Plazmidler; bakteriler, arkeler ve ökaryotlar arasında birçok mikroorganizmada bulunan dairesel veya çizgisel ekstrakromozomal replikonlardır. Bakterilerin genetik bilgiyi aktarması, hızlı evrimleşmelerini ve adaptasyonlarını kolaylaştırması için önemli araçlardır. Hedeflenen genleri ekleyerek, değiştirerek veya silerek mikroorganizmaları manipüle etmek ve analiz etmek için önemli araçlar olarak hizmet eder. Prokaryotik hücrelerde bulunurlar ve kromozomlardan bağımsız olarak çoğalırlar. Ek olarak, plazmidler hücreler arasında aktarılabilir, bu da onları prokaryotik evrimde önemli itici güçler olarak kabul eder ve onları yanal gen aktarımına aracılık eden güçlü ajanlar yapar. Antibiyotik direnci gibi yeni işlevler sağlayarak konakçı evrimini hızlandırmakla kalmazlar, aynı zamanda artan gen ifade seviyeleri ve kopya sayısı değişiklikleri yoluyla mutasyonların edinim oranlarına da yol açabilirler. Plazmid genomları genellikle, aynı aileden ilgili plazmidler arasında korunan ve replikasyon ve hareketlilik gibi önemli plazmide özgü işlevlerle ilişkili çekirdek lokusların bir omurgasını içerir. Etkili yatay gen transfer (HGT) vektörleri olarak görev yapar.

Plazmidlerin boyu 1 ila 400 kilobaz çifti arasında değişir. Bir hücrede büyük bir plasmidin bir kopyası, daha küçük boy plazmidlerin ise yüzlerce kopyası bulunabilir. Hatta, yüksek kopya sayısına sahip olması amacıyla seleksiyona uğratılmış bazı yapay plazmidlerin (örneğin pUC plazmid serisindekilerin) binlerce kopyası olabilir.

Plazmid terimi Amerikalı moleküler biyolog Joshua Lederberg tarafından 1952'de ilk defa kullanılmıştır.

Antibiyotik direnci

Çoğu plazmid içinde bulundukları bakteriye selektif avantaj sağlayan, bakteriyi bir antibiyotiğe dirençli yapmak gibi özellikler sağlayan genler veya gen grupları taşırlar.

Her plazmid kromozomdan bağımsız olarak kopyalanmasını sağlayan, bir DNA dizinine sahiptir. Replikasyon orijini (İngilizce origin of replication) veya 'ori' olarak adlandırılan bu dizin DNA replikasyonunun başlama noktasıdır (şekil 2). Çoğu plazmid, Şekil 2'de gösterildiği gibi daireseldir ama ökaryotların kromozomlarına yüzeysel olarak benzeyen, doğrusal (lineer) plazmidlerde vardır. Antibiyotiklere direnç, bir direnç determinantı (R determinantı) ve bir direnç transfer faktörü (RTF) taşıyan bir plazmid olan R faktörü adı verilen bir faktörden türetilir. İki R plazmid bileşeninin aynı hücrede mevcut olduğunda etkilidir. R belirteci iletilmediği için RTF tek başına ilaç direnci geliştiremez. Ayrıca ilaç direnci iletimi, su sıcaklığına ve diğer fizikokimyasal parametrelere bağlıdır.

Epizomlar
Epizom, konak organizmanın kromozom DNA ile bütünleşebilen bir plazmiddir. Bu yüzden uzun süre bütünlüğünü koruyabilir, her hücre bölünmesinde kopyalanır ve genetik yapının bir parçası olarak varlığını sürdürür. Plazmidler için bu terim artık kullanılmamaktadır çünkü bir plazmidin epizom olmasına nedeni, hem o hem kromozomda bulunan, transpozon gibi bir homolog bölgenin varlığıdır. Memeli hücrelerinde epizom terimi, konak kromozomlardan birine kovalent olmayan şekilde başlanmış dairesel DNA (viral bir genom gibi) için kullanılır.

Vektörler
Genetik mühendisliğinde kullanılan plazmidlere vektör denir. Bir canlıdan diğerine gen aktarımı için kullanılırlar ve genelde seleksiyon için kullanılabilecek bir fenotip oluşturan bir genetik işaret taşırlar. Çoğu vektörde bir çoklubağlaç (İngilizce polylinker veya çoklu klonlama yeri (İngilizce multiple cloning site) de bulunur, buraya DNA parçalarının kolayca eklenmesi için yaygınca kullanılan restriksiyon yerleri içeren kısa bir bölgedir.

Viral vektörler, genetik materyali hücrelere iletmek için moleküler biyologlar tarafından yaygın olarak kullanılan araçlardır. Bu işlem canlı bir organizma içinde (in vivo) veya hücre kültürü içinde (in vitro) gerçekleştirilebilir. Virüsler, genomlarını enfekte ettikleri hücreler içinde verimli bir şekilde taşımak için özel moleküler mekanizmalar geliştirmiştir. Genlerin veya diğer genetik materyalin bir vektör tarafından iletilmesi, transdüksiyon olarak adlandırılır ve enfekte olmuş hücreler, transdükte olarak tanımlanır. Moleküler biyologlar bu makineyi ilk kez 1970'lerde kullandılar. Paul Berg, kültürde tutulan maymun böbrek hücrelerini enfekte etmek için bakteriyofaj λ'dan DNA içeren değiştirilmiş bir SV40 virüsü kullandı.

Klonlama vektörü, bir organizmada stabil bir şekilde muhafaza edilebilen ve içine klonlama amacıyla yabancı bir DNA parçasının yerleştirilebildiği küçük bir DNA parçasıdır. Klonlama vektörü, bir virüsten, daha yüksek bir organizmanın hücresinden alınan DNA veya bir bakterinin plazmidi olabilir. Vektör, bir DNA fragmanının vektöre uygun bir şekilde eklenmesine veya vektörden çıkarılmasına, örneğin kısıtlama bölgelerinin mevcudiyeti yoluyla izin veren özellikler içerir. Vektör ve yabancı DNA, DNA'yı kesen bir kısıtlama enzimi ile işlenebilir ve bu şekilde oluşturulan DNA fragmanları, künt uçlar veya yapışkan uçlar olarak bilinen çıkıntılar içerir ve vektör DNA ve uyumlu uçlara sahip yabancı DNA daha sonra moleküler olarak birleştirilebilir. ligasyon. Bir DNA fragmanı bir klonlama vektörüne klonlandıktan sonra, daha spesifik kullanım için tasarlanmış başka bir vektöre alt klonlanabilir. Pek çok klonlama vektörü türü vardır, ancak en yaygın kullanılanları genetik olarak tasarlanmış plazmidlerdir. Klonlama genellikle ilk olarak Escherichia coli kullanılarak gerçekleştirilir ve E. coli'deki klonlama vektörleri arasında plazmidler, bakteriyofajlar (faj λ gibi), kozmitler ve bakteriyel yapay kromozomlar (BAC'ler) bulunur. Bununla birlikte, bazı DNA, örneğin çok büyük DNA fragmanları gibi E. coli'de sabit bir şekilde muhafaza edilemez ve maya gibi diğer organizmalar kullanılabilir. Mayadaki klonlama vektörleri, maya yapay kromozomlarını (YAC'ler) içerir.

Ekspresyon vektörü, genellikle hücrelerde gen ekspresyonu için tasarlanmış bir plazmid veya virüstür. Vektör, belirli bir geni bir hedef hücreye sokmak için kullanılır ve gen tarafından kodlanan proteini üretmek için hücrenin protein sentezi mekanizmasına kumanda edebilir. Ekspresyon vektörleri, protein üretimi için biyoteknolojideki temel araçlardır. Vektör, güçlendirici ve promotör bölgeler olarak hareket eden ve ekspresyon vektörü üzerinde taşınan genin verimli transkripsiyonuna yol açan düzenleyici dizileri içerecek şekilde tasarlanmıştır. İyi tasarlanmış bir ekspresyon vektörünün amacı, verimli protein üretimidir ve bu, daha sonra proteine çevrilebilen önemli miktarda kararlı mesajcı RNA'nın üretilmesiyle gerçekleştirilebilir. Bir proteinin ekspresyonu sıkı bir şekilde kontrol edilebilir ve protein, yalnızca gerekli olduğunda bir indükleyicinin kullanılması yoluyla önemli miktarda üretilir, ancak bazı sistemlerde protein yapısal olarak eksprese edilebilir. Escherichia coli, protein üretimi için konakçı olarak yaygın olarak kullanılır, ancak diğer hücre türleri de kullanılabilir. Ekspresyon vektörünün kullanımına bir örnek, diyabetin tıbbi tedavilerinde kullanılan insülin üretimidir.

Tipleri
Plazmidleri sınıflandırmanın bir yolu, başka bir bakteriye kendini aktarabilme yeteneğine göredir. Konjügatif plazmidler tra-genleri taşırlar, bunlar, bir plazmidin başka bir bakteriye trasnferi olan konjugasyon olayının gerçekleşmesini sağlarlar. Nonkonjügatif plazmidler konjügasyonu başlatamazlar, ancak konjügatif plazmidlerin yardımıyla, 'kazara' aktarılabililer. Bir ara sınıf olarak seferber edilebilir (İngilizce mobilizable) plazmidler sayılabilir, bunlar aktarım için gereken genlerin bir kısmına sahip oldukları için konjügatif plazmidlerin paraziti gibi davranırlar, ancak onların varlığında yüksek frekansta transfer olabilirler.

Farklı tiplerde plazmidlerin bir hücrede beraber bulunmaları mümkündür. E. coli 'de yedi farklı plazmid bir arada bulunmuştur. Ancak ilişkili plazmidler birbiriyle bağışıksızdır, yani temel plazmid işlevlerinin denetiminin bir sonucu olarak bunlardan sadece bir tipi varlığını sürdürebilir. Dolayısıyla plazmidler uyumluluk grupları 'na ayrılırlar.

