Criza dezinfectanților diluați din România din anul 2016 caracterizează un moment critic din evoluția sistemului sanitar național, apărut ca urmare a documentării unor neconformități în raport cu normele legale, a parametrilor unor produse dezinfectante achiziționate și folosite în instituțiile medicale din România.

În primăvara lui 2016, presa românească a dezvăluit că în sistemul sanitar erau folosiți pe scară largă dezinfectanți diluați achiziționați de la firma Hexi Pharma, care fusese implicată într-un scandal similar încă din 2006.

Context și preliminarii
După ce unele din victimele incendiului din clubul Colectiv au murit în urma infecțiilor nosocomiale, subiectul a intrat în atenția presei.
Deși incidența lor era raportată ca fiind mică și în scădere, era deja știut că acele raportări erau false, iar rezultatele reale erau oricum artificial mărite prin internări nenecesare ale unor persoane care nu sufereau de afecțiuni ce necesită internarea. Una din principalele cauze acuzate era abuzul de antibiotice.

Cu toate acestea, existau, de ani de zile, și indicii că dezinfectanții folosiți în unele spitale nu se conformează standardelor cerute. Astfel, raportul de activitate al Direcție de Sănătate Publică București consemnează primirea unei adrese din partea Direcției de Sănătate Publică Arad, care arată că s-au găsit neconformități la produsul Polyiodine Scrub produs de firma Hexi Pharma. Thor, un alt produs Hexi Pharma, fusese testat în Franța în laboratoarele firmei concurente Anios, care a constatat o rețetă diferită de cea afișată și o diluare semnificativă, dar informația nu s-a aflat la acel moment. Același dezinfectant, Thor, fusese identificat încă din 2006 ca fiind responsabil pentru infectarea unor nou-născuți într-o maternitate din județul Argeș. Rezultatul a fost o serie de plângeri penale pe numele producătorului Universitar Farma, care de atunci și-a schimbat numele în Hexi Pharma.

Ancheta jurnalistică
Pe fondul investigațiilor despre infecțiile nosocomiale în cazul răniților de la clubul Colectiv, în decembrie 2015, ziaristul Cătălin Tolontan a fost contactat de un fost angajat al firmei Hexi Pharma, care a decis să devină whistleblower și i-a pus la dispoziție documente pe care le sustrăsese din firmă la plecarea de acolo. După ce a coroborat informațiile cu altă sursă din interiorul Hexi Pharma și cu un fost director medical dintr-un spital, și după ce i-a confruntat pe patronul Dan Condrea și pe directoarea Flori Dinu, ziaristul Cătălin Tolontan a publicat rezultatul investigației, împreună cu documentele de fabricație ale producătorului. Ancheta jurnalistică a relevat și că singura verificare ce se făcea asupra dezinfectanților comercializați era făcută de Unilab, o firmă aflată sub același management ca și Hexi Pharma.

Jurnaliștii de investigație au comandat și un test de laborator al unui dezinfectant produs de Hexi Pharma. Testul, efectuat în laboratorul ICECHIM din cadrul Ministerului Educației, a relevat o concentrație cu un ordin de mărime mai mică decât cea specificată.

Urmând traseul banilor, jurnaliștii au remarcat că Hexi Pharma achiziționa substanța activă de la o altă firmă din Cipru având același patron, Dan Condrea, la un preț de șapte ori mai ridicat decât oferta primită din partea unei alte firme. Analizând aceste probe, ei au început să suspecteze o acțiune de spălare de bani, prin intermediul unor persoane care efectuaseră asemenea operațiuni și în trecut, la Petrom Service. Conform jurnaliștilor, banii ajunși astfel în conturile din Cipru erau folosiți pentru mituirea factorilor de decizie din Ministerul Sănătății, Hexi Pharma primind contracte preferențial, participând la licitații cu caiete de sarcini întocmite cu dedicație. O investigație paralelă a EurActiv a relevat că Dan Condrea mai deținea și o firmă de curățenie care cu o lună în urmă obținuse un contract de curățenie la Institutul Oncologic București, cu un caiet de sarcini ce ridică suspiciuni de a fi fost realizat cu dedicație. Ancheta jurnalistică a fost preluată apoi de Rise Project, care a anunțat că 75% din veniturile Hexi Pharma provin de la bugetul de stat al României.

Reacții
La 6 mai 2016 în jur de 500 de oameni au protestat în București, pe fondul unei subfinanțări cronice a sistemului medical dintr-o țară în care mii de specialiști români emigrează anual, iar mita și plățile informale sunt practici endemice în mediul spitalicesc național.

La 8 mai 2016, pe fondul acestui scandal, Ministrul Sănătății, Patriciu Achimaș-Cadariu, a demisionat. Premierul Dacian Cioloș a asigurat interimatul funcției până la numirea succesorului acestuia, Vlad Voiculescu, pe 20 mai 2016.

Ancheta
La câteva zile după publicarea articolelor lui Cătălin Tolontan, primul ministru a declanșat o anchetă a Corpului său de Control în spitale, iar Parchetul General a declanșat și el o anchetă penală. Posibilele fapte de corupție din sistemul medical au atras și atenția Direcției Naționale Anticorupție (DNA), care a făcut schimb de informații cu Parchetul General și despre care există așteptări că va instrumenta un dosar penal amplu.

În seara zilei de 22 mai, patronul firmei Hexi Pharma, Dan Condrea, a murit într-un eveniment rutier, vehiculul pe care el îl conducea intrând într-un copac cu o viteză de circa 160 km/h. Poliția rutieră investighează posibilitățile unui accident, a unei sinucideri sau a unei mâini criminale.
La 20 iulie, procurorii Parchetului General au stabilit că patronul Hexi Pharma s-a sinucis și au dispus clasarea dosarului privind decesul acestuia.
O bună parte din presă a manifestat suspiciuni conform cărora Dan Condrea a fost de fapt ucis.

La 2 iunie 2016, DNA a început, într-adevăr, o urmărire penală pentru spălare de bani și evaziune fiscală, fiind urmărite penal atât persoanele juridice Hexi Pharma, CPS Chemical & Pharmaceutical Solutions Ltd. și Hatom Limited Ltd. (ultimele două fiind firmele cipriote suspectate de a fi offshore-uri în care se ascundea prin tranzacții fictive profitul primei), cât și unii dintre administratorii acestora.

Scandalul infecțiilor nosocomiale
În perioada 2010 - 2015, Ministerul Sănătății a identificat 57.088 infecții nosocomiale în spitale, conform raspunsurilor Ministerului Sănătății transmise Parlamentului la interpelarile a doi deputați.

În timp ce cadrele medicale din România raportează sub 1% infecții nosocomiale, media europeană este de 7%.
Medicii care lucrează în străinătate sunt încurajați să raporteze aceste infecții, în timp ce medicii din România sunt penalizați dacă o fac.

În perioada ianuarie - martie 2016, au fost verificate sute de spitale din România, iar în urma controalelor trei spitale au fost închise și la alte trei s-a suspendat activitatea.

În mai 2016, CSAT a luat o serie de decizii referitoare la scandalul infecțiilor.

Note

Legături externe
 Scandalul Hexi Pharma. FRĂȚIA IOHANNIS - SRI, IPOTEZELE UNUI JURNALIST, 23 mai 2016, Bogdan Tiberiu Iacob, Evenimentul zilei

Scandaluri publice în România
Crize
2016 în România

Criza dezinfectanților diluați (România, 2016)


Ronald M. Hahn () este un scriitor, traducător și autor german de cărți non-ficțiune și science-fiction. O serie de lucrări scrise împreună cu Hans Joachim Alpers au apărut sub pseudonimul comun Daniel Herbst.

Biografie
Încă din copilărie, Ronald M. Hahn a fost interesat de literatura fantastică. El a lucrat inițial ca ucenic de tipograf. Din 1972 până în 1974 a editat seria științifico-fantastică Fischer Orbit (S. Fischer Verlag, Frankfurt/Main); din 1982 până în 1988 a avut aceeași funcție la Ullstein Verlag (Berlin). Începând din 1977 a fost liber-profesionist și a lucrat ca agent literar, traducător (peste 150 de romane și cărți de non-ficțiune), editor de reviste, editor de carte la edituri ca Heyne, Eichborn și Fantasy Productions, jurnalist și autor de romane și povestiri în domeniul science fiction, thriller și aventură. A publicat peste 60 de romane și povestiri, precum și 22 de cărți de non-ficțiune referitoare la cinematografie (începând din 2014). Unele dintre lucrările sale umoristice și satirice au fost publicate în străinătate (Polonia, Cehoslovacia, Republica Cehă, Bulgaria, Ungaria, Brazilia, Olanda, Franța, Italia, SUA și URSS). Ronald M. Hahn este autorul regulat al serialului săptămânal Maddrax, care a fost publicat din 2000 și pentru care a scris 42 de romane până la sfârșitul lui 2013. Din 2002 până în 2011 a redactat revista de literatură SF NOVA, împreună cu Michael K. Iwoleit.

Ronald M. Hahn locuiește în Wuppertal.

Premii
 Premiul Kurd-Laßwitz: în 1981 pentru cea mai bună povestire (Auf dem großen Strom)
 Premiul Kurd Laßwitz: în 1981 premiul special (cu Hans Joachim Alpers, Werner Fuchs și Wolfgang Jeschke) pentru Das Lexikon der Science Fiction Literatur
 Premiul Kurd Laßwitz în 1982 pentru cea mai bună povestire (Ein paar kurze durch die Zensur geschmuggelte Szenen aus den Akten der Freiheit & Abenteuer GmbH)
 Premiul Kurd Laßwitz: în 1983 (cu Hans-Joachim Alpers și Werner Fuchs) pentru Reclams Science Fiction Führer
 Premiul Kurd Laßwitz: în 1986 (cu Hans Joachim Alpers) pentru cea mai bună povestire (Traumjäger)
 Premiul Kurd Laßwitz: în 1997 pentru cea mai bună traducere (John Clute: Science Fiction - Eine illustrierte Enzyklopädie)
 Premiul Deutscher Fantasy: în 2005 (cu Hans Joachim Alpers, Werner Fuchs, Jörg Marten Munsonius și Hermann Urbanek) pentru Lexikon der Fantasy-Literatur

Lucrări
Lucrări din seria Heftroman:
 Geister-Krimi, 1975
 Erbers Grusel Krimi Doppelband, 1976
 Gespenster-Krimi, 1976–1977
 Silber Grusel Krimi, 1980 (povestirea scrisă împreună cu Helmut Wenske a reprezentat baza unui roman de Uwe Anton)
 Die Terranauten (als Conrad C. Steiner)
 Maddrax, 2000–2013

Seria T.N.T. Smith: Jäger der Unsterblichen
 Der Club der Unsterblichen, Blitz, Windeck 1998, ISBN 3-932171-57-8
 Die Stadt unter den Bergen, Blitz, Windeck 1999, ISBN 3-932171-58-6 (von Horst Pukallus)
 Das Kommando Ragnarök Blitz, Windeck 1999, ISBN 3-932171-59-4
 Stahlgewitter Khalkin-Gol, Blitz, Windeck 1999, ISBN 3-932171-65-9 (von Horst Pukallus)
 Die Insel der Unsterblichen, Blitz, Windeck 2000, ISBN 3-932171-66-7
 Der Tempel von Bagdad, Blitz, Windeck 2000, ISBN 3-932171-67-5
 Der Herrscher von Manila, Blitz, Windeck 2001, ISBN 3-932171-53-5
 Die Tänzerin von Kairo, Romantruhe, Kerpen 2008
 Die Sizilien-Affäre, Romantruhe, Kerpen 2008
 Das Labyrinth des Schweigens, Romantruhe, Kerpen 2008
 Der Tag des Götterwinds, Romantruhe, Kerpen 2008
 An der Brücke zu den Sternen, Romantruhe, Kerpen 2008
 Wächter der Erde, Romantruhe, Kerpen 2015 (von Horst Pukallus)

Maddrax
 Dämon aus der Tiefe (Band 7), Zaubermond, Schwelm, 2004
 Welt im Zwielicht (Band 11), Zaubermond, Schwelm, 2006
 Am Tor zur Hölle (Band 13), Zaubermond, Hamburg, 2006
 Der Klon (Band 15), Zaubermond, Hamburg, 2007
 Das Wasser des Lebens (Band 19), Zaubermond, Hamburg, 2008
 Herrin der Schatten (Band 23), Zaubermond, Hamburg, 2009

Raumschiff Promet – Neue Abenteuer
 Psycho Transfer (Band 3), Blitz, Windeck 1999, ISBN 3-932171-32-2
 Im Auftrag des Sternenkaisers (Band 10), Blitz, Windeck 2000, ISBN 3-932171-79-9
 Exilplanet Othan (Band 11), Blitz, Windeck 2000, ISBN 3-89840-101-4

Romane
 Die Flüsterzentrale, Heyne, München 1977, ISBN 3-453-30450-0 (cu Harald Buwert)
 Die Temponauten, Corian, Meitingen 1983, ISBN 3-89048-103-5; Heyne, München 1988, ISBN 3-453-02773-6 (cu Harald Pusch)
 Der rote Gott, Ullstein, Frankfurt am Main/Berlin 1988, ISBN 3-548-21079-1
 Auf der Erde gestrandet Windeck, Blitz 1997, ISBN 3-932171-01-2
 Socialdemokraten auf dem Monde. Eine Weltraum-Clamotte, Heyne, München 1998, ISBN 3-453-13339-0
 Alptraumland, Windeck, Blitz 1999, ISBN 3-932171-15-2 (cu Horst Pukallus)
 Wo keine Sonne scheint, Wuppertal, Nummer Eins 2001, ISBN 3-8311-0994-X - Radolfzell, Unitall 2010 (cu Horst Pukallus)
 Captain Enfick, Temponaut, in: Die Stahlfront-Akten, Radolfzell, Unitall 2011, ISBN 978-3-905937-65-7
 Odyssee der Verlorenen, Köln 2011, Mohlberg, ISBN 978-3-942079-34-1
 Die Saat des Bösen, Radolfzell, Unitall 2012, ISBN 978-3-937355-78-8 (ca Roger Constantin)
 Willkommen in Gnomistan. Computer-Kid im Märchenland, Apex 2017, eBook

