Vannóvskoye  es un seló del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situado en las tierras bajas de Kubán-Azov, al sur del curso del Kubán, 4 km al sur de Tbilískaya y 99 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 603 habitantes en 2010.

Es cabeza del municipio rural Vannóvskoye, al que pertnecen asimismo Vesioli, Krasni Zelenchuk, Novopejovski Pervi, Severokubanski, Shevchenko, Sheremétievskoye.

Historia

Tras la guerra de Crimea y la guerra del Cáucaso, los alemanes de Besarabia comenzaron a emigrar hacia el Kubán. Primero se establecieron en el raión de Yeisk y más tarde se establecieron por toda la región, sobre todo en el curso medio y superior del río Kubán. En 1868 le compraron al general retirado Markózov 1 535 desiatinas de tierra, donde se establecieron cuarenta familias que fundaron la colonia Eigenfeld, que daría origen a Vannóvskoye. La actividad económica de los colonos era básicamente la agricultura (cereales, horticultura, tabaco y ganadería). Un año más tarde llegaron más familias que fundarían, al oeste de Eigenfeld, la colonia Rozenfeld (actual Sheremétievskoye). El tercer grupo de alemanes inmigrantes fundaría Aleksándrfeld (actual Leónovskoye). Sobre estas tres localidades y varias localidades menores, se estableció el vólost Eigenfelsdski, que ocupaba 13 verstás de norte a sur y 40 verstas de este a oeste a lo largo de la orilla meridional del Kubán. A principios de la década de 1890, fue renombrada Vannóvskoye en homenaje al ministro Piotr Vannovski. De 1928 a 1941 fue centro del raión nacional alemán de Vannóvskoye.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción parcial de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Ванновское.
 N. I. Bondar, N. Kiréi. Prazdnik Novogo goda. Istoria prazdnovaniya novogo goda na Rusi, na Kubani. Kubán, 1985, n.º1, pp. 54-70.
 Vortajer g. Nemtsy v SSSR. Znaima, 1988, nº 11, pp. 193-203.
 L. F. Rudenko. Izuchenie istori etnicheskij nemtsev Srednei Kubani. Materialy U1 krayevoi mezhvuzovskoi konferentsi. Armavir-Krasnodar, 1988, pp. 36-37.
 L. F. Rudenko. Nekotorye cherty svadebnói obriadnosti u nemtsev Tbilískogo raiona. Materialy USh krayevói mezhvuzovskói kontferentsi. Armavir-Krasnodar, 2000, pp. 29-30.
 L. F. Rudenko, S. V. Uzkov. Dom i ysadba etnicheskij nemtsev Srednei Kubani. Materialy USh krayevói mezhvuzovskói kontferentsi. Armavir-Krasnodar, 2000, pp. 30-31.
 Sitio del municipio en la web del raión
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net

Localidades del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1868

Vannóvskoye


Discovery, Daft Punk'ın 3 Mart 2001 tarihli albümüdür. Elektro-popun zirvelerinden biri olan albüm, manga tarzındaki klipleriyle de dikkat çekmeyi başarmıştır. Kliplerin bütünü bir filmidir . Filmin adı da Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem ' dir .

Albümdeki şarkılar
 "One More Time" (feat Romanthony) – 5:20
 "Aerodynamic" – 3:27
 "Digital Love" – 4:58
 "Harder, Better, Faster, Stronger" – 3:45
 "Crescendolls" – 3:31
 "Nightvision" – 1:44
 "Superheroes" – 3:57
 "High Life'" – 3:22
 "Something About Us" – 3:51
 "Voyager" – 3:47
 "Veridis Quo" – 5:44
 "Short Circuit" – 3:26
 "Face to Face" (feat Todd Edwards) – 3:58
 "Too Long" (feat Romanthony) – 10:00

2001 albümleri
Daft Punk albümleri
Elektronik müzik albümleri
Konsept albümler

Discovery (Daft Punk albümü)


Montaria Portekiz'de Viana do Castelo belediyesine bağlı olan, 26,09 km2; yüzölçümüne sahip, 665 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia). Portekizde su değirmeni (42 değirmen) yoğunluğuna sahip en büyük bölgedir. Serra D'Arga Tabiatı Koruma Alanı'nın kalbinde yer alan bu köyde bulunan su değirmenleri önemli bir kültürel mirastır.

Portekiz'in freguesiaları
Viana do Castelo

Montaria


Puelia olyriformis, trajnica iz porodice trava, potporodica Puelioideae. Hemikriptofit ili rizomski geofit koji raste od zapadne tropskr Afrike do Tanzanije.

Sinonimi
 Atractocarpa congolensis T.Durand & Schinz
 Atractocarpa olyriformis Franch.

Izvori

Puelioideae
Flora Republike Kongo
Flora Gabona
Flora DR Konga
Flora Kameruna
Flora Tanzanije
Flora Senegala
Flora Sijera Leonea
Flora Liberije

Puelia olyriformis


محطة عمان في الأردن هي إحدى محطات الخط الحديدي الحجازي التاريخي الذي كان يصل بين بلاد الشام ومكة المكرمة انطلاقاً من دمشق والذي توقف العمل به منذ بدايات القرن العشرين. المبنى الأثري للمحطة يعتبر أحد معالم مدينة عمان التاريخية. وتقع المحطة في منطقة عمان الشرقية غرب منطقة ماركا وشرق المدرج الروماني بالقرب من مطار ماركا الدولي. وتتوسط محطة عمان الطريق بين محطة الزرقاء ومحطة معان.

استخدامات المحطة
تقوم مؤسسة الخط الحديدي الحجازي الاردني بتسير رحلات سياحة إلى محطة القصر- ام الحيران بالقرب من مؤسسة الإذاعة والتلفزيون وإلى كل من الزرقاء والمفرق. كما تقوم في ثاني وثالث أيام عيد الاضحى بتسير رحلة من محطة عمان إلى محطة الجيزة.

و قد تم استخدام المحطة ولمرتين فقط لعقد حفل زفاف أخرهما كان في أغسطس 2015

معرض الصور

انظر أيضا
 الجسور العشرة

المراجع

عمارة عثمانية في الأردن
مبان ومنشآت في مدينة عمان
محطات خط حديد الحجاز

محطة عمان


Amy Tryon (* 24. Februar 1970 in Redmond, Washington; † 12. April 2012 in Duvall, Washington) war eine US-amerikanische Vielseitigkeitsreiterin. Sie nahm an zwei Olympischen Spielen teil.

Werdegang
Tryon hatte durch ihre Mutter, die selbst ritt, früh Kontakt zu Pferden. Im Alter von nur einem Jahr bekam sie gemeinsam mit ihrer älteren Schwester ihr erstes eigenes Pony. Im Alter von fünf Jahren ritt sie erste Prüfungen. Sie studierte an der Central Washington University in Ellensburg. Amy Tryon war zunächst beruflich als Feuerwehrfrau tätig, den Reitsport betrieb sie nebenbei als Hobby. Es folgten mit ihrem Pferd Poggio II mehrere Championatsteilnahmen, so auch bei zwei Olympischen Spielen. Ihren größten Einzelerfolg hatte sie 2006, als sie bei den Weltreiterspielen im Aachen die Einzelbronzemedaille errang. Im selben Jahr gab sie ihren alten Beruf auf und wurde endgültig professionelle Reiterin. Tryon war 16 Jahre lang verheiratet, ihr Mann war ebenfalls in der Feuerwache tätig.

Einen Tiefpunkt in ihrer Karriere hatte Amy Tryon im Jahr 2007: Tryon ritt den Wallach Le Samurai beim Rolex Kentucky Three Day Event. Vor dem letzten Hindernis der Geländestrecke kam Le Samurai ins Straucheln und verletzte sich dabei, Tryon ritt dennoch bis in das Ziel. Nach dem Ritt wurde der Wallach in eine Tierklinik gebracht, musste aufgrund der Schwere der Verletzung jedoch eingeschläfert werden. Das FEI-Tribunal verurteilte sie zu einer zweimonatigen Sperre und einer Geldstrafe. Schuldmindernd wurde beurteilt, dass sie sich für ihr Fehlverhalten öffentlich entschuldigte, sie habe damals die Situation nicht erkannt und nicht korrekt reagiert. Bei einem absichtlichen Verhalten wäre eine Strafe bis hin zur lebenslangen Sperre möglich gewesen. Zudem wurde der Veranstalter vom FEI-Tribunal ermahnt, die Reiterin hätte viel früher vor dem Ziel gestoppt werden müssen.

Amy Tryon starb am 12. April 2012 im Schlaf, sie hatte sich zum Ausruhen hingelegt. Am Sonntag zuvor hatte ein Pferd Tryon den Kiefer ausgerenkt, nachfolgend wurde sie operiert. Infolgedessen habe sie nach Aussage ihres Ehemannes Muskelrelaxantien, Schmerzmittel und  zu sich genommen. Bei der Obduktion wurde als Todesursache eine (versehentliche) Überdosis kombinierter Opiate festgestellt.

Pferde
 Poggio II (* 1992, vormaliger Name: Chesterstimetoofly), brauner Englischer Vollblut-Wallach, Vater: Polynesian Flyer xx, Muttervater: Toooverprime xx, vormaliges Rennpferd. Das Pferd fand Tryon über eine Kleinanzeige in den Seattle Times. Poggio, der vormals als Rennpferd in Galopprennen aktiv war, wurde hier als Packpferd für Bergtouren inseriert.
 Woodstock (* 1994), brauner Englischer Vollblut-Wallach, Vater: Candy's Gold xx, Muttervater: Norcliff xx, ab 2007 von Elinor Mac Phail geritten
 Le Samurai (* 1995; † 2007), brauner Holsteiner Halbblut-Wallach, Vater: Sabotage, Muttervater: Out of the east xx

Erfolge
Olympische Sommerspiele
 2004, Athen: mit Poggio II 3. Platz mit der Mannschaft und 6. Platz in der Einzelwertung
 2008, Hongkong: mit Poggio II 7. Platz mit der Mannschaft (Sturz auf der Geländestrecke)

Weltreiterspiele
 2002, Jerez de la Frontera: mit Poggio II 1. Platz mit der Mannschaft und 45. Platz in der Einzelwertung
 2006, Aachen: mit Poggio II 4. Platz mit der Mannschaft und 3. Platz in der Einzelwertung

Erfolge bei CCI 4*-Turnieren
 2002, CCI 4* Lexington: 3. Platz mit Poggio II
 2006, CCI 4* Lexington: 5. Platz mit Woodstock

Weblinks

 Internetseite von Amy Tryon

Einzelnachweise

Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2004
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2008
Reiter (Vereinigte Staaten)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Vielseitigkeitsreiter
US-Amerikaner
Geboren 1970
Gestorben 2012
Frau

Amy Tryon


El Centro Médico ABC, también conocido con el nombre de Hospital ABC, es una Institución de Asistencia Privada (I.A.P.) que, desde hace más de 130 años, reinvierte sus excedentes económicos en actividades de impacto social, incluyentes, de capacitación y enseñanza de los futuros médicos, investigación y adquisición de infraestructura hospitalaria.

La institución está ubicada en la Ciudad de México y cuenta con dos campus: uno en Santa Fe y otro en Observatorio, así como la Clínica ABCare, medicina de primer contacto, en la Zona Esmeralda de Atizapán, Estado de México.

El Centro Médico ABC cuenta con equipos multidisciplinarios de médicos reconocidos internacionalmente y la tecnología más avanzada en las diversas especialidades y subespecialidades, lo que lo ha llevado a obtener en cuatro ocasiones, en sus dos Campus, la  certificación de Joint Commission International (JCI). También ha sido avalado por el Consejo de Salubridad General (CSG) y ha obtenido los premios Nacional e Iberoamericano de Calidad, los cuales acreditan su estado como una institución de salud apegada a los más altos estándares de calidad y seguridad del mundo.

Historia
El Centro Médico ABC es el primer hospital privado de México en tradición, vocación de servicio, antigüedad, enseñanza, investigación y compromiso de responsabilidad social.

1886. El 12 de diciembre es fundado el Hospital Americano por la American Benevolent Society en la calle de Gabino Barreda, en la colonia San Rafael de la Ciudad de México.

1923. Abre sus puertas el Sanatorio Cowdray en la calle de Mariano Escobedo, al que se conocería tiempo después como "Hospital Inglés".

1941. El Hospital Americano y el Sanatorio Cowdray unen esfuerzos para dar origen al Hospital ABC, regido a partir de esa fecha por un Patronato cuyos miembros apoyan a la  institución de forma altruista.

1952. Se crea la Asociación Médica del Hospital ABC, en respuesta a la necesidad de contar con asesoría médica especializada.

1953. Se crea el Grupo de Damas Voluntarias, conformado por más de 120 colaboradoras, que en forma altruista apoyan a diversas áreas de la Institución.

1964. Se inauguran las nuevas instalaciones del Hospital ABC en Av. Observatorio.

1987. Inicia operaciones la Clínica de Beneficencia Brimex ABC "Dr. Isaac Blank Lavsky", ubicada en Campus Observatorio, que a la fecha continúa ofreciendo atención médica a la comunidad aledaña al nosocomio que no tiene acceso a seguridad social.

1997. El Hospital ABC cambia su nombre a Centro Médico ABC por ser un lugar de alta especialidad médica.

2004. Se inaugura el Centro Médico ABC Santa Fe, una unidad hospitalaria que complementa los servicios que se brindan en el Campus Observatorio.

2006. Inicia actividades la Clínica de Beneficencia ABC Amistad en el Campus Santa Fe.

2008. Se inaugura el Centro de Gineco-obstetricia y Pediatría ABC en el Campus Santa Fe para seguir brindando los servicios médicos más avanzados en un ambiente de comodidad seguridad y tranquilidad para mujeres y niños. El Centro Médico ABC recibe la Acreditación que otorga Joint Commission International en sus Campus Observatorio y Santa Fe.

2009. Se inaugura el Centro de Cáncer ABC en el Campus Observatorio para brindar un servicio integral de tratamiento a pacientes oncológicos. El Centro Médico ABC es el primer y único centro médico en el país certificado bajo los criterios homologados del Consejo de Salubridad General (CSG) y los de JCI en sus dos campus.

2011. Comienza a operar el Nuevo Centro de Neurología, Ortopedia y Rehabilitación en el campus Santa Fe. Este Centro de Alta Especialidad brinda atención integral y multidisciplinaria para padecimientos como: ataque cerebral, problemas de la columna y reemplazos articulares. Cuenta con un espacio diseñado especialmente para la rehabilitación y comodidad del paciente neurológico, neuro-quirúrgico y ortopédico.