Plazmidlerin bir diğer sınıflandırması işlevlerine göredir. Beş ana sınıf vardır:
 Fertilite F-Plazmidleri Doğurganlık plazmidleri veya F-plazmidleri, F+ veya erkek bakteri hücrelerinde bulunan ve sıklıkla transfer edilen ve nadiren bakteriyel kromozom transferine yol açan konjugatif plazmidlerin kapsamlı bir kategorisinin parçasıdır (Şekil 1). F-plazmidleri kromozomal DNA'ya yerleştirilebilir ve epizomlar olarak adlandırılır. plazmid içeren bakteriler F pozitif (F+) olarak adlandırılır ve plazmid içermeyenler F negatif (F-) olarak adlandırılır. Bir F+ bakterisinin bir F– bakterisi ile konjugasyonu üzerine iki F+ bakterisi oluşur. Her bakteri yalnızca bir F-plazmidi içerebilir.
 Rezistans-(R) Plazmidleri Bu plazmidler, antibiyotikler veya zehir direnci genleri içerir ve bakteriyel pili üretimine yardımcı olur (plazmidin doğası anlaşılmadan önce tarihsel olarak R-faktörleri olarak bilinir). Direnç plazmidleri, kendilerini transfer etmek için konjugasyonu kullanma yeteneğine sahiptir, böylece antibiyotiklere karşı bakteriyel suş direnci sağlar. Bakterilerde antibiyotiklere karşı direnç 5 yıl içinde bile ortaya çıkabilmektedir. Bununla birlikte NPR, İYE gibi enfeksiyonların tedavisi için aşırı antibiyotik kullanımının ilaca dirençli suşların ortaya çıkmasına neden olabileceğini belirtti.
 Col-Plazmidler Col-plazmidleri, kolisin olarak da adlandırılan bakteriyosinlerin üretiminden sorumlu genleri içerir. Bu proteinler, diğer bakterileri öldürerek konakçı bakteriyi savunabilir. Çok sayıda bakteri türü, ColE1 plazmidinin varlığı nedeniyle E. coli gibi bakteriyosinler üretir.
 Yıkıcı Plazmidler Parçalayıcı plazmidlerin ana işlevi, kafur, salisilik asit, toluen ve ksilen gibi doğada yaygın olarak bulunmayan bileşiklerin sindirilmesinde konakçı bakteriye yardımcı olmaktır. Bu nedenle, bu plazmidler, belirli bileşikleri parçalamak için ana işlevi olan enzimler için genleri kapsar (Şekil 2). Parçalayıcı plazmidler eşlenik olarak tanımlanabilir.
 Virülans Plazmidler Bakteri içeren bir virülans plazmidi, bu bakteriyi bir patojen veya bir hastalık ajanı haline getirecektir. Hastalığa neden olan bakteriler bireyler arasında kolayca yayılır ve yeni konakçıda çoğalarak enfeksiyona neden olur. Örneğin, Escherichia coli bakterisi için birkaç virülans plazmidi vardır. E. coli insan ve hayvan bağırsağında doğal olarak bulunmasına rağmen, bazı E. coli suşları şiddetli kusma ve ishale neden olabilir. Salmonella enterica, bakteri içeren bir virülans plazmidinin ek bir örneğidir.

Plazmidler bu grupların birden fazlasının birden üyesi olabilirler.

Her bakteride bir veya birkaç kopya halinde bulunan plazmidler, hücre bölünmesinin ardından yavru bakterilerden birine aktarılmama riskini taşırlar. Bu tür tek kopyalı plazmidler her yavru hücreye plazmidin bir kopyasının dağıtılmasını sağlayan sistemlere sahiptirler.

Bazı plazmidler bir bağımlılık sistemi veya ayrılma sonrası öldürme sistemi (İngilizce "postsegregational killing system (PSK)") içerirler. Hem uzun etkili bir zehir ve kısa etkili bir panzehir üretirler. Plazmidi tutan yavru hücreler sağ kalırlar, plazmidin bir kopyasını almamış bir yavru hücre ise ya ölür ya da ana hücreden kalan zehirin etkisiyle yavaş büyür. Bu plazmidlerin "bencil DNA" yönlerinin bir örneğidir.

Uygulamaları
Plazmidler biyokimya ve moleküler biyolojide kullanılan önemli araçlardır. Genlerin çoğaltılması (pek çok kopyasının elde edilmesi) veya ifadesi için kullanılan ticari kaynaklı pek çok plazmid mevcuttur.

Çoğaltılacak olan genin kopyası, hücreleri belli bir antibiyotiğe dayanıklı yapan genler içeren bir plazmide eklenir. Sonra plazmid, transformasyon olarak adlandırılan bir yöntemle bakterilerin içine sokulur. Ardından bakteriler o antibiyotiğe maruz bırakılırlar. Plazmid onları dirençli kıldığı için yalnızca plazmidi içine almış bakteriler antibiyotikli ortamda sağ kalırlar. Bu bakteriler çok sayıda büyütülürler, sonra toplanıp eritilerek (lizis) içlerindeki plazmid izole edilir.

Gen terapisi ve DNA aşılaması, belirli bir hastalık (kalıtsal/kazanılmış) ile ilgili gen(ler)in tanımlanmasını, terapötik genin fabrikasyonunu, bir moleküler vektörün tasarımını (ve formülasyonunu) ve genin hastaya verilmesini gerektirir. Gen hastada ifade edildikten sonra doğru hastanın oluşması ve işlev görmesi beklenir. Bununla birlikte, rekombinant protein üretimi ile ilgili problemler, örneğin: kompleks glikosilasyon ortadan kalkar. Genetik bilgiyi insan hücrelerine sokmak için olası ilgili vektörler mevcuttur. En alakalı olanları virüs (adenovirüs/retrovirüs) ve plazmid DNA'dır (pDNA): her ikisi de sulu solüsyonda kullanılabilir veya lipidlere veya diğer formülasyonlara dahil edilebilir.

Plazmidlerin bir diğer kullanımı çok miktarda protein üretimidir. Bu durumda arzu edilen geni taşıyan plazmidi içeren bakteriler büyütülür. Bakteriler antibiyotik direnci sağlayan proteinlerini üretmeye başlattıkları sırada eklenmiş genden bol miktarda protein üretmesini sağlayacak şekilde uyarılabilir. Bu şekilde bir gen veya onun kodladığı bir protein (örneğin insülin), hatta antibiyotikler ucuz ve kolay bir şekilde üretilebilir.

Plazmid DNA eldesi
Plazmidler çoğu zaman belli DNA dizinlerinin saflaştırılması için kullanılırlar, çünkü genomun geri kalanından kolayca ayrıştırılabilir. Vektör olarak kullanımları ve moleküler klonlama için plazmidlerin izole edilmesi gerekir.

Bakterilerden plazmid DNA'sı elde etmenin birkaç yöntemi vardır. Bunlar;

 Miniprep

plazmid DNA'nın mini hazırlığı, plazmid DNA'nın bakterilerden hızlı, küçük ölçekli izolasyonudur. Elde edilen DNA çok saf olmamakla beraber restriksiyon sindirimi ve bazı basit klonlama tekniklerine yetecek kalitededir.

 Midiprep

Midiprep tekniğinde orta hacimli hücre süspansiyonu kullanılır. Saflaştırılmış plazmid DNA, restriksiyon endonükleaz sindirimi, PCR, klonlama, transformasyon, otomatik sıralama, in vitro transkripsiyon ve sağlam hücre hatlarının transfeksiyonu gibi çok çeşitli moleküler biyoloji prosedürlerinde kullanılabilir.

 Maksiprep

Maksiprep tekniğinde büyük hacimli hücre süspansiyonu kullanılır. Yapılan işlem esas olarak büyük ölçekli bir miniprep tekniğidir, üzerine ek saflaştırma adımları gelir.Sonuçta nispeten bol miktarda (birkaç mg) çok saf plazmid DNA'dır.

Yakın yıllarda farklı ölçeklerde, saflık derecelerinde ve otomasyon seviyelerinde plazmid saflaştırması yapmayı sağlayan çeşitli ticari kitler oluşturulmuştur.

Biçimler

Plazmid DNA beş farklı biçimde (konformasyonda) olabilir, bunlar elektroforezle farklı hızlarda ayrışırlar. Bu konformasyonlar elektroforez hız sırasına göre, en yavaştan en hızlıya aşağıda listelenmiştir:
 Çentikli açık dairesel DNA'nın bir zinciri kesiktir
 Doğrusal DNA'nın iki ucu da açıktır, ya hücre içinde de böyle olduğu için veya dairesel plazmidin iki zinciri de kesilmiş olduğu için. Bu, bir bir ucu öbür ucuna takılı olmayan bir elektrik uzatma kablosuna benzetilebilir.
 Gevşek dairesel DNA'nın iki zinciri sağlamdır ama enzimler tarafından gevşetilmiş, yani aşırı sargısı giderilmiştir. Bir ucu öbürüne takılı elektrik uzatma kablosuna benzetilebilir.
 Aşırı sargılı denşirik (İngilizce supercoiled denatured) DNA, iki sarmalı da kesilmemiş ama bazı kısımları eşlenmemiş olduğu için biraz daha az sıkıdır. İçindeki iki telinin yer yer ayrık olduğu bir uzatma kablosunun kendi etrafında sarıldıktan sonra bir ucunun öbürüne takılmış haline benzetilebilir.
 Aşırı sargılı DNA (veya kovalent kapalı dairesel DNA) her iki zinciri de kesik olmayan, ve kendi etrafında sarılı olmak sonucunda sıkı bir yapıya sahip olan DNA'dır. İyi durumda bir elektrik kablosunu kendi etrafında sardıktan sonra bir ucunu öbürüne takılmış haline benzetilebilir.

Ayrıca bakınız
 Bakteriyofaj
 Rekombinant DNA

Dış bağlantılar
 plazmidler
 Bir plazmidin kromozoma entegrasyonu ve ondan ayrılması  Flash Animasyon
 International Society for Plasmid Biology and other Mobile Genetic Elements  (Uluslararası Plazmid biyolojisi ve mobil Genetik Elemanlar Derneği; İngilizce)
 Plasmid tarihçesi (İngilizce)
Addgene: a better way to share plasmids  (İngilizce)
Plasmid isimlendirme ve sınıflandırması (İngilizce)
DNASU Plasmid Repository: A Biologist's Resource for Protein Expression Plasmids (İngilizce)

Moleküler biyoloji
Hareketli genetik elemanlar
Moleküler biyoloji teknikleri
Mikrobiyoloji
Gen aktarımı

Plazmid


Afrika
 Aksumitisches Reich
 König: Nezool (ca. 450–ca. 500)

 Reich der Vandalen
 König: Gunthamund (484–496)

Amerika
 Maya
 Palenque
 König: Butz'aj Sak Chiik (487–501)
 Tikal
 König: Chak Tok Ich'aak II. (486–508)

Asien
 China
 Kaiser: Qi Wu Di (483–493)
 Nördliche Wei-Dynastie: Wei Xiaowendi (471–499)

 Iberien (Kartlien)
 König: Wachtang I. Gorgassali (452–502)

 Indien
 Gupta-Reich
 König: Budhagupta (476–495)
 Kadamba
 König: Mandhatri Varman (488–500)
 Pallava
 König: Nandi Varman I. (480–500)
 Vakataka
 König: Harishena (480–510)

 Japan
 Kaiser: Ninken (488–498)

 Korea
 Baekje
 König: Dongseong (479–501)
 Gaya
 König: Jilji (451–492)
 König: Gyumji (492–521)
 Goguryeo
 König: Munjamyeong (491–519)
 Silla
 König: Soji (479–500)

 Sassanidenreich
 Schah (Großkönig): Kavadh I. (488–496)

Europa
 Britannien
 Kent
 König: Oeric (488–512)
 Sussex
 König: Ælle (477–um 500)

 Reich der Burgunden
 König: Chilperich II. in Valence (480–493)
 König: Godegisel in Genf (480–501)
 König: Gundobad in Lyon (480–516)

 Ostgotenreich
 König: Theoderich der Große (474–526)

 Reich des Odoaker
 König: Odoaker (476–493)

 Oströmisches Reich
 Kaiser: Anastasios I. (491–518)
 Konsul: Anastasios I. und Flavius Rufus (492)

 Rheinfranken
 König: Sigibert von Köln (483–509)

 Salfranken
 König: Chlodwig I. (482–511)

 Westgotenreich
 König: Alarich II. (484–507)

Religiöse Führer
 Papst: Felix II. (483–492)
 Papst: Gelasius I. (492–496)
 Patriarch von Konstantinopel: Euphemios (489–495)

Liste der Staatsoberhäupter 492


Bømlo, Norveç'in Hordaland eyâletindeki bir şehirdir.

