Corpul III Armată a fost o mare unitate de nivel operativ care s-a constituit la 27 august 1916, prin mobilizarea unităților existente la pace ale Corpului III Armată. Corpul a făcut parte din organica Armatei 2, în campania anului 1916 și Armatei 1, în campania anului 1917. La intrarea în război, Corpul III Armată a fost comandată de generalul de divizie Constantin Tănăsescu. Corpul III Armată a participat la acțiunile militare pe frontul românesc, pe toată perioada războiului, între 27 august 1916 - 11 noiembrie 1918.

Participarea la operații

Campania anului 1916

Campania anului 1917

Ordinea de bătaie la mobilizare

La declararea mobilizării, la 27 august 1916, Corpul III Armată avea următoarea ordine de bătaie:

Corpul III Armată
Cartierul General al Corpului III Armată
Divizia 5 Infanterie
Regimentul 3 Vânători
Brigada 9 Infanterie
Regimentul Prahova No. 7
Regimentul Mircea No. 32
Brigada 10 Infanterie
Regimentul Buzău No. 8
Regimentul Râmnicu Sărat No. 9
Brigada 35 Infanterie
Regimentul 50 Infanterie
Regimentul 64 Infanterie
Brigada 5 Artilerie
Regimentul 7 Artilerie
Regimentul 19 Artilerie
Divizia 6 Infanterie
Regimentul 7 Vânători
Brigada 11 Infanterie
Regimentul Putna No.10
Regimentul 6 Tecuci No. 24
Brigada 12 Infanterie
Regimentul Siret No. 11
Regimentul Cantemir No. 12
Brigada 36 Infanterie
Regimentul 51 Infanterie
Regimentul 52 Infanterie
Brigada 6 Artilerie
Regimentul 11 Artilerie
Regimentul 16 Artilerie
Brigada 3 Călărași
Serviciile Corpului III Armată

Reorganizări pe perioada războiului

În anul 1917, Corpul III Armată s-a reorganizat în spatele frontului. Ordinea sa de bătaie era următoarea:

Corpul III Armată
Cartierul General al Corpului III Armată
Divizia 5 Infanterie
Divizia 13 Infanterie
Divizia 14 Infanterie

Comandanți
Pe perioada desfășurării Primului Război Mondial, Corpul II Armată a avut următorii comandanți:

Note

Bibliografie
 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, vol I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1941
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial'', Editura Militară, 1979

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)
Armata 1
Armata 2
Comandanți de mari unități ale Armatei României

Unități militare române din Primul Război Mondial

Corpul III Armată (1916-1918)


An Stipa richteriana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Grigorij Silych Karelin ngan Ivan Petrovich Kirilov. An Stipa richteriana in nahilalakip ha genus nga Stipa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stipa

Stipa richteriana


An Ehrharta ramosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Peter Thunberg, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Olof Swartz. An Ehrharta ramosa in nahilalakip ha genus nga Ehrharta, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ehrharta

Ehrharta ramosa


Bazooka Joe is a comic strip character featured on small comics included in individually wrapped pieces of Bazooka bubble gum. He wears a black eyepatch, lending him a distinctive appearance. He is one of the more recognizable American advertising characters of the 20th century, due to worldwide distribution, and one of the few associated with a candy.

With sales of Bazooka bubble gum down, Bazooka Candy Brands announced in November 2012 that they would no longer include the comic strip in their packaging. The new wrapper would include brain teasers, instructions, and codes that could be used to unlock videos and video games. The company stated that Bazooka Joe and other characters would occasionally appear on the new packaging.

Characters and story
Bazooka Joe is joined in his various misadventures by a motley crew of characters, who came from the tradition of syndicated kid gang comic strips such as Gene Byrnes' Reg'lar Fellers and Ad Carter's Just Kids. The group includes:
Pesty (formerly Orville), Joe's younger brother, with a 1950s cowboy sombrero
Mort, a gangly boy who always wears his red turtleneck sweater pulled up over his mouth
Hungry Herman, Joe's tubby pal
Jane, Joe's girlfriend
Tuffy, a streetwise type who wears a sailor hat
Walkie Talkie, a neighborhood mutt

The comics generally consist of soft, child-friendly jokes, as well as small advertisements for kitschy merchandise one could obtain in exchange for comics and a few cents or dollars. From the very beginning in 1954, the bottom of the comics included "fortunes" similar to those one would find in a fortune cookie, sometimes with a comedic bent.

Development
Sometime between 1952 and 1954, Woody Gelman and Ben Solomon, heads of Product Development at Topps, approached cartoonist Wesley Morse to create Bazooka Joe and his Gang. The character was named after a contest was held asking for suggestions.

In Heroes of the Comics: Portraits of the Pioneering Legends of Comic Books, Drew Friedman wrote: "Gelman, along with his friend and former co-animator Ben Solomon, created Popsicle Pete, who appeared in ads and packages for Popsicle ice pops for decades. Popsicle Pete caught the eye of president of the Topps Company, Arthur Shorin, who hired Gelman and Solomon to work for him full time in Brooklyn. Gelman worked as an editor and writer for Topps, and Solomon became its art director. Gelman soon became head of the new product development department, where he developed the Bazooka Joe mini-comics (drawn by Wesley Morse) and had his hand in many successful innovations for trading cards and other products."

Bazooka Joe's style changed with the times, as with almost all 20th-century advertising characters with any sort of longevity. By the 1990s, Joe had adopted a more contemporary look, including low-slung, baggy jeans.

From 1967 to 1990, the main writer was cartoonist Jay Lynch.

Bazooka Joe comics were localized or translated for sale in other countries. For example, the Canadian version featured bilingual (simultaneous English and French) text balloons.

References

External links
 History of Bazooka Joe Comics
 Hats Off to Bazooka Joe
 Bazooka Joe Turns 50
 Bazooka Joe's Patch Explained
 Official Website

1954 comics debuts
2012 comics endings
American comics characters
Chewing gum
Comics about children
Child characters in comics
Comics characters introduced in 1954
Mascots introduced in 1954
Food advertising characters
Gag-a-day comics
Male characters in comics
Male characters in advertising
Child characters in advertising
Fictional characters missing an eye
Topps franchises
Fictional eyepatch wearers

Bazooka Joe


Mike te Wierik (Hengevelde, Países Bajos, 8 de junio de 1992) es un futbolista neerlandés que juega de defensa en el F. C. Emmen de la Eredivisie.

Clubes

Referencias

Enlaces externos
 Perfil de te Wierik en VoetbalInternational.nl (en neerlandés)
 Perfil de te Wierik en Transfermarkt.co.uk (en inglés)

Futbolistas de los Países Bajos
Futbolistas del Heracles Almelo
Futbolistas del FC Groningen
Futbolistas del Derby County Football Club
Futbolistas del FC Emmen

Mike te Wierik


Ámbito metropolitano de Lérida (Àmbit metropolità de Lleida) es uno de los siete ámbitos funcionales territoriales (AFT) definidos en el Plan Territorial General de Cataluña, comúnmente denominados veguerías. Es un área geográfica de media densidad de población situada en el centro-oeste de Cataluña, en torno a la capital de la provincia de Lérida. Según la definición oficial de esta veguería, su población en 1 de enero de 2011 era de 355.575 habitantes, una superficie de 6089 km² y con una densidad de población de 68,39 hab/km².

Definición
Lo integran las comarcas de Segriá, Urgel, Plana de Urgel, Las Garrigas, Segarra y Noguera es decir, el conjunto formado por la ciudad de Lérida y su área de influencia en términos económicos y de mercado de trabajo. Fue definida por el Informe sobre la revisión del modelo de organización territorial de Cataluña.

Véase también
Área Metropolitana de Lleida

Geografía de la provincia de Lérida
Lerida

Ámbito metropolitano de Lérida


Renoly Santiago (Lajas, Puerto Rico, 15 de marzo de 1974) es un actor, cantante y escritor de Puerto Rico, que ha aparecido en numerosas producciones de Hollywood.

Biografía
Santiago se dio a conocer en Estados Unidos cuando en 1993 apareció en la serie CityKids, como "Tito". Él coescribió el episodio piloto de la serie, nominado a los Emmy. Desde su participación en CityKids, Santiago se graduó en la película, actuando como "Raúl Sanchero" en Mentes peligrosas de 1995. En 1996, fue coprotagonista junto a algunos otros actores conocidos de Hollywood en su papel de "Ramόn Sánchez", también conocido como el "Phreak fantasma" en Hackers (película).

Santiago interpretó el papel de "Ramón Martínez" (un criminal travesti apodado "Sally-Can't Dance") en la película de 1997 Con Air. Santiago protagonizó en la obra de Broadway Paul Simon's The Capeman a "Tony Hernández - El hombre del paraguas", líder de la banda "Los Vampiros", un papel por el que fue nominado en 1998 al premio de Mejor actor de musical.

Como cantante, Santiago ha grabado junto con grandes artistas Marc Anthony, Paul Simon, Danny Rivera y La India.

En 2000, regresó a la gran pantalla en la película de bajo presupuesto Punks , en el Festival de Cine de Sundance, donde interpreta a "Dante". En 2001, Santiago volvió a la televisión, interpretando a "Miguel Acosta" en el episodio 7 de enero deTocado por un Ángel , hizo una pequeña aparición en el episodio 29 de marzo de Gran Manzana y como "Chiggy Ríos" el 17 de octubre en Los fieles(episodio) de Ley y orden: Acción Criminal .

En 2002, Santiago hizo otra película llamada The Street King , donde interpretó a "Cesar Rojas". No fue un gran éxito, y Santiago se tomó un año sabático. Santiago regresó al cine en 2005, como "Escorpión" en Solo Otra comedia romántica Wrestling. Renoly aparecerá en Grand Street en la que actúa junto a Kelly McGillis.

Enlaces externos

 Myspace profile
 Official Website

Actores de Puerto Rico

Renoly Santiago


Der Amoklauf in Hyvinkää  war ein Amoklauf in der finnischen Stadt  Hyvinkää am 27. Mai 2012.

Tatablauf
Der Amoklauf fand in der Nacht vom 27. Mai 2012 um ungefähr 2 Uhr statt.
Ein 18-jähriger hatte nach einer durchzechten Nacht in seiner Stammkneipe eine Tarnuniform und zwei Gewehre, ein Jagdgewehr mit und war mit ihnen zur Kneipe zurückkehrt und auf das Dach des Hauses gestiegen. Vom Hausdach aus schoss er auf die vorübergehenden Menschen. Seine Opfer wählte der Täter nach dem Zufallsprinzip aus. Dabei tötete er zwei Menschen und verletzte weitere sieben Personen, darunter eine Polizistin.  Die Tatwaffen blieben am Tatort liegen, als der Täter beim Eintreffen der Polizei zu Fuß geflohen war. Am Morgen nach der Tat konnten im Blut des Täters noch 0,2 Promille Alkohol nachgewiesen werden. Bei der Vernehmung durch die Polizei zeigte der Täter Reue, konnte aber kein Motiv für die Tat nennen.

Hintergrund
Seine Schießtechnik hatte der Täter bei Airsoftwettbewerben und am Schießstand erworben. Bereits vor der Tat hatte er per Handy einen Kommentar auf seinem Facebookprofil gepostet: "Das hat Spaß gemacht, Kameraden."

Konsequenzen
Die finnische Innenministerin Päivi Räsänen möchte eine Verschärfung des Waffenrechts initiieren, weil ihre Kinder einige Opfer des Täters persönlich kannten.

Einzelnachweise

Hyvinkää
Kriminalfall 2012
Hyvinkää
Kriminalfall in Finnland

Amoklauf in Hyvinkää


Ufuk Özkan (d. 11 Nisan 1975, Almanya), Çerkes asıllı Türk tiyatro, dizi ve sinema oyuncusudur.

Yaşamı
Annesi Of, Trabzonlu, babası ise Samsun'un Tekkeköy ilçesindendir ve Çerkes asıllıdır. Almanya'da doğup büyüyen Ufuk Özkan, 12 yaşında ailesi ile birlikte Türkiye'ye kesin dönüş yaptıktan sonra Türkçeyi iyi konuşamaması nedeniyle öğretimine 8. sınıf yerine 5. sınıftan devam etmiştir. Samsun Belediye Ortaokulu mezunudur. Samsun Belediye Konservatuvarı ve İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümünden (2001) mezun olmuştur. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları'nda oyuncu olarak çalışmıştır. Tiyatro Kılçık ile 3 yıl kabare tiyatrosu yapmıştır. 2003 yılında BKM yapımı olan  "Ölümsüz Aşk" dizisinde başrolde yer aldı. Asuman Dabak Tiyatrosu'nda da oyunculuk yapmıştır. İyi derecede Almanca ve İngilizce bilmektedir. 2009-2011 yılları arasında yayımlanan  "Geniş Aile" dizisinde "Cevahir" karakterini canlandırmıştır ve bu diziden sonra tanınırlığı daha çok artmıştır. 2005 yılında evlendiği Nazan Güneş'ten 2 Ağustos 2022 tarihinde boşanmıştır. Eren adında bir oğlu vardır.

