Joseph Emerson Brown (April 15, 1821 – November 30, 1894), often referred to as Joe Brown, was an American attorney and politician, serving as the 42nd Governor of Georgia from 1857 to 1865, the only governor to serve four terms. He also served as a United States Senator from that state from 1880 to 1891.

A former Whig, and a firm believer in slavery and Southern states' rights, Brown was a leading secessionist in 1861, and led his state into the Confederacy. Yet he also defied the Confederate government's wartime policies: he resisted the military draft, believing that local troops should be used only for the defense of Georgia; and denounced Confederate President Jefferson Davis as an incipient tyrant, challenging Confederate impressment of animals and goods to supply the troops, and slaves to work in military encampments and on the lines. Several other governors followed his lead.

After the American Civil War, Brown joined the Republican Party for a time, and was appointed as chief justice of the Supreme Court of Georgia from 1865 to 1870. Later he rejoined the Democrats, became president of the Western and Atlantic Railroad and began to amass great wealth; he was estimated to be a millionaire by 1880. He benefited from using convicts leased from state, county and local governments in his coal mining operations in Dade County. His Dade Coal Company bought other coal and iron companies, and by 1889 was known as the Georgia Mining, Manufacturing and Investment Company. Finally, he was twice elected by the state legislature as a U.S. Senator, serving from 1880 to 1891. During this time he was part of the Bourbon Triumvirate, alongside fellow prominent Georgia politicians John Brown Gordon and Alfred H. Colquitt.

Brown saved the Southern Baptist Theological Seminary financially in the 1870s. An endowed chair in his honor, the Joseph Emerson Brown Chair of Christian Theology, was established at the institution. In 2020, the endowed chair was vacated because of Brown's position on slavery and use of the convict leasing system.

Early life and education
Joseph Emerson Brown was born on April 15, 1821, in Pickens County, South Carolina, to Mackey Brown and Sally (Rice) Brown. At a young age he moved with his family to Union County, Georgia. In 1840, he decided to leave the farm and seek an education. With the help of his younger brother James and their father's plow horse, Brown drove a yoke of oxen on a 125-mile trek to an academy near Anderson, South Carolina. There Brown traded the oxen for eight months' board and lodging.

In 1844, Brown moved to Canton, Georgia, where he served as headmaster of the town's academy. During this time, Brown boarded in the home of local businessman and Baptist minister John W. Lewis. Brown paid for his room and board by tutoring the Lewis children. A friendship developed between the men, and Lewis loaned Brown money to continue his legal education.

Brown went to Yale University to study law, then returned to Canton to practice. In 1847 he opened a law office in the county seat, and began to make the connections on which he built his fortune. He married Elizabeth Grisham, daughter of a major land developer. They had several children together.

Brown joined the Democratic Party and was soon elected to the Georgia state senate in 1849 from the developing Etowah River valley. He rapidly rose as a leader in the party. He was elected as state circuit court judge in 1855. He was a presidential elector in 1856.

Governor of Georgia

First term
In 1857, at the young age of 36, Brown was elected governor of the state. He supported free public education for poor white children, believing that it was key to development of the state. He asked the state legislature to divert a portion of profits from the state-owned railroad, the Western & Atlantic, to help fund the schools. Most planters did not support public education and paid for private tutors and academies for their children. The Western and Atlantic Railroad was mismanaged, and unable to produce the income Brown required to fund his public education proposal. In 1858, Governor Brown appointed John W. Lewis, his landlord and benefactor from Brown's early days in Canton, to the position of Superintendent of the state-owned railroad. Lewis was a successful businessman, and immediately undertook reforms to turn around the failing enterprise. The railroad, said to be in "dire financial straits", required the same strict economic controls Lewis had practiced in his private businesses. In the three years that Lewis ran the railroad, he was able to turn the business into a money-making enterprise, paying $400,000 per year into the state treasury.

Second term
Brown easily won re-election in 1859 when he defeated a young Warren Akin Sr. (who was just beginning his political career) by a margin of 60%-40%.

Brown was a slave owner; in 1850, he owned five slaves. By 1860 when he was governor, he owned a total of 19 slaves and several farms in Cherokee County, Georgia.

Brown became a strong supporter of secession from the United States after Abraham Lincoln's election and South Carolina's secession in 1860. He feared that Lincoln would abolish slavery. Considering it the basis of the South's lucrative plantation economy, he called upon Georgians to oppose the efforts to end slavery:

Once the Confederacy was established, Brown, a states' rights advocate, spoke out against expansion of the Confederate central government's powers. He denounced President Jefferson Davis in particular. Brown tried to stop Colonel Francis Bartow from taking Georgia troops "out of the state" to the First Battle of Bull Run. Though he objected most strenuously to military conscription by the Confederate government in Richmond, Brown also protested the army's impressment of goods and slave labor, and was critical of Confederate tax and blockade-running policies. In time, other Confederate governors followed Brown's example, undermining the war effort and sapping the Confederacy of vital resources.

Third term
In 1861, Brown was up for re-election to a third term. It was at this time, during the re-election campaign, that Western & Atlantic Railroad Superintendent John Wood Lewis, and old friend of the governor, decided to resign from the railroad. The timing could not have been worse. Fearing that Lewis' resignation would be interpreted negatively, the governor requested that Lewis keep the resignation a secret; but the resignation letter was leaked to the press, causing a rift between the two old friends. Brown wrote to Lewis, saying: "I did not deserve this at your hands, and I confess I felt it keenly...I do not attribute improper motives, but only say the coincidence was an unfortunate one for me". The two friends eventually smoothed over the incident, and Governor Brown was subsequently re-elected. On April 7, 1862, months after Lewis left the railroad, Governor Brown appointed Lewis to a vacant seat in the Confederate Senate from Georgia in the 1st Confederate States Congress, 1862–1863. Robert Toombs, former Confederate States Secretary of State, had created the vacancy when he declined his election at the Congress's opening session on February 18.

Capture of Milledgeville - the state capital
In 1864, after the fall of Atlanta, Union General William Tecumseh Sherman began his March to the Sea. On the route from Atlanta to Savannah the left wing of Sherman's army entered the city of Milledgeville, then Georgia's state capital. As U.S. troops closed in on the city, and with the fall of the capital imminent, Governor Brown ordered Quartermaster General Ira Roe Foster to remove the state records. The task proved to be difficult, as it was undertaken in the midst of chaos.

After the loss of Atlanta, Brown withdrew the state's militia from the Confederate forces to harvest crops for the state and the army. When Union troops under Sherman overran much of Georgia in 1864, Brown called for an end to the war.

Post-war imprisonment to Republican judgeship
After the war, Brown was briefly held as a political prisoner in Washington, D.C. He supported President Andrew Johnson's Reconstruction policies, joining the Republican Party for a time.

Brown was a delegate to the 1868 Republican National Convention. As a Republican, Brown was appointed as chief justice of the Supreme Court of Georgia, serving from 1865 to 1870.

Rejoining the Democratic Party
Brown resigned as judge when offered the presidency of the Western and Atlantic Railroad. In this role, Brown opposed efforts by a committee to revise the state constitution to establish uniform rates for freight over the multiple railroad lines in the state.

After Reconstruction ended, Brown rejoined the Democratic Party. He was elected to the U.S. Senate in 1880 by the state legislature, as was custom by the US constitution and state laws of the time. Soon after his election to the Senate, Brown became the first Democratic Party official in Georgia to support public education for all white children. The Republican Reconstruction-era legislature was the first to establish public education in the state but the succeeding post-Reconstruction, white-dominated legislature abandoned it. Brown recommended that railroad fees be used to support it financially. Prior to this, only the elite who could afford tutors or private academies had their children formally educated.

Later political service and business career
Brown was first elected to the United States Senate by the state legislature in 1880, taking office on May 26, 1880. He was re-elected in 1885, and retired in 1891 due to poor health.

While Brown's political supporters claimed that he "came to Atlanta on foot with less than a dollar in his pocket after the war and ... made himself all that he is by honest and laborious methods", most of his enterprises stemmed from his political connections. He amassed a fortune, in part through the use of convicts leased from state, county and local government in his coal mining operations in Dade County. His use of leased convict labor began in 1874 and continued until his death in 1894, a period that coincided with "the high tide of the convict lease system in Georgia".

The convict lease system was first authorized during the period of Reconstruction, under military governor and Union general Thomas H. Ruger, who issued the first convict lease in April 1868. It was expanded during the post-Reconstruction era, when the Democratic-dominated state legislature passed new laws criminalizing a range of behavior. State prisoners who were unable to pay fines, levied as part of their conviction, faced the possibility of  being leased out by the state, as convict labor.

In 1880 Brown, whose fortune was estimated conservatively at one million dollars, netted $98,000 (~$ in ) from the Dade Coal Company. By 1886, Dade Coal was a parent company, owning Walker Iron and Coal, Rising Fawn Iron, Chattanooga Iron, and Rogers Railroad and Ore Banks, and leasing Castle Rock Coal Company. An 1889 reorganization resulted in the formation of the Georgia Mining, Manufacturing and Investment Company. This rested largely on a foundation of convict labor. The system has been likened by journalist Douglas A. Blackmon to "slavery by another name," in his book by that title.

A legislative committee visited Brown's mines during the same year that Brown sold them. They reported that the convict laborers were "in the very worst condition ... actually being starved and have not sufficient clothing ... treated with great cruelty." Of particular note to the visiting officials was that the mine claimed to have replaced whipping with the water cure torture—in which water was poured into the nostrils and lungs of the prisoners—because it allowed miners to "go to work right away" after punishment. However, it was not established if these practices were in place at the time that Brown sold the mine, or were instituted by the mine's new owner Joel Hurt.

Death and legacy

Joseph E. Brown died on November 30, 1894, in Atlanta, Georgia. He was honored by lying in state in the state capitol.

His tombstone is in Oakland Cemetery. In 1928, a memorial statue of Brown and his wife was installed on the grounds of the State Capitol.

His son, Joseph Mackey Brown, would also become governor of Georgia (twice).

Joseph E. Brown Hall on the campus of the University of Georgia in Athens is named in his honor. The building was completed in 1932.

Joseph Emerson Brown Park in Marietta, Georgia is named for him.

Emerson, Georgia, referencing the governor's middle name, is named in his honor.

In fiction
In her novel Gone with the Wind, Margaret Mitchell made reference to Governor Brown, and the reception that "Joe Brown's Pets" received during General Sherman's march through Georgia in 1864. Brown had tried to keep Georgia troops in the state for local defense.  Mitchell wrote:

See also

American Civil War
Ira Roe Foster- Confederate Quartermaster General of Georgia

References

Works cited

Bibliography

Blackmon, Douglas A. Slavery by Another Name: The Re-Enslavement of Black Americans from the Civil War to World War II. New York : Doubleday, 2008.
Fielder, Herbert. A sketch of the life and times and speeches of Joseph E. Brown. Springfield, Mass.: Springfield Printing Company, 1883.
Hill, Louise Biles. Joseph E. Brown and the Confederacy. Westport, Conn: Greenwood Press 1972.
Lichtenstein, Alex. Twice the Work of Free Labor: The Political Economy of Convict Labor in the New South. New York: Verso, 1996.
Mancini, Matthew J. One Dies, Get Another: Convict Leasing in the American South, 1866-1928. Columbia: University of South Carolina Press, 1996.
Parks, Joseph Howard. Joseph E. Brown of Georgia. Southern biography series. Baton Rouge: Louisiana State University Press 1977.
Roberts, Derrell C. Joseph E. Brown and the politics of Reconstruction. Southern historical publications, no. 16. University: University of Alabama Press 1973.
Scaife, William R., and William Harris Bragg. Joe Brown's pets: the Georgia Militia, 1861-1865. Macon, Ga: Mercer University Press 2004.
Wright, G. Richard and Kenneth H. Wheeler, "New Men in the Old South: Joseph E. Brown and his Associates in Georgia's Etowah Valley," Georgia Historical Quarterly 93:4  (Winter, 2009)

External links

Joseph E. Brown (1821-1894), New Georgia Encyclopedia
Joseph E. Brown Papers at Stuart A. Rose Manuscript, Archives, & Rare Book Library, Emory University

Joseph Emerson Brown letters, W.S. Hoole Special Collections Library, The University of Alabama.
Joseph Emerson Brown historical marker

1821 births
1894 deaths
People from Pickens, South Carolina
Baptists from South Carolina
Georgia (U.S. state) Democrats
Georgia (U.S. state) Republicans
Georgia (U.S. state) state senators
Governors of Georgia (U.S. state)
People of Georgia (U.S. state) in the American Civil War
Chief Justices of the Supreme Court of Georgia (U.S. state)
Democratic Party United States senators from Georgia (U.S. state)
Democratic Party governors of Georgia (U.S. state)
Confederate States of America state governors
People from Canton, Georgia
Georgia (U.S. state) Whigs
Burials at Oakland Cemetery (Atlanta)
American Fire-Eaters
Baptists from Georgia (U.S. state)
19th-century American judges
19th-century Baptists
1856 United States presidential electors
United States senators who owned slaves

Joseph E. Brown


Luka upisa (eng. port of registry, hailing port, nje. Heimathafen, Registerhafen, francuski: port d'immatriculation) je u pomorstvu luka na čijemu je području sjedište tijela koje vodi upisnik u koji je brod upisan. Morski brodovi moraju nositi ime luke upisa. U luci upisa su službeno zabilježeni detalji o brodu, čamcu i drugom plovilu. Na plovilu moraju biti službeni broj, ime broda, registrirana tonaža i luka upisa. Ime luke upisa nalazi se na krmi plovila.

Matična luka (eng. home port) ne mora biti ista kao i luka upisa (eng. port of registry), koja je prikazana u registracijskim ispravama i ispisana na krmi trupa broda. U krstarećih brodova matična luka je pojam kojim se često referira na luku u kojoj brod preuzima i/ili promijeni većnu putnika dok preuzima zalihe i gorivo.

Vidi
Brodski registar
Registriranje broda
Matična luka
Luka ukrcaja
Luka odredišta
Luka pristajanja
Lluka ulaska

Izvori

Pomorsko pravo

Luka upisa


Mendling ist ein Ort in den Ybbstaler Alpen und eine Ortschaft der Gemeinde Göstling an der Ybbs im Bezirk Scheibbs, Niederösterreich, sowie Teil der Gemeinde Landl (Katastralgemeinde Palfau) im Bezirk Liezen, Steiermark.

Der Ort ist einer von wenigen in Österreich, die in zwei Bundesländern liegen.

Geographie

Der Ort Mendling liegt im Mendlingtal, einem Nebental des Salzatals, an der Erlauftal Straße B 25 zwischen Lassing und Palfau. Im Süden befindet sich das Hochkarmassiv (Hochkar , Göstlinger Alpen der Lassingalpen), im Norden der Scheibenberg (, Voralpe-Gruppe der Ybbstaler Voralpen).

Der Ort liegt zwischen 540 und  und erstreckt sich auf über 2,5 Kilometer entlang des unteren Mendlingbachs, der hier die Landesgrenze Niederösterreich–Steiermark überquert. Der Göstlinger Ortsteil liegt als Streusiedlung unterhalb von Lassing (ab Ortslage Mendlingbauer), der steirische Teil flussabwärts. Der Ort umfasst knapp 40 Gebäude, je zur Hälfte in beiden Bundesländern.

Nachbarorte und -ortschaften

Geschichte
Die Örtlichkeit ist in einer lateinischen Urkunde von 1195 als Monlich erstgenannt.

Laut Adressbuch von Österreich waren im Jahr 1938 in Mendling ein Schuster und einige Landwirte ansässig.

Sehenswürdigkeiten
Die steirischen Teile des Orts liegen vollständig im Naturschutzgebiet Wildalpener Salzatal und im Naturpark Eisenwurzen, der niederösterreichische Teil im Landschaftsschutzgebiet Ötscher-Dürrenstein.

Denkmalschutzobjekte am Ort sind:

 das , Mendling 13, ehemalige Grenzstation Österreich–Steiermark, ein eingeschossiger Holzblockbau mit schindelgedecktem Schopfwalmdach.
 das , Mendling 3, ein altes Bürgerhaus, wuchtiger zweigeschossiger Bau, ebenfalls mit Schopfwalmdach

Hauptattraktion des Orts ist die Erlebniswelt Auf dem Holzweg im mittleren Mendlingtal, eine der letzten bestehenden funktionierenden Holztriftanlagen Mitteleuropas, mit Mühlen, einer Venezianischen Brettersäge, Schmiedegesellenhaus, Fischteichen und sommers Schautriftvorführungen. Der Wanderweg führt vom oberen Ortsende bis zum Hammerherrenhaus in Großegg.

Vom hinteren Mendlingtal führen etliche Wander- und Radwanderrouten weiter, Hochkar wie auch Scheibenberg sind wegen steiler Abbrüche nicht direkt erreichbar.

Literatur
 Ernst Zettel: Unser Mendlingttal, wie ich es erlebe. o. D. (pdf, goestling.at, abgerufen 22. April 2012 – mit Geschichte und Information zu den Baudenkmälern)

Weblinks

Einzelnachweise

Ort im Bezirk Scheibbs
Geographie (Göstling an der Ybbs)
Ort im Bezirk Liezen
Geographie (Landl)
Ybbstaler Alpen
Ort im Einzugsgebiet Salza (Enns)
Orographie des Einzugsgebiets Salza (Enns)

Mendling (Gemeinden Göstling, Landl)


San Martín del Rey Aurelio, İspanya'nın 17 özerk bölgesinden kuzeyde, Cantabrian Denizi'ne kıyısı bulunan, içinde İspanya Krallığı'nın da bulunduğu Asturias Prensliği'ne bağlı belediye. 2002 yılındaki nüfusu 20,186'dır.

