North Sumatra () is a province of Indonesia located on the northern part of the island of Sumatra. Its capital and largest city is Medan. It is bordered by Aceh on the northwest and Riau and West Sumatra in the southeast, with two different coastlines located on the Indian Ocean and the Strait of Malacca, and a maritime border with Malaysia to the east. North Sumatra is Indonesia's fourth most populous province after West Java, East Java and Central Java, and the third-largest province on the island of Sumatra after the neighbouring Riau. It covers an area of 72,981 km2.It is approximately same with size of Sierra Leone.According to the 2020 census, the province's population in that year was 14,799,361. The mid-2022 official estimate was 15,115,206.
North Sumatra is a multi-ethnic province. The Malay people are regarded as the natives of the east coast of the province, while the west coast of the province is mainly inhabited by the Batak (Pakpak, Angkola, and Mandailing groups). The central highlands region around Lake Toba is predominantly inhabited by other Batak groups (Toba, Simalungun and Karo). The Nias people are natives to Nias Island and its surrounding islets. With the opening of tobacco plantations in East Sumatra during the colonial era, the colonial government employed many contract labourers for plantations, mainly Chinese, Javanese and Indian migrants. The majority did not return after their contract ended and decided to stay in the province. The recent rapid urbanisation also attracted neighbouring people from Aceh, Riau and West Sumatra.

During the Dutch rule, North Sumatra was a government called the Gouvernement van Sumatra with an area covering the entire island of Sumatra, led by a governor based in the city of Medan. After independence, in the first session of the Regional National Committee (KND), Sumatra Province was then divided into three sub-provinces. With the issuance of the Law of the Republic of Indonesia (R.I.) No. 10 of 1948 on April 15, 1948, it was stipulated that Sumatra was divided into three provinces, each of which had the right to regulate and manage its own affairs, namely: North Sumatra Province, Central Sumatra Province, and South Sumatra Province. April 15, 1948 was later designated as the anniversary of the Province of North Sumatra.

History

Prehistoric Era

Prehistoric relics in North Sumatra show that the oldest population were Austro Melanesoid. Based on the types of artifacts that were found, it is evident that their dispersal took place in the Mesolithic era (Middle Stone Age). They spread to the eastern part of Indonesia to the island of Papua, and to the west the traces are found in North Sumatra and the Malay Peninsula. Austro-Melanesoid people especially in North Sumatra consumed mostly snails and clams. The shells were broken at the ends and sucked for the contents, over time the shells became hills that we now find in some places in North Sumatra. For centuries they discard the shells until it becomes a pile of rubbish that experts call kjokkenmoddinger (kitchen waste), some of the clam hill was founded in Saentis, Hinai, Tanjung Beringin and several areas along Deli-Langkat shore and river banks.

Around the year 1000 BC came the second wave of migration from mainland Southeast Asia,  the Young Malays or Deutero Malays. They settled on the coast and made a living from fishing or cultivating the marshy land for agriculture. Their villages were scattered along the big rivers that flow to the east coast of North Sumatra such as Besitang, Wampu, Asahan, and Barumun. The rivers are important for traffic and fishing. Larger villages grew at the mouth of the river and became the center of government or Kingdoms. Relics of the Mesolithic era were found in North Sumatra, finely honed stone axes, bone tools, and painting materials.

Linguistic and archaeological evidence indicates that Austronesian speakers first reached Sumatra from Taiwan and the Philippines through Borneo or Java about 2,500 years ago, and the Batak probably descended from these settlers. While the archaeology of southern Sumatra proves the existence of Neolithic settlers, the northern part of Sumatra was settled by agriculturalists at a considerably later stage.

New genetic research has found that the Nias people came from the Austronesian peoples. The ancestors of the Nias people are also thought to have come from Taiwan through the Philippines 4,000 to 5,000 years ago.

Ten years of researching involving blood samples of 440 Nias people in 11 villages in Nias island showed the Y-chromosome and DNA mitochondria of the Nias people are very similar to the Taiwanese aborigines and Filipino peoples.

Early historic era

The eastern coastal area of North Sumatra is located on the shores of the Straits of Malacca. The strait for centuries has been widely visited, both by Hindus and by Chinese traders, with the founding of Situs Kota Cina or Chinese Town site in Hamparan Perak. Meanwhile, at that time there was known trading port in western coast of Tapanuli that attracted middle age era traders to Barus, people became increasingly interested in  Barus, because of its camphor that was popular in Ancient Egypt. A kingdom in North Sumatra mentioned in the Tanjoore information from 1030 issued by Rajendra Chola  recorded the names of the states he defeated in one expedition to conquer Srivijaya. States that he mentioned were Sriwijaya, Malayur, Kendara, and the Panai Kingdom . Furthermore, the Negarakertagama Kingdom by Mpu Prapanca from the 14th century find several names of countries found in North Sumatra, Pane, Haru, Mandailing, Tamiang, Lawas, and Barus. The places were mainly defeated by the Majapahit.

The Earliest Kingdom that was present in the eastern coast of North Sumatra is the Aru Kingdom from the 13th to the 16th century. In its height the kingdom was a maritime power, and was able to control the northern part of the Malacca strait. The kingdom was initially established as a Karo polity. The indigenous population practiced native animism as well as Hinduism. During the 13th century Islam came to be practiced alongside the existing faiths. Aru's capital was located close to present-day Medan and Deli Serdang. The people of the kingdom are believed to have been descendants of the Karo people from the interior of North Sumatra.

The Batakland (the area that was close to Lake Toba) was be first mentioned in Zhao Rugua's 13th-century Description of the Barbarous Peoples, which refers to a 'Ba-ta' dependency of Srivijaya. The Suma Oriental, of the 15th century, also refers to the Kingdom of Bata, bounded by Pasai and the Aru kingdom, the batak mainly practiced animism and cannibalism at that time, it was remain untouched and isolated from foreign culture and kingdoms like Srivijaya and Majapahit. Although isolated, the Toba people are established their own kingdoms even though it was only limited to villages, the Batak Lands were divided into several kingdoms, which often also entered into ties for defense purposes, but each member was fully independent. Of the many kingdoms, the position of the King of Bakkara or known as Sisingamangaraja is considered more important. This more important position is due to customs and traditions which regard the area as the place of origin of the Batak people. The same thing happened to Nias people on Nias Island, the island remained isolated during its early era although its people already conducted farming, cultivating, carvings, shamanism and paganism.

Kingdom, Sultanate, and Colonial Era

Around the year 1500 on the east coast of Sumatra, there were several kingdoms, namely the Nagur, Aru, Panai, and Batangiou kingdoms. In the hinterland of Tapanuli the growth of the kingdom came from each of the pushers. Each bus was a small kingdom consisting of a single farm-owning family. In the area around the sixteenth century a kingdom began to emerge which was founded by the Descendants of Sisingamangaraja. This kingdom gradually expanded its influenced throughout Tapanuli to Angkola, Mandailing, to Dairi. Thus in the 16th century in North Sumatra there were three largest kingdom, namely Nagur, the Batak kingdom under the rule of King Sisingamangaraja, and Aru. The wars between the three kingdoms made it easy for outside influences to enter, from Aceh, Melaka, Portugal, Siak, and Minangkabau. The Sultanate of Aceh succeeded in Islamization of the eastern coast, as in other parts of the Padri War succeeded in spreading Islam into the southern Tapanuli kingdom. As the result, the three big kingdom split into several small kingdoms and sultanate such as Deli, Serdang, Asahan, Langkat Sultanate, Maropat, Lingga kingdom and many more.

Malacca fell to the Dutch East India Company or known as VOC in 1641. This also affected trade in the coastal areas of North Sumatra because the VOC stopped the role of trade in Malacca and shifted to Batavia. For the North Sumatra area, it also resulted in more Arab, Chinese and Indian traders to came to the area. After Britain gained a position on the island of Penang, the British began to trade in this area. Until the nineteenth century, British trade with the east coast of Sumatra was very developed. In the 19th century there were important changes in this area due to the entry of Dutch influence. Prior to the nineteenth century, Dutch power was concentrated on the island of Java, and several places in the Moluccas. But in the nineteenth century the Dutch began to pay attention to areas outside Java, including North Sumatra. Since the handover of Indonesia to the Dutch in the 1814 Treaty of London which was renewed in the  1824 Treaty of London, almost all of Indonesia came under Dutch influence. However, the UK continues to strive for positions in several places that are considered important for trade, including several parts of Sumatra and in Kalimantan.

In the late 18th century, most of the Sultanates of East Sumatra and the British concession of Tapanuli had fallen to the Dutch East Indies, meanwhile the Dutch tried to invade Toba, Karo Highland, Nias and Silindung area with the help of Christian missionaries in a process of  Christianization, most known missionary at that time was Ludwig Ingwer Nommensen, he successfully spread Christianity into North Sumatra. The Dutch invasion into Batakland met resistance from the Sisingamangaraja XII that caused a war lashing 30 years, but at the end the area fell to the Dutch Empire and he was killed in 1907. After the Dutch were able to break the resistance of Sisingamangaraja XII in the Bataklands, North Sumatra
was completely under the influence of the Dutch East Indies government based in Batavia. As a colony, the Dutch began to set up new plantation such as Deli Maatschappij, London Sumatra  within east coast, as there was a worker shortage, the Dutch began importing labourers from outside Sumatra from Java, Southern China and Southern India, this was the first big wave migration of Javanese, Chinese, and Indian into North Sumatra that still exist until today.  North Sumatra was under the control of the Gouvernement van Sumatra with an area covering the whole of the island of Sumatra, was headed by a governor who was based in the city of Medan.

On March 13, 1942, Japanese forces entered Medan, by bicycle. The Grand Mosque was used as the a fortress. The troops landed on the east coast of Deli Serdang (Pantai Cermin) while in the Tapanuli, they're began occupation through Sibolga. Then within a short time the Japanese army was able to occupy important cities in North Sumatra, resistance from the Dutch were almost nonexistent. When the Japanese army occupied North Sumatra, the leader of the Japanese Armed Forces was centered in Bukittinggi. Since officially the center of the Dutch government which was in Medan has been moved to Bukittinggi, the occupation was lasted for 3 years. In 1945 the Japanese occupation officially ended with Japan's surrender in the Pacific and two days later Sukarno declared Indonesian Independence; Indonesian forces spent the next four years fighting the Dutch for independence.

Independence and contemporary era

After independence, the first session of the National Committee of Regions (KND), Sumatra was then divided into three sub-provinces: North Sumatra, Central Sumatra and South Sumatra. North Sumatra province itself was an amalgamation of three administrative regions called Residencies: the Residency of Aceh, the East Sumatra Residency, and the Residency of Tapanuli.

With the publication of the Law of the Republic of Indonesia (R.I.) No. 10 Year 1948 on April 15, 1948, it was determined that Sumatra was divided into three provinces, each of which has the right to organize and manage their own governments: North Sumatra, Sumatra Province, Sumatra Province. The date of 15 April 1948 was subsequently determined as the anniversary of North Sumatra Province.

In 1946, there was a social revolution of East Sumatra, it began on 3 March 1946. Across 25 "native states", many sultanates were overthrown and mass killing of members of the aristocratic families were performed by armed pergerakan groups (Indonesian nationalists). To the opportunistic pergerakan militants (especially Communist Party of Indonesia members Xarim MS and Luat Siregar), the revolutionary movement was seen as one of the means for East Sumatra to be freed from colonial overlordship and to join the larger Indonesian National Revolution. Participants of the revolution were believed to be provoked by leaders to kill aristocrats and create violence. These belligerents had three prime objectives: to eliminate the sultans and aristocrats (who were seen as Dutch allies), to seize their wealth (as sources of funding for the Indonesian independence campaign) and to eliminate the region's feudal social structure. The revolution brought about the formation of the State of East Sumatra, which was dissolved when the region became part of the Indonesian republic.

The East Sumatra Union (Persatuan Sumatra Timur) had been formed in 1938 by the westernized Malay elites to reassert Malay and Simalungun ethnic interests through support from the Dutch. With the support of these Malays, the Dutch attempted to establish a federal Indonesia consisting of a Dutch-supported State of East Sumara (). The threat felt by the Chinese also motivated them to co-operate with the Malay aristocrats, most of the Simalungun rajas, some Karo chieftains and the Dutch in creating the NST. Dr Tengku Mansur (a member of the Asahan royal family) was selected as head of state and the NST lasted from December 1947 to August 1950. While the Dutch wanted the NST to be seen as an orderly and progressive alternative to the republic, the western-educated aristocrats saw NST as a bastion for their own ethnic interests. The NST began to disintegrate as soon as Dutch military support was withdrawn. The short-lived state was viewed with suspicion, and Dr Tengku Mansur eventually surrendered authority to the republic in August 1950. Consequently, East Sumatra was merged into a larger province of North Sumatra, where it has remained till today.

In early 1949, the reorganization of government took place in Sumatra, with the decision of the Government Emergency R.I. No. 22 / Govt / Emergency Government on May 17, 1949, which abolished the post of Governor of North Sumatra. Furthermore, the Government Emergency Decree R.I. on December 17, 1949, established the Province of Aceh and Tapanuli Province / East Sumatra. Then, with a Government Regulation in lieu of Law No. 5 Year 1950 on August 14, 1950, such provisions were lifted and reshaped North Sumatra Province.

Following the Dutch-Indonesian Round Table Conference in late 1949, the Dutch withdrew military support for the State of East Sumatra and its local authority began to collapse. Mansur entered into negotiations with Mohammad Hatta to reunify East Sumatra with the Republic of Indonesia in May, 1950. East Sumatra merged with Tapanuli to become the province of North Sumatra on August 15, 1950.

