Deux mélodies, op. 19, est un recueil de mélodies pour chant et piano d'Albert Roussel, composé en 1918 sur des poèmes de G. Jean-Aubry et .

Présentation

Textes
Les textes des mélodies sont dus à G. Jean-Aubry et Ernest Oliphant.

Le poème de Jean-Aubry,  (incipit : « Des larmes ont coulé »), est un inédit qu'il fait parvenir au compositeur, qui le mentionne dans une lettre datée du . Le texte ne paraîtra qu'en 1957 dans la plaquette Le Nain vert éditée chez Stols à Maestricht.

On ne sait pas comment Roussel connut le poème d'Oliphant  (en anglais).

Mélodies
Albert Roussel compose ses Deux mélodies en août 1918 :

 « Light » [Lumière]  dédié à  Gaston Frager ;
 « A Farewell » [Un adieu]  dédié à Edwin Evans.

Les manuscrits autographes sont respectivement datés des  et , à Perros-Guirec. La partition est publiée l'année suivante par Durand.

L'ensemble porte le numéro d'opus 19 et, dans le catalogue des œuvres du compositeur établi par la musicologue Nicole Labelle, le numéro L 21.

Création
Les Deux mélodies sont créées le  à la salle des Agriculteurs à Paris, par la cantatrice Lucy Vuillemin et Louis Vuillemin au piano, lors d'un concert de la Société nationale de musique.

Analyse
Pour Gilles Cantagrel, la première mélodie du cycle, , est une . Un glas lancinant parcourt les croches du piano, dans un tempo très lent à , dont la tristesse est renforcée par un  et des , ainsi qu'une . Dans cette atmosphère, la dernière phrase, soudain en majeur, fait figure de .

La deuxième mélodie, , est . Dans le grave, au piano, se déhanche une formule rythmique sur une pédale, sous une . À la main droite, des accords frappent . La disposition est ensuite inversée. Au-dessus, .

Pour Damien Top, les Deux mélodies ,  de la Première Guerre mondiale.

La durée moyenne d'exécution de l'ensemble est de six minutes environ.

Discographie

 Albert Roussel : les mélodies (intégrale) — Marie Devellereau (soprano), Yann Beuron (ténor), Laurent Naouri (baryton), Billy Eidi (piano), Timpani 2C2064 (2001).
 Albert Roussel Edition (CD 9) — José van Dam (baryton-basse),  (baryton), Dalton Baldwin (piano), Erato 0190295489168 (2019).

Bibliographie

Ouvrages généraux

 .

Monographies
 .

 .
 .

Notes discographiques

Références

Liens externes

Mélodie d'Albert Roussel
Mélodie française

Deux mélodies op.19 (Roussel)


The rod, perch, or pole (sometimes also lug) is a surveyor's tool and unit of length of various historical definitions. In British imperial and US customary units it is defined as  feet, equal to exactly  of a mile, or  yards (a quarter of a surveyor's chain), and is exactly 5.0292 meters. The rod is useful as a unit of length because integer multiples of it can form one acre of square measure (area). The 'perfect acre' is a rectangular area of 43,560 square feet, bounded by sides 660 feet (a furlong) long and 66 feet (a chain) wide (220 yards by 22 yards) or, equivalently, 40 rods by 4 rods. An acre is therefore 160 square rods or 10 square chains.

The name perch derives from the Ancient Roman unit, the pertica.
The measure also has a relationship with the military pike of about the same size. Both measures date from the sixteenth century, when the pike was still utilized in national armies. The tool has largely been supplanted by electronic tools such as surveyor lasers (lidar) and optical target devices for surveying lands. Surveyors rods and chains are still used in rough terrains with heavy overgrowth where laser or other optical measurements are difficult or impossible. In dialectal English the term lug has also been used, although the Oxford English Dictionary states that this unit, while usually of  feet, may also be of 15, 18, 20, or 21 feet.

In the United States until 1 January 2023, the rod was often defined as 16.5 US survey feet, or approximately 5.029 210 058 m.

History

In England, the perch was officially discouraged in favour of the rod as early as the 15th century; however, local customs maintained its use. In the 13th century perches were variously recorded in lengths of , ,  and ; and even as late as 1820, a House of Commons report notes lengths of , , , , and even . In Ireland, a perch was standardized at , making an Irish chain, furlong and mile proportionately longer by 27.27% than the "standard" English measure.

Until English King Henry VIII seized the lands of the Roman Catholic Church in 1536, land measures as we now know them were essentially unknown. Instead a narrative system of landmarks and lists was used. Henry wanted to raise even more funds for his wars than he'd seized directly from church property (he'd also assumed the debts of the monasteries), and as James Burke writes and quotes in the book Connections that the English monk Richard Benese "produced a book on how to survey land using the simple tools of the time, a rod with cord carrying knots at certain intervals, waxed and resined against wet weather." Benese poetically described the measure of an acre in terms of a perch:

The practice of using surveyor's chains, and perch-length rods made into a detachable stiff chain, came about a century later when iron was a more plentiful and common material. A chain is a larger unit of length measuring , or 22 yards, or 100 links, or 4 rods (20.1168 meters). There are 10 chains or 40 rods in a furlong (eighth-mile), and so 80 chains or 320 rods in one statute mile (1760 yards, 1609.344 m, 1.609344 km); the definition of which was legally set in 1593 and popularized by Royal surveyor (called the 'sworn viewer') John Ogilby only after the Great Fire of London (1666).

An acre is defined as the area of 10 square chains (that is, an area of one chain by one furlong), and derives from the shapes of new-tech plows and the desire to quickly survey seized church lands into a quantity of squares for quick sales by Henry VIII's agents; buyers simply wanted to know what they were buying whereas Henry was raising cash for wars against Scotland and France. Consequently, the surveyor's chain and surveyor rods or poles (the perch) have been used for several centuries in Britain and in many other countries influenced by British practices such as North America and Australia. By the time of the industrial revolution and the quickening of land sales, canal and railway surveys, et al. Surveyor rods such as used by George Washington were generally made of dimensionally stable metal—semi-flexible drawn wrought iron linkable bar stock (not steel), such that the four folded elements of a chain were easily transportable through brush and branches when carried by a single man of a surveyor's crew. With a direct ratio to the length of a surveyor's chain and the sides of both an acre and a square (mile), they were common tools used by surveyors, if only to lay out a known plottable baseline in rough terrain thereafter serving as the reference line for instrumental (theodolite) triangulations.

The rod as a survey measure was standardized by Edmund Gunter in England in 1607 as a quarter of a chain (of ), or  long.

In ancient cultures
The perch as a lineal measure in Rome (also decempeda) was 10 Roman feet (2.96 metres), and in France varied from 10 feet (perche romanie) to 22 feet (perche d'arpent—apparently  of "the range of an arrow"—about 220 feet). To confuse matters further, by ancient Roman definition, an arpent equalled 120 Roman feet. The related unit of square measure was the scrupulum or decempeda quadrata, equivalent to about .

In continental Europe

Units comparable to the perch, pole or rod were used in many European countries, with names that include  and canne, ,  and pertica,  and . They were subdivided in many different ways, and were of many different lengths.

Based on data from the following:
N - Niemann (Quedlinburg and Leipzig - 1830).

In Britain
In England, the rod or perch was first defined in law by the Composition of Yards and Perches, one of the statutes of uncertain date from the late 13th to early 14th centuries: tres pedes faciunt ulnam, quinque ulne & dimidia faciunt perticam (three feet make a yard, five and a half yards make a perch).

The length of the chain was standardized in 1620 by Edmund Gunter at exactly four rods. Fields were measured in acres, which were one chain (four rods) by one furlong (in the United Kingdom, ten chains).

Bars of metal one rod long were used as standards of length when surveying land. The rod was still in use as a common unit of measurement in the mid-19th century, when Henry David Thoreau used it frequently when describing distances in his work, Walden.

In traditional Scottish units, a Scottish rood (ruid in Lowland Scots, ròd in Scottish Gaelic), also fall measures 222 inches (6 ells).

Modern use
The rod was phased out as a legal unit of measurement in the United Kingdom as part of a ten-year metrication process that began on 24 May 1965.

In the US, the rod, along with the chain, furlong, and statute mile (as well as the survey inch and survey foot) were based on the pre-1959 values for United States customary units of linear measurement until 1 January 2023. The Mendenhall Order of 1893 defined the yard as exactly  meters, with all other units of linear measurement, including the rod, based on the yard. In 1959, an international agreement (the international yard and pound agreement), defined the yard as the fundamental unit of length in the Imperial/USCU system, defined as exactly 0.9144 metres. However, the above-noted units, when used in surveying, may retain their pre-1959 values, depending on the legislation in each state. The U.S. National Geodetic Survey and National Institute of Standards and Technology have replaced the definition for the above-mentioned units by the international 1959 definition of the foot, being exactly 0.3048 meters.

Despite no longer being in widespread use, the rod is still employed in certain specialized fields. In recreational canoeing, maps measure portages (overland paths where canoes must be carried) in rods; typical canoes are approximately one rod long. The term is also in widespread use in the acquisition of pipeline easements, as the offers for an easement are often expressed on a "price per rod".

In the United Kingdom, the sizes of allotment gardens continue to be measured in square poles in some areas, sometimes being referred to simply as poles rather than square poles.

In Vermont, the default right-of-way width of state and town highways and trails is three rods (49.5 feet or 15.0876 m). Rods can also be found on the older legal descriptions of tracts of land in the United States, following the "metes and bounds" method of land survey; as shown in this actual legal description of rural real estate:

Area and volume
The terms pole, perch, rod and rood have been used as units of area, and perch is also used as a unit of volume. As a unit of area, a square perch (the perch being standardized to equal  feet, or  yards) is equal to a square rod,  or  acre. There are 40 square perches to a rood (for example a rectangular area of 40 rods times one rod), and 160 square perches to an acre (for example a rectangular area of 40 rods times 4 rods). This unit is usually referred to as a perch or pole even though square perch and square pole were the more precise terms. Rod was also sometimes used as a unit of area to refer to a rood.

However, in the traditional French-based system in some countries, 1 square perche is 42.21 square metres.

As of August 2013, perches and roods are used as government survey units in Jamaica. They appear on most property title documents. The perch is also in extensive use in Sri Lanka, being favored even over the rood and acre in real estate listings there. Perches were informally used as a measure in Queensland real estate until the early 21st century, mostly for historical gazetted properties in older suburbs.

Volume
A traditional unit of volume for stone and other masonry. A perch of masonry is the volume of a stone wall one perch () long,  high, and  thick. This is equivalent to exactly .

There are two different measurements for a perch depending on the type of masonry that is being built:

A dressed stone work is measured by the -cubic foot perch () long,  high, and  thick. This is equivalent to exactly .
a brick work or rubble wall made of broken stone of irregular size, shape and texture, made of undressed stone, is measured by the () long,  high, and  thick. This is equivalent to exactly .

See also
 Anthropic units
 English units

References

Imperial units
Units of length
Customary units of measurement in the United States
Obsolete units of measurement
Units of measurement
Area

Rod (unit)


Kahramanmaraş, halk arasındaki kısa adıyla Maraş (Yunanca: Καχραμάνμαρας,  Maraş, Kürtçe: Mereş), Türkiye'nin Kahramanmaraş ilinin merkezi olan şehirdir. Maraş Muhaberesi sırasında işgale direnişi nedeniyle Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından 05 Nisan 1925 tarihinde şehre İstiklâl Madalyası verilmiştir. Maraş olan adı, 7 Şubat 1973 tarihinde Türk Kurtuluş Savaşı'nın başarı ile sonuçlanmasında dolayı adı Kahramanmaraş olarak değiştirilmiştir.

Geç Hitit şehri olan Gurgum'un bulunduğu yerde kurulmuştur. Sistematik bir kazı yapılmamış olmasına rağmen birçok Hitit anıtı bulunmuştur.

Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi, seyahatnamesinde Maraş halkı için, "kelimatları lisan-ı Türkidir ve ekseriya halkı Türkmendir" der. Maraş ve çevresi başta Oğuzların Avşar, Bayat ve Beğdili boyları çoğunlukta olmakla birlikte hemen hemen yirmi dört Oğuz boyunun tamamı mevcuttur.

2012'de çıkarılan 6360 sayılı kanun ile büyükşehir olmuştur. Dövme Dondurması, tarhanası ve biberi şehrin önemli tescilli gıdalarıdır.

Etimoloji
Erken Demir Çağ ve Geç Hititler döneminde başkent olarak kullanılmış, Luvilere Kurkuma ve Asurlurlar içinse Markas olarak bilinen bir antik kent'idi. MÖ 711 yılında Asurlular tarafından fethedilmiş ve adı resmî olarak Markas'a değiştirilmiş. Kahramanmaraş'ın Kurtuluş Savaşı'ndan önceki adı Maraş'tır. Kurtuluş Savaşı'ndan sonra bütün kent İstiklal Madalyası ile ödüllendirilmiş, daha sonra ise Türkiye Büyük Millet Meclisi kararıyla 07 Şubat 1973 Tarihinde "Kahraman" unvanı verilmiştir. Aynı zamanda Maraşspor Türk Futbol Takımı'nın ismi de Kahramanmaraşspor olarak değiştirilmiştir.