Volume de povestiri
 Ein Dutzend H-Bomben Ullstein, Frankfurt/Main, Berlin, Wien 1983, ISBN 3-548-31052-4
 Inmitten der großen Leere Ullstein, Frankfurt/Main, Berlin, Wien 1984, ISBN 3-548-31074-5
 Auf dem großen Strom Bastei Lübbe, Bergisch Gladbach 1986, ISBN 3-404-22088-9
 Die Roboter und wir Ullstein, Frankfurt/Main, Berlin, Wien 1987, ISBN 3-548-31162-8 (ca Isaak Asimuff cu Uwe Anton și Thomas Ziegler)
 Traumjäger, RMH 2013, eBook
 Die Zukunft von gestern, RMH 2013, eBook

Cărți pentru tineret
Weltraumvagabunden (cu Hans Joachim Alpers)
 Das Raumschiff der Kinder Ensslin und Laiblin, Reutlingen 1977, ISBN 3-7709-0387-0
 Planet der Raufbolde Ensslin und Laiblin, Reutlingen 1977, ISBN 3-7709-0388-9
 Wrack aus der Unendlichkeit Ensslin und Laiblin, Reutlingen 1977, ISBN 3-7709-0402-8
 Bei den Nomanden des Weltraums Ensslin und Laiblin, Reutlingen 1977, ISBN 3-7709-0403-6
 Die rätselhafte Schwimminsel Ensslin und Laiblin, Reutlingen 1978, ISBN 3-7709-0408-7
 Der Ring der dreißig Welten Ensslin und Laiblin, Reutlingen 1979, ISBN 3-7709-0437-0

Cărți pentru copii

ca Daniel Herbst, împreună cu Hans J. Alpers
vezi Daniel Herbst

Die Datendetektive
 Jagd auf Killer.Exe Ensslin, Reutlingen 2002, ISBN 978-3-401-45041-4
 Gefährlicher Chat. Ensslin, Reutlingen 2004, ISBN 3-401-02304-7
 SOS per E-Mail. Arena, Würzburg 2004, ISBN 3-401-02302-0

altele
 Goldfieber am Yukon River, 1988
 Steffi jagt Herrn Unbekannt, 1988
 Die Schattenbande, 1990
 Vampire wie du und ich, 1991
 Yukon Annie, 1991
 Nebelgasse Nr. 3, 1993
 Henry jagt den Mondrubin, 1994
 Geheimnis um Haus Finsterwald, 1998

Cărți audio
 Die Datendetektive: Jagd auf Killer.Exe. Daun: Radioropa 2007, ISBN 978-3-86667-649-7
 Die Datendetektive: SOS per E-Mail. Daun: Radioropa 2007, ISBN 3-86667-654-9
 Die Datendetektive: Gefährlicher Chat. Daun: Radioropa 2007, ISBN 3-86667-650-6
 Socialdemokraten auf dem Monde. Köln: Theater Deutzer Freiheit 2009, ISBN 978-3-940392-33-6
 Die Festung des Blutes. Bergisch Gladbach: Lübbe Audio 2009
 Der schlafende König. Bergisch Gladbach: Lübbe Audio 2009
 Sherlock Homes: Die unsichtbare Wand, Remscheid: Winterzeit 2014, ISBN 978-3-943732-48-1
 Im Club der Satanstöchter (als Henry Quinn). Kerpen: Romantruhe Audio 2015, ISBN 978-3-86473-132-7
 Tagebuch des Grauens (als Henry Quinn). Kerpen: Romantruhe Audio 2016, ISBN 978-3-86473-135-8

Ca editor de lucrări

The Magazine of Fantasy and Science Fiction
Publicată integral dea Wilhelm Heyne-Verlag
 Das fröhliche Volk von Methan (Band 64), 1983, ISBN 3-453-30874-3
 Cyrion in Bronze (Band 65), 1983, ISBN 3-453-30897-2
 Im fünften Jahr der Reise (Band 66), 1983, ISBN 3-453-30942-1
 Dinosaurier auf dem Broadway (Band 67), 1983, ISBN 3-453-30967-7
 Mythen der nahen Zukunft (Band 68), 1984, ISBN 3-453-31004-7
 Nacht in den Ruinen (Band 69), 1984, ISBN 3-453-31059-4
 Willkommen in Coventry (Band 70), 1984, ISBN 3-453-31097-7
 Kryogenese (Band 71), 1985, ISBN 3-453-31131-0
 Der Drachenheld (Band 72), 1985, ISBN 3-453-31182-5
 Der Zeitseher (Band 73), 1986, ISBN 3-453-31244-9
 Der Schatten des Sternenlichts (Band 74), 1986, ISBN 3-453-31311-9
 Sphärenklänge (Band 75), 1987, ISBN 3-453-31387-9
 Die Wildnis einer großen Stadt (Band 76), 1987, ISBN 3-453-00468-X
 Reisegefährten (Band 77), 1988, ISBN 3-453-01018-3
 Volksrepublik Disneyland (Band 78), 1988, ISBN 3-453-02788-4
 Rückkehr von der Regenbogenbrücke (Band 79), 1989, ISBN 3-453-03163-6
 In Video Veritas (Band 80), 1989, ISBN 3-453-03492-9
 Die Lärmverschwörung (Band 81), 1990, ISBN 3-453-03937-8
 Mr. Corrigans Homunculi (Band 82), 1990, ISBN 3-453-04321-9
 Der Wassermann (Band 83), 1991, ISBN 3-453-04495-9
 Der magische Helm (Band 84), 1991, ISBN 3-453-05022-3
 Hüter der Zeit (Band 85), 1992, ISBN 3-453-05402-4
 Cyberella (Band 86), 1992, ISBN 3-453-05855-0
 Ebenbilder (Band 87), 1993, ISBN 3-453-06231-0
 Johnnys Inferno (Band 88), 1993, ISBN 3-453-06620-0
 Invasoren (Band 89), 1994, ISBN 3-453-07279-0
 Der letzte Mars-Trip (Band 90), 1994, ISBN 3-453-07781-4
 Ein neuer Mensch (Band 91), 1995, ISBN 3-453-07990-6
 Ansleys Dämonen (Band 92), 1995, ISBN 3-453-08587-6
 Die Untiefen der Sirenen (Band 93), 1996, ISBN 3-453-09469-7
 Die Halle der neuen Gesichter (Band 94), 1996, ISBN 3-453-10949-X
 Der dreifache Absturz des Jeremy Baker (Band 95), 1997, ISBN 3-453-11921-5
 Der Lincoln-Zug (Band 96), 1997, ISBN 3-453-12673-4
 Der Dunkelstern (Band 97), 1998, ISBN 3-453-13331-5
 Der Tod im Land der Blumen (Band 98), 1998, ISBN 3-453-14009-5
 Werwolf im Schafspelz (Band 99), 1999, ISBN 3-453-14985-8
 Die Marsprinzessin (Band 100), 1999, ISBN 3-453-15663-3
 Die Roosevelt-Depeschen (Band 101), 2000, ISBN 3-453-16200-5

Nova
 Nova 1, 2002 (cu Michael K. Iwoleit și Helmut W. Mommers)
 Nova 2, 2003 (cu Michael K. Iwoleit și Helmut W. Mommers)
 Nova 3, 2003 (cu Michael K. Iwoleit și Helmut W. Mommers)
 Nova 4, 2003 (cu Michael K. Iwoleit și Helmut W. Mommers)
 Nova 5, 2004 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 6, 2004 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 7, 2005 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 8, 2005 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 9, 2006 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 10, 2006 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 11, 2007 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 12, 2007 (cu Michael K. Iwoleit și Olaf G. Hilscher)
 Nova 13, 2008 (cu Michael K. Iwoleit și Frank Hebben)
 Nova 14, 2008 (cu Michael K. Iwoleit și Frank Hebben)
 Nova 15, 2009 (cu Michael K. Iwoleit și Frank Hebben)
 Nova 16, 2010 (cu Michael K. Iwoleit și Frank Hebben)
 Nova 17, 2010 (cu Michael K. Iwoleit și Frank Hebben)
 Nova 18, 2011 (cu Frank Hebben, Olaf G. Hilscher și Michael K. Iwoleit)

Antologii
 Science Fiction aus Deutschland, 1974, ISBN 3-436-01987-9 (cu Hans J. Alpers)
 Zukunftsgeschichten?, 1976, ISBN 3-88142-169-6
 Die Tage sind gezählt, 1980, ISBN 3-453-30614-7
 Gemischte Gefühle, 1980, ISBN 3-8118-3527-0
 Titan 17, 1981, ISBN 3-453-30776-3 (cu Wolfgang Jeschke)
 Welten der Wahrscheinlichkeiten, 1983, ISBN 3-548-31061-3
 Piloten durch Zeit und Raum, 1983, ISBN 3-7709-0527-X
 Visionen von Morgen, 1985, ISBN 3-548-31096-6
 13 Science Fiction Stories, 1985, ISBN 978-3-15-008079-5 (cu Hans J. Alpers și Werner Fuchs)
 Unexplored Territories. 2005, ISBN 3-8334-2741-8 (cu Olaf G. Hilscher și Michael K. Iwoleit)

Literatură de non-ficțiune
 Dokumentation der Science Fiction ab 1926 in Wort und Bild, 1978 (cu Werner Fuchs și Joachim Alpers)
 Lexikon der Science Fiction Literatur, 2 Bde., Heyne, München 1980, ISBN 3-453-01063-9 / ISBN 3-453-01064-7 (cu Hans Joachim Alpers, Werner Fuchs și Wolfgang Jeschke)
 Reclams Science Fiction Führer, Reclam, Stuttgart 1982, ISBN 3-15-010312-6 (cu Hans Joachim Alpers și Werner Fuchs)
 Mit Volker Jansen: Lexikon des Science-Fiction-Films. 720 Filme von 1902 bis 1983, München (Heyne) 1983. ISBN 3-453-01901-6
 Lexikon der Science Fiction Literatur erweiterte und aktualisierte Neuausgabe in einem Band. Heyne, München 1988 + 1990, ISBN 3-453-02453-2 (cu Hans Joachim Alpers, Werner Fuchs, Wolfgang Jeschke)
 Lexikon des Horrorfilms, Bastei-Lübbe, Bergisch Gladbach 1985, ISBN 3-404-28130-6 (cu Volker Jansen)
 Lexikon des Fantasy-Films. 650 Filme von 1900–1986 Heyne, München 1986, ISBN 3-453-02273-4 (cu Volker Jansen, Norbert Stresau)
 Charlie Chaplin, 1987 (cu Volker Jansen)
 Lexikon des Science-Fiction-Films. 1000 Filme von 1902–1987 Heyne, München 1990, ISBN 3-453-00731-X (cu Volker Jansen)
 Das Heyne-Lexikon des Science-Fiction-Films. 1500 Filme von 1902 bis heute Heyne, München 1994 (Heyne Filmbibliothek), ISBN 3-453-06318-X (cu Volker Jansen)
 Die Star-Trek-Filme. Heyne, München 1993 (Heyne Filmbibliothek, Bd. 189), ISBN 3-453-06552-2
 Die 100 besten erotischen Filme, 1993 (ca Armand Dupont)
 Lexikon des erotischen Films, 1993
 Donald Duck. Ein Leben in Entenhausen Tilsner, München 1994, ISBN 3-910079-55-5 (cu Uwe Anton)
 Das Heyne-Lexikon des erotischen Films. Über 1600 Filme von 1933 bis heute Heyne, München 1995 (Heyne Filmbibliothek, Bd. 224), ISBN 3-453-09010-1
 Star Trek Enzyklopädie. Film, TV und Video Heyne, München 1995, ISBN 3-453-09070-5 (cu Uwe Anton)
 Lexikon des Science Fiction Films. 2000 Filme von 1902 bis heute, 2 Bände, Heyne, München 1997 (Heyne Filmbibliothek, Bd. 32), ISBN 3-453-11860-X (cu Volker Jansen)
 Kultfilme. Die 100 besten Kultfilme, von "Metropolis" bis "Fargo" Heyne, München 1998 (Heyne Filmbibliothek, Bd. 73), ISBN 3-453-86073-X (cu Volker Jansen)
 Lexikon der Horrorliteratur Fantasy Productions, Erkrath 1999, ISBN 3-89064-556-9 (cu Hans Joachim Alpers și Werner Fuchs)
 Alfred Hitchcock. Der Meister der Angst. Droemer Knaur, München 1999, ISBN 3-426-77455-0 (cu Rolf Giesen)
 Heyne Filmlexikon. 10 000 Filme aus 100 Jahren Filmgeschichte 2 Bde. Heyne, München 1999 (Heyne Filmbibliothek, Bd. 271), ISBN 3-453-15747-8 (cu Lothar R. Just și Georg Seeßlen)
 Imperium Rhodanum, Books on Demand 2001, ISBN 3-8311-0992-3 (cu Horst Pukallus)
 Das neue Lexikon des Fantasy-Films Lexikon-Imprint, Berlin 2001, ISBN 3-89602-281-4 (cu Rolf Giesen)
 Die schlechtesten Filme aller Zeiten. Eine Reise durch die größten Peinlichkeiten der Kinogeschichte Lexikon-Imprint, Berlin 2002, ISBN 3-89602-514-7 (cu Rolf Giesen)
 Lexikon der Fantasy-Literatur Fantasy Productions, Erkrath 2005, ISBN 3-89064-566-6 (cu Hans Joachim Alpers și Werner Fuchs)
 Unterbarmer Blagen. Aufgewachsen zwischen Rudi Schuricke und Elvis, Wuppertal 2014, ISBN 978-3-00-045506-3 (cu Monika Arnold, Horst Hinrichs, Erhard Knorr și F.P. Gunnar Kohleick)
 Lass dir ma' die Haare schneiden. Erinnerungen aus den 50er und 60er Jahren, Wuppertal 2016, ISBN 978-3-939843-68-9 (cu Horst Hinrichs, Friedhelm Hüppop, Erhard Knorr, F.P. Gunnar Kohleick, Uwe Rotter, Wolfgang Pohlmann, Horst Pukallus)
 Die wilden Sechziger. Als der Beat ins Tal kam, Wuppertal 2017, ISBN 978-3-939843-86-3 (cu Volker Lieb)

Note

Bibliografie
 Werner Schuder (Hrsg.): Hahn, Ronald M. In: Kürschners Deutscher Literatur-Kalender 1984. 59. Jahrgang. Walter de Gruyter, Berlin und New York 1984, ISBN 3-11-009677-3, , S. 421–422
 Meike Pfeiffer: Hahn, Ronald M.. In: Lexikon der Science Fiction-Literatur seit 1900. Mit einem Blick auf Osteuropa, herausgegeben von Christoph F. Lorenz, Peter Lang, Frankfurt/Main 2016, ISBN 978-3-63167-236-5, S. 337–344.

