ගිවිසුම් නියමයන්

ගිවිසුමක නියමයක් යනු ගිවිසුමේ කොටසක් වන  ඕනෑම ප්ේ‍රතිපාදනයකි. සෑම නියමයක්ම ගිවිසුම්ගත බැඳීමක් ඇති කරනු ලබන අතර ඒවා කඩකිරීම නඩු මාර්ගයට අවතීරණ වීමට හේතුවනු ඇත. සෑම නියමයක්ම ප්න‍රකාශිතව සඳහන්ව නොමැති අතර සමහර නියමයන්හි නෛතික වැදගත්කම අඩුවීම හේතුවෙන් ඒවා ගිවිසුමේ පරිවාරීය කාරණාවන් ලෙස හැඳින්විය හැක.

නියමයන් වර්ගීකරණය කිරීම

•	කොන්දේසි හෝ වගකීම කොන්දේසි යනු ගවිසුමක මූලය කරාම දිවයන්නකි. මෙම නියමයන් කඩකිරීම අනෙක් පාර්ශ්වය විසින් ගිවිසුම අවංගුකර දැමීමට හේතුවනු ඇත. වගකිම අත්‍යාවශ්‍ය නොවන අතර එය කඩකළද ගිවිසුම අඛණ්ඩව පවතිනු ඇත. මේ දෙකින් කවරක් කඩ කළද අලාභ අයකරගත හැක.
කිසියම් නියමයක් ගිවිසුමේ මූලය කරා විහිදුනක්ද යන්න වාස්තවික කරුණකි. උදා. වේදිකා නිෂ්පාදනයක සමාරම්භක රාති්ළ‍රයේ නිළියකට රැඟුම් දැක්වීමට ඇති බැඳීම කොන්දේසියකි. පෙරපුහුණුවක පළමු දින තුනේදී සහභාගිවීමට ගායකයෙකුට ඇති බැඳීම වගකීමකි.
කිසියම් නියමයක් ස්වභාවය අනුව කොන්දේසියක්ද නොඑසේනම් වගකීමක්ද යන්න තීරණය කිරීම නීතියක් මඟින්ද සිදුකරනු ලැබිය හැක. 1979 භාණ්ඩ විකිණීමේ පනත නාමය, විස්තරය, ගුණාත්මකබව සහ සාම්පල (පනතේ විස්තර කරඇති පරිදි) පිලිබඳ නියමයන් විස්තර කර ඇති තත්වයන් තුල කොන්දේසි ලෙසින් සැලකෙන බව දක්වා සිටියි.

•	අනාමික නියමය හොංකොං දේවදාර නැව් සමාගම එ. කවසාකි කිසන් කයිෂා සමාගම නඩුවේදී ඩිප්ලොක් සාමිවරයා මෙම සංකල්පය නිර්මාණය කරන ලදී. මෙහිදී ප්ු‍රකාශවූයේ කිසියම් නියමයන් කඩකිරීමක් ගිවිසුමක මූලය දක්වා යන්නේද නැතිද යන්න එකී කඩකිරීමේ ස්වභාවය මත තීරණය වන බවයි. මේ අනුව නියමයන් මෙන්ම වෙනත්  ඕනෑම නියමයක් කඩ කිරීමද හානි සඳහා වන්දි ලබාගැනීමට හිමිකම ලබාදෙයි. එය ගිවිසුමේ ප්ය‍රතික්ෂේපකොට තිබුණද නැතිද ගිවිසුමේ අහිංසක පාර්ශ්වයෙන් එකී නෛතික ප්ය‍රතිලාභය අහිමි කළ නොහැක.

නියමයක් ප්ෑ‍රකාශිත හෝ ව්‍යංග එකක් වියහැක. ප්ම‍රකාශිත නියමයක් සාකච්ඡා අවස්ථාවේදී දෙපාර්ශ්වය විසින් ප්ම‍රකාශයට පත්කොට ඇති අතර ගිවිසුමේ ලිඛිතව අන්තර්ගත වෙයි. ව්‍යංග නියමයක් එසේ අන්තර්ගත නොවූවද එය ගිවිසුමේ ප්්‍රතිපාදනයක් බවට පත්වේ.

•	ගිවිසුමක කාර්ය පටිපාටික කරුණු තුල නියමයක් ව්‍යංගයෙන් අන්තර්ගත වියහැක. කිසියම් කරුණක් ව්‍යංග නියමයක් සංයුක්ත කරන්නේද යන්න තීරණය කිරීම සඳහා බී.පී. රිෆයිනරි වෙස්ටර්න් පෝර්ට් එ. ෂෙයාර් ඔෆ් හැස්ටිංග්ස් නඩුවේදී පි්ි‍රවිකවුන්සිලය පියවර පහකින් යුත් පරීක්‍ෂණයක් ස්ථාපිත කරන ලදී (මෙය අදාල වන්නේ  ඕස්ටේ්්‍රලියාවේ විධිමත් ගිවිසුම්වලට පමණකි).
•
 ඕස්ටේ්ම‍රලියාව, ඉන්දියාව, ඊශ්ා‍රායලය වැනි සමහර රටවල් සද්භාවය පිලිබඳ නියමයන්ද ගිවිසුම්වලට අන්තර්ගත කරයි. මේ අනුව සාමාන්‍ය වෙළඳ පරිචයන් හේතුකොටගෙන සමහර කරුණු ව්‍යංග ගිවිසුම් ලෙසින් මේ අනුව අර්ථ නිරූපනය කලහැක.

පොදු නීතිය

•	ලිවර්පූර් නගර සභාව එ. අර්වින් හිදී පොදු පහසුකම් අලූත්වැඩියා කිරීම නිවාස හිමියා විසින් සිදුකළ යුතු බවට වන සියලූ නිවාස හිමියන් හා කුලීකරුවන් අතර ගිවිසුම් වලදී අදාල විය යුතු ව්‍යංග නියමයක් ප්ම‍රකාශයට පත්කෙරින.
•	එක්සත් රාජධානියේ නීතිය තුල වැදගත් නීති සම්පාදනයන් වනුයේ 1979 භාණ්ඩ විකිණීමේ පනත, 2000 පාරිභෝගික ආරක්‍ෂණ නියමයන් සහ 1982 භාණ්ඩ හා සේවා සැපයීමේ පනතයි. මෙම පනත් මඟින් භාණ්ඩ විකිණීමේදී හා සේවා සැපයීමේදී වන ව්‍යංග නියමයන් ප්ම‍රකාශිතව දක්වයි.

ව්‍යවස්ථාපිත ප්්‍රතිපාදන

බොහෝ ගිවිසුම් පාලනය වන රීතීන් අදාල විෂයන් සම්බනධයෙන් අදාල වන්නාවූ විශේෂ ව්‍යවස්ථාපිත ප්ල‍රතිපාදනයන් තුල සපයනු ලැබ ඇත. බොහෝ රටවල භාණ්ඩ විකිණීම, කුලී ගණුදෙනු සහ වෙළඳ පරිචයන් සම්බන්ධයෙන් බලපවත්වන්නාවූ ව්‍යවස්ථාපිත ප්ප‍රතිපාදනයන් මේ යටතේ දැක්විය හැක. උදාහරණයක් ලෙස බොහොමයක් ඇමරිකානු ජනපදයන් භාණ්ඩ විකිණීමේ ගිවිසුම් සම්බන්ධයෙන් බලපවත්වන්නාවූ ඒකීය වානිජ සංග්ඇ‍රහයේ 2 වන වගන්තිය සිය නීතිය තුලට අන්තර්ගත කොටගෙන ඇත. මේ සම්බන්ධයෙන් එක්සත් රාජධානියේ නීතිය තුල වැදගත් නීති සම්පාදනයන් වනුයේ 1979 භාණ්ඩ විකිණීමේ පනත, 2000 පාර්භෝගික ආරක්‍ෂණ නියමයන් සහ 1982 භාණ්ඩ හා සේවා සැපයීමේ පනතයි.

ගිවිසුම් නියමයන්


, né le  à Wellington (Nouvelle-Zélande), est un joueur de rugby à XV international néo-zélandais, jouant au poste d'ailier.

Carrière

En club
Lelia Masaga commence à pratiquer le rugby à XV dès son plus jeune âge, mais abandonne la pratique après le décès de son père en 1997. Il reprend le rugby lors de son avant-dernière année d'étude à la , et joue avec l'équipe première de l'établissement.

Après sa scolarité, il joue dès ses  avec le club amateur de Manurewa dans le championnat régional des Counties Manukau.

Repéré grâce à ses qualités de vitesse, il commence sa carrière professionnelle en 2005 avec la province des Counties Manukau en NPC. Il se fait remarquer dès sa première saison, en inscrivant quinze essais en douze rencontres.

Ses performances au niveau provincial lui permettent d'obtenir un contrat avec la franchise des Chiefs pour la saison 2006 de Super 14. Peu utilisé lors de sa première saison (trois matchs), il s'impose à partir de la saison 2007 comme le titulaire au poste d'ailier droit, et termine la saison second meilleur d'essai du championnat avec huit unités. La saison suivante, il continue de s'affirmer comme l'un des meilleurs finisseurs du championnat, et termine cette fois meilleur marqueur, toujours avec huit essais. En 2009, il est finaliste de la compétition avec son équipe, après une nouvelle bonne saison qui s'achève piteusement par une large défaite (61-17) face aux Bulls.

À la fin de l'année 2009, Masaga décide de changer de province, et rejoint Bay of Plenty à partir de la saison 2010 de NPC.

Avec les Chiefs, il se montre moins efficace à partir de 2010, mais continue d'être un élément important de la franchise. Ainsi, il participe comme remplaçant à la finale de la saison 2012, que son équipe remporte largement face aux Sharks. La saison suivante, il réalise avec son équipe le doublé après une finale gagnée contre les Brumbies.

En 2013, il décide d'accepter une offre lucrative venant du Japon, et s'engage avec les Honda Heat, évoluant en deuxième division japonaise. Il joue pendant deux saisons dans ce championnat, avant de remporter la compétition en 2015, et d'accéder à la Top League. Il joue jusqu'en 2017 avec ce club.

Au début de l'année 2017, il retourne en Nouvelle-Zélande, et s'entraîne à nouveau avec son ancienne équipe des Chiefs, sans pour autant obtenir de contrat. En avril, il joue avec l'équipe Development (espoir) de la franchise contre la sélection hongkongaise.

Après ce bref passage aux Chiefs, Masaga signe un contrat de deux saisons avec la province écossaise des Glasgow Warriors en Pro14. Il joue huit rencontres (et inscrit un essai) lors de sa première saison, qui est marquée par diverses blessures. La saison suivante, il n'est pas du tout utilisé par les Warriors, et doit se contenter de jouer pour les Glasgow Hawks en Scottish Premiership. Après ces deux saisons décevantes, il n'est pas conservé au terme de son contrat, et quitte la province en .

En équipe nationale

Lelia Masaga joue avec le  en 2005.

Il joue ensuite deux années avec les  en 2006 et 2007. Il se fait particulièrement remarquer lors du championnat du monde de cette catégorie en France en 2006, terminant la compétition meilleur marqueur d'essai, avec sept essais en cinq matchs.

En , il est sélectionné pour la première fois avec les  par Graham Henry, afin de remplacer Rudi Wulf blessé. Il connaît sa première, et unique, sélection le  à l'occasion d'un match contre l'équipe d'Italie à Christchurch. Il ne sera jamais rappelé en sélection par la suite.

Palmarès

En club et province
 Vainqueur du Super Rugby en 2012 et 2013 avec les Chiefs.
 Vainqueur de la Top League Ouest A en 2015 avec les Honda Heat.

Notes et références

Notes

Références

Liens externes

Joueur international néo-zélandais de rugby à XV
Joueur de la Counties Manukau Rugby Union
Joueur des Waikato Chiefs
Joueur de la Bay of Plenty Rugby Union
Joueur des Heat
Joueur des Glasgow Warriors
Ailier (rugby à XV)
Naissance en août 1986
Naissance à Wellington

Lelia Masaga


24503 Kero este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
24503 Kero este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Stația Anderson Mesa în cadrul programului LONEOS. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 15,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 24001-25000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2001
Centura de asteroizi

24503 Kero


Apistotoke (Apistotoki , Apistotooki, A'pistotooki, Apistotokio, Apisstotoki, A'pistitooki; ostali nazivi: Ihtsipatapiyohpa, Iihtsipaitapiiyo'pa, Great Spirit), Apistotoke je veliki bog kreator plemena Blackfoot. Ovo ime doslovno znači "Naš Stvoritelj" na Blackfootskom jeziku. Apistotoke je božanski duh bez ljudskog oblika ili atributa i nikad nije personificiran u folkloru Blackfoota-- zapravo, iako se Apistotoke obično opisuje kao muškarac u modernom engleskom, ovo biće je potpuno rodno neutralno u izvornim tekstovima Blackfoota. Apistotoke je također poznat kao Iihtsipaitapiiyo'pa ("Izvor života") ili, na engleskom, Great Spirit. Unatoč pojavljivanju u mnogim tradicionalnim molitvama, Apistotoke igra vrlo minimalnu ulogu u folkloru-- transformatorski likovi Starac (Napi) i Starica (Kipitaakii) obavljaju većinu "praktičnog" rada stvaranja i podučavanja čovječanstva. Apistotoke je korišten kao prijevod za "Boga" u prijevodima Biblije Blackfoota, a danas mnogi Blackfooti smatraju svog Stvoritelja i kršćanskog Boga jednim te istim.

Izvori

Blackfoot mitologija
Indijanska mitologija (bogovi stvaratelji)

Apistotoke


الأسطورة الحضرية أو الخرافة الحضرية أو الحكاية الحضرية أو الأسطورة المعاصرة هي نوعٌ من الفلكلور الذي يضمّ قصصًا جرى تداولها على أنها حقيقية، وخصوصًا تلك التي يُقال إنها حدثت لصديقٍ أو لفردٍ من العائلة، وغالبًا ما تنطوي على عناصر فكاهية أو مثيرة للرعب. يمكن أن تكون هذه الأساطير مُسلّية، ولكنها غالبًا ما تتعلّق بالأخطار الغامضة أو الأحداث المُقلقة، مثل الاختفاء والأجسام الغريبة. قد تكون أيضًا تشديدًا على المعايير الأخلاقية، أو انعكاسًا للأحكام المسبقة، أو قد تكون وسيلةً لفهم الشواغل المجتمعية.

الأسطورة الحضرية عادة تنقل عن شخص يوصف بأنه مقرب من المحدث عنه وشاهد الحدث ورآه بأم عينيه وهي تسوق عادة لدى العامة كأنها حقيقة ولإضفاء طابع المصداقية والواقعية عليها يتم أحيانا تسمية مكان الحدث. الأساطير الحضرية في الواقع ليست وليدة المدن وإنما قد تنشأ في المناطق الريفية والتسمية «أساطير حضرية» مستمدة من العصر الحديث أي عصر الحضرية كذلك كثيرا ما يصف هذا المصطلح حقائق غير مقبولة علميا لعدم صدقها مثلا القول الشائع بأنه يمكن مشاهدة سور الصين العظيم من فوق سطح القمر.

منشأها
الأسطورة الحضرية تنتشر في كثير من المجتمعات وأحيانا تلبي أغراض معينة جزء منها يعتمد على أساس واقعي إلا أن هذا الواقع يتم تشويه وتحريف أحداثه وإضفاء الكثير من المبالغة عليه حين انتقال القصة من شخص لآخر وجزء من الأساطير الحضرية ينتشر في البداية كنكتة أو طرفة يقوم ناقلوها فيما بعد بالادعاء أنها حقيقية كي يضفو عليها قوة روائية وترفيهية وثمة أساطير اختلقت من قبل الأمهات والآباء لتحذير الأبناء من التصرفات غير اللائقة.