Tarihçe
Tekir Vadisi ve Döngel Köyündeki mağaralarda yapılan araştırmalarda ele geçen buluntular yörede insan yerleşiminin Üst Paleolitik Çağda başladığını; Neolitik, Kalkolitik ve Eski Tunç Çağlarında da sürdüğünü göstermektedir. 2009 yılında Kahramanmaraş merkezde yapılan kazılar esnasında da Milattan Sonra 300-400 yıllarına ait olan Germanicia Antik Kenti'ne dair birtakım mozaikler bulunmuş ve üzerlerinde çalışmalara başlanmıştır.

Asur yazıtlarında adı "Markasi" veya "Markas" olarak geçen şehir, bir Geç Hitit devleti olan Gurgum Krallığı'nın başkenti oldu. MÖ 711 yılında Asurlular tarafından Gurgum Krallığı ilhak edilince, Markas vilayet merkezi yapıldı. Daha sonra Persler, Romalılar, Bizanslılar, Araplar, Selçuklular, Memluklular, Dulkadiroğulları ve Osmanlılar şehre hakim olmuşlardır.

11. yüzyılın sonlarında Anadolu'ya kesin olarak yerleşen Türklerin egemenliğinde kaldı. 1243'te Moğol işgaline uğrayan Maraş, II. Anadolu Beylikleri devrinde Dulkadiroğulları'nın oldu. 12 Haziran 1515 tarihinde Turnadağ Muharebesi ile Osmanlı egemenliğine geçen Maraş, 1515-1919 yılları arasında Osmanlı egemenliğinde kaldı. Mütareke Döneminde önce İngilizler, sonra Fransızlar tarafından işgal edildi.

Maraş'a Türk Kurtuluş Savaşı sırasında halkın gösterdiği direnişten dolayı 7 Şubat 1973'ten itibaren Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından Kahramanlık unvanı verilerek adı Kahramanmaraş olarak değiştirildi.

Türk Kurtuluş Savaşı dönemi
Kahramanmaraş'ın Türk Kurtuluş Savaşı'ndaki yeri özellikle Türk-Fransız Cephesi ve Maraş Savunması maddelerinde daha detaylı olarak anlatılmaktadır.

Kahranmanmaraş Savunması
Osmanlı İmparatorluğu'nun Birinci Dünya Savaş'ında mağlup olmasının ardından Maraş önce Britanya İmparatorluğu tarafından işgâl edilmiştir. Daha sonra Britanya İmparatorluğu ile Fransa arasında yapılan anlaşma uyarınca İngilizler şehri Fransızlara bırakmışlardır.

Fransızların şehrin kalesindeki Türk Bayrağını indirmeleri, suçsuz kişileri öldürmeleri, Maraş ileri gelenlerini tutuklamaları tepkileri artırmış, 28 Kasım 1919 Cuma günü Ulu Camii imamı Rıdvan Hoca'nın  "Kalesinde bayrağı dalgalanmayan ülkede cuma namazı kılınmaz" sözü ile Fransızlara karşı ayaklanan halk kurtuluş savaşını başlatmıştır. Maraş`lılar topluca Kaleye hücum ederek, indirilen Bayrağı yeniden Kale burçlarına diker ve Cuma namazı orada eda edilir. Bayrak olayının ardından şehir adım adım savaşa sürüklenir. Sütçü imam'ın ilk kurşunu sıkmasıyla halk ayaklanmaya başladı.

Aslanbey Başkanlığında kurulan Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti, her mahallede kurularak faaliyete geçer. 20. ve 3. Kolordudan subayların gelişi ve Mustafa Kemal`in Ankara`dan yayınladığı bildiriler neticesinde Maraş Halkı 11 Şubat 1920`de mücadeleye başladı. 72 gün süren mücadele sonunda Fransızlar yenilgiye uğratılır ve şehir Fransızlardan temizlenir. Maraş, kurtuluş savaşında kurtulan ilk şehirlerden birisidir. Bu nedenle önce istiklal madalyası ile ödüllendirilerek, dünyada istiklal madalyası alan ilk şehir olmuş daha sonra ise Kahraman unvanını almıştır.

Cumhuriyet dönemi
2012 yılında çıkarılan 6360 sayılı kanun ile Kahramanmaraş'ta sınırları il mülki sınırları olan büyükşehir belediyesi kuruldu ve 2014 Türkiye yerel seçimlerinin ardından büyükşehir belediyesi çalışmalarına başladı.

Nüfus

İklim

Kardeş şehirler
Kahramanmaraş'ın 10 tane kardeş şehri bulunmaktadır.

  Açe, Endonezya (1981)
  Salyan, Azerbaycan (2003)
  Jackson, ABD (2011)
  Silyana, Tunus (2012)
  Houston, ABD (2013)
  Nalçik, Rusya (2013)
  Ağrı, Türkiye (2017)
  Cazin, Bosna Hersek (2017)
  Mingeçevir, Azerbaycan (2017)
  Trabzon, Türkiye (2021)
  Kayseri, Türkiye (2023)

Galeri

Ayrıca bakınız
 Maraş Savunması
 Maraş dövme dondurması
 Eshab-ı Kehf
 Kahramanmaraş Kalesi
 Kahramanmaraş Olayları
 "Dünyanın en saçma binası"
 Afşin Koçovası Sarımsağı
 1114 Maraş depremi
 2023 Kahramanmaraş depremleri

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi

Kahramanmaraş


Gore Obsessed osmi je studijski album američkog death metal-sastava Cannibal Corpse. Diskografska kuća Metal Blade Records objavila ga je 25. veljače 2002. godine.

Popis pjesama

Osoblje

Cannibal Corpse

 Jack Owen - gitara
 Pat O'Brien - gitara
 Alex Webster - bas-gitara
 Paul Mazurkiewicz - bubnjevi
 George "Corpsegrinder" Fisher - vokali

Ostalo osoblje

 Vincent Locke - omot albuma
 Neil Kernon - produkcija, miks
 Alex McKnight - fotografije
 Ramon Breton - mastering
 Justin Leeah - inženjer zvuka

Izvori

Albumi sastava Cannibal Corpse
Albumi iz 2002.

Gore Obsessed


An Tillandsia brachycaulos in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Diederich Franz Leonhard von Schlechtendal. An Tillandsia brachycaulos in nahilalakip ha genus nga Tillandsia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tillandsia

Tillandsia brachycaulos


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Astronomske pojave
 10. svibnja  prstenasta pomrčina Sunca
 14. kolovoza – uočena Nova Delphini 2013
 3. studenoga  hibridna pomrčina Sunca

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Astronomija u 2013.


Metromover is a free mass transit automated people mover train system operated by Miami-Dade Transit in Miami, Florida, United States. Metromover serves the Downtown Miami, Brickell, Park West and Arts & Entertainment District neighborhoods. Metromover connects directly with Metrorail at Government Center and Brickell stations. It also connects to Metrobus with dedicated bus loops at Government Center and Adrienne Arsht Center station. It originally began service to the Downtown/Inner Loop on April 17, 1986, and was later expanded with the Omni and Brickell Loop extensions on May 26, 1994.

The Metromover serves primarily as an alternative way to travel within the greater Downtown Miami neighborhoods. The system is composed of three loops and 21 stations. The stations are located approximately two blocks away from each other, and connect near all major buildings and places in the Downtown area. As of , the system has  rides per year, or about  per day in .

Out of only three downtown people movers in the United States, the other two being the Jacksonville Skyway and the Detroit People Mover, the Metromover is by far the most successful in terms of ridership, the only completed system of the three, and considered to be a catalyst for downtown development.

History

In 1987, the then-one-year-old people mover system set a record in daily ridership of 33,053 on a Saturday, attributed to the new Bayside Marketplace. That same year was when the planning began to extend the system to Brickell and Arts & Entertainment District (then Omni), which would not be completed until 1994. Until November 2002 when the half-penny transit tax was approved, the Metromover had a fare of 25 cents. The fare was lifted because it was realized that the cost of collecting the fare nearly exceeded the revenue generated from the fare, as well as the fact that more Metromover ridership would likely lead to more Metrorail ridership.  After becoming free, from 2002 to 2005, along with a large increase in population, rising gas prices and booming downtown development, Metromover ridership nearly doubled from 4.7 million in 2002 to about 9 million in 2005. However, ridership fell with the subsequent economic downturn and high unemployment in the latter half of the decade. By 2012, ridership had once again increased with downtown population, high gas prices and a recovering economy. In early 2011, Metromover saw an increase in ridership during a sharp peak in gas prices, at the same time as there was a decrease in Metrorail and Metrobus ridership as well as a decrease in employment. However, from January 2010 to January 2011, Metrorail saw a 7% increase in ridership, and both Metrorail and Metromover were expected to see additional ridership increases throughout 2011 due to rising fuel prices. When the Omni and Brickell extensions were first planned, it was estimated that ridership on the fared system would reach 43,000 daily by 2000, a number the now free system has yet to reach.

Operations
There are 21 accessible Metromover stations located throughout Downtown Miami and Brickell roughly every two blocks. The Metromover links all of Downtown and Brickell's major office buildings, residential buildings, hotels, and retail centers. Major attractions such as the Stephen P. Clark Government Center, American Airlines Arena, Arsht Performing Arts Center, the Cultural Plaza (Miami Art Museum, Historical Museum of Southern Florida, Miami Main Library), Bayside Marketplace, Mary Brickell Village, Miami-Dade College, Museum Park (which services Perez Art Museum Miami as well as the Frost Science Museum) and the Brickell Financial District can all be reached by the Metromover.

Running clockwise, the Downtown (Inner) Loop serves all Downtown stations except Third Street station.  The Outer Loop (Brickell and Omni Loops) runs counterclockwise and share tracks around the downtown area, serving all stations except for Miami Avenue Station. The Brickell loop runs a line into the Brickell area to the south of downtown, while the Omni Loop contains a line with stations in the Arts & Entertainment District neighborhood north of Downtown. This unusual pattern, a circular central loop where the trains running counterclockwise are those running from and back to destinations outside the loop, whereas trains in the opposite clockwise direction are only running a tight inner circular route, is also followed by the New York JFK Airport AirTrain system. The inner loop generally runs tandem two car trains while the outer loops only run with single cars. Each car can carry over 90 passengers.

The Metromover car maintenance base, unusual for a maintenance yard, is a building located downtown, at SW 1st Ave and SW 1st St, which lies between Government Center and 3rd St stations on the outer counterclockwise loop, at the point where the two loops split to run in adjacent parallel streets.

All loops run from 5 am to just after midnight, from Sunday to Thursday. On Friday and Saturday nights, service is extended until 2 am. This schedule is adjusted during events. Trains on the Inner Loop run in tandem and arrive every 90 seconds during rush hours and every three minutes otherwise. Outer Loop trains arrive every 5 to 6 minutes; every 2.5 to 3 minutes where the track is shared.

The cost of building the system was about $153.3 million. The operating budget for the Inner and Outer (Brickell and Omni) loops in FY 2007 was $8,888,794. Ridership total for FY 2007 was 8.7 million. Not including capital costs, this gives an approximate cost of $1.02 per ride.  Metromover does not charge for rides; however, a $2.25/1.1 fee is charged if transferring to Metrorail or Metrobus.

Stations

The Metromover currently operates 21 stations, all within the Miami city limits.

Rolling stock

Metromover mainly uses 29 Bombardier Innovia APM 100 vehicles, the first 12 of which were delivered during the summer and fall of 2008. These newer vehicles replaced the first 12 Westinghouse C-100 cars which were built by Westinghouse Electric in 1984, and include a more aerodynamic design, as well as an onboard CCTV system. Deliveries of an additional 17 cars from Bombardier Transportation began in July 2010, and as of early 2014 have largely replaced the second order of 17 Adtranz C-100 vehicles, built by Adtranz predecessor AEG-Westinghouse in 1992.

Ridership
Sortable chart detailing monthly weekday ridership averages by Calendar Year; right hand chart giving annual averages may use "fiscal year" without disclosure, where the FY begins in October and has 75% of its time in the next year with only 25% in the starting year. Note the large jump in ridership in 2002 when the fare was removed after the passing of the half-penny tax. Yearly averages are rounded to the nearest 500, and the highest month is also in bold. After years of growth, Metromover ridership began falling in 2017, following years of sharp declines in Metrobus and Metrorail ridership. Ridership peaked again in early 2020 at over 30,000 per weekday before crashing during the years long covid pandemic.

Average weekday passengers
This table includes Metrorail ridership as the two systems were built together and are mutually reliant on the thousands of daily transfers at Government Center and Brickell stations.

*Record high

Incidents

 On September 10, 2008, a man was trying to reach his hat that was blown off his head by a gust of wind. While doing so he was struck and killed by a Metromover car.
 On July 21, 2010, two northbound cars collided, causing minor injuries to 16 passengers.
 On February 5, 2014, a man was struck and killed at the Riverwalk Station. Witnesses reported that the man jumped in front of the approaching Metromover car.

Expansion

Port of Miami
In May 2011, a study was proposed to analyze the idea of extending the Metromover to the PortMiami. This, with Metrorail and the new MIA Mover would create a direct rail transit link from the airport to the seaport. However, the study, which would take at least a year and cost about $120,000, was only a proposal to be voted on and the idea has not been reported on since 2014.

