جائزة الإيكو هي جائزة موسيقى ألمانية مُنحت كل سنة من قِبل فون أكاديمي (Phono Akademie) الألمانية التي هي (جمعية لتسجيل الشركات). كل فائز للسنة يحدد بمبيعات السَنَة السابقة. إن جائزة الإيكو هي الوريثة لجائزة (Schallplattenpreis)الألمانية (جائزة قياسية ألمانية).

الفائزين بتصنيف البوب تعلن أسماؤهم في شهر مارس، أما الفائزين في تصنيف الموسيقى الكلاسيكية فتعلن أسماؤهم في شهر أكتوبر.

جوائز الإيكو (تصنيفات البوب المختارة)

أفضل فنان رجل محلي
 2008 هربرت جرونميار
 2007 روجر سيسيرو
 2006 خافيير نيادو
 2005 جينتلمان
 2004 ديك برايف
 2003 هربرت جرونميار
 2002 بيتير مافاي
 2001 أيمان
 2000 خافيير نيادو
 1999 مارياس مولير ويستيرنهاجن
 1998 نانا
 1997 بيتير مافاي
 1996 ماركو
 1995 مارياس مولير ويستيرنهاجن
 1994 هربرت جرونميار
 1993 مارياس مولير ويستيرنهاجن
 1992 هربرت جرونميار

مراجع

انحلالات سنة 2018 في ألمانيا
تأسيسات سنة 1992 في ألمانيا
جوائز أسست في 1992
جوائز ألمانية
جوائز انحلت في 2018
جوائز موسيقية
قوائم الفائزين بجوائز
جوائز موسيقى ألمانية

جائزة إيكو


السير مارتن جون تايلور Sir Martin John Taylor زميل الجمعية الملكية وهو أستاذ في الرياضيات البحتة في جامعة مانشيستر. ولد في ليستر عام 1952 ، حصل على شهادة الدكتوراة من معهد الملك في لندن في الرياضيات عام 1976.

كان يقوم بأبحاث تتعلق بالأعداد الجبرية، أما مؤخراً فقد أدت به دراسته إلى دراسة بعض المحاور في الهندسة الحسابية arithmetic geometry.

منح تايلور جائزة وايتهيد من جمعية رياضيات لندن عام 1982، واشترك بجائزة آدامز عام 1983. تم ترشيحه لزمالة الجمعية الملكية عام 1996. تم منح تايلور لقب فارس في 2009.

مراجع

وصلات خارجية
 صفحة مارتن تايلور الشخصية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من لستر
أكاديميو جامعة مانشستر
خريجو كلية كينجز لندن
رياضياتيون بريطانيون في القرن 20
رياضياتيون بريطانيون في القرن 21
زملاء الجمعية الملكية
زملاء كلية الثالوث (كامبريدج)
عاملون في نظرية الأعداد
فرسان المملكة المتحدة
مواليد 1952
مواليد في لستر

خريجو كلية بمبروك جامعة أكسفورد

مارتن تايلور


Mihovil Bogoslav Matković (Medov Dolac, 1951.), hrvatski komunikolog, profesor, savjetnik za odnose s javnošću, organizator, publicist, urednik, glasnogovornik, stručni mentor;

Životopis

Rodio se je u Medovu Docu. U Zagrebu je završio gimnaziju i Filozofski fakultet u Zagrebu (književnost i filozofiju). Profesor je hrvatskog jezika i književnosti i filozofije. Licencirani je stručnjak za odnose s javnošću. Radio je kao savjetnik ministra u ministarstvu državne imovine, u HEP-u, ZEOH-u kao viši stručnjak za informiranje, Viaduktu. Bio je suradnik Tima za obranu hrvatskih generala Gotovine i Markača u drugostupanjskom postupku na Haškom tribunalu 2012. godine. 1996. je godine bio organizator i suutemeljitelj Hrvatske udruge za odnose s javnošću, čiji je bio predsjednik 1988. – 2000. Bio je voditelj izaslanstva hrvatskih nevladinih udruga u audijenciji kod sv. Oca Ivana Pavla II. u srpnju 2000. u prigodi Svjetskog dana sredstava priopćavanja. Objavljivao je od 1970. objavljivao novinarske tekstove, novele, kritike, prikaze; za dnevne novine, časopise, radio, i dr. Bio je voditelj promidžbenog i opunomoćenik Hrvatskog svjetskog kongresa u Hrvatskoj 1993. – 1998., (projekt Otočna veza HEP publikacije). Potaknuo je i osmislio projekt obnove rodne kuće i otvaranja prvog Informativnog centra Nikole Tesle u Teslinoj rodnoj kući u  Smiljanu u prigodi obilježavanja 150. obljetnice rođenja Nikole Tesle s međunarodnim sudjelovanjem 2006.  te  proglašenje 2006. godine Godinom Nikole Tesle u Hrvatskoj.                       Autor eseja u časopisima, bio je sudionik brojnih tribina, znanstvenih skupova; promocija; autor analitičkih tekstova u elektroničkim medijima; sudionik TV rasprava i dr. Bio je organizator i urednik sljedećih izdanja:
 Scenarist i stručni koordinator dokumentarnog filma Plešivica – od imena do samostalnosti, Zagreb, 2019.
 "Slom lažnog proroštva", Goran Marić, Zagreb, 2015.
 "Ljudi, gradine, puti", monografija M. Dolac, 2011.
 "Kad priča završi:, Kristina Šušnjara, Zagreb, 2009.
 Organizator u koautor teksta dokumentarnog filma Stoljeće svjetla u Zagrebu, 2007.
 "Razvitak i energetika", Božo Udovičić, Zagreb, 1998.
 "More hrvatsko", monografija I. Pervan, Zagreb, 1996.
 Organizator i čl. Uredničkog vijeća izdanja Djela dr. Ante Starčevića u 8 knjiga, Zagreb, 1996. (u prigodi 100 obljetnice smrti)
 "Pretvorba početak početka", grupa autora, Zagreb, 1992.
 "Svjetlost Vukovara", Ivan Mravak, 1992.

Izabrana djela
 Brijunski transkript - Jezik, semantičke i socio-semantičke odrednice, metaforika sintagma i pojmova – povijesni kontekst, Nova prisutnost: časopis za intelektualna i duhovna pitanja, Vol.XII No.1, ožujak 2014., Hrčak, hrcak.srce.hr

Izvori

Hrvatski publicisti
Komunikolozi
Odnosi s javnošću
Hrvatski novinari

Mihovil Bogoslav Matković


An Setaria leucopila in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Frank Lamson Scribner ngan Elmer Drew Merrill, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Karl Moritz Schumann. An Setaria leucopila in nahilalakip ha genus nga Setaria, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Setaria

Setaria leucopila


Plaza Mayor bezeichnet im Spanischen, ähnlich wie Plaza de Armas, den Hauptplatz einer größeren Ansiedlung. Zu den bekanntesten Plätzen dieses Namens zählen

 Plaza Mayor (Madrid), ein Platz in Madrid
 Plaza Mayor (Salamanca), ein Platz in Salamanca
 Plaza Mayor (Santa Fe de Antioquia), ein Platz in Santa Fe de Antioquia
 Dies war auch der frühere Name der Plaza de la Constitución (Montevideo).

Plaza Mayor


البروتينات السكرية هي بروتينات تحتوي على سلاسل سكريات قليلة التعدد مرتبطة بالسلاسل الجانبية للأحماض الأمينية بروابط تساهمية. ترتبط الكربوهيدرات بالبروتين في التعديل أثناء الترجمة أو التعديل ما بعد الترجمة. تُعرف هذه العملية باسم الغلكزة. غالبًا ما تكون البروتينات المفرزة خارج الخلية مغلكزة.

في البروتينات التي تحتوي على أجزاء ممتدة خارج الخلية، غالبًا ما تكون الأجزاء خارج الخلية مغلكزة. عادةً ما تكون البروتينات السكرية أيضًا بروتينات غشائية مدمجة تلعب دورًا في التفاعلات بين الخلايا. يجب التمييز بين الغلكزة القائمة على الشبكة الإندوبلازمية للنظام الإفرازي والغلكزة العكوسة في العصارة الخلوية-النواة. يمكن تعديل البروتينات السكرية في العصارة الخلوية والنواة من خلال الإضافة القابلة للعكس لثمالة إن-أسيتيل غلوكوز أمين التي تعتبر متبادلة للفسفرة وقد تكون وظيفتها تأمين آلية تنظيمية إضافية تتحكم في الإشارات القائمة على الفسفرة. في المقابل، قد تكون الغلكزة الإفرازية الكلاسيكية ضرورية من الناحية الهيكلية. مثلًا، يمكن أن يؤدي تثبيط الغلكزة المرتبطة بالأسباراجين (المرتبطة بـN)، إلى منع عملية طي البروتين السكري المناسب ويمكن أن يكون التثبيط الكامل سامًا للخلية. في المقابل، يمكن تجاهل اضطراب معالجة الجليكان (الإزالة الإنزيمية/إضافة ثمالة الكربوهيدرات إلى الجليكان)، الذي يحدث في كل من الشبكة الإندوبلازمية وجهاز غولجي في الخلايا المعزولة (مع مثبطات الغليكوزيدات) ولكنه قد يؤدي إلى أمراض لدى الإنسان (اضطرابات الغلكزة الخلقية) ويمكن أن يكون قاتلًا في النماذج الحيوانية. لذلك، من المحتمل أن تكون المعالجة الدقيقة للجليكان هامة للوظائف الداخلية، مثل النقل الخلوي، لكن هذا الأمر قد يكون ثانويًا ضمن دورها في التفاعلات بين العامل الممرض والمضيف. ومن الأمثلة الشهيرة على هذا الأثر نظام الزمر الدموية ABO.

توجد أنواع مختلفة من البروتينات السكرية، لكن أكثرها شيوعًا هي البروتينات السكرية المرتبطة بـN والمرتبطة بـO، يتميز هذان النوعان من البروتينات السكرية باختلافات بنيوية تشير إلى تسميتها. تختلف البروتينات السكرية اختلافًا كبيرًا في تركيبها، فينتج عنها العديد من المركبات المختلفة مثل الأجسام المضادة أو الهرمونات. نظرًا لوظائفها واسعة النطاق ضمن الجسم، زاد الاهتمام باصطناع البروتينات السكرية للاستخدام الطبي. يوجد الآن عدة طرق لتجميع البروتينات السكرية، بما في ذلك إعادة التركيب وغلكزة البروتينات.

من المعروف أيضًا أن الغلكزة تحدث في البروتينات النووية الهيولية لتشكل إن-أسيتيل غلوكوز أمين-O.

الروابط
تُشكل وحدات الكربوهيدرات 1-70% من تركيب البروتينات السكرية، وتَرتبط الوحدات مع بَعضها البَعض بإحدى النَوعين من الروابط وهيَ :
 ( O- linked): حيث يَرتبط السُكر برابطة غلوكوزيدية مع مجموعة الهيدروكسيل (OH-) الموجودة في الحمض الأميني سيرين (Serine) أو ثريونين (Threonine) .
 ( N- linked): حَيث يَرتبط السُكر مَع مجموعة (NH2) الموجودة في الحمض الأميني أسباراجين (Asparagines) .

البنية
العنصر البنيوي الأساسي لجميع البروتينات السكرية هو عبارة سكريات قليلة التعدد مرتبطة ببروتين بروابط تساهمية. هناك 10 سكريات أحادية شائعة في جليكانات الثدييات بما في ذلك: الغلوكوز، الفوكوز، الزيلوز، المانوز، الغالاكتوز، إن-أسيتيل غلوكوز أمين، حمض الغلوكورونيك، حمض الايديورونيك، إن-أسيتيل-غالاكتوزأمين، حمض السيالين، و5-إن-أستيل حمض النيورأمينيك. ترتبط هذه الجليكانات بمناطق محددة من سلسلة الأحماض الأمينية البروتينية.

الشكلان الأكثر شيوعًا للبروتينات السكرية هما البروتينات السكرية المرتبطة بـN والمرتبطة بـO. يحتوي البروتين السكري المرتبط بـN على روابط بين الجليكان والنيتروجين الموجود في الحمض الأميني أسباراجين ضمن تسلسل البروتين. أما البروتين السكري المرتبط بـO، فهو الذي يتشكل عندما يرتبط السكر بذرة أكسجين موجودة في الحمض أميني سيرين أو ثريونين ضمن البروتين.

قد يختلف حجم وتركيب البروتين السكري إلى حد كبير، وتشكل الكربوهيدرات بين 1-70% من الكتلة الكلية للبروتين السكري. ضمن الخلية، تظهر البروتينات السكرية في الدم، أو النسيج البيني خارج الخلية، أو على السطح الخارجي للغشاء الخلوي، وتشكل جزءًا كبيرًا من البروتينات التي تفرزها الخلايا حقيقية النواة. لها مجموعة واسعة من التطبيقات ويمكن أن تعمل كمجموعة متنوعة من المواد الكيميائية بدءًا من الأجسام المضادة وانتهاءً بالهرمونات.

