Portakal Yolu, üç lise öğrencisi arasında oluşan bir aşk üçgeninin büyülü bir şekilde anlatılmış fantastik hikâyesidir. Hikâyenin baş karakteri, 15 yaşındaki Kasuga Kyosuke adlı lise öğrencisidir. Hikâyeyi olağan bir aşk hikâyesi olmaktan çıkaran, Kyosuke (ve ailesinin) ESPer kabiliyetlerinin olmasıdır. Kyosuke, Hikaru Hiyama ile arkadaşlıktan öte bir ilişki yaşarken aynı zamanda Ayukawa Madoka'yla gizli bir aşk yaşamaktadır. Hikâyenin büyük bir kısmı, kararsızlıklar ve anlaşmazlıklara odaklanır.

Karakterler

Kyosuke Aşk Üçgeni'nde erkek karakterdir. Kendi dahil olmak üzere kan bağı olan herkes ESPer'dir. Güçlerini keyfi ya da gizli şeyleri bulmak için kullanmaktan men edilmişlerdir, ayrıca toplum içinde güçlerini kullanırlarsa taşınmak zorunda kalırlar ve çoğu kez taşınmak zorunda kalmışlardır. Küçük kızkardeş Kurumi toplum içinde güçlerini kullanmak konusunda ustalaşmıştır ve genelde aile Kurumi yüzünden birçok kez taşınmak zorunda kalmıştır. Kyosuke'nin esper güçleri arasında ışınlanmak, telekinesis, ve zamanı yavaşlatmak (yüksek bir yerden hızlıca düşerken çakılmayı önlemek için) vardır. Genellikle Kyosuke güçlerini hızını ve kuvvetini arttırmak için kullanmaktadır. Kyosuke çok kibar bir genç ve iyi aile çocuğu örneğidir. Bu yapısı yüzünden Hikaru'ya bir türlü gerçeği açıklayamaz: O'nu sevmediğini fakat Madoka'yı sevdiği gerçeğini söyleyemez.

"Kimagure" (kaprisli) kelimesinin anlattığı karakterdir, Madoka gizli bir şekilde Kyosuke'yi sevmektedir, Hikaru Hiyama (Kyosuke'ye yine âşık olan)'nın en iyi arkadaşıdır. Madoka birden fazla karaktere sahiptir. Kyosuke ile ilk tanıştığında, sevimli ve tatlı bir kız olarak göze çarpar. Fakat Kyosuke ile okulda karşılaştıklarında, Madokanın, okulda popüler olmayan, yalnızlığı seven, kızlar tarafından önem verilmeyen ve erkek çocuklar tarafından uzak durulan biri olduğunu öğrenince, Kyosuke bu durum karşısında şoke olur. Madoka çoğunlukla saksafonu ile üzgün parçalar çalarak kendini teselli eder. Madoka'nın imzası haline gelmiş silahı gitar Pena'sıdır, Pena'yı shuriken gibi kullanır. Pena ile, okul üniformasının içinde, 5 tane serseriyi aynı anda benzetebilir. Serseri geçmişini unutmaya çalıştığı için Madoka, süper kız olabilmek için jimnastik, güreş, müzik, kaykay ve okul ödevlerini aynı anda yaptığı gibi yarım gün boyunca ABCB (Abookabaa) adlı kafede yarım gün çalışmaktadır. Müzisyen olan ebeveynleri, turne için sıklıkla yurt dışında gittiklerinden, O oldukça büyük bir evde yalnız başına yaşamaktadır. Hikâye, O'nun Kyosuke'nin arkadaşı olmasıyla birlikte o eski sert görünümünün giderek yok olmasını anlatmaktadır ki Kyosuke'nin tavsiyesi üzerine sigarayı bırakması da bunu göstermektedir. Kyosuke güçlerini O'nun aşkını kazanmak için kullanmak istemez çünkü bunun bir hile olacağını bilmektedir. Madoka, Ay anlamına gelmektedir Ayukawa ise sadece Japonya'ya özgü nehirde yaşayan bir balık anlamına gelmektedir (Bu onun çift kişiliğini temsil eder).

Hikaru başlangıçta sevimsiz ve suratsız ve Madoka'dan daha patavatsız bir karakter olarak gözükür. Kaza sonucu Kyosuke'nin güçlerini kullandığını görerek, Kyosuke'ye aşık olur, İngilizcede sevgilim anlamına gelen "Darling" kelimesini bebek sesiyle Kyosuke'ye söylemeye başlar. Kyosuke'ye aşırı derecede âşık olmuştur ve bu aşk kişiliğinin tüm kötü yönlerini alıp onu dünyanın en şeker kızı yapmıştır. Onun ismi, güneş gibi parlayan kişiliğini temsil etmektedir. Hikaru, Madoka ve Kyosuke'den iki yaş küçüktür.

 Kyosuke'nin küçük kardeşi, Kurumi'nin ikizidir. Manami, Kurumi'den çok farklıdır. Ölen annelerinin yerine geçmiştir. Yemekleri pişirir, evi süpürür, çamaşır ve bulaşığı yıkar, fakat Anime ve Manga'da görülür ki, O'nun arada sırada dışa çıkmak isteyen vahşi bir kişiliği vardır. Manami'nin süper güçleri, ışınlanma ve telekinesis'i barındırır. Yaradılışından kaynaklanan özelliğinden ötürü o güçleri gereksiz yere ve sürekli kullanmaktan kaçınır ve sadece çok gerekli olduğu zaman güçlerini kullanması gerektiğini düşünür. Manga'da görülür ki O, Kyosuke'nin Madoka'yı seçmesini istemektedir. Fakat bu önemli parça animeye yansıtılmamıştır.

 Manami'nin ikiz kardeşi, Kurumi, enerji dolu ve tartışmacı bir karaktere sahiptir. Bu özellikleri Manami'nin dışa vurmasını da sağlamaktadır. Diğer insanlar tarafından genellikle yanlış anlaşılan, kendi türettiği deyimleri kullanır. Kendi güçlerini en rahatça kullanan Kurumi'dir, çünkü genelde doğuracağı sonuçları düşünmez. Kurumi bu "Özel Gücü" kullanmıştır. Bu olaydan sonra Kyosuke, serinin devam ettiği kasabaya taşınmıştır. Kurumi'nin diğer özel güçleri teleport ve telekinesistir.

 Manga'da Kurumi, Kyosuke ile Hikaru'nun ilişkisinin sona ermesini istemektedir. Fakat yine hikâyenin gidişatı animeye uymadığından, Kurumi'nin böyle bir isteği yoktur. Kurumi (sadece) Kyosuke'yi hipnoz edebilme gücüne sahiptir. Kitaptan öğrenmiş gibi görünse de, bu yetenek "Asıl Güç"ten gelmektedir.

 "ABCB cafe"nin sahibi Portakal Yolu'nda yaşamaktadır ve dolayısıyla Madoka'nın patronudur. Madoka ve Kyosuke'nin birbirlerine olan hislerinin farkındadır ki bunu çok az karakter bilmektedir. İkisinin ilişkilerini geliştirmek için tüm gücünü kullanır.  Manga'da, Madoka'nın ABCB de çalıştığı ortaya çıkınca, ABCB yi kapattırır. (Hikayenin yazıldığı dönemde, Japonya'daki lise öğrencileri çalışamazlar) Romanlarda (Shin KOR) ise, Tokyo'da ilk İnternet kafeyi açarak yeniden dönüş yaptığı belirtilmektedir.

  &
 Kyosuke'nin iki sapık arkadaşları. Ayrıca ikiz kardeşleri için, potansiyel erkek arkadaş örnekleri. Fakat ikiz kardeşler, bu ikisini kullanarak daha iyisi çıkana kadar bekletmeye almışlardır. Kazuya Hatta, Kazuya Kasuga ile karıştırılmamalıdır. Komatsu'nun ilk ismi ise Masashi diye geçmektedir ("An Unexpected Situation" bölümünde yazılar yazarken görülmektedir).

 Kyosuke'nin küçük kuzeni, Kyosuke'nin küçük versiyonudur. Birkaç sahnede insanların onu Kyosuke'nin oğlu zannettiği görülür. Kazuya'nın da diğerleri gibi güçlere sahip olmasına rağmen sadece telepati ile sınırlıdır. Manga ve Anime'de telepati onun tek gücüdür. Kyosuke ve Kazuya birbirlerine kafa attıkları zaman vücut değiştirebilirler. Birkaç bölümde bunu sık sık yapmışlardır.

 Kazuya'nın ablası ve kuzeni Kyosuke ile aynı yaştadır. Akane'nin ESPer güçleri diğer insanların illüzyon görmelerini sağlamasıdır. Böylece kendisini diğer insanların şekillerine girmiş gibi gösterebilir; bununla birlikte diğer illüzyon tiplerini de kullanabilir. İşitsel ve görsel olarak olmak üzere iki çeşit illüzyon daha kullanabilir.

 Anime'de Akane Kyosuke ve ikizler ile aynı güçlere sahip gibi gözükür, ama; manga bu böyle değildir.

 Akane'nin görünümü anime de mangaya göre biraz daha farklıdır. Mangada Akane Manami ve Kurumi'nin karışımı gibidir.Anime' de saçları biraz daha kısa ve koyudur, yüzü daha sade, ve mor gözleri vardır. Akane sadece iki OAV bölümünde gözükür ve TV serisinde hiç gözükmez. Akane manga da çok daha düzgün gözükür.

 Bazı manga severler Akane'yi lezbiyen olarak görürler ve bunu  , Ayukawa ve diğer bayan karakterlere olan saplantısı ile açıklamaya  çalışırlar. Izumi Matsumoto bir röportajında Akane'nin diğer bayan karakterlere karşı olan duygularının yanlış anlaşıldığını , sadece onlara hayran olmaktan başka bir şey olmadığını söylemiştir. Buna rağmen bazı mangaseverlere bunu kabul ettirmek çok zordur.

 Yusaku, Hikaru ve Madoka'nın çocukluk arkadaşıdır ve yıllardır Hikaru'ya aşıktır. Ne yazık ki Yusaku, onlar kadar cesaretli değildir ve duygularını açık bir şekilde ifade etmekten korkmaktadır. Bu yüzden Hikaru ona kesinlikle ciddi gözle bakmamıştır. Yıllar önce bir gün Hikaru'dan onunla evlenmesini ister. Hikaru şaka ile karışık, eğer büyüyünce çok kuvvetli bir erkek olursa onunla evlenebileceğini söyler. Yusaku bu yüzden kendini uzak doğu sporlarına adamıştır çünkü Yusaku'ya göre, bu sayede hem kuvvetli bir erkek olacak, hem de cesareti artacaktır.

 Sayurai
 Sayurai sadece Manga'da yer alır. Sayurai'nin dünya üzerindeki tek amacı erkeklerin kalbini kırmaktır: O'nun tamamen iyi olduğu bir iştir. Geçmişte, Sayurai, erkek arkadaşı tarafından çok kötü bir biçimde kırıldı. Büyük bir değişimden sonra, Sayurai, tüm erkek ırkından nefret etti.

 Kyosuke'yi kesinlikle elde edemedi, ve saplantı haline getirdi. Master dışında, Kyosuke ve Madoka'nın birbirinden hoşlandığını bilen tek karakter. Bu O'nu Manga'da ayrıcalıklı bir karakter yapıp, Hikaru'ya gerçeği söyleyip, Manga'nın sonuna doğru olayların gelişmesini sağladı. İşin tuhafı, Sayurai'nin Hikaru'ya gerçeği söylemesi kazara oldu (O Hikaru'nun zaten haberi var sandı). Sayurai bu olaydan sonra sürekli vicdan azabı çekti.

 Hiromi
 Hiromi sadece mangada gözüktü. Kyosuke'nin bir önceki okulundan sınıf arkadaşı, ve manganın yarısında Kōryō'ya transfer oldu. Ne Kyosuke, ne okuyucular, Hiromi'nin güçten haberdar olup olmadığını bilmiyor. Hiromi herkese Kyosuke'nin önceki okuldayken ırmakta yüzerken düştüğü maskaralıkları ve Albay Sander'sin heykelini tutarak yaptığı komiklikleri sürekli anlatır durur.

 Ushiko and Umao
 Ushiko and Umao are a pair of characters that serve as one of the primary running gags of the television series. They are a pair of lovers that appear in a single scene in most every episode, always saying the same romantic lines to one another. Their appearance typically coincides with a chaotic event involving Kyosuke or other primary characters, sometimes in the most ludicrous places. In the movie Kimagure Orange Road: I Want to Return to that Day, their appearance is limited to Umao, who appears on television holding a crying baby and begging for Ushiko to return to him.

 Ushiko and Umao's names are references to farm animals. "Ushi" is the Japanese word for "cow," and "uma" means "horse."

Çeviri Geçmişi

Manga
Resmi Kimagure Orange Road hakkında İngilizce resmi bir çeviri yoktur.

Resmi OlmayanBütün bölümler 1990 yılında çeşitli anime hayranları tarafından çevrilmiştir. Çeviriler yazı formatında hala bulunmaktadır. En son, scanslations ayrıca tüm 18 cilt için, orijinal kısaltılmış son hikâyeyi içeren ve genişletilmiş mangayı içeren çeviri bulunmaktadır.

Anime
ResmiOrijinal Pilot bölüm ve ikinci film dışında, diğer tüm Kimagure Orange Road serisi AnimEigo tarafından çevrilerek LD ve DVD'ye çıkarıldı. Bununla beraber, bu çeviriler, Kuzey Amerika'nın her yerinde yasal değildi. Animeigo's Kimagure Orange Road TV serisi ve OVA bölümleri için aldığı lisans Haziran ve Ağustos 2006'da sona erdi.
AD Vision Shin KOR'u çevirdi. İkinci film, İngilizce'ye dublaj yapılmış olan Kimagure Orange Road 'ın yalnızca parçasını oluşturur.
İngiltere'de, sadece OVA bölümler ve ilk film MVM Films tarafından video kaset olarak çıkarıldı ve şaşırtıcı bir şekilde en kötü satan Anime unvanını aldı. (Clements & McCarthy 2001:359)

Resmi Olmayan Arctic Animation fansub grubu, 1990'nın ortalarında tüm televizyon serisini çevirdi. Orijinal Jump 1985 yapımı pilot bölümün ayrıca VHS formatındaki çeviriside bulunmaktadır.

