Nokaut (engleski: knockout, skraćeno K.O.) obarajući je udarac u boksu i drugim borilačkim sportovima. Obično se broji do deset, a ako poslije toga oboreni ne može nastaviti borbu suparnik je dobio borbu nokautom. Nokaut može biti uzrokovan udarcem u ljudsko tijelo, kao i glavu, ali u svakodnevnom govoru smatra se udarcem usmjerenim u glavu kada protivnik privremeno izgubi svijest. Takav udarac obično pogađa lice suparnika između zamišljene linije između ušiju i nosa.

Može se također pobijediti nokautom i udarcem u uho međutim, na ovaj način protivnik rijetko gubi svijest, već uglavnom na ovaj način gubi osjećaj ravnoteže. Udarci u tijelo uglavnom pogađaju jetru, za koju se kaže da su najbolniji. U karateu dozvoljeno je nokautiranje čak i na nogama.

Pojam tehnički nokaut (TKO) znači da je sudac prekinuo meč.

Rizici
Poslije gubitka meča nokautom preporučuje se da se nad gubitnikom izvrši medicinski pregled mozga. Potres mozga može prouzročiti krvarenje u mozgu, i daljnje nastavljanje bavljenja tim sportom opasno je po život.

Boks

Nokaut


Jørgen Winther Waring (født 11. juli 1938 i København) er en dansk billedkunstner.
Han arbejder med maleri, tegning, skulptur, akvarel og smykkekunst.
Waring levede flere år som storvildtsjæger i Afrika, hvor kulturen har inspireret hans kunst.

Waring har showroom i Ny Vestergade i København.

Eksterne henvisninger
 hjemmeside

Referencer

Billedkunstnere fra Danmark
Personer fra København

Jørgen Waring


Pečori (estonski: Petseri, ruski: Печо́ры)  naseljeno je mjesto s administrativnim statusom grada na krajnjem zapadu europskog dijela Ruske Federacije. Nalazi se u zapadnom dijelu Pskovske oblasti, uz granicu s Estonijom. Administrativno pripada Pečorskom rajonu čiji je ujedno i administrativni centar.

Prema procjenama nacionalne statističke službe za 2015., u gradu je živjelo 10.205 stanovnika. Po broju stanovnika nalazi se na 6. mjestu u oblasti.

Naseljeno mjesto Pečori službeno je osnovano 1472. godine, a službeni status grada nosi od 1782. godine. Najpoznatija gradska znamenitost je srednjovjekovni Pskovsko-pečerski manastir (osnovan početkom 15. stoljeća). Grad se smatra kulturno-povijesnim središtem ugrofinskog naroda Setu te je centar povijesnog područja koji se naziva Setumaa.

Zemljopis
Pečori se nalazi na krajnjem zapadu europskog dijela Ruske Federacije, odnosno na krajnjem zapadu Pečorskog rajona Pskovske oblasti, na svega nekoliko kilometara od graničnih prelaza Šumilkino i Kuničina Gora prema Estoniji. Grad je smješten oko 53 km od Pskova, administrativnog centra Pskovske oblasti. Kroz istočne i sjeverne dijelove grada proteče rječica Pačkovka.

Grad se nalazi na nadmorskoj visini od 85 m. Prirodni oblik cijelog područja u kojem se grad nalazi posljedica je ledenjačke i postglacijalne erozije i akumulacije, a najtipičniji primjer glacijalnog procesa brojna su morenska uzvišenja oko grada. Zapadno od područja grada nalaze se borove šume.

Preko teritorije Pečerskog rajona, ali i samog grada prolaze značajni prometni pravci koji povezuju centralne i sjeverozapadne dijelove Rusije s Estonijom i Latvijom.

U jugoistočnom dijelu grada nalazi se kompleks Pskovsko-pečerskog manastira.

Povijest

U jednom od ljetopisa Pskovsko-pečerskog manastira iz 1392. godine, pisanom na staroruskom, spominje se riječ печеры (što znači pećine), koje se odnose na prirodne (erozivno-sufozivne) i umjetne pećine na obližnjem pješčenjačkom uzvišenju u kojima su živjeli pravoslavni monasi pustinjaci. S vremenom se oko pećina razvio manastir i naselje koje je dobilo ime upravo po tim pećinama – Pečori. Grad je službeno osnovan 1472. godine kada je pravoslavni svećenik Jovan (u monaštvu Jona) zbog katoličkih represija nad pravoslavcima napustio Tartuu (tada Derpta) i oko monaških pećina podigao maleno naselje. Već naredne godine osnovana je Uspenska pećinska crkva i službeno je osnovan Pečerski manastir, a u narednim godinama povijest grada usko je povezana s povijesnim manastira.

U razdoblju od 16. pa do početka 18. stoljeća, Pečori je zbog svog pograničnog položaja imao važan strateški značaj za rusku državu, i u tom je razdoblju bio česta meta napada sa zapada. Tako je početkom 16. stoljeća Livonski red gotovo do temelja razrušio Pečerski manastir i naselje oko njega. Manastir je s pripadajućim mu naseljem ubrzo obnovljen, a najveće zasluge za obnovu pripadaju tadašnjem igumanu Korniliju koji je upravljao Pečerskim manastirom od 1529. do 1570. godine. Godine 1565. manastir je okružen moćnim zidinama s 9 kula i troje vrata, a u isto vrijeme u manastiru je napisan i Treći pskovski ljetopis. Na taj je način Pečerski manastir prerastao u Pečersku tvrđavu, jedno od najvažnijih pograničnih utvrđenja na zapadu ruske države.

Tvrđava je uspješno izdržala opsadu poljskog kralja Stjepana Báthoryja (1581. – 1582.), poljsko-švedsku opsadu Jana Karola Chodkiewicza i Gustafa II. Adolfa (1611. i 1616.) te opsadu švedskog kralja Karla XII. tijekom Velikog sjevernog rata (1701. i 1703. godine). Potpisivanjem Nystadskog mira 1721. kojim je okončan Sjeverni rat, granica ruske države proširene su na zapad i samim time Pečerska tvrđava gubi svoj strateški obrambeni značaj, a manastir ponovo postaje isključivo centar religioznog i kulturnog života tog prostora.

Ukazom  Katarine Velike od 7. lipnja (po julijanskom kalendaru, po gregorijanskom kalendaru 18. lipnja) 1782. naseljeno mjesto Pečori dobiva službeni status grada i okružnog centra novoosnovanog Pečorskog okruga. Nešto kasnije iste godine službeno je usvojen i novi gradski grb. Međutim, Pečorski okrug ukinut je već 1797. i nikada nije ponovo uspostavljen.

Novi zamah u razvoju grada daje otvaranje željeznice od Pskova do Rige čija je dionica prije prelazila nekoliko kilometara sjevernije od grada (stanica kod Pečorija otvorena je 1899. godine, danas je to stanica Pečori Pskovski).

Krajem veljače 1918., tijekom Prvog svjetskog rata, grad je okupirala njemačka vojska, a potom grad postaje mjesto sukoba između ruskih i estonskih snaga tijekom Estonskog rata za neovisnost. Nakon povlačenja njemačke vojske iz grada 30. studenog 1918., u grad ulaze sovjetske trupe, međutim već početkom veljače naredne godine Pečori ponovo zauzimaju estonske trupe. Sve do kraja Prvog svjetskog rata grad je u nekoliko navrata prelazio iz jedne na drugu stranu, kako bi na kraju odlukama mirovnog ugovora iz Tartua iz 1920. godine i službeno postao dijelom neovisne estonske države. Estonska vlast službeno mijenja ime grada u Petseri. Veliki požar koji je izbio 24. svibnja 1939. imao je katastrofalne posljedice za grad jer je izgorjelo 212 od ukupnih 650 građevina u gradu.

Nakon što je Sovjetski Savez okupirao baltičke države tijekom 1940. godine, Pečori je u početku ostao u granicama novoosnovane Estonske SSR, ali je već u srpnju naredne godine okupirao Wehrmacht. Pod nacističkom okupacijom grad je bio sve do 11. kolovoza 1944. godine kada u njega ulazi Crvena armija. Odlukom Prezidijuma vrhovnog sovjeta Sovjetskog Saveza, od kolovoza 1944. godine, grad Pečori službeno je vraćen u sastav Ruske SFSR, odnosno u sastav njene novoosnovane Pskovske oblasti. U siječnju 1945. službeno je uspostavljen Pečorski rajon sa središtem u Pečoriju.

Demografija
Prema podatcima s popisa stanovništva 2010. u gradu je živjelo 11.195 stanovnika, dok je prema procjenama nacionalne statističke službe za 2015. grad imao 10.205 stanovnika.

Prema podatcima s popisa stanovništva iz 2002. godine osnovu populacije činili su Rusi s 89,14 %, dok su najbrojniji manjinski narodi bili Ukrajinci (2,59 %), Bjelorusi (1,69 %) i Estonci (1,36 %). Službeni status nacionalne manjine ima i narod Setu koji su činili svega 0,27 % populacije.

Gradske znamenitosti

Najvažnija gradska znamenitost je kompleks srednjovjekovnog Pskovsko-pečerskog manastira koji predstavlja jedan od najstarijih, a ujedno i najvažnijih manastira Ruske pravoslavne Crkve na tlu današnje Rusije. Manastir je službeno osnovan 1473. godine na malenom pješčenjačkom uzvišenju prepunom pećina (staroruski: печеры, pečeri) i po njemu je cijeli grad kasnije dobio ime. Manastir je 2013. godine službeno proslavio 540. godišnjicu od osnivanja, a danas se nalazi na popisu kulturnog naslijeđa Ruske Federacije gdje je naveden pod brojem 6010185000.

U centru grada nalazi se i luteranska crkva posvećena svetom Petru koja je građena od 1921. do 1926. godine. Punih 25 godina nakon Drugog svjetskog rata bila je to jedina aktivna luteransko-evangelička crkva na cijelom području europskog dijela tadašnje Rusije.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službena web-stranica
 Печоры, Enciklopedijski rječnik Brockhausa i Efrona
 Печоры, Velika sovjetska enciklopedija
 ПЕЧО́РЫ , Velika ruska enciklopedija
 Gradski info-portal
 Gradska heraldička povijest

Gradovi u Rusiji
Pskovska oblast

Pečori


El trepatroncos picomarfil (Xiphorhynchus flavigaster) es una especie de ave paseriforme de la familia Furnariidae, subfamilia Dendrocolaptinae, perteneciente al género Xiphorhynchus. Es nativa de México y de América Central.

Nombres comunes
Aparte de trepatroncos picomarfil también se le denomina trepador o trepatroncos piquiclaro (en Honduras, Nicaragua, México y Costa Rica), trepatroncos gorgipálido (en México), trepatroncos bigotudo (en México) o trepatroncos pico de marfil.

Distribución y hábitat
Las diversas subespecies se distribuyen desde el noroeste y el noreste de México, por Guatemala, Belice, El Salvador, Honduras, Nicaragua, hasta el noroeste de Costa Rica.

Esta especie ocupa una considerable variedad de hábitats naturales boscosos a lo largo de su distribución tropical y subtropical, especialmente bosques caducifolios, y alcanza localmente los 3000 metros de altitud, aunque es más comúnmente encontrado por debajo de los 1500 m.

Sistemática

Descripción original
La especie X. flavigaster fue descrita por primera vez por el ornitólogo británico William John Swainson en 1827 bajo el mismo nombre científico; su localidad tipo es: «Temascaltepec, México, México». Es la especie tipo del género que fue propuesto en la misma publicación que describió la especie.

Etimología
El nombre genérico masculino «Xiphorhynchus» se compone de las palabras del griego «ξιφος xiphos»: espada, y «ῥυγχος rhunkhos»: pico; significando «con pico en forma de espada»;  y el nombre de la especie «flavigaster», se compone de las palabras del latín «flavus»: amarillo  y «gaster»: vientre; significando «de vientre amarillo».

Taxonomía
Puede ser hermana de Xiphorhynchus lachrymosus con base en los datos genético-moleculares. La evaluación de las variaciones geográficas es complicada debido a las notables variaciones individuales en la coloración, tamaño general y patrones de estriado (tanto ancho como perfil) por arriba y por abajo. La subespecie mentalis se diferencia pobremente de la nominal e intergrada con ésta y con tardus; las subespecies saltuarius, ascensor y ultimus se diferencian muy débilmente de eburneirostris. Las poblaciones de yucatanensis de la base de la península de Yucatán muestran señales de intergradación con eburneirostris, y tal vez también ultimus en las tierras bajas del noreste de Costa Rica. La forma propuesta Dendrornis striatigularis , 1900, conocida apenas por el holotipo del sur de Tamaulipas (México), algunas veces tratada como especie separada, en realidad no pasa de un individuo aberrante de la presente especie.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist/eBird v.2019 se reconocen ocho subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Xiphorhynchus flavigaster tardus , 1928 – noroeste de México (sureste de Sonora, norte de Sinaloa, oeste de Durango).
 Xiphorhynchus flavigaster mentalis (, 1867) – litoral occidental de México (centro y sur de Sinaloa y oeste de Durango al sur hasta Michoacán y oeste de Guerrero).
 Xiphorhynchus flavigaster flavigaster , 1827 – suroeste de México (Guerrero, sur de Oaxaca).
 Xiphorhynchus flavigaster saltuarius , 1942 – noreste de México (sur de Tamaulipas y sureste de San Luis Potosí al sur hasta el norte de Veracruz).
 Xiphorhynchus flavigaster ascensor , 1962 – pendiente caribeña del sur de México desde el sur de Veracruz y norte de Oaxaca al este hasta Tabasco, posiblemente también norte de Chiapas hacia el este hasta la adycente Guatemala.
 Xiphorhynchus flavigaster yucatanensis , 1909 – península de Yucatán al sur hasta el norte de Belice y centro norte de Guatemala (Petén).
 Xiphorhynchus flavigaster eburneirostris (, 1847) – pendiente caribeña desde el centro de Guatemala y Belice al este hasta Honduras, también localmente en el norte de Costa Rica; en la pendiente del Pacífico desde el sur de México (extremo sureste de Oaxaca, sur de Chiapas) hacia el sur hasta el noroeste de Costa Rica.
 Xiphorhynchus flavigaster ultimus , 1932 – colinas y tierras bajas adyacentes en la península de Nicoya, noroeste de Costa Rica.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Xiphorhynchus flavigaster en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de flavigaster Xiphorhynchus flavigaster en xeno-canto.

flavigaster
Aves de América Central
Aves de México
Taxones descritos por William John Swainson
Animales descritos en 1827

Xiphorhynchus flavigaster


Lintorf est un quartier de la commune allemande de Bad Essen, dans le Land de Basse-Saxe.

Géographie
Lintorf se situe au nord des Wiehengebirge.

Histoire
Lintorf est mentionné pour la première fois dans un document en 1227. Pendant l'existence de l'arrondissement de Wittlage, Lintorf est encore le siège administratif de la commune de Lintorf. Avec l'expansion de l'arrondissement d'Osnabrück, l'actuel "Altkreis Wittlage" n'existe plus. Dans le même temps, le , Lintorf intègre la commune de Bad Essen.

L'église gothique Saint-Jean est construite en 1499.

Infrastructure
La gare de Lintorf (Han) se situe sur la ligne de Wittlage. Seuls les trains du musée ferroviaire de Minden circulent.