Asturias'ın belediyeleri

San Martín del Rey Aurelio


Mogens Olufsen Munk (ca. 1470 - 1558), var en dansk adelig, bror til Iver Munk og far til Oluf Munk.

Mogens Olufsen Munk blev landsdommer i Jylland i 1521 og året efter var han hovedkraften bag en sammensværgelse mod Christian 2.. I januar 1523 blev han sendt til gottorpske hertug Fredrik for at tilbyde ham kronen. Undervejs besøgte han Christian 2. i Vejle. Munk blev siden rigsrådsmedlem og talte på kongens vegne på Viborgs ting, hvor han verbalt angreb Christian 2. Han blev fjernet fra retten i 1531 som følge af bøndernes utilfredshed med ham. I 1534 medvirkede han til Christian 3.s kongevalg. Han var landsdommer frem til 1542 og trådte tilbage fra rigsrådet i 1544.

Eksterne henvisninger

Danskere i 1400-tallet
Danskere i 1500-tallet
Dommere fra Danmark
Rigsråder fra Danmark

Mogens Olufsen Munk


Acfred (died 927) was briefly Count of Auvergne and Duke of Aquitaine between 926 and his death, succeeding his brother William II. Acfred was the youngest son of the count Acfred I of Carcassonne and Adelinda, sister of William I of Aquitaine. He was the last direct heir of his house. His title of "duke" only appears in a posthumous charter of 928.

Acfred possessed very little land in Auvergne, most of it having been transformed into allods of the leading men long before. Based on surviving charters, he did not control the Lyonnais or the Velay, though he held some property in the latter. His other property was scattered throughout the Auvergne and Gévaudan. He did, however, possess a few comital castles. When Acfred drew up a will in 927, he granted away all that remained of the comital fisc to his retainers.

Though Adhemar of Chabannes called Ebalus Manzer his successor, no contemporary documents evidence Ebalus in Auvergne, though he certainly had a claim to it. Ebalus, however, was not the only claimant. Between 940 and 941, Raymond Pons of Toulouse controlled the region, and, in 955, William III of Aquitaine invaded and held it.

See also
 Dukes of Aquitaine family tree

Notes

References
 Brunterc'h, Jean-Pierre. "La Succession d'Acfred, Duc d'Aquitaine (927–936)." Quæstiones medii ævi novæ 6 (2001): 195–240.
 Lewis, Archibald R. The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050. University of Texas Press: Austin, 1965.

927 deaths
Year of birth unknown
Dukes of Aquitaine
Counts of Auvergne
10th-century people from West Francia
10th-century Visigothic people

Acfred, Duke of Aquitaine


Oakham es una parroquia civil y una villa de Inglaterra, capital del condado de Rutland. Se encuentra a poca distancia del Rutland Water, uno de los mayores lagos artificiales de Europa.

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Oakham tiene una superficie de 9,09 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Oakham tenía 9975 habitantes (48,73% varones, 51,27% mujeres) y una densidad de población de 1097,36 hab/km². El 19,89% eran menores de 16 años, el 72,13% tenían entre 16 y 74 y el 7,98% eran mayores de 74. La media de edad era de 39,72 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 25,67% estaban solteros, el 58,5% casados y el 15,83% divorciados o viudos.

El 94,27% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 1,97% de la población, mientras que el 3,76% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 98,07% eran blancos, el 0,75% mestizos, el 0,22% asiáticos, el 0,13% negros, el 0,61% chinos y el 0,21% de cualquier otro. El cristianismo era profesado por el 78,69%, el budismo por el 0,22%, el hinduismo por el 0,08%, el judaísmo por el 0,12%, el islam por el 0,22%, el sijismo por el 0,03% y cualquier otra religión por el 0,22%. El 13,68% no eran religiosos y el 6,74% no marcaron ninguna opción en el censo.

4864 habitantes eran económicamente activos, 4722 de ellos (97,08%) empleados y 142 (2,92%) desempleados. Había 4104 hogares con residentes, 71 vacíos y 12 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Rutland
Parroquias civiles de Rutland
Capitales de condado de Inglaterra

Oakham


Emiliana es un nombre propio, que puede también referirse a:

 «Emiliana», canción y lado A del sencillo de Emiliana / Ahora te toca a ti, minero (1971), de Carlos Puebla y sus Tradicionales.
 Emilíana Torrini, cantante islandesa.

Emiliana


Danmarksbilleder... fra 80'erne er en dansk dokumentarfilm fra 1987 instrueret af Ib Makwarth.

Handling

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1987

Danmarksbilleder... fra 80'erne


Dum og dummest: Da Harry mødte Lloyd (engelsk: Dumb and Dumberer: When Harry Met Lloyd) er en amerikansk komedie fra 2003. Filmen er instrueret af Troy Miller, og har Derek Richardson og Eric Christian Olsen i hovedrollerne. Filmen er en slags forløber til Dum og dummere med Jim Carrey og Jeff Daniels, selv om denne udkom ni år efter.

Filmen omhandler mødet mellem Harry og Lloyd for første gang på high school, der placeres i en specialklasse for «specielle elever». IQ-niveauet hos Harry og Lloyd var heller ikke den gang specielt højt, og dermed sker der mange absurde og mærkelige ting.

Rolleliste
 Derek Richardson i rollen som Harry Dunne
 Eric Christian Olsen i rollen som Lloyd Christmas
 Luis Guzmán i rollen som Ray
 Rachel Nichols i rollen som Jessica
 Elden Henson i rollen som Turk
 Eugene Levy i rollen som Principal Collins
 Mimi Rogers i rollen som Mrs. Dunne
 Shia LaBeouf i rollen som Lewis
 William Lee Scott i rollen som Carl
 Cheri Oteri i rollen som Ms. Heller
 Michelle Krusiec i rollen som Ching Chong
 Josh Braaten i rollen som Toby
 Teal Redmann i rollen som Terri

Eksterne Henvisninger

Engelsksprogede film
Amerikanske film fra 2003
Komediefilm fra USA

Dum og dummest: Da Harry mødte Lloyd


An Spiranthes hongkongensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Shiu Ying Hu ngan Gloria Barretto. An Spiranthes hongkongensis in nahilalakip ha genus nga Spiranthes, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Hong Kong. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Spiranthes

Spiranthes hongkongensis


القاذفة ب 2 سبيريت طائرة حربية أمريكية توجد عند سلاح الجو الأمريكي فقط. صممت كقاذفة للصواريخ النووية خلال فترة الحرب الباردة. وتعد أغلى أنواع الطائرات على الإطلاق إذ بلغت تكلفة الطائرة الواحدة من 737 إلى 929 مليون دولار ولهذا اكتفت الحكومة الأمريكية بواحد وعشرين طائرة من أصل 135 طائرة كان مقررا لها أن تنتج. وتصل سرعتها القصوى إلى حوالي (973 كم/ساعة).
إن دمج كفاءة التصنيع مع التكنولوجيا العالية والحمولة الكبيرة التي تستطيع حملها يعطي ب -2 مزايا هامة على قائمة القاذفات الاستراتيجية.
 من أهم ميزات البي 2 سبيريت اعتمادها على تقنية التخفي. يبلغ عرض الطائرة 52 مترا وطولها 21 مترا في حين يبلغ ارتفاعها 5 أمتار. تعتمد البي 2 سبيريت في دفعها على 4 محركات من نوع G-E F118 تزن 13600 كيلوغراما ويعطي كل منها دفعا يقدر ب 78.47 كيلو نيوتن. ويبلغ علو التحليق الأقصى لهذه الطائرة 15200 مترا. تحمل كل الطائرات من نوع البي 2 الملحق سبيريت في اسمها ملحقة باسم إحدى الولايات الأمريكية.
 صممت هذه الطائرة لتبقى في الخدمة حتى سنة 2040 وقد تم إطلاق العديد من البرامج لتحديثها وتطويرها خاصة برنامج يهدف إلى تسريع إنتاج المواد الممتصة للرادار التي تحتاج لها الطائرة لإصلاح الأعطاب في طلائها وقد تمكنت القوات الجوية الأمريكية من خفض مدة الانتظار في المرفئ من 36 أسبوعا إلى 12 أسبوع. كما يعتقد بعض الخبراء أن المصنعين يقبعون على دراسة إمكانية تغليف الطائرة بهالة من البلازما كحماية من الرادار ويستندون في ذلك إلى العديد من الأدلة كبعض الصور من مقطع فيديو لشركة نورثروب غرومان تظر تكثف أحمر اللون على جناحي الطائرة بالإضافة إلى أن ثمن الطائرة غير مبرر إذا إعتبرنا أنها تستعمل العديد من الأجزاء من موديلات طائرات أخرى كال B1 إلا أن الكثير من الخبراء الآخرين يعتقدون في صعوبة تحقيق هذه التقنية.
 بالإضافة إلى تقنية التخفي تحتوي الطائرة على رادار إيجابي (عكس رادار سلبي passiv) من نوع AN/APQ-181 صممته شركة Hughes وهو رادار من نوع Synthetic Aperture Radar أو اختصارا SAR كما تحتوي على نظام يتعرف على الرادار أو يكشف وجود الرادار يحمل اسم AN/APR-50 من إنتاج IBM Federals Systems وتحما أيضا نظام حرب إلكترونية أو تشويش يسمى ZSR-63. وتعتبر مواصفات هذه الآلات سرية إلا أنه هناك معلومات مفادها أن ال APR-50 يعمل في مدى ترددات بين 500 ميجاهرتز و 40 جيغاهرتز. وقد اضطر المهندسون إلى جعل مدخل الهواء إلى المحركات في صورة s للحفاظ على خاصية التخفي للطائرة بالإضافة إلى التخلي عن ال afterburner مما جعل الطائرة تحتاج إلى نظام ميكانيكي خاص عند الإقلاع والهبوط لتوفير كمية الهواء الأمثل للمحرك للاحتراق. كما أن جميع الأسلحة موجودة في جسم الطائرة حيث أن حملها خارجه تكبر المقطع العرضي الراداري.

الخصائص العامة

 المهمة الأولى : مقاتلة من النوع الثقيل متعددة الأدوار.
 المقاول الرئيسي : شركة نورثروب غرومان
 فريق المتعهدين :شركة بوينغ للطائرات العسكرية ،مجموعة هيوز لأنظمة الرادار, مجموعة جنرال إلكتريك لمحركات الطائرات والصناعات الجوية.
 اشتركت الـ B 2 في مستهل العمليات الحربية التي قادتها الولايات المتحدة الأمريكية التي أدت إلى احتلال العراق والإطاحة بنظام صدام حسين وكانت المرة الأولى التي تشترك فيها الـ B 2 مع القاصفات الثقيلة الرئيسية لدى القوة الجوية الأمريكية وهي الـ B 52 والـ B 1 B حيث نفذت غارة على مخبأ كانت الاستخبارت العسكرية الأمريكية تعتقد باختباء الرئيس العراقي فيه.
 الـ B 2 تكاد أن تكون الطائرة الوحيدة لدى القوة الجوية للولايات المتحدة التي لا تتمركز في أي قاعدة جوية خارج حدود أراضي الولايات المتحدة ويحيط بها هالة من التعتيم الإعلامي بغية الحفاظ على أسرارها العسكرية الدقيقة. وقد كانت معظم الطائرات في البداية تتمركز في قاعدة Whiteman الجوية في ميسوري. ويرجع العديد من الخبراء ذلك إلى الدعم اللوجيستي الهائل الذي تحتاجه هذه الطائرة للقيام بمهامها إلى درجة أن الولايات المتحدة الأمريكية لا تستطيع إلا أن تستعمل نصف طاقمها من هذه الطائرات في المرة. كما أن أحد أسباب هذا العمل اللوجيستي الضخم إلى جانب الحفاظ على السرية هو أن طلاء أو المواد الممتصة للرادار التي تتكون منها هذه الطائرة حساسة جدا ضد الرطوبة والحرارة وأي ضرر في هذا الطلاء سيؤدي إلى تكبير المقطع العرضي الراداري للطائرة مما يجردها من حمايتها الفعالة الوحيد. وقد قام سلاح الجو الأمريكي بتصميم مرافئ محمولة خاصة للطائرة تسمى B-2 Shelter System أو اختصارا B2SS تلغ تكلفة كل واحد منه 2.5 مليون دولار وتحتاج إلى 29 رحلة لطائرات C-130 لنقلها من مكان لآخر مما فتح إمكانية تمركز الطائرة خارج الولايات المتحدة الأمريكية بالإضافة إلى بناء قواعد غوام في المحيط الهادي وقاعدة سان دياغو في المحيط الهندي وفارفورد في إنجلترا.

تقليص المقطع العرضي الراداري وخصائصه

 يعتبر المقطع العرضي الراداري للطائرة الحماية الحقيقية الفعالة الوحيدة للطائرة لذلك فإن الباحثين لم يدخروا جهدا في مراعاة هذا الجانب في كثير من الأحيان على حساب خاصيات أخرى للطائرة كالسرعة وقدرة المناورة. وتعتمد الطائرة أساسا في تضليلها للرادار على 3 مبادئ فيزيائية سنحاول وصفها في ما يلي وهي تدمير الذبذبة الكهرومغناطيسية وامتصاصها وإرجاعها.

تدمير الموجة الكهرومغناطيسية
 نظريا يمكن تدمير موجة كهرومغناطيسية (أي موجات الرادار) عن طريق إرسال موجة معاكسة بنفس التردد والقوة لكن بطور معكوس حيث يكون مجموع الموجتين صفرا. وتصنف هذه الطريقة ضمن خانة الطرائق الإيجابية active في مقاومة الرادار واستعمالها يكون عادة في ميدان الترددات المنخفضة حيث يصعب استعمال المواد الممتصة للرادار في هذا المدى. وتمتلك البي 2 العديد من الآلات لهذا الغرض لكن مواصفاتها سرية مثل ال ZSR-63.

امتصاص الموجات الكهرومغناطيسية
 لبعض المواد قابلية امتصاص أشعة الردار أو الموجات الكهرومغناطيسية وتدعى عامة RAM اختصارا لمادة ماصة للرادار Radar Absorbent Materials.
 و تقسم هذه المواد إلى نوعين نوع يطلق عليه اسم ممتص متردد وهو نوع مصمم عادة ضد تردد معين للرادار أما النوع الثاني فيسمى ممتص عالي المدى وهو مصمم ليمتص مدى كامل من ترددات الرادار. ولعل من أقدم وربما أشهر الآلات في مجال امتصاص الموجات هو ما يعرف بشاشة سالسبيري Salisbury screen وهي آلة تجريبية تبين طريقة عمل المواد الممتصة للرادار الترددية وتتكون من 3 طبقات مرصوصة خلف بعضها تنعكس على أولها جزء من الأشعة الرإدارية في حين يمر جزء من الأشعة عبر الطبقة الوسطى التي يبلغ سمكها ربع طول موجة الرادار فيتم إضعافه وأخير يتم إرجاع الموجة عند الطبقة الأخيرة بطور معكوس تقريبا لتخرج من شاشة سالسبيري وتتحد مع الموجة المنعكسة الأولى وتكون بذلك مجموع الموجتين صفرا، مما يجعل الرادار الذي ينتظر انعكاس الموجة الكهرومغناطيسية لتسجيل وجود الطائرة غير قادر على رؤيتها أو أنه في أحسن الأحوال لا يرى سوى توقيعا رإداريا صغير الحجم. عيب هذه الطريقة هي أنها لا تمتص إلا نوعا واحدا أو طول موجة واحد مما يجعل رادارا يبث بموجات مختلفة الطول يكتشف الطائرة بالإضافة إلى سمك هذه المادة حيث أن شاشة سالسبيري تعمل في مدى 100 ميغاهرتز يجب أن يكون سمكه 75 سنتمترا وإذا أردنا أن نصمم مادة مضادة للرادار بهذه الطريقة فإنه يجب تجميع شاشات مختلفة تعمل كل منها في طول موجة آخر وهو ما يسمى بشاشة جومان Jaumann screen مما سيجعل المادة أكثر سمكا (ووزنا). البديل لهذه المادة الممتصة هو المواد الممتصة المغناطيسية التي تعتمد على تحويل موجة الرادار وتبديدها في صورة حرارة عوض عكسها. ويدخل في تكوين هذه المواد الفيرريت النيكل الكوبالت والحديد الكربونيلي مما يجعل منه قابلا للتأكسد بالإضافة إلى أن وصوله إلى درجات حرارة تعادل 500 درجة مئوية تزيد في هذا التآكل وهذا عيب من عيوب هذا النوع من المواد إلا أن سمكه يكون 10 مرات أقل من سمك المواد الممتصة بالانعكاس. في الأخير يجدر بالذكر أن الممتصات من النوع الأول مثلى للترددات العالية في حين أن المواد الممتصة المغناطيسية أمثل للترددات المنخفضة مما جعل مصممي البي 2 يستعملون كلا النوعين لصنع طلاء أو قشرة تعمل في مدى واسع من الترددات إلا أن ذلك لم يمكنهم من التغلب على حساسية الطلاء وقابليته المرتفعة للعطب.

