A slow cooker, also known as a crock-pot (after a trademark owned by Sunbeam Products but sometimes used generically in the English-speaking world), is a countertop electrical cooking appliance used to simmer at a lower temperature than other cooking methods, such as baking, boiling, and frying. This facilitates unattended cooking for many hours of dishes that would otherwise be boiled: pot roast, soups, stews and other dishes (including beverages, desserts and dips).

History
Slow cookers achieved popularity in the US during the 1940s, when many women began to work outside the home. They could start dinner cooking in the morning before going to work and finish preparing the meal in the evening when they came home.

The Naxon Utilities Corporation of Chicago, under the leadership of electrical engineer Irving Naxon (born Irving Nachumsohn), developed the Naxon Beanery All-Purpose Cooker for the purposes of cooking a bean meal. Naxon was inspired by a story from his mother which told how back in her native Lithuanian town, his grandmother made a traditional Jewish stew called cholent which took several hours to cook in an oven. A 1950 advertisement shows a slow cooker called the "Simmer Crock" made by the Industrial Radiant Heat Corp. of Gladstone, NJ.

The Rival Company from Sedalia, Missouri, bought Naxon in 1970, acquiring Naxon's 1940 patent for the bean simmer cooker. Rival asked inventor Robert Glen Martin, from Boonville, Missouri, to develop Naxon's bean cooker into a large scale production model which could cook an entire family meal, going further than just cooking a bean meal. Martin also designed and produced the mass-production machines for Rival's manufacturing line of the Crock-Pot. The cooker was then reintroduced under the name "Crock-Pot" in 1971. In 1974, Rival introduced removable stoneware inserts, making the appliance easier to clean. The Crock-Pot brand now belongs to Newell Brands.

Other brands of this appliance include Cuisinart, GE, Hamilton Beach, KitchenAid, Magic Chef, West Bend Housewares, and the now defunct American Electric Corporation.

Design

A basic slow cooker consists of a lidded round or oval cooking pot made of glazed ceramic or porcelain, surrounded by a housing, usually metal, containing an electric heating element. The lid itself is often made of glass, and seated in a groove in the pot edge; condensed vapor collects in the groove and provides a low-pressure seal to the atmosphere. The contents of a crock pot are effectively at atmospheric pressure, despite the water vapor generated inside the pot. A slow cooker is quite different from a pressure cooker and presents no danger of an abrupt pressure release.

The "crock", or ceramic pot, itself acts as both a cooking container and a heat reservoir. Slow cookers come in capacities from  to . Because the heating elements are generally located at the bottom and often also partway up the sides, most slow cookers have a minimum recommended liquid level to avoid uncontrolled heating. Some newer models have coated aluminum or steel "crocks" which, while not as efficient as ceramic at retaining heat, do allow for quicker heating and cooling as well as the ability to use the "crock" on the stove top to brown meat prior to cooking.

Many slow cookers have two or more heat settings (e.g., low, medium, high, and sometimes a "keep warm" setting); some have continuously variable power. In the past, most slow cookers had no temperature control and deliver a constant heat to the contents. The temperature of the contents rises until it reaches boiling point, at which point the energy goes into gently boiling the liquid closest to the hot surface. At a lower setting, it may just simmer at a temperature below the boiling point. While many basic slow cookers still operate in this manner, newer models have computerized controls for precise temperature control, delayed cooking starts and control via a computer or mobile device.

Operation
To use a slow cooker, the cook places raw food and a liquid, such as stock, water, or wine, in the slow cooker. Some recipes call for pre-heated liquid. The cook puts the lid on the slow cooker and turns it on. Some cookers automatically switch from cooking to warming (maintaining the temperature at ) after a fixed time or after the internal temperature of the food, as determined by a probe, reaches a specified value.

The heating element heats the contents to a steady temperature in the  range. The contents are enclosed by the crock and the lid, and attain an essentially constant temperature. The vapor that is produced at this temperature condenses on the bottom of the lid and returns as liquid, into which some water-soluble vitamins are leached.

The liquid transfers heat from the pot walls to its contents, and also distributes flavors. The slow cooker's lid is essential to prevent the warm vapor from escaping, taking heat with it and cooling the contents.

Basic cookers, which have only high, medium, low, or keep warm settings, must be turned on and off manually. More advanced cookers have computerized timing devices that let a cook program the cooker to perform multiple operations (e.g., two hours high, followed by two hours low, followed by warm) and to delay the start of cooking.

Because food cooked in a slow cooker stays warm for a long time after it is switched off, people can use the slow cookers to take food elsewhere to eat without reheating. Some slow cookers have lids that seal to prevent their contents from spilling during transport.

Recipes
Recipes intended for other cooking methods must be modified for slow cookers. Quantities of liquids may need adjustment, as there is a little evaporation, but there should be enough liquid to cover the food. Many published recipes for slow cookers are designed primarily for convenience and use few ingredients, and often use prepared sauces or seasonings. The long, moist cooking is particularly suitable for tough and cheap cuts of meat including pork shoulder, beef chuck and brisket. For many slow-cooked dishes, these cuts give better results than more expensive ones. They are also often used to cook while unattended, meaning the cook can fill the pot with its ingredients and come back several hours later to a ready meal.

Advantages
Cheaper cuts of meat with connective tissue and lean muscle fibers are suitable for stewing, and produce tastier stews than those using expensive cuts, as long slow cooking softens connective tissue without toughening the muscle. Slow cooking leaves gelatinized tissue in the meat, so that it may be advantageous to start with a richer liquid.

The low temperature of slow-cooking makes it almost impossible to burn; even food that has been cooked too long. However, some meats and most vegetables become nearly tasteless or "raggy" if over-cooked.

Food can be set to slow-cook before leaving for the day so it is ready on return. Many homeowners with rooftop solar panels switch to slow cooking because it draws under 1 kW of power and can therefore be powered entirely by 1-2 kW panels during the day. Some models include timers or thermostats that bring food to a given temperature and then lower it. With a timerless cooker it is possible to use an external timer to stop cooking after a set time, or both to start and stop.

Cooking the meal in a single pot reduces water waste resulting from cleaning multiple dishes, and the low cooking temperature and glazed pot make cleaning easier than conventional high-heat pots.

Disadvantages
Some vitamins and other trace nutrients are lost, particularly from vegetables, partially by enzyme action during cooking and partially due to heat degradation. When vegetables are cooked at higher temperatures these enzymes are rapidly denatured and have less time to act during cooking. Since slow cookers work at temperatures well below boiling point and do not rapidly denature enzymes, vegetables tend to lose trace nutrients. Blanched vegetables, having been exposed to very hot water, have already had these enzymes rendered largely ineffective, so a blanching or sauteing pre-cook stage leaves more vitamins intact. This is often a smaller nutrient loss than over-boiling and can be lessened to an extent by not removing the lid until the food is done.

Slow cookers do not provide sufficient heat to compensate for loss of moisture and heat due to frequent removal of the lid, e.g., to add and remove food in perpetual stews, (pot-au-feu, olla podrida). Added ingredients must be given time to cook before the food can be eaten.

Hazards

Scalding
Slow cookers are less dangerous than ovens or stove tops due to their lower operating temperatures and closed lids. However, they still contain a large amount of foods and liquids at temperatures close to boiling, and they can cause serious scalds if spilled.

Poisoning concerns
Slow cookers should not be used to cook dried kidney beans and other legume seeds. These foods contain the highly toxic lectin phytohemagglutinin, making as few as four raw beans toxic. This lectin is only deactivated by long soaking, then boiling in fresh water at  for at least thirty minutes. Information published by the United States Food and Drug Administration states that slow cookers should not be used to cook bean containing dishes. Commercially canned beans are fully cooked and are safe to use. Pressure cooking also deactivates the lectins.

See also

 Beanpot
 Carry over cooking
 Combi steamer
 Haybox
 List of cooking appliances
 Low-temperature cooking
 Rice cooker
 Remoska
 Sous-vide
 Thermal cooking

References

Further reading

Cooking appliances
Cooking vessels
Cooking techniques

Slow cooker


Gitar, çoğunluğu 6 telli, farklı türleri ile farklı tel sayısı, oktavı, çalma teknikleri içeren ses perdeli müzik aletidir. Çalanın vücuduna karşı düz tutulur ve baskın el ile telleri tıngırdatarak çalarken aynı anda seçilen telleri ses perdelerine karşı elin parmaklarıyla bastırarak çalınır. Tellere vurmak için pena veya parmak pick'leri kullanılabilir. Gitarın sesi ya enstrümandaki rezonans odası aracılığıyla akustik olarak yansıtılır ya da elektronik bir alıcı ve amplifikatörünce yükseltilir.

Gitar telli çalgı olarak sınıflandırılır - yani ses, iki sabit nokta arasında gerilmiş titreşen bir tel tarafından üretilir. Telleri bağırsak kirişi'nden yapılan gitar tarihsel olarak ahşaptan yapılmıştır. Çelik gitar telleri on dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru Amerika Birleşik Devletleri'nde piyasaya çıktı; naylon teller 1940'larda geldi. Gitarın ataları arasında gittern, vihuela, dört-kurs Rönesans gitarı ve beş sıralı barok gitar bulunur. Bunların hepsi modern altı telli enstrümanın gelişimine katkıda bulundu.

Modern gitarın üç ana türü vardır: klasik gitar (İspanyol gitar/naylon telli gitar); çelik telli akustik gitar veya elektrikli gitar; ve Hawaii gitarı (oyuncunun kucağında çalınır). Diğer popüler gitar türlerine archtop gitar, Flamenko gitarı, düz üst gitar, Meksika gitarı, Portekiz gitarı, salon gitarı, Requinto gitar, Rezonatör gitar, romantik gitar, yarı akustik gitar, solo gitar, ritim gitar aittir.

Geleneksel akustik gitarlar arasında düz tepeli gitar (genellikle büyük bir ses deliği vardır) veya bazen "caz gitarı" olarak adlandırılan kemer üstü gitar bulunur. Akustik gitarın ses tonu, tellerin titreşimiyle üretilir ve gitarın içi boş gövdesi tarafından güçlendirilir ve rezonans odası görevi görür.
Klasik İspanyol gitarı genellikle her teli tıngırdatmak yerine oyuncunun parmakları tarafından ayrı ayrı çekildiği kapsamlı bir parmak stili tekniği kullanılarak solo enstrüman olarak çalınır. "Parmak toplama" terimi, Amerika Birleşik Devletleri'nde belirli bir folk, blues, bluegrass ve country gitar çalma geleneğine de atıfta bulunabilir.

İlk olarak 1937'de patenti alınan Elektrikli gitarlar, enstrümanı duyulacak kadar yüksek ses çıkaran, aynı zamanda etkinleştiren bir alıcı ve amplifikatör kullanır ama aynı zamanda rezonans odası gerektirmeyen sağlam ahşap bloklu gitar üretmeyi de mümkün kıldı.

Yankı ve distortion (veya "overdrive") dahil olmak üzere geniş bir elektronik efekt birim yelpazesi mümkün hale geldi. Solid body gitarlar 1960'lar ve 1970'lerde gitar piyasasına hakim olmaya başladı; bunlar istenmeyen akustik geri bildirim'e daha az eğilimlidir.

Akustik gitarlarda olduğu gibi, içi boş gövdeli gitarlar, kemer üstü gitar'lar (caz gitarı, blues, ve rockabilly'de kullanılan) ve  Rock müzik'te yaygın olarak kullanılan solid-body gitar'lar dahil olmak üzere bir dizi elektro gitar türü vardır.

Gitar amfisi aracılığıyla çalınan elektro gitarın yüksek, güçlendirilmiş sesi ve sonik gücü, hem eşlik enstrümanı olarak (riff'ler ve gitar akorları çalmada) hem de performans gitar solo'ları çalmada ve birçok rock alt türünde özellikle heavy metal müzik ve punk rock blues ve rock müziği'nin gelişiminde önemli bir rol oynamıştır.

Elektro gitarın popüler kültür üzerinde büyük etkisi oldu. Gitar, dünya çapında çok çeşitli müzik türlerinde kullanılır. Blues, bluegrass, country, flamenko, folk, caz, jota, mariachi, metal, punk, reggae, rock, soul ve pop gibi türlerde birincil enstrüman olarak tanınır.

Gitarlar farklı çeşitlerdeki ağaç türlerinden yapılabilir. Gitar neredeyse her türlü müzik türünde kullanılan bir müzik aletidir.

Gitar türleri

Klasik gitar

Klasik gitar, tüm gitar türlerinin atası olarak tanımlanabilir. Gitarın gövdesinin ortasında ses deliği denilen yuvarlak bir boşluk bulunur. Gitarın telleri titreştiğinde gövdenin içinde bulunan hava titreşir ve tek çıkış noktası olan bu yuvarlak boşluktan dışarı ses olarak geri çıkar. Klasik gitarda; kalın 3 tel, ipek üzerine sarılmış çelik, ince 3 tel ise naylondur. Genellikle parmak ile çalınır. Klasik gitarda sağ elin görevi daha fazladır. Sağ eli kullanarak gitarda çok farklı ritim ve harmonikler oluşturulabilir. Genelde klasik ve flamenko tarzı müziklerde kullanılır.

Akustik gitar

Görünüş itibarıyla klasik gitarı andıran akustik gitarın gövdesi, klasik gitardan biraz daha şişman ve basıktır. Daha dar bir sapa ve çelikten yapılmış tellere sahip olması, akustik gitarın klasik gitarla arasındaki en büyük farktır. Tellerin çelikten olması, akustik gitarın klasik gitardan daha basınçlı gergin bir sapa sahip olmasını ve sesinin klasik gitardan daha sert ve temiz çıkmasını sağlar. Genellikle akustik gitarların en kalın 4 teli sarımlı çelik, diğer 2 teli ise sarımsız çeliktir. Akustik gitarlar genellikle penayla çalınır. Rock, blues ve caz müzik türlerinde çok kullanılan bir gitar türüdür. Akustik-elektro gitar, çelik telli akustik gitar, dretnot gitar türleri bulunmaktadır.

Elektro gitar

Elektrogitar çok basit bir tanımla tellerin titreşimini gövdesinde bulunan manyetikler sayesinde elektrik akımına çeviren ve bir amfi yardımıyla akımı yüksek seviyede sese dönüştürebilen gitar türüdür. Diğer gitarlarla elektrogitarın kısımları aynıdır. Ek olarak elektrogitar için birkaç bölüm daha eklenebilir. Bunlar: Tremolo kolu, manyetikler, ses ve ton ayarı, switch...

Bas gitar

Çalışma prensibi elektrogitara benzer. Fakat sesi normal gitarlardan 1 oktav kalındır. Portede basgitar için Fa anahtarı kullanılır. Değişik çeşitlerde basgitarlar da bulunmaktadır: Genelde 4 telli, 12 telli, 6 telli, 7 telli, 5 telli, perdesiz, kafasız.

Perdesiz gitar

Ara sesleri verebilmek için yapılmıştır. Normal gitara çok benzese de oldukça farklı bir ses rengine sahiptir. Perdesiz gitarı 1976 yılında Erkan Oğur, Türk müziği seslerine olan ihtiyacı için üretmiştir. Daha sonraları perdesiz elektrik gitar, 8 telli perdesiz gitar, çift saplı elektrik ve klasik perdesiz/perdeli gibi farklı modelleri üretilmiştir.

