Lee Herbert Hamilton (born April 20, 1931) is an American politician and lawyer from Indiana. He is a former member of the United States House of Representatives and a former member of the U.S. Homeland Security Advisory Council. A member of the Democratic Party, Hamilton represented the 9th congressional district of Indiana from 1965 to 1999. Following his departure from Congress, he has served on a number of governmental advisory boards, most notably as the vice chairman of the 9/11 Commission.

Early life and education
Born in Daytona Beach, Florida, Hamilton was raised in Evansville, Indiana, attending the public schools and graduating from Evansville Central High School in 1948.  An outstanding basketball player, he led the Central Bears to the state title game in March 1948; he then continued his playing career at DePauw University, where he played for Coach Jay McCreary before graduating in 1952 and then from the Indiana Univ. School of Law in 1956. He worked as a lawyer in private practice for the next ten years in Columbus, Indiana.

Congress

Hamilton was elected to the House of Representatives as a Democrat as part of the national Democratic landslide of 1964. He chaired many committees during his tenure in office, including the House Committee on Foreign Affairs, the U.S. House Permanent Select Committee on Intelligence, the Joint Committee on Printing, and others.

As chairman of the House Select Committee to Investigate Covert Arms Transactions with Iran (1987), Hamilton chose not to investigate President Ronald Reagan or President George H. W. Bush, stating that he did not think it would be "good for the country" to put the public through another impeachment trial. Hamilton was later chair of the House October Surprise Task Force (1992).

He remained in Congress until 1999; at the time he was one of two surviving members of the large Democratic freshman class of 1965 (the other being John Conyers). He was viewed as a potential Democratic vice-presidential running mate in 1984, 1988, and 1992, due to his foreign policy credentials and Indiana's potential to turn into what would later be described as a "blue" state due to economic concerns.

Life after Congress
In November 2002, George W. Bush nominated Hamilton as the vice-chairman of the 9/11 Commission, officially titled The National Commission on Terrorist Attacks on the United States. On March 15, 2006, Congress announced the formation of the Iraq Study Group, organized by the United States Institute of Peace, of which Hamilton was the Democratic co-chairman, along with the former Secretary of State (under President George H.W. Bush) James A. Baker III. Hamilton, like Baker, was considered a master negotiator.

Since leaving Congress, Mr. Hamilton has served as a member of the Hart-Rudman Commission, and was co-chairman of the Commission to Investigate Certain Security Issues at Los Alamos. He sits on many advisory boards, including those to the CIA, the President's Homeland Security Advisory Council, and the United States Army. Hamilton is an Advisory Board member and Co-Chair for the Partnership for a Secure America, a not-for-profit organization dedicated to recreating the bipartisan center in American national security and foreign policy. He is previously the president and director of the Woodrow Wilson International Center for Scholars, and was appointed to serve as the vice chair of the 9/11 Commission. In 2000–2001, he served as the American member of the International Commission on Intervention and State Sovereignty, which prepared the U.N policy of Responsibility to Protect, adopted in 2005. He is also a member of the Board of Advisors of Albright Stonebridge Group. He was appointed Co-Chair of the Blue Ribbon Commission on America's Nuclear Future from 2010 to 2012 alongside Brent Scowcroft. He is also a member of Washington D.C. based think tank, the Inter-American Dialogue.

Hamilton serves as a co-chair of the National Security Preparedness Group (NSPG) at the Bipartisan Policy Center. Hamilton is a co-chair with Sandra Day O'Connor of the Campaign for the Civic Mission of Schools. He also serves as an Advisory Board member for the Partnership for a Secure America and for America Abroad Media.

On February 25, 2011, Hamilton wrote a letter to President Barack Obama urging him to commute Jonathan Pollard's sentence to time served. Pollard was serving a life sentence for providing Israel with classified information, without the intent to harm the United States, a crime which normally carries a sentence of two to four years. In his letter, he stated, "I do believe that he has served a disproportionately severe sentence." He also stated, "I have been acquainted for many years with members of his family, especially his parents, and I know how much pain and anguish they have suffered because of their son's incarceration." He concluded that, "commuting his sentence is a matter of basic compassion and justice. Pollard was granted parole on July 7, 2015, and released on November 20, 2015.

On August 11, 2012, Hamilton's wife Nancy died in an auto-related accident; no one else was injured. Prior to her death, Mrs. Hamilton was an accomplished artist. In 1981 her oil paintings and watercolors were featured in an exhibit at The Commons and in 1984 she had a one-woman show at a Seymour art gallery. Mrs. Hamilton also contributed thousands of hours at the INOVA Alexandria Virginia Hospital.

Hamilton endorsed Barack Obama in the 2008 presidential election.

Hamilton is a member of the ReFormers Caucus of Issue One.

World Justice Project
Lee H. Hamilton serves as an Honorary Co-Chair for the World Justice Project. The World Justice Project works to lead a global, multidisciplinary effort to strengthen the Rule of Law for the development of communities of opportunity and equity.

Honors and awards
A nine-mile stretch of I-265 and Indiana 265 in Floyd and Clark counties, part of Hamilton's former House district, was designated the "Lee H. Hamilton Highway" shortly after his retirement from the House in 1999. The moniker is largely symbolic, as locals generally do not refer to the road by that name, although the name is used frequently by the traffic reporter for the area's largest radio station, WHAS 840-AM in nearby Louisville, Kentucky.

In 1982, Hamilton was inducted into the Indiana Basketball Hall of Fame, in honor of his outstanding prep basketball career; he led the Evansville Central Bears to three deep runs in the IHSAA tournament.  In 1946, the Bears made the State Semi-finals, in 1947, they made the State Quarter-finals; as a Senior, he led them to the Championship game.  He was selected All-State his senior season and was awarded the Trestor Award for mental attitude.  He later starred for the DePauw Tigers, leading them in scoring average in 1951 and rebounds in 1951 and 1952.

In 2001 Lee H. Hamilton was presented the Lifetime Contributions to American Diplomacy Award by the American Foreign Service Association.

In 2005, Hamilton received the U.S. Senator John Heinz Award for Greatest Public Service by an Elected or Appointed Official, an award given out annually by Jefferson Awards.

In 2007, Hamilton was elected as an honorary fellow in the National Academy of Public Administration.

In 2011, Hamilton received the Benjamin Harrison Presidential Site Advancing American Democracy Award.

In November 2015, Hamilton was awarded the Presidential Medal of Freedom by President Barack Obama in a ceremony at the White House.

In 2018, Indiana University Bloomington announced that the School of Global and International Studies will be renamed the Hamilton Lugar School of Global and International Studies in honor of Hamilton and former U.S. Senator Richard Lugar, describing both as "two immensely accomplished Indiana statesmen and two of the nation's most distinguished and influential voices in foreign policy."

Bibliography
 A Creative Tension: The Foreign Policy Roles of the President and the Congress, with Jordan Tama, Washington, D.C.: Woodrow Wilson Center Press, 2003.
How Congress Works and Why You Should Care. Bloomington, IN: Indiana University Press, 2004.
Without Precedent, the Inside Story of the 9/11 Commission, with T. H. Kean, New York: Vintage Books, Random House, Inc., 2007.
Strengthening Congress. Bloomington, IN: Indiana University Press, 2009.
The 9/11 Commission Report: Final Report of the National Commission on Terrorist Attacks Upon the United States. New York: W. W. Norton & Company, 2011.

References

External links
Foreign Service Journal article on his Lifetime Contributions to American Diplomacy Award.

 Woodrow Wilson International Center for Scholars wilsoncenter.org
 Lee Hamilton Biography and Resources wilsoncenter.org
 Iraq Study Group  usip.org
 Voting record maintained by the Washington Post washingtonpost.com
 Stonewalled by the C.I.A. Op-Ed piece co-authored with Thomas Kean in the edition of January 2, 2008 of the New York Times (accessed January 2, 2008)
 Hamilton, Lee H. How Congress Works and Why You Should Care. Bloomington: Indiana University Press, 2004.
 Hamilton, Lee H. Strengthening Congress. Bloomington: Indiana University Press, 2009.

 C-SPAN Q&A interview with Hamilton, January 8, 2006
 A Legacy of Honor:The Congressional Papers of Lee H. Hamilton. Lilly Library, Bloomington, IN

|-

|-

|-

|-

1931 births
Living people
DePauw Tigers men's basketball players
People from Columbus, Indiana
People from Daytona Beach, Florida
Indiana University Maurer School of Law alumni
Indiana lawyers
Democratic Party members of the United States House of Representatives from Indiana
Presidential Medal of Freedom recipients
National Bureau of Asian Research
American men's basketball players
Recipients of the Four Freedoms Award
Members of the Inter-American Dialogue

Lee Hamilton


René Wenzel (født 20. april 1960 i København) er en dansk forhenværende cykelrytter, og nuværende træner og konsulent. Han er ligeledes cykelkommentator hos Eurosport.

Han var i flere år sportsdirektør og træner for det amerikanske cykellandshold.

Referencer

Eksterne henvisninger
 René Wenzels profil hos LinkedIn

Personer fra København
Mandlige cykelryttere fra Danmark

René Wenzel


Kremnické Bane este o comună slovacă, aflată în districtul Žiar nad Hronom din regiunea Banská Bystrica, pe malul râului . Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 268 de locuitori.

Istoric
Localitatea Kremnické Bane este atestată documentar din 1361.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Kremnické Bane


හෝබාර්ට් ()
යනු ඕස්ට්‍රේලියානු දිවයින් ප්‍රාන්තයක් වන ටැස්මේනියාවෙහි ප්‍රාන්ත අගනගරය සහ වඩාත් ජනාකීර්ණ නගරය වෙයි.

මෙයද බලන්න
 හෝබාර්ට් නගර කේන්ද්‍රය

මූලාශ්‍ර

තවදුරටත් කියවීම්
 Frank Bolt (2004), The Founding of Hobart 1803–1804 Peregrine Pty Ltd, Kettering Tasmania. ISBN 0-9757166-0-3
 Peter Timms (2009), In Search of Hobart, University of New South Wales Press, Sydney (NSW). ISBN 978-1-921410-54-3 (hbk.)

බාහිර සබැඳි

 Hobart City Council
 Watch historical footage of Hobart, Launceston and the rest of Tasmania  from the National Film and Sound Archive of Australia's collection.
 Images of the city from Rose Bay High School Live from the School
 Satellite image from Google Maps
 Street map from Whereis.com
 ගයිඩ් ටු හෝබාර්ට් – හෝබාර්ට් ගයිඩ්
 හෝබාර්ට්  - ටුවරිසම් ඕස්ට්‍රේලියා

ඕස්ට්‍රේලියානු අගනගර
ඕස්ට්‍රේලියාවේ මුහුදුබඩ නගර

ඕස්ට්‍රේලියාවේ වරාය නගර
ටැස්මේනියාවේ නගර
1803දී ඕස්ට්‍රේලියාවේ සිදුවූ නගර පිහිටවුම්
ටැස්මේනියාව

හෝබාර්ට්


Atanasiu Demian (n. 15 ianuarie 1860, Negreia - d. ?) a fost delegat la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918.

Date biografice
A fost luptător memorandist, făcând parte din delegația celor 300 de români care au dus Memorandumul la Viena în anul 1892. A fost delegat la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918.

Note

Bibliografie
Ioan I. Șerban (coord.), Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918
  1 decembrie 1918, Marea Unire de la Alba Iulia. Mărturii, documente și semnificații

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1860
Decese în secolul al XX-lea
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Maramureșeni

Atanasiu Demian


Acleisanthes, biljni rod od desetak vrsta biljaka iz porodice noćurkovki rasprostranjenih po jugozapadu Sjedinjenih Država i sjevernom Meksiku.

Vrste
 Acleisanthes acutifolia Standl.
 Acleisanthes angustifolia (Torr.) R.A.Levin
 Acleisanthes anisophylla A.Gray
 Acleisanthes chenopodioides (A.Gray) R.A.Levin
 Acleisanthes crassifolia A.Gray
 Acleisanthes diffusa (A.Gray) R.A.Levin
 Acleisanthes lanceolata (Wooton) R.A.Levin
 Acleisanthes longiflora A.Gray
 Acleisanthes nana I.M.Johnst.
 Acleisanthes nevadensis (Standl.) B.L.Turner
 Acleisanthes obtusa (Choisy) Standl.
 Acleisanthes palmeri (Hemsl.) R.A.Levin
 Acleisanthes parvifolia (Torr.) R.A.Levin
 Acleisanthes purpusiana (Heimerl) R.A.Levin
 Acleisanthes somalensis (Chiov.) R.A.Levin
 Acleisanthes undulata (B.A.Fowler & B.L.Turner) R.A.Levin
 Acleisanthes wrightii (A.Gray) Benth. & Hook.f. ex Hemsl.

Izvori

Noćurkovke

Acleisanthes


S Persei (S Per) es una estrella variable en la constelación de Perseo de magnitud aparente media +9,17.

Distancia
S Persei es una estrella alejada del sistema solar y su distancia se ha evaluado en 2420 ± 110 pársecs (7900 años luz).
Tiene una velocidad radial consistente con la del Cúmulo Doble de Perseo (h + χ Persei), lo que la emplaza como miembro de la asociación estelar Persei OB1.
Su movimiento alrededor del centro galáctico no es circular, y se piensa que dicho movimiento es representativo del que tiene dicha asociación OB dentro de la Vía Láctea.

Características
S Persei es una supergigante roja de tipo espectral M4.5I con una temperatura efectiva de 3000 K —otro estudio eleva esta cifra hasta 3500 K—.
De gran tamaño, tiene un radio entre 780 y 1230 veces más grande que el del Sol, lo que equivale a 3,6 - 5,2 UA; considerando el tamaño mayor, si S Persei estuviese en el centro de nuestro  Sistema Solar, su superficie se extendería hasta la órbita de Júpiter.
Su luminosidad bolométrica —en todas las longitudes de onda— equivale a 86.000 veces la luminosidad solar y, como otras estrellas similares, pierde masa estelar a razón de 6,8 × 10-6 masas solares por año.

S Persei muestra emisión máser de H2O, SiO y OH.
Se ha observado que la actividad máser de OH está polarizada —lo que implica la existencia de un campo magnético— y que el grado de polarización varía a lo largo del tiempo.
Por otra parte, la intensidad de la línea del litio LiI en su espectro es notable; dado que las supergigantes rojas no muestran esta característica, se piensa que S Persei puede ser una genuina estrella de la rama asintótica gigante (RAG) rica en oxígeno.

Variabilidad
S Persei está catalogada como variable semirregular SRC, cuyo prototipo es la conocida μ Cephei.
Su brillo fluctúa entre magnitud +7,9 y +12,0, lo que supone una gran amplitud de variación, cercana a las observadas en las variables Mira.
Su período es de 813 ± 16 días.

Véase también
 Lista de estrellas variables
 Lista de estrellas más grandes conocidas

Referencias

Supergigantes rojas
Estrellas variables
Variables semirregulares
Constelación de Perseo

S Persei


Oeiras, Portekiz'in Lizbon bölgesine bağlı Büyük Lizbon alt bölgesinin belediyelerinden biridir.

