مناخ الجزائر، تتحكم به الظروف الناشئة عن تداخل الموقع بالنسبة لدرجات العرض وتوزع اليابسة والماء والتضاريس واتجاهاتها وارتفاعاتها واتساع مساحة الجزائر في رسم الصورة المناخية العامة للبلاد حيث تظهر ثلاث نطاقات مناخية رئيسة لها بصمات مميزة تمتد على شكل نطاقات عرضية من الغرب من الشرق ومرتبة إلى الشمال من الجنوب كالتالي:

مناخات الجزائر

مناخ البحر المتوسط

يغطي مناخ البحر الأبيض المتوسط المناطق المحاذية لساحل البحر شمال الأطلس التلي ومن تنس إلى القالة وهو نطاق ضيق مقارنة باتساع مساحة الجزائر طقسه معتدل ويتميز بفصلين متباينين الأول مطير ودافئ وطويل وهو الشتاء والثاني جاف وحار وقصير وهو الصيف والمدى الحراري ضئيل عموما، ويمكن التمييز ضمن هذا النطاق بين مناخ المتوسط الرطب الذي يغطي منطقة القبائل الصغرى من الجرجرة إلى القل وهو أكثر رطوبة حيث يزيد معدل المطر عن 1000 ملم في الجرجرة والبابور وحوالي 2000 ملم في القل حيث توجد منطقة الزيتونة أكثر مناطق الجزائر مطرا بنحو 2443 ملم /سنة كما تدوم الثلوج في هذه المنطقة لفترة تزيد عن 10 أيام في السنة والغطاء النباتي فيه كثيف من نوع الغابة أساسا والنوع الثاني هو مناخ المتوسط شبه الرطب الذي يغطي باقي مناطق التل بمعدل مطري يبلغ 700 ملم/سنة.

مناخ شبه قاحل

يغطي المناخ مناخ شبه القاحل الهضاب العليا وهو مناخ انتقالي بين المناخ المتوسط والصحراوي وهنا تبدأ ملامح المناخ المتوسطي في الانحسار تدريجيا من الشمال لتفسح المجال للمناخ الجاف المتميز بالظروف القارية فالأمطار تتراوح ما بين 300-500 ملم/سنة فهي غير منتظمة والفوارق الحرارية الشهرية متطرفة

و الهضاب العليا الشرقية شبه جافة مناخها قاري (50 يوم جليد في السنة و 30 يوم سيروكو) والهضاب العليا الوسطى والغربية تحت الجافة فالأمطار فيها أقل كمية وانتظاما فلا تزيد عن 400 ملم /سنة.

مناخ الصحراء

يغطي مناخ الصحراء أوسع أنحاء الجزائر 2 مليون كلم مربع أي حوالي 84بالمئة. ويشكل الأطلس الصحراوي الحد المناخي الفاصل بين شمال وجنوب البلاد الأمطار قليلة وغير منتظمة تقل عن 200 ملم/سنة والجو جاف والحرارة عالية والفوارق الحرارية اليومية والفصلية مرتفعة باستثناء منطقة الهقار المتأثرة بالمناخ المداري حيث الأمطار تسقط صيفا والحرارة أكثر اعتدالا

يتدرج هذا المناخ تدريجيا ابتداء من السفوح الجنوبية للأطلس الصحراوي الذي يقدم صورة مناخية فريدة حيث السفوح الشمالية تكسوها الغابات وقممها تغطيها الثلوج بسبب وصول التأثيرات البحرية الرطبة الباردة وبمعدل مطري يتراوح ما بين 800-900 ملم/سنة والسفوح الجنوبية المواجهة للصحراء تتأثر بالمناخ الصحراوي القاحل وهكذا تتعايش غابات الصنوبر والسدر مع واحات النخيل على بعد .

الأقاليم المناخية في الجزائر
الأقاليم المناخية في الجزائر تتحكم الظروف الناشئة عن تداخل الموقع بالنسبة لدرجات العرض وتوزع اليابسة والماء والتضاريس واتجاهاتها وارتفاعاتها واتساع مساحة الجزائر في رسم الصورة المناخية العامة للبلاد حيث تظهر ثلاث أقاليم مناخية رئيسة لها بصمات مميزة تمتد على شكل نطاقات عرضية من الغرب إلى الشرق ومرتبة من الشمال إلى الجنوب كالتالي:

الإقليم الشمالي
تقدر مساحته بـ: أي 16%من (م.ك) يتكون من:
 الإقليم التلي: يمتد على الشريط الساحلي عرضه من 70الى)جباله التوائية حديثة التكوين :
 جبال ساحلية تتركز في الغرب منها الونشريس.بني شقران.تسالة
 جبال داخلية منها جبال تلمسان  1843 م التي تربط بين مرتفعات سعيدة والضايا وفرندة الونشريس
 جبال شرقية هي أكثر ارتفاعا منها جرجرة 1843 م.جبال البابور. مرتفعات البيبان...

تتخلل هذا الجزء سهول وأحواض داخلية سيدي بلعباس ومعسكر الشلف لذي يلتحم مع جبال التيطري (المدية) وينقسم الإقليم التلي إلى سهول وسلاسل جبلية ممتدة من الغرب إلى الشرق موازية للساحل على طول .

السهول
تنقسم السهول إلى: الساحلية والداخلية.

السهول الساحلية

 سهل عنابة: يمتد من عنابة إلى القالة تجري فيه الأودية والبحيرات.
 سهل بجاية: ضيق يقع عند نهر الصومام ينحصر بين البحر وجبال البابور ولآله خديجة.
 سهل متيجة: سهل واسع ينحصر بين البحر والأطلس البليدي بطول  وعرض .
 سهل وهران: يمتد من الغزوات إلى الشلف تربته ملحية.

السهول الداخلية
وهي سهول متقطعة محصورة بين سلاسل جبلية وعلى شكل أحواض ارتفاعها تنحصر داخل الأطلس التلي منها سهل تلمسان. سيدي بلعباس معسكر.......

الجبال
تمتد السلاسل الجبلية التلية من المغرب إلى الشرق. من جبال تلمسان بالحدود الجزائرية المراكشية إلى جبال سوق أهراس بالحدود الجزائرية التونسية، تتكون الكتلة الغربية منها من جبال تلمسان، جبال تسالا وجبال الضايا وجبال سعيدة وجبال الونشريس. وأغلبها صخور جيرية وتتميز بشدة التوائها أما الكتلة الشرقية فتتكون من جبال البابور وجبال الأطلس المتيجي وجبال بوزريعة وجبال بوزقزة والقل وجبال جرجرة...إلخ، بالإضافة إلى سلسلة موازية لهذه الجبال جنوبا وهي جبال التيتري التي تتصل بجبال البيبان ثم جبال فرجيوة وجبال قسنطينة وجبال سوق أهراس.

الإقليم الجنوبي
الإقليم الجنوبي مساحته  أي 80% من (م ك) يتكون من صخور بركانية قديمة التكوين ينقسم إلى:

المنخفض الشمالي الشرقي
هو حوض واسع يمتد من جبال النمامشة والاوراس ارتفاعه ، به عدة شطوط مثل شط ملغيغ(-35 م) تصب فيه الأودية. وهو غني بالمياه الجوفية (الواحات)

الصحراء الشمالية

هي هضبة صخرية تمتد من هضاب ميزاب شرقا إلى حمادة الدراع غربا شمال تندوف (الحمادة هي مساحة واسعة تغطيها صخور جيرية ورملية مصفحة).

الصحراء الجنوبية

تنقسم إلى:
 نطاق المرتفعات: في الجنوب الشرقي توجد هضبة الطاسيلي تحيط بها مرتفعات القهار وهي جبال قديمة التكوين بركانية، أعلى قمة بها هي (تاهات اتاكور2918 م).
 نطاق السهول: سهل تنزروفت غرب القهار يغطيه الرق يتكون من الحصى والعروق وهي كثبان رملية مثل عرق ايقدي وعرق الشاش.
 اقليم الهضاب العليا:

إقليم الهضاب العليا (النجود)
إقليم الهضاب العليا (النجود)، ويسمى أيضا إقليم السهوب، وهو منطقة انتقالية بين الشمال والجنوب. وتنقسم إلى قسمين:
 هضاب شرقية: تمتد إلى الشرق من جبال الحضنة بين الاطلسيتن800 م.
 هضاب غربية: تمتد من الحضنة إلى الحدود المغربية ارتفاعها من إلى تنتشر بها الشطوط وهي مالحة بسبب ارتفاع الحرارة (التبخر والترسب)

وينحصر هذا الإقليم بين سلسلتين جبليتين متوازيتين هما أطلس التل شمالاً، والأطلس الصحراوي جنوبًا. يتراوح ارتفاع أراضيه بين 800 و  1000 م تتخللها منخفضات تغمرها المياه المالحة تسمى السبخات، أو الشطوط. ومناخ هذا الإقليم قاري وأمطاره قليلة إذ يتراوح معدل سقوط الأمطار بين 400 و 500 ملم، تسمح بزراعة الحبوب التي تشكل الإنتاج الرئيسي لهذا الإقليم، منذ أقدم العصور. وتمتد أراضي الهضاب العليا في شكل طولي بين السلسلتين الشمالية والجنوبية، وهي أقل ارتفاعا منهما، تسير من الجنوب نحو الشمال الشرقي على طول  متبعة في ذلك الاتجاه العام لسلسة جبال الأطلس الصحراوي، وتشبه في وضعها هذا ساحة البيت والأطلس التلي جدارها الشمالي، والأطلس الصحراوي جدارها الجنوبي، وبذلك فهي منطقة ذات صرف داخلي، أوديتها تصب في الشطوط، ماعدا الوادي الطويل. وهي آدم في تكوينها من الجبال المجاورة لها، حيث أن أساسها يرجع إلى الزمن الأول، وتكسوها طبقة حديثة من رواسب الزمن الثاني والثالث.

إقليم الصحراء
تشكل أكبر جزء من الأراضي الجزائرية، وتتنوع بها المظاهر الطبيعية؛ ففي شمالها الشرقي منطقة منخفضة (شط ملغيغ تحت سطح البحر) تتجمع فيها أهم الواحات، ثم منطقة الكثبان الرملية في العرق الشرقي الكبير، والعرق الغربي، ويتراوح ارتفاع هذه الكثبان بين 200 و 500 م. ثم منطقة الهضاب في تادميت، وأخيراً منطقة جبلية في الجنوب الشرقي، في التاسيلي والأحجار بها جبال شاهقة، أعلى قممها تاهيت 2918 م. وهذه المنطقة احتضنت واحدة من أهم الحضارات القديمة في العالم. مناخها قاري قليل الأمطار، شديد الحرارة. وسهول تحاتية تغطيها الرمال، وهي التي تحتل أكبر مساحة في الصحراء. وكذا كتلة جبلية مرتفعة في الركن الجنوبي الشرقي، وهي جبال الهقار التي تبلغ أعلى قمة جبلية. وتبلغ مساحة الصحراء الجزائرية بـ وبذلك تحتل مساحة واسعة ونسبة قدرها 90% تقريبا من المساحة الإجمالية للقطر كله، والصحراء في تركيبها الجغرافي أبسط من المنطقة التلية، إذ لا نجد بها الجبال المتقطعة، ولا المرتفعات المعقدة ولا السهول الضيقة المحصورة، ولا الالتواءات الحديثة ولكن بالصحراء نجد السهول الواسعة، والأحواض المغلقة... يتدرج مناخ الإقليم الصحراوي تدريجيا ابتدائيا من السفوح الجنوبية للأطلس الصحراوي الذي يقدم صورة مناخية فريدة حيث السفوح الشمالية تكسوها الغابات وقممها تغطيها الثلوج بسبب وصول التأثيرات البحرية الرطبة الباردة وبمعدل مطري يتراوح ما بين 800-900 ملم/سنة والسفوح الجنوبية المواجهة للصحراء تتأثر بالمناخ الصحراوي القاحل وهكذا تتعايش غابات الصنوبر والسدر مع واحات النخيل على بعد .

العوامل المؤثرة في مناخ الجزائر

الموقع الفلكي
تمتد الجزائر بين العروض الحارة في الجنوب والعروض المعتدلة في الشمال مما يؤدي إلى ارتفاع في درجات الحرارة واتجاه هبوب الرياح.

منطقة الضغط المرتفع الأزوري
تتمركز في المحيط الأطلسي قرب جزر آزور منطقة الضغوط المرتفع.في فصل الشتاء يشمل هذا الضغط المغرب العربي لذلك تهب رياح غربية على شمال الجزائر وتؤدي إلى سقوط أمطار، في فصل صيف تتحرك منطقة الضغط المرتفع نحو الشمال فتصبح الجزائر خارج نطاق الرياح الغربية وتنعدم بذلك الأمطار.

الموقع الجغرافي
تطل الجزائر على البحر الأبيض المتوسط الذي يسمح للرياح بالتشبع ببخار الماء قبل وصولها إلى اليابسة.

4- '''هبوب الرياح الحارة:

تهب الرياح الجنوبية الحارة (السيروكو) وتسمى الشهيلي في فصل الصيف نحو الشمال مما يؤدي إلى ارتفاع درجة الحرارة في هذا الإقليم.

امتداد التضاريس
تتعرض سلسلة الأطلس التلي الرياح الممطرة فتسقط معظم الأمطار في الشريط الساحلي للجزائر.

خصائص المناخ في الجزائر
تسبب الرياح الغربية والشمالية الغربية سقوط الأمطار في النطاق الشمالي وتزيد كميتها عن 1000 ملم في الشريط الساحلي الشرقي أما في المنطقة الغربية فتقل كميات التساقط عن 600 ملم بسبب الحاجز التضاريسي في كل من المغرب الأقصى وشبه الجزيرة الأيبيرية الذي يعترض وصول الرياح المشبعة ببخار الماء إلى المنطقة، وتقل كميات التساقط كذلك في الهضاب العليا وتتراوح ما بين 200-400 ملم، أما فيما وراء الأطلس الصحراوي فإنه يسيطر الجفاف ولا تزيد كمية الأمطار عن 200 ملم.

