිරන්තර ව පෙනෙන්නට ඇත.

වෘත්තගන්ධි ශෛලියෙන් ලියැවුණු බැවින් කුවේණි අස්න අනුප‍්‍රාස ශබ්ද නිරන්තර ව ප‍්‍රකට වන ප‍්‍රබන්ධයකි. එහි දී ශාන්ත, ශෝකී, ප‍්‍රවේගකාරී ආදි වූ විවිධ අවස්ථා උදෙසා එකී ශෛලිය උචිත ලෙසින් උපයෝගී කොට ගෙන තිබේ.

කුවේණි අස්න කතුවරයා සිය භාෂාමය උපක‍්‍රම උදෙසා සංස්කෘත මෙන් ම හුදු හෙළ වදන් ද රිසි ලෙස භාවිතයට ගෙන ඇතුවා පමණක් නො ව තත්කාලයේ මිශ‍්‍ර වෙමින් පැවැති ද්‍රවිඩ වචන පවා මේ කෘතියට උපයෝගී කොට ගෙන තිබේ. මර්දල, මණ්ඩුඩිණ්ඩම්, ඉලංගම්, කුඩම්, උප්පාරු වැනි වදන් ඒ අතර දකින්නට පිළිවන. කතුවරයා සිංහල සංස්කෘතාදි වූ භාෂාවන් පිළිබඳ මනා නිපුණත්වයකින් යුක්ත ව සිටි පඬිවරයකු වූ බව මේ කෘතියේ භාෂා භාවිතයෙන් පැහැදිලි වේ.

කුවේණිය සහ විජය පිළිබඳ පුවත මහාවංශයේ දැක්වෙන තොරතුරු මූලාශ‍්‍ර කොට ගෙන සහ පඬුවස්දෙව් රජුගේ දිවිදොස් පිළිබඳ පුවත ජනශ‍්‍රැතිය ආශ‍්‍රයෙන් සම්පාදනය කොට ගෙන මේ කෘතියේ අන්තර්ගතය සකස් වී ඇති බැව් පෙනේ.

අවසානයේ රජුට, ඇමැති පිරිසට සහ රටට සෙත් ප‍්‍රාර්ථනය කිරීමේ කාර්යයෙන් තත්කාලීන දේශපාලන වාතාවරණය පිළිබඳ කිසියම් ඉඟියක් ද මේ කෘතියෙන් පළ වේ. එපමණක් නොව යාතු කර්ම මඟින් සෙත් ශාන්ත ප‍්‍රාර්ථනා කිරීමේ පිළිවෙතෙහි ප‍්‍රවණතාව ගැන ද මෙය මනා සාක්ෂියක් වේ.

දිවිදොස් හැරීමේ පුවත පදනම් කොට ගත් කොහොඹා යක් කංකාරිය මෙරට ප‍්‍රචලිත යාතු කර්මයක් සේ ද සංස්කෘතිකාංගයක් සේ ද ඇගයෙන්නකි. කුවේණි අස්නෙහි එන තොරතුරු කොහොඹා කංකාරියෙහි ද දැක්වෙන්නේ එයින් ගත් ඇතැම් උපුටා ගැනීම් ද සහිත ව ය.

ශී‍්‍ර ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ සාහිත්‍යයෙහි එන නවතම මගක් ගත් නිර්මාණයක් ලෙසින් ද ඒ යුගයේ සාහිත්‍යය තවත් ආකාරයකින් පෝෂණය කළ කෘතියක් ලෙසින් ද සිංහල භාෂා සාහිත්‍යයට ආලෝකයක් වූ ප‍්‍රබන්ධයක් ලෙසින් ද කුවේණී අස්න අගය කළ හැකි වේ.

කුවේණී අස්න


Eliseu Dan  (n.   1859, Prundu-Bârgăului  - d. 1927, Susenii Bârgăului Regatul României) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie
A terminat teologia la Sibiu și după a profesat ca preot și învățător. Înainte de 1918 a fost animator cultural și fruntaș național pe Valea Bârgăului. În 1892 răspândește textul Memorandului în zonă.

De asemenea este membru al Despărțământului Bistrița al "Astrei".  În 1918 a inițiat consiliile și gărzile românești de pe Valea Bârgăului. După 1918 a fost preot și director de școală în Susenii Bârgăului, locul unde își va da ultima suflare în 1927.

Note

Bibliografie

 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară

 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe

  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și

 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1859
Decese în 1927
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Preoți români
Învățători români

Eliseu Dan


Blære har flere betydninger:
 Blære (Vesthimmerlands Kommune) – dansk landsby i Vesthimmerlands Kommune
 Blære Sogn – Sogn opkaldt efter Blære
 Blære Kirke – Sognekirke i Blære

Anatomi
 Urinblære (ofte blot "blære") – blære til opsamling af urin
 Galdeblære – blære til opsamling af galde
 Svømmeblære – blære med luft hos fisk som hjælper med at holde fisken i en bestemt dybde
 Sædblære – kirtel som producerer et sekret som indgår i sæd

Blære


هذه قائمة بالأفلام المصرية لعام 2003 مرتبة أبجديا

قائمة الأفلام

مصادر

أفلام إنتاج 2003
0

قائمة الأفلام المصرية سنة 2003


Upravljanje fekalnim muljem (UFM) prakse su skladištenja, prikupljanja, transporta, obrade i sigurne krajnje upotrebe ili odlaganje fekalnog mulja. Skupljanje, transport, obrada i krajnja upotreba fekalnog mulja zajedno čine "lanac vrijednosti" ili "lanac usluga" upravljanja fekalnim muljem. Fekalni se mulj definira vrlo široko kao ono što se akumulira u sanitarnim sustavima na licu mjesta (npr. zahodi s jamama, septičke jame i rješenja temeljena na kontejnerima), a posebno se ne prenosi kroz kanalizaciju. Sastoji se od ljudskih izlučevina, ali i bilo čega drugog što može ući u tehnologiju zadržavanja u mjesta kao što su voda za ispiranje, materijali za čišćenje (npr. toaletni papir i materijali za čišćenje anusa), proizvodi za menstrualnu higijenu, siva voda (voda za kupanje ili kuhinja, uključujući ulja i masti) i kruti otpad. Fekalni mulj koji se uklanja iz septičkih jama naziva se septaža.

Procjenjuje se da se jedna trećina svjetske populacije opslužuje kanalizacijom na licu mjesta, a da u zemljama s niskim prihodima manje od 10% urbanih područja ima kanalizaciju. U zemljama s niskim dohotkom, većina fekalnog mulja ispušta se neobrađena u urbani okoliš, što predstavlja veliki teret za javno zdravlje i zdravlje okoliša. Stoga UFM igra ključnu ulogu u sigurno upravljanoj sanitariji i zaštiti javnog zdravlja. UFM usluge pruža niz formalnih i neformalnih pružatelja usluga iz privatnog sektora, lokalne vlasti, vodne vlasti i javna komunalna poduzeća. To također može rezultirati nepouzdanim uslugama s relativno visokim troškovima na razini kućanstva.

Prikupljanje fekalnog mulja može se organizirati prema rasporedu ili prema pozivu za uslugu (također poznato kao usluge na zahtjev, na zahtjev ili izvan rasporeda). Sakupljeni fekalni mulj može se ručno ili mehanički isprazniti, a zatim transportirati do postrojenja za pročišćavanje vakumskim kamionom, spremnikom i pumpom postavljenom na kamion s ravnom platformom, malim spremnikom koji vuče motocikl ili u kontejnerima na ručnim kolicima. Šira uporaba višestrukih decentraliziranih postrojenja za obradu mulja unutar gradova (kako bi se izbjegle velike udaljenosti transporta) trenutno se istražuje i pilotira.

Fekalni mulj razlikuje se od otpadne vode i ne može se jednostavno pročišćavati u postrojenjima za pročišćavanje otpadnih voda. Mali dodaci fekalnog mulja mogući su ako su postrojenja nedovoljno iskorištena i sposobna preuzeti dodatno opterećenje, a dostupni su uređaji za odvajanje tekućina i krutina. Mogu se koristiti razne mehanizirane i nemehanizirane tehnologije obrade, uključujući taložne spremnike, zasađene i nezasađene slojeve za sušenje i bazene za stabilizaciju otpada. Proces obrade može proizvesti krajnje proizvode oporabe resursa kao što je pročišćena otpadna voda koja se može koristiti za navodnjavanje, dehidrat za kompostiranje kao sredstvo za poboljšanje tla, anaerobnu digestiju za proizvodnju bioplina, oblike goriva sa suhim izgaranjem kao što su peleti ili biougljen, drveni ugljen, biodizel, gnojivo za biljke ili kao međuproizvod kod proizvodnje proteina kao stočne hrane.

Određenje pojmova

Upravljanje fekalnim muljem odnosi se na skladištenje, prikupljanje, transport, obradu i sigurnu krajnju upotrebu ili odlaganje fekalnog mulja. Zajedno, skupljanje, transport, obrada i krajnja upotreba ili ponovna uporaba izlučevina čine "lanac vrijednosti" upravljanja fekalnim muljem.

