En mathématiques, la différence de deux carrés est un nombre au carré (multiplié par lui-même) soustrait d'un autre nombre au carré. Toute différence de carrés peut être factorisée selon l'identité:

en algèbre élémentaire.

Preuve
La preuve de l'identité de factorisation est simple. En partant du membre de gauche, on applique la loi distributive pour obtenir

Par la loi commutative, les deux termes du milieu s'annulent :

il reste donc

L'identité qui en résulte est l'une des plus utilisées en mathématiques. Parmi de nombreuses utilisations, il donne une preuve simple de l'inégalité arithmético-géométrique à deux variables.

La preuve est valable dans tout anneau commutatif.

Inversement, si cette identité est vérifiée dans un anneau R pour toutes les paires d'éléments a et b, alors R est commutatif. Pour voir cela, on applique la loi de distribution au côté droit de l'équation et obtient:

  .

Pour que celui-ci soit égal à , nous devons avoir

donc pour tous les couples a, b, donc R est commutatif.

Démonstrations géométriques

La différence de deux carrés peut également être illustrée géométriquement comme la différence de deux aires carrées dans un plan. Sur le diagramme, la partie grisée représente la différence entre les aires des deux carrés, c'est-à-dire  . L'aire de la partie ombrée peut être trouvée en additionnant les aires des deux rectangles ; , qui peut être factorisé en  . Donc,  .

Une autre preuve géométrique procède comme suit : on commence avec la figure montrée dans le premier schéma ci-dessous, un grand carré dont un plus petit carré a été retiré. Le côté du carré entier est a, et le côté du petit carré retiré est b. L'aire de la région ombrée est  . Une coupe est effectuée, divisant la région en deux morceaux rectangulaires, comme présenté sur le deuxième schéma. La plus grande pièce, en haut, a une largeur a et une hauteur a-b. La plus petite pièce, en bas, a une largeur a-b et une hauteur b. Maintenant, la plus petite pièce peut être détachée, tournée et placée à droite de la plus grande pièce. Dans cette nouvelle disposition, illustrée dans le dernier schéma ci-dessous, les deux pièces forment ensemble un rectangle, dont la largeur est  et dont la hauteur est  . L'aire de ce rectangle est  . Étant donné que ce rectangle provient de la réorganisation de la figure d'origine, il doit avoir la même aire que la figure d'origine. Donc,  .

Factorisation de polynômes et simplification d'expressions
La formule de la différence de deux carrés peut être utilisée pour factoriser des polynômes qui contiennent le carré d'une première quantité moins le carré d'une deuxième quantité. Par exemple, le polynôme  peut être factorisé comme suit :

De même, les deux premiers termes de  peut être factorisé comme , nous avons donc:

De plus, cette formule peut également être utilisée pour simplifier des expressions :

Le cas des nombres complexes : la somme de deux carrés
La différence de deux carrés est utilisée pour trouver les facteurs linéaires de la somme de deux carrés, en utilisant des coefficients complexes.

Par exemple, les racines complexes de  peuvent être trouvées en utilisant la différence de deux carrés:

  (puisque  )

Par conséquent, les facteurs linéaires sont  et  .

Étant donné que les deux facteurs trouvés par cette méthode sont des nombres complexes conjugués, nous pouvons l'utiliser à l'envers comme méthode de multiplication d'un nombre complexe pour obtenir un nombre réel. Cette méthode est utilisée pour obtenir des dénominateurs réels dans des fractions complexes.

Rationalisation des dénominateurs
La différence de deux carrés peut également être utilisée dans la rationalisation des dénominateurs irrationnels. Il s'agit d'une méthode pour supprimer les racines carrées des expressions (ou au moins les déplacer), s'appliquant à la division par certaines combinaisons impliquant des racines carrées.

Par exemple : le dénominateur de  peut être rationalisé comme suit :

Ici, le dénominateur irrationnel  a été rationalisé pour  .

Calcul mental
La différence de deux carrés peut également être utilisée comme raccourci arithmétique. Si deux nombres (dont la moyenne est un nombre qui est facilement élevable au carré) sont multipliés, la différence de deux carrés peut être utilisée pour donner le produit des deux nombres originaux.

Par exemple:

En utilisant la différence de deux carrés,  peut être reformulé comme

  lequel est  .

Différence de deux carrés parfaits consécutifs
La différence de deux carrés parfaits consécutifs est la somme des deux bases n et n +1. Cela peut être vu comme suit :

Par conséquent, la différence de deux carrés parfaits consécutifs est un nombre impair. De même, la différence de deux carrés parfaits arbitraires est calculée comme suit :

Par conséquent, la différence de deux carrés parfaits pairs est un multiple de 4 et la différence de deux carrés parfaits impairs est un multiple de 8.

Factorisation d'entiers
En théorie des nombres et en cryptographie, plusieurs algorithmes utilisent des différences de carrés pour trouver des facteurs d'entiers et détecter des nombres composés. Un exemple simple est la méthode de factorisation de Fermat, qui considère la séquence de nombres , pour  . Si l'un des  est égal à un carré parfait , alors  est une factorisation (potentiellement non triviale) de  .

Cette astuce peut être généralisée comme suit. Si  mod  et  mod , alors  est composé de facteurs non triviaux   et  . Cela constitue la base de plusieurs algorithmes de factorisation (tels que le crible quadratique ) et peut être combiné avec le test de primalité de Fermat pour donner le test de primalité Miller-Rabin, plus fort.

Généralisations

L'identité est également valable dans les espaces préhilbertiens sur le champ des nombres réels, comme pour le produit scalaire des vecteurs euclidiens :

La preuve est identique. Pour le cas particulier où  et  ont des normes égales (ce qui signifie leurs produits scalaires sont égaux, car ), cela démontre analytiquement le fait que deux diagonales d'un losange sont perpendiculaires. Cela découle du fait que le membre de gauche de l'équation est égal à zéro, nécessitant que le membre de droite soit également égal à zéro, et donc le produit scalaire de la somme vectorielle de  (la longue diagonale du losange)  avec la différence vectorielle  ( la petite diagonale du losange) doit être égal à zéro, ce qui indique que les diagonales sont perpendiculaires.

Différence de deux nièmes puissances

Si a et b sont deux éléments d'un anneau commutatif R, alors  .

Histoire
Historiquement, les Babyloniens utilisaient la différence de deux carrés pour calculer les multiplications.

Par exemple:

93 x 87 = 90² - 3² = 8091

64 x 56 = 60² - 4² = 3584

Articles connexes
 Congruum, la différence partagée de trois carrés dans la progression arithmétique
 Conjugué (algèbre)
 Factorisation

Remarques

Références

Liens externes

 différence de deux carrés sur mathpages.com

Identité mathématique
Algèbre commutative
Pages avec des traductions non relues

Différence de deux carrés


Agathis labillardieri er tegund af barrtrjám sem vex á Nýju-Guíneu. Hún verður um 60 m há.

Tilvísanir

Barrtré

Agathis labillardieri


البوتو حيوان شجري صغير لورسي من رتبة الهباريات، من الرئيسيات الليلية يتوزع عبر أفريقيا الاستوائية ، سمي ببوتو نسبةً إلى الكلمة الأفريقية باتا (pata) وتعني القرد قصير الذيل. ويعرف أيضاً باسم «بوتو بوسيمان» في بعض الأماكن مثل إسبانيا.

التواجد
يتوزع البوتو عبر حزام الغابات الاستوائية الممتد في غرب ووسط وشرق أفريقيا، فهي تعيش في نطاق سيراليون والجنوب الشرقي لغينيا والجنوب الغربي لكينيا، في المرتفعات من 600م إلى 2300م، مع تجمعات منعزلة في شرق الوادي المتصدع.

الموطن
عثر على البوتو في مناطق الغابات المطرية ذات الغطاء النباتى الكثيف، وتعيش أيضاً في مجموعة متنوعة من الموائل من المناطق الساحلية والسهول المنخفضة إلى الغابات متوسطة الأرتفاع، وباستطاعتها العيش في الغابات الأولية والغابات الثانوية. فهي تشغل الغابات التي على أرتفاع 2089 م عن مستوى سطح البحر.وتوجد البوتو عادة على الأشجار في أرتفاعات من 5 إلى 30 م.

الوصف الخارجي

البوتو حيد الشكل الجنسي أي الذكر والأنثى متشابهين في الشكل الخارجي، ضامر الجسد، أطرافه الأمامية والخلفية متساوية في الطول تقريباً، عيناه كبيرتان، أذنه صغيرة ومستديرة تفتقر إلى الفراء، يغطي جسده الفرو الكثيف الذي يتغير في الظل من اللون البني إلى الرمادي. كما أن لديها الصفات الشكلية الموجودة في الهباريات، مثل الأنف الرطبة والأنياب والمخالب. ولكن بعكس الهبارياتات فمخالب البوتو مشحوذة، وإصبع السبابة لدى البوتو كما موضح في الصورة أثاري أي لا وظيفي، وقد أدى ضمور إصبع السبابة في اليدين والقدمين وتباعد إصبع الإبهام إلى خلق قبضة تساعده على تحركه الشجري، ولتكيف القبضة مع فترات تحركه الشجري الطويلة لتضمن درجة عالية من المرونة في المعصم ومفصل الكاحل، بالإضافة إلى وجود حزم وعائية في الأوعية الدموية في الأطراف والتي تسمح بسريان الدم إلى تقلص العضلات بينما يكون هو في حالة سكون. وتمتلك أيضاً درع كتفي من العظام الممدود في الفقرة العنقية

السلوك
البوتو حيوان إنعزالى أي يعيش منفرداً بعيداً عن أبناء جنسه بإستثناء الأناث مع صغارها وهو أيضاً حيوان ليلى أي ينشط أثناء الليل.
تدافع الأناث والذكور على حد سواء عن نطاق واسع من مناطق إقامتها، بما يضمن لها فرص أكبر لتوفير كميات كبيرة من الأطعمة، وتكون نطاقات منازل الأناث على أتساع كبير لتربية أبناتها، وعادة ما تكون على مساحات 6 إلى 9 هكتار. بينما نطاق منازل الذكور تترواح على مساحات 9 إلى 40 هكتار لكى يستوعب عدد الأناث، ويدافع كلا الجنسين على نطاق منازلها بكل قوة ضد المتعدين من نفس الجنس. وقدرت أن الكثافة التوزيعية للبوتو من 8 إلى 10 بوتو لكل كيلو متر مربع

الاتصال والإدراك
يستخدم البوتو الإشارات الكيميائية في التواصل على نطاق واسع. فهي تترك مسارات من البول وإفرازات من الغدد الموجودة تحت الذيل على فروع الأشجار، لتكون كعلامة على منطقتها ولتوصيل المعلومات التناسلية والرغبات الجنسية في التكاثر. وتفرز أيضاً إفرازات غددية سامة لردع الحيوانات المفترسة. وقد لاحظ بعض العلماء أن للبوتو رائحة مميزة تشبه لحد كبير رائحة الكاري. ولدى البوتو أصوات عديدة وأكثر الصوات شيوعاً هو صوت مناداة الأنثى على صغيرها الذي يشبه نطق كلمة "سَك".

السلالات
 برودايتكز بوتو. إدواردزى (Perodicticus potto ssp. edwardsi)
 برودايتكز بوتو. إيبيانيس (Perodicticus potto ssp. ibeanus)
 برودايتكز بوتو. بوتو (Perodicticus potto ssp. potto)
 برودايتكز بوتو. ستوكليا (Perodicticus potto ssp. stockleyi)

المفترسات
يستخدم البوتو إستراتيجية التمويه في مواجهة المفترسات. وتمثل أسلوب التخفي لدى البوتو في نشاطه الليلي وصغر حجم جسده، والتخفي اللوني ومستخدما التواصل الصوتي الهادئ، والحفاظ على صغر مجموعاتها، ويمتلك البوتو قدرة على البقاء معلقاً على فروع الشجار لفترات طويلة جداً دون كلل أو تعب. فهو يتنقل ببطء بشكل ثابت وصامت، وكذلك عادة ما يبقى مختبأ في غطاء نباتي كثيف، وذلك حتى لا يكتشف من قبل الحيوانات المفترسة.
ويمتلك البوتو وضعية دفاعية إذا ما واجهه أحد المفترسات، وذلك عن طريق إمساك أحد الأفرع بأطرافه الأربعة، ثم يقوم بطي رأسه إلى أسفل بين طرفيه الأماميين، ثم يقوم بعمل درع حِمائي، ثم يكشف عن أنيابه ثم يعض مراراً وتكراراً. فإذا لم ينسحب المفترس، فيتقدم البوتو محاولًا ضربه لإيقاعه من الفرع، هو واحد من عدد قليل من سلافاء القردة الليلية الذي لا يستخدم القفز كأسلوب للهرب من الحيوانات المفترسة.

ومن المفترسات التي يهدد البوتو قط الزباد، على الرغم من أنه ثامر بالأساس.