Lap steel gitar

Hawaii yöresine ait bir gitardır. Gitar 6, 7 ve 9 telli olarak kullanılmaktadır. Gitar, çalınırken genellikle kucaktadır. Diğer gitarlardan farklı olarak, fretlere basılarak değil, gitaristin sol eline taktığı bir metal yardımıyla tellere dokunularak çalınır.

7 telli gitar

7 telli gitar; klasik gitarda bulunan 6 ana telin (yukarıdan aşağı; mi, la, re, sol, si, mi) haricinde bir kalın veya ince tel daha eklenmesiyle oluşan bir gitar çeşididir.

12 telli gitar

12 telli gitarlarda genellikle çelik teller kullanılır. Folk, blues ve rock and roll tarzlarında kullanılır.

Weissenborn gitar

Weissenborn ya da diğer deyişle H. Weissenborn bir tür lap slide gitardır ve Los Angeles'ta 1920'ler ve 1930'larda Hermann Weissenborn tarafından üretilmiştir. 5000'den daha az sayıda orijinal enstrüman üretilmiştir ve kaç tanesinin hâlen sağlam kaldığı bilinmemektedir. Marka şu anda reprodüksiyon ürünleri için kullanılmaktadır.

Caz gitar

Göbekli, boş veya yarı dolu gövdeli ve genellikle caz müzikte kullanılan geniş gövdeli gitar türü.

Gitarın kısımları
175px
 Headstock
 Eşik
 Gitar kulakları
 Perdeler
 Truss rod
 Perde işaretleri
 Sap
 Topuk (Akustik) – Neckjoint (Elektro)
 Gövde
 Manyetikler
 Elektronikler
 Köprü
 Pickguard
 Arka kısım
 Sound board
 Body sides (ribs)
 Ses deliği
 Teller
 Saddle
 Klavye

Sap
Gitarın klavyesinin de bulunduğu kısımdır. Bu klavyede perdeler bulunur. Klasik gitardan hem kalınlık hem de genişlik açısından daha ince olan elektrogitar klavyesi ise genelde 18 ila 24 arasında perde sayısına sahiptir. Genellikle sapın içinden truss rod adı verilen bir metal ayar çubuğu geçer. Zamanla eğilebilen bu sap, bir vida yardımı ile eski hâline geri getirilebilir. Akort burguları en uçta bulunur ve genellikle metal bir aksama sahiptir.

Köprü
Gitarda telleri gövdeye bağlayan kısımdır. Zamanla değişim geçirmiş olmakla beraber, değişik çeşitleri de mevcuttur. Köprü, sabit ya da oynar olabilir. Oynar köprülü gitarlarda köprü bir kol (tremolo kolu) yardımı ile ileri-geri hareket ettirilebilir. Bu ileri veya geri harekette köprüye bağlı olan teller gerilir ya da gevşer. Tellerin gerilip gevşemesi telden çıkan sesi etkileyeceğinden gitardan farklı notalar elde edilebilir. Köprüler genelde metalden yapılır. Köprünün baz ayarlarına dikkat edilmelidir, tellerden birinin kopması hâlinde elektrogitar geri dönüşü olmayan hasar görebilir.

Eşik
Gitarın sapında, telleri akort burgularına gitmeden önce sonlandıran kısımdır. Genelde ucuz gitarlarda plastikten oluşur. Ayrıca kemikten veya farklı malzemelerden yapılanlar da mevcuttur.

Manyetik
Elektrogitarda veya manyetik takılmış klasik ya da akustik gitarda teldeki titreşimlerin algılandığı kısımdır. Manyetik alanda telin titreşiminin içerideki bir sargıda akım oluşturması prensibi ile çalışır. Çift hâlinde (Humbucker) ya da tek (Single) olabilir. Bazı manyetikler amplifikatöre çıkış sağlamadan sinyali yükseltebilirler.

Pasif Manyetikler
Ses titreşimlerinin, elektrik sinyaline herhangi bir elektronik değişime uğratmadan dönüşmesini sağlayan manyetik türüdür. En sık kullanılan manyetik türü olup, sesin tınısı (frekans cevabı) sadece manyetiğin bazı fiziksel özelliklerine (yüksekliğine, mıknatısına, sargısına) bağlıdır.

Aktif Manyetiker
Bu manyetikler ses titreşimlerini bazı elektronik devreler ile bozulmaya uğratan manyetiklerdir. Sinyali, içerisindeki güç kaynağını (genelde bu bir pildir) kullanarak pre-amp ile güçlendiren, aktif filtrelerle ve gömülü equalizer'lar ile sinyalin özgününden farklı olarak enstrümandan çıkmasını sağlayan manyetiklerdir.

Çalışma prensibine göre 3 tip manyetik vardır:

 Manyetik
 Piezoelektrik
 Çoklu-Bölünmüş Manyetikler (Polifonik)

Kafa (Headstock)

Kafa kısmı (headstock) gitar sapının en ucundadır. Tellerin bitiminde akort burgularını içeren kısımdır. Kafa bölümü gitar için çok önemli bir işleve sahiptir. Gitara stabilite sağlar. Gitarın üst kısmındaki güçlü gerilime rağmen sağlam bir temel oluşturur. Farklı amaçlara hizmet eden 3 çeşit gitar kafası vardır.

Tremolo kolu
Tremolo kolu, gitarın eşik bölümünün bitiminde bulunur. Bu kolu öne veya arkaya gevşeterek tellerden farklı ses çıkartılması sağlanır. Klavye yönüne doğru gevşetilerek kalın, eşik yönüne gevşetilerek daha ince seslerle efekt elde edilebilir.

Akort

6 telli bir gitarın standart akort dizisi:
İnceden kalına doğru E(ince mi) B(Si) G(Sol) D(Re) A(La) ve E(Kalın Mi) dir. Gitarda standart akort dizisi dışında kullanılan bütün düzenlere drop-tone denir.

Aşağıda, gitarda standart akort dizisi için üstteki sayılar perde numarası olmak üzere notaları verilmiştir.

Daha düşük ayarlar (kalınlaştırma)
Tellerin EADGBE akort dizisinden aynı derecede gevşetilmesiyle oluşan akort dizileri:
 D♯/E♭ tuning : D♯-G♯-C♯-F♯-A♯-D♯ / E♭-A♭-D♭-G♭-B♭-E♭
Bütün teller standart diziden yarım perde gevşetilir. Kullanan müzisyenler: Guns N' Roses, Van Halen, Jimi Hendrix, Stevie Ray Vaughan, Yngwie Malmsteen ve Alice in Chains
 D tuning : D-G-C-F-A-D
Bütün teller bir tam perde gevşetilir. Kullanan müzisyenler: Pantera, Death, Dream Theater ve Kreator. Nirvana'nın "Come As You Are" şarkısında duyulabilir.
 C♯/D♭ tuning - C♯-F♯-B-E-G♯-C♯ / D♭-G♭-B-E-A♭-D♭
Teller 1 ve yarım adım gevşetilir. Kullanan müzisyenler: Behemoth
 C tuning - C-F-B♭-E♭-G-C / C-F-A♯-D♯-G-C
Teller 2 adım gevşetilir. Kullanan müzisyenler: Queens of the Stone Age, Dethklok, In Flames, Kyuss
 B tuning - B-E-A-D-G♭-B / B-E-A-D-F♯-B / B-F#-B-E-G#-C#
Teller 2 adım ve 1 yarım adım gevşetilir. Kullanan müzisyenler: Entombed, Dismember, Five Finger Death Punch, Amon Amarth, Slipknot
 A♯/B♭ tuning - A♯-D♯-G♯-C♯-E♯-A♯ / B♭-E♭-A♭-D♭-F-B♭
Teller 3 adım gevşetilir. Kullanan müzisyenler: Dream Theater, Breaking Benjamin
 A tuning - A-D-G-C-E-A
Teller 3 adım ve 1 yarım adım gevşetilir.
 G♯/A♭ tuning - G♯-C♯-F♯-B♯-D♯-G♯ / A♭-D♭-G♭-B-E♭-A♭
Teller 4 adım gevşetilir.
 G tuning - G-C-F-A♯-D-G / G-C-F-B♭-D-G
Teller 4 adım ve 1 yarım adım gevşetilir.
 F♯/G♭ tuning - F♯-B-E-A-C♯-F♯ / G♭-B-E-A-D♭-G♭
Teller 5 adım gevşetilir.
 F tuning - F-A♯-D♯-G♯-C-F / F-B♭-E♭-A♭-C-F
Teller 5 adım ve 1 yarım adım gevşetilir.
 Oktav Tuning - E-A-D-G-B-E
Teller 6 adım (bir oktav) gevşetilir. Bir basgitar ile aynı oktavdır.

 Through The Looking Glass - E-B-G-D-A-E

Kullanan müzisyenler: Kei Nakano

Ayrıca bakınız

 Chapman Stick
 Pena
 Amplifikatör
 Tab
Acciaccatura
Tremolo
 Gitarist

Kaynakça

Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler
Telli çalgılar
C aletleri
Ritim bölümü
Blues enstrümanları
Halk müziği aletleri
Orkestra enstrümanları

Gitar


خوسيه ريزال (الاسم الكامل: خوسيه بروتاسيو ريزال ميركادو ي ألونسو ريالوندا) (19 يونيو 1861 - 30 ديسمبر 1896) كان عالم ووطني فلبيني وكان الشخص الرئيسي الذي ساهم في تأسيس الفلبين أثناء عهد الاستيطان الإسباني. يعتبر بطل الفلبين الوطني ويحتفل بعيد وفاته كعيد وطني يطلق عليه اسم يوم ريزال.
كان خوسيه هو سابع أطفال عائلة غنية تقطن في كالامبا، محافظة لاغونا، حيث حصل على درجة الإجازة في الفنون. سافر خوسيه بمفرده إلى مدريد حيث تابع دراسته في جامعة الكمبلوتنسي بمدريد وحصل على درجة الإجازة في الطب. انتسب إلى جامعة باريس ومن ثم حصل على شهادة دكتوراة ثانية من جامعة هايدلبرغ. كان ريزال طليقاً في عشرة لغات على الأقل، كما كان شاعراً، كاتباً، ومحرراً صحفياً وقام بنشر العديد من الروايات.

مبدئه وحياته
ولد في كالامبا في الفلبين عام 1861

تعليمه
درس ريزال لأول مرة تحت إشراف جستنيانو أكينو كروز في بانيان، لاغونا، قبل إرساله إلى مانيلا. واجتاز تحت طلب من والده امتحان القبول في كوليجيو دي سان خوان دي ليتران، لكنه التحق بعد ذلك بجامعة أتينيو في مانيلا، وعندما تخرج كان واحدًا من الطلاب التسعة الأكثر تميزًا وتفوقًا في الفصل.

عندما علم أثناء دراسته أن والدته أصيبت بالعمى، قرر الالتحاق بكلية الطب في سانتو توماس، والتخصّص لاحقًا في طب العيون.

سافر بمفرده إلى مدريد، وبدون عِلم، أو موافقة والديه، لكن بدعم سريّ من أخيه باتشيانو، في مايو 1882، ودرس الطب في جامعة مدريد المركزية، وحصل على الإجازة فيها، وحضر محاضرات طبية في جامعة باريس، وجامعة هايدلبرغ، وفي برلين كان عضوًا في جمعية برلين الإثنية، وجمعية برلين الأنثروبولوجية تحت رعاية عالم الأمراض الشهير رودولف فيرشو.

أكمل ريزال في عمر الـ25 تخصّصه في مجال طب العيون في جامعة هايدلبرغ، وتعلّم هناك استخدام المنظار العيني الذي كان قد اختُرع حديثًا ليجري لاحقًا عملًا جراحيًا باستخدامه على عين والدته، وكان يقضي نصف وقته هناك بدراسة اللغة الألمانية، والنصف الآخر بدراسة أمراض العين.

كان ريزال شخصًا موسوعيًا، وكان ماهرًا في العلوم، والفنون، وكان شاعرًا، وكاتبًا غزير الإنتاج، ومن أشهر أعماله روايته نولي مي تانغيري. كان ريزال أيضًا متعدّد اللغات، ومُطّلعًا على 22 لغة.

وصف صديقه الألماني، الدكتور أدولف برنارد ماير، تعدد جوانب ريزال بأنها هائلة، فقد كان طبيب عيون، ونحاتًا، ورسامًا، ومعلّمًا، ومزارعًا، ومؤرخًا، وكاتبًا ومسرحيًا، وصحافيًا.

حياته في بروكسل وإسبانيا (1890-1892)
كانت إقامة ريزال في بروكسل التي وصل إليها في عام 1890 قصيرة الأمد، ولم يلبث أن انتقل إلى مدريد، وكان زعيمًا للحركة الإصلاحية للطلبة الفلبينيين في إسبانيا.

عودته إلى الفلبين (1892-1896)
عند عودته إلى مانيلا في عام 1892 شكّل حركة مدنية هي لا ليغا فلبينا، لكنها حُلّت بأمر من الحاكم وقتها، وكانت قد أعلنت السلطات الإسبانية سابقًا بأنه عدو للدولة بسبب روايته.

الاعتقال والمحاكمة
قُبض على ريزال في طريقه إلى كوبا عبر إسبانيا، وسُجن في برشلونة في 6 أكتوبر عام 1896، وأعيد في نفس اليوم إلى مانيلا للمحاكمة، وكان أمامه خلال المحاكمة العديد من الفرص للهرب لكنه لم يفعل.

حوكم عسكريًا، وأدين بثلاث تهم، وحكم عليه بالإعدام.

مناهض للاحتلال الإسباني
إلى جانب موهبته في الرسم وبراعته في الطب حيث شفيت على يديه والدته العمياء، كان ريزال أديبا. كتب روايتان هما «لا تلمسني» و«المخرب» حاز بهما على أول اهتمام عالمي، تعرض فيهما إلى مساوئ الاستعمار الإسباني وتطرق للانتهاكات التي يتعرض لها الفلبينيون من قبل قوات الاحتلال.. إلى أن أحدثت روايته الأخيرة ضجة كبيرة أراد من خلالها أن يوقظ الفلبينيين من خضوعهم لإسبانيا.أودع بسبب روايته في السجن.
اعدم ريزال في ساحة عامة -أصبحت معلما سياحيا بعد ذلك- في 30 ديسمبر 1896
ثار الفلبينيون لمقتل خوسيه ريزال، واندلعت الثورة التي انهزم بسببها الإسبان، ما أدى إلى استقلال الفلبين في عام 1898

بطل الفلبين القومي
يعد خوسيه ريزال اليوم أهم بطل قومي في الفلبين حيث تملأ صوره ونصبه التذكارية الشوارع والميادين في الفلبين.

من أقواله
 ما بني على الرمال سينهار إن عاجلا أم آجلا.
 لا يوجد مستبدون حيث لا يوجد عبيد.
 ماذا ننال من الاستقلال إذا كان عبيد اليوم سيصبحون مستبدي الغد؟
 كل شخص يكتب التاريخ حسبما يناسبه.
 الشك في الله يعني الشك في ضمير المرء، وهذا يؤدي إلى الشك في كل شيء.
 تسلط البعض لا يمكن حدوثه الا عن طريق جبن الاخرين.
 حياة ليست مكرّسة لهدف، حياة لا طائل من ورائها، هي كصخرة مهملة في حقل بدلا من ان تكون جزءا من صرح.