Not
 Evin kedisi ismini tahta heykeltıraşçısı Hidari Jingorou'dan alır. O Nikko Toshogu'na meşhur uyuyan kedi heykelini yapmıştır.
 Vampire Princess Miyu'nun yaratıcılarından, Narumi Kakinouchi, Anime'nin dizaynını, 1-8 bölümlerinin açılış ve kapanışlarını yapmıştır.
 Manga, iptal edilme suretiyle bitirildi. Izumi'nin hikâye bitirmek için bir ciltten daha az yeri vardı. Seri çıkınca, sonu genişletebildi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Portakal Yolu Türkiye
 Kimagure Orange Road Amerika Lisans Sahibi
 Studio Pierrot Resmi Sitesi

Manga serileri
1984 mangaları
1987 anime serileri
1989 anime OVA'ları
1985 anime filmleri
1988 anime filmleri
1996 anime filmleri
Mangalara dayalı anime serileri
Dram anime
Romantik anime
Komedi anime
Bilimkurgu anime
Doğaüstü anime
Shounen
Shueisha mangaları
Pierrot
Nippon Television programları
TRT dizileri

Portakal Yolu


O Banco Comercial Franco-Brasileiro foi um banco brasileiro, fundado em 1913 na cidade de Porto Alegre, capital do estado do Rio Grande do Sul. Sua sede era na Praça da Alfândega, no centro da cidade de Porto Alegre. Entre seus incorporadores estava o coronel Manoel Py e Possidônio Mâncio da Cunha Júnior. Seu principal acionista era o coronel Manoel Py, que também foi diretor do banco. O banco seria liquidado em 1924.

Bancos extintos do Brasil
Empresas extintas de Porto Alegre

Banco Comercial Franco-Brasileiro


Banaz, Mengen - Bolu ili Mengen ilçesine bağlı köy
 Banaz, Bolu - Bolu ili merkez ilçesine bağlı köy
 Banaz, Yıldızeli - Sivas ili Yıldızeli ilçesine bağlı köy
 Banaz, Banaz - Uşak ili Banaz ilçesine bağlı köy
 Banaz - Uşak ili ilçesi

Banaz (anlam ayrımı)


إلف الماء أو محب للماء أو شغوف بالماء أو جذوب للماء أو رَزِيغ  مأخوذة من اليونانية (Υδωρ = hydro = ماء) + (φιλια = philia = حب). صفة كيميائية نستعمل للدلالة على الخاصة الفيزيائية للجزيء عندما تكون له المقدرة على الانجذاب نحو الماء والارتباط مع جزيئاته عن طريق تشكيل روابط هيدروجينية. وهذه الحالة أو الصفة ملائمة بالحسابات الدينامية الحرارية وتجعل هذه الجزيئات منحلة في الماء وفي المذيبات القطبية الأخرى. الصفة المقابلة لمحب للماء هي كاره للماء. وهناك مثلا أجزاء محبة للماء وأجزاء كارهة للماء في الغشاء الخلوي.

الجزيء المحب للماء أو الجزء المحب للماء هو ذلك المشحون قطبيا وقادر على الارتباط بروابط هيدروجينية مما يجعله منحلا في الماء بسهولة أكثر من الانحلال في الزيت أو المذيبات الكارهة للماء الأخرى. يتكون الجزيء المحب للماء من الكحول وسلاسل من الأسيل الدسم. تعرف الجزيئات المحبة للماء والكارهة للماء بالجزيئات القطبية والجزيئات غير القطبية. بعض المواد المحبة للماء غير ذوابة. يعرف هذا النوع من المزائج بالمحلول الغرواني. الصابون وهو مركب أمفيباتيك يمتلك رأسًا محبا للماء وذيلا كاره للماء مما يسمح له بالذوبان في كل من الماء والزيوت.

الجزيئات المحبة للماء غالباً ما تنحل فيه، كما أنها تكون كارهة للدهن، حيث أنها تنحل بصعوبة في الزيوت والدهون.

وهناك حساب تقريبي لخاصية حب الماء للمركبات العضوية وهي انحلالية الجزيء في الماء أكثر من 1 % من الكتلة إذا وجد على الأقل مجموعة محبة للماء حيادية ذات 5 ذرات كربون، أو على الأقل مجموعة محبة للماء مشحونة كهربائيا ذات 7 ذرات كربون.

اقرأ أيضاً
 كاره للماء
 التزهير
 فاعل بالسطح فلوري
 محب للذهب

المراجع

خصائص كيميائية
علم السطوح
قوى بين الجزيئات
ماء

محب للماء


is a fictional lead character in the Sailor Moon media franchise. Her alternate identity is , a teenage Japanese schoolgirl and violinist. Michiru is a member of the Sailor Soldiers, female supernatural fighters who protect the Solar System from evil.

Introduced in the third story arc, Sailor Neptune fights alongside her partner and lover Sailor Uranus. In both versions of the story she is portrayed as elegant, sophisticated, capable of sharp anger, occasionally cold, and fully dedicated to her duty as a Sailor Soldier. She possesses powers associated with the sea, precognitive ones, as well as powers granted by her magic mirror.

Profile

Michiru is formally introduced in the third story arc, although she appears in silhouette alongside Sailor Uranus in episode 89, a "teaser" to Sailor Moon S. She is portrayed as a very polite, calm character in the series. She dislikes being patronized even if not doing so would hurt her feelings, and subsequently will not indulge people. This is alluded to in her backstory, explaining that she was congenial but generally not social. Michiru is also graceful and delicate, with an aura of sophistication. She is clearly intelligent, and this usually manifests itself through art and music. Usagi (to whom this observation is especially relevant) once commented that Michiru was the ideal example of a princess. Michiru has short teal hair in a wavy style that reaches just past her shoulders. In her transformation sequence, she finishes with a hair toss/flip.

Michiru attends Mugen Academy with Haruka (and the younger Hotaru Tomoe) when she is first introduced. In the manga, after Mugen is destroyed, she and Haruka later attend the same high school as Usagi and the other girls. It is never mentioned where they go after this in the anime, but the two of them are shown driving away in their last appearance in Sailor Moon S, and during a made-for-TV special set during the following season, they are shown staying at a hotel elsewhere in Japan. According to the musicals, Michiru had experience studying abroad. Michiru's closest bond is with Haruka, and Takeuchi has explicitly stated that the two are in a lesbian relationship in both the manga and the anime as well as the musicals.

In the anime adaptation, Michiru briefly flirts with Seiya, at that time a man, asking him to help her unzip her dress. Her stated intention, earlier in the episode, is to learn Seiya's motives out of fear that he is a threat to the planet. This flirtation does not occur in the manga, where Seiya is always a female and plays a much more minor role. However, in the Infinity arc, Michiru appears as temptation for Mamoru, paralleling Haruka being used as temptation for Usagi. Though she never makes any of the advances on Mamoru that Haruka makes on Usagi, Usagi is jealous of her because she sees them together.

Michiru is deeply artistic and is the Sailor Soldier most associated with the arts. Her known skills include the violin, swimming, and painting; of all her skills, her strongest is as a violinist, which is also her greatest dream. She likes all her classes, especially music, and belongs to the music club at school as well as the swimming club. In the manga, she collects cosmetics; in the anime, she loves to swim, often using the water as a way to relax. Her favorite food is sashimi, while her least favorite is kikurage mushrooms. She also dislikes sea cucumbers for unclear reasons, and her favorite color is Marine blue.

Aspects and forms
As a character with different incarnations, special powers, transformations and a long lifetime virtually spanned between the Silver Millennium era and the 30th century, Michiru gains multiple aspects and aliases as the series progresses.

Sailor Neptune

Michiru's Soldier identity. She wears a uniform colored in teal and cerulean, and unlike most of the other Soldiers, her gloves extend only to her mid-forearms and has an 8 stars shaped jewel on her teal-colored choker. She wears planet shaped teal colored earrings (which is the shape of Planet Neptune) but the earrings were absent in the 1992 version of Sailor Moon, and present in the Sailor Moon Crystal. She is given specific titles throughout the various series, including Soldier of the Deep Waters (or "Depths" in the English manga), Soldier of Embrace, Soldier of the Sea, and Soldier of Comprehension. Her personality is no different from when she is a civilian, although certain special abilities and powers are unavailable to her in her regular civilian form. Just like her partner, Haruka, Michiru has some precognitive abilities while in her normal form. She is able to prophetically predict who the next target of the Death Busters is likely to be next.

Sailor Neptune uses ocean-based attacks (not just water), and carries one of three Talismans carried by the "outer" Sailor Soldiers; Neptune has the Deep Aqua Mirror, which always reveals the truth. She takes a black-and-white approach to her role as a Soldier, one shared by Sailor Uranus, who is virtually always at her side. As she grows stronger, Sailor Neptune gains additional unique special abilities, and at key points her uniform changes to reflect this. The first change takes place in Act 44 of the manga, when she obtains the Neptune Crystal and her outfit becomes similar to that of Super Sailor Moon. She is not given a new title. A similar event takes place in Episode 167 of the anime, and she is given the name Super Sailor Neptune. A third form appears in Act 49 of the manga, unnamed but analogous to Eternal Sailor Moon (sans wings). In the official visual book for Sailor Moon Eternal, this form was named "Eternal Sailor Neptune".

Princess Neptune
On Silver Millennium, Sailor Neptune was also the princess of her home planet. She was among those given the duty of protecting the Solar System from outside invasion. As Princess Neptune, she dwelt in Triton Castle and wore a sea-green gown. She appears in this form in the original manga Act 48, as well as in supplementary art. It is unknown whether she had a romantic relationship with Princess Uranus at that time.

Special powers and items

Even in civilian form, Michiru has some precognitive gifts, as she occasionally states that "the sea is stormy" when there is an evil presence at work. She is not shown using any other special powers in her civilian form, and must first transform into a Sailor Soldier by raising her hand or a special device into the air and shouting a special phrase, originally "Neptune Planet Power, Make-up!" In the manga she eventually gains her Neptune Crystal and this phrase changes to evoke Neptune Crystal Power. In the anime, although she does upgrade to Super Sailor Neptune, the Crystal is never mentioned and her transformation is never shown on screen after the upgrade.

Sailor Neptune's powers are inspired by Roman mythology, where Neptune is the god of the sea. She draws energy from the "deep waters" and blasts it at her foes. She is given three major attacks in the series, and although they all have English names (like those of the other Sailor Soldiers), each is also given kanji in the manga to denote the meaning to Japanese readers. For example, her first attack, Deep Submerge, is given kanji which translate precisely to  and . The intended English pronunciation is given in furigana. This is Sailor Neptune's primary attack for most of the anime series.

In the manga, Michiru owns a special hand mirror which supplements her precognition. This turns out to be the Deep Aqua Mirror, one of three powerful Talismans, the other two of which are carried by Sailor Uranus and Sailor Pluto. In the anime, she does not gain the mirror until she is revealed as one of the Talisman bearers; in either case, it is used in her second attack, Submarine Reflection . In both the anime and manga, she can use to launch an extremely powerful and devastating attack. In the anime, Michiru can also use it through and dispelling illusions, as seen in the SuperS movie. In the manga, she can also use it for astral projection, and lends it to Chibiusa while she and the other Outer Soldiers are away. Chibiusa invokes the Deep Aqua Mirror's strength and power by stating its name and is able to teleport to Sailor Neptune's location.

Michiru's violin, a Stradivarius worth some five million dollars, is called the Marine Cathédrale and is named after "the temple of the sea". Aside from playing it in concert, she uses it in her third and final attack, which (like the instrument itself) has a French-inspired name: . This third attack is only used in the manga, and was never shown in the anime. This attack is also used by the evil Sailor Neptune in Act 50, where it is renamed Galactica Violon Tide. The Neptune Crystal is perhaps her most important possession, as it is her Sailor Crystal and the source of all her power, which becomes especially important in the fifth story arc. It is given to her by Sailor Saturn.

Development
The character of Sailor Neptune was not developed until partway through the Sailor Moon series, after the Sailor Soldiers were well-established. She was created in tandem with Sailor Uranus, as a pair of "complementary but opposite characters", and meant from the beginning to work alongside Sailor Pluto. Creator Naoko Takeuchi has said that she was shocked by the changes made to Michiru's personality in the anime series, but that she was glad fans still liked the character.

Sailor Neptune's visual design is intended to evoke images of her element, from the choice of colors to the wavy quality of her hair, which Takeuchi even joked might be thought of as seaweed hair. In street clothes, Michiru is supposed to be an "artist type" and to dress accordingly; in fact, initial drawings are extremely elegant and "adult", because she was originally intended to be involved in the all-female Takarazuka Revue with Haruka. Although this was not included in the series itself, Takeuchi stated in an interview that she feels Takarazuka is "the maximum level of feminine emancipation," that as such it was her inspiration for the character of Haruka, and that it seemed natural for Haruka to fall in love with another woman—namely Michiru.

The kanji of Michiru's surname translate as  and . Together, they constitute most of the name of the planet Neptune in Japanese, . Her given name is in hiragana  and so its meaning is not inherent, but the word itself means "to rise" . The packaging of Irwin dolls released in Canada in 1998 called Michiru by the name Nerissa.

Actresses

In the Japanese anime series and movies, Michiru Kaioh is voiced by veteran voice actress Masako Katsuki. In the third season of Sailor Moon Crystal, she is voiced by Sayaka Ohara. In the original English dub her name is changed to "Michelle Kaioh" and her voice is provided by Barbara Radecki. Michiru is voiced by Lauren Landa in the Viz Media English dub.

