A 69-a ediție a Premiilor Globul de Aur a avut loc la 15 ianuarie 2012 la Hotelul Beverly Hilton din Beverly Hills, California pe canalul NBC. S-au acordat premii pentru cele mai bune filme din 2011 și cele mai bune emisiuni americane de televiziune din 2011. Ceremonia a fost produsă de Dick Clark Productions în colaborare cu  Hollywood Foreign Press Association.
Ricky Gervais a fost gazda emisiunii, pentru a treia oară consecutiv.
Tema muzicală a acestei ediții a fost creată de Yoshiki Hayashi, conducătorul trupei japoneze X Japan.
Nominalizările au fost anunțate de  Woody Harrelson, Sofía Vergara, Gerard Butler și Rashida Jones la    15 decembrie 2011. Printre producțiile care au câștigat cele mai multe Globuri de Aur se numără   filmul mut  The Artist (3 premii) și   The Descendants  (2 premii). Serialul TV Homeland a primit 2 premii.

Câștigători și nominalizări

Cinema
{| class=wikitable style="width=100%"
|-
! colspan=2 | Cel mai bun film
|-
!style="width=50%" | Dramă
!style="width=50%" |   Muzical sau Comedie
|-
| valign="top" |
The Descendants
The Help
Hugo
The Ides of March
Moneyball
War Horse
| valign="top" |
The Artist
50/50
Bridesmaids
Midnight in Paris
My Week with Marilyn
|-
! colspan=2 | Cea mai bună interpretare (dramă)
|-
! Actor
! Actriță
|-
| valign="top" |
George Clooney – The Descendants as Matt King
Leonardo DiCaprio – J. Edgar ca J. Edgar Hoover
Michael Fassbender – Shame as Brandon Sullivan
Ryan Gosling – The Ides of March as Stephen Meyers
Brad Pitt – Moneyball ca Billy Beane
| valign="top" |
Meryl Streep – The Iron Lady ca Margaret Thatcher
Glenn Close – Albert Nobbs as Albert Nobbs
Viola Davis – The Help as Aibileen Clark
Rooney Mara – The Girl with the Dragon Tattoo ca Lisbeth Salander
Tilda Swinton – We Need to Talk About Kevin as Eva Khatchadourian
|-
!colspan="2"|Cea mai bună interpretare (muzical/comedie)
|-
!Actor
!Actriță
|-
| valign="top" |
Jean Dujardin – The Artist as George Valentin
Brendan Gleeson – The Guard as Gerry Boyle
Joseph Gordon-Levitt – 50/50 as Adam Lerner
Ryan Gosling – Crazy, Stupid, Love. as Jacob Palmer
Owen Wilson – Midnight in Paris as Gil Pender
| valign="top" |
Michelle Williams – My Week with Marilyn ca Marilyn Monroe
Jodie Foster – Carnage as Penelope Longstreet
Charlize Theron – Young Adult as Mavis Gary
Kristen Wiig – Bridesmaids as Annie Walker
Kate Winslet – Carnage as Nancy Cowan
|-
!colspan="2"|Cea mai bună interpretare în rol secundar
|-
!Actor în rol secundar
!Actriță în rol secundar
|-
| valign="top" |
Christopher Plummer – Beginners as Hal Fields
Kenneth Branagh – My Week with Marilyn ca Laurence Olivier
Albert Brooks – Drive as Bernie Rose
Jonah Hill – Moneyball ca Peter Brand
Viggo Mortensen – A Dangerous Method ca Sigmund Freud
| valign="top" |
Octavia Spencer – The Help as Minny Jackson
Bérénice Bejo – The Artist as Peppy Miller
Jessica Chastain – The Help as Celia Foote
Janet McTeer – Albert Nobbs as Hubert Page
Shailene Woodley – The Descendants as Alexandra King
|-
!colspan="2"|Altele
|-
!Cel mai bun regizor
!Cel mai bun scenariu
|-
| valign="top" |
Martin Scorsese – Hugo
Woody Allen – Midnight in Paris
George Clooney – The Ides of March
Michel Hazanavicius – The Artist
Alexander Payne – The Descendants
| valign="top" |
Woody Allen – Midnight in Paris
George Clooney, Grant Heslov, and Beau Willimon – The Ides of March
Michel Hazanavicius – The Artist
Alexander Payne, Nat Faxon, and Jim Rash – The Descendants
Steven Zaillian and Aaron Sorkin – Moneyball
|-
! Cea mai bună coloană sonoră
! Cea mai bună melodie originală
|-
| valign="top" |
Ludovic Bource – The Artist
Abel Korzeniowski – W.E.
Trent Reznor and Atticus Ross – The Girl with the Dragon Tattoo
Howard Shore – Hugo
John Williams – War Horse
| valign="top" |
"Masterpiece" (music and lyrics by Madonna, Julie Frost, and Jimmy Harry) – W.E.
"Hello Hello" (music by Elton John, lyrics by Bernie Taupin) – Gnomeo & Juliet
"The Keeper" (music & lyrics by Chris Cornell) – Machine Gun Preacher
"Lay Your Head Down" (music by Brian Byrne, lyrics by Glenn Close) – Albert Nobbs
"The Living Proof" (music by Thomas Newman, Mary J. Blige, and Harvey Mason Jr., lyrics by Blige, Mason, and Damon Thomas) – The Help
|-
! Cel mai bun film de animație
! Cel mai bun film străin
|-
| valign="top" |
The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn
Arthur Christmas
Cars 2
Puss in Boots
Rango
| valign="top" |
A Separation • IranThe Flowers of War • China
In the Land of Blood and Honey •Statele Unite (în bosniacă/sârbă)
The Kid with a Bike • Belgia/Franța
The Skin I Live In • Spania
|}

Filme cu mai multe nominalizări
6 nominalizări – The Artist
5 nominalizări – The Descendants and The Help
4 nominalizări – The Ides of March, Midnight in Paris and Moneyball
3 nominalizări – Albert Nobbs, Hugo, and My Week with Marilyn
2 nominalizări – 50/50, Bridesmaids, Carnage, The Girl with the Dragon Tattoo, War Horse, and W.E.

Filme care au câștigat mai multe premii
3 premii – The Artist
2 premii – The Descendants

Televiziune
{| class=wikitable style="width=100%"
|-
!colspan="2"|  Cel mai bun serial TV
|-
!style="width=50%"| Dramă
!style="width=50%"| Muzical/comedie
|-
| valign="top" |Homeland
American Horror Story
Boardwalk Empire
Boss
Game of Thrones
| valign="top" |
Modern Family
Enlightened
Episodes
Glee
New Girl
|-
! colspan="2"|  Cea mai bună interpretare într-un serial TV – Dramă
|-
! Actor
! Actriță
|-
| valign="top" |
 Kelsey Grammer – Boss as Tom Kane
Steve Buscemi – Boardwalk Empire ca Nucky Thompson
Bryan Cranston – Breaking Bad ca Walter White
Jeremy Irons – The Borgias ca Pope Alexander VI
Damian Lewis – Homeland ca Nicholas Brody
| valign="top" |
Claire Danes – Homeland ca Carrie Mathison
Mireille Enos – The Killing as Sarah Linden
Julianna Margulies – The Good Wife ca Alicia Florrick
Madeleine Stowe – Revenge ca Victoria Grayson
Callie Thorne – Necessary Roughness as Dr. Danielle "Dani" Santino
|-
!colspan="2"|Cea mai bună interpretare într-un serial TV – Comedie/muzical
|-
!Actor
!Actriță
|-
| valign="top" |
Matt LeBlanc – Episodes as Himself
Alec Baldwin – 30 Rock ca Jack Donaghy
David Duchovny – Californication ca Hank Moody
Johnny Galecki – The Big Bang Theory ca Dr. Leonard Hofstadter
Thomas Jane – Hung as Ray Drecker
| valign="top" |
Laura Dern – Enlightened as Amy JellicoeZooey Deschanel – New Girl as Jessica "Jess" Day
Tina Fey – 30 Rock ca Liz Lemon
Laura Linney – The Big C as Catherine "Cathy" Jamison
Amy Poehler – Parks and Recreation ca Leslie Knope
|-
! colspan="2"|Cea mai bună interpretare într-o miniserie sau film de televiziune
|-
! Actor
! Actriță
|-
| valign="top" |
Idris Elba – Luther as Detective Chief Inspector John Luther
Hugh Bonneville – Downton Abbey as Robert, Earl of Grantham
William Hurt – Too Big to Fail ca Henry Paulson
Bill Nighy – Page Eight as Johnny Worricker
Dominic West – The Hour as Hector Madden
| valign="top" |
Kate Winslet – Mildred Pierce as Mildred Pierce
Romola Garai – The Hour as Bel Rowley
Diane Lane – Cinema Verite as Pat Loud
Elizabeth McGovern – Downton Abbey as Cora, Countess of Grantham
Emily Watson – Appropriate Adult as Janet Leach
|-
!colspan="2"|Cea mai bună interpretare în rol secundar într-o miniserie sau film de televiziune
|-
!Actor în rol secundar
!Actriță în rol secundar
|-
| valign="top" |
Peter Dinklage – Game of Thrones ca Tyrion Lannister
Paul Giamatti – Too Big to Fail ca Ben Bernanke
Guy Pearce – Mildred Pierce as Monty Beragon
Tim Robbins – Cinema Verite as Bill Loud
Eric Stonestreet – Modern Family as Cameron Tucker
| valign="top" |
Jessica Lange – American Horror Story as Constance Langdon
Kelly Macdonald – Boardwalk Empire as Margaret Schroeder
Maggie Smith – Downton Abbey as Violet, Dowager Countess of Grantham
Sofía Vergara – Modern Family as Gloria Delgado-Pritchett
Evan Rachel Wood – Mildred Pierce as Veda Pierce
|-
!colspan="2"|Cea mai bună miniserie sau film TV
|-
| colspan=2 style="vertical-align:top;" |Downton AbbeyCinema VeriteThe HourMildred PierceToo Big to Fail|}

Seriale TV cu mai multe nominalizări
4 nominalizări – Downton Abbey and Mildred Pierce3 nominalizări – Boardwalk Empire, Cinema Verite, Homeland, The Hour, Modern Family, and Too Big to Fail2 nominalizări – 30 Rock, American Horror Story, Boss, Enlightened, Episodes, Game of Thrones and New GirlSeriale TV cu mai multe premii
2 premii – Homeland Ceremonie

Prezentatori
 Jessica Alba și Channing Tatum - Best Animated Feature Film
 Antonio Banderas și Salma Hayek - Best Television Series – Comedy or Musical
 Kate Beckinsale și Seth Rogen - Best Actress in a Motion Picture – Musical or Comedy
 Jessica Biel și Mark Wahlberg - Best Actor in a Motion Picture – Musical or Comedy
 Emily Blunt a prezentat Bridesmaids Pierce Brosnan
 Gerard Butler și Mila Kunis - Best Supporting Actor – Motion Picture
 George Clooney a prezentat Moneyball Bradley Cooper - Best Supporting Actress – Motion Picture
 Meltem Cumbul Announced about Golden Globe rating
 Johnny Depp a prezentat Hugo Robert Downey, Jr. a prezentat The Artist Jimmy Fallon și Adam Levine with Best Original Song and Best Original Score
 Tina Fey și Jane Lynch with Best Actor in a Television Series – Comedy or Musical
 Colin Firth with Best Actress in a Motion Picture – Drama
 Jane Fonda with Best Motion Picture – Musical or Comedy
 Harrison Ford with Best Motion Picture – Drama
 Sarah Michelle Gellar și Piper Perabo with Best Supporting Actor – Series, Miniseries or Television Film
 Jake Gyllenhaal a prezentat My Week With Marilyn Dustin Hoffman with Best Actress in a Television Series – Drama
 Felicity Huffman and William H. Macy with Best Supporting Actress – Series, Miniseries or Television Film
 Angelina Jolie with Best Director
 Nicole Kidman and Clive Owen with Best Screenplay
 Ashton Kutcher and Elle Macpherson with Best Actress in a Television Series – Comedy or Musical
 Queen Latifah a prezentat The Help Rob Lowe și Julianne Moore with Miss Golden Globe, Best Actress – Miniseries or Television Film and Best Miniseries or Television Film
 Madonna with Best Foreign Language Film
 Melissa McCarthy și Paula Patton with Best Actor in a Television Series – Drama and Best Television Series – Drama
 Ewan McGregor a prezentat 50/50 Katharine McPhee and Debra Messing with Best Actor – Miniseries or Television Film
 Michelle Pfeiffer a prezentat War Horse Freida Pinto a prezentat Midnight in Paris Brad Pitt a prezentat The Ides of March Sidney Poitier și Helen Mirren with the Cecil B. DeMille Award
 Natalie Portman with Best Actor in a Motion Picture – Drama
 Reese Witherspoon a prezentat The Descendants''

In Memoriam

Note

Legături externe
 Official Site
 69th Golden Globe Awards at IMDb

Vezi și
2011 în film
2011 în televiziune
2012 în film
2012 în televiziune
Oscar 2012

 2012 în California
069

A 69-a ediție a Premiilor Globul de Aur


Les élections législatives françaises de 1951 se tiennent le 17 juin. Ce sont les deuxièmes élections législatives de la Quatrième République.

Mode de Scrutin

Le mode d'élection choisit pour ce département est le scrutin uninominal à un tour.

Dans le territoire de la Mauritanie, un député est à élire.

Élus

Résultats

Résultats à l'échelle du département

Articles connexes
 Liste des circonscriptions législatives de la Mauritanie
 Liste des députés de Mauritanie
 Élections législatives françaises de 1951

Notes et références

Mauritanie
Élections législatives en Mauritanie

Élections législatives de 1951 en Mauritanie


Genés Höhlensalamander (Speleomantes genei, Syn.: Atylodes genei) ist ein südeuropäischer Schwanzlurch aus der Familie der Lungenlosen Salamander (Plethodontidae).

