400 (four hundred) is the natural number following 399 and preceding 401.

Mathematical properties

400 is the square of 20. 400 is the sum of the powers of 7 from 0 to 3, thus making it a repdigit in base 7 (1111).

A circle is divided into 400 grads, which is equal to 360 degrees and 2π radians. (Degrees and radians are the SI accepted units).

400 is a self number in base 10, since there is no integer that added to the sum of its own digits results in 400. On the other hand, 400 is divisible by the sum of its own base 10 digits, making it a Harshad number.

Other fields

Four hundred is also
 .400 (2 hits out of 5 at-bats) is a numerically significant annual batting average statistic in Major League Baseball, last accomplished by Ted Williams of the Boston Red Sox in 1941.
 The number of days in a Gregorian calendar year changes according to a cycle of exactly 400 years, of which 97 are leap years and 303 are common.
 The Sun is approximately 400 times the size of the Moon but also is approximately 400 times further away, creating the temporary illusion in which the Sun and Moon in Earth's sky appear as if of similar size.
 In gematria 400 is the largest single number that can be represented without using the Sophit forms (see Kaph, Mem, Nun, Pe, and Tzade).

Integers from 401 to 499

400s

401
401 is a prime number, tetranacci number, Chen prime, prime index prime
 Eisenstein prime with no imaginary part
 Sum of seven consecutive primes (43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67 + 71)
 Sum of nine consecutive primes (29 + 31 + 37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61)
 Mertens function returns 0,
 Member of the Mian–Chowla sequence.

402
402 = 2 × 3 × 67, sphenic number, nontotient, Harshad number, number of graphs with 8 nodes and 9 edges
HTTP status code for "Payment Required", area code for Nebraska

403
403 = 13 × 31, heptagonal number, Mertens function returns 0.
 First number that is the product of an emirp pair.
 HTTP 403, the status code for "Forbidden"
 Also in the name of a retirement plan in the United States, 403(b).
 The area code for southern Alberta.

404
404 = 22 × 101, Mertens function returns 0, nontotient, noncototient, number of integer partitions of 20 with an alternating permutation.
 HTTP status code for "Not Found", perhaps the most famous HTTP status code.
 Section 404 of the Sarbanes–Oxley Act.
 One of the three area codes of the Atlanta calling area.

405
405 = 34 × 5, Mertens function returns 0, Harshad number, pentagonal pyramidal number;
 HTTP status code for "Method Not Allowed".
 Area code for central Oklahoma, including Oklahoma City and surrounding suburbs.
 Interstate 405 is a major, heavily traveled freeway in Southern California, known to the local as "The 405".

406
406 = 2 × 7 × 29, sphenic number, triangular number, centered nonagonal number, nontotient
HTTP status code for "Not Acceptable".

406 is a poem by John Boyle O'Reilly. It was believed to have been the number of one of O'Reilly's prison cells, and was the number of his first hotel room after he arrived in the United States. Hence the number had a mystical significance to him, as intimated in the poem.
Peugeot 406 car.
Area code for all of Montana.

407
407 = 11 × 37,
sum of cubes of 4, 0 and 7 (43 + 03 + 73 = 407); narcissistic number
sum of three consecutive primes (131 + 137 + 139)
Mertens function returns 0
Harshad number
lazy caterer number
HTTP status code for "Proxy Authentication Required"
Area code for Orlando, Florida
Colloquial name for the Express Toll Route in Ontario

408
408 = 23 × 3 × 17
Sum of four consecutive primes (97 + 101 + 103 + 107)
Sum of eight consecutive primes (37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67)
Pell number
Mertens function returns 0
Octagonal number
Untouchable number
Harshad number
HTTP status code for "Request Timeout"
Area code for the Silicon Valley

409
409 is a prime number, Chen prime, centered triangular number.

A family of cleaning products, Formula 409
An engine known as the Chevrolet 409, a 409 cubic inch W-series V8.
The song "409" by The Beach Boys, inspired by the above engine
HTTP status code for "Conflict"
A Green Day song, "409 in Your Coffeemaker", included on their album 1,039/Smoothed Out Slappy Hours
The area code for a part of eastern Texas
 Venice has 409 bridges.
A Bullet For My Valentine song, "Room 409", from the album The Poison
 Joe Paterno holds the record as the winningest head coach in NCAA FBS with 409 victories.

410s

410
410 = 2 × 5 × 41, sphenic number, sum of six consecutive primes (59 + 61 + 67 + 71 + 73 + 79), nontotient, Harshad number, number of triangle-free graphs on 8 vertices
HTTP status code for "Gone".
 Area Code 410, a telephone area code for the US State of Maryland, representing portions of the state including the Baltimore metropolitan area and the Eastern Shore.

411
411 = 3 × 137, self number,
HTTP status code for "Length Required", slang for information (see 4-1-1)
The number of possible FM broadcasting frequencies between 87.50 and 108.00 MHz in 50 kHz spacing countries

412
412 = 22 × 103, nontotient, noncototient, sum of twelve consecutive primes (13 + 17 + 19 + 23 + 29 + 31 + 37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59), 41264 + 1 is prime
 HTTP status code for "Precondition Failed"
 Area code for Pittsburgh, Pennsylvania.
 Fictitious Police Code for "Overacting" from "St. George and the Dragonet" - Stan Freeberg

413
413 = 7 × 59, Mertens function returns 0, self number, Blum integer
HTTP status code for "Request Entity Too Large"
 Area code for Western Massachusetts.
An important and recurring number in the webcomic Homestuck by Andrew Hussie.

414
414 = 2 × 32 × 23, Mertens function returns 0, nontotient, Harshad number, number of balanced partitions of 31
 is prime
 HTTP status code for "Request-URI Too Long"
 Area code for Milwaukee, Wisconsin.
 The 414s, a group of hackers from Milwaukee, Wisconsin.

415
415 = 5 × 83, logarithmic number
HTTP status code for "Unsupported Media Type"
 415 Records, a record label
 415 refers to California Penal Code, section 415, pertaining to public fighting, public disturbance, and public use of offensive words likely to provoke an immediate violent reaction.
Area code 415, a telephone area code for San Francisco, California

416
416 = 25 × 13, number of independent vertex sets and vertex covers in the 6-sunlet graph
HTTP status code for "Requested Range Not Satisfiable"
416 is also a nickname for the city of Toronto, based on the area code it used before overlay plans added two more area codes.

417
417 = 3 × 139, Blum integer
HTTP status code for "Expectation Failed". Also the area code for southwestern Missouri, including Springfield, and Joplin.

418
418 = 2 × 11 × 19; sphenic number, balanced number. It is also the fourth 71-gonal number.
 the sum of the integers between 13 and 31, inclusive.
 the product of its digits as well as the sum of its prime factors are both 32. Also, 131, a strong concatenation of 13 and 31, is the 32nd prime number (while the 32nd composite number is 48).
 the sum of the 84 digits of the 22nd unique prime in decimal (having a very distinct set of digits than all other known terms in the sequence).
 the number of Abrahadabra
 Hyper Text Coffee Pot Control Protocol status code for "Teapot" as an April Fools' joke.

419
A prime number, Sophie Germain prime, Chen prime, Eisenstein prime with no imaginary part, highly cototient number, Mertens function returns 0
refers to the Nigerian advance fee fraud scheme (after the section of the Nigerian Criminal Code it violates)

420s

420
420 = 22 × 3 × 5 × 7

421
 A prime number, sum of five consecutive primes (73 + 79 + 83 + 89 + 97), centered square number, also SMTP code meaning the transmission channel will be closing
 Country calling code for Slovakia

422
422 = 2 × 211, Mertens function returns 0, nontotient, since 422 = 202 + 20 + 2 it is the maximum number of regions into which 21 intersecting circles divide the plane.

423
423 = 32 × 47, Mertens function returns 0, Harshad number, number of secondary structures of RNA molecules with 10 nucleotides
 Country calling code for Liechtenstein

424
424 = 23 × 53, sum of ten consecutive primes (23 + 29 + 31 + 37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61), Mertens function returns 0, refactorable number, self number

425
425 = 52 × 17, pentagonal number, centered tetrahedral number, sum of three consecutive primes (137 + 139 + 149), Mertens function returns 0, the second number that can be expressed as the sum of two squares in three different ways (425 = 202 + 52 = 192 + 82 = 162 + 132).
 425 is an area code in Washington State.

426
426 = 2 × 3 × 71, sphenic number, nontotient, untouchable number

427
427 = 7 × 61, Mertens function returns 0. 427! + 1 is prime.

428
428 = 22 × 107, Mertens function returns 0, nontotient, 42832 + 1 is prime
428: Shibuya Scramble, a video game

429
429 = 3 × 11 × 13, sphenic number, Catalan number

430s

430
430 = 2 × 5 × 43, number of primes below 3000, sphenic number, untouchable number

431
A prime number, Sophie Germain prime, sum of seven consecutive primes (47 + 53 + 59 + 61 + 67 + 71 + 73), Chen prime, prime index prime,  Eisenstein prime with no imaginary part
It is also the fourth Leyland prime of the second kind.
Area code 431 is a telephone area code for Manitoba, Canada.

432
432 = 24 × 33 = 42 × 33, the sum of four consecutive primes (103 + 107 + 109 + 113), a Harshad number, a highly totient number, an Achilles number and the sum of totient function for first 37 integers. 432! is the first factorial that is not a Harshad number in base 10. 432 is also three-dozen sets of a dozen, making it three gross. An equilateral triangle whose area and perimeter are equal, has an area (and perimeter) equal to .

433
A prime number, Markov number, star number.
 The perfect score in the game show Fifteen To One, only ever achieved once in over 2000 shows.
 433 can refer to composer John Cage's composition 4′33″ (pronounced "Four minutes, thirty-three seconds" or just "Four thirty-three").

434
434 = 2 × 7 × 31, sphenic number, sum of six consecutive primes (61 + 67 + 71 + 73 + 79 + 83), nontotient, maximal number of pieces that can be obtained by cutting an annulus with 28 cuts

435
435 = 3 × 5 × 29, sphenic number, triangular number, hexagonal number, self number, number of compositions of 16 into distinct parts
 The number of members in the US House of Representatives.

436
436 = 22 × 109, nontotient, noncototient, lazy caterer number

437
437 = 19 × 23, Blum integer

438
438 = 2 × 3 × 73, sphenic number, Smith number.
The "438 match" or "438 game" has been used by cricket media to describe the famous 2006 One Day International in which Australia scored a world record 434 in their innings, only to see South Africa respond in their innings with 438.

439
A prime number, sum of three consecutive primes (139 + 149 + 151), sum of nine consecutive primes (31 + 37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67), strictly non-palindromic number

440s

440

440 = 23 × 5 × 11, the sum of the first seventeen prime numbers, Harshad number,
in hertz, the standard frequency to which most orchestras tune the pitch A above middle C. A few orchestras tune slightly flatter or sharper than this.

441
441 = 32 × 72 = 212
 441 is the sum of the cubes of the first 6 natural numbers (441 = 13 + 23 + 33 + 43 + 53 + 63).
 441 is a centered octagonal number, a refactorable number, and a Harshad number.
 441 is the number of squares on a Super Scrabble board.

442
442 = 2 × 13 × 17 = 212 + 1, sphenic number, sum of eight consecutive primes (41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67 + 71)

443
A prime number, Sophie Germain prime, Chen prime, Eisenstein prime with no imaginary part, Mertens function sets new low of -9, which stands until 659.
In computing, it is the default port for HTTPS connections.

444
444 = 22 × 3 × 37, refactorable number, Harshad number, number of noniamonds without holes.
 The title of the final track of Autechre's 1993 debut album Incunabula.
The 444th Fighter Squadron "Spare", a fictional air squadron in Ace Combat 7: Skies Unknown.

445
445 = 5 × 89, number of series-reduced trees with 17 nodes

446
446 = 2 × 223, nontotient, self number

447
447 = 3 × 149, number of 1's in all partitions of 22 into odd parts
 The flight number of Air France Flight 447

448
448 = 26 × 7, untouchable number, refactorable number, Harshad number

449
A prime number, sum of five consecutive primes (79 + 83 + 89 + 97 + 101), Chen prime, Eisenstein prime with no imaginary part, Proth prime. Also the largest number whose factorial is less than 101000

450s

450
450 = 2 × 32 × 52, nontotient, sum of totient function for first 38 integers, refactorable number, Harshad number,
SMTP code meaning the requested mail action was not carried out.
A perfect score in Canadian five-pin bowling.
An area code in Southern Quebec.

451
451 = 11 × 41; 451 is a Wedderburn–Etherington number and a centered decagonal number; its reciprocal has period 10; 451 is the smallest number with this period reciprocal length.
The novel Fahrenheit 451 refers to the temperature in Fahrenheit that author Ray Bradbury understood to be the autoignition point of paper.
HTTP status code for "Unavailable For Legal Reasons" a HTTP response error when the user requests an illegal resource, such as a web page censored by a government.

452
452 = 22 × 113, number of surface-points of a tetrahedron with edge-length 15
SMTP code meaning that the requested mail action was not carried out because of insufficient system storage

453
453 = 3 × 151, Blum integer

454
454 = 2 × 227, nontotient, a Smith number

455
455 = 5 × 7 × 13, sphenic number, tetrahedral number
455 Rocket is the title of a song by Kathy Mattea
455 kHz is a standard intermediate frequency for analog superheterodyne AM broadcast band receivers.
The sum of the squares of the first 455 primes is divisible by 455.

456
456 = 23 × 3 × 19, sum of a twin prime (227 + 229), sum of four consecutive primes (107 + 109 + 113 + 127), centered pentagonal number, icosahedral number

 In the TV show Torchwood: Children of Earth, the antagonists were an alien species with the designation 456.
 Number of contestants in the South Korean Netflix drama Squid Game.

457
 A prime number, sum of three consecutive primes (149 + 151 + 157), self number.
 The international standard frequency for radio avalanche transceivers (457 kHz).

458
458 = 2 × 229, nontotient, number of partitions of 24 into divisors of 24

459
459 = 33 × 17, triangular matchstick number
459 West 18th Street, a residential building at that address in Manhattan's West Chelsea neighborhood, built in 2008.