أعماله وكتاباته
كانت معظم كتابات ريزال باللغة الإسبانية، واللغة الفرنسية، على الرغم من أن بعض رسائله كانت باللغة التاغالوغية، وتُرجمت أعماله منذ ذلك الحين إلى عدد من اللغات بما في ذلك التاغالوغية، والإنكليزية.

رواياته ومقالاته
 رواية نولي مي تانغيري، التي تعني ترجمتها الحرفية لا تلمسني، والتي نشرت في عام 1887.
 رواية إل فيليبوستيريسمو لعام 1891، والتي كانت تتمة للرواية السابقة.
 رواية الرهبان والفلبينيين (غير مكتملة).
 نخب خوان لونا وفيليكس هيدالجو، وهو خطاب قدّمه في مطعم ريستورانت إنغليز في مدريد في عام 1884.
 يوميات خوسيه ريزال.
 رواية ماكاميسا (غير مكتملة أيضًا).

الشعر
 لا جوفينتود فيليبينا (إلى الشباب الفلبيني).
 إل كانتو ديل فياجيرو.
 برايل كريسمار.
 كانتو دي ماريا كلارا، وغيرها الكثير.

المسرحيات
 مجلس الآلهة.
 على طول باسيج.
 القديس أوستاش الشهيد.

أعماله الأخرى
كانت له محاولات في الرسم، والنحت، ومن أهم أعماله النحتية تمثال «انتصار العلم على الموت»، وهو تمثال من الطين لشابة عارية ذات شعر متطاير، تقف على جمجمة، وتحمل شعلة عاليًا.

تظهر المرأة وهي تدوس على الجمجمة (رمز الموت) للدلالة على النصر الذي حققته البشرية في التغلب على لعنة الموت من خلال التقدم العلمي. يُعرض التمثال الأصلي حاليًا في متحف ضريح ريزال في قلعة سانتياغو في إنتراموروس، مانيلا.

معرض صور

روابط خارجية

مراجع

كتاب من الإمبراطورية الإسبانية
أشخاص أعدمتهم إسبانيا رميا بالرصاص
أشخاص حرموا كنسيا من قبل الكنيسة الرومانية الكاثوليكية
أشخاص في الثورة الفلبينية
أشخاص من كالامبا
أشخاص من مستعمرة الفلبين الإسبانية
أطباء عيون فلبينيون
أطباء فلبينيون في القرن 19
أعلام فلبينيون معدومون
تاغالوغيون
ثوار معدومون
ثوريون فلبينيون
خريجو جامعة سانتو توماس
خريجو جامعة كمبلوتنسي بمدريد
رسامون فلبينيون في القرن 19
روائيو القرن 19
روائيون فلبينيون
رومان كاثوليك فلبينيون
سياسيون فلبينيون
شخصيات مؤلهة
فلبينيون معدمون
فلبينيون مغتربون في ألمانيا
فلبينيون مغتربون في هونغ كونغ
فلبينيون من أصل إسباني
فلبينيون من أصل صيني
فلبينيون من أصل ياباني
فنانون فلبينيون
فنانون من لاغونا
قوميون فلبينيون
كتاب باللغة الإسبانية من الفلبين
كتاب باللغة التاغالوغية
كتاب فلبينيون في القرن 19
كتاب من لاغونا
كتاب ومؤلفون معدومون
لاعنفيون
لغويون من الفلبين
ماسونيون فلبينيون
مشاعر معادية للإسبان
مواليد 1861
وفيات 1896
وفيات بإطلاق النار في الفلبين
وفيات في ريزال بارك

خوسيه ريزال


Justify My Love ist ein Popsong von Madonna. Das Lied wurde im November 1990 als Single aus ihrem Kompilationsalbum The Immaculate Collection ausgekoppelt.

Geschichte
Justify My Love wurde von Lenny Kravitz, Ingrid Chavez und Madonna geschrieben. Kravitz schrieb das Lied basierend auf einem Gedicht von Chavez, die als Protegé von Prince galt. Das Lied basiert auf einem programmierten Drumgroove-Sample von Public Enemys Security of the First World. Chavez war zunächst nicht als Co-Autorin genannt und verklagte Kravitz 1992.

Das Lied löste nach dem Erscheinen aufgrund seines Textes und seines Musikvideos, das Themen wie BDSM, Voyeurismus und Bisexualität aufgreift, eine Kontroverse aus. So wurde es von MTV als zu weit gehend empfunden und nicht gespielt. Nur einen Monat zuvor war Madonna, die in ihrer bisherigen Karriere von MTV profitiert hatte, in einer MTV-Werbung ohne Oberteil und nur in die US-amerikanische Fahne gewickelt aufgetreten.

Erfolg
Justify My Love erreichte Platz eins der Billboard Hot 100, Platz 3 in der Schweiz und Platz 9 in Österreich. In Deutschland erreichte das Lied Platz 10 der Charts.

Weblinks
 Offizielles Musikvideo zu Justify My Love auf YouTube

Einzelnachweise

Popsong
Nummer-eins-Hit
Lied 1990
Madonna-Lied
Platin-Lied (Vereinigte Staaten)
Lenny Kravitz
Lied von Madonna

Justify My Love


Google I/O (ili jednostavno I/O) godišnja je Googleova konferencija za razvijatelje koja se održava u San Franciscu, Kalifornija. Na toj konferenciji Google predstavlja nove proizvode otvorenog kôda kao što su Android, Google Chrome, Chrome OS, Google Web Toolkit, itd., a održavaju se i razni seminari posvećeni razvoju aplikacija, bilo internetski, mobilnih ili poslovnih. Prva I/O konferencija održavala se od 28. do 29. svibnja 2008. godine. "I/O" skraćeni je naziv za ulazno/izlazne jedinice (eng. Input/Output), kao i skraćenica slogana konferencije koji glasi "Inovacija na otvorenom" (eng.  Innovation in the Open).

Konferencije

Vanjske poveznice
 Službene stranice

Vidi još
 Google (tvrtka)
 Android (operacijski sustav)

Izvori

Google

Google I/O


Kurt Gödel (28 Nisan 1906 - 14 Ocak 1978), Avusturyalı-Amerikalı mantıkçı, matematikçi ve matematik felsefecisidir. Kendi ismiyle anılan Gödel'in Eksiklik Teoremi ile tanınır. Aristoteles'ten bu yana en büyük mantıkçılardan biri olarak kabul edilir.

Teoremlerinde tam sayı aritmetiğini içerecek kadar karmaşık herhangi bir sistemin içinde, sistemin aksiyomlarından yola çıkarak doğruluğu veya yanlışlığı kanıtlanamayacak önermeler bulunacağını ispatlamıştır. Bunun için ise Gödel numaralandırması ismi verilen bir metot geliştirmiştir. Meşhur teoremini Viyana Üniversitesindeki doktora çalışması sırasında 1931 yılında ispatlamış, bununla 20. yüzyıl matematiğinin yönünü değiştirmiştir.

1940'larda Princeton Üniversitesi İleri Araştırmalar Enstitüsünde Kurt Gödel, Einstein'ın kütleçekimi alanı denklemlerine, ekseni etrafında dönen bir evreni tanımlayan bir çözüm getirdi. Evrenin dönüşü ışığı (ve dolayısıyla cisimler arsındaki nedensellik bağlarını da) birlikte sürükleyecekti. Dolayısıyla maddi cisimde, ışık hızını aşmaya gerek kalmaksızın uzayda ve zamanda kapalı bir halka çizecekti. Gödel'in modeli, zamanda geriye gitmenin görelilik kuramınca yasaklanmadığını ortaya koydu. Kurt Gödel, Einstein'ın alan denklemlerini kullanarak, bir evren modeli tasarladı. Tasarım Einstein'ınkine benziyordu ama Gödel'in yaklaşımında kozmolojik sabitlere negatif bir değer veriliyordu. Einstein da kuramının bazı durumlarda geçmişe yolculuğa izin verdiği düşüncesinden rahatsızlık duyduğunu ifade etmiştir. Yalnız Gödel'in bu modeli gökbilimcilerin gözlemlediği kütleçekimsel kızıla kayma tarafından yanlışlanmaktadır.

İçine kapanık bir kişiliği olan Gödel, son yıllarında zehirleneceği paranoyasına kapılarak hiçbir şey yememeye başlamış, bunun sonucunda beslenme eksikliğinden 14 Ocak 1978'de Princeton'da ölü bulunduğunda cenin pozisyonundaydı ve sadece 29.5 kiloydu.

Yaşamı

Çocukluğu
Kurt Friedrich Gödel 28 Nisan, 1906'da Brünn, Moravya'da etnik Alman ailesinin; bir tekstil firmasında yönetici olan Rudolf Gödel ve Handschuh doğumlu Marianne Gödel, çocuğu olarak dünyaya geldi. Doğduğu zamanda, şehirde konuşulan diller içinde Alman dili daha yaygındı ve bu aynı zamanda anne ve babasının diliydi.

Gödel, I. Dünya Savaşı sonunda Avusturya-Macaristan İmparatorluğu yıkılınca, 12 yaşında Çekoslovak vatandaşlığına geçmiş oldu. Gödel, daha sonra biyografisini yazan John D. Dawson'a bu zamanlarda kendini "Çekoslovakya'daki Avusturyalı sürgün" ("ein österreichischer Verbannter in Tschechoslowakien") gibi hissettiğini söylemiştir. Hiçbir zaman Çekçe konuşamadı ve okulda öğrenmeyi reddetti. 23 yaşında kendi seçimiyle Avusturya vatandaşı oldu. Nazi Almanyası Avusturya'yı istila edince, Gödel 32 yaşında doğrudan Alman vatandaşı olmuş oldu. II. Dünya Savaşı sonunda, Gödel, 42 yaşında Amerikan vatandaşlığına kabul edildi.

Gödel, gençliğinde, dinmek bilmeyen soruları yüzünden ailesi içinde Der Herr Warum ("Bay Neden") olarak anılırdı.

Abisi Rudolf'a göre, Kurt 6 veya 7 yaşında, ateşli romatizma hastalığına yakalandı; tamamen iyileşti, ama hayatının geri kalanında kalıcı bir kalp rahatsızlığına sahip olduğu konusunda kendini inandırdı.

Gödel, eğitim öğretimin Almanca yapıldığı ilkokul ve ortaokulunu 1923 yılında dereceyle bitirdi. Kurt, ilk olarak dil konusunda üstün olmasına rağmen daha sonraları matematik ve tarihle daha çok ilgilenmeye başladı. Matematiğe olan ilgisi,1920 yılında abisi Rudolf'un (1902 doğumlu) tıp eğitimi görmek için Viyana 'ya, Viyana Üniversitesi (UV) 'ne gitmesiyle arttı. Gençliği boyunca, Kurt, Gabelsberger stenografisi'ni, Goethe'nin Renklerin Teorisi ni, Isaac Newton'nun eleştirilerini ve Immanuel Kant 'ın yazdıklarını okudu.

Viyana'da öğrenim

Kurt, 18 yaşındayken, abisi Rudolf'a katılıp Viyana Üniversitesi'ne girdi. O zamanda zaten üniversite seviyesinde matematik bilgisine sahipti. İlk başta teorik fizik alanında öğrenim görmeye niyetli olsa da Kurt aynı zamanda matematik ve felsefe derslerine katılıyordu. Kant'ın Metaphysische Anfangsgründe der Naturwissenschaft adlı eserini okudu ve Moritz Schlick, Hans Hahn ve Rudolf Carnap'ın içinde olduğu Viyana Çevresi'ne katıldı. Kurt daha sonraları sayı teorisi alanında çalıştı ama Moritz Schlick tarafından Bertrand Russell'in Introduction to Mathematical Philosophy (Matematiksel Felsefeye Giriş) kitabı hakkında verilen bir seminere katıldıktan sonra matematiksel mantık alanıyla ilgilenmeye başladı.

David Hilbert tarafından Bologna'da  matematiksel sistemlerin eksiksizliği ve tutarlılığı üzerine verilen bir seminere katılması Gödel'in hayatını önemli ölçüde etkileyecekti.

1928 yılında Hilbert ve Wilhelm Ackermann Grundzüge der theoretischen Logik (Teorik Mantığın İlkeleri) eserini yayımladı. Bu eser, eksiksizlik probleminin bulunduğu alan olan birinci seviye mantık alanına bir giriş niteliğindeydi:Bir biçimsel sistemin belitleri sistemin tüm modellerinde doğru olan deyimleri türetmek için yeterli midir?. Bu konu Gödel'in doktora çalışması için seçtiği konuydu.

1929 yılında, Gödel 23 yaşındayken, doktora tez ini Hans Hahn'ın danışmanlığı altında tamamladı. Gödel, doktora tezinde,bugün bu sonuç Gödel eksiksizlik teoremi adıyla anılıyor, birinci derece kalkülüs önermeleri nin eksiksizliğini gösterdi. 1930 yılında doktora derecesini aldı. Tezi ilave çalışmalarla birlikte Viyana Bilim Akademisi'nde yayımlandı.

Viyana'da çalışma hayatı

1931 yılında, Gödel "Über formal unentscheidbare Sätze der Principia Mathematica und verwandter Systeme." adıyla meşhur eksiklik teoremini yayımladı. Bu makalesinde, Gödel doğal sayılar ın aritmetiğini tanımlamaya yetecek kadar güçlü herhangi bir hesaplanabilir belitsel sistem  (ör:Peano belitleri ve ZFC) için şunların doğruluğunu kanıtlamıştır:

 Sistem aynı zamanda hem tutarlı hem de eksiksiz olamaz. (Bu genellikle  eksliklik teoremi olarak bilinir.)
 Belitlerin tutarlılığı sistem içerisinde kanıtlanamaz.

Bu teoremler, yarım yüzyıl süren ve Frege 'nin çalışmalarıyla başlayan, Principia Mathematica ve Hilbert'in formalizmi ile doruğa ulaşan, tüm matematik için yeterli bir belitler kümesi bulma çalışmalarını sona erdirdi. Eksiklik teoremleri aynı zamanda tüm matematiksel soruların hesaplanabilir olmadığını da gösterdi.

Aslında eksiklik teoreminin kalbinde yatan fikir oldukça basittir. Gödel bir formel sistemde "bu önerme ispatlanabilir değildir" şeklinde bir önerme kurdu. Eğer önerme ispatlanabilirse; yanlıştır bu da ispatlanabilir önermelerin her zaman doğru olduğu gerçeği ile çelişir.
Bu yüzden, her zaman en az bir tane doğru olan fakat ispatlanamayan önerme vardır.

Önemli yayınları
Türkçe çeviri:
 Gödel, K. (2004) Cantor'un süreklilik problemi nedir? [1964]. Bekir S. Gür (Ed.), içinde (s. 217-238), Kadim yayınları, 2. baskı.

Almanca:
 1931, "Über formal unentscheidbare Sätze der Principia Mathematica und verwandter Systeme," Monatshefte für Mathematik und Physik 38: 173-98.