الغذاء
البوتو حيوان ثامر في المقام الأول، لكنها في بعض الأوقات تتغذى على الحيوانات والنباتات الصمغية، وذلك بسبب وجود اختلافات موسمية في توفر الغذاء، ففي موسم الجفاف تتناول الصمغيات النباتية، بينما في مواسم الأمطار، تتوافر الفواكه والفرائس الحيوانية بشكل كبير. تأكل البوتو الفواكه من أجناس الباريناري والميريانسس والميوزانجا واللبخ. وتأكل بحركة بطيئة المفصاليات أو الحشرات التي تجدها الحيوانات الأخرى غير مستساغة من أمثال النمل والخنافس كريهة الرائحة واليسروع والدودة الألفية السامة والعناكب. ويأكلون أيضا القواقع والبزاق والبيض والفطريات، ويرقات الحشرات. وأحياناً تأكل فرائس فقارية صغيرة مثل الخفافيش والطيور.
ولقد وجودت أنواع أخرى منافسة للبوتو في الغذاء من أمثال الجلاجو. مما أدى إلى تكيف البوتو على أكل الطمعة التي لا تستساغها الحيوانات الأخرى، فلذلك طور فكيها ليصبحا أقوى وأكبر من أجل أكل الفواكه وقطع النباتات الصمغية الكبيرة وتحدد مكان الحشرات عن طريق روائحها ثم تنقض عليهم بسرعة بمخالبها وفمها. ويساعدها الانخفاض في أصابع السبابة على الألمام بالفريسة والتقاطها. ولدى البوتو معدة قابلة للتمدد بشكل كبير، مما يسمح لها بتناول كميات كبيرة من الطعام وبإمكانها أن تحوي في معدتها على ما يصل إلى 8 في المئة من وزن جسمها. هذا يقلل من فرص تعرضها للافتراس عن طريق السماح بتناول الطعام بسرعة من ثمار الأشجار، ثم تراجع إلى الأشجار ذات الأوراق الكثيفة للهضم والراحة.

منافعه

النظام البيئي
كأي مخلوق تؤثر البوتو على النظام البيئي فلها أثرها الفعال في نثر البذور. كما أنها تشكل مصدرا للحوم للحيوانات المفترسة.

على الإنسان

يتم اصطياد البوتو من قبل الإنسان من أجل لحومها، وأحياناً يتم استغلالها في تجارة الحيوانات الأليفة.

المراجع

أنواع القائمة الحمراء القريبة من الخطر
أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
ثدييات أنغولا
ثدييات أوغندا
ثدييات الغابون
ثدييات بوروندي
ثدييات جمهورية إفريقيا الوسطى
ثدييات جمهورية الكونغو
ثدييات جمهورية الكونغو الديمقراطية
ثدييات رواندا
ثدييات غرب إفريقيا
ثدييات غينيا الاستوائية
ثدييات كينيا
ثدييات وصفت في 1766
حيوانات إفريقيا الوسطى
رئيسيات إفريقيا
لوريسيات الشكل

بوتو (حيوان)


Stjepan III. (II.) Frankapan Modruški (lat. Stephan de Frangepan, Stephanus de Frangepanibus) (?, potkraj 14. ili početkom 15. stoljeća - ?, nakon 1484.), hrvatski knez i hrvatsko-dalmatinski ban iz hrvatske velikaške obitelji Frankapan.

Životopis

Rodio se u obitelji kneza Nikole IV. Frankapana i Blanke Sforza. Ne zna se mnogo o njegovu životu do očeve smrti 1432. godine, osim da je stupio u službu hrvatsko-ugarskog kralja Žigmunda i bio jedan od njegovih najuglednijih dvorjana koji ga je pratio na putovanjima po Europi. Poslije smrti Nikole IV., kralj Žigmund je 1. kolovoza 1432. godine potvrdio Stjepana III. i njegov brata Ivana VI. za hrvatsko-dalmatinske banove, a početkom 1434. godine potvrdio im je gradove koje je predao njihovom ocu. Iste godine je knez Ivan VI. prepustio bratu gradove Senj, Modruš i Bihać.

Godine 1436. austrijski nadvojvode Fridrik i Albert VI. imenovali su ga zemaljskim kapetanom za Kranjsku. Kada je njegov brat Ivan VI. zaratio 1436. godine protiv Žigmunda, Stjepan III. mu se nije pridružio te je zadržao naslov bana. Zbog oslonca na Habsburgovce, uspio je sačuvati svoje posjede i čak im pridodati Dubovac, imanje knezova Blagajskih, a dobio je 1443. godine i pravo kovanja novca.

Zajedno s nekim hrvatskim i ugarskim velikašima podupirao je dolazak Alfonsa V. Aragonskog na hrvatsko-ugarsko prijestolje, a kada je 1446. godine pobijedila stranka Janoša Hunjadija, pristupio joj je, zbog čega je izgubio podršku Fridrika III., a s njom i Kranjsku. Međutim, od 1453. godine ponovno je u milosti Fridrika III. koji ga je iznova imenovao kapetanom Kranjske.

Sudjelovao je u izboru Matijaša Korvina za hrvatsko-ugarskog kralja 1458. godine te je 1463. godine ponovno imenovan hrvatsko-dalmatinskim banom. Nakon pada Bosne sudjelovao je u Korvinovom pohodu protiv Osmanlija 1463. – 1464. godine. Nakon 1464. godine više ne nosi naslov bana te se opet pridružio njemačkom caru Fridriku III. zbog čega mu je Matija Korvin oduzeo grad Senj, 1469. godine.

Obitelj

Stjepan III. (II.) oženio se 1446. godine Ižotom (Elizbetom) d'Este, kćerkom markgrofa Nikole III. d'Este, gospodara Ferrare, Modene i Reggia. S njom je imao sina Bernardina Frankopana Ozaljskog.

Vidi još

 Obiteljsko stablo knezova Frankopana

Bilješke

Vanjske poveznice

 Frankapan, Stjepan III. (II.) - Hrvatski biografski leksikon
 Rodoslovno stablo Frankapana (drugi dio) - genealogy.euweb.cz

Hrvatski banovi
Stjepan
Hrvatsko plemstvo

Stjepan III. Frankapan


.=== එස්. පණිභාරත මහතා ===.
1920 පෙබරවාරි 24 වන දින හතර කෝරළයේ අල්ගම මැදගමදී මෙතුමා මෙලොව එළිය දුටුවේය. හෙතෙම "පාණිස්" නම් විය. තම බාප්පා වූ අල්ගම කිරිගණිත ගුරුතුමන්ගෙන් උඩරට නර්තන ශිල්පය ඉගෙන ගැනීම ආරම්භ කර එහි ප්‍රවීණත්වයට පත් විය. උඩරට නර්තනය පමණක් නොව පහතරට, සබරගමු යන නර්තන සම්ප්‍රදායන්හිද බෙර වාදනයෙහි ද අති දක්ෂයකු වූ මෙතුමා බලි යාගය මුර්ති හා චිත්‍ර කලාව, සංගීතය ප්‍රගුණ කර ඉතා කෙටි කලකින් දක්ෂතා පෙන්විය.

කලාගුරු ජේ.ඩී.ඒ. පෙරේරා මහතාගේ බිරිඳ වූ චන්ද්‍රලේඛා මහත්මියගේ බෙර වාදකයා ලෙස 1931 දී භාරතයට ගිය ගමනින් මෙතුමාගේ සිත තුළ නර්තනය පිළිබඳ වූ අදහස් බලවත් විය. එහිදී භාරතයේ විද්වතුන්ගෙන් එතුමා ප්‍රශංසා ලැබීය.

1944 දී ශිෂ්‍යත්වයක් ලැබ ශාන්ති නිකේතනයට ගිය මෙතුමා එහිදී කථකලි, මණිපුරි ඇතුළු බොහෝ ඉන්දීය නර්තන සම්ප්‍රදායන් ප්‍රගුණ කළේය. ඊට අමතරව මෘදංගම්, පක්වාජ්,කෝල් වැනි භාණ්ඩ හදාරා ඇත. භාරතයේදී රවින්ද්‍රනාත් තාගෝර්තතුමාගේ ගීත නාටකවල රඟපෑමේ අවස්ථාව ලබාගත් මෙතුමා එහිදී විශේෂ ප්‍රසංශාවට පාත්‍ර වේ. ලංකාවට විශේෂ ගෞරවයක් ගෙන නැවත පැමිණි මෙතුමාට " පණිභාරත" ගෞරව නාමය ලැබුණි.

කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ හා මීරිගම ජේෂ්ඨ පාඨශාලාවේ නැටුම් ගුරු තනතුරත් රජයේ ලලිතකලා ආයතනයේ විදුහල්පති ධූරයත් දැරීම සහ මීරිගම ගුරු අභ්‍යාස විද්‍යාලයේ කථිකාචාර්යවරයකු වශයෙන් ද මෙතුමා කටයුතු කර ඇත.

1952 වසරේ මෙතුමා රජයේ ලලිතකලා ආයතනයේ විදුහල්පති ධූරයටත් ඉන්පසු රජයේ නැටුම් හා මුද්‍රා නාට්‍ය විශ්වවිද්‍යාලයේ විදුහල්පති ධූරයටත් පත්විය. පසුව කැලණිය විශ්ව විද්‍යාලය අනුබද්ධ සෞන්දර්ය අධ්‍යාපන ආයතනයේ නර්තන අධ්‍යයන අංශයේ ප්‍රධාන ධූරය එවකට හොබවන ලදී.

වසර 31 කට වැඩි කාලයක් සේවය කළ පණිභාරත මහතාට 1991 දී කැලණිය විශ්ව විද්‍යාල ආයතනයේ සෞන්දර්ය අධ්‍යයන ආයතනය විසින් ආචාර්ය උපාධිය පිරිනමන ලදී.

 ගොයම් කැපීමේ නැටුම
 නාරිලතා නැටුම
 මොණර නැටුම
 දඩයක්කාරයාගේ රංගනය
 පොරපොල් පිටිය
 ග්‍රහ අපලය
 ගම්මානේ මල් පිපිලා
 බතේ උපත                                  ආදී මුද්‍රා නාට්‍ය මෙතුමා බිහි කර ඇත.

සිකුරු තරුව, කුරුළු බැද්ද, අශෝකා වැනි චිත්‍රපටවල නර්තන නිර්මාණ තුළින් ද මෙතුමාගේ නිර්මාණශීලි හැකියාව විදහා දැක්වීය. තම දත් ශිල්පය තුළින් විශාල ගෝල පරම්පරාවක් ද මෙතුමා අතින් බිහිවිය. පණිභාරතයන් විවිධ සම්මාන ලබාගනිමින් ශ්‍රී ලංකාවට ලබා දුන් කිර්තිය අපමණ ය.

පණිභාරත


Asbjørn Andersen ( - ) est un acteur et réalisateur danois. Il a réalisé neuf films entre 1946 et 1952 et est aussi connu pour avoir joué dans plus de 90 films comme acteur entre les années 1930 et 1976.

Biographie
Hans Asbjørn Gammelmark Andersen est né à Copenhague, au Danemark. Il est le fils d'un portier et maître garde forestier, Jens Andersen (1867-1939) et de son épouse Maren Hansen (1867-1941). Il a obtenu son diplôme en 1922 et a d'abord travaillé dans un magasin de machines agricoles, puis dans les douanes avant de faire des études au Betty Nansen Teatret en 1926-1928 où il a travaillé entre 1928 et 1937. Il a ensuite travaillé dans différents théâtres privés. Il joué le rôle de Alberin dans la première de la pièce de théâtre de Bertold Brecht Die Rundköpfe und die Spitzköpfe en 1936 au  Kopenhagen (en danois). À partir de 1957, a joué comme acteur au Théâtre royal danois. Il est apparu dans plus de 90 films entre 1930 et 1976. Il a également réalisé neuf films entre 1946 et 1952.
Il est mort en 1978 à Silkeborg au Danemark et est enterré au cimetière . Il est le père de l'actrice .

Réalisation
Asbjørn Andersen a réalisé neuf longs métrages dans des styles plus variés que ses rôles d'acteur. L'homme  commence par deux comédies : Up with little Martha (1946) et Sikken en nat (1947). Il met ensuite en scène l'histoire romantique de Cendrillon de Helge Kjærulff-Schmidt I de lyse nætter (1948). Il montre un solide savoir-faire dans le drame Mens porten var lukket (1948) et tourne ensuite un film noir sombre et perfectionné John og Irene (1949) avec Ebbe Rode et Bodil Kjer, qui serait son meilleur film. Après les drames " (1950) et Firetyve timer (1951) viennent deux comédies plus attrayantes : Bag de røde porte (1951) et Kærlighedsdoktoren (Le Docteur de l'amour) (1952).

Filmographie

Notes et références

Liens externes

 Fiche Asbjørn Andersen sur le site Det Danske Filminstitut

Réalisateur danois
Acteur danois de cinéma
Naissance en août 1903
Décès en décembre 1978
Décès à 75 ans

Asbjørn Andersen


Un séléniure de phosphore est un composé chimique constitué de phosphore et de sélénium. Il s'agit d'une famille de composés peu connue dont certaines phases amorphes et certains composés définis ont été décrits. Ceux-ci sont indiqués ci-dessous. Certains sont semblables à leurs  analogues, d'autres sont nouveaux, comme le  moléculaire ou le  polymérique. L'existence de  moléculaire n'est pas certaine.

Composés confirmés par cristallographie

Le  a une structure de type norbornane dans laquelle deux atomes de phosphore à l'état d'oxydation +3 sont unis par deux ponts diséléniure –Se–Se– et un pont séléniure –Se–. Il a été isolé par extraction liquide-liquide au disulfure de carbone  à partir d'une phase  amorphe produire à partir des éléments.

a été caractérisé par cristallographie et présente la même structure que le forme basse température de . Il peut être synthétisé à partir des éléments et recristallisé à l'aide de tétraline.

La molécule  a la même structure que le  . Il a été obtenu en faisant réagir du  avec du brome  dans le disulfure de carbone .

catena-

Ce composé consiste en des chaînes polymériques d'unités de type norbornane liées entre elle par des atomes de sélénium. Chaque atome de phosphore des unités monomériques étant lié à un autre atome de phosphore et deux atomes de sélénium, il a un état d'oxydation formel valant +2.

Composés confirmés par spectroscopie

Le  présente deux polymorphes : le  avec la même configuration que le , et le  avec la même configuration que le . Un composé  a été entièrement caractérisé présentant des unités .