Merkmale
Adulte Tiere werden maximal 14 cm lang. Der Schwanz der Salamander ist relativ kurz, der Kopf ist breit und setzt sich deutlich vom Hals ab. Die Augen stehen hervor, die Schnauze ist stumpf. Finger und Zehen sind kurz, abgerundet und bis zur Hälfte ihrer Länge mit Spannhäuten verbunden.

Die Rückenfärbung ist sehr variabel und kann gelblich, olivfarben oder dunkelbraun sein und mit hellen oder dunklen Fleckenzeichnung versehen sein. Der Bauch ist gelblich oder blassrosa und kann dunkel bestäubt sein.

Verbreitung
Diese Art lebt im Südosten Sardiniens.

Lebensweise
Genés Höhlensalamander kommt im Bergland bis in Höhen von etwa 1000 Metern vor und lebt in Höhlen und im Freiland an schattigen, feuchten Stellen unter Steinen, Baumstümpfen, morschen Holzstapeln und in Felsspalten. Sie sind reine Landbewohner, die nur schlecht schwimmen aber gut klettern können. Da sie lungenlos sind erfolgt die Atmung ausschließlich über die Mundschleimhaut und die Körperoberfläche. Genés Höhlensalamander ernähren sich von kleinen Insekten, Asseln und Spinnen, die mit ihrer klebrigen, vorschnellbaren Schleuderzunge erbeutet werden.

Fortpflanzung
Wie bei anderen Höhlensalamandern erfolgt die Paarung an Land. Das Männchen steigt dabei auf das Weibchen und umklammert es mit seinen Vorderbeinen. Beide Partner schlängeln dabei mit dem Schwanz. Darauf löst das Männchen seine Umarmung, beginnt den "Paarungsmarsch", das Männchen voran und das Weibchen hinterher, bei dem das Männchen eine Spermatophore auf dem Untergrund absetzt. Dieses Samenpaket wird anschließend vom Weibchen mit seiner Kloake aufgenommen. Das Weibchen legt später, überwiegend im Frühjahr, einige wenige Eier in Erdhöhlen und bewacht diese dort. Aus den Eiern schlüpfen nach etwa 12 Monaten die Jungtiere.

Gefährdung und Schutz
Genés Höhlensalamander wird von der IUCN als "Near Threatened" (entspricht etwa der deutschen Kategorie "Vorwarnliste") eingestuft. Hinweise das die Gesamtpopulation sinkt gibt es nicht. Örtlich begrenzt kann es zu Habitatverlust kommen und manchmal werden Exemplare illegal eingesammelt.

Genés Höhlensalamander wird von der Europäischen Union in den Anhängen II und IV der FFH-Richtlinie geführt und gilt damit als streng zu schützende Art von gemeinschaftlichem Interesse, für deren Erhaltung von den Mitgliedsstaaten besondere Schutzgebiete ausgewiesen werden müssen.

Literatur
 Axel Kwet: Reptilien und Amphibien Europas. Franckh-Kosmos, Stuttgart 2005, ISBN 3-440-10237-8.
 Andreas Nöllert, Christel Nöllert: Die Amphibien Europas. Franckh-Kosmos, Stuttgart 1992, ISBN 3-440-06340-2.

Weblinks

 Arie van der Meijden, Research associate, Museum of Vertebrate Zoology, UC Berkeley. "Hydromantes genei" (eng.). AmphibiaWeb, University of California.
 American Museum of Natural History Amphibian Species of the World 5.5
 Weitere Bilder zu Genés Höhlensalamander

Lungenlose Salamander
FFH-Arten (Anhang IV)
FFH-Arten (Anhang II)

Genés Höhlensalamander


Çıban veya fronkül, bakteriyel enfeksiyon; deride oluşan ağrılı, şiş apseye verilen isimdir.

Genellikle, bir kıl keseciğine ya da yağ bezi kanalına giren Staphylococcus aureus bakterisinden kaynaklanır. Dokunulduğu zaman ele çok sert gelse de, gerçekte irinle doludur. İrinin birikmesi komşu sinirler üzerine baskı yapar ve iltihaba yol açar. Çıbanlar genel olarak, bir yere sürtünen bölgelerde, söz gelimi boyun, yüz, kulak, kol ve bacaklarda oluşur; ama bedenin her yerinde de görülebilir.

Ortasında kıl ostiumuna uyan bir yerde beyaz veya gri bir tıkaç gösteren fındık veya ceviz iriliğinde akut inflamasyon gösterir. Küçük fronküllerde nemli ısı drenajı artırır ve yeterli görünmektedir.  Zamanla tıkacı atılır ve içindeki cerahat boşalır. Büyük fronküllerde ise drenaj gerekir. Gerek lokal gerekse sistemik nedenler ile çok sayıda fronkül gelişmesine veya sık sık nüksetmesine fronküloz denir. Fronkül her bölgede bulunabilir.

Dış kulak yolu
Dış kulak yolunun kıkırdak kısmındaki kıl köklerinde stafilokoklarla meydana gelir. Başlangıçta ağrı ile başlar, sonra ateş ve kırgınlık meydana gelir. Dış kulak yolunun hareket ettirilmesi ile (çiğneme vs.) ağrı artar. Başlangıçta kızarıklık, daha sonra şişlik ve fronkül gözlenir. Tedavide, antibiyotik verilir, ileri vakalarda drene edilir.

Tedavi
Küçük çıbanların tedavisi, bulunduğu bölgenin temiz tutulmasına, tahriş edilmesinin önlenmesine ve antibiyotik merhemler uygulanmasına dayanır. Özellikle yüzde çıkan büyük çıbanlar kan zehirlenmesine (septisemi) yol açabilir. Eğer hastalık ile ilgili önlemler alınmazsa 'sepsis'e kadar vücudumuzdaki zehirli kan gider.

Ayrıca bakınız
 Apse

Enfeksiyon dermatoloji hastalıkları

Çıban


Dans le manichéisme, Jésus (Romanisation des Parthes et des Pahlavi : Yyšw '[Yišō]) est considéré comme l'un des quatre prophètes de cette religion, avec Zoroastre, Gautama Bouddha et Mani est aussi une « divinité guidante » qui salue les corps de lumière des justes après leur délivrance.

Avant l'introduction du manichéisme en Asie centrale, le nombre de prophètes reconnus par celui-ci était indéterminé. Après avoir été introduit en Asie centrale, il a été déterminé qu'il y en avait cinq, c'est-à-dire les quatre prophètes susmentionnés plus le dieu hindou Narayana, car l'hindouisme avait une grande influence dans l'ancienne Asie centrale.

Mani, le fondateur de l'église, a grandi dans une famille chrétienne au  après JC. Son père Pātik était un croyant dans l'église. Ils vivaient dans le sud de la Mésopotamie sous le règne de la dynastie sassanide . Bien que Mani mentionne le zoroastrisme et Sakyamuni dans ses propres écrits, Jésus est le point clé. Par exemple : « Jésus est le sauveur de Mani » ; « Mani, l'apôtre de Jésus-Christ » ( le sceau de cristal de Mani et son propre nom dans la lettre) ; « Mani est le Saint-Esprit de Jésus » (Mani, titre honorifique de ses disciples). Le père de l'Église catholique Augustin a écrit une fois sur l'obsession des Manichéens pour Jésus, Et il existe de nombreux hymnes dans les écritures manichées dans diverses langues.

Jésus et Mani
Mani a été exposé à diverses formes de christianisme dans le sud de la Mésopotamie au troisième siècle, et Jésus a constitué un élément important de son enseignement. Mani a grandi dans une communauté judéo-chrétienne des Elcesaitas et a eu des contacts avec d'autres groupes chrétiens, tels que les bardesanistes et les marcionistes. Dans cette région occidentale de l'Empire sassanide, le zoroastrisme était nettement moins dominant que dans les provinces centrales. L'environnement cosmopolite et multiethnique de la Mésopotamie antique tardive a permis à Mani, très instruit, de considérer les enseignements des autres prophètes par rapport aux siens. Si Zoroastre et le Bouddha historique ont également été commentés, c'est Jésus qui a reçu le plus d'attention dans les écrits de Mani. Les liens de Mani avec Jésus sont divisés en trois thèmes principaux : « Jésus est le sauveur personnel de Mani » (comme le montre le codex manichéen de Cologne (en)), « Mani est l'apôtre de Jésus-Christ » (comme le montre le sceau de cristal de Mani et comme une auto-désignation dans ses lettres), et « Mani est le paraclet de Jésus » (comme le montrent les désignations de ses disciples). Dans un sermon conservé dans une traduction copte de l'Égypte du , Mani résume la vie de Jésus.

Diverses sources confirment que les thèmes d'origine chrétienne, en particulier la figure de Jésus, continuent d'être significatifs tout au long de l'histoire manichéenne. Les écrits d'Augustin documentent la dévotion manichéenne à Jésus. Les hymnes manichéens à Jésus sont préservés dans une variété de langues, en particulier le copte de l'Égypte du  et, dans une moindre mesure, le parthien, le sogdien, le persan moyen et l'ouïgour, de Karakhoja du  au , et même le chinois moyen, de la Chine du Nord du . Cette richesse des thèmes de Jésus, surtout dans la partie occidentale du monde manichéen, a conduit à une lecture chrétienne du manichéisme qui a dominé les premières études sur cette religion. Aujourd'hui, les opinions sur l'origine du manichéisme se divisent en deux interprétations opposées, selon lesquelles le manichéisme est issu du zoroastrisme avec de fortes influences chrétiennes ou, inversement, du christianisme avec de fortes influences zoroastriennes. Quel que soit le point de vue traditionnel retenu, il ne fait aucun doute que les sujets de Jésus faisaient partie intégrante du manichéisme.

Dans la pensée manichéenne
Dans l'usage chrétien originel, le nom propre de Jésus (traditionnellement interprété comme « Yahvé est l'aide ») peut ou non être accompagné de l'épithète Christ ou Messie, mais Christ était également utilisé seul, comme s'il s'agissait d'un nom en soi. En utilisant de telles épithètes, les Pères de l'Église primitive ont exprimé leur conviction que Jésus avait réalisé l'espérance d'un rédempteur eschatologique.

Dans les enseignements gnostiques, d'autre part, il y avait une forte tendance à séparer le Jésus terrestre, c'est-à-dire l'homme Jésus de Nazareth, du Christ céleste, le sauveur cosmique, distinction qui avait peut-être déjà été préfigurée dans la Judéo- Communauté chrétienne des elcesaites, dans laquelle Mani a grandi avec l'idée d'un Jésus cosmique souffrant sur terre et dans l'eau. La notion chrétienne du sacrifice unique de Jésus ne se trouve pas dans le manichéisme, et il apparaît donc que Jésus n'était pas essentiel à la doctrine manichéenne. En réalité, cependant, il était l'une des figures les plus populaires des écrits manichéens et au moins six aspects différents peuvent être distingués, qui étaient tous d'une grande importance pour les croyances et le culte manichéens.

Six identités de Jésus
« Jésus » était à l'origine un nom commun dans l'ancien Israël ; « Christ » est un titre d'origine grecque signifiant " oint " qui traduit le titre hébreu Messie. Les Pères de l'Église chrétienne ont appelé la combinaison des deux « Jésus-Christ », indiquant que le christianisme affirme pleinement que Jésus est le Messie, c'est-à-dire le sauveur promis aux Juifs dans la Bible. En revanche, le gnosticisme, avec sa théologie dualiste, tend à distinguer clairement le Jésus historique et le Christ en tant que Dieu. Dans le manichéisme, trois identités distinctes de Jésus sont distinguées, qui sont parfois distinguées davantage par les historiens pour énumérer au moins six aspects distincts de Jésus qui étaient tous d'une grande importance pour la croyance et le culte manichéens.

Jésus la Splendeur

Jésus la Splendeur ( ; également traduit par Jésus le Brillant et Jésus le Rayonnement ) est l'aspect préexistant de Jésus dans le manichéisme, comparable au Logos éternel dans le christianisme. Il apporte des connaissances sur les secrets du passé, le présent et la prophétie du futur d'une part, et la capacité de différencier le bien et le mal envers l'humanité, d'autre part. En tant que Jésus la Splendeur, son rôle principal était celui de révélateur et de guide ; c'est donc Jésus la Splendeur qui réveilla Adam qui lui révéla les origines divines de son âme et sa douloureuse captivité par le corps et le mélange avec la matière. En conséquence, c'est aussi Jésus qui libère Adam et lui conseille de manger de l'Arbre de la connaissance pour échapper à la prison du Prince des Ténèbres.

Cet aspect de Jésus est le sauveur qui rachète la lumière emprisonnée dans l'homme ; l'Intelligence rédemptrice, le Grand Nous, en est l'émanation. Jésus la Splendeur est l'une des divinités rédemptrices de la « troisième évocation » (une série de divinités évoquées par le Père de la Grandeur dans le but du salut) et est considérée comme une émanation du Troisième Messager, le premier membre de la troisième évocation, mais, en raison de sa grande importance et de ses multiples fonctions, sa position dans la hiérarchie divine est parfois représentée différemment, par exemple, en tant que Fils de la Grandeur (c'est-à-dire du Père de la Grandeur ) ou Fils du premier homme (deuxième membre de la « première évocation »).

Il est la Grande Sagesse, qui est chargée de sauver les molécules de lumière emprisonnées dans le corps humain. Il est le troisième messager convoqué par la divinité suprême du manichéisme pour sauver le monde. L'acte de salut du troisième messager a rendu les démons anxieux et craintifs de perdre le contrôle de l'élément lumière, ils ont donc créé Adam et Eve, les ancêtres humains originels, et ont emprisonné la lumière dans le corps humain sous forme d'âme. La lumière a pu transmettre à Adam la connaissance spirituelle du salut afin de réveiller les âmes enfouies des humains. Mais Adam a été tenté par Eve de donner naissance à Caïn, Abel et Seth, ce qui a entraîné l'échec du salut. L'humanité continuant à se reproduire, l'âme est soumise à la chair, et l'élément lumière ne peut s'échapper de l'enfermement du Prince des Ténèbres.