Act R.I. No. 24 of 1956, promulgated on December 7, 1956, established an autonomous Aceh Province, independent of the Province of North Sumatra.

Geography

The province of North Sumatra stretches across the island of Sumatra, between the Indian Ocean and the Strait of Malacca. It borders the province of Aceh on the northwest and Riau and West Sumatra in the southeast. It has an area of 72,981  km2. The province contains a broad, low plain along the Strait of Malacca on which the provincial capital, Medan, is located. In the south and west, the land rises to the mountain range that runs the length of Sumatra; the mountains here are dominated by Lake Toba, formed from the caldera of an ancient volcano. Several large islands in the Indian Ocean off the west coast of Sumatra are currently part of North Sumatra, most notably Nias Island and the Batu Islands.

There are 419 islands in North Sumatra province. The outer islands include the island of Simuk (Nias), and the island of Berhala in the Strait of Sumatra (Malacca).

The Nias archipelago consists of the main island of that name and other smaller islands in the vicinity, located off the coast of western Sumatra in the Indian Ocean. The administration centre is located at the city of Gunung Sitoli.

The Batu Islands consist of 51 islands including four major islands: Siboasi, Pini, Tanahbala, Tanahmas. Pulau Telo is the administrative centre on the island of Situasi. The Batu Islands are located to the southeast of the island of Nias. Other islands in North Sumatra are Imanna, Pasu, Bawa, Hamutaia, Batu Makelele, Lego, Masa, Bau, Simaleh, Makole, Jake, and Sigata, Wunga.

Half of provinces are high plateau that runs by Bukit Barisan mountains range, mainly around central to western coastal of provinces, the tallest mountain in the provinces is Mount Sinabung with elevation around 2,460 mdpl, and it is the most active volcano in the region. Activities of the mountain (cracks where steam, gas, and lava are emitted) were last observed at the summit in 1912; recent documented events include an eruption in the early hours of 29 August 2010 and eruptions in September and November 2013, January,  February and October 2014. Another volcano nearby are Mount Sibayak with 2,181 mdpl, the mountain produce crystalline sulfur, which was mined on a small scale in the past. Seepage of sulfurous gases has also caused acidic discolouration of the small crater lake, both of the volcanoes are located in the Karo highland.

Lake Toba is the site of a supervolcanic eruption estimated at VEI 8 that occurred 69,000 to 77,000 years ago, representing a climate-changing event. Recent advances in dating methods suggest a more accurate identification of 74,000 years ago as the date. It is the largest-known explosive eruption on Earth in the last 25 million years. According to the Toba catastrophe theory, it had global consequences for human populations; it killed most humans living at that time and is believed to have created a population bottleneck in central east Africa and India, which affects the genetic makeup of the human worldwide population to the present. More recent studies have cast doubt on this theory and found no evidence of substantial changes in population.

It has been accepted that the eruption of the Toba Caldera led to a volcanic winter with a worldwide decrease in temperature between , and up to  in higher latitudes. Additional studies in Lake Malawi in East Africa show significant amounts of ash being deposited from the Toba Caldera eruptions, even at that great distance, but little indication of a significant climatic effect in East Africa.

In North Sumatra, there are currently two national parks, the Gunung Leuser National Park and Batang Gadis National Park. According to the Ministerial Decree, No. 44 of 2005, the forest area in North Sumatra today covers 3,742,120 hectares (ha), which consists of a Natural Reserve Area/Natural Conservation Area covering an area of 477,070 ha, 1,297,330 ha of protected forest, 879,270 ha of limited production forest, 1,035,690 ha of permanent production forest, and 52,760 ha of production forest that can be converted.

However, the figure above is only de jure. In reality, the forests are not as large as the figures suggest. A lot of the forests are damaged, due to encroachment and illegal logging. So far, over 206,000 ha of forests in Sumatra has experienced changes in function. As many as 163,000 ha were converted to plantations and 42,900 ha were transmigration areas.

Governance

The administrative centre of North Sumatra is located in the city of Medan, governed by a governor. Earlier, North Sumatra was included in a single Sumatra province when Indonesia became independent in 1945. In 1950, North Sumatra Province was formed including the former residencies of East Sumatra, Tapanuli, and Aceh. In 1956, Aceh split off to form a separate Aceh Province.

Administrative divisions
North Sumatra is currently subdivided into 25 regencies (kabupaten) and 8 autonomous cities (formerly municipalities). When originally created as a province with its current boundaries, it was composed of 11 regencies and 6 cities, but 14 new regencies and 2 new cities were created between 1998 and 2008. All these are listed below with their areas and their populations at the (1 May) 2010 census and the 2020 census, together with their official estimates for mid 2022. These in turn are sub-divided into 444 districts, which in turn are further sub-divided into 6,110 villages. With proposals under consideration to create three new provinces from parts of the present North Sumatra, these regencies and cities are grouped for convenience below according to the projected new provinces within which they are situated:

Nias Islands Region
.

This region contains the substantial island of Nias and various small offshore islands, including the Batu Islands to the south. Originally it comprised a single Nias Regency, but on 25 February 2003 the southern part of the island (including the Batu Islands) was split off to form a separate South Nias Regency. On 29 October 2008 two new regencies - North Nias and West Nias - together with the city of Gunungsitoli, were split off from the remainder of Nias Regency.

 # South Nias Regency includes the Batu Islands.

Tapanuli Region

This region comprises the southwestern part of the province on the island of Sumatra. When the province was created, it comprised 4 regencies (Dairi, North Tapanuli, Central Tapanuli and South Tapanuli) and the city of Sibolga. Two new regencies were formed on 23 November 1998 - Mandailing Natal from part of South Tapanuli Regency, and Toba Samosir from part of North Tapanuli Regency. The city of Padang Sidempuan was split off from South Tapanuli Regency on 21 June 2001. Two further regencies were formed on 25 February 2003 - Humbang Hasundutan from part of North Tapanuli Regency, and Pakpak Bharat from part of Dairi Regency. A new Samosir Regency was created from part of Toba Samosir Regency on 18 December 2003 (more recently, the remaining part of this regency was renamed Toba Regency). Another two regencies were created on 17 July 2007 - Padang Lawas and North Padang Lawas, both from parts of South Tapanuli Regency.

East Sumatra Region

The region comprises the northeastern part of the province on the island of Sumatra. It now covers ten regencies and five cities, but originally there were just six regencies. The new regency of Serdang Bedagai was formed on 18 December 2003 from part of Deli Serdang Regency, and the new regency of Batubara was formed on 2 January 2007 from part of Asahan Regency. Two further regencies were formed on 24 June 2008 - North Labuhanbatu and South Labuhanbatu - both from parts of Labuhanbatu Regency.

Demographics

Population
North Sumatra recorded a population of 12,985,075 in the 2010 national census, making the 4th most populous province in Indonesia, with a sex ratio of 99.59 men per 100 women. The 2015 Intermediate census gave a total of 13,923,262, while the 2020 census gave a total of 14,799,361, and the official estimate for mid 2022 is 15,115,206.

Ethnic groups

North Sumatra is a multi-ethnic province. The Malay people are regarded as the majority people of the east coast of the province, while the west coast of the province is mainly inhabited by the Batak (Pakpak, Angkola and Mandailing groups). The central region around Lake Toba to the northern Karo highland is predominantly inhabited by other Batak groups (Toba, Simalungun and Karo). The Nias people are indigenous to Nias Island and its surrounding islets. With the opening of tobacco plantations in East Sumatra during the colonial era, the colonial government employed many contract labourers for plantations, they were mainly Chinese, Javanese and Indian migrants, who were majority does not returned after end contract and decided to stay in North Sumatra. The rapid urbanisation in the province also attract neighbouring people from Aceh, Riau and West Sumatra, which is the Aceh and Minangkabau people presents.

Bataks make up 44.95% of the population, including the Batak Karo and Mandailing. The Javanese come second with 30.62%, the Malays add up to 5.92% and the ethnic Chinese comprise 5.75%. The Nias people make up around 4.10% and the rest are Minangkabau (2.66%), Acehnese (1.07%), ethnic Indian (1.00%) and other ethnic groups (1.15%)

The distribution of the tribes, clans, and ethnic groups in North Sumatra is as follows:
 Batak Toba : throughout North Sumatra, forming the majority in the Toba, Samosir, Humbang Hasundutan, and North Tapanuli Regencies.
 Batak Karo : mostly in the Karo Regency, Deli Serdang and Langkat Regencies, including Berastagi and Kabanjahe.
 Batak Mandailing: majority along the western coast: (South Tapanuli, Padang Lawas, Mandailing Natal, Central Tapanuli), and the rest in Medan, Padangsidempuan, Sibolga and Rantauprapat.
 Batak Pakpak : majority in Dairi Regency and Sidikalang.
 Batak Simalungun : majority in Simalungun and Pematangsiantar
 Batak Angkola : majority in North Tapanuli, Gunung Tua, North Padang Lawas, and South Tapanuli
 Malay : mostly in the east coast rurals, especially Langkat and Asahan.
 Nias : mostly in Nias Island (including Gunungsitoli), with a small population around the west coast.
 Javanese : mostly reside in east coast rural areas, and in west coast areas like Deli Serdang, Serdang Bedagai, Asahan and Labuhan Batu Regencies, and in urban communities like Medan and Tebingtinggi.
 Minangkabau people : mostly in Medan, Sibolga and Mandailing Natal.
 Indian : major east coast cities such as; Medan, Binjai, Tebing Tinggi, Pematangsiantar, Kisaran, Tanjungbalai and Deli Serdang.
 Acehnese people : Medan, Binjai up to northern parts such as Langkat.
 Chinese : major cities such as; Medan metropolitan area: (Medan, Binjai, Deli Serdang), Tanjungpura, Stabat, Tebing Tinggi, Tanjungbalai, Kisaran, Limapuluh, Rantauprapat, Pematangsiantar, Balige, Sibolga, Padangsidempuan, and Gunungsitoli.

Languages
In general, the widely used language is Indonesian. The Malays around Deli Serdang and Langkat mostly speak the Malay language, which is similar to the Perak Malay language. The Javanese people, especially around rural and plantation areas, use Javanese in daily conversation, while the urban Javanese mostly speak Indonesian.

The Batak people speak Bataknese, which is divided into four dialects (Silindung, Samosir, Humbang and Toba). The Batak Karo people use the Karo language, and the Batak Mandailing people around South Tapanuli, Padang Lawas and Mandailing Natal speak the Mandailing language. The Nias language is spoken among the Nias people.

Mostly ethnic Chinese in North Sumatra are fluent in Hokkien, with small communities speaking Cantonese, Hainanese and Mandarin unlike their counterpart in other part of Indonesia. Most Indians in and around Medan speak Tamil and Punjabi. The Acehnese people speak the Aceh and Gayo languages.

Religion

More than 95% of all residents are either Muslim or Christian; the remainder are Buddhists, Hindus, or follow folk religions such as Confucians, Parmalim, and Taoists. These are the recognized religions of North Sumatra:
 Islam: especially embraced by the Malays, Minangkabau, Javanese, Aceh, Mandailing, Angkola, partly Nias, and partly Batak Toba, Karo, Simalungun and Pakpak
 Christianity (Protestantism and Catholicism): especially embraced by Batak Toba, Karo, Simalungun, Nias, Pakpak and partly Batak Angkola, partly Javanese, Chinese and Indian
 Buddhism: mainly embraced by Chinese in urban areas
 Confucianism, Taoism and Chinese folk religion: predominantly embraced by Chinese in urban areas
 Hinduism and Sikhism: especially embraced by Indian in urban areas, there are also small Batak Karo people that practising Hinduism in rural areas
 Traditional religion such as Parmalim/Pemena: embraced by most of the Batak tribe centered in Huta Tinggi, Laguboti district, Toba Samosir Regency

Culture
North Sumatra hosts various ethnicities, religions and traditions, influenced by the Batak, Malay and Nias peoples, and other cultures such as Chinese, Indian and Javanese.

Music
The music that is usually played depends on the traditional ceremonies held, but is more dominant with the drums. As in the Coastal Ethnic (), there are a musical instruments that called as Sikambang.

The Batak Toba, Pakpak and Simalungun tribes have a musical instrument called Gondang which is usually played during traditional ceremonies in marriage, death, and so on. Meanwhile, the Mandailing and Angkola Batak tribes have musical instruments similar to the gondang, namely Gordang Sambilan. The Malays in the East Coast have the same musical instruments as the Malays in general, such as the accordion, the Malay drum (kompang) and the violin. Meanwhile, in Tanah Karo, there are Kulcapi and Gendang musical instruments which are commonly used to accompany the Landek or Guro Guro Aron dance.

Architecture

In the field of fine arts that stands out is the traditional house architecture which is a combination of the results of sculpture and carving as well as the results of handicrafts. Traditional house architecture is found in various forms of ornament. In general, the shape of the traditional house building in the Batak traditional group symbolizes "buffalo standing upright" (). This is even clearer by decorating the top of the roof with buffalo heads.

The traditional house of the Batak Toba ethnic, Ruma Batak, stands strong and majestic and is still commonly found in Samosir and Lake Toba area. The Batak Karo traditional house looks big and taller than other traditional houses. The roof is made of palm fiber and is usually supplemented with smaller triangular roofs called ayo-ayo rumah, Jambur and tersek. With soaring multi-layered roofs, Karo's house has a distinctive shape compared to other traditional houses that only have one roof in North Sumatra, there are still several villages in Karo highland that still reserve traditional house and buildings, like in Lingga. The shape of the traditional house in the Batak Simalungun area is quite attractive. The traditional house complex in Pematang Purba village consists of several buildings, namely the Rumah Bolon, Balai Bolon, drying rack, taboo hall of need, and mortar. The prominent Mandailing buildings are called Bagas Gadang (house of Namora Natoras) and  Sopo Godang (customary consultation hall).

