Glenn Ingvar Hysén (Gotemburgo, Suecia, 30 de octubre de 1959) es un exfutbolista sueco, se desempeñaba como defensa y actualmente ejerce de entrenador del Utsiktens BK sueco.

Es el padre de los futbolistas Tobias Hysén , Alexander Hysén y Anton Hysén

Clubes

Palmarés

IFK Göteborg

 Allsvenskan: 1981-82, 1982-83, 1986-87
 Copa de Suecia: 1982, 1987
 Copa de la UEFA: 1982, 1987

Liverpool FC

 FA Premier League: 1989-90
 FA Community Shield: 1989, 1990

Enlaces externos

 http://www.footballdatabase.eu/football.joueurs.glenn.hysen.16917.es.html

Futbolistas de la selección de fútbol de Suecia en los años 1980
Futbolistas de Suecia en la Copa Mundial de 1990
Futbolistas del IFK Göteborg
Futbolistas del PSV Eindhoven
Futbolistas de la Associazione Calcio Firenze Fiorentina
Futbolistas del Liverpool Football Club en los años 1980
Futbolistas del Liverpool Football Club en los años 1990
Entrenadores de fútbol de Suecia
Nacidos en Gotemburgo

Glenn Hysén


Telefonen ringer er en dansk dokumentarfilm fra 1984 instrueret af Ole Simonsen og efter manuskript af Hans Edvard Teglers.

Handling
En introduktion i gode telefonvaner og uskrevne regler. Man bør for eksempel ikke sige "Det er er mig", når man tager telefonen.

Medvirkende

 Ulf Pilgaard

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1984

Telefonen ringer (dokumentarfilm fra 1984)


إدوارد كيف ؛ (27 فبراير 1691 - 10 يناير 1754)، طباع إنجليزي ومحرر وناشر. اعتبر بإنشائه مجلة السيد (The Gentleman's Magazine) على أنه أول من أنشأ مفهوم المجلة بمعناها المعاصر .

حياته

ولد إدوارد لأب إسكافي في نيوتن في وارويكشاير، التحق بمدرسة متوسطة هناك، ولكن تم فصله منها بسبب تهمته بسرقة مدير المدرسة. عمل في العديد من المهن منها تجارة الأخشاب، صحفياً، وطباعاً.

فكرة المجلة

طوّر إدوارد كيف فكرة المطبوعة الدورية التي تغطي جميع المواضيع التي تهم عامة المثقفين بدءاً من التجارة وانتهاءً بالشعر، وحاول إقناع عدة مطابع ودور كتب في لندن بتبني فكرته. وعندما لم يبدِ أي أحد تحمساً للفكرة قام كيف بإصدار مجلة السيد (The Gentleman's Magazine) عام 1731 وفي وقت قصير أصبح أكثر الدوريات شهرة في ذلك الوقت، كما جعلت من صاحبها ثرياً.

كان إدوارد كيف رجل أعمال ذكي، حيث كرُس كل طاقته في المجلة، وكان يغادر مكتبه نادراً. قام بجلب مساهمات العديد من الكتاب المميزين وأشهرهم صمويل جونسون الذي كان يكنُّ الفضل لكيف في توظيفه لعدة سنوات. كما أن كيف نفسه قام بالتحرير في مجلته تحت اسم الكتابة سيلفانوس أوربان Sylvanus Urban.

مراجع

وصلات خارجية

 صفحات مجلة السيد على الإنترنت من عام 1731 إلى 1750.

أشخاص من الثورة الصناعية
أشخاص من رغبي (وركشير)
أصحاب أعمال إنجليز في القرن 18
تاريخ إنجلترا
تاريخ صناعة النسيج
محررون إنجليز
مخترعون بريطانيون
مواليد 1691
ناشرو مجلات بريطانيون
ناشرون
وفيات 1754
أشخاص متعلمون في مدرسة رغبي
صحفيون بريطانيون في القرن 18

إدوارد كيف


Vukovar-Srijem County (), Vukovar-Sirmium County or Vukovar-Syrmia County, named after the eponymous town of Vukovar and the region of Syrmia, is the easternmost Croatian county. It includes the eastern parts of the region of Slavonia and the western parts of the region of Syrmia, as well as the lower Sava river basin, Posavina and Danube river basin Podunavlje. Due to the overlapping definitions of geographic regions, division on Slavonia and Syrmia approximately divides the county vertically into north-west and south-east half, while division on Posavina and Podunavlje divides it horizontally on north-east and south-west half.

The county's seat is in Vukovar, a town on the Danube river while its biggest town and economic and transportation center is in Vinkovci, town with 33,328 inhabitants. Vinkovci served as an temporary de facto seat of the county during the Croatian War of Independence with some institutions still remaining in the town as of 2020. In 2011 the entire population of the county was 180,117. Other than Vukovar and Vinkovci, settlements with town status are Ilok, Otok and Županja. Vukovar-Srijem County is ethnically most diverse county in Croatia with Croat majority and significant Serb, Hungarian, Pannonian Rusyns, Bosniak, Ukrainian and Slovak communities.

The county was one of the most affected regions by the Croatian War of Independence and today belongs to the group of the least developed counties in Croatia with significant part of it being classified as an Areas of Special State Concern.

Name
The name of the Vukovar-Srijem County is derived from the name of its seat town of Vukovar and the standard Croatian name of the region of Syrmia. The name is formed out of the possessive adjective for the two eponymous with literal English translation being the Vukovarian-Syrmian County. The larger historical Syrmia County also covered large parts of modern Serbia and the easternmost part of Brod-Posavina County (see § Habsburg Empire and Austria-Hungary).

Name in other languages

In other minority languages used officially in certain towns, municipalities or villages of the Vukovar-Srijem County the entity is known as: , , ,  and .

In historically relevant languages the county is known as , ,  and .

History

Pre-Roman history
The area of the county has been inhabited since Neolithic times famous for its Vučedol culture and La Tène culture sites. It includes exceptionally rich archaeological sites, listed among the most important sites of southern Europe many of which are preserved today at the Vučedol Culture Museum.

Roman Sirmium
During the classical times, the Danube river was a part of the Danubian Limes. It was a birthplace of Roman emperors Valentinian I and Valens while the entire region was oriented towards the nearby Sirmium, a city declared one of four capitals of the Roman Empire in 294.

Middle Ages

Ottoman period
During the Ottoman Hungary period the region was a pat of the Sanjak of Syrmia with seat in contemporary town of Ilok.

Habsburg Empire and Austria-Hungary

The Ottoman Empire retreated from the region after the signing of the 1699 Treaty of Karlowitz. The region became a part of the Habsburg Kingdom of Slavonia and Slavonian Military Frontier as part of the Habsburg Monarchy (until 1804), Austrian Empire (1804–1867) and Austria-Hungary (1867–1918).

The historical Slavonian Syrmia County, with its seat also in Vukovar, existed for most of the period between 1745 and 1922.

During the revolutions of 1848 in the Austrian Empire the historical county and parts of the Military Frontier, including most of modern Vukovar-Srijem County, briefly became part of the short-lived self-declared Serbian Vojvodina. In the aftermath, from 1849, the Military Frontier was restored and the historical county was split: the eastern part became part of the Neusatz (Novi Sad) district of the Voivodeship of Serbia and Banat of Temeschwar crown land; the western part, which broadly corresponded to the northern part of modern Vukovar-Srijem County, including Vukovar, was merged into the Essek (Osijek) county of Slavonia. The border between the two was broadly similar, but not identical, to the modern Croatia-Serbia border; notably, Ilok lay just to the east of the border, and it ran through was is today Bapska, dividing Bapska-proper (in Neusatz) and Novak (in Essek).

In 1860 the pre-1848 divisions, including the historical Syrmia County, were restored.

In 1881 the Slavonian Military Frontier was abolished and large parts of it were merged into Syrmia County. Between 1881 and 1922 it covered the contemporary county and the area of modern-day Srem District (except Mačvanska Mitrovica), Zemun, Surčin and New Belgrade subdivisions of Belgrade, easternmost parts of Brod-Posavina County and Petrovaradin, Beočin, Neštin, Vizić and Sremski Karlovci.

World War I

Kingdom of Yugoslavia
Some of the villages in the region were settled by Salonica front Serbian soldiers and families as an reward for their contribution to war efforts.

The old Habsburg Syrmia County remained a subdivision of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (Yugoslavia from 1929) until 1922; it then became an oblast (with the same borders) until 1929. From 1929 it was split between the Sava and Danube Banovinas until 1939; the modern Vukovar-Srijem County was mostly contained with Sava Banovina. In 1939 Sava Banovina was merged into the Banovina of Croatia and its borders extended, encompassing all of the modern county.

World War II

During World War II the region was part of the Nazi puppet Independent State of Croatia, mostly within Vuka County, with southern parts falling within Posavje County. The puppet state and Nazi forces conducted criminal policy of Holocaust, Genocide of Serbs in the Independent State of Croatia and Romani genocide by destruction of Vinkovci Synagogue, devastation of Vukovar Synagogue, Dudik Killings, Ivanci massacre and other crimes in the region. Yugoslav Partisans, Europe's most effective anti-Axis resistance movement, was active at the Fruška Gora mountain and in villages alongside Zagreb–Belgrade railway (today M105 railway). The region was liberated after the Syrmian Front was broken.

Socialist Federal Republic of Yugoslavia
In the period of the Socialist Republic of Croatia Vukovar became an important industrial center. For a long period during the existence of the Socialist Republic of Croatia the area of the modern day county was organized in three municipalities of Vinkovci, Vukovar and Županja. At the time Croatian municipalities were on average significantly larger units (both in territory and population) than contemporary municipalities of Croatia.

Croatian War of Independence

The Battle of Vukovar was an 87-day siege of Vukovar by the Yugoslav People's Army (JNA), supported by various paramilitary forces from Serbia, between August and November 1991. Before the Croatian War of Independence the Baroque town was a prosperous, mixed community of Croats, Serbs and other ethnic groups. As Yugoslavia began to break up, Serbia's President Slobodan Milošević and Croatia's President Franjo Tuđman began pursuing nationalist politics. In 1990, an armed insurrection was started by Croatian Serb militias, supported by the Serbian government and paramilitary groups, who seized control of Serb-populated areas of Croatia. Battle of Borovo Selo was one of the first armed clashes which led to the War. Despite the battle the events in Eastern Slavonia developed slower than in Krajina and were under much stronger and more direct influence from the central government in Belgrade. They however led to the establishment of self-proclaimed SAO Eastern Slavonia, Baranja and Western Syrmia which subsequently joined the as well self-declared Republic of Serbian Krajina. The region was ethnically cleansed of its Croat and some other non-Serb population leading to some of the most serious violation of human rights including Erdut killings, Lovas killings, Dalj massacre, Tovarnik massacre, Vukovar massacre and other crimes. Within the Republic of Serbian Krajina there was no direct physical connection between the Krajina and Eastern Slavonia, and no later than 1994 there was effective detachment and schism between Pale-aligned and more hardline Knin administration and more compromising and Belgrade aligned Vukovar administration. Complete military defeat of Krajina during the Operation Storm and perception that similar or more devastating fate may follow up in Eastern Slavonia increased willingness to compromise and commitment on all sides to pursue peaceful resolution of the conflict. As the result of the War Vukovar became known in majority Croat community as the Hero City and is today a common emotional patriotic or nationalist reference commemorated officially as a Remembrance Day public holiday on November 18.

United Nations administration
On 12 November 1995 Erdut Agreement between the authorities of the Republic of Croatia and the local Serb authorities of the Eastern Slavonia, Baranja and Western Syrmia was reached enabling peaceful resolution to the Croatian War of Independence in eastern Croatia. The agreement was acknowledged by the United Nations Security Council in its Resolution 1023 and subsequent resolutions dealing with the newly established United Nations Transitional Administration for Eastern Slavonia, Baranja and Western Sirmium. The mission successfully demilitarized the region and returned it to government's control over the two year period. It enabled the return of Croat refugees and provided inter-communal power-sharing mechanisms in police and other institutions as well as the establishment of minority institutions such as the Serb National Council and regional Joint Council of Municipalities.

Contemporary period
In the aftermath of the direct United Nations Administration OSCE Mission to Croatia was present in the region.

Geography
Vukovar-Srijem County lies in the far northeastern part of Croatia, in the regions of eastern Slavonia and west Syrmia. Total area of the county is 2,454 km2. Two major rivers run through the county, the Danube and the Sava, and two smaller rivers, the Bosut and the Vuka. The Bosut is a tributary of the Sava river, while the Vuka is a tributary of the Danube. Small Bosut tributaries within the water-land Spačva basin are Spačva and Studva.  The county's highest point is Čukala, on the Fruška Gora, at 294 meters (965 ft), and its lowest point is on the Spačva River at 78 meters (256 ft) within the Spačva basin. Vukovar-Srijem County has a moderate continental climate, with a yearly average of 11 °C (52 °F). The county has an average annual rainfall of  in the east, up to  in western parts (25.6 to 31.5 in).

The Vukovar-Srijem County borders the Osijek-Baranja County to the north and west, Brod-Posavina County to the west, Bosnian and Herzegovinian entity of Republika Srpska to the south and south-west and Brčko District to south, Posavina Canton to south-west and Serbian Srem District to south-east and South Bačka District to north-east. The Croatian Government has claims on the islands of Šarengrad and Vukovar on the Danube river, which are under Serbian control.

Demographics

The population of Vukovar-Srijem County at the time of 2011 Census was 179,521 making it the 7th most populous county of Croatia. Historically, the population was highest in 1991 when it peaked at little over 230 thousand inhabitants.