انظر أيضًا
 جغرافيا الجزائر

المراجع

بيئة الجزائر
جغرافيا الجزائر
طقس
مناخ حسب البلد

مناخ الجزائر


Razum ist der Familienname folgender Personen:

 Kathrin Razum (* 1964), deutsche Übersetzerin
 Kathrin Kunkel-Razum (* 1959), deutsche Germanistin, Chefredakteurin des Dudens
 Oliver Razum (* 1960), deutscher Epidemiologe und Dozent

Razum


Dark Tranquillity is a Swedish melodic death metal band from Gothenburg. They are considered one of the pioneering acts of the Gothenburg metal scene, which also includes bands such as In Flames and At the Gates. Dark Tranquillity is regarded as the Gothenburg fathers in the film entitled Out of Nothing: A DT Documentary released by Century Media, which was filmed in their home town in April 2009.

Background

Early years and Skydancer (1989–1993)
Dark Tranquillity was formed in 1989 by current vocalist and then-guitarist Mikael Stanne, and guitarist Niklas Sundin, under the name Septic Broiler. Three additional members, Anders Fridén, Anders Jivarp and Martin Henriksson, later joined the line-up.

In 1990, the band recorded a demo entitled Enfeebled Earth, which featured a largely thrash metal-influenced style of death metal, comparable to early Death. After releasing another demo entitled Rehearsal December 1990, the band changed its name to Dark Tranquillity, and released multiple demos, including Trail of Life Decayed in 1991 and A Moonclad Reflection in 1992, which both showed a progression into the more melodic nuances of death metal that the band would explore on their later studio releases.

In August 1993, the band released their debut album Skydancer. Soon after, vocalist Anders Fridén left the band and joined fellow Gothenburg band, In Flames. Guitarist Mikael Stanne then assumed the position of lead vocalist, and Fredrik Johansson was recruited to take over guitar duties.

The Gallery and Of Chaos and Eternal Night (1994–1995)
In 1994, Dark Tranquillity covered the song "My Friend of Misery" for the Metallica tribute album Metal Militia − A Tribute to Metallica.

In 1995, the band released an EP, Of Chaos and Eternal Night, which was later followed by the release of their second studio album, The Gallery. The Gallery has been referred to as a masterpiece from the era.

The Mind's I (1996–1998)
Dark Tranquillity released their second EP, Enter Suicidal Angels, in November 1996. Their third album, The Mind's I, was released in April 1997, with the band continuing further with the sound conveyed on The Gallery.

Projector, lineup changes and a different sound (1999)

In January 1999, Fredrik Johansson and the band parted ways. Johansson's desire to focus on fatherhood and hold a day job, rather than dealing with the uncertainties of the music industry was incompatible with the band's need for a reliable guitarist. With that position now vacant, bassist Martin Henriksson, who was a little reluctant to do so, took over duties as guitarist, and the band brought in Michael Niklasson on bass. Projector saw the introduction of a lot of piano, keyboard, and electronic parts into Dark Tranquillity's sound, so the band also added another member, Martin Brändström, on keyboards.  With this new lineup, the band played live bonus tracks of the reissue of this album and filmed a music video for "ThereIn".

Projector was released in June 1999, and was later nominated for a Swedish Grammy Award. The album saw a major change in songwriting: while retaining growled vocals and their signature death metal sound, the band added pianos, baritone soft vocals, and verse-chorus fashion to their sound, reflecting the band's goal to strive for different musical expressions. Around the same time, Skydancer and Of Chaos and Eternal Night were reissued together as Skydancer/Of Chaos and Eternal Night.

Haven (2000)
A year later saw the release of Haven, which featured prominent electronics in comparison to previous releases. Like its predecessor, Haven was also received in a generally mixed manner by fans and critics alike.

As the band toured in 2001, the band hired Robin Engström to play live, due to Jivarp's commitments as a new father.

Damage Done and Exposures − In Retrospect and Denial (2001–2004)
Dark Tranquillity released Damage Done in 2002, was a return to a much heavier direction, adding thicker guitar distortion, deep atmospheric keyboards, and abandoning soft vocals altogether.  They released the music video for the single "Monochromatic Stains", followed by their release of Live Damage, their first live DVD. In 2004, their compilation album Exposures – In Retrospect and Denial, featuring one disc with rare and unreleased tracks and another with live tracks, was released.

Character (2005)
Character was the seventh release from Dark Tranquillity, released in 2005, and was held in much critical praise. It featured the fourth music video released by Dark Tranquillity, with the successful single "Lost to Apathy". After releasing the album, the band played live in Canada for the first time.

Fiction (2006–2009)

In 2007, Fiction was released, which in turn, saw a return of Stanne's clean vocals, and the first female guest vocalist since Projector. The album also saw writing style that combined the stylings of Projector and Haven, with the more aggressive traits of Character and Damage Done. At this time, Dark Tranquillity toured with The Haunted, Into Eternity, and Scar Symmetry for the North America Metal for the Masses Tour. They also toured the UK in early 2008 along with Omnium Gatherum. They returned to the US during spring 2008 with Arch Enemy. On the band's official website they announced that bass guitarist Niklasson left the band in August 2008 due to personal reasons with no hard feelings between him and the band. On 19 September 2008, the band found a new bassist in Dimension Zero guitarist Daniel Antonsson, who also was a guitarist for Soilwork.

On 25 May 2009, reissues of Projector, Haven, and Damage Done were released.

We Are the Void (2010–2011)
On 14 October 2009, Dark Tranquillity finished work on their ninth studio album. On 26 October 2009, they released a DVD titled Where Death Is Most Alive. On 30 October 2009, at the release party of the DVD, 333 copies were given away for free of the rare live album The Dying Fragments. On 21 December 2009, Dark Tranquillity released the song "Dream Oblivion", and on 14 January 2010, they released the song "At the Point of Ignition", from their ninth album, exclusively on their MySpace page. Their ninth album, titled We Are the Void, was released on 1 March 2010 in Europe and 2 March in the US. They were also the opening act for a US winter tour that was headlined by Killswitch Engage and joined by The Devil Wears Prada.

Dark Tranquillity headlined a North American tour in May–June 2010 with Threat Signal, Mutiny Within and The Absence. In February 2011, the band performed live at BITS Pilani Hyderabad Campus in Hyderabad, India.

Construct (2012–2013)
On 27 April 2012, Dark Tranquillity renewed their contract with Century Media. On 18 October 2012, the band began writing for the album. On 10 January 2013, the band announced the title of their tenth album would be Construct, and it was released in Europe on 27 May 2013 and in North America on 28 May 2013. The album was mixed by Jens Bogren at his Fascination Street studios in Örebro, Sweden.

On 18 February 2013, Antonsson amicably left Dark Tranquillity, citing a desire to focus on playing guitar and being a recording engineer and producer. On 27 February 2013, the band announced that they completed recording the album. Although Antonsson remained during the recording of "Construct", he did not perform the bass. According to Niklas Sundin's Twitter, he hasn't been excited for a Dark Tranquillity release since Skydancer, due to the fact that the recording sessions for all their other releases were "way too long" compared to Construct.

On 27 March 2013, a teaser campaign and track list for Construct were revealed. The band also commented on the style of the album, saying, "While still bearing the unmistakable mark of the Dark Tranquillity, the record is probably our most different and diverse offering since 1999's Projector".

To promote the album, the band toured the world with dates in Finland and North America alongside Omnium Gatherum, Europe with Tristania, and Sweden with Darkane.

On 10 July 2013, a B-side from Construct, titled "Sorrow's Architect", was released on a limited flexi 7" released with an issue of Decibel. On 14 January 2014, the band announced that the song would be released with another B-side, titled "A Memory Construct", on a limited tour 7" and digitally which also includes the "Sorrow's Architect". The 7" became available on 1 February 2014, and digitally in March 2014.

Atoma (2014–2018)
In March 2016, guitarist Martin Henriksson announced his departure from the band, admitting he had "lost the passion for playing music" after playing in the band for 26 years. The band had no hard feelings for him and wished him the best in whatever he decided to pursue.

On 22 May 2016, Dark Tranquillity began recording their eleventh full-length album Atoma, but did not officially announce it until 6 July. The album was finally released on 4 November 2016, via Century Media. In March 2017, the band released the song "The Absolute", which was recorded during the Atoma sessions, as a digital single. On 28 January 2018, Dark Tranquillity embarked on a European tour with main support band Equilibrium.

Lineup changes and Moment (2019–present)
On 22 March 2020, Niklas Sundin released a statement on Dark Tranquillity's social media, announcing his departure from the band.

A week later, the band announced that the recording of their new album had started, and that the two guitarists who had been touring with the band, since 2017, Christopher Amott and Johan Reinholdz were named full-time members of the band. The album, Moment, was released on 20 November 2020. As a preview, they released the singles "Phantom Days", "Identical to None", "The Dark Unbroken" and "Eyes Of The World" on 11 September, 16 October, 30 October and on 20 November 2020, respectively. Moment was awarded the 2021 Grammi for Hard Rock/Metal Album of the Year.

On 13 August 2021, Mikael Stanne announced the departure of original drummer Anders Jivarp and bassist Anders Iwers. For their upcoming tour bassist Christian Jansson and In Mourning drummer Joakim Strandberg Nilsson were asked to play as session musicians. Both Jansson and Strandberg Nilsson were announced as full-time band members in June 2023.

On 25 January 2022, former guitarist Fredrik Johansson died of cancer.

On 23 July 2023, Christopher Amott announced his departure from the band.

Band members

Current members

Mikael Stanne – vocals (1994–present), rhythm guitar (1989–1994)
Martin Brändström – keyboards, programming (1999–present)
Johan Reinholdz – rhythm guitar (2020–present; live 2017–2020), lead guitar (2023–present)
Christian Jansson – bass (2023–present; live 2021–2023)
Joakim Strandberg Nilsson – drums (2023–present; live 2021–2023)

Current live members

Joey Concepcion – lead guitar (2022, 2023)

Former members

Anders Jivarp – drums (1989–2021)
Niklas Sundin – lead guitar (1989–2020; hiatus 2016–2020), rhythm guitar (2016–2020; hiatus 2016–2020)
Martin Henriksson – bass (1989–1999, 2013–2015), rhythm guitar (1999–2016)
Anders Fridén – vocals (1989–1994)
Fredrik Johansson – rhythm guitar (1994–1999; died 2022)
Mikael Niklasson – bass (1999–2008)
Daniel Antonsson – bass (2008–2013)
Anders Iwers – bass (2015–2021)
Christopher Amott – lead guitar (2020–2023; live 2017–2020)

Former live members

Robin Engström – drums (2001)
Erik Jacobsson –  rhythm guitar (2015–2016)
Jens Florén – rhythm guitar (2016)
Sebastian Myrèn – rhythm guitar (2016–2017)
Mike Bear – bass (2022)

Timeline

Discography

 Skydancer (1993)
 The Gallery (1995)
 The Mind's I (1997)
 Projector (1999)
 Haven (2000)
 Damage Done (2002)
 Character (2005)
 Fiction (2007)
 We Are the Void (2010)
 Construct (2013)
 Atoma (2016)
 Moment (2020)

References

External links

 Official website

1989 establishments in Sweden
Century Media Records artists
Musical groups established in 1989
Swedish musical quintets
Swedish musical sextets
Spinefarm Records artists
Swedish melodic death metal musical groups
Swedish heavy metal musical groups

Dark Tranquillity


Nageia fleuryi er sígrænt tré (að 30m hátt) frá Kína og Indókína.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Nageia fleuryi


Nogometni klub "Posavac" (NK "Posavac"; "Posavac" Ruščica; Posavac) je nogometni klub iz Ruščice, Općina Klakar, Brodsko-posavska županija, Republika Hrvatska.
U sezoni 2019./20. "Posavac" se natjecao u "2. ŽNL Brodsko-posavskoj – Centar",  ligi šestog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva.

O klubu
NK "Posavac" je osnovan 1948. godine. U redovita ligaška natjecanja se uključuje 1959. godine u okviru Nogometnog podsaveza Slavonski Brod. Klu je u poćetku igrao "grupnu ligu", a 1970. se plasira u "Podsaveznu ligu" (kasnije Područna liga Slavonski Brod", odnosno Liga Nogometnog područja Slavonski Brod"). 1980.-ih klub se natječe u "2. općinskoj ligi Slavonski Brod" i "1. općinskoj ligi Slavonski Brod"". U sezoni 1990./91. "Posavac" je bio član "Međuopćinske lige – Jug".
Zbog Domovinskog rata ligaška natjecanja na području Slavonskog Broda su nanovo krenula u proljeće 1993. godine. Od sezone 1994./95. "Posavac" redovito igra u "1. ŽNL Brodsko-posavskoj" i "2. ŽNL Brodsko-posavskoj – Centar".
Od 1991. godine NK "Posavac" organizira Memorijalni turnir "Zvonko Mikolčević", na kojem često nastupaju i prvoligaški i drugoligaški klubovi iz Hrvatske, Slovenije i Bosne i Hercegovine.

Stadion
Igralište, odnosno stadion NK "Posavac" pod nazivom "Strovići" je izgrađen 1978. godine. 1990. godine je postavljen novi travnjak i nova ograda. 2009. godine objekt je dobio tribine, a 2011. godine rasvjetu. Od travnja 2016. godine stadion se naziva ŠRC "Antun Iličić" – Braco, po bivšem dugogodišnjem igraču i predsjedniku kluba.

Uspjesi

nakon 1991.
 Međuopćinska liga – Jug (Grupa Brod)
 doprvak: 1993.

