Bilhah Abigail Levy Franks née vers 1696 à Londres et morte en 1756 à New York, est une femme juive ashkénaze d'origine anglaise ayant vécu la majeure partie de sa vie dans la province de New York, en Amérique britannique.

Née à Londres et élevée à New York, elle épouse Jacob Franks, un marchand, lui aussi natif de Londres, ensemble ils auront neuf enfants. Tout en restant attachées à l'observance des traditions juives, elle et sa famille fréquente la bonne société protestante de New York. Les Franks sont considérés comme l'une des familles les plus importantes du New York colonial.

Elle est connue pour la correspondance qu'elle entretient avec son fils aîné, Naphtali, alors que celui-ci déménage en Angleterre. Écrites entre 1733 à 1748, ces lettres décrivent le milieu politique et social de New York au XVIII siècle, et documente les phénomènes d'assimilation et de mariage interconfessionnel au sein des familles juives de l'époque. En effet deux des enfants d'Abigail se marient au sein de famille protestante et tous ses petits-enfants sont assimilés. À la fin du , aucun de ses descendants n'est de confession juive.

Biographie

Jeunesse
Bilhah Abigail Levy est née à Londres de Moses (Raphael) Levy, un marchand juif allemand, et de sa femme Richea (Rycha) Asher. Elle est la seule fille dans une fratrie de cinq. Son père déménage avec sa famille à New York au début des années 1700 et devient un marchand riche et respecté avec des intérêts commerciaux transatlantiques. Abigail reçoit une «éducation formelle et classique».

Sa mère meurt l'année de ses 11 ans et son père se remarie à Grace Mears, avec qui il aura huit autres enfants.

Mariage et famille

Famille
En 1712, alors âgée de 16 ans, Abigail épouse Jacob Franks (1688–1769), un homme d'affaires juif né à Londres. Ils restent mariés 44 ans, jusqu'à la mort d'Abigail en 1756.

Le couple a neuf enfants; sept atteignent l'âge adulte.

 Naphtali Franks (1715-1796) surnommée « Heartsey »
 Phila Franks (1722-1811)
 Richa Franks (c.1717)
 Moses Franks(1718-1789)
 David Franks (1720-1793)
 Sarah Franks (1731-1733)
 Aaron Franks (1732-1738)
 Rebecca Franks (c. 1733-1803) surnommée «Becky»
 Poyer Franks (c. 1734)

Religion
La population juive du New York Colonial de cette époque est minuscule, comprenant seulement une cinquantaine de familles. Néanmoins, Abigail dirige une maison juive traditionnelle, comprenant l'observance stricte du sabbat, des fêtes juives et une cuisine casher. Tous ses enfants reçoivent «l'instruction hébraïque»

La famille était membre de la Congrégation Shearith Israel ; Jacob sera président de la synagogue en 1730.

Dans le même temps, les Francks sont des membres actifs de la Société new-yorkaise.

Jacob s'établit dans une variété de métiers, comprenant «la traite des esclaves, la course, le commerce général et la navigation», et s'enrichit rapidement. Les Franck sont rapidement considérés comme l'une des principales familles du New York coloniale. Résidant sur l'East River, ils vivaient à proximité d'Adolphus Philipse, Frederick et Jacobus Van Cortlandt, Robert Livingston, Abraham de Peyster et Stephen Bayard, tous d'éminents protestants et personnalité politiques. Jacob et son beau-père, Moses Levy, font partie des 11 Juifs qui ont aidé à payer un clocher pour la First Trinity Church à Manhattan, qui sert également de phare pour les navires entrants . Nombre d'amis proches d'Abigail sont Chrétiens, elle passe régulièrement les vacances d'été avec eux.

À partir de 1732 , Abigail et Jacob commencent à envoyer leurs enfants en Angleterre pour les former au métier familial'. Leurs fils Naphtali et Moïse s'établissent en Angleterre et aident à développer les intérêts commerciaux de leur père dans l'Ancien Monde. David a fait de même à Philadelphie.

Au vu du nombre limité de perspectives de mariage juif dans l'Amérique coloniale, de la proximité de la famille Franks avec la société Protestante de New York et de la bienveillance que celle-ci éprouve envers les mariages interreligieux, il n'est pas étonnant que deux des enfants d'Abigail se soient mariés au sein de familles protestantes. Pourtant Abigail rompt tout contact avec sa fille aînée, Phila, après que celle-ci ait secrètement épousé Oliver De Lancey, héritier d'une famille de marchands huguenots de New York ; Phila se convertit après son mariage'. Jacob, cependant, accepte ce mariage, car il «permet d'allier le clan Franks avec les De Lancey qui sont très introduits dans la bonne société».

David épouse la fille d'un des amis protestants d'Abigail. Naphtali et Moïse ont tous deux épousé deux de leurs cousines germaines juives en Angleterre, mais toute leur progéniture s'est assimilée. On ne sait pas si les autres enfants d'Abigail se sont mariés.

À la fin du XVIIIe siècle, plus aucun de ses descendants n'est juif.

Correspondance
Abigail entretint une correspondance importante avec son fils aîné, Naphtali, qu'elle surnomme « Heartsey », un surnom yiddish signifiant « cher cœur », établi en Angleterre. Trente-quatre de ses lettres sont parvenues jusqu'à nous, ainsi qu'une lettre de Jacob, son mari, et deux lettres de David, son fils cadet.

Les lettres couvrent la période du 7 mai 1733 au 30 octobre 1748, et traitent d'une large gamme de sujets : les potins familiaux et communautaires, la politique locale et les observations d'Abigail sur l'état actuel et l'avenir du judaïsme dans l'État colonial de New York.

Si Abigail suit strictement l'observance juive et juge important que ses enfants se marient dans la communauté, elle n'hésite pas à critiquer la pratique religieuse de ses contemporains. Dans ses lettres, elle exprime le désir d'injecter plus de modernité dans la religion pour contrer ses  et dénigre les femmes juives de New York les considérants comme  .

Elle décrit la vie d'autres femmes juives américaines de l'époque, sa belle-mère, Grace Mears Levy, et la fille aînée de Grace, Rachel Levy, qui épouse Isaac Mendes Seixas, un juif séfarade. Abigail, d'origine juive ashkénaze, ne socialise pas avec les juifs séfarades, bien que certains soient membres de sa synagogue. Elle écrit à son fils au sujet des projets de mariage de Rachel :.

Comme beaucoup de ses contemporains, l'orthographe d'Abigail est assez faible,  mais elle aime et connait la littérature classique et lit régulièrement les magazines contemporains. Elle cite régulièrement dans ses lettres des vers des poètes anglais John Dryden, Alexander Pope et Joseph Addison, ainsi que d'autres écrivains contemporains.

Portraits de Franks-Lévy
Abigail mentionne dans sa correspondance avec son fils Naphtali plusieurs commandes de portraits. Les familles Franks et Levy sont connues pour avoir commandé des portraits de leurs familles respectives et pour les envois et échanges de portraits familiaux entre Londres et New-York.

Une série de sept portraits est traditionnellement interprété  comme une représentation de trois générations de membres de la famille, bien que certains chercheurs aient depuis remis en question l'identité des modèles.

Les tableaux ont été donnés à l'American Jewish Historical Society en 1951 par le capitaine N. Taylor Philips, et sont actuellement conservés au Crystal Bridges Museum of American Art à Bentonville, Arkansas.

Ces portraits sont présentés dans des cadres originaux et sont présentés comme « les plus anciens portraits de juifs américains coloniaux conservés et également les plus anciens portraits de séries familiales à avoir survécu ».

Les portraits - représentant Moses Levy, Grace Mears Levy, Jacob Franks, Abigail Franks, Naphtali Franks et deux autres enfants d'Abigail et Jacob - auraient été peints dans les années 1720 et 1730 par Gerardus Duyckinck'. Ces portraits présentent «le costume, le fond et la pose» propres aux portraits classiques d'aristocrates anglais et ne donnent aucune indication sur la religion des sujets.

Notes et Références

Notes

Références

Bibliographie

Liens externes

Épistolière américaine
Épistolière du XVIIIe siècle
Personnalité américaine du judaïsme
Date de naissance incertaine (XVIIe siècle)
Décès en 1756
Personnalité liée aux relations entre juifs et chrétiens
Décès dans les Treize colonies

Abigail Franks


Procesul Fischer-Tropsch este un procedeu industrial de obținere a hidrocarburilor combustibile din monoxid de carbon și hidrogen. Reacții chimice care au loc sunt realizate în prezența unui catalizator metalic, și se realizează de obicei la o temperatură de 150-300 °C și la o presiune de câteva mii de atmosfere. Procesul a fost dezvoltat pentru prima dată în anul 1925, de către Franz Fischer și Hans Tropsch  de la Kaiser-Wilhelm-Institut für Kohlenforschung din Mülheim an der Ruhr , Germania.

Procesul Fischer-Tropsch are o mare importanță în producerea de hidrocarburi lichide. Monoxidul de carbon și hidrogenul, materia primă pentru acest procedeu, sunt obținute la rândul lor din cărbune, gaze naturale sau biomasă, în urma unui proces cunoscut sub numele de gazeificare. În urma procesului Fischer-Tropsch, acești compuși gazoși sunt transformați în ulei sintetic sau combustibil sintetic.

Mecanism

Vezi și
 Hidrogenare
 Proces Bergius

Referințe

Cataliză
Chimie organometalică
Invenții germane

Proces Fischer-Tropsch


ප‍්‍රායෝගික කැමරා කාචයක් බොහෝවිට අතුලතට පැමිණෙන ආලෝකය පාලනය කිරීම සඳහා වන කාච සිදුර වෙනස් කිරීමේ යාන්ත‍්‍රණයකින් සමන්විත වෙයි. මුල්කාලීන කැමරාවන් භ‍්‍රමණය වන ඵලකයක් හෝ විවිධ ප‍්‍රමාණයේ සිදුරුවලින් යුත් රූපන කිහිපයකින් සමන්විත විය. මෙවැනි යාන්ත‍්‍රණයන් සාපේක්‍ෂව නවීන විශේෂිත කාචයන්හිද දැකගත හැක. ආලෝකය ඇතුල්වන කාළය පාලනය කිරීම සඳහා ද්වාරයක් ඇති අතර එය කාචය හෝ කාච තලයේ පිහිටවා තිබිය හැක. කලාතුරකින් කාචයට ඉදිරියෙන්ද එය පැවතියහ හැක. පත‍්‍රිකා ද්වාරයන්ගෙන් සමන්විත කාච සහිත කැමරාවන්හි කාච සිදුර වෙනුවට එම කාර්යය ද්වාරය විසින්ම සිදු කරයි.

කාචය නාභිගත කිරීම සාමාන්‍යයෙන් සිදුකරනු ලබන්නේ කාචය සහ රූපය නිර්මාණය වන තලය අතර දුර සීරුමාරු කිරීමෙනි. සමහර කාචයන්හි කාච පද්ධතියේ අංගෝලාංගයන් චලනය කිරීමෙන් මෙය සිදුකරන අතර එය හඳුන්වන නාමය නිෂ්පාදකයාගෙන් නිෂ්පාදකයාට වෙනස් වෙයි. Nikon  සමාගම එය CRC තාක්‍ෂණය ලෙසින් හඳුන්වන අතර Hasselblad  සමාගම එය හඳුන්වන්නේ  FLE යන නමිනි.

කාචයේ කොටස් නිර්මාණය කරනු ලබන්නේ පාරද්‍රෘෂ්‍ය අමුද්‍රව්‍යයන්ගෙනි. එහි පවත්නා ද්‍රෘෂ්‍යමය ගතිකයන් හා සීරීම්වලට ඔරොත්තුදීමේ ලක්‍ෂණය හේතුවෙන් වඩාත් ප‍්‍රචලිත ලෙස යොදාගනු ලබන්නේ වීදුරුය. සමහර අවස්ථාවන්හිදී ක්වාර්ට්ස්, ෆ්ලෝරයිට් වැනි අමුද්‍රව්‍යයන්ගෙන්ද කාච නිර්මාණය කරනු ලැබේ. ඇක‍්‍රලික් වැනි විවිධ ප්ලාස්ටික් වර්ගයන්ද මේ සඳහා යොදාගනු ලබයි. තවත් සමහර අවස්ථාවන්හිදී ජර්මේනියම් සහ උල්කාෂ්ම වීදුරුද මේ සඳහා යොදාගනු දැකිය හැක. ප්ලාස්ටික් මඟින් ශක්තිමත් අගෝලීය කාචයන් නිර්මාණය කිරීමේ හැකියාව පවතී. නමුත් ඒවා පහසුවෙන් සීරීම්වලට ලක්වේ. වසර ගණනාවක් තිස්සේ මිළ අඩු කැමරාවන් සඳහා ප්ලාස්ටික් යොදාගැනින. නමුත් ඒවා පිලිබඳව ඇත්තේ අපකීර්තිමත් ප‍්‍රතිචාරයකි. කෙසේවෙතත් නූතන ඉහල කි‍්‍රයාකාරීත්වයක් සහිත (මිළ අධික) ජනපි‍්‍රය නිෂ්පාදකයින් විසින් නිපදවනු ලබන අගෝලීය කොටස් සඳහා අඹරන ලද හෝ දෙමුහුම් ප්ලාස්ටික් යොදාගනු ලබන අතර ඒ අනුව ප්ලාස්ටික් කාචයන් හැමවිටම ගුණාත්මක බවින් දුබල ඡායාරූපයන් ප‍්‍රතිඵල කරන්නේය යන්න තවදුරටත් වලංගු නොවන්නකි.