Malay traditional houses in North Sumatra are not much different from Malay houses in other provinces, only the green and yellow color is more dominant.

Dances

The traditional dance repertoire includes various types. Some are in the form of sacred dances and some are solely for entertainment. In addition to traditional dances which are part of traditional ceremonies, sacred dances are usually danced by dayu-datu. Included in this type of dance are teacher dances and stick dances. Datu danced while swinging a magic stick called Tunggal Panaluan.

Profane dance is usually a young social dance that is danced at a happy party. Tortor is danced at the wedding ceremony. Usually danced by the audience including the bride and young people. These youth dances, for example morah-morah, parakut, sipaj ok, patam-patam and kebangkiung. Magical dances, such as the Nasiraan Tortor Dance, Tunggal Panaluan Tor Tor Dance. This magical dance is usually performed with great solemnity.

Besides Batak dances, there are also Malay dances such as Serampang XII, Gundala-Gundala and Landek dance from Karo Highlands, Moyo and Maena dance from Nias.

Handicraft
In addition to architecture, weaving is an interesting craft art from the Batak tribe. Examples of this weave are ulos cloth and songket cloth. Ulos is a traditional Batak cloth used in wedding ceremonies, death, building houses, arts, etc. Ulos cloth is made of cotton or hemp yarn. Ulos colors are usually black, white, and red which have certain meanings. While other colors are symbols of the variety of life. In the Pakpak tribe there is a weave known as oles. Usually the base color of the ointment is black-brown or white. In the Karo tribe there is a weave known as uis. Usually uis base colors are dark blue and reddish. In the west coast community there is a woven fabric known as Songket Barus. Usually the basic color of this craft is Dark Red or Yellow Gold.

Batubara Malay Songket is one of the typical crafts of the East Coast that has been worldwide. Songket Batubara has its own characteristics, this can be seen from: The process of making songket still uses wooden looms in the traditional way, but still has good quality, thus this songket is not inferior to songket produced with today's sophisticated machines. The Batubara songket also has a variety of unique motifs such as: Bamboo shoots, Mangosteen flowers, Cempaka flowers, Caul buds, Tolak Betikam, and Fighting Dragons. The Batubara songket woven has an attractive design and a high cultural artistic value.

Culinary

Typical food in North Sumatra varies greatly, depending on the region. It is the only provinces in Sumatra island and may one of provinces in Indonesia that has serves non-halal based food such as pork and alcohol, as around 40 percent of provinces are not Muslim. Saksang and Babi panggang karo are very familiar to those who carry out parties or home cooking. For example, in the Pakpak Dairi area, Pelleng is a typical food with very spicy spices. The characteristic of Batak cuisine is its preference to andaliman (Zanthoxylum acanthopodium) as the main spice. That is why andaliman in Indonesia sometimes dubbed as Batak pepper., in the Batak land itself there is dengke nani arsik which is fish that is fried without using coconut. For taste, Batak land is heaven for lovers of coconut milk and spicy food. Pasiyak Natonggi or money to buy sweet palm wine is a very familiar term there, describing how close palm wine or nira is to their lives. Batak people are majority Christian — unlike neighboring Muslim-majority ethnic groups such as Aceh and Minang — Christian Batak people are not restricted to Islamic halal dietary law.

Many of the Batak popular meals contain pork as well as dishes made from unusual ingredients, such as dog meat or blood, however there are also halal batak dishes, mostly chicken, beef, lamb, mutton, and freshwater fishes. With a large population of Batak being Muslim, especially among Mandailing people, they have their own dishes such as Sayur daun ubi tumbuk or mashed-cassava leaf soup, Pora-pora, Salai ikan, Pakkat and others. Batak culinary centers are located in towns of Batak highlands, such as the town of Kabanjahe and Berastagi in Tanah Karo area. Some towns around the Lake Toba offer freshwater fish dishes such as carp arsik. The Northern Sumatra capital of Medan is also a Batak cuisine hotspot where numerous of Lapo (Batak restaurants) can be found anywhere across the province, it even expanded into neighbouring provinces such as Riau, Riau Islands, even capital Jakarta and neighbouring countries like in Malaysia and Singapore.

The North Sumatra's Malay cuisine is similar to another Malays region, meals such as Nasi lemak (called as Nasi Gurih), Bubur pedas, Lemang and dodol are the most known dishes from Medan and the east coast. The Chinese have influenced the province's cuisine, examples are Cha Sio,Tau Kua He Ci, Popia, Bakpao, Teng-Teng, Chai Pao, Roti Kacang and Bika ambon which are dishes also popular elsewhere in Indonesia. Indian influences can also be seen in dishes such as Martabak, Roti canai, Putu bambu and Mie rebus. The Minangkabau and Acehnese peoples brought Nasi padang and Mie Aceh dishes.

Economy

Energy
North Sumatra is rich in natural resources such as natural gas in the area of Tandem, Binjai and petroleum in Pangkalan Brandan, Langkat which has been explored since the days of the Dutch East Indies. Besides that, in Kuala Tanjung, Asahan, there are the company named PT Inalum (abbreviated of Indonesia Aluminium) that engaged in ore mining and smelting of aluminium which is the only one in Southeast Asia.

The rivers that disgorge in the mountains around Lake Toba is also a natural resource that is potential enough to be an exploited to resource of hydropower plants. Asahan hydropower which is the largest hydropower plant in Sumatra Island is located on Porsea in Toba Samosir Regency.

Moreover, in the mountains there are many geothermal hot spots were very likely to be developed as a source of thermal energy or steam that can then be transformed into electrical energy.

Agriculture and farming

The province is famous for its plantations. The plantations are managed by private companies and the state. SOE Plantation area is located in North Sumatra, among others PT Perkebunan Nusantara II (PTPN II), PTPN IV and PTPN III.

North Sumatra produces rubber, cocoa, tea, palm oil, coffee, cloves, coconut, cinnamon, and tobacco. These commodities have been exported to many countries and contributing huge foreign exchange for Indonesia. In addition to commodities, North Sumatra is also known as a producer of horticultural commodities (vegetables and fruits); e.g. Medanese Orange, Deli Guava, Cabbage Vegetable, Tomato, Potato and Carrot generated by Karo, Simalungun and North Tapanuli. The horticultural products have been exported to Malaysia and Singapore.

The plantation is spread in East coast area such as Deli Serdang, Serdang Bedagai Langkat, Simalungun, Asahan, Labuhan Batu, and also around west coast: Central and South Tapanuli. Plantations, especially palm oil, are important for sourcing reticulated and blood pythons, the skins of which are a major export product.

The size of technical irrigation entirely in North Sumatra is 132 ha that covers an area of 174 irrigation site.

Sumatra Mandheling and Sumatra Lintong coffee beans are grown in North Sumatra and largely exported to the United States. Mandheling is named after the similarly spelt Mandailing people located in North Sumatra, Indonesia. The name is the result of a misunderstanding by the first foreign purchaser of the variety, and no coffee is actually produced in the "Mandailing region". Lintong on the other hand, is named after the Lintong district, also located in North Sumatra.

Banking
In addition to national banks, state banks and international banks, currently there are 61 units of Credited Peoples Banks (BPR) and 7 Credited Sharia Bank (BPRS). Data from Bank Indonesia showed, in January 2006, the Third Party Funds (TPF), which absorbed BPR reached Rp253,366,627,000 (around US$19 million) and loans reached Rp260.152.445.000 (around US$19.5 million). While assets reached Rp340,880,837,000 (US$25.5 million).

Mining
There are three leading mining company in North Sumatra:
 Sorikmas Mining (SMM), main base around South Tapanuli with gold as main commodity
 Newmont Horas Nauli (PTNN).
 Dairi Prima Mineral

Industry
North Sumatra has several industrial sites, mainly around Deli Serdang. Medan Industrial Area () stands for KIM is the main industrial complex in Medan.

Sei Mangkei Industrial Area

Sei Mangkei Industrial Area, also known as Sei Mangkei – Integrated Sustainable Palm Oil Cluster (SM-ISPOIC), is located in Simalungun Regency and was formally opened on 12 June 2010. Four companies have joined in this area, with investment costs totaling up to Rp1.5 trillion ($176 million). In April 2011, three other companies also joined in the Sei Mangkei area. They are Procter & Gamble Co for making CPO derivatives of cosmetic raw materials, Ferrostaal AG and Fratelli Gianazza SpA.

Exports and imports

The increasingly higher economic performance of Sumatra and Java means that North Sumatran exports will be experiencing rapid growth. In 2004, the size of the foreign exchange sector had reached $4.24 billion, up 57.7% from 2003.

Coffee exports from North Sumatra reached a record high of 46,290 tonnes with Japan as the main export destination countries during the last five years. Sumatran coffee exports are also listed as the top 10 highest export products with a value of US$3.25 million or 47200.8 tons from January to October 2005.

Of the garment sector, garment exports tend to fall in January 2006. The results of special apparel industry down 42.59% from US$1,066,124 in 2005, to US$2,053 in 2006 in the same month.

Import export performance of some industrial products showed a decline. Namely furniture fell 22.83% from US$558,363 (2005) to US$202,630 (2006), plywood down 24.07 percent from US$19,771 to US$8,237, misteric acid down 27.89% from US$115,362 into US$291,201, stearic acid dropped 27.04% from US$792,910 to US$308,020, and soap noodles down 26% from US$689,025 to US$248,053.

Export performance of agricultural imports also decreased the essential oil dropped 18 percent from US$162,234 to US$773,023, seafood / shrimp, coconut oil and robusta coffee also dropped quite dramatically to 97 per cent. Some commodities were increased (a value of over US $ Million) is cocoa, horticulture, arabica coffee, palm oil, natural rubber, seafood (non shrimp). For the results of the molding industry, vehicle tires and rubber gloves.

Tourism
North Sumatra has lots of travel destinations. According to Ministry of Tourism, North Sumatra is ranked on the top 10 most visited province in Indonesia. There are various kinds of tourist destinations that could be found throughout the province, Berastagi is best known as a hilly place with a cooler temperature as the whole province is in tropical region. Lake Toba is also a popular travel destination. Toba is a large volcanic lake which has an island inside of it, Samosir Island. Nias Island and other several islands nearby named Batu Islands is a popular spot for surfing. The capital itself, Medan, has many places of interest, mainly for its historical sites. The city is also known for its variety of cuisine. The list below is the most known places of interest in North Sumatra:

 Medan is the capital of North Sumatra province with a diverse crowd population of tribes and religions in unity. There are many historical tourist objects to spot and various great cuisine to taste in Medan.
 Lake Toba is the largest volcanic lake in the world. Located in the centre of North Sumatra, the lake can be reached via Parapat (Simalungun regency), Tongging (Karo regency), and Balige (Toba Samosir regency).
 Samosir Island is a volcanic island in middle of Lake Toba, It is a popular tourist destination due to its exotic Batak history and the vistas it offers. The tourist resorts are concentrated in the Tuktuk, Tomok, Simanindo, and Pangururan areas.
 Bukit Lawang known for the largest animal sanctuary of Sumatran orangutan (around 5,000 orangutans occupy the area), and also the main access point to the Gunung Leuser National Park from the east side.
 Nias Island is an island off the western coast of Sumatra. Nias is an internationally popular surfing destination where many international surfing competitions are held. The best known surfing area is Sorake Bay, close to the town of Teluk Dalam, on the southern tip. This is enclosed by the beaches of Lagundri and Sorake. Tourists can visit the island by plane from Medan, or by ferry from Sibolga.
 Bawomataluo village is a settlement in Teluk Dalam of the South Nias Regency of Indonesia. The village was built on a flat-topped hill, the name Bawomataluo meaning "Sun Hill", and is one of the best-preserved villages built in traditional style.
 Berastagi is a small highland town located 63 kilometres to the south of Medan, and is a popular weekend destination for city dwellers due to its chilled and fresh mountain air.
 Dolok Tinggi Raja has a unique soil colour is white because it is located in a limestone hill that resembles snow, and also in the middle of this area there are lakes with hot blue-green coloured water, located in Tinggi Raja, Simalungun.
 Lumbini Natural Park is a Buddhist Theravada-style temple that is similar to Shwedagon Pagoda in Myanmar located in Berastagi.
 Kolam Abadi Pelaruga, a blue crystal river located in Rumah Galuh, Langkat Regency, 50 km from Medan
 Poncan Island is a resort including a beach, located on west offshore of Sibolga city.
 Berhala Island is a 2.5 hectares island located in the Malaka Strait near the boundary of Indonesia and Malaysia. It is a popular place for snorkeling and watching turtle nesting. Visitors can reach the island via boat from Sergei in the Serdang Bedagai regency.
 Sipisopiso, one of the highest waterfalls in Indonesia, is located near Tongging in Karo regency, about 1 hour drive from Berastagi.
 Simalem Resort, is a 5 star resort located around 8 km from Munthe village, Karo Regency. This place is the good place for sightseeing the whole Lake Toba from top of the hill.
 Taman Iman, Indonesian name for The Garden of Faith located in Sitinjo village, Dairi around 10 km away from Sidikalang, it is a religious garden with dioramas from 5 religion of Indonesia (Islam, Christian, Buddhist, Hindu, and Confucian).