أمثلة
من الأَمثلة على الوِحدات السُكرية التي من الممكن أن تتواجد في البروتينات السكرية:
 سكريات أمينية آستيلية ( N-acetyl amino sugar).
 هكسوز (Hexoses) مِثل : المانوز والغالاكتوز .
 فوكوسي (L-fucose) .
 حمض السياليك .

وظائف
تَلعب البروتينات السُكرية عدة أدوار ووظائف منها :
 تَدخل بعض البروتينات السُكرية في التركيب والالتصاق ، مثل : فايبرونكتين ولامينين .
 تعمل كمضاد بعض الإنزيمات و كمواد شحمية .
 تَعمل كَمواقع للتجديد في الخلايا .
 تعتبر بعض الهرمونات والإنزيمات بروتينات سكرية .
 يعتبر الكولاجين ، الفايبرين والإيلاستين بروتينات سكرية .

انظر أيضاً
غليكوليبيد (دهون سكرية)

نموذج فسيفسائي مائع

الكولاجين

المَصادر
Biochemistry Book , Alexandria University Faculty of Medicine , 1st year 2nd term

المراجع

بروتينات سكرية
كيمياء الكربوهيدرات

بروتين سكري


Robert George (Rob) Kamphues ( Leyde, 16 septembre 1960 ) est un comédien, présentateur de télévision, écrivain et pilote de course néerlandais.

Biographie
Kamphues a fait ses études secondaires au Adelbert College de Wassenaar. En 1986, il participe à la finale du Leids Cabaret Festival et en 1987, il monte sur scène avec la pièce de cabaret De Types (avec Hans Riemens et Hans Paulides ) et joue la voix de Karel Kraakei/Roboduck dans la série de dessins animés La Bande à Picsou. En 1995, il réalise le programme Pikkie Noga's.;En 1989, avec Hans Riemens, il siège au panel de l'émission radiophonique satirique Binnenlandse zaken.

En 1997, il réalise Een Kale Vlakte et en 1999, il joue au théâtre avec le spectacle De Hernia van Atlas . En 2000, il crée le programme théâtral Tijd Zat.

Avec Erik van Muiswinkel et Diederik van Vleuten, Kamphues a formé la première équipe du programme Kopspijkers où est présenté une version satirique du journal de Deze week.

En 1998, Kamphues double Molt dans 1001 Pattes.

De 2000 à 2003, il présente l'émission De 8 plagen van Rob Kamphues sur RTL 4. En 2004, apparait dans l' émission BNN at Work et le 21 septembre 2007, il est l'invité à l'émission télévisée <i id="mwKw">De Lama's</i> .

Il a réalisé également pour BNN Kamphues maakt vrienden.

De 2001 à 2003, il a été le présentateur de Robot Wars: The Dutch Battles, la version néerlandaise de l'émission anglaise Robot Wars, où des robots artisanaux et leurs créateurs s'affrontent.

Jusqu'à l'hiver 2014, il était le présentateur des émissions  diffusées sur KRO De Reünie et Rapport voor mijn Ouders . Il a également présenté pour KRO : PK, Kamphues boeit et Kamphues over de kop . Après cela, il présente des programmes pour SBS6 ( Mijn laatste keer et Een man voor mijn moeder ) ainsi que 24Kitchen, entre autres. Il présente le programme RTL Autovisie tous les vendredis sur RTL 7 en 2015, et le rallye Dakar en 2017 avec Allard Kalff.

Depuis 2015, il est le présentateur des émissions de Formule 1 sur Ziggo Sport .

En 2002, il a participé au Nationale IQ Test , un concours où différentes personnalités néerlandaises effectuent un test de QI, et a terminé à la sixième place avec un QI de 135.

Kamphues a été présentateur dans le Sinterklaasjournaal pendant plusieurs années à partir de 2003.

Rob est ambassadeur de Ijsstrijd, qui élabore un appareil de dialyse rénale portable ainsi que de sa propre fondation Groot Hart. Cette fondation offre la possibilité aux enfants gravement malades de pouvoir participer à une journée dans un circuit automobile, à  bord d'une véritable voiture de course.

Kamphues est marié et a eu deux fils avec son ex-femme. Il est devenu père d'une fille en 2011.

Programmes de théâtre

Solo

 Pikkie Noga's (1995)
 Kale Vlakte (1997)
 De hernia van Atlas (1999)
 Kamphues treedt op - iemand moet het doen (2005)
 Sterke verhalen (2011)

Les "Morsige Types" (avec Hans Riemens)

 Doorgaan verkeerd (1987)
 De helden komen terug (1988)
 Potters dakterras (1989)
 Morsige types in hart en nieren (1990)
 Opgejaagd (1992)
 Naakt (1994)
 Proficiaat (1996)

Autres

 The Chinese Human Torture Cell (Parade, 1994) met Onno Innemee
 Tijd zat (2001) Met Coen Jutte
 Oersoep (2003) Met Coen Jutte en Peer van den Berg
 Kamphues & Doornbos' grote Grand-Prix-Circus (2020) Met Robert Doornbos

Bibliographie

 1 kale vlakte (1999)
 Naar de haaien (2006)
 Inhaalrace (2010)
 Hoor je me? (2017)
 De walvishoeder (2020)

Anecdotes

 Il a participé à la saison 2009 de la Seat Leon Eurocup.

Notes et références

Animatrice néerlandaise de télévision
Pilote automobile néerlandais

Rob Kamphues


Cydia tonosticha é uma espécie de mariposa da família Tortricidae.

Embora não se trate de um inseto de interesse econômico, pode ocorrer como uma praga de favas da árvore Cássia Imperial (Cassia fistula), o que a torna comum a alguns ambientes urbanos, já que essa árvore é utilizada em paisagismo devido sua boa capacidade de sombreamento.

Mariposas

Cydia tonosticha


විඤානය යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ සචේතන බවයි.
මම ලිපිය බෞද්ධ සංකල්ප සමාලෝචනය කරනවා ඇත. බුද්ධ ධර්මයේ මුල් ඉගැන්වීම් ' පාලි සාහිත්‍යය සහ වෙනත් දහම් පාසල් තුළින් යොමු කරන්නා වූ ශාස්ත්‍රිය ඉගැන්වීම් මීට ඇතුළත් වේ.

පාලි සාහිත්‍යය
පාලි සාහිත්‍යයේ විඥානය යනුවෙන් සමානාර්ථ පදයක් බොහෝ විට යොදා ගන්නේ බෙලහීන ශාරීරික ද්‍රව්‍යයක අරුත කියා පාන්නටය. පාලි වගන්ති රැසකම විශේෂයෙන්ම සූත්‍ර පිටකයේ විඥානය යනුවෙන් හඳුන්වා ඇත්තේ ඉහත සඳහන් පරිදි සචේතනයයි. ඒ වාගේම ඒය අවස්ථා තුනකදී මෙලෙස සඳහන් කොට ඇත.

අභිධර්මයෙහි සටහන් කර ඇති පාලි ග්‍රන්ථ වල විඥානය තවත් කොටස් 89කට වෙන්කොට ඇත.

අවබෝධයේ පදනම් ප්‍රත්‍යර්ථද

සංස්කාර
බෞද්ධයාගේ විඥානය යනු සම්භාවනීයත්වයෙන් අර්ථ දැක්වූ සංස්කාර ධර්මයන් 5න් එකකි. ඉතිරි 4 වන්නේ රූප' වේදනා' සංඥා' සහ සංඛාරා යන්නයි.
සංයුක්ත නිකායයේ බුදුන් වහන්සේ විඥානය පැහැදිලි කරන්නේ මෙලෙසය.

විඥානය යනුවෙන් හඳුන්වෙන්නේ මන්ද? දතහැකි දෙයක් බැවිනි.    එයට දත හැකි වන්නේ කිනම් දෙයක්ද? දත හැකි වන්නේ රස⁄නීරස භාවය සහ ක්ෂාර ⁄අක්ෂාර හාවයයි. ( වෙන්කර) දත හැකි භාවය නිසා විඥානය යනුවෙන් හැඳින් වේ.

මෙවන් අන්දමේ දැනුවත් කිරීමක්  ඉතාමත් පැහැදිලි වාගේම ඉතා කල්පනාකාරීව සිතිය හැකිය. ඉහත සඳහන් දේශනයේම සංඥා නැමැති සංස්කාර ධර්මයත් මෙලෙස පැහැදිලි කර ඇත.

සංඥා යනුවෙන් හඳුන්වෙන්නේ මන්ද? එමගින් තේරුම් ගැනීමක් සිදුවෙන බැවිනි.කිනම් දෙයක් තේරුම් ගැනේද? යම්කිසි දෙයක පිටතින් විහිදෙන ස්වභාවය තේරුම් ගැනේ

පරාධීනත්වයේ ආරම්භය

සිත කයෙහි අ‍න්‍යෝන්‍ය රැඳියාව

පුනුරුත්පත්තිය

සමකාලීන භාවිතය
තායි බෞද්ධාගම විඥානය අර්ථ දක්වන්නේ මරණින් පසු ශරීරයෙන් පිටත් වන චින්තනය යනුවෙනි..

සටහන්
https://en.wikipedia.org/wiki/Vijnana

මනසවිඥානයේ උපත පහදා දෙන්න...

විඥානය


Kenyapurv () er en fugleart, der lever i Kenya og nordlige Tanzania.

Kilder
 Avibase - the world bird database

Eksterne henvisninger

Fugle fra Østafrika
Spurve

Kenyaspurv


Rainbow High é uma franquia de bonecas criada por Michael Scott Anderson originalmente chamada de Rainbow Surprise e lançada em 2020 pela empresa de brinquedos Americana, MGA Entertainment, como um spin-off da sua marca Poopsie Slime Surprise. A premissa da franquia é sobre uma escola secundária de elite para alunos de artes visuais que representam as cores do arco-íris.

No final de 2020, Rainbow High tornou-se independente das outras marcas da MGA tendo sido complementada com uma série de desenhos animados online, estes episódios são em animação digital e foram lançados originalmente no YouTube, sendo disponibilizados, mais tarde na Netflix e lançados em Portugal no Panda Kids. Em fevereiro de 2022, a MGA lançou o primeiro spin-off oficial da franquia, conhecido como Shadow High, para ser a escola rival da história, com as personagens representadas com cores com pouco contraste e nomeadamente em tons de preto e branco, um claro contraste com as personagens principais de Rainbow High.

 As bonecas Rainbow High lançadas em 2020, contavam com Ruby Anderson, Poppy Rowan, Sunny Madison, Jade Hunter, Skyler Bradshaw e Violet Willow, normalmente mostradas por esta ordem da esquerda para a direita, como um arco-íris.

Em 2019, a MGA lançou uma linha de quatro bonecas de 35 centímetros na marca Poopsie, com o nome de Rainbow Surprise . Embora estas bonecas tenham algumas semelhanças com as eventuais bonecas Rainbow High, estas são duma dimensão maior e têm os olhos pintados em vez de serem olhos de acrílico embutidos. Estas quatro personagens from, mais tarde, relançadas com a marca Rainbow High na nova embalagem. Rainbow Surprise também incluiu uma série de figuras com o nome Fantasy Friends em blind-boxes que também foram incorporadas na marca Rainbow High .

As primeiras bonecas Rainbow High de 28 centimetros, foram lançadas em 2020, constituinda de seis personagens, a Ruby Anderson, a Poppy Rowan, a Sunny Madison, a Jade Hunter, a Skyler Bradshaw e a Violet Willow. Cada uma destas bonecas originais incluía dois conjuntos de roupa. cabides e um suporte para a boneca, enquanto que as próprias bonecas tinham olhos embutidos e treze pontos de articulação.

Websérie
Uma websérie de desenhos animados por computador foi anunciada pouco depois do lançamento da primeira linha de bonecas. A série, produzida pelo estúdio de animação Australiano Pixel Zoo  tem o apoio financeiro da iniciativa Screen Queensland, sendo o primeiro episódio lançado em 2 de outubro de 2020 no Youtube e com novos episódios a serem lançados a cada quinze dias. A série principal ia sendo complementada com spin-offs a cada duas semanas, entre os episodios principais; notando as atividades e aventuras do liceu Rainbow High pelos olhos de Violet Willow com a sua série fictícia, " The Vi Life " (pronuncia-se " vie life "), e pelos olhos de Karma Nichols com seu a sua série, também fictícia, " Content with Karma " com o último episódio em 16 Abril de 2021, estes spin-offs não foram lançados, nem traduzidos pelo canal, Panda Kids.

A série de desenhos animados concluiu a primeira temporada em 11 de junho de 2021 tendo a segunda temporada estreado a 16 de julho de 2021 e concluído em 28 de janeiro de 2022 sendo seguida da terceira temporada lançada dois meses depois em 25 de março e servindo como a introdução da escola rival, "Shadow High" sendo concluída em 23 de novembro do mesmo ano.