2017. Expande y moderniza sus instalaciones en Campus Observatorio con la apertura de la Torre de Cuidados Críticos y Quirúrgicos Annie Cass, la cual cuenta con nuevos quirófanos, terapia intensiva y media, unidad de cuidados coronarios y unidad de trasplantes.

2019. El Campus Santa Fe amplía su capacidad instalada con nuevos quirófanos que se suman a los ya existentes y renovando las áreas de laboratorio y banco de sangre.

Actualmente, el Centro Médico ABC está equipado con los más modernos adelantos tecnológicos y cuenta con la colaboración de más de 1,400 médicos de 40 especialidades, quienes están considerados como los mejores del país.

Referencias

Enlaces externos

 http://www.centromedicoabc.com/
 http://www.facebook.com/centromedicoabc
https://twitter.com/abccentromedico
https://centromedicoabc.com/institucional/
https://www.instagram.com/centromedicoabc/
https://www.linkedin.com/company/centromedicoabc
https://tramitesdemexico.com/farmacias-abc-sucursales/

Hospitales de Ciudad de México

Centro Médico ABC


20වන සියවසේ මුල් කාලීන සංගීත කටයුතු රඟ දැක්වීම් පුහුණුවීම සමඟ සමීපව සම්බන්ධ වී තිබුණි. මුල් කාලීන සංගීතයේ අලුත් වූ උනන්දු වීම් සමඟ සංගීතය ආවර්ත උපාංග හා සාම්ප්‍රදායිකව දත් වාදනය කිරීමේ තාක්ෂණික ක්‍රමවලට උනන්දුවක් දැක්වීය.

ආශ්‍රිත
http://en.wikipedia.org/wiki/Early_music#Performance_practice

රඟ දැක්වීම පුහුණු වීම


ක්‍රි.පුර්ව 3 වන සියවසේ අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබීමට පෙර බුද්ධ ධර්මය ගංගානම නිම්නයේ කෙන්ද්‍රස්ථානය කොට ගෙන පැවතුනි. ධර්ම ග්‍රන්ථ වල ධර්ම සංඝායානා දේකක් ගැන සදහන් වන අතර එහිදි රැස්වුනු සංඝයා වහනසේ, බුදුරජාණන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් පාඨ ඉදිරිපත් කිරීම හා සංඝ සමාජය තුළ පැවති විනය ගැටළු නිරාකරණය කිරීම සිදු කෙරිනි.

පළමුවන ධර්ම සංඝායනාව (ක්‍රි.බු. 5 වන ශතවර්ෂය)

පළමුවන ධර්ම සංඝායනාව බුදුරජාණන් වහන්සේගේ පරිනිර්වාණයෙන් මද කලකට පසු පැවති අතර එය මෙහෙය වුයේ බුදුරජාණන්වහන්සේගේ ජ්‍යෙෂ්ඨකම ශ්‍රාවකයා වන රාජ්ගිර් හි වාසය කරන මහාකාශ්‍යප මහ රහතන්වහන්සේ විසිනි. මෙම සංඝායනාවේ අරමුණ වුයේ බුද්ධ ඉගැන්වීම් (සුත්‍ර) හා සංඝ නීති (විනය) වාර්තා ගත කිරිමයි. බුදුරජාණන්වහන්සේ ප්‍රධාන ශ්‍රාවකයකු වන ආනන්ද තෙරැන් බුද්ධ දේශනා ඉසිරිපත් කළ අතර තවත් ශ්‍රාවකයෙකු වු උපාලි තෙරැන් විනය නීති ඉදිරිපත් කළ සේක. පාලි , චීන, හා ටිබෙට් භාෂාවලට නගා ඇති ත්‍රිපිටක යේ පදනම මෙම කරැණු වේ. මෙය බුදුදහමේ ඉතිහාසය පුරාවටම ආශ්‍රය කරගන්නා ග්‍රන්ථයයි.

දෙවන ධර්ම සංඝායනාව (ක්‍රි.බු. 4 වන ශතවර්ෂය)

සමහරක් භික්ෂුන් වහනසේලා විනය නීති ලිහිල් කර ගැනීම හේතුවෙන් මටගත් මතභේදය නිසා දෙවන ධර්ම සංඝායනාව වෛශාලීයේදී පැවැතක්විය. දෙවන ධර්ම සංඝායනාවේදී, පළමු ධර්ම සංඝායනාවේ විනය නීති උපුටා දක්වමින් මෙම විනය නීති ලිහිල් කිරීම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේහනා වලට විරැද්ධව බව ඔප්පු කෙ‍රිනි.

බුදු දහමේ ඉතිහාසය අශෝක අධිරාජ්‍යයාගේ රාජ්‍ය අනුග්‍රහය ලැබීමට පෙර


La 92.ª edición de la Volta a Cataluña se disputó entre el 19 y el 25 de marzo de 2012; estuvo dividida en siete etapas por un total de 1143,2 km (en principio fueron 1199,1 km pero la 3.ª etapa se redujo por inclemencias meteorológicas (lluvia y nieve).

La prueba se integró en el UCI WorldTour de ese año.

El ganador final fue Michael Albasini tras hacerse con la primera etapa consiguiendo una ventaja suficiente como para alzarse con la victoria, con lo que además fue líder de principio a fin. Le acompañaron en el podio Samuel Sánchez (vencedor de una etapa) y Jurgen Van den Broeck, respectivamente.

En las otras clasificaciones secundarias se impusieron Chris Anker Sørensen (montaña), Tomasz Marczynski (sprints), Garmin-Barracuda (equipos) y Alberto Losada (catalanes).

Equipos participantes
Tomaron parte en la carrera 23 equipos: los 18 de categoría UCI ProTour (al ser obligada su participación); más 5 de categoría Profesional Continental mediante invitación de la organización (Caja Rural, Andalucía, Cofidis, le Crédit en Ligne, Saur-Sojasun y Project 1t4i). Formando así un pelotón de 179 ciclistas aunque finalmente fueron 178 tras la baja de última hora de Brian Bulgaç (Lotto Belisol), con 8 corredores cada equipo (excepto el mencionado Lotto Belisol, el BMC Racing, Lampre-ISD y Project 1t4i que salió con 7 y el Sky que salió con 6), de los que acabaron 123. Los equipos participantes fueron:

Etapas

Etapa 1. Calella-Calella. 19 de marzo de 2012. 138,9 km

Clasificaciones

Etapa 2. Gerona-Gerona. 20 de marzo de 2012. 161 km

Clasificaciones

Etapa 3. La Vall d'en Bas (Sant Esteve d'en Bas)-Canturri. 21 de marzo de 2012. 155 km

Clasificaciones

Etapa 4. Tremp-Ascó. 22 de marzo de 2012. 199 km

Clasificaciones

Etapa 5. Ascó-Manresa. 23 de marzo de 2012. 200,1 km

Clasificaciones

Etapa 6. San Fructuoso de Bages-Badalona. 24 de marzo de 2012. 169,4 km

Clasificaciones

Etapa 7. Badalona-Barcelona (Sarrià). 25 de marzo de 2012. 119,8 km

Clasificaciones

Clasificaciones finales

Clasificación general

Clasificación de la montaña

Clasificación de los sprints

Clasificación por equipos

Catalanes

Evolución de las clasificaciones

Referencias

Enlaces externos
 Web oficial de la Volta a Cataluña
 Volta a Cataluña 2012 (web oficial del UCI WorldTour)
 Volta a Cataluña 2012 (web oficial de la UCI)

Ciclismo en España en 2012
UCI WorldTour 2012
2012

Volta a Cataluña 2012


Sulpicius Rufus († 48 n. Chr.) war ein dem Patriziergeschlecht der Sulpicier entstammender Adliger der frühen römischen Kaiserzeit.

Sulpicius Rufus, der ludi procurator war,  wird nur vom römischen Geschichtsschreiber Tacitus im Zusammenhang mit dem Prozess gegen die Kaiserin Valeria Messalina erwähnt. Diese hatte ein Verhältnis mit dem jungen Senator Gaius Silius begonnen und ihn schließlich 48 n. Chr. geheiratet, was einer Scheidung von ihrem bisherigen Gemahl Claudius gleichkam. Als der Kaiser darüber informiert wurde und zur Bestrafung des Silius und seiner untreuen Gattin schritt, wurden außer diesen eine Reihe weiterer vornehmer Römer, so auch Sulpicius Rufus, als Mitwisser hingerichtet.

Literatur

Anmerkungen

Mann
Römer
Sulpicier
Geboren im 1. Jahrhundert v. Chr. oder 1. Jahrhundert
Gestorben 48

Sulpicius Rufus


قضاء شتاينفورت أو اشتَينِفُرت  هو قضاء في شمالي ولاية شمال الراين - وستفاليا الألمانية. يقع الجزء الغربي من القضاء في بلاد مونستر في حين يقع الجزء الشرقي منه في بلاد تكلنبورغ. تختلف حدود قضاء شتاينفورت الحالي عن حدود القضاء القديم المسمى أيضا باسم مدينة شتاينفورت والذي تأسس عام 1816 ويدعى لدى العامة «قضاء بورغ شتاينفورت». دمج القضاء القديم مع قضاء تكلنبورغ وأجزاء من قضاء مونستر المنحل في إطار الإصلاحات الإقليمية سنة 1975 المتمثلة بقانون مونستر/هام. يقع أعلى ارتفاع في القضاء في جبل وستربك في بلدية لينن. ويبلغ 236 مترا فوق مستوى البحر.

مراجع

شتاينفورت (قضاء)
مقاطعات شمال الراين-وستفاليا

شتاينفورت (قضاء)


Kaynak kodu (İngilizce: source code), herhangi bir yazılımın işlenip makine diline çevrilmeden önce insanların okuyup üzerinde çalışabildiği programlama diliyle yazılmış halidir. Kaynak kod bir tümleşik geliştirme ortamında açılabilir, derlenebilir, çalışabilir kaynak kod dosyalarının tümü birleştirilip, hedef bilgisayarlarda kullanılabilir hale getirilebilir.

Ürün ve hizmet sırlarının kullandıkları yazılımda kayıtlı olduğunu düşünen kâr amaçlı kuruluşlar ekseriyetle ürünlerinin kaynak kodlarını gizlerler. Kaynak kodu gizlenmeyen yazılımlar 'açık kaynak', 'özgür yazılım' gibi isimlerle anılırlar. Özgür yazılıma örnekler GNU/Linux işletim sistemi ve "Eclipse" tümleşik geliştirme ortamıdır. Birçok kâr amaçlı kurum da güven, "good-will" kazanmak, irdeleme ve kullanım kolaylığı sağlamak, veya özgür yazılım ekler üretimine olanak vermek gibi amaçlarla yazılımlarını açık kaynak hala getirmişlerdir.

Örnekler
C dilinde yazılmış örnek bir kaynak kod:

  #include <stdio.h>
  int main()
  {
      printf("Merhaba Dünya");
  }

Bu örnek kod ekrana "Merhaba Dünya" yazdırır.

C# dilinde yazılmış bir kaynak kod:

  private void Form1_Load(object sender, EventArgs e)
  {
      MessageBox.Show("Merhaba Dünya");
  }

Ekrana mesaj kutusu içerisinde "Merhaba Dünya" yazdırır.

Programlama dillerine göre ücretsiz yazılımlar

Kaynak kodu


Giuseppe Taglialatela (Isquia, Nápoles, Italia, 2 de enero de 1969), es un ex futbolista, entrenador de porteros y dirigente deportivo italiano. Se desempeñaba como guardameta.

Trayectoria
Formado en las categorías inferiores del Ischia Isolaverde y del Napoli, se incorporó al primer equipo napolitano en 1986, en calidad de tercer portero por detrás de Claudio Garella y Raffaele Di Fusco. Siendo muy joven, no jugó ningún partido en esa temporada histórica para los azzurri (la del primer Scudetto y de la tercera Copa de Italia). Los dirigentes del club decidieron que madurara en cuadros de divisiones menores: en 1988 fue cedido a préstamo al Palermo (en tercera división) y el año siguiente al Avellino (segunda división).

En 1990 regresó a Nápoles, totalizando 3 presencias y ganando una Supercopa. En 1991 fue cedido otra vez al Palermo y sucesivamente al Bari. Vuelto al equipo partenopeo en 1993, fue el arquero titular del Napoli por cinco temporadas consecutivas. Entre 1999 y 2002 fue el segundo de Francesco Toldo en la Fiorentina. Sus últimos equipos fueron Siena, Benevento  y Avellino, donde concluyó su carrera en 2006.

Récord
Taglialatela detiene todavía el récord de la mejor media de penaltis parados en la máxima división italiana: 11 de 27.

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 Ficha en la web de la Lega Serie A

Nacidos en Isquia (Italia)
Futbolistas de Italia
Futbolistas del Ischia Calcio
Futbolistas de la Società Sportiva Calcio Napoli
Futbolistas del Palermo Football Club
Futbolistas de la Unione Sportiva Avellino 1912
Futbolistas del Football Club Bari 1908
Futbolistas de la Associazione Calcio Firenze Fiorentina
Futbolistas de la Associazione Calcio Robur Siena 1904
Futbolistas del Benevento Calcio
Guardametas de fútbol de Italia

Giuseppe Taglialatela


Lucerna est un genre d'escargots  terrestres de la famille des  (sous-famille des Lucerninae).

Liste d'espèces
Le genre Lucerna comprend les espèces suivantes :
  (L. Pfeiffer, 1845)
 † Lucerna bernardi (Kimball, 1947)
 † Lucerna bowdeniana (Simpson, 1895)
 Lucerna chemnitziana (L. Pfeiffer, 1845)
 Lucerna lamarckii (Férussac, 1821)
 Lucerna lucerna (O. F. Müller, 1774)
 Lucerna mora (Gray in Griffith & Pidgeon, 1833)
 Lucerna subacuta (L. Pfeiffer, 1867)
 Lucerna sublucerna Pilsbry, 1889
 Lucerna vacillans Vendreyes, 1902

 Synonymes
 Lucerna (Lucidula) Swainson, 1840 : synonyme de  Fischer von Waldheim, 1807

Notes et références

Liens externes
  Swainson, W. (1840). A treatise on malacology or shells and shell-fish. London, Longman. viii + 419 pp
  Sei M., Robinson D.G., Geneva A.J. & Rosenberg G. (2017). « Doubled helix: Sagdoidea is the overlooked sister group of Helicoidea (Mollusca: Gastropoda: Pulmonata) ». Biological Journal of the Linnean Society, , ,

Genre de gastéropodes (nom scientifique)
Stylommatophora

Lucerna (gastéropode)


Dealul Țețina este cel mai înalt punct al dealurilor Cernăuțiului, având altitudinea de 538 m. Este situat la limita vestică a orașului Cernăuți, în cartierul Roșa.

