වතුර හෙවත් ජලය යනු හයිඩ්‍රජන් සහ ඔක්සිජන් යන්නෙන් සමන්විත සහ  ජීවයෙහි සියළු ඥාත ආකරයන්හි පැවැත්ම සඳහා අත්‍යාවශ්‍ය වන්නාවූ  සුලබ රසායනික ද්‍රව්‍යය කි.

සාමාන්‍ය වහරේදී, වතුර යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ එහි   ද්‍රව ආකාරය හෝ අවස්ථාව පමණක් වුවද, මෙම ද්‍රව්‍යය  සඳහා ඝන අවස්ථාව වන, අයිස්, සහ වායුමය අවස්ථාව වන, ජල වාෂ්ප හෝ හුමාලය ද පවතියි.  ජලය, පෘථිවියෙහි පෘෂ්ඨයෙන්  71%  ක් වසා පැතිර පවතියි.   පෘථිවිය මත, එය බොහෝ ලෙසින් සාගර සහ අනෙකුත් විසල් ජල තලයන්හිද,  ජලයෙන් 1.6% පොළොව අභ්‍යන්තරයෙහි ජලධරයන්හි  සහ  0.001% වාතයෙහි වාෂ්ප, වලාකුළු (ඝන හා ද්‍රව ජල අංශු වාතයෙහි අවලම්බනය වීමෙන් තැනෙයි), සහ වර්ෂාපතනය ලෙස පවතියි.    සාගරයන් භූතල ජලයෙන්  97% ක් දරන අතර, ග්ලැසියරයන් හා ධ්‍රැවීය අයිස් වැස්මන් 2.4% ක්ද, අනෙකුත් ගොඩබිම භූතල ජල ධාරකයන් වන  ගංගාවන්, විල් හා පොකුණු තවත් 0.6% දරති. පෘථිවියෙහි ජලයෙන් ඉතා කුඩා කොටසක්, ජීවවිද්‍යාත්මක දේහයන් සහ  නිමැවුනු භාණ්ඩ තුල රඳවා තැබෙයි.

ජලය නිරන්තරයෙන්ම,  වාෂ්පීභවනය හෝ උත්ස්වේදනය (වාෂ්පෝත්ස්වේදනය), වර්ෂාපතනය, සහ අපධාවය, යන අවස්ථාවලින් සමන්විත  චක්‍රයක් ඔස්සේ ගමන් කරමින් සාමාන්‍ය වශයෙන්  මුහුදට සැපත් වේ.  ගොඩබිමෙහි, වාෂ්පීභවනය හා  උත්ස්වේදනය,ගොඩබිම වර්ෂාපතනය දායක වෙයි.

පිරිසිදු, නැවුම් පානීය ජලය, මානවයාට හා අනෙකුත් ජීවීන්ට අත්‍යාවශ්‍ය වේ.  ආරක්ෂා සහිත පානීය ජලය සපයා ගැනුමෙහි හැකියාව පසුගිය දශක කිහිපය තුලදී ලොව සියළු ප්‍රදේශයකම පාහේ ක්‍රමයෙන් හා විද්‍යාමාන ලෙසින් උන්නතියට පත්ව ඇත. ආරක්ෂා සහිත ජලය සපයා ගැනුමෙහි හැකියාව සහ ඒක පුද්ගල දදේනි අතර පැහැදිලි සහසම්බන්ධයක් ඇත. කෙසේවෙතත්, සමහරක් නිරීක්ෂක‍යන් නිමානය කර ඇත්තේ 2025 වන විට  ලෝක ජනගහනයෙන් අඩකට වඩා ජල-ආශ්‍රිත අන්තරාදායකයන්ට මුහුණ දෙනු ඇති බවයි. මෑත වාර්තාවක් (නොවැම්බර් 2009) අඟවනුයේ 2030 වන විට, ලොව සමහරක් දියුණු වෙමින් පවතින පලාත් වල, ජල ඉල්ලුම සැපයුමට වඩා 50% අභිබවන බවයි. ජලය විසින් ලෝක ආර්ථිකයෙහි වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉෂ්ඨ කරනුයේ, එය පුළුල් පරාසයක රසායනික ද්‍රව්‍ය සඳහා ද්‍රාවකයක් ලෙස ක්‍රියා කරන හෙයින් හා කාර්මික සිසිලනය හා ප්‍රවාහනය සඳහා පහසුකම් සපයන්නකු වීම හෙයිනි. මිරිදිය ප්‍රමාණයෙන්  දළ වශයෙන් 70% පමණ  කෘෂිකර්මය සඳහා භාවිතා කෙරේ.

රසායනික සහ භෞතික ගතිගුණ

ජලය තැනී ඇති අයුර

ජලය තැනී ඇති අයුරු
ද්‍රව ජලය චලනය වීමේදී

ජලය අවස්ථා තුනකින් දැක්විය හැකිය. පෘථිවියේ දී එය නොයෙකුත් ආකාර ගනී. ජල වාෂ්ප ලෙස සහ වළාකුළු ලෙස අහසේ දී , කලාතුරකින් හිම කුට්ටි හෝ මුහුදු ජලය ලෙස සාගරයේ දී ග්ලැසියර් ලෙස හෝ ගංගා ලෙස කඳු මත දී හා ගලා යන ජලය ලෙස පොළවේ දී ජලය දක්නට ලැබේ.

නොයෙකුත් ද්‍රව්‍යයන් ජලයේ දියවිය හැකිය. එහි දී එයට නොයෙකුත් ගන්ධයන් සහ රසයන් එක්වේ. කොටින්ම කිව හොත් මිනිසා සහ අනෙකුත් සත්වයන් පානය කළ හැකි ජලය හඳුනා ගැනීම සඳහා තම සංවේදීතාව වර්ධනය කරගෙන ඇත. සාමාන්‍යයෙන් සතුන් ලුණු රසැති වතුරට සහ පල් වූ ගොහොරු ජලයට අකමැති අතර ජල ධරයන්හි හෝ කඳුවල උල්පත්වල පිරිසිදු ජලයට කැමැත්තක් දක්වයි. මිනිසා ද මද රස්නය ඇති ජලයට වඩා සීතල ජලය ප්‍රිය කරයි. එය එසේ වන්නේ සීතල වතුරෙහි ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් අඩු ප්‍රමාණයක් අන්තර්ගත විය හැකි නිසාය. බොහෝ විට වෙළෙඳ දැන්වීම්වල යොදාගනු ලබන ඛණිජ, ජලයෙහි සහ උල්පත් ජලයෙහි රසය ලැබෙන්නේ ජලයේ දිය වී ඇති ඛනිජ ද්‍රව්‍ය නිසාය. ශුද්ධ H2O වල කිසිදු රසයක් නොමැත. කරුණු එසේ සලකා බැලූ විට උල්පත් සහ ඛණිජ ජලයෙහි ශුද්ධ භාවය යනුවෙන් හඳුන්වනු ලබන්නේ නොයෙකුත් විෂ ද්‍රව්‍ය, දුෂක ද්‍රව්‍යය සහ ක්ෂුද්‍ර ජීවීන් ගෙන් තොර වීමයි.

කෘෂිකර්මාන්තයට සහ සාමාන්‍යයෙන් මිනිසාට වර්ෂාපතනයේ ඇති වැදගත්කම හේතුවෙන් එහි නොයෙකුත් ආකාරවලට නොයෙකුත් නම් ලබා දී ඇත.

1902 විල්සන් බෙන්ට්ලේ විසින් හිම පතනය ආකාර අනුව

ඝණමය - අයිස්
ද්‍රවමය - ජලය ( අධික ලෙස සීතල කළ ජලය)
වායුමය - ජල වාෂ්ප

කාළගුණ විද්‍යාවට අනුව වර්ෂාපතනය ලැබෙන ආකාරය අනුව

ද්‍රාව්‍යමය වර්ෂාපතනය
වර්ෂාපතනය

වර්ෂාපතනයේ බෙදීම්

සිරස් වර්ෂාපතනය

වර්ෂාව
 මිදුණු වර්ෂාව
 වැහි පොද
 මිදුණු වැහිපොද
 හිම
 හිම පෙති
 හිම අංශු
 පින්න

ඝණමය වර්ෂාපතනය

 හිම
 හිම කැටිති
 අයිස් කැටිති
 මිදුණු දිය පෙති
 මිදුණු වැසි
 හිම කැට වැස්ස
 අයිස් පලිගු

තිරස් වර්ෂාපතනය

පින්න
 තුහින
 වායුගෝලයේ අයිස්
 දිලිසෙන මතුපිටක් ඇති අයිස්
 හිම කැටිති
 අයිස් කැටිති
 මිදුණු වර්ෂාව
 හිම කැට වැස්ස
 පළිගු හිම
 වායුගෝලයේ අයිස්
 දිලිසෙන මතුපිටක් ඇති අයිස්

මිශ්‍ර වු වර්ෂාපතනය

 සෙල්සියස් අංශක 0 ට ආසන්න උෂ්ණත්වයේ දී

අහසේ ඉහළ පහළ යන කොටස්

 වළාකුළු
 මීදුම
 BR (මීටරයට අනුව)

පහළ බසින කොටස්

 කැලතුණු හිම
 සිහින් පොද

මිහිපිට ජලය පවතින ආකාර

 පොළවෙහි අඩංගු ජලය
 මිදුණු ජලය
 මීටරයට අනුව ජල ප්‍රමාණය
 නැවුම් ජලය
 ඛණිජ ජලය - ඛනිජ බොහෝ ප්‍රමාණයක් අඩංගු වේ
කිවුල් ජලය
 අවජලය - මෙය සිදුවන්නේ කිවුල් ජලය හෝ නැවුම් ජලය ඝනත්වයෙන් වැඩි ලුණු ජලය මත රැඳී තිබුණු විටයි. එවිට මෙම ජල තට්ටු දෙක මිශ්‍ර නොවේ. මෙම ජලය මත නෞකා ගමන් කිරීම භයානක වේ.
 මුහුදු ජලය
 කරදිය

ජලය ප්‍රයෝජනයට ගන්නා අවස්ථා

 ජලය
 නල ජලය
 බෝතල් කළ ජලය
 පානීය ජලය - දිනපතා පානයට අවශ්‍ය වේ.ශරීරයට හානි නොකරන තුලිත ඛණිජ ප්‍රමාණයක් අඩංගු වේ.
 පිරිසිදු කරන ලද ජලය - විද්‍යාගාර තත්ත්වයේ ,විශ්ලේෂණ තත්ත්වයේ හා ප්‍රතික්‍රියාකාරක තත්ත්වයේ ජලය - මෙම ජලය විද්‍යාවට හෝ ඉංජිනේරු විද්‍යාවට යොදාගැනීම සඳහා බොහෝ සෙයින් පිරිසිදු කොට තබා ගෙන ඇත. ප්‍රධාන වශයෙන් මේවා නම් කරනු ලබන්නේ වර්ග I , වර්ග II හෝ වර්ග III වශයෙනි. මෙම වර්ගයේ ජලයෙහි අඩංගුවන ද්‍රව්‍ය පහත සදහන් ද්‍රව්‍යයන්ට සීමා නොවේ.
 ආස්‍රැත ජලය
 දෙවරක් ආස්‍රැත කරන ලද ජලය
 අයන වෙන්කරන ලද ජලය
 ජල ක්‍රීඩා සඳහා
 කෘෂිකර්මාන්තය සඳහා
 රසායනික පර්යේෂණ කටයුතුවලට
 අහාර පිසීමට
 කර්මාන්ත කටයුතුවලට

විශේෂ ලක්ෂණ අනුව  ජලයේ බෙදීම්

 මෘදු ජලය - ඛණිජ ලවණ අඩු ප්‍රමාණයක් අඩංගුවේ
 කඨින ජලය - පොළව යටින් ලබා ගනී. ඛණිජ ද්‍රව්‍යය වැඩිපුර අඩංගු වේ.
 ආස්‍රැත ජලය - දෙවරක් ආස්‍රැතකරන ලද ජලය
 අයන වෙන් කරන ලද ජලය - එහි ඛණිජ ලවණ කිසිවක් අඩංගු නොවේ.
 බැර ජලය - බැර හයිඩ්‍රජන් - ඩියුටීරියම් පරමාණු මගින් නිෂ්පාදනය කරයි. ඉතාම අඩු සාන්ද්‍රණයකින් සාමාන්‍ය ජලයේ මෙය දක්නට ලැබේ. ප්‍රථම න්‍යෂ්ටික ප්‍රතික්‍රියක සකස් කිරීම සඳහා මෙය යොදා ගෙන ඇත.
 ට්‍රයිෂිඒටඩ් ජලය (T2O)

ක්ෂුද්‍ර ජීවී විද්‍යාවට අනුව

 පානීය ජලය
 ඉවතලන ජලය
 මතුපිට ජලය

රස සහ ගඳ
බොහෝ විවිධාකාර ද්‍රව්‍යයන් ද්‍රවණය කිරීමේ හැකියාව තුලින් එයට විවිධාකාර රසයන් හා ගන්ධයන් ලබා දීමමේ හැකියාව ජලයට ඇත. මානවයන් සහ අනෙකුත් සතුන් විසින් වර්ධනය කරගන්නා ලද සංවේදයන්  උපකාරයෙන්  පානීයෝග්‍යතාවය නිශ්චය කිරීමෙන්  ලවණ බව වැඩි  හෝ  පල්වූ හෝ ජලය මගහැරීමට ඔවුන්ට (තරමක ආකාරයට) හැකියාවක් ලබා දෙයි. සිසිල් ජලයෙහි  ක්ෂුද්‍රජීවීන් අඩු ප්‍රමාණයන් පැවතීමට ඉඩ ඇති බැවින් ඇල්මැරුණු ජලයට වඩා සිසිල් ජලයට මනාප වීමට නැඹුරු බවක් මානවයන් තුල ඇත. උල්පත් ජලය හෝ ඛනිජ ජලය තුල ඇතැයි ප්‍රචාරණය කෙරෙන රසය ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ එහි දීයවී ඇති ඛනිජයන් තුලිනි: පරිශුද්ධ H2O නීරස හා ගඳ රහිත වේ. උල්පත් හා ඛනිජ ජලයෙහි ඇතැයි ප්‍රචාරණය කෙරෙන පරිශුද්ධ භාවය නිර්දේශනය කරන්නේ  විෂ, අපද්‍රව්‍ය සහ  ක්ෂුද්‍රජීවීන් රහිත භාවයයි.

ද්‍රාව්‍ය වායූන් හා ලවණ වර්ග නිසාද සත්ත්ව දේහ වලින් බැහැර වන කාබනික බහිස්ස්රාවී ඵල නිසාද ජලයට ගඳ සහ රස එකතුවේ.ජලයේ ගඳ සහ රස ඉවත් කිරීම සඳහා වාතනයත්, සක්‍රීය අඟුරු ප්‍රතිකාරයත් (අධිශෝෂණය) භාවිතා කල හැක.

හයිඩ්‍රජන් සල්ෆයිඩ් (H2S) ජලයේ දියවීම නිසා ජලයට "කුණු වූ බිත්තර" ආකාරයේ ගඳක් එකතු වේ. සල්ෆේට(SO4 2-)මත නිර්වායු තත්වයන් යටතේ සල්ෆේට හාරක බැක්ටීරියා ක්‍රියා කිරීමෙන් ජලයට H2S එකතු වේ. වගුරු බිම් වල ඇති ජල සංචිත වල මීතේන්(CH4) වායුව බහුලව දියවී සුදු ළූණු ගඳ ජලයට එක් කරයි.තවද ජලයේ අවලම්බිත ඝන ද්‍රව්‍ය නිසාද කලීලමය සල්ෆර් නිසාද ජලයේ ආවිලතාවය(Turbidity)ඇති වී වර්ණය වෙනස් වේ.

ස්වභාවධර්මය තුල  ජලයෙහි ව්‍යාප්තිය

විශ්වයෙහි ජලය

ජලය හා වාසෝචිත කලාපය

පෘථිවිය මත ජලය

ජල චක්‍රය

මිරිදිය ගබඩාකිරීම

මුහුදු ජලය

උදම්

ජීවයට බලපෑම

ජලජ ජීවි ස්වරූපයන්

මානව ශිෂ්ඨාචාරය මත බලපෑම්

ඓතිහාසික වශයෙන් ශිෂ්ඨාචාරය  සමෘධිමත් ලෙසින් වර්ධනය වී ඇත්තේ ගංගා සර ප්‍රධාන ජලමාර්ග අසබඩ වේ; මෙසපොටේමියාව, ඊනියා ශිෂ්ඨාචාරයෙහි  තොටිල්ල, පිහිටා තිබූයේ   ටයිග්‍රීස් සහ යුප්‍රටීස් යන මහා ගංගා දෙක අතරය; ඊජිප්තියානුවන්ගේ පුරාතන සමාජය සම්පූර්ණ ලෙසින් රඳා පැවතුනේ  නයිල් මතය. like රොටර්ඩෑම්, ලන්ඩනය, මොන්ට්‍රියල්, පැරිස්, නිව් යෝක් නගරය, බුවනොස් අයර්ස්, ෂැංහයි, ටෝකියෝ, චිකාගෝ, සහ හොං කොං ආදි විශාල  පුරවරයන්, ඒවායේ සමෘද්ධියෙහි කොටසක්  පිළිබඳ හෝ ණයගැති විය යුත්තේ  ජලය ඔස්සේ පහසුවෙන් ලඟාවීමට තිබූ හැකියාව සහ එම නිසා වෙළෙඳාමෙහි ව්‍යාප්තිය වෙතය. සිංගප්පූරුව වැනි, සුරක්ෂිත ජල වරායන් සහිත දූපත් සමෘද්ධියට ලක්වූයේද මෙම හේතුව නිසාමය. ජලය බොහෝ ලෙසින් දුලබ, උතුරු අප්‍රිකාව සහ මැද පෙරදිග වැනි ස්ථාන වල, මානව සංවර්ධනය සඳහා ප්‍රධාන සාධකයක් වූයේ පිරිසිදු පානීය ජලය ලබා ගැනුමට ඇති හැකියාවයි.