Jésus l'enfant
Jésus l'Enfant est décrit comme une émanation de Jésus la Splendeur avec une relation étroite avec Jésus Souffrant, identifié à l'incarnation de la volonté de rédemption de l'âme.

Jésus la Lune
Comme Jésus la Splendeur a son siège cosmique sur la lune, du moins dans la croyance populaire, la lune elle-même est identifiée à Jésus la Splendeur. Un texte sogdien contient la phrase « la nuit quand Jésus [la lune] se leva ».

Jésus le Ressuscité
Le Jésus ressuscité, ou Jésus eschatologique, est prophétisé pour régner sur l'humanité pendant 120 ans après son jugement final et avant que la grande conflagration ne purifie la lumière rédemptrice restante. D'après le sermon copte sur la Grande Guerre, dans lequel Jésus la Splendeur est dépeint comme rendant le Jugement dernier, il est clair que l'aspect de Jésus ressuscité était étroitement lié à celui de Jésus le Lumineux.

Jésus le Messie
Jésus le Messie était le Jésus historique de Nazareth qui a été identifié comme le prophète des Juifs et le précurseur de Mani qui a proclamé la vérité et accompli des miracles. Les Manichéens soutenaient une christologie monophysite, docétique, croyant qu'il n'était entièrement divin que, n'ayant qu'un corps spirituel et non matériel, bien qu'apparaissant sur terre comme un apôtre de la lumière avec une apparence humaine. Par conséquent, il n'a jamais connu la naissance humaine, mais n'est vraiment né qu'à son baptême, car c'est à cette occasion que le Père a ouvertement reconnu sa filiation. La forme et l'apparence changeantes du Christ ont été identifiées comme un «mystère », rappelant la description d'Augustin . La souffrance, la mort et la résurrection de Jésus le Messie n'étaient qu'en apparence, exemplaires de la souffrance et de la délivrance éventuelle de l'âme humaine, mais sans valeur salvifique en soi, bien qu'elles préfiguraient le propre martyre de Mani.

Jésus la Souffrance

Jésus souffrant (  ) est identique à l'Âme du Monde et au Soi Vivant, qui est la lumière emprisonnée dans la matière ; comme le Jésus historique, il est représenté crucifié dans le monde. La douleur subie par la lumière emprisonnée était considérée comme réelle et imminente, pas simplement métaphorique. Cette souffrance constante et universelle de l'âme captive s'exprime dans la crucifixion de Jésus Souffrant, qui fut « la vie et le salut de l'Homme », sur la croix de lumière à laquelle il était suspendu. Ce  était présent non seulement dans chaque arbre, herbe, fruit et légume, mais même dans les pierres et le sol de la Terre, comme décrit dans les psaumes coptes manichéens.

Sommaire
Tous les aspects de Jésus dans le manichéisme peuvent être résumés par un concept unifié d'une figure cosmique, souffrante et salvatrice, « rédemptrice rachetée ». Par ces aspects, Jésus est devenu une figure omniprésente et omniprésente dans la cosmologie du manichéisme. Cependant, dans chacun de ses aspects, Jésus peut être représenté par des entités mythologiques plus précises : Jésus la Splendeur par le Grand Nous, Jésus Souffrant par l'Ame du Monde, Jésus l'Enfant par l'Enthymèse de la Vie, Jésus la Lune par l'éclat de la lune., etc.

Dans la littérature de Kephalaia

La Kephalaia du Maître
Alors que Jésus n'est que rarement appelé Jésus le Splendeur dans d'autres écrits manichéens, il est communément appelé comme tel dans la Kephalaia de l'Instructeur. Dans la Kephalaia, Jésus est une émanation du Père de la Grandeur et apparemment identique au Troisième Envoyé et à la parole vivante, engendrée pour réparer les dommages causés par la rébellion des Archontes . Lorsque Jésus le Splendeur descend sur la terre, il prend plus tard la forme de chair pour se manifester dans le monde matériel.

Dans le texte « Louez Jésus »
Après l'introduction du manichéisme en Chine, parce que l'image de Jésus était assez peu familière à la culture chinoise, les missionnaires l'ont combinée avec la culture bouddhiste, appelée Jésus Bouddha, et lui ont donné un modèle de grande miséricorde et de soulagement. image bouddhiste. Par conséquent, les croyants ont écrit dans l'extrait suivant de l'hymne « Texte de louange à Jésus », qui est comme une écriture bouddhiste dans le rouleau d'hymne manichéen chinois.

Articles connexes
 Christologie
 Logos (christianisme)
 Jésus en Islam
 Docétisme

Références

Manichéisme
Pages avec des traductions non relues

Jésus dans le manichéisme


Organik kimya, organik bileşik'lerin ve organik madde'lerin yani karbon atom'larını içeren çeşitli formlardaki madde'lerin yapısını, özelliklerini ve reaksiyonların bilimsel çalışmasını içeren kimya'nın bir alt dalıdır. Yapının incelenmesi yapısal formüllerini belirler. Özelliklerin incelenmesi, fiziksel ve kimyasal özellikleri ve davranışlarını anlamak için kimyasal reaktivite'nin değerlendirilmesidir. Organik reaksiyonların incelenmesi doğal ürünlerin, ilaç'ların ve polimer'lerin kimyasal sentezini ve bireysel organik molekül'lerin laboratuvarda ve teorik (In silico) çalışma yoluyla incelenmesidir.

Organik kimyada incelenen kimyasallar arasında, hidrokarbon'ların (yalnızca karbon ve hidrojen içeren bileşikler) yanı sıra karbon esaslı ancak aynı zamanda diğer elementleri de içeren bileşikler, özellikle oksijen, azot, sülfür, fosfor bulunur (birçok biyokimya'salda bulunur) ve halojen'lerdir. Organometalik kimya, karbon-metal bağları içeren bileşiklerin incelenmesidir. Ayrıca çağdaş araştırmalar lantanit'ler dahil olmak üzere diğer organometalik'leri, özellikle de geçiş metali çinko, bakır, paladyum, nikel, kobalt, titanyum ve kromu içeren organik kimyaya odaklanır.

Organik bileşikler tüm dünya yaşamının temelini ve bilinen kimyasalların çoğunluğunu oluşturur. Dört değerlikli karbonun bağlanma modelleri (biçimsel tekli, çiftli ve üçlü bağlar ve ayrıca yerelleşmeyen elektronlu yapılar), organik bileşikler dizisini yapısal olarak çeşitlendirir. Farmasötikler de dahil olmak üzere birçok ticari ürünün temelini veya bunların bileşenlerini oluştururlar; petrokimyasal'lar ve zirai kimyasallar ve bunlardan yapılan ürünler (yağlayıcılar, çözücüler dahil) plastikler, yakıtlar ve patlayıcı'lardır. Organik kimya çalışması organometalik kimya ve biyokimya ile örtüşür ancak aynı zamanda tıbbi kimya, polimer kimyası ve malzeme bilimi ile de örtüşür.

Organik kimya her zaman yaşamla birlikte anılmıştır. Bu, tarihsel bir yanlış algılama olup gerçeği yansıtmaz. Yaşam yalnızca organik kimyaya bağlı olmayıp inorganik kimya'yla da önemli derecede bir bağa sahiptir. Örneğin, birçok enzimin yapısında demir ve bakır gibi metaller bulunur. Deniz kabuğu, diş ve kemiklerin yapısında hem organik hem de inorganik maddeler bulunur.

İnorganik kimya, elementsel karbonun dışında, yalnızca karbon-karbon bağları içermeyen basit karbon bileşikleriyle ilgilenir (oksitler, asitler, tuzlar, karbürler). Ancak bu durum, metan ve türevleri gibi tek karbonlu organik bileşiklerin varolmadığı anlamına gelmez. Biyokimya ise protein gibi büyük biyokimyasalların yapısını inceler.

Organik moleküllerin farklı biçimler ve kimyasal tepkisellikleri, görevlerin şaşırtan bir değişikliğini sağlar, onlar gibi canlı sistemlerin biyokimyasal tepkimelerinde enzim katalizörlerinden yararlanılır.
Karbonun özel yapısından ötürü, Dünya dışında oluşabilecek yaşamın karbon temelli olması olasıdır; periyodik tabloda karbonun hemen altında bulunan ve benzer özellikteki silisyumun (Si) da Dünya dışı yaşam için temel olabileceği önerilmiştir. Organik kimyada dallar, kiral sentezi, yeşil kimya, mikrodalga kimyası, fullerenler ve mioskopisini kapsar.

Tarihçe

19. yüzyıl başlarında kimyagerler, organizmalarda üretilen bileşiklerin yapay olarak üretilemeyecek kadar karmaşık yapılarda olduklarını ve bu bileşikleri meydana getirmek için bir "yaşam gücü"ne gereksinim duyulduğunu düşünüyorlardı. Bu bileşikleri "organik" olarak isimlendirdiler ve çalışmalarını geleceği daha parlak görünen inorganik materyallere yöneltmeyi tercih ettiler.

Organik kimya çalışmaları, kimyagerlerin bu organik maddeleri aynen inorganik maddeler gibi "yaşam gücü"ne gerek duymadan laboratuvar ortamında üretilebileceklerini fark etmeleriyle hız kazandı. 1816'da Michel Chevreul, değişik yağ ve alkalilerden üretilen sabunlar üzerine bir çalışma başlattı. Değişik asitleri ayırdı ve alkali ile kombinasyon sonucunda sabun elde etti. Tüm bu ayrılmış bileşikler ile bir yağın kimyasal yapısında, "yaşam gücü"ne gerek duymadan değişiklik yapılabileceğini gösterdi. 1828'de Friedrich Wöhler, inorganik Amonyum siyanattan (NH4OCN) üre elde etti ve bu yönteme Wöhler sentezi denildi. Her ne kadar Wöhler "yaşam gücü teorisi"ni çürüttüğünü iddia etmekte dikkatli davrandıysa da çoğu kişi bu olaya bir dönüm noktası olarak baktı.

Bir diğer büyük adım, 1856'da William Henry Perkin tarafından atıldı. Kinin sentezlemeye çalışırken, kaza eseri organik bir boya (anilin moru) sentezledi. Kazandığı parayı organik kimyaya ilgi çekmek için harcadı. Bir başka önemli olay DDT maddesinin Othmer Zeidler tarafından 1874'te laboratuvar ortamında eldesiydi. Maddenin böcek öldürücü özellikleri daha sonra yapılan deneylerde keşfedildi.

Teorinin yayılmasında en önemli rolü Friedrich August Kekule ve Archibald Scott Couper tarafından birbirlerinden bağımsız olarak 1858'te ortaya atılan kimyasal yapı ve bağlar hakkındaki teori üstlendi. İkisi de 4 değerlik alan karbon atomlarının birbirine bağlanarak bir karbon iskeleti oluşturacağını ve yapılabilecek uygun deneylerde bu yapının isteğe bağlı olarak ayarlanabileceğini iddia ediyorlardı.

Organik kimya tarihi, petrolün keşfi ve ayrımsal damıtma yöntemi ile bileşenlerine ayrıştırılması ile devam eder. Farklı bileşiklerin çeşitli kimyasal işlemlerle birbirlerine dönüştürülmesi petrol kimyasının indüstriye sıçramasını ve değişik yöntemlerle yapay lastik, içeriği değiştirilmiş petrol katkı maddeleri, plastik gibi ürünlerin başarıyla oluşturulmasını sağladı.

Alman Bayer firmasının asetilsalisilik asit (aspirin) sentezi ile ilaç sanayii doğmuş oldu.

Karmaşık doğal bileşiklerin sentezi önce üre, sonra glukoz, terpineol ile devam etti. 1907'de Gustaf Komppa tarafından sentezlenen Kafur ile satışa sunuldu. Farmasötik çalışmalar bunu takip etti. Örneğin kolesterol bazlı bileşikler kompleks insan hormonları ve benzerlerinin üretiminde yol açtı. 20. yüzyılın başından beri sentezlenen bileşiklerin karmaşıklığı liserjik asit ve Vitamin B12 gibi örneklerle arttı. Bugünkü hedef ise stereojenik merkezlerin asimetrik sentez yoluyla doğru eldesidir.

Biyokimya, canlıların, yapılarının, içlerinde gerçekleşen olayların kimyası, 20. yüzyıl ile kimyaya yeni bir sayfa açarak ilk adımlarını attı.

Karakterizasyon
Organik bileşikler çoğunlukla karışımlar halinde olduğundan saflığı değerlendirmek için çeşitli teknikler geliştirilmiştir; kromatografi teknikleri bu uygulama için özellikle önemlidir ve bunlar arasında HPLC ve gaz kromatografisi bulunur. Geleneksel ayırma yöntemleri damıtma, kristalleştirme, buharlaştırma, manyetik ayırma ve çözücü ekstraksiyonu'dur.