Numele vârfului provine de la cetatea Țețina, ridicată la mijlocul secolului al XIV-lea, potrivit unor surse de poloni sub Cazimir al III-lea, potrivit altor de Petru Mușat.

În anii 1960, pe vârful piscului a fost ridicat un turn de televiziune.

Pe pantele dealului, de asemena, se află rezervația omonimă, creată în 1974, și un complex sportiv.

Legături externe
 Imagini vechi ale Țeținei
 Географічна енциклопедія України : у 3 т. / редколегія: О. М. Маринич (відпов. ред.) та ін. — К. : «Українська радянська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1989.

Dealuri din Ucraina
Cernăuți
Geografia regiunii Cernăuți

Dealul Țețina


Felipe González, (Dos Hermanas, Sevilla 5. ožujka 1942.) španjolski je političar član Španjolske socijalističke radničke stranke. Obnašao je dužnost premijera Španjolske 1982. – 1996., u jednom razdoblju koje je okarakterizirala stabilnost, rast i pragmatična politika.
Tijekom njegove vladavine od 16 godina, Španjolska postaje stabilna demokracija i član NATOa i Europske unije, istovremeno kada je proveden i dio liberalnih i socijalnih reformi. Pošto je bio na čelu socijalističke stranke PSOE dva desetljeća, kada ga je na izborima pobijedio José María Aznar is stranke Partido Popular 1996.
Felipe González odlazi s dužnosti premijera. Sljedeće godine bio je prisiljen dati ostavku na dužnost vođe stranke zbog kontroverznih djelovanja u borbi protiv baskijske gerile ETA tijekom svog premijerskog mandata.

Predsjednici španjolske vlade

Felipe González


Novo doba: glas hrvatske Dalmacije, polutjednik koji je izašao u Splitu u nekoliko brojeva 1992. godine. Urednik je bio Joško Čelan. Izdavač je bilo Narodno sveučilište Imotski.

Izvori

Splitski tisak

Novo doba: glas hrvatske Dalmacije


Hiroshi Ochiai (født 28. februar 1946) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1974||2||0
|-
|1975||13||3
|-
|1976||15||2
|-
|1977||5||0
|-
|1978||14||3
|-
|1979||9||1
|-
|1980||5||0
|-
!Total||63||9
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan

Hiroshi Ochiai


er-Risale, imam Şafii'nin beş eserinden biridir. Adından da anlaşılabileceği gibi bir risale olan bu kısa eseri İmam Şafii Basralı alim Ebu Osman el-Betti'ye, kendisinin Mürcie mezhebinden olduğu yönündeki iddialara cevap olarak yollamıştır. Eserde Mürcie'den olduğu yönündeki iddiaları reddeder. Ebu Hanife'nin Mümin kavramı konusundaki görüşlerini daha iyi anlayabilmek için bu risale önem taşımaktadır.

Eserin yazma nüshaları bugün Kahire Kütüphanesi'nde VII/203, 553'de kayıtlıdır.

Akaid kitapları

Er-Risale (Ebu Hanife)


An Leersia oncothrix in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Edward Hubbard. An Leersia oncothrix in nahilalakip ha genus nga Leersia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Leersia

Leersia oncothrix


William Fischer may refer to:
Bill Fischer (Australian footballer) (1883–1917), Australian rules footballer and soldier
Bill Fischer (American football) (1927–2017), American football player
Bill Fischer (baseball) (1930–2018), former American Major League Baseball pitcher
William Fischer (baseball) (1891–1945), catcher in Major League Baseball
William S. Fischer, American composer, conductor, arranger, and producer

See also
Vilyam Genrikhovich Fisher (1903–1971), Soviet intelligence officer
William J. Fischer Housing Development, New Orleans public-housing development
Willy Fischler (born 1949), Belgian physicist
William Fisher (disambiguation)

William Fischer


The Yalu River forms part of the China–North Korea border.

Yalu may also refer to:

 Yalu River (Nen River tributary), a river straddling the Chinese regions of Heilongjiang and Hulunbuir near the border with Russia
 Yalu, Iran, a village in Golestan Province, Iran
 Yalu, Mazandaran, a village in Mazandaran Province, Iran
 Yalu, Papua New Guinea, a large village in Morobe Province, Papua New Guinea
 Yalo, or Yalu, village in Palestine, depopulated during the 1967 Arab-Israeli War
 Yalu (iOS), jailbreaking tool for iOS 10
 Common name for Terminalia grandiflora, a tree found in northern Australia

Yalu (disambiguation)


Derviş, bir tarikata ve şeyhe bağlı olan mürid, sûfiyâne bir hayat yaşayan kişi.

Farsça bir kelime olmakla birlikte bütün müslüman milletlerin dillerine girmiş olan derviş, esas itibarıyla "muhtaç, fakir" anlamlarına gelir, Tasavvufi mana itibarıyla Allah fakiri, Allah'a muhtaç olduğunu hisseden, Allah'ı talep eden, Ehl-i Suffa (Peygamberin en yakın arkadaşları) anlamında derviş sıfat olarak kullanılmıştır. Dervişân da derviş kelimesinin çoğuludur.

Muhammedi şeriatta biat edilen evliyayı Allah'a vesile kabul edip, İslam'ın esaslarını yerine getirmek için söz veren sadakat ve samimiyeti esas kabul edip Allah'a bağlanan, zamana göre bağlı olduğu mürşidinin tasavvufi ögretisi üzere yaşamaya çalışan, Allah adamı, ehl-i hal olarak da anılır. Allah'a giden yol olarak kabul edilen tarikatler, dervişlerin üniversitesi olmuştur.Derviş mürşidinin tasarrufatı altında adedini mürşidin belirlediği Allah'ın zikri ile meşgul olup nefsindeki kötülüklerden arınıp insan olabilme, Allah'a kulluk yapabilme gayretiyle yaşar. Mutasavvifi en büyük derviş olarak Muhammed'i kabul eder.

Mutasavvifinin dervişlikle ilgili sözleri
 Akılcı dinden felsefe, nakilden tasavvuf, hakikat zuhur eder. Akılcı dinden mürteci yetişir. Nakli yaşayan, derviş sıfatının tecelli ettiği bahtiyar toplumlarda irtica-i hal kesinlikle olmaz. Dervişin anayasası kulluk vazifesini yerine getirmektir. Teslimiyete ne kadar sadık kalırsa o kadar makamı rızadan nasip alır. Pir-i Galibi
 Derviş mürşidinin manevi vazifesinde peygamberine biat eder. Söz Allah'a verilir, biat peygambere yapılır. Yaşadığı zamana yetişemedin ise her zaman bu türlü rahmet-i ilahi mevcuttur. Noksan değildir. Veraset taşıyan, izin ve icazet sahibi mürşide biat edilir. Mürşitten gayrısı kendi ismine biat alamaz. Pir-i Galibi
 "Dervişlik hâldir, söz değildir, söz ile ele geçmez." (Abdulkadir Geylani)
 "Dervişlik olsaydı tâc ile hırka / Biz dahi alırdık otuza kırka". - Yunus Emre

Ayrıca bakınız
 Eren

Kaynakça
 https://web.archive.org/web/20160304110348/http://www.hbvdergisi.gazi.edu.tr/index.php/TKHBVD/article/viewFile/417/409

Dış bağlantılar

Tasavvuf

Derviş


جمعية الصبّاغين والملوّنين

هي مؤسسة اختصاصية عالمية، مركزها في مدينة برادفورد، في المملكة المتحدة. وهي متخصصة في الألوان بكل نشاطاتها. أسست عام 1884 م، ومنحت العقد الملكي لتكوين الشركة في عام 1963 م. أهداف المؤسسة وآمالها: (التقدم في علم اللون) لأقصى حدوده.

نشرت المؤسسة بالتعاون مع الاتحاد الأمريكي لكيميائيي النسيج وملونيه مجلد فهرس الألوان، الذي يعرف بالمرجع الرسمي للأصبغة. يستعمل فهرس الألوان لتوصيف الأصبغة والخضب المستعملة في تلوين الأحبار، والطلاء، والنسيج، واللدائن، والمواد الأخرى.

مراجع

وصلات خارجية

 Society of Dyers and Colourists

جمعيات مهنية مقرها المملكة المتحدة
صناعة كيمياء النسيج
منظمات أسست في 1884
منظمات لون

جمعية الصباغين والملونين


Tricostaceae, porodica pravih mahovina, opisana je 2015. godine i smještena u nadred Hypnanae. Sastoji se od dva roda

Rodovi
 Krassiloviella G.W.K. Shelton, Stockey, G.W. Rothwell & Tomescu
 Tricosta G.W.K. Shelton, Stockey, G.W. Rothwell & Tomescu

Izvori

Hypnanae

Tricostaceae


An Sporobolus pinetorum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Weakley ngan Paul M. Peterson. An Sporobolus pinetorum in nahilalakip ha genus nga Sporobolus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sporobolus

Sporobolus pinetorum


Lawrance "Lawrie" Reilly (født 28. oktober 1928, død 22. juli 2013) var en skotsk fodboldspiller (angriber).

På klubplan tilbragte Reilly hele sin aktive karriere, fra 1946 til 1958, hos Hibernian i sin fødeby. Her var han en del af klubbens storhedstid og var med til at vinde hele tre skotske mesterskaber.

Reilly spillede desuden 38 kampe og scorede 22 mål for Skotlands landshold, som han debuterede for 23. oktober 1948 i et opgør mod Wales.

Titler
Skotsk mesterskab
 1948, 1951 og 1952 med Hibernian

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Skotland
Fodboldspillere fra Hibernian F.C.
Personer fra Edinburgh

Lawrie Reilly


بشاطر إحدى قرى الجمهورية التونسية، تقع في ولاية بنزرت، شمال غربي مدينة بنزرت.

انظر أيضًا
 ولاية بنزرت

قرى ولاية بنزرت
جغرافيا تونس

بشاطر


An Setaria welwitschii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Alfred Barton Rendle. An Setaria welwitschii in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Setaria

Setaria welwitschii


Argon 18 er en canadisk cykelproducent, grundlagt i 1989 af den pensionerede cykelrytter Gervais Rioux i Montreal, Quebec. Navnet er afledt fra grundstoffet Argon, der er nummer 18 i det periodiske system. Cyklerne bliver designet med stel i kulfiber eller aluminium, og bliver solgt i mere end 50 lande.

Argon 18 sponserer også professionelle cykelhold, og professionelle triatleter.

Eksterne henvisninger

 Argon 18's officielle websted

Sportsudstyrsproducenter fra Canada
Etableret i 1989
Cykelproducenter
Cykelmærker

Argon 18


În chimie, o reacție de hidratare este un tip de reacție chimică în urma căreia o substanță chimică adiționează apă. În chimia organică, apa se adiționează unui substrat nesaturat, de obicei o alchenă sau o alchină. Aceste reacții sunt folosite la nivel industrial pentru producerea de etanol, izopropanol și 2-butanol.

Hidratare organică

Alchene
În cazul reacției de hidratare a alchenelor, ecuația chimică generală a reacției este următoarea:
 R-RCH=CH2 + H2O → R-RCH(-OH)-CH3

O grupă hidroxil (OH−) se leagă de un atom de carbon al dublei legături și un proton (H+) se leagă de celălalt atom de carbon al dublei legături. Reacția este puternic exotermă. În prima etapă, alchena acționează ca un nucleofil și atacă protonul, conform regulii lui Markovnikov. În a doua etapă, o moleculă de H2O se leagă de celălalt carbon, mai substituit. Atomul de oxigen la acest punct are trei legături și poartă o sarcină pozitivă (adică molecula conține un ion oxoniu). O molecula de apă preia celălalt proton. Această reacție tinde să evolueze cu obținerea mai multor produși secundari nedoriți (de exemplu eter dietilic în procesul de obținere al etanolului) și în forma sa simplă descrisă aici nu este considerată foarte utilă pentru sinteza alcoolilor.

Pentru rezolvarea acestor dezavantaje sunt utilizate două abordări. În mod tradițional, alchena este tratată cu acid sulfuric pentru a se obține esteri sulfați. În cazul obținerii de etanol, această etapă poate este schematizată astfel:

H2SO4 + C2H4 → C2H5-O-SO3H

Ulterior, acest ester sulfat este hidrolizat pentru regenerarea acidului sulfuric și eliberarea etanolului:
C2H5-O-SO3H + H2O → H2SO4 + C2H5OH
Aceasta în două etape se numește "proces indirect".

În "procesul direct", acidul protonează alchena, iar apa reacționează cu un carbocation incipient pentru a forma alcoolul. Procesul direct este mai utilizat, deoarece este mai simplu de aplicat. Catalizatorii acizi includ acidul fosforic și câțiva acizi solizi. În continuare este prezentat un exemplu de mecanism de reacție, anume al hidratării 1-metilciclohexenei la 1-metilciclohexanol:

Sunt disponibile numeroase căi alternative pentru obținerea alcoolului, incluzând reacția de oxidare prin hidroborare, reacția de oxi-mercurare, hidratarea Mukaiyama, reducerea cetonelor și a aldehidelor și metodele de fermentație biologică.

Alchine
Acetilena suferă hidratare cu obținerea acetaldehidei: procesul se bazează în mod obișnuit pe catalizatori de mercur. Centrul Hg2+ se leagă de legătura triplă C≡C, care este apoi atașată de apă. Ecuația reacției este:

H2O + C2H2 → CH3CHO

Alte substrate
Orice compus organic nesaturat este susceptibil la reacții de hidratare. Nitrilii suferă reacții de hidratare cu obținerea de amide:
H2O + RCN → RC(O)NH2
Această reacție este utilizată în sinteza industrială de acrilamidă.

Aldehidele și, într-o anumită măsură. chiar și cetonele, se hidratează dând dioli geminali. Reacția este importantă în special pentru formaldehidă, care în prezența apei există în mod semnificativ sub formă de dihidroximetan.

Conceptual, reacții similare sunt reacțiile de hidroaminare și hidroalcoxilare, care implică adăugarea de amine și alcooli la alchene.

