Lorentz kuvveti, fizikte, özellikle elektromanyetizmada, elektromanyetik alanların noktasal yük üzerinde oluşturduğu elektrik ve manyetik kuvvetlerin bileşkesidir. Eğer q yük içeren bir parçacık bir elektriksel E ve B manyetik alanın var olduğu bir ortamda v hızında ilerliyor ise bir kuvvet hissedecektir. Oluşturulan herhangi bir kuvvet için, bir de reaktif kuvvet vardır. Manyetik alan için reaktif kuvvet anlamlı olmayabilir, fakat her durumda dikkate alınmalıdır.

(SI birimleri ile). Bu temel denklemdeki farklılıklar, akım taşıyan teldeki manyetik alan kuvvetini tanımlamaktadır (Bazen Laplace kuvveti olarak da anılır). Manyetik alan içinde ilerleyen kapalı tel döngü üzerindeki elektromotiv kuvveti  ve ışık hızında hareket eden yük taşıyan bir parçacık üzerindeki kuvveti tanımlar (Lorenz kuvvetinin relativite formudur).

Tarihçiler her ne kadar ilk çalışmaları 1865 yılında James Clerk Maxwell yazdığı bir makaleyle ilişkilendirselerde  Lorenz kuvvetinin ilk geliştirilmesi, 1889 yılında Oliver Heaviside'a atfedilmektedir. Hendrik Lorentz denklemi Heaviside'dan birkaç yıl sonra geliştirmiştir.

Denklem (SI birimi)
Ayrıca inceleyin: SI birimi

Yüklü parçacık

Üzerinde q yükü bulunan, dışsal E elektriksel ve B manyetik alanların etkileri nedeni ile anlık olarak  v hızına sahip, bir parçacık üzerinde etkili olan F yükü aşağıdaki denklemle verilmektedir:

Burada × vektörel çarpımdır. Bütün kalın yazı fontları vektörleri göstermektedir. Daha açık olarak ifade edilirse:

Burada r yüklü parçacığın konum vektörüdür, t zamandır ve üstel nokta zamana göre türevi ifade etmektedir.

Pozitif yüklü bir parçacık E alanının doğrusal konumu ile aynı yönde ivmelenir ancak sağ el kuralına göre hız vektörü v ve manyetik alan B'ye dik olarak eğilir (kısaca sağ el başparmağı v vektörünü gösteriyor ise ve işaret parmağı manyetik alan boyunca konuşlandırılırsa, bu durumda F vektörü yönündedir).

qE terimi elektrik kuvveti olarak, öte yandan qv × B terimi manyetik kuvvet olarak tanımlanmaktadır. Bazı tanımlara göre Lorentz kuvveti özellikle manyetik kuvvet formülüne atıfta bulunmaktadır ve toplam elektromanyetik  kuvvet (elektriksel kuvvet dahil) için (standart olmayan) başka bir isim kullanmaktadır. Bu çalışma adı geçen sıra dışı sembollemeyi kullanmamaktadır.

Lorentz kuvvet'in manyetik kuvvet parçası, manyetik alan içerisinde akım taşıyan telin üzerindeki kuvvet olarak ortaya koymaktadır. Sürekli Yük Dağılımı[edit]

Hareket eylemi sırasında sürekli yük dağılımı Lorentz kuvveti  için:

Burada dF dq yükü olan küçük parça için küçük bir değişimdir. Denklemin her iki tarafı da küçük parçacığın hacmi olan dV bölünürse, sonuç:

Burada f kuvvet yoğunluğudur (kuvvet/birim hacim) ve ρ yük yoğunluğu (birim hacimde).
Daha sonra akım yoğunluğu yük uzayındaki harekete karşılık gelen akım yoğunluğu söyle ifade edilebilir:

Bu durumda denklemin sürekliliği ifadesi

Burada toplam güç yük dağılımı üzerinde alınacak olan hacim integrali olarak ifade edilir:

ρ ve J'yi elimine ederek, Maxwell's denklemlerini kullanarak  ve vektör kalkülus teorilerini değiştirerek denklemin bu formu  Maxwell stress tensör'ünü σ, ifade etmekte kullanılır, bunların sonunda Poynting vektörü S ile birleştirilerek genel görecelik kanununda kullanılan elektromanyetik stres-enerji tensörü T'nin, eldesi sağlanır.

Lorenz kuvvetini σ and S kullanarak başka şekilde yazma yöntemi (her bir 3 boyutlu hacim için)

XXXX burada c ışık hızını ∇• ıraksaklık tensörünü göstermektedir.  Bu denklem enerji akısını (birim zaman ve birim mesafedeki enerji akışı), elektrik ve manyetik alandaki yük miktarı ve hız yerine, yük dağılımı ile ilişkilendirmektedir. Daha detaylı bilgi için klasik elektromagnetizma formülasyonundaki covariant formülasyonunu inceleye bilirsiniz.

Tarihçe

18. yüzyılın ortalarında elektromanyetik kuvveti tanımlamak için girişimler nicel olarak başlamıştı. Johann Tobias Mayer tarafından mıknatısın kutuplarına ve başkalarına uygulanan kuvvetin ters kare kanununa uyduğu 1760 yılında ortaya atılmıştır. Aynı fikir Henry Cavendish tarafından da 1762 yılında elektriksel olarak yüklü parçacıklar için söylenmiştir. Ancak her iki durumda da deneysel kanıt ne tamamlayıcı ne de sonuç verici yöndeydi. 1748 yılında Charles-Augustin Coulomb, bir torsion tartısı kullanarak, bu teorinin doğruluğunu bir deney aracılığıyla göstererek kanıtladı.1820 yılında H. C. Ørsted manyetik iğnenin, akım tarafından etkilendiğini keşfetmesinin ardından, aynı sene André-Marie Ampère de bir deney aracılığıyla, iki akım elementi arasındaki kuvvetin açı ile olan bağlantısını açıklamayı başardı. Bütün bu tanımlarda kuvvet hep, elektrik ve manyetik alan cinsinden değil de, duruma dahil olan cisimler ve onların birbirlerine olan uzaklıkları cinsinden bulunuyordu.

Elektrik ve manyetik alanların günümüzdeki modern konsepti, ilk defa Michael Faraday tarafından ortaya atılmıştı. Bunun temellerini özellikle, daha sonra Lord Kelvin ve James Clerk Maxwell tarafından tamamen matematiksel bir tanım kazanacak olan kuvvet çizgileri fikri atmıştı. Daha modern bir bakış açısı ile Maxwell'in, alan denklemleri 1865 formülasyonlarını elektrik akımıyla ilişkilendirilmiş Lorentz kuvveti denklemi olarak da düşünebiliriz. Ancak Maxwell'in zamanında denklemlerinin, hareket eden parçacıklara etkiyen kuvvetle olan bağlantısı kanıtlanamamaktaydı. J.J. Thomson, hareket halindeki yüklü parçacıklara etkiyen elektromanyetik kuvvetleri Maxwell'in alan denklemlerini kullanarak, cismin özellikleri ve dış alanlar cinsinden türetmeye çalışan ilk insandır. Thomson 1881 yılında yüklü parçacıkların katot ışını altındaki elektromanyetik davranışlarını anlatan bir makale yazdı. Bu makalesinde parçacıklara dış bir manyetik alan sayesinde kuvvet uyguladı. Bu kuvvet ve manyetik alanın ilişkisi

Thomson neredeyse doğru olan bu temel formülü türetmeyi başarmıştı, ancak hesaplamada bir hata yapmıştı ve sürülme akımının da tanımını eksik yapmıştı. Bu sebeplerden ötürü formülün önünde olmaması gereken bir ½ bulmuştu. 1885 yılında Oliver Heaviside, vektör gösterimini bulmuş ve bunu Maxwell'in denklemlerine uygulamıştı. Aynı zamanda 1889 yılında da Thomson'un türettiği denklemdeki yanlışı düzelmiş ve hareket halinde olan parçacığa etkiyen doğru manyetik kuvveti bulmuştur. Son olarak 1892 yılında Hendrik Lorentz, kuvvete hem elektrik hem de manyetik alandan gelen katkıları da yazarak, formülün günümüzdeki modern halini türetmiştir. Lorentz, eter ve iletkenlerin Maxwellsel tanımlarından uzaklaşmaya başladı. Bunun yerine, Lorentz madde ve ışık saçan eter arasında bir ayrım belirtti. Maxwell denklemlerini de mikroskobik ölçeklerde uygulamaya karar verdi. Heaviside'ın Maxwell denklemleri versiyonunu, durgun eter üzerinde kullanarak ve buna Lagrange denklemlerini uygulayarak, kuvvet kanununun bugünkü tamamlanmış haline gelmesini ve kendi adıyla anılmasını sağladı.

Lorentz kuvveti nedeni ile parçacıkların iz düşümü

Pek çok pratik uygulaması olan durumlar için elektrik yükü bulunan bir parçacığın (plazma içindeki elektron veya iyon) oluşturduğu manyetik alan, bir nokta etrafında (yönlendirici merkez) görece hızlı dönme hareketi ve bu noktanın yavaş kaymasının çakıştırılması olarak yapılandırılabilir. Kayma hızı, parçacık türünün yük derecesine, kütlesine veya sıcaklığına bağlı olarak değişir ve olasılıkla elektrik akımlarına ve kimyasal ayrışmalara neden olur.

Lorentz kuvvetlerinin önemi
Modern Maxwell denklemleri elektrik yükü taşıyan parçacıkların ve akımların veya yüklü parçacıkların hareketinin, elektrik ve manyetik alanı nasıl oluşturduğunu tanımlarken, Lorentz kuvveti kanunu elektromanyetik alanın hareket eden yüklü parçacığın üzerinde yarattığı kuvveti tanımlayarak, resmi tamamlamaktadır. Lorentz kuvveti E ve B'nin yüklü bir parçacık üzerindeki etkisini tanımlamaktadır. Ancak bu elektromanyetik kuvvetler bütün resmi kapsamamaktadır. Yüklü parçacılar, muhtemelen yerçekimi ve nükleer kuvvetler gibi diğer kuvvetlerle eşleşmişlerdir. Bu nedenle Maxwell denklemleri diğer fizik kanunlarında ayrı tutulamaz ve yük ve akım yoğunlukları vasıtası ile ilişkilendirilmişlerdir. Nokta yükün Lorentz kanununa verdiği tepki işin bir yönü iken, E ve B'nin akımlar ve yükle nedeni ile oluşması diğer yönüdür.

Gerçek malzemelerde Lorentz kuvveti yüklü parçacıkların davranışını tanımlamakta, hem prensip olarak hem de hesaplama olarak yetersiz kalmaktadır. Bir malzeme ortamında, yüklü parçacıklar hem E'ye hem de B'ye tepki verirler ve ayrıca bu alanları oluştururlar. Karmaşık taşınım denklemleri yüklerin zaman ve uzaydaki tepkilerini belirlemek için çözülmelidir. Örneğin, Boltzman denklemi, Fokker-Planck denklemi veya Navier-Stokes denklemi gibi. Magnetohidrodinamik, akışkanlar dinamiği, elektrohidrodinamik, süper-iletkenlik, yıldız oluşumu gibi konular incelenebilir. Bu konuları irdeleyecek fizik donanımları (kanunlar, denklemler ve matematik vb..) geliştirilmiştir. Bu amaçla Green-Kubo ilişkileri ve Green denklemleri (çoklu gövde teorisi) incelenebilir.

E ve B'nin tanımlamasında Lorentz kuvveti
Pek çok kitabın klasik elektromanyetik bölümünde Lorentz kanunu elektrik E ve manyetik  B alanları tanımlamakta kullanılır. Daha spesifik bir tanımlama ile Lorentz kuvveti aşağıdaki dogma olarak algılanır:
Bir test yükü için elektromanyetik güç, F, tanımlı bir noktada ve zamanda taşıdığı yüke ve hızına bağlıdır. Bu iki faktör tam olarak, E ve B'nin,  iki vektörü ile parametreleşir. Bu yapın fonksiyonel formu:

Bu dogma sayısız deneylerle gösterilmiştir. Hatta ışık hızına yaklaşan parçacıklar (v = |v| = c) için de geçerlidir. Bu durumda uzay ve zamanda verilen iki vektör alanı E ve B, elektrik alanı ve manyetik alan olarak tanımlanmıştır.  Bu iki alan bütün uzay ve zamanda test yüküne bağlı olarak tanımlanmıştır ve söz konusu kuvvetten etkilenecek bir bir yükün olup olmamasında bağımsız olarak geçerlidir. Ayrıca, E ve B'nin tanımında Lorentz kuvveti tek prensiptir. Çünkü, varsayımsal sonsuz küçük kütle ve yüke sahip "test yükünün" aksine gerçek bir parçacık kendi sınırlı E ve B'sini yaratır ve etkilendiği elektromanyetik kuvveti değiştirir. İlave olarak, yük bir dış etkileyici tarafından ivmelendirilerek kavisli bir yola zorlanırsa, hareketini frenleyen bir radyasyon yayar.  Bunun örnekleri olarak Bremsstrahlung ve synchrotron light kavramları incelenebilir. Bu etkiler doğrudan (radyasyon reaksiyon kuvveti) ve dolaylı etkilerin (etrafındaki yük ve akımları etkilemesi) sonucudur. Dahası sonuç kuvveti elektromanyetik kuvvetin yanı sıra yerçekimini, elektro zayıflığı ve diğer kuvvetleri de içermelidir.