Legături externe

  (lucrări publicate sub pseudonimul comun Daniel Herbst)

 Interview mit Ronald M. Hahn (2000)

Nașteri în 1948
Scriitori germani din secolul al XX-lea
Scriitori germani din secolul al XXI-lea
Literatură germană
Publiciști germani
Traducători germani
Scriitori germani de literatură științifico-fantastică

Ronald M. Hahn


Les  sont des récompenses musicales créées en 2003 décernées chaque année au Togo afin d'honorer les acteurs et actrices de la filière musicale togolaise. C'est la plus grande cérémonie de distinction des artistes du pays.

Histoire
Les  sont créés par Radio Zéphyr en . Initialement, le prix s'appelait « Togo Hip Hop Awards » (THHA). En 2012 il prend le nom de  pour prendre en compte la diversité des tendances qui s'expriment dans la musique togolaise.

Les artistes sont récompensés dans treize catégories, parmi lesquelles le tube de l'année, la meilleure chanson rap, la meilleure chanson de musique moderne d'inspiration traditionnelle, la meilleure chanson RnB, la meilleure chanson gospel, la découverte hip hop, la meilleure chanson cool catché et le meilleur groupe cool catché.

De nouvelles catégories ont été ajoutées en 2019, dont celles de meilleur artiste masculin de l'année, de meilleur artiste féminin de l'année, chanson urbaine de l'année, meilleur artiste gospel de l'année, et meilleure vidéo de l'année.

Éditions

La  se tient le  à l'institut français du Togo. Elle voit l'introduction de la catégorie « meilleure performance live », primée d'un million de francs CFA par l'Institut français, et se déroule sous le thème « La participation active de l'artiste dans la sensibilisation contre la Covid-19 », avec des catégories dédiées.

Récompenses :
 Meilleur clip vidéo de l'année : Lauraa
 Meilleur artiste de la diaspora : Phenix Family
 Artiste révélation de l'année : J-Gado
 Meilleur collaboration de l'année : Juliano
 Meilleur beatmaker de l'année : Tha Vicious
 Meilleur artiste d'inspiration traditionnelle : Marco le Disciple
 Meilleur chanson hip-hop de l'année : Pikaluz
 Meilleur réalisateur de l'année : J-Breezy de Kabash
 Meilleur artiste gospel : Precious
 Meilleur artiste messager parolier : Mesko
 Meilleur artiste masculin de l'année : Santrinos Raphaël
 Meilleur chanson covid : Maxfire
 Meilleur artiste engagé covid : Kaporal Wizdom
 Meilleure performance live : Charl'Ozzo
 Artiste féminin de l'année : Noirevelours
 Meilleur chanson lover : Santrinos Raphaël feat Zeynab
 Tube de l'année : Hustler de Juliano
 Découverte de l'année : Daoud

La  se tient le  à l'hôtel 2 Février à Lomé. Santrinos Raphaël est l'artiste le plus primés, avec quatre prix : Meilleur artiste masculin de l'année, Meilleur album, Meilleur artiste de la chanson influent du web en 2021, Meilleur chanson la plus écoutée et regardée en ligne en 2021.

Récompenses :
 Meilleur album : Coup de cœur de Santrinos Raphaël
 Meilleure collaboration : So Bless Feat Sethlo de Shad
 Meilleur beatmaker : I'Drums
 Meilleure chanson lover : Aimer encore de Kiko Golden Boy
 Meilleur artiste gospel : El God
 Meilleure chanson d'inspiration traditionnelle : Netse de Kossi Ape'son
 Meilleur réalisateur : J-Breezy Kabash Business Production
 Meilleur vidéo clip : Pourquoi tu mens feat Linos de Vika Officiel
 Meilleure chanson hip hop : Winner d'El miliaro
 Meilleure musique urbaine : Kokoloko de R-Venio
 Meilleur artiste de la diaspora : Peter Solo
 Meilleure révélation de l'année : Emorej pour Prayer feat Juliano
 Meilleure performance live : Lord Carlos
 Meilleur artiste masculin : Santrinos Raphaël
 Meilleur artiste féminin : Senzaa
 Chanson la plus écoutée et la plus regardée en ligne : Maladie d'amour de Santrinos Raphaël
 Meilleur artiste influent du web : Santrinos Raphaël
 Découverte artiste de l'année : Sly Feel
 Découverte DJ de l'année : Dj Vans
 Découverte danse : Flash Joy
 Tube de l'année : So Bless Feat Sethlo de Shad

Références

Voir aussi

Articles connexes
 All Africa Music Awards
 Musique du Togo

Distinction fondée en 2003
Récompense musicale au Togo

All Music Awards


Un  basurero  o recolector de desechos  (en algunos países, también barrendero) es una persona empleada por la autoridad municipal o una empresa privada para recoger la basura, e incluso llevarla a su punto de re procesamiento (un vertedero, una incineradora o Centro de Reciclaje).

Condiciones de trabajo
Los recolectores de basura están constantemente expuestos al tráfico por carretera y, por tanto, a usuarios de la carretera. En algunos países (Francia o España por ejemplo), la legislación obliga a los Basureros a llevar un chaleco de alta visibilidad y un equipamiento con bandas reflectantes.

Para evitar el contacto con los propios residuos, el uso de guantes es común, incluso con carácter obligatorio de acuerdo con cada país. En materia de residuos, incluso los recolectores de basura están obligados a llevar cargas pesadas, aunque con la aparición de los contenedores de basura con ruedas se ha simplificado considerablemente el trabajo de estas personas. Dependiendo del lugar, la recogida se puede hacer por la mañana, por la tarde o durante la noche.
El trabajo se fundó el año  1883.

Calificación
No se requiere calificación específica. Sin embargo, es mejor estar en buena forma física.

Véase también
 barrendero
 gestión de residuos
 residuo (desechos)

Enlaces externos
 (en francés)Ripper en Enviro2B.
 (en francés)negocio hojas en Kelformation lugar.

Residuos
Limpieza
Ocupaciones

de:Müllabfuhr#Beruf

Basurero


Los Chuj son un pueblo maya ubicado en los países de Guatemala y México. Su lengua indígena es también llamada chuj y pertenece a la familia Q'anjobalan-Chujean de las lenguas mayas. En Guatemala, la mayoría de las personas de la etnia chuj viven en el departamento de Huehuetenango, en los municipios de San Mateo Ixtatán, San Sebastián Coatán y Nentón.

Historia
La etnia chuj existió desde el período posclásico en donde empezaron a desarrollarse y sobrepoblarse. Existen muchos relatos sobre cual fue el verdadero origen de este pueblo; según dicen que los primeros pobladores chuj fueron personas procedentes de cuatro grupos distintos que fueron los tzapaluta, que actualmente habitan México; los pobladores que habitan en el municipio de San Mateo Ixtatán, que eran parte de los tzapaluta; los pobladores que actualmente viven en el municipio de San Sebastián Coatán, y los actuales pobladores que viven en el municipio de Santa Eulalia. Los chujes tomaron tierras del departamento de Huehuetenango, y se establecieron en el municipio de San Mateo Ixtatán. En ese municipio existe una zona arqueológica en donde se establecieron en el período clásico mesoamericano. Durante la época del conflicto armado interno, los pobladores tuvieron que marcharse del país y vivir en México para proteger su vida, y fue así como se poblaron también en ese país.

Tradiciones
La cultura del pueblo chuj es rica y amplia en tradiciones, arqueología e idioma. En los primeros días de noviembre, los chujes tienen una ceremonia que fue originada por Maxtol, que es una autoridad que encarna todos los cambios y también todas las cosas de este pueblo. En el día de los muertos es una figura, que dirige actividades recordando que para ellos es un día que recuerda un paso más por la vida, que sobrellevará a la muerte y transcurrirá su ciclo más allá de nuestra comprensión.

Religión
Las personas de la etnia chuj están centrados en la fe cristiana, pero no pierden del todo su influencia maya; a lo que se refiere, es que siguen la influencia de cada religión como por ejemplo, en la fe cristiana, adoran a santos como Cristo de Esquipulas, y en la influencia maya, creen en nahuales y hacen pactos con el guardián de los cerros.

Además, su patrono es el cristo negro de Esquipulas, los chuj le pedían durante las noches que les ayude con sus cultivos para que crecieran como ellos querían que crecieran. Los pactos con el guardián de los cerros se hacían en las noches para que este proteja su hogar.

El rito del Cajonado
La tradición que sustenta el cajonado se mantiene a través de prácticas: un rito complejo que
atraviesa el plano humano y el divino. El respeto al objeto es la forma de transmitir la veneración a lo que este representa frente a la condición humana. El Alcalde rezador y su esposa (la
Alcaldesa rezadora) son quienes sustentan la responsabilidad del rito, esto, compartido con las
otras instituciones ya mencionadas (Maxtoles, Pixcales, Ajlesal y Ajchum):
En esa época, siempre respetabas, te arrodillabas en la entrada, te persignabas, orabas y
luego procedes a tus actividades. El alcalde rezador y la alcaldesa rezadora, son los
máximos cuidadores, cumplen con la abstinencia sexual (…) las jovencitas o púberes
eran las que se encargaban de cuidarle y estaban a su servicio. Sólo les daban sal por el
servicio, tanto para el primero y segundo alcalde rezador con las respectivas rezadoras,
dos primeros alcaldes, dos segundos alcaldes, o sea que son cuatro rezadores y cuatro
rezadoras, se turnan por pareja con su respectiva rezadora para sus actividades.

Nahual : es el Espíritu o la Energía, la fuerza que anima los diferentes días del calendario Tzolkin ; usualmente está relacionado con un animal regente, con el espíritu del animal que rige cada día.

Cultura y costumbres
La cultura del pueblo chuj es rica y amplia en tradiciones, arqueología e idioma. En los primeros días de noviembre, los chujes tienen una ceremonia que fue originada por Maxtol, que es una autoridad que encarna todos los cambios y también todas las características de este pueblo. En el día de los muertos es una figura principal, que dirige las actividades recordando que para ellos es un día que recuerda un paso más por la vida, que sobrellevará a la muerte y transcurrirá su ciclo más allá de nuestra comprensión.

Economía
La principal actividad económica es la agricultura

Artesanía
Los chujes han sido reconocidos desde la época colonial por su gran habilidad para combinar colores y hacer artesanías originales. Una de las artesanías más famosas es el güipil, que se extiende hasta la cintura y cubre en forma de media luna los brazos de las mujeres. Además de eso, existen otras actividades artesanales que tienen igual relevancia y progreso para su economía como la cerería, la cerámica vidriada y la jarcia, en donde realizan diferentes útiles como jarros de barro, comales, etc. También realizan trabajos de hilos de maguey y elaboran elementos como bolsas, morrales y redes.

Agricultura
La mayoría de las personas de la etnia chuj, han utilizado la agricultura como una actividad económica prioritaria. Desde hace mucho tiempo, la agricultura ha sido el medio económico más importante hasta el día de hoy. Las cosechas que más producían son los granos básicos como;
 maíz;
 frijol;
 arroz;
 manzanillo.

Otras actividades
Hace más de 1000 años, en el Periodo Clásico, los pobladores se encargaron de explotar las minas de sal que se encuentran en el municipio de San Mateo Ixtatán. También existen otras actividades de importancia como el pastoreo de ovejas.

Población
Alrededor de 70 000 personas pertenecen al grupo étnico chuj. Cuando se llega a esta región lo que sobresale inmediatamente son los colores y la transformación arquitectónica de sus viviendas. Las mujeres chuj son las indígenas que menos acceso a la educación han tenido en Guatemala ya que solo el 12,5 % sabe leer y escribir.

Referencias

Etnias de Guatemala
Etnias de México
Pueblos mayenses

Chuj (etnia)


Yee Hon Wing, dit William Yee, né à Zhongshan le , est un homme politique fidjien.

Biographie
Né en République de Chine, il grandit dans la colonie britannique des îles Fidji, où ses parents s'installent quand il est encore enfant. Il est éduqué dans une école catholique de Suva puis étudie l'ingénierie à l'université d'Auckland en Nouvelle-Zélande ; il en fait sa profession à son retour aux Fidji. Il est naturalisé britannique en 1957, faisant de lui un citoyen de la colonie.

Aux élections de 1966, il est élu au Conseil législatif des Fidji comme député de Suva, la capitale, avec l'étiquette du parti de l'Alliance (conservateur) et comme représentant des « électeurs généraux », c'est-à-dire des citoyens d'appartenance ethnique autre qu'autochtone ou indienne. Les Fidji accèdent à l'indépendance en 1970, et William Yee est réélu député de Suva aux élections de 1972 puis aux deux scrutins de 1977. En 1975 il est le fondateur et président inaugural de la Société chinoise d'Éducation, ayant la responsabilité de l'école primaire Yat Sen, école chinoise des Fidji qui devient alors multiethnique à la demande du gouvernement. En 1985, il obtient du gouvernement d'y joindre une école d'enseignement secondaire, dont la création est financée en partie par le gouvernement fidjien, en partie par la République populaire de Chine et en partie par des dons de la communauté chinoise des Fidji. L'école est multiethnique dès sa fondation, quelque 35 % de ses premiers élèves étant d'ascendance chinoise.