Recebimento
Após o seu lançamento em 2020, a marca de bonecas apareceu, nos Estados Unidos e Canada, em várias listas de brinquedos mais desejados do ano, incluindo a da Toys "R" Us Canada e na do The Toy Insider, enquanto o NPD Group relatou em agosto de 2020 que Rainbow High era "A terceira linha de bonecas mais vendida e a sétima linha de bonecas mais vendida nos EUA"

Referências

Links Externos

 Official collectibles website

Fashion dolls
Brinquedos 2020
Marcas da MGA Enterrainment
Bonecas Fashion
Marcas de bonecas

Rainbow High (bonecas)


A.P. Moller-Maersk Grubu (Danca: A.P. Møller-Mærsk Gruppen), Danimarka kökenli, 1904'te kurulmuş deniz taşımacılığı şirketi. Grubun deniz taşımacılığı dışında petrol çıkarma, bankacılık, liman işletmeciliği gibi faaliyet alanlarında yatırımları bulunmaktadır. 2017 yılında grup bünyesinde yer alan Enerji ve Lojistik sektörlerine ait kurumlarının strateji ve bütçelerini birbirinden ayırmıştır. Toplam 130 ülkede 88.000 çalışanı bulunan grup bünyesinde yer alan Maersk Line, konteyner taşımacılığı alanında dünyanın en büyük şirketidir.

Grup, 1993 yılında Mersin'de bir gemicilik şirketini acente olarak atayarak Türkiye pazarına girmiştir. 2000 yılında yapılan ortaklık anlaşması ile merkez İstanbul'a alınmıştır. Şirket 2008 yılında %100 A.P. Moller grubuna geçerek faaliyetlerini sürdürmektedir. Diğer ofisleri ise İzmir ve Mersin şehirlerinde lokal hizmetler vermektedir. A.P. Moller-Maersk Grubu altında Türkiye'de faaliyet gösteren Maersk Line, Safmarine ve Sealand A Maersk Company hatları bulunmaktadır, Maersk Denizcilik A.S. acentesi ile hizmet vermektedirler.

Grubun Lojistik bölümü altında hizmet veren DAMCO forwarderlik hizmeti vermektedir.

Grubun Lojistik bölümü altında hizmet veren APM Terminal's şirketi 2016 yılında Aliağa'da Petkim Tesisleri'ndeki Limanı 49 yıllığında işletmek üzere hizmete sokmuştur. Bu APM Terminal's şirketinin dünya üzerindeki 73. limanı olarak hizmete girmiştir.

Grup 2016  yılında konteyner taşıyan hatlar sıralamasında dünyanın en büyük 7. hattı olan Alman Hamburg Sud hattını satın almıştır. Bu satın alma Avrupa Birliği, Çin ve Amerika Ticaret Örgütleri ve Rekabet kurulları tarafında ayrı ayrı onaylandıktan sonra gerçekleşmiştir. Hamburg Sud 130 gemisi ve 6000 personeli ile birlikte Maersk bünyesine geçmiştir.

Grup yönetimi 2020 yılının Eylül ayında açıkladığı bir kararla Safmarine ve Damco markalarını Maersk markası altında birleştirerek, 2021 yılından itibaren faaliyetlerini sonlandıracağını açıklamıştır.

Eylül 2020'de grup aldığı markaları tek çatı altında birleştirme kararına ek olarak, grubun 3 ana faaliyet alanı olacağını duyurmuştur. Ocean başlığı altında yine armatörlük ve acentelik hizmetleri, Supply Chain and Logistics altında tüm lojistik hizmetleri ve depoculuk hizmetleri, Financial Services altında ise sigorta, kargo değerini koruma ve dijital ticaret finansmanı hizmetleri vermektedir.

Dış bağlantılar
 Maersk resmi websitesi
 Crew of maersk Line

Danimarka merkezli denizcilik şirketleri
Danimarka merkezli çok uluslu şirketler
Konteyner taşımacılığı
1904'te kurulan ulaşım şirketleri

A.P. Moller-Maersk Grubu


Wormrot je singapurski grindcore sastav osnovan 2007. godine.

Povijest sastava
Sastav je osnovan nakon što su njegovi osnivači odslužili obavezne dvije godine vojnog roka u singapurskoj vojsci. Nakon nekoliko demoalbuma, prvi studijski album Abuse objavljuju 2009. godine. Iste godine, preko bloga Invisible Oranges, otkriva ih Digby Pearson, osnivač diskografske kuće Earache Records za koju ubrzo potpisuju te je njihov prvi album ponovno objavljen u Europi i SAD-u 2010. godine. Njihov drugi album nazvan Dirge iz 2011. godine dobio je odlične kritike na portalu Allmusic, kao i kod ostalih glazbenih kritičara. Nakon duže turneje po SAD-u te dvije europske između 2011. i 2012. godine, sastav objavljuje da privremeno prekidaju s radom te da će za to vrijeme pripremati materijal za svoj treći album. U listopadu 2016. godine objavljuju svoj zasada posljednji album Voices te snimaju videospot za pjesmu "Fallen into Disuse".

Postava sastava
Trenutačna postava
Rasyid - gitara (2007. – 2012., 2013.-danas)
Arif - vokal (2007. – 2012., 2013.-danas)
Vijesh - bubnjevi (2015.-danas)

Bivši članovi
Fitri - bubnjevi (2007., 2008. – 2015.) prateći vokal (2009.)
Halim Yusof - bas-gitara (2007.)
Rasid A. Said - bubnjevi (2007.)
Ibrahim - bubnjevi (2008.)

Diskografija
Studijski albumi
Abuse (2009.)
Dirge (2011.)
Voices (2016.)

EP-ovi
 Dead (2008.)
 Decibel Flexi Series (2011.)
 Noise (2011.)

Split albumi
 Diseptic / Wormrot (2008.)
 Wormrot / I Abhor (2010.)
 Thrashcore Ball VI (2012.)

Izvori

Vanjske poveznice
Službena Facebook stranica

Singapur
Sastavi heavy metala
Grindcore-sastavi

Wormrot


Lokalhistorisk Samling Albertslund er et lokalarkiv der indsamler og opbevarer arkivalsk materiale , som beretter om lokalhistorie indenfor grænserne af Herstedernes sognekommune og Albertslund kommuner . Arkivet er en del af Kroppedal Museum og har til huse på Toftekærgård i Albertslund.

Albertslund Lokalhistoriske Forening er støtteforening for arkivet.

Eksterne henvisninger
Lokalhistorisk Samling Albertslund

Albertslund
Danmarks arkiver og arkivalier

Lokalhistorisk Samling Albertslund


Litoralul austriac (în , adesea e folosită denumirea la plural Österreichischen Küstenlande a cărei traducere exactă este Țările de coastă austriece; în , în , în , în ) au fost, începând cu sec. al XIV-lea, domeniile Habsburgilor în partea de nord-est a Adriaticii.

În perioada 1849–1861, Litoralul austriac a fost o țară în Imperiul Austriac; până în 1918, denumirea globală de Litoralul (iliric) austriac a desemnat cele trei țări care, după 1867, au intrat în componența Cisleithaniei
 Margraviatul Istriei,
 Comitatul Princiar Gorizia și Gradisca și
 Orașul liber imperial Triest cu regiunea lui
până la destrămarea Austro-Ungariei în 1918.

Monarhia Habsburgică
Litoralul austriac
Istoria Sloveniei
Regiuni istorice ale Croației

Litoralul austriac


"It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" er en sang af det amerikanske alternative rockband R.E.M., der udkom på deres album Document i 1987. Den er desuden udgivet på opsamlingsalbummet Eponymous (1988) og And I Feel Fine... The Best of the I.R.S. Years 1982–1987 (2006). Den blev udgivet som single i november 1987, hvor den nåede nummer 69 på den amerikanske Billboard Hot 100 og senere nummer 39 på UK Singles Chart ved genudgivelsen i 1991.

Sangen stammer fra en tidligere uudgivet sang kaldet "PSA" ("Public Service Announcement"); både melodi og tempo er meget ens på de to sange. "PSA" blev senere bearbejdet og udgivet som single i 2003 under titlen "Bad Day". I et interview med musikmagasinet Guitar World, der udkom i november 1996 gav gruppens guitarist Peter Buck intervieweren ret i, at "End of the World" var i samme tradition om Bob Dylans "Subterranean Homesick Blues".

Spor

Oprindelig udgivelse
 "7: IRS IRM 145 (UK):
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "This One Goes Out" (live akustiske version "The One I Love") – 4:19

 "7: IRS IRS-53220 (US); cassette: IRS IRSC-53220:
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "Last Date" (Floyd Cramer cover) – 2:13

 "12: IRS IRMT 145:
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "This One Goes Out" (live akustisk cover "The One I Love") – 4:19
 "Maps and Legends" (live akustisk)

 "12 Promo: IRS 7363 (US):
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "Disturbance at the Heron House (Live fra kassette 5.24.87 McCabes Guitar Shop)" – 3:41

Re-issue
 CD: IRS DIRMT 180:
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "Radio Free Europe" – 4:03
 "The One I Love" (Live akustisk) – 4:19

 CD: IRS DIRMX 180:
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "Radio Free Europe" (Hib-Tone version) – 3:46
 "White Tornado" – 1:59
 "Last Date" – 2:13

 "7: IRS IRM 180; cassette: IRS DIRMC 180:
 "It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)" – 4:04
 "Radio Free Europe" – 4:03

Modtagelse

Kommerciel succes
Sangen blev spillet uafbrudt i 24-timer (med små reklamepauser) for at introducere det nye format for WENZ 107.9 FM "The End", en radiostation i Cleveland, Ohio i 1992. Da stationen igen gennemgik et formatskifte i 1996 spillede de igen sangen i et 24-timers loop. Der blev lavet en dokumentarfilm om radiostationen med titlen The End of the World As We Knew It, som blev udgivet i 2009, da indeholder mange af de tidligere DJ's og andre ansatte.

Inden den påståede maya-apokalypse den 21. december 2012 blev salget af sangen øget fra omkring 3.000 til 19.000 eksemplarer i denne uge. Den alternative radiostation CFEX-FM i Calgary, Canada spillede sangen hele dagen den 21. december 2012, kun afbrudt af "Get to Know a Mayan" og "Apocalypse Survival Tips" segmenter.

Hitlister

1 – Singlen nåede ved første udgivelsen nummer 87 i Storbritannien. Den nåede nummer 39 ved genudgivelsen i 1991.
2 – Kom først på hitlisten i 1991 efter sangen blev genudgivet.

Coverversioner
 De medvirkende i SMTV Live sang en variation af sangen i den sidste episode den 27. december 2003.
Vic Chesnutt, der blev "opdaget" af R.E.M.'s Michael Stipe, indspillede en coverversion af sangen i 1992 på R.E.M.-hyldestalbummet Surprise Your Pig.
 Den Newfoundland-baserede folkrockgruppe Great Big Sea indspillede en coverversion på deres album Play fra 1997 under titlen "End of the World". Deres version er halvandet minut kortere end R.E.M.'s, men indeholder stadig alle vers, hvilket primært opnås ved et væsentligt højere tempo. Den toppede som nummer 24 på Canadian Singles Chart den 6. april, 1998.
DC Talk indspillede sangen på livealbummet Welcome to the Freak Show fra 1997.
The Suicide Machines indspillede sangen til albummet Steal This Record fra 2001.
Den amerikanske skuespiller America Ferrera indspillede sangen under episoden "Blackout!" af ABC fjernsynsserie Ugly Betty.
Matt Nathanson, Sugarland og Little Big Town indspillede sangen Holmdel, New Jersey, og Bon Jovi lavede deres eget cover i Milwaukee, Wisconsin som forbredelse radiokonkurrencen 2011 end times prediction
Orange County ska punk bandet Starpool udgav en sang som digitalt download den 21. december 2012.
Chris Carrabba fra Dashboard Confessional indspillede sangen til albummet Covered In The Flood i 2011.
 Peter Buffett indspillede en coverversion der blev udgivet den 21. december 2012.

Se også
"The End of Serialization as We Know It"

Referencer

Sange fra 1987
R.E.M. sange


Snagit (auparavant SnagIt) est un logiciel de capture et d'enregistrement d'écran pour Windows et macOS. Sa conception et son développement sont assurés par TechSmith, et la première version est sortie en 1990. Aujourd'hui, Snagit est disponible en versions française, anglaise, allemande, japonaise, portugaise et espagnole.

Snagit remplace la fonction native d'impression d'écran et l'enrichit de fonctionnalités supplémentaires.

Fonctionnalités
Les fonctionnalités, spécialement destinées à des utilisateurs pro, sont structurées autour des 3 étapes principales du workflow du logiciel : capturer, modifier et partager. Snagit est suffisamment avancé pour améliorer la productivité des utilisateurs professionnels, mais il est également facile à utiliser pour les particuliers.

