Semjon Ivanovič Dežnjev (ruski: Семён Ива́нович Дежнёв) (Veliki Ustjug, 1605. – Moskva, 1672./1673.) bio je znameniti ruski moreplovac, putopisac, istraživač sjevernog i istočnog Sibira, kozački ataman i trgovac krznima. Prvi je poznati moreplovac koji je otkrio i preplovio morski prolaz koji dijeli Sjevernu Ameriku od Azije. Iako je Dežnjev preplovio današnji Beringov prolaz još 1648. godine, čak 80 godina prije Vitusa Jonassena Beringa, za njegova otkrića saznalo se tek 1736. godine kada je otkriven njegov izvještaj o spomenutoj ekspediciji.

Njemu u čast, najistočnija točka kontinentalne Azije Rt Dežnjev nosi njegovo ime.

Životopis
Semjon Ivanovič Dežnjev vjerojatno se rodio 1605. godine u gradu Veliki Ustjug ili u nekom od obližnjih sela uz obale rijeke Pinege. Izvjesno je da se kao mladić preselio na područje Sibira, iako točan datum nije poznat. Godine 1635. stupio je u službu u kozačku jedinicu u gradovima Toboljsku i Jenisejsku, odakle je s istraživačem Pjotrom Ivanovičem Beketovom 1638. godine prešao na područje Jakutske tvrđave. Njih dvojica smatraju se osnivačima današnjeg grada Jakutska. Služeći u vojsci Ruskog Carstva i prikupljajući poreze od lokalnog sibirskog stanovništva, Dežnjev se detaljnije upoznao s geografijom i etnologijom Sibira.

Tijekom ljeta 1643. godine u sklopu istraživačkog odreda koji je predvodio Mihail Vasiljevič Staduhin otkrio je rijeku Kolimu i sudjelovao u osnivanju utvrđenja Srednjekolimsk, u to vrijeme najistočnijeg ruskog utvrđenja iz kojeg se provodila daljnja ruska kolonizacija okolnog prostora. Godinu dana kasnije Dežnjev je osnovao i utvrđenje Nižnjekoljimsk. Na obalama Kolime Dežnjev je ostao sve do ljeta 1647. kada je trebao brodovima otputovati nizvodno rijekom. Međutim, kako je jak led na rijeci onemogućavao to putovanja, Dežnjev i Fedot Aleksejevič Popov uspjeli su doploviti do mora tek 20. lipnja 1648. godine. Zbog jakih oluja tri broda potopljena su neposredno po napuštanju ušća Kolime i stupanja na akvatoriju Arktičkog oceana. Još jedan brod je izgubljen tijekom kolovoza 1648. godine, a ekspediciju su nastavila preostala tri plovila. Brodovi su slijedili obalu i uspjeli proći rt za koji je kasnije utvrđeno da predstavlja najistočniju točku kontinentalnog dijela Azije (danas rt Dežnjev). Kako je Dežnjevljov brod potonuo južno od ušća rijeke Anadir, ekspedicija je na kopno pristala u podnožju Korjačkih planina odakle je, nakon deset tjedana putovanja sanjkama stigla do rijeke Anadir, gdje su proveli zimu. Tijekom ljeta 1649. godine ekspedicija je nastavila svoj put rijekom uzvodno u dužini od preko 600 kilometara, i na tom mjestu, u srednjem dijelu toka Anadira osnovala utvrđenje. Ekspedicija je na izvorištu Anadira otkrila do tada nepoznato pleme.

Dežnjev je ostao u Anadirskoj tvrđavi sve do 1662. godine kada se vratio nazad u Jakutsk, odakle je dvije godine kasnije otputovao u Moskvu noseći sa sobom bogatstva koja je sakupio na svojim istraživanjima (uglavnom je bila riječ o krznima i kljovama morževa). U narednim godinama bavio se trgovinom na relaciji Moskva – Jakutsk, a preminuo je u Moskvi, vjerojatno 1673. godine, a po nekim izvorima 1672. godine.

Izvori

Vanjske poveznice

Ruski istraživači
Putopisci
Istraživači Azije
Istraživači pomorskih puteva

Semjon Ivanovič Dežnjev


Romain Pitau (Douai, Francia; 8 de agosto de 1977) es un ex futbolista y entrenador francés. Jugaba de centrocampista y actualmente está libre tras dejar el Montpellier HSC de la Ligue 1.

Trayectoria
Comenzó su carrera profesional en el RC Lens en 1997. Al no ser incluido en los planes del entrenador firmó la temporada siguiente com el US Créteil del Championnat National. Después de tres temporadas con el club de París y ascender a la Ligue 2, firmó con el OGC Niza, con quien jugó en la Ligue 1 en la temporada 2001. En 2004, se unió al FC Sochaux, donde pasó el mejor momento de su carrera. En 2009, firmó un acuerdo con el Montpellier recién ascendido a la Ligue 1.

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Futbolistas de Francia
Futbolistas del Racing Club de Lens
Futbolistas de la Union Sportive Créteil-Lusitanos
Futbolistas del Olympique Gymnaste Club de Niza
Futbolistas del Football Club Sochaux-Montbéliard
Futbolistas del Montpellier Hérault Sport Club
Nacidos en Douai
Entrenadores de fútbol de Francia
Entrenadores del Montpellier Hérault Sport Club

Romain Pitau


حاتم المكّي ولد عام 1918 وتوفي عام 2003، رسام تونسي.

ترجمته
ولد حاتم المكّي بجاكرتا من أب تونسي وأمّ إندونيسية، وقد قضّى جزءا من طفولته بإندونيسيا قبل أن يتحول مع عائلته إلى تونس عام 1924. لم ينه دراسته الثانوية ثم انكب على الرسم وبداية من عام 1934 أصبح يقيم معارضة في الصالون التونسي. وفي عام 1938 تحول إلى باريس وأمكن له هناك العمل رساما في عدة دوريات وفي السينما والإشهار وفي بعض دور الطباعة. ولم يعد إلى تونس إلا خلال الحرب العالمية الثانية ثم عام 1951.

فنه
بالإضافة إلى ممارسة التصوير الزيتي، مارس حاتم المكي النقش والكاريكاتور والصور المتحركة. وهو ينتقل في رسمه من التعبيرية إلى الواقعية المفرطة.

طوابع بريدية من إنتاجه

وصلة خارجية
تكريما له صدر طابع بريدي يحمل صورته:
حاتم المكي على طابع بريدي صادر عام 2004

ولد الفنان الشكيلي التونسي حاتم المكي في جاكرتا اندونيسيا في  16 ماي 1918 لأب من الجريد تونسي نفي إلى اندونيسيا وام اندونيسية من اصل صيني. متزوج وله ابن

بعد طفولة قضّها في «باتافيا» جاء إلى تونس سنة 1924 ليزاول دراسته في معهد كارنو في العاصمة الا انه لم ينهي دراسته وانكبّ على الرسم وفي سنة 1938 تحصل على منحة سفر فنية إلى باريس حيث احتك بالوسط الفني المعاصر واشتغل في مجال التصوير للكتب وبعض الأعمال للسينما والإشهار

بعد اندلاع الحرب العالمية الثانية عاد المكي إلى تونس واقام فيها أول معارضه ليعود من جديد إلى باريس سنة 1947 ليقيم فيها معارضه ويشتغل في التصوير لعدد من المجلات المعروفة. كلّفه مدير مجموعة الصحافة الفرنسية وهو يهودي تونسي بتصوير رسوم شخصية لكل الكتّاب الفرنسيّين تقريبا منهم «أندريه جيد» و«ألبير كامو» وغيرهما كما طلب منه الفيسلسوف الكبير «باشلار» أن يصوّره وبعدما انتهي من عمله قال له:«كنت أنظر إليك وأنت تصوّر وأتأمل حركاتك وانفعالاتك، كنت حقا تمثّل كأنك فوق الرّكح ولقد وجدت فيك ما كنت أبتغيه لأنني أريد أن أكتب موضوعا عن تأثر الرسام وتفاعلاته مع اللوحة». وكان حينئذن لقاؤه بالرسام جون ديبيفي

Dubuffet

مرت رحلة المكي من الاشتغال على ديكور السينما إلى الصور المتحركة فالمعلقات التي انجز منها الكثير في تونس إضافة إلى الجداريات (جدارية المعهد الصادقي) الطوابع البريدية المعروفة والمتداولة في تونس والت انجز منها 454 نموذج من 1957 إلى 1995 والعملات المعدنية والورقية.

أسندت لجنة المعرض العالمي ببراغ سنة 1962 جائزة الشرف إلى الفنان التونسي المتميّز «حاتم المكي» ولعل اختيار رسّام تونسي من بين الفنّانين المتعاملين مع أربع وسبعين إدارة بريدية في العالم يعكس أصالة أعمال هذا الرجل الفذ الذي جعل من فضاء الطابع البريدي فسحة للخصوصيّة والطرافة والتجديد بما أودعه من الأفكار المدهشة والبراعة وخفّة الروح.

ورغم ان الجمهور يعتبر حاتم المكي فنانا ملتزما الا انه في الحقيقة لا يتبنى أي ايديولوجيا فالايديولوجيات بالنسبة له لا تزيد عن كونها فخا.

 ينتقل المكي في رسمه من التعبيرية إلى الواقعية المفرطة. ويستمد مواضيع رسوماته من الشارع

والوحيد تقريبا من بين الرسامين التونسيين الذي تحاكي أعماله الفن المعاصر البعيد عن الفلكلور الذي انتهجته مدرسة تونس والتي لم ينتمي اليها

عن فن المكي يقول الصحفي جون غوجون (صديق دراسته بمعهد كارنو تونس): انه من الناس الذين يعتقدون انهم يجسّدون العالم في صور الا انهم في الواقع ما ينفكّون عن مسائلة العالم ومسائلة انفسهم.

وعن فنه هو قال حاتم المكي:" "ينبغي للجمهور أن يفهم أن ليس من همّ الرسّام أن يخلق الجمال في عالم متعطّش إلى العدالة والسّلم.. الرسّام لسان المدينة، لا يوجد في رسومه إلا ما أوحت به إليه المدينة.. على الرسّام أن يشعر أن لفنّه وظيفة تاريخيّة لا نفسانيّة"..

توفي المكي بمدينة قرطاج تونس 23/09/2003ولد الفنان الشكيلي التونسي حاتم المكي في جاكرتا اندونيسيا في 16 ماي 1918 لأب من الجريد تونسي نفي إلى اندونيسيا وام اندونيسية من اصل صيني. متزوج وله ابن
بعد طفولة قضّها في «باتافيا» جاء إلى تونس سنة 1924 ليزاول دراسته في معهد كارنو في العاصمة الا انه لم ينهي دراسته وانكبّ على الرسم وفي سنة 1938 تحصل على منحة سفر فنية إلى باريس حيث احتك بالوسط الفني المعاصر واشتغل في مجال التصوير للكتب وبعض الأعمال للسينما والإشهار

بعد اندلاع الحرب العالمية الثانية عاد المكي إلى تونس واقام فيها أول معارضه ليعود من جديد إلى باريس سنة 1947 ليقيم فيها معارضه ويشتغل في التصوير لعدد من المجلات المعروفة. كلّفه مدير مجموعة الصحافة الفرنسية وهو يهودي تونسي بتصوير رسوم شخصية لكل الكتّاب الفرنسيّين تقريبا منهم «أندريه جيد» و«ألبير كامو» وغيرهما كما طلب منه الفيسلسوف الكبير «باشلار» أن يصوّره وبعدما انتهي من عمله قال له:«كنت أنظر إليك وأنت تصوّر وأتأمل حركاتك وانفعالاتك، كنت حقا تمثّل كأنك فوق الرّكح ولقد وجدت فيك ما كنت أبتغيه لأنني أريد أن أكتب موضوعا عن تأثر الرسام وتفاعلاته مع اللوحة». وكان حينئذن لقاؤه بالرسام جون ديبيفي
Dubuffet
مرت رحلة المكي من الاشتغال على ديكور السينما إلى الصور المتحركة فالمعلقات التي انجز منها الكثير في تونس إضافة إلى الجداريات (جدارية المعهد الصادقي) الطوابع البريدية المعروفة والمتداولة في تونس والت انجز منها 454 نموذج من 1957 إلى 1995 والعملات المعدنية والورقية.
أسندت لجنة المعرض العالمي ببراغ سنة 1962 جائزة الشرف إلى الفنان التونسي المتميّز «حاتم المكي» ولعل اختيار رسّام تونسي من بين الفنّانين المتعاملين مع أربع وسبعين إدارة بريدية في العالم يعكس أصالة أعمال هذا الرجل الفذ الذي جعل من فضاء الطابع البريدي فسحة للخصوصيّة والطرافة والتجديد بما أودعه من الأفكار المدهشة والبراعة وخفّة الروح.
ورغم ان الجمهور يعتبر حاتم المكي فنانا ملتزما الا انه في الحقيقة لا يتبنى أي ايديولوجيا فالايديولوجيات بالنسبة له لا تزيد عن كونها فخا.
 ينتقل المكي في رسمه من التعبيرية إلى الواقعية المفرطة. ويستمد مواضيع رسوماته من الشارع
والوحيد تقريبا من بين الرسامين التونسيين الذي تحاكي أعماله الفن المعاصر البعيد عن الفلكلور الذي انتهجته مدرسة تونس والتي لم ينتمي اليها
عن فن المكي يقول الصحفي جون غوجون (صديق دراسته بمعهد كارنو تونس): انه من الناس الذين يعتقدون انهم يجسّدون العالم في صور الا انهم في الواقع ما ينفكّون عن مسائلة العالم ومسائلة انفسهم.
وعن فنه هو قال حاتم المكي:" "ينبغي للجمهور أن يفهم أن ليس من همّ الرسّام أن يخلق الجمال في عالم متعطّش إلى العدالة والسّلم.. الرسّام لسان المدينة، لا يوجد في رسومه إلا ما أوحت به إليه المدينة.. على الرسّام أن يشعر أن لفنّه وظيفة تاريخيّة لا نفسانيّة"..
توفي المكي بمدينة قرطاج تونس 23/09/2003

مراجع

إندونيسيون مهاجرون
رسامون تونسيون
رسامون تونسيون في القرن 20
مصممو عملات
مهاجرون إلى تونس
مواليد 1336 هـ
مواليد 1918
مواليد في جاكرتا
وفيات 1424 هـ
وفيات 2003
وفيات في الموقع الأثري بقرطاج

حاتم المكي


Klostergade er en gade Aarhus, der løber fra øst ved Grønnegade til Studsgade, hvor den undervejs gennemskærer en række andre gader.

Klostergade er en af byens gamle gader, og den ligger på Vesterbro og den østlige del af gaden når ind i Latinerkvarteret. Der ligger to fredede bygninger på gaden samt Vor Frue Kloster. Klostergade er en typisk middelalderlig gade idet den er både smal og kurvet. Der ligger mange butikker, caféer og restauranter på gaden og på Klostertorv, der også anvendes til koncerter og andre offentlig begivenheder.

Historie

Gaden har eksisteret i hvert fald siden 1300-tallet, hvor den var kendt under den latinke frase Apud fratres (Bagved KLostret). Navnet referer til Vor Frue Kloster, som ligger på gaden, og som blev etableret senest i 1240. I 1562 blev gaden kendt som Bag Klosteret, altså en oversættelse fra latin. Åen Borrebækken løb igennem Klostergade til Studsgade, hvor den løb sammen med en å fra Vennelystparken.

Klostergade blev anlagt som en forlængelse af den korte gade Graven, hvor den forløb mod nord og endte i Munkegade, hvor vejen til Randers begyndte. Indtil 1800-tallet var Klostergade den nordligste gade i byen. Bag ved haverne var bymuren, og vejen uden for byen, der i dag hedder Nørre Allé. Klostergades vigtighed som færdselsåre blev mindre tidligt, da man etablerede en vej fra Studsgade til Christiansbjerg i 1757, og størstedelen af trafikken fra Randers gik til byporten i Studsgade. Da Nørre Allé blev gjort bredere og brostensbelagt fik det endnu mere trafik til at gå uden om Klostergade.

Oprindeligt var den vestlige del af Klostergade og den sydlige del af Grønnegade kendt som Skidenstræde. I 1830 blev Skidenstræde en del af Grønnegade fremtil 1909, hvor den sydlige del af Grønnegade blev gjort til en del af Klostergade.

Bygninger
Klostergade har sit navn fra Vor Frue Kloster, som ligger på gaden. Klostret blev oprettet af Dominikanerordenen på et tidspunkt i 1120'erne eller 1130'erne på stedet hvor den oprindelige Sankt Nikolajs Kirke lå. Kirken blev revet ned i flere etaper for at opføre klostret i stedet. Under klostret ligger en kirkekrypt fra katedralen, som kan være en af de ældste kirker i Skandinavien. Bagved klostret på Vestergade ligger Vor Frue Kirke.

Direkte overfor klostret ligger der to fredede bygninger fra hhv. 1685 og 1777. Bygningen fra 1685 ligger på Klostergade 58 og det er en bindingsværkshus ud mod gaden og endnu en længde bagved fra 1700-tallet, og en kælder fra senmiddelalderen. Der er i dag indrettet butik som forhandler vintagetøj i den.
Den anden bygning er et tre-længet anlæg med en renæssancebygning fra 1812, der ligger ud mod gaden, og en ældre bindingsværksbygning fra 1777 bagved. I denne bygning er der indrettet tandlægeklinik.