Organik bileşikler geleneksel olarak "ıslak yöntemler" adı verilen çeşitli kimyasal deneylerle belirlendi ancak bu tür deneylerin yerini büyük ölçüde spektroskopik veya diğer bilgisayar yoğunluklu analiz yöntemleri aldı. Yaklaşık yararlılık sırasına göre listelenen başlıca analitik yöntemler şunlardır:
 Nükleer manyetik rezonans (NMR) spektroskopisi en çok kullanılan tekniktir ve çoğunlukla atom bağlantısının tam olarak belirlenmesine ve hatta korelasyon spektroskopisi kullanılarak stereokimyaya imkan verir. Hidrojen ve karbon gibi organik kimyayı oluşturan atomlar, doğal olarak NMR'ye duyarlı izotoplarla (sırasıyla 1H ve 13C) bulunur.
 Element analizi: Bir molekülün elementsel bileşimini belirlemek için kullanılan tahribatlı bir yöntemdir.
 Kütle spektrometrisi bir bileşiğin molekül ağırlığını ve parçalanma modellerinden yapısını gösterir. Yüksek çözünürlüklü kütle spektrometresi genellikle bir bileşiğin tam formülünü tanımlayabilir ve element analizinin yerine kullanılır. Eski zamanlarda kütle spektrometrisi bir miktar uçuculuk sergileyen nötr moleküllerle sınırlıydı ancak gelişmiş iyonizasyon teknikleri hemen hemen her organik bileşiğin "kütle spektrumunun" elde edilmesine imkan tanır.
 Kristalografi, malzemenin tek bir kristali mevcut olduğunda moleküler geometri'yi belirlemek için yararlı olabilir. Yüksek verimli donanım ve yazılım, uygun bir kristalin elde edilmesinden sonra birkaç saat içinde yapının bulunmasına olanak tanır.
Kızılötesi spektroskopi, optik dönüş ve UV/VIS spektroskopisi gibi geleneksel spektroskopik yöntemler nispeten özel olmayan yapısal bilgileri verir. Kırılma indisi ve yoğunluğu da madde tanımlamasında önemlidir

Özellikler
Organik bileşiklerin fiziksel özellikleri genellikle hem niceliksel hem de niteliksel özellikleri kapsar. Erime ve kaynama noktası, çözünürlük ve kırılma indeksi nicel bilgilerdir. Koku, tutarlılık ve renk ise bazı nitel özelliklerdir.

Erime ve kaynama özellikleri
Organik bileşikler genellikle erir ve çoğunlukla kaynar. Buna karşın, inorganik malzemeler genellikle eritilebilirken birçoğu kaynamaz ama bozunur. Erime ve kaynama noktası, moleküllerin kutupsallık ve molekül ağırlığıyla ilişkilidir.

Bazı özellikle simetrik olan organik bileşikler süblimleşir. Naftalin toplarının hoş kokulu bileşeni olan para-diklorobenzen süblimleşebilen organik bileşiğin bir örneğidir.

Bazı istisnalara rağmen organik bileşikler genellikle 300 °C'nin üzerindeki sıcaklıklarda çok kararlı değildir.

Çözünürlük
Nötr organik bileşikler hidrofobik eğilimlidir yani suda inorganik çözücülere göre daha az çözünürler. İyonlaşabilir grupları içeren organik bileşikler, hidrojen bağı'nın olduğu az molekül ağırlıklı alkoller, aminler ve karboksilik asitler istisnadır. Aksi takdirde organik bileşikler organik çözücülerde çözünme eğilimindedir. Çözünürlük, organik çözünen maddeye ve organik çözücüye göre değişir.

Katı hal özellikleri
Piezoelektriklik, elektriksel iletkenlik (bkz. iletken polimer'ler ve organik yarı iletkenler) ve elektro-optik (örneğin doğrusal olmayan optik) gibi termo-mekanik ve elektro-mekanik özellikler, moleküler kristallerin ve konjuge sistemli organik polimerler'in çeşitli özellikleri uygulamalara göre ilgi çeker.. Tarihsel nedenlerden dolayı bu tür özellikler esasen polimer bilimi ve malzeme bilimi'nin konularıdır.

Organik maddelerin sınıflandırılması

İsimlendirme

Organik bileşiklerin isimleri ya birçok kurala mantıksal olarak bağlı olarak sistematik ya da çeşitli gelenekleri takip ederek sistematik değildir. Sistematik isimlendirme, IUPAC spesifikasyonları tarafından şart koşulmuştur. Sistematik isimlendirme, ilgilenilen molekül içindeki ana yapının adı ile başlar. Bu ana ad daha sonra yapıyı açık şekilde iletmek için önekler, sonekler ve sayılarla değiştirilir. Milyonlarca organik bileşiğin bilindiği göz önüne alındığında, sistematik isimlerin titizlikle kullanılması zor olabilir. Bu nedenle, basit bileşikler için IUPAC önerileri daha yakından takip edilir, ancak karmaşık moleküller için bu tavsiyelere uyulmaz. Sistematik adlandırmayı kullanmak için ana yapıların yapıları ve adları bilinmelidir. Ana yapılar arasında ikame edilmemiş hidrokarbonlar, heterosikller ve bunların tek işlevli türevleri yer alır.

Sistematik olmayan isimlendirme, en azından organik kimyagerler için daha basittir. Sistematik olmayan isimler bileşiğin yapısını göstermez. Çoğu doğal ürünü içeren karmaşık moleküller için yaygındır.

Bu nedenle resmi olmayan bir şekilde adlandırılan liserjik asit dietilamid sistematik olarak
(6aR,9R)-N,N-dietil-7-metil-4,6,6a,7,8,9-heksahidroindolo-[4 ,3-fg] kinolin-9-karboksamid  adlandırılmıştır.

Bilgi işlem kullanımının artmasıyla birlikte, makineler tarafından yorumlanması amaçlanan diğer adlandırma yöntemleri de gelişti. İki popüler biçim SMILES ve InChI'dir.

Yapısal çizimler
Organik moleküller daha yaygın olarak çizimler veya yapısal formüller, çizim kombinasyonları ve kimyasal sembollerle tanımlanır. Çizgi-açı formülü basittir. Bu sistemde, her çizginin uç noktaları ve kesişimleri bir karbonu temsil eder ve hidrojen atomları ya açıkça belirtilebilir ya da tetravalan karbonun ima ettiği gibi var oldukları varsayılabilir.

Dış bağlantılar

 MIT OpenCourseWare: Organic Chemistry I
 Organic Chemistry Lectures, Videos and Text
 Journal of Organic Chemistry (Table of Contents)
 Organic Letters (Table of Contents)
 Synlett
 Organic Chemistry Portal - Recent Abstracts and (Name)Reactions
 Home of a full, online, peer-reviewed organic chemistry text.
 Virtual Textbook of Organic Chemistry
 Organic Chemistry Teaching kit
 Organic World Wide - A collection of Links
 Organic Families and Their Functional Groups
 Roger Frost's Chemistry Teaching Tools - Organic Chemistry
 Organic chemistry help
 Organik Kimya

Organik kimya


نينزو (أو جينزو) ماتسومورا ، عالم نبات ياباني ولد في 20 مارس 1856 في تاكاهاغي (محافظة إيباراكي)، توفي 4 مايو 1928.

سيرته
ولد نينزو ماتسومورا في عائلة ساموراي واهتم في شبابه بعلم النبات. سافر في عمر الثلاثين للدراسة في فورتسبورغ وهايدلبرغ (1886–1888). عُين أستاذا مساعداً في جامعة طوكيو في 1883 ثم أستاذاً في 1890، ثم أصبح مديراً لحدائق النبات في 1897. شارك في إعداد القاموس الياباني الإنكليزي الشامل لبرينكلي، وله مؤلفات عديدة حول نباتات اليابان.

روابط خارجية

مراجع

علماء نبات ذوو مختصرات اسمية
علماء نبات ذوو نشاط في اليابان
علماء نبات يابانيون
علماء نباتات يابانيون في القرن 20
كتاب غير روائيين يابانيون
مواليد 1856
وفيات 1928

علماء نباتات يابانيون في القرن 19
علماء تصنيف يابانيون

نينزو ماتسومورا


A Diocese de Udupi (Latim:Dioecesis Udupiensis) é uma diocese localizada no município de Udupi, no estado de Carnataca, pertencente a Arquidiocese de Bangalore na Índia. Foi fundada em 16 de julho de 2012 pelo Papa Bento XVI. Com uma população católica de 61.318 habitantes, sendo 5,2% da população total, possui 52 paróquias com dados de 2018.

História

Em 16 de julho de 2012 o Papa Bento XVI cria a Diocese de Udupi através do território da Diocese de Mangalore.

Lista de bispos
A seguir uma lista de bispos desde a criação da diocese em 2012.

Ligações externas

Udupi
Udupi

Diocese de Udupi


Pari est un district situé dans la région centrale de la municipalité brésilienne de São Paulo, au nord-est du soi-disant centre historique de la capitale.

C'est l'un des plus petits districts de la capitale, couvrant le quartier de Canindé, où se trouvent le stade de l'Associação Portuguesa de Desportos et le Shopping D. Le quartier abrite également le siège du CEFET-SP (Actuel IFSP). Traditionnellement, la communauté du quartier participe aux défilés du carnaval avec son école de samba Colorado do Brás.

Le quartier est desservi par la ligne 1 - Bleue du métro de São Paulo, qui passe dans ses limites, bien qu'il n'y ait pas de station là-bas. Cependant, ceux qui fréquentent le quartier peuvent utiliser la station Armênia, qui se trouve à trois pâtés de maisons du Stade do Canindé, par exemple. A l'avenir, le quartier sera également desservi par la ligne 19 - Céleste du Métro, dont le projet prévoit une station homonyme dans la région.

Bien qu'il s'agisse d'un district relativement petit (il compte 2,75 km²), ses rues sont larges et pavées, et certaines ont un lit central avec de la végétation. Comme il occupe la plaine inondable de la rivière Tietê, c'est un quartier presque entièrement plat, et est également considéré comme un quartier "inférieur", car dans sa zone il y a très peu de bâtiments de plus de quatre étages, avec des maisons, des bâtiments à deux ou trois étages prédominants, en plus de plusieurs hangars et garages de bus à Largo do Pari (Feirinha da Madrugada) et hangar da Associohorti sur la rue Santa Rosa.

Formation
Pari est un ancien quartier de la ville de São Paulo, situé entre les rivières Tamanduateí et Tietê. Il a été formé à la fin du  et a une histoire intéressante autour de son nom : pari était une clôture en taquara ou en liane, étendue d'un océan à l'autre pour attraper des poissons. Dans ce cas, ils étaient principalement pêchés dans les rivières Tietê et Tamanduateí, qui étaient à proximité et étaient des rivières poissonneuses, propices à l'installation de "paris". Composée essentiellement de pêcheurs, ses habitants étaient formés d'Indigènes, de Portugais et de Métis. Située dans une région inondée, Pari a joué un rôle important dans la survie et la croissance de la ville au cours de ses premiers siècles, tandis que la nourriture des habitants était le résultat de la pêche.

En 1867, une gare de triage appelée Pari, aujourd'hui éradiquée, a été inaugurée par le São Paulo Railway, qui a aidé aux manœuvres et au stockage des matériaux qui ne pouvaient pas rester à gare de la Luz, disposant également d'une petite gare pour le chargement et le déchargement des marchandises. Cependant, malgré son nom, le patio était situé à l'extérieur du quartier actuel, entre les actuelles rues São Caetano, Monsenhor Andrade, Mendes Caldeira et avenue do Estado, dans le district de Brás. Dans ce quartier, se trouve également le soi-disant Largo do Pari, un endroit où l'avenue do Estado rencontre la rua Santa Rosa, et à partir de là, il est clair que la délimitation du quartier n'a pas respecté l'ancienne compréhension que l'on avait du Quartier de Pari.

XXe siècle

Au début du , la ville de São Paulo subit un intense processus d'urbanisation et l'arrivée d'un important flux d'immigrants européens. Pari, étant un quartier ouvrier, reçoit d'importants contingents d'Italiens, de Portugais et de Grecs, à cette époque les immigrants italiens, le week-end, occupaient la place Padre Bento, pour chanter et danser la "tarentelle". Dans une tentative de mettre fin aux débordements constants dans les environs de la rivière Tamanduateí, le gouvernement de la ville ordonna, en 1908, de niveler une grande partie de la plaine inondable de la rivière. Les plaines de Brás étaient recouvertes de deux mètres de terre, passant par Pari, jusqu'à Mooca. Dans les années 1940, les Syriens et les Libanais font partie du quartier multiethnique.

Dans les années 1960, comme toute la région centrale de São Paulo, Pari a connu un processus de dégradation et d'épuisement de la population, dans les années 1980, le quartier a commencé à abriter un important contingent de la colonie coréenne et, à partir des années 1990, le quartier commence à recevoir un grand nombre d'immigrants boliviens, qui se rassemblent le dimanche sur la place Kantuta. Dans les dernières années du siècle, le quartier a changé son profil urbain et ses anciennes usines ont commencé à être remplacées par de nouveaux développements résidentiels.

Actuellement, le quartier de Pari est connu comme l'un des plus grands centres de l'industrie du vêtement du pays, visité quotidiennement par des consommateurs de différentes régions du Brésil et même de l'étranger, pour acheter des vêtements et des produits vestimentaires dans les centaines de magasins qui vendent à la fois en gros et le commerce de détail, situé principalement dans les rues Silva Teles, Maria Marcolina, Oriente, entre autres, s'étendant jusqu'au quartier de Brás, formant un seul centre commercial avec le commerce de ce quartier voisin.

Paroisse Santo Antônio
La paroisse Santo Antônio do Pari a été fondée le 2 février 1914 par Dom Duarte Leopoldo e Silva, et son premier curé fut le portugais Frei José Rolim. Propriétaire d'un terrain dans le quartier, Arthut Vautier, voyant l'effort et le travail de Rolim, fait don d'un terrain pour la construction d'une église. La matrice de Santo Antônio do Pari a commencé à être construite en août 1922 et a été remise à la population le 13 juin 1924. A l'aube du 14 juin 2006, un incendie détruit une des tours et toute l'aile droite de l'église. L'église a subi un processus de restauration.