عكس الأشعة الرادارية

 صمم شكل البي 2 بحيث أن شكلها وحتى بعض الآلات الداخلية لا تعطي إلا مقطعا راداريا صغيرا حيث حرص المصممون أن لا يرتطم الشعاع الراداري على زوايا قائمة حتى لا يتم إرجاع الإشارات إلى الرادار. حيث أن معظم الرادارات اليوم تجمع بين آلية بث الموجة الرادارية والمستقبل الراداري. لذلك فإن البي 2 ترجع الإشارة الرادارية في كل الإتجاهات إلا في إتجاه الرادار. وبما أن الطائرة مصممة لتحلق في علو شاهق وأن رصدها سيتم من محطات أرضية فقد تم تركيب المحركات فوق الجناح وليس تحته كما تم إخفاء كل الأسلحة والآلات في داخل الطائرة وليس تحتها كما في الطائرات الأخرى.
 كما تم استعمال المواد الممتصة عند مداخل الهواء للمحركات حيث أنها كانت ستعطي مقطعا رإداريا كبيرا. كما أن تركيب المحركات فوق الجناح ولد مشكلة أن المحركات لا تتحصل على الكميات اللازمة من الهواء خاصة عن الإقلاع والهبوط مما جعل تصميم نظام ميكانيكي يزيد في تدفق الهواء يتم إخراجه من جسم الطائرة عند الإقلاع والهبوط. كما تم تصميم مدخل الهواء بطريقة لا تعكس أشعة الرادار في إتجاهه. كما تم التخلي عن استعمال البراغي في تركيب الطائرة حيث يتم إلصاق أو لحم مكونات الطائرة.
 كما استعملت تقنية تسمى ال blending في توصيل الأجنحة بالجسم وهي تقنية تعني عدم بناء زوايا قائمة بين جسم الطائرة وجناحها. كما تم جعل جناح الطائرة منحنيا ب 55 درجة إلى الخلف تقريبا مم يجعل موجات الرادار تنعكس بزاوية 110 درجات تقريبا بالإضافة إلى أن هذا الشكل للأجنحة يحد أو يحول دون تكون تكثف للماء مما قد يكشف الطائرة للعدو إلا أن تكثفا قد يحصل عند طيران الطائرة بسرعة عالية في جو مشبع بالماء فوق البحر مثلا (ظاهرة براندتل غولرت سنغولاريتي Prandtl-Glauert).
 كما تم تصميم مؤخرة الأجنحة في شكل مثلثات حيث أنه من المعروف أن هذه المنطقة تساهم مساهمة كبيرة في توسيع المقطع الرإداري. وتم أيضا على مستوى قمرة القيادة استعمال فلم من الإنديوم والذهب لتقليص التوقيع الراداري.

أنظمة رادار مضادة لتقنية التخفي

 نظام نوستراداموس الفرنسي
 نظام رادار كولشوغا
 نظام Vera-E لشركة Era التشيكية
 نظام Silent Sentry لشركة لوكهيد مارتن الذي يعمل على مدى FM

انظر أيضا
 تقنية التخفي
 ماكدونل دوجلاس إيه-12 آفينجر الثانية
 إف/إيه-18إي/إف سوبر هورنت
 إف - 117 نايت هوك
 إف - 22 رابتور
 إف-35 لايتنيغ الثانية

مراجع

وصلات خارجية
 المزيد عن الطائرة بي 2 سبيرت

أجنحة طائرة
طائرات شبح
طائرات عسكرية 1980–1989
طائرات نورثروب
طائرات نورثروب غرومان
قاذفات قنابل أمريكية 1980–1989
قاذفة قنابل تكتيكية
مشاريع سوداء
نفث رباعي

نورثروب غرومان بي 2 سبيرت


Gram-positive bakterier er en klasse af bakterier, som er kendetegnet ved, at de, i modsætning til gram-negative bakterier,  farves blå ved en gramfarvning. Forskellen skyldes forskelle i opbygningen af cellevæggene. Gram-positive celler er kendetegnet ved at have et tykt lag peptidoglycan, samt ved at indeholde teikoidsyrer, der bidrager til strukturen og den negative ladning. Modsat gram-negative bakterier, kan nogle arter danne sporer.

Gram-positive bakteriers vækst hæmmes af normalt af penicillin men mange bakterier udvikler antibiotikaresistens også mod penicillin.

Kendetegn

Man finder almindeligvis følgende kendetegn hos de Gram-positive bakterier:

 En meget tyk cellevæg, bestående af peptido-glycan
 Hvis bakterien har en flagel, har denne to støttende ringe
 Der findes teikoidsyrer, der virker som chelater og i visse tilfælde som klæbestof
 Der er ingen lipoproteiner

Eksempler på Gram-positive bakterier
Typiske gram-positive bakterier er:
 Aerobe sporedannende bacilli
 Bacillus anthracis (Miltbrand)
 Anaerobe sporedannende bacilli
 Clostridium botulinum (Pølseforgiftning)
 Clostridium tetani (Stivkrampe)
 Clostridium perfringens (Gasgangræn)
 Clostridium novyi (Gasgangræn)
 Clostridium septicum (Gasgangræn)
 Clostridium difficile (Antibiotika associeret tyktarmsbetændelse)
 Corynebakterier
 Corynebacterium diphteriae (Difteri)
 Corynebacterium vaginale
 Staphylococcus aureus (Betændelse, Tamponsyge)
 Bacillus subtilis
 Lactobacillus acidophilus (normal tarmflora)
 Lactococcus lactis (Surmælksprodukter)
 Bacillus thuringiensis (Biologisk bekæmpelse)
 Bacillus subtilis

Se også
 Gram-negative bakterier

Henvisninger

Mikrobiologi
Bakterier

Gram-positive bakterier


Lake Gunn ist ein See in der Region  auf der Südinsel Neuseelands im  Fiordland National Park.

Der kleine See liegt unmittelbar am von Te Anau zum / führenden State Highway 94 im Eglinton Valley. Der See wird vom Westzweig des Eglinton River durchflossen und ist von heimischer Vegetation umgeben. In der Nähe liegen die kleineren Seen Lake Fergus und Lake McKellar. Die Wasserscheide zwischen dem Eglinton River und / befindet sich 4 km nördlich des Sees.

Der See wurde nach George Gunn benannt, einem Farmer, der den See 1861 entdeckte.

Siehe auch
 Liste der Seen in Neuseeland

Weblinks

Einzelnachweise

Gunn, Lake
Gunn, Lake
SGunn

Lake Gunn


Mildred Macfarlan Barnard, également connue sous le nom de Mildred Macfarlan Prentice ( - ) est une biométricienne, mathématicienne et statisticienne australienne.

Enfance et éducation
Barnard est née à Melbourne le 5 août 1908. Sa mère, Jessie Margaret Barnard, aide à fonder le Federal Territory War Food Fund. Son père, Robert James Allman Barnard, est professeur fondateur de mathématiques au Collège militaire royal de Duntroon près de Canberra, où la famille déménage en 1911. Ils retournent à Melbourne dans les années 1920, lorsque le père de Barnard occupe le poste de maître de conférences à l'Université de Melbourne.

Barnard entre à l'Université de Melbourne en 1927. Elle remporte une bourse Dixson en 1930, la même année où elle obtient un bachelor avec mention en mathématiques. Elle ajoute un B.S. en physique en 1931 et un M.S. en 1932. Sa thèse de maîtrise concerne la mécanique continue d'une plaque mince fissurée et est supervisée par John Henry Michell.

À la recherche d'un sujet qui la mettrait davantage en contact avec d'autres personnes, et découragée par les perspectives d'emploi pour les mathématiciens et les physiciens en Australie, les sujets d'intérêts de Barnard se déplacent vers la biométrie. Elle commence ses études de doctorat en statistique avec Ronald Aylmer Fisher dans le laboratoire Galton à l'University College de Londres en 1934. Elle publie trois articles dans cette période, sur craniométrie, des expériences factorielles et les , et a obtenu son doctorat en 1936.

Carrière
Après avoir terminé ses études, Barnard retourne en Australie et devient biométricienne adjointe à la Division des produits forestiers du Conseil pour la recherche scientifique et industrielle, à partir de 1936. Bien que centré à Melbourne, son poste implique également de passer du temps à Canberra et à Sydney. Pendant qu'elle est au CSIR, elle travaille avec Betty Allan. Les sujets sur lesquels Barnard étudie sont le « pouvoir de maintien des vis d'auto et la facilité d'entretien des traverses de chemin de fer et des poteaux télégraphiques ». Dans le cours normal des événements, elle aurait perdu le poste lorsqu'elle se marie en 1939, mais le déclenchement de la Seconde Guerre mondiale et le besoin de bois dans les avions entraînent une plus grande demande pour son bureau, sa démission est donc retardée jusqu'à la naissance de son premier enfant en 1941.

Tout en élevant une famille, elle enseigne à temps partiel à l'Université de Melbourne jusqu'à ce qu'elle et sa famille déménagent à Brisbane, où son mari a trouvé un poste de professeur de génie électrique à l'Université du Queensland. Elle y poursuit ses cours à temps partiel et, en 1970, elle est nommée maître de conférences en statistique mathématique à l'Université du Queensland.

En 1972, elle devient la première présidente (1972) de la branche de Brisbane de la Société biométrique internationale, région d'Australasie.

Elle est décédée à Brisbane le 9 mars 2000.

Publications
Le livre de Barnard Elementary Statistics for Use in Timber Research (avec Neil Ditchburn, CSIRO, 1956) a été publié après avoir été imprimé deux fois pour l'usage du CSIRO.

Références

Liens externes

Professeur à l'université du Queensland
Professeur à l'université de Melbourne
Étudiant de l'University College de Londres
Étudiant de l'université de Melbourne
Statisticienne
Mathématicienne australienne
Statisticien australien
Décès en mars 2000
Naissance en août 1908
Décès à 91 ans

Mildred Barnard


Michael Anthony Hill (Alexandria, Luisiana, ) é um matemático estadunidense, especialista em topologia algébrica.

Estudou na Universidade Harvard (bacharelado em 2002) e no Instituto de Tecnologia de Massachusetts, onde obteve um doutorado em 2006, orientado por Michael Jerome Hopkins, com a tese Computational Methods for Higher Real K-Theory with Applications to Tmf. Foi inicialmente pós-doutorando na Universidade Harvard e mais tarde Whyburn Instructor e depois professor assistente e a partir de 2010 professor associado na Universidade da Virgínia. Em 2015 foi para a Universidade da Califórnia em Los Angeles.

Com Douglas Ravenel e Michael Jerome Hopkins resolveu o problema do invariante 1 de Kervaire em 2009. O problema questiona sobre as possíveis dimensões das variedades com o invariante 1 de Kervaire (de acordo com Michel Kervaire) e era um problema aberto há muito tempo de topologia algébrica. Lidou com a teoria da homotopia e formas modulares em topologia.

Foi palestrante convidado do Congresso Internacional de Matemáticos em Seul (2014: On the non-existence of elements of Kervaire invariant one). Em 2022 recebeu o Prêmio Oswald Veblen de Geometria.

Ligações externas
Michael A. Hill em people.virginia.edu
CV

Matemáticos dos Estados Unidos do século XXI
Alunos da Universidade Harvard
Naturais de Alexandria (Luisiana)
Pessoas vivas

Michael Anthony Hill


ملعب ألفريدو دي ستيفانو هو ملعب تم افتتاحه في 9 مايو 2006, يقع في مدينة ريال مدريد الرياضية وتم تسميته بأحد أهم اللاعبين الذي سطروا أسمائهم بأحرف من ذهب في تاريخ ريال مدريد وهو ألفريدو دي ستيفانو. وهذا الملعب يستخدم غالباً لتمارين فريق ريال مدريد وأيضاً يستضيف مباريات أكاديمية ريال مدريد ومباريات ريال مدريد كاستيا ولعب فريق ريال مدريد الأول بعض مباريات موسم 2020 على ارضية هذا الملعب بسبب أعمال التجديد في ملعب السنتياغو برنابيو خلال تلك الفترة.

والملعب يعتبر حاليا ضمن مدينة ريال مدريد الرياضية، والمنشأة الجديدة لتمارين الفريق تقع خارج حدود المدينة مدريد في منطقة تسمى فالديبابيس. والملعب يمنكه استيعاب ما يقارب 12,000 متفرج. لكن في عام 2012 نصبت مدرجات جديدة لتصبح الطاقة الإستيعابية 8.400 متفرج.

وتم افتتاح الملعب باجراء مباراة ضد فريق ستاد دي ريميس الفرنسي، كإعادة لذكريات لقائات الفريقين في أول نهائي لبطولة دوري أبطال أوروبا عام 1956، وانتهى اللقاء بفوز ريال مدريد بنتيجة 6–1. سجل أهداف الريال كل من سيرجيو راموس، أنتونيو كاسانو (هدفين)، روبيرتو سولدادو (هدفين) وهدف لخورادو.

مراجع

ريال مدريد فيمينينو
ريال مدريد كاستيا
ملاعب رياضية في مدريد
ملاعب رياضة اكتملت في 2006
ملاعب كرة قدم في مدريد
ملاعب كرة قدم في منطقة مدريد
منشآت ريال مدريد

ملعب ألفريدو دي ستيفانو


An Encyclia garciae-esquivelii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Germán Carnevali ngan Ivón Mercedes Ramírez Morillo. An Encyclia garciae-esquivelii in nahilalakip ha genus nga Encyclia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Encyclia

Encyclia garciae-esquivelii


සිදුවීම්

ක්‍රි.ව. 1600 ට පෙර

 484 - වැන්ඩල්ස්හි හුනෙරික් රජු නිසීන් බිෂොප්වරුන් වෙනුවට ඒරියන් බිෂොප්වරුන් ආදේශ කර ඇත, සමහරක් කෝර්සිකා වෙත පිටුවහල් කළේය.
 1303 – පළමු ස්කොට්ලන්ත නිදහස් සටනේදී රොස්ලින් සටනේදී ඉංග්‍රීසීන් පරාජයට පත් විය.
 1386 - නේපල්ස් සහ හංගේරියාවේ III වන චාල්ස් රජු බුඩාහිදී ඝාතනය කරන ලදී.
 1525 – ස්පාඤ්ඤ-ඔස්ට්‍රියානු හමුදාවක් පාවියා සටනේදී ප්‍රංශ හමුදාවක් පරාජය කරන ලදී.
 1527 – ප්‍රාග්හි බොහීමියාවේ රජු ලෙස I වන ෆර්ඩිනන්ඩ් රාජාභිෂේකය.
 1538 - ශුද්ධ වූ රෝම අධිරාජ්‍යයා වූ I වන ෆර්ඩිනන්ඩ් සහ හංගේරියාවේ සහ ක්‍රොඒෂියාවේ ජෝන් සපෝලියා රජු අතර නාගිවාරාඩ් ගිවිසුම.
 1582 – පාප්තුමාගේ බුල් ඉන්ටර් ග්‍රැවිස්සිමා සමඟින්, ග්‍රෙගරි XIII වන පාප් වහන්සේ ග්‍රෙගෝරියානු දින දර්ශනය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.
 1597 - කුඩ්ගල් යුද්ධයේ අවසන් සටන ඔස්ට්රොබොත්නියා හි ඉල්මජෝකි හි සන්තාවුරි කන්දෙහි සිදු විය.