Bu şehrin Stord'un batısında bulunan takımadalardan oluşur.

Yaygın bir tünel ve köprü sistemi, Trekantsambandet, 30 Nisan 2001'de Bømlo'nun anakarayla ve komşu ada Stord ile bağlantısını sağlamıştır.

246 km² alana sahip olan şehirde 2004 sayımlarına göre 10.215 kişi yaşamaktadır.

Norveç'teki şehirler
Hordaland

Bømlo


Anton Lesser (født 14. februar 1952) er en britisk skuespiller. Han er kendt for rollen som Qyburn i tv-serien Game of Thrones, Thomas More i Wolf Hall, Harold Macmillan i The Crown og Chief Superintendent Bright i Unge Morse.

Udvalgt filmografi

Film
 Pigen i cafeen (2005, tv-film) – George
 Miss Potter (2006) – Harold Warne
 Pirates of the Caribbean: I ukendt farvand (2011) – Lord Carteret
 Allied (2016) – Emmanuel Lombard

Tv-serier
 Unge Morse (2013–2023) – Reginald Bright
 Game of Thrones (2013–19) – Qyburn
 Wolf Hall (2015) – Thomas More
 The Crown (2017) – Harold Macmillan

Eksterne henvisninger

Teaterskuespillere fra England
Tv-skuespillere fra England
Filmskuespillere fra England

Anton Lesser


La Sinfonía n.º 48 en re mayor, K. 111+120 fue compuesta por Wolfgang Amadeus Mozart en 1771. Los dos primeros movimientos proceden de la obertura de la ópera Ascanio in Alba (KV 111), mientras que el último movimiento (KV 120/111a) fue compuesto por separado.

Instrumentación y estructura

La sinfonía está escrita para dos flautas, dos oboes, dos trompas, dos trompetas, timbales y cuerda. Las trompetas y los timbales permanecen en silencio durante el segundo movimiento, en esta sinfonía que consta de tres:

 Allegro assai, en 4/4
 Andante grazioso, en 3/8
 Presto, en 3/8

Numeración de la sinfonía

El Alte Mozart-Ausgabe (publicado entre 1879 y 1882) da la secuencia numerada de 1-41 para las sinfonías. Las sinfonías no numeradas en ese momento (algunas, incluida la KV 76, fueron publicadas en suplementos del Alte-Mozart Ausgabe hasta 1910) han recibido posteriormente números en el rango de 42 a 56, incluso aunque hayan sido escritas por Mozart con anterioridad a Sinfonía n.º 41 (compuesta en 1788). De esta forma, la sinfonía KV 111+120 recibiría el número 48 en este esquema de numeración.

Véase también

 Ascanio in Alba

Referencias

Enlaces externos

MozartForum: K120/111a Finale en re mayor de la obertura de Ascanio in Alba

re mayor kv 111 120
Composiciones de 1771
sinfonia mozart kv 111 120

Sinfonía en re mayor, KV 111+120 (Mozart)


Biogeografi er læren om organismers geografiske udbredelse. Indenfor biogeografi er man interesseret i de relationer, der kan forklare den geografiske udbredelse af levende organismer. Organismers geografiske udbredelse kan være afhængig af forskellige faktorer, såsom varierende klima, vegetation og terrænforhold, som skaber forskellige barrierer og begrænser en naturtype. Andre barrierer kan være skabt af naturkatastrofer, ændringer i pladetektonik eller havoverfladen.

Den britiske naturforsker Alfred Russel Wallace regnes som biogeografiens fader. I sit arbejde med indsamling i Malaysia opdagede han, at der eksisterede en ganske skarp skillelinje imellem øer med strejf af australsk dyreliv i sydøst og asiatiske arter i nordvest. Denne linje kaldes i dag Wallacelinjen og regnes som en del af skellet imellem den australske og asiatiske biogeografiske zone. Forståelsen af biogeografi som fag var en vigtig bidragsyder til udviklingen af evolutionsteori. 1960'erne lancerede Robert MacArthur og EO Wilson ø-biogeografi. Denne måde at forstå dyreliv som en række mere eller mindre isolerede bestande i et "hav" af ubeboelige landskaber lagde fundamentet for matematisk modellering af økologi.

Se også
 Overvintringsteorien

Referencer

Økologi
Naturgeografi

Biogeografi


Pámfila, en , est un village situé sur l'île de Lesbos, en Égée-Septentrionale, Grèce.

Selon le recensement de 2011, la population du village s'élève à .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Localité de Lesbos
Village en Grèce

Pámfila


Christen Lund (født 18. marts 1789 i Ribe, død 25. juni 1845 i København) var en dansk deputeret.

Han var en søn af rådmand og byfoged (senere borgmester) i Ribe samt birkefoged i Riberhus Amt Jacob Jensen Lund og Mette Christine født Thissenius. Han fødtes i Ribe, blev 1806 student fra sin fødebys lærde skole, 1810 juridisk kandidat, 1811 kopist i Universitetsdirektionens sekretariat, samme år kancellist i Generalauditoriatet, 1812 auditør i Hæren, samme år chef for Universitetsdirektionens sekretariat, var fra 1822 til 1831 chef for Rentekammerets danske sekretariat, blev 1822 tillige kommitteret i Rentekammeret og var fra årets begyndelse 1841 2. deputeret sammesteds og chef for Kollegiets 2. sektion. 1844 blev han ekstraordinær assessor i Højesteret.

Fra 1824 var Lund medlem af Brændevinsbrændingskommissionen, fra 1830 medlem af direktionen for Det kgl. Frederiks Hospital og samme år repræsentant i Nationalbanken, 1835-36 formand for repræsentantskabet, fra 1831 direktør for Tontinen af 1792, 1832 medlem af Den bestandige Provideringskommission for København, 1833 af Det kgl. danske Landhusholdningsselskabs Skriftkommission, 1839 af Kommissionen ang. Hovedlandevejene og samme år medlem af direktionen for Den alm. Enkekasse, 1841 af Kommissionen ang. Handelen på Færøerne og Grønland og af Eksamenskommissionen for Landmaalere og Landinspektører samt 1844 medlem af Kommissionen vedr. samtlige Jernbaneanliggender i Danmark og Hertugdømmerne.

Han nød almindelig anerkendelse for den udmærkede duelighed, klarhed, iver og – af og til dog måske for vidt drevne – grundighed, hvormed han behandlede enhver sag, og var desuden, trods de store fordringer, han også stillede til sine medarbejdere, i høj grad skattet af disse som overhovedet af enhver, der kom i nærmere berøring med ham, for sine personlige egenskaber. Han døde ugift.

I 1815 blev han kancelliråd, justitsråd i 1823, etatsråd i 1826 og i 1841 konferensråd.

Han blev den 1. november 1828 udnævnt til Ridder af Dannebrog og den 28. oktober 1836 Dannebrogsmand.

Kilder

 Christen Lunds biografi i Danske Jurister 1736-1936, s. 86-87.

Personer i Dansk Biografisk Leksikon
Kollegiedeputerede fra Danmark
Danskere i 1700-tallet
Danskere i 1800-tallet
Konferensråder fra Danmark
Auditører fra Danmark
Personer fra Ribe
Riddere af Dannebrog
Højesteretsdommere fra Danmark
Studenter fra Ribe Katedralskole

Christen Lund


A Final da Liga dos Campeões da UEFA de 2023–24 será a última partida da Liga dos Campeões da UEFA de 2023–24, a 69ª temporada do principal torneio de futebol de clubes da Europa organizado pela UEFA e a 32ª desde que foi renomeada de Copa dos Clubes Campeões Europeus para Liga dos Campeões da UEFA. Será disputado no Estádio de Wembley em Londres, Inglaterra, em 1º de junho de 2024. Devido ao adiamento e realocação da final de 2019–20, os anfitriões da final foram adiados em um ano, com Londres sediando a final de 2024.

Os vencedores ganharão o direito de jogar contra os vencedores da Liga Europa da UEFA de 2023–24 na Supercopa da UEFA de 2024.

Sede
Esta será a terceira final da UEFA Champions League no novo Estádio de Wembley, tendo sido disputada anteriormente em 2011 e 2013. No geral, é a oitava final a ser disputada em Londres, os outros cinco jogos ocorreram no estádio original em 1963, 1968, 1971, 1978 e 1992.

Escolha da Sede
Um processo de licitação aberto foi lançado em 22 de fevereiro de 2019 pela UEFA para selecionar os locais das finais da Liga dos Campeões da UEFA de 2022 e 2023. As associações tinham até 22 de março de 2019 para manifestar interesse, e os dossiês de licitação deveriam ser apresentados até 1º de julho de 2019.

A The Football Association fez uma oferta com o Estádio de Wembley em Londres para sediar a final de 2023, a fim de marcar o centenário da inauguração do estádio original em 1923. O Estádio de Wembley foi escolhido pelo Comitê Executivo da UEFA durante sua reunião em Ljubljana, Eslovênia, em 24 de setembro de 2019, onde também foram nomeados os anfitriões das finais da UEFA Champions League de 2021 e 2022.

Devido ao adiamento e realocação da final de 2019–20, os anfitriões da final foram adiados em um ano, com Londres sediando a final de 2024.

Partida

Detalhes

A final será disputada em 1º de junho de 2024 no Estádio de Wembley, em Londres. A equipe "mandante" (por fins administrativos) é determinada por um sorteio adicional após os sorteios das quartas de final e semi-final.

Finais da Liga dos Campeões da UEFA
Competições internacionais de futebol sediadas na Inglaterra
Futebol de 2024 na Inglaterra


Kolbeinsey () es un islote situado a 105 kilómetros de la costa norte de Islandia, y a 74 kilómetros al norte-noroeste de la isla de Grímsey, en la región de Norðurland Eystra. Su tamaño ha decrecido desde la primera vez que fue medida a principios del , y se espera que desaparezca en algún momento durante la década de los años 2020 por efecto de la erosión.

Geología
En 1372, se registró una erupción submarina cerca de la dorsal de Kolbeinsey al noroeste de Grímsey. Kolbeinsey es la única expresión subaérea de esta sección de la dorsal Mesoatlántica. Se formó durante el Pleistoceno tardío u Holoceno. Hay indicios de actividad volcánica durante ese periodo hasta por lo menos hace 11.800 años.