460s

460
460 = 22 × 5 × 23, centered triangular number, dodecagonal number, Harshad number, sum of twelve consecutive primes (17 + 19 + 23 + 29 + 31 + 37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61)

461
A prime number, Chen prime, sexy prime with 467, Eisenstein prime with no imaginary part, prime index prime

462
462 = 2 × 3 × 7 × 11, binomial coefficient , stirling number of the second kind , sum of six consecutive primes (67 + 71 + 73 + 79 + 83 + 89), pronic number, sparsely totient number, idoneal number

463
A prime number, sum of seven consecutive primes (53 + 59 + 61 + 67 + 71 + 73 + 79), centered heptagonal number,. This number is the first of seven consecutive primes that are one less than a multiple of 4 (from 463 to 503).
Number of days in the synodic period of Ceres
A common baseball double play (see baseball positions)
A single by Buck 65, named after the baseball term

464

464 = 24 × 29, primitive abundant number, since 464 = 212 + 21 + 2 it is the maximum number of regions into which 22 intersecting circles divide the plane, maximal number of pieces that can be obtained by cutting an annulus with 29 cuts

 In chess it is the number of legal positions of the kings, not counting mirrored positions. Has some importance when constructing an endgame tablebase.
 Model number of the home computer Amstrad CPC 464.

465
465 = 3 × 5 × 31, sphenic number, triangular number, member of the Padovan sequence, Harshad number

466
466 = 2 × 233, noncototient, lazy caterer number

467
A prime number, safe prime, sexy prime with 461, Chen prime, Eisenstein prime with no imaginary part
 is prime

468
468 = 22 × 32 × 13, sum of ten consecutive primes (29 + 31 + 37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67), refactorable number, self number, Harshad number

469
469 = 7 × 67, centered hexagonal number.
469! - 1 is prime.

470s

470
470 = 2 × 5 × 47, sphenic number, nontotient, noncototient, cake number
 In golf, 470 is the minimum length in yards from the tee to the hole on a Par 5.
 470 is an Olympic class of sailing dinghy

471
471 = 3 × 157, sum of three consecutive primes (151 + 157 + 163), perfect totient number, φ(471) = φ(σ(471)).

472
472 = 23 × 59, nontotient, untouchable number, refactorable number, number of distinct ways to cut a 5 × 5 square into squares with integer sides
The Amstrad CPC472 was a short-lived home computer for the Spanish market.

473
473 = 11 × 43, sum of five consecutive primes (83 + 89 + 97 + 101 + 103), Blum integer

474
474 = 2 × 3 × 79, sphenic number, sum of eight consecutive primes (43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67 + 71 + 73), nontotient, noncototient, sum of totient function for first 39 integers, untouchable number, nonagonal number

475
475 = 52 × 19, 49-gonal number, member of the Mian–Chowla sequence.

476
476 = 22 × 7 × 17, Harshad number, admirable number

477
477 = 32 × 53, pentagonal number

478
478 = 2 × 239, Companion Pell number, number of partitions of 26 that do not contain 1 as a part

479
A prime number, safe prime, sum of nine consecutive primes (37 + 41 + 43 + 47 + 53 + 59 + 61 + 67 + 71), Chen prime, Eisenstein prime with no imaginary part, self number
 Also an area code in the U.S. state of Arkansas.

480s

480
480 = 25 × 3 × 5, sum of a twin prime (239 + 241), sum of four consecutive primes (109 + 113 + 127 + 131), highly totient number, refactorable number, Harshad number
 is prime

481
481 = 13 × 37, octagonal number, centered square number, Harshad number

482
482 = 2 × 241, nontotient, noncototient, number of series-reduced planted trees with 15 nodes

483
483 = 3 × 7 × 23, sphenic number, Smith number

484
484 = 22 × 112 = 222, palindromic square, nontotient

485
485 = 5 × 97, number of triangles (of all sizes, including holes) in Sierpiński's triangle after 5 inscriptions
 RS-485

486
486 = 2 × 35, Harshad number, Perrin number
 Shorthand for the Intel 80486 microprocessor chip.

487
A prime number, sum of three consecutive primes (157 + 163 + 167),  Chen prime,
 The only primes under 7.74 × 1013 that divide their own decimal repetends are 3, 487, and 56598313.
 Shorthand for the Intel 80487 floating point processor chip.

488
488 = 23 × 61, nontotient, refactorable number, φ(488) = φ(σ(488)), number of surface points on a cube with edge-length 10.

489
489 = 3 × 163, octahedral number

490s

490
490 = 2 × 5 × 72, noncototient, sum of totient function for first 40 integers, partition number (integer partitions of 19), self number.
The Christian Gospel of Matthew (Matthew 18:21-22) says that Jesus told Peter to forgive his brother "seventy times seven" times when his brother sins against him .

491
A prime number, isolated prime, Sophie Germain prime, Chen prime, Eisenstein prime with no imaginary part, strictly non-palindromic number

492
492 = 22 × 3 × 41, sum of six consecutive primes (71 + 73 + 79 + 83 + 89 + 97), refactorable number, member of a Ruth–Aaron pair with 493 under first definition

493
493 = 17 × 29, sum of seven consecutive primes (59 + 61 + 67 + 71 + 73 + 79 + 83), member of a Ruth–Aaron pair with 492 under first definition, the 493d centered octagonal number is also a centered square number

494
494 = 2 × 13 × 19 = , sphenic number, nontotient

495

495 = 32 × 5 × 11, pentatope number

496

496 = 24 × 31. It is the third perfect number, a number whose divisors add up to the actual number (1+2+4+8+16+31+62+124+248=496).

497
497 = 7 × 71, sum of five consecutive primes (89 + 97 + 101 + 103 + 107), lazy caterer number

498
498 = 2 × 3 × 83, sphenic number, untouchable number, admirable number, abundant number

499
A prime number, isolated prime, Chen prime, 4499 - 3499 is prime

References

Integers

400 (number)


Kruszyna (deutsch Krussen) ist ein Dorf in der Gemeinde Kobylnica im Powiat Słupski (Kreis Stolp) der polnischen Woiwodschaft Pommern.

Geographische Lage
Kruszyna liegt in Hinterpommern, etwa 23 Kilometer südlich der Stadt Słupsk (Stolp) und 23 Kilometer östlich der Stadt Sławno (Schlawe).

Geschichte
Krussen und Lüllemin wurden nach einem von Herzog Bogislaw X. im Jahr 1494 zu Wolgast gefällten Rechtsspruch der Stadt Stolp zuerkannt, weil die Stadt sich bereits seit dreißig Jahren im Besitz dieser beiden Güter befunden hatte. Das Dorf war in der Form eines kleinen Sackgassendorfs angelegt worden.
Um 1784 hatte Krussen acht Bauern, einen Kossäten, einen Schmied, einen Holzwärter, einen Schulmeister und insgesamt 16 Haushaltungen.

Im Jahr 1925 standen in Krussen 56 Wohngebäude. 1939 wurden 87 Haushaltungen und 319 Einwohner gezählt, und in der Gemeinde gab es 53 landwirtschaftliche Betriebe, einen Gasthof, eine Schmiede und eine Filiale einer Spar- und Darlehenskasse.

Bis 1945 gehörte das Dorf Krussen zum Landkreis Stolp im Regierungsbezirk Köslin der Provinz Pommern. Die Gemeindefläche war 611 Hektar groß. In der Gemarkung Krussen gab es nur den einen Wohnort Krussen.

Gegen Ende des Zweiten Weltkriegs fanden Anfang März 1945 in der Region von Krussen Kämpfe statt, als sich die Rote Armee entlang der Chaussee Stolp näherte. Zuvor hatten die Dorfbewohner versucht, im Treck zu entkommen, doch der Treck wurde von sowjetischen Truppen überrollt, und sie mussten zurückkehren. Nur wenigen gelang die Flucht über Gotenhafen mit dem Schiff nach Dänemark. Im Frühjahr 1946 räumten die sowjetischen Soldaten das Dorf und es folgten Polen die die Bauernhöfe übernahmen. Krussen wurde in Kruszyna umbenannt. Die deutschen Dorfbewohner wurden vertrieben.

Später wurden in der Bundesrepublik Deutschland 239 und in der DDR 121 Dorfbewohner aus Krussen ermittelt.

Schule
Vor 1945 hatte Krussen eine einstufige Volksschule. Im Jahr 1932 unterrichtete dort ein einzelner Lehrer 54 Schulkinder.

Kirche
Die vor 1945 in Krussen anwesenden Dorfbewohner waren evangelisch. Krussen gehörte zum Kirchspiel Quackenburg und damit zum Kirchenkreis Stolp-Stadt.

Literatur
 Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Lübeck 1989, S. 661–663 (Ortsbeschreibung Krussen; PDF)

Weblinks
 Ortsbeschreibung
 Die Gemeinde Krussen im ehemaligen Kreis Stolp.

Einzelnachweise

Ort in Pommern
Ort der Woiwodschaft Pommern
Gmina Kobylnica

Kruszyna (Kobylnica)


بيمبو جت  كانت فرقة ديسكو فرنسية بقيادة كلود مورغان ولوران روسي.
نالت شهرة عالمية في صيف عام 1975 من خلال أغنية «إل بيمبو». تتمثل نغمة أغنية «إل بيمبو» في «تنها شودام تنها»، قام بتلحينها الموسيقار والمغني الأفغاني أحمد ظاهر، لألبومه ليلي الذي صدر عام 1971. أصدرت الفرقة أغنية أخرى أقل شهرة عام 1975 وهي «لا بالنغا».

الأغاني
 إل بيمبو، عام 1974.
 لا بالنغا، عام 1975.
 سفينة الحب، عام 1979.
 حب لحب، عام 1979.

روابط خارجية

مراجع

فرق موسيقية
فرق موسيقية فرنسية

فرق يوروديسكو
فرق موسيقى بوب فرنسية

بيمبو جت


An Stipa mollis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Robert Brown. An Stipa mollis in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stipa

Stipa mollis


بيت الدمية  ؛ هي مسرحية نثرية من ثلاث فصول كتبها هنريك إبسن في عام 1879، عُرِضَت لأول مرة على المسرح الملكي الدنماركي في كوبينهاجن في الدنيمارك في الواحد والعشرين من ديسمبر عام 1879، وكانت قد نُشِرَت في أوائل هذا الشهر.

تكمن أهمية المسرحية في الموقف الحاسم الذي تتخذه تجاه أعراف الزواج في القرن التاسع عشر. فقد أثارت جدلًا واسعًا في ذلك الوقت، حيث تنتهي الرواية بترك البطلة نورا زوجها وأبنائها بحثًا عن ذاتها. لقد كان إبسن مُؤمنًا بفكرة أن المرأة لا تستطيع أن تكتشف ذاتها في العصر الحديث فهو مجتمع تحتكره الذكور بقوانين وضعها الرجال، ويقيّم السلوك الأنثاوي مدعين وقضاه تقييم من منطلق ذكوري بحت. " ويمكن أيضًا النظر إلى أفكار المسرحية من منظور أكبر: يرى مايكل ماير أن موضوع المسرحية لا يدور حول حقوق المرأة وحسب، بل يدور حول حاجة كل فرد سواء ذكر أم أنثى في العثور على ذاته الحقيقية والسعي للوصول إليها. وفي كلمة ألقاها إبسن أمام الجمعية النرويجية لحقوق المرأة في عام 1898، أكّد إبسون على أنه لا ينسب لنفسه شرف العمل بعناية من أجل حركة حقوق المرأة حيث أنه كتبها دون قصد لنشر أي دعاية، ولكن كانت مهمته هي رسم صورة واقعية للإنسانية."

في عام 2006، الذكرى المئوية لوفاة إبسن، تميّزت المسرحية بكونها أكثر المسرحيات تأدية لهذا العام. وقد أدرجت منظمة اليونسكو مخطوط مسرحية بيت الدمية الموقّع من إبسون في سجل ذاكرة العالم في عام 2001، تقديرًا لقيمتها التاريخية.

العنوان
يُعد A Doll's House أشهر الترجمات للعنوان، ومع ذلك، فإن بعض العلماء يستخدم A Doll House. يري جون سيمون أن الفرق الوحيد بين الترجمتين هو اختلاف مسمى الدمية في بريطانيا عن الولايات المتحد. فيما يرى إجيل تورنجيفيست أن العنوان البديل وقعه أكثر اصطلاحًية لدى الأمريكيين."

الشخصيات
 نورا هيلمر – زوجة تورفالد وأم لثلاثة أبناء، تسعى لتمثيل المثل الأعلى لزوجة القرن التاسع عشر، ولكنها تترك عائلتها في نهاية المسرحية.
 تورفالد هيلمر – زوج نورا، وقد ترقّى حديثّا لمنصب مدير بنك، يضيقُ ذرعًا ولكنه يعترف بأنه مُغرم بزوجته
 الدكتور رانك – صديق العائلة الغني، الذي يُحب نورا سرًا. هو مريض ميؤوس من شفائه، أُصِيبَ بمرض سل السيساء نتيجة مرض جنسي انتقل له من أبيه.
 كريستين لينده – صديقة نورا القديمة في المدرسة، وهي أرملة وتبحث عن عمل، (وأحيانًا يُنطق اسمها بالترجمة الإنجليزية) كانت تربطها علاقة بكورجستاد قبل أحداث المسرحية.
 نيلس كورجستاد – موظف في بنك تورفالد، ويُربي طفلًا، وهو شخص بائس ويُعتقَد أنه شخصية خسيسة، وقد كشف عن حبه القديم لكريستين.
 الأطفال – أبناء نورا وتورفالد: إيفار وبوبي وإيمي.
 آن ماري – مربية نورا السابقة، والآن تعتني بالأطفال.
 هيلين – خادمة عائلة هيلمر.
 الشيّال – أوصل شجرة عيد الميلاد لمنزل أسرة هيلمر في بداية المسرحية.

