Victor Gollancz Ltd () a fost o editură britanică majoră din secolul al XX-lea. Ea a fost fondată în 1927 de către Victor Gollancz și s-a specializat în publicarea de literatură de înaltă literatură, non-ficțiune și ficțiune populară, inclusiv cărți polițiste, științifico-fantastice și de aventuri. După moartea lui Gollancz în 1967, compania a trecut în proprietatea fiicei lui, Livia, care a vândut-o către Houghton Mifflin în 1989. Trei ani mai târziu, în octombrie 1992, Houghton Mifflin a vândut Gollancz către editura Cassell & Co. Cassell și Orion Publishing Group au fost achiziționate de către Hachette în 1996, iar în decembrie 1998 grupul Orion/Cassell a transformat Gollancz într-o marcă editorială de science-fiction/fantasy.

Originea ca editură politică
Editura Gollancz a fost implicată în politica de stânga și a susținut mișcarea socialistă. Acest lucru este reflectat în unele dintre cărțile pe care le-a publicat. Victor Gollancz i-a comandat lui George Orwell să scrie despre clasa muncitoare urbană din nordul Angliei; rezultatul a fost The Road to Wigan Pier. Ruptura editorului cu Orwell a survenit atunci când el a refuzat să publice cartea lui Orwell despre Războiul Civil Spaniol, Homage to Catalonia, iar cei doi s-au îndepărtat din motive politice. El a publicat cartea The Red Army Moves a lui Geoffrey Cox despre Războiul de Iarnă, care a criticat atacarea Finlandei de către Uniunea Sovietică, dar a prevăzut, de asemenea, că Armata Roșie îi va învinge pe germani. De asemenea, el a publicat lucrări ale exilaților germani precum Hilde Meisel.

Gollancz a fost editorul original al mai multor autori celebri și a cărților lor, inclusiv:
 George Orwell cu Down and Out in Paris and London în 1933
 Alfred Ayer cu Language, Truth and Logic în 1936
 A. J. Cronin cu The Citadel în 1937
 Daphne du Maurier cu Rebecca în 1938
 Robert A. Heinlein, Orphans of the Sky, 1951
 Kingsley Amis cu Lucky Jim în 1953
 Colin Wilson cu The Outsider în 1956
 E. P. Thompson cu The Making of the English Working Class în 1963
 Anthony Price cu The Labyrinth Makers în 1971.

Trecerea la science-fiction și fantasy
În 1998 Gollancz a fost transformată în marca science-fiction și fantasy Gollancz Science-Fiction după ce a fost achiziționată de către Orion Publishing Group. Gollancz a procedat apoi la administrarea colecției SF Masterworks, gestionată anterior de editura Millenium. Gollancz a publicat cărți premiate și nominalizate la premii ale unor autori precum:

Site-ul SF Gateway
În 2011, Gollancz a lansat site-ul SF Gateway, o bibliotecă online, care oferă cărți științifico-fantastice republicate sub forma e-book. Gollancz își propune să aibă 5.000 sau mai multe cărți disponibile în 2014, iar site-ul va fi reunit cu Encyclopedia of Science Fiction.

Premii
În ceea ce privește numărul de lucrări publicate, care au fost nominalizate pentru premii importante, Gollancz deține un loc de frunte printre editurile de science fiction, fantasy și ficțiune horror.

Referințe

Lectură suplimentară
 Edwards, Ruth Dudley. Victor Gollancz: A Biography. London: V. Gollancz, 1987. .
 Hodges, Sheila. Gollancz: The Story of a Publishing House, 1928–1978. London: V. Gollancz, 1978. .
 Williams, Richard and Ralph Spurrier. Gollancz Crime Fiction 1928-1988: A Checklist of the First Editions, with a Guide to their Values. Scunthorpe: Dragonby Press, 1989. .

Vezi și
 Listă de edituri de literatură științifico-fantastică
 Fantasy Masterworks

Edituri de literatură științifico-fantastică
Edituri din Regatul Unit
George Orwell
Fondări în 1927

Victor Gollancz Ltd


Viola tricolor is a common European wild flower, growing as an annual or short-lived perennial. The species is also known as wild pansy, Johnny Jump up (though this name is also applied to similar species such as the yellow pansy), heartsease, heart's ease, heart's delight, tickle-my-fancy, Jack-jump-up-and-kiss-me, come-and-cuddle-me, three faces in a hood, love-in-idleness, and pink of my john.

It has been introduced into North America, where it has spread. It is the progenitor of the cultivated pansy, and is therefore sometimes called wild pansy; before the cultivated pansies were developed, "pansy" was an alternative name for the wild form. It can produce up to 50 seeds at a time. The flowers can be purple, blue, yellow or white.

Description

Viola tricolor is a small plant of creeping and ramping habit, reaching at most 15 cm (6 ins) in height, with flowers about  in diameter. It grows in short grassland on farms and wasteland, chiefly on acid or neutral soils. It is usually found in partial shade. Its root is of the rhizome type with fine rootlets. The stem (acoli stem: which remains flush with the soil and from which leave the leaves and the flowering stalk) is hairless, sometimes downy and is branched. The plant has no leaf rosette at the base, unlike some other violets, such as Viola hirta. Leaves are, on the contrary, alternate. They are stalked at limbus oval, oblong or lanceolate and more or less serrated margins. The stipules are often quite developed, at least those of the upper leaves. These stipules are palm-lined or palmatised.

The flowers are solitary and lateral, hoisted on long peduncles. They appear on aerial stems with more or less long internodes. The sepals are never larger than the corolla. It is 10 to 25 mm (3/8" to 1") long. This corolla can be purple, blue, yellow or white. It can most often be two-tone, yellow and purple. The tricolor shape, yellow, white and purple, is the most sought after.

It flowers from April to September (in the Northern Hemisphere). The plants are hermaphrodite and self-fertile, pollinated by bees.

Habitat
It is common almost everywhere on the Eurasian continent, near the sea or inland, at altitudes ranging from 0 to 2,700 metres (to 9,000'). It grows in open grasslands, wastelands, mainly on acidic or neutral soils. It is also found on the banks and in the alluviums.

Ecology
In Iceland, Viola tricolor is known to be a host for at least two species of plant pathogenic fungi, Pleospora herbarum and Ramularia agrestis.

Traditional and medicinal uses

As an ornamental and medicinal plant, the wild pansy has been cultivated since the Middle Ages and bred in Britain since 1810. As some of its names imply, V. tricolor and other plants in the Viola genus (such as V. odorata, or sweet violet), have a long history of use in herbalism and folk medicine, particularly Iranian, Greco-Arab, Ayurvedic and Unani traditional health systems. Traditionally, it has been used to treat cardiovascular conditions, epilepsy, skin diseases, burns and eczema, and as an expectorant for respiratory problems such as bronchitis, asthma, and cold symptoms, and modern research has begun to corroborate these traditionally held knowledges and uses.

Studies have shown V. tricolor extract has antinociceptive, immunosuppressant and anti inflammatory properties, making it a potential treatment for autoimmune disorders. The extract is known to be anti microbial, sedative, anti epileptic, and diuretic, as well as potentially antiviral and antiprotozoal. V. tricolor L extract has shown vasorelaxant, cardio-relaxant, hypotensive, and cardio protective effects. Some studies have discovered potential anti-cancer properties, where the extract (primarily the ethyl acetate component) has been attributed to induced apoptosis and inhibited angiogenesis in cancer cells. The seeds and roots, and to a lesser extent the flowers and stems, are also a known emetic and purgative/laxative, and should be used with caution.

The flowers have also been used to make yellow, green and blue-green dyes, while the leaves can be used to indicate acidity.

Biochemistry

The plant, especially the flowers, contains antioxidants, has low toxicity, and is edible.

V tricolor leaves, stems, roots and flowers have been found to contain antioxidants and flavonoids (including violanthin, violaquercitrin, quercetin, luteolin, and rutin), amino acids, chlorogenic acids, salicylates,  as well as alkaloids, volatile oils, mucilage gums, resin, saponins,  and vitamins A and C. Various carotenoids have also been isolated from the drug, including violaxanthin, antheraxanthin, lutein, zeaxanthin and beta-Carotene.

The fresh plant Viola declinata and V. tricolor contains approximately:
saponins (4.40%),
mucilages (10.26%),
total carotenoids (8.45 mg/100g vegetal product, expressed in β-carotene).

Its 10 percent mucilages consist of glucose, galactose, arabinose and rhamnose, as well as tannins, salicylic acid, and its derivatives.

Anthocyanidins and coumarins, such as umbelliferone, were also  detected in Viola tricolor.

Extracts from the plant are anti-microbial.

Heartsease  contains compounds, including colorless crystalline compounds, proven to be useful in prophylaxis and treatment of some medical conditions (see Traditional and Medicinal Uses section), such as cardiovascular problems, complications of diabetes, inflammations, immune disorders, and liver problems, among other indications.

Heartsease plants contain aglycones apigenin, chrysoeriol, isorhamnetin, kaempferol. V. tricolor is one of many viola plant species containing cyclotides. These small peptides have proven to be useful in drug development due to their size and structure giving rise to high stability. Many cyclotides found in Viola tricolor are cytotoxic. This feature means it could be used to treat cancers.

Mythology
According to Roman mythology, the wild pansy turned into the Love-in-idleness as Cupid shot one of his arrows at the imperial votaress, but missed and instead struck it. As Cupid is the god of desire, affection and erotic love, the flower's juice received the trait, to act as a love potion. Its name relates to the use of the flower, as it is often used for idleness or vileness acts.

According to Greek mythology, Zeus fell in love with a young woman named Io and provoked jealousy to his wife Hera. He transformed the girl into a heifer and kept her grazing at his feet. For pity on the diet of herbs to which he submitted the beloved, he caused the earth to produce beautiful flowers that he called Io. Another Greek legend has it that the delicate white flowers were worshiped by Eros. To inhibit this worship, Aphrodite colored them, which resulted in tricolor coloration.

The ancient Greeks and Chinese used the vials as medicine, and the Celts and Romans made perfumes of them.

Literature

Long before cultivated pansies were released into the trade in 1839, V. tricolor was associated with thought in the "language of flowers", often by its alternative name of pansy (from the French pensée, "thought"): hence Ophelia's often quoted line in Shakespeare's Hamlet, "There's pansies, that's for thoughts". (What Shakespeare had in mind was V. tricolor, the wild pansy, not a modern garden pansy.)

A Midsummer Night's Dream
Shakespeare makes a more direct reference, probably to V. tricolor in A Midsummer Night's Dream. Oberon sends Puck to gather "a little western flower that maidens call love-in-idleness". Oberon's account is that he diverted an arrow from Cupid's bow aimed at "a fair vestal, throned by the west" (supposedly Queen Elizabeth I) to fall upon the plant "before milk-white, now purple with love's wound". The "imperial vot'ress" passes on "fancy-free", destined never to fall in love.

In Act II and III, Oberon's and Puck's intervention with the magic love potion of the flower, they can control the fates of various characters, but also speed up the process of falling in and out of love, so that the actual romances of the lovers and their love itself appears to become very comical. Shakespeare uses the flower to provide the essential dramatic and comical features for his play. Besides that the love potion gained from the flower, does not only interfere with the lovers' fates, but also gives the play structure as it affects the lovers' romances drastically, as it at first upsets the balance of love and creates asymmetrical love among the four Athenian lovers. The fact that this flower introduces magical love to this play creates the potential for many possible outcomes for this play.

The juice of the heartsease now, claims Oberon, "on sleeping eyelids laid, Will make or man or woman madly dote Upon the next live creature that it sees." Equipped with such powers, Oberon and Puck control the fates of various characters in the play to provide Shakespeare's essential dramatic and comic structure for the play.

The love-in-idleness was originally a white flower, struck by one of Cupid's arrows, which turned it purple and gave it its magic love potion. When dripped onto someone's eyelids this love potion causes an individual to fall madly in love with the next person they see. In A Midsummer Night's Dream, William Shakespeare uses this flower as a plot device to introduce the comical disturbance and chaos of love, but also to highlight the irrationality of romantic love. Here love is depicted as a sort of benevolent affliction. Shakespeare presents love to be something contradicting to one's normal feelings and ideas. However he also depicts the fact that those can lead to foolish and hurtful things and present the idea that love can also end in tragedy. The play shows that love can be a source of comedy as easily as of tragedy and therefore show that the power that the love potion from the Love-in-idleness inherits is beyond the comprehension of the fairies and mortals. In the end, the love-in-idleness nectar is used to restore all romances in the play to their original states (including Demetrius's prior affections for Helena before he turned to Hermia.)

The effects of the love-in-idleness can be very dramatic and tragic, no matter if the intentions were right. The play reaches its point at which Demetrius and Lysander are trying to kill one another. Although Hermia and Helena are not trying to kill one another, they are suffering from the rejection of their lovers and from considerable verbal abuse. However, this still happens at a very comical level, for the lovers are not aware of their situation. The more they try to present the dramatic side of love, the hate, jealousy and anger, the less they become serious, and so their anger turns unreal. In the end, love is not denied and the lovers are reunited. Nevertheless, Shakespeare ends the lovers' story as a comedy, with the inclusion of several tragic and dramatic moments. This is supposed to show that love can be a source of comedy as easily as of tragedy, and therefore show that the power that the love potion from the love-in-idleness inherits is beyond the comprehension of fairies and mortals alike.

The Taming of the Shrew
Shakespeare mentions it in his play The Taming of the Shrew where Luciento claims he found the effect of love-in-idleness - alluding to its qualities to simulate the effects of love.

Balm in Gilead
In her poem Balm in Gilead, Christina Georgina Rossetti uses heartsease as a metaphor of growing older as her confidence and her vision increases. The heartsease is known as love-lies-bleeding which is a type of the inseparability of the pain of living and the love of Christ. The garden was adorned with the flower which served as the speaker's life. The "weed" represents the sins of the speaker's life. However at the end, the speaker pleads her pain and waits her judgment.

Heartsease I found, where Love-lies-bleeding

 Empurpled all the ground:

Whatever flowers I missed unheeding,

 Heartsease I found.

 Yet still my garden mound

Stood sore in need of watering, weeding,

 And binding growths unbound.

Ah, when shades fell to light succeeding

 I scarcely dared look round:

'Love-lies-bleeding' was all my pleading,

 Heartsease I found.

See also
Viola arvensis — species also sometimes called "heartsease"
Viola lutea — species also sometimes called "heartsease"
Viola ocellata — species also sometimes called "heartsease"
Viola odorata - 'Sweet violet', species related to V. tricolor

Notes

References

External links

Heartsease Maude Grieve
Links to images, collected by the Texas A&M University Bioinformatics Working Group
Species information in the Plants for a Future database
Viola tricolor  Flowers in Sweden

tricolor
Flora of Europe
Flora of the United Kingdom
Flora of Finland
Flora of Russia
Medicinal plants
Garden plants of Europe
Flora of New Jersey
Plants described in 1753
Taxa named by Carl Linnaeus
Flora without expected TNC conservation status

Viola tricolor


L'Arabie saoudite participe aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine du 4 au .

Il s'agit de sa première participation à des Jeux d'hiver, le pays étant considéré comme un pays tropical, n'ayant aucun structure adaptée aux sports d'hiver présente sur son territoire.

