Los delitos contra la seguridad en el trabajo, tipificados en los artículos 316 y 317 del Código Penal español, consisten en la puesta en peligro de la salud, la vida o la integridad física de los trabajadores, cuando el empresario no facilita a estos los medios necesarios para que desempeñen su actividad con las medidas de seguridad e higiene adecuadas.

Los artículos 316 y 317 del Código Penal, en su modificación de 1995, pretenden garantizar la efectividad de todas las normas ordenadoras de la actividad del trabajador, estableciendo penas para aquellos que, estando legalmente obligados, no faciliten los medios necesarios para que el trabajador desempeñe su labor en las condiciones que las normas de prevención de riesgos laborales especifican. En dichos artículos se tipifican los delitos cometidos contra la seguridad e higiene en el trabajo en sus modalidades dolosa e imprudente respectivamente.

Historia
Estos artículos ya estaban contemplados en el antiguo artículo 348 bis a), que fue introducido en la reforma del Código Penal de 1983, pero con la nueva redacción cabe destacar la introducción como valores a proteger no solo la vida y la integridad física del trabajador sino también su integridad psíquica y su salud, que hasta ese momento habían quedado olvidadas por el legislador, hasta el punto de que el proyecto de 1992 hacía referencia únicamente en su artículo 297 a la "salud e integridad física", fórmula que habría despenalizado la puesta en peligro de uno de estos bienes en solitario.

Entre los cambios introducidos por la nueva regulación de 1995, se encuentra el endurecimiento de las penas, donde se pasó del arresto mayor y multa de 180 euros a 3606 euros a las actuales de prisión de seis meses a tres años y multa de seis a doce meses para la actuación dolosa y la pena inferior en grado cuando se cometa por imprudencia grave. Además, se trató de luchar contra la escasa penalidad prevista en el anterior Código Penal y que se apuntaba por la doctrina como una de las causas de la poca aplicabilidad del antiguo artículo 348 bis a). Por otra parte, el planteamiento legal existente había desembocado en una situación en la que las multas impuestas a los empresarios resultaban más baratas de pagar que la adopción de medidas efectivas de protección para los trabajadores.

Bien jurídico protegido
No existe unanimidad en la doctrina sobre cuál es en este caso el bien jurídico que se intenta proteger, existiendo un grupo mayoritario de teóricos que defiende que es la seguridad e higiene en el trabajo, pero no entendido como un bien jurídico autónomo, sino ligado a la vida, la salud y la integridad física del trabajador. En el otro lado, autores como Arroyo, Navarro y Muñoz Conde entienden que la seguridad e higiene en el trabajo es un bien jurídico complemente independiente y autónomo, que no precisa de ningún otro para complementarlo y hacerlo operativo.

Sujeto activo
El artículo 316 del Código Penal señala que solo pueden ser sujeto activo de este delito las personas que tienen la obligación legal de facilitar los medios de seguridad e higiene adecuados; los artículos 4.2 y 19 del Estatuto de los Trabajadores, el artículo 7.1 y 7.2 de la Ordenanza General de Seguridad e Higiene de 1.971, así como el artículo 14.1 de la Ley de Prevención de Riesgos Laborales centran esta responsabilidad en la figura del empresario. El artículo 1.2 del Estatuto de los Trabajadores define a los empresarios como aquellas "personas físicas o jurídicas, o comunidades de bienes, que reciban la prestación de servicios". Se ha de hacer una interpretación extensiva de este precepto.

El artículo 14.4 de la Ley de Prevención de Riesgos Laborales señala que la existencia de los servicios de prevención, de los delegados de prevención y el comité de seguridad y salud no eximen al empresario de su responsabilidad. Además, pueden ser sujeto activo del tipo delictivo los encargados de obra, los arquitectos técnicos y los vigilantes de seguridad. Existen, asimismo, algunos casos en los que no es únicamente sujeto activo del delito el empresario que recibe el servicio del trabajo, sino que otro empresario también puede incurrir en este delito: en los casos de contrata o subcontrata de obras y servicios, de cesiones ilegales de trabajadores, de empresas de trabajo temporal o de trabajadores con destino en centros de trabajos ajenos.