Le  a été décrit avec la même structure que le , tandis qu'un manuel bien connu mais un peu plus ancien ne le mentionne pas.

Le  a été décrit avec la même structure que le  et le  mais n'est pas mentionné par un manuel un peu plus ancien. La présence de  moléculaire n'avait pas été relevée par une étude contemporaine de séléniure de phosphore amorphe. On connaît l'ion isoélectronique , qui a une structure de type adamantane, comme dans le décasélénotétragermanate de décasodium .

Autres composés

Les structures , , ,  et  ont été documentées.

Verres de sélénium-phosphore

Des verres de sélénium-phosphore ont été étudiés par RMN du phosphore 31 et spectroscopie Raman. Ces verres ont une composition , avec  et une fenêtre étroite pour  centrée sur  dans laquelle le matériau tend à cristalliser. Pour , le verre contient des fragments de chaînes , des unités à phosphore pyramidales où P a l'état d'oxydation +3, des unités quasi tétraédriques où P a l'état d'oxydation +5 avec une double liaison P=Se, et des unités  à l'état d'oxydation formel +4. Il n'existe pas d'indice de présence d'une phase amorphe contenant des molécules .

Notes et références

Composé du phosphore
phosphore

Séléniure de phosphore


Rosalind or Rosalinde may refer to:

Rosalind (given name)

Astronomy
900 Rosalinde, asteroid
Rosalind (moon), moon of Uranus

Literature
Rosalind (As You Like It), a fictional character in William Shakespeare's play As You Like It
Rosalind, the object of Colin Clout's love in Edmund Spenser's poem The Shepheardes Calender
"Rosalind", a poem by Alfred, Lord Tennyson
Rosalind, a play by J. M. Barrie

Other
Rosalind (education platform), a platform and web project for learning bioinformatics through problem solving
Rosalind (harness horse) (foaled 1933), 1936 Hambletonian winner
Rosalind, Alberta, Canada
Rosalind Bank, a completely submerged bank in the western Caribbean Sea
 (1916–1926), a British R-class destroyer

See also
Rosalinda (disambiguation)

Rosalind


Bir Zamanlar Amerika (İtalyanca: C'era una volta in America; İngilizce: Once Upon a Time in America) 1984 yılında Sergio Leone tarafından yönetilen İtalya-ABD ortak yapımı filmdir. Film, Sergio Leone'nin yönettiği son filmdir. Filmin müziklerini İtalyan müzisyen Ennio Morricone yapmış olup, dünyanın en iyi soundtrack albümlerinden biri olarak görülmektedir. Başlıca oyuncuları Robert De Niro, James Woods, Elizabeth McGovern ve Tuesday Weld'dir.

Konu
New York'ta Yahudi olan David 'Noodles' Aaronson (Robert De Niro), ve arkadaşları 20. yüzyılın başlarında New York'ta büyümüş ve isimlerini her yerde duyurmak isteyen gangsterler olarak yetişmiştir. Filmin başlıca karakteri olan David Aaronson (dolayısıyla diğer karakterlerinde) çocukluğu, gençliği ve yaşlılığında süre gelen olaylar anlatılmıştır. Arkadaş grubu çeşitli nedenlerden ötürü dağılır ve uzun bir süre sonra tekrar bir araya gelip, çocukluk hayallerini gerçekleştirmek için işe koyulurlar. Film bir insanın üç dönemi (çocukluk, gençlik ve yaşlılık) içerisinde geçtiği için o yıllarda ABD'de ortaya çıkan olaylar, yasaklar ve durumları ele almıştır.

Filme dair bilgiler
 Film Spagetti Western'leriyle ünlü yönetmen Sergio Leone tarafından 1982 yılında çekmiş, 1984'te vizyona sokmuştur. Filmin senaryosunun yazılması 10 yılı aşkın bir süre sonunda tamamlanmış olup, birçok sahnesi Avrupa'da çekilmiştir.
 Filmin müzikleri İtalyan müzisyen Ennio Morricone tarafından yapılmıştır.
 Sergio Leone bütün ahlak unsurlarından kaçınıp filme argo ve tecavüz sahnelerini de eklemiştir.
 Filmin yönetmen uzunluğu 3 saat 40 dakikadır. Yapımcılar Amerika'nın bu süreyi uzun bulacağını düşünüp filmin bazı sahnelerinin çıkarılması konusunda yönetmen Sergio Leone'yi ikna etmiştir. Lakin kesilen sahneler yüzünden film ABD'de gereken ilgiyi görmemiştir. Amerikan sinema kamuoyuna göre film yılın en kötü filmi seçilmiştir, fakat daha sonra yönetmenin belirlediği uzunlukta yayınlanınca film hak ettiği ilgiyi görmüştür.
 Film kurgusu gereğince bazı sahnelerde flashback tekniği kullanmıştır.
 Filmde çok kısa bir süre olsa da Oscarlı aktör Joe Pesci de boy göstermiştir.
 Filmde ünlü aktris Jennifer Connelly'nin çocukluğunu görmek mümkündür.
 Filmde Patrick Goldberg karakterini canlandıran James Hayden 1983 yılında hayatını kaybederek, (filmin 1982'de çekildiğini varsayarak) filmin vizyona girişini görememiştir.

Oyuncular
 Robert De Niro - David 'Noodles' Aaronson
 James Woods - Maximilian 'Max' Bercovicz
 Elizabeth McGovern - Deborah Gelly
 Tuesday Weld - Carol
 Treat Williams - James Conway O'Donnell
 James Hayden - Patrick 'Patsy' Goldberg
 Joe Pesci - Frankie Minaldi
 Larry Rapp - 'Fat' Moe Gelly
 Danny Aiello - Polis şefi Vincent Aiello
 William Forsythe - Philip 'Cockeye' Stein
 Burt Young - Joe
 Darlanne Fluegel - Eve
 Dutch Miller - Van Linden
 Robert Harper - Sharkey
 Richard Bright - Chicken Joe

Filmin müzikleri
 Once Upon a Time in America Ennio Morricone
 Poverty John Zorn
 Deborah's Theme Ennio Morricone
 Childhood Memories Ennio Morricone
 Amapola Ennio Morricone
 Friends Ennio Morricone
 Prohibition Dirge Ennio Morricone
 Cockeye's Song Ennio Morricone
 Amapola, Pt. 2 Ennio Morricone
 Childhood Poverty Ennio Morricone
 Photographic Memories Ennio Morricone
 Friends Ennio Morricone
 Friendship & Love Ennio Morricone
 Speakeasy Ennio Morricone
 Deborah's Theme-Amapola Ennio Morricone
 Suite from Once Upon a Time in America Ennio Morricone
 Poverty John Zorn
 Unused Theme Ennio Morricone
 Unused Theme Version 2 Ennio Morricone

Filmde çalınan ancak filmin müzik albümünde olmayan parçalar:
 "God Bless America" Irving Berlin
 "Yesterday"  John Lennon ve Paul McCartney
 "Amapola" Joseph M. Le Calle
 "The Thieving Magpie" Gioacchino Rossini
 "Summertime" George Gershwin
 "Night and Day" Cole Porter

Dış bağlantılar
 Beyazperde.com
 IMDB sayfası

1984 çıkışlı dramatik filmler
1980'lerde polisiye dram filmleri
1980'lerde İngilizce filmler
Yidiş dilinde filmler
Amerika Birleşik Devletleri polisiye dram filmleri
Amerika Birleşik Devletleri epik filmleri
Amerika Birleşik Devletleri tarihî dram filmleri
İtalya epik filmleri
İtalya polisiye dram filmleri
İtalya tarihî dram filmleri
Doğrusal olmayan anlatı içeren Amerika Birleşik Devletleri filmleri
Amerika Birleşik Devletleri romanlarından uyarlanan filmler
Mafya filmleri
Ennio Morricone'nin müziğini yaptığı filmler
Sergio Leone'nin yönettiği filmler
Sergio Leone'nin senaryosunu yazdığı filmler
Ernesto Gastaldi'nin senaryosunu yazdığı filmler
Konusu Brooklyn'de geçen filmler
1918'de geçen filmler
1920'lerde geçen filmler
1930'da geçen filmler
1932'de geçen filmler
1933'te geçen filmler
1968'de geçen filmler
Warner Bros. filmleri
Regency Enterprises filmleri
The Ladd Company filmleri
New Jersey'de çekilmiş filmler
Cinecittà'da çekilmiş filmler
Florida'da çekilmiş filmler
New York'ta çekilmiş filmler
Venedik'te çekilmiş filmler
Irza geçme ile ilgili filmler
Amerika Birleşik Devletleri'ndeki organize suçlar ile ilgili filmler
Yahudi filmleri
1980'lerde İtalyanca filmler

Bir Zamanlar Amerika


Edmond About () a fost un scriitor și academician francez.

Biografie
În 1845 a devenit redactor al ziarului XIX-e Siècle. În 1884 a fost ales membru al Academiei franceze. A susținut România în 1878, în timpul diferendului cu Rusia referitor la cedarea celor trei județe din sudul Basarabiei. A vizitat România în 1883, relatându-și impresiile în lucrarea De Pontoise a Stamboul (1884).

Opera
A publicat lucrări despre viața grecilor contemporani cu el:

 Grecia de azi, traducere de N. Pandelea, Biblioteca Minerva.
 De Pontoise a Stamboul (1884)

Referințe

Bibliografie
 Gheorghe Adamescu, Dicționarul Enciclopedic Ilustrat, "Cartea Românească". Partea a II-a. Dicționarul istoric și geografic universal, București, Editura "Cartea Românească", p. 1476.

Nașteri în 1828
Decese în 1885
Scriitori francezi din secolul al XIX-lea
Academicieni francezi
Filoromâni

Edmond About


Roman Sergejevitj Sobnin (, ) (født 11. februar 1994 i Irkutsk, Rusland), er en russisk fodboldspiller (central midtbane).

Sobnin spiller for den russiske ligaklub FC Spartak Moskva, som han var været tilknyttet siden 2016. Han har tidligere blandt andet spillet tre år i Dynamo Moskva.

Landshold
Sobnin står (pr. juni 2018) noteret for 12 kampe for Ruslands landshold, som han debuterede for 31. marts 2015 i en venskabskamp mod Kasakhstan. Han blev udtaget til den russiske trup til VM 2018 på hjemmebane.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Rusland
Fodboldspillere fra FC Spartak Moskva
Fodboldspillere fra Dynamo Moskva
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Deltagere ved det europæiske mesterskab i fodbold 2020
Personer fra Irkutsk

Roman Sobnin


لكزس آر إكس هايبرد,هو مزيج من سيارات الدفع الرباعي,وبدأ البيع من شركة لكزس في عام 2005,وتصميمها مثل تصميم سيارات لكزس آر إكس الأخرى، التي تجمع بين محرك البنزين V6 و المحرك الكهربائي لأول مرة في يناير 2004 في أمريكا الشمالية للسيارات الدولي، ظهرت سيارة آر إكس 400إتش الفاخرة.
وعندما بدأت تصنيع سيارة آر إكس 400إتش حققت نجاحات كبيرة، التي توسعت بعد ذلك لتشمل غيرها من صيغ هايبرد، وتشمل أيضاً لكزس آر إكس 350 و600إتش إل إس.

وأتت سيارة آر إكس 400إتش من الجيل الأول وبيعت حتى عام 2008,وعادل النموذج,تويوتا هارير هايبرد، وكانت تباع في اليابان حتى انتهت في 2008.
وفي نوفمبر 2008,بدأت شركة لكزس بإعادة تصميم هايبرد، وبدأ الجيل الثاني بـ لكزس آر إكس 450إتش، في أكبر معرض سيارات بلوس أنجلس.
لكزس آر إكس 450 من المقرر أن تذهب إلى أمريكا الشمالية، و أوروبا و آسيا(وتشمل اليابان),وغيرها من الأسواق,وسيارة آر إكس 450 2009 نموذجا لـ 2010

مراجع

سيارات إس يو في هجينة
سيارات تدفع بجميع العجلات
سيارات دفع أمامي
سيارات عقد 1990
سيارات عقد 2000
سيارات عقد 2010
سيارات كروس أوفر رياضية
سيارات لكزس
مركبات ظهرت في 1997

لكزس آر إكس هايبرد


Sgroi ist der Familienname folgender Personen:

 Anna Sgroi (* 1959), italienische Köchin
 Carmelo Sgroi (1893–1952), italienischer  Pädagoge, Romanist und Literaturkritiker

Sgroi


Bjarni Sigurðsson (født 16. oktober 1960) er en islandsk tidligere fodboldspiller (målmand), der spillede 38 kampe for det islandske landshold.

På klubplan spillede Sigurðsson for blandt andet ÍA og Valur i hjemlandet, samt for SK Brann i Norge.