Galleri

Referencer

Eksterne henvisninger

 Klostergade Community Center

Gader i Aarhus

Klostergade


إييكولان  هي مدينة تقع في فرنسا في جهة نور با دو كاليه.

مراجع

بلديات نور
مدن فرنسا حسب المنطقة

إييكولان


පෘථෘවිය මත ජීවය බිහිවු දා ඉඳන් මේ වෙනකන් මහා නශ්ඨවීම් සිදුවීම් පහක් සිදුවෙලා තියෙන බව පෙර ලියපු සටහන් ෆලෝ කරානන් දකින්න ඇති. මේ නශ්ඨවීම් සිද්ධි අතරින් සෑහෙන ප්‍රසිද්ධම සිදුවීම තමයි ඩයිනෝසරයන් මිහිමතින් අතුගා දැමීමට හේතුපාදක වූ ක්‍රිටසියස් නශ්ඨ වීම. මට පිස්සු

දැන් උල්කාපාත කතාව සෑහෙන ප්‍රසිද්ධ වුනාට මේ සිද්ධිය හරියටම මොකද්ද සහ වුනේ කොහොමද කියන එක ගැන ගැටලු තියෙන්න පුළුවන්. සමහර අයට තියෙන ප්‍රශ්නයක් තමා එක් තැනකට ගැටෙන උල්කාවකින් කොහොමද සමස්ථ පෘථිවියේ ජීවයටම බලපෑම් කරන්නෙ කියන එක. මේ සටහන ඒක ටිකක් සරල කරලා පැහැදිලි කිරීමක්.

දැන් ඔය භූ විද්‍යාවෙදි පොලව කැණීම් කරද්දි පස්, මඩ, වැලි ආදිය අවසාධිත එහෙම නැත්තන් ලෙයර්ස් වලින් තමයි අපිට හම්බවෙන්නේ. කාලෙන් කාලෙට විවිධ පස් තට්ටු එක මත එක තැන්පත් වීම නිසා මේ ලෙයර්ස් හැදිලා තියෙනවා. මෙහෙම කැණීම් කරගෙන යද්දි මතුවෙන ලේයර් එකක මුණ ගැහෙනවා රේඛාමය සටහනක්. මේ රේඛාව ටිකක් විශේෂයි. හේතුව තමයි ප්‍රත්ශතයක් විදිහට ඉරිඩියම් කියන මූලද්‍රව්‍ය සංයුතිය මේ රේඛාවේ අධිකයි. මොකද්ද මේ හරුපේ ? ඉරිඩියම් කියන්නෙ පෘථිවි මතුපිට පෘශ්ඨය තුල ඉතාමත් දුර්ලභ මූලද්‍රව්‍යක්. එතකොට ඉරිඩියම් කොහොමද මේ රේඛාවට ඇතුල් වුනේ?

මේ ගැටලුව විසඳන්න තියරියක් ඉදිරිපත් කරනවා ලුවී අල්වාරේස් කියන භෞතික විද්‍යාඤයා සහ භූ විද්‍යාඤයෙක් වන ඔහුගෙ පුත්‍රයා වෝල්ටර් අල්වාරේස්. සාමාන්‍යයෙන් ඉරිඩියම් බහුලව තිබෙන මූලාශ්‍රයක් තමයි උල්කාවන්. අල්වාරේස්ලගෙ තියරියට අනුව මේ ඉරිඩියම් පෙරකී භූ ස්ථරයට ලැබෙන්නෙ පෘථිවිය සමඟ සිදුවන උල්කාශ්ම ඝට්ටණයක් හේතුවෙන්. දැන් මේ ඉරිඩියම් බහුල භූ ස්ථරය කාළ නීර්ණයකට ලක් කලාම ලැබෙන දින වකවානු වෙන්නෙ වසර මිලිය 66 පමණ ප්‍රථම ඇතිවු සිදුවීම්ක් ලෙසයි.

දැන් ඒ කතාව පැත්තකින් තියලා මෙක්සිකොවේ යුකටාන් අර්ධද්වීපය දිහාට ගියොත් මේ ප්‍රදේශයෙන් හොයාගන්නවා ඉතාමත් විශාල ආවාටයක් (impact crater). මේ ආවාටය ඇතිවෙලා තියෙන්නෙ ඉතාමත් විශාල උල්කාවක ඝට්ටණය නිසයි. දැන් මේකයි අර කලින් කිව්ව ඉරිඩියම් කතාවයි සම්බන්ධ වෙන්නෙ මෙහෙමයි. ඉරිඩියම් අධික භූ ස්ථරයෙන් එන කාළ නීර්ණයට සර්ව සමපාත කාළ නීරණයක් ලැබෙනවා යුකටාන් අර්ධද්වීපයේ හමුවෙන ආවාටයත් සමඟ. එයත් වසර මිලියන 66 ක් පැරණියි. අහඹුවක්ද ?

දැන් මේ වසර මිලියන 66 කට පෙර වකවානුවෙ විශේෂත්වය මොකද්ද ? එ් තමයි ක්‍රිටසියස් යුගයේ අවසානය සනිටුහන්වුන කාල සීමාව. ඒ කියන්නෙ මිහිමත වාසය කරපු දැවැන්තම සතුන්ගෙ අවසන් කාලය.

ඉරිඩියම් බහුල K-pg ස්ථරයත්, යුකටාන් අර්ධද්වීපයෙන් හමුවන ආවාටය ගැනත් මේ ලිපි පෙලේ පලවෙනි කොටසෙදි විස්තර කරා. දැන් මේ හයිපෝතීසිස් එක ගැන කතා කරද්දි මූලීකම දේ තමයි සාධක අනුව දැනට තිබෙන ශක්තිමත්ම මතය උල්කාවක් ගැටීම නිසා ක්‍රිටැසියස් වඳවීම සිදුවුන බව. විකල්ප මත වලට යන්න කලින් මේකෙ සම්පූර්ණ මතය ගැන සරල පැහැදිලි කිරීම මෙහෙමයි.

ඇස්ටරොයිඩය කොහෙන් ආපු එකක්ද කියන මතය ගැන සංවාදයේදි එලියට එන කරුණු තමයි අඟහරු සහ බ්‍රහස්පති ග්‍රහයන් අතර තියෙන උල්කා පටියෙන් ඉවතට විස්ථාපනය වන උල්කාවක් බව. සාමාන්‍යයෙන් මේකෙ විශ්කම්භය කිලෝමිටර් 10 පමණ විශාලත්වයක් ඇති උල්කාවක්.

දැන් මේ උල්කාව ගමන් අරඹනවා පෘථිවිය දිශාවට. ඒ වෙද්දි පෘථිවිය කියන්නෙ වර්තමාන දේශගුණයට වඩා අතිශයින්ම වෙනස් දේශගුණයකින් සමන්විත ලෝකයක්. දැනට වඩා උශ්ණත්වය සෑහෙන වැඩී. ජුරාසික් පරිණාමික උච්චස්ථානයකට පැමිණෙන ඩයිනොසෝරියාවන් මේ ක්‍රිටැසියස් යුගය වෙද්දි ලෝකය පුරාම පැතිරීම තහවුරු කරගෙන. උදාහරණයකට බොහොම ප්‍රසිද්ධ ඩයිනෝසරයන් ගත්තොත් ට්‍රයිසරැටොප්ස් ගනය මේ වෙද්දි උතුරු අර්ධගෝලයේ බහුලතම ශාඛභක්ෂකයා. ටිරොනොසෝරයන්, ඇන්කයිලෝසෝරයන් වගේම මීට කලින් මම ලිපියක සඳහන් කරපු විශාලතම බල පියාසැරිය ලද ක්වෙට්සකෝට්ලස් වැනි සත්වයන් මේ අවධියේදි ඉතාමත් හොඳින් ව්‍යාප්තියක් දක්වනවා.

මේ වෙද්දි ක්ශිරපායින් බොහොම කුලෑටි සත්වයන්. ප්‍රමාණයෙන් ඉතාමත් කුඩායි. ඔවුන්ට ඩයිනෝසරයන් සමඟ තරඟ කරන්න අසීරුයි. ඒ නිසා පරිණාමිකව ඔවුන් අනුවර්තනය වෙනවා අනෙක් සතුන්ට සැඟව ජීවත් වෙන්න. ඔවුන් බොහෝමයක් නිශාචරයන්. 'මෙසෝඩ්මා' වගේ ක්‍රිටැසියස් ක්ශිරපායියෙක් ගත්තොත් මීයෙකුගෙ ප්‍රමාණය, ග්‍රැම් 30 -50 පමණ. දැන් ඕක තමයි ඔය වෙද්දි පෘථිවියෙ පසුතලය. (මීට වඩා අති සංකිර්ණයි, මේ සරලව)

මයිල මිලියන කාලකට එහායින් තියෙනවා පෘථිවියේ අවසන් ආරක්ෂක වලල්ල. වසර බිලියන ගානක් පුරාවට ඇස්ටරොයිඩ සිය ගුරුත්ව ක්ශේත්‍රයට නතු කරගෙන තමන් දෙසට ඇදගන්න සඳ. වාසනාවකට හෝ අවාසනාවකට ඇස්ටරොයිඩ් ගමන් පථයෙන් සඳ තියෙන්නෙ ඈතක.

මේ උල්කාවේ වැදගත්ම දෙය තමයි එහි ස්කන්ධය. අති විශාල ස්කන්ධයක් ඇති උල්කාව 40mph වගේ ප්‍රවේගයකින් පෘථෘවිය ආසන්නයට ආවට පෘථිවියේ ගුරුත්ව බලය ක්‍රියාත්මක වෙනකොට පෘථිවිය දෙසට මෙය ඇදගන්නවා. එවිට උල්කාවේ ප්‍රවේගය 40kmph සිට 40000kmph දක්වා ඉහල යනවා. සරල භෞතිකය අනුව චලනය වන වස්තුවක ස්කන්ධයෙත් ප්‍රවේගයෙත් ගුණිතය = ගම්‍යතාව. ඒ කියන්නෙ චලනය වන මේ උල්කාව සතු බලය පෘථිවි ගුරුත්වය මඟින් තව තවත් වැඩි කරනවා.

දැන් ආයේ පෘථෘවිය දිහාවට හැරුනොත් අර කලින් විස්තර කරපු යුකටාන් අර්ධද්වීපය අයත් මධ්‍යම මෙක්සිකොව බොහොම සාරවත් ප්‍රදේශයක්. සෝරෝපොඩ්ස් ගෝත්‍රයේ අවසන් පුරුක් වන ඇලමෝසෝරස් වැනි අතිවිශාල ශාඛභක්ෂකයන් මේ ප්‍රදේශයේ බහුලව ජීවත් වුනා. ඇස්ටරොයිඩය පෘථිවි වායුගෝලයට අැතුල්වීමේ ප්‍රථම සංඤා සමහරවිට මේ සතුන්ට දැනෙන්න ඇති...

පෙර විස්තර කරපු ඇස්ටරොයිඩය පෘථෘවි වායුගෝලය සමඟ ගැටීමත් සමඟම ඉන් නිකුත් වන වායුන් සහ දුහුවිලි අංශුන් පෘථිවි වායුගෝලය සමඟ ඇතිවන ඝර්ෂණය හේතුවෙන් දැවී වේගයෙන් පෘථෘවි පෘශ්ඨය දෙසට ඇදෙන ඇස්ටරොයිඩය වටා අධික උශ්ණත්වයකින් යුත් ප්ලාස්මාවක් බවට පරිවර්තනය වෙනවා. (ප්ලාස්මා කියන්නෙ පදාර්ථයේ ඝන, ද්‍රව , වායු යන අවස්ථා තුනෙන් ස්වායත්ත හතරවන අවස්ථාව)

ආවාටයේ හැඩය, ගැඹුර වගේ දේවල් නීර්ණය කරාම ඇස්ටරොයිඩයේ පරාවක්‍රය ගැන කීමට පුළුවන්. ඒ අනුව පෘථිවි පෘශ්ඨයට අංශක 30 ආනතියකින් දකුණේ සිට උතුරු දිශානතව තමයි ඇස්ටරොයිඩය ගැටෙන්නෙ. එතකොට සමස්ථ ඝට්ටනයේම විනාශකාරී බලය දිශාගත වෙන්නෙ උතුරු දිශාවට.

දැන් මේ ඇස්ටරොයිඩය පෘථිවිය පෘශ්ඨයට ගැටෙන්න පෙර පෘථිවි පෘශ්ඨයේ ඉඳන් මයිල පන්සීයක් පමණ ඈතින් ඉඳලම පෘථිවි ජීවය විනාශ කරනවා. ඒක වෙන්නෙ වායුගෝලය හා ගැටීමේදි නිපදවෙන උශ්ණත්වය සහ ආලෝකය. ඉම්පැක්ට් පොයින්ට් එකේ හිටපු ඇලමොසෝරයන් වගේ සතුන් පෘථිවියට මයිල 500 ක් පමණ ඈතින් තිබෙන ඇස්ටරොයිඩයේ ආලෝකයෙන් අන්ධව යන්න ඇතැයි විශ්වාස කරනවා. දිවා රාත්‍රී වෙනස නැතිව ගොස් අපිකේන්ද්‍රයේ සහ ඊට ආසන්න ජීවීන් බොහොම දෙනෙක් වෙනදා දකින්න පුළුවන් ඉරට වඩා ඉතාමත් ප්‍රභාමත් ඇස්ටරොයිඩය දීප්තිය මැද අපහසුවෙන් දකින්න ඇති.

1945 අගෝස්තු 9 ජපානයේ නාගසාකිවලට හෙලු ෆැට් මෑන් න්‍යෂ්ටික අවියේ පිපුරුම් බලය කිලෝටොන් 20. චික්සුලුබ් ආවාටය බිහිකරපු ඇස්ටරොයිඩ පිපුරුම් බලය මෙගාටොන් මිලියන 100 ක් පමණ. (සාමාන්‍යයෙන් දල අදහසක් ගන්න පුළුවන් මේ ගනන් වලින් පිපුරුමෙ ප්‍රමාණය ගැන)

ඇස්ටරොයිඩය ගැඹුරු මුහුදට පතිත වුනානම් මේ විනාශකාරී ශක්තියෙන් සෑහෙන කොටසක් සාගරය මඟින් අවශෝෂණය කරගන්න තිබුනා. නමුත් නැවතත් 'වාසනාවකට හො අවාසනාවකට' ඇස්ටරොයිඩය පතිත වෙන්නෙ මෙක්සිකො බොක්කෙ නොගැඹුරු ජලය මතට.

මේ ගැටුම නිසා සමස්ථ මෙක්සිකො බොක්ක සහ අවට වු සාගර ජලය සම්පූර්ණයෙන්ම වාශ්ප වීමකට ලක්වී තිබෙනවා. ඒ වගේම අවට දුහුවිලි, ගල්, පර්වත 100000 mph පමණ වේගයකින් ඉහල අහසට විසිවි තිබෙනවා.

දැන් මෙතන ඉඳන් මම විස්තර කරන්නෙ ඝට්ටනය නිසා විවිධාකාර බල ක්‍රියාත්මක වීමෙන් පෘථිවි ජීවය විනාශ වුන ආකාරය.

ඝට්ටණය සිදුවන කේන්ද්‍රයේ සිට කිලෝමීටර 800 ක පමණ අරයක් ඇති ප්‍රදේශයෙ උශ්ණත්ව සැනෙකින් ඉහල යනවා සෙන්ටිග්‍රේඩ් අංශක 600 ට පමණ. මේ අරය තුල සිටින ජීවීන්ගෙ සිරුරු තුල ජලය වාශ්ප වෙනවා. සියළු ගහ කොල ආදියේ සියළු ජලය සැනෙකින් වාශ්ප වී යනවා. මේ ආලෝක සහ උශ්ණත්ව ප්‍රහාරය තමයි විනාශකාරී රැලි වල පලමුවැන්න.

ඝට්ටනයෙදි 100000mph වේගයෙන් ඉහලට ගල්, පර්වත විසිවුනා. විනාඩි ගනනක් දැන් ගතව හමාරයි. ඉහල ගිය දේවල් ආයේ පහල වැටෙන්න ඕන ගුරුත්වය අනුව. මේ දෙවන විනාශකාරී රැල්ල. අපිකේන්ද්‍රයෙ සහ ආසන්නයේ සියළු ප්‍රදේශවලට මේවා නැවත කඩා හැලෙනවා. ගැටුම් කේන්ද්‍රයේ සිට පලමු විනාශකාරි රැල්ලෙන් ගැලවුන සත්වයන් සිටියානම් ඔවුන් ඊලඟට ප්‍රහාරයට ලක්වෙන්නෙ මේ කඩා වැටෙන ගල්, පර්වත මඟින්.

අතිවිශාල ඝට්ටණය පෘථිවි කබොල දෙදරවීමට සමත්. විද්‍යාඤයන්ට අනුව රිච්ටර් මාපකයේ 11.1 සටහන්වන භූකම්පනයක් හටගන්නවා. මේ තමයි තෙවන විනාශකාරී රැල්ල.