Hidratare anorganică
În chimia anorganică, reacțiile de hidratare se pot pune în evidență prin tratarea cu apă a formelor anhidre ale unor săruri. De exemplu, sulfatul cupric este alb în forma anhidră, dar prin hidratare devine albastru.

Vezi și
 Reacție de deshidratare, reacția inversă

Referințe

H

Reacție de hidratare


Thomas Benoît Lemar (Baie-Mahault, Gvadalupa, 12. studenog 1995.) je francuski nogometaš i nacionalni reprezentativac. Trenutno igra za madridski Atlético dok je s Francuskom osvojio naslov svjetskog prvaka 2018. godine.

Karijera

Klupska karijera
Lemar je profesionalnu karijeru započeo u Caenu, najprije u njegovoj drugoj pa u prvoj momčadi. Ondje je zabilježio 32 službena nastupa dok ga 1. srpnja 2015. za nepoznat iznos kupuje AS Monaco (iako neki izvori spominju 3,5 milijuna funti). Tijekom tri godine u Kneževini, Lemar se istaknuo svojom igrom te su ga u svoje redove htjeli dovesti premijerligaši Arsenal i Liverpool, međutim, igrač je odbijao ponude oba kluba.

Ipak, Atlético Madrid je 18. lipnja 2018. objavio da je s igračem obavljen preliminarni sporazum. Nakon tjedan dana Thomas prolazi liječnički pregled te potpisuje ugovor s madridskim klubom. Neki mediji su objavili da je vrijednost transfera 75 milijuna eura što je ujedno i najskuplje pojačanje u povijesti kluba.

Reprezentativna karijera
Thomas Lemar igrao je za sve dobne reprezentacije prije nego što je 2016. debitirao u prijateljskom remiju protiv Obale Bjelokosti. Tijekom kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo 2018. igrač je zabio dva pogotka Nizozemskoj u visokoj 4:0 pobjedi. U konačnici, Francuska se plasirala i osvojila spomenuto prvenstvo dok je Lemar na njemu igrao tek jednu utakmicu i to u susretu skupine protiv Danske.

Pogodci za reprezentaciju

Osvojeni trofeji

Klupski trofeji

Reprezentativni trofeji

Ordeni
 Chevalier of the Légion d'honneur: 2018.

Izvori

Vanjske poveznice
 Profil igrača  na web stranicama Francuskog nogometnog saveza
 Profil igrača na Transfermarkt.com

Francuski nogometaši
Nogometaši Monaca
Nogometaši Atlético Madrida
Svjetski prvaci u nogometu
Aktivni nogometaši

Thomas Lemar


Andronovo kültürü (Rusça: Андроновская культура), MÖ 2000-900 yılları arasında Altay ve Tanrı dağları, Batı Sibirya ve Hazar'ın kuzeydoğusuna kadar uzanan bölgede yaşamış Tunç Çağı toplumları için kullanılan terim.  Afanasiyevo kültürü ile başlayan ve İskit, Hunlar, Moğollara devam eden bozkır konfederasyonu yönetiminin temsilcisidir.

Akademisyenlerin çoğu Andronovo kültürünü erken Hint-İran dilleri ile ilişkilendirmekle beraber, kuzey sınır bölgelerinde Ural dilleri konuşulmuş olabileceğini de belirtmektedirler.

Keşif

Andronovo ismi Krasnoyarsk Krai bölgesinde bulunan Rus arkeolog Arkadi Tugarinov'un 1914 yılında kültür hakkındaki ilk kalıntıları yakınında bulduğu Andronovo (Андроново) isimli bir köyden gelmektedir. Bu keşifte seramik süslemeler ve çömelme pozisyonunda duran iskeletler barındıran mezarlar bulunmuştur. Andronovo kültürünün yeni bir kültür olabileceği ilk defa 1920 yılında Sergei Teploukhov tarafından anlaşılmıştır.

Özellikler

Andronovo kültürü hem çoğunluğu Orta Asya'da bulunan küçük köylerden, hem de göçebe halklardan oluşmuştur. Bu köylerde savunma amacıyla inşa edilmiş hendek, yığma tepe ve keresteden çitlere rastlanmıştır. Köyler genellikle 2 ila 20 ev içermiş ancak yaklaşık 100 ev içeren yerleşimler de bulunmuştur. Evler çam, sedir ve huş ağacından yapılmış ve genellikle tepe ve nehirlerin kenarına inşa edilmiştir. 80 ila 300 metrekare evlere de rastlanmış ve bu evlerin erken Hint-İran kavimlerinde sık görülen geniş aileler için olduğu düşünülmüştür.

Andronovo kültürünün bireyleri sığır, at, koyun, keçi ve develere sahip olmuştur. Diğer göçebe halklarda da görüldüğü gibi domuz evcilleştirilmemiştir. At, sürmek ve eşya taşımak için kullanılmıştır. Tarım da Andronovo ekonomisinde büyük rol oynamıştır. Bölgesel olarak metal üretiminde de gelişmiş bir toplum olduğu bilinmektedir. Bakır cevheri MÖ 14. yüzyıl civarında Altay Dağları'ndan çıkartılmaya başlanmıştır. Pek çok tunç obje de kazılarda bulunmuştur.

Genetik ve fiziksel antropoloji
Andronovalıların fiziki açıdan Kafkas ırkları ile benzer olduğu düşünülmektedir. Yapılan çalışmalar Tunç Çağı ve Demir Çağı'nda Kazakistan ve Orta Asya'daki halkların Batı Avrasya kökenli (U, H, HV, T, I ve W mt-DNA haplogruplarına sahip) olduğunu ortaya koymuş ve MÖ 700 yılına kadar bu bölgeden yaşamış bireylerden alınmış her örneğin Kafkasî kökenli olduğuna değinmişlerdir. Y-DNA incelemeleri açısından 3 bireyi incelemiş bir araştırma, 1 C haplogrubu, 2 tane R1a1a haplogrubuna sahip olduğunu bulmuştur. R1a haplogrubu, erken Hint-Avrupalı göçleri ile ilişkilendirilmiştir. Kültür bölgelerinden alınmış 2 birey Mongoloid özellikler gösterirken, 7'sinin Kafkas ırklarına atfedilen, çoğunlukla açık ten, saç ve gözlere sahip olduğu bulunmuştur.

Olası dil ve etnik mensubiyet
Araştırmacıların neredeyse tamamı Andronovo kültürünün türk kültürü olduğu konusunda hemfikirdir. Kültürün bulunduğu bölgelerde günümüzde türk kökenli olduğu iddia edilen pek çok yer isimi bulunması ve yaşadıkları bölgelerin son dönemlerinde Sakalar ve İskitler gibi İrani olduğu iddia edilen halklar tarafından hükmedilmesi bu sava önemli bir kanıt olarak gösterilmektedir. Andronovo kültürü hakkında arkeolojik kanıtlar ve eski türk metinleri de (Vedalar ve Avesta) bu kültürün türk kimliğini desteklemektedir.  ve Orta Asya'daki Pakistan, Afganistan gibi devletlerin Hint Avrupa dilleri konuşmaya başlaması da günümüzde büyük oranda Andronovo kültürünün genişlemesine bağlı olarak açıklanabilmektedir.

Bahaeddin Ögel, Altaylar bölgesinin MÖ. 2. binyılın son çeyreğinde Andronovo kültürünün etkisine girdiğini, dolayısıyla Proto-Türklerin bu kültürden gelmiş olabileceğini söylemiştir.

Ayrıca bakınız
 Afanasyevo kültürü
 Anav Kültürü
 Hint-Avrupa dil ailesi
 Karasuk kültürü
 Kelteminar Kültürü

Kaynakça

Orta Asya'da arkeolojik kültürler
Kuzey Asya'da arkeolojik kültürler

Andronovo kültürü


Mercury, otomobil markası
 Freddie Mercury, Rock müzik şarkıcısı
 Mercury, Merkür gezegeninin İngilizce adı
 Mercury, ABD'nin uzay uçuş programı
 Mercury Messenger, Messenger yazılımı
 Mercury, Cıva elementinin İngilizce adı

Mercury


Felix Weltsch, Dr. jur et phil. (în ebraică:פליכס ולטש n. 6 octombrie 1884, Praga – d. 9 noiembrie 1964, Ierusalim) a fost un bibliotecar, filozof, publicist, editor și jurnalist evreu de limba germană, care a activat în Cehia și Israel. Un prieten apropiat al lui Max Brod și Franz Kafka, el a fost unul dintre cele mai importanți militanți sioniști din Boemia.

Biografie
Născut la Praga (pe atunci în Regatul Boemiei, parte din Coroana Austriei, în Austro-Ungaria), Weltsch a studiat dreptul și filosofia la Universitatea Carolină. El a trăit și a lucrat în Praga până pe 15 martie 1939 și a părăsit orașul, împreună cu Max Brod și cu familia lui, cu ultimul tren ce a ieșit din Cehoslovacia. A ajuns în Palestina (care a devenit ulterior statul Israel), unde a lucrat ca bibliotecar în Ierusalim până la moartea sa, în 1964.

El a avut o fiică, Ruth Weltsch (1920-1991), împreună cu soția lui, Irma Herz (1892-1969). Cei doi s-au căsătorit în august 1914. Editorul, jurnalistul și sionistul Robert Weltsch a fost vărul lui Felix Weltsch, iar pianista originară din Praga Alice Herz-Sommer, care a cântat în lagărul de concentrare Theresienstadt și a supraviețuit Holocaustului, a fost cumnata lui.

Influență
Lucrările lui Weltsch tratează teme de etică, politică și filosofie. În semn de recunoaștere a valorii scrierilor sale etice și politice Weltsch a obținut în 1952 Premiul Ruppin al orașului Haifa. A scris la săptămânalul evreiesc sionist Selbstwehr (Auto-apărarea), pe care l-a condus din 1919 până în 1938. Conducerea acestui ziar sionist și sutele de articole publicate l-au impus ca pe una dintre cele mai importante personalități ale vieții evreiești, alături de Martin Buber, Chaim Weizmann și Hugo Bergmann, prietenul său din școală.

Weltsch a scris remarcabile eseuri despre filosofi ca Henri Bergson și Christian von Ehrenfels, care a fost cel mai influent profesor pentru Weltsch. Acest lucru a fost destul de neobișnuit, deoarece cei mai mulți dintre colegii și prietenii lui Weltsch urmau în principal ideile lui Franz Brentano. Dar oameni ca Bergman și Martin Buber l-au numit un filozof independent, cu o gândire proprie. A influențat și ajutat multe persoane, iar rolul său de consultant cultural nu este cunoscut de multă lume în principal din cauza timidității sale. Prietenia cu Kafka a durat 20 de ani, iar prietenia cu Max Brod a durat 75 de ani începând de la școala Piariștilor din Praga până la moartea lui Weltsch în 1964.

Lucrări
 Anschauung und Begriff, 1913 (Co-author, Max Brod)
 Organische Demokratie, 1918
 Gnade und Freiheit. Untersuchungen zum Problem des schöpferischen Willens in Religion und Ethik, Munich 1920
 Nationalismus und Judentum, Berlin 1920
 Zionismus als Weltanschauung, Ierusalim 1925 (în colaborare cu Max Brod)
 Judenfrage und Zionismus, 1929
 Antisemitismus als Völkerhysterie, 1931
 Thesen des Nationalhumanismus, 1934
 Das Rätsel des Lachens, 1935
 Das Wagnis der Mitte, 1937
 Die Dialektik des Leidens (Ha-Di'alektikah shel ha-Sevel), 1944
 Natur, Moral und Politik (Teva, Musar u-Mediniyyut), 1950
 Religion und Humor im Leben und Werk Franz Kafkas, 1957

Note

Bibliografie
 Carsten Schmidt: Kafkas fast unbekannter Freund (Kafka's nearly unknown friend). Biography on Felix Weltsch. Publisher: Koenigshausen & Neumann, Germany 2010, .

Nașteri în 1884
Decese în 1964
Filozofi austrieci
Scriitori de limbă germană
Filozofi evrei
Filozofi israelieni
Scriitori evrei

Felix Weltsch


Aleksandr Monin () a fost un interpret vocal sovietic și rus, cunoscut mai ales ca vocalist în grupul rock "Kruiz".

Biografie

Single, LP, CD, DVD
Молодые голоса (миньон, 3 песни), 1979 г., «Фирма Мелодия» ,1980 г., LP.
Круиз. «Крутится волчок», 1981 г., MOROZ Records, 1996 г., CD, MC.
Круиз. «Послушай человек», 1982 г., MOROZ Records, 1996 г., CD, MC.
Круиз. «Путешествие на воздушном шаре», 1983 г. MOROZ Records 1996 г. CD, MC.
Круиз. P.S. «Продолжение следует…», 1984 г., MOROZ Records 1996 г., CD, MC.
Круиз. «Волчок» (миньон, 3 песни), запись 1982, 1983 гг., Фирма «Мелодия», 1985 г., LP
ș.a.

Note

Bibliografie
 Ion Chiorpec, Interviu. Săptămîna 2 iunie 1995
 Artemii Troițkii, Istoria sovetskogo rock-a, Moscova,1991
 Alex Găină. Interviu acordat postului național de radio Moldova. Ion Chiorpec. Formația "Cruiz". 1999
 Serghei Frolov, V. Șciolkin, Legendy VIA, Ed. Grifon, Moscova, 2007

Nașteri în 1954
Decese în 2010
Cântăreți ruși

Aleksandr Monin


Les breloques pour téléphone (également appelées pendentifs pour téléphone, lanières pour téléphone, chaînes pour téléphone et sangles pour téléphone) sont des breloques qui sont reliées à un appareil mobile soit par un connecteur pour téléphone ou une fiche en silicone qui s'insère dans le port jack parfois muni de crémaillères et d'un fermoir en forme de homard, soit par une petite sangle nouée par un nœud en tête d'alouette, soit par une lanière. Certains téléphones peuvent avoir un trou de boucle à travers lequel une sangle peut être attachée ou un étui de téléphone peut être nécessaire pour la sangle dans les téléphones qui n'ont pas de trou de boucle. Au Japon, elles sont connues sous le nom de « sangles keitai » (携帯ストラップ). Les lanières de téléphone sont maintenant devenues un phénomène culturel au-delà de leurs utilités de base, et elles peuvent être thématisées avec des personnages célèbres tels que Hello Kitty. Les sangles de téléphone peuvent également servir à des fonctions supplémentaires, comme le nettoyage de l'écran.