Superficie y erosión
La isla es el punto más septentrional de Islandia y se encuentra al norte del Círculo Polar Ártico. Con un relieve de basalto, desprovisto de vegetación, esa sujeta a una rápida erosión de las olas y se cree que podría desaparecer en un futuro cercano, con base en las tasas actuales de erosión.

El tamaño original de la isla se desconoce. Cuando se midió por primera vez en 1616, era de 700 metros de norte a sur y de 100 metros de este a oeste. Antes de 1903, ya había disminuido a la mitad de ese tamaño. En 1986 su superficie era de aproximadamente 40 metros de largo por 40 de ancho, con una altura de cinco metros sobre el nivel del mar. Más tarde se construyó un helipuerto para evitar su creciente degradación, pero para el año 2006 este había colapsado.

En agosto de 2020, el youtuber inglés Tom Scott constató que aún era posible apreciar dos crestas sobresalir de las aguas durante la marea baja.

Galería

Véase también
 Islas de Islandia
 Volcanes de Islandia

Referencias

Enlaces externos

Archipiélagos e islas de Norðurland Eystra

Kolbeinsey


Lumpeguin (Lampeqin), Lumpeguini su vodeni duhovi ili male sirene iz abenačke mitologije Indijanaca Malecite i Passamaquoddy. U nekim pričama Lumpeguini imaju humanoidni oblik, dok u drugima imaju riblje repove. Kao i kod mnogih duhova prirode u indijanskom folkloru, lumpeguin potpada pod moć bilo koga tko ukrade njegovu magičnu odjeću. U nekim mitovima žene lumpeguina tražene su za supruge (od ljudi ili životinja) koji bi im zarobili odjeću. Za lumpeguine se često kaže da mogu stvarati hranu, pretvarajući zalogaj hrane u veliku gozbu, pekući kruh od snijega ili koristeći čarobni lonac za proizvodnju beskonačne količine hrane.

Ostale varijante imena: Lampeqin, Lampekwin, Lampeqinusqehs, Lumpegwen, Lampekwinoskwesis, Lumpagonosis, Lumpegwinosis, Alambegwiinosiis; u množini: Lampeqinuwok, Lumpeqinuwok, Lam-peg-win-wuk, Lampekwin'wuk, Lampekwinoskwiyik, Lumpegwenosi'suk, Lumpegwenosisuk, Alambaguenosisak,

Izvori

Passamaquoddy mitologija
Maliseet mitologija

Lumpeguin


L'explosion du 22 avril 2022 au Nigeria est survenue le 22 avril 2022 lorsqu'une explosion dans le sud du Nigeria a tué plus de 100 personnes. L'explosion a eu lieu dans une raffinerie de pétrole illégale à la frontière de l'État d'Imo et de l'État de Rivers.

Notes et références

2022 au Nigeria
Avril 2022
Explosion en 2022
Catastrophe au Nigeria
État d'Imo
État de Rivers

Explosion du 22 avril 2022 au Nigeria


Aleksej Anatoljevítsj Navalnyj (rússneska: Алексей Анатольевич Навальный; f. 4. júní 1976) er rússneskur stjórnmálamaður og aðgerðasinni gegn spillingu. Hann er einn af helstu leiðtogum stjórnarandstöðunnar gegn ríkisstjórn Vladímírs Pútín Rússlandsforseta. Rússnesk stjórnvöld hafa margsinnis handtekið Navalnyj og bannað honum að gefa kost á sér í kosningum. Í ágúst árið 2020 var eitrað fyrir Navalnyj með taugaeitrinu Novítsjok. Navalnyj var fluttur á sjúkrahús í Þýskalandi en sneri aftur til Rússlands í janúar 2021 og var handtekinn.

Æviágrip
Navalnyj kom fram á sjónarsviðið sem baráttumaður gegn spillingu í Rússlandi árið 2007 þegar hann keypti hlutabréf í fyrirtækjum í meirihlutaeigu ríkisins og fór að mæta á ársfundi þeirra til að yfirheyra stjórnendur þeirra. Hann stofnaði bloggsíðu þar sem hann skrifaði um fjársvik og spillingu sem viðgekkst innan rússneskra stórfyrirtækja.

Navalnyj varð þjóðþekktur í Rússlandi sem einn af skipuleggjendum mótmæla sem fóru fram veturinn 2011-2012 gegn kjöri Vladímírs Pútín til síns þriðja kjörtímabils í forsetaembætti. Um var að ræða fjölmennustu mótmæli frá valdatöku Pútíns við upphaf aldarinnar. Eftir þátttöku Navalnyj í mótmælunum var hann ákærður fyrir fjárdrátt í embætti sem ráðgjafi rússneskra stjórnvalda varðandi timburkaup í borginni Kírov árið 2009. Navalnyj sagðist saklaus af ásökununum og vændi stjórnvöld um að reyna að sverta mannorð hans til að koma í veg fyrir að hann gæti boðið sig fram til pólitísks embættis. Navalnyj var dæmdur í fimm ára fangelsi en samherjar hans vændu stjórnvöld um að standa að sýndarréttarhöldum gegn honum.

Vegna mótmæla gegn dómnum var Navalnyj leystur úr haldi innan við sólarhring eftir að hann var felldur. Á meðan dómstólar tóku mál hans til endurskoðunar var honum leyft að gefa kost á sér í borgarstjórakosningum í Moskvu sem fóru fram í september 2013 á móti samherja Pútíns, sitjandi borgarstjóranum Sergej Sobjanín. Navalnyj bað ósigur en hlaut um þrjátíu prósent atkvæða, sem þótti mjög góður árangur fyrir stjórnarandstæðing í Rússlandi. Í október 2013 komst áfrýjunardómstóll að þeirri niðurstöðu að Navalnyj væri sekur um þjófnað en dómurinn var gerður skilorðsbundinn. Navalnyj var því frjáls ferða sinna en honum meinað að bjóða sig aftur fram til opinbers embættis. Mál Navalnyj var síðar tekið upp að nýju vegna athugasemda sem Mannréttindadómstóll Evrópu gerði við málsmeðferð hans. Niðurstaðan var hins vegar sú að rússneskir dómstólar felldu nákvæmlega sama dóm og áður yfir Navalnyj með sömu sönnunargögnum án þess að taka tillit til athugasemda MDE.

Navalnyj hafði haft hug á að bjóða sig fram til forseta Rússlands gegn Pútín árið 2018 en honum var meinað að gefa kost á sér vegna dómsins. Navalnyj hefur nokkrum sinnum verið fangelsaður fyrir að skipuleggja mótmæli gegn rússneskum stjórnvöldum án þess að fá formlegt leyfi fyrir því.

Eitrun og fangelsun
Þann 20. ágúst 2020 féll Navalnyj í dá og var lagður inn á gjörgæslu í Omsk í Síberíu. Upplýsingafulltrúi hans sagðist telja að eitrað hefði verið fyrir Navalnyj í tebolla sem hann keypti á flugvellinum í Tomsk. Flogið var með Navalnyj meðvitundarlausan til Berlínar og hann lagður inn á Charité-sjúkrahúsið í borginni. Þýskir læknar komust að þeirri niðurstöðu að Navalnyj hefði verið byrlað taugaeitrið Novítsjok. Eitrað hafði verið fyrir rússneska fyrrum njósnaranum Sergej Skrípal og dóttur hans, Júlíu Skrípal, með sama eitri í Salisbury á Englandi árið 2018. Navalnyj vaknaði úr dáinu þann 7. september.

Navalnyj sneri aftur til Rússlands þann 17. janúar 2021 en var umsvifalaust handtekinn þegar þangað var komið. Hann var dæmdur í 30 daga gæsluvarðhald fyrir að rjúfa skilorð sitt með ferðinni til Þýskalands og síðan dæmdur til tveggja og hálfs árs fangelsisvistar. Handtaka Navalnyj leiddi til fjöldamótmæla í Rússlandi þar sem þúsundir voru handteknir. Í lok febrúar var Navalnyj fluttur til fanganýlendu í Vladimírfylki til þess að afplána fangelsisdóminn.

Pólitísk samtök Navalnyj voru úrskurðuð öfgasamtök af rússneskum stjórnvöldum og starfsemi þeirra bönnuð með lögum þann 10. júní 2021. Fangelsismálayfirvöld í Rússlandi veittu Navalnyj stöðu hryðjuverkamanns í október sama ár.

Evrópuþingið veitti Navalnyj Sakharov-verðlaunin í október 2021. Vegna fangelsisdóms síns gat Navalnyj ekki veitt verðlaununum viðtöku. David Sassoli, forseti Evrópuþingsins, sagði við tilkynninguna á veitingu verðlaunanna að Navalnyj hefði "barist ötullega gegn hinni spilltu stjórn Vladímírs Pútín" og hefði "fyrir það goldið með frelsi, og næstum lífi sínu." Verðlaunin væru viðurkenning á hugrekki hans og ítrekun á kröfu um lausn hans úr fangelsinu.

Navalnyj var dæmdur til þrettán ára fangelsisvistar í viðbót fyrir fjársvik þann 22. mars 2022. Í ágúst 2023 var dómurinn lengdur um nítján ár vegna ákæru gegn Navalnyj um að fjármagna og styðja starfsemi öfgasamtaka.

Navalnyj er á lista Amnesty International yfir samviskufanga. Hann var tekinn af listanum í stuttan tíma árið 2021 vegna gamalla hatursfullra ummæla sinna um innflytjendur. Navalnyj var aftur settur á lista samtakanna yfir samviskufanga stuttu síðar.

Tengt efni
 Aleksandr Lítvínenko
 Anna Polítkovskaja
 Borís Nemtsov
 Sergej Skrípal

Tilvísanir

Handhafar Sakharov-verðlaunanna
Rússneskir stjórnmálamenn

Aleksej Navalnyj


Der Schneckenberg ist mit 166 m die höchste Erhebung in der hessischen Stadt Offenbach am Main. Er stellt die östliche Fortsetzung des Bieberer Berges dar, ist von diesem jedoch durch den Einschnitt der Rodgaubahn getrennt. Mit dem Schneckenberg beginnt westlich der Rodau-Bieberbach-Niederung ein Höhenzug, der den südlichen Rand des Maintals bildet und sich als Höhenstufe über den Bieberer Berg, die Rosenhöhe, den Käsberg und Goldberg bei Oberrad bis zum Sachsenhäuser Berg hinzieht.

Er befindet sich an der Stelle eines ehemaligen 18 Meter tiefen Kalksandsteinbruchs, der nach dem Zweiten Weltkrieg mit Trümmerschutt und ab 1962 als "Deponie Grix" (benannt nach der Betreiberfirma) mit Haus- und Industriemüll verfüllt wurde. Nach rund 25 Jahren wurde die Deponie in den 1980er Jahren geschlossen. Anschließend entwickelte sich der Schneckenberg zu einem Ausflugsziel; im Sommer wurde das rund drei Hektar große Gelände für Musikfestivals und andere Veranstaltungen genutzt, im Winter als Rodelberg. Zwischen 1999 und 2005 wurde die ehemalige Deponie saniert. Der Zugang ist wegen austretender giftiger Deponiegase für die Öffentlichkeit gesperrt.