Il quitte la vie politique en 1982 mais, à l'instar de la plupart des représentants de la communauté chinoise, se montre favorable au gouvernement ethno-nationaliste autochtone issu du coup d'État de 1987, qui se concilie les minorités d'ascendance chinoise et européenne tout en ciblant la population d'origine indienne. En 1996, le président Ratu Sir Penaia Ganilau le fait sénateur sur proposition du Premier ministre Sitiveni Rabuka, l'auteur du coup d'État. Il perd son siège de sénateur lorsque la majorité parlementaire de Sitiveni Rabuka perd les élections de 1999 avec le rétablissement de la démocratie.

Références

Personnalité politique fidjienne
Naissance en juillet 1928
Étudiant de l'université d'Auckland
Ingénieur fidjien
Ingénieur chinois du XXe siècle
Ingénieur britannique du XXe siècle

William Yee


Ryongnamsan Television (Coreano: 룡남산텔레비죤) é um canal de televisão estatal da Coreia do Norte.

História
O canal iniciou suas transmissões no dia 1 de abril de 1971 (outras fontes indicam que o canal teria iniciado suas transmissões no dia 15 de abril do mesmo ano, no 59° aniversário de Kim Il-Sung). Inicialmente, o canal transmitia na cidade de Pyongyang. No dia 10 de outubro de 1991, o canal passou a transmitir em cores.

No dia 1 de fevereiro de 1997 (outras fontes indicam 16 de fevereiro), o canal foi renomeado para Televisão Educativa e Cultural da Coreia (Coreano: 조선교육문화텔레비죤). O canal se transmitia no canal 9, de segunda a sexta das 17:00 até as 22:00, exceto nos finais de semana, onde o canal se transmitia das 12:00 até as 22:00. Durante os anos 90, se realizaram transmissões de caráter experimental através da frequência do canal 8, usando um só transmissor ajustado ao formato NTSC. O propósito dessas transmissões eram de difundir a cultura norte-coreana aos telespectadores sul-coreanos.

No dia 5 de setembro de 2012, o canal passou a receber a sua nomenclatura atual.

Programação
A programação do canal consiste em programas educativos, além de transmitir filmes em inglês, russo e chinês. O canal inicialmente transmitia as segundas, quartas e sextas das 19:00 às 22:00, mas a partir de 2019, o canal passa a transmitir de segunda à sexta, das 18:00 às 22:00, conforme guia de programação.

Referências

Canais de televisão da Coreia do Norte

Ryongnamsan TV


حمل اسم  مارغريت  عدة نساء من عائلة هابسبورغ :

 مارغريت هابسبورغ (1346-1366) ، ابنة ألبرشت الثاني هابسبورغ ، والزوجة الأولى ماينهارد الثالث كونت غوريتسيا ثم يوهان هاينريش مارغريف مورافيا.
 مارغريت هابسبورغ (1395-1447) ، ابنة ألبرشت الرابع من هابسبورغ زوجة هنري السادس عشر من بافاريا.
 مارغريت هابسبورغ ، ابنة ماكسيمليان الأول ، والزوجة الأولى الأمير خوان تراستامارا ثم فيليبير الثاني.
 مارغريت هابسبورغ، الابنة الإمبراطور شارلكان ، تزوجت أولا من ألساندرو دي ميديشي ثم أوتافيو فارنيزي.
 مارغريت هابسبورغ (1536-1567) ، ابنة فرديناند الأول ، راهبة.
 مارغريت هابسبورغ (1567-1633) ، ابنة ماكسيمليان الثاني ، راهبة.
 مارغريت هابسبورغ، (1584-1611)، ابنة كارل الثاني، أرشيدوق النمسا، تزوجت من فيليب الثالث ملك إسبانيا.
 مارغيريتا تيريزا هابسبورغ (1651-1673) ، ابنة ملك أسبانيا فيليب الرابع ، والزوجة الأولى الإمبراطور ليوبولد الأول.
  ماري مارغريت من هابسبورغ  (1690-1691) ، ابنة ليوبولد الأول.

مارغريت هابسبورغ (توضيح)


Die katholische Kapelle St. Vinzenz am Thy ist ein denkmalgeschütztes Kirchengebäude am Thy in Wallen, einem Ortsteil von Meschede im Hochsauerlandkreis (Nordrhein-Westfalen).

Geschichte und Architektur
Der schlichte, verputzte Saalbau mit einem eingezogenen Chor im Fünfachtelschluss wurde 1647 errichtet. Er ist mit einem Dachreiter bekrönt. Bemerkenswert sind einige qualitätsvolle Holzskulpturen. Die Figur des Heiligen Bischofs stammt wohl aus der Zeit um 1300, Die Anna selbdritt von der Mitte des 14. Jahrhunderts. Der Johanneskopf wurde um 1600 und die hl. Agatha in der zweiten Hälfte des 17. Jahrhunderts geschnitzt.

Literatur
 Georg Dehio (Begr.), Ursula Quednau (Bearb.): Nordrhein-Westfalen, Bd. 2: Westfalen (Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler). Deutscher Kunstverlag, Berlin/München 2011, ISBN 978-3-422-03114-2.

Vinzenzkirche
Kirchengebäude in Meschede
Baudenkmal in Meschede
Erbaut in den 1640er Jahren

St. Vinzenz am Thy


Yeni Ahit veya Yeni Antlaşma (arkaik tabirle "Ahd-i Cedid"), Kitab-ı Mukaddes'in Eski Ahit'in ardından gelen ve Grekçe kaleme alınmış olan ikinci kısmına Hristiyanların verdiği isimdir. İnançlı Yahudilerce "Yeni Ahit" kabul edilmez. Hristiyanlarca kutsal kabul edilen 27 kitapçıktan oluşan bir kitap bütünüdür.

Kutsal Kitap'ın bu ikinci kısmı değişik kavramlarla anılmaktadır:

Kavramlar ve anlamları

Hristiyanlıkta

1. Türkçe: Ahd-i Cedid, Yeni Ahit, Yeni Antlaşma

2. Latinceden etkilenmiş olan dillerde: New Testament (İngilizce), Neues Testament (Almanca), Nuveau Testament (Fransızca), Nuovo Testamento (İtalyanca)

Testament ve Ahit / Antlaşma

Bu kavramlar 2. Korintoslular 3:14'te bulunan Yunanca bir ifadenin karşılığıdır.

•"Fakat onların fikirleri körleşti; çünkü Mesihte iptal olunduğu onlara keşfolunmıyarak, aynı peçe eski ahdin okunmasında bugünkü güne dek duruyor." (2. Korintoslular 3:14; Kitabı Mukaddes, 2004)

•"İsrailoğulları'nın zihinleri körelmişti. Bugün bile Eski Antlaşma okunurken zihinleri aynı peçeyle örtülü kalıyor. Çünkü bu peçe ancak Mesih aracılığıyla kalkar." (2. Korintoslular 3:14; Kutsal Kitap, 2001)

•"But their minds were blinded: for until this day remaineth the same vail untaken away in the reading of the old testament; which vail is done away in Christ." (2. Korintoslular 3:14; King James Version, 1769)

•"Aber ihr Sinn wurde verstockt. Denn bis zum heutigen Tag liegt diese Decke über der Verlesung des alten Testaments und wird nicht aufgedeckt, weil sie nur in Christus beseitigt wird." (2. Korintoslular 3:14; Luther tercümesi, 1975)

2. Korintoslular 3:14'teki Yunanca ifade diathḗkédir.

M.S. 200 civarında İlk olarak Tertullianus Yunanca diathḗké Latince testamentum ile çevirdi. Bugün Avrupa'daki dillerde kullanılan "Testament" kavramı Latince testamentum (=vasiyetname) ve Yunanca διαϑήκης (diathḗké) sözcüğünün hatalı bir tercümesidir.

Latince testamentum sözçüğünün anlamı Essays in Biblical Greek eserinde şunu okuyabiliriz: "Umumi Latincenin filolojisi tanınmadığı için eskiden ... 'testamentum' kelimesinin "Testament" [vasiyetname] ya da "son istek" anlamına geldiği düşünüldü; halbuki yalnız "ahit" anlamına gelir."

2. Korintoslular 3:14'teki diathḗké sözcüğü aslında "ahit" ya da "antlaşma" demektir.

Temel bir eser olan Theologische Realenzyklopädie 2. Korintoslular 3:14 hakkında eski diathḗké'''de okumak gelecek ayette belirtildiği gibi Musa'yı okumakla bir olduğunu yazar. Devamen, eski diathḗké Musa'nın kanununu, olsa olsa Pentatök'ü (Musa'nın beş kitabı) kastettiğini anlatır.

Yunanca diathḗké sözcüğü kesinlikle İbranicede yazılan 39 (Başlangıç'tan Malaki'ye kadar) yazılarını kastetmez. Pavlus 2. Korintoslular 3:14'teki sözlerle bu 39 kitapların küçük bir kısmına değinir. O, Musa'dan Pentatök içinde kaydedilen Kanun Ahdinden (Kanun Antlaşmasından) söz etti. Kanun Ahdi Sina Dağında Tanrı ile İsrailoğulları arasında yapılan bir antlaşmadır. Tanrı'nın bu ahitte dile getirdiği iradesi havra (Yunanca: synagōgē) ibadetlerinde okundu. Pavlus, Eski Ahdin İsa aracılığıyla gerçekleştirilip böylece inananların zihinlerinden simgesel bir peçe kaldırıldığını açıkladı. Bu, diathḗkénin asıl anlamıyla uyum içindedir.

Hristiyanlık-Yahudilik karşıtlığında, ahit kelimesinden önce kullanılan eski; niteliği eskimiş, iptal edilmiş ve geçerli olmayan olarak yorumlandı. Bu yorum Yahudiliğin değerden düşürülmesine hizmet etti. Fakat İsa Mesih ve takipçileri Kutsal Kitabın bir kısmının güncelliğini kaybettiğini ya da eski olduğunu ima etmektense, bu kayıtlardan "Kutsal Yazılar" olarak söz ettiler (Matta 21:42; Romalılar 1:2). Onlar o zamanki Yahudilik gibi aynı ya da benzeyen kavramlar kullandılar.

O nedenle, Eski Ahitten ya da Eski Antlaşmadan İbranice Kutsal Yazılar ya da İbranice Kutsal Kitap olarak söz etmek daha uygundur; çünkü Kutsal Kitabın bu kısmının büyük bir bölümü orijinal İbranice yazılmıştır. Benzer şekilde Yeni Ahit ya da Yeni Antlaşma denilen kısımdan da Yunanca Kutsal Yazılar (İncil) ya da Yunanca Kutsal Kitap olarak söz etmek daha uygundur; çünkü Kutsal Kitabın bu kısmını yazmak üzere Yunanca kullanıldı.

İslamiyette

Yeni Ahit, müslümanların İncil olarak adlandırdıkları kitabı içinde barındırır. İncil adı Yunanca euaggélion kelimesinden türemiştir ve "iyi haber" anlamına gelir. İsa'nın hayatını anlatan dört rapor (Matta, Markos, Luka ve Yuhanna) için kullanılır. Fakat Türk kültüründe İncil adı daha geniş bir anlamda Yunancada yazılmış olan tüm 27 kitabı da (Yunanca Kutsal Yazılar) kasteder.

Müslümanların kutsal kitabı Kur'an şöyle yazıyor:

"O peygamberlerin izleri üzerinde Meryem oğlu Îsâ'yı, kendisinden önceki Tevrat'ı tasdik edici olarak gönderdik. Ona; kendisinden önceki Tevrat'ın tasdikçisi ve müttakilere bir hidayet ve öğüt olmak üzere içinde hidayet ve aydınlık bulunan İncil'i verdik. İncil sahipleri, Allah'ın onda indirdiği ile hükmetsinler!" (5.Mâide Sûresi 46. ve 47. ayetleri)

İslamiyette İncil hakkında başlıca dört görüş vardır:

- İncil'in değiştirildiğine dair ne Kur'an'da ne hadislerde açık bir ifade vardır.

- Bugünkü İnciller İsa Mesih'e verilen İncil'in aynısı değildir.

- İncil bir bütün olarak tamamen değiştirilmemiş olsa bile 'ilk günah', 'İsa'nın tanrılığı', 'Tanrı oğlu' gibi konularda eklemeler yapılmıştır.

- Kur'an, Tevrat ve Zebur gibi İncil'in de hükmünü yürürlükten kaldırmıştır.

Yunanca Kutsal Yazıların dili

Yunan dilinde klasik dönem M.Ö. dokuzuncu yüzyıldan M.Ö. dördüncü yüzyıla dek sürdü. M.Ö. dördüncü yüzyıldan M.S. altıncı yüzyıla dek süren dönem Koine, yani ortak Yunanca dönemi olarak bilinir. Bu dilin gelişiminde, Büyük İskender'in yaptığı askeri harekâtların önemli etkisi olmuştu. İskender'in ordusu Yunanistan'ın çeşitli yerlerinden toplanan askerlerden oluşuyordu. Bu askerlerin konuştuğu farklı lehçelerin kaynaşmasıyla ortak bir lehçe olan Koine oluştu ve yaygın olarak kullanılmaya başlandı. İskender'in Mısır'ı ve Hindistan'a kadar olan Asya topraklarını fethetmesiyle Koine birçok halk arasında yayıldı. Böylece uluslararası bir dil haline geldi ve bu özelliğini yüzyıllarca korudu.

Koine, İsa ve elçilerinin döneminde Roma topraklarında konuşulan uluslararası dildi. Bunun için Yunanca Kutsal Yazıların özgün metinleri koine Yunancasında kaleme alındı.

 Yunanca Kutsal Yazılardan sayılan kitapların adları

Yeni Ahit 27 kitapçıktan oluşur. İlk dört kitapçık İncillerdir. Ardından Elçilerin İşleri ve Pavlus'un on dört mektubu gelir. Son olarak belirli bir kişiye ya da cemaate yazılmayan yedi "umumi" mektubu ve Yuhanna'nın kaleme aldığı kabul edilen ve Vahiy olarak da bilinen Apokalips gelir.