සෞඛ්‍යය සහ දූෂණය

මානව භාවිතයන්

වගා බෝග සඳහා ජල සම්පාදනය

කෘෂිකාර්මික කටයුතුවලදී ජලය ප්‍රධාන වශයෙන් යොදා ගැනෙන්නේ බෝග සඳහා ජල සම්පාදනයට වන අතර මෙය ප්‍රමාණවත් ආහාර නිෂ්පාදනයේ මූලිකම අවශ්‍යතාවයයි. සමහර දියුණු වන රටවල පරිභෝජනය කරන ජල ප්‍රමාණයෙන් 90% ක් පමණ යොදා ගැනෙන්නේ බෝග සඳහා ජල සම්පාදනයටය.

විද්‍යාත්මක සම්මතයක් ලෙස

1795 අප්‍රේල් 7 වැනි දින ප්‍රංශයේ දී ග්‍රෑම් එකක් පහත පරිදි අර්ථ දක්වන ලදී. එනම් අයිස් විලයනය වන උෂ්ණත්වයේ දී , මීටරයක් සියයෙන් එකක් වන ඝනකයක් තුළ අඩංගු පිරිසිදු ජල පරිමාවේ නිරපේක්ෂ ස්කන්ධය ලෙසයි. නමුත් ප්‍රායෝගික භාවිතයන් සඳහා ලෝහමය සම්මත සමුද්දේශයක් අවශ්‍ය වූ අතර එය ඉහත අගය මෙන් දහස් ගුණයත් විශාල "කිලෝග්‍රෑමයයි". එම නිසා ජලය ලීටරයක් විශාලත්වය නිවැරදිව සෙවීම සඳහා ද කටයුතු කරන ලෙස නියම කරන ලදී. ග්‍රෑමය සඳහා වූ නිල අර්ථ දැක්වීම ඉතා ස්ථායී උෂ්ණත්ව ලක්ෂ්‍යයක් වූ 00C  සඳහා අර්ථ දක්වා ඇති නමුත් විද්‍යාඥයින් විසින් මෙම සම්මතය වෙනස් කොට ඔවුන්ගේ මිනුම් කටයුතු වඩාත්ම ලක්ෂ්‍ය සඳහා නැවත අර්ථ දක්වන ලදී. එම කාලයේ මනින ලද අයුරින් ජලය ඉහලම ඝනත්වය ලබා ගන්නා උෂ්ණත්වය 40C  යි.

SI ක්‍රමයේ කෙල්වින් උෂ්ණත්ව පරිමාණ‍ය ජලයේ ත්‍රික ලක්ෂ්‍යය මත පදනම් වී ඇත. මෙම උෂ්ණත්ව පරිමාණය ජලයේ තාපාංකය (1000 C) හා අයිස්වල ද්‍රවාංකය (00 C) මත පදනම් වූ සෙල්සියස් උෂ්ණත්ව පරිමාණයේ ම වඩා වැඩි දියුණු කිරීමෙන් සාදාගත් එකයි.

ස්වාභාවික ජලය ප්‍රධාන වශයෙන් සමන්විත වන්නේ හයිඩ්‍රජන් - 1 හා ඔක්සිජන් - 16 සමස්ථානික වලින් වුව ද සුළු ප්‍රමාණයක් , බරින් වැඩි හයිඩ්‍රජන් - 2 (ඩියුටීරියම්) වලින් සමන්විත වේ. ඩියුටීරියම් ඔක්සයිඩ් හෙවත් බැර ජලයේ ප්‍රමාණය ඉතා කුඩා වුව ද එය ජලයේ ගතිගුණවල බලපෑම් ඇති කරයි. ජලාශවල හා ගංඟාවල ඇති ජලයේ පවතින ඩියුටීරියම් ප්‍රමාණය මුහුදු ජලයට වඩා අඩුය. එම නිසා සම්මත ජලය ලෙස හඳුන්වන "වියානා සම්මත මධ්‍යන්‍ය සාගර ජලය" සම්මත ලෙස අර්ථ දැක්වේ.

පානය සඳහා

මිනිස් දේහ ප්‍රමාණය අනුව එහි ප්‍රමාණයක් 55% සිට 78% දක්වා ජලයෙන් සමන්විත වේ. දේහයේ විජලනය වළක්වා එහි ක්‍රමානුකූල ක්‍රියාකාරීත්වය සඳහා දිනකට ජලය ලීටර් එකේ සිට හතත් අතර ප්‍රමාණය පානය කිරීම අවශ්‍ය වේ. මෙහි නිවැරදි ම ප්‍රමාණය දේහ ක්‍රියාකාරීත්වය, ආර්ද්‍රතාවය, උෂ්ණත්වය හෝ වෙනත් සාධක මත රඳා පවතියි. පානීය ජලය අමතරව මෙම ප්‍රමාණය සිරුරට ලැබෙන්නේ ආහාර හා අනෙකුත් පාන වර්ග මගිනි. නිරෝගී පුද්ගලයෙකුට දිනකට අවශ්‍ය ජල ප්‍රමාණය පිළිබඳ නිශ්චිත අදහසක් නොමැති වුව ද බොහෝ දෙනා එකඟ වන පරිදි සිරුර නිසි සජල තත්වයක පවත්වා ගැන්මට දිනකට ජලය වීදුරු 6-7 (ආසන්න වශයෙන් ලීටර් 2) ක් පානය කළ යුතුය. නමුත් වෛද්‍ය විද්‍යාව මීට වඩා අඩු අගයක් නිර්දේශ කරයි. ව්‍යායාම හෝ උණුසුම් කාලගුණය නිසා සිදුවන තරල හානිය නොසැලකූ විට සාමාන්‍ය පිරිමි පුද්ගලයෙකු දිනකට ජලය ලීටර එකක් පානය කළ යුතු බවයි. නිරෝගී වෘක්ක ඇති පුද්ගලයෙකුට පමණට වඩා ජලය පානය කිරීම අපහසු වන අතර ජලය ඉතා සුළු වශයෙන් පානය කිරීම (විශේෂයෙන් උණුසුම් ආර්ද්‍රතාවය අධික කාලගුණ තත්වවලදී හා ව්‍යායාම කිරීමේ දී) ද අනතුරුදායක විය හැකිය. ව්‍යායාම සිදු කරන විට දී පුද්ගලයින්ට අවශ්‍ය පමණට වඩා ඉතා වැඩිපුර ජලය පානය කළ හැකි වුව ද මේ නිසා ජලය විෂ වීම ( අධි සජලනය) ඇති විය හැකි අතර එය මාරාන්තික විය හැකිය. කෙසේ වෙතත් පුද්ගලයෙකු දිනකට ජලය වීදුරු අටක් පානය කළ යුතුය යන කරුණු සඳහා විද්‍යාත්මක මූලාශ්‍රයක් සොයා ගත නොහැකිය. බර අඩු කර ගැනීම හා මළ බද්ධය සඳහා ජලයේ ඇති බලපෑම පිළිබඳ මිත්‍යා මත පැවතුන ද ඒවා දැන් බැහැර කර ඇත.

ජාතික පර්යේෂණ කවුන්සිලයේ ආහාර හා පෝෂණ මණ්ඩලය මඟින් 1945 දී ජලය පානය කිරීම පිළිබඳ පහත ආකාරයේ නිර්දේශයක් කර ඇත. "විවිධ පුද්ගලයින් සඳහා සාමාන්‍ය සම්මතය වන්නේ කැලරි එකක ආහාර ප්‍රමාණයක් සඳහා මිලිලීටර එකකි. පිළියෙල කරන ලද ආහාරවල මෙම අගයෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් අඩංගු වේ. එක්සත් ජාතීන්ගේ ජාතික පර්යේෂණ කවුන්සිලය මඟින් නිකුත් කළ නවතම ආහාර පරිභෝජනය පිළිබඳ වාර්තාව මඟින් නිර්දේශ කරන පරිදි පුරුෂයින් සඳහා හා කාන්තාවන් සඳහා භාවිතා කළ යුතු මුළු ජල ප්‍රමාණයන් පිළිවෙලින් ලීටර 3.7 හා 2.7 වේ. නමුත් ගර්භාෂ හෝ කිරි දෙන මවුවරුන් විජලනය වැළැක්වීමට අමතර තරල ප්‍රමාණයක් ලබා ගත යුතුය. පුරුෂයන් සඳහා ජල ලීටර 3ක් ද කාන්තාවන් සඳහා ජල ලීටර 2.2 ක් ද නිර්දේශ කරන වෛද්‍ය විද්‍යා ආයතනය මඟින් ගර්භනී මවුවරුන් සඳහා ජලය ලීටර 2.4 ක් (ආසන්න වශයෙන් කෝප්ප 9ක්) හා කිරිදෙන මවුවරුන් සඳහා ජලය ලීටර 3ක් (ආසන්න වශයෙන් කෝප්ප 12.5ක්) ලබා දිය යුතුය. කිරිදෙන මවුවරුන් සඳහා මෙසේ වැඩි වශයෙන් ජලය ලබා දෙන්නේ මවු කිරි දීමේ දී ජලය වැඩි වශයෙන් ඉවත් වන නිසාය. සාමාන්‍යයෙන් නිරීක්ෂණය කර ඇති පරිදි ජලය දේහයට ලැබෙන ජල ප්‍රමාණය 20% ක් ආහාර මඟින් ලැබෙන අතර ඉතිරි ප්‍රමාණය පානීය ජලය මගින් හෝ අනෙකුත් පාන වර්ග (කැෆේන් අඩංගු පාන වර්ග ද ඇතුළත්ව) මඟින් ලබා ගත හැක. ජලය සිරුරෙන් බහිස්ස්‍රාවය වීම විවිධ ක්‍රමවලින් සිදුවේ. එම ක්‍රම වන්නේ මුත්‍රා හා මළ මගින් , දහඩිය මඟින් හා ප්‍රශ්වාසයේ දී පිටවන ජලය වාෂ්ප මගින් ආදී වශයෙනි. කායික වෙහෙස හා තාපයට නි‍රාවරණය වීම මගින් දේහයෙන් සිදුවන ජල හානිය වැඩිවන අතර දෛනික තරල අවශ්‍යතාවය ද ඉහළ යයි.

මිනිසුන්ට පරිභෝජනය සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ එතරම් අපද්‍රව්‍ය අඩංගු නොවූ ජලයයි. පොදු අපද්‍රව්‍ය වන්නේ ලෝහ ලවණ හා / හෝ Vibrio වැනි හානිකර බැක්ටීරියා වර්ගයි. සමහර ද්‍රාව්‍යයක් ජලයේ තිබිය යුතු වන අතර ඒවා මඟින් ජලයේ වැඩි දියුණු කිරීම හා අවශ්‍ය විද්‍යුත් විච්ඡේද්‍ය සැපයීම සිදු කරයි.

සයිබීරියාවේ ඇති බයිකල් විල, ලොව ඇති තනි, විශාලතම, පානයට සුදුසු මිරිදිය ජලය අඩංගු ජල මූලාශ්‍රය වන අතර එහි ඇති ලවණ හා කැල්සියම් ප්‍රමාණය ඉතා අවම වන අතර ජලය ඉතා පිරිසිදු ද වේ.

ද්‍රවණ කාරකයක් හෝ ද්‍රාවකයක් ලෙස

ජලයේ ඇති ද්‍රවණය කිරීමේ ගුණය එදිනෙදා ජීවිතයේ සේදීම් කටයුතුවල දී (උදා - මිනිස් ශරීරය, ඇඳුම් පැළඳුම්, ගෙබිම, රථ වාහන, ආහාර හා සුරතල් සතුන්) යොදා ගනියි. ඒ අතරම මළ අපවහන පද්ධතිවල මිනිස් මළ ද්‍රව්‍ය රැගෙන යාම සිදු කරනු ලබන්නේ ද ජලය මඟිනි. මීට අමතරව බොහෝ කාර්මීකරණය වූ රටවල දි ජලය පිරිසිදු කිරීමේ දී යොදා ගන්නා ද්‍රාවකයක් ලෙස ද භාවිතා කරනු ලැබේ.

අපජලය පිරියම් කිරීමේ රසායනික ක්‍රියාවලීන් වල දී ද ජලය ප්‍රයෝජනවත් වේ. අපද්‍රව්‍ය බිඳ හෙලීම සඳහා ජලීය පරිසරයක් වඩා සුදුසු වන අතර එහි දී ලැබෙන සමජාතීය ද්‍රාවණය පොම්ප කළ හැකි පිරියම් කිරීමට වඩා නම්‍යශීලී වේ. ද්‍රාවනය ඔක්සිජන් හෝ වාතය මඟින් ස්වායු පිරියම් කිරීමකට ලක් කර එහි අඩංගු ද්‍රව්‍යවල ප්‍රතික්‍රියාශීලීතාවය අඩු කළ හැකිය.

ජලයේ දියවී ඇති අපද්‍රව්‍ය ජෛව රසායනික ක්‍රියාවලීන්ට බඳුන් වීමේ දී ද ජලය වැදගත් වේ. ජලයේ අඩංගු ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ට ජලයේ ද්‍රවණය වූ අපද්‍රව්‍ය මත ක්‍රියා කරමින් ඒවා වඩාත් අඩු දූෂ්‍ය තත්වයෙන් යුතු ද්‍රව්‍ය බවට බිඳ හෙලනු ල‍ැබේ. පන් ආදිය වැවෙන ගොහොරු බිම් හා නිර්වායු ජීරක අපජලය පිරියම් කිරීම සඳහා යොදා ගත හැකි ජෛව විද්‍යාත්මක පද්ධති සඳහා උදාහරණ වේ. රසායනික හා ජෛව විද්‍යාත්මක යන අපද්‍රව්‍ය පිරියම් කිරීමේ ක්‍රියාවලි 2හි දීම ක්‍රියාවලිය අවසානයේ ඝන , ඇලෙන සුළු, අ‍වශේෂයක් ඉතිරි වේ. එහි වගාවකට අවශ්‍ය සංඝටක අඩංගු වේ නම් එය පොහොරක් ලෙස පස මතට යෙදිය හැකි අතර එහි අඩංගු සංඝටක වාසි දායක නොවේ නම් එය පහත් බිම් ගොඩ කිරීමේ දී යොදා ගත හැකි අතර එසේත් නොමැති නම් පුළුස්සා දමනු ලැබේ.

ජීවී දේහ තුළ වඩාත් බහුලතම අණුව වනුයේ ජලයයි. පළතුරු වියලී යාමේ දී ඒවා හැකිලී යන්නේ ඒවා මූලික වශයෙන් සමන්විත වන්නේ ජලයෙන් බැවිනි.
තාප හුවමාරු තරලයක් ලෙස

සිසිලන සඳහා අයිස් භාවිතා කරනු ලැබේ.
ජලය හා හුමාලය, සිසිලන කාරකවලදී හා තාපගත කිරීම්වලදී තාප හුවමාරු තරලයක් ලෙස යොදා ගැනෙන අතර එහි බහුතාවය හා ඉහල තාප ධාරිතවය නිසා විවිධ වූ තාප හුවමාරු කිරීමේ පද්ධතිවල දී යොදා ගනු ලැබේ. සිසිල් ජලය ජලාශ හා මුහුදුවල දී ස්වාභාවිකව ද හමුවේ. එහි ඉහල වාෂ්පීකරණයේ විශිෂ්ට ගුප්ත තාපය නිසා ඝනීභවනය වන හුමාලය තාපගත කිරීම්වල දී යොදා ගත හැකි කාර්යක්ෂම තරලයකි. නමුත් මෙහි ඇති අවාසියක් වන්නේ හුමාලය හා ජලය යම් තරමකට විඛාදන ගතිගුණ පෙන්නුම් කිරීමයි. සියළුම විදුලි බලාගාරවල දී පාහේ ජලය සිසිලනකරනය වන අතර එය වාෂ්ප වී හුමාල ටර්බයින කැරකැවීම මඟින් විදුලි ජනක යන්ත්‍ර ධාවනය කරවනු ලැබේ.

න්‍යෂ්ටික තාක්ෂණය යොදා ගන්නා කර්මාන්තවලදී ජලය, නියුට්‍රෝන මැදිහත්කරුවකු ලෙස යොදා ගනු ලැබේ. පීඩනයට ලක් කරන ලද ජලය අඩංගු ප්‍රතික්‍රියාකාරකවල දී ජලය සිසිලනකරණයක් හා ප්‍රමතකරණයත් යන දෙආකාරයෙන්ම ක්‍රියා කරයි. මෙය අක්‍රීය ආරක්ෂක ක්‍රමෝපායක්  ලෙස ද භාවිතා කෙරේ. ඒ කෙසේ ද යත්, ප්‍රතික්‍රියා කාරකයන් ජලය ඉවත් කිරීමේ දී ප්‍රතික්‍රියාවේ  වේගය ද අඩු වීම නිසාය.