Akım taşıyan teldeki kuvvet

Akım taşıyan bir tel manyetik bir alan içine yerleştirildiğinde, hareket eden, akımı taşıyan her bir yük Lorents kuvvetinden etkilenir ve tel üzerinde, bazen Laplace kuvveti olarak da adlandırılan, makroskopik büyüklükte bir kuvvet oluşturur.  Yukarıda tanımı verilmiş olan Lorentz kuvveti kanununu elektrik akımı kavramı ile birleştirince, düz ve hareketsiz tel için aşağıdaki denklem elde edilir:

Burada ℓ, büyüklüğü telin uzunluğu ve yönü tel boyunca olan, konvansiyonel akım, I, yönünde hizalanmış vektördür.
Telin doğrusal değil de kavisli olması durumunda, kuvvet, telin küçük parçaları dℓ,için hesaplanır ve sonra bütün kuvvetlerin integrasyonla toplanması ile bulunur. Sabit akım,,, taşıyan düz sağlam bir tel üzerindeki net kuvvet:

Bu net kuvvettir. Telin mükemmel katı cisim olmaması durumunda, ilave olarak moment ve diğer etkiler olacaktır. Bunun bir uygulaması Ampere'in kuvvet kanunudur. Akım taşıyan iki telin, diğerinin manyetik alanı nedeni ile oluşan Lorentz kuvvetlerine bağlı olarak birbirlerini nasıl çektiklerini veya ittiklerini tanımlar.  Detaylı bilgi "Ampere'in kuvvet kanunu'ndan" incelenebilir.

EMF
Lorentz kuvvetinin manyetik bileşeni olan (q v × B), hareketsel elektromotif kuvvetten sorumludur. Bu kuvvet de elektrik motorlarının altında yatan temel fenomendir. Bir iletken, manyetik alanın içinde hareket ettirildiği zaman, manyetik kuvvet elektronu tel içerisinde ittirmeye çalışır ve bu da bir EMF oluşturur. "Hareketsel EMF" kavramı da bu fenomene uygulanabilir çünkü EMF de telin hareketine bağlı olarak oluşur.
Başka elektriksel motorlarda da, mıknatıs hareket eder, iletkenler etmez. Bu durumda, EMF Lorentz denklemindeki (qE) terimine bağlı olur. Bu durumda elektrik alan değişen manyetik alan sayesinde oluşur ve bu elektrik alan da Maxwell-Faraday denklemlerinde belirtilen bir indüklenmiş EMFe sebep olur.

Farklı kaynaklardan doğmalarına rağmen bu iki EMF de aynı denklem ile açıklanabilir, çünkü EMF teldeki manyetik akıda oluşan değişime tekabül eder. (Bu Faraday'ın Kanunudur.) Einstein'in özel görelilik teorisi de kısmen bu iki etki arasındaki bağı daha iyi anlamaktan esinlenerek yola çıkılmıştır. Hatta, hem elektrik hem manyetik alan, ikisi de aynı elektromanyetik alanın iki farklı yüzüdürler ve bir eylemsiz referans sisteminden, diğerine geçiş yaparlar. Yani elektrik alanın solenoid vektör alan kısmı tamamen manyetik alana dönüşebilir ya da manyetik alan için tam tersi.

Lorentz kuvveti ve Faraday'ın indüksiyon kanunu
Ana Makale:Faraday'ın indüksiyon kanunu
Manyetik alanın içinde bir tel verildiğinde, Faraday'ın indüksiyon kanunu, teldeki EMF'nin bu olduğunu belirtir:

burada

Manyetik akı, B manyetik alan, Σ(t) sınırları belirtilmiş (∂Σ(t)) olan yüzey, t kadar bir sürede, dA ise küçük vektör alanı olmaktadır.
EMF' nin işareti de Lenz Kanunu ile belirlenir. Bu hem hareket halinde olan tel hem de durgun haldeki tel için geçerlidir.
Faraday'ın indüksiyon kanunundan ve Maxwell denklemlerinden Lorentz Kuvveti anlaşılabilir. Aynı şekilde tam tersi olarak, Lorentz Kuvvetinden de Maxwell denklemleri ve Faraday Kanununa ulaşılabilir.
Σ(t) hareket halindeki, dönme hareketi yapmayan, sabit v hızıyla hareket eden tel olsun ve Σ(t) de telin iç yüzey alanı olsun. Kapalı bir yol üzerindeki EMF ∂Σ(t):

burada

Elektrik alan ve dℓ ise ∂Σ(t) ile sınırları belirlenmiş ve ifade edilen küçük vektör elementi olmaktadır.
NB: Hem dℓ 'in hem de dA'nın işareti belirsizdir; doğru işareti belirleyebilmek için, Kelvin-Stokes teoremi makalesinde de açıklandığı gibi sağ el kuralı kullanılır. Yukarıdaki sonuç, Faraday'ın indüksiyon kanununda çıkan versiyon ve modern Maxwell denklemleriyle de kıyaslanabilir. Burada Maxwell-Faraday denklemi olarak verilmiştir:

Maxwell-Faraday denklemi integral kullanılarak da Kevin-Stokes teoremi aracılığıyla yazılabilir:.
Böylece elimizde Maxwell-Faraday denklemi oluşur:

Ve Faraday Kanunu,

Bu ikisi eğer tel hareket halinde değil ise birbirine eşittir. Leibniz integral kuralını ve div B = 0'ı kullanarak,

elde edebiliriz
Ve Maxwell Faraday denklemini kullanırsak,

Bu her hangi pozisyondaki tel için geçerli olduğu için şunu belirtir,

Faraday'ın indüksiyon kanunu telin düzgün ve hareketsiz olup olmamasına ya da hareket halinde olup olmamasına ya da deformasyon aşamasında olup olmadığına bakmaksızın geçerlidir. Ayrıca manyetik alanın sabit veya değişken olmasına da bağlı değildir. Ancak bazı durumlarda Lenz yasasını kullanmanın yetersiz veya zor olduğu durumlar vardır. Bu durumlarda Lorentz kuvveti yasasını kullanmak gereklidir.

Eğer belirli bir zaman boyunca manyetik alan sabitse ve iletken tel manyetik alan içinde hareket ediyorsa, manyetik akı birçok şekilde değişebilir. Örneğin, eğer manyetik alan yere göre değişiyorsa ve tel farklı bir manyetik alanın etkisi altına girecek bir yere gidiyorsa, akı değişir. Buna alternatif olarak eğer tel manyetik alana göre oryantasyon değiştiriyorsa, B • dA diferansiyel elemanı da değişecektir, çünkü B ve dA arasındaki açı da değişecektir. Aynı zamanda akı da değişecektir. Üçüncü bir örnek olarak da, eğer devrenin belirli bir kısmı zamandan bağımsız, düzgün bir manyetik alandan geçiriliyorsa ve bir diğer kısmı da sabit tutuluyorsa, bütün kapalı devreyi bağlayan, göreceli kısımlardaki zaman içindeki değişim sebebiyle bir akı değişimi olabilir. Bu üç durumda da Faraday'ın indüksiyon kanunu, manyetik akı değişimi sebebiyle bir EMF oluşacağı yorumunu yapmamıza yardımcı oluyor.

Ayrıca Maxwell Faraday denklemi, manyetik alanın zamana bağlı olarak değiştiği yerlerde, elektrik alanın korunumlu olmadığını ve bu sebeple skaler alanın gradyeni olarak ifade edilemeyeceğini ve de, dönmesi sıfır olmadığından dolayı gradyen teoremine tabi tutulamayacağını söyler.

Potansiyel türünden Lorentz kuvveti
Ayrıca bkz: Elektromanyetik alanın matematiksel ifadesi, Maxwell denklemleri ve Helmholtz ayrışması
E and B alanları manyetik vektör potansiyeli A ve skaler elektrostatik potansiyel ϕ ile yer değiştirerek de ifade edilebilir.

burada ∇ gradyen, ∇• gradyen diverjansı, ∇ ×  ise kıvrımdır.
Böylece kuvvet bu hale gelir

Ve bu da, üçlü çarpımı basite indirgemek için bir yöntem kullanılarak

zincir kuralı kullanılarak, A'nın total türevi:

olur.
böylece yukarıdaki ifade;

bu şekilde de yazılabilir.
bu da kullanışlı olan Euler-Lagrange formunu alabilir.

Lorentz kuvveti ve analitik mekaniği
Ayrıca bkz: Momentum
Kütlesi m ve yükü q  olan elektromanyetik alanda olan bir parçacığın Lagranjiyanı onun, uygulanan kuvvetten ziyade, enerji türünden dinamiğini açıklar. Klasik ifade edilme yöntemi:

Burada A ve ϕ yukarıdaki potansiyel alanlardır. Lagrange denklemlerini kullanarak, Lorentz denklemini elde edebiliriz.
{| class="toccolours collapsible collapsed" width="80%" style="text-align:left"
!Klasik Lgranjiyandan Lorentz kuvvetinin türetilmesi (SI birimleri)
|-
|For an A field, a particle moving with velocity v = ṙ has potential momentum , so its potential energy is .
Potansiyel enerji parçacığın hızına bağlıdır, yani kuvvet hıza bağlıdır, yani korunumlu değildir.
Gerçekçi Lagranjiyan ise

|}

Buradaki detay ise parçacığın uzay zamanında, yolunun gerçekçi yay uzunluğuna sahip olması, potansiyel enerjiden fazladan bir katkı gelmiyor olması, ayrıca yüklü bir parçacığın yektör potansiyelinde hareket ederken kazandığı fazladan bir haldir.

{| class="toccolours collapsible collapsed" width="80%" style="text-align:left"
!Derivation of Lorentz force from relativistic Lagrangian (SI units)
|-
|
The equations of motion derived by extremizing the action (see matrix calculus for the notation):

|}

Denklem (cgs birimleri)
Ayrıca bkz: cgs birimleri

Yukarıda belirtilen formüllerde SI birimleri kullanılmaktadır. Sı birimleri deneyciler, teknisyenler ve mühendisler arasında en yaygın olarak kullanılan birimlerdir. Cgs-Gauss birimlerinde ise, teorik fizikçiler arasında daha yaygındır. Bu birim kullanıldığında

Burada c ışık hızıdır. Bu denklem biraz daha farklıymış gibi görünse bile, bire bir aynı denklemlerdir. SI ve cgs birimleri arasında şu gibi geçişler vardır:

Burada ε0 boşluğun elektrik geçirgenliğidir ve μ0 ise boşluğun geçirgenliğidir. Uygulamada "cgs" ve "SI" için kullanılan simgeler dahil edilmezler ve bu birimler içerikten yola çıkılarak tahmin edilmelidir.

Lorentz kuvvetinin görecelilik formunda ifadesi
Lorentz kuvvetinin kovaryant formu [edit]
Lorentz kuvveti, bir yük için, metrik notasyon kullanılarak (-1,1,1,1) kovaryant formunda aşağıdaki gibi yazılabilir:

burada pα dört-momentumdur. Bu şu şekilde tanımlanmıştır:

 parçacığın uygun zamanı, Fαβ de kontravaryantın elektromanyetik tensörüdür.

ve U 'da aşağıdaki gibi tanımlanmış olan dört-hız kovaryantıdır:

burada yukarıda tanımlamış olan Lorentz faktörüdür.
Alanlar sabit görece bir hızda hareket eden bir sınıra dönüştürülmüştür:

burada Λμα Lorentz dönüşüm tensörüdür.
Vektör notasyonuna dönüşümü[edit]
Kuvvetin tanımlı α = 1 bileşeni (x-bileşeni)

Kovaryant elektromanyetik tensör bileşenleri yerine konursa, F denklemi aşağıdaki forma dönüşür:

Kovaryant dört-hız bileşeni kullanılarak denklem:

α = 2, 3 (y ve z yönündeki kuvvet bileşenleri) için yapılan hesaplamalar benzer sonuçlar ortaya koyar, böylece 3 denklemi birleştirilmesi ile:

Lorentz kuvveti ortaya çıkar.
Lorentz kuvvetinin STA formu [edit]
Elektrik ve manyetik alanlar gözlemcinin hızı ile ilişkilidir, bu nedenle Lorentz kuvvetinin görecelilik formu en uygun olarak, rastgele seçilmiş bir zaman yönünde,, elektromanyetik ve manyetik alanların,, koordinattan arındırılmış ifadesi ile sağlanır:

ve

  uzay-zaman çift-vektörü (bir doğru parçasına yerleştirilmiş vektör gibi, konuşlandırılmış düzlem parçası), itmelere (uzay-zaman düzleminde dönmeler) ve dönmelere (uzay-uzay düzlemlerinde dönmeler) karşılık gelen altı adet serbestlik derecesi vardır.   vektörü ile iç-çarpım dönüşümsel gruptan bir vektör (uzay cebirinde) oluştururken, vektörel çarpım, genellikle manyetik alan vektörü olan bir vektör ile eşleşmiş bir üçlü bir vektör oluşturur (uzay cebirinde). Görece-hız, zaman – konum vektöründe,, (zaman benzeri) bir değişimle verilir;

(metrik tercihi gösteren) ve hız ifadesi:

Lorentz kuvvetinin uygun (herhangi bir değişim tanımlanmadığı için değişimsiz tanımı yetersiz kalmaktadır) formu sadeleştirilmiş olarak:

Çift vektör ve vektör arasında içsel çarpım ters bakışımlı (anti symmetric) olduğu için burada derecenin önemli olduğuna dikkat çekmek gerekmektedir. Uzay zaman ayrışmasına bağlı olarak hızın elde edilmesi gibi alanlarda bilinen tanımlamayı ortaya koymaktalar.