1951 දී එළිදක්වන ලද එක්සත් ජනපද විභේදන බලය මැනීමේ පරීක්‍ෂණ වාර්තාව ප‍්‍රමිතිගත ආකාරයකින් කාචයේ බලය මැනීමේ ක‍්‍රමවේදයක් විය. කාචය තනා ඇති අමුද්‍රව්‍යයන්හි ගුණාත්මකභාවය, ආලේපනයන් සහ අභ්‍යන්තර නිෂ්පාදනය යන සියල්ල කාචයේ විභේදන බලය කෙරෙහි බලපෑම් කරයි. විවර්තනය හේතුවෙන්ද කාචයේ ගුණාත්මක බව හීන වෙයි. වර්තමානයේ බොහෝ කාචයන් අනවශ්‍ය බලපෑම් අවම කරගැනීම සඳහා ආලේපන තට්ටු කිහිපයකින්ම යුක්ත වෙයි. සමහර කාචයන්හි පාරජම්බූල ආලේපනයක් ගල්වා ඇත්තේ ඡායාරූප සංවේදී ද්‍රව්‍යයන් පාරජම්බූල ආලෝකයට නිරාවරනය වුවහොත් නොගැලපෙන වර්ණ ප‍්‍රතිඵල කිරීම අවම කිරීම සඳහාය. වර්තමානයේ කාච ඇලවීමට භාවිතා කරන ද්‍රව්‍යයන් විසින් පාරජම්බූල ආලෝ්කය නවතනු ලබන බැවින් පාරජම්බූල පෙරනයන් භාවිතා කිරීමේ අවශ්‍යතාවය මඟහැරී ඇත. මේ හේතුවෙන් පාරජම්බූල ආලෝකය සිය ඡායාරූපකරණය සඳහා යොදාගැනීමට අදහස් කරන ඡායාරූප ශිල්පීන්ට ඊට කැමරාවන් සොයාගැනීම අසීරු වී ඇති අතර බොහෝවිට ඔවුහු පවතින කැමරාවක පාරජම්බූල ආලේපනය ඉවත්කර ඒ සඳහා යොදාගනිති.

නිර්මාණය


Ufacıkören, Adana ilinin İmamoğlu ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin geçmişine ilişkin bilgi yoktur.

Coğrafya
Adana iline 49 km, İmamoğlu ilçesine 9 km, Kozan'a 24 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

İmamoğlu'nun mahalleleri

Ufacıkören, İmamoğlu


Turnacızade Silahdar Ali Paşa (d. ?, İstanbul - o. 1829, Çanakkale)  II. Mahmud saltanatında 30 Mart 1823 - 13 Aralık 1823 tarihleri arasında dokuz ay dört gün sadrazamlık yapmış bir Osmanlı devlet adamıdır.

Hayatı
Eski vezirlerden olan ve yeniçerilikten yetişmiş olan Rusçuklu veya Hezgard'li İzzet Ahmet Paşa'nın oğludur.Enderun'da eğitimini yapmıştır. Çıkımda tülbent ağalığı görevi verilmiştir. 1814'te silahdar olarak göreve getirilmiş ve bu görevde yedi yıl kalmıştır. 1818'de bu görevden azledilmiş ve babasından kalan 3000 akçe gelir ve verilen 100 bin kuruş arpalık geliri ile bir müddet açıkta Ortaköy sahilhanesinde oturmuştur.

9 Mart 1811'de vezirlik şerefi de verilerek sadrazamlık görevi verilmiştir. Uzun süren silahdarlık görevi dolayısıyla Sultan II. Mahmmut'un mizaç ve tutumlarını iyi bilmekte ve sadrazam olarak onun rızasını devamlı gözetmekte idi. Ama bu arada rikab-ı hümayun kethüdalığına getirilen Halet Efendi'nin II. Mahmut üzerindeki etkisi artmış ve bütün devlet kararlarında Halet Efendi sultanı yönlendirmeye başlamıştır. Haziran ortasında yağan şiddetli yağmurlar dolayısıyla Üsküdar'da seller ortaya çıkmış ve bu sellerin zarar verdiği Balaban İskelesi ve Debbaghane'de bekar odaları olduğu için bu zararlar buralarda yaşamaya çalışan kaçak ve serserileri idam edilip elimine edilmesi için bir fırsat olarak kullanılmıştır. Buna rağmen Silahdar Ali Paşa sadrazamlık  görevinde iken ehliyetsiz ve yetersiz iktidarlı olarak görülmüş ve dört buçuk aya yakın görevde kaldıktan sonra 13 Aralık 1823'te azledilmiştir. Azlinde gösterilen bir gerekçe de İstanbul'un muhafazası işlerini Yeniçeri Ağası Ağa Hüseyin Paşa'ya bırakması ve yeni çıkan Mora isyanı karşısında gevşek davranmasıdır. Yerine Mehmed Said Galip Paşa sadrazamlığa getirilmiştir.

Azlinden sonra Tekfurdağı (günümüzde Tekirdağ) kentine sürgüne gönderilmiştir. Fakat bir müddet sonra affedilmiş ve Konya eyalet valisi görevi verilmiştir. 1828'de bu görevden azledilip İstanbul'a dönmüş ve Maltepe'de çiftliğinde oturmuştur. Serasker Koca Hüsrev Mehmet Paşa'nın aracılığı ile padişahın huzuruna çıkıp onun iltifatlarını almıştır. Sonra Aralık 1828'de Çanakkale Boğazı muhafızlığı görevine atanmıştır. Bu görevde iken Çanakkale'de 1829'da aniden ölmüştür. Öldüğünde yaşı 60'a yakındı.

Değerlendirme
Sicill-i Osmani'de şöyle değerlendirilmektedir:
Yumuşak, iyi huylu, asil, akıllı, cömert, zekiydi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Danışmend, İsmail Hâmi, (1961) Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul:Türkiye Yayınevi.
 Buz, Ayhan, (2009) Osmanlı Sadrazamları, İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5,
 Topaloğlu, Aydın, "Ali Paşa (Silahdar)" (1999), Yaşamları ve Yapıtlarıyla Osmanlılar Ansiklopedisi''', İstanbul:Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık A.Ş. C.1 s.22 ISBN 975-08-0072
 Mehmed Süreyya (haz. Nuri Akbayar) (1996), Sicill-i Osmani'', İstanbul:Tarih Vakfı Yurt Yayınları ISBN 975-333-0383 C.III s.561-562

Osmanlı sadrazamları
Doğum tarihi bilinmeyenler
İstanbul doğumlu devlet görevlileri
Çanakkale'de ölenler
Osmanlı Konya valileri

Silahdar Ali Paşa


Miengo, İspanya'nın on yedi özerk bölgesinden, ülkenin kuzey sahilinde Kantabria Denizi olarak da anılan Atlas Okyanusu'nun Fransa ile İspanya arasındaki bölümüne kıyısı bulunan, Kantabria otonom bölgesine bağlı belediye. Miengo belediyesinin nüfusu 2002 yılı nüfus sayımlarına göre 3.762 kişidir.

Miengo


Bertille Cousson, née le 6 octobre 2002, est une nageuse française.

Carrière
Bertille Cousson est sacrée championne de France du 200 mètres dos aux Championnats de France d'hiver de natation 2021 à Montpellier.

Notes et références

Liens externes

Nageuse française
Nageuse de dos
Naissance en octobre 2002

Bertille Cousson


University College Hospital (UCH) is a teaching hospital in the Fitzrovia area of the London Borough of Camden, England. The hospital, which was founded as the North London Hospital in 1834, is closely associated with University College London (UCL), whose main campus is situated next door. The hospital is part of the University College London Hospitals NHS Foundation Trust.

The hospital is on the south side of Euston Road and its tower faces Euston Square tube station on the east side. Warren Street tube station lies immediately west and the major Euston terminus station is beyond 200 metres east, just beyond Euston Square Gardens.

History
In 1826, the London University began emphasising the importance of having medical schools attached to hospitals. Before the hospital opened, only Oxford and Cambridge universities offered medical degrees, and as a consequence relatively few doctors actually had degrees. The hospital was founded as the North London Hospital in 1834 in order to provide clinical training for the "medical classes" of the university, after a refusal by the governors of the Middlesex Hospital to allow students access to that hospital's wards. It soon became known as University College Hospital.

In 1835, Robert Liston became the first professor of clinical surgery at UCH,
and the first major operation under ether in Europe was conducted at the hospital by Liston on 21 December 1846. UCH was split from UCL in 1905, and a new hospital building designed by Alfred Waterhouse, known as the Cruciform Building, was opened in 1906 on Gower Street. UCH merged with the National Dental Hospital in 1914, and the Royal Ear Hospital in 1920.

George Orwell married Sonia Brownell in 1949, and later died 21 January 1950, in room 65 of the hospital. The hospital was run by the Camden and Islington Area Health Authority from 1974. In 1994, UCH became part of the University College London Hospitals NHS Trust. The hospital site at the Cruciform Building was closed in 1995, despite strikes and an occupation in 1993. The building was purchased by UCL, for use as the home for the Wolfson Institute for Biomedical Research and the teaching facility for UCL bioscience and medical students UCL Medical School.

A new 75,822 m2 hospital, procured under the Private Finance Initiative in 2000, designed by Llewelyn Davies Yeang and built by a joint venture of AMEC and Balfour Beatty at a cost of £422 million, opened in 2005. The sculpture Monolith and Shadow made from a large polished piece of Brazilian granite was placed outside the main entrance to the new hospital in 2005.

In October 2006, the hospital was nominated and made the Building Design shortlist for the inaugural Carbuncle Cup, awarded to "the ugliest building in the United Kingdom completed in the last 12 months", which was ultimately awarded to Drake Circus Shopping Centre in Plymouth. Facilities management services are provided by Interserve.

In November 2008, the £70 million Elizabeth Garrett Anderson Wing was opened, allowing the hospital to offer all women's health services in one place (except some breast and gynaecology services).

Services
 the following services were provided at the hospital:

Accident and emergency
Cancer care (see UCH Macmillan Cancer Centre)
Clinical haematology including stem cell transplantation
Critical care
Dermatology
Endocrinology
General medicine
General neurology
General surgery
Gynaecology
Ophthalmology
Orthopaedics
Paediatrics and adolescents
Rheumatology

The hospital has 665 in-patient beds, 12 operating theatres and houses the largest single critical care unit in the NHS. The Accident and Emergency department sees approximately 120,000 patients a year. It is a major teaching hospital and a key location for the UCL Medical School. It is also a major centre for medical research and part of both the UCLH/UCL Biomedical Research Centre and the UCL Partners academic health science centre.

The urology department moved to University College Hospital at Westmoreland Street, formerly the Heart Hospital, in 2015.

Notable staff
 Sir Thomas Lewis, cardiologist at the hospital
 Marcus Beck, surgeon (appointed 1863) and Professor of Surgery (1883-1893)
 Agatha Christie, worked in the pharmacy during World War II
 Dora Finch, RRC, matron (1901–1922) founder of the UCH League of Nurses
 Graham Fraser, consultant and pioneer of cochlear implants in the United Kingdom
 Jean Smellie, consultant paediatrician (1970-1993)
 Elizabeth Joan Stokes, medical registrar (1937–40), clinical bacteriologist (1944–77)
 Ernst Chain, Nobel Prize winner

See also
 Francis Crick Institute
 UCL Medical School
 University College London Hospitals NHS Foundation Trust
 Healthcare in London
 List of hospitals in England
 Murder of Alexander Litvinenko (having been transferred here, he died here in November 2006, as a result of polonium-210 poisoning)

References

Sources
  Merrington, William,  (1976)  University College Hospital and its Medical School: a history, Heinemann

External links

 University College London Hospitals NHS Foundation Trust
 UCL Partners
 UCL Medical School
 UCL School of Life & Medical Sciences
 Cruciform Building - History and Design

NHS hospitals in London
Hospitals established in 1834
Hospital buildings completed in 1906
Hospital buildings completed in 2005
Health in the London Borough of Camden
Teaching hospitals in London
University College London Hospitals NHS Foundation Trust
Alfred Waterhouse buildings
Buildings and structures in the London Borough of Camden
1834 establishments in England

University College Hospital


Religija u Crnoj Gori zastupljena je s nekoliko vjerskih zajednica.

Povijest
Crna Gora je tradicijski kršćanska zemlja.
U starom vijeku ovdje su živjela ilirska plemena, a na jugu i grčkim kolonijama se osjećao utjecaj starogrčke vjere. Dolaskom Rimljana širi se rimska vjera. Crna Gora je jedno od mjesta gdje se kršćanstvo prvo proširilo. Do velike podjele kršćanstva, Crna Gora je pripadala zapadnom kršćanskom krugu, zbog čega je imala na malom prostoru mnogo biskupija. Razloge možemo tražiti i u činjenici što je crta podjele Rimskog Carstva na Zapadno i Istočno prošla kroz crnogorske krajeve koji su velikim dijelom ostali zapadno od te crte. Pravoslavlje se širi bizantskim, bugarskim i osobito raškim odnosno srpskim osvajanjima. Od tad opada broj rimokatolika u crnogorskom zaleđu.
Do 1420-ih službena državna religija u Duklji je katoličanstvo.