 Kanon ya da kitaplar listesi

Kutsal Yazılara ait olan kitapların tümü Hieronymus (M.Ö. 347-420) tarafından Latince Bibliotheca Divina, yani Tanrısal Kütüphane olarak adlandırılmıştır. Bu kütüphanenin bir kataloğu, yani içindeki yayınların resmi bir listesi vardır.

Bu liste bazı dillerde "kanon" olarak adlandırılır. Yunanca kanon sözcüğünün İbranice karşılığı kaneh'tir. Geçmişte bu sözcük ölçme çubuğu olan bir kamış için kullanılırdı. Dolayısıyla "kanonik" (Kutsal Metinler dizisine ait) kitaplar, doğru inançların, öğretilerin ve davranışların saptanmasında güvenilir bir ölçü olarak kullanılacak değerde olan gerçek kitaplardır.

Matta'dan Titus'a kadar olan kitaplar aşağıda sıralanan tüm kanon dizilerinde kayıtlıdır. Diğer kitapçıklar bazı dizilerde bulunmaz (not: k = kanonik olarak kabul edildi; k- = bazı bölgelerde şüphelendi).

 Apokrif yazılar

M.S. ikinci ve üçüncü yüzyılda Hristiyan yazılardan Kutsal Kitap sayılmayan mektup ve kitapçıklar kaleme alındı. Onlar 'apokrif' (Yun.: apókryphos) yazılar olarak adlandırılır. Yunanca apókryphos sözcüğü "gizlenmiş" yazılar için kullanılır. Bu terim kanonik kitaplara ait olduğuna ilişkin kanıt içermeyen ve asıl kaynağı hakkında kuşku uyandıran kitaplar için kullanılır. Geçmişte bu kitaplar ayrı tutulur ve topluluk önünde okunmazdı. Bu nedenle bu kitaplara "gizlenmiş" anlamı taşıyan bir isim verilmişti.

Daha sonra bu terim "sahte, kanonik olmayan" anlamını alıp Roma Katolik Kilise tarafından Trient konsilinde (M.S. 1546) Kutsal Metinler dizisine eklenmiş olan yazılar için kullanıldı. Katolik dilde bu kitaplar protokanonik (ilk diziye ait) yazılar sayılmaz, fakat deuterokanonik (ikinci diziye ait) yazılar olarak adlandırılır.
Kanonik (Yunanca Kutsal Yazılara ait olan) kitaplar ile apokrif yazılar arasındaki net ayrımın kanıtları bizzat apokriflerin içeriğinden görülür. Apokrif kitapların anlatım düzeyi düşüktür; içeriği de genellikle hayali ve çocuksudur. Çoğu kez doğru olmayan bilgiler içerirler. Kutsal Metinler dizisine ait olmayan bu kitaplarla ilgili bazı din bilginleri şunları söylüyor:

• "Bu kitapları kimin Yeni Ahdin dışında bıraktığını sormaya gerek bile yok. Onlar zaten kendi kendini dışarıda bırakır."

• "Yeni Ahitteki kitapları bu tür başka kitaplarla karşılaştırmak, aradaki uçurumun büyüklüğünü görmek için yeterlidir. Sık sık söylendiği gibi, bu listenin dışındaki inciller, aslında hangi kitapların Kutsal Metinler dizisine ait olduğuna ilişkin en güzel kanıtı oluşturur."

• "Kilisenin ilk döneminden günümüze dek korunmuş ve Kutsal Metinler dizisinin dışında olup, bu listeye eklenmesi yerinde olabilecek tek bir eser bile yoktur."

İkinci yüzyıldan beri Tanrı'nın ilhamıyla yazıldığını iddia eden sayısız yazılar çıktı. Yazarlar kanonik yazıları taklit etmeye ve tanınmış bir kişinin (örneğin bir elçinin) adında yazmaya çalıştılar. Bu eserler psödo-epigrafik (Yunanca: pseudos = yanlış, sahte, taşlanmış; graphikós = yazı ile ilgili) yazılar olarak tanınır. Yazarlar İsa'nın öğretilerini onun elçilerinden daha iyi kavramış olduklarını iddia ederler. Bu yazıların çoğu sadece fragmanlar olarak ya da diğer apokriflerde bulunan alıntılardan tanınıyor.

Diğer taraftan apokrif adlandırılan bazı yazılar Kutsal Kitabın metinler dizisine ait olduğunu ya da İsa'nın bir elçiden yazıldığını iddia etmezler. Bunlar tarihsel bir değere sahiptirler. Bu yazılar arasında Clemens'in Korintoslulara birinci mektubu, İgnatios'un bazı yazıları, Polikarpos'un Filipililere mektubu ve Hermas'ın Çobanı adlı kitaplar bulunur.

Apokrif yazıların çoğu şunlardır:

 1. Apokrif "İnciller"

Bu grupta bulunan metinlerin hepsi İsa'nın hayatı ve davranışlarından bahsetmezler. Bu listede özel anlamdaki incillerin (= İsa'nın hayatı ve işleri) yanında değişik sebeplerden dolayı yazarlarından 'İncil' olarak nitelenen metinler de bulunur.

• Çocukluk İncili (Tomas'a göre) (2. yüzyıl)
• Tomas İncili (2. yüzyıl, gnostik)
• Yakup İncili (2. yüzyıl)
• Yahuda İncili (2. yüzyıl, gnostik)
• Petrus İncili (2. yüzyıl, gnostik)
• Nikodemus İncili, Pilatus İşleri ve İsa'nın cehenneme yolculuğu dahil (4. yüzyıl)
• Yunanca Mısırlılar İncili (2. yüzyıl)
• Kıpti Mısırlılar İncili (gnostik)
• Yuhanna'nın Apokrifonu (gnostik)
• Bartolomeus İncili (3. yüzyıl)
• Kurtarıcının diyalogu (gnostik)
• Ebionitliler İncili (Yahudi-Hristiyan)
• Havva'nın İncili
• Meryem'in İncili (gnostik)
• Hakikatin İncili (gnostik)
• Marcion'un İncili (gnostik)
• Gamaliel İncili
• İbraniler İncili (Yahudi-Hristiyan)
• Arapça Çocukluk İncili (6. yüzyıl)
• Ermeni Çocukluk İncili
• Mattias İncili (2. yüzyıl)
• Nasıra İncili (2. yüzyıl, Yahudi-Hristiyan)
• Filipus İncili (3. yüzyıl, gnostik)
• Psödo-Matta-İncili (7. yüzyıl)

 2. Apokrif Elçilerin İşleri

Bir elçinin işleri (Latince: acta) ya da misyon yolculuklarını (kısmen fantastik bir roman gibi) anlatan yazılar (apokrif) "Elçiler İşleri" olarak adlandırılır; bunun için "apokrif elçilerin romanları"ndan da konuşulur.

Manililerin Elçilerin İşleri koleksiyonu şu apokrif yazılarını içerir:

• Andreas İşleri (Acta Andreae)
• Yuhanna İşleri (Acta Ioannis)
• Pavlus İşleri (Acta Pauli)
• Petrus İşleri (Acta Petri)
• Tomas İşleri (Acta Thomae)

Başka "Elçilerin İşleri" şunlardır:

• Acta Petri et Andreae
• Barnabas İşleri (Acta Barnabae)
• Bartolomeus İşleri
• Filipus İşleri (Acta Philippi)
• Taddeus İşleri (Acta Thaddei)

 3. Apokrif Mektuplar

Bu, çok değişik yazılardan oluşan bir mektuplar grubudur. Bazıları, Pavlus'un biyografisinin boşluklarını doldurmak amacıyla yazılmıştır ve  Pavlus'un kanonik mektuplarından bir alıntı derlemesi şeklindedir.

• Abgar mektupları
• Barnabas mektubu
• 1. Clemens mektubu
• 2. Clemens mektubu
• Laodikyalılar mektubu

Apokrif Pavlus mektupları:

• 3. Korintoslular mektubu
• 3. Selanikliler mektubu
• Petrus'un Filipus'a mektubu (gnostik)
• Pilatus'un İmparator Klaudius'a mektubu
• Epistula Apostolorum (Elçilerin mektubu)
• Psödo-Titus-mektubu ya da Pavlus'un öğrencisi Titus'un mektubu

 4. Apokrif Apokalipsler (Vahyler)

• Meryem'in Apokalipsi (gnostik)
• Yakup'un 1. Apokalipsi (gnostik)
• Yakup'un 2. Apokalipsi (gnostik)
• Yakup'un 3. Apokalipsi (gnostik)
• Petrus'un Apokalipsi (gnostik)
• Pavlus'un Apokalipsi
• Suriyeli Baruk- Apokalipsi
• Yunan Baruk-Apokalipsi (3. Baruk)
• Hermas'ın Çobanı

Not: Barnabas İncili orta çağda yazıldığı için resmen apokrif bir yazı olarak sayılmaz.

 Gnostisizm

Birçok apokrif yazının metinleri Gnostisizm felsefesini yansıtır. Gnostisizm (Yun.: gnō̂sis "bilgi"), 2. ve 3. yüzyılda meydana gelen ve Hristiyanlıktaki "hakikati" farklı farklı anlayan ve yorumlayan birçok grup için kullanılan genel bir terimdir. Bu gruplar saklı bir dinsel bilgiye sahip olduklarını iddia ettiler. Gnostikler kendi yazılarına dayanan yorumlarını gittikçe geliştirdiler ve bu yorumlar M.S. ikinci yüzyılda hızla çoğaldı. Bu akım mistik ve pagan inançların, Yunan felsefesinin (Platon'un felsefesi), Yahudiliğin ve Hristiyanlığın bir harmanıydı ve birçok Hristiyan üzerinde yozlaştırıcı bir etkiye sahip oldu.

Genel anlamda gnō̂sis "bilgi" anlamına gelir. Bunun için gnostikler kavramı belirsiz bir anlam taşıyor çünkü 2. ve 3. yüzyılda bu kavram hem Hristiyan ve Yahudi hem de pagan ve Yunan entelektüeller için kullanıldı.

Özel anlamda ise gnostik akımlar onların kurucuları veya liderlerine göre Valentinliler, Simonlular ya da Basiliuslular olarak adlandırıldı.

Bir bilim adamı R. E. O. White'a göre Gnostisizm "felsefi kurgu, batıl inançlar, sihirbazlıkla ilgili ayinler, bazen de bağnaz ve hatta müstehcen bir tapınma şeklini" birleştirdi.

 El Yazmaları

Yunanca Kutsal Yazıları ilk kaleme alanlar ve çoğaltanlar bunları, o dönemde yaygın olarak kullanılan ve kolayca bozulabilen papirüs ve parşömen gibi malzemeler üzerine yazdılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden, parşömen ise hayvan derilerinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanmaya başladılar.

Orijinal metinlerin hiçbiri şimdiye kadar bulunamamıştır. Çünkü papirüs ve deri gibi dayanıksız malzemeler nemli iklimlerde hızla çürür. The Anchor Bible Dictionary'' şöyle diyor: "Bölgedeki iklim şartları yüzünden, bu döneme [MÖ birinci binyıl] ait papirüs bir belge ancak çöldeki bir mağarada ya da sığınakta muhafaza edilmişse bu kadar uzun süre dayanır." Buna rağmen Kutsal Kitabın kısımlarının eski dönemlere ait binlerce kopyası bulunmuştur.

Papirüs El Yazmaları

Yunanca Kutsal Yazıların bazı kısımları eski Papirüs El Yazmalarında bulunur:

Vellum ve Deri El Yazmaları

Yunanca Kutsal Yazıların bazı kısımları eski Deri El Yazmalarında bulunur:

İçerik

(Parantez içindeki sayılar bölüm ve ayetlerin numaralarıdır)

İnciller

Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncilleri İsa Mesih'in vaizliğini nakleder.

İlk üç İncil genellikle "sinoptik İnciller" olarak sınıflandırılır çünkü İsa'nın hayatıyla ilgili oldukça benzer anlatımlar içerir. Öte yandan Yuhanna İncili en son olarak yazıldığı için İsa'nın başka incillerde geçmeyen bir takım mucizeler ve deyişleri anlatmaktadır.

• Matta: İsa ve "göklerin krallığı" hakkındaki haber (1:1–4:25). Dağdaki Vaaz (5:1–7:29). Duyuru işinin kapsamı genişliyor (8:1–11:30). İsa Ferisilerin iddialarını çürütüyor ve onları kınıyor (12:1-50). Krallıkla ilgili yedi örnek (13:1-58). İsa hizmetini ve mucizelerini sürdürüyor (14:1–17:27). İsa öğrencilerine öğütler veriyor (18:1-35). İsa'nın hizmetinin son günleri (19:1–22:46). 'Vay halinize, ikiyüzlüler' (23:1–24:2). İsa 'hazır bulunuşunun alametini' bildiriyor (24:3–25:46). İsa'nın son günü (26:1–27:66). İsa'nın diriltilmesi ve son talimatları (28:1-20).

• Markos: İsa'nın vaftizi ve sınanması (1:1-13). İsa Celile'de hizmetine başlıyor (1:14–6:6). Celile'de hizmetin kapsamı genişliyor (6:7–9:50). İsa'nın Perea'daki hizmeti (10:1-52). İsa Yeruşalim ve civarındayken olanlar (11:1–15:47). İsa'nın ölümünden sonraki olaylar (16:1-8).

• Luka: Luka'nın giriş sözleri (1:1-4). İsa'nın yeryüzündeki ilk yılları (1:5–2:52). İsa'nın hizmete başlamasından hemen önceki olaylar (3:1–4:13). İsa hizmetine başlıyor, çoğunlukla Celile'de dolaşıyor (4:14–9:62). İsa tekrar Yahudiye'de hizmet ediyor (10:1–13:21). İsa hizmetini Perea'da sürdürüyor (13:22–19:27). İsa son olarak Yeruşalim ve çevresinde hizmet ediyor (19:28–23:25). İsa'nın ölümü, diriltilmesi ve göğe çıkması (23:26–24:53).

