Özel İtalyan Lisesi (İtalyanca: Liceo Scientifico Italiano I.M.I.), İstanbul'da özel okul statüsünde yer alan bir lisedir. İtalyan Hükûmeti tarafından devlet okulu sayılan ve İtalya tarafından maddi olarak desteklenen lisedeki İtalyan öğretmenler de İtalya Hükûmeti tarafından atanmaktadır. Lise, Türk öğrencilerini liseye geçiş sınavı başarılarına göre alır.

Öğrenim süresi
1998'e kadar 1 yıl hazırlık + 3 yıl ortaokul + 4 yıl lise toplam 8 yıl olan öğrenim süresi, 1998'den beri 1 yıl hazırlık + 4 yıl lise toplam 5 yıl şeklindedir.

Tarihi

Kuruluş ve sonrası
Osmanlı İmparatorluğu zamanında Ceneviz, Venedik ve Sicilyalılar Osmanlı sultanlarından aldıkları izinler sayesinde Galata ve çevresi ile Haliç kıyılarında ticaret yapabiliyorlardı. Bu bölgelerde ticaret için bulunan İtalyan topluluklarında yer alan varlıklı aileler çocuklarının eğitimi için özel öğretmenler tutabilirken fakir çocuklar ise Katolik din adamlarından ders alıyordu. Bu ihtiyacı gidermek için 1861-1912 yılları arasında İstanbul'da İtalyanca eğitim veren 16 okul açılmıştır. Bu okulların en önemlilerinden biri 1861 yılında İtalyan diplomatik çevresinin katkılarıyla İstanbul'daki İtalyan topluluğu için açılan akşam okuluydu. 19. yüzyılın son dönemlerinde İstanbul'daki bir diğer faal kurum İtalyan Hükûmeti'ne bağlı Società Operaia di Mutuo Soccorso per l'Assistenza'ydı. Bu kurum eğitim hayatına 1885 yılında başlayan günümüzde Nuri Ziya Sokak olarak bilinen, İstiklal Caddesi'ni eski Grand Rue de Pera'yı kesen, dönemin Rue de Pologne Sokağı'ndaki Kraliyet ilk ve ortaokulunun (Regia Scuola Elementare e Media) açılmasına öncülük etmişti. Bu okula 1885 yılında Beyoğlu Hayriye Sokak'ta faaliyete başlayan İtalyan Ticaret Merkezi eklenmişti. Eğitim süresi üç yıl olan ve Teknik Okul diploması veren merkez, 1900 yılında dört senelik eğitim veren üst düzey bir kursla eğitim seviyesini yükseltmişti. Söz konusu kursta verilen diploma İtalya Krallığı'nda bulunan üst düzey ticaret merkezlerine ve Napoli'deki Doğu Bilimleri Enstitüsü'ne geçiş olanağı veriyordu.

 1910 yılında Kraliyet ilk ve ortaokulundaki dört sınıfa, eğitim süresi dört yıl olan lise eğitimi ilave edildi ve Türk ile İtalyan öğrencilerine açıldı.
 1911 yılında İtalyan Okulu'ndaki eğitim Trablusgarp Savaşı nedeniyle kesintiye uğradı.
 1913-1914 eğitim öğretim yılında eğitim tekrar başladı. 30 Nisan 1915 tarihinde I. Dünya Savaşı sebebiyle tekrar durakladı.
 1919 yılının Ekim ayında savaşın bitimiyle İtalyan ortaokulu ve lisesi günümüzdeki yeri Tophane semtindeki Tomtom Kaptan Sokak'taki binasına taşındı. 1797'de Campo Formio Antlaşması ile birlikte Serenissima Devleti son buldu ve yönetimindeki toprakların kontrolü Tophane semtinde Küçük İtalya olarak adlandırılan şimdiki İtalyan Lisesi, Hotel İtalya ve İstanbul İtalyan Başkonsolosluğu olarak kullanılan Venedik Sarayı ile beraber Habsburglara geçti. Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun 1918'de yıkılışına kadar geçen yaklaşık bir yüzyıllık dönemde Avusturyalıların kontrolünde olan binalar I. Dünya Savaşı'nı izleyen süreçte İtalya'nın tarihi mülkiyeti altında olduğu iddiasıyla İtalyan hükûmeti tarafından talep edildi. 1918-1919 yıllarında İtalyan üst düzey komiseri olan Kont Sforza'nın girişimleri sonucu binaların kullanım hakları İtalya'ya verildi.
 1920 yılında lisenin günümüzdeki binasında şu alanlarda eğitim programları uygulanmaktaydı: ortaokul eğitimi, İtalyan Lisesi, profesyonel gelişim kursu, Ticaret Merkezi ve eğitim dili İtalyanca olmayan okullardan gelen öğrencilere yönelik yabancı dil eğitimi veren hazırlık sınıfı.
 1924 Türkiye Cumhuriyeti'nin kurulması ve Ağustos 1924'te Lozan Antlaşması'ndan sonra, 30 Kasım 1914 tarihinden önce Türkiye'de faaliyet gösteren yabancı okullar, Türk okulları ile eşit şartlarda ve resmi olarak tanındı. İtalyan Lisesi de bu statüde yer aldı.
 1966 yılında "Profesyonel Gelişim Kursu" kapatıldı ve Teknik Ticaret Merkezi'nin eğitimi kademeli olarak durduruldu.
 1998-1999 eğitim-öğretim döneminde yürürlüğe giren 4306/97 sayılı zorunlu eğitim kanunu ile İtalyanca öğretimi için lise öncesi hazırlık sınıfı açıldı ve İtalyan Lisesi'nin ortaokul kısmı kapandı.

Günümüz

İtalyan Lisesi'nin bulunduğu bina 600 metrekarelik 5 kata sahiptir. Okulda 20 adet derslik, 4 adet küçük kurs odası, idari odalar, zemin katta kapalı spor salonu ve laboratuvar, 4.katta da bilgisayar laboratuvarı, çok amaçlı salon, arşiv, kütüphane ve resim dersliği vardır.

Günümüzde İtalyan Lisesi dört yıllık eğitim veren, devlete bağlı Özel İtalyan Lisesi'nden oluşmaktadır. Fen ve Türkçe-Matematik olarak iki bölümdür. Türkçe-Matematik bölümü, Türkiye'deki üniversitelere giriş sınavında yapılan değişikliklerin sonucunda, ortaya çıkan Türkçe öğretim gereksiniminden hayata geçirilmiştir.

Lisenin bünyesinde, 1997 yılında yürürlüğe giren ve adı geçen 4306 sayılı kanun gereği Türk veya çifte vatandaşlığı olan Türk öğrencilerin gidemediği, sadece İtalyan ve yabancı uyruklu öğrencilerin alındığı, 2003-2004 eğitim-öğretim yılında faaliyete başlayan bir ortaokul bulunmaktadır.

Maturità denilen lise bitirme sınavıyla mezun olan Türk öğrencileri İtalyan üniversitelerinde eğitim alabilirler. Bu sınavı geçen öğrenciler Abitur, Fransız Bakaloryası, GCE A Level Sertifikası, Uluslararası Bakalorya gibi belge sahiplerine tanınan ÖSS'de minimum 185 puan alma koşulunu yerine getirmiş sayılırlar. Okulun mezunları her yıl Pizza Günü'nde bir araya gelmektedir.

2014 yılında İstanbul Şişli'de İtalyan Lisesi mezunlarının kurduğu İTA Okulları ile 2014-2015 eğitim döneminden itibaren, Türkiye'de anaokulundan üniversiteye dek kesintisiz İtalyanca eğitimi almak mümkün hale geldi.

Öğretim dili
Ana öğretim dilleri İtalyanca ve Türkçedir. Yabancı dil olarak İngilizce ve antik dillerden Latince öğretilir. İtalyan öğrenciler Türkçe dersi alabilirler. İtalyanca, İngilizce gibi yabancı dil derslerinin yanı sıra Matematik, Fen, Fizik, Kimya ve Biyoloji gibi temel bilim derslerini de İtalyan öğretmenler verir.

Diplomalar
 Lise diploması
 İtalyan Lise Bitirme (Esame di maturità) sınavıyla İtalyan Lise Diploması

Önemli öğretmenleri
 Ayten Cebecioğlu
 Fabio L. Grassi
 Georgi Kostandov
 Halit Fahri Ozansoy

Önemli mezunları

 Aldo Kaslowski, Organik Holding Yönetim Kurulu Başkanı, TÜSİAD Başkan Vekili.
 Ayşecan Tatari, Aktris
 Can Yaman, Türk oyuncu
 Cinuçen Tanrıkorur, Udi, Bestekâr
 Çağla Kubat, Avrupa Slalom Rüzgâr Sörfü Şampiyonu, Model, 2002 Türkiye Güzellik Kraliçesi Yarışması ikincisi
 Ergin Ataman, Basketbol koçu
 Ferdi Merter, Tiyatro sanatçısı
 Giovanni Scognamillo, Yazar
 Hazal Kaya, Aktris
 Jaklin Çarkçı, Opera sanatçısı
 Leyla Gencer, Opera sanatçısı
 Mehmet Günsür, Aktör

 Nilüfer Yumlu, Şarkıcı
 Özlem Kaymaz, Model, 1992 Türkiye Güzellik Kraliçesi
 Parla Şenol, Aktris
 Rüya Sünder, Piyanist
 Sedat Bornovalı, Sanat tarihçisi
 Selami Münir Yurdatap, Gazeteci, yazar
 Sema Çeyrekbaşı, Opera sanatçısı
 Üstün Akmen, Tiyatro eleştirmeni, yazar
 Vural Gökçaylı, Moda tasarımcısı
 Yeliz Eker, Şarkıcı
 Zeynep Bodur Okyay, Kale Holding Yönetim Kurulu Başkanı
 Zeynep Casalini, Aktris, şarkıcı

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Dış bağlantılar
 İtalyan Lisesi resmi internet sitesi
 İtalyan Lisesi Mezunlar Derneği

Beyoğlu'ndaki liseler
İstanbul'daki özel okullar
Türkiye'deki uluslararası okullar

Özel İtalyan Lisesi


أمين لبادة، (ولد عام 1986 في نابلس، استشهد في 22 نيسان 2007 فيها)، قيادي في كتائب شهداء الأقصى ومؤسس مجموعات فهود الكتائب في نابلس. شارك في الانتفاضة الفلسطينية الثانية وفي معركة البلدة القديمة في نابلس. استشهد في اشتباك مسلح مع جيش الاحتلال الإسرائيلي.

عنه
شارك في أعمال المقاومة الفلسطينية وهو في سن السادسة عشرة، ولاحقته سلطات الاحتلال الإسرائيلي وتعرض لعدة محاولات لاغتياله بترت يده في واحدة منها، كما نسف جيش الاحتلال بناية مكونة من أربعة طوابق أثناء محاصرته في حي الجبل الشمالي في نابلس، ولكنه تمكن من الفرار من البناية. اعتقلت قوات الاحتلال والدته أكثر من مره لإجباره على تسليم نفسه وهدمت منزل أسرته.

نشط في تصنيع المتفجرات ونفذ عدة هجمات على آليات الاحتلال في نابلس تسببت بقتلى وإصابات بين جنوده، ويشار إلى أنه قد أخرج أسرته من المنزل في حي القيسارية في البلدة القديمة بعد تكرار مداهمات جيش الاحتلال المنزل، وفخخ مدخله وفجره لدى مداهمته موقعا إصابات في القوة المداهمة. بعد خمس سنوات من الملاحقة حاصرته قوات الاحتلال يوم 22 نيسان 2007 حي كروم عاشور في نابلس واستشهد ورفيقه فضل نور بعد اشتباك مسلح معها دام خمس ساعات.

مراجع

مقاومة فلسطينية
مواليد 1986
وفيات 2007

أمين لبادة


بحر أوخوتسك ذراع ضخم من المحيط الهادئ الشمالي في الحدود الشرقية لروسيا. يبلغ طول هذا البحر 1600 كيلومتر وعرضه 970 كيلومتر ويغطي مساحة 1,527,600 كيلومتر مربع.

ينفصل عن بحر برينغ إلى الشرق بواسطة شبه جزيرة كامشاتكا. وتفصله جزر الكوريل من جهة الجنوب عن المحيط الهادئ.
يغطي الثلج بحر أوخوتسك من نوفمبر حتى إبريل ويحدث به في كثير من الأحيان الأعاصير والضباب الكثيف إلا أنه يستخدم كطريق تجاري مائي للموانئ الروسية ماغادان وأوخوتسك. ويصب به نهر آمور وبعض الأنهار الصغيرة.

أعلام
 دودلي دبليو. مورتون

مراجع

بحار آسيا
بحار اليابان
بحار روسيا
بحار هامشية في المحيط الهادئ
جغرافيا الشرق الأقصى الروسي
جغرافيا روسيا
جغرافيا شمال شرق آسيا
جغرافيا هوكايدو
شواطئ روسيا على المحيط الهادئ
مسطحات مائية في خاباروفسك كراي
مسطحات مائية في كراي كامشاتكا
مسطحات مائية في مقاطعة ساخالين
مسطحات مائية في مقاطعة ماغادان

بحر أوخوتسك


මෙම වචන භාවිතය පිලිබද සම්මුතියක් ඇතිකරගැනීමට සලකාබැලිය හැකි  කරුණු ස්වල්පයක් මෙසේ ඉදිරිපත් කරමු.