Dolazak crnogorskih krajeva pod osmansku vlast za posljedicu je imalo širenja islama koje nije postalo većinsko, osim na krajnjem sjeveru te nešto što se primilo na istoku.
Prema opisu skadarskog sandžakata 1614. godine, Drekalovići (Novokuči), pleme Kuči su jos uvijek bili katolici, dok su Vasojevići, Bjelopavlići, Piperi, Bratonožići i Rovčani već pravoslavci.
Posljedica osmanske vlasti je potpadanje crnogorskih krajeva pod vlast Srpske pravoslavne Crkve, zbog jakih veza srpskih patrijarha na osmanskom dvoru i sustava milleta. Sultanovim beratom 1766. ukinuta je Pećka patrijaršija i njeni teritoriji podređeni su Carigradskoj patrijaršiji, ali ne i crnogorski. Rimokatoličanstvo je ostalo snažno u priobalnim gradovima, uglavnom onima pod mletačkom vlašću. Rimokatoličanstvo se zadržalo i kod nekih albanskih i crnogorskih plemena u Crnoj Gori. Osamostaljenjem Crne Gore u 19. st. crnogorsko pravoslavlje postupno izlazi iz obruča Srpske pravoslavne Crkve i formira se Crnogorska pravoslavna Crkva.
Vodila se bitka za utjecaj u CPC između srpske i ruske pravoslavne Crkve tijekom 19. stoljeća. Prema kraju 19. stoljeća dolazi do većeg doseljavanja pravoslavaca u neka primorska katolička mjesta.
19. stoljeće u Crnoj Gori doživjelo je jedan neobičan projekt. Izvjesni pustolov Nikola Vasojević pokušao je osnovati između Crne Gore i Kneževine Srbije posebnu državicu, katoličku kneževinu Holmiju odnosno Knjaževinu Vasojević kojoj bi on bio knezom (knjazom). Izazvao je diplomatsku buru na Balkanu i među velikim europskim silama. Projektom bi se stvorilo središte propagande katoličanstva protiv Rusije koja se imanentno širila na račun Osmanskog Carstva i rastao je utjecaj na Balkanu, što je valjalo opstruirati. Holmija bi ujedno bila brana ujedinjenju Crne Gore i Srbije, osobito nakon što se ocijenilo da knez Miloš ozbiljno razmišlja o tome. Osmansko Carstvo je prosvjedovalo kod Vatikana, prosvjed je poduprijela Engleska koja nije željela komplikacije, u Rimu su Vasojevića smatrali turskim, u Ateni ruskim pa engleskim agentom, Vatikan ga je smatrao varalicom i cijeli projekt sumnjivim, tek je nešto poljska vlada u izbjeglištvu ozbiljnije shvatila. Pravoslavni su krugovi vidjeli veliki problem zbog unijaćenja.

U Balkanskim ratovima pod Crnu Goru dolazi mnogo krajeva s muslimanima. Pretkraj Prvog svjetskog rata, neviđenom dotad izdajom ratnog saveznika u prvom svjetskom ratu Crna Gora pada pod srpsku okupaciju. Uslijedio je progon pristaša crnogorstva. Regent Aleksandar Karađorđević dekretom ukinuo je autokefalnu Crnogorsku pravoslavnu Crkvu i osnovao Srpsku pravoslavnu Crkvu u Crnoj Gori, crnogorsko svećenstvo je degradirano i dovedeno na "prosjački štap", dok samo ime Crne Gore obrisano je i više u Kraljevini SHS nije postojali ni kao zemljopisni pojam. Dolazi do drastičnog smanjenja udjela rimokatolika u Boki kotorskoj, koje se nastavilo i u komunističkoj Jugoslaviji. Posljedica komunističke vlasti nad Crnom Gorom bio je rast ateizacije društva. Uvlačenje Crne Gore u velikosrpski projekt 1980-ih pogodilo je tamošnje katolike kojima se pojačalo iseljavanje. Osamostaljenjem Crne Gore znatno su se poboljšala vjerska prava vjerskih manjina, među ostalim i zbog jednoglasne potpore crnogorskoj neovisnosti, a Crnogorska pravoslavna Crkva stekla je uvjete za povratak u život nakon nezakonita gašenja i povratak sve svoje imovine.

Židovska je zajednica u Crnoj Gori mala, svega 350 pripadnika. 4. studenoga 2013. otvorena je prva sinagoga u Podgorici, 8. studenoga 2013. u Budvi održana je Konferencija židovskih zajednica Balkana, a istog mjeseca u Podgorici otvoren je Ured Židovskog nacionalnog fonda za Balkan. 25. travnja 2013. zbio se kuriozitet. Vlasti su registrirale nekakvu "Crnogorsku katoličku crkvu". Kancelar Kotorske biskupije don Pavao Medač nazvao je taj čin ismijavanjem imena Rimokatoličke Crkve, a osnivača te "crkve" Ivana Zankovića pozvao neka se pokaje.

Danas je Crna Gora većinom pravoslavna zemlja. Pravoslavci su Crnogorci i Srbi, rimokatolici su Hrvati i Albanci, muslimani su Albanci, Bošnjaci, u manjem broju Crnogorci te osobe izjašnjene kao Muslimani. Pravoslavci žive u gotovo cijeloj Crnoj Gori. Rimokatolici su u priobalju, na srednjem istoku, zaleđu južnog priobalja (obale Skadarskog jezera), muslimani na jugu, istoku, sjeveroistoku i sjeveru.

Ostale priznate vjerske zajednice u Crnoj Gori su među ostalim kršćanski adventisti, budisti, protestanti, mormoni i Jehovini svjedoci.

Vjerska struktura
Procjene koje navodi CIA iz 2011. govore o sljedećem vjerskom sastavu:
 pravoslavni 72,1% (Crnogorska pravoslavna Crkva, Srpska pravoslavna Crkva)
 muslimani 19,1% (suniti)
 katolici 3,4% (uglavnom rimokatolici)
 ateisti 1,2%
 ostali 1,5%
 nespecificirano 2,6%

Galerija

Izvori

Religija u Crnoj Gori


Sherlock Holmes i Livsfare er en stumfilm fra 1908 instrueret af Viggo Larsen.

Handling

Referencer

Eksterne henvisninger

Livsfare
Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1908

Sherlock Holmes i Livsfare


Das Liliental liegt im Kaiserstuhl zwischen Ihringen und Wasenweiler in Baden-Württemberg und ist ein forstliches Versuchsgelände, das seit 1958 von der Forstlichen Versuchs- und Forschungsanstalt Baden-Württemberg (FVA) betrieben wird. Das Tal erstreckt sich ab dem Mühlental nordöstlich und liegt südöstlich unterhalb des Totenkopfs.

Geschichte
Das Gebiet ist nachweislich archäologischer Funde seit langem besiedelt. Erstmals wurde im 11. Jahrhundert der Lilienhof als Besitz der Herren von Üsenberg erwähnt, die dort auch wie im ganzen Kaiserstuhl das Jagdrecht hatten. Im Jahre 1392 ging der Besitz an den Markgrafen von Hachberg. Dieser verpfändete es mit Ihringen an seinen Schwiegersohn, den Grafen zu Leiningen. Durch den Kauf der Herrschaft Hachberg im Jahre 1414 durch Markgraf Bernhard I. wurde schließlich auch Ihringen einschließlich des Lilienhofs markgräflich-badisch. Die landwirtschaftliche Nutzung im Mittelalter ist über Funde von Rebmessern und Hufeisen nachgewiesen. Nach der Entvölkerung durch den Dreißigjährigen Krieg wurde die landwirtschaftliche Nutzung verringert und der Wald eroberte das Gebiet zurück. In der Mitte des 19. Jahrhunderts wurde es von der Badischen Gesellschaft für Tabakprodukte und -handel wieder landwirtschaftlich genutzt. Der Freiherr von Babo errichtete den 280 ha großen Gutsbetrieb Lilienhof. Dieser Betrieb erwarb sich im 19. Jahrhundert unter August Wilhelm Julius Graf von Bismarck, einem Cousin 3. Grades des Reichskanzlers Otto von Bismarck, einen guten Ruf für seine Weinerzeugung und Pferdezucht. Nach mehreren Besitzerwechseln wurde der Gutsbetrieb eingestellt und das gesamte Gelände 1957 von der Landesforstverwaltung erworben, diese übergab daraus das 80 ha große Gebiet an die FVA.

Baugeschichte

1897 wurde auf dem Gelände das Schloss Lilienhof erbaut, welches inzwischen abgerissen wurde. Die Anlage besteht jetzt aus der ehemaligen Hofanlage mit einem zentralen alten Brunnen, das frühere Haupthaus, genannt Schlößle, wurde 1980 renoviert. Dort befinden sich Räume der Forstverwaltung, ein Vortragssaal und ein gastronomischer Betrieb.

Versuchsgelände

Das ca. 80 Hektar umfassende Gelände dient mit seinen Versuchsflächen, Plantagen zur Saatgutgewinnung und einem Arboretum der Forstwissenschaft. Es ist unter anderem für seinen 1,2 ha großen Wald aus Riesenmammutbäumen und seine über 20 geschützten heimischen Orchideenarten bekannt. Das Gebiet im Liliental ist durch seinen Lössboden, der aus Windablagerung von Sanden der Oberrheinischen Tiefebene besteht, mit einem hohen Kalkgehalt und durch Trockenrasen geprägt, hinzukommt, dass Ihringen klimatisch als der wärmste Ort Deutschlands gilt. Zum Gelände gehört als tiefster Punkt das Mühlental mit dem Mühlenbach auf einer Höhe von ungefähr , der höchste Punkt ist die Adlernesthütte () mit einem guten Rundblick.

Daneben ist das Liliental ganzjährig als Erholungsgebiet zugänglich. Von den zentralen Gebäuden, dem Lilienhof, die an einer Stichstraße etwa drei Kilometer von der L 114, mit einem Park im Stil eines englischen Gartens liegen, ist das Gebiet mit behindertengerechten Wanderwegen mit seinen drei Rundwegen gut erschlossen. Zu den Wegen gehört auch ein rund drei Kilometer langer Lehrpfad durch das Arboretum.

Im Frühjahr 2016 wurden auf fast drei Hektar Bäume der ehemaligen Lindensamenplantage, Kirschsamenplantage sowie des ehemaligen Kirschenversuchs gefällt, um Platz für Berg-Ahorne zu schaffen. Die gefällten Bäume hatten ihren natürlichen Produktionszyklus überschritten.

Arboretum

Auf dem Versuchsgelände ist ein Arboretum angelegt, hinzukommen noch umfangreiche Sammlungen einheimischer und fremder Sträucher. So sind zum Beispiel die Bäume des Mammutbaumwaldes 1956 im Stuttgarter Fasanengarten ausgesät und 1960 an ihre jetzigen Standorte umgepflanzt worden. Inzwischen haben sie sich mit Wuchshöhen mit deutlich über 20 m so gut entwickelt, dass schon einzelne entfernt werden mussten, um das Wachstum der anderen nicht zu behindern. Zu den interessanten Anlagen zählt auch ein Wald mit japanischen Baumarten.

Weblinks

Einzelnachweise

Arboretum in Baden-Württemberg
Parkanlage in Baden-Württemberg
Ihringen
Botanischer Garten in Europa
Parkanlage in Europa

Liliental


El arroyo de Soto es un curso de agua uruguayo que atraviesa el departamento de  Paysandú perteneciente a la cuenca hidrográfica del Río de la Plata.

Nace en la Cuchilla del Queguay y desemboca en la río Queguay Grande tras recorrer alrededor de  34 km.

Referencias

Soto
Soto
Cuenca del río Queguay Grande

Arroyo de Soto


Svijet

Književna djela

 Gavran Edgara Allana Poea

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Književna djela

Događaji

Osnivanja

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Književnost u 1845.


Un plan d'enfer () est un film américain réalisé par Gene Quintano, sorti en 1990.

Synopsis

Fiche technique
 Titre original :
 Titre français :  Un plan d'enfer
 Réalisation : Gene Quintano
 Scénario : David Koepp et Donald E. Westlake d'après le roman de ce dernier
 Photographie : Peter Deming
 Musique :
 Pays d'origine : États-Unis
 Genre : comédie
 Durée :
 Date de sortie : 1990

Distribution
 Christophe Lambert : Gus Cardinale
 Kim Greist : June Daley
 Christopher Lloyd : Bruno Daley
 J. T. Walsh : Francis Mahoney
 Gregory Millar : Leon
  : Gatou Vardebedian
 Michael J. Pollard : Ralph
 John Hancock : Tiny
 Tony Plana : Benjy Klopzik
  : Zachary
 Jack Kehler : Freedly
 Lawrence Tierney : un voleur arménien
 Mickey Yablans : un voleur arménien
 Frank Collison : un voleur arménien
 Lance Kinsey : le technicien téléphonique
 Rick Najera : Reporter
 Tino Insana : un flic
 Emily Kuroda : la présentatrice des nouvelles
 John LaMotta : le directeur de la banque

Liens externes

Film américain sorti en 1990
Comédie américaine
Film de casse américain
Film tiré d'une œuvre de Donald E. Westlake
Film se déroulant à Los Angeles

Why Me? Un plan d'enfer


Mijo Stuparić (Vidrenjak, Općina Velika Ludina, 28. rujna 1881. – 17. prosinca 1956.) bio je hrvatski pjesnik, seljak i pučki tribun.

Životopis
Rođen je 28. rujna 1881. u Vidrenjaku.

Sklonost pjesništvu iskazao je još kao dječak. Već kao četrnaestogodišnjaku Hrvatski narod objavljuje njegovu prvu pjesmu U spomen Anti Starčeviću. Godine 1910. na vlastiti trošak tiska prvu zbirku stihova. Nakon Prvoga svjetskoga rata i stvaranja Kraljevine Jugoslavije, Stuparić pristupa HSS-u i postaje istaknuto ime u političkom i književnom životu Hrvatske. Razvija se u vrsna govornika, visokomoralnog političara, ali i u priznatog književnika, tzv. seljačke, odnosno socijalne orijentacije. Godine 1922. neka ga glasila[tko?] nazivaju najvećim hrvatskim seljačkim pjesnikom. Iduće godine objavljuje ep Matija Gubec (Slavenska knjižara, Zagreb), a 1927. Seljačka sloga izdaje njegovo djelo Izabrane pjesme. Koliko je bio cijenjen u moslavačkome kraju govori činjenica da je tri puta, 1923., 1927. i 1935., bio izabran za narodnoga zastupnika u državni parlament. Usporedno s političkim radom nastavlja se baviti književnim stvaralaštvom. Godine 1937. Nikola Bačić uvrštava Stuparića u Antologiju nove hrvatske kajkavske lirike. Okušava se i kao prozaik. U nakladi Slavenske knjižare objavljuje 1937. Joco Udmanić, a 1939. Hrvatsko književno društvo svetog Jeronima predstavlja Stuparićevu zbirku pripovijedaka Ispod Garićke planine. Umro je zaboravljen i politički proskribiran, u rodnom selu, 17. prosinca 1956.