• Yuhanna: Giriş: "Söz" tanıtılıyor (1:1-18). Yahya 'Tanrı Kuzusunu' tanıtıyor (1:19-51). İsa'nın mucizeleri onun "Tanrı'nın Kutsal Kulu" olduğunu kanıtlıyor (2:1–6:71). "Işık" karanlıkla mücadele halinde (7:1–12:50). İsa'nın sadık elçilerine son öğütleri (13:1–16:33). İsa öğrencileri için dua ediyor (17:1-26). Mesih yargılanıyor ve direğe geriliyor (18:1–19:42). Diriltilen Mesih öğrencilerine görünüyor (20:1–21:25).

İlk Hristiyanların tarihi

Elçilerin İşleri kitabında İsa'nın ölümünden sonraki otuz yıl içinde elçilerinin yaptıkları ve ilk cemaatin tarihi anlatılır.

• Elçilerin İşleri: Pentekost'tan önceki olaylar (1:1-26). Pentekost günündeki olaylar (2:1-42). Şahitlik işi ilerliyor (2:43–5:42). İstefanos şehit ediliyor (6:1–8:1a). Zulüm devam ediyor, Saul Hristiyan oluyor (8:1b–9:30). İyi haber Yahudi olmayan sünnetsiz kişilere ulaşıyor (9:31–12:25). Pavlus'un Barnabas'la birlikte ilk vaizlik turuna çıkışı (13:1–14:28). Sünnet meselesi sonuca bağlanıyor (15:1-35). Pavlus'un ikinci vaizlik turuyla duyuru işi yayılıyor (15:36–18:22). Pavlus üçüncü vaizlik turunda cemaatleri tekrar ziyaret ediyor (18:23–21:26). Pavlus tutuklanıp yargılanıyor (21:27–26:32). Pavlus Roma'ya gidiyor (27:1–28:31).

Elçi Pavlus'un mektupları

Elçi Pavlus 14 mektubun dördünü arkadaşlarına (iki tane Timoteos'a, Titus'a bir tane, Filimon'a bir tane) diğerlerini ise değişik cemaatlere yazdı.

• Romalılar: Tanrı Yahudilere ve başka milletlerden olanlara tarafsız davranır (1:1–2:29). Herkes imanıyla aklanıyor (3:1–4:25). Günahın değil, Mesih aracılığıyla doğruluğun köleleri (5:1–6:23). Kanun açısından ölü, Mesih'le birlik içinde olmak üzere ruh aracılığıyla diri (7:1–8:39). "İsrail" imanı ve Tanrı'nın merhameti sayesinde kurtuluyor (9:1–10:21). Zeytin ağacı örneği (11:1-36). Zihninizi yenileyin; baştaki yetkililere boyun eğin (12:1–13:14). Kimseyi yargılamayın, herkesi kabul edin (14:1–15:33). Kapanış sözleri (16:1-27).

• 1. Korintoslular: Pavlus gruplaşmalardan söz ediyor, birliğin gereğini belirtiyor (1:1–4:21). Cemaati temiz tutmakla ilgili öğütler (5:1–6:20). Bekârlık ve evlilikle ilgili öğütler (7:1-40). Her şey iyi haber uğruna yapılmalı (8:1–9:27). Zararlı arzulara karşı uyarı (10:1–33). Reislik ilkesi; Efendimizin Akşam Yemeği (11:1-34). Ruhun verdiği yetenekler; sevginin üstünlüğü ve sevgi yolundan ayrılmamak (12:1–14:40). Dirilme ümidinin kesinliği (15:1–16:24).

• 2. Korintoslular: "Her tesellinin kaynağı olan Tanrı" (1:1–2:11). Yeni ahdin hizmetçilerini yeterli kılan Tanrı'dır (2:12–6:10). "Tanrı korkusuyla tam bir kutsallığa erişelim" (6:11–7:16). Cömertlik ödüllendirilir (8:1–9:15). Pavlus elçiliğini savunuyor (10:1–13:14).

• Galatyalılar: Pavlus elçiliğini savunuyor (1:1–2:14). Kanun değil, iman sayesinde aklanılır (2:15–3:29). Özgürlüğünüzü korumaya kararlı olun (4:1–6:18).

• Efesoslular: Tanrı'nın amacı Mesih aracılığıyla birliği sağlamaktır (1:1–2:22). "Mesih'in kutsal sırrı" (3:1-21). "Yeni kişiliği" giymek (4:1–5:20). Otoriteye boyun eğmenin gereği; ruhi savaş (5:21–6:24).

• Filipililer: İyi haberin savunulması ve yayılması (1:1-30). Mesih'in zihniyetine bağlı kalmak (2:1-30). 'Hedefe doğru koşuyorum' (3:1–4:23).

• Koloseliler: Cemaatin başı olan Mesih'e iman (1:1–2:12) Günahkâr bedenin işleri açısından ölü, Mesih için diri (2:13–3:17). Başkalarıyla ilişkiler (3:18–4:18).

• 1. Selanikliler: Selanikliler iman edenlere örnek oluyor (1:1-10). Pavlus'un Selaniklilere sevgisi (2:1–3:13). Kutsal ve onurlu bir durumda hizmet etmek (4:1-12). Dirilme ümidi (4:13-18). Tanrı'nın günü yaklaşırken uyanık kalalım (5:1-28).

• 2. Selanikliler: Efendimiz İsa'nın ortaya çıkışı (1:1-12). İsa'nın hazır bulunuşundan önce hakikate isyan başlayacak (2:1-12). İman yolunda kararlılığınızı koruyun (2:13–3:18).

• 1. Timoteos: İmanı ve rahat bir vicdanı koruma tembihi (1:1-20). Tapınmayla ve cemaatteki düzenle ilgili talimatlar (2:1–6:2). 'Elindekiyle yetinmeyi bilmek' ve 'Tanrı'ya bağlılık' (6:3-21).

• 2. Timoteos: "Sağlıklı sözlerdeki örneği izlemeye devam et" (1:1–3:17). "Hizmetini eksiksiz şekilde yerine getir" (4:1-22).

• Titus: Cemaatte önderlik edenler sağlıklı öğretimle teşvik etmeli (1:1-16). Sağduyu, doğruluk ve Tanrı'ya bağlılık göstererek yaşamak (2:1–3:15).

• Filimon: Onisimos "köleden çok daha üstün" bir kardeş olarak efendisine geri gönderiliyor (1-25. ayetler)

• İbraniler: Mesih'in yükseltilmiş konumu (1:1–3:6). Tanrı'nın dinlenme gününe girebilmek için iman ve itaat gerekir (3:7–4:13). Olgun kişiler Mesih'in kâhinliğinin üstünlüğünü kavrar (4:14–7:28). Yeni ahdin üstünlüğü (8:1–10:31). İmanın tanımlanması ve iman örnekleri (10:32–12:3). İman mücadelesinde tahammül etmek (12:4-29). Tapınmayla ilgili konularda teşvikler (13:1-25).

Genel (katolik) mektuplar

Bu yedi mektup "genel mektuplar" olarak adlandırılır ve yazarının ismini taşır.

• Yakup: Sabırla tahammül ederek 'sözün uygulayıcıları olmak' (1:1-27). İman doğru işlerle tamamlanır (2:1-26). Hikmetli öğretmen dilini kontrol eder (3:1-18). Beden arzularından ve dünyayla dost olmaktan kaçının (4:1-17). Doğruluk uğruna tahammül edenlere ne mutlu! (5:1-20).

• 1. Petrus: Mesih aracılığıyla yeniden doğmak ve yaşayan bir ümide kavuşmak (1:1-25). Dünyadaki milletler arasında iyi yaşayışı sürdürmek (2:1–3:22). Acılara rağmen İsa'nın bir takipçisi olarak Tanrı'nın isteğini yapmaktan sevinç duymak (4:1–5:14).

• 2. Petrus: Gökteki Krallık davetini kesinleştirmek (1:1-21). Sahte öğretmenlere karşı ciddi bir uyarı (2:1-22). 'Tanrı'nın gününü aklınızdan hiç çıkarmayın' (3:1-18).

• 1. Yuhanna: Karanlıkta değil ışıkta yürümek (1:1–2:29). 'Tanrı'nın çocukları' günahı alışkanlık edinmez (3:1-24). Birbirimizi severek Tanrı'yla birlik içinde kalalım (4:1–5:21).

• 2. Yuhanna: Birbirimizi sevelim, hakikate isyan edenleri reddedelim (1-13. ayetler).

• 3. Yuhanna: Elçinin konukseverlik ve iyi işlerle ilgili öğütleri (1-14. ayetler).

• Yahuda: Cinsel ahlaksızlık ve otoriteye saygısızlık hakkında uyarılar (1-16. ayetler). Tanrı'nın sevgisinden ayrılmama öğüdü (17-25. ayetler).

Peygamberlikler içeren kitap

Bu kitap Tanrı'nın insanlıkla ilgili amacını açıklar ve İsa'nın bin yıl sürecek krallığının sonuna kadar olup biten olaylar anlatır.

• Vahiy: Giriş kısmı (1:1-9). Yedi cemaate mesajlar (1:10–3:22). Tanrı'nın kutsallığı ve ihtişamıyla ilgili görüntü (4:1–5:14). Kuzu tomarın altı mührünü açıyor (6:1–7:17). Yedinci mühür açılıyor (8:1–12:17). Denizden çıkan canavar (13:1-18). "Ebedi iyi haber" ve bununla bağlantılı mesajlar (14:1-20). Son yedi belayı getiren yedi melek (15:1–16:21). Tanrı'nın Babil'e verdiği hüküm; Kuzunun düğünü (17:1–19:10). Kuzunun adil savaşı (19:11–20:10). Hüküm Günü ve Yeni Yeruşalim'in ihtişamı (20:11–22:5). Kapanış kısmı (22:6-21).

Yeni Ahit'in Kutsal Kitap açısından anlamı

Yeni Ahit ya da Yeni Anlaşma ifadesi, İsa Mesih'in ölmeden önce elçileriyle yaptığı Akşam Yemeği adlandırılan kutlamadaki sözlerinde yer alır (Matta 26:27, 28; Luka 22:20).

Eski Ahit (Musa aracılığıyla İsrail'e verilen kanun) yürürlükteyken Tanrı Yeremya peygamber aracılığıyla İsrail milletiyle "yeni bir ahit" yapacağını bildirmişti (Yeremya 31:31-33). Bu ahit Kanun Ahdi'nden (Eski Ahit) farklı olacaktı; çünkü kurbanlara gerek duyulmadan günahların bağışlanmasını mümkün kılacaktı (İbraniler 10:11, 12).

Kanun Ahdi Tanrı ve İsrailoğulları arasında (Çıkış 24:7, 8), Yeni Ahit ise Tanrı ve ruhi İsrail (Gal. 6:16) arasındadır. Önceki ahdin aracısı Musa'yken (Levioğulları 26:46) yeni olanın aracısı İsa'dır (İbraniler 8:6). Kanun Ahdi hayvanların kanıyla geçerli kılınmış (Çıkış 24:3-6), Yeni Ahit ise İsa'nın kanıyla geçerli kılınmıştır (İbraniler 9:11, 12). Kanun Ahdi altındaki İsrail milletinin önderi Musa'yken, Yeni Ahit'te yer alan kişilerin önderi İsa'dır.

Hristiyan inanışına göre Yeni Ahit, Tanrı'nın Sina dağında İsrail ile yaptığı antlaşmanın yerini alır (İbraniler 8:13). Eski ve yeni ahitler Tanrı'nın İbrahim peygambere olan vaadiyle başlar. Tanrı İbrahim peygambere oğlu İshak'ı kurban etmesini istedi. İbrahim oğlunu kesecekken son anda Tanrı İbrahim peygamberi durdurur. Tanrı imanından dolayı İbrahim'i şu sözlerle bereketledi: "Varlığım üzerine yemin ederim ki, bunu yaptığın, oğlunu, biricik evladını esirgemediğin için, sana nimetler vereceğim ve soyunu göğün yıldızları, deniz kıyısındaki kum taneleri kadar çoğaltacağım. Senin soyun düşmanlarının kapısını ele geçirecek." (Eski Ahit, Başlangıç 22:16, 17)

Bu sözler İbrahim'in torunu Yakup'un soyu olan İsrail milletiyle gerçekleşti. Fakat İsrail milleti Tanrı'nın sonraki sözlerini yerine getirmedi: "Senin soyun aracılığıyla yeryüzündeki tüm milletler nimetler elde edecek, çünkü sözümü dinledin." (Eski Ahit, Başlangıç 22:18).