Bucaklar
Belediyede 10 bucak (Por.: freguesia) yer almaktadır.

 Algés
 Barcarena
 Carnaxide
 Caxias
 Cruz Quebrada - Dafundo
 Linda-a-Velha
 Oeiras e São Julião da Barra
 Paço de Arcos
 Porto Salvo
 Queijas

Dış bağlantılar
 Oeiras fotoğrafları

Portekiz'in belediyeleri
Büyük Lizbon

Oeiras


ඛුද්දක නිකාය බොහෝ කොටම ශ්‍රාවක භාෂිත අඩංගු කොට සම්පාදනය කර ඇති පශ්චාත් සූත්‍ර ඇතුළත් බෞද්ධ කෘතියකි.  සමහර සම්ප්‍රදායන්ගේ පමණක් ත්‍රිපිටකයේ සූත්‍ර පිටකයට අතුළත්කොට ඇත. ඒ අතර උදාන, සුත්ත නිපාත, ධම්මපද වැනි මුල්කාලීන සූත්‍ර ද අඩංගු ය.

ශෛලිය
සියල්ලම පාහේ පද්‍ය ශෛලියෙන් රචිතය.

අයත් ග්‍රන්ථ

මෙම නිකායට ග්‍රන්ථ 15 ක් අයත් වේ.

1. ඛුද්දක පාඨය - මෙහි කොටස් 9කි.
2. ධම්මපද - මෙය බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ ප්‍රසිද්ධම හා ජනප්‍රියම ග්‍රන්ථයයි. ගාථා 423 මෙහි ඇතුලත් වන අතර ඒවා වර්ග 26කට බෙදා ඇත.
3. උදාන පාළි - මෙහි වර්ග 8ක් ඇත.
4. ඉතිවුක්තක
5. සුත්ත නිපාතය - මෙයද බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ ප්‍රසිද්ධ ග්‍රන්ථයකි. මෙයට වර්ග 5ක් හා සූත්‍ර 72ක් ඇතුලත්ය. මුලු ග්‍රන්තයම ගාථා ස්වරූපයෙන් දක්වා ඇත.
6. විමානවත්ථු - බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ ඇති දිව්‍ය ලෝක පිළිබඳ සවිස්තරව සඳහන්ව ඇත්තේ මෙහිය.
7. පේතවත්ථු (පේථ වත්ථු) - අපාය සහ ප්රේත ලෝක පිළිබඳ සවිස්තරව සඳහන්ව ඇත්තේ මෙම ග්‍රන්ථයේය.
8. ථේර ගාථා - භික්ෂූන් සිය ජීවිත තොරතුරු ගැන ප්‍රකාශ කරන ලද විස්තර ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ මෙම ග්‍රන්ථයේය. මෙගි ගාථා 1279ක් ඇතුලත් වේ.
9. ථේරී ගාථා- භික්ෂූණීන් සිය ජීවිත තොරතුරු ගැන ප්‍රකාශ කරන ලද විස්තර ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ මෙම ග්‍රන්ථයේය. මෙහි ගාථා 522ක් ඇතුලත් වේ.
10. ජාතක පාළි- මෙහි ඇතුලත්ව ඇත්තේ බුදු රජාණන් වහන්සේගේ පෙර ජන්මයන් වල කථාවන් ය. එහි ජාතක කථා 550 ක් ඇතුලත්ය.
11. නිද්දේසය - මෙහි ප්‍රධාන කොටස් දෙකකි.
         1. මහනිද්දේසය
         2. චූළනිද්දේසය
12. පටිසම්භිදාය (පටිසම්භිදා මග්ග) - මෙහි ප්‍රධාන කොටස් 3කි.
13. අපදානය - මහායානයේ අවදාන නම් ග්‍රන්ථ මේ ගණයේලා ගැනේ. අපදානය කොටස් දෙකකට වෙන් කර ඇත.
         1. ථේරපදානය
         2. ථේරීපදානය
14. බුද්ධවංසය - ගෞතම බුදු රජාණන් වහන්සේ සහ උන්වහන්සේට පෙර උපන් බුදුවරු 24 දෙනා වහන්සේ පිළිබඳ කථා ඇතුලත් ගාථා සඳහන්ව ඇත්තේ මෙහිය.
15. චරියා පිටකය - පාරමිතා පිළිබඳ පැහැදිලි කිරිමට මෙය රචනා කර ඇත. මෙහි ජාතක 35ක් ගාථා වලින් දක්වා ඇත.

ඛුද්දක නිකාය
ශ්‍රාවක භාෂිත

ඛුද්දක නිකාය


كلربينت  هو محرر رسوميات نقطية حر لبيئة كدي، مشابه لبرنامج مايكروسوفت الرسام فيما قبل ويندوز 7 لكن له بعض المزايا الإضافية مثل دعم الشفافية
.
يهدف كلربينت إلى أن يكون سهل الفهم وأن يقدم مستوي من الوظائف موجه للمستخدمين المتوسطين.

كلربينت مصمم للمهام اليومية مثل:
 الرسم - مثل رسم الرسوم الأشكال والرسم اليدوي
 تعديل الصور - مثل تعديل اللقطات والصور وعمل التأثيرات
 تحرير الأيقونات - رسم الشعارات والأيقونات ذات الشفافية

في النسخة 3.3 من كدي، حل كلربينت محل برنامج كي بينت  كبرنامج الرسم الافتراضي. وهو جزء من باقة برمجيات kdegraphics.

بإمكان كلربينت أن يعمل على بيئات أخرى غير كدي مثل إكس إف سي إي  أو جنوم أو مديري نوافذ آخرين مثل فلكس بوكس ، فيتم تثبيت متطلباته أوتوماتيكياً. لكن يمكن الإبلاغ عن عيوب بالبرنامج في حالة استخدام كدي فقط.

يوجد نقل لبرنامج كلربينت لويندوز كجزء من مشروع كدي لويندوز.

انظر أيضًا
 رسوميات نقطية
 محرر رسوميات نقطية
 جمب
 جيم فوتو

مراجع

وصلات خارجية

 الصفحة الرئيسية لبرنامج كلربينت
  دليل كلربينت، موقع وثائق كدي

برمجيات تسخدم رخصة بي إس دي
برمجيات كدي
برنامج رسوم تستخدم كيوت
تطبيقات كدي

كلربينت


NGC 7431 je kompaktna galaktika u zviježđu Pegazu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7431
  Auke Slotegraaf: NGC 7431 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7431 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7400 - 7449

7431

NGC 7431


Bernhard Hieronymus Velthuysen (* 10. September 1881 in Hamburg; † 19. November 1969 in Kiefersfelden) war ein deutscher Kommunalbeamter in Halle und Hamburg.

Leben
Während seines Studiums wurde er 1902 Mitglied der Burschenschaft Allemannia Heidelberg. In der Weimarer Republik war er in Halle Syndikus und später auch zweiter Bürgermeister. Als der Oberbürgermeister Richard Robert Rive, wie bereits im Sommer 1932 in Aussicht genommen, zum 31. März 1933 mit 67 Jahren in den Ruhestand trat, wählte die Stadtverordnetenversammlung Velthuysen zu seinem Nachfolger. Antreten konnte Velthuysen dieses Amt aber nicht, weil, nachdem die NSDAP bei der Kommunalwahl Anfang 1933 die Mehrheit in der Stadtverordnetenversammlung errungen hatte, am 1. April 1933 ihr Funktionär Johannes Weidemann zum Oberbürgermeister ernannt wurde. Velthuysen wurde beurlaubt und zum 1. Juni 1933 in den Ruhestand versetzt.

1936 wurde er Bürgermeister in Altona und nach dem Zusammenschluss mit Hamburg 1938 dort Senatssyndikus. Als Hans Nieland im Februar 1940 zum Oberbürgermeister von Dresden berufen wurde, wurde Velthuysen sein Nachfolger im Amt des Stadtkämmerers von Hamburg und zudem Verwaltungsratsvorsitzender der neuen Hamburgischen Landesbank.

Auch im Nachkriegs-Senat Petersen war Velthuysen Kämmerer, bis er am 26. Juli 1945 zunächst von seinen Aufgaben entbunden und am 30. September 1945 "aus gesundheitlichen Gründen" in den Ruhestand versetzt wurde. Vielleicht waren auch Zweifel an seiner Unbelastetheit aufgekommen. Jedenfalls wurde er im Herbst 1948 angeklagt, im November 1942 eine ihm zugetragene Meldung über wehrkraftzersetzende Äußerungen eines Mitarbeiters der Kämmerei an die Gestapo weitergegeben und dadurch zur Inhaftierung dieses Mitarbeiters beigetragen zu haben. Das Schwurgericht sprach Velthuysen jedoch frei, da die angeblich von ihm unterschriebene Abgabeverfügung nicht mehr vorhanden war und das Gericht die vorliegende Kopie nicht als ausreichenden Beweis ansehen mochte.

Literatur
 Helge Dvorak: Biographisches Lexikon der Deutschen Burschenschaft. Band I: Politiker. Teilband 6: T–Z. Winter, Heidelberg 2005, ISBN 3-8253-5063-0, S. 118–119.
 Katja Schneider: Mit offenem Blick für das Nötige, Zweckmäßige und Mögliche. Bernhard Hieronymus Velthuysen (1881-1969) - eine biographische Skizze zum 50. Todestag. In: Jahrbuch für hallische Stadtgeschichte 2019, Verlag Janos Stekovics, Dößel 2019, ISBN 978-3-89923-412-1, S. 165–184.

Einzelnachweise

Hamburger Senator (20. Jahrhundert)
Burschenschafter (20. Jahrhundert)
Senatssyndicus
Bürgermeister (Halle (Saale))
Bürgermeister (Altona)
Deutscher
Geboren 1881
Gestorben 1969
Mann

Bernhard Velthuysen


Zidul este un film românesc din 1975 regizat de Constantin Vaeni. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Gheorghe Dinică și Gabriel Oseciuc.

Rezumat

La începutul anilor 1940, Victor (Gabriel Oseciuc) este un tânăr comunist care se ascunde câteva luni într-o încăpere zidită pentru a tipări de unul singur ziarul clandestin de propagandă comunistă România liberă.

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

 Gheorghe Dinică — ing. Savu, căpitan în Biroul 2 al Armatei, ilegalist comunist
 Gabriel Oseciuc — Victor Uțu, muncitor tipograf, ilegalist comunist
 Victor Rebengiuc — maior în cadrul Gestapo, de meserie arhitect
 Cornelia Pavlovici — Maria, cusătoreasă, iubita lui Victor
 Mitică Popescu — Manea, zidar, ilegalist comunist
 Nicolae Radu — nea Matei, fost coleg de serviciu cu tatăl lui Victor, ilegalist comunist
 Constantin Vaeni — Mihai, muncitor tipograf, ilegalist comunist
 George Mihăiță — Sile, vatman la STB, ilegalist comunist
 Elena Sereda — mama lui Victor
 Mircea Anghelescu — medic psihiatru, profesor universitar
 Theo Partisch — muzicianul orb, agent al Gestapoului
 Ion Frangopol
 Aurel Grușevschi — agent al Siguranței
 Ileana Stana Ionescu — mama Mariei
 Nicolae Prodănescu
 Victor Ștrengaru — agentul de licitație
 Traian Petruț
 Gheorghe Măicănescu
 Gheorghe Novac
 Paul Simion — copil
 Carmen Cercelescu — copil
 Marius Munteanu — copil

Producție
Filmările au avut loc în perioada 15 iulie – 1 octombrie 1974. Cheltuielile de producție s-au ridicat la 2.632.000 lei.

Primire
Filmul a fost vizionat de 2.129.447 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1975 în film

Filme din 1975
Filme regizate de Constantin Vaeni
Filme românești
Filme în limba română
Filme dramatice românești
Filme despre jurnalism
Filme cu naziști
Filme cu ilegaliști

Zidul (film)


A dipole magnet is the simplest type of magnet. It has two poles, one north and one south. Its magnetic field lines form simple closed loops which emerge from the north pole, re-enter at the south pole, then pass through the body of the magnet. The simplest example of a dipole magnet is a bar magnet.

Dipole magnets in accelerators

In particle accelerators, a  dipole magnet is the electromagnet used to create a homogeneous magnetic field over some distance. Particle motion in that field will be circular in a plane that is perpendicular to the field and collinear to the direction of particle motion, and free in the direction orthogonal to it.
Thus, a particle injected into a dipole magnet will travel on a circular or helical trajectory. By adding several dipole sections on the same plane, the bending radial effect of the beam increases.

In accelerator physics, dipole magnets are used to realize bends in the design trajectory (or 'orbit') of the particles, as in circular accelerators. Other uses include:
 Injection of particles into the accelerator
 Ejection of particles from the accelerator
 Correction of orbit errors
 Production of synchrotron radiation

The force on a charged particle in a particle accelerator from a dipole magnet can be described by the Lorentz force law, where a charged particle experiences a force of

(in SI units). In the case of a particle accelerator dipole magnet, the charged particle beam is bent via the cross product of the particle's velocity and the magnetic field vector, with direction also being dependent on the charge of the particle.

The amount of force that can be applied to a charged particle by a dipole magnet is one of the limiting factors for modern synchrotron and cyclotron proton and ion accelerators. As the energy of the accelerated particles increases, they require more force to change direction and require larger B fields to be steered. Limitations on the amount of B field that can be produced with modern dipole electromagnets require synchrotrons/cyclotrons to increase in size (thus increasing the number of dipole magnets used) to compensate for increases in particle velocity. In the largest modern synchrotron, the Large Hadron Collider, there are 1232 main dipole magnets used for bending the path of the particle beam, each weighing 35 metric tons.

Other uses
Other uses of dipole magnets to deflect moving particles include isotope mass measurement in mass spectrometry, and particle momentum measurement in particle physics.

Such magnets are also used in traditional televisions, which contain a cathode ray tube, which is essentially a small particle accelerator. Their magnets are called deflecting coils. The magnets move a single spot on the screen of the TV tube in a controlled way all over the screen.

See also
 Accelerator physics
 Beam line
 Cyclotron
 Electromagnetism
 Linear particle accelerator
 Particle accelerator
 Quadrupole magnet
 Sextupole magnet
 Multipole magnet
 Storage ring

References

External links

Types of magnets
Accelerator physics

Dipole magnet


6385 Martindavid este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6385 Martindavid este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Kleť de Antonín Mrkos. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,15 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 5,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

6385 Martindavid


Kozatske (en , en ) est une commune urbaine du raïon de Kakhovka dans l'oblast de Kherson, dans le sud de l'Ukraine. Elle compte  en 2021.

Histoire
Lors de l'invasion de l'Ukraine par la Russie en 2022, Kozatske est occupée par les Russes, mais est reprise par les forces ukrainiennes lors de la contre-offensive vers Kherson, le .

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Kherson

Kozatske


Himarski dijalekt grčkoga jezika rabi se u albanskoj regiji Himara u selima Dhërmi i Palasa te gradu Himari, uglavnom njime govore ljudi starije životne dobi, a uči se i u drugim selima. Dijalekt pripada južnoj skupini modernih grčkih narječja.

