Ishmael Larry "Ish" Smith (* 5. Juli 1988 in Charlotte, North Carolina) ist ein US-amerikanischer Basketballspieler.

Karriere

College
Smith spielte für die Wake Forest University. Dort wies er in seiner Freshman-Saison einen Mittelwert von 8,7 Punkten in über 29 Minuten pro Spiel auf. Seine Sophomore-Saison verlief ähnlich, bevor er als Junior rund 10 Minuten weniger Spielzeit bekam und deswegen nur 6,2 Punkte pro Spiel erzielte.

In seiner Senior-Saison bekam er allerdings wieder etwa 15 Minuten Spielzeit mehr und wurde mit 13,2 Punkten pro Spiel zu einem wichtigen Bestandteil der Hochschulmannschaft. Nach der Saison meldete er sich zum Draftverfahren der NBA an, blieb jedoch unberücksichtigt.

NBA
Am 23. August 2010 wurde er jedoch von den Houston Rockets verpflichtet, wo er 2,6 Punkte und 2,3 Assists pro Spiel verbuchte. Während der Saison wurde er gemeinsam mit Shane Battier im Tausch gegen Hasheem Thabeet, DeMarre Carroll und ein späteres Draftauswahlrecht an die Memphis Grizzlies abgegeben, wo er in den 15 Spielen, die er im Trikot der Grizzlies bestritt, noch weniger Spielzeit bekam und deswegen nur 1,8 Punkte pro Spiel erzielte.

Nach dieser Saison wurde er von den Golden State Warriors verpflichtet, für die er allerdings nur sechs Spiele bestritt und kurz darauf in die NBA D-League zum Farmteam Los Angeles D-Fenders geschickt wurde. Für die D-Fenders absolvierte er jedoch kein Spiel und wurde kurz danach von den Orlando Magic aufgenommen.

Im Februar 2013 wurde Smith von den Magic im Rahmen eines Tauschgeschäfts zu den Milwaukee Bucks transferiert. Am 29. August 2013 wurde er zusammen mit Viacheslav Kravtsov im Tausch gegen Caron Butler zu den Phoenix Suns transferiert. Im Sommer 2014 stand er dann kurzzeitig bei den Houston Rockets unter Vertrag, bevor er zu Beginn der NBA-Spielzeit 2014/15 von den Thunder aus Oklahoma City verpflichtet wurde, die von mehreren Verletzungen von unter anderem Kevin Durant gebeutelt waren. Die Thunder mussten eine Ausnahmeregelung beantragen, da sie bereits 15 Spieler im Kader hatten. Nach Auslaufen der Ausnahmeregelung wurde nicht Smith wieder entlassen, sondern stattdessen sein Mannschaftskollege Sebastian Telfair.

Während der Saison 2014/15 wechselte Smith zu den Philadelphia 76ers. Im Sommer 2015 landete er schließlich bei den New Orleans Pelicans. Smith wurde jedoch im Dezember wieder zurück nach Philadelphia transferiert. Bei den Sixers erzielte er in den letzten 50 Spielen im Durchschnitt 14,7 Punkte, 4,3 Rebounds und 7,0 Assists. Im Sommer 2016 verließ er die Sixers und unterschrieb einen Vertrag bei den Detroit Pistons.

Am 9. Juli 2019 unterzeichnete Smith einen Vertrag bei den Washington Wizards. Nach zwei Jahren in der US-Hauptstadt spielte Smith für die Charlotte Hornets. Als er in Folge einer kurzen Rückkehr nach Washington zu den Denver Nuggets stieß, für die er erstmals im Oktober 2022 auflief, war Denver die 13. Mannschaft in der NBA, für die er zum Einsatz kam. Für derartig viele Mannschaften hatte zuvor niemand in der NBA gespielt. Mit Denver gewann er 2023 die NBA-Meisterschaft. Smith erzielte für die Mannschaft im Laufe der Hauptrunde des Spieljahres 2022/23 im Durchschnitt 2,5 Punkte je Begegnung.

Im Oktober 2023 kehrte Smith zu den Charlotte Hornets zurück.

Karriere-Statistiken

NBA

Hauptrunde

Play-offs

Weblinks

 Ish Smith – College-Spielerprofil auf statsheet.com (englisch)

Einzelnachweise

NBA-Meister
Basketballspieler (Charlotte Hornets)
Basketballspieler (Washington Wizards)
Basketballspieler (Detroit Pistons)
Basketballspieler (Denver Nuggets)
Basketballspieler (Houston Rockets)
Basketballspieler (Milwaukee Bucks)
Basketballspieler (Phoenix Suns)
Basketballspieler (Oklahoma City Thunder)
Basketballspieler (Philadelphia 76ers)
Basketballspieler (New Orleans Pelicans)
Basketballspieler (Golden State Warriors)
Basketballspieler (Memphis Grizzlies)
US-Amerikaner
Geboren 1988
Mann

Ish Smith


Agave ×peacockii ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist "Peacock´s Agave".

Beschreibung
Agave ×peacockii wächst einzeln. Die variabel angeordneten, dicken steifen, linealischen bis lanzettförmigen, bläulichen bis grünen Blätter sind 60 bis 145 cm lang und 10 bis 16 cm breit. Die oberen und unteren Blattseiten sind unterschiedlich geformt. Die faserigen, hornigen Blattränder sind flexibel gezahnt. Der kräftige braune bis graue Enddorn ist 2,5 bis 7 cm lang.

Der rispige, traubige Blütenstand wird bis 2,30 m hoch. Die gelben Blüten erscheinen einzeln oder in Büscheln und sind 48 bis 55 mm lang. Die breite Blütenröhre ist bis 4 mm lang.
Die länglichen dreikammerigen Kapselfrüchte sind 25 bis 30 mm lang und 12 bis 14 mm breit.

Die Blühperiode reicht von April bis Mai.

Systematik und Verbreitung
Agave ×peacockii wächst in Mexiko in Hidalgo, Puebla und Oaxaca an trockenen Kalksteinhängen, in Waldland von 1000 bis 1800 m Höhe. Sie ist vergesellschaftet mit Sukkulenten und Kakteenarten.

Die Erstbeschreibung durch George Croucher ist 1873 veröffentlicht worden. Synonyme sind Agave ghiesbreghtii var. peacockii Terracciano, Agave roezliana var. peacockii Trel.

Agave ×peacockii ist ein Vertreter der Gruppe Marginatae. Die Art ist per Vorschlag eine Naturhybride zwischen den sympatrischen Agave marmorata und Agave kerchovei. Charakteristisch sind die intermediären Blütenstände, die sowohl Merkmale der Untergattung Littaea als auch der  Untergattung Agave aufweisen. Die Art wird im Botanischen Garten Huntington in San Marino in Kalifornien kultiviert.

Literatur
 August J. Breitung: The Agaves. The Cactus & Succulent Journal Yearbook. 1968, S. 16–17.
 Howard Scott Gentry: Agaves of Continental North America. University of Arizona Press, 1982, ISBN 0-8165-0775-9, S. 126–129, 165–169.
 Thomas Heller: Agaven. Ntv, Münster 2006, ISBN 3-937285-59-8, S. 118–119.
 D. J. Pinkava, M. A. Baker: Chromosome and hybridization studies of agaves. In: Desert Plants. 1983. Band 7, S. 93–100.
 Pedro Luis Valverde, Fernando Vite, Jose Alajandro Zavala-Hurtado: A morphometric analysis of a putative hybrid between Agave marmorata Roezl and Agave kerchovei Lem.: Agave peacockii Croucher. In: Bot. J. of the Linnean Society. Band 122, Nummer 2, 1996, S. 155–161.
 J. Thiede: Agave × peacockii. In: Urs Eggli (Hrsg.): Sukkulenten-Lexikon. Einkeimblättrige Pflanzen (Monocotyledonen). Eugen Ulmer, Stuttgart 2001, ISBN 3-8001-3662-7, S. 54.

Einzelnachweise

Agaven
×peacockii
Pflanzenhybride

Agave ×peacockii


ඇමරිකානු විද්‍යා ප්‍රබන්ධ රූපවාහිනී කතාමාලාවක් වන ද එක්ස්-ෆයිල්ස්හි සිව්වන කථාවාරය ෆොක්ස් ජාලය ඔස්සේ එක්සත් ජනපදය තුළ 1996 ඔක්තෝබර් 4, 1996, දින සිට විකාශය විය. කථාංග 24කින් සමන්විත මෙය 1997 මැයි 18 දින අවසන් විය. කථාවාරයේ රූගත කිරීම් සහ විකාශයෙන් පසුව, ද එක්ස්-ෆයිල්ස් වෘත්තාන්ත චිත්‍රපටයේ නිෂ්පාදන කටයුතු ඇරඹුණු අතර 1998 වැඩසටහනේ පස්වන කථාවාරයෙන් පසුව එය තිරගත විය.

සටහන්

ආශ්‍රේයයන්

ග්‍රන්ථාවලිය

බාහිර සබැඳි

1996 ඇමරිකානු රූපවාහිනී කථාවාර
1997 ඇමරිකානු රූපවාහිනී කථාවාර

ද එක්ස්-ෆයිල්ස් (වාරය 4)


An Stenotaphrum clavigerum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Otto Stapf. An Stenotaphrum clavigerum in nahilalakip ha genus nga Stenotaphrum, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Stenotaphrum

Stenotaphrum clavigerum


Paradise (en español, Paraíso) es el primer álbum de estudio del cantante australiano Cody Simpson, y fue lanzado el 2 de octubre de 2012.

Antecedentes
A finales de 2011 el cantante confirmó que tenía un nuevo material preparado para el 2012 a través de su cuenta de Twitter:
"Estoy escribiendo muchos hits en este momento. No puedo esperar para compartirlos con vosotros. Será mi regalo para todos vosotros. ¡Gracias por todo! ¡Álbum 2012!"- comentó Cody en su Twitter.

Sencillos
El primer sencillo del álbum es «Wish U Were Here».

Lista de canciones

  Paradise
  Got Me Good
  Be The One
  Hello
  Tears On Your Pillow
  Wish U Were Here (Feat. Becky G.)
  I Love Girls
  Back To You
  Summer Shade
  Gentleman

Referencias

Álbumes de 2012
Álbumes de Cody Simpson
Álbumes producidos por Dr. Luke
Álbumes producidos por DJ Frank E
Álbumes de Atlantic Records

Paradise (álbum de Cody Simpson)


Cabrakan, Maya mitolojisinde dağların ve depremlerin tanrısıdır.

Dev Vucud Caquix ile Chimalmat'ın oğlu olan Cabrakan'ın inanışa göre altı çocuğu olmuştur. Bu çocuklardan bugüne isim olarak sadece Chalybir ulaşmış, diğerlerinin isimleri bilinmemektedir. Dev Zipacna Cabrakan'ın erkek kardeşidir.

Maya tanrıları

Cabrakan


Det forkerte vidne () er en Agatha Christie-krimi fra 1969. Den foregår i et typisk engelsk landsbymiljø og har Hercule Poirot i rollen som detektiv og Ariadne Oliver i en betydelig rolle som igangsætter af plottet og som Poirots hjælper.

Plot
Ved en fest for børn allehelgensaften bliver en teenagepige myrdet ved drukning i en vandspand, som har været benyttet til legen "applepicking". Mrs. Oliver er til stede og tilkalder Poirot, som hurtigt bliver klar over, at pigen har pralet af at have overværet et mord nogle år tidligere. Poirot opdager, at "gamle synder kaster lange skygger", for der har muligvis været flere uopdagede mord i landsbyen. En af den myrdede piges veninder sidder inde med viden om det oprindelige mord. Spørgsmålet er, om Poirot kan opklare sagen og redde hende fra at blive det næste offer.

Anmeldelser
De fleste anmeldere anser denne sene roman for 2. rangs Christie.

Bearbejdning
I TV-serien Agatha Christie's Poirot med David Suchet i rollen som Poirot indgår som en episode, der havde premiere 27. oktober 2010  Zoë Wanamaker spiller rollen som Mrs. Oliver, ifølge anmeldelserne med stor overbevisning. Episoden er vist flere gange på dansk TV, senest den 25. november 2015 på DR1.

Udgaver på dansk
 Carit Andersen; 1971.

Noter

Litteratur
 Barnard, Robert (1980): A Talent to Decieve, Fontana/Collins
 Hart, Anne (2004): Agatha Christie's Poirot: The Life and Times of Hercule Poirot, 4. udgave, Harper And Collins (London)
 Osborne, Charles (1982): The Life and Crimes of Agatha Christie,Collins (London)

Krimier
Litteratur i 1969
Romaner fra England
Hercule Poirot bøger

Det forkerte vidne


An Poa krylovii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Viktor Vladimirovich Reverdatto. An Poa krylovii in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Poa

Poa krylovii


La Riviera arcadienne, en  / Arkadikí Riviéra, est la zone côtière du littoral de l'Arcadie, dans le Péloponnèse, en Grèce.

Notes et références

Articles connexes
 Riviera d'Athènes
 Riviera méditerranéenne

Géographie du Péloponnèse
Côte en Grèce
Arcadie

Riviera arcadienne


Art déco (skraćeno od franc. art décoratif: "ukrasna umjetnost") je naziv za pokret u primijenjenoj umjetnosti i arhitekturi koji je nastao nakon međunarodne izložbe dekorativnih umjetnosti (Exposition Internationale des Arts et Décoratifs Industriels Modernes) u Parizu 1925. god. Kao pojava unutar mode, pa i moderne umjetnosti djeluje 1930-ih u Francuskoj, često i tijekom 1940-ih kada je postao sveprisutan u Sjedinjenim Američkim Državma, gdje se posebno ističe u arhitekturi. U Engleskoj ono započinje tek 1940-ih, a i Japan svoje izvozne proizvode izrađuje u maniri art décoa, dok se u Kini javlja njegova mješavina s modernim stilom ranog 20. stoljeća u tzv. stilu Amoy Deco (gradovi Šangaj i Kulangsu).

Povijest i odlike

Odlike art décoa su bile gotovo identične art nouveau i Wiener Werkstätte, a prisutan je u svim područjima umjetničkoga oblikovanja života, pa i u graditeljstvu, te se očituje i kao kulturološka pojava. Odlikuje se jednostavnim čistim formama s pročišćenim klasicizmom i bogato dekoriranim geometrijskim ili stiliziranim figuralnim likovima. Posebna pozornost pridaje se unutarnjem uređenju prostora, plakatima, opremi knjiga, a slikarstvo (najpoznatiji primjer bila je poljska slikarica Tamara de Lempicka, čija su djela bila neki blagi derivat kubizma) i kiparstvo, osobito sitna plastika, poprimaju često ukrasnu (dekorativnu) funkciju, pri čemu se upotrebljavaju neobični i skupi materijali odavajući dojam luksuza i bogatstva (žad, srebro, slonovača, opsidijan, krom, kristal).

Art déco je bio zanešen modernim industrijskim strojevima, automobilima i brzinom, pa su njegovi umjetnici preferirali relativno jednostavne ravne forme, simetriju i ponavljanje uzoraka. Formalno, na art déco su utjecali art nouveau, Bauhaus, kubizam, pa čak i ruski balet. Karakteristični motivi art décoa bile su vrlo konvencionalno prikazani ženski aktovi, životinje, lišće, sunčeve zrake i sl.
Većina priznatih autora art décoa kreirali su pojedinačne predmete, ili su ih umnažali u vrlo malim i strogo ograničenim količinama.