الملخص

الفصل الأول
تبدأ أحداث المسرحية في وقت عيد الميلاد، حينما تدخل نورا هيلمر منزلها تحمل عددًا من العلب، وزوج نورا تورفالد يعمل في مكتبه عند وصولها. بطريقة هزلية يقوم تورفالد بتوبيخ نورا لإنفاقها الكتير من الأموال على هدايا عيد الميلاد ويدعوها بـ «سنجابه الصغير». ويسخر منها أيضًا لقضائها أسابيع في تجهيز الهدايا والحلي يدويًا في العام الماضي بسبب عدم توافر المال. هذا العام سيترقّى تورفالد في البنك الذي يعمل فيه، لذلك تشعر نورا بأنه يجب أن يتمتعوا قليلًا. ثم تعلن الخادمة عن قدوم اثنين من الزوار: السيدة كريستين لينده، وهي صديق قديم لنورا جاءت تبحث عن عمل والدكتور رانك الذي انتظر في المكتب وهو صديق مقرب للعائلة. لقد مرت كريستين بأوقات قاسية منذ توفى زوجها وتركها بلا مال أو أبناء. وأوضحت نورا أيضًا بأنهم قد مروا بظروف صعبة للغاية: فقد مرض تورفالد وكان عليهم السفر إلى إيطاليا ليتلقى علاجه هناك. ثم قالت كريستين أنه عندما توفت والدتها كان عليها رعاية إخوانها، ولكن الآن بعد أن كبِروا، تشعر بفراغ لا يُوصف. ثم تعدها نورا بأن تتحدث مع تورفالد من أجل ايجاد عملًا لها، فتخبرها كريستين برفق أنها مثل الأطفال، فتستاء نورا، ثم تفصح عن أنها أقترضت المال من بعض المعجبين، من أجل علاج تورفالد، وقد أخبرت تورفالد أن والدها أعطاها المال، ولكنها في الواقع نجحت في اقتراض المال بطريقة غير قانونية دون علمه. وطوال هذه السنوات كان تعمل وتدخر المال لسداد هذا الدين.

يأتي كورجستاد، الموظف الصغير في بنك تورفالد ويجلس في المكتب. تشعر نورا بتوتر ملحوظ عندما تراه. يخرج الدكتور رانك من المكتب ويذكر أنه يشعر بالبؤس، رغم أنه يريد أن يحيا مثل أي شخص آخر. وعلى النقيض من كونه مصاب بمرض عضوي، فهو يرى أن الرجل الذي في المكتب -كورجستاد- هو «مريض أخلاقيًا».

بعد الاجتماع مع كورجستاد، يخرج تورفالد من المكتب، فتسأله نورا عما إذا كان يمكنه تعيين كريستين في وظيفة في البنك، فيرد تورفالد بكل إيجابية قائلًا أنها لحظة الحظ، حيث أصبحت وظيفة للتو شاغرة (لانه طرد كورجستاد من الوظيفة). يخرج تورفالد وكريستين ودكتور رانك ويغادروا المنزل ويتركوا نورا بمفردها. تعود المربية مع الأطفال فتلعب معهم نورا حتى يتسلل كورجستاد إلى غرفة المعيشة ويُفاجئها. يخبر كورجستاد نورا بأن تورفالد قد فصله من وظيفته ويطلب منها أن تتوسط له لكي يعيده لوظيفته. ترفض نورا فيهددها كورجستاد بأن يبتزها من خلال القرض الذي اقترضته من أجل الرحلة لإيطاليا؛ فهو يعلم أنها حصلت على هذا القرض من خلال تزوير توقيع والدها. يخرج كورجستاد وعندما يعود تورفالد تحاول نورا إقناعه بعدم فصل كورجستاد. يرفض تورفالد سماع توسلاتها، موضّحًا أن كورجستاد كذاب ومنافق وأنه ارتكب جريمة بشعة: فقد زور اسم شخصٍ ما. تورفالد يشعر بالاستياء الحقيقي تجاه وجود شخص قد سمم حتى أبنائه بالأكاذيب والنفاق.

الفصل الثاني
تأتي كريستين لتساعد نورا في إصلاح ثوب لترتديه في حفلة تنكُّرية تُخطّط لها مع تورفالد غدًا. يعود تورفالد من البنك وتتوسل له نورا ليُعيد كورجستاد للعمل، مدعية بأنها قلقة من أن ينشر كورجستاد مقالات تشهيرية عن تورفالد ويُخرِّب حياته المهنية. صرف تورفالد النظر عن مخاوفها موضّحًا أنه على الرغم من أنه يعمل بجد إلا انه يجب أن يُفصل من العمل لأنه يتعامل معه بلا مبالاة أمام الموظفين الآخرين في البنك، ثم يذهب تورفالد ليعمل في مكتبه.

يأتي الدكتور رانك صديق العائلة، فتطلب نورا منه خدمة ولكنه يجيب عليها بأنه قد دخل المرحلة الأخيرة من مرض السل في النخاع الشوكي ثم يخبرها أنه كان يكتم حبها في قلبه طوال الوقت. تحاول نورا إظهار عدم تصديقها واستخفافها لما قاله عن مرضه، ولكن يطغى عليها الاضطراب حيال ما قاله عن حبه لها، فتحاول دون جدوى إخباره بأنها لا تحبه وانه ليس سوى صديق لها.

يصل كورجستاد وهو بائس بعدما فصله تورفالد. فيما تقنع نورا دكتور رانك بأن يدخل إلى مكتب تورفالد حتى لا يرى كورجستاد. وعندما يواجه كورجستاد نورا يخبرها بأنه لم يعد يكترث لما تبقي عليها من دين، ولكنه سوف يحتفظ بوثيقة الدين ليبتز بها توفالد ليس فقط لكي يعيده لوظيفته بل ليعيده ويرقيه. توضّح نورا بأنها بذلت ما بوسعها لإقناع زوجها ولكنه رفض العدول عن رأيه، فيخبرها كورجستاد بإنه قد أرسل رسالة لتورفالد كتب له فيها تفاصيل الجريمة التي ارتكبتها من تزوير لتوقيع والدها على وثيقة الدين.

تقوم نورا بإخبار كريستين عن موقفها الصعب، فترد عليها بأنها كانت على علاقة بكورجستاد في الماضي قبل زواجها وأنهما لا يزالان يحبان بعضهما، لذلك فسوف تحاول إقناعه بأن يتهاون معها.

يدخل تورفالد ويحاول أن يأخد الرسائل من صندوق البريد، ولكن نورا تصرفه عن ذلك متوسلة إليه بأن يساعدها في الرقصة التي كانت تتدرب عليها للحفل، متظاهرة بالقلق حول كيفية أداء الرقصة. ثم ترقص نورا بعنف وتتصرف بطريقة طفولية لإقناع تورفالد بأن يقضي الليلة كلها معها يُدربها. وعندما يذهب الجميع للعشاء، تقف نورا جانبًا لبضع دقائق وتُفكر في قتل نفسها لتنقذ زوجها من عار جريمتها ولتنفذ سمعتها.

الفصل الثالث
كريستين تخبر كورجستاد بأنها تزوجت زوجها فقط لأنها لم يكن لديها أي مصدر دخل تنفق منه على والدتها المريضة وأشقّائها الصغار وأنها تعرض عليه حبها من جديد. فهي تعتقد بأنه لم يكن ليصل لهذا الانحدار الأخلاقي لو أنها لم تهجره ولو أنه لم يمر بتلك الظروف المالية الصعبة. تحرّك كورجستاد وعرض أن يستعيد الرسالة التي أرسلها لتورفالد وعلى الرغم من ذلك، فقد قررت كريستين بأن تورفالد لابد أن يعرف الحقيقة وذلك لمصلحة زواج نورا وتورفالد.

بعد جر تورفالد -بكل معنى الكلمة- لنورا من الحفلة، عاد تورفالد يتفقد بريده، ولكن أوقفه دكتور رانك، الذي جاء ورائهما. يتحدث الدكتور رانك لبعض الوقت، مودّعًا فيه نورا بشكل غير مباشر. ثم يغادر دكتور رانك ويبدأ تورفالد في تفقُّد رسائله. وفيما يقرأ هو، تحاول نورا أن تتماسك. ثم يواجها تورفالد بخطاب كورجستاد. وبكل غضب يصيح قائلًا أنه الآن بين فكي كورجستاد ويجب أن يرضخ لمطالبه ويسكت عن القضية برمتها. تورفالد يُعنِّف نورا بقسوة ويدعوها بالمرأة الغشاشة والفاسقة ويخبرها بأنها غير صالحة لتربية أبنائه. ثم يقول بأنه من الآن سوف يصبح زواجهما ظاهريًا فقط.

تدخل الخادمة وتُسلِّم نورا خطابًا هو من كورجستاد. يأخد تورفالد الخطاب من نورا ليقرأه. ثم تظهر البهجة على وجه تورفالد فهو لم يعد في خطر؛ كورجستاد قد أرسل وثيقة الدين، التي حرقها تورفالد على الفور مع خطاب كورجستاد. ثم يتراجع توفالد عن الكلمات القاسية التي قالها لزوجته ويخبرها بأنه قد سامحها. تكتشف نورا بأن زوجها ليس ذاك الرجل القوي والشجاع الذي كانت تظن وأنه لا يحب سوى نفسه.

يوضح تورفالد أنه عندما يسامح رجل زوجته، فهذا يعني أنه يَهيمُ بحبها، لإنه يتذكر أنها مثل الطفلة وهو يمثل كل شيء بالنسبةٍ لها. ويتجاهل تورفالد حقيقة أن نورا اختارت بين صحته وضميرها وأغفل عن السنوات التي جاهدت فيها سرًا لتحرره من الالتزامات وخطر ما قامت به من تزوير. فهو قد أراح عقله باعتبار ما حدث مجرد خطًأ ارتكبته جعلها تلتزم الصمت، الذي هو من أفضل الصفات الأنثوية المُحببة.

أخبرت نورا تورفالد بأنها سوف تتركه وتعيش بفردها لتتمكن من العثور على ذاتها وتحديد أهدافها وقراراتها المصيرية؛ وتقول بأنها عاشت كل حياتها كدمية يُلعَب بها فالبداية من قِبَل والدها ثم من قِبَل زوجها. وحرصًا على مصلحة الأسرة، أصر تورفالد على أنها يجب أن تؤدي واجباتها كزوجة وأم، ولكن نورا قالت أن أولى واجباتها هي تجاه نفسها، وأنها لا يمكنها أن تكون أم وزوجة صالحة دون أن تتعلم كيف تتخلص من دور الدمية. وكشفت أنها كانت تتوقع منه أن يُضحى بسمعته من أجلها وأنها خططت لقتل نفسها لتمنعه من القيام بذلك. الآن أدركت أن تورفالد هو -على الإطلاق- ليس الشخص الذي كانت تظن، وأن زواجهما قد بُنِى على الوهم وسوء الفهم.

لا يستطيع تورفالد تَفهّم وجهة نظر نورا، لإنه يتناقض مع كل ما عَرِفه عن عقل المرأة في حياته. وعلاوة على ذلك، هو نرجسي، أي أنه من المستحيل أن يفهم أنه يبدو لها الآن كأناني ومخادع ويكترث للسمعة أكثر ما يكترث للأخلاق الحقيقية. نورا تترك مفاتيحها وخاتم زواجها، فيما ينهار تورفالد ويبدأ بالبكاء مُتَحّيرًا مما يحدث حوله، تترك نورا المنزل وتغلق الباب ورائها لا تعلم إذا كانت ستعود أم لا.

النهاية البديلة
شعر وكيل إبسون الألماني أن النهاية الأصلية لن تتناسب مع المسرح الألماني، لذلك اضطر إبسون إلى كتابة نهاية بديلة لتحظى الرواية القبول في ألمانيا. في هذه النهاية، تذهب نورا لأطفالها بعد أن تتشاجر مع تورفالد، فتنهار بعد رؤيتهم، ثم يُسدَل الستار.

قال إبسون في وقتٍ لاحقٍ أن هذه النهاية عار على المسرحية الأصلية ويسميها «الغضب البربري». معظم الطبعات اليوم تستخدم النهاية الأصلية كما هو الحال مع إصدارات الأفلام منها.

طالع أيضاً
 أفضل 100 كتاب في كل العصور

وصلات خارجية

 A Doll's House في قاعدة بيانات الأفلام على الإنترنت.

المراجع

أفضل 100 كتاب في كل العصور
تراجيديات
سجل ذاكرة العالم
مسرحيات 1879
مسرحيات برودواي
مسرحيات تقع أحداثها في القرن 19
مسرحيات عن عوائل
مسرحيات فائزة بجائزة توني
مسرحيات نرويجية حولت إلى أفلام
مسرحيات هنريك إبسن

بيت الدمية


Sučany este o comună slovacă, aflată în districtul Martin din regiunea Žilina, pe malul râului Váh. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 4.710 locuitori.

Istoric
Localitatea Sučany este atestată documentar din 1258.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Sučany


Ivan Sršen (Metković, 19. rujna 1992.), hrvatski reprezentativni rukometaš.

Igrač RK Zagreb iz Zagreba.

S mladom reprezentacijom 2011. na svjetskom prvenstvu plasirao se na 8. mjesto.

S hrvatskom seniorskom reprezentacijom osvojio je zlato na Mediteranskim igrama u Tarragoni 2018.

Izvori

Hrvatski rukometaši
Rukometaši RK Metkovića
Rukometaši RK NEXE Našica
Životopisi, Opuzen

Ivan Sršen


RFA Ocean Salvor (A492) was a salvage vessel of the Royal Fleet Auxiliary.

ASV Ocean Salvor was handed to Risdon Beazley Ltd. on delivery; they managed this ship and 29 other Admiralty salvage vessels until the end of the war when 25 were handed to the Royal Maritime Auxiliary Service and three returned to the USA; two were war losses. These ships were never prefixed HMS as they were civilian crewed.

External links
 http://www.uboat.net/allies/warships/ship/7714.html

Ships of the Royal Fleet Auxiliary
Ships built on the River Clyde
1943 ships
King Salvor-class salvage vessels

RFA Ocean Salvor


Sied Van Riel (Majeed van Riel) es un DJ y productor originario de Róterdam. Actualmente reside en Spijkenisse, Países Bajos. Ingresó en la escena en el año 2006 con la producción de su primer tema, Fearless, y al año siguiente firmó con el sello Spinnin Records. También tiene un programa de radio quincenal llamado Rielistic que se transmite en Afterhours.fm cada segundo y cuarto lunes de cada mes.

