USS Escolar (SS-294), a , was the only ship of the United States Navy to be named for the escolar.

Construction and commissioning
Escolar was laid down by the Cramp Shipbuilding Company of Philadelphia, Pennsylvania. She was launched on 18 April 1943, sponsored by Mrs. Emma Stevens Martin Hudgins, wife of J. Bilisoly Hudgins. She was transferred to the Boston Navy Yard in Boston, Massachusetts, after launch and thence to Portsmouth Naval Shipyard in Kittery, Maine, prior to her commissioning on 2 June 1944, Commander William J. "Moke" Millican in command.

Service history
Escolar had her final training for combat at Pearl Harbor, from which she put out for her first war patrol on 18 September 1944. After topping off fuel at Midway Island, she joined  and  for a coordinated "wolfpack" patrol in the Yellow Sea. Commander William J. Millican led this coordinated attack group, which was designated "Millican's Marauders."

On 30 September, when Escolar was estimated to be about north of the Bonin Islands, a listening post received a partial message from her:
 THIS FROM ESCOLAR X ATTACKED WITH DECK GUN BOAT SIMILAR TO EX-ITALIAN PETER GEORGE FIVE OTYI
Escolar was then forced to break off the transmission and the engagement with the gunboat.

No further transmissions were received by bases from Escolar, but Perch and Croaker recorded intra-ship communications with her until 17 October, when Perch received a routine message from Escolar giving her position and course. She was never heard from again.

Had Escolar ended her patrol on the scheduled date, she would have arrived at Midway Island about 13 November 1944. All attempts to contact Escolar failed, and she was reported on 27 November 1944 as presumed lost.

Information supplied by the Japanese on anti-submarine attacks gives no clue as to the cause of her loss, but the Yellow Sea area is thought to have been mined. Her course as transmitted to Perch does not cross any known Japanese minefields, but positions of mines laid before April 1945 are not precisely known. However, the most likely explanation for her end remains that she detonated a naval mine.

The Imperial Japanese Navy (IJN) Type D Escort Destroyer Number 38 reported having contact with and sinking a US Navy submarine on 19 October 1944 near Escolars expected position. They "fired about 30 depth charges and then observed a heavy oil slick on the surface and a lot of gear from an enemy submarine floated to the surface."  This could be the fate of Escolar as no other US submarines were in the area and no contact was made with Escolar after this.

In 1973 a -tall stone memorial was dedicated to Escolar. The memorial is in Charlevoix, Michigan, which is just north of Grand Traverse Bay on Lake Michigan.

References

External links
 On Eternal Patrol: USS Escolar
 Navsource.org: USS Escolar

Balao-class submarines
World War II submarines of the United States
Lost submarines of the United States
Ships built by William Cramp & Sons
1943 ships
World War II shipwrecks in the Yellow Sea
Maritime incidents in October 1944
Ships sunk by mines
Warships lost in combat with all hands

USS Escolar


Penzance (kornbreska: Pennsans) er um 21.000-manna hafnarbær nálægt Land's End í vestur Cornwall á Englandi. Bærinn var stofnaður árið 1614.

Bæir í Cornwall

Penzance


El Día del Bombero se celebra, en fechas que difieren de país en país, en homenaje a quienes trabajan en la lucha contra el fuego.

La mayoría de los cuerpos de bomberos pertenecen al servicio público y una minoría son privados. Pueden ser asalariados o voluntarios que trabajan de manera gratuita. Además de su actividad principal que es combatir el fuego se dedican a la atención de incidentes con materiales peligrosos, manejo y control de derrames y desastres químicos, salvamento de personas, rescate en montaña, trabajos de altura y rescate en accidentes de tráfico entre otras. El Día Internacional del Bombero forestal es el 4 de mayo.

Argentina
En Argentina se celebra, como Día Nacional del Bombero Voluntario de la República Argentina, el 2 de junio, ya que en esta fecha, en 1884 se creó la «Sociedad Italiana de Bomberos Voluntarios de La Boca», en Buenos Aires, bajo el lema Querer es poder, cuyo impulsor y primer presidente fue Tomas Liberthi.

El 6 de septiembre de 1887 es creado en la ciudad de La Plata el "Cuerpo de Bomberos de la Pcia de Buenos Aires" quedando establecido dicho día como el de celebrar anualmente por los bomberos profesionales.

Colombia
En Colombia Se celebra el 11 de noviembre según la resolución 0661 de 2014 del Ministerio del Interior o Reglamento De Bomberos de Colombia. Esta fecha tiene su origen en el primer registro histórico de un grupo de ciudadanos organizados para combatir los incendios en Cartagena de Indias durante la gesta de su independencia. Anteriormente su celebración se realizaba el día 4 de agosto, como reconocimiento al día de la promulgación de la Ley 322 de 1996, la cual creó el Sistema Nacional de Bomberos de Colombia.

Costa Rica
En Costa Rica se celebra la Semana del Bombero alrededor del día 4 de diciembre, fiesta de santa Bárbara (mártir), patrona de los bomberos.

Cuba
Se celebra el 13 de noviembre. Esta celebración fue aprobada en el año 1996, en un Congreso latinoamericano, realizado en Cuba. La fecha tiene su origen en el nacimiento del Cuerpo de Bomberos de Cuba en la provincia de Villa Clara, el 13 de noviembre de 1996.

Chile
Se celebra el 30 de junio desde 1962, instituido mediante la ley 14866. Recuerda la fundación del Primer Cuerpo de Bomberos Voluntarios del país, organizado en Valparaíso el 30 de junio de 1851. En 1970 se creó la Junta Nacional de Cuerpos de Bomberos, y en 1988 se creó la Academia Nacional Bomberos de Chile para profesionalizar a los voluntarios.

Ecuador
En el Ecuador, el Día del Bombero se celebra el 10 de octubre de cada año, fecha establecida el 2 de agosto de 1926 por el presidente provisional de la República, Isidro Ayora Cueva. El Benemérito Cuerpo de Bomberos de Guayaquil fue fundado en 1835, convirtiéndose así en la institución voluntaria más antigua de Latinoamérica.
El Cuerpo de Bomberos de Quito fue fundado el 1 de abril de 1944.

El Salvador
El cuerpo de Bomberos de El Salvador celebra también su día todos los 4 de diciembre de cada año.

México
Se celebra el 22 de agosto, fecha en la que se creó el primer cuerpo de bomberos en el puerto de Veracruz en 1873. En 1922 se expidió el Reglamento del Cuerpo de Bomberos del Distrito Federal y en 1951 se le otorga el carácter de «Heroico Cuerpo de Bomberos» por decreto presidencial.
Este día se celebra también a los bomberos de la industria petrolera (PEMEX) conocidos como contraincendios.

Paraguay
Se celebra el 1 de agosto. Por decreto presidencial N° 3.918 se establece el Día Nacional del Bombero, "en recordación a la invalorable labor realizada en ocasión de la tragedia del supermercado Ycuá Bolaños", según versa la ley sancionada en noviembre del 2009.

Perú
En Perú se celebra, como Día del Bombero Voluntario, el 5 de diciembre, día del aniversario de la creación de la primera Compañía de Bomberos Voluntarios «Unión Chalaca n.º 1», creada en 1860.

República Dominicana
El decreto N.º 9388, promulgado el 8 de octubre de 1953 establece el segundo domingo de marzo de cada año, como el "Día del Bombero", en homenaje de reconocimiento y de simpatía a la esforzada labor que en favor de la colectividad realizan los beneméritos cuerpos de bomberos del país.

La población dominicana pensó por mucho tiempo que el 11 de marzo era el Día del Bombero, pero en realidad ese día corresponde al aniversario de la fundación del Cuerpo de Bomberos de Santo Domingo, Distrito Nacional (11 de marzo de 1928). No fue hasta hace poco tiempo que el Coronel, C.B. Lic. Rafael Javier Bueno, Jefe del Cuerpo de Bomberos de Santo Domingo hurgando en la historia dominicana halló el Decreto 9388, lo divulgó, y desde ese entonces los bomberos celebran el Día del Bombero en la fecha del segundo domingo del mes de marzo de cada año según el decreto del 1954 por el Presidente Héctor Bienvenido Trujillo que es realmente la fecha que corresponde.

En el año 1880, el General Gregorio Luperón, mediante el decreto N.º1851 ordenó la creación de cuerpos de bomberos en las ciudades de Santo Domingo, Santiago, La Vega, Cotuí, El Seibo, San Pedro de Macorís, Puerto Plata y Azua.

Uruguay
Se celebra el 27 de octubre, fecha de la creación de los Servicios de Bomberos en el Uruguay.

Venezuela
Se celebra el 20 de agosto, aunque hasta 1971 se había conmemorado el 17 de febrero, día del aniversario de la «III Asamblea del Consejo Superior de Jefes de Bomberos de Venezuela». Desaparecido el consejo, el 20 de agosto de 1972 se realizó el «Primer Congreso Bolivariano de Bomberos» en Maracaibo, en el que se declara esa fecha día nacional del bombero.

Referencias

Bomberos
Celebraciones del día
Efemérides de Chile

Día del Bombero


Frederik August 2. af Oldenborg (tysk: Friedrich August von Holstein-Gottorp, Großherzog von Oldenburg) (født 16. november 1852 i Oldenburg, Storhertugdømmet Oldenborg, død 24. februar 1931 i Rastede, Landkreis Ammerland) var fra 1900 til 1918 Oldenborgs sidste regerende storhertug.

Forældre
Frederik August 2. af Oldenborg, var den ældste søn af storhertug Peter 2. af Oldenborg (1827–1900) og prinsesse Elisabeth Pauline Alexandrine af Sachsen-Altenburg (1826–1896). Frederik August havde en yngre bror.

Familie
Frederik August var først gift med Elisabeth Anna af Preussen (1857–1895) og senere med Elisabeth af Mecklenburg-Schwerin (1869–1955).

Elisabeth Anna af Preussen var datter af general Frederik Karl af Preussen (1828–1895). Gennem datteren Louise Margarete af Preussen og svigersønnen Arthur af Connaught (1850–1942) blev prins Frederik Karl tipoldefar til dronning Margrethe 2. af Danmark og kong Carl 16. Gustav af Sverige.

Elisabeth af Mecklenburg-Schwerin var datter af storhertug Frederik Frans 2. af Mecklenburg-Schwerin (1823–1883). Frederik Frans var farfar til dronning Alexandrine af Danmark.

Børn
Frederik August og Elisabeth Anna af Preussen fik to døtre:
 Sophie Charlotte af Oldenburg
 ∞ Prins Eitel Friedrich af Preussen (søn af kejser Wilhelm 2. af Tyskland)
 Margarete

Frederik August og Elisabeth af Mecklenburg-Schwerin fik fem børn:
 Nikolaus (1897-1970), den sidste arvestorhertug tysk: Erbgroßherzog) af Oldenburg
 ∞ Prinsesse Helena af Waldeck og Pyrmont (1899-1948)
 Alexandrine (1900-1900)
 Frederik August (1900-1900)
 Ingeborg Alix (1901-1996)
 ∞ Prins Stephan af Schaumburg-Lippe (1891-1965)
 Altburg (1903-2001)
 ∞ Arveprins Josias af Waldeck og Pyrmont

Weblinks
 Oldenburg på An Online Gotha
 Genealogie des Hauses Oldenburg

Huset Holsten-Gottorp-Oldenborg
Storhertuger af Oldenburg

Frederik August 2. af Oldenborg


Clarendon may refer to:

Places

Australia
Clarendon, New South Wales, a suburb of Sydney
Clarendon, Queensland, a rural locality in the Somerset Region
Clarendon, South Australia
Clarendon, Victoria, in the Shire of Moorabool
Clarendon County, New South Wales

Canada
Clarendon Parish, New Brunswick
Clarendon, a community in Petersville Parish, New Brunswick, near Clarendon Parish
Clarendon Station, Ontario
Clarendon, Quebec

England
Clarendon Park, Leicester
Clarendon Park, Wiltshire
Clarendon Palace, within the park
Great Clarendon Street and Little Clarendon Street, Oxford

Jamaica
Clarendon Parish, Jamaica
Clarendon Park, Jamaica

United States
Clarendon, Arkansas
Clarendon, New York
Clarendon, North Carolina
Clarendon, Pennsylvania
Clarendon, Texas
Clarendon, Vermont
Clarendon, Arlington, Virginia
Clarendon County, South Carolina
Clarendon Township, Michigan

People
Earl of Clarendon, a peerage of England
Edward Hyde, 1st Earl of Clarendon (1609–1674), English historian, Chancellor of the Exchequer, Lord Chancellor, and a close political advisor to Charles II
Frederick Clarendon (c.1820–1904), Irish architect
Layshia Clarendon (born 1991), American basketball player

Other uses
The Clarendon Academy, secondary school in Trowbridge, England
Clarendon Building, University of Oxford, England
Clarendon Commission, 1861 investigation of leading schools in England
Clarendon Consolidated Independent School District, Texas, United States
Clarendon County School District, South Carolina, United States
Clarendon Entertainment, New York City film production and distribution company
Clarendon Film Company, early British film studio
Clarendon Fund, scholarship scheme at the University of Oxford, England
Clarendon House, mansion in Piccadilly, London
Clarendon Laboratory, Oxford University, England
Clarendon, part of Nottingham College
Clarendon Palace, Wiltshire, England
Constitutions of Clarendon, legislative procedures passed by Henry II of England in 1164
Clarendon Press, Oxford, England
Clarendon School, historic school building in Arlington, Virginia, United States
Clarendon School for Girls, a defunct girls' private school at various sites in the United Kingdom
Clarendon School District, Arkansas, United States
Clarendon Stakes, Canadian horse race
Clarendon Way, long-distance footpath in Hampshire and Wiltshire, England
Clarendon (typeface), slab serif typeface
Clarendon (Washington Metro), D.C. subway station
Clarendon-Linden fault system, New York state, United States
Lord Clarendon (ship), Canadian sailing ship
USS Clarendon, US Navy attack transport ship

See also
Clarendon College (disambiguation), a number of secondary schools
Clarendon High School (disambiguation), a number of secondary schools
Clarendon Hills (disambiguation)
Clarendon Hotel (disambiguation)

Clarendon


Gordon James Russell (* 22. Dezember 1859 in Huntsville, Alabama; † 14. September 1919 in Kerrville, Texas) war ein US-amerikanischer Jurist und Politiker. Zwischen 1902 und 1910 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus; später wurde er Bundesrichter.