Najpoznatiji autori u Francuskoj su bili dizajneri namještaja Jacques Ruhlmann i Maurice Dufrène, zlatari Raymond Templier i Jean Puiforcat, dizajner nakita i stakla René Lalique, te modni dizajneri Erte i Paul Poiret. U Švedskoj je bila en vouge dizajnerica nakita Wiwen Nilsson.

U Britaniji su slavu stekli zlatar Henry George Murphy i američki grafičar Edward McKnight Kauffer, dok su u Sjedinjenim Američkim Državama djelovali finski arhitekt Eliel Saarinen i dizajner Donald Deskey, koji je dao veliki doprinos uređenju njujorškog Rockefeller Centra, osobito njegova interijera, dok se gradio između 1929. – 1940.

Dva njujorška nebodera su klasični primjeri tog pravca, to su Chrysler Building Williama Van Alena i Empire State Building, djelo tvrtke Shreve, Lamb & Harmon. Tijekom 1930-ih art déco seli na jug u Miami na Floridi koji se upravo tad pretvara u ladanjski grad. Tamo je većina hotela na South Beachu podignuta u tom stilu, pa ga i zovu "povijesni distrikt Art Deco".

Za Drugog svjetskog rata art déco je u većini zemalja izašao iz mode, ali se krajem 1960-ih pojavila nostalgija za njegovim ostvarenjima, koja tinja do danas, pa se neki autori primijenjene umjetnosti, mode i nakita inspiriraju formama tog stila.

Art déco u Hrvatskoj

Kako je art déco bio logičan nastavak bečke secesije, stvaranje dekorativnih umjetnosti u ozračju art décoa u Hrvatskoj je 1920-ih prisutno gotovo na svim područjima oblikovanja (keramika, plakati, sitna plastika, scenografija itd.), a često je oblikuju znani umjetnici (Tomislav Krizman, Ljubo Babić, Radovan Tommaseo, Branko Kocmut).

U arhitekturi je art déco prepoznatljiv kao usputna, ali vrlo uočljiva pojava na više javnih objekata, kao što su Hotel Esplanade u Zagrebu iz 1925. i Hotel Milinov (današnji Hotel Dubrovnik) iz 1929., oba djela arhitekta Dionisa Sunka. U tom stilu uređeno je i pročelje robne kuće Kastner i Öhler (NAMA) 1928., arhitekta Alfreda Kellera.

Poveznice
 Art nouveau
 Bečka secesija

Izvori

Vanjske poveznice

 Pogledajte najljepše art déco zgrade na svijetu, Jutarnji list 15. rujna 2016., Pristupljeno 23. srpnja 2017.
 Jednostavna elegancija: Art Deco  na kupaonice.com, Pristupljeno 24. srpnja 2017.

Umjetnički pravci
Arhitektura po razdobljima
 Secesija

Art déco


Sentimentul unu este un film românesc din 1986 regizat de Nicolae Cabel.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 1986 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1986

Sentimentul unu


18024 Dobson este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
18024 Dobson este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Oaxaca de James M. Roe. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,19 ua, o excentricitate de 0,07 și o înclinație de 9,6° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 18001-19000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

18024 Dobson


Mariana Ugalde (* 7. Januar 1993) ist eine mexikanische Badmintonspielerin.

Karriere
Mariana Ugalde nahm 2010 an den Olympischen Jugend-Sommerspielen teil. Bei den Zentralamerika- und Karibikspielen des gleichen Jahres wurde sie Dritte im Dameneinzel. 2011 belegte sie Rang drei bei den Juniorenpanamerikameisterschaften und Rang neun bei den Panamerikaspielen der Erwachsenen. Im gleichen Jahr nahm sie auch an den Juniorenweltmeisterschaften teil. 2014 gewann sie gemeinsam mit Cynthia González das Damendoppel bei den Mexico International.

Weblinks

Badmintonspieler (Mexiko)
Teilnehmer an den Panamerikanischen Spielen (Mexiko)
Teilnehmer an den Zentralamerika- und Karibikspielen
Sieger bei den Zentralamerika- und Karibikspielen (Badminton)
Mexikanischer Meister (Badminton)
Teilnehmer der Olympischen Jugend-Sommerspiele 2010
Mexikaner
Geboren 1993
Frau

Mariana Ugalde


අංශු පද්ධති යන වදන යෙදෙන්නේ සාමාන්‍යයෙන් විදැහුම් තාක්ෂණික ක්‍රම මගින් නිෂ්පාදනයට ඉතා අපහසු යම් යම් වියවුල් සහිත සංසිද්ධි අනුකරණය සඳහා වූ පරිගණක ග්‍රැෆ්‍රික් තාක්ෂණික ක්‍රමයක් හැඳින්වීමට අංශු පද්ධති මගින් බහුලව අනුකරණය කරන සංසිද්ධි අතරට ගින්න , පිපිරිලි, දුම්, ජලය ගලායාම , පුළිඟු , වැටෙන කොළ ,වළාකුළු, මී දුම , හිම , දූවිලි, කෙස්, මල , තණකොළ හා වැනෙන වලිග, මැජික් මන්ත්‍ර වැනි දෘෂ්‍ය  ආචරණ ඇතුළත්ය.

බොහොමයක් අවස්ථාවලදී අංශු පද්ධති ත්‍රිමාණ ග්‍රැෆික් පද්ධති තුළදී ක්‍රියාත්මක කරන මුත් සමහර තත්ව යටතේ ත්‍රිමාණ අංශු පද්ධති ද භාවිතා කළ හැකිය .

සාමාන්‍ය ක්‍රියාත්මක කරන ආකාරය - විදැහුම් අදියර
යාවත් කාලීන වීම සම්පුර්ණ වීමෙන් පසු එක් එක් අංශුව සාමාන්‍යයෙන් වියන ලද පුවරු මත තබන ලද (billboarded) සිවුබිඩි ආකාරයකින් විදහනු ලැබේ. කෙසේ නමුත් මෙය අත්‍යවශ්‍ය නොවේ. අංශුව කුඩා විභේදනයක් සහිත සීමා කරන ලද සැකසුම් ජීව පරිසරවල තනි පික්සලයක් ලෙස විදැහිය හැකි වේ. අංශු නොබැඳි (off line) විදහීමේ දී මෙටා බෝල්ස් ලෙස විදැහිය හැකිය . අංශු - මෙටා බෝල්ස් මඟින් ගණනය කරන ලද සම මතුපිටවල් බොහෝ දුරට හඟවන තරල නිර්මාණය කරයි. අවසානයේ දී අංශු සඳහා 3D දැලිස් වස්තු පැවතිය හැක. හිම කුණාටුවක් තනි 3D හිම බිඳිත්තක් පිටපත් කර අංශු 1000ක හෝ මිලියනයක ස්ථානවලට ගැලපීම සඳහා භ්‍රමණය කරන ලද දේකින් සමන්විත විය හැකිය.

සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රියාත්මක කෙරෙන ආකාරය
සාමාන්‍යයෙන් ත්‍රිමාන අවකාශයේ අංශු පද්ධතියක පිහිටුම සහ චලනය විමෝචකයක් ලෙස හැදින්වෙන වස්තු මගින් පාලනය වේ. විමෝචකය  අංශු සදහා ප්‍රභවය ලෙස ක්‍රියා කරන අතර ත්‍රිමාන අවකාශය තුළ එහි පිහිටුම මගින් අංශු ජනනය වන ස්ථාන සහ ඒවා ගමන් කරන ස්ථානය තීරණය වේ. ඝනකයක් හෝ තලයක් වැනි සාමාන්‍ය ත්‍රිමාන දැලිස් රාමු වස්තුවක් විමෝචකය ලෙස භාවිතා කල හැකි වේ. විමෝචකයකට එය හා බැදුනු අංශු හැසුරුම් පරාමිතීන් සමුහයක් පවතී. මෙම පරාමිතීන් අතරට නිපදුම් සීඝ්‍රතාව (ඒකක කාලයක් තුල ජනනය වන අංශු සංඛ්‍යාව), අංශුවෙහි ආරම්භක ප්‍රවේග දෛශිකය (නිර්මාණය වීමෙන් අනතුරුව අංශු නිකුත් වන දිශාව), අංශු ජීවන කාලය (එක් එක් අංශුවක් නොපෙනීයාමට පෙර පවතින කාලය), අංශු වර්ණය ආදි බොහෝ පරාමිතීන් අයත් විය හැකිය. සාමාන්‍යයෙන් මෙම පරාමිතීන් සියල්ලටම  හෝ ඒවායින් බහුතරයකට යම් අවිනිෂ්චිත බවක් තිබෙන අතර එහිදි නිෂ්චිත සංඛ්‍යාමය අගයන් වෙනුවට නිර්මාණ කරුවා විසින් නිෂ්චිත මධ්‍ය අගයක් ලබාදෙන අතර ඉන් දෙපසට සම්භාවීව විචලනය විය හැකි  අගයක් සඳහන් කරනු ලැබේ. (උදා - මධ්‍ය අංශ ජීව කාලය = රූප රාමු 50 ± 20%) දැලිස් රාමු වස්තුවක් විමෝචකය ලෙස භාවිතා කරන විට ආරම්භක ප්‍රවේග දෛශිකයන් බොහෝ විට වස්තුවේ එක් එක් මුහුණත් වලට ලම්භක වන පරිදි සකස් කෙරෙන අතර එවිට එක් එක් මුහුණතින් සෘජුව අංශු විසිරෙන සෙයක් දිස්වේ.

සාමාන්‍ය අංශු පද්ධතියක යාවත්කාලකරණ පුඩුව (සජිවි කරණයෙහි සියළු රූප රාමු සදහා මෙම ක්‍රියාවලිය සිදු කෙරේ.) පැහැදිලි අවධි දෙකකට වෙන් කල හැක. ඉන් පලමු වැන්න පරාමිති යාවත්කාලීන අනුරූපක අවධිය වන අතර දෙවැන්න විදැහුම් අවධියයි.

සාමාන්‍ය ක්‍රියාත්මක කරන ආකාරය - අනුහුරුකරණ (simulation) අදියර
අනුකරණ අදියර තුළ දී නිර්මාණය කළ යුතු නව අංශු ගණන නිර්මාණය වීමේ සීග්‍රතාවය හා යාවත් කාලීන කිරීම අතර අන්තර මත පදනම්ව ගණනය කෙරෙන අතර ඒ එක් එක් එක විමෝචකයේ ස්ථානය හා වෙන් කරන ලද  නිර්මාණය වීම් ප්‍රදේශය මත පදනම්ව 3D අවකාශයේ විශේෂිත ස්ථානයක නිර්මාණය වේ. එක් එක් අංශුවේ පරාමිතීන් (ප්‍රවේගය, වර්ණය etc) විමෝචකයේ පරාමිතීන්ට අනුව ක්‍රියාත්මක වේ. එක් එක් යාවත් කාලීන වීමේ දී පවතින සියලු අංශු ඒවායේ ජීවන කාලය ඉක්මවා ඇති දැයි පරීක්ෂා කෙරේ. එහිදී යම් කිසි ගැටළුවක් තිබේ නම් ඒවා අනුහුරුකරණයෙන් ඉවත් කරනු ලැබේ. එසේත් නැතිනම් අංශුවේ ස්ථානය හා අනෙකුත් ගති ලක්ෂණ යම් කිසි ආකාරයක භෞතික අනුහුරුකරණයක් මත පදනම්ව උසස් වන අතර එය ඒවායේ දැනට පවතින තත්වය පරිවර්තනය වීමක් ලෙස සරල ලෙස හෝ බාහිර බල (ගුරුත්වය, ඝර්ෂණය, සුළඟ, etc) සැලකිල්ලට ගනිමින් භෞතිකව නිවැරදි ගමන් පථ ගණනය කිරීම් සිදු කරන ලෙස සංකීර්ණ ලෙස ද විය හැක. දර්ශණයේ ඇති අංශු හා විශේෂිත 3D වස්තු අතර යම් කිසි ආකාරයේ ගැටුම් අනාවරන සිදු කිරීම බහුල වේ. එසේ සිදු කෙරෙනුයේ අංශු පොළා පැනීම සිදු කිරීමහෝ එසේත් නොමැති නම් පරිසරයේ ඇති බාධා සමඟ අන්තර් ක්‍රියාකාරී වීම සිදු කිරීමටය. අංශු අතර ඝට්ටන එතරම් භාවිතා නොවේ. මන්දයත් ඒවා මිළෙන් අධික හා බොහොමයක් අනුහුරුකරණවල දී ඇත්ත වශයෙන්ම ප්‍රයෝජනවත් නොවන බැවිනි.

පරිගණක තාක්ෂණය

අංශු පද්ධති


الشيخ إسماعيل صادق العدوي
إمام وخطيب المسجد الأزهر سابقا قبل الشيخ محمد سيد طنطاوي
كان إمام وخطيب مسجد سيدي أحمد الدرديري بحي الباطنية قبل أن يتولى عمله في الجامع الأزهر.

كان يرج المنبر والقلوب من شدة خطبته وقوتها، أجمع علماء وقته أنه أفضل من يصلى خلفه في هذا الوقت، مثل الشيخ عبد الحميد كشك والشيخ الدكتور محمود حماية رحمهما الله، كان معروفا بشجاعته وجرأته وعدم خوفه إلا من الله، وفراسته وكشفه وشدته مع خفة ظله مع مريديه وتلاميذه، كان بيته بحى الباطنية مكون من ثلاث طوابق، الدور الأول كان ساحة ومضيفة للمريدين.

اعتاد أن يلقي دروس التفسير يوم الاثنين من كل أسبوع وكان قد عرفت عنه القوة في الحق وخفة ظله وروي عنه أنه في أحد حلقات التفسير كان يفسر قوله تعالى:   في درس التفسير الذي كان يلقيه كل يوم الإثنين، وكان ذلك مساء يوم الاستفتاء على تجديد فترة ولاية الرئيس مبارك الثالثة، وأراد الرجل أن يتكلم في الموضوع ولو تعريضا، ولكن الآية التي يفسرها لا تمت من قريب أو بعيد للسياسة، فاحتال الرجل بذكاء الأزهري المحنك، فقال: كنت أركب القطار مع الشيخ حسن البنا، وجاءت محطة وصولنا، فقال لي الشيخ البنا: يا شيخ إسماعيل، القطار والسفر كالحياة والموت والمناصب، إذا جاءت محطتك لا بد من نزولك، ثم أخذ الشيخ إسماعيل صادق العدوي يركز ويشدد ويعيد ويكرر، على هذا المعنى بهذه العبارة، قائلا باللهجة العامية:

وفاته

قبل وفاته بعدة أعوام انتقل إلى منزل جديد وصغير، وأوقف البيت الكبير معهدا أزهريا، وانتقلت المجالس إلى مسجد سيدي أحمد الدرديري، لبى نداء ربه يوم الأربعاء 23 رمضان سنة 1418 هـ الموافق 21 يناير 1998، وصُليَ عليه بالجامع الأزهر صلاة الجنازة عقب صلاة ظهر الخميس، وشيعت جنازته من الجامع الأزهر الشريف إلى مدفنه بمقبرة المجاورين محمولا على أعناق مريديه وتلاميذه وأحبابه، رافضين حمل النعش في السيارة المخصصة، ومشوا خلفه من الجامع الأزهر حتى مثواه الأخير، كما كان دأبهم معه عندما يمشون خلفه من الجامع الأزهر إلى بيته لحضور مجالسه ودروسه العطرة، خسر مريدوه وتلاميذه وبلده والعالم الإسلامي بوفاته عالما عاملا آمرا بالمعروف ناهيا عن المنكر، يقول الحق ولا يخشى في الله لومة لائم.