Ende 2012 wurde auf der Südseite des Geländes eine etwa vier Millionen Euro teure Photovoltaikanlage mit 12.832 Solarmodulen und rund drei Megawatt Leistung gebaut.

Einzelnachweise

Offenbach-Bieberer Berg
Berg unter 1000 Meter
Berg in Europa
Berg in Hessen
Geographie (Offenbach am Main)

Schneckenberg (Offenbach am Main)


An Philodendron pogonocaule in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Michael T. Madison. An Philodendron pogonocaule in nahilalakip ha genus nga Philodendron, ngan familia nga Araceae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an duro. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Philodendron

Philodendron pogonocaule


Beautiful Circle is the second studio album by Australian country music singer Sara Storer. It was released in November 2002.

At the ARIA Music Awards of 2003, the album was nominated for ARIA Award for Best Country Album, losing to Golden Road by Keith Urban.

At the Country Music Awards of Australia in 2004, Storer received eight nominations and won seven awards, including Album of the Year and Female Vocalist of the Year.

Making of the album
It was recorded in the second half of 2002 with Garth Porter at the controls. The first single "Raining on the Plains" was written by Storer's brother Doug Storer who lives near Gulargambone, New South Wales on a property facing the Warrumbungles. Sara Storer and Garth Porter also received songwriting credits for the track. It was sung as a duet with John Williamson.

In January 2004, she recorded a DVD called "Stories to Tell" on a family property near Dubbo where she tells the stories behind her songs. It was released as a bonus to the album in April 2004 and was also available separately.

Promotion
"Raining on the Plains" reached number one on the country singles charts. Leading Australian radio presenter John Laws helped promote sales of the song by playing it repeatedly and she appeared on his Australia wide radio program. "These Hands" was also a successful single off the album.

Storer promoted the album with extensive touring with Australian country singer Troy Cassar-Daley and British singer Charlie Landsborough. One of the highlights in her touring was playing at the Gympie Muster in Gympie, Queensland where she played to an audience over 40,000.

Critical success
The Age newspaper in Melbourne gave the album a five star rating describing her as "a rare commodity". The UK publication Country Music People also gave her a five star review saying "As we lament the death of Slim Dusty, here is evidence that authentic, yet contemporary Australian bush country has not died with his passing."

Track listing
"Tell These Hands"
"Back Out Back"
"Drovers' Call"
"Beautiful Circle"
"Night after Night"
"Old Piece of Tin"
"Raining on the Plains" (Duet with John Williamson)
"Back on the Grader"
"Sweet Dreams"
"Kiss A Cowboy"
"Kurrajong Tree"
"Better Next Year"
"Boss Driver's Pride"
"Tell These Hands" (Reprise)
"I'll Be Home Soon" (Duet with Travis Sinclair)

Charts

Weekly charts
Beautiful Circle peaked at No.50 on the ARIA Album chart in March 2004.

Year-end charts

Certifications

References

External links
 Sara Storer web page
 ABC Online story about the Country Music Awards

2002 albums
Sara Storer albums
Universal Records albums

Beautiful Circle


Dyrehavsbakken er en dansk dokumentarfilm fra 1983 instrueret af Ole Simonsen.

Handling

Eksterne henvisninger

Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 1983

Dyrehavsbakken (dokumentarfilm)


Roberto Eugenio Carri  (8 de julio de 1940, desaparecido 24 de febrero de 1977) fue un sociólogo y ensayista argentino. Fue uno de los intelectuales más destacados de su generación. Forma parte de la lista de detenidos-desaparecidos víctimas del terrorismo de Estado durante la última dictadura cívico-militar argentina (1976-1983). Su hija, Albertina Carri, es una reconocida artista y directora de cine.

Biografía
Luego de estudiar la carrera de Sociología en la Universidad de Buenos Aires, fue profesor de dicha institución en el marco del movimiento de las llamadas "Cátedras Nacionales", en las que también participaban Alcira Argumedo y Horacio González, entre otros. Desde el punto de vista político, Carri pasó del trotskismo al peronismo, militando en el Peronismo de Base para luego pasar a Montoneros desde 1973.

En 1977, en el marco de la represión llevada a cabo desde el Estado por la última dictadura cívico-militar argentina autodenominada Proceso de Reorganización Nacional (1976-1983), Carri fue secuestrado el 24 de febrero de su casa en Hurlingham, junto con su esposa Ana María Caruso. Ambos se encuentran desaparecidos desde entonces. Tuvieron tres hijas: Andrea, Paula y Albertina. Su hija Albertina Carri dirigió el filme Los rubios, en el que relata sus vivencias respecto a sus padres y, en especial, a su desaparición.

Las Obras Completas de Roberto Carri fueron editadas bajo el sello editorial de la Biblioteca Nacional en diciembre de 2015, con estudios preliminares de Horacio González, Alcira Argumedo, Gustavo Jack Nahmías y de la editora Verónica Gago. En el primer tomo se pueden encontrar sus libros en tanto en el segundo tomo se encuentran "artículos dispersos y atesorados en su archivo personal, la transcripción de muchas de sus clases universitarias y, finalmente, un conjunto de documentos políticos inéditos de Montoneros."

Pensamiento y obra
Carri se encontraba inicialmente vinculado al trotskismo, pero se acercó progresivamente al peronismo. Este corrimiento comenzó a manifestarse en su primer libro, Sindicatos y poder en la Argentina, publicado por la editorial Sudestada de Rodolfo Ortega Peña en 1967. Horacio González lee (polémicamente) en ese libro que Carri "deseaba afirmar una lejana tesis, obtenida del arsenal mayor del trotskismo -el partido obrero basado en sindicatos-, pero en este caso dedicada a interpretar favorablemente la actividad de esa álgida porción del sindicalismo conocida como vandorismo". En dicho libro, Carri concluía:

En 1968 publicó Isidro Velázquez. Formas prerrevolucionarias de la violencia, que constituye un análisis de la vida y el accionar del bandolero social chaqueño Isidro Velázquez, muerto por la policía local un año antes. El planteo general de Carri es que la acción de dicho bandolero (y de otros personajes similares) está lejos de ser una forma primitiva de rebeldía. Por el contrario, cree que constituye una forma precisamente política de acción, aunque despreciada por las ciencias sociales académicas, de las que se muestra muy crítico:

A lo largo del libro, Carri relata la vida del bandolero y de su compañero, Gauna, pero también intercala observaciones y análisis socio-económicos de la realidad de la provincia del Chaco. En este punto, Carri se acerca a los análisis que los sociólogos y economistas de la teoría de la dependencia se encontraban realizando en la época. Partiendo de esta matriz teórica, plantea:

Asimismo, Carri introduce el concepto de "proletariado total", para designar a aquellos sectores que se encuentran completamente despojados, diferenciándolos de los "proletarios relativos", parcialmente integrados al sistema. Los pobladores del Chaco, que sentían una gran simpatía por Isidro Velázquez, formarían parte del proletariado total, mientras que los sectores trabajadores de la ciudad de Buenos Aires, y con ellos su movimiento sindical, serían parte del proletariado relativo. Este último sector ya no conservaría su potencial revolucionario; por el contrario, para el proletariado total, desprovisto de las mediaciones ideológicas que aquejan a los anteriores, la revolución y el cambio son condiciones necesarias para su supervivencia.

En 1973 Carri publicó su último libro, Poder imperialista y liberación nacional. Las luchas del peronismo contra la dependencia, en donde resumió su posición respecto de este movimiento político. Después de este año, y tras haber militado en las Fuerzas Armadas Peronistas, el sociólogo se integró definitiva y activamente en la organización Montoneros, razón por la cual no pudo seguir desarrollando su labor teórica.

Entre las influencias teóricas que recibió Carri, pueden mencionarse, además de la ya nombrada teoría de la dependencia, a Franz Fanon, Eric Hobsbawm (a quien sin embargo critica), Georges Sorel y la literatura gauchesca.

Militancia
Formaba parte de la estructura militar de Montoneros y el 28 de mayo de 1976 mientras participaba de un intento de apoderamiento de armas fue gravemente herido por la policía en el intercambio de disparos, ocasión en que resultó muerto Carlos Caride que lo acompañaba y cuyo cuerpo fue llevado por sus compañeros y enterrado en un jardín.

Publicaciones

Libros
 Sindicatos y poder en la Argentina (1967)
 Isidro Velázquez. Formas prerrevolucionarias de la violencia (1968)
 Poder imperialista y liberación nacional. Las luchas del peronismo contra la dependencia (1973)
 Roberto Carri: Obras completas (2015)

Artículos publicados en la revista Antropología del tercer mundo
 "El formalismo en las ciencias sociales" (1968-69)
 "Poder y dependencia" (1970)
 "Crítica al desarrollismo" (1970)
 "Argentina y la crisis del dólar" (1971)
 "Imperialismo, violencia y poder político" (1971)
 "El peronismo y el gran acuerdo" (1972)
 "La resistencia peronista, crónica por los resistentes" (1972)

Artículos publicados en la revista Envido
 "Imperialismo y coloniaje" (1971)

Filmografía
Sobre el ensayo de Carri fue realizado el guion del filme Los Velázquez (1972) de Pablo Szir, un director de cine compañero de militancia de Carri que fue secuestrado en 1976 por la última dictadura cívico-militar, y del que se sabe que estuvo detenido en el mismo centro con Carri y Caruso.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
 Listado de números de la revista Antropología del tercer mundo, que incluye varios artículos de Carri
 Violencia y política en la obra de Roberto Carri
 Acerca de la polémica Carri-Delich

Sociólogos de Argentina
Detenidos desaparecidos de Montoneros
Ensayistas de Argentina
Alumnado de la Facultad de Ciencias Sociales de la Universidad de Buenos Aires
Militantes de Peronismo de Base

Roberto Carri


Karen Chanloung (en , Kharen Chalueang), née le  à Aoste, en Italie, est une fondeuse thaïlandaise et italienne.

Biographie
Ayant grandi à Gressoney-La-Trinité, où elle découvre le ski, elle court sa première course officielle junior FIS en 2012.

Lors de la saison 2016-2017, elle commence à représenter son autre pays, dont elle a aussi la nationalité, la Thaïlande, participant à sa première manche de Coupe du monde au sprint de Toblach (), puis aux Championnats du monde des moins de 23 ans dans l'Utah, s'y classant au mieux  au skiathlon.

Aux Jeux olympiques d'hiver de 2018, à Pyeongchang, elle dispute seulement le dix kilomètres, terminant .

En 2019 à Seefeld, elle prend part à ses premiers championnats du monde, y courant quatre épreuves.