Etnološka situacija

Procjene broja Grka u Albaniji kreće se od 2 do 7 posto stanovništva, ali uglavnom se smatra da ih je između 45 i 50 tisuća, to jest oko 2 %. Grčki izvori kažu da je u Albaniji između 250 000 i 300 000 Grka, ali to je moguće samo ako se sve pravoslavne Albance i sve Vlahe uključi u brojku. U Albaniji se smatra da su mnogi koji se smatraju dijelom manjine zapravo Albanci koji pričaju grčki zbog blizine Grka ili posla u Grčkoj ili da su Vlasi koji su se svrstali u manjinu zbog svoje pravoslavne vjere.

Nije poznato kada su se govornici grčkoga i albanskoga prvi put susreli u Himari jer povijesni dokumenti ne pomažu u pronalaženju apsolutna datuma njihova jezičnog kontakta. Ipak, jasno je da su danas, nakon duga suživota, kulturno specifično područje dviju kultura među kojima postoji jasna razlika jer se nisu u potpunosti pomiješale. Tri sela (Himara, Drymades ili Dhërmi, Palasa) rabe grčki kao jezik komunikacije, a četiri sela (Vuno, Qeparo, Kudhës, Pilur) rabe albanski. Ipak, govornici grčkoga uče i upotrebljavaju albanski, a govornici albanskoga grčki. Za govornike albanskoga koji rabe grčki nemamo previše podataka prije 1990-ih kada je grčki postao jako privlačan jednojezičnim Albancima kao jezik susjedne zemlje s boljim gospodarstvom. Mnogi se govornici grčkoga zovu Albancima držeći Albaniju geografskim pojmom s raznolikim etnografskim sastavom. Grci iz Albanije (uključujući i one izvan Himare) zovu se Arvanitima, a Albanci se u širem europskom kontekstu zovu Grcima.

U komunizmu i poslije
U vrijeme komunizma u Albaniji su granice bile zatvorene 45 godina (od 1945. do 1990.), a Himara je ostala izvan takozvane Grčke manjinske zone koju je albanska vlada prepoznala kao prostor naseljen Grcima. U skladu s komunističkom albanskom politikom unifikacije i homogenizacije zabranjena je upotreba grčkoga jezika u Himari, a mnogi su govornici grčkoga bili prisiljeni preseliti se u sjevernu ili središnju Albaniju. Zbog te su politike zatvorene i grčke škole u Himari, pa su lokalne zajednice ostale pri svojem jeziku koji je bio arhaičan u usporedbi s narječjima na koje su naišli u emigracijama u Grčku nakon pada komunističkog režima.

Nakon pada komunizma znatan je broj ljudi iz Himare migrirao u Grčku gdje su velikim dijelom prihvatili standardni jezik. Danas oni još uvijek nisu prepoznati kao dio grčke manjine Albanije, a, s druge strane, računaju se kao etnički Grci prema grčkoj migracijskoj politici. Postoji sveukupno smanjenje kompetencije govornika narječja. Oni koji su emigrirali iz Himare, posebno mlađe generacije, nisu više aktivni govornici.

Utjecaj na jezik
Dijalekt Himare konzervativan je u usporedbi sa standardnim grčkim jezikom. Pod utjecajem je raznih inačica grčkog: jezika Crkve i govora jezično inovativnijih naselja (poput Janjine i Krfa). Također, Palasa je izloženija utjecajima albanskoga od Dhërmija i Himare.

Grčki se rabio kao regionalna koine od ranih vremena (to jest, od vremena pisanih povijesnih izvora). Ovdje vrijedi spomenuti dokaze poput pisama naseljenika Himare pisanih Grcima i negrcima gdje se, unatoč nastojanju upotrebe zajedničkog oblika grčkog, mogu naći neki dijalektalni oblici poput prvog lica mediopasiva: -μεσταν (standardni moderni grčki: -μασταν), naglašavanje χωρίου (standardni moderni grčki: χωριού) ili ε-vokalizam kao u πλερώσῃ (standardni moderni grčki: πληρώσῃ).

Izvori

Grčki jezik
Albanska kultura
Grčka kultura
Albanija

Himarski dijalekt


Howard Atwood Kelly (1858-1943) est un gynécologue américain connu pour être, avec William Osler, William Halsted et William Welch, l'un des quatre membres fondateurs de la faculté de médecine Johns Hopkins à Baltimore, aux Etats-Unis.

Il lui est également attribué la création de la gynécologie chirurgicale en tant que spécialité à part entière aux Etats-Unis.

Biographie

Jeunesse
Né à Camden en 1858, Howard Atwood Kelly est le second des neufs enfants de Kuhl Kelly, courtier, et de Louisa W. Hard, fille d'un clergyman épiscopal. La famille déménage par la suite à Philadelphie où son père sera amené à servir en tant que lieutenant dans la guerre de Sécession.

Durant son enfance, il développe une passion pour les sciences, et plus particulièrement pour la biologie et la botanique. Entre 9 et 15 ans, il commence son éducation au John Faire's Classical Institute où il apprend le grec et le latin.

Études
En automne 1873, il entre à l'Université de Pennsylvanie pour étudier l'histoire naturelle, le latin, le grec et l'espagnol. Il y obtient le Prix Latin et devient membre de la fraternité Zeta Psi. À l'âge de 17 ans, il devient membre de l'Académie des Sciences Naturelles. En 1875 et 1876, il est nommé président de la Franklin Scientific Society. Par ailleurs, il se lie d'amitié pendant ses études au professeur de paléontologie Edward Drinker Cope qui lui propose de mener une exploration en Amérique du Sud, mais guidé par son père il refuse et se dirige vers la médecine. Il gardera tout de même tout le long de sa vie un intérêt pour la botanique et la zoologie. Il aura notamment une grande collection de livres de mycologie, qu'il donnera à l'Université du Michigan.

Après son diplôme en 1877, il continue ainsi, la même année, ses études à la faculté de médecine de Pennsylvanie. Souffrant d'insomnie, il interrompt ses études et part dans l'État du Colorado vivre en tant que cowboy pendant une année, lieu où il rencontre George Simmons qui deviendra plus tard éditeur du Journal of the American Medical Association. Il retourne ensuite à l'Université de Pennsylvanie où il reçoit, avec Horace Jayne, un prix d'anatomie. Il y obtient son diplôme de médecine en 1882.

Carrière
Il effectue sa formation postdoctorale de 16 mois, entre 1882 et 1883, à l'hôpital épiscopal de Philadelphie, où il commence à écrire ses premiers papiers. Contre l'avis de son père qui lui réservait un cabinet dans leur maison, il installe un cabinet à Kensington, au 2516 North Front Street, où il commence sa carrière de chirurgie générale avant de se consacrer plus particulièrement à la chirurgie gynécologique.

Durant sa formation à Philadelphie, Kelly publie un de ses papiers les plus reconnus, sur les méthodes visant à obtenir une autopsie lorsque les familles y sont opposées. Il y décrit cinq cas d'autopsies clandestines où il a été capable de retirer les viscères abdominales et thoraciques par voie rectale, vaginale ou périnéale, permettant ainsi de ne pas laisser d'incision visible pour les familles.

Du fait du manque de lits disponibles à l'hôpital épiscopal, Kelly décide de réaliser des interventions aux domiciles de ses patients. Il loue par la suite un deux-pièces proche du bâtiment pour réaliser le suivi post-opératoire de ses patients, puis déménage dans une maison à trois étages où il développe ses propres techniques chirurgicales et instruments (Kelly pad, Kelly clamp). Il décrit entre autres le point de Kelly sur les utérus rétroversés. En 1885-1886, il transfère son hôpital dans une maison à quatre étages sur Norris Square, avant qu'il soit incorporé en 1887 à l'hôpital pour femmes de Kensington, plus tard connu en tant qu'hôpital Kensington de Philadelphie.

Entre 1886 et 1888, Kelly se rend en Europe visiter les principales cliniques de gynécologie de Grande-Bretagne et d'Allemagne, et assister aux opérations abdominales et pelviennes de leurs meilleurs chirurgiens. Il se rend également en Autriche, en France et en Suisse, et devient rapidement un chirurgien ambidextre réputé. Il sera considéré comme le chirurgien le plus remarquable d'Amérique à son époque. Plusieurs chirurgiens, dont William Osler alors professeur à l'Université de Pennsylvanie, viennent à leur tour assister à ses opérations.

En 1888, Kelly pratique la première césarienne réussie à Philadelphie, puis retourne en Europe et obtient la permission du Dr Virchow pour travailler l'hôpital de la Charité.

La même année, il est nommé professeur assistant en obstétrique à la faculté de médecine de Pennsylvanie, sous la recommandation du professeur William Osler. Son premier interne est Hunter Robb, entre 1889 et 1892, déjà interne de Kelly à Penn entre 1884 et 1886. L'année 1889, William Osler offre à Kelly un poste de professeur en gynécologie obstétrique à l'hôpital Johns Hopkins, devenant avec William Haslted et William Welch les quatre membres fondateurs (Big Four) de la faculté de médecine du même nom. Il devient ainsi le premier professeur de gynécologie des États-Unis et fonde le premier internat de gynécologie du pays. Il exerce dans cette faculté jusqu'à sa retraite en 1919 pour devenir professeur émérite et laisser sa place à son ancien interne, le Dr Thomas Stephen Cullen. Il met cependant fin à sa carrière de chirurgien qu'en 1940, à l'âge de 82 ans. Il pratique sa dernière opération en 1938, à Hopkins, un mois avant son 80ème anniversaire. Il aura écrit 550 articles et livres, sur l'urogynécologie, la césarienne, la réanimation, l'appendicectomie, l'utilisation du radium, l'électrochirurgie ou encore le cathétérisme urétral.

Durant ses années à Hopkins, il devient l'un des premiers à utiliser le protoxyde d'azote en anesthésie, à incorporer des sutures résorbables dans ses opérations, et à utiliser la lumière électrique au bloc opératoire. En 1899, Kelly sépare pour la première fois physiquement les services de gynécologie et d'obstétrique.

En tant que professeur, il lance la carrière de Max Brödel, originaire d'Allemagne et aujourd'hui considéré comme le père de l'illustration médicale, en lui demandant d'illustrer certains de ses travaux. Plus tard, il développera avec lui le service d'art appliqué médical à l'hôpital Johns Hopkins.

Convictions
Kelly était, comme sa mère, un chrétien évangélique et enseigna l'étude de la Bible. La religion avait une place importante dans sa vie et il priait avec ses infirmières tous les matins avant d'opérer. Il luttait contre la prostitution, les saloon, le tabagisme et la contraception.

Il était par ailleurs un grand défenseur des femmes et de leur inclusion en médecine.

Philanthropie
Il est estimé que Kelly aurait consacré environ 1,000,000 de dollars à diverses activités philanthropiques. Il fit entre autres de nombreux dons d'argent ou de matériels divers à des personnes dans le besoin, des étudiants, des écoles, aux Navajos, aux scouts ou encore à des chapelles. Il fut notamment un donateur de l'hôpital Johns Hopkins, estimant que ses donations à l'hôpital étaient équivalentes à deux fois les salaires qu'il y avait perçus.

Il fonda le premier camp américain pour garçons défavorisés et une maison pour les prostituées qui souhaitaient changer de vie.

Vie personnelle
Lors de son retour en Europe en juin 1889, il marie Olga Elizabeth Laetitia Bredow à Danzig (aujourd'hui Gdansk). Après une lune de miel à Paris, ils s'installent à Baltimore et élèvent neufs enfants. Le plus jeune, Edmund Kelly, deviendra à son tour médecin.

Kelly décède à l'âge de 84 ans d'une pneumonie à Baltimore, six heures avant le décès de sa femme. Après sa mort, en 1943, un Liberty Ship fut baptisé "The Howard Kelly" en son honneur.

Hôpital Howard A. Kelly

En parallèle, après la fondation de Johns Hopkins, il pratique pendant une vingtaine d'années dans un hôpital privé fondé par Hunter Robb, renommé en 1912 l'hôpital Howard A. Kelly (HAKH). À partir de 1906, il s'associe à Curtis Burnam, un de ses anciens internes, avec qui il restera associé jusqu'à sa retraite.

Le HAKH était équipé de blocs opératoires et de laboratoires de pathologie, bactériologie et chimie. Selon Burnam, il a été le premier hôpital de Baltimore à utiliser les rayons X en tant qu'outils diagnostic et thérapeutique, et pendant des années il restera le principal hôpital à pratiquer la radiothérapie dans l'état du Maryland.

Utilisation du radium
Kelly obtient ses premiers milligrammes de radium en 1904 afin d'essayer de traiter une tante atteinte d'une néoplasie pelvienne avancée, sans succès.

Après la création du laboratoire biologique du radium à Paris en 1906, le pionnier français de la radiumthérapie, Louis Frédéric Wickham, se déplace au Etats-Unis en 1907 et informe Kelly qu'il est nécessaire d'utiliser de plus grande quantité de radium pour bénéficier de ses effets. Il lui facilite ainsi l'achat de 100 mg de radium, en provenance de Paris, et Kelly introduit la radiumthérapie dans son hôpital la même année. Après une visite en Europe en 1911, il envoie Burnam à Paris en apprentissage auprès des experts européens les deux années suivantes.

Bien que qualifié d'escroquerie par ses collègues gynécologue à cette époque, Kelly présente en 1915 son expérience sur l'utilisation du radium dans la prise en charge du cancer du col de l'utérus et du vagin à la 66ème session de l'Association médicale américaine.

Visualisation 3D
Entre 1908 et 1913, Kelly crée, à des fins pédagogiques, des images en trois dimensions d'opérations réalisées par des maîtres américains et anglais via la photographie stéréoscopique. Les éminents Charles Mayo, William Mayo et George Crile participent au projet.

Il publie ainsi 1500 photographies réalisées par le photographe Anthony Murray et commentées par Kelly, dans "The Stereo-Clinic", composé de nombreux volumes.

Elèves
Durant sa carrière à Hopkins, Kelly aura notamment comme internes : Hunter Robb (1889), Thomas Stephen Cullen (1896), Guy LeRoy Hunner (1901), Curtis Burnam (1904), Edward Henderson Richardson (1909), Richard Wesley TeLinde (1924), et Houston Spencer Everett (1929).

Publications
Entre 1882 et 1941, Kelly publia plus de 500 articles, pour la majorité sur la médecine clinique dont 31 sur le radium et le reste sur l'histoire médicale, des biographies, l'histoire naturelle, les réformes sociales et les avantages du mode de vie chrétien.

Distinctions
 Doctorat honorifique en droit de l'Université de Pennsylvanie, de l'Université d'Aberdeen, de l'Université Washington, de l'Université Washington et Lee, et de l'Université Johns Hopkins.
 Membre honorifique des universités d'Edimbourg, Glasgow, Dublin, Londres, Paris, Rome, Berlin, Leipzig, Bucarest, Vienne, Kiev et Lima.
 Président de la Société Américaine de Gynécologie.
 Membre fondateur de l'American College of Surgeons, en 1913.
 Conservateur honorifique du pôle reptiles et amphibiens du musée de zoologie de l'Université du Michigan.