Histoire
Les breloques téléphoniques sont d'abord apparues au Japon, puis aux États-Unis. Ils deviennent progressivement populaires au Royaume-Uni et en Irlande. Ces dernières années, il est devenu populaire d'accessoiriser un téléphone de cette manière. Les autocollants Maki-e deviennent également plus courants, surtout au Japon et, dans une moindre mesure, en Asie.

Types de breloques
Il existe une grande variété de breloques, comme les petites figurines, les breloques en cristal et les petits ours en peluche. Certaines breloques clignotent ou s'allument lorsque le téléphone sonne. De nombreuses breloques sont également munies d'une petite cloche. Il existe des breloques disponibles dans les machines Gashapon, dont beaucoup sont basées sur des personnages de diverses franchises populaires, comme les jeux vidéo. Il existe également des breloques où il est possible de mettre au doigt pour nettoyer l'écran de l'appareil.

Notes et références

Voir aussi
 Porte-clefs

Téléphone mobile
Accessoire de mode

Breloque pour téléphone mobile


Ann Marie Sarnoff (née Misiaszek), née le 2 novembre 1961 dans le Massachusetts, est une cadre de la télévision américaine. elle fut la présidente-directrice générale de Warner Bros, de août 2019 au 8 avril 2022. Elle est la première femme à occuper ce poste dans l'entreprise.

Biographie

Jeunesse et éducation
En 1979, Ann Sarnoff est diplômée du lycée public Minnechaug Regional High School de Wilbraham, Massachusetts.

En 1983, elle obtient un baccalauréat en sciences du marketing à la McDonough School of Business de l'Université de Georgetown.

En 1987, elle décroche un Master en administration des affaires (MBA) à Harvard Business School.

Carrière
Ann Sarnoff commence sa carrière comme consultante stratégique chez Marakon Associates.

De 1993 à 2003, elle travaille chez Viacom, notamment dans le département du développement de l'entreprise. Elle rejoint ensuite Nickelodeon à la direction des produits de consommation et du développement commercial à l'époque où Geraldine Laybourne dirige l'entreprise. En 1999, alors qu'elle travaille chez Nickelodeon, Sarnoff participe à la création la chaîne de télévision Noggin, une entreprise commune de Nickelodeon et Sesame Workshop. Sarnoff contribue également la création de la chaîne TV Land, qui commence sous le nom de Nick at Nite's TV Land en 1996. Parmi les séries qu'elle a promues se trouvent Les Razmoket et Jeu de Bleue. Sarnoff a été vice-présidente exécutif de la stratégie commerciale et des entreprises de programme chez VH1.

En 2001, elle devient directrice des opérations de VH1 et de Country Music Television, avec pour mission d'intégrer les deux chaînes. Pendant son séjour à VH1, Sarnoff lance la chaîne de télévision VH1 Classic.

En février 2004, Sarnoff devient directrice de l'exploitation de la Women's National Basketball Association.

En 2006, Sarnoff rejoint Dow Jones Ventures en tant que présidente et vice-présidente principale de la stratégie, poste qu'elle occupe pendant quatre ans. À ce poste, elle dirige l'entreprise de conférence exécutive pour le Wall Street Journal.

De 2010 à 2015, Sarnoff est cheffe de l'exploitation de BBC Worldwide North America, où elle travaille avec Herb Scannell, avec qui elle avait travaillé chez Nickelodeon. En août 2015, Sarnoff devient présidente de BBC Studios Americas, anciennement connu sous le nom de BBC Worldwide Americas. En 2015, elle lance la chaîne de télévision par abonnement BBC Earth et promeut des émissions comme Doctor Who, Top Gear, Dancing with the Stars, Sherlock, Orphan Black et Killing Eve. De 2016 à 2018, Sarnoff est à la tête du réseau de production mondial de BBC Worldwide. En 2017, elle lance Britbox, un service de streaming pour l'Amérique du Nord.

À l'été 2019, Sarnoff devient la première femme PDG de Warner Bros., une filiale de WarnerMedia anciennement connue sous le nom de Time Warner Inc. avant son rachat par AT&T. Sarnoff succède à Kevin Tsujihara sous la houlette de John Stankey. Elle devient la superviseure de Toby Emmerich, directeur du groupe cinématographique Warner Bros., de Peter Roth, directeur du groupe de télévision Warner Bros., et de Kim Williams, vice-président exécutif et directeur financier de Warner Bros. qui supervise Otter Media.

Le 5 avril 2022, il est annoncé que Ann Sarnoff aller être pousser vers la porte de sortie, à l'annonce de la fusion entre WarnerMedia et Discovery, Inc. qui fut annoncée pour le 8 Avril 2022, en cause d'une restructuration complète du conglomérat sous le contrôle de David Zaslav, qui deviendra le Président et Directeur Général (PDG) de Warner Bros. Discovery.

Vie personnelle
Sarnoff épouse en 1990 Richard Sarnoff, un ancien cadre médiatique qui travaille dans la finance. Ils vivent à New York et ont deux enfants. Elle déménage à Los Angeles pour son poste chez Warner Bros.

Le grand-oncle du mari de Sarnoff, David Sarnoff, était le président de longue date de RCA, un pionnier de la télévision et de la radio américaines, et était connu sous le nom de « le général » ou « général Sarnoff ». Il est crédité de la fondation de NBC en 1926 et de RKO Radio Pictures en 1928.

Conseils et adhésions
 ART:21, (anciennement) membre du conseil d'administration
 2017-présent : Britbox, présidente du conseil d'administration
 2017-présent : BritishAmerican Business, conseil consultatif international
 2018-présent : Université de Georgetown, conseil d'administration
 2008-présent : Université de Georgetown, McDonough School of Business, conseil consultatif, vice-présidente du comité exécutif
 Harvard Business School Women's Association of New York, membre du conseil d'administration
 2012-présent : HSN, Inc., membre du conseil d'administration
 2017-présent : PayPal Holdings, Inc., membre du conseil d'administration
 New York Public Radio, coprésidente du groupe de travail numérique
 Le Forum des femmes de New York, conseil d'administration, vice-président ; 2004-présent : membre

Distinctions
 2011–2018 : CableFAX Magazine, l'une des femmes les plus influentes du secteur du câble
 2012 : Harvard Business School, Prix Inspiring Women
 2017 : The Women's Project Theatre, Prix Women of Achievement
 2019 : Université de Georgetown, Georgetown Media Alliance, Wall Street Alliance, lauréat

Ouvrages et publications

Références

Femme d'affaires américaine

Ann Sarnoff


Die Naab-Wondreb-Senke, oder alternativ Waldnaab-Wondreb-Senke genannt, trennt das Fichtelgebirge im Nordwesten vom Oberpfälzer Wald im Südosten und endet kurz hinter Waldsassen, wo die beiden Bergzüge nur durch den Verlauf der Wondreb getrennt sind.
Hinter Hundsbach öffnet sich dann das tiefer gelegene Egerbecken. In der Mitte liegt die Wasserscheide zwischen der Waldnaab im Südwesten und der Wondreb im Nordosten. Dieser niedrig gelegene Abschnitt der Europäischen Hauptwasserscheide war im Mittelalter ein wichtiger Verkehrsweg zwischen Bayern bzw. Franken und Böhmen und bildet das Zentrum des Stiftlandes.

Die Naab-Wondreb-Senke stellt naturräumlich nach der grenzübergreifenden deutschen Systematik die Haupteinheit 396 innerhalb der Haupteinheitengruppe 39 (Thüringisch-Fränkisches Mittelgebirge) dar, die hier nach Südosten ausläuft. Seit September 2010 existiert ein Neuentwurf der Naturräume Nordostbayerns.

Geographie und Geologie
Zwischen Tirschenreuth, Waldsassen, Mitterteich, Fuchsmühl und Falkenberg ist die Landschaft schwach gewellt mit Höhen von 550 m bis 460 m über N.N. Die Übergänge zum höher gelegenen Bergland sind fließend, eine Abgrenzung ist daher schwierig. Während sich das Bergland hebt, senkt sich dieses Gebiet ab. Im Süden, insbesondere um Falkenberg, bricht die Waldnaab durch eine niedrige Schwelle, die sich ebenfalls hebt, und bildet einen 50 m tief eingeschnittenen Canyon, das Waldnaabtal. Dort herrscht ein grobkristalliner Granit vor, auch die Erdstrahlung ist dort eine der höchsten in ganz Bayern. Das Tal der Fichtelnaab gehört nicht mehr zur Naab-Wondreb-Senke, denn sie fließt entlang der Erbendorfer Störung, eines Seitenastes der Fränkischen Linie. Um Tirschenreuth gibt es bedeutende Kaolingruben, die durch die Verwitterung des Granits entstanden sind.

Landwirtschaft
Südlich von Wiesau und nordwestlich von Tirschenreuth befinden sich im Kernbereich des Gebiets ausgedehnte Wälder, die von landwirtschaftlichen Flächen eingerahmt sind. Die zahlreichen Weiher und Teiche in diesen Wäldern bilden die sogenannten Teichpfannen, geben der Landschaft ein skandinavisches Aussehen und werden zur Karpfenzucht genutzt. Intensiver Ackerbau findet im Wesentlichen am Südhang des Steinwalds und an den Oberläufen von Waldnaab und Wondreb statt. Die früher bestimmende Milchwirtschaft ist, trotz widriger Umstände, immer noch bedeutend.

Hydrographie
Neben den Feuchtgebieten in den Auen und an Teichrändern befinden sich auch innerhalb der Waldkomplexe viele Stillgewässer. Es gibt naturnahe Waldbestände wie Bruchwälder und Laubwälder sowie aufgelassene Tongruben und Steinbrüche.
Das Klima ist stark kontinental (und montan) geprägt, mit starker sommerlicher Erwärmung und kalten Wintern (40–50 Eistage/100–120 Frosttage). Die Jahresniederschlagsmenge liegt bei 600–650 mm und ist damit leicht unterdurchschnittlich. Im geologischen Untergrund dominieren obermiozäne Tone, die wasserundurchlässige Stauhorizonte bilden. Dadurch kommt es oft zu lang andauernden hohen Wasserständen – Voraussetzung für den sehr "feuchten Charakter" der Landschaft mit seinen ausgedehnten Feuchtgebieten und den landschaftsprägenden Teichketten.

Naturschutz

Sowohl die Waldnaabaue, nicht zu verwechseln mit dem Waldnaabtal, als auch die Wondrebaue stehen unter Naturschutz (Liste der FFH-Gebiete im Landkreis Tirschenreuth). Zu den für die Region typischen Tierarten zählen Fischadler, Schwarzstorch, Kranich, Eisvogel, Biber, Fischotter, Moorfrosch, Kammmolch, Flussperlmuschel, Große Moosjungfer, Ringelnatter und Kreuzotter. Das BfN vermutet, dass Waldreste erhalten bleiben bzw. sich entwickeln und die Teichwirtschaft extensiviert wird. Die potenzielle natürliche Vegetation der Naab-Wondreb-Senke wäre ein Zittergrasseggen-Stieleichen-Hainbuchenwald teilweise im Komplex mit Schwarzerlen-Eschen-Sumpfwald.

Einzelnachweise

Weblinks
 Landschaftssteckbrief der Naab-Wondreb-Senke beim Bundesamt für Naturschutz
 Wolfram H. Geissler: Seismic and Petrological Investigations of the Lithosphere in the Swarm-Earthquake and CO2 Degassing Region Vogtland/NW-Bohemia. Dissertation zur Erlangung des akademischen Grades doctor rerum naturalium (Dr. rer. nat.) des Fachbereichs Geowissenschaften der Freien Universität Berlin. Scientific Technical Report STR05/06, GeoForschungsZentrum Potsdam, 2004 (PDF 15,3 MB)

! NaabWondrebSenke
Region in Europa
Region in Bayern
Geographie (Landkreis Tirschenreuth)
~NaabWondrebSenke

Naab-Wondreb-Senke


Colegiu se poate referi la:
 Colegiu - colectiv de judecători în cadrul organizării interne a instanței supreme din România sau cu atribuții speciale pe lângă unele organe de jurisdicție.
 Colegiu - organizație de liber-profesioniști alcătuită cu scopul de a apăra interesele profesionale ale membrilor ei.
 Colegiu - reuniune de persoane egale în funcție; colegiu de cardinali; colegiu de avocați.
 Colegiu electoral - categorie electorală, în unele state, stabilită după avere sau ocupație.
 Colegiu - instituție de învățământ mediu sau superior, cu internat, în unele state.

Colegiu (dezambiguizare)


Adventure! is a pulp action role-playing game originally printed by White Wolf Game Studio, the third and last book in the Trinity Universe line of games. The game, printed in black and white on pulp-like sepia paper to resemble a period piece, was conceived as a one-book game line, and was never supported by official supplements. Despite having a vocal fanbase, the Trinity Universe line was discontinued shortly after the game's publication; a d20 system version was released in 2004, but quickly discontinued. In 2002, Adventure! won the Origins Award for Best Role-Playing Game of 2001. Onyx Path Publishing has recently acquired the rights to the Trinity Universe and has announced its intention to release a new edition of Adventure!

Setting
The game is set in the 1920s and therefore at the origin of the Trinity Universe timeline. The release of unknown Telluric energy has led to the appearance of a number of particularly gifted characters, whose actions have the potential for shaping the future history of the world. The Aeon Society for Gentlemen, founded by philanthropist Maxwell Mercer, is trying to bring together as many "Inspired" characters as possible, supporting and coordinating them in their effort for the betterment of all of humanity. But darkness lurks, and Mercer's champions will have to face it in the most unlikely locales. There are three archetypes ("character classes") for players to choose from:

Daredevils - whose only "powers" revolve around luck and incredible skill.
Mesmerists - the precursors to Trinity's Psions, masters of the powers of the mind.
Stalwarts - the precursors of Aberrant's Novas, capable of superhuman feats.

Game system
Set to emulate the exploits of Saturday matinee serials and pulp magazine action, Adventure! uses a very loose and flexible variant of the White Wolf proprietary Storyteller System.  Adventure! adds significantly to the Storyteller System in three areas: Knacks, Inspiration and Super-Science.

Knacks

Knacks are powers that differentiate adventurers and villains from normal human beings.

 Heroic powers enhance a human's natural ability, but don't appear supernatural. Examples include Lightning Reflexes, Amazing Resilience or Eagle Eyes.
 Psychic powers manipulate the mind and include telekinesis, telepathy and mind control.
 Dynamic powers are more obvious superhero style powers including flight, exceptional strength and supernatural toughness.