Producción
Sied Van Riel ha lanzado una compilación de mezclas, Riel Time, incluyendo numerosas pistas y remixes.

En escena
Cuando no está en el estudio trabajando en nuevas mezclas, Sied Van Riel mantiene una agenda extensa de giras internacionales. Ha actuado en clubs de todo el mundo y ha asistido como DJ a varios festivales y eventos, incluyendo Trance Energy, Godskitchen, Ámsterdam Dance Event, Gatecrasher y crema en Amnesia. Formó parte de los tres eventos del episodio 400 del programa A State Of Trance. Al final de 2008 ganó el premio «Best New Face» de los Trance Awards 2008. Sied apoya al proyecto Dance4life, tanto que se convirtió en uno de sus embajadores.

Ranking en DJ Mag
En octubre de 2009, se revisaron, como todos los años, los resultados de diferentes encuestas para determinar quiénes eran los mejores DJs. En la encuesta Addict Trance, Sied Van Riel ocupó el puesto número 41, saltando 40 puntos respecto al año anterior. En el famoso DJ Mag Top 100, Sied entró por primera vez al ranking Top 100 en el puesto número 85.

Discografía

Singles
 2006 Fearless (Subtraxx Digital)
 2006 My Dreams (Expedition Music)
 2007 Changing Places (Liquid Recordings)
 2007 Sigh (Liquid Recordings)
 2008 Dirty Volum (A State Of Trance) / as Simadith Project along with Marius Andresen & Dimitri de Wit
 2008 Closer To You (2 Play Records)
 2008 Contrasts (2 Play Records)
 2008 Malibeer (Liquid Recordings)
 2008 With The Flame In The Pipe (Liquid Recordings)
 2008 Minimal Symphony (Liquid Recordings)
 2008 One / Two (Liquid Recordings)
 2008 Riel People (405 Recordings)
 2008 Riel People Know (Captive)
 2008 Rush (Black Hole Recordings)
 2008 What You Want (Liquid Recordings)
 2008 You Are My Dreams (Liquid Recordings)
 2009 Mongoosed (Liquid Recordings)
 2009 Sunrise (Black Hole Recordings)
 2009 All Rise (Spinnin Records)
 2010 All I Need / 12 Hz (Liquid Recordings)
 2010 Crossroads (Liquid Recordings)
 2010 Radiator (Oxygen Recording)
 2011 Mentalism (Reset Recordings)
 2011 Stealing Time ft Nicole McKenna (Spinnin Records)
 2011 Bubble Blower (Spinnin Records)

Remixes
 2006 Corydalics - Along Overmind (Subtraxx Digital)
 2006 Airbase - Sinister (First Second Records)
 2007 Jonas Steur - Level Up (Black Hole Recordings)
 2007 Robert Gitelman & Michael Tsukerman - Memories Of The Future (Adjusted Music)
 2007 Adam White - Never Tell What You Think (Emalodic)
 2007 Miika Kuisma - One Step Behind The Mankind (Subtraxx Digital)
 2007 Misja vs Jazper - Project: Project (Adjusted Music)
 2007 B.E.N. vs Digital Nature Feat. Brandon A. Godfrey - Save Me God (Total Digital Recordings)
 2007 Amex - Spirals (Real Music Recordings)
 2007 Leon Bolier - Summer Night Confessions (2 Play Records)
 2008 Destination X - Dangerous (Lyon Echo)
 2008 Claudia Cazacu - Elite (Couture)
 2008 Offer Nissim Feat. Maya - For Your Love (Star 69 Records)
 2008 Ashley Wallbridge Feat. Meighan Nealon - I Believe (Lyon Echo)
 2008 Jose Amnesia Feat. Jennifer Rene - Invincible (Armind)
 2008 Glenn Frantz - Melbourne (Deep End)
 2008 Trebbiano - Mulberry Harbour (Black Hole Recordings)
 2008 Alex M.O.R.P.H. - Walk The Edge (High Contrast Recordings)
 2008 Artic Quest Feat. Anita Kelsey - Your Smile (Doorn)
 2008 Blank & Jones - Where You Belong (Soundcolours)
 2009 Armin van Buuren Feat. Jennifer Rene - Fine Without You (Armind)
 2009 Store N Forward - Hello World (Afterglow Records)
 2009 Carl B - How Things Could Have Been (Intuition Recordings)
 2009 Cosmic Gate Feat. Emma Hewitt - Not Enough Time (Black Hole Recordings)
 2009 Sean Tyas - I Remember Now (Future Sounds of Egypt Recordings)
 2009 Ferry Corsten - Shanti (Flashover Recordings)
 2009 Jesse Voorn - 4 Music 4 Life (Kingdom Kome Cuts)
 2009 Richard Durand -  Silver Key (Magik Muzik)

Álbumes recopilatorios
 2009: In Riel Time

Referencias

Enlaces externos
 Página oficial de Sied van Riel
 Sied van Riel en Discogs

Disc jockeys de música electrónica
Disc jockeys de los Países Bajos

Sied van Riel


Conservatorismul american este un sistem larg de convingeri politice din Statele Unite ale Americii, care este caracterizat prin respectul pentru , , susținerea   piața liberă și liberul schimb, anticomunism, individualism, predicarea , și apărarea  de amenințările generate de socialism, autoritarism, și

Libertatea celor care se conformează valorilor , libertatea economică, conservatorismul social și promovarea idealurilor  sunt credințe de bază, cu un accent special pe consolidarea pieței libere, limitarea dimensiunilor și sferei de implicare a guvernului în economie, și opoziția față de impozitele mari și pe controlul exercitat de sindicate asupra antreprenorilor. Conservatorii americani consideră , în limitele conformității cu valorile americane, ca trăsătură fundamentală a democrației, care contrastează cu , care, în general, pun mai mare preț pe  și dreptate socială.

Conservatorismul american provine din , care respingea guvernarea aristocratică și monarhică, în baza principiilor Declarației de Independență din 1776, în care se afirma că "Toți oamenii sunt creați egali, sunt înzestrați de Creatorul lor cu anumite Drepturi inalienabile, printre acestea sunt Viața, Libertatea și Căutarea Fericirii". În 1789, Constituția Statelor Unite a stabilit o Republică federală și domnia legii. Toate marile partide politice americane sunt bazate pe aceste două documente. Activiștii conservatori se îmbracă ocazional și în ziua de azi în costume din epoca revoluționară și sărbătoresc episoade revoluționare, cum ar fi Partida de Ceai de la Boston. Filosofia conservatoare are continuitate și cu tradiția liberală clasică din secolele al XVIII-lea și al XIX-lea, care pleda pentru economie Laissez-faire, numită și libertate economică și dereglementare.

Istoricii susțin că tradiția conservatoare a jucat un rol major în cultura și politica americană după 1776. Cu toate acestea, ei au subliniat că o mișcare conservatoare organizată a jucat un rol-cheie în politică doar după 1950. Mișcarea recentă își are baza politică în Partidul Republican, deși și unii democrați au fost figuri importante ale istoriei timpurii a mișcării.

Potrivit lui Peter Viereck, conservatorismul american se remarcă prin aceea că nu a fost legat de o monarhie, de o aristocrație latifundiară, de o biserică oficială, sau de o elită militară. În schimb, conservatorii americani s-au înrădăcinat ferm în republicanismul american, căruia conservatorii europeni i se opuneau. Ei sunt angajați, conform lui Seymour Martin Lipset, în credința în "superioritatea [Americii] față de sistemul rece reacționar monarhic și mai rigid legat de statutul social din societatea europeană."

Referințe

Conservatorism în Statele Unite ale Americii

Conservatorismul în Statele Unite ale Americii


Charles Hug, ursprünglich Karl Hug (* 22. Juni 1899 in St. Gallen; † 7. Mai 1979 in Zürich), war ein Schweizer Maler, Zeichner und Buchillustrator.

Leben und Werk

Kindheit und Jugend (1899–1923)
Karl Hug verbrachte mit seinen beiden jüngeren Brüdern Jakob und Adolf Kindheit und Jugend in St. Gallen, wo seine Eltern das Gasthaus Zum Zeughaus bewirtschafteten. Der Vater, Karl Alois Hug, war ursprünglich Schriftsetzer gewesen und hatte nach Jahren in Norddeutschland das elterliche Wirtshaus übernommen. Die verräucherte Gaststube nennt sein Biograph Alfred Schüler "die erste Schule des Beobachtens für den Augenmenschen Hug". Nach der Schulzeit musste er in einer Druckerei eine Maschinenmeisterlehre beginnen, die er jedoch nach einem Jahr abbrach. Er verdiente seinen Unterhalt als Bauarbeiter und besuchte in Abendkursen die Gewerbeschule St. Gallen, zunächst in der bautechnischen, später in der dekorativen Abteilung. In dieser Zeit entstanden erste Zeichnungen, Skizzen von Gästen aus dem Zeughaus, Porträts und Selbstporträts. Ab 1920, nach Absolvierung der Rekrutenschule in Monte Ceneri, arbeitete Hug als Schriftenmaler in Genf.

Berlin Paris Berlin (1923–1926)
1923 zog Hug nach Berlin und besuchte Abendkurse in der Privatschule des Berliner Malers und Bildhauers Arthur Lewin-Funcke (Lewin-Funcke-Schule) und in der Berliner Lessing-Hochschule. Er fühlte sich künstlerisch zu den dortigen Lehrern Käthe Kollwitz und Max Liebermann, die ihn mit Empfehlungsschreiben unterstützten, aber auch zu Karl Walser und Lovis Corinth hingezogen. Fremd blieben ihm Grosz, Dix, auch die Dadaisten um Schwitters. Schwer erkrankt kehrte er 1925 nach St. Gallen zurück und nahm, genesen, dankbar Oskar Reinharts Stipendium für einen einmaligen Aufenthalt in Paris noch im selben Jahr an. Er arbeitete als Tellerwäscher, Hilfsmechaniker, Pelzsortierer, Reklamemaler, um länger in Paris bleiben zu können. Hug schwamm im Strom, überwältigt, nahm alles in sich auf: Museen, Theater, Kunstszene. Mit seiner Paris-Erfahrung reiste er im selben Jahr wieder nach Berlin, arbeitete als Pressezeichner und Reporter für die Kulturzeitschrift Der Querschnitt und Bruno Cassirers Kunst und Künstler und hatte so Gelegenheit, Theater und Varietés vor und hinter der Bühne zu besuchen. Er zeichnete, skizzierte, machte erste Lithographien, und er konnte an Gemeinschaftsausstellungen teilnehmen. Hug schloss sich den Kreisen um Liebermann, Lovis Corinth, Slevogt, Orlik, Karl Scheffler, Meier-Graefe, Flechtheim und Glaser an. Er blieb bis 1926: "Liebermann, Käthe Kollwitz, Curt Glaser kauften von meinen Skizzen und Zeichnungen, und noch einmal eine Kutschenfahrt durch den Tiergarten, ein Abendessen in der Austernbar, und ich verliess die Stadt an der Spree". Die Hektik der Pressearbeit hatte Hug an den Rand des Nervenzusammenbruchs gebracht, und so folgte er dem Rat der Freunde und zog nach Paris.

Paris (1926–1933)
Gleich zu Beginn seines zweiten Pariser Aufenthalts mietete er sich eine kleine Atelierwerkstatt, und er nannte sich ab sofort Charles Hug. Er entschied sich für den Künstlerberuf, auch wenn er nebenher anderen Arbeiten zum Broterwerb nachgehen musste. Und der Zeichner Hug entdeckte die Malerei für sich. Er studierte im Louvre Goya, van Gogh, Cézanne, Velázquez, Vermeer, begegnete Cocteau, Picasso, Segonzac, Matisse und freundete sich mit den Künstlerkollegen Max Gubler, Carl Roesch, Varlin und Meret Oppenheim an. Hug zeichnete und malte zahlreiche Artisten und Clowns aus dem Umfeld des Cirque Medrano, und auch er porträtierte Kiki de Montparnasse.

Mit seiner Lebensgefährtin Amrey Balsiger (1909–1999), der Tochter Mentona Mosers, fuhr Hug 1927 zunächst für einige Zeit nach Arles, wo er mit Max Hunziker arbeitete und vor allem die Erlebnisse der Stierkämpfe künstlerisch umsetzte. Von dort reisten sie für ein Jahr nach Tunis, Susa, Sfax und Kairuan. Dort porträtierte er Beduinenfrauen, Derwische, malte Hochzeitszeremonien und entdeckte für sich die "Landschaft, die er bis dahin nicht wahrgenommen hatte". Er kehrte 1928 kurz nach Zürich zurück, wo er dem Leiter des Kunsthauses Zürich auffiel, der ihn sofort und in hervorgehobener Weise in eine Gruppenausstellung junger schweizerischer Maler integrierte. Zurück in Paris entstanden zahlreiche Porträts als Auftragsarbeiten, Akte, Selbstporträts, weitere Clownsbilder, Bilder von Pferderennen. Zum damals modernen Stil des Kubismus, Surrealismus, der abstrakten Malerei fand er keinen Zugang. Der Kunsthändler Daniel-Henry Kahnweiler wollte ihn unter Vertrag nehmen, nachdem er ihn 1930 in der Exposition de Portraits entdeckt hatte. Doch Charles Hug lehnte ab mit der Bemerkung: "Je ne vois pas les yeux de ma mère au carré."

Die gegenständlichen Bilder, die in der Pariser Zeit entstanden, werden heute häufig seiner Silbergrauen Periode zugeordnet, einer Art monochromer Graustufen-Malerei. Hug wurde bekannter und konnte dank erfolgreicher Ausstellungen von seinem Künstlerberuf leben. Auch der Sammler Henri-Pierre Roché erwarb seine Bilder, "weil Hug in dieser Phase so eigenständig gewesen sei wie Picasso in der Temps bleu". In der Zeitschrift Vogue erschienen viele seiner Clownsbilder.