Notes et références

Liens externes

Médecin américain du XIXe siècle
Médecin américain du XXe siècle
Gynécologue américain
Décès en janvier 1943
Naissance en février 1858
Université de Pennsylvanie
Décès à 84 ans

Howard Atwood Kelly


An Epidendrum siphonosepaloides in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Tamotsu Hashimoto. An Epidendrum siphonosepaloides in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum siphonosepaloides


Sala Khunnawut ou Sala Kunnawut ( est un artiste national de Thaïlande, auteur-compositeur et chanteur de luk thung originaire de l'Isan. Actuellement, il est auteur-compositeur et producteur pour le label , un label du réseau de GMM Grammy.

Biographie
En 1982, il quitte l'enseignement pour composer et produire les chansons de Rungphet Laemsing. Actuellement, il est artiste, chanteur, auteur-compositeur et producteur pour le label Grammy Gold. Il est à l'origine du succès de nombreux chanteurs célèbres du luk thung de l'Isan, notamment Mike Phiromphon, Phai Phongsathon, Siriporn Ampaipong, Tai Orathai, Monsit Khamsoi et Monkhaen Kaenkoon.

En 2016, il a composé et chanté la chanson populaire Law Soo Larn Fang () pour la mort du roi Bhumibol Adulyadej.

« Actuellement, Sala Khunnawut essaie d'encourager les jeunes à participer au programme Tai-baan : La Reprise. Il leur fait reprendre des chansons de l'Isan à leur manière, et leur permet d'ajouter des éléments plus modernes comme bon leur semble. »

Références

Liens externes

Naissance en avril 1962
Naissance dans la province d'Amnat Charoen
Chanteur thaïlandais
Auteur-compositeur thaïlandais
Musicien de mor lam
Artiste national de Thaïlande
Artiste de GMM Grammy

Sala Khunnawut


Ahmet Taner Kışlalı (10 Temmuz 1939, Tokat – 21 Ekim 1999, Ankara), Türk siyaset bilimci, siyasetçi, Kültür Eski Bakanı, yazar ve öğretim üyesi.

Hayatı
Babası Ziraat Bankası veznedarı Hüseyin Hüsnü Bey, annesi Kilis Kemaliye İlkokulu öğretmeni Lütfiye Hanım'dır. Abisi Mehmet Ali Kışlalı, kuzenleri ise Hıncal Uluç ve Öcal Uluç'tur. 1951 yılında Kilis Kemaliye İlkokulu'nu bitirdikten sonra, Kilis Ortaokulu'nu ve 1957 yılında Kabataş Erkek Lisesi'ni bitirdi. Kabataş Erkek Lisesi'nden sonra Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'ni kazandı. Okurken bir yandan da Yeni Gün'de spor muhabirliği yaptı. 1962-1963 yılları arasında Yenigün gazetesinde yazı işleri müdürlüğü de yaptı. Paris Üniversitesi'nde anayasa hukuku ve siyaset bilimi dalında Modern Türkiye'de Siyasi Güçler başlıklı doktorasını yaptı. 1968 yılında Fransa'da tanıştığı Bordeaux'lu (Bordo) Nicole (Nilgün Kışlalı) ile evlendi. Bu evlilikten iki kızı (Altınay ve Dolunay) oldu. Hacettepe Üniversitesi'nde siyaset sosyolojisi alanında öğretim üyeliğine başladı. Askerlik dönüşü üniversiteye kabul edilmedi. Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne geçti. 1972 yılında doçent oldu.

Siyasi olarak demokratik sosyalizm ve sosyal demokrasi görüşlerini benimsemiş bir Kemalistti. 1971-1977 yılları arasında Yankı dergisi'nde yazdığı yazılarla CHP Genel Başkanı Bülent Ecevit'in dikkatini çekti. olarak  1977 yılında CHP listesinden İzmir milletvekili seçildi. 1978 yılında Bülent Ecevit hükûmetinde Kültür Bakanı olarak görev yaptı. Kültür Bakanlığı'nca Ulusal Kültür Dergisini yayımlattı. 12 Eylül 1980 darbesi sonrasında Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde siyaset bilimi dersleri vermeye başladı. 1988 yılında profesör oldu. 1991 sonunda Cumhuriyet gazetesinde Haftaya Bakış başlığıyla köşe yazıları yazmaya başladı. 1995 yılında Antalya yolunda birlikte geçirdikleri trafik kazasında eşini kaybetti. 1997 yılında ikinci evliliğini Nilüfer Kışlalı'yla yaptı. Bu evlilikten üçüncü kızı (Nilhan Nur) dünyaya gelmiştir.

21 Ekim 1999 tarihinde saat 09.40'ta Ankara'da evinin önünde uğradığı bombalı saldırı da öldürüldü. Akit gazetesi suikasttan önce hakkında bir haber yapmış ve Kışlalı'nın üzerine çarpı atılmış fotoğrafını manşetten vermişti. Faili bulunamadı.

Bombalı Saldırı
Öldürülmeden önce Cumhuriyet Gazetesi'ndeki makalesi nedeniyle Akit Gazetesi tarafından "Zorba Kemalist gemi azıya aldı, Halkı köpeğe benzetti" başlığıyla hedef gösterildi ve "28 Şubatçı" olarak suçlandı. Fotoğrafının üzerinde çarpı işareti konarak kapak yapıldı.

Ahmet Taner Kışlalı, 21 Ekim 1999 günü saat 09:40'ta Cumhuriyet gazetesine yazdığı son yazısını faksladıktan yaklaşık 19 dakika sonra evinden çıktı. 06 GK 377 plakalı aracına yönelen Kışlalı, arabasının üstüne silecek ile kaput arasına konulmuş poşete sarılı paketi alıp sol eliyle kapıyı açtığı sırada büyük bir patlama meydana geldi. Sol kolu kopan Kışlalı, site bekçisi Arif Emirhan Kılıç tarafından Bayındır Hastanesi'ne götürüldü. Saat 10:02'de kalp koroner atışı durmuş, nabzı hızlanmış ve bilinci kapanmış bir şekilde Tıp Fakültesi Hastanesi'ne getirildi. Operatör Dr. Hasan Karakış tarafından yapılan muayene sonrası öldüğü tespit edildi. Ölüm raporu yine Hasan Karakış tarafından hazırlandı ve Dr. Ersin Kaya tarafından basın açıklamasıyla bildirildi. Mezarı Ankara'da Karşıyaka Mezarlığı'ndadır.

Ölümünden sonra 1999 Sertel Demokrasi Ödülü'ne layık görülmüştür.

Kışlalı'nın başlıca yapıtları
 1968: Forces politiques dans la Turquie moderne (Modern Türkiye'de Siyasi Güçler) (AÜ SBF Yayınları)
 1974: Öğrenci Ayaklanmaları (Bilgi Yayınevi)
 1987: Siyaset Bilimi (İmge Kitabevi yayınları (1990, 1994, 1996, 1997, 1999, 2000, 2003)
 1991: Siyasal Sistemler – Siyasal Çatışma ve Uzlaşma (İmge Kitabevi Yayınları, (1993, 1995, 1998, 2000, 2003)
 1993: Atatürk'e Saldırmanın Dayanılmaz Hafifliği (İmge Kitabevi Yayınları) - Mustafa Kemal Atatürk'e yapılan eleştirilere karşı yazdığı yazılarını derlemiştir.
 1994: Kemalizm, Laiklik ve Demokrasi (İmge Kitabevi Yayınları) (Atatürkçülük, Türkiye'de laiklik ve demokrasi konuları üzerine yazmış olduğu köşe yazılarını derlediği kitap)
 1995: Seçimsiz Demokrasi (Çağdaş Yayınları)
 1997: Bir Türkün Ölümü (Ümit Yayıncılık)
 1999: Ben Demokrat Değilim (İmge Kitabevi Yayınları)

Hakkında hazırlanan belgeseller
 2009: Duvar (Belgesel) - Ahmet Taner Kışlalı Bölümü

Dış bağlantılar
 Ahmet Taner Kışlalı Dijital Arşivi  Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi, İletişim Birimi tarafından hazırlandı.

Kaynakça

1939 doğumlular
Zile doğumlular
1999 yılında ölenler
Ankara'da ölenler
Türk profesörler
Türk köşe yazarları
Türk siyaset bilimciler
Atatürkçüler
Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesinde öğrenim görenler
Kabataş Erkek Lisesinde öğrenim görenler
TBMM 16. dönem İzmir milletvekilleri
Türkiye'deki faili meçhul cinayetler
Suikast sonucu ölen Türk siyasetçiler
Suikast sonucu ölen Türk akademisyenler
Suikast sonucu ölen Türk gazeteciler
TBMM Millî Eğitim, Kültür, Gençlik ve Spor Komisyonu
Suikast sonucu ölen Türk yazarlar
Karşıyaka Mezarlığı'na defnedilenler
Türkiye'de cinayet sonucu ölenler
Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi öğretim üyeleri
Ankara Üniversitesi öğretim üyeleri
Cumhuriyet Halk Partisi mensubu siyasetçiler
Türkiye'de öldürülen gazeteciler

Ahmet Taner Kışlalı


Tiyazol, bir azot ve bir kükürt atomu bulunduran beşli halka yapısına sahip heterosiklik bileşiklerin ortak adı. Bu bileşiklerin en basit üyesi tiyazol C3H3NS kapalı formülündedir.

Tiyamin (B1 vitamini), basitrasin ve penisilinler gibi biyolojik aktif tabii bileşiklerin yanı sıra sentez yoluyla elde edilen birçok ilaç aktif maddesi, boya ve sanayide kullanılan bazı kimyasal maddeler tiyazol halkası ihtiva eder. Yine rodanin, kırmızı renkli rodanin boyası ve sarı renkli primulin boyası tiyazol bileşikleri arasındadır. Sulfatiyazol sülfasüksidin ve promizol tiyazol grubundaki suni ilaç aktif maddeleridir. Kauçuğun vulkanizasyonunda kullanılan mertax da bir tiyazol türevidir.

Tiyazol


A Breakout Esports é uma equipe brasileira de esportes eletrônicos focada na fomentação do cenário de esports feminino e compete atualmente com uma Lineup feminina de Valorant.

História
A organização foi fundada por Marcelo de Lima, Cinara Piccolo, Danilo Pina, Juliana Bella e Victor Ribeiro em Julho de 2021. No dia 05 de agosto de 2021 lançou a sua primeira lineup feminina de Valorant para ingressar na primeira qualificatória do Game Changers: Protocolo Evolução.

Valorant

Lineup Feminina 2021

Resultados

Lineup Feminina 2022

Resultados

Referências

Times de esportes eletrônicos do Brasil
Equipes de Valorant

Breakout Esports


Sakin Ol, Zhang Yimou'nun 1997 yapımı filmi. Yimou'nun Gong Li'siz ilk filmi olan Sakin Ol'un orijinal adının tam çevirisi: "Söyleyecek bir şeyin varsa güzelce söyle." Âşık olduğu kadının iş arkadaşları tarafından hırpalanmasına tanık olan bir adamın yaşamı üstüne kurulu çağdaş bir komedi olan film, Pekin'i yaşamak ve yaşatmak için kentin o eşine az rastlanır çekicilikteki atmosferine gerçekçi ve zevk aşılayan bir şekilde yaklaşmaktadır.

Öykü, anlaşılmak konusunda zorluk çıkarmamasının yanında, büyüleyici atmosferi, karmaşık duruşu ile izleyicinin bilincini açık tutmaya zorlar. Evler, dekorlar, lokantalar ve duvar resimleri yöresel ve otantik olanın çekiciliğini yansıtır. Konuşmalar ve değişen durumlarla yeni boyutlara uzanan öykü, bu akış süreci içinde ilginçliğini yitirmez. Filmin önceki Yimou filmleriyle olan en önemli farkları sınır tanımayan kamera devinimleri ve serbest bırakılmış, doğaçlama izlenimi uyandıran oyuncu yönetimidir. Ve Yimou'nun sıradan karakterleri sıra dışı durumlarla sosyal ve karakteristik değişimlere uğratma anlayışı, özellikle entelektüel izleyiciyi büyüleyen bir başkalaştırma eylemi olarak Sakin Ol'da da güçlü bir biçimde kullanılır.

Kaynakça
 IMDb Sayfası
 Dergi.org

Çin filmleri
Zhang Yimou'nun yönettiği filmler
Konusu Pekin'de geçen filmler
1997 çıkışlı komedi filmleri

Sakin Ol (film)


Ford Motor Company of Rhodesia (Pvt.) Limited war ein Automobil-, Nutzfahrzeug- und Traktorenhersteller in Salisbury, der früheren Hauptstadt der britischen Überseekolonie Südrhodesien.

Geschichte
Das Unternehmen wurde 1961 als Tochtergesellschaft der Ford Motor Company of Canada gegründet. In die Errichtung des Werks wurden 1,5 Millionen Pfund investiert.

Zu den hergestellten Fahrzeugen gehörten die Modelle Anglia und Zephyr, Lastwagen des Typs Thames Trader und Traktoren des Typs Fordson Dexta.

Nach der unilateralen Unabhängigkeitserklärung 1965 verlor Ford den Zugang zu seinen Exportmärkten, so dass die Produktion stagnierte und Ford im Februar 1967 schließen musste, genauso wie BMC of Rhodesia wenig später. Im gleichen Jahr verkaufte Ford die restlichen Materialbestände an die rhodesische Regierung und zog sich aus dem Land zurück.

Aus dem Werk wurden später die Willowvale Motor Industries bzw. zeitweise die Willowvale Mazda Motor Industries.

Einzelnachweise

Ford
Ehemaliger Pkw-Hersteller (Simbabwe)
Ehemaliger Lkw-Hersteller
Gegründet 1961
Ehemaliger Traktorenhersteller
Südrhodesien

Ford Motor Company of Rhodesia


إقليم بنغازي أو  المفوضية العامة لإقليم بنغازي. تأسست في سنة 1937 في اطار مستعمرة ليبيا الإيطالية، وقسمت إلى 3 مقاطعات هي:
 بنغازي (المركز الإداري)
 إجدابيا
 برقه "Barce"

كانت معظم السكان من العرب وأقلية من الأمازيغ إضافة إلى مجموعة من السودانيين واليهود. في حين تركز تواجد الإيطاليون في بنغازي، في العام 1943 احتلته قوات الحلفاء أثناء الحرب العالمية الثانية.

تكون الإقليم جغرافيا من نصف مساحة برقة تقريبا، حيث جاور من الجنوب المنطقة الجنوبية العسكرية ومن الشمال البحر المتوسط ومن الغرب مع إقليم مصراتة ومن الشرق مع إقليم درنة.

ملاحظات ومراجع
Guida d'Italia del TCI, Possedimenti e colonie, Milano, 1929

تاريخ إيطاليا الجغرافي
تاريخ بنغازي
ب

إقليم بنغازي


Walsall er borg í Vestur-Miðhéruðum á Englandi. Hún er 14 km norðvestur af Birmingham og eru íbúar tæpir 68.000 (2011) en um 200.000 fleiri á stórborgarsvæðinu. Walsall er þekkt fyrir leðurvörur. Knattspyrnuliðið Walsall F.C. er þekkt sem the Saddlers (hnakkarnir).