Uygulamaları
Lorentz kuvveti, aşağıdaki örneklerde dahil olmak üzere pek çok cihazda oluşur:
	Sikletron ve diğer dairesel parçacık hızlandırıcılar
	Kütle Spektroskopları
	Hız Filtreleri
	Magnetronslar
	Lorentz kuvveti hız ölçerleri
Bir iletkendeki Laplace kuvveti olarak oluşmasına bağlı olarak bu kuvvet pek çok cihazda görülür.
	Elektrik motorları
	Yataklı atış sistemleri
	Doğrusal motorlar
	Hoparlörler	•	Magnetoplasmadinamik yükleyiciler
	Elektrik jeneratörleri
	Tek kutuplu jeneratörler
	Doğrusal alternatörler

Ayrıca bakınız
	Hall etkisi
	Elektromagnetizma
	Gravitomagnetizma
	Ampère's kuvvet kanunu
	Hendrik Lorentz
	Maxwell denklemleri
	Maxwell denklemlerinin özel relativite ile kurgulanması
	Hareketli mıknatıs ve iletkenlik problemi
	Abraham–Lorentz kuvveti
	Larmor formülü
	Cyclotron radyasyonu
	Manyetik potansiyel
	Magnetodirenç
	Scalar potential
	Helmholtz decomposition
	Guiding center
	Field line

Dip not
1.	^ Jump up to:a b c Oliver Heaviside By Paul J. Nahin, p120
2.	^ Jump up to:a b Huray, Paul G. (2009). Maxwell's Equations. Wiley-IEEE. p. 22. ISBN 0-470-54276-4.
3.	^ Jump up to:a b See Jackson page 2. The book lists the four modern Maxwell's equations, and then states, "Also essential for consideration of charged particle motion is the Lorentz force equation, F = q ( E+ v × B ), which gives the force acting on a point charge q in the presence of electromagnetic fields."
4.	Jump up^ See Griffiths page 204.
5.	Jump up^ For example, see the website of the "Lorentz Institute": \[1], or Griffiths.
6.	^ Jump up to:a b c Griffiths, David J. (1999). Introduction to electrodynamics. reprint. with corr. (3rd ed.). Upper Saddle River, New Jersey [u.a.]: Prentice Hall. ISBN 978-0-13-805326-0.
7.	Jump up^ Meyer, Herbert W. (1972). A History of Electricity and Magnetism. Norwalk, Connecticut: Burndy Library. pp. 30–31.ISBN 0-262-13070-X.
8.	Jump up^ Verschuur, Gerrit L. (1993). Hidden Attraction : The History And Mystery Of Magnetism. New York: Oxford University Press. pp. 78–79. ISBN 0-19-506488-7.
9.	Jump up^ Darrigol, Olivier (2000). Electrodynamics from Ampère toEinstein. Oxford, [England]: Oxford University Press. pp. 9, 25.ISBN 0-19-850593-0.
10.	Jump up^ Verschuur, Gerrit L. (1993). Hidden Attraction : The History And Mystery Of Magnetism. New York: Oxford University Press. p. 76.ISBN 0-19-506488-7.
11.	Jump up^ Darrigol, Olivier (2000). Electrodynamics from Ampère toEinstein. Oxford, [England]: Oxford University Press. pp. 126–131, 139–144. ISBN 0-19-850593-0.
12.	Jump up^ Darrigol, Olivier (2000). Electrodynamics from Ampère toEinstein. Oxford, [England]: Oxford University Press. pp. 200, 429–430. ISBN 0-19-850593-0.
13.	Jump up^ Heaviside, Oliver. "On the Electromagnetic Effects due to the Motion of Electrification through a Dielectric". Philosophical Magazine, April 1889, p. 324.
14.	Jump up^ Darrigol, Olivier (2000). Electrodynamics from Ampère toEinstein. Oxford, [England]: Oxford University Press. p. 327.ISBN 0-19-850593-0.
15.	Jump up^ Whittaker, E. T. (1910). A History of the Theories of Aether and Electricity: From the Age of Descartes to the Close of the Nineteenth Century. Longmans, Green and Co. pp. 420–423.ISBN 1-143-01208-9.
16.	Jump up^ See Griffiths page 326, which states that Maxwell's equations, "together with the [Lorentz] force law...summarize the entire theoretical content of classical electrodynamics".
17.	Jump up^ See, for example, Jackson p777-8.
18.	Jump up^ J.A. Wheeler, C. Misner, K.S. Thorne (1973). Gravitation. W.H. Freeman & Co. pp. 72–73. ISBN 0-7167-0344-0.. These authors use the Lorentz force in tensor form as definer of theelectromagnetic tensor F, in turn the fields E and B.
19.	Jump up^ I.S. Grant, W.R. Phillips, Manchester Physics (2008).Electromagnetism (2nd ed.). John Wiley & Sons. p. 122. ISBN 978-0-471-92712-9.
20.	Jump up^ I.S. Grant, W.R. Phillips, Manchester Physics (2008).Electromagnetism (2nd Edition). John Wiley & Sons. p. 123.ISBN 978-0-471-92712-9.
21.	^ Jump up to:a b See Griffiths pages 301–3.
22.	Jump up^ Tai L. Chow (2006). Electromagnetic theory. Sudbury MA: Jones and Bartlett. p. 395. ISBN 0-7637-3827-1.
23.	^ Jump up to:a b Landau, L. D., Lifshit︠s︡, E. M., & Pitaevskiĭ, L. P. (1984).Electrodynamics of continuous media; Volume 8 Course of Theoretical Physics (Second ed.). Oxford: Butterworth-Heinemann. p. §63 (§49 pp. 205–207 in 1960 edition). ISBN 0-7506-2634-8.
24.	Jump up^ Roger F Harrington (2003). Introduction to electromagnetic engineering. Mineola, New York: Dover Publications. p. 56.ISBN 0-486-43241-6.
25.	Jump up^ M N O Sadiku (2007). Elements of elctromagnetics (Fourth ed.). NY/Oxford: Oxford University Press. p. 391. ISBN 0-19-530048-3.
26.	Jump up^ Classical Mechanics (2nd Edition), T.W.B. Kibble, European Physics Series, Mc Graw Hill (UK), 1973, ISBN 0-07-084018-0.
27.	Jump up^ Hestenes, David. "SpaceTime Calculus".

Kaynakça
	Feynman, Richard Phillips; Leighton, Robert B.; Sands, Matthew L. (2006). The Feynman lectures on physics (3 vol.). Pearson / Addison-Wesley. ISBN 0-8053-9047-2.: volume 2.
	Griffiths, David J. (1999). Introduction to electrodynamics (3rd ed.). Upper Saddle River, [NJ.]: Prentice-Hall. ISBN 0-13-805326-X.
	Jackson, John David (1999). Classical electrodynamics (3rd ed.). New York, [NY.]: Wiley. ISBN 0-471-30932-X.
	Serway, Raymond A.; Jewett, John W., Jr. (2004). Physics for scientists and engineers, with modern physics. Belmont, [CA.]: Thomson Brooks/Cole. ISBN 0-534-40846-X.
	Srednicki, Mark A. (2007). Quantum field theory. Cambridge, [England] ; New York [NY.]: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-86449-7.

Dış bağlantılar
	Interactive Java tutorial on the Lorentz force National High Magnetic Field Laboratory
	Lorentz force (demonstration)[dead link]
	Faraday's law: Tankersley and Mosca
	Notes from Physics and Astronomy HyperPhysics at Georgia State University; see also home page
	Interactive Java applet on the magnetic deflection of a particle beam in a homogeneous magnetic field by Wolfgang Bauer|}

Fizik terimleri
Elektromanyetizma
Maxwell denklemleri
kuvveti

Lorentz kuvveti


Die Green European Foundation (GEF) ist eine europäische politische Stiftung, die vom Europäischen Parlament finanziert wird. Die Stiftung ist mit der Europäischen Grünen Partei eng verbunden. Sie setzt jedoch eigene inhaltliche Schwerpunkte.

Sitz der GEF ist Luxemburg-Stadt. Ein Büro befindet sich in Brüssel. Die Organisation versucht, möglichst viele Menschen in Europa zu erreichen. Im Jahre 2011 hat die GEF 41 Veranstaltungen in 32 verschiedenen Städten in fast allen europäischen Ländern organisiert.

Mission
2008 wurde die Vorläuferinstitution Green European Institut gegründet. Nach dem Vorbild nationaler grünen Stiftungen und Bildungseinrichtungen sieht die GEF es als ihre Aufgabe, europäischen Bürgern zu ermöglichen, an europäischen politischen Diskussionen teilzuhaben. Die GEF will dadurch das Entstehen einer gesamteuropäischen politischen Öffentlichkeit sowie einer partizipativen europäischen Demokratie fördern. Die GEF organisiert politische Debatten und politische Bildung zu Kernthemen Grüner Politik in Europa und funktioniert als europäisches Netzwerk nationaler grüner Stiftungen.

Struktur
Drei Gruppen von Akteuren senden Delegierte für die GEF-Generalversammlung, die zweimal pro Jahr zusammenkommt, um den Vorstand der GEF zu wählen:
 nationale Grüne politische Stiftungen aus ganz Europa
 die Europäische Grüne Partei
 die Grüne Fraktion im Europäischen Parlament.

Die Green European Foundation besitzt Vollmitglieder und assoziierte Mitglieder.

Vollmitglieder
  Fondazione Alexander Langer Stiftung
  Stichting Wetenschappelijk Bureau GroenLinks
  Cogito
  EcoPolis
  Etopia (Wallonien)
  Fondation de l'Ecologie Politique
  Fundacion EQUO
  Green Economics Institute
  Green Foundation Ireland
  Gréng Steftung
  Grüne Bildungswerkstatt
  Heinrich-Böll-Stiftung
  Nous Horitzons (Katalonien)
  Oikos (Flandern)
  Visio

Assoziierte Mitglieder

  Federation of Young European Greens
  Greek Green Institute
  Yeşil Düşünce Derneği
  Insamlingsstiftelsen Green Forum
  Institute for Political Ecology
  Fundacja Strefa Zieleni

Weblinks
 Offizielle Website

Einzelnachweise

Europäische politische Stiftung
Politische Bildungseinrichtung
Denkfabrik zur europäischen Integration
Forschungseinrichtung zur europäischen Integration
Gegründet 2008
Organisation (Luxemburg, Stadt)
Europäische Organisation
!Green_European_Foundation

Green European Foundation


Jørn Kjær Hansen (* 16. Mai 1961) ist ein ehemaliger dänischer Fußballspieler.

Kjær, der aus Horsens stammt, spielte den größten Teil seiner Karriere für den Horsens fS, Vorgänger des Klubs AC Horsens. Er trat bei 109 Spielen an und schoss drei Tore. Im November 1982 endete sein Vertrag und er begann im Folgejahr für Herning Fremad zu spielen, aus dem später der FC Midtjylland hervorging. Mit diesem Verein hatte er 42 Einsätze in der 1. Division, dem Vorgänger der Superliga. Am 20. April 1987 wurde er bei einem Drittliga-Spiel gegen Varde verletzt (u. a. Kreuzbandriss) und beendete seine Karriere als Aktiver.

Danach arbeitete Kjær zunächst als stellvertretender Teamleiter (Holdleder) für Herning und dann als Teamleiter für Horsens. Ab 2004 war er als Materialverwalter und Teamleiter für den FC Midtjylland tätig. Aus gesundheitlichen Gründen ging er im Februar 2021 in den Ruhestand.

Jørn Kjærs Sohn Simon (* 1989) ist ebenfalls Fußballer; er spielt auch für die A-Nationalmannschaft Dänemarks.

Einzelnachweise

Fußballspieler (Dänemark)
Däne
Geboren 1961
Mann

Jørn Kjær


The Carl Brandon Society is a group originating within the science fiction community. Their mission "is to increase racial and ethnic diversity in the production of and audience for speculative fiction." Their vision is "a world in which speculative fiction, about complex and diverse cultures from writers of all backgrounds, is used to understand the present and model possible futures; and where people of color are full citizens in the community of imagination and progress."

The Society was founded in 1997 following discussions at the feminist science fiction convention WisCon 23 in Madison, Wisconsin. It was named after "Carl Brandon", a fictional black fan writer created in the mid-1950s by Terry Carr and Pete Graham. This also alludes to the James Tiptree, Jr. Award, named after  the fictional male persona used by the writer long known as "James Tiptree, Jr.".

The Society maintains annuals lists of fantastical works published by writers of color.

CBS Parallax and Kindred Awards
Source:

Inaugurated in 2005, the Carl Brandon Parallax Award is a juried award given to works of speculative fiction created by a self-identified person of color. The 2005 Parallax, the first to be awarded, went to Walter Mosley for his young adult novel 47.

Inaugurated in 2005, the Carl Brandon Kindred Award is a juried award given to any work of speculative fiction dealing with issues of race and ethnicity; nominees may be of any racial or ethnic group. The 2005 Kindred Award went to Susan Vaught for her young adult novel, Stormwitch.

The awards were not given for years from 2012 to 2018, but resumed with awards for 2019.

Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2006

Ashok Banker: "Prince of Ayodhya" (Penguin India)
Tobias Buckell: "Toy Planes" (Nature, Oct. 13, 2005)
Octavia Butler: "Fledgling" (Seven Stories Press)
Daliso Chaponda: "Trees of Bone" (Apex Science Fiction and Horror Digest, #3)
Marcia Douglas: "Marie-Ma" (Femspec, Vol. 6, #1)
Hiromi Goto: "Nostalgia" (Nature, Sept. 1, 2005)
N. K. Jemisin: "Cloud Dragon Skies" (Strange Horizons, Aug. 1, 2005)
A. H. Jennings: "Owasa" (Farthing, July, 2005)
Alaya Dawn Johnson: "Shard of Glass" (Strange Horizons, Feb. 14, 2005)
Ahmed Khan: "The Meaning of Life and Other Clichés" (Another Realm, March, 2005)
Gail Nyoka: Mella and the N'anga: An African Tale (Sumach Press)
Nnedi Okorafor: Zahrah the Windseeker (Houghton Mifflin)
Nisi Shawl: "Wallamelon" (Aeon Magazine, #3)
Vandana Singh: "The Tetrahedron" (Intranova, March 15, 2005)

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2006

Tobias Buckell: "Toy Planes" (Nature, Oct. 13, 2005)
Octavia E. Butler: Fledgling (Seven Stories Press)
Daliso Chaponda: "Trees of Bone" (Apex Science Fiction and Horror Digest, #3)
Marg Gilks: "Before the Altar on The Feast of All Souls" (Tesseracts 9)
Walter Mosley: 47 (Little, Brown)
Nnedi Okorafor-Mbachu: Zahrah the Windseeker (Houghton Mifflin)
Liz Williams: "La Gran Muerte" (Asimov's Science Fiction, April 2005)

The 2006 Carl Brandon Society Awards were presented during a ceremony at WisCon 30.

 Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2007

Nnedi Okorafor-Mbachu: "The Shadow Speaker"

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2007

Minister Faust: "From the Notebooks of Doctor Brain"

 Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2008

Vandana Singh: "Distances"

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2008

Tananarive Due: "Ghost Summer"

 Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2009

Hiromi Goto: "Half World"

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2009

Justine Larbalestier: "Lair"

 Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2010

Karen Lord: "Redemption in Indigo"

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2010

Nnedi Okorafor-Mbachu: "Who Fears Death"

 Honor Shortlist for 2010

N.K. Jemisin: "The Hundred Thousand Kingdoms"
Anil Menon: "The Beast with Nine Billion Feet"
Charles Yu: "Standard Loneliness Package"

 Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2011

Tenea D. Johnson: "Smoketown"

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2011

Andrea Hairston: "Redwood and Wildfire"

 Honor Shortlist for 2011

Zen Cho: "The House of Aunts"
Zen Cho: "Rising Lion – The Lion Bows"
Minister Faust: "The Alchemists of Kush"
Tenea D. Johnson: "Revolution"
Yoon Ha Lee: "Ghostweight"
An Owomoyela: "All That Touches the Air"
Nisi Shawl: "Black Betty"
JoSelle Vanderhooft: "Steam-Powered: Lesbian Steampunk Stories"

The 2011 Carl Brandon Awards were presented at Arisia, January 17–20, in Boston MA, USA.

Through 2012–2018, the Carl Brandon Award ceremonies went on hiatus.

 Carl Brandon Parallax Award Shortlist for 2019

Akwaeke Emezi: "Pet"

 Carl Brandon Kindred Award Shortlist for 2019

Michele Tracy Berger: "Doll Seed"

 Parallax Honor Shortlist for 2019

Alex Jennings: "Mister Dog"
Indrapramit Das: "Kali_Na"
Jaymee Goh: "The Freedom of the Shifting Sea"
Rebecca Roanhorse: "Harvest"
Craig Laurence Gidney: "A Spectral Hue"
Suyi Davies Okungabowa: "David Mogo: God Hunter"

Octavia E. Butler Memorial Scholarship
The Octavia E. Butler Memorial Scholarship was established in Butler's memory in 2006 by the Society. Its goal is to provide an annual scholarship to enable writers of color to attend one of the Clarion writing workshops where Butler got her start. The first scholarship was awarded in 2007.

References

External links
Carl Brandon Society official site

Science fiction organizations
Science fiction awards

Carl Brandon Society


George Bukator (-) est un homme politique canadien de l'Ontario. Il est député provincial de Niagara Falls de 1934 à 1943 et de 1959 à 1971.

Biographie
Né à Lachine, aujourd'hui arrondissement de Montréal au Québec, Bukator travaille pour la  pendant 6 ans. Conseiller de  de 1949 à 1958 et du  en 1951, il devient le dix-neuvième maire de Niagara Falls en 1973. Il occupe la fonction jusqu'en 1978 et s'éteint dans un hôpital de la ville en 1987.

Un parc sur la rivière Welland est nommé en son honneur.

Résultats électoraux

Références

Liens externes

Naissance en avril 1913
Naissance à Montréal
Député du Parti libéral de l'Ontario
Maire de Niagara Falls (Ontario)
Décès en mai 1987
Décès à Niagara Falls
Décès à 74 ans

George Bukator


بسام أحمد عمر الصالحي سياسي فلسطيني، وهو الأمين العام لحزب الشعب الفلسطيني (الشيوعي سابقا)، ونائب في المجلس التشريعي الفلسطيني في قائمة «البديل» ذات التوجه اليساري.
ولد بسام الصالحي في مخيم الأمعري عام 1960م. حصل على شهادة الماجستير في الدراسات الدولية، وله العديد من الكتب والدراسات الفكرية والسياسية. شغل منصب رئيس مجلس طلبة جامعة بيرزيت بين عامي 1979-1981م، وهو عضو في لجنة التوجيه الوطني. قاد نضال الحركة الطلابية ضد اتفاقات كامب ديفيد، وبسبب ذلك اعتقل عدة مرات وفرضت عليه الإقامة الجبرية.

كان عضواً في القيادة الوطنية الموحدة للانتفاضة الأولى، اعتقل عام 1990م وحكم عليه بالسجن ثلاث سنوات ومثلها مع وقف التنفيذ.
مع اندلاع انتفاضة النفق 1996م، وانتفاضة الأقصى والاستقلال عام 2000م، شارك في هيئاتها القيادية مع القوى والأطر والوطنية الأخرى.

عضو في المجلس الوطني الفلسطيني، والمجلس المركزي لمنظمة التحرير الفلسطينية، ولجنة متابعة ملف الجدار العنصري في محكمة لاهاي، وكان ضمن الوفد الفلسطيني لحضور جلسات المحكمة. وعضو في فريق المتابعة الذي كرس نشاطاته لحشد الدعم الدولي لمساندة الشعب الفلسطيني.

المراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من مخيم الأمعري
أعضاء اللجنة التنفيذية لمنظمة التحرير الفلسطينية
أعضاء المجلس التشريعي الفلسطيني 2006
أعضاء المجلس المركزي الفلسطيني
أعضاء المجلس الوطني الفلسطيني
سياسيو حزب الشعب الفلسطيني
مواليد 1960
مواليد في مخيم الأمعري
وزراء ثقافة فلسطين
وزراء حكومة السلطة الوطنية الفلسطينية
أسرى ومعتقلون فلسطينيون سابقون في إسرائيل

بسام الصالحي


Die National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) ist eine statistische Erhebung und Forschungsprogramm des National Center for Health Statistics (NCHS) in den Vereinigten Staaten.

Aufgabenstellung

Die Ziele der NHANES bestehen darin, den Gesundheitsstatus und Ernährungszustand von Erwachsenen und Kindern in den USA zu erheben und Änderungen über die Zeit hinweg zu dokumentieren. Dies wird durch eine Kombination aus Patientengespräch und körperlicher Untersuchung erreicht.
Das Gespräch beinhaltet demographische, sozioökonomische, dietäre und gesundheitsbezogene Fragen. Bei der Untersuchung wird auf medizinische, zahnärztliche und physiologische Aspekte Wert gelegt und sie inkludiert ebenfalls Laboruntersuchungen durch medizinisches Personal.

Ergebnisse

Die erste NHANES wurde 1971 durchgeführt. Die Ergebnisse der Studie tragen dazu bei, die Prävalenzen relevanter Erkrankungen in der Bevölkerung sowie Risikofaktoren für Krankheiten festzustellen. In weiterer Folge werden die gewonnenen Informationen benutzt, um den Ernährungszustand und seine Assoziationen mit Förderung der Gesundheit und Verhinderung von Krankheiten zu beurteilen.
Aus der NHANES gehen ebenfalls landesweite Einheitstabellen wie etwa für die Durchschnittsgröße, das Körpergewicht und den als gesund bezeichneten Blutdruck hervor. Epidemiologische Studien und gesundheitswissenschaftliche Forschungsprogramme verwenden diese Daten, um für die Bevölkerung wichtige Ratschläge und Empfehlungen herauszugeben und Gesundheitsprogramme und -dienste zu etablieren und verbessern und ebenfalls das Wissen über Gesundheit zu erweitern.

Weblinks
 Offizielle NHANES-Webseite
  Seite für NHANES 1999–2000
  Seite für NHANES 2001–2002
  Seite für NHANES 2003–2004
  Seite für NHANES 2005–2006
  Seite für NHANES 2007–2008

Ministerium für Gesundheitspflege und Soziale Dienste der Vereinigten Staaten


Claude Monet (14 Kasım 1840 - 5 Aralık 1926), Fransız empresyonist ressam. Oscar-Claude Monet veya Claude Oscar Monet olarak da bilinir. İzlenimcilik terimi, Monet'nin İzlenim: Gün Doğumu adlı resminden gelmektedir. İzlenimcilik, modern resim sanatındaki ilk büyük devrimci harekettir. Monet, resimlerinde fırça darbeleriyle oluşturduğu değişik renklerde noktalarla istediği izlenimi uyandıracak renk ve ışık etkisini yaratmayı başarmıştır.

Yaşamı

Çocukluğu ve gençliği
Adolphe ve Louise-Justine Monet'nin çocuğu olarak Paris'te dünyaya geldi. 1845'te, yani Monet beş yaşındayken, aile Normandiya'daki La Havre'a taşındı. Monet, Notre-Dame-de-Lorette kilisesinde Oscar-Claude olarak vaftiz edildi. Babası onun aile mesleği olan bakkallığa devam etmesini istiyordu, fakat annesi şarkıcı olan Claude sanatçı olmasını istiyordu.

1851 nisanında, Monet Le Havre'da ortaokula başladı. Önceleri 10-12 Fransız frangı'na sattığı karakalem karikatürleriyle çevresinde tanındı. İlk çizgi derslerini, Jacques-Louis David'in öğrencisi olan Jacques-Francois Ochard'dan aldı. Bu dönemde, Eugène Boudin'le tanıştı. Boudin, Monet'ye yağlı boya kullanmayı ve açık ortamlarda resim tekniğini öğretti.

28 Ocak 1857'de annesi öldüğünde 16 yaşındaydı, okuldan ayrıldı ve dul teyzesinin yanına yerleşti.

Paris
Louvre'u ziyaret etmek için Paris'e geldiğinde, pek çok ressamın eski ustaları taklit ettiğine tanık oldu. Monet, bir pencerenin yanına oturup gördüklerini resmetmektense, gereçlerini yanına alıp dışarıda resim yapmayı tercih ederdi. Paris'te geçirdiği yıllarda pek çok empresyonist ressamla arkadaş oldu. Bunlardan biri Édouard Manet idi.

Haziran 1861'de Monet, yedi yıllık bir sözleşmeyle orduya katıldı, fakat görevinin ikinci yılında teyzesi Madame Lecadre sözleşmesinin feshedilmesini sağladı. Ancak Madame Lecadre'in bir koşulu vardı: Monet'nin üniversitede sanat eğitimi alması. Monet'nin de Alman ressam Johan Barthold Jongkind'ın teyzesini bu fikre teşvik etmiş olması muhtemeldir.

1862'de Paris'te Charles Gleyre'in öğrencisiyken, üniversitedeki geleneksel resim anlayışı Monet'de hayal kırıklığı yarattı. Bu dönemde Pierre-Auguste Renoir, Frederic Bazille ve Alfred Sisley ile tanıştı. Birlikte resme yeni yaklaşımlarını paylaştılar, ışığın açık havada yarattığı etkiyi resme parçalanmış renkler ve seri fırça darbeleriyle aktardılar. Bu daha sonraları empresyonizm olarak adlandırıldı.

Monet'nin tanınmasını sağlayan 1866 tarihli Camille ya da Yeşil Elbiseli Kadın (La Femme à la Robe Verte) adlı eseri, gelecekteki eşi Camille Doncieux'nun Monet tarafından yapılan pek çok resminden biriydi. Kısa süre sonra Doncieux hamile kaldı ve ilk çocukları Jean dünyaya geldi. 1868'de Monet, Seine nehrine atlayarak intihar etmeyi denedi.

Monet yemeği çok severmiş. 1858'de Eugene Boudin ile birlikte Honfleur'e seyahat ettiğinde bir çiftçi tarafından işletilen La Ferme Sant-Simeon adında bir konakta kalmış ve oradaki kırsal bölgeyi boyamış. Konakta Poulardes a la creme (krema soslu tavuk) gibi yemekler yemiş ve yemeğe merakı bu sıralarda gelişmeye başlamış. Yemek ile ilgili günlüklerinde arkadaşlarından ve Paris'teki takıldığı lokantalardan birçok yemek tarifi toplamış.

Adı Giverny olan evindeki aşçısı Giverny'nin sebze bahçeleri, meyve ağaçları ve tarlarından toplanan malzemelerle bir sürü çeşitli yemek hazırlarmış. Öğle yemeği için Renoir, Sisley, Pissarro, Rodin ve Maupassant gibi ressamlar ve yazarlar davet edilirdi. Domates dolması veya au gratin mantar gibi bir sıcak yemek ile başlayan öğle yemeğinde balık, et, sebze, salata ve tatlı servis edilirmiş. Akşam yemeği ise çorba ile başlarmış, mesela pırasa ve patates çorbası, Ardından yumurta veya peynir servis edilirmiş. Ana yemeği olarak Poulet Chasseur, kırmızı şarap soslu tavuk veya soğuk et, yanında ise salata ve Rokfor peyniri, Camembert, Gravyer veya Brie gibi bir peynir servis edilirmiş.

Fransa-Prusya Savaşı
Fransa Prusya Savaşı süresince (1870-1871) Monet İngiltere'ye sığındı. Orada, John Constable ve Joseph Mallord William Turner'ın resimleri üzerinde çalıştı. Her ikisi de renk kullanımında Monet'in yenilikçi buluşlarına ilham kaynağı olmuşlardır.

1870'te Monet ve Doncieux evlendiler.

1871-1878 yılları arasında Monet, Fransa'ya geri döndü. Önce çocukluğunun geçtiği La Havre kentine gitti. Le Havre'dan bir manzarayı yansıtan İzlenim: Gün doğumu. (Impression, soleil levant) tablosunu yaptı.
1874'te ilk empresyonist sergide yer alan bu resim günümüzde Paris'te Musée Marmottan-Monet'dedir. Sanat eleştirmeni Louis Leroy, resmin adından yola çıkarak "izlenimcilik" (empresyonizm) terimini, aşağılamak amacıyla ortaya atmıştır.

1873'te Paris yakınlarında ve Seine nehri kıyısında bir köy olan Argenteuil'e yerleşerek eşi Camille ile birlikte altı yıl yaşadı; en çok tanınan eserlerinden bazısını burada yaptı.

1874 yılında Manet, Degas, Renoir, Cezanne, Pissaro, Sisley ile beraber açtıkları sergi başarısız olunca ekonomik şartları iyice kötüledi. Ancak Manet'in yardımıyla Argueille'de kalmayı sürdürebiliyordu. Bu dönemde resimleri hayatının başka hiçbir döneminde olmadığı kadar koyulaştı, kasvetli bir hal aldı.

