Hamarkameratene (literally the Hamar Comrades), often abbreviated to HamKam or Ham-Kam, is a Norwegian football club based in the town of Hamar. The club was founded in 1918, originally under the name Freidig.

HamKam were most recently promoted to the Eliteserien in 2021. A third-place finish in 1970 is the highest position that the team has held in the top division; the club has never progressed beyond the semifinals of the Norwegian Cup, last reaching the semifinals in 1989.

Briskeby Stadion has been the home ground of Hamarkameratene since 1936. The construction of a completely modernized stadium began in 2007 but has never been completed. Originally scheduled to be completed in 2009, the expanded Briskeby is expected to have a capacity of 10,200 spectators on completion, but currently has a capacity of approximately 8,100.

History

Hamarkameratene were founded as Freidig on 10 August 1918 by a group of teenagers. The prerequisite for joining the team was being able to pay for the football. Freidig applied for entry into the regional series in 1926, but were only admitted after their second attempt, in 1927. At the time a club by the name of "Freidig" was already playing in the series, so the boys from Hamar were forced to rename their team. The natural choice was Briskebyen Fotballag (Briskebyen Football Team), Briskeby being the name of their neighbourhood. The club had no permanent playing location until 1936, instead renting fields from various other clubs. Eventually this situation grew intolerable and ground for a stadium of their own was bought in 1934. Briskeby gressbane was inaugurated two years later and has remained the club's home ground ever since. The neighborhood was located in the municipality Vang until an expansion of Hamar's city limits in 1946.

In 1946, Briskebyen Fotballag joined up with the multimodal sports club Hamar Arbeideridrettslag (Hamar Workers' Sports Club) to form Hamarkameratene (literally meaning "Comrades of Hamar"). Because of the general reconciliation between bourgeois and workers' sports clubs, it was the wish of the municipality that all the sports clubs in Hamar merge, but in the end only these two clubs, who both considered themselves as working-class clubs and were from the same area, were able to reach an agreement. The first manager was Roy Wright, a former Wolverhampton player. His experience from English football, however, did not benefit the club and he was considered a disappointment. The Czechoslovakian Willem Cerveny, on the other hand, proved to be an influential asset to club and the development of a football culture in the region.

The first half of the 1970s was the club's most successful period to date. Having won promotion to the 1. divisjon for the first time in 1969 (the highest level in Norway at the time), the green and white placed third overall in their first season, as well as reaching the semifinals of the Norwegian Cup. HamKam remained a stable contender in the 1. divisjon until 1974, when they were relegated. The club would earn promotion to the highest division three more times before 1980.

The '80s continued in much the same fashion as the latter part of the '70s, with the club going back and forth between the two top levels in Norwegian football. In 1984, a new stand with a capacity of 2,346 was constructed at Briskeby. A considerable loan was taken up to fund the stand, of which the club would feel the effects for the decade to come, among other things because of the rise in interest rates after the 1987 stock market correction. A measure of success was still achieved, however, with the club reaching the semifinals of the cup in 1987 and 1989.

A successful season in 1991 saw Hamarkameratene once again win promotion to the highest division, under Swedish coach Peter Engelbrektsson. The club managed to avoid relegation in 1992 by virtue of a better goal difference, and entered into 1993 with renewed confidence. After a slow start, the team began climbing towards the top, and were in reach of second place and even the championship towards the end of the season, but with a slump in form a fifth place was the still-positive result.

HamKam spent another two years in the top flight before entering a recession. In 1994, the municipality bought the stadium to remove the debt which had nearly bankrupted the club. Coach Engelbrektsson left after relegation to the 1. divisjon in 1995, and the club failed to earn promotion in 1996 and 1997. Serious financial problems emerged at the beginning of 1998. This time a group of private investors prevented bankruptcy, but HamKam were unable to even retain their spot in the 1. divisjon and were relegated to the 2. divisjon. Promotion back into the 1. divisjon was won the following season, and a slow process followed to rebuild the team. In 2001 the club nearly made it back to the first tier but lost the playoff against Bryne. The following season was a disappointment, with only eighth place to show for, and the club was yet again experiencing financial problems.

After struggling for seven years, the hiring of Ståle Solbakken as the team's coach before the start of the 2003 season marked the beginning of another short stay at the top of Norwegian football for the green and white. Having won the 1. divisjon in 2003, they entered the top division for the first time since 1995. The first season in the top flight in eight years was a formidable success. Under Solbakken's leadership, HamKam were in contention for a spot among the final four and a place in the UEFA Cup qualifying rounds. They would eventually end the season in fifth place. Thought by many to be unable to cope in the company of wealthier clubs, this was an impressive feat by the team with the second-smallest budget of them all.

Expectations were high in 2005, but despite early prospects of a good season (in their first game, they defeated would-be champions Vålerenga), HamKam were unable to perform consistently and ended up in a disappointing tenth place. Soon after, Solbakken announced that he would be leaving the club to become manager of FC Copenhagen. He was succeeded by the former Norwegian national goalkeeper Frode Grodås.

Solbakken's tenure at Hamarkameratene had left the club in a much improved state from prior to his arrival. Gone were the financial problems that had plagued the club for two decades. People were once again coming to see the team play, with attendances now averaging more than 5,500, a number not seen since the '70s. Fans of the club had even gone as far as to nickname their manager Ståle "Salvatore" ("the saviour") in recognition of his achievements.

His successor failed to capitalize. HamKam picked up where they left off in 2005, scoring some spectacular wins against top teams while again being unable to perform consistently. As the season neared its end, however, Frode Grodås failed where Solbakken had succeeded, namely in keeping HamKam away from the relegation zone. Going into the final round of the season, they found themselves third from the bottom of the table and in need of a win. HamKam instead suffered a humiliating 1–5 loss at home, dropping to 13th place and relegation in 2006.

As a result, the board decided to fire Grodås from his position as head coach, and on 13 November Arne Erlandsen was hired as his replacement. Vegard Skogheim, a long-time favourite amongst the fans, was hired as assistant coach. HamKam returned to the top division in 2007 but relegated again to 1. divisjon as 14th or last in 2008. HamKam slipped down to 2. divisjon as 13th after losing 1–0 away match against Sparta Sarpsborg in 2009.

In the 2010 season, HamKam won its section of the Second Division and won promotion back to the second tier. However, economic problems came to a head, and on 21 December 2010, the board announced that the club had decided to file for bankruptcy on 30 December, unless fresh funds were raised by that time.

In the 2021 season, HamKam were promoted from the First Division as champions, returning to the Eliteserien for the first time since 2008.

Stadium

HamKam play their home games as Briskeby Stadion, an all-seater football stadium located at Briskebyen in Hamar. The venue is owned by Hamar Municipality. The new section of Briskeby has the same style and building materials as the two other main sports venues in Hamar, Vikingskipet and Hamar Olympic Amphitheatre, which were built for the 1994 Winter Olympics. The venue has capacity for 8,068 spectators and has club seating 600 people. The pitch is  artificial turf. Around the pitch are 180 digital advertising board. There are two  scoreboard screens. The stands have 13 concession stands, all which are built to allow a view of the pitch while standing in a queue.

Honours
Norwegian top division:
Third place: 1970
1. divisjon:
Champions (2): 2003, 2021
Norwegian Cup:
Semi-finals (6): 1969, 1970, 1971, 1973, 1987, 1989

Recent history
{|class="wikitable"
|-bgcolor="#efefef"
! Season
!
! Pos.
! Pl.
! W
! D
! L
! GS
! GA
! P
!Cup
!Notes
|-
|2003
|1. divisjon
|align=right bgcolor=#DDFFDD| 1
|align=right|30||align=right|19||align=right|6||align=right|5
|align=right|60||align=right|29||align=right|63
||3rd round
|Promoted to Tippeligaen
|-
|2004
|Tippeligaen
|align=right |5
|align=right|26||align=right|10||align=right|8||align=right|8
|align=right|34||align=right|33||align=right|38
||Quarterfinal
|
|-
|2005
|Tippeligaen
|align=right |10
|align=right|26||align=right|8||align=right|7||align=right|11
|align=right|31||align=right|37||align=right|31
||Quarterfinal
|
|-
|2006
|Tippeligaen
|align=right bgcolor="#FFCCCC"| 13
|align=right|26||align=right|7||align=right|7||align=right|12
|align=right|35||align=right|39||align=right|28
||Last 16
|Relegated to 1. divisjon
|-
|2007
|1. divisjon
|align=right bgcolor=#DDFFDD| 2
|align=right|30||align=right|21||align=right|5||align=right|4
|align=right|82||align=right|36||align=right|68
||Second round
|Promoted to Tippeligaen
|-
|2008
|Tippeligaen
|align=right bgcolor="#FFCCCC"| 14
|align=right|26||align=right|5||align=right|6||align=right|15
|align=right|22||align=right|50||align=right|21
||Second round
|Relegated to 1. divisjon
|-
|2009
|1. divisjon
|align=right bgcolor="#FFCCCC"| 13
|align=right|30||align=right|11||align=right|4||align=right|15
|align=right|56||align=right|48||align=right|37
||Third round
|Relegated to 2. Divisjon
|-
|2010
|2. divisjon
|align=right bgcolor=#DDFFDD| 1
|align=right|26||align=right|19||align=right|2||align=right|5
|align=right|75||align=right|25||align=right|59
||Second round
|Promoted to Adeccoligaen
|-
|2011
|1. divisjon
|align=right |6
|align=right|30||align=right|14||align=right|9||align=right|7
|align=right|52||align=right|40||align=right|51
||Second round
|
|-
|2012
|1. divisjon
|align=right |8
|align=right|30||align=right|13||align=right|6||align=right|11
|align=right|51||align=right|49||align=right|43
||Third round
|
|-
|2013
|1. divisjon
|align=right |5
|align="right" |30||align=right|14||align=right|6|| align="right" |10
|align="right" |49|| align="right" |43||align=right|48
||Fourth round
|
|-
|2014
|1. divisjon
|align=right bgcolor="#FFCCCC"| 16
|align="right" |30||align=right|1||align=right|4|| align="right" |25
|align="right" |22|| align="right" |78||align=right|7
||Third round
|Relegated to 2. divisjon
|-
|2015
|2. divisjon
|align=right |4
|align="right" |26||align=right|10||align=right|10|| align="right" |6
|align="right" |51|| align="right" |44||align=right|40
||Second round
|
|-
|2016
|2. divisjon
|align=right |2
|align="right" |26||align=right|16||align=right|8|| align="right" |2
|align="right" |63|| align="right" |27||align=right|56
||First round
|
|-
|2017
|2. divisjon
|align=right bgcolor=#DDFFDD| 1
|align="right" |26||align=right|21||align=right|2|| align="right" |3
|align="right" |56|| align="right" |18||align=right|65
||First round
|Promoted to the 1. divisjon
|-
|2018
|1. divisjon
|align=right |9
|align="right" |30||align=right|12||align=right|6|| align="right" |12
|align="right" |46|| align="right" |44||align=right|42
||Fourth Round
|
|-
|2019
|1. divisjon
|align=right |10
|align="right" |30||align=right|11||align=right|5|| align="right" |14
|align="right" |43|| align="right" |47||align=right|38
||Second Round
|
|-
|2020
|1. divisjon
|align=right |9
|align="right" |30||align=right|10||align=right|9|| align="right" |11
|align="right" |49|| align="right" |52||align=right|39
||Cancelled
|
|-
|2021
|1. divisjon
|align=right bgcolor=#DDFFDD| 1
|align="right" |30||align=right|21||align=right|6|| align="right" |3
|align="right" |62|| align="right" |21||align=right|69
||Third round
|Promoted to the Eliteserien
|-
|2022
|Eliteserien
|align=right |13
|align="right" |30||align=right|6||align=right|13|| align="right" |11
|align="right" |33|| align="right" |43||align=right|31
||Third round
|
|-
|2023 (in progress)
|Eliteserien
|align=right |12
|align="right" |26||align=right|8||align=right|3|| align="right" |15
|align="right" |34|| align="right" |56||align=right|27
||Quarter Final
|
|}