 2. ŽNL Brodsko-posavska – Centar
 prvak: 1998./99., 2011./12.
 doprvak: 2010./11.

do 1991.
 1 općinska liga Slavonski Brod
 doprvak: 1981./82. (Zapad), 1987./88.

 2. općinska liga Slavonski Brod
 prvak: 1986./87. (Zapad)
 doprvak: 1983./84. (Zapad)

 Grupno prvenstvo Podsaveza Slavonski Brpd
 prvak: 1960./61. (II. griupa), 1961./62., 1969./70. (Garčin)
 doprvak: 1967./68. (Zapad)

 Kup Nogometnog podsaveza Slavonski Brod
 pobjednik: 1971.

Pregled po sezonama

Poznati igrači

Unutarnje poveznice
 Memorijalni spomen turnir Zvonko Mikolčević
 Ruščica

Vanjske poveznice
 nkposavacruscica.wordpress.com, službene stranice
 NK "Posavac" Ruščica, facebook stranica
 blog.dnevnik.hr/posavacru, NK "POSAVAC RUŠČICA" blog
 transfermarkt.com, NK Posavac Ruscica

Izvori

 nkposavacruscica.wordpress.com, wayback arhiva
 nkposavacruscica.wordpress.com, Posavac kroz povijest, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nkposavacruscica.wordpress.com, Seniori 1950-1970, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nkposavacruscica.wordpress.com, Seniori 1970-1990, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nkposavacruscica.wordpress.com, Seniori 1990-2000, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nkposavacruscica.wordpress.com, Seniori 2000 do danas, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nkposavacruscica.wordpress.com, Stadion, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nkposavacruscica.wordpress.com, Brošura 25 godina turnira, pristupljeno 15. kolovoza 2020.
 nogomet.lzmk.hr, "Nogometni leksikon", Brodsko-posavska županija, nogometni savez
 fininfo.hr, NK "POSAVAC" Ruščica
 Željko Čeglaj: Čudnovate zgode stoljetne "Bubamare" : stoljeće nogometa Brodsko-posavske županije : 1909. – 2009., Slavonski Brod, 2009.,

Nogometni klubovi u Brodsko-posavskoj županiji

NK Posavac Ruščica


Safari er en dansk kortfilm fra 1994 instrueret af Michael Katz Krefeld efter eget manuskript.

Handling
Ekspressiv komedie med Søren Hauch Fausbøll i hovedrollen som storvildtjægeren, der frygter kannibalen i sig selv. En safari der meget vel kan blive hans sidste.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1994

Safari (film fra 1994)


රංගනය
මහේන්ද්‍ර පෙරේරා - සාජන්ට් සුවඳරත්න/ටයිගර්
ගඟු රෝෂනා - පොලිස් නිළධාරිනී දීප්ති
ප්‍රියන්ත සෙනෙවිරත්න
දෙනුවන සේනාධී

හොරා පොලිස්


Ladário Pereira Teles (Alegrete, 12 de setembro de 1900 — Rio de Janeiro, 4 de dezembro de 1964) foi um general-de-divisão brasileiro e comandante do III Exército durante o golpe de Estado no Brasil em 1964. Tomou posse durante o golpe sob a nomeação do presidente João Goulart e tentou sem sucesso defender seu governo.

Foi nomeado à 6ª Divisão de Infantaria e, como oficial mais antigo na área do III Exército, assumiu interinamente seu comando em Porto Alegre. Apoiou a tentativa do deputado Leonel Brizola de iniciar uma nova Campanha da Legalidade e pressionou o governador oposicionista Ildo Meneghetti, levando à sua saída da capital na Operação Farroupilha. Porém, a adesão ao golpe ocorreu na maioria das unidades do III Exército, sob a liderança do general Mário Poppe de Figueiredo, autoproclamado comandante do "III Exército Revolucionário". Goulart chegou a Porto Alegre em 2 de abril e Ladário, apesar da situação militar drástica, ainda quis lutar em seu nome, mas Goulart recusou e deixou a cidade. Com o sucesso do golpe, em 3 de abril Poppe assumiu o comando em Porto Alegre, enquanto Ladário aceitou a convocação ao Rio de Janeiro. A ditadura militar pôs fim à sua carreira no Exército.

Início de carreira
Ladário era filho de um estancieiro e primo do oficial da Marinha Hercolino Cascardo, o líder da revolta do encouraçado São Paulo em 1924, interventor federal no Rio Grande do Norte em 1931–1932 e presidente da Aliança Nacional Libertadora em 1935. Ingressou na Escola Militar do Realengo em 1919, tornando-se aspirante-a-oficial da arma de cavalaria em 1922.

Primeiro como major e depois como tenente-coronel, esteve no Paraguai de 1942 a 1945, onde chefiou uma missão militar brasileira responsável por cursos de cavalaria, equitação e educação física para o Exército Paraguaio. Sua saída ocorreu por permitir que uma denúncia de pederastia de um oficial brasileiro com um soldado paraguaio evoluísse a um incidente diplomático. O ministro da Guerra Eurico Gaspar Dutra suspeitou que o incidente tenha sido arquitetado para sabotar a missão. A articulação de diplomatas brasileiros, especialmente Francisco Negrão de Lima e Murillo Tasso Fragoso, manteve a missão militar após a saída de Ladário.

Generalato
Chegou ao generalato em 1956. Em 1961, durante a crise da sucessão de Jânio Quadros e a Campanha da Legalidade, comandava o Grupamento de Unidades-Escola no Rio de Janeiro e era favorável à posse de João Goulart na Presidência, vetada pelo ministro da Guerra Odílio Denys. Fez parte de um grupo de mais seis outros generais que transmitiram ao ministro sua intenção de acatar qualquer decisão do Congresso sobre a sucessão. Por essa atitude, foi afastado do comando até o final da crise. Antes de seu afastamento, foi visitado pelo general Olímpio Mourão Filho, também favorável à posse e em busca de alguma articulação contra Denys.

Comandou a 4ª Região Militar (RM), em Minas Gerais, de 1962 a 1963. Seu sucessor foi o general Mourão, um dos principais conspiradores do golpe de 1964 e deflagrador da ofensiva a partir do estado no momento do golpe. Em suas memórias, Mourão afirma ter ouvido de seu subordinado Carlos Luís Guedes da participação de Ladário num esquema do governo, com a articulação do general Amaury Kruel, para fechar o Congresso em setembro de 1962. À época, Goulart queria antecipar o plebiscito do parlamentarismo e sua pressão sobre os parlamentares alimentou especulações sobre intenções inconstitucionais, mas não há evidência de um plano golpista do presidente. Guedes afirmou que pretendia desobedecer a Ladário se o Congresso fosse fechado, mas Mourão não acreditou nesse ponto de seu relato, pois Guedes não tinha articulações suficientes para romper a cadeia de comando e acabaria preso.

Ladário prosseguiu ao comando da 1ª RM, no Rio de Janeiro. Antes de sua saída, recomendou a Mourão que preservasse o sargento Ribas, presidente da Associação dos Sargentos da 4ª RM, como adido ao quartel-general. Ribas era favorável ao movimento dos sargentos e foi mandado embora após defender a Revolta dos sargentos de setembro de 1963, tornando-se então adido de Ladário no Rio de Janeiro.

Comando do III Exército

Chegada ao comando
Em março de 1964, antes do golpe o governo decidiu nomear Ladário ao comando da 6ª Divisão de Infantaria (DI), em Porto Alegre, e ao mesmo tempo nomear o comandante do III Exército ao Estado-Maior do Exército (EME). Ladário, como o oficial mais antigo na área do III Exército, assumiria então seu comando. A manobra permitira lidar com o comandante da 6ª DI, o general Adalberto Pereira dos Santos, que conspirava contra o governo, o general Galhardo, do III Exército, sobre o qual havia desconfiança, e o general Castelo Branco, do Estado-Maior. Ladário manifestou sua preocupação com uma possível sublevação vinda do II Exército do general Kruel em São Paulo. O informante brasileiro de um telegrama da CIA no dia 30 apontou Ladário como possível substituto do Ministro da Guerra enfermo Jair Dantas Ribeiro. A substituição do ministro poderia ser estopim para o golpe.

Em 31 de março, com a deflagração do golpe de Estado, o plano foi acionado. Em 31 de março Goulart confirmou a nomeação de Ladário à 6ª DI e Galhardo ao EME e também o incumbiu de comunicar a Armando de Moraes Âncora, comandante do I Exército e interinamente exercendo a função do ministro da Guerra, a ordem de prisão que deveria ser dada a Castelo Branco. Ladário, Âncora e Castelo estiveram no Palácio Duque de Caxias. Apesar de ter em mãos a ordem, Âncora relutou e só a expediu às 18:00, quando Castelo já havia saído.

Às 21:55 seguiu de avião a Porto Alegre acompanhado dos generais Silvino Castor da Nóbrega e Crisanto Miranda de Figueiredo, respectivamente comandantes da 5ª Região Militar/Divisão de Infantaria (5ª RM/DI) e da Infantaria Divisionária da 5ª DI. O avião deveria parar em Curitiba, pois aqueles generais eram responsáveis pelo Paraná e Santa Catarina e estavam de férias no Rio de Janeiro. Porém, quando passou pela cidade às 23:45, não pôde aterrissar, da perspectiva de Ladário, devido ao nevoeiro. Na realidade a oficialidade local, contrária ao governo e sabendo da posição legalista dos generais, havia combinado com a Base Aérea para impedir o pouso. O voo chegou a Porto Alegre às 01:20 do dia 1.

Galhardo transmitiu o comando do III Exército às 02:50. Ele recebeu seu sucessor de mau humor. Como Ladário depois descobriria, ele havia se comprometido com o governador Ildo Meneghetti a prender Ladário assim que pousasse. Goulart havia instruído a Ladário que desse ao governador um "Tratamento duro, faça-lhe sentir que o meu mandato é intocável". Ele ocupou as estações de rádio e televisão e entregou-as ao deputado Leonel Brizola, que tentava uma nova Campanha da Legalidade. Também solicitou a requisição da Brigada Militar. O governador, pressionado, transferiu a capital estadual a Passo Fundo na Operação Farroupilha. Ladário divulgou uma proclamação de lealdade a Goulart, condenando a "força satânica dos privilégios" e conclamando "Exército e povo, sempre unidos" a lutar pelas reformas. Porém, a requisição da Brigada Militar falhou e no III Exército, sua autoridade também se mostrou limitada.

Perda da autoridade
Quando Silvino e Crisanto entraram em contato com a 5ª RM/DI, descobriram que o comandante interino, o general Dário Coelho, havia aderido ao golpe. Ladário determinou a formação no Rio Grande do Sul de três grupamentos táticos a partir da 3ª DI e 3ª Divisão de Cavalaria (DC), sob o comando de Silvino, para rumar a norte. Porém, a 3ª DI e 3ª DC, junto com a 2ª DC, também aderiram ao golpe, rejeitando sua autoridade. Também o general Adalberto, da 6ª DI, deveria ter ido ao Rio de Janeiro, mas mentiu sobre uma enfermidade da irmã para ficar mais tempo em Porto Alegre e escapou a Cruz Alta, de onde comandou a guarnição local, enquanto um coronel assumiu interinamente a divisão na capital.

O posicionamento do general Poppe de Figueiredo ficou conhecido após as 10:00 num telefonema. Segundo Ladário, ele perguntou se Poppe seria capaz de trair o presidente e desligou. Na versão de Poppe, ele teria respondido "Traição é o que o governo está fazendo ao tentar comunizar o país", mas Ladário chama essa versão de mentirosa. Ele sentiu-se traído. Descreveu Adalberto como "mais um farsante a deixar cair a máscara" e ficou decepcionado com o general Hugo Garrastazu, da 3ª DC, que recusou o chamado a comparecer em Porto Alegre, pois havia intercedido junto ao presidente para conseguir sua promoção. Somente o general João de Deus Nunes Saraiva, da 1ª DC, compareceu a Porto Alegre. Sua lealdade era em parte pelo compromisso pessoal com Ladário.

Na 3ª DI e 2ª e 3ª DCs, os comandantes aderiram devido à pressão de outros oficiais. Ladário ordenou levantamentos do armamento e munição disponíveis e da lealdade das unidades ao presidente. O saldo das adesões era que somente uma minoria das forças permanecia leal. Na manhã do dia 2, Ladário conferenciou com outros generais, Goulart e Brizola em Porto Alegre. Brizola queria torná-lo ministro da Guerra. Os outros generais estavam muito pessimistas a respeito da situação militar, mas Ladário insistia no combate:

Goulart recusou o derramamento de sangue e às 11:30 deixou a cidade, posteriormente seguindo ao exílio no Uruguai. Enquanto isso, em Santa Maria o general Poppe autoproclamou-se comandante do III Exército e preparou operações militares contra Porto Alegre. Às 10:00 seu comando foi reconhecido por Costa e Silva, o novo ministro da Guerra no Rio de Janeiro. A formação de um novo comando para o III Exército contestava a autoridade de Ladário. A partir das 12:30, Ladário aceitou as determinações de Costa e Silva para assegurar a ordem em Porto Alegre. Às 09:00 do dia 3, viajou ao Rio de Janeiro e apresentou-se a Costa e Silva. Mais tarde o general Poppe entrou na capital gaúcha à frente de uma coluna da 3ª DI.

Após o Ato Institucional n.º 1, com o expurgo dos adversários do novo regime, foi transferido à reserva em 11 de abril e reformado em setembro.

Referências

Citações

Fontes

Naturais de Alegrete (Rio Grande do Sul)
Nascidos em 1900
Mortos em 1964
Generais do Brasil
Militares do Rio Grande do Sul

Ladário Pereira Teles


Children of the Corn: Revelation este un film american de groază din 2001 regizat de Guy Magar. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Claudette Mink, Kyle Cassie și Michael Ironside.