المبنى والموضوع
معظم الأساطير الحضرية تشبه في مبناها القصة من حيث الشخصيات ومن حيث الحبكة وهي أكثر شبه بالنكتة سيما من حيث الحجم وطريقة التداول لكنها عادة ما يكتنفها الغموض والرعب والخوف وأحيانا روح الفكاهة مما يجعلها أكثر جاذبية وأسرع انتشار وهي أحيانا تؤدي أغراض معينة مثل استخلاص عبرة أو تحذير من شيء ما فمثلا كثير من الأساطير الحضرية تدور حول الجرائم الشنيعة أو عن أطعمة فاسدة أو مسممة أو أشياء ممكن أن تؤثر على الكثيرين لو كانت حقيقية جزء من هذه الأساطير تجعل الشخص يقوم بنقلها لأهله وأقاربه لمجرد تحذيرهم وتنبيههم من العلامات التي تدل على عدم صحة القصص التي يتم تداولها بين الناس قلة المعلومات التي يتم إعطائها حول القصة مثل الأسماء وزمن حدوث القصة ومكان حدوثها ومهما كانت فمثل هذه القصص غير محتملة الحدوث ولكن يبقى فيها في أغلب الأحيان درجة من المعقولية مثال: اختباء قاتل محترف في المقعد الخلفي في السيارة.

الأسطورة الحضرية، أو الخرافة الحضرية، أو الحكاية الحضرية، أو الأسطورة المعاصرة هي نوعٌ من الفلكلور الذي يضمّ قصصًا جرى تداولها على أنها حقيقية، وخصوصًا تلك التي يُقال إنها حدثت لصديقٍ أو لفردٍ من العائلة، وغالبًا ما تنطوي على عناصر فكاهية أو مثيرة للرعب. يمكن أن تكون هذه الأساطير مُسلّية، ولكنها غالبًا ما تتعلّق بالأخطار الغامضة أو الأحداث المُقلقة، مثل الاختفاء والأجسام الغريبة. قد تكون أيضًا تشديدًا على المعايير الأخلاقية، أو انعكاسًا للأحكام المسبقة، أو قد تكون وسيلةً لفهم الشواغل المجتمعية.

غالبًا ما يجري تداول الأساطير الحضرية شفويًا، ولكن يمكن نشرها عبر أي وسيلة تواصل، بما في ذلك الصحف والبريد الإلكتروني ووسائل التواصل الاجتماعي. جرى تناقل بعض الأساطير الحضرية على مرّ السنين مع إحداث تغييراتٍ طفيفة فقط لتتناسب مع الاختلافات الإقليمية. تميل الأساطير حديثة العهد إلى عكس الظروف الحديثة: على سبيل المثال، هناك أسطورةٌ شائعة لشخصٍ يُنصب له كمين ويُخدّر، إلى أن يستيقظ ويدرك أنه فقدَ للتو كليته التي من المفترض أنها قد استُئصِلت جراحيًا من أجل زراعة الأعضاء.

الأصول والمنشأ
ظهر مصطلح «الأسطورة الحضرية»، كما يستخدمه الفولكلوريون، في المطبوعات في عام 1968 على الأقل. قدّم جان هارولد برونفاند -أستاذ في اللغة الإنجليزية في جامعة يوتا وعالم إنسان وعالم اجتماع- المصطلح للجمهور العام في سلسلةٍ من الكتب الشهيرة التي نُشرت بدءًا من عام 1981. استخدم برونفاند مجموعته من الأساطير، المسافر المتطفّل المتلاشي: أساطير أميركا الحضرية ومعانيها (1981) لبرهنة نقطتين: الأولى، أن الأساطير والفولكلور لا تقع حصريًا في ما يسمّى بالمجتمعات البدائية أو التقليدية، وثانيًا، يمكن للمرء تعلّم الكثير عن الثقافة الحضرية والحديثة من خلال دراسة مثل هذه القصص.

نُسِجت العديد من الأساطير الحضرية كقصص كاملة تتمتّع بحبكة وشخصيات. النداء الملحّ للأسطورة الحضرية النموذجية يكمن في عناصر الغموض أو الرعب أو الخوف أو الفكاهة. غالبًا ما تكون تلك الأساطير بمثابة حكايات تحذيرية. تمثّل بعض الأساطير الحضرية حكاياتٍ أخلاقية تصوّر شخصًا، عادةً ما يكون طفلًا، يتصرّف بطريقة غير مقبولة، فقط لينتهي به الأمر في الوقوع بمشاكل أو الإصابة بأذى أو الموت.

غالبًا ما تحاول الأساطير الحضرية إثارة شعور الاشمئزاز في القارئ وهذا ما يميل إلى جعل هذه القصص قصصًا لا تنسى وقويّة التأثير. يمكن لعناصر قيمة الصدمة أن ترِد في كل شكل تقريبًا من أشكال الأساطير الحضرية وهذا هو السبب الجزئي الذي يكمن في تمتّع تلك القصص بتأثير كبير.

تحمل معظم الأساطير الحضرية في طيّاتها أيضًا عنصر شيءٍ ما خارقٍ للطبيعة أو الظواهر الخارقة. ستحاول العديد من الحكايات الأكثر شهرة خلْق توازن لما هو طبيعي مع الظواهر الخارقة. عادةً لا تنال القصص التي تجنح بعيدًا في الظواهر الخارقة التقديرَ الذي تحصل عليه تلك القصص التي ما تزال تسعى للمحافظة على نوع من الأساس في الواقع.

الانتشار والمعتقدات
كما يشير جان برونفاند، يمكن بسهولة للأساطير السابقة بما في ذلك بعض الأفكار الرئيسية والموضوعات والنصوص الأصلية أن تتماثل. وتشمل الحالات التي قد تكون مستوحاةً جزئيًا على الأقل من الأحداث الحقيقية: «سيارة الموت» (التي تَتَبَّع ريتشارد دورسون أحداثها إلى ولاية ميشيغان في الولايات المتحدة)، «الكاديلاك من الإسمنت الصلب»، والأصل المحتمل لـ «الخطّاف» في سلسلة 1946 من جرائم القتل في لافرز لين في تيكساركانا في ولاية تكساس في الولايات المتحدة. نشأت الأسطورة الحضرية -التي تنصّ على أن كوكا كولا طوّرت مشروب فانتا لبيعه في ألمانيا النازية دون إبداء العامة أي ردّ فعل- كحكاية حقيقية للألماني ماكس كايت، الذي ابتكر الشراب وأدار عمليات كوكا كولا في ألمانيا خلال الحرب العالمية الثانية.

مراجع

أساطير حضرية
ثقافة ألعاب الأطفال
خرافات
رأي عام
تراث شعبي
نظريات هامشية
نظرية هامشية

أسطورة مدنية


Elektrokimya, kimya biliminin bir alt dalı olup elektronik bir iletken (metal, grafit, veya yarı iletken) ile iyonik bir iletken (elektrolit) arayüzeyinde gerçekleşen reaksiyonları inceler. Elektrokimyada amaç kimyasal enerji ve elektrik enerjisi arasındaki değişimi incelemektir.

Eğer harici bir voltaj uygulanarak bir kimyasal reaksiyon meydana getiriliyor veya, pilde olduğu gibi, bir kimyasal reaksiyon bir voltaja neden oluyorsa bu bir "elektrokimyasal reaksiyondur. Bir molekülden diğerine doğrudan yük taşınımı, elektrokimyanın konusu değildir.

Tarihçe

16. ile 18. yüzyıllar arasındaki gelişmeler
16. yüzyıl, elektriğin yavaş yavaş anlaşılmaya başlandığı yüzyıl olmuştur. Bu yüzyılda, İngiliz bilim insanı William Gilbert 17 yıl boyunca ağırlıklı olarak manyetizma ve elektrik üzerine çalışmış ve bu çalışmaları ona manyetizmanın babası unvanını kazandırmıştır. Gilbert, mıknatısların üretimi ve güçlendirilmesi üzerine farklı metotlar keşfetmiştir.

1663'te Alman fizikçi Otto von Guericke, sürtünme ile çalışarak statik elektrik üreten ilk elektrik jeneratörünü geliştirdi.

1700'lerin ortalarında, Fransız kimyacı Charles François de Cisternay du Fay, aynı yüklerin birbirini ittiği, zıt yüklerin birbirini çektiği iki farklı tür statik elektriğin varlığını keşfetti.

Charles-Augustin de Coulomb, 1781'de elektrostatik çekim kanununu geliştirdi. İtalyan doktor ve anatomi uzmanı Luigi Galvani, 1791'de yazdığı eserinde ("De Viribus Electricitatis in Motu Musculari Commentarius" (Latince: Elektriğin kas hareketlerine etkisi üzerine yorumlar)) kimyasal reaksiyonlar ve elektrik arasında bir köprü kurarak elektrokimyanın doğumunu belirledi.

19. yüzyıl
1800'de, İngiliz kimyacılar William Nicholson ve Johann Ritter, suyu elektroliz yoluyla hidrojen ve oksijene ayrıştırmayı başardılar. Kısa süre sonra Ritter, elektro-kaplama prosesini keşfetti ve elektrolitik bir proseste, kaplanan metal ile üretilen oksijen miktarının elektrotlar arasındaki mesafeye bağlı olduğunu gözlemledi.

1810 yılında, William Hyde Wollaston, galvanik pili daha da geliştirdi. Humphry Davy'nin elektroliz üzerine yaptığı çalışmalar, basit elektrolitik hücrelerde üretilen elektriğin, zıt yüklü maddeler arasındaki kimyasal reaksiyonun ve kimyasal bağlanmanın bir sonucu olduğunu gösterdi.

1820'de, Hans Christian Ørsted'in elektrik akımının manyetik etkisini keşfi, büyük çığır açan bir gelişmeydi. André-Marie Ampère, Ørsted'in deneylerini tekrarladı ve matematiksel olarak formüle etti.

1821'de, Estonyalı-Alman fizikçi Thomas Johann Seebeck iki farklı metalin ek yerlerinde ısı farkı olduğunda elektriksel bir potansiyel oluştuğunu gösterdi.

Alman bilim insanı Georg Ohm, 1827'de yayımladığı ünlü kitabı "Die galvanische Kette, mathematisch bearbeitet" (Galvanik devrenin matematiksel incelenmesi)'nde, günümüzde kendi adıyla bilinen Ohm kanunu'nu açıkladı.

Michael Faraday, gerçekleştirdiği elektrokimya deneylerinin sonuçlarını 1832 yılında ünlü iki kanunu ile açıkladı. 1836'da John Daniell elektrik üretirken hidrojen çıkarmayan hücresini keşfetti.

William Grove ilk yakıt hücresini 1839'da üretti. 1846'da Wilhelm Weber elektro-dinamometre'yi icat etti. 1866'da Georges Leclanché günümüzde tüm dünyada yaygın olarak kullanılan çinko-karbon pili'nin ilk öncüsü kabul edilebilecek hücrenin patentini aldı.

Svante August Arrhenius'un, 1884'te yayımladığı Recherches sur la conductibilité galvanique des électrolytes (Elektrolitlerin galvanik iletkenliği üzerine araştırmalar) adlı tezinin sonuçlarına göre, elektrolitler su içinde çözündüklerinde, değişen derecelerde ve elektriksel olarak zıt yüklü iyonlara ayrışıyorlardı.

1886'da Paul Héroult ve Charles M. Hall, Michael Faraday'ın tanımladığı prensiplerden yararlanarak aluminyum eldesine yönelik başarılı bir metot geliştirdiler.

1894'te Friedrich Ostwald, organik asitlerin elektriksel iletkenliği ve elektrolitik parçalanması üzerine yaptığı çalışmalarını tamamladı.

Walther Hermann Nernst 1888'de volta hücresinin elektromotor kuvvetinin teorisini geliştirdi. Ertesi yıl, üretilen akımın karakteristiklerinden yararlanarak, akımı üreten kimyasal reaksiyonun serbest enerjisinin nasıl hesaplanacağını açıklayan ve günümüzde Nernst denklemi olarak bilinen eşitliği oluşturdu.

1898'de Fritz Haber, elektrolitik proseslerde katot potansiyeli sabit tutulduğunda belirli redüksiyon ürünlerinin meydana gelebileceğini gösterdi.

20. yüzyıldaki ve yeni gelişmeler
 1902'de The Electrochemical Society kuruldu.
 1909'da Robert Andrews Millikan, tek bir elektronun elektrik yükünü belirleme deneylerine başladı.
 1923'te Johannes Nicolaus Brønsted ve Thomas Martin Lowry, asit ve bazların nasıl davrandığına ilişkin teorilerini yayımladılar.
 Arne Tiselius, 1937'de ilk gelişmiş elektroforetik cihazı yaptı ve protein elektroforezi ile ilgili çalışmalarından ötürü 1948 yılında Nobel Ödülü'ne layık görüldü.
 1949'da International Society of Electrochemistry kuruldu.
 1960 ve 1970'li yıllarda Revaz Dogonadze ve öğrencileri kuantum elektrokimyasını geliştirdiler.

Prensipler

Redoks reaksiyonları
Elektrokimyasal prosesler, kendiliğinden meydana gelen ve elektrik üreten kimyasal reaksiyonların veya bir elektrik akımının kimyasal bir reaksiyona yol açtığı proseslerdir. Bir redoks reaksiyonunda, bir atom veya iyonun oksidasyon derecesi (kısaca elektrik yükü) elektron aktarımı sonucu değişir.

Oksidasyon ve Redüksiyon
Bir elektrokimyasal reaksiyonda yer alan elementler, sahip oldukları elektron sayısı ile karakterize edilirler. Bir iyonun oksidasyon seviyesi, nötr haline oranla aldığı veya verdiği elektron sayısıdır. Eğer bir atom veya iyon, bir reaksiyonda bir elektron verirse oksidasyon seviyesi yükselir ya da tam tersine, eğer elektron alırsa oksidasyon seviyesi düşer.

Örneğin, sodyum, klor ile reaksiyona girdiğinde bir elektron verir ve 1+ oksidasyon seviyesi kazanır. Klor da böylece bir elektron alarak 1- oksidasyon seviyesi kazanır. Oksidasyon seviyesinin işareti (+ veya - oluşu) her bir iyonun elektronik yüküne karşı gelir. Zıt elektrik yüklü sodyum ve klor iyonlarının birbirini çekmesi, iyonik bağ oluşturmalarının nedenidir.

Bir maddennin elektron vermesi oksidasyon, elektron kazanması ise redüksiyondur. Elektron veren bir madde redükleyici, elektron alan madde ise oksitleyici olarak bilinir. Oksitleyici madde reaksiyonda redüklenir, redükleyici madde ise oksitlenir.

Oksidasyon ve redüksiyonun aynı anda meydana geldiği reaksiyonlar redoks reaksiyonları olarak bilinir. Bu tür reaksiyonlarda maddelerden birisi elektron alırken diğeri elektron verir.

Oksidasyonda bir oksitleyiciye gereksinim vardır. Oksijen bir oksitleyicidir ama tek oksitleyici değildir. Adına rağmen, oksidasyon reaksiyonunda oksijenin bulunmasına gerek yoktur. Nitekim, bir ateş, oksijenden başka bir oksitleyici ile beslenebilir; örneğin flor yangınları genellikle kolay kolay söndürülemez, zira flor, oksijenden daha kuvvetli bir oksitleyicidir (elektronegatifliği oksijenden daha yüksektir).

Redoks reaksiyonlarının dengelenmesi
Sulu çözeltilerdeki elektrokimyasal reaksiyonlar, redoks reaksiyonlarının iyon-elektron metodu kullanılarak dengelenmesiyle daha iyi anlaşılabilir. Bu metotta, H+, OH- iyonları, H2O ve elektronlar (oksidasyon değişikliklerini kompanse etmek için) hücrenin yarı-reaksiyonlarına ilave edilirler.