Fekalni mulj

Fekalni mulj se definira vrlo široko kao ono što se nakuplja u sanitarnim tehnologijama na licu mjesta i ne prenosi se kroz kanalizaciju. Sastoji se od ljudskih izlučevina, ali i bilo čega drugog što može ući u tehnologiju zadržavanja na licu mjesta, kao što su voda za ispiranje, materijali za čišćenje i proizvodi za menstrualnu higijenu, siva voda (tj. voda za kupanje ili kuhanje, uključujući masti i ulja). Stoga je fekalni mulj vrlo varijabilan, s vrlo širokim rasponom količina (tj. proizvedenih i akumuliranih volumena) i kvaliteta (tj. karakteristika). Fekalni mulj skladišti se na licu mjesta te se povremeno skuplja i transportira do fekalnog mulja postrojenja za obradu, nakon čega slijedi sigurno odlaganje ili krajnja uporaba.[1] Kada se njime upravlja na siguran način, fekalni mulj koji se skuplja iz zahodskih jama također se može nazvati "mulj iz jama zahoda", dok se fekalni mulj sakupljen iz septičkih jama također može nazvati "mulj iz septičkih jama" ili "septaža".

Septaža

Septaža ili "mulj iz septičke jame" jest fekalni mulj koji se nakuplja i skladišti u septičkoj jami. Septaža ima tendenciju da bude razrijeđenija, jer se septičke jame obično koriste sa WC-ima na ispiranje (crna voda), a mogu uključivati i sivu vodu. Septičke jame također imaju manje krutog otpada jer primaju samo stvari koje se mogu baciti u WC školjku (npr. toaletni papir). Kada radi kako je projektirano, sloj pokrivača mulja nakuplja se na dnu spremnika, sloj taloga koji sadrži masnoće, ulja i masnoće nakuplja se na vrhu, a efluent ili supernatant sadrži manje krutih tvari.

Pregrada se povremeno uklanja (s učestalošću ovisno o kapacitetu spremnika, učinkovitosti sustava i razini korištenja, ali obično rjeđe nego jednom godišnje) iz septičkih jama specijaliziranim vozilima poznatim kao vakumski kamioni. Oni pumpaju sadržaj iz spremnika i transportiraju ga do lokalnog postrojenja za obradu fekalnog mulja. Poljoprivrednici ga također mogu koristiti za gnojivo ili ga mogu pohraniti u velikim pregradnim skladištima otpada za kasniju obradu ili upotrebu na usjevima.

Izraz "septage" koristi se u Sjedinjenim Državama najmanje od 1992. godine. Također je korišten u projektima Agencije Sjedinjenih Američkih Država za međunarodni razvoj u Aziji. Druga definicija pojma jest "povijesni izraz za definiranje mulja uklonjenog iz septičkih jama".

Funkcija i koristi

Opći cilj upravljanja fekalnim muljem zaštita je javnoga zdravlja i zdravlja okoliša. UFM čini ključnu komponentu inkluzivne sanitarne zaštite u cijelom gradu (CWIS), koja uzima u obzir sve vrste sanitarnih tehnologija kako bi se svima pružila pravedna, sigurna i održiva sanitarna zaštita.  CWIS koristi pristup pružanju usluga duž cijelog lanca usluga, a ne samo pružanje infrastrukture.

Adekvatno i sigurno upravljanje fekalnim muljem ima sljedeće prednosti:

 Smanjuje mogućnost ljudskog kontakta s fekalno prenosivim patogenima poboljšanjem funkcioniranja sanitarnih sustava na lokaciji.
 Minimizirnje mirisa i neugodnosti te minimiziranje nekontroliranog ispuštanja organske tvari iz prepunih spremnika ili jama.
 Smanjivanje neselektivnog odlaganja prikupljenog fekalnog mulja.

 Proizvodnja i prodaja gotovih proizvoda procesa obrade mulja. Ovi proizvodi mogu uključivati recikliranu vodu za poljoprivredu i industriju, sredstva za poboljšanje tla , materijala za kompostiranje ili kokompostiranje te energente kao što su bioplin, biodizel, peleti drvenog ugljena, industrijsko gorivo u prahu ili električna energija.
 Poticanje gospodarskog razvoja i otvaranje novih radnih mjesta i mogućnosti za život, dok se istovremeno bavi pitanjima društvene stigme te zdravlja i sigurnosti radnika . Ovo također može uključivati poslove za izvođače i instalatere opreme; za sanitarne radnike kao što je osoblje za sakupljanje mulja uključujući vozače i praznitelje; te za operatere sustava za obradu i ponovnu uporabu.

Situacija u Republici Hrvatskoj

U Republici Hrvatskoj pokrivenost kanalizacijskom mrežom je na razini oko 47 % (sukladno EU regulativi trebala bi biti na razini od 60 %), što znači da se oko 53 % građana RH koristi septičkim jamama kao sustavom zbrinjavanja fekalnog mulja. Najbolje po pitanju pokrivenosti stoji grad Zagreb sa oko 86 %, iako to znači da priključak na kanalizacijsku mrežu nema oko 110 000 građana, dakako situacija je u većini drugih gradova znatno lošija.

Pitanje će se u vrlo skoroj budućnosti morati razriješiti te će brojni povijesni primjeri uporabe ponovo dobiti na važnosti, tu se prije svega misli na preradu u kompost ili gnojivo kao tehnološki najmanje zahtijevni oblik oporabe. Složeniji postupci poput proizvodnje goriva i briketa za loženje također predstavljaju nezaobilaznu mada i financijski zahtjevniju vrijantu. Vjerojatno jedina korištena varijanta dosad bila je proizvodnja bioplina, dok je primjena za gnojivo bila razmjerno rijetka, razvijena i preporučana tehnologija sigurnog kompostiranja datira još iz vremena Austro-Ugarske Monarhije.

Izvori

Dodatna literatura

 Tilley, E.; Ulrich, L.; Lüthi, C.; Reymond, Ph.; Zurbrügg, C. 2014. Compendium of Sanitation Systems and Technologies. 2. izdanje. Swiss Federal Institute of Aquatic Science and Technology (Eawag). Duebendorf. Švicarska

Vanjske poveznice
 Faecal Sludge Management (FSM) book – Systems Approach for Implementation and Operation by EAWAG (2014)

Gospodarenje otpadom

Upravljanje fekalnim muljem


In Australian parliamentary practice, the Opposition , Official Opposition or His Majesty's Most Loyal Opposition consists of the second largest party or coalition of parties in the Australian House of Representatives, with its leader being given the title Leader of the Opposition. The Opposition serves the same function as the official opposition in other Commonwealth of Nations monarchies that follow the Westminster conventions and practices. It is seen as the alternative government and the existing administration's main opponent in the Australian Parliament and at a general election. By convention, the Opposition Leader in the federal Parliament comes from the House of Representatives, as does the deputy, although the Government and Opposition may also both have leaders in the Senate. The Opposition is sometimes styled as His Majesty's Loyal Opposition to show that, although the group may be against the sitting government, it remains loyal to the Crown (the embodiment of the Australian state), and thus to Australia.

The current Opposition at a federal level is the centre-right Liberal Party/National Party Coalition, led by Peter Dutton.

State and territory opposition
The Opposition parties and leaders of Australian States and Territories are:

See also
 List of federal Opposition Leaders
 Shadow Ministry of Australia

References

Opposition (Australia)


ජොං දෝ-ජොන් () යුනවෙන් හැඳින්වෙන්නේ 2014දී විකාශය වූ දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලාවකි. මෙහි ප්‍රධාන චරිතය වන ජොං දෝ-ජොන්ගේ චරිතය නිරූපණය කරනු ලබන්නේ චෝ ජේ-හ්‍යුන් විසිනි. ජොං දෝ-ජොන් යනු සැබෑ ඓතිහාසික චරිතයක් (1342-1398) වන අතර, ඔහු ජොසොන් රාජවංශයේ ආදිකර්තෘ වන තේජෝ රජුගේ සමීප ආධාරකරුවකු මෙන්ම, එකල විසූ බලවත්ම විද්වතකු සහ දේශපාලනඥයකු ද විය. මෙම කාලාන්තර නාට්‍යය මගින් ජොසොන් රාජවංශය පිහිටුවීමේ දී ජොං ඉටුකළ තීරණාත්මක මෙහෙය සහ ඔහු මුහුණපෑ බාධාවන් නිරූපණය වේ. එසේම ජොසොන්හි දේශපාලනය සහ නීති කෙසේ හැඩගැස්විය යුතු ද යන්න පිළිබඳ ඔහු තුළ තිබූ අභිමතාර්ථ ද මින් ගෙනහැර දක්වයි. KBS1 නාළිකාව ඔස්සේ විකාශය ඇරඹි මෙය 2014 ජනවාරි 4 සිට ජූනි 29 දක්වා සෙනසුරාදා සහ ඉරිදා දිනවල 21:40ට විකාශය වූයේ කථාංග 50කින් යුක්තව ය.

ජොං දෝ-ජොන් කතාමාලාව දැවැන්ත ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිචාර හිමිකරගත් අතර විචාරකයන් පැවසූයේ එය නව සහස්‍රකයේ කොරියානු ඓතිහාසික නාට්‍ය අතර වඩාත් "නිර්ව්‍යාජ සහ යතාර්ථවාදී" කතාමාලාවක් බවයි. 41වන කොරියා විකාශන සම්මාන උළෙලේ දී මෙම කතාමාලාව ප්‍රධාන ත්‍යාගය (දේසං), හොඳම අධ්‍යක්ෂක සහ හොඳම රචකයාට හිමි සම්මාන හිමිකරගත්තේ ය. එසේම චෝ ජේ-හ්‍යුන් හට 50වන බෙක්සං කලා සම්මාන උළෙලේ හොඳම රූපවාහිනී නළුවාට හිමි සම්මානය ද ප්‍රදානය කෙරිණි.