Instituts d'enseignement

Collège Bom Jesus
Il a commencé ses activités le 3 février 1919, sous le nom d'Escola Parochial José de Anchieta, à l'initiative du frère Olivério Kraemer, franciscain, vicaire de la paroisse de Santo Antônio à l'époque. Il a rendu un grand service à la communauté en enseignant gratuitement à des milliers d'enfants de travailleurs immigrés. Au début, j'enseignais aux enfants de 6 à 10 ans dans un petit espace de la Rua Maria Marcolina. En septembre 2013, le collège a annoncé la fin de ses activités pédagogiques. Le 19 octobre 2013, des habitants de la région, des étudiants et étudiantes manifestent contre sa fermeture et exigent le basculement du bâtiment appartenant au collège qui avait 94 ans d'existence. L'année suivante, en 2014, certaines installations qui appartenaient au Collège ont été démolies pour faire place à un centre commercial. Connu sous le nom de Colégio Santo Antônio do Pari, il était géré par le réseau d'enseignement Bom Jesus jusqu'au jour de sa fermeture officielle.

Collège de la Police militaire
L'histoire de l'école commence en 1978 lorsque la première unité est fondée sur l'avenue Cruzeiro do Sul, à l'époque le projet de l'école était centré sur l'hébergement et l'enseignement des élèves orphelins et/ou dépendants de l'armée. Au fil du temps, en raison du nombre de postes vacants dans l'établissement, le collège a commencé à enseigner à n'importe quel étudiant.

Limites
 Nord : Rivière Tiete.
 Est : Rue Paulo Andrighetti et Rue Santa Rita.
 Sud : Rue Bresser, Rue Silva Teles et Rue João Teodoro.
 Ouest : Avenue do Estado et Avenue Cruzeiro do Sul .

Districts limitrophes
 Santana et Vila Guilherme (Nord).
 Belém (Est).
 Brás (sud).
 Bom Retiro (Ouest).

Quartiers
 Canindé
 Alto do Paris

Voir aussi
 Liste des quartiers de São Paulo
 Population des districts de São Paulo (recensement de 2010)
 Zone territoriale des districts de São Paulo (IBGE)
 Télécommunications à São Paulo

Notes et références

Liens externes
 Musée des transports publics Gaetano Ferolla .
 As Treze Delícias do Pari (Veja São Paulo, 09/12/2007) .
 La restauration de l'aile intérieure de l'église Santo Antônio
 Histoire de la communauté italienne de São Paulo
 Les musulmanes brésiliennes rajeunissent la religion
 Le projet de méga-construction à Pari arrive à la Chambre
 Paroisse Santo Antonio do Pari
 Gazeta do Pari Bairro do Pari
 Conseg Pari

District à São Paulo

Pari (São Paulo)


1812 යුද්ධය යනු ඇමරිකානු එක්සත් ජනපදය සහ එක්සත් රාජධානිය, එහි  උතුරු ඇමරිකානු යටත් විජිත සහ, එහි දේශීය ඇමරිකානු මිත්‍රපාක්ෂිකයන් අතර 1812 ජූනි 18 දින සිට  1815 පෙබරවාරි 18 දින දක්වා සටන් වැදුනු හමුදාමය ගැටුමකි. 1812 දී එක්සත් ජනපදය යුද්ධ ප්‍රකාශ කලේ කරුණු කිහිපයක් පදනම් කර ගෙන වන අතර,  මේවා අතර ප්‍රංශය හා සමග පැවති බ්‍රිතාන්‍යයේ යුද්ධය නිසා ඇතිවී තිබුණු වෙළෙඳ අවහිරතා, රාජකීය නාවික හමුදාව වෙත ඇමරිකානු නැවියන්  බලයෙන් බඳවා ගැනීම, ඇමරිකානු ව්‍යාප්තියට එරෙහිව නැගී සිටිනු වස් ඇමරිකානු ඉන්දියානු ගෝත්‍රයන්ට ලබා දුන් බ්‍රිතාන්‍ය  සහයෝගය, මහ මුහුදේදී අත් විඳි අපකීර්තිය නිසා ජාතික අභිමානයට ඇතිවුනු අපමානයට එරෙහි දැඩී කෝපය  සහ, සමහරවිටෙක කැනඩාව ඈඳාගැනීම සඳහා තුබූ ඇමරිකානු අභිප්‍රාය යන කරුණු  තිබිණි.   1814 වන තුරු යුරෝපයේ යුද්ධ වල පැටලී සිටිම නිසාවෙන්, බ්‍රිතාන්‍යයන් පළමුවෙන් අනුගමනය කලේ ආරක්ෂාකාරී උපායමාර්ගයක් වන අතර, ඉහළ සහ පහළ කැනඩාවෙහි පළාත් වෙත එල්ලවූ බහුවිධ ඇමරිකානු ආක්‍රමණයන්  පළවා හැරීම ඔවුන් විසින් සිදු කෙරිණි. කෙසේවතුදු, ඊරි විල ප්‍රදේශයෙහි පාලනය නතු කරගැනීමටද,  බටහිර ඔන්ටේරියෝහී යම් කොටස් අල්ලා ගැනීමට සහ, ඉන්දියානු රාජ්‍ය සන්ධානයක් සඳහා සහ බ්‍රිතාන්‍ය අනුග්‍රහය යටතේ මධ්‍ය-බටහිරෙහි නිදහස් ඉන්දියානු රාජ්‍යයක්  පිහිටුවීම වෙත තිබූ අපේක්ෂාවන් සිඳලීමටද 1813 දී ඇමරිකානුවෝ සමත් වූහ. නිරිත දිග එක්සත් ජනපදයෙහිදී 1814 දී සිදුවූ   හෝර්ස්ෂූ බෙන්ඩ් සටනෙහිදී, ජනරාල් ඇන්ඩෲ ජැක්සන් විසින් මොලපු ජනයාගේ හමුදාමය බලය බිඳ හෙලීමට සමත් විය. 1814දී සිදුවූ නැපෝලියන්ගේ පරාජය හා සමගම අප්‍රේල් 6 වන දිනදී, බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් වඩාත්  කලහකාරී උපායමාර්ගයක් වෙත පිවිසෙමින්, විශාල ආක්‍රමණ හමුදා තුනක් පිටත් කර එවීය. 1814 අගෝස්තු මසදී  බ්ලේඩන්ස්බර්ග් සටනනෙහිදී බ්‍රිතාන්‍යයන් ලද  ජයග්‍රහණ නිසා   වොෂිංටන්, ඩී.සී අල්ලා ගැනීමටද එය ගිණිතැබීමටද ඔවුනට හැකි විය. 1814 සැප්තැම්බර් සහ 1815 ජනවාරි හිදී ලද ජයග්‍රහණ ඔස්සේ නිවියෝර්ක්,  බෝල්ටිමෝර්  සහ   නිව් ඕරිලියන්ස් වෙත එල්ලවූ බ්‍රිතාන්‍ය ආක්‍රමණ පලවාහැරීමට ඇමරිකානුවන්ට හැකි විය.

ඇමෙරිකාවේ මුල්ම කඩදාසි කම්හල් කිහිපයෙන් එකක හිමිකාරිත්වය බෙන්ජමින් ෆ‍්‍රෑන්ක්ලින් විසින් දරණු ලැබූ අතර, මෙහි කඩදාසි නිෂ්පාදනය සිදු කරනු ලැබුවේ කංසා ආධාරයෙනි. එමෙන්ම වර්ෂ 1812 ආරම්භ වූ යුද්ධය ඇරඹුනේ කංසා වෙළඳාම මුල්කර ගනිමිනි. නැපෝලියන්ගේ අරමුණ වූයේ මොස්කව් සිට එංගලන්තය දක්වා සිදුවණ කංසා සැපයුම නතර කිරීමයි.

අධෝසටහන්

උපන්‍යාස

1812 යුද්ධය


Bananal Island (, ) is a large river island formed from the bisection of the Araguaia River, in southwestern Tocantins, Brazil. The island is formed by a fork in a very flat section of the Araguaia River. Bananal Island is the second largest river island in the world and the largest without an ocean coastline, at  long and  wide. Its total area is .  The rivers within the island flow parallel to the Araguaia,  and the Jaburu do Bananal is the longest river within a river.

Environmental and cultural protection
Bananal Island is a nature and culture preserve. In accordance with Article 28 of the Statute of Indian Law (Artigo 28 do Estatuto do Indío-lei) No. 6001 laid out on 19 December 1973, an area of  is preserved as Araguaia National Park and further  as cultural preserve for indigenous peoples. The northern third of the island, which is designated as a national park, is a popular destination for ecotourism. The southern two-thirds are indigenous territories.

Inhabitants
Although Brazilians of non-native descent lived on the island in the past, today only indigenous people populate the island.

At least four tribes live on Bananal Island: the Javaés, Karajá, Ava-Canoeiro, and Tuxá. There are sixteen aldeias or villages on the island: Barra do Rio, Barreira Branca, Boa Esperança, Boto Velho, Cachoeirinha, Fontoura, JK, Kanoanã, Kaxiwe, Macaúba, Santa Isabel, São João, Txoude, Txuiri, Wari-Wari, Watau.

There are no bridges to the island from the states of Tocantins to the east nor from Mato Grosso to the west. For the greater majority of the year, the only transport to the island is by boat. However, for a few weeks during the dry season (June - August) the river is low enough that the island can be reached by car. The villages have roads wide enough for cars and tractors even though the main forms of transport are by horse, bicycle, and foot.

Image gallery

Municipalities
From north to south, the island forms the western portions of the municipalities of Pium, Lagoa da Confusão, and Formoso do Araguaia, in southwestern Tocantins.

References

Ramsar sites in Brazil
Indigenous Territories (Brazil)
Landforms of Tocantins
River islands of Brazil

Bananal Island


Lhôpital de Töölö (en ) est un hôpital situé à Taka-Töölö du HUCH à Helsinki en Finlande.

Description
L'hôpital est spécialisé en chirurgie plastique, orthopédie et traumatologie, chirurgie de la main et neurochirurgie.
L'hôpital a une zone de responsabilité d'environ 2 millions de personnes.

L'hôpital a 15 salles d'opération et environ 200 lits.
L'hôpital dispose aussi de cliniques externes dans plusieurs spécialités, de laboratoires, de dispositifs d'imagerie et d'une unité de physiothérapie.

L'hôpital de Töölö sera abandonné dans les années 2020 lorsque la construction du nouvel hôpital Siltasairaala de Meilahti sera achevée.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes

Liens externes
 Liste des hôpitaux en Finlande

Haartman
Taka-Töölö
District hospitalier d'Helsinki et de l'Uusimaa

Hôpital de Töölö


Bombus quadricolor er tegund af humlum, útbreidd um Evrópu og Norður-Asíu.
Hún sníkir á B. soroensis og húshumlu (Bombus lucorum).
Hún er svört með tvær gular eða rauðgular rendur og hvít aftast. Annars er liturinn nokkuð breytilegur. Drottningar eru 23 - 25 mm langar og druntar 15 til 18 mm. Tungan er stutt.

Myndir

Tilvísanir

Hunangsflugur

Bombus quadricolor


Trent John Alexander-Arnold (fæddur 7. október 1998) er enskur knattspyrnumaður sem spilar með Liverpool FC og enska landsliðinu. Trent fæddist í Liverpool og ólst upp hjá félaginu. Hann spilaði sinn fyrsta leik með aðalliðinu árið 2016, 18 ára gamall. Frá þeim tíma hefur hann tekið framförum og átt fast sæti í liðinu. Hann hefur unnið Meistaradeildina 2019 og ensku úrvalsdeildina 2019-2020 með liðinu ásamt því að fá einstaklingsviðurkenningar. Trent spilar sem bakvörður og er samspil hans og Andrew Robertson á öndverðum kanti eftirtektarvert.

Alexander-Arnold er öflugur í aukaspyrnum, föstum leikatriðum, stoðsendingum og er oft á tíðum sóknarsinnaður. Hann á metið yfir stoðsendingar varnarmanns á einu tímabili; 12 talsins.

Leikmenn Liverpool
Enskir knattspyrnumenn

Trent Alexander-Arnold


බංගලාදේශ භූ විද්‍යාඥයෙක් මෙන්ම ගත් කතුවරයෙකි.හෙතෙම බංගලාදේශ උගතුන් අතර සම්භාවනාවට පාත‍්‍ර වූ ජ්‍යෙෂ්ඨ විද්‍යාඥයෙකි. බංගලාදේශයේ ආසනික් විස වීම – ශිෂ්ටාචාරයක අවසානය යන ග්‍රන්ථය රචනා කරන ලද්දේ මෙතුමාය.

ජමාල් අන්වර්


Manchurerstork () er en storkefugl, der lever i det østlige Asien.

Noter
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Østasien
Fugle fra Kina
Storkefugle

Manchurerstork


Hani er medlem af EXID () en sydkoreansk pigegruppe med 5 medlemmer dannet af Yedang Entertainment i 2012.

Diskografi
Se også: EXID

Andet
 Cold (2012)
 Kiss Me (2014)
 Fake Illness (2015)
 Gap (2015)

Drama
 2015: The Producers

TV
 2014: Always Cantare
 2015: Off to School
 2015: Crime Scene
 2015: A Style for You
 2015: My Little Television

Referencer

Eksterne links

Sangere fra Sydkorea

Hani (sanger)


El Pabellón Fundación Montemadrid es un pabellón polideportivo cubierto situado en Alcalá de Henares y es propiedad de la Fundación Montemadrid. Inaugurado en 1987, dispone de un aforo para 4410 espectadores. Sirve para practicar principalmente balonmano, baloncesto y fútbol sala. Se encuentra junto al Instituto de Educación Secundaria Ignacio Ellacuría y la plaza de toros de la ciudad.

Historia
El pabellón fue construido en 1986 por la Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Madrid (CajaMadrid) para dotar de instalaciones deportivas a su Club Deportivo CajaMadrid, un club que contaba con secciones profesionales de balonmano y baloncesto. Este club después de empezar jugando sus partidos en Madrid se trasladó a Alcalá de Henares en 1984 jugando en el pabellón municipal del Val, pero este pabellón se quedó pequeño y desfasado.