Lors de la saison 2020-2021, elle enregistre son meilleur résultat en Coupe du monde :  à Davos.

Son frère Mark est aussi un fondeur de haut niveau.

Palmarès

Jeux olympiques

Légende :
  : pas d'épreuve
 — : non disputée par Chanloung

Championnats du monde

Légende :
  : pas d'épreuve
 — : Non disputée par Chanloung

Références

Liens externes

Naissance en juillet 1996
Naissance à Aoste
Fondeuse thaïlandaise
Fondeuse italienne
Fondeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2018
Fondeuse aux Jeux olympiques d'hiver de 2022
Porte-drapeau olympique

Karen Chanloung


O Museu Kanta (Kanta Museum) é um museu em Argungu, Nigéria, adjacente ao mercado principal.

Construído em 1831, o edifício recebeu o nome de Muhammed Kanta, que fundou o Reino de Kebbi em 1515. Foi construído por Yakubu Nabame, um ex-emir de Kebbi, e serviu como palácio do emir até 1942, quando os britânicos construíram um novo palácio administrativo durante o reinado de Muhammed Sani . Depois de o edifício ficar vago, em 1 de julho de 1958, foi inaugurado como museu, oferecendo uma visão da turbulenta história do estado de Kebbi.

O museu está dividido em onze áreas e possui um notável acervo de armas, composto por amuletos, lanças, espadas, madeiras, pedras, arcos e flechas, armas locais e até tambores.

Referências

Kebbi (estado)
Kanta
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Pretas)

Kanta Museum


فوهليدار (Вугледар) هي مدينة في أوبلاست دونيتسك في أوكرانيا.

أعلام
 دميترو خومشينوفيسكي
 أناستاسيا ليسينكو

مراجع

أماكن مأهولة أسست في جمهورية أوكرانيا السوفيتية الاشتراكية
مدن ذات أهمية إقليمية في أوكرانيا
مدن مدمرة
مدن مقاطعة دونيتسك

فوهليدار


Cigarettes and Valentines er et u-udgivet studiealbum af det amerikanske punkrockband Green Day. Albummet skulle have været en opfølgning til Warning (2000). I november 2002 var albummet næsten færdigt, da masterindspilningerne af 20 numre på mystisk vis blev stjålet fra studiet. I stedet for at genindspillet albummet besluttede bandet at starte helt for fra, hvilket ledte til konceptalbummet American Idiot (2004).

I et interview med NME i den 18. november 2016, udtalte Armstrong og Dirnt, at de havde fået genskaffet materialet, og at masterbåndene blev brugt til nye sange. Der var dog fortsat ingen planer om at udgive albummet i januar 2018.

Referencer

Green Day-album
Album fra 2003

Cigarettes and Valentines


Neda Arnerić (Knjaževac, 15. srpnja 1953.  Beograd, 10. siječnja 2020.) bila je srbijanska filmska, televizijska i kazališna glumica i galeristica hrvatskog podrijetla.

Životopis
Neda Arnerić rođena je 15. srpnja 1953. godine u Knjaževcu. Njen otac bio je rodom i podrijetlom iz Korčule, a radio je kao vojni liječnik. Njen djed živio je u Rovinju, gdje je često rado navraćala. U Knjaževcu je rođena jer su joj roditelji tada boravili ondje poslom, tj. ondje je službovao njezin otac liječnik, dermatovenerolog. Još kao mala se vratila u Beograd, rodno mjesto njene majke Milice, gdje se ona vjenčala s višim časnikom JNA Slavkom Arnerijem, koji je nakon ratovanja u partizanima premješten u Beograd gdje je dovršio prekinuti studij medicine u Italiji započet prije rata. Iz poznate je korčulanske plemićke obitelji Arneri, iz ogranka koji je poslije 1918. dodao prezimenu nastavak -ć. U rodu su joj plastični kirurg Vice Arneri, kirurg Vinko Arneri čiji je sin Gojko bio vaterpolski reprezentativac, Dinamov nogometaš Slavko Arneri te liječnik Ivan Fattorini. Zanimala se od djetinjstva i za druge umjetnosti pa je učila plesati balet kod Danice Šetine. Bila je članica Dječje dramske grupe Radio Beograda. Kad je imala trinaest godina, snimla je svoj prvi film - San, scenarista i redatelja Puriše Đorđevića. Njime je postala prva dječja filmska zvijezda u bivšoj Jugoslaviji. Zbog rana ulaska u filmski svijet roditelji su joj bili izrazito zaštitnički nastrojeni, jer su bili zabrinuti zbog nastavka obrazovanja. Srednju školu pohađala je u Beogradu. Završila je dva razreda gimnazije. Sa 16 godina upisala je Akademiju za kazalište, film, radio i televiziju u klasi profesora Milenka Maričića, koju nije završila zbog zakonskih ograničenja studentima prve i druge godine na snimanje filmova i predstava. U međuvremenu su joj stizale razne filmske ponude. Roditelji su htjeli da završi fakultet, računajući na pad popularnosti u nekoj budućnosti i neizvjesnost glumačkog posla, osobito na filmu gdje je to problem kod žena. U Beogradu je zato diplomirala povijest umjetnosti na Filozofskom fakultetu. Naučila je i talijanski, francuski, engleski i ruski jezik te je radila na znanju njemačkog.

Od 1985. do 1999. godine vodila je vlastitu galeriju Atrijum u Beogradu.

Nagrade
Izabrane nagrade:
 1977. Srebrna arena na Filmskom festivalu u Puli.
 1977. Nagrada 'Carica Teodora' na Festivalu glumačkih ostvarenja u Nišu.
 1988. Zlatna arena na Filmskom festivalu u Puli za ulogu u filmu Haloa - Praznik kurvi, redatelja Lordana Zafranovića.
 2010. Nagrada 'Pavle Vuisić' za životno djelo

Izvori

Vanjske poveznice
(eng.)

Glumci iz Beograda
Srbijanski filmski glumci
Srbijanski televizijski glumci

Neda Arnerić


Compton Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Compton Township (Arkansas)
 Compton Township (Minnesota)

Compton Township


Rafael Aguilera (Ayamonte, Huelva; 1903 - Íd, 1998) fue un pintor español de estilo naif, corriente artística caracterizada por la ingenuidad y espontaneidad, el autodidactismo de los artistas, los colores brillantes y la perspectiva no científica.

Biografía
La mayor parte de su vida transcurrió en la localidad de Ayamonte en la provincia de Huelva, Comunidad autónoma de Andalucía, España. Desde muy joven se sintió atraído por la pintura, aunque no recibió nunca una formación reglada, desarrolló un estilo propio de forma autodidacta. En 1919, con tan solo 16 años entró en contacto con Joaquín Sorolla que se encontraba en Ayamonte pintando uno de los lienzos de la serie Visión de España realizados por encargo de la Hispanic Society de Nueva York. Sorolla alabó el trabajo de Rafael Aguilera y destacó las  aptitudes de aquel joven para el arte.

Sin embargo debido a su actividad profesional, no pudo dedicarse plenamente a la pintura hasta avanzada edad, por lo que gran parte de su obra la realizó a partir de los 80 años. Sus temas preferidos son de tipo costumbrista, destacando las representaciones de fiestas populares, temas taurinos y vistas de la playa de Ayamonte en la desembocadura del Río Guadiana.

Su hijo Florencio Aguilera (Ayamonte, 1947) es también un pintor de prestigio que continúa la tradición familiar y recibió en el año 2012 la medalla de Andalucía en reconocimiento a su obra.

Obras
Su obra que ha sido catalogada como naif, se caracteriza su gran originalidad, rigor en la ejecución, alegre colorido, rasgos caricaturescos de los personajes representados y gran riqueza de elementos ambientales y decorativos. Sus pinturas retratan festejos populares, espectáculos y acciones cotidianas, por lo que pueden considerarse como testimonio o crónica de la vida en su ciudad.
 La cuadrilla.
 Concedida la oreja (1981)
 Homenaje a Vázquez Díaz (1982)
 El palco de los artistas en La Maestranza (1986)
 Miguelito El Litri en Ayamonte (1987)
 Esperando a Sorolla.
 Descabezador de atunes.
 La casa del marinero.
 Hacia el Rocio.

Referencias

Arte naïf
Pintores de España del siglo XX
Pintores de la provincia de Huelva
Nacidos en Ayamonte

Rafael Aguilera


The African Christian Democratic Party (ACDP) is a South African political party founded in 1993. It is a conservative Christian party based on Biblical principles. The leader of the party is Kenneth Meshoe.

Following the 2016 municipal elections, the ACDP joined with the much larger Democratic Alliance (DA) and several other smaller parties to form coalition governments in Nelson Mandela Bay, Johannesburg and Tshwane.

As of 2019, the ACDP has four members in the South African Parliament, and one member each in the provincial legislatures of Western Cape, KwaZulu-Natal and Gauteng. It also has 22 municipal councillors across the country.

Policy
The party's 2019 manifesto focused on seven social challenges, under the slogan "Unite - Build - Grow": employment, economic growth, education, health, safety & security, good governance and property rights & rural development.

The party seeks to apply Biblical principles "to build a better South Africa." Its platform is based on "the biblical standard of reconciliation, justice, compassion, tolerance, peace and the sanctity of life, the individual, the family and community."

It is anti-abortion and supports the death penalty for certain heinous crimes.

The ACDP was the only party to vote against the adoption of the final version of the South African Constitution, for reason that it enshrined the right to elective abortion and the specific protection of sexual orientation.

Its 2000 manifesto opposed the promotion of condoms and safe sex as a way of preventing HIV transmission: "The ACDP feel strongly that the condom campaign must be abandoned and that abstinence and faithfulness in marriage must be promoted." The party supports an abstinence-only policy.

The party opposed the provision of the Criminal Law (Sexual Offences and Related Matters) Amendment Act, 2007 which reduced the homosexual age of consent from 19 to 16, making it equal to the heterosexual age of consent.

History
According to newspaper reports at the time, the ACDP was founded on 9 December 1993. The party claims on its web site, however, that it was founded on 16 or 17 January 1994 (i.e. exactly one hundred days before South Africa's 1994 national elections). This is because the party's first official congress took place 100 days before the elections. The party's original manifesto included Christian norms, religious freedom, a freemarket system, and human rights under a federal governmental system.

Election results
In its first election, the ACDP secured two seats in the national government. This made the ACDP the smallest of the seven parties in the national government of 1994. They also secured three seats in the provincial government. A year later, the ACDP won three seats in local government elections. From 1994 to 1999, four councillors from other political parties crossed the floor to join the ACDP.

In 1999, the ACDP won seven seats to become the sixth-largest party in Parliament. The party also won its first seat on the National Council of Provinces. On the provincial level, the party won four seats. A year later, the ACDP won 70 seats in the local government elections.

In 2004, the ACDP won 1.6% of the votes at national level and 1.59% of the votes at provincial level. They were now the seventh largest party, with seven seats in the National Assembly and eight seats at provincial level.