Current squad

For season transfers, see transfers winter 2022–23 and transfers summer 2023.

References

External links

Football clubs in Norway
Eliteserien clubs
Association football clubs established in 1918
Sport in Hamar
1918 establishments in Norway

Hamarkameratene


Line S bezeichnet:

Mit Buchstaben gekennzeichnete Linien des öffentlichen Verkehrs:

 S Shuttle, Stadtbahn-Linie der Muni Metro in San Francisco
 Drei verschiedene U-Bahn-Shuttlelinien der New York City Subway
 Franklin-Avenue-Shuttle
 Rockaway-Park-Shuttle
 42nd-Street-Shuttle

Linie S


Spaghettikode (på engelsk: spaghetti code) er et velkendt (oftest, men ikke altid nedsættende) udtryk eller begreb for kildekode der er skrevet på en måde, så det ikke har samme rene, ensartede og logiske struktur hele vejen gennem koden.

Det vil derfor ofte blive oplevet som kryptisk, fordi det både er svært læseligt og svært forståeligt. (Som regel også efter kort tid, af den programmør der har skrevet det)

Dermed vil spaghetti kode også umiddelbart være meget svært at vedligeholde og bygge videre på.

Spaghetti kode kan være forårsaget af flere faktorer, det kan f.eks. være: flygtige projekt krav, manglende programmerings stil og/eller regler eller at forfatteren har utilstrækkelig evne eller erfaring.

Modsætningen til Spaghettikode kan blandt andet være struktureret programmering.

Begrebets oprindelse
Oprindelsen til navnet er usikker. Edsger Dijkstra begyndte i 1968 i en artikel at argumentere mod rodede programmer. Sammenligningen med spaghetti findes i en artikel fra 1977, skrevet af Guy Lewis Steele Macaroni is Better Than Spaghetti i Proceedings of the 1977 symposium on artificial intelligence and programming languages. Og i 1978 blev betegnelsen benyttet i bogen A primer on disciplined programming using PL/I, PL/CS, and PL/CT skrevet af Richard Conway om visse programmer der "have the same clean logical structure as a plate of spaghetti".

Kendetegn

Kendetegn for spaghettikode kan være
 Generel mangel på struktur og/eller kodnings stil.
Dårlig navngivning af variabler, subrutiner / funktioner
Ulogiske og svært gennemskuelige referencer, hop og kald på kryds og tværs af koden. (Brug af GOTO-sætninger, flere indgange eller udgange af subrutiner og lignende)
 Snedige/Smarte IF-THEN-ELSE konstruktioner. (F.eks. flere If-Then-Else udsagn inden i hinanden)
Lange serier af program instruktioner, der burde have været opdelt i små og logisk sammenhængende dele. (Mangel på subrutiner/funktioner)
 Koden kan være skrevet med flere logiske udsagn eller operationer på samme linje eller med misvisende indrykninger af hvad koden gør. (Dette vil ikke genere en compiler, men kan forvirre et menneske)

Programmeringssprog

Visse programmeringssprog såsom BASIC og Fortran har ry for at fremme spaghettikode og for ligefrem at ødelægge unge programmører. Assemblersprog gør det også nemt at skrive spaghettikode. På den anden side kan det hævdes, at programmører, der først har bakset med rodede programmer i BASIC eller assembler, får lært værdien af struktur. Nogle programmører har talt imod programmeringssprog, der er præget af disciplin og slaveri.

Kilder og henvisninger

Programmering
Datalogi
Programmeringssprog

Spaghettikode


Le conservatoire Henri Duparc de Tarbes, est une école principalement vouée à l'enseignement artistique de la musique et de la danse, située à Tarbes dans le quartier du centre-ville (canton de Tarbes 2), département des Hautes-Pyrénées en région Occitanie.

Il est nommé en l'honneur d'Henri Duparc qui réside à Tarbes en 1913, à l'Hôtel Moderne puis au 52 rue Soult, à cent mètres du Conservatoire, jusqu'en 1919.

Présentation
Anciennement école de musique depuis 1989, devenue intercommunale en 2003, le conservatoire de Tarbes est un conservatoire à rayonnement départemental qui reçoit des élèves de toutes les communes du département, accueillant en priorité les élèves de l'agglomération Tarbaise

Enseignement

Musique
La culture musicale comprend l'éveil, la formation musicale, l'analyse et l'écriture.

Les disciplines instrumentales comprennent :
 les instruments à cordes : le piano, le violon, le violoncelle, l'alto, la contrebasse, la viole de gambe, la guitare, la harpe, la mandoline
 les instruments à bois : le basson, la clarinette, la flûte traversière, la flûte à bec, le hautbois, le saxophone,
 les cuivres :  le cor, le trombone, le saquebote , la trompette, le tuba

Sont aussi enseignés au conservatoire la composition électroacoustique, le jazz et la musique actuelle.

Danse
Le département de danse propose des cours de danse classique, de danse contemporaine, avec des ateliers d'éveil et d'initiation chorégraphique.

Historique du bâtiment
Le conservatoire de Tarbes est installé dans une ancienne chapelle fin  des Pères de la Grotte.
 en  : création d'une école municipale de musique.
 en  : l'école municipale devient École Nationale.
 en  : l'école de  Musique  déménage au  47 rue Brauhauban.
 en  : elle déménage au 19 cours Gambetta.
 en  : inauguration de la nouvelle École Nationale de  Musique nommée Conservatoire Henri Duparc.
 en  : établissement municipal il devient intercommunal géré par Le Grand Tarbes.
 en  : l'École Nationale devient le Conservatoire de Musique et de Danse Henri Duparc.
 en  : il devient Conservatoire à rayonnement départemental Henri Duparc.
 le  : inauguration du nouveau bâtiment.

Localisation
Le conservatoire est au centre de la commune sur la rue Larrey au sud et la place du marché Brauhauban à l'est.

Galerie d'images

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Enseignement spécialisé de la musique en France
 Conservatoire de musique, danse et art dramatique en France
 Liste des conservatoires de musique, danse et art dramatique en France
 Théâtre des Nouveautés de Tarbes

Liens externes
 Site officiel

Conservatoire
Conservatoire
Monument dans les Hautes-Pyrénées
Tarbes

Conservatoire à rayonnement départemental de Tarbes


Hermann Heinrich Sigismund von der Heyde (* 21. Mai 1857 in Woiska, Kreis Tost; † 22. Februar 1942 in Bad Homburg vor der Höhe) war ein preußischer Generalleutnant im Ersten Weltkrieg.

Leben

Familie
Hermann war ein Sohn des Oberstleutnants a. D. Friedrich Heinrich von der Heyde (1816–1900) und dessen Ehefrau Laura von der Heyde (1831–1875). Er heiratete am 24. September 1887 Agnes von Scholten (* 27. Juli 1862), mit der er am 17. März 1890 eine Tochter (Aggie) und am 5. Juli 1891 einen Sohn (Heinrich Sigismund) hatte.

Militärkarriere
Am 8. Februar 1890 wurde Heyde aus dem Kadettenkorps als charakterisierter Portepeefähnrich dem Infanterie-Regiment "von Manstein" (Schleswigsches) Nr. 84 der Preußischen Armee überwiesen. Er avancierte am 17. Oktober 1876 zum Sekondeleutnant, am 22. März 1887 zum Premierleutnant und am 29. März 1892 zum Hauptmann. Als solcher wurde er am 14. November 1895 zum II. Seebataillon, am 17. Dezember 1897 zum III. Seebataillon und am 7. Februar 1899 zurück zum II. Seebataillon versetzt. Am 9. Juli 1900 wurde Heyde in das 3. Ostasiatische Infanterie-Regiment versetzt und am 6. Juni 1901 zum Major (ohne Patent) befördert und als solcher zum Bataillonskommandeur ernannt. Mit diesem Regiment nahm er an der Niederschlagung des Boxeraufstands teil. Um 1902 wurde er zum Bataillonskommandeur vom II. Bataillon des 2. Ostasiatischen Infanterie-Regiments in Tientsin versetzt. Dort erhielt er am 27. Januar 1902 das Patent des Majors.