Kardeşi Umut Özkan da kendisi gibi oyuncudur. Dizilerde oynamaktadır.

Tiyatro oyunları
 Vanilyalı İlişkiler : Asuman Çakır - Asuman Dabak Tiyatrosu - 2009
 Şahane Düğün : Robin Hawdon - Asuman Dabak Tiyatrosu - 2007
 Bu Oyun Başka Oyun : Ken Ludwig - Asuman Dabak Tiyatrosu - 2006
 Papaz Kaçtı : Phillip King - Asuman Dabak Tiyatrosu - 2005
 Ayşegül Hindistan'da - Tiyatro Kılçık - 2005
 Lüküs Hayat : Ekrem Reşit Rey-Cemal Reşit Rey - 2002
 Sarı Pınar 1914 : Turgut Özakman - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 2002
 Pembe Konağın Gelinleri : Gülsün Siren - İstanbul Şehir Tiyatrosu - 2001

Filmografisi

Ödülleri ve adaylıkları

Kaynakça

Dış bağlantılar

Yaşayan insanlar
1975 doğumlular
Mannheim doğumlular
Türk asıllı Almanlar
Çerkes asıllı Türkler
İstanbul Şehir Tiyatroları sanatçıları
Türk erkek tiyatro oyuncuları
Türk erkek dizi oyuncuları
Türk erkek sinema oyuncuları
Türk televizyon sunucuları
21. yüzyılda Türk erkek oyuncular
İstanbul Üniversitesi Devlet Konservatuvarında öğrenim görenler
Altın Kelebek Ödülü sahipleri

Ufuk Özkan (oyuncu)


NGC 521 es una galaxia espiral localizada en la constelación de Cetus.

Véase también

 Lista de galaxias
 Lista de objetos NGC
 Lista de objetos PGC
 Lista de objetos UGC

Referencias

0521
005190
00962
Galaxias espirales
Constelación de Cetus

NGC 521


La Escuela Militar de Cadetes General José María Córdova (ESMIC) es la institución militar en donde reciben formación y capacitación los futuros oficiales del Ejército Nacional de Colombia. También es una institución de educación superior, en donde los cadetes en formación realizan estudios universitarios de pregrado en diversas disciplinas. Se encuentra en la Calle 80 con Avenida Suba, en el noroccidente de la ciudad de Bogotá.

Su misión es "formar integralmente a los futuros oficiales del Ejército como líderes comandantes de pelotón, profesionales en ciencias militares y otras disciplinas, con sólidas competencias fundamentadas en principios y valores institucionales, en función del desarrollo y la seguridad nacional".

Historia
La Escuela Militar de Cadetes tiene como antecedentes los Colegios Militares que se fundaron después de la Independencia de Colombia a partir de 1810.

A finales del  se cumplirían los planes de la creación de una academia militar, gracias a una misión militar chilena enviada en la década de 1900 para entrenar al ejército colombiano. La fundación de la actual escuela se realizó el 1 de junio de 1907, por el decreto 434 firmado por el presidente Rafael Reyes

El 1 de junio de 1907 se instituyó la Escuela Militar de Colombia bajo la presidencia de Rafael Reyes y estuvo bajo la dirección de los capitanes del Ejército de Chile Arturo Ahumada Bascuñán en el cargo de superintendente y Diego Guillén Santana como decano. Su primera sede fue el antiguo Convento de San Agustín, en el lugar donde actualmente se encuentra el edificio del Ministerio de Hacienda y Crédito Público. En este lugar funcionó la institución hasta 1915, cuando se trasladó al barrio San Diego, en el terreno donde funcionaba el Claustro de San Diego y en donde ahora está el Hotel Tequendama, en el Centro Internacional de Bogotá.

El 7 de agosto de 1940 se colocó la primera piedra de la sede actual de la Escuela Militar y en 1942 se trasladó a este lugar, en un lote de 70 hectáreas ubicado en la Calle 80 con Avenida Suba de Bogotá. El Decreto 2537 de 1979 le otorgó el nombre del general José María Córdova, prócer de la independencia conocido como el héroe de Ayacucho.

Por medio del artículo 137 de la ley 30 del 28 de diciembre de 1992 el Ministerio de Educación Nacional inscribió a la Escuela Militar dentro del Sistema de Educación Superior, y en 1994 fue reconocida por el ICFES como una institución de educación superior.

Las instalaciones de la Escuela Militar de Cadetes fueron declaradas Inmueble de Conservación Arquitectónica a través del decreto 215 del 31 de marzo de 1997 de la Alcaldía Mayor de Bogotá y posteriormente fueron declaradas Bien de Interés Cultural a través de la resolución 752 del 30 de julio de 1998 del Ministerio de Cultura.

En 2007 se celebró el centenario de la Escuela Militar con la edición de una estampilla conmemorativa y la creación de la Medalla Militar Centenario de la Escuela Militar de Cadetes General José María Córdova. En enero de 2009 ingresaron por primera vez las mujeres al curso de formación de oficiales en la escuela, egresando la primera promoción de mujeres subtenientes en diciembre de 2012.

Formación académica
La formación de los futuros oficiales del ejército se realiza durante cuatro años. A su incorporación en la escuela, los estudiantes reciben el grado de cadetes. Al ingresar al primer año reciben una instrucción básica militar inicial al final de la cual se realiza la entrega simbólica de una daga. Posteriormente realizan su preparación como oficiales en la que deben realizar estudios de idiomas y estudios profesionales dentro de la institución en Ciencias militares y deben seleccionar una segunda carrera profesional entre las siguientes: Administración logística, Ingeniería Civil, Derecho, Relaciones Internacionales o Educación Física Militar.

Los cadetes de último año en la escuela reciben el grado de alférez y su ascenso se representa con una ceremonia de entrega de sables.  Al finalizar su formación, el director de la escuela entrega al comandante general del Ejército a los nuevos oficiales, quienes reciben el título de subtenientes en una ceremonia oficial y los diplomas profesionales de las carreras universitarias realizadas durante su formación.

Incorporación
El proceso de incorporación a la escuela se realiza cada seis meses, en los cuales los candidatos deben cumplir como requisitos poseer la nacionalidad colombiana de nacimiento, tener entre 16 y 20 años de edad, no presentar antecedentes penales o disciplinarios y ser bachilleres con todos los logros aprobados. Para el proceso de selección se deben diligenciar los formularios correspondientes, cartas de recomendación y adjuntar los resultados del examen del ICFES dentro de las fechas establecidas. El proceso incluye la presentación de un examen médico, una prueba psicomética, una entrevista, una visita domiciliaria y la evaluación del comité de selección.

Para la modalidad de curso extraordinario el proceso de selección está abierto para los suboficiales de grados Cabo Segundo y Cabo Tercero, egresados de un curso regular de la Escuela Militar de Suboficiales Sargento Inocencio Chincá, menores de 24 años de edad, que no posean sanciones en su folio de vida ni investigaciones vigentes y que deseen iniciar su formación como oficiales.

Adicionalmente los cursos de formación de oficiales del cuerpo administrativo se ofrecen para profesionales colombianos menores de 30 años si poseen título de pregrado y menores de 35 años si poseen título de postgrado, en algunos casos se exige experiencia profesional. Los admitidos a esta formación están obligados a realizar un curso de instrucción militar de 12 semanas. Las convocatorias para esta modalidad de formación son limitadas a un cierto número de cupos que se ofrecen por profesión, de acuerdo con requerimientos específicos de la institución.

Directores
1907 Cap. Arturo Ahumada Bascuñán

1946 Coronel. German Ocampo Herrea

1985 Farouk Yanine Díaz

2019 BG. Álvaro Vicente Pérez Durán

Referencias

Véase también
Historia de Bogotá
Anexo:Monumentos nacionales de Bogotá
 Escuela Superior de Guerra

Ejército Nacional de Colombia
Academias militares de Colombia
Universidades de Bogotá


Bonn, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin güneyinde, Ren Nehri'nin her iki yakasına yayılan bir kenttir.

Bonn, 2000 yıllık tarihiyle Almanya'nın en eski yerleşim yerleri arasındadır. Köln dükleri, 18. yüzyıl sonuna kadar Bonn'u idari merkez olarak tercih ederken; Ludwig van Beethoven, 1770'te, Bonn'da dünyaya geldi. Kentte bulunan Ren Friedrich Wilhelm Üniversitesi, 19. yüzyıldan itibaren Almanya'nın önde gelen bilimsel merkezleri arasında sayıldı.

1990'da Doğu ile Batı Almanya'nın birleşmesiyle Berlin, Almanya'nın başkenti olurken, Bonn'un da 1990 yılına kadarki "hükûmet merkezi" olarak anılması kararlaştırıldı. Federal Meclis ve hükûmet birimlerinin büyük kısmı Berlin'e taşınmış olmasına rağmen 6 federal bakanlığın ana binası Bonn'da bulunmakta, diğer bakanlıkların bazı daire başkanlıkları da kentte faaliyet göstermeye devam etmektedir.

Başkentin Berlin'e kaydırılmasıyla özellikle hükûmet ve kamu binalarının yoğunlaştığı bölgenin çehresi büyük ölçüde değişti. Deutsche Welle, Bonn Uluslararası Kongre Merkezi ve diğer kamu ve özel sektör kuruluşları bu kesime yerleşti. Birleşmiş Milletler'e bağlı 18 birimin üslendiği "BM Kampüsü" de 2006 yılının Temmuz ayında yine söz konusu şehirde faaliyetlerine resmen başladı.

Coğrafi konum
Bonn, Ren Schiefer Sıradağları'nın Aşağı Ren Ovası'na geçiş yaptığı noktada, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin güneybatısında yer alır. Kent, Ren nehrinin her iki yakasında 141,2 km²'lik bir alana uzanır. Bonn'un büyük kısmı Ren'in sol yakasında yer alır. Güneyde ve batıda Ren Bölgesi Tabiat Parkı'nın bir parçası niteliğindeki Kottenforst Ormanı, Bonn'u çevreler. Kuzeyinde Köln, doğu ve güneydoğusunda Siebengebirge uzanır. Bonn, coğrafi konumundan ötürü "Merkez Ren bölgesine açılan romantik kapı" olarak da tanımlanır. Köln idari merkezine bağlı Bonn'un plaka kodu "BN" dir. En yüksek noktası, 194,8 m ile Beuel'deki Paffelsberg'dedir. En alçak nokta ise Kemper Werth'de 45,6 m olarak ölçülmüştür.

Komşu il ve ilçeler
Bonn'a komşu kentler, Renanya-Palatina eyaletine bağlı Remagen dışında Rhein-Sieg Kent Birliği'ne dahildir ve Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde yer alır:

Niederkassel, Troisdorf, Sankt Augustin, Königswinter, Bad Honnef, Remagen, Wachtberg, Meckenheim, Alfter ve Bornheim Bonn'a komşu kentlerdir.

Bonn, 1991'de varılan ve başkentin Berlin'e taşınmasını öngören karardan bu yana, Rhein-Sieg Kent Birliği ve güneyde Remagen kentinin bağlı olduğu Ahrweiler iliyle iş birliğini daha da artırdı. Bu iş birliği, "Bonn/Rhein-Sieg/Ahrweiler Bölgesel Kalkınma, Planlama ve Ulaşım Çalışma Grubu'nun kurulmasıyla somut halini aldı. Yaklaşık 1 milyon kişinin yaşadığı söz konusu bölge, "Bonn/Rhein-Sieg" ya da "Bonn/Rhein-Sieg/Ahrweiler" adlarıyla anılır. Kuzeyde yer alan Neuwied ili de Bonn coğrafi bölgesine dahil kabul edilir. Bu geniş coğrafi alanda ekonomik faaliyetlerin de birbirini bütünler hale gelmesi, Bonn ve çevresinde ortak hedeflere sahip sivil toplum örgütlerinin kuruluşunu beraberinde getirdi.