South Beach
There have been multiple proposals for a Metromover service to southern Miami Beach. One was as part of the proposed Resorts World Miami megaproject in Miami's Arts & Entertainment District neighborhood, announced in mid-2011, a Metromover expansion from Downtown Miami to South Beach was being pushed as recompense for building a casino. The line could potentially run from the Arts & Entertainment District across the Venetian Causeway to 17th Street in South Beach ending at the Miami Beach Convention Center. The line could have three stations in South Beach along 17th Street- Alton Road, Meridian Avenue and Washington Avenue. This would connect Miami Beach to rail mass transit for the first time, and provide a direct rail connection into one of the Miami area's most visited neighborhoods. The line would also allow for future expansions later across South Beach. More recently, proposals for a separate, most likely at-grade, light-rail system known as BayLink have been revived.

Miami-Dade originally planned to have a monorail along the southern edge of MacArthur Causeway from Downtown Miami to South Beach. However, in November 2022, the original plan would be changed to Metromover because the budget did not allow for the proposed monorail and it would not provide a one-seat ride from Downtown Miami to South Beach.

Northward Expansion
A county plan unveiled in March 2021 shows an extension north from the current School Board station along North Miami Avenue, connecting the system to Midtown, Wynwood, and The Design District. An infill station called Herald Plaza would also be added on the site of the former Miami Herald building, eventually connecting the Metromover system to Miami Beach.

See also
 Transportation in Miami
 Metrorail (Miami-Dade County)
 Tri-Rail
 MIA Mover
 Bukit Panjang LRT

References

External links

 Metromover on Miami-Dade County's official website

Transportation in Miami
Railway lines opened in 1986
Innovia people movers
Urban people mover systems
People mover systems in the United States
Zero-fare transport services
1986 establishments in Florida

Metromover


හිම බෑවුමේ ලිස්සීම හෙවත් ඇල්පයින් ස්කීන් යනු පාද දෙකට සවිකරන ලද අඩි පහකට වඩා දිගු පතුරු වැනි විශේෂ සපත්තු පැළඳ අයිස් මත ලිස්සා යාමේ ක්‍රීඩාවයි.

ඇල්පයින් ස්කීන් (Alpine skiing)


An Masdevallia caesia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Benedict Roezl. An Masdevallia caesia in nahilalakip ha genus nga Masdevallia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Masdevallia

Masdevallia caesia


Carsten Nørgaard Islington (født 23. juli 1953) er en dansk historiefortæller, foredragsholder, klummeskriver, tegner og sandkunstner. Han er søn af Kaj Islington og Else Nørgaard Islington.

Carsten Islington startede som historiefortæller i 1993 og rejste rundt med sit telt, Troldelog. Her holdt han et foredrag for børn med tegninger om trolde.
Han har fra 1997 lavet tv og radio og optrådt i hele landet med autobiografiske historier for voksne.

I dag arbejder han med foredrag, forelæsninger, workshops og shows om historiefortælling og sandkunst.

Privat
Islington er opvokset i Vesterbro. Han var gift med Joan Ørting i 15 år frem til 2016.

Shows
 "Islington Evening". Et show der foregik månedligt, over en årrække, på PH Cafeen. Altid sammen med en kendt gæst og Øyvind Ougaard som musikalsk partner.
 "Storyentertainment" Et gentagende show på Kellerdirk sammen med Gravers Graversen og Farshad Kholghi.
 Storyentertainershows på Park, Nørrebro, sammen med Gravers Graversen, Henrik Strube og fast musik af Øyvind Ougaard. Altid med en kendt gæst fra verdenen af teater, film, litteratur, politik eller musik.

Tv- og radioudsendelser
 "Billet til Australien", 1993, DR1 portrætudsendelse.
 "Fra Vesterbro til verdens ende", 1997, DR2 TV-serie i 24 afsnit.
 "Jul på hjul med Carsten Islington", DR2 julekalender for voksne.
 "Afrikaturen", P3 radioføljeton i 5 afsnit.
 "Islington Fortæller", TV2 Charlie. TV-serie i 4 afsnit.

Illustratitionsopgaver
 Klaskepot Rune T. Kidde
 Tossepose Rune T. Kidde
 Lava en tegneserie
 Ta mig! Joan Ørting
 Elsk dig selv og bliv elsket Joan Ørting

Andet
 "Nordlyd" Sand Art til DR Pigekorets sommerkoncert
 "H.C. Andersen" Sand Art, Youtube DK
 Gale Veje, CD

Referencer

Tv-personligheder fra Danmark
Personer fra Vesterbro

Carsten Islington


Taku Watanabe (født 9. november 1971) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Bellmare Hiratsuka, Cerezo Osaka og Consadole Sapporo.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Taku Watanabe


لن أعيش في جلباب زوجتي مسرحية كويتية عرضت عام 1997. تناقش المشاكل الزوجية وتسلط المرأة على الزوج.عرضت على مسرح الجزيرة في دولة الكويت. أغنيات المسرحية من كلمات ساهر وألحان راشد الخضر.

طاقم العمل
بطولة
 طارق العلي
 عبدالناصر درويش
 زهرة عرفات
 حسن البلام
 أحمد السلمان

مراجع

مسرحيات 1997
مسرحيات كويتية

لن أعيش في جلباب زوجتي (مسرحية)


ශ්‍රී ලංකාව දකුණු ආසියාවේ කුඩා දූපත් රාජ්‍යයක් වන අතර එහි ජනගහනය ආසන්න වශයෙන් මිලියන 21 කි. කෘෂිකාර්මික, සංචාරක සහ නිෂ්පාදන ක්ෂේත්‍ර මගින් විශාල වශයෙන් මෙහෙයවනු ලබන විවිධ ආර්ථිකයක් රට සතු වේ. ආර්ථික වර්ධනය සහ සංවර්ධනය ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ රජයේ ප්‍රයත්නයන්ට සහාය වීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාව ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු ඇතුළත් ඵලදායී බදු ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක කර ඇත.

සුරාබදු යනු නිශ්චිත භාණ්ඩ හා සේවා නිෂ්පාදනය හෝ විකිණීම මත අය කරන වක්‍ර බදු වේ. ශ්‍රී ලංකාව තුළ, මත්පැන් හා දුම්කොළ නිෂ්පාදන සඳහා බදු එකතු කිරීමේ වගකීම සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව සතු වේ. මෙම නිෂ්පාදනවලට අදාළ රෙගුලාසි බලාත්මක කිරීම සහ ඒවා ආරක්ෂිතව සහ පාලනයකින් යුතුව නිෂ්පාදනය කර අලෙවි කිරීම සහතික කිරීම ද දෙපාර්තමේන්තුවේ වගකීම වේ.

ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුවේ මූලික අරමුණක් වන්නේ රජයට ආදායම් උත්පාදනය කිරීමයි. එකතු කරන බදු යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනය, සෞඛ්‍ය සේවා සහ අධ්‍යාපනය ඇතුළු විවිධ රජයේ වැඩසටහන් සහ ව්‍යාපෘති සඳහා අරමුදල් සැපයීමට යොදා ගනී. භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය සහ අලෙවිය නියාමනය කිරීමේදී ඒවා නිශ්චිත තත්ත්ව සහ ආරක්ෂණ ප්‍රමිතීන් සපුරාලීම සහතික කිරීම සඳහා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි.

ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව රජයට ආදායමක් උපයා ගැනීමට සමත් වී ඇති අතර, එම දෙපාර්තමේන්තුව 2019 දී බදු වශයෙන් බිලියන 200 කට අධික මුදලක් එකතු කර ඇත. මෙම ආදායම රටේ සංවර්ධනයට සහ ආර්ථික වර්ධනයට රුකුලක් වී ඇත. භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය සහ අලෙවිය සම්බන්ධ රෙගුලාසි ක්‍රියාත්මක කිරීමට සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව ද සාර්ථක වී ඇති අතර එමඟින් පාරිභෝගිකයින් ආරක්ෂා කිරීමට සහ නිෂ්පාදන උසස් තත්ත්වයේ බව සහතික කිරීමට උපකාරී විය.

ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව මුහුණ දෙන එක් අභියෝගයක් වන්නේ බදු පැහැර හැරීමේ ප්‍රශ්නයයි. සමහර ව්‍යාපාර තම විකුණුම් අඩුවෙන් වාර්තා කිරීමෙන් හෝ වෙනත් නීති විරෝධී ක්‍රියාකාරකම්වල යෙදීමෙන් බදු පැහැර හැරීමට උත්සාහ කළ හැකිය. දැඩි රෙගුලාසි ක්‍රියාත්මක කරමින් සහ බලාත්මක කිරීමේ ප්‍රයත්නයන් වැඩි කරමින් මෙම ගැටලුව විසඳීමට සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව කටයුතු කරමින් සිටී. භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය සහ විකිණීම නිරීක්ෂණය කිරීමට සහ නිරීක්ෂණය කිරීමට ඇති හැකියාව වැඩිදියුණු කිරීම සඳහා ඉලෙක්ට්‍රොනික ලියාපදිංචිය සහ ලුහුබැඳීමේ පද්ධති වැනි නව තාක්ෂණයන් ද දෙපාර්තමේන්තුව විසින් හඳුන්වා දී ඇත.

ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු යනු රටේ බදු ක්‍රමයේ අත්‍යවශ්‍ය අංගයකි. රජයට ආදායම් උත්පාදනය කිරීම, භාණ්ඩ නිෂ්පාදනය හා අලෙවිය නියාමනය කිරීම සහ පාරිභෝගිකයන් ආරක්ෂා කිරීම සහතික කිරීම සඳහා දෙපාර්තමේන්තුව තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව මුහුණ දෙන අභියෝග තිබුණද, රෙගුලාසි බලාත්මක කිරීමට සහ බදු පැහැර හැරීමට එරෙහිව සටන් කිරීමට දරන උත්සාහය ශ්‍රී ලංකාවේ ආර්ථික වර්ධනයට සහ සංවර්ධනයට සහාය වීමේදී ඉතා වැදගත් වේ.

ශ්‍රී ලංකා සුරාබදු දෙපාර්තමේන්තුව


බැබිලෝනියාවේ එල්ලෙන උයන යනු පුරාතන ලෝකයේ පුදුම හතෙන් එකක් වන අතර, එය පිහිටීම නිශ්චිතව සනාථ කරනොගත් එකම පුදුමය ද වේ.

එල්ලෙන උද්‍යාන ඉංජිනේරු තාක්ෂණයේ සුවිශේෂ සන්ධිස්ථානයක් ලෙස ද සැලකේ: මෙය සියලුම ආකාරයේ ගස්, පඳුරු සහ වැල්වලින් සමන්විත වූ ක්‍රමයෙන් ආරෝහණය වන ස්තරමය උද්‍යානවලින් සමන්විත විය. මෙම උද්‍යාන මැටි ගඩොලෙන් තැනූ දැවැන්ත කොළ පැහැ කන්දක් සේ දිස්වූයේ යැයි කියනු ලැබේ.

සම්ප්‍රදායිකව, මේවා ඉදිවූයේ ඉරාකයේ වර්තමාන බාබිල් පළාතේ හිල්ලා අසල පුරාතන බැබිලන් නගරයේ යැයි විශ්වාස කෙරේ. ක්‍රි.පූ. 290ට අයත් බැබිලෝනියානු පූජකයකු වූ බෙරෝසස්ගේ ලේඛනයක සහ පසුව එය උද්ධෘත කොට දැක්වූ ජොසෆස් විසින් දක්වා ඇත්තේ මෙම උද්‍යාන ඉදිකළේ නව-බැබිලෝනියානු රජ IIවන නෙබුකැඩ්නෙසර් විසින් බවයි. ඔහුගේ රාජ්‍ය සමය ක්‍රි.පූ. 605 සහ 562 දක්වා කාලය යැයි විශ්වාස කෙරේ. මෙම උද්‍යාන පිළිබඳ සඳහන් බැබිලෝනියානු ලේඛන මෙතෙක් හමුවී නැත. එසේම බැබිලන්වලින් නිශ්චිත පුරාවිද්‍යාත්මක සාධක ද හමුවී නැත.

එක් පුරාවෘත්තයක් අනුව, IIවන නෙබුකැඩ්නෙසර් මෙම එල්ලෙන උද්‍යාන තැනවූයේ සිය මීඩියානු බිසව වූ ඇමිටිස් රැජින වෙනුවෙන් බවයි. ඇයට සිය මව්බිමෙහි වූ කොළ පැහැ කඳු වැටි සහ නිම්න සිහිපත් වීම එයට හේතුවයි. ඔහු විසින් තවත් දැවැන්ත මාලිගයක් තැනවූ අතර, එය "මිනිස් වර්ගයාගේ ආශ්චර්යය" ලෙස ප්‍රකට විය.

බැබිලෝනියාවෙන් එල්ලෙන උද්‍යාන පිළිබඳ කිසිදු භෞතික සාක්ෂියක් හුමනොවීම නිසා, මෙය හුදු මිත්‍යාවක් යැයි යෝජනා වී ඇත. ස්ට්‍රාබෝ, ඩියඩෝරස් සිකියුලස් සහ ක්වින්ටස් කර්ටියස් රූෆස් වැනි පුරාතන ග්‍රීක සහ රෝම කතුවරුන්ගේ වාර්තා පෙරදිග උද්‍යානයක ප්‍රේමාන්විත පරමාදර්ශයක් පිළිබඳ නිරූපණය කරන්නේ යැයි විශ්වාස කෙරේ. සැබැවින්ම, මෙය පැවතුණේ නම් ක්‍රි.ව. පළමු සියවසෙන් පසු එය විනාශ වන්නට ඇත.