Prezentare

Distribuție
 Claudette Mink - Jamie
 Kyle Cassie -  Det. Armbrister
 Troy Yorke - Jerry
 Michael Rogers - Stan
 Crystal Lowe - Tiffany
 Michael Ironside - The Priest
 Sean Smith -  Boy Preacher Abel
 Jeff Ballard - Boy #1
 Taylor Hobbs - Girl #1

Producție
Filmările au avut loc în perioada . Cheltuielile de producție s-au ridicat la 2,5 milioane $.

Primire

Note

Legături externe

Vezi și
Children of the Corn (serie de filme).

Filme din 2001
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Guy Magar
Filme de groază din anii 2000
Filme despre religie
Filme slasher Sequeluri
Filme Dimension Films
Lucrări inspirate de Stephen King

Children of the Corn: Revelation


An Cynorkis comorensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Marie Bosser. An Cynorkis comorensis in nahilalakip ha genus nga Cynorkis, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Comoros. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cynorkis

Cynorkis comorensis


Karga, Samsun ilinin Havza ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Mahallenin ilk adı rivayete göre Kirenli olup; köye ilk gelenler, mahallenin yukarı çayırlığında büyük bir kiren ağacı (Kiren: Kızılcık) bulunması nedeniyle bu ismi vermişlerdir. Mahallenin ilk yerleşim yerine Rumlar zamanında  Karga ismi verilmiş ve günümüze kadar gelmiştir.
mahallenin geçmişinde Rum yerleri olması nedeniyle birçok tarihi eser ve değerli eşya bulunmuştur.

Coğrafya
Samsun iline 100 km, Havza ilçesine 16 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 kirenli.com

Havza'nın mahalleleri

Karga, Havza


Niels Henrik Cordulus Hoffmeyer (født 3. juni 1836 i København, død 16. februar 1884 samme sted, gift med Louise Hauberg 1866) var en dansk officer og meteorolog; grundlægger af Danmarks Meteorologiske Institut. Han var søn af Andreas Brock Hoffmeyer, der ligeledes var officer og tillige medlem af Femte Juni-bevægelsen, og bror til Julius Hoffmeyer.

Niels Hoffmeyer blev uddannet på Landkadetakademiet og blev sekondløjtnant i 1853, artilleriofficer og premierløjtnant i 1863. Blev  hjemsendt fra Slesvig i 1864 pga. sygdom med rang af kaptajn. Hoffmeyer tog til Frankrig, hvor han studerede jernfabrikation. Nogenlunde samtidigt udbredes telegrafen for alvor, og kombineret med hans matematiske evner og hans tilbagevenden til Danmark og et job i Krigsministeriet, indså Hoffmeyer, at det kunne udnyttes til at indsamle og systematisere meteorologiske observationer og dele dem med andre lande, så man på kort tid kunne danne sig et overblik. Og ikke mindst lave statistik over disse informationer.

Efter at være blevet udnævnt til at oprette og bestyre Danmarks Meteorologiske Institut under Marineministeriet (med lejede lokaler i Navigationsskolen i Havnegade i København) opfandt Hoffmeyer de synoptiske kort, hvorpå man indtegnede alle målinger over Nordeuropa, hvorved et tydeligt billede af vejret over store områder fremkom og ikke mindst gjorde det muligt at forudsige vejret bedre end før.

Han blev Ridder af Dannebrog 1878.

Han er begravet på Assistens Kirkegård.

Kilder

Dansk biografisk Lexikon, VII. Bind. I. Hansen - Holmsted, s. 496-498, Hentet d. 30. marts 2017

Eksterne henvisninger

Artikler fra 1. udgave af Dansk biografisk leksikon
Meteorologer fra Danmark
Artilleriofficerer fra Danmark
Riddere af Dannebrog
Personer fra København
Danskere i 1800-tallet

Niels H. Hoffmeyer


ناجما (بالهندية: नघमा}}; بالتاميلية:நக்மா) (ولدت في 25 ديسمبر 1974) هي ممثلة هندية، تشارك في أعمال فنية في بوليوود وكذلك في السينما التاميلية والبنغالية. لأب هندوسي وأم مسلمة ولدت بإقليم البنجاب بالهند. دخلت المجال السينمائي لأول مره بفيلم باجهي برفقة سلمان خان. بعدها انتقلت إلى أفلام التاميل والتيلوجو محققة اردات عالية في شباك التذاكر.

أعمالها

بعض أفلامها:
 باجهي، مع سلمان خان.
 كاون روكيجا، مع تشانكي باندي وجوفيندا.
 بيوافا سي وافا، مع فيفيك مواشران وجوهي تشاولا.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص اعتنقوا المسيحية
أشخاص على قيد الحياة
سياسيات هنديات في القرن 21
سياسيون هنود في القرن 21
مسلمون تحولوا إلى المسيحية
مسيحيون هنود
ممثلات أفلام تاميلية
ممثلات أفلام تيلوغوية
ممثلات أفلام هنديات
ممثلات أفلام هندية
ممثلات في السينما البنغاليه
ممثلات في سينما البهوجبرية
ممثلات في سينما الكانادا
ممثلات في سينما المالايالامية
ممثلات في سينيما ماراثية
ممثلات من مومباي
ممثلات هنديات في القرن 20
ممثلات هنديات في القرن 21
ممثلون وسياسيون هنود
مواليد 1970
مواليد في مومباي

ناجما


Neamul Tomacinschi din Moldova dintre Prut și Nistru la răscrucea secolelor XVIII–XIX apare ramificat în câteva linii colaterale. Astfel, pe parcursul sec. al XIX-lea sunt preponderent documentate trei ramuri: cea de nobili  din ținutul Cetatea Albă care l-a dat pe Andrei N. Tomacinschi, mareșalul nobilimii (1896–1899)  din același ținut; ramura din satul Frumușica, ținutul Soroca care l-a dat pe ctitorul școlii din localitate Petru Tomacinschi (n. 1888), militant pentru predarea limbii române în sistemul de învățământ al Basarabiei ; și ramura de clerici din nordul provinciei (ținuturile Hotin și Soroca). În prezent, neamul Tomacinschi are urmași în Republica Moldova, România, precum și în alte țări din Europa și America de Nord.

Ramura de nobili din ținutul Cetatea Albă
În perioada țaristă, familiei Tomacinschi (ortografiat și Tomacinski) din ținutul Cetatea Albă i-a fost recunoscută noblețea, ea fiind înscrisă în Cartea genealogică a neamurilor nobiliare din Basarabia . Câțiva reprezentanți ai acestei ramuri au fost:
 Nichita Tomacinschi (n. 1812) (fiul lui Andrei) – locotenent-colonel în rezervă. În 1869 a fost delegat din partea ținutului Cetatea Albă pentru poziția de consilier în cadrul Adunării Zemstvei Guberniale a Basarabiei. În sec. al XIX-lea, familia Tomacinschi din Cetatea Albă dispunea, în sudul Basarabiei, de proprietăți funciare și o crescătorie de cai de rasă. Nichita A. Tomacinschi a avut șapte copii. Era înrudit cu familii nobile basarabene, precum ar fi familia Velisari.
 Andrei Tomacinschi (d. 1903) (fiul lui Nichita) – în perioada 1896–1899 a deținut postul de Mareșal al Nobilimii din ținutul Akkerman (Cetatea Albă).
 Vasilie Tomacinschi (fiul lui Nichita) – a deținut postul electiv de Judecător de Pace în ținutul Cetatea Albă. Judecătorul Tomacinschi era bibliofil, poliglot și pasionat de viticultură – domeniu despre care a și publicat. La sfârșitul anilor 1880, Vasilie Tomacinschi a lansat ideea de a înființa o Bibliotecă Publică în orașul Cetatea Albă. În acest context, a contribuit la adunarea fondurilor de carte și a celor financiare. Biblioteca a fost inaugurată în 1892. Totodată s-a pronunțat și în privința înființării de Biblioteci Publice în orașele centre de uezd (județ) din întreg imperiul. În 1895 a publicat o carte despre organizarea bibliotecilor după model german, întitulată "Начала библиотековедения" (Introducere în biblioteconomie). Cartea lui Vasilie Tomacinschi s-a bucurat de atenție, fiind unul dintre primele îndrumare în domeniu în Rusia.

Ramura din satul Frumușica, ținutul Soroca
În anii 1830, frații Auxentiu și Eftimie Tomacinschi din satul Frumușica, ținutul Soroca, au depus eforturi pentru a-și redobândi drepturile categoriei sociale moștenite de la strămoși. În această privință au depus cereri către Cancelaria Provizorie de pe lângă Consiliul Regional al Basarabiei. Temporar, familia s-a bucurat de drepturi de mazili basarabeni, iar la 1850 era deja declasată de către autoritățile țariste. În anul 1850, în Frumușica locuiau zece persoane de genul masculin (copii, tineri celibatari și bărbați căsătoriți) purtători ai numelui de familie Tomacinschi. Câțiva reprezentanți ai acestei familii sunt:
 Eftimie Tomacinschi (fratele lui Auxentiu) – a decedat subit la 6 ianuarie 1848 în satul Bahrinești, ținutul Soroca, la vârsta de 50 de ani. Registrul de deces îl consemnează pe Eftimie Tomacinschi ca mazil, locuitor al satului Coșujăni (denumirea veche a satului Frumușica ).
 Auxentiu Tomacinschi (d. 1862) – locuitor al satului Frumușica, județul Soroca. Conform datelor recensământului din 1850, la acea dată Auxentiu era cel mai în vârstă dintre Tomacinștii din localitate. Deși înscris la acest recensământ în lista țăranilor, documentul îi notează descendența nobiliară. Auxentiu și soția lui Agapia, purtau grija părintească a celor trei copii de sânge necăsătoriți și a celor trei nepoți de soră rămași orfani. Părinții acestor orfani fuseseră Axenia (sora lui Auxentiu) și soțul ei Ioan Popescu (d. 1849), supus austriac stabilit în Basarabia. Doi dintre copiii lui Auxentiu, Eftimie (n. 1838) și Eftimia (n. 1844), au fost numiți în cinstea fratelui său Eftimie (d. 1848).
 Ion Tomacinschi (n. 1865) – locuitor al satului Frumușica, județul Soroca, fiul lui Eftimie Tomacinschi (n. 1838). Ion împreună cu soția Ioana (n. 1867) au avut șapte copii (trei fii și patru fiice), cărora le-au dat o educație părintească deosebită și studii în diferite domenii. Fiul Andrei (n. 1892) a fost hirotonit preot, fiul Mihail (n. 1903) a devenit medic, iar Petru (n. 1888) împreună cu surorile Anastasia (n. 1896), Parascovia (n. 1901) și Ana (n. 1906) au îmbrățișat profesia de învățător.
 Andrei Tomacinschi (n. 1892) – preot, absolvent al Seminarului Teologic din Chișinău (promoția 1914).
 Petru Tomacinschi (n. 1888) – ctitorul școlii din satul Frumușica (1918), militant pentru predarea limbii române în sistemul de învățământ al Basarabiei. Este supranumit la baștină cu mult respect "domnul învățător cel bătrân". Pe parcursul unui secol de funcționare, în școala din Frumușica și-au făcut studii mii de elevi atât din partea locului, cât și originari din localitățile învecinate. Printre nepoții lui Petru Tomacinschi (nepoți de la fiice sau de soră) care au continuat activitatea în învățământ și știință se numără: Anatol Sîrghi, doctor în fizică, primul decan al Facultății de Fizică a Universității de Stat din Chișinău; Sergiu Petru Palii, doctor în chimie, laureat al premiului european pentru știință "Scientia Europaea" (1999) ; Sorin Lavric, doctor în filosofie, scriitor și traducător, profesor la Facultatea de Filosofie a Universității din București, redactor la editura "Humanitas" și revista "România literară".
 Mihail Tomacinschi (n. 1903) – medic la Botoșani. A absolvit Facultatea de Medicină din Iași la sfârșitul anilor 1920. Și-a început cariera în medicină la Dumbrăveni, județul Botoșani, în prezent în județul Suceava. Fiind pasionat de șah, și-a adus aportul la organizarea de turnee, arbitrarea acestora și sprijinul unor asociații de amatori ai șahului. Alte activități publice: a servit în calitate de membru al Comitetului de conducere al Asociației I.O.V.R. (invalizi, orfani și văduve de război) din orașul Botoșani.
 Larisa Tomacinschi (căsătorită Palii) (n. 1925) – fiica învățătorilor Domnica și Petru Tomacinschi. După absolvirea studiilor la Iași, Chișinău și Bălți devine învățătoare de limba franceză în școala din Frumușica, Florești. Pentru aportul în domeniul învățământului pe parcursul celor peste 40 de ani de activitate, s-a învrednicit de distincții și medalii.
 Mihai Tomacinschi (n. 1956) – jurist, locotenent-colonel de poliție (în rezervă), veteran al războiului de pe Nistru din anul 1992, cavaler al Ordinului Ștefan cel Mare.

Ramura de clerici din nordul Basarabiei
 Gavriil Tomacinschi (decedat înainte de 1814) – preot la biserica din satul Ojeva, ținutul Hotin. Gavriil împreună cu soția Ana (n. 1765) au avut un fiu, Teodor (n. 1792) și o fiică, Parascheva (n. 1798). În anul 1818, fiica de preot Parascheva Tomacinschi s-a căsătorit cu Grigore Matcovschi, diacon la aceeași biserică din Ojeva.
 Teodor Tomacinschi (n. 1792) – fecior de preot; în 1821 a fost numit ponomari la biserica din satul Ojeva, ținutul Hotin. Teodor împreună cu soția Ana (n. 1795) au avut patru fii și trei fiice. În 1851, Teodor Tomacinschi era angajat în serviciu la biserica din satul Lipnic, ținutul Soroca.
 Simeon Tomacinschi (d. 1891, satul Voloșcova) – preot la biserica din satul Bulboci, ținutul Hotin; în 1869 a fost transferat la biserica din satul Voloșcova, ținutul Hotin. Simeon Tomacinschi este probabil fiul lui Teodor (n. 1792) și nepotul lui Gavriil Tomacinschi.