ඝට්ටණය නිසා හටගත් ස්පන්දන තරංගය ශබ්දයේ වේගයටත් වඩා වේගයෙන් අවකාශය තුලින් ගමන් කරනවා. මේ ස්පන්දන තරංගයට හසුවන ජීවින් වෙතොත් තරංගය ගැටෙන ප්‍රවේගය මත ජීවීන්ගෙ සිරුරෙන් සම ගැලවී යාමට තරම් ප්‍රබලයි. මේ ස්පන්දනය අපිකේන්ද්‍රයේ සිට වෘත්තාකාරව විහිද යනවා. මේ සිව්වන විනාශකාරී රැල්ල.

ක්ශුද්‍ර දුහුවිලි අංශු ඉහලට නැගීම නිසා දුහුවිලි වලාවක් හටගන්නවා. මේ දුහුවිලි අංශු ඉහල ස්ථරවලදි ඇති කරන ඝර්ෂණය හේතුවෙන් මේ දුහුවිලි වලාවෙ උශ්ණත්වය ඉතා සීග්‍රයෙන් ඉහල යනවා. මේකට කියනවා ඉජෙක්ටර් ක්ලවුඩ් (ejector cloud).

ඝට්ටනයෙදි ඇතිවන බලය පෘථෘවි කබොල හරහා ගමන් කිරීම නිසා තවත් භුකම්පන ඇතිවෙනවා. ඒ වගේම ගිනිකඳු ක්‍රියාකාරිත්වය වැඩිවීම වගේම නව ගිනිකඳු විදාරණයත් මේ කාලය තුල සිදුවෙනවා. අවට තිබෙන කැලෑ ගිනිබත් වීම ඇරඹෙනවා.

දැන් මේ වෙද්දි ඉහලින් ඉජෙක්ටර් ක්ලවුඩ් එක. ඊට පහලින් පෘථුවි පෘශ්ඨය මත ගිනකඳු, ලැව්ගිනි. මේ හේතුවෙන් පෘශ්ඨය සහ ඉජෙක්ටරය අතර උශ්ණත්වය දැඩි ලෙස ඉහල යනවා. ඒ වගේම ඉතාමත් වේගයෙන් මේ දුහුවිලි වලාව සමස්ථ පෘථිවියම වෙලාගන්නවා. මේ උශණත්වයට මැදි වෙන කිසිඳු සත්වයෙක් ඉතිරි වන්නෙ නෑ. මේ පස්වන විනාශකාරි රැල්ල.

ඝට්ටණය ඉතාමත් විනාශකාරියි. මේ බලය හේතුවෙන් මහද්වීපික තටකයේ වු අවසාධිත පාෂාණ විනාශ වී ගොස් පතුලට ඇද වැටෙනවා. මේ හේතුවෙන් සාගර ජලය උස් පහත් වීමකට ලක් වෙනවා. මෙහි ප්‍රතිඵලය වෙන්නෙ මෙගාසුනාමි රළ ඇතිවීම. කිලෝමීටර ගනන් උස රළ වෙරළ තීරයට කඩා වදිනවා. මේ සයවන විනාශකාරී රැල්ල.

ඝට්ටනය නිසා පෘථෘවි කබොල හරහා ගමන් කරන බලය භූ තැටි දෙදරවීමට සමත්. මේ භූ තැටි හරහා ගමන් කරන භූ කම්පන තරංග (seismic ripples) හේතුවෙන් භූ තැටිවල නව පැලීම් නිර්මාණය වෙනවා. මේ පැලීම් තුලින් පෘථිවි කබොලට යටින් වූ මැග්මා මතුපිටට පැමිණෙනවා. (ගිනිකඳු නැතිව ලාවා ගැලීමක් වගේ) මේ සත්වන විනාශකාරී රැල්ල.

දැන් මේ ඉහත සිදුවීම් සෑහෙන ප්‍රමාණයකට ගින්දර සම්බදයි. දැවී හලුවන ජීවී පදාර්ථයෙන් නැගෙන දුම්, දුහුවිලි අංශූන්, ගිනිකඳු විදාරනයෙන් විමෝචනය වන විශ සහිත දුම්, සල්ෆර් වායූන් වැනි ජීවයට අහිතකර වායුමය සංඝටක සියල්ලම අර කලින් කියපු ඉජෙක්ටර් ක්ලවුඩ් එක දිගින් දිගටම පෝෂණය කරනවා. ඒ වගේම මේ ඉජෙක්ටරය තුල ඇති අංශු ඝණත්වය නිසා අධි බලැති අකුණු සැර නිපදවෙනවා. ඉජෙක්ටරය දැන් පෘථිවියම වෙලාගෙන අවසන්....

මේ තමයි ඉමිඩියට් ඉම්පැක්ට්ස්. අපිකේන්ද්‍රය ආසන්නයෙ වූ ඇලමොසෝරයන් ඇතුලු තවත් විශේෂ ගනනාවක් මේ වන විට විනාශ වී අවසන්. අපිකේන්ද්‍රයෙන් පිටත ජීවීන් බහුතරය දැඩි උෂ්ණත්වය, විශ වායුන්, සුනාමි, භුමිකම්පා, ගිණිකඳු ආදියෙන් විනාශව ගොස් අවසන්....

ඇස්ටරොයිඩය නිසා ඉහල නගින ඉජෙක්ටර් ක්ලවුඩ් එක ගැන විද්‍යා ගුරුකුල තුල දරුණු මත ගැටුම් තියෙනවා. සමහර ගුරුකුල වලට අනුව මේ දුවිලි වලාව වසර 9 ක් පැවතියා, තවත් සමහර ගුරුකුල වලට අනුව මේක වසර 100 කට ආසන්න කාලයක් පැවතියා. මේ මත දෙකම ඔලුවෙ තියාගෙන අපි ඉස්සරහට යන්)

ඇස්ටරොයිඩය පෘථිවිය හා ගැටී අවසන්. ගැටීමෙන් පසු වහා සිදුවන බලපෑම් දැන් හමාරයි. පෘථිවිය මත ජීවය දැඩි ලෙස විනාශ වෙලා. මධ්‍යම, උතුරු, දකුණු අමරිකානු භූ තැටි මත පැවති ජීවය ගැන දැන් බලාපොරොත්තු තියන්න හැකියාවක් නැහැ. ඒ ඝට්ටනයෙ අපිකේන්ද්‍රයේ සිට ආසන්න පෙදෙස් නිසා.

නමුත් තාමත් ජීවය පවතිනවා. ලෝකයේ අනෙක් පස සයිබීරියානු, මොංගෝලියානු භූමි අවට ජීවීන් සැරිසරනවා. ඉජෙක්ටර් වලාව ඔවුන් වෙලාගෙන තිබෙන්නේ. බොහෝ ජීවීන් දුර්වලයි. නමුත් පෘථිවියේ අනෙක් අන්තයෙන් ඇරඹි ඉජෙක්ටරය මේ කෙලවරල ලඟා වන විට අපිකේන්ද්‍රයේ තරම් විනාශකාරී බවක් නැහැ. නමුත් තාමත් ජීවයට අහිතකරයි.

කඩින් කඩ පොද වැසි සමඟ ඉහලට ගිය දුහුවිලි අංශුන් සමඟ වායුගෝලයේ පැවතී සල්ෆර් වැනි ජීවයට අහිතකර මූලද්‍රව්‍ය H2O අණු සමඟ සංයෝග වෙමින් සල්ෆියරික්, සල්ෆියුරස් වැනි ආම්ලික සංයෝග නැවත පෘථිවි පෘශ්ඨය මතට ගෙන එනවා.

ජීවයේ මුලීක අවශ්‍යතාවන් ආහාර සහ ජලය. එයිනුත් ජලය ඉතාමත් වැදගත්. පෘථිවි ජීවය ඊලඟට මුහුණ දෙන ගැටලුව පෙරැකී ආම්ලික සංයෝග අඩංගු විෂ ජලය පානය කිරීමට සිදුවීම. ප්‍රතිඵලය නොවැලැක්විය හැකියි...

අපි ඝට්ටනයෙන් මාස කිහිපයක් ඉදිරියට යමු. තාමත් ඉජෙක්ටර් වලාව පෘථිවිය වෙලාගෙන. දැන් මාස ගානකින් පෘථිවි ජීවය හිරු එළිය දැකලා නැහැ. ඝට්ටනයෙන් පසු අන්ධකාරය පවතිනවා ඝන දුහුවිලි වලාවෙන් හිරු එලිය වලක්වක නිසා.

හිරු එලිය නැහැ කියන්නෙ ප්‍රභාසංස්ලේෂණ දාමයන් බිඳ වැටෙනවා. ප්‍රභාසංස්ලේෂණ දාමයන් බිඳ වැටෙනවා කියන්නෙ පරිසර පද්ධතියක ප්‍රාථමික නිශ්පාදකයන් අඩාල වෙනවා. දැන් පෘථිවිය තුල ආහාර නිපදවීම බිඳ වැටිලා.

ඉන්පසු ගැටලුව 'ආහාර'. මේ ගැටලුව විස්තර කරන්න කලින් ආහාර දාම පිලිබඳව දැන ගත යුතුයි. ආහාර දාමයක මුල් පුරුක් වන්නේ ශාඛභක්ෂකයන්. ක්‍රමයෙන් දාමයේ ඉහලට යද්දි සර්ව භක්ෂකයන් සහ මාංශ භක්ෂක විලෝපිකයන් ස්ථානගත වෙනවා.

ඩයිනෝසරයන්ගෙ ආහාර දාම ගත්තම ශාඛ භක්ෂක සත්වයන් සියල්ලක්ම පාහේ අති දැවැන්ත සතුන්. සෝරෝපොඩ්ස් වැනි අති දැවැන්තයන් පසෙකලා උදාහරණයකට ඊට වඩා සාපේක්ෂව කුඩා ට්‍රයිසරැටොප්ස්, ඇන්කයිලෝසෝර්, ඉගුවානෝඩොන්, ස්ටේගොසෝරියා වගේ ගනයන් සැලකුවත් ඔවුන් ශාඛමය ආහාර විශාල ප්‍රමාණයක් ගිල දමන්නවුන්. මේ වෙද්දි හරිත ආවරණය ලැව් ගිනි වලින් විනාශ වෙලා. එපමණක් නොව ප්‍රභාසංස්ලේෂණ ක්‍රියාදාමය ඇණහිට ඇති බැවින් ආහාර නිශ්පාදනය බිඳ වැටිලා. වෙනදා ආහාරයට ගත් ආහාර ස්කන්ධය ඔවුන්ට සොයාගැනීමට බැහැ. පරිණාමිකව ඔවුන්ට උරුම අතිවිශාල සිරුරු දැරීමේ පාඩුව ඔවුන් දැන් විඳිමින් පවතිනවා. ඉතිරි වී සිටින ශාඛභක්ෂක ගනයන් හාමතින් මියැදෙනවා.

තවත් මාස කිහිපයක් ඉදිරියට. මැරී වැටුන ශෘඛ භක්ෂකයන් ආහාරයට ගනිමින් කුණප බුදින්නන් සහ විලෝපිකයන් දිවි රැක ගත්තත් දැන් ඒ ආහාර ප්‍රභවය අවසන්. ඔවුන් මිය යන්නෙත් හාමතින්.

මේ භෞමික සිද්ධින් වන අතරේ මුහුදේ හිටපු සත්වයන් මිය ගියේ කොහොමද ?

සාගරයේ පවතින ආහාර දාමත් රඳා පවතින්නෙ ප්‍රභාසංස්ලේෂණය මත. සාගර ජලයෙ නීල හරිත ඇල්ගාවන් ප්‍රාථමික නිශ්පාදකයන් ලෙස නිපදවන ආහාර දාමාකාරව විලෝපිකයන් දක්වා යනවා. හිරු එලිය නැහැ කියන්නේ සාගරික ආහාර දාම රටාවන් බිඳ වැටීම. ඔවුන්ගෙ ඉරණමත් භෞමික වාසීන්ට වඩා වෙනසක් නැහැ.

පරිණාමික ගමන් මගේ පෘථෘවි ආධිපත්‍යයේ හිනිපෙත්තටම ඩයිනෝසරයන් ලඟාවීමට වැය වුන කාලය වසර මිලියන 126 ක්. (ප්‍රයිමේටාවන්ගෙ මනුශ්‍ය පරිණාමයට තාම වසර මිලියන 8 යි. සංසන්දනය කරලා බලන්න කාලයේ දීර්ඝ බව) වසර මිලියන 126 ක පෘථෘවියේ කාලපරිච්ඡේදය අවසන් වීමට බලපෑවෙ එක් ඇස්ටරොයිඩයක්.

පෘථිවිය මතුපිට මේ සිද්ධි වෙන අතරේ පොලවට යටින් වූ ගුල්, බෙන, ගස් බෙන තුල බියෙන් වාසය කරන නිශාචර ක්ශීරපායින් සහ ඉන්සෙක්ටාවන් (කෘමි සතුන්) මේ දැඩි ව්‍යසනකාරී තත්වයන් තුල නිහඬව තමන්ගෙ සුපුරුදු චර්යාවන් වල. ඉතාමත් කුඩා ශරීර ප්‍රමාණයන් නිසා ඔවුන්ට අවශ්‍ය ආහාර ස්කන්ධය සීමිතයි. කුඩා ආහාර ප්‍රමාණයකින් සංතෘප්ත වන මොවුන් තමන්ගෙ පැවැත්ම තහවුරු කරගන්නවා. (ඉන්සෙක්ටාවන් කියන්නෙ අති විශිෂ්ට දිවි රැකගන්නන්.වසර මිලියන 400 පෙර ඩෙවෝනියන් යුගයේ ඉඳන් මහා නශ්ඨවීම් වලින් දිවි රැකගත් අති විශිෂ්ට පරිණාමික නිපදවීමක් ඔවුන්) ඉජෙක්ටර් වලාවෙන් නැගුනු දුහුවිලි නැවත තැන්පත්ව පෘථිවි වායුගෝලය පිරිසිඳු වන තෙක් කල් මැරීමට ඔවුන් සමත්. විශාල උරගයන් හමුවෙ කුලෑටි ජීවිතයක් ඔවුන්ට ප්‍රධානය කල පරිණාමය තවදුරටත් ඔවුන්ට අකාරුණික නැහැ. කුඩා ශරීර ඔවුන්ට වාසියක් වුනා, නිශාචර බව තුලින් අඳුරු කාලපරිච්ඡේදයන් තුල නොනැසී සිටින්නට හැකි වුනා. මියගිය සතුන්, ශාඛ ආහාරයට ගනිමින් ඔවුන්ගෙ ආහාර ගැටලුව විසඳගත්තා. දැන් තියෙන්නෙ අලුත් පෘථිවියක්. ඩයිනෝසරයන් පැවත නික්ම ගොස් රික්තයක් ඉතිරි වූ පෘථිවියක්...

ඇස්ටරොයිඩය ඝට්ටනය සිදුවී සියළු පාරිසරික විපර්යාසයන් අවසන්. ක්‍රිටසියස් යුගය තුල පෘථිවිය පුරා අණසක පැතිරවු ඩයිනෝසරයන් විශේෂ අති බහුතරය නශ්ඨව ගොස් ඇතැම් කොටස් සිය අවසන් පුරුක් වල.

ක්‍රිටසියස් යුගය සහ ඊට පෙර අවධිවල ක්ශීරපායි පරිණාමය සිදුවුනත් ඔවුන් ඉතාමත් කුඩා ජීවීන් බවට පත්ව තිබුනෙ ඩයිනෝසරයන් හා තරඟ කිරීමට ඇති නොහැකියාව නිසා. ක්‍රිටැසියස් නශ්ඨ වීමේ සංසිද්ධියේදි ඔවුන් වඩාත් හොඳින් ඊට ප්‍රතිරෝධය දක්වනවා. නමුත් සියළු ක්‍රිටැසියස් ක්ශීරපායින් නශ්ඨ වීමට ප්‍රතිරෝධී වුනේ නැහැ. ට්‍රයිකොනොඩොන්ටිඩාවන්, ස්පැලකොතෙරොයිඩ්ස්, ඩ්‍රයොලෙස්ටිඩ්ස්, මල්ටිටියුබර්කලේටස් වැනි ක්ශීරපායි ගෝත්‍ර සහමුලින්ම ඩයිනෝසරයන් මෙන්ම නශ්ඨව යනවා.

ඇස්ටරොයිඩය ඝට්ටනයෙන් පසු එළැඹෙන වසර මිලියන දහයක පමණ කාලය තුල ඉතිරි ක්ශීරපායින් සීග්‍ර ලෙස පරිණාමය වෙනවා. ඇස්ටරොයිඩය ගැටීමට පෙර වසර මිලියන 160 කාලය තුල නියත ලෙස පරිණාමය දැක්වු ක්ශීරපායින් ඉන්පසු එළැඹෙන වසර මිලියන 10 තුල අධික විශේෂනය වීම් සහ අනුවර්තනය වීම් දක්වමින් පැතිර යනවා. මීට ප්‍රධානම හේතුව වෙන්නෙ ක්‍රිටැසියස් යුගයට පෙර සිටි විලෝපිකයන් සහ තරඟකරුවන් ඒ වන විට නශ්ඨව ගොස් සිටි නිසා.

ක්‍රිටැසියස් යුගයට පෙර ලොව ප්‍රමුඛ වන වැස්ම බවට පත්ව තිබුනෙ අපුශ්ප ශාඛ. කොනිෆෙරාවන්, ගින්කොෆයිටා, සයිකඩෝෆයිටා, නෙටොෆයිටා වැනි අපුශ්ප ශාඛ වලින් ප්‍රමුඛව තිබු පෘථිවිය ක්‍රමයෙන් වෙනස් වීම ඇරඹෙනවා. නව පෘථිවිය තුල ප්‍රමුඛ වන්නෙ සපුශ්ප ශාඛ (මල් පිපෙන).