S četrnaest i pol godina objavljuje prvu pjesmu U spomen Anti Starčeviću (Hrvatski narod, 1896;5(6), 15.3.1896.). Imao je dvadeset godina kada mu je umro otac pa je teret gospodarstva pao na njegova leđa, ali se nije odrekao pisanja.

Nakon Drugoga svjetskog rata polako i namjerno pada u zaborav. Ponovno vodi blago na pašu, zapisuje poneku pjesmu, druži se sa seljacima i ostaje vjeran Radićevu pokretu, ukazujući na propuste i nepravde prema seljacima. Dan prije smrti (17. prosinca 1956.) sažeo je u pjesmi Moje srce - svoj život.

U političkom smislu u novoosnovanoj Kraljevini SHS, kasnije Jugoslaviji, Moslavina nepokolebljivo stoji uz HSS, unatoč zabranama okupljanja, kako je bilo i sa skupštinom sazvanom na Uskrsni ponedjeljak 5. travnja 1920. godine u Velikoj Ludini. Bez obzira na zabranu i kišni dan, okupila je 2000 svjesnih Moslavčana.

Izvješće kazuje da se priključila i općina Križ s trobojnicom i pjevanjem narodnih pjesama. Skup je kratkim, ali biranim govorom otvorio domaći seljak, pjesnik Mijo Stuparić iz Vidrenjaka. Zatim je u poduljem govoru dr. Juraj Krnjević, rodom iz Ivanić-Grada, naglasio važnost izbora, te najavio veliki pokret za čovječansku pravednost u cijelom svijetu. Nakon njega, kako izvorno piše, govori neumorni i neustrašivi pristaša Filip Lakoša iz općine Vojni Križ (ispravno Lakuša, nap. aut.)koji autor?. I zaredali su izbori, na onima u kojima je sudjelovao Mijo Stuparić nadmašno je pobjeđivao.

Kao nositelj liste, Mijo Stuparić 1923. od ukupnog broja 4.952 glasa u kutinskom izbornom kotaru dobiva 4.408, odnosno u Ludini 701, a ostale tri liste svega 127. Godine 1925. Mijo Stuparić, obrazloživši zauzetost svojim gospodarstvom i književnim radom, nije se kandidirao. U članku Koji se zastupnici HRSS ne kandidiraju i zašto? (Dom, br. 1/1925., str.3), Stjepan Radić komentira da je tomu drugi razlog, a taj je što su Stupariću toliko mrski beogradski vlastodršci pa mu se stoga ne ide u beogradsku Skupštinu.

Koliki otpor to u njemu izaziva, pokazuje i to što od svojih dnevnica nije uzeo ni pare. I 1927. godine bio je nositelj pobjedničke HSS-ove liste koja se formirala u okviru Bjelovarsko-križevačkog okruga, pa je tako i 1928. godine očevidac atentata na hrvatske poslanike u Beogradu.

Na poznatim petosvibanjskim izborima 1935. godine, lista Vlatka Mačeka, a kojoj je u kutinskom kraju na čelu Mijo Stuparić, dobiva od 5.638 glasača čak 4.822 glasa. U Velikoj Ludini od 427 odazvanih, 401 je za listu kojoj je nositelj Stuparić, a u Okolima samo četiri od 214 koji su pristupili izborima bila su protiv. U prijeratnim izborima godine 1938., Stuparić kao kandidat Udružene opozicije u kutinskom kraju od 6.821 dobiva čak 6.363 glasa.

Hrvatski pjesnici

Mijo Stuparić


ගිවිසුමක් නිශේධ කරන ප්‍රධාන ක්‍රම 3ක් පවතී. ගිවිසුමක් ශූන්‍ය ( බල රහිත ) කිරීම, අත්හළ හැකි වීම හෝ බලාත්මක කළ නොහැකි වීම එම අවස්ථා 3 යි. බල රහිත කිරීම මගින් ගිවිසුම කිසිලෙසකින් භාවිතයට නොගත් ලෙස සැලකෙයි. අත්හැරීම මගින් දෙපාර්ශවයම ගිවිසුම තම තමාගේ සිතැඟි අනුව නොවන නිසා අත්හැරීම දක්වයි. බලාත්මක කළ නොහැකි වීම කිසිදු පාර්ශවයකට අධිකරණයට යාම මග අහුරුවාලයි. මන්ධාවදමනය යන්නෙන් ගිවිසුමක් හකුලා ගැනීම දක්වාලයි.

සාවද්‍ය නිරූපණය

සාවද්‍ය නිරූපණය යනු එකපාර්ශවයක් විසින් අනෙක් පාර්ශවය ගිවිසුමට ඈඳා ගැනීම සඳහා ඒ පිළිබඳව වැරදි අර්ථකථනයක් ලබා දී මුලා කරවීමයි. උදාහරනයක් ලෙස යම් යම් අවස්ථාවලදී වෙළඳුන් විසින් භාන්ඩ වල තත්වය සහ ස්වභාවය පිළිබඳ ලබා දෙන වැරදි පොරොන්දු දැක්විය හැක. සාවද්‍ය නිරූපණයක් හන්දුනාගත් අවස්ථාවකදී ඒ සඳහා වන්දි ලබා ගනීමට හෝ මන්ධාවදමනය කිරීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ඇත.

ගිවිසුම් නීතියට අනුව සාවද්‍ය නිරූපණ ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකි. සිද්ධියක ප්‍රෝඩාව සහ ප්‍රේරිත ප්‍රෝඩාව යනු ඒවායි. සිදුවීමක ප්‍රෝඩාව මගින් ප්‍රධාන වශයෙන් අනෙක් පාර්ශවය ගිවිසුමට බැඳීමට යන වග දැන සිටියේද යන්න සලකා බලයි. එසේ නොදැන සිටියේ නම් එම ගිවිසුම බල රහිත එකකි.ප්‍රේරිත ප්‍රෝඩාවකදී අනෙක් පාර්ශවය ගිවිසුමට පෙළඹ වූ නිරූපනය පිළිබඳ සලකා බලයි. එය එම පාර්ශවය මගින් දැන සිටියේ නම් ගිවිසුම ප්‍රතික්ෂෙප කිරීමට තිබූ අවස්ථාවකදී ගිවිසුම අත් හල හැක.

ගෝර්ඩන් එදිරිව සෙලිකෝ තීන්දුවට අනුව
සාවද්‍ය නිරූපණය කියනලද හෝ කරන ලද සියල්ල මතම සිදු නොවන නමුදු එය වචනයෙන් හෝ පැවැත්ම මගින්ද සිදු කළ හැක. පොදුවේ මතයක් ප්‍රකාශ කිරීම හෝ අභිප්‍රායක් දැක්වීම මේ යටතට නොවැටේ. නමුත් එක් පාර්ශ්වයක් විසින් ඒ සඳහා ඔහුගේ විශේශ දනුමට අය කරයි නම් එය සාවද්‍ය නිරූපණයකි.

අතපසුවීම

අතපසුවීමක් යනු පාර්ශවයක් හෝ පාර්ශව කීපයක් මගින් ලබා ගන්නා ලද වැරදි අවබෝදයකි. පොදු නීතිය මගින් ප්‍රධාන වශයෙන් වරද 3ක් හඳුනාග ඇත. ඒවා නම් ඒකපාර්ශවික වරද, අනෙ‍යෝන්‍ය වරද සහ පොදු වරදයි.

ඒකපාර්ශවික වරදක් යනු ගිවිසුමට අදාල එක් පාර්ශවයක් පමණක් එහි විශය පතයට අනුකූලවූ වරදක් සිදු කල අවස්ථාවකි. මෙවැනි අවස්ථාවකදී අධිකරණය විසින් වරද සිදු කල පාර්ශවය එය දැනුවත්ව වන්චනීය අදහසින් සිදු නොකරන ලද්දක් නම් එය පිළි ගනී.

 අන්‍යෝන්‍ය වරදකදී ගිවිසුමේ දෙපාර්ශවයම වරද සිදු කර ඇත. ඔවුන් තම යම් කිසි අනෙකකට ගිවිසුන බව විශ්වාස කරයි. අදිකරණය මගින් සාමාන්‍යයෙන් නිරවද්‍ය හේතුවක් දැක හැකි නම් එය පිළි ගනී. නමුත් මෙමගින් අහිතකර ලෙස බලපැවතුනු පාර්ශවය හට ගිවිසුම අත්හල හැක.

 පොදු වරද යනු දෙපාර්ශවයම එකම කරුණ පිලිබඳ වැරදි අවබෝදයකින් සිටීමයි. මෙය බෙල් එදිරිව ලිවර් සහෝදරයෝ සහ සමාගම තීන්දුව මගින් දක්ව්වලනු ලබයි.

උත්තර්ජනය සහ අයථා බලපෑම

උත්තර්ජනය යනු "පුද්ගලයෙකුට යම්කිසිවක් ඔහුගේ හෝ ඇයගේ සිතැඟි හෝ තීන්දුවට එරෙහිව සිදු කිරීම සඳහා සිදු කරන හානිකර බලපෑම" ලෙස හඳුන්වා ඇත
උදාහරණයක් ලෙස් බාර්ටන් එදිරිව ආම්ස්ට්‍රෝන්ග් තීන්දුව, එනම් ආම්ස්ට්‍රෝන්ග් විසින් බාර්ටන්ට මරනීය තර්ජන එල්ල කර ගිවිසුමට අත්සන් ගැනීම අදිකරණය විසින් අයථා බලපෑම යටතේ  ගිවිසුම නිශේධ කරණ ලදී. මෙහිදී වැරදි නොකල පාර්ශවයට ගිවිසුම නිශේධ කිරීම සඳහා ඔප්පු කළ යුත්තේ අනෙක් පාර්ශවය විසින් ගිවිසුමට එළඹීමට බලපෑමක් එල්ල කළ බව හා එනිසාම ගිවිසුමට බැඳුනු බව පමණි.

අයථා බලපෑම යනු යමෙකු විසින් තමගේ අනෙකා මත පවතින තත්වය නොහොත් තරාතිරම  භාවිතා කොට අනෙක් පාර්ශවයකට  බලපෑම් කිරීමයි. නමුත් නීතිය මගින්  දෙමාපිය දූදරු නීතීඥ් සේවාදායක වැනි සමහරක් විශේශ සබඳතා මත සිදු කරන එවැනි බලපැවැත්වීම් අනුමත කර ඇත. මක් නිසාදයත් මෙහිදී එක් පාර්ශවයක් විසින් අනෙකාගේ සුභසිද්ධිය උදෙසා විශේශ අවධානමක් ගන්න බැවිනි. නමුත් මෙවැනි සාදාරණ තත්වයක් සාධනය කළ නොහැකි විට අධිකරණය මගින් එවනි ගිවිසුම් අවලංගු කරයි. ඔඩොරිස්සි එදිරිව බ්ලූම්ෆීල්ඩ් පාසල් දිස්ත්‍රික්කය බලන්න.

සීමිතභාවය

සමහර අවස්ථාවලදී සාමාන්‍ය හෝ කෘත්‍රිම පුද්ගලයන්ගේ ගිවිසුම් බලාත්මක කිරීමේ හෝ එවැනි බලාත්මක කළ ගිවිසුම් තබා ගැනීමේ හැකියාව සීමිත වේ. එනම් ළදරුවෙකුට හෝ කුඩා ළමයෙකුට ඔවුන් සතු කේවල් කිරීමේ බලය භෑවිත කළ නොහැක. එසේම විධායක නොවන අධ්‍යක්ශ වරුන් ඔවුන්ගේ සමාගම වෙනුවෙන් ගිවිසුම් වලට එළඹීමෙම්න් වලක්වඉ. මක් නිසාදයත් එය ඔවුන්ගේ බලතල වලින් එපිටව පවතින්නක් බැවිනි. තවත් උදාහරණයක් නම් අබාධිතව හෝ බීමත්කම නිසා විකෘත්ති හෝ මන්ද මානසිකභාවයෙන් පෙලෙන්නන් දැක්විය හැක. එවැන්නන් හා බණ්දුනු ගිවිසුම් හෝ පොරොන්දු ශුන්‍ය හෝ අත්හළ හකි වේ. සීමිතභාවයට අදාල නීතිය පළිහක් ලෙස හෝ පුද්ගලයන්ව ඒජන්තවරුන් ලෙස ක්‍රියා කිරීමට ප්‍රතිභාධනයක් ලෙසද ක්‍රියා කරයි.

නීති විරෝධී ගිවිසුම්

යම් ගිවිසුමක් නීතිවිරෝධී ක්‍රියාවකට හෝ පොදු පිළිවෙතකට එරෙහිව ඵාදක ඌවක් නම් එවා ශුන්‍ය ගිවිසුම් වේ. මේ සඳහා කැනේඩියානු උදාහරණයක් නම් රාජකීය කැනේඩියානු බැංකුව එදිරිව නෙවිල්, කාන්තාවක් තම සැමියාගේ අත්සන අයථා ලෙස වන්චනිකව තබ බැංකුවෙන් $58000ක් වටිනා ච්‍රක් පත් 40ක් මාරු කරගන්න ලදී. නමුත් ඇයව අපරාදයෙන් බේරා ගැනීමට සැමිය විසින් බැංකුව මගින් නිර්මිත "එම චෙක් පත් සඳහා වූ සියලු වගකීම් සහ බැරකම් ඔහු සතුය" යනුවෙන් දැක්වෙන ලියවිල්ලකට අත්සන් තබන ලදී. නමුත් ගිවිසුම ක්‍රියාත්මක කල්ළ නොහැකි වූ අතර අදිකරණය මගින් නිශෙධ කරන ලදී. මක්නිසාදයත් එහි ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ අපරාධයක් වසන් කිරීමයි. මෙනිසා බැංකුවට එම සැමියා විසින් ගෙවූ මුදල නැවත ගෙවීමට නියෝග කරන ලදී.