La première étape consiste à capturer une image (ou une vidéo) avec Snagit Capture. Pour ce faire, on dispose de différentes méthodes de capture d'image, notamment la sélection plein écran, la sélection d'une région spécifique, la sélection d'un menu, la reconnaissance de texte (OCR avec "Saisie de texte"/Grab text en anglais) et la sélection panoramique. Le logiciel peut également faire des enregistrements vidéos (à partir d'une région spécifique ou en mode plein écran).

La deuxième étape consiste à modifier dans Snagit Editor la capture d'écran où elle peut être redimensionnée, annotée ou recevoir d'autres effets (bordures...). Une autre fonctionnalité consiste à créer une vidéo à partir d'images (avec un enregistrement audio de commentaires vocaux sur l'ensemble des images).

La troisième étape consiste à partager l'image (ou la vidéo) produite, sous forme de fichier local (PNG, JPEG, HEIF, WebP, MP4...), vers une autre application (Microsoft Outlook, Apple Mail, Camtasia...) ou de la télécharger sur un serveur (YouTube, Google Drive, FTP...).

Bien que la plupart des fonctionnalités soient identiques entre les deux versions du logiciel (Windows et Mac), certains effets sont spécifiques à l'une ou l'autre version (par exemple, l'effet filigrane n'est disponible que sur Windows et l'effet réflexion n'est disponible que sur Mac) .

Snagit Capture
Snagit Capture (Fenêtre de capture & widget) est le programme de capture d'images et de vidéos de Snagit. Des raccourcis sont disponibles pour accélérer le processus de capture.

Snagit
Snagit comprend Snagit Editor, qui est le programme d'édition d'images et de vidéos de Snagit. L'éditeur peut être utilisé pour apporter des modifications aux captures d'écran par l'ajout de flèches, d'annotations et de légendes. D'autres fonctionnalités du logiciel permettent la création de didacticiels (par l'utilisation de l'outil Étape et/ou l'utilisation de l'outil Simplifier, qui permet de créer des interfaces utilisateur simplifiées) et offrent des garanties de confidentialité (floutage, recadrage d'images). Les possibilités de montage vidéo sont limitées (suppression des sections non voulues d'une vidéo).

Snagit comprend également une bibliothèque (pour stocker les images et les vidéos modifiées) et les destinations de partage (pour publier les images et les vidéos).

Snagit 2022 (et les versions suivantes) utilisent l'extension .snagx qui est un format de fichier multiplateforme utilisé pour sauvegarder les captures d'images (sous Windows et Mac). Snagit 2021 (et les versions antérieures) stockaient les captures d'images dans les formats .snag (Windows) et .snagproj (Mac) (ces deux formats de fichiers étaient incompatibles).

Les enregistrements vidéos sont sauvegardés au format .mp4 dans la bibliothèque Snagit.

TechSmith Fuse (Android et iOS)
Snagit peut se connecter via Wi-Fi à l'application TechSmith Fuse. Les images, vidéos et enregistrements d'écran stockés sur des appareils mobiles peuvent être envoyés directement à la bibliothèque de Snagit.

Voir aussi
 Outil Capture, outil de capture d'écran officiel de Microsoft Windows
  Screenshot app, outil de capture d'écran officiel Apple macOS
 Liste de logiciels de screencasting
 Rédaction technique

Notes et références

Liens externes

Logiciel multimédia
Logiciel pour Mac OS
Logiciel pour Windows

Snagit


Ryan James Shawcross (Chester, Inglaterra, 4 de octubre de 1987) es un exfutbolista inglés que jugaba de defensa.

El 11 de enero de 2022 llegó a un acuerdo con Inter de Miami para rescindir su contrato y anunció su retirada.

Selección nacional
Debutó con la  el 14 de noviembre de 2012 en un amistoso ante  que venció el conjunto escandinavo por 4-2, siendo este el primer encuentro que se disputaba en el Friends Arena.

Clubes

Referencias

Enlaces externos

Futbolistas del Manchester United Football Club
Futbolistas del Royal Antwerp Football Club
Futbolistas del Stoke City Football Club
Futbolistas del Club Internacional de Fútbol Miami
Futbolistas de la selección de fútbol de Inglaterra en los años 2010
Nacidos en Chester

Ryan Shawcross


في الرياضيات، مجموعة مسائل تعبئة الكرات هي مسائل تهتم بالترتيب غير المتراكب لكرات متطابقة لملء فراغ معين غالباً ما يكون في الفضاء الإقليدي الثلاثي الأبعاد.

من الممكن تعميم مسألة تعبئة الكرات إلى المستوي ثنائي البعد بحيث تصبح مسألة تعبئة دوائر، أو إلى أبعاد أعلى من الفضاء الثلاثي الأبعاد.

انظر أيضاً

 تعبئة متراصة (رياضيات)
 حدسية كيبلر
 مسألة عدد التقبيل

مراجع

وصلات خارجية

كرات (هندسة)
علم البلورات
هندسة متقطعة

تعبئة الكرات


Viscount Addison, of Stallingborough in the County of Lincoln, is a title in the Peerage of the United Kingdom. It was created on 6 July 1945 for the physician and politician Christopher Addison, 1st Baron Addison. He had already been created Baron Addison, of Stallingborough in the County of Lincoln, on 22 May 1937, also in the Peerage of the United Kingdom.  the titles are held by his grandson, the fourth Viscount, who succeeded his father in 1992 (who in his turn had succeeded his elder brother in 1976).

The family seat is Churn Barn, near Oundle, Peterborough.

Viscounts Addison (1945)
Christopher Addison, 1st Viscount Addison (1869–1951)
Christopher Addison, 2nd Viscount Addison (1904–1976)
Michael Addison, 3rd Viscount Addison (1914–1992)
William Matthew Wand Addison, 4th Viscount Addison (b. 1945)

The heir apparent and last in line to the peerage is the present holder's son the Hon. Paul Wand Addison (b. 1973).

Arms
{{Infobox COA wide
|image =
|escutcheon = Per chevron Vert and Or in chief a snake embowed head debruised between two garbs of the last and in base an anchor Sable.
|crest = In front of two keys in saltire wards upwards a sword point downwards Or.
|supporters = On either side a Lincolnshire red bull Proper the headstall also Proper charged with a sun in splendour Or.
|motto = Servire Est Vivere (To Serve Is To Live)

References

Kidd, Charles, Williamson, David (editors). Debrett's Peerage and Baronetage (1990 edition). New York: St Martin's Press, 1990.

1945 establishments in the United Kingdom
Viscountcies in the Peerage of the United Kingdom
Noble titles created in 1945
Noble titles created for UK MPs
Borough of North East Lincolnshire

Viscount Addison


Öksürük, havanın akciğerlerden spazmodik (spazmı andıran) bir şekilde çıkmasıdır. Üst solunum yollarının irritasyonu (tahriş) veya enflamasyonu sonucu olabileceği gibi, alt solunum yolları ile ilgili de olabilir (derin öksürük).

Kronik öksürüğe en çok neden olan üç etmen reflü, astım ve post-nazal akıntıdır.

Refleksler
Semptomlar

Öksürük


مقاطعة وستميث هي إحدى مقاطعات أيرلندا الستة والعشرين.

أعلام
 باتريك هنري جونز
 فرنسيس جون فوكس
 آن دي مورتيمر
 توماس ويليام درم
 جورج ويد

روابط إضافية
 Westmeath Census information
 Westmeath Community Development
 STRATEGIC DEVELOPMENT FRAMEWORK FOR THE MIDLANDS GATEWAY; Census stastics page 27
 Athlone Advertiser and Mullingar Advertiser local newspapers
 Local job vacancy listings online
 Westmeath County Council
 Westmeath Tourism
 Westmeath Enterprise
 Westmeath Examiner (Local Newspaper)
 Tullamore Life & Community
 Westmeath Bands

مراجع

لينستر
مقاطعات جمهورية أيرلندا

مقاطعة وستميث


Podsavezna nogometna liga Bjelovar, također i kao Prvenstvo Bjelovarskog nogometnog podsaveza je bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1960./61.

Sudjelovalo je 9 klubova, a prvak je bila "Lasta" iz Gudovca.

Ljestvica

 Trojstvo – tadašnji naziv za Veliko Trojstvo
 Žabno – tadašnji naziv za Sveti Ivan Žabno
 "Mladost" Žabno diskvalificirana pri kraju prvenstva

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 III. A zona nogometnog prvenstva Hrvatske 1960./61.
 Kotarsko nogometno prvenstvo Bjelovar 1960./61.
 Podsavezna nogometna liga Daruvar 1960./61.

Vanjske poveznice

Izvori
 Godišnjak FSJ 1960-61, Beograd, 1961., ISSN: 0351-2894
 library.foi.hr, "Bjelovarski list"
 library.foi.hr, "Bjelovarski list", br. 28, god. XV, izdano 6. srpnja 1961., str. 4, preuzeto 16. srpnja 2019.

1960-61 Bjelovar-1
Bjelovar-1
1960-61 Bjelovar

Podsavezna nogometna liga Bjelovar 1960./61.


Haşhâşîler ( Haşîşiyye ya da  Haşşaşun), Sabbâhîler ya da Suikastçılar (İngilizce: Assassins), Şî'a mezhebinin İsmâîliyye koluna mensup din adamı Hasan bin Sabbah tarafından 1090 yılının Eylül ayında Alamut Kalesi'ni (Elemût) zapt ettiğinde kurulmuş olan dinî tarikat ve siyasî örgüt.

Etimoloji
"Haşhaşi" kelimesinin kökeni ve anlamı 19. yüzyıla kadar Batı dünyasında tartışma konusu olmuştur. 19 Mayıs 1809 tarihinde Silvestre de Sacy'nin Institut de France'da yayınladığı bildiride kelimenin etimolojisine getirdiği açıklama kabul görmüştür. Sacy'e göre Batı dillerinde "suikastçı, kiralık katil" gibi anlamlara gelen ve en erken Haçlı Seferleri kayıtlarında rastlanan "assasini, assissini, heyssisini" gibi kelimelerin kökeni Arapçadaki "haşhaş" kelimesidir. Bu kelimenin çoğulu ise "haşhaşiyyun, haşhaşin" gibi kelimelerdir.

"Haşhaş" kelimesi Arapçada "kuru ot" ve "hayvan yemi" anlamına gelir. Sonraları kelimenin anlamı uyuşturucu etkisiyle bilinen hint keneviri ile özdeşleştirilmiştir. Silvestre de Sacy, Haşhaşiler'e bu adın haşhaş kullanma alışkanlıkları yüzünden verildiği kanısını benimsememekle beraber bu adın, şeyhin fedailerine vadettiği cenneti tattırabilmek için onlara gizlice haşhaş içirmesiyle ilgili olabileceğini düşünmüştür. Bunu da özellikle Marco Polo'nun seyahatnâmelerinde geçen cennet bahçeleri hikâyesiyle temellendirmiştir. 1273 yılında İran'dan geçmiş olan Marco Polo'nun seyahatnâmesindeki hikâye kısaca şöyledir:

Alamut'tan günümüze ulaşan metinlere göre Hasan müritlerine dinin esaslarına bağlı kalanlar manasında, "esasiyim" demekten hoşlanırdı ve yabancı seyyahların yanlış anladıkları bu terim "haşhaş", afyon kuşkularının ortaya çıkmasına neden oldu. Buna ek olarak "haşişin" Farsça da "huzur bozan" veya "huzur kaçıran" anlamına gelmektedir.

Araştırmacı yazar Faik Bulut'a göre ise Marco Polo'nun hatıralarında anlattığı bu ifadeler iki nedenden ötürü gerçekleri yansıtmamaktadır:
 Marco Polo orayı gidip görmemiştir. Diğer bilim adamlarının görüşleri de bu hususta kendisini desteklemektedir. Marco Polo gidip orayı gördüğünde ise o kale zaten Moğollar tarafından yıkılmıştı. Marco Polo oraya gittiğinde zaten Elemût Kalesi'nin Moğollar tarafından tarumar edilmesinin üzerinden tam On Yedi sene geçmişti.
 Elemût Kalesi'nde arkeolojik kazılar yapan Alman arkeologlar orada üzerlerinden ne bal akan, ne süt akan, öyle cariyelerin ve hurilerin dolaştığı, ne de şarap akan ırmakların izine dahi rastlayamadıklarını ve kalenin zaten bütün bunları içerisine alabilecek büyüklükte olmadığını dile getirmektedir.

Faik Bulut, Marco Polo'nun yazdıklarının İtalya'da hapishanedeyken gemicilerden işittiği efsanelerden ibaret olduğunu vurgulamaktadır.