 Bahal temple, an ancient Buddhist monastery located in Padang Bolak, Padang Lawas Regency, around 3 hours journey with car from Padang Sidempuan. The temple is believed to be constructed between the 11th and 13th centuries AD.
 Sigura-Gura Waterfall located in Porsea, Toba Samosir Regency, this is a waterfall that has a height that reaches 250 metres.
 Rahmat International Wildlife Museum and Gallery, is a natural history museum in Medan. The museum displays various taxidermy collections of wildlife from the smallest to the largest according to the habitat.

 Tangkahan is a tourist site situated at the edge of the Gunung Leuser national park, around 20 km due north from Bukit Lawang, The main tourist draw at Tangkahan is the presence of Sumatran elephant.
 Salib Kasih, Indonesian name for Love Cross, located in Tarutung. The development objective of this cross-shaped monument is to commemorate the service and dedication of Ludwig Ingwer Nommensen which is a missionary from northern Germany. This Parks built on Dolok (Hill) Siatas Barita.
 Lingga is one of the village in the Karo Regency. Located at an altitude of about 1200 m above sea level, approximately 15 km from Brastagi and 5 km from the Kabanjahe. Linga is unique Karo traditional house and village that has been built an estimated of 250 years ago, but still sturdy.
 Tanjungbalai is an old city situated approximately 180 km from Medan, the capital city of North Sumatra. In fact, it holds the last train station from the capital city. You can enjoy range of seafood and modern dishes at traditional restaurants and modern ones. The town boasts its sea produces such as fish and clams in various species. There is some sections of this town that still bears historical building established in the Dutch colonial. The cost to come to this town is the cheapest by train spending around 4 hours. You can either do a day trip or stay for a week to get a better look at the once busiest Dutch financial district in the east coast of North Sumatra.

Transportation

Airports

The modern Kualanamu International Airport was opened on July 25, 2013, and is located almost 40 kilometres from Medan. The airport replaces the old Polonia International Airport. It serves flights to several Indonesian and Malaysian cities, along with flights to Singapore, Thailand, Hong Kong, and Saudi Arabia. In passenger numbers, Kualanamu is the fifth largest airport in Indonesia.

Other airports in North Sumatra are:
 Lasondre Airport in Batu Islands
 Binaka Airport in Gunung Sitoli, Nias Island
 Aek Godang Airport in Padang Sidempuan, South Tapanuli Regency
 Sibisa Airport in Ajibata, Toba Samosir Regency
 Ferdinand Lumban Tobing Airport or Pinangsori Airport in Sibolga, Centra Tapanuli Regency
 Silangit Airport, in Siborong-Borong

Seaports
North Sumatra has an international seaport at Belawan, near Medan and is now preparing to have a new seaport at Kuala Tanjung, in Batubara Regency, for about Rp1 trillion ($114 million) budget.

Road

In North Sumatra, there is 2098.05 kilometres down a state-road, which pertained only steady 1095.70 kilometres or 52.22 percent and 418.60 kilometres or 19.95 percent in a state of being, remaining in a state of disrepair. While of 2752.41 kilometres of provincial roads, which is in a state of steady length 1237.60 kilometres or 44.96 per cent, while in a state of being 558.46 kilometres, or 20.29 percent. As damaged roads length 410.40 kilometres, or 14.91 percent, and the damaged length 545.95 kilometres, or 19.84 percent.

There are 28 km toll road (expressway) in named as Belmera Toll Road, the first toll road in Medan, connecting from Belawan to Tanjung Morawa, passing east side of the city, the government also on has built a 62 km Medan–Kualanamu–Tebing Tinggi Toll Road and 17 km Medan–Binjai Toll Road. A project to build toll road from Tebing Tinggi to Parapat and also from Tebing Tinggi to Kisaran and Kisaran to Rantauprapat down south to Bagan Batu, Riau also in proportion, meanwhile in the north, a toll project connecting Binjai to Aceh's eastern city, Langsa and up to Banda Aceh are also on going. There are under discussion to build Medan inner ring-road toll road, including an elevated tollway above Deli River to accelerate city traffic.

Rail
Regional Division I North Sumatra and Aceh or Divre I is regional railway from Aceh to North Sumatra operated by Kereta Api Indonesia, but only in-operation railway are from Binjai to Medan (Sri Lelawangsa), Medan to Pematangsiantar (Siantar Express), Medan to Tanjung Balai (Putri Deli) and Medan to Rantau Prapat (Sribilah), there are an under construction rail way to Banda Aceh in Aceh province also to Pekanbaru, Riau province. Medan also has it first airport rail link in Indonesia, called Kualanamu Airport Rail Link. It connects the city to Kualanamu Airport.

See also

 List of people from North Sumatra

References

External links

 North Sumatra Government

Provinces of Indonesia
Andaman Sea
Asahan Toba basin
Batang Gadis basin
Batang Toru basin
Barumun Bilah basin
Kualuh basin
Rokan basin
Singkil basin
Wampu basin

North Sumatra


×Woodsimatium, hibridni rod papratnjača iz porodice vudsijevki, dio reda Polypodiales.

Jedina vrsta je xW. ×abbeae iz SAD-a (Michigan, Minnesota, Wisconsin) i Kanade (Ontario, Saskatchewan) .

Križanac vrsta Woodsia ilvensis x Physematium scopulinum

Sinonimi
 Woodsia confusa T.M.C.Taylor
 Woodsia oregana var. squammosa B.Boivin
 Woodsia ×abbeae Butters

Izvori

Vudsijevke

×Woodsimatium


Odontoptilum es un género de lepidópteros ditrisios de la subfamilia Pyrginae  dentro de la familia Hesperiidae. Se encuentra en la región indomalaya.

Especies
Odontoptilum angulata
Odontoptilum abbreviata
Odontoptilum corria
Odontoptilum pygela

Referencias

Natural History Museum Lepidoptera genus database

Enlaces externos

 http://www.tolweb.org/Odontoptilum/95345

Tagiadini

Odontoptilum


FC Kopenhag veya FC København, Danimarka'nın önde gelen futbol kulüplerinden birisidir. 1992 yılında Kıta Avrupası'nın en eski futbol kulübü Kjøbenhavns Boldklub ile Boldklubben 1903 kulüplerinin futbol takımlarını birleştirmesiyle kurulan ekip maçlarını Kopenhag'daki 38,065 kişilik Parken Stadı'nda oynamaktadır.

Kulübün ezeli rakibi Brøndby IF takımıdır. Bu takımla oynadıkları maçlar Kopenhag Derbisi olarak nitelendirilmektedir.

Avrupa Kupaları Tarihi

2008-09 sezonunda UEFA Kupası'nda sırasıyla Cliftonville, Lillestrøm ve Moskova FK takımlarını eleyerek gruplara katılmayı başardı. Gruplarda Valencia, St.Etienne, Rosenborg ve Club Brugge ile eşleşti. Oynadığı 4 maçta 1 galibiyet, 1 yenilgi ve 2 beraberlik ile grubu 3. sırada bitirerek üst tura yükseldi. Son 32 turunda eşleştiği Manchester City'enflasyon 2-2 ve 2-1 sonuçları ile boyun eğerek kupaya veda etti.

2009-10 sezonunda Şampiyonlar Ligi ön elemelerinde FK Mogren, Stabæk takımlarını eleyerek play-off turuna yükseldi. Play-off turunda eşleştiği Apoel takımına elenerek yoluna Avrupa Liginde devam etti. Gruplarda Cluj, PSV Eindhoven ve Sparta Prag ile eşleşti. Grubu 3 galibiyet, 1 beraberlik ve 2 yenilgi ile toplamda 10 puanla 2. sırada tamamlayarak üst tura yükseldi. Son 32 turunda eşleştiği Marsilya takımına elenerek kupaya veda etti.

Kulüp UEFA Şampiyonlar Ligi'nde gruplardan bir üst tura yükselen ilk Danimarka takımıdır. 2010-11 sezonunda Bate Borisov ve Rosenborg'u eleyerek Şampiyonlar Ligi gruplarına katıldı. Grup aşamasında Barcelona, Rubin Kazan ve Panathinaikos ile eşleşti. Grubu 3 galibiyet, 1 beraberlik ve 2 yenilgi ile bitirdi. Topladığı 10 puanla grubu 2. sırada bitirerek son 16 turuna yükselmeyi başardı. Son 16 turunda eşleştiği Chelsea takımına 0-0 ve 2-0 sonuçları ile elenerek kupaya veda etti.

2011-12 sezonunda Şampiyonlar Ligi 3. Ön Eleme Turunda Shamrock Rovers'ı eleyerek play-off turuna yükselmeyi başardı. Play-off turunda eşleştiği Viktoria Plzen takımına elenerek yoluna Avrupa Ligi gruplarında devam etti. Gruplarda Vorskla Poltava, Hannover 96 ve Standart Liege ile eşleşti. Grubu 1 galibiyet, 2 beraberlik ve 3 yenilgi ile 3. sırada bitirerek kupaya veda etti.

2012-13 sezonunda Şampiyonlar Ligi 3. Ön Eleme Turunda eşleştiği Club Brugge takımını eleyerek play-off turuna yükselmeyi başardı. Play-off turunda eşleştiği Lille takımına elenerek yoluna Avrupa Ligi gruplarında devam etti. Gruplarda Molde, Steaua Bükreş ve Stuttgart ile eşleşti. Grubu 2 galibiyet, 2 beraberlik ve 2 yenilgi ile toplamda 8 puanla 3. sırada bitirerek turnuvaya veda etti.

2013-14 sezonunda doğrudan Şampiyonlar Ligi gruplarına katıldı. Grup aşamasında Juventus, Galatasaray ve Real Madrid ile eşleşti. Grubu 1 galibiyet, 1 beraberlik ve 4 yenilgi ile toplamda 4 puanla sonuncu bitirerek kupaya veda etti.

Kulüp, 2019-20 sezonunda UEFA Avrupa Ligi son 16 turunda İstanbul Başakşehir'i eleyerek tarihinde ilk kez çeyrek finale yükselmiştir. COVID-19 pandemisi nedeniyle Köln şehrinde oynanan tek maçlık çeyrek finalde ise Manchester United'a 1-0 yenilerek elenmiştir.

Başarıları
 Superliga
 Şampiyon (15): 1993, 2001, 2003, 2004, 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2013, 2016, 2017, 2019, 2022, 2023
 İkinci (7): 1994, 2002, 2005, 2012, 2014, 2015, 2020
 Üçüncü (2): 1998, 2008
 DBU Pokalen
 Şampiyon (9): 1995, 1997, 2004, 2009, 2012, 2015, 2016, 2017, 2023
 İkinci (4): 1998, 2002, 2007, 2014
 Danimarka Lig Kupası
 Şampiyon: 1996
 İkinci (2): 2005, 2006
 Danimarka Süper Kupası
 Şampiyon (3): 1995, 2001, 2004
 Ørestad Kupası
 Şampiyon (2): 2000, 2002
 Kings Kupası
 Şampiyon: 1994
 Scandinavian Royal League
 Şampiyon (2): 2005, 2006
 İkinci (1): 2007

Takım Kadrosu

Kaynakça

1992'de kurulan futbol kulüpleri
Danimarka'daki futbol kulüpleri
Kopenhag'daki futbol kulüpleri

FC København


DNA replikasyonu veya DNA ikileşmesi, tüm organizmalarda meydana gelen ve DNA kopyalayarak kalıtımın temelini oluşturan biyolojik bir süreçtir. Süreç, bir adet çift iplikli DNA molekülüyle başlar ve iki özdeş DNA'nın oluşumuyla son bulur. Orijinal çift iplikli DNA'nın her ipliği, tamamlayıcı ipliğin üretiminde (yarı korunumlu replikasyon olarak adlandırılan bir süreç) kalıp görevi görür. Hücresel proofreading ve hata kontrol mekanizmaları replikasyonun neredeyse hatasız gerçekleşmesini sağlar.

Günümüzde yapılan araştırmalar sonucu, aynı tip hücrelerde DNA'nın kimyasal özelliğinin ve toplam miktarının nesilden nesile değişmeden aktarıldığı bilinmektedir. Buna göre DNA'nın tüm özellikleri aynı ata hücreden gelen benzer hücrelerde aynı kalmak zorundadır. Bu yüzden ister prokaryotik ister ökaryotik olsun her bir hücre mitoz bölünmeye hazırlanırken, DNA'lar kural olarak tüm uzunlukları boyunca bir ucundan diğer ucuna doğru kendilerini ikiler.

James Watson ve Francis Crick'in 1953'te yayımladıkları makaleleri, ikili sarmalın nasıl kendini eşleyeceği konusunda fikir vermektedir. "Yarı-saklı (semikonservatif) çoğaltma" olarak bilinen bu modelin geçerliliği o zamandan bu yana değişmemiştir.

Çoğalmanın genel tarzı açıklık kazandıktan sonra araştırmalar, DNA sentezinin tüm ayrıntıları üzerine yoğunluk kazanmıştır. Günümüzde bilinen, DNA'nın kendini eşlemesi için sayısız enzim ve birçok proteine gerek duyduğudur. Sentez sırasındaki olayların karmaşıklığı bu araştırma alanının son derece aktif kalmasını sağlamıştır.

DNA kendini yarı-saklı eşlemeyle çoğaltır
Watson ve Crick, sarmal açıldığı takdirde, iki atasal zincir boyunca sıralanan bazların eşlenebilecekleri proteinleri kendilerine çekebileceklerini önermişlerdir. Buna göre, bazlar hidrojen bağlarıyla kendine uygun olan (örn. Adenin-Timinle 2'li hidrojen bağı, Guanin-Sitozinle 3'lü hidrojen bağı) bazı çeker ve eşleşir. Her iki kalıp boyunca bu nükleotitler kovalent bağlarla polinükleotit oluşturdukça, birbiriyle özdeş iki DNA zinciri oluşacaktır. Kopyalanan her bir DNA molekülünde bir "eski" bir "yeni" zincir bulunacağından, bu tip bir çoğalma "yarı-saklı (semikonservatif) replikasyon" olarak tanımlanır.