ක්‍රි.ව. 1601 ත් 1900 ත් අතර

 1607 – ඔපෙරාවක් ලෙස පිළිගත් පළමු කෘතිවලින් එකක් වන ක්ලෝඩියෝ මොන්ටෙවර්ඩිගේ L'Orfeo එහි මංගල කාර්ය සාධනය ලබා ගනී.
 1711 – ලන්ඩන් වේදිකාව සඳහා ලියන ලද පළමු ඉතාලි ඔපෙරාව වන ජෝර්ජ් ෆ්‍රෙඩ්රික් හැන්ඩෙල් විසින් රචිත රිනාල්ඩෝ මංගල දර්ශනය විය.
 1739 - කර්නාල් සටන: ඉරාන පාලක නාදර් ෂාගේ හමුදාව ඉන්දියාවේ මෝගල් අධිරාජ්‍යයා වූ මුහම්මද් ෂාගේ හමුදාවන් පරාජය කළේය.
 1803 – මාර්බරි එදිරිව මැඩිසන් හිදී, එක්සත් ජනපදයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අධිකරණ සමාලෝචන මූලධර්මය ස්ථාපිත කළේය.
 1809 - ලන්ඩනයේ ඩ්‍රුරි ලේන් රඟහල බිමට දැවී ගිය අතර, එහි හිමිකරු, අයර්ලන්ත ලේඛක සහ දේශපාලනඥයෙකු වූ රිචඩ් බ්‍රින්ස්ලි ෂෙරිඩන් අනාථ විය.
 1821 - ඉගුවාලා සැලැස්ම සමඟ ස්පාඤ්ඤයෙන් නිදහස් වීමේ මෙක්සිකානු යුද්ධයේ අවසන් අදියර.
 1822 - ලෝකයේ පළමු ස්වාමිනාරායන් දේවාලය වන අහමදාබාද් හි ශ්‍රී ස්වාමිනාරායන් මන්දිරය විවෘත කරන ලදී.
 1826 - යන්ඩබෝ ගිවිසුම අත්සන් කිරීම පළමු ඉංග්‍රීසි-බුරුම යුද්ධයේ අවසානය සනිටුහන් කරයි.
 1831 - ඉන්දියානු ඉවත් කිරීමේ පනතට අනුකූලව පළමු ඉවත් කිරීමේ ගිවිසුම වන නැටුම් රැබිට් ක්‍රීක් ගිවිසුම ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. මිසිසිපි හි චොක්ටාව්වරු බටහිරින් ගෙවීම් සහ ඉඩම් සඳහා හිලව් කිරීම සඳහා ගඟට නැඟෙනහිරෙන් ඉඩම් ලබා දෙති.
 1848 - ප්‍රංශයේ ලුවී-පිලිප් රජු සිහසුන අත්හරී.
 1854 - සිදුරු සහිත රතු පාට සතයක් නිල වශයෙන් බෙදා හැරීම සඳහා නිකුත් කරන ලද පළමු සිදුරු සහිත තැපැල් මුද්දරය බවට පත් විය.
 1863 - ඇරිසෝනා එක්සත් ජනපද භූමියක් ලෙස සංවිධානය කරන ලදී.
 1868 - ඇන්ඩෘ ජොන්සන් එක්සත් ජනපද නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලය විසින් දෝෂාභියෝගයට ලක් කළ එක්සත් ජනපදයේ පළමු ජනාධිපති බවට පත්විය. පසුව ඔහු සෙනෙට් සභාවේදී නිදොස් කොට නිදහස් කරනු ලැබේ.
 1875 - එස්එස් ගොතන්බර්ග් නෞකාව මහා බාධක පරයට වැදී ඕස්ට්‍රේලියානු නැගෙනහිර වෙරළට ඔබ්බෙන් ගිලී ගිය අතර, ඉහළ පෙළේ සිවිල් සේවකයින් සහ ප්‍රභූවරුන් ගණනාවක් ඇතුළුව ආසන්න වශයෙන් 100 දෙනෙකු මිය ගියහ.
 1876 – එඩ්වඩ් ග්‍රීග්ගේ ආනුෂංගික සංගීතය සහිත හෙන්රික් ඉබ්සන්ගේ නාට්‍යයක් වන Peer Gynt හි වේදිකා මංගල දර්ශනය නෝර්වේ හි ක්‍රිස්ටිනියා (Oslo) හි සිදු විය.
 1881 - චීනය සහ රුසියාව චීන-රුසියානු ඉලි ගිවිසුම අත්සන් කළහ.
 1895 - කියුබානු නිදහස් සටන ආරම්භ කරමින් සන්තියාගෝ ඩි කියුබාව අසල නගරයක් වන බෙයාර් හි විප්ලවය ආරම්භ විය; 1898 ස්පාඤ්ඤ-ඇමරිකානු යුද්ධයත් සමග යුද්ධය අවසන් වේ.

ක්‍රි.ව. 1901 ට පසු

 1916 - කොරියාවේ ආණ්ඩුකාර ජනරාල්වරයා හැන්සන්ගේ රෝග රෝගීන් වෙන් කිරීම සඳහා සොරොක්ඩෝ හි ජාහියොන් නමින් සායනයක් පිහිටුවන ලදී.
 1917 - පළමු ලෝක සංග්‍රාමය: එක්සත් රාජධානියේ එක්සත් ජනපද තානාපති වෝල්ටර් හයින්ස් පිටුවට සිමර්මන් ටෙලිග්‍රාම් ලබා දී ඇති අතර, මෙක්සිකෝව එක්සත් ජනපදයට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කළහොත් නිව් මෙක්සිකෝව, ටෙක්සාස් සහ ඇරිසෝනා මෙක්සිකෝවට නැවත පැමිණීම සහතික කිරීමට ජර්මනිය ප්‍රතිඥා දෙයි.
 1918 – එස්තෝනියානු නිදහස් ප්‍රකාශය.
 1920 - මාස තුනකට පෙර පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියක් (පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී) ලෙස තේරී පත්වීමෙන් පසු එක්සත් රාජධානියේ මහජන මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ කතා කළ පළමු කාන්තාව බවට නැන්සි ඇස්ටර් පත්විය.
 1920 - ජර්මනියේ මියුනිච් හි හොෆ්බ්‍රවුහවුස් බියර් ශාලාවේදී ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් විසින් නාසි පක්ෂය (NSDAP) ආරම්භ කරන ලදී.
 1942 - දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය සෝවියට් නාවික හමුදාව විසින් MV ස්ට්‍රූමාව ටෝපිඩෝ කර දැමීමෙන් පසු රුමේනියානු යුදෙව් සරණාගතයින් හත්සිය අනූඑකක් සහ කාර්ය මණ්ඩල සාමාජිකයින් මිය ගියහ.
 1942 - දෙවන ලෝක සංග්‍රාමය - ලොස් ඇන්ජලීස් සටන: ව්‍යාජ අනතුරු ඇඟවීමක් ගුවන් යානා නාශක ප්‍රහාරයකට තුඩු දුන් අතර එය පෙබරවාරි 25 වන දින අලුයම දක්වා පැවතුනි.
 1945 - ඊජිප්තු අගමැති අහමඩ් මහීර් පාෂා නියෝගයක් කියවීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුවේදී මරා දමන ලදී.
 1946 - පෙරොන්වාදය ලෙස හැඳින්වෙන දේශපාලන ව්‍යාපාරයේ නිර්මාතෘ කර්නල් ජුවාන් පෙරොන් ආර්ජන්ටිනාවේ ජනාධිපති ලෙස ඔහුගේ පළමු ධුර කාලය සඳහා තේරී පත් විය.
 1949 - 1948 අරාබි-ඊශ්‍රායල් යුද්ධයේ සතුරුකම් විධිමත් ලෙස අවසන් කිරීම සඳහා සටන් විරාම ගිවිසුම් අත්සන් කරන ලදී.
 1961 - සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය කිරි වෙහෙර සෑය ප්‍රතිසංස්කරණයට මුල්ගල තැබීම.
 1967 – සංස්කෘතික විප්ලවය: ෂැං චුන්කියාඕ විසින් ෂැංහයි මහජන කොමියුනය විසුරුවා හැරීම නිවේදනය කරයි, එහි ප්‍රාදේශීය පාලනය විප්ලවවාදී කමිටුවක් මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය කරයි.
 1968 - වියට්නාම් යුද්ධය: ටෙට් ප්‍රහාරය නතර විය; Ngo Quang Truong විසින් මෙහෙයවන ලද දකුණු වියට්නාම හමුදා Hué බලකොටුව නැවත අත්පත් කර ගත්හ.
 1971 - ඕල් ඉන්දියා ෆෝවර්ඩ් බ්ලොක් එහි සභාපති හේමන්ත කුමාර් බෝස් දින තුනකට පෙර මරා දැමීමෙන් පසු හදිසි මධ්‍යම කාරක සභා රැස්වීමක් පැවැත්වීය. පී.කේ. නව සභාපතිවරයා ලෙස මුකියා තේවාර් පත් කෙරේ.
 1976 - 1976 කියුබාවේ ව්‍යවස්ථාව විධිමත් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.
 1978 - යුබා ප්‍රාන්ත පහ කැලිෆෝනියාවේ අතුරුදහන් විය. ඔවුන්ගේ සිරුරු හතරක් හමුවන්නේ මාස හතරකට පසුවය.
 1981 - කොරින්ත් බොක්ක භූමිකම්පාව උපරිම තීව්‍රතාවයකින් මධ්‍යම ග්‍රීසියට බලපෑවේය. පුද්ගලයන් 22 දෙනෙකු මිය ගිය අතර, 400 ක් තුවාල ලැබූ අතර, හානිය ඩොලර් මිලියන 812 කි.
 1983 - එක්සත් ජනපද කොන්ග්‍රසයේ විශේෂ කොමිසමක් දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී ජපන් ඇමරිකානු සිරගත කිරීම හෙළා දකී.
 1984 - ටිරෝන් මිචෙල් ලොස් ඇන්ජලීස් හි 49 වන වීදි ප්‍රාථමික පාසලට වෙඩි තබා ළමුන් දෙදෙනෙකු මරා දමා තවත් 12 දෙනෙකුට තුවාල කළේය.
 1989 - යුනයිටඩ් එයාර්ලයින්ස් ගුවන් යානය 811, හොනොලුලු සිට නවසීලන්තය බලා පියාසර කරමින් සිටියදී ඉරිතලා, ව්‍යාපාරික පන්තියේ කොටසෙන් මගීන් නව දෙනෙකු පුපුරවා හැරියේය.
 1991 - ගල්ෆ් යුද්ධය: ගොඩබිම් භටයන් සෞදි අරාබි දේශසීමා තරණය කර ඉරාකයට ඇතුළු වන අතර එමඟින් යුද්ධයේ බිම් අදියර ආරම්භ විය.
 1996 - මියාමි පදනම් කරගත් Brothers to the Rescue කණ්ඩායම විසින් මෙහෙයවනු ලබන සිවිල් ගුවන් යානා දෙකක් කියුබානු ගුවන් හමුදාව විසින් ජාත්‍යන්තර මුහුදේදී වෙඩි තබා බිම හෙළන ලදී.
 1999 - චයිනා සවුත්වෙස්ට් එයාර්ලයින්ස් ෆ්ලයිට් 4509, Tupolev Tu-154 ගුවන් යානයක්, චීනයේ ෂෙජියැන්ග් හි වෙන්ෂෝ හි Wenzhou Longwan ජාත්‍යන්තර ගුවන් තොටුපළ වෙත ළඟා වීමේදී කඩා වැටුණි. යානයේ සිටි 61 දෙනාම මිය ගියහ.
 2004 - අල් හොසීමා භූමිකම්පාව උපරිම තීව්‍රතාවයකින් උතුරු මොරොක්කෝවට පහර දුන්නේය. අවම වශයෙන් පුද්ගලයින් 628 ක් මිය ගොස් 926 ක් තුවාල ලබා ඇති අතර 15,000 ක් පමණ අවතැන් වී ඇත.
 2006 - පිලිපීන ජනාධිපති ග්ලෝරියා මැකපාගල් ඇරෝයෝ විසින් 1017 ප්‍රකාශනය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර, සිදුවිය හැකි හමුදා කුමන්ත්‍රණයක් යටපත් කිරීමේ උත්සාහයක් ලෙස රට හදිසි තත්වයක් තුළ තබයි.
 2007 - ජපානය සිය සිව්වන ඔත්තු චන්ද්‍රිකාව දියත් කරන අතර, උතුරු කොරියාව වැනි විභව තර්ජන නිරීක්ෂණය කිරීමේ හැකියාව වැඩි කරයි.
 2008 - ෆිදෙල් කැස්ත්‍රෝ වසර 32 කට පසු කියුබාවේ ජනාධිපති සහ අමාත්‍ය මණ්ඩල ප්‍රධානියා ලෙස විශ්‍රාම ගියේය. ඔහු තවත් වසර තුනක් කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ ප්‍රධානියා ලෙස කටයුතු කරයි.
 2015 - ට්‍රක් රථයක ගැටීමෙන් 30 කට වැඩි පිරිසක් තුවාල ලබා කැලිෆෝනියාවේ ඔක්ස්නාඩ් හි මෙට්‍රොලින්ක් දුම්රියක් පීලි පැනීමකට ලක් විය.
 2016 - Tara Air Flight 193, de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter ගුවන් යානයක්, Pokhara ගුවන් තොටුපළේ සිට Jomsom ගුවන් තොටුපළ වෙත ගමන් කරමින් සිටියදී, Dhaulagiri කලාපයේ Myagdi දිස්ත්‍රික්කයේ Solighopte හි දී, 23 දෙනෙකුට මරු කැඳවමින්, අනතුරට පත් විය.
 2020 - 2020-2022 මැලේසියානු දේශපාලන අර්බුදය අවුලුවාලූ පකටාන් හරපාන් රජය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට ගත් උත්සාහයෙන් පසුව මහතීර් මොහොමඩ් මැලේසියාවේ අගමැති ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්විය.
 2022 - ඩොනෙට්ස්ක් සහ ලුහාන්ස්ක් ස්වාධීන රාජ්‍යයන් ලෙස පිළිගෙන දින කිහිපයකට පසු, රුසියානු ජනාධිපති ව්ලැඩිමීර් පුටින් යුක්රේනය පූර්ණ පරිමාණයෙන් ආක්‍රමණය කිරීමට නියෝග කළේය.

උපත්

ක්‍රි.ව. 1600 ට පෙර

 1103 – ජපානයේ ටෝබා අධිරාජ්‍යයා (වි. 1156)
 1304 - ඉබන් බතූතා, මොරොක්කෝ නීතිවේදියෙක්
 1413 - ලුවී, සැවෝයි ආදිපාද (වි. 1465)
 1463 – ජියෝවානි පිකෝ ඩෙලා මිරැන්ඩෝලා, ඉතාලි දාර්ශනිකයා (වි. 1494)
 1494 – ජොහාන් ෆ්‍රීස්, ඩෙන්මාර්ක රාජ්‍ය නායක (වි. 1570)
 1500 – V වන චාල්ස්, ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා (වි. 1558)
 1536 – VIII වන ක්ලෙමන්ට් පාප්තුමා (වි. 1605)
 1545 - ඔස්ට්‍රියාවේ ජෝන් (වි. 1578)
 1553 - චෙරුබිනෝ ඇල්බර්ටි, ඉතාලි කැටයම්කරු සහ චිත්‍ර ශිල්පියා (වි. 1615)
 1557 - මතියස්, ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා (වි. 1619)
 1593 - හෙන්රි ද වේරේ, ඔක්ස්ෆර්ඩ්හි 18 වැනි අර්ල්, ඉංග්‍රීසි සොල්දාදුව සහ රාජ සභිකයන් (වි. 1625)
 1595 - Maciej Kazimierz Sarbiewski, පෝලන්ත කතුවරයා සහ කවියා (වි. 1640)

ක්‍රි.ව. 1601 ත් 1900 ත් අතර

 1604 - Arcangela Tarabotti, වැනීසියානු කන්‍යා සොහොයුරිය සහ ස්ත්‍රීවාදියා (වි. 1652)
 1619 - චාල්ස් ලී බෲන්, ප්‍රංශ චිත්‍ර ශිල්පියා සහ න්‍යායාචාර්ය (වි. 1690)
 1622 - ජොහැන්නස් ක්ලෝබර්ග්, ජර්මානු දේවධර්මාචාර්ය සහ දාර්ශනික (වි. 1665)
 1709 - ජැක් ඩි වෝකන්සන්, ප්‍රංශ ඉංජිනේරු (වි. 1782)
 1721 - ජෝන් මැකින්ලි, අයර්ලන්ත-ඇමරිකානු වෛද්‍ය සහ දේශපාලනඥයා, ඩෙලවෙයාර් හි 1වන ආණ්ඩුකාර (වි. 1796)
 1723 - ජෝන් බර්ගොයින්, ඉංග්‍රීසි ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා (වි. 1792)
 1736 - චාල්ස් ඇලෙක්සැන්ඩර්, බ්‍රැන්ඩන්බර්ග්-ඇන්ස්බැක්හි මාග්‍රේව් (වි. 1806)
 1743 - ජෝසප් බෑන්ක්ස්, ඉංග්‍රීසි උද්භිද විද්‍යාඥ සහ ගවේෂක (වි. 1820)
 1762 - චාල්ස් ෆෙඩ්රික් හෝන්, ජර්මානු-ඉංග්‍රීසි නිර්මාපකයෙකු සහ අධ්‍යාපනඥයා (වි. 1830)
 1767 - සියම්හි II වන රාම (වි. 1824)
 1774 - ඇඩොල්ෆස් කුමරු, කේම්බ්‍රිජ් ආදිපාදවරයා (වි. 1850)
 1786 - මාර්ටින් ඩබ්ලිව්. බේට්ස්, ඇමරිකානු නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා (වි. 1869)
 1786 - විල්හෙල්ම් ග්‍රිම්, ජර්මානු මානව විද්‍යාඥයා, කර්තෘ සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 1859)
 1788 - ජොහාන් ක්‍රිස්ටියන් ඩාල්, නෝර්වීජියානු-ජර්මානු චිත්‍ර ශිල්පියා (වි. 1857)
 1827 - ලිඩියා බෙකර්, ඉංග්‍රීසි-ප්‍රංශ ක්‍රියාකාරිනිය (වි. 1890)
 1831 - ලියෝ වොන් කැප්රිවි, ජර්මානු ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, ජර්මනියේ චාන්සලර් (වි. 1899)
 1835 - ජුලියස් වොගල්, ඉංග්‍රීසි-නවසීලන්ත මාධ්‍යවේදියෙක් සහ දේශපාලනඥයෙක්, නවසීලන්තයේ 8 වැනි අගමැති (වි. 1899)
 1836 - වින්ස්ලෝ හෝමර්, ඇමරිකානු චිත්‍ර ශිල්පියෙක් සහ චිත්‍ර ශිල්පියෙක් (වි. 1910)
 1837 - රොසාලියා ද කැස්ත්‍රෝ, ස්පාඤ්ඤ කිවිඳිය (වි. 1885)
 1842 - ඇරිගෝ බොයිටෝ, ඉතාලි මාධ්‍යවේදියා, කතුවරයා සහ නිර්මාපකයෙකු (වි. 1918)
 1848 - ඇන්ඩෘ ඉන්ග්ලිස් ක්ලාක්, ඕස්ට්‍රේලියානු ඉංජිනේරු, නීතිඥ සහ දේශපාලනඥයා (වි. 1907)
 1852 - ජෝර්ජ් මුවර්, අයර්ලන්ත කතුවරයා, කවියෙකු සහ නාට්‍ය රචකයෙකු (වි. 1933)
 1868 - එඩ්වර්ඩ් ඇල්ෆොන්ස් ජේම්ස් ද රොත්ස්චයිල්ඩ්, ප්‍රංශ මූල්‍යකරු සහ පෝලෝ ක්‍රීඩකයා (වි. 1949)
 1869 – සාරා ඩුපොන්ට්, ඇමරිකානු ඡන්දදායකයා (වි. 1946)
 1874 - හොනස් වැග්නර්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා, පුහුණුකරු සහ කළමනාකරු (වි. 1955)
 1877 - රුඩොල්ෆ් ගාන්ස්, ස්විස් පියානෝ වාදකයෙක්, නිර්මාපකයෙක් සහ කොන්දොස්තර (වි. 1972)
 1877 - එටී රවුට්, ඕස්ට්‍රේලියානු-නවසීලන්ත අධ්‍යාපනඥයෙක් සහ ක්‍රියාකාරිකයෙක් (වි. 1936)
 1885 - චෙස්ටර් ඩබ්ලිව්. නිමිට්ස්, ඇමරිකානු අද්මිරාල් (වි. 1966)
 1885 - ස්ටැනිස්ලාව් ඉග්නසි විට්කිවිච්, පෝලන්ත කතුවරයා, කවියෙකු සහ චිත්‍ර ශිල්පියෙකු (වි. 1939)
 1890 - මාර්ජෝරි මේන්, ඇමරිකානු නිළිය (වි. 1975)
 1896 - රිචඩ් තෝර්ප්, ඇමරිකානු අධ්‍යක්ෂක සහ තිර රචක (වි. 1991)
 1898 - කර්ට් ටැංකිය, ජර්මානු නියමුවා සහ ඉංජිනේරු (වි. 1983)
 1900 - ඉර්ම්ගාඩ් බාර්ටෙනිෆ්, ජර්මානු-ඇමරිකානු නර්තන ශිල්පියෙක් සහ ශාරීරික චිකිත්සකයෙක්, නර්තන චිකිත්සාවේ ප්‍රමුඛ පුරෝගාමියා (වි. 1981)