සපුශ්ප ශාඛවල ප්‍රමුඛත්වයත් සමඟ පෙර ලිපියෙ සඳහන් කරපු අනෙක් සැඟව ජීවත් වූ සත්ව කාණ්ඩය පරිණාමිකව ප්‍රමුඛ වීම ඇරඹෙනවා. ඒ ඉන්සෙක්ටාවන්. සපුශ්ප ශාඛ සමඟ සමනල් විශේෂ, මී මැසි විශේෂ වැනි ප්‍රධාන ඉන්සෙක්ටා කොටස්වල පිබිදීම හටගන්නවා.

ක්‍රිටැසියස් යුගයෙ අවසානයත් සමඟම මීසෝසොයික මහා අවධිය අවසන් වෙනවා.එතනින් පසුව ඇරඹෙන්නෙ සෙනොසොයික අවධිය. වසර මිලියන 65 කට පමණ පෙර ඇරඹි සෙනොසොයික මහා අවධිය තමයි අපි දැන් ඉන්නෙ. සෙනොසොයිකය කියන්නෙ ක්ශිරපායීන්ගෙ කූටප්‍රාප්තිය. ක්‍රිටැසියස් අවධියෙන් පසු ඇතිවුන ක්ශීරපායි පිබිදීමේ එක අතුරුඵලයක් තමයි හෝමෝ සේපියන්වරු.

මේ ලිපි කිහිපයෙදිම ඇස්ටරොයිඩ ඝට්ටනය ගැන කතා කරද්දි 'වාසනාවට හෝ අවාසනාවට' යන පද කිහිපය භාවිතා කලා. ඒ ක්‍රිටැසියස් නශ්ඨවීම නොවන්නට ඩයිනෝසරයන් තවමත් මිහිමත සිය අණසකට නතු කරගෙන තිබෙන ලොවක්. එසේ නොවන්නට ක්ශීරපායි පිබිදීම කිසිම ආකාරයකින් සිදු නොවන්නට ඉඩ තිබුනා.

භූ විද්‍යා කාල රාමුව තුල හෝමෝ සේපියන්වරු තවමත් ගත කර ඇති කාලය ඔබ පැය විසි හතරක් තුල එක් ඇස් පියවිල්ලකට ගතකරන කාලය හා සමානයි. ඩයිනෝසරයන්ටත් වඩා ආදිකාලීන නශ්ඨවීම් , ජීවය ගත කල අඳුරු යුග පවතිනවා. මේ සියළු හැදෑරීම් වලින් ගත යුතු කාරණය වෙන්නෙ ජීවත් වන පරිසරයෙ ක්ෂණික විචල්‍යතාවන් හේතුවෙන් නශ්ඨ වූ ජීවීන් සහ මනුශ්‍යා අතර එතරම් වෙනසක් නැති බව. පරිසර හා බැඳීම එතරම්ම ප්‍රබලයි. යම් හෙයකින් පරිසරය විනාශ වීම යනු කාබනික පදාර්ථය මත බිහිවු සියළු ජීවයේ අවසානයයි.

ක්‍රිටැසියස් මහා නශ්ඨ වීම


Marzana steht für:
 den italienischen Namen von Marčana, eines Dorfes in Kroatien
 eine andere Bezeichnung für Morena, eine Gestalt der slawischen Mythologie

Marzana


Aceasta este o listă a localităților din raionul Rîbnița, Republica Moldova, provincia istorică Transnistria/Bugonistria.

Vecinii raionului

Nord - Camenca (localități)

Sud - Dubăsari  (localități)

Orașe

 Rîbnița (reședință de raion)

Comune

 Andreevca

 Beloci

 Broșteni

 Butuceni

  Cobasna

  Crasnencoe

  Ghidirim

  Haraba

  Hîrjău

  Lenin

  Jura

  Stroiești

  Mihailovca

  Molochișul Mare

  Ofatinți

  Popencu

  Plopi

  Mocra

  Ulmu

  Vadul Turcului

  Vărăncău

Liste de localități din Republica Moldova

Listă de localități din raionul Rîbnița


Violet Red er en film instrueret af Matthew Dyman.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2009

Kortfilm fra Danmark

Violet Red


En náutica, la Fogonadura (ant. Afogonadura) es el agujero o abertura en las cubiertas de una embarcación que sirve para que pasen los mástiles, el cabrestante, las bombas etc hacia su asiento en la respectiva carlinga o caja. (fr. Etambrai; ing. Mast hole; it. Fogonatura).

Etimología
En lo antiguo se decía Afogonadura, según Vict. y Fern. Nav.

 Vict.: El Excmo. Sr. Marques de la Victoria (en las equivalencias españolas que se hallan de su letra misma al margen de un ejemplar del Diccionario francés y alemán de Mr. Aubin)
 Fern. Nav.: El Almirante General D. Pedro Fernández de Navarrete (Diccionario de términos de marina: manuscrito que se halla entre sus papeles)

Descripción
En un espacio entre dos baos (vigas del barco) se colocan las llaves (dos piezas largas endentadas por sus extremos a los dos baos) a ambos costados del palo, luego entre las llaves se colocan los malletes (piezas endentadas a las llaves, en el espacio que forman entre estas), estas forman un cuadrado exterior y un octógono interior. Luego en el interior del agujero así formado se coloca la boca de tinaja (pieza en forma de anillo) con el que se forma la fogonadura. Por entre la fogonadura y el palo se encajan las cuñas para su sujeción. Esto se repite en todas las cubiertas por donde pasa el palo.

Partes

Concha: (fr. Emplanture; ing. Socket step).
Galocha: la concha del cabrestante.

Referencias

Cartilla práctica de construcción naval, dispuesta en forma de vocabulario (1847), p. 77

Arboladura

Fogonadura


الدعسوقيات أو الخنافس المنقطة أو بنات العيد   هي حشرات تعدّ من أحد فصائل الخنفساء المعروفة ومن ذوات التطور كامل تنتشر في أغلب بقاع الأرض يوجد منها أكثر من 5000 نوع في أمريكا الشمالية وحدها عرف منها أكثر من 450 نوع. تتميز الخنفساء المنقطة بصغر حجمها مقارنة ببقية عائلات الخنافس إذ يبلغ طولها من 1 إلى 8 على ألف من المتر كما أن ألوانها متعددة كاللون الأحمر والأصفر والأبيض والقاتم وهي تعدّ من المفترسات المفيدة للفلاح سواء على صعيد افتراس المن والهوام الضارة أو المساعدة في عملية التلقيح.
دورة الحياة
- يمكن للدعسوقة أن تلد آلاف من اليرقات حيث أن متوسط العمر المتوقع لكل صنف منها من سنتين إلى ثلاث سنوات. الدعسوقة هي حشرة مفيدة جداً في المكافحة البيولوجية ضد الحشرات المضرة، مثل المن وبعض الحشرات القشرية التي تأكل المحاصيل الزراعية بسرعة وبكمية كبيرة. خلال موسم البرد، تبدأ الخنافس فترة السبات، فتبحث عن ملجأ تحت الحجارة، تحت لحاء الأشجار، في جذوعها القديمة، أو تحت أوراق الزهور الذابلة كما الخشخاش، إلخ.
الغابات، السهول، بقع الأعشاب الضارة، والحدائق.
- يحصل التزاوج في الربيع أو الصيف تضع الأنثى ما بين 3 و 300 بيضة حسب النوع وحسب مدى بعد مجموعة الدعسوقات عن مستعمرات المنة (أي كمية المنة التي تتناولها).
فمثلاً النوع البريطاني Adalia bipunetata تضع الأنثى بيضاً يفقس خلال مدة من 5 إلى 8 أيام تأكل اليرقة حوالي من 350 إلى 400 منِّة خلال 10 إلى 15 يوم فتستخدمها في نموها لتصبح حشرة كاملة. في هذه النقطة تبدأ البقع السوداء بالظهور على ظهرها. تستغرق دورة الحياة كلها من أربع إلى سبع أسابيع فالعديد من الأجيال يمكن أن ينشأ في الصيف الواحد.
- تعدّ حشرة مفيدة وليست ضارة، لأنها تأكل الحشرات الصغيرة.

- سبب انتشارها أن هذا هو موعد فقس البيض لها.

- تساعد على تلقيح الأزهار.

- تنتشر بكثرة في الشوارع وخاصة في الحدائق المهجورة والأماكن المليئة بالأشجار، والأماكن المهملة والمليئة بالأعشاب الضارة.

- لا تسبب أي أمراض في جسم الإنسان.

- أسمّاها أرسطو بـ«كليوباترا».

- عُرفت منذ أكثر من 300 مليون سنة.

- تتميز بصغر حجمها مقارنة ببقية عائلات الخنافس.

- يبلغ طولها من أقل من 1 سم.

- لها ألوان متعددة كالأحمر والأصفر والأبيض والقاتم والرمادي المسود، ذات بقع على أجنحتها برتقالية أو سوداء؛ وتكون فعالة من آخر الربيع إلى آخر الصيف.

- يحمل رأسها قرن استشعار تستخدمه بشكل أساسي، في الشم سيما في أوقات التزاوج، بالإضافة إلى تحسس البيئة المحيطة.

- ولها زوج من الأعين وكل عين مفصلة على شكل عوينات صغيرة مركبة.

- فمها كلابي الشكل، بينما فكها العلوي أكبر من السفلي ومناسب لقضم الطعام.

- تمتلك جنيحان قشريان، وعند الطيران تتحرر أجنحتها من الغشاء للخارج.

- لها بطن على هيئة درع صدري ذو عدة حلقات من الأسفل وصولًا لفتحة عضو التناسل أرجلها الستة مفصلية.

- يحتوي سائل جسم الحشرة على مركب مضاد حيوي قوي يطلق عليه اسم «هارمونين» فضلًا عن مواد مركب البيبتدات مضادة الميكروبات، وهذا يتيح للحشرة قدرة أكثر فعالية مقارنة بالحشرات أصيلة الموطن.

- تعدّ من المفترسات المفيدة للفلاح، حيث تتغذى على المن والهوام الضارة أو المساعدة في عملية التلقيح.

- تلد آلاف من اليرقات، حيث أن متوسط العمر المتوقع لكل صنف منها من سنتين إلى ثلاث سنوات.

- تنتشر في أغلب بقاع الأرض، فيوجد منها أكثر من 5000 نوع في أمريكا الشمالية، وإفريقيا الجنوبية.

- تستغرق دورة الحياة كلها من 4 - 7 أسابيع.

- تقوم الدعسوقات بالسبات الشتوي في الأماكن الدافئة، فتبحث عن ملجأ تحت الحجارة، تحت لحاء الأشجار، في جذوعها القديمة، أو تحت أوراق الزهور ذابلة كما الخشخاش.

- أكد العلماء من خلال بحثهم أن النظام البيولوجي للدعسوقة الآسيوية يتيح لها التفوق أثناء التنافس مع الأنواع أصيلة الموطن.

- وأنها تتمتع بجهاز مناعي يتسم بقوة كبيرة.

دورة الحياة
يمكن للدعسوقة أن تلد آلاف من اليرقات حيث أن متوسط العمر المتوقع لكل صنف منها من سنتين إلى ثلاث سنوات.
الدعسوقة هي حشرة مفيدة جداً في المكافحة البيولوجية ضد الحشرات المضرة، مثل المن وبعض الحشرات القشرية التي تأكل المحاصيل الزراعية بسرعة وبكمية كبيرة.
خلال موسم البرد، تبدأ الخنافس فترة السبات، فتبحث عن ملجأ تحت الحجارة، تحت لحاء الأشجار، في جذوعها القديمة، أو تحت أوراق الزهور الذابلة كما الخشخاش، الخ.

الغابات، السهول، بقع الأعشاب الضارة، والحدائق.

يحصل التزاوج في الربيع أو الصيف تضع الأنثى ما بين 3 و300 بيضة حسب النوع وحسب مدى بعد مجموعة الدعسوقات عن مستعمرات المنة (أي كمية المنة التي تتناولها).فمثلاً النوع البريطاني Adalia bipunetata تضع الأنثى بيضاً يفقس خلال مدة من 5 إلى 8 أيام تأكل اليرقة حوالي من 350 إلى 400 منِّة خلال 10 إلى 15 يوم فتستخدمها في نموها لتصبح حشرة كاملة. في هذه النقطة تبدأ البقع السوداء بالظهور على ظهرها.تستغرق دورة الحياة كلها من أربع إلى سبع أسابيع فالعديد من الأجيال يمكن أن ينشأ في الصيف الواحد.

حشرات منزلية
- تعدّ من المفترسات المفيدة، حيث تتغذى على المن والهوام الضارة أو المساعدة في عملية التلقيح.

وصلات خارجية
 الموسوعة الحرة للأعشاب

المراجع

 Ladybirds of Australia
 Harlequin Ladybird survey in the British Isles
 Biological control: Predators: Lady beetles Cornell University's Guide to natural enemies in North America
 Lady Beetles of Florida on the UF / IFAS Featured Creatures Web site
 Taiwanese site Images

الظهور الأول في عصر الإيوسين
أصنوفات سماها بييار أندريه لاتريل
حشرات تستخدم كعوامل لمكاحفة الحشرات
حشرات في الثقافة
خنافس
رموز ديلاوير
فصائل الخنافس
فصائل الخنفسيات النارية

دعسوقيات


Las Anod (; ) is the administrative capital of the Sool region of Somaliland.

Territorial dispute

The city is disputed by Puntland and Somaliland. The former bases its claim due to the kinship ties between the Dhulbahante clan and the dominant clan in Puntland, the Majeerteen, whilst the latter's claim is grounded on the border of the former British Somaliland Protectorate. The city was the proclaimed capital of Khatumo State throughout its existence until its dissolvement in 2017.

Somaliland forces captured the city in the Battle of Las Anod in 2007, ousting Puntland forces, and has maintained full control of the city in all aspects since. Until now Somaliland governs Las Anod with little legitimacy or popularity, while regular unknown assassinations have deteriorated the security situation.

Ahmed Musa reports, the residents of Las Anod have not fully accepted Somaliland's presence in their city:

Somaliland still governs Lasanod with little legitimacy or popularity. This is one reason why Somaliland has to be flexible with respect to tax collection. It cannot impose the full tax code on the Dhulbahante territories because that would only reinforce local people's existing grievances vis-à-vis Somaliland. Therefore, Somaliland's reduced taxes (cashuur dhaaf) in the Lasanod areas are one way of garnering, or at least retaining, some level of public acceptance.

History

Pre-independence
On 31 July 1903, a battle occurred between 30 British scouts and 128 Dervish scouts, a few miles west of Heli Madu near Las Anod:

 "half way between Las Anod and Heli Madu ...  they were the advanced scouts of a party of 128 of the Mullah's scouts, mostly spearmen ... the enemy emerged from thick bush. They fought for two hours, the enemy losing many men killed and wounded, the exact number not being known; the enemy dragged their wounded and dead away.

The motive for this Dervish development was said by Roman Loimeier as caused by how the Dhulbahante had not signed colonial protective treaties (since the Italians considered part of the Dhulbahante as subjects of the Italian-protected Sultan of the Majeerteen), combined with the fear, agitation and anxiety from contemporaneous yearly expedition-raids by marauding Menelik II armies and their pillaging.

During the British protectorate era, Las Anod was the capital of the Nogal District, the precursor province of Sool, described by John Hunt as an "entirely Dolbahanta" province.

Post-independence

The United Somali Party was founded in Las Anod with the intention of forming a non-Isaaq axis, due to tensions deriving from the instability in 1954 and 1955. The instability of 1954 was primarily due to camel-rustling between Dhulbahante and Habar Jeclo, whilst that of 1955 was due to roaming resulting from droughts that culminated into a war with Dhulbahante on one side battling the two Isaaq clans of Habr Yunis and Habar Jeclo on the other:

On the 27th of October the District Commissioner Las Anod, completed the hearing of an enquiry into previous unrest in the region... One of those killed was a man of the Habar Yuunis Sa'ad Yuunis who were fighting with the Habar Ja'lo against the Ḍulbahante, and the other a man of the MaḤammad Abokor.

From 1959 until 1961, Las Anod was the seat of Garad Ali's USP party. With Las Anod as its seat, Garad Ali's USP party formed a coalition consisting of the Warsangeli, Gadabuursi and Dhulbahante clans. In the previous six years, Ali's father Garad Farah, was in self-induced exile in Mogadishu:

Ali Gerad Jama, the university – educated son of the Gerad ( chief ) Jama Farah ( who went into voluntary exile in Mogadiscio from 1952 to 1958 as a result of his conflict with the British administration ) provided the main drive behind the party.

On October 15, 1969, whilst paying a visit to the city, Somali President Abdirashid Ali Shermarke was shot dead by one of his own bodyguards. His assassination was quickly followed by a military coup d'état on October 21, 1969 (the day after his funeral), in which the Somali Military seized power without encountering armed opposition — essentially a bloodless takeover. The putsch was spearheaded by Major General Mohamed Siad Barre, who at the time commanded the army.