According to the 2001 census, Croats with 160,227 individuals constitute 78.27% of the county's entire population. Ethnic Serbs are the largest ethnic minority making 15.45% or 31,644 individuals. Other ethnic groups are Hungarians 2,047 (1%), Rusyns 1,796 (0.88%), Slovaks 1,338 (0.65%), Bosniaks 1,138 (0.54%). The largest Hungarian community is in Tordinci (18% of total population in the municipality), for Rusyns is Bogdanovci (23%), and for Bosniaks is Gunja (34%); while 78% of total Slovak population in the county live in Ilok.

Vukovar-Srijem County is according to the census data the county with the highest percentage of ethnic non-Croats in the entire country. Serbs are the largest minority community followed by Hungarians, Rusyns, Slovaks and Bosniaks. Historically large Yugoslav, Danube Swabians, Jewish, Vlachs, Turkish and other communities lived in the region. Census data on Roma in Croatia may not always be reliable due to stigma associated with free expression of ethnic identity in this community.

Area of modern-day Vukovar-Srijem County experienced number of spontaneous or state organized voluntary and involuntary waves of violent and peaceful emigration, immigration and politically motivated population persecution. Members of the same ethnic group in addition to social class may often distinguish themselves according to the time spent in the region (autochthonous or new and relatively new communities) and place of origin. Many of villages in the county are result of colonization. Among other, Austria-Hungary supported colonization of Mikluševci and Petrovci, Protestant Germans settled in Banovci, Kingdom of Yugoslavia supporting colonization of Karadžićevo, World War II puppet Independent State of Croatia established the village of Bokšić, Socialist Federal Republic of Yugoslavia supported resettlement of the World War II persecuted Serb communities from Bosnia-Herzegovina and Dalmatia in the region.

The Croatian War of Independence represent one of the last major demographic developments in the region. Croat communities were initially expelled from the self-proclaimed SAO Eastern Slavonia, Baranja and Western Syrmia. After the Operation Flash Serbian refugees from western Slavonia settled in the region yet majority of them together with some of the locals emigrated during and after the reintegration process. After the war Croatia state organized return of expelled Croats and provided housing for significant number of ethnic Croat refugees from Bosnian Posavina which became part of the Republika Srpska.

After the 2013 enlargement of the European Union all communities in the county were affected by significantly increased levels of emigration to Western Europe (Germany, Ireland, Austria, United Kingdom). Vukovar-Srijem County was one of the Croatian counties most directly exposed to European migrant crisis yet it served almost exclusively as a transit point. As a response to this development new permanent immigration center was open in the village of Tovarnik.

Minority populations

Serbs form majority population in municipalities of Negoslavci (97.19%), Markušica (90.10%) (Gaboš, Karadžićevo, Ostrovo, Podrinje), Trpinja (89.75%) (Bobota, Bršadin, Pačetin, Vera, Ludvinci) and Borovo (89.73%). Outside of these municipalities Serbs form majority in villages Banovci, Vinkovački Banovci, Orolik, Srijemske Laze and Mlaka Antinska. Serbian minority communities live in Vukovar, Mirkovci, Tovarnik, Stari Jankovci, Novi Jankovci, Ilok, Bogdanovci, Tompojevci and Vinkovci.

In the town of Vukovar and municipalities of Negoslavci, Markušica, Trpinja and Borovo, as well as in the villages of Banovci and Vinkovački Banovci, Serbian language and Serbian Cyrillic script is introduced in official use alongside Croatian.

There are in total 12 elementary schools with eight additional local schools and four secondary schools offering education in Serbian. A number of Serb minority organizations are centered in the county, including the Joint Council of Municipalities, the Independent Democratic Serb Party, and Radio Borovo.

There is one elementary school in Korođ offering education in Hungarian language.

The oldest mosque in Croatia in continuous use is Gunja Mosque located in the village of Gunja.

Politics

Following the 2021 Croatian local elections the Assembly of the Vukovar-Srijem County is composed of 37 elected representatives. Out of a total of 145,082 eligible voters 72,587 (50.03%) participated in the elections and 72,558 (50.01%) submitted their ballots. There were 68,401 (94.27%) valid and 4,157 (5.73%) invalid ballots. The Croatian Democratic Union got 27,460 (40.14%) ballots and 16 elected representatives, the Homeland Movement got 16,072 ballots (23.49%) and nine elected representatives, the Bridge of Independent Lists with Croatian Sovereignists 8,755 ballots (12.79%) and five elected representatives, the Social Democratic Party of Croatia got 5,113 ballots (7.47%) and three elected representatives, the Independent Democratic Serb Party got 4,943 ballots (7.22%) and two elected representatives, and independent politician Tomislav Panenić's list got 3,664 ballots (5,35%) and two elected representatives. Ethnic Serb independent politician Dragan Crnogorac's list got 2,394 ballots (3.49%), which is below the 5% required to be assigned any seats in the Assembly.

|- style="background-color:#E9E9E9" align=center
!colspan=2|Party
!Votes
!%
!Seats
|-
| bgcolor=#4D4DFF|
|align=left valign=top|Croatian Democratic Union||27,460||40.14||16
|-
| width=5px bgcolor=#555555|
|align=left valign=top|Homeland Movement||16,072 ||23.49||9
|-
| bgcolor=#D44500|
|align=left valign=top|Bridge of Independent Lists & Croatian Sovereignists||8,755||12.79||5
|-
| bgcolor=#E60026|
|align=left valign=top|Social Democratic Party of Croatia||5,113||7.47||3
|-
| bgcolor=#89CFF0|
|align=left valign=top|Independent Democratic Serb Party||4,943||7.22||2
|-
| bgcolor=#74C365|
|align=left valign=top|Independent politician Tomislav Panenić's list||3,664||5.35||2
|-
| bgcolor=#C3B091|
|align=left valign=top|Independent politician Dragan Crnogorac's list||2,394||3.49||0
|-
|align=left colspan=2|Invalid/blank votes||4,157|| 5.73||—
|-
|align=left colspan=2|Total||72,558||100||—
|-
|align=left colspan=2|Registered voters/turnout||145,082||50.01||—
|-
|align=left colspan=8|

|-
|align=left colspan=8|Source:
|}

Minority councils and representatives
Directly elected minority councils and representatives are tasked with consulting tasks for the local or regional authorities in which they are advocating for minority rights and interests, integration into public life and participation in the management of local affairs. At the 2023 Croatian national minorities councils and representatives elections Bosniaks, Hungarians, Pannonian Rusyns, Slovaks and Serbs of Croatia each fulfilled legal requirements to elect 25 members minority councils of the Vukovar-Srijem County while Albanians, Germans and Ukrainians of Croatia electing individual representatives with Roma representative remaining unelected due to the lack of candidates. Numerous municipalities, towns or cities in the county elected their own local minority councils as well.

Towns and municipalities
Vukovar-Srijem County has 85 settlements, and is divided into five towns and 26 municipalities.

See also
Syrmia County of the Kingdom of Croatia-Slavonia

References

External links

 Vukovar-Syrmia County
 Vukovar-Srijem County tourist organization

Counties of Croatia

Vukovar-Srijem County


James George Nicol (London, Engleska, 3. kolovoza 1939.) je engleski bubnjar i poduzetnik. Najbolje je poznat po tome što je bio privremena zamjena za bubnjara Ringa Starra iz Beatlesa, na kratko vrijeme tijekom vrhunca takozvane Beatlemanije 1964. godine, što ga je preko noći pretvorilo iz običnog čovjeka u svjetsku rock zvijezdu pa ponovo u običnog čovjeka u manje od dva tjedna. Nicol se nadao da će njegov rad s Beatlesima uvelike pridonijeti njegovoj karijeri, ali umjesto toga pao je u zaborav istog trena kad se Ringo Starr vratio. Godine 1965., proglasio je bankrot zbog nekoliko neuspjelih glazbenih projekata.

Godine 1967., nakon što je radio s brojnim glazbenicima, što uključuje i Spotnickse, napustio je glazbenu industriju kako bi se posvetio poduzetništvu. Kroz desetljeća, Nicol je svojevoljno sve više padao u zaborav, odbijavši komentirati svoje vrijeme s Beatlesima i bilo što oko njega. Ima sina, koji je dobitnik BAFTA nagrade za inženjering zvuka.

Karijera i život prije Beatlesa (1959. – 1963.)
Jimmie Nicol probio se u svijet glazbe 1959. godine, kada ga je zamijetio menadžer Larry Parnes dok je bubnjao u Londonskom kafiću The 2i's Coffee Bar, u vrijeme kada je britanska skiffle glazba dominirala ljestvicama. Parnes je pozvao Nicola da se pridruži sastavu Colin Hicks & The Cabin Boys, koji je Parnes vodio zajedno s Johnom Kennedyijem (Colin Hicks je mlađi brat zabavljača Tommyija Steelea, kojeg je Parnes također vodio). Nakon što je pauzirao sa sastavom kako bi se pridružio orkestru koji je radio na mjuziklu Lionela Barta Fings Ain't Wot They Used T'Be, Nicol se ponovno pridružio sastavu kako bi nastupio s njima za njihovo pojavljivanje u talijanskom dokumentarcu Europa Di Notte iz 1958. godine, što im je donijelo popularnost u Italiji i mnogo nastupa u istoj. Početkom šezdesetih, Nicol je svirao s mnogim izvođačima, nekih od kojih su bili Vince Eager, Oscar Rabin, i Cyril Stapleton, a Charlie Knatz često mu je sređivao sesijske nastupe. Nicolovi glavni uzori su bili bubnjar Phil Seamen i saksofonist Julian "Cannonball" Adderley.

Godine 1964., Nicol je osnovao Shubdubse, zajedno s basistom Bobom Garnerom iz Merseybeatsa. Bila je to jazz grupa, glazbeno slična glazbi sastava Georgie Fame and the Blue Flames. Ostali članovi Shubdubsa bili su Tony Allen (vokali), Johnny Harris (truba), Quincy Davis (saksofon), i Roger Coulam (orgulje). Tijekom tog vremena je zaprimio poziv od producenta Beatlesa, Georgea Martina. Nicol se prisjetio: "Odmarao sam nakon ručka kad je telefon zazvonio."

S Beatlesima (1964.)
Dana 3. lipnja 1964. godine, Ringo Starr je morao biti hospitaliziran zbog upale krajnika, u čas prije australazijske turneje, Brian Epstein i njihov producent George Martin pod hitno su morali razmišljati hoće li unajmiti zamjenskog bubnjara ili otkazati turneju. Martin je predložio Jimmieja Nicola, pošto je nedavno radio s njim na albumu Tommyija Quicklyija. Nicol je također svirao na takozvanom top six EP-u, koji je sadržavao obrade pjesama Beatlesa, što je značilo da već zna većinu Beatlesovih pjesama. Producent Bill Wellings i trubač Johnny Harris producirali su album, kao ideju o jeftinijim i lakšim pronalaženjem Beatlesovih pjesama. Harris je rekao: "Prava ideja je zapravo bila da ja moram pogoditi koje će od njihovih pjesama biti budući hitovi. Sreća mi se nasmiješila i EP se našao na 30. mjestu na ljestvicama. Jimmie je svirao bubnjeve, i dobro je znao većinu Beatlesovih pjesama." Iako su se John Lennon i Paul McCartney brzo složili oko ideje zamjenskog bubnjara, George Harrison je zaprijetio da neće svirati, rekavši Epsteinu i Martinu: "Ako Ringo ne ide, ne idem ni ja. Slobodno pronađite još jednu zamjenu." Martin se prisjetio: "Skoro nisu otišli na tu turneju. George je jako odan lik. Epstein i ja smo ga jedva nagovorili da pristane, objasnivši mu da ako ne pristane da će iznevjeriti obožavatelje." Tony Barrow, tadašnji izvjestitelj Beatlesa, prisjetio se: "Brian je na to gledao kao koje je zlo zlobnije; otkazati turneju i iznevjeriti obožavatelje ili krenuti na turneju i rastužiti Beatlese." Ringo je rekao da mu je "bilo jako teško što su morali ići bez njega. Uzeli su Jimmiea Nicola pa sam mislio da me više ne vole – sve mi je to prolazilo kroz glavu." Cijeli dogovor odvio se u jednom danu, od telefonskog poziva Nicolu i njegove kratke audicije u Abbey Road Studiosu, do pakiranja torbi za put.  Na konferenciji za novinare, jedan novinar pitao je Lennona zašto nisu pozvali bubnjara Petea Besta, koji je bio prvi službeni bubnjar Beatlesa te onaj kojeg su izbacili iz grupe cik prije proboja u popularnost,  na što je Lennon odgovorio: "Pa on sada svirao u svojoj grupi [Pete Best & the All Stars], a možda bi i pomislio da ga želimo natrag, a to ne bi bilo dobro za njega."