The party lost 50% of its support in the 2009 elections and continued to lose support in the 2014 elections, where it won three seats to slip to the ninth-largest party, as well as one provincial seat in the Western Cape.

In 2019, the party secured its best result since 2004, winning 0.84% of the votes at the national level. It became the sixth-largest party, with four seats in the National Assembly and three provincial seats: one each in Western Cape, Kwazulu-Natal and Gauteng.

National elections

|-
! Election
! Total votes
! Share of vote
! Seats
! +/–
! Government
|-
! 1994
| 88,104
| 0.45%
|
| –
|
|-
! 1999
| 228,975
| 1.43%
|
|  4
|
|-
! 2004
| 250,272
| 1.60%
|
|  1
|
|-
! 2009
| 142,658
| 0.81%
|
|  4
|
|-
! 2014
| 104,039
| 0.57%
|
|  ±0
|
|-
! 2019
| 146,262
| 0.84%
|
|  1
|
|}

Provincial elections

! rowspan=2 | Election
! colspan=2 | Eastern Cape
! colspan=2 | Free State
! colspan=2 | Gauteng
! colspan=2 | KwaZulu-Natal
! colspan=2 | Limpopo
! colspan=2 | Mpumalanga
! colspan=2 | North-West
! colspan=2 | Northern Cape
! colspan=2 | Western Cape
|-
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
! % !! Seats
|-
! 1994
| 0.51% || 0/56
| 0.45% || 0/30
| 0.61% || 1/86
| 0.67% || 1/81
| 0.38% || 0/40
| 0.48% || 0/30
| 0.35% || 0/30
| 0.40% || 0/30
| 1.20% || 1/42
|-
! 1999
| 0.96% || 0/63
| 0.90% || 0/30
| 1.16% || 1/73
| 1.81% || 1/80
| 1.10% || 1/49
| 1.12% || 0/30
| 0.94% || 0/33
| 1.53% || 0/30
| 2.79% || 1/42
|-
! 2004
| 0.78% || 0/63
| 1.30% || 1/30
| 1.64% || 1/73
| 1.78% || 2/80
| 1.26% || 1/49
| 1.09% || 0/30
| 1.07% || 0/33
| 1.88% || 1/30
| 3.44% || 2/42
|-
! 2009
| 0.53% || 0/63
| 0.73% || 0/30
| 0.87% || 1/73
| 0.68% || 1/80
| 0.69% || 0/49
| 0.51% || 0/30
| 0.69% || 0/33
| 1.00% || 0/30
| 1.47% || 1/42
|-
! 2014
| 0.33% || 0/63
| 0.51% || 0/30
| 0.62% || 0/73
| 0.44% || 0/80
| 0.48% || 0/49
| 0.40% || 0/30
| 0.53% || 0/33
| 0.57% || 0/30
| 1.02% || 1/42
|-
! 2019
| 0.47% || 0/63
| 0.42% || 0/30
| 0.71% || 1/73
| 0.48% || 1/80
| 0.35% || 0/49
| 0.51% || 0/30
| 0.34% || 0/33
| 0.73% || 0/30
| 2.66% || 1/42
|}

Municipal elections

|-
! Election
! Votes
! %
|-
! 1995–96
| 66,985
| 0.8%
|-
! 2000
|
| 1.3%
|-
! 2006
| 251 468
| 1.3%
|-
! 2011
| 165,602
| 0.6%
|-
! 2016
| 124,429
| 0.4%
|-
! 2021
| 217,627
| 0.71%
|-
|}

Logo
The ACDP logo symbolises the party's biblical Christian principles. The two horizontal arrows signify drawing South Africans from different view points and affiliations towards the Christian cross. The vertical arrows illustrate the directions up towards God and down towards South Africa. The red border signifies the blood of Jesus Christ.

References

History of the ACDP

External links
African Christian Democratic Party official site
ACDP Tshwane Region
Flag of the African Christian Democratic Party

1993 establishments in South Africa
Christian democratic parties in South Africa
Conservative parties in South Africa
Political parties based in Johannesburg
Political parties established in 1993
Political parties in South Africa
Protestant political parties
Social conservative parties

African Christian Democratic Party


Barbery may refer to:

 Muriel Barbery (born 1969), Morocco-born French novelist and professor of philosophy
 Barbery, Calvados, France
 Barbery, Oise, France
 The craft of a barber

Barbery


Kragastrympa (fræðiheiti: Sporodictyon terrestre, stundum misritað terrestris) er tegund fléttna af fjörusvertuætt. Kragastrympa hefur pólhverfa útbreiðslu og finnst í norðurheimskautabeltinu, barrskógabeltinu og í tempraða beltinu.

Kragastrympa finnst víða á Íslandi á móbergi og jarðvegi, sérstaklega á sunnanverðu miðhálendinu, til dæmis í Esjufjöllum. Kragastrympa á Íslandi sýnir mestan erfðafræðilegan skyldleika við norska og sænska stofna.

Útlit og einkenni
Kragastrympa er reitaskipt hrúðurflétta með grábrúnt eða gráleitt þal. Askhirslurnar eru svartar og útstæðar með átta gró í hverjum aski. Gróin eru ljósbrún eða glær, múrhólfa, sporbaugótt með fjórum til sex langveggjum.

Tilvísanir

Fjörusvertuætt
Sveppir á Íslandi

Kragastrympa


Cumhuriyet Senatosu ya da eskiden yaygın bir şekilde kullanılan adıyla Okumuşlar Meclisi, Türkiye'de 1961-1980 yılları arasında çift meclisli sistem yürürlükteyken TBMM'nin üst kanadını oluşturan yasama organı. Alt kanadı ise Millet Meclisi idi.

Tabii üyeler dışında Cumhuriyet Senatosuna aday olabilmek için 40 yaşını doldurmuş olmak ve yükseköğrenim yapmış olmak gerekiyordu. Hükûmet, Cumhuriyet Senatosuna karşı değil, Millet Meclisine karşı sorumluydu. Güven oylaması sadece Millet Meclisinde yapılıyordu. Cumhuriyet Senatosunun gensorusuyla hükûmeti düşürme yetkisi yoktu.

1980 yılından sonra tekrar tek meclisli sisteme geri dönüldü ve senato kurumu 19 yıllık bir çalışma süresinden sonra Türkiye'de yürürlükten kalktı.

Senato salonu, günümüzde iktidar partisinin grup toplantı salonu olarak faaliyet gösteriyor.

Senato üye yapısı
1961 Anayasası'nda göre Cumhuriyet Senatosu üç çeşit üyeden oluşuyordu.
 150 adet olan birinci grup üyeler halk tarafından seçiliyordu.
 15 adet olan ikinci grup üyeler ise Cumhurbaşkanınca seçiliyordu. Bunlar Kontenjan senatörü olarak bilinmektedir.
 "Tabii Senatörlük" kendi içinde iki gruba ayrılıyorlardı. Bunlardan birincisi Millî Birlik Komitesi başkan ve üyeleriydi. İkincisi ise eski cumhurbaşkanlarıydı.

Birinci grup üyelerin görev süresi altı yıldı. Ancak seçimler 2 yılda bir yapılıyordu ve her seçimde üyelerinin sadece üçte biri yenileniyordu. 1961 Anayasası'nın geçici 10. maddesine göre 1961 seçimlerinden iki yıl sonra yapılacak seçimlerle yenilenecek üyeler ile dört yıl sonra yapılacak seçimle yenilenecek olan üyeler ad çekilerek belirlenmiştir. Böylece A, B ve C grubu olmak üzere 3 grup oluşmuştur.

İkinci grup üyelerin görev süresi de altı yıldı.

Üçüncü grup üyeleri ise ömür boyu görev yapıyorlardı.

Senato seçimleri

Senato başkanları

Cumhuriyet Senatosu Başkanvekilleri listesi

Ayrıca bakınız
 Demokrat Parti
 27 Mayıs Darbesi
 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası (1961)
 Senato
 Cumhuriyet Senatörleri listesi

Kaynakça

Cumhuriyet Senatosu

Cumhuriyet Senatosu (Türkiye)


අපගේ සූර්යයාගේ ස්කන්ධයට ඉතා ආසන්න තරු විනාශ වී යාමේ දී අවසානයේදී ඉතිරිවන්නේ සුදු වාමන තරු වේ. තරු වල ඇති පරමාණු සංකෝචනයකට ලක් වී අරය කුඩා වී හැකිලෙයි. අපගේ හිරු සුදු වාමනයක් බවට පත් වූ විට එහි අරය තරමට කුඩා වේ. දීප්තිය අඩු වේ. උෂ්ණත්වය ඉහල යයි. ඝනත්වය අධික වේ. අවසානයේ එහි දීප්තිය නැති වී ගොස් සුදු වාමන තරුව නොපෙනී යයි. එවිට එම සුදු වාමන තරුව කලු වාමන තරුවක් බවට පත්වී ඇතයි කියනු ලැබේ.

ආශ්‍රිත

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

 සේයාරු
 Astronomy Picture of the Day

Star types
Stellar evolution
Stellar phenomena
Exotic matter
Articles containing video clips

සුදු වාමන තරු


Geschendorf, Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Segeberg iline bağlı bir yerleşim yeri. 5,7 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Mart 2010 itibarıyla 554 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Dirk Wacker tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-trave-land.de

Kaynakça

Segeberg iline bağlı yerleşim birimleri

Geschendorf


Kellian Motta Paes est un joueur français de volley-ball, né le . Il mesure  et joue passeur.

Biographie
Il est le fils de Maurício Paes, un entraîneur brésilien de volley-ball qui a notamment fait carrière en France et est l'un des entraîneurs adjoints de l'équipe de France. Sa grande sœur, Loane Paes, est également joueuse de volley-ball.

Formé dans l'équipe France Avenir 2024 du Centre national de volley-ball (CNVB), il joue depuis 2021 pour le Paris Volley dans le championnat de France (LAM).

Il fait partie des jeunes joueurs proches de l'équipe de France avec ses coéquipiers Benjamin Diez et Ibrahim Lawani.

Liens externes

Notes et références

Naissance en mars 2002
Joueur français de volley-ball
Joueur du Paris Volley

Kellian Paes


Yu Kimura (født 3. juni 1994) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub AC Nagano Parceiro.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yu Kimura


يعيش الكازاخ الإيرانيون بشكل رئيسي في محافظة كلستان بشمال إيران. ووفقا لموقع (ethnologue.org) فقد كان هناك حوالي 3000 كازاخي يعيشون في إيران عام 1982 داخل مدينة جرجان. وقد يكون ازداد عدد الكازاخ الإيرانيون قليلا، بسبب عودة الكثير منهم إلى كازاخستان بعد تفكك الاتحاد السوفيتي، إلى حيث أماكنهم التي هاجروا منها إلى إيران بعد الثورة البلشفية".

المراجع

العلاقات الإيرانية السوفيتية
العلاقات الإيرانية الكازاخستانية
شتات كازاخستاني
شعوب تركية
مجموعات عرقية في إيران
مغتربون في إيران

كازاخ إيرانيون


Akbaş Anadolu'ya özgü bir köpek ırkıdır.