Elçi Pavlus bu ayeti açıkladı. Şunu yazdı: "Amaç, İbrahim'e vadedilen nimetlerin İsa Mesih aracılığıyla bütün milletlere ulaşmasıydı ... Vaatler İbrahim'e ve onun soyundan olana verildi. Birçok kişiden söz ediyormuş gibi "soyundan olanlara" demiyor. Tek kişiden söz ederek, "senin soyundan olana" diyor; o da Mesih'tir." (Yeni Ahit, Galatyalılar 3:14, 16)

Pavlus'un yazdığı gibi, İbrahim'in bir tek soyu aracılığıyla "tüm milletler nimetler elde edecek". İbrahim'in bu soyu İsa'ydı (İncil, Matta 1:1). Böylece Tanrı'nın İbrahim'le yaptığı ahit İsa vasıtasıyla ya da Yeni Ahit aracılığıyla gerçekleşecekti. Pavlus Eski Ahdin görevini şu sözlerle açıkladı: "Üstelik, dört yüz otuz yıl sonra gelen Kanun, Tanrı'nın daha önce yürürlüğe koyduğu ahdi geçersiz kılmaz ve vaadi iptal etmez.  ... Öyleyse Kanun neden verildi? Kanun, İbrahim'in soyundan vaadi alan kişi gelene kadar suçları ortaya çıkarmak üzere sonradan eklendi. ... Böylece Kanun, imanla aklanabilelim diye bizi Mesih'e götüren eğiticimiz oldu." (Yeni Ahit, Galatyalılar 3:17, 19, 24)

İsa'nın fidye niteliğinde (Matta 20:28) olan ölümü insanların günahlarının bağışlanmasına yol açar (Koloseliler 1:14) ve bu şekilde "tüm milletler nimetler elde edecek." (Başlangıç 22:18) Musa'nın kanunundaki  (Eski Ahit) hayvan kurbanları "günahları ortadan kaldır"amadılar, fakat , "bu kurbanlarla her yıl günahlar hatırlatılmış oluyordu." (İbraniler 10:3, 4) Böylece Eski Ahit Yeni Ahit için bir eğitici olarak hizmet etti.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Banned From the Bible I (History Channel)
 Banned From the Bible II (History Channel)

Kutsal metinler

Yeni Ahit


Juha Suoranta (rođen 24. veljače 1966. u Tampere, Finska) je finski društveni znanstvenik i javni intelektualac. Trenutno je profesor za obrazovanje odraslih na Sveučilištu u Tampereu. Prije toga je radio kao profesor u prosvijeti na Sveučilištu u Laponiji (1997. – 2004.), i u obrazovanju odraslih osoba na Sveučilištu u Joensuu (2004. – 2006.). Uz navedeno je pomoćni profesor u glazbenim edukacijama na Akademiji Sibelius u Helsinkiju i u mediskom obrazovanju na Sveučilištu u Tampere. Izdao je ukupno 38 knjiga te veći broj znanstvenih članaka.

Suoranta je gostovao na Sveučilištu u Illinoi u Urbana-Champaign 1996. - 1997. i na Sveušilišu u Kaliforniji, Los Angeles 2003. - 2004. Suoranta je također sudjelovao u radu Finske vlade/David i Nancy Speer gostujući profesori u finskim studijima i socijologiji na Sveučilištu Minnesota 2005. - 2006.

Godine 2003. je imao ulogu višeg znanstvenika na Akademiji u Finskoj. Kraće vrijeme je bio stručnjak za obrazovanje u Tanzaniji te konzultant i autor Ujedinjenih naroda' za svjetsko izviješće o mladima 2003. godine.

Suoranta je objavljivao radove u područjima obrazovanja, politike socijologije obrazovanja, radikalnog obrazovanja odraslih, kritičkog medijskog obrazovanja te kritičke pedagogije koja pripada novoj, odnosno drugoj generaciji kritičke pedagogije znanstvenika. Usko je surađivao s Peterom McLarenom. U svojim radovima je Suoranta pokušao spojiti ideje i materijale iz različitih područja uključujući medijske i kulturološke studije, sociologiju, obrazovne studije te literaturu i književnost.

Suoranta je član raznih uredničkih odbora od nekoliko znanstvenih časopisa uključujući i časopis za kritičke studije obrazovnih politika. Od 2007. godine je predsjednik finskog obrazovnog udruženja građanskog foruma (SKAF), glavne organizacije za obrazovanje odraslih u Finskoj. Uz engleski i finski tekstovi su objavljeni na estonskom, grčkom, norveškom i španjolskom jeziku.

2007. godine Suoranta pomaže u osnivanju Paulo Freire istraživačkog centra u Finskoj, to je bio prvi Paulo Freire Center u skandibavskim zemljama.

U proljeće 2009.
godine Suoranta pruža skrovište maloljetnim tražiteljima azila iz Afganistana koji su trebali biti deportirani iz Finske u nesigurnu Grčku (Atena). Ti događaji su zapisani u njegovoj knjizi Piilottajan päiväkirja (Sakriven u sijeni).

Glavna djela

Na engleskom

 Integrirani medijski stroj I: Teorijski okvir (u suradnji s Mauri Ylä-Kotola, Sam Inkinen i Jari Rinne), 2000.
 Integrirani medijski stroj II: Aspekti Internet kulture, Hiper-tehnologije i informalno učenje (u suradnji s Mauri Ylä-Kotola i Sam Inkinen), 2001.
 Arhitektura: Teorija, istraživanje i praksa. (u suradnji sa Seppom Aurom i Juhanijem Katainenom), 2001.
 Djeca u informacijskom društvu: U slučaj Finske (u suradnji s Hanna Lehtimäki), 2004.
 Umjetničko istraživanje. Teorije, metode i prakse (u suradnji s Mika Hannula i Tere Vadén), 2005.  Contents
 Obrazovanje i duh vremena. Povijesna, globalna i kritička razmišljanja (u suradnji s Olli-Pekka Moisio), 2006. Amsterdam: Sense Publishers.  Contents
 Wikiworld. Politička ekonomija digitalne pismenosti, i obećanje participativnih medija (u suradnji s Tere Vadén), 2008.  Download
 Pustoš kapitalizma. Obrazovanje za socijalnu i ekološku pravdu (u suradnji s Gregory Martin, Donna Houston & Peter McLaren), 2010. Amsterdam: Sense Publishers. .
 Wikiworld. Reizdanje. (u suradnji s Tere Vadén), 2010. London: Pluto Press.
 Skriveno u sjeni. Kako sam spasio izbjeglicu. Prijevod Silja Kudel. Helsinki: Into Publishing 2011.  (EPUB)
 Metodologija umjetničkog istraživanja (u suradnji s Mika Hannula i Tere Vadén), 2014. New York: Peter Lang. .

Na finskom
 Prosvjetljujuće obrazovanje, 1997.
 Uvod u kvalitativna istraživanja (u suradnji s Jari Eskola), 1998 (8th ed. 2008).
 Obrazovanje u simulacijskoj kulturi (u suradnji s Mauri Ylä-Kotola), 2000.
 Edukacija obrazovanja odraslih (u suradnji s Petri Salo), 2002.
 Obrazovanje u medijskoj kulturi. Što pedagozi trebaju znati, 2003.
 Radikalno obrazovanje. Prema političkoj sociologiji obrazovanja, 2005.
 Na raskrižju obrazovanja odraslih (u suradnji s Juha Kauppila i Hilkka Rekola), 2006.
 Dolazak sveučilišta (u suradnji s Antti Salminen i Tere Vadén), 2010.
 Skrivajući dnevnik, 2010.
 Buntovničke istraživačke metode (u suradnji sa Sannom Ryynanen), 2014. (Engleski izvod)
  Paulo Freire, pedagog potlačenih , 2019.

Istraživački radovi sa wikilearninga od strane Suoranta
 Leinonen, Teemu, Juha Suoranta & Tere Vadén (2009) Učenje u otvorenom wiki projektu: Wikimedijski potencijal u izgradnji globalnih kapaciteta. Prvi ponedjeljak 14 (2).
 Suoranta, Juha (2010) Učeni i potlačeni narodi svijeta, Wikify! U Malott, Curry & Porfilio, Bradley (ur.). Kritička pedagogija u 21. stoljeću: Nova generacija znanstvenika. Objavljivanje u informacijskom dobu.
 Suoranta, Juha & Tere Vadén (2011) Wikilearning kao radikalna jednakost. U Trifonas, Peter (ur.). Učenje u virtualnom: Javna pedagogija u digitalnom dobu. London i New York: usmjeravanje.
 Vadén, Tere & Suoranta, Juha (2008) Definicija u kriticizmu cyberkomunizma

Izvori

Vanjske poveznice
 Juha Suorantain profil na Paulo i Nita Freire Međunarodni projekt za kritičku pedagogiju: https://archive.is/20090317123635/http://freire.mcgill.ca/Juha_Suoranta
 Paulo Freire Istraživački centar - Finska https://paulofreirefinland.wordpress.com/

Znanstvenici
Sociolozi

Juha Suoranta


Henri-Eugène Le Sidaner (født 7. august 1862 i Port-Louis, Mauritius, død 16. juli 1939 i Paris) var en fransk postimpressionistisk maler, som især dyrkede genremaleriet.

Le Sidaner gik på École des beaux-arts, men uddannede sig mest på egen hånd til en særpræget maler, hvis fine clairobscur og stemningsfulde skildringer af Paris, gamle franske, flanderske og italienske byer skaffede ham ry.

Kendte værker: Havet velsigner (1891), Orangeriet, det sollysende interiør Bordet (1902, Musée du Luxembourg), Fontænen, Venedig, Place de la Concorde (1910) etc.

Kilder

Malere fra Frankrig
Franskmænd i 1800-tallet
Franskmænd i 1900-tallet
Officerer af Æreslegionen

Henri Le Sidaner


Oomph! 1989'da kurulan Wolfsburg'lu bir Alman rock grubudur. Grup, Neue Deutsche Härte hareketine öncülük etmiştir. Çalışmaları hem İngilizce hem de Almanca şarkı sözleri içeriyor ve son albümlerde yalnızca Almanca'ya doğru bir kayma var (GlaubeLiebeTod, Monster, Des Wahnsinns fette Beute, XXV ve Ritual tamamen Almanca).

Üyeleri

 Mevcut

 Crap (Thomas Döppner) – lider gitar, klavye, geri vokal (1989–günümüz)
 Robert Flux (Rene Bachmann) –ritim gitar, örnekleyici, bas, geri vokal (1989–günümüz)

 Eski

 Dero Goi (Stephan Musiol) – kurşun vokal, stüdyo davul, programlama, canlı perküsyon (1989–2021)

 Canlı

 Hagen Godicke – bas, geri vokal (2002–günümüz)
 Silvestri (Michael Merkert) – davul (2012–2013, 2015–günümüz)

 Eski canlı

 Leo (Christian Leonhardt) – davul (1993–2012)
 Tobi (Tobias Gloge) – bas, geri vokal (1993–2002)
 Martin Bode – davul (2013–2015)
 El Friede – klavye, synthesizer, geri vokal (2012–2015)
 Okusa (Patrik Lange) – perküsyon, e-davul (2012–2018)
 Felix Vonk – klavyeler, geri vokal (2016–2020)

Zaman çizelgesiTur üyeleri zaman çizelgesi

Diskografi

Albümler

 Oomph! (1992)
 Sperm (1994)
 Defekt (1995)
 Wunschkind (1996)
 Unrein (1998)
 Plastik (1999)
 Ego (2001)
 Wahrheit oder Pflicht (2004)
 GlaubeLiebeTod (2006)
 Monster (2008)
 Des Wahnsinns fette Beute (2012)
 XXV (2015)
 Ritual (2019)

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Resmî web sitesi

Alman endüstriyel metal grupları

Oomph!


Paiçandu is a city in the state of Paraná in southern Brazil. Paiçandu was founded in 1948, and emancipated on 19 November 1960. Its population was 41,773 (2020) and its area is 171.4 km².

Geography
Altitude: 550 m
Distance from Curitiba, the state capital: 449 km
Distance from Paranaguá, Paraná's primary seaport: 540 km
Distance from Maringá, site of the nearest major airport: 7 km

Climate
Paiçandu's subtropical climate offers hot summers and concentrated wet seasons; Paiçandu has no dry season. The average high temperature is 22 °C. Frost rarely accompanies the winter weather (the average low temperature is 18 °C).

Economy

Participation in the Municipal GIP
Farming: 8.72%
Industry: 38.92%
Services: 52.35%

Number of inhabitants who are actively employed: 14,597

Primary crops
Soy
Maize
Sugar cane

Primary industries
Health and nutrition
Leather
Brewing

See also
List of cities in Brazil

References

Municipalities in Paraná

Paiçandu


Le mont Pico (en espagnol Monte Pico), également connu sous le nom de mont Rokitansky, est un pic montagneux de plus de  d'altitude, dans la partie nord de île Brabant dans l'archipel antarctique de Palmer. Son sommet se trouve à 5,5 km au nord-est de la pointe Driencourt.

Les participants à une expédition antarctique argentine de 1955 à 1956 lui ont donné ce nom descriptif, que le comité consultatif sur les noms antarctiques (Advisory Committee on Antarctic Names) a traduit en anglais en 1965 sous le nom de Mount Pico. Le comité britannique des noms de lieux antarctiques (UK Antarctic Place-Names Committee) avait quant à lui déjà nommé la montagne le  d'après le pathologiste autrichien Carl von Rokitansky (1804–1878).

Liens externes

Références

Pico
Pico
Archipel Palmer

Mont Pico (Antarctique)


Dance in the key of TV er en dansk eksperimentalfilm fra 1992 med instruktion og manuskript af Prami Larsen.

Handling
To dansere - der øver en koreografi - transformeres til TV-signaler.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1992

Eksperimentalfilm fra Danmark

Dance in the key of TV


Edmundo Alves de Souza Neto, (d. 2 Nisan 1971,  Rio De Janeiro, Brezilya), hücum bölgesinde görev yapan Brezilyalı futbolcudur.

Brezilya'nın en önemli kulüplerinden olan Vasco Da Gama'nın son dönemlerdeki en başarılı futbolcularından biridir. 1998 FIFA Dünya Kupası'nda Brezilya millî futbol takımında görev yapan Edmundo, millî forma ile 35 maça çıktı ve 11 gol attı.

Vasco Da Gama dışında Palmeiras, Flamengo, Corinthians, Santos, Cruzeiro ve Fluminense gibi tüm önemli takımlarında oynadı. Son olarak 2005 yılından itibaren Figueirense'ye transfer oldu. İtalya'da Serie A'da Fiorentina ve Napoli formaları da giyen Edmundo, 2002-2003 yılları arasında iki mevsim Japonya liginde de oynadı.