In the stage musicals, Michiru has been played by nine actresses: Kaoru Sakamoto, Chikage Tomita, Miyuki Fuji, Hiroko Tahara, Sara Shimada, Yuhka Asami, Tomoko Inami, Takayo Oyama, and Sayaka Fujioka. Asami, the longest-running of these actresses, knew nothing about Sailor Moon when she was given a role in the musical, but came to greatly admire the character of Michiru after reading the manga and watching the anime. Nao Takagi, who played opposite her as Sailor Uranus, has stated that certain scenes were specially created just for the two of them.

Michiru does not appear in the live-action series.

Reception and influence

The official Sailor Moon popularity polls listed Michiru Kaioh and Sailor Neptune as separate characters. In 1994, with fifty one choices, Sailor Neptune was the seventh most popular character, receiving almost eight thousand votes more than Michiru, who was the ninth. In early 1996, with fifty one choices, Michiru was the sixteenth most popular character, and Neptune was the twenty second.

Fan fiction featuring Haruka and Michiru is among the most searched-for fan fiction on the Internet, and Erica Friedman of Yuricon has described Haruka and Michiru as being "one of the most romantic, funny, and fun yuri couples, ever." In her response to an academic essay on Sailor Moon by Mary Grigsby, author Emily Ravenwood compared Michiru and Haruka's relationship with Zoisite and Kunzite's relationship explaining that "in both cases, the feminine and masculine attributes are highlighted with a heavy hand (deliberate display of stereotypes)." According to her, the contrast between Michiru and Haruka, is not played so burlesque-ly as that of Zoisite and Kunzite, but still is extreme, with Haruka being the "perfect butch" while Michiru "is the classic high femme. She's beautiful, she's artistically talented, she's gracious and has exquisite manners, she even does things with her hair (the only character to do so in the whole show). She's never the one driving the car."

Censorship
In an effort to avoid the controversy that a lesbian character in a cartoon aimed towards a younger audience would cause, given the social mores, Haruka and Michiru's relationship has been censored in certain countries. In North America, the former English dub stated that Haruka and Michiru are cousins, even going so far as to occasionally state this through characters who should not know such information. However, whether in an attempt to be more faithful to the original Japanese or through failure to edit consistently, several episodes of the former English dub retained a noticeable amount of their casual flirting. Due to the censorship and problematic dubbing, some viewers inferred not only a homosexual relationship between the two girls, but also an incestuous one. It has even been implied that the difficulties in dubbing Haruka and Michiru's relationship are part of the reason why there was a gap of several years between the dubbing of the earlier series and the dubbing of Sailor Moon S. In Japan, there were also some controversies around the character.

Viz Media and Studiopolis' English-language redub of the series in 2016 would address the censorship issue by restoring any deleted scenes and preserving the integrity of the original Japanese scripts. In 2019, Viz Media released a new dub of Sailor Moon Sailor Stars, but in what they call a "translation error", they refer to Haruka and Michiru in a booklet as "friends" rather than a lesbian couple. The company later issued an apology on Twitter, in which they acknowledge that the two characters "are not friends, but in fact, partners."

See also

 LGBT themes in comics
 Neptune in fiction
 Neptune (mythology)
 Poseidon
 Percy Jackson (character)
 Oceanus
 Abzu
 Susanoo-no-Mikoto

References

Anime and manga controversies
Comics characters introduced in 1994
Fiction set on Neptune
Fictional characters with precognition
Fictional characters with water abilities
Fictional female musicians
Fictional high school students
Fictional lesbians
Fictional violinists
LGBT characters in anime and manga
LGBT superheroes
LGBT-related controversies in animation
Neptune
Teenage characters in anime and manga
Television censorship

Sailor Neptune


අක්‍ෂි වෛද්‍යවේදය යනු වෛද්‍ය ක්ෂේත්‍රයෙහි ඇති එක් උපක්ෂේත්‍රයකි. මෙහිදී ඇස, මොළය ඇතුළු දෘෂ්ටි මාර්ගයෙහි ඇති වන රෝග සහ සැත්කම් පිළිබදව ද කඳුළු ග්‍රන්ථි සහ ඇසිපියෙහි ඇතිවන රෝග තත්වයන් පිළිබදව ද අධ්‍යයනය කෙරේ. අක්ෂි රෝග විශේෂඥවරයෙකු යනු වෛද්‍ය විද්‍යානුකූලව ශල්‍ය කර්ම පිළිබදව විශේෂඥ දැනුමක් හා පුහුණුවක් ලැබූ වෛද්‍යවරයෙකි. අක්ෂි රෝග විශේෂඥවරුන් ඇස්වල සැත්කම් සිදුකරන බැවින් ඔවුන් ශල්‍ය වෛද්‍යවරුන් ගණයට වර්ගී කරණය කර ඇත.

අක්‍ෂි වෛද්‍යවේදය හෙවත් Ophthalmology යන්න ග්‍රීක භාෂාවෙන් Ophthalmos හෙවත් ඇස යන තේරුම ඇතිව ද Logos හෙවත් විද්‍යාව යන තේරුම ඇතිව ඇස පිළිබදව විද්‍යාව යන අරුත් දේ. මෙහිදී සතුන්ගේ අක්ෂි රෝග පිළිබදව ද අධ්‍යයනය කරනු ලබයි. මිනිසුන්ගේ ඇස් වලින් සතුන්ගේ ඇස් වෙනස් වනුයේ එහි පිහිටීම හා ව්‍යුහ විද්‍යාව අනුව වන අතර ඔවුනට ඇතිවන රෝග තත්වයන් මිනිසුන්ට ඇති වන ඒවාට සමාන වේ. කෙසේ වුවද බොහෝ රටවල පශු වෛද්‍ය විද්‍යාව වෙනම ක්ෂේත්‍රයක් ලෙස අධ්‍යයනය කෙරුණද ඇතැම් අක්ෂි රෝග විශේෂඥවරුන් සතුන්ගේ සහ මිනිසුන්ගේ අක්ෂි රෝග සදහා ප්‍රතාකාර කරනු ලබයි.

අක්‍ෂි වෛද්‍යවේදය
වෛද්‍යවේදය

අක්‍ෂි වෛද්‍යවේදය


Samba je besplatni programski paket koji omogućuje korištenje funkcija sustava Microsoft Windows kao što su usluge datoteka i ispisa na drugim operativnim sustavima te preuzimanje uloge kontrolera domene. Između ostalog, u tu svrhu implementira SMB/CIFS protokol.

Budući da je softver besplatno dostupan pod GPL-om, koristi se kao alternativa operativnim sustavima Microsoft Windows Server.

Komponente i grafička korisnička sučelja
Samba se sastoji od niza pojedinačnih modula koji se koriste za osnovne funkcije i konfiguraciju.

Osnovni moduli su demoni samba (emulacija Active Directoryja od verzije 4), smbd (dijeljenje datoteka i pisača), nmbd (NetBIOS) i winbindd (dodjela korisnika / grupe).

Postoji niz GUI -ja za konfiguriranje Sambe, na primjer:

 Sambin izvorni modul SWAT (Samba Web Administration Tool) temeljen na pregledniku
 Modul za konfiguracijski alat temeljen na pregledniku Webmin
 Alat GSAMBAD kao dio kolekcije GAdmintools
 LDAP upravitelj računa temeljen na pregledniku za upravljanje korisničkim računima
 Opcije dijeljenja mapa u korisničkim sučeljima projekta KDE i Gnome
 Upravljačka sučelja proizvoda kao što su npr. Univention Corporate Server, IServ i Zentyal

Distribucija
Gotovo sve distribucije Linuxa sadrže Sambu i stoga nude pristup dijeljenju datoteka u mješovitim mrežama u kojima se Windows također koristi. Čak i u homogenim Unix mrežama, Samba, a time i SMB protokol, često se koristi umjesto NFS protokola.

Sigurnost
Slijede neke ključne Samba zatvorene ranjivosti:

 U 2010. otkriveno je da su neke verzije do Sambe 3.6.3 dopuštale pristup root računu putem anonimnog pristupa gosta korištenjem Remote Procedure Calls (RPC).
 U svibnju 2017. doznalo se da slični sigurnosni problemi kao kod Windows operativnih sustava, koji se mogu eksploatirati u obliku WannaCryja, postoje i kod Sambe. Uz ovu grešku, koja se naziva SambaCry, bilo je moguće izvršiti ubrizgani zlonamjerni kod na dotičnom sustavu Samba. Pogreška je utjecala na sve verzije Sambe od verzije 3.5.0 do verzije 4.6.4, koja je bila aktualna u svibnju 2017. Ova je pogreška posebno kritična za NAS sustave koji se obično temelje na Sambi. Problem se pogoršava kada je sustav Samba dostupan izvana, a svi proizvođači ne nude odgovarajuća ažuriranja za rješavanje problema svojih vlasničkih NAS sustava ili ta ažuriranja nije instalirao vlasnik, koji nije svjestan problema.

Literatura

 Stefan Kania: Samba 4: Priručnik za administratore. 1. izdanje. Carl Hanser Verlag, 2019., ISBN 978-3-446-45591-7
 Winfried Trümper: Intranetworking s Linuxom, m. CD ROM. 2. izdanje. Addison-Wesley, 1999., ISBN 978-3-8273-1584-7

Izvori

Unix

Samba (softver)


Olaylar
 Bavyera Düklüğü'nden ayrılan Karintiya Düklüğü kuruldu. (dağılışı 1918).

Doğumlar
 5 Şubat - İmparator Sanjō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 67. imparatoru (ö. 1017)

Ölümler
 10 Ocak - I. İoannis, Bizans imparatoru (d. 925)
 11 Ağustos - IV. Pietro Candiano, Venedik Cumhuriyeti "Doçe" unvanı ile devlet başkanlığı yapan 22'inci düka
 Ağustos - Muhammed bin Ali Kaffâl - Fars İslam din bilgini ve düşünürü (d. 904)
 16 Ekim - II. Hakem, Kurtuba Halifesi (d. 915)
 14 Kasım - İmparator Taizu, Çin'in Song Hanedanı'nın kurucusu ve ilk imparatoru (d. 927)
 tarihi bilinmeyen
 I. Mansur, Samani hükümdarı
 Ebu Abdullah el-Mukri, Kürt İslam alimi ve düşünür

976


Le tournoi de hockey sur glace masculin aux Jeux olympiques de Pékin a lieu du 9 au .

La Finlande remporte pour la première fois de son histoire une médaille d'or olympique tandis que la Slovaquie remporte sa toute première médaille olympique, toutes places confondues .

Qualifications

La qualification pour le tournoi masculin de hockey sur glace est déterminée par le classement IIHF établi à l'issue du championnat du monde 2019. La Chine, pays hôte, et les huit premiers du classement mondial obtiennent directement une place pour le tournoi. Les autres équipes ont pu remporter l'une des trois places restantes par l'intermédiaire de tournois qualificatifs, du  au .

Tournoi olympique

Tour préliminaire
Les équipes suivantes sont qualifiées pour le tournoi olympique :

Les douze équipes sont réparties en trois groupes de quatre équipes chacun. Les quatre meilleures nations du classement (soit les vainqueurs de chaque groupe, ainsi que le deuxième mieux classé des trois groupes) sont sélectionnées pour les quarts de finale. Les autres équipes jouent leur qualification selon un système de séries éliminatoires.

Groupe A

Matchs

Classement

Groupe B

Matchs

Classement

Groupe C

Matchs

Classement

Phase finale et matchs de classement
À l'issue des matchs du tour préliminaire, les douze équipes sont classées selon des critères spécifiques. Ce classement est utilisé pour répartir les équipes pour les séries éliminatoires et calculer le classement final à l'issue des Jeux olympiques .

Les critères suivants sont utilisés dans l'ordre présenté ci-dessous :
 Classement dans le groupe préliminaire,
 Nombre de points,
 Meilleure différence de buts,
 Nombre de buts inscrits,
 Position dans le classement mondial IIHF.
Les quatre premières équipes sont directement qualifiées en quarts de finale. Les huit suivantes s'affrontent dans un tour qualificatif.

Tableau

Tour qualificatif

Quarts de finale

Demi-finales

Match pour la troisième place

Finale

Classement final

Récompenses individuelles

Meilleur joueur : Juraj Slafkovský (Slovaquie)

Équipe type IIHF :
 Meilleur gardien :
 Meilleur défenseur :
 Meilleur attaquant :

Statistiques individuelles

Effectifs

Allemagne

Entraîneur :  Toni Söderholm.

Canada

Entraîneur :  Jeremy Colliton

 Forfait : l'entraîneur Claude Julien est remplacé par Colliton pour cause de blessure.

Chine

Entraîneur :  Ivano Zanatta.

Danemark

Entraîneur :  Heinz Ehlers.

États-Unis

Entraîneur :  David Quinn.

Finlande

Entraîneur :  Jukka Jalonen.

 Forfait : Joonas Kemppainen (SKA Saint-Pétersbourg) positif au Covid-19 est remplacé par Joonas Nättinen.

Lettonie

Entraîneur :  Harijs Vītoliņš.

 Forfaits : le défenseur Kārlis Čukste (Dinamo Riga) positif au Covid-19 est remplacé par Nauris Sejejs. En attaque, Roberts Bukarts (HC Vitkovice) est remplacé Gints Meija.

(ROC)

Entraîneur :  Alekseï Jamnov.

 Forfaits : Kirill Martchenko (SKA Saint-Pétersbourg) et Artiom Anissimov (Lokomotiv Iaroslavl) positifs au Covid-19 sont remplacés par Stanislav Galiev et Vladimir Tkatchiov.

Slovaquie

Entraîneur :  Craig Ramsay.

 Forfait : Mário Grman (HPK Hameenlinna) positif au Covid-19 est remplacé par Mislav Rosandić.

Suède

Entraîneur :  Johan Garpenlöv.

 Forfait : Emil Djuse (SC Rapperswil-Jona) et Erik Gustafsson (Luleå HF) positifs au Covid-19 sont remplacés par Philip Holm et Theodor Lennström.