Werdegang
Gordon Russell besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat, das Sam Bailey Institute in Griffin (Georgia) und die Crawford High School, ebenfalls in Georgia. Danach studierte er bis 1877 an der University of Georgia in Athens. Zwischenzeitlich unterrichtete er in Dalton als Lehrer. Nach einem anschließenden Jurastudium und seiner 1878 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Dalton, in diesem Beruf zu arbeiten. 1879 zog Russell nach Texas. Seit 1884 lebte er im dortigen Van Zandt County. Im Jahr 1890 wurde er für kurze Zeit Bezirksrichter. Von 1892 bis 1896 war Russell Staatsanwalt im siebten Gerichtsbezirk von Texas. Danach war er bis 1902 im gleichen Bezirk als Richter tätig.

Politisch war Russell Mitglied der Demokratischen Partei. Nach dem Tod des Abgeordneten Reese C. De Graffenreid wurde er bei der fälligen Nachwahl für den dritten Sitz von Texas als dessen Nachfolger in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. November 1902 sein neues Mandat antrat. Nach vier Wiederwahlen konnte er bis zu seinem Rücktritt am 14. Juni 1910 im Kongress verbleiben. Dieser erfolgte nach seiner Ernennung zum Richter am Bundesbezirksgericht für den östlichen Teil von Texas, wo er die Nachfolge des verstorbenen David Ezekiel Bryant antrat. Dieses Amt bekleidete er bis zu seinem Tod am 14. September 1919; er litt an Tuberkulose.

Weblinks

 Gordon J. Russell im Biographical Directory of Federal Judges

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Richter (United States District Court)
Staatsanwalt (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1859
Gestorben 1919
Mann

Gordon J. Russell


ستامفورد بريدج  هو ملعب كرة قدم يقع على حدود فولهام وتشيلسي، وهو ملعب نادي تشيلسي لكرة القدم. يلقب بالجسر، وتبلغ سعته 41,789 متفرج. حيث يُعتبر ثامن أكبر ملعب لفرق الدوري الإنجليزي الممتاز.

لم يكن لنادي تشيلسي ملعبًا آخرًا غير ستامفورد بريدج طوال تاريخه، حيث لعب فيه منذ تأسيسه حتى الآن. افتُتح الملعب في 28 أبريل/نيسان عام 1877 واستخدمه نادي لندن للألعاب الرياضية  لمدة ثمانية وعشرين عامًا للاجتماعات الرياضية فلم يكن مخصصًا لكرة القدم. وفي عام 1904 حصل رجل الأعمال غاس ميرز وأخوه جوزيف على ملكية الملعب كما اشتروا أرضًا قريبة كانت سابقًا أرضًا تُزرع ويُباع ثمرها بهدف إجراء مباريات كرة قدم على الأرض الجديدة حيث بلغت مساحتها 51000 م2.

وقد صُمم ملعب ستامفورد بريدج لصالح عائلة ميرز، حيث صممه المهندس المعماري المشهور أرشيبالد ليتش الذي عُرف بتصاميم منشآت كرة القدم حيث صمم ملعب ايبروكس، وسيلتيك بارك وهامبدن بارك. وعلى الرغم من أن غالبية أندية كرة القدم قد تأسست أولًا ثم سعت لإنشاء الأرض التي ستلعب عليها، فإن تشيلسي قد تأسس خصيصًا من أجل ملعب ستامفورد بريدج.

خضع الملعب لعديدٍ من التغييرات الكبرى على مدار السنين، وكان أحدثها في التسعينيات، حيث جُدد المدرج ليضم مقاعد تكفي كل المتفرجين. ففي البداية كانت سعة الملعب 10 ألف متفرج، ثم شهدت ثلاثينيات القرن الماضي إنشاء مدرج جديد في الجزء الجنوبي من الملعب كما أُنشيء سقف يغطي حوالي خمس مساحة المنصة وقد عُرف الملعب فيما بعد باسم «ذا شيد اند». أصبحت مدرجات ستامفورد بريدج مقر مشجعي تشيلسي الأوفياء خاصةً خلال الستينيات والسبعينيات والثمانينيات من القرن الماضي. ويعود سبب تسمية الملعب بهذا الأسم إلى معركة جسر ستامفورد بين النرويج وأنگلترا عام (1066م) التي أدت إلى خسارة النرويج وانتهاء عصر الفايكينغ.

في مطلع السبعينيات أعلن مُلاك النادي تحديث الملعب وخططوا لتطويره لأعلى مستوى ليسع 50 ألف متفرج. وقد بدأ العمل في المنصة الشرقية عام 1972 لكن المشروع واجه العديد من المشاكل ولم يكتمل حيث أن تكلفة المشروع عرضت الفريق لخطر الإفلاس، وبلغت تلك المشاكل ذروتها حين بيعت ملكية الملعب إلى المطورين العقاريين. ولم يضمن تشيلسي استمراره في ملعبه حتى منتصف التسعينيات فبعد صراعات قانونية طويلة استأنف أعمال التجديد حيث تم تحويل كلاً من الجزء الشمالي والجنوبي والغربي من الملعب إلى منصة كاملة المقاعد واكتملت هذه العملية بحلول عام 2001.

المراجع

الرياضة في هامرزميث وفولهام
تأسيسات سنة 1877 في إنجلترا
تاريخ قسم إداري في لندن في هامرزميث وفولهام
ملاعب الدوري الإنجليزي الممتاز
ملاعب رياضية اكتملت في 1877
ملاعب رياضية في لندن
ملاعب سوبر ليغ نسائية
ملاعب كرة قدم أمريكية في المملكة المتحدة
ملاعب كرة قدم في لندن
ملاعب نهائي كأس الاتحاد الإنجليزي
نادي تشيلسي

ستامفورد بريدج


مجلس الأعيان الأردني هو جزء من السلطة التشريعية في الأردن والذي يشكل مع مجلس النواب ما يسمى بـ «مجلس الأمة». يختلف مجلس الأعيان عن مجلس النواب في طريقة اختيار الأعضاء. فأعضاء مجلس النواب يتم اختيارهم بالإنتخاب المباشر من قبل الشعب وفقا لقانون الإنتخاب، بينما يتم اختيار وتعيين أعضاء مجلس الأعيان بإرادة ملكية، استنادا إلى المادة 36 من الدستور الأردني التي تنص على «الملك يعين أعضاء مجلس الاعيان ويعين من بينهم رئيس مجلس الاعيان ويقبل استقالتهم». يذكر أن أول مشاركة للمرأة الأردنية في مجلس الأعيان كانت للسيدة ليلى شرف في عضوية مجلس الأعيان السادس عشر الذي تشكل في 23 نوفيمبر 1989.

التاريخ

نشأ مجلس الأعيان الأردني بعد عقد معاهدة الصداقة الأردنية - البريطانية، وأهم ما جاء في هذه المعاهدة هو إلغاء القانون الأساسي لإمارة شرق الأردن عام 1928 (أول دستور)، ليحل محله الدستور الصادر في 1 شباط 1947، والذي أناط أعمال السلطة التشريعية بالملك ومجلس الأمة اعتمادا على نظام ثنائية الغرف التشريعية. وظل معمولا بهذا التشريع منذ ذلك الوقت وحتى اليوم.

قوانين عمل المجلس
يمارس مجلس الأعيان صلاحيات رقابية سياسية ومالية على الحكومة. ويتألف مجلس الأعيان (بما فيه الرئيس) من عدد أعضاء لا يتجاوز نصف عدد مجلس النواب كما تنص المادة 63 من الدستور.

ويشترط في عضو مجلس الأعيان أن يكون قد أتم الأربعين سنة وأن يكون من أحد الطبقات التالية: رؤساء الوزراء والوزراء الحاليون والسابقون، ومن عمل سابقاً في مناصب السفراء، والوزراء المفوضين، ورؤساء مجلس النواب، ورؤساء وقضاة محكمة التمييز ومحاكم الإستئناف النظامية والشرعية، والضباط المتقاعدون من رتبة أمير لواء فصاعداً، والنواب السابقون الذين انتخبوا للنيابة لا أقل من مرتين، ومن ماثل هؤلاء الشخصيات الحائزين على ثقة الشعب واعتماداً بأعمالهم وخدماتهم للأمة والوطن. تبلغ مدة العضوية في مجلس الأعيان أربع سنوات، ويجوز للملك إعادة تعيين من انتهت مدة عضويته منهم وذلك استنادا إلى المادة الـ 65 من الدستور الأردني التي تنص على:

 مدة العضوية في مجلس الأعيان أربع سنوات ويتجدد تعيين الأعضاء كل أربع سنوات ويجوز إعادة تعيين من انتهت مدته منهم.
 مدة رئيس مجلس الأعيان سنتان ويجوز إعادة تعيينه.

المستثنيين من التعيين
استثنيت الفئات الآتية من عضوية مجلس الأعيان، وذلك بموجب نص المـادة (75) الفقرة الأولى من الدستور وهي:

1.من لم يكن أردنياً.

2.من يدعي بجنسية أو حماية أجنبية.

3.من كان محكومـاً عليه بالإفلاس، ولـم يستعد اعتباره قانونياً.

4.من كان محكوماً عليه بالسجن بجريمة غير سياسية لمدة تزيد عن سنة ولم يُعفَ عنه.

5.من كان لـه منفعة مادية لدى دوائـر حكومية.

6.من كان مجنوناً أو معتوها.

7.مـن كان من أقارب الملك من الدرجـة التي تعين بقانون خاص.

حصانة عضو مجلس الأعيان
نص دستور 1952 في المادة رقم (87) على أن لكل عضو من أعضاء مجلس الأعيان حرية إبداء الرأي وأنـه لا يجوز محاسبة العضو بسبب أي تصويت، أو أي رأي يبديه أو خطاب يلقيـه أثنـاء انعقاد جلسات المجلس. كما نصّت الفقـرة الأولى من المادة (86) من الدستور على منع توقيف عضو مجلس الأعيان أو محاكمته خلال مـدة اجتماع المجلس، إلا إذا قـرر مجلس الأعيان بالأغلبية المطلقة وجود سبب كاف لتوقيف العضو أو محاكمته. كما لا يجوز أن يتـم القبض على عضو مجلس الأعيان إلاّ في حالة التلبس بجريمـة جنائية.

القانون الداخلي لمجلس الأعيان
صدر القانون الداخلي لمجلس الأعيان سنة 1998 بمقتضى المادة الـ 83 من الدستور، حيث جاء هذا القانون بديلا عن قانون سنة 1984 الذي تم إلغاؤه. يتكون القانون الداخلي الحديث لمجلس الأعيان من 111 مادة، ويبين القانون واجبات المجلس ودوره الرقابي والتشريعي ويوضح آليه عمله واجتماعاته. وقبل أن يبدأ عضو مجلس الأعيان في عمله، عليه أن يقسم أمام المجلس بالولاء والإنتماء للملك والوطن والحفاظ على الدستور وتكون صيغة القسم بالشكل التالي:

«أُقسم بالله العظيم أن أكون مخلصا للملك والوطن وأن أحافظ على الدستور، وأن أخدم الأمة وأقوم بالواجبات الموكولة إليَّ حق القيام»

التشريع
يُعدُّ التشريـع من أهم الوظائف التي يقـوم بها مجلس الأعيان والنواب معا في النظام السياسي في الأردن. ويمارس المجلسـان الصلاحيات نفسها في هـذه الوظيفة. حيث يحـق للمجلسين قبول أو رفض أو تعديل أيّاً مـن مشروعات القوانين التي تضعها الحكومة وتعرضها على المجلسين. ولإقرار أي مشروع قانون لا بد أن يوافق المجلسان عليه معا. وإذا أدخل أيٌّ من المجلسين تعديلاً على مشروع القانون الوارد من الحكومة فلا بد أن يوافق المجلس الآخر على هذا التعديل لكي يصبح التعديل ملزماً بحكم القانون. وإذا رفض أي من المجلسين مشروع قانون فلا بد أن يرفضه المجلس الآخر لكي يصبح مشروع القانون مرفوضاً مـن الناحية التشريعية.

وتعـد الجلسات المشتركة بين المجلسين من السمات الرئيسية في العمل التشريعي الأردني وذلك لضمان سن قوانيـن تتصف بالتوازن والمعقوليـة والوضوح وخدمة الصالح العام، وإذا اختلف المجلسان حول مشروع قانون معيـن سواء مـن حيث رفض أحد المجلسين للتعديـلات التي أدخلها المجلس الآخر على مشروع القانون، أو رفض أي منهما لمشروع قانون يجتمع المجلسان في جلسة مشتركة لحل الخلاف التشريعي بينهما برئاسة رئيس مجلس الأعيان.

لجان المجلس

يتكوّن مجلس الأعيان من 16 لجنة تسمى اللجان الدائمة وهي كما يلي:

رئاسة المجلس
تولى رئاسة المجلس منذ تأسيسه وحتى اليوم، التالية أسمائهم:

طالع أيضا
 دستور الأردن
 مجلس النواب الأردني
 كمال الشاعر
 ينال حكمت جانخوت

مراجع

 موقع مجلس الأعيان الأردني

برلمانات من مجلسين
سياسة الأردن
مجالس الدولة العليا
مجلس الأمة الأردني
منظمات سياسية مقرها في الأردن

مجلس الأعيان الأردني


Regimentul 30 Infanterie a fost o unitate de nivel tactic care s-a constituit la 14/27 august 1916, prin mobilizarea unităților și subunităților existente la pace aparținând de Regimentul Muscel No. 30. Regimentul a făcut parte din organica Brigăzii 6 Infanterie, fiind dislocat la pace în garnizoana Câmpulung. La intrarea în război, Regimentul 30 Infanterie a fost comandat de locotenent-colonelul Stelian Alexandrescu. Regimentul 30 Infanterie a participat la acțiunile militare pe frontul românesc, pe toată perioada războiului, între 14/27 august 1916 - 28 ocotmbrie/11 noiembrie 1918.