Asidik ortam
Asidik ortamda, genel reaksiyonu dengelemek için yarı-reaksiyonlara H+ iyonları ve su ilave edilir.
Örneğin, manganez sodyum bizmutat ile reaksiyona girdiğinde;

Dengelenmemiş reaksiyon:

Oksidasyon:

Redüksiyon:

Nihayet reaksiyon, redüksiyon yarı-reaksiyonundaki elektron sayısı ile oksidasyon yarı-reaksiyonunu ve oksidasyon yarı-reaksiyonundaki elektron sayısı ile redüksiyon yarı-reaksiyonunu çarparak dengelenir.

ve dengelenmiş reaksiyon:

şeklinde gösterilebilir.

Alkali ortam
Alkali ortamda, genel reaksiyonu dengelemek için, yarı reaksiyonlara OH– iyonları ve su ilave edilir. Örneğin, potasyum permanganat ile sodyum sülfit arasındaki reaksiyonda:

Dengelenmemiş reaksiyon:

Redüksiyon:

Oksidasyon:

Asidik ortamdakine benzer şekilde, zıt yarı reaksiyonların elektron sayıları ile çarpılarak genel reaksiyon dengelenir.

Dengelenmiş denklem:

Nötr ortam
Asidik ortamda kullanılan metot izlenir. Örneğin, propan gazının tam yanma reaksiyonunun, elektron iyon metodu kullanılarak dengelenmesi gibi:

Dengelenmemiş reaksiyon:

Redüksiyon:

Oksidasyon:

Asidik ve bazik ortamlardakine benzer şekilde, zıt yarı reaksiyonların elektron sayıları ile çarpılarak genel reaksiyon dengelenir.

Dengelenmiş denklem:

Elektrokimyasal hücreler
Bir elektrokimyasal hücre, kendiliğinden gelişen bir redoks reaksiyonunun ortaya çıkardığı enerjiden elektrik akımı üretebilen bir cihazdır. Bu tür bir hücre, Luigi Galvani ve Alessandro Volta'ya ithafen Galvanik hücre veya Voltaik hücre olarak da bilinir. Her iki bilim insanı, 18. yüzyılın sonlarında kimyasal reaksiyonlar ve elektrik akımı ile ilgili pek çok deney yapmışlardır.

Galvanik hücrede anot oksidasyonun, katot ise redüksiyonun gerçekleştiği elektrot olarak tanımlanır.

Galvanik hücredeki metaller, farklı yarı-hücre reaksiyonlarına göre çözündüğü için farklı çözünme hızlarına sahiptirler ve bu da her metal ile elektrolit arasında farklı bir elektrot potansiyeli oluşmasına neden olur. Eğer iki metal arasında elektriksel bir bağlantı (örneğin, bir tel ile) sağlanırsa, metaller arasında elektrik akışı gerçekleşir.

Elektrotları çinko ve bakır olan ve sırasıyla çinko sülfat ve bakır sülfat çözeltilerine daldırılmış bir elektrokimyasal hücre Daniell hücresi olarak bilinir.

Daniell hücresinde gerçekleşen yarı-reaksiyonlar şunlardır:

Çinko elektrotta (anot):

Bakır elektrotta (katot):

Anot kompartmanında pozitif yüklerin birikmesini önlemek için, tuz köprüsü adı verilen ve bir elektrolit ile doldurulmuş bir U tüpü ters çevrilerek hücreye yerleştirilir. Böylece iyonların akışı ve elektrik akımı üretimi sağlanmış olur.

Bir voltmetre vasıtasıyla, anot ve katot arasındaki potansiyel ölçülebilir. Elektrokimyasal hücre potansiyeli aynı zamanda elektromotor kuvvet veya emk olarak da adlandırılır.

Elektronların elektrokimyasal hücrede izlediği yolu belirtmek amacıyla bir hücre diyagramı çizilebilir. Örneğin Daniell hücresi için hücre diyagramı şu şekildedir:

Önce, anotta oksitlenen metalin (Zn) redüklenmiş formu yazılır. Bu form, oksitlenmiş formundan (Zn2+), fazlar arasındaki sınırı belirten düşey bir çizgi ile ayrılır. Çift düşey çizgi, hücredeki tuz köprüsünü simgeler. Nihayet, katotta redüklenen metalin oksitli formu ve yine bir düşey çizgi sonrasında da redüklenmiş formu yazılır.

Standart elektrot potansiyeli
Standart elektrot potansiyeli bir pildeki moleküler halde bulunan hidrojenin, standart basınç altında (105 Pa) çözünmüş protonlara dönüşmesiyle oluşan bir standart elektromotor kuvveti (emk) değeridir.

Hücre potansiyeli, yarı hücrelerin potansiyelleri arasındaki farka bağlıdır. Geleneksel olarak, her bir elektrodun potansiyeli, seçilen elektrot üzerinde gerçekleşen redüksiyon olarak yazılır. Dolayısıyla, standart elektrot potansiyelleri redüksiyon potansiyelleri olarak tablolaştırılmıştır ve  şeklinde gösterilir.

Standart hücre potansiyeli, her bir elektrodun standart redüksiyon potansiyeli arasındaki fark olarak hesaplanır.

Yarı hücre standart redüksiyon potansiyelini ölçmek imkânsız olduğundan,  'a eşdeğer bir elektroda karşı gelen referansa, standart redüksiyon potansiyeli değeri olarak atanır. Bu prosedür için kullanılan hücrenin yarı reaksiyonu hidrojen olup standart sıcaklık ve basınç koşullarında (105 Pa, 298.15K, 1 mol/L) sıfır volt verir.

Standart hidrojen elektrodu veya (SHE) laboratuvar tüplerine benzer ters çevrilmiş bir cam tüpten oluşur.Bu cam tüpte,ince ve hafif olan platin tel yine ince bir platin blade'e bağlanmıştır.Bu düzenek,H+ iyonlarının fazla bulunduğu hidroklorik asit çözelttisine yerleştirilmiştir.Gaz hidrojen tüpün içine girer,ilerlerken platin ile tepkime verir.Böylece yükseltgenme ve indigenme prosesleri gerçekleşmesine olanak sağlanır.

SHE, Daniells pilindeki elektrotlar ile tam anlamıyla aynı şekilde çalışır.Standart indirgenme potansiyelini ölçmek için SHE,elektrokimyasal bir pilde elektrodlardan birini oluşturarak katot veya anot olarak görev yapar.Böylece pilde üretilen elektrik akımı ölçülmek istenen türün standart indirgenme potansiyelini gösterir.

Örneğin, bakırda standart indirgenme potansiyeli:

Standart basınç ve sıcaklıkta pilin emk'si 0.34 V'dur. Sonuç olarak SHE sıfır değerini alır. Böylece önceki eşitlik düzenlendiğinde aşağıdaki sonuç çıkar:

Elektrokimyasal hücrelerde emk, oluşan redoks reaksiyonunun kendiliğinden bir proses olup olmadığını tahmin etmeye yarar. Toplam hücre standart potansiyelinin pozitif bir değer olması, tepkimenin kendiliğinden olduğunu gösterir. Negatif bir değer de ters yönde kendiliğinden bir tepkime olduğunu işaret eder.

Dengedeki bir hücrenin reaksiyon denklemindeki sitokiyometrik katsayılarının değişmesi  değerini değiştirmez. Çünkü, standart elektrod potansiyeli miktara bağlı olmayan bir özelliktir.

Redoks sistemlerinin kendiliğinden meydana gelişi
Elektrokimyasal pillerde kimyasal enerji, elektriksel enerjiye dönüşür. Matematiksel olarak bu dönüşüm pilin elektromotor kuvveti ile elektriksel yükün çarpımı olarak gösterilir. Sonucunun birimi coulombdur.

Elektrokimyasal pilin toplam yükü, mol sayısı ile Faraday sabitinin (F) çarpılması ile bulunur.

Faraday sabiti, 1 mol elektronun toplam elektriksel yüküdür. Deneysel olarak 96485,3 coulomb olarak ölçülmüştür.

Pilin elektromotor kuvveti maksimum voltaj üretildiğinde ölçülür. Kimyasal reaksiyon'dan elde edilen en fazla elektrik enerjisini hesaplamak için bu değer kullanılır. Bu enerjiye elektriksel iş denir ve aşağıdaki eşitlikle gösterilir.

Böylece serbest enerji,sistemden ayrılabilen mekanik işin bir büyüklüğüdür. Bu değeri önceki eşitlikte yerine koyduğumuzda
 çıkan bu eşitlik kendiliğindenlik ve elektrokimyasal pil arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarır.

Gibbs serbest enerjisi ve maksimum elektriksel iş arasındaki ilişki (standart sıcaklık ve basınç altında) sayesinde sistemin kendiliğinden bir proses olup olmadığı tahmin edilebilir.

Kendiliğinden oluşan elektrokimyasal bir reaksiyon,elektrokimyasal pillerde elektrik akımı üretmek için kullanılabilir. Bu, bütün pillerde ve yakıt pillerinde temel çalışma prensibidir. Örneğin, yakıt pillerinde oksijen gazının (O2 ve hidrojen gazının (H2) birleşmesi ile su,ısı ve elektriksel enerji açığa çıkar.

Karşıt olarak, kendiliğinden olmayan elektrokimyasal reaksiyonların, yeterli voltaj uygulanarak ileri yönde gitmesi sağlanabilir. Suyun oksijen ve hidrojen gazlarına elektrolizi buna tipik bir örnektir.

Denge sabiti ve kendiliğindenlik, elektrokimyasal hücrelerde Gibbs serbest enerjisi terimleri ile aşağıdaki gibi açıklanabilir.

İki eşitliğin çözülmesi ile pilin denge sabiti ve standart potansiyeli arasındaki ilişki gösterilebilir.

Önceki eşitlik Briggsian logaritması şeklinde gösterilebilir:

Hücre emf'sinin konsantrasyona olan bağımlılığı

Nernst Denklemi
Bir pil potansiyelinin hesaplanması her zaman standart sıcaklık ve basınç altında mümkün olmaz.Fakat 1900'lü yıllarda Alman kimyager Walther Hermann Nernst standart koşulların sağlanmadığı durumlarda da kullanılabilecek bir matematiksel formül önerdi.

1800'lü yılların ortalarında Williard Gibbs her koşulda işe yarayan, kendiliğinde olan prosesler için bir denklem önerdi.
 ,

Burada;

ΔG = Gibbs serbest enerisi ndeki değişim, T = mutlak sıcaklık, R = gaz sabiti, ln = doğal logaritma, Q = reaksiyon katsayısı.

Wiillard Gibbs Q'nun reaktantların ve oluşan ürünlerin kimyasal aktivitesine bağlı olduğunu belirtmiştir.

Walther 19. yüzyılın ortalarında Williard Gibbs'in çalışmalarından yola çıkarak,'nin değerinin hücrenin maksimum elektriksel iş değeri ile yer değiştiği yeni bir matematiksel eşitlik türetti.

Burada:

n =elektron sayısı/Mol ürün, F = Faraday sabiti (coulomb/Mol), and ΔE = reaksiyonun elektriksel potansiyeli.

Son olarak 'i elektrokimyasal pil potaniyel değeri ile değiştirdi.Yeni çıkan eşitlik onun adını aldı.

Standat koşullar kabul edildiğinde () ve R = üstteki eşitlik aşağıdaki gibi gösterilebilir:

Konsantrasyon hücreleri
Konsantrasyon hücreleri elektrokimyasal hücrelerdir.Elektrodları aynı maddelerden yapılmış olsa da,her iki hücrede de iyonik derişimler farklıdır.
Örneğin iki bakır elektrodun, 0.05 M ve 2 M'lık iki ayrı mavi vitriol çözeltisine daldırıldğı ve bunların tel ve tuz köprüsü ile bağlandığı bir sistem konsantrasyon tipi bir hücredir.

Le Chatelier prensibi'ne göre  iyonlarının derişimin artmasıyla sistemin indirgenme yönüne kaydığı görülmektedir.İndirgenme hücrede konsantrasyonun yüksek olduğu yerde ve yükseltgenme de derişik kısımda olur.
Aşağıdaki hücre diyagramı,az önce bahsedilen hücreyi gösterir.

Yarı reaksiyonlar da,

Hücrenin emk'sı da aşağıdaki Nernst denklemi ile hesaplanır:

Elektrotların ve iyonların buradaki gibi yarı hücrelerde aynı olduğu bu tür pillerde  değeri sıfır olur.Bahsedilen değerler formülde yerine konulduğunda hücrenin potansiyeli hesaplanabilir.

Fakat genellikle bu sonuç derişimler arasındaki orana değil de iyonların aktivitelerinin oranına bağlıdır.

Konsantrasyon hücreleri biyolojik araştırmalar için sık sık kullanılmaktadır.Burada membran potansiyelleri, sinir sinapslarına ve kalp atışlarına duyarlıdır.

Pil
Bir pil,doğru akım veya sabit voltaj üretebilen bir veya birden fazla elektrokimyasal hücre içerebilen sistemdir. Elektrokimya kuralları, elektrokimyasal hücrelerdeki gibi pillerde de geçerlidir.Hücreler ile arasındaki farklılık,pillerin tuz köprüsü gibi yardımcı öğelere ihtiyacının olmamasıdır. Pil kapalı sistemdir. Enerji alışverişi gerçekleştilir.

Kuru pil

Kuru pillerde sıvı elektrolit bulunmaz. Bunun yerine nemli bir elektrolit pasta içerirler. Leclanché pilleri buna iyi bir örnektir. Bu tür hücrelerde anot, ince bir mangan dioksit tabakası ile çevrili bir bakır barındırıcıdır. Mangan dioksit tabakası ile beraber bakırı çevreleyen amonyum klorür, çinko klorür ve nişasta karışımı da bulunur. Bu karışım pilin sabit durmasını ve sızıntı yapmamasını sağlar. Katot genellikle ortada yer alan, karbon bir çubuğun elektrolit çözeltisine daldırılmasıyla oluşan kısımdır.

Leclanché yarı reaksiyonları aşağıdaki gibi birleştirmiştir:

:

Çinko-karbon pillerinden genellikle 1.5 V civarında bir voltaj elde edilir.

Cıvalı pil
Cıvalı piller, tıpta ve elektronikte birçok uygulama alanı bulurlar. Pil, çelikten yapılmış silindir şeklinde katot görevi gören bir barındırıcı içerir. Anot bölümü de cıva ve çinko amalgamından oluşan, etrafı alkali bir elektrolit, çinko oksit pastası ve cıva(II) oksit karışımından oluşan bir madde ile sarılmıştır.

Cıva pili yarı reaksiyonları aşağıda gösterilmiştir:

:
Pil çalışırken elektrolit içeriğinde bir değişiklik olmaz. Cıva pilleri 1,35 V'luk bir doğru akım üretir.

Kurşun asit pili
Kurşun asit pilleri sıralı altı adet hücre içerir ve otomobillerde kullanılırlar. Bu tür pillerde her hücrenin anodu kurşundan yapılmıştır. Katot kısmı da bir metal levha üzerine oturtulmuş kurşun dioksitten yapılmıştır. Katot ve anot, elektrolit görevi yapan sülfürik asit çözeltisine daldırılmıştır.

Kurşun asit pillerindeki yarı tepkimeler aşağıda gösterilmiştir:

Standart koşullarda, her hücre 2V'luk doğru akım üretebilir. Böylece toplam 12 V'luk bir voltaj üretilmiş olur. Cıva ve çinko-karbon pillerinden farklı olarak, kurşun asit pilleri tekrar şarj edilebilirdirler. Eğer pile dışarıdan bir voltaj uygulanırsa, toplam reaksiyonda ürünlerin elektrolizi olur (deşarj). Bunun sonucunda pilin çalışmasını sağlayan maddeler yenilenir.