Nicolov prvi nastup s Beatlesima dogodio se samo 27 sati kasnije, 4. lipnja u Copenhagenu, Danska. Ošišan je na poznatu "Beatles gljivu", obučen mu je Ringov smoking te stavljen na pozornicu pred 4,500 fanova Beatlesa. McCartney se prisjeto: "Sjedio je na svom stolcu i promatrao sve žene. Inače bi počeli 'She Loves You': [odbrojavanjem] 'jen', dva', ništa, 'jen', dva', i opet ništa!" Tipična set lista od jedanaest pjesama, smanjila se na deset, a izbačena je pjesma "I Wanna Be Your Man" na kojoj Ringo samostalno pjeva. McCartney je iz šale poslao telegram Starru: "Požuri se i ozdravi Ringo, Jimmie će ti iznositi sva odjela." Komentirajući svoju iznenadnu popularnost, Nicol je rekao: "Dan prije no što sam postao Beatle, cure nisu uopće bile zainteresirane za mene. Dan nakon, u odijelu i Beatle frizurom, vozio sam se u limuzini s Johnom i Paulom, a cure su umirale da me dotaknu. To je bilo doista neobično i zastrašujuće." Uspio se prisjetiti i kako su gubili vrijeme između nastupa: "Ja sam mislio da mogu piti i bariti ženske ko' nitko, a onda sam upoznao ove likove."

Dok su bili u Nizozemskoj, Nicol i Lennon navodno su cijelu noć proveli u javnoj kući. Lennon je rekao: "Bila je to ka nekakva scena na cesti. Satirikon! Postoje fotografija na kojima pužem u Amsterdamu, ravno iz javnih kuća, a ljudi mi govore 'Dobro jutro, John'. Sama policija me vozila to tih mjesta jer nisu htjeli nikakve skandale. Kada bi došli u grad, osvojili bi ga - ne bi se samo izležavali. Imali smo [žene]. Bile su super. Nismo ih zvali fan-curama, tada; zaboravio sam kako smo ih zvali, nešto kao 'likuše'." U to vrijeme, Beatlesi su postajali sve popularniji zbog čega su bili prisiljeni slobodno vrijeme provoditi u hotelskim sobama. Ali Nicol je otkrio da, osim što može biti Beatle, može biti i običan turist: "Često sam izlazio sam. Jedva me itko prepoznao pa sam mogao lutati gradom. U Hong Kongu sam vidio tisuće ljudi koji žive u malim brodićima u luci. Vidio sam izbjeglice u Kowloonu, čak sam bio i u noćnom klubu. Volim živjeti život. Beatlesi to zapravo nikad nisu mogli."

Nicol je odsvirao samo osam koncerata dok se Starr nije vratio za koncert u Melbourneu, Australija, dana 14. lipnja. Nije se mogao ni pozdraviti s Beatlesima pošto su spavali u vrijeme kada je morao ići. U zračnoj luci, Epstein ga je isplatio s čekom od £500 i zlatnim satom, na kojem bilo ugravirano : "Od Beatlesa i Briana Epsteina za Jimmyija – s razumijevanjem i zahvalnošću." George Martin je kasnije Nicola pohvalio jer je znao s čime prolazi dok se ponovno prilagođava normalnom životu: "Jimmie Nicol je bio jako dobar bubnjar koji je Ringove udarce naučio jako dobro. Fantastično je odradio posao, nakon čega je pao u zaborav." Paul McCartney rekao je: "Jimmieiju nije bilo lako zamijeniti Ringa, i staviti sav taj teret slave na svoje leđa. A istog momenta kada je njegov posao završio, više nije bio slavan." Nicol je sam kasnije objasnio svoje osjećaje: "To što sam zamijenio Ringa je najgora stvar koja mi se ikada dogodila. Do tad sam bio sretan, zarađivajući £30 ili £40 tjedno. Nakon što su nastupi završili, i ja sam." Odbijao je prodati svoje iskustvo, rekavši u rijetkom intervjuu iz 1987. godine: "Nakon što je novac počeo nestajati, mislio sam se to nekako unovčiti. Ali vremena su se mijenjala. A i nisam htio gaziti po Beatlesima. Bili su jako dobri prema meni."

Karijera i život nakon Beatlesa (1964.-danas.)
Nicol ponovno je okupio Shubdubse, koje je preimenovao u Jimmy Nicol and the Shubdubs. Objavili su dva singla "Husky"/"Don't Come Back", nakon kojeg je uslijedio "Humpty Dumpty"/"Night Train"; nijedan nije bio komercijalni uspijeh. Kasnije su ga ponovno pozvali da zamijeni bolesnog bubnjara Davea Clarka iz The Dave Clark Five, Nicol je odbio, ali je umjesto toga nastupio sa svojim sastavom umjesto Clarkovog. U to vrijeme, Nicola su podsjetili koliko je, iako kratko, bio popularan dok je bio Beatle; zaprimio je preko 5,000 pisama obožavatelja koje mu je proslijedio australijski radio DJ. Nicol je na većinu pisama odgovorio, zahvaljujući se obožavateljima kojima je obećao da će se jednoga dana zauvijek vratiti u Australiju. Dana 12. srpnja 1964. godine, ponovno se sreo s Beatlesima, pošto su oni i Nicolov sastav imali koncert u isto vrijeme na hipodromu u Brightonu. Godine 1965., Nicol je bankrotirao s dugom od £4,066, samo devet mjeseci nakon što je bio Beatle. Kasnije iste godine, pridružio se uspješnoj švedskoj grupi the Spotnicks, s kojima je snimao dva albuma i svirao diljem svijeta. Napustio ih je 1967. godine, te se preselio u Meksiko, gdje je učio ritmove sambe i bosse nove, dok je istovremeno započinjao s poduzetništvom. Godine 1975. se vratio u Englesku u kojoj se bavio obnovom kuća. Godine 1988., pojavile su se glasine da je Nicol preminuo, godinu dana nakon njegova zadnja intervjua i četiri godine nakon njegova pojavljivanja na Beatles konvenciji u Amsterdamu, ali u članku novina Daily Mail iz 2005. godine, rečeno je kako je Nicol živ i zdrav te da i dalje odbija davati intervjue i pričati o svom vremenu s Beatlesima. Isti izvor kasnije je tvrdio kako se 2013. godine preselio u Meksiko zajedno sa svojom tadašnjom ženom, unatoč tomu što mu ni obitelj ni prijatelji nisu imali kontakt s njim.

Počasti
Tijekom svog kratkog vremena s Beatlesima, Lennon i McCartney često su ga pitali kako se nosi sa svim ovim, na što bi on rekao "postaje bolje". Tri godine kasnije, McCartney je u cik zore šetao svoju kujicu, Marthu, zajedno s Hunterom Daviesom, službenim biografom Beatlesa. McCartney je spomenuo kako vrijeme "postaje bolje" što ga je nasmijalo, i prisjetilo na Nicola. Taj događaj inspirirao je pjesmu "Getting Better" s albuma Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band iz 1967. godine. McCartney je ponovno spomenuo Nicola na snimkama albuma Let It Be iz 1969. godine, u jednoj od kojih je rekao: "Mislim da ćete saznati da nećemo putovati, jer Ringo jednostavno ne želi putovati. Čvrsto je to odlučio. Možda bi Jimmie Nicol htio putovati."

Dok je 2016. godine gostovao u radijskoj emisiji Fresh Air, koju je vodio Terry Gross, Tom Hanks je rekao kako je bio djelomično inspiriran s Jimmie Nicolovim iskustvom s Beatlesima kad je pisao scenarij za svoj film iz 1996. godine To što mi radiš

Diskografija i povijest nastupa

Bibliografija
Norman, Philip (2009.). John Lennon. London: Harper. .
Badman, Keith (2000.). The Beatles Off The Record.
The Beatles (2000.). The Beatles Anthology. London: Cassell & Co. .
Harry, Bill (1992.). The Ultimate Beatles Encyclopedia. London: Virgin Books. .
Stuart, Darren (2002.). Johnny Harris – Movements CD & 2LP. London: Warner Bros.
Miles, Barry (1998.). Paul McCartney: Many Years From Now. London: Vintage. .
"Special Limited Edition # M-04951". Mojo. 2002.
Norman, Philip (1993.). Shout!. London: Penguin Books. .
"Collectors Limited Edition". Q. 2010.
Baker, Glenn A. (1983.). The Beatles down under : the 1964 Australia & New Zealand tour. Sydney: Wild & Woolley.
Berkenstadt, Jim (2013.). The Beatle Who Vanished. Rock and Roll Detective LLC. .
Brown, Craig (2020.). One Two Three Four: The Beatles in Time. 4th Estate. .

Izvori

Vanjske poveznice
"Jimmie Nicol" - pmouse.nl. iz 2010.
Jimmie Nicol - diskografija na Discogs
Biografija - na feenotes.com

The Beatles
Pop glazbenici
Britanski bubnjari

Jimmie Nicol


Porphyridiaceae, porodica crvenih algi u redu Porphyridiales. Postoji deset poriznatih vrsta u pet rodova.

Rodovi
 Erythrolobus J.L.Scott, J.B.Baca, F.D.Ott & J.A.West 3 vrste
 Flintiella F.D.Ott 1 vrsta
 Porphyridium Nägeli 4 vrste
 Rhodoplax Schmidle & Wellheim 1 vrsta
 Timspurckia E.C. Yang, J.L. Scott & J.A. West 1 vrsta

Izvori

Porphyridiales

Porphyridiaceae


Et ætsende stof er et stof, der har en ætsende virkning, dvs. ødelægger levende væv og angriber overflader. Ætsende stoffer omfatter stærke syrer og baser samt kemiske forbindelser, der reagerer stærkt basisk eller surt med vand. Også oxiderende stoffer kan virke ætsende. Ætsende stoffer kan enten være organiske eller uorganiske og enten faste, flydende eller gasformige. Eksempler på ætsende stoffer er saltsyre (en vandig opløsning af gassen hydrogenklorid, HCl), svovlsyre, salpetersyre, natriumhydroxid, brom, koncentreret sæbelud og afløbsrens.

Ætsende gasser (f.eks. klor og fluor) kan selv i lille mængde og ringe koncentration forårsage skader på luftvejene og lungerne. Ætsende stoffer i væskeform udgør umiddelbart den største risiko for huden. Faste eller gasformige ætsende stoffer forårsager skader på huden langsommere, idet de først skal reagere med fugt i den omgivende luft eller væsken i det underliggende væv for at have størst skadelig virkning.

Referencer

Sikkerhed i kemi

Ætsende stof


(d. 16 Ekim 1841 – ö. 26 Ekim 1909) Japonya'nın ilk başbakanı olan Japon siyasetçi ve asker. Meiji Dönemi politikacısı.

Hayat hikayesi
Bir köylü çocuğu olan Hirobumi, samuray sınıfına alınıp, hızla yükselerek, 1868'de Satsuma-Coşu ittifakını hazırlayanlar arasında Mutsihito'nun hükûmet darbesine katıldı. Yeni Meiji hükûmetinde çeşitli görevler alıp, bir süre batı devletlerinin hükûmetlerini ve teknolojilerini incelemek için Avrupa'da kaldıktan (1882-1883) sonra, yurda dönünce Japonya'nın moderleştirilmesini amaç alan akımın başına geçti. Yeni kabinede başbakanlık yapıp (1855-1858), anayasayı hazırlayan komisyona başkanlık etti (1889). Üç kez daha başbakanlık yapıp (1892-1896; 1898; 1900-1901), Rus-Japon Savaşı'ndan (1904-1905) sonra, Japonya'nın koruması altındaki Kore genel valiliğine atandı. Koreli bir ulusçu tarafından öldürülmesi sonucu Japonya'nın Kore'yi ilhakını hızlandı.

Galeri

Kaynakça

1841 doğumlular
1909 yılında ölenler
Japonya başbakanları
Japon diplomatlar
University College London'da öğrenim görenler
Samuraylar
Yamaguchi ili doğumlular
Japon ateistler
Suikast sonucu ölen Japonlar
1900'lerde suçlar
Japonya dışişleri bakanları

Itō Hirobumi


الصابون يقتل ، هي فرقة موسيقية غنائية لبنانية مستقلة. تشكلت الفرقة في أكتوبر 1997 على يد زيد حمدان وياسمين حمدان، زيد وياسمين من مواليد بيروت في عام 1976، وهم ليسوا أشقاء أو أقارب رغم تشابه الأسماء. الفريق يقوم بمزج موسيقى الإلكترونيك مع الأغنيات العربية التراثية والشهيرة، بالإضافة لعمل أغاني خاصة بالفريق. أصدرت الفرقة 3 ألبومات، وأفضل أغانيها كانت في عام 2015 The Best of Soapkills.

الألبومات

 2001: باتر
 2002: شفتك
 2005: إنت فين

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي للفرقة
 مدونة الفرقة

فرق موسيقية أسست في 1998
فرق موسيقية ثنائية
فرق موسيقية لبنانية
فرق موسيقى إليكترونيك ثنائية
فرق موسيقى بوب لبنانية

الصابون يقتل


Lovre Marušić (Omiš, 1992.), hrvatski je pijanist. Asistent je na Glazbenoj akademiji u Zagrebu.

Prvu glasovirsku poduku prima kod prof. Rozalije Samodol u rodnomu Omišu. Na poziv ruske pijanistice Natalie Troull, god. 2006. odlazi u Moskvu, gdje 2011. maturira u Središnjoj glazbenoj školi pri Moskovskom konzervatoriju. Studirao je na Glazbenoj akademiji u Zagrebu, u klasi prof. Rubena Dalibaltayana i prof. Ljubomira Gašparovića. Dobitnik je Dekanove i Rektorove nagrade Sveučilišta u Zagrebu za iznimna postignuća tijekom studiranja. Stručno usavršavanje nastavio je na Visokoj glazbenoj školi »Franz Liszt« u Weimaru.