Bu görüşü destekler şekilde Orta Çağ İslam Tarihi konusunda dünyanın önemli üniversitelerinde görev yapan uzman tarihçiler erken dönemlerde ortaya çıkan, geniş bir alana yayılmış olan ve bazı tarihi roman yazarlarının eserlerini süsleyen bu sıra dışı cennet bahçeleri hikâyesinin neredeyse tamamen gerçek dışı olduğunu belirtmektedir. Çünkü tarikatın faaliyet gösterdiği dönemde yaşamış olan hem İsmaili hem de Sünni tarihçilerin (Alâeddin Atâ Melik Cüveynî, Reşidüddin gibi) eserlerinde böyle bir söyleme rastlanmamaktadır. Ayrıca Haşhaşi ismi tarihi belgelerde sadece Suriye İsmailileri'ni nitelemek amacıyla kullanılan yerel bir addır. İran İsmailileri için hiçbir belgede bu isim kullanılmamaktadır. Tarihçilere göre bu isim tarikat üyelerinin eylemlerine bir açıklama getirme çabası yerine alaycı bir yaklaşımla onların garip inanışlarını ve abartılı tavırlarını küçümsemeye yönelik bir ifadedir. Bunun yanında "dağın şeyhi" tabiri de Suriye'ye özgüdür. İran İsmailileri'nin lideri için tarihi belgelerde böyle bir isimlendirmeye rastlanmamaktadır.

İnanç ve ideolojik yapı

İslam'daki ilk kırılma peygamber Muhammed'in ölümünden sonra gerçekleşmiştir. Muhammed'den sonra dinî ve siyasi liderin kim olacağı hakkındaki tartışmalar ve gerilimler Şiilik ve Sünni mezheplerini ortaya çıkarmıştır. Başlarda Sünnilik, Arap aristokrasisi temelli iktidarın, Şiilik ise Arap olmayan muhalif Müslüman kesimin temsilcisi olmuştur. Şiilik, Arap olmayan milletlerin eski dinlerinden daha çok etkilenmiştir. Şii mezhebi 765 yılında altıncı imam Cafer es-Sadık'ın ölümü sonrası yeni imamın belirlenmesinde iki kola ayrılmıştır. Ana akım Şii gruplar Cafer'in küçük oğlu Musa Kazım'ı yedinci imam olarak tanımışlardır. Bu grup günümüzün On İki İmamcılık koludur. Uç gruplar ise Câʿfer-i Sâdık'in büyük oğlu İsmâil bin Câ'fer el-Mûbarek'i yedinci imam olarak tanımış ve İsmâililer olarak adlandırılmışlardır. İsmaililik, Yeni Platonculuk felsefeden etkilenen, ezoterik bir mezheptir. Öğreti açısından İslam'daki en zengin, sistematik ve felsefî mezhep olarak görülür.

Tarikat, İsmaililik mezhebini temel alan Fatımi Devleti'nde dinsel bir hizipleşme sonucu ortaya çıkmıştır. Ortaya çıkan iki koldan biri olan Nizariliğin temsilcisi olan Haşhaşiler önce İran sonra da Suriye'ye yayılmıştır. Kuşatılması ve ele geçirilmesi güç kaleler temelinde örgütlenmiş olan Haşhaşiler önemli kişilere yönelik suikastlere dayanan etkili bir askerî strateji geliştirerek Orta Çağ İslam dünyasında çok önemli ve farklı bir güç olarak ortaya çıkmıştır. Haşhaşiler ideolojik açıdan dönemin Sünni siyasi ve dinî çevrelerini, özellikle de Abbasi Devleti ve onun koruyucusu olan Büyük Selçuklu Devleti'ni düşman kabul etmiştir. Bununla birlikte Haşhaşiler'in Haçlı devletlerini ve Moğol İmparatorluğu'nu hedef alan bazı saldırıları da olmuştur.

İsmaililer ilk büyük başarılarını Fatımiler adlı Kuzey Afrika, Sicilya, Hicaz, Mısır'ı kontrol altında tutan bir devlet kurarak kazanmışlardır. Burada Kahire adlı yeni bir şehir kuran İsmaililer El-Ezher Medresesi'ni kurup burayı dinî öğretilerinin ve misyonerlik faaliyetlerinin merkezi haline getirmişlerdir. Fatımiler'in Sekizinci halifesi Mûstensir'in ölümünden sonra Fâtımîler Hâlifeliği'nin veziri ve Mûstensir'in küçük oğlu Ahmed el-Mustâ'lî'nin eniştesi olan El-Efdâl Şehinşâh, doğal olarak halife olması gereken Mûstensir'in büyük oğlu Nizâr el-Mustafâ'nın yerine küçük oğul Mustâ'lî'yi "Dokuzuncu Fâtımî Hâlifesi" olarak ilân edince İsmâililer iki ayrı kola ayrılmış oldular. Fatımileri yöneten askeri diktatörlük halifenin küçük oğlu Mustali'yi, Doğu İsmailileri ve Fatımiler'deki dinî hiyerarşi ise halifenin büyük oğlu Nizar'ı halife olarak tanımışlardır.

Onuncu Fâtımî Hâlifesi El-Âmir bi'Ahkâmi'l-Lâh'ın "Haşhaşiler" tarafından katledilmesinden sonra Mustalilik kolu İkinci bir bölünme hadisesi daha yaşamıştır. El-Âmir'in yerine hâlife olan kuzeni Onbirinci Fâtımî Hâlifesi El-Hâfız li-Dîn-Allâh'ın hâlifeliğini tanımayarak El-Âmir bi'Ahkâmi'l-Lâh'ın yeni doğmuş oğlu Et-Tâyyîb Ebû'l-Kâsım'ın hâlife olması gerektiğini savunanlar ise Tâyyîb'îyye kolunu oluşturarak Davudî İsmailîlik'ten türeyen ve Bohralar adı verilen tasavvufî-yollar halinde günümüze kadar gelebilmişlerdir. Fâtımîler Hâlifeliği'nin resmî mezhebi ise önce Hâfızîliğe dönüşmüş, daha sonra da Fâtımî Devleti'nin Selahaddin Eyyubi tarafından yıkılması neticesinde ortadan kalkmıştır.

Nizarilik kolu ise Haşhaşiler'in koruması altında bugün IV. Ağa Han tarafından temsil edilmekte olan hanedanlarını günümüze kadar devam ettirmeyi başarmışlardır.

Tarihçe

Haşhaşiler'in tarihi Elemût Kalesi'nin alınmasıyla başlar. Hasan Sabbah uzun süren misyonerlik ve insan kazanma faaliyetleri sırasında Selçuklularla mücadele etmek için rahat edebileceği ulaşılmaz bir yer aramış, Deylem'de yaptığı faaliyetler sırasında Alamut Kalesi'nde karar kılmıştır. Büyük ve yüksek bir kayalık tepe üzerine inşa edilmiş olan bu kaleye sadece dar bir patikadan ulaşılmaktaydı.

Hasan Sabbah buraya vardığında kale onu Selçuklu sultanından almış olan Zeydî-Alevîler Hanedanlığı soyundan gelen Alevi Mehdi adındaki bir hükümdarın elindeydi. Önce bölgeye dâîlerini yollayan Hasan, bölge halkını ve Alamut'ta yaşayanları kendi tarafına çekmiştir. Hasan Sabbah bu olayları şöyle anlatmaktadır:

Bundan sonra 4 Eylül 1090 günü gizlice kaleye alınmış, kalenin önceki sahibi elinden bir şey gelmediği için kaleyi terk etmiştir. İranlı tarihçilere göre Hasan Sabbah, Mehdi'ye üç bin altın dinar değerinde bir senet vermiştir. Böylece Hasan Sabbah ve Haşhaşiler örgütlerini resmen kurmuş ve faaliyetlerine başlamışlardır.

Haşhaşiler, Orta Çağ İslam dünyasında çok önemli rol oynamışlardır. Büyük Selçuklu Devleti'nin en parlak döneminde düşüşe geçmesine ve Sencer, Berkyaruk ile Muhammed Tapar arasındaki taht kavgalarına önemli etkide bulunmuşlardır. Bu süreçte bazı Selçuklu sultanlarıyla müttefik olan Haşhaşiler çoğuyla da mücadele içinde olmuşlardır. Selçukluların dağılmasından sonra da etkisini sürdüren İran Haşhaşileri Moğolların İran'ı ve Bağdat'ı ele geçirmesine kadar ayakta kalmış, sonrasında ise Moğol-Nizari Savaşı sonucu son liderleri Rükneddin Hür Şah'ın Hülagü'nün isteklerine uymasıyla 1256 yılında Alamut Kalesi, teslim olmuş 1258 yılında Lemeser Kalesi ele geçirilmiştir. Ancak Girduh kalesi 1270 yılına kadar direnmiştir.  Moğollar başta Alamut Kalesi olmak üzere tüm kaleleri yakıp yıkmışlardır. Bölgedeki 100.000'i aşkın İsmailiyi Möngke Hanın emriyle katletmişlerdir. Suriye Haşhaşileri Haçlı Seferleri sırasında siyasal olaylarda önemli bir rol oynamışlardır. Raşidüddin Sinan el-İsmaili döneminde siyasal ve öğretisel olarak en parlak dönemlerini yaşamışlardır. 1273 yılında ise kalelerini Baybars'a teslim etmişlerdir.

Sinan ve Suriye İsmailileri
İsmaililerin Suriye hikâyesi İran'a göre farklı. Burada fedailer aranırken İran'daki gibi Dai'ler halkla konuşup ikna etmiyordu. Dai'ler valilerle iletişimde kalıp valilerin getirdiği insanları fedai yapıyorlardı. Burada bulunan Sünni halk bu duruma sinirlenmiş ve durumun ciddiyetini anlayan Sinan elindeki İsmaililer ile önce Bahra Dağları'na sonrasında ise Masyaf Kalesi El-Kehf Kalesine çekilmişlerdir. İlk dönemlerinde Sünni olan Selahaddin ile savaşmışlardır ve Sinan verdiği stratejiler ile fedailerinin Selahaddin'in kişisel kampına kadar girip korkuttuğu ve bu düşmanlığın orada bitirildiğine inanılır. Sonrasında Selahaddin, Sinan ile anlaşma yapar ve beraber Haçlılara karşı savaşırlar. Bu sırada Sinan başarılarından dolayı ve Masyaf Kalesini sahibi olmasından "Dağın Efendisi" lakabını alır. Aynı zamanda Sinan'ın Avrupalı liderlerle anlaşmalar yapıp, suikastlar için Avrupalı liderler bir grup fedai vermiştir. En iyi örneği ise Montferratlı Conrad'ı öldüren fedaiyi Aslan Yürekli Richard'ın yönlendirdiği söylenir. 1164'te Kıyam-ı Kıyamet fermanına kulak asmayıp önceden davrandıkları gibi davranmaya devam etmişlerdir.

Haşhaşilerin Yaşadığı Kalelerin Özellikleri ve Tarihleri
Herkesin bildiği gibi kaleler yüksek, ulaşması zor ve kimi zaman Alamut Kalesi'nde oluğu gibi tepeye sadece tek yol bulunan yerlere yapılmıştır. Kalelerin en alt kısımlarda kuru gıdaların bulunduğu depolar vardır, onların üstünde kalede bulunan fedailerin odaları, onların üstü ise insanların beraber oturup konuştukları oturma odaları, sanatçılar ve bilim insanlarının bilimle uğraştıkları odalar olarak yapılmıştı. Bütün bu odalar tepenin içi oyularak yapılmıştır ve tepenin tam ortasına denk gelmektedir. Bu odaların kenarlarında ise kaleye saldıranları yavaşlatmak için kurulan tuzaklar, toplar ve askerlerin içinden çıkıp veya mevzilenip ok atması için büyük kapılar vardı.. Avlunun içinde ise küçük pazar alanları vardı ve burada satılan meyveler, bitkiler, sebzeler , tahıllar ve kalenin içinde bulunması gereken tüm eşyalar kalenin bulunduğu tepenin eteklerinde bulunan yaşayıp tarımı orada yapan İsmaililerden geliyordu. Kalelerde en üst odalar kalenin sahibi olan "İmam"lara ve bölgede faaliyet gösteren "Dai"lere verilmişti.

En farklı özelliğe sahip kale halkın zekası sayesinde Peter Willey'e göre şu an büyük mühendislerin bile yapamayacağı özellikler bulunduran İran'ın Kuzey Doğusunda bulunan Girduh Kalesi'dir. Bu kalede su kanallarından su aşağıdan yukarıya doğru akmaktadır ve dağın  eğik arazisinde çok verimli tarım alanları yapılmıştır. Bunların olma sebeplrinden biri de kalenin ilk imamı Muzaffer'in insanların temel ihtiyaçlarını gidermenin önemli olduğunu bilmesidir. Aynı şekilde kale, bulunduğu dağın şeklinden dolayı etrafı hep tuzaklarla dolu olmuştur. Bu düşünceler o kadar etkili olmuştur ki Girduh Kalesi 17 yıl Moğol istilasına dayanmıştır.