Katı hal Lityum pili
Katı hal pilinde, sulu bir elektrolit veya nemli elektrolit pastası yerine katı elektrolit kullanılır. Bu pillere örnek olarak katı hal lityum pilleri verilebilir, ki burada katı haldeki bir lityum çubuk anot, bir lityum sülfür veya vanadyum oksit çubuk katot ve iyonların geçişine izin verip elektronların geçişine izin vermeyen bir polimer de elektrolit vazifesi görür. Bu pillerin avantajı, lityumun en yüksek negatif standart redüksiyon potansiyeline sahip olmasıdır. Lityumun aynı zamanda bir hafif metal olması sayesinde de daha az kütleyle 1 mol elektron üretmek mümkün olur. Bu piller yeniden doldurulabilen türden olmayıp 3 Volt gerilim altında doğru akım üretirler.

Akışlı pil
Hemen hemen tüm pillerde elektrotlar ve elektrolit tek bir kap içerisindedir. Akışlı pilde ise alışılagelmişin tersine, elektrolitin büyük kısmı (çözünmüş reaktifler de dahil olmak üzere) farklı kaplarda saklanırlar. Elektrolitler, elektrotları bulunduran bir reaktör vasıtasıyla pompalanır. Bu tür piller genellikle büyük ölçekli enerji depolamada kullanılırlar (kWh, hatta birkaç MWh gibi). Geliştirilmiş pek çok çeşidi arasında, ticari öneme sahip olanlar vanadyum redoks pili ve çinko bromür pilidir.

Yakıt hücreleri

Fosil hücreleri güç santrallerinde elektrik ihtiyacını karşılamak için kullanılır. Fakat elektriğe dönüştürme işlemleri,yeterince etkili bir proses değildir.En etkili elektrik santralleri bile %40 oranında, kimyasal enerjiyi elektrik enerjisine dönüştürmektedir.

Elektrik üretimini artırmak için,bilim adamları, elektrokimyasal metodlarla yanma reaksiyonlarının oluştuğu yakıt hücreleri geliştirmişlerdir.Böylece ihtiyaç duyulan reaktantların tüketildikten sonra tekrar elde edilmesi sağlanmaktadır.

Bunlardan en önemli olanı oksijen-hidrojen yakıt pilleridir. Bu pillerde iki inert elektrod ve nikel veya nikel oksit'den oluşan delikli bir elektrod bir elektrolit çözeltisine (örneğin kostik potas) yerleştirilmiştir. Anod ve katod bölmelerinden de hidrojen ve oksijen gazı baloncuklar çıkartarak elektrolite karışır.

Oksijen-hidrojen yakıt pili reaksiyonları aşağıda gösterilmiştir:

Toplam reaksiyon hidrojen yanmasına benzerdir.Yükseltgenme ve indirgenme anot ve katotda ayrı ayrı yer alır. Bu, hücrede standart indirgenme potansiyeli ölçen elektroda benzer. Elektrod hm moleküllerin bozunması için yüzey oluşturur hem de elektriksel yalıtkan olarak görev yapar.Bu işlemler elektron aktarımından önce olduğundan dolayı elektrokatalizleme adını da alır.Platin, nikel, rodyum iyi elektrokatlistlerdir.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Electrochemistry net
 The Electrochemical Society
 International Society of Electrochemistry (ISE)
 Electrochemistry Encyclopedia at Case Western Reserve University
 Electrochemistry Dictionary at Case Western Reserve University (size ~ 388KB)
 Experiments in Electrochemistry at Fun Science

Elektrokimya


La Ruta de Illinois 267, y abreviada IL 267 (en inglés: Illinois Route 267) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Illinois. La carretera inicia en el sur desde la  hacia el norte en la . La carretera tiene una longitud de 94,9 km (59 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta de Illinois 267 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Illinois por sus siglas en inglés IDOT.

Cruces
La Ruta de Illinois 267 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial  de IDOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Illinois

Ruta de Illinois 267


An Crossoglossa longissima in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Friedrich Fritz Wilhelm Ludwig Kraenzlin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Pedro Ortiz Valdivieso. An Crossoglossa longissima in nahilalakip ha genus nga Crossoglossa, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Colombia. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Crossoglossa

Crossoglossa longissima


Rețeaua de troleibuz din Mediaș asigură transportul electric din oraș. Rețeaua a fost inaugurată în 23 august 1989.

Linii
În Mediaș există trei linii de troleibuz:
T1: Gura Cîmpului - Automecanică
T2: Gura Cîmpului - Milcov
T3: Milcov - Automecanică

Flotă
Flota actuală este formată din 14 troleibuze în serviciu pe toate cele trei linii.
Renault ER100 − 7 troleibuze, cumpărate second-hand în 2005 din Lyon
Gräf & Stift GE105/54/57A − 4 troleibuze, cumpărate second-hand în 1999 din Kapfenberg
Gräf & Stift OE112 M11 − 2 troleibuze, cumpărate second-hand în anul 2002 din Salzburg
NAW/Hess/ABB − 1 troleibuz, cumpărat second-hand în 2008 din Biel/Bienne
Steyr STS 11 HU − 1 troleibuz, cumpărat second-hand în 2002 din Salzburg
În anul 2016, au fost cumpărate 3 troleibuze articulate Van Hool AG300T din orașul german Esslingen.

Mediaș
Mediaș

Troleibuzele din Mediaș


හින්‍දු දෙවිවරු
හින්‍දු දේවතාවෝ හින්‍දු ආගමේ දෙවිවරුන් ය. හින්‍දු ආගමේ විවිධ සම්ප්‍රදායන් තුළ දේව‍ත්‍වය සඳහා වන විවිධ පද වෙනස් වන අතර ඒවාට දේවා, දේවි, ඊශ්වර, ඊශ්වරී, භගවාන් සහ භගවතී ඇතුළත් වේ.
හින්‍දු ආගමේ දේවතාවෝ පරිණාමය වී ඇත්තේ වෛදික යුගයේ සිට (ක්‍රි.පූ 2 වන සහස්‍රය) මධ්‍යතන යුගය (ක්‍රි.ව. 1 වන සහස්‍රය), කලාපීය වශයෙන් නේපාලය, ඉන්‍දියාව සහ අග්නිදිග ආසියාව තුළ සහ හින්‍දු ආගමේ විවිධ සම්ප්‍රදායන් හරහා ය. හින්‍දු දේව සංකල්පය පුද්ගලික දෙවියෙකුගෙන් වෙනස් වන අතර හින්‍දු දර්‍ශනවාදයේ යෝගා පාසලක  වෛදික දෙවිවරුන් 33දෙනාගේ සිට හින්‍දු ආගමේ පුරාණ දෙවිවරුන් සිය ගණනක් දක්‍වා වෙනස් වේ. [8] ප්‍රධාන දෙවිවරුන්ගේ නිදර්‍ශන අතර පාර්‍වතී, විෂ්ණු, ශ්‍රී (ලක්‍ෂ්මි), ශිව, සති, බ්‍රහ්ම සහ සරස්වතී ඇතුළත් වේ. මෙම දෙවිවරුන්ට එකිනෙකට වෙනස් හා සංකීර්‍ණ පෞරුෂයන් ඇතත් බොහෝ විට ඒවා බ්‍රාහ්මණ ලෙස හැඳින්වෙන අවසාන යථාර්‍ථයේ අංගයක් ලෙස සලකනු ලැබේ. පුරාණ කාලයේ සිටම, සියලු හින්‍දු භක්තිකයින්ට, එහි මුල් අවධියේදී සමානාත්මතාවය පිළිබඳ අදහස අගය කොට ඇත. 1 වන සහස්‍රයේ මූර්ති, හරිහාර (අර්‍ධ විෂ්ණු, අර්‍ධ ශිව) සහ අර්‍ධනාරීශ්වර (අර්‍ධ ශිව, අර්‍ධ පාර්‍වතී), මිථ්‍යා කථා හා දේවාල එකට එකතු වී ඒවා එක හා සමාන බව ප්‍රකාශ කරයි.  ප්‍රධාන දෙවිවරුන් ඔවුන්ගේම හින්‍දු සම්ප්‍රදායන් වන වෛෂ්ණවවාදය, ශෛවවාදය සහ ශක්තිවාදය වැනි නිකායවලට ආභාසය ලබා දී ඇත. නමුත් හවුල් මිථ්‍යා කථා, චාරිත්‍රානුකූල ව්‍යාකරණ, න්‍යාය විද්‍යාව, අක්‍ෂ විද්‍යාව සහ බහු කේන්‍ද්‍රවාදය සමඟ ක්‍රි.ව. 1 වන සහස්‍රයේ මැද භාගයේ සිට ස්මාර්ටිස්වාදය වැනි සමහර හින්‍දු සම්ප්‍රදායන් සගුණ බ්‍රාහ්මණයාගේ පරමාදර්ශී ප්‍රකාශනයන් ලෙසත්, නිර්ගුණ බ්‍රාහ්මණයා සාක්‍ෂාත් කර ගැනීමේ මාධ්‍යයක් ලෙසත් ප්‍රධාන දෙවිවරුන් කිහිප දෙනෙකු ඇතුළත් කර ඇත.
හින්‍දු දේවතාවන් විවිධ අයිකන හා ඇනිකෝන වලින් නිරූපණය කර ඇත. පුරාණ චාර්‍වකා වැනි සමහර හින්‍දු සම්ප්‍රදායයන් දෙවියන්ගේ හෝ දේවතාවියගේ සියලු දෙවිවරුන් සහ සංකල්පයන් ප්‍රතික්‍ෂේප කළ අතර, 19 වන සියවසේ බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත යුගයේ ව්‍යාපාර වන ආ‍ර්‍ය්‍ය සමාජ හා බ්‍රහ්ම සමාජය දෙවිවරුන් ප්‍රතික්‍ෂේප කර ඒක දේවවාදී සංකල්ප අනුගමනය කළහ. "ඊබ්‍රහමික" ආගම් වලට සමානය. ජෛන ආගම, සහ ඉන්‍දියාවෙන් පිටත, ප්‍රධාන වශයෙන් බෞද්ධ ලංකාව,තායිලන්තය සහ ජපානය වැනි ප්‍රදේශවල, හින්‍දු දේවතාවන් දක්නට ඇති අතර, ඔවුන් ප්‍රාදේශීය විහාරස්ථානවල හෝ කලාවන්හි දිගටම ගෞරවයට පාත්‍ර වේ.
පුරාණ හා මධ්‍යතන යුගයේ හින්‍දු ආගමේ ග්‍රන්‍ථවල මිනිස් සිරුර දෙවොලක් ලෙස විස්තර කර ඇත.දෙවිවරුන් එහි වාසය කරන කොටස් ලෙස විස්තර කර ඇත.  බ්‍රාහ්මණ (නිරපේක්‍ෂ යථාර්‍ථය) හින්‍දු භක්තිකයන්, සදාකාලික හා සෑම ජීවියෙකු තුළම විශ්වාස කරන ආත්ම (ස්වයං, ආත්මය) හා සමාන හෝ සමාන ස්වභාවයක් විස්තර කර ඇත.කෙසේ වෙතත් හින්‍දු ආගමේ දෙවිවරුන් එහි සම්ප්‍රදායන් තරම්ම විවිධාකාර වේ.(https://en.wikipedia.org/wiki/Hindu_deities)

'

හිංදු දෙවිවරු


Nogometno društvo "Mura 05" (ND Mura 05; Mura 05 Murska Sobota; Mura 05) je bio nogometni klub iz Murske Sobote, Pomurje, Republika Slovenija.

O klubu
ND "Mura 05" je osnovana u lipnju 2005. godine, nakon što je dotadašnji klub i dugogodišnji slovenski prvoligaš "Mura" zbog financijskih poteškoća ugašen 2005. godine. "Mura 05" je s ligaškim natjecanjem počela u sezoni 2005./06. u "3. slovenskoj ligi - Zapad", koju su odmah osvojili. Narednih sezona klub je član "2. slovenske lige", u kojoj u sezoni 2010./11. osvajaju 4. mjesto, ali kako su bolje plasirani klubovi odbili promociju zbog financijskih razloga, "Mura 05" je postala članom "1. slovenske lige", te u sezoni 2011./12. osvajaju 3. mjesto i u narednoj sezoni nastupaju u "Europskoj ligi". Prolaze tri kola kvalifikacija, te u posljednjem ("play-off" kolu) ispadaju od talijanskog "Lazia". Unatoč tome, klub je upao u financijske probleme te se u ljeto 2013. godine gasi.
Od omladinskog pogona "Mure 05" je formiran novi klub - NŠ "Mura" koji je od sezone 2018./19. član "1. slovenske lige".

Stadion

Uspjesi
 1. slovenska liga
 trećeplasirani: 2011./12.

 3. slovenska liga - Zapad
 prvak: 2005./06.

Pregled plasmana

Poznati igrači

Poznati treneri

Unutrašnje poveznice
 Murska Sobota
 NK Mura Murska Sobota
 NŠ Mura Murska Sobota

Vanjske poveznice
 mura05.si/welcome, wayback arhiva
  mura05.si/vstopnice, wayback arhiva
  uefa.com, ND Mura 05, wayback arhiva

Izvori

  nsmura.si, NŠ Mura - Zgodovina kluba , pristupljeno 26. lipnja 2020.
  mura05.si, Klub , wayback arhiva
  prvaliga.si, Mura 05, pristupljeno 18. lipnja 2020.
  futbolas.lietuvai.lt, NŠ Mura , pristupljeno 18. lipnja 2020.
  foot.dk, Mura 05 , pristupljeno 18. lipnja 2020.
 bizi.si, NOGOMETNO DRUŠTVO MURA 05, wayback arhiva

Slovenski nogometni klubovi
Bivši slovenski nogometni klubovi

ND Mura 05 Murska Sobota


Cheese curds are moist pieces of curdled milk, eaten either alone as a snack, or used in prepared dishes. They are most often consumed throughout the northern United States and Canada. Notably, cheese curds are popular in Quebec, as part of the dish poutine (made of French fries topped with cheese curds and gravy), and in Wisconsin and Minnesota where they can be served breaded and deep fried. Curds are sometimes referred to as "squeaky cheese" or fromage en crottes (literally: "droppings of cheese").

Production
Cheese curds are made from fresh pasteurized milk to which cheese culture and rennet are added. After the milk curdles it is then cut into cubes; the result is a mixture of whey and curd. This mixture is then cooked and pressed to release the whey from the curd, creating the final product.

Characteristics
Their flavour is mild, but the taste can differ depending on the process by which they were made. It has about the same firmness and density as cheese, but with a springy or rubbery texture. Fresh curds squeak against the teeth when bitten into. This "squeak" has been described by The New York Times as sounding like "balloons trying to neck". After 12 hours, even under refrigeration, cheese curds lose much of their "fresh" characteristic, particularly the "squeak", due to moisture entering the curd. Keeping them at room temperature can preserve the squeakiness.

The curds have a mild flavour and are sometimes somewhat salty. Most varieties, as in Ontario, Quebec, Nova Scotia, Vermont, or New York State, are naturally uncoloured. The American variety is usually yellow or orange, like most American Cheddar cheese.

Uses

Fresh
Fresh cheese curds are often eaten as a snack, finger food, or an appetizer. They may be served alone, dressed with an additional flavor, or with another food, such as a small smoked sausage or piece of cured pork, with the elements skewered together on a toothpick. Examples of flavorings applied to fresh curds include jalapeño chili peppers, garlic, various herbs, or spice blends such as Cajun seasoning, with garlic and dill on cheddar curds being a popular combination. They are often served by Russian Mennonites as part of a traditional light lunch called faspa.

Fried cheese curds

Deep-fried cheese curds are often found at carnivals and fairs, and often local non-chain fast-food restaurants and at regular restaurants and bars, as well as a few chain restaurants of local origin, such as Culver's.

Minnesota style deep-fried cheese curds are covered with a batter similar to one used for onion rings, and placed in a deep fryer. Wisconsin style uses breading instead of batter. They are sometimes served with a side of ketchup, marinara sauce, or ranch dressing.

In many areas where fried cheese curds are common, the term "cheese curds" refers to the fried variety; non-fried curds are distinguished by calling them "raw" or "plain" cheese curds.

In some areas, deep-fried cheese curds are also known as cheeseballs.