එක්සත් ජනපදයේ එක් අසාමාන්‍ය ක්‍රියාත්මක කළ නොහැකි ගිවිසුමක් වන්නේ චරපුරුශයෙකු හෝ රහස්‍ය ඒජන්තවරයෙකු ලෙස සේවයට බැඳුනු ගිවිසුම්ය. මක් නිසාද යත් අතිශය රහස්‍යභාවය ගිවිසුමේ කොන්දේසියක් වන බැවිනි. යම්හෙයකින් චරපුරුශයා රජයට එරෙහිව වැටුප හෝ වරප්‍රසාද පිළිබඳව න්ඩු පවරයි නම් එය ගිවිසුමේ කොන්දේසි කඩ කිරීමකි. මෙනිස එය මෙය පාදක කොටගෙන මෙන්ම රාජ්‍ය ආරක්ශාව පිළිබඳ පොදු සම්මුතීන් යටතේ  බලාත්ත්මක කළ නොහැක. අනෙක් මෙවැනි ගනයේ ගිවිසුම් නම් නියමිත අවම වැටුපට වඩා අඩුවෙන් සේවය කිරීමට එළඹෙන ගිවිසුම්ය. මෙහිදී සේවකයාගේ වන්දි ලබා ගැනීමේ ඓතිය ඔහුද වරදකට යටත් නිසා අහෝසි වී යයි.

නිතිය
ගිවිසුම් නිතිය

ගිවිසුමක් නිශේධ කරන ගිවිසුම


Prakazrel Samuel Michel (born October 19, 1972), known professionally as Pras (), is an American rapper. He is best known as a member of the hip hop group Fugees, alongside Wyclef Jean and Lauryn Hill. After the Fugees, he earned two Top 40 hits on the Billboard Hot 100, the Grammy-nominated song "Ghetto Supastar (That Is What You Are)" featuring Ol' Dirty Bastard and Mýa from the film Bulworth, and "Avenues" with Refugee Camp All-Stars and Ky-Mani Marley. He also collaborated with Jean and rock band Queen on the 1998 remix of "Another One Bites the Dust", which reached the top five on the UK Singles Chart. In 2017, he won a Daytime Emmy Award for Outstanding Digital Daytime Drama Series, as a producer on the web series The Bay.

In 2019, he began to face legal issues when he was charged with criminal conspiracy for allegedly illegally donating to the Barack Obama 2012 presidential campaign and lobbying the Trump administration to deter investigations into the 1MDB scandal involving fugitive Malaysian  businessman Jho Low. On April 26, 2023, Pras was found guilty of 10 criminal counts in the U.S. District Court for the District of Columbia.

Early life
Michel was born in Brooklyn, New York City, and raised in Irvington, New Jersey. He is Haitian-American. Pras cultivated an early interest in music. When he was 15, he met Lauryn Hill while both attended Columbia High School in Maplewood, New Jersey. In 1988, Pras introduced Hill to Wyclef Jean. Pras, Jean, and Hill began to rehearse under the guidance of Kool and the Gang's producer, Ronald Khalis Bell, and subsequently they formed a musical group called The Rap Translators in 1989 (also known as Tranzlator Crew).

Career

Music
In 1994, The Fugees recorded their first album Blunted on Reality, under the supervision of Ronald Khalis Bell. Before and during this, Pras attended Rutgers University and Yale University, pursuing a double major in Philosophy and Psychology. In 1996, The Fugees achieved historic crossover success with The Score, which went multi-platinum.

Pras has also forged a successful solo career, beginning with an international hit single from his first full-length solo LP, "Ghetto Supastar (That Is What You Are)", featuring Mýa and Ol' Dirty Bastard. "Ghetto Superstar" became a top ten single in 1999, and the eighth most played single. The song earned Pras a performance at the World Music Awards. The hit single was included in the soundtrack for the film Bulworth. "Ghetto Supastar" spent eight weeks in the UK Top 5, peaking at No. 2 in July 1998, and reached US No. 15 a month later. "Blue Angels", from the same album, was a UK Top 10 hit, reaching No. 6 in November.

Pras also featured on the track "Turn You On" by Swedish artist DeDe which was released in 2007. "Turn You On" was also written and produced by Pras. After nine weeks on Sweden's single chart, it peaked at No. 2. He also featured "Pushin'" from the album Equalize by Swami, which was released in 2007.

Film
After his cameo debut in the 1999 feature film Mystery Men, Pras gained an interest in Hollywood. In 2000, Pras starred in the New Line film, Turn It Up. In early 2002, he appeared in the Sony and Urban World release Higher Ed, and Go for Broke in which he starred and produced. He also co-starred in three 20th Century Fox films in 2007. These included The Mutant Chronicles.

In 2006, Pras created Skid Row, Los Angeles, a documentary account of his nine-day experience posing as a homeless person living in downtown Los Angeles. Using a hidden camera, Pras captured the reality of homelessness. The film was produced by Teryn Fogel. Skid Row was released on August 24, 2007.

In 2009, Pras travelled to Somalia to film the documentary Paper Dreams which examines piracy off the African coast. During filming, pirates invaded the ship he was on, the MV Maersk Alabama, and took the captain of the ship hostage. Due to be released in 2014, the documentary remains unfinished due to a legal dispute.

In 2015, Pras completed a documentary, Sweet Micky For President, which chronicles the rise of Haitian musician Michel Martelly, through his election to fight corruption as President of Haiti, an election campaign that was strongly endorsed by Pras. The film had its world premiere at the 2015 Slamdance Film Festival.

In 2017, he won a Daytime Emmy Award for Outstanding Digital Daytime Drama Series as a producer on the web series The Bay.

Political activism
In 2013, Michel became a "top initial donor" to Organizing for Action, a political advocacy group formed by Obama associates in January 2013.

Legal problems

The United States Department of Justice (DOJ) indicted Pras on May 10, 2019, for his part in an alleged criminal conspiracy with Malaysian financier Jho Low. The DOJ alleged that between June 2012 and November 2012, Michel aided in the illegal transfer of approximately $865,000 from foreign entities into the Barack Obama 2012 presidential campaign. The DOJ alleged that these funds were disguised as purportedly legitimate contributions, but were stolen from the Malaysian sovereign wealth fund 1Malaysia Development Berhad (1MDB). Ultimately, the DOJ alleged that $21 million in foreign campaign contributions were funneled into the 2012 US presidential election to benefit "Candidate A".  The Washington Post and The New York Times identified "Candidate A" as Barack Obama.

In June 2021, Pras was charged by a federal grand jury for running a back-channel campaign to get the Trump administration to drop an investigation of Jho Low and the 1MDB investment company.

He was also accused of advocating for the extradition of a Chinese dissident, Guo Wengui, from the United States. In the plea documents of former DOJ employee George Higginbotham, Pras was accused of paying Republican fundraiser Elliott Broidy and others to have Guo extradited to China. Though unnamed in the filings, Pras is "easily identified" due to linked cases and confirmation from sources close to the case. Pras "vehemently and unequivocally" denied accusations related to Higginbotham's case.

, due to the charges against him, Pras cannot travel internationally. In January 2022, Fugees cancelled their planned international reunion tour, citing the COVID-19 pandemic.

On April 26, 2023, Pras was found guilty of 10 criminal counts in the U.S. District Court for the District of Columbia.

Discography

Albums

EPs

Singles

As lead artist

As featured artist

Acting and producing career
 Mystery Men (1999) – Tony C (credited as Prakazrel Michel)
 Turn It Up (2000) – Denzel/Diamond (credited as Pras Michel) (co-producer)
 Da Hip Hop Witch (2000) - Himself
 Higher Ed (2001) – Ed Green (credited as Pras Michel) (executive producer)
 Go for Broke (2002) – Jackson/Jackie (credited as Pras Michel) (producer)
 Nora's Hair Salon (2004)
 Careful What You Wish For (2004) – Zen Salesman (credited as Pras Michel)
 Feel the Noise (2007) – Electric
 First Night (2007) – himself (producer)
 Skid Row (2007) – himself (producer)
 Mutant Chronicles (2007) – Captain Michaels (producer)
 Paper Dreams (2010) – himself (producer)
 Sweet Mickey for President (2015) – himself (producer)

References

External links
 MTV artist page

1972 births
Rappers from New Jersey
Five percenters
Grammy Award winners
American rappers of Haitian descent
Living people
Yale University alumni
Fugees members
Rappers from Brooklyn
People from Irvington, New Jersey
21st-century American rappers
Alternative hip hop musicians
East Coast hip hop musicians
Pop rappers

Pras


Albsfelde i det nordlige Tyskland, er en kommune i Amt Lauenburgische Seen under Kreis Herzogtum Lauenburg i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Kommunen Albsfelde ligger tre kilometer vest for Ratzeburg ved det 80 meter høje Albsfelder Berg.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side på amtets websted.
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014 (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Albsfelde


Aderus ramicornis é uma espécie de inseto besouro da família Aderidae. Foi descrita cientificamente por Maurice Pic em 1901.

Distribuição geográfica
Habita no Brasil.

Referências

ramicornis
Coleópteros do Brasil
Insetos descritos em 1901
Espécies descritas por Maurice Pic

Aderus ramicornis


Paris-Bourges er et fransk endagsløb i landevejscykling som foregår i midten af oktober. Løbet går fra Paris til Bourges i departementet Cher. Den første udgave blev afholdt i 1913 og frem til 1949 var det et løb for amatører. Siden 1990 er løbet blevet arrangeret årligt.

Vindere

Eksterne henvisninger

Cykelløb i Frankrig
Etableret i 1913

Paris-Bourges


විද්‍යා විද්‍යාලය ( ඉංග්‍රීසි: Government Science College ) රජයේ මිශ්‍ර පාසැලක් වන අතර  මාතලේ නගරයෙහි පිහිටා ඇත. වසර 50 කට අධික ඉතිහාසයක් ඇති මෙම පාසැල ශ්‍රී ලංකාව තුල උසස් අධ්‍යාපනයක් ලැබිය හැකි පාසැලක් ලෙස ප්‍රසිද්ධියක් දරනු ලබයි.

ඉතිහාසය
ආරම්භය වර්ෂ 1954 පෙබරවාරි මස 15 වන දින. ප්‍රථම විදුහල්පති එස්.රත්නසභාපති .

විදුහල් ගීය
විදු විදුහල් මාතා සැරදේ
ශ්‍රී ලංකා ධරණී තලයේ
පතුරා විදු නැණ ලෝ පතලේ
කරනෙමු ගුණ ගායන ඔබගේ ..//

රන් රතු අලු පැහැ ගත් ධජ සෙවනේ
සොහොයුරු ප්‍රේමෙන් එක් සිත් බැඳුනේසිසු කැල සැම සිප් සයුරෙහි ගිල්වා වීර පුතුන් ඔබ ජනිත කරන්නා විදු විදුහල් මාතා සැරදේ ........//

නව ලෝකයකට පෙර මඟ පෙන්වා සිසු කැල විදු නුවනින් නෙත් පහදා අප රට දියුනේ පෙරමුණ ගන්නා වීර පුතුන් ඔබ ජනිත කරන්නා විදු විදුහල් මාතා සැරදේ ........//

විදුහල්පතිවරුන්
එස්. රත්නසභාපති (1954–1960)
H. R. P.රූපසිංහ (1960–1964)
E. P. W. හෙලපිටගේ (1964–1967)
H. D. E. ප්‍රේමවර්ධන (1967–1969)
A. බොපිටිය (1969–1970)
L. M. පෙරේරා (1970–1972)
C. A. S. B. සිල්වා (1972–1973)
L. M. පෙරේරා (1973–1976)
K. B.  වේරගම (1976–1980)
A. ඒකනායක (1980–1981)
R. B. ඒකනායක (1981–1985)
A. H. ගොඩවිතාරන
A. ඒකනායක (1986–1990)
G. K. W. K. ඇටිපොල  (1990 - 2015)
H.M.B.Herath (2015-2016)
C.N.Hettiarachchi(2016-2018)
Shashikala Senadheera (2018-Present)

නිවාස
අයිස්ටයින්
ලැවොශියර්
ඩාර්වින්

සමිති සහ සංගම්
බෞද්ධ සංගමය
සාමාන්‍ය දැනීම සංගමය
චෙස් සංගමය
විද්‍යා සංගමය

මේ අඩවිත් බලන්න
ශ්‍රි ලංකාවේ පාසල් ලැයිස්තුව

රජයේ විද්‍යා විද්‍යාලය, මාතලේ


الحدور المغنطيسي أو الانحراف المغنطيسي أو الشمال المغناطيسي هو الزاوية المتشكلة بين بين موقع الإبرة المغنطيسية والشمال الصحيح، أو الاتجاه الذي تتخذه البوصلة نحو الشمال حيث أن هناك قوة مغناطيسية في نواة الأرض تكون قطبين مغنطيسين شمال والجنوب. يُسمَّى الجهاز الذي يقيس هذه الزاوية المِحْدَار.

تغير الميل المغناطيسي

يتغير شكل واتجاه الميل المغناطيسي من موقع لآخر على الكرة الأرضية وكذلك يتغير مع مرور الزمن لنفس الموقع بحدود 2.5 درجة كل بضع مئات من السنوات.

يعود سبب التغير في المجال المغنطيسي الأرضي مع الزمن إلى أسباب منها المعادن المذابة على أعماق 2800-5000 كيلومتر تحت الأرض وكذلك الأعمال المصطنعة بفعل الإنسان في استخراج المعادن والصخور البازلتية كما تم اكتشاف تسربات في المجال المغناطيسي على غلاف الأرض بفعل الرياح الشمسية.