Source, notes et références

Localité en Basse-Saxe
Ancienne commune en Basse-Saxe

Lintorf (Bad Essen)


බලශක්ති සංරක්ෂණය යනු බලශක්ති පරිභෝජනය අඩු කිරීමට දරන ක්‍රියාමාර්ග වේ. බලශක්ති සංරක්ෂණය කරගැනීමට ගත හැකි ක්‍රියාමාර්ග නම්;
කාර්යක්ෂම බලශක්තින් භාවිතය වැඩි කිරීම.
බලශක්ති පරිභෝඡනය හා බලශක්ති හානිය අවම කර ගැනීම.
 සාම්ප්‍රදායක ශක්ති ප්‍රභව පරිභෝජනය අඩු කිරීම.
බලශක්ති සංරක්ෂණය මගින් ආර්ථික සංවර්ධනය ඇති කිරීම, පරිසර තත්ත්ව ඉහළ නැංවීම, ඡාතික ආරක්ෂාව,  පුද්ගල ආරක්ෂාව හා  මිනිස් සැප පහසුකමි වැඩි දියුණු කිරීම සිදු කර ගත හැක. බලශක්ති පරිභෝජනයේ ඍජු පාරිභෝගිකයන් වන පුද්ගලයන් හා සංවිධාන විසින් බලශක්ති සංරක්ෂණයට දායක වීම මගින් බලශක්තීන් සඳහා වැයවන පිරිවැය අඩුකිරීමට හා  ආර්ථික සංවර්ධනය ඇති කිරීමට හැකි වේ. කාර්මික හා වෙළඳ පරිශීලකයන්ටද කාර්යක්ෂම බලශක්ති  භාවිතය වැඩි කිරීමෙන් උපරිම ප්‍රතිලාභ ලබා ගත හැක.

බලශක්ති සංරක්ෂණ ප්‍රතිපත්ති

බලශක්ති ප්‍රතිපත්තින්හි ප්‍රධාන අංගයක් වන්නේ විද්‍යූත් බලශක්ති සංරක්ෂණයයි. බලශක්ති සංරක්ෂණ මගින් බලශක්ති පරිභෝජනය අඩු කිරීමටත් ඒක පුද්ගල බලශක්ති ඉල්ලුම අඩු කිරීමටත් හැකිවන අතර ජනගහන වර්ධනයට සාපේක්ෂව ඇතිවන බලශක්ති ඉල්ලුමේ වර්ධනය මඟ හරවා ගැනීමටත් හැකිවේ. බලශක්ති සංරක්ෂණය කිරීම මගින් දිනෙන් දින ඉහළ යන බලශක්තීන් සඳහා සිදුකරන ගෙවීම් අවම කර ගැනීම, නව බලශක්ති බලාගාරවල අවශ්‍යතාව අවම වීම, බලශක්තීන් සඳහා  යොදා ගන්නා ද්‍රවය අපනයනය සඳහා යන වියදම අවම කර ගැනීම යන කරැනුු මෙමගින් සාක්ෂාත් කර ගත හැක. එහිදී බලශක්ති ඉල්ලුම අවම කරගැනීම හේතුවෙන් බලශක්ති නිෂ්පාදනයට වඩාත් උචිත ක්‍රියාමාර්ග තෝරා ගැනීමේ නම්‍යතාවයක් ඇතිකර ගත හැක.

දේශගුණික වෙනස්වීමි
දේශගුණික විපර්යාසවලට විමෝචනය හේතු වේ. බලශක්ති සංරක්ෂණය මගින් විමෝචනය අඩු විම දේශගුණික විපර්යාස අඩුවීමේ ක්‍රියාවලියේ වැදගත් අංගයක් වේ. බලශක්ති සංරක්ෂණය කිරීම මගින් නවකාර්ය නොවන සම්පත් වෙනුවට නවකාර්ය සම්පත් ආදේශ කර ගත හැක. බලශක්ති අර්බුදය සඳහා වඩාත්ම සුදුසු ආර්ථිකමය විසඳුම බලශක්ති සංරක්ෂණය වන අතර එය වැඩිවන බලශක්ති නිෂ්පාදනයට ඇති පාරිසරික විකල්පයක්ද වේ.

විවිධ රටවල් විසින් සිදුකරන බලශක්ති සංරක්ෂණය

ඉන්දියාව
ඛනිජෙතල් සංරක්ෂණ පර්යේෂණ සංවිධානය, 1976 වර්ෂයේදී ඉන්දීය රජය මගින් පිහිටවනු ලැබූ අතර එම ආයතනයේ කාර්යභාරය නම් බලශක්ති කාර්යක්ෂමවතාව හා සංරක්ෂණය ට අනුග්‍රහය දැක්වීම හා එමගින් මිනිස් ජීවිත ඉහළ නැංවීමයි. මෑත කාලයේ දී මෙම ආයතනය මගින් රෑපවාහිනී, ගුවන්විදුලි හා මුද්‍රිත මාධ්‍ය උපයෝගී කර ගනිමින් අතිවිශාල ජනමාධ්‍ය ව්‍යාපාරයක් සිදු කර ඇත. එම ආයතනය මගින් සිදුකළ අතිවිශාල ජනමාධ්‍ය ව්‍යාපාරය පිළිබඳ තුන්වන පාර්ශවයක් මගින් සිදුකරන ලද සමික්ෂණයක් මගින් හෙළිදරවු වූයේ පරිසර දූෂණය අඩු කිරීමට අමතරව පොසිල ඉන්ධන සඳහා වැයවන අතිවිශාල මුදල ඉතිරි කර ගැනීම පිළිබඳව බොහෝ දෙනෙක් දැනූවත් වූ බවයි. බලශක්ති කාර්යක්ෂමතා කාර්යාංශය  යනු වර්ෂයේදී පිහිටුවන ලද ඉන්දියානු රජයේ ආයතනයක් වන අතර එහිද වගකීම වන්නේ බලශක්ති සංරක්ෂණය හා කාර්යක්ෂමවතාව ඉහළ නැංවීමයි.

ජපානය
ජපානය 1973 වර්ෂයේ සිටම ඉන්ධන අර්බුදය හේතුවෙන් බලශක්ති සංරක්ෂණය මතවාදයට හේතුවිය. එහිදී සියලුම තෙල් මත පදනමි වු ඉන්ධන ආනයනය කිරීමෙන් දේශීය අනුමත බලශක්තීන් වර්ධනය විය. බලශක්ති සංරක්ෂණ ආයතනය සෑම අතින්ම ජපානයේ බලශක්ති කාර්යක්ෂම ලෙස භාවිතය ඉහල නැංවීමට කටයුතු කරයි. එහිදී පෞද්ගලික ආයතන විසින් ක්‍රියාවට නංවනු ලැබුවේ කර්මාන්ත සඳහා කාර්යක්ෂම බලශක්ති භාවිතයයි.

ලෙබනනය
වර්ෂ 2002 සිට ලෙබනනයේ පිහිටවූ [ලෙබනන ජාතික බලශක්ති සංරක්ෂණ ආයතනය]] මගින්ද කාර්යක්ෂම හා සුදුසු බලශක්ති භාවිතය වර්ධනය හා පාරිභෝගික මටිටමේ සිට නවකාර්ය බලශක්ති භාවිතය වැඩිදියුණු කිරීම සිදු කරනු ලැබේ. එය ක්‍රියාවට නංවනු ලැබූයේ ගෝලීය පාරිසරික පහසුකම් ආයතනයේ මූල්‍ය ව්‍යාපෘතියක් වශයෙන් හා බලශක්ති ජල අමාත්‍යාංශය යටතේ පාලනය වන එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය යටතේය. පසුව එය කාර්මික නිදහස් ආයතනය ලෙස තනිව ක්‍රමානුකූලව පිහිටවනු ලැබූවද එයට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියේ සහය අඛණ්ඩව ලැබෙනුයේ 2007 ජුනි 18 වන දින බලශක්ති ජල අමාත්‍යාංශය හා එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිය අත්සන් කරනලද එකඟතාවයේ සංදේශය නිසාය.

නවසීලන්තය
නවසීලන්තය බලශක්ති කාර්යක්ෂමතා හා සංරක්ෂණ ආයතනයේ වගකීම වන්නේ බලශක්ති කාර්යක්ෂමතා හා සංරක්ෂණය වැඩිදියුණු කිරීමයි.

යුරෝපා සංගමය
අමතර බැලීම් : යුරෝපීය සංගමයේ  බලශක්ති ප්‍රතිපත්ති

වර්ෂ 2006 අවසානයේ දී යුරෝපීය සංගමයේ  ප්‍රතිපත්තිය වූයේ වාර්ෂික ප්‍රාතමික බලශක්ති පරිභෝජනය වර්ෂ 2020 දී 20%කින් කපා හැරීමයි  . යුරෝපීය සංගමයේ  කාර්යක්ෂම බලශක්ති ක්‍රියාවලි සැලැස්ම ඉදිරියේදී නිකුත් වීමට අපේක්ෂා කරයි.

යුරෝපීය සංගමයේ  SAVE Programme ,  කොටසක් වශෙයන් ඉලක්ක කර ඇත්තේ බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව වැඩි කිරීම හා බලශක්තිය සුරැකීමේ ක්‍රියාවට අනුබල දීමයි. බොයිලේරැ කාර්යක්ෂමතා මඟපෙන්වීම යටතේ  ද්‍රව හා වායු ඉන්ධන මගින් බොයිලේරැ දහනයේදී අවම කාර්යක්ෂමතා මටිටමක් නියම කර ඇත.

එක්සත් රාජධානිය
ප්‍රධාන ලිපිය: එක්සත් රාජධානියේ බලශක්ති භාවිතය හා සංරක්ෂණය

බලශක්ති සංරක්ෂණය එක්සත් රාජධානිය තුළද මෑත වසර කිහිපය තුල අවධානයට යොමු වෙමින් පවතී. ඒ හා සම්බන්ධ ප්‍රධාන කරැණු වන්නේ රජයේ වගකීමක් වන කාබන් විමෝචනය අඩු කිරීම, එක්සත් රාජධානියේ විද්‍යුත් ජනනය සම්බන්ධයන් පවතින බලශක්ති අන්තරය සහ ආනයනය මත රඳා පවතිමින් දේශිය බලශක්ති සපුරාලීමේ අවශ්‍යතාව වැඩිවීම. දැනට පවතින ප්‍රධාන ගැටලු සහගත තත්ත්වයන් ලෙස ගෘහස්ථ පරිභෝජනය හා මහාමාර්ග හරහා සිදුවන ප්‍රවාහනය හැඳින්විය හැක.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය
ප්‍රධාන ලිපිය: ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ බලශක්ති සංරක්ෂණය

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය දැනට පවතින විශාලතම තනි පාරිභෝගිකයා වේ. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ බලශක්ති අමාත්‍යාංශය (U.S. Department of Energy) දේශීය බලශක්ති භාවිතය ප්‍රධාන අංශ හතරකට වෙන් කර ඇත. ඒවා නම් ප්‍රවාහනය, නේවාසික,  ව්‍යාපාරික හා කාර්මික වේ.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ  බලශක්ති පරිභෝජනෙයන් අඩක් පමණ ප්‍රවාහනය හා නේවාසික යන අංශවල බලශක්ති භාවිතය සඳහා වන අතර එය විශාල වශයෙන් පාලනය කරනු ලබන්නේ තනි පුද්ගල දේශීය පාරිභෝගිකයන්ය. ව්‍යාපාරික හා කාර්මික යන අංශ වල බලශක්ති වියදම තීරණය වන්නේ ව්‍යාපාරික අංශ හා අෙනකුත් සහකාර කළමනාකරැවන් විසින්ය. ජාතික බලශක්ති ප්‍රතිපත්ති යට අනුව බලශක්ති  භාවිතයට සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඉහත අංශ හතර මගින් සිදුවන අතර 2010  Presidential-Congressional legislative debate ශක්තිමත් කිරීම එහි එක් අංගයක් වේ.

බලශක්ති සංරක්ෂණය හා සම්බන්ධ මතවාද
බලශක්ති සංරක්ෂණයට පක්ෂව හා විපක්ෂව විවිධ ආකෘති හා ප්‍රතිපත්ති සම්බන්ධ මතවාද ඇත. ඒවා නම්;
 සම්මත ආර්ථික වාදයට අනුව තාක්ෂණික දියුණුව නිසා බලශක්ති භාවිතය අඩුවීමට වඩා බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව වැඩිවීම සිදු වේ. මෙය හඳුන්වනු ලබන්නේ Jevons Paradox ලෙස හඳුන්වන අතර එය ආකාර දෙකකින් සිදුවේ. පළමුව ෙමය බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව වැඩි කිරීෙමන් බලශක්ති භාවිතයට වැයවන මුදල සාපේක්ෂව අඩු කරන නමුත් මෙලෙස භාවිතය වැඩිකිරීමට අනුබල දෙයි. දෙවනුව බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව වැඩිකිරීමෙන් ආර්ථික වර්ධනය වැඩිකිරීමටත් එය මුලු ආර්ථිකයේම බලශක්ති භාවිතය වැඩිකිරීමටත් හේතු වේ. එයින් බලශක්ති කාර්යක්ෂමතාව වැඩිකිරීම නොවටිනා බව අදහස් නොකරන අතර ඉන්ධන කාර්යක්ෂමතාව වැඩි කිරීමෙන් නිෂ්පාදනය වැඩි වීම හා මිනිස් ජීවිත වල තත්ත්ව ඉහල නැංවීම සිදුවේ.

මේවාද බලන්න

නිර්දේශ කිරීම

 Gary Steffy, Architectural Lighting Design,  John Wiley and Sons (2001) ISBN 0-471-38638-3
 Lumina Technologies, Analysis of energy consumption in a San Francisco Bay Area research office complex, for (confidential) owner, Santa Rosa, Ca. May 17, 1996
 GSA paves way for IT-based buildings
 The official homepage for the European Intelligent Metering project.

සටහන්

බාහිර සබැඳි

 David Suzuki Foundation: Energy Conservation and Efficiency
 Energy saving advice and grants for UK consumers
 Product and technology reviews
 Energy efficiency and renewable energy at the U.S. Department of Energy
 EnergyStar - for commercial buildings and plants
 California high performance buildings program
 Global List of Energy Efficiency and Conservation related Organizations on WiserEarth
 The Lebanese Center for Energy Conservation
 Microsoft Hohm Energy-Saving Recommendation Library

බලශක්ති සංරක්‍ෂණය


Foremarke Hall est une maison de campagne et un manoir géorgien - palladien. Achevé en 1762, le manoir est situé hameau de Foremark, près des hameaux d'Ingleby, Ticknall, Milton et du village de Repton dans le sud du Derbyshire, en Angleterre.

C'est le siège actuel de l'école préparatoire de Repton (connue sous le nom de Repton Prep). Avant de devenir l'école préparatoire, Foremarke Hall est la maison ancestrale de la famille Burdett de Bramcote. Il s'agit d'un bâtiment classé Grade I.

Le bâtiment

On sait qu'il y a un bâtiment sur ce site en 1712, mais on peut supposer qu'il est peut-être déjà là depuis un certain temps car Sir Francys Burdett construit l'église Saint-Sauveur à proximité en 1662 et la maison est grande et pratique.

Le bâtiment actuel est construit de 1759 à 1761  et est de style architectural géorgien et palladien avec un portique imposant, des dômes cursifs et ronds, une chambre, des piliers et une magnifique façade sud. Un escalier en colimaçon double mène au  étage - au balcon rectangulaire et à l'entrée avant à piliers de la salle et dans les quelque , un hall principal/espace de vie du bâtiment qui se compose de deux grandes cheminées imposantes et d'un lustre en verre. L'entrée est ornée d'une haute double-porte en bois noir, accompagnée de fenêtres à damiers tout aussi impressionnantes. Il y a une imposante entrée arrière de l'autre côté du manoir principal avec des portes et des fenêtres identiques, et qui mène à une cour-patio ornementale décorée. Un autre balcon se trouve à l'extérieur de l'entrée arrière mais est relié à d'imposants escaliers angulaires de chaque côté avec des torsions à angle droit; au lieu de celles en spirale que l'on trouve sur la face avant. Tous les escaliers et balcons sont clôturés avec des piliers stylisés. Il y a une porte située au rez-de-chaussée centrée entre les imposants escaliers, sous les entrées avant et arrière. La porte à l'entrée arrière mène à un petit tunnel et au couloir du rez-de-chaussée; qui est maintenant une pension de famille. De plus, une annexe a été construite comme maison d'hôtes et pour abriter la suite du seigneur avec un couloir au rez-de-chaussée reliant les deux bâtiments. La maison est haute de quatre étages et se compose d'une grande salle au deuxième étage avec un tristement célèbre portrait de Burdett dont les yeux, selon les enseignants et les étudiants de Foremarke, "semblent les regarder directement sous n'importe quel angle". Après que le manoir ait été intégré à la Repton Prep School, un magasin est construit à mi-chemin entre le  et le  étage au-dessus des bureaux du directeur pour abriter les instruments.