Initially, there was cordiality between the SYL party (Somali Youth League) and the northern Harti-dominated USP party; for instance the parties held joint conferences across Somalia and together expressed support for Somalia's new constitution in 1960. However, post independence, Las Anod has had a history of suspicion of centralized politics, including against the unitary and Somali nationalist platform of the Somali Youth League (SYL). For example, in the 1960s, five SYL officials were killed within the city. Towards the end of the decade 16 people were once against killed when the SYL party supporters staged in the city.

Throughout the 21st century, Las Anod has been described as the only city in the Horn of Africa wherein the population's dignitaries are regularly assassinated without a culprit, suspect or defendant being named, including the extolled influencer Cabdirisaaq Cardoofe, assassinated in 2021.

Recent history
In December 2022, a Las Anod politician was assassinated leading to violent confrontations and the death of 20 protesters. The President of Somaliland announced that the cause of the incident must be identified. President Puntland accused Somaliland of carrying out attacks against civilians. The Somaliland government accused Puntland of spreading misinformation to incite violence in Las Anod.

In early January 2023 Somaliland's Minister of Interior Mohamed Kahin Ahmed sat down with traditional elders and intellectuals from Las Anod to discuss the current situation in the city, where protests against the frequent assassinations in Las Anod are taking place.

On January 31, the Somaliland government warned the country's media outlets against spreading news, reports, and polls that could worsen the situation in Las Anod that "everyone working in Somaliland is obligated to follow the laws of the country, first and foremost the Somaliland Constitution."

On February 6, the first asylum seekers arrived in Ethiopia.

On February 6, a committee composed of town leaders and traditional elders appointed to deliberate on the political future of the region attempted to publicly announce its intention to reject Somaliland and form a Federal Republic of Somalia under the name SSC-Khaatumo. However, Somaliland troops camped outside Las Anodos shelled the town and disrupted the announcement.

On February 8, Las Anod mayor Abdirahim Ali Ismail stated that "this is not a war between Somaliland and Puntland, nor between Somaliland and terrorists, but between the Somaliland army and the people of Las Anod."

On February 14, the Djiboutian government denied rumors of Djibouti's involvement in the fighting in Las Anod following unconfirmed reports on social media against Djibouti regarding the situation in Las Anod.

On February 16, the BBC announced that the Las Anod rebel group had formed a cultural council; the BBC listed the key figures as Garad Jama Garad Ali, Garaad Cabdullaahi Garaad Saleebaan Garaad Maxamed, Garad Jama Garad Ismail Duale, Garaad Cabdirisaaq Garaad Soofe Durraan.

Somaliland finance company Dahabshiil announces it will provide $200,000 to help displaced people in Las Anod.

Nicholas Delaunay, director of the International Crisis Group's East and Southern Africa Project, said Somaliland has provided no concrete evidence of Al-Shabaab's involvement and that deeper issues behind the conflict must be addressed quickly.

On February 23, United Nations Human Rights Council reported that more than 185,000 people, 89% of them women and children, have been displaced by the fighting in Las Anod that began on February 6.

On February 25, a Somaliland military spokesman said, "Hostile forces with al-Shabaab background broke the ceasefire agreement and attacked Somaliland forces. The attack was repulsed and much of the city remains under the control of Somaliland forces."

On February 26, Somaliland's Foreign Minister, Essa Kayd, announced the final withdrawal of troops from the front lines in Las Anod to designated military units in order to minimize civilian impact.

He also said that al-Shabaab was behind the disturbances and that they chose Las Anod as a place of refuge because they were driven out of central Somalia.

On February 28, a major hospital was hit by four mortar rounds, killing at least one person and wounding several others. Somaliland's Ministry of Defense denied that the military shelled the hospital and said such reports were "fake news" intended to damage the military's reputation.

Since March 1, no major fighting has occurred and life has resumed peacefully. However, the devastation is evident, and there are major obstacles such as the roads to Burco and Bosaso, the source of supplies in peacetime.

On March 2, the Prime Minister of the Federal Republic of Somalia said, "In 1988, the Somali government launched a war against the civilian population. It is unfortunate that the same scenario is being repeated now," he said.

On March 8, Somaliland military commander Nuh Ismail Tani announced in a media interview, "We have the right and the ability to retake Las Anod, but we are abiding by the government ceasefire agreement."

On March 9, the Somaliland government said that among the fighters fighting Somaliland forces in Las Anod were troops from Ethiopia's Somali regional government. The Ethiopian government denies it.

Politics

Las Anod is the centre of political power of the Dhulbahante clan. As of 2021, Las Anod constituents are represented by 12 members parliament representing Sool elected in the Somaliland parliamentary elections. With nominal participation in the Somaliland elections, a mere 5 representatives hail from the Dhulbahante which almost exclusively inhabit the Sool region. From the 2005 parliamentary elections onwards, the Isaaq clans in Aynaba District have benefited disproportionally from the absence of this community. Hoehne explains:

Additionally, residents are represented by 13 local councillors elected in the Somaliland municipal elections.

In the 2021 parliamentary and municipal elections about 100,000 residents registered to vote across the Sool region with a thin majority registering in the capital Las Anod. This was a dismal voter turnout as the acceptance of Somaliland's presence in the eastern regions remains uneven. The Crisis Group reports:

Abdirisak Khalif who hails from Las Anod was also selected as the speaker of Somaliland's house of representatives in the same year.

Geography
Las Anod is strategically positioned in the Nugaal Valley and along the trade routes in Somaliland and Puntland. The city is almost surrounded by hills and has considerable water resources, the latter of which makes it a prime destination for peoples from other parts of generally arid regions within Somaliland as well as from neighboring countries such as Somalia, Djibouti and Ethiopia .

Economy

Evictions carried out in 2021 were reportedly due to business rivalries between locals and residents from South West State of Somalia. According to a recent research report, the Berbera and Bosaso ports are the main sources of commodities that arrive in Las Anod:

Demographics
According to the UNFPA 2014 population estimate the Las Anod District has an estimated population of 156,438 inhabitants.

The city is primarily inhabited by people from the Somali ethnic group, in particular by the Dhulbahante sub-clan of the Harti Darod.  The gaashaanbuur subclan of Shiikhyaale especially well represented. The Fiqishini (Hawiye) which at times form part of Baho Nugaaled are also present in Las Anod.

In the 1950s, Ioan Lewis described the lineage cleavage running through the city as follows:

Education
Las Anod has numerous primary schools which include both private and public. Currently there are 6 Primary Schools in the city of Las Anod; Gol Khatumo, Gateway, Abyan, Ilays, Imam Shafi and Sool primary schools.

Secondary school education is provided by Ilays Educational Academy, Muse Yusuf and Nugaal High Schools. Founded in 2004, Nugaal University (NU) is the first post-secondary institution of higher learning to be established in the area. The first group of four-year Nugaal University students graduated in September 2009. Also there are Ilays National University and Gollis University both established in Las Anod in 2015.

There are also a number of academic institutions in Las Anod which provide diverse education services such as Sool Institute of Heath Sciences (SIHS), Al-Furqan Islamic Institute, Sahal Software College, Future Technology Center etc.

Climate
Las Anod has a hot arid climate (Köppen BWh) with consistently very warm to hot temperatures and almost no rainfall except erratically in May and October.

Culture

Media

There are many media companies whom operated in Las Anod in the 2010s, including Somnews, SBS, Radio Las Anod, Universal TV.

Notable residents
Rooda Xassan, designer of Khatumo flag
Abdi Bile, world champion long distance athlete
Abdinasir Ali Hassan, entrepreneur and CEO of Hass Petroleum
Abdirisak Khalif, current Speaker of the House of Representatives of Somaliland
Abdirahman Mohamed Abdi Hashi, Minister of Fisheries and Marine Resources of Somalia
Ali Khalif Galaydh, President of Khaatumo State and Former Prime Minister of Somalia
Bashe Mohamed Farah, former Speaker of Somaliland House of Representatives
Eng Mohamed Isse Lacle, Colonel in the Somali Navy and Former Deputy Minister of Ministry of Ports in Somaliland
Garad Jama Garad Ali, Dhulbahante clan chief
Hodan Nalayeh, TV host and journalist Media
Mohamed Abdi Hashi, former Chairman USP & Vice President of Puntland
Abdi Hassan Mohamed, Incumbent Police Commissioner of the Somali Police Force.

References

Populated places in Sool, Somaliland

Las Anod


مسييه 59 أو م59 (بالإنجليزية: Messier 59 أو M59 أو NGC 4621 ) هي مجرة إهليجية وتقع في كوكبة العذراء.

تاريخ اكتشافها
اكتشف يوهان كوهلر المجرة مسييه 59  والمجرة مسييه 60 المجاورة لها في أبريل عام 1779 أثناء مراقبته لأحد
المذنبات في تلك المنطقة من السماء. بعد ذلك بثلاثة أيام سجل شارل مسييه هاتين المجرتين في فهرسه المعروف.

ترجع التسمية NGC 4621 إلى الفهرس العام الجديد.

خصائص المجرة مسييه 59
 تبعد عن الأرض : 60 مليون سنة ضوئية
 انزياح أحمر : 410 كيلومتر/ثانية
 السطوع: 6و10 قدر ظاهري
 الحجم : 4و5 دقيقة قوسية * 7و3 دقيقة قوسية.

عضو تجمع العذراء

تعتبر المجرة مسييه 59 عضوا في تجمع العذراء Virgo Cluster.

اقرأ أيضا
 ثقب أسود
 مجرة
 قزم أبيض
 عملاق أحمر
 مجرة حلزونية
 مجرة إهليجية
 الانفجار العظيم
 خط زمني للانفجار العظيم
 نجم نيوتروني
 نجم

مراجع

وصلات خارجية
 موقع الكون
 Elliptical Galaxy M59 @ SEDS Messier pages

أجرام الفهرس العام الجديد
أجرام فلكية اكتشفت في 1779
أجرام فهرس أوبسالا العام
اكتشافات يوهان غوتفريد كوهلر
سدم
عنقود العذراء المجري
فهرس المجرات الرئيسية
فهرس مسييه
كوكبة العذراء
مجرات إهليلجية

مسييه 59


عين الجفين عين قديمة مجاورة لعين ابن هذال في منطقة القصيم بالسعودية، وأصبحت الآن أحد أحياء محافظة المذنب، وتبعد عنها نحو عشر كيلومترات جهة الشمال الشرقي، ويرجع تاريخها إلى أكثر من 150 سنة، وتملكها أسرة الرمضي من العسوم من القعدان من الخمشة من ولد سليمان من قبيلة عنزة الوائلية، ولا زالوا فيها حتى الآن، وقد كانت عين الجفين قديمًا موردًا للماء يقصده الجميع، ولا تزال العين تجود بالماء، وهي مذكورة في أكثر من كتاب للمؤرخين.

عيون ماء في السعودية

الجفين


TCG Gelibolu (F-493), USN'deki adı: USS Reid (FFG-30), Türk Deniz Kuvvetleri'nde hizmet etmekte olan Gabya sınıfı fırkateynlerden biri.

Güdümlü füze donanımlı Oliver Hazard Perry sınıfı fırkateyn'in 21. gemisi USS Reid (FFG-30) olarak ABD Deniz Kuvvetleri'nde hizmet etmiştir. İsmini denizci Samuel Chester Reid (1783-1861)'den almıştır.

FY78 programının bir parçası olarak 23 Ocak 1978'de Kaliforniya'daki Todd Shipyards'a sipariş edilmiştir. Reid 8 Ekim 1980'de hazırlanmış, 27 Haziran 1981'de suya indirilmiş ve 19 Şubat 1983'te göreve başlamıştır.

18 Ağustos 1990'da Reid, belirlenmiş rotası dışına çıkan bir Irak tankerinin geçiş yönüne ateş ederek Çöl Kalkanı Operasyonu'nun ilk atışlarını yapmıştır.

25 Eylül 1998'de ABD Donanması'ndan emekliye ayrılmış ve 5 Ocak 1999'da TCG Gelibolu (F-493) adını alarak Türkiye'ye satılmıştır. Sancak çekme töreni 23 Şubat 1999 tarihinde San Diego, ABD'de yapılmıştır. Birleşmiş Milletler'in (UN) Lübnan görevini yerine getirmiştir.

Dış bağlantılar

 MaritimeQuest USS Reid FFG-30 pages

Gabya sınıfı fırkateyn

TCG Gelibolu (F-493)


David Amram (Filadelfia, Pennsylvania, 17 de noviembre de 1930) es un compositor, director de orquesta, trompista, pianista y flautista estadounidense, de música clásica, folk y jazz étnico.

Obra
David Amram ha compuesto más de 100 obras orquestales y de cámara, así como un buen número de bandas sonoras para obras de Broadway y películas de cine, entre ellas las de Esplendor en la hierba y The Manchurian Candidate; dos óperas, "The Holocaust Opera" y "The Final Ingredient", más otra ópera cómica ("Twelfth Night"); y la BSO del film de 1959, "Pull My Daisy", narrada por el novelista Jack Kerouac. Es autor también de tres libros: "Vibrations", una autobiografía; "Offbeat: Collaborating With Kerouac", memorias; y "Upbeat: Nine Lives of a Musical Cat", todos ellos publicados por Paradigm Publishers.

Amram toca la trompa, el piano, diversas flautas y whistles, instrumentos de percusión, y docenas de otros instrumentos folclóricos de 25 países diferentes. Ha colaborado con músicos, actores y escritores, como Leonard Bernstein (quien le escogió como compositor residente de The New York Philharmonic en 1966), Dizzy Gillespie, Langston Hughes, Dustin Hoffman, Sir James Galway, Willie Nelson, Thelonious Monk, Odetta, Elia Kazan, Arthur Miller, Charles Mingus, Lionel Hampton, Johnny Depp o Tito Puente.

El 16 de noviembre de 2011, la víspera de su 81 cumpleaños, Amram fue incluido en la Oklahoma Jazz Hall of Fame y recibió un Lifetime Achievement Award. Tres días más tarde fue galardonado con el "1st Annual Bruce Ricker Lifetime Achievement Award", que le entregó Clint Eastwood, dentro del Festival de Cine Digital de El Paso.

Discografía

Como líder

Como colaborador
Kenny Dorham,1953, The Art of the Ballad, Prestige Records.
Lionel Hampton, 1955, Crazy Rhythm, EmArcy.
The Oscar Pettiford Orchestra, 1956, Impulse!
The Oscar Pettiford Orchestra, 1956, The Oscar Pettiford Orchestra in Hi Fi, Paramount Records.
Curtis Fuller & Hampton Hawes, 1957, Curtis Fuller and Hampton Hawes with French Horns, New Jazz.
Kenny Dorham & Cannonball Adderley, 1959, Blue Spring, Riverside Records.
David Bromberg, 1971, David Bromberg, Columbia Records.
Loudon Wainwright III, 1972, Album III, Columbia/Legacy.
Hannibal Marvin Peterson, 1974, Children of the Fire, Sunrise Records.
Mary Lou Williams, 1975, Mary Lou's Mass, Folkways.
Betty Carter, 1976, Compact Jazz, Verve Records.
Steve Goodman, 1976, Words We Can Dance To, Red Pajamas Records.
Jerry Jeff Walker, 1979, Too Old To Change, Elektra Records.
Betty Carter, 1982, Whatever Happened to Love?, Verve Records.
Steve Goodman, 1983, Artistic Hair| publisher, Red Pajamas Records.
London Pops Orchestra, 1989, From London to Broadway, Pickwick Records.
Tom Chapin, 1992, Billy the Squid, Sony Kids' Music.
Allen Ginsberg, 1994, Holy Soul Jelly Roll: Poems & Songs, Rhino Records.
Joanne Shenandoah, 1994, Once in a Red Moon, Canyon Records.
Randy Crofton, 1996, Duologue, Lyrichord.
Steve Goodman, 1996, The Easter Tapes, Red Pajamas Records.
T.S. Monk, 1997, Monk On Monk, N2K.
Pete Seeger, 1998, If I Had a Hammer: Songs of Hope & Struggle, Smithsonian Folkways.
Jerry Jeff Walker, 1998, Lone Wolf: The Best of Jerry Jeff Walker, Warner Archives.
Thunder Bird Sisters, 1998, Still Singin, Thunder Bird Sisters.
Jack Kerouac, 1999, Reads on the Road, Rykodisc.
Tom Chapin, 2001, Great Big Fun for the Very Little One, Rhino Records.
Pat Humphries, 2001, Hands, Appleseed.
Lionel Hampton, 2001, Jazz in Paris: Lionel Hampton & His French New Sound, Barclay.
Suzzy & Maggie Roche, 2004, Why the Long Face, Red House.
Morley, 2005, Days Like These, Morley.
Lawrence Ferlinghetti, 2005, Pictures of the Gone World, Synergy.
Nenad Bach, 2005, A Thousand Years of Peace, Orchard Records.
Allen Ginsberg, 2006, First Blues, Water.
Steve Goodman, 2006, Live at the Earl of Old Town, Red Pajamas Records.
Alana Amram & The Rough Gems, 2007, Alana Amram & The Rough Gems, Zealous Records.
Norman Savitt, 2009, Norman Savitt and Friends, Balkan Samba Records.
Amram intervino en el éxito de Raffi, "Peanut Butter Sandwich Made With Jam: One for Me and One for David Amram".