Ski alpin

Deux skieurs alpins ont pu satisfaire aux critères pour décrocher leurs qualifications : Fayik Abdi en slalom géant et Salman Al-Howaish en slalom. Un seul quota étant délivré au pays, le comité national à choisi Abdi comme représentant de la délégation saoudienne mais, en reconnaissance de leur exploit historique, les deux athlètes se partagent à parts égales la récompense financière de leur qualification pour les Jeux olympiques.

Notes et références

Liens externes
 Arabie saoudite sur le site du CIO

Arabie saoudite
2022
Jeux olympiques d'hiver

Arabie saoudite aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


An Arisaema meleagris in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Samuel Buchet. An Arisaema meleagris in nahilalakip ha genus nga Arisaema, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arisaema

Arisaema meleagris


Sir Derek Harold Richard Barton FRS FRSE (født 8. september 1918, død 16. marts 1998) var en engelsk organisk kemiker. Han modtog nobelprisen i kemi i 1969 sammen med Odd Hassel for "bidrag til udviklingen af konceptet konfromation og dets anvendelse i kemi".

Referencer

Nobelprismodtagere fra Storbritannien
Nobelprismodtagere i kemi
Kemikere fra Storbritannien
Modtagere af Royal Medal
Modtagere af Priestley Medal
Medlemmer af Royal Society of Edinburgh

Derek Barton


Palle Katring-Rasmussen er en dansk forretningsmand og tidligere professionel fitness-atlet. Han vandt i sin aktive karriere VM-guld i 2003, 2004 og 2008 og vandt endvidere titlen som Mr. Universe i både 2008 og 2010.
Katring-Rasmussen trak sig tilbage fra sporten i 2010 og lever i dag som aktiv investor, strateg, forretningsudvikler og professionelt bestyrelsesmedlem. Han er desuden aktiv amatørtryllekunstner samt foredragsholder.

Palle Katring-Rasmussen er bedst kendt i offentligheden for sin rolle som bestyrelsesformand for Fodboldselskabet A/S, som i 2010 erhvervede aktiemajoriteten i den engelske fodboldklub Croydon Athletic.

Personer fra Danmark
Atleter fra Danmark

Palle Katring-Rasmussen


විද්‍යුතය යනු විද්‍යුත් ආරෝපණය පැවතීම සහ එය ගලා යාම හා බැඳි  භෞතික සංසිද්ධීන් මාලාවයි. අකුණු ගැසීම, ස්ථිති විද්‍යුතය, විද්‍යුත්-චුම්බක ප්‍රේරණය සහ විද්‍යුත් ධාරාව ගලා යාම වැනි සුපතළ ආචරණයන් බොහෝමයක් විද්‍යුතය විසින් සපයයි. මෙයට අමතරව,  රේඩියෝ තරංග  වැනි විද්‍යුත්-චුම්බක විකිරණ තැනීම හා ආදායනය සඳහාද විද්‍යුතය අවකාශ සලසයි. විද්‍යුතය (ලතින් භාෂාවෙන් "Electricus) යනු විද්‍යුත් ආරෝපණ හා ඒවායේ ගලා යෑම නිසා ඇතිවන විවිධ සංසිද්ධීන්ට පොදුවේ යෙදෙන පදයකි. එනම් විද්‍යූතය හා අකුණු ගැසීම වැනි නිතර හමුවන සංසිද්ධීන් මෙන්ම විද්‍යූත් චුම්භක ප්‍රේරණය හා විද්‍යුත් චුම්භක ක්ෂේත්‍ර වැනි නිතර හමුනොවන සංකල්පද මෙයට ඇතුළත් වේ. සාමාන්‍යය භාවිතයේදී විද්‍යුතය යන වචනය භෞතික ආචරණ රැසක් දැක්වීම සඳහා ප්‍රමාණවත් වේ. කෙසේ වෙතත් විද්‍යාත්මක භාවිතයේදී මෙය ප්‍රමාණවත් නොවන නිශ්චිත අරුතක් රහිත වදනක් බවට පත්වන අතර මෙහි විවිධ අර්ථයන් වෙන් වෙන්ව වි‍ශේෂකර දැක්වීම වඩ‍ාත් පැහැදිලි ක්‍රමයයි.

 විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍ර - විද්‍යුත් වශයෙන් ආරෝපණය වූ වස්තු අතර හටගන්නා සංසිද්ධි.
 විද්‍යුත් ගාමක බලය - විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක විද්‍යුත් ධාරාවක් ඇති කරීමේ හැකියාව. (වෝල්ට් වලින් මනිනු ලබයි)
 විද්‍යුත් ධාරාව - විද්‍යුත් ආරෝපිත අංශු වල චලනය වීමක් හෝ ගමන් කරීම. (ඇම්පියර් වලින් මනිනු ලබයි)
 විද්‍යුත් ශක්තිය - සන්නායකයක් තුලින් ධාරාවක් ගමන් කරීම නිසා හටගන්නා ශක්තිය.
 විද්‍යුත් බලය - විද්‍යුත් ශක්තිය වෙනත් ශක්ති ආකාරයකට (අලෝකය, තාපය, යාන්ත්‍රික ශක්තිය) හැරවීමේ වේගය.
 විද්‍යුත් ආරෝපණ - උප-පරමාණුක අංශු අතර හටගන්නා විද්‍යුත් චුම්භක ක්‍රියාකාරීත්වයක්.
 විද්‍යුත් චුම්භක ශක්තිය - විද්යුත් ධාරාව නිසා ඇති වන මූලික සංසිද්ධියක්.

17 – 18 සියවස් පමණ වන තෙක්ම  විද්‍යාත්මක දියුණුවක් නොලත් නමුත් අතීතයේ සිටම විද්‍යුතය අධ්‍යයනයට ලක්විය. කෙසේ නමුත් ඉංජිනේරුවන්ට විද්‍යුතය කාර්මික හා ගෘහස්ථ ප්‍රයෝජනයන් සඳහා යොදා ගැනීමට 19 වන සියවසේ අග භාගය පමණ විය. මෙම කාල වකවානුවේදී තාක්ෂණයේ දියුණූව සමග විශාල ව්‍යාප්තියක් ඇති වීමත් සමග කාර්මික හා ගෘහස්ථ භාවිතය සඳහා විද්‍යුතය සැපයීමට ඉංජිනේරුවන්ට හැකි විය. විද්‍යුතය,ප්‍රවාහනය, තාපය උපදවීම් , සන්නිවේදනය හා පරිගණකකරණය ආදී අසීමිත ක්ෂේත්‍රයන් ගණනාවකට  යෙදිය හැකි තරම් බහුකාර්ය ශක්ති ප්‍රභවයකි. එනිසා විද්‍යූතය අද්විතීය ශක්ති ප්‍රභවයක් ලෙස සැළකේ. වර්තමානයේත්, අනාගතයේත් බොහෝ කාලයක් සඳහා කාර්මික සමාජයේ පදනම ලෙස විද්‍යූත් බලයේ භාවිතය මත රඳා පවතී යැයි සිතිය හැක.

ඉතිහාසය

මධ්‍යධරණී ප්‍රදේශ ආශ්‍රිත පැරණි සංස්කෘතීන්ට අයත් ජනයා ඇම්බර් ආදී ද්‍රව්‍යවලින් තැනූ දඬු පූස් ලොම්වලින් පිරිමැදි විට ඒවාට පිහාටු වැනි සැහැල්ලු වස්තු ආකර්ෂණය වන බව දැන සිටියහ. ක්‍රි.පූ. 600 දී පමණ කේලේස්හි මිලේටස් ස්ථිති විද්‍යුතය පිළිබඳ පර්යේෂණ මාලාවක් සිදු කළ අතර පිරිමැදීමෙන් තොරවම චුම්භක ගුණ පෙන්වන මැග්නටයිට් වැනි ඛනිජවලට පරස්පර ආකාරයට ඝර්ෂණය නිසා ඇම්බර්වලට චුම්භක ගුණ ලැබෙන බව ඔහුගේ විශ්වාසය විය. ඉහත ආකර්ෂණයට හේතුව චුම්භකත්වය බවට තේලේස් කළ නිගමනය නිරවද්‍ය එකක් නොවන නමුත් පසු කාලීනව විද්‍යාඥයන් විසින් විද්‍යුතය හා චුම්භකත්වය අතර සම්බන්ධතාවය ඔප්පු කරන ලදී.

1936 වසරේ දී සොයා ගන්නා ලද පෙනුමින් ගැල්වානි කෝෂයක් ආකාරය ගන්නා "Baghdad Battery" (බෑග්බෑග් කෝෂය යන අරුත දේ) නම් පුරා වස්තුව මත පදනම්ව පාතියන්වරුන්හට විද්‍යුත් ලෝහාලේපනය පිළිබඳ යම් දැනුමක් තිබූ බවට මතයක් පළවී ඇති නමුදු මෙය විවාදයට තුඩු දී ඇත. පුරා වස්තුවේ යම් විද්‍යුත් ගුණාංගයක් පවතී ද යන්න තහවුරු වී නොමැති අතර ලෝහාලේපනය පිළිබඳ මතයට පුරා වස්තුවේ ව්‍යුහය හා එකඟ වන ආකාරයේ සාක්ෂි නොමැත.

ප්ලිනී (Pliny the Elder) සහ ස්ක්‍රීබොනියස් ලාගස් ආදී පැරණි ලේඛකයන් කැට්ෆිෂ් සහ ටෝපිඩෝ මඩුවක් ඇති කරන විදුලි සැර වැදීමෙන් දැනෙන කම්පනය පිළිබඳ සඳහන් කර ඇති අතර එවන් විදුලි සැරයක් සන්නායක ඔස්සේ ගමන් කළ හැකි බව ද ඔවුන් දැන සිටියහ. එකල හිසරදය හෝ රක්තවාතය වැනි  රෝගවලින් පෙලුනු රෝගීන් , ප්‍රබල විදුලි සැරයක් හේතුවෙන් රෝගය සුව වේ යැයි තිබූ විශ්වාස හේතුවෙන් විදුලි සැර නිකුත් කරන මසුන් ඇල්ලිමට යොමු කරවා ඇත.

කෙසේ නමුත් ආරම්භයෙන් සහස්‍රක දෙකකටත් වැඩි කාලයක් ගතවන තුරු, එනම් ක්‍රි.ව.1600 පමණ වන තුරු විද්‍යුතය හුදෙක් බුද්ධිමය කුතුහලය මදක් ඉක්මවූ ක්ෂේත්‍රයක් පමණක් විය. ක්‍රි.ව. 1600 පමණ ඉංග්‍රීසි ජාතික භෞතික විද්‍යාඥ විලියම් ගිල්බට් විද්‍යුතය සහ චුම්භකත්වය පිළිබඳ සූක්ෂම අධ්‍යයනයකින් අනතුරුව චුම්භක ගුණ ඇති පාෂාණ මඟින් ඇති කරන ආවරණය ඇම්බර් කැබලි පිරිමැදීමෙන් ලැබෙන ස්ථිති විද්‍යුතය වෙන්කර දක්වන ලදී. තවද ඔහු විසින් පිරිමැදීමෙන් අනතුරුව කුඩා වස්තු ආකර්ෂණය කිරීමේ ගුණය හැඳින්‍වීම සඳහා electricus නම් නව ලතින් පදය නිර්මාණය කරන ලදී. (මෙය "ඉලෙක්ට්‍රොන්" ලෙස ශබ්ද කෙරෙන ඇම්බර් සඳහා යෙදෙන ග්‍රීක වචනය ඇසුරින් නිර්මාණය කර ඇති අතර ලතින් බසින් එහි අදහස "ඇම්බර් වැනි" යන්නයි) අනතුරුව මේ අනුසාරයෙන් විද්‍යුතය හැඳින්වීමට භාවිතා වන "electric" හා "electricity" යන වදන් නිර්මාණය වූ අතර ඒවා පළමු වරට මුද්‍රිත අයුරින් ප්‍රකාශයට පත්ව ඇත්තේ 1646 පලවූ තෝමස් බ්‍රවුන්ගේ "Pseudodoxia Epidemica"  නම් ග්‍රන්ථයේය.

ඔටෝ වොන් ගුරික්, රොබට් බොයිල් ස්ටීවන් ග්‍රේ සහ සී.එෆ්. ඩූ ෆේයි විසින් පර්යේෂණ කටයුතු තවදුරටත් ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. 12 වැනි ශත වර්ෂයේ දී බෙන්ජමින් ෆ්රෑන්ක්ලින් විද්‍යුතය පිළිබඳ පුළුල් පර්යේෂණ රැසක් සිදු කළ අතර සිය පර්යේෂණ සඳහා අවශ්‍ය මුදල් සොයා ගැනීමට ඔහු සිය බඩු බාහිරාදිය පවා විකුණා දමන ලදී. 1752 ජුනි මාසයේ දිනෙක ඔහු තෙත් වූ නූලක් සහිත සරුංගලයක නූලෙහි පහල කෙ‍ළවරට ලෝහ යතුරක් සම්බන්ධ කර අනතුරුව කුණාටුවක් ඇරඹීමට ආසන්නව එම සරුංගලය අහසට නංවා අනතුරුව යතුරෙහි සිට සිය පිටි අල්ලට පුලිඟු පනින අයුරු නිරීක්ෂණය කර ඒ ඇසුරින් අකුණු ගැසීම විද්‍යුතය හා සැබැඳි ක්‍රියාවලියක් බව පෙන්වා දෙන ලදී.

ස්නායු සෛල ඔස්සේ පේශි දක්වා සංඥා ගමන් කරනුයේ විද්‍යුතය මාධ්‍යයය ලෙස යොදා ගනිමින් බව ආදර්ශනය කරමින් 1791 දී ලුයිජි ගැල්වානි සිය ජෛව විද්‍යුතය පිළිබඳ සොයා ගැනීම ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ක්‍රි.ව. 1800 කාලයට අයත් මාරුවෙන් මාරුවට සින්ක් සහ තඹ පතුරු යොදා නිර්මාණය කළ වෝල්ටා පුංජය ලෙස හැඳින්වෙන ඇලෙක්සැන්ඩර් වෝල්ටාගේ කෝෂය එයට පෙර විද්‍යාඥයන් භාවිතා කළ ස්ථිති විද්‍යුත් උපකරණවලට වඩා විද්‍යුතය සඳහා විශ්වාසවන්ත ප්‍රභවයක් විය. 1820 දී ඇන්ඩේ මාරි ඇම්පියර් විද්‍යුතය හා චුම්භකත්වය අතර සම්බන්ධතාවයක් පවතින බව මුල්වරට සොයාගන්නා ලදී. 1821  වසරේ දී මයිකල් ෆැරඩේ විදුලි මෝටරය නිර්මාණය කළ අතර 1827 දී ජෝජ් ඕම් විද්‍යුත් පරිපථ ගණිතමය ලෙසට විශ‍්ලේෂණය කරන ලදී.