منشأ المغناطيسية الأرضية يشكل نظريات معقدة أبرزها ما يسمى بنظرية الدينامو أو نظرية المولد التي تم تفسيرها حديثا على أساس النسبية الخاصة والتي تقترح بأن المجال المغنطيسي يمكن أن يكون محافظا ويشأ من تلقاء نفسه إذا توفرت كميات كبيرة من السوائل الحرارية الدوارة حول نواة الأرض.

من المعتقد أيضا أن المجال المغناطيسي للأرض ينعكس في المتوسط كل 300 ألف عام تقريبا.

مراجع

توجيه
زوايا
مغناطيسية جغرافية

شمال مغناطيسي


The Dawn Patrol é um filme de guerra americano de 1938, um remake do filme de 1930 de mesmo nome. Ambos foram baseados no conto "The Flight Commander" de John Monk Saunders, um escritor americano que disse ter sido assombrado por sua incapacidade de entrar em combate como aviador do Serviço Aéreo dos Estados Unidos.

Ver também

Filmes dos Estados Unidos

The Dawn Patrol (1938)


Francesco Petrarca (20 Temmuz 1304, Arezzo - 19 Temmuz 1374, Arquà Petrarca) döneminin en büyük bilgini sayılan İtalyan hümanist ve şair.

Yaşamı

Öğrenimi ve ilk yapıtları

Petrarca, 20 Temmuz 1304'te, Arezzo'da dünyaya gelir. Babası Noter Petracco di Parenzo, annesi Eletta Canigiani'dir. Beyaz Guelfolar hizbinden olan Petracco, 1302'de Floransa'dan sürülmüş, Arezzo'ya sığınmıştır. Petrarca'nın babası, papalığın yeni merkezi Avignon'a taşınır; ailesi ise Carpentras'a yerleşir. Petrarca, dönemin seçkin hocalarından Convenevole da Prato'dan dilbilgisi dersleri alır. Bu arada erkek kardeşi Gherardo dünyaya gelmiştir (1307). Petrarca, 1316'da Montpellier Üniversitesi'nde hukuk öğrenimine başlar ama klasik kültüre olan ilgisi çok daha yoğundur. Hukuk öğrenimini tamamlamak için 1320'de gittiği Bologna'dan, babasının 1326'da ölümü üzerine, bir daha dönmemek üzere ayrılıp Avignon'a gider. Kardinal Giovanni Colonna'nın özel din görevlisi olarak çalışmaya başlar (1330); bu görevi 1347-1348 yılına dek sürmüş olsa gerektir. 1333'de Fransa, Flandre, Brabant ve Rheinland'ı kapsayan bir Kuzey Avrupa yolculuğuna çıkar. Aralık 1336'da Colonna ailesinin konuğu olarak Roma'ya ilk yolculuğunu yapar. 1337'de Vaucluse'de, Sorgue Irmağı kıyısında küçük bir ev satın alır. Gene aynı yıl, evlilik dışı bir ilişkiden ilk oğlu Giovanni dünyaya gelir. De Viris Illustribusu (Ünlü Erkekler) yazmaya başlar. 1338-1339 yıllarında Africa adlı epik şiirine başlar. Triumphiyi (Utku Şiirleri) yazma fikri bu dönemde oluşur ve yapıtın "Aşkın Utkusu" bölümünü yazmaya başlar.

Edebiyat ve ahlak anlayışının gelişmesi (1340-1346)

1340'ta hem Paris Üniversitesi, hem Roma Senatosu Petrarca'ya şairlik tacını önerir. Sanatçı, Roma'yı seçer. 1341'de Napoli'ye gider, Kral Roberto'nun huzurunda üç gün süren bir sınavdan geçer ve 8 Nisan günü gösterişli bir törenle başşairlik tacını giyer. 1341-1342 yıllarında Africanın ilk taslağını bitirir; Utku Şiirlerine devam eder. 1342'nin Şubat ya da Mart ayında Provence'a gitmek üzere yola çıkar. 1342-1343'te Vaucluse ve Avignon'da yaşar. Canzonierenin ilk biçimini hazırlar. Kızı Francesca dünyaya gelir. Secretum Meumun (İç Dünyam) ilk halini yazar. Rerum Memorandarum Libriye (Unutulmaz Şeyler) başlar. 1343'te Napoli şehrinin yerle bir oluşuna, normalde dingin olan limanda her geminin batışına şahit olmuştur.

Yeni Bir Anlayışa Doğru (1346-1353)
Vaucluse'de yaşadığı 1346-1347 yıllarında De Vita Solitaria'yı (Yalnız Yaşam) yazar. Bucolicum Carmen'in (Çoban Şiirleri) bazı eklogalarını kaleme alır. 1347'de kardeşi Gherardo'yu Montrieux'de ziyaretinin ardından De Otio Religioso'yu (Dinsel Huzur) yazar. Cola di Rienzo'nun Roma Cumhuriyeti'ni yeniden canlandırma girişimine destek vermek için Roma'ya doğru yola çıkar; girişimin başarısızlıkla sonuçlandığını öğrenince (Aralık 1347), Cenova'da kalır, oradan Verona'ya doğru yola çıkar. Kara Veba'nın hüküm sürdüğü 1348 yılının Ocak ayında Verona'dadır. Mart ayında Parma'ya döner. 19 Mayıs'ta, Laura'nın ve aralarında Kardinal Colonna'nın da bulunduğu pek çok dostunun ve koruyucusunun ölüm haberini alır. Veba ve birçok dostunu yitirmesi, onu "Ölümün Utkusu"nu yazmaya yönlendirir. 1350 yılında, Padova'da kısaca Familiares olarak bilinen Rerum Familiarium Libri (Bildik Olaylara İlişkin Mektuplar) derlemesinin ilk mektubunu yazar. Floransa'da Giovanni Boccaccio'yla tanışır; ömür boyu sürecek olan bir dostluğun başlangıcıdır bu. 1351'de Vaucluse'e gelir; De Viris Illustribus ile Canzoniere üzerindeki çalışmalarını sürdürür. Papa sekreterliği görevini geri çevirir ve Avignon'daki papalık merkezine karşı olduğunu vurgular. Liber Sine Nomine (Adsız Kitap) başlıklı mektup derlemesine başlar. 1352'de Familiares derlemesiyle uğraşır; De Viris Illustribus ve Utku Şiirleri üzerinde çalışır. Papa VI. Clemens'in ölümü üzerine papa seçilen VI. Innocentius'un düşmanca tutumu yüzünden, Avignon'dan ayrılmaya hazırlanır.

Son yılları ve ölümü (1353-1374)

Petrarca 1353'te İtalya'ya gelir; artık Provence'a dönmeyecektir. 1354'te De Remediis Utriusque Fortuneyi (İyi ve Kötü Talihe Karşı Çareler) yazmaya başlar. Sonbaharda Bohemya Kralı Karl, İtalya'ya bir sefer düzenleyerek Roma'da Kutsal Roma-Germen İmparatorluğu tacını giyer. Petrarca, Aralık ayında Mantova'da Karl'la tanışır. 1356'da görevli olarak Karl'ın sarayında kalır. Ağustosun sonuna doğru Milano'ya döner. Canzonierenin üçüncü düzenlemesi üzerinde çalışmaya başlar. 1357'de Utku Şiirlerini gözden geçirir; Bucolicum Carmen ve De Otio Religioso üzerinde çalışır. 1358'de Canzonierenin üçüncü düzenlemesini bitirir. Secretum Meumu gözden geçirir. Canzonierenin yeni, dördüncü düzenlemesi üzerinde çalışmaya başlar. 1361'de oğlu Giovanni'nin vebadan öldüğünü öğrenir. Güz boyunca Familiaresi gözden geçirir ve Rerum Senilium Libriye (Yaşlılık Mektupları) başlar. Eylül 1362'de Venedik'e taşınır. Dükler Sarayı'ndan biraz uzaktaki bir ev karşılığında, ölümünden sonra kütüphanesini olduğu gibi Venedik Cumhuriyeti'ne bırakmayı taahhüt eder. Canzonierenin dördüncü düzenlemesini bitirir. Yazdan önce kızı Francesca evlenir. 1363'te Giovanni Boccaccio'yu Venedik'teki evinde ağırlar. "Ünün Utkusu" üzerinde çalışır. 1366'da De Remediisi bitirir. Familiarese son biçimini verir. Canzonierenin beşinci ve daha kapsamlı bir düzenlemesine başlar. Yıl sonuna doğru Venedik'e döner. Mart 1367'nin sonunda Padova'ya gider; sonra Venedik'e döner, daha sonra yeniden Pavia'ya doğru yola çıkar. Yolculuğu sırasında en başarılı polemiğini yazar: De Sui Ipsius et Multorum Ignorantia (Kendisinin ve Başka Birçoklarının Bilgisizliği Üzerine). 1370 yılının Mart ayında Arquà'daki yeni evine taşınır. 4 Nisan'da vasiyetnamesini yazar; papanın daveti üzerine Roma'ya giderken, Ferrara'da rahatsızlanıp Padova'ya dönmek zorunda kalır. 1370-1372'de "Posteritati" ("Gelecek Kuşaklara") mektubunu yazar; bu mektubunda 1351'e kadarki yaşamöyküsünü anlatır. 1373-1374'te Canzonierenin yeni bir nüshasını -sekizinci- hazırlar. 1375'te Canzonierenin dokuzuncu ve son biçimi üzerinde çalışır. "Edebiliğin Utkusu"nu yazar. 18 Temmuz günü, Arquà'daki evinde ölür. Kendi arzusuna uyularak, Arquà bölge kilisesine gömülür.

Petrarca ve Laura

Gerek Canzoniere, gerek Utku Şiirleri Laura'ya olan sevgiyi dile getirir. Tarihi kimliği hakkında hemen hiçbir şey bilinmeyen, hatta var olup olmadığı bile tartışma konusu olan Laura, her durumda Petrarca şiirinin en önemli kişilerinden/imgelerinden biridir.

Petrarca, Vergilius kitabının kenarına düştüğü bir notta Laura ile karşılaşmasını şöyle anlatır:

Erdemleriyle seçkin ve dizelerimle çoktan üne kavuşmuş olan Laura ile ilk kez gençliğimde karşılaştım, 1327 yılının 6 Nisan günü, Avignon'daki St. Clare Kilisesi'nde, sabah ayini sırasında; aynı şehirde, gene 6 Nisan günü, gene aynı saatte, ama bu kez 1348 yılında, yaşam ışığı gün ışığından çekildi, ben, rastlantı sonucu, yazgımdan habersiz, Verona'dayken. Üzücü haber Parma'da ulaştı bana, aynı yılın 19 Mayıs sabahı, Ludovico'nun gönderdiği bir mektupla. Erden ve güzel bedeni, öldüğü günün akşamı Fransiskenlerin kilisesinde defnedilmiş. Seneca'nın Scipio Africanus için söylediği gibi, onun ruhunun, geldiği yere, Cennet'e geri döndüğünden eminim.

İtalyanca yapıtları
 Rerum Vulgarium Fragmenta ya da Rime Sparse ya da Canzoniere (Canzoniere ya da Dîvan)
 Triumphi ya da I Trionfi (Utku Şiirleri)

Başlıca Latince yapıtları

Koşuk
 Africa
 Bucolicum Carmen (Çoban Şiirleri)
 Epistole Metrice (Koşuk Mektuplar)
 Psalmi Penitentiales (Tövbe Mezmurları)

Düzyazı
 De Viris Illustribus (Ünlü Kişiler Üzerine)
 Rerum Memorandarum Libri (Unutulmaz Şeyler)
 Itinerarium ad Sepulcrum Domini (İsa'nın Mezarına Yolculuk)
 Secretum Meum (İç Dünyam)
 De Vita Solitaria (Yalnız Yaşam)
 De Otio Religioso (Dinsel Huzur)
 De Remediis Utriusque Fortune (İyi ve Kötü Talihe Karşı Çareler)
 De Sui Ipsius et Multorum Ignorantia (Kendisinin ve Başkalarının Bilgisizliği Üzerine)

Mektup
 Rerum Familiarium Libri (Bildik Olaylara İlişkin Mektuplar)
 Rerum Senilium Libri (Yaşlılık Mektupları)
 Liber Sine Nomine (Adsız Kitap)

Türkçede Petrarca
Canzoniere

 Dîvan, çev. Necdet Adabağ (Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 2002).
 Canzoniere, çev. Kemal Atakay (İstanbul: YKY, 2002).

Triumphi
 Utku Şiirleri, çev. Kemal Atakay (İstanbul: YKY, 2007).

Dış bağlantılar

 Francesco Petrarca .
 De remediis utriusque fortunae, Cremonae, B. de Misintis ac Caesaris Parmensis, 1492.

1304 doğumlular
1374 yılında ölenler

İtalyan şairler
14. yüzyıl İtalyan yazarları

Petrarca


Bangaly Chérif, né à Kankan en Guinée, est un financier et homme politique guinéen.

Depuis le , il est nommé conseiller au sein du Conseil national de la transition guinéen en tant que représentant du secteur informel et métiers.

Notes et références

Voir aussi
 Conseil national de la transition (Guinée, 2021)
 Dansa Kourouma

Naissance à Kankan
Étudiant de l'université Julius-Nyerere de Kankan
Membre du Conseil national de transition guinéen de 2021

Bangaly Chérif


الطبيب البيطري هو المختص في علاج وجراحة الحيوانات. شهادة الإجازة البيطرية هي شهادة محمية، تخول ممارسة طب وجراحة الحيوانات.