Sigurðsson blev to gange, i 1984 og 1990, kåret til Årets fodboldspiller i Island.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Island
Fodboldspillere fra Stjarnan
Fodboldspillere fra ÍA
Fodboldspillere fra Valur
Fodboldspillere fra SK Brann
Fodboldspillere fra Keflavík ÍF

Bjarni Sigurðsson


සමහර විට ඒඑල්එස් අයිස් බකට් චැලෙන්ජ් ලෙසින් හැඳින්වෙන, අයිස් බකට් චැලෙන්ජ් යනු, පේෂීපෝෂණ පාර්ශ්වීය ජාරඨ්‍යය (ඒඑල්එස්) නම් රෝගය පිළිබඳ අවබෝධය දියුණු කිරීමට සහ පර්යේෂණ සඳහා පරිත්‍යාග කිරීමට අනුබල දීමට, යමෙකුගේ හිස මතට අයිස් වතුර බාල්දියක් හලා ගැනුම සම්බන්ධිත ක්‍රියාකාර කමකි.  2014 ජූලි-අගෝස්තු කාලයේදී  සමාජ සන්නිවේදනය තුල සීඝ්‍ර හා පුළුල් ලෙසින් එය පැතිර ගියේය.  එක්සත් ජනපදයේ, බොහෝ ජනයා සහභාගි වන්නේ ඒඑල්එස් සංගමය වෙනුවෙන් වන අතර, එක්සත් රාජධානියේ, බොහෝ ජනයා සහභාගි වන්නේ චාලක නියුරෝන රෝග සංගමය වෙනුවෙන් වුවද, සමහරක් පුද්ගලයන් විසින් තීරණය කර ඇත්තේ අයිස් බකට් චැලෙන්ජ් වෙතින්  ඔවුන්ගේ මුදල්, වෙනත් සංවිධාන වෙත පරිත්‍යාග කිරීමටය.

මෙම තරග කැඳවුම විසින් අභියෝග කරනුයේ, නම් කෙරුණු සහභාගියන් විසින් ඔවුන්ගේ හිස් මත අයිස් වතුර බාල්දි  වක්කරගැනුම රූ ගත කිරීම සහ එලෙස කරන ලෙස අනෙකුන් නම් කිරීමත්ය.

සම්භවය

අසරණ සරණය සඳහා මුදල් එකතු කිරීමට, අයෙකුගේ හිස මත සිසිල් වතුර හෙලීමෙහි සම්භවය කෙසේවීදැයි පැහැදිලි නොවන අතර එය බහු මූලාශ්‍රයන්ට උපලක්ෂණය කරනු ලැබේ. 2013-මැද භාගයේ සිට  2014 මුල් අවදිය වන තුරු,අඥාත සම්භවයක් සහිත  "කෝල්ඩ් වෝටර් චැලෙන්ජ්" නම් අභියෝගයක්, උතුරුදිග එක්සත් ජනපදයේ ප්‍රදේශ වල සමාජ සන්නිවේදනය තුල ජනප්‍රිය විය.  මෙම කර්තව්‍යයෙහි සාමාන්‍ය වශයෙන් සිදු කල යුතුව තිබුණේ, පිළිකා පර්යේෂණ සඳහා මුදල් පරිත්‍යාග කිරීම හෝ සිසිල් ජලයට පැනීමට සිදු වීමයි.

ආශ්‍රිත

චාලක නියුරෝන රෝගය

අයිස් බකට් චැලෙන්ජ්


El refrescamiento de memoria es el proceso de la lectura periódica de información de un área de la memoria de computadora, e inmediatamente reescribir la información leída en la misma área sin modificaciones. Cada ciclo de refrescamiento de memoria refresca una sucesiva área de la memoria. El refrescamiento es más frecuentemente asociado con la moderna memoria dinámica de acceso aleatorio (DRAM). Sin embargo, varias tecnologías tempranas memorias de computadora también requirieron procesos periódicos similares en propósito. Estas tecnologías incluyeron la memoria de línea de retardo y el tubo Williams.

Compare con la memoria de núcleo magnético en la que cada celda de memoria necesita ser refrescada después de ser leída, pero no son necesarios refrescamientos periódicos. También, vea la memoria estática de acceso aleatorio (SRAM) que es usada en aplicaciones similares a las de la memoria dinámica de acceso aleatorio, pero no requiere refrescamiento (de ahí la etiqueta de estática en vez de dinámica).

Véase también

 DRAM

Memorias informáticas

Refrescamiento de memoria


Isla Yilancik (en turco: Yilancik Adasi también llamada Rhodussa o Isla Linosa; literalmente "isla de la pequeña serpiente") es una isla de Turquía en el Mar Egeo. Sus actividades económicas principales son el turismo y la pesca. Se localiza en las coordenadas geográficas  entre la roca llamada Turnalikayasi al oeste y el cabo orta al este.

Véase también
 Geografía de Turquía
 Geografía de Asia

Referencias

Enlaces externos
 Mapa de localización de la isla

Provincia de Muğla
Archipiélagos e islas de Turquía del mar Egeo

Isla Yilancik


El término orza puede referirse a:
En náutica, la orza es un dispositivo mecánico de una embarcación.
Como recipiente, la orza es una vasija vidriada de barro que sirve por lo común para guardar conserva.

Referencias

Enlaces externos

Orza (desambiguación)


An Schoenus subaphyllus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Georg Kükenthal. An Schoenus subaphyllus in nahilalakip ha genus nga Schoenus, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Schoenus

Schoenus subaphyllus


New Waterford may refer to:

New Waterford, Nova Scotia
New Waterford, Ohio
New Waterford Girl

New Waterford


Luizão (født 14. november 1975) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Brasiliens fodboldlandshold

|-
|2000||1||0
|-
|2001||3||2
|-
|2002||7||1
|-
!Total||11||3
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2002

Luizão


est un genre fossile de grands thérapsides thérocéphales ayant vécu durant le Permien supérieur (Wuchiapingien) dans ce qui est aujourd'hui la Russie européenne. Une seule espèce est connue, , décrite en 2008 à partir de plusieurs fossiles découverts dans divers oblasts de Russie d'Europe. Les fossiles sont représentatifs d'un grand animal dont la taille du crâne est estimée entre  de long.

La caractéristique la plus notable de Megawhaitsia est qu'il possède un os maxillaire doté de canaux directement reliés à la racine dentaire des canines. En se basant sur les caractéristiques présentes chez le genre apparenté Euchambersia, le paléontologue russe Mikhaïl Ivakhnenko évoque la possibilité que l'animal ait pu avoir une glande à venin. Il s'agirait alors d'un des plus anciens tétrapodes connus à disposer de cet attribut. Cependant, des études ultérieures remettent en question cette proposition.

La taille imposante de Megawhaitsia et sa position de superprédateur pourraient être liées à la disparition ou à l'absence des grands gorgonopsiens à la fin du Permien supérieur dans certaines régions de l'actuelle Russie d'Europe. Megawhaitsia aurait ainsi pu investir les niches écologiques occupées auparavant par les gorgonopsiens.

Découverte et dénomination
Le spécimen holotype de Megawhaitsia est découvert au milieu des années 1950 lors de fouilles effectuées dans la localité de Viazniki-2, située dans l'oblast de Vladimir, en Russie d'Europe, avant d'être catalogué sous le nom de code . Ce site est daté du stade Wuchiapingien du Permien supérieur. Le fossile est à l'origine incorrectement enregistré comme l'os maxillaire d'un gorgonopsien similaire à Inostrancevia. Compte tenu de la faible présence des gorgonopsiens durant le Permien supérieur en Russie, le fossile est réattribué à un grand thérocéphale dans un ouvrage en russe publié en 1997, sans pour autant recevoir de nom binominal. Dans un ouvrage publié en 2001, Mikhaïl Feodosievitch Ivakhnenko attribue deux restes fossiles supplémentaires au taxon, toujours non dénommé. Le premier est un os maxillaire partiel, catalogué PIN 1538/39, découvert dans la localité de Purly, située dans l'oblast de Nijni Novgorod. Le second est la partie droite d'une mandibule incomplète, cataloguée PIN 4417/101, découverte dans la localité de Shabarshata, dans l'oblast de Kirov.

Ivakhnenko publie en 2008 une description formelle du nouveau taxon, basée sur les spécimens  et , le décrivant comme étant le premier whaitsiidé du Permien supérieur d'Europe de l'Est. Par la suite, le périmètre des whaitsiidés est élargi afin d'inclure des découvertes faites antérieurement dans les gisements du Permien des régions de Vladimir, Nijni Novgorod et Kirov, notamment Moschowhaitsia et Viatkosuchus, décrits respectivement en 1963 et en 1995. Le nom de genre Megawhaitsia provient du grec ancien , signifiant « grand », combiné au nom d'un autre genre de thérocéphale, Whaitsia (nom aujourd'hui synonyme de Theriognathus). L'épithète spécifique patrichae rend hommage à la paléontologue australienne Patricia Vickers-Rich.

Description

Les fossiles connus de Megawhaitsia sont très incomplets, empêchant ainsi toute reconstitution intégrale de l'anatomie de l'animal. Cependant, la structure des deux os maxillaires connus prouve qu'il fait partie des thérocéphales.

L'os maxillaire est massif. La taille du plus grand fragment conservé fait environ  de longueur. Sur la base des proportions des crânes plus complets des petits représentants sud-africains du groupe, la longueur totale du crâne de l'animal est estimée entre , ce qui ferait de Megawhaitsia le plus grand thérocéphale connu à ce jour. Sur le bord inférieur du maxillaire, il y a un grand espace pouvant accueillir la canine inférieure. Derrière se trouvent les alvéoles de trois grandes canines supérieures, les deux antérieures étant un peu plus grandes. Les racines des dents sont profondes, toutes trois ayant une grande fosse alvéolaire. La mandibule partielle attribuée au taxon possède l'alvéole d'une très grande canine mais est dépourvue de celles des dents jugales.

Une caractéristique de l'os maxillaire est qu'il est doté de trois canaux qui commencent dans la région du canal lacrymo-nasal, passent le long des racines des dents et s'ouvrent près des alvéoles de chacune des canines. Par analogie avec les hypothèses sur la venimosité d'un autre genre de thérocéphales, Euchambersia, Ivakhnenko interprète ces canaux comme une possible preuve de la présence de glandes venimeuses chez Megawhaitsia, qui seraient utilisées pour abattre de grandes proies. Cependant, la venimosité dEuchambersia ayant été remise en cause dans une étude publiée en 2017, notamment sur la base de la comparaison avec divers animaux venimeux modernes, les auteurs suggèrent que d'autres explications de la présence de ces canaux maxillaires seraient possibles.

Classification
Durant la seconde moitié du , les os maxillaires fossiles de Megawhaitsia sont considérés comme appartenant à un gorgonopsien semblable ou identique au genre Inostrancevia. En 1997, les fossiles sont réattribués à un thérocéphale indéterminé de la famille des Whaitsiidae, puis de la famille des Moschorhinidae en 2001. Dans l'article d'Ivakhnenko publié en 2008, Megawhaitsia est inclus à nouveau dans la famille des Whaitsiidae, au sein de la super-famille des Whaitsioidea. À cette époque, le taxon des Whaitsioidea inclut les Euchambersiidae et les Whaitsiidae en tant que groupes frères, notamment en raison de leur apparence similaire. Une étude publiée moins d'un an plus tard par Adam Huttenlocker, professeur en anatomie comparée à l'université de Californie, découvre que les familles Euchambersiidae, Moschorhinidae et Annatherapsididae représentent des synonymes juniors des Akidnognathidae, considérés comme le groupe frère des Whaitsiidae. C'est en 2016 qu'Huttenlocker et son compatriote le paléontologue Christian Sidor concluent que les Akidnognathidae sont en fait proches des Chthonosauridae, les deux formant le groupe-frère d'un clade incluant les Whaitsioidea et les Baurioidea. La super-famille Whaitsioidea reste reconnue comme un taxon valide, bien qu'elle ne contienne plus désormais que les whaitsiidés et quelques genres apparentés.

Ci-dessous, les résultats simplifiés de l'analyse phylogénétique d'Huttenlocker et Sidor (2016) :

Paléobiologie
En comparaison avec les thérocéphales sud-africains, Megawhaitsia a une taille sensiblement plus grande correspondant à une niche de prédateur spécialisé. Il se nourrit de proies d'assez grande taille, notamment les dicynodontes, qui sont nombreux dans les régions de Russie d'Europe au cours du Permien supérieur. La possible présence de glandes à venin chez Megawhaitsia serait cohérente avec l'hypothèse de dicynodontes à sang chaud, car le venin offre un avantage significatif surtout dans la chasse des proies actives à sang chaud.

L'un des types de grands coprolithes trouvés dans la localité de Vyazniki est associé à Megawhaitsia ou à des whaitsiidés étroitement apparentés tels que Moschowhaitsia. Il révèle une forte teneur en matériel osseux, y compris des os portant les traces d'un riche réseau de vaisseaux sanguins, appartenant probablement à des dicynodontes, ce qui indique un prédateur qui occupe la position supérieure dans la chaine trophique. De plus, des restes d'écailles de poissons et de matériels interprétés comme de la ganoïne sont trouvés dans des coprolithes, ainsi que des structures ressemblant à de la fourrure. Celles-ci sont interprétées comme les plus anciens restes fossiles de pelage connus à ce jour, bien qu'il reste difficile de déterminer s'ils appartiennent aux proies ou s'ils ont été avalés par un prédateur à la suite d'un toilettage.

Paléoécologie
La localité de Viazniki-2, où l'holotype de Megawhaitsia a été découvert, contient de nombreux fossiles de tétrapodes datant du Wuchiapingien, dont le temnospondyle Dvinosaurus, ainsi que des reptiliomorphes, incluant le seymouriamorphe Karpinskiosaurus et de nombreux chroniosuchiens. Les sauropsides présents incluent des paréiasaures comme Obirkovia et des archosauriformes de la famille des protérosuchidés, comme Archosaurus. Ce dernier aurait d'ailleurs été un des principaux prédateurs de la zone. D'autres thérapsides sont présents dans la localité, comme un dicynodonte indéterminé et même d'autres thérocéphales, notamment Annatherapsidus, Malasaurus et Moschowhaitsia.

Les chercheurs supposent qu'en raison de l'augmentation de leur taille, les whaitsiidés est-européens occupaient la niche écologique des grands gorgonopsiens, qui à cette époque avaient disparu d'Europe de l'Est, peut-être en raison d'un refroidissement du climat.