Son dönem
Monet, 1876'da Ernest and Alice Hoschedé çifti ile tanıştı. İş insanı ve koleksiyoner Ernest Hoschedé, evi için dekoratif paneller sipariş etmişti. 1877'de iflas etmesi, empresyonist sanatçılar için ama özellikle Monet için büyük bir darbeydi. Vétheuil'de bir Ernest ve Alice Hoschedé çiftinin evine yaz boyu beraber kalmak üzere Monet ve hasta eşi Camille çocuklarıyla beraber yerleşti ancak orada uzun süre kaldılar. Ernest Hoschedé zamanının büyük bölümünü Paris'te geçiriyordu. 1878'de Belçika'ya kaçtı.

Claude ve Camille'in ikinci çocukları Michael, 17 Mart 1878'de doğmuştu. Doğum ile iyice zayıf düşen Madame Monet 5 Eylül 1879'da tüberküloz sebebiyle öldü. Monet, onu ölüm yatağında resmetti. Camille'in ölümünden sonra Monet, Alice ile Vétheuil'de yaşamaya devam etti. Alice, kendi altı çocuğuyla birlikte Monet'in çocukları Jean ve Michael'e bakmaktaydı. 1891'de eşi Ernest'in ölümünden sonra Monet ile evlenmeyi kabul etti. 1892 yılının Temmuz ayında evlendiler.

Camille'in ölümünden sonra yas içindeki Monet, bir daha asla yoksulluk batağına düşmeme kararını vermişti ve en güzel eserlerini yaratmak üzere çaba harcamaya başladı. 1883-1908 yılları arasında, Akdeniz'i dolaştı ve pek çok doğa resmi yaptı. Önemli bir resim serisini İtalya Venedik'te yapmıştır. Ayrıca Londra'da iki önemli serisi olan Parlamento ve Charing Cross Köprüsü resimlerini hazırladı.

Alice, ve Claude Monet çocuklarla beraber 1881'de Poissy'e, 1883'te Vernon'a taşındılar ve son olarak Mayıs 1883'te Paris'ten 80 km. mesafedeki Giverny'e yerleştiler. Monet, burada bir ev ve bahçe kiraladı. Geri kalan ömrünün büyük kısmını sonradan satın aldığı bu yerde yeşerttiği bahçeyi resmederek geçirdi.  İlk önce Ot yığınları serisini yaptı. Farklı yönlerden ve günün farklı saatlerinde ot yığınlarını resmetti. Son olarak da bahçesinin resmettiği Zambaklar serisini hazırladı.
İkinci eşi Alice 1911'de, oğlu Jean 1914'te ölmüştür.

Monet, 1923'te katarakt sebebiyle iki kez ameliyat olmuştur. Katarakt olduğu süreçte yaptığı resimlerin genel olarak kırmızı tonlarda olduğunu görürüz, bu katarakt hastalarının görüş biçiminin karakteristiğidir.

1918' de Weeping Willow tablosunu yapmıştır.

Ölümü
Monet, 5 Aralık 1926'da, 86 yaşındayken akciğer kanseri nedeniyle ölmüş ve Giverny kilisesi mezarlığına gömülmüştür.

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Claude Monet
 Claude Monet Resimleri
 Art of Monet: Web Galerisi ve kaynak
 Webmuseum Monet sayfası
 San Francisco Fine Arts Museums'dan Monet resimleri
 Kendi ağzından Claude Monet
 Monet'nin İngiltere Parlamento serisinden bir resminin yüksek çözünürlüklü fotoğrafı
 Monet'nin  Monet'nin yaşam kronolojisi
 Museum of Modern Art (MoMA) - Claude Monet
 Monet galerisi
 Bir Monet biyografisi
 Foundation Claude Monet à Giverny'deki biyografisi
 Claude MONET'nin biyografisi
 Monet

1840 doğumlular
1926 yılında ölenler
Fransız ateistler
Akciğer kanserinden ölenler
Fransa'da kanserden ölenler
Normandiya'da ölenler
19. yüzyıl Fransız ressamları
20. yüzyıl Fransız ressamları
École des Beaux-Arts'ta öğrenim görenler
Légion d'honneur'ı reddedenler
Paris doğumlu sanatçılar
Fransa'da defnedilenler
Fransız izlenimci ressamlar
Ateist ressamlar

Claude Monet


Lactobacillales são uma ordem de bactérias gram-positivas, de baixo GC, tolerantes a ácidos, geralmente não esporulantes, sem respiração, em forma de bastonete (bacilos) ou esféricas (cocos) que compartilham características metabólicas e fisiológicas comuns. Essas bactérias, geralmente encontradas em plantas em decomposição e produtos lácteos, produzem ácido lático como o principal produto final metabólico da fermentação de carboidratos, dando-lhes o nome comum de bactérias lácticas (LAB).

A produção de ácido lático vinculou as BAL com fermentações de alimentos, pois a acidificação inibe o crescimento de agentes de deterioração. As bacteriocinas proteicas são produzidas por várias cepas de LAB e fornecem um obstáculo adicional para a deterioração e microorganismos patogênicos . Além disso, o ácido lático e outros produtos metabólicos contribuem para o perfil organoléptico e textural de um alimento. A importância industrial do LAB é ainda evidenciada por seu status geralmente reconhecido como seguro (GRAS), devido à sua aparência onipresente em alimentos e sua contribuição para a microbiota saudável das superfícies mucosas de animais e humanos.

Os gêneros que compõem o LAB são, em seu núcleo, Lactobacillus, Leuconostoc, Pediococcus, Lactococcus e Streptococcus, bem como os mais periféricos Aerococcus, Carnobacterium, Enterococcus, Oenococcus, Sporolactobacillus, Tetragenococcus, Vagococcus e Weissella . Todos, exceto Sporolactobacillus, são membros da ordem Lactobacillales e todos são membros do filo Bacillota.

Embora as bactérias do ácido lático estejam geralmente associadas à ordem Lactobacillales, as bactérias do gênero Bifidobacterium (filo Actinomycetota ) também produzem ácido lático como o principal produto do metabolismo de carboidratos.

Características
As bactérias do ácido lático (LAB) são em forma de bastonete (bacilos) ou esféricas (cocos), e são caracterizadas por uma maior tolerância à acidez (baixa faixa de pH). Este aspecto ajuda o LAB a competir com outras bactérias em uma fermentação natural, pois elas podem suportar o aumento da acidez da produção de ácido orgânico (por exemplo, ácido lático). Os meios de laboratório usados para LAB normalmente incluem uma fonte de carboidratos, já que a maioria das espécies é incapaz de respirar. LAB são catalase -negativos. LAB estão entre os grupos mais importantes de microrganismos utilizados na indústria alimentícia. Seu metabolismo relativamente simples também levou ao seu uso como fábricas de células microbianas para a produção de várias commodities para os setores alimentício e não alimentício.

Metabolismo
Os gêneros LAB são classificados em termos de duas vias principais de fermentação de hexose:

 Sob condições de excesso de glicose e oxigênio limitado, o LAB homolático cataboliza um mol de glicose na via Embden-Meyerhof-Parnas para produzir dois mols de piruvato . O equilíbrio redox intracelular é mantido pela oxidação do NADH, concomitante à redução do piruvato a ácido lático. Este processo produz dois moles de ATP por mol de glicose consumido. Gêneros LAB homoláticos representativos incluem Lactococcus, Enterococcus, Streptococcus, Pediococcus e lactobacilos do grupo I
 As BAL heterofermentativas usam a via da pentose fosfato, alternativamente referida como a via da pentose fosfocetolase. Um mol de glicose-6-fosfato é inicialmente desidrogenado a 6-fosfogluconato e subsequentemente descarboxilado para produzir um mol de CO 2 . A pentose-5-fosfato resultante é clivada em um mol de gliceraldeído fosfato (GAP) e um mol de acetil fosfato. O GAP é posteriormente metabolizado em lactato como na homofermentação, com o acetil fosfato reduzido a etanol via intermediários acetil-CoA e acetaldeído . Em teoria, os produtos finais (incluindo ATP) são produzidos em quantidades equimolares a partir do catabolismo de um mol de glicose. As BAL heterofermentativas obrigatórias incluem Leuconostoc, Oenococcus, Weissella e lactobacilos do grupo III

Alguns membros de Lactobacillus parecem também capazes de realizar respiração aeróbica, tornando-os anaeróbios facultativos, ao contrário dos outros membros da ordem, que são todos aerotolerantes. O uso de oxigênio ajuda essas bactérias a lidar com o estresse.

Reclassificação de Streptococcus

Em 1985, os membros do gênero diverso Streptococcus foram reclassificados em Lactococcus, Enterococcus, Vagococcus e Streptococcus com base nas características bioquímicas, bem como nas características moleculares. Anteriormente, os estreptococos eram segregados principalmente com base na sorologia, que provou se correlacionar bem com as definições taxonômicas atuais. Os lactococos (anteriormente estreptococos do grupo N de Lancefield) são usados extensivamente como iniciadores de fermentação na produção de laticínios, estimando-se que os humanos consumam 10 a 18 lactococos anualmente.  Em parte devido à sua relevância industrial, ambas as subespécies de L. lactis ( L. l. lactis e L. l. cremoris ) são amplamente utilizadas como modelos LAB genéricos para pesquisa. L. lactis ssp. cremoris, utilizada na produção de queijos duros, é representada pelas linhagens laboratoriais LM0230 e MG1363. De maneira semelhante, L. lactis ssp. lactis é empregado em fermentações de queijos macios, com a cepa IL1403 onipresente nos laboratórios de pesquisa do LAB. Em 2001, Bolotin et al. sequenciou o genoma de IL1403, que coincidiu com uma mudança significativa de recursos para a compreensão da genômica LAB e aplicações relacionadas.

Filogenia
A taxonomia atualmente aceita é baseada na Lista de nomes procarióticos com posição na nomenclatura e a filogenia é baseada na liberação 106 LTP baseada em rRNA 16S do Projeto 'The All-Species Living Tree'.

Lactobacillales parte 2 (continuação)

Notas:<br> ♠ Cepas encontradas no Centro Nacional de Informações sobre Biotecnologia, mas não listadas na Lista de nomes de procariontes com posição na nomenclatura

Usos

Probióticos
Os probióticos são produtos destinados a fornecer células bacterianas vivas e potencialmente benéficas ao ecossistema intestinal de humanos e outros animais, enquanto os prebióticos são carboidratos indigeríveis entregues em alimentos ao intestino grosso para fornecer substratos fermentáveis para bactérias selecionadas. A maioria das cepas utilizadas como probióticos pertence ao gênero Lactobacillus. (Outras cepas probióticas utilizadas pertencem ao gênero Bifidobacterium).

Os probióticos foram avaliados em estudos de pesquisa em animais e humanos com relação à diarreia associada a antibióticos, diarreia do viajante, diarreia pediátrica, doença inflamatória intestinal e síndrome do intestino irritável. No futuro, os probióticos possivelmente serão usados para diferentes doenças gastrointestinais, vaginose, ou como sistemas de entrega de vacinas, imunoglobulinas e outras terapias.

Alimentos
A busca por ingredientes alimentícios com propriedades bioativas valiosas tem estimulado o interesse em exopolissacarídeos de BAL. Produtos alimentícios funcionais que oferecem benefícios à saúde e sensoriais além de sua composição nutricional estão se tornando progressivamente mais importantes para a indústria alimentícia. Os benefícios sensoriais dos exopolissacarídeos estão bem estabelecidos, e há evidências das propriedades de saúde que são atribuíveis aos exopolissacarídeos de LAB. No entanto, existe uma grande variação nas estruturas moleculares dos exopolissacarídeos e na complexidade dos mecanismos pelos quais as mudanças físicas nos alimentos e os efeitos bioativos são provocados.

Algumas BAL produzem bacteriocinas que limitam os patógenos, interferindo na síntese da parede celular ou causando a formação de poros na membrana celular. A nisina, uma bacteriocina produzida por LAB, foi pesquisada pela primeira vez como conservante de alimentos em 1951 e desde então tem sido amplamente utilizada comercialmente em alimentos devido à sua atividade antimicrobiana contra bactérias Gram positivas. A nisina é utilizada como aditivo alimentar em pelo menos 50 países. Além de ter atividade antibacteriana, o LAB pode inibir o crescimento de fungos. Vários LAB, principalmente do gênero Lactococcus e Lactobacillus, suprimem o crescimento de fungos micotoxigênicos devido à produção de metabólitos antifúngicos. Além disso, as BAL têm o potencial de reduzir a abundância de micotoxinas nos alimentos, ligando-se a elas. Em um estudo de segurança de produtos alimentares pós-colheita realizado com 119 LAB isolados da rizosfera de oliveiras e trufas do deserto, principalmente dentro dos gêneros de Enterococcus e Weissella, os pesquisadores encontraram forte atividade antibacteriana contra Stenotrophomonas maltophilia, Pantoea agglomerans, Pseudomonas savastanoi, Staphylococcus aureus e Listeria monocytogenes e atividade antifúngica contra Botrytis cinerea, Penicillium expansum, Verticillium dahliae e Aspergillus niger.

Fertilizante
Pesquisadores estudaram o impacto das bactérias lácticas na produção de ácido indolacético, solubilização de fosfato e fixação de nitrogênio em citros. Enquanto a maioria dos isolados bacterianos foi capaz de produzir IAA, a solubilização de fosfato foi limitada a apenas um dos oito isolados de LAB.

Fermentação

As bactérias lácticas são utilizadas na indústria alimentícia por diversos motivos, como na produção de queijos e iogurtes. Este processo vem acontecendo há milhares de anos por ancestrais humanos. Mas, algumas das bebidas que apreciamos hoje são produzidas usando bactérias do ácido lático. Bebidas populares, como o kombucha, têm traços de lactobacilos e pediococos quando a bebida é feita.