වේද යුගය
බුද්ධ පූර්ව ඉන්දියාවේ පරම්පරා ගණනක දැනුම් ඒකාධිකාරය බමුණන් හෙවත් බ්‍රාහ්මණ වංශිකයන් අත පැවතිණ. ත්‍රිවේද ප්‍රාප්ත යනු වේදත්‍රයෙහි කෙළ පැමිණියවුන් හැදින්වුන නමකි. වේද (වෛදික) ග්‍රන්ථ බ්‍රහ්මත්වය සදහා උපදෙස් අඩංගු සාහිත්‍යන්ය. මේවායින් ආත්ම දෘෂ්ඨිය තහවුරු කෙරේ.

මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ශූරීන්ගේ 'දැනුම හා දැකුම' ග්‍රන්තයෙන් උපුටාගත් වේද උදෘත කීපයක්:

"ආසාව ඉක්මවූ පාපයෙන් හා බියෙන්ද තොරවූ ආත්මයාගේ ස්වරූපය මේය. තමාගේ ප්‍රියාව ස්ත්‍රියගේ ආලිංගනයෙහි දී පුරුෂයා පිටත හා ඇතුළත කිසිවක් නොදනියි. එමෙන්ම ප්‍රඥා ආත්මය (සියල්ල දන්නා ආත්මය) විසින් වැළද ගනු ලබන ඒ පුරුෂයා බාහිර ඇතුලත කිසිවක් නොදනියි. ආප්ත කාමය ඇති ඔහුගේ කාමය ආප්ත කාමයම වෙයි; එය ආත්මයාගේ නියම ස්වරූපය ය.(අනික් සියලු කාමයන් දුරු කළ)  ඔහුගේ ඒ ආත්ම කාමය, කාමයෙන් හා ශෝකයෙන් තොර වූවක් වෙයි."

"ගෞතමයෙනි, ස්ත්‍රිය හේම ගින්නය; මෙහි ලිංගය දරය; වෙතට හඩගානු ලැබීම දුමය. යෝනිය ගිනි දැල්ලය; ප්‍රවේශ කරනු ලැබීම අගුරුය; කාමාස්වාදයෙන් ලබන ප්‍රීතිය ගිනි පුලිගු ය. දෙවියෝ ඒ ගින්නට ශුක්‍ර ධාතුව පුදති; මේ උපකාරයෙන් ගර්භය හට ගනියි."

"ඒයි, සැමියා බිරිදට ප්‍රිය වනුයේ සැමියා නිසා නොවේ. ආත්මයට ආසා කරන නිසා බිරිදට සැමියා ප්‍රිය වෙයි; බලව, බිරිද සැමියාට ප්‍රිය වනුයේ බිරිද නිසා නොවේ; ආත්මයට ආශා කරන සැමියාට බිරිද ප්‍රිය වෙයි."

මේ යුගයේදී රාජ්‍යපාලනයට අවශ්‍ය සිව් සැට කළාවක් ද, එදිනෙදා ජීවිතයට ඒ ඒ ශිල්ප ශ්‍රේණින් සතුව කර්මාන්ත කුසලතා හා ශිල්ප ශාස්ත්‍ර ද පැවතින.

බුද්ධ යුගය
බුදුරජානන් වහන්සේගේ ස්වාධීන සොයාගැනීමක් වූ චතුරාර්‍ය්‍ය සත්‍ය දර්ශනය, ආත්ම දෘෂ්ඨිය කණ්ඩණය කොට නිර්වානයට මාර්ගය පෙන්වා දෙන්නකි. සසර පැවැත්මට මූළික හේතුව 'අවිද්‍යාව' ලෙස සුවිශේෂ අර්ථයක් ගන්නා පදයක් මගින් පෙන්වාදී එය ප්‍රහීන කිරීම සදහා ලෝභ, දෝෂ හා මෝහ යන අකුසල මුල් (කෙලෙස්) දුරු කිරීමට අරිඅටගිමග පෙන්වා දුන් සේක. එවිට ලැබෙන අවබෝධය "චක්ඛුං උදපාදි, ඤාණං උදපාදි, විජ්ජා උදපාදි, ප්‍රඥා උදපාදි, ආලෝකෝ උදපාද" ආදිවශයෙන් උප පද රාශියකින් වර්ණනා කොට දක්වා තිබේ. මේ හැර පංච අභිඤ්ඥා ලාභීන් සතුව ත්‍රිවිද්‍යා හා උසස් ඥාණ විශේෂයන් ඇතැයි සැළකේ.

නව අරහාදී බුදුගුණ අතරින් එකක් වන 'විජ්ජාචරණ සම්පන්නෝ' යන්නෙන් කෙලෙසුන් නැසීමට හේතුවන විදර්‍ශනා ඥානයත් සම්මා සමාධිය අවසන් කොට ඇති මාර්ගයත් අදහස් වේ.දස අංගයෙන් යුත් රහතන් වහන්සේ සම්මා විමුක්තියත් ඥාන දර්‍ශනයත් ලබාඇති නමුත්, ලෞකික ඥාන වීශේෂ වන දැනුම් උගත්කම් (විද්‍යා දැනුම) එයට සෘජුවම අදාල වන්නේ නොවේ.

බුද්ධ දේශනා, බුද්ධ අවවාද ලෙස හදුන්වන අතර එය ධම්මවිනය ලෙසද, නවාංග ශාත්‍රෘ ශාසනය ලෙසද, සූත්‍ර විනය අභිධම්ම ලෙසද හදුන්වා දී ඇති මුත් විද්‍යාවක් ලෙස කෙසේවත්, කවමදාකවත් අතීතයේ දී හදුන්වාදී නැත.

ශාස්තෘ පර්යේසණ සූත්‍රයෙන් හා කාළාම සූත්‍රයෙන් විමර්ශනශීලි විචක්ෂණ භාවයේ අවශ්‍යතාව මිස, වර්ථමාන ව්‍යාවහාරයේ අන්දමින් විද්‍යාත්මක සම්පරීක්ෂණ තුලින් කෙරෙන පර්යේෂණ අදහස් නොකෙරිනි. තවද එහිදී යෙදෙන ක්‍රමවේදය වන්නේ අධ්‍යාත්මික ප්‍රත්‍යක්ෂකරණ යයි.

හෙළ භාවිතයන්
ශාස්ත්‍ර: ජොතිස්ශාස්ත්‍රය (නක්ශාස්ත්‍රය) ගණිතයා නැකැති, වෛද්‍යශාස්ත්‍රය -වෙදනා, ලෝහවැඩ හා ඉදිකිරීම් - ආචාරි ආදී ශාස්ත්‍ර හා කලාවන් ලෙස බාවිතයේ යෙදී තිබේ.

පුණරුදයුගය
යුරෝපයේ සිදුවූ ආගමික හා විද්‍යාත්මක පුණරුදය - ක්‍රි.ව. 17 වැනි සියවස දක්වා මෙකලදී රුධිර සංසරණය සොයාගැනීම, අන්වීක්ෂ හා දුරේක්ෂ නිපදවීම, පෘතුවි කේන්ද්‍රවාදය වෙනුවට සූර්‍ය්‍ය කේන්ද්‍ර වාදය හදුන්වාදීම, වස්තූන්ගේ චලිතය පිළිබද හැදෑරීම්, කළාවේ හා තාක්ෂනයේ දියුනුව ආරම්භ වූ බව පෙනේ. වර්තමාන ව්‍යවහාරයේ විද්‍යාව යන්නෙන් අදහස් කෙරෙන දැනුමේ ආරම්භය මෙ කළ සටහන් වේ.

යටත් විජිත යුගය
ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් ලියැවී ඇති දැනුම සිංහල භාෂාවට පරිවර්‍තනය ඇරඹීම. මේ යුගයේ සිටි අචාර්ය්‍ය ඊ.ඩබ්ලිව්. අදිකාරම් මැතිතුමා සිංහලෙන් විද්‍යා අධ්‍යාපනය ලබාදීමේ පුරෝගාමියෙකි. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ග්‍රාමීය විද්‍යා ප්‍රවේශය, සත්ව පරිනාමනය ගැන ලියැවුන සත්ව සන්තතිය ආදී පොත් ඒ මගට රුකුලක් විය. පාසල්වල භාවිතය සදහාම ලිවූ විද්‍යා විනෝද කතා, සදාචාරය හා නිරෝගී සම්පත (එකල ස්වස්තාව හෝ සෞඛ්‍යය යන වදන් නිපදවා නොතිබුනි) ආදී පොත් දැක්විය හැක.

එකල තිබූ දැනුමට (විද්‍යාවට) වඩා අලුත් වූ දැනුමක් බැවින් ඉංග්‍රීසි 'සයන්ස්' යන්න නවීන විද්‍යාව, නූතන විද්‍යාව ලෙස භාවිතයට ගැනුණි. ක්‍රමයෙන් 'ෆිසික්ස්' - භෞතිකවිද්‍යා, 'කෙමෙස්ට්‍රි' -රසායනවිද්‍යා, 'බයොලොජි' - ජීවවිද්‍යා ආදීය පාසල් භාවිතයට ආ අතර  'ජෙනරල් සයන්ස්' යන්න සාමාන්‍ය විද්‍යාව ලෙස භාවිත විය. 'සයන්ටිස්ට්-විද්‍යාඥයා ලෙසද, 'සයන්ටිෆික්'- විද්‍යාත්මක ලෙසද වරනැගෙන්නට වීමෙන් සිංහල භාෂාව තුල ව්‍යවහාරයෙන්ම තහවුරුවී තිබේ.

වර්‍තමාන භාවිතය
17 වැනි සියවස් වලදී නවීන ලෙස සැලකූ විද්‍යාව අද 21 වැනි සියවස වන විට නිරන්තරව සිදුවන පර්යේෂණ මගින් ලැබෙන අලුත් දැනුමට අනුව, යල්පැනගිය ස්වභාවයක් දරයි. මේ වෙනස ප්‍රකටව දැකිය හැක්කේ විද්‍යාවේ සංකල්පීය මට්ටමේදීය. එනම් ගණිතමය ආකෘති මගින් පමණක් හැදෑරිය හැකි ඉතා සූක්ෂ්ම ක්ෂේත්‍රයන් හිය. එබැවින් විද්‍යාවේ දාර්ශනික ආකෘතීන් විවේචනයේ අවශ්‍යතාව අනුව, බටහිර-විද්‍යාව, පෙරදිග-විද්‍යාව,බෞද්ධ-විද්‍යාව වැනි යෙදීම් අවශ්‍ය වී තිබේ. මේ පිළිබද අවධානය වැඩිවත්ම මීටත් වඩා සවිස්තරවූ වදන් නිර්මාණය අනාගතයේදී අවශ්‍යවනු ඇත.

උදාහරණයක් වශයෙන් මහාචාර්ය්‍ය නලින් ද සිල්වා ශූරීන්ගේ විද්‍යා කතන්දර පොත සලකමු.

විසිදුණු ප්‍රකාශකයින් විසින් පලකළ එහි මුල් පිටු තුනෙහි පමනක් 'විද්‍යාව' යන්න විසි වතාවකට වඩා යොදා ඇත.

එහි එන ජේදයක් සළකා බලමු.

"විද්‍යාව - බටහිර වේවා, වෙනත් විද්‍යාවක් වේවා මරිසියක් නොවේ යැයි කලින් කීවෙමි. ඕනෑම විද්‍යාවක් යනු සංකල්ප, ප්‍රවාද ආදියෙහි එකතුවකි. මේවා එතරම් හාස්කම් ඇති දෑ නොවේ. අප සියලු දෙනාටම විවිධ සංකල්ප ඇත. පුටුව, මේසය, මල, අහස, සත්වයා, සිවුපාවා, ගොනා ආදී මේ සියල්ල සංකල්ප වෙයි. ඉලෙක්ට්‍රෝනය, පරමානුව, ශක්තිය, ප්‍රජනනය ආදියද සංකල්ප වෙයි. මේ සංකල්ප තවත් සංකල්ප මගින් තේරුම් කරදී ඇත. එහෙත් ඒ ඒ සංස්කෘති තුල මේ සංකල්ප විවිධ අරුත් ගෙන දෙයි. උදාහරණයක් වශයෙන් ශක්තිය යන්න බටහිර විද්‍යාව තුල යෙදෙන අර්ථයෙන් ම අපේ සංස්කෘතිය තුළ නො යෙදේ. බටහිර විද්‍යාවේ ශක්තිය යන්න භෞතික වූ ශක්ති සදහා පමණක් යෙදේ."

ඉහත ජේදයෙන් 'සයන්ස්' යන සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරය සදහා 'විද්‍යාව' යන්නද, විද්‍යාවේ සංකල්පීය හා දාර්ශනික කරුණු හැදෑරීමේදී අවශ්‍යතාව අනුව 'බටහිර විද්‍යාව' ආදී යෙදීම් භාවිතා කර ඇති බව ද මොනවට පැහැදිලිවේ. එබැවින් 'විද්‍යාව' යන වදන ඇති සෑම තැනක්ම 'බටහිර විද්‍යාව' හෝ 'නවීන විද්‍යාව' යන්නෙන් ආදේශ කිරීම, අවභාවිතයක් බව පෙනී යා යුතුය. තවද 'විද්‍යාව' යන වචනය ඇති 'භෞතික විද්‍යාව' වැනි අවස්ථා 'භෞතික වේදය' වැනි අපවදන් වලින් දැක්වීම පදනමකින් තොර අත්තනෝමතික වරදවා ගැනීමක් බව ද පෙනී යා යුතුය.