İngilizce:
 1940. The Consistency of the Axiom of Choice and of the Generalized Continuum Hypothesis with the Axioms of Set Theory. Princeton University Press.
 1947. "What is Cantor's continuum problem?" The American Mathematical Monthly 54: 515-25. Revised version in Paul Benacerraf and Hilary Putnam, eds., 1984 (1964). Philosophy of Mathematics: Selected Readings. Cambridge Univ. Press: 470-85.

İngilizce çeviri:
 Kurt Godel, 1992. On Formally Undecidable Propositions Of Principia Mathematica And Related Systems, tr. B. Meltzer, with a comprehensive introduction by Richard Braithwaite. Dover reprint of the 1962 Basic Books edition.
 Jean van Heijenoort, 1967. A Source Book in Mathematical Logic, 1879-1931. Harvard Univ. Press.
 1930. "The completeness of the axioms of the functional calculus of logic," 582-91.
 1930. "Some metamathematical results on completeness and consistency," 595-96. Abstract to (1931).
 1931. "On formally undecidable propositions of Principia Mathematica and related systems," 596-616.
 1931a. "On completeness and consistency," 616-17.
 Collected Works : Volume I: Publications 1929-1936 ISBN 0-19-503964-5,  Volume II: Publications 1938-1974 ISBN 0-19-503972-6, Volume III: Unpublished Essays and Lectures ISBN 0-19-507255-3, Volume IV: Correspondence, A-G ISBN 0-19-850073-4. Publisher: Oxford University Press, USA

Dış bağlantılar

 Bekir S. Gür, Bir Matematik Filozofu Olarak Kurt Gödel

Kaynakça

1906 doğumlular
Brno doğumlu bilim insanları
1978 yılında ölenler
New Jersey'de ölenler
Açlıktan ölenler
Princeton Mezarlığı'na defnedilenler
20. yüzyıl Amerikalı matematikçileri
20. yüzyıl Amerikalı filozofları
20. yüzyıl Avusturyalı filozofları
Avusturyalı mantıkçılar
Platoncu filozoflar
Amerikalı Protestanlar
Avusturyalı Protestanlar
Amerikalı mantıkçılar
Amerikalı görelilik teorisyenleri
Protestan filozoflar
Küme teorisyenleri
Viyana Üniversitesinde öğrenim görenler
Notre Dame Üniversitesi öğretim üyeleri
Institute for Advanced Study öğretim üyeleri
Princeton Üniversitesi öğretim üyeleri
Ulusal Bilim Madalyası sahipleri
Royal Society'nin yabancı üyeleri
Ontologlar
Viyana Çevresi
Alman asıllı Amerikalılar
Alman asıllı Avusturyalılar
Paranoid kişilik bozukluğu olan kişiler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Avusturyalı göçmenler

Kurt Gödel


Ardnave Point () ist die Spitze der Halbinsel Ardnave im Nordwesten der Hebrideninsel Islay. Das Kap liegt an der Atlantikküste gegenüber der Insel Nave an der westlichen Einfahrt des Meeresarmes Loch Gruinart. Administrativ gehört es zu der Council Area Argyll and Bute, beziehungsweise zu der historischen Grafschaft Argyllshire.

Das Kap ist zuletzt etwa einen Kilometer breit und besteht aus einer sandigen Dünenlandschaft. Die Küstenlinie selbst ist meist felsig.

Einzelnachweise

Kap (Argyll and Bute)
Ardnave (Halbinsel)

Ardnave Point


EM i fodbold for kvinder 2005, også kendt som UEFA Women's Euro 2005, var en fodboldsturnering for kvinder, der blev afholdt fra 5. til 19. juni 2005 i Lancashire, England og Cheshire, England. EM i fodbold for kvinder er en tilbagevendende turnering for landshold i Europa, der er medlemmer i UEFA og som har kvalificeret sig til slutspillet. Konkurrencen afgør, hvilket landshold er det bedste i Europa.

Resulter

Første runde
Top-to holdene fra hver gruppe går videre til semifinalerne

Gruppe A

Note:
 Finland og Danmark endte med samme antal point. Finland gik videre til semifinalerne på grund af deres head-to-head sejre.

Gruppe B

Slutspil

Semifinaler

Finale

Målscorere
4 mål
  Inka Grings

3 mål

  Conny Pohlers
  Birgit Prinz

  Solveig Gulbrandsen

  Hanna Ljungberg

2 mål

  Cathrine Paaske Sørensen
  Laura Österberg Kalmari
  Marinette Pichon

  Renate Lingor
  Melania Gabbiadini
  Isabell Herlovsen

  Lise Klaveness
  Dagny Mellgren

1 mål

  Merete Pedersen
  Johanna Rasmussen
  Amanda Barr
  Karen Carney
  Fara Williams
  Heidi Kackur

  Minna Mustonen
  Anna-Kaisa Rantanen
  Stéphanie Mugneret-Béghé
  Hoda Lattaf
  Steffi Jones
  Sandra Minnert

  Anja Mittag
  Elisa Camporese
  Sara Di Filippo
  Marit Christensen
  Anna Sjöström

Selvmål
  Sanna Valkonen (i kampen mod England)

Referencer

2005
Fodbold i 2005

EM i fodbold for kvinder 2005


Demonio que en otras culturas se conoce como  Astaroth. Es poco referido en la mitología griega, pero en otras latitudes lo refieren como el duque del infierno, en  Mesopotámia le atribuyen características humanas como  su rostro pero en sus extremidades lleva piernas de macho cabrío.
En el Dictionnaire Infernal, hacen referencia a él con el nombre de Astaroth pero hacen énfasis en  su nombre griego Okaryuz.En el libro Malleus Maleficarum hacen mención a él como el demonio flautista que lleva las almas de sus víctimas con sonidos estridentes,los ataques de este demonio se hacen más fuertes en el mes de agosto y en él Sabbath negro.

Nombres Relacionados

Existen otros nombres relacionados; Principalmente el de Astaroth mesopotámica (el duque del infierno) y en general otros nombres aparentemente relacionados con el término "duque". Así tenemos:

Astaroth del mesopotamico, Astarté del fenicio, Ishtar del babilonio, Ester del hebreo, Stára del persa, Astaroth del israelí, Astar del abinisio, Athar del árabe.

Demonios

Okaryuz


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Martinová enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Martinová im Okres Rimavská Sobota.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Martinova


Tarantino is an Italian word meaning "originating from Taranto", a town in Apulia in Southern Italy. It is used, for example, as the demonym for Taranto and for the Tarantino dialect of the Sicilian language.

List
Notable people with the surname include:

Alexa Tarantino (born 1992), American jazz musician
Giuseppe Tarantino (1857–1950), Italian philosopher
Luigi Tarantino (born 1972), Italian Olympic fencer
Javier Tarantino (born 1984), Spanish footballer
Jevon Tarantino (born 1984), American springboard diver
Massimo Tarantino (born 1971), Italian footballer
Nazzareno Tarantino (born 1979), Italian footballer
Quentin Tarantino (born 1963), American film director, screenwriter, and actor
Ray Tarantino (born 1976), photographer and songwriter of Italian descent
Tarina Tarantino (born 1969), American jewelry designer
Tonette Walker (née Tarantino; born 1955), First Lady of Wisconsin
Tony Tarantino (born 1940), American actor, father of Quentin Tarantino

See also

Tarantini
Tarantism
Tarantella
Tarantula

Surnames
Italian-language surnames

Tarantino (surname)


Orange County er et county beliggende i den midterste del af den amerikanske delstat Florida. Hovedbyen i countiet er Orlando. I 2014 havde countiet 1.253.001 indbyggere.

Eatonville, Oakland og Windermere er udover Orlando de største byer i countiet.

Geografi
Ifølge United States Census Bureau er Oranges totale areal på 2.598 km², hvoraf de 259 km² er vand.

Grænsende counties
 Seminole County - nord
 Volusia County - nordøst
 Brevard County - øst
 Osceola County - syd
 Polk County - sydvest
 Lake County - vest

Eksterne henvisninger

 Orange Countys officielle hjemmeside

Counties i Florida
Etableret i 1845

Orange County (Florida)


الحرفة هي مهنة تتطلب نوعًا خاصًا من العمالة الماهرة. في النطاق التاريخي، وخاصة فيما يتعلق بفترة العصور الوسطى وما قبلها، عادة ما كان ينطبق هذا المصطلح على الأشخاص الذين يعملون في إنتاج البضائع على نطاق ضيق. وفي هذه الأيام، استبدلت المصطلحات التقليدية الرجل الحرفي والمرأة الحرفية في كثير من الأحيان بمصطلح الحرفي ونادرًا ما تستبدل بمصطلح الشخص الحرفي (الأشخاص الحرفيين).

التطور من الماضي حتى اليوم
تاريخيًا، يميل الحرفيون إلى التجمع في المراكز الحضرية وتشكيل النقابات. والمهارة التي تتطلبها مهنهم والحاجة إلى المشاركة الدائمة في تبادل السلع تتطلب أيضًا مستوى أعلى في التعليم، وعادة ما كان الحرفيون في وضع أكثر تميزًا من الفلاحين في التسلسل الهرمي الاجتماعي. لم تكن أسر الحرفيين قادرة على الاكتفاء الذاتي مثل الأشخاص الذين يعملون في الأعمال الزراعية ومن ثم كان الاعتماد على تبادل السلع.

وبمجرد انتهاء المتدرب من فترة التدريب على الحرفة، فإنه يصبح عاملا ماهرا يبحث عن مكان لإنشاء محل خاصته ويسعى لكسب العيش. وبعدما يُنشئ ورشته، يمكنه تسمية نفسه رئيس في مهنة.

ويعد هذا النظام نهجًا متدرجًا لإتقان الحرفة، ويشمل الحصول على كمية معينة من التعليم وتعلم المهارات، ولا يزال هذا النظام معمولاً به في بعض دول العالم حتى اليوم. ولكن خضعت الحرف للتغيرات الهيكلية العميقة أثناء ومنذ عصر الثورة الصناعية. وقد أدى الإنتاج الشامل للسلع عن طريق الصناعة على نطاق واسع إلى تقليل الحِرَفْ في قطاعات السوق التي قد لا يمكن فيها لأساليب الصناعة أو الإنتاج الشامل تلبية تفضيلات المشترين المحتملين. وإضافة إلى ذلك، ونتيجة لهذه التغيرات، يستخدم الحرفيون اليوم مكونات أو مواد شبه مصنّعة ويقومون بتكييفها مع متطلبات عملائهم أو مطالبهم، وإذا لزم الأمر، وكذلك مع بيئتهم. وهم يشاركون بذلك في تقسيم العمل بين الصناعة والحرفة.

التصنيف

في اللغة الإنجليزية، لتصف شيئًا على أنه حرفة تصفه على أنه شيء ما بين المهارة (التي تعتمد على الموهبة والتقنية) والعلم (الذي يعتمد على المعرفة). وفي هذا المعنى، الكلمة الإنجليزية حرفة تعادل تقريبًا المصطلح اليوناني القديم حرفة. ويتبع الفن الشعبي التقاليد الحرفية، على النقيض من الفنون الجميلة أو «الفن الراقي».

الحرف اليدوية

الحرف اليدوية هي القطاع الرئيسي التقليدي للحرف، وهو نوع من العمل حيث تُصنع الأجهزة المفيدة والمزخرفة حتى النهاية بواسطة اليد أو باستخدام أدوات بسيطة فقط. وعادة ما يطبق هذا المصطلح على الوسائل التقليدية لصناعة السلع. الحرفية الفردية في الأصناف هي المعيار المهم، مثل الأصناف التي لها أهمية ثقافية أو دينية في كثير من الأحيان. وتكون الأصناف التي يتم إنتاجها بأساليب الإنتاج الشامل أو الآلات مختلفة عن السلع المصنوعة يدويًا.

حركة الفنون والحرف

كثيرًا ما يستخدم مصطلح الحرف لوصف مجموعة من الممارسات الفنية ضمن مجموعة الفنون الزخرفية والتي يتم تحديدها حسب علاقتها بالوظيفة أو المنتجات المفيدة (مثل أشكال النحت في تقليد الوعاء) أو عن طريق استخدام الوسائط الطبيعية كـالخشب والصلصال وخزف والزجاج والمنسوجات والمعادن.

حرف الاستوديو

هي الحرف التي تمارس بواسطة فنانين مستقلين يعملون بمفردهم أو في مجموعات صغيرة غالبًا ما يشار إليها على أنها حرفة الاستوديو. تشمل حرفة الاستوديو استوديو الفخار والأعمال المعدنية والنسج وخراطة الخشب والورق وأشكال أخرى من المشغولات الخشبية ونفخ الزجاج وفن الزجاج.

معارض الحرف
معرض الحرف هو حدث منظم لعرض الحرف عن طريق عدد من العارضيين. يوجد محلات حرف تباع فيها هذه السلع ويتواجد فيها مجتمعات الحرف، مثل مجتمع كرافتستر (Craftster)، حيث تتم مشاركة الخبرة.

المهني

المهني هو عامل يدوي ماهر في تجارة أو حرفة معينة. من الناحية الاقتصادية والاجتماعية، تعد حالة المهني في موضع وسط بين العامل والمحترف، مع درجة عالية للمعرفة النظرية والعملية بتجارتهم. في الثقافات التي تحظى فيها الوظائف المهنية بتقدير كبير، من الممكن أن تعاني من نقص في العمالة اليدوية الماهرة، مما يؤدي إلى إنشاء أسواق متخصصة تدر أرباحًا في التجارة.

انظر أيضًا

 الفنون والحرف
 حركة الفنون والحرف
 فن الزخرفة
 نقابة
 وقت الفراغ
 مهنة
 حرفة

المجتمعات

مراجع

وصلات خارجية
 Craft Market Inclusion
 Crafters Community
 American Craft Council
 Website of German craft chambers
 The Guild of Master Craftsmen
 The Woodworkers Institute
 Business models for DIY Craft
 Craft Fairs and Crafters in the UK
 Goring Craft Fair
 Children crafts worldwide

اقتصاد العصور الوسطى
تاريخ اقتصادي
حرف يدوية
مهارات

حرفة


Pinar del Río is the capital city of Pinar del Río Province, Cuba. With a population of 191,081 (2022), it is the 10th-largest city in Cuba. Inhabitants of the area are called Pinareños.

History
Pinar del Río was one of the last major cities in Cuba founded by the Spanish, on September 10, 1867. The city and province was founded as Nueva Filipinas (New Philippines) in response to an influx of Asian laborers coming from the Philippine Islands to work on tobacco plantations.

Pinar del Río's history begins with the Guanahatabey, a group of nomadic Indians who lived in caves and procured most of their livelihood from the sea. Less advanced than the other indigenous natives who lived on the island, the Guanahatabey were a peaceful and passive race whose culture came about largely independently of the Taíno and Siboney cultures further east. The Guanahatabey were extinct by the time of the Spanish arrival in 1492; little firsthand documentation remains of how the archaic Guanahatabey society was structured and organized, although some archeological sites have been found on the Guanahacabibes Peninsula.