Drapelul de luptă al regimentului a fost decorat cu cea mai înaltă distincție de război, Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III:
"Pentru vitejia și avântul extraordinar cu care au luptat ofițerii, subofițerii și soldații corpului în aprigele lupte din iulie 1917. În ziua de 11 iulie au dat o luptă crâncenă atât la redutele 123, 124, 125, 126 și 127 după Mănăstioara și dealul Fundătura Secăturii, străpungând lucrările fortificate de pe Dealul Mănăstioara, ce nu fusese încă bombardat aruncând pe apărători afară din ele, în completă dezordine. În zilele următoare a înaintat victorios prin Găurile, cucerind Dealurile Poiana Zimbrului, Bataragă, Piatra, Vârful la Șipoțel, Vârful Calului și pe acel al Pleșoaiei unde a rezistat apoi, îndelungat contra înverșunatelor atacuri date de 2 regimente germane,  noi intrate în luptă. S-a capturat 5 ofițeri, 260 trupă , 2 obuziere de 105 mm, un tun de munte, 1 mortier de 117 mm., 4 tunuri de 77 mm., 8 mortiere de tranșee, 5 aruncătoare de grenade, 5 mitraliere, peste 600 de arme, 27 chesoane, 1 trăsură de gaze  asfixiante, precum și o imensa cantitate de muniții și material de război."
Înalt Decret No. 928 din 21 iulie 1917

Participarea la operații

Campania anului 1916

Campania anului 1917

Comandanți
  Ordinul "Mihai Viteazul", clasa III

Note

Bibliografie
 Falkenhayn, Erich von, Campania Armatei a 9-a împotriva românilor și a rușilor, Atelierele Grafice Socec & Co S.A., București, 1937
 Kirițescu, Constantin, Istoria războiului pentru întregirea României, Editura Științifică și Enciclopedică, București, 1989
 Ioanițiu Alexandru (Lt.-Colonel), Războiul României: 1916-1918,vol 1, Tipografia Geniului, București, 1929
  ***, România în războiul mondial 1916-1919, vol I-IV, Monitorul Oficial și Imprimeriile Statului, București, 1934-1941
 ***, Marele Cartier General al Armatei României. Documente 1916 – 1920, Editura Machiavelli, București, 1996
 ***, Istoria militară a poporului român, vol. V, Editura Militară, București, 1989
 ***, România în anii primului Război Mondial, Editura Militară, București, 1987
 ***, România în primul război mondial, Editura Militară, 1979\
Lectură suplimentară
 Calotescu, Corneliu, În luptă cu Regimentul Muscel No. 30, Editura Inst. de Arte Grafice "Lucia", București, Lucrare aprobată de Marele St. Major cu ordinul No. 6245 din 29 Noembrie 1929

 Stănescu, Nicolae, Jurnal de front din Primul Război Mondial. Campania 1916/1917 – Regimentul 30 Muscel'', ediția a II-a revizuită și adăugită, Editura Ars Docendi, București, 2019, ISBN: 978-606-998-068-2

Vezi și
Participarea României la Primul Război Mondial
Ordinea de bătaie a Armatei României (1916)
Ordinea de bătaie a Armatei României (1917)

Unități militare române din Primul Război Mondial
Unități militare din România cu monografii

Regimentul 30 Infanterie (1916-1918)


Opća uredba o zaštiti podataka (GDPR) (EU) 2016/679 uredba je Europske unije kojom se regulira zaštita podataka i privatnost osoba unutar Europske unije, a donosi i propise vezane za iznošenje podataka u treće zemlje. Glavni su ciljevi GDPR-a vratiti građanima nadzor nad njihovim osobnim podacima i pojednostaviti regulatorno okruženje za međunarodne korporacije ujednačavanjem propisa u cijeloj Uniji. Stupanjem GDPR-a na snagu prestaje važiti Direktiva 95/46/EC.

Uredba je usvojena 27. svibnja 2016. godine, čime je počelo teći prijelazno razdoblje od dvije godine. GDPR na snagu stupa 25. svibnja 2018.

Za razliku od direktiva, uredbe stupaju na snagu bez potrebe za dodatnim glasanjem u parlamentima država članica pa je primjena GDPR-a od navedenog datuma obavezna.

Sažetak
Zbog tehnološkog razvoja i novih načina obrade podataka javila se potreba za novim zakonom koji bi korisnicima dao više nadzora nad korištenjem njihovih podataka. Budući da se primjenjuje diljem EU-a, u svih 28 država članica, to bi trebalo pojednostaviti zakonodavni okvir i olakšati usklađivanje tvrtkama koje posluju u više država članica.

GDPR jača prava ispitanika i donosi opsežnije definicije novih pojmova važnih za privatnost. Propisi iz GDPR-a odnose se na tvrtke koje rukuju podacima EU-a, nevezano o državi u kojoj imaju poslovni nastan.

Sadržaj
Uredba se sastoji od ovih ključnih propisa:

Područje primjene
Uredba se primjenjuje na voditelje obrade, tj. organizacije koje prikupljaju podatke EU građana, i na izvršitelje obrade, tj. organizacije koje obrađuju podatke prema naputcima voditelja obrade, poput pružatelja usluga u oblaku ako su predmet obrade podaci ispitanika (osoba) iz EU-a. Uredba se primjenjuje i na organizacije sa sjedištem izvan EU-a koje prikpuljaju osobne podatke EU građana.  Osobni su podaci, prema definiciji iz Uredbe, "svi podaci koji se odnose na pojedinca čiji je identitet utvrđen ili se može utvrditi ("ispitanik"); pojedinac čiji se identitet može utvrditi jest osoba koja se može identificirati izravno ili neizravno, osobito uz pomoć identifikatora kao što su ime, identifikacijski broj, podaci o lokaciji, mrežni identifikator ili uz pomoć jednog ili više čimbenika svojstvenih za fizički, fiziološki, genetski, mentalni, ekonomski, kulturni ili socijalni identitet tog pojedinca."

Uredba se ne primjenjuje na obradu u svrhu državne sigurnosti ili tijela za izvršavanje zakonodavstva; no interesne skupine oglasile su se oko potencijalnog sukoba zakona i pitanja oko čl. 48. GDPR-a. Države bi se na njega mogle pozvati kako bi spriječili voditelje obrade u njihovoj namjeri da postupe u skladu sa zakonima trećih zemalja, tj. nalozima od strane državnih ili sudskih vlasti trećih zemalja, neovisno o tome nalaze li se podaci unutar ili izvan EU-a. Prema čl. 48., presude sudova ili odluke administrativnih tijela trećih zemalja prema kojima voditelji obrade moraju prenijeti ili objaviti podatke nisu provedive unutar EU-a, osim ako se temelje na međunarodnim ugovorima (poput ugovora o uzajamnoj pravnoj pomoći) između treće zemlje i EU-a ili države članice.

Ujednačeni propisi i jedinstveni mehanizam
U čitavoj Europskoj uniji primjenjivat će se isti, ujednačeni skup propisa. Svaka od država članica dužna je imenovati nezavisno nadzorno tijelo koje će obrađivati žalbe, izricati kazne itd. Nadzorna tijela dužna su surađivati s tijelima u ostalim državama članicama, međusobno si pomažući i koordinirajući zajedničke regulatorne aktivnosti.  Ako tvrtka ima više poslovnih nastana diljem EU-a, dodijelit će joj se jedno nadzorno tijelo kao glavno, a ovisno o mjestu "glavnog poslovnog nastana" gdje se odvijaju glavne aktivnosti obrade. Glavno nadzorno tijelo predstavljat će jedinstveni mehanizam tako što će nadzirati aktivnosti obrade tvrtke diljem EU-a (čl. 46–55 GDPR-a). Europski odbor za zaštitu podataka (EDPB) koordinirat će rad nadzornih tijela, a zamijenit će Radnu skupinu za zaštitu podataka iz članka 29.

Postoje iznimke u vidu obrade podataka u kontekstu zaposlenja ili u svrhu nacionalne sigurnosti koji i dalje mogu podlijegati zasebnim propisima kod svake od država članica. (čl. 2. st. 2. i čl. 82. GDPR-a).

Odgovornost i transparentnost
Povećavaju se obaveze koje se tiču izvješćivanja. Sada uključuju i vrijeme zadržavanja osobnih podataka te kontakt podatke voditelja obrade i službenika za zaštitu osobnih podataka.

Automatizirano donošenje odluka, uključujući i izradu profila (čl. 22), osobe imaju pravo osporavati, slično čl. 15. Direktive 95/46/EZ. Građani imaju pravo ispitati i žaliti se na odluke sa značajnim utjecajem na njih koje su napravljene isključivo na bazi algoritamskih odluka, ali prema pravnim stručnjacima, postojanje tog prava i dalje je nejasno bez pravnih ispita i u najboljem slučaju ograničeno.

Da bi bio u stanju dokazati usklađenost s GDPR-om, voditelj obrade mora ugraditi mjere koje su u skladu s načelima tehničke integrirane zaštite podatka. Pod tehničkom i integriranom zaštitom podataka (čl. 25.) podrazumijeva se uvođenje mjera zaštite podataka u svaki dio razvojnog procesa proizvoda i usluga. Takve mjere uključuju pseudonimizaciju osobnih podataka od strane voditelja obrade što je prije moguće (uvodna izjava br. 78.).

Voditelj obrade odgovoran je za primjenu odgovarajućih mjera i dokazivanje usklađenosti čak i ako samu obradu vrši izvršitelj obrade u ime voditelja (uvodna izjava br. 74.).

Procjene učinka na zaštitu podataka (čl. 35.) moraju se provesti kad dolazi do posebnih rizika za prava i slobode ispitanika. Aktivnosti za smanjenje rizika potrebne su, uz prethodnu suglasnost nadzornih tijela, za obradu visokorizičnih podataka. Službenici za zaštitu osobnih podataka (čl. 37. – 39.) dužni su brinuti za usklađenost unutar organizacija u kojima djeluju.

Službenici se moraju imenovati u slučajevima:
 ako se radi o javnim tijelima, osim sudovima koji djeluju u sudbenom svojstvu
 ako su glavne poslovne aktivnosti voditelja ili izvršitelja obrade kako slijedi:
 aktivnosti obrade koje po svojoj prirodi, opsegu ili svrsi zahtijevaju redovni ili sistematični nadzor nad ispitanicima u velikoj mjeri
 aktivnosti obrade posebnih kategorija podataka u velikoj mjeri prema čl. 9., kao i kategorija osobnih podataka koje se tiču osuda ili dosjea prema čl. 10.

Pravne osnove za obradu
Podaci se ne smiju obrađivati osim ako za to postoji barem jedna od sljedećih pravnih osnova (čl. 6. st. 1.):
 Ispitanik je dao privolu za obradu podataka u jednu ili više posebnih svrha.
 Obrada je nužna za izvršavanje ugovora u kojem je ispitanik stranka ili kako bi se poduzele radnje na zahtjev ispitanika prije sklapanja ugovora.
 Obrada je nužna radi poštovanja pravnih obveza voditelja obrade.
 Obrada je nužna kako bi se zaštitili ključni interesi ispitanika ili druge fizičke osobe.
 Obrada je nužna za izvršavanje zadaće od javnog interesa ili pri izvršavanju službene ovlasti voditelja obrade.
 Obrada je nužna za potrebe legitimnih interesa voditelja obrade ili treće strane, osim kada su od tih interesa jači interesi ili temeljna prava i slobode ispitanika koji zahtijevaju zaštitu osobnih podataka, osobito ako je ispitanik dijete.

Privola
Ako se kao pravna osnova koristi privola, ona mora biti izričita za podatke koji su prikupljeni i svrhe u koje se koriste (čl.7; definirano u čl. 4.). Privola djece daje se od strane skrbnika ili roditelja djece, te mora biti provjerljiva (čl. 8.). Voditelji obrade moraju moći dokazati privolu, a ispitanici je mogu povući.

Službenik za zaštitu osobnih podataka
Ako obradu vrši javno tijelo, osim sudova ili nezavisnih sudskih tijela ako djeluju u sudskoj nadležnosti ili ako se osnovne djelatnosti voditelja obrade u privatnom sektoru sastoje se od postupaka obrade koji zbog svoje prirode, opsega i/ili svrha iziskuju redovito i sustavno praćenje ispitanika u velikoj mjeri, odnosno ako aktivnosti obrade uključuju opsežnu obradu posebnih kategorija podataka, potrebno je imenovati stručnu osobu sa znanjima u području zaštite podataka koja će pomoći voditelju ili izvršitelju obrade nadzirati usklađenost s mjerama iz GDPR-a (čl. 37.).

Od službenika za zaštitu podataka očekuje se stručnost u upravljanju IT procesima, sigurnosti podataka (uključujući odgovor na cybernapade) i ostalim kritičnim pitanjima koja se tiču pohrane i obrade osobnih i osjetljivih podataka. Potrebna razina znanja šira je od samog razumijevanja zakonskih propisa.

Više podataka o pojedinostima i funkciji službenika za zaštitu podataka dani su 13. prosinca 2016. (revirdirano 5. travnja 2017.) u dokumentu smjernica izdanom od strane Radne skupine iz čl. 29.

Pseudonimizacija
GDPR pseudonimizaciju definira kao postupak obrade podataka na način da se više ne mogu pripisati pojedinom ispitaniku bez korištenja dodatnih izvora podataka. Tu je i enkripcija, koja podatke čini nečitljivima za sve neovlaštene osobe bez pristupa ključu za dekripciju. GDPR propisuje da se dodatni podaci (poput ključa za dekripciju) drže podalje od pseudonimiziranih podataka.

Još jedan od pristupa jest i tokenizacija, što je nematematički pristup obradi podataka u kojem se osjetljivi podaci zamjenjuju neosjetljivim zamjenama pod nazivom tokeni. Tokeni nemaju važnost niti vrijednost kao podaci. Njima se ne mijenja vrsta ili dužina podataka, što znači da ih mogu obrađivati sustavi kao baze podataka koje brinu o vrstama i dužini podataka.

Tim se pristupom zahtijeva manje procesorskih resursa za obradu i zauzima manje mjesta za pohranu u bazama podataka u usporedbi s podacima enkriptiranim na tradicionalni način. To se omogućuje držanjem određenih podataka potpuno ili djelomično vidljivima za obradu i analitiku, dok se osjetljivi podaci skrivaju.

Pseduonimizacija se preporučuje kao metoda smanjenja rizika po ispitanike, ali i kao način da voditelji odnosno izvršitelji obrade ispune svoje obaveze vezane za zaštitu podataka (Uvodna odredba 28.).

Iako GDPR potiče korištenje pseudonimizacije u svrhu smanjenja rizika po ispitanike, pseudonimizirani se podaci i dalje smatraju osobnima (Uvodna odredba br. 28.) i tako i dalje spadaju pod nadzor GDPR-a.