ගිනි නිවීමේ කටයුතුවල දී

ජලයට ඉහල වාෂ්පීකරණයේ විශිෂ්ට ගුප්ත තාපයක් ඇති අතර එය සාපේක්ෂ වශයෙන් අක්‍රීය වේ. මේ නිසා ජලය ගිනි නිවීමට උචිත තරලය වේ. ජලය වාෂ්පීකරණය මඟින් ගින්නෙහි ඇති තාපය ඉන් ඉවතට රැගෙන යයි. නමුත් විදුලි උපකරණවල ඇති වන ගිනි නිවීමට ජලය භාවිතා කළ නොහැක. මක්නිසා ද යත් අපද්‍රව්‍ය මුසු වූ ජලය විද්‍යුතය සන්නයනය කරන බැවිනි. තෙල් හෝ කාබනික ද්‍රාවක මඟින් ඇතිවන ගිනි නිවීම සඳහා ද ජලය භාවිතා කළ නොහැක. මක් නිසා ද යත් තෙල් හා කාබනික ද්‍රාවක, ජලය මතුපිට පාවෙමින් ගිනි ගන්නා අතර එහි දී උතුරන ජලය මඟින් ඇති වන පිපිරීම් මඟින් දැවෙන ද්‍රව විසිරී යා හැකි වන බැවිනි.

ජලය වියෝජනය ද චර්නොබිල් ඛේදවාචකයේ යම් කාර්යයක් ඉටු කරන ලදැයි සිතිය හැකිය. මුල දී තාප දීප්ත ප්‍රතික්‍රියාකාරකය ජලය මඟින් පිරියම් කිරීමට උත්සාහ කරනු ලැබුව ද එය පුපුරා ගියේය. මෙහි දී ඉතා ඉහල උෂ්ණත්ව හේතුවෙන් ජලය එක්වරම වාෂ්ප බවට පත් වීමෙන් ජලවාෂ්ප නිසා ඇති වන ක්ෂණික පිපිරීමක් සිදු විය. ඊට අමතරව ඉතා අධික උෂ්ණත්ව මඟින් ජල අණු හයිඩ්‍රජන් හා ඔක්සිජන් බවට වියෝජනය වීම ද මෙම පිපිරීමට හේතු වූවා විය හැකිය.

රසායනික භාවිතයන්

කාබනික ප්‍රතික්‍රියාවන් ජලය හෝ අම්ල භෂ්ම හෝ ස්වාරක්ෂක ජලීය ද්‍රාවණයක් හමුවේ හෝ සිදු කරනු ලැබේ. අකාබනික ලවණ ඉවත් කිරීම සඳහා ජලය සාමාන්‍යයෙන් යොදා ගත හැකිය. එය සාමාන්‍යයෙන් කාබනික ප්‍රතික්‍රියාවල දී ද්‍රාවකයක් ලෙස යොදා නොගනියි. මක්නිසාද යත් කාබනික ප්‍රති‍ක්‍රියාවේ ප්‍රතික්‍රියක ජලයේ ද්‍රවණය නොවන නිසාත් , ජලය නියුක්ලියෝෆිලික හා උභය ගුණී ගතිගුණ පෙන්වන නිසාත්ය. කෙසේ වෙතත් මෙම ගති ගුණ සමහර අවස්ථාවලදී ප්‍රයෝජනවත් වේ. උදාහරණ ලෙස ඩීල්ස් - ඇල්ඩර් ප්‍රතික්‍රියාවල සීඝ්‍රතාවය ජලය මඟින් වැඩි කරනු ලැබේ. අති අවධි ජලය නූතන පර්යේෂණවල ප්‍රධාන මාතෘකාවක් වී ඇත. ඔක්සිජන් වලින් සංතෘප්ත කරන ලද අති අවධි ජලය මඟින් කාබනික දූෂක කාර්යක්ෂම ඉවත් කරන බව සොයා ගෙන ඇත.

විනෝදාත්මක කටයුතු

මිනිසා විවිධ විනෝදාත්මක කටයුතු සඳහා, ව්‍යායාම හා ක්‍රීඩා කටයුතු සඳහා ජලය භාවිතා කරනු ලබයි. මේවායින් සමහරක් නම් පිහිනීම, දිය මත ලිස්සායාම, බෝට්ටු පැදීම, හා කිමිදීමයි. මීට අමතරව අයිස් හොකී, අයිස් මත ලිස්සායාමා වැනි ක්‍රීඩා ද අයිස් මත කරනු ලබයි. ජලාශ ඉවුරු අද්දර, මුහුදු වෙරළ හා ජල උද්‍යාන ද මිනිසාගේ ගිමන් නිවන හා විනෝදය සඳහා භාවිතා වන ස්ථානය. ගලා යන ජලයේ හඬ ද බොහෝ දෙනාගේ අදහස පරිදි, ඉතා සන්සුන්ය. සමහරු මසුන් හා අනෙකුත් ජලජ ශාක හා ජීවීන් මත්ස්‍යාගාර හෝ පොකුණුවල ප්‍රදර්ශනය සඳහා , විනෝදය සඳහා හෝ හුදෙකලාව දුරු කර ගැ‍නීම සඳහා ඇති කරනු ලබති. මිනිසා, හිම ක්‍රීඩා සඳහා ද ජලය භාවිතා කරයි. උදා - හිම මත ලිස්සායාම මෙහිදී ජලය ඝන බවට පත් කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය වේ. මීට අමතරව හිම බෝලවලින් දමා ගැසීම, ජලය විදින තුවක්කු, ජලය පිරි බැලුන මඟින් දමා ගැසීම ආදී විනෝද ක්‍රීඩා සඳහා ද මිනිසා ජලය භාවිතා කරයි. මේ අතර පෞද්ගලික හෝ පොදු අලංකරණ කටයුතු සඳහා ජල උල්පත් නිර්මාණය ද සිදු කරනු ලබයි.

ආශ්‍රිත

 මුඛ ප්‍රතිසජලන ළවණය

මූලාශ්‍ර

වැඩිදුර කියවීම

OA Jones, JN Lester and N Voulvoulis, Pharmaceuticals: a threat to drinking water? TRENDS in Biotechnology 23(4): 163, 2005
Franks, F (Ed), Water, A comprehensive treatise, Plenum Press, New York, 1972–1982

 PH Gleick and associates, The World's Water: The Biennial Report on Freshwater Resources. Island Press, Washington, D.C. (published every two years, beginning in 1998.)
 Marks, William E., The Holy Order of Water: Healing Earth's Waters and Ourselves. Bell Pond Books ( a div. of Steiner Books), Great Barrington, MA, November 2001 [ISBN 0-88010-483-X]
 Debenedetti, P. G., and Stanley, H. E.; "Supercooled and Glassy Water", Physics Today 56 (6), p. 40–46 (2003). Downloadable PDF (1.9 MB)

ජලය ස්වභාවික සම්පතක් ලෙසින්

  (November 10, 2006)| ISBN 978-1-59726-105-0]
  (Cambridge Middle East Library)

බාහිර සබැඳි
 OECD වෝටර් ස්ටැටිස්ටික්ස්

ස්වභාවික සම්පත්
ඔක්සිජන් සංයෝග
හයිඩ්‍රජන් සංයෝග
ඔක්සයිඩ
හයිඩ්‍රයිඩ
ද්‍රව
දාවක
වීඩියෝ කිලිප සහිත ලිපි

ජලය


Hush (ya da Türkçe adıyla Sessizlik), The WB kanalında yayınlanan, Joss Whedon tarafından oluşturulan bir fantastik dizi olan Buffy the Vampire Slayer televizyon dizisinin dördüncü sezonunun onuncu bölümü.

Özet

Kendilerine "Adamlar" adını veren bir grup yaratık, tüm Sunnydale'deki insanların seslerini çalıp, ihtiyaçları olan yedi kalbin peşine düşmüşlerdir. Kasabadaki herkesin seslerini bir kutu içine hapsederek ihtiyaçları olan, yedi insan kalbini almaya çalışırlar. Havada uçuşan, korkunç görünümlü ve kibar davranan bu iblisler sadece ve sadece insan çığlığıyla öldürülebilirler. Kasabadaki insanların seslerini çalmaları da bu yüzdendir. Bölüm, Buffy'nin sınıfta gördüğü rüyayla başlar. Buffy rüyasında, sınıfta, Prof. Walsh'un dersindedir. İletişimden bahsetmektedirler. Bu sırada Prof. Buffy'yi yanına çağırır ve masaya yatmasını söyler. Riley de aynı şekilde profesörün yanındadır. Birbirlerine sarılıp öpüşmeye başlarlar. Aniden gece olur ve sınıfın bomboş olduğu görülür. Buffy yerinden kalkar ve duyduğu mırıltıyı takip eder. Elinde bir kutu tutan küçük bir kız ona şu tekerlemeyi söylemektedir:

Tekerleme bittiğinde Riley Buffy'nin arkasındadır ve elini Buffy'nin omzuna koyar. Buffy arkasına döndüğünde Riley'nin yerinde korkunç ve gülümseyen bir canavar olduğunu görür ve uyanır. Bu sırada ders bitmiştir. Willow wicca toplantısına giderken Riley ve Buffy de konuşurlar. Bu sırada Buffy devriyeye çıkacağını ağzından kaçırır, Riley de kâğıtlarla uğraşacığını söyler. Her ikisi de düzeltmek ve gizledikleri kimliklerini hâlâ gizli tutabilmek  için saçmaladıktan sonra ayrılırlar. Bu sırada Giles, Buffy'nin rüyası hakkında bulduğu sonuçları değerlendirmektedir. Aynı anda Anya da Xander'a onunla hiç ilgilenmediğini söylemektedir, Xander'ın onunla birçok orgazm yaşamak için birlikte olduğunu düşünmektedir. Eve geldiklerinde tartışma hâlâ sürmektedir ve Giles ile Spike sıkıldıklarından olmalı ki konuyu değiştirirler. Giles bir arkadaşının onu ziyaret edeceğini ve bu yüzden Spike'ın Xander'da kalacağını söyler. Bu işten Spike da Anya da Xander da memnun değildir. Sonra, Willow'un wicca toplantısı ekrana gelir. Willow, toplanının wiccalıkla hiçbir ilgisi olmadığını, daha çok basit kızlar toplantısı olduğunu anlamaktadır. Bu sırada, kızlar arasında, Tara adlı biri dikkatini çeker. Herkesten farklıdır; oldukça da eziktir. Çıkışta Buffy'yle buluşup odalarına giderler ve Buffy de artık Riley'ye yalan söylemek istemediğini, avcı kimliğinin yükünü taşımanın zorluğundan bahseder. Gece olur, ve Xander'ın bodrum katında Xander Spike'ı ısırılmaktan korktuğundan koltuğa bağlamaktadır.

Buffy, erkek arkadaşı Riley Finn'in ve diğer arkadaşlarının da yardımıyla kutuyu kırarak kasabadaki herkese seslerini geri verir ve sağlam bir çığlık atar. Böylece iblisler kafaları patlayarak yok olurlar.

Resepsiyon

Buffy the Vampire Slayer'ın Emmy'ye aday gösterilen "Hush" adlı bölümünde 40 dakika boyunca neredeyse hiç konuşma geçmiyor. Aktörlerin tek kelime kullanmadan hikâyeyi sunmadaki başarıları ve arka plan müziğinin büyük önem taşıdığı "Hush", aynı zamanda Buffy the Vampire Slayer'ın ilk Emmy adaylığını kazandığı bölüm de oldu.

Bölüm başlığının çevirileri
 İtalyanca adı: "L'urlo che uccide" ("Öldüren Çığlık")
 Almanca adı: "Das große Schweigen" ("Büyük Sessizlik")
 Fransızca adı: "Un silence de mort" ("Ölüm Sessizliği")
 İspanyolca adı: "Silencio" ("Sessizlik")

Dış bağlantılar

Buffy the Vampire Slayer (sezon 4) bölümleri
1999 televizyon bölümleri

Hush (Buffy the Vampire Slayer)


Yasuhiro Fukuda (født 13. marts 1992) er en japansk tidligere professionel fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder FC Ryukyu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yasuhiro Fukuda


Vanessa Robins () é uma matemática australiana, cujos interesses de pesquisa incluem topologia computacional, processamento de imagens e estrutura de materiais granulares. É fellow nos departamentos de matemática aplicada e física teórica da Universidade Nacional da Austrália, onde foi ARC Future Fellow de 2014 a 2019.

Formação
Robins obteve um bacharelado em matemática na Universidade Nacional da Austrália em 1994. Obteve um doutorado na Universidade do Colorado em Boulder em 2000, com a tese Computational Topology at Multiple Resolutions: Foundations and Applications to Fractals and Dynamics, orientada conjuntamente por James D. Meiss e Elizabeth Bradley.

Contribuições
Uma das publicações de Robins, de 1999, é um dos três trabalhos que independentemente introduziram a homologia persistente na análise topológica de dados. Além de trabalhar em pesquisa matemática, colaborou com a artista Julie Brooke, da Australian National University School of Art & Design, na visualização matemática de superfícies topológicas.

Referências

Ligações externas

Matemáticos da Austrália
Matemáticas da Austrália
Alunos da Universidade Nacional da Austrália
Pessoas vivas

Vanessa Robins


رينات أخميتف  رجل أعمال مسلم من أصول تتارية. هو من أثرى أثرياء إقليم دنباص المتحدث باللغة الروسية. يمتلك سلسلة من المحلات التجارية المعروفة باسم امستور ، ويملك نادي شاخنار دونتك، وقد قام ببناء أكبر ملعب كرة قدم في أوكرانيا، ويدعى ستاد دنباص أرينا بكلفه 400000.

ابتداءً من عام 2000، شارك رينات أحمدوف وصديقه الملحن الشهير إيغور كروتوي في حملة خيرية ليوم القديس نيكولاس، حيث زاروا الأطفال المحرومين من رعاية الوالدين والأيتام والأطفال في المستشفيات. في عام 2012، تبرع بمبلغ 19 مليون دولار لبناء مركز أبحاث الأورام.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من دونيتسك
أصحاب أعمال
أصحاب أعمال أوكرانيون
أصحاب أعمال أوكرانيون في القرن 20
أصحاب أعمال أوكرانيون في القرن 21
أنصار حكم الأقلية
أوكرانيون من أصل تتاري
تتار
رؤساء ومسيرو كرة قدم أوكرانية
طاقم نادي شاختار دونيتسك غير اللاعبين
فاعلو خير أوكرانيون
مسلمون أوكرانيون
ملاك وسائل إعلام أوكرانيون
مليارديرات أوكرانيون
مواليد 1386 هـ
مواليد 1966
مواليد في دونيتسك
مؤيدو اضطرابات مؤيدي روسيا في أوكرانيا عام 2014
سياسيون من دونيتسك
سياسيو حزب الأقاليم
شخصيات أعمال من دونيتسك

رينات أخميتف


Folklorni ansambl »Zagreb-Markovac« (skr. FAZM ili FA Zagreb-Markovac) je folklorno društvo u Zagrebu, član ZAFAZ-a. Nastao je spajanjem dvaju folklornih ansambala, FA »Pavao Markovac« i KUD-a »Zagreb«, nastavljajući tako neprekinutu kulturno-umjetničku folklornu djelatnost od 1945. godine. Sudionik je brojnih međunarodnih festivala te je održao niz samostalnih koncerata u Italiji, Austriji, Njemačkoj, Španjolskoj, Turskoj, Francuskoj, Nizozemskoj, Portugalu i Mađarskoj, a najveći uspjeh postigao je 1996. godine u Poljskoj, osvojivši Grand prix na međunarodnomu festivalu u Zywiecu kraj Krakowa.

Ustroj i djelatnost

Društvo danas čini šest sekcija:

 Folklorni ansambl (A- i B-skupina)
 Veteranska folklorna skupina
 Muški zbor »Puleni«
 Dječja folklorna skupina
 Gajdaški orkestar »Rožnjak«
 Koncertni tamburaški orkestar

Ansambl danas na repertoaru ima preko 65 "živućih" koreografija iz gotovo svih dijelova Hrvatske: Slavonije, Baranje, Međimurja, Podravine, Posavine, Bilogore, Banovine, Žumberka, Prigorja, Karlovačkoga Pokuplja, Hrvatskoga zagorja, Istre, Donjega Jelenja, Like, otoka Paga, Ražanca, Trogira, Primoštena, Dubrovnika. Također, jedan je od malobrojnih ansambala u Hrvatskoj koji na svojemu repertoaru ima i raznovrsne koreografije Hrvata izvan Hrvatske (iz Vojvodine - Bunjevački plesovi, Bosanske Posavine, Rame, Lašvanske doline, Hercegovine, Gradišća). U prosjeku godišnje postavlja jednu do dvije nove koreografije. Pored toga, uz velik broj koreografija, Ansambl izvodi i nemali broj vokalno-instrumentalnih djela, od kojih je i veliki broj hrvatskih tradicijskih božićnih pjesama.

U svom radu Ansambl surađuje s brojnim, istaknutim etnolozima, koreolozima, koreografima kako bi scenska primjena folklora imala znanstvenu osnovu i temeljila se na izvornom plesu, muzici i običajima. Među brojnim suradnicima potrebno je istaknuti nekoliko najeminentnijih s kojima je Ansambl najviše surađivao, a to su Ivan Ivančan, dugogodišnji mentor Ansambla, prof. Andrija Ivančan, Gordan Vrankovečki, Miroslav Šilić, Zvonimir Ljevaković, Gordana i Zlatko Potočnik, Ivan Ivančan ml., Marijan Makar, Vladimir Kuraja, Božo Potočnik, Branko Šegović, Siniša Leopold i Mojmir Golemac.