في الأساس مكون لعلاج الحيوانات الإنتاجية (أبقار، غنم، ماعز، إبل) في الأوساط الفلاحية وبهدف اقتصادي بحث، في الفترة بين 1945 م و 1974 م، أصبح الطلب متزايدا على الأطباء البيطريين لعلاج حيوانات المزرعة في الوسط الحضري.

دور الطبيب البيطري محوري بالنسبة للصحة البشرية: ودلك لتحكمهم بالأمراض المتنقلة إلى الإنسان بصفة مباشرة أو غير مباشرة والتي يمكن ان تكون خطيرة جدا، على سبيل المثال داء الكلب، البروسيلا، السل، انفلونزا الطيور،... إلخ وكذا بمراقبة المواد الغدائية ذات المنشئ الحيواني والتي تدخل في غداء الإنسان، وهم السباقون والمختصون في مراقبة الاغدية حيوانية المنشأ (عسل، حليب، بيض، لحم...)

في المملكة المتحدة على سبيل المثال كما في مناطق أخرى، لا يسمح بعلاج الحيوان إلا للأطباء البيطريين المسجلين (مع وجود استثناءات قليلة معينة لعمال الشبه البيطري)، ويعتبر من غير القانوني لأي شخص غير مسجل أن يدعي كونه طبيب بيطري.

يعمل معظم الأطباء البيطريين في المرافق الصحية على علاج الحيوانات مباشرة ويكون تدخلهم في الممارسات العامة وعلاج الحيوانات من جميع الأنواع.

قد يكون الطبيب البيطري متخصصاً في مجموعة معينة من الحيوانات مثل الحيوانات المنزلية المدللة والماشية وحيوانات الحديقة أو الخيول أو قد يتخصص في مبحث طبي ضيق مثل الجراحة، والأمراض الجلدية أو الطب الداخلي.

كما هو الحال مع المتخصصين في الرعاية الصحية البشرية، يواجه الأطباء البيطريين قرارات أخلاقية بشأن رعاية مرضاهم. تشمل المناقشات الحالية في إطار أخلاقيات المهنة العمليات التجميلية البحتة التي تجرى للحيوانات مثل نزع مخالب القطط وبتر الذيول وتقويم الآذان وتليين نباح الكلاب

أصل التسمية

جاء في لسان العرب:

«البَطْرُ: الشَّقُّ؛ وبه سمي البَيْطارُ بَيْطاراً والبَطِيرُ والبَيْطَرُ والبَيْطارُ والبِيَطْرُ، مثل هِزَبْرٍ، والمُبَيْطِرُ، مُعالجُ الدوابِّ: من ذلك؛ قال الطرمّاح: يُساقِطُها تَتْرَى بِكُلِّ خَميلَةٍ، كبَزْغِ الِبيَطْرِ الثِّقْفِ رَهْصَ الكَوادِنِ ويروى البَطِير؛ وقال النابغة: شَكَّ الفَرِيصَةَ بالمِدْرَى فأَنْفَذَها *** طَعْنَ المُبَيْطِرِ إِذْ يَشْفِي مِنَ العَضَد المدرى هنا قرن الثور؛ يريد أَنه ضرب بقرنه فريصة الكلب وهي اللحمة التي تحت الكتف التي تُرْعَدُ منه ومن غيره فأَنفذها. والعَضَدُ: داء يأْخذ في العَضُد. وهو يُبَيْطِرُ الدواب أَي يعالجها، ومعالجته البَيْطَرَةُ.»

الصحاح في اللغة:

«وبَطَرْتُ الشيءَ أبطُرُهُ بَطْراً: شققْته؛ ومنه سُمِّيَ البَيْطارُ، وهو المُبَيْطِرُ. وربما قالوا بَيْطرٌ. وقال: شَقَّ البَيْطَرِ مِدْرَعَ الهُمامِ ومعالجته البَيْطرةُ.»

التاريخ

العصور القديمة
تعود أقدم آثار إستئناس الخيول إلى حوالي 3500 ق م (الأناضول) وهو ما مكن من التنقل نحو أراضي أكثر خصوبة وهي خطوة كبيرة نحو الأمام في التعامل مع الحيوان.
يعتبر الطبيب البيطري والحكيم الهندي القديم شاليهوطرا ابن حكيم البرهمن هاياغوشا (2350 ق.م) مؤسس العلوم البيطرية. وتشير نصوص قديمة لاحقة إلى طبيب الحيوانات وذلك وفقاً لـ بول جونجو إميري في كتابه أصول طب الحيوانات الأليفة وتأسيس التعليم البيطري حيث قال:

قام أرسطو حوالي 300 ق م بكتابة موسوعة تتكلم عن طب الحيوانات (الأمراض معروفة بشكل جيد لكن مسبباتها تخمينية)، فأثناء الفترة اليونانية الرومانية مكنت ملاحظة الحيوانات من الوصف العيني لبعض الأمراض (الجرب، الكلب) وبعض المظاهر الفزيولوجية (الدورة النزوية) أو مشكلات تسببها حيوانات أخرى (الأفاعي). حاز الحصان المستأنس على مكانة رفيعة مقارنة ببافي الحيوانات (أهمية إقتصادية وفلاحية).

الإمبراطور البوذي أشوكا، أقام في 250 ق م اثنين من المصحات/المستشفيات: واحد للرجال وآخر للحيوانات وتم وصف أمراض الأفيال وكذلك علاجها النباتي.

إهتم الرومان بفضل فلاسفتهم وعلماء الزراعة عن قرب بالميكروبات والأمراض (رسالة في الفلاحة لـفارو 116 ق م الذي تكلم عن تربية الحيوان والأمراض)،. كتب فارو:

تركت الحضارة المصرية آثارًا أخرى من خلال تمثيلات بيانية على المباني وورق البردي.

ما بعد الميلاد

وجدت شرعية الرعاية الصحية للحيوانات قطيعة منذ القرن الأول الميلادي مع انتشار المسيحية التي وضعت فرق بين الإنسان والحيوان باعتبار وجود روح خالدة في الإنسان وروح مادية في الحيوانات واعتبار أن قوة الله هي التي أوجبت الأمر.

تطرق كولوميل سنة 40 م في عمله رو روستيكا للطب الحيواني وبعدما استلمت الإمبراطورية البيزنطية التراث الأدبي والعلمي اليوناني-الروماني قام مهندسوها الزراعيون وخيالتها وأطبائها البيطريون بكتابت نصوص الهيبياتريكا.

قدم أبسيرت الذي كان طبيب بيطري في جيش قسطنطين العظيم سنه 300 م مساهمة كبيرة بفضل حديثه لأفراد الجيش عن رعاية الخيول، ليأتي هيروكليس فيما بعد بمعلومات عن الثروة الحيوانية والطب (فحص الأعراض) وذلك سنة 400 م.

العصور الوسطى
إحتفظ شعبي الكلت والغالوق بنوع من أخلاقيات الرعاية الصحية للحيوان من خلال الرهبان ولكن لم يشهد العالم الغربي تطور في ميدان الطب البيطري خلال العصور الوسطى.

خلال الجاهلية، إهتم العرب برعي الماشية ولكن كانت لهم عناية خاصة بالإبل والخيل لأهميتها في الحرب والتجارة والنقل والفروسية والزينة من قبل السواس والمربين وقالوا فيها الشعر ونظموا النثر.

قال عنترة بن شداد في خيله:

وقد إشتهر العاص بن وائل كطبيب بيطري في الجاهلية وقيل أنه كان يعالج الخيل والأبل، وقد كان يستخدم طرق علاج الأمراض المعروفة حينها كالقطران للجرب.

ومع مجيئ الإسلام أوصى النبي محمد بالإحسان للحيوان في مأكله ومشربه ومن باب أولى صحته كمثل قوله:

البيطرة خلال العصر الذهبي للحضارة الإسلامية
انكب المسلمون على دراسة كافة العلوم التي تركتها الأمم السابقة على الإسلام، ففي عهد الخلافة الأموية كان أكثر الاهتمام بالعلوم الشرعية والدينية ولم تحضى علوم البيطرة وطب الحيوانات بالاهتمام إلا مع مجيئ العباسيين بتنشيط الترجمة فترجمت كتب الروم وكتاب نقله إسحاق بن علي بن سليمان للفُرس وكتاب في البيطرة للفرس وكتاب في البيطرة للروم بالإضافة إلى ترجمة أعمال أشهر وأهم علماء اليونان والرومان مثل أبقراط وأرسطوطاليس هرمس وجالينيوس الذين أهتموا بالتصنيف للحيوان في العصور القديمة.

ولقد ظهر في هذا العصر (الخلافة العباسية) تصانيف كثيرة للحيوان والبيطرة مثل كتاب الحيوان للجاحظ كتاب علم الحيوان لأبو الحسن علي بن محمد بن شقيب المدائني وكتاب الإبل والخيل وكتاب الطير واللبأ واللبن لأحمد الباهلي أبو النصر وكتاب في الخيل لعبد الله بن مسلم الدينوري المعروف بابن قتيبة وكتاب الخيل والبيطرة ليعقوب الكندي أبو يوسف، ومنهم من اشتهر بالتخصص في البيطرة مثل أحمد بن الأحنف ومن آثاره مختصر البيطرة وأبو حزام الحنبلي ومن آثاره الفروسية والبيطرة، ومنهم من اشتهر بالطب مثل ابن سينا ومن آثاره الحيوان.

فيما بعد أصبح يرافق الجيش العباسي في عصر القوة مستشفى ميداني يجمع العديد من الأطباء والممرضين وكانوا مزودين بالأدوية المختلفة ونقالات للجرحى، وكان معهم جنبًا إلى جنب البياطرة والمضمدون، كما توجب على الفارس أن يكون عارفًا بالخيل وبشيء من البيطرة إلى جانب معرفته بالفروسية وأساليب القتال.

العصر الحديث
كما أسلفنا، تطور الطب البيطري بتعاقب الحضارات الإنسانية حيث استفادت كل واحدة من سابقاتها ومع ظهور بوادر النهضة في أوروبا والعالم الغربي، كتب علماء الهيبولوجيا كتب لم يكن من السهل لعامة الناس الوصول إليها (مفاهيم حول الخيول) ومارس الحدادون في نفس الوقت الرعاية الأساسية للخيول في الريف. ظهرت طرق علاجية أكثر فعالية بالإضافة إلى كتب جدية ما يشير إلى دخول الطب البيطري المجال العلمي الحديث.

تم تأسيس أول مدرسة للطب البيطري في ليون الفرنسية عام 1762 من قبل كلود بورجيلا. وفقاً للوبتون فإن ملاحظة الآثار الوخيمة التي سببها طاعون البقر للمزارعين الفرنسيين قام بورجيلا بتسخير وقته لاستخراج دواء، لتتوج أعماله في الأخير بتأسيس مدرسة للطب البيطري في ليون عام 1762 ومنها قام بتوزيع الطلبة لمكافحة المرض وخلال زمن قياسي تم القضاء على الطاعون واستعادت القطعان عافيتها من خلال المساعدة التي قدمت للفلاحين بواسطة الطب البيطري. كما في ليون كان بورجيلا المبادر لإنشاء مدرسة ألفورت عام 1765. وقد اجتذب نجاح هذه المدارس الطلاب الأجانب. ومنذ ذلك الحين ظهرت مدارس أخرى في جميع أنحاء العالم، مثل كوبنهاغن في 1773 وفيينا في 1777 وبودابست في 1786 ولندن  وميلان في 1791.

تم تأسيس مجتمع أوديهام الفلاحي عام 1783 في إنجلترا لدعم الفلاحة والصناعة، ولعب دور مهم في التأسيس لمهنة البيطري في بريطانيا. قرر اجتماع الجمعية عام 1785 «تعزيز دراسة تنعيل الدواب على المبادئ العلمية العقلانية».

وقد تحقق إضفاء الطابع المهني على مهنة البيطري في عام 1790، من خلال حملة جرانفيل بن، التي أقنعت الفرنسي بنوا فيال دي سانت بيل لقبول الاستاذية بالكلية البيطرية حديثة المنشأة في لندن. تأسست الكلية الملكية للجراحين البيطريين بموجب الميثاق الملكي في عام 1844.

وقد جائت العلوم البيطرية في أواخر القرن التاسع عشر بمساهمات ملحوظة بفضل السير جون ماكفاديان والذي يرجع له الفضل في العديد منها فاعتبر مؤسس الأبحاث البيطرية الحديثة.

التكوين

مقارنة المناهج مع الطب البشري

يتشابه المنهج الدراسي لأول سنتين في كل من كليات الطب البيطري والطب البشري في أسماء المقررات، ولكن في مقررات معينة هناك اختلاف نسبي في المحتوى. بشكل عام كلما كان مجال العلوم أكثر أساسية كان التشابه أكبر (على سبيل المثال: الكيمياء الحيوية، الفيزياء الحيوية، بيولوجيا الخلية، الخ). فيما بعد عندما تصبح المقررات أكثر توجهاً سريرياً، تظهر اختلافات أكثر أهمية، حيث تكون بعض الأشياء مختلفة تمامًا، وأشياء أخرى متشابهة. وبالمقارنة فإن المنهج الدراسي الأول الذي يستغرق سنتين يشمل عادة الكيمياء الحيوية وعلم وظائف الأعضاء وعلم الأنسجة وعلم التشريح وعلم الأدوية وعلم الأحياء المجهرية وعلم الأوبئة وعلم الأمراض وأمراض الدم.