Wieder zurück in Deutschland wurde er dem 7. Badischen Infanterie-Regiment Nr. 142 in Mülhausen (14. August 1902) zugeteilt. Wie bereits zur Bekämpfung des Boxeraufstands, meldete er sich freiwillig, um die deutsche Schutztruppe in Deutsch-Südwestafrika für mindestens drei Jahre, das war zu jener Zeit die Mindestdauer, zu verstärken. Im Jahr darauf brach der Hereroaufstand offen aus. Er befehligte ein Bataillon des 1. Feld-Regiments, nahm an der Niederschlagung des Aufstands teil und kämpfte unter anderem bei der Schlacht am Waterberg. Nach dem Ablauf seiner Afrikajahre wurde Heyde als Kommandeur vom II. Bataillon des Infanterie-Regiments "von Stülpnagel" (5. Brandenburgisches) Nr. 48 nach Cüstrin zugeteilt. Am 27. Januar 1909 wurde er in den Stab des Infanterie-Regiments "Keith" (1. Oberschlesisches) Nr. 22 nach Gleiwitz abkommandiert, wo er zum Oberstleutnant befördert wurde. Unter der Beförderung zum Oberst wurde er am 1. Juli 1911 zum Kommandeur des Königs-Infanterie-Regiments (6. Lothringisches) Nr. 145 zu Metz ernannt. Am 4. Juli 1914 wurde er zum Kommandeur der 24. Infanterie-Brigade in Neisse ernannt und zum Generalmajor befördert.

Während des Ersten Weltkriegs befehligte Heyde vom 4. August 1916 bis zum 6. August 1918 die 29. Infanterie-Division. In dieser Stellung wurde Heyde am 22. März 1918 zum Generalleutnant befördert.

Auszeichnungen
 Eisernes Kreuz (1914) II. und I. Klasse
 Roter Adlerorden III. Klasse mit Schleife und Schwertern am Ring am 15. Mai 1912
 Kronenorden II. Klasse mit Schwertern am Ring am 12. Mai 1914
 Ritterkreuz I. Klasse des Ordens vom Zähringer Löwen mit Schwertern am 11. Januar 1907
 Ritter des Militär-Karl-Friedrich-Verdienstordens
 Bayerischer Militärverdienstorden IV. Klasse mit Krone und Schwertern am 16. Oktober 1906
 Preußischer Dienstauszeichnungskreuz
 Russischer Orden der Heiligen Anna
 Zentenarmedaille
 China-Denkmünze in Bronze, 29. September 1901
 Südwestafrika-Denkmünze in Bronze, 26. Juni 1907

Literatur
 Bode: Geschichte des Infanterie-Regiments von Manstein (Schleswigsches) Nr. 84. E. S. Mittler & Sohn, Berlin 1906, S. 387.

Einzelnachweise

Hermann
Generalleutnant (Königreich Preußen)
Militärperson (Kaiserliche Schutztruppe)
Marineinfanterist (Kaiserliche Marine)
Person im Boxeraufstand
Person im Aufstand der Herero und Nama
Befehlshaber im Ersten Weltkrieg (Deutsches Reich)
Träger des Roten Adlerordens 3. Klasse
Träger des Preußischen Königlichen Kronenordens 2. Klasse
Träger des Bayerischen Militärverdienstordens (IV. Klasse)
Träger des Ordens vom Zähringer Löwen (Ritter I. Klasse)
Träger des Ordens der Heiligen Anna
Träger des Militär-Karl-Friedrich-Verdienstordens (Ritter)
Träger des Eisernen Kreuzes I. Klasse
Adliger
Deutscher
Geboren 1857
Gestorben 1942
Mann

Hermann von der Heyde


Linea Søgaard-Lidell (født 30. marts 1987 i Aarhus) er medlem af Folketinget, tidligere medlem af Europa-Parlamentet og kommunikationsrådgiver. Linea Søgaard-Lidell er valgt for Venstre.

Politisk karriere
Linea Søgaard-Lidell blev valgt som Danmarks 14. mandat til Europa-Parlamentet ved valget den 26. maj 2019, hvilket betød, at hun først fik pladsen, da Brexit blev gennemført 31. januar 2020.

Linea Søgaard-Lidell var til Europa-Parlamentsvalget 2019 opstillet som nr. 2 på Venstres liste til valget. Søgaard-Lidell blev valgt med 24.153 personlige stemmer  til Venstres 4. mandat og Danmarks 14. mandat til Europa-Parlamentet.

I Europa-Parlamentet havde Søgaard-Lidell plads i Udvalget om Miljø, Folkesundhed og Fødevaresikkerhed (ENVI). Hun var desuden stedfortræder i Økonomi- og Valutaudvalget (ECON).

Linea Søgaard-Lidell blev februar 2022 valgt som Tommy Ahlers' efterfølger som folketingskandidat for Venstre på Østerbro og stillede derfor op til Folketinget i Københavns Storkreds. Ved Folketingsvalget 1. november 2022 blev hun valgt til Folketinget i Københavns Storkreds og forlod derfor Europa-Parlamentet.

Efter folketingsvalget 2022 blev Linea Søgaard-Lidell bliver ordfører for både klima, energi og forsyning for Venstre.

Baggrund
Linea Søgaard-Lidell er uddannet cand.public fra Aarhus Universitet og Danmarks Medie- og Journalisthøjskole i Aarhus. Hun har foruden en BA i europæiske studier også fra Aarhus Universitet. Hun har tidligere arbejdet som kommunikationsrådgiver i Vækstfonden.

Linea Søgaard-Lidell har siden 2013 været aktiv i Europabevægelsen i Danmark. Hun er medlem af foreningens forretningsudvalg.

Hun er vokset op i Esbjerg og blev student fra Esbjerg Statsskole i 2006.

Referencer

Nuværende folketingsmedlemmer fra Venstre
Medlemmer af Europa-Parlamentet fra Danmark 2019-2024
Journalister fra Danmark
Personer fra Aarhus

Linea Søgaard-Lidell


Chelidonia fue una ermitaña benedictina.

Nació en Ciculum, Italia, con el nombre de Cleridonia y se recluyó en las montañas cerca de Subiaco, eligiendo como morada una cueva ahora conocida como Marra Ferogna, que en su momento fue frecuentada por San Benito. Tras cincuenta y dos años de atuno y oración, al terminar una peregrinación a Roma, recibió el hábito del cardenal Cuno de Frascati, obispo de Palestrina, antes de retornar a su retiro. Cambió su nombre por Chelidonia que en griego significa 'golondrina'.

Referencias

Santos católicos de Italia del siglo XII
Mujeres de la Edad Media en Italia
Santas
Benedictinos de Italia del siglo XII
Anacoretas de Italia
Italianas del siglo XII
Monjas benedictinas
Monjas cristianas del siglo XII
Monjas de Italia
Nacidos en la provincia de Rieti
Fallecidos en la ciudad metropolitana de Roma Capital

Chelidonia de Abruzzo


بوكوفسكايا  هي مدينة في مقاطعة روستوف أوبلاست في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 4882 نسمة.

مراجع

مقاطعة دون هوست
مدن مقاطعة روستوف
مواقع ريفية في مقاطعة روستوف

بوكوفسكايا


Austin Hayes (født 15. juli 1958, død 3. december 1986) var en engelsk-født irsk fodboldspiller (venstre kant).

På klubplan tilbragte Hayes det meste af sin karriere i England, hvor han repræsenterede blandt andet Southampton, Millwall og Northampton Town.

Hayes spillede desuden én kamp for det irske landshold, en EM-kvalifikationskamp mod Danmark 2. maj 1979.

Hayes døde i 1986, i en alder af kun 28 år, af lungekræft.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Irland
Fodboldspillere fra Northampton Town F.C.
Fodboldspillere fra Southampton F.C.
Fodboldspillere fra Millwall F.C.
Fodboldspillere fra Barnet F.C.
Fodboldspillere fra Los Angeles Aztecs
Personer fra London

Austin Hayes


ඉංග්‍රිසි ජාතික නිළියක් හා නිරූපණ ශිල්පිණියක් වන එමා චාලට් ඩුරේ වොට්සන් ( උපන් දිනය 1990 අ‍ප්‍රේල් 15) හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාවේ (Harry Potter Film Series)   හමායනි ග්‍රේන්ජර් (Hermione Granger) නම් චරිතයට පණපොවමින් ප්‍රසිද්ධියට පත් වූවාය. වයස අවුරුදු නවයේදී හමායනි චරිතයට පණපොවන වොට්සන් ඒ වන විටත් රගපා තිබුණේ පාසලේ නාට්‍යය වල පමණි. වසර 2001 සිට 2011 දක්වා ඇය හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාවේ චිත්‍රපට අටකට නිරූපණ දායකත්වය සැපයූවේ ඩැනියල් රැඩ්ක්ලිෆ් (Daniel Radcliffe) සහ රුපර්ට් ග්රින්ට් (Rupert Grint) සමගය. හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාව තුල වොට්සන් දැක්වූ කෞෂල්‍යය ඇයට සම්මාන කිහිපයක් මෙන්ම පවුම් මිලියන 10 කට වඩා මුදලක් උපයා ගැනීමටද සමත් විය. ඇය සිය නිරූපණ දිවියේ මංගල දැක්ම ඉදිරිපත් කලේ 2009 වසරේ පැවැති බ්බරිගේ (Burberry) සරත්/ ශීත ව්‍යාපාරයේදීය.

වසර 2007 දි වොට්සන් තම දායකත්වය සැපයෙන නිශ්පාදන දෙකක් පිළිබද ප්‍රකාශයට පත්කළාය. ඒවා නම් බැලට් ෂූස් නවකථාව (Ballet Shoes(novel))   පදනම් කරගත් රූපවාහිනී නිර්මාණය හා ද ටේල් ඔෆ් ඩෙස්පරයස් නම් වු සජීවීකරණ චිත්‍රපටයයි. වසර 2007 දෙසැම්බර් මස 26 වන දින බැලට් ෂූස් චිත්‍රපටය (Ballet Shoes(film))  මිලියන 5.2 තරම් විශාල ප්‍රේක්ෂක පිරිසක් ඉදිරියේ විකාශනය කරණ ලදී. කේට් ඩිකැමිලෝ (Kate DiCamillo) ගේ නවකථාවක් (novel) ඇසුරෙන් නිර්මාණය වූ ද ටේල් ඔෆ් ඩෙස්පරයස් (The Tale of Despereaux) වසර 2008 දී නිකුත් කල අතර එය ලොවපුරා දළ වශයෙන් ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 86 ක් ඉක්මවාගිය විකුණුම් ප්‍රමාණයක් වාර්තා කරණ ලදී.