İdari yapılanma

Bonn toplam 4 idari merkeze  bağlı 51 bölgeden  meydana gelir:

 Bad Godesberg: Alt-Godesberg, Friesdorf, Godesberg-Nord, Godesberg-Villenviertel, Heiderhof, Hochkreuz, Lannesdorf, Mehlem, Muffendorf, Pennenfeld, Plittersdorf, Rüngsdorf, Schweinheim
 Beuel: Beuel-Mitte, Beuel-Ost, Geislar, Hoholz, Holtorf, Holzlar, Küdinghoven, Limperich, Oberkassel, Pützchen/Bechlinghoven, Ramersdorf, Schwarzrheindorf, Vilich, Vilich-Müldorf
 Bonn: Auerberg, Bonn-Castell, Bonn-Zentrum, Buschdorf, Dottendorf, Dransdorf, Endenich, Graurheindorf, Gronau, Ippendorf, Kessenich, Lessenich/Meßdorf, Nordstadt, Poppelsdorf, Röttgen, Südstadt, Tannenbusch, Ückesdorf, Venusberg, Weststadt
 Hardtberg: Brüser Berg, Duisdorf, Hardthöhe, Lengsdorf

İklim
Bonn şehrinde ılıman iklim görülmektedir. Ocak ayında ortalama 2,3 °C olan sıcaklık, Temmuz ayında 18,2 °C dolayındadır. Yıllık sıcaklık ortalaması ise 10,1 °C'dir. Komşu Eifel bölgesinde yıllık 800 mm'yi aşan yağış miktarı Bonn ve çevresinde 669 mm dolayında kalmaktadır. Havadaki nem oranının ortalamanın üzerine çıktığı günlerin sayısı yılda 35'i bulmaktadır. Bonn'un yayıldığı vadiye batıdan hava akımını "frenleyen" Eifel dağları, yüksek nem oranının en önemli sebebi olarak değerlendirilmektedir. Kış ayları boyunca Ren nehrinin zaman zaman taştığına tanık olunmaktadır. Son yıllarda sıkça görülen bu taşkınlıklar büyük maddi hasara neden olmaktadır.

Tarih

12. yüzyılda Roma İmparatorluğu'na bağlı birliklerin bölgede kurduğu bir kampı esas alan Bonn, 1989 yılında 2000. kuruluş yıldönümünü kutladı. Ancak araştırmalar, Bonn ve çevresindeki insan yerleşimlerinin çok daha eskilere dayandığını ortaya koymaktadır. Bunu Oberkassel bölgesinde ortaya çıkarılan 14 bin yıllık bir yerleşimin yanı sıra MÖ 4080 yılına ait olduğu sanılan Venusberg yerleşkesi de kanıtlamaktadır.

Romalılar döneminde Bonna adıyla anılan şehrin  kuzeyine bir Roma lejyonu yerleştirildi.

Roma İmparatorluğu'nun çöküşünden sonra bölgede 9. ve 10. yüzyılda bir manastır, bugünkü pazar alanında da Villa Basilika adı altında bir ticaret merkezi kuruldu.

Bonn'un gelişiminde, 1288 yılında yapılan Worringen Savaşı dönüm noktası meydana getirdi. Savaşı kaybeden Köln dükleri, Brühl ve Poppelsdorf'un yanı sıra Bonn merkezini malikâne yeri olarak belirlediler. Köln dükleri tarafından 17. ve 18. yüzyılda inşa edilen  yapılar, kente bugünkü barok tarzı görünümünü kazandırdı. Bu dönem, 1794 yılında Fransa'nın işgaliyle kapandı. Napolyon Bonapart'ın yenilgisinin ardından, Bonn 1815 yılında  Prusya'ya katıldı. Bonn'a, bu tarihi izleyen yıllarda, 18. yüzyılın bitiminden kısa süre önce kurulan ve 1818'de faaliyetleri yeniden canlandırılan Ren Friedrich Wilhelm Üniversitesi şekil verdi.

I. Dünya Savaşı'nın ardından önce İngilizler, ardından Fransızlar tarafından işgal edilen Bonn, 1926 yılında Fransızların bölgeden çekilmesiyle birlikte kendi tarihini yeniden oluşturmak istese de bu ancak Nazi rejimi ve sonrasında gelecek olan II. Dünya Savaşı'na kadar devam edebildi.

Nazi rejimi sırasında büyük kısmı Yahudi, 1000'den fazla Bonn'lu öldürüldü. Yine 8000 dolayında kişi, evini terk etmek zorunda kaldı, tutuklandı ya da toplama kamplarına kapatıldı.

Bonn, 9 Mart 1945'te Amerikalı askerlerinin kente girmesiyle II. Dünya Savaşı'nı ardında bıraktı; savaşta binaların yüzde 30'undan fazlası tahrip oldu. Çatışma ya da bombardımanda hayatını kaybedenlerin sayısı 4000'i aştı. Kentin denetimini 28 Mayıs 1945'te İngiliz işgal güçleri devraldı.

Bonn, savaş sonrası hızla gelişti. Kalkınmada, 3 Kasım 1949'da başkent olarak Frankfurt yerine Bonn'un tercih edilmesi de bunda büyük rol oynadı. Başkentin Berlin'e kaydırılması üzerine Bonn yeni bir değişim sürecine girdi. Federal idare yapısının geniş ölçüde Berlin'e kaydırılmasından doğan boşluk, bakanlıkların Bonn'da kalmaya devam eden daire başkanlıkları, bölgeye yerleşen yeni federal birimler, kamu ve özel sektör temsilcilikleri ile uluslararası organizasyonların varlığıyla giderildi.

Flama

Bonn kentinin flamasında, üst kısımda, gümüş zemin üzerinde siyah haç yer alır. Köln düklerinin simgesi siyah haç, Köln ve çevresindeki birçok yerleşim biriminin flamasında da yer alır. Haç, Bonn ile Köln dükleri arasındaki siyasi ve bölgesel bağı ortaya koymaktadır.

Flamanın alt kısmında, kırmızı zemin üzerinde altın renkte bir aslan yer almaktadır. Zaman zaman leopar veya halk arasında "taştan kurt" olarak da adlandırılan aslan, Bonn'da geleneksel olarak adaleti simgeler. Aslan Orta Çağ'dan itibaren uzun yıllar Bonn'un merkezi noktalarından Münster meydanında yer aldı. Bugün aynı yerde Ludwig van Beethoven anıtı bulunmaktadır. Mahkeme heyetleri bu meydanda toplanıp meseleleri görüşürdü. Aslan simgesinin orijinali, günümüzde eski belediye binasının girişinde yer almaktadır.

Din

Bonn, Ren havzasının bir parçası olması vesilesiyle ağırlıklı olarak Katolik olarak kabul edilir. Buna karşılık son 75 yıl içinde bu özellik büyük ölçüde değişime uğradı. 1925 yılında Bonn nüfusunun yüzde 80'ini Katolikler meydana getirirken, 90'lı yılların sonunda Katolik-Protestan dağılımında Protestanların lehine bir gelişme yaşandı. Günümüzde Bonn nüfusunun yüzde 45'i Katolik, yüzde 25'i Protestan mezhebine bağlı kişilerden meydana gelir. Bonn nüfusunun üçte biri başka din ve mezheplere inanan kişilerden oluşur. Nüfusun yüzde 6'sı İslam dinine inanır. Diyanet İşleri Türk İslam Birliği'ne bağlı Bonn Merkez Camii 1986'da kuruldu; Bonn-Altstadt'da faaliyetlerine başlayan cami, 1990'da Bonn-Castell semtine taşındı.

Bonn'a bağlı ilçe ve semtler

20. yüzyılın başlarında kentin güç ve itibar kazanmasının bir sonucu olarak, 1 Haziran 1904'te, Bonn'un fiilen iç içe geçmiş olduğu Poppelsdorf, Endenich, Kessenich ve Dottendorf gibi semtler de Bonn'a katıldı. 1 Ağustos 1969 tarihli idari reform, Bonn'un nüfusunu ikiye katladı. Bad Godesberg ve Beuel gibi komşu kentlerin idari merkez niteliğiyle Bonn'a bağlanması kararlaştırıldı. Beuel'e ayrıca daha önce Siegkreis'a bağlı olan Holzlar, Hoholz ve Oberkassel bölgeleri bağlandı. 1969 yılında yapılan düzenleme, Ippendorf, Röttgen, Lessenich/Meßdorf ve Buschdorf'u da Bonn'a bağladı. Lengsdorf ve Duisdorf, bazı küçük semtlerle birlikte Hardtberg idari merkezine bağlandılar.

Yine Bonn'un idari merkezlerinden Bad Godesberg de 20. yüzyılın başından itibaren çevresindeki diğer yerleşim birimlerini bünyesine katarak büyüdü. 1899'da Plittersdorf ve Rüngsdorf'u 1904'te Friesdorf izledi. Bu bölgeleri 1915'te Muffendorf takip etti. 1 Temmuz 1935 tarihli düzenlemeyle  Lannesdorf ve Mehlem'e Bad Godesberg'e dahil edildi.

Nüfus gelişimi

Bonn, 300.000'i aşan nüfusuyla Almanya'nın "orta büyüklükteki" şehirlerinden kabul edilmekte, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin en kalabalık 10 şehri arasında yer almaktadır. Bonn nüfusu 1939 yılında 100.000 sınırını aşarak büyükşehir sınıfına girdi. Nüfus 1969'da yapılan düzenlemeler sonucunda ikiye katlandı. Başkenti Berlin'e taşıma kararı 90'lı yılların başında nüfusta küçük çaplı gerilemeye yol açsa da alınan önlemler bu açığın dengelenmesini sağladı. Bonn, günümüzde nüfusu artmaya devam eden büyükşehirler arasında kabul edilmektedir. Kuzey Ren-Vestfalya İstatistik Dairesi'nin verilerine göre, Bonn'un 2025 yılındaki nüfusunun 345.000 olacağı tahmin edilektedir.

Siyasi hayat
Pazar meydanında, 18. yüzyılda inşa edilen eski belediye binası (Altes Rathaus), uzun yıllar idare merkezi olarak kullanıldı. 1969'da yapılan idari düzenlemelerle Bonn'un genişlemesi dikkate alınarak Nordstadt'da yeni bir belediye başkanlığının yapımına girişildi ve 1978'de idare bu binaya (Stadthaus) nakledildi. Eski belediye binası hâlen kültürel faaliyetlere ev sahipliği yapmaktadır.

Kent yöneticileri

Kent yönetimi 12. yüzyıl başında, Vogt adı verilen bir yöneticinin bulunduğu üyelerinin de Schöffe olarak adlandırıldığı bir heyet tarafından yürütüldü. 1331'den itibaren "burgermeistere" unvanını taşıyan iki belediye başkanı ve "rat" adı verilen konsey devreye girdi. 24 Temmuz 1550 tarihli bir belgede "Zwölfter" adlı bir denetim kurulunun kuruluşundan söz edilmektedir.

Fransız işgaliyle birlikte 1794'ten itibaren belediye başkanlarının unvanlarına "Maire" ifadesi eklendi. Bu ifade, Fransızların geri çekilmesinin ardından, [[25 Şubat 1814'te "büyükşehir belediye başkanı" ile değiştirildi. 1804'ten itibaren Maire unvanıyla Bonn belediye başkanlığını yürüten Anton Maria Karl Graf von Belderbusch 1804'ten başlayarak "Bonn büyükşehir belediye başkanı" olarak anıldı. Bonn'un 1815'ten itibaren bağlandığı Prusya, kenti bir il merkezine dönüştürdü. Yönetim, başkanlığını büyükşehir belediye başkanının yaptığı belediye konseyi tarafından yürütülmeye başlandı.

Nazi rejimi sırasında büyükşehir belediye başkanı Nasyonal Sosyalist Alman İşçi Partisi tarafından atandı. II. Dünya Savaşı sonrasında Bonn'u işgal eden İngiliz askerleri yeni bir belediye başkanı atadı. İngilizler, 1946 yılında İngiliz yerel yönetim modelinin örnek alındığı reformlar uygulamaya soktular. Yeni düzenleme uyarınca "Kent Konseyi"nin üyeleri vatandaş tarafından seçildi; konsey de büyükşehir belediye başkanı unvanı taşıyan ve kenti temsil etmeye yetkili bir başkanın yanı sıra kent yönetiminde yetkili "büyükşehir direktörü" isimli ikinci bir başkanı daha belirledi. Kuzey Ren-Vestfalya Eyaleti, 1996 yılında kent yönetimindeki bu "çifte başlılığa" son verdi. Yeni düzenlemeler uyarınca büyükşehir belediye başkanının doğrudan halk tarafından seçilmesi öngörüldü. 1999'da büyükşehir belediye başkanının doğrudan halk tarafından belirlenmesi amacıyla yapılan ilk seçimleri, ikinci turda Hristiyan Demokrat Partili aday Helmut Stahl'ı geride bırakan, Sosyal Demokrat Partili Bärbel Dieckmann kazandı. Dieckmann, 2004 seçimlerinde de sandıktan zaferle çıkarak ikinci görev dönemine başladı.