Au  étage, entre la bibliothèque et le hall principal, le  étage est conçu pour donner un grand espace de deux étages dans lequel de grands portraits de Sir Francis Burdett  baronnet et de sa femme Sophia, Lady Burdett ainsi que son père, Francis Burdett, sont exposés. Un escalier en forme de L tapissé de velours à côté de la porte de la bibliothèque mène au  étage, une maison bordée de clôtures en bois sculpté géorgien. Un lustre est suspendu au toit de la zone à deux étages.

Histoire

Foremarke Hall est construit comme demeure seigneuriale en 1760 par Sir Robert Burdett pour son fils Francis Burdett (à ne pas confondre avec le fils de ce dernier, Francis Burdett). L'architecte est David Hiorns, un célèbre architecte alors dont le cabinet d'architectes à Londres prospère encore aujourd'hui .

Selon un répertoire publié en 1846, la maison est "érigée vers l'an 1762" par Sir Robert Burdett  ( baronnet de Foremark), remplaçant une maison antérieure sur le site et en faisant l'un des plus anciens bâtiments locaux. Cependant, l'église paroissiale voisine - l'église St Saviour, Ingleby - est érigée et consacrée en 1662 par Sir Francis Burdett  baronnet de Foremark.

Les hameaux d'Ingleby  et de Foremarke (parfois appelés manoir) sont inclus dans la seigneurie et possédés par Sir Francis Burdett,  baronnet en 1829. Francis épouse Sophia Coutts, fille du riche banquier Thomas Coutts, en 1793, ce qui lui apporte une grande fortune.

La famille Burdett est propriétaire de la maison jusqu'en 1850, date à laquelle l'écuyer Henry Allsop y réside .

Au cours de la Première Guerre mondiale la maison est utilisée par l'armée britannique en tant qu'hôpital militaire. Pendant la Seconde Guerre mondiale, elle est utilisée comme unité de formation des élèves-officiers; la plaque d'identification militaire clouée sur l'un des piliers de la porte d'entrée est toujours présente.

Le manoir peut être orthographié Foremark ou Foremarke (bien que généralement le premier), mais la demeure seigneuriale - c'est-à-dire Foremarke Hall - est toujours orthographié Foremarke. À l'automne 1972, la BBC filme des scènes de Jane Eyre au Foremarke Hall.

Références

Liens externes

Monument classé de Grade I dans le Derbyshire

Foremarke Hall


Sir John Thwaites (24 May 1815 – 8 August 1870) was a British politician who was the first Chairman of the Metropolitan Board of Works and therefore the first Leader of local government in London.

Background
Thwaites was a native of Maulds Meaburn, Westmorland where his father was a farmer. He attended Reagill School. As the third son he was not expected to follow in his father's stead, and went to London in 1832 to work for Henry Bardwell, a woollen draper on Holborn Hill; in 1835, he became a partner in the business, which had a base on Oxford Street. In 1842, he left to establish his own company at 18 Blackman Street in The Borough; it later moved to 61-2 Borough High Street.

Municipal work
His religion led Thwaites into municipal affairs. He was a Strict Baptist and preached at several locations including the Surrey Tabernacle (where he was Deacon for sixteen years), St Mary's Newington Butts, St Paul's Deptford and St Saviour; this led to opportunities to be a churchwarden and Guardian of the Poor. He became known for his work with the local community and was Chairman of the Guardians. Thwaites also acted to support local business: when he discovered there was a monopoly on the supply of gas in Southwark, Thwaites set up the Surrey Gas Consumers company in 1849, a mutual association of businesses, to get alternative and much cheaper supplies.

He was made a member of more than one Vestry, which handled local government for the parish, and was also delegated to the Metropolitan Commission of Sewers from Southwark. He knew the problem of sewerage (the most pressing problem in London) well enough to write a well-received and knowledgeable pamphlet about it. Politically, Thwaites supported Parliamentary Reform and the Liberal Party, especially Apsley Pellatt who was Liberal MP for Southwark. He also supported the early closing movement which campaigned to allow shopworkers more time off work.

On the MBW
In 1855 the Metropolitan Board of Works was established to co-ordinate work throughout London, to be composed of delegates from the Vestries. Thwaites was selected by two different Vestries to be their delegate, and his involvement across London and on the Commission of Sewers led to his election by the Board to be their Chairman on 22 December 1855. Thwaites therefore became responsible for the wholescale construction of a sewerage system, as well as street works and other infrastructure. He was fortunate in obtaining the services of Sir Joseph Bazalgette, formerly Deputy Chief Engineer to the Commission of Sewers, as the Board's Chief Engineer.

Thwaites persuaded the Government to give responsibility for the construction of the Victoria Embankment, which was part of the new drainage, to the Metropolitan Board. A Royal Commission had recommended a special body of commissioners take responsibility. The embankment was held up by delays in the construction of the Metropolitan District Railway, and eventually Thwaites went ahead without it; the railway was put in later.

Honours and death
When the main drainage was complete in 1865, Thwaites was knighted. The Victoria Embankment was finally completed and opened in July 1870, a few weeks before Thwaites' death. His illness was caused partly by overwork which contributed to his problems from diabetes, but ironically, in view of his work on building London's sewerage system, Thwaites died of cholera at his Wandsworth home. He was followed in the job of chairman by James Macnaghten Hogg MP.

As a Leader, Thwaites was respected but regarded as somewhat formal. He was nicknamed The Stiff'un by the Board's staff. He tried to keep involved in all aspects of the Board and insisted that those who were too infirm or too old should retire. He was described as having "a stony gaze and a sepulchral voice".

References

The Times 9 August 1870 p 5 - brief biographical details.

1815 births
1870 deaths
Liberal Party (UK) councillors
Members of the Metropolitan Board of Works
Knights Bachelor

John Thwaites (British politician)


අරපිරිමැස්ම පිළිබඳව රාචනා

බෞද්ධ ඉගැන්වීම
පරිසර දුෂණය යනුවෙන් හදුන්වන්නේ නුසුදුසු මට්ටමකට නැංවෙනතෙක් වාතයට,ජලයට හෝ පසට ද්‍රව්‍ය හා ශක්තිය ඵක් කිරීමය. මේ අනුව පරිසරයට අනවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය හෝ වායුව හෝ රසායන ඵක් කිරීමෙන් පරිසරය දුෂණය වීම සිදුවේ. වත්මනයේ පරිසර දුෂණය පිළිබඳ මුළු
ලෝකයම අවධානයට යොමු කර ඇත.
	පරිසර දුෂණය සම්බන්ධ බෞද්ධ ඉගැන්වීම් යටතේ පරිසරය කොටස් දෙකකට බෙදා දක්වයි.

අභ්‍යන්තර පරිසරය
බාහිර පරිසරය

පහස්සරම්දං භික්ඛ්වේ චිත්තං
කාචකෝ ආගන්තුතේහි උපක්ඛතිලෙසෙහි උපක්ඛ්ලිට්ඨං:

මිනිසා උපතින්ම පිරිසිදු බව බුදුසමය උගන්වයි. පරිබාහිරව මිනිස් සන්තානය තුළට ඇතුළු වන හා ඇතුළු කරනු ලබන ලෝභ,දෝෂ,මෝහ,ඊර්ෂ්‍යා යනාදි කෙලෙස් දුවිලි අපිරිසිදු වෙයි."තථගතයන් වහන්සේගේ මුලික ඉගැන්වීම් වන්නේ මේ කෙලෙස් දුවිලි පිස දමා ප්‍රභාස්වරවු ආලෝකමත් වු මානසික පරිසරයක් ඇති කර ලීමයි"
(ධර්මපාලහිම් බොම්රියේ"බුදුසමය හා පරිසරය".60 පිට)

මානසික පරිසරය ප්‍රභාස්වර කරගැනීමට බුදුන්වහන්සේ ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ ත්‍රිශික්ෂාව,හා ආර්‍ය්‍ය අෂ්ටාංගික මාර්ගයයි. "මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවේ ශිල සමාධි ප්‍රඥා යන ත්‍රිශික්ෂා තුළින් පරිශුද්ධත්වයටපත් පූර්ණ
මිනිසෙක් බිහි කිරීමේ මාර්ගය හෙළි පෙහෙලි කර පෙන්වයි" (ධර්මපාලහිමි බොමිරියේ " බුදුසමය හි පරිසරය " 62 පිට)
අර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය තුළින් බුදුන්වහන්සේ පුද්ගලයා නිවැරදි දැක්මක් ඇති කරගෙන විමුක්තිය ලබාගන්නා අයුරු පැහැද්ලි කරයි. පුද්ගලයාගේ උපතේදි ප්‍රභාස්වරව පැවති පසුව පිටතින් පැමිණි කෙලෙස් දුවිලි වලින් දුෂිත වු සිත නැවත පිරිසිදු කරගනිමින් යහපත් මානසික පරිසරයක් ගොඩනගාගන්නා අයුරු මුළු ත්‍රිපිටකයේම විද්‍යමාන වේ.

බුදුසමය බාහිර පරිසර දුෂණය ප්‍රභේද කිහිපයක් යටතේ විග්‍රහ කරයි.

වායු දුෂණය
ජලය දුෂණය
ගොඩබිම දුෂණය
ශබිද දුෂණය
සංස්කෘතික හා සමාජ දුෂණය

බුදුසමයට අනුව වායු දුෂණය වන ආකාර කිහිපයකි.

මිනිසාගේ වචනයේන් පිටවන නරක වායුව
ගින්නෙන් හා දුමෙන්
විෂ වායුව

බොරැකීම. කේලාමිකීම. පරුෂ වචනකීම වැනි අසංවර වචන භාවිතයෙන් මිනිස් සිත පමණක් නොව අවට වාතයද දුෂණය වන බව බුදුසමය පෙන්වා දෙයි." පිරිසිදු වචනයෙන් වායුව පිරිසිදුවේ. ජලය පිරිසිදුවේ.පරිසරය පිරිසිදුවේ"
(ධර්මපාල හිමි බෝම්රියේ " බුදුසමය හා පරිසරය" 66 පිට)
වාතය දුෂණය විම මිනිසාට පමණක් නොව සමස්ථ ජිව පද්ධතියටම බලපායි.

ජාතක පොතෙහි ඵන " සකුණ ජාතකය"."භුරිදත්ත ජාතක කථාව"." ඛදිරංගාර ජාතක කථාව තුළින් ගින්නෙන් දුමෙන් වායු දුෂණය වන අයුරු පැහැදිලි කරයි.

වායු දුෂණයේ ප්‍රතිඵල වශයෙන්හරිතාගාර ආචරණය නිර්මාණය ව්ම ගෝලීය උෂ්ණත්වය වැඩිව්ම ඕසෝන් ස්ථරය විනාශවීම අම්ල වැසි නිර්මාණය වැනි අහිතකර ප්‍රතිඵල ඇතිවී ඇත.

මේ තත්වය බුදුන්වහන්සේ මැනවින් අවබෝධ කරගත් හෙයින්  වාතය අපිරිසිදු වන අන්දමේ සියලු අයහපත් ක්‍රියාවන් නොකළ යුතු බවත් මිනිසා සත්ත්ව හා ගස් වැල්සුරක්‍ෂිත වන අන්දමින් ක්‍රියා කළ යුතු බවත් පෙන්වා දී ඇත.

බුදුසමය ගංගා ඇළ දොළ ළිං තටාක මුහුදු සාගර ආදියේ ජලය අපිරිසිදු නොකර පරිහරණය කළ යුතු බව පෙන්වා දෙයි. ජලයට කෙළ ගැසීම  මළ මුත්‍ර පහ කිරීම කුණු රොඩුඅදීයජලයට නොදැමිය යුතුය යන විනය නීති රීති මගින් ජලය දුෂණය නොකිරීමට දැඩිසේ භික්ෂුන්ට අවවාද දී ඇත. බුදුසමය පිවිතුරු ජලයෙහි වටිනාකමි පැහැදිලි කරයි.

සෙයියාථාපි භික්ඛවේ අප්පමත්තානං
ඉමස්මිං ජමිබුදීපේ ආරාමකාරාමණෙය්‍යං

වායු ජල දුෂණය මෙන්ම ගොඩබිම හා ශබ්ද දුෂණය පිළිබඳ කරුණු දක්වන බුදුසමය සැම විටම නිහඩ නිසල පරිසරයක් අගය කරනු ලබයි.

බෞද්ධ පරිසර සංරක්‍ෂණ විධි
බුදුසමය පරිසර සංරක්‍ෂණය කරුණු හතරක් යටතේ සාකච්ඡා කරයි.

මානව ගැටලු නිසා ඇතිවන පාරීසරික ගැටලු විසදීමට රාජ්‍ය මැදිහත්විම
සමිපත් සුරක්‍ෂත වන කරුණු ඇතුලත් වීම.
පරිසරයට බිය මුසු ආකල්ප නොදැරිම හා පරිසරය හා මිනිසා අතර ඇතිවන සබඳතාව අවබෝධ කර ගැනීම.
පරිසරය මානව අවශ්‍යතා අනුව සකස්කර ගැනීම.

ලෝකයේ ආරම්භක අවධියේ සිටම පරිසරය අර්බුද වලට මිනිසාට මුහුණ පෑමට සිදු වු බව අග්ගඤ්ඤ සුත්‍රාගත සිද්ධි මාලාවෙන් පැහැදිලි වෙයි.

ඵකම දිය කඳෙක්ව මහා ගනඳුරකින් බැසී තිබුණ සක්වල යළි ක්‍රමයෙන් හට න්නටපටන්ගැනේ. අභස්සර ලොවෙන් පැමිණි සත්වයෝ රස පොළව ඇඟිල්ලෙන් ගෙන දිව ගා බැලීය. ඵය ප්‍රිය වීමෙන්තෘෂ්ණාව ඇති විය. රස පොළව අතුරුදහන් වීමෙන් අනතුරුව බිමි හතු වර්ගයක්ද,ඉන්පසුව බද්‍රලතා වැල් වර්ගයක්ද පහළ විය. සිරුර පැහැයෙන් වෙනස් විමක් ඵ් අනුව මානයද අති මානයද වැඩෙයි. පසුව ස්ත්‍රි පුරුෂවශයෙන් බෙදීගිය මිනිස්සු ගෙවල් තනා ගෙන ජිවත් වන්නට වුහ. හැල් ආහාරයට ගැනීමට පුරුදු වීමත් ඵක් කමිමැලි මිනිසෙක් හැල් ඵකවරම ගෙනවිත් ගොඩ ගසා ගෙන අහාරයට ගැනීමට පුරුදු වීමත් ඵය අන් අය අනුකරණය කිරීමත් යන යනාදි හේතු නිසා ධන්‍ය හිඟවන්නට විය. ඵයින් විවිධ අර්බුධ පැන නැගුණි. ඉන් පසුව මිනිස්සු ඵක් වී යුක්තිය ඉටු කිරීම සඳහා සුදුසු පුද්ගලයෙකු ජන සමිමතයෙන්පත් කර ගත්තහ. හෙතම මහා සමිමත නමි විය.

අග්ගඤ්ඤ සුත්‍රය තුළින් පාරිසරීක ගැටලු විසඳා ගැනීමට රාජ්‍ය මැදිහත් වීම කෙබඳුද යන්න පැහැදිලිකරයි.සමාජය තුළ පැන නැගෙන විවිධ ගැටලු විසඳා ගැනීමට රාජ්‍ය මැදිහත් විම බුදුසමය අගය කරයි.	රාජ්‍ය තුළ සිටින සියලුම ජීවින්ගේ හා වෘක්ෂලතා වල ආරක්ෂාව සැලසීම රජුගේ පරම යුතුකමක් ලෙස චක්කවත්ති සිහනාද සුත්‍රය තුළ දස සක්විතිවත්හි පෙන්වා දෙයි. ඵසේම කුටදත්ත සුත්‍රයේ රාජ්‍ය කටයුතු සැළසුමි කිරීමේදි ශාක පද්ධතිය හා සත්ව පද්ධතිය ආරක්ෂා වන ආකාරයට කළ යුතු බව පෙන්වා දෙයි.