ඉහත පොතෙහිම 224 පිටුවෙහි ජේදයක් මෙසේය.

"මෙහි දී අප කළ යුත්තේ කුමක්ද? ක්වොන්ටම් භෞතිකයෙහි, ප්‍රීගොගීන් ගේ තාප ගතිකයෙහි, ඒ ආශ්‍රිත ජීව විද්‍යාවෙහි කළ හැකි අධ්‍යයන රාශියකි. එ මෙන් ම විශ්වවේදය ද දිගින් දිගටම ප්‍රසාරණය වන විශ්වයක් ගැන කියන මහා පිපුරුමෙන් ගලවාගෙන සංවට්ට කප්ප, විවට්ට කප්ප ආශ්‍රිතව කලක දී ප්‍රසාරණය වන කලකදී සංකෝචනය වන විශ්වයක් පිළිබද ආකෘතියක් නිර්මාණය කරගැනීමේ හැකියාවක් ද වෙයි. සාමාජීය විද්‍යාවන් හි අපේ චින්තනය මත පදනම්ව නිර්මාණය කළහැකි දැනුම් අපමණ ය. අපේ දේශපාලන විද්‍යාවක්, ආර්ථික විද්‍යාවක් ගොඩ නගාගැනීමට ඇති එකම බාධාව මේ විෂය හදාරණ අය ඒ සදහා යොමු නොවීම පමණය. වෙනත් කිසිම ක්ෂේත්‍රයකට වඩා බටහිර දැනුම ආධිපත්‍යය ඇත්තේ මේ ක්ෂේත්‍රවලය.

එහෙත් මෙහිදී නොකළ යුත්තක්ද වෙයි. අපේ දේශපාලන විද්‍යාව, ආර්ථික විද්‍යාව නැතහොත් සමාජ විද්‍යාව සූත්‍ර පිටකයෙහි දකින්නට උත්සාහ නොකළ යුතුය. අප කළ යුත්තේ සූත්‍ර පිටකය මත පදනම්ව නව දැනුමක් ගොඩ නැගීම ය. අපේ දේශපාලන විද්‍යාව චක්කවත්ති සීහනාද සූත්‍රයෙහි ඇතැයි කීම අප අපම රවටා ගැනීමකි."

ඉහත ජේදයෙහි විශ්වවේදය යන්න යොදා ඇත්තේ වර්ථමාන තාරකාවිද්‍යාවට නව සංකල්පයක් හදුන්වාදීමටත්, එය විශේෂ කොට නම්කර ගැනීමටත් වැනි අවශ්‍යතාවක් උදෙසා බව, භාවිතය අනුව හා යෙදී ඇති සංදර්භය අනුව වටහා ගත හැකිය.

ඉහත කරුණු පිළිබදව වැඩිමනත් තොරතුරු සදහා පහත සදහන් ලිපි ද පරිශීලනය කරන්නේ නම් මැනවි.
 වේදය
 දර්ශනය
 විද්‍යාව හා ගණිතය
 යථාර්ථය

මූලාශ්‍ර

විද්‍යාව, වේදය සහ බටහිර විද්‍යාව


Gameloft (), bilgisayar ve cep telefonları için oyun yapan ve yayınlayan bir şirkettir. Merkezi Fransa'dadır.

Tarihçe
14 Aralık 1999 yılında kurulmuştur, Gameloft cep telefonlarına oyun geliştiren ve yayınlayan bir şirkettir.

Gameloft şirketi, Guillemot kardeşler tarafından kuruldu. Ubisoft, öncelikle oyunları Cep telefonu'na uyumlu hale getirmekte, ondan sonra; Java, BREW, Symbian OS(N-Gage) gibi platformlarla
satışa sunmaktadır. Ayrıca Oyun konsolu'na uygun oyunları da üreten Gameloft; Sony PlayStation 3, PlayStation Portable, Nintendo DS, Nintendo 3DS, Wii, Xbox 360, Zeebo, iOS, WebOS, Android, Windows Phone, Bada, BlackBerry OS, Mac OS X ve Windows PC platform oyunları da üretmektedir.

Ayrıca da tasarladıkları Multiplayer oyunlar sayesinde Gameloft oyunlarına sahip olan herkes Bluetooth'la rahatlıkla karşılıklı oynamaktadır. Gameloft, oyunları Türkiye'ye ve 80'den fazla ülkeye dağıtmaktadır.

Şu an bünyesinde 4300 çalışanı bulunmakta. Şirket 2005'te 46.6m € kâr etmiştir. 2010 yılında tam 101.3m € kâr etmiştir. 2003 yılından beri şirket kârdadır.

Geliştirdiği oyunlar

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Resmî Site
 MobileGamesDb Gameloft Derecelendirme  - Gameloft oyun derecelendirme ve ödüllendirme
 Social Networking -> Gameloftlive
 Real Football 2010 Bilgiler

Fransa merkezli video oyunu şirketleri
Video oyunu yapım şirketleri
Cep telefonu oyunu şirketleri
1999'da kurulan video oyunu şirketleri

Gameloft


Der Dauner Viadukt ist eine ehemalige Eisenbahnbrücke der Bahnstrecke Wengerohr–Daun bei Daun. Heute führt über den Viadukt der Maare-Mosel-Radweg. Von der Brücke bietet sich ein reizvoller Blick auf die Stadt Daun.

Geschichte

Der Dauner Viadukt wurde zwischen 1907 und 1909 beim Bau der Bahnstrecke Wengerohr-Daun errichtet. 1981 wurde der Personenverkehr eingestellt, 1988 erfolgte mit der Einstellung des Güterverkehrs die Stilllegung der Strecke. Bereits 1990 waren die Gleise entfernt. Im August 2000 wurde auf der ehemaligen Bahnstrecke schließlich ein Radweg eröffnet.

Seit 1986 gibt es ein Modellbahnmuseum von den Eisenbahnen in Daun, das den Bahnhof und den Viadukt zeigt.

Konstruktion

Bei der Brücke handelt es sich um eine Bogenbrücke aus Stein mit fünf Bögen. Auf einer Länge von 103 Metern überquert der Viadukt die Bundesstraße 257. Die Höhe beträgt 30 Meter.  Die Spannweite der Bögen beträgt 16 Meter. Die Bauarbeiten für das eingleisige Eisenbahnviadukt führte die Firma Hochtief aus, die Baukosten machten 141.000 Mark aus.

Siehe auch
 Liste der Kulturdenkmäler in Daun

Weblinks

Einzelnachweise

Eisenbahnbrücke in Rheinland-Pfalz
Verkehr (Eifel)
Bogenbrücke
Erbaut in den 1900er Jahren
Radweg in Rheinland-Pfalz
Brücke in Europa
Verkehrsbauwerk im Landkreis Vulkaneifel
Kulturdenkmal in Daun
Radwegbrücke in Deutschland
Bauwerk in Daun

Dauner Viadukt


La Ruta de Illinois 61, y abreviada IL 61 (en inglés: Illinois Route 61) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Illinois. La carretera inicia en el sur desde la  hacia el norte en la . La carretera tiene una longitud de 72 km (44.77 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta de Illinois 61 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Illinois por sus siglas en inglés IDOT.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial  de IDOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Illinois

Ruta de Illinois 61


Automotoarele DH1 și DH2 (de unde DH vine de la Diesel Hidraulic), cunoscut mai bine sub denumirea de Wadloper sunt o serie de automotoare diesel fabricate la uzina Düwag pentru Neederlandse Spoorwegen între 1981 și 1983, pentru căile ferate din Nordul Țărilor de Jos. În total au existat 60 de automotoare (39 DH2 și 19 DH1).

În România
Multiple unități au fost achiziționate de operatorii feroviari privați români Transferoviar Călători și FeroTrans TFI.

Primul dintre aceștia le-a omologat cu succes, după reparații la Remarul 16 Februarie, care a rămas și unitatea lor de revizie. Operatorul are 14 astfel de unități în parcul circulant, iar ele pot fi văzute des pe rute în jurul Bucureștiului.
Automotoare
Transport în Țările de Jos

NS Wadloper


Hideki Matsuda (født 2. september 1981) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Montedio Yamagata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Hideki Matsuda


Neverstore es una banda de pop-punk/rock alternativo, formada en el año 2000, en Skövde(Suecia). Actualmente la banda ha lanzado tres álbumes de estudio y han salido de gira en países como Japón (siendo acompañados por Sum 41) o Estados Unidos, aparte de telonear a bandas de la talla de Good Charlotte o Backyard Babies.

Miembros
 Jacob Widén, voz y guitarra
 Oscar Kempe, voz y bajo
 Erik Lantz,  batería

Discografía

Álbumes
 (2007) Sevenhundred Sundays
 (2008) Heroes Wanted
 (2010) Age of Hysteria
 (2013) Neverstore

Referencias
https://web.archive.org/web/20090901195944/http://www.neverstore.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/MTV_Europe_Music_Awards_2007#Best_Swedish_Act
http://en.wikipedia.org/wiki/MTV_Europe_Music_Awards_2008#Best_Swedish_Act

Enlaces externos
 Web Oficial
 Myspace

Grupos de rock de Suecia
Grupos de pop punk de Suecia
Grupos de rock alternativo de Suecia
Participantes en el Melodifestivalen

Neverstore


An Sauvetrea machupicchuensis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eric Alston Christenson ngan N.Salinas, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Mario Alberto Blanco. An Sauvetrea machupicchuensis in nahilalakip ha genus nga Sauvetrea, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Peru. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Sauvetrea

Sauvetrea machupicchuensis


Groblje Fontanelle u Napulju je kosturnica, smještena u špilji u sedrenoj padini u dijelu grada Materdei. Povezuje se s kultom Fontanelle, važnim segmentom gradskog folklora. U vrijeme kad su se Španjolci doselili u grad početkom 16. stoljeća, već je postojala zabrinutost oko toga gdje smjestiti groblja, a poduzeti su i koraci da se grobovi lociraju izvan gradskih zidina. Mnogi su Napolitanci, međutim, inzistirali na tome da budu pokopani u svojim lokalnim crkvama. Kako bi napravili mjesta u crkvama za nove pokojnike, pogrebnici su počeli uklanjati ranije ostatke izvan grada u špilju, buduće groblje Fontanelle. Ostaci su plitko pokopani, a zatim su im 1656. pridružene tisuće nepoznatih žrtava velike kuge te godine.

Negdje u kasnom 17. stoljeću—prema Andrei De Joriu, napuljskom učenjaku iz 19. stoljeća, velike poplave odnijele su posmrtne ostatke na ulice, stvarajući jeziv prizor. Anonimni posmrtni ostaci vraćeni su u špilju, nakon čega je špilja postala neslužbeno posljednje počivalište siromašnih u gradu u narednim godinama - ogromno groblje za sirotinju. Službeno je kodificiran kao takav početkom 19. stoljeća pod francuskom vlašću Napulja. Čini se da je posljednji veliki broj mrtvih siromaha tu pokopan nakon epidemije kolere 1837. godine.

Zatim je 1872. otac Gaetano Barbati dao iskopati i katalogizirati kaotično zakopane kosturne ostatke. Ostali su na površini, pohranjeni u improviziranim kriptama, u kutijama i na drvenim policama. U Napulju se razvio spontani kult odanosti ostacima tih neimenovanih mrtvih. Branitelji kulta istaknuli su kako odaju počast onima koji u životu nisu imali ništa, koji su bili presiromašni čak ni za pristojan pokop. Poklonici su posjećivali lubanje, čistili ih - "usvojili" ih, na neki način, čak vraćajući lubanjama njihova "živa" imena (otkrivena njihovim skrbnicima u snovima). Nastao je cijeli kult, posvećen brizi za lubanje, razgovorima s njima, traženju usluga, donošenju cvijeća itd. Na ulazu je sagrađena mala crkva, Maria Santissima del Carmine.

Kult pobožnosti prema lubanjama groblja Fontanelle trajao je do sredine 20. stoljeća. Godine 1969. kardinal Ursi iz Napulja odlučio je da je takva pobožnost izrodila u fetišizam i naredio da se groblje zatvori. Nedavno je restaurirana kao povijesno mjesto i može se posjetiti.

Galerija

Literatura

Izvori

Vanjske poveznice

 Around Naples Encyclopedia

  YouTube video of the Fontanelle from Napoli Underground
 GoToNaples.tv for Fontanelle cemetery

Fontanelle

Groblje Fontanelle


حشرة النار (الاسم العلمي Pyrrhocoris apterus) هي حشرة من فصيلة الزخاليات.يمكن التعرف عليها بسهولة بسبب لونها الأحمر والأسود الملفت للنظر. تتزاوج حشرة النار في شهري أبريل ومايو و يمكن أن يستغرق التزاوج من 12 ساعة إلى 7 أيام، ويتألف غذاؤها في المقام الأول من بذور الأشجار وغالباً ما تتواجد في مجموعات قرب جذوع الأشجار الخبازية وبذور الزيزفون.