Notes et références

Notes

Références

Annexes

Articles connexes
 Therapsida
 Therocephalia
 Whaitsiidae

Bibliographie

Publication originale

Références taxonomiques

Therocephalia
Genre de thérapsides (nom scientifique)
Thérapside du Permien
Taxon fossile décrit en 2008
Paléontologie en Russie
†

Megawhaitsia


الهندوسية هي الدين المُسيطر في شبه القارة الهندية. وهي تتألف من ثلاثة تقاليد أساسية، الشيفية، الفايشنافية والشاكتيزمية، والتي يَعتبر أتباعها شيفا، فيشنو وشاكتي (أيضاً تُدعى بِـ«ديڤي») أنها الآلهة العُظمى على الترتيب. ومعظم الآلهة الأُخرى إما ذات صلة معهم (صلة قرابة) أو أشكال مختلفة (تجسيد) من هذه الآلهة الثلاثة. تُلقب الهندوسية بأنها «أقدم ديانة» في العالم، والكثير من مُعتنقينها يُشيرون إليها على أنها «القانون الأبدي».

السمارتية، وهي شكل حديث نسبياً من الهندوسية التقليدية (بالمقارنة مع التقاليد الثلاثة الأُخرى)، والتي تدعو إلى عبادة أكثر من إله واحد بما فيهم شيفا، فيشنو، شاكتي، غانيشا (إله الفيل)، سوريْا (إله الشمس) وبالإضافة إلى العديد من الآلهة والآلهات الأخرى. وهي لا تُعتبر على أنها طائفة علانيةً كما الشيفية والفايشنافية، ولكنها قائمة على اعتبار براهما الإله الأعلى في كُل الكون فهو الخالق لكُل شيء.

هناك عدد كبير من الأشخاص أو الأشياء في الهندوسية التي تُعبد على أنها مورتيات (عبور الروح الإلهية)، حيث يؤمن الهندوس بالكارما ويعتقدون أنها جوانب للبرهمن الأعلى أو أفتارات للكائن الأعلى بهگڤان أو أنها كائنات خارقة تسمى الديفات. غالباً ما تُرسم تلك الكائنات بشكل شبه بشري أو بشري جزئياً مع رسومات وأيقونات فريدة لكل حالة.

الآلهة الأساسية

يتألف الثالوث في الهندوسية من شيفا، فيشنو وبراهما، ويُشكل أتباع شيفا وفيشنو الطائفتان الأساسيتان.

فيشنو
الفايشنافية هي الطائفة الهندوسية التي تَعبُد الإله فيشنو. وهو أساس الثالوث في الهندوسية، لذلك يُلقب بالـ «الحافظ» وله عشرة صور تجسيدية (أفتارات). وهي طائفة تَعبُدية، وأتباعها يعبدون آلهة أُخرى أيضاً كـ«راما» و«كريشنا» (الاثنان هما أفتارات لفشنو). أتباع هذه الطائفة عموماً غيز زاهدين ورُهبانيين وغالباً مايُكرسون حياتهم لممارسة التأمل والترتيل والغناء.
يُطلق على شيفا أسماء عديدة منها:
 نَرَيانا
 فِنكَتِشوَرا
 دَشَافاتَرا

شيفا

الشيفية هي الطائفة الهندوسية التي تَعبُد الإله شيفا. ويُصوَر شيفا أحيانا بأشكال شرسة وعنيفة، يُلقب بالـ «المُدمِر» أو «المُحَول» ويَشتهر مُتبعين شيفا بِحُبهم وميلهُم للزهد والابتعاد عن الدنيا، فغالباً مايجولون الهند مُغطيين وجوههم بالرماد لأداء طقوس التطهير الذاتي.
يُطلق على شيفا أسماء عديدة منها:
 مَهَديفا
 مَاهيْش
 بْهايّرافا
 نَاتَاراجا
 باشُباتي
 رُدْرا
 فيرّابَهادرا

ديڤي
تُعتبر الإلهة الأم، ويُسمى فرع الهندوسية التي يعبد الإلهة الأُنثى والمعروفة باسم ديڤي بالـ«الشاكتيزمية». أتباع الشاكتيزمية تؤمن بأن شاكتي هي القوة الكامنة وراء مبدأ الذكورة في الوجود، فغالباً ماتُصور ديڤي كـ«بارفاتي» قرينة شيفا أو كـ«لاكشمي» قرينة فيشنو. وقد صُورت أيضاً بأشكال أُخرى شرسة وقوية كـ«دورجا». ترتبط الشاكتيزمية بشكل وثيق مع التانترا الهندوسية، والتي تُعلم الطقوس والممارسات لتنقية وتطهير العقل والجسم.
يُطلق على ديڤي أسماء عديدة منها:
 دُرْغا
 بَهَدرَكالّي

آلهة ذات صلة بالآلهة الأساسية
 براهما: وهو خالق الكون وكُل شيء، قام فيشنو بخلقه، ونادراً ماتتم عبادته اليوم.
 بارفاتي: شكل من أشكال شاكتي، وهي زوجة شيفا.
 غَانيْشا: وهو ابن شيفا وبارفاتي، وهو إله الحكمة والمعرفة، يوجد لديه رأس فيل، يُدعى أيضاً باسم «غاناباتي».
 مُرُغَن: وهو الابن الثاني شيفا وبارفاتي، إله الحرب والانتصارات وقائد الآلهة، يُدعى أيضاً باسم «كارْتيكا، كُمارا، شُبرامانيا».
 آيَّابَّانْ: وهو ابن شيفا وموهيني، وهو إله الحكمة والمعرفة، يُدعى أيضاً باسم «شْاسَتا أو مانِّيكانَدان».
 سَرَسْوَتِيِ: وهي زوجة بْرَاهْما، إلهة العلم والموسيقى والفنون.
 لَكْشْمِيِ: وهي زوجة فيشنو، إلهة المال والحظ.
 هَنُمانَ: وهو الإله القرد، قائد القردة في الملحمة الشعرية رامايانا، إله الوفاء والإخلاص.

الأفاتار (الصور التجسيدية للآلهة)

فيشنو
 مُوهِْني: التجسيد الأُنثوي لفشنو.

دَشَافاتَرا
 مَاتِسا: السمكة
 كُرما: السلاحفاة البرية
 فَاراها: الخنزير البري
 نَاراسِْما: الأسد (نَارا = رجُل، سِمْا = أسد)
 فَمانا: القزم
 رَاما: ملك أيوديا وبطل الملحمة الشعرية رامايانا
 بَاراشُراما: رَاما مع فأس
 كْريشنّا: بطل الملحمة الشعرية مهابهاراتا ومحور الـ«البهاغافاد غيتا»
 بوذا: مؤسس البوذية
 كَالكي: والذي سيأتي لإنهاء عصر الظلام والدمار كالي يوغا

شِيّشا
 لَكشْمَانا: الأخ الأصغر لـ«رَاما»
 بَالارَما: الأخ الأكبر لـ«كْريشنّا»

لَكْشْمِيِ
 سِيتّا: زوجة رَاما
 رُكميني
 رَادها: صاحبة كْريشنّا
 آلامِيلو

الآلهة الثانوية

يتحدث الريجفيدا عن ثلاثة وثلاثين إله تُدعى بالـ«تريداشا». وهي تتكون من اثنا عشر (12) «آديتا»، ثمانية (8) «فاسوس»، إحدا عشر (11) «رودراس» واثنان (2) «آشفيني». يُعتبر إندرا (أيضاً «ساكرا» ملك الآلهة الهندوسية وإله المطر)، وهو أول إله بين الثلاثة والثلاثون إلهاً ليلحقه آجني (إله النار). عادةً مايُذكر بعض من هذه الآلهة الشقيقة في ثنائيات كـ«إندرا-آجني»، «مِيترا-فارُنا» و«سوما-رودرا».

آديتا
 ميترا: إله الإيمان والصداقة،
 فارُنا: إله البحار والمحيطات،
 ساكرا: ويُدعى أيضاً «إندرا»، ملك الآلهة، وإله المطر،
 داكشا: ابن الإله براهما،
 آنسا،
 آريامان: حارس المريخ ودرب التبانة،
 بهاجا: إله الثروة والرفاهية،
 سافيترا: إله الشمس،
 تفاستار: إله البِناء، أول مخلوقات براهما، يُلقب بـ«الباني السَماوي»،
 بوشان: إله الطُرق،
 دهاترا: إله الصحة والسحر،
 ياماا: إله الموت والعدالة،

فاسوس
هم مُساعدوا إندرا وفشنو.
 آجني: إله النار، ويُدعى أيضاً «آنالا»،
 فايو: إله الريح، ويُدعى أيضاً «آنيلا»،
 دياوس: إله السماء، ويُدعى أيضاً «برابهاسا»،
 بريتفي: إلهة الأرض، وتُدعى أيضاً «دهارا»،
 سوريْا: إله الشمس والضوء، ويُدعى أيضاً «براتيوشا»،
 سوما: إله القمر، ويُدعى أيضاً «تشاندرا»،
 آهّا (آبّا): إله الماء، ويُدعى أيضاً «آنتاريكشا»،
 دهروفا: إله النجوم، ويُدعى أيضاً «ناكاشتارا»،

رودراس
هُنالك ثماني تجسيدات للإله با روداس وله أسماء عديدة.

آشفيني
الأشفين (أيضاً تُدعى ناساتاياس) هما إلهان تؤمان. أحدُهما يُسمى ناساتاياس والآخر يُسمى داشرا.

عدد الآلهة في الهندوسية
إن مُعظم المعابد الهندوسية مُخصصة لعبادة شيفا، فيشنو (بما في ذلك تجسيداته كْريشنّا ورَاما)، شاكتي (الإلهة الأم، وتجسيداتها دُرْغا، كالي، لَكْشْمِيِ وسَرَسْوَتِيِ)، غَانيْشا وهَنُمانَ.
تَذكر النصوص الهندوسية بأنه يوجد حوالي 33 كرور أو 330 مليون إله (1 كرور = 10 ملايين). يُمكن أن يكون الرقم رمزيّ، ولكن يوجد هنالك أسماء وأشكال عديدة لكثرة الآلهة.

انظر أيضا
 قائمة الآلهة الهندوسية
 النصوص الدينية الهندوسية
 أساطير هندوسية
 تاريخ الهندوسية

المراجع

أساطير هندوسية
أشخاص في الأساطير الهندوسية

آلهة هندوسية


සිකුරු සංක්‍රාන්තියක දැනට දන්නා පළමු නිරික්ෂණ සහ දත්ත තබා ගැනුම් 1639 වසරෙහිදී සිදු කර ඇත්තේ ඉංග්‍රීසි  තාරකා විද්‍යාඥයින් වූ  ජෙරමායා හොරෝක්ස් සහ ඔහුගේ මිතුරු සහ වාර්තාකරු විලියම් ක්‍රැබ්ට්‍රී විසිනි. මෙම දෙදෙන ඔවුන්ගේ නිරික්ෂණ ස්වායත්ත ලෙසින් සිදුකර ඇත්තේ එම වසරෙහි  දෙසැම්බර් 4 දිනදීය  (එකල එංගලන්තයෙහි භාවිතාවූ ජූලියානු දින දසුන ප්‍රකාර  නොවැම්බර් 24  දිනදීය); හොරොක්ස් විසින් මෙය සිදුකලේ, එකල   ලැන්කැෂයර්හී , මච් හූල් නම්වූ ගම්මානයෙහි, කාර් හවුස් හිදී වන අතර, ක්‍රැබ්ට්‍රී විසින් මැන්චෙස්ටර් අසබඩ, බ්‍රෝට්න් හී ඔහුගේ නිවසෙහිදී මෙම නිරික්ෂණ සිදු කර ඇත.

ආශ්‍රිත
සටහන්

සිකුරු සංක්‍රාන්තිය, 1639


El rabudito de raquetas (Discosura longicauda), también denominado coqueta de cola raqueta y cola de lira raqueta, es una especie de ave apodiforme de la familia de los colibríes que vive en el norte de Sudamérica.

Distribución y hábitat

Se encuentra en el norte y este de Brasil, el este de Colombia, la Guayana Francesa, Guyana, Surinam y Venezuela.

Su hábitat natural son las selvas húmedas tropicales de regiones bajas.