යස්ස රුක්ඛස්ස ජායාස- න්සීදෙය්‍ය සයෙය්‍යවා
න තස්ස සාඛං -භඤෙජය්‍ය මිත්ත දුඛිනො හි පාපකෝ

සෙවන දුන් ගසක අත්තක් සිඳ දැමිම මිත්‍ර දෝහි ක්‍රියාවක් වශයෙන් බුදුසමය පෙන්වා දෙයි.පාචිත්තාය පාලියේනිරෝගිව සිටියදී නිල් තණ කොළ මත්තෙහි මළ මුත්‍ර බැහැර කිරීම වරදක් වශයෙන් පෙන්වා දෙයි.

මානව සංවර්ධනය සඳහා පාරිසරික අවශ්‍යතා වැදගත් වෙයි. ඵහිදී මානව සංවර්ධනය පරිසරයට යෝග්‍ය ආකාරයෙන් සකස් විම දියුණු විමට හේතු වන බව මංගල සුත්‍රය තුළින් පෙන්නුමි කරයි.පරිසරය කෙරෙහි සහසික නොවි ප්‍රයෝජන ගත යුතු යැයි අවධාරණය කරන බුදුසමය ඵය දුෂණය කිරීමෙන් වැළකිය යුතු බව දක්වයි.

බුදුසමය ජෛව විවිධත්වය ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳව අදහස් ඉදිරිපත් කරයි.පංචශිල ප්‍රතිපත්තිවල පළමු සික්‍ෂා පදයෙන් අවධාරණය කරනු ලබන්නේ ප්‍රාණඝාතයෙන් වැලකිමය. මෙහි කරුණු කිපයක් අන්තර්ගතය.

සියලුම ජිවින් විනාශ කිරීමෙන් වැලකීම
ජිවින් විනාශ කිරීමට හේතුවන අවි අයුධ බැහැර කිරීම
සියලු සත්වයන් කෙරෙහි හිතානු කමිපිත වීම
සියලුම සත්වයන් කෙරෙහි දයාවෙන් යුක්ත වීම

සමිබේ සත්තා භවන්තු සුඛි සත්තා යන විශ්ව මෛත්‍රී සංකල්පය යටතේ සියලුම ජිවින්ගේ පැවැත්ම අවධාරණය කෙරේ

පින්තුර ගැලරිය

ජල දුෂණය

වායු දුෂණය

ශබ්ද දූෂණය

ගොඩබිම දුෂණ‍ය

වැඩිදුර කියැවුම්
මිහිතල‍යේ උණුසුම

බුදුසමය හා පරිසරය


Marvila steht für Orte in Portugal:
 Marvila (Lissabon)
 Marvila (Santarém)
Marvila steht für Orte in Rumänien:
 Marvila (Bacău)

Marvila


Metschnikowo () ist der Name mehrerer Orte in Russland:
 Metschnikowo (Baschkortostan), Dorf in der Republik Baschkortostan
 Metschnikowo (Baltijsk), (deutsch Neuhäuser, Kreis Fischhausen/Samland, Ostpreußen), Ortsteil der Stadt Baltijsk, Oblast Kaliningrad
 Metschnikowo, (deutsch Mauenwalde, Kreis Gerdauen, Ostpreußen), untergegangener Ort im Rajon Prawdinsk, Oblast Kaliningrad
 Metschnikowo (Moskau), Siedlung in der Oblast Moskau

Metschnikowo


El Arte visionario es la rama del arte que propone trascender el mundo físico y retratar una visión más amplia del conocimiento, incluyendo temas espirituales o místicos, o que se encuentra basado en tales experiencias.

Definición

El museo de arte visionario americano define arte visionario como "... el arte producido por individuos autodidáctas, generalmente sin el entrenamiento formal, cuyos trabajos se presentan como una visión personal y natural que revela principalmente en el acto creativo en sí mismo." En definitiva, el arte visionario comienza al escuchar a las voces internas y la percepción del alma.

Tanto en la formación y autodidacta (o extraña) los artistas continúan creando obras con visión de futuro, refinación y entrenando con intensidad. Esto potencia aún más el argumento de la American Visionary Art Museum como una definición fuera de lugar, por lo que se conoce simplemente como "outsider", o el arte "ingenuo", aunque de vez en cuando, muestran que los artistas de este género se redefinen continuamente. Además, muchos de los artistas visionarios están activamente involucrados en las prácticas espirituales, y algunos se han inspirado durante una intoxicación alucinógena.

Walter Schurian, profesor en la Universidad de Münster, rápidamente precisa las dificultades en la descripción de arte visionario como si fuera un género distinto, desde "es difícil saber dónde comenzar y dónde parar. Las tendencias reconocidas tienen todo su componente fantástico, así que la demarcación es convenientemente borrosa."

A pesar de esta ambigüedad, allí parece emerger una cierta definición a qué constituye la contemporánea vision de arte "escénico" y que los artistas pueden ser considerados especialmente influyentes. Entre los artistas visionarios contemporáneos se encuentran  Hieronymus Bosch, William Blake, Morris Graves (de la escuela del noroeste del Pacífico del arte visionario), Emilio Bisttram, y a Gustave Moreau, entre sus antecedentes. El Simbolismo, el Surrealismo y el arte psicodélico son también precursores directos del arte visionario contemporáneo.

Escuelas y organizaciones

La Escuela de Viena del realismo fantástico, que incluye Ernst Fuchs y Arik Brauer, deben también ser consideradas un catalizador técnico y filosófico importante en su influencia fuerte sobre la cultura visionaria contemporánea. Puede también ser considerado su versión europea, con sus nombres intercambiados.

La Sociedad para el Arte de la Imaginación, fundada por Brigid Marlin, sirve como un portal importante para los acontecimientos del arte visionario. Más recientemente, una nueva ola de artistas visionarios colabora con funciones como en las cooperativas modernas envueltas en publicaciones propias y promoción de artistas visionarios a través del Internet y por medio de festivales, tales como Burning Man y Boom Festival, y en espacios como Templo de las Visiones, Tribu 13, Synergenesis y el Movimiento de Arte de Interdimensional.

Arte mántico

Álvaro Robles G., artista y poeta chileno ha creado y desarrollado lo que llama "arte mántico", el cual es un avance y nueva exploración del arte visionario y el dibujo automático. En sus palabras sobre el arte mántico: "... fueron desarrollados siguiendo libremente las técnicas del dibujo automático que usó Austin Osman Spare y posteriormente los Surrealistas, sin embargo, mi visión al hacer estos dibujos está también influenciada por las corrientes chamánicas suramericanas, el nombre "mántico" viene de una reflexión respecto al concepto detrás de "dibujo automático", en el sentido de generar un aporte y evolución de la técnica. El inconsciente no es una máquina, sino que es una consciencia intuitiva más allá de la razón y la mecánica, de ahí surge el término "mántico" relacionando estos dibujos a otras "artes mágicas" como la adivinación, el tarot, la mediumnidad y la videncia. . El año 2016 la editorial Salón Arcano publica el libro "El Canto de Abraxas" con poesía y dibujos mánticos. Referencias

 Bibliografía

 1975 - Cosmic Art Ramond & Lila Piper (Hawthorne Books) ISBN 0-8015-1774-5
 1979 - Celestial Visitations The Art of Gilbert Williams (Pomegranate Artbooks) ISBN 0-517-53900-4
 2005 - Fantastic Art (Taschen) (Schurian, Prof. Dr. Walter) ISBN 978-3-8228-2954-7 (edición en inglés)
 2006 - True Visions (Erik Davis y Pablo Echaurren) (Betty Books) ISBN 88-902372-0-1
 2007 - Metamorphosis'' (beinArt) ISBN 978-0-9803231-0-8

Véase también

 (de): Escuela de Viena del realismo fantástico

Géneros de artes
Arte moderno
Arte marginal
Profecías

Arte visionario


Hæsta hendin var íslensk-dönsk rapphljómsveit sem stofnuð var árið 1996 í Danmörku. Stofnendur og meðlimir voru Íslendingarnir Blaz Roca (Erpur Eyvindarson) og U-Fresh (Unnar Freyr Theodórsson) ásamt dönunum Nick (Nicholas Kvaran) og Raz (Rasmus Berg).

Sveitin gaf út eina samnefnda breiðskífu árið 2005. Rapparinn Proof úr hljómsveitinni D12 var gestarappari í laginu Rautt ljós á barnum á plötunni.

Hæsta hendin kom í fyrsta skipti fram opinberlega þann 11. ágúst árið 2004 í Egilshöll þar sem sveitin hitaði upp fyrir bandaríska rapparann 50 Cent. Sveitin hitaði einnig upp fyrir rapparann Snoop Dogg árið 2005 ásamt Forgotten Lores og Hjálmum.

Meðlimir
 Erpur Eyvindarson (Blaz Roca)
 Unnar Freyr Theodórsson (U-Fresh)
 Nicholas Kvaran (Nick)
 Rasmus Berg (Raz)

Erpur og Unnar sömdu textana og röppuðu en tónsmiðir sveitarinnar, þ.e. sáu um forritunm hljóðfæraleik og upptökustjórnun, voru danirnir Rasmus Berg (Raz) og Nicholas Kvaran (Nick).

Útgefið efni

Breiðskífur
 Hæsta hendin (2005)

Tenglar
 Umfjöllun um Hæstu hendina hjá Morgunblaðinu

Tilvísanir

Íslenskar hljómsveitir
Íslenskir rapparar

Hæsta hendin


Criminalistica digitală (engleză digital forensics) , împreună cu investigațiile digitale, este o ramură a științelor criminalisticii ce se ocupă de recuperarea și investigarea datelor stocate digital în dispozitivele informatice și de comunicații ce au fost implicate într-un incident de securitate cibernetică. Termenul a fost inițial folosit pentru calculatoare dar în prezent este extins pentru a acoperi investigarea tuturor dispozitivelor capabile să stocheze sau să transmită date digitale, rețele și comunicații fără fir.

Investigația digitală combină elementele dreptului cu informatica și are scopul de a identifica, preleva, analiza și prezenta în instanță informații stocate electronic ce se pot constitui ca probe în cadrul unui proces juridic. Probele descoperite și analizate în cadrul procedurii de investigare a infracțiunilor informatice sunt de natură fizică și digitală, ele pot consta din componente hardware și mijloace media ce conțin date.

Pe lângă identificarea probelor directe ale infracțiunilor, criminalistica și investigarea digitală poate fi folosită și la identificarea sursei în cazurile ce au ca obiect drepturile intelectuale, autentificarea documentelor, etc.

Metodele criminalistice de investigație au început să fie utilizate pentru colectarea dovezilor digitale în instanțele de judecată la mijlocul anilor 1980 odată cu apariția și creșterea rapidă a utilizării computerelor personale de către persoane fizice și firme. De-a lungul anilor, pe măsură ce utilizarea computerelor personale a crescut, criminalitatea informatică  a crescut și metodele au devenit mai diverse.

Noțiunea de infracțiune informatică a fost atestată pentru prima dată în legislația S.U.A. (Computer crime act of 1978) [2, p. 107], unde, în anii '70, autoritățile din statul Florida au depistat o serie de încălcări ale legislației, efectuate în perioada anilor '50-'70.

Tipuri de criminalistică digitală
Criminalistica digitală conține mai multe subdiscipline:

Investigarea calculatoarelor
Se ocupă cu obținerea de probe legale din calculatoare, laptopuri, sisteme înglobate și medii de stocare (HDD, CD/DVD, USB, memorie DRAM) în sprijinul investigațiilor și procedurilor judiciare.

Există multiple motive pentru care este necesar să se implementeze tehnicii de investigare criminalistică a computerelor:

analiza sistemelor de calcul ce aparțin acuzaților sau părților în procese judiciare
analiza unui sistem de calcul în urma efracției acestuia, pentru determinarea modului în care atacatorul a obținut acces și în ce mod a acționat pe sistemul de calcul
obținerea de probe împotriva unui angajat pe care firma dorește sa îl disponibilizeze
obținerea de informații referitoare la modul de funcționare a unui sistem de calcul în scopul depanării erorilor, optimizării performanțelor sau a deconstrucției inverse (inginerie inversă).
recuperarea datelor în cazul unor erori de hardware sau software.

Investigarea rețelelor
Este procesul prin care se realizează monitorizarea, capturarea, stocarea și analizarea activităților sau evenimentelor din rețea pentru a descoperi sursa de atacuri de securitate, intruziuni sau alte incidente (atacuri cu viruși, malware, viermi), trafic anormal în rețea și încălcări ale securității, într-o manieră ce poate fi folosită în fața legii.

Investigarea criminalistică a rețelelor are două roluri:

securitatea - implică monitorizarea unei rețele pentru depistarea traficului anormal și identificarea intruziunilor.
implementarea legilor - analize ale traficului din rețea pot avea ca sarcini reasamblarea fișierelor transferate, căutarea după anumiți termeni sau analiza comunicațiilor între persoane (sesiuni chat sau e-mail).

Investigarea dispozitivelor mobile
Se ocupă cu recuperarea dovezilor electronice de la telefoane mobile, smartphone-uri, cartele SIM, PDA-uri, dispozitive GPS,tablete și console de jocuri.

Similar calculatoarelor, rețelelor, site-urilor și serviciilor online, dispozitivele mobile pot fi compromise, de asemenea, prin diferiți vectori de atac. Astfel de atacuri, pot viza mai multe controale de securitate incluzând gestionarea datelor, canalele de comunicare, mecanisme de criptare etc.

Dispozitivele mobile sunt, de asemenea, utile pentru furnizarea de informații despre locație, aflate în sistemul integrat de urmărire GPS/localizare, sau din arhiva site-urilor web care urmăresc dispozitivele din gama lor.

Investigarea bazelor de date
Criminalistica bazelor de date se referă la ramura științei criminalistice digitale legată de studierea bazelor de date din servere și a datelor pe care le păstrează. Infracțiunile cercetate sunt îndreptate către cine accesează baza de date și ce atacuri sunt efectuate.
Investigația bazelor de date poate fi utilizată de asemenea, pentru a verifica acordurile comerciale, cum ar fi un litigiu recent dintre două companii sau pentru a examina tranzacțiile efectuate pe o anumită perioadă de timp pentru a identifica tranzacții frauduloase.

Investigarea imaginilor
Este folosită pentru extragerea și analiza imaginilor fotografice achiziționate digital pentru a valida autenticitatea acestora prin recuperarea metadatelor fișierului imagine și stabilirea istoricului.

Investigarea Audio/Video
Este o tehnică tipică de criminalistică digitală pentru colectarea, analiza, evaluarea și autentificarea fișierelor audio/video, sisteme CCTV, necesare într-o procedură juridică

Certificări
Certified Forensic Computer Examiner (CFCE)
Certified Computer Examiner (CCE)
Cyber Security Forensic Analyst (CSFA)
Certified Forensic Examiner (CFE)
Access Data Certified Examiner (ACE)

Computer Hacking Forensic Investigator (CHFI)

Certified Digital Forensics Examiner (CDFE)
Certified Network Forensics Examiner (CNFE)

Advanced Digital Forensics (ADF)

Multe companii producătoare de software de investigație criminalistică oferă și certificări specializate asupra produselor lor: Guidance Software (EnCase), AccessData (Forensic Forensic Toolkit-FTK), PassMark Software (OSForensics), X-Ways Software Technology (X-Ways Forensics).

Software
Există mai multe tipuri de software cu surse deschise și comerciale care oferă unelte de analiză criminalistică digitală.