Por esta causa Cajamadrid llegó a un acuerdo con el ayuntamiento de Alcalá de Henares que cedió una parcela de 33 000 metros cuadrados para que construyera un nuevo y moderno pabellón con un presupuesto de 275 millones de pesetas (1,7 millones de Euros) y para un aforo de 4500 espectadores ampliable a 6000 para partidos de mayor transcendencia.

Al pabellón lo bautizaron con el nombre de Pabellón Ruíz de Velasco en honor a Felipe Ruíz de Velasco presidente de la caja de ahorros en esa época.

Hoy en día la Fundación Montemadrid, heredera de la obra social de Caja Madrid, es la propietaria del pabellón y los terrenos destinados a aparcamiento donde el Juventud Alcalá tiene instalada una carpa con pistas de baloncesto para las categorías inferiores, ya que en julio de 2016 finalizó el convenio que firmaron Caja Madrid y el entonces alcalde socialista Arsenio Lope Huerta en 1984 y donde la Fundación Montemadrid decidía que hacer con el pabellón quedándose en propiedad los terrenos en caso de seguir con el pabellón.

Pabellón Ruíz de Velasco
EL CD Cajamadrid inaugura el pabellón en la temporada 1986-87 con la sección de Balonmano jugando la liga ASOBAL de la que queda subcampeón en una ocasión y muchas temporadas entre los 5 primeros clasificados y la Copa de Europa IHF siendo semifinalista en dos ocasiones.
la sección de baloncesto luchando por el ascenso desde la segunda categoría del baloncesto después de descender de la liga ACB justo antes de trasladarse al pabellón con apasionados y dramáticos play-off de ascenso a la ACB.

En 1991 Caja Madrid decide abandonar el deporte de élite y deja en manos del club de la ciudad al equipo jugando las dos secciones en el pabellón. Un subcampeonato de copa del rey de balonmano y una sexta posición en liga es lo más destacado de la sección de balonmano y el baloncesto sin el respaldo de un patrocinador empezó a alejarse de la élite.

En 1994 desaparece el Club Juventud Alcalá por problemas económicos y se cierra el pabellón.

Pabellón Cajamadrid
En 1999 el pabellón reabre nuevamente sus puertas gracias a la iniciativa del Club Baloncesto Alcalá (antiguo Club Juventud Alcalá, renombrado club que ahora se dedica en exclusiva a la formación de jugadores) de crear una sección de baloncesto en silla de ruedas y la escuela para discapacitados psíquicos ya que llegaron a un acuerdo de colaboración con la obra social de Cajamadrid.
Para esta nueva etapa la entidad bancaria decide cambiar el nombre al pabellón además de dotarle de rampas de acceso y demás instalaciones para la sección de silla de ruedas.
En 2002 el equipo es patrocinado por la inmobiliaria Hercesa hasta el 2013 que abandona por motivos económicos, situación que aprovecha el club para recuperar el antiguo nombre de Club Juventud Alcalá que continua con su actividad de baloncesto con equipos escolares, federados y la escuela para discapacitados psíquicos.

En 2004 gracias a un acuerdo entre el ayuntamiento, la obra social Cajamadrid y el Club Inter Movistar hace que recale el club de fútbol sala más laureado del mundo en el pabellón.
Para ello el pabellón tiene que actualizarse para cumplir ciertos requisitos que impone un club de élite. Un nuevo parquét que sustituya al desgastado parquét de madera canadiense de los años 80, nuevos marcadores electrónicos y mejoras en la iluminación.
Durante su estancia en el pabellón Inter Movistar ha logrado 5 copas Intercontinentales, 2 UEFA Futsal Cup, 4 Ligas de LNFS, 5 copas de España y una copa del rey entre otros trofeos menores.

Pabellón Fundación Montemadrid
En 2012 Caja Madrid se transforma en una fundación pasando el negocio bancario a Bankia y quedándose con la obra social y el patrimonio histórico la Fundación Cajamadrid.

En 2014, debido a que salen a la luz antiguos escándalos de mala gestión de la entidad bancaria Cajamadrid, la fundación que heredó ese nombre decide cambiarlo para no confundir a la opinión pública de esa mala gestión con la actual obra social que lleva a cabo la fundación, recuperando el nombre primigenio del monte de piedad de Madrid, por lo que la renombran como Fundación Montemadrid.
Este cambio afecta al pabellón que lógicamente también cambia de nombre por el de Pabellón Fundación Montemadrid.

En 2015 el Club Inter Movistar se ve obligado a abandonar el pabellón ya que tanto la LNFS como la UEFA exigen unas serie de normativas, que el pabellón no cumple, sobre todo en materia de seguridad para poder jugar sus competiciones. El club informa tanto a la fundación como al ayuntamiento pero estas reformas no llegan debido a la precariedad económica de ambos por lo que deciden irse del pabellón.

Instalaciones
Se diseñó una estructura en hormigón prefabricado con gradas en vuelo hacia la calle. Una cubierta sujeta por seis grandes vigas metálicas, que cubren una superficie de casi 5000 metros cuadrados sin ningún pilar intermedio. Amplios accesos con 17 puertas, cuatro vestuarios, sala de prensa, antepalco, oficinas para el club y un gran solar destinado a aparcamiento para coches y autobuses.

Las gradas se distribuyen en los dos laterales del pabellón. La grada par con 2107 asientos, más el palco de autoridades con 27 butacas; y la grada impar con 2258 asientos, más el acceso de minusválidos en un fondo y vips a pie de pista. Le dan un aforo de 4400 espectadores. Para partidos de mayor transcendencia hay destinado en los fondos espacio para instalar unas gradas supletorias que darían una capacidad cercana a las 6000 localidades.

Para la pista se montó un parqué de madera canadiense, sobre la cual se dibujan una cancha principal de balonmano y baloncesto, además de dos canchas de baloncesto cruzadas para entrenamientos. La llegada del Inter Movistar al pabellón obligó a ocultar esta pista por otra, ya que esta tenía mucho desgaste y era muy oscura para las actuales exigencias televisivas.

Principales eventos
 Copa Intercontinental de Fútbol Sala 2011.
Equipos participantes: Inter Movistar, Carlos Barbosa, GH Bank Rbak, y Benfica.
Campeón: Inter Movistar.

 Copa de España de Fútbol Sala 2013.
Equipos participantes: Ribera Navarra, Santiago Futsal, Umacon Zaragoza, FC Barcelona Alusport, Triman Navarra, ElPozo Murcia, Caja Segovia e Inter Movistar.
Campeón. FC Barcelona Alusport.

 Concierto Carlinhos Brown 2005.
Concierto de Carlinhos Brown con el que arrancó la conmemoración del cuarto centenario de la publicación de Don Quijote de La Mancha.
Asistentes: 6000 personas.

 Jornada Mundial de la Juventud 2011.
El Pabellón se utilizó como lugar de acogida a miles de jóvenes de la Archidiócesis de Valencia que participaron en la Jornada Mundial de la Juventud celebrada en Madrid.

 Maratón de Alcalá de Henares 2017.
El Pabellón Fundación Montemadrid, una de las principales infraestructuras en la organización de la Maratón.

 Además en el pabellón se han disputado partidos de las liga ASOBAL, Copa de Europa de balonmano IHF, división de honor de baloncesto y Liga Nacional de Fútbol sala; y también exámenes de oposiciones.

Véase también
 Deporte en Alcalá de Henares

Referencias

Enlaces externos
 Fundación Montemadrid
 Club Deportivo Caja Madrid
 Pabellón para el Cajamadrid. El Mundo Deportivo. 30/03/1985. p.27.

Instalaciones deportivas de Alcalá de Henares
Pabellones de baloncesto de España
Pabellones de balonmano de España

Pabellón Fundación Montemadrid


Anayasa, ülke üzerindeki egemenlik haklarının kullanım yetkisinin içeriğinde belirtildiği şekliyle devlete verildiğini belirleyen toplumsal sözleşmelerdir. Hans Kelsen'in normlar hiyerarşisine göre diğer bütün hukuki kurallardan ve yapılardan üstündür ve hiçbir kanun ve yapı anayasaya aykırı olamaz. Devletin temel örgüt yapısını kuran, önemli organlarını ve işleyişlerini belirleyen; ayrıca temel hak ve özgürlükleri tespit edip, sınırlarını çizen hukuk metinleridir. Toplumsal bir sözleşme niteliği taşır. Devlet faaliyetlerini ve oluşum biçimini düzenleyen yasa metnidir.

Anayasa, bir devletin yönetim biçimini belirtir. Toplumların ülke üzerindeki egemenlik haklarının, bireylerin temel haklarının hangi koşullar altında devlet tarafından kullanılabileceğini belirleyen temel kanunlardır. Devletin temel kurumlarının nasıl işleyeceğini belirler. Genel olarak genel hükümler, temel hak ve özgürlükler, bireylerin topluma karşı görev ve sorumlulukları ile yasama, yürütme, yargı gibi anayasal devlet organlarını tanımlayan bölümlere sahiptir.

Fransızca "constitution" sözcüğünün karşılığı olarak günümüz Türkçesinde "anayasa" kelimesi kullanılır. Türkçede bu sözcüğe karşılık, Osmanlı döneminde "kanun-u esasi", Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında "teşkilat-ı esasiye kanunu" kullanılmıştır.

Tarihsel süreç
Bireysel hakları belli ölçülerde koruyan sözleşmeler olarak Anayasal metinlerin tarihi oldukça eskiye dayanır. Modern Anayasacılık ise 18. Yüzyılda başlar. Örnek olarak; Lagaş kralı Urukagina'nın emirnamesi (MÖ 24. yy), Babil'de ortaya konan Hammurabi Kanunları (MÖ 18. yy), Solon Anayasası (MÖ 6. yy), Roma Hukukunun temelini oluşturan  12 Levha Kanunları (MÖ. 5. yy) sayılabilir. Birleşik Krallık'ta 1215 Magna Carta ile ilk defa Kralın yetkileri kısıtlanmıştır. Ardından 1628 Haklar Dilekçesi, 1689 Haklar Beyannamesi gibi Anayasal metinlerle hem siyasi iktidar belli ölçüde kısıtlanmış ve keyfi yönetim engellenmiş hem de bireysel özgürlüklerin korunması işlevi gerçekleştirilmiştir.

18'inci yüzyıla gelindiğinde kral karşısında güçlenen burjuvazi, sahip olduğu hakların güvence altına alınabilmesi amacıyla o dönemde kralın gücünü sınırlayacak, hak ve özgürlükleri güvence altına alacak düşünce ve hareketler içerisinde yer aldı. Kralın mutlak gücüne yazılı ve üstün nitelikte belgelerle sınırlamaya yönelik düşünceler giderek topluma da yayıldı ve anayasa adı verilen belgelerle kralın gücüne çeşitli sınırlamalar getirildi.

1789'da Fransa'da düzenlenen İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, 1776'da ilan edilen Amerikan Bağımsızlık Bildirisi anayasacılık için modern zamanlara geçişin habercisidir. Bu metinlerle insanların Doğal Haklarının varlığını kabul ettirdiği, bireysel özgürlüklerin devlet otoritesi karşısında korumaya alındığı görülmektedir. Bu süreçlerde Thomas Hobbes, John Locke ve Jean-Jacques Rousseau gibi düşünürler fikirleri ve eserleriyle önemli rol oynamışlardır.

Hâlen yürürlükte olan en eski Anayasa olan 1787 Amerika Birleşik Devletleri Anayasası'nın ilanıyla birçok sosyal ve siyasal hak Anayasal güvence altına alınmıştır.

Osmanlı ve Türkiye'de
• 1808 – Sened-i İttifak: Anayasa değildir. Fakat Türk tarihinde Anayasal düşüncenin oluştuğu ilk belgedir. 1808 Sened-i İttifak ile başlayan Anayasal süreç, Tanzimat Devri boyunca çeşitli fermanlar ile bireysel hak ve özgürlükleri elde etmiştir.

1) 1876 – Kanun-i Esasi:  (Nedeni: 1. Meşrutiyet) Türk tarihinin ilk anayasasıdır. Osmanlı'nın ilk yazılı anayasası Kânûn-ı Esâsî 1876'da ilan edildi ve Meclis-i Âyan ile Meclis-i Mebûsan açılarak Meşrutiyet rejimine geçildi.

 Meşrutiyet (Meşruti Monarşi): Hükümdarı çeşitli ölçülerde denetleyebilen ve iktidar yetkisini farklı düzeylerde paylaşabilen bir meclisin / parlamentonun bulunması halidir. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli husus, bu meclisin bir danışma kurulu veya bakanlar kurulu olmayışıdır (çünkü bunlar değişik adlarla mutlak monarşilerde de bulunabilir). Meclis hükümdarın iktidar ve yasama gücünü paylaşan ve kısıtlayan bir organ olmalıdır. Bu denetleme yetkisi de farklı tür ve ölçülerde uygulanabilir. Hükümdar da meclis üzerinde feshetme, seçimleri yenileme başta olmak üzere farklı haklara sahip bulunabilir. Osmanlı Meşruti Meclisi, İngiliz Parlamentosundaki yapı örnek alınarak oluşturulmuştur. (İngiliz Parlamentosu bugün de aynı sistemi uygular.)

2) 1908 – Kanun-i Esasi: (Nedeni: 2. Meşrutiyet) 1876'daki Kanuni Esasi tekrar yürürlüğe koyulmuştur. (* 1909'da önemli değişiklikler yapıldı.) 1908'de İkinci Meşrutiyet'in ilanıyla yeniden toplandı. İstanbul'un işgaline kadar faaliyetlerine devam eden meclis, 11 Nisan 1920 tarihinde işgal güçlerinin baskısıyla tamamen kapatıldı.