Referencias

Enlaces externos

Coqueta de cola raqueta

Longicaudus
Aves de América del Sur
Animales descritos en 1788
Taxones descritos por Johann Friedrich Gmelin

Discosura longicauda


Tuzla aşağıdaki anlamlara gelebilir:

 Tuzla: Tuz üretmek için kullanılan yapay ya da yarı doğal tuzlu su göletleri ve havuzları

Yerleşim birimi
Bosna-Hersek Federasyonu
 Tuzla şehri
 Tuzla Kantonu

Türkiye
 Tuzla, İstanbul
 Tuzla, Havza
 Tuzla, Ayvacık
 Tuzla, Karataş
 Tuzla, Karasu
 Tuzla, Artova
 Tuzla, Erdek
 Tuzla, Taraklı

Coğrafya
 Palas Tuzla Gölü

Ayrıca bakınız
 Tuzla tersane kazaları

Tuzla


9'da 9, 1998 yılında Raks müzik çıkışlı 9 ayrı şarkıcının yer aldığı albümdür. Parça listesi şöyledir:
 Kaan Öztürk - Yollarda Yoruldum (Yayınlanma: 29 Mayıs 1998)
 Ufuk Hastoprak - Bir Bodrum Yazı
 Beyaz Önlük - Son Defa Sarıl (Yayınlanma: 19 Eylül 1998)
 Haydar Karadağ - Deliyim
 Fatih Erdemci - Ben Ölmeden Önce (Yayınlanma: 30 Haziran 1998)
 Okan Ünver - Say Geriye
 İkinci Kuşak - Geçmişler
 Ece Ülker - Aşk Zamanı (Yayınlanma: 20 Ekim 1998)
 Batu - Koparıldım

Klip Çekilen Şarkılar
 Kaan Öztürk - "Yollarda Yoruldum" (Yayınlanma: 29 Mayıs 1998)
 Fatih Erdemci - "Ben Ölmeden Önce" (Yayınlanma: 30 Haziran 1998)
 Beyaz Önlük - "Son Defa Sarıl Bana" (Yayınlanma: 19 Eylül 1998)
 Ece Ülker - "Aşk Zamanı" (Yayınlanma: 20 Ekim 1998)

1998 albümleri
Pop albümleri

9'da 9


බේඩ්සේ ලෙන් (හෙවත් බේඩ්සා ලෙන්) යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ ඉන්දියාවේ මහාරාෂ්ට්‍ර ප්‍රාන්තයේ පූනේ දිස්ත්‍රික්කයේ මාවාල් තාලුකාව තුළ පිහිටි බෞද්ධ ලෙන් සමූහයකි. මෙම ලෙන්වල ඉතිහාසය සාතවාහන යුගය, එනම් ක්‍රි.පූ. වන සියවස තෙක් දිවෙයි. මේවා භාජා ලෙන්වල සිට 9 km පමණ දුරින් පිහිටා ඇත. මෙම ප්‍රදේශයේ පිහිටි වෙනත් ලෙන් වන්නේ කාර්ලා ලෙන්, පතන් බෞද්ධ ලෙන සහ නාසික් ලෙන් ය.

සටහන්

ආශ්‍රේයයන්
Harle, J.C., The Art and Architecture of the Indian Subcontinent, 2nd edn. 1994, Yale University Press Pelican History of Art,
Michell, George, The Penguin Guide to the Monuments of India, Volume 1: Buddhist, Jain, Hindu, 1989, Penguin Books,

බාහිර සබැඳි

 Bedse Caves detail info
 Photographs by Himanshu Sarpotdar
 Bedse Caves - legendary cliff temples

ඉන්දියාවේ බෞද්ධ ලෙන්
මහාරාෂ්ට්‍රයේ ලෙන්
පූනේ දිස්ත්‍රික්කයේ සංචාරක ආකර්ෂණයන්
ඉන්දියානු ශෛලමය ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
ඉන්දියාවේ පැරණි ජනාවාස පැවති ස්ථාන
ඉන්දියාවේ බෞද්ධ වන්දනා ස්ථාන
ඉන්දියාවේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය

බේඩ්සේ ලෙන්


Years of Refusal er det niende soloalbum fra den engelsk rockmusiker Morrissey. Albummet blev udgivet i februar 2009 og indeholder blandt andet singlen "I'm Throughing My Arms Around Paris".

Spor
 "Something Is Squeezing My Skull" - 2:38
 "Mama Lay Softly On The Riverbed" - 3:53
 "Black Cloud" - 2:48
 "I'm Throwing My Arms Around Paris" - 2:31
 "All You Need Is Me" - 3:13
 "When Last I Spoke To Carol" - 3:24
 "That's How People Grow Up" - 2:59
 "One Day Goodbye Will Be Farewell" - 2:57
 "It's Not Your Birthday Anymore" - 5:10
 "You Were Good In Your Time" - 5:01
 "Sorry Doesn't Help" - 4:03
 "I'm Ok By Myself" - 4:48

Album fra Storbritannien
Album fra 2009

Years of Refusal


Matzutkehmen steht für folgende Orte im früheren Ostpreußen:
 Matzutkehmen (Kreis Goldap)
 Matzutkehmen (Kreis Gumbinnen)

Matzutkehmen


Avraham Zvi Yehuda Meshi Zahav (né le  à Jérusalem et mort le ) est un militant israélien, ancien membre de la communauté juive , fondateur en 1989 de l'organisme caritatif israélien ZAKA.

En , à la suite d'allégations d'agressions sexuelles contre des hommes, des femmes et des enfants, Yehuda Meshi Zahav tente de se suicider. Il meurt après plus d'un an de coma.

Biographie

Yehuda Meshi Zahav est né le  à Jérusalem, sa famille y réside depuis onze générations. Ses parents sont l'écrivain Menachem Mendel et Sara Zissel. Celle-ci est la fille du rabbin , secrétaire du tribunal rabbinique d'. Il a grandi dans le quartier de  à Jérusalem. Il a étudié dans le Talmud Torah «  », et dans les yeshivas «  », « Ahel Yaakov » et «  ».

Yehuda Meshi Zahav est un des fondateurs de ZAKA, une ONG qui identifie des victimes du terrorisme, des accidents de la route et autres catastrophes en Israël et partout dans le monde.

Début , Yehuda Meshi-Zahav est annoncé comme récipiendaire du Prix Israël 2021 pour l'ensemble de sa carrière, en raison de sa contribution à la société israélienne.

Abus sexuels
À la fin , après plusieurs accusations de viol et de maltraitance et une enquête journalistique prouvant le détournement des fonds de collecte, Yehuda Meshi Zahav annonce qu'il quitte son poste de président de ZAKA et qu'il refuse son Prix Israël. Il semble que ses agissements aient été depuis longtemps connus dans les milieux ultra-orthodoxes de Jérusalem.

Cette enquêté du média  met aussi en évidence, en , les agressions sexuelles d'une autre personnalité  Chaim Walder.

Suicide
Yehuda Meshi Zahav tente de se suicider par pendaison le . Il est retrouvé inconscient et hospitalisé, il ne reprend pas connaissance et meurt le  après plus d'un an dans le coma.

Notes et références

Annexes

Article connexe
 Chaim Walder

Liens externes

Judaïsme orthodoxe
Lauréat du prix Israël
Affaire de viol en Israël
Affaire relative à la pédophilie en Israël
Naissance à Jérusalem
Naissance en juillet 1959
Décès à 62 ans
Suicide par pendaison
Décès à Jérusalem
Décès en juin 2022
Affaire sexuelle dans le judaïsme

Yehuda Meshi Zahav


Australian Open-mesterskabet i damedouble 2017 var den 91. turnering om Australian Open-mesterskabet i damedouble. Turneringen var en del af Australian Open 2017 og blev spillet i Melbourne Park i Melbourne, Victoria, Australien i perioden 18. - 27. januar 2017.

Mesterskabet blev vundet af Bethanie Mattek-Sands og Lucie Šafářová, som tidligere havde vundet titlen i 2015, og som dermed vandt Australian Open-mesterskabet i damedouble for anden gang. Det amerikansk-tjekkiske havde også vundet USA Open 2016 og sikrede sig dermed den anden grand slam-titel i træk, og de havde endvidere vundet fire af de ni seneste grand slam-titler i damedouble. I finalen vandt andenseedede Mattek-Sands og Šafářová med 6-7(4), 6-3, 6-3 over Andrea Hlaváčková og Peng Shuai, der spillede sammen for allerførste gang.

Martina Hingis og Sania Mirza var forsvarende mestre men stillede ikke op til titelforsvaret som makkere. Hingis deltog med Coco Vandeweghe som makker, men det schweizisk-amerikanske par tabte allerede i anden runde til australierne Ashleigh Barty og Casey Dellacqua, mens Mirza spillede sammen med Barbora Strýcová, og den fjerdeseedede konstellation blev slået ud af turneringen i tredje runde af japanerne Eri Hozumi og Miyu Kato.

Pengepræmier og ranglistepoint

Den samlede præmiesum til spillerne i damedouble androg A$ 2.994.000 (ekskl. per diem), hvilket var en stigning på knap 5 % i forhold til året før.

Turnering

Deltagere

Turneringen havde deltagelse af 64 par, der var fordelt på:
 57 direkte kvalificerede par i form af deres ranglisteplacering.
 7 par, der har modtaget et wildcard.

Seedede par

De 16 bedst placerede af parrene på WTA's verdensrangliste i double blev seedet:

Wildcards

Syv par modtog et wildcard til turneringen.

Resultater

Kvartfinaler, semifinaler og finale

Første, anden og tredje runde

Se også
 Australian Open-mesterskabet i herresingle 2017
 Australian Open-mesterskabet i damesingle 2017
 Australian Open-mesterskabet i herredouble 2017
 Australian Open-mesterskabet i mixed double 2017

Eksterne henvisninger
 Australian Open
 Australian Open - 2017 - Women's double

Noter

Australian Open 2017
2017
WTA Tour 2017


Zagrebačka pivovara je osnovana kada se pokazalo da mali zagrebački obrtnici, pivari s Gornjeg grada nisu mogli proizvesti dovoljno piva za grad koji se sve više širio i razvijao. Glavni inovatori za gradnju nove pivovare bili su zagrebački grof Gustav Pongratz i barun Petar Dragan Turković.

Povijest

Osnivačka skupština Zagrebačke pivovare kao dioničkog društva održana je 19. svibnja 1892. u prostorijama Hrvatske eskomptne banke na Jelačićevu trgu. Uskoro se pristupilo izgradnji tvorničke zgrade po nacrtima arhitekta Kuna Weidmanna, a u izvedbi Janka Grahora na lokaciji Gornja Ilica. Svečano otvorenje održano je 12. srpnja 1893. godine. Tisuće zagrepčana pohitalo je posjetiti novo zdanje, čiji je vrt petnaest godina prije nego što je uopće Zagreb dobio električnu rasvjetu bio rasvijetljen električnim svjetlom. To je bila posebna atrakcija, koju je svaki Zagrepčanin htio vidjeti i osjetiti.

Pivovara je imala i sustav za hlađenje Habermann te dinamo stroj jakosti 110 volta i dva kotla volumena 64 kubičnih litara. Uz električnu rasvjetu od 12 svjetiljki, a pod zaštitom krova koji je štitio od sunca i vjetra, ondje su se građani mogli ugodno osjećati. Pivovara je tako postala sastavni dio najvećih zagrebačkih znamenitosti. Te je godine započela i s proizvodnjom Ožujskog piva, danas najprodavanijeg piva u Hrvatskoj. Godine 1993. pivovara je ponovno postala dioničkim društvom.

Tijekom svoje 120 godina duge tradicije u spravljanju piva, kvalitete i predanog rada Zagrebačka pivovara izrasla je u najveću hrvatsku pivovaru. Svoju predanost pivu potvrdila je poslovnim dostignućima i pozicijom vodeće pivovare na hrvatskom tržištu. Od  lipnja 2012. Zagrebačka pivovara je dio Molson Coors grupacije u poslovnoj jedinici Molson Coors Europa.

Zanimljivosti
 "Tamo gdje za Zagrebčane Zagreb prestaje, iza Mandalice – digao se najedanput kao da je iz zemlje nikao, novi dio grada... lijepi i ogromni taj niz zgrada jest "Zagrebačka dionička pivovara i tvornica slada" - poduzeće hrvatskih novčara i velikih posjednika." Zagrebački Obzor 1892. godine tim je riječima pisao o osnutku Zagrebačke pivovare.

Ožujsko pivo ime je dobilo po mjesecu ožujku u kojem se tradicionalno proizvodilo najbolje pivo. Svake sekunde u Hrvatskoj se u prosjeku popije 10 boca Ožujskog piva. Gotovo svako drugo pivo popijeno u Hrvatskoj je pivo Zagrebačke pivovare. Dnevno se kupi više od miljun boca nekog piva Zagrebačke pivovare.

Proizvodi

Ožujsko pivo
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 5,0 % Ekstrakt: 11 %

Ožujsko Rezano
Vrsta: mješavina svijetlog i crnog piva
Alc.vol.:5,9 %
Ekstrakt: 13,7 %

Ožujsko Amber
Vrsta: crveno lager pivo
Alc.vol.: 4,8 %
Ekstrakt: 11,6 %

Ožujsko Cool
Vrsta: bezalkoholno svijetlo lager pivo
Alc.vol.: max 0,5 %
Ekstrakt: 6,5%

Ožujsko limun
Vrsta: mješavina piva i soka
Alc.vol.: 2,0 % Ekstrakt: 6,8 %

Ožujsko grejp
Vrsta: mješavina piva i soka
Alc.vol.: 2,0 %
Ekstrakt: 8,3 %

Tomislav pivo
Vrsta: specijalno tamno pivo
Alc.vol.: 7,3 % Ekstrakt: 17,75 %

Božićno pivo
Vrsta: svijetlo lager pivo Alc.vol.: 5,0 %
Ekstrakt: 11,8 %

Nikšićko pivo
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 5,0 %
Ekstrakt: 11,4 %

Beck's
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 5,0 % Ekstrakt: 11,2 %

Stella Artois
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 5,0 % Ekstrakt: 11,4 %

Staropramen
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 5,0 % Ekstrakt: 11,8 %

Staropramen Selection
Vrsta: tamno lager pivo
Alc.vol.: 4,8 %
Ekstrakt: 11,3 %

Carling
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 4,0 %
Ekstrakt: 8,9 %

Corona
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 4,5 %
Ekstrakt: 11,3 %

Leffe Blond, Brune
Vrsta: belgijsko samostansko ale pivo
Alc.vol.: 6,6 %
Ekstrakt: 15,6 %

Hoegaarden
Vrsta: svijetlo pšenično mutno i nefiltrirano pivo ale
Alc.vol.:4,9 %
Ekstrakt: 11,7 %

Lowenbrau
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 4,7 % Ekstrakt: 9,2 %

Branik
Vrsta: svijetlo lager pivo
Alc.vol.: 9,0 %
Ekstrakt: 4,0 %

Izvori

Vanjske poveznice

Pivovare u Hrvatskoj

Zagrebačka pivovara


A thrift institution is a financial institution that obtains the majority of its funds from the savings of the public. The term can include several cooperative banking models;
Savings and loan association
Mutual savings bank
Credit union

Thrift institution


Andrea Montermini (Sassuolo, Italija, 30. svibnja 1964.) je talijanski vozač automobilskih utrka.