Povrede podataka
Prema GDPR-u, voditelj obrade dužan je o povredi obavijestiti nadzorno tijelo, osim ako je malo vjerojatno da bi povreda mogla negativno utjecati na prava i slobode pojedinaca Rok za prijavu povrede je 72 sata od saznanja o povredi. Ako povreda ima negativan utjecaj na ispitanike, o tome ih se mora obavijestiti (čl. 33. i 34.).

Ispitanike nije potrebno obavijestiti o povredi ako je voditelj obrade poduzeo odgovarajuće tehničke i organizacijske mjere zaštite podataka, osobito one koje osobne podatke čine nerazumljivima bilo kojoj osobi koja im nije ovlaštena pristupiti, kao što je enkripcija (čl. 34.).

Sankcije
Nadzorna tijela mogu izreći sankcije kako slijedi:
 pismeno upozorenje u slučaju nenamjernog prekršaja (za prvi prekršaj)
 redovne revizije i preglede mjera zaštite podataka
 administrativne kazne u iznosu do 10 milijuna eura ili do 2 % ukupnog godišnjeg prometa na svjetskoj razini za prethodnu godinu u slučaju poduzetnika, štogod je veće, ako je došlo do kršenja sljedećih odredbi (čl. 83. st. 4.):
 obveza voditelja obrade i izvršitelja obrade u skladu s člancima 8., 11., od 25. do 39., te 42. i 43.;
 obveza certifikacijskog tijela u skladu s člancima 42. i 43.;
 obveza tijela za praćenje u skladu s člankom 41.stavkom 4.;
 administrativne kazne u iznosu do 20 milijuna eura ili do 4 % ukupnog godišnjeg prometa na svjetskoj razini za prethodnu godinu u slučaju poduzetnika, štogod je veće, ako je došlo do kršenja sljedećih odredbi (čl. 83. st. 5. i 6):
 osnovnih načela za obradu, što uključuje uvjete privole u skladu s člancima 5., 6., 7. i 9.;
prava ispitanika u skladu s člancima od 12. do 22.;
 prijenosa osobnih podataka primatelju u trećoj zemlji ili međunarodnoj organizaciji u skladu s člancima od 44. do 49.;
 svih obveza u skladu s pravom države članice donesenim na temelju poglavlja IX.;
 nepoštovanja naredbe ili privremenog ili trajnog ograničenje obrade ili suspenzije protoka podataka nadzornog tijela u skladu s člankom 58. stavkom 2. ili uskraćivanje pristupa kršenjem članka 58. stavka 1.

Pravo pristupa
Pravo pristupa (čl. 15.) pripada ispitanicima. To im pravo omogućuje pristup osobnim podacima i podacima o načinu njihove obrade. Voditelj obrade dužan je na zahtjev pružiti pregled kategorija podataka koji se obrađuju kao i kopiju stvarnih podataka. Nadalje, voditelj obrade ispitanika mora obavijestiti o detaljima obrade poput svrhe obrade, eventualnim primateljima podataka i načinu na koji je voditelj stekao te podatke (čl. 15.).

Pravo na zaborav
Pravo na zaborav zamijenjeno je ograničenijim pravom na zaborav u inačici GDPR-a koju je usvojio Europski parlament u ožujku 2014. U čl. 17. navodi se da ispitanik ima pravo zatražiti brisanje osobnih podataka koje ga se tiču prema jednom od temelja, uključujući nepridržavanje načela zakonite obrade (čl. 6. st. 1.), što uključuje slučajeve u kojima su interesi ili temeljna prava i slobode ispitanika koji zahtijevaju zaštitu osobnih podataka, osobito ako je ispitanik dijete snažniji od interesa voditelja obrade.

Prenosivost podataka
Ispitanici također imaju pravo prenijeti osobne podatke iz jednog sustava elektroničke obrade na drugi, bez da ih u tome sputava voditelj obrade. Ovim pravom nisu obuhvaćeni dovoljno anonimizirani podaci, ali podaci koji ne sadrže identifikatore, ali pomoću kojih se pojedinca može identificirati uz dodatne podatke, obuhvaćeni su pravom. Pravo obuhvaća podatke koje je ispitanik 'dao' i podatke koji su nastali 'praćenjem', poput ponašanja ispitanika. Nadalje, voditelj obrade podatke mora pružiti u strukturiranom, uobičajeno korištenom formatu (čl. 20.). Pravni stručnjaci u konačnoj inačici GDPR-a vide "novo pravo" koje "seže i preko običnog prava na prenosivost podataka između dva voditelja obrade kako je navedeno u [članku 20.]".

Integrirana zaštita podataka
Mjere tehničke i integrirane zaštite podataka (čl. 25.) propisuju primjenu zaštitnih mjera u sam postupak razvoja procedura, proizvoda i usluga. Treba od početka primijeniti visoku razinu mjera za zaštitu privatnosti, a voditelj obrade mora osigurati da tehničke i prodecuralne mjere budu dostatne i u skladu s propisima za vrijeme cjelokupnog trajanja postupaka obrade. Voditelji obrade trebaju primijeniti mehanizme kojima bi se spriječila obrada osobnih podataka, osim ako je to potrebno za svaku od određenih svrha.

Izvješće Agencije Europske unije za mrežnu i informacijsku sigurnost objašnjava što je potrebno da se usvoje metode integrirane i tehničke zaštite podataka. U izvješću se navodi kako se aktivnosti enkriptiranja i dekriptiranja moraju odvijati lokalno, a ne na udaljenom poslužitelju, jer ključevi moraju biti u posjedu voditelja obrade ako je cilj zaštita privatnosti podataka. Također se navodi da je korištenje usluga za pohranu podataka, poput onih u oblaku, praktično i relativno sigurno u slučaju da samo vlasnik podataka, ali ne i pružatelj usluge u oblaku, ima pristup ključevima za dekriptiranje.

Evidencija o aktivnostima obrade
Evidencija o aktivnostima obrade mora se voditi, a treba uključivati svrhu obrade, kategorije podataka koje se obrađuju i procijenjene vremenske rokove trajanja obrade i držanja podataka. Zapisi se na zahtjev trebaju pružiti nadzornome tijelu (čl. 30.).

Izuzeća
Slučajevi koji slijede nisu pokriveni uredbom:
 zakonito presretanje podataka, državna sigurnost, vojska, policija, pravosuđe
 obrada u statističke i znanstvene svrhe (u nekim slučajevima)
 podaci umrlih (za njih važe nacionalni propisi)
 odnosi između poslodavaca i zaposlenika reguliraju se dodatnim zakonima
 obrada osobnih podataka od strane fizičke osobe u osnovne svrhe ili za potrebe kućanstva

Rasprave i kritike
Prijedlog novih propisa izazvao je kontroverze, a predloženo je više od tisuću amandmana. Jedinstvenu skup propisa i uklanjanje administrativnih zahtjeva za cilj je trebalo imati smanjenje troškova, no kako je pokazalo istraživanje TrustArca i Dimensional Researcha iz svibnja 2017., IT stručnjaci očekuju da će prilagodba s GDPR-om iziskivati dodatne troškove: preko 80 posto ispitanika smatra da će oni iznositi barem 100 000 dolara. Kritike su upućene i ostalim zahtjevima:
 Zahtjev za imenovanjem službenika za zaštitu podataka novost je u mnogim zemljama EU-a i predmet je kritika zbog administrativnog tereta.
 GDPR je razvijen s društvenim mrežama i pružateljima usluga u oblaku na umu, bez dovoljnog razmatranja posebnih potreba za rukovanjem podacima zaposlenika.
 Iako je smanjenje količine podataka službeni zahtjev, a pseudonimizacija jedan od načina za ostvarenje tog cilja, GDPR ne daje savjete o odgovarajućim mjerama de-identifikacije podataka, a pitanje adekvatne pseudonimizacije ostaje u sivoj zoni.
 Za zaštitu od automatiziranog donošenja odluka u čl. 22., preuzetu iz čl. 15. postojeće Direktive, tvrdi se da pruža zaštitu od sve većeg broja algoritamski donesenih odluka. Otvoreno je pitanje nude li postojeći propisi adekvatnu zaštitu.
 Javljaju se poteškoće oko nalaženja odgovarajućeg kadra za nadzorna tijela, jer se građani EU-a više ne moraju obraćati određenom nadzornom tijelu u svojoj državi, već se mogu obratiti izravno nadzornome tijelu zaduženom za tu tvrtku. Nadzorna tijela dužna su sama koordinirati suradnju s ostalim tijelima u drugim zemljama.
 Osobni podaci ne smiju se prenijeti u treće zemlje, osim ako iste jamče istu razinu zaštite.
 Primjena GDPR-a u sustavima ulančanih blokova otvoreno je pitanje, jer su transparentni i neizmjenjivi zapisi s ulančanih blokova (uključujući i kriptovalute) u suprotnosti sa srži GDPR-a.
 Najveći izazovi za implementaciju GDPR-a mogli bi biti:
 Nedostatak stručnjaka za privatnost već je osjetan, pa bi novi zahtjevi mogli pogoršati stanje. Zato je obrazovanje u tu svrhu jedan od ključnih faktora uspješnosti GDPR-a.
 Europska komisija i nadzorna tijela moraju imati dovoljno resursa za provođenje uredbe u praksi.
 Treba se osigurati ujednačena primjena mjera GDPR-a između 28 nadzornih tijela kako ne bi došlo do različitih mišljenja i, posljedično, drugačijeg provođenja zakona.
 Međunarodna trgovinska politika EU-a još nije usklađena s GDPR-om.

Važni datumi
 25. siječnja 2012.: Donesen je prijedlog GDPR-a.
 21. listopada 2013.: Odbor za građanske slobode, pravosuđe i unutarnje poslove Europskog parlamenta (LIBE) izvršio orijentacijsko glasovanje.
 15. prosinca 2015.: Donesen zajednički prijedlog u trijalogu između Europskog parlamenta, Vijeća i Komisije.
 17. prosinca 2015.: LIBE glasao za rezultat dogovora između triju strana.
 8. travnja 2016.: Vijeće EU-a prihvaća prijedlog. Austrija je jedina zemlja koja je glasala protiv, smatravši da je u nekim pogledima stupanj zaštite manji nego u Direktivi iz 1995.
 14. travnja 2016.: Europski parlament prihvaća prijedlog.
 24. svibnja 2016.: Uredba stupa na snagu dvadesetog dana od datuma objave u Službenom listu Europske unije.
 25. svibnja 2018.: Propisi će se početi primijenjivati u svim državama članicama dvije godine nakon stupanja na snagu Uredbe.

Jedinstveno digitalno tržište EU-a

Strategija jedinstvenog digitalnog tržišta za cilj ima stvaranje novih digitalih prilika za osobe i tvrtke te poboljšavanje položaja Europske unije kao predvodnika digitalnog gospodarstva.

Kao dio te strategije, GDPR i Direktiva o mjerama za visoku zajedničku razinu sigurnosti mrežnih i informacijskih sustava širom Unije počet će se primjenjivati od 25. svibnja 2018. I nova Uredba o ePrivatnosti, koja je u izradi, dio je ove strategije, kao i Uredba eIDAS (Uredba (EU) br. 910/2014 Europskog parlamenta i Vijeća od 23. srpnja 2014. o elektroničkoj identifikaciji i uslugama povjerenja za elektroničke transakcije na unutarnjem tržištu).

Vidi i:
 Zaštita podataka
 Privatnost
 Centar za sigurniji internet
 Europska komisija
 Osobni identifikacijski broj

Popis izvora

Vanjske poveznice
 Uredba (EU) 2016/679 Europskog parlamenta i Vijeća od 27. travnja 2016. o zaštiti pojedinaca u vezi s obradom osobnih podataka i o slobodnom kretanju takvih podataka te o stavljanju izvan snage Direktive 95/46/EZ (Opća uredba o zaštiti podataka)
 Provjera usklađenosti s GDPR propisima
 Višejezični HTML i PDF dokumenti, EUR-Lex

 Procedure 2012/0011/COD, EUR-Lex
 Agencija za zaštitu osobnih podataka - AZOP

Europsko pravo

Opća uredba o zaštiti podataka


La resolución 711 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas, fue aprobada sin someterse a votación, el 12 de septiembre de 1991, tras haber examinado la petición de Lituania para poder ser miembro de las Naciones Unidas. En esta resolución, el Consejo recomendó a la Asamblea General la aceptación de Lituania como miembro.

El 17 de septiembre de 1991, la Asamblea General admitió a Estonia mediante la Resolución 46/6.

Véase también
Letonia
Anexo:Estados miembros de las Naciones Unidas

Referencias

Resoluciones del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas aprobadas en 1991
0711
Resoluciones del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas referentes a Lituania
Lituania en 1991

Resolución 711 del Consejo de Seguridad de las Naciones Unidas


Jeomanyetizma, Dünya'nın manyetik alanını inceleyen jeofizik mühendisliği dalı.

Manyetik alanın kökeni, manyetik kutupların oluşumu ve kutupların zaman içinde yer değiştirmesi, kayaçlarda görülen kalıcı mıknatıslanma, yerel ya da bölgesel manyetik sapmalar, Güneş ve gezegenler ile Yer arasındaki manyetik ilişkiler ve manyetik mineral yataklarını ve çeşitli jeolojik yapıların belirlenmesi başlıca konularıdır.

Kaynakça

Dünya

Jeomanyetizma


Apenin Dağları veya Apeninler (Latince: Appenninus; İtalyanca: Appennini), İtalya yarımadasında bir dağ zinciridir. Alplerin bir koludur.

1.200 km'lik bir zincir oluşturan Apeninler, Ligurya'da Alplerden ayrılır ve yarımadayı boydan boya aşar. Genişliği 40–140 km arasında değişir ve bulunduğu bölgeye göre yerel adlar alır. Abruzzia Apeninleri'ndeki adı Monte Corno'dur (3902 m). San Marino bu dağların birinin tepesindedir.

İtalya'daki sıradağlar

Apenin Dağları


|}

Die Alfred County Railway war eine schmalspurige eingleisige Bahnstrecke in Südafrika mit Gebirgsbahncharakter. Auf einer Länge von 122 km verband sie die Küstenstadt Port Shepstone mit Harding in den Bergen KwaZulu-Natals. Die Spurweite betrug 610 mm. Der Betrieb endete 2006.