3) 1921 – Teşkilat-ı Esasiye: (Nedeni: 1920'de TBMM'nin açılışı) Teknik anlamda anayasa sayılması tartışmalıdır. Çünkü bir Anayasa'da bulunması gereken pek çok özellik eksiktir. Çok kısa bir metindir. Sadece devletin temel idaresi hakkında maddeler içerir. Savaş koşulları nedeniyle temel hak ve özgürlüklere değinilmemiştir. Ayrıca Osmanlı Devleti varlığını sürdürdüğü için henüz bağımsız bir devletin anayasası değildir. 1. Dünya savaşının ardından Anadolu'da bağımsızlık mücadelesi veren TBMM, 1921 Anayasası'nı ilan etti. Olağanüstü koşullarda oluşturulan bu Anayasa 1924'e kadar yürürlükte kaldı.

 Meclis Hükûmeti Sistemi: Meclis Başkanı aynı zamanda Başbakandır. Bu kurumlar ve makamlar daha sonra ayrıştırılmıştır. İcra Vekillerini (Bakanlar Kurulu) seçme ve görevine son verme yetkisine meclis sahiptir. Her bir vekil meclis tarafından ayrı ayrı seçilir. Çift dereceli seçimler uygulanır. Yani halk delegeleri seçer, delegeler de vekilleri seçer.

Not: Meclis Hükûmeti Sistemi günümüzde her ne kadar tüm Dünya'da geçerliğini yitirmişse de İsviçre de halen geçerlidir.
Meclis Hükûmeti Sisteminde iktidar ve muhalefet arasındaki ilişkileri düzenleyecek herhangi bir mekanizma da söz konusu değildir. Önceleri Partisiz bir rejim vardır. Muhalefet Meclis içi gayriresmî gruplaşmalarla oluşur. Örneğin Sarıklılar: İslamcı, Fesliler: Osmanlıcı, Kalpaklılar: Milliyetçi, Şapkalılar: Batıcı siyaseti simgeler.
•	Cumhuriyet'in ilanıyla (1923) birlikte Kabine Sistemine geçilmiştir.

 Kabine Sistemi: Başbakan tarafından bakanlar için liste hazırlanır, Cumhurbaşkanı'nın onayına sunulur. Meclisten alınan Güvenoyu ile göreve başlar.

İlk Mecliste Kuvvetler Birliği ilkesi benimsenmiştir.
•	Kuvvetler Birliği: Yasama, yürütme ve yargı son karar makamı olarak aynı organdadır (TBMM).
•	Kuvvetler Ayrılığı: Yasama, yürütme ve yargı organları ayrıdır. Dünyada ilk kez Fransız düşünür Montesquieu tarafından öne sürülmüştür. (Türkiye'de 1961'de geçildi.)

4) 1924 – Teşkilat-ı Esasiye: (Nedeni: 1923'de Cumhuriyet'in ilanı) Cumhuriyet'in ilk anayasasıdır. 1924 anayasası klasik haklar denilen hükümlere yer vermiş ve adları belirtilmiştir. Kuvvetler Birliği ilkesi benimsenmiştir. 1923'te geçilen Kabine Sistemi uygulaması devam ettirilmiştir. Tek partili hayata ve nihayet çok partili siyasete geçilmiştir. Cumhuriyetin ilanının ardından yeni kurulan devlet için derli toplu yeni bir Anayasaya ihtiyaç duyuldu ve 1924 Anayasası ilan edildi. 1921 Anayasasında TBMM'ye tanınan yargı yetkisi 1924 Anayasası ile bağımsız mahkemelere tanınmıştır.

1923-24 arası 1921 Teşkilat-ı Esasiye geçerli olduğu için Cumhuriyet'in ilk Anayasası olduğunu kabul eden kaynaklar vardır. Dikkat edilmesi gereken husus;

-	Cumhuriyet İlan Edildiğinde; 1921 Teşkilat-ı Esasiye yürürlüktedir. (1923 – 24 arası)

-	Cumhuriyet Döneminde; yapılan ilk Anayasa ise 1924 Teşkilat-ı Esasiye'dir.

5) 1961 – Anayasa: (Nedeni: 1960 Askeri İhtilali) "Anayasa" sözcüğü ilk kez kullanılmıştır. 1961 anayasası ile Kuvvetler Ayrılığı ilkesine geçilmiştir. Ayrıca yasama iki meclise ayrılmıştır: Türkiye Büyük Millet Meclisi ve Cumhuriyet Senatosu. Ayrıca ilk kez Anayasa Mahkemesi kuruldu. Eski kurum adları Türkçeleştirildi. Ör: Şura-yı Devlet'in adı Danıştay yapıldı. 27 Mayıs Darbesi ile kurulan komisyonun yeni anayasa çalışmaları sonucu ilan edilen Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1961), birtakım yeni mekanizmalar getirmiştir. Cumhuriyet Senatosu (Türkiye) ile meclis iki kanatlı hale gelmiş, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi'nin kurulmasıyla meclis üzerinde hukuki denetim sağlanmış, Bakanlar Kurulu ve Cumhurbaşkanlığı üzerine yaptığı düzenlemelerle hükûmet sistemi Parlamenter sistem'e çevrilmiştir. Ekonomik ve sosyal haklar başta olmak üzere sendika kurma, grev, toplu iş sözleşmesi gibi haklar ilk defa tanınmıştır.

6) 1982 – Anayasa: (Nedeni: 1980 Askeri İhtilali) Tek Meclisli yapıya geri geçildi. Anayasa Mahkemesinin varlığı ise korundu. Yaşanan hükûmet krizlerinin çözülememesi üzerine 12 Eylül 1980 tarihinde askeri darbe gerçekleşmiştir. Kurucu iktidarın hazırladığı 1980 Anayasası ile hükûmet krizlerine sebep olan tıkanıklıkları giderici çözüm yolları öngörülmüştür. Cumhurbaşkanına meclis seçimlerini yenileme yetkisi tanınmış, Cumhuriyet Senatosu kaldırılmış, Bakanlar Kurulu içerisinde Başbakanın yetkileri artırılmıştır.

Kurucu veya kurulan iktidar
Anayasa hukukunda yeni anayasa yapma ve değiştirme iktidarına "kurucu iktidar" (aslî kurucu iktidar) denir. Aslî kurucu iktidar tarafından yapılmış mevcut anayasanın çizdiği hukukî kurallar çerçevesinde, oluşumunun ve çalışma sınırlarının belirlendiği mevcut anayasada değişiklik yapma iktidarına sahip devlet organına "kurulan iktidar" denir. Aslî kurucu iktidarın sürekli oluşturulması yani bütün hukukî yapının temelini oluşturan anayasanın öngördüğü usûller dışında sıkça değiştirilmesi, kronik devrime ve anayasal düzende anarşiye yol açar.

Kurucu iktidar
Kurucu iktidar hukuk dışı bir iktidardır. Bir başka deyişle, "hukuk boşluğu" ortamında yani kendisini bağlayan hukukî kuralların olmadığı ortamda oluşmuş iktidardır. Hukuk boşluğu iki şekilde oluşabilir. "Baştan itibaren" süregelen hukuk boşluğu veya "sonradan" ortaya çıkan hukuk boşluğu.

Baştan itibaren hukuk boşluğu olan ortamda aslî kurucu iktidarı bağlayan hukukî bir durum söz konusu değildir yani yeni yaptığı anayasadan önce gelen bir anayasa yoktur. Bu durumda aslî kurucu iktidar yeni bir anayasa yapmak için eski anayasayı yıkmadan mevcut olan hukuk boşluğundan yararlanmıştır. Bu tür hukuk boşlukları yeni bir devletin kurulduğu durumlarda ortaya çıkar. Bunlar, sömürgelerin bağımsızlığa kavuşması, bağımsız devletlerin birleşmesi, bir devletin birden çok bağımsız devlete ayrılması olarak sıralanabilir. Aslî kurucu iktidar tarafından bu şekilde oluşturulan anayasa yeni bir devletin ilk anayasasıdır.

Sonradan yaratılmış hukuk boşluğu, mevcut anayasanın ortadan kaldırılması ile oluşturulur. Bu tür hukuk boşlukları ise, devrim, hükûmet darbesi, iç savaş gibi durumlardan sonra ortaya çıkar. Bunun gibi durumlardan sonra ortaya çıkan asli kurucu iktidar, mevcut siyasal rejimi yıkıp "anayasayı ilga" ederek (yürürlükten kaldırarak) kendisini bağlayan hukuk kurallarını yıkarak oluşturduğu hukuk boşluğunu yeni bir anayasa yaparak doldurur. Bu hallerde genelde siyasal rejim değişir.

Kurulan iktidar
Kurulan iktidar hukukî nitelikte bir iktidardır. Yetkinin kim tarafından ve hangi sınırlar çerçevesinde kullanılacağını tespit eden hukuk kuralları aslî kurucu iktidarın yaptığı anayasa tarafından konulmuştur. Tali kurucu iktidarın anayasayı değiştirme yöntemleri yine anayasaların kendisi tarafından belirlenmektedir. Tali kurucu iktidar bu nedenle sınırlı bir iktidardır.

Cumhuriyet ve demokrasi ile yönetilen ülkelerde tali kurucu iktidar, "halk" değil, anayasanın koyduğu usûllere göre vatandaşlar arasında "seçmen" kabul edilenlerin "geçerli oy"ları ve bazı ülkelerde de seçim barajı dolayısıyla sınırlı bir temsilîyet durumu ile ortaya çıkartıldıkları için kurucu iktidar gibi davranarak mevcut anayasayı yürürlükten kaldırıp yerine yeni bir anayasa yapamaz. Devletin başlıca kurulu organları yasama, yürütme, yargıdır.

Anayasa yapma usulleri
 Monokratik Usuller
 Ferman
 Misak
 Demokratik Usuller
 Kurucu meclis
 Kurucu referandum

Anayasa çeşitleri
Bazı ülkelerde yazılı, bazılarında ise yazısız genel kabul görmüş uygulamalar şeklindedir. Türkiye'nin de aralarında bulunduğu çoğu ülkede anayasa, yazılı ve bütünsel bir belgedir. Bu tip ülkeler "biçimsel" anlamda anayasaya sahiplerdir. Oysa Birleşik Krallık'ta yazılı bir anayasa yoktur. Buna ise "teamüli anayasa" denmektedir. Bu ülkede temel kurumların işleyişi yüzlerce yıllık geleneklere, yasalara ve belgelere göre düzenlenir.

"Anayasalı devlet" ve "anayasal devlet" ayrımında; şekli anlamda bir anayasası olan devlet bu belgede modern anayasanın gereklerini yerine getirmiyorsa yani devletin temel kurumlarının nasıl işleyeceği muğlak ve daha da önemlisi kişi temel hak ve özgürlükleri tam anlamıyla güvence altında değilse devlet anayasal bir devlet sayılmamakta, sadece anayasa sahibi bir devlet anlamına gelen "anayasalı devlet" sıfatını almaktadır. Buna karşın ister teamüli ister şekli anayasa sahibi olsun eğer bir devlet temel hak ve özgürlükleri güvence altına almış ise bu devlet anayasal sayılmaktadır.

Son ayrım ise "çerçeve anayasa" ile "düzenleyici anayasa" ayrımıdır.

Eğer anayasa normlarında devletin temel yapılanması hakkında ayrıntılı bilgilere giriliyor ve düzenlemeler yapılıyorsa bu düzenleyici anayasadır.

Anayasa normları sadece devletin temel yapılanmasını çiziyor ve düzenlemeyi kanunlara bırakıyorsa bu ise çerçeve anayasadır.

Yazılı anayasa
Yetkili organ tarafından yapılmış ve bir anayasada yer alması gereken kuralları içeren temel belgedir.

Geleneksel anayasa
"Geleneksel", "teamüli" veya "yazılı olmayan", sürekli uygulama sonucu ortaya çıkan anayasadır. (Örn: Birleşik Krallık) Bir devletin geleneksel anayasasının olması, anayasa alanında ortaya çıkan hiç yazılı belge olmadığı anlamına gelmez.

Teamüli Anayasalar, yazısız anayasa özelliklerinden yazılı anayasaların karşıtıdır. Teamüli Anayasaların, örf-adet kurallarının tekrarlanması suretiyle hukuka yerleşmiştir ve bağlayıcıdır. Yargı denetimine bağlı olan davranış kuralları vardır. Bu davranış kuralları ve usullerinden; devletin kuruluşu ve görevleri, faaliyetleriyle ilgili bulunanlar Anayasa adı verilen bir belgeyi oluşturur ve buna "Teamüli Anayasa" denilir. Teamüli anayasa için maddi anlamda nitelendirmesi yapılır.  Yazılı olmaması yani bir belgenin yokluğu o ülkede anayasa olmadığı anlamına gelmez. Yazılı olmayan anayasanın en bilinen örneği, İngiltere'dir. İngiltere de kullanılan kurallar, belirli konuda anayasal organlar tarafından belirli bir zaman boyunca düzenli olarak tekrarlanması ile oluşmuştur.

Devletin kuruluş ve işleyiş esasları ve kişi haklarının bir kısmını yazılı kaynaklar oluşturmuştur. Anayasayı oluşturan kaynakların normlar hiyerarşisinde bulundukları yerler önem taşımaz. Önemli olan şey, kullanılan bu kaynakların anayasal düzenlemeye ilişkin olmasıdır. Oluşturulan bu anayasaların kim tarafından yapıldığı, hangi yöntemle yapıldığı ve hangi tarihte yapıldığına dair belirli bir durum yoktur, nitelikleri bilinmez. Teamüli Anayasaların oluşumu için objektif (maddi) unsur ve sübjektif (manevi) unsur olmak üzere iki temel şart vardır. Objektif unsur; geleneğin birdenbire ve uzunca bir süre tekrarlanması ile ortaya çıktığını açıklar. Bundan dolayı da herhangi bir konuda oluşan gelenek kolay olmamalıdır.  Sübjektif unsur ise uzun süre tekrarlanması ile gelen yorumların anayasal organlar tarafından anayasa hukuku açısından kabul edilmesi ve uygulanması için bir inancın söz konusu olması gerektiğini açıklar. Bundan dolayı koyulan kuralların yeterince açık olup yorumlanmasının zor olması gerekir.