Tamburaške orkestre vode Zoran Gojmerac i Mario Tuđina.

Odjeci
O radu ansambla snimljen je dokumentarni film Bitno je da priča ide dalje, u kojemu se kroz audicije, probe, koncerte i putovanja prikazuje djelovanje FAZM-a iza i izvan scene. Film je sniman tri godine, a u cjelinu su ga objedinili Andrej Hanžek i Siniša Škokić sa suradnicima.

Album tradicijske glazbe Croatian folklore gold Zorana Jakunića – Kize ostvaren u suradnji udruge »CAKA« i FAZM-a. CD sadrži 13 pjesama (10 instrumentalnih i 3 vokalne) koje obrađuju tradicijske glazbene motive i napjeve iz okolice Grada Zagreba, ali i čitave Hrvatske: od Podunavlja i Slavonije, preko Posavine, Turopolja i Zagorja sve do dalmatinskih otoka. Predložen je za Porina u kategoriji najboljega albuma folklorne glazbe.

Diskografija
 Snovi, priče i sjećanja (DVD, snimka koncerta, 2010.)
 Bitno je da priča ide dalje (DVD, dokumentarni film, 2011.)
 Ajde dida, ženi sina (DVD, 2011.)
 Oko škrinje nevistine (DVD, snimka koncerta, 2015.)
 Croatian folklore gold (CD, glazbeni album, 2018.)

Izvor: FA Zagreb-Markovac

Nagrade
(nepotpun popis)
 Grand prix na festivalu u Zywiecu (1996.)
 3. mjesto na XIX. Festivalu folklorne koreografije u Đurđevcu za koreografiju »Međimurska gibanica« (2023.)

Izvori:

Vanjske poveznice:

 Službene mrežne stranice
 Dokumentarni film "Bitno je da priča ide dalje" na YouTubeu
 Podatci Hrvatske sekcije CIOFF-a
 Folklorni ansambl Zagreb-Markovac Wayback Machine

Folklor
Kultura u Zagrebu

Folklorni ansambl Zagreb-Markovac


Bergens Sjøfartsmuseum er et søfartsmuseum i Bergen i Norge. Det blev etableret i 1921. I 1962 flyttede museet ind i sin egen bygning, der var tegnet af arkitekt Per Grieg. Det har en monumental romantisk stil med kraftige stenvægge. Udstillingslokalerne er bygget omkring en indre atriumgård med glasvægge. Udstillingene dækker hele søfartshistorien fra oldtiden frem til moderne tid. Her findes flere unikke genstande og en stor samling modeller af kendte skibe. Museet bliver også brugt som selskabslokale.

Per Kristian Sebak overtog stillingen som direktør ved Bergens Sjøfartsmuseum efter Tore L. Nilsen fra og med 1. januar 2015.

Litteratur

Eksterne henvisninger

 Bergen byleksikon på nett, om Bergens Sjøfartsmuseum

Museer i Bergen
Søfartsmuseer
Museer etableret i 1921

Bergens Sjøfartsmuseum


Santos Futebol Clube betur þekkt sem Santos er brasilískt knattspyrnufélag frá samnefndri borg. Félagið var stofnað árið 1912 og er kunnast fyrir að Pelé lék með því stærstan hluta ferils síns.

Sigrar
 Brasilískir meistarar: 8
1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1968, 2002, 2004
 Héraðsmeistarar: Campeonato Paulista: 22
1935, 1955, 1956, 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967, 1968, 1969, 1973, 1978, 1984, 2006, 2007, 2010, 2011, 2012, 2015, 2016

 Copa Libertadores: 3
1962, 1963, 2011
 Heimsmeistarar félagsliða: 3
1962, 1963, 1968

Brasilísk knattspyrnufélög

Santos FC


Turunçlu, Adana ilinin Kozan ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe

Coğrafya
Adana iline 65 km, Kozan ilçesine 5 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kozan'ın mahalleleri

Turunçlu, Kozan


Kathryn Warner (Barrow-in-Furness, Engleska, Ujedinjeno Kraljevstvo, 30. lipnja 19??) britanska je povjesničarka.

Životopis
Kathryn Warner je rođena u Barrow-in-Furnessu. Studirala je povijest i književnost na Sveučilištu u Manchesteru te se specijalizirala za 14. stoljeće. Objavila je nekoliko knjiga u kojima opisuje Kraljevinu Englesku tijekom 14. stoljeća.

Djela
Edward II: The Unconventional King (2014.) — životopis engleskog kralja Edvarda II.
Isabella of France: The Rebel Queen (2016.) — životopis Izabele, kćeri kralja Filipa IV.
Long Live the King: The Mysterious Fate of Edward II (2017.) — istraživanje mogućnosti preživljavanja Edvarda II. nakon navodne smrti
Richard II: A True King's Fall (2017.) — životopis Rikarda II.

Izvori i bilješke

Britanski povjesničari

Kathryn Warner


La Russie n'est pas autorisée à participer en tant que délégation officielle aux Jeux olympiques d'hiver de 2022 à Pékin en Chine, à la suite de sa suspension liée au scandale de dopage institutionnel dévoilé en 2015. Néanmoins, comme l'année précédente aux JO d'été 2020 à Tokyo (ayant eu lieu à l'été 2021), les athlètes russes concourent sous l'acronyme  (pour Russian Olympic Committee en anglais ; Comité Olympique Russe en français).

Contexte
Faisant suite à des révélations d'un dopage organisé par l'État russe pour les Jeux de Sotchi, l'Agence mondiale antidopage inflige des sanctions envers la Russie pour une durée de deux ans, du  au . Elle autorise néanmoins les athlètes russes à concourir de manière neutre sous un titre sans référence au nom , contrairement à l'utilisation de la dénomination  (OAR) en 2018.

Le , le Comité international olympique annonce que la Russie concourra sous l'acronyme « ROC » (pour  en anglais ; Comité Olympique Russe en français) sans pouvoir utiliser le nom du Comité olympique russe. La Russie sera représentée par le drapeau de son comité national. Le , le remplacement de l'hymne russe par un morceau du Concerto pour piano  de Piotr Ilitch Tchaïkovski est approuvé par le CIO.

Participation

Aux Jeux olympiques d'hiver de 2022, les athlètes de l'équipe du comité olympique russe participent aux épreuves suivantes :

Médaillés

Résultats

Biathlon

Bobsleigh

Combiné nordique

Curling

L'équipe masculine a terminé quatrième du championnat du monde 2021 donc qualifiée pour le tournoi. De même, les femmes sont vice-championnes du monde en titre et sont donc également qualifiées pour le tournoi.

Hockey sur glace

L'équipe masculine de Russie est la deuxième nation au classement IIHF. Elle est donc qualifiée pour le tournoi car elle fait partie du top 8 mondial. L'équipe féminine est la quatrième nation au classement IIHF. Elle est également qualifiée car elle fait partie du top 6 mondial.

Luge

Patinage artistique

Patinage de vitesse

Patinage de vitesse sur piste courte (short-track)

Saut à ski

Skeleton

Ski acrobatique

Ski alpin

Ski de fond

Snowboard

Références

Russie
Hiver 2022
Délégation spécifique aux Jeux olympiques
Sport en Russie en 2022

ROC aux Jeux olympiques d'hiver de 2022


Goran Čolakhodžić (Zagreb, 23. siječnja 1990.), hrvatski pjesnik i prevoditelj, dobitnik nagrade Goran za mlade pjesnike za 2015. godinu te međunarodne nagrade Mostovi Struge za 2017. Od 2016. godine sudionikom je europske mreže Versopolis. Prevodi prozu i prvenstveno poeziju s rumunjskog i engleskog te na oba ta jezika.

Autorske knjige
 Na kraju taj vrt (SKUD Ivan Goran Kovačić, Zagreb, 2015.)
 Pred gradom su kosci (Hrvatsko društvo pisaca, Zagreb, 2018.)

Izvori

Hrvatski pjesnici
Hrvatski prevoditelji

Goran Čolakhodžić


Le Fight Censorship group est un collectif de femmes artistes américaines créé en 1973 par l'artiste new yorkaise Anita Steckel. Ce groupe s'oppose à la censure dont elle font l'objet. Leurs œuvres font explicitement référence aux sexes notamment des phallus ou des figures féminines nues et sont considérées comme des œuvres pornographiques.

Élément déclencheur
Gagnant en reconnaissance sur la scène artistique new yorkaise, Anita Steckel est approchée en 1971 par le Rockland Community College afin d'y monter sa première exposition solo. Elle est prévenue par l'une des membres de la faculté que si elle voulait avoir un emploi dans l'établissement, Anita Steckel ne pouvait pas exposer d'œuvres représentant des sexes.

Comme l'art explicite est une part importante de l'œuvre d'Anita Steckel, l'artiste estime ce conseil est une forme de censure. Elle monte donc une exposition nommée The feminist art of sexual politics  qui est composée de toutes les œuvres sexuellement explicites qu'elle avait créées. Cette exposition a lieu au Rockland Community College en février 1972. Anita Steckel présente sa série Giant Women in New York (1972-1979). Il s'agit de photomontages où une gigantesque femme nue, au visage semblable à celui de l'artiste, se trouve dans divers espaces publics de la ville de New York. Elle présente également la série New York Skyline où des phallus se trouvent au-dessus des gratte-ciels. Anita Steckel explique : « Men seemed to own the city [...] and it was my way of responding to that ».

Le collège menace Anita Steckel de mettre fin à l'exposition si elle ne retire pas les œuvres qui sont considérées comme inappropriées et provocatrices. Le directeur de l'établissement, John Komar, souhaite fermer l'exposition qu'il qualifie de pornographique. Ce dernier dit qu'il serait mieux de relocaliser l'exposition dans un endroit plus approprié comme les salles de bain. À la demande de John Komar, une enquête est ouverte pour déterminer si Anita Steckel peut être poursuivie en vertu des lois sur l'obscénité de l'État de New York. Il a été conclu qu'une poursuite n'était pas possible. L'événement a été couvert par le New York Post, le Daily News et la télévision locale.

En réponse, Anita Steckel crée le Fight Censorship group dont la première rencontre a lieu dans le studio d'Antita Steckel le 8 mars 1973. Ce groupe est l'un des seuls rassemblements d'artistes féministes de l'époque qui lutte spécifiquement contre la censure de l'art explicite produit par les femmes. Il est constitué d'artistes comme , , Anne Sharpe, Joan Semmel, Hannah Wilke, , Judith Bernstein, Louise Bourgeois, Martha Edelheit et Joan Gluckman.

Contexte historique
Une caractéristique importante des décennies 1960 et 1970 aux États-Unis est l'effervescence des mouvements féministes de la deuxième vague. Cette deuxième vague de revendications féministes concerne le droit des femmes dans plusieurs domaines tels que la politique, le travail, la famille et la sexualité. Au cours de ces décennies, l'accès au divorce est devenu beaucoup moins restrictif, les premières pilules contraceptives sont arrivées sur le marché, la Cour suprême a légalisé l'avortement et les discriminations basées sur le sexe sont interdites au travail et en éducation.

Aux États-Unis, surtout dans la ville de New York, le tournant des années 1970 marque l'arrivée du féminisme en art. À cette époque, l'art féministe se distingue par une vague d'activisme chez les artistes qui protestent et se regroupent en fondant diverses associations.Notamment, en 1969, le groupe WAR () est créé, et est reconnu comme la première association d'artistes féministes au monde.

Au moment où le Fight Censorship group est créé, les femmes remettent en question leur place dans la société patriarcale et les mouvements féministes laissent leur trace dans le domaine de l'art. L'art féministe américain des années 1970 est souvent reconnu pour les femmes artistes qui témoignent, par leur art, de leur expérience de femme dans un monde dominé par les hommes. Les artistes du Fight Censorship group s'inscrivent dans cette lignée. Ce groupe comprend des artistes qui créent un art féministe moins familier qui explore l'image phallique pour valoriser la sexualité féminine et les fantasmes qui lui sont associés. La quête de ce groupe pour la libre expression est liée à la quête pour la liberté sexuelle, au désir des femmes de prôner leur agentivité sexuelle et leur droit au plaisir. La quête de ce groupe pour la libre expression est intimement liée à la quête des femmes des années 1970 pour la liberté sexuelle, et à leur désir de prôner leur agentivité sexuelle et leur droit au plaisir. Par exemple, l'artiste et membre du Fight Censorship group, Joan Semmel tente par son art sexuellement explicite de déconstruire l'image pornographique où la femme est passive et l'objet du désir, en représentant des moments précoïte ou post-coïte où la femme est active dans l'acte sexuel. En ce sens, les artistes du groupe désirent montrer un point de vue  féminin de l'art.

Activités du groupe
Dès 1973, le Fight Censorship group multiplie les actions pour dénoncer la censure des œuvres à caractère sexuel produites par les femmes du groupe. Notamment, en 1973, à leur réunion d'inauguration, Anita Steckel récite un manifeste écrit pour l'occasion. Ce manifeste évoque ce que le groupe revendique : We women artist…demand that sexual subject matter – as it is part of life – no longer be prevented from being part of art! . Les membres du groupe insistent sur le fait que les musées devraient présenter l'art érotique créé par des femmes.

À la suite de cette première réunion, le groupe est mentionné dans la presse sous le titre Women Artists Join to Fight to Put Sex into Museums and Get Sexism and Puritanism Out. Cet article dénonce le double standard où « females are shown in a seductive, sexual, and nude manner in the very same museums [that] refuse to show the sexual male nude."» L'article mentionne que le groupe dénonce que des portraits de femmes nues séduisantes réalisés par des hommes peuvent être présentés dans des musées, alors que des portraits d'hommes créés par des femmes ne peuvent pas être montrés dans une institution muséale. Une citation de leur manifeste témoigne avec ironie que le Fight Censorship group trouve illogique que l'imagerie phallique soit censurée des expositions : If the erect penis is not wholesome enough to go into museums-it should not be considered wholesom enough to go into women. And if the erect penis is wholesome enough to go into women, then it is more than wholesome enough to go into the greatest art museums.Le groupe fait des apparitions à la télévision et présente des conférences dans les collèges et les universités américaines. Lors de ces réunions, les artistes présentent leurs œuvres, et non des photographies ou des reproductions de ces dernières, pour discuter du problème de la liberté d'expression, et pour tenter d'inciter les femmes et les hommes à se joindre à leur revendication. Anita Steckel mentionne aussi que le groupe organise des expositions underground en 1973. La revue féministe  fait, en 1973, une critique de la production artistique de quelques membres du groupe (Louise Bourgeois, Joan Semmel et Anita Steckel) tout en affirmant l'importance de leur art. Il existe peu de documentation sur ces conférences. Quelques photographies d'une visite du groupe à la New School for Social Research (New York, octobre 1973) sont référencées dans les archives d'Anita Steckel.

Notes et références

Bibliographie
 A.D Coleman, e.a., Pornography: Between the Censor and the Muse, Women Artists News, 67, 5 (1986-1987), p. 4-6.
 Maryse Holder, Another cuntree: at last, a mainstream female art movement, Off Our Backs, 3, 10 (1973), p. 11-17.
 Anita Steckel, Letters to the Editors: The Politics of Sexual Imagery, Women Artists News, 7, 2 (1981). p. 2.

Collectif d'artistes contemporains
Plasticienne américaine
Place des femmes dans l'art

The Fight Censorship Group


لعبة لوحية أو لعبة طاولة  هي أي لعبة تتكون من قطع توضع، تزال أو تحرك على لوح خاص بها، ولكل لعبة قواعدها الخاصة بها. وقد تكون هذه الألعاب ذهنية أو تعتمد على الحظ، أو الاثنين معاً.

أقدم ألعاب اللوح

 غو - لعبة قديمة بدأت في الصين.
 لعبتا سينيت وميحين وهما لعبتان قديمتان من مصر قبل عهد الأسر

عبارات متكررة بكثرة في ألعاب الألواح
 الرقعة أو اللوح (أو اللوحة): المساحة المرسومة التي يُلعب عليها
 مربع (أو مسافة وأحياناً نقطة): المساحة أو الذي التي يمكن وضع القطع عليه
 الحجر (أو القطعة): القطعة التي على اللوح، وتتبع غالباً للاعب معين
 القفز: تجاوز المرور على قطعة من قطع اللاعب الخصم

ألعاب لوح معروفة
 الشطرنج: غير معروفة الأصل
 ضامة: والمعروفة أيضًا بِـ«تشيكرز» بالإنجليزية
 الطاولة: والمعروفة أيضًا بِـ«النرد» أو «شيش بيش»
 سفينة حربية: تعتمد على الحظ
 مونوبولي

مراجع

ألعاب أطفال
ألعاب الألواح
اختراعات مصرية
تاريخ ألعاب الطاولة
ألعاب الطاولة القرن 18
ألعاب الطاولة اخترعت في عقد 1820

لعبة لوحية


Eugene Delbert Greene (June 9, 1877 – April 5, 1930) was an American vaudeville and ragtime singer. He was one of the first to use scat singing techniques.

Career
Greene was born in Indiana. He worked with his wife, Blanche Werner, as Greene & Werner.