ක්‍රි.ව. 1901 ට පසු

 1903 - ව්ලැඩිමීර් බාර්ටෝල්, ඉතාලි-ස්ලෝවේන කතුවරයා සහ නාට්‍ය රචක (වි. 1967)
 1908 - ටෙල්ෆර්ඩ් ටේලර්, ඇමරිකානු ජෙනරාල්, නීතිඥ සහ ඉතිහාසඥ (වි. 1998)
 1909 - අගෝස්තු ඩර්ලෙත්, ඇමරිකානු වංශකතා සහ කර්තෘ (වි. 1971)
 1914 - රැල්ෆ් අර්ස්කින්, ඉංග්‍රීසි-ස්වීඩන් ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියා, The Ark and Byker Wall නිර්මාණය කළේය.(වි. 2005)
 1914 - වෙල්ඩන් කීස්, ඇමරිකානු කතුවරයා, කවියෙකු, චිත්‍ර ශිල්පියෙකු සහ පියානෝ වාදකයෙකු (වි. 1955)
 1915 - ජිම් ෆෙරියර්, ඕස්ට්‍රේලියානු ගොල්ෆ් ක්‍රීඩකයා (වි. 1986)
 1919 – ජෝන් කාල් වෝර්නෙක්, ඇමරිකානු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියා (වි. 2010)
 1921 - අබේ විගොඩ, ඇමරිකානු නළුවා (වි. 2016)
 1922 - රිචඩ් හැමිල්ටන්, ඉංග්‍රීසි චිත්‍ර ශිල්පියා සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 2011)
 1922 - ස්ටීවන් හිල්, ඇමරිකානු නළුවා (වි. 2016)
 1924 - හැල් හෙරින්ග්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු (වි. 2014)
 1924 - එරික් නීල්සන්, කැනේඩියානු නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා, කැනඩාවේ 3වන නියෝජ්‍ය අගමැති (වි. 2008)
 1925 - බඩ් ඩේ, ඇමරිකානු කර්නල් සහ නියමු, ගෞරව පදක්කම්ලාභියා (වි. 2013)
 1926 - ඩේව් සෑන්ඩ්ස්, ඕස්ට්‍රේලියානු බොක්සිං ක්‍රීඩකයා (වි. 1952)
 1927 - එම්මානුවෙල් රිවා, ප්‍රංශ නිළිය (වි. 2017)
 1929 – Kintaro Ohki, දකුණු කොරියානු මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයා (වි. 2006)
 1930 - බාබරා ලෝරන්ස්, ඇමරිකානු නිරූපිකාවක් සහ නිළියක් (වි. 2013)
 1931 - ඩොමිනික් චියානිස්, ඇමරිකානු නළුවා සහ ගායකයා
 1931 - බ්‍රයන් ක්ලෝස්, ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු (වි. 2015)
 1932 - මයිකල් ලෙග්රෑන්ඩ්, ප්‍රංශ පියානෝ වාදකයෙක්, නිර්මාපකයෙක් සහ කොන්දොස්තර (වි. 2019)
 1932 - සෙල් මිලර්, ඇමරිකානු සැරයන් සහ දේශපාලනඥයා, ජෝර්ජියාවේ 79 වන ආණ්ඩුකාර (වි. 2018)
 1932 - ජෝන් වර්නන්, කැනේඩියානු-ඇමරිකානු නළුවා (වි. 2005)
 1933 - ජුදා ෆොක්මන්, ඇමරිකානු වෛද්‍ය සහ ජීව විද්‍යාඥ (වි. 2008)
 1933 - අලි මැස්රුයි, කෙන්යානු-ඇමරිකානු දේශපාලන විද්‍යාඥයා, දාර්ශනිකයා සහ ශාස්ත්‍රීය (වි. 2014)
 1933 - ඩේවිඩ් "ෆැට්හෙඩ්" නිව්මන්, ඇමරිකානු සැක්සෝෆෝන වාදක සහ නිර්මාපකයෙකු (වි. 2009)
 1934 - බෙටිනෝ ක්‍රැක්සි, ඉතාලි නීතිඥ සහ දේශපාලනඥයා, ඉතාලියේ 45 වැනි අගමැති (වි. 2000)
 1934 – ජොනී හිල්ස්, ඉංග්‍රීසි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා (වි. 2021)
 1934 - රෙනාටා ස්කොටෝ, ඉතාලි සොප්‍රානෝ
 1935 - රයිහෝර් බරදුලින්, බෙලාරුසියානු කවියෙක්, රචකයෙක් සහ පරිවර්තකයෙක් (වි. 2014)
 1936 - ගිලර්මෝ ඕ'ඩොනෙල්, ආර්ජන්ටිනාවේ දේශපාලන විද්‍යාඥ (වි. 2011)
 1936 – කැරොල් ඩි ඔනොෆ්‍රියෝ, ඇමරිකානු මහජන සෞඛ්‍ය පර්යේෂක (වි. 2020)
 1938 - ජේම්ස් ෆැරෙන්ටිනෝ, ඇමරිකානු නළුවා (වි. 2012)
 1938 - ෆිල් නයිට්, ඇමරිකානු ව්‍යාපාරික සහ දානපති, සම-ආරම්භක නයික්, ඉන්කෝපරේෂන්.
 1939 - ජමාල් නස්රුල් ඉස්ලාම්, බංග්ලාදේශ භෞතික විද්‍යාඥ සහ විශ්ව විද්‍යාඥ (වි. 2013)
 1940 - පීට් ඩුවෙල්, ඇමරිකානු නළුවා (වි. 1971)
 1940 - ජිමී එලිස්, ඇමරිකානු බොක්සිං ක්‍රීඩකයා (වි. 2014)
 1940 - ඩෙනිස් ලෝ, ස්කොට්ලන්ත පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ ක්‍රීඩා ක්‍රීඩකයා
 1941 - ජොනී සොමර්ස්, ඇමරිකානු ගායිකාවක් සහ නිළියක්
 1942 - පෝල් ජෝන්ස්, ඉංග්‍රීසි ගායකයෙක්, හාර්මොනිකා වාදකයෙක් සහ නළුවෙක්
 1942 - සීලියා කයේ, ඇමරිකානු නිළිය
 1942 - ජෝ ලිබර්මන්, ඇමරිකානු නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා
 1942 - ගයත්‍රි චක්‍රවර්ති ස්පිවැක්, ඉන්දියානු දාර්ශනිකයා, න්‍යායාචාර්ය සහ ශාස්ත්‍රීය
 1943 - කෙන්ට් හරුෆ්, ඇමරිකානු නවකතාකරු (වි. 2014)
 1943 - ගිගි මෙරෝනි, ඉතාලි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා (වි. 1967)
 1943 - පැබ්ලෝ මිලානේස්, කියුබානු ගායකයෙක්-ගීත රචකයෙක් සහ ගිටාර් වාදකයෙක්
 1944 - නිකී හොප්කින්ස්, ඉංග්‍රීසි යතුරුපුවරු වාදකය (වි. 1994)
 1944 - අයිවිකා රකාන්, ක්‍රොඒෂියාවේ නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා, ක්‍රොඒෂියාවේ 7 වැනි අගමැති (වි. 2007)
 1945 - බැරී බොස්ට්වික්, ඇමරිකානු නළුවා සහ ගායකයා
 1946 - ග්‍රිගරි මාර්ගුලිස්, රුසියානු ගණිතඥ සහ ශාස්ත්රාලික
 1947 - රූපට් හෝම්ස්, ඉංග්‍රීසි-ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක සහ නාට්‍ය රචක
 1947 - එඩ්වඩ් ජේම්ස් ඔල්මොස්, ඇමරිකානු නළුවා සහ අධ්‍යක්ෂ
 1948 - ජයලලිතා, ඉන්දීය නිළිය සහ දේශපාලනඥයා, තමිල්නාඩුවේ 16 වැනි මහ ඇමති (වි. 2016)
 1948 – ඩෙනිස් වෝටර්මන්, ඉංග්‍රීසි නළුවා (වි. 2022)
 1950 - ජෝර්ජ් තෝරෝගුඩ්, ඇමරිකානු සංගීතඥ
 1951 - ඩේවිඩ් ෆෝඩ්, උතුරු අයර්ලන්ත සමාජ සේවක සහ දේශපාලනඥයා
 1951 - ඩෙරෙක් රැන්ඩල්, ඉංග්‍රීසි ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා
 1951 - ඩෙබ්රා ජෝ රුප්, ඇමරිකානු නිළිය
 1951 - හෙලන් ෂේවර්, කැනේඩියානු නිළිය සහ අධ්යක්ෂ
 1951 - ලයිම්ඩෝටා ස්ට්‍රවුජුමා, ලැට්වියානු ආර්ථික විද්‍යාඥ සහ දේශපාලනඥයා, ලැට්වියාවේ 12 වැනි අගමැති
 1953 - ඇනටෝලි කොෂෙමියාකින්, සෝවියට් පාපන්දු ක්‍රීඩකයා (වි. 1974)
 1954 - ප්ලාස්ටික් බර්ට්රන්ඩ්, බෙල්ජියම් ගායක-ගීත රචක සහ නිෂ්පාදක
 1954 – ජුඩිත් ඔර්ටිස් කෝෆර්, පුවර්ටෝ රිකන් ඇමරිකානු සම්මානලාභී කතුවරයා (වි. 2016)
 1954 – අවුරෝරා ලෙවින්ස් මොරාලෙස්, පුවර්ටෝ රිකන් යුදෙව් ලේඛකයා සහ ක්‍රියාකාරිනිය
 1954 - කැනේඩියානු-ඇමරිකානු ක්‍රීඩා නිර්මාණකරුවෙකු සහ ක්‍රමලේඛකයෙකු වන සිද් මීයර් ශිෂ්ටාචාර මාලාව නිර්මාණය කළේය.
 1954 - මයික් පිකරිං, ඉංග්‍රීසි ඩීජේ සහ සැක්සෝෆොනිස්ට්
 1955 - ස්ටීව් ජොබ්ස්, ඇමරිකානු ව්‍යාපාරික, සම-ආරම්භක Apple Computer සහ Pixar (වි. 2011)
 1955 - එඩී ජොන්සන්, ඇමරිකානු පැසිපන්දු ක්‍රීඩකයා (වි. 2020)
 1955 - ඇලයින් ප්‍රොස්ට්, ප්‍රංශ රේස් කාර් ධාවකය
 1956 - ජුඩිත් බට්ලර්, ඇමරිකානු දාර්ශනිකයා, න්‍යායාචාර්ය සහ කර්තෘ
 1956 - එඩී මරේ, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1956 - පෝලා සාන්, ඇමරිකානු මාධ්‍යවේදියා සහ නිෂ්පාදක
 1958 - සැමී කර්ෂෝ, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචකයෙක් සහ ගිටාර් වාදකයෙක්
 1958 - මාර්ක් මෝසස්, ඇමරිකානු නළුවා
 1959 - බෙත් බ්‍රොඩ්රික්, ඇමරිකානු නිළිය සහ අධ්යක්ෂ
 1959 - මයික් විට්නි, ඕස්ට්‍රේලියානු ක්‍රිකට් ක්‍රීඩක සහ රූපවාහිනී සත්කාරක
 1962 - කෙලී ක්‍රාෆ්ට්, එක්සත් ජාතීන්ගේ එක්සත් ජනපද තානාපති සහ කැනඩාවේ එක්සත් ජනපද තානාපති
 1963 - කාලෝ කුමරු, කැස්ත්‍රෝ ආදිපාදවරයා
 1963 - මයික් වර්නන්, කැනේඩියානු අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා
 1963 - සංජේ ලීලා බන්සාලි, ඉන්දියානු චිත්‍රපට නිෂ්පාදක
 1964 - රසල් ඉන්ගල්, බ්‍රිතාන්‍ය-ඕස්ට්‍රේලියානු රේස් කාර් රියදුරු සහ ක්‍රීඩා විකාශකයා
 1965 - පෝල් ගෲබර්, ඇමෙරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1965 - ජේන් ස්විෆ්ට්, ඇමරිකානු ව්‍යාපාරික කාන්තාවක් සහ දේශපාලනඥයෙක්, මැසචුසෙට්ස් ආණ්ඩුකාරයා
 1966 - බිලී සේන්, ඇමෙරිකානු නළුවා සහ නිෂ්පාදක
 1967 - බ්‍රයන් ෂ්මිට්, ඕස්ට්‍රේලියානු තාරකා භෞතික විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය, නොබෙල් ත්‍යාගලාභී
 1968 - මිච් හෙඩ්බර්ග්, ඇමරිකානු විකට නළුවෙකු සහ නළුවා (වි. 2005)
 1969 - කිම් සෙං වූ, දකුණු කොරියානු නළුවා
 1970 - ජෙෆ් ගාර්ෂියා, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1970 - නීල් සුලිවන්, ඉංග්‍රීසි උපන් ස්කොට්ලන්ත ජාත්‍යන්තර පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1970 - ජොනතන් වෝඩ්, ඇමරිකානු නළුවා
 1971 - පේද්‍රෝ ඩී ලා රෝසා, ස්පාඤ්ඤ රේස් කාර් ධාවකය
 1972 - ටියෝඩර් කරන්ට්සිස්, ග්‍රීක සන්නායක සහ නිර්මාපකයෙකු
 1972 - මනෝන් රූම්, කැනේඩියානු අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1973 - ස්ටබී ක්ලැප්, කැනේඩියානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1973 - ඇලෙක්සි කොවලෙව්, රුසියානු අයිස් හොකී ක්‍රීඩකයා සහ ගුවන් නියමුවා
 1975 - ඈෂ්ලි මැකිසාක්, කැනේඩියානු ගායක-ගීත රචක සහ ෆිඩ්ලර්
 1976 - සැක් ජොන්සන්, ඇමරිකානු ගොල්ෆ් ක්‍රීඩකයා
 1976 - බ්‍රැඩ්ලි මැක්ගී, ඕස්ට්‍රේලියානු පාපැදි ශූර සහ පුහුණුකරු
 1976 - මාර්කෝ කැම්පෝස්, බ්‍රසීලියානු රේස් කාර් රියදුරු (වි. 1995)
 1977 - ජේසන් අකර්මනිස්, ඕස්ට්‍රේලියානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ පුහුණුකරු
 1977 - ෆ්ලොයිඩ් මේවෙදර් ජූනියර්, ඇමරිකානු බොක්සිං ක්‍රීඩකයා
 1980 - ෂින්සුකේ නකමුරා, ජපන් මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයෙක් සහ මිශ්‍ර සටන් කලාකරුවෙක්
 1981 - ෆෙලිපේ බැලෝයි, පැනමානියානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1981 - ලෙයිටන් හෙවිට්, ඕස්ට්‍රේලියානු ටෙනිස් ක්‍රීඩකයා
 1981 - මොහොමඩ් සාමි, පකිස්ථාන ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයා
 1982 - නික් බ්ලැක්බර්න්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා
 1982 - එමානුවෙල් විලා, ආර්ජන්ටිනාවේ පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1982 - ක්ලාරා කෞකලෝවා, චෙක් ටෙනිස් ක්‍රීඩිකාව
 1982 - ෆාලා චෙන්, චීන නිළිය සහ ගායිකාව
 1984 - කෝරි ග්‍රේව්ස්, ඇමරිකානු මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයෙක් සහ ක්‍රීඩකයෙක්
 1985 - නකාෂ් අසීස්, ඉන්දියානු පසුබිම් ගායකයා සහ රචනාකරු
 1987 - කිම් කියු-ජොං, දකුණු කොරියානු ගායකයා, නර්තන ශිල්පියා සහ නළුවා
 1988 – කොනී රැම්සේ, ස්කොට්ලන්ත ජුඩෝකා
 1989 - ට්රේස් සයිරස්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචකයෙක් සහ ගිටාර් වාදකයෙක්
 1989 - ඩැනියෙල් කළුඋයා, ඉංග්‍රීසි නළුවා
 1991 - මැඩිසන් හබල්, ඇමරිකානු අයිස් නර්තන ශිල්පිනිය
 1991 – O'Shea Jackson Jr., ඇමරිකානු නළුවා සහ රැප් ගායක
 1991 - සෙමිහ් කායා, තුර්කි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා
 1994 - ජෙසිකා පෙගුලා, ඇමරිකානු ටෙනිස් ක්‍රීඩිකාව
 1994 - අර්ල් ස්වීට් ෂර්ට්, ඇමරිකානු රැප් ගායක
 1996 – රොයිස් ෆ්‍රීමන්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා

විපත්

ක්‍රි.ව. 1600 ට පෙර

 616 - කෙන්ට්හි එතෙල්බර්ට් (උ. 560)
 951 - ලියු යුන්, චීන ආණ්ඩුකාර (ජියදුෂි)
 1018 - බොරෙල්, වික්හි බිෂොප්
 1114 - තෝමස්, යෝර්ක් අගරදගුරු
 1386 - නේපල්ස්හි III වන චාල්ස් (උ. 1345)
 1496 – I වන එබර්හාර්ඩ්, වර්ටම්බර්ග් ආදිපාදවරයා (උ. 1445)
 1525 - ජැක් ඩි ලා පැලිස්, ප්‍රංශ වංශාධිපතියෙක් සහ හමුදා නිලධාරියෙක් (උ. 1470)
 1525 - ගුයිලූම් ගෝෆියර්,, seigneur de Bonnivet, ප්‍රංශ සොල්දාදුවෙක් (උ. 1488)
 1525 - රිචඩ් ඩි ලා පෝල්, ඉංග්‍රීසි සිංහාසනයට අවසන් යෝර්ක්වාදී හිමිකම් පෑවා (උ. 1480)
 1530 – Properzia de' Rossi, ඉතාලි පුනරුද මූර්ති ශිල්පියා
 1563 - ෆ්‍රැන්සිස්, ගයිස් ආදිපාද (උ. 1519)
 1580 - හෙන්රි ෆිට්ස්ඇලන්, අරුන්ඩෙල්හි 19 වැනි අර්ල්, ඉංග්‍රීසි වංශාධිපතියා (උ. 1511)
 1588 - ජොහාන් වේයර්, ලන්දේසි වෛද්‍ය සහ ගුප්ත විද්‍යාඥ (උ. 1515)

ක්‍රි.ව. 1601 ත් 1900 ත් අතර

 1666 - නිකලස් ලැනියර්, ඉංග්‍රීසි නිර්මාපකයෙකු සහ චිත්‍ර ශිල්පියෙකු (උ. 1588)
 1685 - චාල්ස් හොවාර්ඩ්, කාලිස්ල්හි පළමු අර්ල්, ඉංග්‍රීසි ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, කම්බර්ලන්ඩ්හි ලුතිනන් සාමිවරයා (උ. 1629)
 1704 - මාක්-ඇන්ටොයින් චාර්පෙන්ටියර්, ප්‍රංශ නිර්මාපකයෙකු (උ. 1643)
 1714 - එඩ්මන්ඩ් ඇන්ඩ්‍රොස්, ඉංග්‍රීසි රාජ සභික සහ දේශපාලනඥයා, නිව් යෝර්ක්හි 4 වන යටත් විජිත ආණ්ඩුකාරයා (උ. 1637)
 1721 - ජෝන් ෂෙෆීල්ඩ්, බකිංහැම් හි 1 වන ආදිපාදවරයා සහ නෝමන්බි, ඉංග්‍රීසි කවියෙකු සහ දේශපාලනඥයා, කවුන්සිලයේ සාමිවරයා (උ. 1648)
 1732 - ෆ්‍රැන්සිස් චාටරිස්, ස්කොට්ලන්ත සොල්දාදුවා (උ. 1675)
 1777 – පෘතුගාලයේ I වන ජෝසප් (උ. 1714)
 1785 - කාලෝ බුනපාට්, කෝර්සිකානු නීතිඥ සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1746)
 1799 - ජෝර්ජ් ක්‍රිස්ටෝෆ් ලිච්ටන්බර්ග්, ජර්මානු භෞතික විද්‍යාඥ සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1742)
 1810 - හෙන්රි කැවෙන්ඩිෂ්, ප්‍රංශ-ඉංග්‍රීසි භෞතික විද්‍යාඥයා සහ රසායනඥයා (උ. 1731)
 1812 – Étienne-Louis Malus, ප්‍රංශ භෞතික විද්‍යාඥයා සහ ගණිතඥයා (උ. 1775)
 1815 - රොබට් ෆුල්ටන්, ඇමරිකානු ඉංජිනේරු (උ. 1765)
 1825 - තෝමස් බෝඩ්ලර්, ඉංග්‍රීසි වෛද්‍ය සහ දානපති (උ. 1754)
 1856 – නිකොලායි ලොබචෙව්ස්කි, රුසියානු ගණිතඥයා සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1792)
 1876 - ජෝසප් ජෙන්කින්ස් රොබට්ස්, ඇමරිකානු-ලයිබීරියානු දේශපාලනඥයා, ලයිබීරියාවේ 1වන ජනාධිපතිවරයා (උ. 1809)
 1879 – Shiranui Kōemon, ජපන් සුමෝ මල්ලවපොර ක්‍රීඩකයා, 11 වැනි යොකොසුනා (උ. 1825)

ක්‍රි.ව. 1901 ට පසු

 1910 - ඔස්මාන් හම්ඩි බේ, තුර්කි පුරාවිද්‍යාඥ සහ චිත්‍ර ශිල්පියා (උ. 1842)
 1914 - ජෝෂුවා චේම්බර්ලයින්, ඇමරිකානු ජෙනරාල් සහ දේශපාලනඥයා, මේන් හි 32 වන ආණ්ඩුකාර (උ. 1828)
 1925 - හ්ජල්මාර් බ්‍රැන්ටින්, ස්වීඩන් මාධ්‍යවේදියා සහ දේශපාලනඥයා, ස්වීඩනයේ 16 වැනි අගමැති, නොබෙල් ත්‍යාගලාභී (උ. 1860)
 1927 - එඩ්වඩ් මාෂල් හෝල්, ඉංග්‍රීසි නීතීඥ සහ දේශපාලනඥයා (උ. 1858)
 1929 - ඇන්ඩ්‍රේ මෙසාගර්, ප්‍රංශ පියානෝ වාදකයෙක්, නිර්මාපකයෙක් සහ කොන්දොස්තර (උ. 1853)
 1930 - හර්මන් වොන් ඉහෙරිං, ජර්මානු-බ්‍රසීලියානු සත්ව විද්‍යාඥ (උ. 1850)
 1953 - රොබට් ලා ෆොලෙට් ජූනියර්, ඇමරිකානු දේශපාලනඥයා, විස්කොන්සින් සෙනෙට් සභික (උ. 1895)
 1953 - ජර්ඩ් වොන් රන්ඩ්ස්ටෙඩ්, ජර්මානු ෆීල්ඩ් මාෂල් (උ. 1875)
 1967 – මීර් ඔස්මාන් අලි ඛාන්, හයිද්‍රාබාද් ප්‍රාන්තයේ අවසාන නිසාම් (උ. 1886)
 1970 - කොන්රාඩ් නාගල්, ඇමරිකානු නළුවා (උ. 1897)
 1974 - මාග්‍රට් ලීච්, ඇමරිකානු ඉතිහාසඥවරිය සහ කතුවරිය (උ. 1895)
 1975 – හාන්ස් බෙල්මර්, ජර්මානු කලාකරුවා (උ. 1902)
 1975 - නිකොලායි බල්ගානින්, රුසියානු මාෂල් සහ දේශපාලනඥයා, සෝවියට් සංගමයේ 6 වැනි අගමැති (උ. 1895)
 1978 - ඇල්මා තෝමස්, ඇමරිකානු චිත්‍ර ශිල්පිනිය සහ අධ්‍යාපනඥයා (උ.1891)
 1982 - වර්ජිනියා බෲස්, ඇමරිකානු නිළිය (උ. 1910)
 1986 – රුක්මණී දේවි අරුන්ඩේල්, ඉන්දියානු භරත්නාට්‍යම් නර්තන ශිල්පිනිය (උ. 1904)
 1986 - ටොමී ඩග්ලස්, ස්කොට්ලන්ත-කැනේඩියානු ඇමති සහ දේශපාලනඥයා, සස්කැච්වන් හි 7 වැනි අගමැති (උ. 1904)
 1990 - ටෝනි කොනිග්ලියාරෝ, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩකයා (උ. 1945)
 1990 - මැල්කම් ෆෝබ්ස්, ඇමරිකානු සැරයන් සහ ප්‍රකාශක (උ. 1917)
 1990 - සැන්ඩ්‍රෝ පර්ටිනි, ඉතාලි මාධ්‍යවේදියා සහ දේශපාලනඥයා, ඉතාලියේ 7 වැනි ජනාධිපති (උ. 1896)
 1990 - ජොනී රේ, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක සහ පියානෝ වාදක (උ. 1927)
 1991 - ජෝන් ඩාලි, ඇමරිකානු මාධ්‍යවේදියා සහ ක්‍රීඩා සංදර්ශන සත්කාරක (උ. 1914)
 1991 - ජෝර්ජ් ගොබෙල්, ඇමරිකානු නළුවා (උ. 1919)
 1991 - වෙබ් පියර්ස්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක සහ ගිටාර් වාදක (උ. 1921)
 1993 - ඩැනී ගැලිවන්, කැනේඩියානු ක්‍රීඩා විකාශක (උ. 1917)
 1993 - බොබී මුවර්, ඉංග්‍රීසි පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ කළමනාකරු (උ. 1941)
 1994 - ජීන් සැබ්ලොන්, ප්‍රංශ ගායකයා සහ නළුවා (උ. 1906)
 1994 - ඩිනා ෂෝර්, ඇමරිකානු නිළිය සහ ගායිකාව (උ. 1916)
 1998 - ඇන්ටෝනියෝ ප්‍රොහියාස්, කියුබානු-ඇමරිකානු කාටූන් ශිල්පියා (උ. 1921)
 1998 – හෙනී යන්ග්මන්, ඉංග්‍රීසි-ඇමරිකානු විකට නළුවෙකු සහ වයලීන වාදකයෙකු (උ. 1906)
 1999 - ඇන්ඩ්‍රේ ඩුබස්, ඇමරිකානු කෙටිකතා රචකයෙක්, රචකයෙක් සහ මතක සටහන් රචකයෙක් (උ. 1936)
 2001 - තියඩෝර් මාරියර්, ඇමරිකානු නිර්මාපකයෙකු සහ අධ්‍යාපනඥයා, බොස්ටන් අගරදගුරු ගායක ගායිකා පාසල ආරම්භ කරන ලදී (උ. 1912)
 2001 - ක්ලෝඩ් ෂැනන්, ඇමරිකානු ගණිතඥයෙක්, ගුප්ත ලේඛන ශිල්පියෙක් සහ ඉංජිනේරුවෙක් (උ. 1916)
 2002 - ලියෝ ඕර්න්ස්ටයින්, යුක්රේන-ඇමරිකානු පියානෝ වාදකයෙක් සහ නිර්මාපකයෙක් (උ. 1893)
 2004 - ජෝන් රැන්ඩොල්ෆ්, ඇමරිකානු නළුවා (උ. 1915)
 2005 - කොස්කුන් කිර්කා, තුර්කි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක්, මාධ්‍යවේදියෙක් සහ දේශපාලනඥයෙක් (උ. 1927)
 2006 - ඔක්ටේවියා ඊ. බට්ලර්, ඇමරිකානු කතුවරිය සහ අධ්‍යාපනඥයා (උ. 1947)
 2006 - දොන් නොට්ස්, ඇමරිකානු නළුවා සහ විකට නළුවා (උ. 1924)
 2006 - ජෝන් මාටින්, කැනේඩියානු විකාශක, MuchMusic සම-ආරම්භක (උ. 1947)
 2006 - ඩෙනිස් වීවර්, ඇමරිකානු නළුවා, අධ්‍යක්ෂක සහ නිෂ්පාදක (උ. 1924)
 2007 - බෲස් බෙනට්, ඇමරිකානු වෙඩි තැබීමේ ක්‍රීඩකයා සහ නළුවා (උ. 1906)
 2007 - ඩේමියන් නෑෂ්, ඇමරිකානු පාපන්දු ක්‍රීඩකයා (උ. 1982)
 2008 - ලැරී නෝමන්, ඇමරිකානු ගායක-ගීත රචක සහ නිෂ්පාදක (උ. 1947)
 2010 - ඩෝන් බ්‍රැන්චෝ, සී වර්ල්ඩ් හි ජ්‍යෙෂ්ඨ සත්ව පුහුණුකරු (උ. 1969)
 2011 – ආනන්ට් පායි, ඉන්දියානු කතුවරයා සහ නිදර්ශක (උ. 1929)
 2012 - ඇග්නස් ඇලන්, ඇමරිකානු බේස්බෝල් ක්‍රීඩිකාව සහ චිකිත්සක (උ. 1930)
 2012 – ඔලිවර් වැරදි, ඉංග්‍රීසි වකුගඩු රෝග විශේෂඥ වෛද්‍ය සහ ශාස්ත්‍රීය (උ. 1925)
 2013 - වර්ජිල් ජොන්සන්, ඇමරිකානු ගායකයා (උ. 1935)
 2013 - කොන් මාටින්, අයර්ලන්ත පාපන්දු ක්‍රීඩකයා සහ කළමනාකරු (උ. 1923)
 2014 - ෆ්‍රැනී බීචර්, ඇමරිකානු ගිටාර් වාදකයෙක් (උ. 1921)
 2014 - ඇලෙක්සිස් හන්ටර්, නවසීලන්ත-ඉංග්‍රීසි චිත්‍ර ශිල්පියා සහ ඡායාරූප ශිල්පියා (උ. 1948)
 2014 – කාලෝස් පේස් විලාරෝ, උරුගුවේ චිත්‍ර ශිල්පියා සහ මූර්ති ශිල්පියා (උ. 1923)
 2014 - හැරල්ඩ් රමිස්, ඇමරිකානු නළුවා, අධ්‍යක්ෂක, නිෂ්පාදක සහ තිර රචක (උ. 1944)
 2015 - මෙෆොඩි, යුක්රේනියානු අගනගරය (උ. 1949)
 2015 - රකත් අලියෙව්, කසකස් දේශපාලඥයෙක් සහ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක් (උ. 1962)
 2016 - පීටර් කෙනිලෝරියා, සොලමන් දූපත් දේශපාලනඥයා, සොලමන් දූපත් වල 1 වැනි අගමැති (උ. 1943)
 2016 - නබිල් මාලේ, සිරියානු අධ්‍යක්ෂක, නිෂ්පාදක සහ තිර රචක (උ. 1936)
 2016 - ජෝර්ජ් සී. නිකොපොලොස්, ඇමරිකානු සොල්දාදුවෙකු සහ වෛද්‍යවරයා (උ. 1927)
 2018 - ශ්‍රීදේවි, ඉන්දියානු නිළිය (උ. 1963)
 2018 – හවුකුර් හිල්මාර්සන්, අයිස්ලන්ත දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයෙක් සහ ජාත්‍යන්තරවාදී ස්වේච්ඡා සටන්කාමියෙක් (උ. 1986)
 2020 - කැතරින් ජොන්සන්, ඇමරිකානු භෞතික විද්‍යාඥ සහ ගණිතඥ (උ. 1918)
 2021 – රොනල්ඩ් පිකප්, ඉංග්‍රීසි නළුවා (උ. 1940)

නිවාඩු සහ සැමරුම්

 කිතුනු මංගල්ය දිනය:
 ආශීර්වාද ලත් අසෙන්ෂන් නිකොල් සහ ගෝනි
 ලින්ඩෙල් ට්සෙන් සහ පෝල් සසාකි (කැනඩාවේ ඇංග්ලිකන් පල්ලිය)
 නිහතමානී (ට්‍රයර්හි බිෂොප්)
 කපඩෝසියාවේ සර්ජියස්
 පෙබරවාරි 24 (නැගෙනහිර ඕතඩොක්ස් පූජනීයත්වය)
 ඩ්‍රැගෝබෙට් (රුමේනියාව)
 ඉංජිනේරු දිනය (ඉරානය)
 මෙක්සිකෝවේ කොඩි දිනය
 නිදහස් දිනය, 1918 දී රුසියානු අධිරාජ්‍යයෙන් එස්තෝනියාවේ නිදහස සමරයි. සෝවියට් සමය නීති විරෝධී ලෙස ඈඳා ගැනීමක් ලෙස සැලකේ.
 ජාතික කලාකරුවන්ගේ දිනය (තායිලන්තය)
 ස්වීඩන් ෆින්ස් දිනය (ස්වීඩනය)

යොමු කිරීම්
පෙබරවාරි
ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ දින

පෙබරවාරි 24


Dalila Bulcão Mello, mais conhecida como Dalila (nascida em 17 de maio de 1970, em Curitiba), é uma ex-jogadora brasileira de basquete que ocupava a posição de pivô.