Dobitnik je prve nagrade na Međunarodnom natjecanju »Santa Cecilia« u Portu (2018.), Međunarodnom glazbenom festivalu u Parizu (2018.), Međunarodnom natjecanju mladih zvijezda u Manchesteru (2016.), Međunarodnom natjecanju Svjetskog udruženja glasovirskih pedagoga u Londonu (2017.), ukupni pobjednik, dobitnik prve nagrade prosudbenog povjerenstva i nagrade publike na Međunarodnom pijanističkom natjecanju »Isidor Bajić« (2016.). Također, prve nagrade osvojio je i za najbolju izvedbu djela Johanna Sebastiana Bacha na Međunarodnom pijanističkom natjecanju u Varaždinu (2016.) te za najbolju izvedbu djela hrvatskog skladatelja (Ferdo Livadić) na Međunarodnom pijanističkom natjecanju »Jurica Murai« u Samoboru (2016.), kao i na Međunarodnom natjecanju »Alexander Scriabin« u Parizu (2011.) i Međunarodnom pijanističkom natjecanju »Mihailo Vukdragović« u Šabcu (2016.).

Izvori

Životopisi, Omiš
Hrvatski pijanisti

Lovre Marušić


قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 300
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 301
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 302
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 303
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 304
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 305
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 306
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 307
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 308
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 309
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 310
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 311
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 312
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 313
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 314
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 315
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 316
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 317
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 318
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 319
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 320
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 321
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 322
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 323
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 324
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 325
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 326
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 327
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 328
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 329
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 330
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 331
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 332
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 333
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 334
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 335
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 336
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 337
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 338
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 339
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 340
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 341
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 342
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 343
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 344
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 345
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 346
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 347
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 348
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 349
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 350
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 351
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 352
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 353
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 354
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 355
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 356
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 357
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 358
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 359
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 360
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 361
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 362
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 363
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 364
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 365
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 366
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 367
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 368
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 369
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 370
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 371
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 372
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 373
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 374
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 375
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 376
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 377
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 378
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 379
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 380
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 381
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 382
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 383
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 384
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 385
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 386
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 387
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 388
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 389
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 390
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 391
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 392
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 393
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 394
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 395
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 396
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 397
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 398
 قرار مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة رقم 399

انظر أيضا
 منظمة الأمم المتحدة للتربية والتعليم والثقافة.
 منظمة الأمم المتحدة للطفولة.
 قائمة قرارات مجلس الأمن

وصلات خارجية
 الصفحة الرئيسية لموقع الأمم المتحدة على الشبكة
 موقع الأمم المتحدة باللغة العربية
 الهيكل التنظيمي لمنظومة الأمم المتحدة

المصادر

قوائم قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة

قائمة قرارات مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة من 300 إلى 399


Frederikslund ved Furesøen blev opført cirka 1804 på foranledning af storkøbmanden Frédéric de Coninck, der boede på Dronninggaard (i dag Næsseslottet) ca. en  kilometer vest for Frederikslund. Bygningen blev tegnet af Joseph-Jacques Ramée og var landsted for de Conincks søn, Louis Charles Frédéric de Coninck.

Der blev tilføjet to tårnbygninger i slutningen af det 19. århundrede, men de blev fjernet igen i 1920 i forbindelse med en renovering efter Alf Cock-Clausen. Bygningen har siden ombygningen været anvendt til flere forskellige formål, heriblandt kostskole og børnehjem. I 1978 blev den fredet og i 1991 gennemgribende restaureret. Den anvendes nu igen til privat beboelse.

Såvel Frederikslundsvej, Frederikslundsti og Lille Frederikslund i det umiddelbare nabolag er har fået navn efter Frederikslund.

Noter

Fredede enfamiliehuse, rækkehuse og landsteder i Danmark
Fredede bygninger, konstruktioner og anlæg i Rudersdal Kommune

Frederikslund


A7V, Birinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru, 1918'de Almanya tarafından geliştirilen tank. 100 adet üretilmesi emredildi ancak entüstrideki çelik sıkıntısı nedeniyle yalnızca 20 adet teslim edildi.

Özellikleri
Siper savaşlarındaki kayıpları engellemek ve düşman hatlarını yarma amacıyla geliştirilen A7V(Abteilung Verkehrsvesen) zamanın şartlarında diğer silahların tanklardan daha fazla önemsenmesi sebebi ile pratikte etkin tank savaş taktikleri uygulanamamıştır.

Zırh ve hız bakımından rakiplerine karşı avantajlıydı. A7V Belçika malı 57mm bir topla donatılmıştı ayrıca 6 adet MG 08/15 mevcuttu. 18 kişilik bir mürettebata sahipti ancak içerideki sıcaklık 80 dereceyide aşabildiğinden sıkıntı yaratıyordu ve motor seside çok fazlaydı.

A7V, 7.34 metre (24.1 ft) uzunluğunda, 3 metre (9,8 ft) genişliğinde ve maksimum yükseklik 3.3 metre (11 ft) idi. Tankın yanları için iki taraftan 20mm, önüne 30 mm ve çatıya 10 mm çelik levha kaplandı; ancak çelik sertleştirilmiş değildi etkinliği azdı. Bu makineli tüfek ve tüfek ateşini durdurmak için yeteri kadar kalındı, ama büyük kalibre mermiler için yeterli değildi. Bu sertleştirilmiş çelik dönemin kullanılan diğer tanklarına oranla iyi bir koruma sundu.

Açıklama
Şekli ve yapısı itibarı ile İngilizler tarafından "Yürüyen Kale" lakabı takılmıştı. A7V tankları Birinci Dünya Savaşı esnasında Almanya'nın kullanabileceği tek tankdı. Az sayıda üretildiği için her birine ayrı ayrı isimler takılmıştı. Savaşlardan geriye kalan tek orijinal A7V tankı olan Mephisto, bugün Avustralya'daki bir müzede bulunuyor.

Kaynakça
 www.Tanktarihi.tr.gg - A7V

Almanya tankları
I. Dünya Savaşı tankları

A7V


جيورجوس كوداس ، من مواليد 23 نوفمبر 1946 ، لاعب كرة قدم يوناني سابق.

لعب مع منتخب اليونان لكرة القدم.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
لاعبو كرة قدم من سلانيك
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من سالونيك (مقاطعة)
رياضيون من سالونيك
طاقم نادي باوك غير اللاعبين
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو باوك تسالونيكي
لاعبو بطولة أمم أوروبا 1980
لاعبو كرة قدم يونانيون
لاعبو منتخب اليونان لكرة القدم
مدربو كرة قدم يونانيون
مواليد 1946
مواليد في أغيوس باولوس (ثيسالونيكي)

جيورجوس كوداس


Amt Bokhorst-Wankendorf er et amt i det nordlige Tyskland, beliggende under Kreis Plön. Kreis Plön ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Amtet er beliggende i den sydvestlige del af Kreis Plön, og grænser mod nord til Kreis Rendsburg-Eckernförde og Amt Preetz-Land, mod øst til Amt Großer Plöner See, mod syd til Kreis Segeberg, og mod vest til byen Neumünster.

Kommuner i Amtet
med tilhørende landsbyer og bebyggelser:
 Belau med Gut Perdöl, Perdöl, Perdöler Mühle, Wangensahl, Honigholz, Scheelshof og Vierhusen
 Großharrie med Kleinharrie og Vogelsang
 Rendswühren med Altenrade, Hollenbek, Neuenrade, Schipphorst, Viehbrook og Wühren
 Ruhwinkel med Seerade, Vier, Vorhof, Drögenkuhlen, Bockhorn, Eichholz, Altekoppel, Tanneneck og Schönböken
 Schillsdorf med Altbokhorst, Bokhorst, Busdorf, Hüttenwohld, Kuhteich, Schlagbaum und Schönhagen
 Stolpe med godserne Depenau, Bundhorst, Horst og Nettelau, Mühlenberg med Depenauer Mühle,
 Tasdorf med Bornrüm
 Wankendorf med Bockelhorn, Jägersberg, Kuhlrade, Löhndorf, Neuen Jäger, Grüner Jäger, Düsternbrook, Klauskuhlen, Obendorf og Schimmelhof

Historie
Amtet blev oprettet 1. januar 2008 af kommuner fra de tidligere amter Bokhorst og Wankendorf. 5. august 2009 udtrådte Bönebüttel der indtil da var en af Amtet.

Eksterne kilder/henvisninger

 Amt Bokhorst-Wankendorf

Bokhorst-Wankendorf

Amt Bokhorst-Wankendorf


16514 Stevelia este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
16514 Stevelia este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Carolyn S. Shoemaker și David H. Levy. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,12 ua, o excentricitate de 0,20 și o înclinație de 8,5° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 16001-17000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1990
Centura de asteroizi

16514 Stevelia


An Sesleria albicans in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Pál Kitaibel. An Sesleria albicans in nahilalakip ha genus nga Sesleria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sesleria

Sesleria albicans


Akshay Kumar (, født Rajiv Hari Om Bhatia i Amritsar den 9. september 1967) er en indisk skuespiller i Bollywood. Efter at have været indenfor Bollywoodindustrien i flere år, er han blevet en af Indiens mest kendte skuespillere.

Noter

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Indien
Personer fra New Delhi

Akshay Kumar


L'artère ethmoïdale postérieure est une artère crânienne qui irrigue la cloison nasale. Elle est plus petite que l'artère ethmoïdale antérieure.

Trajet

L'artère ethmoïdale postérieure nait de l'artère ophtalmique entre la naissance de l'artère supra-orbitaire et l'artère ethmoïdale antérieure.

Elle passe entre le bord supérieur du muscle droit médial de l'œil et le muscle oblique supérieur de l'œil pour pénétrer dans le foramen ethmoïdal postérieur.

Elle fournit souvent une branche méningée à la dure-mère.

Elle sort dans la cavité nasale pour alimenter les cellules ethmoïdales postérieures et la cloison nasale.

Elle s'anastomose avec l'artère sphénopalatine.

Irrigation
Cette artère irrigue les sinus aériens ethmoïdaux postérieurs, la dure-mère de la fosse crânienne antérieure et la partie supérieure de la muqueuse nasale du septum nasal.

Notes et références

ethmoïdale postérieure

Artère ethmoïdale postérieure


CPU උපදෙස් මට්ටමේ සමාන්තරතාවය

	මුලික පංච අවස්ථා නල මාරග හොදම සෙනාර්ියේදි මෙම නල මාර්ගයයට වක්‍රය එක් උපදෙසක් සම්පුර්ණ කිරිමේ සීග්‍රතාවයක් සම්පුර්ණ කර ගත හැකි වේ.

	සමානාත්රකම් උත්සන් කිර'මට ඇති සරලම ක්‍රමයක් වන්නේ මුල් උපදෙස ක්‍රියා කරවිම නිමවිමට පෙර උපදෙස් අභරනය කිරිමේ හා විකේතනය කිරිමේ මුල් පියවර ගැනීමයි. මෙය උපදෙස් නල මාර්ගකරණය නැමති ශිල්පිය කුමයක සරලම ආකාරය වන අතර සියළුම නවීකරන පොදු කාර්ය CPU එකක්ම පාහේ යොදා ගැනේ. නල මර්ගකරණය මගින් ක්‍රියා කරවිමේ මාර්ගය වි‍වික්ත අවදි වලට වෙන් කරන බැවින් එක් අවධියකදි එක් උපදෙසකට වඩා ක්‍රියා කරවිමට අවස්ථාව ලැබේ. උපදෙස ක්‍රියා කරවා නල මාර්ගයෙන් ඉවත් කෙරෙන තෙක් එක් එක් අවදියේදි වඩ වඩා පුර්ණ කිරිම සිදු කරන බවින් වෙන වෙන් කිරිම එක්ලස් පෙලකට සමාන කල හැකි වේ.

	කෙසේ වෙතත් නළ මාර්ගකරණය මගින් මුල් මෙහෙයුමක ප්‍රතිඵලය ඊලග මෙහෙයුම නිම කිරිමට අවශ්‍ය වන අවස්ථා ඇති විමට පුළුවන මෙම තත්ත්වය දත්ත ආයතනය ගැටලු ලෙස හැදින්වේ. මෙවඇනි තත්ව වැඩ පැවැත්විමට මෙවැනි ආකාරයේ තත්ව ගැන හා මෙවැනි තත්වයක් උදා වුවහොත් උපදෙස් නල මාර්ගයේ කොටසක් පවා කිරිම සදහා අතිරේක පරිපතවලියක් අවශ්‍ය වන නිසා නල මාර්ගස්ථ සකසන Sbscater ඒවාට වඩා සංකිර්ණ වේ. 9නමුත් සුවිශේෂ ලෙස සංකිර්ණ නොවේ) නල මාර්ගයක සකසනකය අදිශ තත්තවයට ඉතාමත් ලංවිය හැකි අතර නිෂේධනය විය හැක්කේ නල මාර්ග හදිසියේ නතර විමමෙන් පමණි. (උපදෙස් එක් අවදියකදි එක් ස්පන්දන ච්‍ක්‍රයකට වඩා ගැනිමෙනි)

සරල සුපිරි අදිශ නල මාර්ගය එක් වරකට උපදෙස් දෙක් ආහරනය කිරිමෙන් හා යැවිමෙන් උපරිම ලෙස ගත් විට එක් චක්‍රයකචදි උපදෙස් දෙකක් සදම්පුර්ණ කර ගත හැකිවේ.