بعض مدارس الطب البيطري تدرس نفس الكيمياء الحيوية وعلم الأنسجة وعلم الأحياء المجهرية ككليات الطب البشري مع استكمال محتوى المقررات بشكل كبير ليشمل الأمراض الحيوانية والاختلافات النوعية. تم تدريب العديد من الأطباء البيطريين في علم الصيدلة باستخدام نفس الكتب المدرسية كأطباء بشريين لكن مع تطور علم الصيدلة البيطرية أصبحت المزيد من المدارس البيطرية تستخدم كتب علم الصيدلة المكتوبة خصيصًا للأطباء البيطريين. يعتبر علم وظائف الأعضاء وعلم تشريح الحيوان وعلم الأنسجة البيطرية معقدة نظراً للاختلافات بين الأنواع الحيوانية، لكن علم الأحياء الدقيقة وعلم الفيروسات البيطريين يتشارك نفس الأساس التي يقوم عليها نظيريهما البشريين لكن بأعراض مختلفة اختلافًا كبيرًا.

تركز الوبائيات على صحة القطيع والوقاية من الأمراض التي ينقلها والأمراض الحيوانية الأجنبية. تعدد الأنواع وأنظمة الأعضاء يجعل علم الأمراض البيطرية معقداً جداً لذلك فلمعظم المدارس البيطرية مقررات للحيوانات الصغيرة والكبيرة والتغذية الحيوانية وغالبا ما تؤخذ على أنها اختيارية في السنوات السريرية أو كجزء من المناهج الدراسية الأساسية في العامين الأولين.

المناهج الدراسية للسنتين الأخيرتين للطب والبيطرة تتشابه فقط في توجهها السريري. يجب أن يكون طالب الطب البيطري على أتم الاستعداد ليكون طبيبًا للحيوانات يعمل بكامل طاقته في يوم التخرج وهو متخصص في كل من الجراحة والطب في حين أن معظم الأطباء البشريين في الولايات المتحدة يكملون 3 إلى 5 سنوات في الإقامة بعد الدكتوراه قبل التمكن من ممارسة الطب بشكل مستقل، عادة من أجل التخصص البيطري يقوم العديد من الأطباء البيطريين أيضاً بإكمال الإقامة بعد الدكتوراه ولكن هذا الأمر ليس شائعاً كما هو في الطب البشري.

في السنوات الأخيرة، تم تكييف المناهج الدراسية في الطب البشري والطب البيطري على حد سواء بهدف دمج التدريس القائم على الكفاءة. وعلاوة على ذلك، تم الاعتراف بأهمية ملاحظات المدرسين النظامية المؤسسية وأدوات مثل بطاقات اللقاء السريرية التي يجري تنفيذها في التعليم البيطري السريري.

تخصصات البيطريين

تتطلب معظم التخصصات تدريبًا لمدة عام واحد أو عامين من الممارسة السريرية قبل البدء في الإقامة لمدة تتراوح بين 3 و 4 سنوات، تتطلب معظم التخصصات من المقيم تقديم مساهمة أكاديمية غالباً في شكل منشور علمي من أجل التأهل لامتحان الشهادة.

القبول أو الدخول في برنامج الإقامة المتخصصة في الطب البيطري تنافسي للغاية في الولايات المتحدة وكندا إذ يحتاج الطبيب البيطري إلى إكمال تدريب لمدة عام واحد أو الحصول على خبرة سريرية لمدة عامين في بعض برامج الإقامة.

يمكن استشارة أخصائي بيطري عندما تتطلب حالة حيوان رعاية متخصصة تتجاوز بكثير ما يمكن أن يقدمه طبيب بيطري عام، فالعديد من الأطباء البيطريين المتخصصين يتطلبون إحالة لكي يتم رؤيتهم، بعد العلاج، يظل أخصائي الطب البيطري على اتصال وثيق مع الطبيب البيطري الذي أحال إليه الحيوان لتقديم اقتراحات واستشارات علاجية مستمرة، يمكن للأطباء البيطريين الأخصائيين أن يكسبوا مادياً ضعفين إلى ثلاث أضعاف أكثر من الأطباء البيطريين العامين.

العمل

الأطباء البيطريين يعالجون أمراض وإصابات الحيوانات وتشمل التشخيص والعلاج والرعاية اللاحقة. إن نطاق ممارسة الطبيب البيطري في تخصصه وخبرته سيحدد بدقة ماهية التدخلات التي يؤدونها، ولكن معظمهم قادر على إجراء العمليات الجراحية (لمختلف التعقيدات).

على عكس الطب البشري، يجب على الأطباء البيطريين الاعتماد في المقام الأول على العلامات السريرية والحقلية، لأن الحيوانات غير قادرة على نطق الأعراض مثل الإنسان. في بعض الحالات، قد يتمكن المالكون من تقديم السيرة المرضية التي تمكن الطبيب البيطري بالإضافة للملاحظات ونتائج الاختبارات التشخيصية ذات الصلة مثل التصوير الشعاعي والتصوير المقطعي والتصوير بالرنين المغناطيسي وتحليل الدم وتحليل البول وغيرها.

يقول المتنبي في مرض الحيوان وعدم قدرته على شكوى آلامه ممثلاً إياه في الخيل:

كما هو الحال مع الطب البشري فإن الكثير من العمل البيطري يعنى بالعلاج الوقائي، من أجل التحصين في المستقبل وتشمل التطعيم ضد الأمراض الحيوانية الشائعة مثل داء الكلب ووقايةالأسنان لتثبيط أو منع أمراض الأسنان، وقد يشمل العلاج الوقائي أيضًا تدريب المالك لتجنب التعقيدات الطبية أو السلوكية المستقبلية للحيوان. بالإضافة إلى ذلك الأطباء البيطريين لديهم أدوار هامة في الصحة العامة والوقاية من الأمراض الحيوانية المنشأ.

تكوين الطبيب البيطري يمنحه مجال واسع من المجالات التي يمكن أن يمارس فيها نشاطه، حيث يمكنه التدخل في إطار الطب العام بالمناطق الريفية على حيوانات المزرعة أو في المناطق الحضرية على الحيوانات الأليفة وأحيانًا في البيئتين معاً وقد يكون لدى البعض مهارات تتعلق بالحيوانات الأليفة الجديدة.

العمل المستقر والمتنقل

بعض مزايا الممارسة البيطرية المتنقلة على القياسية (المستقرة) هي تكاليف البدء والتشغيل. فالممارسة المتنقلة أقل تكلفة بكثير من فتح عيادة. يمكن أن يكلف إنشاء عيادة بالشكل التقليدي ما يزيد عن 1,000,000 دولار أو أكثر للمعدات واللوازم الجراحية في حين يمكن للطبيب البيطري المتنقل أن يعمل بمبلغ منخفض يتراوح بين 3000 دولار إلى حوالي 250,000 دولار لهيكل مركبة بيطري مجهز بالكامل ومبني خصيصًا.

تمثل مميزات العيادات المتنقلة بالنسبة لمالكي الحيوانات الأليفة قلق أقل لحيواناتهم وكذا خطر انتقال المرض وعدم وجود حيوانات أليفة أخرى مع نفس تكلفة العيادة المستقرة، إن الحاجة إلى حمل حيوان أليف أو وضعه في حاملة لنقله إلى العيادة يمكن أن يكون مرهقاً للحيوان، أثبتت دراسة أجريت عام 2015 ونشرت في مجلة الجمعية الطبية البيطرية الأمريكية أن قراءات ضغط الدم ومعدلات النبض ومعدلات حرارة الجسم زادت بنسبة 11-16٪ عند إجراء تلك القراءات في العيادة مقابل المنزل.

التأثير على الطب البشري
بعض الأطباء البيطريين تابعوا تكوينهم بعد التخرج ودخلوا المجال البحثي وأسهموا في تقدم العديد من المجالات الطبية والبيطرية بما في ذلك علم الصيدلة وعلم الأوبئة، كان الأطباء البيطريون الباحثون أول من عزل الفيروسات الورمية، وأنواع السالمونيلا وأنواع البروسيلا والعديد من العوامل الممرضة الأخرى.

كان الأطباء البيطريون في طليعة الجهود الرامية لقمع الملاريا والحمى الصفراء في الولايات المتحدة، تعرف الأطباء البيطريون على العامل المسبّب لمرض التسمم السجقي وأنتجوا مضاد للتخثر يستخدم لعلاج أمراض القلب البشري وطوّروا تقنيات جراحية للبشر مثل استبدال مفصل الورك وزرع الأعضاء ونقل الأعضاء.

الأخطاء الطبية البيطرية
في الولايات المتحدة حتى النصف الأخير من القرن 20 لم يكن مصطلح خطأ مهني (خطأ طبي بيطري) ينطبق على الأطباء البيطريين (حتى اليوم في بعض الولايات لا يندرج الطب البيطري في قانون الأخطاء المهنية). بما أن قيمة الحيوانات المتعرضة لأخطاء مهنية تزيد مقارنة بالقيمة السوقية العادية فمن المتوقع أن يزيد عدد قضايا الأخطاء المهنية المرفوعة ضد البيطريين. مؤخراً أصبح الطب البيطري مدرج ضمن قائمة أغلب الولايات للأخطاء المهنية.

الخطأ المهني البيطري هو فشل الطبيب البيطري في أداء الخدمة وفقا لمعايير الرعاية الصحية، ويقصد بالمعايير ما سوف يفعله المهنيون الآخرون الذين يقعون أمام حالة مماثلة جغرافيا وضمن مجال التخصص نفسه في ظل الظروف نفسها. على سبيل المثال: إذا أخذت كلبك إلى طبيب بيطري، وكان كلبك قد عضه حيوان آخر وكان مستوى الرعاية يتطلب من الطبيب البيطري إعطاء كلبك لقاحًا معينًا، وأصبح الكلب مريضًا في وقت لاحق أو توفي نتيجة عدم إعطاء اللقاح من قبل البيطري، فسيكون الطبيب البيطري مسؤولا عن جميع الخسائر والأضرار الناتجة ويمكن ملاحقته بذلك.

الخطأ المهني البيطري يحدث في مجموعة متنوعة من الحالات مثل:
 التأخير أو الفشل في تشخيص المرض.
 التوقف عن العلاج بينما يحتاج الحيوان الأليف إلى إستمراريته.
 الحوادث الجراحية أو التخديرية المتعلقة بالعمليات.
 عدم الحصول على «موافقة واضحة» من مالك الحيوان الأليف لإجراء عملية جراحية أو إجراء جراحي، أي عدم الإفصاح لصاحب الحيوان الأليف عن المخاطر المرتبطة بالإجراء الجراحي.
 الفشل في علاج المرض بشكل صحيح بعد إجراء التشخيص الصحيح.
 سوء استخدام الأدوية أو الأجهزة الطبية أو الزروع.

دليل إثبات الخطأ المهني البيطري لمالك الحيوان من أجل استرداد الأضرار التي لحقت بحيوانه من قبل الطبيب البيطري، يجب على المالك إثبات إما:
 واجب الرعاية: يثبت ذلك عادة بإظهار قبول الطبيب البيطري مسؤولية علاج الحيوان.
 الإهمال: الإهمال المهني هو فشل الطبيب البيطري في القيام بشيء ما كان ينبغي القيام به تماشيا مع الممارسات البيطرية الجيدة والمقبولة أو عدم القيام بشيء كان ينبغي عدم القيام به تماشيا مع الممارسات البيطرية الجيدة والمقبولة.
 السبب المباشر: هو مفهوم قانوني يعني أن يكون إهمال الطبيب البيطري تسبب مباشرة في إصابة صاحب الحيوان بالضرر (مثل فقدان الحيوان الأليف).
 الأضرار: ضرر لمالك الحيوان الأليف وبتطلب ذلك دليلا على سوء الممارسة البيطرية عن طريق شهادة خبراء بيطريين، يجب على الطبيب البيطري الخبير أن يشهد على أن الإصابات ربما لم تكن لتحدث إذا تم اتباع ممارسات بيطرية سليمة.

إنتقادات
تساهم المهنة البيطرية في النضوب الوراثي للكلاب، وقد أثار العديد من المعلقين مخاوفهم بشأن دور الأطباء البيطريين في مساعدة التهديدات الصحية، خاصة فيما يتعلق بسلالات الكلاب. وقد توصل كوهاريك أرمان (2007) إلى الاستنتاج التالي على سبيل المثال:

البيطري في الثقافة الشعبية

تلفزيونات الواقع التي عرضت الأطباء البيطريين:
 متدربوا الإستعجالات البيطرية (1998-2002)، وهو عرض أميركي تم تصويره في مستشفى ألاميدا البيطري الشرقي في دنفر، كولورادو.
 أطباء الطوارء البيطريون تم تصويره في مستشفى ألاميدا البيطري الشرقي في دنفر، كولورادو.
 بيطريون مبتدئون (2005)، ويضم الطلاب في جامعة ماسي في نيوزيلندا.
 مدرسة البيطرة الخصوصية (2001)، يتابع الطلاب في كلية الطب البيطري في جامعة ميشيغان في الولايات المتحدة.
 بيطريون في العمل (1997-2002) ، سلسلة بريطانية.
الأعمال الخيالية التي تضم طبيب بيطري كبطل رئيسي تشمل:
 سلسلة جيمس هيريوت من الكتب التي تحتوي على قصص خيالية عن حياته المهنية كطبيب بيطري لحيوانات المزرعة في إنجلترا، والذي تم اقتباسه كمسلسل تلفزيوني بعنوان كل المخلوقات الكبيرة والصغيرة لهيئة الإذاعة البريطانية.
 حيوات توماسينا الثلاثة حول أندرو ماكدوي، طبيب بيطري في إحدى القرى في اسكتلندا.
 سلسلة كتب الأطفال دكتور دوليتل والتي تم تحويلها مرتين إلى أفلام، دكتور دوليتلي (1967) ، ودكتور دولتلي (1998).
 فيلم بيتهوفن، يضم الطبيب البيطري الشرير الدكتور هيرمان فارنيك.

انظر أيضًا
 دواء بيطري
 اليوم العالمي للطب البيطري
 بيطار الخيول

المراجع

أشخاص يعملون مع الحيوانات
أطباء وطبيبات بيطريون
عاملون بمهن صحية
مهن بيطرية
مهن صحية

طبيب بيطري