Geschichte

Vorgeschichte
Das Land zwischen den Flüssen Umzimkulu und Umtamvuna galt ursprünglich als Niemandsland, umschlossen von den Gebieten der Zulu und der Xhosa. Nach der Annexion durch die Regierung von Natal 1866 erhielt dieser Landstrich die Bezeichnung Alfred County, benannt nach Prinz Alfred, dem jüngeren Sohn der britischen Königin Victoria.
Die an der Küste verlaufende kapspurige Bahnstrecke aus Durban erreichte North Shepstone am Nordufer des Umzimkulu 1901. Der Streckenendpunkt Port Shepstone wurde nach Bau einer Flussbrücke 1907 eröffnet.

Planung und Bau
Um das Landesinnere, das bis dato über schlechte Pfade nur zu Fuß oder per Fuhrwerk zu erreichen war, wirtschaftlich zu erschließen, war der Bau einer Bahnstrecke in die Berge zwingend erforderlich.
Die Grundlage für den Bau dieser Bahnstrecke nach Harding schaffte die Verabschiedung des Gesetzes 'Alfred County Railway Extension Act No. 6' von 1909.

Aufgrund der schroffen bergigen Landschaft wurde eine Schmalspurbahn mit der Spurweite 610 mm favorisiert. Die Baukosten einer solchen Bahn fielen gegenüber der Kapspur deutlich niedriger aus, weil sie sich enger um tiefe Täler und steile Berge winden konnte. Die Natal Government Railways begann schließlich mit den Bauarbeiten für Strecke und Infrastruktur. Die Schmalspurgleise wurden für 6,5 km an der Küste entlang verlegt. Dann erfolgte der stetige Aufstieg in die Berge.

Betrieb
Die Alfred County Railway wurde 1911 mit dem ersten 39 km langen Streckenteil von Port Shepstone bis nahe der Farm 'The Paddock' bei Murchison Flats eröffnet. 1915 erreichte die Bahn Izingolweni und schon 1917 ging die Gesamtstrecke mit 122 km bis Harding in Betrieb.

Betreiber der Bahn war von Beginn an die Staatsbahn SAR (South African Railways), in die nach der Gründung der Südafrikanischen Union 1910 alle südafrikanischen Bahngesellschaften, so auch die Natal Government Railways, eingegliedert wurden. Die Bauern konnten jetzt auf ein zuverlässiges Transportmittel zurückgreifen. Befördert wurden Bauholz, Akazienrinde für Gerbereien sowie unterschiedliche landwirtschaftliche Produkte, vor allem Bananen.

Nach dem Zweiten Weltkrieg legten die Bauern südlich des Umzimkulu große Zuckerrohrplantagen an. Damit wurde Zuckerrohr ein zusätzliches bedeutendes Frachtgut der Bahn. In diese Zeit fiel auch eine starke Zunahme der transportierten Menge Nutzholz. Abnehmer waren neu entstandene Papiermühlen an der Küste. Der Güterverkehr hatte seinen Höhepunkt erreicht.

Anfang der 1980er Jahre existierte ein gut ausgebautes Straßennetz, zahlreiche Waren wurden nun per LKW befördert. Personenverkehr fand – mit Ausnahme des Banana Express, einem touristischen Angebot – nicht mehr statt. In die Bahninfrastruktur wurde kaum mehr investiert. Die Schmalspurbahn in die Berge nach Harding wurde zunehmend unzuverlässig und unwirtschaftlich. Am 31. Oktober 1986 wurde die Strecke nach Harding schließlich stillgelegt – das Ende schien gekommen.

Personenverkehr
Neben der Personenbeförderung nach Harding, die meist als 'mixed train', also in Form eines kombinierten Güter- und Personenzuges realisiert wurde, war Izotsha ein wichtiger Bahnhof, lag er doch an einer nach Süden führenden Hauptverbindungsstraße. Da durchgehende Küstenstraßen fehlten, kamen viele Urlauber per Bahn nach Port Shepstone, wechselten dort auf die Schmalspurbahn, um schließlich in Izotsha in den Bus umzusteigen, der sie dann nach Margate oder Port Edward brachte.

Lokomotiven

Zum Einsatz kamen in den Anfangsjahren sieben kleine Tenderlokomotiven der Baureihe NG4 mit der Achsfolge 2'C1', gebaut von der Lokomotivfabrik Kerr Stuart in Großbritannien, geliefert 1911 und 1913. Die Züge wurden meist von zwei Lokomotiven gezogen. Bereits ab Mai 1920 kamen wesentlich stärkere Lokomotiven der Baureihe NGG11 vom Typ Garratt zum Einsatz. Diese Loks bewährten sich mehrere Jahrzehnte auf der Strecke.

In den 1970er Jahren wurde die Schmalspurbahn von Port Elizabeth nach Avontuur verdieselt. Die dort bisher stationierten Garratts der Baureihen NGG13 und NGG16 wurden daraufhin nach Port Shepstone überstellt und ersetzten hier die älteren Lokomotiven.

Die neue Alfred County Railway

Noch im Jahr 1986 wurde in Harding das Alfred County Railway Committee gegründet, mit dem Ziel, die Bahn zu erhalten. Federführend waren dabei Alan A. Jorgensen, Berufsfotograf, Künstler und Kämpfer für den Schienentransport, und Charlie P. Lewis, Oberingenieur bei SATS (South African Transport Services), beide zugleich Eisenbahnenthusiasten. Zahlreiche Verhandlungen mit der Regierung folgten mit dem Ziel, die erste privatisierte öffentliche Bahnlinie Südafrikas ins Leben zu rufen. Die Vorschläge wurden von lokaler ebenso wie von staatlicher Seite mit Wohlwollen aufgenommen. Schließlich wurde die Port Shepstone & Alfred County Railway Company Limited, kurz ACR gegründet. Der Konzessionsvertrag wurde am 3. Dezember 1987 unterzeichnet. Bereits einen Tag später befuhr erstmals wieder der Banana Express die Teilstrecke bis Izotcha. Bei der Eröffnungsfeier für die Gesamtstrecke bis Harding im Juli 1988 war selbst der Verkehrsminister anwesend.

In den ersten sechs Monaten beförderte der Banana Express 20.000 Fahrgäste. Der Güterverkehr kam wieder ins Rollen. Hauptfrachtgüter waren Bau- und Nutzholz aus Harding und Produkte wie Dünger und Zement, die landeinwärts gingen. Neu war der Ersatz von Güterwagen mit starren Seitenwänden durch Wagen, auf denen das Nutzholz quer zur Fahrtrichtung verladen werden konnte, was einen wesentlich schnelleren Güterumschlag ermöglichte. Auch 20-Fuß-Standard-Container konnten jetzt transportiert werden. Eine große Innovation war die Modernisierung der 60 Jahre alten NGG16-Garratts zur Verringerung der Betriebskosten. Zwei Dampflokomotiven wurden vom ACR-Ingenieur Phil Girdlestone auf das System GPCS des argentinischen Ingenieurs Porta umgebaut, was zu einer erheblichen Brennstoff- und Wasserersparnis führte. Diesellokomotiven für Rangierarbeiten in Port Shepstone wurden angeschafft.

Anfang der 1990er Jahre florierte der Güter- und Touristenverkehr auf der Bahn. Die Dampflokomotiven der Baureihen NGG16 und NGG16A stemmten das komplette Verkehrsaufkommen. 1992 wurde ein Vertrag mit Spoornet (Nachfolger von SATS) geschlossen, aufgrund dessen fortan die Holzzüge durch geliehene Diesellokomotiven der Baureihe 91 befördert wurden. Ab 1994 wurden die Schmalspurwagen mit ihrer Holzfracht huckepack auf Kapspurwagen verladen und so bis zu den Papierfabriken in Umkomaas befördert, was eine weitere Kostensenkung zur Folge hatte.

Das Ende der Bahn
1988 erhielt ACR einen schweren Schlag, als die Regierung größere und schwerere Lastwagen auf den Straßen des Landes zuließ und später die Achslastvorschriften lockerte. Dies verschaffte dem Straßengüterverkehr einen Produktivitätsschub von 30 % und führte dazu, dass die Eisenbahngesellschaft immer mehr Stückgut verlor.

Durch Dumpingpreise der Straßenkonkurrenz konnte die ACR schließlich nicht mehr konkurrieren. 2001 wurde der Haupttransportvertrag nicht verlängert. Der Holztransport wechselte von der Schiene auf die Straße. Das Problem der Bahn war, dass sie für den Erhalt ihrer Strecke komplett selbst aufkommen musste. Dem LKW-Verkehr stand die sehr gut ausgebaute Überlandstraße N2 zur Verfügung, er war über die Steuer nur zu 15 % am Straßenunterhalt beteiligt.

So blieb nur noch der erfolgreiche Touristenverkehr nach Izochta und Paddock mit dem Banana Express, der durch die Gemeinden entlang der Hibiscus Coast starken Rückhalt erfuhr. 2004 führte Spoornet, nach wie vor Besitzer von Strecke und Diesellokomotiven, die Alfred County Railway in die Liquidation.
Nach Ende des Betriebs durch die ACR wurde der Patons Country Narrow Gauge Railway (PCNGR) eine temporäre Erlaubnis eingeräumt, den Banana Express weiter zu betreiben. Der PCNGR standen dafür drei Dampflokomotiven zur Verfügung. Trotz des Erfolges des Banana Express und Vorschlägen der neuen Bahngesellschaft, die gesamte Strecke bis Harding wieder zu eröffnen, beendete Transnet den Betrieb am 20. April 2006 mit der Begründung, es gäbe keinen Mietvertrag mit PCNGR. Weitere Bemühungen, die Bahn wieder in Betrieb zu nehmen, scheiterten.

Am 18. Juni 2008 traf eine schwere Sturmflut die Hibiscus Coast. Mehrere Streckenteile und Eisenbahnbrücken wurden dabei schwer beschädigt.

Literatur
South African Two-Foot Gauge by Hugh Ballantyne, Middleton Press, ISBN 978-1-906008-51-2

Einzelnachweise

Bahnstrecke in Südafrika
Verkehr (KwaZulu-Natal)
Alfred (Sachsen-Coburg und Gotha)

Alfred County Railway


أحمد فيصل أبا الصافي ، لاعب كرة قدم كويتي. و هو يلعب مع نادي النصر الكويتي.

مراجع

كان يلعب في نادي والنصر ولكن اعتزل بنادي الشباب

لاعبو كرة قدم كويتيون
لاعبو نادي النصر (الكويت)
مواليد 1408 هـ

أحمد أبا الصافي


Olucak, Ankara ilinin Kızılcahamam ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Köy halkı ve çevre yöre tarafından Muşama veya Yıldırım Olucak olarak da bilinmektedir. Yıldırım Beyazıt, Ankara Savaşı zamanında bölgede bulunmuş, aralarında Olucak'ın da bulunduğu birçok köye isim vermiştir.

Coğrafya
Ankara iline 95 km, Kızılcahamam ilçesine 24 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kızılcahamam'ın mahalleleri

Olucak, Kızılcahamam


Hana Arapović (Zagreb, 26. kolovoza 2004.), hrvatska je stolnotenisačica. Europska je mlađeseniorska prvakinja (Sarajevo, 2023.)

Osvojila je  prvo mjesto na svjetskom kadetskom ekipnom prvenstvu ITTF-a World Cadet Challenge 2019. godine u Poljskoj, na kojem je predvodila reprezentaciju Europe do zlatnoga odličja. Ostali uspjesi uključuju treće mjesto na Europskom kadetskom prvenstvu u paru s Čehinjom Lindom Zaderovom i višestruko osvajanje prvenstava Hrvatske u raznim starosnim kategorijama. Trenutno igra za jedan od najjačih ženskih klubova Europe u Linzu u Austiji. Poznata je po svojem sigurnom i snažnom backhand udarcu blizu stola.

Redovita je natjecateljica na ITTF–ovim World Tour turnirima. Nastupa u prvoj austrijskoj ženskoj stolnoteniskoj ligi.

Osobni život
Dolazi iz športske obitelji. Stolni tenis počela je igrati u šestoj godini pod nadzorom oca Darka Arapovića, trenutnoga izbornika hrvatske ženske stolnoteniske reprezentacije. Nedugo prije šesnaestoga rođendana preboljela je benigni tumor u abdomenu koji je uspješno operiran. Od rujna 2020. živi u Linzu, gdje igra za istoimeni klub.

Izvori

Hrvatski stolnotenisači
Životopisi, Zagreb

Hana Arapović


Bağlantı gerektirmeyen bir veri gönderim biçiminde (İngilizce Connectionless Mode Transmission), veriler bir bilgisayardan diğerine herhangi bir akış kontrolü uygulanmadan yollanır. Dolayısıyla, karşı tarafın veriyi alıp almadığı kontrol edilmez.

UDP protokolü ve IP yönlendirmesi bu şekilde çalışır.

Ayrıca bakınız: TCP

İnternet terimleri

Connectionless


L'amiral DeWitt Clinton Ramsey ( - ) est un officier de la marine américaine et un aviateur naval pionnier qui a servi comme commandant de porte-avions pendant la Seconde Guerre mondiale. Ses affectations d'après-guerre comptent le commandement de la flotte américaine du Pacifique et le service en tant que chef du Bureau de l'aéronautique au sein du département de la marine et en tant que vice-chef des opérations navales.

Biographie
Ramsey nait le  au Fort Whipple, à Prescott, en Arizona, de Frank DeWitt Ramsey et de Lillian Carlotta Zulick. Il est le petit-fils du gouverneur territorial de l'Arizona, C. Meyer Zulick. Après avoir obtenu son diplôme de l'US Naval Academy, Ramsey devient enseigne de vaisseau en . Il se marie avec Juanita. En 1917, il obtient le diplôme d'aviateur naval. Pendant la Première Guerre mondiale, il est officier d'inspection pour les stations aéronavales des États-Unis en France et membre de la Commission d'armistice navale interalliée.

Pendant l'entre-deux-guerres, Ramsey sert comme aviateur naval sur divers états-majors et navires de la marine. Il intègre le bord du porte-avion  en 1938 et reste son officier exécutif jusqu'en 1939. Au cours de cette année, il dirige la division des plans du Bureau de l'aéronautique et, en 1941, en devint chef adjoint.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, il commande le Saratoga au cours de la bataille de Guadalcanal dans les Îles Salomon.