19 වැනි සිය‍වසේ විද්‍යා ක්ෂේත්‍රයක් ලෙස විද්‍යුතය සීඝ්‍ර දියුණුවකට ලක් වූ අතර විදුලි ඉංජිනේරු විද්‍යාව වඩාත් සීඝ්‍රව වර්ධනය වූයේ 19 වැනි සියවසේ අග භාගයේ දීය. නිකොලා ටෙස්ලා , තෝමස් ඒඩියන්, ජෝජ් වෙස්ටින්ග් හවුස් , අර්න්ස්ට් වර්නර් වොන් සීමන්ස්, ඇලෙක්සැන්ඩර් ග්‍රැහැම් බෙල් සහ කෙල්වින් සාමිවරයා ආදීන්ගේ දායකත්වය හේතුවෙන් විද්‍යුතය හුදෙක් විද්‍යාත්මක කුතුහලයක් දන්වන්නක සිට නූතන ජන ජීවිතයේ අත්‍යාවශ්‍ය අංගයක් දක්වා පරිවර්තනයකට භාජනය වූ අතර විද්‍යුතය දෙවැනි කාර්මික විප්ලවය ඇති කිරීම සඳහා ද හේතු විය.

විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රය

විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රය යන සංකල්පය ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ මයිකල් ෆැරඩේ විසිනි. යම් ආරෝපිත වස්තුවක් වටා වූ අවකාශය තුළ විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් ඇතිවන අතර මේ ක්ෂේත්‍රය තුළ වෙනත් ඕනෑම ආරෝපිත වස්තුවක් මත ක්ෂේත්‍රය මඟින් බලයක් ඇති කරයි. ස්කන්ධයන් දෙකක් අතර ගුරුත්වාකර්ෂණ  ක්ෂේත්‍රයක් ක්‍රියා කරන්නා සේ ආරෝපණ දෙකක් අතර අනන්තය දක්වා  වූ ක්ෂේත්‍රයක් හටගන්නා අතර දුරෙහි  වර්ගයට ප්‍රතිලෝම ලෙස එය අනන්තය දක්වා පැතිරේ. නමුත් මෙම ක්ෂේත්‍ර යුගල අතර වැදගත් වෙනසක් ඇත. ගුරුත්වාකර්ෂණය සෑම විටම ස්කන්ධ දෙකක් එකිනෙකට ආකර්ෂණය කරන නමුත් විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක දී ආරෝපණ දෙකක් ආකර්ෂණයකට හෝ විකර්ෂණයකට භාජනය විය හැක. ග්‍රහලෝක වැනි විශාල වස්තූන්ගේ ශුද්ධ  ආරෝපණයක් නොමැති නිසා යම් දුරකින් වූ විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රය ශුන්‍ය වේ. ඒ නිසා දුර්වල වූවත් විශ්වයේ විශාල දුර ප්‍රමාණ හරහා ක්‍රියාකරන  ප්‍රධානම බලය ගුරුත්වාකර්ශනය වේ.

සන්නායක තලයක් මතුපිට ක්ෂේත්‍ර රේඛා ධන ආරෝපණයක් නිස්ස්‍රාවනය වේ.

අවකාශය තුළ විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් සාමාන්‍යයෙන් විචලනය වේ. එහි යම් ස්ථානයක එහි ප්‍රබලතාව එම ස්ථානයේ වූ නිෂ්චල නොගැනිය හැකි තරම් කුඩා ආරෝපණයක් සඳහා (ඒකක ආරෝපණයක් මත) ලෙස අර්ථ දැක්වේ. සංකල්පිත ආරෝපණය (පරීක්ෂා ආරෝපණය) ප්‍රධාන ක්ෂේත්‍රයට බාධා නොකෙරෙන පරිදි ක්ෂේත්‍රයක් නොසාදන ඉතා ක්‍රඩා ආරෝපණයක් විය යුතු අතර චුම්භක ක්ෂේත්‍රවල ආචරණයට ලක් නොවන පරිදි නිෂ්චල විය යුතුය. විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් යනු බලයකි. බලයක් යනු දෛශිකයක් නිසා විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් ද යනු දිශාවක් හා විශාලත්වයක් ඇති දෛශිකයකි. එනම් එය දෛශික ක්ෂේත්‍රයකි.

නිෂ්චල ආරෝපණ මගින් ඇතිවන විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් පිළිබඳ අධ්‍යයනය ස්ථිති විද්‍යුතය යටතේ  සිදු වේ. ක්ෂේත්‍රයක් දැක්වීමේදී මනංකල්පිත රේඛා භාවිතා කළ හැකි අතර එහි දී ඕනෑම ස්ථානයක රේඛා දිශාව එම ලක්ෂ්‍යයේ ද ක්ෂේත්‍රයේ දිශාවට සමාන විය යුතුය. මෙම සංකල්පය වර්තමානයේ දී ද භාවිතා කෙරෙන අතර  'බල රේඛා' යනුවෙන් හැඳින්වේ. මෙය ෆැරඩේ විසින් හදුන්වාදෙන ලද්දකි. බල රේඛා යනු ක්ෂේත්‍රයක් තුළ තැබූ ධන ආරෝපණ ඒවා මත බලයක් යෙදෙන බලය නිසා ගමන් කරන පථයයි. මෙම මනංකල්පිත රේඛාවලට භෞතිකමය පැවැත්මක් නොමැත. තවද රේඛා අතර පරතරය පුරාද ක්ෂේත්‍රය පැතිරී පවතී. නිසල ආරෝපණයකින් ස්‍රාවය වන බල රේඛාවලට ප්‍රධාන ලක්ෂණ කිහිපයක් ඇත ඒවා ධන ආරෝපනයකින් පටන් ගෙන ඍණ ආරෝපණයකින් අවසන් වේ. තවද  ඒවා අනිවාර්යෙන් හොඳ සන්නායක මාධ්‍යයකට  ඍජුකෝණීව ම ඇතුළු විය යුතුය. තෙවැන්න කිසිවිටකත් ක්ෂේත්‍ර එකිනෙක ඡේදනය නොවේ.

අධිවෝල්ටීය උපකරණ සෑ‍දීමේදී ස්තිථි විද්‍යුත් මුලධර්ම වැදගත් වේ. ඕනෑම මාධ්‍යයකට දැරිය හැකි  විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍ර ශක්තියට සීමාවක් ඇත. මෙම සීමාව ඉක්මවූ විට විද්‍යුත් බිද වැටීමක් ඇතිවන අතර ආරෝපණ කොටස් අතර විද්‍යුත් චාප හටගනී. උදාහරණයක් ලෙස කුඩා දුර ප්‍රමාණ සඳහා  සෙන්ටිමීටරයකට  හා 30kv   හෝ ඊට වැඩි ප්‍රබලතාවක් ඇත. විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයක් හටගැනීමේ දී වාතය තුළින් විද්‍යුත් චාප දැක්වේ. විශාල පරතර හරහා වාතයේ  බිඳ වැටුම් ශක්තිය හීන වේ. එනම් සෙන්ටිමීටරයකට 1kv  පමණ වේ. අකුණු ගැසීම මේ සඳහා වඩාත් ප්‍රායෝගික ස්වභාවික නිරීෂණයකි. මෙය සිදුවන්නේ ඉහල නඟින වාත කදන් මගින් වළාකුළුවල ආරෝපණ වෙන් වී වාතයට දරාගත නොහැකි තරම් ප්‍රබල විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයන් ඒ හරහා හටගත් විටය. මෙසේ වූ ආරෝපිත විශාල වළාකුලක වෝල්ටීයතාව 100Mv  වැනි ඉහල අගයක් ගත හැකි අතර 250kwh වැනි විශාල විසර්ජන ශක්තියක් පැවතිය හැක.

සන්නායක වස්තු මගින් ඒවා අසල වූ ක්ෂේත්‍රයක ශක්තිය කෙරෙහි විශාල ව‍ශයෙන් බලපෑම් සිදු කරයි. තීව්‍ර තුඩු සහිත වස්තූන්ගේ තුඩු ගමන් කිරීමට සිදු වේ නම් ක්ෂේත්‍ර තීව්‍රතාව තවත් ඉහල‍වේ. අකුණු සන්නායක සදහා මෙම මුලධර්මය යොදාගනී. තීව්‍ර තුඩු සහිත සන්නායකය එය විසින් ආරක්ෂා කරන ගොඩනැගිල්ලට වඩා ඒ මතට විදුලි සැර ඇද ගනී.

විද්‍යුතය හා ස්වභාවික ලෝකය

කායික බලපෑම
මිනිස් ශරීරයට වෝ‍ල්ටියතාවක් සැපයු විට පටකයන් හරහා විද්‍යුත් ධාරාවක් ගමන් කරයි. සම්බන්ධය රේකීය නොවුවත් වෝල්ටීයතාව වැඩිවන විට ගලන ධාරාවද වැඩිවේ. දේහලීය  සංවේදනතාව ධාරාවේ පථය හා සපයන ලද සංඛ්‍යාතය සමග වෙනස් වන අතර ජව මූලික සංඛ්‍යාත විද්‍යුත‍ය සඳහා පථ 1mA පමණ වේ.ධාරාවෙහි අගය ප්‍රමාණවත් තරම් ඉහළ වේ නම් එවිට පේෂී සංකෝචනය,හෘද තත්වායනය ,පටක පිලිස්සීම ආදී බලපෑම් ඇතිවේ. විද්‍යුතය කර ඇති සන්නායකයක් බාහිරව හඳුනා ගැනීමට නොහැකි බැවින් එය උවදුරක් ඇතිවීමේ මාර්ගයක් වේ.විදුලිසැර වැදීමෙන් ඇතිවන වේදනාව අතිශය තීව්‍ර විය හැක අතර එබැවින් විදුලිය හිංසන උපායන්ට යොදාගැනේ. විදුලි පහරක් නිසා සිදුවන මරණයක්  electrocution ලෙස ඉංග්‍රීසියෙන්  සඳහන් වේ. වර්ථමානයේ සුලභව භාවිතා ෙනාවුවද සමහරක් අධිකරන බල ප්‍රදේශ තුළ මරණ දණ්ඩනයට ලක්වූවන් විදුලි සැර වැදීමෙන් මරණයට පත් කිරීම සිදුකරනු ලැබීය.

විද්‍යුත් සංසිද්ධිය

විද්‍යුත‍ය යනු සියයට සීයක්ම මිනිස් නිපැයුමක් නොවේ. අකුණු ගැසීම වැනි විවිධාකාර තත්වලින්
විද්‍යුත‍ය ස්වභාවයේ පවතී. පෘථිවි චුම්භක ක්ෂේත්‍රය ද පෘථිවි ගර්භය වටා වූ ස්වභාවික ඩයිනමෝවක් ආකාරයට ක්‍රියා කරන සංක්‍රමණ ධාරා හේතුවෙන් ඇතිවේ යැයි විශ්වාස කෙරේ. උක් දඬු මෙන්ම ක්වාටිස් වැනි සමහර පාෂාණ වර්ග ද  බාහිර පීඩනනයකට යටත් වූ කල ඒවායේ පෘෂ්ඨ හරහා විභව අන්තරයක් හටගනී. මෙ‍ම සංසිද්ධිය පීඩ විද්‍යුත‍ය වශයෙන් හැඳින්වේ.

ග්‍රීක භාෂාවේ   piezein යනු තද කරීමයි. මෙම සංසිද්ධිය 1880 දී පියරි හා ජැක්ස් කියුරි විසින් සොයාගන්නා ලදී. මෙම ආවරණය පරස්පර ලෙස පීඩ විද්‍යුත් ද්‍රව්‍යයක් විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍රයකට භාජනය කළ විට එහි හෞතික මාන යම් ප්‍රමාණයකින් වෙන්වීම සිදු වේ.

මෝරුන් වැනි සමහර ජීවින් "විද්‍යුත් ප්‍රතිචාර"  යන හැකියාව මගින් විද්‍යුත් ක්ෂේත්‍ර‍ෙය්  වෙනස් වීම් හඳුනාගෙන එයට ප්‍රතිචාර දැක්විය හැක. සමහරක් ජීවීන් විද්‍යුත් ජනනීය ජීවීන් වන අතර ඔවුහු ආරක්ෂාකාරී හෝ ප්‍රහාරක ආයුධයක් වශයෙන් විද්‍යුතය නිපදවා භාවිතයට ගනිති. 'විදුලි ආඳා' ඇතුළත් වන ජම්නොටිෆෝම් ගෝත්‍රයේ ජීවීන්ට විද්‍යුත් ජනක සෛල ලෙස හැඳින්වෙන විශේෂ‍ෙයන් සැකසුණු   පේෂී සෛලවල නිෂ්පාදිත අධික වෝල්ටීයතාවන් ඇසුරින් ඔවුන්ගේ ගොදුරු ආවරණය කරගැනීම හෝ අඩපන කිරීම කළ හැක. ස්නායු පද්ධතියේ ස්නායු සහ පේෂීන් අතර සන්නිවේදනයට උපකාරී වන ක්‍රියා විභවයන් ලෙස හැඳින්වෙන විද්‍යුත් ස්පන්දයක් ඇසුරෙන් සියළු ජීවීන් සිය සෛල පටල /ප්ලාස්ම ඹස්සේ තොරතුරු සම්‍ප්‍රේෂණය කරති. (මෙම මුලධර්ම හේතුවෙන් විදුලිසැර වැදීමක් මගින් ස්නායු පද්ධතිය අධිභාරයකට ලක්වී‍මෙන් ජීවියෙකු තාවකාලිකව හෝ ස්ථිරවම අංශභාග තත්වයකට භාජනය විය හැක.) මෙම පද්ධතීන් සමහර ශාකවල සම්බන්ධීකරණ  ක්‍රියාවලිය සඳහා ද වැදගත් වේ.

විදුලිය

විද්‍යුතය


An Fuirena moritziana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Johann Otto Boeckeler. An Fuirena moritziana in nahilalakip ha genus nga Fuirena, ngan familia nga Cyperaceae.

Mabibilngan ini ha Venezuela. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Fuirena

Fuirena moritziana


Mars Needs Women este un film SF independent de televiziune cu buget redus din 1967 produs, scris și regizat de Larry Buchanan. În rolurile principale joacă actorii Tommy Kirk, Yvonne Craig și Byron Lord.

Prezentare
O stație militară americană din Houston, Serviciul de decodificare a Statelor Unite (United States Decoding Service, USDS), NASA Wing, a interceptat un mesaj din spațiul cosmic. După decodare, mesajul conține numai declarația criptică: "Marte... Are nevoie... Femei".

Marțienii au dezvoltat o deficiență genetică și se nasc acum doar copii de sex masculin. Se lansează o misiune pe Pământ, formată din cinci bărbați marțieni, condusă de Dop (Tommy Kirk). Odată ajunși la destinație, echipa lor intenționează să recruteze femei de pe Pământ ca să vină pe Marte pentru a se împerechea și a produce astfel descendenți de sex feminin, salvând civilizația lor de la dispariție. Folosind transponderul lor sofisticat, Dop încearcă să intre în contact cu armata americană, care a urmărit sosirea extratereștrilor pe Pământ.

Armata, în cele din urmă, îi consideră invadatori pe marțieni, așa că echipa se deghizează ca oamenii de pe Pământ, făcând rost de haine umane, bani, hărți și mijloace de transport. Echipa selectează candidatele potențiale, punând ochii pe patru femei americane: o tânără de la un liceu, o stewardesă, o dansatoare la bară și, mai ales, o cercetătoare recompensată cu premiul Pulitzer, dr. Bolen (Yvonne Craig), expertă în genetică spațială. Folosind hipnoza, femeile sunt capturate, dar Dop se îndrăgostește la prima vedere de doctorul Bolen; curând este pregătit să-și saboteze misiunea pentru ea. După ce militarii le descoperă ascunzătoarea, marțienii sunt forțați să se întoarcă acasă fără prizonierele lor. Planeta Marte are încă nevoie de femei.