Suisse

Entraîneur :  Patrick Fischer.

 Forfaits : Sven Senteler (EV Zoug), Christian Marti (ZSC Lions) et Joren van Pottelberghe (HC Bienne) positifs au Covid-19 sont respectivement remplacés par Calvin Thürkauf, Lukas Frick et Sandro Aeschlimann.

Tchéquie

Entraîneur :  Filip Pešán.

Références et feuilles de match

Références

Feuilles de match

Voir aussi
 Tournoi féminin de hockey sur glace aux Jeux olympiques d'hiver de 2022

Masculin

Tournoi masculin de hockey sur glace aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


Makalat, 13. yüzyılda Hacı Bektaş Veli'nin İslam dininin genel hükümlerini Türklerin kendine has bir yorumla işlediği kitabıdır. Alevi-Bektaşi inancındaki dört kapı ve kırk makam Makalat'ın ana konusudur. Kitap Arapça kaleme alınmıştır.

 Tasavvuf konularını işleyen makalelerden oluşmaktadır.
 Din, ahlak kuralları, davranışlar ve hoşgörü işlenmiştir.
 Aşk, gönül, akıl, ilim, ahlak, nefis terbiyesi gibi konular soyut bir şekilde ele alınmış, ilimlerin Allah'a ait olduğu ve ilim öğrenmenin önemi anlatılmıştır.
 Eserde  ayrıca Âdem'in yaratılışı, şeytan ve sevdiği işler, Allah'ın varlığı ve birliği gibi konular işlenmiştir.
 Kitaptan kısa bir pasaj şöyledir: ÖĞÜT  "Tarikatın, tasavvuf yolunun ilk makamı, bir alime canı gönülden bağlanıp, tövbe etmektir. Tövbe, canı gönülden olan pişmanlıktır ve mutlaka yapılmalıdır. Tövbe ederken gözyaşı dökmelidir. Tövbeyi kabul edecek olan Allah-û Teâla'dır. Tövbe ettikten sonra O'na tevekkül etmelidir. İkinci makamı, talebe olmaktır. Üçüncü makamı, mücahede, nefse zor gelen, nefsin istemediği şeyleri yapmaktır. Dördüncü makamı, hocaya hizmettir. Beşinci makamı, korkudur. Altıncı makamı, ümitli olmaktır. Yedinci makamı, şevktir ve fakirliktir. Marifetin birinci makamı edep, ikinci makamı, korkudur. Üçüncü makamı, az yemektir. Dördüncü makamı, sabır ve kanaattır. Beşinci makamı, utanmaktır. Altıncı makamı, cömertliktir. Yedinci makamı, ilimdir. Sekizinci makamı, marifettir. Dokuzuncu makamı, kendi nefsini bilmektir."

Tasavvuf eserleri

Makalat


Alyssa Jean "Allie" Gonino (Rockwall Texas, 30 de marzo de 1990), es una actriz y cantante estadounidense. Es conocida principalmente por su actual papel como Laurel Mercer en la serie The Lying Game, y por su personaje Michelle en 10 Things I Hate About You. Ambas son series de ABC Family. Gonino también fue miembro del grupo musical "The Stunners".

Vida y carrera
Allie creció en Rockwall, Texas. Con siete años empezó a tomar clases de violín y de ballet. Durante la mayor parte de su niñez, actuó en gran parte de los teatros del área de Dallas-Fort Worth metroplex cantando, interpretando canto tirolés, y tocando el violín y la mandolina. Durante sus años de instituto, Gonino se interesó por el teatro musical. Un mes antes de comenzar su segundo año de instituto, abandonó los estudios para mudarse a Los Ángeles, y volcarse totalmente en su carrera musical y artística. A los dieciséis años, obtuvo su GED (examen americano que certifica que se poseen los conocimientos adecuados de un nivel de instituto).

Música
En 2007, Allie Gonino se unió al grupo musical "The Stunners", creado por la artista Vitamina C. En el verano de 2010, tras el lanzamiento de su primer sencillo "Dancin' Around the Truth" junto a New Boyz, se embarcaron en una gira de 20 días como teloneras de Justin Bieber en My World Tour. El grupo se encuentra actualmente disuelto.

En 2011, Allie se unió a Adam Brooks y Andy Fischer-Price para formar el trío musicale "The Good Mad", en donde es una de las voces principales y además toca el violín. El 2 de octubre de 2012 presentaron su EP Debut llamado "Alta", el cual están promocionando con diversos shows en vivo.

Actuación
Como actriz, Gonino ha participado en las series Unfabulous, Cory en la Casa Blanca, Zack y Cody: Todos a bordo, Lie to Me y un pequeño papel como Michelle en 10 Things I Hate About You. Actualmente coprotagoniza la serie The Lying Game, en la que interpreta el papel de Laurel Mercer, hermana de Sutton Mercer La serie terminó el 12 de marzo de 2013.

Filmografía

Referencias

Traducción del artículo de Wikipedia en inglés.

Enlaces externos

Cantantes de Texas
Actrices de Texas

Allie Gonino


The president of Haiti (, ), officially called the president of the Republic of Haiti (, , ), is the head of state of Haiti. Executive power in Haiti is divided between the president and the government, which is headed by the prime minister of Haiti. Prime Minister Ariel Henry currently serves as Acting President following the assassination of President Jovenel Moïse on 7 July 2021.

Term and election
A number of qualifications for the presidency are specified by Chapter III, Section A (Articles 134 and 135) of the 1987 Constitution of Haiti.

The president is elected to a five-year term by popular vote.  The president may not be elected to consecutive terms; he may serve a second term only after an interval of five years, and may not run for a third term.

To be elected president, a candidate must:
 be a native-born Haitian and never have renounced nationality;
 be 35 years old by election day;
 enjoy civil and political rights, and not have been sentenced to death, penal servitude, or the loss of civil rights for a crime;
 be the owner of real property and have one's habitual residence in the country;
 reside in the country at least 5 years before election day;
 have been discharged of responsibilities if he previously handled public funds.

Elections are held on the last Sunday in November in the fifth year of a president's term. However, in actuality Election Day is not fixed, per the election held in 2015. If no candidate receives a majority of the vote, a runoff is held between the top two candidates. The runoff candidate with the highest number of votes becomes president.

Each presidential term is supposed to begin and end on the February 7 immediately following the last presidential election. However, this has not always been observed, as when Michel Martelly became President on May 11, 2011.

Duties and powers
Other qualifications for the presidency are specified by Articles 136 to 147, part of Chapter III, Section B of the 1987 Constitution.  The president has no powers except those accorded to him in the Constitution.

The Constitution mandates that the president see to:

 respect for and enforcement of the Constitution and the stability of government institutions;
 regular operations of public entities;
 the continuity of the State;; and
 the nation's independence and the integrity of its territory.

When there exists a majority in Parliament in favor of a new government, the President must choose a prime minister from the majority party; otherwise, he chooses one after consultation with the two houses of Parliament. In either case, the choice must then be ratified by Parliament. The president terminates the duties of the prime minister when the Government resigns.

The president declares war and negotiates and signs peace treaties with the approval of the National Assembly, and signs all international treaties, conventions, and agreements, submitting them to the National Assembly for ratification.  The president also accredits ambassadors and special envoys to foreign nations, receives letters of accreditation from ambassadors of foreign powers, and issues exequaturs to recognize consuls.

With the approval of the Senate, the president appoints the generalissimo of the Haitian armed forces and of the Haitian police forces, as well as Haiti's ambassadors and consuls to foreign states. The president is himself the commander-in-chief of the armed services.

With the approval of the Council of Ministers, the president appoints the directors-general of the civil service, as well as delegates and vice-delegates of various departments and arrondissements.

The president ratifies laws, and has the right to choose between ratifying a law or not.

The president may reduce or commute sentences in all res judicata cases, except ones imposes by Supreme Court judges. The president, however, may not grant amnesty to non-political prisoners.

Residence
The National Palace in the capital Port-au-Prince served as the official residence of the president of Haiti, but was severely damaged in the 2010 Haiti earthquake, and was demolished in 2012. In place of the National Palace, President Moise used his home at Pelerin 5 in Pétion-Ville as a temporary Presidential Palace before relocating to another home in the Juventas area. As of 2023, the current president of Haiti lives in Haiti.

Line of succession
Under the 1987 Constitution, the presidential line of succession went first to the president of the Supreme Court of Haiti, then to the vice-president of the court, and then to puisne judges in order of seniority. An election for president was required within three months of a vacancy occurring, and the acting president could not run for the office. This provision was amended in 2011–2012 to remove all judges from the presidential line of succession, instead designating the Council of Ministers, under the Presidency of the prime minister (Article 149 of the Haitian Constitution).

Latest election

See also

List of heads of state of Haiti
Vice President of Haiti
Prime Minister of Haiti
List of prime ministers of Haiti

Notes
[A___] citations are Article numbers of the 1987 Constitution of the Republic of Haiti.  A government-issued but unofficial (and error-prone) English translation is available at http://www.unhcr.org/refworld/docid/3ae6b542c.html and http://pdba.georgetown.edu/Constitutions/Haiti/haiti1987.html and the French original is available at http://pdba.georgetown.edu/Constitutions/Haiti/haiti1987fr.html

References

Sources

Government of Haiti
.
1807 establishments in Haiti

President of Haiti


Der Provinziallandtag der Provinz Schleswig-Holstein war in der Provinz Schleswig-Holstein innerhalb des Provinzialverbandes ein Selbstverwaltungsorgan, das nach dem Deutschen Krieg seit dem Jahr 1868 bis zu seiner Auflösung am 1. Januar 1934 existierte.

Geschichte
Nach dem Ende des Deutsch-Dänischen Krieges hatte es Konflikte zwischen dem Königreich Preußen und dem Kaisertum Österreich um die Verwaltung der ehemaligen Herzogtümer Schleswig und Holstein gegeben. Infolge des Deutschen Krieges sowie des Prager Friedens kam es zur Gründung der preußischen Provinz Schleswig-Holstein. Der Vereinigte schleswig-holsteinische Provinziallandtag – so sein offizieller Name – konstituierte sich erstmals am 11. Oktober 1868 in Rendsburg. Zusammengesetzt war er aus je neunzehn Vertretern des Großgrundbesitzes, der Städte und der Landgemeinden. Auf diese landesständische Zusammensetzung konnten nur wenige Wähler einen Einfluss ausüben. Grundsätzlich folgte seine Konstitution den preußischen Provinziallandtagen. In der Hauptsache übernahm der Landtag vor allem Selbstverwaltungsaufgaben für die Provinz Schleswig-Holstein (in dieser Funktion Provinzialverband genannt). Hierzu zählten der Wegebau, die Wohlfahrtspflege, das Versicherungs- und Medizinalwesen sowie die Kunst- und Wissenschaftspflege.

Im erst zum 1. Juli 1876 angeschlossenen Herzogtum Sachsen-Lauenburg (nach Preußen eingegliedert als Kreis Herzogtum Lauenburg) bestand die Volksvertretung im Kommunallandtag für den 1872 gegründeten Lauenburgischen Landeskommunalverband. Gebiet und Aufgaben des Landeskommunalverbandes bestanden bis 1945. Die Zuständigkeit des Provinzialverbands Schleswig-Holstein erstreckte sich aufs übrige Provinzialgebiet.

Im Jahr 1871 wurde ein ständischer Ausschuss als Verwaltungsorgan eingesetzt. Ab 1875 wurden die Mitglieder des Provinziallandtages von den Kreistagen und den Stadtverordnetenversammlungen gewählt. Bis 1890 hatte der Provinziallandtag keinen selbstgewählten Vorsitzenden, sondern einen vom König ernannten Landmarschall. Danach konnte das Gremium einen Vorsitzenden selbst wählen.

Nach dem Ersten Weltkrieg wurden während der Weimarer Republik die Mitglieder des Provinziallandtages in freien, geheimen und gleichen Wahlen von der wahlberechtigten Bevölkerung Schleswig-Holsteins (Ergebnisse) gewählt. Im Januar 1926 fanden erstmals auch im Lauenburgischen direkte Wahlen zum Provinziallandtag Schleswig-Holstein statt (nachholend für die Provinzialwahlen am 29. November 1925), so dass die Lauenburger seither direkt gewählte Vertreter in den Lauenburgischen Kommunal- und den Schleswig-Holsteinischen Provinziallandtag entsandten. Im Dritten Reich verlor der Provinziallandtag (wie auch der Kommunallandtag) ab 1933 im Zuge der staatlichen Zentralisierung seine Funktion: Er wurde zum 1. Januar 1934 aufgelöst.

Der Provinziallandtag verfügte über kein eigenes Haus: Die Sitzungen fanden bis 1904 in Rendsburg und im Schleswiger Ständesaal statt. Ab 1905 tagte das Gremium in Kiel.

Am 26. Februar 1946 trat der Ernannte Landtag, den die britische Militärregierung zusammengesetzt hatten, zu seiner ersten Sitzung im provisorischen Stadttheater an der Holtenauer Straße 103 in Kiel zusammen. Seit Mai 1946 bezeichnete sich dieses Gremium – in Anlehnung an den ehemaligen Provinziallandtag Schleswig-Holstein – als Provinziallandtag. Zu Beginn der 9. Sitzung am 10. September 1946 gab es die Bekanntmachung, dass mit der Verordnung Nr. 46 der britischen Militärregierung vom 23. August 1946 "Betreffend die Auflösung der Provinzen des ehemaligen Landes Preußen in der Britischen Zone und ihre Neubildung als selbständige Länder" die Provinz in das Land Schleswig-Holstein umgewandelt werde: Aus dem Provinziallandtag entstand der Schleswig-Holsteinische Landtag.