Bibliografía
2001: Vibrations: The Adventures and Musical Times of David Amram (Thunder's Mouth Press) ISBN 1-56025-308-8
2003: Offbeat: Collaborating with Kerouac (Paradigm) ISBN 1-56025-460-2
2007: Upbeat: Nine Lives of a Musical Cat (Paradigm) ISBN 1-59451-544-6
Douglas Brinkley escribió el Prólogo para Vibrations: The Adventures and Musical Times of David Amram y Audrey Sprenger el Epílogo (Paradigm, 2008)

Referencias

 Este artículo está tomado, en su versión inicial, de Wikipedia en inglés

Enlaces externos
 David Amram's home page
 David Amram's upcoming appearances and performances
 David Amram Videos and Quotes
 David Amram oral history

Compositores de Estados Unidos
Compositores de bandas sonoras
Trompistas de jazz de Estados Unidos
Músicos de bop
Músicos de jazz moderno
Nacidos en Filadelfia

David Amram


الطبلة (Tympanum) في العمارة هي منطقة ثلاثية من الجدار المغلق في إطار الجزء العلوي للواجهة الأمامية (قوصرة)، وكثيرا ما تزين برسومات وتماثيل.

وأحيانا يستخدم كمصطلح مرادف للإطار العلوي للبوابات والنوافذ.

تفسير الطبلة في معجم المصطلحات العلمية والفنية والهندسة هو «سطح القوصرة الغائر».

مراجع

عناصر معمارية
عناصر معمارية زخرفية

طبلة (عمارة)


Halymeniaceae, porodica crvenih algi, dio reda Halymeniales. Postoji 342 priznatih vrsta u 38 rodova.

Rodovi

 Acrodiscus Zanardini, 1
 Aeodes J.Agardh, 3
 Amalthea D'Archino & W.A.Nelson, 2
 Austroepiphloea Molinari, Sánchez Ocharan & Guiry, 1
 Blastophye J.Agardh, 1
 Carpopeltis F.Schmitz, 9
 Codiophyllum J.E.Gray, 3
 Corynomorpha J.Agardh, 2
 Cryptonemia J.Agardh, 50
 Dermocorynus P.Crouan & H.Crouan, 4
 Felicinia Manghisi et al., 2
 Galene D'Archino & Zuccarello, 4
 Gelinaria Sonder, 1
 Glaphyrosiphon Hommersand & Leister, 4
 Grateloupia C.Agardh, 94
 Grateloupiocolax Schnetter & Bula-Meyer, 1
 Halymenia C.Agardh, 72
 Howella C.W.Schneider, Popolizio, L.G.Kraft & G.W.Saunders 3
 Hymenophlaea J.Agardh, 1
 Isabbottia Balakrishnan, 1
 Kintokiocolax Tak.Tanaka & Y.Nozawa, 1
 Mariaramirezia M.S.Calderon et al., 2
 Neoabbottiella Perestenko, 3
 Neofolia S.-M.Lin et al., 1
 Neorubra M.S.Calderon, G.H.Boo & S.M.Boo, 3
 Nesoia H.W.Lee & M.S.Kim, 5
 Norrissia Balakrishnan, 1
 Pachymenia J.Agardh, 12
 Pachymeniopsis Yamada ex Kawabata, 3
 Phyllymenia J.Agardh, 8
 Polyopes J.Agardh, 11
 Prionitis J.Agardh, 17
 Ramirezia M.S.Calderon et al., 1
 Spongophloea Huisman et al., 3
 Thamnoclonium Kützing, 1
 Yonagunia S.Kawaguchi & M.Masuda, 8
 Zanardinula De Toni, 2
 Zymurgia J.A.Lewis & Kraft, 1

Izvori

Halymeniales

Halymeniaceae


Antoni Michał Nowak-Przygodzki, né le  à Cracovie et mort le  dans le , est un juriste, avocat et militant politique de l'exil polonais.

Biographie
Né en 1897 à Cracovie, il participe à la Première Guerre mondiale, puis à la défense de la ville de Lviv durant la guerre polono-ukrainienne. Il combat aussi lors de la guerre soviéto-polonaise en qualité de sous-lieutenant, aux côtés du général Jozef Pilsudski. En mérite de ses efforts, il reçoit la Croix de la Valeur en 1921. Dans l'entre-deux-guerres, après l'obtention de son doctorat en droit en 1919, il devient professeur de droit, mène des recherches juridiques et dirige son propre cabinet d'avocat. Il est très actif dans diverses organisations politiques et sociales. En 1919, il épouse Zofia Gumowska avec qui il a quatre enfants.

Lors de la Seconde Guerre mondiale, il n'est pas mobilisé, mais il devient responsable de la commission des réfugiés qui arrivent à Lviv. Après l'arrivée de l'Armée rouge, il rejoint la clandestinité fin septembre 1939 en raison de son activité politique d'avant-guerre et part à Varsovie en automne 1940. Officier des Groupes d'assaut des Rangs Gris opérant sous le pseudonyme « Opel », et, à partir de 1944, chef du Bureau de l'information et de la propagande de l'état-major de l'Armée de l'intérieur dans le district de Varsovie, il prend part à l'insurrection de Varsovie. Après l'échec de cette insurrection en octobre 1944, il est envoyé au camp de prisonniers de guerre Bergen-Belsen en Allemagne. Libéré par les Britanniques, il est chargé de la culture et de l'éducation des unités polonaises sur le dans la zone d'occupation britannique de l'Allemagne jusqu'à sa démobilisation en juin 1947.

A la suite de la Seconde Guerre mondiale, il s'installe en France et il fait venir de la Pologne son fils et sa fille mineurs avec l'aide de la Croix-Rouge, puis sa femme. Ils habitent d'abord dans un petit hôtel la rue des Écoles avec le cercle intime de la revue d'émigration polonaise Kultura, entre autres Joseph et Maria Czapski, Jerzy Giedroyc et Zygmunt et Zofia Hertz. Il devient membre du comité exécutif de l'Union des réfugiés de guerre polonais lors du premier congrès mondial des réfugiés de guerre polonais à Bruxelles en 1946, et son vice-président à partir de 1949. Le 31 mai 1949, le président de la République de Pologne en exil, August Zaleski, le nomme membre du Conseil national de la République de Pologne, inauguré à Londres le 6 juin. À partir de 1950, il reprend l'enseignement. En mai 1951, il devient membre de l'Académie Internationale Libre des Sciences et des Lettres, créée à Paris et regroupant des exilés savants d'Europe centrale et orientale, et en 1952, de la Société historique et littéraire polonaise à Paris.  À partir du mai 1952, il travaille à Strasbourg au Collège de l'Europe libre, tout en maintenant en parallèle son activité d'enseignant et de chercheur, jusqu'à la fermeture de l'institution en été 1958.

Il décède à Paris le 4 janvier 1959.

Bibliographie
 Veronika Durin-Hornyik, « Le Collège de l'Europe libre et la préparation de la construction démocratique de l'Europe de l'Est (1948-1958) », Relations internationales, 2019/4, Nr 180, pp. 13-25.
 Maria Nowak, Pour notre liberté et la vôtre. Comment la Pologne a été abandonnée par ses alliés, Librinova, 2019

Archives
Les archives d'Antoni Nowak-Przygodzki sont actuellement conservée à la Bibliothèque polonaise de Paris. Son fonds comprend notamment des archives relatives à son activité dans la période d'après-guerre.

Références

Liens externes

Naissance en mai 1897
Naissance à Cracovie
Militant polonais
Juriste polonais du XXe siècle
Avocat polonais
Décès en janvier 1959
Décès dans le 7e arrondissement de Paris
Décès à 61 ans
Militaire polonais du XXe siècle

Antoni Nowak-Przygodzki


În Lumea Occidentală, milenialii (denumiți și Generația Y) sunt cohorta demografică ce a urmat Generației X. Nu există date precise pentru începutul sau sfârșitul acestei generații; demografii și cercetătorii folosesc de obicei începutul anilor 1980 ca dată de naștere a primilor mileniani, și mijlocul anilor 1990 până la începutul anilor 2000 ca ultimi ani.

În Statele Unite, ei sunt denumiți uneori "Echo Boomers" datorită unei creșteri majore a natalității în deceniile anilor 1980 și 1990, și pentru că ei sunt de cele mai multe ori copiii celor din generația Boomer. Cu toate acestea, în țările dezvoltate a persistat tendința din secolul al XX-lea spre familii mai mici, astfel că impactul relativ al "baby boom echoului" a fost, în general, mai puțin pronunțat decât explozia demografică de după al Doilea Război Mondial.

Caracteristicile milenialilor variază de la o regiune la alta, în funcție de condițiile economice și sociale. Cu toate acestea,  lor este în general caracterizată prin gradul de utilizare și familiaritatea sporită cu tehnologiile de comunicație, media și digitale. În cele mai multe părți ale lumii, maturizarea lor a fost marcată de o ascensiune a abordării liberale în politică și economie; efectele acestui mediu sunt încă discutate. Marea Recesiune a avut un impact major asupra acestei generații, pentru că a provocat creșterea masivă a șomajului în rândul tinerilor, și a condus la speculații despre posibilele prejudicii economice și sociale pe termen lung produse acestei generații.

Terminologie
Autorii  și  sunt în general creditați cu inventarea termenului de "mileniali". Au inventat acest cuvânt în 1987, cam pe când copiii născuți în 1982 intrau la grădiniță, și mass-media începuse să identifice legătura lor potențială cu noul mileniu întrucât urmau să absolve liceul în anul 2000. Ei au scris despre această cohortă și în cărțile lor Generations: The History of America's Future, 1584 to 2069 (1991) și Millennials Rising: The Next Great Generation (2000).

În august 1993, un editorial din  a inventat expresia Generația Y cu referire la cei care aveau 11 sau mai puțin, precum și la adolescenții următorilor zece ani, care erau definiți printr-o pronunțată deosebire față de Generația X. Potrivit jurnalistului Bruce Horovitz, în 2012, Ad Age "a aruncat prosopul recunoscând că «mileniali» este un nume mai bun decât «generația Y»", și în 2014, un fost director de strategie a datelor la Ad Age declara pentru NPR că "Eticheta de Generația Y era doar un substitut până când aflam mai multe despre ei". Milenialii sunt uneori numiți Echo Boomers, din cauză că sunt copiii baby boomerilor și ca urmare a creșterii semnificative a natalității de la începutul anilor 1980 până la mijlocul anilor 1990, oglindind-o pe cea a părinților lor. În Statele Unite, rata natalității a atins punctul culminant în luna august 1990 și tendința secolului al XX-lea spre familii mai mici în țările dezvoltate a continuat. În cartea sa The Lucky Few: Between the  și Baby Boom, autorul Elwood Carlson numește acest grup "Noii Boomeri".

Psihologul Jean Twenge i-a descris pe mileniali cu termenul "Generația Eu" în cartea sa din 2006 Generation Me: Why Today's Young Americans Are More Confident, Assertive, Entitled—and More Miserable Than Ever Before, actualizată în 2014. În 2013, revista Time a publicat un cover story intitulat Millennials: The Me Me Me Generation (Milenialii: Generația Eu Eu Eu). Newsweek a folosit termenul de Generația 9/11 pentru a se referi la tinerii care aveau vârste cuprinse între 10 și 20 de ani în timpul atacurilor teroriste din 11 septembrie 2001. Prima referire la "Generația 9/11" a fost făcută în cover story-ul din numărul din 12 noiembrie 2001 al revistei Newsweek. Nume alternative propuse pentru acest grup sunt Generația Noi, Generația Globală, Generația Următoare și Generația Net.

Milenialii chinezi sunt de obicei numiți generațiile anilor 1980 și 1990. La o conferință ținută la Shanghai în 2015, organizată de Institutul SUA-China a Universității Californiei de Sud, s-au analizat și comparat generațiile Y americană și chineză. S-au făcut constatări despre preferințele milenialilor în ce privește căsătoria, maternitatea, creșterea copiilor, ambițiile de viață și de carieră, și atitudinile față de voluntariat și activism.

Cunoștințe istorice
Un sondaj din februarie 2018 de 1350 de persoane a constatat că 66% din milenialii americani intervievați nu știau ce era Auschwitz, în timp ce 41% au afirmat în mod incorect că 2 milioane de evrei ar fi fost uciși în timpul Holocaustului, iar 22% nu auziseră niciodată de Holocaust. Peste 95% din milenialii americani nu știau că Holocaustul avusese loc și în statele baltice, unde peste 90% din populația evreiască a fost ucisă, iar 49% nu au putut să numească un singur lagăr de concentrare nazist sau un ghetou în Europa ocupată în Germania.

Definițiile datelor și intervalelor de vârstă
O minoritate de cercetători și demografi pune începutul generației la mijlocul și sfârșitul anilor 1970, cum ar fi , care descrie milenialii ca începând chiar din 1976,  care utilizează perioada 1976-1996, , care utilizează datele de naștere între 1977-1994, și Nielsen Media Research, care utilizează 1977-1995.

Majoritatea cercetătorilor și demografilor pune însă începutul acestei generații la începutul anilor 1980, mulți definind finalul ei la mijlocul anilor 1990. McCrindle Research din Australia consideră 1980-1994 ca începutul Generației Y. Un raport din 2013 al PricewaterhouseCoopers și Edelman Berland utilizează 1980-1995. ,  și Dale Carnegie Training și MSW Cercetare toate folosesc 1980-1996. Ernst și Tinere folosește 1981-1996.  foloseste 1982-1996.

Alții pun sfârșitul generației la sfârșitul anilor 1990 sau începutul anilor 2000. Un  din 2017 de pe , care detaliază cele șapte generații de americani în viață, îi descria pe mileniali ca fiind cei născuți în perioada 1981-1997. Pentru al 33-lea sezon al programului de televiziune american , subintitulat , "tribul milenial" consta din persoane născute între 1984 și 1997. Goldman Sachs, , și un cover story din 2013 al revistei Time toate folosesc 1980-2000. SYZYGY, o agenție de servicii digitale parțial detinută de WPP, foloseste 1981-1998, iar United States Census Bureau folosește 1982-2000.  definește milenialii ca fiind născuți din 1981 încoace, fără vreun punct final stabilit încă.

Demografii William Strauss și Neil Howe definesc milenialii ca fiind cei născuți între 1982-2004. Cu toate acestea, Howe descria linie de demarcație între mileniali și viitoarea Generație Z ca fiind "provizorie", spunând că "nu poți fi sigur unde va trage istoria într-o zi o linie de demarcație între cohorte înainte ca o generație să se maturizeze complet". El a menționat că faptul că gama milenialilor începe cu 1982 sugerează că fereastra următoarei generații va începe între 2000 și 2006.

În cartea din 2008 The Lucky Few: Between the Greatest Generation and the Baby Boom, autorul Elwood Carlson definește acest grup ca fiind născut între 1983-2001 pe baza creșterii numărului de nașteri după 1983 și terminând cu "provocările politice și sociale" care s-au ivit după atentatele de la 11 septembrie. În 2016, U.S Pirg descria milenialii ca fiind cei născuți între 1983 și 2000.

Din cauza suprapunerii anilor de naștere între definițiile Generațiilor X și Y, unele persoane născute la sfârșitul anilor 1970 și începutul anilor 1980 se văd pe ei înșiși ca fiind "între" cele două generații. Printre numele dat celor născuți în anii de la cumpăna dintre Generația X și cea a milenialilor se numără cele de "xeniali", "norocoșii", Generația Catalano, și .

Note

Demografică
Familie
Y, Generatția

Generația Y


المنظمة التونسية للتربية والأسرة هي منظمة تونسية تعود جذورها إلى الستينات وتعنى بما يتعلق بالتربية والتعليم والأسرة. وفد حصلت على تأشيرة العمل القانوني منذ ظهورها، ثم وفي عام 1971 صنفت ضمن الجمعيات ذات المصلحة العامة وذلك بمقتض الأمر عدد 262 بتاريخ 15 جويلية 1971.

تاريخها
ظهرت هذه المنظمة في البداية تحت اسم جامعة أولياء التلاميذ حيث ضمت أولياء تلامذة المدارس الابتدائية والثانوية والفنية والمهنية. وكان ذلك عام 1964 وقد عقدت هذه الجامعة مؤتمرا أول في 3 سبتمبر 1966، وفي مؤتمرها الثاني الذي انعقد في 27 ديسمبر 1968 تحولت إلى الاسم الحالي المنظمة التونسية للتربية والأسرة.

أهدافها
حددت أهداف المنظمة طبقا لقانونها الأساسي الأول فيما يلي:
 العناية بالأسرة والنهضة بها ورعايتها ليتدعم كيانها وتصبح خلية وعي وتقدم قادرة على تأدية وظيفتها التربوية والاجتماعية والاقتصادية..
 العناية بالتلامذة في مختلف مراحل التعليم.
 توثيق الصلة وتوفير التعاون بين الأسرة والمدرسة من جهة وبين الأسرة والمجتمع بمختلف مؤسساته من جهة أخرى.

وقد أعيدت صياغة تلك الأهداف لتصبح:
 المساهمة في دعم كيان الأسرة وتعزيز تماسكها ودورها في المجتمع.
 العناية بالناشئة من أجل التجذر في هويتها الوطنية.