Distribuție
Rolurile principale și cele care apar pe genericul filmului:
 Tommy Kirk (ca Dop, Martian Fellow #1/Mr. Fast, a Seattle Sun reporter)
 Yvonne Craig (ca Dr. Marjorie Bolen)
 Warren Hammack (ca Martian Doctor/Fellow #2)
 Tony Huston (ca Martian Fellow #3, billed as Anthony Huston)
 Larry Tanner (ca Martian Fellow #4)
 Cal Duggan (ca Martian Fellow #5)
 Pat Delaney (ca artist abductee)
 Sherry Roberts (ca Brenda Knowlan, abductee)
 Donna Lindberg (ca Stewardess, abductee)
 "Bubbles" Cash (ca Stripper, abductee)
 Byron Lord (ca Col. Bob Page, U.S.D.S.)
 Roger Ready (ca Stimmons)
 Barnett Shaw (ca Man at military conference)
 Neil Fletcher (ca Secretary of Defense)
 Chet Davis (ca network news reporter)

Note

Legături externe
 Mars Needs Women la The Encyclopedia of Science Fiction

Vezi și
 Devil Girl from Mars (1954); versiune similară cu inversare de genuri care folosește aceeași temă
 Mars Needs Moms (Mămici pentru Marte, 2011)
Inginerie socială

Filme din 1967
Filme SF din anii 1960
Filme regizate de Larry Buchanan
Filme independente
Filme americane
Filme de televiziune
Filme American International Pictures
Filme despre aviație
Marte în ficțiune
Filme cu extratereștri

Mars Needs Women


Strynø Kalv er en privatejet ø i Det Sydfynske Øhav vest for Strynø. Arealet af øen er ca. 45 ha og højeste punkt er 3 m over havet. En del af øen er fredet for bevaringen af klokkefrøer.  Øen kan besøges i egen båd eller med hjælp fra Øhavets Smakkecenter på Strynø. En cementmole som indtil midt i 1960'erne blev brugt til udskibning af landbrugsvarer fra øens landbrugsejendomme er eneste anløbsbro. Fra 1969 blev de tre gårde kun anvendt som fritidshuse og markerne udlagt til fårehold.

Den første gård blev bygget 1480, der i 1600-tallet blev afløst tre gårde. Det bebyggede miljø på Strynø Kalv udgør en samlet helhed, bestående af den inddigede ø med den samlede bebyggelse placeret inde midt på øen.  Digerne blev forhøjede efter stormfloden i 1872. I nutiden er der anlagt en lille bro på øens østside.

I 1813 sejlede skolelæreren fra Strynø hver torsdag til øen, hvis vejret tillod det for at undervise børnene. Beboerne sørgede for ophold og befordring til og fra øen. 1917 begyndte den daglige levering af mælk fra Strynø Kalv til Strynø Andelsmejeri, og dermed er skolebørnene på Strynø Kalv meget sandsynligt begyndt at gå i skole på Strynø hver anden dag som skolebørnene på Strynø.

I 1921 boede der 26 mennesker på øen. 1950 var der 15 og i 1968 var der kun to ældre mænd tilbage.

Eksterne henvisninger og kilder
 Strynø Kalv
 www.webatlas.dk

Langeland Kommunes geografi
Øer i Sydfynske Øhav

Strynø Kalv


The City of Whitehorse is a local government area in Victoria, Australia in the eastern suburbs of Melbourne. It has an area of  and an estimated residential population of 171,167 as of June 2021.

History
The City of Whitehorse was created in December 1994 following the amalgamation of the former cities of Box Hill and Nunawading. The municipality derives its name and logo from The White Horse Hotel, a popular coaching inn located on the corner of Elgar Road and Whitehorse Road. After its demolition in 1933, the Council acquired the horse and porch from the hotel, and they were erected on Whitehorse Road. In 1986, the monument was relocated to Box Hill Town Hall and a replica was erected in its place.

The City of Whitehorse was originally planned to be formed from the merger of the City of Box Hill and the eastern part of the City of Camberwell.

Whitehorse City Council

The City of Whitehorse is divided into eleven wards: Cootamundra, Eley, Elgar, Kingsley, Lake, Mahoneys, Simpson, Sparks, Terrara, Walker and Wattle. One Councillor is elected to represent each ward, every four years. Council elections are conducted by postal voting and votes are counted using instant-runoff voting. Voting is compulsory for residents who are on the electoral roll for state elections, but voters aged 70 years or over are not obliged to vote at local council elections. The Mayor and Deputy Mayor are elected by the Councillors to serve as the principal ambassador for the city for a twelve-month term.

The current council was elected in November 2020, and its composition is:

Past councillors

BYE denotes councillor elected at a by-election. CB denotes councillor elected via count back.

1. Noel Richard Spurr 2. Helen Buckingham 3. Richard Anderson 4. Sharon Patridge 5. Pauline Richards 6. Tanya Tescher

Townships and localities
The 2021 Census counted 169,346 residents in the City of Whitehorse, up from 162,078 in 2016.

^ - Territory divided with another LGA

Major thoroughfares

 Blackburn Road (State Route 13)
 Boronia Road (State Route 36)
 Burwood Highway (State Route 26)
 Canterbury Road (State Route 32)
 Elgar Road (B970)
 Eastern Freeway (M3)
 Highbury Road
 Maroondah Highway (Whitehorse Road) (State Route 34)
 Middleborough Road (State Route 23)
 Mitcham Road (State Route 36)
 Riversdale Road (State Route 20)
 Springvale Road (State Route 40)
 Station Street (State Route 47)
 Surrey Road (State Route 13)
 Warrigal Road (State Route 15)

Culture

Neighbours is filmed in Vermont South; Pin Oak Court is the real cul-de-sac that has doubled for Ramsay Street since 1985. All of the houses featured in the show are real and the residents allow Neighbours to shoot external scenes in their front and back yards and on occasions, in their garages. Owing to its association with the show, Pin Oak Court has become popular with tourists; Tours to the cul-de-sac run throughout the year. The interior scenes are filmed at the Global Television studios in the adjacent suburb of Forest Hill.

Box Hill has variously supported an eponymous brass band since 1889.

Sister city relations

On 12 May 1971, the City of Box Hill established a sister city relationship with Matsudo, in Chiba, Japan. In December 1994, when Box Hill amalgamated with Nunawading, the City of Whitehorse re-affirmed its relationship with Matsudo.

In April 2005, the City of Whitehorse signed a Memorandum of Friendship and Understanding with Shaoxing, in Zhejiang, China. The Memorandum of Friendship and Understanding aims to foster international liaisons and links and facilitate the exchange of information and personal visits, as well as to strengthen economic, tourism and educational connections between the two cities through sharing knowledge and cultural understanding.

Libraries
All libraries in the City of Whitehorse are operated by the Whitehorse Manningham Regional Library Corporation,
which also has 4 branches in the City of Manningham
 Blackburn Library – Located at Cnr Blackburn and Central Roads, Blackburn.
 Box Hill Library – Located at 1040 Whitehorse Road, Box Hill.
 Nunawading Library – Located at 379 Whitehorse Road, Nunawading.
 Vermont South Library – Located at Pavey Place, Vermont South.

See also
 List of places on the Victorian Heritage Register in the City of Whitehorse

References

External links

Official website
Public Transport Victoria local public transport map
Link to Land Victoria interactive maps

Local government areas in Melbourne

1994 establishments in Australia
Populated places established in 1994

City of Whitehorse


Morten Madsen (* 16. Januar 1987 in Rødovre) ist ein dänischer Eishockeyspieler, der seit Juni 2016 beim schwedischen Erstligisten Karlskrona HK unter Vertrag steht.

Karriere
Morten Madsen begann seine Karriere als Eishockeyspieler in seiner Heimatstadt in der Nachwuchsabteilung der Rødovre Mighty Bulls, für deren Profimannschaft er in der Saison 2002/03 sein Debüt in der höchsten dänischen Spielklasse gab. Anschließend wechselte der Flügelspieler in die Nachwuchsabteilung des schwedischen Topteams Frölunda HC, für dessen Profimannschaft er in der Saison 2005/06 in fünf Spielen in der Elitserien auf dem Eis stand. Die Saison 2006/07 verbrachte der Däne bei den Tigres de Victoriaville aus der kanadischen Juniorenliga QMJHL. Von 2007 bis 2009 spielte er für die Houston Aeros, deren Kooperationspartner Minnesota Wild ihn im NHL Entry Draft 2005 in der vierten Runde als insgesamt 122. Spieler ausgewählt hatten, in der American Hockey League und kam parallel zu fünf Einsätzen für die Texas Wildcatters aus der ECHL.

Zur Saison 2009/10 kehrte Madsen nach Europa zurück und spielte bis 2013 für MODO Hockey aus der schwedischen Elitserien, wobei er ab 2010 Assistenzkapitän seiner Mannschaft war. Zur Saison 2013/2014 wechselte Madsen zu den Hamburg Freezers in die DEL, wo sein Vertrag im März 2015 um drei weitere Jahre bis zum Ende der Spielzeit 2017/18 verlängert wurde. Die Freezers reichten keinen Lizenzantrag für die DEL-Saison 2016/17 ein, damit endete Madsens Dienstzeit (und die aller Freezers-Mitarbeiter) bei dem Hamburger Verein. Am 27. Juni 2016 unterschrieb Madsen einen Vertrag beim schwedischen Erstligisten Karlskrona HK.

International
Für Dänemark nahm Madsen im Juniorenbereich an den U18-Junioren-Weltmeisterschaften 2004 und 2005 sowie den U20-Junioren-Weltmeisterschaften der Division I 2005, 2006 und 2007 teil. Im Seniorenbereich stand er im Aufgebot seines Landes bei den Weltmeisterschaften 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 und 2012.

Erfolge und Auszeichnungen
 2007 Aufstieg in die Top-Division bei der U20-Junioren-Weltmeisterschaft der Division I

Karrierestatistik

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Dänemark)
Eishockeyspieler (Rødovre Mighty Bulls)
Eishockeyspieler (Tigres de Victoriaville)
Eishockeyspieler (Houston Aeros, AHL)
Eishockeyspieler (Texas Wildcatters)
Eishockeyspieler (Karlskrona HK)
Eishockeyspieler (Frölunda HC)
Eishockeyspieler (MODO Hockey)
Eishockeyspieler (Hamburg Freezers)
Olympiateilnehmer (Dänemark)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 2022
Däne
Geboren 1987
Mann

Morten Madsen


El califa de Bagdad (título en francés, Le calife de Bagdad) es una opéra comique en un acto de François-Adrien Boïeldieu, con libreto de Claude de Saint-Just (Godard d'Aucourt). Se estrenó en el Teatro Nacional de la Opéra-Comique de París el 16 de septiembre de 1800.

Historia
Después de su estreno en el Teatro Nacional de la Opéra-Comique de París (16 de septiembre de 1800), El califa de Bagdad se hizo muy popular por toda Europa. Fue el primer gran triunfo de Boïeldieu. Un miembro del público que quedó menos impresionado fue el notable compositor Luigi Cherubini quien reprochó a Boïeldieu, "¿No estás avergonzado de tan gran éxito, y haber hecho tan poco para merecerlo?" Boïeldieu inmediatamente pidió a Cherubini lecciones sobre técnicas compositivas.

El califa de Bagdad fue parte de la moda de óperas sobre temas orientales y la músic usa color local, especialmente la obertura con su destacada percusión "oriental". El aria de Késie De tous pays es una pieza de bravura que ilustra los estilos musicales de varios países euripeos, incluyendo España, Italia, Alemania, Escocia e Inglaterra. El califa de Bagdad se cree que influyó en Carl Maria von Weber, especialmente sus óperas Abu Hassan y Oberon.

Esta ópera rara vez se representa en la actualidad; en las estadísticas de Operabase aparece con sólo 1 representación en el período 2005-2010.

Personajes

Argumento
Isaoun, el califa de Bagdad, ha adoptado un disfraz de manera que puede recorrer las calles de la ciudad libremente, bajo el nombre de "Il Bondocani". Dos meses antes de que empiece la acción, ha rescatado a Zétulbé de un grupo de bandidos y Zétulbé se ha enamorado de él. Pero la madre de Zétulbé, Lémaïde, no está impresionada por su apariencia desharrapado y no le deja casarse con él. Ella quedada anonadada cuando "Il Bondocani" ordena a sus seguidores traer regalos incluyendo un cofre con joyas. Pensando que "Il Bondocani" es un bandido, el vecino de Lémaïde lo ha delatado a la policía, que ahora intenta echar abajo la puerta. Después de más intriga, al final Isaoun revela su verdadera identidad a Zétulbé y los dos pueden ahora casarse.

Grabaciones
Le calife de Bagdad - Laurence Dale, Lydia Mayo, Joelle Michelini, Claudine Cheriez, Coro y orquesta de la Camerata de Provenza, dirigido por Antonio de Almeida (Sonpact, 1993)
La obertura, una popular pieza de concierto, ha sido grabada separadamente muchas veces.

Referencias
Holden, Amanda (Ed.), The New Penguin Opera Guide, Nueva York: Penguin Putnam, 2001. ISBN 0-140-29312-4
Del Teatro (en italiano)
Amadeus Online

Enlaces externos

Le Calife de Bagdad en operone.de (en alemán)

Óperas de François-Adrien Boïeldieu
Óperas en francés
Óperas de 1800
Óperas estrenadas en París
Obras con influencia de Las mil y una noches

El califa de Bagdad


Steniés, en , est un village de l'île d'Ándros en Égée-Méridionale, Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Village en Égée-Méridionale
Dème d'Ándros

Steniés


لوثر الأول (بالألمانية : Lothar I ، بالفرنسية : Lothaire I ، بالإيطالية Lotario) ؛ (795 - 29 سبتمبر 855) ملك إيطاليا (818 - 855) ، توج ملكاً كارولنجياً على (شمال) إيطاليا ، و إمبراطور الرومان و (شكلياً) إمبراطور الفرنجة (840 - 855).

مراجع

محاربون فرنجة
أباطرة الرومانية المقدسة
دوقات لورين
دوقات مين
ملوك إيطاليا القرن 9
ملوك بافاريا
مواليد 795
وفيات 855
حكام بافاريا القرن 9

لوثر الأول


peut désigner plusieurs choses :

 Blood, Sweat and Tears, groupe américain de jazz-rock formé en 1967 ;
 Blood, Sweat and Tears, deuxième album de ce groupe sorti en 1968 ;
 Blood, Sweat and Tears 3, troisième album de ce groupe sorti en 1970 ;
 Blood, Sweat and Tears, album du rappeur américain Ace Hood sorti en 2011 ;
 Blood, Sweat and Tears, chanson du boys band sud-coréen BTS sortie en 2016.

Homonymie de titre

Blood, Sweat and Tears (homonymie)


الشركة الكويتية لنفط الخليج هي إحدى الشركات التابعة لمؤسسة البترول الكويتية تأسست عام 2002 لتمثل حصة الكويت في إدارة حقول المنطقة المقسومة بين الكويت والسعودية بدلاً عن شركة الزيت العربية بعد انتهاء عقدها مع الكويت.