Post-Columbus, the conquistadors left rugged Pinar del Río largely to its own devices, and the area developed lackadaisically only after Canary Islanders started arriving in the late 1500s. These Canarians became the tobacco farmers of the region. It was originally called Nueva Filipina (New Philippines), but the region was renamed Pinar del Río in 1778, supposedly for the pine forests crowded along the Río Guama. Tobacco plantations and cattle ranches quickly sprang up in the rich soil, along with open grazing land that typifies Pinar. Farmers who made a living from the delicate and well-tended crops were colloquially christened Guajiros, a native word that literally means 'one of us'. By the mid-1800s Europeans were hooked on the fragrant weed, and the region flourished. Sea routes opened up and in 1893 the railways was extended to facilitate the shipping of the perishable product. Pinar del Río is known as "the Mecca of tobacco".

Geography
The municipality borders San Luis, San Juan y Martínez, Viñales and Consolación del Sur. The villages included in the municipality are Briones Montoto, Cayo Conuco, La Coloma, La Conchita and Las Ovas.

Climate
Pinar del Río has a warm tropical climate, more specifically a tropical monsoon climate (Am) according to the Köppen climate classification scheme.

Demographics

In the 2002 national census, the following statistics were recorded:
Area: 70.7 km² (city); 708 km² (municipality)
Population: 189,221 (total); 152,200 (city); 30,417 (surrounding rural area)
Density: 270,4 /km²

In 2004, the municipality of Pinar del Río had a population of 190,532. With a total area of , it has a population density of . On december 2022 the municipality reached a population of 191,081.

Economy
The city is located in a major tobacco-growing area and is a centre of the cigar industry. The main farming animal in this province is the carabao.

Sport
The local baseball club is Pinar del Río, nicknamed Vegueros, and the association football one is FC Pinar del Río. Both the clubs have their home ground in the Capitán San Luis Stadium. The Vegueros are the Serie del Caribe 2015 champions. Also Major League Baseball and Hall of Famer for the Minnesota Twins Tony Oliva is from Pinar del Rio.

Transport
The city is served by the Carretera Central highway and by the A4 motorway. Pinar del Río Airport is abandoned, and La Coloma Airport  has no scheduled flights. There is a railway station on the line to Havana.

Education
The main post-secondary education institution is the University of Pinar del Río.

Notable people

 Danys Báez – Major League Baseball pitcher
 Mario Bencomo – painter
 René Capo – Olympic Judoka
 Willy Chirino – singer-songwriter
 Jose Contreras - Major League Baseball pitcher
 Sen Dog – member of Cypress Hill
 Yunieski Gonzalez – boxer
 Dagoberto Valdés Hernández – religious leader/writer
 Carlos Luna – artist
 Mijaín López – three-time Olympic Greco-Roman Wrestling champion
 Yunesky Maya – pitcher for the Washington Nationals
 Polo Montañez – singer/songwriter
 Dolan Mor – writer
 Pedro Pablo Oliva – painter
 Tony Oliva – Outfielder for the Minnesota Twins and Major League Baseball Hall of Famer.
 Rudy Pérez – composer
 Alexei Ramírez – infielder for the Chicago White Sox
 Yoel Romero – Mixed Martial Artist, Olympic wrestler
 Gonzalo Rubalcaba – pianist
 Eduardo Zamacois – Spanish novelist
 Paulina Pedroso- leader in the Cuban War of Independence.

Gallery

See also
 Filipino Cuban
 List of cities in Cuba
 Municipalities of Cuba

References

External links

 Pinar del Río.cu
 Pinar del Río on guije.com (historical infos)
  (historical infos)

Cities in Cuba
Populated places in Pinar del Río Province
World Heritage Sites in Cuba
Populated places established in 1774
1770s establishments in Cuba
1774 establishments in the Spanish West Indies

Pinar del Río


Jules François Bocandé (* 25. November 1958 in Ziguinchor, Senegal; † 7. Mai 2012 in Metz, Frankreich) war ein Fußballspieler und -trainer. Er gilt bis in die Gegenwart als eine "Galionsfigur des senegalesischen Fußballs".

Vereinskarriere
Jules Bocandé spielte zunächst bei Casa Sports Ziguinchor, einem Verein aus seinem Geburtsort, Fußball. Mit dieser Mannschaft wurde er 1979 senegalesischer Pokalsieger. Nachdem er mit dem Klub 1980 erneut im Pokalendspiel stand und sich dabei an einer Schlägerei beteiligte, wurde er vom nationalen Verband mit einer langen Sperre belegt. Daraufhin ging er nach Europa und spielte in Belgien für je zwei Jahre beim Drittligisten Royal US Tournai und anschließend beim erstklassigen RFC Seraing. Von dort holte ihn 1984 der französische Erstdivisionär FC Metz, der wenige Wochen zuvor gerade den Landespokalwettbewerb gewonnen hatte. Mit den Messins spielte er im oberen Tabellendrittel mit, schloss seine erste dortige Saison als Liga-Fünfter ab und entwickelte sich zu einem torgefährlichen Mittelstürmer. Die folgende Spielzeit 1985/86 beendete Metz auf Tabellenrang sechs, Bocandé hatte maßgeblich dazu beigetragen; mit 23 Punktspieltreffern sicherte er sich den Titel des besten Torjägers der Division 1. Zudem gewann er mit Metz den Vorgängerwettbewerb des Ligapokals, die "Coupe de l'été". Dies führte dazu, dass der Hauptstadtverein Paris Saint-Germain ihn für 28 Mio. Francs aus seinem Vertrag herauskaufte. Zwar bestritt er für PSG sämtliche 38 Ligaspiele der Saison 1986/87, aber erzielte lediglich sechs Treffer, weil mit Dominique Rocheteau und dem gleichfalls zu dieser Saison neu verpflichteten Vahid Halilhodžić insgesamt drei torgefährliche Spieler in der Angriffsformation standen, die sich in der Spielanlage weniger ergänzten als sich gegenseitig Konkurrenz zu machen. Jules Bocandé äußerte später, dass insbesondere Rocheteau und Spielmacher Safet Sušić ihn regelrecht "geschnitten" hätten. In der Abschlusstabelle belegten die zuvor als Favorit gehandelten Pariser den siebten Platz.

PSG verkaufte Bocandé, der dort monatlich 500.000 Francs verdient hatte, im Spätherbst 1987 an den OGC Nizza, bei dem der Stürmer fast vier Jahre lang blieb. Mit Ausnahme einer Saison (1988/89), in der die "Jungadler" – Aiglons ist die bis ins 21. Jahrhundert gebräuchlichste Bezeichnung für die Spieler des Vereins – einen sechsten Platz in der Liga erreichten, spielte Jules Bocandé an der Côte d'Azur regelmäßig gegen den Abstieg. So musste der OGC 1990 als Drittletzter die Barrages gegen Racing Strasbourg bestreiten, konnte sich darin allerdings den Klassenerhalt sichern. Zu den sieben Treffern der Aiglons in diesen beiden Spielen steuerte Bocandé nur ein Tor bei, während sein Sturmpartner Robert Langers fünfmal erfolgreich war. Ein Jahr später verhinderte aber nicht einmal ein 14. Platz in der Abschlusstabelle, dass der OGC – aus finanziellen Gründen – vom Verband in die zweite Division "strafversetzt" wurde. In dieser Saison konnte sich Bocandé mit zehn Punktspieltreffern noch einmal auf dem zehnten Rang unter den Ligatorjägern platzieren. Er wechselte daraufhin zum Aufsteiger Racing Lens, mit dem er einen achtbaren Platz im oberen Mittelfeld erreichte. Allerdings wurde er in nur 26 der 38 Ligaspiele eingesetzt und trug lediglich sechs Tore dazu bei. 1992 kehrte er, nach insgesamt 223 Einsätzen mit 70 Treffern in der Division 1, nach Belgien zurück, trug dort noch für ein Jahr in der zweiten Liga den Dress von Eendracht Aalst und beendete anschließend mit 34 Jahren seine Spielerkarriere.

Stationen
 bis 1980 Casa Sports Ziguinchor
 1980–1982 Royal US Tournai
 1982–1984 Royal FC Seraing
 1984–1986 FC Metz
 1986–November 1987 Paris Saint-Germain FC
 Dezember 1987–1991 OGC Nizza
 1991/92 Racing Lens
 1992/93 Eendracht Aalst

In der Nationalmannschaft
Jules Bocandé hat zwischen 1979 und 1993 insgesamt 73 A-Länderspiele für den Senegal bestritten und dabei 20 Tore geschossen. Als der Senegal sich 1986 nach fast zwei Jahrzehnten wieder für eine Afrikameisterschaft qualifizieren konnte, war er der "Schlüsselspieler" dieses Erfolges. 1990 in Algerien erreichte er mit den "Löwen von Teranga" – so die verbreitete Bezeichnung der Nationalmannschaft – das Halbfinale und im anschließenden Platzierungsmatch Rang vier. Als dieser Wettbewerb 1992 in seinem Heimatland ausgetragen wurde, beendete der Kamerun allerdings bereits im Viertelfinale weitergehende Hoffnungen, mit der Nationalelf einen Titel gewinnen zu können. Drei seiner Treffer im Nationaldress erzielte Bocandé während dieser Kontinentalturniere: ihm gelang je ein Tor gegen Mosambik (1986), Nigeria und Kenia (beide 1992).

Trainertätigkeit und Privatleben
1994 berief der senegalesische Verband Jules Bocandé als Ko-Trainer an der Seite von Sarr Boubacar zum Nationalcoach. Diese Funktion hatte er während zwölf A-Länderspielen bis 1995 inne. Er gehörte auch danach über viele Jahre dem Trainerstab an und erfüllte seine Aufgabe selbst in Zeiten, als er aufgrund verbandsinterner Kompetenzstreitigkeiten und Zahlungsschwierigkeiten (Ende 2006) monatelang kein Gehalt bekam. Auch als der Senegal bei der Weltmeisterschaftsendrunde 2002 positiv von sich reden machte – die "Löwen" scheiterten dort erst im Viertelfinale an der Türkei –, war er als Assistent von Bruno Metsu in Japan und Südkorea dabei.

Bocandé besaß daneben bis zu seinem Tod eine Diskothek und ein Sportartikelgeschäft in seiner Geburtsstadt, war dort außerdem als Beigeordneter des Bürgermeisters tätig. Zudem plante er, bei seinem ersten Verein Casa Sports ein Nachwuchszentrum aufzubauen. Anfang Mai 2012 kehrte er nach Metz zurück, um sich einem chirurgischen Eingriff zu unterziehen, der aufgrund arteriosklerotischer Veränderungen erforderlich geworden war. Dort starb er, erst 53-jährig, am 7. Mai.

Palmarès
 Senegalesischer Pokalsieger 1979
 Gewinner des französischen Ligapokals 1986
 Torschützenkönig der Division 1 1986

Literatur
 Hardy Grüne: Weltfußball Enzyklopädie. Amerika, Afrika & Ozeanien. Die Werkstatt, Göttingen 2009, ISBN 978-3-89533-640-9
 Alfred Wahl/Pierre Lanfranchi: Les footballeurs professionnels des années trente à nos jours. Hachette, Paris 1995, ISBN 978-2-0123-5098-4

Weblinks
 Bocandés Datenblatt bei footballdatabase.eu
 Biographie bei afterfoot.fr
 Nachruf auf der Seite der BBC

Anmerkungen und Nachweise

Fußballnationalspieler (Senegal)
Fußballspieler (Casa Sports)
Fußballspieler (Eendracht Aalst)
Fußballspieler (FC Metz)
Fußballspieler (OGC Nizza)
Fußballspieler (Paris Saint-Germain)
Fußballspieler (RC Lens)
Fußballspieler (RFC Seraing)
Fußballspieler (RFC Tournai)
Fußballtrainer (Senegal)
Senegalese
Geboren 1958
Gestorben 2012
Mann

Jules Bocandé


غورنيي  هي مدينة في مقاطعة روستوف أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 2643 نسمة.

مراجع

مدن مقاطعة روستوف

غورنيي (مقاطعة روستوف)


O USS New Mexico foi um couraçado operado pela Marinha dos Estados Unidos e a primeira embarcação da Classe New Mexico, seguido pelo  e . Sua construção começou em meados de outubro de 1915 no Estaleiro Naval de Nova Iorque no Brooklyn e foi lançado ao mar em abril de 1917, sendo comissionado na frota norte-americana no final de maio do ano seguinte. Era armado com uma bateria principal composta por doze canhões de 356 milímetros montados em quatro torres de artilharia triplas, tinha um deslocamento carregado de mais de 33,5 mil toneladas e meia e conseguia alcançar uma velocidade máxima de 21 nós (39 quilômetros por hora).

A primeira atividade do New Mexico ao entrar em serviço foi escoltar o presidente Woodrow Wilson até a França em janeiro de 1919 para a Conferência de Paz de Paris. O couraçado foi transferido para a Frota do Pacífico no mesmo ano e pelas duas décadas seguintes a embarcação teve uma carreira relativamente tranquila, ocupando-se principalmente de treinamentos e exercícios de rotina e também visitas diplomáticas a portos da América do Sul, sendo modernizado no início da década de 1930. Com o início da Segunda Guerra Mundial em 1939 o navio voltou para a Frota do Atlântico, realizando patrulhas de neutralidade ao longo do litoral da Costa Leste e escoltando comboios mercantes.

O New Mexico foi transferido de volta para a Frota do Pacífico após o Ataque a Pearl Harbor no final de 1941, inicialmente escoltando comboios para Fiji e patrulhando o sul do Oceano Pacífico. Depois disso a embarcação envolveu-se em diversas ações nas campanhas das Ilhas Gilbert e Marshall, Ilhas Mariana e Palau, Filipinas e Ilhas Vulcano e Ryūkyū, incluindo nas batalhas de Leyte, Saipan, Tinian e Okinawa. Seus principais deveres foram de bombardeio e suporte de artilharia para tropas lutando em terra. A guerra terminou em setembro de 1945 e o couraçado voltou para casa pouco depois, sendo descomissionado em julho de 1946 e então desmontado entre 1947 e 1948.

Ligações externas

Classe New Mexico
Navios de 1917
Navios construídos em Nova Iorque
Navios construídos pelo Brooklyn Navy Yard
Couraçados da Marinha dos Estados Unidos
Couraçados dos Estados Unidos na Segunda Guerra Mundial

USS New Mexico (BB-40)


FTP sunucuları listesi.

Grafiksel
 FileZilla Server (açık kaynak kodlu)
 PureFTPd (açık kaynak kodlu)
 Cute FTP (kapalı kaynak kodlu)

Metin tabanlı
 ProFTPD (açık kaynak kodlu)
 vsftpd (açık kaynak kodlu)
 wu-ftpd (açık kaynak kodlu)

Ayrıca bakınız
 FTP istemcileri listesi

Sunucu
Yazılım listeleri

FTP sunucuları listesi


Girl in the Water er en dansk kortfilm fra 2011, der er instrueret af Jeppe Rønde og Ming Jin Woo. Filmen vandt Robert for årets korte fiktions- eller animationsfilm i 2012.

Handling

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2011
Robertprisen for årets korte fiktions- eller animationsfilm
Film fra Danmark (administrationskategori)
Kortfilm fra Danmark

Girl in the Water


Kamikaze (stiliseret som KAMIKAZƎ) er det tiende studiealbum fra den amerikanske rapper Eminem. Albummet blev udgivet den 31. august 2018 af Aftermath Entertainment, Shady Records, Interscope Records og Goliat Records.