ස්ටෙෆනි ඩැලී යෝජනා කරන්නේ මෙහි මුල් උද්‍යානය ඇසිරියානු රජකු වූ සෙන්නාචෙරිබ් (ක්‍රි.පූ. 704–681) විසින් සිය අගනුවර වූ නිනෙවේහි ටයිග්‍රිස් නදිය අසබඩ ඉදිකළ හොඳින් ලේඛනගත උද්‍යානය විය හැකි බවයි. මෙය නූතන මෝසුල් නගරයෙහි පිහිටා තිබිණි.

පුරාතන පාඨ

බැබිලන් පිළිබඳ ලියූ වාර්තා යම් ආකාරයෙන් හෝ අදටත් විද්‍යාමාන ලේඛකයන් පස්දෙනකු වේ. මෙම ලේඛකයන් එල්ලෙන උද්‍යානවල ප්‍රමාණය, ඒවා ඉදිකළ අරමුණ හා ආකාරය මෙන්ම එම උද්‍යානවලට ජලසම්පාදනය කළ අයුරුත් සඳහන් කොට ඇත.

ජොසෆස් ( ක්‍රි.ව. 37–100) උපුටා දක්වා ඇත්තේ මාර්ඩුක් දෙවිය්නගේ බැබිලෝනියානු පූජකයකු වූ බෙරෝසස් (ක්‍රි.පූ. 280 පමණ) උද්‍යාන පිළිබඳ විස්තර කළ බවයි. බෙරෝසස් මෙය IIවන නෙබුකැඩ්නෙසර් රාජ්‍ය සමයයට අයත් බැව් සඳහන් කොට ඇත. එල්ලෙන උද්‍යාන මෙම රජු විසින් ඉදිකළ බව සඳහන් කරන එකම ලේඛකයා මොහුයි.

මේවාත් බලන්න

 හරිත ප්‍රාකාරය
 හරිත පියස්ස
 උද්‍යානකරණයේ ඉතිහාසය

ආශ්‍රේයයන්

ප්‍රභව

බාහිර සබැඳි

 පුරාතන ලෝකයේ පුදුම හත ක්‍රියා කළ අයුරු: බැබිලෝනියාවේ එල්ලෙන උද්‍යාන
 බැබිලෝනියාවේ එල්ලෙන උද්‍යානවල පැළෑටි
 එල්ලෙන උයන් සහ බැබිලන් නගරය කලාත්මක පරිවර්තන
 ත්‍රිමාන අතථ්‍ය බැබිලෝනියාවේ එල්ලෙන උද්‍යානය සජීවීකරණය
 බැබිලෝනියාවේ නැති වූ උද්‍යාන PBS වැඩසටහන් මාලාවක් වන සීක්‍රට්ස් ඔෆ් ද ඩෙඩ් වෙතින් සම්පාදිත වාර්තා වැඩසටහන

බැබිලන්
බැබිලෝනියානු කලාව සහ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
විනාශ වූ මංසලකුණු
ඉරාකයේ උද්‍යාන
භුමි නිර්මාණවේදයේ ඉතිහාසය
නෙබුකැඩ්නෙසාර් II
පුරාතන ලෝකයේ පුදුම හත
පේසා උද්‍යාන

බැබිලෝනියාවේ එල්ලෙන උද්‍යාන


ඇල්කයින, කාබන් පරමාණු 2ක් අතර ත්‍රිත්ව බන්ධනයක් පවතින හයිඩ්‍රෝකාබන වේ. මේවා CnH2n-2 යන පොදු සූත්‍රයෙන් නිරූපණය හැක. ඇල්කයින සමහරෙක් ඇසිටලීන යන නමින්ද හඳුන්වයි.(නමුත් ඇත්ත වශයෙන්ම ඇසිටලීන් යනු IUPAC නාමකරණය අනුව C2H2 ලෙස හඳුන්වන සංයෝගයයි. )
වෙනත් හයිඩ්‍රෝකාබන මෙන්ම ඇල්කයිනද ජල භීතික සංයෝගයක් වුවත් ප්‍රතික්‍රියාශීලී සංයෝග වේ.

රසායනික ගුණ

ඇල්කයින අල්කීනවලට වඩා අසංතෘප්ත බැවින් ඇල්කීන වලට වඩා ප්‍රතික්‍රියාශීලී වේ. එම නිසා බ්‍රෝමීන් අණු 2 ක් සමග ප්‍රතික්‍රියා කරයි. එසේම ඇල්කීන වලට වඩා බහු අවයවීකරණය සඳහා නම්‍යතාවක් දක්වයි.බහුඅවයවීකරණයෙන් සෑදෙන සංයෝග පොලිඇසිටලීන යනුවෙන් හඳුන්වයි.(මෙම පොලිඇසටලීන වල ත්‍රිත්ව බන්ධන නොපවතී.)
එසේම මෙම පොලිඇසටලීන තුල අර්ධ සන්නායක ගුණ පවතී.

බන්ධන ස්වභාවය

ඇසිටලීන් වල බන්ධන කෝණය 180° ක් වේ. එනිසා එය රේඛීය ස්වභාවයක් ගනී. එසේ වුවත් චක්‍රීය සංයෝග අඩු වේ. බෙන්සයින් ඉතා අස්ථාවර සංයෝගයකි.
මෙහි C≡C බන්ධන දුර පිකෝමීටර 121ක් වන අතර එය ඇල්කීන හා ඇල්කේන වල බන්ධන දුරවල් (පිලිවෙළින් 134pm හා 154pm)වලට වඩා කෙටිය.
මෙහි ත්‍රිත්ව බන්ධනය ඉතා ශක්තිමත් වේ(839 KJ/mol). එහි සිග්මා බන්ධනයේ ශක්තිය (369KJ/mol)කි. පලමු පයි බන්ධනයේ ශක්තිය ( 268KJ/mol)වන අතර  දෙවන පයි බන්ධනයේ ශක්තිය  (202KJ/mol)ක්ද වේ.මෙහි බන්ධන සැකැස්ම අණුක කාක්ෂික වාදය ඇසුරෙන් පැහැදිලි කොට තිබේ.මෙම පැහැදිලි කිරීම අනුව ත්‍රිත්ව බන්ධනයට ඉහලින් P කාක්ෂික අතිච්ඡාදනය වී පවතී. සහ සංයුජ වාදය අනුව මෙහි C පරමාණුව SP මුහුම්කරණය වී ඇත.ඒ අනුව මෙහි මුහුම්කරණය නොවූ P කාක්ෂික 2ක් සහ මුහුම්කරණය වූ SP මුහුම් කාක්ෂික 2ක් පවතී.  මෙම මුහුම් කාක්ෂික දෙක අතිච්ඡාදනයෙන් සිග්මා බන්ධනයද, P  කාක්ශික යුගල දෙක අතිච්ඡාදනයෙන් පයි බන්ධන 2ක්ද සාදමින් මුලු බන්ධන 3ක් සාදා තිබේ. එක් එක් C පරාඅණුවේ ඉතිරිව ඇති මුහුම් කාක්ෂික දෙක එකිනෙකට ප්‍රතිවිරුද්ධව දිශානතව පවතී. ඒවාට තවත් සිග්මා බන්ධ 2ක් සෑදීමේ හැකියාව පවතී.(ඇසිටලීන් වල H පරමාණු 2ක් සමග ප්‍රතික්‍රියා කර සිග්මා බන්ධන 2ක් සාදා ඇත.)

අග්‍රස්ථ ඇල්කයින සහ මධ්‍ය ඇල්කයින
මධ්‍ය ඇල්කයිනයන්හි ත්‍රිත්ව බන්ධන සහිත C පරමාණු දෙකම මත ආදේශක ඛාණ්ඩ 3-hexyne බැඳී පවතී. උදාහරණයක් ලෙස සමමිතික ඇල්කයිනයක් වන propiolic acid. හා අසමමිතික ඇල්කයිනයක් වන methylacetylene දැක්විය හැක.අග්‍රස්ථ ඇල්කයින වල මුහුම් කාක්ෂිකයක් සමග සිග්මා බන්ධනයක් තැනූ එක් H පරමාණුවක්වත් දැකිය හැක. මීට උදාහරණ ලෙස methylacetylene දැක්විය හැක.අග්‍රස්ථ ඇල්කයින හා ඇසිටලීන් මධ්‍යස්ථ වශයෙන් ආම්ලික වේ.අග්‍රස්ථ ඇල්කයින වල ආම්ලික H පරමාණුව වෙනත් ක්‍රියාකාරී ඛාන්ඩ මගින් අදේශ කල හැක.

ඇල්කයින සංස්ලේෂණය
වානිජමය වශයෙන් වඩාත් ප්‍රධාන ඇල්කයිනය වන්නේ ඇසිටලීන්ය.මෙය ඉන්ධනයක් වන අතර වෙනත් සංයෝග සඳහා දහන පෝෂකයක්ද වන්නේය. මෙය වාර්ෂිකව ඉතා විශාල වශයෙන් ස්වභාවික වායු ඩීහයිඩ්‍රිජනීකරනය මගින් නිපදවා ගනු ලැබේ.

2 CH4 → HC≡CH + 3 H2

ප්‍රොපයින් වායුවද කාර්මිකව ඉතා වැදගත් වායුවකි. එය හයිඩ්‍රොකාබන භාගික ආසවනය මගින් ලබා ගනී.වෙනත් බොහොමයක් කාර්මිකව වැදගත් ඇල්කයින ඇසිටිලින් මගින් ව්‍යුත්පන්න කර ගනී.උදා:- ෆෝමල්ඩිහයිඩ සමග ඝනීභවනයෙන්.

බොහොමයක් ඇල්කයින ඩීහැලජනීකරනය මගින් නිපදවා ගනී. මෙහිදී විසිනල් හෝ විනිල් ඩයිහේලයිඩ ඩීහැලජනීකරනය කරයි.එසේම විනිල් බ්‍රෝමයිඩ කිරීම මගින්ද අල්කයින නිපදවා ගනී.එමෙන්ම ඇල්ඩිහයිඩ කෝනිෆ්ච් ප්‍රතික්‍රියාවට ලක් කිරීම  මගින්ද ඇල්කයින නිපදවා ගනී.මීට අමතරව කීටෝන ප්‍රතික්‍රියාවට ලක් කිරීමෙන්ද ඇල්කයිනලබා ගත හැක. එසේම ඇල්කයින ප්‍රභල භෂ්ම සමග ප්‍රතික්‍රියාවෙන් තවත් ඇල්කයින ලබා ගැනීමද සිදු කරයි.

ප්‍රතික්‍රියා
ඇල්කයින කාබනික ප්‍රතික්‍රියා රැසකට සහභාගී වේ.

හ්යිඩ්‍රිජන්, හැලජන හා වෙනත් ප්‍රතික්‍රියක ආකලණ ප්‍රතික්‍රියා.
ඇල්කයින ද්විත්ව අසංතෘප්ත සංයෝග බැවින් H2 අණු 2ක්, හැලජන අණු 2ක් හෝ HX(H= හැලජන හෝ සියුඩො හේලයිඩ ) අණු 2ක් සමඟ ආකළණ ප්‍රතික්‍රියා දක්වයි. විවිධ පරිසර තත්ව හා උත්ප්‍රේරක හමුවේ ඇල්කයින H2 අණු 1ක් හෝ 2ක් ආකලණය කරගනිමින් ප්‍රතික්‍රියා කරයි. මෙය හයිඩ්‍රිජනීකරනය නම් වේ. හයිඩ්‍රීකරනය මගින් අල්කයින ප්‍රතික්‍රියා කරවා ඇල්කීන ලබා ගැනීම එමගින් ඇල්කේන ලබා ගැනීමට වඩා ප්‍රයෝජනවත් වේ.

    RC≡CR' + H2 → cis-RCH=CR'H

මෙමෙ තාක්ෂණය යටතේ වැඩිපුරම සිදු වන්නේ ඇසිටිලීන් මගින් එතිලීන් නිෂ්පාදනයේදීය. මෙහිදී ප්ලැටිනම්/ පැලේඩියම් උත්ප්‍රේරක මගින් ඇල්කයින, ඇල්කේන බවට පරිවර්තනය වීම අඩු කර ඇත.එසේම වඩාත් සංකීර්ණ ඇල්කයින සඳහා ලින්ඩ්ලර් උත්ප්‍රේරකය යොදා ගනු ලැබේ.(උද:- පෙනිල් ඇසිටලීන් ස්ටයිරීන් බවට පත් කිරීමේ ප්‍රතික්‍රියාව )
එසේම ඇල්කයින වලට හයිඩ්‍රො හැලජනීකරනය කිරීමෙන් විනිල් හේලයිඩ හෝ ඇල්කිල් ඩයි හේලයිඩ නිපදවා ගත හැක. එමෙන්ම ඇල්කයින වලට ජල අණුවක් ආකලනය කිරීමෙන් අතරමදි ඊනෝලික සංයෝගයක් හරහා ඇල්ඩිහයිඩ හෝ කීටෝන ලබා ගත හැක. මෙසේ ඇල්කයින සජලනය මගින් පෙනිල් ඇසිටලීන් මගින් ඇසිටොෆීනෝන් ලබාගත හැක.