مراجع

وصلات خارجية
 صور لحشرة النار
 معلومات عن حشرة النار

أصنوفات سماها كارولوس لينيوس
حشرات وصفت في 1758
زخاليات
نصفيات الأجنحة
نصفيات الأجنحة من أمريكا الشمالية

حشرة النار


CA Technologies (), antiguamente conocida como CA, Inc. y Computer Associates, Inc., fue una de las compañías más grandes en la creación y desarrollo de software en el mundo, llegando a figurar en el ranking de empresas Fortune 500. Tras 42 años de actividad, en 2018 CA Technologies fue finalmente adquirida por Broadcom. La compañía tuvo la sede en Long Island, Nueva York, durante gran parte de su vida. CA Technologies desarrolló software y soluciones informáticas B2B, aplicaciones Agile y DevOps, así como antivirus y soluciones ejecutables en entornos mainframe, de distribución, en la nube y en dispositivos móviles. En el momento de su adquisición final, la mayoría de empresas en el ranking Forbes Global 2000 había instalado o utilizaba alguna de las soluciones creadas por CA Technologies.

En 2010, CA Technologies anunció su estrategia de gestión de cloud computing en su conferencia de usuarios de CA World y su nueva suite de productos CA Cloud-Connected Management Suite que abordan los nuevos desafíos presentados por la nube.

CA Technologies, que registró 4 400 millones USD en ingresos para el año fiscal 2010 (al 31 de marzo de 2010), llegó a tener 150 oficinas en más de 45 países y hasta 13.200 empleados, incluyendo 5.900 ingenieros. CA Tecnologies registró más de 1.500 patentes en todo el mundo, y en 2018 todavía tenía otras 900 solicitudes de patentes pendientes. Los derechos de las patentes registradas y de las solicitudes de patentes de CA Technologies fueron adquiridas por Broadcom en la operación de 2018.

En 2010, la compañía adquirió ocho empresas para apoyar su estrategia de nube, incluyendo 3tera, Nimsoft, NetQoS, Oblicore, Cassatt, 4Base Technology, Arcot Systems, y Hyperformix.

El 22 de octubre de 2010, la compañía se ubicó entre las empresas más verdes de los Green rankings de la revista Newsweek.

El 28 de enero de 2010, CA Technologies anunció que William E. McCracken sería su presidente del directorio y director ejecutivo.

El 6 de mayo de 2010 Arthur F. Weinbach fue nombrado presidente no ejecutivo.

Historia

Recursos:

Creación y primeros años

En 1969, bajo la presión regulatoria, IBM anunció su decisión de separar la venta de ordenadores centrales de los programas informáticos y servicios de apoyo. (en este momento, la industria de la informática estaba dominado por los mainframes, principalmente de IBM) La decisión de abrir nuevos mercados a la competencia y una oportunidad para los empresarios para entrar en la naciente industria del software. Una oportunidad que Charles Wang y su amigo y socio de negocios Russ Artzt aprovecharon mediante la creación de una empresa para desarrollar y comercializar software de mainframe y desarrollando varios productos para el mercado de mainframe, con un éxito modesto. En 1976, obtuvieron los derechos de distribución CA-Sort de América del Norte, que previamente había sido distribuida por los sistemas pansofica bajo el nombre de PanSort. CA-Sort fue originalmente desarrollado por una empresa suiza llamada Computer Associates, que había sido fundada por Sam Goodner y Sevcik Max varios años antes. CA-Sort había encontrado el éxito en Europa, pero las ventas en América del Norte no habían seguido el mismo ritmo. Wang y Artzt fundaron una nueva empresa (en colaboración con la empresa suiza), al que llamaron Trans-estadounidense Computer Associates. Este fue al mercado con la CA-Sort, junto con sus productos originales.

El programa CA-Sort ayudó a los equipos para ordenar los datos de manera eficiente. Su rendimiento superior (sobre todo en la plataforma de DOS / VSE), combinado con la perspicacia de ventas de Charles Wang, llevó a un rápido crecimiento en el mercado grande y lucrativo en América del Norte. Después de la fusión con la empresa suiza original en 1980, la nueva empresa global (posteriormente conocido como Computer Associates International, Inc.) fue capaz de ampliar el mercado, las ventas, programadores y la adquisición de muchas compañías de software en los años siguientes. La adquisición en 1987 de Uccel Corporation (UCC productos insignia-1, UCC-7, UCC-11) hizo CA el mayor proveedor independiente de software de mainframe de infraestructuras y proveedor dominante de OS / MVS software de seguridad con CA-Top Secret y CA ACF2-. También hizo Walter Haefner, que era la mitad de los dueños de Uccel en ese momento, su mayor accionista individual, una distinción que todavía goza.

Década de 1980
Siguiendo su oferta inicial en 1981, la compañía se expandió rápidamente a través de una serie de adquisiciones, incluyendo los fabricantes de software Capex, Information Unlimited Software, Johnson Systems, CGA Computer, y Uccel. Considerando que el enfoque de CA durante este tiempo estaba dando beneficios, la compañía también trató de competir en el mercado de aplicaciones con empresas como Microsoft y Lotus Development Corporation mediante la adquisición de las empresas que proporcionan hojas de cálculo, procesador de textos, gráficos y software de aplicación. A medida que la década se cerró, CA se convirtió en la primera compañía de software después de Microsoft a más de 1 000 millones de dólares en ventas.

Década de 1990
En los primeros años de la década de 1990, CA se vio obligada a tomar medidas a raíz de las críticas recibidas (en concreto, la falta de enfoque estratégico, las incompatibilidades entre su línea de productos dispares, una reputación de mal servicio al cliente y el fracaso para ganar una participación significativa en la aplicación de software empresarial), así como una fuerte disminución de precio de sus acciones, que cayeron más del 50 % en 1990. Los consiguientes cambios incluyen un impulso en los mercados extranjeros (Japón, Canadá, África y América Latina), la reforma en la manera en la empresa facturó a sus clientes para el mantenimiento de software y una mejora en la compatibilidad con productos de otros proveedores, tales como Hewlett-Packard, Apple Computer, y Digital Equipment Corporation. Mientras tanto, CA continuó expandiéndose a través de adquisiciones, sobre todo en entornos cliente-servidor ($1.780 millones de dólares en 1995, en ese momento la mayor adquisición jamás en la industria del software) y software de dispositivos de almacenamiento (Cheyenne Software por 1 200 millones de dólares 1996).

Década de 2000
CA enfrenta nuevos retos en la década de 2000 incluyendo las restricciones impuestas por el Departamento de Justicia o en las adquisiciones, la necesidad de servicio y refinanciar grandes cantidades de deuda, además de una batalla proxy entre el consejo y los accionistas. La compañía también sufrió de controversias en cuanto a la remuneración de los ejecutivos, los métodos de contabilidad y de información privilegiada por su director general y luego presidente, Sanjay Kumar. Entre 2004 y 2006, CA hizo cambios radicales entre su junta directiva y el equipo ejecutivo, incluido el nombramiento de un nuevo CEO, John Swainson, además de nuevos nombramientos para los cargos de presidente, vicepresidente ejecutivo de Estrategia y Desarrollo de Negocios, CFO, COO, CTO, consejero director de Marketing, director Administrativo, y con general, la mayoría de los cuales fueron citas fuera. El 1 de septiembre de 2009, CA anunció la decisión de John Swainson, CEO, de retirarse el 31 de diciembre de 2009.

Durante este tiempo, la empresa presentó su visión de gestión de TI a nivel empresarial para unificar y simplificar los servicios de TI y debutó con el mayor número de productos en su historia. Subrayando el mensaje de cambios en la empresa, CA también dio a conocer un nuevo programa global de la marca para inspirar a la industria a "Volver a creer" en el poder de la tecnología de apoyo a las empresas. CA cambió su nombre de Computer Associates Inc. para CA Inc. en 2006 y a CA Technologies en 2010. Más recientemente, la compañía anunció su apoyo a la aprendizaje de TI a través de un anuncio de 13 nuevos y mejorados productos EITM.

Década de 2010
CA Technologies adoptó la estrategia de la nube con el lanzamiento de un concepto único de cadena de suministro de TI, permitiendo a la empresa para administrar y asegurar dinámicamente tanto en entornos físicos y virtuales y ofrecer servicios TI más flexibles. En 2011, CA vendió sus productos antivirus a Updata Partners, que giró la división de Total Defense.

El 7 de enero de 2013, Michael P. Gregoire pasó a ser miembro del consejo de administración y es nombrado nuevo CEO de CA Technologies.

En junio de 2014 y sin anunciarlo a los medios, la empresa trasladó su sede al nº. 520 de la Avenida Madison de Nueva York, tras 22 años en Islandia, en el condado de Suffolk.

En 2015, la compañía realizó cinco adquisiciones: Rally software, Unifyalm, Gridtools, Idmlogic, and Xceedium.

En 2016, CA Technologies adquiere Blazemeter, Automic y Veracode.

En 2017, la compañía adquirió Runscope.

El 11 de julio de 2018, Broadcom anunció que adquirió CA Technologies por valor de 18.900 millones de dólares. El 8 de agosto de 2018, poco menos de un mes tras el anuncio, Michael P. Gregoire se eligió presidente del consejo de administración de CA Technologies, ocupando la plaza que deja libre Art Weinbach, que se retira.

La adquisición se consolidó oficialmente el 5 de noviembre de 2018. Tras la adquisición, Broadcom procedió al despido de trabajadores en las oficinas de CA Technologies en Silicon Valley, California, en Plano, Texas, en la antigua sede de Islandia y en las oficinas de Manhattan, Nueva York.

Expansión hacia América Latina
A partir de la segunda mitad de la década de 2000, la compañía se enfocó en potenciar sus negocios en América Latina, región que ostenta los mayores pronósticos de crecimiento en materia de seguridad informática corporativa, computación en nube y demanda de productos vinculados a la Gestión Integrada de TI y SaaS. En 2006, contaba con cerca de 200 clientes corporativos sólo en Argentina. Medios especializados y analistas del mercado informático han reportado que la tendencia continuó en alza durante los años 2010 y 2011. Desde 2006, el gerente general de la compañía para la región es Kenneth Arredondo.

Productos de software
CA ofrece productos de software y servicios para computación distribuida, entornos mainframe, así como virtualización y cloud computing. La cartera abarca las siguientes categorías de productos:

 Mainframe
 Seguridad / Gestión de identidades y acceso
 Nube
 Virtualización y automatización
 Gestión de TI SaaS
 Servicio de aseguramiento
 Servicio y gestión de la cartera
 EcoSoftware
 Administración de la recuperación y modelado de datos
 Nimsoft

La compañía mantiene el personal de desarrollo de productos en todo el mundo ubicaciones, incluyendo a los Estados Unidos, Australia, China, la República Checa, Alemania, India, Israel, Japón y el Reino Unido. Una de las mayores metas de CA es crear productos para medianas y grandes empresas, pero también tiene su línea de productos de seguridad (antivirus, firewall, etc.) para usuarios finales.

CA Services
CA Services es una organización de servicios en Tecnologías filial de CA y emplea a más de 1 200 consultores.

Con presencia en más de 25 países, CA Services funciona con todo tipo de empresas para desarrollar la aplicación, hoja de ruta tecnológica y un plan de educación. La organización publicó 280 millones USD en ingresos para el año fiscal 2010 (al 31 de marzo de 2010).

CA Labs
CA Labs se estableció en 2005 para fortalecer las relaciones entre las comunidades de investigación y CA. CA Labs ha estado trabajando en estrecha colaboración con universidades, asociaciones profesionales y el gobierno en varios proyectos que se relacionan con los productos de CA, las tecnologías y metodologías. Los resultados de estos proyectos varían de publicaciones de investigación, a las mejores prácticas, a las nuevas orientaciones de los productos.

A través de una variedad de programas universitarios de Relaciones, CA está trabajando con muchas universidades para facilitar y promover la innovación, incluyendo la financiación de proyectos de investigación universitaria en áreas específicas, trabajando con los profesores para mejorar planes de estudios, y proporcionar oportunidades para interactuar con la investigación CA y expertos en desarrollo.

Controversias
CA ha sido parte de una serie de demandas durante sus 30 años de historia y, en particular, durante el período comprendido entre los años 1990 a principios de 2000. Una de las disputas de alto perfil fue la demanda de 1992 por Electronic Data Systems (EDS), que era un cliente de CA. EDS acusó a CA por incumplimiento al contrato, incluyendo el mal uso de los derechos de autor y violaciones de las leyes anti-confianza. CA presentó una contra-demanda, también basada en el incumplimiento del contrato, incluidas las infracciones de derechos de autor y apropiación indebida de secretos comerciales. Las compañías llegaron a un acuerdo en 1996. Mientras tanto, un ambiente hostil (y fracasado) fue el intento de adquisición por CA en 1998 para la firma de consultoría informática Computer Sciences Corporation (CSC), lo que provocó una demanda de soborno por el (entonces) presidente de CSC Van Honeycutt contra el fundador y CEO de CA (entonces), Charles Wang.

Además, la controversia siguió en 1999, cuando Wang recibió el mayor bono en la historia en ese momento de una empresa pública. Por otra parte, este recibo (una donación de acciones $670 millones que data de la consolidación de una opción sobre acciones 1995) ocurrió mientras la empresa se enfrentó a una desaceleración en los mercados europeos y una recesión económica en Asia, los cuales han afectado los ingresos de CA y el precio de las acciones. En total, la compañía tomó 675 millones USD después de impuestos por 1,1 mil millones USD en pagos a Wang y otros altos ejecutivos de CA.