Wie viele andere Künstler der Zeit interessierte sich auch Hug für künstlerische Produkte Schwarzafrikas: Er ersteigerte und kaufte von 1929 bis 1932 zahlreiche Masken der Wè und Dan aus der Region der heutigen Elfenbeinküste. (Sie befinden sich heute zum grössten Teil als Schenkung aus dem Nachlass im Zürcher Museum Rietberg.)

Charles Hug und Amrey Balsiger trennten sich 1931, nachdem sie den deutsch-niederländischen Maler Herbert Fiedler (1891–1962) kennengelernt hatte, den sie 1938 heiratete.

Schweiz (1934–1979)

Hug machte 1932 die Bekanntschaft der St. Galler Violinistin Renée-Elisabeth Walz (1909–1979) und führte mit ihr einen intensiven Briefwechsel. 1934 kehrte er in die Schweiz zurück. Nach der Heirat im selben Jahr nahmen sie ihren Wohnsitz winters in Zürich und sommers in Greifenstein-Staad bei Rorschach, einem alten Bauernhaus mit grossem Garten und Blick auf den Bodensee. Er nahm weiterhin mit seinen Zeichnungen, Porträts und Landschaftsbildern an internationalen Ausstellungen teil (Brüssel, Tokio, Paris), konzentrierte sich jedoch nun in seinem Schaffen auf Früchte- und Blumenstillleben und Landschaften und widmete sich verstärkt seiner zeichnerischen und illustratorischen Arbeit. Für seine Illustrationen zu Conrad Ferdinand Meyers Der Schuß von der Kanzel und Gottfried Kellers Der Landvogt von Greifensee erhielt er 1938 und 1939 Auszeichnungen der Gottfried-Keller- und der C. F. Meyer-Stiftung.

Während des Zweiten Weltkriegs war Hug bis 1942 einfacher Kanonier im Aktivdienst der Schweizer Armee, danach bis Kriegsende zeichnender Armeereporter beim Pressebüro des Armeestabes. Viele seiner Reportagen wurden in der Neuen Zürcher Zeitung veröffentlicht. Nebenher und insgeheim führte er ein zeichnerisches Kriegstagebuch, das er erst 1979, kurz vor seinem Tod, zur Veröffentlichung freigab. Sein Vorwort zur Buchausgabe lautet: "Rund um unser Land tobte der Krieg / Im Osten im Westen / Im Süden im Norden / Städte und Dörfer wurden bombardiert / Flüchtlinge Verwundete und Tote säumten den Leidensweg / Ich hatte in den Ländern viele Freunde und Lebens-Begegnungen / Die vom Schicksal Getroffenen reden kaum / So sind die Zeichnungen entstanden aus Mitgefühl / Ohne Auftrag oder den Gedanken an eine Publikation / Ein Mahnmal in die Zukunft". Darüber hinaus erhielt er 1944 den Auftrag, Werbeplakate für die Schweizer Spende, und 1945, sieben Wandgemälde für die Wanderausstellung Der Kriegsgefangene des Internationalen Komitees vom Roten Kreuz zu gestalten.

Nach dem Krieg unternahmen Charles und Renée Hug zahlreiche Reisen (Arles, Ägypten, New York, Amsterdam, London), die sein Schaffen ebenso beflügelten wie die sommerlichen Aufenthalte in Greifenstein. Die Städtebilder, Landschaften, Porträts, Stillleben und Gartenbilder zeugen von seinem künstlerischen Willen, das einmal für richtig Erkannte zu perfektionieren. Die Freunde Silvia und Ernst Schegg charakterisieren seine Kunst: "Es gibt in der Kunstgeschichte nicht viele Beispiele, wo eine Gartenlandschaft in diesem umfassenden Sinne ins Zentrum der Kunst versetzt ist. Am ehesten vielleicht noch die Seerosenbilder von Monet, wo das Werden, Sein, Blühen und Schweben ebenfalls zur Lebensmetapher und zum Objekt der Komposition wird. … Mit zahllosen nervösen Pinselstrichen, oft beinahe gewaltsamen Pinselhieben, Schicht um Schicht trug er die Farbe auf die weisse Leinwand auf und komponierte mit einem Meer von Farben, was er als inneres Bild auffing. Aus der Nähe betrachtet ist seine malerische Textur stark expressiv, mit einer äusserst nuancenreichen Palette. Als gesamtes Bild aber fügen sich Komposition und Farbe zu einem vermeintlich impressionistischen Eindruck – tatsächlich erweisen sie sich als eine charakteristische individuelle Bildarchitektur, die auch abstrakte Züge aufweist."

In den letzten Lebensjahrzehnten nahm Charles Hug auch vermehrt Aufträge zur Illustration literarischer Werke an: Fast 50 Bücher mit treffenden Illustrationen zeugen von seiner intensiven Auseinandersetzung mit Werken von Flaubert, Keller, Meyer, Episthenes, Walser, Maupassant, Zola und zahlreichen weiteren Schriftstellern.

Am Tag vor der Eröffnung seiner ersten grossen Werkschau im Kunsthaus Zürich, die er noch mitgestalten konnte, erlag Charles Hug einem Schlaganfall, seine Frau verstarb drei Monate später. Das Bauernhaus-Atelier in Greifenstein wurde von den Nachlassverwaltern zu einem Wohnhausmuseum Charles Hug umgestaltet und war bis 2002 der Öffentlichkeit zugänglich.

Charles Hug fand seine letzte Ruhestätte auf dem Friedhof Enzenbühl in Zürich.

Werke
 Cirque, Suite von sechs Kaltnadelradierungen, Edition aux Quatre-Chemins, Paris 1929
 Werbeplakate für die Schweizer Spende, 1944/1945
 Der Kriegsgefangene, Sieben Wandbilder für eine Wanderausstellung des Internationalen Komitees vom Roten Kreuz, Genf 1945
 Neunteiliges Fresko für die Kapelle des kantonalen Krankenhauses Walenstadt, 1960/1961
 Corrida, Mappe mit 22 Originallithografien, 1963
 1939–1945. 41 Zeichnungen, Edition Chroma, Montreux 1979, ISBN 3-7173-0009-1
 Porträts - 28 ausgewählte Zeichnungen 1920–1975, Edition Chroma, Montreux 1983
 Circusvolk - 60 ausgewählte Zeichnungen, mit einem Vorwort von Dimitri, Edition Chroma, Montreux 1985

Werke von Charles Hug sind unter anderem in diesen Sammlungen vertreten: Kunsthalle Basel, Kunstmuseum St. Gallen, Kunsthaus Zürich, Graphische Sammlung der ETH Zürich.

Illustrierte Bücher (Auswahl)
 Conrad Ferdinand Meyer: Der Schuß von der Kanzel, Zürich 1938
 Albin Zollinger: Gedichte, Zürich 1938
 Bernhard Diebold: Italienische Suite, Zürich 1939
 Gustave Flaubert: Madame Bovary, Zürich 1939
 Gottfried Keller: Der Landvogt von Greifensee, Zürich 1939
 Episthenes: Die Gedichte des Episthenes, Zürich 1949
 Max Frisch: Blätter aus dem Brotsack, Zürich 1940
 Gottfried Keller: Das Tagebuch und das Traumbuch, Basel 1942
 Robert Walser: Vom Glück des Unglücks und der Armut, Basel 1944
 Gustave Flaubert: Die Schule der Empfindsamkeit, Zürich 1946
 Guy de Maupassant: Contes choisis, Zürich 1947
 Gottfried Keller: Sieben Legenden, Zürich 1951
 Thornton Wilder: Die Brücke von San Luis Rey, Zürich 1951
 Antoine-François Prévost: Manon Lescaut, Zürich 1952
 Guy de Maupassant: Launen des Schicksals, Zürich 1956
 Albin Zollinger: Die Russenpferde und andere Erzählungen, Basel 1960
 Alphonse Daudet: Sappho. Ein Pariser Sittenbild, Zürich 1961
 Emanuel Stickelberger: Hans Waldmanns letzte Tage. Eine Episode aus der Schweizer Geschichte, Zürich 1973
 Michelangelo Buonarotti: Sonetti. Una scelta, Zürich 1973

Ausstellungen
 1928 Kunsthaus Zürich: Johann Ammann, August Aeppli, Paul Bachmann, Max Billeter, Ernst Frey, Charles Hug, Ernst Kempter, Armin Koller, Franz Joseph Rederer, Arthur Riedel, Adolf Schnider, Martha Sigg, August Speck, Werner Weber, Gustave Jeanneret
 1929 Galerie des Quatre Chemins, Paris: Les peintres du cirque (mit Christian Bérard, Pablo Picasso, Jean Cocteau u. a.)
 1929 Galerie Balzac New York: Beteiligung an einer Ausstellung französischer Malerei
 1930 Galerie Mettler Paris: Exposition de Portraits (mit Werken von Ingres bis Picasso)
 1930 Kunstmuseum St. Gallen
 1931 Galerie Forter, Zürich (mit Amrey Balsiger)
 1935 Musée des Beaux-Arts, Brüssel: Les Artistes de Paris 1925–1935
 1935 Tokio (mit Matisse und Dufy)
 1936 Kunsthaus Zürich: Fritz Boscovits, Pietro Chiesa, Alfred Marxer, Eduard Bick, Arnold Brügger, Adolf Fehr, Hermann Huber, Charles Hug, Helen Labhardt, Alexander Soldenhoff
 1949 Kunsthalle Basel (mit Édouard Vuillard)
 1952/1953 Schweizerische Botschaft Kairo
 1957 Heiden Kursaalgalerie
 1959 Helmhaus Zürich
 1961 Kunstmuseum St. Gallen: Charles Hug
 1962 Kunstmuseum Thun im Rahmen der Ausstellung Schweizer Buchillustratoren
 1965 Thal (mit Otto Rausch)
 1967/68 Zürich, Kunstsalon Wolfsberg
 1966 Zürich, Galerie Läubli
 1974 Staad SG, Galerie Schloss Greifenstein
 1976 Amsterdam, Galerie Douwes
 1979 Kunsthaus Zürich: Charles Hug
 1985 Künstlerhaus Bregenz
 1993 Ōgaki (Japan): Between Friends: Commemorative Exhibition of Rokuro Yabashi and Charles Hug
 1994 Wangen im Allgäu: Städtische Galerie in der Badstube
 1999 Pfäffikon, Seedamm Kulturzentrum am Zürichsee: Gedenkausstellung Charles Hug zum 100. Geburtstag
 2010 museumbickel in Walenstadt: Retrospektive Gültig; Menschen im Werk von Charles Hug

Auszeichnungen
 1938 Preis der Gottfried Keller-Stiftung
 1939 Conrad-Ferdinand-Meyer-Preis

Literatur
 Judith Annaheim; Guido Baumgartner: Charles Hug - Ein Pinselstrich, ein Leben. Katalog zur Retrospektive Gültig; Menschen im Werk von Charles Hug im museumbickel Walenstadt. Sulgen; Bern; Zürich: Benteli Verlag 2010. ISBN 978-3-7165-1646-1.

 Lorenz Homberger (Hrsg.): Masken der Wè und Dan - Elfenbeinküste. Die Sammlung des Schweizer Malers Charles Hug, Paris 1928–31. Ausstellungskatalog Museum Rietberg. Zürich 1997.
 Silvia und Ernst Schegg (Hrsg.): So… und Hier… Abschied von einem Künstlertraum. Ein letzter Besuch im Wohnhaus-Museum Charles und Renée Hug. Bregenz: Taurus Verlag 2002.
 Alfred Schüler: Charles Hug. Maler, Zeichner, Illustrator, Artemis Verlag, Zürich 1959

Weblinks

 Informationen zur Retrospektive im museumbickel mit Bildern Charles Hugs
 Judith Annaheim: Künstlerleben: Charles Hug mit Bildern Hugs, dem Faksimile des Empfehlungsschreibens von Käthe Kollwitz für ein Akademie-Stipendium und Fotos. (PDF-Datei, 1,8 MB)
 Biografie auf der Website der Galerie Widmer

Einzelnachweise

Maler der Moderne
Maler (Zürich)
Grafiker (Zürich)
Zeichner (Schweiz)
Illustrator (Schweiz)
Pressezeichner (Schweiz)
Buchgestalter
Bildender Künstler (St. Gallen)
Schweizer
Geboren 1899
Gestorben 1979
Mann

Charles Hug


UFC Bonus Awards er tre separate kontantbonuser, der normalt tildeles fire kæmpere efter hver UFC-begivenhed, baseret på en intern beslutning fra UFC-ledelsen. Flere/færre bonusser er blevet tildelt ved nogle begivenheder, især når der ikke opstod knockouts eller submissions.

 Fight of the Night: Tildelt til de to kæmpere, der leverede den mest imponerende kamp på programmet.
 Knockout of the Night: Tildelt den kæmper, der leverede det mest imponerende knockout/tekniske knockout.
 Submission of the Night: Tildelt den kæmper, leverede den mest imponerende submission.
 Performance of the Night: Den 11. februar 2014, meddelte UFC en ændring af sine live event bonusser. Siden UFC Fight Night 36 har UFC tildelt Fight of the Night Bonuses til hver af kæmperne i aftenens bedste kamp, samt yderligere Performance of the Night Bonus'er. The Performance of the Night uddeles til atleterne, der udfører de bedste og mest spændende individuelle præstationer. The Submission of the Night og the Knockout of the Night bonuses er ophørt, og bonusbeløbet forblev $50.000.

Kæmpere, der har fået tildelt flest awards

Award-modtagere

Referencer

Eksterne henvisninger
 FightMetric - Official UFC statistikker

Ultimate Fighting Championship
Sportspriser

Liste over UFC bonus award-modtagere


Fire dage ved Dunkerque 2017 var den 63. udgave af det franske etapeløb Fire dage ved Dunkerque. Løbet var en del af UCI Europe Tour 2017 og var i kategorien 2.HC. Det blev arrangeret mellem 9. og 14. maj 2017. Den samlede vinder af løbet blev franske Clément Venturini fra

Hold og ryttere

Danske ryttere
 Lasse Norman Hansen kørte for

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

6. etape

Resultater

Eksterne henvisninger
 Officielle hjemmeside

UCI Europe Tour 2017
2017

Fire dage ved Dunkerque 2017


Gaszowice este o gmină (district administrativ) rurală în powiatul Rybnik, voievodatul Silezia, în sudul Poloniei. Localitatea de reședință este satul Gaszowice, care se află la aproximativ 9 kilometri vest de Rybnik și la 44 kilometri vest de capitala regională Katowice.