Þekktir íbúar
Rob Halford, söngvari Judas Priest

Borgir á Englandi

Walsall


West Fallowfield is the name of two townships in Pennsylvania:

 West Fallowfield Township, Chester County, Pennsylvania
 West Fallowfield Township, Crawford County, Pennsylvania

West Fallowfield


Agrilus contractus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Fisher, 1930.

Referências

contractus

Agrilus contractus


Ine Karlsen Stangvik (født 4. april 1990 i Oslo) er en norsk håndboldspiller, der spiller for Team Esbjerg. Hun kom til klubben i 2017. Hun har tidligere optrådt for København Håndbold i Danmark, Njård Håndball og Nordstrand Håndball i hjemlandet.

Eksterne henvisninger
 Spillerprofil - København Håndbold
 EHF - Ine Stangvik

Personer fra Oslo
Håndboldspillere fra Norge
Håndboldspillere fra København Håndbold

Ine Stangvik


11085 Isala este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11085 Isala este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul La Silla de Eric Walter Elst. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,40 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 1,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1993
Centura de asteroizi

11085 Isala


Fast & Furious é uma franquia de mídia estadunidense de ação e suspense criada por Gary Scott Thompson no fim da década de 1990. A trama narra os desafios do piloto ilegal Dominic Toretto ao assumir uma gangue de corridas de rua enquanto forja uma amizade com o agente federal disfarçado Brien O'Conner. Ambos se envolvem com cartéis de roubos de carros e gangues de corridas que colocam em risco suas próprias famílias e relações pessoais. A série cinematográfica da franquia é composta pelos dez filmes: The Fast and the Furious (2001), 2 Fast 2 Furious (2003), The Fast and the Furious: Tokyo Drift (2006), Fast & Furious (2009), Fast Five (2011), Fast & Furious 6 (2013), Furious 7 (2015), The Fate of the Furious (2017), F9 (2021) e Fast X (previsto para ser lançado em 2023). Além disso, a trama gerou ainda dois spin-offs: Turbo-Charged Prelude (2003) e Los Bandoleros (2009).

O primeiro filme da franquia, lançado em 2001, é estrelado por Vin Diesel e Paul Walker nos respectivos papéis de Dominic Toretto e Brien O'Conner e conta ainda com Michelle Rodriguez, Jordana Brewster, Rick Yune e Matt Schulze como elenco de apoio. Na sequência, 2 Fast 2 Furious, Walker divide as telas com Tyrese Gibson, Eva Mendes, Devon Aoki e o rapper Ludacris nos respectivos papéis de Roman Pearce, Monica Fuentes, Suki e Tej Parker. A partir de então, Walker, Diesel, Rodriguez e Brewster formaram o quarteto de protagonistas da franquia estrelando os sete primeiros filmes. Os eventos relacionados a estes personagens constituem a principal trama narrativa da maior parte dos filmes da franquia. O terceiro filme da franquia, The Fast and the Furious: Tokyo Drift, introduziu os personagens Twinkie (Bow Wow) e Han Lue (Sung Kang) que teriam participação em eventos de alguns filmes seguintes. A partir de Fast & Furious (2009), o enredo foi redirecionado para o gênero de filme policial e o elenco passou a contar com outros nomes de renome como Gal Gadot no papel da agente dupla Gisele Yashar e Shea Whigham no papel do agente federal Michael Stasiak, ambos personagens que retornam nas sequências.

A partir de Fast Five (2011), o elenco englobou novos personagens como o agente federal Luke Hobbs (personagem de Dwayne Johnson), a policial Elena Neves (personagem de Elsa Pataky) e o antagonista Deckard Shaw (vivido por Jason Statham). Com o redirecionamento do enredo, tais personagens passaram a ser protagonistas dentro da trama e retornam nas sequências. Furious 7 (2015) é o primeiro filme da franquia após a morte de Paul Walker num acidente automobilístico e, portanto, parte de suas cenas foram concluídas por seu irmão Cody Walker. Sung Kang, Gal Gadot, Bow Wow, Nathalie Kelley, Tego Calderón e Don Omar aparecem em arquivo de metragem de filmes anteriores como os personagens Han, Gisele, Twinkie, Neela, Leo e Santos.

Expandindo o universo dos novos personagens apresentados no filme anterior, The Fate of the Furious (2017) inclui no elenco Charlize Theron como a agente federal Cipher, Kurt Russell como o negociador Sr. Ninguém, Scott Eastwood como o espião Pequeno Ninguém, Luke Evans como Owen Shaw e Helen Mirren como Magdalene Shaw. A sequência F9 (2021) inclui, além dos protagonistas de filmes anteriores, John Cena como Jakob Toretto, Michael Rooker como Buddy e Lucas Black como Sean Boswell.

Ao longo da franquia, diversas celebridades realizaram participações especiais com papéis secundários como: os rappers Don Omar e Tego Calderón que atuaram em vários filmes da saga como os pilotos Leo e Santos; Romeo Santos e Iggy Azalea que tiveram participação especial em Furious 7 (2015); os cantores Cardi B e Ozuna que viveram os personagens Leysa e Rico em F9 (2021). Alguns destes atores foram introduzidos como participação especial, mas tiveram seu papel na trama ampliados como foi o caso de Omar e Calderón e, mais recentemente, Cardi B.

Elenco de Fast & Furious

Ver também
 The Fast and the Furious (franquia)

Fast and Furious

Fast and Furious

Lista de membros do elenco de The Fast and the Furious


Marcos Robson Cipriano, mais conhecido como Marquinhos Cipriano (Catanduva, 27 de março de 1999), é um futebolista brasileiro que atua como atacante, meia e lateral-esquerdo. Atualmente, joga pelo .

Carreira

Início
Natural de Catanduva, interior de São Paulo, Marquinhos mudou-se para Bauru um tempo depois, onde iniciou sua trajetória aos 11 anos em uma escolinha da cidade. Chegou a fazer testes no Santos e no São Paulo (onde defenderia posteriormente), mas não foi aprovado em nenhum dos dois.

Desportivo Brasil
Chegou no Desportivo Brasil em 2013, e com apenas 15 anos foi integrado a equipe sub-17  para disputar Copa São Paulo de Futebol Júnior de 2014, um de seus foi considerado o mais bonito do torneio. No seguinte, disputou a Copinha mais uma vez e começou a despertar o interesse de outros clubes grandes do futebol brasileiro: Grêmio, Palmeiras, Santos, Corinthians, Internacional e Flamengo.

São Paulo
O rubro-negro carioca chegou a oferecer R$ 2 milhões ao Desportivo Brasil, R$ 1 milhão ao empresário do jogador e R$ 1 milhão de luvas ao atleta e seus familiares, porém Cipriano optou por fechar com o seu time do coração já que vinha de família são-paulino. Então em 15 setembro de 2015, foi anunciada a sua contratação por 1 milhão de reais por 70% de seus direitos econômicos.

Em 2016, foi artilheiro da categoria sub-15 com 42 gols. disputou quatro torneios importantes e foi campeão de três 3 deles: o Campeonato Paulista Sub-17 (onde foi artilheiro com 21 gols e melhor jogador do torneio), a Taça BH Sub-17 (vice-artilheiro com 5 gols e melhor jogador) e a Copa Ipiranga Sub-20 (vice-artilheiro com 5 gols).

Em novembro de 2017, foi selecionado para a lista 100 melhores jogadores Sub-19 do futebol feita pela conceituada revista britânica FourFourTwo, ficando na 82ª colocação. Seu destaque na base o fez ser observado e procurado por clubes da Europa como PSG, Nice e Mônaco, Atlético de Madrid, Arsenal, Porto e Juventus. Seu destaque na base era tamanho que a torcida do tricolor se mobilizou nas redes sociais pela renovação de seu contrato em dezembro.

2018
Integrado aos profissionais em janeiro, fez sua estreia pelo profissional em, na derrota por 2–0 para o São Bento na 1ª rodada do Campeonato Paulista em 17 de janeiro. Essa foi sua única partida pelo clube, tendo saído em julho de 2018 após rescindir seu contrato e tranferindo-se para o Shaktar Donetsk, da Ucrânia, após não chegar a um acordo para sua renovação de contrato que já durava bastante meses e recusar duas propostas de renovação feitas pelo clube, fato que o fez retornar para a base. Marquinhos já havia acertado um pré-contrato com o clube ucraniano, mas foi liberado antes de seu contrato expirar (15 de setembro) para o clube receber uma compensação financeira.

Shakthar Donetsk
Em 10 de julho de 2018, foi anunciada a sua contratação pelo clube ucraniano, assinando por cinco anos e utilizando a camisa 28.

No clube ucraniano, teve de ser reinventar e mudar de posição para buscar seu espaço na equipe titular, migrando para a lateral-esquerda. Ao ser escalado como titular em dois amistosos contra o Vojvodina e Proleter Nov Sadi em 2019, ambos da Sérvia, teve boas atuações. Em outubro de 2020, chegou a ser especulado no Palmeiras e Fluminense, ambos por empréstimo.

Até abril de 2021, havia disputado em seis jogos disputados na função de lateral-esquerdo, onde com ele em campo o time somou cinco vitórias e um empate. Com Marquinhos em campo, o time sofreu apenas três gols, mostrando sua importância no time.

Sion
Foi anunciado como novo reforço do Sion em 22 de julho, por empréstimo até junho de 2022. Com o final de seu empréstimo e apesar do Sion sinalizar pela renovação de seu empréstimo, Cipriano recusou a oferta do clube suíço. Atuou em 33 partidas e deu duas assistências.

Cruzeiro

2022
Em 12 de julho, foi anunciado como novo reforço da raposa por empréstimo de um ano, sendo o terceiro reforço do clube na janela.

Em 28 de julho, O Shakhtar enviou um aviso para a FIFA, o Cruzeiro e para Cipriano solicitando seu retorno ao país para ser vendido em definitivo ao Sion, seu clube anterior, que havia chegado num acordo com o clube ucraniano. Porém, Cipriano se recusou a cumprir devido a liberação que FIFA concedeu aos atletas que atuavam na Ucrânia e na Rússia, devido ao guerra que acontecia entre os dois países.

Com isso, Cipriano só foi regularizado no dia 10 de agosto e deu sua primeira entrevista coletiva de apresentação ao clube celeste no dia seguinte. Estreou pelo Cruzeiro oficialmente em 17 de setembro, na vitória por 2 a 0 sobre o CRB pela 30ª rodada da Série B do Brasileiro. Na rodada seguinte, deu uma assistência para Luvannor fazer o último gol da vitória por 3–0 sobre o Vasco.

Na 37ª rodada da Série B, deu uma assistência para Pedro Castro fazer o primeiro gol da vitória de 4–1 sobre o Grêmio Novorizontino.

2023
Emprestado até 30 de junho pelo Shakhtar, Cipriano estava fora dos planos do técnico Paulo Pezzolano para a temporada, tendo rescindido seu contrato com o clube em março. Foram 10 jogos e duas assistências, além do título da Série B de 2022.

Avaí
Após a rescisão de contrato com o Cruzeiro e ficar livre no mercado mas ainda pertencer ao clube ucraniano, Cipriano foi anunciado como novo reforço do Leão da ilha em 4 de abril, sendo emprestado e assinando até o final da temporada.

Seleção Brasileira

Sub-18
Foi um dos convocados para um período de treinamentos da categoria em julho de 2016.

Sub-20
Em maio de 2017, foi um dos convocados para representar o Brasil no Torneio de Toulon. Chamado para dois jogos antes dos convocados para Sul-Americano Sub-20, acabou sendo um dos 23 convocados para o torneio.

Vida pessoal
Marquinhos tem um irmão gêmeo que chama-se Mateus, que é um jogador de vôlei.

Estilo de jogo
Suas principais características são a  sua velocidade e a versatilidade, tendo começado a carreira como lateral-esquerdo e só depois passado a atuar no ataque, posição onde profissionalizou-se, podendo também atuar como meia. Em sua ida à Europa, voltou a ser lateral que apoia bastante o ataque com rapidez e intensidade.

Títulos

Base

São Paulo

 Campeonato Paulista Sub-17: 2016
 Taça BH Sub-17: 2016
 Copa Ipiranga: 2016

Profissional

Shakthar Donetsk

 Campeonato Ucraniano: 2019–20, 2020–21

Cruzeiro

 Campeonato Brasileiro Série B: 2022

Prêmios individuais

Base

 Artilheiro do Campeonato Paulista de Futebol Sub-17 de 2016: 21 gols
 Melhor jogador do Campeonato Paulista de Futebol Sub-17 de 2016
 Melhor jogador da Taça BH Sub-17 de 2016
 100 melhores jogadores Sub-19 do futebol mundial pela FourFourTwo de 2017: 82º colocação

Ligações externas

Naturais de Catanduva
Futebolistas do estado de São Paulo
Futebolistas do São Paulo Futebol Clube
Cipriano, Marquinhos
Cipriano, Marquinhos
Futebolistas do Cruzeiro Esporte Clube
Futebolistas do Avaí Futebol Clube
Futebolistas brasileiros expatriados
Brasileiros expatriados na Ucrânia
Brasileiros expatriados na Suíça

Marquinhos Cipriano


Escheburg er en kommune og administrationsby i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Hohe Elbgeest under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten.

Geografi
Escheburg ligger ved den sydøstlige grænse til Hamburg. Selve byen ligger ca. tre kilometer øst for delstatsgrænsen og ca. fire kilometer vest for Geesthacht. Escheburg ligger i Metropolregion Hamburg, i et landskabeligt attraktivt område mellem Sachsenwald mod nord, og Elben mod syd.

Ud over Escheburg ligger i kommunen landsbyen Vossmoor, omkring tre kilometer mod syd. Motorvejen A25 slutter i den sydøstlige ende af kommunen og fortsætter som hovedvejene B5 og B404.

Eksterne kilder/henvisninger

 Kommunens side  på amtets websted].
 Statistikamt Nord – Bevölkerung der Gemeinden in Schleswig-Holstein 4. Quartal 2014  (XLSX-Data) (Fortschreibung auf Basis des Zensus 2011)

Byer i Slesvig-Holsten
Byer i Kreis Herzogtum Lauenburg

Escheburg


ලෝකයේ ජනප්‍රියම ක්‍රීඩාව වේ. එය කණ්ඩායම් දෙකක් එක්ව ක්‍රීඩා කරයි. එක් කණ්ඩායමක ක්‍රීඩකයන් 15ක් සිටින අතර ඉන් 11ක් පමණක් පිටියේ ක්‍රීඩා කරයි.

පාපන්දු ක්‍රීඩාවේ දක්ෂතා

1) පන්දුවට පහර දීම.

2) පන්දුව රැගෙන යාම.

3) පන්දුව නැවැත්වීම.

4) පන්දුව තුළට විසි කිරීම.

5) පන්දුවට හිසින් පහර දීම.