කථාපුවත
නාට්‍යය ඇරඹෙන්නේ 1374 දී එනම් ගොර්යෝවේ ගොංමින් රජුගේ අවසන් රාජ්‍ය වර්ෂයයි. මෙකල රාජ්‍ය පාලනය දූෂණයෙන් සහ දේශපාලන අරගලවලින් ගහන වූ අතර, බලය අවභාවිත කිරීම ද සිදු විය. මේ නිසා රාජ්‍ය නිලධාරීන් සහ විද්වතුන් නව රාජවංශයක් සහ නව යුගයක් පිළිබඳ සිහින මවන්නට විය.

ජොං දෝ-ජොන් යනු යි සොං-ග්යේ (පසුව තේජෝ රජු) හට සහාය වූ වංශවත් දේශපාලනඥයෙකි. යි සොං-ග්යේ බලය අල්ලාගෙන ජොසොන් නැමැති නව රාජවංශයක් පිහිටුවී ය. තේජෝ ජොසොන්හි පළමු රජු බවට පත්වීමෙන් පසුව, ඔහු සියලු රාජ්‍ය කටයුතු ජොං හට පැවරූයේ ඔහුව වඩාත් බලවත්ම සහ වැදගත්ම පුද්ගලයා බවට පත් කරමිනි. ජොසොන්හි දාර්ශනික, සංස්ථායික, සහ නීතිමය පදනම සකසමින් ජොං කළ මෙහෙය තවත් වසර 500ක් පමණ රාජවංශය පැවතීමට ඉවහල් විය. යුධ කටයුතු, රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සබඳතා සිට අධ්‍යාපනය දක්වා සියලු ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කළ ඔහු, ජොසොන්හි දේශපාලන පද්ධතිය සහ බදු ක්‍රමය ස්ථාපනය කළේ ය. රාජ්‍ය ආගම ලෙස බුදු දහම වෙනුවට කොන්ෆියුසියානුවාදය ස්ථාපිත කළ ඔහු රාජධානියේ අගනුවර කේසොං සිට හැන්යැං (වර්තමාන සෝල්) දක්වා ගෙනගියේ ය. එසේම රාජධානියේ දේශපාලන පද්ධතිය වැඩවසම් ක්‍ර‍මයේ සිට නිලතන්ත්‍රයක් තෙක් වෙනස් කළ ඔහු නීති පද්ධතියක් රචනා කළේ ය. මෙම නීති පද්ධතිය පසුව ජොසොන්හි ව්‍යවස්ථාවලිය බවට පත් විය. මීට අමතරව සෑම මාලිගාවකම, පළාත් අටෙහි සහ අගනුවර තුළ වූ දිස්ත්‍රික්කවල නම් පවා තීරණය කළේ ඔහු විසිනි. මීට අමතරව බොහෝ වහලුන් නිදහස් කිරීමට කටයුතු යෙදූ මොහු, ඉඩම් ප්‍රතිපත්තිය ප්‍රතිසංස්කරණයට ලක් කළේ ය.

ජොසොන් රාජ්‍යය පිහිටුවා වර්ෂ හයකට පසුව ජොං මියගියේ ය. 1398දී ඔහුගේ ප්‍රධාන දේශපාලන එදිරිවාදියා වූ යි බං-වොන් (තේජෝගේ පස්වන පුත්‍රයා) විසින් ඔහුව ඝාතනය කරන ලදී. ජොං හා ඔහුගේ අනුගාමිකයන්ට අමතරව යි බං-වොන් තමන්ගේම අර්ධ සොයුරන් දෙදෙනා (කිරුළහිමි කුමරු ද ඇතුළුව) ඝාතනය කළේ ය. මෙම කුමන්ත්‍රණය "කුමාරවරුන්ගේ ප්‍රථම අරගලය" ලෙස ප්‍රකට විය. යි බං-වොන් පසුව ජොසොන්හි තෙවන රජු වූ තේජොං රජු ලෙස සිහසුනට පත් විය.

චරිත නිරූපණය

ප්‍රධාන චරිත
චෝ ජේ-හ්‍යුන්, ජොං දෝ-ජොන් ලෙස
කං යි-සොක්, ලාබාල ජොං-දෝ ජොන් ලෙස
යූ දොං-ග්‍යුන්, යිං සොං-ග්යේ ලෙස; පසුව තේජෝ රජු
පාක් යොං-ග්‍යු, යි ඉන්-මින් ලෙස
සෝ ඉන්-සොක්, චෝයි යොං ලෙස
ඉම් හෝ, ජොං මොං-ජු ලෙස
වොන් දුක්-හ්‍යුන්, ලාබාල ජොං මොං-ජු ලෙස
ආන් ජේ-මෝ, යි බ-වොන් ලෙස; පසුව තේජොං රජු

සහායක චරිත
ජොං දෝ-ජොන් අවට ජනයා
ලී ආ-හ්‍යුන්, චෝයි ආර්යාව ලෙස; ජොං දෝ-ජොන්ගේ භාර්යාවයි.
ලී චූන්-ෂික්, ද්‍යුක්-බෝ ආ-බොම් ලෙස
ඉම් දේ-හෝ, නම් ඉයුන් ලෙස
ලී බ්යුං-වූක්, යූන් සෝ-ජොං ලෙස
ජොන් හ්යොන්, ජෝ ජූන් ලෙස
පාක් යූ-ස්‍යුං, ෂිම් හ්යෝ-සෙං ලෙස
කිම් ජුං-මින්, ජුං ජින් ලෙස
ලී දූ-සොක්, ජුං යොං ලෙස
යූ ජං-යොං  ජුං යූ ලෙස

යි සොං-ග්යේ අවට ජනයා
ලී ඉල්-හ්වා, කං ආර්යාව ලෙසඤ පසුව සින්දොක් රැජින
සුන් දොං-හ්‍යුක්, යි ජි-රන් ලෙස
කං ඉන්-කි, යි බං-වූ ලෙස; පසුව ජිනාන් කුමරු
ලී තේ-රිම්, යි බං-ග්වා ලෙස; පසුව ජොංජොං රජු
කිම් යූන්-තේ, ජෝ යොං-ග්‍යු ලෙස
සොං යොං-තේ, බෙක් ග්‍යුන්-ර්යොම් ලෙස
සොං ග්‍යුම්-සික්, බ්යුන් අන්-ර්යොල් ලෙස
පාක් බ්යුං-හෝ, මුහක් ලෙස

ගොර්යෝ ගතානුගතික පක්ෂය
ජුං හෝ-ක්‍යුන්, ඉම් ක්‍යුන්-මි ලෙස
කිම් මින්-සං, උහ්ම් හ්‍යුං-බං ලෙස
ජං හ්‍යුං-ජූ, ජි යූන් ලෙස
ක්වොන් තේ-වොන්, ආන් සා-කි ලෙස

ගොර්යෝ රාජකීය ගෘහය
මින් මියුං-සූ, ගොංමින් රජු ලෙස
ලී දොක්-හී, මියොංදොක් රැජින ලෙස
ලී ස්‍යුං-මින්, ආන් වංශයේ ජොං ආර්යාව ලෙස (උපබිසවකි)
ලී සෝ-යූන්, හන් වංශයේ යික් ආර්යාව ලෙස (උපබිසවකි)
පාක් ජින්-වූ, වූ රජු ලෙස
ජුං යුන්-සොක්, මොනිනෝ ලෙස; පසුව වූ රජු
ජොන් ඉක්-ර්යුං, ජං ආර්යාව ලෙස; මොනිනෝගේ පාලිකාවයි.
කිම් ජින්-තේ, ක්‍යුං බොක්-හ්‍යුං ලෙස
ලී ජුං-සුං, චෝයි මන්-සෙං ලෙස
සෝ වූ-ජින්, හොං ර්යුන් ලෙස

ලාබාල විද්වතුන්/ශාස්ත්‍රඥයින්
පාක් ජි-ඉල්, යි සෙක් ලෙස
කිම් ස්‍යුං-වූක්, පාක් සං-චූං ලෙස
ලී ක්වං-කි, හා ර්යුන් ලෙස
කිම් චොල්-කි, ක්වොන් ග්‍යුන් ලෙස
ජුං හී-තේ, යි සූං-ඉන් ලෙස
ෂින් යොං-ග්‍යු, යි චොම් ලෙස

ගෝප්යොං බුගොක්හි ජනයා
ජං තේ-සුං, හ්වං චොන්-බොක් ලෙස
ලී දේ-රෝ, හ්වං යොන් ලෙස
නං යේ-සොල්, යැං ජි ලෙස

නිෂ්පාදනය
ඓතිහාසික නාට්‍ය සත්‍ය කරුණුවලට වඩා ප්‍රබන්ධ කරුණු මත නිර්මාණය කොට ඇති බවට එල්ල වූ විවේචනවලට KBS නාළිකාව එල්ලකළ ප්‍රතිප්‍රහාරයක් ලෙස ජොං දෝ-ජොන් කතාමාලාව හැඳින්විය හැක. නව සහස්‍රකයේ ආරම්භයේ සිටම යතාර්ථවාදී කාලාන්තර නාට්‍ය විරළ වූ හෙයින් කොරියානු රූපවාහිනී විචාරකයින්ගේ බලාපොරොත්තු සඵල වීමත් ලෙස මෙය සැලකේ. මෙම නාට්‍යය ඓතිහාසික අතින් සම්පූර්ණත්වය හිමි කරගත හැකි යැයි විශ්වාස කෙරුණු හෙයින් KBS විධායක නිලධාරියකු වූ ජං සොං-හ්වන් පුවත් සමුළුවක දී ප්‍රකාශ කළේ, "දිගු කලක සිට මෙම ව්‍යාපෘතිය නිෂ්පාදනය කිරීමට අප දැඩි අපේක්ෂාවෙන් සිටිනවා. මහජන විකාශකයකු ලෙස, ඉතිහාසය පිළිබඳ නිශ්චිත අවබෝධයක් ඇතිවන නාට්‍ය නිර්මාණය කිරීමඅපගේ යුතුකමකැයි අපට හැඟී ගියා."