Gmina acoperă o suprafață de 19,54 kilometri pătrați și avea în 2006 o populație totală de 8.739 locuitori.

Gmina conține o parte din zona protejată numită Parcul Rudy.

Sate
Gmina Gaszowice conține localitățile Czernica, Gaszowice, Łuków, Piece și Szczerbice.

Gmine învecinate
Gmina Gaszowice se învecinează cu orașele Pszów și Rydułtowy și cu gminele Jejkowice și Lyski.

Localități înfrățite
  Bruntál, Republica Cehă

Legături externe
 Polish official population figures 2006

Gaszowice

Comuna Gaszowice


Eğrikum, Samsun ilinin Çarşamba ilçesine bağlı bir mahalledir.

Coğrafya

Nüfus

Dış bağlantılar

Çarşamba'nın mahalleleri

Eğrikum, Çarşamba


La Ruta Estatal de Nevada 426, y abreviada SR 426 (en inglés: Nevada State Route 426) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nevada. La carretera inicia en el Oeste desde la  hacia el Este en la . La carretera tiene una longitud de 0,6 km (0.370 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Nevada 426 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Nevada DOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nevada

Ruta Estatal de Nevada 426


Schloss Jelgava (auch: Schloss Mitau, ) ist das größte Barockschloss im Baltikum. Es wurde im 18. Jahrhundert nach Plänen von Bartolomeo Francesco Rastrelli als Herrschersitz der Herzöge von Kurland und Semgallen in ihrer Hauptstadt Mitau (heute: Jelgava) errichtet. Als Sommersitz diente den Herzögen das nahe gelegene, ebenfalls von Rastrelli geplante Schloss Rundāle.

Geschichte

Auf der Insel zwischen der Kurländischen Aa (Lielupe) und ihren Nebenarmen wurde 1265 die Burg Mitau der Schwertbrüderordensritter errichtet. Der zunächst hölzerne Bau brannte nieder und wurde 1345 durch einen steinernen Neubau ersetzt, die den Herzögen der Dynastie Kettler als Residenz diente.

Ernst Johann von Biron, der Günstling der Witwe des letzten Kettler-Herzogs und späteren Zarin Anna, ließ die alte Burg 1738 abreißen und den Bau eines Schlosses Auftrag geben. Nachdem Biron 1740 in Ungnade gefallen war, wurden alle Bauarbeiten unterbrochen, obwohl zu diesem Zeitpunkt das Dach noch nicht aufgesetzt war. Die Arbeiten wurden erst 1763, nachdem Biron aus der Verbannung zurückgekehrt war, wieder aufgenommen. Neben Rastrelli, der sich nach dem Tod seiner Förderin Zarin Elisabeth in Kurland betätigte, war der Däne Severin Jensen als Planer beteiligt, der dem Schloss klassizistische Elemente zufügte. Das Schloss wurde 1772 fertig, ein halbes Jahr danach starb Ernst Johann von Biron.

1779 beherbergte sein Nachfolger Peter von Biron den Abenteurer Alessandro Cagliostro im Schloss. Nachdem Kurland 1795 vom Russischen Reich annektiert und das Herzogshaus Biron von Curland finanziell abgefunden worden war, wurde das Schloss zum Zufluchtsort für französische Adlige, die wegen der Französischen Revolution ihre Heimat verlassen mussten. Ludwig XVIII. und seine Familie lebten zwischen 1797 und 1801 im Schloss. Marie Thérèse Charlotte von Frankreich heiratete hier 1799 den Thron-Prätendenden Louis-Antoine von Bourbon, den Fürsten von Angoulême.

1919 wurde das Innere des Schlosses zerstört, als Truppen der Westrussischen Befreiungsarmee unter Pawel Bermondt-Awaloff auf dem Rückzug plünderten und brandschatzten. Schwere Schäden erlitt das Schloss auch im Zweiten Weltkrieg während der Kämpfe im Sommer 1944. Zwischen 1956 und 1964 wurde das Schloss restauriert, wobei man sich auf die Gebäudehülle beschränkte. Seit 1939 beherbergt das Schloss die Lettische Landwirtschaftliche Universität.

Architektur

Schloss Jelgava besteht aus einer vierflügeligen Anlage, die einen Innenhof umgibt. Ursprünglich bestand das Schloss aus zwei Flügeln, die mit dem Hauptgebäude in Form eines U verbunden waren. 1937 wurde der Anlage ein weiterer Flügel hinzugefügt, womit der Hof geschlossen wurde. Die barocken Fassaden des von einer Grünanlage umgebenen Schlosses werden durch Mittel- und Seitenrisalite gegliedert.

Von historischer Bedeutung ist die Gruft der Herzöge von Kurland und Semgallen im südwestlichen Untergeschoss. Alle Herzöge aus den Häusern Kettler und Biron wurden hier zwischen 1569 und 1791 bestattet. Die Räumlichkeiten enthalten 21 steinerne Sarkophage und neun hölzerne Särge. Die Krypta wurde 1819 ins Schloss verlegt.

360-Grad-Bilder
 Jelgava Palace 360 Degree View mit dem WikiCommons-Bild (equirectangular Image)

Weblinks

Einzelnachweise

Jelgava
Jelgava
Erbaut im 18. Jahrhundert
Jelgava
Jelgava
Biron von Curland

Schloss Jelgava


"Yu" seslerine eşdeğer Kiril Alfabesi harfi. (Ю : Büyük Harf. ю : Küçük Harf)

Örneğin;

Rusça : Югославия : Yugoslaviya (Yugoslavya : tr)

Ю

Ю


Općinska nogometna liga Labin, također i kao Općinsko nogometno prvenstvo Labin; Prvenstvo NSO Labin, i sl., je bila liga sedmog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1980./81.
Sudjelovalo je ukupno 13 klubova, a prvak je bio klub "Radnik" iz Labina.

Ljestvica
{| class="wikitable" style="text-align: right"
!mj. !!klub !!ut. !!pob !!ner !!por !!gol+ !!gol- !!bod
|- bgcolor="gold"
|1. ||align="left"|Radnik Labin ||19 ||17 ||1 ||1 ||91 ||17 ||35
|-
|2. ||align="left"|Plomin ||19 ||15 ||2 ||2 ||73 ||25 ||32
|-
|3. ||align="left"|Šumber ||19 ||10 ||2 ||7 ||41 ||43 ||22
|-
|4. ||align="left"|Polet Snašići ||19 ||10 ||0 ||9 ||49 ||34 ||20
|-
|5. ||align="left"|Iskra Vinež ||19 ||7 ||4 ||8 ||40 ||40 ||18
|-
|6. ||align="left"|Tempo Katarina ||19 ||7 ||3 ||9 ||49 ||50 ||17
|-
|7. ||align="left"|Kožljak ||19 ||7 ||1 ||11 ||39 ||49 ||15
|-
|8. ||align="left"|Beneci Nedešćina ||19 ||6 ||2 ||11 ||31 ||49 ||14
|-
|9. ||align="left"|13. Maj Labin ||19 ||7 ||0 ||12 ||33 ||68 ||14
|-
|10. ||align="left"|Romanija Šušnjevica ||19 ||3 ||0 ||16 ||13 ||57 ||6
|-
|11. ||align="left"|Budućnost Kapelica ||10 ||2 ||1 ||7 ||12 ||39 ||5
|-
| ||align="left"|Rudar II Labin ||11 ||6 ||0 ||5 ||38 ||23 ||12
|-
| ||align="left"|Rabac ||colspan="7"| <center><small> van konkurencije
|}
 "Budućnost" Kapelica – odustali nakon jesenskog dijela
 "Rudar II" Labin'' – igrao van konkrencije u prvom dijelu, potom prestao s natjecanjem
 Katarina – tadašnji naziv za naselje Sveta Katarina

Rezultatska križaljka

Povezani članci

Vanjske poveznice

Izvori

 library.foi.hr, "Raški rudar" (glasilo Istarskih ugljenokopa ˝Tupljak˝), ISBN 1334-1731
 library.foi.hr, "Raški rudar" - glasilo Istarskih ugljenokopa "Raša˝, god. XXXV, br. 6, Labin, objavljeno 30. lipnja 1981., str. 8 (Sport; konačna ljestvica), preuzeto 13. kolovoza 2022.
 library.foi.hr, "Raški rudar" - glasilo Istarskih ugljenokopa "Raša˝, god. XXXIV, br. 11, Labin, objavljeno 26. prosinca 1980., str. 8 (Sport; ljestvica jesenskog dijela), preuzeto 13. kolovoza 2022.

1980-81
Labin

Općinska nogometna liga Labin 1980./81.


Lage

Der Sender Bovenden steht auf dem ca. 350 m hohen bewaldeten Osterberg östlich von Bovenden und südlich des Dorfes Eddigehausen sowie der Burg Plesse. Der nächstgelegene Ort ist in 750 m östlicher Entfernung Deppoldshausen, die mit nur 20 Einwohnern kleinste Göttinger Ortschaft. Durch seine Position ist der Fernmeldeturm fast im gesamten Leinegraben gut sichtbar und stellt eine weithin erkennbare Landmarke dar.

Baugeschichte
Der Bau des Fernmeldeturms Göttingen 2 begann am 7. März 1972, war am 1. Mai 1973 vollendet und am 24. August 1973 nahm das Fernmeldeamt Göttingen den Betrieb auf. Der Einbau von Fahrstuhl, Klimaanlage und Funkeinrichtungen folgte in den Jahren 1974 und 1975.

Beschreibung
Beim Sender Bovenden handelt es sich um einen Typenturm vom Typ FMT 2.
Er dient laut einer alten Infotafel der Deutschen Telekom, die am vergitterten Eingang angebracht ist, der Ausstrahlung von UKW-Hörfunk, Richtfunk, Mobilfunk (D1), Eurosignal und Modacom (die beiden letzteren sind inzwischen abgeschaltet).
Außerdem wurden hier eine Satellitenempfangsstation für die Kabeleinspeisung betrieben, mit dem Verkauf der Kabel Deutschland zu Vodafone wurde diese Empfangsstation außer Betrieb genommen.
Bis zu deren Abschaltung war der Turm zudem analoger Füllsender der Fernsehsender RTL und SAT1, die von hier aus Göttingen versorgten und im Mobilfunkbereich Bestandteil der C-Netz Infrastruktur.
Seit der Umstellung auf DVB-T strahlt der Turm keine Fernsehsignale mehr aus. Die Versorgung für das Umland und die Stadt Göttingen übernimmt der in der Nachbarschaft befindliche Fernmeldeturm Solling.

Das Gelände um den Fernmeldeturm gehört der Deutschen Telekom und ist durch eine Zaunanlage eingefriedet. Unterhalb des Turms stehen zwei Flachdach-Wirtschaftsgebäude mit Laubengangverbindungen. Erschlossen wird der Fernmeldeturm über eine von der Realgemeinde Bovenden gepachtete Fahrstraße.

Frequenzen und Programme

Analoger Hörfunk (UKW)

Digitales Radio (DAB / DAB+)

Digitaler Hörfunk im DAB+-Standard wird seit dem 31. August 2012 in vertikaler Polarisation im Gleichwellenbetrieb (Single Frequency Network) mit anderen Sendern ausgestrahlt. Ergänzend zum ersten bundesweiten Multiplex ist das Programmangebot des Norddeutschen Rundfunks am 14. September 2017 und der von Antenne Deutschland betriebene zweite Multiplex am 5. Oktober 2020 hinzugekommen.

Analoges Fernsehen (PAL)
Bis zur Umstellung auf DVB-T wurden folgende analogen Fernsehprogramme gesendet:

Literatur

 Tobias Christ: Ein Wahrzeichen wird 50. Seit einem halben Jahrhundert thront der 155 Meter hohe Bovender Fernmeldeturm über der Göttinger Region. In: Göttinger Tageblatt, 3. März 2023, S. 17. – Online unter dem anderen Titel: Wahrzeichen wird 50: Ein Fernsehturm der nur noch Radio kann, auf goettinger.tageblatt.de, 2. März 2023, abgerufen am 3. März 2023.

Weblinks
 Sender-Tabelle UKW Niedersachsen
 Beschreibung und Fotos des Fernmeldeturms, auf senderfotos.de (Stand 4. September 2014)
 Fernmeldeturm Bovenden, auf architektur-bildarchiv.de (Luftbild von 2016)

Einzelnachweise

Bovenden Fernmeldeturm
Bovenden Fernmeldeturm
Typenbauwerk
Rundturm

Fernmeldeturm Bovenden


Dagebøl Sogn (på tysk Kirchspiel Dagebüll) er et sogn i det nordvestlige Sydslesvig, tidligere i Bøking Herred (Tønder Amt), nu Dagebøl Kommune i Nordfrislands Kreds i delstaten Slesvig-Holsten. Sognet består hovedsagelig af den oktrojerede kog Dagebøl.

I Dagebøl Sogn findes flg. stednavne:
 Dagebøl Kog
 Juliane-Marie Kog (kun enkelte steder)
 Klægsøkog (kun enkelte steder)
 Mariekog (kun enkelte steder)

Litteratur
 Jens Peter Trap: Statistisk-topographisk beskrivelse af hertugdømmet Slesvig, Kjøbenhavn 1864, side 186

Eksterne henvisninger
 Dagebøl-Fartoft Menigheder / Kirchengemeinden Dagebüll-Fahretoft

Sogne i Sydslesvig

Dagebøl Sogn


Free economic zones (FEZ), free economic territories (FETs) or free zones (FZ) are a class of special economic zone (SEZ) designated by the trade and commerce administrations of various countries. The term is used to designate areas in which companies are taxed very lightly or not at all to encourage economic activity. The taxation rules and duties are determined by each country. The World Trade Organization (WTO) Agreement on Subsidies and Countervailing Measures (SCM) has content on the conditions and benefits of free zones.