المراجع

خريجو جامعة الأزهر
وفيات 1998
وفيات 1418 هـ
صفحات تحتاج تصنيف سنة الولادة
علماء دين سنة مصريون

إسماعيل صادق العدوي


La bataille de Tokmak est un engagement militaire en cours qui a débuté le 27 février 2022, lors de l'invasion russe de l'Ukraine en 2022, dans le cadre de l'offensive de l'est de l'Ukraine, à Tokmak, dans l'oblast de Zaporijjia.

Incident
Dans la nuit du 27 au 28 février 2022, selon les médias, des saboteurs militaires russes qui faisaient partie de groupes de sabotage et de reconnaissance sur le territoire de l'Ukraine et avaient auparavant volé un uniforme militaire des Forces armées ukrainiennes dans l'un des dépôts militaires , est allé au combat avec l'armée ukrainienne.

Selon le Centre pour les communications stratégiques et la sécurité de l'information, des combats militaires ont eu lieu cette nuit-là entre des saboteurs russes vêtus de l'uniforme ukrainien et les forces armées ukrainiennes. Les Russes ont été identifiés car ils portaient des gilets pare-balles de l'armée russe.

Conséquences
Selon l'administration militaire ukrainienne de Zaporijia, à la suite de la confrontation, les forces russes ont perdu un grand nombre de personnel et se sont retirées dans la périphérie sud de Tokmak.

Références

Tokmak
2022 en Ukraine
Février 2022
Mars 2022
Oblast de Zaporijjia

Bataille de Tokmak


Aleksandr Romanovitch Galliamov (en ), né le 28 août 1999 à Berezniki, est un patineur artistique russe.

Biographie

Carrière sportive
Aleksandr Galliamov et Anastasia Mishina sont médaillés de bronze des Championnats du monde juniors de patinage artistique 2018 à Sofia, médaillés d'or de la finale du Grand Prix junior 2018-2019 à Vancouver ainsi que des Championnats du monde juniors de patinage artistique 2019 à Zagreb, troisièmes de la finale du Grand Prix ISU 2019-2020 à Turin, avant d'être sacrés champions du monde en 2021 à Stockholm. Vainqueur des Championnats du monde par équipes de patinage artistique 2021, le duo est champion d'Europe en 2022 à Tallinn.

Aux Jeux olympiques de Pékin de 2022, il est membre de l'équipe mixte médaillée d'or ; il contribue à cette médaille notamment en s'imposant dans le programme libre couples avec Anastasia Mishina. Le 19 février, ils prennent la  place lors de l'épreuve par couples.

Palmarès
Avec sa partenaire Anastasia Mishina

Notes et références

Liens externes

Patineur artistique russe
Patineur artistique aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Médaillé aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Champion olympique du Comité olympique de Russie
Champion olympique de patinage artistique
Champion du monde de patinage artistique
Champion d'Europe de patinage artistique
Naissance en août 1999
Naissance dans le kraï de Perm

Aleksandr Galliamov


الأي أم أكس-30 هي دبابة قتال رئيسية صممت من قبل جيات إندستريز (حاليا نكستر) الفرنسية. تم صناعة ما يقارب 2,300 دبابة قتال رئيسية وحوالي 1,300 من الصيغ المختلفة لها، واستعملت من قبل عدة جيوش ولا تزال في الخدمة في بعضها. للدبابة ملامح جيدة، وتتميز بقوة التسليح، وتتمتع بإمكانيات مناورة وتنقل جيدة وأيضا تسطيع العمل بانفراد واستقلال كبير.
بدأت الخدمة في الجيش الفرنسي في 1966 لتحل محل الأم47 الأمريكية.

المستخدمون
  320 دبابة،
  80 دبابة،
  52 دبابة،
  45 دبابة،
  32 دبابة،
  30 دبابة،
  16دبابة

مصادر

دبابات اليونان
دبابات فرنسا
دبابات قتال رئيسية في الحرب الباردة
دبابات قتال رئيسية ما بعد الحرب الباردة
مركبات عسكرية 1960–1969

أي أم أكس-30


Circaeasteraceae, malena biljna porodica iz roda žabnjakolike kojoj pripadaju svega dvije vrste i dva roda. To su Circaeaster agrestis iz Kine, Tibeta, Indije, Nepala, Butana i Sikima, i Kingdonia uniflora iz Kine (južni Gansu, južni Shaanxi, zapadni Sichuan i sjeverozapadni Yunnan) .

Porodicu je opisao John Hutchinson 1926.

Rodovi
 Circaeaster Maxim.
 Kingdonia Balf. f. & W.W. Sm.

Izvori

Žabnjakolike

Circaeasteraceae


Eduardo Celmi Camavinga (Miconge, 10. studenoga 2002.) francuski je nogometaš koji igra kao vezni igrač. Trenutačno igra za Real Madrid.

Osobni život
Camavinga je rođen u izbjegličkom kampu u Micongeu u Angoli 2002. godine. Njegovi roditelji su iz DR Konga. Pobjegli su iz Kinshase. Ima petero braće i sestara. Njegova se obitelj preselila u Fougères, Francuska kada je imao 2 godine. Neko je vrijeme trenirao džudo, prije nego što je odustao od njega kako bi se usredotočio isključivo na nogomet. Godine 2013. godine kuća njegove obitelji izgorjela je u požaru, pri čemu je uništena većina obiteljske imovine. Camavinga je kasnije izjavio da mu je to bio dodatni motiv za nogometnu karijeru.

Priznanja

Individualna
 Igrač mjeseca Ligue 1 prema UNFP-u: kolovoz 2019.

Izvori

Francuski nogometaši
Nogometaši Stade Rennaisa
Nogometaši madridskog Reala
Aktivni nogometaši

Eduardo Camavinga


رأس صقلب (بالفرنسية: Cap Roux) هو أقصى رؤوس الساحل الشمالي للبلاد التونسية غربًا، يقع على بعد 3 كم شمال غربي طبرقة، وهو على الحدود التونسية الجزائرية.

صقلب

رأس صقلب


Los World Rugby Ranking son las clasificaciones de equipos nacionales de rugby, masculinos y femeninos. Gestionado por la World Rugby, órgano rector de este deporte. Los equipos de los países miembros de la WR se clasifican sobre la base de los resultados de su juego, con los equipos más exitosos que figuran en el puesto más alto. Se utiliza un sistema de puntos, y se otorgan sobre la base de los resultados obtenidos en los partidos internacionales. Las clasificaciones se basan en el rendimiento de un equipo, con un mayor peso de los resultados más recientes y de los partidos más significativos para ayudar a reflejar el estado actual de la competencia de un equipo. El sistema de clasificación fue presentado el mes anterior del inicio de la Copa Mundial 2003, el primer ranking fue emitido el 8 de septiembre de 2003.

Uso del Ranking

Las clasificaciones son utilizadas por la WR para clasificar a la progresión y la capacidad actual de los equipos nacionales de rugby de sus países miembros. Hasta el año 2007 la clasificación no era de uso corriente en las competiciones como la Copa Mundial de Rugby, ahora define las cabezas de serie.

Líderes

Cuando se introdujo el sistema Inglaterra fue el mejor equipo y mantuvo esa posición tras la victoria en la Copa del Mundo de Rugby en 2003. Nueva Zelanda tomó el primer lugar el 7 de junio de 2004. Después de ganar el Mundial de Rugby 2007, Sudáfrica se convirtió en el tercer equipo en alcanzar el primer lugar. Los dos primeros partidos del Tri Nations 2008 dieron lugar a los dos mejores equipos conmutando lugares: los All Blacks recuperaron el primer puesto tras derrotar a Sudáfrica en el partido Tres Naciones, el 5 de julio de 2008 en Wellington, y una semana después que los Springboks les devolvieron el favor en Dunedin, anotando su primer triunfo sobre los All Blacks de Nueva Zelanda desde 1998, reclamando el primer lugar, que los de negro obtuvieron por derrotar a Australia y Sudáfrica en agosto de 2008 recuperando el primer lugar por un margen considerable. Luego Sudáfrica recuperó el liderato en julio de 2009 después de vencer a Nueva Zelanda en Bloemfontein y se mantuvo en la cima hasta que perdió ante Francia en noviembre de ese año, lo que permitió a los All Blacks recuperar el primer puesto.

Nueva Zelanda ha sido el más consistente en el número 1 desde la introducción del ranking mundial IRB, tras haber ocupado la posición en el ranking durante casi tres cuartas partes del tiempo durante este período. Sudáfrica e Inglaterra completan el resto.

Método de cálculo

Todos los países miembros de la World Rugby han recibido una clasificación que está en el rango de 0 a 100, con el equipo mejor posicionado alcanzando una calificación de alrededor de 90 puntos. El sistema de puntos se calcula utilizando un sistema de intercambio de puntos, en el que los participantes reciben puntos el uno del otro basado en el resultado del partido, lo que uno gana, el otro pierde. Los intercambios se basan en el resultado del partido, el ranking de cada equipo, y el margen de victoria, con una bonificación para jugar en casa. Como el sistema tiene como objetivo describir las fortalezas actuales del equipo, los éxitos o las pérdidas del pasado se irán desvaneciendo y serán reemplazados por los resultados más recientes. Por lo tanto, se espera que va a producir una imagen exacta que representa el grado actual y, por tanto el rango de las naciones. Las clasificaciones responden a los resultados y es posible subir a la cima desde el último lugar en menos de 20 partidos y viceversa. Como todos los partidos generan un total neto de 0 puntos (sumando los cambios de puntos de ambos equipos) no hay ninguna ventaja especial en jugar más partidos. Una clasificación sigue siendo la misma hasta que el equipo juega de nuevo. Aunque los partidos suelen dar lugar a intercambios de puntos, resultados predecibles conducen a cambios muy pequeños que no alteran las posiciones.

Reglas

El sistema asegura que es representativo del rendimiento de los equipos aunque jueguen un número diferente de partidos por año, y sea diferente la fuerza de la oposición que los equipos tienen que hacer frente. Los factores tenidos en cuenta son los siguientes :

 Resultado del Partido
 Acontecimiento del Partido
 Las diferencias entre rivales
 Jugar de local o visitante

Resultado del partido

Por cada partido disputado el intercambio de puntos se concede para los siguientes cinco resultados y se ha desarrollado utilizando los resultados de los partidos internacionales desde 1871 hasta la actualidad :

 Victoria o derrota por más de 15 puntos
 Victoria o derrota por hasta 15 puntos
 Empate

Acontecimiento del partido

Partidos diferentes tienen una importancia distinta para los equipos, y la IRB ha tratado de respetar esta usando un sistema de ponderación, en donde los partidos más importantes son los de las Finales de la Copa del Mundo. Los intercambios de puntos se duplican durante las Finales de la Copa del Mundo para reconocer la importancia singular de este evento. Todos los demás partidos internacionales absolutos son tratados de forma idéntica entre sí, para ser lo más justo posible para los países a quienes toca una mezcla de diferentes partidos amistosos y competitivos. Partidos que no tienen la condición de internacional absoluto, no cuentan.

Diferencia entre rivales

Un triunfo ante un rival de muy alto rango es un logro mucho mayor que una victoria contra un rival de baja calificación, por lo que la fuerza del equipo contrario es un factor. Así, los resultados de los partidos son más importantes que los márgenes de la victoria en la producción de clasificación exacta. Esto es porque cuando un equipo de alto rango juega con un equipo mucho más humilde y logra ganar por más de 50 puntos, esto no necesariamente indica cómo uno de los equipos se comportará en el futuro.

Local o visitante

En el cálculo de los intercambios de puntos, el equipo local es tratado como si estuviera tres puntos de rating mejor que su calificación actual. Esto se traduce en que el equipo de casa gana menos puntos al ganar y pierde más puntos al ser derrotado. Debido a esto, cualquier ventaja que un equipo puede tener por jugar ante su público se cancela.

Naciones que inician su afiliación

Todas las nuevas naciones miembros comienzan con 30 puntos, puntaje provisional hasta que hayan completado diez partidos de prueba. Cuando los países se fusionan, el nuevo país hereda la calificación más alta de los dos países, pero cuando se separaron (por ejemplo, la desintegración en 2010 del equipo de rugby del Golfo Árabe en distintos equipos que representan a sus países miembros actuales), los nuevos países van a heredar una calificación en un nivel fijo por debajo de la calificación del país de origen.

Los países que no han tenido una prueba de un par de años se retiran del sistema de clasificación y la lista. Si se activan de nuevo, vuelven a asumir su calificación anterior.

Fórmula

Partiendo de una sencilla fórmula se puede calcular la cantidad de puntos que se intercambiarán dos equipos en un partido. En dicha fórmula, para cada equipo se calcula el Rating Gap haciendo uso de las variables anteriormente mencionadas: Resultado, acontecimiento, diferencia entre rivales y la localidad.

Donde  es el rating inicial de dicho equipo y  es el rating del oponente. Además, aquel equipo que juegue como local sumará 3 púntos a su  .Vemos que para el equipo mejor rankeado,  será negativo. En ningún caso este valor pude ser mayor a 10 en valor absoluto, por lo que diferencias mayores a 10 serán tratadas como  o , según correspondiese.

Luego, para cada equipo se calcula  del siguiente modo:

Donde  es igual a 1 si el equipo en cuestión ganó, 0 si empató y -1 si perdió. Nótese que el valor de  está acotado entre -2 y 2.

Finalmente, este valor se le suma al  para obtener el nuevo rating.

Ejemplo 1
Springboks-Pumas, donde ganaron los Pumas. Los Springboks tenían 86.37 pts y Los Pumas tenían 77.17. Sumándole a los Springboks 3 puntos por localía, su rating sería 89.37. Entonces, la rating gap de Argentina sería: , que al ser mayo de 10 se trata como si lo fuese, mientras que la de Sudáfrica se trata como -10. Como Argentina ganó , su  es igual . Para los Springboks, este valor es -2. Entonces, estos valores se suman a los respectivos ratings de cada equipo. Por eso el puntaje del ranking de los Pumas paso de 77.17 a 79.17 y de los Springboks de 86.37 a 84.37, lo cual le trajo aparejado bajar del puesto nro. 2 al número 5. En caso de haber ganado argentina por más de 15 puntos, Argentina habría ganado 1 punto más, y de haber ganado en un partido de mundial habría ganado dos puntos más. Si ambos acontecimientos hubieran ocurrido simultáneamente, Argentina podría haber ganado hasta 6 puntos, mientras que Sudáfrica habría perdido la misma cantidad de puntos.