Note

Familii din Moldova

Familia Tomacinschi


Le procédé des chambres de plomb a été la première méthode industrielle de production d'acide sulfurique en grande quantité. Ce procédé a été mis au point au milieu du  en Angleterre et a été le principal mode de fabrication de l'acide sulfurique pendant deux siècles. Il a été remplacé par le procédé contact, plus efficace et moins polluant.

Le principe consiste à oxyder le dioxyde de soufre par un oxydant plus fort que le dioxygène, en l'occurrence des oxydes d'azote.

Principe
Pour fabriquer de l'acide sulfurique, il faut du trioxyde de soufre SO3 que l'on mélange à de l'eau pour faire un oléum, c'est-à-dire de l'acide sulfurique concentrée saturée en SO3. Le point de départ est en général du soufre élémentaire ou plus rarement un composé soufré, on peut opérer la combustion de ce soufre avec du dioxygène. Mais comme la réaction de combustion se fait à haute température, on obtient du dioxyde de soufre SO2, molécule stable à haute température.

Il faut oxyder le dioxyde de soufre en trioxyde de soufre, si on utilise le dioxygène :

(R1)  SO2 + 0,5   SO3.

Cette réaction n'est pas favorable dans le sens direct à haute température, mais si on reste à basse température, la vitesse de réaction devient tellement lente qu'elle n'est plus réalisable industriellement.

Le principe du procédé des chambres de plomb était d'utiliser un oxydant plus fort que le dioxygène, comme par exemple NO2 :

(R2)  SO2 + NO2  SO3 + NO.

La clé du procédé est que NO peut être séparé et recyclé puisqu'il s'oxyde spontanément en NO2 à température ambiante. Cette réactivité particulière de NO est liée au fait que c'est un radical.

(R3)  NO + 0,5  → NO2

On constate que le bilan des deux réactions (R2) et (R3) correspond à la réaction (R1) et que le dioxyde d'azote est recyclé. Le mécanisme correspondant aux réactions (R2) et (R3) est dû à Berzelius.

La chimie réelle du procédé est en fait plus complexe. Le chimiste allemand Georg Lunde propose le mécanisme suivant en se basant sur le fait que NO et NO2 sont présents dans le réacteur :

(R4)  NO + NO2 → N2O3

(R5)  SO2 +  + N2O3 +  → 2 (NO)HSO4

(R6)  2 (NO)HSO4 +  → H2SO4 + N2O3.

L'étape clé est la formation de l'acide nitrosylsulfurique ((NO)HSO4). D'autres réactions sont possibles mettant en jeu les différents oxydes d'azote.

Mise en œuvre
Le procédé a connu de très nombreuses évolutions durant les deux siècles où il a été exploité. Il a été initialement développé par John Roebuck en 1746 à Birmingham (Grande-Bretagne). Le nom du procédé vient du fait qu'il a remplacé les bouteilles en verre utilisées jusque-là par des chambres en bois qui avaient une paroi intérieure en plomb pour être étanches et résistances aux acides. La demande en acide sulfurique augmentait très rapidement et il devenait impossible de concevoir des réacteurs en verre suffisamment grands pour répondre à cette demande.

On injectait SO2, NO2 et de la vapeur d'eau dans le réacteur, et on pulvérisait sur ce mélange de l'eau et de l'acide sulfurique à 65 %. SO2 et NO2 passaient en solution aqueuse et l'oxydation de SO2 selon la réaction (R2) était observée au bout de trente minutes. Le monoxyde d'azote formé est très peu soluble dans l'eau, il passait dans la phase gazeuse ou il était ré-oxydé en NO2 selon la réaction (R3). On avait une boucle de recyclage du NO, l'ajout d'eau et de SO3 permettait de produire de l'acide sulfurique.

Le dioxyde de soufre venait de la combustion de soufre ou du grillage de pyrite, il était très chaud et devait être refroidi pour être transformé en SO3. Les oxydes d'azote étaient produits par attaque acide de nitrate de sodium ; après la Première Guerre mondiale, ce procédé fut remplacé par l'oxydation d'ammoniac.

Un inconvénient majeur de ce procédé était qu'une partie des oxydes d'azote était perdue avec le gaz en sortie de procédé. En 1827, Gay-Lussac conçoit une tour d'absorption des oxydes d'azote par l'acide sulfurique. Dans cette tour, NO, NO2 et N2O3 réagissent avec l'acide sulfurique pour former de l'acide nitrosylsulfurique. Ceci permettait de limiter les pertes en oxyde d'azote. Il a cependant fallu attendre 1859 et l'introduction de la tour Glover, du nom de son inventeur, pour que la tour Gay-Lussac montre son efficacité. Le principe de la tour Glover est de récupérer l'acide nitrosylsulfurique liquide et de l'utiliser pour refroidir le flux gazeux chaud de SO2. Cette tour a quatre actions :
 le flux gazeux chaud de SO2 est refroidi, ce qui est nécessaire pour pouvoir se transformer en SO3 ;
 lors de ce refroidissement, de la vapeur d'eau, nécessaire pour la réaction (R5), est produite ;
 l'évaporation de l'eau permet d'obtenir de l'acide sulfurique plus concentré ;
 lors de cette concentration, les oxydes d'azote absorbés sous forme de (NO)HSO4 sont libérés et H2SO4 est produit.

Références

Voir aussi

Articles connexes

Procédé chimique

Procédé des chambres de plomb


Jerry Lamon Falwell eldri (11. ágúst 1933 – 15. maí 2007) var bandarískur prestur, sjóvarpspredikari og íhaldssamur aðgerðarsinni. Hann var var prestur í Thomas Road baptistakirkjunni, en sú kirkja telur óvenju marga meðlimi. Falwell stofnaði tvo kristilega skóla, Lynchburg Christian Academy (nú Liberty Christian Academy) árið 1967 og Liberty University 1971 og var meðstofnandi Motal Majority árið 1979. Hann lést skyndilega út hjartastoppi árið 2007 á skrifstofu sinni í Liberty háskólanum, 73 ára að aldri. Hann var jarðaður á háskólalóðinni.

Fyrstu árin
Falwell fæddist í Lynchburg, Virginíu þann 11. ágúst 1933. Foreldrar hans voru Helen Virginia og Varey Hezekiah Falwell. Faðir hans var athafnamaður, bruggari og mikill efasemdamaður. Afi Falwell var yfirlýstur trúleysingi. Falwell útskrifaðist frá Brookville High School og svo Baptist Bible háskólanum í Springfield í Missouri árið 1956, sem var ekki viðurkenndur háskóli á þeim tíma.

Jerry Falwell giftist Macel Pate þann 12. apríl 1958 og saman eiga þau 3 uppkomin börn. Jerry Jr. er lögfræðingur, Jonathan er prestur og Jeannie Falwell er skurðlæknir. Þau hjón áttu í góðu sambandi og studdi Macel ávallt manninn sinn. Hún talaði um Falwell í bók sinni um að hann hafi verið lítið gefinn fyrir keppni, viðfelldinn og að hann hefði óbeit á deilum innan heimilisins og hafi reynt að forðast þær. Hann hafi gert allt sem í hans valdi stóð til að gera frúna hamingjusama. Þau hjónin voru gift í nær 50 ár eða þar til hann lést.

Samtök sem Falwell tengdist

Thomas Road baptistakirkjan
Þegar Falwell var 22 ára stofnaði hann Thomas Road baptistakirkjuna við Thomas Road í Lynchburg í Virginíu. Í upphafi voru aðeins 35 meðlimir í söfnuðinum en það átti eftir að breytast því síðar varð kirkjan að "megachurch". Sama ár byrjaði Falwell með útvarps- og sjónvarpsþætti sem báru titilinn The Old-Time Gospel Hour. Eftir að Falwell lést tók sonur hans, Jonathan, við sem prestur í kirkjunni.

Liberty Christian háskólinn
Falwell stofnaði Lynchburg Christian Academy (nú Liberty Christian Academy) árið 1967. Háskólinn er kristinn skóli og hefur verið kallaður "einkaskóli fyrir hvíta nemendur" af Lynchburg News. Skólinn aðhyllist og starfar eftir aðskilnaðarstefnu. Á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar talaði Falwell gegn Martin Luther King yngri sem barðist fyrir afnámi kynþáttaaðskilnaðar í skólum.

Liberty háskólinn
Árið 1971 var Jerry Falwell meðstofnandi Liberty háskólans. Háskólinn býður upp á 350 námsleiðir fyrir u.þ.b. 13.000 nemenedur í staðnámi og 90.000 nemendur í fjarnámi.

Moral Majority
Moral Majority voru skammlíf stjórnmálasamtök sem stofnuð voru árið 1979 af Jerry Falwell og fleirum og leystust upp seint á níunda áratugnum. Samtökin tengdust íhaldssömum hægri mönnum og repúblikanaflokknum. Moral Majority gegndi lykilhlutverki í að virkja kristna íhaldsmenn sem pólitískt afl og þá sértaklega í forsetakosningum á níunda áratugnum.

Pólitískar skoðanir

Fjölskyldur
Falwell fékk mikinn innblástur varðandi venjur og skoðanir frá Biblíunni. Hann fullyrti að kirkjan væri lykillinn að farsælli fjölskyldu. Hann sagði að kirkjan væri ekki einungis fyrir andlega leiðsögn heldur samkomustaður fyrir fólk með sams konar hugsunarhátt.

Tengsl hans við bandaríska bókstafstrú
Farwell lagði mikla áherslu á bókstafstrú sem prestsþjónustu sinni, en hann hafði sótt íhaldssaman Biblíuskóla og ávallt fylgt ströngum kröfum kirkjunnar, varðandi kirkjulegan og persónulegan aðskilnað. Hann var því þekktur og virtur í félagsskap presta sem aðhylltust bókstafstrú, en margt bendir til að hann hallast nær íhaldssömu evangelísku sjónarmiði síðar á lífsleiðinni. Sögur segja að Falwell hafi neitað að mæta í teiti þar sem var boðið upp á vín snemma á lífsleiðinni, en slakaði á þeirri reglu þegar honum var boðið í stærri og fleiri teiti með fólki sem aðhylltist svipaðar íhaldssamar pólitískar skoðanir og trú..

Borgararéttindi
Í þættinum The Old-Time Gospel Hour talaði Falwell reglulega um aðskilnaðarstefnununa og fylgimenn hennar sem og Lester Maddox og George Wallace. Einnig ræddi hann um Martin Luther King og sagðist efast um einlægni og friðsamar fyrirætlanir hans sem leiðtoga.

Í sjónvarpsþætti hjá MSNBC árið 2005 sagðist Farwell ekki hafa neinar áhyggjur af því að John G. Roberts hefði verið tilnefndur sem yfirdómari Hæstaréttar Bandaríkjanna. John G. Roberts hafði unnið frítt í málum fyrir samkynhneigða aðgerðasinna. Falwell sagði í þættinum að ef hann væri lögfræðingur myndi hann berjast fyrir réttindum samkynhneigðra. Hann væri þó ekki sammála lífstílnum en það hefði ekkert með réttindi samkynhneigðra að gera. Þáttarstjórnandinn benti á að íhaldsmenn væru oft á móti "sérstökum" réttindum samkynhneigðra en þá vildi Farwell meina að jöfn borgararéttindi væru fyrir alla Bandaríkjamenn, hvort sem þeir væru svartir, hvítir, gulir, ríkir, fátækir, ungir, gamlir, samkynhneigðir, gagnkynheigðir og svo framvegis. Þetta væru hvorki sérstaklega frjálslynd né íhaldssöm gildi, heldur væru þau amerísk gildi sem flestir væru sammála um.

Menntun
Falwell átti að til að fordæma tilteknar kennsluaðferðir í ríkisskólum og sagði að skólarnir ælu krakkana upp í trúleysi, veraldarhyggju og húmanisma. Hann vildi meina að þessar aðferðir væru andstæðar kristnu siðferði. Hann vildi að Bandaríkin breyttu um stefnu og aðferðir í menntamálum þannig að foreldrar gætu valið um að senda krakkana í ríkisskóla eða einkaskóla. Í bók sinni America can be Saved skrifar Falwell að vonist til að lifa þann dag að engir ríkisskólar fyrirfyndust í Bandaríkjunum og að allir skólar væru reknir af kirkjum og kristnu fólki.

Víetnamstríðið
Falwell þótti Víetnamstríðið vandasamt því honum þótti skorta á pólitísk markmið með stríðsrekstrinum. Falwell sagði að forsetinn væri "ráðherra Guðs" og hefði fullan rétt á því að beita vopnum gegn þeim sem eru vondir.

Aðskilnaðarstefna í Suður-Afríku
Á níunda áratugnum sagði Falwell að refsiaðgerðir vegna aðskilnaðarstefnu Suður-Afríku myndi leiða til verra ástands, rétt eins og byltingin í Sovétríkjunum. Hann hvatti fylgendur sína til að kaupa upp gull Krugerrands og ýta undir "endurfjárfestingu" Bandaríkjanna í Suður-Afríku. Árið 1985 var Falwell gagnrýndur fyrir að kalla friðarverðlaunahafann og erkibiskupinn Desmond Tutu loddara, sem fulltrúa svartra Suður-Afríkubúa.