Between 1911 and 1917, he made five recordings of "King of the Bungaloos", which was his most popular song. Nicknamed "The Ragtime King", he employed scat singing techniques on this song. His other songs included "The Chinese Blues" and "Alexander's Got a Jazz Band Now". While on a tour of Europe in 1912, Blanche Werner died. Greene continued to perform, making about 64 recordings during 1912–13 before returning to the U.S. He retired to Grand Rapids, Michigan, and ran a restaurant. He tried to sing again in New York City but died of a heart attack backstage.

"King of the Bungaloos" appeared on Pop Music: The Early Years 1890–1950 as part of Sony's Soundtrack for a Century box set.

See also
List of ragtime composers

References

1877 births
1930 deaths
American male composers
20th-century American composers
Ragtime composers
Vaudeville performers
People from Aurora, Illinois
Scat singers
20th-century American singers
20th-century American male singers
American male jazz musicians

Gene Greene


Cavalinha (Equisetum arvense) é uma espécie de planta pteridófita da família das equissetáceas, nativa da América do Norte, Gronelândia, Eurásia, zona sul dos Himalaias, China Central, Coreia e Japão. Em Portugal é nativa do continente e introduzida nos Açores.

Uso medicinal
A cavalinha é usada em infusões (para beber ou aplicar na pele), em problemas menores que afetam o trato urinário e no tratamento de feridas superficiais.

Outros nomes
A cavalinha também é conhecida pelos nomes cauda-de-cavalo, cavalinha-dos-campos, pinheirinha, rabo-de-asno e rabo-de-touro.

Equisetaceae

Equisetum arvense


In number theory, a Heegner number (as termed by Conway and Guy) is a square-free positive integer d such that the imaginary quadratic field  has class number 1. Equivalently, the ring of algebraic integers of  has unique factorization.

The determination of such numbers is a special case of the class number problem, and they underlie several striking results in number theory.

According to the (Baker–)Stark–Heegner theorem there are precisely nine Heegner numbers:

This result was conjectured by Gauss and proved up to minor flaws by Kurt Heegner in 1952.  Alan Baker and Harold Stark independently proved the result in 1966, and Stark further indicated the gap in Heegner's proof was minor.

Euler's prime-generating polynomial
Euler's prime-generating polynomial

which gives (distinct) primes for n = 0, ..., 39, is related to the Heegner number 163 = 4 · 41 − 1.

Rabinowitz proved that

gives primes for  if and only if this quadratic's discriminant  is the negative of a Heegner number.

(Note that  yields , so  is maximal.)

1, 2, and 3 are not of the required form, so the Heegner numbers that work are 7, 11, 19, 43, 67, 163, yielding prime generating functions of Euler's form for 2, 3, 5, 11, 17, 41; these latter numbers are called lucky numbers of Euler by F. Le Lionnais.

Almost integers and Ramanujan's constant
Ramanujan's constant is the transcendental number
, which is an almost integer, in that it is very close to an integer:

This number was discovered in 1859 by the mathematician Charles Hermite.
In a 1975 April Fool article in Scientific American magazine, "Mathematical Games" columnist Martin Gardner made the hoax claim that the number was in fact an integer, and that the Indian mathematical genius Srinivasa Ramanujan had predicted it—hence its name.

This coincidence is explained by complex multiplication and the q-expansion of the j-invariant.

Detail
In what follows, j(z) denotes the j-invariant of the complex number z. Briefly,  is an integer for d a Heegner number, and

via the q-expansion.

If  is a quadratic irrational, then the j-invariant is an algebraic integer of degree , the class number of  and the minimal (monic integral) polynomial it satisfies is called the 'Hilbert class polynomial'. Thus if the imaginary quadratic extension  has class number 1 (so d is a Heegner number), the j-invariant is an integer.

The q-expansion of j, with its Fourier series expansion written as a Laurent series in terms of , begins as:

The coefficients  asymptotically grow as

and the low order coefficients grow more slowly than , so for , j is very well approximated by its first two terms.  Setting  yields

Now

so,

Or,

where the linear term of the error is,

explaining why  is within approximately the above of being an integer.

Pi formulas

The Chudnovsky brothers found in 1987 that

a proof of which uses the fact that

For similar formulas, see the Ramanujan–Sato series.

Other Heegner numbers
For the four largest Heegner numbers, the approximations one obtains are as follows.

Alternatively,

where the reason for the squares is due to certain Eisenstein series.  For Heegner numbers , one does not obtain an almost integer; even  is not noteworthy.  The integer j-invariants are highly factorisable, which follows from the form

and factor as,

These transcendental numbers, in addition to being closely approximated by integers (which are simply algebraic numbers of degree 1), can be closely approximated by algebraic numbers of degree 3,

The roots of the cubics can be exactly given by quotients of the Dedekind eta function η(τ), a modular function involving a 24th root, and which explains the 24 in the approximation. They can also be closely approximated by algebraic numbers of degree 4,

If  denotes the expression within the parenthesis (e.g. ), it satisfies respectively the quartic equations

Note the reappearance of the integers  as well as the fact that

which, with the appropriate fractional power, are precisely the j-invariants.

Similarly for algebraic numbers of degree 6,

where the xs are given respectively by the appropriate root of the sextic equations,

with the j-invariants appearing again.  These sextics are not only algebraic, they are also solvable in radicals as they factor into two cubics over the extension  (with the first factoring further into two quadratics). These algebraic approximations can be exactly expressed in terms of Dedekind eta quotients. As an example, let , then,

where the eta quotients are the algebraic numbers given above.

Class 2 numbers
The three numbers 88, 148, 232, for which the imaginary quadratic field  has class number 2, are not Heegner numbers but have certain similar properties in terms of almost integers. For instance,

and

Consecutive primes
Given an odd prime p, if one computes  for  (this is sufficient because ), one gets consecutive composites, followed by consecutive primes, if and only if p is a Heegner number.

For details, see "Quadratic Polynomials Producing Consecutive Distinct Primes and Class Groups of Complex Quadratic Fields" by Richard Mollin.

Notes and references

External links

 Gauss' Class Number Problem for Imaginary Quadratic Fields, by Dorian Goldfeld: Detailed history of problem.

Algebraic number theory

Heegner number


Taizo Kawamoto (17. januar 1914 - 20. september 1985) var en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|1934||3||2
|-
|1935||0||0
|-
|1936||2||1
|-
|1937||0||0
|-
|1938||0||0
|-
|1939||0||0
|-
|1940||1||1
|-
|1941||0||0
|-
|1942||0||0
|-
|1943||0||0
|-
|1944||0||0
|-
|1945||0||0
|-
|1946||0||0
|-
|1947||0||0
|-
|1948||0||0
|-
|1949||0||0
|-
|1950||0||0
|-
|1951||0||0
|-
|1952||0||0
|-
|1953||0||0
|-
|1954||3||0
|-
!Total||9||4
|}

Eksterne henvisninger

Japan National Football Team Database

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldtrænere fra Japan

Taizo Kawamoto


Bračko plemićko vijeće, vijeće plemića s otoka Brača. Činilo ga je isključivo izvorno bračko plemstvo pa je kao takvo jedino moglo donositi odluke na najvišoj komunalnoj razini. Primanje vanjskih plemića u bračko plemićko vijeće bilo je rijetko, ali se događalo. Mnoge noge plemenitaške obitelji kojima je Mletačka Republika priznala plemstvo, bilo da su staro hrvatsko plemstvo iz Bosne ili da su inozemni plemići nisu ušle u to vijeće. To je došlo do izražaja u nemirnim vremenima turskih osvajanja. Tad su se pojavile povlaštene obitelji na Braču. Status povlaštenih dobili su od Senata zbog raznih zasluga, a to su ponekad bili i pučani. Povlaštene obitelji često su bili inozemni plemići. Tu je bilo mnogo starog hrvatskog plemstva koji je kao posljedica osmanskih osvajanja u Bosni potražio novu postojbinu. Međupostaja naseljavanja bila su Poljica i Makarsko primorje, a otamo su otišli na Brač. Mletačka Republika je tim obiteljima posebnim ukazima i plemićkim listinama priznala status i povlastice.

Izvori

Povijest Brača

Bračko plemićko vijeće


بوغاشيفو  هي مدينة في مقاطعة تومسك أوبلاست في روسيا.

مراجع

مدن مقاطعة تومسك

بوغاشيفو (تومسك)


حملة بلاد الرافدين أو قوة التجريدة الهندية هي حملة عسكرية شنها الحلفاء ممثلين بالإمبراطورية البريطانية ضد الدولة العثمانية في المسرح الشرقي للحرب العالمية الأولى في بلاد الرافدين (العراق الآن). أنزلت القوات البريطانية جنودها في الفاو وواصلت تقدمها إلى الشمال حتى الموصل.

الخلفية التاريخية
تشكل أراضي بلاد الرافدين القسم الجنوبي الشرقي للإمبراطورية العثمانية، وقد قسم العراق إلى ثلاث ولايات عثمانية هي البصرة وبغداد والموصل، وسعت الحكومة العثمانية إلى ربط الإقليم العراقي بالعاصمة العثمانية إسطنبول، وتحقق ذلك بإنشاء سكة حديد بغداد في مطلع سنة 1888 واكتمل معظمها في سنة 1915 بوجود أربعة فجوات فقط في المسار وهكذا أصبحت الرحلة تأخذ واحد وعشرين يوماً فقط للوصول من إسطنبول إلى بغداد.

تواجد في العراق قبل نشوب الحرب الجيش الرابع العثماني ومركز قيادته بغداد، وتألف من فيلقين هما الفيلق السابع والفيلق الثالث عشر، إلا ان القيادة العسكرية العثمانية في بداية الحرب قد أخطأت حينما سحبت كافة وحدات الجيش الرابع وأرسلتها إلى جبهات أخرى، ولم تترك بالعراق من قطاعات الجيش الرابع إلا فرقة مشاة واحدة، لأنها لم تتوقع أي أحداث مهمة في هذهِ المنطقة.

كان البريطانيون من جهة أخرى يسعون إلى حماية مصفاة عبادان الواقعة على الضفة الشرقية لشط العرب والتابعة شركة النفط الأنجلو-إيرانية والتي تأمن إمدادات الوقود للاسطول البريطاني.

العمليات الحربية

1914

في 6 نوفمبر 1914، بدأ الاحتلال البريطاني للعراق وكان الهجوم الأول بقصف من البحرية على الحصن القديم الفاو، في ولاية البصرة عند مصب شط العرب في الخليج العربي. وكان في مواجهة الأنزال البريطاني في الفاو ما يقارب 350 جندي عثماني وأربعة مدافع فقط. وبحلول منتصف نوفمبر، تم إنزال نصف فرقة البونا على الشاطىء وتحركت فرقة البونا إلى مدينة البصرة.

في 22 نوفمبر وبعد أسبوعيين، هاجم الجيش البريطاني مدينة البصرة ضد قوة عثمانية مكونة من 2900 مجند عربي من قيادة المنطقة العراقية بقيادة صافي باشا (Suphi Pasha)، وتمكنوا من أحتلالها.

تم أسر صافي باشا و1200 أسير معه، ولقد كان جيش العثمانيين الأساسي بقيادة خليل باشا يتمركز على بعد 275 ميل شمال غرب بغداد. وقاموا بمجهود ضئيل لطرد البريطانيين.

1915
وصل إلى بغداد ناظر الحربية العثماني أنور باشا، وأدرك خطأ التقليل من أهمية حملة بلاد الرافدين. ولهذا عين الفريق محمد فاضل باشا الداغستاني قائداً لجيش العشائر المتطوعين لقتال الجيش البريطاني في جبهة الكوت، ولقد أمر الفرقة 35 والفريق محمد فاضل باشا بالعودة إلى مواقعهم القديمة. ولقد فقدت الفرقة 38 قائدها في معركة ساريقاميش ثم أعيد تكوينها بعد ذلك.

وفي شهر يناير تولى سليمان عسكري بك قيادة منطقة العراق. ولم يكن لدى الجيش العثماني أي موارد أخرى لتحريكها إلى المنطقة حيث كانت معركة جالليبولي ماتزال دائرة.

شبه جزيرة جالليبولي
(دارت هذة المعركة في شبهة جزيرة جالليبولي في تركيا من 25 أبريل 1915 وحتى 9 يناير 1916 أثناء الحرب العالمية الأولى وهي عبارة عن هجوم إنجليزي –فرنسي للأستيلاء على العاصمة أسطنبول وتأمين طريق الأمدادات إلى روسيا). ولقد أنتهت هذه المحاولة بالفشل الذريع للقوات المهاجمة وتكبد الطرفان العثماني والحلفاء خسائر فادحة.
وقام سليمان عسكري بك بأرسال خطابات إلى شيوخ العرب في محاولة منهُ لتنظيمهم لمحاربة البريطانيين، ولقد أراد أسترجاع شط العرب بأي ثمن.

في 12 أبريل هاجم سليمان عسكري بك المعسكر البريطاني في الشعيبة بقوة 3800 مقاتل، وفي الصباح الباكر هاجمت هذه القوات من الشيوخ العرب ولم تسفر عن أي نتيجة. وتوقف الهجوم مع أول هجمة مرتدة للخيالة البريطانية. وأنتهت العملية بمقتل 1000 جندي وأسر 400 آخريين.

انتهى الأنسحاب على بعد 75 ميل أعلى النهر عند آل حميسيا، وأصيب سليمان عسكري بك في (الشعيبة)، وفي النهاية أطلق النار على نفسهِ حزناً على الهزيمة في مشفى في البرجسية قرب البصرة.

لقد أدى الأندفاع السريع للقوات البريطانية أعلى نهر دجلة إلى تغيير توقعات بعض القبائل العربية بشأن الطرف الذي سوف ينتصر في هذا الصراع، ولقد كان هناك بالفعل بداية ثورة عربية في حملة سيناء وفلسطين العسكرية مدركين أن الجيش البريطاني أصبحت لهُ اليد الطولى في الصراع الدائر وبالتالي انضم بعض العرب إلى بريطانيا في هذهِ المنطقة، وقاموا بالأغارة على المستشفيات الحكومية وقتلوا الجنود في ولاية العمارة.

نتيجة النجاح البريطاني غير المتوقع أعادت القيادة البريطانية تقييم الخطة فقاموا بأرسال الجنرال سير جون نيكسون في أبريل 1915 لتولي القيادة. ولقد أمر تشارليز تاونسند للتقدم نحو بلدة الكوت بل وحتى إلى بغداد إذا تمكن من ذلك.

تقدم تشارليز بجيشه الصغير إلى أعلى نهر دجلة، ونجح في تحقيق عدة انتصارات على عدد من أرتال الجيوش العثمانية التي أرسلت أليه لوقف تقدمه، وأزداد قلق ناظر الحربية العثماني أنور باشا من احتمال سقوط بغداد. فقام بأرسال جنرال ألماني عمرهُ 75 عاماً Colmar von der Goltz لتسلم القيادة العامة للقوات، ولقد كان هذا الجنرال مؤرخ تاريخ حربي وقد ألف العديد من الكتب العسكرية الكلاسيكية وأمضى سنوات طويلة كمستشار عسكري في الامبراطورية العثمانية في حين ارسل العميد نور الدين ليكون القائد في الميدان.

وفي 22 نوفمبر تمت المواجهة بين الجيش العثماني أمام خصمهِ البريطاني في معركةالمدائن أو سلمان باك (Battle of Ctesiphon) وهي مدينة على بعد 25 ميل جنوب بغداد. وأستمرت المعركة لمدة خمسة أيام، ولم تكن معركة موفقة للطرفين حيث أنتهت بانسحاب كلا الجيشين من الميدان وأدرك الجنرال تاونسند Townshend ضرورة الأنسحاب الكامل من المعركة وسحب فرقتهِ بطريقة منظمة إلى إمارة الكوت وأستقر هناك وتحصن بها ولكن مالبث أن لحقت بهِ الفرق 45 و38 و35 و44 العثمانية بقيادة نور الدين باشا وقوات ملحقة من القبائل العربية، وعادت القوات البريطانية المنهكة والمستنزفة إلى دفاعات إمارة الكوت. وأكتمل الأنسحاب في 3 ديسمبر وفي خلال هذة الفترة خسر الجيش البريطاني 4500 قتيل، أما نور الدين باشا فقد خسر 9500 قتيل من أصل 35000 ولقد فقدت الفرقة 45 حوالي 65% من قواتها.

مركز قيادة الجيش السادس الميداني

في 7 ديسمبر، بدء حصار الكوت، ومن وجهة نظر العثمانيين أدى حصار الكوت إلى منع الجيش السادس من أداء أي عمليات أخرى. ومن وجهة نظر الجيش البريطاني فإن الدفاع عن الكوت والأجبار على التراجع إلى ولاية البصرة كان خاطئاً حيث أن الكوت كانت معزولة. ويمكن الدفاع عنها ولكن يصعب أمدادها.

لقد ساعد الجنرال الألماني كولتز القوات العثمانية على بناء مواقع دفاعية حول الكوت، ثم أعادة تنظيم الجيش السادس إلى فيلقين الفيلق ال13 والفيلق 18. وقام نور الدين باشا بأصدار أوامره بأعادة تنظيم دفاعات الجيش السادس الذي يحاصر الجيش البريطاني، فتم بناء مواقع دفاعية جديدة أسفل نهر دجلة منعت أي محاولة لأنقاذ الجنرال تاوزند، وأقترح الجنرال تاونسند محاولة لكسر الحصار ولكن هذهِ الخطة رفضت من قبل السير جون نيكسون John Nixon، ولكنه بعد فترة قبل الأقتراح. وأسس نيكسون تحت قيادة الجنرال ايلمر Aylmer قوة أنقاذ. وأستخدم الجنرال ايلمر هذهِ القوة في ثلاث محاولات كبيرة لكسر الحصار العثماني ولكن كل هذهِ المحاولات باءت بالفشل.