Autopsy (Basis Technology Corp.) - multiplatformă, GPL
Amped FIVE (Amped Software) - proprietar, utilizat de poliție, agenții militare, de securitate și guvernamentale din întreaga lume. Amped FIVE este cel mai important software pentru investigații ale imaginilor și fisiere audi/video.
Digital Forensics Framework (Digital Forensics)  - multiplatform, GPL
EnCase (Guidance Software) - Windows, proprietar
Forensic Explorer (GetData) - Windows, proprietar
Foremost - a stat la baza aplicației Scalpel
FTK  (AccessData)- recunoscut ca standard pentru software criminalistic pentru calculatoare, Windows, proprietar
SIFT - Ubuntu, GPL
OpenText (Guidance Software) - Windows, proprietar
Oxygen Forensics - proprietar, pentru dispozitive mobile
Stellar - recuperare de date pentru Linux
UltimateForensics  - software pentru căutarea și analiza datelor din fragmente de imagine, video sau streaming online.
Windows Forensic Toolchest - Windows, proprietar
Wireshark - un instrument popular folosit pentru monitorizarea și înregistrarea traficului în rețea
.XRY - folosit pentru a analiza și recuperare de informații de pe dispozitivele mobile

Sisteme de operare
BackBox - distribuție bazată pe Ubuntu rapidă și ușor de utilizat, dezvoltată pentru a efectua teste de penetrare și evaluări de securitate.
BlackArch - distribuție bazată pe Arch Linux, concepută pentru testări de penetrare și cercetători în domeniul securității. Arch Linux este furnizat cu mai mulți manageri de ferestre, inclusiv Fluxbox, Openbox, Awesome și spectrwm. Dispune în repository de peste 2000 de instrumente specializate pentru testarea penetrării și analiză criminalistică digitală.
Kali Linux - distribuție bazată pe Debian, cu o colecție de instrumente de securitate și criminalistică digitală. Anterior cunoscută sub numele de BackTrack, dispune de suport pentru arhitectură ARM și mai multe medii  desktop.
Parrot OS - Parrot (fostul Parrot Security OS) este o distribuție bazată pe Debian, orientată pe securitate, care conține o colecție de utilități destinate testelor de penetrare, criminalistică, inginerie inversă, hacking, confidențialitate, anonimat și criptografie. Dezvoltat de Frozenbox, Parrot OS vine cu MATE ca mediu desktop implicit.

Live CD
ALT Linux Rescue - distribuție 32-bit/64-bit live CD open source bazată pe Mandrake și special concepută pentru repararea și salvarea sistemelor corupte.

CAINE Linux - bazat pe Ubuntu, creat ca un proiect de criminalistică digitală cu o interfață grafică prietenoasă. A fost inițial inclus în proiectul CRIS dezvoltat la Universitatea din Modena și Reggio Emilia
DEFT  - distribuție live CD/USB bazată pe Xubuntu, ușor de utilizat, cu o detectare excelentă a hardware-ului și aplicații open source dedicate răspunsului la incidente și criminalității informatice.
Grml - este un sistem de operare bazat pe Debian, conceput pentru a rula în principal de pe un CD live, dar și de pe o unitate USB. În plus față de instrumentele sysadmin, distribuția conține software de securitate și de rețea, de recuperare de date și investigații criminalistice.
Matriux  - distribuție de securitate bazată pe Debian, se compune din instrumente de recuperare a datelor, care pot fi utilizate în scopuri de analiză și investigare a criminalității. Matriux este conceput pentru a rula live CD/DVD sau USB, dar poate fi instalat pe hard disk.
MacForensicsLab  -  suită completă de instrumente de analiză  pentru Mac OS X
MacQuisition Boot CD  - soluție puternică, ce rulează pe sistemul de operare Mac OS X și  peste 185 de modele diferite de computere Macintosh.
Pentoo - bazat pe Gentoo
PlainSight  - bazat pe Knoppix
SAFE Boot Disk - bazat pe Windows PE
SMART Linux - utilizat de numeroase agenții guvernamentale, militare și de informații ale S.U.A.
WinFE ( Windows Forensic Environment) - bazat pe Windows PE

Vezi și
Criminalistică
Criptanaliză
Criptare

Referințe și note

Legături externe
Criminalitatea Informatică.ro
CERT.ro-Centrul Național de Răspuns la Incidente de Securitate Cibernetică
Digital Forensics | Oficiul European de Luptă Antifraudă
forensicswiki.org
Journal of Digital Forensics, Security and Law
The International Journal of Forensic Computer Science
Comisia Europeană-Oficiul European de Luptă Antifraudă. Digital Forensics
Reviste tipărite și format electronic, pe tema criminalistică digitală

Blbliografie
Serge Le Doran, Philippe Rosé: Cyber-Mafia, Editura Antet, București, 1998.
Mihai Prună Ștefan, Ioan-Cosmin: Criminalitatea informatică, Editura Sitech, 2008, ISBN 978-606-530-073-6
Clint P. Garrison: Digital Forensics for Network, Internet, and Cloud Computing: A Forensic Evidence Guide for Moving Targets and Data, Syngress, 2010, ISBN 9781597495387
Cory Altheide: Digital Forensics with Open Source Tools, Syngress Media,  2011, ISBN 9781597495868
Philip Polstra: Linux Forensics, Pentester Academy, 2015, ISBN 9781515037637
Xiaodong Lin: Introductory Computer Forensics: A Hands-on Practical Approach, 1st ed. 2018, Springer, ISBN 9783030005801
Joakim Kävrestad: Fundamentals of Digital Forensics: Theory, Methods, and Real-Life Applications, Springer, 2018, ISBN 9783319963181

Criminalistică digitală


Etelinda es una ópera en dos actos con música de Carlo Coccia y libreto en italiano de Gaetano Rossi. Se estrenó el 26 de junio de 1816 en el Teatro San Benedetto de Venecia, Italia.

Referencias

Enlaces externos

Óperas de Carlo Coccia
Óperas en italiano
Óperas de 1816
Óperas estrenadas en Venecia

Etelinda


Candy Clark (født Candace June Clark; 20. juni 1947) er en amerikansk skuespiller og model. Hun er kendt for sin rolle som Debbie Dunham i filmen Sidste nat med kliken (1973), som hun modtog en nominering til en Oscar for bedste kvindelige birolle. Hun genoptog rollen i efterfølgeren Sidste nyt fra kliken (1979).

Opvækst
Født i Norman, Oklahoma, til Ella (født Padberg) og Thomas Clark, en kok, voksede hun op i Fort Worth, Texas. Hun gik på Green B. Trimble Technical High School. Clark var en mode model i New York City hvor hun flyttede til i en alder af 18 år.

Karriere
Clarks første rolle var karakteren Fayes i John Hustons film, Fat City i 1972. Clark medvirkede eller spillede i film som: Manden som kom ned på Jorden (1976), Marlowe går til sagen (1978), Blue Thunder (1983), Helvedeshuset 3-D (1983), Cat's Eye (1985) og For tæt på (1986). Clark spillede rollen som Francine Hewitt i Blob (1988).

Clark optrådte i filmen The Informant! som mor til Mark Whitacre, spillet af Matt Damon. I 2011 drog Clark til Berlin for at arbejde på skuespillet Images of Louise Brooks instrueret af Sven Mundt.

Hun har også lavet gæsteoptrådt på tv-serier, herunder Dating Game, Magnum, P.I., Banacek, Simon & Simon, Matlock, Baywatch Nights og Criminal Minds.

Privatliv
Hun daterede Jeff Bridges i flere år efter at de mødtes på Fat City i 1972. Hun var gift med Marjoe Gortner fra 1978 til 1979. Hun giftede sig med Jeff Wald i 1987 og skilt fra ham i 1988. Fra og med 2007 medvirkede hun i mange hot rod shows og nyder havearbejde, indsamling af antikviteter og handelsmemorabilia på eBay.

Referencer

Eksterne henvisninger

Skuespillere fra Oklahoma
Modeller fra USA
Amerikanere i 1900-tallet
Amerikanere i 2000-tallet
Oscar-nominerede skuespillere

Candy Clark


The Great Mass osmi je studijski album grčkog simfonijskog death metal-sastava Septicflesh. Diskografska kuća Season of Mist objavila ga je 18. travnja 2011.

Popis pjesama

Osoblje

Izvori

Albumi sastava Septicflesh
Albumi iz 2011.

The Great Mass


Snefåret (Ovis nivicola) er et vildt får, der er hjemmehørende i det nordøstlige Sibirien.

Beskrivelse
Snefåret har en længde af hoved og krop på 140-160 centimeter, halen er cirka 10 cm lang. Skulderhøjden er 95-110 cm og vægten 60-120 kilogram. Pelsen er om sommeren gråbrun, om vinteren bliver den mere ulden og lysebrun. Forsiden af benene er mørkebrune, bagpartiet har en lys plet. Snuden er hvid og står i kontrast til den øvrige mørke krop. Ørerne er små og mørkegrå.

Begge køn bærer horn, men de er tydeligt slankere end hos det nært beslægtede tykhornsfår. Hannens horn bliver op til 90 cm lange, de vender først bagud, så nedad og omkring ørerne igen opad. De kan hos ældre hanner have en drejning mere. Hunnens horn er tydeligt mindre og vender sabelagtigt bagud.

Levevis
Snefår er dygtige klatrere, der nemt færdes i klipperigt og uvejsomt terræn. De lever i større grupper, der som regel er opdelt efter køn. I gruppen af hanner opbygges et hierarki, der især afspejler hornenes størrelse. Dyr højt i hierarkiet kan oftere parre sig med hunnerne. Hvis to hanner har omtrent samme størrelse horn, kommer det til kamp.

Kilder og eksterne henvisninger

 Ronald M. Nowak: Walker's Mammals of the World. Johns Hopkins University Press, 1999

Dyr fra Nordasien
Får

Snefår


El giravolt de maig (título original en catalán; literalmente "La voltereta de mayo") es una ópera en un acto con música de Eduard Toldrà y libreto de Josep Carner y figurines de Xavier Nogués. Se estrenó en el Palacio de la Música Catalana de Barcelona, el 27 de octubre de 1928. Posteriormente se interpretó en el Liceo de Barcelona el 12 de abril de 1938. Es una irónica glosa del regreso al orden después de sentir las tentaciones del cambio y la aventura.

Grabaciones

Grabada dentro de la Antología histórica de la música catalana por Anna Ricci, Bartomeu Bardagí, Raimon Torres y Francesca Callao, entre otros. En el año 2008 se ha editado una nueva versión en Harmonia Mundi bajo la dirección de Antoni Ros Marbà con las voces de Núria Rial, Marisa Martins, David Alegret, Joan Cabero y otros.

Referencias
Notas

Licencia

Enlaces externos

 Artículo de Joan Alemany i Moyà. Reembres, 1996.

Óperas de Eduard Toldrà
Óperas en catalán
Óperas de 1928
Óperas estrenadas en Barcelona
Música de España del siglo XX

El giravolt de maig


La membrane atlanto-occipitale antérieure (ou membrane occipito-atloïdienne antérieure) est le segment antérieur de la capsule de l'articulation atlanto-occipitale.

Elle est large et composée de fibres densément tissées, qui descend du bord antérieur du foramen magnum vers le bord supérieur de l'arc antérieur de l'atlas.

Latéralement, elle est en continuité avec les capsules articulaires.

À l'avant, elle est renforcée sur la ligne médiane par un cordon solide et arrondi qui relie la partie basilaire de l'os occipital au tubercule de l'arc antérieur de l'atlas : le ligament atlanto-occipital antérieur. Elle est également renforcée par le ligament longitudinal antérieur.

Cette membrane est en relation en avant avec les muscles droits antérieurs de la tête et en arrière avec les ligaments alaires.

Notes et références

Tête et cou humains
Ligament du crâne

Membrane atlanto-occipitale antérieure


Sabadell Parque del Norte (en catalán y oficialmente, Sabadell Parc del Nord) es una estación de ferrocarril suburbano y subterránea, situada en la ciudad española de Sabadell, en la provincia de Barcelona, comunidad autónoma de Cataluña. Es la estación terminal de la línea S2 de la línea Barcelona-Vallés de Ferrocarriles de la Generalidad de Cataluña. En 2018 registró un tráfico de 366 524 usuarios, lo que la convierte en la menos utilizada en Sabadell de la línea S2.

Situación ferroviaria
La estación se sitúa en el punto kilométrico 13,918 de la línea férrea de ancho internacional original San Cugat-Sabadell (sin pasar por la Autónoma), a 279 metros de altitud. El tramo es de vía doble y está electrificado.

Historia
La estación fue abierta al público el 20 de julio del 2017 con la prolongación del ramal de Sabadell desde la estación de Sabadell Plaza Mayor.

La estación
Se encuentra al norte de Sabadell en el subsuelo del Parque del Norte. Cuenta con dos niveles. En el primero se encuentran las máquinas de autoventa de billetes, las barreras tarifarias de control de accesos, los aseos adaptados, etc. En el segundo están las dos vías generales con un andén central de 9 metros de ancho y 120 de longitud. La comunicación entre los dos niveles se realiza mediante una escalera fija, una escalera mecánica de subida y un ascensor, haciendo la estación totalmente accesible.

Servicios ferroviarios
El horario de la estación se puede descargar en el siguiente enlace. El plano de las líneas del Vallés en este enlace. El plano integrado de la red ferroviaria de Barcelona puede descargarse en este enlace.

Referencias

Enlaces externos
 Línea Barcelona-Vallés en la web de FGC.

Sabadell Parque del Norte

Estación de Sabadell Parque del Norte


فاروق بلقايد لاعب كرة قدم جزائري معتزل لعب لعدة أندية جزائرية ابرزها نادي وفاق سطيف وشبيبة القبائل ومولودية الجزائر.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجال جزائريون
مدافعو كرة قدم رجالية
لاعبو وسط كرة قدم رجالية
جزائريون في القرن 21
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من برج منايل
أشخاص من ولاية بومرداس
قبائليون
لاعبو أمل الأربعاء
لاعبو اتحاد الجزائر
لاعبو الرابطة الجزائرية المحترفة الأولى لكرة القدم
لاعبو شبيبة القبائل
لاعبو كرة قدم جزائريون
لاعبو منتخب الجزائر لكرة القدم
لاعبو مولودية الجزائر
لاعبو نادي برج منايل
لاعبو وفاق سطيف
مواليد 1397 هـ
مواليد 1977

فاروق بلقايد


Julian Barratt Pettifer (f. 4. maí 1968) er enskur gamanleikari, tónlistarmaður og framleiðandi. Hann er þekktastur fyrir hlutverk sitt í gamanþáttunum The Mighty Boosh ásamt Noel Fielding. Hann hefur leikið í fjölda sjónvarpsþátta á borð við Mindhorn, Sally4Ever og Flowers.

Enskir leikarar

Julian Barratt


An Carex lanceolata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Francis M.B. Boott. An Carex lanceolata in nahilalakip ha genus nga Carex, ngan familia nga Cyperaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 C. l. lanceolata
 C. l. laxa
 C. l. subpediformis

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Carex

Carex lanceolata


බුද්ධගයාවේ පිහිටා ඇති සිරි මහ බෝධිය යනු අතිශය පැරණි, පූජණීය ඇසතු ගසකි. ඉන්දියාවේ බිහාර් ප්‍රාන්තයේ, පැට්නා නගරයේ සිට කි.මි.100 ක් (සැතපුම් 62 ක්) දුරින් පිහිටි බුද්ධගයාවේ තිබෙන මෙම බෝධි වෘක්ෂය අතිශය පූජනීය වෘක්ෂයක් ලෙස සැලකේ. බුදුන් වහන්සේ බුද්ධත්වයට පත් වූයේ මෙම බෝරුක් සෙවනෙහිය. ආගමික ප්‍රථිමා කලාවෙහි බෝරුක ඉතා පහසුවෙන් හඳුනා ගත හැක්කේ , හදවතේ හැඩයෙන් යුත් උස්ව පෙනෙන ලෙස නෙලන ලද පත්‍ර හේතුවෙනි.
	මෙම බෝධිය යන වචනය දැනට පැතිර පවත්නා ඒ වර්ගයේ ගස් හැඳින්වීම පිණිස පෘතුල ලෙස භාවිතාවේ. විශේෂයෙන් ම ශ්‍රී මහා බෝධියෙන්ම බෝ කර ගත් පැලයකින් බිහි වු ලෙස සැලකෙන මහා බෝධි විහාරයේ පිහිටි බෝධි වෘක්ෂයයි. බෞද්ධයින් වන්දනාමාන කරන වැදගත් ස්ථාන හතරෙන් එක් ස්ථානයක් ලෙස මෙම බෝධි වෘක්ෂය සැලකේ. බෞද්ධ ඉතිහාසයේ අනෙකුත් පූජනීය ලෙස සැලකෙන බෝධි වෘක්ෂයන් නම් ශ්‍රාවස්තියෙහි ආනන්ද බෝධිය, අනුරාධපුරයේ ශ්‍රී මහා බෝධි යයි. මේ දෙකම ශ්‍රී මහා බෝධියෙන් පැල කරන ලද පැල වලින් හටගත් ඒවා ලෙස සැලකේ.