මුල් අවදිය

පැරිසියේ උපත ලැබූ එමා වොට්සන්ගේ දෙමව්පියන් වූයේ වෘත්ති‍යෙන් බ්‍රිතාන්‍යය ජාතික නීතිඥයන් වූ ජැකලින් ලුයිස්බයි සහ ක්‍රිස් වොට්සන්ය. වයස අවුරුදු පහක් වන තුරුම පැරීසියේ ජීවත්වූ වොට්සන් හට ප්‍රංශ ජාතික මිත්තණියක් සිටින්නීය. ඇයගේ දෙමාපියන්ගේ දික්කසාදයෙන් පසුව වොට්සන් සිය මව සහ බාල සොහොයුරා සමග ඔක්ස්ෆෝඩ්ෂියර් (Oxfordshire) හි පදිංචියට ගියාය.

වයස අවුරුදු හයක් තරම් කුඩා කල සිටම වොට්සන් නිළියක් වී‍මේ දැඩි ආශාවකින් පසුවූවාය. ඇය වසර කිහිපයක් අර්ධ කාලීන රැගුම් පාසලක්වූ ස්ටේජ්කොච් රංග කලායතනයේ (Stagecoach Theatre Arts) ඔක්ස්ෆඩ් ශාඛාවේ ගායනය, නර්ථනය හා රංගනය හැදෑරුවාය. වයස අවුරුදු දහය වන විට ඇය ස්ටේජ්කොච් හි විවිධ නිශ්පාදන මෙන්ම පාසලේ නාට්‍ය වල රංගන කටයුතු සදහා දායකවී තිබුණාය. එම නිර්මාණ අතර ආතර්:  ද යන්ග් ඉයර්ස් ඇන්ඩ් හැපී ප්‍රින්ස් (The Young Years and The Happy Prince) විය, නමුත් හැරිපෝටර් චිත්‍රපට මාලාවට පෙර ඇය වෘත්තිය මට්ටමේ රංගන කටයුත්තක් සදහා දායකවී නොතිබිණි. " මට චිත්‍රපට මාලාවේ ප්‍රමාණය ගැන කිසිම අදහසක් තිබුණෙ නැහැ, " 2007 පැරේඩ්  සගරාව (Parade) සමග පැවති සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට සහභාගී වෙමින් ඇය පැවසුවාය. " මම එය දැනසිටියානම් මම සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශයට පත්වීමටත් තිබුණා."

වෘත්තිය

හැරිපෝටර්

බ්‍රිතාන්‍යය ජාතික ලේඛිකාවක වු ජේ.කේ.රෝල්වින්ගේ (J.K.Rowling) මහත් සේ අලෙවියට පත්වූ නවකථාවක් (novel) වූ හැරිපෝටර් ඇන්ඩ් ෆිලෝසොෆර්ස් ස්ටෝන් (Harry Potter and the Philosopher's Stone) හි චිත්‍රපට අනුවර්ථනය සදහා වසර 1999 දී නඵ වරණය ආරම්භ විය. ඔක්ස්ෆඩ් නාට්‍ය ශාලාවේ ගුරුවරුන් ඔස්සේ වොට්සන් පිළිබද නඵ වරණ ඒජන්තවරු මුල් වරට දැනගත් අතර නිශ්පාදකවරු ඇයගේ ආත්ම විශ්වාසය පිළිබද මහත් විශ්මයට පත්විය. යෝග්‍යයතා පරීක්ෂණ අටකට පසුව නිශ්පාදක ඩේවිඩ් හේමන් (David Heyman) පවසා සිටියේ වොට්සන් සහ සම අපේක්ෂකයන් වූ ඩැනියල් රැඩ්ක්ලිෆ් සහ රුපර්ට් ග්රින්ට් පිළිවෙලින් හමායනි ග්‍රේන්ජර්, හැරිපෝටර් (Harry Potter) සහ රොන් වීස්ලි (Ron Weasley) නම් පාසල් මිතුරන්ගේ චරිත නිරූපණයට යොමු කරන බවයි. වොට්සන්ගේ මංගල කඩතුරාව සදහා රෝල්වින්ගේ සහය ලැබිණි.

2001 වසරේ නිකුත් කරණ ලද හැරිපෝටර් ඇන්ඩ් ෆිලෝසොෆර්ස් ස්ටෝන් (Harry Potter and the Philosopher's Stone), වොට්සන්ගේ මංගල රංගන දර්ශනය විය. එම චිත්‍රපටය ප්‍රථම දර්ශන දිනයේ හා ප්‍රථම දර්ශන සතියේ වැඩිම අලෙවියක් මෙන්ම 2011 වසරේ වැඩිම අලෙවියක්  යන වාර්තා බිද දැමීමට සමත් විය. චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන චරිත වල රංග ප්‍රතිභාව පිළිබද චිත්‍රපට විචාරකයෝ මහත් සේ වර්ණනා කල අතර ඒ අතුරින් වොටිසන්ගේ රංගනය විශේෂ ගෞරවාදරයට පත්විය. ද ඩේලි ටෙලිග්‍රෆ් (The Daily Telegraph) ඇයගේ රංගනය ප්‍රශංසනීය ලෙස නම් කල අතර IGN වෙබ් කලාපය දක්වා තිබුණේ ඇය චිත්‍රපටය පුරා රසික සිත් පැහැරගත් බවය. ෆිලෝසොෆර්ස් ස්ටෝන් හි වොට්සන් දැක්වු රංගන කෞෂල්‍යය නිසා ඇය ගේ නම සම්මාන පහක් සදහා නිර්දේෂ වූ අතර ඇය නැගීඑන යෞවන නිළියට හිමි යන්ග්  ආර්ටිස්ට් අවෝඩ් (Young Artist Award) දිනා ගන්නා ලදී.

වසරක කාලයක ඇවෑමෙන් විත්‍රපට මාලාවේ දෙවන කොටස ලෙස එළිදැක්වූ හැරිපෝටර් ඇන්ඩ් ද චේම්බර් ඔෆ් සීක්රට් (Harry Potter and the Chamber of Secrets) හි හමායනි චරිතයට වොට්සන් පණ පොවන ලදී. එහි ප්‍රධාන චරිතය විචාරකයන්ගේ වර්ණනාවට ලක්විය. ලොස් ඇන්ජලීස් ටයිම්ස් ( Los Angeles Times ) පුවත්පත ප්‍රකාශයට පත්කර සිටියේ වොට්සන් හා ඇයගේ මිතුරන් චිත්‍රපට මාලාවේ පළමු කොටස සහ දෙවන කොටස අතර තුර පරිණත රංගන ශිල්පීන් බවට පත්ව ඇති බවයි. මේ අතර ටයිම්ස් (The Times) පුවත්පත චිත්‍රපටයේ අධ්‍යක්ෂක ක්‍රිස් කොලොම්බස් (Chris Columbus) විවේචනය කරමින් වාර්තා කර තිබුණේ ඔහු වොට්සන්ගේ මහත්වූ ජනප්‍රිය චරිතය වෙනුවෙන් සාදාරණ වටිනාකමක් නොගෙවූ බවයි. වොට්සන් ඇයගේ රංගන ප්‍රතිභාව වෙනුවෙන් ජර්මානු සගරාවක් වන බ්‍රාවෝ (Bravo) විසින් පිරිනැමු ඔට්ටො (Otto) නම් සම්මානයටද පාත්‍රවිය.

2004 වසරේදි හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද  ප්‍රිස්නර් ඔෆ් ඇස්කබාන් (Harry Potter and the Prisoner of Azkaban) එළිදක්වන ලදී. හමායනි භූමිකාව පුරා වොට්සන් දැක්වූ ගර්විත රංගන කුසලතාවය කාගේත් ඇගයීමට ලක්වූ අතර එය චිත්‍රපටය පුරාවටම ප්‍රභාසම්පන්න මෙන්ම අරුම පුදුම චරිතයක් බවට පත්විය. චිත්‍රපටය තුල රැඩ්ක්ලිෆ්ගේ රංගනය අනම්‍ය හා කුසලතා නොපිරුණු එකක් බවට විවේචනය කල විචාරකයෝ වොට්සන්ගේ රංගනය මහත්සේ වර්ණනා කළෝය. නිව්යෝක් ටයිම්ස් (The New York Times) ඇයගේ රංගනය අගය කරමින් දක්වා සිටියේ "රැඩ්ක්ලිෆ් මහතාගේ මොළොක් භාවට වොට්සන් මෙනවියගේ ................................. හිලව් වූ බවය. හැරී තමන්ගේ මහත්වූ විජ්ජා හැකියාවන් ගෙනහැර දක්වන්නට ඇති... නමුත් හමායනි විජ්ජා බලයක් නොමැතිව ඩ්‍රැකෝ මැල්ෆෝයි (Draco Malfoy) ගේ නහයට ගැසූ මුෂ්ඨි පහර මහත් අත්පොළසන් නාදයට පාත්‍රවිය. ප්‍රිස්නර් ඔෆ් ඇස්කබාන් චිත්‍රපටය ලබා තිබූ ආදායම 2009 වසරේ අප්‍රෙල් මස වන විට හැරීපොටර් චිත්‍රපට මාලාවේ චිත්‍රපටයක් ලබා තිබූ අඩුම ආදායම වුවද වොට්සන්ගේ පෞද්ගලික රංගන කුසලතාව ඇයට ඔට්ටො සම්මාන දෙකක් හා ටොටල් ෆිල්ම් සගරාව (Total Film) මගින් පිරිනමන වසරේ ළමා රංගන කුසලතා සම්මානය දිනා දීමට සමත්විය.