1916
وفي 20 يناير، قام ناظر الحربية أنور باشا بأستبدال نور الدين باشا بالعقيد خليل بيك Halil Kut. لم يرد نور الدين باشا أن يعمل مع جنرال ألماني. وأرسل برقية إلى وزارة الحربية يقول فيها: «لقد أثبت الجيش العراقي بالفعل بأنهُ لا يحتاج إلى الخبرة العسكرية للجنرال كولتز باشا.» وبعد أول محاولة فاشلة تم أحلال الجنرال نيكسون بالجنرال لايك.

لقد أستخدم العقيد خليل الحصار لكسر الجيش البريطاني، ووصلت للجيش البريطاني كميات ضئيلة من الأمدادات عن طريق النقل الجوي ولكنها لم توف أحتياجات القوات البريطانية وأصبحت القوات البريطانية تواجه الأمرين أما المجاعة أو الأستسلام.

في خلال الفترة بين شهري يناير ومارس 1916، شن ايلمر مجموعة هجمات في محاولة منه لكسر الحصار وأختراق خطوط العثمانيين، وبالتتابع وقعت هذهِ الهجمات في مجموعة معارك شرسة أبتدأت بمعركة «شيخ سعد» ومعركة «وادي الفلاحات» ومعركة «الصناعيات» ومعركة «مضيق الحنة» ومعركة «الدجيلة» ومعركة «سابس»، ولقد حاولت سلسلة الهجمات هذهِ أن تكسر حصار الجيش العثماني ولكن فشل جميعها، وكانت الخسائر فادحة لكلا الطرفين. وفي شهر فبراير، تلقى الفيلق الثامن أمدادات عسكرية ممثلة في الفرقة الثانية مشاة بينما شح الطعام وتدهورت معنويات الجيش البريطاني في إمارة الكوت.

في 12 مارس 1916، قتل الفريق محمد فاضل باشا الداغستاني في معركة سابس بعد أن سقطت قنبلة مدفع على خيمته، فأصدر ناظر الحربية أنور باشا بياناً رسمياً في رثاءه وشيع بموكب عسكري مهيب وكانت جنازتهِ محمولة على عربة مدفع، يحيط بها كبار رجال الجيش ثم دفن في مقبرة الخيزران ببغداد.

في 19 أبريل توفي الفيلد مارشال الألماني كولتز بعد اصابتهِ بمرض الكوليرا وبعد هذا تكررت المحاولات البريطانية للوصول إلى المدينة عن طريق النهر بواسطة سفينة بخارية ولكنها باءت بالفشل. وفي النهاية أستسلم تاونسند في 29 أبريل 1916 ووقع 13000 جندي منهم 8000 بريطاني في أيدي الجيش العثماني أسرى.

نظر البريطانيين إلى هزيمة الكوت كهزيمة مهينة، لقد مرت سنوات عديدة منذ أن أسرت أعداد كبيرة من البريطانين في أي معركة. ومما زاد من وقع الهزيمة أنها جائت بعد أربعة أشهر فقط من هزيمة معركة جالليبولي. وعزل معظم القادة في الجيش البريطاني من القيادة والمتورطيين في فشل أنقاذ تاوزند، اما الجيش العثماني فقد تمكن من المحافظة على مواقعهِ الدفاعية ضد قوات متفوقة عسكرياً وتقنيا وعددياً.

مارس 1917

رفض قادة الجيش البريطاني أن يدعوا هذهِ الهزيمة تمر مر الكرام. ولهذا تم منح الجنرال مود قوات أضافية ومعدات وأستمر لمدة ستة أشهر في تدريب هذهِ القوات وتنظيمها.

وشن الجيش البريطاني هجوماً شرساً في 13 ديسمبر 1916. وتقدم القوات البريطانية من على ضفتي نهر دجلة وأجبرت الجيش العثماني على الخروج من عدة مواقع عسكرية محصنة على طول الطريق.

وشن الجنرال البريطاني مود هجوم ناجح على إمارة الكوت وأستعادها في شهر فبراير 1917, مدمراً معظم الجيش العثماني في الهجوم. وفي بداية شهر مارس، كان البريطانيين على أبواب بغداد، وقامت حامية بغداد تحت قيادة حاكم منطقة بغداد خليل باشا بمحاولة وقف الهجوم ولكن تمكن الجنرال مود من مراوغة الجيش العثماني وتدمير الفوج العثماني والأستيلاء على المواقع الدفاعية العثمانية. فأنسحب خليل باشا بطريقة عشوائية من المدينة وسقط ما لا يقل عن 15000 جندي عثماني أسيراً في يد القوات البريطانية، وفي 11 مارس 1917 دخل الجيش البريطاني مدينة بغداد، ولقد لعبت قوات الهند البريطانية دوراً مهماً في احتلال بغداد. وبعد أسبوع من سقوط المدينة أصدر الجنرال مود بيان بغداد، والذي أحتوى على العبارة الشهيرة «لم تأتي جيوشنا إلى مدينتكم وأرضكم كغزاة أو أعداء ولكن كمحررين».

1918

توفي الجنرال مود في بغداد بعد أصابتهِ بمرض الكوليرا في 18 نوفمبر وتم وضع الجنرال وليام مارشال بديلاً عنهُ والذي أوقف العمليات الحربية في فصل الشتاء.
أستكمل الجيش البريطاني هجومه في أواخر فبراير 1918 مستولياً على هيت وخان البغدادي في مارس وكفري في أبريل. وفي بقية سنة 1918, كان على الجيش البريطاني تحريك قواتهِ إلى حملة سيناء وفلسطين للأعانة في معركة (مجيدو) حيث قام الجينرال مارشال بتحريك بعض من قواتهِ شرقاً لمعاونة الجنرال Lionel Dusterville في عملياتهِ الحربية في إيران أثناء صيف 1918.
ولقد أصبح جيشهُ القوي غير نشيط وليس فقط في الموسم الحار ولكن خلال أغلب الموسم البارد.

وفي مارس عام 1918 بدأت ثورة النجف في مدينة النجف الواقعة في منطقة الفرات الأوسط ضد القوات البريطانية بقيادة الفرنسيس بلفور الحاكم الإنجليزي على تلك المنطقة، وكان مفجر الثورة هو شيخ نجم البقال الذي أغتال ضابط بريطاني في مدينة النجف بعملية مخطط لها لتندلع بعدها شرارة الثورة، ألقي القبض عليه لاحقاً وأعدم مع مجموعة من رفاقه من قبل البريطانيون، كما إن لجميعة النهضة الإسلامية التي تأسست في النجف قبل عام من ذلك الحدث بهدف مقاومة التواجد البريطاني في العراق سراً دور بارز في هذه الأحداث، لم تستمر الثورة طويلاً فقد فرض البريطانيون حصاراً على مدينة النجف من أجل إخماد هذه الحركة المسحلة والقبض على المتمردين عليهم حتى سيطرتهم على المدينة بالكامل بعد أربعون يوما تحديداً في 4 مايو، كانت تلك الثورة هي أول ثورة مسحلة في تاريخ العراق الحديث كما أنها كانت بمثابة أختباراً وتمهيداً لثورة العشرين الكبرى التي قامت بعد فترة من هذه الإنتفاضة.

هدنة مودروس

بدأت مفاوضات الهدنة بين جيش الحلفاء والجيش العثماني في أكتوبر. وبالرغم من ذلك فقد نفذ الجنرال مارشال التعليمات الصادرة لهُ من مكتب قيادة الأركان البريطانية للقيام بالهجوم للمرة الأخيرة وكان النص كالتالي: «كل مجهود يجب أن يبذل لتحقيق أكبر تقدم ممكن بأتجاه نهر دجلة قبل صفارة النهاية» وهكذا وللمرة الأخيرة قاد الجنرال كوب قوة بريطانية من بغداد في 23 أكتوبر 1918، وفي خلال يومين غطى مساحة 120 كيلومتر مربع حتى وصل لنهر الزاب الصغير حيث توقع مواجهة الجيش العثماني السادس بقيادة إسماعيل حقي، انتصر الجيش البريطاني مرة أخرى وهرب الجيش العثماني في معركة الشرقاط.

في 30 أكتوبر 1918 وقعت هدنة مودروس ووافق الطرفان على الأوضاع الحالية. ووافق الجنرال مارشال أستسلام خليل باشا والجيش السادس في نفس اليوم.
ولكنهُ أستمر في التقدم وأستولى على ولاية الموصل بعد ثلاث أيام من توقيع الهدنة ودخلتها القوات البريطانية في 14 نوفمبر 1918.
أنتهت الحرب في بلاد وادي الرافدين في 14 نوفمبر 1918. ومرت 13 يوماً بعد الهدنة وهو نفس يوم أحتلال أسطنبول.

الخسائر
خسر الجيش البريطاني وجيش الهند البريطانية ما لا يقل عن 92000 جندي في حملة بلاد الرافدين، أما خسائر الدولة العثمانية فلا زالت غير معلومة حتى الآن ولكن أُسر ما لا يقل عن 45000 جندي عثماني.

في نهاية عام 1918 كان لبريطانيا حوالي 410000 جندي في المنطقة.

رأي عام

العلماء
أعلن العديد من علماء المسلمين العراقيين أن الدفاع عن الجيش العثماني واجب، ومنهم من شارك في هذا الصراع مثل: حسن علي البدر،  ومحمد سعيد الحبوبي.

اُنظر أيضاً
 معارك الرمادي (1917)
 ثورة النجف 1918

معرض صور

المصادر

 a b The Encyclopedia Americana, 1920, v.28, p. 403
 Cyril Falls, "The Great War" pg. 329
 a b c Peter Sluglett, "The Primacy of Oil in Britain's Iraq Policy", in the book "Britain in Iraq: 1914-1932" London: Ithaca Press, 1976, pp. 103–116
 Harold Courtenay Armstrong Gray Wolf, Mustafa Kemal: An Intimate Study of a Dictator. page 225
 سالنامة بغداد لعام 1315هـ/1897م، صفحة 203.
 تاريخ العراق بين أحتلالين - 8/72 و202.
 بغداد القديمة - صفحة 81 و237.

وصلات خارجية
 Mesopotamia pages of 'Turkey in WW1' web site

العلاقات العراقية البريطانية
العراق في القرن 20
الكويت في القرن 20
تاريخ العراق العسكري
تاريخ الكويت
تاريخ تركيا
حروب الشرق الأوسط
حروب العراق
حملات الدولة العثمانية العسكرية ومسارحها في الحرب العالمية الأولى
حملات المملكة المتحدة العسكرية
مسارح حرب وحملات الحرب العالمية الأولى
مسرح الشرق الأوسط في الحرب العالمية الأولى
معارك الحرب العالمية الأولى
معارك المملكة المتحدة في الحرب العالمية الأولى
معارك نيوزيلندا في الحرب العالمية الأولى

حملة بلاد الرافدين


Ampelocera, biljni rod u tropskim područjima Srednje i Južne Amerike, nekada uključivan u porodicu konopljovki (cannabaceae), odakle ga je Klotzsch izuzeo i uključio u brjestovke.

Postoji 11 priznatih vrsta

Vrste
 Ampelocera albertiae Todzia
 Ampelocera cubensis Griseb.
 Ampelocera edentula Kuhlm.
 Ampelocera glabra Kuhlm.
 Ampelocera hottlei (Standl.) Standl.
 Ampelocera longissima Todzia
 Ampelocera macphersonii Todzia
 Ampelocera macrocarpa Ferero & Gentry
 Ampelocera pubescens C.V.Morton
 Ampelocera ruizii Klotzsch
 Ampelocera verrucosa Kuhlm.

Izvori

Brjestovke

Ampelocera


Giovanni Battista Palletta, né le  à Montecrestese et mort le  à Milan, est un médecin et chirurgien italien.

Biographie
Giovanni Battista Palletta naquit en 1748 au village de Montecrestese, dans la Val d'Ossola. Après avoir fait ses humanités au collège des jésuites de Brigue, en Valais, il vint à Milan, où il étudia l'anatomie sous Patrini, la médecine sous Galardi et la chirurgie sous Bernardino Moscati. Il alla ensuite à Padoue pour y perfectionner ses connaissances en assistant aux leçons de Jean-Baptiste Morgagni. Il venait d'obtenir le grade de docteur en médecine, lorsqu'il fut nommé professeur d'anatomie à Mantoue par l'impératrice Marie-Thérèse, qui voulait fonder dans cette ville une université. Ce projet n'ayant pas eu d'exécution, Palletta retourna à Milan en 1774, et, après quatre ans de travaux et d'études, il se rendit à Pavie, où il se fit reconnaître comme docteur en chirurgie (1778). Revenu à Milan, il y fut nommé chirurgien-adjoint, démonstrateur d'anatomie, professeur de clinique chirurgicale, et enfin chirurgien en chef du grand hôpital en 1787. En 1796, on lui attribua la chaire d'anatomie à l'école spéciale créée à l'hôpital de Milan, et il l'occupa jusqu'en 1818. Palletta continua d'exercer ses fonctions de chirurgien major à l'hôpital jusqu'au moment de sa mort, survenue à Milan le , à l'âge de 84 ans.

Œuvres
Ses ouvrages, dans lesquels on reconnaît un observateur judicieux et un praticien consommé, sont écrits avec pureté et même avec élégance : quelques-uns sont en latin, tous les autres sont en italien. En voici les titres :
 Nova gubernacula testis Hunteriani, et tunicæ vaginalis anatomica descriptio, Milan, 1777, in-4° ;
 De nervis crotaphitico et buccinatorio, Milan, 1784, in-4°, fig. Ce mémoire a été réimprimé à Leipzig et inséré par Christian Friedrich Ludwig dans ses Scriptores neurologici minores.
 De structura uteri, Leyde, 1785, in-8°, publié par Eduard Sandifort ;
 Adversaria chirurgica prima, Milan, 1785, in-4°, fig. Ce recueil contient :
 Nempe de claudicatione congenita ;
 Expériences sur le sang humain chaud ;
 Observations anatomico-pathologiques sur la cyphosis paralytique. Ces observations ont été traduites en allemand par Clusius.
 Dissertation sur cette question : « Produire de nouvelles expériences pour démontrer avec plus de sûreté si l'air fixe est applicable avec avantage ou non dans toutes sortes de maladies, » Mantoue, 1781, in-4° ;
 Dissertations de chirurgie, Venise, 1795, in-4° ;
 Exercitationes pathologicæ, Milan, 1820, 2 vol. in-4° ;
 De quelques fractures remarquables des os, ibid., in-4°, fig.

On trouve de Palletta dans le recueil d'opuscules de Milan (Scelta d'opuscoli) :

 Splenitis phlegmodes, ou la Véritable inflammation de la rate (1784, t. 3, p. 331) ;
 Trismus a mercurio, ou l'Impossibilité d'abaisser la mâchoire inférieure par suite des frictions mercurielles (1787, t. 2 , p. 404).

Dans les Mémoires de l'institut italien :

 De la lithotomie de Celse ;
 De la hernie vaginale ;
 De l'Du traitement du polype utérin (t. 1er, part. 1re, p. 86 et suiv.) ;
 De l'accouchement avec présentation du bras (1808, t. 2, p. 361) ;
 De la vésicule ombilicale et ses usages dans le fœtus (ibid.) ;

Dans les Annales universelles de médecine du docteur Annibale Omodei :

 Du spasme facial (vol. 24, fascicule 70, p. 51) ;
 Histoire d'une matrice amputée (ibid., p. 43) ;
 Sur la morsure de la vipère (vol. 25, fasc. 74, p. 187, année 1823) ;
 Observation sur un glossocèle ou procidence de la langue (ibid., p. 194) ;
 Histoire d'une symphyséotomie (ibid., p. 218) ;
 Sur le scleroma et l'endurcissement du tissu cellulaire des nouveau-nés (vol. 28, fasc. 82, p. 5). Ce mémoire a été traduit en français et inséré dans les Archives générales de médecine, t. 5 et 9.
 Second mémoire sur le même sujet (vol. 35, fasc. 103-184, p. 17) ;
 Rapport fait à l'institut de Milan sur la china (vol. 33, fasc. 99, p. 297, année 1827) ; — Sur les varices (vol. 46, fasc. 136, p. 74, année 1828).

Enfin Palletta a traduit du suédois en italien le Traité des maladies des enfants de Rosen de Rosenstein, et de l'allemand de Bruninghausen : Nouvelle méthode pour traiter les fractures du col du fémur sans claudication. Le docteur Carron du Villars a publié une Notice nécrologique sur le professeur J.-B. Palletta, Paris, 1833, in-8°.

Bibliographie

Notes et références

Liens externes

Naissance en mars 1748
Naissance dans la province du Verbano-Cusio-Ossola
Anatomiste italien du XVIIIe siècle
Anatomiste italien du XIXe siècle
Chirurgien italien du XVIIIe siècle
Chirurgien italien du XIXe siècle
Médecin italien du XVIIIe siècle
Médecin italien du XIXe siècle
Décès en août 1832
Décès à Milan
Décès à 84 ans

Giovanni Battista Palletta


Jacques Derrida (15 Temmuz 1930; El-Biar, Cezayir - 8 Ekim 2004, Paris), Fransız filozof, edebiyat eleştirmeni ve yapısökümcülük olarak bilinen eleştirel düşünce yönteminin kurucusudur.