DNA kopyalanması için, yine atasal zincirlerin kalıp olarak görev görmesine dayanan iki ayrı yol daha düşünülmüştür. Bunlar;
 Saklı (konservatif) replikasyon; tamamlayıcı polinükleotit zincirleri yine aynı şekilde sentezlenir, ancak burada iki yeni zincir bir araya gelirken, atasal eski zincirler tekrar birleşir. Orijinal sarmal bu şeklide "korunur".
 Parçalı (dispersif) replikasyonda; atasal zincirler kopyalama sırasında kırılır ve kırılan DNA parçaları iki yeni çift sarmal içinde dağılır. Böylece her bir zincirde hem yeni hem eski DNA bulunur. Üç olasılık içinde en karmaşık olan yol bu olduğu için, gerçekleşme ihtimali en zayıf olandır. Ancak, deneysel olarak teoride olması mümkündür. Her üç modelde baz eşlenikliğine dayandığı halde, yarı-saklı çoğalma en doğru olanıdır.

Tarihte
1958'de Meselson ve Stahl E.Coli 'de yeni sentezlenen bir DNA'nın bir yeni bir de eski zincir içerdiğini göstererek yarı-saklı çoğalma konusundaki sorunu çözmüşlerdir. John Henry Taylor, Loren P. Woods ve Richard W. Hughes, baklanın kök uçlarıyla yaptıkları deneyde ökaryotlarda da yarı-saklı çoğalma olduğunu göstermişlerdir. Aynı dönemde Kornberg, E.Coli 'den DNA Polimeraz I'i saflaştırmıştır. Kalıp ve öncü nükleozit trifosfatların bulunduğu ortamda, bu enzimin in vitro DNA sentezi yapabileceğini göstermiştir. Daha sonra DNA Polimeraz II ve III izole edilmiş ve polimeraz III, in vivo DNA kopyalanmasından sorumlu enzim olarak tanınmıştır.

DNA'nın yapısı

DNA, tüm hücrelerde bulunan, nesilden nesile aktarılabilen çift bir moleküldür. Bu çift molekül, bir sarmaşığın dalları gibi birbiri çevresinde dönerek bir sarmal oluşturur. Sarmaşık dalına benzer her molekül, bir DNA "ipliği"dir. Bu iplikler birbirlerine kimyasal olarak bağlanmış nükleotitlerden oluşur. Nükleotitler ise bir şeker, bir fosfat ve bir de dört çeşit azotlu bazlardan birisinden oluşur. Bu dört çeşit baz, adenin, timin, sitozin ve guanindir. Sırası ile A, T, C ve G harfleri ile kısaltılırlar. Her baz diğer bazların yalnızca bir çeşidi ile hidrojen bağları kurabilir, kural olarak; A ile T, C ile ise G bağ kurabilir.

DNA replikasyonu
DNA molekülünün replikasyonunda, sarmalın kollarnı birbirine bağlayan zayıf hidrojen bağları (Helikaz enzimi ile) fermuar gibi açılır; her iki kolda, eşlerinden ayrılan pürin ve pirimidin uçlarını açıkta bırakır. Hücrenin sitoplazmasında bulunan çeşitli nükleotitlerin iki kol açıldıkça, kollarda bulunan uygun bazların karşılarına gelmeleriyle kendini eşleme başlamış olur. DNA'nın ikili sarmalı birbirinden ayrıldığı zaman, kural olarak Adenin grubu Timin grubuyla, Guanin grubuysa Sitozin grubuyla birleşerek yerlerini alırlar. Diğerleri uymadıkları için geri çevrilirler. Yine aynı şekilde, eski zincirdeki Adeninler Timinlerle, Sitozinler Guanin gruplarıyla ikili sırayı tamamlamak için birleşirler. Bütün nükleotitler eşlendiğinde ise, yeni zincir oluşturulmuş, DNA kendini eşlemiştir. Kopyalanan yeni DNA iplikleri tamamen aynıdır, ancak nadiren çoğalmadaki hatalar nedeniyle kopyalama mükemmel olmaz (bkz. mutasyon).

Replikasyon orijini ve çatalı

Kromozom üzerinde replikasyonun başladığı bölge "replikasyon orijini" olarak adlandırılır. Kromozom üzerinde replikasyonun olduğu noktada sarmala ait zincirlerin açılmasıyla meydana gelen çatala "replikasyon çatalı" denir. Bu çatal, önce sentezin orijin noktasında meydana gelir ve replikasyon devam ettikçe ilerler. Replikasyon çift yönlü ise, orijinden itibaren zıt yöne doğru ilerleyen iki replikasyon çatalı oluşur. Replikasyonun orijini ve yönü ile ilgili kanıtlar açıktır. Prokaryot canlılarda tek replikasyon orijini varken ökaryotlarda birden fazla bulunur.  Bundan dolayı Ökaryotlarda replikasyon daha hızlı gerçekleşir.

Prokaryotlarda DNA replikasyonu

DNA replikasyonunda, ikili sarmal açılır ve sentezin başladığı yer olan replikasyon çatalı oluşur. Proteinler açılan sarmalı kararlı kılar ve replikasyon çatalının önünde oluşan sarılma gerilimini hafifletirler. Sentez, kalıp boyunca belirli bölgelerden RNA Primazın, DNA Polimeraz III'ün polimerizasyonu başlatabileceği serbest 3'-OH ucunu sağlayan kısa bir RNA parçasını sentezlemesiyle başlar. İkili sarmalın antiparalel yapısından dolayı polimeraz III, kesintisiz zincirde 5'-3' yönünde sürekli DNA sentezi yapar. Kesintili zincir denen karşı zincirde kısa Okazaki fragmanları sentezlenir ve bu fragmanlar daha sonra DNA Ligaz ile birleştirilir. DNA Polimeraz I, RNA primerini uzaklaştırır ve yerine DNA sentezler, ortaya çıkan polinükleotidler (DNA parçaları) DNA Ligaz ile birleştirilir. DNA replikasyonunda yer alan birçok molekülü etkileyen pek çok mutant bakteri ve faj genlerinin izole edilmesi, tüm replikasyon işleminin karmaşık genetik kontrolünün aydınlanmasına yardımcı olmuştur.

Replikon, oriC ve ter
Cairns, izotoplar kullanarak, otoradyografi yöntemiyle replikasyonu izlemiş ve E. coli'''de replikasyonun tek bir noktadan (orijinden) başladığını göstermiştir. Bu özgül bölgeye oriC denilmiştir. Bu bölgenin konumu E. coli üzerinde haritalanmış ve 245 baz içerdiği saptanmştır. Bu konuda yapılan başka araştırmalarda da, replikasyonun iki yönlü olduğu ve oriC'nin  her iki yönünde hareket ettiği gösterilmiştir. Bu durumda replikasyon ilerledikçe ayrı yönlere doğru birbirinden uzaklaşan iki replikasyon çatalı oluşturur. Bu çatallar tüm kromozom yarı-saklı eşleştikten sonra, "ter" olarak adlandırılan sonlanma bölgesinde birbiriyle birleşir. Bir orijinden replikasyon başladıktan sonra eşleşen DNA'nın uzunluğunun bir birim olduğunu belirten terim "replikon"dur. Buna göre, bakteriyofaj ve bakterilerde DNA sentezi bir noktadan (oriC), başlayıp bir noktada (ter) biter. Bakteriler, tek ve büyük bir kromozoma sahip oldukları için, kromozomun tümü bir "replikon"dur.

 DNA polimeraz I, II ve III
Replikasyonun yarı-saklı ve iki yönlü olduğu anlaşıldıktan sonra, birçok moleküler çalışma DNA kalıbı üzerinden tamamlayıcı uzun polinükleotit zincirlerinin gerçek sentezinin nasıl olduğunu anlamaya yönelmiştir. Bu çalışmalarda kullanılan mikroorganizmalarda, sentezde gerekli olan, DNA Polimeraz I, II ve III olarak bilinen enzimlerin varlığı görülmüştür. (bkz. DNA Polimeraz)

 Ökaryotlarda DNA replikasyonu

John Henry Taylor, Loren P. Woods ve Richard W. Hughes; 1957'de ökaryotlarda da replikasyonun yarı-saklı olduğunu gösteren kanıtı sunmuşlardır. Vicia faba (bakla) bitkisinin kök uçlarıyla yaptıkları deneyde DNA'yı 3H-timidin ile işaretleyip, otoradyografisini çekmişler ve replikasyonu izlemeyi başarmışlardır. Buradaki replikasyonun yarı-saklı olduğunu kanıtlamışlardır.

Ökaryotlardaki DNA replikasyonu prokaryotlardakine benzer ancak daha karmaşıktır. Her iki sistemde de DNA ikili sarmalı "replikasyon orijini"nden açılarak iki "replikasyon çatalı" meydana gelir. DNA polimerazın yönlendirdiği sentez, kesintisiz zincirde ve kesintili zincirde çift yönlü olarak devam eder. Prokaryotlardan en önemli fark olarak, ökaryotlada birçok "replikasyon orijini" ve sentezi yönlendiren daha farklı DNA Polimerazlar bulunmasıdır. Bunun nedenleri şöyle açıklanır:
 Ökaryotlarda, prokaryotlara göre daha fazla gen vardır.
 Ökaryotik polimerazın saniyede 50 nükleotit olan okuma hızı, prokaryotik polimeraza göre 20 kat yavaştır.

Çoklu replikasyon orijini ile ilk bulguların çoğu bir maya olan Saccharomyces cerevisiae'den elde edilmiştir. Mayadan elde edilen bu repliksyon orijinlerine "özerk replike olan diziler" (ARS) denir. Hücre döngüsünün G1 fazı sırasında bütün ARS dizilerine bazı protein grupları bağlanır ve "orijin tanıma kompleksi" (ORC) meydana gelir. Bu tanıma kompleksleri G1 fazında oluştuğu ve S fazından önce sentez başlamadığı için, sentezin gerçek başlama sinyalinde yer alan daha başka pronteinler de bulunmaktadır. Bu proteinlerin en önemlileri özgül kinazlardır. Kinazlar, hücre döngüsünün ayrılmaz bir parçası olan fosforilasyonun kilit enzimleridir. Kinazlar, ORC'ye bağlandıklarında, DNA polimerazın bağlanmasına açık olan bir "ön tanıma kompleksi''" (pre-RC) oluşur. pre-RC'ye bağlanacak DNA polimerazlar, ökaryotik replikasyonun en karmaşık yönüdür. Buna göre, 6 farklı tipte DNA polimeraz formu saflaştırılıp, çalışılmıştır:
 Polimeraz α (alfa), β (beta), γ (gamma), δ (delta), ε (epsilon) ve ζ (zeta) (bkz. DNA polimeraz)

Ökaryotlarda doğrusal kromozom uçlarının (telomerler) replikasyonda ortaya çıkan özel sorun, RNA içeren özgün bir enzim olan telomeraz enzimiyle çözülür.

Genetik moleküller arasındaki rekombinasyon, DNA zincirlerini kesen, tekrar sıraya koyan ve tekrar birleştiren bir dizi enzim varlığına dayanır. Gen dönüşümü olayı, bu değiş-tokuşlar sırasında yanlış eşleşme onarımı ile gerçekleştirilen sentez ile en iyi şekilde açıklanabilir.

Ayrıca bakınız
 Okazaki parçaları

Notlar

Dış bağlantılar
 https://web.archive.org/web/20070927174800/http://web.inonu.edu.tr/~iozerol/rdurmaz/UygMolMikr/001.pdf
 https://web.archive.org/web/20070609145835/http://www.genetikbilimi.com/genbilim/replikasyon.htm
 http://www.pbs.org/wgbh/aso/tryit/dna/

DNA replikasyonu


Ellen Crosby Roosevelt (20. august 1868 i Rosendale (New York) – 26. september 1954 i Hyde Park (New York)) var en amerikansk tennisspiller.

Ellen Roosevelt var datter af propretæren John Aspinwall Rosevelt og Ellen Murray Crosby. Hun begyndte at spille tennis med sin søster, Grace i 1879, da hendes far anlagde en tennisbane ved deres landsted "Rosedale".

Hun vandt damesingletitlen ved US National Championships 1890, hvor hun besejrede de foregående to års mester, Bertha Townsend, med 2-0 i sæt. Ved samme turnering vandt hun endvidere damedoubletitlen sammen med sin søster, Grace. De var det første søsterpar, der vandt mesterskabet, og forblev det eneste, indtil Venus og Serena Williams gentog deres bedrift i 1999. Ved US National Championships 1893 vandt hun mixed double-titlen sammen med Oliver Campbell.

Ellen Roosevelt blev valgt ind i International Tennis Hall of Fame i 1975.

Hun var kusine til Franklin D. Roosevelt.

Kilder / eksterne henvisninger
 International Tennis Hall of Fame - Ellen Roosevelt

Noter

Tennisspillere fra USA
International Tennis Hall of Fame

Ellen Roosevelt


DOSKEY.COM ist ein TSR-Programm, das Bestandteil des Betriebssystems MS-DOS seit der Version 5.0 ist. Es macht die Befehlseingabe über die Kommandozeile komfortabler.