HC≡CC6H12C≡CH + 2H2O → CH3COC6H12COCH3

චක්‍රීය ආකලණ හා ඔක්සිකරණ ප්‍රතික්‍රියා
ඇල්කයින චක්‍රීය ප්‍රතික්‍රියා වලටද සහභාගි වේ. මීට උදාහරනයක් ලෙස ඩයල්ස් ඔල්ඩර් ප්‍රතික්‍රියාව දැක්විය හැක.මෙහිදී 1,3-dienes මගින් 1,4-cyclohexadienesලබා දේ.
එසේම ඇල්කයින 2-pyrone  සමග ආකලනය මගින් CO2 මුක්ත කරමින් ඇරෝමැටික සංයෝග සාදයි.තවත් විශේෂිත ප්‍රතික්‍රියාවක් ලෙස ඇල්කයින ට්‍රයිමරයිසීකරන ප්‍රතික්‍රියාව හැඳින්විය හැක.මෙමගින්ද ඇරෝමැටික සංයෝග නිපදවනු ලැබේ.
( පොඩ්ඩක් එඩිට් කරන්න ඉතිරිව ඇත.)

අග්‍රස්ථ ඇල්කයින දක්වන විශේෂිත ප්‍රතික්‍රියා
මධ්‍ය ඇල්කයින දක්වන ප්‍රතික්‍රියා වලට අමතරව අග්‍රස්ථ ඇල්කයින දුර්වල අම්ල ලෙස ක්‍රියා කරයි.මේවායේ  Pka අගය ඇමෝනියා හා එතනෝල් අතර පවතී.

ඇල්කයින
කාබනික රසායනය

ඇල්කයින


Monaški skakavci (trnovratke; lat. Tetrigidae), jedna od najmanje poznatih i najmanje na svijetu ortopterološki proučavanih porodica ravnokrilaca iz podreda skakavaca Caelifera. Monaški skakavci su maleni rastom i neuglednog izgleda, i ne glasaju se, kao što to rade neki drugi skakavci. karakterizira ih i to što je odsutan arolijum, "jastučić" između kandžica, i tarzusi, ("stopalo" insekata, segment noge ispod tibije), koji se kod prednjih i srednjih nogu sastoji od dva članka, te stražnjih od tri. Gornja ploča protoraksa (pronotum), obično potpuno prekriva abdomen s dorzalne strane.

U Hrvatskoj je trenutno poznato jedanaest vrsta trnovratki, to su:

  obalna (Paratettix meridionalis),
 udubljena (Tetrix depressa),
 dvotočkasta (Tetrix bipunctata),
 kraussova (Tetrix kraussi),
 dugoticalna (Tetrix tenuicornis),
 transilvanijska (Tetrix transsylvanica),
 zapadna (Tetrix undulata),
 bolivarova (Tetrix bolivari),
 ceperojeva (Tetrix ceperoi),
 vitka (Tetrix subulata) i
 türkova (Tetrix tuerki).

Podjela
Postoji osam potporodica, plus 9 rodova koji nisu doznačerni nijednoj od njih, a tri su među njih fosili.

 Batrachideinae Bolívar, 1887
 Cladonotinae Bolívar, 1887
 Discotettiginae Hancock, 1907
 Lophotettiginae Hancock, 1909
 Metrodorinae Bolívar, 1887
 Scelimeninae Bolívar, 1887
 Tetriginae Rambur, 1838
 Tripetalocerinae Bolívar, 1887
 † Archaeotetrix Sharov, 1968
 † Eotetrix Gorochov, 2012
 Lepocranus Devriese, 1991
 Paramphinotus Zheng, 2004
 Peronotettix Rehn, 1952
 † Prototetrix Sharov, 1968
 Pseudosystolederus Günther, 1939
 Rehnitettix Günther, 1939
 Silanotettix Günther, 1959

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice

Skakavci

Monaški skakavci


An Eleocharis pseudofistulosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni H.E.Hess. An Eleocharis pseudofistulosa in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis pseudofistulosa


Pegasus Hava Yolları (diğer adıyla Pegasus Hava Taşımacılığı A.Ş.) (), İstanbul merkezli bir düşük maliyetli havayolu şirketidir. Uyguladığı "low cost" (düşük maliyetli hava yolu) modeli ile uygun fiyatlı, seyahat etme imkânı, bunun yanı sıra da ancak ek ücretlerle elde edilebilen temel hizmetler sağlamaktadır. Kısa ve orta menzilli hatlarda, noktadan noktaya uygun ücretle ulaşım imkânı sunan havayoludur.

Tarihi
1990 yılında Aer Lingus, Silkar Yatırım ve Net Holding'in ortak girişimiyle İstanbul'da kurulan Pegasus, charter uçuşlarla havacılık sektörüne giriş yapmıştır. 1994 yılında Çukurova Holding yönetiminde bulunan Yapı Kredi Bankası tarafından satın alınmış olunup, 2005 yılında Yapı Kredi Bankası'na ait hisselerinin tamamını Şevket Sabancı ve ailesine ait olan Esas Holding A.Ş. tarafından satın alınmıştır. Ve aynı yıl Aralık ayında tarifeli iç hat seferlerine başlayarak Türkiye'de faaliyet gösteren 4. tarifeli havayolu olmuştur.

31 Mart 2023 tarihinde çıkan haberde, Ali Sabancı'nın 17 yıldır Yönetim Kurulu Başkanlığını yaptığı Pegasus Hava Yolları'nda, Yönetim Kurulu Başkanlığını, başkan vekili Mehmet Nane'ye teslim etti. Genel Müdürlük görevini Güliz Öztürk yürütmektedir.

Yerli hava yolları içerisinde en genç filolardan birine sahip olarak, 21 Ağustos 2023 itibarıyla 15 tanesi Boeing 737-800, 9 tanesi Airbus A320ceo, 46 tanesi Airbus A320neo ve 33 tanesi Airbus A321neo'dan oluşan, yaş ortalaması 4,8 olan toplam 103 uçaklık filosuyla operasyonlarını sürdürmektedir.

Avrupa, Orta Doğu, Rusya, Orta Asya ve Kuzey Afrika'ya yayılan bir coğrafyada olmak üzere 44 ülkede 124 noktaya tarifeli seferler gerçekleştirmektedir.

2012 yılında Airbus firmasıyla imzaladığı ve teslim tarihindeki tutarı yaklaşık 12 milyar Amerikan doları olan, 25 adedi opsiyonlu 100 uçaklık filo siparişi ile sipariş verdiği tarih itibarıyla Türk Sivil Havacılık tarihinde bir seferde verilmiş en büyük siparişe imza atmıştır. Paylarının yüzde 34,5'lik kısmını halka arz ederek 26 Nisan 2013 tarihinde Borsa İstanbul'da "PGSUS" kodu ile işlem görmeye başlayan Pegasus Hava Yolları; Türkiye'de borsaya kote olan ilk özel havayoludur.

Pegasus Hava Yolları, 2016 yılının ilk üç ayında satış gelirlerini bir önceki yılın aynı dönemine oranla yüzde 19 artırarak 691.100.801 TL ciro elde etti.

Pegasus Cargo

1 Nisan 2010 tarihi itibarıyla kargo satışlarına başlayan Pegasus Kargo IATA ve CASS üyesidir. 2013 yılıyla birlikte Ortadoğu, Afrika ve Hindistan bölgelerindeki varlığını pekiştirmiştir.

Filo

Ocak 2023 verilerine göre, Pegasus Hava Yolları filosunun ortalama yaşı 4,4 yıldır.

Uçuş Noktaları

Pegasus 2019'da yurt dışında; Basra, Batum, Kazablanka, Eindhoven, Manchester, Medine, Resü'l Hayme, Rotterdam, Riyad, Şarika ve Venedik olmak üzere 11 uçuş noktasını uçuş ağına kattı. Pegasus Ocak 2023 itibarıyla yurt içinde 36 nokta, yurt dışında ise KKTC dahil 88 nokta olmak üzere toplam 44 ülkede 124 noktaya uçuyor.

Kazalar ve olaylar

Pegasus Hava Yolları'nın 8622 sefer sayılı uçuşu, 14 Ocak 2018 tarihinde Ankara-Trabzon seferini yapan 162 yolcu ve mürettabatlı Pegasus uçağı pistten çıktı. Uçağın denize metreler kala durduğu kazada yaralanan olmadı.
Pegasus Hava Yolları'nın 747 sefer sayılı uçuşu, 7 Ocak 2020 de meydana gelen kazada Şarika'dan gelen bir TC-CCK kuyruk tescilli uçağı Sabiha Gökçen Havalimanı'na inişi esnasında pistten çıkarak çamura saplandı. Kazada herhangi bir can kaybı yaşanmadı.
 Pegasus Hava Yolları'nın 2193 sefer sayılı uçuşu, 5 Şubat 2020 tarihinde Pegasus Hava Yollarına Ait TC - IZK kuyruk tescilli Boeing 737-800 uçağı PC 2193 sefer sayılı İzmir-İstanbul seferinde iniş sırasında pist dışına çıkarak kaza geçirdi. İçerisinde 183 kişi bulunan uçak üçe bölündü. Kazada 3 kişi yaşamını yitirirken, 179 kişi yaralı olarak kurtuldu.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Resmî site

Pegasus Hava Yolları


Campionatul Internațional de Scrimă din 1930 s-a desfășurat la Liège, Belgia.

Rezultate

Masculin

Feminin

Clasament pe medalii

Note

Referințe

1930
1930 în sport
Competiții de scrimă în Belgia
scrima


Justyna Kozdryk, née le  à Grójec, est une haltérophile handisport polonaise concourant en -45 kg. Elle est médaillée de bronze aux Jeux de 2020.

Carrière
Kozdryk est atteinte d'achondroplasie et mesure 116 cm. En 2009, elle reçoit la Croix du Mérite.

Palmarès

Jeux paralympiques

  médaille d'argent en -44 kg aux Jeux paralympiques d'été de 2008 à Pékin
  médaille de bronze en -45 kg aux Jeux paralympiques d'été de 2020 à Tokyo

Références

Liens externes

Haltérophile polonaise
Médaillée d'argent paralympique polonaise
Médaillée de bronze paralympique polonaise
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2008
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2012
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2020
Haltérophile (femme) aux Jeux paralympiques d'été de 2016
Sportif nain
Naissance en mars 1980

Justyna Kozdryk


Hans Peter Luhn (Barmen, 1 de julho de 1896 — Armonk, 19 de agosto de 1964) foi um pesquisador alemão no campo da ciência da computação e Biblioteconomia & Ciência da Informação para a IBM, e criador do algoritmo de Luhn, da indexação KWIC (Key Words In Context) e da divulgação seletiva de informações ("SDI"). Suas invenções encontraram aplicações em diversas áreas, como ciência da computação, indústria têxtil, linguística e ciência da informação. Ele obteve mais de 80 patentes.

Biografia
Luhn nasceu em Barmen, Alemanha (agora parte de Wuppertal) em 1 de julho de 1896. Após concluir o ensino médio, Luhn mudou-se para a Suíça para aprender o ofício de impressão e ingressar nos negócios da família. Sua carreira na impressão foi interrompida por seu serviço como oficial de comunicações no exército alemão durante a Primeira Guerra Mundial. Após a guerra, Luhn entrou no campo têxtil, o que o levou aos Estados Unidos, onde inventou um medidor de contagem de fios (o Lunômetro) ainda no mercado. Do final da década de 1920 ao início da de 1940, período em que obteve patentes para uma ampla gama de invenções, Luhn trabalhou em têxteis e como consultor independente de engenharia. Ingressou na IBM como engenheiro de pesquisa sênior em 1941 e logo se tornou gerente da divisão de pesquisa de recuperação de informações.

Sua introdução ao campo da documentação/ciência da informação veio em 1947 quando foi convidado a trabalhar em um problema trazido à IBM por James Perry e Malcolm Dyson que envolvia a busca de compostos químicos registrados em forma codificada. Ele encontrou uma solução para esse e outros problemas usando cartões perfurados, mas muitas vezes teve que superar as limitações das máquinas disponíveis, criando novas maneiras de usá-las. No início da era da informação na década de 1950, o software tornou-se o meio de superar as limitações inerentes às máquinas de cartões perfurados do passado.

Luhn dedicou cada vez mais tempo aos problemas de recuperação e armazenamento de informações enfrentados por bibliotecas e centros de documentação e foi pioneiro no uso de equipamentos de processamento de dados para resolver esses problemas. "Luhn foi o primeiro, ou um dos primeiros, a desenvolver muitas das técnicas básicas agora comuns na ciência da informação." Essas técnicas incluíam processamento de texto completo; função hash; indexação de palavras-chave em contexto; indexação automática; abstração automática e o conceito de disseminação seletiva de informação (SDI).