Samsæriskenningar gagnvart Bill Clinton
Árið 1994 dreifði Falwell og kynnti heimildamyndina The Clinton Chronicles: An investigation into the Alleged Criminal Activities of Bill Clinton. Í myndinni eru Bill Clinton og Hillary Clinton tengd við ýmsa glæpi, morð og kókaínsmygl. Þessar kenningar voru aldrei sannaðar en myndin seldist í meira en 150.000 eintökum. Falwell styrkti framleiðslu myndarinnar um 200.000 dollara árin 1994 og 1995. Í kynningarefni fyrir myndina mátti finna 80 mínútna langt viðtal þar sem Falwell tók viðtal við blaðamann í skuggamynd, þar sem hann vildi ekki sýna hver hann væri því hann sagðist óttaðist um líf sitt. Þessi blaðamaður sakaði Clinton um að hafa skipulagt morð á fréttamönnum og aðstoðarmönnum sem vissu of mikið. Þessi blaðamaður í skuggamyndinni var svo í rauninni bara Patrick Matrisciana, framleiðandi myndarinnar. Árið 2005, tók Falwell þessar skoðanir sínar til baka og segist enn þann dag í dag ekki vita hvaða fullyrðingar séu sannar í þessar heimildamynd.

Lagaleg álitaefni

Verðbréfaeftirlitið og skuldabréf
Árið 1972 hóf verðbréfa- og kaupþingsnefnd Bandaríkjanna rannsókn á skuldabréfaútgáfu samtaka Falwells. Nefndin kærði kirkju Falwells fyrir að svíkja út 6,5 milljónir dollara með ótryggðum skuldabréfum. Falwell og kirkjan unnu málið fyrir Alríkisdómstólnum, þar sem dómstólinn sýknaði kirkjuna af öllum sökum með því að ekki væri sýnt fram að Falwell og kirkjan hefðu ekki aðhafst í góðri trú.

Falwell – Penthouse
Falwell höfðaði 10 milljón dollara mál gegn Penthouse-blaðinu fyrir að birta grein byggða á viðtölum sem hann veitti sjálfstæðum fréttamönnum, en náði ekki að sannfæra Alríkisdómstólinn um að setja lögbann á birtingu greinarinnar. Málinu var vísað frá árið 1981 á þeim forsendum að greinin væri ekki niðrandi eða bryti gegn friðhelgi Falwells.

Falwell - Christopher Lamparello
Ágreiningur var um eignarhald á léninu fallwell.com. Áfrýjunardómstóll sneri við dómi héraðsdómstóls með því að Christpoher Lamparello hefði notað lénið undir vefsíðu til að gagnrýna hugmyndir en ekki til að stela kúnnum. Vefsíða Lamparello er ekki tengd Falwell en hann gagnrýnir skoðanir Falwells varðandi samkynhneigð. Lamparello vann málið og úrskurðurinn var sá að notkun Lamparellos á léninu væri lögleg.

Tilvísanir

Bandarískir prestar

Jerry Falwell Sr.


Yu Song (Qingdao, 6. kolovoza 1986.) kineska je džudašica, natjecateljica u kategoriji iznad 78 kilograma.

Na Svjetskom prvenstvu 2015. u Astani osvojila je zlatno odličje i potvrdila plasman na Olimpijske igre 2016. u Rio de Janeiru.

Na Olimpijskim igrama natjecala se kategoriji iznad 78 kilograma. U četvrtzavršnici pobijedila je Turkinju Kayru Sayit , no u poluzavršnici izgubila od Francuskinje Émilie Andéol. U borbi za brončano odličje, pobijedila je južnokorejsku džudašicu Kim Min-jung.

Izvori

Kineski majstori borilačkih vještina
Džudaši
Svjetski prvaci u džudu

Yu Song


اتفاقية أغادير، هي اتفاقية تجارية عربية هدفها على المدى الطويل تيسير الطريق أمام سوق عربية مشتركة، وعلى المدى القريب إلى اقامة منطقة للتبادل الحر بين الدول العربية المتوسطية، وكانت كخطوة على طريق التحضير لاستحقاقات 2010 المرتبطة بإقامة منطقة التبادل الحر الاوروـ متوسطية. تضم الاتفاقية كُلاً مِن مصر والأردن والمغرب وتونس، وَتنص الاتفاقية على الإعفاء الجمركي لصادرات وواردات دول الاتفاقية من السيارات بشرط ألا تقل نسبة المكون المحلي عن 40 %.

تاريخ
وقِّعت في 25 فبراير 2004، وكانت هذه الاتفاقية تهدف إلى إقامة منطقة للتبادل الحر في مرحلة أولى بين تونس ومصر والأردن والمغرب بصفة تدريجية خلال فترة انتقالية لا تتعدى أول يناير 2005، تاريخ دخول الاتفاقية حيز التنفيذ.

تم الاتفاق على جدولة زمنية تفضي إلى إعفاء كلي بالنسبة للسلع الصناعية (100%) بداية من 1 يناير 2005، فيما تم الاتفاق على تحرير المنتجات الفلاحية والفلاحية المصنعة طبقاً للبرنامج التنفيذي لاتفاقية تيسير وتنمية التبادل التجاري بين الدول العربية لإقامة منطقة تجارة حرة عربية كبرى، في ما سيتم تحرير قطاع الخدمات طبقا لما ورد في الاتفاقية العامة لتجارة الخدمات لمنظمة التجارة العالمية.

تدرس الوحدة الفنية لاتفاقية أغادير تنفيذ مشروع لربط الدول الأعضاء بشبكة نقل لزيادة التبادل التجاري بين دول الاتفاقية في إطار تطوير الجانب اللوجستي فيما بينها.

وفي الرابِع من أبريل عام 2016م وافقَ وُزراء تجارة دُول اتفاقية أغادير (مصر وتونس والمغرب والأردن) خلال اجتماعهم الثالث الذي عُقدَ في القاهرة على انضمام فِلسطين وَلُبنان لاتفاقية أغادير.

السيارات
منذ الدخول الفعلي في 1 نيسان من عام 2007 (حينما أخذت الجمارك كل الالتزامات لتطبيق الاتفاقية على أرض الواقع بالنسبة للبلدان الأربعة) وعام 2008، ازدادت صادرات هذه البلدان بنسب كبيرة. ازدادت صادرات مصر بنسبة 115% وتونس 19% والمغرب 6% والأردن 86%.

أعلن المغرب في نوفمبر 2007 اعتزامه تصدير سيارات لوجان رينو الفرنسية إلى مصر في أكتوبر 2008، بعد زيارة وفد من وزارة التجارة والصناعة المصري مصانع السيارة المغربية خلال يوليو 2007 وتأكد من أن عمليات التصنيع لهذه السيارة تتم داخل المصانع المغربية بنسبة مكون محلي بها تفوق 40% وهو ما يتوافق مع قواعد المنشأ لاتفاقية أغادير. يبلغ سعر السيارة الفرنسية/المغربية نحو 50 ألف جنيه. وتعمل رينو في المغرب من خلال فرعها سوماكا الذي يقع في الدار البيضاء، وصدرت سوماكا في يونيو الماضي مئات السيارات من ماركة «لوجان» إلى فرنسا وإسبانيا. وأصبحت «لوجان» السيارة الأكثر مبيعاً في المغرب منذ بدء تسويقها في المملكة في يوليو 2005 وسجلت مبيعاتها 12700 سيارة في عام 2006.

انظر أيضاً
 منطقة التجارة العربية الحرة الكبرى
 الشام الجديد

وصلات خارجية
 الملتقى الاقتصادي الثاني لبلدان إتفاقية أغادير

مراجع

2004
اتفاقيات ومعاهدات دولية
اقتصاد الأردن
اقتصاد المغرب
اقتصاد تونس
اقتصاد فلسطين
اقتصاد لبنان
اقتصاد مصر
كتل تجارية
منظمات دولية اقتصادية

اتفاقية أغادير


A Fase Final da Liga dos Campeões da CAF de 2022–23 será disputada entre 21 de abril até 9 de junho de 2022. Um total de 8 equipes competirão nessa fase.

Calendário

Equipes classificadas

Quartas de final

|}

Partidas

Espérance de Tunis venceu por 2–1 no agregado.

Al Ahly venceu por 2–0 no agregado.

1–1 no agregado. Wydad Casablanca venceu por 4–3 nos penâltis.

Mamelodi Sundowns venceu por 6–2 no agregado.

Semifinais

|}

Partidas

Al-Ahly venceu por 4–0 no agregado.

2–2 no agregado. Wydad Casablanca venceu pela regra do gol fora de casa.

Final

Liga dos Campeões da CAF de 2022–23 – Fase Final


Ghetto Blaster Rehearsals es un demo grabado por el grupo musical de metal Scars on Broadway en 2003 con Casey Chaos, de Amen, Daron Malakian y Shavo Odadjian de System of a Down, Greg Kelso, y Zach Hill.

El demo fue el comienzo de la banda de Daron Malakian, a partir del cual en el año 2008, lanzaron su primer disco de estudio, titulado Scars on Broadway.

Lista de canciones

Personal
 Daron Malakian - voz, guitarra eléctrica
 Casey Chaos - voz
 Zach Hill - batería, percusión
 Shavo Odadjian - bajo
 Greg Kelso - guitarra rítmica

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial de Scars on Broadway
 Sitio web oficial de System of a Down, banda de Daron Malakian y John Dolmayan

Álbumes de 2003

Ghetto Blaster Rehearsals


Geraja Ayam er en romersk katolsk kirke eller bedehus i nærheden af landsbyen Gombong på Java. Kirken er konstrueret i form af en due, men er opført på en sådan vis, at mange snarere får associationer til en høne, hvorfor kirken i folkemunde har fået navnet kyllinge-kirken. Kirken blev opført i 1990'erne af Daniel Alamsjah, efter at Gud i 1989 viste sig for ham i en drøm og inspirerede ham til at bygge kirken. Grundet finansielle vanskeligheder og lokal modstand mod byggeriet er kirken aldrig blevet færdiggjort; byggeriet blev officielt indstillet i 2000, og er efterhånden gået i forfald. Dette til trods er stedet ganske godt besøgt, både af turister og ægtepar, der tager bryllupsbilleder eller søger vielse i kirken. Ud over at tjene religiøse formål har bygningen også været brugt til rehabiliteringscenter for handicappede børn eller narkomaner, samt som galeanstalt. Efter flere film har skildret kirken over det seneste årti har stedet oplevet en vis berømmelse, og er nu et godt besøgt turistmål.

Dokumentarfilmen Into the Inferno fra 2016 bruger tid på kirken. I filmen spekuleres der i, at kirken har en forbindelse til den lokale vulkan, da den er bygget med duens hoved pegende præcist i retning af vulkanen.

Referencer

Eksterne henvisninger
  Pegipegi.com, lokal rejseguide med billeder fra Geraja Ayam.
 wartakota.tribunnews.com, lokal rejseguide med billeder fra Geraja Ayam.

Katolske kirker
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Indonesien

Geraja Ayam


بلدية تشايبيونا ، هي إحدى بلديات مقاطعة قادس, التي تقع في منطقة الأندلس جنوب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 17.127 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

توأمة
لتشايبيونا اتفاقيات توأمة مع:
 لا تاست دو بوك

مراجع

أماكن مأهولة في قادس
بلديات قادس

تشايبيونا


An Scaphispatha in uska genus han Liliopsida. An Scaphispatha in nahilalakip ha familia nga Araceae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Scaphispatha

Scaphispatha


4. ŽNL Koprivničko-križevačka je nanovo, nakon što je ukinuta 2009. godine, pokrenuta u sezoni 2017./18. kao liga osmog stupnja hrvatskog nogometnog prvenstva, te se u njoj natječe 11 klubova. Prvak je postao "Čvrstec" iz Svetog Petra Čvrsteca.

Sudionici
 Bilogora Gornja Velika
 Bušpan Kozarevac
 Čvrstec (Sveti Petar Čvrstec)
 Jadran-Galeb Koledinec
 Mladost Veliki Raven
 Polet Glogovnica (Donja Glogovnica)
 Prigorje Sveti Petar Orehovec
 Radnički Križevci
 Rasinja
 Udarnik Zablatje
 Zagorec Koprivnica

Ljestvica

Rezultatska križaljka
{| class="wikitable"  style="font-size: 85%; text-align: center"
!kratica !!klub !!BIL !!BUŠ !!ČVR !!JAG !!MLA !!POL !!PRI !!RAD !!RAS !!UDA !!ZAG
|-
|BIL ||align="left"|Bilogora Gornja Velika
|bgcolor="gainsboro"| ||3:0 ||2:7 ||2:3 ||1:0 ||1:2 ||1:3 ||1:1 ||1:4 ||2:2 ||2:3
|-
|BUŠ ||align="left"|Bušpan Kozarevac
|0:2 ||bgcolor="gainsboro"| ||0:5 ||1:1 || 0:0 ||2:1 ||2:3 ||1:0 ||0:0 ||1:1 ||1:3
|-
|ČVR ||align="left"|Čvrstec (Sveti Petar Čvrstec)
| 1:0 ||6:0 ||bgcolor="gainsboro"| ||1:0 ||3:1 ||5:0 ||3:1 ||3:1 ||3:0 ||5:1 ||2:1
|-
|JAG ||align="left"|Jadran-Galeb Koledinec
|6:3 ||7:2 ||1:5 ||bgcolor="gainsboro"| ||4:3 ||2:0 ||0:1 ||1:3 ||2:0 ||4:1 || 1:2
|-
|MLA ||align="left"|Mladost Veliki Raven
|1:0 ||2:1 ||1:6 || 2:2 || bgcolor="gainsboro" |  ||6:2 ||1:5 ||4:4 ||1:2 ||4:0 ||2:4
|-
|POL ||align="left"|Polet Glogovnica
|5:0 ||0:2 ||2:7 ||1:5 ||0:4 || bgcolor="gainsboro" | ||1:2 ||3:3 || 2:6 ||4:5 ||2:6
|-
|PRI ||align="left"|Prigorje Sveti Petar Orahovec
|3:0 ||3:0 || 3:3 ||4:1 ||5:0 ||7:1 ||bgcolor="gainsboro"| ||0:4 ||2:2 ||0:1 ||4:3
|-
|RAD ||align="left"|Radnički Križevci
|2:0 ||8:0 ||0:2 ||5:0 ||6:2 ||4:0 ||1:1 ||bgcolor="gainsboro"| ||2:2 || 4:0 ||5:1
|-
|RAS ||align="left"|Rasinja
|4:0 ||3:1 ||2:2 ||1:1 ||8:0 ||8:0 ||2:3 || 4:0 || bgcolor="gainsboro" |  ||2:0 ||2:1
|-
|UDA ||align="left"|Udarnik Zablatje
|4:0 || 0:0 ||0:1 ||1:4 ||5:4 ||2:2 ||1:0||1:1 ||1:4 ||bgcolor="gainsboro"| ||1:3
|-
|ZAG ||align="left"|Zagorec Koprivnica
|2:1 ||8:0 ||1:1 ||1:1 ||5:1 ||5:1 || 4:0 ||3:0 ||1:1 ||2:0 || bgcolor="gainsboro" |
|-
!colspan="13"|
|-
|colspan="13" align="left"|<small> podebljan rezltat' - igrano u prvom dijelu lige (1. – 11. kolo)
rezultat normalne debljine - igrano u drugom dijelu lige (12. – 22. kolo)
|}Ažurirano 11. lipnja 2018. ''
 Izvori:

Povezani članci
 4. ŽNL Koprivničko-križevačka
 Četvrta županijska nogometna liga
 1. ŽNL Koprivničko-križevačka 2017./18.
 2. ŽNL Koprivničko-križevačka 2017./18.
 3. ŽNL Koprivničko-križevačka 2017./18.