DOSKEY.COM erweitert den Kommandozeileninterpreter COMMAND.COM um die folgenden Funktionen.
 Es merkt sich die zuletzt eingegebenen Kommandos und ermöglicht sowohl, sie mit den Pfeiltasten erneut aufzurufen, als auch, sie in der Kommandozeile zu bearbeiten.
 Makros, mit denen mehrere Befehle zu einem Befehl zusammengefasst werden können, können erstellt werden.
 Zahlreiche weitere Tasten können in der Kommandozeile genutzt werden. So löscht  den kompletten Inhalt der Kommandozeile;  sucht in der Kommandohistorie nach der aktuell eingegebenen Zeichenfolge; und  zeigt die komplette gespeicherte Kommandohistorie an.

Die Funktionen des Programms DOSKEY.COM sind in dem Betriebssystem Windows NT seit der Version Windows 2000 in dem Kommandozeileninterpreter cmd.exe eingebaut, sodass das Programm DOSKEY.COM in diesen Betriebssystemen keine zusätzliche Funktion bietet.

DOS-Betriebssystemkomponente

DOSKEY.COM


මූර්ජනය යනු සම්ප්‍රේශණය කල හැකි ආවර්ථික තරංගයක ගති ලක්ශණ එකක් හෝ කීපයක් සම්ප්‍රේශණය කල යුතු තරංගයේ ගති ලක්ශණ වලට අනුකූලව වෙනස් කිරීමේ ක්‍රියාවලියයි. මෙහි සම්ප්‍රේශණය කල හැකි තරංගය වාහක තරංගය ලෙසද, මූර්ජන ක්‍රියාවලියෙන් පසු බිහි වන තරංගය සම්ප්‍රේශක තරංගය ලෙසද හඳුන්වනු ලබයි. මෙම ක්‍රියාවලිය සිදු කිරීමේ පරමාර්ථය වනුයේ වාහක තරංගය සතු එහෙත් ප්‍රයෝජනවත් තරංගය සතු නොවන ලක්ශණ උපයෝගී කර ගනිමින් සංනිවේදන ක්‍රියාවලිය සිදු කිරීමයි. නිදසුනක් ලෙස ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේශණ ක්‍රියාවලිය සැලකිය හැකිය. සාමාන්‍ය ශබ්දය පැතිරෙන්නේ මීටර් කීපයක දුරකට පමණි. ඊට වඩා වැඩි දුරකට තොරතුරු යැවීමට නම් වෙනත් දෙයක උපකාරයක් ගැනීමට සිදු වෙයි. ගුවන් විදුලි සම්ප්‍රේශණයේදී භාවිතා වන දෙය නම් රේඩියෝ සංඛ්‍යාත විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයකි. මෙහිදී විද්‍යුත් චුම්භක තරංගයේ වැඩි දුරකට නොනැසී ගමන් කිරීමේ හැකියාව එය තෝරා ගැනීමට හේතුව විය. විද්‍යුත් චුම්භක තරංගවලට අමතරව ආලෝක තරංග (ප්‍රකාශ තන්තු සන්නිවේදනය), අධි සංඛ්‍යාත විද්‍යුත් තරංග ආදියද සංනිවේදන ක්‍රියාවලියන්හීදී භාවිතා කරනු ලබයි. මූර්ජන ක්‍රියාවලිය සිදුවන එකිනෙකට වෙනස් ආකාර ගනනාවකි.

මෙසේ යම් ආකාරයකින් මූර්ජනය කර යැවූ තරංගයකින් වැදගත් තොරතුර හෝ දත්තය නැවත පෙරා ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය විමූර්ජනය ලෙස හැඳින්වේ. මෙහිදී, මූර්ජනයේ ප්‍රතිවිරුද්ධ ක්‍රියාවලිය විද්‍යුත් පරිපථ මගින් කරවීමෙන් ලබා ගනී. මූර්ජනය සිදුකරන උපාංගය හෝ පරිපථ කොටස මූර්ජකය ලෙස හැඳුන්වෙන අතර විමූර්ජනය සිදු කරන පරිපථ කොටස හෝ උපාංගය විමූර්ජකය ලෙස හැඳින්වේ.

ප්‍රතිසම මූර්ජන ආකාර
ප්‍රතිසම ප්‍රදාන සංඥාවක් ප්‍රතිසම වාහක තරංගයක මූරජනය කිරීමේ ක්‍රියාවලිය ප්‍රතිසම මූර්ජනය (Analog Modulation) ලෙස හැඳින්වේ. ප්‍රතිසම මූර්ජන ආකාරද මූර්ජන ක්‍රියාවලියේදී වාහක සංඥාවට සිදු කරන වෙනස්කම් අනුව මෙසේ වර්ගීකරණය කල හැකිය.

විස්තාර මූර්ජනය(AM)
ප්‍රතිසම ප්‍රදාන සංඥාවට අනුව වාහක තරංගයේ විස්තාරය වෙනස් කිරීමේ මූර්ජන ආකාරය විස්තාර මූර්ජනය (Amplitude Modulation) ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
සංඛ්‍යාත මූර්ජනය(FM)
ප්‍රතිසම ප්‍රදාන සංඥාවට අනුව වාහක තරංගයේ සංඛ්‍යාතය වෙනස් කිරීමේ මූර්ජන ආකාරය සංඛ්‍යාත මූර්ජනය (Frequency Modulation) ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.
කලා මූර්ජනය(PM)
ප්‍රතිසම ප්‍රදාන සංඥාවට අනුව වාහක තරංගයේ කලාව වෙනස් කිරීමේ මූර්ජන ආකාරය කලා මූර්ජනය (Phase Modulation) ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ.

සංඛ්‍යාංක මූර්ජන ආකාර
වර්තමාන තොරතුරු තාක්ෂණික දියුනුවත් සමඟ සංඛ්‍යාංක මූර්ජන ආකාර ඉතා සුලභව භාවිතා වේ. තොරතුරු වල නිවරද්‍යතාවය සාපේක්ශව ඉතා ඉහල වීම මෙම මූර්ජන ආකාරය ප්‍රචලිත වීමට බලපෑ ප්‍රධාන හේතුවයි. සංඛ්‍යාංක මූර්ජනයේදී සිදු වන්නේ, සංඛ්‍යාංක ආකාරයෙන් පවතින ප්‍රදාන තරංගය ප්‍රතිසම ආකාරයෙන් පවතින තරංගයක් සමඟ මූර්ජනය කිරීමයි. මෙහි මූර්ජනයේදී සිදු වන ක්‍රියාවලිය සංඛ්‍යාංක සිට ප්‍රතිසම පරිවර්ථනයක් වන අතර විමූර්ජනය ප්‍රතිසම සිට සංඛ්‍යාංක පරිවර්ථනයක් වේ. සංඛ්‍යාංක මූර්ජනයේ මූලික ආකාර මඟින් එහි සංකීර්ණ ආකාර ගොඩ නඟා ඇත.

සංඛ්‍යාංක මූර්ජනයේ මූලික ආකාර

විස්තාර තැත්මාරු යාතනය (ASK)

සංඛ්‍යාත තැත්මාරු යාතනය (FSK)

කලා තැත්මාරු යාතනය (PSK)

චතුර්ථාකාර විස්ථාර මූර්ජනය (QAM)

මූර්ජනය


Olaylar
10 Ocak - Fritz Lang'ın fütüristik filmi Metropolis Almanya'da gösterime girdi.
 7 Mart - İstiklal Mahkemeleri kaldırıldı.
14 Nisan
İlk Volvo otomobili, İsveç'in Göteborg kentindeki üretim hattından çıktı.
Arjantin'in Mendoza Eyaletinde meydana gelen 7.1 büyüklüğündeki depremde 3 kişi öldü.
 6 Mayıs - İstanbul Radyosu ilk yayınına Sirkeci'deki Büyük Postane binasının bodrum katında başladı.
 20-21 Mayıs - Charles Lindbergh, tek motorlu uçağı Spirit of St. Louis ile New York'tan Paris'e ilk solo aktarmasız okyanus aşırı uçak uçuşunu gerçekleştirdi.
22 Mayıs - 7,6 Mw Gulang depremi, kuzeybatı Çin'deki Gansu'yu maksimum Mercalli yoğunluğu XI (Aşırı) ile etkileyerek 40.000'den fazla ölü bıraktı.
 25 Haziran - Bozok ilinin adı TBMM'de Yozgat olarak değiştirildi.
11 Temmuz - 1927 Eriha depremi Filistin'i vurarak yaklaşık 300 kişiyi öldürdü. Orta Doğu'nun bu bölgesinde kaydedilen en büyük depremdir. Etkiler özellikle Nablus'ta şiddetli, ancak Ürdün'ün Amman, Salt ve Lydda gibi birçok bölgesinde de hasar ve ölümler bildirildi.
 28 Ekim - Türkiye'de ilk nüfus sayımı yapıldı.
1 Kasım - İsmet İnönü tarafından 5. Türkiye Hükûmeti kuruldu.
 18 Kasım - Ankara Radyosu ilk yayınına başladı.
 24 Kasım - Ankara Zafer Anıtı açıldı.
 5 Aralık - Cumhuriyet döneminin ilk kâğıt paraları tedavüle çıkarıldı. 1, 5, 10, 50, 100, 500 ve 1000 liralık olmak üzere 7 ayrı değerde çıkarılan banknotlar eski Türkçe ve Fransızca bastırıldı.

Tarihi bilinmeyenler

 Çin Cumhuriyeti'nde Çan Kay Şek liderliğindeki milliyetçiler birçok komünisti öldürerek iç savaş başlattı.
 Amerika Birleşik Devletleri'nin, Virginia eyaletinde zekâ engelliler kısırlaştırılmasını öngören öjenik yasa kabul edildi.
 Millî Emniyet Hizmeti Riyâseti İçişleri Bakanlığı'na bağlandı.
 İlk masa tenisi dünya şampiyonası Londra'da yapıldı.
 Ukrayna'nın FK Dinamo Kyiv futbol takımı kuruldu.

Doğumlar

Ocak
 1 Ocak - Maurice Béjart, Fransız-İsviçreli dansçı, koreograf ve opera yönetmeni (ö. 2007)
 1 Ocak - Abdulbasit Abdussamed, Mısırlı Hâfız ve Kur'an kâri'si (ö. 1988)
 28 Ocak - Eşref Kolçak, Türk sinema ve dizi oyuncusu

Şubat
7 Şubat - Juliette Gréco - Fransız oyuncu ve şarkıcıydı. (d. 2020)
 27 Şubat - Şeref Bakşık, Türk gazeteci, politikacı

Mart
 9 Mart - Adambek Kapanov, Kazak mimar (ö. 2011)

Nisan
 14 Nisan - David Akers-Jones, İngiliz siyasetçi (ö. 2019)

Mayıs
 25 Mayıs - Robert Ludlum, Amerikalı yazar
 27 Mayıs - Coşkun Kırca, Türk eleştirmen ve gazeteci

Haziran
 8 Haziran
John F. Murray, Amerikalı pulmonolog (ö.2020)
Jerry Stiller, Amerikalı komedyen ve aktör (ö.2020)

Temmuz
 4 Temmuz - Gina Lollobrigida, İtalyan sinema oyuncusu
 9 Temmuz - David Diop, Senegalli şair (ö. 1960)
 27 Temmuz - Fana Koçovska, Makedon direnişçi, Yugoslav Partizanı ve Halk Kahramanı Nişanı sahibi ulusal kahraman (ö. 2004)

Ağustos
 6 Ağustos - Theodor Wagner, Avusturyalı futbolcu
 10 Ağustos - Nejat Uygur, Türk tiyatrocu

Eylül
 7 Eylül
Trader Faulkner, Avustralyalı-İngiliz aktör (ö. 2021)
Carlos Romero, Ukraynalı milli futbolcu (ö. 1999)
 8 Eylül
Gabdulhay Ahatov, Sovyetler tatarı ve dil öğrenme uzmanı (ö. 1986)
Mehmet Turan Yarar, Türk şair ve söz yazarı (ö. 2021)

Ekim
 13 Ekim - Turgut Özal, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı, Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı, Anavatan Partisi'nin kurucusu ve ilk genel başkanı
 16 Ekim - Günter Grass, Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Alman yazar (ö. 2015)
 18 Ekim
 George C. Scott, ABD'li sinema oyuncusu (ö. 1999)
 Alba Solís, Arjantinli şarkıcı ve oyuncu (ö. 2016)
 24 Ekim - Gilbert Bécaud, Fransız şarkıcı, besteci ve oyuncu

Kasım
 10 Kasım - Vedat Ali Dalokay, Türk politikacı, Ankara eski belediye başkanı
 12 Kasım - Zhang Sizhi, Çinli hukukçu, akademisyen ve insan hakları aktivisti (ö. 2022)

Aralık
 3 Aralık - Andy Williams, Amerikalı pop müzik şarkıcısı
 4 Aralık - Aptullah Kuran, Mimar Sinan konusunda yaptığı araştırmalarla tanınan mimarlık tarihçisi
 25 Aralık - Ram Narayan, Hint müzisyen
 25 Aralık - Nijat Özön, Türk sinema eleştirmeni ve kuramcısı, mütercim, dilbilim uzmanı (ö. 2010)

Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Kazım Türesin, "Baba Kazım" lakaplı Türk futbolcu
 Vefa Tanır, Türk siyasetçi
 Vecihi Timuroğlu, Türk yazar ve şair
 Ahmet Zaim, Kıbrıslı Türk siyasetçi ve diplomat (ö. 1982)
 Ahmet Kostarika, Türk sinema oyuncusu (ö. 1994)
 Miriam Akavia, Polonya asıllı İsrailli çevirmen ve yazar (ö. 2015)
 Ferruh Bozbeyli, Türk siyasetçi (ö. 2019)
 Turan Erol, Türk ressam, akademisyen ve öğretmen (ö. 2023)

Ölümler
 5 Ocak - Süleyman Nazif, Türk şair, yazar ve bürokrat (d. 1870)
 15 Nisan - Gaston Leroux, Fransız gazeteci, yazar (d. 1868)
 15 Temmuz - Constance Markievicz, İrlandalı devrimci ve yurtsever görüşe sahip süfrajet (d. 1868)
 3 Ağustos - Edward Bradford Titchener, İngiliz psikolog (d. 1867)
22 Ağustos - Otto Liman von Sanders, Alman general ve Osmanlı mareşali (d. 1855)
 16 Kasım - Adolf Joffe, komünist devrimci, Bolşevik siyasetçi ve Karaylar diplomatı (d. 1883)
 13 Aralık - Riyaziyeci Mehmet Nadir Bey, Türk matematikçi (d. 1856)

Öldüğü gün ve ay bilinmeyenler

 Louise Abbema, Fransız ressam (d. 1858)

1927


Rosman José García Parra (Maracay, 3 de enero de 1979 - San Antonio de los Altos, 29 de diciembre de 2011) fue un beisbolista profesional venezolano que jugó en la posición de lanzador. En la Major League Baseball (MLB) jugó para los Texas Rangers, equipo con el que debutó el 19 de abril de 2003 contra Oakland Athletics saliendo sin decisión pero permitiendo 5 carreras en 2.2 innings. Durante su paso por la MLB dejó un registro total de 1 juego ganado y 2 perdidos en 50 relevos, con una efectividad de 5.94 en 53 entradas, 28 bases por bola y 30 ponches. En la Liga Venezolana de Béisbol Profesional jugó durante 14 temporadas para Tigres de Aragua, el equipo de su ciudad natal, igualando así la plusmarca para lanzadores impuesta en la franquicia por Richard Garcés.