Kent Konseyi'nin yapısı
Bonn kent konseyi 80 üyeden meydana gelir. Son yerel seçimler 2009 yılında düzenlendi. Doğrudan halk tarafından % 40,9 oranıyla seçilen büyükşehir belediye başkanı SPD'li Jürgen Nimptsch, kent konseyinde de oy hakkına sahiptir ve konseye oturumlarda başkanlık etmektedir. Kent konseyinde Hristiyan Demokrat Birlik üyeleri 27, Sosyal Demokratlar 19, "Yeşiller/Birlik 90" adlı siyasi oluşum 15, Hür Demokrat Parti 10, BBB 3, Sol Parti 3, BFF 2 ve Pro NRW 1 temsilciye sahiptir. Konseyde grup kurabilmek için en az üç temsilci gerekmektedir.

Kültür hayatı ve görülmeye değer yerleri

Mimari

Bonn kentinin simgeleri arasında yer alan eski belediye başkanlığı binası 1737 yılında, Rokoko tarzında inşa edildi. Eski belediye başkanlığı binasının hemen yanında, günümüzde Bonn Üniversitesi merkez binası olarak kullanılan, Köln düklerinin malikanesi yer almaktadır.

Kestane ağaçlarının sıralandığı Poppelsdorf Caddesi, Köln düklerinin malikânesini Poppelsdorf Köşkü'ne bağlar. Poppelsdorf Köşkü, 18. yüzyılın ilk yarısında Köln düklerince yazlık köşk olarak inşa edildi. Bonn merkez tren garının giriş binası 1883/84 yıllarında inşa edildi. Gar binası, günümüzde tarihî eser koruması altındadır.

Venusberg'de yer alan 180 metre yüksekliğindeki radyo vericisi, 162 metre yüksekliğindeki Posta Kulesi ve 114,7 metre yüksekliğindeki Lange Eugen binası (BM Kampüsü), Bonn'un en yüksek üç noktasını meydana getirmektedir.

Bonn'da çok sayıda kilise yer almaktadır. Bonn Katedrali kentin simgeleri arasında kabul edilmektedir. Brüdergasse'deki Remigius Kilisesi'nde Beethoven'un vaftizine ait hatıralar saklanmaktadır. Schwarzrheindorf'daki Doppel Kilisesi 1151'den itibaren inşa edildi. Christoph Wamser, Hristiyanlığın bölgede yayılması öncesi kutsal kabul edilen bir noktada, 1627/28 yıllarında Kreuzberg Kilisesi'nin inşa edilmesini sağladı. Adenauerallee üzerinde bulunan Katolik St. Cyprian Kilisesi 1957'de yeniden düzenlendi.

Eski Bonn Mezarlığı'nda pek çok ünlünün mezarı bulunmaktadır. Tanınmış heykeltıraşların imzasını taşıyan heykel ve anıtlar, Bonn Mezarlığı'nın önem ve güzelliğini daha da artırmaktadır. Beethoven'in annesinin mezarı ve Robert Schumann ile Clara Schumann adına yaptırılan anıt-mezarlıklar da yine burada bulunmaktadır.

Friedensplatz Meydanı'ndaki Stern Caddesi'nde yer alan Stern Kapısı, tramvay hattı inşaatı nedeniyle 1900 yılında Bottlerplatz Meydanı'na nakledildi.

Bad Godesberg'ın kuzeyinde, Franklar tarafından inşa edilen Godesburg kalesi yer alır. Altı ayrı yapıdan meydana gelen Godesberg Belediye binası, Max Franz tarafından, 1790-1792 yılları arasında kaplıca ziyaretçilerinin kullanımına sunulmak amacıyla inşa edildi. Yapımına 1790'da başlanıp 1830 yılında tamamlanan Oda Tiyatrosu "La Redoute", günümüzde Sanat Müzesi'nin bir parçasıdır.

Alman posta hizmetlerini yürüten Deutschen Post Posta Kulesi'nde yer almaktadır. Kule, Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin en yüksek binasıdır. Posta Kulesi'nin birkaç yüz metre berisinde, uzun yıllar kentin simgeleri arasında sayılan "Langen Eugen" binası yer alır. Langer Eugen, günümüzde BM Kampüsü olarak kullanılmaktadır. Posta Kulesi ile Lange Eugen arasında, Schürmann Binası olarak adlandırılan yapı yer alır. Schürmann Binası günümüzde Deutschen Welle'nin merkezi olarak görev yapmaktadır. Milletvekillerine ofis alanı olarak sunulmak üzere planlanan bu bina, 1993 yılında Ren nehrinin taşması üzerine ağır hasar gördü. Akademi binası olarak tasarlanan Bundeshaus binası, 1948 yılından başlayarak, aralarında Federal Meclis ve Konsey'in de bulunduğu pek çok kamu kuruluşunun faaliyetlerine merkezlik yaptı. Meclis Genel Kurulu 80'lerden itibaren yeni bir binaya taşındı. Bundeshaus, başkentin Berlin'e taşınmasının ardından uluslararası kongre merkezi olarak kullanılmaya başlandı. Yine belli bir dönem Meclis genel kurulu olarak hizmet veren "Wasserwerk" binası da uluslararası kongre merkezinin faaliyetlerine tahsis edildi. Birleşmiş Milletler Meydanı'nda Birleşmiş Milletler'e üye 191 ülkenin büyük ebatlarda bayrağı gönderlerde dalgalanmaktadır.

Bonn'un Beuel isimli kesiminde bulunan eski çimento fabrikası (Oberkasseler Zementfabrik) mimar Karl-Heinz Schommer tarafından tarihî anıt kapsamına giren yönleri korunarak modern ofis binalarına dönüştürüldü.

Müze ve anıtlar

Bonn çok sayıda önemli müzeyi barındırır. Kısaca "Bundeskunsthalle" olarak adlandırılan ve 1986-1992 yılları arasında yapılan Federal Almanya Sanat ve Gösteri Merkezi'nin mimarlığı Gustav Peichl tarafından yürütüldü. Almanya Tarihi Müzesi (Haus der Geschichte), açıldığından bu yana Almanya'nın en çok ziyaret edilen ilk 10 müzesi arasında yer aldı. Sanat ve Gösteri Merkezi ile Almanya Tarihi Müzesi, her yıl ortalama yarım milyonun üzerinde ziyaretçi çekmekte, bazı özel sergilerde bu rakam da aşılmaktadır. Bu iki müze, "Müze Hattı" (Museumsmeile) olarak anılan güzergâh üzerinde yer almaktadır. Müze Hattı'nda 90'lı yılların başında Sanat ve Gösteri Merkezi ve Almanya Tarihi Müzesi ile birlikte belediye tarafından işletilen Bonn Sanat Müzesi faaliyete geçti. Hattın diğer halkalarını, 1995'te devreye giren ve bilim alanında uzman Alman Müzesi (Deutsches Museum Bonn), "ifa-Galerie" ve König Müzesi (Museum Koenig) meydana getirmektedir.

Bonn'da dünyaya gelen, kentte hayatının belirli bir süresini geçiren ya da can veren ünlüler için de müzeler inşa edildi. Beethoven, August Macke, Ernst Moritz Arndt ve Robert Schumann bu tür müzelere örnektir. Beethoven Evi'nin (Beethoven-Haus) yer aldığı  Bonngasse sokağının parke taşlarına 2005 yılında ünlü Bonn'luların portreleri yerleştirildi. Dünya kültür mirası listesinde yer alan Beethoven'in 9. Senfonisine ait el yazmaların bir kısmı Beethoven Müzesi'nde sergilenmektedir.

Bonn'daki Ren Friedrich-Wilhelm Üniversitesi bünyesinde de birçok müze yer almaktadır. Bunlardan "Bonn Mısır Müzesi" (Ägyptisches Museum Bonn), yaklaşık 3000 adet orijinal eser sergilemektedir. Akademik Sanat Müzesi'nde (Akademisches Kunstmuseum), üniversite bünyesinde yapılan arkeolojik kazılarda ortaya çıkarılan tarihi eserler sergilenmektedir. "Arithmeum", yüzlerce hesap makinesini barındıran bir tür "matematik müzesi"dir. 2003-2005 yılları arasında dünyanın en büyük çiçeği kabul edilen "Titanenwurz"u sergileyen Botanik Bahçe, (Botanischer Garten Bonn), yine üniversiteye bağlı bir kuruluştur. Fosil sergisinin yer aldığı Goldfuß Müzesi, değerli taşların yanı sıra meteoritlere de yer veren Mineraloji Müzesi (Mineralogische Museum), Bonn'daki Ren Friedrich-Wilhelm Üniversitesi bünyesindeki diğer kuruluşlardır. Ayrıca, 1846 yılında narkozun icadından günümüze anestezinin gelişimini anlatan Horst Stoeckel Müzesi de üniversiteye bağlıdır.

Benzerleri arasında bir ilki teşkil eden "Kadın Müzesi" (Frauenmuseum) 1981'de açılmıştır. Kuruluşundan günümüze 400'den fazla sergiye imza atan Kadın Müzesi, bu sergilerin yanı sıra, sürdürülen kapsamlı programıyla da uluslararası çapta saygınlığa kavuştu.

1993-2001 yılları arasında tamamen yenilenen Ren Eyalet Müzesi'nde (Rheinisches Landesmuseum Bonn), Ren havzasının kültür hayatını aktaran eserler sergilenmekte, ayrıca bölgenin çağdaş sanat yapıtlarından örneklere yer verilmektedir.

Poppelsdorf Caddesi üzerinde yer alan rasathane (Volkssternwarte Bonn), sık sık gökyüzü ve güneş gözlemleri için kapılarını vatandaşlara açmaktadır.

İki yılık bir çalışmanın ardından, 2002 yılının Eylül ayında açılan "Gezegen Yolu"nun (Planetenweg) yapımında Bertolt Brecht Lisesi (Bertolt-Brecht-Gesamtschule) ve Alman Havacılık ve Uzay Merkezi görev aldı. Sponsor firmaların da destek sağladığı "Gezegen Yolu", 1'e 1 milyar (1/1,000,000,000) ölçekte, Ren nehri boyunca uzanmaktadır. 5946 metre uzunluğundaki yolun başlangıcında 1,40 metre çaplı güneş yer almaktadır.
Güneşi 50 ila 100 metrelik aralarla Merkür, Venüs, Dünya ve Mars izlemektedir. Ardından, 700 metre ile 1,5 km arasında değişen aralıklarla Jüpiter, Satürn, Uranüs ve Neptün gezegenleri gelmektedir. "Gezegen Yolu", Bonn limanının kuzey ucunda, Graurheindorf semtinin girişinde Plüton ila tamamlanmaktadır. Her gezegen, ilgili durakta, yalnızca sembol olarak değil, çeşitli verilerin yer aldığı tanıtıcı bir levhayla anlatılmaktadır.

Nazi rejimi sırasında can veren Bonn'lular için Franziskaner Sokağı'nda bir müze yer almaktadır. Ayrıca Bonn Sinagogu bünyesinde 2005 yılında elden geçirilen ve Nazi rejiminin kurbanlarını anlatan bir sergi bulunmaktadır.

Kamuya açık alanlara sanat yapıtları uygulaması

40 yıl boyunca Federal Almanya'nın başkenti konumunda bulunan Bonn'un bu niteliği, meydan ve caddelerinde sergilenen plastik sanatın çok sayıda örneğiyle de ortaya konmaktadır. Şehir merkezi ve kamu binalarının yoğunlaştığı semtte, pek çok tanınmış uluslararası ve Alman sanatçının eserlerine rastlamak mümkündür. Juridicum binasının dış cephesi Victor Vasarely tarafından tasarlandı. Henry Moore'un "Two large Forms" isimli eseri eski başbakanlık binası önünde yer almaktadır. Eduardo Chillida'nın "Da Musica IV" adlı çalışması katedral önünde bulunmaktadır. Markus Lüpertz'in iki eseri birden Müze Meydanı'nda yer almaktadır. Endenich'teki Schumann Binası'nın girişine yerleştirilen Robert Schumann'ın bronz büstü, Alfred Hrdlicka'nın imzasını taşımaktadır. Bonn'un hükûmet merkezi konumunu sürdürmesinden sonra başlayan yeni kamu binaları inşaatı, sanat yapıtları uygulamasını teşvik etti. Plastik sanatın son 50-60 yıllık gelişimini ortaya koyan örnekler arasında, Willy Meller'in "Liegende mit Kind"inin yanı sıra Nicolas Schöffer'e ait "Kronos 15" de yer almaktadır.

Doğal güzellikler ve parklar

1979 yılında, "Bahçe Şov" (Bundesgartenschau) etkinliği kapsamında Ren kenarında 160 hektar genişliğinde bir alan yeniden düzenlenerek bir doğal parka dönüştürüldü. Park, günümüzde pek çok açık hava konseri, panayır ve kermese mekân olarak hizmet etmektedir.

Başta Bad Godesberg'de yer alan "Kurpark" olmak üzere Bonn'da irili ufaklı çok sayıda park yer almaktadır. Kuruluşunda kaplıca ziyaretçilerine hizmet verme düşüncesi yatan Kurpark'ta bir dizi ender rastlanan bitkilere yer verilir. Oberkassel'da bir iş insanınca kurulan "Arboretum Park Härle" de kayda değer parklar arasında yer alır.

Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti ile Hollanda'nın geniş bir kesimini kapsayan turistik sınıflandırma kapsamında Rheinaue Parkı, Arboretum, Eski Bonn Mezarlığı (Alter Friedhof Bonn) ve Botanik Bahçe (Botanischer Garten Bonn) "bahçe sanatına örnek tesisler" olarak seçildi.

Bonn sınırları içindeki en büyük yeşil alan Endenich, Dransdorf, Lessenich ve Duisdorf arasında kalan Meßdorfer Felddir. Kentin hava sirkülasyonu açısından önem taşıyan bu yeşil alanda hâlen tarım faaliyetleri de yürütülmektedir.

Ren eyaleti doğal parkı kapsamındaki Kottenforst Ormanı Bonn'un batısında yer alır. Güneydoğuda ise Siebengebirge yükseltileri uzanmaktadır. Her iki park bünyesinde de uzun mesafeli, çoğu zaman Bonn manzaralı gezinti yolları bulunmaktadır. Uzun mesafe yürüyüş hattı olarak tanınan "Rheinsteig", Bonn'da başlayıp Siebengebirge'ye uzanmaktadır.

Bonn sınırları içinde bulunan toplam 47 derenin birçoğu Ren nehrine dökülmektedir.

 Tiyatro, müzik ve sinema faaliyetleri

Belediyeye ait Bonn Tiyatrosu'nda opera, tiyatro ve koreografik tiyatro eserleri sahnelenmektedir. Kentte ayrıca bir dizi özel tiyatro faaliyet göstermektedir. Kent merkezinde  Contra-Kreis-Theater ve "Euro Theater Central" yer almaktadır. Beuel semtinde ise Bonn Genç Tiyatro (Junge Theater Bonn) ile "Theater Die Raben" faaliyet göstermektedir. Ayrıca "Kleine Theater Bad Godesberg" ile Bonn Üniversitesi'ne bağlı Bonn University Shakespeare Company, diğer tiyatro grupları olarak öne çıkmaktadır.

Kabare ve diğer sahne sanatlarına Haus der Springmaus, Pantheon-Theater ve "Theater im Ballsaal"da yer verilmektedir.

Bonn Beethoven Orkestrası, Beethoven Konser Salonu'nda düzenli konserler vermekte, operada da görev almaktadır. 1897 yılında "Koblenz Filarmoni" olarak kuruluşu yapılan orkestra, 1907 yılında adı "Bonn belediye orkestrası" olarak değiştirilerek belediye kuruluşları arasına dahil edildi. II. Dünya Savaşı'nın ardından kısa bir süre "Beethoven Konser Salonu Orkestrası" olarak anılan müzik kuruluşu, daha sonra günümüzde kullanılan adına kavuştu.

Bonn'un "geleneksel sineması" konumundaki pazar meydanında bulunan Metropol Sineması, 2006 yılının Mart ayında kapatıldı. Kapanma kararında sinemanın bulunduğu binanın belediye tarafından 2005 yılının sonunda bir özel kuruluşa satışı etkili oldu. Yine pazar meydanında yer alan "Stern Lichtspiele" adlı sinema "CineStar" sinema grubu tarafından işletilmektedir. Bertha-von-Suttner Meydanı'ndaki "Woki" Sineması 1998'den beri etkinliklerine devam etmektedir. Ayrıca Bad Godesberg'in merkezinde birden fazla sinemayı bünyesinde barındıran Kinopolis bulunmaktadır. 1952'de Endenich'te açılan "Rex Lichtspieltheater", 1933'te Beuel'de kurulan "Neue Filmbühne" ile Brotfabrik Bonn Kültür Merkezi kapsamındaki "Bonner Kinemathek" sinemaları, sinema sanatının daha özgün örneklerine yer veren "küçük sinemalar" olarak varlık göstermeye devam etmektedir.

 Düzenli etkinlikler

Uluslararası Beethoven Festivali, her yıl sonbaharda düzenlenmektedir. Toplam 4 hafta süren bir programa sahip festival kapsamında, Bonn ve çevresinde 50'den fazla konser organize edilmektedir. Dünya genelinde genç piyanistleri teşvik amacıyla 2005 yılında ilk kez yapılan Beethoven Yarışması (Beethoven Competition), yine Uluslararası Beethoven Festivali çerçesinde tasarlandı.

Bonn Bienali, iki yılda bir yapılmaktadır. Bienal süresince tiyatro gösterileri, konserler, okuma etkinlikleri ve sergiler düzenlenmektedir. 10 gün süren "Uluslararası Sessiz Film Festivali" boyunca Bonn Üniversitesi'nin avlusunda yapılan açık hava gösterileri binlerce kişiyi çekmektedir. Müze Meydanı'nda yaz aylarında kurulan düzenlenen açık hava konserlerinde de her yıl çok sayıda sanatçı sahne almaktadır.

Ren nehri boyunca uzanan Rheinaue Parkı'nda Nisandan Ekim ayına kadar her ayın üçüncü cumartesi kermes ve bit pazarı kurulmaktadır. Aynı zamanda Rheinaue Parkında her yıl düzenlenen Ren Ateşi (Rhein in Flammen) festivaline binlerce kişi katılmaktadır. Festival çok renkli geçmekte ve yine festival kapsamında, binlerce kişinin izlediği etkileyici bir havai fişek gösterisi sunulmaktadır. Mayıs ayının ilk hafta sonunda "ücretsiz açık hava konserleri festivali", Temmuz ayının ilk hafta sonunda "Ren kültürü", temmuzun sonunda "Bira Borsası" ve sonbaharda yapılan "Uluslararası Tanışma Festivali", Bonn'un öne çıkan diğer etkinlikleridir.

Her yıl, "Pützchens Markt" adı altında düzenlenen 5 günlük panayır, çektiği 1 milyondan fazla ziyaretçiyle Ren bölgesinin önemli eğlence organizasyonları arasında yer almaktadır. Pützchens panayırı, 1377'den bu yana düzenlenmektedir.

Her yıl koşulan Bonn Maratonu, kentte düzenli olarak yapılan bir başka etkinliktir.

 Karnaval

Bonn, Köln Karnaval etkinliklerinin gölgesinde kalmasına rağmen yine de Ren bölgesindeki benzer organizasyonlar arasında öne çıkmaktadır.

Etkinlikler, karnaval haftasının "Weiberfastnacht" adı verilen perşembe gününde Beuel belediye başkanlığının kadınlar tarafından "ele geçirilmesiyle" başlar. Yedi gün sonra, "Aschermittwoch" denilen Çarşamba günü kutlamalar sona erer. Şenlik kapsamında eski belediye binası tarihi kıyafetlere bürünmüş kent askerlerince "kuşatılıp zaptedilir." Birçok kişi bu şenlikler süresince ilginç kostümler giyer, maske takar veya geleneksel kıyafetlerle dolaşırlar. Bu karnaval geleneği kış mevsiminin kovulması âdetine dayanır. Her yıl 10 binden fazla kişinin katılımıyla "Pink Punk Pantheon"da düzenlenen "alternatif karnaval organizasyonu" öne çıkan etkinlikler arasında yer almaktadır.

 Yerel ağız
Bonn'da geleneksel olarak "Bönnsch" (okunuşu:Bönş) adı verilen yerel aksanla konuşulur. Bu ağız, Köln'de konuşulan "Kölsch" ile benzerlikler göstermesine karşın ifade hızı ve müzikalite bakımından farklılık gösterir. Bonn ve Köln'deki toplumsal yapının farklı gelişimi de yerel ağzın kullanım yaygınlığını etkilemiştir. Köln'ün esnaf-zanaatkar ağırlıklı olması yerel Kölsch ağzının yaygın şekilde kullanımını beraberinde getirirken, üniversitenin faaliyet gösterdiği, soyluların malikanelerinin yer aldığı Bonn'da aksanla konuşmaya "iyi gözle bakılmamıştır." Bonn'un yoğun göçmen alması da yerel ağzın geri planda kalmasında etkili olmuştur. Sahne gösterilerinde zaman zaman "Bönnsch" ağzıyla konuşan Konrad Beikircher, bu ağzı "yaşatan" sanatçılar arasında kabul edilmektedir.

 Spor faaliyetleri
Bonn'un en tanınmış spor kulübü, basketbol birinci liginde oynayan "Telekom Baskets Bonn"dur. Uzun yıllar başarılı bir grafik sergileyen futbol takımı "Bonner SC" ise 1977 yılında lisansının iptal edilmesinin ardından İkinci Lig'den Kuzey Ren-Vestfalya Eyalet Ligi'ne düşürüldü. "1. Badminton Club Beuel" 2005 yılında Almanya Badminton Şampiyonu oldu. Kadın Basketbol Ligi ekiplerinden "BG Rentrop Bonn", tenis ve hokey alanında yoğunlaşan "Bonner Tennis- und Hockey Verein",  "Hockey- und Tennis Club Schwarz-Weiß Bonn" kayda değer diğer spor kulüpleridir. "Schwimm- und Sportfreunde Bonn 1905 - SSF Bonn", Bonn'un en büyük spor kulübü kabul edilmektedir. TSV Bonn, hentbol alanında faaliyet göstermektedir.

Bonn belediye sınırları içindeki spor salonu sayısı 100'ü aşmaktadır. Ayrıca 24 jimnastik salonu, 46 açık hava spor tesisi, 13 çim saha bulunmaktadır. Kamuya ait bu tesislerin dışında özel sektör tarafından işletilen 25 salon ve spor tesisi faaliyet göstermektedir. Karşılaşmalarını hala "Hardtberghalle" salonunda oynayan Telekom Baskets takımının, 2008'de Hardtberg'de hâlen yapımı devam eden "Basketshalle"ye geçmesi planlanmaktadır. Telekom Baskets, böylece Alman Basketbol Ligi'nde kendi salonuna sahip ilk takım konumuna gelecektir. Bonn'un futbol takımı Bonner SC ise maçlarını "Sportpark Nord" stadyumunda oynamaktadır. Bonn'da 4 adet kapalı, 5 adet açık yüzme havuzu bulunmaktadır. Ayrıca bir tesiste açık ve kapalı havuz imkânları birden sunulmaktadır.

 Gece hayatı ve damak zevki

Bonn'un gece hayatı ve gastronomi dünyasına, kent nüfusunun büyük kısmını meydana getiren üst düzey kamu çalışanları ve üniversite öğrencileri şekil vermektedir. Üniversite öğrencilerinin tercih ettiği mekânlar daha çok şehir merkezinde, "Altstadt"ta yoğunlaşır, bir kısmı da Südstadt'a dağılmışken, daha seçkin müşteri kitlesine seslenen restoranlar kentin geneline yayılmıştır. Burada özellikle kayda değer olanları Ren kıyısında yer almaktadır.

Bonn'un güneyindeki Mehlem'den kuzeyindeki Schwarzrheindorf'a uzanan hatta yer alan restoran ve meyhaneler yalnızca ücret seviyesi bakımından değil sundukları "mekân" bakımından da farklılık göstermektedirler. Heinrich Heine, Karl Schurz, İmparator III. Friedrich veya Büyük Britanya Kraliçesi Victoria'nın tercih ettiği gibi "Ren kenarında, ıhlamur ağaçlarının gölgesinde romantizm"i seçenler Bad Godesberg'e yönelebilir. Ren manzarasından yoksun kalmadan, modern tasarıma sahip bir restoran arayanlar için ise Ramersdorf'taki eski çimento fabrikasında, tarihi dokuya zarar vermeden inşa edilen "Rohmühle"de işletilen restoranlar önerilmektedir.

Bonn, kente özgü, hafif içimli ve "Bönnsch" adı verilen bir bira markasına da sahiptir.

 Altyapı
 Ulaşım
 Havayolu
Düzenli belediye otobüsü seferlerinin yapıldığı, Demiryolu bağlantısının bulunduğu Köln/Bonn Konrad Adenauer Havaalanı, Bonn'un yaklaşık 15 kilometre kuzeydoğusunda yer almaktadır. Ayrıca, daha çok iş adamları ve amatör pilotlar tarafından kullanılan Bonn-Hangelar Havaalanı, Beuel ile Sankt Augustin arasında hizmet vermektedir.

 Raylı sistem ve otobüs hatları

Bonn merkez tren garı, Alman Demiryolları'nın (Deutsche Bahn), Köln-Bonn-Koblenz ana demiryolu hattında merkezi istasyonlarından birisidir.  Siegburg/Bonn tren garı ise hızlı trenlerin (ICE) ana duraklarından biri olarak kullanılmaktadır. Bonn ve çevresine sefer düzenleyen "bölgesel ekspresler" her gün on binlerce yolcu taşımaktadır. Bonn'da raylı taşımacılığı genişletme çalışmaları da devam etmektedir. 2011 yılına kadar ağa eklenmesi öngörülen yeni hatlar ve istasyonlar için yaklaşık 250 milyon Euro ayrıldı.