2005 වසරේ හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද ගොබ්ලට් ඔෆ් ෆයර් (Harry Potter and the Goblet of Fire) තිරගත වීමත් සමග වොට්සන් සහ හැරීපෝටර් චිත්‍රපට මාලාව නව සංධිස්ථානයකට ලගාවිය. එය ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ හැරිපොටර් චිත්‍රපටයක හොදම ආරම්භක සතිඅන්තය හා හොදම මැයි නොවන ආරම්භක සතිඅන්තය යන වාර්තා මෙන්ම එංගලන්තයේ හොදම ආරම්භක සතිඅන්තය යන වාර්තාවද පිහිට වීමට සමත් විය.  විචාරකයෝ වොට්සන් සහ ඇගේ නවයොවුන්වියේ පසුවන සමකාලීන තරුවල වර්ධනය වෙමින් පවතින පරිණතභාවය ගැන වර්ණනා කළහ. නිව්යෝක් ටයිම්ස් සගරාව පවසා සිටියේ ඇයගේ රංගනය සිත තුලට කාවදින අව්‍යාජ රංගනයක් බවයි. වොට්සන්ට නම් චිත්‍රපටය තුල හාස්‍ය රසය බොහෝසෙයින් බිදවැටුනේ/ ජනිතවූයේ පරිණතභාවයට පත්වෙමින් සිටි ප්‍රධාන චරිත තුල තිබූ අවිනිශ්චිතභාවයයි. " මම ඒ වාද විවාද වලට දැඩිලෙස ඇලුම් කලා... මං හිතන විදිහට ඔවුන් වාද කිරීමත් එමගින් ප්‍රශ්න ඇතිවීමත් යථාර්තවාදියි" යැයි වොට්සන් පවසා සිටියාය. ගොබ්ලට් ඔෆ් ෆයර් හි රංගනය වෙනුවෙන් සම්මාන තුනකට නිර්දේශවූ වොට්සන් ලොකඩ ඔට්ටො සම්මානය දිනාගත්තාය. එම වසර අවසාන භාගයේදී වොට්සන් ටීන් වෝග් (Teen Vogue) සගරාවේ මුල් පිටුවේ පෙනීසිටි ලාබාලම තැනැත්තිය බවට පත්වූ අතර 2009 අගෝස්තු මාසයේ නැවත වරක් එම වරම උදාකරගත්තාය. 2006 වසරේදී දෙවන එළිසබත් රැජින (Queen Elizabeth II) ගේ 80 වන ජන්ම දිනය සමරමින් හැරිපොටර් කතාමාලාවේ  කුඩා සුවිශේෂ කථාංගයක් වූ ද ක්වීන්ස් හෑන්ඩ්බෑග් (The Queen's Handbag) හි හමායනි චරිතය වොට්සන් නිරූපණය කලාය.

හැරිපොටර් අධිකාරියේ පස්වන චිත්‍රපටය වන හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද ඕඩර් ඔෆ් ෆීන්ක්ස් (Harry Potter and the Order of Phoenix) 2007 වසරේ නිකුත් කෙරිණි. ලොවපුරා ආරම්භක සතිඅන්තයේ වාර්තාගත ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 332.7 ක ආදායමක් ලබමින් එම චිත්‍රපටය ඉතා විශාල මූල්‍ය වශයෙන් සාර්ථකත්වයකට පත්විය. වොට්සන් එහිදී ප්‍රථම වරට හොදම කාන්තා රංගනයට හිමි නැෂනල් මූවි එවෝඩ (National Movie Award) සම්මානයට පාත්‍රවිය. ඇයගේ ප්‍රසිද්ධිය මෙන්ම චිත්‍රපට මාලාව ඉදිරියට ඇදෙත්ම වොට්සන් සහ හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාවේ ඇයගේ සහෘද සමකාලීන ප්‍රසිද්ධ නළුවන් වූ  ඩැනියල් රැඩ්ක්ලිෆ් සහ රුපර්ට් ග්රින්ට් 2007 වසරේ ජූලි මාසයේ නව වන දින හොලිවුඩ් හි ග්‍රව්මන්ස් චයිනීස් තියටර් ( Grauman's Chinese Theater) ඉදිරියේ ...........................

වසර 2007 ජූලි මස වන විට හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාව තුලින් වොට්සන් උපයා තිබූ මුදල පවුම් මිලියන 10 ඉක්මවිය. මෙම මුදල ඇය පිළිගත්තේ තමාට කිසිදිනක නැවත මුදල් වෙනුවෙන් රංගනයේ යෙදීමට අවශ්‍යතාවක් නැති තරම් විශාල මුදලක් බවයි. වසර 2009 මාර්තු මාසයේ ෆෝබ්ස් (Forbes) ලැයිස්තුගත කිරීම අනුව ඉතා වටිනාම යෞවන තරු අතර 6 වන ස්ථානයට පැමිණීමට සමත්වූ වොට්සන් 2010 වසරේ පෙබරවාරි මාසයේදී හොලිවුඩයේ වැඩිම මුදලක් ගෙවන ලද කාන්තා තාරුකාව බවට නම් ලද්දේ 2009 වසරේ ආසන්න වශයෙන් පවුම් මිලියන 19 ක මුදලක් උපයමිනි.

ඕඩර් ඔෆ් ෆීන්ක්ස් චිත්‍රපටය සාර්ථකවී තිබියදීත් ප්‍රධාන චරිත තුනට ජීවය ලබාදුන් රංගන ශිල්පීන් අවසාන කථාංග දෙක සමග සම්බන්ධවී කටයුතු කිරීමට දැක්වූ දෙගිඩියාත්මක තත්වය හැරිපොටර් අධිකාරියේ අනාගතය චකිතයකින් වෙලාගත්තේය. අවසානයේ රැඩ්ක්ලිෆ් අවසාන චිත්‍රපට සදහා 2007 වසරේ මාර්තු 2වන දින ගිවිසුම් අත්සන් කල නමුත් වොට්සන් සැළකියයුතු ලෙස පසුබට විය. මෙම තත්ත්වය සම්බන්ධයෙන් හේතු පැහැදිලි කරමින් ඇය පවසා සිටියේ චිත්‍රපටයේ තමාගේ චරිතය වෙනුවෙන් තවත් වසර හතරක් කැපකිරීම ඉතා සැළකිලිමත් ලෙස ගතයුතු තීරණයක් බවයි. නමුත් අවසානයේදී තම තීරණය කරමින් 2007 වසරේ මාර්තු මස 23 වන දින හමායනී චරිතය සදහා ගිසිසුම් අත්සන් කරමින් ඇය පවසා සිටියේ හමායනී චරිතය අතහැර බලාසිටිය නොහැකි බවයි. අවසාන චිත්‍රපට සදහා වොට්සන් සිදුකල කැපකිරීම වෙනුවෙන් ඇයට චිත්‍රපටයක් සදහා ගෙවන ලද මුදල පවුම් මිලියන 2ක් දක්වා දෙගුණ කරණ ලදී. වොට්සන් සමාප්ති වශයෙන් ප්‍රකාශකර සිටියේ අවසානයේ ධනාත්මක හේතූන් ඍණාත්මක හේතුන් අභිබවා ගිය බවයි. 2007 වසර අවසාන භාගයේදී 6 වන චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන රූගතකිරීම් (Principal Photography) ආරම්භ කල අතර වොට්සන්ගේ රූගතකිරීම් දෙසැම්බර් මස 18 සිට 2008 වසරේ මැයි 17 දක්වා සිදුකෙරිණි.

වසර 2008 නොවැම්බර් මස සිට පමාවෙමින් තිබූ හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද හාෆ් බ්ලඩ් ප්‍රින්ස් (Harry Potter and the Half-Blood Prince) චිත්‍රපටය 2009 වසරේ ජූලි මස 15 වන දින මුල්වරට තිරගත කෙරිණ. විසිවන වියට පාතබමින් සිටි ප්‍රධාන භූමිකාව රගපෑ නළුනිලියව,  ක්ෂේත්‍රෙය් ප්‍රවීණයන් සමග සම මට්ටමෙන් සැසදීමට රුචිකත්වයක් දැක්වූ විචාරකයෝ මෙසේ තම අදහස් දක්වා සිටියෝය. ලොස් ඇන්ජලීස් ටයිම්ස් විස්තර කර තිබුණේ මෙය වර්තමාන එංගලන්ත රංගන කලාවට සම්පූර්ණ මගපෙන්වීමක් බවයි. ද වොෂින්ටන් පොස්ට් (The Washington Post) පුවත්පත පවසා සිටියේ වොට්සන් ඇය එතෙක් ඉදිරිපත් සිත්ගන්නා සුළුම රංගනය ඉදිරිපත් කල බවයි. මේ අතර ද ඩෙයිලි ටෙලිග්‍රාෆ් පුවත්පත ප්‍රධාන නළුවන් ගැන අදහස් දක්වා සිටින්නේ මෙසේය. "නව නිදහසකින් හා ජවයකින් යුතු ඔවුහු චිත්‍රපට මාලාවේ අවසාන කොටස් වෙනුවෙන් තම උපරිමය ඉටුකිරීමට මහත් උනන්දු වූහ."

වොට්සන්ගේ හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාවේ අවසාන නිරූපණය වන හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද ඩෙත්ලි හැලෝස් 2009 වසරේ පෙබරවාරි මස 18 වන දින ආරම්භ වූ අතර එම කටයුතු 2010 වසරේ ජූනි 12 වන දා අවසන් විය. මූල්‍ය සම්පත් හා පිටපතේ හේතූන් මක මුල් කෘතිය චිත්‍රපට දෙකක් ලෙසින් අනුපිළිවෙලින් රූගතකරණ ලදී. හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද ඩෙත්ලි හැලෝස් (Harry Potter and the Deathly Hallows part I ) හි පළමු කොටස 2010 වසරේ නොවැම්බර් මස නිකුත්කල අතර දෙවන කොටස 2011 වසරේ ජූලි මස නිතුත්කරණ ලදී.