Yaşamı ve düşüncelerinin oluşumu
Derrida'nın etkinliği yalnızca felsefeyle sınırlı olmamıştı. Özellikle, 1960'lardan sonra yoğunlaşan siyasal konjonktür içinde ırkçılık karşıtı hareketlerde yer aldığı, Fransa'daki Cezayirli mültecilerin haklarını desteklediği ve ayrıca Soğuk Savaş dönemi Çekoslovakya'sının muhalif hareketlerini desteklediği ve bu nedenden 1982 yılında aynı ülkede tutuklanmış olduğu bilinmektedir.

Körfez Savaşı sırasında ise Alman filozof Jürgen Habermas'la birlikte Frankfurter Allgemeine'de kaleme aldıkları bir yazıda, dünya entelektüellerini ABD'nin Irak'a karşı giriştiği saldırıya tavır almaya ve Avrupa'nın dünyadaki yerini yeniden tanımlamaya  giriştiği bilinir.

Paris'te Ecole Normale Superieure'de ve Sorbonne Üniversitesi'nde okudu. 1970'lerden itibaren Paris ve ABD'deki Johns Hopkins, Yale, Harvard, Kaliforniya üniversitelerinde akademik kariyerini sürdürdü. Geliştirdiği yöntem ve kavramlar  edebiyat eleştirisinden sosyolojiye, kimlik sorunundan felsefeye bütün düşünsel alanlarda etkisini gösterdi ve sarsıcı sonuçlara yol açtı.

Michel Foucault, Gilles Deleuze ve Félix Guattari gibi ünlü postyapısalcı felsefenin ya da başka bir deyişle yapısalcılık-sonrası-teorinin kurucu öncülerinden biridir.

1960'lı yıllardan itibaren geniş bir entelektüel kesimin dikkatini çekmeye başladı, özellikle düşünce tarihine yönelttiği köktenci eleştiriler ve yazmanın (yazının) doğasıyla ilgili teorik önermeleri önemsendi. J.J.Rousseau, Friedrich Nietzsche, Andre Gide, Paul Valery, Albert Camus gibi yazarları erken dönemde okuyan Derrida, Bergson ve Sartre etkisiyle felsefe çalışmalarına yönelmiştir. Bu yönelim sonrasında, sürekli felsefenin ve düşüncenin kıyılarında dolanacak, düşünce tarihi içinde geri alınması ya da yok sayılması olanaksız müdahaleler gerçekleştirecektir.

Yapısökümcülük denilen Derridacı yöntem, yani metnin derin yapılarını ayrıştırmayı hedefleyen yöntemsel yaklaşım edebiyat kuramı, dilbilim, felsefe, hukuk, sosyoloji, kültür kuramı, mimarlık gibi disiplinler başta olmak üzere birçok alanda yeni açılımlar getirdi. Onun çalışmaları köktenci bir şekilde, Platon'dan günümüze çeşitli ve karşıt eğilimlerle gelmiş olan metafizik felsefenin sorgulanması ve böyle bir sorgulama ışığında örneğin  Marks, Freud ya da Nietzsche gibi düşünürlerin yeniden değerlendirilmesi olanağını sağladı.

Postyapısalcılık
Derrida, Dil'i yeniden sorunsallaştırır. Dolayısıyla yapısalcılığı özellikle Saussure'ü ve Levi-Strauss'u da kendi sınırlılığı çerçevesinde sorunsallaştırır. Ona göre, dil, yapısalcıların sandığı ve gösterdiklerinden çok daha fazla oynak ve belirsiz bir şeydir. Anlam, karşıtlık içinde başka bir anlama gönderme yapmaksızın doğamaz, ve anlamın sınırları Dil'in tarihselliği içerisinde sürekli yer değiştirir; çünkü göstergeler her zaman başka anlam bağlamlarından geçerler, başka anlamlara gelirler, asla kapatılamazlar. Bağlamdan bağlama değişen göstergeler zincirinde anlam, dolayısıyla durmadan değişen bir nitelik arz eder. Derrida bağımsız bir gösterilenler alanının olamayacağını ileri sürer. Burada iki önerme belirginleşir: Birincisi, bağımsız bir gösterilenler alanının olanaksızlığı ve ikincisi, hiçbir şekilde ya da herhangi bir şekilde bir gösterge dizgesinden kaçılamayacağı.

De la grammatologie 1967'de yayınlandı. O dönem yayınlanan, yazı üzerine diger iki ayrı çalışmasıyla birlikte bunlar Derrida'nın çizgisinde bir dönüm noktası olarak kabul edilir. Bu metinler fenomenoloji (ve Edmund Husserl'i), dilbilimi (ve Ferdinand de Saussure'ü), psikanalizi (ve Jacques Lacan'ı), yapısalcılığı (ve Levi-Strauss'u) eleştiriye aldığı temel ve öncü çalışmalardır. Yapısalcılığı ve fenomenolojiyi, bir yapısalcının ve fenomenoloğun yapamayacağı şekilde kendi içinde mantıksal sonuçlarına götürerek dilin ve yapı'nın merkeziliğini sorunsallaştırdı. Buna bağlı olarak yapıların tarafsızlığı önermesini bu düzlemde geçersiz kıldı.

Yapısalcılık iç-ögelerinin ayrımı olarak yapıyı tanımlamakla geleneksel felsefedeki " merkez " anlayışını yerinden etmişti. Derrida, bu noktada yapıların merkeziliğine yönelik eleştirisiyle devreye girer ve yapısökümcülüğü oluşturarak yapısalcılığı  yerinden eder. Yapısöküm, burada, Deconstruction'un Türkçe karşılığı olarak kullanılmaktadır. Başka yerlerde bunun yapıbozum ya da yapıçözüm olarak karşılandığı da görülür.

Derrida'nın yapısalcı Dil anlayışına itirazı, kendisinin asıl temel sorgulama konusu olan mevcudiyet metafiziği (başka bazı çevirilerde "bulunuş metafiziği" olarak çevrilir) dediği geleneksel düşünce yapısına  karşı itirazının temelini oluşturur. Mevcudiyet metafizigi, Platon'dan Husserl'e ve yapısalcılığa kadar uzanmaktadır ve sonuçta hepsi bağımsız bir mevcudiyet ya da varlık alanının olduğu varsayımından hareket ederler; oysa Derrida, göstergelerin ( ya da işaretlerin) işaret ettiği ve bu göstergelerden tamamen  bağımsız bir alanın olanaksızlığını ileri sürer ve gösteren'den bağımsız bir gösterilen'in mümkün olmadığını ortaya koyar.

Buna göre, anlama işaret eden işaretlerden ya da göstergelerden bağımsız bir anlam alanının olamayacağı gösterilmiş olunur, yani hiçbir koşula bağlı olmayan bir bulunuşun ya da mevcudiyetin söz konusu olamayacağı belirtilir. Şu-anda-bulunuş, dil bağlamında söz konusu olamaz. Çünkü " aşkın bir gösterilen yoktur ". Her gösteren, başka bir göstereni gösterir ve buradan elde edilecek olan yalnızca  mevcudiyet değil anlama kaynaklık eden " gösterge zincirleri "dir. Böylece "anlam oyunu" sonsuz/ bitimsiz bir oyuna dönüşür.

Sesmerkezcilik ve Sözmerkezcilik
Derrida'nın sesmerkezcilik'i ve sözmerkezcilik'i reddedişi de tam bu noktaya ilişkindir. Bunların yapılarını sökerek Derrida, mevcudiyet metafiziğinin örtülerini kaldırır. Idea, Tanrı, Akıl ya da Madde gibi merkezlerin başka nosyonlara dayanak olmaları söz konusu olamaz Derrida'ya göre. Çünkü "aşkın bir göstergenin yokluğu" söz konusudur. Dolayısıyla, yazı karşısında ses'e ve söz'e öncelik ve ayrıcalık verilmesi de anlamsızdır. Söz-yazı ayrımının kendisi bizzat, bu metafiziksel düşüncenin ürünüdür, yani belirli bir merkez üzerinde ikili karşıtlıklarla  işleyen felsefe geleneğinin bir sonucudur. Her tür metafiziksel düşünce  Derrida'ya göre ikili karşıtlıklarla taşınır. Madan Sarup bunları şöyle belirtir: gösteren /gösterilen, duyulur/ düşünülür, konuşma /yazı, söz/dil, artzamanlı/eşzamanlı, uzam/zaman, edilgenlik/etkenlik. Ayrıca bunlara daha ideolojik kullanımları olan ikilikleri de ekler: madde/tin, özne/nesne, yanlışlık/doğruluk, beden/ruh, temsil/mevcudiyet, görünüş/öz, içsel/dışsal gibi. Derrida, yapısalcıların bu ikilikleri fazla sorgulamadan kabul ettiklerini söyler. Bu karşıt terimlerin her biri ancak diğerinin var olmasıyla birlikte var olurlar. Derrida bunu anlamanın yöntemsel araçlarını geliştirir yapısökümcülüğü ile.

Söz-yazı ayrımı, metafiziğin en gizli ve güçlü argümanının kalbidir ve kabul edilemezdir; çünkü Derrida'ya göre, geleneksel düşüncede  konuşmanın birincil konuma çıkarılmasının gerisinde "bulunuş metafiziği"nin temel mantığı yatmaktadır. Buna göre  konuşmada, konuşan kişi ürettiği sözle eş-anlı bulunmakta yani sözüyle arasında zamansal ya da uzamsal bir uzaklık olmamaktadır. Bu doğrudanlık, konuşmada, dolayısıyla ses ve söz'de,  konuşan kişinin ürettiği söz ve o söz aracılığıyla anlatmaya çalıştığı şey arasında bir örtüşme (özdeşlik) olduğunu varsayar. Başka bir deyişle, anlamın söz'de içkin olduğunu kabul edilir burada. Derrida bunun böyle olamayacağını gösterir. Şimdi-burada-varoluş, söz'ün içinden belirlenebilecek bir şey değildir. Yazı için geçerli olan söz için de geçerlidir; her söz söyleyenin ve söylenenin yokluğunda söylenmiştir, dil'e gelen aşkın bir gösterilene asla işaret edemez.

Logos'un sökümü
Derrida yaptığı yapısökümcü okumalarla, klasik felsefenin, yani Derrida'ya göre mevcudiyet metafiziğinin    bilinçdışı kaynaklarını ortaya koymaya çalışmış, metinin yapısındaki ikili karşıtlıkları sorunsallaştırmış ve böylece mevcut düşünüş yapısını sökmeyi denemiştir. Bir "merkez" ve "dışarısı" olduğu varsayımına karşı, Derrida'nin ünlü argümanı ve sav sözü şöyledir:

 Metnin dışında hiçbir şey yoktur.

Bu noktada, Derrida, nın çalışmasında Logos'a yönelik temelli itirazların geliştirildiği görülür. Batı felsefesi'nde hem söz hem de akıl anlamına gelir Logos. Derrida'nın eleştirisinin tam da bu hedeflere yöneldiği açıktır. Burada metafizik bir varlık görüşü gizlidir çünkü ve Derrida, bir yandan akıl'ın konumunu sorunsallastırarak bir yandan da söz-merkezcilik'in yapısını deşifre ederek, mevcudiyet metafiziğinin ardındaki temel dayanak olan Logos'un sökümünü gerçekleştirir. Bunun sonucunda özne'nin metafizik mevcudiyet fikrinin merkezindeki konumu sona edilir. Söz ve akıl sahibi özne artık metafizik mevcudiyetin merkezi dayanak noktası değildir.

Bazı yapıtları
 De la Grammatologie,1967
 La Dissemination (Yayılım),1972
 Marges de la philosophie (Felsefenin Kıyıları),1972
 La verite en peinture(Resim olarak gerçek), 1978
 La cartepostale(Kartpostal), 1980
 Psyche, inventions de l'autre (Psyche, Ötekinin icatları),1987
 Du Droit a la philosophie (Felsefe Hakkı Üzerine), 1990
 Apories(Açmazlar), 1996
 L'Autre cap (Öteki Hedef/Başka Baş),1991

İngilizcede yapıtları
 Of Grammatology, Çeviren: Gayatri Chakravorty Spivak, Katkıda Bulunan Gayatri Chakravorty Spivak: JHU Press, 1998, ISBN 0-8018-5830-5, 9780801858307, 360 sayfa
 The Gift of Death, Çeviren: David Wills, Katkıda Bulunan: David Wills: University of Chicago Press, 1996, ISBN 0-226-14306-6, 9780226143064, 124 sayfa
 On Cosmopolitanism and Forgiveness : Routledge, 2001, ISBN 0-415-22711-9, 9780415227117, 60 sayfa

Türkçede yapıtları
 Marx'ın Hayaletleri, (çev. A.Tümertekin, Ayrıntı yay.2001)
 Marx ve Mahdumları, (çev. A.Tümertekin, Ayrıntı yay., 2002)
 Şiir Nedir?, (çev. Ahmet Sarı, Abdullah Arslan, Babil yay.)
 Mahmuzlar/ Nietzsche'nin Üslupları, (çev. Mehmet Baştürk, Babil yay.)
 Öteki Hedef/ Başka Baş, (çev. M.Başaran, Bağlam yay. 2003)
 Bağışlama ve Kozmopolitizm, (çev. Ali Utku, Mukadder Erkan, Birey yay., 2005)
 Çile,  (çev. Melih Başaran,Kabalcı yay.2008)
 İsim Hariç, (çev.Didem Eryar,Kabalcı yay.2008)
 Khora, (çev.Didem Eryar,Kabalcı yay.2008)
 Terör günlerinde felsefe (J. Habermas ve J. Derrida ile diyaloglar,çev.Emre Barca,YKY,2003)
 Edebiyat Edimleri (çev.Ali Utku, Mukadder Erkan,Otonom Yayıncılık,2010)
 Gramatoloji (çev.İsmet Birkan,BilgeSu Yayıncılık,2011)
 Nietzchelerin Şöleni (çev.Ali Utku, Mukadder Erkan,Otonom Yayıncılık,2008)
 Önemsizin Arkeolojisi: Condillac Okuması (çev.Ali Utku, Mukadder Erkan,Otonom Yayıncılık,2007)
Yazı ve Fark (çev.P. Burcu Yalım, Metin Yayınları, 2020)

Kaynakça
 Post-yapısalcılık ve postmodernizm, Madan Sarup, çev:Abdülbaki Güçlü, Bilim ve Sanat yay.
 Edebiyat Kuramı, Terry Eagleton, çev:Tuncay Birkan, Ayrıntı yay.
 Derrida, 1997 yılında  Türkiye'ye gelmiştir. Katıldığı seminerlerdeki sunular sonradan kitaplaştırıldı. Bkz: Pera Peras Poros, Jacques Derrida ile birlikte disiplinlerarası çalışma, yay. haz. Ferda Keskin, Önay Sözer, Y.K.Y., İstanbul, 1998).

Dış bağlantılar

 Derrida Üzerine Belgesel Video
 New York Üniversitesi Derrida'yı Anma Toplantı Videosu

1930 doğumlular
Cezayir (şehir) doğumlu yazarlar
2004 yılında ölenler
Pankreas kanserinden ölenler
Paris'te kanserden ölenler
20. yüzyıl Fransız filozofları
21. yüzyıl Fransız filozofları
20. yüzyıl deneme yazarları
20. yüzyıl çevirmenleri
21. yüzyıl çevirmenleri
Fransız mimarlık yazarları
Fransız çevreciler
Fransız deneme yazarları
Fransız edebiyat eleştirmenleri
Fransız edebiyat teorisyenleri
Fransız göstergebilimciler
Fransız postmodern yazarlar
Fransız siyaset felsefecileri
Fransız demokrasi aktivistleri
Yahudi filozoflar
Çağdaş filozoflar
Yorumsamacılar
Ontologlar
Fenomenologlar
Sanat felsefecileri
Kültür felsefecileri
Eğitim filozofları
Tarih filozofları
Dil felsefecileri
Hukuk filozofları
Edebiyat felsefecileri
Zihin felsefecileri
Psikoloji felsefecileri
Teknoloji felsefecileri
Postyapısalcılar
Anlambilimciler
Dilbilim filozofları
Retorik teorisyenleri
Mimarlık teorisyenleri
École Normale Supérieur'de öğrenim görenler
Harvard Üniversitesinde öğrenim görenler
Paris Üniversitesi öğretim üyeleri
Kaliforniya Üniversitesi, Irvine öğretim üyeleri
École des hautes études en sciences sociales
Pied-noirlar
Cezayir Yahudisi asıllı Fransızlar
Fransa'daki Cezayirli göçmenler
Irak Savaşı karşıtı aktivistler
Dekonstrüktivizm
Yapısöküm

Jacques Derrida


نهر غراند  هو نهر صغير منبعه ومصبه ضمن مقاطعة أونتاريو الكندية. ينبع من منطقةٍ قرب بلدة دندالك شمال مدينة غويلف ويواصل مسيره جنوباً ليصب في بحيرة إري عند بلدة بورت ميتلاند. يبلغ طوله 275 كم.

أعلام
 جورج هنري مارتن جونسون

مراجع

نهر غراند
أنهار كندا
أونتاريو
مناطق رطبة في أونتاريو

نهر غراند


Vorbach ist ein Gemeindeteil der Großen Kreisstadt Rothenburg ob der Tauber im Landkreis Ansbach (Mittelfranken, Bayern).