මෙම කතාමාලාව සෙසු කතාමාලාවලින් වෙනස් වන්නේ මෙමගින් රජවරුන්ගේ දිවියට වඩා දේශපාලනඥයකුගේ දිවිය කේන්ද්‍රකොට ගෙන ඇති නිසායි. වසර දෙකක පූර්ව-නිෂ්පාදන සමයයක් පැවති මෙය, වොන් බිලියන 13.5 (ඇ. ඩො. මිලියන 12.5) ක අයවැයකින් යුතු විය. ජොං දෝ-ජොන් නිර්මාණය කිරීම සඳහා නිෂ්පාදක කණ්ඩායම විසින් කොරියානු ඉතිහාසය පිළිබඳ ආචාර්ය හෝ ශාස්ත්‍රපති උපාධි සහිත ඉතිහාස විශේෂඥයින්ගෙන් යුත් උපදේශක මණ්ඩලයක් පත්කරන ලදී. මෙහි දී ජොං ජීවත්වූ කාලසීමාව පිළිබඳ අවධානය යොමු කෙරිණි. මෙහි චරිත නිරූපණය කරන්නන්ට සුප්‍රකට ඉතිහාසඥ ලී දොක්-ඉල් විසින් ජොසොන් යුගයේ ආරම්භයත් සමග නිර්මාණය වූ කොන්ෆියුසියානුවාදී සහ රාජ්‍ය සම්ප්‍රදායයන් පිළිබඳ සිව් මාසික පාඨමාලාවක් පවත්වන ලදී. (ගොර්යෝවේ රාජ්‍ය ආගම බුදු දහම වුව ද, ජොසොන් රාජ්‍යය කොන්ෆියුසියානු අගයයන් මත දැඩිව පදනම් වූවකි) ජොං දෝ-ජොන්ගේ ප්‍රකාශයක් වන, "ඔබ ජනතාවගේ හදවත හසුකරගත්තොත්, ජනතාව ඔබට ගෞරව කරාවි. නමුත් ඔබ ඔවුන්ගේ හද දිනා ගැනීමට අපොහොසක් වුවහොත්, ඔවුන් නිසැකවම ඔබට පිටුපානු ඇත" යන ප්‍රකාශය නාට්‍යයේ වෙබ්අඩවියේ නිෂ්පාදන සටහන් අතර ද ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි.

ප්‍රධාන රචක ජොං හ්යොන්-මින්, ගොර්යෝ යුගයට අයත් ග්‍රන්ථ රැසක් මෙන්ම නාට්‍යයේ ඇතුළත් පුද්ගලයන්ගේ චරිතාපදාන පිළිබඳව ද පරිශීලනය කළේ ය. ජොං මීට පෙර දශකයක් පමණ පාලක සේනුරි පක්ෂය සහ එහි ප්‍රධාන විපක්ෂය වූ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ කොරියානු නීති සම්පාදකයින් 10 දෙනකුට සහාය වී තිබේ. මේ නිසා දේශපාලනය පිළිබඳ ඔහුගේ දැක්ම නිෂ්පාදක කිම් හ්යොං-ඉල් විසින් ඔහුව රූපවාහිනී කතාමාලාව රචනයට තෝරා ගැනීමට හේතු වන්නට ඇත. ඇතැම් සංස්කෘතික නිරීක්ෂකයින් පවසා සිටියේ කොරියාවේ වර්තමාන දේශපානික තත්ත්වය - නිදහස් මතධාරීන් සහ මධ්‍යස්ථ මතධාරීන් අතර බල තරගය - මෙම ජොං දෝ-ජොන් කතාමාලාවට සමාන බවයි. අධ්‍යක්ෂක කං බ්‍යුං-තෙක් පැවසූයේ ජොං "තාර්කික සහ ප්‍රායෝගිකයි. මේ ද්විත්වය වර්තමානයේ කොරියාවේ වැදගත් වටිනාකම් දෙකකි." යනුවෙනි.

පිළිගැනීම
ජොං දෝ-ජොන් කතාමාලාව සියයට 12ක දැවැන්ත ප්‍රේක්ෂක ප්‍රතිශතයක් (AGB නීල්සන් කොරියා පාඨාංක අනුව) හිමිකරගත්තේ ය. නාට්‍යයේ නිල වෙබ්අඩවියට පළමු සති ද්විත්වය තුළම 500කට අධික තැපැල් සංඛ්‍යාවක් හිමි විය.

මෙම කතාමාලාවේ සාර්ථකත්වයට හේතු වූ තවත් සාධකයක් ලෙස ඒ හා ආසන්න කාලයක ප්‍රකාශයට පත්කෙරුණු ජොංගේ දිවිය පිළිබඳ රචිත ග්‍රන්ථ දැක්විය හැක. ඉතිහාස ග්‍රන්ථ නිසා තවත් විකාශන සමාගමක් වූ MBC ආයතනය ද මෙම විද්වතාගේ චරිතය අලලා නාට්‍යයක් නිපදවීමට සැලසුම් කළත්, KBS නාළිකාවේ කතාමාලාව ලත් සාර්ථකත්වය නිසා MBC නාළිකාව එහි සැලසුම් දින නියමයක් නොමැතිව කල්දැමී ය.

මීට අමතරව, KBS නාළිකාව එහි ඉතිහාස කථා වැඩසටහන වූ The Day, History Journal විකාශය කළේ ඉරිදා දිනවල ප.ව. 10:30ට ය. එනම් හරියටම ජොං දෝ-ජොන් විකාශය අවස්න වීමෙන් පසුව ය. නාට්‍යයේ පළමු කථාංගය වන විට, ඉතිහාස කථා වැඩසටහන මගින් ජොං, ගොර්යෝවේ බිඳ වැටීම සහ ජොසොන්හි පිබිදීම අනුයාත කථාංග තුනක් ඔස්සේ විකාශය කෙරිණි. ඉතිහාස කථා වැඩසටහන එහි කමිටු සාමාජිකයින් ලෙස ඉතිහාසඥයන් පමණක් නොව, කවියන්, චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂවරුන් සහ ජනප්‍රිය සංස්කෘතියේ විචාරකයින්ට ද ආරාධනා කොට තිබිණි.

සම්මාන සහ නිර්දේශ

ආශ්‍රේයයන්

බාහිර සබැඳි
ජොං දෝ-ජොන් නිල KBS වෙබ්අඩවිය
ජොං දෝ-ජොන් සඳහා KBS වර්ල්ඩ්හි ඇති ගිණුම
ජොං දෝ-ජොන් සඳහා හන්සිනෙමාහි ඇති ගිණුම

2014 දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා ඇරඹීම්
2014 දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා අවසන් වීම්
2010 දශකය තුළ දකුණු කොරියානු රූපවාහිනී කතාමාලා
කොරියානු විකාශන පද්ධතියේ රූපවාහිනී නාට්‍ය
කොරියානු-භාෂා රූපවාහිනී වැඩසටහන්කරණය
ජොසොන් රාජවංශය පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ රූපවාහිනී කතාමාලා
ගොර්යෝව පසුබිමෙහි නිර්මාණය වූ රූපවාහිනී කතාමාලා
දකුණු කොරියානු ඓතිහාසික රූපවාහිනී කතාමාලා
රූපවාහිනී කතාමාලා

ජොං දෝ-ජොන් (රූපවාහිනී කතාමාලාව)


Copiii fiarei (titlu original: Children of the Corn IV: The Gathering) este un film american de groază din 1996 regizat de Greg Spence. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Naomi Watts, Brent Jennings și Karen Black. Este al patrulea film din seria Children of the Corn.

Prezentare

Distribuție

Producție
Filmările au avut loc în 1994 în Austin, Texas.

Primire

Note

Legături externe

Vezi și
Children of the Corn (serie de filme).