Ejemplo 2
El 15 de agosto Irlanda le ganó a Escocia de local 28 a 22. Irlanda con 86.89 puntos en el ranking y Escocia con 74.79, como Irlanda es local hay que sumarle los 3 puntos, lo que le da 89.89. Entonces, su rating gap sería , que al ser mayor que 10 en valor absoluto, se toma como . Como ganó Irlanda, su  es igual . Es decir no le sube el puntaje aún ganando, ni aún si hubiera hecho por un abultado score. Conclusión, cuando la diferencia de puntos dentro del ranking es muy alta (mayor de 10) no va a existir ningún beneficio para el país mejor ubicado ni aún ganando. Este es el principal motivo por el cual los países que tienen alto puntaje no se interesan en jugar con países de bajo ranking, porque no les trae ningún beneficio a su puntaje y si pierden pueden perder hasta 2 puntos, como aconteció a los Springboks con Los Pumas.

Ranking masculino

Ranking femenino

Referencias

  [EN]
  [ES]

World Rugby
Rugby

World Rugby Ranking


Bonorva (sardinski: Bonòlva) je grad i općina (comune) u pokrajini Sassariju u regiji Sardiniji, Italija. Nalazi se na nadmorskoj visini od 508 metara i ima 3 432 stanovnika. Prostire se na 149,75 km2. Gustoća naseljenosti je 23 st/km2.Susjedne općine su: Bolotana, Bono, Bottidda, Cossoine, Giave, Illorai, Ittireddu, Macomer, Mores, Nughedu San Nicolò, Semestene i Torralba.

Izvori

Općine u pokrajini Sassari

Bonorva


Sinoloji, yaklaşık 3000 yıllık bir geçmişe sahip Çin uygarlığını, dili, kültürü, dünü ve bugünüyle araştıran bir bilim dalıdır. Dünyada Sinoloji araştırmalarının tarihi 16. yüzyıla kadar uzanır.

Türkiye'de Sinoloji
Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Doğu Dilleri ve Edebiyatları Bölümü Sinoloji Anabilim Dalı', Ankara/Sıhhiye'de Çin kültürü, dili, edebiyatı ve tarihini araştıran bir bölümdür.

Türkiye'de Çin kültürü üzerine araştırmalar Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren başlar. Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk fakültesi olan DTCF'nin 1935'te kurulan ilk kürsülerinden biri de Sinoloji'dir.

Türkiye'de Sinoloji araştırmalarına böyle erken sayılabilecek bir tarihte başlanmasının nedeni, erken dönem Türk tarihinin araştırılması için eski Çince kaynakların birinci elden kullanılmak istenmesidir. Çünkü ardlarında pek de fazla yazılı metin bırakmamış İç Asya Türklerinin tarihi, onların komşuları olan Çinlilerin tuttuğu kayıtlarda bulunmaktadır.

Bölüme 1937 - 1948 yılları arasında Alman Prof. Wolfram Eberhard başkanlık etmiştir. Ardından Prof. Muhaddere Özerdim 1983 yılına kadar bölüm başkanlığı yapmıştır.

Dış bağlantılar

 Sinoloji Anabilim Dalı
 Sinoloji
 Wolfram Eberhard
 Muhaddere Özerdim

Dil ve Edebiyat Bölümleri

Sinoloji


Slocum ist ein kleiner Einschlagkrater am Ostrand der Mondvorderseite im Osten der Ebene des Mare Smythii, nordöstlich des Kraters Warner und südöstlich von Runge. Der Krater ist sehr flach, da das Innere mit den Laven des Mare geflutet wurde.

Der Krater wurde 1976 von der IAU nach dem US-amerikanischen Astronomen Frederick Slocum offiziell benannt.

Weblinks

 Slocum auf The-Moon Wiki

Einzelnachweise

Einschlagkrater (Mond)

Slocum (Mondkrater)


Raymond Michard est un astronome français, né le 1er mars 1925 à Tunis et mort le 3 mai 2015 à Paris. Il fut président de l'Observatoire de Paris de 1971 à 1976. Il consacra 60 ans de sa vie à la physique, majoritairement la physique solaire.

Biographie
Raymond Michard nait le 1er mars 1925 à Tunis. Il est l'aîné d'une fratrie de quatre enfants et fait son service militaire de 1944 à 1946.

Raymond Michard obtient un certificat d'Astronomie Fondamentale en 1946 puis un Certificat d'Astronomie Approfondie comme Diplôme d'Études Supérieures. Fin 1947, il entre à l'Institut d'Astrophysique de Paris comme bénévole. Il devient ensuite stagiaire de recherche du CNRS en octobre 1948 où il découvre la physique stellaire, l'astrophysique théorique et la radioastronomie. Il finit par choisir sa matière de prédilection, la physique solaire. Pendant les débuts de la radioastronomie en France, il s'occupe d'un nouveau radiotélescope à l'Observatoire de Meudon. Fin 1949, il s'installe à l'Observatoire de Paris au site de Meudon dans le bâtiment du Petit Sidérostat (un laboratoire abandonné). Il y rassemble l'équipement nécessaire à une observation des spectres d'éruptions solaires. Le 25 février 1952, il assiste à une éclipse totale du Soleil à Khartoum où il participe à des expériences d'optique. En 1953, il soutient sa thèse "Contribution à l'étude physique de la photosphère et des taches solaires".

En 1954, on lui confie la direction de l'équipe du Service des Couches extérieures du Soleil. Pour l'année Géophysique Internationale de 1957, il reprend son projet de spectroscopie des éruptions solaires qui mène à la construction de nouveaux spectrographes solaires et la description d'environ 200 spectres d'éruptions. En 1961, il participe à la découverte des oscillations solaires de 5 min (à l'origine de l'héliosismologie).

De 1971 à 1976, Raymond Michard devient le premier président de l'Observatoire de Paris (le poste étant anciennement nommé "directeur"). Durant ces 5 années, il rationalise la situation des personnels, favorise la création du CERGA et du Laboratoire National de Métrologie des Fréquences et améliore le Musée de l'Observatoire.

Après sa présidence en 1977, se sentant dépassé par l'avancement de la physique solaire durant ces 5 années de présidence, il décide de prendre une année sabbatique pendant laquelle il change de domaine d'étude, se tournant alors vers l'étude de la physique des galaxies. Celles qu'il étudiera le plus seront les galaxies elliptiques et lenticulaires pour leur morphologie ainsi que leurs rayonnements. Cette année sabbatique se déroule à l'Université du Texas et à son Observatoire McDonald. Ainsi, il passe les 30 années suivantes de sa vie à fournir des images et de la documentation sur ces galaxies.

En 1981, il devient directeur de l'Observatoire de Nice et est chargé de le rassembler avec le CERGA en l'Observatoire de la Côte d'Azur. Il en devient l'administrateur provisoire en 1987.

Il décède le 3 mai 2015 à Paris à 91 ans.

Impact dans son domaine
Raymond Michard a contribué de plusieurs manières à l'avancement de l'astronomie. Il a joué un rôle de vulgarisateur scientifique par la publications d'ouvrages tels que Le Soleil. Il est également l'auteur de plusieurs articles de référence dans le milieu tels que Detailed surface photometry of 36 E-SO galaxies ou Contribution à l'étude physique de la photosphère et des taches solaires. Ses découvertes sont notamment à l'origine d'une nouvelle branche de l'astronomie, l'héliosismologie.

Autres

Fonctions internationales
Raymond Michard assura durant sa vie divers fonctions à travers le monde tels que :

 Président de la Commission sur la radiation et la structure de l'atmosphère solaire à l'UAI
 Membre du Comité d'Organisation de la Commission sur l'activité solaire à l'UAI.
 Représentant de l'UAI auprès du Comité International de Géophysique et du Comité de l'Année du Soleil Calme
 Représentant de l'UAI auprès du Service International des Ursigrammes et Jours Mondiaux
 Membre du groupe de travail n° 2 du COSPAR
 Membre de groupes de travail de la COPERS (COmité Préparatoire Européen pour la Recherche Spatiale)

Créations
Raymond Michard est l'auteur de Le Soleil  paru en 1966 chez Presses Universitaires de France.

Il a également fondé la Société Française des Spécialistes d'Astronomie en 1978, renommée en Société Française d'Astronomie et d'Astrophysique en 1999.

Distinction

  (nommé par décret du 10 novembre 1998)
 Chevalier du 30 janvier 1980

Annexes

Bibliographie

 L'année géophysique internationale, BUEDELER Werner, UNESCO, 1957,
 Les années internationales du soleil calme, Comité pour les Années du Soleil calme, Rapport établi pour l'UNESCO, mars 1964,
 L'Univers dévoilé. Une histoire de l'astronomie de 1910 à aujourd'hui, LEQUEUX James, 2005,
 « Découverte de l'univers », MICHARD Raymond et OUDENOT Gérard, dans la Revue du Palais de la découverte, 1978

Références

Liens externes

Astronome français du XXe siècle
Naissance en mars 1925
Naissance à Tunis
Naissance dans le protectorat français de Tunisie
Décès en mai 2015
Décès dans le 15e arrondissement de Paris
Éponyme d'un objet céleste
Décès à 90 ans
Officier de la Légion d'honneur
Officier de l'ordre national du Mérite

Raymond Michard


Sérène de Sirmium (? - Sirmium, 307) appelé Cerneuf en France, est un chrétien martyr reconnu comme saint par l'Église catholique et l'Église orthodoxe et fêté le 23 février.

Biographie

Selon l'hagiographie, il naît en Grèce puis émigre à Sirmium en Pannonie afin de vivre une vie de célibat de pénitence et de prière. Il achète et cultive un jardin dont les fruits et les légumes lui permettent de se nourrir, ce qui le fait connaître pour ses compétences en horticulture. Un jour, il reproche à la femme d'un garde impérial de visiter son jardin à une heure tardive, car il est comprend qu'elle est venu pour un autre motif que la promenade.

La femme décide de se venger et écrit à son mari pour se plaindre, en déclarant que Sérène aurait été violent envers elle. Le gouverneur de Pannonie le fait convoquer mais il est déclaré innocent. Cependant, le gouverneur le soupçonne d'être chrétien et s'enquiert de sa religion. Sérène confirme le fait mais comme il refuse de sacrifier aux dieux romains, le gouverneur le fait décapiter le 23 février 307.

Culte

D'après les Bollandistes, ses reliques sont apportés à Billom par Juvénal, évêque d'Auvergne. Elles sont d'abord déposés dans un endroit appelé Jardin-Saint-Cerneuf puis placés dans l'église Notre-Dame. Toujours selon les Bollandistes, elles ont disparu mais sans donner plus de précision sur l'origine de la disparition. Il est le patron des jardiniers et invoqué pour ou contre la pluie.

Notes et références

Saint catholique et orthodoxe du IVe siècle
Saint catholique et orthodoxe d'Occident
Chrétien martyr au IVe siècle
Persécution des chrétiens sous l'Empire romain
Chrétien martyr dans la Grèce antique
Décès en 307

Sérène de Sirmium


Die Auckland International 2004 im Badminton fanden vom 10. bis zum 13. Juni 2004 statt.

Die Sieger und Platzierten

Weblinks
http://tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=031C51AE-F48A-4776-AEE7-27E391DDD08E

2004
Badminton 2004

Auckland International 2004


Stiria de Mijloc (în , astăzi numită și Ost- und Weststeiermark sau Ost-, West- und Südsteiermark, în ) este partea de mijloc, majoritar deluroasă, a vechiului Ducat al Stiriei. Stiria de Mijloc corespunde părții sudice a landului federal austriac Stiria din zilele noastre.

Vezi și
 Stiria de Sus
 Stiria de Jos

Geografia Austriei
Regiuni din Europa

Stiria de Mijloc


වරිග පොජ්ජ යනු 2014 වර්ෂයේදී තුෂාර තෙන්නකෝන්ගේ අධ්‍යක්ෂණයෙන් හා ශ්‍රී ලංකා කාන්තා සංවර්ධන සේවා සමුපකාර සමිති සංගමයේ නිෂ්පාදනයෙන් බිහි වූ ශ්‍රී ලාංකික ත්‍රාසජනක චිත්‍රපටයකි.   මෙහි නදීශා නිලුක්ෂි, ජගත් මනුවර්ණ සමග සෝමවීර ගමගේ, නයනා හෙට්ටිආරච්චි සිය රංගනහි යෙදෙති.  සංගීත නිර්මාණය දිනේෂ් සුභසිංහ විසිනි.

තිර රචනය පදනම් වී ඇත්තේ නන්දසිරි ගමගේ විසින් ලියන ලද "වරිගය" කෙටි කතාවයි. මෙම චිත්‍රපටය මහනුවර අවට හන්තාන වනාන්තර ප්‍රදේශයේ දී රූ ගත විය. වරිග පොජ්ජ  කතාවගොඩ නැගී ඇත්තේ මොරාන ගෝත්‍රයේ ආදිවාසියෙකු මැලේරියා රෝගයෙන් විනාශ වන සිය වරිගය ආරක්ෂා කරගැනීමට පලා යන ගමන වටාය

නන්දසිරි ගමගේ විසින් මෙම චිත්‍රපටයෙහි මුල්‍යමය දායකයින් සියලුදෙනා මෙහි නිෂ්පාදකයින් වශයෙන් නම් කර ඇත. එම පිරිස 80,000කි. සෑම අයෙක්ම රුපියල් 100 කින් මේ සඳහා දායක වී ඇත.,මෙය ශ්‍රී ලංකාවේ බිහි වූ 1204 වන සිනමා නිර්මාණය විය.

කතාව
1890 දී පමණ ශ්‍රී ලාංකික ආදිවාසීන් (වැද්දන්) මැලේරියා රෝගය සමග සටන් වදින්නට වූහ. චිත්‍රපටය ආරම්භ වන්නේ රෝගය හේතුවෙන් මව මියයාම සහ අනතුරුව ඔවුන් සිය මව සමග ජීවත් වූ ගල් ගුහාවෙන් පිටත් වීමත් සමගය.

තාත්තා-කව්වා, පුතා-බිලා සහ දුව-හඳුනි ගමන් කරන අතරතුර දී පියා විසින් ඔවුන්ගේ පසුපස එන මියගිය මවගේ ආත්මය (හේතා) දකී. ඔවුහු ගංගාවක් අසල ගුහාවකට ළඟා වී එහි රැය පහන් කිරීමට සුදානම් වෙති. එහිදී ඔවුන්ට මිනී මස් කන නිට්ටෑවකුගේ ශබ්දයක් ඇසෙයි.

එදින රාත්‍රියේදී පියා සිය දරුවන්ට තමා හැර ගොස් වනයේ අනෙක් පස දී සිය ඥාතීනට එකතු වෙන ලෙස පවසයි. එම ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කරන බිලා විවේක ගෙන නැවත ශක්තිමත් වී තමන් සමග එකතු වන ලෙස ඉල්ලා සිටියි. නමුත් අවසානයේ ඔහු සිය නැගණිය ආරක්ෂා කරගන්නා බවටත්, ඇයට සුදුසු සහකරුවෙකු රැහෙන් සොයා දෙන බවටත් පියාට පොරොන්දු වෙමින් පියාගේ කීමට අවනත වෙයි.