Sujeto pasivo

El sujeto pasivo en este delito es el conjunto de los trabajadores entendido como sujeto colectivo. En caso de puesta en peligro de la salud, la vida o la integridad física de personas distintas a los trabajadores no se está incurriendo en un delito del art. 316, sino en otro tipo de figuras, como, por ejemplo, la recogida en el artículo 350 del Código Penal, englobada en el Título XVII, Libro II de los delitos contra la seguridad colectiva.

El mencionado sujeto colectivo comprende no solo a aquellos a quienes pueda ser aplicable el Estatuto de los Trabajadores, sino también a quienes estén ligados por relaciones de carácter administrativo y estatutario al servicio de las administraciones públicas; ello a pesar de que el artículo 316 habla de "trabajadores", término que no se puede identificar con el de "funcionario" ya que cada uno tiene una regulación propia. La lógica más elemental conduce a esta inclusión, ya que el funcionario tiene una regulación de su trabajo, condiciones, categorías, régimen sancionador, etc. propio y diferenciado del recogido en el Estatuto de los Trabajadores pero no deja de ser un empleado por cuenta ajena. Dentro de la misma administración existen contratados laborales y sería absurdo aplicarles la norma a ellos y no a los funcionarios, que desempeñan la misma labor, pero bajo un régimen de dependencia distinto. Además, la propia Ley de Función Pública remite al Estatuto de los Trabajadores en todas aquellas materias que no regula.

También pueden ser sujeto pasivo los socios de trabajo de las cooperativas y los socios de las cooperativas de trabajo asociado, los socios trabajadores de las Sociedades Anónimas Laborales, el servicio del hogar familiar, los penados en instituciones penitenciarias, los estibadores portuarios, el personal de alta dirección, los deportistas profesionales (que constituyen un caso de cesión legal de trabajadores), los trabajadores minusválidos que prestan servicios en centros especiales de empleo, los representantes de comercio y los artistas en espectáculos públicos.

Tipo objetivo de la acción
Consiste en que por parte de los responsables de la actividad laboral no se faciliten los medios necesarios para que los trabajadores desempeñen su actividad con las medidas de seguridad e higiene adecuadas. Se trata de un delito de conducta omisiva al que se asocia un resultado de peligro concreto, como es la puesta en peligro grave de la vida, salud o integridad física del trabajador, esto sin necesidad de que se llegue a producir efectivamente ningún tipo de lesión al trabajador. No obstante, esta es la opinión de la mayoría de la doctrina.

Como señala la sentencia n.º 1360/1998 del Tribunal Supremo de fecha 12 de noviembre de 1998, los elementos básicos que integran el tipo objetivo de la acción de este delito son en primer lugar el incumplimiento de las normas de cuidado expresamente establecidas en la legislación laboral, así como el no facilitar los medios necesarios para que los trabajadores desempeñen su actividad con las medidas de seguridad e higiene adecuadas y por último, que con todo ello se ponga en peligro grave la vida, la salud o la integridad física de los trabajadores.

 La infracción de las normas sobre prevención de riesgos laborales
En el artículo 316 del Código Penal se recoge como primera premisa para la comisión del delito el incumplimiento de las normas de cuidado que sobre prevención de riesgos laborales que existen en la legislación, tratándose de un "tipo penal en blanco". Dentro de esas normas en sentido amplio a que se refiere el artículo 316, el texto básico con el que tenemos que trabajar es la Ley 21/1995 de 8 de noviembre de Prevención de Riesgos Laborales, dedicada en exclusiva y en profundidad a esta materia. Sin embargo, no es la única norma legal, ya que como apunta la sentencia del Tribunal Supremo n.º 1355/2000 de fecha de 26 de julio de 2000, existen tantas como "todas las dictadas en la materia con independencia de su rango jerárquico". En este punto, surgen discrepancias entre diferentes sectores de la doctrina en cuanto al alcance que debe requerirse de los convenios colectivos. Mientras un sector defiende que únicamente se deberán tener en cuenta aquellos que tengan ámbito estatal y eficacia general, otro sector opina que serán válidos cualesquiera convenios colectivos con independencia de su ámbito territorial, funcional o empresarial.