En 2005 fue declarado agente libre, siendo firmado al año siguiente por la organización Baltimore Orioles. Durante ese período estuvo fuera de actividad debido a lesiones.

En 2007 es dejado nuevamente en libertad y firma con el Bowie Baysox de la Eastern League. En 2008 es firmado por los Diablos Rojos del México de la Liga Mexicana de Béisbol, debutando con marca de 4 ganados y 5 perdidos y efectividad de 5.15. En 2009 pasa a Guerreros de Oaxaca y durante la temporada entró a reforzar al desaparecido  Tecolotes de Nuevo Laredo. Al año siguiente se convirtió en el pitcher estelar de Tecolotes, quedando en sexto lugar de efectividad en la temporada 2010 de la LMB. Participó ese año en el Juego de Estrellas de la LMB en Chihuahua con un gran relevo en el quinto episodio sin permitir carreras.

En 2011 firmó con el equipo Sultanes de Monterrey, también de la Liga Mexicana, con el que dejó un registro de 6.45 en efectividad con 3 juegos ganados y 4 perdidos, permitiendo 43 carreras limpias y 7 jonrones en 60.0 entradas laboradas antes de ser dejado en libertad a mitad de temporada.

En pleno desarrollo de la Temporada 2011-2012 de la LVBP, García falleció de manera inesperada el 29 de diciembre de 2011 en un accidente de tráfico ocurrido en el km 24 de la Autopista Regional del Centro cuando se desplazaba de regreso hacia la ciudad de Maracay luego de haber estado junto a sus compañeros de equipo en un decisivo juego celebrado en el Estadio de la Ciudad Universitaria en Caracas, donde los Tigres derrotaron a los Leones del Caracas con pizarra de 6 carreras por 3.

Referencias

Maracayeros
Beisbolistas de Venezuela
Beisbolistas de Texas Rangers
Beisbolistas de Tecolotes de Nuevo Laredo
Fallecidos por accidentes de tráfico en Venezuela
Beisbolistas de Tigres de Aragua

Rosman García


San (Ϻ) arhaično je slovo grčkog alfabeta. Oblik mu je sličan modernom slovu mi ili sigmi okrenutoj naopako. Upotrebljavao se kao alternativa sigmi za označavanje glasa /s/. U alfabetu se pojavljivao između slova pi i kopa. San se također rabio kao drugi naziv za sigmu.

Povijesna upotreba

Sigma i san
Tradicionalno se vjeruje da je uzrok postojanja dvaju znakova za isti glas zbunjenost nastala tijekom adaptacije feničkog pisma. Fenički jezik imao je više sibilanata (glasova poput /s/, /z/, /ts/ i dr.). Prema jednoj je teoriji distribucija slova koji označavaju sibilante u grčkom takva zbog zabune u položaju parova koji slova koji su označavali sibilante: sigma je od slova šin, ali ime i glas koji označava došli su od slova sameh. Grčko ksi došlo je oblikom i položajem od sameha, ali imenom i glasom koji označava od šina. Slična se zabuna dogodila u paru zajin i cadi. Grčka zeta oblikom i pozicijom nasljeđuje zajin, a imenom i glasom koji označava cadi. San ima oblik i poziciju cadija, a originalno je možda predstavljao i isti glas kao zajin, /z/. Budući da [s] i [z] nisu bili odvojeni fonemi grčkog jezika, sigma i san imali su istu funkciju.

Prema drugoj je teoriji san bilo originalno ime onoga što je danas sigma i stoga direktno odgovara slovu šin. Tek se kasnije ime počelo asocirati s alternativnom lokalnom varijantom znanom kao san čije originalno ime vjerojatno nikad neće biti poznato. Ime sigma dolazi od grčke riječi σίζω što znači 'siktati' i riječ je o nominalizaciji toga glagola.

Također, moderna reinterpretacija glasovnih vrijednosti sibilanata u prasemitskom i stoga i u feničkom mogu objasniti vrijednosti grčkih sibilanata s manje pribjegavanja zabuni. Najvažnija je rekonstrukcija šina s glasovnom vrijednošću glasa [s] pa je prema tomu i izvor glasovne vrijednosti sigme. Sameh je rekonstruiran kao afrikata [ts] što bolje odgovara skupu ploziva i frikativa slova ksi, [kʰs].

Iako su u ranim abecedarijima sigma i san obično odvojeno navedeni, svaki je grčki dijalekt naginjao upotrebi jednog ili drugog, posebno u svakom tekstu. Rabljenje sana postala je karakteristika dorskog narječja Korinta i Sikiona i Krete. Postao je zastarjelim do druge polovice petog stoljeća prije Krista kada ga je uglavnom zamijenila sigma iako se na Kreti nastavio rabiti još oko stoljeća. U Sikionu je zadržan kao simbolična oznaka grada koja se upotrebljavala na zapisima na novčićima (slično kao što se kopa rabila u Korintu, a posebna inačica bete u Bizantiju).

Od slova mi uglavnom se razlikovao po tome što nastojao biti simetričan, a mi je obično imao dužu lijevu stranu (, , ).

San je također posuđen u stara italska pisma, a ime san preživjelo je kao alternativno ime za sigmu čak i kad je slovo bilo zamijenjeno standardnom sigmom. Herodot tako u kasnom petom stoljeću prije Krista piše da su ga u dorskom narječju zvali san, ali jonani su ga zvali sigmom.

Arkadsko can
Jedinstvena inačica slova, oblika , pronađena je na jednoj inkripciji na arkadociparskom narječju Mantineje u Arkadiji iz petog stoljeća prije Krista posvećena Ateni Aleji. Uglavnom se pretpostavlja da je riječ o lokalnoj inovaciji baziranoj na slovu san, ali Jeffery (1961.) smatra da je riječ o varijanti sigme. Čini se da je označavala glas /ts/ i stoga ga neki moderni autori nazivaju can. U lokalnom arkadskom dijalektu ovaj glas pojavljivao se kao refleks pragrčkog */kʷ/. U tim su riječima ostali grčki dijalekti obično imali /t/ dok je povezani ciparski dijalekt imao /s/.

Iz ovih je korespondencija moguće zaključiti da je najvjerojatnije predstavljao afrikatu, [ts] ili [tʃ] što bi bio prirodan međukorak u promjeni iz */kʷ/ u /s/. U modernim je transkripcijama prikazan kao ⟨ś⟩ ili ⟨σ̱⟩.

Sasvim je nepovezano slovo waw predstavljalo glas /w/ u Pamfiliji (pamfilijska digama), a sličan je znak bio varijanta slova beta u Milosu.

Sampi
Jonsko slovo sampi, oblika , kojim se označava brojka 900 moglo bi također dolaziti od sana iako nije imalo isto mjesto u alfabetu.

Šo
U obliku grčkog pisma koji se rabio za zapisivanje baktrijskog jezika postojalo je slovo šo koje je vjerojatno predstavljalo glas /ʃ/ (transliteriran kao ⟨š⟩) Prema jednoj je hipotezi to slovo potomak sana.

Moderna upotreba

U modernim je izdanjima i transkripcijama grčkih tekstova san rijetko predstavljen posebnim znakom. Budući da nikad nije sustavno kontrastirao sa sigmom osim u abecedariju, obično se prešutno regularizira u sigmu. U standardnom Unikodu nalazi se par malog i velikog slova ubačena 2003. godine u verziji 4.0. Za ovu je svrhu osmišljena minuskula koja prije nije postojala.

San postoji u Unicodeu, a arkadski can povezan je s tzv. pamfilijskom digamom koja izgleda potpuno jednako od verzije 5.1.

Izvori

Grčki alfabet

San (slovo)


Ingedal Station (Ingedal stasjon) er en tidligere jernbanestation på Østfoldbanen, der ligger i Døle i Sarpsborg kommune i Norge.

Stationen blev åbnet som trinbræt under navnet Døle 9. december 1891 men skiftede navn til Ingedal i 1953 for at undgå forveksling med Dale på Bergensbanen og Bøle på Bratsbergbanen. Den blev opgraderet til holdeplads i 1895 og 15. april 1924 til station. Stationen blev fjernstyret 16. december 1974 og gjort ubemandet 1. oktober 1975. Betjeningen med persontog ophørte 29. maj 1983, og den tidligere station fungerer nu som krydsningsspor.

Der har været to stationsbygninger i Ingedal. Den sidste var fra 1916 og blev revet ned i 2007.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Stationer på Østfoldbanen
Jernbanestationer i Norge uden persontrafik
Etableret i 1891
Jernbanestationer i Østfold

Ingedal Station


Iberoamerički šahovski savez (špa. Federación Iberoamericana de Ajedrez)
 Međunarodni festival stripa u Amadori (port. Festival Internacional de Banda Desenhada da Amadora )

FIBDA


Staro groblje, groblje u Sućurju, zaštićeno kulturno dobro.

Opis dobra
Mjesno groblje sagrađeno u XIX. stoljeću uz župnu crkvu, odlikuje se potpunom regulacijom prostora u izgledu i funkciji. Zanimljiv je natpis na hrvatskom jeziku na samom ulazu. U ogradnom zidu je ugrađeno nekoliko gotičkih i renesansnih ulomaka. Na groblju je nekoliko kvalitetnih neostilskih spomenika.

Zaštita
Pod oznakom Z-4995 zaveden je kao nepokretno kulturno dobro - kulturno-povijesna cjelina, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "memorijalna baština".

Izvori

Zaštićene memorijalne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Sućurju
Groblja u Hrvatskoj

Staro groblje u Sućurju


Masa, ayaklar veya bir destek üzerine oturtulmuş tabladan oluşan bir mobilyadır. En yaygın masa türü, dört ayak üzerine yerleştirilmiş, dikdörtgen ahşap bir yüzeyden oluşanıdır. Yemek yemek, çalışmak gibi bireysel amaçların yanı sıra, farklı kişileri toplamak, eşyaları belli bir yükseklikte tutmak gibi amaçlar için de kullanılır.

Masanın Görevi
Masalar genellikle öğeleri, cihazları ve manipüle edilecek diğer öğeleri yükseltmek için kullanılır, böylece erişimleri daha kolaydır.

Bir masa, örneğin bir ölçme aracı olarak da bir araç olarak hizmet verebilir. Ayarlanabilir ayaklı veya yüksekliği ayarlanabilir bir sini ve sini üzerine monte edilmiş bir dürbün içeren masalar, manzaraların hassas bir şekilde ölçülmesi ve haritalandırılması için kullanılmıştır (ölçüm masası). Başka bir örnek tezgah.

Batı kültüründe masa ile en çok ilişkilendirilen mobilya parçası, masaya oturmak için genellikle masanın önüne yerleştirilen sandalyedir. Ancak ayakta duran masalar da var (resepsiyonlardaki bar masaları, bistro masaları). Alçak masalar sadece yaşam alanlarında, kahve masaları, yan masalar, sigara masaları, çiçek masaları, başucu masaları gibi eşyaları depolamak için kullanılır. Sigara içilen masalarda, masa tablasını ateşten korumak için pirinç levha bulunur.

Asya'da masalar sandalye olmasa bile kullanılmaktadır. Japonya'daki Kotatsu masası da bir ısı kaynağı olarak kullanılıyor.

Antik çağda, masalarda yatmak gelenekseldi.

Yiyeceklerin yenildiği büyük masalara karatahta da denir. Böylece, 19. yüzyıla kadar, hizmetçilerin yediği hizmetçilerin masaları vardı, erkeklerin yönetimi ise yönetim için ayrılmıştı.