රංගනය සහ කාර්ය මණ්ඩලය

රංගනය
 නදීෂා ෆොන්සේකා හඳුනි ලෙස
 නයනා හෙට්ටිආරච්චි මව ලෙස
 ජගත් මනුවර්ණ බිලා ලෙස
 පූපාලසිංහම් ප්‍රදීපන් නිට්ටෑවා ලෙස
 සෝමවීර ගමගේ කව්වා ලෙස

කාර්ය මණ්ඩලය
 අධ්‍යක්ෂණය - තුෂාර තෙන්නකෝන්
 පිටපත් රචනය - නන්දසිරි ගමගේ
 සිනමාරූපණය - විශ්වජිත් කරුණාරත්න
 සංස්කරණය - ප්‍රවීන් ජයරත්න, ජයන්ත අහංගම
 සංගීත නිර්මාණය - දිනේෂ් සුභසිංහ
 කලා අධ්‍යක්ෂණය - දම්මික හේවාදුවත්ත
 නිෂ්පාදනය - මංජුල පෙරේරා
 ශබ්ද නිර්මාණය - කාලිංග ගිහාන් පෙරේරා

සංගීත තනු නිර්මාණය
මෙහි සංගීත තනු නිර්මාණය ආමේනියානු duduk, බොවිලියානු නළා, takara, චීන ගිටාර් 'pipa' මෙන්ම බට නළා, jembe drums, දේශීය බෙර, ජපන් taiko , විවිද ලී නළා ආදිය යොදාගනිමින් දිනේෂ් සුභසිංහ මහතා විසින් නිර්මාණය කර ඇත..ආනන්ද පෙරේරා සහ උරේෂා රවිහාරිගේ ගායනය සමග දිනේෂ් සුබසිංහගේ ජන ගායනය එක්ව ඇත.

තුන්වන දෙරණ ලක්ස් චිත්‍රපට සම්මාන උළෙල 2015 හිදී හොඳම සංගීත නිර්මාණය සඳහා නම් කරන ලද අතර එහිදී ම වසරේ ජනප්‍රියතම චිත්‍රපට ගීතයට හිමි සම්මානය දිනාගන්නා ලදි.එහි පදරචනය නන්දසිරි ගමගේ මහතාගෙනි.

මුලාශ්‍ර

බාහිර සබැඳි
 සිංහල සිනමා දත්ත ගොනුව

 Cinema.lk

වරිගපොජ්ජ


Căpitanul Cavernelor (engleză Captain Caveman and the Teen Angels) este un serial de animație pentru sâmbetele de dimineață, creat de Joe Ruby și Ken Spears. A fost produs de studioul Hanna-Barbera și a rulat pe ABC din 10 septembrie 1977 până pe 21 iunie 1980.

Un total de 40 de episoade, fiecare de unsprezece minute, au fost produse în trei sezoane. Dintre acestea șaisprezece au fost inițial făcute ca segmente din cadrul programului Scooby's All-Star Laff-A-Lympics în 1977, opt în cadrul Scooby's All-Stars în 1978 iar următoarele șaisprezece au fost produse în 1980 când Căpitanul Cavernelor i-a fost dat propriul serial de jumătate de oră, ce a combinat episoade noi cu reluări din 1977–79. La fel ca multe seriale Hanna-Barbera din anii 70, acesta conține o pistă de râsete (fiind și una din ultimile producții în maniera aceasta).

Serialul a fost difuzat în multe țări pe Cartoon Network și Boomerang. În România acesta s-a difuzat pe Boomerang, însă doar în limba cehă.

Premis
Serialul se învârte în jurul aventurilor de rezolvat mistere a echipei Îngerii adolescenți (The Teen Angels), formată din Brenda, Dee Dee și Taffy împreună cu prietenul lor Căpitanul Cavernelor (sau pe scurt Cavey), un om preistoric pe care fetele l-au descoperit și eliberat dintr-un cub de gheață. Premisa generală a serialului este văzută ca o parodie a lui Charlie's Angels (de asemenea difuzat pe ABC). De asemenea este similar cu serialele gen Scooby-Doo și Josie și Pisicile. Puterile Căpitanului includ super-forță, o varietate de obiecte ascunse în părul său și o măciucă cu care poate zbura și din care ies diferite unelte care-l ajută pe acesta să lupte împotriva răului. Sintagma sa este strigătul său de luptă "Captain CAAAAAVEMAAAAAAANNNN!" ("Căpitanul CAVEEEERNELOOOOOR!").

Personaje
 Căpitanul Caverenlor (en. Captain Caveman, sau Cavey pe scurt) - personajul principal al serialului. El este un om al cavernelor ce are mii de ani (vârsta nu îi este niciodată specificată). Acesta poate scoate diverse obiecte din părul său lung ce îi acoperă întregul corp, cu excepția nasului, mâinilor și picioarelor. De asemenea el poate să zboare, dar deseori această puterea se epuizează în cele mai rele momente făcându-l să cadă jos. Uneori Căpitanul pentru asta va folosi un deficit de energie, ce face referință la Criza petrolului din 1973. Căpitanul vorbește într-un accent stereotip "de om al peșterilor", înlocuind pronumele subiective cu cele obiective, și nefolosind articole hotărâte precum "the" (ex. "Me know where bad guys are hiding."), și deseori mormăiește spusa fără sens "unga bunga". De asemenea, acesta are obiceiul de a mânca uneori lucruri necomestibile mari, iar fetele îl opresc pentru că acesta poate mânca indicii ce îi ajută la rezolvarea cazului.
 Dee Dee Skyes - creierul echipei care se poartă ca liderul neoficial. Ea le-a ajutat pe celelalte fete la găsirea Căpitanului. Aceasta are o coafură Afro și de obicei este văzută purtând un pulover roșu cu guler, fustă albastră și cizme roșii înalte până la genunchi. Ea este la fel ca Velma din Scooby-Doo.
 Brenda Chance - o fată brunetă și fricoasă care mereu se sperie de fantome, monștrii și demoni. Mereu încearcă să se dea la o parte de la rezolvarea misterelor, dar mereu sfârșește prinsă. Aceasta poartă o bluză cu dungi și o pereche de pantaloni roz cu curea albă. De asemenea aceasta se poartă ca sergentul lui Dee Dee în cadrul Îngerilor adolescenți.
 Taffy Dare - membra cea blondă din grup, renumită pentru strigătul său "Zowie!" de fiecare dată când aceasta are un plan pentru a prinde personajul negativ. Are o personalitate distinctă și copilărească, și un accent sudic influențat din New York. Chiar dacă pare mai amețită și cu planuri de obicei trăznite, Taffy este foarte deșteaptă și capabilă. Ea are abilitatea de a-l seduca pe Căpitanul Cavernelor să se poarte ca o momeală pentru planurile sale, ca să poată prindă personajul negativ. Este văzută de obicei purtând o rochie verde cu pantofi asortați. De asemenea ea se poartă ca secundul lui Dee-Dee în cadrul echipei. Se dovedește mai târziu că Capitanul Cavernelor este îndrăgostit de ea, și invers.

Voci
 Mel Blanc - Căpitanul Cavernelor
 Laurel Page - Taffy Dare
 Marilyn Schreffler - Brenda Chase
 Vernee Watson-Johnson - Dee Dee Sykes
 Gary Owens - Naratorul

Episoade

Sezonul 1 (1977)
 "The Kooky Case of the Cryptic Keys"
 "The Mixed Up Mystery of Deadman's Reef"
 "What a Flight for a Fright"
 "The Creepy Case of the Creaky Charter Boat"
 "Big Scare in the Big Top"
 "Double Dribble Riddle"
 "The Crazy Case of the Tell-Tale Tape"
 "The Creepy Claw Caper"
 "Cavey and the Kabuta Clue"
 "Cavey and the Weirdo Wolfman"
 "The Disappearing Elephant Mystery"
 "The Fur Freight Fright"
 "Ride 'em Caveman"
 "The Strange Case of the Creature from Space"
 "The Mystery Mansion Mix-Up"
 "Playing Footsie with Bigfoot"

Sezonul 2 (1978)
 "Disco Cavey"
 "Muscle-Bound Cavey"
 "Cavey's Crazy Car Caper"
 "Cavey's Mexicali 500"
 "Wild West Cavey"
 "Cavey's Winter Carnival Caper"
 "Cavey's Fashion Fiasco"
 "Cavey's Missing Missile Miss-tery"

Sezonul 3 (1980)
 "The Scarifying Seaweed Secret"
 "The Dummy"
 "Cavey and the Volcanic Villain"
 "Prehistoric Panic"
 "Cavey and the Baffling Buffalo Man"
 "Dragonhead"
 "Cavey and the Murky Mississippi Mystery"
 "Old Cavey in New York"
 "Cavey and the Albino Rhino"
 "Kentucky Cavey"
 "Cavey Goes to College"
 "The Haunting of Hog's Hollow"
 "The Legend of Devil's Run"
 "The Mystery of the Meandering Mummy"
 "The Old Caveman and the Sea"
 "Lights, Camera... Cavey!"

Legături externe

Seriale de animație
Seriale de televiziune din 1977
Cartoon Network
Boomerang
Hanna-Barbera

Căpitanul Cavernelor


Huaiyin léase Juá-Yín (en chino:槐荫区, pinyin:Huáiyìn Qū) es un distrito urbano bajo la administración directa de la Subprovincia de  Jinan, capital provincial de Shandong , República Popular China. El distrito yace en una llanura con una altura promedio de 78  ubicada en el centro financiero de la ciudad. Su área total es de 150 km² y su población proyectada para 2010 fue de 476 811 habitantes.

Administración
El distrito de Huaiyin se divide en 14 pueblos que se administran en 12 subdistritos y 2 poblados.

Referencias

Enlaces externos

Ciudades-distrito de Shandong

Huaiyin


Bruna Esih (Split, 20. svibnja 1975.), hrvatska je znanstvenica i političarka, djelatnica Instituta društvenih znanosti Ivo Pilar od 2001. do 2016. godine. Od 2012. do 2016. bila je predsjednica je udruge Hrvatski križni put koja se bavi istraživanjima stradanja Hrvata tijekom Drugog svjetskog rata i poraća i posebna izaslanica Predsjednice Republike Hrvatske Kolinde Grabar-Kitarović. Zalaže se za dekomunizaciju i provedbu lustracije u Republici Hrvatskoj. Slobodna Dalmacija i Večernji list proglasili ju "ikonom hrvatske desnice". Predsjednica je stranke Bruna Esih – Zlatko Hasanbegović: Neovisni za Hrvatsku.

Životopis

Obiteljska pozadina i rođenje
Bruna Esih rođena je u Splitu 20. svibnja 1975. godine. Podrijetlom je iz Svinišća, dalmatinskog mjesta desetak kilometara istočno od Omiša. Njezin djed po očevoj strani Mate Brstilo iz zaselka je Brstili, ali se oženio u zaselku Smoline, tek koji kilometar dalje. Stoga je otac Brune Esih, također Mate, rođen u Svinišću. Ime je dobila po baki Bruni, očevoj majci. Prema ženskoj, majčinoj liniji, Bruna Esih rodbinski je vrlo blisko povezana s poznatim hrvatskim pjesnikom Josipom Pupačićem. Baka Jaka Katurić je iz Slimena, mjesta pet kilometara udaljenog od Svinišća, i rođena je sestra poznatog hrvatskog pjesnika Josipa Pupačića. Njezin otac, Mate Brstilo bio je istaknuti HDZ-ovac i nekadašnji ravnatelj Uprave za veterinarstvo, sudionik pregovora Hrvatske o ulasku u Europsku uniju. Njezina majka, Marija Maja (r. Katurić), u Splitu je studirala pravo, a njezina najbolja prijateljica bila je sestra Mate Brstila, studenta veterine u Zagrebu. Kako se Marija Katurić nakon studija zaposlila u Slavija Lloydu (poslije Croatia Lloyd) u Zagrebu, gdje je počela raditi kao mlada pravnica, upoznala je budućeg supruga Matu Brstila. Vjenčali su se i dobili sina Josipa. No, Mate Brstilo nakon studija morao je na odsluženje vojnog roka u JNA u Požarevac. S njim je u vojsci bio i studentski vođa iz '71. Ivan Zvonimir Čičak. Kako u Zagrebu tada nije imala nikoga, Matina supruga, tada trudna s Brunom, otišla je svekru i svekrvi u Omiš, u kojem su oni u to vrijeme imali stan pa je Bruna rođena u Splitu.

Djetinjstvo i školovanje
Bruna Esih svoje je prve korake napravila u Trnju, tj. Krugama. Kada je imala pet godina, obitelj se preselila u tada novoizgrađeno naselje Dugave. U OŠ Josipa Kraša (danas OŠ Dugave) sudjelovala je u raznim dramskim, zborskim i literarnim skupinama, a paralelno s time svirala je i klavir te završila Osnovnu glazbenu školu "Pavao Markovac". Nakon osnovne škole upisuje Prvu gimnaziju u Zagrebu, a s njom u razred išla je Marija Husar-Rimac, poznata hrvatska pjevačica. U gimnaziji je postizala izvrsne rezultate iz hrvatskog jezika i književnosti, psihologije i filozofije, dok je povijest zavoljela tek u četvrtom razredu gimnazije, zahvaljujući profesoru Andriji Lovriću. Nakon neuspjeha pri upisu studija hrvatskog jezika i književnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, Bruna je odlučila upisati studij filozofije i kroatologije na Hrvatskim studijima. Bruna Esih svoje je djetinjstvo i mladost uz svoje obaveze provodila pjevajući. Naime, ona je jedna od osnivačica zagrebačke ženske klape Cesarice. Klapa, koju su osnovale četiri djevojke omiških korijena, redom je osvajala sve moguće nagrade. Cesarice su redovito nastupale po Hrvatskoj i Europi. U Omišu su pak redovito osvajale nagrade i žirija i publike. Prve nagrade osvajale su i u Veroni, na natjecanjima međunarodnih pjevačkih skupina. Osim toga, pjevala je i prateće vokale rokerskim bendovima kao što su Pips, Chips & Videoklips, ali i Goranu Bari. Cesarice su sudjelovale i u rock-mjuziklu kazališta Komedija "Crna kraljica". Nakon toga, Esih napušta klapu kako bi se posvetila studiju filozofije i kroatologije.

Znanstveno djelovanje
Esih je završila studij filozofije i kroatologije na Hrvatskim studijima Sveučilišta u Zagrebu. Diplomirala je radom Srpska propaganda i hrvatska šutnja, a jedan od članova povjerenstva pred kojim je iznijela diplomski rad bio je povjesničar Josip Jurčević. U suradnji s njim i Božem Vukušićem napisala je knjigu Čuvari bleiburške uspomene.

Nakon što je Hrvatski sabor odbio pokroviteljstvo nad komemoracijom Bleiburga, 2012. godine postaje predsjednica udruge Hrvatski križni put, koja se bavi istraživanjem stradanja Hrvata u Drugom svjetskom ratu i poraću. Između 2002. i 2006. godine radila je na projektu Integracijski procesi između hrvatskog iseljeništva i Republike Hrvatske te kao glavna koordinatorica na Leksikonu hrvatskog iseljeništva i manjina.