6) දැල් රැකීම. (දැල ආරක්ෂා කිරීම)

7) ගෝල් රැකීම.

නීති හා ක්‍රීඩා පිටිය

තණ පිඬැලි ඇල්ලූ හෝ ස්වාභාවික සෘජුකෝණාස්‍ර හැඩැති තණ පිටිටනියක මෙම ක්‍රීඩාව කෙරෙන අතර දෙකෙළවර හි දිණුම් කණුව (ගෝල) පිහිටා ඇත.ක්‍රීඩා පිටියෙහි ප්‍රමාණය පළල 45m ක් හා දිග 90m කි.ගෝල කණු දෙක අතර පරතරය 15m ක්ය. ප්‍රතිවාදී පිළ කෙළවර ඇති ගෝල කණුව තුළට පන්දුව යොමු කිරීමෙන් සිය පිළිට ගෝල වශයෙන් ලකුණු රැස්කර ගත හැකිය.තරඟයක් පැවැත්වෙන කාලය මිනිත්තු 90කි. මෙම කාලය මිනිත්තු 45 බැගින් වු අර්ධ දෙකකින් සමන්විත ය. විවෙිකය මිනිත්තු 15කි.

සාමාන්‍යයෙන් දැල් රකින්නාට පමණක් පන්දුව දෑතින් ඇල්ලීමට අවසර ඇති අතර සෙසු ක්‍රීඩකයින්ට පන්දුව පාදයෙන් සිරසෙන් හෝ කඳ ආශ්‍රීත කොටසෙන් පහරදීමට හා ලබා ගැනීම කළ හැකිය.දැල් රකින්නා කණ්ඩායමෙි අනෙකුත් ක්‍රීඩකයන්ට වඩා වෙනස් වර්ණයකින් සැරසී සිටීම අනිවාර්ය වෙි.

වැඩිපුර ගෝල සංඛ්‍යාවක් ලබාගත් පිළ ජයග්‍රහණය ලබන අතර සම ලකුණු ලබාගත් අවස්ථාවක තරගය අවසන් කිරීම කීප ආකාරයකින් සිදු කෙරේ. එනම් ජය පරාජයෙන් තොර තරඟයක් ලෙසත් අමතර කාලයක් (මිනිත්තු 15 බැගින් අර්ධ දෙකකින් සමන්විතය.විවෙිකය මිනිත්තු 5කි.) ලබාදීමෙන් හෝ දඩුවම් පහරකින් සිය ජය තහවුරු කර ගත හැකිය.
නීති හා විනය කඩ කිරීමකට එරෙහිව අදාල ක්‍රීඩකයන්ට රතු හෝ කහ කාඩ්පත් ලබා දෙයි.යමිි කිසි ක්‍රීඩකයෙකුට රතු කාඩ්පතක් හිමිවුවහොත් ඹහු තරඟයෙන් ඉවත් කරන අතර අදාල පිළට ක්‍රීඩකයන් 10දෙනෙකුගෙන් ක්‍රීඩා කිරීමට සිදුවෙයි. දැල් රැකීමෙිි කලාපයේදී නීති කඩ වුවහොත් ප්‍රතිවාදී පිළට දඩුවමි පහරක් හිමිවෙයි.

ඉතිහාසය

1863 එංගලන්තයේදී සැකසුණු නීතිරීති මාලාවකට අනුකූලව ලන්ඩන්හි මෝර්ටිලේක්හි බර්න්ස් කොමන් ක්‍රීඩා පිටියේදී ආරම්භ විය. පාපන්දු ක්‍රීඩාව සම්බන්ධව සියලු කටයුතු පාලනය කරනු ලබන්නේ 1904 දී රටවල් 7ක සහභාගිත්වයෙන් ඇරැඹුණු  අන්තර් ජාතික පාපන්දු සම්මේලනයයි.

පාපන්දු ලෝක කුසලානය

1930 දී පාපන්දු ලෝක කුසලානය ආරම්භ විය.1942දී හා 1946දී දෙවන ලෝ්ක යුද්ධය (WW2) නිසා ලෝක කුසලාන නොපැවිත්විණි.කෙසේ වෙතත් අද වන විට FIFA ලෝක කුසලානය උන්මාදයක් බවට පත්ව ඇත.

පාපන්දු ලෝක කුසලාන දිනු රටවල් පහත දැක්වෙයි.

🏴එංගලන්තය - 1966

🇪🇸ස්පාඤ්ඤය - 2010

🇺🇾උරුගුවෙි - 1930,1950

🇫🇷ප්‍රංශය - 1998,2018

🇦🇷ආජන්ටිනාව - 1978,1986,2023

🇮🇹ඉතාලිය - 1934,1938,1982,2006

🇩🇪ජර්මනිය - 1954,1974,1990,2014

🇧🇷බ්‍රසීලය - 1958,1962,1970,1994,2002

(1930 - 2023 දක්වා පමණි.)
පාපන්දු ක්‍රීඩාව
ක්‍රීඩා

පාපන්දු ක්‍රීඩාව


Kurtköy, İstanbul'un Pendik ilçesine bağlı mahalle ve semttir.

Kurtköy Mahallesi veya Kurtköy Merkez Mahallesi; Önceleri Kartal ilçesine bağlıydı. Pendik'in ilçe olmasının ardından bu ilçeye bağlı bir mahalle olmuştur. Kurtköy, kuzeybatısında bulunan Aydos Dağı eteklerine kurulmuştur. Kurtköy Mahallesi; kuzeyde Yenişehir Mahallesi, batıda Sülüntepe ve Çamlık mahalleleri, güneyde Şeyhli ve Ramazanoğlu mahalleleri, doğusunda Sanayi Mahallesi ile sınırlarını paylaşan mahalledir.

Kurtköy Semti; Kurtköy, Yenişehir, Harmandere, Çamlık, Sanayi, Ramazanoğlu, Şeyhli, Sülüntepe, Pendik'in mahalle statüsündeki köyleri ve Tuzla ilçesinin Akfırat ve Tepeören mahallelerinden oluşmaktadır. Pendik'in yüzölçümü ve nüfus olarak en büyük semtidir. Kartal'dan başlayıp Tuzla'ya kadar uzanan Ankara Caddesi Kurtköy semtinin içindedir. Kurtköy; Sultanbeyli, Sancaktepe, Çekmeköy, Şile, Pendik'in Ertuğrulgazi, Yayalar, Güllübağlar ve Kavakpınar, Ahmet Yesevî, Orhangazi, Fatih mahalleleriyle Tuzla'nın Fatih, Anadolu, Orta ve Gebze ilçesiyle ile sınırlarını paylaşan bir semttir. Kurtköy'de en çok bilinen caddeler Ankara, Bakü ve Millet caddeleridir. Kurtköy semtinin nüfusu 193.080'dir ve Türkiye nüfusunun %0,22'sini oluşturur.

Ulaşım
TEM Otoyolu Kurtköy sınırları içinden geçmekte ve Kurtköy gişeleri ile D-100 Karayolu'na bağlanmaktadır. Ömerli su havzasının büyük bölümü bu sınırlar içinde kalmaktadır. Çevresini İSKİ ve Orman Bakanlığı koruma altına almıştır. M4 metro hattına istasyonu bulunuyor.

İETT ve ÖHO hatları

 16KH  Kadıköy-Pendik Marmara Üniversitesi Hastanesi-Kurtköy-Yenişehir
 16S  Uzunçayır Metrobüs-Kozyatağı-Kurtköy-Sabiha Gökçen Havalimanı
 E-3   4. Levent-Metro-TEM-Sabiha Gökçen Havalimanı
 E-10  Kadıköy-Kurtköy-Sabiha Gökçen Havalimanı
 E-9   Bostancı-Kurtköy-Sabiha Gökçen Havalimanı
 132P  Kartal-Kurtköy-Sultanbeyli-Veysel Karani Mahallesi
 132   Kartal-Kurtköy-Akfırat
 133GP Kartal-Kurtköy-Göçbeyli
 131H  Hilal Konutları-Tepeüstü
 KM25  Yenişehir-Çınardere-Kartal Metro-Cevizli
 132K  Yenişehir-Velibaba-Çınardere-Pendik-Kartal
 132A  Çamlık-Kartal
 KM21  Hilal Konutları-Kartal Metro-Cevizli
 122H 4. Levent-Metro-Sultanbeyli-Kurtköy-Sabiha Gökçen Havalimanı
  133Ü Sabancı Üniversitesi-Yenişehir-Kurtköy-Pendik YHT
  132D Kurtdoğmuş-Ballıca-Kurtköy-Pendik-Kartal
  132E Emirli-Kurnaköy-Kurtköy-Pendik-Kartal
  132B Akfırat Evleri-Kurtköy-Kartal
  132H Pendik YHT-Kurtköy-Sabiha Gökçen Havalimanı
  KM28 Okan Üniversitesi-Kurtköy-Pendik YHT

Minibüs hatları
 Sultanbeyli-Gölet-Kurtköy
 Pendik-Güllübağlar Mah.-Erkuş-Sağlam Sitesi-Uydukent-Kurtköy
 Pendik-Kurtköy-Viaport-
 Pendik-Kurtköy-Hilal Konutları
 Pendik-Kurtköy-Tepeören-Orhanlı
 VIA/PORT-Kurtköy-Sultanbeyli-Sancaktepe-Dudullu (Durak Viaport Avm'nin Karşısındadır)
 VIA/PORT-Kurtköy-Sultanbeyli-Samandıra-Yeditepe Üniversitesi (Durak Viaport Avm'nin karşısındadır)
 VIA/PORT-Aydos-Pendik (Durak Viaport Avm'nin karşısındadır)

Metro hatları
 Kadıköy - Sabiha Gökçen Havalimanı

İsim
Kurtköy, Türk hakimiyetindeki ilk ismi halk tarafından Kurtluköy olduğu ve daha sonra şuanki ismine evrildiği söylenir. Kurtköy, Türk Hakimiyeti öncesi ismi Yunancadan geldiği düşünülür yani χωριό λύκων (chorió lýkon)'dur. Anlamı Kurtlu köy, Kurt köyü ve kurtların köyüdür.

Coğrafi Yapı
İstanbul ilinin Anadolu yakasında yer alan Kurtköy, güneyde  Pendik, güneydoğuda Tuzla, doğuda Gebze, kuzeyde Şile, ve Çekmeköy, batıda Sultanbeyli, ufacık bir sınırla Kartal ve Sancaktepe ilçeleriyle komşudur. İstanbul'un tek ve en yüksek dağı olan Aydos Dağı'nın bir kısmı Kurtköy'dedir. Ömerli Barajı'nın büyük bir kısmı semtin içinde kalıyor.

Spor
Kurtköy'ün, Türkiye'de oynayan bir spor takımı vardır. Takımın adı Kurtköyspor'dur. Türkiye'de futbolda 2021-22 U-16 Liginde şampiyon olmuştur ve takım 1992 yılında kurulmuştur. Takımın kendi sahası olan Kurtköy Halısahası Pendik ilçesinin Harmandere Mahallesinde yer almakta olup Site Sokak üzerindedir. Saha aynı zamanda Futbol okulu olarak kullanılıyor.

Genel Seçimler

Not: Bu seçim sonuçları sadece Kurtköy Mahallesi sonuçlarını gösterir.

Nüfus

Kurtköy Mahallesinin 1935 ve günümüze kadarki nüfusu gösterilmiştir.

Tarihçe

Osmanlı İmparatorluğu'nda Kurtköy
1328 yıllarında Orhan Gazi'nin emriyle, Aydos Kulesi ile beraber Kurtköy ve Pendik fethedilmiştir. 1400'lü yıllarda Osmanlı Padişahı II. Mehmed tarafından iskan amacıyla gelen Türkmenler, Günümüz Pendik'in mahalle ve semtlerini oluşturmuştur. (Kurtköy buna dahildir.) Kurtköy 20. yy'ların başında Manav Türkmenlerinin yerleşimi olmuştur.

Cumhuriyet dönemi
1. Dünya Savaşı sırasında İttifakların kaybetmesiyle, Osmanlı; İngiliz, Fransız ve Yunan işgaline girmiştir. Kurtköy bu işgallerden nasibini alıp Britanya Kontrolüne girmiştir. Ve sonunda 1923'te Lozan Antlaşmasıyla Kurtköy İngiliz kuvvetlerinden temizlenmiştir. Kurtköy 1928'ten önce Üsküdar'a bağlı iken daha sonra Kartal İlçesinin Merkez nahiyesinde köy ardından 1982'de kurulan Pendik Beldesine katılan bir köy olmuştur.

Yakın geçmiş (1985-günümüz)
Kurtköy, Pendik ilçe olmadan önce Kartalda Kartal Köyler Birliği ve Köyler Elektrik Birliği merkez görevini üstlenmiş bir köydü. 4 Temmuz 1987 tarihinde Pendik, Kartal'dan ayrılarak bir ilçe olmuştur ve Kurtköy, Pendik sınırları içerisinde bir köy olmuştu. Kurtköy'ün nüfusu 1950'lerde 600 kişiden oluşsada daha sonra gelen göçle nüfus 100.000'i geçmiştir. Kurtköy, 1990'larda kentleşmeye başlamıştır ve resmi olarak mahalle olmuştur. 1995 yılından sonra Kurtköy küçülmeye başlamıştır. Kurtköy'den ayrılan mahalleler ise madde madde:

 Çamlık (Yenişehir Kurtköy'den ayrıldıktan 10 yıl sonra Yenişehir'den 2013 yılında ayrıldı)
 Harmandere (?)
 Sanayi (?)
 Ramazanoğlu (Bir kısmı Şeyhli köyüne bağlıydı. 1995'ten(?) sonra ayrıldı)
 Yenişehir (2003)

Kaynakça

Dış bağlantılar
Pendik Belediyesi resmî sayfasında mahalle ile ilgili bilgi

Pendik'in mahalleleri
Pendik'in semtleri
Kurtköy, Pendik

Kurtköy, Pendik


Louise Seloy (født 14. november 1976 i Holbæk) er en dansk danser, koreograf og danselærer.

Hun er uddannet fra Nothern School of Contemporary Dance i Leeds og har danset, undervist og lavet koreografi primært med udgangspunkt i København.

Karriere
Hun har bl.a. været ansat på Uppercut Danseteater som koreograf og kunstnerisk leder og Østre Gasværk, hvor hun stod bag koreografien på de stort opslåede forestillingerne Skammerens Datter 1 og 2. Desuden stor hun også bag koreografien til Jorden Søjler, hvor både hendes mand Nicolai Jandorf og svigerfar Henrik Jandorf var at finde på rollelisten. Udover Danmark har Louise Seloy arbejdet i Tyskland, Kina, Vietnam og Rusland.

Siden 2017 har Louise Seloy undervist på den internationale Gerlev Idrætshøjskole mellem Slagelse og Skælskør, hvor hun udover at være danselærer og koreograf også er yogalærer. Samtidig arbejder hun stadig freelance for Uppercut Danseteater.

Louise Seloy har desuden medvirket i to film, Halalabad Blues (2002) og Springet (2005) samt forskellige reklamefilm.