Prije nego što se počeo natjecati u Formuli 3000, Montermini se natjecao u Formuli 3 1989. U Formuli 3000 proveo je tri sezone, od 1990. do 1992. Ostvario je tri pobjede, a 1992. bio je doprvak. Od 1993. do 1995. povremeno je nastupao u američkoj CART seriji. U Formuli 1 debitirao je 1994. na Velikoj nagradi Španjolske za momčad Simtek, kao zamjena za poginulog Rolanda Ratzenbergera.  U kvalifikacijama, Montermini je doživio teški sudar, te zadobio ozbiljne ozljede. Bio je to njegov jedini nastup te sezone. U sezoni 1995. je vozio za momčad Pacific, a 1996. za momčad Forti. U obje sezone nije uspio osvojiti bodove. Na utrci 24 sata Le Mansa natjecao se 1998. i 1999.

Vanjske poveznice
Andrea Montermini na racing-reference.com
Andrea Montermini F1 statistika na statsf1.com

Talijanski vozači Formule 1

Andrea Montermini


Gabriela Soukalová (tidligere Koukalová, født den 1. november 1989 i Jablonec nad Nisou, Tjekkiet) er en tjekkisk skiskytte og dobbelt OL-medaljevinder i Sotji 2014. Koukalová der debuterede som professionel i 2009, har desuden vundet Verdenscuppen i skiskydning i sæsonen 2015/16. Hun er gift med den tjekkiske professionelle badmintonspiller Petr Koukal. Hendes mor Gabriela Svobodová har også vundet OL-sølv (langrend 1984).

Referencer

Eksterne henvisninger

Skiskytter fra Tjekkiet
Skiskytter ved vinter-OL 2014
Medaljevindere ved vinter-OL 2014

Gabriela Soukalová


Quatsino est une municipalité située dans la province de la Colombie-Britannique, dans l'Île de Vancouver.

Notes et références

Municipalité en Colombie-Britannique

Qualicum


Karakavuz, Zonguldak ilinin Karadeniz Ereğli ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1944 yılından beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Zonguldak il merkezine 110 km, Karadeniz Ereğli ilçe merkezine 50 km uzaklıktadır.

Nüfus

Galeri

Kaynakça

Dış bağlantılar

Karadeniz Ereğli belde ve köyleri

Karakavuz, Karadeniz Ereğli


Le PDC World Dart Championship, organisé par la Professional Darts Corporation (PDC), est le championnat du monde professionnel de fléchettes qui se déroule chaque année. Il commence généralement en décembre et finit début janvier, et se déroule à l'Alexandra Palace de Londres depuis . C'est le tournoi le plus prestigieux de la PDC.

Histoire
Cette compétition a été créée en 1994 d'abord sous le nom de WDC World Darts Championship. Cet événement est une conséquence de la scission de la BDO, qui a vu naître la World Darts Council. Apres un accord conclu en 1997 entre la BDO et la WDC, la WDC devient la PDC, et les joueurs peuvent choisir librement quel tournoi ils joueront cette année, ils ne peuvent en jouer qu'un seul la même année. Les deux organisations continuent à organiser leur championnat du monde jusqu'en 2020, année de disparition de la BDO.

Depuis la création de ce championnat, il y a eu 11 vainqueurs sur 30 éditions. Celui qui a remporté le plus de titres est Phil Taylor qui en a gagné 14 (sa dernière victoire date de 2013).

Le gagnant reçoit le Sid Waddell Trophy, nommé en l'honneur du commentateur , mort en 2012.

Lieu
La compétition est aujourd'hui organisée à l'Alexandra Palace depuis 2008, auparavant elle était organisée au  à Purfleet de 1994 à 2007.

Liste des finales

Statistiques

Champions par pays

Nombre d'apparitions des finalistes

(En gras : Joueur encore actif)

Sources

 https://www.dartsdatabase.co.uk/TournamentDetails.aspx?TournKey=11 Darts Database
 https://www.dartsdatabase.co.uk/TournamentPlayerStats.aspx?tournKey=11 Darts Database
 https://www.dartsdatabase.co.uk/TournamentPlayerStats.aspx?tournKey=11 Darts Database
 https://www.dartsdatabase.co.uk/TournamentPlayerStats.aspx?tournKey=11 Darts Database
 https://www.dartsdatabase.co.uk/TournamentPlayerStats.aspx?tournKey=11 Darts Database

+
Compétition fondée en 1994

Championnat du monde de fléchettes


Tin Kontrec, hrvatski reprezentativni rukometaš

Igrač PPD Zagreb. Član šireg popisa hrvatskih reprezentativaca. Hrvatski izbornik Lino Červar uvrstio ga je travnja 2017. na popis igrača za reprezentativno okupljanje dogovoreno za početak svibnja 2017. godine.

S hrvatskom seniorskom reprezentacijom osvojio je zlato na Mediteranskim igrama u Tarragoni 2018.

Izvori

Hrvatski rukometaši
Rukometaši RK Bjelovara

Tin Kontrec


Robert Boyle (d. 25 Ocak 1627 - ö. 30 Aralık 1691), İrlandalı doğa filozofu; kimyager, fizikçi ve kâşif.

Modern anlamda ilk "element" tanımını yapmıştır. Gazın basıncıyla hacmi arasında bir bağlantı olduğunu açıklamıştır. Bu bağıntı "Boyle – Mariotte Yasası" olarak bilinir. En çok matematik ve fen alanında yaptığı çalışmalarla hatırlanmaktadır. Araştırmalarının ve de kişisel düşüncelerinin açık bir şekilde simyacılıkla bağlantısı olsa da, genellikle, ilk modern kimyager olarak görülür. Çalışmalarının arasından en ünlüsü, The Sceptical Chymist (Kuşkucu Kimyager), kimya alanında bir dönüm noktası olarak görülür.

Gençliği
Robert Boyle Munster, Richard Boyle'ın yedinci oğlu ve on dördüncü çocuğu olarak doğmuştur. Doğar doğmaz "anne" diye ağladığı ve 6 aylıkken konuşmaya başladığı, 1,5 yaşında ise ileri derecede okuryazar olduğu bilinmektedir. Henüz çocukken Latince, Yunanca ve Fransızca öğrenen Boyle, daha 9 yaşına bile girmeden babasının arkadaşı Sir Henry Wotton'un çalıştığı Eton Koleji'ne gönderildi. Bu okulda üç yıl kaldıktan sonra, bir Fransız hocayla beraber yurt dışına gitti. İki yıl Cenevre'de kaldıktan sonra, 1641'de Floransa'ya gitti. O kış orada kalarak "büyük yıldız-izleyici", Galileo Galilei'nin ikilemlerini inceledi. Gidişinden kısa bir zaman sonra Galilei, 1642'nin başında öldü.

Yaşamı

1645'te İngiltere'ye döndüğünde, babasının hastanede olduğunu ve ona Dorset'teki Stalbridge eviyle İrlanda'daki mülklerini bıraktığını öğrendi. O zamandan sonra, kendini bilimsel araştırmaya adadı ve kısa zamanda, kendine, birkaç meraklı insanın yeni bir felsefe oluşturmak için kurduğu "Görünmez Kolej" de bir yer buldu. Bu grup, sıkça Londra'daki Grensham Koleji'nde buluşuyorlardı. Bazı üyeler Oxford'da da buluşmalarını yapıyorlardı. Bunun ardından, 1654'te, Boyle, Oxford'a taşındı. 1657'de Otto von Guericke'nin hava pompasını okuyunca, Robert Hooke'un asistanlığıya bu aleti geliştirmeye karar verdi. 1659'da "machina Boyleana" ya da "Pnömatik Motor" adını verdiği sonuçlardan sonra hava konusunda birçok deney yapmaya başladı.

1660'ta, bu aletle yaptığı çalışmaları New Experiments Physico-Mechanical (Fiziko-Mekanik Yeni Deneyler) adı altında yayınladı. Bu kitaptaki düşüncelerin bir eleştirmeni Franciscus Linus'tu (1595-1675). Boyle, ünlü Boyle yasasını bu kritiklere yanıt ararken buldu. Ancak, bağımsız bir şekilde, aynı şeyleri bulan ama 1676'ya kadar yayımlamayan Edme Mariotte de bu kanunun bulucuları arasında gösterilir. 1663'te, Royal Society of London for the Improvement of Natural Knowledge (Doğal Bilgide Gelişme İçin Londra Kraliyet Cemiyeti) oldu. Vakfın kurucusu II. Charles, Boyle'ı üye yaptı ve 1680'de başkanlığa seçilse de yeminleri konusunda bazı şüpheleri olduğu için bu görevi kabul etmedi.

Boyle, Oxford'dayken bir Chevalier (Şövalye) oldu. Şövalyelerin Oxford'a, Boyle'ın gelmesinden biraz zaman önce yerleştikleri düşünülmektedir. Boyle'ın yaşadığı zaman, zaferler almış parlement güçlerinin, yeni gelişen fikirlere karşı olduğu bir zamana denk geldiği için Boyle'ın da Şövalye hareketlerinde nasıl görevler aldığı oldukça gizli kalmıştır. Bu nedenle de bu konuda tek bilinen şey, böyle bir cemiyete üyeliğidir.

1668'de Oxford'u bırakıp Londra'ya, Pall Mall'da oturan kız kardeşi Lady Ranelagh'ın yanına yerleşmiştir.

Yaşlılığı

1689'da hiçbir zaman çok kuvvetli olmayan sağlığı oldukça kötüleşti ve de bu onun Kraliyet Cemiyeti de dahil görüşmelere gitmesini engelledi. Tanıdıklarına, "çok sıra dışı bir durum olmadığı müddetçe" Salı-Cuma öğleden sonraları ve Çarşamba-Cumartesi de öğlenleri rahatsız edilmek istemediği haberini saldı. Bu kazandığı zamanda "kendini toparlayıp, raporlarını düzenlemeyi" ve "o sanattaki çalışkan havarilere, aynen Hermetik bir miras" gibi olacak önemli kimyasal çalışmalar düzenlemek istiyordu.

Kaynakça

1627 doğumlular
Waterford Kontluğu doğumlular
1691 yılında ölenler
İngiliz kimyagerler
İngiliz fizikçiler
İrlandalı fizikçiler

Robert Boyle


Tovarășul X (titlu original: Comrade X) este un film american din 1940 regizat și co-produs de King Vidor. Este creat în genurile de comedie cu spioni. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Clark Gable, Hedy Lamarr și Oskar Homolka.

Prezentare

În Uniunea Sovietică, reporterul american McKinley "Mac" Thompson (Clark Gable) scrie în secret reportaje neobișnuite, atribuite "tovarășului X", pentru ziarul său. Identitatea sa este descoperită de valetul său, Vanya (Felix Bressart), care îl șantajează ca s-o scoată pe fiica sa, vătmănița Theodore (Hedy Lamarr), în afara țării. Theodore este de acord cu o căsătorie falsă, astfel încât să poată răspândi mesajul beneficiilor comunismului către restul lumii. Cu toate acestea, Comisarul Vasiliev (Oscar Homolka) este determinat să-l demaște și să-l aresteze pe tovarășul X.

Distribuție

 Clark Gable ca McKinley B. "Mac" Thompson
 Hedy Lamarr ca Golubka / Theodore Yahupitz / Lizvanetchka "Lizzie"
 Oskar Homolka - comisar Vasiliev
 Felix Bressart ca Igor Yahupitz / Vanya
 Eve Arden ca Jane Wilson
 Sig Rumann ca Emil Von Hofer
 Natasha Lytess ca Olga Milanava
 Vladimir Sokoloff ca Michael Bastakoff
 Edgar Barrier ca Rubick, ajutorul comisarului
 Georges Renavent ca Laszlo  (creditat ca George Renevant)
 Mikhail Rasumny ca ofițer rus

Producție
Filmările au început la sfârșitul lunii august 1940. Cheltuielile de producție s-au ridicat la 920.000$.

Primire
A avut încasări de 2.079.000$. Filmul a fost nominalizat la Premiul Oscar pentru cea mai bună poveste originală . Este primul film american dinaintea celui de-al doilea război mondial care critică pe față Germania nazistă.

Note

Legături externe

Vezi și
Filmografia lui Clark Gable

Filme din 1940
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de King Vidor
Filme MGM
Filme de comedie din anii 1940
Filme cu spioni
Filme de dragoste
Scenarii de Ben Hecht
Scenarii de Charles Lederer

Tovarășul X


El valle de Prahova () es un valle de Rumania en el que discurre el río Prahova  entre Bucegi y las montañas de Baiu, en la cordillera de los Cárpatos. Se trata de una región turística, situada a unos 100 km al norte de la ciudad capital de Bucarest.

Geográficamente, el río Prahova separa la cadena de los Cárpatos del Este de los Cárpatos del Sur.

Históricamente, el corredor fue el más importante paso entre los principados de Valaquia y Transilvania.

Véase también
 Geografía de Rumania
 Geografía de Europa

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre el sitio

Valles de Rumania

Valle Prahova


An Jumellea majalis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Schltr., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Schltr.. An Jumellea majalis in nahilalakip ha genus nga Jumellea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Jumellea

Jumellea majalis


الفيروسات الكاذبة  هي عائلة فيروسات تظم الأجناس التالية:

 فيروس كاذب; الأنواع : فيروس السكيراء الجعوية Ty1
 فيروس نصفي; الأنواع : فيروس ذبابة الفاكهة الناسخ

عائلات فيروسية
فيروسات النسخ العكسي أحادية سلسلة آر إن أيه

فيروسات كاذبة


Dollhouse este un disc EP de debut al interpretei americane Melanie Martinez, publicat la data de 19 mai 2014 prin intermediul caselor de discuri Atlantic Records și Warner/Chappell. Discul a fost în principal produs și compus de către Kinetics & One Love.