Vanjske poveznice
 ŽNS Koprivničko-križevački
 ns-kckz.hr, 4. ŽNL Koprivničko-križevačka, rezultati i ljestvica

Izvori

 ns-kckz.hr, 4. ŽNL Koprivničko-križevačka, rezultati i ljestvica , pristupljeno 20. siječnja 2018.
 ns-kckz.hr, dokumenti i glasnici, pristupljeno 20. siječnja 2018.
 drava.info, KAKO ĆE IZGLEDATI ŽUPANIJSKE LIGE: Pogledajte tko će igrati u Prvoj, Drugoj, Trećoj i Četvrtoj ŽNL, objavljeno 7. lipnja 2017., pristupljeno 20. siječnja 2018.
 klikaj.hr, PLENUM KLUBOVA: Pogledajte raspored Treće i Četvrte ŽNL podravsko-prigorske, na utakmice se uvode delegati , objavljeno 21. srpnja 2017., pristupljeno 27. siječnja 2018.
 ns-kckz.hr, Službeno glasilo NS KKŽ, 24. 22/2018, objavljeno 13. lipnja 2018., preuzeto 24. lipnja 2018.

2017./18.
Koprivničko-križevačka-4

4. ŽNL Koprivničko-križevačka 2017./18.


Stuart Laing es un actor inglés, más conocido por haber interpretado a Rob Minter en la serie EastEnders.

Biografía
Laing se entrenó en el Drama Centre, London, Central Saint Martins College of Art and Design, en Londres.

Carrera
Su primer papel en televisión lo obtuvo en 1994 donde interpretó a Parker en la serie Minter.

En 995 interpretó a Jonny Morrisey en la serie Casualty, previamente en 1993 había interpretado a Matt en el episodio "Comfort and Joy". También apareció en series como Strike Force, Devil's Advocate, 3 Steps to Heaven, Heartbeat y en Blood and Peaches.

En el 2001 interpretó a Richard en la película de terror y culto Cradle of Fear.

En el 2003 apareció en varios episodios de la aclamada miniserie Cambridge Spies donde interpretó a Jack Hewit el amante de Guy Butguess (Tom Hollander) y de Anthony Blunt (Samuel West), en la miniserie también aparecieron los actores Toby Stephens y Rupert Penry-Jones.

En el 2004 interpretó a Richard Hollins en un episodio de la exitosa y aclamada serie de espías Spooks.

El 21 de junio de 2006 se unió al elenco de la exitosa y popular serie británica EastEnders donde interpretó a Robert "Rob" Minter, hasta el 25 de junio de 2007, después de que su personaje fuera arrestado por ayudar a May Wright a secuestrar a Dawn Swann para quitarle a su bebé no nacido.

En el 2008 interpretó a Eli Watkins en la serie Holby City, previamente había aparecido en la misma serie interpretando en cinco episodios a Simon Parker del 2004 al 2005.

En el 2010 interpretó a Rory Walsh en un episodio de la serie The Bill. Anteriormente en el 2005 había interpretado al desconsolado padre Jeff Clarke en los episodios # 348 y # 349, en el 2001 dio vida a Dougie Morgan en el episodio "Beyond the Call", en 1997 a James Rowleigh en "Identity Crisis" y en 1994 interpretó a Willie Armstrong en el episodio "Business as Usual".

En el 2012 apareció en la serie médica Doctors donde interpretó a Alex Redmond, anteriormente había aparecido por primera vez en la serie en el 2010 cuando interpretó a Toby Swift durante el episodio "The Puppet Master ".

Filmografía

Series de televisión

Películas

Teatro

Referencias

Enlaces externos

 Digital Spy Celebrity News :: Stuart Laing
 Stuart Laing on TV.com

Actores de televisión de Inglaterra
Nacidos en Londres

Stuart Laing


Uchi-deshi (Kanji 内|弟|子 / Hiragana うちでし) es la transliteración de una palabra compuesta japonesa, cuyo significado más general es  "alumno interno" (que vive donde estudia).

Dentro de la cultura japonesa uchi refiere a los conceptos "adentro" (también por denotación "familiar", "casa", "confianza"); y deshi refiere a "estudiante" o "alumno" (por denotación "aprendiz", "discípulo").

En contraste, los otros estudiantes son referidos como "seito" o "soto-deshi" (literalmente "alumno externo"). Alude a un estudiante común, que va a tomar clase en horarios regulares y determinados, que hace su vida en su casa particular.

Históricamente, deviene del sistema de enseñanza en el que un aprendiz vivía con su maestro para saber todo lo referido a su arte u oficio, y en retribución el discípulo servía a su maestro en todo lo que pudiera necesitar. En un esfuerzo económico común, no se cobraba por la convivencia, pero el discípulo aportaba lo que podía. Por lo que antiguamente sólo se refiere a aquellos alumnos que vivían con su maestro, y en nuestros días también puede signicar "alumno de tiempo completo".

Artes marciales

Cuando un maestro permite a uno o más alumnos ser uchi deshi, estos adquieren estatus de "discípulo". El maestro deposita en su alumno una confianza especial que constituye un camino de doble vía: el primero elige dedicar un tiempo en particular para formar exclusivamente a aquellos que ha elegidos, y los segundos ponen todo su tiempo a disposición -todos los días-, ya que consideran un honor dicha elección.

Por lo general los estudiantes viven en el dojo, o alguna dependencia cercana, a veces incluso en la misma casa del sensei. Teóricamente es una manera de recibir un entrenamiento intensivo, aprender más y mejores técnicas, así como una manera de conocer de la filosofía y criterios de vida de su sensei que pueden revelar aspectos más profundos de sus enseñanzas.

En la práctica hay distintas modalidades. Unas escuelas están más institucionalizadas y tiene un "programa" dedicado para Uchi-deshi, de modo que generalmente se tiene más contacto con instructores que con su maestro, recibiendo sólo adiestramiento técnico. En otros casos, el contacto es tan directo que se termina teniendo deberes de secretario realizando tareas administrativos o hasta haciendo los mandados y compras particualares de su maestro.

Aunque en la mayoría de los casos se inicia y se concluye la jornada con práctica, entrenamiento físico (como trotar, flexiones de brazos, ejercicios de resistencia, etc.), y el resto del tiempo lo dedica a hacer las tareas del dojo (como limpiar y ordenar). Casi no hay tiempo personal.

En la actualidad consiste -casi siempre- de programas pagos (un monto especial o se abona una cuota mensual), se admiten aspirantes periódicamente, imponen algunas condiciones (por ejemplo de edad, estado físico), y el contacto con el maestro está más medido.

Aikido

En Aikido, por el particular estilo de transmisión de su fundador Morihei Ueshiba (también conocido como O-sensei), sus enseñanzas fueron objeto de múltiples interpretaciones. Mucho de los alumnos más tempranos de O-sensei han disentido con los rasgos adquiridos por el estilo oficial y decidieron crear sus propios estilos.

Se considera al Aikikai la organización oficial que -siguiendo el sistema japonés Iemoto- ha sido dirigida por descendientes directos del Fundador, actualmente presidida por un nieto suyo. De modo que los otros estilos de Aikido buscan mayor legitimidad refiriendo que el fundador de dicho estilo ha sido uchi-deshi de O-sensei.

Notas y referencias

Artes marciales originarias de Japón
Cultura de Japón

Uchi-deshi


The abbreviation LM or lm may refer to:

Places
 County Leitrim, Ireland (vehicle plate code LM)
 Le Mans, a place in France
 Limburg-Weilburg, Germany (vehicle plate code LM)
 Liptovský Mikuláš, Slovakia (vehicle plate code LM)
 Lourenço Marques, Pearl of the Indian Ocean, Mozambique
 Lower Mainland, a region in British Columbia, Canada

Arts, entertainment, and media
 Little Mix, a British four-piece girl group
 LM (magazine), a defunct British computer game magazine
 Living Marxism magazine, published under the name LM between 1997 and 2000
 Long metre or Long Measure, a hymn-metre with four lines of 8 syllables

Brands and enterprises
 L&M, a brand of cigarettes
 Ledgewood Mall, a shopping mall in New Jersey
 Legg Mason, a U.S. investment management firm; NYSE ticker symbol
 Lockheed Martin, a U.S. defense contractor

In transportation
 ALM Antillean Airlines, a Netherlands Antillean airline; IATA airline designator code
 Lamborghini Militaria, a series of light trucks, the Rambo Lambos
 Lexus LM, a luxury minivan
 Livingston Energy Flight, an Italian airline; IATA airline designator code
 Loganair, a Scottish airline; IATA airline designator code
 London Midland, a rail operator based in the West Midlands, England

Business and finance
 IS–LM model in macroeconomics, where LM refers to Liquidity preference-Money supply
 Lean manufacturing
 Maltese lira, the former currency of Malta

Organizations
 Liberal Movement (Australia), a defunct Australian political party
 Lower Merion High School, a Pennsylvania secondary school

Mathematics, science, and technology

Mathematics and computing
 Linear model, a type of statistical model
 Lagrange multiplier, a method for finding maxima and minima subject to constraints
 LAN Manager, a Microsoft network operating system
 Language model, a mathematical model used in language processing and speech recognition
 Lebesgue measure, in measure theory
 Levenberg–Marquardt algorithm, used to solve non-linear least squares problems
 Leading monomial
 Linear Monolithic, a National Semiconductor prefix for integrated circuits; see List of LM-series integrated circuits
 LM hash, a Microsoft password hash function
 Long mode, a CPU mode of operation where 64-bit programs are executed (lm is also set as a CPU flag)

Science and technology
 Apollo Lunar Module spacecraft
 Leonard-Merritt mass estimator, a formula for estimating the mass of a spherical stellar system
 Light meter
 Light microscope
 Line maintenance, a type of Aircraft maintenance checks
 Listeria monocytogenes
 Lumen (unit), a unit of luminous flux

Sport
 24 Hours of Le Mans race, and related car models
 Late model, a class of racing car
 Left midfielder, a defensive position in association football

Other uses
 Legion of Merit, a United States military decoration

See also
 1M (disambiguation)
 IM (disambiguation)

LM


'
Kensington Lima''' je rock sastav iz Zagreba, osnovan 2018. godine.

 Povijest
Osnivač benda je Josip Radić, gitarist, vokal i autor, ujedno i član bendova Valentino Bošković, Beatles Revival Band, Buđenje i Pavel. Uz Radića, Kensington Lima čine Lovorka Sršen (vokal), Danijel Benko (gitara), Karlo Kurtalj (bas) i Jere Šešelja (bubnjevi).

Debitantski album May objavili su u listopadu 2018., a kritika ga je svrstala u žanr cassette pop: "Različiti stilski rukavci i pritoci rock'n'rolla, americane, akustičnog folka i elektronsko-ambijentalnih zvukova objedinjeni su u jedinstveni žanr pod nazivom 'cassette pop' koji slušatelja vraća u vrijeme kazeta, fiksnih telefona i mlinaca za kavu''".

Sniman u razdoblju od dvije godine na relaciji Zagreb-Rijeka-Split, album broji 12 pjesama na kojima su, uz Radića i producenta Marka Mrakovčića, sudjelovali Branko Dragičević, Jere Šešelja, Danijel Kadijević, Luka Norac, Lovorka Sršen, Vedran Baotić, Vedran Križan, Davor Capković, Aljoša Šerić, Darko Bakić, Danijel Benko, Hrvoje Prskalo, Olja Dešić, Marko Jurić i Neno Belan čija je pjesma "Lito umire" hrvatski prepjev "Summer's gone" koja zatvara album "May".

Album je bendu priskrbio i nominaciju za novog izvođača glazbene nagrade Porin veljače 2019. godine.

Frontman benda Josip Radić autor je pjesama i suradnik glazbenih imena kao što su Neno Belan, Lovorka Sršen, Yaya, Cambi & TBF...

2021. Kensington Lima objavljuje drugi album "Southbound" koji bendu, između ostalog, donosi i nagradu za Rock&Off izvođača godine.