تاريخ
قامت شركة الزيت العربية (يابانية) بإدارة حصة الكويت من الحقول النفطية المشتركة بين الكويت والسعودية منذ عام 1958. وفي سبتمبر 2001 وقعت الكويت واليابان مذكرة تفاهم تقضي بموجبها انهاء حقوق الامتياز والتنقيب الممنوحة لشركة الزيت العربية ابتداءً من 4 يناير 2003 حيث بدأت الشركة الكويتية لنفط الخليج أعمالها في الحقول البحرية المشتركة. وبانتهاء أعمال شركة الزيت العربية تكون جميع الحقول النفطية الكويتية تحت إدارة مؤسسة البترول الكويتية، وبذلك تنهي الكويت آخر امتياز نفطي لشركة أجنبية.
و تبلغ قدرة الشركة الإنتاجية من جميع حقولها البرية والبحرية ما يقارب 538,000 برميل يومياً.

المراجع

تأسيسات سنة 2002 في الكويت
شركات النفط والغاز في الكويت
شركات طاقة أسست في 2002
صناعة نفطية في الكويت
شركات كويتية أسست في 2002

الشركة الكويتية لنفط الخليج


සෝවියට්වරුන්ගේ පෝලන්ත ආක්‍රමණය අතරතුර  1939 සැප්තැම්බර් 21 සිට සැප්තැම්බර් 24 දක්වා කාලසීමාවේදී ගොරොඩනෝ සටන ඇතිවිය. මෙම සටන පැවැතියේ, ජනරාල් වැට්ස්වෆ් යං ප්‍රෂෙස්ඩ්සිස්කී යටතේවූ ක්ෂණ නිර්මිත පෝලන්ත භට ඛණ්ඩ සහ,  මෝල්ටොෆ්–රිබෙන්ට්‍රොෆ් ගිවිසුම යටතේ නාසි ජර්මනිය හා එදිරිවාදිකම්-නොකරන ගිවිසුමක් යටතේ සිටි සෝවියට් සංගමයේ  රතු හමුදාව  අතරය.

ආශ්‍රිත

ගොරොඩනෝ සටන(1939)


Caninius war der Name eines altrömischen plebejischen Geschlechts, das ursprünglich aus Tusculum stammte und seit dem 2. Jahrhundert v. Chr. nachweisbar ist. Bedeutende Vertreter waren:

 Gaius Caninius, römischer Maler
Gaius Caninius Rebilus (Prätor), 171 v. Chr. Prätor von Sizilien
Marcus Caninius Rebilus, reiste 167 v. Chr. in diplomatischer Mission nach Thrakien
Aulus Caninius Satrius, 65 v. Chr. als Freund Ciceros erwähnt
Lucius Caninius Gallus (Volkstribun 56 v. Chr.) († 44 v. Chr.), Briefpartner Ciceros
Gaius Caninius Rebilus, Anhänger Caesars, nahm an dessen Gallischem Krieg und auch am Bürgerkrieg teil, wurde am 31. Dezember 45 v. Chr. für nur wenige Stunden Suffektkonsul
Caninius Rebilus, konnte 43 v. Chr. vor seiner Proskription durch die Triumvirn nach Sizilien flüchten
Lucius Caninius Gallus (Konsul 37 v. Chr.), Sohn des gleichnamigen Volkstribunen
Lucius Caninius Gallus (Suffektkonsul 2 v. Chr.), unter Augustus 2 v. Chr. Suffektkonsul, später Prokonsul von Africa
Caninius Celer, Lehrer des späteren Kaisers Mark Aurel

Literatur

Römisches Geschlecht

Caninius


The Konginkangas bus disaster was a major road traffic crash on March 19, 2004, outside the village of Konginkangas in Äänekoski, Central Finland. At 02:08 local time (00:08 UTC), a bus transporting 38 passengers, most of them youths, to the Rukatunturi skiing center for an alpine ski trip crashed into a full-trailer truck carrying heavy paper rolls weighing about  total. The crash occurred on Finnish national road 4 (E75)  north of Äänekoski, and left the bus driver and 22 passengers dead; fourteen were injured. The executive director of the youth travel company was among those who perished in the crash. Most of the victims were killed immediately by the paper rolls ejected into the bus. The truck driver was uninjured.

Crash
The crash occurred when the trailer of the southbound truck began a soft swerving movement on black ice, which intermittently covered the highway. The trailer first swerved to the right onto the edge of the road, then returned to the road and drifted left onto the lane of oncoming traffic. Despite an evasive attempt by the driver, the trailer continued to run in the opposite lane. The northbound bus then collided with the front wall of the trailer. Five  paper rolls were ejected through the front wall of the trailer, pushing the wall and paper rolls into the bus at a speed of . The winter speed limit on the road was . The front of the bus, as well as several rows of seats, were demolished on impact.

Investigation

The crash was investigated by Finland's Safety Investigation Authority (SIAF). In total, the SIAF found 32 causes of the crash, the most immediate being the truck driver's loss of control. The main contributing factors to the crash were the choice of an unfavorable route, the high speed of the truck and the possible reduced alertness of the driver. In the SIAF's view, none of the bus passengers wore a seat belt, while the bus driver, driving at high speed in snowy weather, made an error in observing the oncoming truck and attempted to avoid the collision too late. The SIAF found no technical defects with either vehicle. The routes of both vehicles were designed in such a way that it would not have been possible to drive them in compliance with both the speed limits in force and the drivers' driving and rest time regulations. In addition, the SIAF found that the road surface was very slippery and that an area of local slipperiness was difficult to detect or predict.

The SIAF issued seventeen safety recommendations, the most important of which could be considered to be the transfer of responsibility for transport from the driver alone to all parties involved. Other notable proposals include lowering the maximum speed limit for truck speed limiters to 80 km/h and using the speed information stored by the tachograph to punish breaches of the speed limit. The SIAF considered the crash-worthiness of the front end of the bus to be insufficient in such an crash, but did not make any recommendations to improve the situation. Instead, Volvo reinforced the front of the body of its 9700 model on its own initiative in 2004.

Trial
On 31 May 2006, the Äänekoski District Court gave the truck driver a suspended sentence of three months' imprisonment for endangering traffic safety, 23 fatalities and three injuries. In addition, the transport company Transpoint was fined a community fine of EUR10,000 for an occupational safety offense.

The trial continued on 18 December 2006 in the Vaasa Court of Appeal, as the truck driver appealed against the verdict. A few interested parties also expressed dissatisfaction with the verdict of the Äänekoski District Court, but none of them ultimately appealed.

On 23 January 2007, the Court of Appeal upheld the District Court's decision largely unchanged. The truck driver did not appeal the verdict to the Supreme Court of Finland, so the verdict of the Court of Appeal remained final.

References

Further reading

Bus incidents in Finland
Road incidents in Finland
2004 road incidents
2004 in Finland
Äänekoski
2004 disasters in Finland

Konginkangas bus disaster


was a town located in Kanzaki District, Saga Prefecture, Japan. The status of this municipality was changed from a village to a town on April 1, 1965.

As of 2003, the town had an estimated population of 9,492 and a density of 874.84 persons per km2. The total area of the town was 10.85 km2.

On March 1, 2006, Mitagawa, along with the village of Higashisefuri (also from Kanzaki District), was merged to create the town of Yoshinogari.

Dissolved municipalities of Saga Prefecture

Mitagawa, Saga


Die Pfarrer-Initiative ist ein eingetragener Verein, der vom Vorsitzenden Helmut Schüller medial vertreten wird. Ihr Ziel ist . Der Initiative gehören etwa 400 Priester und Diakone der römisch-katholischen Kirche in Österreich an.

Anliegen

Das fünffache Nein
Die Initiative wendet sich dagegen,
 dass Pfarrer durch den Priestermangel und die damit verbundene Zusammenlegung von Pfarren zu nur noch kurzzeitig anwesenden Seelsorgern geworden sind, dass sie jeweils nur kurz vor der Messfeier in einem Ort ankommen und danach gleich wieder weiterfahren,
 dass Pfarren aufgelöst werden, wenn es keinen Pfarrer gibt,
 dass Pfarrern zu viel Administratives aufgebürdet wird,
 dass ihr Dienst weit in das Pensionsalter hinein beansprucht wird und
 dass die strengen Verdikte des Kirchenrechts bei Geschiedenen, Priestern und gleichgeschlechtlich Liebenden, die eine Beziehung eingehen, gelten.

Der Aufruf zum Ungehorsam
Die Mitglieder sagen, sie gestalteten die Gegenwart, indem sie
 im Gottesdienst im Fürbittengebet um eine Kirchenreform bitten.
 im Gottesdienst die Eucharistie nicht verweigern.
 an Sonntagen und Feiertagen "liturgische Gastspielreisen" vermeiden und stattdessen Wortgottesdienste fördern.
 Wortgottesdienste mit Kommunionspendung als "priesterlose Eucharistiefeier" benennen.
 das Predigtverbot für kompetent ausgebildete Laien und Religionslehrer missachten.
 im Sinne des Priestertums aller Gläubigen für jede Pfarre einen eigenen Vorsteher anzielen.
 sich für die Zulassung von Frauen und Verheirateten zum Priesteramt aussprechen.

Geschichte
Die Initiative wurde im April 2006 mit neun Priestern im Leitungsteam, unter ihnen als Vorsitzender und Sprecher Helmut Schüller, Udo Fischer, Pfarrer der Pfarre Paudorf-Göttweig sowie Hans Bensdorp, damals Pfarrer der Pfarre Hetzendorf, im Café Landtmann in Wien bekanntgemacht. Mit Stand  2013 hatte die Initiative 429 Mitglieder und 77 Unterstützer als Priester und Diakone, weitere 3135 Unterstützer sind Laien.

Sitz des Vereins ist nach wie vor an der Adresse des Gründungsmitglieds, Altpfarrer von Hetzendorf und nunmehriger Rektor der Rektoratskirche St. Johannes der Täufer, Hans Bensdorp, der auch als Webmaster der Vereins-Website fungiert.

Anerkennungen
In einer Umfrage des ORF im Jahre 2011 zeigte sich, dass die Inhalte der Initiative von zwei Drittel der Priester unterstützt werden.

Auszeichnungen:
 2012: Herbert-Haag-Preis

Kritik zur Auseinandersetzung
Die Österreichische Bischofskonferenz zeigte sich in der Herbstvollversammlung 2011 kritisch zur Pfarrer-Initiative und sagte:  Aktive Bischöfe haben sich der Initiative nicht angeschlossen, Altbischof Reinhold Stecher – dazu befragt – äußerte, dass die Pflicht zum Zölibat aufgehoben werden solle. Diözesanbischof Manfred Scheuer, in einem Interview zur Pfarrer-Initiative befragt, sagte: "Ich glaube nicht, dass eine ungeteilte Zustimmung möglich ist, aber eine pauschale Ablehnung wäre auch fatal. Es ist wichtig, die Leidenschaft für die Seelsorge wahrzunehmen. Und die Frage zu stellen, welche Wertschätzung Seelsorger erfahren." Zur Fürsorgepflicht der Bischöfe bemerkte er:  Papst Benedikt XVI. reagierte am Gründonnerstag 2012 auf die Pfarrer-Initiative und bezeichnete besonders die Ordination von Frauen als Reformziel als nicht möglich.

Dass der Papst überhaupt ausdrücklich auf die Pfarrer-Initiative reagierte, überraschte. Helmut Schüller sagte, der Papst habe Fragen gestellt, welche die Initiative direkt beantworten wolle, und er hoffe auf eine Einladung nach Rom. Der Vatikan lehnte jedoch einen direkten Kontakt ab.

Der Jesuit Herwig Büchele fragte 2012, ob der  einer , welcher sich im Besonderen an die österreichischen Bischöfe richtete, an den richtigen Adressaten ging und meint, . Büchele zitiert zur Zulassung der Frauen zum Priesteramt die Instruktion der Glaubenskongregation über die Berufung der Theologen vom 29. Mai 1990, wo es heißt: Entstehen Spannungen zwischen dem Theologen und dem Lehramt  und folgert daraus:

Die Theologin und Generaloberin der Franziskanerinnen von Vöcklabruck Kunigunde Fürst sagte 2012, dass sie sich mit dem Titel  nicht so recht identifizieren kann.  Zur Zulassung von Frauen zum Priesteramt sagte Fürst:  und:

Der österreichische Bischof Erwin Kräutler in der Territorialprälatur Xingu in Brasilien teilte 2012 in einem Interview mit den Salzburger Nachrichten mit, dass die Anliegen der Pfarrer-Initiative "eine Frage der gesamten Weltkirche" sind. Um den Stillstand in der Auseinandersetzung zu den Zulassungsbestimmungen zum Priesteramt zu überwinden, "soll Rom alle Bischöfe weltweit befragen".

Helmut Schüller forderte 2012 in einem Interview mit dem Männer-Lifestyle-Magazin Wiener die demokratische Wahl der Bischöfe durch das Kirchenvolk:

Vorfälle
Im Juni 2012 wurde Peter Meidinger, Dechant im Dekanat Piesting im südlichen Niederösterreich und Mitglied in der Pfarrer-Initiative, von Kardinal Schönborn vor der Wiederwahl vor die Wahl gestellt, sein Amt oder seinen Ungehorsam aufzugeben. Meidinger gab daraufhin sein Amt als Dechant ab.

Siehe auch
 Pfarrer-Initiative Deutschland, Pfarrei-Initiative Schweiz

Literatur
 Paul Michael Zulehner: Aufruf zum Ungehorsam. Taten, nicht Worte reformieren die Kirche. Schwabenverlag, Ostfildern 2012, ISBN 978-3-7966-1574-0.
 Jan-Heiner Tück (Hrsg.): Risse im Fundament? Die Pfarrerinitiative und der Streit um die Kirchenreform. Mit Medard Kehl, Elmar Mitterstieler, Józef Niewiadomski, Johann Pock, Pastoralamtsleiterin Veronika Prüller-Jagenteufel, Eberhard Schockenhoff, Kardinal Christoph Schönborn, Helmut Schüller, Roman Siebenrock, Christian Stoll, Jan-Heiner Tück, Paul Michael Zulehner; Verlag Herder, 2012, ISBN 978-3-451-30579-5.
 Rotraud A. Perner, Herbert Kohlmaier (Hrsg.): Ungehorsam. Festschrift für Helmut Schüller zum 60. Geburtstag. Sammelband, Aaptos-Verlag, Wien 2012, ISBN 978-3-901499-20-3.

Weblinks
 Offizielle Website
 Sonderseite zur Pfarrer-Initiative auf religion.orf.at
 Blog der Pfarrer-Initiative in der Diözese Innsbruck

Einzelnachweise

Römisch-katholische Organisation (Österreich)
Kirchenreform
Verein (Wien)
Meidling
Gegründet 2006
Christliche Organisation (Wien)

Pfarrer-Initiative Österreich


J'étais dans ma maison et j'attendais que la pluie vienne est une pièce de théâtre en vers libres de Jean-Luc Lagarce écrite en 1994 sur une commande de Lucien Attoun. Elle s'inscrit dans un cycle de trois pièces sur le thème du retour du fils prodigue avec Juste la fin du monde et Le Pays lointain.

Personnages

 L'aînée
 La mère
 La plus vieille
 La seconde
 La plus jeune

Argument
Dans une maison de campagne, cinq femmes de la même famille attendent le retour du « jeune frère » depuis qu'il a été chassé par son père, ce dernier est mort depuis. Elles parlent de leurs espoirs et de leur volonté de quitter le foyer, mais, surtout, elles racontent leur frère, son passé. Elles espèrent ainsi pouvoir vivre à travers lui qui a su partir de la maison.