En 2000, una demanda colectiva por parte de accionistas acusó a CA de falsear más de 500 millones USD en ingresos en 1998 y 1999, con el fin de inflar artificialmente el precio de las acciones. Una investigación de la Securities and Exchange Commission (SEC) siguió también, lo que resultó en cargos contra la empresa y algunos de sus altos ejecutivos anteriores. La SEC alega que desde 1998 hasta 2000, CA habitualmente mantuvo sus libros abiertos para incluir a los ingresos trimestrales de contratos celebrados después del trimestre que finalizó el fin de satisfacer las expectativas de los analistas de Wall Street. La compañía llegó a un acuerdo con la SEC y el Departamento de Justicia en 2004, acordando pagar $ 225 millones de dólares en restitución a los accionistas y la reforma de su gobierno corporativo y controles de contabilidad financiera. Ocho ejecutivos de CA ya que se declaró culpable de cargos de fraude —en particular, antiguo consejero delegado y presidente Sanjay Kumar, quién recibió una condena de 12 años de orquestar el escándalo—. Posteriormente, la compañía hizo grandes cambios a través de prácticamente la totalidad de sus posiciones de liderazgo.

Adquisiciones
CA tiene una larga historia de adquisiciones en la industria del software.

Referencias

Enlaces externos

Oral history interview with Sam Wyly, Charles Babbage Institute, University of Minnesota, by David Allison, December 6, 2002.  Wyly discusses his formation of University Computer Corporation (UCC), a software services business, the eventual sale of this firm to Computer Associates, his formation of Sterling Software, its acquisition of Informatics, the sale of Sterling, and his ideas on the future of information technology.
 CA Technologies
 CA AntiVirus & Internet Security Software
  CA Services
  CA Services LinkedIn Group

CA Technologies


The Al Franken Show was the flagship talk show of the former talk radio network, Air America Radio.  Hosted by Al Franken, it featured commentary and interviews arguing for liberal positions on the issues of the day, and comically poking fun at the George W. Bush Administration. Franken had been a comedian, satirist, and the author of several books, including the 2003 Lies and the Lying Liars Who Tell Them. He was a writer and performer on Saturday Night Live, where he usually teamed with fellow writer/performer Tom Davis.

The show began as The O'Franken Factor on March 31, 2004. Between January 3, 2006, and February 14, 2007, the show was recorded and broadcast from the 28th floor of the historic Foshay Tower in downtown Minneapolis, Minnesota. Prior to that date it was based in New York City. The final show was broadcast on February 14, 2007, the day Franken announced his candidacy for the United States Senate election of 2008. Franken's bid for the Senate was successful, with him serving there until resigning in 2018.

History

From the show's inception in March 2004 until October 7, 2005, the show was co-hosted by experienced journalist Katherine Lanpher. Lanpher left the show to write Leap Days, a memoir about her experiences moving to New York City. Lanpher did not rejoin the show because she did not wish to move again when Franken relocated to Minnesota. In November 2005, Franken told an audience in Berkeley, California that he would not seek a replacement for Lanpher. Her departure did not substantially change the content of the show.

When the show began, Franken signed a one-year contract. "I'm doing this because I want to use my energies to get Bush unelected. I'd be happy if the election of a Democrat ended the show", he said in an interview with The New York Times. Bush won a second term on November 2, 2004, but Franken said that the show would continue whether a Democrat or a Republican was in office.

Beginning on September 7, 2004, Sundance Channel broadcast a one-hour televised version of the show on weekdays. The show aired its last episode in November 2004. The channel inked a new contract with Franken and aired a second season of the show from June 6, 2005, until early November 2005.

On November 15, 2006, Air America affiliate KQKE-AM in San Francisco announced that Franken would leave Air America on December 10, as indicated by an audio clip posted on Whatamockery.com. After December 10, though Franken was still on Air America, KQKE began airing the Thom Hartmann Program in place of the Al Franken Show.

On his January 29, 2007, show, Franken announced that his last show on Air America Radio would be that Valentine's Day. Affiliates who carried the Franken show carried Thom Hartmann after that date, while XM Satellite Radio now carries Ed Schultz in that time slot. At the end of his final show, Franken announced his intention to run for the United States Senate from Minnesota.

The O'Franken Factor
Until July 12, 2004, the name of the show was The O'Franken Factor.  That name was a jibe at Bill O'Reilly and his The O'Reilly Factor. O'Reilly is widely thought to have instigated Fox News Channel's lawsuit against Franken for using their trademarked phrase "fair and balanced", which was thrown out of court in summary judgment, but ended up giving publicity to Franken and his book Lies and the Lying Liars Who Tell Them. Franken said that he chose the title to "annoy and bait" O'Reilly into suing him again, thus generating additional publicity. That lawsuit never came, and on July 12, 2004, the program was renamed The Al Franken Show.

Franken described his show as taking place in a "Zero Spin Zone" where Franken pledged to tell the truth and there was "no spinning allowed". This was a parody of O'Reilly's characterization of the O'Reilly Factor as a "No-Spin Zone".

Regular guests
The show's regular guests included respected progressive issues and current events analysts: Jonathan Alter, David Brock, Joe Conason, John Dickerson, James Fallows, Howard Fineman, Christy Harvey, Paul Krugman, Thomas Oliphant, Norman Ornstein, George Packer, Melanie Sloan, David Sirota, Bernie Sanders, and Lawrence O'Donnell Jr.

Regular features
In addition to general political discussion, the show featured several recurring comic relief segments. These included:

 Wait Wait... Don't Lie To Me!  Every Friday afternoon, Franken hosted a mini-game show with fellow judge Joe Conason. The contestant listened to a series of audio clips from earlier in the week, and was asked to identify whether each statement made is the truth, a lie, or a "weasel" (defined as "a statement that is technically true, but intended to mislead"). The title was based on the National Public Radio show Wait Wait... Don't Tell Me! Contestants received a copy of The Al Franken Show Party Album regardless of their performance, though Franken referred to the CD as both the prize for winning and consolation prize for losing. In the spirit of the lying theme, Franken frequently stated that the game won ever increasing numbers of Peabody Awards—over one hundred by the end of the show—which itself was a humorous dig at Bill O'Reilly, who incorrectly boasted that his former show, Inside Edition, won two Peabodies. The segment's theme music was the 1987 Fleetwood Mac hit song "Little Lies".
 Hate Email of the Day  Franken picked his favorite hate email and read it on the air, often noting spelling and grammatical errors, and usually concluding with "We take your criticisms very seriously."
 Boring Correction  Taking great pride in the veracity of the information cited by his program, Franken invited his audience to bring any factual errors to his attention so they could be addressed. Franken would then issue a live on-air "Boring Correction" where, to a jaunty tune and the sound of typewriter in the background, he corrected the error. Most of the time, the "boring correction" addressed a hypertechnicality rather than a substantive error.
 "Resident Dittohead" Mark Luther  The show regularly featured a segment with Mark Luther, Franken's childhood friend and self-proclaimed dittohead. Franken would play a clip by Rush Limbaugh, take issue with Limbaugh's facts or logic, and argue about it with Luther.
 Good Ribbin'  A correspondent would travel to some of the best southern barbecue hot spots in the country, to talk with people who love barbecue and hate Franken's show. Patrons were invited to tell the audience what they were eating and then argue with Franken.
 The Fifteen Second Debunk  An audio clip was played, and then debunked by another audio clip from the same person. Although the two clips were usually less than fifteen seconds, they were preceded by very lengthy introduction and followed by a lengthy outro.
 Nigel Chestley  Franken played a BBC correspondent who sometimes reported on international news, and other times simply provided an update on the Queen's long running drum solo.
 Senior Moment  Franken played Enid Davenport, a crotchety old woman who offered an extremely confused perspective on the news (she preferred to call the segment "A piece of my mind"). This character was somewhat reminiscent of Gilda Radner's Emily Litella from Saturday Night Live.
 The Slide Whistle  Franken played a slide whistle along with the highs and lows of President Bush's approval rating since taking office. The whistle started with a moderate note, raised to a high note to reflect the time period following 9/11, then steadily sunk to lower notes as Bush's popularity decreased (with occasional blips of higher notes in between). This was a popular segment surrounding State of the Union addresses.
 Right-Wing Non-Lie of the Day  Franken would play a clip of a conservative telling a "non-lie," which would usually last for about ten seconds. On The Very Best of the O'Franken Factor, featured non-lies included Rush Limbaugh saying he was looking at an op-ed piece in the Wall Street Journal and Bill O'Reilly reading the definition of the word "conundrum."

Some other skits no longer occurred regularly after Katherine Lanpher left the show. These included:
 The Oy Yoy Yoy Show, in which Franken played "old Al" and responded to a litany of depressing news items by saying "Oy", along with a constant expression of concern for Israel
 Mastication Theater, in which Franken and Lanpher would perform a skit while stuffing their mouths with food

Swing State Tour
In the run-up to the 2004 U.S. presidential election, the show  went on a "Swing State Tour" that included stops in
 San Diego, California (though California was not often considered a swing state)
 San Francisco, California
 Denver, Colorado
 Minneapolis, Minnesota
 Madison, Wisconsin
 Columbus, Ohio
 Miami, Florida

Music

 Theme: Grateful Dead - "Terrapin Station" (live)
 Grateful Dead - "Sugaree" (live)
 Grateful Dead - "China Cat Sunflower" (live)
 Commercial Bumpers: Grateful Dead "Going Down the Road Feeling Bad" (live)
 The Klezmatics  - "N.Y. Psycho Freylekhs" (used for "The Oy Yoy Yoy Show" segment)
 many original compositions of Adam Albright-Hanna, including the phone number song, "866-303-2270"
 Grateful Dead - "Touch Of Grey" (last segment intro, later replaced by "Sultans Of Swing")
 Dire Straits - Sultans of Swing (Plays this song until "that note", after commercials)
 Jerry Garcia - "The Wheel" Garcia
 Fleetwood Mac - "Little Lies" (the theme song to "Wait Wait... Don't Lie To Me!")

The show also did musical parody introductions for regular guests:
 "Jonnie Alter" (to introduce Jonathan Alter) - Parody of Shelley Fabares' "Johnny Angel"
 "We Will Brock You" (to introduce David Brock) - Parody of Queen's "We Will Rock You"
 "Carry On Joe Conason" (to introduce Joe Conason) -  Parody of Kansas' "Carry on Wayward Son"
 "Oh Howard You're So Fine" (to introduce Howard Fineman) - Parody of Toni Basil's "Mickey"
 "Christy" (to introduce Christy Harvey) - Parody of Johnny Mathis' "Misty"
 "Can't Touch This" (to introduce Paul Krugman) - Parody of MC Hammer's "Can't Touch This"
 "Hey Judd" (to introduce Judd Legum) - Parody of The Beatles' "Hey Jude"
 "Oh Donnell" (to introduce Lawrence O'Donnell) - Parody of Ritchie Valens' "Donna"
 "Baby Oliphant Walk" (to introduce Tom Oliphant) - Parody of Henry Mancini's "Baby Elephant Walk"
 "Norm in the USA" (to introduce Norman Ornstein) - Parody of Bruce Springsteen's "Born in the USA"
 "My Sirota" (to introduce David Sirota) -  Parody of The Knack's "My Sharona"
 "Melanie Sloan" (to introduce Melanie Sloan) - Parody of George Thorogood and the Destroyer's "Bad to the Bone"

Staff
The staff of The Al Franken Show:
 Host: Al Franken
 Executive Producer: Billy Kimball
 Senior Producer: Gabrielle Zuckerman (2003-2005)
 Producer: Ben Wikler; later J.R. Norton
 Associate Producers: Joel Meyer and Chris Rosen
 Engineer and Researcher: Andy 'Scooter' Barr
 Webwriter and Researcher: Eric Hananoki
 Researcher: Miranda Wilson
 Administrative Assistant: Kathy Kostohryz

References

 Russell Shorto (March 21, 2004). Al Franken, Seriously So. The New York Times
 Weston Kosova (March 29, 2004). Live, From the Left, It's ...  Newsweek
 Press release (August 3, 2004). Sundance Channel to Launch Television Version of Al Franken Show

American talk radio programs
Air America (radio network)
Sundance TV original programming
2004 American television series debuts
2007 American television series endings
Al Franken

The Al Franken Show


An Lepanthes gerardensis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Mario Alberto Blanco. An Lepanthes gerardensis in nahilalakip ha genus nga Lepanthes, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Costa Rica. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Lepanthes

Lepanthes gerardensis


Byggingarlíffræði (á ensku Structural Biology) er þverfagleg undirgrein efnafræði og líffræði sem rannsakar þrívíddarbyggingu lífefna, svosem prótína, og kjarnsýra, og meðal annars tenginguna milli uppbyggingu mismunandi lífsameinda og starfsemi þeirra.

Saga byggingarlíffræði
Rosalind Franklin framkallaði fyrsta röntgenbylgjubeygjumynstur (á ensku diffraction pattern) DNA ásamt doktorsnemanum Raymond Gosling árið 1952. Þrívíddarbygging DNA var síðan birt árið 1953, síðar unnu James Watson, Francis Crick og Maurice Wilkins Nóbelsverðlaun fyrir að leiða út byggingu þess. Pepsín var fyrsta próteinið til þess að vera kristallað, en bygging þess var leyst af Theodore Svedberg með röntgengeislagreiningu. Árið 1958 birti rannsóknarhópur John Kendrew þrívíddarbyggingu mýóglóbíns, sem er próteinsameind sem flytur súrefni líkt og blóðrauði, nema um vöðvavefi og rannsóknarhópur Dorothy Hodgkin tókst að greina byggingu insúlín árið 1969.

Kjarnsegulherma (á ensku nuclear magnetic resonance) var fyrst notuð árið 1985 til þess að greina byggingu prótíns.