Filme din 1996
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Greg Spence
Filme de groază din anii 1990
Filme Dimension Films
Filme direct pe videosequeluri
Filme despre religie
Lucrări inspirate de Stephen King

Copiii fiarei


رواية حمار الحكيم من تأليف توفيق الحكيم عام 1940 م، وتمتاز ببساطة أسلوبها و تصويرها أحداث واقعية بطريقة لا تخلو من الطرافة و المتعة وذلك من خلال ذكره كيف اشترى حمارا صغيرا من أحد الفلاحين لمجرد أنه أعجب بشكله مع ذكره المواقف الطريفة التي حدثت معه عندما اشترى هذا الحمار الصغير و إقامته في الفندق و إدخال الحمار إلى غرفته من دون أن يشعر أحد بذلك وذلك بعد أن دفع بعض النقود لأحد الخدم و ركز توفيق الحكيم في روايته على ذكر أحوال الريف المصري و ما فيه من الفقر و قلة الاهتمام بأمور الصحة و النظافة عند أهل الريف فهم بحاجة إلى توعية و إرشاد و قارن توفيق الحكيم في روايته بين الريفي المصري و الريفي الفرنسي و ذلك حتى يبين لرفيقه الفرنسي أسباب تدني وضع الريف و قد تأمل توفيق الحكيم أن يتحسن الوضع مع مرور الوقت ذلك من خلال تحسين وضع المرأة الريفية و بين توفيق الحكيم في نهاية الفرق بين المخرج السنمائي و كاتب الرواية بطريقة مبسطة و سهلة و مقنعة بالإضافة للوصف الرمزي لموت حماره الصغير .

يمتاز أسلوب توفيق الحكيم في روايته ببساطة أسلوبه و استخدامه العبارات بالعامية المصرية خاصة عندما يقوم بالحوار من أجل أن يبين طرافة المواقف التي يقع فيها.

موضوع قصة حمار الحكيم
يسرد لنا توفيق الحكيم قصة حياته ببساطة أسلوبه و تصويره أحداثا واقعية بطريقة لا تخلو من  الطرافة و المتعة

ملخص الرواية

يبدأ   روايته عندما كان يسير صباحا إلى حانوت الحلاق فشاهد رجلا قرويا وقد وقف المارة ينظرون إليه ويحدقون بالحمار الصغير الذي معه ويتعجبون من جمال منظره و رشاقته.
فقد كان يبدو وكأنه دمية,,كان لونه أبيض وكأنه قد خلق من رخام كما وصفه الحكيم و قد عرضه صاحبه للبيع فطلب فيه خمسين قرشا و لكن الحكيم عرض فيه ثلاثين قرشا, فقام أحد الرجال و هو بائع صحف وكان يعرف الحكيم وغالبا يبيعه الصحف.
فقام ذلك البائع بجذب الحبل الذي كان مربوطا به الجحش في يد ذلك الفلاح ,,وبذلك فقد تم بيع الجحش  فقام الحكيم بدفع ثمنه.
وتذكر الحكيم أن الثمن الذي حدده للحمار الصغير خرج من فمه دون تفكير أو تدبر,,فقد كان على سبيل المداعبة و لكن الحمار أصبح الآن ملكه بعد أن دفع ثمنه فوضع الحكيم الحمار عند صديقه بائع الصحف حتى يذهب إلى حانوت الحلاق و بعد خروجه من حانوت الحلاق أخذ الحمار.

    فكر الحكيم أن يذهب إلى الريف القريب في مهمة عمل وقرر أن يأخذه الحمار معه إلى غرفته في الفندق ريثما يحين وقت السفر,, فطلب من أحد الخدم أن يحمل الحمار بين ذراعيه و يصعد به سلم الخدم و يضعه خفية في حمام الغرفة التي يقيم فيها و قام الحكيم بدفع قطعة فضية للخادم لكي ينفذ ما طلب منه ثم توجه إلى غرفته و تأكد من وجود الحمار في حمام حجرته و طلب فنجان قهوة له و لبنا ليقدمه للحمار و لكن الحمار لم يشرب اللبن الذي وضع له و قد تحير الحكيم منه فقام باستدعاء السمسار الذي اشترى منه الحمار ليسأله عن السبب فقال له السمسار أن هذا الحمار عمره يومان و لا يشرب الحليب إلا بالرضاعة.
فذهب الحكيم ليشتري زجاجة حليب من الأجزجي كما يسميه توفيق الحكيم فطلب منه رضاعة تناسب الجحش الصغير فأعطاه زجاجة كبيرة في طرفها ثدي من مطاط و عندما عاد الحكيم و صعد إلى غرفته وجد بابها مفتوحا و تذكر أنه تركه مفتوحا سهوا عند ذهابه و عندما اتجه إلى الحمام لم يجد الحمار لكنه سمع ضحكات رقيقة تنبعث من إحدى الحجرات فمشى نحو الصوت فوجد الحمار واقفا أمام مرآة طويلة لخزانة ملابس يتأمل نفسه إلى جانب فتاة شقراء تضحك و أخبرته كيف أن الحمار كان يتجول في الطابق و يدخل كل حجرة يجد بابها مفتوحا و قد وصف توفيق الحكيم الحمار بقوله يا له من أحمق ! شأنه شأن أكثر الفلاسفة يبحثون عن أنفسهم في كل مرآة و لا يعيرون الجميلات التفاتا و عندما قدم الحكيم الرضاعة للحمار رفض أن يشرب فأخذت السيدة الرضاعة و قدمت اللبن للحمار.

ثم بعد ذلك ذهب الحكيم إلى الريف و كان السبب هو اتصال من مندوب شركة للسينما طلب مقابلته, فقابله في بهو الفندق و أخبره المندوب عن شريط سينمائي تصور أكثر وقائعه الريف المصري و تدور حوادثه في قرية مصرية و يقوم بالكثير من الأدوار فيه الفلاحون أنفسهم دون الالتجاء إلى محترف من الممثلين المصريين حتى تكون الصور صادقة و كل ذلك يكون في إطار قصة سينمائية وطلب منه المندوب أن يقوم بحوار لسيناريو عدد صفحاته لا يزيد عن العشر و عندما عاد المندوب في اليوم التالي جاء معه التولي لأعمال المالية و الإدارية الخاصة بهذا الفيلم لحساب الشركة الفرنسية التي ستقوم بإنتاج الفيلم ثم وقع الحكيم على العقد بينه و بين هذه الشركة.

و بعد أن وقع الحكيم العقد مع الشركة قام بتخصيص وقت كل يوم لمناقشة شؤون القرية المصرية مع أعضاء الشركة السينمائية و لكن شدة الحر و جهله بتفاصيل القصة بسبب كسله عن مطالعة السيناريو حتى النهاية جعلت الحوار و الزيارات تستمر لمدة أسبوع بدون نتيجة فطلب منه أن يذهب إلى المكان الذي ينبغي أن تدور فيه القصة و قد أخبره أنهم اختاروا قرية صغيرة على بعد نصف ساعة بالسيارة من القاهرة و أنهم استأجروا منزلا جميلا مكونا من طابقين يملكه أحد الأعيان و أنه لا بد أن يقيم هو بنفسه أكثر أيام الأسبوع في ذلك المكان حتى يغمر نفسه في جو الريف و ينتقي مواقع القصة و ينتخب الأشخاص الصالحين من بين الفلاحات و الفلاحين و يجري أبحاثه الخاصة بزوايا التصوير و طلب المخرج من الحكيم أن يمضي معه أكثر الوقت مع وجود سيارة تأتي و تذهب به إلى القاهرة كل يوم و قد انزعج الحكيم من ذهابه إلى الريف بسبب الصور لحياة الريف المؤلمة أشد الألم فقد كره مظاهر الريف القبيحة و حياة الفلاحين القذرة مع محبته لروح الريف البريئة و نفس الفلاح السمحة الكريمة .

و في اليوم الذي قرر فيه الحكيم الذهاب إلى الريف قرر أن يأخذ معه الحمار الصغير فذهب إلى المرأة التي ترك الحمار عندها و أخذه منها و سماه الحكيم بالفيلسوف و قد قام الحكيم بوضعه بالسيارة و عندما وصل الحكيم إلى الريف بدء بوصف ما في الريف من أكوام السماد و القذارة و الكلاب النابحة و أسراب الصبية من صغار الفلاحين في أطمارهم و ذبابهم الذي يأكل أهداب عيونهم و قد وصف الدهاليز الملتوية بين المساكن كأنها أوكار الوحوش كما ذكر حال الصبيان في ريف مصر على لسان أحد الأطباء الباحثين بقوله : ما من صبي في ريف مصر لم تنهش جسمه الأنكلستومتا و البلهارسيا كما ذكر حال الفقر الذي يعانيه الريف المصري و قد تعجب من وصف المخرج لما في الريف بأنه شيء جميل و أنها أجمل فنيا من مخلوقات ترتدي ثياب السهرة في حفلة راقصة بقصر بطرسبرج الإمبراطوري.

و قد وصف المنزل الذي سيقيم فيه بأنه منزل ضخم من طابقين و هو مبني بالطوب الأحمر و مطلي بطلاء بلون الفستق و نوافذه واسعة مشبكه بالحديد و جدرانه سميكة و سقوفه عالية و حيطان حجراته منقوشة بالزيت نقشا ينم عن السعة و الترف و لكنه مع كل هذا غاية في سقم الذوق و سوء التفصيل و الرسم و التخطيط وقال عنه أيضا إنه منزل يشعر زائره بأن صاحبه غني الجيب فقير الروح و لقد انقبض صدري منه و ضاقت نفسي.