Cependant, quand celui-ci revient, il arrive mourant. Les cinq femmes commencent alors un deuil, celui du jeune homme et celui de leurs aspirations. Mais c'est aussi là le début d'une nouvelle attente, son retour à la vie.

Prix

 Prix du Syndicat de la Critique, Meilleure création en langue française, 1997

Mises en scènes

 1997 : mise en scène Stanislas Nordey, Théâtre Ouvert
 2004 : mise en scène Joël Jouanneau, Théâtre du peuple
 2004 : mise en scène Stéphane de Goldfiem, Théâtre national de Nice
 2011 : mise en scène Mathilde Boulesteix, Théâtre Notre-Dame
 2018 : mise en scène Chloé Dabert, Comédie Française

Notes et références

Pièce de théâtre de 1994
Pièce de théâtre française
Pièce de théâtre de Jean-Luc Lagarce
1994 en littérature


Hernando de Soto (c. 1500 – d. 21 mai 1542) a fost un explorator spaniol și conchistador care a condus prima expediție europeană adânc în teritoriul de astăzi al Statelor Unite ale Americii (Florida, Georgia, Alabama și cel mai probabil Arkansas), și primul european care a traversat Fluviul Mississippi.

A participat la cucerirea Americii Centrale și a Perului. De Soto a murit în 1542 de pe malul Fluviului Mississippi, în ceea ce este acum Guachoya, Arkansas sau Ferriday, Louisiana.

Note

Nașteri în 1496
Decese în 1542
Spanioli din secolul al XVI-lea
Istoria pre-statală a statului Alabama
Istoria pre-statală a statului Carolina de Nord

Hernando de Soto


زهادوفكا  هي مدينة في مقاطعة أوليانوفسك أوبلاست في روسيا.

يبلغ عدد سكانها حوالي 1849 نسمة.

مدن مقاطعة أوليانوفسك

جادوفكا (أوليانوفسك)


Rousseaceae, biljna porodica u redu zvjezdanolike. Sastoji se od dvije potporodice sa 4 roda i 7 priznatih vrsta. Ime je dobila po monotipskom rodu Roussea,  čiji je jedini predstavnik  Roussea simplex, endem s Mauricijusa.

Opis
Rousseaceae ima četiri roda malog drveća i grmlja koji se uglavnom nalaze u istočnoj Australiji, Novom Zelandu, Novoj Gvineji i Mauricijusu.

Rodovi
 Subfamilia Rousseoideae Horan.
 Roussea Sm. (1 sp.)
 Subfamilia Carpodetoideae J. Lundb.
 Carpodetus J. R. Forst. & G. Forst. (4 spp.)
 Cuttsia F. Muell. (1 sp.)
 Abrophyllum Hook. fil. ex Benth. (1 sp.)

Izvori

Porodice zvjezdanolikih
Biljne porodice

Rousseaceae


الاقتصاد الثنائي هو عبارة عن تواجد نظامين اقتصاديين منفصلين في داخل دولة واحدة. تعتبر أنظمة الاقتصاد الثنائية أمرا شائعا في الدول النامية، حيث يوجه أحد الأنظمة إلى الحاجات المحلية والآخر إلى سوق التصدير العالمي.

مراجع

أنظمة اقتصادية
اقتصادات
اقتصاديات التنمية

اقتصاد ثنائي


مجلس الشيوخ الفرنسي (بالفرنسية: Sénat) هو الغرفة العليا في البرلمان الفرنسي، يشكل إلى جانب الجمعية الوطنية الفرنسية - الغرفة الدنيا - الهيئة التشريعية لفرنسا. يتألف المجلس من 348 عضوًا ينتخبهم 150 ألف عضو من أعضاء الجمعية الوطنية والسياسيون المحليون في انتخابات غير مباشرة وكذلك من قبل المواطنين الفرنسيين الذين يعيشون في الخارج. فترة الانعقاد لأعضاء مجلس الشيوخ هي ست سنوات مع التجديد النصفي للمقاعد بالانتخاب كل ثلاث سنوات.

يتمتع مجلس الشيوخ بأهمية أقل من المجلس الأدنى (الجمعية الوطنية) التي يتم انتخابها بالاقتراع العام المباشر، والتي يتعين على الحكومة الاعتماد على أغلبيتها، في حالة الخلاف يمكن للمجلس في كثير من الحالات أن تكون له الكلمة الأخيرة، على الرغم من أن مجلس الشيوخ يحتفظ بدور في بعض الإجراءات الرئيسية مثل التعديلات الدستورية والتشريعات الخاصة به.

تم إدخال نظام الغرفتين لأول مرة في فرنسا في عام 1795، يعود نمط الاختيار الحالي لمجلس الشيوخ إلى بداية الجمهورية الثالثة، عندما تحولت إلى ما أطلق عليه ليون غامبيتا اسم «المجلس الكبير لمجتمعات الكوميونات في فرنسا». تميل المناقشات في مجلس الشيوخ إلى أن تكون أقل توتراً وتتلقى بشكل عام تغطية إعلامية أقل.

منح تعديل دستوري صدر عام 2003 مجلس الشيوخ قدرًا أكبر من الاستقلالية، وخفّض مدة المنصب من تسع إلى ست سنوات والحد الأدنى لسن العضوية من 35 إلى 30 عامًا. بسبب جمهور الريف، كان لمجلس الشيوخ دائمًا أغلبية يمينية محافظة منذ تشكيله عام 1959 باستثناء واحد فقط في الدورة التشريعية من 2011 حتى 2014.

وفقًا للدستور، من المقرر تدخل رئيس مجلس الشيوخ كرئيس بالنيابة للجمهورية الفرنسية في حالة حدوث عجز أو شغور للمنصب، وهو ما حدث آخر مرة في عام 1974.

رئيس مجلس الشيوخ الحالي هو جيرارد لارشيه. يقع مجلس الشيوخ داخل قصر لوكسمبورغ في الدائرة السادسة بباريس، ويقولى حراسته الحرس الجمهوري. تقع أمام المبنى حديقة مجلس الشيوخ (بالفرنسية: Jardin du Luxembourg) وهي مفتوحة للجمهور.

التاريخ
كانت أول تجربة لفرنسا مع مجلس الشيوخ تحت إدارة حكومة المديرين الفرنسية من 1795 إلى 1799، عندما كان مجلس القدماء هو الغرفة العليا. كانت هناك مجالس في كل من الإمبراطوريتين الأولى والثانية (عُرِف الأول باسم مجلس الشيوخ المحافظ والذي أصبح لاحقًا مجلس الشيوخ الفرنسي)، لكنها كانت هيئات تشريعية اسمية فقط ومن الناحية الفنية لم تكن تشريعية، بل هيئات استشارية على نموذج مجلس الشيوخ الروماني.

مع استعادة بوربون في 1814، تم إنشاء غرفة جديدة للأقران على غرار مجلس اللوردات البريطاني. في البداية كانت تضم أقرانًا وراثيين، ولكن بعد ثورة يوليو 1830، أصبحت هيئة تم تعيين أعضائها مدى الحياة. عادت الجمهورية الثانية إلى نظام البرلمان من غرفة واحدة بعد عام 1848، ولكن بعد فترة وجيزة من إنشاء الإمبراطورية الفرنسية الثانية في عام 1852 تم إنشاء مجلس الشيوخ ليكون الغرفة العليا. في الجمهورية الرابعة، تم استبدال مجلس الشيوخ بمجلس الجمهورية، لكن وظيفته كانت هي نفسها إلى حد كبير. مع الدستور الجديد للجمهورية الخامسة الذي دخل حيز التنفيذ في 4 أكتوبر 1958، تمت استعادة الاسم الأقدم لمجلس الشيوخ.

في 2011 فاز الحزب الاشتراكي بغالبية مقاعد مجلس الشيوخ لأول مرة منذ تأسيس الجمهورية الخامسة. في 2014 استعاد الديغوليون من يمين الوسط وحلفاؤه السيطرة على مجلس الشيوخ واحتفظوا بالأغلبية في 2017.

أعمال المجلس
يتمتع مجلس الشيوخ بصلاحيات أقل من الجمعية الوطنية وكذلك بتغطية إعلامية أقل حيث أن لمجلس الشيوخ الفرنسي دور مشابه لدور الجمعية الوطنية فكلاهما يعملان على دراسة مشروعات القوانين فيقوم أعضاء مجلس الشيوخ بفحص تلك المشروعات بعد اعدادها من قبل نواب الجمعية الوطنية ويمكن لأرائهم بشأنها أن تسفر عن تعديلات في صياغة تلك القوانين لكن عند حدوث خلاف فيصار إلى القبول برأي النواب في الجمعية الوطنية ومن هذا المنطلق فإن عضو مجلس الشيوخ يضطلع في الأساس بدور المشّرع لكن صلاحياته في هذا المجال تقتصر على اقتراح التعديلات على مشروعات القوانين والمقترحات التي يتقدم بها نواب الجمعية الوطنية بيد أن بيد أعضاء المجلس صلاحية تغيير الدستور عبر ما يعرف بالقرار المشيخي

المجلس والحكومة
لا يمكن لأعضاء المجلس إجراء تصويت على حجب الثقة عن الحكومة لكن يمكنهم مراقبة عمل الحكومة من خلال مسائلات كتابية إلى الوزراء كما لا يمكن للحكومة في المقابل حل المجلس قبل نهاية دورته الدستوريه ورئيس المجلس هو الرجل الثاني في الجمهورية فهو نائب الرئيس الفرنسي وفي حال شغور منصب رئاسة الجمهورية بسبب الوفاة أو الاستقالة فإن رئيس مجلس الشيوخ هو من يدير دفة البلاد حينها ويصبح مؤقتا رئيس الجمهورية.

التكوين
حتى سبتمبر 2004 كان مجلس الشيوخ يضم 321 عضوًا يتم انتخاب كل منهم لمدة تسع سنوات وتم تخفيض المدة إلى ست سنوات ، بينما - لعكس النمو في عدد سكان البلاد - من المقرر أن يزداد عدد أعضاء مجلس الشيوخ تدريجياً، ليصل إلى 348 بحلول 2011. كان أعضاء مجلس الشيوخ يُنتخبون في الثلث كل ثلاث سنوات وتم تغيير هذا أيضًا إلى النصف كل ثلاث سنوات.

رئيس المجلس
يتم انتخاب رئيس مجلس الشيوخ من قبل أعضاء مجلس الشيوخ ويجب أن يكون الرئيس من بين أعضاء المجلس. رئيس المجلس الحالي هو جيرارد لارشيه. رئيس مجلس الشيوخ بموجب دستور الجمهورية الخامسة هو الأول في تسلسل الخلافة في حالة الوفاة أو الاستقالة أو العزل من المنصب (لأسباب صحية فقط) لرئيس الجمهورية الفرنسية، ليصبح رئيسًا للجمهورية بالإنابة حتى يمكن إجراء انتخابات جديدة. حدث هذا مرتين لألان بوهير، مرة عند استقالة شارل ديغول ومرة أخرى عند وفاة جورج بومبيدو.كما يحق لرئيس مجلس الشيوخ تعيين ثلاثة من تسعة أعضاء للمجلس الدستوري لمدة تسع سنوات.

الانتخاب
يتم انتخاب أعضاء مجلس الشيوخ بشكل غير مباشر من قبل ما يقرب من 150 ألف مسؤول معروفون باسم المختارون (بالفرنسية: électeurs)، بما في ذلك أعضاء المجالس الإقليمية، ومستشارو الأقسام، ورؤساء البلديات، ومستشارو البلديات في البلديات الكبيرة، فضلاً عن أعضاء الجمعية الوطنية. ومع ذلك فإن نسبة 90٪ من الناخبين هم مندوبون يعينهم أعضاء المجلس. يقدم هذا النظام تحيزًا في تكوين مجلس الشيوخ لصالح المناطق الريفية. نتيجة لذلك بينما تتغير الأغلبية السياسية بشكل متكرر في الجمعية الوطنية.

أثار هذا الجدل خاصة بعد انتخابات عام 2008 التي فشل فيها الحزب الاشتراكي، على الرغم من سيطرته على جميع المناطق الفرنسية باستثناء منطقتين، إلا أن غالبية المقاطعات وكذلك البلديات التي تمثل أكثر من 50 ٪ من السكان لا تزال تفشل في تحقيقها. كما اتهم مجلس الشيوخ بأنه «ملجأ» للسياسيين الذين فقدوا مقاعدهم في الجمعية الوطنية. سيطر اليسار بقيادة الحزب الاشتراكي على مجلس الشيوخ لأول مرة منذ عام 1958 خلال انتخابات 2011، مما أدى إلى انتخاب جان-بيير بل في رئاسته. كان فوزًا قصير الأمد، حيث استعاد اليمين بقيادة حزب الاتحاد من أجل حركة شعبية أغلبية مجلس الشيوخ بعد ثلاث سنوات.

انتقاد
بصفته مجلسًا منتخبًا بشكل غير مباشر غالبًا ما يتم انتقاد مجلس الشيوخ من قبل الأحزاب السياسية مثل حزبي فرنسا الأبية والتجمع الوطني باعتباره غير تمثيلي بما فيه الكفاية. يميل الجمهوريون والحزب الاشتراكي إلى الرغبة في إصلاح مجلس الشيوخ لجعله أكثر فاعلية دون التشكيك في وجوده.

مراجع

حكومة فرنسا
مجالس الدولة العليا

مجلس الشيوخ الفرنسي


Fyrst August 1. af Anhalt-Plötzkau (; født , død 22. august 1653) var fyrste af det tyske fyrstendømme Anhalt-Plötzkau fra 1611 til sin død i 1653.

Biografi

Tidlige liv
August blev født den  i Dessau i Anhalt som den fjerde søn af Fyrst Joachim Ernst af Anhalt i hans andet ægteskab med Eleonore, datter af Hertug Christoph af Württemberg.

Ved Fyrst Joachim Ernsts død i 1586 arvede August det forende fyrstendømme Anhalt i fællesskab med sine seks brødre i overensstemmelse med Huset Askaniens familieregler, der ikke tillod nogen deling af territorier mellem arvinger. Da han og hans yngre brødre stadig var mindreårige ved faderens død, fungerede den ældste søn Johan Georg som regent på deres vegne.

Fyrste af Anhalt-Plötzkau
I 1603 delte Joachim Ernsts fem overlevende sønner fyrstendømmet Anhalt mellem sig, hvorved der opstod linjerne Anhalt-Dessau, Anhalt-Bernburg, Anhalt-Plötzkau, Anhalt-Zerbst og Anhalt-Köthen. August fik Plötzkau og grundlagde linjen Anhalt-Plötzkau af Huset Askanien, der regerede i Anhalt-Plötzkau frem til 1665. Ved Fyrst Vilhelm Ludvig af Anhalt-Köthens død i 1665, overtog August 1.'s to overlevende sønner Lebrecht og Emmanuel dennes fyrstendømme og blev fyrster af Anhalt-Köthen, mens Anhalt-Plötzkau blev en del af Anhalt-Bernburg.

Død og arvefølge
Fyrst August 1. døde 78 år gammel den 22. august 1753 i Plötzkau. Han blev efterfulgt som fyrste af Anhalt-Plötzkau af sine tre sønner, Ernst Gottlieb, Lebrecht og Emanuel.