Poutine

Cheese curds are a main ingredient in poutine, which originated in the 1950s in rural Quebec, Canada. It consists of french fries topped with fresh cheese curds, covered with brown gravy and sometimes additional ingredients.

See also
 Fried cheese
 Halloumi
 Leipäjuusto (Finnish squeaky cheese)
 List of cheeses

References

American cheeses
Canadian cheeses
Cuisine of Wisconsin
Cuisine of the Midwestern United States
Cuisine of the Northeastern United States
Cuisine of Quebec
Curd
Snack foods
Convenience foods

Cheese curd


Nur Tatar (* 16. August 1992 in Van) ist eine türkische Taekwondoin. Sie startet in der Gewichtsklasse bis 67 Kilogramm.

Karriere

Tatar startet für den Verein TSE Sports Club in Ankara und wird von Cüneyt Gülçek trainiert. Sie gewann bereits im Alter von 15 Jahren in Baku Bronze bei der Junioreneuropameisterschaft 2007, zwei Jahre später wurde sie in Vigo Junioreneuropameisterin und verteidigte den Titel im folgenden Jahr in Charkiw erfolgreich. Im Erwachsenenbereich schaffte Tatar im Jahr 2010 den internationalen Durchbruch. Bei der Europameisterschaft in Sankt Petersburg verlor sie erst im Finale gegen Sarah Stevenson und errang die Silbermedaille, zwei Jahre später wurde sie in Manchester mit einem Finalsieg über Haby Niaré erstmals auch im Erwachsenenbereich Europameisterin.

Tatar gewann im Januar 2012 das europäische Olympiaqualifikationsturnier in Kasan und sicherte sich einen Startplatz für die Olympischen Spiele 2012 in London. Dort gewann sie die Silbermedaille, wobei sie im Finale der Südkoreanerin Hwang Kyung-seon mit 5:12 Punkten unterlag. 2016 folgte in Rio de Janeiro der Gewinn der Bronzemedaille.

Bei den Weltmeisterschaften 2017 wurde sie Weltmeisterin.

Privates
Tatar war von 2017 bis 2020 mit dem Iraner Mehran Askari verheiratet, welcher ebenfalls ein ehemaliger internationaler Taekwondo-Champion und früheres Mitglied der Iranischen Herren-Nationalmannschaft ist.

Weblinks

 Nur Tatar'ın İranlı eşi Türk vatandaşı oldu

Einzelnachweise

Taekwondoin (Türkei)
Weltmeister (Taekwondo)
Europameister (Taekwondo)
Olympiateilnehmer (Türkei)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2012
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2020
Teilnehmer an den Europaspielen (Türkei)
Teilnehmer der Europaspiele 2015
Universiadeteilnehmer (Türkei)
Teilnehmer der Sommer-Universiade 2015
Türke
Geboren 1992
Frau

Nur Tatar


Stiks, (Yunanca Στυξ) ("Cehennem nehri"), Okeanos ile Tethys'in kızı bir Nymphedir. Ölüler ülkesine nehir olmuştur. Tanrılar onun adı üzerine (dönülemez yemin olarak) ant içerler. Yeminine vefasızlık eden tanrı bir yıl boyunca nektar ve ambrosiadan yoksun bırakılır ve dokuz yıl boyunca tanrılar arasından kovulur. Okeanid'lerin en büyüğüdür.

Stiks nehrine girenler bir bakıma yenilmez olurlar. Yani vücudu bir zırh gibi olur ve hiçbir şey o kişiye zarar veremez. Ama yenilmez ile ölümsüz farklıdır. Yunan tanrılarına göre en üstün onlar idi. Bu yüzden hiç kimse (kendileri dışında) ölümsüz olmazdı. Bu yüzden, Stiks nehrine girenlerin vücutlarında sadece tek bir nokta savunmasız kalırdı.

Stiks mitolojik öykülerde genellikle üzerine ant içilen bir nehir olarak yer alsa da Akhilleus'un hikâyesinde farklı bir yeri vardır. Annesi Thetis Akhilleus'u silah işlemez kılmak için onu daha çocukken Ölüler Ülkesi'nin ırmağı olan Stiks'e daldırmıştır. Ancak, topuğundan tutması nedeniyle büyülü suya değmeyen topuk Akhilleus'un tek zayıf yeri olmuştur (Bir kişinin veya topluluğun can alıcı ve zayıf noktasını belirtmek amacıyla kullanılan 'Aşil  topuğu' deyimi de buradan gelmektedir.).

Kaynakça

Hades'teki nehirler
Naiadlar
Okeanidler
Yeraltı tanrıçaları

Stiks


Garzanti este o editură italiană, care face parte din grupul Mauri Spagnol.

Istoric
Originea acestui edituri coboară în anul 1879, când a fost fondată editura Fratelli Treves de către doi frați milanezi, Emilio și Giuseppe Treves, ai căror moștenitori au vândut-o în 1936 lui Aldo Garzanti (1883-1961), un profesor și cercetător chimist dornic de a intra în afacerile editoriale, la sfatul prietenului său, doctorul Aldo Spallicci (1886-1973). Garzanti Editore S. p.A a supraviețuit celui de-al Doilea Război Mondial, în care toate arhivele sale au fost distruse în timpul bombardamentelor. Ea s-a dezvoltat prin publicarea unor autori precum Curzio Malaparte, Riccardo Bacchelli sau Elsa Morante.

În 1952, Aldo a cedat conducerea editurii către fiul său, Livio Garzanti (1921-2015), care a reușit să încheie contracte cu poeți și romancieri, cum ar fi Carlo Emilio Gadda, Goffredo Parise, Paolo Volponi, Mario Soldati sau Pier Paolo Pasolini, dar și cu filosofi ca Ludovico Geymonat.

În timpul anilor 1960 și 1970, Garzanti a publică mai multe dicționare italiano-engleze, italiano-franceze, italiano-germane, italiano-spaniole etc. și lucrări de referință, inclusiv o colecție de cărți de uz enciclopedic începând din 1962, numită La Garzantine. Din 1972 până în 1985, Teresa Cremisi a lucrat la această editură, fiind director executiv înainte de a se alătura editurii Gallimard.

Antonio Vallardi Editore, o editură veche ce data din secolul al XVIII-lea, a fost achiziționată de Garzanti în anul 1970.

Între 1976 și 1984, Livio Garzanti a tipărit prima enciclopedie europeană intitulată Enciclopedia europea Garzanti, alcătuită din douăsprezece volume, o lucrare salutată de criticii internaționali ca fiind "rezultatul unui efort științific și economic enorm".

În 1995, Unione tipografico-editrice torinese (UTET) a achiziționat 51% din capitalul social al editurii Garzanti, restul revenind la Messaggerie Italiane. În 1998, lovită de o profundă criză structurală, Garzanti a renunțat la catalogul său enciclopedic și de dicționare pe care l-a cedat grupului De Agostini, unde acesta există sub numele de Garzanti Linguistica.

Între 2000 și 2003 editura Garzanti a fost reorganizată și, după o lichidare, a renăscut ca un brand de sine stătător, dar în cadrul grupului editorial Messaggerie Italiane. În 2005, acesta a fost integrat în grupul editorial Mauri Spagnol.

Note

Legături externe
 Site-ul oficial al editurii Garzanti

Edituri din Italia

Garzanti


Ülkenpınarı, Çorum ilinin Merkez ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün adı, 1907 yılı kayıtlarında Çerkesköy, 1925 yılı kayıtlarında ise Halilağabey Çerkesler olarak geçmektedir. 3 Temmuz 1956'da İnalözümuhaciri adını taşıyan köy, bugünkü Ülkenpınarı adını aldı.

Coğrafya
Köy, Çorum il merkezine 42 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Çorum merkez belde ve köyleri

Ülkenpınarı, Çorum


Introdução à Economia  (em inglês: Principles of Economics) é um livro introdutório de economia do professor de Harvard N. Gregory Mankiw. Foi publicado pela primeira vez em 1997 e tinha nove edições até 2020.

Introdução à Economia é o livro-texto padrão para as aulas introdutórias dos departamentos de economia americanos. A editora Cengage afirma que é o livro de economia mais popular entre os alunos em todo o mundo.

Os 10 princípios da Economia
No primeiro capítulo, o livro apresenta 10 princípios de economia "que supostamente representam o coração da sabedoria econômica". Gregory Mankiw faz uma síntese do comportamento dos agentes em qualquer cenário econômico. Ele classifica os dez princípios da economia em três tipos: decisões dos indivíduos, interação entre eles e o funcionamento da economia com um todo:

Como as pessoas tomam decisões

1.- As Pessoas Enfrentam Tradeoffs;

2.- O Custo de um bem é o que você desiste para obtê-lo;

3.- Pessoas racionais pensam na margem;

4.- Pessoas reagem a incentivos;

Como as pessoas interagem

5.- O comércio pode ser bom para todos;

6.- Os mercados geralmente são uma boa maneira de organizar a atividade econômica;

7.- Às vezes os governos podem melhorar os resultados dos mercados;

Como a Economia funciona

8.- O padrão de vida de um país depende da sua capacidade de produzir bens e serviços;

9.- Os preços sobem quando o governo emite moeda demais;

10.- A sociedade enfrenta um tradeoff de curto prazo entre inflação e desemprego.

Recepção e críticas
O livro vendeu mais de um milhão de cópias, gerando a Mankiw pelo menos 42 milhões de dólares em royalties. Após receber críticas dos alunos sobre o preço do material ditático para cursos introdutórios, Mankiw anunciou que doaria todos os royalties sobre as compras de seus livros para instituições de caridade.

O economista alemão Peter Bofinger fez críticas à algumas passagens do livro em um artigo, onde afirma que Mankiw tenta criar a impressão de que os princípios económicos apresentados por ele correspondem a uma espécie de consenso económico, o que não seria o caso.

Ligações externas
 Oitava edição no Internet Archive
 10 Princípios de Economia na Wikiversidade

Livros de economia

Introdução à Economia


جدولة المباريات

التصنيف
قائمة بأسماء اللاعبين المصنفين. رفائيل نادال البطل; والاعبين الأخرى ن إلى المرحلة التي توقفوا فيها.

القرعة

اختصارات
Q = متأهل
WC = بطاقة عبورة
LL = الخسارة بسبب الإصابة
r = انسحب

النهائيات

الأدوار الأولى

القسم 1

القسم 2

القسم 3

القسم 4

القسم 5

القسم 6

القسم 7

القسم 8

وصلات خارجية
 رولان غاروس 2006 (الموقع الرسمي)

دورات رولان غاروس
دورة فرنسا المفتوحة 2006
دورة فرنسا المفتوحة حسب السنة - فردي الرجال
رابطة محترفي التنس 2006

دورة رولان غاروس 2006 - فردي رجال


EPoX, Şubat 1995'te Tayvan'da kurulan bilgisayar donanımı üreticisi şirkettir. Firma, satış ve üretim kapasitesiyle hızla büyüdü ve 2 yıldan kısa sürede, dünya çapında satış ve servis ağına sahip oldu.

Gelişmiş Ar-Ge ekibiyle EPoX, geniş bir ürün yelpazesi yakalamakla kalmadı, aynı zamanda bilgisayar sektöründe yenilikçi ve öncü kimliğiyle ön plana çıktı. Bilgisayar alanının dışında, 1998 yılından itibaren haberleşme alanında da genişlemeye devam eden EPoX, yakın gelecekteki planlarını ' 3C ' uyumlu ürünler dizayn edip üretmek üzerine kuruyor. Aynı zamanda EPoX, Kasım 1999'dan beri Tayvan borsasında başarıyla listeleniyor.Türkiye Distribütörü MASCOM'dur.Fakat şirket 2007 tarihinde yönetimsel hatalardan dolayı iflas etmiştir.

Taipei merkezli şirketler
Bilgisayar donanımı şirketleri
1995'te kurulan şirketler

EpOX


Maxixe ist die größte und wirtschaftlich bedeutendste Stadt der mosambikanischen Provinz Inhambane.

Geographie
Die Stadt ist durch eine Bucht von der gegenüberliegenden Provinzhauptstadt Inhambane (Stadt) getrennt.

Bevölkerung

In Maxixe leben 108.824 Einwohner (2007).

Wirtschaft und Infrastruktur
Maxixe verfügt über ein Krankenhaus und acht Gesundheitszentren. Außerdem finden sich hier sechs Banken und sieben Hotels.

Bildung
In Maxixe gibt es 45 Grundschulen (Primárias) und 4 weiterbildende Schulen (Secundárias).

Persönlichkeiten
 Mário Fernandes da Graça Machungo (1940–2020), Ministerpräsident von Mosambik
 Carlos Agostinho do Rosário (* 1954), Politiker, seit 2015 Premierminister

Einzelnachweise

Ort in Mosambik
Ort in Afrika
Provinz Inhambane

Maxixe (Mosambik)


El término Instituto Nacional de Administración Pública puede referirse:
al Instituto Nacional de Administración Pública de Argentina;
al Instituto Nacional de Administración Pública de España;
al Instituto Nacional de Administración Pública de México.


Biserica de lemn din Mătăsari, comuna Mătăsari, județul Gorj, datează din anul 1897. Are hramul "Sfântul Ierarh Nicolae". Biserica se află pe noua listă a monumentelor istorice sub codul LMI: .

Istoric și trăsături
Anuarul Mitropoliei Olteniei pe anul 1940, înregistra la Mătăsari, și în satele aferente, numai biserici de lemn. Datarea acestora era cuprinsă în deceniile de sfârșit ale secolului al XIX-lea și cele de început ale celui următor. Faptul dovedea îndelungata tradiție a lăcașului de lemn în satele megieșești din plasa Motrului de sus. Din toate aceste biserici mai există doar biserica din Mătăsari și cea cu hramul "Sfântul Ioan Botezătorul" din Runcurel, amenințată cu dispariția datorită extinderii exploatărilor de lignit de către Complexul Energetic Oltenia în vatra satului, casele și terenurile fiind expropriate.

Biserica din Mătăsari a fost construită în anul 1897 și împodobită cu pictură de pictorul Mihai Velescu, în același an. Pictura a fost restaurată în anii 2004-2005.

Bibliografie
Studii regionale

Note

Vezi și
 Mătăsari, Gorj

Legături externe
 CIMEC  Fișă de monument
 Monumente istorice din România Fișă de monument

Imagini din exterior

Mătăsari
Monumente istorice din județul Gorj
Biserici din secolul al XIX-lea din România
Biserici cu hramul Sfântul Nicolae

Biserica de lemn din Mătăsari


Scooby-Doo și Sabia Samuraiului (engleză Scooby-Doo! and the Samurai Sword) este al treisprezecelea din seria de filme animate direct-pe-video bazate pe desenul animat Scooby-Doo. Este una dintre puținele aventuri ale lui Scooby-Doo în care răufăcătorul este de origine pur supranaturală. În Statele Unite au fost vândute 163.890 de copii ale acestui DVD în prima sa săptămână iar din ianuarie 2014 au fost vândute aproximativ 524.725.

Acesta este ultimul film făcut în stilul serialului Ce e nou, Scooby-Doo?, iar Casey Kasem îl joacă pentru ultima oară pe Shaggy înainte să moară datorită scăderii de sănătate.

Acesta a rulat și în România pe Cartoon Network (în cadrul lui Cartoon Network Cinema).

Premis
Cei doi pierde-vară, Scooby-Doo și Shaggy, trebuie să pună "chi" în "muchie" pentru a rezolva cel din urmă mister al artelor marțiale. Echipa deslușitorilor de mistere pleacă acum pe urmele unei comori transcontinentale ce îi va ajuta să rezolve o serie de ghicitori antice. Ei luptă împotriva răzbunatorului Samurai Negru și a Luptătorilor-Fantomă spectrali pentru a obține vechea Sabie a Destinului, o lamă despre care se spune că are puteri neobișnuite. Pe drum, Scooby-Doo și Shaggy sunt îndoctrinați de un neobișnuit Maestru al Suliței care îi învață Bushido, codul Samurailor. Calitățile lor sunt repede testate de o armată de roboți ninja ce par de neoprit. În cele din urmă, gașca grăbită descoperă că Bushido, crez ce pune accent pe loialitate, onoare și curaj, deține cheia misterului.