Izvori

Vanjske poveznice
Službena stranica
Facebook
YouTube
Bandcamp
Deezer
iTunes
Spotify

Zagrebački glazbeni sastavi
Hrvatski rock-sastavi

Kensington Lima


هيا القاسم (ولدت في 18 أكتوبر 1986)، هي إعلامية بحرينية. خريجة إعلام من جامعة البحرين تخصص (ملتيميديا – Multimedia) بدرجة البكالوريوس، معدة ومقدمة برامج على تلفزيون البحرين، لقبت من قبل الجمهور البحريني بلقب فراشة تلفزيون البحرين.
بدأت مشوارها الإعلامي منذ 2004 حيث قدمت أول برنامج يحمل اسم (Chat with Batelco) وهو برنامج شبابي حواري يناقش قضايا شبابية، وقدمت برنامج (Youth Time ) الذي سلط الضوء على كل ما يخص الشباب بشكل متخصص وعلى كافة الأصعدة (الاجتماعية، الاقتصادية، الرياضية، السياسية، وغيرها) , والذي استمر لطيلة 3 سنوات.

في 2012-2014 قدمت برنامج (بين يديك) تعرض من خلاله قصص اجتماعية وإنسانية واقعية، بعدها قدمت برنامج (هذا الأسبوع) الإخباري، الذي حظي على شعبية كبيرة من مملكة البحرين ومن دول الخليج العربي , وفي 2014 قدمت برنامج (دروب) وهو برنامج يسلط الضوء على قصص النجاح والكفاح بالأمل (يحمل طابع وطني)..وتعتبر الإعلامية هيا القاسم من المذيعات اللاتي أتقن تقديم البرامج الشبابية لما تتمتع به من تأهيل أكاديمي وشخصية هادئة وعفوية، ويضاف إلى نجاحاتها تتويجها بزياراتها لقصر الملك حمد بن عيسى آل خليفة حاكم مملكة البحرين، تكريما لنجاحها في تقديم البرنامج، والحث والتشجيع على مواصلة مشوار النجاح، وبذلك تكون من أوائل الإعلاميين الذين تتصدر صورهم مع جلالة الملك على جميع الصحف البحرينية.
وشاركت سمو الشيخ ناصر بن حمد وسمو الشيخ خالد بن حمد من خلال برنامج يوث تايم بتسليط الضوء على اهتمامات سموهما وهواياتهم التي يتم ممارستها يوميا، باعتبار يوثق تايم هو الأول في عرض حلقة خاصة عن نجلي جلالة الملك وقد امتازت الحلقة بنجاح كبير.

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من المحرق
خريجو جامعة البحرين
شخصيات تلفزيونية بحرينية
مذيعات بحرينيات
مواليد 1407 هـ
مواليد 1986

هيا القاسم


In ancient Greece, a phratry (, derived from ) was a group containing citizens in some city-states. Their existence is known in most Ionian cities and in Athens and it is thought that they existed elsewhere as well. Almost nothing is known about the functions and responsibilities of phratries outside Attica (the area around Athens). Within Athens, they played a prominent role in social and religious life, particularly in the major festival called the Apatouria. They played an important role in determining eligibility for Athenian citizenship and all citizens (with very few exceptions) and only citizens were enrolled in phratries. Particularly in anthropology, the term is also applied to similar descent groups of multiple clans in other societies.

Ancient Greece
The origins of the phratry in ancient Greece are unknown. It is possible that they are Ionian in origin and that their presence in Athens stems from a known migration from Ionia in the late Mycenaean period. This was the origin explanation favored by many of the classical Athenians, including Aristotle. Some scholars also favor this explanation because phratries are known to have been present in most (but not all) of the Ionian city-states, as was the major phratry festival, the Apatouria. However, almost nothing is known about the functions or prominence of the Apatouria and the phratries in Ionian city-states. It is therefore possible that they functioned differently from the Athenian phratries and perhaps even emerged separately. The linguistic origins of the word "phratry" are quite old and date back to the Indo-European period, thus giving rise to a second origin theory for phratries: that they date back to early antiquity and originated not in Ionia but elsewhere in Greece. The term "phratry" itself is quite similar to a number of words for "brother" in languages derived from Indo-European which makes it more plausible that institutions named phratries emerged independently in Attica (where Athens is) and Ionia. The existence of the Apatouria in both Ionia and Athens complicates the second theory of origin somewhat, but at present scholars are highly uncertain about how phratries actually emerged.

What little we do know about phratries from before the 5th century BCE is drawn primarily from Homer and from Draco's law of homicide, which probably dates to about 620 BCE. Homer mentions phratries numerous times in his works, although never in any detail. However, their casual mention heavily implies that they were well-established by Homer's time. Draco's law of homicide, from Athens, details who can pardon a murderer. First, the immediate family of the murderer's victim has the right to pardon the murderer. If there is no immediate family, the power then passes to the extended family. If the victim also has no extended family, then the power to pardon the murderer passes to members of the victim's phratry. Since there is no further instruction on what happens if the victim was not in a phratry, scholars have generally interpreted this as meaning that, as early as the 7th century BCE, all Athenian citizens were members of a phratry. Draco's law of homicide also states that the ten most aristocratic of the phratry members would be the ones to make the decision, implying that, at this early stage in Athenian history, the phratries were dominated by the aristocratic class. This would reflect the aristocratic dominance of the broader city-state at this time.

Cleisthenes undertook a major reorganization of Athenian institutions in 508 BCE. In general, he made Athens more democratic and less aristocratic. It is known that he reorganized and reconstituted the phylai and created the demes, two other groups to which all Athenian citizens belonged. Whether or not he reformed the phratries is unknown. One leading scholar in the field, S.D. Lambert, speculates that the phratries were not involved in the military or political life or responsibilities of citizenship and that Cleisthenes only reorganized institutions in those areas. He further speculates that any change that did occur in the phratries was a reaction to the reorganization of other Athenian institutions rather than a reform undertaken directly by Cleisthenes.

Phratries likely reached their peak importance in Athens between the 5th and 3rd centuries BCE, when we have the most extant records of them. In this time, they played a prominent role in Greek religious and social life. The number of phratries that existed during this period is unknown. The names of nine phratries are known and there are thought to have been at least thirty. There could have been as many as 140 phratries, which, if the case, would match the number of demes. Given scholarly estimates which place the Athenian citizen male population at between 20,000 and 30,000 in the 4th century BCE, this could mean phratries were as large as 1,000 adult males per phratry or as small as 140 adult males per phratry. It is also likely that different phratries were of different size and that phratries split or merged as demographic changes within them required.

With very limited exceptions, membership in a phratry was limited to adult male citizens who were descended from adult male citizen members of that phratry. The sole known exceptions were naturalized citizens, who were usually enrolled in a phratry upon gaining Athenian citizenship. Citizenship and membership were main concerns for phratries in this period and surviving texts deal extensively with questions around membership. This is likely because the qualifications for Athenian citizenship were based upon descent from Athenian citizen fathers (and later, also mothers) and phratries were one of only two institutions that kept track of descent (the other being demes).

In 451 BCE, Pericles altered the qualifications for citizenship to require a citizen to have two Athenian parents rather than just Athenian citizen fathers. As phratries were the only institutions keeping track of the parentage of females (demes concerned themselves with males only), this law elevated concern with citizenship and membership in phratries. It seems that phratries altered their qualifications for membership to match the new citizenship requirements, but it is likely that the change was phratry-by-phratry rather than an explicit part of the new citizenship law. Phratries became even more concerned with citizenship and parentage during the Peloponnesian War, when widespread migration, military service and premature death heightened the difficulty of record keeping. The biggest cache of surviving documents, the decrees of a phratry called the Demotionodai centered in a town called Decelea in northern Attica, date from this period and almost exclusively discuss membership qualifications and introduction procedures.

The biggest, most prominent and most important phratry festival was the Apatouria, a three day festival during the Athenian month of Pyanepsion. This would place the festival during October or November, depending on the year. One of the biggest festivals of the year in Athens, the Apatouria contained many different rituals within it and likely differed somewhat depending on the phratry one was a member of. Among the most important parts of the festival were the gamelia, the meion and the koureion. The gamelia was the process by which a phratry member introduced their new wife to the phratry, who welcomed and accepted her. Although females did not become phratry members, the phratry did have some supervision over the females in the households of adult male phratry members. The gamelia also gained additional importance after Pericles' new citizenship law of 451 BCE as it created a record of the history and qualifications of the wives of citizens and thus the eligibility for citizenship of their offspring.

The meion was the ceremony in which phratry members first introduced their male children to the phratry. It is unknown whether the meion took place in every phratry, but there seems to have been no fixed rule as to when a phratry member should submit their child for the meion ceremony. The koureion was the second introduction of the male offspring to the phratry and probably occurred during adolescence. After undergoing the koureion, a male was considered a full member of the phratry. At both the meion and koureion, phratry members would have had the opportunity to object to the induction of the new member if they believed their parentage was insufficient. It is unclear whether the scrutiny procedure that followed was standard for every new member or only undertaken if someone objected. It also seems that the specific procedure of the meion, koureion and scrutiny varied by phratry. There was also an induction ceremony for females, although the details are unknown. It is also unknown whether that was a universal ceremony, or whether it was only undertaken by some phratries or some families.

The Demotionodai decrees detail the scrutiny procedure for that phratry in the decades following the Peloponnesian War. Potential inductees and the person who introduced them for scrutiny would be fined by the phratry if the inductee was deemed to not be eligible for phratry membership. The Demotionodai decrees also state that the scrutiny of a candidate for membership should be publicized in both Athens and Decelea, probably as a result of significant phratry migration from Decelea to Athens during the Peloponnesian War. The phratry was known to operate out of a barber shop in Athens where phratry members congregated. The procedures are also very concerned with the introduction of candidates for phratry membership who do not have parents to vouch for their eligibility. This was likely a major concern of the period due to heavy death brought on both by plague and war and was probably of particular concern for the Demotionodai phratry because of its center in Decelea, a frontier area occupied by Sparta during the war.

The Demotionodai decrees also make clear that there were elected phratry officers, led by an elected patriarch. This would mark a democratic change from the aristocratic phratry leadership as implied in Draco's law centuries earlier and would mirror democratic changes in broader Athenian society. The decrees also make clear that the phratry had an independent treasury, as there were fines levied on candidates for membership who were refused membership after the scrutiny procedure. It is thought that both the elected leadership and institutional finances were common to other phratries as well and there are records of the phratries themselves acting as lending agents and landlords.

The only reliable extant records of citizens without phratry membership also date to around the time of the Peloponnesian War. Citizenship was granted to the Plataeans in 427 BCE, the Samians in 405/4 BCE and the Heroes of Phyle in 401/0 BCE, but none of these grants included enrollment in a phratry. The Plataeans were enrolled in demes, but the Samians and Heroes of Phyle were not.<ref name=PhratriesAttica>This suggests that these groups had somewhat limited citizenship, as membership in a phratry and deme were prerequisites to most of the privileges and duties of citizenship. It is unknown whether there were other grants of citizenship to individuals or groups that did not include phratry membership, but it is thought to have been uncommon and there are no other reliable records of citizens, naturalized or not, who were not enrolled in phratries.

Around 250 BCE, the extant references to phratries decrease quite a bit.From 250 BCE to 150 BCE the only surviving references to phratries are citizenship grants that enroll new citizens in a phratry, but it is not clear whether that means that phratries were still heavily active. Those same new citizens were also enrolled in phylai, which had been essentially dormant for centuries, although they technically still existed. After 150 BCE, citizenship grants no longer include enrollment in phratries, demes or phylai. Scholars believe that the decline of phratries is related to the decline in importance of Athenian citizenship. As Athens lost both its empire and its independence, the importance of tightly controlling Athenian citizenship and the benefits associated with citizenship heavily decreased. As phratries were tightly linked to eligibility for citizenship and participation in the duties of citizenship, it is thought that they declined as a result. Another related and complementary theory is that citizenship became more tightly linked to military service rather than descent, which had a similar effect on the phratries and their ceremonies of scrutiny and induction.

See also
Baradari (brotherhood), an institution of India and Pakistan, similar in meaning and etymology.
Cognate
Fraternity
Indo-European vocabulary

References

Anthropology
Society of ancient Greece
Kinship and descent

Phratry


El Castillo de Lockenhaus es una fortaleza situada en Burgenland, Austria. Construida alrededor de 1200 en los estilos románico y gótico.

Véase también
 Palacio de Rotenturm

Referencias

Bibliografía
 Franz Theuer: Ritterburg Lockenhaus in Geschichte, Sage und Literatur. Roetzer, Eisenstadt 1981, ISBN 3-85374-082-0.
 Gerhard Volfing: Auf den Spuren der Templer in Österreich. In Dokumenten und Legenden. 1. Auflage. Weishaupt, Gnas 2001, ISBN 3-7059-0129-X.
 Arnold, Rosemarie; Taylor, Robert (1 May 2009). Österreich. Baedeker. pp. 228–. ISBN 978-3-8297-6613-5.
 Bousfield, Jonathan; Humphreys, Rob (September 2001). The rough guide to Austria. Rough Guides. pp. 264–266. ISBN 978-1-85828-709-6.
 Codrescu, Andrei (15 May 1995). The Muse Is Always Half-Dressed in New Orleans: And Other Essays. Macmillan. pp. 185–186. ISBN 978-0-312-13570-6.

Enlaces externos
 Sitio web oficial con información sobre el castillo

Castillos de Austria
Arquitectura de Austria del siglo XIII
Edificios y estructuras del estado de Burgenland

Castillo de Lockenhaus


Victor Bushendich Chelogoi (* 1992) ist ein kenianischer Marathonläufer.

2011 gewann er bei seinem Debüt den Salzburg-Marathon mit dem Streckenrekord von 2:14:49 Stunden. 2013 siegte er beim Bukarest-Marathon in 2:14:05 Stunden.

Victor Bushendich Chelogoi gehört zur Trainingsgruppe von Emmanuel Kipchirchir Mutai.

Fußnoten

Marathonläufer (Kenia)
Kenianer
Mann
Geboren 1992

Victor Bushendich Chelogoi