Árið 2017 unnu Jacques Dubochet, Joachim Frank og Richard Henderson Nóbelsverðlaun í efnafræði fyrir þeirra þátt í að þróa aðferð til þess að skoða byggingu frjálsra próteina í lausn. Aðferðin felur í sér að steypa lífsýni í ofurkældan vökva, svo sem fljótandi etan, og skoða það síðan með ofurkældri rafeindasmásjá (á ensku cryogenic electron microscopy).

Aðferðir
Lífefni og lífeindir eru að jafnaði of lítil til þess að geta skoðað þær með hefðbundnum smásjám. Hins vegar, ef ótal einsleitra lífsameinda er skoðað samtímis má leiða út byggingu þeirra, með ákveðnum takmörkunum, með eftirfarandi aðferðum:

 Röntgengeislagreining kristalla
 Rafeindasmásjá
 Kjarnsegulherma
 Massagreining
 Ljóstvístrun

Ýmsir tenglar
 Prótín gagnagrunnurinn
 Evrópski prótín gagnagrunnurinn
 SCOP – Flokkun prótína
 UniProt
 Prótín-atlasinn
 Gagnvirkt prótínsafn
 Myndskeið af því hvernig DNA-fjölliðunar ensím afritar DNA

Tilvísanir

Líffræði
Efnafræði
Lífefnafræði
Veirur

Byggingarlíffræði


prof. dr. sc. Đuro Blažeka (Prelog, 8. travnja, 1968. –) hrvatski je jezikoslovac, leksikograf, kajkavolog.

Životopis
Rođen je u braku Alekse i Emilije (rođ. Sinko). Pored njega obitelj Blažeka ima još sina Vladimira. Odrastao je u Čehovcu. U Prelogu je 1982. godine završio osnovnu školu, a u Varaždinu 1987. srednju školu upravno-pravnog smjera. Diplomu profesora kroatistike i južnoslavenskih književnosti stekao je u lipnju 1992. godine na Filozofskome fakultetu Sveučilišta u Zagrebu. Za vrijeme studija dobio je kao najbolji student jednomjesečno usavršavanje njemačkog jezika u Salzburgu (kolovoz 1991.). Na jesen 1992. upisuje na Filozofskome fakultetu Sveučilišta u Zagrebu poslijediplomski znanstveni studij lingvistike. 1998. godine magistrirao je s temom Govor Preloga (mentor. dr. sc. Mijo Lončarić), a 2004. godine obranio je doktorski rad Govori Međimurja (mentor dr. sc. Mijo Lončarić). Do 1998. radio je po srednjim školama u Zagrebu, a tada dobiva mjesto predavača za kroatističke jezikoslovne kolegije na Visokoj učiteljskoj školi u Čakovcu (od 2007. Učiteljski fakultet u Zagrebu – Odsjek u Čakovcu). U nastavno zvanje predavača za predmet Hrvatski jezik izabran je 4. listopada 1999. U nastavno zvanje profesora visoke škole za predmet Hrvatski jezik, izabran je 10. ožujka 2005. 24. siječnja 2007. izabran je u znanstveno zvanje znanstvenog suradnika, a u znanstveno-nastavno zvanje docenta 24. svibnja 2007. U znanstveno zvanje višeg znanstvenog suradnika izabran je 29. rujna 2010. godine, a u znanstveno-nastavno zvanje izvanrednog profesora 18. svibnja 2011.

U znanstveno zvanje znanstvenog savjetnika izabran je 17. listopada 2012. godine, u znanstveno-nastavno zvanje redovitog profesora 12. listopada 2016.. Od veljače 2022. redoviti je profesor u trajnom zvanju. Obnašao je visoke dužnosti u akademskoj zajednici. Od 1. ožujka 2005. do 30. rujna 2005. bio je prodekan za razvoj Visoke učiteljske škole u Čakovcu, a od 1. listopada 2005. do 12. prosinca 2007. dekan. Od 13. prosinca 2007. do 30. rujna 2009. obavljao je dužnost predstojnika (pomoćnika dekana) Učiteljskog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu – Podružnice u Čakovcu. Od 1. listopada 2009. do 30. rujna 2012. bio je član Vijeća društveno-humanističkog područja Sveučilišta u Zagrebu. 18. veljače 2015. imenovan je od Nacionalnog vijeća za znanost, visoko obrazovanje i tehnološki razvoj na dužnost člana Matičnog odbora za područje humanističkih znanosti – polje filologije. Od travnja 2021. predsjednik je Matičnog odbora – polje filologija.

Znanstvena, jezikoslovna i dijalektološka djela
Još od studentskih dana Intenzivno se bavi svim vidovima znanstvene dijalektologije, a posebice dijalektalnom leksikologijom i pseudoanalogonimijom. Proučava sve velike hrvatske dijalekte, a u prvom redu kajkavski. Autor je 5 knjiga i pedesetak znanstvenih radova (najvećim dijelom znanstvenih) od kojih su mnogi objavljeni u najuglednijim lingvističkim časopisima (Studia Slavica Academiae Scientiarum Hungaricae, Rasprave Instituta za hrvatski jezik i jezikoslovlje, Suvremena lingvistika...) Za knjigu Međimurski dijalekt (Hrvatski kajkavski govori Međimurja) dobio je od Matice hrvatske srebrnu plaketu za 2008. godinu. Aktivno je sudjelovao na četrdesetak znanstvenih skupova. Veliki znanstveni dijalektološki trojezični 'Mura menti horvát tájszótár – Rječnik pomurskih Hrvata (Budimpešta 2009.) napravio je s akademikom Istvánom Nyomárkajem i Erikom Rácz. Hrvatska matica iseljenika proglasila je knjigu najboljom znanstvenom monografijom u 2009. godini među knjižnom produkcijom knjiga iz hrvatskoga iseljeništva i europskih zemalja u kojima žive pripadnici hrvatskih manjina. Ta je knjiga bila rezultat istovremenog projekta kojeg je Đuro Blažeka bio voditelj i koji je financirao Zemaljski fond za znanstveno istraživanje Mađarske. Sa Stjepanom Belovićem objavio je znanstveni Rječnik Svetog Đurđa (Rječnik ludbreške Podravine). Sudjeluje kao suradnik i na mnogim drugim znanstvenim projektima, a najvažniji su Hrvatski jezični atlas (Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje), Istraživanja kajkavskog narječja (Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje), Hrvatske kajkavske leksicke studije (Institut za slavistiku Poljske akademije znanosti), Hrvatska ekonimija (Filozofski fakultet u Rijeci). Jedan je od urednika Hrvatskog mjesnog rječnika – projekta Leksikografskog zavoda "Miroslav Krleža" čija je voditeljica Nataša Bašić-Kosić (uz akademika Stjepana Babića, akademika Augusta Kovačeca, prof. dr. Josipa Lisca, prof. dr. Ivu Lukežić i prof. dr. Milana Nosića). Utemeljitelj je i predsjednik Organizacijskog odbora vrlo uspjelog znanstvenog dijalektološkog skupa Međimurski filološki dani I. u Čakovcu. Također je bio predsjednik Organizacijskog odbora V. stručno-znanstvenog skupa s međunarodnim sudjelovanjem Dijete i jezik danas (24. studenog 2005. u Čakovcu). Bio je i član organizacijskog odbora brojnih znanstvenih skupova od kojih je najugledniji IV. hrvatski slavistički kongres (Varaždin – Čakovec, 5. – 8. rujna 2006.). Glavni je urednik zbornika radova s tih dvaju skupova. Osmislio je Modul hrvatskog jezika – inačica s kajkavskim narječjem koji slušaju studenti učiteljskog studija na Učiteljskom fakultetu – Odsjek u Čakovcu. Radi se o prvom oživotvorenju ideje da se dijalektologija približi i budućim magistrima primarnog obrazovanja. Najveći dio diplomskih radova koje pod njegovim mentorstvom rade studenti uspjeli su istraživački projekti proučavanja fonologije i leksika konkretnih hrvatskih mjesnih govora čiji se rezultati mogu s velikom pouzdanošću upotrebljavati i u ozbiljnoj znanosti.

Više je puta bio gost predavač na dodiplomskom studiju na Katedri za slavistiku Sveučilišta Eötvös Loránd Tudományegyetem (ELTE) u Budimpešti, a na istom sveučilištu bio je komentor i član povjerenstva za obranu doktorskog rada Erike Rácz A Mura menti kaj horvát nyelv (2007). Držao je predavanja i na poslijediplomskom studiju Jezikoslovlje na Filozofskom fakultetu u Osijeku. Sudjelovao je u doktorskom studiju na Katedri za slavistiku Sveučilišta u Sambotelu (Berzsenyi Dániel Főiskola, Szláv Filológiai Tanszékcsportja Szombathely). Na Pedagoškom fakultetu u Bihaću je potaknuo studente i asistente na vrlo detaljna istraživanja mjesnih govora sjeverozapadne Bosne. Razvio je plodnu sveučilišnu suradnju svojeg fakulteta s dvije visokoškolske institucije u Republici Mađarskoj: Savaria University Campus – University of West Hungary (NYME Savaria Egyetemi Központ) i Sveučilištem u Baji (Eötvös József Főiskola Baja). U nekoliko je navrata organizirao usavršavanje hrvatskog jezika budućih učiteljica hrvatskog jezika u Mađarskoj. Od Sveučilišta u Zagrebu dobio je sljedeće Potpore suradnjama: Od 24. studenog 2014. do 4. prosinca 2014. na poziv prof. dr. Istvána Lukácsa bio je na Sveučilištu Eötvös Loránd Tudományegyetem u Budimpešti. Na tom je studijskom putovanju u Mađarskoj nacionalnoj knjižnici (Országos Széchenyi Könyvtár) proučavao časopis Muraköz/Medjimurje koji je Mađaron Josip Margitaj objavljivao u Čakovcu od 1884. do 1918. Časopis je izlazio od 1941. do 1944. Bio je i recenzent znanstvene rasprave Megyimurszki–szlovenszki: Nevjerojatna sudbina "međimurskoga jezika", koji se bavi također ovim vijekom povijesti Međimurja. Sudjelovao je na međunarodnom znanstvenom skupu Od početaka do danas – 120 godina budimpeštanske kroatistike koji su organizirali Institut za slavensku i baltičku filologiju Filozofskog fakulteta Sveučilišta Loránda Eötvösa te Hrvatska državna samouprava povodom 120. godišnjice osnivanja Hrvatske katedre te održao 3 predavanja studentima slavistike toga sveučilišta (Adaptacija hungarizama u međimurskom dijalektu, Adaptacija germanizama u međimurskom dijalektu i Pseudoanalogonimija u međimurskom dijalektu.) Od 1. do 10. prosinca 2015. bio je na Jegellonskom sveučilištu u Krakowu. Održao je nekoliko predavanja studentima o kroatističkim dijalektološkim temama. Upoznao se s kroatističkim istraživanjima u Krakowu (posebice na Institutu za slavensku filologiju) te dogovarao detalje suradnje s prof. dr. sc. Wiesławom Boryśom, dopisnim članom Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti o etimološkim istraživanjima kajkavštine. Suradnja profesora Blažeke i profesora Boryśa traje već dugi niz godina, a plod te suradnje je veliki Rječnik Murskog Središća kojemu je profesor Boryś bio recenzent i redaktor. 2015. godine dobio je od Sveučilišta u Zagrebu kratkotrajnu financijsku potporu za projekt Pseudoanalogonimija između nekih kajkavskih i čakavskih mjesnih govora i stvaranje osnove za implementaciju rezultata tih istraživanja u nastavju hrvatskoga jezika. Ove je godine od Sveučilišta u Zagrebu dobio potporu za boravak na Sveučilištu Buenos Aires (Argentina) gdje će održavati predavanja studentima hrvatskog podrijetla. Tematika predavanja kretat će se od prikaza hrvatskih dijalekata (posebice ličkih štokavskih i čakavskih govora i cijele čakavštine jer je većina iseljenika s tog područja) na temelju načela razlikovne gramatike i zanimljivih tema iz dijalektalne leksikologije s ciljem da se studenti upoznaju s bogatstvom hrvatskog jezika u cjelini. Pod njegovim mentorstvom izrađeno je pedesetak diplomskih radova na Učiteljskom fakultetu Sveučilišta u Zagrebu i Pedagoškom fakultetu u Bihaću. 2018. i 2019. je proveo 2 mjeseca na Sveučilištu Mcquorie u Sydneyu (Australija) gdje je istraživao jezik hrvatskih iseljenika iz kajkavskih krajeva. Bio je komentor 2 doktorska rada:

 Erika Rácz: A Mura menti kaj horvát nyelv (2007.) na katedri za slavistiku Sveučilišta Eötvös Loránd Tudományegyetem u Budimpešti
 Katarina Novak: Klasifikacija i akcentuacija govora istočne ludbreške Podravine na Filozofskom fakultetu u Zagrebu.

Objavio je poveći broj pregleda, prikaza i predgovora knjiga. Često je davao i intervjue za novine u kojima je popularizirao znanstvenu dijalektologiju. Brojni su njegovi nastupi u televizijskim emisijama. 2014. adaptirao je na kajkavski (ludbreška Podravina) u Hrvatskom narodnom kazalištu u Osijeku dijelove drame Vučjak Miroslava Krleže. Redatelj je bio Zlatko Sviben. Premijera je održana 7. prosinca 2014., u okviru znanstvenog skupa 25. Krležini dani (organizatori HNK u Osijeku, Filozofski fakultet u Osijeku, Zavod za povijest hrvatske književnosti, kazalište i glazbu Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti – Odsjek za povijest hrvatskog kazališta).