Ayrıca Suriye'de bulunan kaleler için genel bir durum vardır. Bu kaleler İsmaililerden Moğollara, onlardan Memlüklülere, onlardan Osmanlılara kalmıştır. Moğollar kaleleri zapt ettiklerinde çoğu zaman kale yakınındaki insanları öldürmüşlerdir. Memlükler'de ise bu kaleler boş bırakılmış, Osmanlı döneminde ise İsmaili amirleri kaleleri padişahlarında yönetme isteğinde bulunmuş ve padişahtan gelen onaylarla yönetmişlerdir. Ancak Osmanlı hiçbir zaman o kalelere gereken önemi vermemiştir. Sadece El-Kehf kalesi bir amaç için kullanılmıştır ve o amaçta hapis görevi görmek olmuştur.

İran'da kuşatmalardan kurtulan kalelerin çoğunun sanat depoları boştur çünkü kalelerin etrafında yaşayan İsmaili mezhepine bağlı bireyler oradaki eşyaları kültürlerini Dünya'ya göstermek için çıkarmışlardır ve küçük binaları müze yapıp oralarda göstermiştirler.

Haşhaşiler'in örgütlenmesi ve askerî taktikleri
Hasan Sabbah'ın kurduğu tarikat sıkı bir hiyerarşi ve katı kurallara dayanmaktadır. Tarikat kendi örgütlenmesini "davet" olarak adlandırmıştır. Tarikatın temsilcileri "davetçiler" anlamındaki dâîlerdir. Dâîlerin en alt kademesinde "davete cevap veren" anlamına gelen "müstecip"ler, en üst kademede ise "delil" manasına gelen "hücce" yani baş dâî yer almaktadır. "Cezire", dâînin faaliyet gösterdiği bölgedir. İsmaililer de diğer mezhepler gibi dinî liderlerine şeyh, pir, ata gibi unvanlarla hitap eder. Tarikat mensuplarının birbirleri için kullandıkları terim ise "yoldaş" anlamına gelen "refik"tir. Sıklıkla fedai olarak bilinen suikastçılar ise tarikat tarafından esasiyun olarak adlandırılmıştır.

Haşhaşiler tarihte kendilerinden önce pek görülmemiş olan bir askerî taktik geliştirdiler. Özel olarak tek bir önemli kişiyi öldürmeyi temel askerî taktik olarak kullanan Haşhaşiler, suikastı da kendilerince dinî ve psikolojik bir şekilde uygulamışlardır. Haşhaşilerce yapılan suikastların hiçbirinde ok, zehir gibi silahlar kullanılmamıştır. Neredeyse tüm suikastlarda hançer kullanılmıştır. Diğer önemli husus ise suikastı gerçekleştiren Haşhaşi'nin kaçmaya çalışmaması ve öldürülen kişinin korumaları veya halk tarafından linç edilmesidir. Uzmanlar bunu Haşhaşiler'in eylemlerine ayinsel bir hava katmak ve insanları korkutma, etkileme amacıyla bu şekilde yaptığını düşünmektedir. Haşhaşiler'in bu eylem biçimi Batılılar tarafından günümüzün Müslüman intihar eylemcileri ile ilişkilendirilmiştir. Ancak Orta Çağ İslam tarihi uzmanı Bernard Lewis'e göre Haşhaşiler'in kendilerini öldürmeyip korumalar tarafından öldürülmeyi beklemesinin günümüzün intihar bombacılarının kendilerini öldürmesinden kesin biçimde ayrıldığını, İslam dinine göre ikincisinin günah sayıldığını belirtmektedir. Hurûfilik, Batınilik ve Ezoterizm üzerinde uzmanlaşmış Aytunç Altındal'a göre ise Tapınak Şövalyeleri ile Haşhaşiler arasında kendilerine has ezoterik ve batıni itikatların paylaşımında pek çok ortak husus mevcuttu.

Haşhaşilerin liderleri

 Hasan Sabbah (1090–1124)
 Dihdar Ebu Ali Ardestani Kazvin Dai'si
 Hüseyin Ka'ini Kuhistan'dan sorumlu dai ve komutan
Abdülmelik ibn Attaş Şahdiz kalesi komutanı
 Kiya Muzaffar Kuhistan muhtashamı
 Ebu el-Hakim el-Muneccim Suriye baş dai
 Ebu Tahir el-Saiğ, Suriye de Da'i
 Sarmin'li Ebu el Fetih da'i Suriye'de
 Halep'teki Nizari silahlı kuvvetlerinin komutanı Husam el-Din ibn Dumlec
 İbrahim el- acemi, Kal'at el-Belis'in komutanı
 İsmail da'i
 El-Hakim el-Müneccim'in isimsiz kardeşi
 Behram Suriye baş dai
 Mu'ayyed el-Din Muzaffer b. Ahmed Mustavfi, eski Selçuklu Re'isi Girduk kalesi komutanı
 Ebu Hamza, Arjan da Dai
 Kiya Buzurg-Ummid Lambsar Kalesi komutanı
 Kiya Ebu Cafer komutan
 Kiya Ebu Ali, komutan
 Kiya Garshab komutan
 Hasan Adem Kasrani
 Keykubad Deylemi, Tikrit Kalesi komutanı
 Kiya Buzurg-Ummid (1124–1138)
 İktidar konseyi üyesi Dihdar Ebu Ali Ardistani
 Yönetim kurulu üyesi Hasan Adem Kasrani
 İktidar konseyi üyesi Kiya Ebu Cafer
 İsmail el-Acemi Suriye Baş Da'i
 Kiya Nuşhad (?), Komutan
 Kiya Muhammad Nasihi Şehristani
 Kiya Muhammed ibn Buzurg-Ummid (1138-1162)
 Kiya Muhammad ibn Ali Hüsrev Firuz, komutan
 Kiya Ali ibn Buzurg-Ummid, komutan
 Dihkhuda Ebu Yusuf, komutan
 Kiya Hüseyn ibn Abdel -Cabbar
 Amir Belkasım Şemsiran, Lambsar'da komutan
 Amir Melikşah komutan
 Kiya İsmail, komutan
 Ali ibn Vefa, Suriye komutanı
 Şeyh Ebu Muhammed, Suriye Baş Da'i
 Hasan Alâ Zikrihi's-Selâm (1162-1166)
 Raşid el-Din Sinan Suriye Nizarileri'nin lideri
 Nur ed-Din Muhammed (1166–1210)
 Celal ed- Din Hasan (1210-1221)
 Alaad'din Muhammed (1221-1255)
 Rükneddin Hür Şah (1255-1257)

Haşhaşi kaleleri

İran
 Alamut Kalesi (1090)
 Lambasar Kalesi, Rudbar (1096 veya 1102)
 Rudhan Kalesi, Deylem-Gilan
 Meymun Diz, Alamut
 Samiran Kalesi, Rudbar
 Nevizar Şah Kalesi, Alamut
 Girduh Kalesi, Damğan (1096)
 Saru Kalesi, Simnan
 Mumin Abad Kalesi, Kuhistan Bölgesi, Dermiyan
 Kain Kalesi, Gain
 Furk Kalesi, Dermiyan
 Halancan Kalesi, Nehbendan
 Arcan Kalesi, Behbahan-Huzistan
 Şah Diz (İsfahan, Selçuklu başkenti)

Suriye
 Masyaf Kalesi, Hama
 Ebu Kubeys, Hama
 Mûdik Kalesi, Hama
 El-Uleyka Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Tartus
 El-Kadmus Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Tartus
 El-Kehf Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Tartus
 El-Havabi Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Tartus
 El-Rusafe Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Hama
 El-Kuley'ah Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Tartus
 Sermin Kalesi, El Nuseyriye Dağları-İdlip
 El-Manika Kalesi, El Nuseyriye Dağları-Lazkiye
 El-Efamiye, Hama
 Banyas, Golan Tepeleri

Haşhaşiler'in önemli suikastları

Haşhaşiler 100 üzeri suikast gerçekleştirmiş sayısız devlet adamı, Sultan, din adamı ve Subayı öldürmüşlerdir. Detaylı liste için bknz(Haşhaşilerin suikastına uğrayan kişilerin listesi)
 Büyük Selçuklu Devleti Veziri Nizamülmülk (16 Ekim 1092). Çadırına gelen Haşhasi kılığında ki sufi ona dilekçe uzattı. Nizamülmülk dilekçeyi okurken Haşhaşi onu hançerleyerek öldürdü.
 Büyük Selçuklu Devleti Komutanı ve Bağdat Şahne (Emniyet) sorumlusu Porsuk (Bursuk) Ağustos 1097
 İsfahan kadısı Ubeydullah el-Hatib (1108-1109). Cuma namazı sırasında kendisi ile arasına giren bir haşhaşi tarafından öldürüldü.
 Nizamülmülk'ün oğlu aynı zamanda Selçuklu veziri Fahrülmülk (11 Eylül 1106)
 Musul Valisi Mevdud bin Altuntegin (10 Ekim 1113)
 Musul Valisi Aksungur el-Porsuki (26 Kasım 1126)
 Şii din adamı Ebu Haşim (1131)
 Ahmed bin Nizamülmülk'e suikast girişimi. Suikastten yaralı kurtuldu.
 Mareğa Valisi ve fıkıhçı Ahmedil el-kurdi (1114-1115 Bağdat ta öldürüldü)
 Fatımi orduları başkomutanı El-Efdâl Şehinşâh (1121)
 Büyük Selçuklu Devleti veziri Muineddin Kaşi (16 Mart 1127)
 Şam Atabeyi Tacülmülk Böri Mayıs 1131'de iki haşhaşinin suikastına uğradı. Yaralı olarak kurtuldu ancak yaraları nedeniyle 1 yıl sonra öldü. (Haziran 1132)
 Abbasi Halifesi Mustarşid (1134)
 Abbasi halifesi Râşid (6 Temmuz 1138)
 Irak Selçuklu Devleti hükümdarı Davud
 Humus hükümdarı Cenah-üd Devle (1 Mayıs 1103)
 Fatımi Halifesi Amir (1130)
 Trablus Kontu II. Raymond (1140)
 Mazendaran Hükümadarı Şah Gazi Rüstemin oğlu Girdbazu (1142)
Rey Valisi Ebu Abbas (1147)
 Selahaddin Eyyubi'ye iki suikast girişimi (1174 ve 22 Mayıs 1176)
 Kudüs Krallığı hükümdarı Montferratlı Conrad (28 Nisan 1192)
 Halep hükümdarının veziri Şehabeddin ibn-ül Acemi (31 Ağustos 1177)
 Antakyalı IV. Boemondo'nun oğlu Raymond-Ruben (1213)

İsmaililerde Haşhaş Kullanımı ve Cennet Bahçeleri
Haşhaş kullanımı olayı gerçekte bilinenin aksine çok farklıdır. 1162 yılına gelindiğinde Alamut Kalesi'nin yeni imamı II.Hasan olmuştu ve 1164 yılında Kıyâm-ı Kıyâmet fermanını yayınlamış ve kıyametin yaklaştığını söyleyip Kur'an'daki ayetleri yasaklamış ve kendi ibadetlerini oluşturmuştur. Bunlardan biri ise suikaste giden fedainin Cennet Bahçelerinde haşhaş çekip bahçelerde bakire genç kızlarla son bir eğlence yapma ibadetidir. Bakire kızlarla eğlence durumu kesinlik kazanmasa bile haşhaş kullanımında şunu biliyoruz ki 1164'ten sonra İran'da bulunan kalelerde suikastçı haşhaş kullanıp suikast bölgesine gidiyordu.

Bu kanunların çıkma sebebi II.Hasan'ın kıyametin geldiğini düşünmesi ve Kur'an'ın etkisini yitirdiğini düşünmesidir. İranlı fanatiklerde bu kurallara harfi harfine uymuştur. Bilinmesi gereken başka bir husus ise şudur ki bu ibadetler sadece İran'daki kalelerde yürürlülüğe girmiştir. O zamanlarda Suriye'nin baş imamı olan Raşidüddin Sinan el-İsmaili bu fermanın Suriye'de yürürlülüğe girmesini engellemiştir çünkü II.Hasan'ın bunu yapma sebebinin otorite sağlamak istediğini bilmesi ve böyle ibadetlerle fedailerin etkisini düşürmemek istemesiydi. Çünkü Suriye o zamanlar 3.Haçlı Seferi'ne ev sahipliğine ev yapmasaydı ve herkesin birbirine yan gözle bakmasıydı. Müslümanlar sefer yapan Hristiyanlar, Tapınakçılar ve Hospitalier Şovalyeleri ile uğraşırken Selahaddin Eyyubi ise Kutsal Toprakların tek sahibi olmak için Müslümanlar ile de savaşıyordu. Bundan dolayı Sinan, fedailerini formda tutmak istiyordu.

Cennet Bahçesi olarak tanımlanan bölge ise gerçekten var olan bir şeydi. Kaleler yapılırken  büyük balkonlar yapıldı. Bu balkonlarda uzun kolonlar olur ve kolonlarda çeşit çeşit sarmaşıklar ve çiçekler bulunuyordu. Bu balkonlar yükseklerde olduklarından aşağısı gözükmüyordu ve orada bulunan insana havadaymış etkisi yaratıyordu. Bundan dolayı Cennet Bahçesi deniyordu.