Inspiration

Inspiration is used to activate knacks, alter the story significantly (either as an instantaneous feat or by altering a potential cliffhanger to better suit the player) increase the number of dice you roll for an action or gain intuitive knowledge to move the story along. There are three facets, and associated traits, to Inspiration, each with their own advantages:

 Intuitive – Quicker reactions and better mental agility.
 Reflective – Increased patience and bonuses to extended actions.
 Destructive – Additional damage and concept damage.

Reviews
Pyramid

See also
Aberrant
Trinity
World of Darkness
Crimefighters

References

White Wolf Publishing games
Historical role-playing games
Origins Award winners
Role-playing games introduced in 2001
Pulp and noir period role-playing games

Adventure!


Magdalene er en dansk stumfilm fra 1909 med ukendt instruktør.

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1909

Magdalene (film fra 1909)


Derişim, bir çözeltideki çözünmüş madde miktarını incelemek için kullanılan bir kimya terimidir.

Derişim, birçok şekilde ifade edilebilir. Çözünen madde miktarının belirtilmediği nitel bir ifade şekli olan doymuş, doymamış, aşırı doymuş, seyreltik veya derişik gibi ifadelerin yanında çözünen madde miktarının nicel olarak ifade edildiği kütlece, molce, hacimce ve sayıca derişim ifadeleri kullanılır. Derişim; kütle, hacim, mol gibi özelliklerin çözelti hacmine oranı olarak tanımlanır, bu yüzden ppm, normalite, molarite gibi nicelikler derişim ölçütü değildir. Ancak çözeltileri incelemek için sıkça kullanılır.

Nitel açıklama

Derişim incelemelerinde iki çözelti karşılaştırılırken içinde daha çok çözülmüş madde bulunan çözeltiye derişik çözelti, az madde bulunana ise seyreltik çözelti denir.

Nicel gösterimler

Derişimi açıklayan dört nicelik vardır:

Kütlece derişim

Kütlece derişim , çözünen madde kütlesinin  çözelti hacmine  oranıdır.:

Birimi kg/m³.

Molar derişim

Molce derişim , çözünmüş maddenin mol sayısının  çözelti hacmine  oranıdır:

Birimi mol/m³. Bununla birlikte mol/L (= mol/dm³) de kullanılmakta.

Sayıca derişim

Sayıca derişim  çözünme madde sayısının  çözelti hacmine  oranıdır:

Birimi 1/m³.

Hacimce derişim

Hacimce derişim  çözünmüş madde hacminin  çözelti hacmine  oranıdır:

Birimi m³/m³.

İlgili nicelikler

Çözeltileri incelemek için birtakım nicelikler daha kullanılır

Normalite

Normalite molce derişimin  eşdeğer etkene  oranıdır. Eşdeğer etkenin tanımının kesin olmamasından dolayı IUPAC ve NIST normalitenin kullanımını desteklememektedir.

Molalite

Molalite  çözünenin mol sayısının  çözücü kütlesine  oranıdır.

Birimi mol/kg.

Mol kesri

Mol kesri , çözünenin mol sayısının  çözeltideki toplam mol sayısına  oranıdır:

Birimi mol/mol. Bununla birlikte çok küçük mol kesirleri için pp gösterimi (ppm, ppb) kullanılmaktadır.

Mol oranı

Mol oranı , çözünenin mol sayısının , diğer çözünmüş maddeler ve çözücü maddenin mol sayısına oranıdır:

Kütle kesri

Kütle kesri , çözünen kütlesinin  çözelti kütlesine  oranıdır:

Birimi kg/kg. Bununla birlikte, çok küçük kütle kesirleri için pp gösterimi kullanılır.

Kütle oranı

Kütle oranı , çözünen kütlesinin diğer çözünenlerin ve çözücü kütlesine oranıdır:

Derişim ve ilgili nicelikler tablosu

Analitik kimya
Kimyasal özellikler

Derişim


Ruhi Sarıalp (15 Aralık 1924, Manisa - 3 Mart 2001, İzmir), üç adım atlamada mücadele etmiş Türk atlet. Avrupa Atletizm Şampiyonası ve Olimpiyat Oyunları tarihinde madalya kazanan ilk Türk atlettir.

Ruhi Sarıalp, 1984 Olimpiyat Oyunları'nda boksör Eyüp Can'ın kazandığı bronz madalyaya kadar, 36 yıl boyunca, Türkiye adına olimpiyatlarda güreş dışında madalya kazanan tek sporcu oldu. 2004'te Eşref Apak'ın çekiç atmadaki bronz madalyasına dek, 56 yıl boyunca olimpiyatlarda kazanılan tek atletizm madalyasının sahibiydi. Ruhi Sarıalp'in 1950 yılında Brüksel'de kazandığı bronz madalya ise, 2002'de Süreyya Ayhan'ın 1500 metredeki altın madalyasına kadar 52 sene boyunca Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda Türkiye'nin tek başarısı olarak kaldı.

Hayatı
Atletizme Manisa Askeri Lisesi'nde başlayan Sarıalp, daha sonra Fenerbahçe'ye geçti. Londra'da gerçekleştirilen 1948 Yaz Olimpiyatları'nda Türkiye'yi üç adım atlama dalında temsil etti ve bronz madalya kazandı. Bu madalya 2004 Yaz Olimpiyatları'nda Eşref Apak'ın çekiç atma dalında aldığı bronz madalyaya kadar 56 sene boyunca Türkiye'nin olimpiyatlarda atletizmde aldığı tek madalya oldu.

Sarıalp, aynı başarıyı Brüksel'de düzenlenen 1950 Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda da gösterdi. Bu şampiyonada alınan madalya da 2002 yılında Süreyya Ayhan Kop'un 1500 metrede kazandığı altın madalyaya kadar 52 sene boyunca Türkiye'nin Avrupa Atletizm Şampiyonası'nda kazandığı tek madalya oldu.

1951-52 yıllarında askerde olduğu için Ordu Millî Takımı'nda yer alan Sarıalp, 21-23 Eylül 1951 tarihlerinde Roma'da ve 12-14 Eylül 1952 tarihlerinde Kopenhag'da düzenlenen Dünya Ordularararası Atletizm Şampiyonalarında iki altın madalya kazandı.

Ardından ABD'de Coast Guard Academy'de hocalık yaptı, uzay programlarına katıldı. Türkiye'ye döndükten sonra İTÜ Spor bölümünde Spor Tarihi ve denizcilik dersleri verdi. Mitoloji konuşmaları yaptı.

Spor, deniz ve mitoloji tutkunuydu. Deniz'de hayatta kalmakla ilgili "Survival" kitabı vardır. En son, 3 ciltlik Dünya Denizcilik tarihi kitabı yazmak için araştırmalar yapan Sarıalp, 2001 yılında Bergama'da arkeolojik kazıları izlerken nefes darlığı teşhisiyle Ege Üniversitesi'nde yoğun bakıma alındı. 3 Mart 2001'de İzmir'de öldü.

Ailesi
Eşi Ayşe Cebesoy, ünlü devlet adamı Ali Fuat Cebesoy'un kuzenidir. Ayrıca Ruhi Sarıalp ünlü sanatçı Tanju Okan'ın dayısıdır.

Anısının yaşatılması

Ruhi Sarıalp'in ismi Fenerbahçe Dereağzı Lefter Küçükandonyadis Tesisleri'ndeki atletizm pistine verilmiş, ayrıca Dereağzı'ndaki Atletizm Şubesinin yanında yer alan bölüme Ruhi Sarıalp rölyefi yapılmıştır.

Kaynakça

1924 doğumlular
Manisa doğumlu sporcular
2001 yılında ölenler
Türk erkek üç adım atlayıcılar
1948 Yaz Olimpiyatları atletleri
Bronz Olimpiyat madalyalı Türk sporcular
Fenerbahçe SK atletleri
Edirnekapı Şehitliği'ne defnedilenler
Türk Olimpiyat atletleri
1948 Yaz Olimpiyatları'nda madalya kazananlar

Ruhi Sarıalp


Mickaël Vincent André-Marie Landreau (; d: 14 Mayıs 1979, Machecoul), Fransız eski millî kaleci ve teknik direktör. Pozisyonları önceden sezmesiyle, etkili refleksleri ve kurtardığı penaltılarla bilinen Landreau, kariyeri boyunca 39 penaltı kurtardı.

1996 yılında 17 yaşında Nantes'ta profesyonelliğe adım atan Landreau, kariyerindeki ilk maçına; sonraki yıllarda formasını giyeceği takım olan Bastia karşısında çıktı ve Ľubomír Moravčík'in penaltısını kurtararak gelecekte iyi kaleci olacağının sinyallerini vermeye başladı. 2001 yılında takımıyla lig şampiyonluğu ve 1999 ile 2000 yıllarında kupa şampiyonluğu yaşayan Landreau, 2006 yılına kadar kalesini koruduğu takım olan Nantes'tan ayrıldıktan sonra Paris SG'ye transfer oldu ve burada üç yıl geçirdi. 2009 yılında Lille'e transfer olan Landreau, 2011 yılında Lille forması altında lig ile kupa şampiyonluğu yaşadı. 2012'nin sonlarında Lille ile sözleşmesini karşılıklı olarak fesheden Landreau, 2013 yılının başında ise Bastia'ya transfer oldu ve aynı yılın sonlarında kariyerindeki 603. lig maçına çıkarak Jean-Luc Ettori'ye ait olan "ligde en fazla forma giyen futbolcu" rekorunun da sahibi oldu.

Landreau, Fransa'nın çeşitli yaş kategorilerinde birçok kez forma giydi ve 1997 yılında Toulon Turnuvası'nda şampiyonluk yaşadı. Fransa formasını ise ilk kez 2001 yılında giyerken, millî forma altında iki kez FIFA Konfederasyonlar Kupası şampiyonluğu ile bir kez FIFA Dünya Kupası'nda final sevincini yaşadı. Landreau, 2001 yılından beri Fransa formasını 11 kez giyme başarısı gösterdi ve şu an Fransa'nın üçüncü kalecisi konumunda olup millî maçlar için kadroya çağrılmaktadır.

İlk yılları

14 Mayıs 1979 tarihinde; Fransa'nın Loire-Atlantique ilinin içinde yer alan Machecoul şehrinde, marangozcu olan babası Maurice ile ev hanımı olan annesi Odile'nin dördüncü ve son çocuğu olarak dünyaya geldi. Bunun dışında; Vincent adında bir erkek kardeşi ve Béatrice ile Véronique adlarında da iki kız kardeşi vardır.

Kulüp kariyeri

Nantes
1996 yılında Nantes takımında profesyonel olan Landreau, ilk sezonunda, başta takımın kalecileri; Eric Loussouarn ile Dominique Casagrande'nin arkasında kalsa da; 2 Ekim 1996 tarihinde sonraki yıllarda formasını giyeceği takım olan Bastia karşısında kariyerindeki ilk maçına çıktı ve Ľubomír Moravčík'in penaltısını kurtararak maçın 0-0 bitmesini sağladı. O sezon, o maçtan beri sezon sonuna kadar kaleyi korumayı başardı. Nantes, ayrıca o maça kadar ligde 18. sıradaydı. Landreau, eldivenleri devraldığından beri Nantes sadece bir maç kaybetti. O da; ligin son haftasında 2-1 yenilgiyle biten Monaco maçıydı. Nantes, o sezon ligi 3. sırada tamamladı.

Landreau, 1998 yılında daha 19 yaşındayken takımın kaptanı oldu. Takımıyla sonraki yıllarda; 1999 ve 2000 yıllarında Coupe de France şampiyonluğu yaşadı. 2001 yılında ise takımıyla Ligue 1 şampiyonluğu yaşadı. Landreau, Nantes'da gösterdiği performans ile Barcelona, Monaco, Roma, Juventus, Marseille, Manchester United  ve Celtic takımlarının transfer listesine girmeyi başardı. Fakat bu transferler gerçekleşmedi ve Landreau, takımıyla ile olan sözleşmesini 2006 yılına kadar uzattı.

Landreau, 11 Ekim 2003 tarihinde eklem diskinden önemli bir sakatlık geçirdi. Bu sakatlıktan sonra Landreau'nun futbol hayatı tehlikeye girse de o sahalara; 22 Kasım 2003 tarihinde 3-1 kazandıkları maçta yine Bastia karşısında çıktı. 2004 yılında Coupe de la Ligue'de finalde, normal süresi ve uzatmaları 1-1 biten maçta, Sochaux karşısında, penaltı atışlarında Landreau, panenka penaltısı attı ancak Sochaux kalecisi Teddy Richert bu penaltıyı kurtardı. Ondan sonra Sochaux'dan Benoît Pedretti penaltıyı gole çevirdi ve Nantes'dan Pascal Delhommeau penaltıyı kaçırınca Sochaux kupanın sahibi oldu. Landreau, maçtan sonra böyle penaltı atmak istediği ama atamayıp da kupayı kazanamdıkları için çok pişman ve üzgün olduğunu söyledi.

Nantes, 2004-05 sezonunda ligde çok zor dönemler geçirdi. 37. haftada ligde 18. sıradaydı ve ligde kalabilmesi için kendisinin Metz'i yenip, Caen'in Istres'e, Bastia'nın ise Strasbourg'a yenilmesi gerekiyordu. Nantes, Metz'i 1-0 yenince; Caen, Istres'e 3-2 yenilince; Bastia ise, Strasbourg'a 2-0 yenilince; Nantes ligi 17. sırada tamamladı ve 43 puanla son anda ligde kalmayı başardı.

2005-06 sezonundan sonra Nantes, Landreau ile sözleşme yenilemek istese de Landreau, takımı ile sözleşme yenilemeyeceğini açıkladı. Bu açıklamadan sonra Arsenal ile Milan, Landreau'yu almaya çalışsalar da başaramadılar. Nantes forması altında, evindeki son maçına; 6 Mayıs 2006 tarihinde 1-0 kaybedilen maçta Bordeaux karşısında çıktı. Maçtan sonra Nantes taraftarları, Landreau'ye pankartlarla sevgi gösterisinde bulundu. Nantes forması altındaki son resmî maçına ise; 13 Mayıs 2006 tarihinde, 3-1 kaybettikleri maçta, Lens karşısında çıktı ve 13 yıldır mücadele ettiği Nantes'tan ayrıldı. Nantes, sonraki sezon ligi sonuncu sırada tamamlayarak, 1963 yılından beri mücadele ettiği Ligue 1'e veda etti ve Ligue 2'ye düştü.