Hafif raylı sistem ve metro kapsamında, gün içinde her 10 dakikada bir sefer düzenlenmektedir. Metro ve tramvay hatları, şehir içi noktaların yanı sıra  Siegburg, Sankt Augustin, Königswinter ve Bad Honnef'e de yolcu taşımaktadır. Ayrıca Köln istikametinde Brühl, Hürth, Bornheim ve Wesseling'e 20'şer dakika arayla sefer yapılmaktadır. Mevcut hatların yanı sıra Bonn'un batısında Hardtberg idari merkezinde yeni hafif raylı sistem hatları öngörülmektedir.

Bonn, ortama 20 dakikada bir seferin düzenlendiği yaklaşık 30 otobüs hattına sahiptir. Gece seferleri 2002'de belediyenin aldığı bir kararla büyük ölçüde azaltıldı. Gündüz hatlarının yanı sıra bir saatlik aralarla sefer yapılan dokuz gece hattı mevcuttur. Her hatta Bonn'da faaliyet gösteren bir kuruluşun sponsorluk desteği sağlanarak maliyetlerde indirime gidildi.

 Karayolları

Bonn 59, 555, 562 No'lu federal otoyolların yanı sıra 9, 42, ve 56 No'lu federal karayolu ile karayolu ağına bağlı durumdadır. Konrad-Adenauer, Friedrich-Ebert ve Kennedy köprülerinin yanı sıra Mehlem-Königswinter, Bad Godesberg-Niederdollendorf ve Graurheindorf-Mondorf arasında yapılan arabalı vapur seferleri Ren üzerinden karayolu ulaşımına imkân sağlamaktadır.

Bisiklet yolları 1994-1999 yılları arasında genişletildi. Bonn kenti, Kuzey Ren-Vestfalya eyaleti "bisiklet dostu yerleşim yerleri" çalışma grubunun üyesidir.

 Nehir taşımacılığı ve limanlar
İç liman, günümüzde Bonn'un kuzeyinde Graurheindorf'da yer almaktadır. Uzun süre "Alten Zoll" isimli kesimde, Kennedy köprüsünün yakınında yer alan liman, kapasitenin yetersiz gelmesi üzerine taşınması kararlaştırıldı. Limanda ağırlıklı olarak deniz aşırı hedeflere konteyner yüklemesi yapılmaktadır.

 Su, gaz ve elektrik şebekesi
Kentin su, gaz ve elektrik ağı, hızlı büyümenin nispeten gerisinde kaldı. Bad Godesberg'e Wahnbachtalsperre barajından elde edilen içme suyunun sevkiyatına diğer semt ve bölgelere kıyasla ancak 1986'da başlanabildi. Kent yönetimi hâlâ şehir içi elektrik dağıtım görevini üstlenebilecek seviyeye ulaşamadı.

Geride bıraktığımız 15 yıl içinde özellikle atık su arıtma sistemine önemli yatırımlar yapıldı. Arıtma sisteminin modernleştirilmesi programına 200 milyon Euro'dan fazla kaynak sarf edildi.

Bonn, başkent olduktan sonra elektrik dağıtım şebekesi de yenilendi ve kesinti ihtimallerini en aza indirgeyen güvenli bir şebeke yapılandırıldı.

 Ekonomi
 Ekonomik veriler
İki Almanya'nın birleşmesinin ardından 1991 yılının ortasında alınan, başkentin Berlin'e taşınması kararından 2002 yılının ortalarına kadar geçen süreçte, Bonn'da kayıtlı çalışan sayısı yüzde 8,5 artışla 145.558'e ulaştı. 2003 yılında 3118 yeni iş sahasıyla toplam kayıtlı çalışan sayısı 149.016'yı buldu. Bonn böylece başkentin Berlin'e taşınmasının yarattığı olumsuz ekonomik havayı aştı, üstelik yeni istihdam imkânları yarattı.

Bonn ve çevresi, ekonomik öngörü araştırmalarında ilk üç büyükşehir arasında yer almaktadır. Kent nüfusunun düzenli artışı ve bu artışın devam edeceğine dair beklentiler, Bonn'un olumlu ekonomik göstergelerini desteklemektedir.

Bonn ve çevresindeki ekonomik gelişmede federal devletin Bonn-Berlin anlaşması kapsamında yaptığı ve yaklaşık 1,4 milyar Euro'yu bulan ekonomik teşvik etkili oldu. Teşvik programı çerçevesinde, özellikle bilimsel proje ve inşaat sektörüne maddi kaynak aktarıldı. Bir yandan çok sayıda federal kuruluşun Bonn'a yerleşmesi sağlanırken söz konusu gelişmeye paralel olarak uluslararası teşkilat ve derneklerin merkezlerini Bonn'a nakletmesini mümkün kılacak koşullar hazırlandı. Birleşmiş Milletler'e bağlı toplam 12 organizasyon kente yerleşti. Bonn ve çevresindeki ekonomik canlılığın artışında Posta ve Telekom kurumlarının kentte artan faaliyetleri bir başka etmen oldu. Eski Meclis binasının yerinde yapımı devam eden uluslararası kongre merkezinin (Internationale Kongresszentrum Bundeshaus Bonn) kongre turizmine büyük katkı sağlaması beklenmektedir.

Bonn'da son yıllarda yaşanan ekonomik canlanmadan başta özel hizmet sektörü pay aldı. 1991 Haziran ayı ile 2002 Haziran ayı arasında sektörde istihdam edilenlerin sayısı yüzde 27,1'lik artışla 105.171'e ulaştı. Toplam istihdamın yüzde 72,3'ü bu sektör tarafından sağlanmaktadır. Buna karşılık kamu çalışanlarının oranı, aynı zaman diliminde üçte bir oranında geriledi.

İktisadi araştırma kuruluşları Bonn istihdam piyasasının önümüzdeki yıllarda da büyümeye devam etmesini öngörmektedir.

 Turizm sektörü

Kentin turizm sektörüne, uzun yıllar başkent olması sebebiyle, "siyasi turizm" şekil verdi. Ancak 90'lı yıllardan itibaren turizm Bonn'da gelişmeye başladı. 1993 yılından itibaren konaklama sayısı yüzde 40, misafir sayısında da yüzde 58 artış kaydedildi. Bu gelişmede kentin başkentin Berlin'e taşınmasıyla üstlendiği yeni nitelikler etkili oldu. Kenti bütünleyen Ren nehri ve kıyısında yer aldığı Siebengebirge, turizmi canlandıran faktörler arasındadır. Ayrıca artan kongre salonları ve Köln-Bonn Havaalanı'nın yükseltilen yolcu kapasitesi de etkili oldu. 2005 yılında yapılan 1 milyon 160 bin konaklamadan, 300 binden fazlasının kongre turizmince sağlandığı hesaplanmaktadır.

Bonn'u günü birlik ziyaret edenlerin sayısı ise 9 milyona ulaşmaktadır. Turistlerin bıraktığı para yılda 176 milyon Avro'yu bulmaktadır. Bonn ve Ren-Sieg bölgesinde turizm sektöründe istihdam edilenlerin toplamı 10.475'e ulaşmaktadır. Kamu ve hükûmet binalarının yoğunlaştığı semtte (Bundesviertel), yapımı devam eden ve 2009'da tamamlanması öngörülen uluslararası kongre merkezinin (UNCC) kent turizmine önemli ivme katması öngörülmektedir. Yapılan bir araştırmaya göre Uluslararası Kongre Merkezi'nin faaliyete geçmesinin ardından konaklamalarda 200 bin, günübirlik ziyaretçi sayısında da 200 binlik artış beklenmektedir.

 İstihdam piyasası
Bonn, uzun yıllardan beri Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinin en düşük işsizlik oranına sahiptir. İşsizlik seviyesi 2006 yılının ekim ayında yüzde 7,7 dolayındaydı. Bonn'da çalışanların büyük kısmı kent çevresindeki Ren Sieg bölgesinden günübirlik gelenlerden meydana gelmektedir. Her gün Bonn çevresinden 80 bin civarında kişi kente gelirken, 30 bin kişi de iş için kent sınırları dışına çıkmaktadır. Böylece Bonn, Köln ve Düsseldorf'tan sonra eyaletin "istihdam fazlası" sunan üçüncü kenti konumundadır.

İstihdam piyasasına hâlâ federal bakanlıklar ve kuruluşlar, bir başka ifadeyle, kamu şekil vermektedir. Federal devlet, bölgenin en büyük işvereni durumundadır. Özellikle kamu iştirakleri olan Posta (Deutsche Post) ve Telekom (Deutsche Telekom), yan kuruluşlarıyla birlikte, Bonn'un önde gelen işletmeleri arasında kabul edilmektedir. Bonn, "federe kent" ve "BM kenti" niteliklerinden ötürü istihdam piyasasında sağladığı katkıların yanı sıra özellikle bilgi ve iletişim teknolojileri alanında faaliyet gösteren pek çok firmaya ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca kentte faaliyet gösteren bilim ve araştırma merkezleri de iş sahaları açmaktadır.

 Bonn merkezli kamu ve özel sektör kuruluşları
Halka açılmış işletmeler ve bu firmaların borsadaki değerleri göz önüne alındığında Bonn, Münih ve Düsseldorf'tan sonra üçüncü sırada gelmektedir.

Bonn merkezli işletmeler, iki ana gruba ayrılmaktadır. Bir tarafta özelleştirilen kamu teşebbüsleri yer almaktadır. Telekom ve T-Mobile ile Posta ve yan kuruluşu Postbank bu grup arasında değerlendirilmektedir. "Tank & Rast" ile Bonn belediye hizmetleri şirketi de bu grup arasında sayılmaktadır.

Diğer grubu, uzun yıllar önce kurulan özel şirketler oluşturmaktadır. Haribo, Verpoorten ve Orgelbau Klais bu grup arasındadır.

Fairtrade, IVG Immobilien ve SolarWorld kayda değer diğer özel firmalar arasında kabul edilmektedir.

 Medya
 Radyo-TV
Bonn'un en büyük medya kuruluşu Deutsche Welle'dir. Merkezi Schürmann Binası'nda bulunan kurum, 37 dilde radyo ve internet yayınları hazırlamaktadır. Ağırlıkla haber ve belgesel yayınlayan Phoenix televizyon kanalının merkezi de Bonn'da yer almaktadır. WDR kısa adıyla bilinen Batı Alman Radyo-TV Kurumu'nun da Bonn'da stüdyo ve bölgesel büroları bulunmaktadır. "Radio Bonn/Rhein-Sieg" ve Radio 96,8, Bonn ve çevresine yönelik yayın yapan radyolardandır.

 Gazete ve dergiler
Bonn'un açık arayla en büyük günlük gazetesi General-Anzeiger'dir. Ayrıca Bonner Rundschau, Rhein-Sieg-Anzeiger ve Express gazetelerinde de Bonn ve çevresiyle ilgili haberlere yer verilmektedir. Bu üç gazete de merkezi Köln'de bulunan "Gruppe M. DuMont Schauberg" isimli medya grubu tarafından çıkarılmaktadır. Federal Rekabet Kurumu (Bundeskartellamt), 2004 yılında söz konusu medya grubunun General-Anzeiger'den hisse alma girişimine, "bu adımın grubun gazete ve ilan pazarındaki tekelci konumunu güçlendireceği" gerekçesiyle izin vermedi.

Basılı yayın alanında Rentrop, Bonn'un önde gelen diğer grupları arasında sayılmaktadır. Bonn'da aylık olarak yayınlanan dergiler arasında "Schnüss" ilk sırada gelmektedir. Ayrıca haftalık Rheinischer Merkur de Bonn'da hazırlanmaktadır.

 İnternet yayıncılığı
"rhein:raum" portalı 1 Ekim 2006'dan bu yana Bonn'dan yayın yapmaktadır. Bonn merkezli günlük gazetelerin yanı sıra Radio Bonn/Rhein-Sieg de online yayın yapmaktadır.

 Haber ajansları
Alman siyasetini izleyen gazetecilerin oluşturduğu mesleki birlik konumundaki Bundespressekonferenz, Bonn'da bir irtibat bürosu bulundurmaktadır. Alman Basın Ajansı'nın (DPA) Bonn'da temsilciliği bulunmakta, Katolik Haber Ajansı (KNA) da kentte faaliyet göstermektedir.

 Kamu kuruluşları
 Eğitim ve Araştırma

Ren Friedrich Wilhelm Üniversitesi, 1777 yılında kuruldu. 1818'de yenilenen üniversite Almanya'nın en büyük üniversiteleri arasında yer almaktadır. Klinikleri ile birlikte Bonn'da istihdam yaratan belli başlı kurumlar arasında sayılmaktadır.