Popüler kültürde Haşhaşiler
Haşhaşiler, Ubisoft'un Assassin's Creed video oyunu serisine konu olmuştur. Oyun Üçüncü Haçlı Seferi yıllarında Altaïr Ibn-La'Ahad isimli suikastçının ustası Raşidüddin Sinan el-İsmaili'den aldığı görevlerle gerçekleştirdiği suikastları konu alır. Oyun, Haçlı Seferleri yıllarındaki Kutsal Topraklar'ı betimlemesi yönünden de büyük ilgi çekmiştir. Aynı zamanda Mike Newell'ın yönetmenliğindeki Pers Prensi: Zamanın Kumları filminde de Haşhaşiler'den yararlanılmıştır.

Ayrıca bakınız
Elemût Bölgesi
Nizârîler
Nizari-Selçuklu Savaşları
I. Alamut Muharebesi

Kaynakça

Gizli örgütler
İsmaililik
Abbâsîler
Büyük Selçuklu İmparatorluğu
Savaş meslekleri
Suikastçılar
Eski meslekler
Orta Çağ'da Suriye

Haşhaşîler


Nagcarlan (Tagalog: Bayan ng Nagcarlan) ist eine philippinische Stadtgemeinde in der Provinz Laguna, in der Verwaltungsregion IV, Calabarzon. Sie hat  Einwohner (Zensus ), die in 52 Barangays lebten. Sie wird als Gemeinde der zweiten Einkommensklasse auf den Philippinen und als teilweise urbanisiert eingestuft.

Nagcarlans Nachbargemeinden sind Calauan im Nordwesten, Victoria im Norden, San Pablo City und Rizal im Westen, Magdalena im Nordosten und Liliw im Osten. Die Topographie der Stadt ist gekennzeichnet durch sanfthügelige Landschaften am Fuße des Vulkans Banahaw.

Barangays

Weblink

Ort auf den Philippinen

Nagcarlan


Lucian Walton Parrish (* 10. Januar 1878 im Grayson County, Texas; † 27. März 1922 in Wichita Falls, Texas) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1919 und 1922 vertrat er den Bundesstaat Texas im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
Im Jahr 1887 kam Lucian Parrish mit seinen Eltern in das Clay County. Er besuchte die öffentlichen Schulen in Joy und Bowie. Danach studierte er am North Texas State Normal College in Denton. Anschließend arbeitete er zwei Jahre lang als Lehrer. Nach einem anschließenden Jurastudium an der University of Texas in Austin und seiner 1909 erfolgten Zulassung als Rechtsanwalt begann er in Henrietta in diesem Beruf zu arbeiten.

Politisch war Parrish Mitglied der Demokratischen Partei. Bei den Kongresswahlen des Jahres 1918 wurde er im 13. Wahlbezirk von Texas in das US-Repräsentantenhaus in Washington, D.C. gewählt, wo er am 4. März 1919 die Nachfolge von John Marvin Jones antrat. Nach einer Wiederwahl konnte er bis zu seinem Tod am 27. März 1922 im Kongress verbleiben. In dieser Zeit wurden der 18. und der 19. Verfassungszusatz ratifiziert. Lucian Parrish starb in Wichita Falls und wurde in Henrietta beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Texas
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
Rechtsanwalt (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1878
Gestorben 1922
Mann

Lucian W. Parrish


Slottet er en dansk dokumentarfilm fra 2014 instrueret af Eva Mulvad.

Handling
Scenen er sat for en film om sammenstød mellem fortid og nutid - mellem det ophøjede og det ordinære. Det er en film om hierarki og om at være fanget mellem gamle traditioner og det moderne liv. Beboerne på slottet og slottets personale, der bor i den lille landsby ved siden af, er stort set ens; de har de samme rettigheder i samfundet, de har gået i skole og tager del i det danske samfund i dag: Men på trods af dette, eksisterer der fortsat et tydeligt skel mellem beboerne på slottet og slottets personale.

Referencer

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2014

Slottet (dokumentarfilm)


Hyalodiscaceae,porodica alga kremenjašica iz reda Melosirales, dio podrazreda Melosirophycidae. Sastoji se od tri roda s 33 taksonomski priznate vrste; nekoliko vrsta je fosilnih

Rodovi
 Hyalodiscus Ehrenberg
 Margaritum H.Moreira Filho
 Podosira Ehrenberg

Drugi projekti

Izvori

Coscinodiscophytina

Hyalodiscaceae


Der in ein stratigraphisches Referenzprofil eingebundene GSSP Zancleum/Piacenzium legt die Grenze zwischen den geologischen Stufen Zancleum und Piacenzium fest. Das Profil befindet sich an der Punta Piccola westlich von Porto Empedocle in  Sizilien. Die Stufengrenze wurde auf 3,596 Millionen Jahre BP datiert.

Geschichte
Der GSSP (engl. Global Boundary Stratotype Section and Point oder Global Standard Stratotype-section and Point– globales Referenzprofil zur Festlegung von Stufengrenzen) Zancleum/Piacenzium (oft auch nur GSSP Piacenzium bzw. GSSP Unteres/Oberes Pliozän) war im Dezember 1996 von der Subcommission of Neogene Stratigraphy (SNS) der International Commission on Stratigraphy (ICS) vorgeschlagen worden. Er wurde dann im Januar 1997 von der ICS ratifiziert. Wissenschaftlich beschrieben wurde der GSSP von Castradori u. a. im Jahr 1998.

Beschreibung und Definition
Das Kliff der Punta Piccola liegt an der sizilianischen Südküste westsüdwestlich von Agrigento, an der Straße zwischen Realmonte und Porto Empedocle, etwa 4 Kilometer östlich des Capo Rossello und 3 Kilometer westsüdwestlich von Porto Empedocle. Die aufgeschlossene Abfolge bildet das abschließende Hangende eines zusammengesetzten Profils entlang der Küste (die rund 100 Meter mächtige Rossello Composite Section, bestehend aus den Profilen an der Punta di Maiata, Punta Grande und Punta Piccola), welches zu einem Standard für das Pliozän geworden ist. Die ersten 20 Meter des Liegenden an der Punta Piccola werden aus zyklischen Kalk-Mergel-Wechselfolgen der Trubi-Formation gebildet, im Hangenden folgen dann die Mergel der Monte-Narbone-Formation mit ihren eingeschalteten Sapropelhorizonten. Die Ablagerung der Trubi-Formation erfolgte in 800 bis 1000 Meter Wassertiefe am beckenwärtigen Kontinentalhang und entspricht offen marinen Verhältnissen. Strukturell gehören die Sedimente zum Caltanisetta-Becken der Gela-Decke.

Die Basis des Piacenziums wurde wie folgt definiert:

Sie liegt (in der Trubi-Formation) an der Unterkante der beigen Mergellage des Karbonatzyklus 77 . Dies entspricht Meter 2 im Punta-Piccola-Profil, 17 Meter unterhalb der Monte-Narbone-Formation.

Datierung und Korrelationen

Der Karbonatzyklus 77 korreliert mit der Präzessionsexkursion 347, der das astronomische Alter von 3,600 Millionen Jahren BP zugewiesen werden kann.

Die Grenze korreliert ferner mit anderen stratigraphischen Schemata wie folgt:

 Magnetostratigraphie: Die Gilbert-Gauß-Polaritätsumkehr des Erdmagnetfeldes (Chron 2 Ar - Chron 2 An) befindet sich unmittelbar oberhalb des GSSP. Sie gehört zum selben Präzessionszyklus und kann astrochronologisch auf 3,596 Millionen Jahre BP datiert werden.
 Sauerstoffisotopenstratigraphie (δ O18): Die Grenze entspricht dem Marinen Isotopenstadium (MIS) MG8. bzw. O-176 (Stadial).
 Biostratigraphie:
 Foraminiferen: Im Mittelmeerraum erstmaliges Auftreten (FAD) sensu stricto von Globorotalia crassaformis vor 3,60 Millionen Jahren BP und vorübergehendes Verschwinden von Globorotalia puncticulata vor 3,57 Millionen Jahren BP. Im Nordseebereich verschwinden am GSSP Neogloboquadrina atlantica und Neogloboquadrina humerosa. Zur Festlegung der Grenze kann in tiefen und mittleren Breitengraden außerhalb des Mittelmeerraumes auch das letztmalige Auftreten (LO) von Pulleniatina primalis (vor 3,65 Millionen Jahren BP) herangezogen werden. Ferner tritt vor 3,51 Millionen Jahren BP Menardella pertenuis (bzw. Globorotalia pertenuis) zum ersten Mal auf.Der GSSP befindet sich an der Untergrenze von N 20 oder auch im unteren Abschnitt von Pl 3 bzw. in MPL 4 a.
 Kalkhaltiges Nannoplankton: Letztmaliges Auftreten von Sphenolithus spp. vor 3,70 oder 3,73 Millionen Jahren BP. Auch Reticulofenestra pseudoumbilicus erschien zum letzten Mal noch vor dem GSSP. Die Hauptverbreitungszeit von Discoaster pentaradiatus ging vor 3,61 oder 3,56 Millionen Jahren BP zu Ende. Der GSSP liegt kurz oberhalb der Untergrenze von NN 16 (NN 16 a) bzw. CN 12 a.
 Radiolarien: Der GSSP ist zeitgleich mit dem Verschwinden von Lychnodictyum audax und fällt mitten in die Radiolarienzone RN 11 a.
 Dinoflagellaten: Der GSSP ist fällt mit dem letzten Auftreten von Melitasphaeridium choanophorum zusammen und liegt im unteren Drittel der Dinoflagellatenzone D 21 a.
 Diatomeen: etwas unterhalb des GSSP erscheint mit dem Beginn der Diatomeenzone NPD 8 zum ersten Mal Neodenticula koizumii.
 Landsäugetiere:
 In Nordamerika (NALMMZ): Letztes Auftreten von Megantereon und erstmaliges Erscheinen von Borophagus diversidens, Glyptotherium und Megalonyx leptostomus inmitten des Blancums Bl 3.
 In Europa (ELMMZ): Der GSSP entspricht dem oberen Ende der Landsäugetierzone MN 15 bzw. dem Oberen Ruscinium.

Meeresspiegel
Zur Zeit des GSSP befand sich der Meeresspiegel in einer zwischenzeitlichen Regressionsphase zwischen dem Hochstand Za 2 im oberen Zancleum (vor 4,01 Millionen Jahren BP) und dem Tiefstand Pia 1 im unteren Piacenzium (vor 3,27 Millionen Jahren BP). Langfristig war der Meeresspiegel jedoch langsam am Ansteigen.

Klima
In die Zeit des GSSP Zancleum/Piacenzium fällt eine Klimaverschlechterung mit zurückgehenden Durchschnittstemperaturen und zunehmender Aridifikation.

Weitere Entsprechungen
Der GSSP Zancleum/Piacenzium entspricht in Europa der Pollenstufe des Oberen Brunssumiums (Brunssumium C), in Kalifornien dem oberen Delmontium und in Australien dem oberen Kalimnum.

Bedeutung
Der GSSP Zancleum/Piacenzium zeigt eine sehr gute Übereinstimmung zur Gilbert-Gauß-Polaritätsumkehr, die somit zu seiner relativ genauen, stratigraphischen Lokalisierung herangezogen werden kann.

Literatur

Einzelnachweise

Chronostratigraphie
Neogen
Geographie (Sizilien)
Geologie (Sizilien)

GSSP Zancleum/Piacenzium


Kamal Suleiman Salibi () (2 May 19291 September 2011) was a Lebanese historian, professor of history at the American University of Beirut (AUB) and the founding Director (later Honorary President) of the Royal Institute for Inter-Faith Studies in Amman, Jordan. He was a lifetime bachelor, who devoted his life to books.

Career
Born to a Protestant family in Beirut, Salibi's family came from the Lebanese village of Bhamdoun in French Mandatory Lebanon. After studying at French missionary schools in Bhamdoun and Broummana, he completed his secondary education at the Prep School in Beirut (now International College), and his BA in History and Political Science from AUB, before moving to the School of Oriental and African Studies, SOAS (University of London) where he earned his PhD in history in 1953 under the supervision of historian Bernard Lewis. His dissertation was subsequently published under the title Maronite Historians of Mediaeval Lebanon.

After his graduation from SOAS, Salibi joined AUB as bibliographer of the Arab Studies Program. He then became professor in the Department of History and Archaeology where he joined other prominent and already established historians such as Nicholas Ziadeh and Zein Zein. In 1965, he published The Modern History of Lebanon, which was subsequently translated into Arabic, Russian, and French.