Até mesmo o processo de fabricação de cerveja e vinho utiliza certas bactérias do ácido lático, principalmente lactobacilos. A interessante relação entre bactérias lácticas e leveduras pode ser observada no processo de vinificação. O LAB é usado para iniciar o processo de vinificação, iniciando a fermentação malolática. Após a fermentação malolática, as células de levedura são usadas para iniciar o processo de fermentação alcoólica nas uvas. O mecanismo de fermentação malolática é principalmente a transformação do ácido L-málico (ácido dicarboxílico) em ácido lático (ácido monocarboxílico). Essa alteração ocorre devido à presença de enzimas maloláticas e málicas. Todo o ácido málico é degradado e isso aumenta os níveis de pH, o que altera o sabor do vinho. Não só iniciam o processo como são responsáveis pelos diferentes aromas produzidos no vinho pela presença de nutrientes e pela qualidade das uvas. Além disso, a presença de diferentes cepas pode alterar a conveniência da presença de aromas. As diferentes disponibilidades de enzimas que contribuem para o vasto espectro de aromas do vinho estão associadas a glicosidases, β-glucosidases, esterases, descarboxilases de ácido fenólico e citrato liases.

Ao usar a biologia molecular, os pesquisadores podem ajudar a escolher diferentes cepas desejáveis que ajudam a melhorar a qualidade do vinho e ajudam na remoção das cepas indesejáveis. O mesmo pode ser dito sobre a fabricação de cerveja, que usa levedura com algumas cervejarias usando bactérias do ácido lático para alterar o sabor de sua cerveja.

Gestão de bacteriófagos na indústria
Um grande número de produtos alimentícios, produtos químicos de commodities e produtos de biotecnologia são fabricados industrialmente por fermentação bacteriana em larga escala de vários substratos orgânicos. Como isso envolve o cultivo de enormes quantidades de bactérias todos os dias em grandes cubas de fermentação, uma séria ameaça nessas indústrias é o risco de contaminação por bacteriófagos, que podem interromper rapidamente as fermentações e causar contratempos econômicos. As áreas de interesse no gerenciamento desse risco incluem as fontes de contaminação dos fagos, medidas para controlar sua propagação e disseminação e estratégias de defesa biotecnológica desenvolvidas para contê-los. No contexto da indústria de fermentação de alimentos, a relação entre bacteriófagos e seus hospedeiros bacterianos é muito importante. A indústria de fermentação láctea reconheceu abertamente o problema da contaminação por fagos e trabalhou por décadas com a academia e fabricantes de culturas iniciais para desenvolver estratégias e sistemas de defesa para reduzir a propagação e evolução dos fagos.

Interação bacteriófago-hospedeiro
O primeiro contato entre um fago infectante e seu hospedeiro bacteriano é a ligação do fago à célula hospedeira. Essa ligação é mediada pela proteína de ligação ao receptor do fago (RBP), que reconhece e se liga a um receptor na superfície bacteriana. As RBPs também são referidas como proteínas de especificidade do hospedeiro, determinantes do hospedeiro e antirreceptores. Uma variedade de moléculas tem sido sugerida para atuar como receptores hospedeiros para bacteriófagos que infectam LAB; entre eles estão os polissacarídeos e os ácidos (lipo) teicóicos, bem como uma proteína de membrana única. Um número de RBPs de fagos LAB foram identificados pela geração de fagos híbridos com gamas de hospedeiros alteradas. Esses estudos, no entanto, também descobriram que proteínas fágicas adicionais são importantes para a infecção fágica bem-sucedida. A análise da estrutura cristalina de várias RBPs indica que essas proteínas compartilham um dobramento terciário comum e suportam indicações anteriores da natureza sacarídica do receptor hospedeiro. As BAL Gram-positivas têm uma camada espessa de peptidoglicano, que deve ser atravessada para injetar o genoma do fago no citoplasma bacteriano. Espera-se que as enzimas de degradação de peptidoglicano facilitem essa penetração, e tais enzimas foram encontradas como elementos estruturais de vários fagos LAB.

Bactérias do ácido lático e placa dental
São capazes de sintetizar levanas a partir da sacarose e dextranas a partir da glicose. Dextranos, como outros glucanos, permitem que as bactérias adiram à superfície dos dentes, o que por sua vez pode causar cáries através da formação de placa dentária e produção de ácido lático. Embora a principal bactéria responsável pela cárie dentária seja o Streptococcus mutans, as LAB estão entre as outras bactérias orais mais comuns que causam cárie.

Gêneros de bactérias do ácido lático

 Abiotrofia
 Aerococo
 Carnobactéria
 Enterococcus
 Lactobacillus
 Lactococcus
 Leuconostoc
 Enococo
 Pediococo
 Estreptococo
 Tetragenococo
 Vagococcus
 Weissela

Ver também
 Fermentação de ácido lático

Referências

Leitura adicional

Ligações externas
 Bactérias de ácido lático no MetaMicrobe: taxonomia, fatos, propriedades probióticas e referências

Bactérias gram-positivas
Lactobacillales
Bacilli

Bactérias ácido-láticas


Sevda Yanığı, Funda Arar'ın 2 Ekim 2003 tarihinde yayınlanan üçüncü solo albümüdür. Bu albümün çıkış parçası olarak "Sevda Yanığı" adlı parça seçilmiş ve sanatçı sırasıyla "Yangın Yeri", "Roman", "Haberin Var mı?", "Aşksız Kal", "Kırık Düşler" ve "Özledim" adlı parçalarına klip çekmiştir.

Parça Listesi
 "Sevda Yanığı"
 "Haberin Var Mı"
 "Roman"
 "Aşksız Kal"
 "Kırık Düşler"
 "Özledim"
 "Yangın Yeri"
 "Dönemem"
 "Geçse de Yıllar"
 "Maske"
 "Neyse"
 "Gün Gelecek"

Künye
 Yapım: TMC Film Müzik
 Yapımcı: Mustafa Karahan
 Prodüktör, Düzenlemeler: Febyo Taşel
 Kayıt: Soner Çolak, Hasan Umut Önder
 Mix-Mastering: Cengiz Köroğlu
 Stüdyo: Studyo 74
 Kayıt - Mix Asistanı: Soner Çorak
 Grafik Tasarım: Özlem G. Semiz
 Baskı: FRS Matbacılık

Dış bağlantılar

Funda Arar albümleri
2003 albümleri

Sevda Yanığı


Danius ist ein litauischer männlicher Vorname und ein schwedischer Familienname.

Namensträger

Vorname
 Danius Lygis (* 1948), litauischer Ökologe und Politiker
 Danius Rumskas (* vor 1970), litauischer Manager und ehemaliger Politiker, Vizeminister

Familienname
 Sara Danius (1962–2019), schwedische Literaturwissenschaftlerin
 Stasys Danius (* 1940), litauischer Veterinärmediziner und Professor, Kommunalpolitiker von Kaišiadorys

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname
Familienname

Danius


الفُواق أو الحازوقة أو البوفهاق أو الزغطة أو الشهاق، هي انقباض لا إرادي (رعشة رمعية) في الحجاب الحاجز التي قد تتكرر عدة مرات في الدقيقة الواحدة. تتزامن مع رد فعل عكسي متمثل باغلاق لسان المزمار في الحلق وينتج عنه صوت مميز يعرف بالفواق، والحالة ناتجة عن أي سبب يؤدي إلى تهيج في الحجاب الحاجز أو العصب الحائر أو لسان المزمار كما تحدث عند وجود بعض الاضطرابات الأيضية داخل الجسم، يعتقد بعض علماء الأحياء أن رد الفعل هذا هو من بقايا نمط التنفس لدى البرمائيات كالضفادع وغيرها تم توريثها للثديات أثناء عملية التطور. أسباب هذه الحالة عديدة ولا تشكل خطورة طبية إلّا في حال كان الفواق مزمناً وغالباُ ما تزول تلقائياً دون الحاجة لأي تدخل طبي، كما تلجأ بعض الثقافات إلى استخدام وصفات شعبية لإيقافها.

مسببات

أسباب الفواق كثيرة وهي مرتبطة بحدوث أي تهيج في الحجاب الحاجز أو العصب الحائر أو لسان المزمار كما تحدث عند وجود بعض الاضطرابات الأيضية داخل الجسم، غالباً ما تحدث لدى تناول المشروبات الغازية أو الكحولية، أهم هذه الأسباب:
 المشروبات الغازية أو الكحولية.
 جفاف الجسم (نقص السوائل)
 الأكل بسرعة.
 الضحك أو البكاء أو الكلام لمدة طويلة.
 الجوع والصيام لفترة طويلة.
 تناول الأطعمة الحارة.
 تناول طعام ساخن ومشروب بارد في آن معاً.
 التدخين.
 نقص الفيتامينات.
 التهابات في لسان المزمار أو الرئة أو لحجاب الحاجز
 أورام في لسان المزمار أو الرئة أو لحجاب الحاجز
 وجود قرحة معدية
 السكري
 التقيؤ
 نقص الأكسجين.
 الانتقال بسرعة من جو دافئ إلى جو بارد.

العلاج
غالباً ما تزول الحالة من دون الحاجة إلى أي تدخل طبي، ويميل الناس إلى استخدام بعض الوصفات الشعبية في علاج الفواق ومنها شرب الماء أو افتعال السعال وقد يلجأ البعض لإفزاع المصاب بالفواق لتخليصه منها، وكل تلك الطرق تعتمد على إحداث انقباضة مفاجئة في الحجاب الحاجز لإزالة الارتجاف الذي يصيبه.
ومن المنتشر بين الناس أن تناول ملعقة من السكر يساعد في إزالة الفواق.
ومن الطرق المستخدمة في علاج الحازوقة زيادة نسبة ثاني اكسيد الكربون في الجسم وذلك عن طريق كتم النفس أكثر من مرة، أو التنفس في كيس مغلق لعدة دقائق.

العلاج الدوائي
لا يُلجأ إلى العلاج الدوائي إلا في الحالات التي يستمر الفواق فيها ففترات طويلة وهذا نادر الحدوث، ومن الأدوية المستخدمة عقارا الهالوبيريدول والكلوربرومازين المستخدمان في علاج الذهان وعقار الميتوكلوبراميد المستعمل كمضاد للإقياء وعقار البكلوفين المضاد للمغص.

المجتمع والثقافة
إحدى الأقوال السائدة في الفولكلور الاجتماعي السلافي والبلطيقي والمجري هو أن الفواق يحدث عندما يتعرض الفرد للغيبة.

عاني الأمريكي تشارلز أوزبورن من الفواق لمدة 68 عاماً من 1922 حتى فبراير 1990، ودخل بذلك على موسوعة غينيس للأرقام القياسية كالرجل ذو أطول نوبة فواق حيث قُدر عددها بنحو 430 مليون. حصلت مراهقة أمريكية من ولاية فلوريدا تدعى جنيفر مي عام 2007 على شهرة إعلامية بعد تعرضها لنوبة فواق بلغت ما يقارب 50 مرة في الدقيقة الواحدة على فترة امتدت لأكثر من خمسة أسابيع. كما أصاب البريطاني كريستوفر ساندز 10 ملايين حازوقة لمدة 27 شهراً ما بين فبراير 2007 حتى مايو 2009. ما أدى لمواجهته صعوبات في كل من تناول الطعام والنوم، ويرجع سبب حالة ساندز إلى وجود ورم على جذع دماغه دافعاً الأعصاب ما سبب له فواق كل ثانيتين على مدى 12 ساعة يومياً، وتوقف فواقه المرضي عام 2009 بعد خضوعه لجراحة.

انظر أيضًا
 سعال
 تثاؤب
 عطاس

مراجع

أعراض
أعراض وعلامات الجهاز التنفسي
منعكسات

فواق


Onthophagus pseudorudis é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Ochi & Araya em 1992.

Referências

Ligações externas

pseudorudis
Coleópteros descritos em 1992

Onthophagus pseudorudis


Sikar (en hindi: सीकर जिला) es un distrito de la India en el estado de Rajastán. Código ISO: IN.RJ.SK.

Comprende una superficie de 7 732 km².

El centro administrativo es la ciudad de Sikar.

Demografía
Según censo 2011 contaba con una población total de 2 677 737 habitantes, de los cuales 1 300 617 eran mujeres y 1 377 120 varones.

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial.

Sikar

Distrito de Sikar


Komet C/2020 F3 (NEOWISE), ili samo NEOWISE, retrogradni komet orbite bliske paraboli, koji je 27. ožujka 2020. godine otkrio svemirski teleskop NEOWISE.

Do 10. lipnja 2020. kad je izgubljen iz vida zbog Sunčeva sjaja, bio je prividne magnitude 7. Kad je 22. lipnja 2020. ušao u vidno polje SOHO LASCO C3, sjajnost mu je dosegnula magnitudu 3. Do srpnja je bio magnitude +1. Od 11. lipnja do 9. srpnja bio je na manje od 20 stupnjeva od Sunca. 3. srpnja 2020. bio je u perihelu. Blizinu Sunca je preživio i sad je vidljiv na nebu. Prolazak kroz perihel povećat će ophodno vrijeme kometa s oko 4500 godina na 6800 godina. Tijekom srpnja 2020. vidljiv je dalekozorom. Prividna magnituda mu je oko +1,0 zbog čega je teško vidljiv golim okom i iz područja s većim svjetlosnim zagađenjem. U Hrvatskoj je nakon perihela bio vidljiv u zoru na sjeveroistoku, nisko uz obzor. Oko 5. srpnja na snimkama je razvio drugi rep, od kojih je jedan od prašine, a drugi od plinova. Sredinom srpnja komet će se vidjeti i na večernjem nebu bliže sjeverozapadu. Udaljavanjem od Zemlje sjaj će mu slabiti.

Zemlji je bio najbliži 23. srpnja 2020., kada se približio na 0,69 AJ, odnosno 103 milijuna kilometara.

Galerija

Izvori

Vanjske poveznice
 New Comet C/2020 F3 (NEOWISE) – Ernesto Guido & Adriano Valvasori
 C/2020 F3 (NEOWISE)  – AiM-Project-Group

Kometi

C/2020 F3 (NEOWISE)


Neuvy ist eine französische Gemeinde im Département Allier in der Region Auvergne-Rhône-Alpes. Administrativ ist sie dem Arrondissement Moulins zugeteilt.

Geografie
Der Ort mit  Einwohnern (Stand ) liegt im Norden der Auvergne in der historischen Provinz Bourbonnais etwa 100 Kilometer nördlich von Clermont-Ferrand nahe dem linken (westlichen) Ufer des Allier. Gegenüber am rechten Ufer des Allier liegt die Stadt Moulins. Auf dem Gemeindegebiet von Neuvy mündet die Queune in den Allier.