Legături externe

Filme de animație din anii 2000
Filme de animație
Cartoon Network
Boomerang
Filme americane
Scooby Doo
Filme de animație Warner Bros.
Filme Warner Bros.
Filme de televiziune din 2009
Filme din 2009
Filme de mister
Filme japoneze
Filme cu samurai

Scooby-Doo și Sabia Samuraiului


Japon köpeği, Japonya'da yetiştirilmiş köpek ırkı.

Çok eski dönemlerde Çin'de, pekinuva cinsinin çeşitli ırklarla melezleştirilmesi sonucunda elde edildiği sanılan Japon köpeğinin burnu kısa, gözleri iri, uzun tüyleri beyaz üstüne kurşunidir. Omuz başından yere yüksekliği 25 cm'yi, ağırlığı 4 kg'ı bulur. Yaşam süresi 12-14 yıldır. Sahibine bağlı, çocukları ile arası iyi. Isırmaya eğilimlidir. İyi bir bekçidir. Bakımı azdır. Çok enerjik, oyun sever ve sıcak kanlıdır.

Köpek ırkları

Japon köpeği


Generoso Chapa Garza (Doctor González, Nuevo León; 17 de junio de 1901 - El Carmen, Nuevo León; 4 de junio de 1969) fue un abogado y político mexicano gobernador interino de Nuevo León y posteriormente alcalde de la ciudad de Monterrey.

Biografía
Nació en Doctor González, Nuevo León, el 17 de junio de 1901, siendo hijo de Encarnación Chapa Campos y de María del Refugio Garza González. Estudió en el Colegio Civil en Monterrey; obtuvo el título de abogado por la Universidad Nacional de México en 1927. Fue secretario del Tribunal Superior de Justicia en Nuevo León y juez de letras en el municipio de Doctor Arroyo. Fue oficial mayor y secretario general de gobierno hasta el 31 de diciembre de 1930. Fue gobernador interino de Nuevo León, del 2 al 12 de junio de 1929, por licencia concedida al lic. Aarón Sáenz; fue alcalde de Monterrey del 1 de enero de 1931 al 31 de diciembre de 1932 y diputado federal en 1933-34. Fue catedrático de la Escuela de Jurisprudencia de Nuevo León. El presidente Lázaro Cárdenas lo nombró magistrado fundador del Tribunal Fiscal de la Federación, cargo que desempeñó desde 1936 hasta su muerte. Presidió dicho tribunal desde 1954 hasta 1961. Murió en un accidente aéreo en la Sierra del Fraile, del municipio de El Carmen, el 4 de junio de 1969.

Bibliografía

Nacidos en Doctor González
Abogados de Nuevo León
Gobernadores de Nuevo León
Diputados de la XXXV Legislatura de México
Alumnado de la Facultad de Derecho de la Universidad Nacional Autónoma de México
Políticos de Nuevo León
Presidentes municipales de Monterrey
Fallecidos por accidentes aéreos
Fallecidos en El Carmen (Nuevo León)

Generoso Chapa Garza


A Guarda Civil Zairense () foi uma força policial militarizada no Zaire (atual República Democrática do Congo), criada para apoiar o regime de Mobutu Sese Seko.

História
A unidade foi criada em 1984, após combates entre soldados zairenses e zambianos na antiga província de Shaba (região de Catanga). Treinada por instrutores da Alemanha Ocidental e do Egito, era responsável pela segurança das fronteiras, combate ao tráfico ilegal e ao terrorismo e à restauração da ordem pública.

Em 1987, o marido de uma prima da primeira esposa de Mobutu, Kpama Baramoto Kata, então comandante de uma seção, foi promovido a general do exército (général d'armée) e assumiu a liderança da Guarda Civil.

Em 1990–1995, a unidade incluiu um certo número de Tigres catangueses exilados que desejavam retornar à região de Catanga. Em 1996, a Guarda Civil, ainda comandada por Baramoto, contava oficialmente com 26.000 homens, sendo o seu orçamento equivalente ao das Forças Armadas do Zaire quatro vezes mais numerosas.

Após ter participado na Primeira Guerra do Congo, a unidade foi dissolvida no final de 1997.

Referências

Bibliografia

Forças Armadas Zairenses

Guarda Civil Zairense


Kenneth A. Minihan (born December 31, 1943) is a former United States Air Force lieutenant general who served as the director of the National Security Agency and the Defense Intelligence Agency, retiring on May 1, 1999.

Career
Minihan was born in Pampa, Texas. He entered the United States Air Force in 1966 as a distinguished graduate of the Reserve Officer Training Corps program at Florida State University, where he was also a member of Phi Kappa Psi. He served as senior intelligence officer for the air force and in other senior staff officer positions in The Pentagon; Headquarters Tactical Air Command, Langley Air Force Base, Virginia; Electronic Security Command, Kelly Air Force Base, Texas; the Defense Intelligence Agency, Washington, D.C.; and the National Security Agency, Fort George G. Meade, Maryland. He has commanded squadrons, groups and a major air command, both in the United States and overseas. He has been the assistant chief of staff, intelligence, Headquarters United States Air Force, Washington, D.C., and director of the Defense Intelligence Agency.

Personal life
After retiring from the United States Air Force, Minihan served as the president of the Security Affairs Support Association from 1999 until 2002.  He currently serves as a Managing Director in the Paladin Capital Group.

Education
1966 Bachelor of Arts degree in political science, Florida State University, Tallahassee
1972 Squadron Officer School, Maxwell Air Force Base, Alabama
1979 Distinguished graduate, Master of Arts degree in national security affairs, Naval Postgraduate School, Monterey, California
1979 Air Command and Staff College, Maxwell Air Force Base, Alabama
1984 Distinguished graduate, Air War College, Maxwell Air Force Base, Alabama
1993 Program for Senior Executives in National and International Security, Harvard University, Massachusetts

Assignments
September 1962 – June 1966, Air Force Reserve Officer Training Corps program, Florida State University, Tallahassee
June 1966 – November 1966, student, Armed Forces Intelligence Center, Lowry Air Force Base, Colorado
November 1966 – October 1969, intelligence plans officer, Headquarters Tactical Air Command, Langley Air Force Base, Virginia
October 1969 – November 1970, target intelligence officer and commander's briefer, Headquarters 7th Air Force, Tan Son Nhut Air Base, South Vietnam
November 1970 – September 1974, chief, current intelligence and presentations branch, Headquarters U.S. Southern Command, Howard Air Force Base, Panama
September 1974 – July 1978, program element monitor, assistant executive; assistant chief of staff, intelligence; and special assistant for external affairs, Headquarters U.S. Air Force, Washington, D.C.
July 1978 – December 1979, student, Naval Postgraduate School, Monterey, California
January 1980 – September 1981, legislative liaison officer, Defense Intelligence Agency, Washington, D.C.
September 1981 – December 1982, chief, Office of Support to Military Operations and Plans, National Security Agency, Fort George G. Meade, Maryland
December 1982 – July 1983, commander, 6941st Electronic Security Squadron, Fort George G. Meade, Maryland
July 1983 – May 1984, student, Air War College, Maxwell Air Force Base, Alabama
May 1984 – July 1985, commander, 12th Tactical Intelligence Squadron, Bergstrom Air Force Base, Texas
July 1985 – July 1987, commander, 6917th Electronic Security Group, San Vito dei Normanni Air Station, Italy
July 1987 – June 1989, deputy chief of staff, plans, Headquarters Electronic Security Command, Kelly Air Force Base, Texas
June 1989 – July 1991, deputy chief of staff, intelligence, Headquarters Tactical Air Command, Langley Air Force Base, Virginia
July 1991 – June 1993, director of plans and requirements, assistant chief of staff, intelligence, Headquarters U.S. Air Force, Washington, D.C.
June 1993 – October 1993, commander, Air Force Intelligence Command and director, Joint Electronic Warfare Center, Kelly Air Force Base, Texas
October 1993 – October 1994, commander, Air Intelligence Agency and director, Joint Command and Control Warfare Center, Kelly Air Force Base, Texas
October 1994 – September 1995, assistant chief of staff, intelligence, Headquarters U.S. Air Force, Washington, D.C.
September 1995 – February 1996, director, Defense Intelligence Agency, Washington, D.C.
February 1996 – April 1999, director, National Security Agency and Central Security Service, Fort George G. Meade, Maryland

Major awards and decorations
  Defense Distinguished Service Medal
  Legion of Merit with two oak leaf clusters
  Bronze Star
  Defense Meritorious Service Medal
  Meritorious Service Medal with three oak leaf clusters
  National Security Medal
  National Intelligence Distinguished Service Medal
  National Defense Service Medal with service star
  Vietnam Service Medal with four service stars
  Republic of Vietnam Gallantry Cross Unit Citation
  Republic of Vietnam Campaign Medal

References

1943 births
Living people
Directors of the National Security Agency
Harvard University alumni
United States Air Force generals
Directors of the Defense Intelligence Agency
Recipients of the Legion of Merit
United States Air Force personnel of the Vietnam War
Florida State University alumni
Naval Postgraduate School alumni
Recipients of the Order of the Sword (United States)
Recipients of the Defense Distinguished Service Medal

Kenneth Minihan


Üst âlem (Latince, superregnum; İngilizce, superkingdom, domain ya da empire), biyolojik bilimsel sınıflandırmadaki en üst seviye canlı gruplandırmasıdır: adından da belli olduğu üzere âlemden üst seviyede bulunur ve tüm biyolojik gruplamaların en kapsayıcı olanıdır. "Üst âlem" adı ya da Latince ve İngilizcedeki eş anlamlıları isteğe bağlı olarak seçilmiş adlardır ama düzenlemenin kendisi, canlıların kalıtsal malzemeleri (genomları) arasındaki temel evrimsel farklara işaret eder.

Kaynakça
 İngilizce Wikipedia'daki Domain (biology) maddesinin 1 Ekim 2006 sürümü.
 İngilizce Wikipedia'daki Kingdom (biology) maddesinin 16 Ekim 2006 sürümü

Taksonlar
Resim haritası kullanılan maddeler

Üst âlem


Longnor es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Staffordshire Moorlands, en el condado de Staffordshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Longnor tiene una superficie de 3,36 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Longnor tenía 360 habitantes (50,28% varones, 49,72% mujeres) y una densidad de población de 107,14 hab/km². El 18,89% eran menores de 16 años, el 71,67% tenían entre 16 y 74, y el 9,44% eran mayores de 74. La media de edad era de 43,42 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 22,95% estaban solteros, el 56,85% casados, y el 20,21% divorciados o viudos.

El 99,17% de los habitantes eran originarios del Reino Unido y el 0,83% del resto de países europeos. Todos ellos eran blancos. El cristianismo era profesado por el 82,22%, mientras que el 9,72% no eran religiosos y el 8,06% no marcaron ninguna opción en el censo.

Había 155 hogares con residentes, 12 vacíos, y 15 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Staffordshire
Parroquias civiles de Staffordshire

Longnor (Staffordshire)


An Heteropsis melinonii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Adolf Engler, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni A.M.E.Jonker och Fredrik Pieter Jonker. An Heteropsis melinonii in nahilalakip ha genus nga Heteropsis, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Heteropsis (Araceae)

Heteropsis melinonii


An Polystachya concreta in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Nikolaus Joseph von Jacquin, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Leslie Andrew Garay och Herman Royden Sweet. An Polystachya concreta in nahilalakip ha genus nga Polystachya, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Polystachya

Polystachya concreta


බෞද්ධයා නාලිකාව (The Buddhist)  ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම බෞද්ධාගමික රූපවාහිනී නාලිකාව නාලිකාව වේ. නාලිකාවේ ප්‍රධාන මැදිරි කොළඹ, ශ්‍රී සම්බෝධි විහාරයේ ස්ථාපනය කොට තිබෙ. නාලිකාවේ විකාශන කටයුතු, 2007 ජුනි 29 වන දිනදී  අස්ගිරිය පාර්ශවයේ මහ නායක හිමි ඇතුළු, ශ්‍රී ලංකා ජනපති මහින්ද රාජපක්ෂ සහ හිටපු අගවිනිසුරු සරත් එන්. සිල්වා ආදීන්ගේ  සහභාගීත්වය සහිතව, ආරම්භ කරන ලදී.

බෞද්ධයා නාලිකාවේ වැඩසටහන්, ඉංග්‍රීසි, සිංහල සහ දෙමළ යන භාෂා ත්‍රිත්වයෙන්ම විකාශනය කෙරේ. ශ්‍රී ලංකාවේ සැටලයිට් සේවා සපයන්නෙකු වන ඩයලොග් ටීවී හී චැනල් අංක 68 යටතේ මෙම නාලිකාව නැරඹිය හැකියි.
.

බෞද්ධයා ගුවන් විදුලිය
බෞද්ධයා ගුවන් විදුලිය FM 101.3, FM 101.5 මෙගාහර්ට්ස් සංඛ්‍යාත ඔස්සේ විසිරුවා හරියි.

ස්ථාපනය කිරීම
ඩයලොග් ටීවී හී හිටපු ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියෙකු (CEO) වූ Muhunthan Canagey මහතාගේ පරිත්‍යාග සහිතව නාලිකාව ස්ථාපනය කරන ලදී.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී නාලිකා ලැයිස්තුව

බාහිර සබැදි
The Buddhist Official website

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ රූපවාහිනී නාලිකා

බෞද්ධයා (රූපවාහිනී නාලිකාව)


John Lescroart (Houston, 14 de janeiro de 1948) é um escritor norte-americano conhecido por sua série de romances policiais e jurídicos com os personagens Dismas Hardy, Abe Glitsky e Wyatt Hunt. Seus romances venderam mais de 10 milhões de cópias, foram traduzidos para 22 idiomas em mais de 75 países, e 18 de seus livros estão na lista de best-sellers do New York Times.

Biografia
Lescroart nasceu em Houston, Texas, e se formou em Inglês com honras na Universidade da Califórnia em Berkeley, em 1970.

Antes de se tornar um escritor em tempo integral em 1994, ele passou 20 anos escrevendo e trabalhando em escritórios de advocacia e até como barman num pub irlandês. Seus outros trabalhos foram como homem de mudanças, pintor de casas, editor, diretor de publicidade, programador de computador e executivo de captação de recursos.

Ele também foi cantor, compositor e guitarrista em tempo integral, e se apresentou sob o nome de Johnny Capo, com Johnny Capo e sua banda Real Good.

Sob a Crow Art Records, Lescroart lançou vários álbuns, incluindo um CD de versões para piano de suas músicas interpretadas por Antonio Gala. John T. Lescroart mora e trabalha na cidade universitária de Davis, Califórnia, junto com a mulher e dois filhos.

Além de mais de 20 romances, Lescroart escreveu vários roteiros. Ele é um membro fundador original do grupo International Thriller Writers.