Türkiye'nin yerli köpek ırklarından biri olup sürü koruma köpeği olarak yetiştirilmektedir. Eskişehir, Sivrihisar, Emirdağ arasında, ender olarak da Polatlı-Haymana, Bilecik, Kütahya, Afyon şehirleri ve Konya'nın Eskişehir'e sınır kuzey ilçeleri Yunak, Çeltik, Cihanbeyli, Kulu arasında rastlanmaktadır. Akbaşlar Amerika'da da birçok çiftlikte yetiştirilmeye başlanmıştır.

Özellikleri

Himayesinde gördüğü inek, koyun gibi hayvanlara ve birlikte yaşadığı insanlara karşı çok korumacı davranır. Ama kurt, çakal, ayı gibi hayvanlara karşı çok saldırgan olur. Evine gelen konuklara da kuşkuyla bakar. Anadolu'nun en eski koruma ve çoban köpeğidir. Bir koyun sürüsünü dağıtmadan tek başına ağıla kadar getirebilir. Safkan bir köpektir, özgürlüğüne çok düşkündür.

Kökeni

Türkiye'de şimdi yaygın olarak yaşadığı bölgeye, Ural Dağları ve Balkaş Gölü arasından, Altınordu Devleti ve türevi olan İlhanlılar Devleti döneminde buraya yerleştirilen Orta Asyalı Türk boyları ve Moğol soylarının karışması ile oluşan Karatatar Türkmenleri tarafından getirildiği düşünülmektedir. Hayvan yetiştiriciliği konusunda başarılı olan Oğuz Türkleri, Asya'nın kuzeyinden güneyin sıcak ve nemli iklimine uyum sağlaması için Akbaş ve Karabaşları melezleştirerek bölge iklimine uyumlu hâle getirmişlerdir. Göçebe kavimlerle Anadolu'ya gelen Akbaşlar, Osmanlı'nın Zorunlu İskân dönemine kadar, hayvancılıkla uğraşan yarı-göçebe topluluklarla birlikte gezgin yaşam tarzını sürdürmüşlerdir.

Tarihçe

Aynı zamanda, Kangal (Karabaş) ile birlikte Anadolu Çoban Köpeği olarak da anılan bu ırk, Türkiye'de Batı ve Orta Anadolu Bölgesi'nde, özellikle Eskişehir, Kütahya dolaylarında yaşamaktadır. Bundan 3000 yıl önce üretildiği ve atalarının diğer çoban köpekleri olabileceği sanılmaktadır. Beyaz renkli köpekler koyun sürülerinin içinde diğer hayvanlarla karışarak yırtıcı hayvanlar için ilk hedef hâline gelmemesi ve vahşi köpeklerle farklarının belirginleşmesi için özellikle seçilmiştir. Karabaşların da (Kangal) aynı nedenlerle, koyu renkli hayvan sürülerini korumak için yetiştirildiği düşünülmektedir.

Genetik bilimciler, çoban köpeği ırklarının genetik atasının Orta Asya kurdu olduğunu belirlediler. Eski Çağ'ın en yaygın çoban toplumları olan Türkler, Moğollar, Tacikler, Orta Asya uluslarıdır. Ural-Altay Dağları arasında yaşamış Orta Asyalı çoban toplumların, siyasi ve sosyal tarihlerini araştırmakla, doğal safkan çoban köpeği ırklarının oluşma ve yayılmaları ile ilgili bilgilere ulaşılabilir.

Akbaşlar, Macaristan'da bulunan Kuvasz cinsi köpeklerle akrabadır, gerek fiziki, gerek karakter özellikleri birbirine tıpa tıp benzemektedir. Kuvasz'ın, kavimler göçü sırasında Karadeniz'in kuzeyinden Avrupa'ya inen Hun boylarıyla birlikte bölgeye geldiği düşünülmektedir.

Neler Yapar
Koyun, inek gibi çiftlik hayvanlarına karşı iyi ve koruyucu, fakat kurt, ayı, çakal gibi yabani hayvanlara karşı çok saldırgandır. Genellikle yabancılara karşı saldırgan olduğu için bulunduğu evin veya bahçenin çevresi, dış ortamı görmemesi için kapatılır. Aksi hâlde yürüyen ve hareket eden her şeye havlayabilir. Üzerinde çalışılarak sosyalleştirildiğinde ise bu özellikleri rahatsız edici boyutlara varmaz. Akbaş köpekler doğaları gereği aşırı korumacı ve şüphecidirler, bu nedenle hemen herkesi ilk etapta potansiyel tehlike olarak görebilirler, bu özelliklerini törpülemek için sabırlı bir şekilde sosyalleştirilmeleri gerekir. Geceleri, gündüz vaktine göre daha fazla dikkatli ve bekçidirler. Günümüzde bekçi köpeği olmanın yanı sıra çoban köpeği olarak da kullanılmaktadır. Akbaş ırkı, uluslararası pek çok yarışmada çobanlık ve sürü koruma konusunda birinci olmuştur.

Temel Özellikleri
Akbaş; iri cüsseli, atletik yapılı, dururken ve hareket hâlinde son derece güzel ve zariftir. Anadolu'da kullanılan en eski koruma köpeklerinden birisidir.

Apartman hayatına pek uygun değildir fakat her köpek gibi uyum yeteneği vardır. Hareket etmek ve mutlu olmak için geniş alanlara ihtiyaç duyar, yeterli sıklıkta dolaştırıldığında ve en azından günün bir bölümünde kapalı bir bahçede zaman geçirme şansı olduğunda, şehirde de rahatlıkla yaşayabilmektedir. Amerika'da uzun süreden beri yetiştirilen Akbaş cinsi köpeklerin hemen her ortama uyum sağladığı gözlemlenmiştir. Bağımsız ve yer yer dominant karakteri nedeniyle yetişkin döneme gelene kadar Akbaş köpeklerin eğitimlerini ara vermeden sürdürmek gerekir. 3-6 aylık dönemde temel eğitim, 6-9 aylık dönemde ise ileri eğitim alabilecek kapasitededirler. Kırsal alanda 5 aylık Akbaşlar sürülere çobanlık yapmaya başlarlar.

Galeri

Ayrıca bakınız
 Kangal köpeği
 Zağar
 Aksaray Malaklısı
 Kars köpeği
 Rize koyun köpeği
 Tonya Finosu
 Zerdava

Kaynakça

Türkiye'deki memeliler
Köpek ırkları
Türkiye kökenli köpek ırkları

Akbaş (köpek)


The Edersee Dam is a hydroelectric dam spanning the Eder river in northern Hesse, Germany.  Constructed between 1908 and 1914, it lies near the small town of Waldeck at the northern edge of the Kellerwald.  Breached by Allied bombs during World War II, it was rebuilt during the war, and today generates hydroelectric power and regulates water levels for shipping on the Weser river.

At low water in late summers of dry years the remnants of three villages (Asel, Bringhausen, and Berich) and a bridge across the original river bed submerged when the lake was filled in 1914 can be seen.  Descendants of those buried there go to visit the graves of their ancestors.

World War II

The dam was breached in World War II by bouncing bombs dropped by British Lancaster bombers of No. 617 Squadron RAF as part of Operation Chastise.  The early morning raid of 17 May 1943 created a massive  wide and  deep breach in the structure. Water emptied at the rate of  into the narrow valley below, producing a  flood wave which roared as far as  downstream.  By the time it diminished in the widening floodplains of the lower Eder, into the Fulda and into the Weser, a total of about 160 cubic meters per hectare had flowed, wreaking widespread destruction and claiming the lives of some 70 people.

(Some non-German sources erroneously cite an early total of 749 for all foreigners killed in all POW and labour camps downriver of the Möhne dam as casualties at a supposed POW or labour camp just below the Eder Dam.)

The dam was rebuilt within months by forced labour drawn from construction of the Atlantic Wall under command of Organisation Todt. The lake today is the third largest reservoir in Germany.  Its capacity of  makes it a major summertime recreational facility.

The 1955 film, The Dam Busters chronicled the British attack on the dam.

The Videogame Call of Duty from 2003, has a playable level of the dam.

See also
 List of hydroelectric power station failures
 Möhne Reservoir

References

External links

 Interactive 360° panorama of Edersee dam

Geography of Hesse
Dams in Hesse
Dams completed in 1914
Hydroelectric power stations in Germany
Waldeck-Frankenberg
Dam failures in Europe

Edersee Dam


Puzzletown () is an unincorporated community and census-designated place (CDP) in Blair County, Pennsylvania, United States.

Geography
Puzzletown is found at the bottom of a valley which leads up to Blue Knob, the second-highest mountain in the state and part of the Allegheny Front, the eastern edge of the Appalachian Plateau. It is a rural area with a population of three to five hundred at its most liberal definition and less than one hundred at its most restrictive.

Puzzletown is considered by most to be the Puzzletown Road, a road leading to the southwest from Newry, and all of the short side streets and housing developments on it; others extend this for several miles after the road's name becomes Knob Run Road and others limit it to only the intersection of Puzzletown Road and Poplar Run Road and the few nearby side streets.

History
Formerly called Poplar Run, Puzzletown was founded in about 1840.

References

Unincorporated communities in Blair County, Pennsylvania
Unincorporated communities in Pennsylvania
Census-designated places in Blair County, Pennsylvania
Census-designated places in Pennsylvania

Puzzletown, Pennsylvania


Indian Premier League (IPL) je profesionalna muška kriket liga, u kojoj se natječe deset timova iz deset indijskih gradova. Ligu je osnovao Odbor za kontrolu kriketa u Indiji (BCCI) 2007. godine. Obično se održava između ožujka i svibnja svake godine i ima ekskluzivni izlog u programu ICC Future Tours.

IPL je najposjećenija kriket liga na svijetu, a 2014. godine bila je šesta po prosječnoj posjećenosti među svim sportskim ligama. Godine 2010. IPL je postao prvi sportski događaj na svijetu koji se prenosi uživo na YouTubeu. Vrijednost robne marke IPL-a u 2019. bila je US$ 6.3 billion, prema Duff & Phelpsu .  Prema BCCI-ju, sezona IPL-a 2015. pridonijela je $150 milijuna BDP- u indijskog gospodarstva .  IPL sezona 2020. postavila je ogroman rekord gledanosti s 31,57 milijuna prosječnih pojavljivanja i s ukupnim povećanjem potrošnje od 23 posto u odnosu na sezonu 2019.

Prošlo je četrnaest sezona IPL turnira. Trenutni nositelji IPL naslova su Chennai Super Kings, koji su pobijedili u sezoni 2021 .  Mjesto održavanja sezone 2020. premješteno je zbog pandemije COVID-19, a utakmice su se igrale u Ujedinjenim Arapskim Emiratima .

Izvori

Šport u Indiji
Natjecanja u kriketu

Indian Premier League