Se også
 Anhalt
 Anhalts regenter
 Huset Askanien

Eksterne links
 Slægten Askaniens officielle hjemmeside
 Schloss Plötzkaus officielle hjemmeside

Huset Askanien
Fyrster af Anhalt
Fyrster af Anhalt-Plötzkau
Personer fra Dessau
Tyskere i 1500-tallet
Tyskere i 1600-tallet

August 1. af Anhalt-Plötzkau


DeviantART, (önceden deviantART olarak yazılıyordu), İsrailli Wix.com şirketinin sanat eseri, videografi ve fotoğraf yan kuruluşu olan Amerikan çevrimiçi sanat topluluğudur. Ağustos 2000'de Scott Jarkoff ve Matthew Stephens tarafından kurulmuştur. DeviantART'ın şimdiki CEO'su Angelo Sotira'dır. 23 Şubat 2017'de şirket, Wix.com tarafından 36 milyon dolarlık bir anlaşmayla satın alındığını duyurdu.

DeviantART'ın amacı sanat çalışmalarını sergilemek, eleştirmek, geliştirmektir. Ocak 2006 itibarıyla sistemde 5 milyonun üzerinde kullanıcı, 18 milyonun üzerinde çalışma vardır. DeviantART kullanıcıları resimlerini galerilerine yükleyip sergileyebilir, karalamalarını yorum alıp geliştirebilir, bazı çalışmalarını çeşitli baskı türleri ile satabilirler.

DeviantArt, Inc.'in merkezi Los Angeles, California'nın Hollywood bölgesindedir. Küçük, şeytani bir robotik karakter olan Fella, web sitesinin resmi maskotuydu.

Tarih

kuruluş
DeviantArt, ilk olarak bilgisayar uygulamalarını alıp kendi zevklerine göre modifiye eden veya özgün tasarımlardan uygulamaları yayınlayan insanlarla bağlantılı bir site olarak başladı. Site büyüdükçe, üyeler genel olarak sanatçılar ve gönderiler sanat olarak bilinir hâle geldi. DeviantArt ilk olarak 7 Ağustos 2000'de Scott Jarkoff, Matt Stephens, Angelo Sotira ve diğerleri tarafından, Dmusic Network adı verilen müzikle ilgili daha geniş bir web sitesi ağının parçası olarak başlatıldı. Site, benzersiz sunumu ve lansmanından sonra çekirdek üye tabanının ve bir gönüllü ekibinin katkıları nedeniyle büyük ölçüde gelişti. ancak resmi olarak 2001 yılında piyasaya sürüldükten yaklaşık sekiz ay sonra dahil edildi.

DeviantArt, tüm uygulama cilt tabanlı web siteleri olan Winamp facelift, customize.org, deskmod.com, screenphuck.com ve skinz.org gibi projelerden biraz ilham aldı. Sotira, projenin tüm halka açık yönlerini, erken programı başlatmak için bir mühendis olarak Scott Jarkoff'a emanet etti. Her üç kurucu ortak olarak uygulama dış görünüm topluluğunda geçmişleri paylaştı, ancak DeviantArt'a en büyük katkısı, kavramı dış görünümden daha ileriye ve bir sanat topluluğuna doğru götürme önerisi olan Matt Stephens'dı. DeviantArt'ın ilk gelişimi ve tanıtımına dahil olan kişilerin çoğu hâlâ projede görev yapıyor. Angelo Sotira şu anda DeviantArt, Inc'in CEO'su olarak görev yapıyor.

Mobil uygulama
4 Aralık 2014'te site yeni bir logo tanıttı ve hem iOS hem de Android'de resmi bir mobil uygulamanın yayınlanacağını duyurdu ve 10 Aralık 2014'te yayınlandı.

ABD ve İsrail yaptırımları ve 19 Şubat 2018'deki sonrasında 1 Mart 2017 itibarıyla Suriye'nin DeviantArt hizmetlerine erişimi tamamen yasaklandı. Suriyeli Mythiril kullanıcısının siteye erişmek için bir VPN kullanması ve coğrafi engellemeyi "deviantArt'ın ikiyüzlülüğü" başlıklı bir dA bloğunda açıklamasının ardından DeviantArt, ticari özellikler dışında coğrafi engellemeye son verdi.

Telif hakkı ve lisans sorunları
Bir çalışma DeviantArt'a yüklendiğinde olası telif hakkı ve Creative Commons lisans ihlalleri için bir inceleme yapılmaz, bu nedenle olası ihlaller, bu tür sorunlar için mevcut mekanizma kullanılarak yöneticilere bildirilinceye kadar fark edilmeden kalabilir. Topluluğun bazı üyeleri, 2007'de bildirildiği üzere, sanat eserlerini ürünler ve baskılar üzerinde yasa dışı olarak kullanan satıcılardan kaynaklanan telif hakkı ihlali kurbanı olmuştur. Telif hakkı ihlalini doğrudan site üzerinden önlemeye yönelik raporlama sistemi, telif hakkı ihlali şikayetinin yanıtlanmasının haftalar, hatta bir ay sürebileceği göz önüne alındığında, site üyelerinden çok sayıda eleştiriye maruz kaldı.

Websitesi
Site, 35 milyondan fazla kayıtlı üyesi tarafından yüklenen 358 milyondan fazla görsele sahiptir. Temmuz 2011 itibarıyla, DeviantArt en büyük çevrimiçi sanat topluluğuydu.
DeviantArt üyeleri, bireysel deviant sayfalarına yorum ve eleştiri bırakabilir, sitenin "bir [ücretsiz] değerlendirme uygulaması" olarak adlandırılmasını sağlamıştır. Metinsel eleştirinin yanı sıra DeviantArt yorum olarak küçük bir resim bırakma seçeneği sunuyor. Bu, DeviantArt'ın geliştirdiği ve barındırdığı tarayıcı tabanlı bir çizim aracı olan DeviantArt Muro seçeneği kullanılarak gerçekleştirilebilir.  Ancak, yalnızca DeviantArt üyeleri çalışmalarını deviant olarak kaydedebilir.

Bireysel paylaşımlar, resimle ilgili istatistiksel bilgilerin bir listesi, sanatçı ve diğer üyeler tarafından yapılan yorumlar için bir yer ve diğer sosyal medya sitelerinde (Facebook, Twitter vb.) paylaşılabilir. Sürüm 9'dan önce, bir üye bir resim yüklediğinde paylaşımların kategoriler hâlinde düzenlenmesi gerekiyordu ve bu, DeviantArt'ın arama motorunun benzer konularla ilgili resimleri bulmasını sağlıyordu.

Bireysel üyeler kendi paylaşımlarını (deviation) kişisel sayfalarında klasörler hâlinde düzenleyebilirler. Üye sayfaları (profiller), bir üyenin kişisel olarak yüklediği deviationları ve blog gönderilerini (journal) gösterir. Journallar, üye sayfaları için kişisel bloglar gibidir ve konu seçimi her üyeye bağlıdır; bazıları bunu kişisel veya sanatla ilgili yaşamları hakkında konuşmak için kullanır, bazıları ise farkındalığı yaymak veya bir amaç için destek sağlamak için kullanır.  Ayrıca, bir üyenin favorileri (favourite), bir üyenin kendi klasörüne kaydettiği DeviantArt'taki diğer kullanıcıların resimlerinden oluşan bir koleksiyon da görüntülenir. Profil sayfasında bulunan diğer bir şey de üyenin izleyicileridir (watcher); bir üye, bir şey yüklediğinde haberdar olmak için başka bir üyeyi izleme listesine ekler.  İzleyici bildirimleri, diğer kullanıcıların söz konusu üyenin paylaşımları hakkında yorum yapması veya üyenin resminin birinin favorilerine eklenmesi gibi diğer bildirimlerle birlikte bir üyenin Mesaj Merkezinde toplanır.

Üyeler, sitenin kayıtlı herhangi bir üyesinin katılabileceği gruplar oluşturabilir. Bu gruplar genellikle bir sanatçının seçtiği ortam ve içeriğe dayanır. Bunların bazı örnekleri Edebiyat (şiir, düzyazı vb.), Çizim (geleneksel, dijital veya karma ortam), Fotoğraf (makro, doğa, moda, durağan görüntüler) vb. Bu gruplar içinde işbirlikleri yaptıkları ve sanatlarının öne çıkarıldığı ve aynı türden sanatçılara tanıtıldığı yerlerdir.

DeviantArt pornografik veya müstehcen materyallerin sunulmasına izin vermez; ancak fotoğraf olarak bile yumuşak çıplaklığa izin verilir. Yetişkin sanat eserlerini ve içeriği görüntülemek için üyelerin en az 18 yaşında olması ve içeriği etkinleştirmek için bir hesap oluşturmaları gerekir.

Özel Etkinlikler

deviantArt Zirvesi
17 ve 18 Haziran 2005'te deviantArt ilk toplantısı olan deviantArt Zirvesini, Hollywood Palladium'da gerçekleştirdi.

deviantArt Dünya Turu
13 Mayıs 2009 itibarıyla deviantArt Sidney, Singapur, Varşova, İstanbul, Berlin, Paris, Londra, New York, Toronto ve Los Angeles şehirlerini ziyaret ederek dünya turuna çıktı.

Dış bağlantılar
 deviantART İnternet sitesi

Kaynakça

Sanat web siteleri

DeviantART


U grčkoj mitologiji, Ourea (grčki Ουρεα) bogovi su i personifikacije planina. U rimskoj su mitologiji znani kao Montes. Prema Heziodovoj Teogoniji, bogovi planina nisu imali oca, već ih je Geja (Majka Zemlja) sama rodila:
"...Geja je prvo rodila zvjezdanog Urana (Otac Nebo), jednakog sebi, kako bi ju prekrio... rodila je duge planine (Ourea)..." (Heziod, Teogonija)

Popis
Etna – božica vulkana Etne na Siciliji te ljubavnica Zeusa ili njegova sina Hefesta
Atos
Helikon – muška planina koja je ušla u natjecanje u pjevanju s planinom Kithairôn
Kithairôn
Nysos – mitska planina te odgojitelj Zeusovog sina Dioniza
Olimp – dom glavnih bogova i božica
Olimp – otac Marsije
Oreus – otac Oxylosa
Parnes
Tmol

Izvori

Grčki bogovi
Planine u Grčkoj

Ourea


Desmidiaceae, velika porodica parožina s preko 2 300 vrsta i 53 roda

Rodovi

 Actinodontum S.Alfinito & Coesel
 Actinotaenium (Nägeli) Teiling
 Allorgeia Gauthier-Lièvre
 Amscottia Grönblad
 Arthrodesmus Ehrenberg ex Ralfs
 Bambusina Kützing ex Kützing
 Bourellyodesmus Compère
 Brachytheca Gontcharov & Watanabe
 Calocylindrus (Nägeli) O.Kirchner
 Cosmaridium F.Gay
 Cosmarium Corda ex Ralfs
 Cosmoastrum Palamar-Mordvintseva
 Cosmocladium Brébisson
 Croasdalea Bicudo & Mercante
 Cruciangulum D.B.Williamson
 Desmidium C.Agardh ex Ralfs
 Docidium Brébisson ex Ralfs
 Dysphinctium Nägeli
 Euastridium West & G.S.West
 Euastrum Ehrenberg ex Ralfs
 Groenbladia Teiling
 Gymnozyga Ehrenberg ex Kützing
 Haplotaenium Bando
 Heimansia Coesel
 Hyalotheca Ehrenberg ex Ralfs
 Ichthyocercus West & G.S.West
 Ichthyodontum A.M.Scott & Prescott
 Mateola R.Salisbury
 Micrasterias C.Agardh ex Ralfs
 Octacanthium (Hansgirg) Compère
 Onychonema Wallich
 Oocardium Nägeli
 Pachyphorium Palamar-Mordintseva
 Phymatodocis Nordstedt
 Pleurenterium (P.Lundell) G.Lagerheim
 Pleurotaeniopsis (P.Lundell) Lagerheim
 Pleurotaenium Nägeli
 Prescottiella Bicudo
 Raphidiastrum (W.B.Turner) Palamar-Mordvintseva
 Sphaerozosma Corda ex Ralfs
 Spinocosmarium Prescott & A.M.Scott
 Spondylosium Brébisson ex Kützing
 Staurastrum Meyen ex Ralfs
 Staurodesmus Teiling
 Streptonema Wallich
 Teilingia Bourrelly
 Tetmemorus Ralfs ex Ralfs
 Trapezodesmus Kufferath
 Triplastrum Iyengar & Ramanathan
 Triploceras Bailey
 Ursinella Turpin
 Vincularia K.Fuciková & J.Kastovsky
 Xanthidium Ehrenberg ex Ralfs

Izvori

Desmidiales

Desmidiaceae


صندوق التضامن الإسلامي  هو صندوق تابع لمنظمة المؤتمر الإسلامي، يقوم بدعم المشاريع والمراكز الإسلامية ماديا. يقع مقره في المقر الرئيسي لمنظمة المؤتمر الإسلامي في جدة بالمملكة العربية السعودية.
 الاستاذ إبراهيم بن عبدالله الخزيم المدير التنفيذي لصندوق التضامن الإسلامي.

التأسيس
 أنشئ صندوق التضامن الإسلامي بمنظمة التعاون الإسلامي بقرار صادر عن مؤتمر القمة الإسلامي الثاني المنعقد بمدينة لاهور بجمهورية باكستان الإسلامية في شهر فبراير 1394هـ الموافق 1974م.قد صادق المؤتمر الإسلامي الخامس لوزراء الخارجية، المنعقد بمدينة كوالالمبور عاصمة ماليزيا في شهر جمادى الثاني 1394 هجري، الموافق لشهر يوليو 1974م على النظام الأساسي للصندوق. ويعمل صندوق التضامن الإسلامي على تحقيق أنشطة المنظمة في المجالات التعليمية والثقافية والإجتماعية والإنسانية، وللصندوق شخصيته الاعتبارية المستقلة.

الأهداف
 يتطلع الصندوق إلى العمل على كل ما من شأنه رفع مستوى المسلمين في العالم، وفي جميع المجالات، وتتمثل أهم أهدافه في:
 تشجيع البحث العلمي والتقني، وإنشاء وتمويل الجامعات الإسلامية، استجابة لاحتياجات الدول الإسلامية، حيثما كان ذلك مطلوباً، ودعم الجامعات القائمة.
 التخفيف من آثار نتائج الأزمات والمحن والكوارث الطبيعية، والظروف الاجتماعية، التي تتعرض لها البلدان والمجتمعات الإسلامية، وتوجيه المساعدات المادية الممكنة لذلك.
 تنظيم منح المساعدات والمعونات المادية للبلاد والأقليات والجاليات الإسلامية، بغية رفع مستواها الديني والثقافي والاجتماعي، والمساهمة في بناء المساجد والمستشفيات والمدارس التي يحتاج إليها المسلمون.
 دعم المراكز الإسلامية داخل الدول الإسلامية وخارجها، لما فيه خير المجتمعات الإسلامية، ونشر الفكر لإسلامي والثقافي والاجتماعي، والمساهمة في بناء المساجد والمستشفيات والمدارس التي يحتاج إليها المسلمون.
 دعم وتنظيم نشاط الشباب المسلم والكشافة في العالم الإسلامي ثقافياًً واجتماعياً ورياضياً، ودعم المخيمات الكشفية.
 تنظيم الحلقات الدراسية التي تضم نخبة من الخبراء والمتخصصين في قضايا التشريع والإدارة والاقتصاد والثقافة والعلوم التي يحتاج العالم الإسلامي إلى بلورة الفكر الإسلامي بشأنها.
 تمويل جميع المشروعات التي تقرها المؤتمرات الإسلامية لمنظمة التعاون الإسلامي، ويعتبر تنفيذها جزئياً |أو كلياً من اختصاص صندوق التضامن الإسلامي.
 تنظيم نشر الدعوة الإسلامية ورسالتها وتعاليم الإسلام ومثله العليا، ودعم المراكز الإسلامية داخل الدول الاإسلامية وخارجها، لأجل خير المجتمعات الإسلامية ونشر الفكر الإسلامي.