Privat
Privat er hun gift med skuespilleren Nicolai Jandorf og sammen har de to døtre.

Referencer

Eksterne henvisninger

Personer fra Holbæk
Koreografer fra Danmark
Dansere fra Danmark

Louise Seloy


An Halophila ovalis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Robert Brown, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Joseph Dalton Hooker. An Halophila ovalis in nahilalakip ha genus nga Halophila, ngan familia nga Hydrocharitaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 H. o. bullosa
 H. o. linearis
 H. o. ovalis
 H. o. ramamurthiana

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Halophila (Hydrocharitaceae)

Halophila ovalis


Saturn, Amerikan pazarında sadece tek model üzerinde 4 gövde uygulaması ve 3 motorla senede yüzbinlerce otomobil satmayı başarmış firma.

Amerikan otomobil endüstrisinin 1980'lerde yaşadığı kriz ve Japon otomobillerinin o devredeki başarısı Amerikalılar'ın bu durumu incelemesine yol açar. Görülen en önemli fark Japonlar'ın müşteri isteklerine verdiği önemdir ve bu Japon endüstrisinin kültüründe vardır. Bu tür bir yaklaşımın Detroit'te yerleştirilmesi için çeşitli denemeler yapılır. Kaizen, Kan-Ban gibi öğretilerle takım ruhu, müşteri odaklı düşünme gibi sistemler monte edilmeye çalışılır; fakat beklendiği gibi bunun eski ve hantal Amerikan şirketlerinde uygulanmasının imkânsızlığı kısa sürede ortaya çıkar. General Motors bu sırada radikal bir karar alır ve bir grup yöneticiyi yepyeni bir şirket kurmaları konusunda görevlendirir. Bu yöneticilerin önüne tek bir kural konulmuştur: GM'in yaptığı hiçbir hatayı yapmamak. Yeni şirketin çekirdek kadrosu toparlanır ve yavaş yavaş olayı şekillendirirler. Sonunda ortaya şöyle bir tablo çıkar: Merkezi de, fabrikası da Detroit'te olmayan Amerikalılar'ın yaptığı değil, Amerikalılar'ın almak istediği otomobilleri yapan, sadece müşterisini çok mutlu etmeye çalışan ve hemen hemen tüm kaynaklarını buna ayıracak farklı bir şirket. Sloganı, "Farklı bir şirket, farklı bir otomobil" olan Saturn'de herkes bir takımın üyesidir, tüm kararlarda eşit hak sahibidir. Saturn'de genel müdür, takımında seçilemezse başkan olamamaktadır.

Fabrika inşaatı yapılırken çevrenin görünüşünü bozmamak için dümdüz bir araziden milyonlarca ton toprak çıkartılıp fabrikayı yere gömmüşlerdir, hiçbir bayisi başka bir bölgeye satış, müşterilerini tatminden taviz vermemek için Kanada ve Hong Kong haricinde hiçbir ülkeye ihracat, hemen hemen hiçbir reklam yapmamaktadır.

Ekonomik kriz sonrası GM'nin küçülme operasyonu doğrultusunda artık üretilmeyeceği düşüncesiyle kapatılmıştır.

Saturn modelleri

 Saturn S-serisi (1991 - 2003)
 Saturn L-serisi (1999 - 2005)
 Saturn ION (2003)
 Saturn VUE (2002)
 Saturn Aura (2007)
 Saturn Outlook (2007)
 Saturn Relay (2005)
 Saturn Sky (2006)
 Saturn Curve (2006)

Bağlantılar
 http://www.saturn.com

Amerika Birleşik Devletleri merkezli otomotiv şirketleri
Otomobil markaları
General Motors markaları

Saturn Corporation


Geocalycaceae, porodica jetrenjarki koja je dobila ime po rodu Geocalyx. Mnogi rodovi koji su bili uključivani u ovu porodicu, danas se doznačeni drugim porodicama.

Popis rodova

The Plant List

 Amphilophocolea
 Anomylia
 Arctoscyphus, Solenostomataceae
 Campanocolea
 Clasmatocolea, Lophocoleaceae
 Conoscyphus, 	Lophocoleaceae
 Cyanolophocolea
 Evansianthus Lophocoleaceae
 Geocalyx
 Harpanthus, Harpanthaceae
 Hepatostolonophora Lophocoleaceae
 Heteroscyphus Lophocoleaceae
 Lamellocolea, Lophocoleaceae
 Leioscyphus
 Leptophyllopsis, Lophocoleaceae
 Leptoscyphopsis, Lophocoleaceae
 Leptoscyphus, Lophocoleaceae
 Pachyglossa, Lophocoleaceae
 Pedinophyllopsis, Plagiochilaceae
 Perdusenia, Lophocoleaceae
 Physotheca
 Platycaulis, Lophocoleaceae
 Pleuranthe
 Pseudolophocolea, Plagiochilaceae
 Saccogyna, Saccogynaceae
 Saccogynidium,  Acrobolbaceae
 Stolonivector, Lophocoleaceae
 Stolonophora
 Tetracymbaliella, Brevianthaceae

Tropicos

 tribus: Geocalyceae Endl.
 subfamilia: Physothecoideae J.J. Engel & Gradst.
 genus: Amphilophocolea R.M. Schust.
 genus: Anomylia R.M. Schust.
 genus: Anthoscyphus Trevis.
 genus: Campanocolea R.M. Schust.
 genus: *Cheilocyphos Corda
 genus: Cyanolophocolea (R.M. Schust.) R.M. Schust.
 genus: *Diploscyphus De Not.
 genus: Gamochaetium Trevis.
 genus: Gamoscyphus Trevis.
 genus: Geocalyx Nees
 genus: Leioscyphus Mitt.
 genus: Lippius Gray
 genus: Lippiusa Kuntze
 genus: Physotheca J.J. Engel & Gradst.
 genus: *Pleuranthe Taylor
 genus: Schiffnerina Kuntze
 genus: *Stolonophora J.J. Engel & R.M. Schust.
 genus: *Sykorea Corda

Izvori

Jungermanniineae

Geocalycaceae


La aldea de Tiscali es un yacimiento arqueológico situado en Cerdeña. Se encuentra situada sobre el monte Tiscali, una pequeña montaña de 518 metros de altitud sobre el nivel del mar a caballo entre el Supramonte de Dorgali y el Supramonte de Oliena. En la cima del monte se halla una enorme dolina en la que reposan los restos de una serie de edificaciones que han sido atribuidas al último periodo de la cultura nurágica (Siglos VI-).

La aldea

La aldea está construida en su totalidad alrededor de las paredes de la sima y no es visible hasta que se llega al interior de la cavidad, a través de una amplia abertura en la pared de roca. Fue descubierta accidentalmente en 1910 por Ettore Pais, cuando todavía estaba en excelentes condiciones de conservación. Sin embargo, el yacimiento no se describe y cartografía con precisión hasta 1927, por Antonio Taramelli.

Décadas de abandono y de pillaje han dañado enormemente el yacimiento, que sin embargo sigue siendo un lugar con una atmósfera muy sugerente. En la pared rocosa de la dolina se halla también una gran apertura que da al valle de Lanaitto, a pocos kilómetros de Oliena.

En 1995 comenzó un proyecto para restaurar y salvaguardar el lugar que ha sido confiada a una cooperativa local, de acuerdo con la Superintendencia para el patrimonio arqueológico de Sassari y Nuoro. El yacimiento es administrado regularmente incluyendo servicio de guardia de seguridad por la noche. Para el acceso y la visita a la aldea nurágica se tiene que pagar una entrada.

Referencias

Bibliografía

Véase también
 Oliena
 Dorgali
 Cultura nurágica
 Edad del bronce

Enlaces externos

 Página web SardegnaCultura (en italiano)
 Página web de la Cooperativa Ghivíne (en italiano)

Prehistoria de Cerdeña
Provincia de Nuoro
Yacimientos arqueológicos de Cerdeña

Tiscali


Olaylar

 MÖ 597 - Babil Sürgünü: Yehuda Krallığı'nın Babilliler tarafından fethedilmesi sonucu Yahudiler Babil'e sürüldü.
 1521 - Ferdinand Magellan, Filipinler'deki Homonhon adasına vardı.
 1909 - Almanya millî futbol takımı, tarihinin en farklı mağlubiyetini İngiltere karşısında aldı: 9-0.
 1914 - Ürgüplü Mustafa Hayri Efendi, Şeyhülislam olarak atandı.
 1920 - İtilaf Devletleri, İstanbul'u işgal etti.
 1921 - SSCB, Ankara Hükûmeti'ni resmen tanıdı; Moskova Antlaşması imzalandı.
 1924 - Tevhid-i Tedrisat Kanunu'nun (3 Mart) kabulünden sonra medreseler kapatıldı.
 1924 - Roma Antlaşması doğrultusunda İtalya, Rijeka'yı topraklarına kattı.
 1926 - Robert H. Goddard, ilk sıvı yakıtlı roketi fırlattı.
 1930 - Küba millî futbol takımı, uluslararası arenada ilk maçını Jamaika karşısında yaptı ve 3-1 kazandı.
 1932 - Ankara Demirspor kuruldu.
 1935 - Adolf Hitler, Versay Antlaşması'nı iptal ettiğini açıkladı.
 1939 - Hitler, Bohemya ve Morayva'yı Alman himayesine aldığını, Prag Kalesi'nde açıkladı.
 1939 - II. Dünya Savaşı: Alman birlikleri Çekoslovakya'nın geri kalanını da işgal etti.
 1939 - Mısır Prensesi Fevziye Fuad ile İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi evlendi.
 1945 - II. Dünya Savaşı: Küçük bir Japon direnişi kaldıysa da Iwo Jima Muharebesi sona erdi.
 1964 - TBMM'de gizli yapılan olağanüstü toplantıda, Hükûmete gerektiğinde Kıbrıs'a müdahale yetkisi verildi.
 1968 - Amerika Birleşik Devletleri başkanı Johnson, Vietnam'a 35.000 ila 50.000 asker daha göndermeye karar verdi.
 1968 - Vietnam Savaşı sırasında My Lai katliamı gerçekleştirildi.
 1971 - Deniz Gezmiş ve Yusuf Aslan, Sivas'a bağlı Gemerek'te jandarmayla girdikleri çatışma sonunda yakalandı.
 1972 - Cumhuriyet Senatosu; Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan hakkındaki idam kararını onayladı.
 1978 - 16 Mart Katliamı: İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi önünde öğrencilere yönelik bombalı saldırıda 7 öğrenci öldü.
 1978 - İtalya'da eski Başbakanlardan Aldo Moro, Kızıl Tugaylar tarafından kaçırıldı.
 1979 - Çin-Vietnam Savaşı: Çin Halk Kurtuluş Ordusu ülkesine geri döndü. Savaş sona erdi.
 1980 - Türkiye'de 12 Eylül 1980 Darbesi'ne Giden Süreç (1979- 12 Eylül 1980): Van Cezaevi'nden tünel kazılmak suretiyle 33 mahkûm kaçtı.
 1988 - Saddam Hüseyin'in emriyle Halepçe'ye zehirli gaz saldırısı yapıldı.
 1993 - Avrupa Kulüpler Kupası'nda finale yükselen ilk Türk basketbol takımı Efes Pilsen, Yunanistan'ın Aris takımına yenilerek ikinci oldu: 50-48.
 1994 - TBMM tarafından dokunulmazlıkları kaldırıldıktan sonra gözaltına alınan beşi DEP'li altı milletvekili, Türk Ceza Kanunu'nun 125'inci maddesine muhalefet ettikleri gerekçesiyle DGM'ye sevk edildi. Vatana ihanetle suçlanan milletvekilleri, tutuklanarak cezaevine konuldu.
 1996 - Profesör İlhan Arsel'in "Biz Profesörler" adlı kitabının davasında Savcı Abdurrahman Yılancı, Hakim Yücel Yurdakul'u taraflılıkla suçlayarak reddetti. Savcının Hakimi reddetmesi Türk adliye tarihinde ilk kez gerçekleşti.
 1999 - Kosova'daki Sırp güçlerine karşı, 70 gün sürecek hava harekâtı başlatıldı.
 2003 - Rachel Corrie, İsrail tankları tarafından ezilerek öldürüldü.
 2004 - Türkiye Taşkömürü Kurumu'nun Karadon maden ocağındaki grizu patlamasında, 8 Çinli işçiden 5'i öldü, 3'ü yaralandı.
 2005 - İsrail, Eriha'yı resmi olarak Filistin yönetimine devretti.
 2014 - Kırım, tartışmalı bir referandumla Ukrayna'dan ayrılıp Rusya'ya geçmeyi kabul etti.
 2022 - Japonya'nın Fukuşima şehrinde 7,3 şiddetinde deprem meydana geldi. 3 kişi öldü, 198 kişi yaralandı.