Masa çeşitleri
 Bilgisayar masası
 Çalışma masası
 Çizim masası
 Piknik masası
 Satranç masası
 Yemek masası
 Amerikan masası
 Oturma masası
 Tenis masası

Tarihçe
Bilinen ilk masalar Mısırlılar tarafından imali edilmiş ve kullanılmıştır. Eşyaları yerden yüksekte tutmak amaçlı olarak metal veya taş satıhlardan yapılmışlardır. Yunanlar ve Romalılar masayı özellikle yemek yemek için kullanmışlardır. Yunanların masaları kullanım sonrasında yatakların altına sürüyor olmaları ilginçtir. Sehpa havasında, bronz veya gümüş karışımlı, mermer, tahta ya da metal masalar geliştirmişlerdir. Daha sonraki zamanlarda, ayrı parçalardan oluşmuş daha büyük dikdörtgen ve yuvarlak masalar Romalılar tarafından kullanılmaya başlanmıştır.
[[Doğu Roma İmparatorluğu zamanında, masalar genelde metal ya da ahşaptan imal edilirdi ve dört ayağı X şeklinde iplerle tutturulurdu. Yemek masaları daha geniş ve yuvarlaktı. Batı Avrupa'da yoğun savaşlar ve işgaller bilgi kaybına yolaçmış ve hızlı yer değiştirme zorunluluğunda kalan toplumlarda masalar daha çok derme çatma bir hal almıştır. Ahşap işciliği küçük yuvarlak masalar, 15. yüzyıldan itibaren günlük yaşama girmişlerdir. Gotik dönemde, sandık kullanımı yaygınlaşmış ve bu eşya çoğunlukla masa olarak da kullanılmıştır.
Yemek masaları ise ilk kez 16. yüzyılda kullanılmaya başlanmıştır. Yerde oturmaya ve yemeğe alışık Türk toplumunda ise masa kullanımın ilk kez 19. yüzyıla denk gelmektedir pırt.]]

Ünlü masalar
 Yuvarlak Masa : MS 454-470 yılları arasında hüküm sürmüş olduğu varsayılan Britanya Kralı Arthur'un ve şövalyelerinin etrafında toplandıkları ileri sürülen masa
 Beyaz Masa : İstanbul belediyelerinin geliştirmiş olduğu bir " Halkla İlişkiler " hizmetidir.

Eşsesli kelimeler

 Yerleşim düzeni : Bu mobilya etrafında oturanların tümü
 Organizasyon : Bir kurum icerisinde belli konularla ilgili islerin yurutuldugu bolume verilen ad, örneğin narkotik masası, kaçakçılık masası
 Teknik :Teknik kontrolleri barındıran aletler; panelin Türkçesi, örneğin ışık masası, ses masası
 Coğrafya : Düz duruşlu yer, düzlek yapı
 Spor : İç içe geçme ayaklarıyla yüksekliği ayarlanabilen masa biçiminde atlama aracı.

Deyim ve tamlamalar
 Masaya oturmak : Yemek yemek amaciyla masa etrafinda yerini almak
 Masa başı: Dikdörtgen masalarda kısa kenara verilen ad; genelde grubun liderinin/büyüğünün yeri olarak bilinir.
 Ameliyat masası : Hastaların ameliyat edilmek üzere yatırıldıkları yatay düzlem
 Bilardo masası : Üzerinde bilardo oynu oynanan dikdörtgen şeklinde, çuha kaplı, derinliği olan mobilya
 İçki masası : Yemek eşliğinde içki alınan, muhabbetin yemekten daha önemsendiği sofra
 Ütü masası : Ütü yapmak için kullanılan, yüksekliği ayarlanabilen, sol kenarı gömlek ütülemeyi kolaylaştırmak için sivriltilmiş, sağ kenarında sıcak ütünün buharını dışarıya vermesine izin verecek şekilde dizayn edilmiş metal kol bulunan, üstü kauçuk örtü ile kaplı ev eşyası
 Masa tenisi masası : Oyun alanı olarak tanımlanan masanın üst yüzeyi 2.74 m uzunluğunda, 1.525 m genişliğinde ve yerden yüksekliği 76 cm olmalıdır. Oyun alanının yüzeyi 30 cm yüksekten bırakılan nizami bir pinpon topunu her yerinde 23 cm zıplatan herhangi bir malzemeden olabilir. Oyun alanının yüzeyi her yerinde koyu renkli ve mat olmalı, kenarlarında 2 cm genişliğinde beyaz çizgi çizilmelidir. Tek parça dikey bir net, masayı enlemesine iki eşit parçaya böler. Çift maçları için oyun alanı diklemesine tam ortadan 3 mm genişliğinde beyaz bir çizgi ile iki eşit parçaya bölünmesi gerekir.Bu beyaz çizgi her iki oyun alanında sağ bölümün bir parçası olarak kabul edilecektir.
 Masaüstü : Bilgisayar alaninda kullanılan terim. Ekranda bütün programların altında kalan alandır; duvar kâğıtları fonunu oluşturur.
 Masa saati : Masa üzerinde yer alan, değişik boyut ve şekildeki dijital ya da analog saat. Çoğunlukla alarm olarak kullanılır.
 Masa takvimi : Genellikle işyerlerinde, büro üzerinde kullanılan blok takvim. Her bir sayfa bir çalışma gününe denk gelir. Güncel ve bir sonraki yıla ait takvim, güncel ve bir sonraki ay takvimleri, vergi, prim ve fon ödeme ve beyanname verme tarihleri, resmi tatiller, 31, 61, 91, 121, 151 ve 181 gün sonraki tarihler, hafta sayısı, geçen ve kalan gün sayısına ait bilgiler de içerir.
 Masa oyunları :
 Dama
 Domino
 Go
 Kızma birader
 Mikado
 Monopoly
 Okey
 Satranç
 Tavla
 Senet

Genel

Yemek masası düzeni
Yemek masası ya da sofradaki oturma düzeni, modern zamanların genel kültür kuralları arasına girmiştir. Bir çift konuk için sofrada ayrılan onur yerleri daima ev sahibi ve sahibesinin sağ taraflarıdır. Onur konuklarının yakınlarındaki diğer sandalyeler de onur konuklarından sonra gelen mevki ve yakınlıklarına göre bir bay, bir bayan kuralına göre dizilirler.
Ev sahibi ile onur konuğunun eşi yan yana ve ev sahibesi ile onur konuğu yan yana otururlar.

Dış bağlantılar

Mobilya
Yunancadan Türkçeye geçen sözcükler

Masa


Estonska gubernija (ruski: Эстляндская губерния, estonski: Eestimaa kubermang,
bila je administrativna jedinica Ruskog Carstva koja je de facto egzistirala od 1719. do 1917., a de jure od 1721.

Povijest
Estonska gubernija osnovana je dekretom cara Petra Velikog od 29. svibnja 1719. pod imenom Revelska gubernija.
Rusko Carstvo anektiralo je Švedsku Estoniju za Velikog sjevernog rata.

Kraljevina Švedska službeno je prepustila svoju bivšu domenu Ruskom Carstvu nakon potpisivanja
Nystadskog mira 1721.
Ruski carevi od tada su sebi dodavali i titulu Kneza Estonije (Князь Эстляндский).

Rusi su u početku zadržali švedsku podjelu na 4 okruga (уездa): Vikski (kraj oko Haapsalua), Virlandski (oko Rakverea), Garijenski (oko Revala), Ervenski (oko Paide) s prijestolnicom u tadašnjem Revalu (današnji Tallinn).

U ime cara gubernijom su formalno vladali generalni gubernatori, koji su nosili različite titule; revelski, riško-revelski, livonski, estonski, kurlandski i baltički (1905. – 1909.). Stvarna vlast sve do kraja 19. stoljeća bila je u rukama lokalne baltičko-njemačke aristokracije i njihove feudalne Dijete (Landtag)

Dekretom carice Katarine Velike od 3. srpnja 1783. i u Revelskoj guberniji provedene se odredbe njene reforme državne uprave iz 1775. U to vrijeme osnovan je i novi Baltički okrug sa sjedištem u gradu Baltijskom portu (on se do 1784. zvao Vest-Garienski).
Istovremeno je u prosincu 1783. Revelska gubernija promijenila ime u Revelsko namjesništvo.

Njenim novim dekretom od 3. prosinca 1784. okruzi su nazvani su prema svojim prijestolnicama: Baltijski, Vesenbergski, Veisenštejnski, Gapsalski i Revelski.

Dekretom cara Pavla I od prosinca 1796. Revelsko namjesništvo preimenovano je u Estoniju i ujedno je ukinut Baltički okrug, tako da su od 1796. do 1801. svi estonski okruzi i službeno imali svoja stara povijesna imena.

Estonska gubernija raspala se u burnim događajima ruske Februarske revolucije 1917. kad se prošila i na gradove sjeverne Latvije s većinskim estonskim stanovništvom. Njezina nasljednica Autonomna estonska gubernija trajala je manje od godinu dana, od studenoga 1917. do veljače 1918..

Karakteristike

Guberniju je činio sjeverni dio suvremene Estonije, što približno odgovara današnjim okruzima; Harju, Lääne-Viru, Ida-Viru, Rapla, Järva,
Lääne i Hiiu i manji dio Okruga Parnu.

Prostirala se na površini od 20 200 km² na kojoj je 1897. živjelo 433 700 stanovnika (1905. 449 400).

Gospodarstvo gubernije temeljilo se prvenstveno na poljoprivredi organiziranoj na velikim feudima koji su sve do početka 19. stoljeća ostali u rukama baltičko-njemačke aristokracije, tek od tada pojavljuju se i ruski aristokrati kao vlasnici velikih feuda.
Na tim se imanjima uglavnom uzgajao raž, ječam, zob, krumpir i razvijalo stočarstvo (govedarstvo, ovčarstvo, svinjogojstvo).
Osim toga bilo je važan i ribolov, eksploatacija treseta i destilacija votke.
Dok je švedska vlast bila prilično liberalna prema seljacima i pružala im više slobode, za ruskih je careva režim pooštren, pa je kmetstvo ukinuto tek 1819.

Još od početka 18. pa sve do 20. stoljeća Reval je bio jedna od značajnih ratnih i trgovačkih luka Ruskog Carstva na Baltičkom moru i veliki centar obrtništva.

Nakon izgradnje Baltičke željeznice od Sankt Peterburga do Baltijskog porta 1870. počeo je i razvoj industrije.

Izvori

Vanjske poveznice

 Estonia Governorate , pristupljeno 28. travnja 2022.

Povijest Estonije

Estonska gubernija


المُسْتَجْذِرة  هي  من البكتيريا يتبع  المستجذرات من  المستجذريات. تتواجد بشكل تعايشي مع نباتات الفصيلة البقولية وتقوم بتثبيت النيتروجين الجوي وتزويده للنبات مقابل الحصول على الكربوهيدرات كمصدر لبقائها ونشاطها. تقوم البكتيريا بإنشاء عقد على الأسطح الخارجية للجذور وتتم عملية تثبيت النيتروجين داخلها، وبذلك تشارك في دورة النيتروجين.

من أنواع المستجذرة
 مستجذرة البحر المتوسط (الاسم العلمي:Rhizobium mediterraneum)
 مستجذرة الصين الوسطى (الاسم العلمي:Rhizobium mesosinicum)
 مستجذرة الوديان (الاسم العلمي:Rhizobium vallis)
 مستجذرة أمريكا الوسطى (الاسم العلمي:Rhizobium mesoamericanum)
 مستجذرة ترابية (الاسم العلمي:Rhizobium soli)
 مستجذرة ترمسية (الاسم العلمي:Rhizobium lupini)
 مستجذرة تيبتية (الاسم العلمي:Rhizobium tibeticum)
 مستجذرة جغورية (الاسم العلمي:Rhizobium jaguaris)
 مستجذرة رزية (الاسم العلمي:Rhizobium oryzae)
 مستجذرة زيتية معدنية (الاسم العلمي:Rhizobium petrolearium)
 مستجذرة صفراء (الاسم العلمي:Rhizobium flavum)
 مستجذرة عزيبية (الاسم العلمي:Rhizobium azibense)
 مستجذرة عشبية (الاسم العلمي:Rhizobium herbae)
 مستجذرة عنبية (الاسم العلمي:Rhizobium vitis)
 مستجذرة فرنسية (الاسم العلمي:Rhizobium gallicum)
 مستجذرة فولية (الاسم العلمي:Rhizobium fabae)
 مستجذرة مدارية (الاسم العلمي:Rhizobium tropici)
 مستجذرة مدرية (الاسم العلمي:Rhizobium galegae)
 مستجذرة منغولية (الاسم العلمي:Rhizobium mongolense)
 مستجذرة نيلية (الاسم العلمي:Rhizobium indigoferae)
 مستجذرة يابانية (الاسم العلمي:Rhizobium japonicum)

مراجع

مستجذرة
أجناس البكتيريا
مستجذرة
دورة النيتروجين
مارتينوس بايرينك
مستجذرة
مستجذرة

مستجذرة


A Revolta dos sargentos de 1915 foi uma rebelião ocorrida na cidade do Rio de Janeiro entre o fim de 1915 e início de 1916, reconhecida como uma prévia do que seria a vir o Tenentismo nas décadas seguintes, com sargentos e outros militares de baixa hierarquia tendo reivindicações até então inéditas, como acabar com as diferentes classes de sargentos no quadro do Exército para unificar os vencimentos e a estabilidade nos postos. Contou com a participação de parlamentares e foi apontado como uma fracassada tentativa de golpe para depor o presidente Venceslau Bras.

Os militares envolvidos foram expulsos ou transferidos para outros estados, os políticos envolvidos não sofreram nenhuma consequência.

Ver também

 Tenentismo
 República Velha

Referências

1915 no Brasil
Revoltas no Brasil

Venceslau Brás

Revolta dos sargentos de 1915


An Sudamerlycaste lanipes in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Fredy Archila. An Sudamerlycaste lanipes in nahilalakip ha genus nga Sudamerlycaste, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sudamerlycaste

Sudamerlycaste lanipes