Albummet byder på gæsteoptrædener fra Joyner Lucas, Royce da 5'9", Jessie Reyez, og ukrediteret sang af Justin Vernon. Eminem, krediteret som Slim Shady, og Dr. Dre har fungeret som executive producere, mens produktionen af de enkelte spor, kommer fra en bred vifte af musikere.

Navnet Kamikaze kendes mest fra krigen i Stillehavet hvor det var navnet på japanske selvmordspiloter.

Optagelse og frigivelse
8. januar 2018 udgav Eminem uventet et remix at hans Revival-sang, "Chloraseptic", med 2 Chainz og Phresher. I den sang, gjorde Eminem grin med kritikere af Revival, ved blandt andet at rappe, "I just added to the fuel in my rocket pack, till I'm ready to respond then I'ma launch it at 'em... I'll be back..." Den 22. januar 2018 afslørede fotos at Mike Will Made-It i studiet med Eminem og Dr. Dre. Eftermiddagen før Kamikazes udgivelse udsendte Eminem sendt en 15-sekunders teaser af en ny sang på sociale medier, med logoet fra filmen Venom, uden kommentar. Albummet blev solgt på Eminems hjemmeside i flere formater, herunder bundtet med merchandise, såsom beklædning.

Spor
Sporliste, producenter, og sangskriverkredit er taget fra albummets liner notes; Bemærk, at streaming-tjenester lister "Kamikaze" som det niende spor og "Fall" som det tiende spor.

  betyder en co-producer
 "Fall" indeholder ukrediteret sang af Justin Vernon

Samplekredit

 "The Ringer" indeholder en interpolation fra "Ooouuu", skrevet af Katorah Marrero og Matthew Jacobson, som udføres af Young M.A.
 "Greatest" indeholder en interpolation fra "Humble", skrevet og sunget af Kendrick Lamar og "Woke Up Like This", skrevet og sunget af Lil Uzi Vert og Playboi Carti.
 "Normal" indeholder et udsnit fra "Seconds", skrevet og sunget af Little Dragon.
 "Kamikaze" indeholder et udsnit fra "I'm Bad", skrevet af James Smith, Dwayne Simon og Bobby Ervin, fremført af LL Cool J.
 "Good Guy" indeholder et udsnit fra videospil-serien Kingdom Hearts.

Hitlister

Certifikationer

Referencer

Eksterne henvisninger

Album fra 2018
Eminem-album

Kamikaze (Eminem-album)


La  fue una carretera española perteneciente a la Red comarcal de carreteras del Estado. Su recorrido comenzaba en la localidad de Almusafes, en el enlace con la autopista  (hoy ), y finalizaba en la localidad de Játiva junto al enlace con la carretera . Unía las comarcas de la Ribera baja, Ribera alta y  La costera.

Nomenclatura
La antigua carretera C-3320 pertenecía a la red de carreteras comarcales del Ministerio de Fomento. Su nombre está formado por: C, que indica que era una carretera comarcal de nivel estatal; y el 3320 es el número que recibe según el orden de nomenclaturas de las carreteras comarcales, según donde comiencen, su distancia a Madrid y si son radiales o transversal respecto a la capital.

Trazado Actual
La C-3320 tiene el mismo trazado que las actuales  y . Al ser transferida a la Generalidad Valenciana, se ha cambiado la nomenclatura y dividido en 2 carreteras diferentes, el tramo entre Alumssafes y Alcira como , que incluye las variantes de Almusafes y Algemesí así como el nuevo acceso desde la Autovía  a la factoría Ford. Y el tramo de Alcira a Játiva se ha renombrado como .

Véase también
 CV-42
 CV-41

3320-C

C-3320


متحف التاريخ الطبيعي  في لندن هو معرضٌ علمي للطبيعة، يقع ضمن مجمَّع كبير للمتاحف في منطقة ساوث كينزنغتون بمدينة لندن البريطانية. افتتح المتحف في عام 1881، ويعرض تاريخ الأرض الطبيعي من فترة ما قبل التاريخ إلى يومنا هذا، ويشتهر المتحف بشكل خاص بعرض بقايا الهياكل العظمية للديناصورات.

يضم متحف التاريخي الطبيعي بلندن نحو 80 مليون عيّنة مختلفةٍ تعود لحيوانات ونباتاتٍ وحشرات وكائناتٍ منقرضة، بل وحتى معادن وبقايا جيولوجية. يعد المتحف مركزاً معروفاً عالمياً للبحث العلمي في مجال علم التصنيف وحفظ سجلات التاريخ البيولوجي. وقد نتج عن عمر المتحف الطويل أن العديد من عيناته أصبحت ذات أهميَّة تاريخية وعلمية شديدة، مثل عينات العالم تشارلز دارون التي لا زالت محفوظةً فيه حتى الآن. يشتهر المتحف ببعض العيِّنات المحددة التي يعرضها، مثل هيكل ديناصور الديبلودوكس العملاق الذي يزيِّن مدخله، كما أنَّه مشهور بتصميمه المعماري الفريد الذي منحه لقب كاتدرائية الطبيعة. يحتوي المتحف مكتبةً ضخمة تضم العديد من الكتب والمجلات والمخطوطات المتعلّقة بعلم الطبيعة، إلا أنَّه لا يمكن لعامة الناس دخولها.

تأسَّس المتحف أول أمره سنة 1881، بعد أن عمل على تصميمه وبنائه المعماريُّ ألفريد ووترهاوس، وشيَّد المعماري ذاته بمنطقة مجاورةٍ المتحف الجيولوجي الذي دمج بالمتحف الأصلي لاحقاً ليصبح قسماً منه. كان متحف التاريخ الطبيعي في حين تأسيسه ملحقاً بالمتحف البريطاني، إلا أنَّه فصل عنه قانونياً سنة 1963، وظل رغم ذلك يُسمَّى بشكل رسمي المتحف البريطاني للتاريخ الطبيعي حتى سنة 1992. وقد ألحق بالمتحف حديثاً قسم جديد يُسمَّى مركز دارون، صُمِّم تصميماً حديثاً بهدف عرض وحفظ عينات تاريخية إضافية.

مثل معظم المتاحف الحكومية في المملكة المتحدة، يمكن دخول متحف التاريخ الطبيعي بلندن مجاناً، فهو يعد مؤسسة خيريَّة عامة فحسب.

المصادر

متاحف التاريخ الطبيعي في لندن
المتحف البريطاني
إحياء العمارة الرومانسكية في إنجلترا
تأسيسات سنة 1881 في إنجلترا
جمعيات خيرية مقرها في لندن
ساوث كنزنغتون
طين نضيج
مبان تراثية من المستوى الأول في لندن
متاحف أسست في 1881
متاحف في كينسينغتون وتشيلسي
متاحف لندن
متاحف وطنية في المملكة المتحدة
متحف التاريخ الطبيعي (لندن)

متحف التاريخ الطبيعي في لندن


Cette page présente une liste non exhaustive de films français sortis en 2022 que ce soit en salles, en DVD, sur une plateforme ou en VOD.

Liens externes
 https://www.allocine.fr/film/agenda/mois/
 https://www.senscritique.com/films/sorties-cinema/2022

2022

Box-office France
2022 en France

Liste de films français sortis en 2022


Colleen "Coco" Vandeweghe (født 6. december 1991 i New York City, New York, USA) er en professionel tennisspiller fra USA. Hun har været professionel siden 2008 og har to WTA-sejre, begge gange Rosmalen Grass Court Championship i 's-Hertogenbosch i Nederlandene (2014 og 2016). Hendes bedste grand slam-resultat i single er semifinalen i Australian Open 2017, hvor hun tabte til Venus Williams, kvartfinalen i Wimbledon, hvor hun tabte til henholdsvis Maria Sharapova (2015) og Magdalena Rybarikova (2017), samt semifinalen i US Open 2017, hvor hun tabte til Madison Keys. I 2018 vandt Vandeweghe sin første Grand Slam titel i damedoublen sammen med australieren Ashleigh Barty.

Coco Vandeweghe har siden 2015 været fast medlem på amerikanske Fed Cup-hold, og hun var medvirkende årsag til, at USA i 2017 vandt Fed Cup for første gang i 17 år, idet at hun spillede en afgørende faktor i både single og doublekampene.

Coco Vandeweghes træner har siden juni 2017 været australieren Pat Cash, hun har tidligere haft trænere som Jan-Michael Gambill og Craig Kardon tilknyttet sit team.

Eksterne henvisninger

Tennisspillere ved sommer-OL 2016
Tennisspillere fra USA

Coco Vandeweghe


O Campeonato Alagoano Feminino de 2022 é a décima terceira edição desta competição de futebol feminino organizada pela Federação Alagoana de Futebol (FAF).

A competição é composta de três fases e é disputada por oito equipes entre os dias 24 de setembro e o mês de novembro. Na primeira fase, os participantes foram divididos em dois grupos, pelos quais os integrantes enfrentaram os adversários da própria chave em jogos de turno único. Após três rodadas, os dois melhores de cada grupo se classificaram para as semifinais.

Formato e participantes
O regulamento da décima terceira edição do Campeonato Alagoano Feminino dividiu os oito participantes em dois grupos. Após três rodadas, os dois melhores de cada se classificaram para as semifinais. Nas semifinais, dois embates eliminatórios foram formados de acordo com o cruzamento olímpico. Os vencedores se qualificaram para a decisão em jogo único. Os oito participantes são:

Primeira fase
A primeira fase da competição teve início em 24 de setembro e foi encerrada em 29 de outubro. Após três rodadas, Acauã, CRB, IDEC e União Desportiva se classificaram para as semifinais.

Grupo A

Grupo B

Fases finais

Referências

Gerais

Ligações externas
 Website oficial da Federação Alagoana de Futebol

2022
Futebol de 2022 em Alagoas

Campeonato Alagoano de Futebol Feminino de 2022


La ville de Jacobs River est une localité de la West Coast située dans l'Île du Sud de la  Nouvelle-Zélande.

Situation
Elle est située juste au nord du trajet de la , là où elle traverse la rivière Jacobs.
 est à environ  vers le sud-ouest, et la ville de Fox Glacier est à environ  au nord-est par la route.

Église
Une petite église anglicane connue sous le nom de l'« église St Peter » fut construite au niveau de la rivière Jacobs en 1931.
Elle fut plus tard reprise par l'église catholique romaine à la suite du déclin de la congrégation anglicane, et renommée en « Notre Dame de la rivière ».
Durant le  au début de l'année 2018, l'église fut détruite .

Éducation
L'école la plus proche est à Fox Glacier, à la suite de la fermeture de celle de Jacobs River le .

Voir aussi

 Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Liens externes
  Jacobs River School website

Ville en Nouvelle-Zélande
District de Westland
West Coast

Jacobs River


يشتهر المطبخ المصري بمذاقه المصري الخاص مع وجود بعض التأثيرات الغنية التي تثريه، خاصة التأثيرات التركية والشامية (سوريا)، ودول البحر المتوسط (إيطاليا). العديد من الأطعمة المصرية ما زالت موجودة منذ آلاف السنين عند المصريين مثل الخبز الذي يطلق عليه المصريون المشلتت والعجة (العيش البلدي) والفول الكشك البيصارة المدمس والويكا وكعك العيد عند المصريين في عيد الفطر، البيض الملون والفسيخ في عيد شم النسيم...إلخ.

وينقسم المطبخ المصري إلى مطابخ فرعية ينتشر فيها الأكل المصري العادي بالإضافة إلى أكلات خاصة بها مثل المطبخ الاسكندراني (البحري) والمطبخ الصعيدي (القبلي)، والمطبخ الفلاحي (ريفي)، والمطبخ البدوي (متأثر بأكلات الخليج العربي)، والمطبخ الشعبي. أما عن العاصمة فهي مزيج من المطابخ السابقة بالإضافة إلى المطبخ الإيطالي والهندي والخليجي والشامي. وقليلاً ما نجد أكلات من المطابخ الفرنسية أو الشرق آسيوية. وقد أثر المطبخ المصري علي الدول المجاورة فانتقلت أكلات مثل الفول والطعمية والشكشوكة وام علي والكحك وغيرها للدول المجاورة

وقد أثر المطبخ التركي كثيراً وتأثر بالمطبخ المصري، فمنح المطبخ المصري نكهة مميزة إضافة إلى نكهته المصرية، ومن أشهر الأطعمة التركية التي توجد في المطبخ المصري: الكباب والكفتة وأكلة الشركسية والشاورمة بجانب حلويات مثل: البقلاوة و...إلخ.

الحلويات الشامية أيضاً دخلت المطبخ المصري وتُعرف بالحلويات الشرقية الشامية.

تعبيرات مصرية دارجة متعلقة بالأكل

هناك عدة تعبيرات مصرية خاصة بالأكل، منها:
 قرديحي: وتعني أكل لا يحتوي على لحوم، وتنطق بالمصري «أورديحي».
 طبيخ: خضروات أو حبوب مطبوخة بصلصة الطماطم والبصل أو الثوم أو الاثنين معاً، مثل البامية والبسلة بالجزر والفاصوليا البيضاء والخضراء واللوبيا والبطاطس والقلقاس والسبانخ بالأرز في الصلصة. وعلى الرغم من أن الملوخية لا تصنع بصلصة طماطم ولكن يطلق عليها طبيخ.
 مسبك: في الطبيخ عندما تترك الصلصة على النار حتى تصبح سميكة.
 كندوز: لحم لحيوان كبير السن ويطلق عليها أحياناً كسر
 عجالي: لحم لحيوان صغير السن ويطلق عليها أحياناً بتللو
 لباني: لحم عجل صغير جداً في السن (رضيع)
 شامورت: فراخ صغيرة الحجم والسن.

النظام الغذائي

الإفطار
بالعامية المصرية الفِطار يكون بعد الاستيقاظ، ويترواح توقيته من السابعة صباحاً إلي الثانية عشر ظهراً. ومن مكونات الفطار في مصر: فول- طعمية- بيض مسلوق/ مقلي / بالبسطرمة- زبادي- عيش بلدي/ فينو- لانشون- جبنة (بيضا- براميلي- فيتا- حادقة- رومي)- لبن بالشاي/ قهوة- مخلل- زيتون- بتنجان (باذنجان) مخلل.
وأكثرهم انتشاراً الفول والطعمية، وتنتشر محلات الفول والطعمية بكثرة في مصر. وهي تقدم سندوتشات الفول والطعمية والبطاطس التي يقبل عليها الكثير وأيضاً تقدم فول وطعمية وعجينة طعمية.