උපදෙස් නල මාර්ග පිලිබද අදහස තවදුරටත් වැඩි දියුනු කිරිමෙන් CPU අංගයන්හි අභාවිත කාලය තවදුරටයත අවම කරන ක්‍රම දියුණු විමට හේතු විය. සුපිරි අදිග ලෙස හදුන්වන සැලසුම් වල දිගු උපදෙස් නල මාර්ග හා බහු සර්වසම ක්‍රියාකරවන ඒකකක අඩංග්‍ු වේ. සුපිරි අදිශ නල මාර්ග බහු උපදෙස් ප්‍රමාණයක් කියවා ඒවා  dispatcher එක වෙත යවන අතර උපදෙස් සමාන්තර (එක විටම ක්‍රියා කරවිය හැකිද නැද්ද  යන්න තිරණය කරන්නේ ඒවා මගින් සේ නම් ඒවා තිබෙන ක්‍රියකරවන ඒකක වෙත යැරවෙන අතර මෙමගින් උපදෙස් කිහිපයකට එකවර ක්‍රියා කරවිමේ හැකියාව ලැබේ. සමස්තයක් ලෙස ගත් විට සුපිරි අදිශ CPU මගින් නැවති සිටින ක්‍රියා කරවන ඒකක වෙත එක විට යැවිය හැකි උපදෙස් ප්‍රමාණය වැඩිවත්ම වැඩි උපදෙස් ප්‍රමාණයක් එක් චක්‍රයකදි සම්පුර්ණ කර ගත හැකිවේ. සුපිරි අදිශ CPU නිර්මිත සැගසුම් කිරිම ගත් විට අපහසු කාර්යය වන්නේ  dispatcher  නිර්මාණය කිරිමයි. dispatcher ට කුමන උපසේ සාන්තර ක්‍රියා කරවිය හැකි දැයි ඉක්මනනින් හා නිවැරදිව නිර්ණය කළ හැකි විය යුතු අතරම උපරිම ක්‍රියාකරවන ඒකක ගනනක් කාර්ය බහුලව තැාබෙන ආකාරයට එම උපදෙස් යැවිය යුතුය. මේ සදහා උපදෙස් නල මාර්ගය ඉක්මනින් පිරිවය යුතු අතර CPU  හැඹිලියේ සැලකිය යුතු කොටස් ප්‍රමාණයක් සුපිරි අදිශ නිර්මිතය යොදා ගැනිමේ අවශ්‍යතාව වැඩි කරයි. එසේම ඉහල මට්ටමක කාරය සාධකයක් පවත්වා ගැනිම උදෙසා branch prediction, speculative execution out-of- order- exexution වැනි උපද්‍රව මගහැරිම් හිල්පිය කුම යොදා ගැනිම තිරණාත්මක වේ. කොන්දෙස් සහගත උපදෙස් මගින් කුමන ශාකාවක් (හෝ පඨයක්_ ගනිදැයි අනුමාන කිරිමට උත්සහ කිරිමෙන් CPU හහට කොන්දේසි සහගත උපදෙසක් නියමකරන තුරැ මහත් නල මාර්ගයම නවතා බලා සිටි මුලු වාර ගණන අඩු කරගත හැකි වේ. කල්පිත ක්‍රියාකරවිම මගින් කොන්දේසි සහගත මෙහෙයුම් අවසානයේ අවශ්‍ය වන හෝ නෙවන කේත කොටස් ක්‍රියා කරවිමෙන් බොහෝ විට ප්‍රමාණවත් කාර්ය සාධන වර්ධයන් පලබා දේ. අපිලිවෙලට ක්‍රියා කරවිම මගින් යම් ප්‍රමාණයකට උපදෙස් ක්‍රියා කිරිමේ පිළිවෙල නැවත සැකසිමක් සිදුවන අතර දත්ත ආයත්තතාවයන් මගින් ඇතිවන ප්‍රමාද අඩු කර ගත හැකිවේ.

CPU හි කොටසක් සුපිරි අදිශ හා කොටස් එසේ නොවන අවස්ථාවකදි එම සුපිරි අදිශ නොවන කොටසට උපලේඛනය කිරිම නතර විම නිසා කා්ය සාධනය අතින් පාඩු විදිමට සදිදුවේ. මුල්   Interl pentium(PS)  හට එකකින් එක කාලය චක්‍රයකදි එක් උපදෙසක් ප්‍රතිගහළුණය කරන සුපිරි අදිශ අංක ගණිතය තර්ක එකක දෙකක් තිබු නමුත් එහි FPU හට එක් කාල චක්‍රයකදි එක් උපදෙසක් ප්‍රතිග්‍රහණය කළ ොනාහැකි විය. එම නිසා  P5 නිකිල අතින් සුපිර අදිශ වු අතර ඉපිලෙන ලක්ෂ්‍ය අතින් සුපිරි අදිශ නොවිය. Intel හි  Penti um නිර්මිකතියට අනුප්‍රාපිතයාවු  P6  හි ඉපිලෙසන ලක්ෂිය විශේෂාංග වලට සුපිරි අදිශ හැියාව එක් කර තිබු අතර එම නිසා ඉපිලෙන ලක්ඹෂිය උපදෙස් ක්‍රියා කරවිමෙහි සුවිශේෂි වර්ධනයක් සලසවා ගත හැකිවිය.

සරල නර මාර්ගකරණය හා සුපරි අදිශ සැලසුම් යන දෙනකම මගින් CPU  හි උපදෙස් මට්ටමේ සමානතරතාවය (ILP) වර්දනය කරන අතර තනි සකසනයකට චක්‍රයකට එක් උපදෙසක් ඉක්මවන සීඝ්‍රතාවයකින් උපදෙස් ක්‍රියා කරවිමට අවස්ථාව ලැබේ. බොහො නවින CPU සැලසුම් යම් දුරකට සුපිරි අිශ වන අතර පසුගිය දශකයෙි සරලසුම්කල පොදු කාර්ය CPU සියල්ලම පාහේ සුපිර අදිශ වෙ. පසුගිය වසර වලදි ඉහල  ILP පරිගණක සැලසුම් කිරිමට තිබු ප්‍රමුඛතාවය CPU  දෘඩාංගය වලින් ඉවත් කොට එහි මෘදුකාංග අතුරැමුහුණතකට හෝ හට ඍජුව මෘදුකාංග මගින් ගම්‍යමානවිමට ඉඩ සලසන අතර එමගින් CPU  මගින් ILP හුවා දැක්විමට කල යුතු වැඩ ප්‍රමාණය අඩු කරන අතර මේ හේතුවෙන් සැලසුමෙහි ඇති සංකිර්ණතාව අඩු වේ.
NeedToAddCategory

CPU උපදෙස් මට්ටමේ සමාන්තරතාවය


بلدية ميرندة إبرة ، هي إحدى بلديات مقاطعة برغش، التي تقع في منطقة قشتالة وليون، والتي تقع في شمال غرب إسبانيا، وتقع على نهر إيبرو، وفي شمال شرق محافظة برغش، وشمال إسبانيا على حدود مقاطعة ألافا الإسبانية،

يبلغ عدد سكانها 39.589  نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007)، وهي ثاني أكبر مدينة بمقاطعة برغش تعداداً للسكان بعد مدينة برغش وتبلغ مساحتها 101 كم2، وبذلك تكون الكثافة السكانية 391،97 نسمة/كم2. وتقع على ارتفاع 471 م عن سطح البحر، وموقع المدينة استراتيجي لأنها تبعد 80 كيلومتر عن 4 مدن مهمة هي : بلباو وبرغش ولوغرونو وفيتوريا-غاستيز

توأمة
لمرندة إبرة اتفاقيات توأمة مع:
 فييرزو

أعلام
 فيكتور غارسيا
 أسيير باراهونا بريجون
 أينيغو لوبيز دي مندوزا إي زونيغا
 جون فيغا

مراجع

وصلات خارجية
 موقع رسمي

ميراندا دي إيبرو
أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

ميراندا دي إيبرو


El Campeonato Descentralizado de la Primera División de fútbol profesional del Perú de 2012, fue la 96.º edición de la Liga Peruana y la "cuadragésimo séptima" que se realiza bajo la denominación de Descentralizado. Se otorgaron tres cupos para la Copa Libertadores 2013 y cuatro para la Copa Sudamericana 2013. El día viernes 2 de marzo, la Universidad San Martín, debido a la huelga de futbolistas, anunció su retiro definitivo del fútbol profesional y del torneo local, para después confirmarlo. Sin embargo, el día 14 de marzo del 2012, después de una asamblea, el club regresó al fútbol profesional con 12 votos a favor y 2 en contra.

Sistema de competición
El campeonato se llevó a cabo en tres etapas: en la primera, los equipos jugaron en la modalidad de todos contra todos (fase regular); en la segunda etapa, lo hicieron a través de dos series, mientras que en la tercera los ganadores de cada serie disputaron el título nacional.

Luego de terminar las 30 fechas de la primera etapa, el equipo que finalizó en primer lugar —Sporting Cristal— clasificó a la Copa Libertadores 2013 como Perú 3; además, los equipos fueron separados en dos grupos de 8 de acuerdo a un sorteo. En esta segunda etapa de grupos, cada equipo empezó con los puntos que hizo en la primera etapa. Los equipos que finalizaron en el primer lugar de cada grupo —Sporting Cristal y Real Garcilaso— clasificaron a la fase de grupos de la Copa Libertadores 2013 y disputaron el Título Nacional en play-offs de ida y vuelta. El equipo que finalizó en el tercer lugar de la tabla acumulada —la Universidad César Vallejo— clasificó a la primera fase de la Copa Libertadores. Los cuatro equipos subsiguientes obtuvieron un cupo para la Copa Sudamericana 2013. Finalmente, los dos equipos con peor puntaje acumulado descendieron a Segunda División.

Equipos

Ascensos y descensos

Ubicación

Datos de los clubes

Cambios de entrenadores

Primera etapa

Tabla de posiciones

Fuente: ADFP

1 Alianza Lima perdió cuatro (4) puntos por no pagar el sueldo de los meses de enero y febrero a sus jugadores.

2 Universitario perdió un (1) punto por una deuda del 2007 con Carlos Trejos, técnico asistente en ese entonces.

3 Cobresol perdió cuatro (4) puntos por no haber cancelado deudas con la Agremiación de Futbolistas.

Resultados

Las filas corresponden a los encuentros de local de cada uno de los equipos, mientras que las columnas corresponden a los encuentros de visitante. Según las filas, los resultados en color azul corresponden a victoria del equipo local, rojo a victoria visitante y blanco a empate.

 (*) La Universidad San Martín no se presentó ante Melgar en Arequipa, por lo que el equipo local ganó 3-0 por walkover.

Segunda etapa

El lunes 13 de agosto, al día siguiente de culminar la primera etapa, se realizó el sorteo de las liguillas. El sorteo se llevó a cabo tomando como referencia la ubicación de los equipos en la primera etapa: Sporting Cristal y Real Garcilaso, quienes acabaron en primer y segundo lugar en la primera etapa, respectivamente, fueron sorteados como cabezas de grupo. Posteriormente, el resto de equipos fueron sorteados por pares: el 3.º y el 4.º (uno iría a la liguilla A y el restante a la B), el 5.º y el 6.º, el 7.º y el 8.º, el 9.º y el 10.º, y así sucesivamente, de modo que lo único seguro antes del sorteo era que no habría enfrentamientos entre dichos equipos.

Liguilla A

2 Universitario perdió un (1) punto por una deuda del 2007 con Carlos Trejos, técnico asistente en ese entonces.

3 Cobresol perdió cuatro (4) puntos por no haber cancelado deudas con la Agremiación de Futbolistas.

Liguilla B

1 Alianza Lima perdió cuatro (4) puntos por no pagar el sueldo de los meses de enero y febrero a sus jugadores.

4 Sport Boys perdió dos (2) puntos por no presentar las planillas de pago correspondientes al mes de mayo.

Tercera etapa
La tercera etapa —también conocida como play-off— enfrenta a los ganadores de cada liguilla en partidos de ida y vuelta. Tras los mismos, el equipo que sume la mayor cantidad de puntos, será coronado como campeón de la temporada. En caso empaten en puntos tras los dos partidos, se jugará un tercer encuentro en la sede elegida por el equipo con mayor puntaje acumulado.

La definición del título se jugó contra el club Real Garcilaso en partidos de ida y vuelta. Cristal fue el vencedor de ambos encuentros, consagrándose así campeón peruano por decimosexta ocasión, en ambos partidos Sporting Cristal logra ganar por 1-0 con goles de Junior Ross. En total Sporting Cristal jugó 46 encuentros de los cuales ganó 27, empató 11 y perdió 8.

Tabla acumulada
Muestra los puntos que obtienen los equipos a lo largo de toda la temporada. Sirve para definir la clasificación a los torneos internacionales y la pérdida de categoría.

Tras finalizar primero en la primera etapa, Sporting Cristal clasificó a la primera fase de la Copa Libertadores 2013 como Perú 3 (siempre y cuando termine entre las posiciones 1.º y 8.º de la tabla acumulada). La acompañarán los otros dos equipos que terminen como líderes de sus liguillas en la segunda etapa, quienes clasificarán a la fase de grupos como Perú 1 y Perú 2  (campeón y subcampeón nacional respectivamente). De darse el caso que Cristal gane su liguilla, el cupo Perú 3 pasará al mejor clasificado en la tabla acumulada. Los cuatro equipos subsiguientes accederán a la Copa Sudamericana. Finalmente, los dos equipos con menor puntaje descenderán a Segunda División.

 PJ = Partidos jugados; PG = Partidos ganados; PE = Partidos empatados; PP = Partidos perdidos;GF = Goles anotados; GC = Goles recibidos; DG = Diferencia de gol; PTS = Puntos
Orden de ubicación de los equipos: 1) Puntos; 2) Diferencia de gol; 3) Cantidad de goles anotados.