Some special economic zones are called free ports. Sometimes they have historically been endowed with favorable customs regulations, such as the free port of Trieste.

Definition
The definition should be understood in meaning The International Convention on the Simplification and Harmonization of Customs Procedures (Revised Kyoto Convention) uses the term "free zones" which the revised convention describes as "a part of the territory of a Contracting Party where any goods introduced are generally regarded, insofar as import duties and taxes are concerned, as being outside the customs territory".

History
An early type of special economic zone was free ports, these historically were endowed with favorable customs regulations. In modern times, free port has come to mean a specific type of special economic zone, for example LADOL.

All "free ports" in the world were permitted by the respective states, save the Free Port of Trieste that with the signing of the 16th Resolution of the Security Council of the United Nations (10 January 1947) and the signing of the Treaty of Peace with Italy (10 February 1947, ratified 15 September 1947) was put territorially under the sovereignty of the United Nations itself. As cited on Annex VIII, Article 3, paragraph 2: "The establishment of special zones in the Free Port under the exclusive jurisdiction of any State is incompatible with the status of the Free Territory and of the Free Port". For example, it was not possible to apply the "Italian Law on Ports" in the extraterritorial free zones of the UN Free Port of Trieste with the effect that all actual territorial concessions were null and void.

In 1954 the Free Territory of Trieste was dissolved and given to its neighbours, Italy and Yugoslavia.

Criminal use
The European Union in 2020 introduced new stricter rules to identify and report suspicious activities at free ports and zones in response to the "high incidence of corruption, tax evasion, and criminal activity", with a further review to take place in the following year, The European Parliament suggested that increasing demand for free ports could be partly a response to global crackdowns on tax evasion. The European Commission in a report said that free ports were popular for the storage of art, precious stones, antiques, gold and wine as alternative assets to cash, and posed an emerging threat in multiple ways: allowing counterfeiters to land consignments and tamper with loads and paperwork, then re-export the products without customs formalities, disguising the actual origin and nature of the goods and their supplier. The commission said they were also used for narcotics trafficking, the illegal ivory trade, people smuggling, VAT fraud, corruption and money laundering. "Legal businesses owned by criminals remain key to money-laundering activities... free ports are perceived as facilities that protect their clients'' identity and financial dealings, much as private banks used to."

As an example the commission cited Swiss authorities' 2016 seizure of cultural relics looted from the Middle East being stored in Geneva's free ports.

The free port system has been accused of facilitating international art crime, allowing stolen artworks to remain undetected in storage for decades. Freeports' lax regulation enables criminals to operate in secrecy. Freeports may facilitate money laundering and tax evasion by obscuring the real beneficial owners of criminal assets, which hinders authorities' efforts to trace criminal profits and recover taxes.

List of free economic zones by country

See also
 Bonded logistics park - another type of SEZ
 Free-trade zone - another type of SEZ
 Free-trade area
 Bonded warehouse
 Four Asian Tigers

References

Bibliography

External links
 List of Free Zones in United Arab Emirates

Free economic zone


Das Theater Gruppe 80 war ein im ehemaligen Mariahilf-Kino des Wiener Bezirks Mariahilf beheimatetes Kellertheater im heutigen Theater an der Gumpendorfer Straße, dem die Wiener (Off-)Theaterszene wesentliche Impulse verdankt.

Helga Illich und Helmut Wiesner eröffneten am 25. Oktober 1983 in unmittelbarer Nähe des ehemaligen Apollo-Theaters in der Gumpendorfer Straße 67 ein Theater, von dem zahlreiche Schauspieler- und Regisseur-Karrieren ihren Ausgang nahmen.

Der alte Kinosaal, noch in der Stummfilmzeit eröffnet, war in den 1970er Jahren aufgelassen worden. Nach entsprechender Adaptierung (Aufwand rund 3 Millionen Schilling) war der Raum als Theater bespielbar und wurde mit einer entromantisierten Aufführung von Ferdinand Raimunds Der Alpenkönig und der Menschenfeind eröffnet.

Anschließend wandte sich das 23 Jahre lang von Illich und Wiesner geleitete Theater sowohl der zeitgenössischen Dramatik als auch (österreichischen) Klassikern zu. Mit Ende der Saison 2004/05 legte das Team die Leitung zurück, die anschließend der Kooperative HIGHTHEA übertragen wurde.

Produktionen (Auswahl)
 Ferdinand Raimund: Der Alpenkönig und der Menschenfeind – Regie: Helmut Wiesner
 Ödön von Horváth: Der Fall E. – Regie: Helmut Wiesner
 Wolfgang Bauer: Woher kommen wir …? – Regie: Helmut Wiesner
 Konrad Bayer: Konrad-Bayer-Gala (Collage) – Regie: Hubert Kramar
 Wolfgang Bauer: Magic Afternoon – Regie: Stephan Bruckmeier (mit Julia Stemberger, Sandra Kreisler, Fritz Hammel und Oliver Heinz in den Hauptrollen)
 Franz Grillparzer: Die Ahnfrau – Regie: Helmut Wiesner

Literatur
 Felix Czeike: Historisches Lexikon Wien, Wien 2004, Bd. 2, S. 627.

Gumpendorfer Strasse
Schauspielhaus (Österreich)
Mariahilf

Theater Gruppe 80


Un hofje es una palabra holandesa para referirse a serie de casas de beneficencia alrededor de un patio, que existen desde la Edad Media.
Un hofje constituye la vivienda de personas mayores (en su mayoría, mujeres). Se financiaban con aportaciones de particulares y funcionaban como una forma de seguridad social. En los Países Bajos todavía existen muchos hofjes en uso.
Generalmente, los hofjes se construyen en forma de U con un patio o jardín en el medio, y una puerta de entrada al conjunto (a través del patio) en un extremo. Es probable que la forma de los hofjes se inspirara en los antiguos beguinajes (grupos de pequeñas casas habitadas exclusivamente por mujeres religiosas de vida seglar).

Se suele distinguir entre los Begijnenhofjes y los hofjes "regulares". Los primeros eran destinados sólo para mujeres católicas que vivían enclaustradas. Los otros eran instituciones de tipo caritativo.

Para tener derecho a vivir en un hofje había que cumplir cuatro condiciones:

 Sexo: la mayor parte de los hofjes se crearon para mujeres, en quienes se podían confiar las tareas domésticas de mantenimiento.
 Religión: muchos hofjes se crearon para personas de la misma religión del fundador. De hecho, algunas fueron creadas por parroquias.
 Edad: desde el  se requería una edad mínima, generalmente 50 años.
 Extracción socioeconómica: los hofjes se destinaban a los más pobres.

En el  ya había hofjes creados con un fin económico porque los inquilinos pagaban un alquiler.

Enlaces externos

 Mapa de los hofjes de Ámsterdam (en inglés).
 Artículo sobre los hofjes de Ámsterdam.
 Artículo sobre los hofjes de Leiden.
 Vídeo tour de los hofjes de Haarlem (en inglés).

Arquitectura residencial

Hofje


NGC 284 este o galaxie eliptică situată în constelația Balena. A fost descoperită în 2 octombrie 1886 de către Francis Leavenworth. De asemenea, a fost observată încă o dată de către Herbert Howe.

Note

Vezi și
 NGC 283
 NGC 285

Legături externe
 NGC 284 pe spider.seds.org
 NGC 284 pe WikiSky

Galaxii eliptice
Obiecte NGC
Constelația Balena
Obiecte astronomice descoperite în 1886
Obiecte astronomice descoperite de Francis Leavenworth

NGC 284


Tristan Honsinger (October 23, 1949 – August 5, 2023) was an American cellist active in free jazz and free improvisation.  He is perhaps best known for his long-running collaboration with free jazz pianist Cecil Taylor and guitarist Derek Bailey.

Born in Burlington, Vermont, United States, Honsinger was given music lessons from a very early age, as his mother had hopes of creating a chamber orchestra together with his brother and sister. At the age of 12, Tristan would give concerts on a nearly weekly basis. He studied classical cello at the New England Conservatory in Boston before moving to Montreal in 1969 to avoid the draft. While in Canada, he became interested in improvisational music. Honsinger moved to Europe in 1974 and was active throughout the continent. He operated out of Amsterdam in the Netherlands.

Honsinger had a striking appearance, with body language reminiscent of that of a slapstick actor.

Honsinger experimented with a combo of three string-players (violin, cello, and double bass) and drums in 1991, under the name Fields in Miniature, and worked in other musical fields, including collaborations with UK post punk band The Pop Group in 1979, The Ex during the early 1990s, and the Ig Henneman Tentet.

According to Dutch Volkskrant journalist Erik van de Berg, "Honsinger is someone who hasn't lost his childhood fantasy entirely. His compositions are like a child's drawing, or even more like a story from Winnie The Pooh: awkward and touchingly simple, yet full of deeper meanings for those who want to see them."  In the same article, Honsinger commented: "Simple things fascinate me, simple stories and simple characters. It's not that I write for children in particular, but I think they would understand it very well. I usually get the best reactions from an audience with a good mix of children and adults. I don't like to play for one particular age group. It is almost a necessity for me to compose in the form of stories and texts. It gives me ideas and it does help the musicians in their improvisation if they can think: this story is about a little man who takes a walk and experiences this, that and the other. It also helps the audience, it gives them something to hold on to."

Tristan Honsinger died in Trieste on August 5, 2023, at the age of 73.

Discography (selected)

References

External links
 Discography and biography
Honsingers FMP releases

1949 births
2023 deaths
Aut Records
Aut Records artists
Musicians from Burlington, Vermont
Avant-garde jazz musicians
Free improvisation
American jazz cellists
American male jazz musicians
ICP Orchestra members
Incus Records artists
FMP/Free Music Production artists

Tristan Honsinger


Tomáš Čvančara, né le  à Neratovice en Tchéquie, est un footballeur tchèque qui évolue au poste d'avant-centre au Borussia Mönchengladbach.

Biographie

En club
Né à Neratovice en Tchéquie, Tomáš Čvančara est formé par le Slavia Prague. Il rejoint ensuite le FK Jablonec. Il joue son premier match en professionnel avec ce club le  contre le FC Baník Ostrava, en championnat. Il entre en jeu et son équipe s'impose par deux buts à zéro. En  il rejoint le club italien de l'Empoli FC sous forme de prêt.

Après une première partie de saison 2021-2022 très convaincante avec le FK Jablonec, étant notamment l'auteur de neuf buts toutes compétitions confondues, Čvančara est très courtisé pendant la trêve hivernal par les deux clubs phares de Prague, le Sparta et le Slavia.

Le , est annoncé le transfert de Tomáš Čvančara au Sparta Prague.

Le 14 juillet 2023, Tomáš Čvančara rejoint l'Allemagne afin de s'engager en faveur du Borussia Mönchengladbach. Il signe un contrat courant jusqu'en juin 2028.

En sélection
Tomáš Čvančara joue son premier match avec l'équipe de Tchéquie espoirs contre l'Angleterre, le . Il est titularisé lors de cette rencontre qui se solde par la défaite des siens (3-1). Cinq jours plus tard, pour sa deuxième sélection, il est titulaire et inscrit son premier but avec les espoirs, contre la Slovénie. Les deux équipes se neutralisent ce jour-là (1-1).

Notes et références

Liens externes

Footballeur tchèque
Joueur du FK Jablonec
Joueur du SFC Opava
Joueur de l'AC Sparta Prague
Joueur du Borussia Mönchengladbach
Naissance en août 2000
Naissance en Tchéquie

Tomáš Čvančara


ميتل جير سوليد 4: أسلحة الوطنيين (بالإنجليزية: Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots ؛ باليابانية: メタルギア・ソリッド4・ガンズ・オブ・ザ・パトリオット، ميتاروه گيا سوريدو 4 گانزوه أوبو زا باتريوتوه) هي الإصدار الرابع من سلسلة ميتال غير سوليد الأساسية وهي حصرية لجهاز بلاي ستيشن 3 من إخراج هيديو كوجيما. تم تطوير اللعبة من قبل استديوهات "إنتاجات كوجيما"، وتسويقها يتم بواسطة شركة كونامي، وتم إصدار اللعبة عالميا في تاريخ 12 يونيو2008

طريقة اللعب

في هذه اللعبة، اللاعب يؤدي دور سنيك العجوز (Old Snake)، وطريقة اللعب تعتمد الاختفاء، القتال اليدوي المباشر CQC وطرق القتال التقليدية، طريقة العرض القديمة المستخدمة مع الاجزاء السابقة التي كانت تعتمد التصوير العلوي استبدلت بكامرا الشخص الثالث برؤية امامية وكامرا على جانب كتف الشخصية أثناء التصويب.
من الاضافات إلى ميكانيكية اللعب هو العداد النفسي، يقل هذا العداد عند التعرض إلى هجمات غير قاتلة، وأيضا يتأثر بنفسية ساحة المعركة.

الشخصيات
 الابطال:
وهم الشخصيات التي تظهر في جميع فصول اللعبة، وهي:

- سولد سنايك
هو الذي يتحكم به الاعب وبطل سلسلة ميتل غير، سنيك واجه زيادة سريعة جدا في عمره بعد احداث الجزء الثاني في السلسة وأصبح رجلا مسناً، والان ملقب ب اولد سنايك، والان في مهمته الأخيرة يدور العالم مع اقرب الناس اليه لكي يوقف لكويد اوسيلوت من احتلال النظام (النظام الذي يسيطر على العالم في اللعبة).

-هال «اوتيكون» أمريك
هو مهندس الات كهربائية واقرب الناس الي سوليد سنايك، اوتيكون مشهور ببناء الدروع المعدنية (Metal Gears) وأجهزة إلكترونية أخرى.

-سوني
هي طفلة عبقرية عمرها 6 سنوات، وهي ذكية جدا وبعض الأحيان تكون أذكى من اوتيكون، توفيت امها في الجزء الثاني في السلسلة، وعاشت مع سنايك واوتيكون، سوني ليس لديها اصدقاء ودائما تجلس وحدها لان سنايك واوتيكون أكبر من سنها بكثير.