Geschichte
Der Ortsname Neuvy ist gallo-römischen Ursprungs, novus vicus, und bedeutet 'neue Siedlung'. Folgende Toponyme sind bekannt: in accio Noviacense (950), Neuvic (1373), Novusvicus (1392) und in neuerer Zeit Neuvy-lès-Moulins. Um 1850 wurde in Neuvy ein Hort von römischen Silbermünzen mit dem Porträt des Kaisers Marcus Aurelius Probus ausgegraben.

Im Mittelalter war Neuvy eine Pfarrei, die der Diözese von Bourges und dem Parlement de Paris unterstand. Um 1760 zählte der Ort 96 steuerpflichtige Haushalte (Feux fiscaux).

Während der Okkupation Frankreichs durch die Wehrmacht im Zweiten Weltkrieg befand sich Neuvy – anders als der Nachbarort Moulins – vorerst in der unbesetzten Zone, da der Fluss Allier Teil der Demarkationslinie war. Nach 1942 wurde Neuvy aber dennoch von den Deutschen besetzt. Beide Orten wurden am 6. September 1944 befreit.

Bevölkerungsentwicklung

Sehenswürdigkeiten
Siehe auch: Liste der Monuments historiques in Neuvy (Allier)
 Die Kirche Saint-Hilaire geht auf das 11. Jahrhundert zurück. Der Turm stammt aus dem 12. die beiden Seitenschiffe aus dem 15. Jahrhundert. Das Bauwerk ist seit 1929 ein französisches Kulturdenkmal.
 Das Schloss Le Vieux-Melay ist seit 1985 ein französisches Kulturdenkmal.

Literatur
 Le Patrimoine des Communes de l'Allier. Flohic Editions, Band 2, Paris 1999, ISBN 2-84234-053-1, S. 902–905.

Einzelnachweise

Weblinks

 Notice Communale - EHESS

Ort in Auvergne-Rhône-Alpes
Ersterwähnung 950

Gemeindegründung 1793

Neuvy (Allier)


Kemer, Akdeniz kıyısında, Antalya'ya 32 kilometre uzaklıkta olan bir ilçesidir. 1980'li yılların başına kadar küçük bir köy iken son 20 sene içinde açılan tesislerle Türk turizminin en önemli merkezlerinden biri haline gelmiştir. Önce köy sonra, 30 Aralık 1985'te belediye statüsü alarak  kasaba olduktan sonra 13 Eylül 1991 yılında da ilçe statüsünü kazanmıştır. 2022 Sonu itibarıyla nüfusu 49.383'dür.

Batı Toros Dağları'nın eteklerinde ve 52 kilometre kıyı şeridi boyunca uzanan Kemer ilçesi, Türkiye'nin en önemli turizm merkezlerinden biridir. Bugün Kemer'in bulunduğu yerde, 1910'lu yıllarda Eski Köy adı ile bilinen ve dağlardan gelen seller sonucu göl ve bataklıklardan oluşan bir yerleşim yeri vardı. Eski Köy halkı, kendilerini bu sellerden korumak için, dağların eteklerinde 23 kilometre uzunluğunda bir taş duvar ördüler. Sonraları, bu duvar nedeniyle köylerine Kemer diyeceklerdir.

Kemer in en eski tarihi MÖ 690 yılına dayanmaktadır. Phaselis antik kentinin kuruluşu bu tarihe dayanmaktadır.

1960'lı yıllara kadar kara yolu olmadığı için, ulaşımı sadece deniz yolundan sağlanan Kemer, 1980 sonrasında uygulanan Güney Antalya Turizm Projesi kapsamında yol ve diğer altyapı değerlerine kavuşarak hızla gelişmiş ve bugün Türkiye'nin en gözde turizm merkezlerinden birine dönüşmüştür. Kemer ilçesi ile Kiriş, Tekirova, Çamyuva, Arslanbucak, Kuzdere, Beycik, Göynük, Beldibi, Çıralı gibi yerleşim yerleri, Antalya turizminden son derece önemli bir yer tutar.

Kemer'in başta gelen çekiciliklerinden birisi doğal güzelliğidir. Deniz, orman ve dağlar bir noktada birleşmektedir. Denizin berraklığı, ormanın yeşilliği, deniz dalgalarının çam ağaçlarına kadar uzanması ve çam ağaçlarının plajlarda gölgelik olarak kullanılması oldukça cazip gelmektedir. Beldibi mevkiinden başlayarak Tekirova'ya kadar olan tüm kıyı tamamen doğal plajdır. Girintili çıkıntılı kıyılarında birçok koy ve küçük doğal limanlar bulunur. Kemer merkezinde bulunan plajlar Belediye plajı, yat limanı yanında bulunan Ayışığı Plajı'dır. Antik kentin hala ayakta durduğu ve millî park olan Phaselis plajı gibi yerlerde rahatlıkla denize girmek mümkündür. Konaklama tesislerinin havuz ve plajlarından da ücret karşılığı yararlanmak mümkündür. Kemer'den yakınında bulunan Olympos ve Phaselis antik kentlerine ulaşmak mümkündür. Son yıllarda Gedelme Yaylası, Söğüt Cuması, Altınyaka(Gödene), Üçoluk, Dereköy gibi yüksek yerlere safari turları da oldukça ilgi çekmektedir.

Ayrıca yöredeki diğer çekiciliklerde mağaralardır. Bu mağaralar: Beldibi mağarası Antalya'nın 27 km güney batısında denizin kıyısındadır. Tarih öncesi kalıntılar da bulunmaktadır. Bir diğer görülmeye değer mağara ise Molla deliğidir. Kemer'in batısında yükselen Tahtalı Dağı'nın doğu yamacında yer alır. Bu mağaraya ancak Kemer–Kumluca kara yolu üzerinde bulunan Aşağı Kuzdere veya Tekirova köylerinden yaya olarak ulaşmak mümkündür. Her iki mahalleden de 3–4 saat yürümek gerekir.

Kemer, 320 yat kapasiteli modern marinasıyla yat turizminde de önemli bir yer teşkil eder. Marina ve 52 km'lik sahil şeridi Avrupa Çevre Eğitim Vakfı (FEEK)'in belirlediği kriterleri sağlayarak Mavi Bayrak almaya hak kazanmıştır.

Kemer çevresinde mutlaka görülmesi gereken yerleri şöyledir: Olympos Antik Kenti, Chimera (Yanar taş), Adrasan, Üç Adalar, Göynük Kanyonu, İkiz Kayalar, Ekopark, Ulupınar, Selçuklu Av Köşkü, Gedelme Yaylası ve Batı Toroslar'ın bir uzantısı olan Beydağları ile yaylalarıdır.

Mahalle ve Yaylaları
Kemer'in Arslanbucak, Beldibi, Beycik, Çamyuva, Göynük, Kuzdere, Kiriş, Merkez, Ovacık, Tekirova, Ulupınar, Yenimahalle olmak üzere 12 mahallesi bulunmaktadır.

Çokça yaylası vardır, yakın olmasından ve olanaklarından dolayı en bilineni Gedelme Yaylası olmakla birlikte Yayla Kuzdere, Ovacık, Yarıcak, Çukuryayla, Söğütcuması, Karagöl, Üçoluk ve Altınyayla(Gödene) yaylaları da sıkça ziyaret edilmektedir.

Kültür ve Etkinlik
Her yıl yaz aylarında Kumluca ve Antalya merkezden de çok büyük katılımların olduğu, Uluslararası Altın Nar Kültür ve Sanat Festivali düzenlenmektedir.

Kemer bölgesi turistik dönem boyunca birçok etkinliğe ev sahipliği yapmaktadır. Phaselis Sanat Etkinlikleri, Kemer Off-Shore Yarışları, Dünya Ralli Şampiyonası Türkiye ayağı (WRC Rally of Turkey), Kemer Karnavalı gibi değişik etkinlikler ve ünlü gece kulüpleriyle sezon boyunca bölgenin sosyal ve turistik hayatına büyük katkılarda bulunmaktadır.

Spor
İlçede özellikle su sporları, jimnastik, bocce, araba sporları, dağ motoru sporları, yağlı güreşler ve karate çok popüler bir yer tutmaktadır. Özellikle karatede son yıllarda çok büyük başarılar yakalanmış, dünya ve Avrupa şampiyonları çıkarılmıştır.

Dağ motorları sporlarında da Türkiye Şampiyonu çıkarmayı başarmıştır.

Futbol da ilgi olmakla birlikte, Kemerspor kulübü ilçeyi temsil etmektedir. Kulüp; daha önceleri 2. Lig'e kadar yükselse de, 2021 yılında Bölgesel Amatör Lig'e düşmüştür.

Idryos
Likya'nın bir şehri olan Idryos, Kemer'in antik ismidir. Tam olarak Phaselis'in kuzeyinde Kemer yerleşim yerinin güneybatı bölümünde yer almaktadır. Buralarda yer alan dönemsel antik eserlerden bazıları şöyledir:

 Kilise: Bazilika planında olan kilise, ortada apsisli bir orta nef, narteks, eksonarteks, güneyinde bir şapel, kuzeyinde baptisteryum ve çevresindeki diğer yapılarla kompleks bir yapı özelliği göstermektedir. Tabanı iri taneli mozaiklerle süslüdür.
 Gözetleme yeri: Marinanın kuzeyinde bulunan yüksek tepenin güney ucunda, etrafı poligapol örme tekniğinde yapılmış duvarlarla çevrili, güney yönünde iki kule ile bir giriş, kuzeydoğu yönünde de bir kule bulunmaktadır.

Ulaşım
1990'lı yıllarda Kemer Otogarı faaliyete geçmiş, çevreyolu kenarın 2009 yılında yeni modern otogar binası açılmıştır. Otogar, Kemer'e ulaşımı daha kolay hale getirmiştir. Türkiye'nin birçok yerinden Kemer Otogarına kara yolu ulaşımı ile otobüs seferleri düzenlenmektedir. Her gün Antalya'dan Kemer otogarına birçok servis hareket etmektedir. Antalya Havalimanı ile Kemer arası 57 km iken, Antalya Otogar - Kemer arası ise 46 km'dir.

Nüfus

Yerel yönetim

Belediye başkanlığı

Kaynakça

Dış bağlantılar

 Kemer Kaymakamlığı
 Kemer Belediyesi
 Kemer Otogarı Ulaşım

Türkiye'deki kıyı yerleşim birimleri
Türk Rivierası

Kemer, Antalya


ألبوم نوال 88 هو أحد ألبومات الفنانة نوال الكويتية واحتوى على ستة أغاني وقد صدر في عام 1988.

قائمة الأغاني
 «سموك عذاري»
 «من عيني ذي»
 «ما وراك إلا التعب»
 «خيرت قلبي»
 «إنسى»
 «فز قلبي»

ألبومات 1988
ألبومات نوال الكويتية

نوال 88


Revanchism (, from revanche, "revenge") is the political manifestation of the will to reverse territorial losses incurred by a country, often following a war or social movement. As a term, revanchism originated in 1870s France in the aftermath of the Franco-Prussian War among nationalists who wanted to avenge the French defeat and reclaim the lost territories of Alsace-Lorraine.

Revanchism draws its strength from patriotic and retributionist thought and is often motivated by economic or geopolitical factors. Extreme revanchist ideologues often represent a hawkish stance, suggesting that their desired objectives can be achieved through the positive outcome of another war. It is linked with irredentism, the conception that a part of the cultural and ethnic nation remains "unredeemed" outside the borders of its appropriate nation-state.

Revanchist politics often rely on the identification of a nation with a nation state, mobilizing sentiments of ethnic nationalism to claim territories outside of where members of the ethnic group currently live.  Such claims are often presented as being based on ancient or even autochthonous occupation of a territory since "time immemorial."

History

France

The instance of revanchism that gave these groundswells of opinion their modern name came in the 1870s. French revanchism was a deep sense of bitterness, hatred and demand for revenge against Germany, especially because of the loss of Alsace and Lorraine following defeat in the Franco-Prussian War. Paintings that emphasized the humiliation of the defeat came in high demand, such as those by Alphonse-Marie-Adolphe de Neuville.

Georges Clemenceau, of the Radical Republicans, opposed participation in the scramble for Africa and other adventures that would divert the Republic from objectives related to the "blue line of the Vosges" in Alsace-Lorraine. After the governments of Jules Ferry had pursued a number of colonies in the early 1880s, Clemenceau lent his support to Georges Ernest Boulanger, a popular figure, nicknamed Général Revanche, who it was felt might overthrow the Republic in 1889. This ultranationalist tradition influenced French politics up to 1921 and was one of the major reasons France went to great pains to woo the Russian Empire, resulting in the Franco-Russian Alliance of 1894 and, after more accords, the Triple Entente of the three great Allied powers of World War I: France, Great Britain, and Russia.

French revanchism influenced the Treaty of Versailles of 1919 following the end of World War I, which restored Alsace-Lorraine to France and extracted reparations from the defeated Germany. The conference was not only opened on the anniversary of the proclamation of the German Empire; the treaty also had to be signed by the new German government in the same room, the Hall of Mirrors.

Germany

A German revanchist movement developed in response to the losses of World War I. Pan-Germanists within the Weimar Republic called for the reclamation of the property of a German state due to pre-war borders or because of the territory's historical relation to Germanic peoples. The movement called for the reincorporation of Alsace-Lorraine, the Polish Corridor and the Sudetenland (see Bohemia, Moravia, Silesiaparts of the Austrian Empire and Austria-Hungary until its dismemberment after World War I). Those claims, supported by Adolf Hitler, led to World War II, with the invasion of Poland. This irredentism had also been characteristic of the Völkisch movement in general and of the Pan-German League (Alldeutscher Verband). The Verband wanted to uphold German "racial hygiene" and were against breeding with, in their eyes, inferior races like the Jews and Slavs.