{|
|- style="vertical-align: top;"
|

1 Alianza Lima perdió cuatro (4) puntos por no pagar el sueldo de los meses de enero y febrero a sus jugadores.

2 Universitario perdió un (1) punto por una deuda del 2007 con Carlos Trejos, técnico asistente en ese entonces.

3 Cobresol perdió cuatro (4) puntos por no haber cancelado deudas con la Agremiación de Futbolistas.

4 Sport Boys perdió dos (2) puntos por no presentar las planillas de pago correspondientes al mes de mayo.

Goleadores

Premiación

Asistencia y recaudación
La siguiente tabla muestra la cantidad de espectadores que acumuló cada equipo en sus respectivos partidos de local. Se asigna en su totalidad el mismo número de espectadores a ambos protagonistas de un juego, además de distinguir entre pagantes e invitados. También se muestra el promedio de espectadores por partido y la recaudación bruta.

Cabe señalar que tanto Cienciano como Universitario jugaron dos encuentros a puertas cerradas. La Universidad San Martín, por su parte, jugó uno a puertas cerradas y en otro (fecha 23), actuó como preliminar de Alianza Lima, por lo que los datos de asistencia y recaudación fueron para este último. Finalmente, Sport Boys también jugó un partido a puerta cerrada, mientras que Melgar no llegó disputar el partido de la primera fecha ante la Universidad San Martín debido al inconveniente surgido por la huelga de futbolistas.

Véase también
 Torneo de Promoción y Reserva de 2012
 Segunda División Peruana 2012
 Copa Perú 2012
 Copa Federación 2012

Referencias

Campeonato Descentralizado 2012


Az je roman iz 2009., treća knjiga hrvatske autorice Jasne Horvat. Sastoji se od četiri pripovjedačke cjeline koje se događaju u rasponu od stoljeća počevši s 9. stoljećem u trenutku kada je Sv. Ćiril izumio glagoljicu.  Radnja romana smještena je u onodobne važne gradove i kulturno-društvena središta (Carigrad, Kerson, Moravska, Dalmacija, Venecija i Rim), a životnu priču glavnoga junaka Konstantina Ćirila prate četiri pripovjedača - Metod, carica Teodora, Anastazije Bibliotekar i hrvatski knez Mutimir. Ovaj oulipovski roman koji je ujedno i svojevrsna pjesma u prozi, strukturiran je prema numeričkim vrijednostima glagoljičkih znakova. Roman je osvojio književnu nagradu Josip Juraj Strossmayer Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti za 2010. godinu. Predmetom je seminarskih i diplomskih radova kao i znanstveno-istraživačkih članaka.

Bilješke

Vanjske poveznice
 Glagoljica,  (ulomak)
 Az čitanka, Az čtanka, Snježana Zrinjan (postavila Darija Vuković)
 Nagrada HAZU časopis Livingstone (razgovarao Ivan Raos)
 Historiografska fikcija, završni rad na Filozofskom fakultetu u Osijeku (završni rad Ivane Buljubašić)
 Oulipovski narativ, Romani Jasne Horvat kao (post)ulipovski narativil, znanstveni rad Andrijane Kos-Lajtman i Ivane Buljubašić

 Pozorno me slušala. Kao i svi zaljubljeni, gutala je moje riječi kako bi ih mogla prilagoditi svojoj viziji... Zaljubljenost je također svojevrsna tvrdoglavost. (citat iz romana Az)

Hrvatska književnost
Povijesni roman

Az (roman)


ماركيتا ارجلوفا (ولدت في 28 فبراير 1988، في فالاشسكي ميزيريتشي، جمهورية التشيك)هي فائزة بجائزة الاوسكار أفضل أغنية. حيث استقرت عام 2008 في دوبلن.

ارجلوفا بدأت العزف عندما كانت بسن السابعة وبدأت بالعزف على البيانو في الثامنة عندما ابتاع لها والدها بيانو وجعلوها تبدأ في الدروس. عندما بلغت التاسعة، اشترى لها ابيها جيتار وبدأت مباشرة في العزف وتعلم الاغانى بالسمع.

تعاونت بعد ذلك مع جلين هانسارد من فرقة الروك الأيرلندية The Frames, الذي قالبته عندما كان يزور فالاشسكي ميزيريتشي، وادت معه The Swell Season. وتواعدا بين 2007 و 2009 . اطلقت البوم رمزى من تسجيلات Overcoat في عام2006. وفي عام 2007 تعاونت مع هانسارد في الفيلم المستقل "مرة( بالإنجليزية : once ) الذي اخرجه جون كيرني  هي وهانسارد كتبوا كل اغانى الفيلم ماعدا واحدة. فاز الفيلم بجائزة الجمهور السينمائي العالمي في مهرجان صاندانس السينمائي في عام 2007. إحدى الاغانى التي كتبوها معا هي أغنية "Falling Slowlyy", التي حازت على جائزة الاوسكار وقدمت هي وهانسارد هذه الاغنية على المسرح من لوس انجلوس في 24 فبراير 2008. وعندما ذهبوا إلى المنصة بعد استلامهم الجائزة، لم تستطع ان تلقى كلمتها لان الاوركسترا غطت على صوتها لكى يغادروا المنصة، ولكن المقدم جون ستيورات دعاها مرة أخرى لكى توصل كلمتها للجمهور بعد فاصل إعلاني، وقال مخرج الاحتفال ان ما حصل قبلها كان حادثة.

قالت:

مرحبا بكم جميعا. احببت فقط ان اشكركم جزيلا. هذه خطوة كبيرة، ليس فقط لنا، ولكن لكل الموسيقيين والفنانيين المستقلين الذين قضوامعظم الوقت ينضالوا، وهذه هي الحقيقة التي نقف امامها الليلة، الحقيقة هي اننا قادرين على حمل هذه، هذا فقط دليل على انه مهما كانت الأحلام بعيدة، فإنها ممكنة. ومجهود رائع من الذين لديهم الجرأة على الحلم ولا يستسلموا ابدا. وهذه الاغنية تمت كتباتها من منظور الامل، وو اتمنى انه في نهاية اليوم ان نتصل ببعضنا البعض، مهما اختلفنا. وشكرا لكم جميعا، لكل من ساعدونا طوال الطريق. شكرا لكم"

ظهرت اريجولفا وهانسارد في اغانى فيلم I'm Not There عام 2007 مع نسختهم من بوب دلاين أغنية "You Ain't Goin' Nowhere".

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فالاشسكي ميزيريتشي
تشيكيون مهاجرون إلى آيسلندا
حائزون على جائزة دراما ديسك
حائزون على جائزة لورنس أوليفييه
كتاب أغان فازوا بجائزة الأوسكار لأفضل أغنية أصلية
مغنو روك آيسلنديون
مغنو فولك تشيكيون
مغنون فولكلوريون آيسلنديون
مغنون وكتاب أغان
مغنون وكتاب أغان آيسلنديون
مغنون وكتاب أغان تشيكيون
مغنيات آيسلنديات في القرن 21
مغنيات تشيكيات
مغنيات تشيكيات في القرن 21
مغنيات وكاتبات أغان آيسلنديات
ممثلات آيسلنديات في القرن 21
ممثلات أفلام آيسلنديات
ممثلات أفلام تشيكيات
ممثلات تشيكيات
ممثلات تشيكيات في القرن 21
مواليد 1988
مواليد في فالاشسكي ميزيريتشي
موسيقيو روك تشيكيون

ماركيتا إرجلوفا


Raumanga est une banlieue de la ville de Whangarei dans la région  Northland de l'île du Nord de la Nouvelle-Zélande.

Municipalités limitrophes

Le principal campus de  est situé dans la banlieue de Raumanga.

Population
La population était de  lors du recensement de 2013 en Nouvelle-Zélande, en diminution de  par rapport à 2006 .

Éducation
 L'école de «Manaia View School »est une école mixte primaire (allant de l'année 1 à 8) avec un taux de décile de 1 et un effectif de  . L'école fut fondée en 2002 par la fusion de  « Raumanga Primary» et de « Middle Schools» .

Voir aussi

Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Notes et références

Liens externes
  Manaia View School website

Ville en Nouvelle-Zélande
Banlieue
District de Whangarei
Northland

Raumanga


Marilena Bocu a fost una dintre cele trei prime femei primar din România, alături de Luiza Zavloschi din Buda, jud.Vaslui și Elena Eisenberg din Cobia, jud. Dâmbovița.

În anul 1930 a fost aleasă în funcția de primar al orașului Lipova din județul Arad în urma alegerilor locale din acel an în care femeile au putut vota și candida pentru prima dată în istoria României.

Note
Primari din România

Marilena Bocu


Josip Urbanke (Zagreb, 13. veljače 1907. – Zagreb, 4. studenog 1986.) bio je hrvatski nogometaš i nogometni reprezentativac.

Reprezentativna karijera
Za nogometnu reprezentaciju Kraljevine Jugoslavije odigrao je jednu utakmicu.

Izvori

Hrvatski nogometaši
Jugoslavenski nogometni reprezentativci

Josip Urbanke


A nu se confunda cu brannerit, UTi2O6.

Brauneritul este un mineral carbonat hidratat de uranil, calciu și potasiu, cu formula chimică K2Ca(UO2)(CO3)3·6H2O. A fost descoperit in depozitele de uraniu din mina Svornost, Jáchymov, Cehia.

Structura sa este tridimensională, fiind constituită din rețele formate din ioni uranil și carbonat, cu un înalt grad de complexitate. Grupul de cristalizare este P21/b (monoclinic), cu parametrii celulei elementare a = 17,6725(12) Å, b = 11,6065(5) Å, c = 29,673(3) Å, β = 101,780(8)°. Volumul celulei (calculat din paramterii celulei elementare) este 5958,22 ų.

Specimene de braunerit pot fi văzute în colecțiile de la Departamentul de Mineralogie și Petrologie al Muzeului Național din Praga, Cehia și la Muzeul de Istorie Naturală, Los Angeles, SUA.

Referințe

Carbonați
Minerale de uraniu

Braunerit


Regional elections were held in Belgium, to choose representatives in the regional councils of Flanders, Wallonia, Brussels and the German-speaking Community on 13 June 1999. The regional elections were held on the same day as the European elections and the federal elections.

Flemish Parliament

The incumbent Flemish Government consisted of the Christian People's Party (CVP) and the Socialist Party (SP), led by Minister-President Luc Van den Brande (CVP). Following this election, a government was formed without the Christian democrats. New Minister-President  (Flemish Liberals and Democrats (VLD)) led a "purple-green-yellow" coalition of his own liberal VLD, the Socialist Party, Agalev and the nationalist People's Union (VU-ID). This change mirrored what happened on the federal level, where the  Government was succeeded by the Guy Verhofstadt Government.

Also notable was the continuation of the rise of , especially in the constituency of Antwerp where Filip Dewinter was candidate and where the party received 25% of the votes, or as much as 30% in the city of Antwerp itself.

By constituency

These were only the second direct election for the Flemish Parliament, but the last to use arrondissement-based constituencies. They were merged into provincial constituencies starting from the 2004 election.

Walloon Regional Parliament

Brussels Regional Parliament

Council of the German-speaking Community

External links
 Belgian government election database

1999
1999 elections in Belgium
June 1999 events in Europe

1999 Belgian regional elections


An Zeuxine regia in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Henry Trimen. An Zeuxine regia in nahilalakip ha genus nga Zeuxine, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Sri Lanka. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Zeuxine

Zeuxine regia


O Nascimento é um vulcão extinto bastante isolado com altitude de 6.460m de altura localizado na Argentina, na província de Catamarca. Seu nome se deve ao fato de ser a origem de vários cursos de água que dão origem ao Rio Cazadero. Também aparece com a denominação de Cerro Bayo.

Existem vários registros com relação à altura do Nascimento. Nas cartas do Instituto Geográfico Militar da Argentina esta montanha está registrada com o nome de cerro ou vulcão Baio e com a altitude de 6.436m, mas em revisões baseadas nos dados do SRTM, a altura deve estar no mínimo em 6.460m.

Geografia e Geomorfologia
O Nascimento fica a 100km em linha reta da cidade de Fiambalá, ao sul da rodovia internacional que cruza os Andes pelo Passo de São Francisco. Na mesma região, que fica na parte sul da Puna do Atacama, há uma grande concentração de outras montanhas acima de seis mil metros de altura, como o Ojos del Salado, Tres Cruces, Ata, Walther Penck, Tres Quebradas, Vulcão do Vento, Medusa, Cerro Solo, El Muerto, El Fraile e Incahuasi.

Estes vulcões fazem parte da  Zona Vulcânica Central do Cinturão Vulcânico dos Andes.  A atividade vulcânica que criou o Nascimento, causada pela subducção da placa de Nazca sob a Placa Sul-Americana iniciou-se a  cerca de 25 milhões de anos, tendo seu apogeu entre 8 e 5 milhões de anos atrás. O Nascimento é um dos mais jovens da região, com cobertura de rochas basálticas datadas de menos de 1,5 milhões de anos.

Se encontra a sudeste de outro conjunto vulcânico denominado Walter Penck, tratando-se no entanto de formações vulcânicas independentes.

Montanhismo
A primeira ascensão foi feita dentro da segunda expedição polonesa aos Andes, em 1937. Os poloneses tinham a intenção de escalar o Pissis, o Nacimento, o Tres Cruces e o Ojos del Salado, tendo conseguido os quatro.