Üniversitenin daha önce rasathane olarak kullandığı bina, bugün iletişim fakültesine ev sahipliği yapmaktadır. Bonn-Rhein-Sieg Yüksekokulu 1995 yılında kuruldu. Yüksekokul, Bonn adını taşımasına rağmen Bonn belediye sınırları dışında, Sankt Augustin'de yer almaktadır. Eğitim kuruluşunun Rheinbach ve Hennef'de de binaları bulunmaktadır.

Max Planck Enstitüsü'nün muhtelif birimleri de Bonn'da yer almaktadır. Matematik ve radyoastronomi bunlar arasındadır. 1998 yılında, başkentin Berlin'e taşınma kararının ardından Bonn'da "Caesar Bilimsel Araştırma Merkezi" kuruldu. 1964 yılında Berlin'de kurulan Alman Kalkınma Politikaları Enstitüsü, 2000 yılında Bonn'a taşındı.

Kısaca FortAFin olarak bilinen Kuzey Ren-Vestfalya Finans Akademisi, Bonn-Schweinheim'da bulunmaktadır. Alman Akademik Değişim Servisi (DAAD), Alman Araştırma Cemiyeti (DFG), Alexander von Humboldt Vakfı, Alman Burs Vakfı ve Friedrich Ebert Vakfı'nın genel merkezleri Bonn'dadır.

Federal Eğitim ve Araştırma Bakanlığı (BMBF), Eğitim Bakanları Sekreteryası, Rektörler Birliği (HRK), Federal Meslek Eğitimi Enstitüsü (BIBB), Eğitim Planlaması ve Araştırma Teşviki için Federal ve Eyalet yönetimleri Komisyonu ile Yetişkin Eğitimi Enstitüsü(DIE) kuruluşlarının merkezleri de Bonn'da bulunmaktadır.

 Sağlık
Bonn geneline yayılan hastane sayısı 15'i bulmaktadır. Bunlardan en önemlisi, 30 farklı kliniğe sahip Bonn Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'dir. Bunun yanı sıra Castell bölgesindeki
Ren Klinikleri (Rheinischen Kliniken Bonn) kayda değer diğer sağlık tesisleri arasında yer almaktadır.

 "BM-Kenti" Bonn

Bonn için 1996'dan beri kullanılan tanımlamalardan biri de "Ren nehri kıyısındaki BM kenti"dir. Birleşmiş Milletler'in 13 farklı teşkilat ve programı Bonn'da faaliyet göstermekte, BM görevlisi sayısı 600'ü aşmaktadır. BM kadrolarının sayısının önümüzdeki yıllarda 1000'i bulması öngörülmektedir. 2003 yılında alınan bir kararla, Bonn'un hükûmet binalarının yoğunlaştığı bölgede bir "BM yerleşkesi" oluşturulmasına karar verildi. Bu amaçla Langer Eugen olarak bilinen binayla eski parlamento binası BM'nin kullanımına bırakıldı. 2006 yılının Temmuz ayında resmî açılışı yapılan Bonn BM Kampüsü'nün 2008 itibarıyla tam kapasite faaliyete geçmesi beklenmektedir. Eski parlamento binasına yerleşmesi planlanan BM İklim Programı Sekreteryası'nda 200 kişinin görev yapması hedeflenmektedir.

BM'nin Bonn'a yerleşmesi, uluslararası sivil toplum örgütleri ve kamu yararına çalışan teşkilatlarda da artışı beraberinde getirdi. Bonn'da merkezi bulunan söz konusu örgütlerin sayısı 170'i aştı. Bunların arasında Alman Kalkınma Hizmetleri Teşkilatı (DED), Alman Kalkınma Politikaları Enstitüsü (DİE) ve InWEnt de bulunmaktadır. Bu örgütler, yine Bonn'da merkezi bulunan Federal Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Bakanlığı ile yakın iş birliği içinde çalışmaktadır.

 Federe kent
Başkentin Berlin'e taşınmasını düzenleyen Berlin/Bonn Yasası uyarınca 6 federal bakanlığın merkezi Bonn'da bulunmaktadır. Söz konusu kanun uyarınca Berlin'deki federal bakanlık birimlerinde çalışanların Bonn'daki bakanlık çalışanlarının toplamını 10 binden fazla geçmemesi kararlaştırıldı. Ayrıca daha önce Berlin ve Ren-Main bölgesinde bulunan 22 federal daire Bonn'a çekildi. Federal Alman devleti, Posta, Telekom ve Postbank kuruluşlarının merkezlerini Bonn'a taşımasını yasayla belirledi.

Savunma, gıda, tarım ve tüketici koruma, ekonomik iş birliği ve kalkınma, çevre, doğayı koruma ve nükleer enerji güvenliği ile yüksek eğitim ve araştırma bakanlıklarının merkezi Bonn'da bulunmaktadır. Merkezi Berlin'de olan federal bakanlıklar Bonn'da da temsilcilik ve bağlı dairelerle faaliyet göstermektedir.

Ayrıca, iki anayasal kuruluş, Federal Konsey (Bundesrat) ile Cumhurbaşkanlığı (Bundespräsident) Berlin'in yanı sıra Bonn'da da temsil edilmektedir.

 Adalet
Toplam 6 mahkemenin bağlı olduğu Eyalet Mahkemesi'nin merkezi Bonn'dadır. Ayrıca kentte bir İş Mahkemesi bulunmakta, Bonn başsavcılığı faaliyet göstermektedir. Federal Adli Sicil Dairesi, 1 Ocak 2007'den başlayarak yeni kurulan Federal Adalet Dairesi bünyesine alındı. Federal yasaların yayımlandığı Resmî Gazete (Bundesgesetzblatt) söz konusu daire tarafından hazırlanmaktadır. Berlin/Bonn Yasası uyarınca, merkezi Berlin'de bulunan Federal Adalet Bakanlığı, Bonn'da yaklaşık 30 kişinin görev yaptığı bir temsilciliğe sahiptir.

 Bonn kentiyle bağlantılı kişiler
Bonn kentiyle bağlantısı bulunan kişiler listesinin tartışmasız lideri Ludwig van Beethoven'dir. Beethoven'in Bonngasse'de dünyaya geldiği ve günümüzde müze olarak yararlanılan ev, her yıl dünyanın dört bir yanından binlerce turist için çekim merkezi oluşturmaktadır.

Andrea Luchesi ve Johanna Kinkel, Beethoven gibi Bonn'lu müzisyenler arasında sayılmaktadır. Robert Schumann son yıllarını Bonn'un Endenich semtinde bir ruh ve sinir hastalıkları kliniğinde geçirmiştir. Schumann, Bonn'da toprağa verilmiştir. Bonn pek çok sanatçı tarafından çalışmalarını yürütebilecekleri bir kent olarak tercih edilmektedir. I. Dünya Savaşı öncesinde August Macke Bonn'a yerleşmiştir. Çağdaş Alman edebiyatının tanınmış kalemlerinden Lars Brandt ve Akif Pirinçci gibi yazarlar Bonn'da hayatlarını sürdürmektedir.

Birçok araştırmacı ve öğretim görevlisinin Bonn'a yerleşmesinde, 200 yıldan beri faaliyet gösteren Bonn Üniversitesi etkili oldu. Bunlar arasında Ernst Moritz Arndt, August Wilhelm Schlegel, Heinrich Hertz ve Nobel Ödülü sahibi Wolfgang Paul bulunmaktadır.

Uzun süre Almanya'nın kuzeyindeki Schleswig-Holstein eyaletinin başbakanlığını yapan Heide Simonis Bonn'da dünyaya geldi. Federal maliye bakanı Peer Steinbrück ile Wolfgang Clement ve Guido Westerwelle gibi tanınmış Alman siyasetçilerin ikameti de Bonn'da bulunmaktadır.

 Kardeş şehirler

Bonn, aşağıdaki şehirlerle kardeş şehir ilan edilmiştir:

  Belfast, Birleşik Krallık
  Oxford, Birleşik Krallık
  Opole''', Polonya <ref name="OpoleTwin"></ref>
  Tel Aviv, İsrail
  Minsk, Belarus (1993'ten beri)
  Budafok, Macaristan

Okuma listesi
 Manfred van Rey: Bonn Kentinin Tarihi (Bonner Stadtgeschichte – kurz gefasst. Von der Vorgeschichte bis zur Gegenwart) Bouvier, Bonn 2006.
 Andreas Denk: Bonn Mimari Rehberi (Architekturführer Bonn). Raimer, Berlin 1997.
 Andreas Salz: Bonn-Berlin: Federal Meclis'te parlamento ve hükûmet merkezi tartışmaları ve sonuçları (Bonn-Berlin: Die Debatte um Parlaments- und Regierungssitz im Deutschen Bundestag und die Folgen). Monsenstein und Vannerdat, Münster 2006.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Bonn resmî sitesi*
 Beethoven Müzesi
 Bonn Noel Panayırı
 Bonn turist rehberi
 Bonn Müze Hattı
 Bonn Sanat Müzesi
 Bonn Sanat Müzesi
 Doğa Araştırmaları Müzesi
 Federal Almanya Cumhuriyeti tarihi Müzesi
 1949'dan beri Alman Tarihi Müzesi
 "Alman Müzesi"
 "Ren Ateşi"
 Her yıl 170 bin kişiyi çeken "Rhine culture" isimli rock festivali
 Ren bölgesi ejderha efsaneleri

Bonn


Indijsko žuta je boja prirodnog organskoga porijekla. Dobiva se preradom urina krava hranjenih lišćem mango drveta. Ima svetlo žuto obojenje. Daje prozirne (transparentne) premaze, nema veliku snagu bojenja. Danas se proizvodi imitacija (oponašanje) originalnog tona, jer je proizvodnja obustavljena početkom 20. stoljeća. Zamijenjena je hansa žutom.

Organski obojeni pigmenti
Za razliku od anorganskih pigmenata, koji su poznati od davnine, organski su se pigmenti u posljednjih stotinjak godina veoma razvili, zahvaljujući velikim dostignućima kemije sintetskih materijala, te razvoju grafičke industrije i sve većoj upotrebi raznobojnog tiska. Organski su pigmenti, kao i bojila, obojene čvrste tvari, koje se prema svom sastavu ubrajaju u organske spojeve. Međutim, od bojila se bitno razlikuju po tome što su praktički netopljivi u mediju u kojemu se primjenjuju, pa se upotrebljavaju u obliku sitne suspenzije.

U usporedbi s anorganskim pigmentima, u organskim je pigmentima šira paleta boja i veći izbor prijelaznih nijansi, veća jakost i svjetloća boje, čišći ton, izdašniji su i veće gustoće. Organski pigmenti nisu toliko postojani na povišenim temperaturama, zbog topljivosti, iako slabe, neotporni su prema organskim otapalima, a osim toga, mnogo su skuplji od anorganskih pigmenata. Njihova je pokrivna moć slabija od moći pokrivanja anorganskih pigmenata, ali su stoga prozirni (transparentni), što je njihova posebna odlika, osobito cijenjena u tiskarstvu. To se ogleda i u pregledu njihove potrošnje: 45% organskih pigmenata troši se za pripravu tiskarskih boja, 36% za pigmentiranje sredstava za ličenje, 15% za bojenje sintetskih materijala, a ostatak od 4% u različite druge svrhe.

Za razlikovanje velikog mnoštva sintetskih organskih pigmenata od velike je pomoći njihova podjela prema oznakama navedenim u međunarodno priznatom indeksu (eng. Colour Index). Oznaka se za svaki pojedini pigment sastoji od slova i brojaka, a opisuje vrstu tvari, boju, redni broj i pripadnost nekoj od grupa kemijskih spojeva. Tako na primjer, oznaka C.I. PR 177, 65 300 označuje da je to prema Colour Index (C.I.) pigment (P) crvene (R) boje, rednog broja 177, koji pripada grupi antrakinonskih (od 58 000 do 72 999) pigmenata.

Organski su pigmenti sintetski spojevi koji se prema svojoj kemijskoj strukturi mogu višestruko razvrstati. Obično se razlikuju dvije glavne grupe organskih pigmenata: azo pigmenti i ostali organski pigmenti. Iako je zajedničko strukturno svojstvo druge grupe što su to policiklički spojevi s kondenziranim prstenima, ta grupa organskih pigmenata obuhvaća vrlo različite organske spojeve, od kojih su najvažniji ftalocijanini, dioksazini i karbonilni policiklički spojevi.