Persönlichkeiten

Preußischer Staatsrat
Der Provinziallandtag der Provinz Schleswig-Holstein wählte in der Weimarer Republik drei Abgeordnete in den Preußischen Staatsrat. Diese waren:

{| class="wikitable toptextcells"
! Nr. !! Abgeordneter !! Partei !! Amtszeit !! Vertreter !! Partei !! Amtszeit
|-
| style="text-align:center" | 1 || Hermann Bendix Todsen || AG || Mai 1921 bis Januar 1930 || Ludwig Ahlmann || AG  || Mai 1921 bis Januar 1930
|-
| style="text-align:center" | 1 || Max Brauer || SPD || Januar 1930 bis April 1933 || Willi Verdieck || SPD || Januar 1930 bis April 1933
|-
| style="text-align:center" | 1 || Otto Hamkens || NSDAP || April bis 10. Juli 1933 || Oskar Kahle || NSDAP || April bis 10. Juli 1933
|-
| style="text-align:center" | 2 || Graf Christian zu Rantzau-Rastorff || AG || Mai 1921 bis Januar 1930 || Nicolai Reeder || AG|| Mai 1921 bis Januar 1930
|-
| style="text-align:center" | 2 || Wilhelm Struve || DDP || Januar 1930 bis April 1933 || Richard Hansen || SPD || Januar 1930 bis April 1933
|-
| style="text-align:center" | 2 || Claus Petersen || NSDAP || April bis 10. Juli 1933|| Otto Hamkens || NSDAP ||April bis 10. Juli 1933
|-
| style="text-align:center" | 3 || Wilhelm Spiegel || SPD || Mai 1921 bis 27. Dezember 1922 || Max Brauer || SPD|| Mai 1921 bis 18. Januar 1923
|-
| style="text-align:center" | 3 || Max Brauer || SPD || 18. Januar 1923 bis Januar 1930 || Gustav Niendorf  Willi Verdieck|| VSPD SPD || 16. Januar 1923 bis Februar 1926  Februar 1926 bis Januar 1930
|-
| style="text-align:center" | 3 || Graf Christian zu Rantzau-Rastorff || AG || Januar 1930 bis April 1933|| Hermann Todsen || AG || Januar 1930 bis April 1933
|-
| style="text-align:center" | 3 || Paul Schneider || NSDAP || April bis 10. Juli 1933|| Graf Alexander von Kielmansegg || Kampffront || April bis 10. Juli 1933
|}

Siehe auch
 Verwaltungsgliederung Preußens
 :Kategorie:Mitglied des Provinziallandtages von Schleswig-Holstein

Weblinks

Einzelnachweise

Historische Organisation (Schleswig-Holstein)
Landtag (Schleswig-Holstein)
Provinz Schleswig-Holstein
Gegründet 1868
Aufgelöst 1934
Schleswig-Holstein


L'avenue Roger Vandendriessche (en néerlandais: Roger Vandendriesschelaan) est une avenue bruxelloise de la commune de Woluwe-Saint-Pierre qui va de l'avenue de Tervueren à l'avenue Général de Longueville sur une longueur totale de 500 mètres.

Historique et description

Le nom de la rue rend hommage au sergent volontaire de guerre du 3ème Régiment de Chasseurs à Pied Roger Charles VANDENDRIESSCHE, né le 2 juillet 1896 à Bruxelles, tué le 12 août 1916 à Zuidschote. Il était domicilié dans la commune de Woluwe-Saint-Pierre.

Situation et accès

Inventaire régional des biens remarquables

Voir aussi
 Liste des rues de Woluwe-Saint-Pierre

Liens externes
 Commune de Woluwe-Saint-Pierre

Notes et références

 La Chanson des rues de Woluwe-Saint-Pierre de Jean Francis. Louis Musin Éditeur – Bruxelles 1975

Avenue à Woluwe-Saint-Pierre

Avenue Roger Vandendriessche


Crnkasta djetelina (,  jednogodišnja je vrsta iz porodice Fabaceae.  Široko je rasprostranjena po Sredozemlju, uključujući sjevernu Afriku i Bliski istok.

Izvori

Flora Sjeverne Afrike
Flora Zapadne Azije
Flora Europe
Trifolieae

Crnkasta djetelina


Tortilla er et fladbrød, som typisk laves af majsmel eller hvedemel.  På spansk betyder "tortilla" en "lille kage". De blev oprindelig lavet af de indfødte folk i Mesoamerica.

Tortillas lavet med majsmel er den oprindelige type, som stadig er meget populær i Mexico og Mellemamerika. Det mest almindelige mel, som anvendes i dag, er hvedemel.

For at lave en tortilla skal man bruge mel, salt, vand og olie, som blandes sammen til en smidig dej, der rulles ud og steges på en pande. Man kan købe færdigproducerede tortillas i de fleste danske supermarkeder.

Spansk æggekage med kartoffel kaldes også tortilla

Referencer

Spanske ord og vendinger
Mad fra Mexico
Mad fra USA
Pages with unreviewed translations

Tortilla


La Ruta Estatal de Nevada 290, abreviada SR 290 (en inglés: Nevada State Route 290), es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Nevada. La carretera inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la Paradise Valley. La carretera tiene una longitud de 29 km (18.012 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Nevada 290 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Nevada por sus siglas en inglés Nevada DOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Nevada 290 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de Nevada DOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Nevada

Ruta Estatal de Nevada 290


Aréthuse ou La Vengeance de l'Amour (título original en francés; en español, Aretusa, o La venganza del Amor) es una ópera-ballet en un prólogo (pastoral que se desarrolla en los jardines de Marly) y tres entrées (actos) dedicados al Infierno, el Mar y la Tierra (Les Enfers, La Mer, La Terre) con música de André Campra y libreto en francés de Antoine Danchet, basado en el Libro V de Las metamorfosis de Ovidio.

La partitura fue editada por Christophe Ballard en 1701. Bajo el nombre de Alphée et Aréthuse, el acto de ballet fue representado en la Académie royale, el 22 de agosto de 1752, precedido de un Prólogo de las Fêtes de l'Été ("Fiestas del verano"), del abbé Pellegrin y Montéclair, y seguido del intermedio italiano llamado Il Giocatore ("El jugador").

No hubo más reposiciones, pero la obra fue reelaborado por Antoine Dauvergne bajo el nombre de Alphée et Aréthuse, dentro del marco de las Fêtes d'Euterpe ("Fiestas de Euterpe").

Personajes

Referencias

Óperas de André Campra
Óperas en francés
Óperas estrenadas en París
Óperas de 1701
Mitología griega en la ópera

Aréthuse


Tatenokai (楯の会, 楯の會) ou "Sociedade do Escudo" foi uma milícia privada criada no Japão com o propósito de proteger e defender os valores japoneses, servindo ao Imperador do Japão, e contribuindo para a restauração de seu poder e status divino, revogados pela Constituição do Japão de 1947. Foi fundada e liderada pelo autor Yukio Mishima.

Tentativa de golpe

Em 25 de novembro de 1970 , Mishima, junto com quatro membros de sua milícia, tomou como refém o comandante do quartel-general das Forças de Autodefesa em Ichigaya, Tóquio, amordaçando-o a uma cadeira em seu escritório. Imediatamente, Mishima saiu para a varanda com o objetivo de se dirigir a todos os soldados reunidos fora do quartel, e com diferentes faixas tentou persuadi-los a "renovar o país" dando um golpe e "devolver o imperador ao seu lugar certo". No entanto, suas palavras não foram bem recebidas pelos militares japoneses. Notando a indiferença dos soldados, Yukio Mishima cometeu o ritual suicida seppuku.

Milícias
Nacionalismo japonês

Tatenokai


Naja Nissen Kristensen (født 10. august 1999 i Brande, Danmark) er en dansk håndboldspiller, der spiller for Herning-Ikast Håndbold.

Personlige forhold
Hun er lillesøster til Red Bull Salzburg-spilleren Rasmus Nissen.

Referencer

Håndboldspillere fra FC Midtjylland Håndbold
Håndboldspillere fra Ringkøbing Håndbold

Naja Nissen Kristensen


Canadian Club es una marca de whisky de Canadá, popularmente conocida como C.C. Canadian Club. Fue fundada en 1858 por de Hiram Walker y se conocía como Walker's Club Whiskey. Actualmente la marca es comercializada por Beam Inc."

 Historia

Walker fundó su destilería en 1858 en Detroit. Primero aprendió a destilar vinagre de sidra en su tienda de víveres en la década de 1830, antes de pasar a la producción de whisky en barriles en 1854. Sin embargo, debido a al movimiento a favor de la prohibición de la destilación en el estado de Michigan, Walker decidió trasladarse a Windsor, Ontario. A partir de su traslado, Walker fue capaz de perfeccionar el proceso de destilación y comenzar a exportarlo. Waler creó Walkerville, una comunidad que él financiaba para sus empleados.

El whisky de Walker se hizo especialmente popular en los clubs de caballeros de finales del  de Estados Unidos y Canadá, por lo que se le llamó Whisky Club. Debido a ello, Walker posicionó su Whisky Club como un licor de gran calidad, no solo por su suavidad y su pureza, sino también por su proceso de envejecimiento, ya que se elaboraba en barricas de roble durante un mínimo de cinco años. Este proceso fue revolucionario en aquella época, ya que entonces, los bourbons y whiskys se envejecían durante menos de un año.

El Whisky Club se hizo muy popular y los destiladores norteamericanos solicitaron la inclusión de la palabra "Canada" en la botella para diferenciarlo de los whiskys de la competencia. Walker cambió la etiqueta en 1889, añadiendo la palabra "Canadian" en la parte superior de la etiqueta, para distinguir su producto de los otros procesos de la época (escocés, irlandés, etc.) Walker mezclaba maíz y cebada, además de centeno, antes de introducirlo en los toneles de maduración, una receta que actualmente es conocida en todo el mundo como la del whisky canadiense.

En 1890 la palabra "Canadian" se incorpora en la parte inferior de la botella, añadiéndola al nombre del whisky. Este cambio fue solo temporal, ya que tres años más tarde el logotipo fue cambiado de nuevo, transformando el tipo de letra en el que actualmente vemos en todo el mundo.

No fue hasta que el gobierno estadounidense introdujo la ley "Bottled in bond" en 1894 que la población de Estados Unidos comenzó realmente a consumir Canadian Club. Esta ley obligaba a que en las etiquetas de los whiskys, se incluyera el tiempo de maduración. Así se reafirmó el hecho de que el envejecimiento del producto no era solo una moda, sino que mejoraba la calidad del licor.

Tras la muerte de Walker en 1899, la empresa pasó a manos de sus hijos. Con los años, la familia amplió sus negocios, empleando a casi la totalidad de la población de Walkerville, donde construyeron la comisaría de policía y la estación de bomberos, instalaron el agua corriente y la electricidad en las calles. En 1890, el gobierno canadiense reconoció Walkerville como ciudad, incorporándola en el condado de Windsor en 1935.

Durante los años de la Ley seca en Estados Unidos, uno de los mejores clientes de la destilería fueron los gánsteres de Chicago. Se exportaron ilegalmente miles de botellas de Canadian Club a través de una ruta clandestina entre Windsor y Detroit.

Canadian Club ha recibido la Autorización real de los reyes británicos: Victoria de Inglaterra, Eduardo VII, Jorge V e Isabel II. Hiram Walker & Sons fue el único destilador norteamericano que ha recibido una autorización real.

La destilería continúa en Windsor, produciendo Wiser's Whisky, Polar Ice Vodka, Lamb's Rum y Malibu Rum. Canadian Club'' sigue produciéndose en la misma destilería bajo contrato con sus propietarios franceses Pernod Ricard.

Publicidad

En 1967, Hiram Walker & Sons lanzaron la campaña de publicidad "Ocultar una botella", donde diversos consumidores debían buscar una botella de Canadian Club que había sido escondida previamente en lugares exóticos de todo el mundo: el monte Kilimanjaro, el Salto Ángel, el monte Santa Helena y los Alpes suizos. La botella del monte Kilimanjaro no fue descubierta hasta 1970 por un periodista holandés que pasó sobre ella.

La campaña Ocultar una botella terminó oficialmente en 1971, iniciándose de nuevo en 1975, pero ocultando la botella en lugares de más fácil acceso, como el Valle de la Muerte y en la parte superior de un rascacielos de Nueva York. Esta segunda campaña publicitaria terminó en 1981. Un total de 16 botellas de las 22 que se ocultaron fueron recuperadas.

Productos

 Canadian Club 6 Year Old / Canadian Club Premium

 Canadian Club Reserva

 Canadian Club Classic

 Canadian Club 100 Proof

 Canadian Club Sherry Cask

 Canadian Club Dry

Referencias

 Historia de Canadian Club en su página oficial Consultado el 4-2-12

Marcas de whisky

Canadian Club


Đuderina jama je jama na planini Mosoru. Znamenita po tome što je u njoj 1979. otkrivena čovječja ribica. Prostornim planom Splitsko-dalmatinske županije predložena je za zaštitu kao geološko-zoološki spomenik prirode.

Izvori

Špilje u Hrvatskoj
Mosor

Đuderina jama


The year 1672 in science and technology involved some significant events.

Astronomy
 February 6 – Isaac Newton submits his first paper on optics to the Royal Society of London.
 December 23 – Giovanni Cassini discovers Rhea, a satellite of Saturn.
 John Flamsteed determines the solar parallax from observations of Mars.

Botany
 Robert Morison publishes Plantarum Umbelliferarum Distributio Nova, per Tabulas Cognationis et Affinitatis, ex Libra Naturae observata et detecta, the first monograph devoted to a specific group of plants, the Umbelliferae.

Mathematics
 Georg Mohr publishes the Mohr–Mascheroni theorem, that any geometric construction that can be performed by a compass and straightedge can be performed by a compass alone.

Medicine
 Paul Barbette publishes Opera omnia medica et chirurgica.
 Richard Lower publishes De Catarrhis, the first scholarly attempt by an English physician to take a classical doctrine (the theory that nasal catarrh is caused by secretions overspilling from the brain) and to disprove it by scientific experiment.
 Dutch physician Regnier de Graaf describes the female reproductive system.
 Isbrand van Diemerbroeck publishes the first edition of his Anatome corporis humani in Utrecht.
 Thomas Willis publishes the earliest English work on medical psychology, Two Discourses concerning The Soul of Brutes, Which is that of the Vital and Sensitive of Man.