Politička djelatnost

Na hrvatskim parlamentarnim izborima 2016. godine ušla je u Sabor kao nestranačka kandidatkinja na listi HDZ-a osvojivši 10.471 preferencijski glas, odnosno 17% svih glasova na listi HDZ-a u I. izbornoj jedinici.

Članica je dvaju saborskih odbora: Odbora za ljudska prava i prava nacionalnih manjina i Odbora za ratne veterane.

Krajem ožujka 2017. godine obznanila je javnosti svoju kandidaturu za gradonačelnicu Grada Zagreba i jasno izrazila stav kako u izbornu utrku ide kao nezavisna kandidatkinja te da očekuje snažnu potporu birača desnice, istaknuvši da je autentična predstavnica Tuđmanova HDZ-a. Njezina kandidatkinja za zamjenicu je teatrologinja, publicistkinja i nekadašnja intendantica HNK u Zagrebu, Ana Lederer. Izjavila je da ide u utrku za Zagreb, u borbu protiv sektaštva i klijentelizma, koje je potaknuo Milan Bandić kao čelna osoba grada. Esih su podržali dugogodišnji suradnik i prijatelj Zlatko Hasanbegović, predsjednica udruge "U ime obitelji" Željka Markić, general Željko Glasnović, istaknuti HDZ-ovac Andrija Hebrang, predsjednik Hrasta Ladislav Ilčić te članica Koordinacije udruga branitelja i stradalnika Domovinskog rata i aktivistica Zorica Gregurić. Na njezinoj listi za Gradsku skupštinu našle su se i osobe iz kulturnog života, bariton HNK-a Saša Ivaci, kontrabasist Dubravko Palanović te violončelist Jasen Chelfi.

Početkom lipnja 2017. godine zajedno sa Zlatkom Hasanbegovićem osnovala je stranku Bruna Esih – Zlatko Hasanbegović: Neovisni za Hrvatsku, čija je predsjednica a politički tajnik i glasnogovornik stranke do srpnja 2019. godine bio je Zlatko Hasanbegović.

U svom radu kao zastupnica Hrvatskog Sabora istaknula se kao kritičar politike HDZa, pogotovo u nekoliko istupa kroz zastupnička pitanja iako je u Saboru stigla upravo na njihovoj listi.
Tako je kroz zastupničko pitanje postavljeno na sjednici dana 19.9.2018. upitala premijera kada će se raspisati referendum za inicijativu Narod Odlučuje za pravedniji izborni sustav.
Uslijedio je premijerov odgovor u kojem je potpuno obezvrijedio zastupnicu Brunu Esih rekavši kako, s obzirom na to da je dotad za govornicom istupila tek tri puta u dotadašnje dvije godine (dakle, kroz polovicu mandata) nazvavši njen rad čistom nulom, zero, te je u potpunosti obezvrijedio kako njen rad, tako i njen mandat u Saboru.
Na ovaj premijerov istup je Bruna Esih odgovorila da ju ne zanima što on misli o njoj osobno, njenoj stranci jer da ju je to zanimalo, onda bi ostala članicom HDZa.
Također se istaknula s rečenicom premijeru: Budite muško, a ja ću biti žensko!
Ovaj istup u Saboru nije ostao nezamijećen kod strane medija, te su uslijedila gostovanja u različitim emisijama političkog tipa čime stranka Bruna Esih – Zlatko Hasanbegović: Neovisni za Hrvatsku dobiva na važnosti.

Nakon razlaza sa Zlatkom Hasanbegovićem u srpnju 2019. godine Bruna Esih ostala je predsjednicom stranke Neovisni za Hrvatsku, a Zlatko Hasanbegović napustio je tu stranku i s jednim dijelom članova bivše stranke osnovao je stranku Blok za Hrvatsku.

U svibnju 2020. godine sklopila je koalicijski sporazum s bivšim članom HDZa., Tomislavom Karamarkom o zajedničkom izlasku na Parlamentarne izbore koji su predviđeni za srpanj 2020. godine.

Djela
 Čuvari bleiburške uspomene, Klub hrvatskih povratnika iz iseljeništva, Zagreb, 2003., (suautori Josip Jurčević i Bože Vukušić), (2. izd., 2005.)
 Bleiburg Memento, Esih, Bruna (ur.)., Udruga Hrvatski križni put, sunakladnik Udruga Počasni bleiburški vod, Zagreb, 2005. (fotomonografija)
 Vukovar '91: međunarodni odjeci i značaj, Jurčević, Josip; Živić, Dražen; Esih, Bruna (ur.), Institut društvenih znanosti Ivo Pilar, Zagreb, 2004. (zbornik)

Pisala je za časopise Godišnjak za kulturu Matice Hrvatske i Republika Hrvatska.

Osobni život
Nakon više od tri godine veze udala se za supruga Renata Esiha i još kao apsolventica rodila prvu kćer. Zajedno imaju troje djece. Zanimljivo je da je njezin suprug išao u osnovnu školu sa Zlatkom Hasanbegovićem, koji je će kasnije postati jedan od njezinih bliskih prijatelja i suradnika na Instititu društvenih znanosti Ivo Pilar. Renato Esih je ekonomist, a Esihi, koji su generacijama Zagrepčani, imaju daljnju rodbinu u Ptuju. Esih je sestrična Matee Brstilo-Rešetar, ravnateljice Hrvatskog povijesnog muzeja. Živi zajedno sa suprugom i djecom u Zagrebu.

Izvori

Vanjske poveznice

 Službene mrežne stranice
 Službeni Facebook
 Službeni Twitter
 Službeni Instagram
 Službeni YouTube kanal

Životopisi, Split
Hrvatski znanstvenici
Hrvatski političari od 1989.
Hrvatski publicisti

Bruna Esih


Tiguidanké Traoré, née à Fria en république de Guinée, est une consultante en développement local, auto-entrepreneure et femme politique guinéenne.

Depuis , elle est conseillère au sein du Conseil national de la transition (CNT) de la Guinée dirigé par Dansa Kourouma.

Biographie
Tiguidanké Traoré a fait ses études supérieures de maîtrise en communication d'entreprise et sociale à l'Institut de sciences de l'information et de la communication (ISSIC) de Dakar.

Elle est vice-présidente de l'ONG Africa Woman Agrobusiness Center (AWAC) de Guinée, Burkina Faso et Mali de  à .

En 2018, elle se lance en politique dans le parti du Mouvement réformateur en Belgique et devient la première Belge d'origine guinéenne à se présenter sur une liste électorale du parti.

Le , elle est nommée par décret membre du Conseil national de la transition en tant que représentante des organisations des personnes guinéennes de l'étranger.

Notes et références

Voir aussi
 Conseil national de la transition (Guinée, 2021)

Membre du Conseil national de transition guinéen de 2021
Date de naissance non renseignée (XXe siècle)
Naissance à Fria

Tiguidanké Traoré


An Dyckia brachystachya in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Werner Rauh ngan Elvira Angela Gross. An Dyckia brachystachya in nahilalakip ha genus nga Dyckia, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dyckia

Dyckia brachystachya


Hellerup Idræts Klub er en dansk tennisklub, beliggende i Hellerup, København. Klubben er regnet for en af de største tennisklubber i Danmark, og havde i 2016 2.349 medlemmer.

Historie
Klubben blev grundlagt i 1900 som en fodbold og tennisklub.

Baner
Klubben har 15 udendørsbaner og otte indendørsbaner på Hartmannsvej, foruden fire udendørsbaner ved Hellerup Havn.

Se også
 Hellerup Idrætsklub
 Hellerup Idræts Klub (håndbold)

Referencer

Eksterne kilde/henvisning
 Hellerup Idræts Klubs tennnisafdelings hjemmeside
 Hellerup Idrætsklubs officielle hjemmeside

Sportsklubber i København
Etableret i 1900
Idræts Klub (tennis)

Hellerup Idræts Klub (tennis)


266887 Wolfgangries este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
266887 Wolfgangries este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Gaisberg de Richard Gierlinger. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,61 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 3,4° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 266001-267000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2009
Centura de asteroizi

266887 Wolfgangries


An Triodia schinzii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Johannes Jan Theodoor Henrard, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Michael Lazarides. An Triodia schinzii in nahilalakip ha genus nga Triodia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Triodia (Poaceae)

Triodia schinzii


Biserica "Schimbarea la Față" este un monument istoric aflat pe teritoriul municipiului Hunedoara.

Istoric și trăsături
Este un lăcaș de cult din piatră, de plan dreptunghiular, cu absida pentagonală decroșată, construit între anii 1797 și 1800, din inițiativa protopopului ortodox Nicolae Huțovici al Hunedoarei, ajuns vicar al "Diecezei Greco-Române Neunite" a Transilvaniei (1805-1810). Peste decorul mural inițial, executat în anul 1928 de pictorul Nicolae Kabadaeff din Sibiu, s-a suprapus, în anul 1983, actuala zestre iconografică în frescă, datorată pictorului Petru Achițenie din București.

Note

Monumente istorice din județul Hunedoara
Biserici ortodoxe din județul Hunedoara
Hunedoara
Biserici din secolul al XVIII-lea din România

Biserica Schimbarea la Față din Hunedoara


Aceasta este o listă de filme britanice din 1968:

Lista

Note

Legături externe
 Filme britanice din 1968 la Internet Movie Database

Vezi și
1968 în Marea Britanie
1968 în film
1968 în televiziune

 *Listă
britanice
Liste de filme britanice

Listă de filme britanice din 1968


Die Wettkampfgymnastik ist eine Turnsportart, bei der die Verbindung von Bewegung und Musik, sowie die  Benutzung von Handgeräten gezeigt wird.

Idee

Im Gegensatz zur Rhythmischen Sportgymnastik reicht das Leistungsniveau bei der Wettkampfgymnastik nicht hin bis zur Weltspitze.
Die Gymnastinnen haben die Wahl zwischen Pflichtübungen und Kürübungen, in die Pflichtelemente eingebaut werden müssen.
Die Wettkampfgymnastik ist eine typische Sportart für Frauen, obwohl auch Männer diese Sportart betreiben können.

Wettkampffläche

Die Wettkampffläche hat eine Größe von 13 × 13 m, wozu noch ein Sicherheitsabstand von 2 m kommt.

Handgeräte

In jährlicher Rotation sind die Handgeräte Ball, Band, Keule, Reifen und Seil einsetzbar. Bei den Männern sind es die Handgeräte Medizin- oder Basketball, Fahnen oder Keulen, Seil, sowie Hand- oder Kurzhanteln.

Der Ball hat einen Durchmesser von 18 bis 20 cm und wiegt (mindestens) 400 g. Das Band hat bei den 12- bis 14-jährigen Gymnastinnen eine Mindestlänge von 5 m. Bei den älteren Gymnastinnen wird mit 6-m-Bändern geturnt. 50 bis 60 cm lang ist der Bandstab. Die Keulen sind zwischen 40 und 50 cm lang (altersabhängig) und wiegen circa 150 g. Der Reifen hat einen Durchmesser von 80 bis 90 cm, wobei er mindestens 300 g schwer sein muss. Die Länge des Seils sollte zur Gymnastin passen.

Referenzen
http://www.saarlaendischer-turnerbund.de/gymnastik-tanz.html

Turnsportart

Wettkampfgymnastik


Manfred Schmid ist der Name folgender Personen:

* Manfred Schmid (Schauspieler) (* 1940), österreichischer Schauspieler
 Manfred Schmid (Rennrodler) (* 1944), österreichischer Rennrodler
 Manfred Schmid (Jurist) (* 1952), deutscher Jurist und Richter
 Manfred Schmid (Künstler) (* 1958), deutscher Künstler und Kunsthandwerker
 Manfred Schmid (Fußballspieler) (* 1971), österreichischer Fußballspieler und -trainer
 Manfred A. Schmid (1911–2009), deutscher Maler und Illustrator
 Manfred Hermann Schmid (1947–2021), deutscher Musikwissenschaftler

Siehe auch:
 Manfred Schmidt
 Manfred Schmitt

Manfred Schmid


Percy William Kilbride (July 16, 1888 – December 11, 1964) was an American character actor. He made a career of playing country hicks, most memorably as Pa Kettle in the Ma and Pa Kettle series of feature films.

Early life
Kilbride was born in San Francisco, California, the son of Elizabeth (née Kelly), a native of Maryland, and Owen Kilbride, a Canadian.

Career
Kilbride began working in the theater in 1900, at the age of 12, as a call boy at San Francisco's Central Theatre. After five years on the San Francisco stage, he played light-comedy roles for stock companies in Boston, Albany, Syracuse, Trenton, and Philadelphia, and eventually left to become an actor on Broadway. He first played an 18th-century French dandy in A Tale of Two Cities. His film debut was as Jakey in White Woman (1933), a Pre-Code film starring Carole Lombard. He left Broadway for good in 1942, when Jack Benny insisted that Kilbride reprise his Broadway role in the film version of George Washington Slept Here.  According to Benny, Percy Kilbride was the same character offscreen and on: quiet and friendly but principled, refusing to be paid more or less than what he considered a fair salary. Kilbride followed up the Benny film with a featured role in the Olsen and Johnson comedy Crazy House (1943). In 1945, he appeared in The Southerner.

In 1947, he and Marjorie Main appeared in The Egg and I, starring Fred MacMurray and Claudette Colbert as a sophisticated couple taking on farm life. Main and Kilbride were featured as folksy neighbors Ma and Pa Kettle, and audience response prompted the popular Ma and Pa Kettle series. Pa Kettle became Kilbride's most famous role: the gentle-spirited and incredibly lazy Pa seldom raised his voice, and was always ready to help friends—by borrowing from other friends, or assigning any kind of labor to his American Indian friends Geoduck and Crowbar.

Because Universal insisted on releasing only one Kettle feature annually, during the spring months, there was already a backlog of unreleased pictures. Ma and Pa Kettle at Waikiki, filmed in February 1952, wasn't released for another three years. Kilbride withdrew from the series in 1953 after filming Ma and Pa Kettle Hit the Road Home. It was released in 1954 as Ma and Pa Kettle at Home.

Kettle retired only from Pa Kettle, not from acting. Although the Kettle films were lucrative and "Kilbride has had a lot of fun making them," wrote columnist Frank Scully, "they have cost him a lot of fat parts on the home lot and elsewhere. He was picked for Return of the Texan only to be shelved for Walter Brennan because the front office thought it would be too tough a job getting that shiftless Kettle out of the public mind."  In a 1953 interview, Kilbride discussed the monotony of his career due to his portrayal of Pa Kettle:

I had my training on the stage, where I did a variety of roles. That's the fun of being an actor: to meet the challenge of creating new characters. But Pa Kettle is always the same. He can do anything; there is no need to establish any motivation. There's no kick in doing him over and over again. I have had dozens of offers to do television series, but I have turned them all down. I might do one-shot appearances; but I won't let myself get tied down to one character.

Kilbride had tried to break away from Pa Kettle, playing character roles in other films through 1950, but he became so familiar in the Kettle pictures that he wound up playing that role almost exclusively. The one exception was a 1952 industrial film promoting home appliances; Kilbride's dry delivery provided, appropriately enough, a voice for a dehumidifier.