و قد ذكر الحكيم الحوار الذي جرى بينه و بين المخرج حول الحمار الذي سماه فيلسوف و كان الحكيم قد تركه عند عمدة القرية و قد اقترح المخرج أن يستغل الحمار الفيلسوف للدعاية و الإعلان و بدء كل من المخرج و المصور و زوجته بالحديث عن ذكاء بعض الحيوانات و وفائها .

و قد وصف الحكيم الجو الحار في الريف و صوت البعوض الذي يدوي الآذن و ذكر أنه رأى أحد الفلاحين يضع دواء في إناء يتصاعد منه بخار طول الليل يطرد البعوض و قد تعجب الحكيم من نظافة هذا الفلاح فسأله عن ذلك فقال له أن الست الخوجاية (يعني زوجة المصور) هي التي أعلمته و أفهمته أن يكون نظيفا و هي تتعهد له بالعلاج ما يمكنه علاجه من صحته و تلاحظ غذائه و نومه و عمله و تضبط أوقات ذلك كله بالساعة وهي تقوم بذلك لكل من يتواصل معها من أهل الريف و قد ذكر لحكيم الفلاح أن الغرفة التي يقيم فيها حدثت فيها جريمة قتل لصاحب المنزل في الماضي لأنه كان مرابيا نزل هذه القرية أصبح يقرض الأهالي على مصوغات نسائهم حتى لم يبق شيء يرهن عليه فأخذ ينزع من أملاك الناس و يضيف إلى ملكه فغضب منه الناس و أدى ذلك لقتله عندما كان يجرد ما لديه من مصوغات و قد روى الناس أنها مسكونة و أنه يسمع فيها إذا انتصف الليل رنين المصوغات على النحو الذي كان يحدث في حياة المرابي و هذا ما أدى إلى خوف الحكيم و قام باستدعاء المخرج و أخبره أنه لا يريد أن يبقى في هذه الغرفة بسبب الحر فأقترح المخرج عليه أن يصعدا إلى السطح إلى أن يتقدم الليل قليلا و يعتدل الجو في الحجرات.

و قد ذكر الحكيم تجواله بالقرية مع المخرج و قد امتطى كل واحد منهما حمارا و قد ذكر الحقول و النبات و المياه الجارية في القنوات بالإضافة إلى جو الريف و قد ذكر له المخرج إعجاب زوجة المصور بالريف فقد مكثت أسبوعا و هي مسرورة و معجبة بالريف و تتمنى لو تقضي حياتها فيه و قد ذكر الحكيم للمخرج بأنه لا توجد في مصر بعد مثل زوجة المصور و ذكر ذلك بسبب أن الريف الفرنسي قام بتجميله الأشراف حيث اعتبر الأشراف أهالي المقاطعة رجاله و زوجة الشريف عملت على إدخال المثل الأعلى للنظافة و الذوق إلى جميع البيوت بسبب اتصالها بزوجات كبار القرويين و قد كانت هي المرجع لشؤون الصحة و البيت فإذا حدث مرض جاءتها النساء يسألنها عن دواء كما أنها الحاكمة المطلقة لشؤون الحياة الاجتماعية في دائرتها كما أن زوجها الشريف هو المدبر لشؤون الأمن و القضاء و الحاكم المطلق لشؤون الحرب بالإضافة إلى المعونة التي يقدمها الأشراف إلى الفقراء و المحتاجين أما في مصر فقد ذكر الحكيم أن الإقطاع كان في يد أجنبية من المغول أو الأتراك العثمانيين حيث أنهم كانوا يعتبرون الفلاح عبدهم كما أن السيد التركي العثماني كان يعتبر الفلاح المصري من طينة قذرة قد قارن الحكيم بين القروي المصري و القروي الفرنسي و قد توصل الحكيم إلى نتيجة بقوله: العلة هي المرأة يوم تتخلص المرأة المصرية من روح الجواري لبيض و تتقمص روح السيدات تعال أنظر عندئذ إلى الريف المصري و الفلاح المصري.

و عندما حل صباح اليوم التالي تذكر الحكيم الحمار الصغير فطلب أن يتم إحضاره من دار العمدة فجاؤا به يقولون أنهم عرضوا عليه كل أتانة والدة و حبلى في القرية فلم يقبل أن يدنو من ثديها و أصر على هذا الصوم الصوفي كما يقول الحكيم و أكدوا أنه سيموت لا محالة فقرر المخرج أن يلتقط له صورة وهو بجوار الحكيم و بعد أن تم التقاط الصورة تم تسليم الحمار إلى أحد الفلاحين و ذهب الحكيم مع مرافقيه الذين قاموا بتصوير كل ما في أهل القرية و حيواناتها.

ثم عاد الحكيم إلى الفندق و دعاه المخرج إلى خيمة شيخ العرب المتعهد المعروف لشركات أوروبا و أمريكا و هو من يقوم بتوريد الوجوه و الخيول و الإبل و أفراد الكومبارس لجميع الأفلام التي تصور في مصر و الشرق و البدو و الصحراء و قد دعاه المخرج لخيمة الشيخ ليشاهد عرض فرسان البدو و ليتم اختيار الفتيان و الفتيات ليشاركوا في الفيلم و قد ذهب إلى الخيمة عند حلول الصباح و لكنه سرعان ما يفضل الانعزال و الوحدة و يقول عن نفسه أنا أرض قحلاء جرداء كلها صخور و أحجار لا يمكن أن يأنس إليها آدميون .

أنهى توفيق الحكيم روايته بالحوار الذي كان بين الحكيم و المخرج فقد تبين للمخرج أن الحكيم لا يتكلم في الناس و لكن يصنع الحوار الذي ينبغي أن يتكلم به أشخاص قصته و قد تبين للحكيم أن الكاتب الحق لا يمكن أن يلذ له العمل للسينما ذلك لأن السينما تخضع كل شيء لإرادة المخرج فالمخرج هو جامع عناصر الفيلم من كاتب السيناريو و الممثلون و المصورون و غيرهم فالكاتب الحقيقي هو الذي يخضع كل شيء لمشيئته فالكتاب العظام قديرون على الإضحاك و الإبكاء و الارتفاع بالمشاعر و الأفكار إلى قمم الخيال و الشعر و التصوف و الهبوط بها إلى أرض الواقع و الطبيعة الدنيا و قرر الحكيم أن يفسخ العقد و قرر الحكيم أن يقوم بإرسال ما يكتبه أولا بأول و يرسله إلى فرنسا ثم يسافر الحكيم و يقوم بجولة في سويسرا و لكنه ينسى مصر و شؤون مصر و لم يذكر سيناريو و لا سينما و نسي أيضا حماره الفيلسوف و ترك سويسرا إلى فرنسا و بعدها عاد إلى مصر فوجد خطابين مسجلين من محامي الشركة يشيران إلى العقد و أمر تنفيذه فأخرج الحكيم كراسة السيناريو و بدء بقراءة القصة و لكن المطالعة لم تزده سوى قناعة بأن العمل مستحيل بسبب بعد شخصيات القصة عن مشاعره فهو لم يرهم و لا يعرفهم فهم غرباء عنه بعد ذلك التقى الحكيم بالمخرج ليخبره أن الحمار الفيلسوف قد مات يوم إبحاره و تذكر الحكيم الحمار عندما تم وضع رأسه على كتفه فقد كان يفكر و أنهى توفيق الحكيم الرواية بقوله أحمد الله أنه مات قبل أن يكبر فيركب أني أخجل من ذلك و لا ريب لأني كنت أسمع في كل خطوة من خطواته النزلة همسات تتصاعد من أعماق نفسه التي في عمق المحيط أيها الزمان أيها الزمان متى تنصف أيها الزمان فأركب فأنا جاهل بسيط أما صاحبي فجاهل مركب.

مراجع

وصلات خارجية
 آراء القراء حول رواية حمار الحكيم على موقع أبجد

روايات 1940
روايات توفيق الحكيم

حمار الحكيم


La seconde bataille de Chuanbi (第二次穿鼻之戰, Second Battle of Chuenpi) est un affrontement entre les forces britanniques et chinoises dans le delta de la Rivière des Perles au Guangdong le  durant la première guerre de l'opium. Les Britanniques lancèrent une attaque amphibie dans le détroit de  (Bogue), capturant les forts des îles de Chuanbi et Taikoktow.

Les négociations ultérieures entre le plénipotentiaire britannique Charles Elliot et le commissaire impérial chinois Qishan aboutissent à la signature de la convention de Chuanbi le 20 janvier. Selon l'un des termes de l'accord, Elliot annonce la cession de l'île de Hong Kong à l'Empire britannique, après quoi les Britanniques prennent officiellement possession de l'île le 26 janvier.

Contexte
En septembre 1840, l'empereur Daoguang de la dynastie Qing limoge le commissaire impérial Lin Zexu et le remplace par Qishan. Le ministre britannique des Affaires étrangères Lord Palmerston demande au plénipotentiaire Charles Elliot d'ouvrir les ports de Canton, Amoy, Fuzhou, Ningpo, et Shanghai au commerce, d'acquérir la cession d'au moins une île (ou si les Chinois refusent, d'établir une enclave britannique sécurisée sur le continent), et d'obtenir une indemnisation pour l'opium confisqué ainsi que pour les dépenses militaires engagées en Chine. Le 1er décembre, Elliot écrit à Palmerston que ces demandes seront fixées dans les dix jours. Trois jours après la date limite, Elliot écrit au gouverneur général des Indes Lord Auckland qu'il n'avait pas obtenu de résultats, mais qu'une concession était toujours en perspective. Il concède ensuite que tout règlement serait « bien en deçà des exigences du gouvernement ».