Technology
 Dutch painter Jan van der Heyden improves the fire hose, with his brother Nicolaes, a hydraulic engineer.

Institutions
 January 11 – Isaac Newton is elected a Fellow of the Royal Society of London and it then demonstrates his reflecting telescope to King Charles II of England.

Births
 February 13 – Étienne François Geoffroy, French chemist (died 1731)
 August 2 – Johann Jakob Scheuchzer, Swiss natural historian (died 1733)
 Ann Baynard, English natural philosopher  (died 1697)

Deaths
 March – Peter Blondeau, French-born pioneer of mechanised minting of coin
 April 26 – Lionel Lockyer, English quack doctor (born c. 1600)
 July 3 – Francis Willughby, English ornithologist and ichthyologist, pleurisy (born 1635)
 November 19 – John Wilkins, English bishop and natural philosopher, co-founder of the Royal Society (born 1614)
 late – Semyon Dezhnev, Pomor navigator who in 1648 made the first recorded voyage through the Bering Strait (born c. 1605)

References

17th century in science
1670s in science

1672 in science


Generičko programiranje (eng. Generic programming) je stil računalnog programiranja u kojem su algoritmi pisani na način da predstavljaju "kostur" koji je implementiran tek kasnije, kada se odrede argumenti. Ovaj pristup, koji je ML osnovao 1973. godine, omogućuje pisanje zajedničkih funkcija ili klasa koje se razlikuju samo u vrsti argumenta na kojima djeluju kada se koriste, čime se smanjuje dupliciranje.

Takvi softverski elementi poznati su kao generički podaci (eng. generics) u programskim jezicima Python, Ada, C #, Delphi, Eiffel, F #, Java, Rust, Swift, TypeScript i Visual Basic .NET.

Jezična podrška generičkog programiranja
Generičko programiranje na neki način je postojalo barem od 1970-ih u jezicima kao što su ML, CLU i Ada, a kasnije su ih usvojili mnogi objektni i objektno orijentirani jezici, uključujući BETA, C ++, D, Eiffel, Java.

U objektno orijentiranim jezicima
Prilikom stvaranja klasa spremnika u statički pisanim jezicima, nije zgodno pisati posebne implementacije za svaku vrstu podataka, posebno ako je kôd za svaku vrstu podataka gotovo identičan. Ovakvo preopterećivanje parametara funkcije naziva se ad-hoc polimorfizam. Na primjer, u C ++, umjesto pisanja "zbroji" funkcije za svaki korišteni tip podatka, pomoću generičkog programiranja na sljedeći način možemo izbjeći pisanje viša koda: int zbroji (int a, int b)
{
    return a + b;
}

double zbroji (double a, double b)
{
    return a + b;
}

// "Razlomak" predstavlja korisnički izrađenu klasu koja ima implementiran operator+
Razlomak zbroji (Razlomak a, Razlomak b)
{
    return a + b;
}

/*------------------- KORISTEĆI GENERIČKO PROGRAMIRANJE POSTAJE: -------------------*/

template<typename Tip>
Tip zbroji (Tip a, Tip b)
{
    return a + b;
}
// Funkcija će raditi sve dok podatak tipa "Tip" ima implementiran operator +
// Dakle, to su svi primitivni tipovi te korisnički kreirani tipovi kojima su eksplicitno
// izrađene operator+ metode

// Primjer poziva funkcije s predloškom
int main()
{
    std::cout << "Zbroj: " << zbroji(3, 4) << "\n";         // implicitni poziv; compiler zaključuje da je "Tip" = int
    std::cout << "Zbroj: " << zbroji<double>(3.0, 4.0) << "\n";     // eksplicitni poziv; 3.0 i 4.0 su double

    class Igrac
    {
    public:
        int zdravlje;

        Igrac() : zdravlje(10) {}
        Igrac(int novoZdravlje) : zdravlje(novoZdravlje) {}

        Igrac operator+(Igrac drugiIgrac)
        {
            return zdravlje + drugiIgrac.zdravlje;
        }
    } a, b;
    Igrac c = zbroji(a, b);
    /*
        - Kreiraju se klase koje sadržavaju primitivni podatak tipa integer "zdravlje", poziva se konstruktor "Igrac()"
          koji postavlja varijablu "zdravlje" na vrijednost 10
        - Compiler kreira funkciju "Igrac zbroji(Igrac a, Igrac b)" na temelju kreirane metode "operator+"
        - Operator+ zbraja dva igraca tako da zbroji njihove varijable "zdravlje" (10 + 10 = 20)
        - U funkciji "zbroji" kreira se novi "Igrac" pozivom konstruktora "Igrac(int novoZdravlje)", gdje je argument "20"
    */
    std::cout << "Zdravlje igraca: " << c.zdravlje << "\n";

    return 0;
}

Predlošci u C++
C++ koristi predloške za omogućavanje generičkih tehnika programiranja. Standardna knjižnica C ++ uključuje Standard Template Library ili STL koja pruža okvir predložaka za zajedničke strukture podataka i algoritme. Predlošci u C ++ mogu se koristiti i za metaprogramiranje predložaka, što je način prethodne procjene dijela koda u vrijeme kompajliranja, a ne u vremenu izvođenja.

Tehnički pregled
Postoje dvije vrste predložaka: predlošci funkcijâ i predlošci klasâ. Predložak funkcije je obrazac za stvaranje uobičajenih funkcija na temelju parametara koji se pošalju kada se funkcija kreira. Na primjer, C++ biblioteka standardnih predložaka sadrži predložak funkcije max(x, y) koji stvara funkcije koje vraćaju ili x ili y, ovisno o tome koji je veći. max() može se definirati ovako: template <typename T>
T max(T x, T y) {
 return x < y ? y : x;
}

Izvori

Teme iz programskih jezika

Generičko programiranje


İnsan Hakları Koruma Partisi Bağımsız Samoa Devleti'ndeki siyasi partilerden biridir.

Partinin liderliği Tuila'epa Sailele Malielegaoi tarafından yürütülmektedir.

2001 parlamento seçiminde, parti 30 koltuk kazandı.

Samoa'daki siyasi partiler
1979'da kurulan siyasi partiler

İnsan Hakları Koruma Partisi


An Halodule bermudensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cornelis den Hartog. An Halodule bermudensis in nahilalakip ha genus nga Halodule, ngan familia nga Cymodoceaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos.

Mabibilngan ini ha Bermuda. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Halodule

Halodule bermudensis


Den thebanske triade er en oldegyptisk triade, bestående af Amon (faderen), Mut (moderen), og Khonsu (sønnen).

Egyptiske guder
Egyptiske gudinder

Thebansk triade


Giuliano Galoppo, né le  à Buenos Aires en Argentine, est un footballeur argentin qui évolue au poste de milieu central au São Paulo FC.

Biographie

CA Banfield
Né à Buenos Aires en Argentine, Giuliano Galoppo est formé à l'Atlético de Rafaela et passe également par Boca Juniors avant d'arriver au CA Banfield en 2016. C'est avec ce club qu'il débute en professionnel, faisant sa première apparition en équipe première le 26 novembre 2018 en championnat, face au Racing Club de Avellaneda. Il entre en cours de jeu à la place de  ce jour-là et les deux équipes se séparent sur un score nul de zéro à zéro.

Galoppo inscrit son premier but en professionnel le  face au CA River Plate. Il est titularisé ce jour-là, et son équipe l'emporte par trois buts à un.

São Paulo FC
Le 26 juillet 2022, Giuliano Galoppo rejoint le Brésil afin de s'engager avec le São Paulo FC. Il signe un contrat courant jusqu'en juin 2027 et devient le plus gros achat du club brésilien.

En sélection
En  il est convoqué avec l'équipe d'Argentine des moins de 19 ans.

Vie privée
Giuliano Galoppo est le fils de , ancien footballeur argentin.

Notes et références

Liens externes

Footballeur argentin
Joueur du Club Atlético Banfield
Joueur du São Paulo FC
Naissance en juin 1999
Naissance à Buenos Aires

Giuliano Galoppo


Ernest Brelay, né en 1826 à Rochefort-sur-Mer et mort en 1900 à Rueil-Malmaison, est un économiste français du mouvement coopératif.

Biographie

Petit-fils du député républicain Audry de Puyravault, Ernest Brelay est, durant la Deuxième République et le Second Empire, favorable à l'opposition républicaine.

Riche négociant en tissus, il participe au mouvement coopératif à partir de la seconde moitié des années 1860 et devient vice-président de la Chambre corporative patronale. Durant l'insurrection de la Commune de Paris, il est élu aux élections du  par le  mais démissionne dans les jours qui suivent.

Après la Commune, il tente de développer et de structurer le mouvement coopératif. Il est membre de l'assemblée municipale parisienne entre 1878 et 1879. Il devient peu à peu un partisan de Frédéric Le Play.

Économiste, président de la Société d'économie politique de Paris, il collabore notamment à L'économiste français, au Monde économique et à La Revue des institutions de prévoyance.

Publications

Affaires municipales, de la suppression de l'octroi de Paris et de son remplacement par une taxe sur la valeur vénale de la propriété., 1886
L'Exposition de l'an 1900, ce qu'elle ne devra pas être, ce qu'elle pourrait être..., 1893
Lettres d'un économiste classique à un agriculteur souffrant, 1897
Le Socialisme participationniste, 1895
Les Sociétés ouvrières de production : L'association des tonneliers de Morlaix, 1898
Le Travail national et le travail étranger, par M. Ernest Brelay,... conférence faite à l'assemblée générale de la *Société protestante du travail, tenue le 11 mai 1885

Notes et références

Liens externes

Naissance en décembre 1826
Naissance à Rochefort (Charente-Maritime)
Décès en août 1900
Décès à Rueil-Malmaison
Décès à 73 ans
Économiste français du XIXe siècle
Républicain français du XIXe siècle
Élu de la Commune de Paris
Négociant français du XIXe siècle
Conseiller municipal de Paris
Conseiller général de la Seine

Ernest Brelay


RFA Orangeleaf was a Leaf-class fleet support tanker of the Royal Fleet Auxiliary.

As MV Balder London, before joining the RFA, it saw action in 1982, carrying aviation fuel to the Falkland Islands from Ascension. At the end of the conflict, it entered San Carlos water.

Orangeleaf saw action in the Gulf War in 1991. During early-to-mid-2004, the ship took part in a deployment with a French carrier battle group, centred on the aircraft carrier Charles de Gaulle, to the Indian Ocean. It also appeared in the International Fleet Review of 2005.

On 23 October 2009, it was moved from Birkenhead dry-docks into the River Mersey and so to the Cammell Laird shipyard to continue a major refit.

In 2011, it conducted a light jackstay transfer with .
It was decommissioned on 30 September 2015.

In late February 2016 it was towed to Aliaga, Turkey to be broken up for scrap. Leyal reported scrapping was completed by June 2016.

References

External links

Official Webpage

Ships of the Royal Fleet Auxiliary
Leaf-class tankers
1975 ships
Ships built on the River Mersey
Gulf War ships of the United Kingdom

RFA Orangeleaf (A110)


O TSV Unterhaching, também conhecido como TSV Haching München por questões de cooperação, é um time alemão de voleibol masculino da cidade de Unterhaching, situada no estado da Baviera. Atualmente o clube disputa a 1. Bundesliga, a primeira divisão do campeonato alemão.

Histórico
O clube poliesportivo TSV Unterhaching foi fundado em 1910 na cidade de Unterhaching. A seção de voleibol do clube disputa a 1. Bundesliga desde a temporada 2000–01, se tornando vice-campeão já na temporada seguinte. Na temporada 2008–09 conquistaram o primeiro título da Copa da Alemanha da história do clube após vencerem o Moerser Sportclub 1985 por 3 sets a 1.

Em 2014 o clube retirou-se da Bundesliga após o seu principal patrocinador, o Generali Deutschland, anunciar que encerraria o vínculo com o clube. Após o ocorrido, em 2016 o clube entrou em cooperação com o Hypo Tirol Innsbruck, da Áustria, para competirem o torneio. Na temporada 2017–18, o Hypo Tirol Alpenvolleys Haching estava de volta à Bundesliga. Depois do encerramento prematura do campeonato alemão devido a pandemia de COVID-19, a cooperação foi encerrada novamente.

Na temporada 2020–21 a equipe voltou à primeira divisão como TSV Unterhaching e com sua própria equipe. Em agosto do mesmo ano o clube anunciou uma nova cooperação com o TSV 1860 München, razão pela qual adquiriu o nome fantasia TSV Haching München na temporada 2021–22.

Títulos

Campeonatos nacionais
 Campeonato Alemão
 Vice-campeão: 2008–09, 2009–10, 2011–12

 Copa da Alemanha
 Campeão: 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2012–13
 Vice-campeão: 2002–03, 2011–12

Elenco atual
Atletas selecionados para disputar a temporada 2022–23.

Ligações externas

TSV Unterhaching
Unterhaching

TSV Unterhaching


O  foi um contratorpedeiro operado pela Marinha Imperial Japonesa e uma embarcação da Subclasse Tachibana da Classe Matsu. Sua construção começou em abril de 1944 no Arsenal Naval de Yokosuka e foi lançado ao mar em fevereiro de 1945, sendo comissionado na frota japonesa em maio do mesmo ano. Era armado com uma bateria principal composta por três canhões de 127 milímetros e quatro tubos de torpedo de 610 milímetros, tinha um deslocamento carregado de 1,5 mil toneladas e conseguia alcançar uma velocidade máxima de 27 nós.