Luhn foi um pioneiro na função hash. Em 1953, ele sugeriu colocar informações em buckets para acelerar a busca. Ele não considerou apenas lidar com números de forma mais eficiente. Ele estava aplicando seus conceitos ao texto também. Os métodos de Luhn foram aprimorados por cientistas da computação décadas após suas invenções. Hoje, os algoritmos de hash são essenciais para muitas aplicações, como ferramentas textuais, serviços em nuvem, pesquisa intensiva de dados e criptografia, entre vários outros usos. É surpreendente que seu nome e contribuições para o manuseio de informações sejam amplamente esquecidos.[4]

Duas das maiores realizações de Luhn são a ideia de um sistema SDI e o método de indexação KWIC. Os sistemas SDI de hoje devem muito a um artigo de 1958 de Luhn, "A Business Intelligence System", que descrevia um "método automático para fornecer serviços de conscientização atuais a cientistas e engenheiros" que precisavam de ajuda para lidar com o rápido crescimento pós-guerra da literatura científica e técnica. Luhn aparentemente cunhou o termo inteligência empresarial nesse artigo.

Ligações externas

Imigrantes alemães nos Estados Unidos
Cientistas da Alemanha

Hans Peter Luhn


HH may refer to:

Organizations
 Happy Hippie Foundation, a non-profit organization founded by Miley Cyrus
 Hartmann House Preparatory School, an independent preparatory school in Harare, Zimbabwe
 Heirs Holdings, a Nigerian conglomerate with diversified interests
 Helly Hansen, a Norwegian brand specializing in clothing and gear for oceans and mountains
 Heywood Hill, a bookshop in London

Science and technology
 Hh, a signalling molecule in Drosophila named for the Hedgehog signaling pathway
 hh blood group, a rare blood type
 Henderson–Hasselbalch equation, in biology and chemistry
 Herbig–Haro object, in astronomy
 Hitchhiker Program, a NASA program established in 1984
 Hodgkin–Huxley model, an electrical model of neurons
 Microsoft Compiled HTML Help (hh.exe)
 Hereditary haemochromatosis

Transportation
 HH (Court Street Shuttle) a defunct line on the New York City Subway from 1936 to 1946
 HH (Rockaway Shuttle), from 1962 to 1972
 HH Ferry route between Helsingborg, Sweden and Helsingør, Denmark
 Air Hamburg, a German airline based in Hamburg (IATA code HH)

Other uses
 hh (digraph), in several languages
 HH, a brassiere cup size
 hh, an abbreviation for "hands high" when referring to the height of a horse
 HH, short for Hand-Held, a term in film production among camera staff
 HH, the production code for the 1967 Doctor Who serial The Moonbase
 Habbo, online community formerly known as Habbo Hotel
 Hakainde Hichilema, Zambian politician
 Hamburg, Germany (ISO 3166-2 code DE-HH) and HH ("Hansestadt Hamburg"), vehicle licence plate prefix
 Happy Hour, a period of time (not necessarily one hour) when bars and restaurants offer discounts on food and/or drinks
 Heath Hitler, White supremacist
 Heil Hitler, a chant prevalent in Nazi Germany and neo-Nazi groups
 His Highness, or Her Highness, a formal address
 His Holiness, or Her Holiness, a formal address
 Horrible Histories, media franchise
 Hulk Hogan, American professional wrestler
 Herbert Huncke, American Writer

HH


Cloralul (tricloroacetaldehida sau tricloroetanalul) este un compus organic din clasa aldehidelor cu formula chimică Cl3CCHO. Este un lichid uleios incolor, solubil în diverși solvenți. Reacționează cu apa cu formare de cloralhidrat, un compus cu proprietăți sedative și hipnotice.

Obținere
Cloralul se obține la nivel industrial în urma reacției de clorurare a acetaldehidei în prezența acidului clorhidric. Ca intermediar se obține cloralhidratul, iar reacția este catalizată de triclorură de stibiu:

H3CCHO + 3 Cl2 + H2O → Cl3CCH(OH)2 + 3 HCl

Apoi, se realizează distilarea cloralhidratului din amestecul de reacție. Distilatul este ulterior deshidratat cu acid sulfuric concentrat, când se obține cloralul:

Cl3CCH(OH)2 → Cl3CCHO + H2O

Produsul este purificat prin distilare fracționată.

Proprietăți
Fiind o aldehidă trihalogenată, cloralul are tendința de a forma aducți (produși ai reacției de adiție nucleofilă la grupa carbonil) prin reacția cu apa și cu alcoolii.

În afară de tendința ridicată de hidratare, cloralul este un important precursor în sinteza de DDT. În cadrul acestei sinteze, cloralul reacționează cu clorobenzenul în prezența unei cantități catalitice de acid sulfuric:

 Cl3CCHO + 2 C6H5Cl → Cl3CCH(C6H4Cl)2 + H2O

Această reacție a fost descrisă prima dată de către Othmar Zeidler în anul 1874.

Prin tratarea cloralului cu hidroxid de sodiu se obține cloroform (Cl3CH) și formiat de sodiu (HCOONa):

 Cl3CCHO + NaOH → Cl3CH + HCOONa

Vezi și
 Cloralhidrat

Referințe

Aldehide
Organocloruri

Cloral


Hitman je serija videoigara koju je razvila danska tvrtka IO Interactive, a prethodno su je izdavale Eidos Interactive i Square Enix. Najnoviji naslov iz serije je Hitman 3, dostupan za Microsoft Windows, Nintendo Switch, PlayStation 4, PlayStation 5, Stadia, Xbox One i Xbox Series X/S.

Igre

Filmske obrade
Hitman: Agent 47 (2007.)

Filmska adaptacija serije igara objavljena je 2007. Film je režirao Xavier Gens, a glavnu ulogu Agenta 47 je dobio Timothy Olyphant nakon što je Vin Diesel, koji je također izvršni producent, odstupio s uloge. Još glume Dougray Scott, Robert Knepper, Ulrich Thomsen i Michael Offei. U filmu je ICA zamijenjena sličnom grupom zvana Organizacija, koja, kao i ICA, ima koristi od veza s raznim vladinim agencijama, neutralna je u globalnim pitanjima i moralu te obavlja misije diljem svijeta.

Vanjske poveznice

 Službena stranica

Serijali videoigara

Hitman (serijal)


An Trichocentrum brachyceras in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Trichocentrum brachyceras in nahilalakip ha genus nga Trichocentrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Trichocentrum

Trichocentrum brachyceras


Paul da Serra  es la mayor y más extensa meseta de la isla de Madeira, en Portugal con cerca de 24 km², y con una altitud media de aproximadamente 1500 metros. Su punto más elevado es el pico Ruivo do Paul, con 1640 metros, desde donde se puede admirar la extensión de toda la meseta. En días de buena visibilidad, se puede observar el mar de la costa sur y norte.

La Paul da Serra es considerada la más importante área de recarga de aguas subterráneas de la isla, debido a que su estructura plana facilita la filtración de una parte significativa de la elevada precipitación anual, al mismo tiempo que retarda el escurrimiento superfical en dirección al mar.

Véase también
Geografía de Portugal
Geografía de Europa

Referencias

Mesetas de Portugal

Paul da Serra


HNK Graničar je bivši bosanskohercegovački nogometni klub iz Ljubunčića kod Livna.

Povijest

Već 1994. godine klub se uključio u ligaški sustav Herceg Bosne. Igrali su Drugu ligu Herceg Bosne. Najveći uspjeh je igranje u Drugoj ligi FBiH – Centar 2 u sezoni 2003./04. Iste godine ispali su u Međužupanijsku ligu HBŽ i ZHŽ.

Izvori

Nogometni klubovi u Hercegbosanskoj županiji
Bivši bosanskohercegovački nogometni klubovi
Šport u Livnu

HNK Graničar Ljubunčić


Zollernia modesta, também conhecido como orelha-de-onça ou mucitaíba-preta-de-folha-muída, é uma espécie de planta do gênero Zollernia e da família Fabaceae.
Distribuição da Bahia ao norte do Espírito Santo, na Floresta Pluvial Tropical Atlântica. Floração de fevereiro a março.Coletada em fruto em agosto.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1993 por André Maurício Vieira de Carvalho e Rupert Charles Barneby.

Esta espécie é similar a Zollernia glaziovii Yakovlev no tamanho da folha e da inflorescência, porém, difere na nervação, sendo ascendente e reta (com as nervuras secundárias formando um ângulo de 30° com a nervura principal), e nas folhas obovado-elípticas; em Z. glaziovii, as nervuras não são ascendentes (formando um ângulo de 50 a 60° com a nervura centra) e as folhas são oblongo-elípticas.

Forma de vida
É uma espécie terrícola e arbórea.

Descrição

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é encontrada nos estados brasileiros de Bahia e Espírito Santo.
Em termos ecológicos, é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de floresta estacional semidecidual e floresta ombrófila pluvial.

Notas
Contém texto em CC-BY-SA 4.0 de Mansano, V.F.; Tierno, L.R. Zollernia  in Flora e Funga do Brasil.

Ligações externas
 Zollernia modesta no projeto Flora e Funga do Brasil
 Zollernia modesta no portal do Centro Nacional de Conservação da Flora (Brasil)

Plantas descritas em 1993
Zollernia
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo
Flora da Bahia

Zollernia modesta


Süleimenow ist der Familienname folgender Personen:
 Iljas Süleimenow (* 1990), kasachischer Boxer
 Timur Süleimenow (* 1978), kasachischer Politiker
 Töleutai Süleimenow (* 1941), kasachischer Politiker
 Qajyrbek Süleimenow (* 1949), kasachischer Politiker

Süleimenow


O'Higgins, Şili'nin 15 idari bölgesinden biridir. VI Región ("6. Bölge") olarak da bilinir. Bölge; kuzeyde Santiago Metropolitan bölgesi, doğuda Arjantin, güneyde Del Maule Bölgesi ve batıda Büyük Okyanus tarafından çevrelenmiştir.

O'Higgins Bölgesi adını, Şili'nin ilk devlet başkanı olan Bernardo O'Higgins'den almıştır.

O'Higgins, Şili'nin şarap ve pirinç üretiminde önde gelen bölgelerindendir.

İklim
Bölgede genel olarak Akdeniz iklimi görülür. Ancak okyanusun ılımanlaştırıcı etkisi iç kesimlerdeki vadilere gelindikçe iyice azalır.

And Dağları'nın Şili toprakları içinde kalan en yüksek doruğu ortalama 4000 metredir.

Eyaletler

Ayrıca bakınız
 Şili

Notlar

Dış bağlantılar

O'Higgins bölgesi


SummerSlam (2021) foi o 34º evento anual de luta profissional SummerSlam em pay-per-view e transmissão ao vivo produzido pela WWE. Foi realizado para lutadores das divisões de marca Raw e SmackDown da promoção. O evento aconteceu no sábado, 21 de agosto de 2021, no Allegiant Stadium no subúrbio de Paradise, Nevada, em Las Vegas, e foi o primeiro SummerSlam a ir ao ar no serviço de transmissão ao vivo Peacock. Não foi o primeiro SummerSlam a acontecer em um sábado, mas foi o primeiro a ir ao ar ao vivo em um sábado, bem como o primeiro SummerSlam a acontecer em um estádio desde o evento de 1992. Foi também o primeiro evento da WWE a ir ao ar nos cinemas dos Estados Unidos, além de outros meios de transmissão. Devido à WrestleMania 37 de abril ter que ser realizada com capacidade reduzida por causa da pandemia de COVID-19, SummerSlam foi promovido como o "maior evento de 2021" da WWE. O evento teve a participação de 51.326, marcando a segunda maior multidão na história do evento e tornando-se o evento SummerSlam de maior bilheteria de todos os tempos. Este foi o último evento SummerSlam em que Vince McMahon foi o CEO e presidente da WWE, ao anunciar sua aposentadoria em julho de 2022.

Onze lutas foram disputadas no evento, incluindo uma partida no Kickoff. No evento principal, Roman Reigns derrotou John Cena para reter o Campeonato Universal do SmackDown. Em outras lutas importantes, Bobby Lashley derrotou Goldberg para reter o Campeonato da WWE do Raw, Edge derrotou Seth Rollins, Charlotte Flair derrotou a atual campeã Nikki A.S.H. e Rhea Ripley em uma luta de ameaça tripla para ganhar seu sexto Campeonato Feminino do Raw, Damian Priest derrotou Sheamus para ganhar o Campeonato dos Estados Unidos do Raw e, na luta de abertura, RK-Bro (Randy Orton e Riddle) derrotou AJ Styles e Omos para vencer o Campeonato de Duplas do Raw.

Produção

Introdução
SummerSlam é um evento anual pay-per-view (PPV) e WWE Network, produzido todos os verões pela WWE desde 1988. Apelidado de "A Maior Festa do Verão",

Evento

Pré-show
Durante o pré-show do SummerSlam, Big E enfrentou Baron Corbin. No final, enquanto Corbin tentava deixar a luta com a pasta Money in the Bank de Big E, Big E derrubou Corbin na barricada. Big E executou o Big Ending em Corbin para vencer a partida e recuperar a posse de seu contrato Money in the Bank.

Lutas preliminares
O pay-per-view real começou com AJ Styles e Omos defendendo o Campeonato de Duplas do Raw contra RK-Bro (Randy Orton e Riddle). No final, Orton executou o RKO em Styles para ganhar o título.

Em seguida, Alexa Bliss enfrentou Eva Marie (acompanhada de Doudrop). Antes da partida começar, Bliss colocou Lilly (uma boneca de aparência assustadora que faz parte do truque de Bliss) no topo de um turnbuckle. Marie provocou Bliss pegando a boneca e dando um tapa nela, o que enfureceu Bliss. Enquanto Bliss tentava Twisted Bliss em Marie, Marie saiu do caminho. No final, Bliss aplicou um DDT em Marie para vencer a partida. Após a partida, Doudrop anunciou Marie como a perdedora da partida e passou a usar o manto de Marie.