Dans les négociations avec Qishan, Elliot demande une indemnisation de 7 millions de dollars sur une période de six ans et la cession d'Amoy et de Chusan comme possessions britanniques permanentes. Qishan propose 5 millions de dollars sur douze ans. Les hommes se mettent ainsi d'accord sur une somme de 6 millions de dollars. Cependant, Qishan refuse les demandes territoriales d'Elliot. Le 17 décembre, celui-ci réplique avec l'offre d'abandonner Chusan, que les Britanniques ont capturé en juillet 1840, et pour qu'un autre port soit choisi plus tard à sa place. Après que Qishan ait rejeté l'offre, Elliot lui dit : « Il y a de très grandes forces rassemblées ici et les retards doivent engendrer parmi elles une très grande impatience ». L'année s'écoule sans règlement définitif. Une clipper d'opium arrivant à Canton lance une rumeur selon laquelle l'empereur aurait décidé de faire la guerre. Le , Elliot se prépare à attaquer Canton, informant Qishan qu'une attaque commencera dans deux jours si un accord ne peut être trouvé. Il autorise le commodore , commandant en chef des forces britanniques, à faire des opérations offensives.

Bataille
Les opérations britanniques commencent à 8h00 le 7 janvier sur l'île de Sampanchow, à 4,8 kilomètres au sud du détroit de  (Bogue). À 9 h, les vapeurs Enterprise, Madagascar et Nemesis de la Compagnie britannique des Indes orientales embarquent les forces suivantes qui débarquent sans opposition à 3,2 kilomètres au sud des batteries d'artillerie de l'île de Chuanbi :

 504 Royal Marines commandés par le capitaine .
 33 Royal Artillery commandés par le capitaine J. Knowles, opérant un canon de 24 livres et deux .
 137 marins des  , , et   commandés par le lieutenant Wilson.
 104 soldats des  et  commandés par le major Johnstone.
 607 soldats du 37ème  commandés par le capitaine Duff.
 76  commandés par le capitaine Bolton.

30 autres marins aident à tirer le canon de 24 livres et les deux autres de 6 livres en position, et 15 marins du Blenheim sont employés dans le service de fusées et de munitions. Le major  du 26ème régiment commande la force terrestre d'environ  hommes. Après avoir avancé de 2,4 kilomètres, les Britanniques repèrent le fort supérieur et un retranchement comprenant un fossé profond avec un parapet dans les environs. Les Chinois applaudissent à la vue des Britanniques, agitent leurs drapeaux en signe de défi et ouvrent le feu depuis les batteries. En réponse, les canons britanniques positionnés sur la crête de la colline commencent à tirer. Les Chinois ripostent ensuite pendant environ 20 minutes. Les vapeurs Queen et Nemesis, commandés par le capitaine Edward Belcher depuis le , tire des obus sur le fort supérieur tandis que les navires , , et  (sous le commandement du capitaine ) attaquent le fort inférieur. En moins d'une heure, le bombardement combiné réduit au silence les batteries chinoises. À 10h00, le fort supérieur est capturé et le fort inférieur encerclé et pris d'assaut par les Royal Marines. Après la capture, le Nemesis attaque une flotte d'environ 15 jonques de guerre commandée par l'amiral  dans la baie d'Anson. Les jonques disposent chacune de 7 à 11 canons de divers calibres de 4 à 12 livres. Le navire tire une fusée Congreve qui frappe une jonque près de l'amiral, ce qu'un officier britannique décrit comme suit :

Vers 11h30, les Chinois à bord des jonques hissent leurs drapeaux. À midi, deux cotres du Nemesis avancent vers la jonque de l'amiral Guan, décrite par un officier comme « immensément grande » et équipée de 14 ou 15 canons, dont certains en laiton et « magnifiquement chassés ». Les marins ne trouvent qu'un seul homme à bord qui, après avoir vu l'équipage monter à bord du navire, saute par-dessus la proue. Pendant ce temps, le capitaine  du  commande l'attaque sur l'île de Taikoktow (à l'ouest de Chuanbi). Lorsque les forts commencent à tirer sur les navires britanniques à 10h20, le Samaranga riposte dix minutes plus tard après avoir jeté l'ancre à 180 mètres de distance. Le , le , et le Columbine jettent également successivement l'ancre plus tard. Scott rapporte qu'« en quelques minutes, le feu de nos navires fut si destructeur et si bien dirigé que celui de l'ennemi fut réduit au silence, à l'exception d'un ou deux canons occasionnels ». À 11 h 20, les navires embarquent leurs équipages pour prendre d'assaut les forts que les Chinois occupent jusqu'à en être chassés. Les Chinois ne peuvent résister à l'assaut des mousquets britanniques lors des combats au corps à corps. Après avoir capturé les forts, les canons chinois sont scellés et jetés dans la rivière.

Au total, 38 Britanniques sont blessés, dont beaucoup lors de l'explosion d'un grande réserve de munitions après la capture du fort de Chuanbi. Le commodore Bremer reconnait aux Chinois le fait d'avoir combattu « avec le plus grand crédit et la plus grande dévotion » dans les batteries et estiment leurs pertes de 500 à 600 hommes sur une force de . Les rapports chinois font état de 744 victimes (277 tués et 467 blessés). Les pertes chinoises élevées sont dues à l'impression qu'ils avaient que les troupes britanniques ne feraient pas de quartier. 100 prisonniers chinois ayant déposé les armes sont libérés le lendemain. 11 jonques sont détruites et 191 pièces d'artillerie capturées. Selon l'érudit Qing Wei Yuan, Guan aurait envoyé le contre-amiral Li T'ing-yü à Canton pour demander plus de troupes, ce que « tout le corps officiel » aurait soutenu à l'exception de Qishan, qui aurait passé la nuit à rédiger des propositions de paix.

Conséquences
Elliot envoie un prisonnier chinois à Guan, avec une lettre expliquant « les usages de la guerre civilisée » et disant que si les forts ne hissaient pas leurs couleurs le lendemain, ils ne seraient pas attaqués. À 11h30 le 8 janvier, les navires britanniques menés par le Blenheim avancent jusqu'au détroit de Humen. Alors qu'ils approchent de l'île d'Anunghoy (au nord de Chuanbi), ils rencontrent un bateau propulsé à la rame par une vieille femme et arborant un drapeau blanc. L'un des hommes de l'embarcation est hissé à bord d'un navire britannique pour remettre une lettre de Guan demandant la suspension des hostilités pendant trois jours afin de contacter Qishan. L'annulation de l'ordre d'attaque incite le lieutenant John Ouchterlony à noter que cela « a certainement créé un sentiment de grande déception dans toute la flotte ». Elliot adresse l'annulation dans une circulaire à bord du Wellesley : « Une communication a été reçue du commandant en chef chinois, qui a conduit à un armistice, dans le but de donner au haut-commissaire le temps d'examiner certaines conditions maintenant offertes pour son acceptation ».

Le 20 janvier, après la signature de la convention de Chuanbi, Elliot annonce « la conclusion d'arrangements préliminaires » entre Qishan et lui-même qui comprennent la cession de l'île de Hong Kong au Royaume-Uni, une indemnité de 6 millions de livres sterling au gouvernement britannique, des liens directs et égaux entre les pays, et l'ouverture de Canton au commerce dans les dix jours suivant le nouvel an chinois. Ils acceptent également la remise de Chuanbi et Taikoktow aux Chinois et l'évacuation de Chusan. Le 26 janvier, l'Union Jack est hissé à Hong Kong et le commodore Bremer prend officiellement possession de l'île, sous une salve des marines et un  des marins ancrés. Le 29 janvier, Elliot proclame que les indigènes chinois « seront régis selon les lois et coutumes de la Chine, à l'exception de toute description de torture » et que « tous les sujets britanniques et étrangers résidant ou ayant recours à l'île de Hong Kong, jouiront d'une sécurité et d'une protection totales, conformément aux principes et à la pratique du droit britannique ».

Lorsque la nouvelle parvient à l'empereur de Chine, il ordonne que Qishan soit « dégradé de ses fonctions » et jugé devant le Conseil des châtiments. Qishan fait face à plusieurs charges dont celle d'avoir donner « Hong Kong aux barbares comme lieu d'habitation ». Pour sa défense, il affirme : « J'ai fait semblant de le faire par la simple force des circonstances et de les remettre à plus tard, mais je n'avais aucune intention aussi sérieuse ». Le tribunal dénonce sa traîtrise et le condamne à mort. Il est emprisonné pendant plusieurs mois, mais fin 1841, est finalement autorisé, sans autorité ni grade, à traiter avec les Britanniques. Le , Lord Palmerston écrit une lettre de réprimande à Elliot et lui rappelle qu'il n'a pas satisfait aux demandes précédemment ordonnées. Palmerston estime que Hong Kong n'est rien d'autre qu'« une île stérile avec à peine une maison dessus ». En mai 1841, Henry Pottinger remplace Elliot comme plénipotentiaire.