قائمة المأكولات

الغذاء

بالعاميه المصرية الغدا وهي أهم وجبة، وتكون في توقيت من الثالثة حتي الخامسة ظهراً، ويعتمد المطبخ المصري على المواسم، فلكل موسم أكل خاص به نتيجة توافر مكوناته بالأسواق في هذا الموسم على الرغم لأن هناك مكونات من موسم قد تكون متواجدة طول العام إلا أن معظم المصريين لا يحبذون طبخها إلا في موسمها.
 الأرز: الأكل المصري يعتمد بشكل كبير على الأرز (رز باللغة العامية المصرية) كطبق أساسي أو مكون لطبق آخر، وهو أكلة غير موسمية في مصر، ويمكن أن يطبخ في شكل رز بشعرية - رز أبيض - رز سمك - رز محمر أو كمكون أساسي مثل الكشري والمحشي - رز باللبن- رز معمر
 المحاشي: مجموعة من الخضروات أو أوراق نباتات تحشي بالأرز، وأحياناً باللحمة المفرومة أو الفريك، من أشهرها في مصر ورق العنب (موسم الصيف )، ويفضل معظم المصريين أن يكون المحشي رفيعاً، وهذا يحتاج مجهوداً كبيراً عن الإصبع السميك - الكرنب (موسم شتوي ) - الباذنجان (يفضل الأبيض عن الأسود ويفضل للمحشي أن يكون عود الباذنجان رفيعاً)- خس - كوسة - بطاطس وهي تحشي باللحمة المفرومة- البصل وهو يعتبر أكلة رخيصة التكلفة.
 اللحوم والطيور: اللحوم المشهورة في مصر اللحم البقري والجاموسي، وعادة تسلق في الماء أو يصنع منها كباب حلة أو تشوي بعد التتبيل، كما أيضا نحصل منها على أهم الأكلات الشعبية مثل العكاوي (الذيل)- الكرشة (جدار بطن الحيوان)- الكوارع (الساق) - الحلاويات وتكون جوار الكبد - الممبار وهو عبارة عن أمعاء الحيوان، ويتميز الجاموس بكبر قطرها عن البقري لذلك تفضل في الاستخدام، وتنظف جيداً وتحشي بالأرز ثم تسلق، وبعد أن تسوي ترفع من الماء وتحمر - وأيضاً الفشة والكبدة. أما لحوم الخروف (الضاني) والماعز فتؤكل في الأعياد، وهي قليلة الانتشار في مصر مقارنةً بالبقري والجاموسي لأنها قليلة اللحوم ومرتفعة السعر، كما يوجد لحوم الأرانب، وهي خفيفة في الأكل ومنتشرة إلي حد ما. ويوجد أيضا لحم الغزال وهو يقدم فقط في أماكن محدودة وبالطلب، وتكون أسعارها مرتفعة للغاية لايتحملها معظم المصريين.

أما عن الطيور فالفراخ (الدجاج) هو أشهرها في مصر وهي إما ان تسلق أو تحشي بالأرز أو بالفريك (حبوب قمح) أو تشوي، وهناك عدد كبير يسلقها نصف سوي ثم يدخلها الفرن مع صينية بطاطس. ويوجد أيضاً البط والوز (الإوز) والديك الرومي والنعام لكنه غالي الثمن وغير منتشر.
 الأسماك: ينتشر السمك المشوي خاصةً في المناطق البحرية مثل دمياط والإسكندرية، وأيضاً السمك المقلي، وتعرف الإسكندرية بالسمك السنجاري، وينتشر في دمياط سمك الشبار (البلطي)، والقراميط، والسردين، والجمبري، والبوري.
 السلطات: تنتشر السلطة الخضراء العادية، كما تعرف سلطة بابا غنوج، وسلطة الطحينة البيضاء، ومن المقبلات الجرجير والفجل الأخضر، والبصل الأخضر، والكرات الأخضر.

أكلات متنوعة

 ملوخية
 كشرى
 كشك
 بامية
 شوربة العدس
 مكرونه بالصلصة
 مسقعة
 فول
 طعمية (فلافل)
 شكشوكة
 عجة
 تقلية
 تتبيلة اللحم
 ثوميه (صلصة الثوم)
 صيادية
 سمك مشوي
 شركسيه
 فتة
 حمام محشي بالفريك
 طرشي (مخلل ليمون وجزر ولفت وخيار وبصل وفلفل)
 سمك صينية بالليمون والزيت
 رقاق باللحمة المفرومة
 الكوارع
 كبدة اسكندراني
 مديدة
 مفتأة
 مخروطة
 كفته داود باشا
 كفنة الأرز
 كفتة الجمبري
 البصارة
 طرب (كفتة المنديل الضاني)

المخبوزات
 فطير مشلتت (مطبخ فلاحي)
 الرقاق
 البتاو (مطبخ صعيدي)
 الفايش (مطبخ صعيدي)
 العيش الشمسي (مطبخ صعيدي)
 القراقيش
 ملانة (مطبخ صعيدي)
 منين بالعجوة (مطبخ صعيدي)
 قُرَص (مطبخ فلاحي)، وفي زيارة المدافن يعرف تقليد توزيع نوع من القرص يسمى قرص الرحمة.
 سميط

الحلويات
 مهلبية
 أرز بلبن
 أم علي
 كشك
 كنافة
 قطايف
 بلح الشام
 زلابية
 صوابع زينب
تعتبر أصابع زينب من الحلويات المرغوبة في كل بيت عربي لسهولة تطبيقها وبسبب طعمها اللذيذ الغني عن التعريف طريقة عمل أصابع زينب
 كحك العيد
 غُريِّبة
 بسبوسة
 هريسة
 مشبِّك

المشروبات
المطبخ المصري ثري أيضاً بالمشروبات العديدة والتي ترتبط في أذهان المصريين بالمناسبات الدينية وأخرى هي المذاق المحبب إلى قلوبهم، مثل:
 العرقسوس هو المشروب المحبب إلى قلوب المصريين بشهر رمضان، فتجد المرأة المصرية تعده بالمنزل، كما تجد الباعة يتجولون به في رمضان وغير رمضان خاصةً في أيام الصيف الحارة ليكون هو المرطب الأشهى والأكثر مبيعاً وشعبية في مصر.
 الشاي الأسود فهو المشروب الساخن الأول والأكثر شعبية في مصر وعند أهل الصعيد يشرب مغلياً ويطلق عليه (شاي حبر)
 الخروب والتمر الهندي والسوبيا والعناب وهي أساساً مشروبات تنتشر في رمضان أكثر من غيرها.
 عصير القصب وهو ملك العصائر في مصر التي تشتهر بزراعة قصب السكر ولا تجد شارعاً في مصر يخلو من دكان بائع عصير القصب، فهو مرطب بالصيف حلو المذاق به فوائد عديدة ويكون هذا المشروب أكثر غنى في المذاق بالشتاء عنه بالصيف.
 التمر الهندي من أشهر المشروبات خاصة في رمضان ويباع في محلات العصير وأحياناً يباع كمسحوق يحتوي على سكر وتمر هندي عند العطاريين وقليلاً ما تجد من يصنعه منزلياً.
 الشربات شربات هو عصير مركز ماء ورد نقي غالباً بالفراولة لونه أحمر، ويوجد أيضاً فواكه مثل المانجو وشربات ورد يشرب في مناسبات النجاح والزواج.
 حمص الشام (حلبسة)
 سحلب
 نبيذ مصري
 ابريه .. وهو مشروب نوبي ينحصر فقط في منطقة النوبة يتكون من رقائق الأبريه والماء والسكر أو كاضافة لمشروبات اخري مثل قمر الدين

منتجات ألبان
 الجبنة القريش (مطبخ فلاحي)
 الجبنة الرومي
 الجبنه القديمة
 الزبدة البلدي
 الزبدة الصفرة
 المش
 السمنة
 المورتة (عجوزة)
 القشطة
 كريمه لباني

أسماك مملحة
عادة مصرية قديمة هي أكل الأسماك المملحة، وغالباً ما تؤكل في شم النسيم مع الخس والبصل وتلوين البيض وأيضاً في وقفة العيد.
 الرنجة سمك تونة مدخن
 فسيخ
 سردين

انظر أيضًا

 أبلة نظيرة
 المطبخ العربي

المراجع

أطعمة ومشروبات
ثقافة مصر القديمة
ثقافة مصرية
مطبخ الشرق الأوسط
مطبخ إفريقي
مطبخ شامي
مطبخ شمال إفريقي
مطبخ عربي
مطبخ متوسطي

مطبخ مصري


Bonifatius 2. (død 17. oktober 532) var pave fra 17. september 530 til sin død i 532.

Han var født østgoter og var den første tyske pave. Årsagen til hans udnævnelse var den indflydelsesrige gotiske konge Atalarik. Han blev valgt af sin forgænger Pave Felix 3., der havde været stor tilhænger af den arianistiske konge, og blev aldrig valgt. I en periode var han pave i konkurrence med modpaven Dioskur 1., som var blevet valgt af størstedelen af præsterne i i Rom. Både Bonifatius og Dioskur blev taget i ed den 22. september 530, men Dioskur døde kun 22 dage senere. Bonifatius blev begravet i Peterskirken den. 17. oktober 532.

Referencer

Paver i middelalderen

Pave Bonifatius 2.


Bambusskud er de spiselige skud (friske bambusstængler, der vokser op af jorden) af mange bambusarter, herunder Bambusa vulgaris og Phyllostachys edulis. De anvendes i et væld af asiatiske retter og supper. De sælges i forskellige forarbejdede former og fås i friske, tørrede eller på dåse.

Rå bambusskud indeholder cyanogene glykosider, der er naturligt forekommende giftstoffer også indeholdt i kassava. Disse giftstoffer skal fjernes før indtagelse, og af denne grund bliver friske bambusskud ofte kogt før de bliver brugt. Giftstofferne bliver også ødelagt i forarbejdningsprocessen til konserves.

Høstede arter
Bambusskud fra adskillige arter høstes til madlavning:
 Phyllostachys edulis (孟宗竹, 江南竹) producerer meget store skud på op til 2,5 kilo. Skud af denne art kaldes forskellige navne alt efter hvornår de høstes.
 Vinterskud (冬筍, 鞭筍) er mindre i størrelse og vejer op til 1 kg per høstet skyde. Kødet er mørt og velsmagende og kommercielt vigtigt og høstes i november og december i Taiwan.
 "Behårede" skud (毛竹筍) er større i størrelse, men på grund af deres seje konsistens og bitre smag benyttes de er generelt tørrede bambusskud. De høstes mellem marts og maj i Taiwan.
 Phyllostachys bambusoides (桂竹) producerer lange, fine skud med fast kød. De bruges ofte friske men benyttes også til tørrede bambusskud.
 Dendrocallamus latiflorus (麻竹) producerer store skud med hårdt, trævlet kød. Af denne grund er de primært egnet til konservering og tørring.
 Bambusa oldhamii (綠竹) producerer store, værdifulde skud med mørt, velduftende kød. De sælges som regel friske og er i sæson mellem sent forår og tidlige efterår. Deres tilgængelighed afhænger af det lokale klima. Disse skud findes også i dåser, når planten ikke er i sæson.
 Bambusa odashimae (烏腳綠竹) betragtes som tilsvarende B. oldhamii, men er højt værdsat på grund af dets sprøde kød med en konsistens svarende til Nashi pærer. De fremstilles hovedsagelig i Taitung og Hualien og spises friske.
 Fargesia spathacea (箭竹) producerer velsmagende, lange, tynde, spæde spirer, der kan spises friske eller kommes på dåse.
 Bambusa blumeana (刺竹) producerer skud af lavere kvalitet med en grovere og løsere strukturer end andre bambusskud. De spises, når andre ikke er i sæson i Taiwan.

Lokale navne
På kinensisk kaldes spidsen af bambusskud zhú sǔn jiān (竹笋尖) eller blot sǔn jiān (笋尖), selv om de oftest bare omtales som sǔn (笋). På koreansk findes en nogenlunde tilsvarende betegnelse, juk solen (죽순), der er et af de hyppigst anvendte ord for bambusskud, selv om man stadig kan støde på det oprindelige daenamu ssak (대나무싹). På vietnamesisk kaldes bambusskud for mang  og på japansk take no ko (竹の子 eller 筍) der direkte oversat betyder 'barn af bambus'. Chakma-folket fra Chittagong Hill Tracts i Bangladesh kalder det Bajchur, hvor det også er en traditionel ret. Bambusskudspidser kaldes Myit i Myanmar og Tumpeang (ទំពាំង) i Cambodja.

Regionale anvendelser

Østasien
I særlige dele af Japan, Kina og Taiwan høstes skuddene af kæmpebambus Bambusa oldhamii om foråret og tidligt på sommeren. Unge skud fra denne art er meget efterspurgte grundet den sprøde konsistens og sødlige smag. Ældre skud er mere bitre i smagen og anvendes oftest skåret i tynde skiver og kogt flere gange i rigelige mængder vand. B. oldhamii er mere almindeligt kendt som en noninvasiv havebambus.

Anvendt som tilbehør bliver syltet bambus ofte lavet af marven af de unge skud.

Det sydlige Asien
I Nepal anvendes bambusskud i retter, som har været kendt i Nepal i århundreder. En populær ret er tama (gæret bambusskud) med kartofler og bønner. En gammel, populær sang på nepalesisk nævner tama som "min mor elsker grøntsagsopskrifter, der indeholder kartoffel, bønner, og tama".

Sorter af bambusskud almindeligvis dyrket i Sikkim Himalaya i Indien er Dendrocallamus hamiltonii, Dendrocallamus sikkimensis og Bambusa tulda, også lokalt kendt som choya forbud, bhalu forbud og karati forbud, som alle har spiselige, unge skud. Bambusskuddene indsamles, afblades og koges i vand med gurkemejepulver i 10-15 minutter for at fjerne den bitre smag af bambus, hvorefter tama er klar til forbrug. Tama sælges almindeligvis på de lokale markeder fra juni til september, når de unge bambusskud spirer.

I Assam i Indien er bambusskud en del af det traditionelle køkken. Det kaldes khorisa og bah gaj på Assamesisk og "hen-up" blandt Karbi folket i Assam.

I Karnataka i Indien anvendes bambusskud i Malnad regionen som en speciel ret under monsunen (på grund af sæsonafhængig tilgængelighed). Det går under navnet kanile eller 'kalale på det lokale sprog. Skuddene skæres i skiver og lægges i blød i vand i to til tre dage, hvor vandet skiftes hver dag for at frigøre og fjerne toksiner. De benyttes også til syltning (pickles). Det nydes som en delikatesse af alle samfund i regionen.

I Diyun regionen i Arunachal Pradesh kalder Chakma folket det bashchuri. Den fermenterede version kaldes medukkeye og serveres ofte stegt med svinekød. Bambusskud kan også være gæret og lagret i eddike.

I Jharkhand i Indien anvendes bambusskud i karryretter eller til syltning.

I den vestlige del af Odisha, Indien, er bambusskud kendt som Karadi og anvendes i traditionelle karryretter som Ambila, pithou bhaja eller til syltning.

I Nagaland (Indien) bliver bambusskud både benyttet kogt, rå eller gæret til en bred vifte af kulinarisk brug. Gæret bambusskud er almindeligt kendt som bas tenga. Svinekød tilberedt med en stor portion gærede bambusskud er meget populært i det Nagaske køkken.

I Manipur (Indien) er bambusskud kendt som u-soi. Den fermenterede og konserverede version kaldes soibum. De anvendes i en bred vifte af retter blandt andet iromba, ooti og kangshu.

Sydøstasien
I Indonesien skæres bambus tyndt og koges med kokosmælk og krydderier for at lave gulai rebung. Andre opskrifter med bambusskud er sayur lodeh (blandede grøntsager i kokosmælk) og lun pia (nogle gange skrevet lumpia: stegt, indpakkede bambusskud med grøntsager). Da skuddene af visse arter indeholder cyanid, skal det vaskes eller koges ud, før de kan indtages sikkert. Udskæringen af bambusskud i tynde skiver hjælper med til denne udvaskning.