Doğumlar
 1399 - Xuande, Çin'in Ming Hanedanı'nın beşinci imparatoru (ö. 1435)
 1750 - Caroline Herschel, Alman-İngiliz astronom (ö. 1848)
 1751 - James Madison, ABD'nin 4. Başkanı (ö. 1836)
 1755 - Jakob Laurenz Custer, İsviçreli bitki bilimci (ö. 1828)
 1771 - Antoine-Jean Gros, Fransız ressam (ö. 1835)
 1774 - Matthew Flinders, Birleşik Krallık Kraliyet Donanması albayı, denizcisi ve kartograf (ö. 1814)
 1789 - Georg Ohm, Alman fizikçi (ö. 1854)
 1789 - Francis Rawdon Chesney, İngiliz general ve kaşif (ö. 1872)
 1794 - Ami Boué, Avusturyalı yerbilimci (ö. 1881)
 1796 - Cincinnato Baruzzi, İtalyan heykeltıraş (ö. 1878)
 1800 - Ninkō, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 120. imparatoru (ö. 1846)
 1810 - Robert Curzon, Britanyalı diplomat ve gezgin (ö. 1873)
 1813 - Gaëtan de Rochebouët, Fransız siyasetçi (ö. 1899)
 1839 - Sully Prudhomme, Fransız şair ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1907)
 1846 - Gösta Mittag-Leffler, İsveçli matematikçi (ö. 1927)
 1846 - Jurgis Bielinis, Litvanya'lı yayıncı ve yazar (ö. 1918)
 1853 - William Eagle Clarke, Britanyalı ornitolog (ö. 1938)
 1859 - Aleksandr Stepanoviç Popov, Rus fizikçi (ö. 1906)
 1862 - Wil van Gogh, Hollandalı hemşire ve erken feminist (ö. 1941)
 1874 - Frédéric François-Marsal, Fransız siyasetçi (ö. 1958)
 1878 - Henry B. Walthall, Amerikan sanatçı ve film oyuncusu (ö. 1936)
 1879 - Mark Sykes, İngiliz yazar, diplomat, asker ve gezgin (ö. 1919)
 1883 - Rudolf John Gorsleben, Alman Ariosofist, Armanist (Armanen rünlerinin uygulayıcısı), dergi editörü ve oyun yazarı (ö. 1930)
 1890 - Solomon Mikhoels, Sovyet Yahudi aktör ve sanat yönetmeni (ö. 1948)
 1892 - César Vallejo, Perulu şair ve yazar (ö. 1938)
 1896 - Otto Hofman, Nazi Almanyası'nda memur (ö. 1982)
 1897 - Antonio Donghi, İtalyan ressamıydı (ö. 1963)
 1907 - Arkadi Vasilyev, Sovyet yazar (ö. 1972)
 1908 - Robert Rossen, Amerikalı yönetmen, senarist ve yapımcı (ö. 1966)
 1909 - Nubar Terziyan, Ermeni asıllı Türk sinema sanatçısı (ö. 1994)
 1911 - Pierre Harmel, Belçikalı bir avukat, Hristiyan Demokrat politikacı ve diplomat idi (ö. 2009)
 1911 - Josef Mengele, Alman (Nazi) doktor (ö. 1979)
 1912 - Pat Nixon, ABD'nin 37. Başkanı Richard Nixon'ın eşi (ö. 1993)
 1915 - Haldun Taner, Türk yazar (ö. 1986)
 1916 - Mercedes McCambridge, Amerikan radyo, sahne, film ve televizyon aktrisidir (ö. 2004)
 1916 - Tsutomu Yamaguchi, Japon mühendis (ö. 2010)
 1917 - Mehrdad Pahlbod, eski İranlı siyasetçi ve bakandır (ö. 2018)
 1918 - Aldo van Eyck, Hollandalı mimardır (ö. 1999)
 1918 - Frederick Reines, Amerikalı fizikçi (ö. 1998)
 1920 - Traudl Junge, Aralık 1942'den Nisan 1945'e kadar Adolf Hitler'in son özel sekreteri olarak çalışan Alman bir editördü (ö. 2002)
 1925 - Cornell Borchers, Litvanya doğumlu Alman oyuncu (ö. 2014)
 1926 - Jerry Lewis, Amerikalı aktör, komedyen ve şarkıcı (ö. 2017)
 1927 - Vladimir Komarov, Rus kozmonot (ö. 1967)
 1928 - Christa Ludwig, Alman opera sanatçısı (ö. 2021)
 1929 - Nadja Tiller, Avusturyalı oyuncu (ö. 2023)
 1931 - Tevfik Gelenbe, Türk tiyatrocu ve oyuncu (ö. 2004)
 1931 - Augusto Boal, Brezilyalı tiyatro insanı (ö. 2009)
 1932 - Walter Cunningham, Amerikalı NASA astronotu (ö. 2023)
 1933 - Teresa Berganza, İspanyol opera sanatçısı ve eğitimci (ö. 2022)
 1936 - Raymond Damadian, Ermeni asıllı Amerikalı doktor, tıp doktoru  (ö. 2022)
 1937 - Attilio Nicora, İtalyan Vatikana bağlı din adamı ve kardinaldir (ö. 2017)
 1937 - Amos Tversky, İsrailli bir bilişsel ve matematiksel psikologdur (ö. 1996)
 1939 - Carlos Bilardo, Arjantinli futbolcu ve teknik direktör
 1940 - Vakıf Mustafazade, Azerbaycanlı besteci, piyanist (ö. 1979)
 1941 - Bernardo Bertolucci, İtalyan yönetmen (ö. 2018)
 1941 - Robert Guéï, Fildişi Sahilli asker ve siyasetçi (ö. 2002)
 1942 - Jerry Jeff Walker, Amerikalı country şarkıcısı, söz yazarı ve gitarist (ö. 2020)
 1943 - Murat Belge, Türk yazar, çevirmen, siyasi aktivist ve akademisyen
 1944 - Andrew S. Tanenbaum, ABD'li bilgisayar bilimcisi
 1946 - Mustafa Alabora, Türk tiyatro, sinema, dizi oyuncusu ve seslendirme sanatçısı
 1948 - Tomris İncer, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu (ö. 2015)
 1949 - Victor Garber, Kanadalı televizyon oyuncusu ve şarkıcıdır
 1950 - Kate Nelligan, Kanadalı aktris
 1951 - Abdülmecid Burbu, Cezayirli millî futbolcudur
 1953 - Isabelle Huppert, Fransız oyuncu
 1953 - Richard Matthew Stallman, Amerikalı özgür yazılım aktivisti ve GNU projesi ile Özgür Yazılım Vakfı'nın kurucusu
 1955 - Linda Lepomme, Belçikalı şarkıcıdır
 1956 - Eveline Widmer-Schlumpf, İsviçreli avukat ve siyasetçidir
 1959 - Jens Stoltenberg, Norveçli ekonomist ve politikacı
 1959 - Savina Yannatu, Yunan şarkıcı
 1965 - Mustafa Taşkesen, Türk bürokrat
 1967 - Lauren Graham, Amerikalı oyuncu
 1971 - Alan Tudyk, Amerikalı aktör
 1973 - Kutsi, Türk şarkıcı, besteci, oyuncu ve söz yazarı
 1974 - Anne Charrier, Fransız oyuncu
 1975 - Luciano Castro, Arjantinli oyuncu
 1975 - Sienna Guillory, İngiliz aktris ve modeldir
 1976 - Gökcen Özdoğan Enç, Türk siyasetçi
 1979 - Leena Peisa, Fin müzisyen, söz yazarı
 1980 - Felipe Reyes, İspanyol basketbolcudur
 1980 - Bahri Tanrıkulu, Türk tekvando sporcusu
 1986 - Alexandra Daddario, Amerikalı oyuncu
 1986 - Toney Douglas, Amerikalı profesyonel basketbol oyuncusu
 1986 - Daisuke Takahashi, Japon buz patenci
 1987 - Fabien Lemoine, Fransız futbolcudur
 1989 - Blake Griffin, Amerikalı profesyonel basketbolcudur
 1989 - Jung So-min, Güney Koreli oyuncu
 1989 - Theo Walcott, İngiliz futbolcudur
 1990 - Josef Hušbauer, Çek futbolcu
 1991 - Reggie Bullock, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1994 - Joel Embiid, Kamerunlu profesyonel basketbolcudur
 1997 - Florian Neuhaus, Alman millî futbolcudur
 1998 - Sefo, Türk rap şarkıcısı
 2000 - Umut Güneş, Türk futbolcu

Ölümler
 37 - Tiberius, Roma İmparatoru (d. MÖ 42)
 455 - III. Valentinianus, Batı Roma İmparatoru (d. 419)
 1185 - IV. Baudouin, Kudüs Krallığı'nın 1174 ile 1185 yılları arasındaki hükümdarıdır (d. 1161)
 1485 - Anne Neville, Galler Prensesi, İngiltere Kraliçesidir (d. 1456)
 1608 - Seonjo, Joseon Krallığı'nın 14. kralı (d. 1552)
 1649 - Jean de Brébeuf, Cizvit misyoner (d. 1593)
 1664 - İvan Vıhovski, Kazak hetmanı (d. ?)
 1736 - Giovanni Battista Pergolesi, İtalyan müzisyen (d. 1710)
 1822 - Jeanne Louise Henriette Campan, Fransız eğitimci ve yazar (d. 1752)
 1898 - Aubrey Beardsley, İngiliz illüstratör ve yazar (d. 1872)
 1913 - Tatyos Efendi, Osmanlı Ermenisi müzisyen (d. 1858)
 1914 - Albert Gobat, İsviçreli yazar, eğitim yöneticisi ve Nobel Barış Ödülü sahibi (d. 1843)
 1919 - Yakov Sverdlov, Yahudi asıllı Rus devrimci (d. 1885)
 1929 - Kel Hasan Efendi, Türk tuluatçı (d. 1865)
 1935 - John James Richard Macleod, İskoç hekim ve fizyolog (Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi ve İnsülini bulanlardan) (d. 1876)
 1938 - Egon Friedell, Avusturyalı filozof, tarihçi, gazeteci, oyuncu, kabare sanatçısı ve tiyatro eleştirmeni (d. 1878)
 1940 - Selma Lagerlöf, İsveçli Nobel Edebiyat Ödülü sahibi ilk kadın yazar (d. 1858)
 1944 - Mehmed Abdülkadir Efendi, II. Abdülhamid'in ve Bidâr Kadınefendi'nin oğlu (d. 1878)
 1955 - Nicolas de Staël, Fransız ressam (d. 1914)
 1957 - Constantin Brâncuși, Rumen heykelci ve çağdaş soyut heykelciliğin öncülerinden (d. 1876)
 1966 - Emin Türk Eliçin, Türk yazar (d. 1906)
 1988 - Erich Probst, Avusturyalı futbolcu (d. 1927)
 1998 - Pertev Naili Boratav, Türk halk bilim araştırmacısı (d. 1907)
 2000 - Thomas Ferebee, Amerikalı pilot (Atom bombası'nı atan Enola Gay uçağının bombacısı) (d. 1918)
 2003 - Rachel Corrie, Amerikalı barış aktivisti (İsrail tankları tarafından ezilerek öldürüldü) (d. 1979)
 2010 - Ksenija Pajcin, Sırp şarkıcı (d. 1977)
 2015 - Firuz Çilingiroğlu, Türk hukukçu ve Onursal Yargıtay Başsavcısı (d. 1924)
 2016 - Frank Sinatra Jr., Amerikalı şarkıcı ve müzisyen (d. 1944)
 2017 - Torgny Lindgren, İsveçli yazardır (1938)
 2018 - Louise Slaughter, Amerikalı siyasetçidir (d. 1929)
 2019 -  Dick Dale, Amerikalı rock gitaristi ve müzisyeni (d. 1937)
 2019 - Richard Erdman, Amerikalı oyuncu, komedyen, yapımcı ve yönetmendir (d. 1925)
 2019 - Barbara Hammer, Amerikalı film yapımcısı ve yönetmeni (d. 1939)
 2019 - Tom Hatten, Amerikalı sahne, televizyon, sinema oyuncusu, radyo ve televizyon sunucusu (d. 1926)
 2019 - Yann-Fañch Kemener, Fransız şarkıcı ve müzisyen (d. 1957)
 2019 - Muhammed Mahmud Veled Luli, Moritanyalı asker ve devlet adamı (d. 1943)
 2019 - Yuliya Naçalova, Sovyet-Rus şarkıcı, aktris ve televizyon sunucusu (d. 1981)
 2020 - Nicolas Alfonsi, Fransız siyasetçi ve hukukçu (d. 1936)
 2020 - Sergio Bassi, İtalyan folk rock müziği şarkıcısı ve söz yazarı (d. 1951)
 2020 - Menachem Friedman, İsrailli sosyolog ve akademisyen (d. 1936)
 2020 - Haşim Betahi Gülpayegani, Tahran Eyaleti'nin İran Uzmanlar Meclisi temsilcisiydi (d. 1941)
 2020 - Francesco Saverio Pavone, İtalyan hukukçu (d. 1944)
 2020 - Saskia Post, Avustralyalı aktris (d. 1961)
 2020 - Fariborz Raisdana, İranlı iktisatçı, sosyalist, aktivist, profesör (d. 1945)
 2020 - Stuart Whitman, Amerikalı bir aktör (d. 1928)
 2021 - Amaranth Ehrenhalt, Amerikalı ressam, heykeltıraş ve yazar (d. 1928)
 2021 - Mauro Favilla, İtalyan siyasetçi (d. 1934)
 2021 - Erhan Önal, Türk eski futbolcu, futbol menajeri ve futbol yorumcusudur (d. 1957)
 2021 - Sabine Schmitz, Alman otomobil yarışçısı ve televizyon sunucusu (d. 1969)
 2022 - Slobodan Škrbić, Sırp asıllı Yugoslav eski millî futbolcu (d. 1944)
 2023 - Ángel Fournier, Kübalı profesyonel kürekçi (d. 1987)
 2023 - Claude Fournier, Kanadalı film yönetmeni, senarist ve görüntü yönetmeni (d. 1931)
 2023 - Patrick French, İngiliz yazar, tarihçi ve akademisyen (d. 1966)
 2023 - Nani Wijaya, Endonezyalı aktris ve model (d. 1944)

Tatiller ve özel günler
 Dünya Vicdan Günü
 Dünya Uyku Günü
 Erzurum'un Horasan ilçesinden Rus ve Ermeni birliklerinin geri çekilişi (1918)

0316
16

16 Mart


Seuls et tous pixélisés est un épisode de la série télévisée d'animation Les Simpson. Il s'agit du douzième épisode de la trente-troisième saison et du  de la série.

Synopsis
Quand Homer et Marge sont perdus dans un désert glacé, ils doivent repousser leurs limites pour survivre.

Réception
Lors de sa première diffusion, l'épisode a attiré .

Notes et références

Épisode des Simpson, saison 33

Seuls et tous pixélisés


Érd NK er en ungarsk håndboldklub, hjemmehørende i Érd, Ungarn.

Spillertruppen 2019-20

Målvogtere
 13  Kinga Janurik
 97  Julie Foggea
Fløjspillere
RW
 0  Alexandra do Nascimento
 32  Réka Király
 33  Katarina Krpež Slezak
LW
 53  Natalie Schatzl
 91  Réka Bíziková
 93  Szonja Gávai
Stregspillere
 3  Armilla Simon
 8  Laura Szabó
 14  Anett Kisfaludy

Bagspillere
LB
 43  Rita Termány
 46  Gabriella Landi
 51  Markéta Jeřábková
CB
 24  Jovana Kovačević
 96  Gabriella Tóth
RB
 9  Jelena Lavko
 23  Nikolett Kiss

Transfers 2020-21

Tilgange

Afgange

Kilder

Eksterne henvisninger

Håndboldklubber fra Ungarn
Etableret i 1973
Érd

Érd NK


Winseldorf Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Steinburg iline bağlı yerleşim yeri. 5,62 km² yüzölçüme sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla 313 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Udo Fölster tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-hohenlockstedt.de

Steinburg iline bağlı yerleşim birimleri

Winseldorf


Murat Briere o Murat Brierre (1938 - 1988) fue un pintor y escultor de Haití. Nacido en Port-au-Prince;  Briere esculpió trabajos reflejando tanto temas cristianos como del Vudú. Sus trabajos se encuentran dispersos en los Estados Unidos, México, Jamaica, y en el Panteón  Nacional de Haití.

Sus esculturas, de estilo figurativo, están recortadas en láminas de metal.· Es uno de los principales escultores en metal de Haití. Estuvo influido por George Liautaud, pero sus trabajos adquirieron su propio estilo, altamente experimental, en ocasiones centrado en figuras multifacéticas y conjuntadas, con elementos de personificación fantásticos, y niños no natos dentro de criaturas más grandes.··

Notas y referencias

Notas

 Bibliografía

El año 1969 el Centre d'art de Port-au-Prince en Haití, editó un libro monográfico sobre el artista. .
Germán Rubiano Caballero, La escultura en América Latina (siglo XX), Universidad Nacional de Colombia, 1986 ISBN 9586280373, 9789586280372 .
Enlaces externos
artnet.com: Obras de Murat Briere (en inglés).

Enlaces externos

Escultores del siglo XX
Escultores de Haití
Pintores de Haití del siglo XX

Murat Briere