Teamüli anayasa ile anayasa gelenekleri farklı kavramlardır. Teamüli anayasa, bir anayasa türüdür. Anayasa gelenekleri ise anayasa türü değil yazılı anayasalarda ortaya çıkmış yazılı olmayan fakat uyulması gereken kurallardır. Hukukun çeşitli alanlarında kullanılır. Anayasa düzeninde ve hukuksal değeri açısından; yazılı anayasanın boşluklarını doldurma işlevi, yazılı anayasayı yorumlayıcı işlevi ve anayasada ki belirsizlikleri giderme gibi işlevleri bulunmaktadır.

Yumuşak anayasa
Maddelerinin değiştirilme usullerinin herhangi bir kanunun değiştirilme usulünden farklı olmadığı anayasalardır.

Katı (sert) anayasa
Bu anayasalar için özel, değiştirilmesi zor yöntemler benimsenmiştir.

Bir anayasanın 'sert' olduğunu gösteren özellikler:
 Değiştirilemeyecek maddeler içermesi
 Değiştirilmesi için özel (nitelikli) çoğunluk aranması (3/5, 2/3 gibi)
 Halkoylaması usulüne yer vermesi

Çerçeve anayasa
Kısa ve öz hükümlerden oluşur. Soyut mahiyettedir. Genel bir çerçeve çizer ve içinin doldurulmasını yasama organına bırakır. Bu anayasayı kabul eden ülkelerde demokrasi köklüdür. Örneğin; 1787 Amerikan Anayasası çerçeve bir anayasadır. Toplam 7 temel madde ve bunlara ek olarak sonradan çıkarılmış 27 ek maddeden (Amendment) oluşmaktadır.

Kazuistik anayasa
Uzun ve ayrıntılı kurallardan oluşan, kesin hükümlerin belirlendiği anayasadır.

Uygunluk denetimi

Denetleyen makama göre

Amerikan modeli
Amerikan modeli anayasa yargı sistemi veya genel mahkeme sistemi; kanunların anayasaya uygunluğunun, hukuk açısından normal mahkemeler tarafından denetlenmesine dayanır. Amerika Birleşik Devletleri'nde bu denetim oldukça eskidir. Federal Yüksek Mahkeme ilk defa 1803 yılında Marbury-Madison davasında kanunların anayasaya uygunluğunun denetlenebileceğine ve anayasaya aykırı bulunan kanunların uygulanamayacağına karar vermiştir. Bir normu somut olayda uygulayacak olan mahkeme, bu norm ile hiyerarşik olarak üst derecedeki başka bir normun çatıştığı kanısına varırsa, mahkeme bu çatışmayı "Lex posterior derogat legi inferiori." ("Üst kanun alt kanunları ilga eder.") ilkesine göre çözümler. Üst norma aykırı olan alt norm uygulanmaz. Amerika Birleşik Devletleri dışında ayrıca Avustralya, Arjantin, Hindistan, Kanada, Japonya, Norveç, Danimarka ve İsveç gibi ülkelerde uygulanmaktadır.

Avrupa modeli
Avrupa modeli anayasa yargısı, merkezi tipte anayasa yargısı veya özel mahkeme sistemi; kanunların anayasaya uygunluğunun, bu işle görevlendirilen özel mahkemeler tarafından denetlenmesi ilkesine dayanır. Bu modele, Hans Kelsen'in fikirleri esas teşkil eder. Bu modelin ilk örneği 1920 Avusturya Anayasası ile kurulan Avusturya Anayasa Mahkemesidir. II. Dünya Savaşı'ndan sonra ise İtalyan ve 1949 Alman anayasaları ile de merkezi tipte birer anayasa mahkemesi kurulmuştur. 1958 Fransız Anayasası, bir anayasa konseyi kurmuştur. Daha sonra 1961 yılında Türkiye'de Anayasa Mahkemesi kurulmuştur. Türkiye'den sonra anayasa mahkemeleri sırasıyla; 1976 yılında Portekiz'de ve 1978 yılında İspanya'da kurulmuştur. Doğu Avrupa ülkelerinin çoğunda da sosyalist rejimin yıkılması sonucunda anayasa mahkemeleri kurulmuştur. Avrupa modeli anayasa yargısı, kanunla anayasa arasındaki çatışmayı genel mahkemelerin lex posterior esasına göre çözmeyi başaramadıkları ülkelerde ortaya çıkmıştır. Bu sistemde genel mahkemeler, anayasaya aykırı olduğunu tespit ettikleri bir normu ihmal edip doğrudan doğruya anayasa hükmü uygulayamazlar. Böyle bir durumda anayasa mahkemesine başvurulur. Bu çatışmayı çözmeye yetkili tek makam, bu işle görevlendirilmiş özel mahkemedir.

Zamana göre
Anayasaya uygunluk denetimi, denetimin yapıldığı zamana göre iki şekilde yapılır.
 A priori denetim
 A posteriori denetim

A priori denetim
Önceden, önleyici denetimdir. Yürürlüğe girmemiş normlar üzerinde, ilandan önce gerçekleştirilen denetim şeklidir. Kanunun yürürlüğe girmesinden önce anayasaya uygunluk denetimi yapılır ve eğer anayasaya aykırılık tespit edilirse aykırı hükümler yürürlüğe girmez.

A priori denetimin esas olduğu ülkelerde hukuk normlarının yürürlüğe girmesinden sonra bunların anayasaya aykırı olduğunu iddia etmek mümkün değildir. Ayrıca önleyici denetim, anayasaya aykırılığın, daha denetime konu norm yürürlüğe girmeden giderilmesini sağladığından, yasa koyucunun kamuoyu önündeki saygınlığını, giderici denetime kıyasla daha fazla korur.

Fransa; a priori denetim tarzını benimseyen tek ülkedir ve kendine özgü yargı sistemi vardır. İtalya, Almanya ve Avusturya a priori denetimi belirli bazı konularda Anayasa Mahkemesinin denetiminden geçirerek önleyici denetim şekli olarak uygulamaktadır. Kanada, Finlandiya, Norveç, İsveç gibi bazı ülkelerde Anayasa Mahkemelerinin yürürlüğe girmeyen kanun tasarıları hakkında görüş bildirme yetkileri vardır fakat bağlayıcı değildir.

A posteriori denetim
Bastırıcı denetim de denilen a posteriori denetim sonradan; giderici ve düzeltici olarak yapılır. Yürürlüğe girmiş normlar üzerinde yapılan bu denetim, Avrupa ülkelerinde genel kabul görmüş olsa da Macaristan, Portekiz, Romanya ve Polonya; her iki denetim yaklaşımını bir arada kullanır. Hukuk normu ilan edilip yürürlüğe girdikten sonra anayasaya aykırı olduğu tespit edildiğinde ülkelerin anayasa mahkemeleri tarafından normun yürürlükten kaldırılması amaçlanmaktadır.

Dipnotlar

Kaynakça
 Erdem, F. (2012). 1982 Anayasasının Analizi, Orion Yayınları, Ankara.
 Gözler, K. (2008). Anayasa Hukukuna Giriş, Ekin Basın Yayın Dağıtım, Bursa.
 Hart, V. (2003). Democratic Constitution Making, United States Institute of Peace (USIP) Special Report.
 İyimaya, A. (2013). "Anayasa Hazırlama Süreci", Yeni Türkiye Dergisi, Ocak-Şubat, Y., 9, S., 50, Ankara, ss:80-96.
 Tanör, B. (2007). Osmanlı-Türk Anayasal Gelişmeleri (1789-1980), Yapı Kredi Yayınları, İstanbul.

Dış bağlantılar

 Dünya ülkelerinin anayasaları

Anayasa


Jakob Hirsch (geboren 23. Juni 1924 in Halberstadt; gestorben 23. Februar 2018 in Jerusalem) war Staatssekretär beim israelischen Staatskontrolleur und aktiv in den deutsch-israelischen Beziehungen sowie bei der Hilfe für Überlebende der Shoah. Für seine Verdienste um die Aufarbeitung und Aussöhnung in den deutsch-israelischen Beziehungen wurde er 2013 mit dem Verdienstkreuz am Bande ausgezeichnet.

Leben
Jakob Hirsch wurde 1924 in Halberstadt geboren und wuchs ab 1928 in Berlin-Charlottenburg auf. Dort besuchte er die von Paula Fürst geleitete zionistische Theodor-Herzl-Schule am Berliner Kaiserdamm 78. Seine Eltern waren ebenfalls aktive Zionisten, als Mitglieder der Zionistischen Vereinigung Deutschlands. 1935 gelang ihnen über Triest die Ausreise mit der "Theodor Herzl" in das britische Mandatsgebiet Palästina, wo sie am 14. November 1935 in Haifa ankamen. In Jerusalem besuchte Jakob Hirsch die Schule. 1939 wurde er in die Ḥagam eingeführt, der Jugendorganisation der jüdischen Untergrundorganisation Hagana, aus der später die Gadna hervorging. 1943 wurde er in die britische Armee eingezogen und diente während des Zweiten Weltkriegs bis 1946 zunächst in Ägypten, später in Italien. Anschließend führte er sein Studium der Rechtswissenschaften, das er an der Hebräischen Universität in Jerusalem begonnen hatte, bis 1950 fort. 1948 wurde er erneut in die Armee eingezogen, um in der israelischen Armee im Unabhängigkeitskrieg Israels zu kämpfen. Von 1955 bis 1956 studierte er in einem Aufbaustudiengang an der Princeton University.

Karriere
Nach dem Studium begann er eine Karriere beim israelischen Staatskontrolleur des Staates Israel, wo er bis zum Staatssekretär aufstieg. Als Direktor der internen Revision war er einer der leitenden Angestellten der israelischen Bank Leumi.

Ehrenamtliche Tätigkeiten
Nach seiner Pensionierung arbeitete Jakob Hirsch ehrenamtlich in verschiedenen Organisationen, unter anderem im Kuratorium der Ben-Gurion-Universität des Negev in Be'er Scheva, der Jerusalem Foundation, im Kuratorium der Open University, die ihm ein Honorary Fellowship verlieh und dem Alyn Kinderkrankenhaus Jerusalem.

1995 wurde Jakob Hirsch Vorstandsmitglied der United Restitution Organization, die im Netzwerk der Jewish Claims Conference Überlebenden der Shoah bei der Geltendmachung von Ansprüchen auf Wiedergutmachungszahlungen unterstützt. Die Stiftung "Erinnerung, Verantwortung und Zukunft" machte Jakob Hirsch 2003 zu einem der beiden Vorsitzenden eines unabhängigen Gremiums, das Anträge auf Entschädigung geleisteter NS-Zwangsarbeit im nationalsozialistischen Deutschland prüfen sollte. Zudem war er Vorstandsmitglied der Vereinigung der Israelis mitteleuropäischer Herkunft (). Als Leiter des Solidaritätswerk setzte er sich für die Unterstützung ärmerer Mitglieder der Vereinigung ein. Er war Vorstandsvorsitzender der Vereinigung der Dachorganisationen für Verbände ehemaliger jüdischer Deutscher in den USA, Großbritannien und Israel.

Bis 2011 war Jakob Hirsch auch Vorsitzender des israelischen Freundeskreises der deutschen Aktion Sühnezeichen Friedensdienste, der die Arbeit von ASF in Israel maßgeblich unterstützt. Als Zeitzeuge trat er immer wieder in Israel und Deutschland vor allem vor jungen Menschen auf. Hirsch unterstützte Stolperstein-Initiative sowie Initiativen zur Erinnerung an das jüdische Leben in Halberstadt sowie die jüdische Selbsthilfeorganisation AMCHA Deutschland zur psychosozialen Unterstützung bedürftiger Holocaust-Überlebender und ihrer Familien in Israel.

Jakob Hirsch ist am 23. Februar 2018 in Jerusalem gestorben.

Einzelnachweise

Weblinks
 Juden im alten Halberstadt - Familie Salli Hirsch
 Der Großvater honoris causa
 Interview mit Jakob Hirsch bei Alsharq Blog
 Deutsche Juden in Israel gedenken des 71. Jahrestags der Novemberpogrome
 "Er war immer ein Berliner" - Nachruf beim Tagesspiegel

Emigrant aus dem Deutschen Reich zur Zeit des Nationalsozialismus
Träger des Bundesverdienstkreuzes am Bande
Israeli
Geboren 1924
Gestorben 2018
Mann

Jakob Hirsch


තිරිඟු ලොව බහුලවම භාවිතයට ගැනෙන ධාන්‍ය විශේෂයකි. නිශ්පාදනය අතින් බඩ ඉරිඟු වලට පමණක් දෙවෙනි වන අතර ලොව වැඩිම භූමි ප්‍රමාණයක් තුල වගා කරන ධාන්‍ය වර්ගය වන්නේද තිරිඟුය.2014 වසරේදී තිරිඟු වගා කරන ලද මුළු භූමි ප්‍රමාණය හෙක්ටයාර මිලියන 224කි.

2016 වසරේදී ලෝක තිරිඟු නිශ්පාදනය මෙට්‍රික් ටොන් මිලියන 749කි. උතුරු අප්‍රිකානු රටවල සහ මැදපෙරදිග රටවල ප්‍රධාන ආහාරය වන්නේ තිරිඟු හා ඒ ආශ්‍රිත නිශ්පාදනයන් වේ. ආසියානු රටවලද වගා ව්‍යාප්තිය ඉහල යන තිරිඟු නිශ්පාදනයේ ලොව ප්‍රමුඛයන් වන්නේ චීනය, ඉන්දියාව රුසියාව හා ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයයි.

තිරිඟු

තිරිඟු