බෞද්ධ කාල නිර්ණය
	මහා බෝධි විහාර භූමියේ තිබෙන බෝරුක හඳුන්වනු ලබන්නේ 'ශ්‍රී මහා බෝධිය' නමිනි. බුද්ධාගමට අනුව බුද්ධත්වයෙන් පසු බුදුන්වහන්සේ තමනට බුද්ධත්වය ලබා ගැනීමට සෙවන දුන් බෝරුකට කෘතගුණ සැලකීම සඳහා සතියක් පුරා ඇසිපිය නොහෙලා ඒ දෙස බලා සිටි බව කියැවේ. පසු කාලයක බුදුන් එසේ වැඩ සිටි ස්ථානයේ විහාරයක් ඉදි කෙරුණු අතර එය අනිමිස ලෝචන චෛත්‍යය නමින් හැඳින්වුනේය.
	බුදුන්වහන්සේ ජීවමානව හුන් කාලයේදී පවා මෙම ස්ථානය පූජනීය ලෙස සැළකූ ස්ථානයක් වූ අතර, එය එවැනි අන්දමේ පූජෝපාහාර ලත් එකම ස්ථානය විය හැකිය. අශෝක රජතුමා මෙම බෝධියට ප්‍රණාම පුද කිරිම සම්බන්ධ කටයුතු වලදි අනලස්ව කටයුතු කළේය. සෑම වර්ෂයකම කාර්තික මාසයේදි බෝරුකට ගෞරව පිණිස උත්සව පැවැත්වීය. අශෝක රජතුමාගේ බිසව වූ තිසරක්ඛා දේවිය, ඇය රැජින බවට පත් වී තෙවසරකට පසු (අශෝක රජුගේ රාජ්‍ය කාලයේ දහනම වෙනි වසරේදි) බෝධිය කෙරේ ඊර්ෂ්‍යාවෙන් මන්ඩු නම් කටු සහිත පැලෑටි වගා කොට එය මැරවීමට කටයුතු කළාය. එහෙත් බෝරුක වැඩුනේය. ඒ වටා වූ බෝධි මණ්ඩපයෙහි බෝධි මණ්ඩ විහාර නම් විහාරයක්ද ඉදි කෙරුනි. මහාථූපයෙහි අඩිතාලම පිහිටුවීමේදී චිත්තගුත්තගේ නායකත්වයෙන් බෝධිමණ්ඩ විහාරයෙන් පැමිණි තිස් දහසක් භික්ෂූන් වහන්සේලා ඊට සහභාගි වූ බව සඳහන් වේ.

ශාඛා

ආනන්ද බෝධිය
	බුදුන් වහන්සේ ජීවමානව සිටි කාලයේදි වුව, උන් වහන්සේ බැහැර වැඩි අවස්ථාවන්හිදි මහජනතාවට බුදුන් සිහි කර වන්දනාමාන කිරීමේ අවශ්‍යතාවය පෙන්වා දුන් කල්හි, බුද්ධ ගයාවේ බෝධි වෘක්ෂයෙහි බීජයක් සිටුවා ඊට වන්දනාමාන කිරීම සඳහා බුදුන් වහන්සේ අවසර දුන් බවත්, එම බෝ පැලය ශ්‍රාවස්ති අසල ජේතවන විහාරයේ දොරටුව අභිමුව රෝපණය කරන ලද බවත්, බෞද්ධ තොරතුරු වල සඳහන් වේ. මෙම කාරණය සඳහා මොග්ගල්ලාන තෙරුන් බෝ රුකෙන් පතිත වන ඵලයක් බිමට පතිත වන්නට නොදි අල්ලා ගෙන ඇත. එම ඵලය අනාථ පිණ්ඩික විසින් උත්සවාකාරයෙන් රන් භාජනයක රෝපණය කරන ලදි. එයින් මතු වූ අංකුර දලු ලා වැඩි රියන් පණහක් තරම් උස් විය. එය පූජනීය වීම සඳහා බුදුන් වහන්සේ ඒ සෙවනෙහි භාවනා කරමින් රැයක්  පහන් කළහ. මෙම බෝරුක ආනන්ද තෙරුන්ගේ මග පෙන්වීම යටතේ රෝපණය කරන ලද හෙයින් එය ආනන්ද බෝධිය නම් විය.

සිරි මහ බෝධිය, අනුරාධපුර

	ශ්‍රී ලංකාවේ වංශ කථා වලට අනුව ශ්‍රී මහා බෝධිය ශ්‍රී ලංකාවේ රෝපණය කරන ලද්දේ ක්‍රි.පූ 288 වෙනි වර්ෂයේදිය. එය ආවෘතබීජයකින් පැල කර ගත් ඒ වර්ගයේ අති පැරණි වෘක්ෂයක් ලෙස සැක හැර දැන ගෙන තිබේ. අශෝක රජතුමාගේ පාලන කාලයෙන් අවුරුදු 12 ක් ගත වී එළඹුනු එම වසරේදි සංඝමිත්තාවන් විසින් ගෙන එන ලද බෝධි වෘක්ෂයෙහි දකුණු ශාඛාව දේවානම්පියතිස්ස රජතුමා විසින් මහා මේඝ වන උද්‍යානයෙහි රෝපණය කරනු ලැබින. බුදුන් වහන්සේ තම පිරිනිවන් මඤ්චකයේදි ඉටු විය යුතු කාරණා පහක් සම්බන්ධයෙන් නියමයන් කර සිටියහ. ඉන් එකක් නම් ලංකාවට ගෙන යා යුතු බෝධි අංකුරය ගයා වෙන්ම විය යුතුය. එය පාඨලිපුත්ත සිට තාමලිප්ති වෙතටද එහිදි නැවක තබා මුහුදින් ජම්බුකෝල වෙතද ගෙන යා යුතුය, අවසානයේ එන මාර්ග‍ෙය් තිවක්ක හිදී නැවති පසුව අනුරාධපුරයට පැමිණුනේය. බෝ පැලය රෝපණය කිරීමේ උත්සවයේදි කාජරගාම සහ චන්දනාගාම සහ තිවක්ක නම් වූ ප්‍රදේශ වල ප්‍රධානින් රජුට සහයෝගය දුන්හ.

පෙර බුදුවරුන්ගේ බෝධින්.
	ලංකාවේ වංශ කථා වලට අනුව (උදා ම.ව.xv) මෙම කාලයේදි පහල වූ බුදුවරුන්ගේ බෝධි වෘක්ෂයන්ගේ ශාඛාවන් ද අද අනුරාධපුරයේ ශ්‍රී මහා බෝධිය පිහිටි භූමියෙහි රෝපණය කර තිබේ. කකුසඳ බුදුන්ගේ බෝධි ශාඛාව රුචානන්දා නම් මෙහෙණි නමක්ද කෝනාගම බුදුන්ගේ බෝධි ශාඛාව කන්තකානන්දා සහ කාශ්‍යප බුදුන්ගේ බෝධි ශාඛාව සුධම්මා නම් මෙහෙනින් වහන්සේලා විසින් ගෙන එනු ලැබ ඇත.

වර්තමානයේ පැල රෝපණය කිරීම.
	නව දිල්ලියේ බුද්ධ ජයන්ති උද්‍යානයේ ශ්‍රී මහා බෝධි අංකුරයක් 1993 දී රෝපණය කරන ලදි

බුද්ධාගම

ඉන්දියාව

සිරි මහ බෝධිය, බුද්ධගයාව


11. Sinfonie steht für:

 11. Sinfonie (Haydn)
 11. Sinfonie (Mjaskowski)
 11. Sinfonie (Mozart)
 11. Sinfonie (Schostakowitsch)

Siehe auch:
 Liste von Sinfonien

11. Sinfonie


Hustling is the deceptive act of disguising one's skill in a sport or game with the intent of luring someone of probably lesser skill into gambling (or gambling for higher than current stakes) with the hustler, as a form of both a confidence trick and match fixing. It is most commonly associated with, and originated in pocket billiards (pool), but also can be performed with regard to other sports and gambling activities. Hustlers may also engage in ""—distracting, disheartening, enraging, or even threatening their opponents—to throw them off.  Hustlers are thus often called "pool sharks". Professional and semi-pro hustlers sometimes work with a ""—a person who provides the money for the hustler to bet with (and who may assist in the hustling)—in exchange for a substantial portion of all winnings. Another form of hustling (often engaged in by the same hustlers who use the skill-disguising technique) is challenging  (swindle targets) to bet on trick shots that seem nearly impossible but at which the hustler is exceptionally skilled.
Chess hustlers are quite common in urban areas in the United States and elsewhere, often offering speed chess against any takers. Unlike most hustlers, chess hustlers are often assumed to be skilled and are seen as a challenge.

Pool hustling techniques
Pool hustlers use deception and misdirection in order to win cash from inexperienced players (or skilled players inexperienced with the world of hustling).  A skilled hustler:

will usually play with a low-quality "house" cue stick provided by the pool hall, or an unadorned but high-quality personal cue that looks like one, known as a "" (or, with the nascence of local competitive league play in recent years, may play with a flashy-looking but evidently low-end personal cue, to give the impression that the hustler is a beginning league player);
will typically play a game or two for "fun" or for low bets (a beer or equivalent amount of cash, for example) in order to check out the opponent and give the impression that money can easily be won, often losing on purpose (known as "" or "") – with the intent of winning a much larger wager later against a predictably overconfident opponent;
will pocket some difficult and impressive shots or make surprisingly secure safety shots (ones crucial for winning), while missing many simple ones, thus making early victories appear to be sheer luck (a variant being the theatrical almost-making of shots that inexperienced players may think of as crucial mistakes, but which really give away very little advantage);
may pretend to be intoxicated, unintelligent, or otherwise impaired (that is, until it is time to run the table or make a game-winning shot).
when betting on trick shots, may intentionally miss the first or several times and lose a small amount, then raise the bet to an amount well beyond the loss and succeed at the well-practiced feat.

Many of these ploys can easily be mistaken for the honest faults of a less-than-exceptional player. The engendered doubt and uncertainty is what allows hustling to succeed, with the "faults" being dropped when a significant amount of money is at stake.

In popular culture

Pool hustling is the subject of numerous works of popular culture. In Damon Runyon's short stories "Dream Street Rose" (More Than Somewhat, 1937) and "Madame La Gimp" (Furthermore, 1938), the fictional characters Frank and Judge Henry G. Blake respectively are pool hustlers. Other examples include films such as The Hustler (1961) and The Color of Money (1986) (both adapted from earlier novels, see "Books", below), among others (see "Films", below).  An examplar in music is Jim Croce's 1972 song "You Don't Mess Around with Jim", in which the character Slim teaches a lesson to Big Jim about pool hustling.  Pool hustling is also the principal subject of episodes of various television programs, including The Dick Van Dyke Show episode "Hustling the Hustler" (season 2, episode 5, 1962), the Quantum Leap episode "Pool Hall Blues" (sn. 2, ep. 18, 1990), The Fresh Prince of Bel-Air episode "Banks Shot" (sn. 1, ep. 22, 1991), The Steve Harvey Show episodes "Pool Sharks Git Bit" (sn. 1, ep. 12, 1996) followed up with "What You Won't Cue for Love" (sn. 3, ep. 6, 1998), and the Drake & Josh episode "Pool Shark" (sn. 2, ep. 5, 2004). Additionally, the main characters of the TV series Supernatural, Dean and Sam Winchester, are also pool hustlers as one of their sources of income (various episodes, 2005–2020).

Notable real-life hustlers

 Danny "Kid Delicious" Basavich, former hustler turned top-ranking professional
 Billy "Cornbread Red" Burge, another legendary player, from Detroit
 Keith McCready, a legendary road player
 Alvin Clarence "Titanic Thompson" Thomas, a gambler, golfer, and hustler, from Arkansas
Rudolf "Minnesota Fats" Wanderone, famous hustler and entertainer

Notable books about and/or by hustlers

  (nonfiction; published in 1984/2003)
  (nonfiction)
  (biography)
  (novel)
  (autobiography)
  (non-fiction)
  (a novel)
  (the sequel)

In a similar vein, but about other sports
  (autobiography)

Notable films about hustlers and hustling

 The Hustler (1961)
 The Color of Money  (1986)
 Stickmen (2001)
 Poolhall Junkies (2003)
 Turn the River (2007; unusual in that it features a woman hustler)

In a similar vein, but about other sports:

 White Men Can't Jump (1992) – about basketball hustling
 Searching for Bobby Fischer (1993) – film about chess and hustlers in chess
 Kingpin (1996) – comedy about a bowling hustler
 Duets (2000) – features a karaoke bar hustler
 Striker (2010) – Bollywood drama about hustling in carrom, a billiards-related table game

Notable fictional hustlers

 "Cue Ball' Carl" (played by Ving Rhames) and "Jericho Hudson" (played by Freddie Prinze, Jr.) in Shooting Gallery
 "Johnny Doyle" (played by Mars Callahan) and "Brad" (played by Ricky Schroder) in Poolhall Junkies.
 "Minnesota Fats" in The Hustler (played by Jackie Gleason in the film version) – the smooth character whose moniker Rudolf Wanderone (above) lifted after publication of Tevis's novel
 "Edward 'Fast Eddie' Felson" in The Hustler and The Color of Money (played by Paul Newman in the film versions)
 "Vincent (Vince) Lauria" in The Color of Money (played by Tom Cruise in the film version)
 "Grady Seasons", said to be "the best money player in the world", in The Color of Money (played by Keith McCready, above, in the film version)
 "Charlie 'Black Magic' Walters" (played by Robert "Rags" Woods & Scott Bakula) in the Emmy Award-winning Quantum Leap episode "Pool Hall Blues"

See also

References

Confidence tricks
Cue sports
Deception

Hustling


Sınıf kavramı, aşağıdaki anlamlara gelebilir:
 Sınıf (eğitim)
 Sınıf (programlama) - Nesne Yönelimli Programlama'da kullanılan "sınıf"lar.
 Sınıf (film), özgün adı Entre les murs olan bir Fransız film.
 Sınıf (kitap), Rıfat Ilgaz'ın şiir kitabı
 Sınıf (dizi), 2008 yılında Show TV'de yayımlanan Türk televizyon dizisi.
 Sınıf (biyoloji)
 Sosyoloji'de "sınıf" kavramı:
 Sosyal sınıf
 İşçi sınıfı
 Sınıf savaşı
 Sınıf bilinci
 Sınıf ve kitle sendikacılığı

Sınıf


Cachoeirinha es un municipio brasileño del estado de Pernambuco. Administrativamente, el municipio es formado por los distritos sede y Cabanas. Fue fundado como distrito el 12 de mayo de 1874, perteneciente al municipio de São Bento del Una. Tiene una población estimada al 2020 de 20.501 habitantes.

Geografía
Se localiza a una latitud 08°29'11" sur y a una longitud 36°13'59" oeste, estando a una altitud de 536 metros. Su población es de 18.955 habitantes según datos del IBGE de 2011.

Posee un área de 179,268 km².

El municipio está incluido en el área geográfica de cobertura del semiárido brasileño, definida por el Ministerio de Integración Nacional en 2005. Esta delimitación tiene como criterios el índice pluviométrico inferior a 800 mm, el índice de aridez hasta 0,5 y el riesgo de sequía mayor que 60%.