- نايومي هانتر
هي دكتورة جينات مجبرة على العمل ل ليكود اوسلوت ولكن سنايك ينقذها وتذهب معه، وتصبح أول صديقة لسوني، وصنعوا معا فيروسا للكمبيوتر قادر غلى تدمير النظام الذي يتحكم العالم.
 شخصيات أخرى:
هي الشخصيات تظهر في اللعبة ولكن ليس في جميع الفصول منها:

ليكود اوسلوت (Liquid Ocelot) وهو الشرير الرئيسي في اللعبة، ورايدن (Raiden) هو سايبورغ نينجا وهو بطل ميتل جير سوليد 2, ميرل (Meryl Silverbrugh) وهي قائدة فريق في الجيش، وأيضا روي كامبل (Roy Cambell) وفامب (Vamp) وبيغ بوس (Big Boss).

القصة

تدور أحداث هذا الإصدار عام 2014، بعد 5 أعوام على حادثة «بيغ شيل» Big Shell في لعبة ميتال غير سوليد 2: سنز أوف لبرتي، حيث اختلف العالم كثيرا عن الماضي، وأصبح دخول الجيوش الأجنبيّة إلى الدول أمرا سهلا، الأمر الذي أوجد فئة جديدة من الشركات الخاصة التي تؤجر جنودها للدول، لتصبح الحروب خاصة وتجارية، من دون أخذ هدف الحروب أمرا بعين الاعتبار بالنسبة للجنود، نظرا لأنّهم يعملون لدى هذه الشركات المسماة بـ (الشركات العسكرية الخاصة) Private Military Companies PMC.

وسادت تقنيات الـ نانو في ذلك العصر، وأصبحت جزءا أساسيّا في جميع جوانب الحروب، حيث إنّها ترفع من أداء الجنود وتضمن ولاءهم للطرف الذين يعملون لديه، وعاد سوليد سنيك من التقاعد بطلب خاص من روي كامبول (قائد وحده FOX HOUND سابقا) وتتمحور مهمته حول ايقاف ليكويد اوسولوت من السيطرة على العالم

انظر أيضاً
 ميتال غير

مواقع خارجية

 الموقع الرسمي

مراجع

أعمال عن كبر السن
ألعاب بلاي ستيشن 3
ألعاب تاريخ بديل
ألعاب تصويب منظور الشخص الثالث
ألعاب حركة-مغامرات
ألعاب حصرية على بلاي ستيشن 3
ألعاب فيديو 2008
ألعاب فيديو أنتجت بواسطة هيديو كوجيما
ألعاب فيديو تسلل
ألعاب فيديو تقع أحداثها في 2014
ألعاب فيديو تقع أحداثها في آسيا
ألعاب فيديو تقع أحداثها في أمريكا الجنوبية
ألعاب فيديو تقع أحداثها في الشرق الأوسط
ألعاب فيديو تقع أحداثها في العراق
ألعاب فيديو تقع أحداثها في الولايات المتحدة
ألعاب فيديو تقع أحداثها في جمهورية التشيك
ألعاب فيديو تقع أحداثها في قارة أوروبا
ألعاب فيديو تقع أحداثها في مقابر
ألعاب فيديو تقع أحداثها في ولاية ألاسكا
ألعاب فيديو حسب موقع الأحداث في إفريقيا
ألعاب فيديو حول المدينة الفاسدة
ألعاب فيديو عن السيبربنك
ألعاب فيديو عن ذكاء اصطناعي
ألعاب فيديو عن كبر السن
ألعاب فيديو فردية
ألعاب فيديو مطورة في اليابان
ألعاب فيديو من تطوير هيديو كوجيما
ألعاب ميتال غير
الخيال عن تنويم إيحائي
الدعاية في الأعمال الخيالية
الواقع المعزز في الأعمال الخيالية
برمجيات خبيثة في الخيال
تتمة ألعاب فيديو
تقنية النانو في الأعمال الخيالية
حائزون على جائزة أكاديمية الفنون والعلوم التفاعلية
كونامي
مقابر في الأعمال الخيالية

ميتال غير سوليد 4: غنز أوف ذا بتريوتس


Paulo Moreno (8. svibnja 1992.) je zelenortski rukometaš. Nastupa za klub Benfica Lisabon i zelenortsku reprezentaciju.

Natjecao se na Svjetskom prvenstvu u Egiptu 2021., gdje je reprezentacija Zelenortske Republike završila na posljednjem, 32. mjestu. Za reprezentaciju je postigao 3 pogotka i to 15. siječnja 2021. protiv Mađarske, u svom prvom nastupu za reprezentaciju, kada je njegova momčad izgubila rezultatom 27:34.

Izvori

Zelenortski rukometaši

Paulo Moreno


Den onde cirkel er en dansk kortfilm fra 1984 instrueret af Lone Scherfig efter eget manuskript.

Handling
En forfalden dødsdrom kaster sin skygge over den tankstation, hvor en ung mand tilfældigt ankommer og slår sig ned.

Medvirkende

 Martin Rode
 John McEwan
 Lisa Als Andersen
 Vivi Bak
 Anne-Lise Gabold
 Willin Bjørn von Bülow
 Fritz von Bülow
 Karsten Grønborg
 Karen Mortensen
 Peter Neergaard
 Søren Nørregaard
 Niels Slemann
 Lars Sidenius

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 1984

Den onde cirkel (film)


De danske Sydhavsøer er en dansk turistfilm fra 1944 med instruktion og manuskript af Bjarne Henning-Jensen.

Handling
Storstrømsbroen har gjort Lolland og Falster landfast med Sjælland. Øernes landskabelige skønhed skildres.

Referencer

Eksterne henvisninger

Lolland-Falster
Turistfilm fra Danmark
Danske film fra 1944

De danske Sydhavsøer


Coprinus comatus (Christian Hendrik Persoon, 1797), sin., între altele, Agaricus cylindricus (Jacob Christian Schäffer, 1774), sau Agaricus comatus (Otto Friedrich Müller, 1780), din încrengătura Basidiomycota în familia Agaricaceae și de genul Coprinus este o ciupercă comestibilă, cunoscută în popor sub denumirea burete cu perucă, burete de cerneală sau căciula șarpelui. Ea este o specie saprofită care crește în România, Basarabia și Bucovina de Nord pe sol bogat în substanțe organice în grupuri mari, pe marginea de drumuri pietruite, în păduri, prin pajiști, fânețe, grădini și parcuri, de la câmpie până la munte, din aprilie până în noiembrie.

Descriere
Ordinul Agaricales este de diversificare foarte veche (între 178 și 139 milioane de ani), începând din timpul perioadei geologice în Jurasic în diferență de exemplu cu genul Boletus (între 44 și 34 milioane de ani).

Cu excepția aici descrisului Coprinus comatus ciupercile al genului Coprinus/Coprinopsis pot provoca la un consum suplimentar de alcool o reacție de incompatibilitate, așa numitul sindrom coprinian. Cea mai cunoscută specie în această privință este Coprinus atramentarius sin. Coprinopsis atramentaria (burete de cerneală).

 Pălăria: are un diametru de 5-8 x 2-4 cm, este la început aproape cilindrică, apoi ia forma de clopot foarte ascuțit, deschizând-se o data cu maturitatea. Ciuperca are o margine striată fin, crăpată radial și ușor răsfrântă in sus. Cuticula este albă și acoperită de numeroși solzi zbârliți de ocru-deschis, care îi dau un aspect lânos.
 Lamelele: sunt foarte dese, subțiri, înalte, și neaderente la picior. Fiind albe la început, ele trec repede către roz apoi în negru. Odată cu maturitatea, lamelele buretelui se dizolvă pur și simplu, începând de la marginea pălăriei spre centru, transformându-se în numai puține ore într-o substanță neagră și gelatinos-lipicioasă care deține sporii. Acest proces se numește autoliză.
 Piciorul: are o înălțime de 8-15 (18) cm și o lățime de 1-2,5 cm, este relativ lung, cilindric, alb cu reflexe mătăsoase și găunos în interior. Baza sa bulboasa este înfășurată într-un fel de volvă subțire. Manșeta este membranoasă și foarte fragedă.
 Carnea: este albă, moale, foarte fragilă, cu miros și gust abia perceptibil. Ciuperca reacționează chimic, colorându-se pe suprafață în verde-albăstrui în urma reacției cu o tinctură de Guaiacum și în contact cu Sulfat de fier (II) în auriu. Imediat după cules piciorul trebuie rupt de la pălărie pentru a reduce viteza descompunerii.
 Caracteristici microscopice: are spori elipsoidali, netezi, negri cu un por de germen mai deschis, având o mărime de 10-15 x 6-8,5 microni.
 Reacții chimice: Ciuperca reacționează chimic, colorându-se pe suprafață în verde-albăstrui în urma reacției cu o tinctură de Guaiacum și în contact cu Sulfat de fier (II) în auriu.

Buretele este un inamic natural al nematodelor. El capturează viermii cilindrici cu organele sale de captură, constând din mici structuri sferice cu excrescențe spinoase, excretând o toxină care paralizează nematodele. Apoi, viermii sunt colonizați de miceliul ciupercii care îi digeră după câteva zile în întregime.

Evoluția buretelui cu perucă

Confuzii

Acest burete poate fi confundat numai greu cu specii înrudite sau ale altor genuri datorită calităților sale. Prin mărimea precum cuticula sa frapantă, el se deosebește destul de mult.

Componentele ciupercii

Coprinus comatus conține  o mulțime de proteine, minerale, oligoelemente și aminoacizi esențiali: El are în substanța uscată aproximativ 30 la sută de proteină brută în care se găsesc 20 de aminoacizi liberi care sunt esențiali pentru om. Buretele este deosebit de bogat în potasiu, având un conținut foarte scăzut de sodiu (relație 130: 1). Mai mult decât atât, găsim în el magneziu, fier, calciu, mangan, zinc și vanadiu. El este unul dintre puținele ciuperci, care conține de asemenea, vitamina C precum niacină (vitamina B3), tiamină (vitamina B1) și riboflavină (vitamina B2). Studii au arătat că Coprinus comatus are cea mai mare activitate de lectină între ciupercile alimentare și medicinale.

Cultivare
Buretele cu perucă este cultivat în cantități mari numai pentru preparare de medicamente, anume pe compost fermentat de gunoi de cal, gunoi de pasăre, gunoi de porc, paie, etc. (Din această grupă fac parte ciuperci de strat alb, crem sau brun.) Aceste ciuperci trebuie cultivate la temperaturi diferite. Pe când de exemplu Agaricus bisporus se dezvoltă în regim de temperatură mai scăzută (12-16 grade C), iar Agaricus edulis nevoiește de temperaturi mai ridicate (22-26 grade C), Coprinus comatus necesită temperaturi de 15-20 grade C.

Valorificare

Folosit în industrie (istoric)
În trecut, pe lângă uzul în alimentație, această ciupercă a fost apreciată și de către fabricanții de vopsea și cerneluri. Probabil și cernelurile folosite de exemplu de William Shakespeare au bazat pe un extras din aceste ciuperci.

Folosit în bucătărie
Marele bucătar francez Jean-Baptiste Troigros a spus odată (1930), că ciupercile sale preferate, de care ar dorii să existe pe tot parcursul anului, ar fi șampinionul văratic, zbârciogul și buretele cu perucă.

Ciuperca este comestibilă și tânără gustoasă. Când lamelele devin roze, ciuperca se aruncă. Solzii trebuie curățați de pe ciupercă, pentru ca nu se pot digera.

Bureții sunt savuroși preparați ca supă, de asemenea în legătură cu legume fine sau adăugați la jumări de ou, omletă precum sufleu. De asemenea; ei sunt adesea oară folosiți pentru un foietaj cu șuncă sau într-o plăcintă (de exemplu "pe modul reginei", cu carne de vițel sau pui, sparanghel și mazăre).

Folosit în medicină
Buretele cu peruca este o ciupercă bine cunoscută în medicina populară, fiind utilizată în scopul scăderii glicemiei. Extractele obținute din această ciupercă contribuie în mod semnificativ la ameliorarea sindromului metabolic. Consumul buretelui a determinat în mod repetat ameliorarea simptomelor diabetului zaharat de tip I la copii. Administrarea părților uscate ale plantei la animalele de laborator (șoareci) a determinat scăderea glicemiei, respectiv ameliorarea toleranței la glucoza. Creșterea în greutate s-a oprit, chiar și în lipsa reducerii aportului energetic. Cu un conținut ridicat de nutrienți organici, cum ar fi vitaminele, enzimele și aminoacizii, Coprinus comatus preîntâmpină frângerii arterelor, prevenind astfel aterosclerozei.

Oamenii de știință chinezi au dovedit o inhibare a creșterii de tumori malignii ale țesutului conjunctiv și de sprijin în experimente. Mai departe, ei recomand consumul pentru stimularea digestiei și la tratamentul hemoroizilor.

Extractul este vândut ca supliment alimentar cu conținut în pulbere.

Note

Bibliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012,  ISBN 978-3-440-13447-4
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Andreas Gminder: "Handbuch für Pilzsammler - 340 Arten Mitteleuropas sicher bestimmen", Editura Kosmos, Stuttgart 2008, ISBN 978-3-440-11472-8
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, ISBN 978-3-440-14530-2
 Csaba Locsmándi, Gizella Vasas: "Ghidul culegătorului de ciuperci: ciuperci comestibile și otrăvitoare", Editura Casa, Oradea 2013
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: " Röhrlinge und Blätterpilze - Kleine Kryptogamenflora Mitteleuropas", ediția a 5-ea, vol. 2, Editura Gustav Fischer, Stuttgart 1983
 Constantin Pârvu: "Universul plantelor", ediția a IV-a, revizuită și completată, Editura Asab, București 2006
 Linus Zeitlmayr: "Knaurs Pilzbuch", Editura Droemer Knaur, München-Zürich 1976, ISBN 3-426-00312-0

Legături externe

 Coprinus comatus, film

Agaricaceae
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1774 în știință

Coprinus comatus