 No facilitar los medios necesarios para que los trabajadores desempeñen su actividad con las medidas de seguridad e higiene adecuadas
Este es, como señala la ya mencionada sentencia del Tribunal Supremo n.º 1355/2000, otro ejemplo de "norma penal incompleta e indeterminada que ha de llenarse según el caso y sus circunstancias, es decir, empíricamente"; en cada caso se debe comprobar la existencia de un nexo de causalidad entre la falta de medios causada por el sujeto activo y el resultado de un peligro grave para la vida, salud e integridad física del trabajador.
La mayoría de la doctrina considera que por medios necesarios se deben entender no solo los estrictamente materiales, sino también los personales, intelectuales y organizativos. Así se podrían incluir aspectos como la falta de información sobre el riesgo de la labor a desempeñar por el trabajador, la falta de formación, la imposición de ritmos de trabajo inadecuados, aunque son temas que han de analizarse caso por caso, estudiando todas las circunstancias del mismo.  En este mismo sentido se pronuncia la sentencia n.º 16/2001 de 21 de febrero de 2001 de la Audiencia Provincial de Cuenca cuando señala que "no sólo resulta imprescindible una cumplida información a los trabajadores de los riesgos y medidas a adoptar en caso de accidente, ni que se proporcione a estos las correspondientes prendas protectoras, sino que, además, resulta preciso un control total de las operaciones que se están realizando"

 Generación de un peligro grave para la vida, la salud o la integridad física de los trabajadores
Por último se requiere que, del incumplimiento de la normativa sobre prevención de riesgos laborales y del hecho de no facilitar los medios necesarios a los empleados, se derive una puesta en peligro grave para la vida, la salud o la integridad física de los trabajadores. Para demostrar que realmente ha existido delito se tendrá que acreditar una relación de imputación objetiva entre la conducta omisiva infractora y el resultado de peligro grave antes mencionado (comisión por omisión). Por lo que se refiere a la manera de determinar la gravedad del peligro creado para el trabajador, hay que tener en cuenta el grado de probabilidad del resultado.

Tipo subjetivo de la acción
El artículo 316 se construye como un delito doloso, pero el 317 admite la posibilidad de consumar dicho delito cuando se ha cometido mediante imprudencia grave. El dolo del artículo 316 exige que el infractor sea consciente de que se han producido los tres elementos antes estudiados. Por un lado, debe conocer la existencia de una norma que regula las condiciones en que se ha de desarrollar la actividad del trabajador y a pesar de ello hace caso omiso de lo que la misma dispone. Mientras que por otro lado, sabe que debería adoptar una serie de medidas para que el trabajador realice su labor en condiciones de seguridad y a pesar de eso no lo hace. Por último, debe ser conocedor que con esas dos omisiones se está creando una situación de peligro grave para la vida, la salud o la integridad física del trabajador.

También se admite doctrinal y jurisprudencialmente la comisión de este delito mediante dolo eventual, que es aquel en que el autor se representa como posible un resultado lesivo o dañoso, no querido, y, no obstante, realiza la acción aceptando sus consecuencias. De un estudio estadístico de los delitos producidos contra la seguridad y la salud en el trabajo, se concluye que esta es la forma de comisión más frecuente. La comisión por imprudencia se produce tanto por infringir la normativa como por producir el resultado de peligro. Es un tipo especial de imprudencia que no requiere un resultado concreto, como es habitual en esta modalidad, sino que se consuma por la existencia de un grave peligro.

Concurso entre el delito de peligro y el de resultado
Resulta importante analizar los supuestos de concurrencia del delito contra la seguridad y la salud en el trabajo en su modalidad dolosa e imprudente, con los delitos de resultado lesivos, es decir, los delitos de homicidio y lesiones.

Primer supuesto: peligro para un trabajador y resultado de muerte o lesiones dolosas para el mismo, como consecuencia del incumplimiento de las normas de seguridad en el trabajo.

En este caso, se trata de un único delito de resultado, homicidio o lesiones respectivamente, donde el incumplimiento de las normas de prevención de riesgos laborales constituye la forma para lograr ese resultado, quedando absorbido el delito de peligro en el tipo  el tipo de homicidio o lesiones. Se trata de un concurso de leyes.

Segundo supuesto: peligro para varios trabajadores y resultado de muerte o lesiones dolosas para alguno de los trabajadores.

En estos supuestos, existirán tantos delitos como resultados lesivos se produzcan y un solo delito contra la seguridad en el trabajo con independencia del número de trabajadores que hayan sido puestos en peligro grave. Se produce un concurso ideal de delitos. Así pues, el delito de peligro no queda absorbido por el delito de resultado (lesiones o homicidio). Al momento de determinar la sanción no se impondrá la suma de las penas previstas para todos los delitos, sino la pena más grave en su mitad superior.