Depois disso, Sheamus defendeu o Campeonato dos Estados Unidos contra Damian Priest. Nos momentos finais da partida, quando Sheamus aplicou um Leg Lock em Priest, Priest agarrou e removeu a máscara protetora de Sheamus (já que Sheamus havia quebrado o nariz algumas semanas antes em uma partida contra Humberto Carillo). Enquanto Sheamus tentava um Brogue Kick, Priest executou um Spinning Kick e o Reckoning em Sheamus para ganhar o título.

Na quarta partida, The Usos (Jey Uso e Jimmy Uso) defenderam o Campeonato de Duplas do SmackDown contra (The Mysterios) Rey Mysterio e Dominik Mysterio. No final, após uma partida competitiva equilibrada, The Usos executou um Double Superkick em Rey e Jimmy executou um Uso Splash em Rey para reter o título.

Em seguida, um breve segmento ocorreu com Rick Boogs tocando o tema de entrada do Campeão Intercontinental King Nakamura ao ringue. Nakamura finalmente fez sua entrada ao lado de Boogs, onde eles dançaram ao lado do comentarista do SmackDown, Pat McAfee.

Em seguida, Bianca Belair foi escalada para defender o Campeonato Feminino do SmackDown contra Sasha Banks. No entanto, foi anunciado que Banks não estava liberada para competir e seria substituído por Carmella. Antes do início da luta, Becky Lynch (em sua primeira aparição desde o Raw após Money in the Bank em maio de 2020) voltou de sua licença maternidade e atacou Carmella. Lynch então desafiou Belair pelo título, que Belair aceitou. Quando Lynch ofereceu um aperto de mão ao qual Belair aceitou, Lynch atingiu Belair com um antebraço e executou o Manhandle Slam para ganhar o título em 26 segundos.

Em seguida, ocorreu um breve segmento em que os medalhistas de ouro olímpicos dos Estados Unidos (no wrestling), Tamyra Mensah-Stock e Gable Steveson, apareceram e a multidão os aplaudiu enquanto os dois atletas olímpicos exibiam orgulhosamente suas respectivas medalhas.

Na sexta partida, Drew McIntyre enfrentou Jinder Mahal, na qual os companheiros de equipe de Mahal, Shanky e Veer, foram banidos do ringue. No final, McIntyre executou o Future Shock DDT e o Claymore Kick em Mahal para vencer a partida. Depois, Veer e Shanky saíram para checar Mahal e McIntyre perseguiu todos os três com sua espada.

Evento principal
No evento principal, Roman Reigns (acompanhado por Paul Heyman) defendeu o Campeonato Universal contra John Cena com a estipulação de que Reigns deixaria a WWE se perdesse. Cena começou com tentativas de pin Roll-Up e Inside Cradle. Reigns rebateu o Attitude Adjustment em um DDT para uma quase queda. Reigns travou em uma guilhotina, no entanto, Cena escapou. Enquanto Reigns tentava um Spear, Cena rebateu com um chute e um Five Knuckle Shuffle. Cena realizou um Attitude Adjustment em Reigns para um nearfall. Enquanto Cena aplicava o STF, Reigns alcançou a corda para anular a finalização. Cena realizou um segundo Attitude Adjustment em Reigns por meio da mesa de anúncios, após o qual, Cena rolou Reigns de volta ao ringue para uma quase queda. Enquanto Cena tentava outro Attitude Adjustment, Reigns deu um soco no Superman para quase cair. Reigns tentou outro Spear em Cena, no entanto, Cena saiu do caminho e Reigns bateu no poste do ringue. Cena realizou um Super Attitude Adjustment na corda superior para uma quase queda. No final, enquanto Cena provocava Reigns e tentava seu próprio Spear, Reigns executou o Superman Punch duas vezes e um Spear em Cena para reter o título e permanecer na WWE. Após a luta, Brock Lesnar voltou pela primeira vez desde a WrestleMania 36 e confrontou Reigns para grande surpresa de Heyman. Depois de olhar para baixo, Reigns deixou o ringue enquanto a multidão aplaudia Lesnar para encerrar o evento. Depois que o evento saiu do ar, Lesnar executou vários suplexes alemães e um F-5 em Cena, uma reminiscência de sua luta no SummerSlam em 2014.

Recepção
"SummerSlam" recebeu críticas geralmente positivas com duas partidas especialmente elogiadas por vários revisores, sendo elas (Cena-Reigns, Edge-Rollins), enquanto o resto do undercard não foi tão bem recebido com críticas e críticas mistas.

Após o evento

Raw
Depois do SummerSlam, Goldberg ficou fora da televisão no mês seguinte devido a uma lesão no joelho (kayfabe), enquanto Bobby Lashley perdeu o Campeonato da WWE para Big E na luta Money in the Bank deste último. Goldberg voltou no Raw de 4 de outubro e proclamou que mataria Lashley pelo que fez a seu filho. Lashley afirmou que seu ataque a Gage foi um mal-entendido, no qual Goldberg se recusou a acreditar. Lashley então declarou que enfrentaria Goldberg no Crown Jewel com a condição de que a partida fosse No Holds Barred, que Goldberg aceitou de bom grado.

No Raw de 30 de agosto, o novo Campeão dos Estados Unidos, Damian Priest, defendeu o título contra Sheamus e Drew McIntyre em uma luta Triple Threat onde Priest reteve. No episódio seguinte, Sheamus derrotou McIntyre para ganhar uma revanche contra Priest no Extreme Rules. No episódio de 20 de setembro, Jeff Hardy derrotou Sheamus para ganhar uma vaga na luta pelo título no Extreme Rules, tornando-se assim uma luta de ameaça tripla.

Em 4 de setembro, após sua aparição no SummerSlam, foi anunciado que o medalhista de ouro olímpico dos EUA Gable Steveson havia assinado um contrato com a WWE. Cinco dias depois, a WWE confirmou que havia assinado Steveson para um acordo Next In Line (NIL). Como parte do Draft da WWE de 2021 em outubro, Steveson foi convocado para a marca Raw.

SmackDown

No episódio de 10 de setembro do SmackDown, Brock Lesnar apareceu novamente para confrontar Roman Reigns e afirmou que seu ex-advogado, Paul Heyman, que atuava como conselheiro especial de Reigns desde agosto de 2020, sabia que Lesnar estaria no SummerSlam em uma tentativa de causar dissensão entre Reigns e Heyman. Lesnar então desafiou Heyman a aceitar uma luta contra Reigns pelo Campeonato Universal. Em 16 de setembro, a WWE anunciou que a luta ocorreria no Crown Jewel. Antes disso, no entanto, Finn Bálor recebeu sua prometida luta pelo campeonato contra Reigns no Extreme Rules, onde Reigns derrotou Bálor, que havia competido em sua persona "Demon", para testar o título.

No primeiro SmackDown após o SummerSlam, Bianca Belair desafiou Becky Lynch para uma revanche pelo Campeonato Feminino do SmackDown, no entanto, Lynch recusou. Belair então venceu uma luta four-way fatal para se tornar a desafiante número um. Depois que Lynch se recusou a defender seu título na semana seguinte, afirmando que defenderia o título quando estivesse pronta, os oficiais da WWE Adam Pearce e Sonya Deville agendaram Lynch para defender o título contra Belair no Extreme Rules. Nesse evento, Sasha Banks fez seu retorno e atacou Belair e Lynch, portanto, a partida foi considerada sem contestação. Uma luta Triple Threat entre as três pelo Campeonato Feminino do SmackDown foi agendada para Crown Jewel.

Insatisfeito com sua derrota para Edge, Seth Rollins desafiou Edge para uma revanche que ocorreu no episódio de 10 de setembro do SmackDown que Rollins venceu. Rollins ainda estava insatisfeito, entretanto, pois ficou ofendido por Edge o ter chamado de "Edge Lite" e por Edge não ter anunciado sua aposentadoria. Depois que Rollins tornou isso mais pessoal ao invadir a casa de Edge, Edge desafiou Rollins para uma luta Hell in a Cell, que estava marcada para o Crown Jewel.

Futuro
O evento SummerSlam do ano seguinte foi realizado em julho, a primeira vez que um evento SummerSlam foi realizado naquele mês.

O evento SummerSlam de 2021 foi o último evento do SummerSlam em que Vince McMahon foi o CEO e presidente da WWE, quando ele anunciou sua aposentadoria em julho de 2022. Stephanie McMahon e Nick Khan assumiriam como co-CEOs, com a primeira também assumindo como Presidente da WWE.

Resultados

Referências

Ligações externas

 SummerSlam Site Oficial

WWE Network
SummerSlam
2021 na luta profissional
Eventos pay-per-view da WWE em 2021

SummerSlam (2021)


Aceasta este o listă alfabetică a personalităților născute în Geneva.
Dacă nu este precizată naționalitatea unei persoane, se subînțelege că aceasta este elvețiană.

A
 Ab'Aigre (Pascal Habegger, 1949 - 2006), realizator de benzi desenate;
 Assyr Abdulle (n. 1971), matematician;
 Georges Addor (1920 - 1982), arhitect;
 Gustave Ador (1845 - 1928), politician;
 Jacques-Laurent Agasse (1767 - 1849), pictor;
 Henri-Frédéric Amiel (1821 - 1881), scriitor, filozof;
 Adolphe Appia (1862 - 1928), arhitect, decorator scenografic;
 Aimé Argand (1750 - 1803), fizician, chimist;
 John Armleder (n. 1948), pictor, sculptor;
 Laurence Auer (n. 1959), diplomat francez.

B
 Alexandre Babel (n. 1980), muzician;
 Marc Bauer (n. 1975), artist plastic;
 Mathias Beche (n. 1986), pilot auto francez;
 Antoine Bellier (n. 1996), jucător de tenis;
 Charles Jean Bernard (1876 - 1967), botanist;
 Jean-Luc Bideau (n. 1940), actor;
 Marc Birkigt (1878 - 1953), inginer;
 Celia von Bismarck (1971 - 2010), consilieră pentru diverse fundații;
 Ernest Bloch (1880 - 1959), compozitor american;
 Eugeniusz Bodo (1899 - 1943), actor polonez.

C

Note

Liste de oameni după oraș
Listă

Listă de personalități din Geneva


An Pescatoria lehmannii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Pescatoria lehmannii in nahilalakip ha genus nga Pescatoria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Image gallery

Pescatoria

Pescatoria lehmannii


محاكي طرفية، برنامج طرفي، term أو tty اختصارًا هو برنامج يحاكي طرفية حاسوب مع معمارية عرض أخرى. بالرغم من ترادف معناه مع صدفة سطر اوامر أو طرفية نصية، يغطي المصطلح طرفي^^ كل الطرفيات المتحكم بها عن بعد ومن ضمنها الواجهات الرسومية. المحاكي الطرفي الذي يكون داخل واجهة المستخدم الرسومية عادةً يدعى بالنافذة الطرفية.

 تسمح النافذة الطرفية للمستخدم بالولوج إلى طرفية نصية وكل تطبيقاتها مثل سطر الأوامر وبرامج واجهة المستخدم النصية. من الممكن ان تكون هذه البرامج تنفذ اما على الجهاز نفس أو على جهاز اخر عن طريق تيلي نت، قشرة آمنة أو عن طريق طلب هاتفي. من المعتاد في أنظمة التشغيل الشبيهة بيونكس وجود نافذة طرفية واحدة أو أكثر متصلة بجهاز على الشبكة المحلية.

تدهم الطرفيات دائماً مجموعة من تسلسل مفاتيح للسيطرة على الألوان، موضع المؤشر، إلى اخره. الامثلة تتضمن عائلة من معايير سلسلة تحكم الطرفيات تعرف بهذه الرموز ECMA-48، ANSI X3.64 أو ISO/IEC 6429.

ما زال مستخدمو تقنيات الحاسوب المبكرين مثل المصارف، شركات التأمين والحكومات يستخدمون المحاكيات الطرفية بصورة مستمرة. لأنهم يمتلكون عادةً تطبيقات قديمة تعمل على حاسوب كبير. كانت تستخدم الطرفيات القديمة للولوج إلى هذه الحواسيب الضخمة منذ زمن بعيد واندثرت منذ مدة، لكن بالرغم من ذلك هنالك تطبيقات على هذه المكائن ما زالت قيد الاستخدام. وعادةً المحاكيات الطرفية هي الطريقة الوحيدة التي يستطيع فيها المستخدم الولوج إلى هذه الحواسب القديمة.

المدخلات والمخرجات الخام والمعالجة
لكل ضغطة زر مستلمة من قبل الطرفية أو محاكي الطرفية في الأنظمة الشبيهة ليونكس سوف ترسل إشارة مفردة من مجموعة الرموز المستخدمة. كذلك العودة للسطر وبداية سطر جديد هما عمليات مختلفتان عن بعض. النص يمرر مباشرة من الطرفية أو PTY (عقدة يستخدمها برنامج يرغب بمحاكاة ارتباطات طرفية إليها) إلى جهاز TTY في النمط الخام. أما في النمط المعالج تحدث عدد من التغييرات أثناء مرور البيانات بين الطرفية و TTY: وهي أن التطبيق يحصل على الأسطر المدخلة كاملةً ومباشرةً وتنتهي بأيعاز البدء بسطر جديد بطريقة مرتبة، وتستطيع فقط إرسال هذا الإيعاز عند الحاجة لسطر جديد. كذلك النص المكتوب يرجع مرة ثانية للمستخدم. عادة الطرفية تعمل في النمط المعالج عندما يبدأ برنامج ما بالعمل مما يسمح بإدخال وإخراج سهل للنصوص، لكن التطبيقات التي تحتاج للمزيد من السيطرة سوف تضع الطرفية غالباً في النمط الخام، أو في نمط معالج أكثر بقليل. الخواص المفردة للنمط المعالج يمكن ان تطفأ أو تشغل كل على حدة حسب الحاجة عند تطبيقات معينة.