O Hatsuzakura entrou em serviço nos últimos meses da Segunda Guerra Mundial e nunca entrou em combate, mas foi usado para transportar emissários e práticos para os navios Aliados entrarem na Baía de Tóquio depois da Rendição do Japão. Foi usado para repatriar soldados japoneses de volta para casa e entregue à Marinha Soviética em julho de 1947. Foi rebatizado Vyrazitelny (Выразительный) e colocado na reserva em fevereiro de 1949, sendo desarmado e renomeado TsL-26. Foi removido do registro naval em março de 1958 e desmontado no ano seguinte.

Características

A Subclasse Tachibana era uma versão simplificada Classe Matsu, modificada para deixá-los mais adequados para a produção em massa. O Hatsuzakura tinha cem metros de comprimento de fora a fora, boca de 9,35 metros e calado de 3,37 metros. Seu deslocamento padrão era de 1 309 toneladas e o carregado de 1 554 toneladas. Seu sistema de propulsão tinha duas caldeiras Kampon que impulsionavam duas turbinas a vapor Kampon, cada uma girando uma hélice. A potência indicada era de dezenove mil cavalos-vapor (catorze mil quilowatts), suficiente para uma velocidade máxima de  27,8 nós (51,5 quilômetros por hora). Sua autonomia era de 4 680 milhas náuticas (8 670 quilômetros) a dezesseis nós (trinta quilômetros).

O armamento principal do Hatsuzakura era composto por três canhões de duplo-propósito Tipo 89 de 127 milímetros montados em uma montagem dupla na popa e uma montagem única diante da superestrutura. Esta montagem única era parcialmente protegida de respingos do mar por um escudo. A precisão dessas armas reduzia-se significativamente contra aeronaves porque não havia nenhum diretório de controle de disparo para ângulos elevados. Também foi equipado com 25 canhões antiaéreos Tipo 96 de 25 milímetros em quatro montagens triplas e treze únicas. O navio tinha um radar de aviso prévio Tipo 13 e um radar de varredura de superfície Tipo 22. A embarcação também era armada com uma única montagem giratória com quatro tubos de torpedo de 610 milímetros instalada a meia-nau e carregava sessenta cargas de profundidade, estas podiam ser jogadas tanto por dois trilhos quanto por dois lançadores.

História

O Hatsuzakura foi encomendado no Ano Fiscal de 1943 sob o 5º Programa de Suplementos de Armamentos Navais Modificado como parte da Classe Matsu, porém o projeto foi simplificado a fim de facilitar a produção e a embarcação foi construída como parte da Subclasse Tachibana. Seu batimento de quilha ocorreu em 12 de abril de 1944 no Arsenal Naval de Yokosuka e foi lançado ao mar em 10 de fevereiro de 1945, sendo finalizado em 28 de maio.

O navio foi designado no mesmo dia para a Esquadra de Contratorpedeiros 11 da Frota Combinada para treinamentos, sendo transferido em 15 de julho para o Distrito Naval de Yokosuka. O Hatsuzakura transportou emissários japoneses e práticos locais em 27 de agosto até a entrada da Baía de Tóquio a fim de se encontrarem com o couraçado . A embarcação foi entregue às forças Aliadas em Yokosuka em 2 de setembro, mesmo dia da rendição formal do Japão, sendo removido do registro naval no dia 15. Foi em seguida desarmado e usado para repatriar soldados japoneses até 1947. Foi entregue à União Soviética em 29 de julho de 1947.

A embarcação foi comissionada na Marinha Soviética no mesmo dia e designada para a Quinta Frota. Foi renomeado para Vyrazitelny em 2 de outubro e colocado na reserva em 14 de fevereiro de 1949. Foi desarmado, convertido em um navio alvo de tiro e renomeado para TsL-26 em 17 de junho. Foi transferido para a Frota do Pacífico em 23 de abril de 1953. Foi removido do registro naval em 11 de março de 1958 e enviado para ser desmontado em 19 de fevereiro de 1959.

Referências

Bibliografia

Ligações externas

Navios de 1945
Navios construídos no Japão
Contratorpedeiros da Marinha Imperial Japonesa
Contratorpedeiros do Japão na Segunda Guerra Mundial
Contratorpedeiros da União Soviética

Hatsuzakura (contratorpedeiro)


රොනාල්ඩ් පෝල්  "රොන්" ෆෙඩ්කිව් (; උපත -1968 පෙබරවාරි 27) පුර්ණකාලින මහාචාර්යවරයෙක් ලෙස ස්ටැන්ෆර්ඩ් විශ්වවිද්‍යාලයේ (Stanford University) පරිගණක විද්‍යා (Computer science) දෙපාර්තමේන්තුවේ කටයුතු කරන අතර පරිගණක ග්‍රාපික (Computer graphics) ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රමුඛ පර්යේෂකයෙක් ලෙස භෞතික වශයෙන් පදනම් වූ ස්වභාවික සංසිද්ධි සමාකරණය සහ සම කුලක (Level set) සම්බන්ධිත මාතෘකා පිළිබද අවධානය යොමුකරන්නෙක්ද වෙයි.  ඔහුගේ තාක්ෂිණ්‍යය චලනය වන පින්තුර (චිත්‍රපට විශේෂයක්) (Motion picture ) සදහා යොදාගෙන තිබේ. ඔහු  අසුව වන විද්‍යායතන තිලිණය (80th Academy Awards),  විද්‍යාව සදහා වන ජාතික විද්‍යායතනය (National Academy of Sciences) මගින් සම්භාවනාව ලබාගෙන ඇත.

ඔහු වර්ෂයේ හොදම චිත්‍රපටි සදහා දෙනු ලබන ඔස්කාර් සම්මානය (Oscar award) ලැබුවේ වර්ධක තාක්ෂණික ක්‍රම සදහාය.එම ක්‍රම  තාක්ෂණික වශයෙන් චිත්‍රපට සදහා නවීන යොදාගැනීම් හැකිකලේය. ඒ අතර 21 වන ශත වර්ෂයේ චිත්‍රපට සදහා යොදාගත් දෘශ්‍ය ක්‍රම වැදගත් වේ. ඒ අතර ස්ටාර් වොර්ස් (Star Wars), හැරී පෝටර් (Harry Potter) , ටර්මිනේටර් (Terminator), සහ පයිරෙට්ස් ඔෆ් ද කැරිබියන් (Pirates of the Caribbean) ෆ්රැන්චිසස් (Franchise) වැදගත් වේ. චිත්‍රපට සදහා ඉතා විශේෂිත දියුණු ක්‍රම භාවිත කල හැකි ආකෘතියක් (Platform) ෆෙඩ්කිව් විසින් නිර්මාණය කරන ලදී. එය ප්‍රථමයෙන් භාවිත කරන ලද්දේ T-X චරිතය නිරුපණය වන ටර්මිනේටර 3: රයිස් ඔෆ් මැෂින්ස් (Rise of the Machines)  චිත්‍රපටිය සදහාය. ඔහු ඔස්කාර් සම්මානය දිනුවා වුවද ඔහු එම තාක්ෂණය භාවිත කරන දෘශ්‍ය කාර්යය (Visual effects) නිර්මාණය කලේ නැත.  ඒ වෙනුවට, ඔහු  පද්ධතියක් නිර්මාණය කළේය. එම පද්ධතියේ අරමුණ වුයේ අනෙකුත් සම්මාන දිනා ඇති තාක්ෂණවේදීන් හා ඉංජිනේරුවන්ට (Engineer) ලෝකයේ මිල අධිකම හා ඉහලම ආදායම්  (Revenue) වාර්තා දිනා ඇති චිත්‍රපට සදහා දෘශ්‍ය ක්‍රම නිර්මාණය කිරීම සදහාය.

එමෙන්ම ඔහු පිවොට් සමාගමේ සම කොටස් කරුවෙක් ද වේ. මෙම පිවොට් නමෙහි දිග තේරුම වන්නේ සියලු තාක්ෂණය හරහා පෞද්ගලික අභිවෘද්ධිය යන්නයි. මෙම සමාගමේ ප්‍රකාශිත ඉලක්කය වන්නේ සියලු තාක්ෂණය   (Surveillance technology)    භාවිත කරමින් මිනිසුන්ට ඔවුන්ගේ පෞද්ගලික ඉලක්ක වන  චිත්‍රපටියක් වඩා හොදට නැරබිමට, වඩා හොදට  රස වීදීමට ඉඩ ලබා දීම වැනි අවශ්‍යතා සාක්ෂාත් කරගැනීම සදහා තාක්ෂණය දියුණු කිරීමය.

පෙර ජීවිතය හා පවුල් ජීවිතය
නිව්යෝර්ක්හි බුෆලෝ නගරයේ උපත ලද ෆෙඩ්කිව් තම  ප්‍රථම උපාධිය /B.S. (B.S.) 1990 වසරේ සහ 1991 වසරේදී උසස් උපාධිය / M.A. (M.A.) නිව්යෝර්ක්හි රාජ්‍ය විශ්වවිද්‍යාලය වන බුෆලෝ විශ්වවිද්‍යාලයෙන් (Buffalo, The State University of New York) ලබාගත් අතර උසස් උපාධිය ගණිත අංශයෙන් (Mathematics) සම්පූර්ණ කරන ලදී.  පසුව,  ඔහු තම ආචාර්ය උපාධිය /Ph.D. (Ph.D.) සදහා භාවිත ගණිත (Applied mathematics) අංශය තෝරාගත් අතර එය කැලිෆෝර්නියා විශ්වවිද්‍යාලයෙන් (UCLA ) 1996 වර්ෂයේදී සම්පූර්ණ කිරීමට සමත්  වුයේය.   ඔහුගේ උපාධි ප්‍රබන්ධන (Dissertation ) සදහා මුලසුන දරන ලද්දේ ස්ටැන්ලි ඔසර්  (Stanley Osher) විසිනි.  ඔහු ඔහුගේ පශ්චාත් උපාධි අධ්‍යයන කටයුතු කැලිෆෝර්නියා විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ගණිත අංශයෙන් හා කැලිෆෝර්නියාවේ තාක්ෂණික ආයතනයෙන් (Caltech) ආකාශ යාත්‍රා විද්‍යාව අංශයෙනුත් (Aeronautics ) ඉගෙනගනිමින් අවසන් කළේය.  මේ සියල්ල අවසානයේ ඔහු ස්ටැන්ෆර්ඩ් පරිගණක විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවට බැදුනේය.  ෆෙඩ්කිව්ට දූවරු  දෙදෙනෙක් සිටි. පළමුවැන්නා බ්‍රිටනිය. ඇය 2000 වර්ෂයේ  උපත ලද අතර  දෙවැන්නා බ්‍රියානා 2003 වර්ෂයේ උපත ලබන ලදී.

චර්යාව

ෆෙඩ්කිව් පුර්ණකාලින මහාචාර්යවරයෙක් ලෙස පරිගණක විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ කටයුතු කරයි. එමෙන්ම ඔහු පරිගණක භෞතික විද්‍යා සගරාවේ  (Journal of Computational Physics)  සහ පරිගණක  විද්‍යා සගරාවේ යන ජර්නලයේ කතෘ මණ්ඩලයේ සේවය කරයි. ඔහු විසින් ප්‍රකාශයට පත් කල ග්‍රන්ථ වලින්  ලෙවල් සෙට් මෙතඩ් සහ ඩයිනමික් ඉම්ප්ලිසිට් සර්ෆෙසස් යන ග්‍රන්ථ  (Springer 2002, ISBN 0-387-95482-1) ප්‍රකාශයට පත් කලේ ස්ටැන්ලි ඔසර් (Stanley Osher) සමගය.

2000 වර්ෂයේ සිට, ෆෙඩ්කිව් කාර්මික ආලෝක සහ ඇස්බැන්දුම් (Industrial Light and Magic) සම්බන්ද නම් ලැයිස්තුව තිරයට පෙළගැස් වීමේ (Motion picture credits) උපදේශකයෙකු ලෙස  ටර්මිනේටර් 3: රයිස් ඔෆ් ද මැෂින්ස්, ස්ටාර් වොර්ස් එපිසෝඩ්  III: රිවේන්ජ් ඔෆ් ද සිත් (Revenge of the Sith) සහ පොසෙයිඩොන් ( Poseidon) යන චිත්‍රපට වල කටයුතු කොට ඇත.  මීට අමතරව, පයිරෙට්ස් ඔෆ් ද කැරිබියන් කොටස් තුනෙහිම හා හැරී පොටර් චිත්‍රපටයේ සමහර කොටස් සදහා ඔහුගේ දායකත්වය ලබා දී ඇත.  ෆෙඩ්කිව්ගේ මෙම ක්‍රම පයිරේට් චිත්‍රපටයේ මුහුද සහ හැරී පොටර් ඇන්ඩ් ද ගොබ්ලේට් ඔෆ් ෆයර් චිත්‍රපටයේ  මකරාගේ රක්තවර්ණ හුස්ම රෙන්ඩර් කිරීම  සාර්ථකව සිදු කොට ඇත. එමෙන්ම එම ක්‍රම මගින් ඉවන් අල්මයිටි  (Evan Almighty) චිත්‍රපටයේ වේගයෙන් ගලන ගං වතුර  දර්ශනයක්ද එය පළමුවෙන් ම  ටර්මිනේටර් 3 චිත්‍රපටයේ  T-X චරිතය සදහා ද භාවිත කොට ඇත. ෆෙඩ්කිව්ගේ මෙම ක්‍රම භාවිත කිරීමේ හොදම අවස්ථාව ලෙස ඔහු දකින්නේ පොසිඩොන් චිත්‍රපටයේ නැව ගිලෙන අවස්ථාවයි.  පයිරේට්ස් ඔෆ් ද කැරිබියන්: ඩේඩ් මෑන්ස් චෙස්ට් යන ච්ත්‍රපටිය දෘශ්‍ය කාර්යය සදහා ඔස්කාර් සම්මානය  (Academy Scientific and Technical Award) 79th ඔස්කාර් සම්මාන උළෙලේදී  (79th Academy Awards )    2007 පෙබරවාරි 25 දින  දිනාගත් අතර  පොසිඩොන් ච්ත්‍රපටියද එම වර්ෂයේම එම කාණ්ඩයට නම් කරන ලදී.    ෆෙඩ්කිව් ගේ මැත් යන්ත්‍රය ක්‍රියාත්මක වන වැඩ සටහන් අතර ටෙන්ටැක්ල්  (Tentacle) නමැති වැඩ සටහන් නිර්මාතෘ ඩේවි ජෝන්ස්(Davy Jones) ගේ   ඩේඩ් මෑන්ස් චෙස්ට් සම්මාන දිනාගැනීමට සමත් විය.