A melhor época do ano para a escalada é entre dezembro e março. Os acessos mais fáceis são a partir de Fiambalá indo até a Laguna Azul, e de aí para norte, podendo ser montados acampamentos base tanto na parte sudeste como nordeste da montanha. A escalada não é considerada tecnicamente difícil, mas é necessária preparação para suportar as baixas temperaturas, ventos fortes e escassez de água, além dos efeitos da altitude.

Não há registros de brasileiros que tenham escalado o Nascimento, tendo o argentino-brasileiro Máximo Kausch chegado ao cume em 08/04/2013.

Referências

Ligações externas

 PeakBagger Nascimento (Inglês)
 SummitPost Nascimento Guia de rotas e acessos (Inglês)
 PeakVisor Nascimento Vista 3d do cume (Inglês)

Montanhas da Argentina
Vulcões da Argentina
Montanhas com mais de 6000 metros de altitude

Cerro del Nacimiento


Robert Huber (* 1969) ist ein deutscher Kommunalpolitiker und Funktionär mehrerer American-Football-Verbände.

Leben
Robert Huber studierte Rechtswissenschaft, Mittlere und Neuere Geschichte sowie Politikwissenschaft an der Johann-Wolfgang-Goethe-Universität Frankfurt am Main, wo er auch sein Erstes Juristisches Staatsexamen ablegte. Nach dem Rechtsreferendariat und dem Zweiten Juristischen Staatsexamen arbeitet er als Rechtsanwalt in Obertshausen und war dort bis Mai 2015 CDU-Fraktionsvorsitzender der Stadtverordnetenversammlung.

Tätigkeit als Verbandsfunktionär
Huber war seit 1997 Präsident des American Football Verband Deutschland (AFVD). Er ist ebenfalls Präsident des American Football Verbands Hessen.

Von 2001 bis zu deren Auflösung 2014 war er zusätzlich Präsident der European Federation of American Football (EFAF). Von 2000 bis 2008 war er Generalsekretär des Weltverbands International Federation of American Football (IFAF), von 2008 bis 2012 Vertreter des europäischen Kontinentalverbandes in der Exekutive der IFAF. 2015 war er Teil einer Splitterfraktion der IFAF (genannt IFAF Paris) und bis zur Aufhebung der Spaltung 2018 Vizepräsident der IFAF Paris. Huber ist seit 2007 Vizepräsident der International Federation of Cheerleading.

Zuletzt im März 2012, im März 2016 und im März 2020 wurde Huber jeweils einstimmig als Präsident des AFVD in der Mitgliederversammlung bestätigt. Im November 2022 trat Huber mit dem gesamten Präsidium zurück, nachdem neun Landesverbände einen Abwahlantrag stellten.

Weitere Tätigkeiten
Huber ist seit 1999 Hauptgeschäftsführer der German Football Partners, einer Wirtschaftstochter des AFVD zur Verwertung der Sportrechte im Bereich American Football in Deutschland sowie Vorstandsvorsitzender der German Football Fernsehen Produktions- und Vertriebsgenossenschaft e. G.  Seit 2012 ist er Geschäftsführer der German Football Service AFVD Servicegesellschaft mbH.

Kritik
Huber selbst und die hohe Bezahlung der Funktionäre des AFVD standen seit 2012 in der Kritik. Im April 2018 wurde eine Petition auf der Plattform Change.org gestartet, mit der Forderung, der Verband solle seine Finanzen transparenter gestalten.

Nach Hubers Rücktritt beklagte der neue AFVD-Vorstand, dass Huber in den letzten Tagen vor seinem Rücktritt noch viele Verträge abgeschlossen habe und es ungewöhnliche Kontobewegungen gegeben habe. Die Buchhaltung des Verbandes von 2022 wurde nur unvollständig übergeben, Verbandscomputer vollständig gelöscht übergeben. Die Marke German Bowl für das Finale war bereits 2018 vom AFVD auf die German Football Service (GFS) GmbH übertragen, die im Besitz von Huber ist. Ebenso bestand ein langjähriger Vertrag zur Ausrichtung des GFL-Finales durch die GFS, nach Ansicht des neuen AFVD-Vorstands zu Ungunsten des Verbandes. Dieser Vertrag wurde seitens des AFVD gekündigt. Der Verband beabsichtigt, das Finale der GFL als "GFL-Bowl" im Stadion an der Hafenstraße in Essen durchzuführen, anstatt, wie ursprünglich geplant, als "German Bowl" im Deutsche Bank Park in Frankfurt. Ein erster Termin vor dem Landgericht Frankfurt brachte keine Einigung.

Weblinks
 German Football Partners
 German Football Fernsehen Produktions- und Vertriebsgenossenschaft e. G.

Einzelnachweise

CDU-Mitglied
American-Football-Funktionär (Deutschland)
American Football (Hessen)
Deutscher
Geboren 1969
Mann

Robert Huber (Footballfunktionär)


Pierre François André Méchain (; 16 August 1744 – 20 September 1804) was a French astronomer and surveyor who, with Charles Messier, was a major contributor to the early study of deep-sky objects and comets.

Life
Pierre Méchain was born in Laon, the son of the ceiling designer and plasterer Pierre François Méchain and Marie–Marguerite Roze. He displayed mental gifts in mathematics and physics but had to give up his studies for lack of money. However, his talents in astronomy were noticed by Jérôme Lalande, for whom he became a friend and proof-reader of the second edition of his book "L'Astronomie". Lalande then secured a position for him as assistant hydrographer with the Naval Depot of Maps and Charts at Versailles, where he worked through the 1770s engaged in hydrographic work and coastline surveying. It was during this time—approximately 1774—that he met Charles Messier, and apparently, they became friends. In the same year, he also produced his first astronomical work, a paper on an occultation of Aldebaran by the Moon, and presented it as a memoir to the Academy of Sciences.

In 1777, Méchain married Barbe-Thérèse Marjou whom he knew from his work in Versailles. They had two sons: Jérôme, born 1780, and Augustin, born 1784, and one daughter. He was admitted to the French Académie des sciences in 1782, and was the editor of Connaissance des Temps from 1785 to 1792; this was the journal which, among other things, first published the list of Messier objects. In 1789 he was elected a Fellow of the Royal Society.

Méchain participated in the Anglo-French Survey (1784–1790) to measure by trigonometry the precise distance between the Paris Observatory and the Royal Greenwich Observatory. This project had been initiated by César-François Cassini de Thury, who died in 1784, and in 1787 Méchain visited Dover and London with Cassini de Thury's son Dominique, comte de Cassini and Adrien-Marie Legendre to facilitate its progress. The three men also visited the astronomer William Herschel at Slough, who had discovered Uranus in 1781.

With his surveying skills, Méchain worked on maps of Northern Italy and Germany after this, but his most important mapping work was geodetic: the determination of the southern part of the meridian arc of the Earth's surface between Dunkirk and Barcelona beginning in 1791. This measurement would become the basis of the metric system's unit of length, the meter. He encountered numerous difficulties on this project, largely stemming from the effects of the French Revolution. He was arrested after it was suspected his instruments were weapons, he was interned in Barcelona after war broke out between France and Spain, and his property in Paris was confiscated during The Terror. He was released from Spain to live in Italy, then returned home in 1795.

A particularly intriguing fact about this project was that Méchain was uncertain of the precision of his measurements owing to anomalous results in verifying his latitude by astronomical observation. Ultimately, the distance from the pole to the equator, which Méchain and his associate Jean Baptiste Joseph Delambre had intended to be exactly ten million meters (or ten thousand kilometres), was determined in the late 20th century by space satellites to be 10,002,290 meters. This small error of 2,290 meters equals 1.423 statute miles; the error in such a large measurement amounts to 14½ inches per statute mile.  It represents in each meter an error of approximately 0.23 millimetres – slightly more than the width of a single strand of human hair. This discrepancy is sometimes mentioned as "Méchain's error", with the suggestion that the tiny variation in the length of the meridian (not detected for nearly two hundred years) can be attributed to Méchain's calculations.  But analysis of Méchain's figures reveals that Méchain consistently kept the discrepancy very tiny, essentially forcing his individual reported measurements to appear more precise and consistent than would be reasonably expected of a survey involving more than a hundred measurements of mostly rough country using 18th century equipment; Méchain's putative error did not affect the final value of the length of the meter nor the measurement of the meridian.

From 1799, he was the director of the Paris Observatory.

Continuing doubts about his measurements of the Dunkirk-Barcelona arc led him to return to that work. This took him back to Spain in 1804, where he caught yellow fever and died in Castellón de la Plana.

Discoveries

Méchain discovered either 25 or 26 deep-sky objects, depending on how one counts M102.  Méchain disavowed the M102 observation in 1783, claiming it was a mistaken re-observation of M101. Since that time, others have proposed that he did in fact observe another object, and suggested what they might be.

He independently discovered four others, originally discovered by someone else but unknown to him at the time and included in the Messier catalogue: M71, discovered by Jean-Philippe de Chéseaux in the 1740s; M80, discovered by Messier about two weeks earlier than Méchain's observation; and M81 and M82, discovered originally by Johann Bode.

Six other discoveries are "honorary Messier objects" added to the list in the 20th century:

He also discovered NGC 5195, the companion galaxy that makes M51 (the Whirlpool Galaxy) so distinctive.

Méchain never set out to observe deep-sky objects. Like Messier, he was solely interested in cataloguing objects that might be mistaken for comets; having done so, he was the second-most successful discoverer of comets of his time, after Messier himself.

All together, he originally discovered eight comets, and co-discovered three.

His sole discoveries are:

 C/1781 M1 (Méchain), 1781 I
 C/1781 T1 (Méchain), 1781 II
 C/1785 E1 (Méchain), 1785 II
 2P/Encke, discovered in 1786
 C/1787 G1 (Méchain), 1787 I
 8P/Tuttle, discovered in 1790
 C/1799 P1 (Méchain), 1799 II
 C/1799 Y1 (Méchain), 1799 III

Méchain's co-discoveries are:

 C/1785 A1 (Messier-Méchain), 1785 I
 C/1792 II Gregory-Méchain, 1792 II
 C/1801 Pons (Pons-Messier-Méchain-Bouvard), 1801 I

Note that only the two named comets have been connected to periodic comets that have computed orbits and in neither case was he an observer when they were computed, so by that technical definition (commonly used for comets since the 19th century) Méchain did not discover any of these nine.

Legacy
On 24 June 2002, Asteroid 21785 Méchain was named in his honour, discovered by Miloš Tichý at Kleť Observatory on 21 September 1999, and provisionally designated 1999 SS2.

See also
History of the metre
Messier object
 List of Messier objects
 Messier marathon
Seconds pendulum
Meridian arc of Delambre and Méchain

Footnotes

External links
 Pierre Méchain biography, SEDS Messier pages

1744 births
1804 deaths
People from Laon
Deaths from yellow fever
18th-century French astronomers
Discoverers of comets
Members of the French Academy of Sciences
Infectious disease deaths in Spain
Fellows of the Royal Society
Metrologists
French surveyors
French geodesists
19th-century French astronomers

Pierre Méchain


Blefarit, göz kapaklarının serbest kenarlarının iltihaplanması.

Bakterilerin (genellikle stafilokoklar) ya da çeşitli virüslerin yol açtığı, çeşitli göz ilaçlarının ya da kozmetiklerin kullanımına karşı gelişen alerji tepkilerinden de kaynaklanan blefarit, görme yeteneğinin azalması gibi bir tehlike oluşturmaz; ama kirpiklerin içe dönmesine ve ağ tabakaya sürtünmesine yol açarak çok rahatsız edici olabilir ve süregenleşir.

Göz hastalıkları

Blefarit


Hellberg ist:
 Hellburg (Groß Pankow), Gemeindeteil im Ortsteil Wolfshagen der Gemeinde Groß Pankow (Prignitz) in Brandenburg
 der deutsche Name der Gemeinde Șiria im Kreis Arad, Rumänien

Siehe auch:
 Hellberg

Hellburg


10 bud for danskere er et lille skrift forfattet og oprindeligt trykt af Arne Sejr umiddelbart efter den tyske besættelse af Danmark 9. april 1940. Dette blev regnet som illegal presse af den tyske værnemagt.

Budene
 Du maa ikke tage Arbejde i Tyskland eller Norge
 Du skal lave daarligt Arbejde for Tyskerne
 Du skal arbejde langsomt for Tyskerne
 Du skal ødelægge vigtige Maskiner og Værktøj
 Du skal ødelægge alt, hvad der gavner Tyskerne
 Du skal forsinke alle Transporter
 Du skal boykotte tyske og italienske Blade og Film
 Du maa ikke handle hos Nazister
 Du skal behandle Landsforrædere efter Fortjeneste
 Du skal værne enhver, der forfølges af Tyskerne
 VÆR MED I KAMPEN FOR DANMARKS FRIHED

De 10 bud for danskere blev oprindeligt trykt i 25 eksamplar. Det var sort bogtryk på orange karton. Format: 14,8 x 10,9 cm..

Referencer

Værker om Danmark under 2. verdenskrig

10 Bud For Danskere


Donard Park is a public park located in Newcastle, County Down, Northern Ireland. It is next to the Glen River, which forms the boundary along one side and is at the foot of Slieve Donard, the highest mountain in Northern Ireland, part of the Mourne Mountains. It is owned and run by Down District Council.