Poland
In the 1920s and 1930s, Poland was trying to reclaim ethnic Polish lands that had been seized by German, Russian and Austro-Hungarian empires:

Sweden
Sweden lost Finland to Russia at the conclusion of the Finnish War (1808–09), ending nearly 600 years of Swedish rule. For most of the rest of the 1800s there was talk, but few practical plans and little political will, of reclaiming Finland from Russia. Since Sweden was never able to challenge Russia's military might on its own, no attempts were made.

During the Crimean War in 1853 to 1856, the Allied nations initiated talks with Sweden to allow troop and fleet movements through Swedish ports to be used against Russia. In return, the Allies would help Sweden reclaim Finland with the help of an expeditionary force. In the end, the plans fell through and Sweden never became involved in the fighting.

Hungary

The idea of Greater Hungary is associated with Hungarian revisionist aims at least to regain control over Hungarian-populated areas in Hungary's neighbouring countries. The outcome of the Treaty of Trianon of 1920 is to this day remembered in Hungary as the Trianon trauma. According to a study, two-thirds of Hungarians agreed in 2020 that parts of neighbouring countries should belong to them.

Mexico

Some Mexican nationalists consider the Southwestern United States to be Mexican territory that must be returned. The territory belonged to Mexico until 1836 when Texas established itself as its own nation. Texas citizens then voted to join the United States in the Texas annexation (1845) leading to the Mexican–American War and the Mexican Cession (1848) of further territory which constitutes much of the western US as a consequence of the war.

Russia

The annexation of the Crimean peninsula by the Russian Federation in April 2014, together with accusations by Western and Ukrainian leaders that Russia is supporting separatist actions by ethnic Russians in the secessionist Donbas region, has been cited by a number of prominent media outlets in the West as evidence of a revanchist policy on the part of the Kremlin and Russian President Vladimir Putin. The invasion of Ukraine in 2022 has the same origins.

Some Russian nationalists consider Alaska to be Russian territory that must be returned. Alaska was legally sold to the US by Russia in 1867.

Argentina

Argentina considers the British-controlled Falkland Islands to be part of the Tierra del Fuego Province. In 1994, Argentina's claim to the territories was added to its constitution.

During the Interwar period, the Argentine fascist ideology Nacionalista and organizations such as the Alliance of Nationalist Youth openly supported plans to annex Uruguay, Paraguay, Chile and some southern and eastern parts of Bolivia, which they claimed belonged to Argentina via past territories of the Viceroyalty of the Río de la Plata.

Spain

Spain ceded Gibraltar to Britain under the terms of the Treaty of Utrecht of 1713. Spain's claim to Gibraltar became government policy under the regime of the dictator Francisco Franco and has remained in place under successive governments following the Spanish transition to democracy.

Iraq

Saddam Hussein's government sought to annex several territories. In the Iran–Iraq War (1980–1988), Saddam claimed that Iraq had the right to hold sovereignty to the east bank of the Shatt al-Arab river held by Iran.

The Iraqi government, echoing claims made by Iraqi nationalists for years, justified the Iraqi invasion of Kuwait in 1990 by claiming that Kuwait had always been an integral part of Iraq and only became an independent nation due to the interference of the British government.

It has been suspected that Saddam Hussein intended to invade and annex a portion of Saudi Arabia's Eastern Province on the justification that the Saudi region of Al-Hasa had been part of the Ottoman province of Basra that the British had helped Saudi Arabia conquer in 1913.

Turkey

The 21st century has seen a domestic trend in Turkish politics, where the revival of Ottoman traditions and culture has been accompanied by the rise of the Justice and Development Party (AKP, founded in 2001) which came to power in 2002, along with claims to territory once held by the Ottoman Empire. The use of the ideology by Justice and Development Party has mainly supported a greater influence of Ottoman culture in domestic social policy which has caused issues with the secular and republican credentials of modern Turkey. The AKP have used slogans such as  ("descendant of the Ottomans") to refer to their supporters and also their former leader Recep Tayyip Erdoğan (who was elected President in 2014) during their election campaigns. These domestic ideals have also seen a revival of neo-Ottomanism in the AKP's foreign policy. Besides acting as a clear distinction between them and ardent supporters of secularism, the social Ottomanism advocated by the AKP has served as a basis for their efforts to transform Turkey's existing parliamentary system into a presidential system, favouring a strong centralised leadership similar to that of the Ottoman era. Critics have thus accused Erdoğan of acting like an "Ottoman sultan".

The rise in Ottomanism has also been accompanied by claims to territories held by Armenia, with prominent examples including in 2015, a crowd of Turkish youth rallying in Armenian populated districts of Istanbul chanted "We must turn these districts into Armenian and Kurdish cemeteries." In September 2015, a 'Welcome' sign was installed in Iğdır and written in four languages, Turkish, Kurdish, English, and Armenian. The Armenian portion of the sign was protested by ASIMDER who demanded its removal. In October 2015, the Armenian writing on the 'Welcome' sign was heavily vandalized. The Armenian portion of the sign was ultimately removed in June 2016. The Mayor of Igdir also claimed that the existence of the Armenian state was a "historical mistake", and that Armenia is actually Turkish territory, illegally occupied by Armenians, waiting to be re-integrated into Turkey.

Ukraine

On 24 March 2021, Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy signed the Decree No. 117/2021 approving the "strategy of de-occupation and reintegration of the temporarily occupied territory of the Autonomous Republic of Crimea and the city of Sevastopol", complementing the activities of the Crimean Platform. On 10 May 2022, Ukrainian Foreign Minister Dmytro Kuleba said that "In the first months" of the 2022 Russian invasion of Ukraine "the victory for us looked like withdrawal of Russian forces to the positions they occupied before February 24 and payment for inflicted damage. Now if we are strong enough on the military front and we win the battle for Donbas, which will be crucial for the following dynamics of the war, of course the victory for us in this war will be the liberation of the rest of our territories", including Donbas and Crimea.

China

The People's Republic of China (PRC) has used historical claims in the South China Sea (SCS) as justification for island building activities and revised territorial claims. The "nine-dash line" map extends the area that the PRC identifies as within its sovereign territory disregarding several international laws of the sea. In addition to civil and military confrontations in the SCS, other territorial disputes have affected Japan, India, and Taiwan. See also Chinese irredentism.

See also

References

Political theories

Revanchism


In mathematics, a parametric equation defines a group of quantities as functions of one or more independent variables called parameters. Parametric equations are commonly used to express the coordinates of the points that make up a geometric object such as a curve or surface, called a  parametric curve and parametric surface, respectively. In such cases, the equations are collectively called a parametric representation, or parametric system, or parameterization (alternatively spelled as parametrisation) of the object.

For example, the equations

form a parametric representation of the unit circle, where  is the parameter: A point  is on the unit circle if and only if there is a value of  such that these two equations generate that point. Sometimes the parametric equations for the individual scalar output variables are combined into a single parametric equation in vectors:

Parametric representations are generally nonunique (see the "Examples in two dimensions" section below), so the same quantities may be expressed by a number of different parameterizations.

In addition to curves and surfaces, parametric equations can describe manifolds and algebraic varieties of higher dimension, with the number of parameters being equal to the dimension of the manifold or variety, and the number of equations being equal to the dimension of the space in which the manifold or variety is considered (for curves the dimension is one and one parameter is used,  for surfaces dimension two and two parameters, etc.).

Parametric equations are commonly used in kinematics, where the trajectory of an object is represented by equations depending on time as the parameter. Because of this application, a single parameter is often labeled ; however, parameters can represent other physical quantities (such as geometric variables) or can be selected arbitrarily for convenience. Parameterizations are non-unique; more than one set of parametric equations can specify the same curve.

Applications

Kinematics
In kinematics, objects' paths through space are commonly described as parametric curves, with each spatial coordinate depending explicitly on an independent parameter (usually time). Used in this way, the set of parametric equations for the object's coordinates collectively constitute a vector-valued function for position. Such parametric curves can then be integrated and differentiated termwise. Thus, if a particle's position is described parametrically as

then its velocity can be found as

and its acceleration as

Computer-aided design
Another important use of parametric equations is in the field of computer-aided design (CAD). For example, consider the following three representations, all of which are commonly used to describe planar curves.

Each representation has advantages and drawbacks for CAD applications.

The explicit representation may be very complicated, or even may not exist. Moreover, it does not behave well under geometric transformations, and in particular under rotations. On the other hand, as a parametric equation and an implicit equation may easily be deduced from an explicit representation, when a simple explicit representation exists, it has the advantages of both other representations.

Implicit representations may make it difficult to generate points on the curve, and even to decide whether there are real points. On the other hand, they are well suited for deciding whether a given point is on a curve, or whether it is inside or outside of a closed curve.

Such decisions may be difficult with a parametric representation, but parametric representations are best suited for generating points on a curve, and for plotting it.

Integer geometry
Numerous problems in integer geometry can be solved using parametric equations. A classical such solution is Euclid's parametrization of right triangles such that the lengths of their sides  and their hypotenuse  are coprime integers. As  and  are not both even (otherwise   and  would not be coprime), one may exchange them to have  even, and the parameterization is then

where the parameters  and  are positive coprime integers that are not both odd.

By multiplying   and  by an arbitrary positive integer, one gets a parametrization of all right triangles whose three sides have integer lengths.

Implicitization
Converting a set of parametric equations to a single implicit equation involves eliminating the variable  from the simultaneous equations  This process is called . If one of these equations can be solved for , the expression obtained can be substituted into the other equation to obtain an equation involving  and  only: Solving  to obtain  and using this in  gives the explicit equation  while more complicated cases will give an implicit equation of the form

If the parametrization is given by rational functions

where , , and  are set-wise coprime polynomials, a resultant computation allows one to implicitize. More precisely, the implicit equation is the resultant with respect to  of  and .

In higher dimensions (either more than two coordinates or more than one parameter), the implicitization of rational parametric equations may by done with Gröbner basis computation; see .

To take the example of the circle of radius , the parametric equations

can be implicitized in terms of  and   by way of the Pythagorean trigonometric identity. With

and

we get

and thus

which is the standard equation of a circle centered at the origin.

Examples in two dimensions

Parabola

The simplest equation for a parabola,

can be (trivially) parameterized by using a free parameter , and setting

Explicit equations
More generally, any curve given by an explicit equation

can be (trivially) parameterized by using a free parameter , and setting

Circle

A more sophisticated example is the following. Consider the unit circle which is described by the ordinary (Cartesian) equation

This equation can be parameterized as follows:

With the Cartesian equation it is easier to check whether a point lies on the circle or not. With the parametric version it is easier to obtain points on a plot.

In some contexts, parametric equations involving only rational functions (that is fractions of two polynomials) are preferred, if they exist. In the case of the circle, such a  is

With this pair of parametric equations, the point  is not represented by a real value of , but by the limit of  and  when  tends to infinity.

Ellipse

An ellipse in canonical position (center at origin, major axis along the -axis) with semi-axes  and  can be represented parametrically as

An ellipse in general position can be expressed as

as the parameter  varies from  to . Here  is the center of the ellipse, and  is the angle between the -axis and the major axis of the ellipse.

Both parameterizations may be made rational by using the tangent half-angle formula and setting

Lissajous curve

A Lissajous curve is similar to an ellipse, but the  and  sinusoids are not in phase. In canonical position, a Lissajous curve is given by

where  and  are constants describing the number of lobes of the figure.

Hyperbola
An east-west opening hyperbola can be represented parametrically by

or, rationally

A north-south opening hyperbola can be represented parametrically as

or, rationally

In all these formulae  are the center coordinates of the hyperbola,  is the length of the semi-major axis, and  is the length of the semi-minor axis. Note that in the rational forms of these formulae, the points  and , respectively, are not represented by a real value of , but are the limit of  and  as  tends to infinity.

Hypotrochoid
A hypotrochoid is a curve traced by a point attached to a circle of radius  rolling around the inside of a fixed circle of radius , where the point is at a distance  from the center of the interior circle.

The parametric equations for the hypotrochoids are:

Some examples:

Examples in three dimensions

Helix

Parametric equations are convenient for describing curves in higher-dimensional spaces. For example:

describes a three-dimensional curve, the helix, with a radius of  and rising by  units per turn. The equations are identical in the plane to those for a circle.
Such expressions as the one above are commonly written as

where  is a three-dimensional vector.

Parametric surfaces

A torus with major radius  and minor radius  may be defined parametrically as

where the two parameters  and  both vary between  and .

As  varies from  to  the point on the surface moves about a short circle passing through the hole in the torus. As  varies from  to  the point on the surface moves about a long circle around the hole in the torus.

Example with vectors

The parametric equation of the line through the point  and parallel to the vector  is

Underdetermined linear systems
A system of  linear equations in  unknowns is underdetermined if it has more than one solution. This occurs when the matrix of the system and its augmented matrix have the same rank  and . In this case, one can select  unknowns as parameters and represent all solutions as a parametric equation where all unknowns are expressed as linear combinations of the selected ones. That is, if the unknowns are  one can reorder them for expressing the solutions as

Such a parametric equation is called a  of the solution of the system.

The standard method for computing a parametric form of the solution it to use Gaussian elimination for computing a reduced row echelon form of the augmented matrix. Then the unknowns that can be used as parameters are the ones that correspond to columns not containing any leading entry (that is the left most non zero entry in a row or the matrix), and the parametric form can be straightforwardly deduced.

See also
Curve
Parametric estimating
Position vector
Vector-valued function
Parametrization by arc length
Parametric derivative

Notes

External links

Web application to draw parametric curves on the plane

Multivariable calculus
Equations
Geometry processing

Parametric equation


Andrija Bakarčić (Rijeka, 6. svibnja 1854.  Maribor, 19. siječnja 1920.), hrvatski javni radnik, odvjetnik i političar

Životopis
Rodio se je u Rijeci 1854. godine. Završio za odvjetnika. Bio na glasu kao branitelj hrvatskih prava u Rijeci. Prijatelj Frana Supila. Višekratni saborski zastupnik. Kad je pala Austro-Ugarska, izabran je za predsjednika Narodnog vijeća Bakar - Sušak.

Izvori

Hrvatski narodni preporod
Hrvatski političari do 1918.
Hrvatski političari u Kraljevini Jugoslaviji
Hrvatski pravnici
Životopisi, Rijeka

Andrija Bakarčić