Geografie
Der Weiler mit weniger als einem Dutzend Hausnummern liegt nicht ganz zweieinhalb Kilometer westlich der Stadtmitte von Rothenburg ob der Tauber in der kleinen Talschlucht des Vorbachs, des oberen und kleineren zweier gleichnamiger linker Zuflüsse der Tauber, der gegenüber der Rothenburger Bronnenmühle mündet. Unmittelbar über der nördlichen Hangschulter des ostwärts laufenden Taleinschnitts liegt in weniger als hundert Metern Entfernung der benachbarte Schorrenhof. Am westlichen Ortsrand gab es links wie rechts des Baches früher einen kleinen Steinbruch im Muschelkalk, beide sind inzwischen aufgelassen und als Geotop geschützt. Im nördlichen liegt heute ein etwa 0,5 ha großer Steinbruchweiher. Östlich des Weilers stehen zwei Fichten, die als Naturdenkmal ausgezeichnet sind.

Geschichte
Im Geographischen Lexikon (1804) wird der Ort folgendermaßen beschrieben:

Mit dem Gemeindeedikt (frühes 19. Jahrhundert) wurde Vorbach dem Steuerdistrikt und der Ruralgemeinde Leuzenbronn zugeordnet. Im Zuge der Gebietsreform wurde Vorbach am 1. Juli 1972 nach Rothenburg eingemeindet.

Einwohnerentwicklung

Religion
Der Ort ist seit der Reformation evangelisch-lutherisch geprägt und nach St. Jakob (Rothenburg ob der Tauber) gepfarrt. Die Einwohner römisch-katholischer Konfession sind nach St. Johannis (Rothenburg ob der Tauber) gepfarrt.

Verkehr
Eine Gemeindeverbindungsstraße führt von der Mündung des Bachs im Osten das Vorbachtal hoch und steigt der Seitenmulde des Reutsachsener Grabens folgend auf die nördlich anliegende Hochebene. Dort teilt sie sich in einen Zweig westwärts nach Hemmendorf und einen anderen nordwärts nach Reutsachsen, das schon jenseits der Rothenburger Stadt- und bayerischen Landesgrenze auf dem Gebiet Creglingens liegt. Diese Verkehrswege haben nur örtliche Bedeutung. Der Überlandverkehr nutzt die St 1020 / L 1020, die an der Vorbachmündung über den abwärtigen Mündungssporn die Hochebene erklimmt und südlich an Reutsachsen vorbei westnordwestlich in Richtung Niederstetten-Rinderfeld zieht.

Literatur

Weblinks

Fußnoten

Ortsteil von Rothenburg ob der Tauber
Ort im Landkreis Ansbach
Weiler in Mittelfranken

Vorbach (Rothenburg ob der Tauber)


În sintaxa frazei din gramaticile tradiționale ale limbii române, propoziția circumstanțială opozițională este o subordonată care îndeplinește funcția de complement circumstanțial opozițional al propoziției regente. Exprimă o acțiune ce se opune întregului conținut al acesteia sau numai unei părți a ei (predicatul, un complement etc.). Opoziția poate fi stabilită între acțiuni asemănătoare sau diferite din punctul de vedere al caracterului real sau ireal.

Se pot distinge mai multe tipuri de asemenea subordonate, după natura opoziției, ceea ce se manifestă prin anumite elemente introductive.

Opoziționala specifică este introdusă prin:
 locuțiunea conjuncțională în loc să: În loc să muncească, pierde vremea;
 pronume relative sau nehotărâte, ori adjective pronominale corespunzătoare acestora, cu locuțiunea prepozițională în loc de: În loc de cine era așteptat, am venit eu;
 adverbe relative sau nehotărâte cu aceeași locuțiune prepozițională: În loc de cât îmi promisese, mi-a dat mai nimic.

Alte tipuri de propoziții opoziționale seamănă prin elementele lor introductive cu alte specii de subordonate circumstanțiale:
 Falsele condiționale sunt introduse prin conjuncția dacă: Dacă în alți ani rezultatele au fost slabe, anul acesta sunt foarte bune. În regenta lor pot avea corelative ca apoi, dimpotrivă, în schimb: Dacă anul trecut n-au primit premii, apoi anul acesta vor primi neapărat.
 Falsele temporale se introduc prin când (eventual întărit de dimpotrivă), câtă vreme, în timp ce, în vreme ce, pe când, pe câtă vreme: În alți ani recolta era mai mare, pe când anul acesta e foarte mică; În alți ani rezultatele au fost slabe, în timp ce anul acesta sunt foarte bune.
 Falsele locale sunt mai rare și aparțin registrului de limbă popular: De unde altădată râdeai, acum plângi.
 Falsele finale sunt prezente în registrul de limbă livresc, introducându-se prin ca (…) să și pentru ca (…) să: Rezolvasem ce era mai greu, pentru ca să greșesc la sfârșit.
 Falsele modale sunt de două feluri. Cele propriu-zise sunt rare, fiind introduse prin locuțiunea conjuncțională fără (ca) să: A concurat mereu, fără să câștige niciodată. Cele comparative se introduc prin conjuncția decât singură, dacă opoziția se stabilește cu toată regenta (El crede altceva decât credem noi). Decât se asociază cu pronume, adjective pronominale, adverbe relative și nehotărâte, ori cu conjuncții ce depind de un anume termen din regentă, cu care se face opoziția: A venit altcineva decât cine credeam, Să mergem în alt loc decât unde vin ei, Am învățat pentru altceva decât ca să fac numai gospodărie.

Predicatul opoziționalelor cu element introductiv ce cuprinde conjuncția să este la modul conjunctiv, iar al celorlalte – de obicei la indicativ, mai rar la prezumtiv sau la condițional-optativ.

Topica frazei cu subordonată opozițională diferă după tipul acesteia. Cele cu în loc să și în loc de + pronume sau adverb și majoritatea falselor temporale (în afara celor cu când) au topică liberă. Celelalte au topică fixă: falsele condiționale și falsele locale stau numai înaintea regentei, iar falsele finale, modale, și temporale cu când – numai după regentă.

Toate opoziționalele se izolează de regentă prin pauză (marcată în scris prin virgulă), în afara celor cu decât (plus alt element).

Referințe

Surse bibliografice

 Avram, Mioara, Gramatica pentru toți, București, Humanitas, 1997, ISBN 973-28-0769-5
 Bărbuță, Ion et al. Gramatica uzuală a limbii române, Chișinău, Litera, 2000, ISBN 9975-74-295-5 (accesat la 21 august 2018)

Lingvistică
Gramatică
Sintaxă
Sintaxa frazei
Propoziție subordonată

Propoziție circumstanțială opozițională


Kavşut, Göksun - Kahramanmaraş ili Göksun ilçesine bağlı mahalle
 Kavşut, Suşehri - Sivas ili Suşehri ilçesine bağlı köy

Kavşut


18. breddegrad kan henvise til:

 18. nordlige breddekreds
 18. sydlige breddekreds

18. breddegrad


Jonathan S. Pila (geb. um 1960) ist ein australischer Mathematiker.

Leben
Jonathan Pila studierte Mathematik und erwarb 1984 den Bachelor of Science with Honours in Melbourne. 1988 wurde er an der Stanford University mit einer Arbeit über Frobenius Maps of Abelian Varieties and Finding Roots of Unity in Finite Fields zum Ph.D. promoviert. Sein Doktorvater war Peter Sarnak. Pila ist Reader an der University of Oxford.

Pila beschäftigt sich mit Modelltheorie und Zahlentheorie. Mit Umberto Zannier entwickelte er eine Methode, die Theorie der O-Minimalität auf zahlentheoretische und algebro-geometrische Probleme anzuwenden und sie gaben einen erneuten Beweis der Manin-Mumford-Vermutung (ursprünglich von Michel Raynaud und innerhalb der Modelltheorie von Ehud Hrushovski bewiesen). Er bewies die André-Oort-Vermutung (benannt nach Yves André und Frans Oort) für Produkte modularer Kurven und zwar erstmals ohne die verallgemeinerte Riemannvermutung vorauszusetzen und mit Hilfe von O-Minimalität. Schon 2006 führte er mit Umberto Zannier Methoden aus der o-minimalen algebraischen Geometrie und transzendentalen Zahlentheorie in das Problem ein. Seine Arbeiten zur André-Oort-Vermutung setzte er ab 2009 in Zusammenarbeit mit Jacob Tsimerman fort.

Die André-Oort-Vermutung betrifft die Verteilung spezieller Punkte (CM-Punkte, die Varietäten mit komplexer Multiplikation parametrisieren) auf Shimura-Varietäten, die Verallgemeinerungen von Modulkurven sind und Modulräume von gemischten Hodge-Strukturen (im Fall der Modulkurve von elliptischen Kurven). Die André-Oort-Vermutung besagt, dass Untervarietäten (Kurven) auf Shimura-Varietäten mit besonders vielen (Zariski-dicht liegenden) speziellen Punkten selbst Shimura-Varietäten sind. Umgekehrt liefert sie für den Fall, dass die Untervarietäten nicht Shimura-Varietäten sind Schranken für die Anzahl spezieller Punkte auf diesen. Es gab Beweise der Vermutung in verschiedenen Spezialfällen und unter Voraussetzung der Verallgemeinerten Riemannvermutung (Bruno Klingler, Andrei Yafaev 2014).

2021 bewiesen Jonathan Pila, Ananth N. Shankar, Jacob Tsimerman, Hélène Esnault und Michael Groechenig die André-Oort-Vermutung in voller Allgemeinheit. Pila gelang ein Fortschritt bei der Aufzählung spezieller Punkte auf Shimura-Varietäten über die Einführung von neuartigen Höhen als Maße für die Punkte. Die Vervollständigung des Beweises gelang Pila, Shankar und Tsimerman nach Vorarbeiten von Gal Biniyamini, Harry Schmidt und Andrei Yafaev (2019/20) und einem Beitrag von Hélène Esnault und Michael Groechenig (2021, Appendix zur Arbeit von Pila, Shankar, Tsimerman).

Für seine Arbeiten zur André-Oort-Vermutung erhielt er 2011 den Clay Research Award und den Senior-Whitehead-Preis. 2013 hielt er die Tarski Lectures. Er wurde als Plenarsprecher auf dem Internationalen Mathematikerkongress 2014 in Seoul ausgewählt (O-minimality and Diophantine geometry). 2015 wurde Pila in die Royal Society gewählt, 2016 in die Academia Europaea. 2022 wurde er mit dem Rolf-Schock-Preis in der Kategorie "Mathematik" ausgezeichnet.

Schriften
 O-minimality and the André-Oort conjecture for . In: Annals of Mathematics. Band 173, 2011, S. 1779–1840.
 mit Alex Wilkie: The rational points of a definable set. In: Duke Mathematical Journal. Band 133, 2006, S. 591–616.
 mit U. Zannier: Rational points in periodic analytic sets and the Manin-Mumford conjecture. In: Atti della Accademia Nazionale dei Lincei. Classe di Scienze Fisiche, Matematiche e Naturali. Rendiconti Lincei. Matematica e Applicazioni. Serie 9, Band 19, 2008, Nr. 2, S. 149–162.

Literatur
 Thomas Scanlon: A proof of the André-Oort-Conjecture via Mathematical Logic. After Pila, Wilkie, Zannier. Seminaire Bourbaki, Nr. 1037, April 2011 (bourbaki.ens.fr PDF).

Weblinks

 Dr Jonathan Pila auf der Seite des Mathematical Institute der University of Oxford
 Dr Jonathan Pila auf der Seite der School of Mathematics der University of Bristol
 Jonathan Pila – Diophantine Geometry via O-Minimality Video eines Vortrags von Pila auf der Clay Research Conference 2011

Einzelnachweise

Zahlentheoretiker (21. Jahrhundert)
Tarski Lecturer
Mitglied der Royal Society
Mitglied der Academia Europaea
Australier
Geboren im 20. Jahrhundert
Mann

Jonathan Pila


Le Conseil des Cinquante, ou Ahl al-khamsîn, est un Conseil consultatif représentant les tribus ralliées à Ibn Toumert. Il regroupe les membres du Conseil des Dix, et une quarantaine de représentants des tribus ralliées. Le Conseil des Cinquante se trouve être au 2 niveau de la pyramide sociale almohade, structure hiérarchisée mise en place par Ibn Toumert. Au sein de ce Conseil, il y avait également un Conseil des Sept regroupant les Almohades les plus importants des tribus de Hargha, de Ahl Tinmel et de Hintata pour des affaires ponctuelles. En effet, ce sous-groupe aurait eu une grande influence au sein du Conseil des Cinquante.

Le Conseil des Cinquante comprenaient les représentants des « tribus almohades » fondatrices du mouvement : Hargha, Ahl Tinmel, Hintata, Gadmiwa, Ganfisa, Ahl Qabail, Sanhadja et Haskoura.

Après la mort d'Ibn Toumert, les membres du Conseil des Dix et Cinquante ne sont plus mentionnés qu'à l'occasion du serment d'allégeance (bay'a) à Abd al-Mumin. Le conseil des cheikh almohade, dont les membres les plus nombreux et influents étaient les descendants du Conseil des Dix et Cinquante, provenant surtout des Hintata et Ahl Tinmel, semble supplanter les deux instance de direction mise en place par Ibn Toumert.

Composition
La composition du Conseil des Cinquante évolue en fonction des sources. Cependant, elle montre clairement la prépondérance des Ahl Tinmel et Hargha, tribu du mahdi almohade Ibn Toumert.

Références

Histoire du Maroc
Almohades

Conseil des Cinquante


Babel este un roman  al scriitorului român Vladimir Colin. A apărut prima dată în 1978 la Editura Albatros în Colecția Fantastic Club. Romanul a primit Premiul Uniunii Scriitorilor în 1978 (președinte al juriului a fost Nichita Stănescu) și premiul Europa la Eurocon 1980. Romanul descrie mai multe creaturi vii din sistemul solar care sunt prinse pe o planetă îndepărtată de către Scat Mor, un om de știință și tiran.

Prezentare

Romanul are ca punct de plecare ideea existenței corpurilor F din romanul lui Stanisław Lem, Solaris. Ralt Moga este un poet de pe Terra care nu se poate consola după moartea soției sale. Idomr av Olg su Saro este un asasin plătit de pe planeta Marte. Or-alda este o vestală de pe planeta Venus care a păcătuit în amor. Aceste personaje sunt silite de omul de știință nebun Scat Mor să trăiască în imaginație pe o planetă fictivă, Babel, ceea ce  le provoacă un șir  fără fârșit de torturi psihice. Toți sunt expuși la tortură psihologică de către răpitorul lor care își sporește energia prin absorbția suferinței acestora. Halucinațiile malefice ale lui Scat Mor sunt contracarate prin magie albă de Or-alda, un personaj feminin misterios, vaporos și tăcut.

Personaje
 Scat Mor, om de știință nebun
 Ralt Moga, un poet de pe Terra
 Idomar av Olg su Saro , marțian, asasin plătit
 Or-alda, o vestală venusiană misterioasă înconjurată de o vagă trăsătură tragică

Cuprins

Primire
Mihai Iovănel este sceptic în ceea ce privește originalitatea romanului Babel, argumentând că această carte ar fi un plagiat parțial al romanului lui Philip K. Dick Cele trei stigmate ale lui Palmer Eldritch (1965).

Mircea Opriță afirmă despre acest roman: "Regizat cu abilitate perversă, spectacolul iluziilor simulează perfect viața, înșelând astfel simțurile celor supuși unui soi original de extorcare psihică. Însăși interzisa planetă Babel, penitenciar de lux și loc de sinistră tortură morală rezervată celor asupra cărora experimentează Scat Mor, nu e altceva decât invenție aburoasă, fără acoperire în realitatea materială a lucrurilor. (...) în SF-ul romanesc Vladimir Colin a impus un stil inconfundabil, de rafinată virtuozitate."

Romanul a fost reeditat de către editura Nemira în 1992 (la un an după moartea autorului) și în 2014 în col. Nautilus. Science fiction, Maeștrii SF-ului românesc. A fost tradus în limbile franceză, germană, rusă, engleză și bulgară.

Florin Manolescu a scris în Literatura S.F. că romanul urmărește să se transforme într-o alegorie având ca subiect nu atât drama personală a unor indivizi marcați de viață, cât revolta împotriva alienării și, în general, reumanizarea printr-un șir de opțiuni curajoase.

Note

Legături externe
Babel la isfdb.org
Babel la fantlab.ru

Vezi și
 Lista volumelor publicate în Colecția Fantastic Club
 1978 în literatură
 Lista cărților științifico-fantastice publicate în România
 Lista volumelor publicate în Colecția Nautilus

Romane din 1978
Romane științifico-fantastice
Romane de Vladimir Colin
Romane românești

Babel (roman)


පාංශු යනු කාබනික ද්‍රව්‍ය, ඛනිජ, වායූන්, ද්‍රව සහ ජීවීන්ගේ එකතුවකි.
පෙඩෝස්පියර් (පාංශු ගෝලය) ලෙස හැඳින්වෙන පෘථිවියේ පසෙහි වැදගත් කාර්යයන් හතරක් ඇත:
. ශාක වර්ධනය සඳහා මාධ්‍යයක් ලෙස
. ජලය ගබඩා කිරීම, සැපයීම සහ පිරිසිදු කිරීමේ මාධ්‍යයක් ලෙස
. පෘථිවි වායුගෝලයේ විකරණකාරකයක් ලෙස
. ජීවීන්ගේ වාසස්ථානයක් ලෙස

මෙම සියලු කාර්යයන්, අනෙක් අතට, පස වෙනස් කරයි.

 පස්
 දූවිලි

පාංශු