විද්‍යානුකුල සහ ශිල්පීය සහ තාක්ෂණික සම්මාන ( Academy Scientific and Technical Award) සමුළුව බෙවර්ලි විල්සයර් හෝටලයේදී   (Beverly Hills,_California) 2008 පෙබරවාරි 9 පැවැත්විය. එම හෝටලය පිහිටා තියෙන්නේ බෙවර්ලි හිල්ස්, කැලිෆොර්නියා හිය. මෙම සම්මාන උළෙලේදී  ෆෙඩ්කිව් 80 වන විද්‍යායතන සම්මාන ලැබුවේ තාක්ෂණික ජයග්‍රහණ (Academy Award for Technical Achievement) සදහාය. එම ජයග්‍රහණ අතර කාර්මික ආලෝකකරණ සහ ඇස්බැන්දුම් තරල සමාකරණ පද්දතිය නිර්මාණය ඉතා වැදගත් විය.  නික් රස්මුසෙන් සහ ෆ්‍රෑන්ක් ලොසාසෝ පැටර්සන් සමග සම්මාන බෙදාගත්තේය. ඔහු භෞතික විද්‍යාව පදනම් කරගත්  අභාසන සිදු කොට එමගින් චිත්‍රපට සදහා වඩා හොද ජල කාර්යයන් (effects) යොදා ගැනීම හැකි කොට තිබේ. පෙර නිරුපණය වෙනස් මට්ටම් සහිත සාර්ථක ලක්ෂණයන්ගෙන් සමන්විත විය. ඔවුන් නිතරම මතුපිට නිරූපණය ඉතා හොදින් නිම කලත් සමහර කොටස් කාර්යක්ෂමත්වයෙන් ඉතා අඩු විය. ජල රළ කැඩීම වැනි කොටස් ඒ අතර වේ.  ෆෙඩ්කිව්ගේ කණ්ඩායමේ නවීන "ප්‍රයෝගික ලෙවල් සෙට් ක්‍රමවේදය" මගින් සුමට මතුපිට සහ ජල රළ කැඩීම් රෙන්ඩර් කිරීම කිරීමට හැකි කොට ඇත.  ෆෙඩ්කිව්   ඉන්ඩස්ට්‍රියල් ලයිට් ඇන්ඩ් මැජික්  (Industrial Light and Magic),  පික්සර් ඇනිමේසන් ස්ටුඩියොස් (Pixar), ඉන්ටෙල් කොර්පරේසන් (Intel ), හොන්ඩා සහ සෝනි පික්චර්ස් ඉමේජ්වර්ක්ස්  (Sony Pictures Imageworks) යන ආයතන වල වැඩ කොට ඇත. වරක් ෆෙඩ්කිව්ට සම්මාන ප්‍රදානය කිරීම ජෙසිකා ඇල්බා (Jessica Alba) විසින් සිදු කරන බව දැන  ඔහු ඇසෝසියේටඩ් මුද්‍රකයට (Associated Press) ප්‍රකාශ කර සිටියේ: "ඔවුන් මට තත්පර 60 ක් දෙන බව කිවා. ඒ  නිසා මම අවසාන තත්පර 10ගතකලේ මම ලෝකයේ ඉන්න ලස්සනම ස්ත්‍රියට අඩි 10 දුරින් සිටිනවායි යන්න අවබෝධ කරගනිමිනි . . . ඒ වගේම නිවාහරන සැලසුමක් එම වෙලාවේ තිබුනේ නැත."

ෆෙඩ්කිව් සහ ඔහුගේ සගයන් භෞතික විද්‍යාව පදනම් කරගත් නිරූපකර්ණය කේත පුස්තකාලයක්  නිර්මාණය කළේය.(PhysBAM http://physbam.stanford.edu)  එය චිත්‍රපටි සදහා වඩා හොද සුවිශේෂි කාර්යයන් නිර්මාණය කිරීම සදහා පහසුකම් සපයයි. නිදසුන් ලෙස ජලය, දුම, ගින්දර, රෙදි, දෘඩ වස්තු, විරුප්‍ය වස්තු, ගත හැක.  ෆෙඩ්කිව්ගෙන් නිතරම තිර නාම සදහා  උපදෙස් ලබාගැනීමට කාර්යය ඉංජිනේරුවන්,  තාක්‍ෂණිකයන්, සහ චිත්‍රපට කාරක මණ්ඩලය වැනි අය ඉදිරිපත් විය. විවිධ අරමුණු සදහා යොදාගත හැකි නව සංඛ්‍යාත්මක ඇල්ගොරිතම (Algorithm)  නිර්මාණය කිරීම ඔහුගේ පර්යේෂණ වල අරමුණ විය. සංඛ්‍යාත්මක තරල ගති විද්‍යාව (Computational fluid dynamics) සහ  මෘදු වස්තු ගති විද්‍යාව (Soft body dynamics), පරිගණක ග්‍රාපික, පරිගණක දෘෂ්ටිය (Computer graphics)  සහ සංඛ්‍යාත්මක ජෛව යාන්ත්‍රික (Biomechanics) යනාදිය ඒ සදහා සම්බන්ධ කරගන්නා ලදී.  ඒ වගේම  මෙම පද්ධතිය චලිත ග්‍රහණය (Motion capture)  සිට රෙන්ඩර කිරීම (Rendering) සදහා යෙදුම් රැසකම යොදාගත හැක. නමුත් ඔහු ප්‍රධාන වශයෙන් අවධාරණය කලේ භෞතික විද්‍යාව පදනම් කරගත් අභාසන (Simulation ) යයි.

ඔහුගේ කාර්යයන් විස්තර කොට ඇත්තේ මෙසේය:  කෙටිකාලීන රැල්ලක හෝ රෙදි කඩක් භෞතික ක්‍රියාවලියකින් මගින් පාලනය  වන නිසා ඒවායේ  සෑම මට්ටමකම සුචලනය නිර්දේශ කිරීම දීර්ඝ විස්තර සහිත කාර්යයකි. මෙම සංසිද්ධි ස්වභාවිකව පෙනීමට සැලැස්වීම ඉතා අමාරුය. එසේ වුවද භෞතික විද්‍යාව පදනම් කරගත් අභාසන, විශේෂ කාර්යය ප්‍රයතනයේදි තරමක් ජනප්‍රියත්වයට පත්විය. එම උපකරණම සංඛ්‍යාත්මක තරල ගති විද්‍යාවට සහ පුළුල් තිරයක නැවක් ගිලෙන දර්ශනයක් සදහාද ප්‍රයෝජනවත් වේ.

සම්මාන
 විද්‍යාඥ හා ඉංජිනේරු සදහා වන  ජනාධිපති පෙර වෘත්තිය සම්මානය
 විද්‍යාව සදහා ජාතික ඔස්කාර් සම්මානය (Academy of Sciences): පර්යේෂණ සදහා මුල් පිරිම් වෙනුවෙන් වන සම්මානය
 SIGGRAPH:  සුවිශේෂී නව පර්යේෂක සම්මානය(2005)

කෘතීන්
 S. ඔසර්  සහ  R.ෆෙඩ්කිව් ගේ , "Level Set Methods and Dynamic Implicit Surfaces" යන කෘතිය, ස්ප්රින්ගර්--වර්ලැග්, නිව්යෝර්ක් (2002).

මේවා ද බලන්න
 කාර්මික ආලෝකකරණ සහ ඇස්බැන්දුම් (Industrial Light and Magic)
 ලෙවල් සෙට් ක්‍රමවේදය ( Level set method)

සටහන්

භාහිර බැදුම්
 රොන් ෆෙඩ්කිව්ගේ ස්ටෑන්ෆෝර්ඩ්හි මව්පිටුව

 ෆෙඩ්කිව්ගේ  පරිගණක කාර්යසංවිධානයේ සමාගම
 රොන්  ෆෙඩ්කිව් හා නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස්

1968 උපත්

රොනාල්ඩ් ෆෙඩ්කිව්


Stephen Jordan (26 décembre 1886 - 15 septembre 1975) est un homme politique irlandais du Fianna Fáil. Il est élu pour la première fois au Dáil Éireann en tant que Teachta Dála (député) pour la circonscription de Galway lors des élections générales de septembre 1927. Il est réélu aux élections générales de 1932 et 1933 mais perd son siège aux élections générales de 1937. Administrateur sportif, il a arbitré la première finale de camogie All-Ireland en 1932.

Notes et références

Naissance en décembre 1886
Naissance dans le comté de Galway
Décès en septembre 1975
Décès dans le comté de Galway
Personnalité de la guerre civile irlandaise
Député du Fianna Fáil
Membre du 6e Dáil
Membre du 7e Dáil
Membre du 8e Dáil
Personnalité politique du comté de Galway
Décès à 88 ans

Stephen Jordan (personnalité politique)


216591 Coetzee este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
216591 Coetzee este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Campo Catino de Gianluca Masi. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,42 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 3,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 216001-217000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2002
Centura de asteroizi

216591 Coetzee


William Creed Wampler (* 21. April 1926 in Pennington Gap, Lee County, Virginia; † 23. Mai 2012 in Bristol, Virginia) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1953 und 1955 sowie nochmals von 1967 bis 1983 vertrat er den Bundesstaat Virginia im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
William Wampler besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat. Zwischen 1943 und 1945 diente er während des Zweiten Weltkrieges in der US Navy. Danach gehörte er der Reserve der Marine an. Außerdem setzte er seine eigene Ausbildung bis 1948 am Virginia Polytechnic Institute in Blacksburg fort. Anschließend studierte er bis 1950 an der University of Virginia Jura. Anfang der 1950er Jahre arbeitete Wampler als Journalist und Zeitungsverleger bei verschiedenen Zeitungen. Außerdem gehörte er dem Leitungsgremium des Emory and Henry College an. Politisch schloss sich Wampler der Republikanischen Partei an. Im Jahr 1948 war er Wahlkampfmanager im neunten Kongresswahlbezirk seines Staates; 1950 leitete er die republikanische Nachwuchsorganisation in Virginia.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1952 wurde Wampler im neunten Wahlbezirk von Virginia in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 3. Januar 1953 die Nachfolge von Thomas B. Fugate antrat. Da er im Jahr 1954 nicht bestätigt wurde, konnte er bis zum 3. Januar 1955 zunächst nur eine Legislaturperiode im Kongress absolvieren. In den Jahren 1955 und 1956 arbeitete er für die United States Atomic Energy Commission. 1956 bewarb sich Wampler erfolglos um die Rückkehr in den Kongress. Zwischen 1957 und 1960 war er Vizepräsident und Geschäftsführer der Firma Wampler Brothers Furniture Co. Danach übte er die gleichen Funktionen bis 1966 bei der Firma Wampler Carpet Co. aus.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1966 wurde Wampler erneut im neunten Distrikt seines Staates in das US-Repräsentantenhaus gewählt, wo er am 3. Januar 1967 Pat Jennings ablöste, der 1955 sein Nachfolger geworden war. Nach sieben Wiederwahlen konnte er bis zum 3. Januar 1983 acht weitere Legislaturperioden absolvieren. In dieser Zeit endeten der Vietnamkrieg und die Bürgerrechtsbewegung; 1974 überschattete die Watergate-Affäre die Arbeit des Kongresses. Im Jahr 1982 wurde William Wampler nicht wiedergewählt. Er starb am 23. Mai 2012 in Bristol. Sein gleichnamiger Sohn William saß zwischen 1988 und 2012 im Senat von Virginia.

Weblinks

Einzelnachweise

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Virginia
Mitglied der Republikanischen Partei
US-Amerikaner
Geboren 1926
Gestorben 2012
Mann

William C. Wampler


Polnische Wehrmacht (în ) a fost o formațiune militară creată în timpul Primului Război Mondial ca răspuns direct la refuzul lui Piłsudski de a depune un jurământ de credință față de Germania. Aceasta a fost concepută ca fiind o armată a unui stat marionetă polonez, imaginat de către planul Mitteleuropa. Rezultatele campaniei de recrutare au fost dezamăgitoare. Polnische Wehrmacht a fost totuși stabilită ca parte a Armatei Germane și s-a aflat sub comanda germană. Comandantul-șef al Polska Siła Zbrojna a devenit general-guvernatorul Hans Hartwig von Beseler, în timp ce, comandant de facto a fost Generalul de infanterie Felix von Barth.

Polska Siła Zbrojna a fost creată la data de 10 aprilie 1917, ca urmare a Actului de la 5 noiembrie 1916. Aceasta era formată în principal din soldații din Legiunile poloneze, care au luptat alături de armata austro-ungară împotriva Rusiei.

Ca urmare a Crizei Jurământului din iulie 1917, cei mai mulți dintre soldați din Legiunile poloneze au refuzat să jure loialitate Kaiserului german. Aproximativ 15.000 dintre ei au fost închiși în lagăre de concentrare în Beniaminów și Szczypiorno, în timp ce aproape 3.000 au fost recrutați în Armata Austro-Ungară. Deși s-a dorit a avea 50.000 de soldați, formațiunea a reușit să strângă doar 2.775 de soldați, cea mai mare parte recruți neinstruiți din Polonia centrală. După ce comanda unității a fost transferată Guvernului regenței poloneze la 19 octombrie 1918, aceasta a cuprins 9.000 de soldați. După ce Polonia și-a declarat independența pe data de 11 noiembrie 1918, Polnische Wehrmacht-ul a devenit baza noii formate armate poloneze.

Referințe

Relații polono-germane
Polonia în Primul Război Mondial

Polnische Wehrmacht