Kilbride lived alone in an apartment on Whitley Avenue in Los Angeles, just off Hollywood Boulevard. Pa Kettle was even a dangerous influence on his personal life: "I've reached the time in life when I should own a house and settle down, but I know that Kettle virus would paralyze me when it came to mowing a lawn, sweeping off a porch, or changing a light bulb."

Death
On September 21, 1964, Kilbride and another actor, Ralph Belmont, were struck by a motorist while crossing the street in Hollywood.

Belmont died instantly; Kilbride died three months later from atherosclerosis and terminal pneumonia which were caused by head injuries, having undergone brain surgery at the Good Samaritan Hospital in Los Angeles on November 11, aged 76.

A veteran of World War I, Kilbride was buried at Golden Gate National Cemetery in San Bruno, California. Kilbride, who never married, left his estate to four nephews and a sister-in-law.

Filmography

References

Further reading

External links

1888 births
1964 deaths
American male film actors
American male stage actors
American male television actors
American people of Canadian descent
Male actors from San Francisco
Male actors from Greater Los Angeles
Road incident deaths in California
Pedestrian road incident deaths
Ma and Pa Kettle
20th-century American male actors
Burials at Golden Gate National Cemetery

Percy Kilbride


Pauline Bøgelund (født 17. februar 1996 i Egedal) er en dansk håndboldspiller, der spiller for Viborg HK og Danmarks kvindehåndboldlandshold. Hun kom til klubben i 2018. Hun har tidligere optrådt for TTH Holstebro og FCM Håndbold.

Hun var med til at vinde det danske mesterskab tilbage i 2015, sammen med FC Midtjylland Håndbold, efter finalesejre over Team Esbjerg.

Hun blev udtaget til landstræner Klavs Bruun Jørgensens bruttotrup til VM 2019 i Japan, men var ikke blandt de 16 udvalgte.

Referencer

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra FC Midtjylland Håndbold

Pauline Bøgelund


حاسي عمر قرية تونسية تقع في ولاية مدنين، شرق مدينة مدنين على الطريق الوطنية رقم 1.

مراجع

أماكن مأهولة في تونس
قرى ولاية مدنين

حاسي عمر


Die Logistik-Initiative Hamburg ist eine Clusterinitiative für die logistik- und logistiknahe Wirtschaft mit Sitz in der Metropolregion Hamburg.

Geschichte
Die Initiative wurde 2006 als Public Private Partnership gegründet und wird getragen von der Freien und Hansestadt Hamburg sowie Unternehmen und Institutionen, die sich im Logistik-Initiative Hamburg e. V. zusammengeschlossen haben. Von staatlicher Seite werden die Mitglieder durch die Hamburger Behörde für Wirtschaft, Verkehr und Innovation (BWVI) und die HWF Hamburgische Gesellschaft für Wirtschaftsförderung mbH unterstützt. Mit derzeit rund 540 Mitgliedsunternehmen und -institutionen aus Industrie, Handel, Dienstleistung sowie Forschung & Entwicklung und zahlreichen öffentlichen Institutionen ist die Logistik-Initiative Hamburg das größte Standort-Netzwerk der Logistik- und Transportbranche in Europa. Sie wurde für die Qualität ihrer Arbeit mit dem EU Gold Label "Cluster Management Excellence" ausgezeichnet.

Ziel dieses Public-Private-Partnership ist es, die Rolle der Metropolregion Hamburg als führende Logistikmetropole Nordeuropas weiter auszubauen und logistiknahe Unternehmen und Institutionen zu unterstützen. Ein Kuratorium hochrangiger Logistikexperten begleitet die Arbeit der Initiative und das Logistik-Netzwerk aus Wirtschaft, Politik sowie Wissenschaft und Forschung. Über die Logistik-Initiative Hamburg werden Ideen, Anforderungen und Interessen der Mitgliedsunternehmen gebündelt.

Die Haupthandlungsfelder der Logistik-Initiative Hamburg sind Logistikgerechte Gewerbeflächen und Verkehrsinfrastruktur, Standortprofilierung, 	Innovation und Technologie, Personal & Qualifizierung, Nachhaltigkeit sowie Kompetenznetzwerk.

Zu allen Themen werden regelmäßig Workshops, Arbeitskreise und Tagungen organisiert, um das Wissen in der Region über branchenrelevante Entwicklungen systematisch zu verbessern. Ein aktueller Schwerpunkt liegt auf der Förderung von Innovationen und neuen Technologien mit dem Ziel, die Digitale Transformation voranzutreiben, den Standort zukunftsfähig zu machen und neue Arbeitsplätze zu schaffen.

Im Rahmen verschiedener Wettbewerbe würdigt die Logistik-Initiative Hamburg die Logistikbranche für innovative Ideen und nachhaltige Projekte. Mit dem "HanseGlobe – Hamburgs internationaler Preis für nachhaltige Logistik" – würdigt die Logistik-Initiative Hamburg seit 2007 nachhaltige Projekte, die bereits umgesetzt sind oder aktuell realisiert werden. Auch junge Menschen werden gefördert. Seit 2010 vergibt die Logistik-Initiative Hamburg den "Young Professionals' Award Logistics" für studentische Abschlussarbeiten mit Praxisrelevanz.

Weblinks
Hanse Globe – Hamburgs Preis für nachhaltige Logistik
Young Professionals' Award Logistics
Checkliste Logistik-Verträge

Einzelnachweise

Verein (Hamburg)
Wirtschaft (Hamburg)
Organisation (Digitale Transformation)
Gegründet 2006

Logistik-Initiative Hamburg


İç Savaş (İngilizce özgün adıyla Civil War), Mark Miller tarafından kaleme alınmış ve Steve McNiven tarafından çizilmiş 2006 yazında sınırlı sayıda tasarlanmış, bir yol kesişimi öyküsüdür. "Avengers Disassembled" ve "House of M" gibi önceki Marvel hikâyelerindeki öyküler üzerine kurulmuştur. Dizinin sloganı ise "Hangi taraftasınız?"

Olaylar
"The New Warriors" adlı süper grubun bir TV şovunu seri olarak çekmesiyle başlar. Süper kötülerle canlı yayında kapışmaları sırasında Nitro isimli süper kötü, gerçekleştirdiği patlamayla yerel bir ilkokulun havaya uçmasına neden olur. Trajedinin şokunun geçmesiyle Birleşik Devletler hükûmeti süperlerin sicil kayıt yasasını tasarlar.

Bu yasaya göre artık süperkahramanlar bir gizli kimliğe sahip olamayacaklardır ve bir nevi devlet için çalışan personel sayılacaklardır. Amerikan Hükûmeti her eyalete bir süperkahraman atayacaktır. Beri yandan olaylar toplum içerisinde süper kahramanlara olan temkinli bakışı hızla olumsuz yöne çevirmektedir. Olaylar kalabalık bir grubun "Human Torch"a saldırmasıyla başlar. S.H.I.E.L.D başkanı Maria Hill, Kaptan Amerika'ya yasanın yaptırımlarının uygulayıcısı olması direktifini verir. Bunun özel haklara yapılan bir tecavüz olduğunu söyleyen Kaptan Amerika Görevi reddeder ve kendisi gibi düşünen süper kahramanlarla birlikte yeraltına iner.

Süperler durum değerlendirmesi için bir araya geldiklerinde Gözcü Uatu belirir. Bunun tarihteki ciddi bir kırılma olduğunun açık bir göstergesidir. Gizli bir toplantıyla bir araya gelen Devlet Başkanı'na Demir Adam, Captain America'ya gün ışığına çıkarana kadar kararlılıkla uygulamasını tavsiye eder. Yasa tasarısı senatodan geçer ve yasalaşır.

Bu arada ülkedeki süper kahramanlarda taraflarını belirlerler. Captain Amerika, Luke Cage, Falcon, Danny Rand gibi tasarıya karşı olan karakterler yeraltına inip "Secret Avengers" adlı yeraltı örgütünü kurarlar. Öte yandan Fantastik Dörtlü, Dişi Hulk (She-Hulk) ve Black Panther tasarıyı destekleyen tarafa geçerler. Dr. Strange tasarıya karşı olduğunu şiddetle belirttikten sonra Demir Adam'a ve Reed Richard'a (Mr. Fantastic) bir daha kendisini asla aramamalarını söyler.

Başkent Washington'daki bir basın açıklamasında geçmişini değerlendiren Örümcek Adam, basın mensuplarının karşısında maskesini çıkarır ve gizli kimliğini açıklar. X-Men savaşta tarafsız kalacaklarını ilan ederler. Emma Frost ile görüşen Iron Man, Frost'tan olumlu bir yanıt alamaz fakat Frost, yasanın X-Men'a uygulanmaması koşuluyla Kaptan Amerika'nın da yanına katılmayacaklarını söyler. Ancak Demir Adam, Bishop'tan bağlılık yemini alır.

Olaylar Thor'un Demir Adam'ın yanında yer alıp Kaptan Amerika'ya saldırmasıyla bir savaşa dönüşür. Daha ilk çatışma sırasında gerçek olmadığı aslında Bay Fantastik tarafından yapılan bir robot olduğu belli olan Thor, Kaptan Amerika'nın tarafındakilerden Bill Foster'ı (Goliath) öldürür. Şaşkına dönen Kaptan ve arkadaşları savaş alanını terk ederler. Kocasının ne tür bir canavar yarattığını görüp, Kaptan'ın mücadelesinin daha onurlu olduğuna karar veren Sue Richards (Görünmez Kadın) ve Human Torch (Johnny Storm) Kaptan'ın tarafına geçerler.Demirr Adam Thor'un DNA'sından onun bir klonunu yaratmayı dener.(Gerçek Thor'sa o sırada Yggdrasill'in parçalanması sonrası olan olaylarla Asgard'ı dünyada yeniden yaratma ve dünyaya düşen Asgardlı ailesi ve arkadaşlarını aramakla meşgul olduğu için İç Savaş olaylarına karışmaz.Ama daha sonra Asgardlıları bir araya getirdikten sonra Demir Adam ve Bay Fantastik'ten bu yaptıklarının hesabını sorar.)

Demir Adam, Kaptan ve ekibini yakalamak için eski süper kötüleri de işe almaya başlar.

Bu arada Demir Adam ve Bay Fantastik, yakaladıkları tasarı karşıtı süper kahramanları "42" adı verilen Negatif Bölge'de bulunan bir boyutlar arası hapishaneye göndermektedirler. Örümcek Adam, bu hapishaneyi (bazılarının deyişi ile "Marvel'in Guantanamo'su") görünce yanlış tarafta olduğunu anlar ve Kaptan'ın tarafına geçmek ister ama Demir Adam tarafından fark edilir. Örümcek Adam, fikrini değiştirmeyince Demir Adam'ın işe aldığı eski suçlulardan Jester ve Jack O'lantern tarafından yakalanır ve öldüresiye dövülür. Punisher son anda ortaya çıkıp iki kötüyü öldürdükten sonra Örümcek Adam'ı Secret Avengers'ın gizli üssüne götürür. Kaptan Amerika istemeden de olsa Punisher'ın katılma isteğini kabul eder.

Punisher, "42"nin planlarını ele geçirmek için Baxter Binasına (Fantastik Dörtlünün New York'taki karargahı) sızarken, Sue Richards'ta Namor'dan yardım istemek üzere Atlantis'e gider. Namor savaşa katılmayı reddederken, Kaptan'ın tarafına geçmek isteyen eski suçlular Goldbug ve Plunderer Secret Avengers üssüne gelirler. Punisherda aynı anda üsse döner ve ikisini saldırmaya geldiklerini sandığı için öldürür. Öfkeden deliye dönen Kaptan Amerika, Punisher'a yumruk atarak ("You murderous piece of Trash!!!")onu katillikle suçlar ve gruptan atar.

Son çarpışma New York'ta gerçekleşir. Namor'un önderliğindeki Atlantisliler Secret Avengers'ın tarafına geçerken, Kaptan Marvel, The Order (diğer adlarıyla "The Champions") ve Thor'un kopyası olan robot Demir Adam'ın tarafına geçerler.

Demir Adam ile Kaptan Amerika teke tek bir düelloya girişirler. Kaptan Amerika, Demir Adam'dan ardı ardına darbe alır ve tam Demir Adam bitirici darbeyi indirecekken bir EMP (Elektro Manyetik Dalga) cihazı Demir Adam'ın zırhının tüm gücünü kapatır. Kaptan büyük bir öfkeyle Demir Adama saldırır ve tam öldürmek üzereyken, birkaç polis memuru, itfaiyeci ve sağlık teknisyeni onu engellerler. Kaptan Amerika, kendi kişisel haklarını ve özgürlüklerini korurken bilmeden korumaya yemin ettikleri insanlara zarar verdiklerini söyleyerek teslim olur ve arkadaşlarına savaşı bırakmalarını emreder. Luke Cage ve diğerlerinin ısrarlarına rağmen, Kaptan maskesini çıkarır ve Steve Rogers olarak teslim olur.