المجلس الدائم لصندوق التضامن الإسلامي

 هو الجهة المسئولة عن الصندوق ونشاطاته أمام مؤتمر وزراء الخارجية، ولدى الجهات الرسمية والقضائية وسائر المؤسسات المعنية، ومهامه الأساسية العمل على تحقيق أهداف الصندوق والتخطيط والإعداد لبرامجه التنفيذية بعد إقرارها من المؤتمرات الإسلامية، والإشراف والمتابعة لكافة نشاطات الجهاز التنفيذي للصندوق وإقرار اللوائح الداخلية والمصادقة على
 الحسابات الختامية والموازنات السنوية للصندوق.

و يتشكل المجلس الدائم من 21 عضوا على النحو الآتي: ـ
 الأمين العام لمنظمة التعاون الإسلامي					   عضواً
 ممثلي الدول الأعضاء في المنظمة يختارون من قبل مؤتمـر وزراء الخارجية لمـدة أربع سـنوات 13عضواً
 رئيس مجموعة البنك الإسلامي للتنمية     عضواً
 نخبة من رؤساء المنظمات الإنسانية     3 أعضاء
 نخبة من رجال الأعمال ذوي التوجهات الخيرية    3 أعضاء

  تحتفظ المملكة العربية السعودية باعتبارها دولة المقربعضوية دائمة في المجلس الدائم للصندوق

 يجتمع المجلس الدائم بصفة دورية كل عام بناءً على دعوة من معالي الأمين العام، أو رئيس المجلس الدائم أو ثلثي الأعضاء، وبصفة استثنائية أو طارئة، كلما دعت الحاجة لذلك، ويرأس اجتماعات المجلس رئيسه أو نائبه أو أكبرالأعضاء سناً، وفترة عضوية المجلس أربع سنوات، وينتخب المجلس رئيساً له ونائباً للرئيس من أعضائه المنتخبين
 من المؤتمر الإسلامي لوزراء الخارجية، وتكون ولايتهم لفترة دورة المجلس وقابلة للتجديد.وعقدت أول دورة للمجلس الدائم لصندوق التضامن الإسلامي بتاريخ 15 مارس 1975 م بمقر الأمانة العامة بجدة.

لجنة الطوارئ

 تم تشكيلها بموجب قرار المؤتمر الإسلامي الثامن لوزراء الخارجية رقم (10/8-ث)، وتضم في عضويتها كل من الأمين العام لمنظمة التعاون الإسلامي، ورئيس المجلس الدائم، وممثل دولة المقر (المملكة العربية السعودية) تجتمع اللجنة في حالة وقوع الأزمات والكوارث الطبيعية في الدول الإسلامية، لتقرير مساعدة طارئة باسم الصندوق لتخفيف
 حده الأزمة أو الكارثة.

الجهاز التنفيذي

 هو الجهاز الإداري المسئول عن تنفيذ أهداف وبرامج وقرارات الصندوق التي يصدرها المجلس الدائم والقيام بأعمال أمانة الصندوق وحساباته، وكافة الأعمال الفنية والشؤون المالية، وتحضير أوراق عمل دورات المجلس والترتيبات اللازمة لإيصال المساعدات لمستحقيها، ومتابعة تحقيق تنفيذها.

أنجازات الصندوق
 مول وساهم الصندوق في العديد من المشاريع الاجتماعية والثقافية والاقتصادية والتعليمية والصحية في الدول الأعضاء والأقليات الإسلامية، إذ بلغ عدد المشاريع التي أنشاها أو مولها الصندوق 2775 مشروعاً
 حتى عام 2019 م، بتكلفه إجمالية قدرها 236.5 مليون دولار أميركي ومن أهم هذه المشاريع:-
* الجامعة الإسلامية اوغندا: تهدف الجامعة على رفع مستوى شعوب وسط وشرق إفريقيا من الناحية العلمية والثقافية، وتهيئة الكوادر القيادية لمسلمي هذه المنطقة، وهي صرح علمي يفخر به كافة المنتسبين إليه لسمعتها العلمية والأخلاقية وبدأت الجامعة نشاطها عام 1981م بثمانين طالب وطالبة ويفوق عدد الطلبة المنتسبين بها حالياً تسعة آلاف طالب وطالبة.

* الجامعة الإسلامية بالنيجر:تهدف الجامعة إلى توفير التعليم الجامعي للعلوم الشرعية والمناهج العلمية والنظرية الأخرى لشعوب إفريقيا الناطقين باللغة الفرنسية، وتحظي برعاية معظم الدول الأعضاء في المنظمة لحاجة المنطقة لصرح تعليمي عالي. وبدأت الجامعة نشاطها عام 1986م ويبلغ عدد الطلبة المنتسبين بها حالياً الفان وستمائة طالب وطالبة من 15 دولة إفريقية.

* الكلية الإسلامية شيكاغو: هي صرح حظي بإجازة حكومة شيكاغو للتعليم العالي، ويهدف إلى توفير الدرجات العلمية في كافة مجالات العلوم التطبيقية والنظرية والشرعية للجاليات المسلمة في المنطقة.

* مركز التضامن الإسلامي في غينيا بيساو: افتتحه فخامة رئيس جمهورية غينيا بيساو وضيفه فخامة رئيس جمهورية غامبيا عام 2008م ويحتوي على مسجد حديث يتسع لعشرة آلاف مصل إضافة إلى مركز تعليمي مكون من مدرسة إعدادية وأخرى ثانوية، وتشرف جمعية العون المباشر الكويتية نيابة عن الصندوق على أعمال تشغيل وصيانة المركز.

* مستشفي التضامن الإسلامي في «كولوبان» بدكار – السنغال: أنشئ هذا الصرح على أرض وقف لجمعية الفلاح، وساهم صندوق التضامن الإسلامي بتمويل إنشائه بأكثر من 80 % من كلفة البناء، وبدأ نشاطه عام 2010م ليحقق الرعاية الصحية للمسلمين القاطنين في أكثر الأحياء كثافة وفقراً في وسط العاصمة دكار- السنغال.

وتأتي فعالية صندوق التضامن الإسلامي في الإهتمام بدعم الأمة الإسلامية على كافة المستويات، دولاً وأفرادً، شعوباً وجماعات

* دعم صمود الشعب الفلسطيني: إن دعم صمود الشعب الفلسطيني يعتبر من أهم الأهداف الرئيسية لإهتمامات منظمة التعاون الإسلاميوصندوق التعاون الإسلامي، لذا حظي الشعب الفلسطيني أولويات الدعم المباشر من الصندوق لنصرة قضيته العادلة، والمساهمة في توفير المساعدات المعيشية والصحية والاجتماعية والثقافية والتعليمية، وقد أفرد الصندوق باباً مستقلاً من أبواب ميزانيته السنوية للإنفاق على هذا الجانب.

* إنشاء ودعم الجامعات والبحوث العلمية: حقق الصندوق في هذا الجانب إنجازاً كبيراً إذ بلغ عدد الجامعات التي قام بتأسيسها أو تمويلها 92 جامعة على مستوى العالم بتكلفة إجمالية بلغت حوالي 85 مليون دولار أمريكي على مستوى العالم، ومن أهم هذه الإنجازات في هذا القطاع على سبيل المثال:

 - مشاريع مولها الصندوق بالكامل:
 الجامعة الإسلامية في النيجر.
 الجامعة الإسلامي في أوغندا.
 الكلية الأمريكية الإسلامية في شيكاغو.
 المعهد الإسلامي للترجمة الخرطوم

-مشاريع ساهم الصندوق بتمويلها جزئياً:
 الجامعة الإسلامية للتكنولوجيا في دكا– بنجلاديش.
 جامعة الملك فيصل الإسلامية بنجامينا – تشاد.
 جامعة إفريقيا العالمية – السودان.
 الجامعة الإسلامية بشيتاغونغ– بنجلاديش.
 كلية الاتحاد للتربية العالمية – غامبيا.
 الكلية الإسلامية في واغادوغو - بوركينافاسو.
 معهد نيروبي الإسلامي– كينيا.
 معهد عماد الدين في كوتونو– جمهورية بنين.
 دعم صندوق الوافدين بجامعة الأزهر الشريف بالقاهرة، وجامعة الزيتونة بتونس.
 الجامعة الإسلامية القرقيزية – بشكيك.
 كلية الطالبات بنيامي – جامعة النيجر.
 كلية الدراسات الإسلامية واللغة العربية بمقديشو– الصومال.
 معهد النور في بور كينافاسو
 معهد عماد الدين في كوتونو– جمهورية بنين .
 الكلية الإسلامية الأوربية    في لندن– بريطانيا.
 تقديم منح لبعض الطلبة الدارسين في الجامعة الإسلامية في ماليزيا.

 -  دعم وإنشاء المدارس والمساجد والمستشفيات والمراكز والجمعيات الإسلامية على مستوى العالم:
        قدم الصندوق مساعدات مالية وعينية لهذا القطاع وأهم إنجازاته هي:-

 دار تربية الشباب – جيبوتي.
 مدرسة المؤسسة الإسلامية في فيلا بارك – أمريكا.
 مدرسة دار الأرقم في سياتل – أمريكا.
 المدرسة الثانوية هياتم – مصر.
 مدارس الإيمان – جزر القمر.
 تمويل طباعة وشحن 80 الف نسخة من كتب اللغة العربية لمدارس جزر القمر بالتنسيق مع الاتحاد العالمي للمدارس العربية الإسلامية الدولية.
 مشروع مجمع التضامن الإسلامي في تيرانا – البانيا (مسجد –  مستشفى –  مركز تدريب مهني).
 جامع أبي أيوب الأنصاري– ستراسبورغ– فرنسا.
 مسجد السليمانية– قبرص التركية.
 مسجد مسلمي سيرجي– فرنسا.
 مستشفى السلام في عمر أباد– الهند.
 مستشفى الشفاء للعيون في روالبندي جمهورية باكستان الإسلامية.
 مستشفى دار الشفاء بطرابلس– لبنان.
 مستشفى زارعي الكلى– السودان.
 مستشفي مار يوسف  ومستشفي المقاصد الخيرية -  القدس الشريف
 المركز الصحي في عروسي– أثيوبيا.
 دار المعوقين– سيريلانكا.
 المركز الصحي في حراز الجمهورية اليمنية.

 - نشر الثقافة الإسلامية:
   قام الصندوق بالعمل في مختلف السبل التي تؤدي إلى نشر الثقافة الإسلامية ممثلاً ذلك في تمويل طبع وترجمة معاني القران الكريم والأحاديث النبوية وفقه السنة بالعديد من اللغات.

- أنشطة الشباب المسلم:
     ساهم الصندوق بدعم أنشطة الشباب المسلم والكشافة وإجتماعياً ورياضياً في شتى أرجاء العالم، بتمويل المخيمات الشبابية والكشفية، بالتنسيق مع العديد من المؤسسات الإسلامية في كل من إفريقيا وآسيا وأوروبا والأمريكيتين.

- ندوات الحوار الحضاري:
    ساهم الصندوق بالتنسيق مع الأمانة العامة لمنظمة التعاون الإسلامي بتمويل العديد من الندواة والمنتديات التي تخدم قضايا إسلامية هامة ومعاصرة، وذلك في إطار تفعيل الحوار الحضاري وتشجيع التفاهم الفكري والثقافي في العالم، نذكر منها:
  ندوة كندا
  ندوة أستراليا
  ندوة نيوزيلندا
  ندوة غانا
  ندوة موسكو
  ندوة شمال قبرص التركية.

- قطاع الإعلام:-
    نظرا لما للإعلام من أهمية في التأثير المباشر في المجتمعات، أولى صندوق التضامن  الإسلامي عناية خاصة لهذا القطاع، لاسيما بعد أحداث العالم الأخيرة، حيث ساهم في دعم
       أنشاء بعض الإذاعات الإسلامية والصحف في بعض الدول، ومن ذلك على سبيل المثال:

 إذاعة القران الكريم في فري تاون– سيراليون.
 إذاعة صوت الإسلام في باماكو– مالي.
 إذاعة إقليم دار فور– السودان.
 الإذاعة المحلية بتيرانا– البانيا.
 محطة شبكة اقرأ في كل من كينيا والسنغال.
 جريدة التنمية في أكرا– غانا.

موارد الصندوق
   تمثل موارد الصندوق النقدية والعينية المصدر الأساسي لميزانيتي الصندوق السنوية، وتتكون من:-
 تبرعات الدول الأعضاء.
 الهبات والمنح التي تقدمها الهيئات العامة والخاصة والأفراد.
 عوائد استثمارات وقفية الصندوق.

التعاون الإقليمي والدولي
عقد الصندوق عدد من اتفاقيات تعاون مع هيئات إقليمية ودولية لتحقيق مشاريع مشتركة منها:
 البنك الإسلامي للتنمية - جدة،
 جمعية الإغاثة والتنمية - السودان،
 الهيئة الخيرية الأردنية الهاشمية - الأردن،
 جمعية الفنار البحري (دينيس فنيري) - تركيا،
 برنامج الغذاء العالمي التابع للأمم المتحدة - إيطاليا،
 الصليب الأحمر - سويسرا،
 الإغاثة الإسلامية العالمية - بريطانيا،
 جمعية الهلال والصليب الأحمر الدولي ـ ليبيا.

التمييز الدولي

قدمت وحدة التعاون بين دول الجنوب (South–South cooperation) التابع لبرنامج الأمم المتحدة للتنمية (NDP) جائزة الابتكار لصندوق التضامن الإسلامي في مؤتمر التعاون بين دول الجنوب المنعقد في 19 ديسمبر 2007 م. وذلك لجهود الصندوق الابتكارية لتعزيز التعاون بين دول الجنوب من بين 21 صندوق ومنظمة حكومية خيرية شاركت في هذا المحفل.

التواصل مع الصندوق

 التقدم بطلب إلى الأمين العام لمنظمة المؤتمر الإسلامي.
 التقدم بطلب إلى رئيس المجلس الدائم للصندوق بطلب يقدم مباشرة إلى الجهاز التنفيذي للصندوق أو عن طريق البريد العادي أو البريد الإلكتروني.
 التواصل عن طريق البريد العادي أو البريد الإلكتروني، أو موقع الصندوق على الشبكة الإلكترونية.

يدرس الجهاز التنفيذي كافة طلبات المساعدة بعد موافقة وزارة خارجية أو سفارة أو قنصلية الدولة التي بها مقر الجهة المستفيدة .

وصلات خارجية
صندوق التضامن الإسلامي
 تلفون  6981296 12 966
 فاكس  2568185 12 966

صناديق خيرية
منظمة التعاون الإسلامي

صندوق التضامن الإسلامي