مؤتمراتها
 المؤتمر الأول: (25- 26 جويلية 1970) ؛
 المؤتمر الثاني: (25 - 27 أوت 1972) ؛
 المؤتمر الثالث: (19- 20 جويلية 1974) ؛
 المؤتمر الرابع: (8 جويلية 1976 ؛
 المؤتمر الثامن : (19- 20 سبتمبر 1980) ؛
 المؤتمر الثاني عشر (الأخير): (28- 29 جويلية 2007

مسيروها
ترأس هذه المنظمة منذ كانت تحمل اسم جامعة أولياء التلامذة الحبيب قرفال،استمر على رأسها إلى عام 1992 ثم ترأسها إلى عام 2001 كمال الحاج ساسي وترأسها فيما بين 2001 و2007 حاتم بن عثمان، وتولى رئاستها بين 2007 و 2011 سالم المكي ويتولى رئاستها منذ 2011 محمود مفتاح.

هياكلها الفرعية
للمنظمة 28 مكتب جهوية في الولايات، ويتركب كل مكتب من 20 عضوا. كما لها مكاتب محليو وعددها 256 يتكون المكتب الواحد من 17 عضوا.

مشاريعها
تقوم المنظمة بدور مباشر في إطار النظام التربوي حيث تشرف على مؤسسات تعليمية خاصة (46 مؤسسة، 100 قسم تحضيري، 4 مركبات تربوية مندمجة بتونس، المنستير، المهدية وصفاقس.

علاقاتها الخارجية
ترتبط المنظمة مع عدد كبير من المنظمات الدولية بعلاقات تعاون، ومن بينها، وهي:
 عضو مراقب بالمجلس الاقتصادي والاجتماعي للأمم المتحدة.
 عضو في الاتحاد الدولي للمؤسسات العائلية.
 عضو في الجامعة الدولية لتربية الأولياء.
 عضو في الاتحاد العالمي لرعاية الطفولة والمراهقة.
 عضو في الجامعة العالمية للأولياء.
 عضو مؤسس في المنظمة العالمية للأسرة.
 عضو مؤسس في المنظمة العربية للأسرة.
 عضو مؤسس في الاتحاد المغاربي للمؤسسات العائلية.
 عضو مؤسس في المنظمة الإفريقية للأسرة.

وصلة خارجية
التعريف بالمنظمة التونسية للتربية والأسرة

أندية وجمعيات
منظمات مقرها في تونس

المنظمة التونسية للتربية والأسرة


Le coup de l'escargot est une combinaison de base du jeu de dames et propre à la partie classique.

Le tracé de sa rafle en zigzag peut évoquer la silhouette de l'escargot lorsqu'elle se prolonge en 13 ou s'enroule en 22 dans un « tourniquet ». Cette combinaison est aussi nommée « coup du songeur » aux Pays-Bas.

Principe du coup de l'escargot

Ce coup se présente de différentes manières. Son mécanisme utilise souvent le pion de bande adverse 26 pour réaliser, grâce à la colonne de pionnage 37-42-48, la rafle décisive 42x11 et au delà.

Quand la rafle n'est pas décisive et qu'un second coup direct s'avère nécessaire, il s'agit du coup de l'Espagnol. Ces deux combinaisons sont parfois nommées indifféremment.

Liens externes
 .

Bibliographie
 .
 .
 .
 .
 .
 .

Notes et références

escargot

Coup de l'escargot


رونالد فورم  ، من مواليد 7 أكتوبر 1953 ، لاعب كرة قدم ألماني سابق.

لعب مع منتخب ألمانيا لكرة القدم.

مسيرته الكروية
لعب رونالد فورم خلال مسيرته الاحترافية مع ناديين في ستة عشر موسمًا وسجل خلالها 163 هدف ضمن 475 مباراة. ولم يفز بأي موسم بالكأس أو بالدوري.

خاض رونالد فورم مسيرته مع نادي دويسبورغ في موسم 1971–72 ليلعب معه ثمانية مواسم، مشاركًا في 231 مباراة سجل خلالها 71 هدفًا. ثم انتقل إلى نادي آينتراخت براونشفايغ في موسم 1979–80 ليلعب معه ثمانية مواسم، حيث شارك في 244 مباراة سجل خلالها 92 هدفًا.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من دويسبورغ
لاعبو الدوري الألماني
لاعبو الدوري الألماني الدرجة الثانية
لاعبو إم إس فاو دويسبورغ
لاعبو إنتراخت براونتشفيغ
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1976
لاعبو كأس العالم 1978
لاعبو كرة قدم ألمان
لاعبو كرة قدم أولمبيون من ألمانيا الغربية
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون
لاعبو كرة قدم رجالية ألمانيون غربيون
لاعبو كرة قدم في الألعاب الأولمبية الصيفية 1972
لاعبو كرة قدم من دويسبورغ
لاعبو كرة قدم من شمال الراين-وستفاليا
لاعبو منتخب ألمانيا بي لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم
لاعبو منتخب ألمانيا لكرة القدم للشباب
مدربو كرة قدم ألمان
مدربو هافيلسي
مهاجمو كرة قدم رجالية
مواليد 1953
مواليد في دويسبورغ

رونالد فورم


An Dichaea australis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Célestin Alfred Cogniaux. An Dichaea australis in nahilalakip ha genus nga Dichaea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Dichaea

Dichaea australis


A triskelion or triskeles is an ancient motif consisting of a triple spiral exhibiting   rotational symmetry or other patterns in triplicate that emanate from a common center.
The spiral design can be based on interlocking Archimedean spirals,  or represent three bent human legs. It is found in artifacts of the European Neolithic and Bronze Age with continuation into the Iron Age especially in the context of the La Tène culture and related Celtic traditions.
The actual triskeles symbol of three human legs is found especially in Greek antiquity, beginning in archaic pottery and continued in coinage of the classical period.

In the Hellenistic period, the symbol becomes associated with the island of Sicily, appearing on coins minted under Dionysius I of Syracuse beginning in  BCE.
It later appears in heraldry, and, other than in the flag of Sicily, came to be used in the flag of the Isle of Man (known as ny tree cassyn 'the three legs').

Greek  (triskelḗs) means 'three-legged'.
While the Greek adjective   'three-legged (e.g., of a table)' is ancient, use of the term for the symbol is modern, introduced in 1835 by Honoré Théodoric d'Albert de Luynes as French , and adopted in the spelling triskeles following Otto Olshausen (1886).
The form triskelion (as it were Greek  ) is a diminutive which entered English usage in numismatics in the late 19th century.
The form consisting of three human legs (as opposed to the triple spiral) has also been called a  "triquetra of legs", also triskelos or triskel.

Use in European antiquity

Neolithic to Iron Age

The triple spiral symbol, or three spiral volute, appears in many early cultures, the first in Malta (4400–3600 BCE) and in the astronomical calendar at the famous megalithic tomb of Newgrange in Ireland built around 3200 BCE, as well as on Mycenaean vessels. The Neolithic era symbol of three conjoined spirals may have had triple significance similar to the imagery that lies behind the triskelion. It is carved into the rock of a stone lozenge near the main entrance of the prehistoric Newgrange monument in County Meath, Ireland. It also appears on a 1st century BC dolmen tomb in Rathkenny, County Meath.

There is also an example of a Triskele on a stone fragment that was discovered in Gloucestershire, currently held by the British museum thought to date from the period from the Neolithic period up to Bronze age.

The triskelion was a motif in the art of the Iron age Celtic La Tène culture.

Classical Antiquity

The triskeles proper, composed of three human legs, is younger than the triple spiral, found in decorations on Greek pottery
especially as a design shown on hoplite shields, and later also minted on Greek and Anatolian coinage.
An early example is found on the shield of Achilles in an Attic hydria of the late 6th century BCE.
It is found on coinage in Lycia, and on staters of Pamphylia (at Aspendos, 370–333 BCE) and Pisidia. The meaning of the Greek triskeles is not recorded directly.
The Duc de Luynes in his 1835 study noted the co-occurrence of the symbol with the eagle, the cockerel, the head of Medusa, Perseus, three crescent moons, three ears of corn, and three grains of corn.
From this, he reconstructed feminine divine triad which he identified with the "triple goddess" Hecate.

The triskeles was adopted as emblem by the rulers of Syracuse. It is possible that this usage is related with the Greek name of the island of Sicily,  Trinacria (Τρινακρία 'having three headlands').
The Sicilian triskeles is shown with the head of Medusa at the center.
The ancient symbol has been re-introduced in modern flags of Sicily since 1848. The oldest find of a triskeles in Sicily is a vase dated to 700 BCE, for which researchers assume a Minoan-Mycenaean origin.

Roman period and Late Antiquity
Late examples of the triple spiral symbols are found in Iron Age Europe, e.g. carved in rock in Castro Culture settlement in Galicia, Asturias and Northern Portugal.
In Ireland before the 5th century, in Celtic Christianity the symbol took on new meaning, as a symbol of the Trinity (Father, Son, and Holy Spirit).

Medieval use
The triple spiral design is found as a decorative element in Gothic architecture. The three legs (triskeles) symbol is rarely found as a charge in late medieval heraldry, notably as the arms of the King of Mann (Armorial Wijnbergen, ), and as canting arms in the city seal of the Bavarian city of Füssen (dated 1317).

Modern usage
The triskeles was included in the design of the Army Gold Medal awarded to British Army majors and above who had taken a key part in the Battle of Maida (1806).
An early flag of Sicily, proposed in 1848, included the Sicilian triskeles or "Trinacria symbol".
Later versions of Sicilian flags have retained the emblem, including the one officially adopted in 2000.
The Flag of the Isle of Man (1932) shows a heraldic design of a triskeles of three armoured legs.

In the Bavarian town of Füssen, Germany the flag and coat of arms of the town contains a triskele, as does the flag of the Russian autonomous region of Ust-Orda Buryat Okrug.

In Ireland, the triskelion is displayed in national hospitals and care centres to indicate that a patient is dying or has died. It is based on the historic use of the triskele in celtic Ireland and it is used as an alternative to religious imagery. In this context, the three spirals represent the cycle of birth, life and death.

The spiral is used by some polytheistic reconstructionist or neopagan groups. As a "Celtic symbol", it is used primarily by groups with a Celtic cultural orientation and, less frequently, can also be found in use by various eclectic or syncretic traditions such as Neopaganism. The spiral triskele is one of the primary symbols of Celtic Reconstructionist Paganism, used to represent a variety of triplicities in cosmology and theology; it is also a favored symbol due to its association with the god Manannán mac Lir.

Other uses of triskelion-like emblems include the logo for the Trisquel Linux distribution and the seal of the United States Department of Transportation.

A specific version of the triskele comprising three sevens has been adopted by neo-nazis.  In South Africa the Afrikaner Weerstandsbeweging (AWB), an Afrikaner nationalist, neo-Nazi organization and political party (founded 1973), uses it as its symbol in place of a swastika.  The Blood & Honour group also utilises it.  The 27th SS Volunteer Division Langemarck's shoulder strap cipher was a triskele (though not involving sevens).  Usage of the triskele can be a prosecutable offence under German law, depending on the context in which it is used.

Occurrence in nature
The boric acid molecule is triskelion-shaped as seen in the image. The molecular point group of triskelion-shaped molecules is C3h. The endocytic protein, clathrin, is triskelion-shaped, as well as the Ediacaran organism Tribrachidium.

See also
 Buer (demon)
 Caltrop
 Mitsudomoe

References

External links

Iconography
Ornaments
Rotational symmetry
Symbols
Symmetry
Heraldic charges
Visual motifs
Early Germanic symbols

Triskelion


Phil Bennion (* 7. Oktober 1954 in Tamworth) ist ein britischer Politiker der Liberal Democrats. Von 2012 bis zum 31. Januar 2020 war er als Nachrücker für Elizabeth Lynne Abgeordneter im Europäischen Parlament in der Allianz der Liberalen und Demokraten für Europa.

Als Europaparlamentarier war Bennion Mitglied im Ausschuss für Beschäftigung und soziale Angelegenheiten und in der Delegation für die Beziehungen zu den Ländern Südasiens. Als Stellvertreter war er im Ausschuss für Verkehr und Fremdenverkehr und in der Delegation für die Beziehungen zum Palästinensischen Legislativrat.

Weblinks

Quellen

Mitglied des Europäischen Parlaments für das Vereinigte Königreich
Liberal-Democrats-Mitglied
Brite
Geboren 1954
Mann

Phil Bennion


El primer gobierno de Mariano Rajoy fue el Gobierno de España entre diciembre de 2011 y noviembre de 2016. Mariano Rajoy Brey fue investido presidente del Gobierno por el Congreso de los Diputados después de que el Partido Popular (PP) ganara por mayoría absoluta las elecciones generales de 2011 que dieron comienzo a la  legislatura de España.

El Gobierno cesó el 21 de diciembre de 2015 por la celebración de elecciones generales. Continuó en funciones durante toda la  legislatura debido a que ningún candidato consiguió ser investido presidente del Gobierno durante la misma. El 26 de junio de 2016 se celebraron elecciones generales para la  legislatura. El Gobierno continuó en funciones hasta el 4 de noviembre de 2016, día en que tomó posesión el Segundo Gobierno Rajoy.

Historia

Las elecciones generales para la  legislatura de España se celebraron el 20 de noviembre de 2011. El Partido Popular (PP) obtuvo mayoría absoluta en el Congreso de los Diputados. El Congreso le otorgó su confianza a Mariano Rajoy como presidente del Gobierno en el debate de investidura del 20 de diciembre. Al día siguiente Rajoy juró ante el rey Juan Carlos I. Los ministros juraron su cargo el 22 de diciembre.

Durante la  legislatura se produjeron las siguientes remodelaciones en el Gobierno de Rajoy:

El 24 de abril de 2014, Miguel Arias Cañete dimitió como ministro de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente tras ser designado como cabeza de lista del Partido Popular a las elecciones al Parlamento Europeo. Le sustituyó la hasta entonces secretaria general de Agricultura y Alimentación, Isabel García Tejerina, el 28 de abril de 2014.

El 23 de septiembre de 2014, Alberto Ruiz Gallardón dimitió como ministro de Justicia tras anularse su polémico proyecto de ley sobre el aborto. Le sustituyó el hasta entonces secretario de Estado de Infraestructuras, Transporte y Vivienda, Rafael Catalá Polo, el 29 de septiembre de 2014. Del 23 al 29 de septiembre, Soraya Sáenz de Santamaría asumió interinamente el ministerio.

El 26 de noviembre de 2014, Ana Mato dimitió como ministra de Sanidad, Servicios Sociales e Igualdad tras ser acusada por un magistrado de instrucción de la Audiencia Nacional de percibir, como partícipe a título lucrativo, beneficios de una supuesta trama de corrupción: el caso Gürtel, en el que se vio involucrado su exmarido, el exalcalde de Pozuelo de Alarcón, Jesús Sepúlveda. Le sustituyó en el cargo el hasta entonces portavoz del PP en el Congreso de los Diputados, Alfonso Alonso, el 3 de diciembre de 2014. Del 26 de noviembre al 3 de diciembre, Soraya Sáenz de Santamaría asumió interinamente el ministerio.

El 24 de junio de 2015, José Ignacio Wert cesó como ministro de Educación, Cultura y Deportes. Le sustituyó el hasta entonces secretario de Estado para la Unión Europea, Íñigo Méndez de Vigo, el 26 de junio de 2015.

El 21 de diciembre de 2015, día posterior a las elecciones generales de 2015, los miembros del Gobierno quedaron cesados. El primer Gobierno de Rajoy fue el primer Gobierno que tuvo que hacer frente a las dimisiones de varios ministros mientras el Gobierno se encontraba en funciones, es decir, que ya había sido cesado de sus funciones y solo podía dedicarse al despacho ordinario de los asuntos públicos. La Constitución no permite que un Gobierno en funciones nombre nuevos ministros. Así, los ministerios que quedaron vacantes fueron asumidos por otros ministros, pero permaneciendo oficialmente vacante el puesto hasta la formación de un nuevo Gobierno. Las remodelaciones del primer Gobierno de Rajoy durante la  y  legislatura fueron las siguientes:

 El 15 de abril de 2016, el ministro de Industria, Energía y Turismo en funciones, José Manuel Soria, presentó su renuncia a causa de su involucración en los papeles de Panamá. El ministro de Economía y Competitividad en funciones, Luis de Guindos, asumió el ministerio de Industria.

 El 19 de julio de 2016, la ministra de Fomento en funciones Ana Pastor, asumió la presidencia del Congreso de los Diputados y, como consecuencia de ello, tuvo que dejar su cargo en el Gobierno. El ministro de Justicia en funciones, Rafael Catalá, asumió el ministerio de Fomento.

 El 16 de agosto de 2016, el ministro de Sanidad, Asuntos Sociales e Igualdad en funciones Alfonso Alonso, dimitió de su cargo tras ser nombrado candidato del PP en las elecciones vascas. La ministra de Empleo y Seguridad Social en funciones, Fátima Báñez, asumió el ministerio de Sanidad.

El Gobierno se mantuvo en funciones hasta el 4 de noviembre de 2016, día de la toma de posesión de los ministros del segundo Gobierno de Rajoy.

Composición

Procedencia geográfica

Véase también
 Anexo:Gobiernos de España
 Anexo:Visitas oficiales al exterior del presidente del Gobierno Mariano Rajoy
 Anexo:Ministras del Gobierno de España

Referencias

Enlaces externos

2011-2015
X Legislatura de España
XI Legislatura de España
Gobierno de Mariano Rajoy
Gobiernos formados en 2011
Gobiernos disueltos en 2016

Primer Gobierno Rajoy


Sacha Modolo (Conegliano, 19 de junio de 1987) es un ciclista italiano que fue profesional entre 2010 y 2022.