Tasarıya Karşı Kahramanlar
Ant-Man,
Aegis,
American Eagle,
Archangel,
B.A.D. Girls, Inc. - Asp, Black Mamba, Diamondback,
Battlestar,
Basri Blackbird A.B.K. (güçlerini kaybetti),
Big Wheel,
Black Crow,
Black Panther,
Bloodshed (tutuklandı),
Blue Streak,
Cable,
Captain America (suikasta kurban gitti),
Captain Rectitude (tutuklandı),
Sharon Carter,
Cloak,
Coldblood,
Neil Crawford,
Cybermancer (sınırdışı edildi),
Dagger,
Daredevil (Matthew Murdock),
Demolition Man,
Digitek (güvenilmez durumda),
Equinox,
Ferocia,
Firebrand,
Firestar (çekildi),
Flag-Smasher (tutuklandı),
Flame,
Sally Floyd,
Jane Foster,
Nick Fury,
Ghost Maker (tutuklandı),
Gladiatrix (bağışlandı),
Goldbug (öldü),
Goliath (öldü),
Grindhouse (tutuklandı),
Herkül,
Howard the Duck,
Human Torch (bağışlandı),
Invisible Woman (bağışlandı),
Iron Maiden (tutuklandı),
Jack Flag (tutuklandı),
Johnny Justice (tutuklandı),
Jessica Jones,
King Size,
Kruzado (tutuklandı),
Lectronn,
Lightbright (tutuklandı),
Living Mummy,
Mandarin's Avatars - Ancestor (tutuklandı), Foundry (tutuklandı), Lich (tutuklandı), Sickle (tutuklandı), Warfist (tutuklandı),
Marvel Boy,
Mastermind Excello,
Ms. Marvel (Sharon Ventura) (tutuklandı),
Natural(tutuklandı),
Night Nurse (Linda Carter),
Night Nurse (açığa vurulmamış),
Plunderer (öldü),
Prodigy,
Prowler (tutuklandı),
Punisher,
Quicksilver,
Monica Rambeau,
Celia Ricadonna,
Scorecard,
Secret Avengers - Luke Cage, Doctor Strange, Iron Fist, Ronin, Spider-Man, Spider-Woman, Wolverine,
Shadowoman,
Shockwave (tutuklandı),
Shroud (tutuklandı),
Silhouette,
Solo (bağışlandı),
Aaron Stack,
Staten Island Star (tutuklandı),
Steel Spider,
Storm,
Sub-Mariner, Thor
Thunderclap
Timeslip,
Typeface (öldü),
Ben Urich,
U.S. Annie (tutuklandı),
Veil,
Wildstreak,
Winter Soldier,
Wong,
Yancy Street Gang,
X-Factor Investigations - M (Monet St. Croix), Layla Miller, Multiple Man, Rictor, Siryn, Strong Guy, Wolfsbane,
X-Force - Caliban, Domino, Shatterstar,
Zapster (tutuklandı)

Tasarıyı kabul eden kahramanlar

Bantam (öldü),
Baron Blitzschlag,
Beast,
Bishop,
Blade,
George Washington Bridge,
Brother Voodoo,
Captain Marvel,
Champions - Aphrodite (CSA), Herkül (CSA), Hermes (CSA), Poseidon (CSA)
Comet Man,
Commission - Valerie Cooper, Henry Gyrich, Dallas Riordan, Yellowjacket,
Deadpool,
Falcon,
Force Works - TBC,
Gauntlet,
Great Lakes Champions - Big Bertha, Doorman, Flatman, Mister Immortal, Squirrel Girl,
Hellcat,
Heroes For Hire - Black Cat, Humbug, Misty Knight, Orka, Shang-Chi, Tarantula, Colleen Wing,
Harold "Happy" Hogan,
Initiative Training Program - Araña, Armory, Bengal, Cloud 9, Constrictor, Debrii, Gargoyle, Hardball, Komodo, MVP (öldü), Network, Puma, Rage, Red Wolf, Rocket Racer, Shooting Star, Slapstick, Stingray, Texas Twister, Thor Girl, Trauma, Triathlon, Ultra-Girl, Young Avengers, Zero-G,
J. Jonah Jameson,
Justice,
Living Lightning,
Micromax (hastanelik edildi),
Mighty Avengers - Ares, Black Widow, Iron Man, Ms. Marvel (Carol Danvers), Sentry, Wasp, Wonder Man,
Mister Fantastic,
Molten Man,
Danielle Moonstar,
Morbius,
Nighthawk,
Omega Flight - Arachne,Beta Ray Bill, Agent Jeff Brown, Guardian (Michael Pointer), Sasquatch, Talisman, U.S.Agent,
Paladin,
Phone Ranger,
Penance,
Rangers - Armadillo, Firebird, Phantom Rider, Red Wolf, Shooting Star, Texas Twister, Yellowjacket,
James Rhodes,
S.H.I.E.L.D. - Black Widow, Mitch Carson, Doc Samson, Thaddeus Dugan, Maria Hill, Gabriel Jones, Jamie Madrox (kopyalandı), Eric Marshall, Clay Quartermain, She-Hulk, Cape-Killers,
Sabra,
Scorpion (Carmilla Black),
Miriam Sharpe,
Silverclaw,
Skyhawk,
Sprite (öldü),
Stargod (John Jameson),
Stilt-Man (öldü),
Beverly Switzler,
Terminizer,
Thor (CSA klonu) (yok edildi),
Thunderbolts - Atlas (hastanelik edildi), Baron Zemo, Blizzard (güçlerini kaybetti), Fixer, Joystick (tutuklandı), MACH-IV (güçlerini kaybetti), Radioactive Man, Smuggler (güçlerini kaybetti), Songbird, Swordsman,
Thunderbolts Army - Ajaxill, Unicorn,
Vulture (hastanelik edildi)

Sonuç
Civil War, Marvel evreninde o ana kadar görülmemiş sonuçlara sebep olur:

 Kaptan Amerika, vatana ihanetten yargılanmak üzere mahkemeye götürülürken CrossBones tarafından suikasta uğrar ve öldürülür.
 Amerika Başkanı, tasarıya karşı olup da teslim olan tüm süper kahramanlara genel af ilan eder. Bazı karakterler bunu kabul edip tasarıyı kabul ederken, bazıları ülkeyi terk etmeye karar veriler. (Çoğu Kanada'ya kaçar.) Bazıları ise yeraltına inerler. (Bkz. aşağısı)
 Tasarının meclisten geçmesi ile birlikte her eyalete bir süper kahraman takımı görevlendirilir.
 J.Jonah Jameson Peter Parker'ı "sahtekarlık"tan mahkemeye verir ve Daily Bugle'daki işine son verir.
 Kingpin'ın kiraladığı bir suikastçı Peter Parker yerine May Hala'yı öldürür. (İleride Marvel hikâyede değişiklik yaparak May Hala'nın ölümünü engellemiştir Bkz. "One More Day".)
 Bay Fantastik ve Sue Richards, evliliklerini gözden geçirmek üzere Fantastik Dörtlüden kısa süreliğine ayrılırlar. Yerlerine Storm ve Kara Panter (Black Panther) geçer.
 Tony Stark, S.H.I.E.L.D.in başına geçerken, Maria Hill'in rütbesi indirilerek ikinci komutan olur. (Hill'in bundan hiç hoşnut olmadığı hikâyede görülür.)
 Luke Cage, Secret Avengers'ın yeni lideri olur. Örümcek Adam, Örümcek Kadın gibi karakterlerle birlikte yeraltına inerek mücadeleye devam ederler.
 Kaptan Amerika'nın ölümünden çok etkilenen Punisher, Kaptan'ın teslim olduğu zaman bıraktığı maskesini giyerek kostümünü değiştirir ve kendi başına suçlularla mücadeleye devam eder.
 Thor Demir Adam'la kendi klonunu yaratmayı denediği ve diğer kahramanlara zarar verdiği için dövüşür ve zırhını parçalar.

Dış bağlantılar
 İç Savaş | Civil War | Devlet Memuru Olursun Ya da Tutuklanırsın!

2006'da tanıtılan çizgi romanlar
Marvel Comics
Kurgusal savaşlar

İç Savaş (çizgi roman)


الإردَب مكيال مستخدم في مصر منذ زمن طويل. وهو مكيال إسلامي استعمل في الوزن والكيل أثناء العصور الإسلامية.

مقدار الإردب بالوحدات التقليدية
يعادل الإردب 24 صاعا. والإردب ـ كما ذكر عبد الله باشا فكري في كتابه «الفوائد الفكرية للمكاتب المصرية» يساوي 6 ويبات، والويبة تساوي كيلتين، والكيلة تساوي ربعين، والربع يساوي ملوتين، والملوة تساوي قدحين، والقدح يساوي نصفين، والنصف يساوي ربعتين، والربعة تساوي تمنتين، والتمنة خروبتين، والخروبة قيراطين. وعلى هذا يساوي الإردب الواحد 24 ربعًا، والربع 4 أقداح، والقدح 32 قيراطًا.

الإردب عند الفقهاء
 يساوي الإردب عند الحنفية 78 كيلوجراما.
 ويساوي عند الجمهور 84.96 كيلوجراما.

الإردب حسب نوع الحبوب
لكل نوع من أنوع الحبوب وزنة معينة يقال عليها إردب:
 إردب القمح = 150 كيلوجرامًا
 إردب الفول الدميسة = 160 كيلوجرامًا
 إردب الفول السوداني بقشره = 75 كيلوجرامًا
 إردب الفول السوداني بدون قشر = 155 كيلوجرامًا
 إردب العدس الصحيح = 160 كيلوجرامًا
 إردب العدس المجروش = 148 كيلوجرامًا
 إردب الشعير = 120 كيلوجرامًا
 إردب الذرة الشامية = 140 كيلوجرامًا
 إردب الذرة الرفيعة = 140 كيلوجرامًا
 إردب الحلبة = 155 كيلوجرامًا
 إردب الترمس = 150 كيلوجرامًا
 إردب الحمص = 150 كيلوجرامًا
 إردب السمسم = 120 كيلوجرامًا
 إردب البرسيم الحب = 175 كيلوجرامًا
 إردب بذرة الكتان = 122 كيلوجرامًا
 إردب القرطم = 113 كيلوجرامًا
 إردب النخالة = 67.5 كيلوجرامًا
 إردب الفريك = 140 كيلوجرامًا
 إردب اللوبيا = 120 كيلوجرامًا
 إردب الأرز الأبيض = 125 كيلوجرامًا
 إردب البسلة الناشفة = 160 كيلوجرامًا
 إردب مستخلص بذرة القطن = 120 كيلوجرامًا

القنطار والقنطار المتري
والقنطار وحدة قياس أقل من الإردب ويقاس بها الأقطان والبصل، وفي حالة الأقطان فإننا نسميه القنطار المتري وهو يساوي:
 قنطار متري قطن الزهر = 157.5 كيلو جراما
 قنطار متري قطن الشعر = 50 كيلو جراما
 قنطار بصل = 45 كيلو جراما

المصدر

 كتاب حقيقة الدينار والدرهم والصاع والمد لأبي العباس أحمد العزفي السبتي.
 علي جمعة المكاييل والموازين الشرعية.

مكاييل شرعية
وحدات قياس بائدة

إردب


Retour à Gorée es una película del año 2007.

Sinopsis
Regreso a Gorea cuenta el periplo del cantante africano Youssou N'Dour siguiendo las huellas de los esclavos negros y de la música inventada por ellos: el jazz. Tiene un desafío: llevar a África un repertorio de jazz y cantarlo en Gorée, la isla símbolo del comercio de esclavos, en homenaje a las víctimas. Guiado por el pianista Moncef Genoud en su búsqueda, Youssou N'Dour recorre Estados Unidos y Europa. Acompañados por músicos excepcionales, sus encuentros con numerosas personalidades dan pie a conciertos y charlas sobre la esclavitud.

Premios
 Nyon Visions du Réel (Suiza) 2007

Referencias

Películas de Luxemburgo
Películas de Senegal
Películas de Suiza

Retour à Gorée


Eugene Shallcross Ferguson (né le  à Wilmington (Delaware) – mort le ) est un ingénieur américain et professeur d'Histoire des techniques de l'Université du Delaware. Ses idées sur la pensée non-verbale et son rôle dans la création industrielle sont résumées dans son essai  Engineering and the Mind's Eye (1992).

Biographie
Ferguson grandit à Ridley Park (Pennsylvanie) et passe sa licence en génie mécanique au Carnegie Institute of Technology en 1937. Le cursus comprend des stages dans les usines d'industrie lourde de la région. Il passe sa maîtrise de génie mécanique en 1955 à l'Iowa State College, avec un mémoire sur « Le développement du métier d'ingénieur en Amérique (1815–1900). »

Jeune diplômé, Ferguson est d'abord employé à la planification de la production chez Western Electric Company à Baltimore, puis comme courtier chez Gulf Refining à Philadelphie, avant de rejoindre en 1938 la multinationale du secteur chimique Du Pont de Nemours, comme ingénieur de fabrication et de maintenance des réacteurs chimiques. Comme il l'indique par la suite, son travail consiste  Il accède aux fonctions de chef de département, et continue à travailler pour les usines du bassin industriel de Pittsburgh.

Engagé volontaire en 1942, Ferguson est jusqu'en 1946 officier d'artillerie dans l'United States Navy, en poste dans le Pacifique Sud, puis affecté à l'arsenal de North Charleston en Caroline du Sud. Convalescent, il assiste en 1945 aux conférences d'histoire de l'amiral Robert W. Copeland, qui lui font découvrir l'histoire militaire : il se met à lire les biographies d'officiers, et réunit lui-même une documentation sur Thomas Truxton, commandant de plusieurs bâtiments célèbres de la marine américaine, comme l' et l' : elle donne la matière de son premier essai, paru en 1956 sous le titre Truxtun of the Constellation: The Life of Commodore Thomas Truxtun, U.S. Navy, 1755–1822.

Après la guerre, Ferguson partage son temps entre l'enseignement de la mécanique comme assistant de l'Iowa State College, et la direction d'une usine de Foote Mineral Co. à Exton (Pennsylvanie). Décidé à se consacrer à l'histoire, il reprend des études à l'Iowa State College : il subit l'influence de l'historien de l'agronomie Earle Dudley Ross (1885–1973) et du Pr. Robert G. Albion. De 1969 à sa retraite (1979), Ferguson enseigne l'histoire à l'Université du Delaware, tout en assurant les fonctions de conservateur du musée des techniques Hagley.

Ferguson consacre trois ouvrages à l'histoire des techniques : tandis que Kinematics of Mechanisms from the Time of Watt (1962) examine un aspect particulier de la question et que Bibliography of the History of Technology (1968) est un ouvrage de référence, Engineering and the Mind's Eye (1994) offre un exposé plus général et plus philosophique de ses idées. Ferguson contribue à la 15 édition de l'Encyclopædia Britannica (Propædia).

Il est l'un des fondateurs de la Society for the History of Technology et fut son 11 président (1977–78).

Invention et pensée non-verbale
L'article publié en 1977 par Ferguson dans la revue Science (The mind's eye: Nonverbal thought in technology), est consacré au rôle de la pensée visuelle dans la conceptualisation. Selon l'auteur, la pensée visuelle est une composante essentielle de l'histoire des inventions : cette histoire s'est perdue parce que les inventeurs, n'ayant pas eu recours à l'écriture ni même parfois au dessin, ont converti directement leurs idées dans la forme qu'ils donnaient à la matière, et que ces études relèvent, dans nos civilisations, de l'art davantage que de la science.

Ferguson développe ce point de vue dans Engineering and the mind's eye (1992), à savoir qu'en matière d'invention, l'intuition et la pensée non-verbale l'emportent sur le dessin et le calcul ; en conséquence,

Il consacre un chapitre entier aux outils de visualisation scientifique, dont il trouve l'origine dans les inventions de la Renaissance : l'imprimerie, la perspective linéaire et sa formalisation à la fin du , la géométrie descriptive : selon Ferguson, elles ont permis à l'homme de communiquer des idées mécaniques de façon précise et réplicable. Les planches de la Renaissance étaient, comme l'a affirmé William Ivins, bien plus que des œuvres d'art :

Ferguson cite l'exemple de la mise au point du Vickers VC10, pour lequel près de  plans ont été produits : sans plans reproductibles, il est impossible de travailler efficacement avec une multitude de sous-traitants et de fournisseurs différents.

Écrits
 Eugene S. Ferguson, Truxtun of the Constellation:The Life of Commodore Thomas Truxtun, U.S. Navy, 1755–1822. (1955) Johns Hopkins University Press
 Eugene S. Ferguson, Kinematics of Mechanisms from the Time of Watt. (1962) Vol. 27. Smithsonian Institution.
 Eugene S. Ferguson, Bibliography of the History of Technology. (1968).
 Eugene S. Ferguson, Engineering and the Mind's Eye (1994) MIT press.
 Eugene S. Ferguson, Toward a Discipline of the History of Technology., Technology and Culture (1974), pp. 13-30.

Notes

Liens externes

  Fonds documentaire Ferguson sur le site du musée Hagley d'histoire des techniques.

Professeur à l'université du Delaware
Historien des sciences et techniques
Historien américain
Ingénieur américain
Naissance à Wilmington (Delaware)
Naissance en janvier 1916
Décès en mars 2004
Décès à 88 ans

Eugene Ferguson