La reine Victoria décrit les événements dans une lettre à son oncle, le roi Léopold Ier de Belgique, le 3 avril :

Notes et références

Bibliographie

 Belcher, Edward (1843). Narrative of a Voyage Round the World. Volume 2. London: Henry Colburn.
 Benson, Arthur Christopher; Esher, Viscount (1907). The Letters of Queen Victoria. Volume 1. New York: Longmans, Green, and Co.
 Bingham, John Elliot (1843). Narrative of the Expedition to China, from the Commencement of the War to Its Termination in 1842 (2nd ed.). Volume 2. London: Henry Colburn.
 Bulletins of State Intelligence. Westminster: F. Watts. 1841.
 The Chinese Repository. Volume 10. Canton. 1841.
 The Chinese Repository. Volume 11. Canton. 1842.
 Davis, John Francis (1852). China, During the War and Since the Peace. Volume 1. London: Longman, Brown, Green, and Longmans.
 Fay, Peter Ward (1997) [1975]. The Opium War, 1840-1842: Barbarians in the Celestial Empire. University of North Carolina Press. .
 Hall, William Hutcheon; Bernard, William Dallas (1844). Narrative of the Voyages and Services of the Nemesis from 1840 to 1843 (2nd ed.). London: Henry Colburn.
 Hanes, William Travis; Sanello, Frank (2002). The Opium Wars: The Addiction of One Empire and the Corruption of Another. Naperville, Illinois: Sourcebooks. .
 Hoe, Susanna; Roebuck, Derek (1999). The Taking of Hong Kong: Charles and Clara Elliot in China Waters. Richmond, Surrey: Curzon Press. .
 Le Pichon, Alain (2006). China Trade and Empire. Oxford: Oxford University Press. .
 Mackenzie, Keith Stewart (1842). Narrative of the Second Campaign in China. London: Richard Bentley.
 MacPherson, Duncan (1843). Two Years in China (2nd ed.). London: Saunders and Otley.
 Mao, Haijian (2016). The Qing Empire and the Opium War. Cambridge University Press. .
 Morse, Hosea Ballou (1910). The International Relations of the Chinese Empire. Volume 1. New York: Paragon Book Gallery.
 Martin, Robert Montgomery (1847). China: Political, Commercial, and Social; In an Official Report to Her Majesty's Government. Volume 2. London: J James Madden.
 The Nautical Magazine and Naval Chronicle, for 1841. London: Simpkin, Marshall, and Co. 1841.
 Ouchterlony, John (1844). The Chinese War. London: Saunders and Otley.
 Parker, Edward Harper (1888). Chinese Account of the Opium War. Shanghai: Kelly & Walsh.
 The United Service Journal and Naval Military Magazine. Part 2. London: Henry Colburn. 1841.

1841 en Chine
Chuanbi
Bataille de 1841
Histoire de Hong Kong
Histoire du Guangdong
Janvier 1841

Seconde bataille de Chuanbi


Trident Wolf Eclipse šesti je studijski album švedskog black metal-sastava Watain. Album je 5. siječnja 2018. godine objavila diskografska kuća Century Media Records.

Popis pjesama

Osoblje
Watain
E. – vokali, bas-gitara
P. – gitara
H. – bubnjevi

Izvori

Albumi sastava Watain
Albumi iz 2018.

Trident Wolf Eclipse


القرطاجني، وهو أبو الحسن حازم بن محمد بن حازم القرطاجني كان شاعرًا وأديبًا أخذ عن أبي علي الشلوبين وعنه أخذ جماعة منهم العبدري. قدم إلى تونس (مدينة) ومدح السلطان الحفصي أبي عبد الله محمد المستنصر، وأشهر قصائده له القصيدة الطائية. له تآليف منها: منهاج البلغاء وسراج الأدباء في البلاغة. كان من أهل قرطاجنة (شرق الأندلس) تعلم بها وبمرسية وأخذ عن علماء غرناطة وأشبيلية، وتتلمذ لـ أبي علي الشلوبين ثم هاجر إلى مراكش، ومنها إلى تونس فأشتهر وعمر، وتوفي بها عام 684 هـ\1284 م.

كتبه وقصائده
من كتبه (سراج البلغاء) طبع طبعة أنيقة محققة، باسم (مناهج البلغاء وسراج الأدباء) وله (ديوان شعر - ط) صغير. وهو صاحب (المقصورة) التي مطلعها:

لله ما قد هجت يا يوم النوى ... على فؤادي من تباريح الجوى

شرحها لشريف الغرناطي في كتاب سماه (رفع الحجب المنشورة على محاسن المقصورة - ط).

ويقول في مدح المستنصر بالله:

مراجع

شعراء تونسيون
مواليد 1211
وفيات 1284
وفيات 683 هـ

القرطاجني


Holtum Å er en ca. 32 km lang å har sit udspring i Nedergård Skov syd for Nørre Snede, og løber i en markant ådal mod nordvest og svinger senere mod vest forbi Ejstrupholm. Ved  Harrild Hede får den tilløb  fra Kvindebæk der kommer fra nordøst. Holtum Å  løber ud i Skjern Å ca. 6 km nordvest for Brande.

En del af åen løb ligger i Natura 2000-områderne nr. 75 Harrild Hede, Ulvemosen og heder i Nørlund Plantage og nr. 76 Store Vandskel, Rørbæk Sø, Tinnet Krat og Holtum Ådal øvre del.  Den nedre del af åen danner kommunegrænse mellem Ikast-Brande Kommune og Herning Kommune

Eksterne kilder og henvisninger

 Holtum Å øvre del – N 76
 Forslag til naturplan 2016-21

Vandløb i Ikast-Brande Kommune
Vandløb i Herning Kommune

Holtum Å


Wapusk National Park er  Canada's 37. nationalpark, oprettet i 1996. Den ligger 45 kilometer syd for byen Churchill i den nordøstlige del af provinsen Manitoba i Canada, ved bredden af  Hudson Bay.  Parken blev oprettet i 1996 og omfatter et areal på 11.475 kvadratkilometer. Særligt kendt er parken for den rige forekomst af isbjørne, og wapusk betyder på creesproget "hvid bjørn". Det er et af de vildeste og mest afsidesliggende  canadiske landskaber.

Der findes talrige fuglearter i  Wapusk National Park og den er formentlig yngleområde for kortnæbbet sneppeklire. Wapusk National Park er et vigtigt opfostringsområde for  isbjørn (Ursus maritimus).

I en rapport fra 2010 dokumenterede biologer  fra American Museum of Natural History og City University of New York, at de  temperamentsfulde grizzlybjørne vandrer ind i isbjørnenes territorier. Forskerne havde syv  iagttagelser af grizzlybjørne i Wapusk National Park syd for  Churchill, mellem 2003 og 2008.

Historie
Området hvor Wapusk  National Park ligger er en del af det lavland som omgiver Hudson Bay. Dette er et geologisk ungt landskab, skabt igennem den landhævning som er foregået og fortsat foregår i området siden den seneste indlandsis smeltede bort for cirka 9.000 år siden. Sporene efter ældre kystlinjer kan ses op til 100 kilometer inde i landet. De tidligste beviser for menneskelig bosættelse i området går tilbage til for omtrent 3.000 år siden. Arkæologiske undersøgelser tyder på at flertallet af de første bosættelser lå i parkens nordlige ende og var associeret med kystlinjen, og var sporadiske og sæsonprægede.

De første europæere kom til Wapusk i året 1610, efter opdagelsesrejsende Henry Hudsons landgang i Hudson Bay. I området boede da cree, dene og inuiter . Kontakterne mellem den indfødte befolkning og europæerne var i første omgang kun sporadiske, men kom senere til at blive stadig mere kontinuerlige. Historisk præges området efter europæernes ankomst af pelshandlen, særligt efter byggeriet af York Fort (senere kaldet York Factory) i 1684. 1717 etablerede også Hudson's Bay Company en handelsstation ved Churchill River.

Eksterne kilder/henvisninger

Officielt websted

Nationalparker i Canada
Manitoba
Etableret i 1996

Wapusk National Park


Djurslands Jernbanemuseum er et dansk jernbanemuseum, beliggende i den tre-sporede remise ved Ryomgård Station i Ryomgård på Djursland.

Det blev etableret i 1981, på initiativ af 'Ryomgård Borgerforening' og 'Foreningen til bevarelse og udbygning af Djurslands Jernbaner' sammen med tidligere trafikkontrollør W.M. Rosenvinge fra Grenå.

Museets placering blev valgt ved jernbaneknudepunktet Ryomgård Station, et naturligt sted for et sådan museum, stationen betjente jernbanerne mod Randers 1876-1971, Grenaa 1876-nu, Aarhus 1877-nu og Ryomgård-Gjerrild-Grenaa 1891-1956.. Fra 2019 vil Aarhus Letbane betjene Ryomgård.

Museet blev i 2006 overtaget af Dansk Jernbane-Klub, som derfor nu drives på forenings basis udelukkende af frivillige. Der er kun åbent for publikum om sommeren (undtaget grupper), men der arbejdes på museet året rundt.

Eksterne henvisninger

Noter

Museer i Region Midtjylland
Museer etableret i 1981
Ryomgård
Jernbanemuseer

Djurslands Jernbanemuseum