Pour son utilisation habile de la puissance aérienne contre les forces navales japonaises dans les Îles Salomon, il reçoit la Navy Cross. Dans le Saratoga, il commande ensuite une force opérationnelle qui comprend un porte-avion britannique, le .

Ramsey reçoit la Navy Distinguished Service Medal en tant que chef du Bureau de l'aéronautique de la Marine américaine du  au  et une étoile d'or en tant que vice-chef des opérations navales du  au .

Après avoir commandé la flotte du Pacifique, il est Haut-commissaire du Territoire sous tutelle des îles du Pacifique, jusqu'à sa retraite le .

L'amiral Ramsey meurt le  à l'hôpital naval de Philadelphie à l'âge de 72 ans.

Voir aussi

Liens externes

Naissance à Prescott (Arizona)
Naissance en octobre 1888
Décès à Philadelphie
Décès en septembre 1961
Décès à 72 ans
Chef militaire américain de la Seconde Guerre mondiale
Vice-chef des opérations navales
Admiral de l'United States Navy
Militaire américain de la Première Guerre mondiale
Récipiendaire de la Navy Cross
Récipiendaire de la Distinguished Service Medal (États-Unis)

DeWitt Clinton Ramsey


Kaštelansko polje, krško polje u Kaštelima.

Zemljopisni položaj
Prema unutarnjosti mu među sjeverozapadne strane čini brdo Trećanica (602 m) i njegovi izdanci. Sjeverna je međa antiklinala - crta brda Opora (650 m) i Kozjaka (780 m). Preko Kliškoga prijevoja (360 m) antiklinala se nastavlja na masiv Mosora (1330 m). Prati pravac pružanja Dinarida sjeverozapad-jugoistok. Južnu među čini Kaštelanski zaljev. U prošlosti je to bilo suhozemlje. Danas je to potonula depresija između prije navedenih uzvisina na sjeveru i Splitskoga poluotoka i otoka Čiova na jugu. Rubni pojas između kopna i mora ima plićake s dosta žala, hridima i malešnim otocima.

Geologija
Prevladavaju prevladavaju vapnenac i fliš. Vrhovi Kozjaka su vapnenačke grede koje su strmo iznad flišnih padina. Fliš se proteže najdalje do visine od 400 m. Flišne padine su blage, posebice ka moru. Prekrivene su obradivim plodnim tlima. Na crti doticaja fliša i vapnenca izbijaju izvori vode. Biljni pokrov odaje prijelaz s vapnenca na fliš. Goleti su vapnenačke površine, a na flišu je raslinje. Prije su tu bili bijelograb, hrast medunac i česmina, dok se je tisućljetnom kultivacijom biljni pokrov izmijenio. Poljodjelske kulture su na blažim brdskim padinama i primorskoj zaravni. Zbog širenja stambenih površina, opada udjel površina pod poljodjelskih kulturama.

Klima
Mikroklima s lokalnim obilježjima u okviru semiaridne mediteranske klime pruža dobre uvjete ranog sazrijevanja zimskoga povrća i razvoj mediteranskih poljodjelskih kultura kao što su: vinova loza, maslina, smokve, bajame i dr.

Promet
Glavna kaštelanska prometnica je stara kaštelanska cesta. Ostatak je Marmontove ceste za Split u velikom dijelu. koridorom te ceste još u starom vijeku prolazila je rimska cesta Tragurion — Salona. Izvan naselja prolazi Jadranska magistrala. Treća važna prometnica je željeznička pruga koja vodi iz Splita ka Zagrebu.

Stanovništvo
Naseljeno od prapovijesti. 50.000. godina stari kameni artefakti nađeni su u Mujinoj pećini. Iz kasnijih prapovijesnih razdoblja ostale su gomile i gradine. Evolucija iz protourbane u urbanu fazu zbiva se na prijelazu 3. u 2. stoljeće prije Krista. U blizini starogrčki doseljenici iz Isse osnovali su naselje Tragurion te malo dalje Epetion. Međuprostor se kultivira te se uzgajaju poljodjelske kulture, odnosno tad je začetak vinogradarstva i maslinarstva, kako se je dugo mislilo (2010-ih otkrivene su autohtone sorte masline što kazuje da su ih Iliri poznavali prije Grka). Rimskim širenjem Salona preuzima vodeću ulogu. U rimsko doba, osobito za namjesnika Dolabelle, na početku 1. st. prije Krista, velika je gradnja mreže cesta. Iz tog vremena datira parcelizacija polja na pravilne parcele centurije. Urbani vlasnici u svoje ville rustice prenose gradske manire. U zapadnom dijelu car Klaudije (44. – 54. g. pr. Kr.) naselio je ratne veterane u Siculiju (vjerojatno Bijaći).

Nakon burnih seoba naroda na opustjeli se kraj trajno naseljavaju Hrvati. Ovdje primaju kršćanstvo i oblikuje se baš na ovom prostoru jezgra starohrvatske države. Plemenitaški hrvatski rodovi didići na padinama Kozjaka osnoval su sela Putalj, Lažane, Kruševik, Ostrog, Radun, Špiljan, Žestinj, Bijaći i ina te u njima i danas postojeće crkvice. Kasnija razdoblja obilježila su stalni sukobi Splita i Trogira za prevlast u Kaštelanskom polju. 1420. godine Mletačka Republika osvojila je Dalmaciju. Uskoro se nadvila osmanska opasnost. Unatoč dvjesta godina stalnih napada i pustošenja, Kaštela nikad nisu pala. Cijena je ipak plaćena. Brojna stara sela su napuštena, a plemstvo gradi utvrde uz obalu i na hridinama. Okolo njih su stambeni objekti za seljake iz napuštenih sela, a oko njih zidine. Tako je olakšana obrana stanovnika i posjeda posjeda splitske i trogirske vlastele. Dvadesetak utvrda nastalo je sedam mjesta i postupno se otad ocrtava današnji izgled Kaštela.

Gospodarstvo
U prošlosti je to bilo vinogradarstvo, povrtlarstvo, voćarstvo i maslinarstvo. U 20. stoljeću kraj se industrijalizira, a poljodjelstvo se razvija i u plastenicima. Također se razvija rudarstvo, t.j. eksploatiranje tupine a u novije vrijeme i kamenolomi. Planira se otvoriti tri eksploatacijska polja arhitektonsko-građevinskog kamena na području Štafilića, zapadno od naselja Planog. To su eksploatacijska polja Vid, Vedro i Duboka draga, ukupne površine nešto veće od 17 hektara.

Izvori

Kaštela
Krška polja u Hrvatskoj

Kaštelansko polje


Tijoretsk  es una ciudad, centro administrativo del raión de Tijoretsk (al que no pertenece) del krai de Krasnodar, en el sur de Rusia. Está situada en las llanuras de Kubán-Priazov, en la cabecera de los arroyos Kozlova y Voniuchaya, 127 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 61 823 habitantes en 2010.

Es cabeza del municipio Tijorétskoye, al que pertenecen asimismo Kamenni y Tijonki.

Historia

La localidad fue fundada alrededor de la estación Tijorétskaya del ferrocarril del Cáucaso Norte en 1895 como el jútor Tijoretski. La estación y la localidad fueron denominadas así en referencia a Fastovetskaya, que hasta 1930 era conocida como la stanitsa Tijorétskaya. En 1899 se construyó en la localidad un taller para el mantenimiento de las locomotoras. El 1 de marzo de 1926 recibe el estatus de ciudad y es designada centro administrativo de un raión.

El 21 de agosto de 1961 fue elevada a la categoría de ciudad de subordinación directa al krai.

Demografía

Censos (*) o estimaciones de población:

Clima

La temperatura media anual es de 10.9 °C, la humedad relativa del aire es del 70.7 % y una velocidad del aire de 2.3 m/s.

Cultura y lugares de interés

 Iglesia Sviato-Uspenski (1910).
 Edificio de la estación de ferrocarril (1886).
 El edificio público de reuniones (1902).
 Museo de historia
 Iglesia Kseni Petersburzhkói.

Economía  y transporte

Las principales actividades económicas de la localidad son el mantenimiento ferroviario y la fabricación de maquinaria ferroviaria (fábrica Tijoretski mashinostrotelni zavod im. Vorovskogo V. V.), el petrolífero (estación del oleoducto Mozdok-Rostov del Don hacia los terminales de Tuapsé y Novorosíisk), la industria alimentaria, la industria textil y la producción de materiales para la construcción.

Por la localidad pasa la carretera federal M29 Cáucaso.

Cuenta con una estación (Tijorétskaya) en las líneas de ferrocarril Rostov del Don-Bakú y Volgogrado-Novorosíisk.

Personalidades

 Dmitri Kozlov (1919-2009), ingeniero aeroespacial soviético ruso.
 Arkadi Pérvenets (1905-1981), escritor soviético ruso.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción parcial de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Тихорецк.
 El municipio en la página web del raión  .
 Informaciones sobre la localidad .
 Mapa topográfico en vlasenko.net .

Localidades del raión de Tijoretsk del krai de Krasnodar
Localidades establecidas en 1895

Tijoretsk


The N22 road is a national primary road in Ireland which goes through counties Kerry and Cork, from Tralee in the west through Killarney, Macroom and Ballincollig to Cork City in the east.

Improvements
Sections of the N22 were upgraded in the late 20th and early 21st century. During the 1980s and 1990s, a  section between Killarney and the border with County Cork was rebuilt and widened. An auxiliary climbing lane has been provided on the steep grade sections. The late 1980s saw a  bypass of Killarney. In 2004, the Ballincollig bypass west of Cork city was completed. This is an  dual carriageway road built to Motorway standards that connects with the N40 Cork South Ring Road. In 2005,   of the road between Tralee and Farranfore was upgraded. This added to a  section opened in 2002. In August 2013, a new  section of road was added as part of the Tralee N22/N69 bypass project at Ballingrelagh replacing the section of road where the N22 originally ended at the N21 John Cronin Roundabout in Ballycarty. The N22 now terminates at Camp Roundabout outside Tralee on the N22/N69 Tralee Bypass. In December 2022, The N22 from Carrigaphooca to Coolcower has been upgraded to near motorway standard dual carriageway.

Route
The N22 between Killarney and Cork    via Macroom is the N71 which goes through  Kenmare, Glengarriff, Bantry, Skibbereen, Clonakilty and finally Bandon.

Planned upgrades
Five major projects are in planning for the N22:
Ballyvourney – Macroom under construction
Killarney – Farranfore
Macroom to Ballincollig rebuild
 Cork Northern Ring Road, connecting with M8 junction 18.  (Likely to be designated as N40).
Additionally there are proposals for 2+1 road upgrades to the Killarney – Ballyvourney section. The Farranfore – Killarney and Ballyvourney – Macroom schemes are to be developed as 2 plus 1 roads also. The Cork Northern Ring Road is currently in planning, and consists of  of dual carriageway. Part of the Cork Northern Ring Road scheme would be designated motorway.

In 2020 works began on a new Macroom Bypass to ease congestion through Macroom. It was opened in December 2022.

It is famous for The Sculpture Road to Killarney where the internationally respected sculptor, Tighe O'Donoghue/Ross of Glenflesk and his son, Eoghan, were commissioned to place sculpted stones along the new part of the road between Killarney and the county bounds to Cork.  Most of the stones were excavated during the building of the road, varying between one and three tons in weight.  The most popular sculpture is that of a rearing horse, set atop a rise along the road near Clonkeen.  Made from ferro-cement over a steel infrastructure, An Capall Mór, the race horse, is accoutered with a helmet featuring a unicorn horn, typical of the war horses used by the Celtic chiefs during their battles. There are broken chains around its front legs, signifying freedom.

Exit list

See also
Roads in Ireland
Motorways in Ireland
National secondary road
Regional road

References

Roads Act 1993 (Classification of National Roads) Order 2006 – Department of Transport

22
Roads in County Kerry
Roads in County Cork

N22 road (Ireland)


إياد نصار (9 نوفمبر 1971  -)، ممثل أردني.

المشوار الفني

المسلسلات
بدأ إياد نصار مشواره الفني مع مسلسل «عرس الصقر» عام 1998، ثم جاء بعده عدد من الأعمال الشهيرة، منها مسلسل إمرؤ القيس الذي يتناول حياة الشاعر العربي الجاهلي الشهير، ومسلسل آخر أيام اليمامة، «والفرداوي»، و«الطريق الوعر» وغيرها. وكان له مسلسل كوميدي ساخر بعنوان «شو هالحكي»، وهو مسلسل يسخر من سلبيات المجتمع، قدّم إياد أدوار مختلفة في هذا المسلسل بطريقة كوميدية.

بعد ذلك قام بدور الخليفة المأمون، في مسلسل أبناء الرشيد الذي تم عرضه في رمضان 2006، ورشح إياد نصار لجائزة أحسن ممثل في مهرجان القاهرة للإذاعة والتليفزيون عن هذا الدور، وفاز المسلسل نفسه بذهبية أفضل مسلسل في نفس المهرجان.

بعد مسلسل «الأمين والمأمون»، شارك في مسلسل الاجتياح، وهو مسلسل يناقش الاجتياح الإسرائيلي لمدينة جنين الفلسطينية، وكشف المسلسل بشاعة الممارسات الإسرائيلية ضد الفلسطينيين، وقدم فيه إياد دور «خالد»، الشاعر والمناضل الفلسطيني الثائر، الذي يدرك الأبعاد التاريخية والسياسية للصراع العربي الإسرائيلي. فاز المسلسل بجائزة إيمي العالمية لعام 2008. كما قدم مسلسل «خاص جدا» مع الفنانة يسرا وقد قام بدور زياد خطيب ابنة يسرا في المسلسل.

جاء مسلسل «الحجاج» ليمثل نقلة فنية لإياد نصار، عندما قام فيه بدور «طارق بن عمر»، أحد قادة الحجاج بن يوسف الثقفي، تلك الشخصية الأسطورية في التاريخ الإسلامي التي اشتهرت بقسوتها وجبروتها ودهائها، ولم يتردد إياد في دوره هذا في الظهور بمظهر يختلف كثيرا عن مظهره من اجل إضفاء مزيد من الواقعية على دوره، بعد ذلك انتقل اياد إلى مصر ليبدأ فيها مرحلة جديدة من مشواره الفني.