Obras
 Sunburn (1981)

Série do Auguste Lupa
 Son of Holmes (1986)
 Rasputin's Revenge (1987)

Série do Dismas Hardy
 Dead Irish (1989)
 The Vig (1990)
 Hard Evidence (1993) no Brasil: Prova Material (Rocco, 1997)
 The 13th Juror (1994) no Brasil: O 13º Jurado (Rocco, 1996)
 The Mercy Rule (1998) no Brasil: A Lei da Misericórdia (Rocco, 2001)
 Nothing But the Truth (1999) no Brasil: Nada Além da Verdade (Rocco, 2002)
 The Hearing (1999)
 The Oath (2002)
 The First Law (2003)
 The Second Chair (2004)
 The Motive (2004)
 Betrayal (2007)
 A Plague of Secrets (2009)
 The Ophelia Cut (2013)
 The Keeper (2014)
 Poison (2018)
 The Rule of Law (2019)

Relacionado (Rebecca Hardy)
 The Fall (2015)

Série do Abe Glitsky
 A Certain Justice (1995) no Brasil: Justiça Até Certo Ponto (Rocco, 1998)
 Guilt (1996) no Brasil: Culpa (Rocco, 2000)
 Damage (2011)

Série do Wyatt Hunt
 The Hunt Club (2005)
 Treasure Hunt (2010)
 The Hunter (2012)

Livros isolados
 The Suspect (2007)
 Fatal (2017)

Ver também
 Phillip Margolin
 Lisa Scottoline
 John Grisham
 Scott Turow
 Liza Marklund
 Karin Fossum

Romancistas dos Estados Unidos
Naturais de Houston
Escritores de literatura policial
Alunos da Universidade da Califórnia em Berkeley
Roteiristas dos Estados Unidos

John Lescroart


المعهد الملكي للتكنولوجيا في ستوكهولم  هو معهد عالي في ستوكهولم،السويد. تأسس في سنة 1827 وهو مع TKK في هلسنكي - تبعا لتعريف الدول الإسكندنافية - أكبر مؤسسة للتعليم العالي في التكنولوجيا ومن أبرز الجامعات التقنية في أوروبا.

مراجع

العلوم والتقنية في السويد
تأسيسات سنة 1827 في السويد
تعليم عال في ستوكهولم
جامعات وكليات تقنية
ستوكهولم
هيئات تعليمية أسست في 1827

المعهد الملكي للتكنولوجيا


مسرح السلام, هو شركة إنتاج تأسست سنة 1975 وقد أسسها الفنان عبد الله المسلم، تتخذ من دولة الكويت مقرا لها، وسياسة هذه الشركة ان تهتم بالاعمال التي تهم الشارع الكويتي والعربي والخليجي وهذه الشركة يديرها حاليا الفنان عبد العزيز المسلم، وقد تم تغير اسمها من مسرح السلام إلى مسرح السلام الحديث بعد أحداث عام 1990 حرب الخليج الثانية، ومسرح السلام يسير بمنهجية معينة.

أعمال مسرح السلام

أعمال إذاعية
صوت الصحراء: اذاعي لحساب مسرح السلام الحديث الكويت (1976).

أعمال مسرحية

المسرحيات الكوميدية
 برشامه - 1985.
 هالو بانكوك - 1988، 1989.
 فري كويت - (أول مسرحية بعد التحرير 1991).
 مسرحية عاصفة الصحراء - 1991 / 1992.
 إعبيد في التجنيد - 1993.
 خمسة وخميسة - 1994.
 هالو كايرو -
 الخيران رايح جاي - 1998.
 سوق شرق - 2000 / 2001.
 مسرحية صفارة إنذار - 2003.
 كول يا شباب - 2004.
 الحكومة ابخص
 الزوج يريد تغير المدام-2011
 عايله فن رن-2013

مسرح الطفل
 فلونة والشناكل - 1989.
 الكرنفال الكبير.
 كابتن ماجد والأطفال.
 كونان في أرض البوكيمون.

مسرحيات الرعب الكوميدية والمسرح الأدرناليني
 مصاص الدماء - 1995 / 1996 أول مسرحيه رعب للفنان عبد العزيز وكانت رعب بحت من غير كوميديا
 البيت المسكون - 1996 / 1997 أفضل وأشهر مسرحية للفنان عبد العزيز المسلم.
 زمن دراكولا - 1998. اضخم إنتاج رعب للفنان عبد العزيز المسلم وكانت اضخم إنتاج للعام 1998
 قصر الرعب - 1999. مسرحيه رعب ضخمه جدا بالديكور والإنتاج
 البيت المسكون 2 - 2002. بعد نجاح البيت المسكون ينتج مسرح السلام جزء ثاني من المسرحيه حققت نجاح لاكنه ليس نفس نجاح الجزء الأول
 الرجل الذئب - 2002.
 مسرحية صرخة الرعب - 2003/2004
 مسرحية مصاص الدماء 2 - 2004
 عودة فرعون - 2003 / 2004 عرضت في عام 2003 مسرحيه كوميديه وعرضت 2004 كـ مسرحيه رعب فكاهيه
 مسرحية شبح القصر - 2006
 ينانوة الفريج -2007.
 مسرحية الحاسه السادسه - 2008 هي نفسها مسرحيه شبح القصر استنف عرضا في 2008 وقال عبد العزيز المسلم انها أفضل مسرحيه عرضها وحققت حضور جماهيري أكثر من 60 الف متفرج على مستوى الخليج
 مسرحية مصاص الدماء 3 - 2009 اعاد مسرح السلام تجربه عرض مسرحيه مصاص الدما مع الكثير من التعديلات
 مسرحية ليلة رعب - 2010مسرحيه رعب جميله واحدثت بلبله في ايم عرضها وحققت نجاح كبير
 مسرحية الجن والانس- 2011
 مسرحية مثلث برمودا - 2012
 مسرحية نص الليل - 2014
 مسرحية 2021 - 2015 مسرحيه رعب ضخمه تعرض الآن على خشبة المسرح وهي اضخم إنتاج مسرحي لعام 2015

المسلسلات
 حبابة. - وقد أنتجها مسرح السلام بالتعاون مع شركة إنتاج أخرى.
 فريج صويلح. - 2005
 عتيج الصوف. - 2006
 مسلسل الأصيل. - 2007
 مسلسل مسك وعنبر. - 2008
 مسلسل سوق واجف. - 2009
 نور عيني (مسلسل). - 2009
 البيت المسكون - 2010
 الثمن - 2012
 أنت عمري - 2012

أعمال لم تقدم

أعمال في صدد الإنتاج
مسرح السلام الآن بصدد إنتاج ثلاثة أعمال ضخمة:
 اولها مسلسل «فجر الحور» للكاتبة السورية خديجة الاطرش ويحكي عن تأهيل المرأة لدخولها في المناصب القيادية حيث يهتم بشؤون المرأة ويتكون من 30 حلقة و«فجر الحور» قصة اجتماعية هادفة، وسيطغى عليه الجانب النسائي كونه يناقش كل القضايا التي تهم المرأة سواء في البيت أو الحكومة أو القطاع الخاص، بالإضافة إلى بعض الخطوط الاجتماعية الأخرى.

 والعمل الثاني «الشجرة» قصة د. صالح الرشيدي ويحكي قصة التطرف ونبذ الإرهاب وهذا المسلسل تم تحويله إلى مسلسل اذاعي وشاركنا به في مهرجان البحرين وحصلنا على الجائزة الذهبية فشجعهم على تحويله إلى عمل تلفزيوني مصور.
 والعمل الثالث اجتماعي إنساني بعنوان «جبر الخواطر» للكاتب العراقي باسل شبيب والعمل كان في طور الإنتاج إلا أن وفاة الفنان خالد النفيسي اوقف هذا الإنتاج حتى اشعار آخروهو من فكرة: ليلى السلمان وتأليف: باسل شبيب

أعمال قادمة
أعمال يمتلكها مسرح السلام ولم تقدم:
 1ـ مسرحية فكاهية اجتماعية (بونسوار بابا): تأليف: بدر محارب
 2ـ مسلسل طيور السلام
 6ـ مسرحية طريج صليبيخات: تأليف: المذيع/فيصل الدويسان
 7ـ مسرحية الكويت سنة 3000
 8ـ مسرحية بس يانفط.
 9ـ مسرحية عرس قطاوه.

 كواكب العميري مديرة قسم الدراما في شركة مسرح السلام صرحت بأن مسرح السلام يمتلك خطة سنوية لاستقطاب الشباب وأن مسرح السلام يمتلك الآن ما يقارب 500 اسم لوجوه شابة جديدة، كواكب العميري وظيفتها هي مراجعة النصوص المقدمة من الشباب ومطابقتها بالشروط الواجب توافرها ومدى صلاحيتها بما يتناسب مع ظروف المجتمع من عادات وتقاليد.

مصادر

تأسيسات سنة 1975 في الكويت
شركات كويتية
مسرح كويتي

مسرح السلام (الكويت)


Le Cimetière militaire de la ferme de Hem (Herm Farm Military Cemetery) est un cimetière militaire de la Première Guerre mondiale, situé sur le territoire de la commune de Hem-Monacu, dans le département de la Somme, au nord-est d'Amiens.

Histoire

La ferme d'Hem a été le théâtre de violents combats lors de la bataille de la Somme. Le secteur  a été tour à tour aux mains des troupes françaises et alliées, puis aux mains des Allemands.
Ce cimetière, implanté en janvier 1917 à une centaine de mètres des ruines de la Ferme d'Hem, a été commencé par les troupes britanniques  pour inhumer les victimes  des combats de la bataille de la Somme, puis de nouveau en 1918 avec le regroupement de soldats alliés tombés dans le secteur, notamment les corps de 46 soldats australiens  tombés en août et septembre 1918 initialement inhumés au cimetière de Curlu.
Le cimetière couvre une superficie de 2 198 mètres carrés et est entouré d'un mur de briques rouges.

Caractéristiques
Le cimetière de l'allée de la ferme d'Hem est situé en pleine campagne, à proximité de la ferme éponyme, il compte  tombes de soldats, dont 204 sont non identifiés :  Britanniques, 138 Australiens, 88 Sud-Africains et 4 Canadiens.

Sépultures

Photos

Liens internes

 Cimetière militaire
 Liste des mémoriaux et cimetières militaires de la Somme
 Bataille de la Somme
 Hem-Monacu
 Commonwealth War Graves

Cimetière militaire britannique en France

Cimetière militaire britannique de la ferme de Hem


Le manoir d'Escarboville, est une demeure, du début du , qui se dresse sur le territoire de la commune française de La Pernelle, dans le département de la Manche, en région Normandie.

Localisation
Le manoir d'Escarboville est situé, sur la gauche de la grande route qui va de Quettehou à Barfleur au hameau éponyme, à  au sud-sud-est de l'église Sainte-Pétronille et de l'escarpement de la colline sur le territoire de La Pernelle, dans le département français de la Manche.

Historique

Description
Construit au début du , le manoir, solide et sobre construction de style gothique flamboyant, est flanqué sur sa façade intérieure d'une grosse tour au toit en poivrière qui dépasse la toiture de forte pente de la hauteur d'un étage environ. On peut voir de ce côté une belle porte à fines colonnettes et à arc surbaissé, dont le sommet fortement en aigu du gable de gauche n'est pas engagé sous la toiture.

Le logis s'éclaire au rez-de-chaussée par deux grandes fenêtres à imposte et à linteau droit, et, à l'étage au-dessus de chacune d'elles, par des fenêtres de plus petites dimensions, et, la tour par des petites fenêtres carrées « d'éguet ».

La partie droite est percée d'une porte en plein cintre surmontée d'une fenêtre carrée à meneaux de dimension moyenne, taillés en biseau, et protégée par une grille épaisse à section carrée. Au dessus, fenêtre à l'étage et deux fenêtres superposées à l'extrême droite.

À l'intérieur, on peut voir une belle cheminée de pierre blanche de Valognes, formée de cinq colonnettes dont trois à boudins et deux à tresse. Son manteau richement sculpté représente, notamment, une chasse, ainsi que de petits personnages vêtus suivant le style . La légende qui court sur le devant n'a put être déchiffré. Deux autres cheminées anciennes méritent de s'y attarder.

Autour, de nombreux communs dont une charretterie à pieds droits, plusieurs portes en plein cintre à angles ébrasés. Un cellier avec un beau linteau droit cannelé que supportent, afin d'agrandir la largeur de la porte et permettre de faire passer des tonneaux de grande capacité, deux sortes de larges tailloirs qui reposent sur des jambages de maçonnerie.

Notes et références

Notes

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Articles connexes
 Liste de châteaux et manoirs de la Manche
 La Pernelle

Escarboville

Manoir d'Escarboville


Euenantiornithes fue un superorden de dinosaurios terópodos perteneciente al clado aves que existió durante el período Cretácico, en lo que hoy es Europa, América y Asia. Son las aves más modernas entre los Enantiornithes, el grupo dominante durante el Mesozoico.

Clasificación
Euenantiornithes fue definido por Chiappe (2002) como todas las aves más próximas a Sinornis que a Iberomesornis, excluyendo a especies como Iberomesornis romerali y Noguerornis gonzalezi. Esta definición es algo controvertida.

Taxonomía

Euenantiornithes basales
Eoalulavis (Cretácico Inferior)
Euenantiornithes incertae sedis
Boluochia (Cretácico Inferior) - catayornitiformes?
Concornis (Cretácico Inferior) - catayornitiformes? enantiornitiformes?
Cuspirostrisornis (Cretácico Inferior)
Enantiornithes gen. et sp. indet. CAGS-IG-04-CM-007 (Xiagou, Cretácico Inferior de Mazongshan, China)
Eoenantiornis (Cretácico Inferior)
Largirostrornis (Cretácico Inferior)
Longchengornis (Cretácico Inferior)
Longirostravis (Cretácico Inferior)
Hebeiornis (Cretácico Inferior) - posiblemente un nomen nudum; si fuere válido, incluye Vescornis
Enantiornithes gen. et sp. indet. RBCM.EH2005.003.0002 (Northumberland, Cretácico Superior de Hornby Island, Canadá)
Gurilynia (Cretácico Superior) - enantiornitiformes?
Halimornis (Cretácico Superior)
Lectavis (Cretácico Superior) - enantiornitiformes?
Lenesornis (Cretácico Superior)
Neuquenornis (Cretácico Superior) - catayornitiformes? avisáurido?
Yungavolucris (Cretácico Superior) - enantiornitiformes?
Familia Kuszholiidae
Orden Alexornithiformes
Orden Cathayornithiformes
Orden Enantiornitiformes
 Familia Enantiornithidae
Enantiornis (Cretácico Superior)
 Familia Avisauridae
Avisaurus (Cretácico Superior)
Soroavisaurus (Cretácico Superior)
Orden Gobipterygiformes
Orden Longipterygiformes Zhang et al., 2001
Boluochia
Camptodontus
Longipteryx
Longirostravis
Rapaxavis
Shanweiniao
Shengjingornis

Euenantiornithes dudosos
No está claro si los siguientes son Euenantiornithes:
Enantiornithes gen. et sp. indet. MZ unnumbered (Adamantina, Cretácico Superior de Presidente Prudente, Brasil) - enantiornitiforme?
Enantiornithes gen. et sp. indet.  Patrick Mechin collection 606 (Cretácico Superior de Bastide-Neuve, Francia) - alexornitiforme?

Aves que presentan algunos caracteres usuales entre los Euenantiornithes:
 Nanantius (Cretácico Inferior -? Superior) - enantiornitiforme?
 Abavornis (Cretácico Superior)
 Explorornis (Cretácico Superior)
 Horezmavis (Cretácico Superior de Kyzyl Kum, Uzbekistán) - gobipterigiforme?
 Incolornis (Cretácico Superior)
 Family Zhyraornithidae - enantiornitiformes?

Notas

Referencias
  (2000): An archaic bird (Enantiornithes) from the Upper Cretaceous of Provence (southern France). C. R. Acad. Sci. Paris IIA - Sciences de la Terre et des planètes 331(8): 557–561.  (HTML abstract)
  (2006): A partial skeleton of an enantiornithine bird from the Early Cretaceous of northwestern China. Acta Palaeontologica Polonica 51(3): 423–434. PDF fulltext
  (2005): Cretaceous fossil birds from Hornby Island (British Columbia). Canadian Journal of Earth Sciences 42(12): 2097–2101.
  (2005): TaxonSearch: Stem Archosauria. Version 1.0, 2005-NOV- 7. Encontrado 2006-OCT-02.

Enantiornithes

en:Euenantiornithes

Euenantiornithes


El Camino Internacional (también conocido como Ruta CH-64) es un camino que inicia posterior al Túnel del Jardín Botánico y recorre en forma rápida por la zona alta de Viña del Mar para llegar a Concón y luego a la Ruta CH-60 en San Pedro, Quillota, en la  Región de Valparaíso, Chile. Se llama Camino Internacional ya que anteriormente era principalmente usada para viajar a Argentina.