Paris Saint-Germain
Landreau, 15 Mayıs 2006 tarihinde Paris Saint-Germain ile dört yıllık sözleşme imzaladı. Sözleşmeden sonra 2006 FIFA Dünya Kupası turnuvası için Fransa'nın kadrosuna çağrılan Landreau, turnuva bittikten hemen sonra PSG ile antrenmanlara başladı.

Landreau, PSG formasını ilk kez; 5 Ağustos 2006 tarihinde, 3-2 kaybettikleri maçta, Lorient karşısında giydi. 2008 yılında takımıyla Coupe de la Ligue'i kazandı. 2008 yılında itibaren Grégory Coupet'in PSG'ye geleceği ve takımın birinci kalecisi olacağı hakkında haberler çıktı fakat Charles Villeneuve, Landreau'nun takımda kalacağını ve takımın birinci kalecisi olacağını söylese de kulübün başkanı Sébastien Bazin, bu haberi doğruladı. Landreau'nun 2008-09 sezonunun devre arasında Real Madrid'e gideceği ve Iker Casillas'ın yedeği olacağı haberleri çıktı. PSG forması altındaki son maçına; 30 Mayıs 2009 tarihinde 0-0 biten maçta Monaco karşısında çıktı. PSG'de geçirdiği üç sezon boyunca (2006-07, 2007-08 ve 2008-09) bütün lig maçlarında forma giydi fakat PSG o sezonlarda istediğini elde edemedi. Landreau, takımdan ayrıldığı dönemlerde PSG, Coupet'i transfer etti.

Lille
Landreau, 28 Haziran 2009 tarihinde, Lille ile 2 milyon € karşılığında sözleşme imzaladı. Landreau, Lille ile sözleşme imzaladıktan beş gün sonra çapraz bağlarında kopma meydana geldi ve altı ay sahalardan uzak kaldı. Sezon başladığında, Lille'de kaleyi; Ludovic Butelle koruyordu. Landreau, iyileştikten sonra Lille forması altındaki ilk maçına; UEFA Avrupa Ligi mücadelesinde, 22 Ekim 2009 tarihinde, 3-0 kazandıkları maçta, Genoa karşısında çıktı. Lille forması altındaki ilk lig maçına ise; 31 Ekim 2009 tarihinde, 2-0 kazandıkları maçta, Grenoble karşısında çıktı.

Landreau, Lille ile; 2010-11 sezonunda hem Ligue 1 şampiyonluğu yaşadı, hem de Coupe de France şampiyonluğu yaşadı. O sezon ve 2011-12 sezonunda, bütün lig maçlarında da forma giydi.

Landreau, 7 Kasım 2012 tarihinde; UEFA Şampiyonlar Ligi mücadelesinde, Bayern Münih karşısında altı gol birden yedi ve maç; 6-1 Lille'in yenilgisiyle bitti. Lille'deki son maçına; 1 Aralık 2012 tarihinde, 0-0 biten maçta, yine Bastia karşısında çıktı. 7 Aralık 2012 tarihinde; Landreau'nun Lille ile olan sözleşmesi karşılıklı olarak fesheldildi ve Lille kulübü de bu haberi doğruladı.

Bastia
Landreau, 23 Aralık 2012 tarihinde Korsika kulübü Bastia ile altı aylık sözleşme imzaladı. Landreau, sözleşme imzaladıktan sonra; Bastia'ya gelmekten mutlu olduğunu ve emekli olmaya hiç niyetli olmadığını söyledi.

Landreau, Bastia forması altındaki ilk maçına; 13 Ocak 2013 tarihinde 2-1 kazandıkları maçta Reims karşısında çıktı. Bastia formasıyla 2012-13 sezonunun ikinci yarısında çok iyi bir performans sergileyen Landreau hem Bastia'nın ligde kalmasını sağlayan en önemli isimlerden biri oldu, hem de "ligde yılın kalecisi" ödülü adaylarında kendine yer buldu.

2013-14 sezonuna da iyi başlayan Landreau, 14 Eylül 2013 tarihinde 1-1 biten Guingamp maçında Mustapha Yatabaré'nin penaltısını kurtardı. 1 Aralık 2013 tarihinde ise 2-0 kazandıkları Evian maçında, Ligue 1'deki 602. maçına çıkarak Jean-Luc Ettori'nin sahip olduğu "ligde en çok maça çıkan futbolcu" rekorunu egale etti. 4 Aralık 2013 tarihinde ise o rekoru; Korsika derbisi mücadelesinde 1-1 biten maçta Ajaccio karşısında kırdı. Landreau, 8 Şubat 2014 tarihinde 3-0 kaybettikleri Marseille maçının 52. dakikasında sağ dizinden sakatlandı ve yerini Jean-Louis Leca'ya bıraktı. Yapılan kontroller sonucunda Landreau'nun sahalardan 1,5 ay uzak kalacağı öğrenildi. Bu sakatlığı atlatan Landreau; 22 Mart 2014 tarihinde 2-0 kazandıkları maçta Reims karşısında sahalara geri döndü. Kariyerindeki son maçına ise; 11 Mayıs 2014 tarihinde, kariyerindeki ilk maçında sahaya çıktığı Stade Armand Cesari'de ve yine ilk maçına o formayla çıktığı Nantes karşısında giydi. Maç, yine ilk maçında olduğu gibi 0-0 bitti ve Landreau, kariyerindeki 618. lig maçına çıkarak Bastia'dan ayrıldı.

Millî takım kariyeri
Landreau, Nantes'taki başarısıyla, 1997 ile 2002 yılları arasında Fransa yaş kategorilerinde 43 kez forma giydi. Fransa formasını ise ilk kez; 3 Haziran 2001 tarihinde, FIFA Konfederasyonlar Kupası mücadelesinde, 4-0 kazandıkları maçta, Meksika karşısında giydi. Fransa ise o turnuvada şampiyonluğa ulaştı. Bundan iki sene sonra; yani 22 Haziran 2003 tarihinde yine FIFA Konfederasyonlar Kupası mücadelesinde Yeni Zelanda karşısında ikinci kez Fransa formasını giydi. Fransa ise o dönem yine bu turnuvayı kazanmayı başardı.

Bu başarılardan sonra 2004 yılında o zamanki teknik direktör Jacques Santini tarafından 2004 Avrupa Futbol Şampiyonası için 23 kişilik kadroya çağrılan Landreau, 2006 yılında ise Santini'den sonra teknik direktör olan Raymond Domenech tarafından 2006 FIFA Dünya Kupası için 23 kişilik kadroya çağrıldı ancak bunların ikisinde de Fabien Barthez ile Grégory Coupet'in bu kadrolarda olmasından dolayı Fransa'nın üçüncü kaleci konumundaydı.

Landreau, 12 Eylül 2007 tarihinde 1-0 kaybettikleri ve kendisinin sekizinci kez millî formayı giydiği İskoçya maçına kadar millî forma altında 693 dakika gol yememe başarısı gösterdi.

Millî formayı son kez ise; 16 Kasım 2007 tarihinde, 2-2 biten maçta, Fas karşısında giydi. Bu maçtan sonra günümüzde de dahil, arada bir millî takım maçlarına çağrılsa da hiçbirinde forma giymeyi başaramadı.

2008 Avrupa Futbol Şampiyonası için Fransa'nın 30 kişilik eleme kadrosunda yer alan Landreau, sonrasında 23 kişilik turnuva kadrosunda kendine yer bulamadı.

Domenech tarafından 2010 FIFA Dünya Kupası için yine Fransa'nın 30 kişilik eleme kadrosunda yer alan Landreau, sonrasında yine 23 kişilik turnuva kadrosunda kendine yer bulamadı ve yerine Cédric Carrasso kadroya dahil edildi.

İki yıldan fazla bir süre boyunca Fransa'nın hiçbir maçı için kadroya çağrılmayan Landreau, şu an Fransa'nın teknik direktörü olan Didier Deschamps tarafından 2014 FIFA Dünya Kupası elemeleri mücadelesinde, 7 ile 11 Eylül 2012 tarihlerinde oynanacak olan Finlandiya ile Belarus maçları için kadroya çağrıldı..

2014 FIFA Dünya Kupası için kadroya çağrılan Landreau, bu turnuvada hiç forma giyemedi ve Fransa, turnuvaya çeyrek finalde elendi. Landreau ise bu turnuvadan sonra futbolculuk kariyerini sonlandırdı.

Landreau, millî formayla; bir Avrupa Futbol Şampiyonası, iki FIFA Dünya Kupası ve iki FIFA Konfederasyonlar Kupası turnuvalarında mücadele etti. İki kez FIFA Konfederasyonlar Kupası şampiyonluğu yaşarken, bir kez de FIFA Dünya Kupası'nda ikincilik yaşadı. Landreau, şu ana kadar Fransa kalesini 11 kez korudu.

Kariyer istatistikleri

Kulüp

Millî takım

Başarıları

Kulüp
Nantes
 Ligue 1: 2000-01
 Coupe de France: 1999 ve 2000
 Trophée des Champions: 1999, 2001

Paris Saint-Germain
 Coupe de la Ligue: 2008

Lille
 Coupe de France: 2011
 Ligue 1: 2011

Ülke
Fransa
 FIFA Konfederasyonlar Kupası: 2001 ve 2003
 FIFA Dünya Kupası ikinciliği: 2006

Kişisel
 UNFP Fair-Play ödülü: 2003
 France Football'da yılın kalecisi: 2003
 UNFP Ayın Oyuncusu: Şubat 2011

Diğer faaliyetler
Landreau, Haziran 2012'de beIN Sport'ta 2012 Avrupa Futbol Şampiyonası için yorumculuk yaptı. Aralık 2013'ten beri ise Canal+'da İngiltere Premier Ligi için yorumculuk yapmaktadır. 26 Aralık 2013 tarihinde ise West Ham United - Arsenal maçında spiker Eric Huet ile birlikte kariyerindeki ilk maçını anlattı.

Özel hayatı
Landreau, 2002 ile 2006 yılları arasında kadın tenisçi Anne-Gaëlle Sidot ile evliydi. Haziran 2009'dan beri ise, bir zamanlar Star Academy'de oynayan Lennie Marshall ile evlidir.

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Mickaël Landreau resmî sitesi
 Mickaël Landreau - Fransa Futbol Federasyonu profili

1979 doğumlular
Fransız futbolcular
Yaşayan insanlar
Fransa millî futbol takımı futbolcuları
FC Nantes futbolcuları
Paris Saint-Germain FC futbolcuları
Lille OSC futbolcuları
SC Bastia futbolcuları
2001 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2003 FIFA Konfederasyonlar Kupası futbolcuları
2004 Avrupa Futbol Şampiyonası futbolcuları
2006 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
2014 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
FIFA Konfederasyonlar Kupası kazanan futbolcular
Ligue 1 futbolcuları
Kaleci futbolcular
FC Lorient teknik direktörleri
Fransa 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Fransa genç millî takım futbolcuları
Fransız teknik direktörler
Ligue 2 teknik direktörleri

Mickaël Landreau


කලාකරුවෙකු () යනු කලාව සම්බන්ධ ක්‍රියාකාරකමක යෙදෙන පුද්ගලයෙකි.

ආශ්‍රිත

 Art
 Art history
 Arts by region
 Artist in Residence
 Fine art
 Humanities
 List of painters by name
 List of painters
 List of composers
 List of sculptors
 List of sketches of notable people by Marguerite Martyn
 Mathematics and art
 සමාජ විද්‍යාව
 Tattoo artist

සටහන්

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

Aesthetics

Art occupations
Arts-related lists
Humanities occupations
Artisans

කලාකරුවෝ


رجا حجيلان شباب المطيري ، نائب سابق في مجلس الأمة الكويتي.
حاصل على الماجستير في الإدارة العامة من الولايات المتحدة الأمريكية وبكالوريوس إدارة أعمال من جامعة حلوان بالقاهرة وشغل منصب مدير إدارة التطوير والتنمية في وزارة التربية ومستشار نقابة العاملين بوزارة التربية ويحظى بعضوية نادي الصيد والفروسية وعضو مؤسس لنادي النصر الرياضي
شارك في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1981 في الدائرة السابعة عشر، وحصل على المركز السادس برصيد 182 صوت وخسر الانتخابات ، وشارك في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1992 في الدائرة السابعة عشر، وحصل على المركز الخامس برصيد 434 صوت وخسر الانتخابات ، وشارك في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 1996 في الدائرة السابعة عشر، وحصل على المركز الثامن برصيد 535 صوت وخسر الانتخابات ، وشارك في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 2003 في الدائرة السابعة عشر، وحصل على المركز الرابع برصيد 1066 صوت وخسر الانتخابات ، وشارك في انتخابات مجلس الأمة الكويتي 2008 في الدائرة الرابعة، وحصل على المركز التاسع برصيد 9474 صوت وفاز بالانتخابات.

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أعضاء مجلس الأمة الكويتي
أعضاء مجلس الأمة الكويتي 2008
كويتيون من أصل عربي
مواليد 1941

رجا حجيلان


Jaden Edward Dhananjay Ivey, né le  à South Bend dans l'Indiana, est un joueur américain de basket-ball évoluant aux postes de meneur et arrière pour les Pistons de Détroit en National Basketball Association (NBA).

Il est le fils de Niele Ivey, ancienne joueuse WNBA et entraîneuse de l'équipe féminine de basket-ball des Fighting Irish de Notre Dame et de Javin Hunter, ancien joueur professionnel de football américain avec les Ravens de Baltimore et les 49ers de San Francisco en NFL.

Biographie

Carrière junior

Jaden Ivey a grandi en jouant au football américain, au basket-ball et au football et en pratiquant le karaté. Il a commencé à se concentrer sur le basketball en première année au secondaire. Il a joué pour Marian High School à Mishawaka, dans l'Indiana, au cours de ses trois premières années. Pour sa dernière saison, il a été transféré à l'école La Lumière à La Porte, dans l'Indiana, où il a rejoint l'un des meilleurs programmes du pays.

Il commence sa carrière universitaire en 2020 avec les Boilermakers de Purdue, il inscrit 26 points lors du premier tour de la March Madness 2021 face à North Texas mais n'évite une élimination de son équipe. Le 31 mars 2022, après l'élimination de son équipe en demi-finale régionale de la March Madness, il se présente pour la draft 2022 où il est attendu parmi les cinq premiers choix.

Carrière professionnelle
Jaden Ivey est sélectionné en 5e position lors de la Draft 2022 de la NBA par les Pistons de Détroit.