Palmarés

Resultados en Grandes Vueltas y Campeonato del Mundo

—: no participa
Ab.: abandono

Equipos
  Colnago/Bardiani (2010-2013)
 Colnago-CSF Inox (2010-2011)
 Colnago CSF Bardiani (2012)
 Bardiani Valvole-CSF Inox (2013)
  Lampre/UAE Emirates (2014-2017)
 Lampre-Merida (2014-2016)
 UAE Team Emirates (2017)
  EF Education First (2018-2019)
 EF Education First-Drapac (2018)
 EF Education First Pro Cycling Team (2019)
  Alpecin-Fenix (2020-2021)
  Bardiani-CSF-Faizanè (2022)

Referencias

Enlaces externos

 Ficha en sitiodeciclismo.net

Ciclistas de Italia
Ciclistas de Italia en los Juegos Olímpicos de Londres 2012
Ganadores de etapa en el Giro de Italia
Nacidos en Conegliano

Sacha Modolo


عقد 1740 هو عقد امتد بين 1 يناير 1740 و31 ديسمبر 1749 بحسب التقويم الميلادي. سبقه عقد 1730 ولحقه عقد 1750.

أحداث

 معركة بورت لا جوي (1746)
 صلح توركو (1743)
 معركة كلودين (1746)

مواليد

 يوهان أندرياس موراي (1740)
 أرماند غاستون كاموس (1740)
 كارل روبرت (1740)
 آنا سترونج (1740)
 جوهان شويب (1740)
 بيتر بوند (1740)
 غابرييل غروبر (1740)
 هوراس-بنديكت دي سوسير (1740)
 سوفي أرنولد (1740)
 جون سوليفان (1740)

وفيات

 فرانسواز بريفوست (1741)
 ماريا آنا من نويبورغ (1740)
 أنطونيو لوت (1740)
 كليمنت الثاني عشر (1740)

كتب

 موسوعة حضارة العالم (2002) لأحمد محمد عوف.

مراجع

روابط خارجية

 تصفح سنة بسنة عقد 1740 ابتداءً من

عقد 1740


Jessica Canseco (nacida Sekely; Ashland, Ohio, 4 de diciembre de 1972) es una modelo, conocida como la exesposa del exjugador de béisbol José Canseco. Se conocieron mientras ella trabajaba como mesera en Hooters. Se casaron el 27 de agosto de 1996 y se divorciaron en 1999. Su hija, Josiphene Marie Canseco, apareció con su padre en el documental de A&E Network, José Canseco: Last Shot. Publicó su autobiografía: Juicy: Confessions of a Former Baseball Wife, e hizo una fotografía desnuda en Playboy. El 23 de junio de 2007, se casó con Garth Fisher en su mansión en Bel Air. Apareció en Getting It.

Referencias

Modelos femeninas de Estados Unidos
Escritoras de Estados Unidos

Jessica Canseco


El programa 973 () también conocido como programa nacional de investigación básica es un programa de investigación básica comenzado por el gobierno de la República Popular China para conseguir una ventaja tecnológica y estratégica en varios campos científicos, especialmente el desarrollo de industrias relacionadas con minerales raros.

Historia
El programa fue iniciado en 1997 por el gobierno chino para desarrollar la investigación básica, la innovación y las tecnologías relacionadas con las prioridades nacionales, el desarrollo económico y social. El programa fue gestionado por el ministro chino de ciencia y tecnología. La Fundación de Ciencia Natural de China también estuvo involucrada coordinando la investigación con el programa.

Con los años el programa ha dedicado fondos a áreas como la agricultura, sanidad, información, energía, medio ambiente, recursos, población y materiales.

Financiación del programa
El gobierno central en el pasado financiaba los programas por periodos no superiores a cinco años. Recientemente, el modelo de financiación ha cambiado a 2 + 3 años. Dos años después de que el programa fuera implementado, sería evaluado y los fondos se asignarían en consecuencia.

Véase también
 Programa 863

Referencias

Ciencia y tecnología de China

Programa 973


(« grande tortue ») est un genre éteint de tortues cryptodiranes qui ont vécu du Miocène au Pléistocène. Elles sont connues pour leur taille, l'une des plus grandes parmi toutes les testudines connues, avec une longueur de carapace maximale de plus de deux mètres chez M. atlas. Pendant les périodes glaciaires sèches, leur aire de répartition s'étendait de l'Ouest de l'Inde et du Pakistan (peut-être même aussi loin à l'Ouest que le Sud et l'Est de l'Europe) et à l'Est jusqu'aux Sulawesi et Timor en Indonésie, bien que les spécimens insulaires représentent probablement des espèces distinctes.

Description
Une espèce de Megalochelys, M. atlas, est la plus grande tortue terrestre connue, avec une longueur de carapace supérieure à 2 mètres, une longueur totale estimée à 2,7 mètres et une hauteur totale approximative de 1,8 mètre. Les estimations de poids populaires pour ce taxon ont considérablement varié, les estimations les plus élevées atteignant jusqu'à 4 000 kg dans certains cas. Cependant, les poids basés sur le déplacement volumétrique du squelette, ou des inférences basées sur des dessins squelettiques bidimensionnels, indiquent que M. atlas avait probablement une masse plus proche de 1 000 à 2 000 kg. M. atlas est donc la plus grande tortue terrestre connue. Les seules plus grandes tortues étaient les tortues marines Archelon et Protostega de la période du Crétacé, et la Stupendemys d'eau douce du Miocène supérieur d'Amérique du Sud. Une tortue tout aussi gigantesque, Titanochelon, est connue du Miocène au Pléistocène d'Europe, qui avait une longueur de carapace allant jusqu'à 2 m.

Comme la tortue moderne des Galápagos, le poids de M. atlas était soutenu par quatre pattes d'éléphant. Comme d'autres tortues terrestre, on pense qu'elle était herbivore.

Taxonomie
Megalochelys est le nom original et valide de ce qu'on a appelé Colossochelys. Il contient trois espèces nommées avec plusieurs taxons sans nom.

 Megalochelys atlas Falconer et Cautley, 1844 Miocène tardif au Pléistocène précoce, Inde (Sivalik Hills), Myanmar, ?Thaïlande
 Megalochelys cautleyi Lydekker, 1889 Pliocène supérieur à Pléistocène précoce, Inde (Sivalik Hills) probable nomen dubium.
 Megalochelys margae Pléistocène inférieur, Sulawesi, Indonésie
 Megalochelys sondaari Karl et Staesche, 2007 Pléistocène inférieur (jusqu'à 1,7 ma) Luzon, Philippines
 Megalochelys sp. Pléistocène moyen-tardif (environ 0,8-0,12 Mya) Timor, Indonésie
 Megalochelys sp. Début du Pléistocène (jusqu'à 1,2 Mya) Java, Indonésie
 Megalochelys sp. Pléistocène précoce (jusqu'à 0,9 Mya) Florès, Indonésie

L'analyse cladistique a suggéré que le parent vivant le plus proche de Megalochelys est Centrochelys (la Tortue sillonnée africaine), les deux étant également étroitement liés à Geochelone (les tortues étoilées).

Extinction
Le genre est fortement soupçonné d'avoir disparu en raison de l'arrivée d'Homo erectus, en raison d'extinctions échelonnées sur les îles coïncidant avec l'arrivée de H. erectus dans ces régions, ainsi que de preuves d'exploitation par H. erectus. Le genre était en grande partie éteint à la fin du Pléistocène inférieur, mais a persisté au Timor jusqu'au Pléistocène moyen.

Liens externes

Notes et références

Notes

Références

Testudinidae (fossile)
†
Taxon fossile décrit en 1837

Megalochelys


An Arisaema ghaticum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Sardesai, S.P.Gaikwad ngan Shrirang Ramchandra Yadav, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Punekar och Kuma. An Arisaema ghaticum in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema ghaticum


අද කියන්නේ මහනුවර ඇති පැරණිම පූජනීය ගොඩනැගිල්ල ගැනයි. ඒ කියන්නේ දළදා මාලිගාව ඉදිරියෙන් ඇති නාථ දේවාලය ගැනයි මේ සටහන. මේ නාථ දේවාල භූමිය ඉතාම ඓතිහාසික තැනක්. මේ භූමිය ජය භූමියක් හැටියටයි පෙර රජවරුන් සැලකුවේ. ඒනිසා අපේ රජවරු ඔටුණු පළඳා ඇත්තෙත් මේ නාථ දේවාල භූමියේමයි.

යමෙක් රජවුණාම පාවිච්චි කරන්නේ වෙනත් නම්. ඉතින් ඒ රජවරුන්ට නම් තැබෙන්නෙත් නාථ දේවාල භූමියේදිමයි. ඒ අනුව කන්ද උඩරට රජ වූ සෑම රජෙකුටම නම් යෙදීමට භාවිත කළේ මේ නාථ දේවාල භූමියයි. එහි ඇතුළු මාලිගයේ මැටි මුට්ටියක තබා තිබෙන නම්වලින් එකක් උදෑසනම පිළිවෙත් රැක ගොස් රජු විසින් ලබාගැනීමෙන් පසු රජුට හිමි නම තබනවා. රජතුමාට ඔටුණු පළදන්නත් මේ දේවාල භූමියේ වෙනම මණ්ඩපයක් තියෙනවා. අදත් ඒ මණ්ඩපයේ පාදම දකින්න පුළුවන්. උතුරට මුහුණ ලා වාහල්කඩත්, නැ‍ඟෙනහිරට මුහුණ ලා චෛත්‍යය හා බෝධියත්, දකුණට මුහුණ ලා දේවාලයත් පිහිටා තිබිම මේ මණ්ඩපයේ විශේෂත්වයක්. ඒ අනුව පෙර රජවරු චාරිත්‍රානුකූලව ඔටුණු පලඳා උතුරු වාහල්කඩින් පිටව ගොස් විෂ්ණු දේවාලයෙන් අසිපත අතට ගන්නවා. නාථ දෙවියන් යුද්ධ නොකළ දෙවි කෙනකු නිසා අසිපත විෂ්ණු දේවාලයේ තැබිම විශේෂත්වයක්.

සෙංකණ්ඩපුර හෙවත් මහනුවර ගොඩනැගෙන්නේ නාථ දේවාලයද සමඟින්මයි. ඒ දහහතරවන සියවසේ ගම්පොළ රජකළ තුන්වන වික්‍රමබාහු රජතුමාගේ සමයේදි. නාථ දෙවියන් සැලකෙන්නේ මතු බුදු වන මෛත්‍රී බෝසතුන් ලෙසයි. නාථ දෙවියන් උදෙසා ඉදි වූ නාථ දේවාල ගොඩනැඟිල්ල සියවස් ගණනක් පැරණියි. ඒ අනුව මහනුවර නගරයේ පළමු මෙන්ම ඉපැරණිතම ගොඩනැඟිල්ල මේ දේවාලයයි. දකුණු ඉන්දීය පල්ලව සම්ප්‍රදායේ ගෙඩිගෙයක් ලෙස මුළුමනින්ම ගලෙන් මේ දේවාලය නිර්මාණය කර තියෙනවා.ඒ අනුව නාථ දෙවිඳුන් වෙනුවෙන් ඉදිව ඇති ප්‍රධානතම දෙවොල වන්නේ මහනුවර ශ්‍රී නාථ දේවාලයයි.

මහනුවරට සෙංකඩ පුර කියන නම ලැබුණේ මේ දේවාල භූමියේ සිටි සෙංකඩ නම් බමුණෙකු නිසා බවත් සඳහන් වෙනවා. මේ නාථ දේවාලය අයත් භූමිය, සෙංකණ්ඩ බමුණා හඳුනාගෙන ඇත්තේ ජය භූමියක් හැටියටයි. හිවලෙකු පසුපස හාවෙකු පන්නන අපුරු සිදුවිමක් බමුණා දැක මෙම ස්ථානය ජය භූමියක් ලෙස හඳුනාගෙන තියෙනවා. ඒ ජය භුමිය සෙංකණ්ඩ බමුණා විසින් හඳුනාගැනීම නිසා ඒ නගරයත් සමස්ත රාජධානියත්

සෙංකණ්ඩගලපුර ලෙස හැදින්වුණා. මේ සිද්ධියෙන් පසු ගම්පොළ තුන්වන වික්‍රමබාහු රජතුමා එහි නාථ දේවාලය ඉදි කරවා තිබෙනවා. එසේම ඒ ප්‍රධාන, දේවාලය ඉදි කෙරෙන තුරු එම ස්ථානයේ කුඩා කුටියක් හදලා එහි තමයි නාථ දේව පුතිමාව තැන්පත් කරලා තියෙන්නේ.1543 කාලයට අයත් ශලා ලිපි දෙකකුත් මේ දේවාලයේ ගල් අතර අල්ලා තිබෙනවා.

"අවලෝකිතේශ්වර නාථ" නැමැති ග්‍රන්ථය ලියු හෝල්ට්මේ ගැන සදහන් කරන්නේ නාථ දේවාල ගෙඩිගේ පුද ලබන නාථ දේව ප්‍රතිමාව, එම ගෙඩිගේ නාථ දේවාලයට වඩා පැරැණි බවයි.

නාථ දේවාලයට පසෙකින් අදත් දකින්න ඇති ගම්භාර දේවාලය තමයි ඒ කුඩා දේවාලය. මේ ගම්භාර දේවාල බැම්මෙහි බිතු සිතුවම් මත තවත් සිතුවම් වගයක් දක්නට තියෙනවා.ඒවා ඇද තියෙන්නේ ලන්දේසීන්. අදත් ඒ ඇඳි බිතු සිතුවම් දකින්න තියෙනවා. අපේ රජවරුන් හමු වීමට එන ලන්දේසින් රජතුමාගෙන් කැඳවිමක් ලැබෙනතුරු මේ ස්ථානයේ රැඳි ඉන්නා කාලය තුළදි ඔවුන් මේ සිතුවම් ඇඳ තිබෙනවා. ඒ ගොඩක් සිතුවම් රුවල් නැව් වීම විශේෂත්වයක්. පසුව රජතුමා නාථ දේවාලය ඉදි කිරීමත් සමග තම මාලිගය, නගරය ආදිය මේ ස්ථානය වෙත ගෙන ආ බව සඳහන් වෙනවා. මහනුවර නගරය දොළොස් චක්‍රයක ආකාරයට තමයි රජතුමා ඉදිකරවා තිබෙන්නේ. පැරැණි වීදි බැලුවාම ඒ බව පෙනෙනවා. ඒත් පසු කාලීන ඉංග්‍රීසින් එය වෙනස්කර තිබෙනවා.

දේවාල භූමියට ඇතුළු වන ප්‍රධාන වාහල්කඩ මහනුවර නගරයේ පැරණිතම

වාහල්කඩක්. මුරගල් දෙකක්, මුදුනේ මකර තොරණක්, උළු සෙවිලි කළ වහලක් මේ වාහල්කඩේ දැකගන්න තියෙනවා. ඒ විතරක් නොවේ දළදා වහන්සේ වැඩමවාගෙන ගිය පාත්‍රා ධාතූන් වහන්සේ නමක් තැන්පත් කළ චෛත්‍යය, ඓතිහාසික වැල්බෝධිය, ආයුධ සැදීමට යකඩ උණු කළ කෝව, දළදා වහන්සේට පූජාව සඳහා පැන් ගත් ළිඳ, ඝණ්ටාර කුලුන, කළුගලෙන් නිමවන ලද සැතපෙන බුදු පිළිම වහන්සේ, කළු ගලෙන්ම නිමවන ලද පින්තාලිය, ශ්‍රී පතුල, ගල් උළුවස්ස, ආදි කැණීම්වලින් සොයාගන්නා ලද පුරාවස්තු රැසක් ද මේ නාථ දේවාල භූමියේ තියෙනවා. නාථ දෙවියන්ගේ පූජා සඳහා සහල් ගත් වෙල, දෙයියන්නේ වෙල ලෙස හැඳින්වුණා.

මේ නාථ දේවාල බිමේ තවත් ඉපැරැණිම සිහිවටනයක් තියෙනවා. ඒ තමයි වැල් බෝධිය. වැලක මෙන් බෝපත්‍ර පහළට එල්ලා වැටෙන නිසා මෙය වැල් බෝධිය ලෙස හැදින්වෙනවා .නාථ දේවාල භූමියේ වැල්බෝධිය ගැන චූල බෝධිවංශයෙත් සදහන් වෙනවා.

ඉතින් දළදා වහන්සේ වන්දනා කිරිමට යන ඔබ මාලිගාව ඉදිරියෙන් ඇති මේ නාථ දේවාල භූමියට ගොස් දේවාලෙත් වැඳ විවේක සුවයෙනුත් ඉන්න ඇති. නමුත් ඒ ඔබ ඇවිද ගියේ මහනුවර මුල්ම ඉදිකිරිම ඇති, රජවරුන් ඔටුණු පළන් ජය භූමියේ බව දැන නොසිටියා විය හැකියි. දළදා වහන්සේ වැඳගෙන නාථ දේවාල භූමියට පිවිස මෙහි සදහන් ඉතිහාසය ගැන ආවර්ජනය කරමින් දරුවන්ට එහි වටිනාකම කියා දෙන්න.

https://www.facebook.com/NopenenaLokayaOfficial

මහනුවර නාථ දේවාලය