Tramos

Tramo Viña del Mar-Concón

En este tramo, donde se recorre la mayor parte de este camino, el camino tiene 2 pistas por sentido. En sus alrededores, están los barrios El Olivar, Achupallas, Miraflores Alto, Santa Julia, Glorias Navales, Expresos Viña y Reñaca Alto. En Glorias Navales, en los últimos años se han visto dos grandes construcciones comerciales: Aviva Parque Acuático, el primer parque acuático de Viña del Mar y el Viña Outlet Park, un centro comercial con una vasta variedad de tiendas.

Tramo Concón
En este tramo, se puede apreciar la vasta cantidad de moteles y bodegas que hay en el sector. También está el Cementerio Parque del Mar en este tramo. Al empezar a descender para llegar a la zona gastronómica de Concón, se puede apreciar también la Empresa Nacional del Petróleo.

Rutas de la Región de Valparaíso
Calles de Viña del Mar
Calles de Concón

Camino Internacional


Tayassu pekari (Tayassu pecari) pekarigillerden (Tayassuidae) Orta ve Güney Amerika'da yaşayan pekari türüdür.

Tayassu pekariler gündüzleri etkindir ve genellikle 50 ile 300'den fazla bireyden oluşan gruplar hâlinde yaşarlar. 2.000'e yakın hayvanın bir arada görüldüğü de bildirilmiştir. Hepçil olan tayassu pekari kökler, otlar, meyveler, omurgasızlar ve küçük omurgalılarla beslenirler. Doğal düşmanları jaguar ve pumadır. Ancak köşeye sıkıştırıldığında saldıran tayassu pekari, içlerinden biri yaralandığında tüm sürü olarak saldırmaktadır. Bu şekilde jaguarları bile parçalara ayırabilirler.

Alt türler

Tayassu pekarinin alt türlerinin sınıflandırması aşağıdaki gibidir:
 Tayassu pecari ringens, Meksika, Guatemala, Belize, Honduras, Nikaragua,
 Tayassu pecari spiradens, Nikaragua, Kosta Rika, Panama, Kolombiya,
 Tayassu pecari equatorius, Kolombiya, Ekvador
 Tayassu pecari pecari, Kolombiya, Venezuela, Guyana, Surinam, Brezilya,
 Tayassu pecari albirostris,  Brezilya, Peru,  Bolivya, Paraguay, Arjantin,

Kaynakça

Dış bağlantılar

 The White-lipped Peccary (Tayassu pecari), Ignacio J. March, Pigs, Peccaries and Hippos Status Survey and Action Plan (1993), Chapter 2.3  (İngilizce)

Pekarigiller
Amazon Havzası faunası
Arjantin'deki memeliler
Bolivya'daki memeliler
Brezilya'daki memeliler
Orta Amerika'daki memeliler
Kolombiya'daki memeliler
Ekvador'daki memeliler
Fransız Guyanası'ndaki memeliler
Guyana'daki memeliler
Meksika'daki memeliler
Paraguay'daki memeliler
Peru'daki memeliler
Surinam'daki memeliler
Venezuela'daki memeliler

Tayassu pekari


බහු ක්‍රීඩා ඉසව් වලින් යුක්ත පළමුවැනි ක්‍රීඩා උළෙල ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා උළෙලයි. අන්තර්ජාතික ඔලිම්පික් කමිටුව විසින් සංවිධානය කරනු ලබන මෙම ක්‍රීඩා උළෙල මුලින්ම ඇරඹුනේ 1896 වසරේ ග්‍රීසියේ ඇතැන්ස් හිදී ය. 1900, 1904, වර්ෂවල පැවති ඔලිම්පික් තරඟාවලීන් සංවිධානය අතින් තරමක් අසාර්ථක වූ නමුදු ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා තරඟ ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ජනප්‍රිය වන්නට පටන් ගත්තේය. මුලදී අඩංගු වූ තරඟ ප්‍රමාණය සුළු වුවද පසුව වර්ධනය විය. තවමත් වර්ධනය වෙමින් පවතී.

20 වෙනි ශත වර්ෂය ආරම්භයේදී තවත් විවිධ ක්‍රීඩා ඉසව් සහිත ක්‍රීඩා තරඟ නෝර්ඩික් ගේම්ස් නමින් පළමු වරට පවත්වන ලදි. මෙම තරඟ පවත්වන ලද්දේ ස්කැන්ඩිනේවියාවෙහිය. පවත්වන ලද තරඟ ඉසව් වූයේ රට හරහා ස්කි (Ski) කිරීම සහ අධිවේගී ස්කේටින් (Cross country skiing and speeding skating) යනාදියයි. මෙම ක්‍රීඩා තරඟ අන්තිමට පවත්වන ලද්දේ 1926 වසරේදී ය.

1920 වර්ෂවල විවිධ ක්‍රීඩා තරඟ ඉසව් ආරම්භ විය. මේවා තෝරා ගත් ක්‍රීඩා කණ්ඩායම් වලට පමණක් වෙන් වූ ඒවා විය. 1920 සෝවියට් රුසියාව 'ස්පාර්ටකියාඩ්' ආරම්භ කළ අතර එය ඔලිම්පික් සඳහා ඔවුන්ගේ ආදේශකය විය. 1922 දී ඉතාලියේ 'යුනිවර්සිටි ඔලිම්පියා' ආරම්භ විය. එය ලෝක විශ්ව විද්‍යාල ක්‍රීඩා  තරඟ මාලාවේ පෙර ගමන්කරු විය. එය සීමා වූයේ ශිෂ්‍යයින්ට පමණී. කලාප ක්‍රීඩා තරඟ තවත් ආකාරයක විවිධ ක්‍රීඩා ඉසව් සහිත තරඟාවලීන්ය. උදාහරණ වශයෙන් ෆා ඊස්ටර්න් චැම්පියන්ෂිප් ගේම්ස් නැතහොත් සෙන්ට්‍රල් ඇමෙරිකන් ඇන්ඩි කැරිබියන් ගේම්ස් දැක්විය හැක.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Multi-sport_event
ඔලිම්පික්

බහු ක්‍රීඩා ඉසව්


Google znalac (izvorni engleski: Google Scholar), usluga koju na svojoj tražilici nudi Google. To je internetski pretraživač znanstvene literature, razvijen u okvirima pretraživača Googlea. Danas je Googleov znalac prvi internetski pokazatelj citiranosti.Glavni tvorac Znalca računalni je znanstvenik indijskog podrijetla Anurag Acharya.

Namijenjen je jednostavnom pretraživanju akademske literature. Znanstvenicima i svim ostalima koje zanima omogućuje naći na internetu i vrlo često i odmah dohvatiti različitu znanstvenu literaturu.
Počeo je s radom 18. studenoga 2004. godine. Googleov znalac mnogo je pridonio rješenju problema lociranja i međusobnog povezivanja dokumenata na Internetu, koji premda su lako dostupni, zbog rastuće količine literature na Internetu i potreba za dobivanjem multidisciplinarnih informacija, moralo se poboljšati metodame dohvata informacija. Pokazateljem citiranosti Google je riješio taj problem ta tako omogućio povezati radove određene tematike i vrijednosno ih rangirati.

Skup vrela koje se pretraživati su članci, diplomski, magistarski i doktorski radovi, knjige, sažetci, radove akademskih izdavača, profesionalnih društava, mrežne repozitorije sveučilišta i drugih organizacija, znanstveni časopisi, sažeci, recenzirani članci, priopćenja objavljena u kongresnim zbornicima, magistarski i doktorski radovi, knjige, poglavlja u knjigama, separati, prezentacije u PowerPointu, tehnička izvješća sa sveučilišta, akademskih ustanova, stručnih društava i istraživačkih skupina, radovi prije formalnoga objavljivanja (engl. preprint), ili već recenzirani i prije objavljeni negdje drugdje (engl. postprint),

Uz to pruža i naslove srodnih članaka. U rezultatu pretrage članci su poredani onako kako to čine istraživači, procjenjujući tekst svakog članka, publikaciju u kojoj je članak objavljen, autora koji ga je napisao i koliko je često rad citiran u ostaloj akademskoj literaturi. Za pronaći djela nekog znanstvenika, dostatno je upisati mu u obrazac za pretraživanje ime i prezime ili prezime te inicijale imena. Moguće je ogrnaičiti pretraživanje na članke kojima su dostupni cjeloviti tekstovi ili barem sažetci. Također se može pretražiti svi objavljeni radovi ("bilo kada") ili samo noviji radovi. Napredno pretraživanje također postoji, pa se određeno djelo nekog autora dobiva nakon što u polje s točnim izrazom upišemo naslov rada ili pojedine riječi iz naslova, a u polju gdje se pojavljuju moje riječi izabrati u naslovu članka. Ako su članci dostupni na mreži, Google znalac daje i poveznicu na tekst cjelovitog članka. Ako nisu dostupni na mreži, a citirani su u drugim radovima, tad je ispred naslova oznaku [navod].

Suprotne podatkovne baze su PubMed, Web of Science i Scopus. Na svakom se ispitivanju Googleov znalac pokazao da je imao konzistentno veći dohvat nego PubMed i Web of Science. No veći dohvat nije uvijek na korist korisniku. Ovisi o svrsi istraživanja i sposobnosti kontroliranja dohvata.

Izvori

Vanjske povzenice
Google znalac (sučelje na hrvatskom jeziku)

Baze podataka

Google znalac


Plemenita pečurka ili šampinjon (lat. Agaricus bisporus) je jestiva gljiva iz porodice pečurki (Agaricaceae). Plemenita pečurka se uzgaja u više od 70 država i jedna je od najčešće korištenih gljiva u kuhinji na svijetu.

Opis
 Klobuk plemenite pečurke je širok do 10 centimetara, bijel, na dodir crvenkast, u početku polukuglast, poslije ispupčen, u starosti raširen i plosnat, gladak, u mladosti na rubovima ima ostatke ovoja.
 Listići su slobodni i gusti, u početku bjelkasti, kasnije crvenkastosmeđi.
 Stručak je visok do 6 centimetara, promjera do 1,5 cm, bijel, u početku pun, kasnije se prošuplji, zdepast, kratak, lako se odvaja od klobuka.
 Meso je bijelo, na prerezu postane ružičasto, na zrelim gljivama smeđe, čvrsto, ugodnog mirisa i okusa.
 Spore su eliptične, glatke, otrusina je smeđa.

Stanište
Prirodno je rasprostranjena gljiva u Europi i Sjevernoj Americi. Raste na pašnjacima, u vrtovima, parkovima, uz putove, voli rasti na dobrom pognojenom tlu. Možemo je naći od lipnja do studenog. Masovno se uzgaja širom svijeta, jedna je od najčešćih gljiva.

Upotrebljivost
Plemenita pečurka je jestiva, odlične kvalitete. Može se jesti i sirova.

Sličnosti
U grupu Agaricus, čiji je predstavnik lipika, pripadaju: Agaricus abruptibulba Peck, Agaricus macrospora (Moell. ex Schff.) Pilat, Agaricus xanthoderma Genevier, Agaricus silvicola (Vitt.) Sace, koje na pritisak požute. Agaricus xanthoderma Gen. ili otrovna pečurka je otrovna i potreban je velik oprez prilikom ubiranja plemenite pečurke. Također je potrebno biti na oprezu da ne uberemo mladu zelenu ili bijelu pupavku koje su smrtno otrovne, a na dnu stručka imaju jako zadebljanje s ostacima bijelog ovoja.

Slike

Izvori

Vanjske poveznice

Agaricales
Jestive gljive
Pečurke

Plemenita pečurka


ندوة العلماء هي مؤسسة إسلامية في لكناو، الهند، تأسست في سنة 1311 هـ الموافق 1893 م، وأسست دار العلوم التابعة لها بعد ذلك بخمس سنوات لتكون وسطا بين فريق دار العلوم ديوبند وفریق جامعة عليكره. وکانا یختلفان في نظریة التعلیم، کان دارالعلوم یؤثر العلوم الدینیة علی العلوم الجدیدة وکانت جامعة علیكرہ تؤثر العلوم العصریة.

انظر أيضا
 الندوي

المراجع

الإسلام في الهند
التعليم في لكهنؤ
تأسيسات سنة 1894 في الهند
تأسيسات سنة 1898
تأسيسات سنة 1898 في الراج البريطاني
مدارس إسلامية
جامعات وكليات إسلامية
جامعات وكليات في الهند
جامعات وكليات في لكهنؤ
مدارس إسلامية في الهند
هيئات تعليمية أسست في 1894
هيئات تعليمية أسست في 1898

ندوة العلماء


Rødt kød, også kaldet mørkt kød, er især indenfor gastronomi kød, der er rødt i rå tilstand og mørkt i farven når det steges, i modsætning til hvidt kød, som er blegt i farve både før og efter stegning.

Indenfor ernæringsvidenskab er rødt kød defineret som enhver type kød, der har mere myoglobin end hvidt kød, hvor hvidt kød defineres som ikke-mørk kød fra kylling (med undtagelse af lår og) eller fisk. Noget kød, såsom svinekød, er rødt kød ifølge den ernæringsvidenskabelige definition og hvidt kød ifølge den gængse definition.

Henvisninger

Kød

Rødt kød


Agave shrevei ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Agaven (Agave). Ein englischer Trivialname ist "Century Plant".

Beschreibung

Agave shrevei wächst einzeln oder bildet Gruppen. Die grauen bis bläulichen, eiförmigen bis lanzettförmigen, spitz zulaufenden Blätter sind 50 bis 60 cm lang und 12 bis 18 cm breit. Die unterschiedlich angeordneten warzenartigen Blattränder sind unregelmäßig gezahnt. Der spitze, braune bis graue Enddorn wird 2,5 bis 5 cm lang.

Der rispige, gerade bis gebogene kräftige Blütenstand wird 2,5 bis 5 m hoch. Die hellgrünen bis hellgelben Blüten sind 50 bis 70 mm lang, erscheinen am oberen Teil des Blütenstandes und bilden sich an locker angeordneten variablen Verzweigungen. Die breit zylindrische bis becherförmige Blütenröhre ist 18 bis 23 mm lang.

Die länglichen braunen dreikammerigen Kapselfrüchte sind 45 bis 70 mm lang und 15 bis 25 mm breit. Die schwarzen Samen sind 6 bis 7 mm lang und 4,5 bis 5 mm breit.

Systematik und Verbreitung
Agave shrevei ist in Mexiko in den Bundesstaaten Chihuahua und Sonora an steinigen Kalkhängen und in Waldland in 930 bis 1980 m Höhe verbreitet. Sie ist vergesellschaftet mit Dasylirion- und Nolina-Arten.

Die Erstbeschreibung durch Gentry ist 1942 veröffentlicht worden.

Es werden folgende Unterarten unterschieden:
 Agave shrevei subsp. shrevei
 Agave shrevei subsp. magna
 Agave shrevei subsp. matapensis

Agave shrevei ist ein Vertreter der Gruppe Ditepalae und wächst weit verbreitet in Kolonien in Zentral-Mexiko. Die Unterarten unterscheiden sich durch Größe, Blatt- und Blütenstruktur. Agave shrevei ist morphologisch und geografisch nahe verwandt mit Agave colorata. Im nördlichen Verbreitungsgebiet sind Hybriden zwischen Agave shrevei und Agave palmeri bekannt.

Literatur
 August J. Breitung: Agave shrevei. In: The Agaves. The Cactus & Succulent Journal Yearbook, 1968, S. 73–75.
 Howard Scott Gentry: The Agave Family in Sonora. U. S. Departement of Agriculture, 1972, S. 111–115.
 Howard Scott Gentry: Agave shrevei. In: Agaves of Continental North America. The University of Arizona Press, 1982, S. 447–450.

Einzelnachweise

Weblinks

Agaven
Shrevei

Agave shrevei