I det filipinske køkken kaldes skuddene labóng (eller rabong og rabung). De to mest populære retter er ginataáng labóng (bambussskud i kokosmælk og chili) og dinengdeng na labóng (bambussskud i fiskebagoóng og gryderet med bønner, saluyot, og tinapa). Bambusskud konserveres også som atchara, traditionelle, søde pickles, der er ofte lavet af papaya.

I det thailandske køkken kaldes bambusskud no mai. De bruges i lynstegning, supper (bl.a. tom kha kai), karryretter (bl.a. kaeng tai pla), samt i Thai salater. Nogle retter kræver friske bambusskud mens andre benytter den syltede version (no mai dong).

I det vietnamesiske køkken bruges strimlede bambusskud alene eller sammen med andre grøntsager i mange lynstegte grøntsagsretter. De kan også benyttes som eneste grøntsag i svinekødssuppe. And og bambusskudsnudler (Bún mang vịt)  er også en berømt nudelret i Vietnam.

I Chittagong Hill Tracts i Bangladesh er bambusskud en traditionel fødevare for Jumma folket. Bearbejdelsen af deres retter består af flere trin. Først indsamles bambusskud fra bambusskovene, hvor de afblades og koges i vand. Bagefter tilberedes bambusskud med rejepasta, chili, hvidløgspasta og salt.

I Burma (Myanmar) kaldes bambusskud myahait. De benyttes i en suppe kaldet myahait hcaut tar la bot. Bearbejdelsen af denne ret følger generelt tre trin: Først indsamles bambusskud fra bambusskoven (kaldet warr taw i Burma). Bambus kan findes i hele Myanmar, men bambusskud fra de to nordligste regioner
(Kachin og Sagaing) er bløde og smager godt. Derefter koges de i vand og tilberedes med karrypulver, rispulver etc. En af de mest berømte retter i det burmesiske køkken er en syrlig, bambusskudskarry kaldet myahait hkyain hainn, en specialitet af Naypyidaw i det centrale Burma.

Galleri

See also
 Takenoko-zoku
 Umami

Henvisninger

Mad fra Kina
Grøntsager

Bambusskud


Andrei Fridrichowitsch Borodin (, auch Andrey Borodin transkribiert; * 24. Mai 1967 in Moskau) ist ein russischer Bankier. Bis 2011 war er Präsident der Bank of Moscow. Nach der Übernahme der Bank of Moscow durch die von der russischen Regierung kontrollierte VTB wurde Borodin als Präsident entlassen. Nach Borodins Angaben war die Übernahme politisch motiviert und gesetzwidrig. Zurzeit lebt er in London. Die russischen Behörden werfen ihm Missmanagement während seiner Verantwortung für die Bank of Moscow vor.

Ausbildung und Berufseinstieg

Nach dem Militärdienst studierte Borodin Internationale Ökonomie und Finanzen am Moskauer Finanzinstitut, wo er 1990 seinen Abschluss machte. 1989/90 studierte er an der Universität Passau. Für die Dresdner Bank arbeitete er in einem 18-monatigen Trainingskurs in Dortmund, danach arbeitete er in der Frankfurter Zentrale der Bank. Er verließ die Dresdner Bank Ende 1993 und arbeitete ab März 1994 für die Moskauer Stadtregierung als Wirtschafts- und Finanzberater für den Bürgermeister Juri Luschkow.
Seine Verbindung zu Luschkow, der seit seiner Entlassung als Moskauer Bürgermeister durch Dmitri Medwedew 2010 eine persona non grata in Russland ist, bestimmte Borodins Aufstieg und seine derzeitigen Probleme.

Bank of Moscow

Als Sechs-Personen-Unternehmen 1995 durch die Moskauer Stadtverwaltung gegründet, wurde die Bank of Moscow zu einem der Marktführer in Russland, an der Borodin ursprünglich einen Anteil von 51 % hielt. Unter der Führung von Borodin und mit der politischen Unterstützung von Luschkow meisterte die Bank die Krise von 1998 und wuchs im Folgenden schnell von einer lokalen Bank für die Stadtverwaltung zu einer landesweiten Bank mit einer deutlich vergrößerten Kundenbasis und einem breiten Dienstleistungsangebot.

Die Bank wurde immer unabhängiger von der Stadtverwaltung, die 2008 ihren Anteil auf 46,6 % reduzierte und entsprechend weniger Einfluss auf die Besetzung des Vorstands nahm. Während die Bank expandierte, erwarben Borodin und sein Partner Lew Alualew wesentliche Anteile. Die Bank of Moscow erfreute sich des Vertrauens der internationalen Märkte, so erwarben Goldman Sachs und Credit Suisse 2010 kleinere Anteile (3,88 % bzw. 2,77 %).

Übernahme

Nach Luschkows Entlassung im September 2010 wandte sich die neue Stadtverwaltung unter Luschkows Nachfolger Sergei Sobjanin – und damit die russische Regierung von Medwedew, der ihn eingesetzt hatte – bald gegen die Bank of Moscow. Die Stadt kündigte an, dass sie ihren Anteil verkaufen wolle und die VTB, eine vom russischen Staat kontrollierte Bank, deren Aufsichtsrat mit führenden Personen aus der Präsidialverwaltung besetzt ist, trat als Käufer auf. Ursprünglich kündigte die VTB an, 100 % übernehmen zu wollen, fuhr dieses Ziel aber herunter, erhielt aber trotzdem die volle Kontrolle. Auch andere Banken wie die Alfa Bank und die Bank Austria, eine Tochter der UniCredit, hatten Interesse gezeigt. Borodin hatte sich gegen die Übernahme durch die VTB ausgesprochen.

Im Dezember 2010, bevor der Verkauf des städtischen Anteils stattfand, hatte der Rechnungshof der Russischen Föderation auf Veranlassung von Bürgermeister Sobjanin eine Überprüfung angekündigt. Die sich daraus ergebende Untersuchung eines Darlehens zugunsten der Premier Estate Company wurde später zur Basis der strafrechtlichen Vorwürfe gegen Borodin. Die VTB erwarb die städtischen Anteile Ende Februar 2011. Borodin stellte die Gesetzmäßigkeit dieses Kaufes in mehreren Punkten infrage, unter anderem sei der Aktienpreis künstlich in die Höhe getrieben worden. Borodin und seine Verbündeten wurden entlassen, der Aufsichtsratsvorsitzende der VTB Andrei Kostin wurde Aufsichtsratsvorsitzender der Bank of Moscow und sein Stellvertreter deren Präsident. Borodin bat darum, dass sein ausstehendes Gehalt an eine von ihm gegründete Wohltätigkeitsorganisation für Kinder gezahlt werden solle, was nicht geschah.

Im April 2011 gab er bekannt, dass er und Lev Alaluyev ihren Anteil von Insgesamt 20,32 % verkauft hätten. Andrey Borodin veräußerte seine Aktien an Witali Yusufov, den Sohn des früheren russischen Energieministers Igor Yusufov. Vitaly Yusufov finanzierte diesen Kauf mit einem Kredit in Höhe von 1,1 Mrd. $ von der Bank of Moscow. Borodin äußerte hierzu, dass er unter Druck gesetzt worden sei, einen Verkaufspreis zu akzeptieren, der erheblich unter dem Marktwert lag. Außerdem sei Yusufov als Mittelsmann von Präsident Medwedew aufgetreten, der die "politisch" motivierte Übernahme der Bank of Moscow angeordnet habe. Im Juli 2011 verkaufte Yusufov die Aktien an die VTB, die im September 2011 mehr als 80 % der Aktien an der Bank of Moscow kontrollierte.

Rettungskredit und strafrechtliche Vorwürfe

Nach der Übernahme gaben die VTB und Finanzminister Alexei Kudrin, der während der Übernahme auch Aufsichtsrat der VTB war, bekannt, dass eine Untersuchung der Zentralbank aufgedeckt habe, dass 150 der 250 Mrd. Rubel an vergebenen Krediten, die Borodin zu verantworten habe, faul und nicht gesichert seien. Diese Anschuldigung wurde durch Borodin klar zurückgewiesen. Eine Anklage in Russland gegen Borodin beruft sich auf ein Darlehen über 12,8 Mrd. Rubel, das 2009 an die von Jelena Baturina, Milliardärin und Ehefrau Juri Luschkows, kontrollierte Premier Estate Company vergeben wurde.
Im Juli 2011 gab die russische Zentralbank bekannt, dass die Bank of Moscow einen staatlichen Rettungskredit in Höhe von 14 Mrd. $ erhalten werde.

Neben dem offensichtlichen Zusammenhang mit dem politischen Schicksal Luschkows und der Verstrickung von Kudrin macht Borodin geltend, dass Merkwürdigkeiten beim Verkauf darauf hindeuten, dass die Übernahme aus politische Gründen gegen wirtschaftliche Bedenken erfolgt sei. So habe er zum Beispiel am 22. März 2011 ein bis zum 8. April geltendes Angebot gemacht, den VTB-Anteil zum selben Preis zu übernehmen, den diese bezahlt habe. Trotz der Verluste, die die VTB zwischenzeitlich entdeckt haben wolle, sei sie auf dieses Angebot nicht eingegangen.

Weblinks
 Offizielle Website von Andrej Borodin
 Artikel über Borodin im Handelsblatt

Einzelnachweise

Bankier
Unternehmer (Moskau)
Träger des Ordens der Freundschaft
Russischer Emigrant
Russe
Geboren 1967
Mann

Andrei Fridrichowitsch Borodin


Pedro Olivos Jiménez es un pelotari mexicano. Durante los Juegos Olímpicos de Barcelona 1992 se hizo con la medalla de bronce en la especialidad de pelota mano junto a Francisco Vera Quiroz y Alfonso Izquierdo Ramírez. Durante el Campeonato del Mundo de Pelota Vasca de 2002 ganó la medalla de bronce en la especialidad de mano parejas, junto a Francisco Vera Quiroz. Durante el Campeonato del Mundo de Pelota Vasca de 2006 ganó la medalla de plata en la especialidad de mano parejas, junto a Silverio Landa Bueno.

Referencias
 Campeones mexicanos del 16º Campeonato Mundial de Pelota Vasca de 2006

Manistas
Pelotaris de México
Premio Nacional del Deporte (México)

Pedro Olivos Jiménez


Dødningehovedaber (Saimiri) er en slægt i familien Cebidae blandt vestaberne. Det er relativt små primater, der lever i store grupper i Mellem- og Sydamerikas skove. Navnet skyldes den maskeagtige ansigtstegning med den sorte snude.

Beskrivelse
Dødningehovedaber har en kropslængde på 26 til 36 centimeter. Dertil kommer en 35 til 43 centimeter lang hale. Vægten er 700 til 1100 gram. Hanner er tydeligt større og tungere end hunner. Pelsen er tæt og kort. På ryggen er farven alt efter art grøn, brunlig eller grå. Bugen er hvid eller lysegrå. Underarme, underben og poter er ofte orangegul. Hætten på oversiden af hovedet er gråbrun eller sort og kan hos nogle arter være forskelligt farvet hos de to køn. Tommelfingeren er ikke rigtigt modstillet de øvrige fingre. Unge dyr har en gribehale, men evnen til at gribe mistes hos udvoksede dyr.

Udbredelse
Dødningehovedaber lever overvejende i Sydamerikas amazonområde fra det sydlige Colombia og Fransk Guyana til Bolivia og det centrale Brasilien. Desuden findes en isoleret population i Mellemamerika. De lever i forskellige skovtyper, men er ofte at finde i tidvist oversvømmede flodskove og sekundærskove (forstyrrede urskove).

Føde
Dødningehovedaber lever især af insekter og frugter, hvis andel varierer i årets løb. Den største del af dagen går med insektjagt (op til 50 %), mens fortæring af frugter kun sker i omkring 10 % af tiden. Desuden æder de anden planteføde som nektar, blomster, knopper og blade eller fugleæg og små hvirveldyr.

Dødningehovedaber og mennesker

Indtil 1970'erne fangedes mange dødningehovedaber i naturen og blev holdt som kæledyr eller brugt som forsøgsdyr. Nogle steder jages dødningehovedaber stadig for deres kød.

Den marekat, der i Astrid Lindgrens bøger fulgtes med Pippi Langstrømpe, blev i filmatiseringen erstattet af en dødningehovedabe.

Arter
Indtil 1984 blev alle sydamerikanske dødningehovedaber generelt betragtet som tilhørende den samme vidt udbredte art, og mange zoologer betragtede endda også den mellemamerikanske Saimiri oerstedi som denne art.

 Saimiri ustus
 Saimiri vanzolini
 Sorthovedet dødningehovedabe (boliviansk dødningehovedabe), Saimiri boliviensis
 Centralamerikansk dødningehovedabe, Saimiri oerstedi
 Dødningehovedabe, Saimiri sciureus

Kilder og eksterne henvisninger

 Thomas Geissmann: Vergleichende Primatologie. Springer-Verlag, Berlin u. a. 2003, .
 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. 6th edition. Johns Hopkins University Press, Baltimore MD 1999, .
 Primate Info Net Saimiri Factsheet

Pelsaber

Dødningehovedaber


Pescasseroli ist eine italienische Gemeinde (comune) mit  Einwohnern (Stand ) in der Provinz L'Aquila in den Abruzzen. Die Gemeinde liegt etwa 85 Kilometer südöstlich von L'Aquila am Sangro und grenzt unmittelbar an die Provinz Frosinone (Latium). Nachbargemeinden sind Alvito (FR), Bisegna, Campoli Appennino (FR), Gioia dei Marsi, Lecce nei Marsi, Opi, San Donato Val di Comino (FR), Scanno, Villavallelonga.

Pescasseroli gehört zur Comunità Montana Alto Sangro Cinque Miglia und ist Teil des Nationalparks Abruzzen, Latium und Molise. Hier befindet sich auch die Nationalparkverwaltung.

Geschichte

Der Ortsname kommt vermutlich von dem lateinischen pesculum (hoher Ort).

Die Gemeinde war Etappenort des Giro d'Italia 1971.

Wirtschaft und Verkehr
Durch die Gemeinde führt die frühere Strada statale 83 Marsicana (heute eine Regionalstraße) von
Cerchio nach Scontrone. Der nahe Monte delle Vitelle (1966 Meter) ist ein Gebiet für Skitouristik.

Gemeindepartnerschaften
  Foggia, Provinz Foggia
  Candela, Provinz Foggia
  Castellane, Département Alpes-de-Haute-Provence

In Pescasseroli geboren
 Benedetto Croce (1866–1952), Philosoph, Humanist, Historiker, Politiker, Kunsthistoriker und Kritiker

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in den Abruzzen

Pescasseroli


Dokumentacija za program je pisani tekst i/ili ilustracije koje prate softver. Objašnjava kako softver radi ili kako ga koristiti. Izradba dokumentacije važan je dio izradbe programa. U dokumentaciju se ubrajaju, primjerice, uputa za instaliranje programa i priručnici za korisnika.

Izvori

Dizajn softvera

Dokumentacija (programiranje)