Godine 2018. objavio je novi rječnik kajkavštine "Rječnik preloške skupine govora međimurskog dijalekta". To je najopsežniji rječnik jednog hrvatskog mjesnog govora. "Velika je pažnja posvećena rečeninim potvrdama koje su u tom rječniku leksikološko blago samo po sebi." U istoj godini s njegovim mentorstvom i suautorstvom Kajkavsko spravišče je izdalo kajkavski prijevod francuskog romana Malog princa, koji nosi naslov Mali kralevič.

Privatni život
Intenzivno se bavi i šahovskom pedagogijom. Sve njegovo četvero djece postigla su pod njegovim vodstvom vrhunske šahovske rezultate. Ta iskustva prenosi i na svoje studete te je zato osmislio kolegije Šah u osnovnoj školi I. i Šah u osnovnoj školi II. kao izborne kolegije na učiteljskom i odgojiteljskom studiju na Učiteljskom fakultetu u Zagrebu. Živi u Zagrebu. Oženjen je i otac četvero djece.

Izvori

Literatura
 Neverjetna usoda medžimurskega »jezika« (Gasilo Arhivskega Društva in arhivov Slovenije, Ljubljana 2016. Letnik 39. št.1.)

Vanjske poveznice
 Đuro Blažeka: Biografija (ufzg.unizg.hr)
 Đuro Blažeka (bib.irb.hr)

Hrvatski znanstvenici
Hrvatski jezikoslovci
Znanstvenici kajkavskog narječja
Hrvatski filolozi
Životopisi, Prelog

Đuro Blažeka


Ossanda Liber João Filipe Cruz dos Santos (Luanda, Angola, ) é uma política portuguesa de origem angolana. É casada com Nuno Miguel Cruz dos Santos, vinicultor viseense. É filha de António Pedro Filipe Júnior, médico cardiologista e se Maria José João, psicóloga.

Ossanda Liber é mãe de 4 filhos, Raphaela Forge nascida em Paris em 2000, Charlotte Forge nascida em Lisieux em 2002, Yann Santos nascido em Lisboa em 2015 e Mariana Santos nascida em Lisboa em 2017.

Biografia
Nascida na capital angolana, estudou direito e se mudou para Paris, em França, onde estabeleceu sua família. Com dificuldades para prosseguir seus estudos universitários em razão da língua estrangeira, mudou-se com o marido e sua filha mais velha para Portugal, primeiramente em Coimbra e finalmente, em 2004, em Lisboa.

Tendo desistido do curso de direito, Ossanda dedicou-se durante cerca de três anos à produção escrita e audiovisual para cinema, na Restart - Instituto de Criatividade, Artes e Novas Tecnologias, em Lisboa. Chegou a ser convidada para participar da realização do festival de cinema Hola Lisboa. Porém, desistiu desse caminho pela desvalorização e pela instabilidade financeira, e ela começou a trabalhar na área de negócios como intermediária entre empresas angolanas e portuguesas.

Durante o confinamento da pandemia de COVID-19, Ossanda começou a pensar sobre "o papel da cidade junto às pessoas" e ganhou visibilidade quando se candidatou, pelo movimento independente "Somos Todos Lisboa", à Câmara Municipal de Lisboa. Tornou-se vice-presidente do partido Aliança, renunciando ao cargo e desfiliando-se em fevereiro de 2022.

Em abril de 2022, Ossanda Liber se envolveu na criação de um novo partido no país, chamado Nova Direita, cujas assinaturas foram entregues ao Tribunal Constitucional em março de 2023.

Mulheres de Portugal na política
Políticos conservadores de Portugal

Ossanda Liber


Asimuddin Bhoongar († 1064./1065.) bio je kralj Sinda u Pakistanu te pripadnik dinastije Soomra. Njegovi roditelji su nepoznati, ali se zna da je bio musliman.

Nepoznata žena (supruga ili priležnica) rodila mu je barem jedno dijete — sina, Asamuddina Daulu Doda. Asimuddin Bhoongar je umro 1064./1065. te ga je naslijedio sin — poznat i kao Dodo-I — te je preko njega bio djed kraljice Zejnebe Tari (زينب تاري) i kralja Shahabuddina Sanghara.

Izvori i bilješke

Povijest Pakistana
Povijest islama
Vladari

Asimuddin Bhoongar


رودولف كيناو Rudolf Kinau (ولد في 23 مارس 1887 في فينكنفيردر – ومات في 19 نوفمبر 1975) هو كاتب باللهجة الألمانية الشمالية Niederdeutsch، يعرف أيضا باسم رودل كيناو Rudl Kinau.

كتب أولى قصصه في عام 1916 تأبينا لأخيه الأصغر جورش فوك (واسمه الحقيقي يوهان فيلهلم كيناو). اشتهر عبر الإذاعة في البداية في Morgenfeiern ثم فيما بعد في سلسلة Hör mal 'n beten to في محطة NDR. ونشرت كل تلك الأعمال في كتاب بعنوان «زميل وزميلة» Kamerad und Kameradin. كتب 33 كتابا حتى وفاته. وكذلك نشرت له تمثيليات إذاعية ومسرحيات. وكذلك سجل العديد من الأسطوانات مثل سلسلة Wort und Stimme و Niederdeutsche Stimme. وبجوار العديد من الجوائز التي حصل عليها فقد حصل على صليب الاستحقاق من وسام الاستحقاق لجمهورية ألمانيا الاتحادية.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من ساكسونيا الدنيا
أشخاص من لوبين
أشخاص من هامبورغ
روائيون ألمان في القرن 20
روائيون ألمان
شعراء ألمان
شعراء وشاعرات ألمان
كتاب ألمان في القرن 20
كتاب من هامبورغ
مواليد 1887
وفيات 1975

رودولف كيناو


Un ligand ancillaire est, en chimie de coordination, un ligand qui ne participe pas aux réactions chimiques du complexe. De tels ligands occupent en revanche des sites de coordination et sont également appelés ligands spectateurs. Ils sont généralement polydentates, le complexe métal–ligand étant cinétiquement inerte. Bien qu'ils ne participent pas aux réactions du métal, les ligands ancillaires ont une influence sur la réactivité des centres métalliques auxquels ils sont liés.

Il existe plusieurs types de ligands qui peuvent être considérés comme ancillaires. Ce sont par exemple les , notés Tp et apparentés à l'anion , les ligands cyclopentadiényle, notés Cp et apparentés à l'anion , et de nombreuses  telles que le dppe, ou . On peut faire varier significativement la solubilité, la stabilité, et les propriétés électroniques et stériques du complexe métallique en modifiant les substituants du ligand ancillaire. Ces ligands jouent un rôle important dans l'efficacité des sels de platine en chimiothérapie.

Notes et références

Chimie de coordination
Chimie organométallique

Ligand ancillaire


Planinska zelenka (lat. Oreopteris), rod papratnjača iz porodice Thelypteridaceae, dio reda osladolike. Na popisu je 3 vrste iz Europe i Azije

U Hrvatskoj je jedini predstavnik brdska zelenka, Oreopteris limbosperma.

Vrste
 Oreopteris elwesii (Baker ex Hook. & Baker) Holttum
 Oreopteris limbosperma (All.) Holub
 Oreopteris quelpartensis (Christ) Holub

Sinonimi
 Lastrea Bory
 Thelypteris subgen.Lastrea (Hook.) Alston
 Nephrodium subgen.Lastrea Hook.

Vanjske poveznice

Izvori

Thelypteridaceae

Planinska zelenka


Bölme kuralı, yüksek matematikte diğer iki işlevin bölümü şeklinde olan bir işlev in türevinin hesaplanmasında kullanılır.

İspat
Çarpma kuralı kullanılarak aynı ifade yeniden yazılıp çözüme geçilirse,

ispatı yapılır. Burada dikkat edilmesi gereken bir husus  türevi hesaplanırken zincir kuralı kullanılmış olduğudur.

Örnekler

 ifadesinin türevi:

Yukardaki örnekte

olarak seçmiştik. Benzer bir şekilde (x ≠ 0 iken) sin(x)/x2  ifadesinin türevi aynı yöntemi kullanarak:

olarak bulunur.

Kural
Türev alma kuralları

Bölme kuralı


Heverlee ist ein Stadtteil im Süden der Stadt Löwen in Flämisch-Brabant in Belgien.

Der heilige Lambert von Lüttich (Sint Lambertus) ist Ortspatron von Heverlee. Bis zur Eingemeindung als "Teilgemeinde" ("deelgemeente") von Löwen 1977 war Heverlee eine selbständige Gemeinde.

Sehenswürdigkeiten
 Schloss Arenberg
 Parkabtei (Abdij van 't Park), eine im 12. Jahrhundert gegründete Prämonstratenserabtei

Militär
Heverlee ist Sitz des Hauptquartiers der Para-Commando-Brigade des belgischen Heeres.

1946 wurde in Heverlee ein Soldatenfriedhof für Gefallene aus den Ländern des Commonwealth eingeweiht, auf dem u. a. Gefallene der Schlacht an der Scheldemündung begraben sind.

Bildung
Teile der Katholieke Universiteit Leuven (KU) und der Katholieke Hogeschool Leuven (KHL) sowie die Evangelische Theologische Faculteit (ETF) liegen in Heverlee.

Sport
Der Fußballverein Oud-Heverlee Löwen und die Belgische Fußballnationalmannschaft der Frauen tragen im Stadion Den Dreef ihre Heimspiele aus.

Verkehr
Heverlee liegt an der Autobahn A3 (Brüssel – Lüttich – Aachen). Am Autobahndreieck Heverlee zweigt von der A3 die A2 ab, die über Hasselt und die Niederlande (A76) ebenfalls in Richtung Aachen führt.

Der Bahnhof Heverlee liegt an der Bahnstrecke Löwen – Ottignies.

Persönlichkeiten
 Philipp von Arenberg (1848–1906); Prinz aus dem hochadeligen Haus Arenberg, Domkapitular in Eichstätt

Literatur

Weblinks

Löwen
Ort in der Provinz Flämisch-Brabant
Ehemalige Gemeinde in der Provinz Flämisch-Brabant
Ortsteil in Belgien

Heverlee


Ilam () is a village in the Staffordshire Peak District of England, lying on the River Manifold. The population of the civil parish as taken at the 2011 census was 402.

Ilam village
Ilam is best known as the location of the neo-Gothic Ilam Hall, a stately home built in the 1820s, partly demolished in the 1930s. It is now a YHA youth hostel owned by the National Trust. It is set in large parklands that are open to visitors and is a Grade II* listed property, as "Ilam Hall and Gardeners Cottage".

Many of the cottages are in a style that reminds visitors of a picturesque Swiss village, with chalet-style houses and matching school house. This concept was started in the 1800s by Jesse Watts-Russell, who inherited a fortune on the death of his father, a wealthy soap manufacturer. He built the current Ilam Hall and his family resided there for decades.

Ilam is about 4 miles from Ashbourne at the entrance to the scenic Manifold Valley. Ilam lies close to the popular Dovedale valley.

While most of the buildings in the village are from the past two centuries, Ilam dates from Anglo-Saxon times or earlier.

Recently the village has attracted praise for its commitment to eco- friendly policies. Ilam became the first community in the United Kingdom to phase out incandescent light bulbs, cutting annual carbon emissions by 4 tonnes. The initiative was part of the Ilam Climate Change Project, supported by the Marches Energy Agency.

Geography
Ilam is situated in the Manifold Valley near the southern end where it joins the River Dove.  The Dove forms the county boundary between Staffordshire and Derbyshire.  Upstream from Ilam is the famous Dovedale walk to Milldale.  At the Ilam end, the walk crosses the Dove on a famous line of stepping stones.  A wide and picturesque curve of the Manifold provides an ideal setting for Ilam Hall.  The Peak District Boundary Walk runs through the village along the same route as the Manifold Trail footpath.

River Manifold

The River Manifold flows underground from Wetton Mill, and rises again at Ilam in the grounds of the hall. The flooded underground section contains a population of a colourless cave-dwelling variant of the European bullhead fish.  At some times of the year, the river bed is completely dry apart from the occasional pool.  The River Hamps is a tributary of the Manifold which also flows underground leaving a dry river bed.  At Ilam Hall, the Manifold rises a few yards downstream from a local spring.  During certain weather conditions, when muddy water flows upstream of Wetton Mill, there is a clear difference between the clear water from the spring, and the muddy water rising just downstream.

Ilam Hall

A hall has been here since John Port had the first one built in 1546. Both William Congreve and Samuel Johnson stayed at the hall when it was owned by the Port family. Congreve wrote his first play, The Old Bachelor here and Paradise valley inspired Johnson to write his novel Rasselas.

In 1820 the estate was bought by Jesse Watts-Russell, a wealthy industrialist. It was Watts-Russell who was responsible for the Swiss look of Ilam; he found that the valley and surrounding hills reminded him of the Alps, and consequently had some new cottages built in the Swiss style and rehoused most of the villagers (who were living in estate-owned houses anyway). He also built the school in 1857 and funded it, at a time when schooling was not compulsory.

His son, John Watts-Russell, moved to New Zealand in 1850 and built another Ilam Hall. The farm/homestead that he created later grew and became the Ilam area of Christchurch. The site of the homestead was one of the main social centres of early Christchurch society. The present homestead was built in 1914 after fire destroyed the first two buildings.