වෙනත් රංගන කටයුතු

වොට්සන්ගේ හැරීපොටර් චිත්‍රපට මාලා‍වේ නොවන ප්‍රථම චරිතය වූයේ නොයෙල් ස්ට්රීවට්ෆීල්ඩ් (Noel StreatField) ගේ බැලට් ෂූස් (Ballet Shoes) නම් නවකතාව පදනම් කරගත් 2007 වසරේ තිරගතවූ BBC චිත්‍රපටයක් වන බැලට් ෂූස් (Ballet Shoes) ය. චිත්‍රපටයේ අධ්‍යක්ෂක සැන්ඩ්රා ගෝල්ඩ්බේෂර් (Sandra Goldbacher) පවසා සිටියේ දිදුලන චරිතයක් වන පෞලින් ෆොසිල් (Pauline Fossil) ගේ භූමිකාව සදහා වොට්සන් කදිම ආදේශයක් බවයි. ඇය සතු තීක්ෂණ සුකුමාල ශරීර ප්‍රභාව ඇය කෙරේ නැවත නැවතත් ඇස ඇදබැද තබාගැනීමට සමත් විය. බැලට් ෂූස් 2007 වසරේ එංගලන්තයේදී බොක්සිං දින (Boxing Day) මිලියන 5.7 තරම් ප්‍රේක්ෂකයන් ප්‍රමාණයක් වෙනුවෙන් විකාශනය වූ අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් ලැබුණු ගුණදොස් විචාර නම් එතරම් ප්‍රබල නොවීය. මැතිව් බ්‍රෝඩෙරික් (Matthew Broderick ) හා හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාවේ සමකාලීන තරුවක්වූ රොබි කොල්ට්‍රේන් (Robbie Coltrane) රංගනයෙන් දායකවූ සජීවීකරණ ළමා විකට චිත්‍රපටයක්වූ ද ටේල් ඔෆ් ඩෙස්පරියක්ස් (The Tale of Despereaux) පියේ කුමරියගේ චරිතය හඩකැවීම සදහා වොට්සන් දායක විය. 2008 වසරේ දෙසැම්බර් මස නිකුත් කල ද ටේල් ඔෆ් ඩෙස්පරියක්ස් චිත්‍රපටය ලොවපුරා ඇමරිකානු ඩොලර් මිලියන 87 ක දළ ආදායමක් වාර්තා කලේය. 2008 වසරේ දෙසැම්බර් මාසයේදී වොට්සන් පවසා සිටියේ තමන් හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාව අවසන් වීමෙන් පසු විශ්ව විද්‍යාලයට ප්‍රවේශ වීමට බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින බවයි.

2010 වසරේ මැයි මාසයේ නිකුත්වූ වාර්තා වලට අනුව වොට්සන් ද පර්ක්ස් ඔෆ් බීං එ වෝල්ෆ්ලවර් (The Perks of being a Wallflower) නවකථාවේ චිත්‍රපට අනුරූපණයේ ප්‍රධාන චරිතය සදහා සාකච්ඡා කරමින් පැවතින. එහි නිරූපණ කටයුතු 2011 වසරේ ගිම්හාන ඍතුවේ ආරම්භ කෙරිණ. එම මාසයේදීම ඇය ප්‍රකාශ කර සිටියේ 2010 වසරේ ශිත/ගිම්හාන බබෙරි වෙළද ප්‍රචාරණ ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන ගායකයෙකු වන ජෝජ් ක්‍රේග් ( George Craig) හමුවීමෙන් පසුව තමන් වන් නයිට් ඔන්ලි (One Night Only) ගීත රූප රචනාවේ පෙනී සිටීමට බලාපොරොත්තුවන බවය. 'සේ යූ ඩෝන්ට් වෝන්ට් ඉට්' (Say You Don't Want It) රූප රචනාව 2010 වසරේ ජූනි මස 26 වන දින චැනල් 4 (Channel 4) හි අපවාරිත කල අතර අගෝස්තු 16 වන දින නිකුත් කරණ ලදී. හැරිපොටර් චිත්‍රපට මාලාවෙන් පසු වොට්සන්ගේ ප්‍රථම චිත්‍රපට නිරූපණය වූයේ 2011 වසරේ මයි වීක් වත් මෙරිලින් (My Week with Marilyn) හි ප්‍රධාන චරිතයවූ කොලින් ක්ලාක් ගේ සහයිකාව ලෙස ඉතා සුළු කාලයක් රගපෑ ලුසි නම් චරිතයයි. වොට්සන් තමන් සංගීතමය චිත්‍රපටයකට දායකවීමේ කැමැත්තක්ද ඇති බව ප්‍රකාශ කර සිටියාය.

නිරූපණ ක්ෂේත්‍රය

2008 වසරේදි බ්‍රිතාන්‍ය මාධ්‍ය චැනල් (Chanel) මෝස්තර නිරූපණ ශිල්පාගාරයේ ප්‍රධාන නිරූපිකාව වන කියරේ නයිට්ලේ (Keira Knightley) ගේ ස්ථානයට වොට්සන් ආදේශ වන බව වාර්තා කල නමුත් දෙපාර්ශවයම මෙම කරුණ ප්‍රතික්ෂේප කලහ. මාස කිහිපයක් පුරා පැතිරුණු කටකතාවලින් අනතුරුව 2009 වසරේ ජූලි මාසයේදී වොට්සන් ස්ථිර කරමින් පවසා සිටියේ තමන් බබෙරි (Burberry) හි නව ව්‍යාපාරයේ මුහුණුවර වශයෙන් හවුල්වන බවය. බබෙරිහි 2009 සරත්/ශීත සංග්‍රහයේ නිරූපණ කටයුතු සදහා වොට්සන්ට ඉලක්කම් හයක මුදලක් ගෙවූ බව වාර්තාවේ. පසුකාලීනව වොට්සන් බබෙරිහි 2010 සිසිර/ගිම්හාන ව්‍යාපාරයේ පෙනී සිටියේ ඇයගේ සොයුරු ඇලෙක්ස්, සංගීතඥ ජෝජ් ක්‍රේග් හා මැට් ගිල්මර් සහ මැක්ස් හර්ඩ් සමගය. 2011 වසරේ  මාර්තු මස ලැන්කෝම් (Lancome) වෙනුවෙන් නිරූපණායේ යෙදෙමින් වොට්සන් තවදුරටත් මොස්තර නිරූපණ වෙළද ප්‍රචාරණ කටයුතු සදහා තම දායකත්වය සැපයීය.

2009 වසරේ සැප්තැම්බර් මාසයේ ෆෙයා ට්‍රේඩ් (Fair Trade) හි මොස්තර නාමයක් වන පීපල් ට්‍රී (People Tree) සමග ඇගේ දායකත්වය වොට්සන් ප්‍රසිද්ධියේ දන්වා සිටියේය. පීපල් ට්‍රී හි නිර්මාණ උපදේශිකාවක් ලෙස කටයුතු කල වොට්සන් වසන්ත කාලය සදහා ඇදුම් පැළදුම් මාලාවක් නිර්මාණය කල අතර එය 2010 වසරේ පෙබරවාරි මස නිකුත් කෙරිණි. එම මොස්තර නිර්මාණ පරාසය තුල දකුණු ප්‍රංශ හා ලන්ඩන් නගරයේ (City of London) රසයන් ගැබ්වී තිබිණි. මෙම එකතුව ද ටයිම්ස් (The Times) පුවත්පත විසින් විස්තර කර තිබුණේ ඉතා දක්ෂ නිර්මාණයක් ලෙසය. වොට්සන් පීපල් ට්‍රී සමග තිබූ සම්බන්ධය දිගින් දිගටම පැවැත්වූ අතර එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 2010 සරත්/ශීත සංග්‍රහය එළිදැක්වීය.

පෞද්ගලික ජීවිතය
සිය මව හා සොහොයුරා සමග ඔක්ස්ෆෝඩ් වෙත පැමිණිමෙන් පසුව වසර 2003 ජූනි මාසයේදී ද ඩ්‍රැගන් ස්කූල් වෙත ගිය අතර ඉන් පසුව ඔක්ස්ෆෝඩ් හිම හෙඩිංටන් (Headington School) පාසලට මාරුවිය. ඔවුන් චිත්‍රපට වේදිකාවේ සිටින විට වොට්සන් හා ඇගේ සමකාලීනයන් දිනකට පැය පහ බැගින් අධ්‍යාපනයේ නියලීමට කටයුතු කලේය. 2006 වසරේ ජූනි මාසයේ වොට්සන් විශයන් 10ක් සමග GCSE විභාගයට පෙනීසිටි අතර එහිදී  A* ප්‍රතිථල 8ක් සමග A ප්‍රතිථල දෙකක් ලබා ගත්තාය.
පාසල හැරයාමත් සමග 2009 වසරේ පෙබරවාරි මස ආරම්භයේ හැරිපොටර් ඇන්ඩ් ද ඩෙත්ලි හැලෝස් චිත්‍රපටයේ වැඩකටයුතු වලට යොමුවු බැවින් වසරක කාලයක් මගහැරී ගියද වොට්සන් පවසා සිටියේ තමාට අනිවාර්යෙන්ම විශ්වවිද්‍යාලයට යෑමට අවශ්‍ය බවයි.  ප්‍රොවිඩන්ස් සගරාව (The Providence Journal) වාර්තාකල අන්දමට වොට්සන් රෝඩ් දිවයිනේ ප්‍රොවිඩන්ස් (Providence) හි පිහිටි බ්‍රවුන් විශ්වවිද්‍යාලයට (Brown University) යාමට තීරණය කල බව සනාථ කර තිබිණි. මාස 18 කාලයක්  විශ්වවිද්‍යාලයේ කටයුතු සදහා යෙදවීමෙන් අනතුරුව 2011 වසරේ මාර්තු මාසයේදි වොට්සන් නිවේදනය කරමින් කියා සිටියේ ඇය සිය පාඨමාලාව අර්ධ වර්ශයකට හෝ දෙකකට පමා කරමින් ඩෙත්ලි හැලෝස් චිත්‍රපටය එළිදැක්වීම වෙනුවෙන් පැවැත්වෙන වෙළද ප්‍රචාරණ කටයුතු හා අනෙකුත් ව්‍යාපෘති සමග සම්බන්ධ වන බවයි.

චිත්‍රපටකාර්ය

සම්මාන

යොමුව
ඉංග්‍රිසි ලිපිය

බාහිර සබැදුම්
නිල වෙබ් අඩවිය

නිළියන්
බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයෝ

එමා වොට්සන්


Terminalia tetraphylla (syn. : Buchenavia tetraphylla (Aubl.) R.A.Howard), est une espèce d'arbre néotropical appartenant à la famille des Combretaceae.

Il est connu au Suriname sous les noms de Geroberhout, Gindya-udu, Fukadi, Fokadi, Kanbii, Katoelima, Katurimja, Komanti kwatii, Matakki, Parakusinja, Toekadi, Toekoeli.

On l'appelle Comeyo au Venezuela, et Tanimbuca, Imbiridiba au Brésil.

Description
Terminalia tetraphylla est un arbre haut de , à feuillage semi-persistant (brièvement caduc).
Les grands individus développent des contreforts.