Carreira
Dalila iniciou no basquete juvenil aos 19 anos.

Em 1989, mudou-se para os Estados Unidos para cursar Zootecnia na Universidade do Texas, onde jogou pelo Lady Buffs, até 1993, quando formou-se zootecnista.

No ano seguinte, voltou ao Brasil e fez parte da Seleção Brasileira de Basquetebol Feminino com a qual conquistou a medalha de ouro no Campeonato Mundial de Basquete feminino, na Austrália, em 1994. A vitória foi inédita: foi a primeira vez que o ouro da competiçãonão foi para Estados Unidos ou Rússia.

Dalila encerrou a carreira como jogadora aos 25 anos e passou a ocupar o cargo de treinadora de basquete da Secretaria Municipal do Esporte, Lazer e Juventude (Smelj) de sua cidade natal, Curitiba.

Estatísticas FIBA

Referências
Basquetebolistas do Brasil

Dalila Bulcão Mello


Slab Fork er et kommunefrit område i Raleigh County, West Virginia, USA. Byen har  indbyggere. Slab Fork er beliggende ved floden Slab Fork og hovedvejen West Virginia Route 54.

Slab Fork er fødested for den Grammy-vindende sanger, sangskriver, Bill Withers, der skrev og indspillede populære sange som Ain't No Sunshine, Lean on Me, Just the Two of Us, Use Me og Lovely Day.

Doris Payne, en nulevende juveltyv, blev født i Slab Fork i 1930. Hun begyndte sin karriere som teenager, efter at hendes familie flyttede til Cleveland, Ohio.

Samfundets andel af gifte husholdninger er lavere end det nationale gennemsnit,
men andelen af familier (husstande med børn) er højere end det nationale gennemsnit. Middelindkomsten i Slab Fork er ca 33.500 $, som er 20% lavere end det nationale gennemsnit. En folketælling i USA i 2000 viste, at ingen af beboerne havde taget en college-grad. Ifølge 2000-tællingen var 199 af de 202 indbyggere hvide, to var af blandet race, og den ene var født i Alaska eller hørte til USAs oprindelige befolkning.

Eksterne henvisninger

Byer i West Virginia

Slab Fork (West Virginia)


Öteki-siz, Türkçe yayımlanan bir şiir dergisidir. Öteki-siz kültür sanat ve şiir 'derdi' Salih Aydemir ve Derya Önder tarafından 2001 yılında yayımlanmaya başladı.

Bugüne kadar hazırlanmış 20 sayı boyunca Öteki, Güven, Öykünmenin Etiği, k. İskender'in konuk editörlüğünde "Pornografi ve Edebiyat", Metin Cengiz'in konuk editörlüğünde "Alkol ve Edebiyat", Şiir, Şiir ve Kent, İsyan konuları işlendi. Ayrıca iki sayı süren "Şiir mi, Şair mi" soruşturması, "El yazısı Şiirler", "Şair ve Yazar Kadınlar" özel sayıları gerçekleştirildi.

2004 yılı başında hazırlanan "1980'den 2004'e Edebiyat Dergileri" özel sayısı ile 24 yıllık döneme yayılmış 168 edebiyat dergisinin ilk sayıları ve konuya dair bugünden değerlendirmelere yer verildi.

Öteki-siz'in Nisan-Mayıs 2004 tarihli sayısında Haşim Hüsrevşahi'nin konuk editörlüğünde "Ülke Edebiyatları 1: İran Edebiyatı" konusu ele alındı. Ayrıca 14-24 Mayıs 2004 tarihleri arasında yurtdışından gelen İranlı yazar ve şairler ile Türk yazar ve şairlerin ortak katılımıyla Ankara ve İstanbul'da üçer günlük sürelerde "Komşu Aç Kapıyı: Türkiye-İran Edebiyat Günleri" düzenlendi. Ocak-Şubat 2005 tarihli sayısında "Okur, yazar, poetika" başlıkları işlendi… Kasım-Aralık 2005 tarihli sayısında ise Neşe Yaşın'ın konuk editörlüğü'nde "Ülke Edebiyatları 2: Kıbrıs Edebiyatı" konusu işlendi.

2006 yılında çıkarılan bir başka özel sayıda ise "Cumhuriyetten Günümüze Şiir Ödülleri/Yarışmaları" incelendi. Bu sayıda ödüller konusunda aşagıdaki şairlerin görüşlerine
yer verildi.

Abdulkadir Budak, Adil Okay, Adnan Gül, A. Galip, Ahmet Özer, Alper Akdeniz, Alper Gencer, Alphan Akgül, Arslan Bayır, Attila Aşut, A. Uğur Olgar, Aydanur Saraç, Ayten Çolakoğlu, Bâki Ayhan T, Bedriye Korkankorkmaz, Betül Dünder, Betül Tarıman, Bülent Güldal, Burhan Gündoğan, Cafer Keklikçi, Cem Uzungüneş, Cengiz Şenol, Cenk Gündoğdu, Çiğdem Sezer, M. Demirel Babacanoğlu, Emel Güz, Emrah Altınok, Halide Yıldırım, Hamdi Özyurt, H. İhsan Sönmez, Hilmi Haşal, Hüseyin Köse, İbrahim Baştuğ, İsmail Cem Doğru, Kemal Gündüzalp, Kemal Özer, Mehmet Şah Erincik, Metin Güven, Metin Kaygalak, Metin Göz, Mehmet Altun, Mehmet Can Doğan, Metin Cengiz, Mustafa Fırat, Nesrin K. Kiraz, Nurduran Duman, Oktay Taftalı, Onur Caymaz, Osman Hakan A., Özcan Erdoğan, Özlem Tezcan Dertsiz, Özgen Seçkin, Selma Ağabeyoğlu, Seyhan Erözçelik, Seyyidhan Kömürcü, Sinan Oruçoğlu, Şeref Bilsel, Şükrü Erbaş, Tamer Öncül, Tekin Gönenç, Tezer Cem, Veysel Çolak, Volkan Hacıoğlu, Yılmaz Arslan.

Dergide ayrıca öteki-siz'in ödüllerle ilgili sorularına yanıt veren bazı ödül kurumlarının yanıtları ile cumhuriyetten bugüne dek düzenlenen şiir ödülleri/yarışmalarının, ödül alan şairlerin listeleri de yer aldı.

Öteki-siz Yayınevi ise 2002 yılında yine Salih Aydemir ve Derya Önder tarafından kuruldu. Aynı yıl Ayten Mutlu (Taş Ayna), Oğuz Özdem (Cesur Acı), Enis Akın (Puşt Ahali), Fadıl Kocagöz (İs Kandilin Uçurtması), Salih Aydemir (Meriç Hanım), Sadık Akfırat (Bozuk Şiirler), Gün A. Utkan (Aleph Şiirleri) ve Derya Önder'in (Ceza Defteri) şiir kitapları basıldı.

Türkçe dergiler
Türk edebiyat dergileri
Türkiye dergileri
Türkiye'de yayımlanan aylık dergiler

Öteki-siz


Purandar Singha (em assamesa: পুৰন্দৰ সিংহ), foi o último rei do Reino de Amon em Assão(1818-1819, 1833-1838). Ele foi instalado como rei duas vezes.

Dinastias da Índia
História da Índia
1807
1846

Purandar Singha


Republika Hrvatska i Republika Peru održavaju diplomatske odnose od 12. siječnja 1993. Sjedište veleposlanstva je u Santiagu.

Veleposlanici
Hrvatska nema rezidentno veleposlanstvo u Peruu.

Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Republici Čile pokriva Višenacionalnu Državu Boliviju, Ekvador i Republiku Peru.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Peru na stranici MVEP-a

Izvori

Peru

Popis hrvatskih veleposlanika u Peruu


Messapian may refer to:

Messapians, an Iapygian tribe which inhabited Apulia in classical antiquity
Messapian language, spoken by the Iapygian tribes
An inhabitant of Messapia, Greece

Language and nationality disambiguation pages

Messapian


An Disa incarnata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni John Lindley. An Disa incarnata in nahilalakip ha genus nga Disa, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Disa

Disa incarnata


Mitchel Stuart Berger (Miami Beach, ) é um neurocirurgião estadunidense, professor da Universidade da Califórnia em São Francisco.

Berger foi um jogador de futebol americano na juventude, celebrou sucessos no futebol universitário com o Harvard Crimson e quase chegou ao time profissional do Chicago Bears, não fosse por uma lesão no joelho. Berger obteve um grau de bacharel da Universidade Harvard em 1974 e um M.D. da Universidade de Miami em 1979. Sua especialização e atividades intensivas de pesquisa ocorreram na Universidade da Califórnia em São Francisco (UCSF), interrompidas por uma estadia de pesquisa no Hospital for Sick Children da Universidade de Toronto. A partir de 1986 foi professor na Universidade de Washington e, desde 1997, está na UCSF, onde é (situação em 2018) Berthold and Belle N. Guggenhime Distinguished Professor in Neurological Surgery e diretor do Brain Tumor Research Center.

Mitchel Berger está principalmente preocupado com o tratamento de tumores cerebrais em crianças e adultos e com o tratamento da epilepsia em pacientes com tumores cerebrais. É considerado um especialista em mapeamento intraoperatório do cérebro para evitar perdas funcionais desnecessárias para o paciente em decorrência da operação.

Em 2012 foi presidente da American Association of Neurological Surgeons e, em 2015, da American Academy of Neurological Surgery. Em 2017 recebeu um doutorado honorário da Universidade de Tessália. Em 2018 foi agraciado com a Medalha Fedor Krause da Deutsche Gesellschaft für Neurochirurgie.

Ligações externas
Mitchel S. Berger MD em UCSF Department of Neurological Surgery (ucsf.edu)
Mitchel  S.  Berger, MD, FAANS, FACS na Society Of Neurological Surgeons (societyns.org)
Presidential Address from 2012–2013 AANS President Mitchel S. Berger, MD, FAANS, FACS no YouTube

Doutores honoris causa de universidades da Grécia
Professores da Universidade de Washington
Professores da Universidade da Califórnia em São Francisco
Neurocirurgiões dos Estados Unidos
Médicos do século XX
Médicos do século XXI

Mitchel S. Berger


An Carex amplifolia in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Francis M.B. Boott. An Carex amplifolia in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Carex

Carex amplifolia


Et militært kupforsøg i Tyrkiet indtraf fredag den 15. juli til lørdag den 16. juli 2016. Fly tilhørende militæret hørtes flyve over Ankara, og både Fatih Sultan og Bosphorhus-broerne i Istanbul med retning mod Anatolien blev lukket. Tyrkiets regering mente, at Fethullah Gülen og Hizmet-bevægelsen stod bag militærkuppet.

Der var meldinger om, at Tyrkiets præsident, Recep Tayyip Erdoğan, havde forladt Tyrkiet den 15. juli 2016. Men klokken 2.30 morgen til lørdag den 16. juli 2016 landede Erdoğan i Istanbul, hvor han i et tv-interview lovede hævn over kupmagerne. Han opfordrede folk til at gå ud på gaderne i protest. Erdoğan meddelte, at han og regeringen ikke ville lade sig presse. Kort efter blev det oplyst, at en stor del af de soldater, som havde deltaget i oprøret, var begyndt at overgive sig. Umiddelbart efter meddelte Erdoğan, at oprøret var slået ned, selv om der fortsat foregik mindre kampe.

Kuppet starter

Fredag aften omkring kl. 22.30 begyndte oprørerne at køre kampvogne ud i gaderne på samme tid, som en talsmand via TRT (modsvarer Danmarks Radio) erklærede, at "militæret" havde taget magten for at "redde landet". Fly tilhørende militæret hørtes flyve over Ankara, og både Fatih Sultan og Bosphorhus broerne i Istanbul med retning mod Anatolien blev lukket.

Tyrkiets regering mente, at Fethullah Gülen og Hizmet-bevægelsen stod bag militærkuppet.

"Dette beviser, at Gülens organisation er en væbnet terrororganisation. Jeg skal ingen steder, jeg er ved mit folk. Millioner af tyrkere har vist deres støtte på gaderne", erklærede Erdogan kort efter at være ankommet til Istanbul ifølge Reuters.

Det er velkendt, at Fethullah Gülen og Hizmet repræsenterer fundamentalistisk islam og af Erdoğan regnes som den alvorligste trussel mod landets demokratiske tilstand. Der er dog ikke direkte beviser for denne forbindelse.

Kuppet slår fejl

Allerede tidligt stod det klart, at kuppet mislykkedes. Kort efter, at kupmagerne havde erklæret undtagelsestilstand, kunne Erdoğan opfordre til, at befolkningen gik på gaderne i protest mod kupforsøget, hvilket også skete. De unge soldater, som blev sendt ud i gaderne for at sprede demonstranterne, formåede ikke at løse opgaven. Efter kort tid var den statslige tv-station, TRT, tilbage på regerings hænder, og kort efter måtte kupmagerne også opgive besættelsen af Ataturk lufthavnen. I de tidlige morgentimer kunne Erdogan lande der til en heltemodtagelse og tusinder af jublende tilhængere.

Kort efter fulgte nyheden om, at soldater på Taksimpladsen havde overgivet sig til regeringsvenlige politistyrker. Takket være opbakning fra loyale politistyrker blev soldater tilhørende oprørsstyrkerne afvæbnede og arresterede. Også på den vigtigste bro over Bosporus, hvor der i de tidlige aftentimer blev skudt på demonstranter, kunne man se tv-billeder af soldater, der rakte hænderne i vejret og overgav sig til civile og politistyrker. Samtidig blev det klart, at kupmagerne ikke fik støtte til deres oprør fra udlandet. Samtlige udenlandske statsleder, der kommenterede situationen, opfordrede til at slutte op bag det demokratisk valgte styre. En kort tid forsøgte oprørerne at angribe parlamentet og præsidentens palads.

Erdoğan genvinder kontrollen

Lørdag morgen kl. 6.23 erklærede den tyrkiske efterretningstjeneste, at kuppet var afværget.

Ümit Dündar er blevet udnævnt som fungerende hærchef til erstatning af den hidtidige hærchef. Den tyrkiske justitsminister erklærede ifølge CNN Türk, at 336 mennesker var blevet anholdt efter kupforsøget. En embedsmand oplyste ifølge nyhedsbureauet AFP, at mindst 60 personer havde mistet livet under urolighederne. Noget senere meddelte et statsligt nyhedsbureau ifølge AFP, at 754 medlemmer af Tyrkiets hær er blevet anholdt i forbindelse med kupforsøg.

Klokken 8 om morgenen den 16. juli var status følgende:
 militærets hovedkvarter var under regeringens kontrol, men der var endnu kæmpende oprørsstyrker. Angreb på parlamentet og præsidentpaladset var ophørt,
 oprørerne havde endnu kontrol over nogle kamphelikoptere men ingen kampfly,
 29 oberster og 5 generaler var blevet fjernede fra deres stillinger.

Følger

I alt blev 265 mennesker dræbt, mens omkring 1.440 personer meldes såret som følge af kupforsøget.

Efter, at kuppet de facto var mislykket, begyndte tyrkiske myndigheder at arrestere folk, som blev beskyldt for at have deltaget i kuppet eller støttet det. På få dage blev i alt knap 9.000 tjenestemænd blevet fjernet fra deres job efter kupforsøget. Foruden de mange politifolk gælder det blandt andet 614 officerer fra gendarmeriet og 30 guvernører. Endvidere blev 8.000 politifolk fjernet fra deres job på tværs af landet, herunder i storbyen Istanbul og hovedstaden, Ankara, på grund af formodede forbindelser til kupforsøget natten til lørdag. Flere end 6.000 personer blev tilbageholdt, knap halvdelen af dem er ifølge justitsminister Bekir Bozdag soldater. Blandt de tilbageholdte er 103 generaler og admiraler, oplyser tyrkiske medier. Samtidig blev flere end 2.745 dommere og anklagere over hele landet beordret anholdt.

Præsident Recep Tayyip Erdogans har beskyldt Fethullah Gülen, der siden 1999 har boet i eksil i den amerikanske delstat Pennsylvania, for at stå bag kupforsøget og Tyrkiet har krævet ham udleveret. Gülen selv har benægtet ethvert kendskab til kupforsøget.

Noter

Tyrkiet
Ankara
Istanbul
Politik i 2016
Statskup

Det militære kupforsøg i Tyrkiet 2016


Cet article contient une liste d'organismes culturels actifs dans le milieu littéraire qui sont situés dans la région du Saguenay-Lac-Saint-Jean. Les organismes sont classés selon le type d'activité principal qu'ils exercent.

Diffusion

 Littérature de la Sagamie, Chicoutimi
Cette communauté favorise des rencontres entre les écrivain.es professionnel.les du Saguenay-Lac-Saint-Jean qui souhaitent mettre de l'avant la littérature de leur région, tout en favorisant les échanges avec d'autres écrivain.es à travers le monde.