El área del municipio se inserta en la unidad geoambiental de la Meseta de la Borborema.

Hidrografía
El municipio de Cachoeirinha se encuentra en la cuenca hidrográfica del Río Una que nace en el agreste meridional de Pernambuco en el municipio de Capoeiras. Fluye con régimen intermitente, como los tributários arroyo del Retiro y arroyo Bonito. En los meses de enero a julio el Río Una mantienen su flujo normal, pero de agosto a diciembre permanece seco.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web del municipio

 Confederación Nacional de Municipios

Localidades de Pernambuco
Localidades establecidas en 1962
Brasil en 1962

Cachoeirinha (Pernambuco)


Acupalpus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae. Habita en Eurasia y hay 17 especies en Norteamérica. Se los encuentra cerca de agua y en vegetación espesa.

Especies
Hay 130 especies de distribución mundial, en 9 subgéneros. Algunas especies:

Referencias

Enlaces externos
 ION
 Nomenclator Zoologicus
 Acupalpus

Insectos descritos en 1864

Acupalpus


Pijus Bielskus (* 11. Januar 1880 in Balsupiai, Bezirk Marijampolė; † 16. Juli 1958 in  Kaunas, Litauische SSR) war ein katholischer Priester, Philosoph, Professor, Kanzler der litauischen Präsidentur.

Leben
Er lernte an der Grundschule Keturvalakiai, Gymnasium Marijampolė, am Priesterseminar Sejny und wurde 1903 zum Priester geweiht. Von 1904 bis 1910 studierte im Ausland: drei Jahre in der  Schweiz und zwei in Belgien (Uni Leuven), wo er promovierte.

Ab 1910 war er Professor am Priesterseminar Sejny. 1920 wurde er Berater im Außenministerium Litauens. Ab 1921 leitete der Kanzlei des litauischen Präsidenten.

Weblinks
 http://www.spaudos.lt/Knygnesiu_paminklai/knygnesiai/vincas_bielskus2.html
 http://www.xxiamzius.lt/numeriai/2009/02/13/aktu_01.html
 http://www.muziejai.lt/mazeikiai/satrijos_raganos_muz.htm
 http://kauno.diena.lt/dienrastis/kita/vasario-16-osios-akto-misle-atskleistu-stebuklas-16630
 http://www.politika.lt/?cid=9274&new_id=737113
 http://wapedia.mobi/lt/Sein%C5%B3_kunig%C5%B3_seminarija

Philosoph (20. Jahrhundert)
Litauer
Mann
Geboren 1880
Gestorben 1958

Pijus Bielskus


Flying Saucers from Outer Space este o carte non-fiction din 1953 a scriitorului și ofițerului american Donald Keyhoe.

Keyhoe a scris mai multe cărți despre OZN-uri. Flying Saucers from Outer Space (Holt, 1953) este probabil cea mai impresionantă, fiind în mare parte bazată pe interviuri și rapoarte oficiale verificate ale Forțelor Aeriene. Cartea a inclus un eseu al lui Albert M. Chop, secretarul de presă al Forțelor Aeriene din Pentagon, care l-a caracterizat pe Keyhoe ca "reporter responsabil și precis" și a aprobat argumentele lui Keyhoe în favoarea ipotezei extraterestre. Aceste avize doar au cimentat credința, susținută de unii observatori, că mesajele mixte ale Forțelor Aeriene despre OZN s-au datorat unei mușamalizări.

Carl Jung a susținut că primele două cărți ale lui Keyhoe (The Flying Saucers Are Real și Flying Saucers from Outer Space) au fost "bazate pe materiale oficiale și au evitat pe baza unor studii speculațiile sălbatice, naivitatea sau prejudecățile altor publicații [OZN]".

Note

Legături externe

Cărți din 1953
Cărți de Donald Keyhoe
Ufologie
Cărți Henry Holt and Company

Flying Saucers from Outer Space


O Complexo de Favelas de Senador Camará, popularmente chamado de Complexo de Camará e também Complexo da Coreia, é um complexo de favelas que abriga o maior conjunto de favelas do Brasil e da América Latina. O Complexo de favelas inicia em Santíssimo, segue por Senador Camará e termina em Bangu, localizado na Zona Oeste da cidade do Rio de Janeiro, e pode ser visualizado clicando aqui. Como a zona oeste tem menor visibilidade do que a Zona Sul do Rio de Janeiro, o local não foi considerado por muito tempo como a maior favela do Rio, já que a Rocinha tem mais visibilidade para turistas e para a elite carioca.

A localidade é totalmente urbanizada, provida de todos os serviços básicos e áreas de lazer. Algumas linhas de ônibus ligam as comunidades da região ao Centro de Bangu e de Campo Grande. Normalmente é relatada na mídia apenas como "Vila Aliança".

Violência
De 2015 a 2022, 17 pessoas foram mortas após entrar por engano na localidade, devido aos erros de rotas definidos por aplicativos de GPS. Engarrafamentos na Av. Brasil ou Av. Santa Cruz induzem o GPS a traçar rotas por dentro da localidade. Quando percebem que estão em uma região dominada pelo tráfico, ao tentar fugir de abordagens dos criminosos, inocentes acabam sendo alvejados.  Em 2021, um vídeo gravado mostra uma viatura da Polícia Civil que entrou na localidade por engano e foi escoltada pelos traficantes.

A comunidade é dominada a anos pela organização criminosa Terceiro Comando Puro. É conhecida na sociedade carioca pela quantidade massiva de operações policiais que ocorrem para tentar diminuir a quantidade de roubos de veículos que são realizados por criminosos das comunidades nos bairros de Bangu, Padre Miguel, Realengo, Senador Camará, Santíssimo e Campo Grande. Nessas operações, os traficantes da localidade ordenam que linhas de ônibus que passam no local fechem as vias para evitar o avanço da polícia. A localidade rivaliza com o Complexo do Chapadão nos maiores índices de roubo de carros do país. Apesar disso, a localidade nunca recebeu uma Unidade de Polícia Pacificadora.

O local ficou conhecido no Brasil após uma perseguição ao traficante que até então era "chefe" das comunidades do Complexo, Márcio Matemático, filmada com uma câmera térmica de um helicóptero da Polícia Civil. O traficante foi morto na operação.

Ficou conhecido mundialmente devido ao Documentário Dance With the Devil, onde o traficante Aranha, dono da localidade da Vila Aliança, deu uma entrevista falando sobre sua própria vida e a logística do tráfico de drogas de uma das localidades do Complexo.

Geografia
O complexo é formado por três conjuntos de comunidades geograficamente conectados na Zona Oeste carioca, tais quais:

Conjunto de Comunidades da Coreia

 Mobral
 Chapa Quente
 Favelinha do "Xuxu"
 Favela Morro do Céu
 Favela da Torre
 Favela Subidão das Garças
 Xuxuzal
 Favela Cavalo de Aço
 Favela Rebu
 Favela da Skarlait
 Favela da Selva
 Favela Annes Dias
 Favela Brasil-Coreia (Morro da Esperança)
 Morro da Titica
 Conjunto João Paulo II (Predinhos)

Conjunto de Comunidades da Vila Aliança

 Mangueiral
 Casinhas
 Pantanal
 Bairro Araújo
 Iraque
 Nova Aliança
 Beira-Rio
 Vacaria
 Vila Aliança
 Condomínio Colinas do Retiro
 Minha Deusa
 Villa Moretti
 Vila Olímpia

Conjunto de Comunidades do Viegas

 Favela do Sapo
 Morrinho
 Favela da Pedra/Pedreira
 Morro do Sossego

Complexo de Senador Camará


John Charles Lax (* 23. Juli 1911 in Arlington, Massachusetts; † 14. Juli 2001 in Cambridge, Massachusetts) war ein US-amerikanischer Eishockeyspieler.

Karriere
John Lax besuchte die Boston University, für die er neben seinem Studium Eishockey und American Football spielte. Im Anschluss an die Winterspiele 1936 war er als High-School-Lehrer tätig. Während des Zweiten Weltkriegs diente er zudem in der United States Air Force.

International
Für die USA nahm Lax an den Olympischen Winterspielen 1936 in Garmisch-Partenkirchen teil, bei denen er mit seiner Mannschaft die Bronzemedaille gewann.

Erfolge und Auszeichnungen
 1936 Bronzemedaille bei den Olympischen Winterspielen

Weblinks

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (Boston University Terriers)
Olympiateilnehmer (Vereinigte Staaten)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1936
US-Amerikaner
Geboren 1911
Gestorben 2001
Mann

John Lax


Peter Bloch (né le  à Berlin et mort le ) est un homme politique allemand (CDU).

Biographie
Le père de Bloch est le libraire berlinois Ludwig Bloch (1859-1939), son frère aîné est le député berlinois et ancien de la ville de Berlin  (1890-1973). Après le lycée, il étudie à l'Université technique de Berlin-Charlottenbourg et aux universités de Berlin et de Leipzig. Il obtient son doctorat en sciences politiques et travaille ensuite comme libraire d'édition. En 1938, il déménage avec sa famille de Berlin-Steglitz dans une maison familiale à Kleinmachnow. Il participe temporairement à la guerre et est promu de sous-officier à sergent en 1940. En 1943, il revient du service militaire à Kleinmachnow dans la maison individuelle au 46 Wolfswerder parce qu'il est "inapte au service militaire", mais est enrôlé dans le Volkssturm en 1945.

Après la fin de la Seconde Guerre mondiale, il est un membre dirigeant de la CDU dans la zone d'occupation soviétique de 1945 jusqu'à son expulsion en 1950. De 1946 à , il est député du , où il est secrétaire et, à partir de , président du comité pour la reconstruction, la santé et les personnes déplacées. De  à , il est assesseur et vice-président de la CDU Brandebourg. De  à , il est également . En , il s'enfuit de Kleinmachnow pour Berlin-Ouest. À Kleinmachnow, il vit avec sa femme, son fils et sa fille dans leur propre maison avec un jardin, mais plus récemment au 14 Im Kamp et la famille est joignable, comme toute la localité, par le réseau téléphonique de Berlin.

De  à 1965, il travaille comme maire de district dans le district de Steglitz. À partir de 1965, il occupe le poste de vice-président de l'Association d'État de Berlin de la Croix-Rouge allemande.

Peter Bloch est marié à Charlotte Linienbach, née en 1901. Le mariage produit deux enfants, Horst Peter (né en 1925) et Rosmarie (née en 1926). La fille Rosmarie termine son apprentissage de la librairie chez le libraire Ebert à Potsdam. Le fils Hans Peter Bloch (mort en 1994) devient historien de l'art et dirige la .

Peter Bloch décède peu après avoir célébré les noces de diamant (). Sa dernière demeure ainsi que la tombe du fils Horst Peter – est situé au cimetière forestier de Zehlendorf.

La succession de Peter Bloch se trouve aux .

Honneurs
 1965 : Grand-Croix du Mérite de la République fédérale d'Allemagne
 1983 : Baptême d'un lieu de rencontre pour seniors dans le quartier berlinois de Lichterfelde

Bibliographie
 Martin Broszat, Hermann Weber (Hrsg.): SBZ-Handbuch. Staatliche Verwaltungen, Parteien, gesellschaftliche Organisationen und ihre Führungskräfte in der Sowjetischen Besatzungszone Deutschlands 1945–1949. Oldenbourg, München 1990 , S. 872.
 Peter Bloch: Zwischen Hoffnung und Resignation. Als CDU-Politiker in Brandenburg 1945–1950. Hrsg.: . Mit einem Geleitwort von Johann Baptist Gradl, Köln 1986

Liens externes

 Collection Peter Bloch dans les archives de l'Académie des Arts de Berlin

Références

Député de la Chambre du peuple
Personnalité de l'Union chrétienne-démocrate d'Allemagne
Commandeur de l'ordre du Mérite de la République fédérale d'Allemagne
Naissance en mai 1900
Naissance à Berlin
Décès en juillet 1984
Décès à 84 ans

Peter Bloch (homme politique)


NGC 5939 est une galaxie spirale située dans la constellation de la Petite Ourse. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5939 a été découverte par l'astronome américain Lewis Swift en 1883.

NGC 5939 présente une large raie HI.

À ce jour, trois mesures non basées sur le décalage vers le rouge (redshift) donnent une distance de , ce qui est à l'extérieur des valeurs de la distance de Hubble. Notons que c'est avec la valeur moyenne des mesures indépendantes, lorsqu'elles existent, que la base de données NASA/IPAC calcule le diamètre d'une galaxie et qu'en conséquence le diamètre de NGC 5939 pourrait être d' si on utilisait la distance de Hubble pour le calculer.

Supernova
La supernova SN 2004ax a été découverte dans NGC 5939 le  par D. Singer et W. Li dans le cadre du programme LOSS (Lick Observatory Supernova Search) de l'observatoire Lick. Cette supernova était de type Ic.

Groupe de NGC 5939
NGC 5939 fait partie d'un trio de galaxies qui porte son nom. Les deux autres galaxies du groupe de NGC 5939 sont IC 1129 et 1531+6744, une abréviation non conventionnelle employée par Mahtessian pour CGCG 1531.4+6744, la galaxie UGC 9896.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5939 sur le site du professeur C. Seligman

5939
Constellation de la Petite Ourse
Galaxie spirale
Galaxie découverte en 1883
Objet céleste découvert par Lewis Swift

NGC 5939


Der er 9 tidszoner i USA som alle er et helt antal timer forskudt fra koordineret universal tid (UTC). Det føderale trafikministerium (U.S. Department of Transportation) er ansvarlig for inddelingen i tidszoner. Der bruges som hovedregel sommertid i USA, men det er tilladt at lave lokale undtagelser og i stedet bruge standardtid hele året.

Tidszoner i det kontinentale USA
Det kontinentale USA, dvs. området mellem Canada og Mexico, er inddelt i 4 tidszoner:

Eastern Time Zone
Eastern Time Zone (ET, den østlige tidszone) er 5 timer efter UTC (UTC−5) ved standardtid (Eastern Standard Time, EST), og 4 timer efter UTC (UTC−4) når der er sommertid (Eastern Daylight Time, EDT). Eastern time omfatter delstaterne ved USA's Atlanterhavskyst, Ohiofloden og de store søer.

Det er Washington D.C. og de 17 delstater Connecticut, Delaware, Georgia, Maine, Maryland, Massachusetts, New Hampshire, New Jersey, New York, North Carolina, Ohio, Pennsylvania, Rhode Island, South Carolina, Vermont, Virginia og West Virginia.

Delstaterne Florida, Indiana, Kentucky, Michigan og Tennessee er delt mellem eastern time og central time.

Eastern time omfatter omkring halvdelen af USA's befolkning, og bruges ofte af nyhedsmedier som en de facto officiel tid for hele USA når de rapporter hvornår noget er sket eller er planlagt til at ske.

Central Time Zone
Central Time Zone (CT, den centrale tidszone) er 6 timer efter UTC (UTC−6) ved standardtid (Central Standard Time, CST), og 5 timer efter UTC (UTC−5) når der er sommertid (Central Daylight Time, CDT). Central time omfatter delstaterne ved Den Mexicanske Golf, Mississippifloden og Great Plains.

Det er de 9 delstater Alabama, Arkansas, Illinois, Iowa, Louisiana, Minnesota, Mississippi, Missouri,Wisconsin. Byerne Phenix City og Smiths Station i Alabama bruger dog uofficielt eastern time fordi de indgår i storbyområdet omkring Columbus i Georgia.

Delstaterne Florida, Indiana, Kentucky, Michigan og Tennessee er delt mellem eastern time og central time.

Delstaterne Kansas, Nebraska, North Dakota, Oklahoma, South Dakota og Texas er delt mellem central time og mountain time.

Mountain Time Zone
Mountain Time Zone (MT, bjergtidszonen) er 7 timer efter UTC (UTC−7) ved standardtid (Mountain Standard Time, MST), og 6 timer efter UTC (UTC−6) når der er sommertid (Mountain Daylight Time, MDT). Mountain time omfatter delstaterne ved bjergene Rocky Mountains.

Det er de 6 delstater Arizona, Colorado, Montana, New Mexico, Utah og Wyoming.