Les feuilles sont très fines lors de la floraison (puis deviennent coriaces à maturité), de forme étroitement à largement obovales, à l'apex arrondi à rétus (rarement obtus), à base étroitement aiguë et généralement décurrente, et mesurant .
Le limbe est couvert de poils apprimés lorsqu'il est jeune, puis devient rapidement glabre (à l'exception de la nervure médiane).
Les nervures sont brochidodromes.
La nervure médiane est légèrement saillante.
Les (2-)3-8 paires de nervures secondaires sont un peu espacées, légèrement proéminentes, et se courbent pour s'insérer à angle aigus sur la nervure médiane, avec des domaties à l'aisselle.
On note parfois la présence de nervures intersecondaires.
Les nervures tertiaires sont réticulées.
Les nervures d'ordre élevé sont souvent visibles.
Les aréoles sont généralement bien formées.
Le pétiole est long de , couvert de quelques poils légèrement apprimés, non glanduleux.

L'inflorescence est longue de  : les fleurs plus ou moins nombreuses sont densément groupées en (quasi-)capitules.
Le pédoncule, est pubescent roux au moment de la floraison (devenant subglabre et beaucoup plus épais lors de la fructification), et long de  (tandis que le rachis mesure ).

Les fleurs sont longues de .
L'hypanthe inférieur est long de , densément couvert de poils roux, devenant un peu clairsemé sur le brusque rétrécissement du col fin sur  de long.
L'hypanthium supérieur est sub-glabre, et mesure .

Le fruit mesure , est glabre (rarement un peu pubescent), de forme ovale à obovale (en vue latérale), plus ou moins cylindrique (parfois orné de 5 petites crêtes longitudinales), à base arrondie (rarement brièvement pseudostipitée), à l'apex aigu ou arrondi et souvent apiculé (mais sans bec).

Répartition
Terminalia tetraphylla est l'espèce la plus vastement distribuée du genre.
On la rencontre depuis Cuba et le sud du Costa Rica jusqu'à la Bolivie (autour de 17°S) et le Brésil (autour de 22,4°S : Rio de Janeiro), en passant par le Panama, les Grandes et Petites Antilles, la Colombie, le Venezuela, Trinidad, le Suriname, la Guyane, et le Pérou.

Écologie
Terminalia tetraphylla est un arbre poussant dans généralement dans les Guyanes, au sein des forêts ripicoles, inondées ou non, jusqu'à  d'altitude, et au Venezuela, dans les forêts sempervirentes de plaine ou de montagne, inondées et de terre ferme, les formations arbustives du sommet des reliefs, autour de  d'altitude.
Dans les Guyanes, il fleurit et fructifie plus ou moins tout au long de l'année, avec un pic de floraison surtout de mars à septembre, et un pic de fructification plutôt de juillet à mars.

Utilisation
On utilise localement Terminalia tetraphylla comme bois d'œuvre, qui est durable, de couleur jaune, avec un grain lisse et serré.

Les extraits de feuille de Terminalia tetraphylla présentent des activités antimicrobiennes, hémolytiques,
antioxydantes,
antifongique sur Candida albicans,
et antibactérienne sur Staphylococcus aureus (par inhibition de la réplication de l'ADN).

On a aussi réalisé des études sur ses propriétés activités anti-inflammatoires, anti-hyperglycémiques, et sur sa toxicité.

On a identifié 33 composés dans l'huile essentielle de Terminalia tetraphylla du Pernambouc dont du trans-cadina-1,4-diène (17,51%), de l'α-muurolol (14,02%), de l' (10,90%), et du trans-caryophyllène (9,43%). Cette huiles s'est avérée plus complexe et plus riche que celle provenant du Ceará,
et présente des propriétés antimicrobiennes, cytotoxiques et antifongique sur Candida albicans.

Protologue

En 1775, le botaniste Aublet propose le protologue suivant :

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des plantes décrites par Fusée-Aublet

Liens externes

Espèce d'Angiospermes (nom scientifique)
Combretaceae
Plante décrite par Aublet

Terminalia tetraphylla


Ambilobea, monotipski biljni rod iz porodice brezuljevki. jedina vrsta je madagaskarski endem A. madagascariensis, prvi puta opisana 1962. kao Boswellia madagascariensis

Novi rod opisan je 2008. godine i predloženo je da se ukjljuči u tribus Garugeae zajedno s rodovima Boswellia, Canarium, Dacryodes, Garuga, Haplolobus, Pseudodacryodes, Rosselia, Santiria, Scutinanthe, Trattinnickia i Triomma,

Izvori

Brezuljevke

Ambilobea


Bahşaşlı, Sinop ilinin Saraydüzü ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. Daha önceleri Boyabat ilçesi Saraydüzü bucağına bağlıyken, 20 Mayıs 1990'da kurulan Saraydüzü ilçesine bağlandı.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 123 km, Saraydüzü ilçe merkezine 7 km uzaklıktadır. Köye bağlı Yukarıbahşaşlı mahallesinde bir tümülüs bulunur.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Saraydüzü belde ve köyleri

Bahşaşlı


Étoile de Bessèges 2018 var den 48. udgave af det franske landevejscykelløb. Løbet foregik i perioden 31. januar til 4. februar 2018. Løbet var en del af UCI Europe Tour 2018 og var i kategorien 2.1. Den samlede vinder af løbet blev franske Tony Gallopin fra .

Hold og ryttere

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Eksterne henvisninger

2018
UCI Europe Tour 2018

Étoile de Bessèges 2018


Lobau steht für:

 die Lobau, ein Auengebiet an der Donau in Wien und in Niederösterreich
 den Namen der polnischen Stadt Luboń von 1939 bis 1943

Lobau ist der Familienname folgender Personen:

 Georges Mouton de Lobau (1770–1838), französischer General, Pair und Marschall von Frankreich

Lobau (Begriffsklärung)


Motaulun (Mota Ulun) ist ein osttimoresischer Suco im Verwaltungsamt Bazartete (Gemeinde Liquiçá).

Geographie

Motaulun liegt im Norden des Verwaltungsamts Bazartete an der Straße von Ombai. Westlich liegt der Suco Lauhata, südlich die Sucos Fatumasi und Fahilebo und östlich der Suco Ulmera. Der Fluss Failebo fließt zunächst durch den Südwesten von Motaulun, später folgt er der Grenze zu Lauhata bis zu seiner Mündung in die Straße von Ombai. Motaulun hat eine Fläche von 22,73 km² und teilt sich in die drei Aldeias Classo (Klaso), Mau-Luto (Mauluto) und Mota Icun (Motaikun).

Im Südwesten führt westlich des Flusses Failebo die Überlandstraße, die den Ort Bazartete mit der nördlichen Küstenstraße verbindet, die auch in Motaulun dem Küstenverlauf folgt und eine der wichtigsten Verkehrswege des Landes ist. An der Verbindungsstraße nach Bazartete liegen die Orte Bogoro und Mau-Luto. An der Küstenstraße befinden sich die Dörfer Mota Icun, Kaiteho (Caitehu) und Fahite. In Bogoro und Kaiteho gibt es jeweils eine Grundschule. Bogoro verfügt außerdem über eine Prä-Sekundarschule, Mau-Luto über eine medizinische Station und Kaiteho über eine Kapelle der Sagrada Família.

Einwohner

Im Suco leben 2.617 Einwohner (2022), davon sind 1.333 Männer und 1.284 Frauen. Im Suco gibt es 415 Haushalte. Fast 57 % der Einwohner geben Tetum Prasa als ihre Muttersprache an. Über 31 % sprechen Tokodede, über 8 % Mambai, Minderheiten Makasae, Baikeno, Tetum Terik oder Kemak.

Politik
Bei den Wahlen von 2004/2005 wurde Estanislau de Jesus zum Chefe de Suco gewählt. Bei den Wahlen 2009 gewann Augusto de Jesus und 2016 Francisco Soares.

Wirtschaft

Im Nordwesten befindet sich eine Anlegestelle von TL Cement und nahe dem nördlichsten Punkt der Küste eine zweite für LPG beim Ort Mota Icun. Westlich davon liegt der touristisch erschlossene Tauchplatz Sandy Bottom. Einen Sandstrand findet man in Kaiteho.

Weblinks

 Ergebnisse des Zensus 2010 für den Suco Motaulun (tetum; PDF; 8,2 MB)
 Ergebnisse des Zensus 2015 für den Suco Motaulun (tetum; PDF)
 Seeds of Life: Suco information sheets Bazartete (tetum)

Einzelnachweise

Suco in Liquiçá (Gemeinde)
Bazartete (Verwaltungsamt)

Motaulun


Alina Tecșor (n. 29 octombrie 1979) este o fostă jucătoare de tenis căpitan-nejucător al echipei de Fed Cup a României. Pe 9 septembrie 1996, ea a ajuns pe locul 364 WTA, în timp ce cea mai bună clasare a ei la dublu a fost 529 pe 7 octombrie 1996.

Finale ITF la simplu: 3 (1–2)

Note

Legături externe

Nașteri în 1979
Oameni în viață
Jucătoare de tenis române

Alina Tecșor


An Sobennikoffia poissoniana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Joseph Marie Henry Alfred Perrier de la Bâthie. An Sobennikoffia poissoniana in nahilalakip ha genus nga Sobennikoffia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Sobennikoffia

Sobennikoffia poissoniana


O Clube Laguna SAF é um clube de futebol brasileiro sediado em Tibau do Sul, no estado do Rio Grande do Norte.

O clube se tornou a primeira SAF potiguar na história, tendo como foco no projeto: cinco dos 17 Objetivos de Desenvolvimento Sustentável da ONU, seguindo as diretrizes para ser uma empresa ESG. Em janeiro de 2023, se tornou membro do Pacto Global das Nações Unidas.

O Laguna é conhecido por servir no CT refeições veganas seis vezes ao dia. Este cardápio foi criado por duas chefs veganas contando com o apoio da Sociedade Vegetariana Brasileira, psicólogo, nutricionista, fisioterapeuta e médico.

História
Foi fundado em 2 de abril de 2022, pelo ex-jogador e técnico Gustavo Nabinger, junto de Rafael Eschiavi e Deia Nabinger inicialmente no município Carnaúba dos Dantas, sendo o primeiro clube futebolístico "vegano" do Brasil e das Américas, e o segundo do mundo, atrás apenas do clube inglês Forest Green Rovers, que adotou este modelo em 2011.