Édition

 Éditions La Peuplade, Chicoutimi
La Peuplade est une maison d'édition de Chicoutimi publiant des livres de fiction, des récits, des recueils de poèmes et des traductions de romans s'inscrivant dans la contemporanéité.

 Les éditions Bleu-Azur
La maison d'édition Bleu Azur a été fondée par Christian Bourbon. Elle publie des contes pour enfants.

Éditions JCL

Événementiel

 Côté cour, Jonquière
Côté-Cour diffuse des spectacles pluridisciplinaires mettant en scène des artistes émergents et établis. Sa programmation est axée principalement sur la musique, mais elle propose aussi des spectacles de théâtre, d'humour et des soirées poétiques, dont des performances et des lectures.
 Île du Repos, Chicoutimi
L'Île du repos regroupe une auberge et cinq chalets et  organise des spectacles pendant l'été. Parmi une programmation variée, elle propose quelques performances littéraires, notamment du slam, des contes (autochtones et québécois), des micro ouverts, de l'improvisation théâtrale et autres.
 Le comité spectacle de Dolbeau-Mistassini, Dolbeau-Mistassini
Le Comité des spectacles de Dolbeau-Mistassini est un organisme à but non lucratif de la Ville de Dolbeau-Mistassini qui s'occupe des salles de spectacle de la ville. Il offre une programmation principalement axée sur la musique et l'humour, mais propose également quelques événements à saveur littéraire.
Salon du livre du Saguenay-Lac-St-Jean, Jonquière
Le Salon du livre du SLSJ offre cinq rencontres d'écrivains pendant l'année, puis le Salon en septembre permettant le partage d'œuvres littéraires diverses, de même que des panels, des conférences, quelques concours d'écriture et la remise de prix littéraires. Le Salon du livre est aussi une occasion pour plusieurs de participer à des activités telles un cabaret littéraire ou une soirée de contes.
 Slam Saguenay, Chicoutimi
Slam Saguenay organise chaque mois une soirée de slam poésie au Bar à Pitons de l'Auberge jeunesse de Chicoutimi, pour un total de neuf matchs par année.

Expérimentation / création / production

 Association professionnelle des écrivains de la Sagamie, Chicoutimi
L'apes regroupe des écrivains de la région du Saguenay-Lac-St-Jean souhaitant favoriser la création littéraire et défendre les intérêts artistiques et économiques des auteur.es. L'organisme organise quelques événements, notamment en lien avec la journée internationale du droit d'auteur ou la résidence d'écrivain du fjord.
Centre BANG, Chicoutimi
Bang est un centre d'artiste soutenant la création artistique et proposant des activités culturelles diverses, notamment de médiation. L'organisme à but non lucratif accueille six salles d'exposition pour diffuser des  œuvres  d'art, accueille une librairie spécialisée en art et il offre un programme de résidences de recherche-création pour les artistes professionnels.
Centre SAGAMIE, Alma
Il s'agit d'un « centre de production en art culturel dont les activités de recherche et de création sont liées aux enjeux de l'image contemporaine ». Il offre des résidences en impression numérique et en microédition et diffuse des expositions ainsi que des publications des artistes.
Éditions Cindy Dumais LaClignotante, Chicoutimi
Cindy Dumais est une artiste en arts visuels ayant sa propre maison d'édition. Elle conçoit, illustre et publie des textes d'auteurs, de poètes, de cinéastes dans des formes innovantes.
La boîte rouge VIF, Saguenay
La boîte rouge VIF est un organisme autochtone à but non lucratif plaçant « la recherche collaborative et la co-création au service de la transmission, la sauvegarde et le partage des savoirs des Premiers Peuples par des productions multidisciplinaires. »
 Langage Plus, Alma
Langage plus est un centre d'art actuel accueillant des expositions, des résidences, des événements et des activités éducatives. Il a établi un programme de Résidences internationales, favorise les pratiques émergentes et pluridisciplinaires et offre aussi des programmes de diffusion d'arts actuels dans les écoles.
 Théâtre La Rubrique, Saguenay
La Rubrique est un producteur et diffuseur de  théâtre mettant  en scène des écrits dramatiques, romancés, autobiographiques, et plus encore. Il produit aussi le Festival 2 jours à vivre au théâtre avec les élèves de l'école secondaire de Jonquière et le Festival international des arts de la marionnette à Saguenay.

 Vieux-Couvent, Saint-Prime
Le Vieux-Couvent est un lieu de production, de diffusion et de promotion d'activités qui souhaite engager et intéresser la population à des échanges et collaborations dans le milieu de la culture.

3REG, Chicoutimi
3REG est un collectif de création qui favorise l'exploration, à la fois vidéo, visuelle, sonore et littéraire. Il organise aussi quelques soirées 3REG, qui ne prennent pas la forme d'un spectacle, mais plutôt d'un espace de diffusion permettant de recevoir des retours sur les créations des curieux, des étudiants et des professionnels.

Médiation / pédagogie

 Cellule régionale d'innovation en médiation culturelle du Saguenay-Lac-St-Jean, Alma et Chicoutimi
La cellule rassemble un groupe d'intervenants culturels, politiques et sociaux du Saguenay-Lac-St-Jean qui participent au développement et au rayonnement de la médiation culturelle.
 Culture Saguenay-Lac-St-Jean, Alma
Culture Saguenay-Lac-Saint-Jean est un organisme qui participe au développement et à la mise en lumière du milieu des arts et de la culture au Saguenay–Lac-Saint-Jean en soutenant les artistes et les organismes de la région.
 La CLÉ (centre de lecture et d'écriture), Alma
La clé est un organisme à but non lucratif qui offre des formations et des ateliers en écriture, en informatique et en alphabétisation.
 La littérature aux abords des rivières, Chicoutimi
Il s'agit de promenades littéraires au bord des rivières à La Baie, à Jonquière et à Chicoutimi organisées par le Salon du livre du Saguenay-Lac-Saint-Jean. Le circuit comprend tente-six bonnes informatives trilingues mettant en valeur une sélection d'écrivains de la région (français, anglais et innus) avec un extrait d'une de leurs œuvres.

Recherche / réflexion

 Éditions OQP, Zone Occupée, Alma
Zone Occupée est une « revue d'art et de culture actuelle bisannuelle qui présente et analyse le travail des artistes de la région du Saguenay-Lac-Saint-Jean » tout en mettant de l'avant des événements et des expositions variées.

Notes et références

Voir aussi
 Prix littéraire du CRSBP du Saguenay–Lac-Saint-Jean
 Liste des organismes littéraires de Chaudière-Appalaches
 Liste des organismes littéraires de la Capitale-Nationale
 Liste des organismes littéraires de la Côte-Nord
 Liste des organismes littéraires du Québec
 Liste des organismes littéraires du Bas-Saint-Laurent et de la Gaspésie

Littérature québécoise
Saguenay–Lac-Saint-Jean
Liste en rapport avec le Québec
Liste en rapport avec la littérature

Liste des organismes littéraires du Saguenay-Lac-Saint-Jean


Lauren Kiyomi Williams (ca. ) é uma matemática estadunidense, conhecida por seu trabalho em álgebras de cluster, geometria tropical, combinatória algébrica, amplituhedros e Grassmanniano positivo. É Dwight Parker Robinson Professor of Mathematics na Universidade Harvard.

Formação e carreira
Seu pai é engenheiro; sua mãe é nipo-americana de terceira geração. Cresceu em Los Angeles, onde seu interesse pela matemática foi despertado ao vencer um concurso de matemática da quarta série. Graduou-se na Universidade Harvard em 2000, e obteve um PhD em 2005 no Instituto de Tecnologia de Massachusetts, orientada por Richard Peter Stanley, com a tese Combinatorial Aspects of Total Positivity.

Após posições de pós-doutorado na Universidade da Califórnia em Berkeley e Harvard, voltou ao departamento de matemática de Berkeley como professora assistente em 2009, e foi promovida a professora associada em 2013 e depois a professora titular em 2016.

A partir do outono de 2018 voltou ao departamento de matemática de Harvard como professora titular, tornando-se a segunda professora de matemática em Harvard. A primeira, Sophie Morel, deixou Harvard em 2012.

Prêmios e distinções
Em 2012 foi uma das fellows inaugurais da American Mathematical Society. Recebeu o Prêmio AWM-Microsoft de Pesquisa em Álgebra e Teoria de Números de 2016.

Para o Congresso Internacional de Matemáticos de 2022 em São Petersburgo está listada como palestrante convidada.

Publicações selecionadas
.

.
.

.

Ligações externas
Página pessoal

Membros da American Mathematical Society
Especialistas em combinatória
Professores da Universidade da Califórnia em Berkeley
Matemáticas dos Estados Unidos
Matemáticos dos Estados Unidos do século XXI
Matemáticas do século XXI
Pessoas vivas

Lauren Williams (matemática)


Suður-Savonía ( finnska: Etelä-Savo) er hérað í suðaustur-Finnlandi. Flatarmál er 18.768 km2 og íbúar 142.000 (2019). Saimaa, stærsta vatn landsins er þar. Stærstu þéttbýlissvæði eru Mikkeli, Savonlinna og Pieksämäki.

Héruð Finnlands

Suður-Savonía


Amloh es una ciudad de la India en el distrito de Fatehgarh Sahib, estado de Punyab.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 266  a 65 km de la capital estatal, Chandigarh, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2010 contaba con una población de 15 409 habitantes.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Punyab (India)

Amloh


جريدة جورنال عراق أول جريدة عراقية وعربية. صدرت في السنة الأولى من حكم الوالي داود باشا عام 1816 بغداد. وقد جاءت بعد قرنين من صدور أول صحيفة أسبوعية عرفتها البشرية وهي «ريلاسيون» في ستراسبورج عام 1605. وبذلك فهي سبقت أول صحيفة مصرية «الوقائع المصرية» باثني عشر عاما.. حيث لم تصدر إلا عام 1828 عندما أمر بتأسيسها محمد علي باشا.
وجورنال عراق (جريدة العراق)، هي أحد انجازات الوالي المملوكي داود باشا (1767-1831)، الذي حكم بغداد للفترة (1816-1831) وكان له دور كبير في العديد من الانجازات التحديثية في تاريخ العراق الحديث. ولا يتفوق عليه بذلك إلا الوالي العثماني الآخر مدحت باشا، الذي كانت لديه انجازات أخرى كبيرة منها المطبعة التي صدرت عنها جريدة الزوراء التي صدرت عام 1869، ويؤرخ خطأ انها أول جريدة عراقية.
وقد كانت جورنال عراق تطبع في مطبعة حجرية باللغتين العربية والتركية حالها حال جريدة الزوراء، وتوزع على قواد الجيش وكبار الموظفين وأعيان المدينة، كما تعلق نسخ منها على جدران السراي. وكانت تحتوي على وقائع العشائر وأخبار الدولة العثمانية وأوامر الوالي والإصلاحات الواجب إجراؤها وما أشبه.

المصادر
 علي الوردي، لمحات اجتماعية من تاريخ العراق الحدي، ج1، طبعة انتشارات المكتبة الحيدرية، قم- إيران. ص250.
 قيس العزاوي (رئيس تحرير جريدة الجريدة الصادرة في بغداد)، حماية الصحفيين العراقيين، مقال: http://www.alonysolidarity.net/kais_jawad.htm
 رفائيل بطي، في الوردي، المصدر نفسه، ص250.
 مقالة بعنوان جريدة الزوراء أم "جورنال عراق" نحو تصحيح كتابة تاريخ الصحافة العراقية"

الإعلام في الوطن العربي
تأسيسات سنة 1816 في الدولة العثمانية
صحف باللغة العربية
صحف عراقية
منشورات أسست في 1816

جورنال عراق


Agaritin je otrovni kemijski spoj za koji se vjeruje da je kancerogen, a nalazi se u jestivim gljivama koje treba kuhati ili bar osušiti da bi se neutralizirao (pogotovo pečurke ili rod Agaricus). Studije su pronašle značajnu (više od 1 000 mg/kg) agaritina u svježim uzorcima najmanje 24 vrste rodova Agaricus, Leucoagaricus i Macrolepiota. Gljive ovih vrsta nalaze se širom svijeta, pogotovo samo jedna vrsta - plemenita pečurka ili šampinjon (lat. Agaricus bisporus), koja se uzgaja u preko 70 država i na svim kontinentima, osim na Antarktiku.

Objašnjenje
Sadržaj agaritina se razlikuje između pojedinih gljiva i među vrstama. Sadržaj agaritina (% svježe mase) u sirovom Agaricus bisporus, na primjer, kreće se od 0,033% do 0,173%, s prosjekom od 0,088%. Najveća količina agaritina nalazi se u klobuku i listićima ispod, a najmanja u stručku. Agaritin brzo oksidira nakon skladištenja, a nakon 48 sati potpuno se razgrađuje u vodenoj otopini uz izlaganje zraku. Također se pokazalo da se lako razgrađuje nakon kuhanja (smanjenje do 90%), kao i zamrzavanjem (smanjenje do 75%).
Dokazano je da agaritin potiče stvaranje adenome (benigni ili blagi tumor žljezdanog tkiva, na primjer dojke, prostate; može se pretvoriti u maligni) i adenokarcinome u plućima miševa kada se daju putem vode za piće. Također se pokazalo da uzrokuje rak mokraćnog mjehura kod miševa. Tvrdi se da je agaritin slabo karcinogen, s procjenom kumulativnog životnog rizika od konzumacije gljiva na približno 1 na 10 000. Međutim, ova je tvrdnja slabo podržana, s malo dostupnih podataka o otrovnosti i bez objavljenog LD50 (smrtna doza).

Pokazalo se da agaritin ima pozitivan test kao mutagen u Amesovom testu i mutagenizira DNA u bakteriji Salmonella typhimurium. Također se pokazalo da se kovalentno veže za DNA in vivo. It has also been shown to covalently bind to DNA in vivo. Pokazalo se da enzimi u bubrezima životinja agaritin razgrađuju u otrovne metabolite 4-(hidroksimetil)fenilhidrazin i 4-(hidroksimetil)benzendiazonijeve ione. Pokazalo se da ti metaboliti uzrokuju rak želuca kod miševa i uzrokuju trajno oštećenje DNA nakon jedne doze kod miševa. Mutagena aktivnost diazonijevog iona posljedica je njegove reakcije s kisikom pri čemu nastaje vodikov peroksid, koji zatim kovalentno modificira DNA putem radikalnog mehanizma.

Ekstrakti gljiva iz roda Agaricus generacijama se koriste kao tradicionalni kineski biljni lijekovi. Pokazalo se da neki od ovih ekstrakata posjeduju antivirusna svojstva, a istražitelji su identificirali agaritin kao istaknuti spoj u ekstraktima. To je vodilo istraživače da istraže potencijalna antivirusna svojstva agaritina, a testovi pristajanja pokazali su da je molekula snažan inhibitor HIV proteaze. Istraživanje računalnog modeliranja provedeno je u pokušaju optimizacije vezanja za potencijalnu upotrebu kao lijek protiv HIV-a.

Diazo-spojevi

Diazo-spojevi (di: dva + azo-, od franc. azote: dušik) su organski spojevi u kojima je skupina –N2 vezana jednim dušikovim atomom na ugljikov atom, a dušikovi su atomi međusobno povezani dvostrukom ili trostrukom kemijskom vezom. Vrlo su reaktivni i služe za pripravu tehnički važnih kemijskih spojeva. Najjednostavniji je alifatski diazo-spoj diazometan, CH2N2, žut, eksplozivan i otrovan plin neugodna mirisa, čest reagens u organskoj kemiji, a najčešće se upotrebljava u eterskoj otopini. Među aromatskim diazo-spojevima ističu se diazonijeve soli, važne u proizvodnji azo-bojila.

Izvori

Organski spojevi
Jestive gljive

Agaritin


Das Haus Augustinern 39 ist ein denkmalgeschütztes Gebäude in der Stadt Quedlinburg in Sachsen-Anhalt.

Es befindet sich im nördlichen Teil der historischen Quedlinburger Neustadt und gehört zum UNESCO-Weltkulturerbe.

Architektur und Geschichte
Das sehr schmale, nur vier Gebinde umfassende Fachwerkhaus entstand in der Zeit um 1700. Die Fassade des dreigeschossigen Hauses weist diverse für den Quedlinburger Fachwerkbau typische Verzierungen auf. So finden sich Brüstungsbohlen und Pyramidenbalkenköpfen. An der Stockschwelle finden sich Profilierungen. Darüber hinaus sind Gefache mit Zierausmauerungen versehen. Türen und Fenster stammen aus dem 19. Jahrhundert.

Siehe auch
 Liste der Kulturdenkmale in Quedlinburg

Literatur
 Landesamt für Denkmalpflege Sachsen-Anhalt (Hrsg.): Denkmalverzeichnis Sachsen-Anhalt. Band 7: Falko Grubitzsch, unter Mitwirkung von Alois Bursy, Mathias Köhler, Winfried Korf, Sabine Oszmer, Peter Seyfried und Mario Titze: Landkreis Quedlinburg. Teilband 1: Stadt Quedlinburg. Fliegenkopf, Halle 1998, ISBN 3-910147-67-4, S. 67.

Kulturdenkmal in Quedlinburg
Fachwerkhaus in Quedlinburg
Erbaut im 18. Jahrhundert
Augustinern (Quedlinburg)

Augustinern 39 (Quedlinburg)