Slike

Izvori

Pigmenti

Indijsko žuta


Cette page concerne les évènements survenus en 1925 en Australie :

Évènement
 , aux citoyens de l'empire britannique.
 - :
  :
  : Décision de justice dans l'affaire .
  : Élections fédérales

Arts et littérature
 Sortie de roman :
 La Sphère d'or d'Erle Cox
  d'.
 Sortie du volume deux  de la trilogie  de Henry Handel Richardson.
 Sortie de film :

 W. Lister Lister remporte le prix Wynne avec A Bush Track.
 Le peintre  remporte le prix Archibald avec .

Sport
 24- : Championnat de tennis d'Australasie
 Double dames du Championnat d'Australasie
 Double mixte du Championnat d'Australasie
 Simple dames du Championnat d'Australasie

Science
 Le papillon de nuit Cactoblastis cactorum est introduit dans le Queensland pour lutter contre le cactus Figuier de Barbarie.

Création
 Manufacture
  (équipement sportif)
  (syndicat professionnel)

 Parc national Alfred

Dissolution-Clôture

Naissance
 George Avery, athlète (triple saut)
 , archéologue.
 , personnalité politique.
 , actrice.
 , poète.

Décès
 William Aitcheson Haswell, zoologue.
 , personnalité politique.
 , peintre.
 Rose Scott, féministe et suffragette.

Notes et références

1925 en Australie
Chronologie de l'Australie au XXe siècle
Histoire de l'Australie

1925 en Australie


දුලීප් මෙන්ඩිස් ලෙස හඳුන්වන දේශමාන්‍ය ලුවී රොහාන් දුලීප් මෙන්ඩිස් ( උපත 1952 අගෝස්තු 25) හිටපු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙක් සහ 1985 දී ශ්‍රී ලංකාව ඔවුන්ගේ පළමු ටෙස්ට් තරඟාවලි ජයග්‍රහණයට නායකත්වය දුන් කණ්ඩායමේ හිටපු නායකයෙකි. ඔහු මූලික වශයෙන් විශේෂඥ පිතිකරුවෙකු වූ අතර ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස ඔහුගේ හොඳම කාලය 1982 සිට 1985 දක්වා විය.

ඔහු දැනට ඕමාන් ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු ලෙස කටයුතු කරයි.  ඔහුට 1996 දී දේශමාන්‍ය (ශ්‍රී ලංකාවේ දෙවන ඉහළම ජාතික ගෞරවය) පිරිනමන ලදී.

මුල් අවධිය
ඔහු සිය විද්‍යාලීය ජීවිතය ගත කළේ මොරටුව ශාන්ත සෙබස්තියන් විද්‍යාලයේ සහ ගල්කිස්සේ එස්. තෝමස් විද්‍යාලයේ ය . මෙන්ඩිස් විද්‍යාල දෙකේම 20න් පහළ පළමු XI පිලේ නායකයා ලෙසද කටයුතු කළේය.

ජාත්‍යන්තර වෘත්තිය
මෙන්ඩිස් 1972 දී ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් සිය මංගල ගමන ආරම්භ කළේ සංචාරක තමිල්නාඩු කණ්ඩායමට එරෙහිව අංක තුනේ පිතිකරණයේ යෙදෙමිනි. මෙන්ඩිස් පළමු ඉනිමේදී ලකුණු 52ක් රැස්කළ අතර දෙවැනි ඉනිමේදීද ලකුණු 34ක් රැස්කළ නමුත් ඉනිමක පරාජයක් වැළැක්විය නොහැකි විය. මෙම තරඟයට ජාත්‍යන්තර මට්ටමක් නොතිබූ අතර, ඇත්ත වශයෙන්ම මෙන්ඩිස් ජාත්‍යන්තර නොවන තරඟ ගණනාවකම ශ්‍රී ලංකාව නියෝජනය කළේය. කෙසේ වෙතත්, ඔහුගේ පළමු එක්දින තරගය, 1975 පළමු ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය අතරතුර, ඔහු බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන්ට එරෙහිව පිතිකරණ බිඳවැටීමකදී ලකුණු 8ක් රැස් කළේය. ඔස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව පැවති තරඟයකදී ජෙෆ් තොම්සන්ගේ පන්දුවක් හිසට පහරක් වැදුණු අතර, නැවත කතා කිරීමට හැකි වූ විට, "මම දැන් යනවා" යනුවෙන් ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ට පවසා, මෙන්ඩිස්ට ටෙස්ට් තරගයක් ක්‍රීඩා කිරීමට තවත් වසර හතක් ගත විය. 1982 පෙබරවාරි 17 වැනි දින ඔහු එංගලන්තයට එරෙහිව අනෙකුත් ශ්‍රී ලාංකිකයන් සමඟ එකතු විය. එම තරගයේදී ඔහු අංක හතරේ පිතිකරණයට යැවූ නමුත් ශ්‍රී ලංකා පිලේ කඩුලු 7ක පරාජයෙන් ඔහු ලබා ගත්තේ ලකුණු 17ක් සහ 27ක් පමණි. තවත් පරාජයන් පසු වූ අතර, ඔහුගේ පළමු ඉනිම් අටේදී ඔහු වාර්තා කළේ පකිස්ථානයට එරෙහි පළමු ටෙස්ට් තුනෙන් එක් අර්ධ ශතකයක් පමණි.

කෙසේ වෙතත්, 1982 උතුරු සරත් සෘතුවේ දී ඉන්දියාවේ සංචාරයේ දී ඔහු සිය සැබෑ දක්ෂතාවය පෙන්නුම් කළේය. ශ්‍රී ලංකා පිල ලකුණු 11කට මුල් කඩුලු 2ක් බිඳ වැටී තිබූ අතර, රෝයි ඩයස් සමඟින් මෙන්ඩිස් පන්දුවට පහර දීමට යවන ලදී. ඔවුන්ගේ සබඳතාව ලකුණු 153ක් වූ අතර, පසුව ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් තුන්වැනි කඩුල්ල සඳහා වූ වාර්තාවක් වූ අතර මෙන්ඩිස්ගේ මංගල ශතකය ශ්‍රී ලංකාවට පළමු දිනයේ පන්දුවට පහර දීමට උපකාරී විය. අනතුරුව ඉන්දියාව කඩුලු 6ක් දැවී ලකුණු 566ක් රැස් කර ප්‍රකාශ කිරීමට පෙර ශ්‍රී ලංකාවට ඉතිරි කර ගැනීමට උත්සාහ කළේය. නැවතත්, ආරම්භක පිතිකරුවන් තනි ඉලක්කම් ලකුණු සඳහා ඇද වැටුණු අතර, නැවතත් මෙන්ඩිස් ලකුණු 105 ක් රැස් කළේය - එය පස්වන දින තේ පානය දක්වා පන්දුවට පහර දීමට ශ්‍රී ලංකාවට උපකාරී විය.  ශ්‍රී ලංකාව අවසානයේ ටෙස්ට් සම විය, එය ඔවුන්ගේ ඉතිහාසයේ ඔවුන්ගේ පළමු ටෙස්ට් තරඟාවලිය සම විය.

1983 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේදී මෙන්ඩිස් ඔහුගේ තෙවැනි එක්දින ජාත්‍යන්තර අර්ධ ශතකය වාර්තා කළේය (පෙර තරග දෙක 1979 ලෝක කුසලානයේදී සහ 1982 දී පකිස්තානයේ සංචාරයක යෙදී ඇත). කෙසේ වෙතත්, ගෞරවනීය පිතිකරණ සාමාන්‍ය 25.33ක් වුවද මෙන්ඩිස්ගේ වාසනාව ශ්‍රී ලංකා පිලේ ආපස්සට විය. ඔහු සාධාරණ ලකුණු රැස් කළ තරග ශ්‍රී ලංකාව පරාජයට පත් වූ අතර මෙන්ඩිස් ශ්‍රී ලංකාව ලැබූ එකම ජයග්‍රහණයෙන් දැවී ගියේය.

මෙන්ඩිස් 1984 නවසීලන්ත සංචාරයේදී දුර්වල ලකුණු මාලාවක් වාර්තා කළ අතර, ටෙස්ට් ඉනිම හයකට වරක් පමණක් ලකුණු 20 පසුකර ගියේය. කෙසේ වෙතත්, මෙම කාලය වන විට, ඔහු කණ්ඩායමේ නායකයා ලෙස ස්ථාපිත කර ඇති අතර, එම ඉංග්‍රීසි ගිම්හානයේදී එංගලන්තයේ පැවති ටෙස්ට් තරඟය සඳහා තවමත් තෝරා ගනු ලැබීය. මෙන්ඩිස් සිය තෙවැනි ටෙස්ට් ශතකය වාර්තා කළේ වර්ෂාව මධ්‍යයේ ප්‍රථමයෙන් පන්දුවට පහරදුන් ශ්‍රී ලංකාව කඩුලු 7කට ලකුණු 491ක් රැස් කළ අතර ශ්‍රී ලංකා නායකයකු නිලයේ සිටියදී ලබාගත් පළමු ටෙස්ට් ශතකයයි. ශ්‍රී ලංකාව එම ටෙස්ට් තරගය සම කළේය. 1984-85 දී දුර්වල ලෝක කුසලාන තරඟාවලියක් අනුගමනය කරන ලදී, එහිදී ශ්‍රී ලංකාව එක්දින තරඟ දහයකින් එකක් පමණක් ජයග්‍රහණය කළ අතර මෙන්ඩිස් සිව් වතාවක් තනි අංකයකින් දැවී ගියේය.

ඉන් අනතුරුව 1985 ඉන්දීය සංචාරය ආරම්භ විය. මෙන්ඩිස් ඉදිරියෙන් පෙරමුණ ගෙන තෙවැනි ටෙස්ට් තරගයේදී අර්ධ ශතක තුනක් සහ එක් තරගාවලියක් ඉතිරි කිරීමේ ශතකයක් වාර්තා කළ අතර ඉන්දියාව ටෙස්ට් තරග තුනකදී 1-0ක් ලෙස පරාජයට පත් විය. ජය පරාජයෙන් තොරව අවසන් වූ එක්දින තරගමාලාවක් ද ඇතුළත් වූ එම සංචාරයෙන් පසු මෙන්ඩිස්ගේ ක්‍රිකට් දිවිය පසුබෑමකට ලක් වූ අතර, ඔහුගේ ක්‍රිකට් දිවියේ අවසානය වන විට ඔහුව රඳවා ගත්තේ ඔහුගේ නායකත්වය පමණක් විය හැකිය. ඔහු සිය අවසන් ටෙස්ට් තරග දහයේ දී ටෙස්ට් අර්ධ ශතක දෙකක් ද, ඉන්දීය සංචාරයෙන් පසු ඔහුගේ අවසන් එක්දින තරග 32 තුළ එක්දින අර්ධ ශතක දෙකක් ද රැස් කළේය. මෙන්ඩිස් ක්‍රීඩා කළ අවසන් ටෙස්ට් තරගය සඳහා ඔහු වෙනුවට රංජන් මඩුගල්ල නායකත්වයට පත් කළ අතර එහිදී ඔහු ලකුණු 56ක් ලබාගෙන දැවී ගියේය. කෙසේ වෙතත්, ඔහු 1996 ක්‍රිකට් ලෝක කුසලාන කණ්ඩායමේ කළමනාකරු ලෙස කටයුතු කළ නිසා ඔහු ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්ෂේත්‍රය තුළ රැඳී සිටියේය.

පසුව ඔහු ඕමාන් ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ පුහුණුකරු ලෙස කටයුතු කළ අතර 2015 දී ඔවුන්ගේ පළමු 2016 ලෝක විස්සයි20 සඳහා සුදුසුකම් ලබා ගැනීමට ඔවුන්ට උපකාර කළේය.

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලංකීය ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්
ජීවමාන ජනයා
1952 උපත්

දුලිප් මෙන්ඩිස්


Kellie Dawn Pickler () este o cântăreață americană de muzică country și o vedetă de televiziune.

Biografie
Pickler a obținut faimă concurând în sezonul cinci al American Idol, unde a obținut locul al șaselea. În 2006, a semnat cu 19 Recordings și BNA Records. Albumul ei de debut, Small Town Girl, a fost lansat mai târziu în același an și a fost vândut în peste 900.000 de exemplare. Albumul a fost declarat de aur de RIAA și a produs 3 single-uri în Billboard Hot Country Songs: Red High Heels, I Wonder și Things That Never Cross a Man's Mind.

Pickler a lansat în 2008 al doilea album, care îi poartă numele, cu 4 single-uri: Don't You Know You're Beautiful, Best Days of Your Life (în colaborare cu Taylor Swift), Didn't You Know How Much I Loved You și Makin' Me Fall in Love Again.

În 2012, Pickler s-a clasat pe locul 14 printre cei mai buni participanți la American Idol. În octombrie 2012, s-a transferat la casa de discuri Black River Entertainment.

La 21 mai 2013, Pickler și partenerul ei, Derek Hough, au fost câștigătorii celui de-al șaselea sezon al .

Referințe
Nașteri în 1986
Cântărețe americane
Americani de origine austriacă
Oameni în viață

Kellie Pickler