Estreia em competições estaduais

O clube iniciou as suas atividades em agosto do mesmo ano, e no dia 28 de setembro, realizou sua primeira partida oficial, um empate com o Mossoró pelo placar de 1 a 1, com o primeiro gol da história do clube sendo marcado pelo centroavante Nando de pênalti.

No dia 26 de outubro, a equipe "goleou" a equipe do Parnamirim SC pelo placar de 9 a 0, sendo a maior goleada da competição. E no fim da competição, o clube permaneceu sem acesso, perdendo a vaga na elite para o Alecrim, apenas pelo saldo de gols. Também teve um atleta como vice-artilheiro da competição, o centroavante Igor Potiguar, com 9 gols em 12 partidas. O Laguna teve o segundo melhor ataque da competição, com 29 gols marcados, além da terceira melhor defesa, com 11 gols sofridos.

!

Clube Laguna SAF


شيراكامي-سانتشي  (تعني حرفيا "منطقة جبال الإله البيضاء") هو أحد مواقع التراث العالمي التي أقرتها منظمة اليونسكو في شمال جزيرة هونشو، اليابان. تتميز هذه المنطقة الجبلية باتساع الغابات البكر التي تمتد على طول محافظني أكيتا وآوموري. من إجمالي المساحة التي تبلغ 1,300 كيلومتر مربع تم تضمين مساحة تغطي 169.7 كيلومتر مربع في قائمة مواقع التراث العالمي في عام 1993. تشكل أشجار الزان نسبة كبيرة من غابات هذه المنطقة.

معلومات
كانت شيراكامي-سانتشي أحد أوائل المواقع التي دخلت قائمة التراث العالمي في اليابان، إلى جانب ياكوشيما ، قلعة هيميجي ، ومنطقة الآثار البوذية في هوريوجي في عام 1993.
يوجد في شيراكامي-سانتشي مناطق واسعة من الغابات التي لم تشملها قائمة التراث العالمي.

معالم

غابات الزان
من المعروف عادة أن الزان غير صالح لزراعة فطر الشيتاكي. ولذلك فإن غابات الزان لم تزعج قط من مزارعي فطر الشيتاكي وبقيت في حالة الحفظ بشكل أفضل بكثير من الغابات المحيطة بها.

أنمون نو تاكي (شلالات ظل البوابة)
تقع هذه الشلالات الثلاث في موقع التراث العالمي ويسهل الوصول إليها سيرا على الأقدام وهي شهيرة كأحد المعالم السياحية ذات الشعبية.

حيوانات

 نقار الخشب الأسود
 ظباء يابانية (نوع من الظباء الماعز)
 نسر الجبل
 العقاب الذهبي
 الزغبة
 الدب الآسيوي الأسود

حديقة تسوغارو شبه-الوطنية
يحد شيراكامي-سانتشي من الشرق حديقة تسوغارو شبه-الوطنية.

شيراكاميداكه
شيراكاميداكه هو أعلى ذروة في شيراكامي-سانتشي. يطل المنظر من القمة على المناطق المحيطة بها، إلا أن الذروة نفسها ليست جزءا من موقع التراث العالمي ولا تحتاج لإذن لصعود القمة. القمة مجهزة بدورات مياه ومأوى ومرافق الضرورية.

مهرجان يوكيونوميري شيراكامي
على سفح شيراكامي-سانتشي تقع بلدة هاتشيموري في مقاطعة ياماموتو من محافظة أكيتا حيث يعقد مهرجان سنوي في الهواء الطلق.

مراجع

أجيغساوا
بيئة اليابان
تأسيسات سنة 1993 في اليابان
جغرافيا آوموري
جغرافيا أكيتا
غابات اليابان
فوكورا
مناطق محمية أسست في 1993
مواقع التراث العالمي في اليابان
مواقع جذب سياحي في آوموري
مواقع جذب سياحي في أكيتا

شيراكامي-سانتشي


Mamak, Ankara'nın metropol ilçelerindendir. Bulundurmuş olduğu askeri birlik ve cezaevi ile adı özdeşleşmiştir.

Tarihçe
29 Kasım 1983 tarihinde kabul edilen Altı ilçe Kurulması ve Ankara İli Merkez İlçesinin Kaldırılması Hakkında Kanun ile Çankaya ilçesinden ayrılan Mamak ilçesinin asıl kuruluşu 1200'lü yılların ikinci yarısına rastlar. Kurucuları ise Ahilerdir. Ankara'da hüküm süren Ahi Hükûmeti, değişik mekânları kuran ve yönetenlerin isimlerini o mekanlara verirler ve bu bölgeler, orayı idare eden Ahi büyüklerinin isimleri ile anılırlardı. Ahi Mamak, Ahi Etimesgut, Ahi Tura gibi… Mamak'ta ahiler tarafından kurulan çiftliği de Ahi Mamak yönetmiş ve buraya ismini vermiştir.  Ankara'nın Osmanlılara geçmesinden sonra ise buradaki çiftliğe Tahir isminde bir komutan atanır. Kaynaklarda bu komutanı Tahir Mamak olarak görürüz.

Mamak'ın tarihi, Anadolu'nun tarihi ile özdeştir. Mamak-Kayaş'ta yapılan araştırmalarda Anadolu'nun oluşum tarihine rastlarız. Prof. Dr. Kurt LEUCHS, Kayaş'ta 1932 yılında yapmış olduğu araştırmalarda Anadolu'nun oluşumuna katkı sağladığı bilinmektedir.

Bölgemizde yapılan araştırmalar tarihe ışık tutmuştur. Max Pfannenstiel, Hüseyin Gazi Dağı çevresinde yaptığı araştırmalarda 5 cm'lik bir bıçakla birlikte Mamak tarihine ışık tutacak başka eşyalar da bulur. Kutludüğün, Ortaköy, Gökçeyurt ve Kızılca çevresinde Romalılar dönemine ait bazı tarihi eser kalıntılarına da rastlanmıştır. Kutludüğün Beldesi'nde bulunan bir eser bugün Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nde sergilenmektedir. Yine Kutludüğünde çıkan bazı tarihi eserler eski belediye binası önünde sergilenmektedir. Ortaköy ve Gökçeyurt mahallelerinde bulunan erken Roma dönemi kalıntıları da camilerimizi süslemektedir.

Romalılar döneminde Mamak bölgesi su kaynaklarıyla ünlüdür. Ünlü Roma hamamlarının suyu Kayaş'taki Romalılar galerisinden (M.Ö. 25) gelir. Bu su kaynağı Cumhuriyete kadar Ankara'nın su kaynağı olmaya devam eder. Romalılar döneminde Ankara'nın doğu kapısı Mamak'tır. Bu yollara ait mesafe taşları Ortaköy civarında bulunmuştur.

Anadolu'nun Türkler tarafından ele geçirilmesiyle birlikte, Türk obaları birer birer Mamak'ın şimdiki mahallelerine yerleştirilir. Bu bölgedeki isimlerin tamamına yakını Türk obalarından alır. Nenek, Kızılca, Bayındır, Kayaş, gibi.

Moğol saldırıları ile sarsılan Anadolu düzeni Ankara'yı da etkiler. 40 yıl Moğol egemenliğinde kalan Ankara'da daha sonra Ahi egemenliğini görürüz. Ahi egemenliği sırasında Mamak Bölgesi 'Ahi Mamak' olarak anılır. Ankara'nın Osmanlılar tarafından fethinden sonra Mamak Bölgesi, 'bölgenin meyve hanesi' olarak anılmaya başlar. Hatip Çayı istikametince onlarca su değirmeni vardır. Osmanlı arşivlerinde bu değirmenlerin el değiştirdiğine işaret edilir. Bu su değirmenleri 1950'lı yıllara kadar Ankaralılara hizmet etmiştir.

Cumhuriyet Döneminde Mamak ilçemizde, Ankara'nın ilk toplu taşım aracı olan Ankara-Kayaş Banliyö Tren Hattı (1929) kurulmuştur. Mamak Bölgesi Ankara'nın ilk şehir planlamasında gözükmez. Fakat 1930'lu yıllardan itibaren Mamak Bölgesi gecekondulaşmaya başlamıştır. Banliyö Tren Hattı üzerinde gecekondular süratle artar. 1950'li yıllara gelindiğinde, Ankara şehir planı tekrar gözden geçirilir. Devrin Başbakanı Adnan Menderes, Ankara, İstanbul, İzmir ve Konya başta olmak üzere Büyükşehirlerin planlamasının yapılmasını ister. Bu devirde yapılan planlarda bölgemizin ismi geçmeye başlar ve Demirlibahçe'de Menderes'in özel ilgisi ile planlı bir yapılaşma başlar.

Mamak Bölgesi bu tarihten itibaren hızlı bir gecekondulaşma süreci yaşar. Bu gecekonduların bahçelerinde ağaçlar dikilir, küçük kümesler oluşturulur. Artık köy hayatı Ankara metropolitenine taşınmıştır. 1970'lerden başlayarak 1990'lı yıllara kadar başlayan yoğun göç dalgası neticesinde, artık Mamak'ın yüzde 90'ı gecekondulardan oluşmuştur. Kendi sorunlarını çözmek üzere atılan ilk adımla da, 1983 yılında Mamak, Çankaya ilçesinden ayrılarak ilçe haline gelir. 1984 yılında ilk belediye seçimleri yapılır. Bu tarihten itibaren başlayan şehirleşme ve imar hareketleri, son 1999 yılından itibaren daha da hız kazanır. 2008 yılından itibaren de Kutludüğün ve Bayındır beldelerinin ilçeye katılması ile bugün 65 mahalleden oluşan ilçe, 28.922 hektarlık bir mücavir alana sahip olup, başkent Ankara'nın modern, yaşanabilir bir ilçesi olma yolunda emin ve kararlı adımlarla ilerlemektedir.

Coğrafya
Mamak ilçesi kuzeyde Altındağ, doğuda Elmadağ, güneyde Bala, batıda ise Çankaya İlçesi ile komşudur

Nüfus
İlçe 64 mahalleden oluşmaktadır. Mamak'ın nüfusu 2020 sayımlarına göre 669.465 kişidir. 2019 yılı verileri itibarıyla ilçede toplam erkek nüfusu 332.512 iken kadın nüfusu 333.466'dır.

Yönetim

Belediye başkanları

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Mamak Kaymakamlığı
 Mamak Belediyesi

Mamak