In 1982 Salibi finalised his book, The Bible Came from Arabia, during the Israeli invasion of Lebanon. It was translated into German at the same time as the original English version was being published in London. Salibi wrote subsequent works on biblical issues using the same etymological and geographic methodology. Some of his books are today considered classics, notably A House of Many Mansions: The History of Lebanon Reconsidered (1988) and The Modern History of Jordan (1993). In 1994, Salibi helped found the Royal Institute for Inter-Faith Studies in Amman, Jordan, and became its director from 1997 until 2004, following his retirement from AUB. He was associated as a consultant with the Druze Heritage Foundation. He retired from the Department of History and Archeology at the American University of Beirut in 1998, and became professor emeritus. He moved to Amman in the early 1990s and became director of the Institute for Interfaith Studies there from 1994 to 2003. He believed Lebanon's Christian community had an important role to play in building a Lebanon distinct from its Islamic ambiance, but did not share the fanaticism about Lebanon's Christian nature shown by many of his Maronite colleagues. He dismantled the foundational myths which many of Lebanon's communities were attached to, and replaced them with a complex portrait of the nation as an intricate mosaic of disparate but interconnected communities, over which no one group exerted dominance. He was strongly opposed to sectarian politics, believing that it had been the ruin of his country, and was one of the first Lebanese to remove his religious denomination (math-hab) from the Lebanese census records. He pinned a copy of his new ID, which has 'I' for his math-hab outside his apartment in Ras Beirut.

Arabian Judah theory
Kamal Salibi wrote three books advocating the controversial "Israel in Arabia" theory. In this view, the place names of the Hebrew Bible actually allude to places in southwest Arabia. As the Arabian Hebrews migrated and many resettled in Palestine where they established the Hasmonean kingdom under Simon Maccabaeus in the second century B.C.. According to the theory, the place names in the Bible were gradually reinterpreted to refer to places in this new region.  In this new Israel, the Jewish peoples switched from Hebrew to Aramaic. It was this switch in language that created the confusions which led to the distortion of the immigrants' stories. He also argued that 'Lebanon' itself in high antiquity was a place in the Southern Arabian peninsula.

His theory has been both attacked and supported for its supposed implications for modern political affairs, although Salibi himself made no such connection. Tudor Parfitt wrote "It is dangerous because Salibi's ideas have all sorts of implications, not least in terms of the legitimacy of the State of Israel".

The (literally) central identification of the theory is that the geographical feature referred to as הירדן, the "Jordan", which is usually taken to refer to the Jordan River, although never actually described as a "river" in the Hebrew text, actually means the great West Arabian Escarpment, known as the Sarawat Mountains. The area of ancient Israel is then identified with the land on either side of the southern section of the escarpment that is the southern Hejaz and 'Asir, from Ta'if down to the border with Yemen.

Salibi argued that early epigraphic evidence used to vindicate the Biblical stories has been misread. Mesha, the Moabite ruler who celebrated a victory over the kingdom of Israel in a stone inscription, the Mesha stele found in 1868, was, according to Salibi, an Arabian, and Moab was a village 'south (yemen) of Rabin' near Mecca. The words translated 'many days' actually meant 'south of Rabin'. He shared the view of such scholars as Thomas L. Thompson that there is a severe mismatch between the Biblical narrative and the archaeological findings in Palestine. Thompson's explanation was to discount the Bible as literal history but Salibi's was to locate the centre of Jewish culture further south.

The location of the Promised Land is discussed in chapter 15 of "The Bible Came from Arabia". Salibi argued that the description in the Bible is of an extensive tract of land, substantially larger than Palestine which includes a very varied landscape, ranging from well-watered mountain-tops via fertile valleys and foothills to lowland deserts. In the southern part of Arabia there are recently-active volcanoes, near to which are, presumably, the buried remains of Sodom and Gomorrah.

The theory is considered to be a fringe theory. According to Itamar Rabinowitz, the theory allegedly embarrassed many of his colleagues. Rabinowitz discounts antisemitism as the impetus for the book because Salibi "was not a sworn enemy of Israel or Zionism." He speculates, however, that it might've been "an intellectual exercise" for Salibi, whom he considers a "top historian." Several academic reviewers criticised Cape for having accepted "The Bible Came from Arabia" for publication.

Works
 Maronite Historians of Mediaeval Lebanon, Beirut, AUB Oriental Series 34, 1959
 The Modern History of Lebanon, London, Weidenfeld & Nicolson, 1965
 Crossroads to Civil War, Lebanon 1958-1976, Beirut, Caravan Books, 1976
 Syria under Islam: Empire on Trial 634-1097, Beirut, Caravan Books, 1977
 A History of Arabia, Beirut, Caravan Books, 1980
 The Bible Came from Arabia, London, Jonathan Cape, 1985
 Secrets of the Bible People, London, Saqi Books, 1988
 Who Was Jesus?: Conspiracy in Jerusalem, London, I.B. Tauris, 1988
 A House of Many Mansions: The History of Lebanon Reconsidered, London, I.B. Tauris, 1988
 The Historicity of Biblical Israel, London, NABU Publications, 1998
 The Historicity of Biblical Israel (second edition), Beirut, Dar Nelson, 2009
 The Modern History of Jordan, London, I.B. Tauris, 1993
 A Bird on an Oak Tree (Arabic طائر على سنديانة), Amman, Ashshoroq Publishers, 2002

References

Anderson, Brooke Friends remember Lebanese historian for his generosity and storytelling,' The Daily Star, 1 September 2011
Beeston, A.F.L., Review of "The Bible Came from Arabia", Journal of the Royal Asiatic Society (1988, pp. 389–93)
Berry, Steve. "The Alexandria Link" Hodder & Stoughton, 2007; fiction. A thriller using Salibi's theory as a plot device.
Cardinal, P., "La Bible et L'Arabie", Revue d'études Palestiniennes vol. 7 No. 26 (winter 1988) pp. 63–70
Dahlberg, Bruce, Comments in the Ancient Near East Digest, 1994.
Parfitt, Tudor, "The hijacking of Israel", The Sunday Times (London) 27 October 1985
Rabinowitz, Itamar, 'Eulogy for a Lebanese intellectual:On the death of historian Kamal Salibi,' in Haaretz, 29 September 2011.
Salamé-Sarkis, H., "Et si la Bible venait d'Arabie?", Berytus, Beirut 1985 XXXIII pp. 143–165
Sbaiti, Nadya and Mikdashi, Maya, 'Kamal Salibi (1929–2011),' in Jadaliyya, 6 September 2011
Segev, Tom, 'The Makings of History / Myths and facts,' in Haaretz 16 September 2011.
Towner, W. Sibley, Review of "The Bible Came from Arabia", Middle East Journal 1988, 42 pp. 511–513

External links
 http://www.cwo.com/~thowoods/salibi.htm more information and pictures of Asir.
 Phillip C. Hammond's 1990 Review of The Bible Came from Arabia, in The International Journal of Middle East Studies (August, 1990)
 http://baheyeldin.com/science/kamal-salibi-and-the-israel-from-yemen-theory.html provides many links.
Kamal Salibi's personal blog .

Other references

Biella, Joan (2004) Dictionary of Old South Arabian – Sabaean Dialect Eisenbrauns, Winola Lake, Indiana, US
Hubbard, David (1956) The Literary Sources of the Kebra Nagast PhD dissertation., St.Andrews University, Scotland
Leslau, Wolf (1991) Comparative Dictionary of Ge'ez Otto Harrassowitz, Wiesbaden, Germany
Rabin, Chaim (1951) Ancient West Arabian London: Taylor's Foreign Press
Savoie, Denis (2009), Sundials: Design, Construction, and Use Springer Praxis,  (see pp. 163–164)
Schneider, Roger (1973) Deux inscriptions subarabiques du Tigre. Leiden, Netherlands: Bibliotheca Orientalis, 30, 1973, 385-387
Ullendorff, Edward (1956) Hebraic Jewish Elements in Abyssinian (Monophysite) Christianity in Journal of Semitic Studies, 1, no.3, 216-256
Ullendorff, Edward (1960) The Ethiopians London: Oxford University Press
Ullendorff, Edward (1968) Ethiopia and the Bible London: Oxford University Press

1929 births
2011 deaths
Alumni of SOAS University of London
American University of Beirut alumni
Historians of the Middle East
20th-century Lebanese historians
Lebanese Protestants
Writers from Beirut

Kamal Salibi


Katharine Mosse assina como Kate Mosse OBE (Chichester, 20 de outubro de 1961) é uma escritora inglesa de romances, não-ficção e contista, além de radialista. Ela é mais conhecida por seu romance Labyrinth, de 2005, que foi traduzido para mais de 37 idiomas.

Biografia
Kate Mosse nasceu em Chichester, Inglaterra, e foi criada em Fishbourne, West Sussex, também Inglaterra, como a mais velha de três irmãs nascidas de um advogado, Richard Mosse (1920–2011) e Barbara Mosse (1931–2014). A tia de Mosse estava envolvida na campanha pela ordenação de mulheres e seu avô era vigário.

Ela é casada com o dramaturgo Greg Mosse e tem dois filhos adultos.

Em 1989, ela e seu marido compraram uma pequena casa em Carcassonne, na região de Languedoc, no sudoeste da França, a inspiração para sua trilogia best-seller de romances históricos. Ela voltou para sua cidade natal de Chichester em 1998, quando se tornou a primeira diretora executiva do Chichester Festival Theatre.

Carreira
O primeiro livro da Trilogia Languedoc, Labyrinth, apareceu em 2005. Um best-seller número um internacionalmente, vendeu milhões de cópias e foi o título mais vendido no Reino Unido em 2006. Ele também ganhou o prêmio de melhor livro no programa de TV Richard & Judy no British Book Awards de 2006 e foi nomeado como um dos 25 melhores livros da Waterstones dos últimos 25 anos. A minissérie Labyrinth foi transmitida em 2013.

Em janeiro de 2021, Kate Mosse lançou #WomanInHistory, uma campanha global de celebração convidando as pessoas a citar uma mulher da história, que achavam que deveria ser mais conhecida.

Prêmios
Mosse foi nomeada Oficial da Ordem do Império Britânico (OBE) nas Honras de Aniversário de 2013 por serviços à literatura.

Em 2000 ela foi nomeada Mulher Europeia de Realização (European Woman of Achievement) por sua contribuição para as artes.  Ela foi nomeada uma das 1000 pessoas mais influentes de Londres nas artes em 2013 pelo The Evening Standard . Em 2019, foi nomeada Professora Visitante de Literatura Contemporânea e Escrita Criativa na Universidade de Chichester .

Obras
 Eskimo Kissing (1996)
 Crucifix Lane (1998)
 The Cave (novela, 2009)
 The Winter Ghosts (2009)
 The Mistletoe Bride & Other Haunting Tales (antologia, 2013)
 The Taxidermist's Daughter (2014)

Trilogia Languedoc
 Labyrinth (2005) Labirinto (Suma de Letras, 2006)
 Sepulchre (2007) Sepulcro (Suma de Letras, 2009)
 Citadel (2012)

Série The Burning Chambers
 The Burning Chambers (2018)
 The City of Tears (2020)

Não-ficção
 Becoming a Mother (1993)
 The House: Behind the Scenes at the Royal Opera House, Covent Garden (1995)
 Chichester Festival Theatre at Fifty (2012)

Teatro
 Syrinx (2009)
 Endpapers (2011)
 The Taxidermist's Daughter (adaptação, 2020)

Nascidos em 1961
Naturais de Chichester
Oficiais da Ordem do Império Britânico
Alunos do New College
Pessoas vivas
Apresentadores de televisão do Reino Unido
Dramaturgos da Inglaterra
Mulheres romancistas da Inglaterra

Kate Mosse


Agrilus dotatus é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Curletti, 2009.

Referências

dotatus

Agrilus dotatus


BepiColombo je zajednička misija ESA-e i JAXA-e. Sastoji se od dvije komponente, MPO (Mercury Planetary Orbiter), te MMO (Mercury Magnetospheric Orbiter), još poznat kao Mio. Letjelica je lansirana 20. listopada 2018. Nakon jednog preleta Zemlje, dva preleta Venere i šest preleta Merkura očekuje se da će ući u njegovu orbitu 5. prosinca 2025.

Izvori

Istraživanje Merkura
NASA
Planetarni orbiteri

BepiColombo


Die Slovak International 2006 im Badminton fanden vom 3. bis zum 6. Oktober 2006 in Nové Zámky statt.

Sieger und Platzierte

Weblinks
 http://www.tournamentsoftware.com/sport/tournament.aspx?id=8349BB13-F3D3-4AE6-ACD4-ED3D7F1D22CB
 http://www.bedminton.sk/

2006
Badminton 2006
Sport (Nové Zámky)

Slovak International 2006


Energiministeren (færøsk: landsstýrismaðurin í orkumálum) var fra 1981 til 2004 en ministerpost i Færøernes regering. Energisager lå under Olie- og miljøministeriet fra 1998 til 2004, da disse sager blev overført til Indenrigsministeriet.

Eksterne henvisninger
 Lagmænd og regeringer siden 1948

Lister over personer fra Færøerne

Energiministre fra Færøerne