Delstaterne Kansas, Nebraska, North Dakota, Oklahoma, South Dakota og Texas er delt mellem central time og mountain time.

Delstaterne Idaho, Nevada og Oregon er delt mellem mountain time og pacific time.

Pacific Time Zone
Pacific Time Zone (PT, stillehavstidszonen) er 8 timer efter UTC (UTC−8) ved standardtid (Pacific Standard Time, PST), og 7 timer efter UTC (UTC−7) når der er sommertid (Pacific Daylight Time, PDT). Pacific time omfatter delstaterne ved USA's Stillehavskyst og dele af Nevada og Idaho.

Det er delstaterne California og Washington

Delstaterne Idaho, Nevada og Oregon er delt mellem mountain time og pacific time.

Byen Hyder i Alaska bruger også også pacific time som det eneste sted i Alaska.

Tidszoner for delstater udenfor det kontinentale USA
2 tidszoner bruges af delstaterne udenfor det kontinentale USA.

Alaska Time Zone
Alaska Time Zone (AKT, Alaskatidszonen) er 9 timer efter UTC (UTC−9) ved standardtid (Alaska Standard Time, AKST), og 8 timer efter UTC (UTC−8) når der er sommertid (Alaska Daylight Time, AKDT). Alaska time bruges i Alaska med undtagelse af øgruppen Aleuterne vest for længdegraden 169°30′W som bruger Hawaii–Aleutian Time, samt byen Hyder som bruger pacific time.

Hawaii–Aleutian Time Zone
Hawaii–Aleutian Time Zone (Hawaii-aleutisk tidszone) er 10 timer efter UTC (UTC−10) ved standardtid (Hawaii-Aleutian Standard Time, HST), og 9 timer efter UTC (UTC−9) når der er sommertid (Hawaii-Aleutian Daylight Time, HDT).

Hawaii–Aleutian time bruges i Hawaii og på den del af øgruppen Aleuterne tilhørende Alaska som ligger vest for længdegraden 169°30′W. Hawaii bruger ikke sommertid.

Tidszoner brugt uden for delstaterne
3 tidszoner bruges af beboede områder tilknyttet USA, som ikke er delstater.

Atlantic Time Zone
Atlantic Time Zone (AT, den atlantiske tidszone) er 4 timer efter UTC (UTC−4) ved standardtid (Atlantic Standard Time, AST), og 3 timer efter UTC (UTC−3) når der er sommertid (Atlantic Daylight Time, ADT).

Atlantic time bruges af Puerto Rico og de Amerikanske Jomfruøer. Ingen af disse områder bruger sommertid.

Samoa Time Zone
Samoa Time Zone (Samoatidszonen) er 11 timer efter UTC (UTC−11) ved standardtid (Samoa standard time, SST).

Samoa time bruges af Amerikansk Samoa. Amerikansk Samoa bruger ikke sommertid.

Chamorro Time Zone
Chamorro Time Zone (Chamorrotidszonen) er 10 timer foran UTC (UTC+11) ved standardtid (Chamorro Standard Time, ChST).

Chamorro time bruges af Guam og Nordmarianerne. Ingen af disse områder bruger sommertid.

USA's ydre småøer
USA's ydre småøer ligger uden for de navngivne tidszoner i USA:
 Baker Island og Howland Island er i UTC−12
 Wake Island er i UTC+12
 Navassa Island, Bajo Nuevo Bank og Serranilla Bank er i UTC−5
 Jarvis Island, Midwayøerne, Palmyra Atoll og Kingman Reef er i UTC−11
 Johnston Atoll er i UTC−10

USA's stationer på Antarktis
 Forskningsstationen Palmer Station på Antarktis er i UTC−03
 McMurdo Station og Amundsen–Scott South Pole Station på Antarktis er i UTC+12

Sommertid
Der bruges sommertid i det meste af USA. Siden 2007 har man skiftet til sommertid den anden søndag i marts, og skiftet tilbage til standardtid den første søndag i november. De eneste delstater i USA som ikke har sommertid er Arizona og Hawaii. Men selvstyreområdet Navajo Nation som ligger delvist i både Arizona, Utah og New Mexico har sommertid i hele deres område inklusive delen i Arizona. Hopi-reservatet som ligger i Arizona som en enklave inden i Navajo Nation har ligesom Arizona ikke sommertid.

Referencer

USA
USA's geografi

Tidszoner i USA


Final Scratch es una herramienta para DJ creada por la compañía holandesa N2IT y la colaboración de los DJ Richie Hawtin (también conocido como Plastikman) y John Acquaviva que permite la manipulación y reproducción de fuentes de audio digital utilizando vinilo y tocadiscos tradicionales. Busca combinar la versatilidad del audio digital con el control táctil que proporciona el turntablism con el vinilo.

Enlaces externos
Native Instruments website
Stanton Website
Vídeo de Mark-Jan Bastian, John Acquaviva demostrando la utilidad de FinalScratch a Carl Cox @ RAI Amsterdam

Software de audio
Disc jockeys
Software de música

Final Scratch


Bu maddede Bahreyn'deki şehirler listelenir.

En Büyük 10 Şehir
 Manamah (Manama) (başkent) : 154.700
 Muharrak (al-Muĥarraq) : 98.800
 Ar-Rifaca : 86.100
 Madinat Hamad (Madīnat H̨amad): 57.000
 A'ali : 51.400
 Madinat 'Isa ('Īsā) : 39.800
 Sitrah : 37.100
 al-Budayyiʿ : 33.200
 Jidd Hafs (Jidd Ĥafş) : 32.600
 al-Mālikiyah : 14.800

Diğer şehirler
 Hawar, Bahreyn
 Hamala
 Al Mintaqah Al Gharbiyah
 Al Mintaqah Al Wusta
 Al Mintaqah ash Shamaliyah
 Samiheej
 Awali
 Juzur Hawar
 Mina Salman

Ülkelerine göre şehir listeleri

Bahreyn'deki şehirler listesi


ක්‍රි.ව. 1861 මැයි මස 7 වැනිදා ඉන්දියාවේ කල්කටා නගරයේ පොරසාන්ක්‌වේ ප්‍රදේශයේ දී රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර් උපත ලැබීය.පවුලේ දහහතර වැනියා ලෙස උපත ලැබූ "තාගොර්"  බාලම දරුවා විය. මේ සමයේ භාරත දේශයේ පැවති කුල භේදය තාගෝර් ජීවිතයටද තදින්ම බල පෑ බව කිව හැකිය.

තාගෝර් කුඩා කාලයේදීම පෙම්බර මෑණියන් අභාවප්‍රාප්ත වීම ඔහුට බලවත් පහරක් විය.ඔහුගේ පියා වූයේ දේවේද්‍රනාත් තාගෝර් ය.තවද ඔහුගේ මුත්තණුවන් වූයේ ද්වාර්කනාත් තාගෝර්ය. ඔහුට මදකට හෝ සැනසීම ළඟා කර දුන් තම නෑනන්ඩියද 1884 දී පරලෝ සැපත් වූවාය.

1883 දී විවාහ වූ මේ කවියා 1900 වන විට දරුවන් පස් දෙනකුගේ පියෙකි. ඒ වන විටත් තාගෝර් තම දේශයට බලවත් සේ ආදරය කරන්නට පටන් ගෙන තිබිණි. තම රටේ උරුමය රැකීමට ශාන්ති නිකේතන විද්‍යාපීඨය ආරම්භ කළ තාගෝර් එහි ප්‍රථම දේශනයේදීම කියා සිටියේ සියලු ආගම්වලට හා ජාතීන්ට ගරු කිරීම උසස් ජාතික ගුණාංගයක් බවය. ඒ වන විට මුලු ජාතියම පිළිගත් තාගෝර් කවියාට, ලෝකයේ සිටින ජනප්‍රිය හා ශ්‍රේෂ්ඨතම සාහිත්‍යකරුවාට පිරිනැමෙන වටිනාම ත්‍යාගය වන නොබෙල් ත්‍යාගයත් ලැබී තිබිණි. ඒ ඔහුගේ ගීතාංජලී කෘතිය වෙනුවෙනි. එම ත්‍යාගය 1913 නොවැම්බර් මාසයේදී තාගෝර් කවියාට පිරි නමනු ලැබීමෙන් එසේ ආසියාතිකයකුට පළමු වරට එම ත්‍යාගය හිමි විය.එවක පටන් ඔහු බෙංගාල මහා කවියා ලෙස ලොව පුරා ප්‍රසිද්ධ විය

තාගෝර් භාෂාවන් කිහිපයකින්ම කවි ලීවේය. නොබෙල් ත්‍යාගය දිනා ගැනීමත් සමගම 1913 දීම සාහිත්‍යාචාර්යවරයෙකු ලෙස කල්කටා විශ්වවිද්‍යාලයේ ගෞරවයට පත් වුණු එතුමා සිරිමත් රබීන්ද්‍රනාත් තාගෝර් යන නමින් 1915 දී නයිට් පදවියකින් පුද ලැබුවේය.

1918 දී විශ්ව භාරතී නම් විශ්වවිද්‍යාලය ශාන්ති නිකේතනය තුළම ආරම්භ කරනු ලැබිණි. මෙම විශ්වවිද්‍යාලය දුප්පත්ම දරුවන්ගේ හැකියාවන් මතම බොහෝ විට ගොඩ නැගී තිබිණි.

1920-1921 අතර භාරත දේශයේ තැන් කිහිපයකම කැරැල්ලක් හටගෙන තිබිණි. මෙහිදී බ්‍රිතාන්‍ය ආණ්‌ඩුකාරවරයාගේ අනු දැනුම මත කැරැල්ල මැඬලීම සඳහා යුද්ධ භටයින් යොදවා භාරත වැසියන් හය සියයක් පමණ ප්‍රමාණයක් සංහාරය කරනු ලැබිණ. යුද්ධ නීතිය (මාෂල් ලෝ) යටතේ ජනතා නායකත්වය සහමුලින්ම මර්දනය කිරීමට යටත් විජිතවාදීන් සූදානම් වත්ම තාගෝර් බ්‍රිතාන්‍ය පාලනයට විරුද්ධව තනියම භාරත ජනතාවට නායකත්වය දුන්නේය. තාගෝර්තුමා ලංකාවටද දෙවරක්‌ම පැමිණ ඇත.එතුමා විසින් 1934 මැයි මස 08වන දින හොරණ ශ්‍රීපාලි විද්‍යාලය සඳහා මුල්ගල තබන ලදී.  1941 අගෝස්‌තු 08 වැනිදා තාගෝර්තුමා අවසන් හුස්‌ම හෙළීය.
එතුමා ලියූ පොත් කිහිපයක් පහත දැක්වේ.

<ul type="disc">
කෘති

 කබි කහානි( කවියාගේ කතාව)(1878)
 සන්ධ්‍යා සංගීත්(1882)
 ප්‍රභාත් සංගීත්(1883)
 ස්මරන්
 මානසී(1890)
සොනාර් ටාර්(1894)
 සාධනා(1913)
 බලකා(1916)
 තාගෝර්ගේ රන් පොත(1931)

කාව්‍ය

 ගීතාංජලී(1912)
 කථ ඕ කාහිනී
 නෛවේද්‍ය(1901)

නාට්‍ය

 සොබා දහමේ පළිගැනීම
 භග්න හෘදය(1881)
 තැපැල් කන්තෝරුව(1914)
 අඳුරු කුටියේ රජතුමා(1914)
</li>

</ul>
1861 උපත්
1941 මරණ

තාගෝර් එකල ගාන්ධි නම්  ජාතික වීරයා " මොහු මහා ආත්මයක් ඇති කෙනෙක්.මහත්මා කෙනෙක් "යැයි කීවේය.එදා පටන් ගාන්ධි, මහත්මා ගාන්ධි නම් විය.

රබින්ද්‍රනාත් තාගෝර්


Die Erin Township ist eine von 18 Townships im Stephenson County im Nordwesten des US-amerikanischen Bundesstaates Illinois.

Geografie
Die Erin Township liegt Nordwesten von Illinois, rund 20 km südlich der Grenze zu Wisconsin. Der Mississippi, der die Grenze zu Iowa bildet, befindet sich rund 60 km westlich.

Die Erin Township liegt auf 42°19′59″ nördlicher Breite und 89°46′37″ westlicher Länge und erstreckt sich über 47,13 km².

Die Erin Township liegt im westlichen Zentrum des Stephenson County und grenzt im Norden an die Waddams Township, im Osten an die Harlem Township, im Südosten an die Florence Township, im Süden an die Loran Township, im Westen an die Kent Township und im Nordwesten an die West Point Township.

Verkehr
Durch die Township verläuft in Ost-West-Richtung der U.S. Highway 20, der die kürzeste Verbindung von Dubuque in Iowa nach Rockford in Illinois bildet. Alle weiteren Straßen sind untergeordnete und zum Teil unbefestigte Fahrwege.

Parallel dazu verläuft eine Eisenbahnlinie der Canadian National Railway, die von Chicago nach Westen führt.

Der nächstgelegene Flugplatz ist der rund 20 km südöstlich gelegene Albertus Airport bei Freeport, dem Zentrum der Region.

Bevölkerung
Bei der Volkszählung im Jahr 2010 hatte die Township 410 Einwohner. Neben Streubesiedlung gibt es in der Erin Township folgende Siedlungen:

 Lena1 (Village)
 Eleroy (Unincorporated Community)

1 – überwiegend in der West Point Township und teilweise in der Kent Township

Einzelnachweise

Weblinks
 www.city-data.com - Erin Township
 Histopolis - Erin Township

Erin Township (Illinois)


Ulykken er en dansk kortfilm fra 2003 instrueret af Poul Erik Madsen og efter manuskript af Flemming Christian Klem og Poul Erik Madsen.

Medvirkende

 Lars Brygmann, Hans-Peter
 Camilla Bendix, Anna
 Anders Lunden Kjeldsen, Malte 13 år
 Joachim Hauboff, Malte 4 år
 Julie Carlsen, Karen

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Filmskolefilm fra Danmark
Danske film fra 2003

Ulykken (film)


Acroleina (nume sistematic: propenal) este cea mai simplă aldehidă nesaturată. Este un lichid incolor cu un miros neplăcut. Se obține la nivel industrial din propilenă.

Obținere
Acroleina este obținută la nivel industrial prin oxidarea propenei, în prezența aerului ca sursă de oxigen. Reacția are loc în prezența oxizilor metalici care sunt catalizatori eterogeni:
CH2CHCH3 + O2 → CH2CHCHO + H2O

Aproximativ 500.000 de tone de acroleină sunt produse anual în America de Nord, Europa și Japonia pe această cale. În plus, acidul acrilic se obține prin transformarea acestei acroleine (deși se mai poate obține și prin oxidarea controlată a propenei).

Glicerolul (glicerina) se descompune în acroleină prin încălzirea la 280 °C:
(CH2OH)2CHOH → CH2=CHCHO + 2 H2O

Proprietăți

Vezi și
 Crotonaldehidă
 Metacroleină

Referințe

Aldehide

Acroleină


An Pachyphyllum gracillimum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Charles Schweinfurth. An Pachyphyllum gracillimum in nahilalakip ha genus nga Pachyphyllum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pachyphyllum

Pachyphyllum gracillimum


Tröll (enska: Trolls) er bandarísk-teiknimyndir frá árinu 2016.

Tenglar

Bandarískar teiknimyndir
Kvikmyndir frumsýndar 2016
DreamWorks Animation-kvikmyndir
20th Century Fox-kvikmyndir

Tröll (kvikmynd)


بلدية وادي لُبّ أو وادي اللُّبّ ، هي بلدية تقع في مقاطعة قصرش والتي تقع في منطقة إكستريمادورا، غرب إسبانيا. يأتي اسم المدينة من التعبير وادي لوب (لوب اسم إسباني قديم).

يبلغ عدد سكانها 2.325 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

أعلام
 غريغوريو لوبيز
 أنخيل روبيو

مراجع

أماكن مأهولة في قصرش
السيدة غوادالوبي
بلديات قصرش

غوادالوبي (إكستريمادورا)