 بدأ إياد مشواره الفني في مصر بمسلسل صرخة أنثى عام 2007، الذي لعب فيه شخصية الدكتور نبيل.
 قدم إياد في رمضان 2008 مسلسل «طريق الخوف»، مع الفنانة غادة عبد الرازق، وقدّم فيه دور مهندس معماري يحيط به كثير من الغموض، ويحيا عشرات المشاعر والحالات المتناقضة، قبل أن ينكشف الستار أخيراً عن سره. كما قدم مسلسل «أيام الرعب والحب» وهو مسلسل يتحدث عن مشاكل الشباب وقدم فيه دور «صلاح» طالب الطب ورئيس اتحاد الطلبة الذي يساعد زملاءه على التغلب على مشكلاتهم في الإدمان أو مشاكلهم الاجتماعية.
 شارك في مسلسل أبو جعفر المنصور وقدم دور الخليفة عمر بن عبد العزيزالذي عرض في رمضان 2008.
 شارك في مسلسل الجماعة ولعب دور حسن البنا مؤسس جماعة الاخوان المسلمين. المسلسل من تأليف الكاتب وحيد حامد، وتم عرضه في رمضان 2010. كذلك قام بتصوير مسلسل «الوديعة والذئاب» مع الممثل باسم سمرة.
 في رمضان 2011، عُرض له مسلسل المواطن x، ويقوم فيه بدور ضابط بمباحث المخدرات، يحقق في جريمة قتل شاب يشتبه أنه تاجر مخدرات. وقد شاركه في البطولة: يوسف الشريف، ومحمود عبد المغني، وشيري عادل، وأروى جودة، عمرو يوسف، وأمير كرارة.
 في رمضان 2012، عُرض له مسلسل سر علني الذي يشاركه فبه البطولة الفنانة غادة عادل، والنجمة شويكار، والفنان أحمد فهمي والمطربة مايا نصري.
 في رمضان 2013، عرض له مسلسل موجة حارة الذي يشاركه فيه درة ورانيا يوسف وخالد سليم ومدحت صالح ومعالي زايد.
 في رمضان 2015، مثّل دور ضابط مصري في مسلسل حارة اليهود وتدور أحداث المسلسل حول الفترة التي أعقبت 23 يوليو وكيف كان شكل الحياة في حارة اليهود في مصر والأنشطة التي كانوا يمارسونها وتأثرهم بالأوضاع السياسية في البلاد.
 قام أيضا بالمشاركة في أول مسلسل بوليسي من نوعه وهو مسلسل «من الجاني»، وقام بدور ضابط يعمل مع زملائه لكشف ملابسات الحوادث التي يتم ابلاغهم عنها وقد لاقي دوره في هذا المسلسل استحسان الجمهور.
 في 2016 قدم مسلسل «اريد رجلا» من بطولته مع عدد من النجوم، ومسلسل قام ببطولته بالمشاركة مع خالد النبوي ورانيا يوسف وهو مسلسل «7 ارواح».
 في 2017 قدم مسلسل حجر جهنم وكان من بطولته بالمشاركة مع بطولة نسائية تشمل اروي جودة وشيرين رضا وكندة علوش وفي رمضان 2017 قدم عملا آخر قام ببطولته بالمشاركة مع اروي جودة وهو مسلسل «هذا المساء»
 في 2020 قدم مسلسل النهاية بطولة الفنان يوسف الشريف وليالينا 80

أفلام
كذلك قام إياد بتصوير فيلم «100% حى» الذي تغير اسمه إلى «بصرة»، وهو فيلم من بطولته مع الفنان باسم سمرة، وإخراج أحمد رشوان، ويقدم فيه إياد دور جديد عليه تماما من الناحية الفنية، وهو دور «حمادة»، مخرج إعلانات شاب من شبرا، تعلم اقتناص الفرص والقفز إلى الثروة من أقصر الطرق، وتدور أحداث الفيلم في فترة سقوط بغداد، وما صاحبها من تغيرات اجتماعية واقتصادية في العالم العربي.

أما الدور الأهم، والذي يعتبر بداية حقيقية لدخول إياد نصار إلى تاريخ السينما في مصر، فهو دوره في أول فيلم سينمائي له، وهو فيلم أدرينالين، الذي يقوم إياد ببطولته مع عدد من كبار نجوم السينما في مصر، وعلى رأسهم الفنان خالد الصاوى، والفنانة غادة عبد الرازق، ويقدم فيه إياد دور ضابط شرطة من طراز خاص، والفيلم من إنتاج الشركة العربية للإنتاج والتوزيع السينمائي، ومن إخراج محمود كامل، ومن المنتظر عرضه في الموسم الصيفى.

كما شارك إياد نصار كضيف شرف في فيلم بنتين من مصر ويقوم بدور عريس.

كما عرض لإياد نصار فيلم حفل زفاف في أول أبريل عام 2009 وهو يعتبر الفيلم السينمائي الثالث لإياد إلا انه الأول الذي عرض في دور العرض والفيلم من إنتاج وبطولة الفنان محمد رياض وايوان ويشاركهم فيدرا وهيدى كرم وأحمد التهامى ومن إخراج أحمد يسرى. ويؤدى إياد دور مراد صاحب شركة مقاولات يذهب مع أصدقائه برحلة قبل زواج أحدهم وهناك تحدث مفأجاة تغير مجرى الأحداث.
وقام ببطوله فيلم (مصور قتيل)2012

كما وشارك في بطولة فيلم ساعة ونص الذي عرض في عيد الأضحى 2012.

كما شارك في عام 2019 كريم عبد العزيز وهند صبري في فيلم الفيل الازرق الجزء الثاني.

كما شارك في عام 2021 في فيلم موسى  وشارك في فيلم أصحاب ولا أعز عام 2022.

أعماله

الأفلام
 2009: أدرينالين
 2009: حفل زفاف
 2010: بصرة
 2010: بنتين من مصر
 2011: 18 يوم
 2012: مصور قتيل
 2012: ساعة ونص
 2016: يوم للستات
 2017: شوكة وسكينة
 2017: جواب اعتقال
 2018: تراب الماس
 2019: ولاد رزق 2
 2019: كازابلانكا
 2019: الممر
 2019: الفيل الأزرق 2
 2020: رأس السنة
 2021: موسى
 2021: مش أنا
 2021: الكاهن
 2022: أصحاب ولا أعز
 2022: 11:11
 2022: كيرة والجن
 2022: الباب الأخضر
 2023: المطاريد

المسلسلات
 1995: الفرداوي
 1998: عرس الصقر
 2000: الدرب الطويل
 2001: أمواج الحلم والانتظار
 2001: السقاية
 2002: نجاتي وحرمه
 2002: امرؤ القيس
 2002: آخر الفرسان
 2003: الحجاج
 2004: شو هالحكي
 2004: العدول
 2005: الطريق الوعر
 2005: آخر أيام اليمامة
 2006: مدرسة الأستاذ بهجت
 2006: أبناء الرشيد
 2007: صرخة أنثى
 2007: الاجتياح
 2008: طريق الخوف
 2008: أيام الرعب والحب
 2008: أبو جعفر المنصور
 2009: خاص جدا
 2009: الوديعة والذئاب
 2010: الجماعة
 2011: وين ماطقها عوجة
 2011: المواطن x
 2012: سر علني
 2013: موجة حارة
 2015: من الجاني؟
 2015: حارة اليهود
 2015: أريد رجلا (ج1 وج2)
 2016: 7  أرواح
 2016: أفراح القبة
 2017: هذا المساء
 2017: حجر جهنم
 2017: الجماعة 2
 2019: كلبش 3
 2019: حواديت الشانزليزيه
 2020: نمرة اتنين
 2020: ليالينا 80
 2020: النهاية
 2020: الاختيار
 2020: الخوابي
 2021: المشهد الأخير
 2021: الاختيار 2
 2022: الاختيار 3
 2022: الكبير أوي 6
 2022: وش وضهر
 2023: تغيير جو
 2024: أبو الأسود

الالعاب
 2023: وقد شارك النجم ايضا في لعبة Assassins's creed Mirage ولقد ادى فيها دبلجه صوت البطل في اللعبه

الرسوم المتحركة
 2016: الأزهر ج1
 2018: ابن ماجد

المراجع

أحد الأخبار من جريدة الرياض

وصلات خارجية

أردنيون من أصل فلسطيني
أشخاص على قيد الحياة
مخرجو أفلام أردنيون
مغتربون أردنيون في الإمارات العربية المتحدة
ممثلو أفلام أردنيون
ممثلو تلفزيون أردنيون
ممثلون أردنيون
ممثلون أردنيون في القرن 21
ممثلون وممثلات أردنيون
مواليد 1391 هـ
مواليد 1971

إياد نصار


Black Thoughts 2 ist das elfte offizielle Mixtape des US-amerikanischen Rappers Tyga. Es erschien am 12. April 2011 und ist ausschließlich zum Download erhältlich. Die Veröffentlichung wird von DJ Ill Will und DJ Rockstar präsentiert.

Hintergrund
Das Mixtape erschien am 12. April 2011 und ist insgesamt das elfte von Tyga. 2011 wurden insgesamt drei Mixtapes von ihm veröffentlicht, im Juli folgte noch Well Done 2 (Finish Him), die Fortsetzung von Well Done, sowie im Dezember #BitchImTheShit. Black Thoughts, der Vorgänger von Black Thoughts 2, war bereits ab November 2009 erhältlich.

Titelliste
Quelle

Rezeption
Ein Rezensent war der Meinung, dass man die Veröffentlichung in zwei Teile einteilen könne. Der eine sei dabei "lustig trivial", die andere "überraschend aussagekräftig". Letztlich schrieb er, dass das Mixtape gewiss nicht gut sei, allerdings sehr wohl interessant. Dies machte er vor allem an der lyrischen Weiterentwicklung Tygas fest, die nun eher auf einen verwirrten Mann als auf einen solchen, der an der Spitze der Welt mit all den Fallen des Starseins sitzt, schließen lässt. In einer anderen Review hieß es, dass das Mixtape definitiv seine Highlights hat, wobei einige Lieder sehr reif, andere wiederum unterhaltsam seien. Auch der Autor dieser Review teilte es in zwei Hälften ein und merkte an, dass das einzige Problem sei, dass die Veröffentlichung nicht wirklich fließen, sondern eher sperrig sei. Ein weiterer Kritiker stellte fest, dass wenn man nicht bereits ein Fan von Tyga oder seiner Musik ist, man es mit diesem Mixtape wahrscheinlich auch nicht wird.

Einzelnachweise

Mixtape
Album 2011
Album (Hip-Hop)

Black Thoughts 2


Hvalvík es un pueblo que pertenece al municipio de Sundini, en las Islas Feroe, Dinamarca. Está localizado en la costa oriental de la isla Streymoy. Para 2011 tenía una población de 223 habitantes.

Hvalvík se enclava en un pequeño valle de origen glaciar junto al estrecho de Sundini. El río Storá divide a Hvalvík del pueblo vecino de Streymnes. Ambas localidades forman un continuo demográfico que aglutina 455 habitantes. Hvalvík tiene iglesia, escuela primaria, y biblioteca.

Su nombre significa "bahía de ballenas", y tiene una larga tradición en la caza de cetáceos. El valle es propicio para la agricultura.

Hvalvík se menciona por primera en la Hundabrævið, un documento de finales del . Hvalvík constituyó un municipio propio en 1913, e incluía además a los pueblos de Streymnes y Nesvík. El municipio se disolvió en 2005, cuando sus pueblos quedaron integrados en el municipio de Sundini.

La iglesia de Hvalvík sirve tanto al pueblo homónimo como a Streymnes. Es una construcción típica feroesa de madera pintada de negro y con techo vegetal, cuya construcción se realizó en 1829. Su púlpito proviene de la catedral de Tórshavn.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de las Islas Feroe

Hvalvík


World Parachute Cup Series

Skokovi na cilj
Organizira Padobranski klub "Krila Kvarnera".
Lokacija
2009.-... Aerodrom Grobnik, Rijeka
2008. Mali Lošinj
1998. – 2007. Aerodrom Grobnik, Rijeka

Statistika (2019.)

Figurativni skokovi (Canopy formation)
Lokacija
2007. Osijek

Legenda:
WR - svjetski rekord u datom trenutku

Vidi
Hrvatski zrakoplovni savez
Europski padobranski kup u Hrvatskoj, organizira klub Krila Kvarnera
Svjetski parajedriličarski kup u Hrvatskoj

Vanjske poveznice
Parachute World Cup Series

Izvori
http://www.padobranstvo.hr/resultso.html

Zrakoplovstvo u Hrvatskoj
Šport u Rijeci
Međunarodna natjecanja u športskom zrakoplovstvu u Hrvatskoj

Svjetski padobranski kup u Hrvatskoj


Der Amtsgarten der Stadt Halle liegt in unmittelbarer Nähe der Burg Giebichenstein am Ufer der Saale.

Er ist Teil der historischen Parks Sachsen-Anhalts. Wenige Meter entfernt des Amtsgartens liegt Reichardts Garten. Gemeinsam mit zwei weiteren Objekten in der Stadt sind sie  in das denkmalpflegerisch-touristische Netzwerk Gartenträume eingebunden. Dieses verfolgt das Ziel der Wiederentdeckung des gartenkulturellen Erbes in Sachsen-Anhalt. Der Park dient heute zur Naherholung der Bürger, als touristisches Erlebnisgebiet und als gartenbautechnische und kulturelle Anlage.

Geschichte des Parks
Ursprung für die Entstehung des 3,78 ha großen Amtsgartens, der seit 1994 geschützter Landschaftsbestandteil ist, war ein Obst- und Ziergarten der Erzbischöfe von Magdeburg an der Burg Giebichenstein. Die Anlage entstand nach 1740 unter dem Amtmann Johann Christoph Ochs von Ochsenstein als prächtiger Barockgarten. Wahrscheinlich war er auch dessen Namensgeber. Der Garten gliederte sich durch streng orthogonale Wegeachsen und Alleen und war damals mit Springbrunnen ausgestattet. Die Hangpartien um den Römerberg wurden geprägt von seltenen Gehölzen, an der Burg gab es Obst- und Gemüsegärten. Dieses Aussehen blieb bis 1773 erhalten.