Pistons de Détroit (depuis 2022)
Jaden Ivey signe son contrat avec les Pistons le 2 juillet 2022. Il participe à la NBA Summer League 2022 avec les Pistons et il y fait ses débuts le 7 juillet face aux Trail Blazers de Portland en rendant une fiche statistiques de 20 points, 6 rebonds et 6 passes décisives pour une victoire 81 à 78. Le 19 octobre 2022, il fait ses débuts en NBA avec une victoire 113 à 109 face au Magic d'Orlando et il inscrit 19 points, prend trois rebonds et fait quatre passes décisives. Le 20 décembre 2022, il établit son record de points en carrière avec 30 points face au Jazz de l'Utah. En février 2023, il participe au Rising Stars Challenge lors du NBA All-Star Game 2023 dans l'équipe Pau Gasol au côté de Jose Alvarado, Paolo Banchero, Scottie Barnes, Bennedict Mathurin, Keegan Murray et Andrew Nembhard. Son équipe remporte le tournoi. Le 2 mars 2023, il commet une "Rookie mistake", c'est-à-dire une erreur de débutant face aux Bulls de Chicago. Alors que les Pistons avaient réalisé un énorme comeback, ils n'étaient plus que menés de deux points à dix secondes de la fin du match avec une remise en jeu pour eux. C'est là que Jaden Ivey demande un temps mort mais les Pistons n'en ont plu. Résultat : faute technique, lancer franc pour Chicago et défaite pour Détroit.  Le 27 mars 2023, il inscrit 32 points lors d'une défaite face aux Bucks de Milwaukee, son réalise un nouveau record en carrière. Jaden Ivey réalise une meilleure deuxième partie de saison avec des moyennes par match de 19,3 points et 7,1 passes décisives après le All-Star Game.

Jaden Ivey participe à la NBA Summer League 2023 avec les Pistons.

Carrière en sélection
Il remporte la médaille d'or face à la France lors de la Coupe du monde des moins de 19 ans en 2021 et est nommé dans le cinq majeur du tournoi avec le Français Victor Wembanyama, le Serbe Nikola Jović, le Canadien  et son compatriote Chet Holmgren.

Clubs successifs

 2020-2022 :  Boilermakers de Purdue (NCAA)
 Depuis 2022 :  Pistons de Détroit (NBA)

Palmarès

NBA
 NBA All-Rookie Second Team en 2023.

Université
 Consensus second-team All-American en 2022
 First-team All-Big Ten en 2022
 Big Ten All-Freshman Team en 2021

En sélection
  Médaille d'or à la Coupe du monde des moins de 19 ans en 2021

Statistiques
Les statistiques en match de Jaden Ivey sont les suivantes :

Universitaires

|-
| align="left" | 2020-2021
| align="left" | Purdue
| 23 || 12 || 24,2 || 39,9 || 25,8 || 72,6 || 3,30 || 1,90 || 0,70 || 0,70 || 11,10
|-
| align="left" | 2021-2022
| align="left" | Purdue
| 36 || 34 || 31,4 || 46,0 || 35,8 || 74,4 || 4,90 || 3,10 || 0,90 || 0,60 || 17,30
|-bgcolor=#e9d9ff
| align="left" colspan="2"| Carrière
| 59 || 46 || 28,6 || 44,0 || 32,2 || 73,9 || 4,30 || 2,60 || 0,80 || 0,60 || 14,90

Professionnelles

|-
| align="left" | 2022-2023
| align="left" | Détroit
| 74 || 73 || 31,1 || 41,6 || 34,3 || 74,7 || 3,90 || 5,20 || 0,80 || 0,20 || 16,30
|-bgcolor=#e9d9ff
| align="left" colspan="2"| Carrière
| 74 || 73 || 31,1 || 41,6 || 34,3 || 74,7 || 3,90 || 5,20 || 0,80 || 0,20 || 16,30

Record sur une rencontre
Les records personnels de Jaden Ivey en NBA sont les suivants :

 Double-double : 8
 Triple-double : 0

Dernière mise à jour : 1er août 2023

Notes et références

Liens externes

Joueur américain de basket-ball
Joueur de basket-ball des Boilermakers de Purdue
Joueur drafté par les Pistons de Détroit
Joueur des Pistons de Détroit
Naissance en février 2002
Naissance à South Bend (Indiana)

Jaden Ivey


(126315) Bláthy, denumire internațională (126315) Blathy, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
126315 Bláthy este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Piszkesteto de Krisztián Sárneczky și Zsuzsanna Heiner. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,61 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 13,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 126001-127000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2002
Centura de asteroizi

126315 Bláthy


An Eragrostis paniciformis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Brown, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Ernst Gottlieb von Steudel. An Eragrostis paniciformis in nahilalakip ha genus nga Eragrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Eragrostis

Eragrostis paniciformis


Arabisk stenhøne () er en fugl i familien fasanfugle, der lever i den sydvestlige del af Arabiske Halvø.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fasanfugle
Fugle fra Arabien

Arabisk stenhøne


Tatjana Rowinskaja (; * 6. Mai 1958) ist eine ehemalige russische Bogenbiathletin.

Tatjana Rowinskaja gehörte mit Jelena Safarowa und Marija Filippowa zu der russischen Staffel, die bei den Weltmeisterschaften 1999 in Bessans hinter der Vertretung Italiens die Silbermedaille gewann. Es folgten die Europameisterschaften 2000 in Pokljuka. Bei den Wettkämpfen in Slowenien wurde der Gewinn der Bronzemedaille hinter Nadia Peyrot und Stefania D'Andrea zum größten Erfolg. 2002 gewann sie bei den Weltmeisterschaften in Pokljuka als Drittplatzierte hinter Natalija Lukianez und Peyrot im Massenstartrennen nochmals eine Medaille. Beim Top-15-Turnier in Ruhpolding kam das Trio im selben Jahr in derselben Reihenfolge ein.

Weblinks

Biathlet (Russland)
Russe
Sowjetbürger
Geboren 1958
Frau

Tatjana Rowinskaja


Badr al-Din al-'Ayni (Árabe: بدر الدين العيني) nacido en 762 AH (1360 d. C.) y fallecido en 855 AH (1453 d. C.) fue un erudito islámico sunita de la madhab Hanafi. Al-'Ayni es una abreviación de al-'Ayntābi, refiriéndose a su ciudad natal.

Biografía
Nació en una familia académica en 762 AH (1360 dC) en la ciudad de 'Ayntāb (que ahora es Gaziantep en la actual Turquía). Estudió historia, adab, y ciencias de la religión islámica, y hablaba turco. Hay evidencia de que además hablaba, al menos, persa. En 788 AH (1386 dC), viajó a Jerusalén, donde se reunió con el jeque Hanafi al-Sayrāmī, que era el jefe de la recién creada madraza Zāhiriyah (escuela) y khānqah (retiro de Sufi). Al-Sayrami invitó al-'Ayni que le acompañara a su casa en El Cairo, donde se convirtió en uno de los sufíes del Zāhiriyah. Este fue un gran paso para el joven al-'Ayni, ya que representaba la entrada en "una institución con vínculos con el nivel más alto de la élite gobernante".

Estableció una buena reputación y fue visto inicialmente con buenos ojos. Sin embargo, después de la muerte de al-Sayrāmī en 790 AH (1388 CE), al-'Ayni se vio envuelto en un conflicto de personalidad con el emir Jārkas al-Khalīlī, quien trató de sacarlo de El Cairo. Al-'Ayni describió más tarde a al-Khalīlī, como arrogante y dictatorial - "un hombre satisfecho con su propia opinión." Se salvó de la expulsión por uno de sus maestros, Siraj al-Din al-Bulqini, pero prudentemente decidió abandonar El Cairo por un tiempo de todos modos. De El Cairo se fue a enseñar en Damasco, donde fue nombrado muhtasib (supervisor de la sharia en el mercado) por el emir, y regresó a El Cairo algún tiempo antes de 800 AH (1398 d. C.).

Una vez de vuelta en El Cairo, al-'Ayni fortaleció su posición social y política al asociarse con varios emires, haciendo el Hajj con el emir Tamarbughā al-Mashtūb. También tuvo el patrocinio del poderoso emir Jakm min 'Awd, quien fue dawadār (literalmente "tintero titular": un secretario o asesor confidencial) del Sultán Barqūq. Tras la muerte de Barqūq, al-'Ayni se convirtió en el muhtasib de El Cairo, desplazando el erudito al-Maqrīzī. De acuerdo con al-Maqrīzī (una parte interesada) Jakm que obtuvo el puesto de al-'Ayni, sin embargo, el historiador Ibn Taghribīrdī expone que era un esfuerzo cooperativo de Jakm y otros dos emires, Qalamtāy al-'Uthmānī y Taghribīrdī al-Qurdamī. En cualquier caso, este fue el comienzo de una disputa permanente entre los dos ulama: "Desde ese día, hubo hostilidad entre los dos hombres hasta que ambos murieron".

Al-'Ayni se al-Maqrīzī sucedieron alternativamente como muhtasib de El Cairo, varias veces durante los próximos años, probablemente un reflejo de la lucha de poder entre Jakm min 'Awd y el patrón de al-Maqrīzī, Yashbak al-Sha'bānī. Ni ocupó el cargo durante mucho tiempo. En el reinado de al-Nasir Faraj, hijo y sucesor de Barqūq, al-'Ayni fue nombrado para el "lucrativo y prestigioso" puesto de nāzir al-ahbas (supervisor de los legados píos). Él sería despedido y volvería a ser nombrado a este puesto varias veces, finalmente, asegurándolo para siempre en el reino del Sultán Mu'ayyad Shaykh y mantenerlo hasta que tuvo noventa y uno.

El prestigio de al-'Ayni creció a medida que envejecía. Mu'ayyad Shaykh lo nombró embajador ante los Karamanidas en 823 AH (1420 d. C.). Más tarde, iba a ser llamado a dar conferencias sobre los temas aprendidos ante el sultán, a veces leyendo historia en voz alta en árabe y explicándolo en turco para el beneficio del Sultán. El Sultán al-Ashraf Barsbāy es relatado diciendo: "El Islam es conocido sólo a través de él" y law lā al-'ayntābi la-kāna fī islāmina shay, "Si no fuera por al-'Ayntābi habría que sospechar algo en nuestro Islam". Barsbāy veces envió a al-'Ayni como su representante para recibir a dignatarios extranjeros, al parecer debido a su dominio de varios idiomas.

Barsbay menudo se dirigió a al-'Ayni para el asesoramiento sobre cuestiones jurídicas, y lo nombró jefe de cadí Hanafi (juez) en el año 829 AH (1426 d. C.). Fue destituido de este cargo después de tres años; por su propio informe, tanto él como el jefe Shafi'i cadí Ibn Hajar al-Asqalani, fueron despedidos al mismo tiempo, debido a que sus peleas constantes se les distraía de sus deberes, aunque añade que esto era una calumnia difundida por sus enemigos en la corte. Fue nombrado de nuevo más tarde.

En el reinado del sucesor de Barsbāy, al-Aziz Jaqmaq, al-'Ayni fue destituido como jefe de cadí Hanafi de nuevo. Se retiró de la corte y se concentró en sus escritos académicos. En el año 853 AH (1449 d. C.) fue despedido del puesto de nāzir al-ahbas, probablemente debido a la mala memoria. Murió en el año 855 AH (1451 d. C.) a la edad de noventa y tres, habiendo sobrevivido a todos sus hijos, y fue enterrado en su propia madraza en El Cairo.

 Obras
 Umdat al-Qari
 al-Binaya Sharh al-Hidaya
 al-Sayf al-Muhammad fī Sīrat al-Malik al-Mu'ayyad (una biografía del Sultán Mu'ayyad Shaykh)
 Iqd al-Jūman fī Ta'rikh Ahl al-Zamán
 ar-Rad al-Waafir (Árabe: الرد الوافر)
 Nukhab al-Afkar fi Tahqiq Mabani al-Akhbar fi Sharh Ma`ani al-Aathar

Hanafis
Maturidismo
Musulmanes suníes
Nacidos en Gaziantep

Badr al-Din al-Ayni


Jorge María Mejía (Buenos Aires, 31. siječnja 1923. – Rim, 9. prosinca 2014.), je bio argentinski rimokatolički arhivist Vatikanskih tajnih arhiva i kardinal.

Životopis

Mejía je rođen u Buenos Airesu, Argentina, a zaređen za svećenika u Buenos Airesu 22. rujna 1945. Predavao je Sveto pismo na više sveučilišta te sudjelovao na Drugom vatikanskom saboru kao peritus (teolog savjetnik) te je postao kapelan Njegove Svetosti, 20. rujna 1978. godine. Dobio je doktorat iz teologije na Papinskom sveučilištu svetog Tome Akvinskog (Angelicum) i licencu iz biblijskih znanosti na Papinskom biblijskom institutu.

Dana 8. ožujka 1986. Mejía je imenovan naslovnim biskupom Apolonije i dužnosnik kurijalnog Papinskog vijeća za pravdu i mir. Njegovo biskupsko posvećenje održano je 12. travnja 1986. godine. Dana 5. ožujka 1994. Mejía je imenovan tajnikom Kongregacije za biskupe te uzvišen na čin nadbiskupa. Pet dana kasnije, 10. ožujka 1994. godine, imenovan je tajnikom kardinalskog zbora. Dana 7. ožujka 1998. godine postao je arhivist i knjižničar Vatikanskih tajnih arhiva. Za svoje geslo je imao On je naš mir (lat. Ipse est pax nostra).

Dana 21. veljače 2001. Mejía je imenovan kardinalom-đakon crkve San Girolamo della Carita. Dana 24. studenog 2003. godine se umirovi na mjestu arhivista i knjižničara Vatikanskih tajnih arhiva. Dana 21. veljače 2011. godine postaje kardinal-svećenik. 13. ožujka 2013. kardinal Mejía je doživio srčani udar, isti dan kada je njegov kolega, argentinski kardinal Jorge Mario Bergoglio, izabran za papu Franju. Mejía je umro u Rimu 9. prosinca 2014. u dobi od 91 godine.

Jorge María Mejía je održao govor 1999. godine na otvorenju izložbe "Hrvati-kršćanstvo, kultura, umjetnost" u Vatikanu.

Izvori

Vanjske poveznice

 Jorge María Mejía na stranici Catholic-Hierarchy

Argentinski kardinali
Argentinski nadbiskupi
Biskupi u Albaniji

Jorge María Mejía