الطرفيات المتزامنة
البيانات تسير في أي أتجاه وفي أي وقت بالنسبة للطرفيات الغير متزامنة، لكن هنالك بروتوكول يتحكم بمن يرسل البيانات ومتى في الطرفيات المتزامنة. الطرفيات المبنية على آي بي أم 3270 والتي تستخدم في حواسيب آي بي إم العملاقة هي مثال على هذه الطرفيات المتزامنة. فهي تعمل في نمط «شاشة لكل حين» بصورة أساسية (كذلك تعرف بنمط الوحدات). يستطيع المستخدمون عمل العديد من التغييرات على صفحة ما قبل إرسالها إلى شاشة التحديث في الجهاز الطرفي كإيعاز واحد. يمكن لهذا النموذج أن يكون مفاجيء للمستخدمين المعتادين أكثر على أسلوب المحطات الطرفية الغير متزامنة الأعتادية، لكن بالحقيقة مبدأ هذا النموذج مشابه لأرسال أستمارات بروتوكل نقل النص الفائق على الشبكة العنكبوتية العالمية.

المحاكيات الطرفية التي تحاكي طرفية عتاد 3270 الأصلية موجودة في أغلب أنظمة التشغيل للاستخدام من قبل مدراء الأنظمة مثل IBM System z9 وكذلك للمستخدمين الذين يعملون تطبيقات مشابهة مثل أنظمة التحكم بمعلومات الزبائن.

من الأمثلة الأخرى على الطرفيات المتزامنة تتضمن IBM 5250 وICL 7561. أجهزة BULL VIP7800 وهوليت باكارد 700\92 أيضاً تحتوي على نمط متوسط بين الخام والمعالج.

امثلة على المحاكيات الطرفية
تم تطوير العديد من المحاكيات الطرفية من اجل طرفيات مثل VT100، VT220، VT320، آي بي أم 3270، IBM 5250، آي بي أم 3270، داتا جنرال D211، هوليت باكارد HP700/92، Sperry/Unisys 2000-series USTS60، Burroughs/Unisys A-series T27/TD830/ET1100، ADDS Viewpoint، أجهزة صن ميكروسيستمز، كيو إن إكس، AT386، SCO-ANSI، SNI 97801، Televideo، Wyse 50\60. بالإضافة لذلك هناك برامج طورت لمحاكاة الطرفيات التي هي بدورها أيضاً برامج مثل xterm، وغيرها من الطرفيات الموجودة في لينوكس مثلاً. ترجع بعض المحاكاة ببساطة إلى معايير معينة مثل المعهد القومي الأمريكي للقياس. هذه البرامج موجودة على عدة منصات مثل دوس ويونكس وأنظمة التشغيل الرسومية مثل ويندوز وماكنتوش، بالإضافة إلى أنظمة التشغيل المدمجة في الهواتف الخلوية والمعدات الصناعية.

واحدة من البرامج التي توفر الدخول عن بعد في المحاكاة الطرفية تحت نظام مايكروسوفت ويندوز بصورة مدمجة مثل HyperTerminal (غير موجودة في ويندوز فيستا) وعميل مايكروسوفت تيلينت، كذلك برامج أخرى مثل بوتي. من الأمثلة الأخرى Access*One، AlphaCom، Attachmate Reflection، منطقة زرقاء، HostAccess، DynaComm، نيلة، GTW420 Pro، Poderosa، PowerTerm InterConnect، ذا تيرميناتور، TigerTerm، TN3270 Plus، TinyTERM، SecureCRT، SwitchTermJ، Tera Term، وz/Scope Express VT.

لأنظمة ويندوز التي تعمل على الحواسيب الكفية والهواتف الخلوية هنالك منتجات عدة مثل MochaSoft، MobileVT، Access*One و NaurTech. من البرامج التي تعمل على نظام إم إس-دوس هنالك ProComm، Qmodem، محاكي طرفية وTelix. هنالك برنامج يدعى تداخل الاشارات يعمل على كل من إم إس-دوس وسي بي / م.

هنالك اداة في الويندوز تسمى "Command prompt" عملها يشابه عمل النافذ الطرفية.

يوجد في ماك أو.إس عشرة برنامج اسمه Apple Terminal تعمل كمحاكاة طرفية للولوج المحلي. وهنالك عدد من البرامج الأخرى تقوم بنفس العمل على هذا النظام مثل GLTerm، iTerm، MacTelnet، dataComet، وMacWise. البرنامج ZTerm يقوم بالأتصال الطرفي عن بعد في هذا النظام.

لأنظمة نوفذ س، هنالك العديد من برامج المحاكاة الطرفية مثل xterm، dtterm، إنلايتنمينت، طرفية جنوم، كونسول، rxvt، mrxvt، wterm، وaterm.

مراجع

وصلات خارجية

 تعريف النافذة الطرفية

أدوات اتصال تقني
واجهات مستخدم

محاكي طرفية


بلدية موريدا دي ألافا (بالإسبانية: Moreda de Álava) هي بلدية تقع في مقاطعة ألافا التابعة لإقليم الباسك شمال إسبانيا.

الديموغرافيا
يبلغ عدد سكان بلدية موريدا دي ألافا 249 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية موريدا دي ألافا

أماكن مأهولة في مقاطعة ألافا
بلديات ألافا

موريدا دي ألافا


Americus Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Americus Township (Kansas)
 Americus Township (North Dakota)

Americus Township


L'orgue de tribune de la basilique Saint-Quentin, de Saint-Quentin dans le département de l'Aisne, est un instrument construit au , profondément modifié aux  et . C'est le plus imposant orgue de Picardie.

Histoire

L'orgue du Moyen Âge

L'existence d'un orgue à la basilique alors collégiale de Saint-Quentin est attestée depuis 1329 par Claude Hémeré. Il avait été construit par  Baudouin Corbison ou Corbisson. La collégiale étant encore en construction, l'orgue fut installé contre le mur pignon sud du petit transept.

En 1455, le chapitre collégial décida de faire construire un orgue neuf, qui fut installé à l'extrémité de la nef, probablement adossé à la tour-porche.

Reconstructions de l'orgue du

En 1546, de nouvelles orgues furent construites sur une tribune en bois dont le chanoine de Croix nous a laissé une description détaillée. Le buffet d'orgue très travaillé était fermé par deux portes. Sur l'une était représentée en relief l'histoire de Goliath et l'histoire de l'invention du son des cloches. Sur l'autre figurait le récit de la sortie d'Égypte des Hébreux et sainte Cécile touchant l'orgue.

En 1620, l'instrument fut restauré et augmenté de pédales, de trompettes et de nouveaux jeux, par le facteur d'orgues laonnois Crespin ou Crépin Carlier. Mais le , l'orgue fut détruit par l'incendie qui ravagea la collégiale.

À la fin de l'année 1694, le chapitre collégial décida sa reconstruction et pour ce faire reçu le soutien financier de Louis XIV. La conception et la réalisation de l'instrument furent confiées aux facteurs d'orgues Alexandre Thierry et François Thierry, son neveu, mais ce fut  Robert Clicquot qui mena à bien sa réalisation. La tribune fut construite par le maître sculpteur saint-quentinois Girard de La Motte. Le Buffet d'orgue monumental en chêne fut conçu par Jean Bérain père, dessinateur et père d'un des chanoines du chapitre de Saint-Quentin, et réalisé par Pierre Vaideau, menuisier du cabinet du roi. L'orgue fut livré le . Robert Clicquot livra l'instrument qui comportait 47 jeux répartis sur 4 claviers manuels et un clavier de pédale, en 1703.

L'orgue fut réparé une première fois en 1718 par Robert Clicquot, puis en 1727 par Boudos, facteur d'orgues à Vervins. En 1737, le facteur d'orgues parisien, François Thierry, effectua des réparations, des augmentations et changements. Thierry augmenta l'instrument de trois jeux neufs. L'orgue est à nouveau réparé en 1751 par le facteur d'orgues saint-quentinois Claude Deschamps.

Restauration du

Ayant traversé la Révolution en ne perdant que son emblème royal, l'orgue subit peu de modifications jusqu'à sa reconstruction dans le deuxième quart du , effectuée par Antoine Sauvageot, ou Sauvage, ancien employé d'Aristide Cavaillé-Coll qui installa alors une machine Barker et effectua des modifications dans l'esthétique romantique naissante. L'instrument fut inauguré le . En 1888, le facteur d'orgues rémois Augustin Brisset effectua un relevage de l'instrument.

Reconstruction du

L'instrument fut ravagé au cours de la Première Guerre mondiale ; en 1917, le grand corps de l'orgue fut vidé de l'ensemble de ses tuyaux envoyés à la fonte par les Allemands, la mécanique fut détruite et le buffet sérieusement endommagé.

Il fallut attendre l'après Seconde Guerre mondiale pour que la reconstruction de l'instrument par la manufacture Haerpfer-Erman, de Boulay-Moselle, soit effectuée de 1961 à 1967 grâce à une souscription publique. La restauration, quant à elle, du buffet fut achevée en , de nombreuses ornementations furent reconstituées. L'inauguration du nouvel orgue par Jean-Jacques Grünenwald et Henri Doyen se déroula les 27 et 28 mai 1967.

Le buffet d'orgue fut classé monument historique, au titre d'objet, le .

Caractéristiques

Buffet et instrument

La façade du buffet et son riche décor sculpté reposant sur des anges, des trophées d'instruments de musique et un relief circulaire grandiose représentant le ravissement au ciel de l'âme de saint Quentin. Offert par le roi Louis XIV, le buffet mesure  de hauteur et  de largeur.

L'orgue de la basilique de Saint-Quentin, d'esthétique néo-classique, est un instrument de 75 jeux répartis sur quatre claviers manuels et un pédalier, capable de mettre en fonction quelque  tuyaux.

Composition de l'orgue

Avec ses 4 claviers composés de 61 notes chacun, son pédalier de 32 notes, ses 74 jeux et ses  tuyaux, le grand orgue de Saint-Quentin est le  plus grand orgue de France après celui de Saint-Eustache (101 jeux et  tuyaux), de Notre-Dame (115 jeux et  tuyaux) et de Saint-Sulpice (102 jeux et  tuyaux) à Paris, celui de la cathédrale de Lille (101 jeux et  tuyaux), celui de la cathédrale de Reims (85 jeux), et celui de la cathédrale de Beauvais (77 jeux), devant celui de la basilique-cathédrale Saint-Denis (69 jeux).

La traction est mécanique pour les notes et électrique pour les jeux.

Accouplement : Positif/GO, Récit/GO, Écho/GO, Écho/Récit, Écho/Positif

Tirasses GO, Positif, Récit, Écho.

Annulations anches et annulations Mixtures pour chaque plan sonore.

Trémolo Récit.

L'orgue tel que décrit ci-dessus n'existe plus, il a été démonté pour restauration en 2020 (voir discussion)

Organistes titulaires

Les organistes titulaires sont Bertrand Delmarle et Jean-Michel Bachelet.

Notes et références

Notes

Références

Articles connexes

 Orgue
 Organiste
 Liste des orgues de Picardie
 Liste des orgues de Picardie classés dans la base Palissy des monuments historiques
 Basilique Saint-Quentin de Saint-Quentin
 Histoire de Saint-Quentin

Liens externes

 Orgues de Picardie : basilique Saint-Quentin
 Inventaire du patrimoine : orgue de la basilique de Saint-Quentin

Saint-Quentin
Saint-Quentin
Picardie
Aisne (département)
Saint-Quentin
Histoire de Saint-Quentin

Orgue de tribune de la basilique de Saint-Quentin


Turneul celor Patru Trambuline 2011-12 a avut loc în cele patru locuri tradiționale: Oberstdorf, Garmisch-Partenkirchen, Innsbruck și Bischofshofen, situate în Germania și Austria, în perioada 28 decembrie 2011 și 06 ianuarie 2012.

Rezultate

Oberstdorf
 HS 137 Schattenbergschanze, Germania

Garmisch-Partenkirchen
 HS 140 Große Olympiaschanze, Germania

Innsbruck
 HS 130 Bergiselschanze, Austria

Bischofshofen
 HS 140 Paul-Ausserleitner-Schanze, Austria
 6 ianuarie 2014

Clasament General

Clasamentul final al celot patru concursuri. Gregor Schlierenzauer a fost câștigătorul Turneului.

Referințe

Legături externe

Sărituri cu schiurile
2012 în sport

Turneul celor Patru Trambuline 2011-2012


Verigheta este un film românesc din 2015 regizat de Gabriel Achim. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Gabriel Spahiu, Mihaela Sîrbu.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Note

Legături externe

Vezi și
 2015 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2015

Verigheta