Dış bağlantılar

1971 doğumlular
CR Flamengo futbolcuları
SC Corinthians Paulista futbolcuları
Cruzeiro EC futbolcuları
Brezilyalı futbolcular
Brezilya millî futbol takımı futbolcuları
1998 FIFA Dünya Kupası futbolcuları
Bola de Ouro
Yaşayan insanlar
1993 Copa América futbolcuları
1995 Copa América futbolcuları
1997 Copa América futbolcuları
1998 CONCACAF Altın Kupa futbolcuları
CR Vasco da Gama futbolcuları
SE Palmeiras futbolcuları
Santos FC futbolcuları
Figueirense FC futbolcuları
ACF Fiorentina futbolcuları
SSC Napoli futbolcuları
Serie A futbolcuları
Forvet futbolcular
Urawa Red Diamonds futbolcuları
Rio de Janeiro doğumlu sporcular
J1 League futbolcuları
Série A (Brezilya) futbolcuları

Edmundo


The National System of Marine Protected Areas of the United States is a national initiative designed to strengthen the protection of U.S. ocean, coastal, and Great Lakes resources through the coordination of existing marine protected areas (MPAs). The national system of MPAs consists of the group of MPA sites, networks, and systems established and managed by federal, state, territorial, tribal and/or local governments that collectively enhance conservation of the nation's marine heritage and represent its diverse ecosystems and resources. Although managed independently, national system MPAs work together at the regional and national levels to achieve common objectives for conserving the nation's important natural and cultural resources. The national system does not bring state, territorial or local sites under federal authority, nor does it restrict or change the management of any MPA.

History
In 1981 Olympic National Park became a marine protected area. The total protected area is . 173.2 km2 of the area was an MPA.

President Bill Clinton issued Executive Order 13158 in May 2000 for "strengthening the management, protection, and conservation of existing marine protected areas (MPA) and establishment of new or expanded MPAs; the development of a scientifically based, comprehensive national system of MPAs representing diverse U.S. marine ecosystems and the Nation's natural and cultural resources; and the avoiding causing harm to MPAs through federally conducted, approved, or funded activities."

President George W. Bush issued Presidential proclamation 8031 on June 15, 2006 establishing Papahānaumokuākea Marine National Monument.

In April 2009, the US established a United States National System of Marine Protected Areas to strengthen the protection of US ocean, coastal and Great Lakes resources. These large-scale MPAs attempted to balance "the interests of conservationists, fishers, and the public." As of 2009, 225 MPAs participated in the national system. Sites work together toward common national and regional conservation goals and priorities. NOAA's national marine protected areas center maintains a comprehensive inventory of all 1,600+ MPAs within the US exclusive economic zone. Most US MPAs.allow some type of extractive use. Fewer than 1% of U.S. waters prohibit all extractive activities.

President Barack Obama signed a proclamation on September 25, 2014, expanding the existing Pacific Remote Islands Marine National Monument, one of the world's most pristine tropical marine environments, to six times its current size, encompassing  of protected area around these islands. Expanding the Monument protected the area's unique deep coral reefs and seamounts. In 2016 he expanded Papahānaumokuākea to encompass the entire Exclusive Economic Zone, covering .

California

In 1999, California adopted the Marine Life Protection Act, the first state law requiring a comprehensive, science-based MPA network. The state created the Marine Life Protection Act Initiative. MLPA established a plan to create California's statewide MPA network by 2011. The Central Coast step was completed in September, 2007. The North Central Coast step was completed in 2010.  The South Coast and North Coast steps were expected to go into effect in 2012.

Background
MPAs have been created by a mix of federal, state, and local legislation, voter initiatives, and regulations, each established for its own specific purpose. As a result, the nation's collection of MPAs (e.g., reserves, refuges, preserves, sanctuaries, areas of special biological significance, and others) is fragmented, complex, confusing, and potentially missing opportunities for broader regional conservation through coordinated planning and management. In 2000, a broad coalition of scientists petitioned the White House to create a national system of MPAs to improve conservation of the nation's marine ecosystems, cultural resources, and fisheries. Presidential Executive Order 13158 was signed by President Bill Clinton on May 26, 2000, directing the Department of Commerce to work with the Department of the Interior, other federal agencies, states, territories, tribes and stakeholders to establish a national system of MPAs to integrate and enhance the nation's MPAs, bringing these diverse sites and programs together to work on common conservation objectives.

MPAs protect ecosystems and resources such as coral reefs, kelp forests, shipwrecks, and those areas frequented by whales and other marine life. They also can provide protection to economically valuable coastal and marine resources including commercial and recreational fisheries. The national system includes MPAs throughout the marine environment of the U.S. and its territories, including coastal areas, estuaries, oceans and the Great Lakes.  As a first step in developing the national system of MPAs, the MPA Center compiled an MPA Inventory of all MPAs in U.S. waters.  The U.S. has over 1,600 MPAs, ranging from typically small fully protected marine reserves where extractive uses are prohibited to large, multiple-use areas where fishing, diving and other uses are permitted. Most MPAs in U.S. waters allow some type of extractive use, with less than 1% of U.S. waters fully protected marine reserves where extractive activities are not permitted.

The national system is described in detail in the Framework for a National System of Marine Protected Areas of the United States of America.

In April 2009 the National System of Marine Protected Areas was officially established with the acceptance of the first 225 charter sites.  A second nomination process was held in Fall 2009, and additional sites will be admitted to the system in 2010 on an annual basis thereafter.  The nomination process is transparent, science-based, and provides an opportunity for public comment.

The national system of MPAs provides the first comprehensive mechanism for coordinating MPAs managed by diverse federal, state, territorial, tribal and local agencies to work toward national conservation objectives. The system will benefit the nation's collective conservation efforts and participating MPAs, providing those sites with a means to address issues beyond their boundaries.  Examples of some of these benefits include:
Enhanced stewardship through better coordination, public awareness and enhanced site management capacity
Building partnerships for MPAs to work together toward common conservation objectives
Increased support for marine conservation through the recognition provided by the national system
Protecting representative ecosystems and resources from all the nation's ecosystem and habitat types
Identifying gaps in current protection of ocean resources to help inform future MPA planning
Transparent process for MPA planning that is science-*based and includes a commitment to balanced stakeholder involvement.

References

External links
US Government website for Marine Protected Areas
Executive Order 13158 -- Marine Protected Areas (.pdf), US Government Printing Office, May 26, 2000
National System Fact Sheets
MPA Library Resources
MPA Inventory

Clinton administration initiatives
2000 in American law
Protected areas of the United States


Prvu hrvatsku kuglačku ligu za sezonu 2018./19., najviši rang prvenstva Hrvatske u kuglanju je drugi put zaredom osvojio "Zaprešić".

Prva liga

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr
 kuglacki-savez-os.hr
 kuglacki-savez-os.hr, 18. kolo

Prva B liga

Jug

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Sjever

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr
 kuglacki-savez-os.hr
 kuglacki-savez-os.hr, 22. kolo

Druga liga

Centar

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Istok

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr
 kuglacki-savez-os.hr
 kuglacki-savez-os.hr, 22. kolo

Jug

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Sjever

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Zapad

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Treća liga

Centar

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Istok - Zona Osijek

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr
 kuglacki-savez-os.hr
 kuglacki-savez-os.hr, 18. kolo

Istok - Zona Požega

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr
 kuglacki-savez-os.hr
 kuglacki-savez-os.hr, 18. kolo

Sjever - Zona Bjelovar

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Sjever - Zona Varaždin

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Zapad - Karlovac - Gorski kotar

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Zapad - Ogulin - Lika

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Zapad - Rijeka - Istra

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr

Četvrta liga
Lige naziva 4. HKL.

Istok - Zona Požega

 Izvori:
 aplikacija.kuglanje.hr
 kuglacki-savez-os.hr
 kuglacki-savez-os.hr, 18. kolo

Ostale lige

Povezani članci
 Prva hrvatska kuglačka liga
 Kup Hrvatske u kuglanju za muškarce 2018./19.

Vanjske poveznice
 kuglanje.hr, Hrvatski kuglački savez
 kuglacki-savez-os.hr, Kuglački savez Osječko-baranjske županije

Izvori
 aplikacija.kuglanje.hr, Kuglačke lige , pristupljeno 15. travnja 2019.
 aplikacija.kuglanje.hr, PROPOZICIJE EKIPNOG PRVENSTVA REPUBLIKE HRVATSKE - HRVATSKE KUGLAČKE LIGE 2018./2019. GODINE , objavljeno 13. srpnja 2018., preuzeto 15. travnja 2019.
 aplikacija.kuglanje.hr, Popis Hrvatskih kuglačkih liga za muške - sezona 2018./2019. , preuzeto 15. travnja 2019.
 kuglacki-savez-os.hr, LIGE REGIJE "ISTOK", pristupljeno 16. travnja 2019.

2018-19

Hrvatska kuglačka liga za muškarce 2018./19.


قرية عرنة قرية من قرى سوريا وهي مركز بلدية تابع لمحافظة ريف دمشق وتقع عرنة في منطقة جبل الشيخ بعد قرية الريمة التي تشابهها تماما من حيث الطبيعة.

أهم معالمها نهر الأعوج الذي ينبع منها ومن الريمة بعدها.

موقعها ومعالمها
تتميز عرنة بخصوبة تربتها وثلوجها التي تغطي جبل الشيخ فترة طويلة من السنة. تتميز أيضاً بزراعة التفاح والكرز والفواكه بشكل عام ويوجد فيها ينابيع عدة. تعيش فيها الطائفة المسيحية (الروم الأرثوذكس) وطائفة الموحدين الدروز. توجد فيها كنيسة القديس جاورجيوس.

انظر أيضا
قائمة بلدات سوريا

مراجع وهوامش

أماكن مأهولة في منطقة قطنا
بلدات سوريا
تجمعات درزية في سوريا
جغرافيا سوريا
قرى محافظة ريف دمشق

عرنة


BR24 extra (bis 2021 BR extra) ist eine Sondersendung im BR Fernsehen, die bei bedeutenden aktuellen Ereignissen kurzfristig ins Programm aufgenommen wird.

Sendungsinfo
BR24 extra berichtet mit Live-Schalten und ausführlichen Hintergrundberichten, sowie Interviews und Expertengesprächen im Studio über wichtige Ereignisse, die über die aktuelle Nachrichtenlage, welche im BR Fernsehen BR24 (vormals Rundschau) vermittelt, hinausgehen. BR24 extra berichtet daher zum Beispiel sowohl über Politikerrücktritte, Großereignisse, als auch über Naturkatastrophen oder Anschläge. Meist wird BR24 extra in der Hauptsendezeit des BR Fernsehens zwischen 18 und 22 Uhr ausgestrahlt. Die Länge der Sendung hängt davon ab, wie brisant das jeweilige aktuelle Ereignis ist und wie viel es darüber zu berichten gibt, weshalb die Sendung beispielsweise zwischen 15 Minuten oder gar zwei Stunden lang sein kann.

Zum 1. Juli 2021 hat der Bayerische Rundfunk seine gemeinsame Dachmarke für Nachrichten und Informationsangebote BR24 auch durch Umbenennung etablierter Sendungen im Fernsehen eingeführt. Bestehenden Formaten im Fernsehen wurde ein BR24 im Namen vorangestellt. Seitdem firmiert die bisherige Sonderberichterstattung BR extra als BR24 extra, genauso wie Sondersendungen der BR-Nachrichtensendung BR24, welche von Rundschau-Extra ebenfalls in BR24 extra umbenannt wurde. Seitdem gibt es im BR Fernsehen zwei verschiedene Fernsehsendungen mit dem Namen BR24 extra, welche von zwei unterschiedlichen Redaktionen verantwortet werden. Grund ist die Schaffung einer einheitlichen Dachmarke für Nachrichten durch den BR.

Landesparteitage
Zusätzlich zu den BR24 extra-Sendungen über aktuelle Ereignisse sendet das BR Fernsehen jeweils eine 15-minütige Sondersendung zu den Landesparteitagen der im Bayerischen Landtag vertretenen Parteien und fasst damit die Ergebnisse und den Ablauf der Parteitage zusammen. Dazu gibt es meist ein Interview mit Parteipolitikern und Politikwissenschaftlern. In der Regel laufen diese Sondersendungen zu den Landesparteitagen samstags oder sonntags im Anschluss an die letzte aktuelle Ausgabe von BR24 (vormals Rundschau-Magazin), also an einem Samstag um 22:00 Uhr, an einem Sonntag um 23:15 Uhr.

Einzelnachweise

Fernsehsendung (Deutschland)
BR Fernsehen

BR24 extra


هو جهاز للتنصت على المكالمات الهاتفية والبيانات التي تمر من خلال الهواتف المحمولة وتتبع حركة مستخدميها. يقوم الجهاز بمحاكاة برج الاتصالات اللاسلكية لخداع الهاتف للاتصال به بدلًا من برج اتصالات موفر الخدمة الحقيقي، ويصنف هذا الاختراق «هجوم رجل في الوسط». يستخدم لاقط IMSI العديد من السلطات الأمنية وأجهزة المخابرات حول العالم، مما أثار حوله جدلًا واسعًا بخصوص انتهاكه للحرية الشخصية وخصوصية الأفراد.

نبذة
محطة الـBTS الافتراضية (VBTS) هي جهاز للتعرف على رقم IMSI الخاص بأجهزة المحمول المتصلة بتقنية GSM واعتراض اتصالاتها. حصل على براء الاختراع واستخدم تجاريًا في عام 2003 بواسطة شركة Rohde & Schwarz. في يناير 2012، حكمت محكمة النقض لإنجلترا وويلز ببطلان براء الاختراع لكونه بديهيًا. حيث يعتبر الجهاز محطة BTS معدلة بمشغّل كاذب.

طريقة التشغيل
تقنية GSM تتطلب أن تتحقق الشبكة من الهاتف بينما لا تتطلب العكس، أن يتحقق الهاتف من الشبكة. هذه الثغرة الأمنية المشهورة يتم استغلالها في لاقط IMSI. يتخفى لاقط IMSI على هيئة محطة BTS ويجمع أرقام الـIMSI الخاصة بالهواتف الموجودة في محيطه والتي تحاول الاتصال به. كما يمكنه إجبار الهواتف على تعطيل التشفير أو استخدام تشفير أضعف يمكن بعدها اعتراض الاتصالات وتحويلها لملفات صوتية.

لواقط IMSI المحمولة تسوّق للسلطات الأمنية في الولايات المتحدة، وهي بإمكانها التجسس على أجهزة المحمول القريبة.

وصلات خارجية

مراجع

أمن الهاتف المحمول
تجهيزات رجال حفظ القانون
تنصت عبر الهاتف
مراقبة
معدات تهاتف

آي إم إس آي كاتشر