Discul a fost anunțat la data de 7 aprilie, cu mai puțin de o lună înainte de lansare, în colaborare cu casele de discuri Atlantic Records și Warner/Chappell.

Ordinea pieselor pe disc

Note
A ^ Extras pe disc single.

Clasamente

Referințe

Discuri EP din 2014
Discuri EP de debut
Albume muzicale de limbă engleză
Atlantic Records

Dollhouse (EP)


معركة تسوشيما (باللغة اليابانية:対馬海戦) و، حدثت أثناء الحرب الروسية اليابانية بداية القرن العشرين من 27 إلى 28 مايو 1905 حيث حدثت أثناء محاولة كل من روسيا واليابان مد نفوذهما الاستعماري في كوريا حيث رفضت روسيا التفاوض مع اليابانيين وقد أدت المعركة إلى انتصار اليابان حيث تم تحطيم أسطول روسي كبير، فمن بين 34 سفينة روسية تم إغراق 21، وأسر 7 ونزع سلاح 6 وقتل 4545 جندي روسي وأخذ 6106 جندي أسيراً. أما من الطرف الياباني فقد خسرت اليابان 116 رجل و 3 قوارب طوربيد.

معرض صور

مراجع

وصلات خارجية

 1969 Film Battle of the Japan Sea—directed by Seiji Maruyama
 Part 1—Film Battle of the Japan Sea
 Part 2—Film Battle of the Japan Sea
 History.com— This Day In History: The Battle of Tsushima Strait
 Battlefleet 1900—Free naval wargame rules covering the pre-dreadnought era, including the Russo-Japanese War.
 Russojapanesewar.com—Contains a complete order of battle of both fleets. It also contains Admiral Tōgō's post-battle report and the account of Russian ensign Sememov.

أفلام عن إلكترونيات
اليابان في 1905
روسيا في 1905
أحداث مايو 1905
الحرب الروسية اليابانية
معارك اليابان
معارك روسيا
نزاعات في 1905
معارك بحرية الحرب الروسية اليابانية

معركة تسوشيما


Conacul Costache Cantacuzino din Râfov este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Râfov, comuna Râfov.

Note

Monumente istorice din județul Prahova

Conacul Costache Cantacuzino din Râfov


Simone Arianne Biles (Columbus, Ohio, 14. ožujka 1997.) američka je gimnastičarka, osvajačica četiriju zlatnih i jednog brončanog odličja na Olimpijskim igrama 2016. u Rio de Janeiru i najtrofejnija američka gimnastičarka. Zbog njezinih uspjeha mnogi je uspoređuju s Nadijom Comaneci i Larisom Latinjinom. Trostruka je svjetska prvakinja u višeboju i parteru te dvostruka svjetska prvakinja na gredi i četverostruka američka državna prvakinja.

Jedna je od šest gimnastičarka u povijesti koje su ostvarile podvig osvajanja četiriju zlata na pojedinim Olimpijskim igrama te prva američka športašica kojoj je to uspjelo.

Osobni život
Simone Biles rođena je u Columbusu u američkoj saveznoj državi Ohio kao treća od četvero djece u obitelji Biles. Njezina majka Shanon se zbog borbe s alkoholom i drogom nije mogla brinuti za Simone i njezinu mlađu sestru Adriju te braću Ashleya i Tevina. Zbog toga su ih odgajali djed Ron i njegova druga žena Nellie. Njezin biološki otac Kelvin Clemons napustio je njezinu majku ubrzo nakon njezina rođenja i prepustio se narkomaniji.

Djed Ron i njegova žena odgajali su ju na sjeveru predgrađa grada Springa, u Teksasu već od 2000., iako su ju službeno posvojili 2003. godine. Ron je podrijetlom iz Clevelanda i cijeli je život radio kao kontrolor letenja u Američkom ratnom zrakoplovsvu i Saveznoj upravi za civilno zrakoplovstvo. Njegova žena Neille uselila se u SAD iz Belizea i po struci je bila medicinska sestra i suvlasnica domova za medicinske sestre u Teksasu.

Još kao šestogodišnjakinja s vrtićem je išla na izlet u gimnastičku dvoranu gdje je vidjela starije djevojke kako se okreću i skaču te ih je odmah počela oponašati. Uskoro je počela trenirati, a godinu dana kasnije počela ju je trenirati priznata trenerica Aimee Boorman. Srednjoškolsko obrazovanje pohađala je kod kuće, te je maturirala 2015. godine. Njezina sestra Adria je također gimnastičarka.

Prema vjeroispovijesti izjašnjava se katolkinjom. Osim američkog, od majke je preuzela i belizeansko državljanstvo., ali se njezini športski uspjesi pripisuju samo Sjedinjenim Državama. Unatoč tome, u razgovorima za novinare često navodi kako Belize smatra drugom domovinom.

Izvori

Američki športaši
Olimpijski pobjednici u gimnastici
Svjetski prvaci u gimnastici
Gimnastičari

Simone Biles


Genskabelsen er en dansk kortfilm fra 2006 med instruktion og manuskript af Sven Daniel Vinge Madsen.

Handling

Medvirkende
 Gunhild Brander - Sygeplejerske #1
 Anna Larsson - Sygeplejerske #2
 Nanna Poulsen - Sygeplejerske #3
 Signe Sloth - Sygeplejerske #4
 Lisa Carlehed - Kvinde
 Nicolei Faber - Mand
 Baard Owe - Præst / Læge

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2006

Kortfilm fra Danmark

Genskabelsen


كتاب القانون هو كتاب حول القانون، حيث يمكن التمييز بين "كتب القانون" وبين "الكتب التي تتحدث عن القانون". ومن المفيد أن نعي ذلك الفرق. إذ أن كتاب القانون هو "عمل لعقيدة قانونية". يشتمل على "حديث القانون"، أي أحكام القانون. لذا المهمة الرئيسة لكتاب القانون هي سرد القانون كما هو وبدقة عالية، متبوعًا بالأساس أو المبدأ الذي بني عليه كما هو معلوم. لذلك فإن "أول شرط لكتاب القانون هو الدقة العالية". فتجد أن "كتاب القانون ينص على ما يقتضيه القانون لا على العكس". "من الضروري أن يكون كتاب القانون مرجعًا سهلًا". ويطلق على قائمة كتب القانون وما يرتبط بها من محتوى ببليوغرافيا قانونية.

أنظر أيضا

 أطروحة قانونية
 قاموس القانون

المراجع

قراءة متعمقة

 لورانس إم فريدمان وستيوارت ماكولاي (محرران). القانون والعلوم السلوكية. الطبعة الثانية. بوبس-ميريل. 1977. صفحات 21 إلى 26.
 التوأمة ، وليام. برج بلاكستون: كلية الحقوق الإنجليزية. محاضرات هاملين السلسلة السادسة والأربعون. نشرت تحت رعاية صندوق هاملين. حلو & ماكسويل. ستيفنز وأولاده. لندن. 1994. إيسبن 0 421 53280 7. الفصلان 1 و5. نسخة رقمية من ال جامعة إكستر.

كتب قانون

كتاب القانون


Gotico Angioiano je gotički stil arhitekture koji se može naći u južnoj Italiji. Ime je dobio po kapetskoj kući Anjou i bio je stil Kraljevstva Sicilije od 1266. i Kraljevstva Napulja od 1302. Ne smije se brkati s anžuvinskom gotikom zapadne Francuske. Kapetska kuća Anžuvinaca započela je s Karlom I. Anžuvincem, kojemu je njegov brat, Luj IX od Francuske, dao grofoviju Anžuvinac u posjed. Papa Klement IV. dao mu je Kraljevstvo Sicilije kao feud, jer su pape željele okončati vladavinu Hohenstaufena u Italiji i presjeći spojeve između Svetog Rimskog Carstva i Sicilije. Uspostavljajući svoju vlast u Napulju, doveo je sa sobom veliki broj dvorjana i stručnjaka.

Stoga je arhitektonski stil koji se razvio pod njegovom vladavinom bio kombinacija utjecaja francuske krune oko Pariza i talijanske tradicije.

Među primjerima ovog stila su katedrala u Luceri u Apuliji i crkva Santa Maria a Marciano u općini Piana di Monte Verna u Kampaniji . Napulj ima brojne crkve izgrađene u Gotico Angioiano. Jedan od njih, San Lorenzo Maggiore, sastoji se od kora i ambulatorija s rebrastim svodovima u "pariškom" gotičkom stilu, te transeptom i brodom sa šiljastim lukovima, ali otvorenim pogledom na drvenariju krova, kako je to često u talijanskoj arhitekturi.

Galerija

Vanjske poveznice

 Treccani (ozbiljna talijanska enciklopedija) : Opis pridjeva "angioiano" i njegova primjena na gotički stil (na talijanskom)
 Historia Regni: Il gotico alla corte angioina di Napoli (na talijanskom)
 Puglia.com, Cattedrale di Lucera, duomo dedicato a Santa Maria Assunta – opis ove građevine kao primjera "stile gotico-angioiano" (na talijanskom)

Izvori

Gotička arhitektura
Arhitektura u Italiji

Gotico Angioiano


Liisi Oterma (; 6 January 1915 – 4 April 2001) was a Finnish astronomer, the first woman to get a Ph.D. degree in astronomy in Finland.

She studied mathematics and astronomy at the University of Turku, and soon became Yrjö Väisälä's assistant and worked on the search for minor planets. She obtained her master's degree in 1938. From 1941 to 1965, Oterma worked as an observer at the university's observatory. She obtained her PhD in 1955 with a  dissertation on telescope optics. She was the first Finnish woman to obtain a PhD in astronomy.

In 1959, Oterma became a docent of astronomy and from 1965 to 1978 a professor in University of Turku. In 1971, she succeeded Väisälä as the director of the Tuorla Observatory. She was director of the astronomical-optical research institute at the University of Turku from 1971-1975.

Oterma was interested in languages and spoke German, French, Italian, Spanish, Esperanto, Hungarian, English and also Arabic, for example. Oterma's original plans were to study Sanskrit, but it was not offered at the University of Turku, and the choice was ultimately focused on astronomy.

Oterma was quiet, modest in nature, and fearful of publicity. Anders Reiz, a professor at the Copenhagen Observatory, among others, said Oterma was "silent in eleven languages". Oterma avoided appearing in photographs, and there are only a handful of pictures of her.

She discovered or co-discovered several comets, including periodic comets 38P/Stephan-Oterma, 39P/Oterma and 139P/Väisälä–Oterma. She is also credited by the Minor Planet Center (MPC) with the discovery of 54 minor planets between 1938 and 1953, and ranks 153rd on MPC's all-time discovery chart.

The Hildian asteroid 1529 Oterma, discovered by Finnish astronomer Yrjö Väisälä in 1938, was named in her honour.

Minor planets discovered

References

1915 births
2001 deaths
20th-century women scientists
20th-century astronomers
Discoverers of asteroids
Discoverers of comets

Finnish astronomers
Women astronomers
Astronomy-optics society

Liisi Oterma


خطوط لاتام البرازيل، المعروفة سابقًا باسم خطوط تام الجوية، هي شركة الطيران الوطنية البرازيلية وشركة تابعة لخطوط لاتام الجوية تدير رحلات دولية ومحلية من مراكز في ريو وساو باولو وبرازيليا. وفقًا للوكالة الوطنية للطيران المدني في البرازيل (ANAC)، استحوذت لاتام بين يناير وديسمبر 2019 على 34.7٪ من السوق المحلية، و20.9٪ من حصة السوق الدولية من حيث عدد الكيلومترات المقطوعة بالطيران، مما يجعل إنها ثاني أكبر شركة طيران محلية وأكبر شركة طيران دولية في البرازيل.

الوجهات
تغطي شبكة لاتام البرازيل ولاتام باراغواي الجوية البرازيل وباراغواي وأوروبا وأمريكا الشمالية والجنوبية.

اتفاقية الرمز المشترك
لدى لانام البرازيل اتفاقية الرمز المشترك مع الشركات التالية:

 طيران الصين
 الخطوط الجوية الفرنسية
 الخطوط الجوية البريطانية
 كاثي باسيفيك
 خطوط دلتا الجوية
 فين إير
 أيبيريا (شركة طيران)
 الخطوط الجوية اليابانية
 كوريا للطيران
 خطوط لان الجوية
 لاتام باراغواي
 لوفتهانزا
 Passaredo Linhas Aéreas
 الخطوط الجوية القطرية
 خطوط جنوب إفريقيا الجوية
 الخطوط الجوية الدولية السويسرية
 خطوط فيولينغ الجوية
 WestJet

الأسطول

الأسطول الحالي
، يتكون أسطول لاتام البرازيل من الطائرات التالية:

الأسطول التاريخي
شغلت لاتما البرازيل الطائرات التالية سابقًا:

مراجع

وصلات خارجية
 الموقع الرسمي للشركة
 تفاصيل أسطول خطوط تام الجوية

أعضاء إياتا
تأسيسات سنة 1976 في البرازيل
تحالف ستار
ساو كارلوس
شركات أدرجت سابقا في بورصة نيويورك
شركات طيران برازيلية
شركات طيران أسست سنة 1961
شركات طيران أسست سنة 1976
شركات مقرها في ساو باولو
علامات تجارية برازيلية
مجموعة خطوط لاتام الجوية

لاتام البرازيل