Features

The park features football and hockey pitches and picnic facilities. It is also used as a starting point for ramblers to climb the Mourne Mountains and has a YMCA centre including camping facilities. In 2006 the main entrance and car park were redeveloped and facilities upgraded. There are future plans for retail space and rentable accommodation beside the park.  The local council have been petitioned to build a swimming pool in the park and had put in a request for a Northern Ireland National Cycling Velodrome Centre to be built there for the 2012 London Olympics. In 2008 local planners indicated they would not back the construction of the scheme in an area of outstanding natural beauty at the foothills of the Mournes. The council is now seeking alternative sites.

History

The park was previously owned by the Annesley family until given over to the people of Newcastle and the local council took responsibility for maintaining it. During World War I members of the 10th Battalion of Royal Irish Rifles were stationed at Donard lodge in the park for training, before being sent to the Somme in France.

During World War II members of the U.S. Army 5th infantry division were based in Donard Park in preparation for D-Day. They arrived in late October 1943.

References

Parks in County Down

Donard Park


Ahmed ef. Burek (Gornji Vakuf, 1876. – Sarajevo, 13. lipnja 1948.), bošnjački islamski prosvjetni, kulturni i javni djelatnik.

Životopis
Ahmed ef. Burek rođen je 1876. godine u Batuši kod Gornjeg Vakufa. Tu je stekao i početno vjersko obrazovanje. Poslije dolazi u Sarajevo u Gazi Husrev-begovu medresu gdje sluša predavanja Mehmeda ef. Muftića, istaknutog i u cijeloj Bosni i Hercegovini priznatog učenjaka. Usporedo s učenjem u medresi pohađa i nastavu u Daru-l-mualliminu. Po završetku, odlazi u Istanbul, gdje nastavlja studije pred Salih ef. Denizlijom. Od Denizlije je uzeo idžazet (diplomu) 1904/1905.

Po povratku iz Istanbula, Ahmed ef. Burek je predavao na Daru-l-mualliminu, Merhemića i Ismaila Misrij (Atmejdanskoj) medresi. Godine 1910. imenovan je vjeroučiteljem u Velikoj gimnaziji u Sarajevu, gdje ostaje do 1921., kada je premješten za profesora u Šerijatskoj sudačkoj školi. Godine 1915. položio je profesorski ispit pred posebnom komisijom koja je postojala pri Ulema-medžlisu. Predsjednik komisije bio je reis-ul-ulema Mehmed Džemaluddin ef. Čaušević. U međuvremenu je Ahmed ef. Burek predavao vjeronauk i u Učiteljskoj školi nekoliko godina, kao što je honorarno predavao u godinama 1915. i 1918. – 1921. i na Šerijatskoj sudačkoj školi. Kao profesor Šerijatske sudačke škole ostao je do kraja 1925. godine, kada je umirovljen.

Rješenjem Ulema-medžlisa u Sarajevu od 4. rujna 1924. g. Ahmed ef. Burek je imenovan za prvog muderrisa (profesora) Gazi Husrev-begove medrese, a počeo je predavati tek početkom 1926. godine. Godine 1938. je postao upravitelj medrese. Kao prvi muderris i upravitelj ostao je do l. studenog 1947. godine, kada je umirovljen. U višem tečaju Gazi Husrev-begove medrese, koji je postojao u školskim godinama 1930. – 1931. i 1931. – 1932. (četiri semestra), Ahmed ef. Burek bio je rektor i glavni predavač. Na Višoj islamskoj šerijatsko-teološkoj školi je predavao honorarno od 1938. do 1945. godine akaid (dogmatika i apologetika) i hadis (islamska tradicija).

Dugi je niz godina prije i poslije podne namaza u prostorijama medrese predavao za širi krug slušatelja tefsir prevodeći i tumačeći Nesefijin Envaru-t-tenzil i Buharijin Sahih. U užem krugu prijatelja preveo je i protumačio djelo I'džazu-l-Kur'an egipatskog istaknutog učenjaka i pisca Ahmeda Rafije. Poznato lingvističko djelo Eš-Šafi od Ibu Hadžiba preveo je i protumačio Šaćiru Sikiriću, hfz. Omer ef. Mušiću i Abdulah ef. Derviševiću. šejh Fejzulah ef. Hadžibajrić je pred Ahmed ef. Burekom prešao potrebno gradivo iz tefsira, hadisa i usuli fikha (osnovi i filozofija šerijatskog prava), zbog čega je 1944. godine dobio i uobičajenu diplomu (idžazetnamu).

S 35 godina Burek je bio izabran u prvu Hodžinsku izbornu kuriju. Kurija je birala reisu-l-ulemu i članove Ulema-medžlisa u Sarajevu. S nepunih četrdeset godina Ahmed ef. Burek je 1914. godine bio kandidat za muftiju banjalučkog, a 1938. prilikom izbora za reisu-l-ulemu, po broju dobivenih glasova, bio je drugi kandidat za to najviše vjersko zvanje kod Bošnjaka.

Kada je 1912. godine osnovana Udrugu bosanskohercegovačke ilmijje, Burek je biran u njegov prvi glavni odbor. U EI-Hidaji, organizaciji ilmijje Kraljevine Jugoslavije, bio je više godina biran ili u Radni odbor, ili u Sud časti. Nekoliko godina bio je član Redakcijskog odbora lista El-Hidaje. Zapažen je njegov rad i u Muslimanskom antialkoholičarskom društvu Trezvenost u Sarajevu.

Kao već zapažen i priznat stručnjak sudjelovao je u radu Islamskih prosvjetnih anketa 1911. – 1912. i 1921 – 1922.  Bio je biran u radnu grupu, koja je izradila plan i program za vjeronauku u srednjim i srednjim stručnim školama u Bosni i Hercegovini. Konsultiran je i pri izradi programa za osnovno obrazovanje.

Umro je 13. lipnja 1948. godine u Sarajevu.

Izvori

Vanjske poveznice
 Ahmed ef. Burek

Životopisi, Sarajevo
Bošnjački imami
Bosanskohercegovački pedagozi

Ahmed Burek


Eulina Alves de Gouvêa Marcellino (Florianópolis, 15 de abril de 1900 — Curitiba, 3 de dezembro de 1972), foi uma professora e política brasileira. Foi a primeira mulher a assumir o cargo de vereadora em Florianópolis, em 1951.

Biografia
Eulina Alves de Gouvêa nasceu em 1900. Sua mãe se chamava Argentina, e os pais dela eram uma mulher negra escravizada e um português. Se formou professora na Escola Normal em 1918, tendo atuado na área desde então. Três anos depois, em 29 de julho de 1921, casou-se em Taquaras, na atual Rancho Queimado, com Elesbão Marcellino.

Em 1931, Eulina se torna diretora do Grupo Escolar Tibúrcio de Freitas, na cidade de Urussanga, no sul de Santa Catarina. Em 1934, assume a direção da Escola Complementar anexa ao Grupo Escolar da cidade. Retorna a Grande Florianópolis ao assumir a direção do Grupo Escolar Francisco Tolentino, em São José, em 1938. Passa a trabalhar para Secretaria de Educação do Estado como auxiliar de inspeção em 1940, e em 1941, assume a direção do Grupo Escolar José Boiteux, no Estreito.

Antonieta de Barros era amiga de Eulina e a amizade das duas envolvia projetos educacionais e a política, tendo sido correligionárias no Partido Social Democrático (PSD). Junto a Antonieta e outros professores, fundou uma associação em 1947.

Vereadora de Florianópolis
Eulina se candidatou para o legislativo municipal pelo Partido Social Democrático para as eleições de 1950, se tornando suplente. Devido a uma viagem do titular Miguel Daux, ela assume o cargo de vereadora no dia 28 de março de 1951, fato que foi citado na mídia da época por seu ineditismo. Isso torna Eulina a primeira vereadora da história de Florianópolis.

Um ano depois, em 1952, se aposentou do magistério, e em 1953 se muda para Curitiba, onde viveu até o fim da vida. Faleceu em 1972, aos 72 anos.

Legado e recuperação histórica
Com o passar dos anos, o pioneirismo de Eulina no legislativo municipal de Florianópolis se perdeu, e por muito tempo se considerou que Olga Brasil da Luz tinha sido a primeira vereadora da cidade. Isso mudou quando a bisneta de Eulina, Binah Irê Vieira Marcellino, procurou saber mais sobre o passado da família. Binah, que é mestra em história e bacharel em arquivologia, acabou descobrindo as ligações de sua bisavó com Antonieta de Barros e entrou em contato com Jeruse Romão, biografa de Antonieta. Juntas, buscaram sobre o passado comum de ambas na educação e redescobriram a história política de Eulina.

Em março de 2023, a Câmara Municipal de Florianópolis reconheceu Eulina Marcelino como a primeira vereadora da cidade, colocando sua foto na Galeria Lilás, onde estão registradas todas as mulheres vereadoras. Eulina também recebeu postumamente a Medalha Antonieta de Barros, dada a mulheres de destaque na capital catarinense.

Uma escola de ensino fundamental em Riqueza, no oeste catarinense, leva o nome de Eulina.

Vereadores de Florianópolis
Mulheres de Santa Catarina na política
Políticos afro-brasileiros
Brasileiros de ascendência portuguesa

Eulina Marcellino


Hvitsten er en norsk, lille, pitoresk landsby med hvidmalede træhuse, tidligere ladested i Vestby kommune i Viken fylke. Der er omkring 350 indbyggere. Hvitsten ligger ved østsiden af Oslofjorden, omtrent midtvejs mellem Drøbak og Son. Tidligere var Hvitsten en vigtig havn for forsendelse af tømmer til Holland og is til England.

Mange kendte norske kunstnere har boet i Hvitsten, for eksempel forfatteren Sigrid Undset og kunstmalerne Theodor Kittelsen, Oscar Wergeland, Edvard Munch og Christian Krohg. Skibsrederiet Fred Olsen har oprindelse i Hvitsten og familien har sat deres præg på landsbyen.

Stedet har to populære strande, Hvitsten strand og Emmerstadbukta, begge et par kilometer syd for centrum.

Eksterne henvisninger
 Hvitsten  Vestby kommune
 Hvitsten Akershusmuseet

Vikens geografi
Vestby

Hvitsten


Pölitz (Holstein), Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaleti Stormarn iline bağlı bölge. 12,97 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu 30 Eylül 2005 itibarıyla 1184 olarak tespit edilmiştir. Nüfus yoğunluğu ise 91 seviyesindedir. Belediye başkanlığı Joachim von Rein tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 Resmi site

Stormarn iline bağlı yerleşim birimleri

Pölitz, Holstein


La phase finale de l'édition 2021-2022 de la Ligue Europa Conférence commence le  avec la phase aller des barrages et se termine le  avec la finale au Air Albania Stadium de Tirana afin de décider du vainqueur de la compétition.

Un total de vingt-quatre équipes y prend part.

Calendrier

Tous les tirages au sort ont lieu au quartier général de l'UEFA à Nyon en Suisse.

Équipes qualifiées

Barrages de la phase à élimination directe
Les deuxièmes de la phase de groupes de la Ligue Europa Conférence, rejoints par les huit équipes ayant terminé troisièmes de leur groupe en Ligue Europa, participent aux barrages pour la phase finale de la Ligue Europa Conférence. Les huit premiers de la phase de groupes de la Ligue Europa Conférence, quant à eux, commencent leur phase finale par les huitièmes de finale.

Deux équipes d'une même association nationale ne peuvent pas se rencontrer en barrage. Le tirage au sort a lieu le  à Nyon. Les deuxièmes de groupe, têtes de série, jouent leur match retour à domicile.

Les matchs aller se jouent le  tandis que les matchs retour se déroulent le .

Huitièmes de finale
Les vainqueurs de la phase de groupes de la Ligue Europa Conférence, rejoints par les huit équipes vainqueurs des barrages de la phase à élimination directe, participent aux huitièmes de finale de la Ligue Europa Conférence.

Deux équipes d'une même association nationale ne peuvent pas se rencontrer en huitièmes de finale. Cette restriction est levée ensuite à partir des quarts de finale. Le tirage au sort a lieu le  à Nyon.

Quarts de finale
Le tirage au sort des quarts de finale, demi-finales et finale a lieu le  à Nyon. Les quarts de finale se jouent le  pour les matchs aller, et le  pour les matchs retour.

Demi-finales
Les matchs aller se déroulent le , et les matchs retour le .

Finale

La finale se déroule le  à l'Arena Kombëtare de Tirana en Albanie.

Tableau final

Annexes

Lien externe
 Site officiel de la Ligue Europa Conférence

Articles connexes
 2022 en football
 Ligue Europa Conférence 2021-2022 et sa phase de groupes
 Ligue des champions de l'UEFA 2021-2022
 Ligue Europa 2021-2022

Notes

Références

Phase finale
2021-2022
Europe

Phase finale de la Ligue Europa Conférence 2021-2022


නිකවැරටිය, () වන්නි හත් පත්තුවේ මාගුල්  ඕතොට කෝරලයේ පිහිටි නගරයකි.

කටුගස්තොට - පුත්තලම  AA10 මාර්ගයේ පිහිටා ඇති නගරයකි. මෙම නගරයේ සිට දළදාගම ආනමඩුව, අඹන්පොල, පාදෙණිය වැනි නගර වලට පහසුවෙන් ළඟා විය හැකිය.

නිකවැරටිය නගරය ආශ්‍රිතව මාගල්ල වැව පිහිටා ඇත.

ආශ්‍රිත
 කුරුණෑගල පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය
 ගම් උදාව
 AA010 මාර්ගය (ශ්‍රී ලංකාව)

මූලාශ්‍ර

කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කය
ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන
නිකවැරටිය

නිකවැරටිය