In diesem Jahr kam es zu einer Umgestaltung. Ein Saalehochwasser hatte zuvor weite Teile überschwemmt und zerstört. Amtmann Heinrich Remigius Bartels und seinem Sohn vollzogen diese Umgestaltung im Stil eines Landschaftsgartens. Vorbild waren die Wörlitzer Anlagen und Goethes Garten in Weimar. Der Landschaftspark, bereichert durch Teiche, Grotten,  Plätze und Freundschaftsurnen, stand mit dem benachbarten Reichardts Garten in harmonischem Einklang.

1906 ging der Garten zusammen mit der Burg in die Hand der Stadt Halle. 1907/09 schuf der Stadtgartendirektor Emil Berckling die Grundlage für den heutigen Amtsgarten. Sie erneuerten ihn von Grund auf. So wurden die Römerbergkuppe gesprengt und neue Wege und Treppen angelegt. Das Gebiet des ehemaligen Schwanenteichs wurde verfüllt und begrünt zur heutigen Amtswiese. Am terrassierten Südhang des Römerbergs sind Themengärten zu Rhododendron, Rosen und Zierblumen angelegt worden. Hier finden sich heute noch einige wertvolle alte Solitärbäume und seltene Arten wie Ginkgo, Lederhülsenbaum und Schnurbaum.

Nach 1945 wurden Teile des Gartens in bescheidenem Umfang rekonstruiert. Hierbei dienten die Bercklingschen Planungen als Grundlage. Die Themengärten und der Aussichtspunkt auf dem Berg wurden in den 1990er Jahren im Zuge des Projektes Gartenträume wiederhergestellt. Heute befindet sich auch eine Spiel- und Kletterskulptur auf dem Gelände des Amtsgartens.

Einzelnachweise

Weblinks

Parkanlage in Halle (Saale)
Kulturdenkmal in Halle (Saale)

Amtsgarten (Halle (Saale))


المجموعة الفردانية J  في علم الوراثة البشرية وعلم الأنساب، (عرف سابقًا قبل عام 2000 بـ HG9 أو Eu9/Eu10) هي مجموعة من الناس في القديم والحديث يحملون طفرات معينة في المجموعة الفردانية دنا Y-كروموسوم (Y-DNA)، في ظل دراسة جينات أجراها باحثون علميون على رجال من مختلف البلدان في القديم والحديث - الجينات القديمة حصل عليها الباحثون من مومياوات وأحفورات بشرية من قديم الزمان. تعرف تلك المجموعة بالعلامة الجينية 12f2.1، أو بالعلامة M304 التي تكافئها.

تمت تلك الدراسات على الرجال فقط لتتبع التوريث، ولهذا السبب اختار الباحثون إجراء فحوصهم على الكروموسوم واي - لأنه يوجد في الرجال فقط ولا يوجد في النساء.

تشير البحوث إلى أن المجموعة المجموعة الفردانية J-M304، والمعروف أيضًا بالمجموعة، J* ظهرت أولًا في غرب آسيا. ثم انتشرت منها خلال العصر الحجري الحديث إلى شمال أفريقيا، والقرن الأفريقي، سقطرى، والقوقاز، وجنوب شرق أفريقيا، غرب أوروبا، آسيا الوسطى، وجنوب آسيا. تشير الفحوصات إلى أن تلك المجموعة قد ظهرت قبل نحو 43.000 سنة.

الفروع
في الأسفل فروع المجموعة الفردانية J مع صفاتها التي تعرفها بالرجوع إلى شجرة ISOGG (بتاريخ فبراير 2009). علما أن الأساسات المحددة للسلالات قد تتعرض للتغيير مع اكتشاف علامات (SNP تعدد أشكال النوكليوتيدات المفردة) جديدة التي تزيد في شجرة الأنسال وتجعلها أكثر دقة.
 J تحددها الطفرات 12f2.1 وM304 وS6 وS34 وS35
 J* مشترك في سوقطرة
 J1 تحددها الطفرة (M267) الجزيرة العربية وداغستان و الهلال الخصيب و شمال شرق أفريقيا, مع توزيع متوسط في جميع أنحاء جنوب غرب آسيا
 J1*
 J1a تحددها (M62)
 J1b تحددها (M365)
 J1c تحددها (M390) - سابقا J1e
 J1d تحددها (P56)
 J1e تحددها (P58)
 J1e1 تحددها (M367, M368) - سابقا J1c
 J1e2 تحددها (M369) - سابقا J1d
 J2 تحددها الطفرة (M172) نموذجي بالنسبة لشعوب الهلال الخصيب والأناضول وجنوب شرق أوروبا والقوقاز، مع توزيع متوسط في جميع أنحاء جنوب غرب آسيا ووسط آسيا وجنوب آسيا و شمال أفريقيا
 J2*
 J2a تحددها (M410)
 J2a*
 J2a1 تحددها (L26/S57, L27)
 J2a1*
 J2a1a تحددها (M47, M322)
 J2a1b تحددها (M67 (S51))
 J2a1b*
 J2a1b1 تحددها (M92, M260)
 J2a1b1*
 J2a1b1a تحددها (M327)
 J2a1b2 تحددها (M163, M166)
 J2a1c تحددها (M68)
 J2a1d تحددها (M158) - سابقا J2a1e
 J2a1e تحددها (M319) - سابقا J2a1h
 J2a1f تحددها (M339) - سابقا J2a1i
 J2a1g تحددها (M419) - سابقا J2a1j
 J2a1i تحددها (P81) (الموقع تحت DYS413≤18, S57 غير مؤكد)
 J2a1j تحددها (P279) (الموقع تحت DYS413≤18, S57 غير مؤكد)
 J2a1k (L24, L25)
 J2a1k1 تحددها (DYS 445 <7) - سابقا J2a1h
 J2a1k1a تحددها (M137) - سابقا J2a1d
 J2a1k1b تحددها (M289) - سابقا J2a1f
 J2a1k1c تحددها (M318) - سابقا J2a1g
 J2a2 تحددها (M340)
 J2b تحددها (M12, M314, M221, M102) في الأكثر عثر عليه في البلقان واليونان وإيطاليا و جنوب آسيا
 J2b1 (M205) - سابقا J2b1b
 J2b2 (M241) - سابقا J2b1a
 J2b2*
 J2b2a تحددها (M99) - سابقا J2b1a1
 J2b2b تحددها (M280) - سابقا J2b1a2
 J2b2c تحددها (M321) - سابقا J2b1a3
 J2b2d تحددها (P84)
 J2b2e تحددها (DYS455≤9)

J1

في شبه الجزيرة لعربية:-
النتائج الموضحة أدناه متغيرة غير ثابتة، تتغير بتغير العينات المأخوذه في تاريخ نشر النتائج، كلما زاد عدد العينات المفحوصة ازدادت دقة وجودة الاحصائيات:

في البلدان العربية:-
J1 عرب الأهوار في جنوب العراق (81.1%)، عرب العراق (60%)، الأردن (48.7%)، شمال السودان (45%)، فلسطين (38%)، الجزائر (35%)، تونس (34.6%)، سوريا (33.6%)، السريان (28.6%)(مسيحيي العراق وسوريا ولبنان)، لبنان (25%)، المصريين (21.1%)، المغاربة (20.4%).

وقد خلصت النتائج إلى أن أغلب نتائج J1 تقع في الشرق الأوسط (>70%) وفي شمال إفريقيا (>30%) من المجال YCAIIa22-YCAIIb22 الأمر الذي يغيب في نتائج J1 في إثيوبيا وجنوب أوروبا واستنتجت الدراسة حساب متوسط القربى حسب بيانات Y-STR لسلطنة عمان (2.3 ألف سنة; 95% CI: 0.6–29.2) كروموزومات J1-M267 أشارت إلى وصول جد حديث إلى جنوب الجزيرة العربية مقارنة مع تاريخ انتشارأقدم (6.4 ألف سنة; 95% CI: 0.6–278.5)في مصر  و(15.4 ألف سنة; 95% CI: 0.4–604.8)في تركيا

J2
المجموعة الفردانية J2 وجد أساسا في الهلال الخصيب والمتوسطي (يتضمن جنوب أوروبا وشمال إفريقيا) وإيران وفي وسط آسيا. تردداته الأعلى في العراق 29.7% (Sanchez et al. 2005) ولبنان 29.7% (Wells et al. 2001) وسوريا 29% وبين اليهود السفارديين 29% والأكراد 28.4% وفي إيران 24%.

J*
المجموعة الفردانية J* يتضمن باقي فروع J ما عدا J1 و J2.

المجموعة الفردانية J* نادر الوجود خارج جزيرة سوقطرة حيث سجلت تردداته 71.4%. ووجدت ترددات المجموعة الفردانية J* بنسب ضعيفة في سلطنة عمان وبين اليهود الأشكنازيين وفي باكستان واليونان وفي جمهورية التشيك  وبين الأتراك.

اقرأ أيضا
 مجموعات هابلوغروبات Y-DNA في سكان الشرق الأوسط

المراجع
http://www.eupedia.com/europe/european_y-dna_haplogroups.shtml

حمض نووي ريبوزي منقوص الأكسجين
وراثيات سكانية

المجموعة الفردانية J


وسام الأرز هو وسام تمنحه الدولة اللبنانية أنشئ بموجب قانون 31/12/1936 ويخضع حالياً لأحكام نظام الأوسمة (المرسوم الاشتراعي 122 تاريخ 12/6/1959 وتعديلاته). يشتمل على خمس رتب: الوشاح الأكبر – ضابط أكبر – كومندور – ضابط – فارس.

حائزون على الوسام
 عام 1956: عبد الباسط عبد الصمد.
 عام 1959: أم كلثوم.
 عام 1968: حقي توفيق المفتي.
 عام 1999: دريد لحام.
 عام 2004: إدغار شويري.
 عام 2007: جوليا بطرس.
 عام 2009: نايف بن عبدالعزيز آل سعود.
 عام 2010: بشار الأسد.
 عام 2013: أنيسة روضة نجار.
 عبد الله صلاح، وزير الخارجية الأردني الأسبق.

انظر أيضًا
 الوسام البحري
 وسام النسر للطيران

المراجع

أرز
جوائز أسست في 1936
مراتب تشريفية وأوسمة وميداليات في لبنان

وسام الأرز


Albert Nobbs es una película dramática británica-irlandesa de 2011 dirigida por Rodrigo García y protagonizada por Glenn Close. El guion, de Close, John Banville y Gabriella Prekop, está basado en la novela de 1927 The Singular Life of Albert Nobbs de George Moore.

Trama
En el siglo XIX, en un lujoso hotel de Dublín, una mujer (Glenn Close) se ve obligada a hacerse pasar por un hombre para poder sobrevivir.

Producción
Close interpretó por primera vez al personaje de Albert Nobbs en 1982 en una producción teatral, por la que ganó un Premio Obie, y durante quince años trató de adaptar la historia para el cine. La película casi entró en producción en el año 2000 con el director Istvan Szabo, pero falló la financiación Además de su papel protagonista, Close es productora y coguionista con John Banville.

La producción fue programada para julio de 2010 pero fue retrasada hasta diciembre, cuando Mia Wasikowska y Aaron Taylor-Johnson reemplazaron a Amanda Seyfried y Orlando Bloom. La filmación comenzó el 13 de diciembre en Dublín y Wicklow.

La película fue presentada por primera vez en el Festival Internacional de Cine de Toronto de 2011, donde entró a formar parte en la Sección oficial a concurso. También fue presentada, fuera de concurso, en el Festival Internacional de Cine de San Sebastián de 2011, coincidiendo con la entrega del Premio Donostia a Glenn Close.

Elenco
 Glenn Close como Albert Nobbs.
 Mia Wasikowska como Helen Dawes.
 Aaron Taylor-Johnson como Joe.
 Janet McTeer como Hubert Page.
 Pauline Collins como Mrs. Baker.
 Brenda Fricker como Polly.
 Jonathan Rhys Meyers como Vizconde Yarrell.
 Brendan Gleeson como Dr. Holloran.
 Maria Doyle Kennedy como Mary.
 Mark Williams como Sean.
 Serena Brabazon como Mrs. Moore.
 Michael McElhatton como Mr. Moore.
 Kenneth Collard como M. Pigot.

Recepción
La película tuvo críticas mixtas por parte de los críticos. Tiene una calificación del 53%% en Rotten Tomatoes basado en 117 opiniones.

Premios
Premios Óscar 2012

Premios Globo de Oro 2012

Premios del Sindicato de Actores 2011

Festival de Tokio

Referencias

Enlaces externos

Películas con temática LGBT de Irlanda
Películas con temática LGBT de 2011

Albert Nobbs


Antiparazitarele alcătuiesc o clasă de medicamente antimicrobiene indicate în tratamentul bolilor parazitare, cauzate de helminți, amibe, ectoparaziți, fungi paraziți și protozoare. Antiparazitare pot să acționeze prin distrugerea paraziților (paraziticide) sau prin inhibarea creșterii lor. Căile de administrare utilizate în tratamentul bolilor parazitare sunt orală, intravenoasă și topică.

Clasificare

Cu spectru larg
 Nitazoxanidă

Antiprotozoarice

 Chinină (pentru tratamentul malariei)
 Melarsoprol (pentru tripanosomiaza africană cauzată de Trypanosoma brucei)
 Eflornitină (pentru tripanosomiaza africană)
 Metronidazol (pentru vaginită cauzată de Trichomonas)
 Tinidazol (pentru infecții intestinale cauzate de Giardia lamblia)
 Miltefosină (pentru tratamentul leishmaniozei)

Antihelmintice

Antinematode
 Mebendazol (pentru nematodoze)
 Pamoat de pirantel (pentru nematodoze)
 Pamoat de pirviniu (pentru oxiuroză)
 Tiabendazol (pentru nematodoze)
 Dietilcarbamazină (pentru filarioze limfatice)
 Ivermectină (pentru profilaxia oncocercozei)

Anticestode

 Niclosamidă (pentru cestodoze)
 Praziquantel (pentru cestodoze)
 Albendazol (spectru larg)

Antitrematode
 Praziquantel

Antiamoebiene
 Rifampicină
 Amfotericină B

Note

Vezi și
 Antibiotic

Antiparazitar


Jaroslava Frolova (  ; født 18. maj 1997 i Volgograd, Rusland) er en kvindelig russisk håndboldspiller som spiller for Rostov-Don og Ruslands kvindehånboldlandshold.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Rusland
Håndboldspillere fra HK Kuban Krasnodar
Håndboldspillere fra Rostov-Don
Personer fra Volgograd

Jaroslava Frolova