The Conservative politician Robert William Hanbury (1845–1903), lived and was buried here.

In 1934 Sir Robert McDougal bought the hall and gave it to the National Trust to become a youth hostel and it is still run as such today.  The grounds are open to the public, and are a starting point for one of the prettiest river walks in the area.

Church of the Holy Cross

Originally Anglo-Saxon, the church is now mainly 17th and 19th century following restoration in those two centuries.

Some of its origins can be seen in its carved stone Anglo-Saxon font, and in two stone cross shafts in the churchyard. Arthur Mee records that the church was restored in the 19th century by Sir Gilbert Scott, with three chapels, but "still has the 13th century base of its tower, and a wall of the same age.  Its most ancient jewel is the wonderful font, so old that it is Saxon or Norman, the round bowl carved with humans and dragons." This font is thought depict a scene from the legend of Saint Beorhthelm of Stafford.

It is in the Chapel of St Bertram, built in 1618 by the Meverell, Port and Hurt families, that the remains and shrine of the St Bertram (or Bertelin) can be found. St Bertram was an 8th-century son of a Mercian king who renounced his royal heritage for prayer and meditation after his wife and child were killed by wolves. He is said to have converted many to Christianity, and his shrine became a point of pilgrimage in the Middle Ages, it being reputed to be able to work miraculous cures. The chapel contains the Meverell Monument of two reclining figures, above is a memorial for their daughter.

In the David Pike Watts Memorial Chapel, built in 1831, is a large sculpture by Sir Francis Chantrey. The Memorial Window to Josephine Dora Granville is by Ward and Hughes ( 1884), depicting the presentation of Jesus in the Temple.

Wingfield Cromwell, 2nd Earl of Ardglass (1624 – 1668) is buried here.

Dovedale House
The former vicarage, Dovedale House, is now run as a residential Youth centre. Owned by the Church of England, it is under the management of the Diocese of Lichfield. It is a large old house near the entrance of Ilam Hall.  It was opened as a residential centre in 1967.

School
The village primary school serves quite a wide area because schools as far afield as Alstonfield have closed.  (Children travel to secondary schools at Ashbourne, Warslow or Leek.)

Village cross

A conspicuous landmark is the Grade II* listed Mary Watts-Russell Memorial Cross; Mary was the wife of Jesse Watts-Russell.  Standing as a roundabout at the road junction where a lane branches off towards Blore, this is an ornate gothic-style obelisk of local limestone in the style of an Eleanor Cross.  Standing on a three-step plinth, it has two tiers of statues surmounted by a spire with a cross at the top. In style, it bears some resemblance to the decorated facade of Lichfield Cathedral.

A restoration was completed in 2011.

Manifold Valley Agricultural Show

The Manifold Valley Agricultural Show has for a number of years been held within the parish. This show has usually been held on the second Saturday of August.  The wide range of categories and activities provides a valuable social focus for this largely agricultural area.  The venue is farmland owned by and above Casterne Hall just under a mile north of the village, on the plateau about halfway towards Stanshope.  The road continues towards Wetton and Alstonefield.

See also
Listed buildings in Ilam, Staffordshire
Staffordshire Moorlands Pan

References

Additional photos
Given the condition of Ilam Cross before restoration, the following details of the faces are included for archive purposes.

External links
 Village website

Villages in Staffordshire
Towns and villages of the Peak District
Staffordshire Moorlands

Ilam, Staffordshire


Lise Roel (født 1928) og Hugo Höstrup, (1928–2004) var to danske arkitekter født i Randers, Danmark, der havde deres primære virke i 1960-1980 i det vestlige og sydlige Sverige.

Referencer

Eksterne henvisninger

Arkitekter fra Danmark
Par

Lise Roel og Hugo Höstrup


Lipopolysaccharider, LPS, lipoglycaner eller endotoksiner er glycolipider, der udgør hovedbestanddelen af den ydre membran af gram-negative bakterier. LPS er store molekyler bestående af Lipid A, et lipid forankret i den ydre membran og et polysaccharid sammensat af tre dele: O-antigen, ydre kerne og indre kerne, jf. billederne.

LPS er meget aktive biologiske molekyler og kaldes også endotoxin på grund af Lipid A-delens stærke toksiske virkning. LPS er et exogent pyrogen (feberfremkalder). LPS inducerer desuden et stærkt respons fra immunsystemet.  Det kræver ikke nødvendigvis ødelæggelsen af den bakterielle cellevæg, idet LPS udskilles fra bakterien som en del af den normale fysiologiske aktivitet som såkaldte ydre membran-vesikler (en. OMV).

Generelt

LPS er hovedkomponenten i den ydre membran af gram-negative bakterier (se billedet), hvilket bidrager betragteligt til bakteriens strukturelle integritet og beskytter membranen mod visse typer kemiske angreb. LPS øger også den negative ladning af cellemembranen og hjælper med at stabilisere den samlede membranstruktur. LPS tilstedeværelse og integritet på den ydre membran er af afgørende betydning for mange gram-negative bakterier, som dør, hvis LPS er muteret eller fjernet.

De gram-negative bakterier danner deres LPS på den indre membran, transporterer det igennem periplasmaet og translokerer det igennem den ydre membran (se billederne).

O-serotyper
O-kæden er eksponeret på den yderste overflade af bakteriecellen og er som en følge heraf et mål for immunsystemet. Den kemiske opbygning af O-kæden varierer fra bakterie til bakterie og giver sero-specificiteten. O-kæden er opbygget af 50-100 enheder bestående af en eller flere monosaccharider, og der er stor variation mellem bakteriestammerne i kombinationen, positionen, stereokemien, bindingerne og tilstedeværelsen eller fraværet af andre enheder end saccharider. For eksempel er der over 196 forskellige O-antigenstrukturer produceret af forskellige E. coli-stammer. Bakterier uden eller med kortkædet LPS har sædvanligvis en ydre  membran, der er mere gennemtrængelig for hydrofobe antibiotika.

O-serotyperne af bakterier blev etableret af Fritz Kauffmann og udarbejdet af Ida Ørskov og Frits Ørskov på Statens Seruminstitut.

Kernen
Kernen kaldes også "core-domænet" og er altid en oligosaccharidkomponent af 9-12 saccharider, der er knyttet direkte til Lipid A. Den kan almindeligvis deles op i den ydre og indre kerne på basis af hhv. sukkerarterne heptose og KDO, 3-deoxy-D-manno-oct-2-ulosonsyre (også kendt som keto-deoxyoctulosonat). LPS-kernen af mange bakterier indeholder også ikke-kulhydratbestanddele, såsom phosphat, aminosyrer og ethanolamin-forbindelser.

Lipid A
Lipid A er den komponent af et endotoxin, der er ansvarlig for gram-negative bakteriers toksicitet. Detekteringen af både lipid A og O-antigen af det humane immunsystem kan være kritisk for starten af immunresponset på en gram-negativ infektion og for den efterfølgende vellykkede bekæmpelse af infektionen.

Lipid A består af to glucosamin-enheder, i en β (1 → 6) binding, med seks tilknyttede acylkæder, fedtsyrer, og indeholder desuden en phosphatgruppe på hvert kulhydrat. Det er acylkæderne der er forankret i membranen. Lipid A fra E. coli har som et eksempel typisk fire C14 hydroxyacyl-kæder bundet direkte til glucosaminerne og en C14 og en C12 bundet til beta-hydroxygrupperne jf. billedet.

Immunresponset
Mange af LPS' immunaktiverende egenskaber kan tilskrives lipid A-enheden. Det er meget stærkt stimulerende for immunsystemet ved at aktivere immunceller selv ved ganske små koncentrationer omkring picogram pr. milliliter. De berørte immunceller er især monocytter, dendritceller, makrofager og B-celler, og responset består i sekretion af pro-inflammatoriske cytokiner, nitrogenmonooxid og eicosanoider. Immuncellerne har to specielle receptorer, der erkender LPS, CD14 og Toll-lignende receptorer, TLR (bemærk den specielle historie bag navnet).

Primært er receptorerne TLR4 og CD14 plus MD-2 på celleoverfladen påkrævet for aktivering af det medfødte immunsystem ved erkendelse af LPS fra gramnegative bakterier. TLR4/MD-2 systemets evne til at reagere specielt på Lipid A er klinisk vigtig.

Henvisninger

Biokemi
Mikrobiologi

Lipopolysaccharid


بلدية تيا (بالكاتالانية: Teià) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 5.969 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة
بلديات في ماريسمى

تيا (برشلونة)


نهر الروسي هو نهر في شمال كاليفورنيا ينبع من مقاطعة ميندوسينو ويصب في مقاطعة سونوما بطول يبلغ 100 كم .

مراجع

أنهار أمريكا الشمالية
أنهار شمال كاليفورنيا
أنهار مقاطعة سونوما (كاليفورنيا)
أنهار مقاطعة ميندوسينو (كاليفورنيا)

نهر الروسي (كاليفورنيا)


Narkotin (noskapin), Papaveraceae familyasına mensup bitkilerden elde edilen önemli bir analjezik etki göstermeyen bir opioit alkaloiddir. Analgesik etkisi morfinden çok azdır. Kayda değer analjezik özellikleri bulunmayan noskapin bağımlılık oluşturmaz. Papaverin gibi benzilizokinolinlerin bir üyesidir.

Tıpta öksürük dindirici ve sedatif olarak kullanılır. Antitussif etkileri nedeniyle ilaç olarak kullanılır. Kodein kadar olmasa da öksürük dindirici etkisi vardır; tahriş edici, kuru ve balgam söktürmeyen öksürüklerin dindirilmesinde kullanılmaktadır. Antikanser etki gösterdiğine işaret edilmektedir. Ayrıca bronkodilatör etkisi de vardır. Yüksek dozlarda histamin salıverilmesine yol açabilir, bu nedenle de bronşiyal astımı olan hastalarda kullanılmamalıdır.

Afyonda %10 oranında bulunur. İlk defa 1817 yılında Robiquet tarafından elde edilmiştir. Sulu çözeltide hidroliz olur. Bu özelliğinden ekstraksiyonda yararlanılır.

Kaynakça

Antitussif ve ekspektoranlar
Heterosiklik bileşikler (3 halkalı)
Agonistler

Narkotin


Dimension X was an NBC radio program broadcast mostly on an unsponsored, sustaining basis from April 8, 1950, to September 29, 1951. The first 13 episodes were broadcast live, and the remainder were prerecorded. Fred Wiehe and Edward King were the directors, and Norman Rose was heard as both announcer and narrator, opening the show with: "Adventures in time and space... told [or transcribed] in future tense..." For two months, beginning on July 7, 1950, the series was sponsored by Wheaties.

Overview
Preceded by Mutual's 2000 Plus (1950–52), Dimension X was not the first adult science fiction series on radio, but the acquisition of previously published stories immediately gave it a strong standing with the science fiction community, as did the choice of established writers within the genre: Isaac Asimov, Robert Bloch, Ray Bradbury, Fredric Brown, Robert A. Heinlein, Murray Leinster, H. Beam Piper, Frank M. Robinson, Clifford D. Simak, William Tenn, Jack Vance, Kurt Vonnegut, Jack Williamson and Donald A. Wollheim. Ernest Kinoy and George Lefferts adapted most of the stories and also provided original scripts.

In Science Fiction Television (2004), M. Keith Booker wrote:
It was not until the 1950s that science fiction radio really hit its stride, even as science fiction was beginning to appear on television as well. Radio programs such as Mutual's 2000 Plus and NBC's Dimension X were anthology series that offered a variety of exciting tales of future technology, with a special focus on space exploration (including alien invasion), though both series also often reflected contemporary anxieties about the dangers of technology.

The series opened with "The Outer Limit," Ernest Kinoy's adaptation of Graham Doar's short story from The Saturday Evening Post (December 24, 1949) about alien contact. A week later (April 15, 1950), the program presented Jack Williamson's most famous story, "With Folded Hands," first published in the July 1947 issue of Astounding Science Fiction.

With a five-month hiatus from January 1951 to June 1951, the series spanned 17 months. All 50 episodes of the series survived and can be heard today. Later, NBC's X Minus One (1955–58) utilized many of the same actors and scripts.

See also
List of Dimension X episodes

References

Further reading
Ben Ohmart's It's That Time Again, publisher BearManor Media 2002,

Listen to
OTRRG certified Dimension X complete series (singles/zipped sets)

Listen to Space Travel related episodes of Dimension X at Spacemens Luck

External links
Jerry Haendiges Vintage Radio Logs: Dimension X
Old Time Radio Review: Dimension X – episode reviews
OTR Plot Spot: Dimension X – plot summaries and reviews
Dimension X on Old Time Radio Outlaws

1950 radio programme debuts
1951 radio programme endings
1950s American radio programs
American radio dramas
Anthology radio series
American science fiction radio programs
NBC radio programs

Dimension X (radio program)


Idlout est un patronyme d'origines inuites pouvant désigner:

Patronyme
Joseph Idlout (1912/13-1968), inuit canadien
Lori Idlout (née en 1973/74), femme politique canadienne du Nunavut
 (née en 1972/73), chanteuse et compositrice canadienne

Homonymie de patronyme

Idlout


بلدية سيبريكوس , هي إحدى بلديات مقاطعة برغش, التي تقع في منطقة قشتالة وليون, والتي تقع في شمال غرب إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 79 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2002).

مراجع

أماكن مأهولة في مقاطعة برغش
بلديات برغش

سيبريكوس