Jurisprudencia
Auto de la Audiencia Provincial de Madrid n.º 803/2010 de 27 de octubre (JUR 2011\16219).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Madrid n.º 115/2010 de 25 de marzo (ARP 2010\790).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Madrid n.º 160/2010 de 15 de febrero (ARP 2010\527).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Madrid n.º 17/2010 de 15 de enero (ARP 2010\467).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Barcelona n.º 856/2009 de 8 de septiembre (ARP 2009\1260).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Madrid n.º 352/2006 de 13 de septiembre (ARP 2007\46).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Barcelona n.º 266/2007 de 19 de marzo (ARP 2007\273).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Barcelona n.º 665/2003 de 2 de septiembre ARP 2003\619).
Sentencia de la Audiencia Provincial de Barcelona n.º 400/2001 de 21 de mayo (JUR 2001\235483).

Véase también

 Derecho laboral en España
 Acoso laboral (España)
 Salud laboral

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos
 Observatorio Estatal de Condiciones de Trabajo (OECT), dependiente del Ministerio de Empleo y Seguridad Social de España.

Delitos en España
Trabajo en España

Delitos contra la seguridad en el trabajo (España)


ඩිල්කා සමන්මලී යනු ශ්‍රී ලංකාවේ සිටින රූපවාහිනී වාර්ථාකාරිණියක, ප්‍රවෘත්ති නිවේදිකාවක සහ ජනමාධ්‍යවේදිනියක වෙයි.

මුල් අවධිය
ජනමාධ්‍යවේදිනියක වීමට ප්‍රථම, ඩිල්කා තරුණ සත්ත්වවේදීන්ගේ සංගමයේ සාමාජිකාවක සිටියාය.

වෘත්තීය දිවිය

දෙරණ ටීවී 360° දේශපාලන වාද වැඩසටහන
ටීවී දෙරණ හී විකාශය කරන සතිපතා 360° දේශපාලන විවාද වැඩසටහන, ඩිල්කාගේ මාධ්‍ය දිවිය තුල විශේෂ සලකුණක් ඇතිකල සංධිස්ථානයක් ලෙස හැඳින්වෙයි. එක් එක් සතිවලදී තෝරාගත් දේශපාලන චරිතයකට ආරාධනා කොට, ඔහුගෙන් හෝ ඇයගෙන් අදාල විෂය පිළිබඳ කරුණු විමසීම පදනම් කර ගත් මෙම වැඩසටහන තුල පෙරලිකාර චරිතයක් නිරූපණය කරමින්, ඒ හරහා ඉමහත් දේශීය ප්‍රේක්ෂක පිරිසක අවධානය තමා නතු කර ගැනීමට ඩිල්කා සමත් වූවාය. කෙසේ නමුදු වැඩසටහන තුලදී, ඩිල්කාගේ ස්වාධීනත්වය පිළිබඳ ගැටළු ඇතිවන බවට බොහෝ දෙනෙකු විසින් ඇයට චෝදනා එල්ල කරනු ලබයි.

ඩිල්කා විසින් මෙහෙයවනු ලැබූ 360° වැඩසටහන් අතුරින් වරෙක උපේක්ෂා ස්වර්ණමාලි මහත්මිය සහ රන්ජන් රාමනායක මහතා ගෙන්වා සිදුකල වාද වැඩසටහන්, එම අවස්ථාවලදී බොහෝ දෙනෙකු අතර කථාබහට ලක්වුණු අතර, ඉන් 2010 වර්ෂයේදී විකාශනය වූ රන්ජන් රාමනායක මහතා එක්වූ 360° වාද වැඩසටහනේදී ඩිල්කා, රාමනායක මහතාගේ තර්ජනයන්ට ලක්වූ බවද සඳහන් වෙයි.

ඇගයීමට ලක්වීම්
ජනමාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රය තුලදී ඩිල්කා කිහිපවතාවක්ම ඇගයීමට පාත්‍රවී තිබෙයි.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි
ඩිල්කා සමන්මලී

ඩිල්කා සමන්මලී


بني درار هي بلدية في وجدة في منطقة  بني يزناسن في جهة الشرق في المغرب. بلغ عدد سكانها بحسب إحصاء عام 2004 ما يقارب 8919 نسمة، مما يجعلها ثاني أكبر تجمع سكاني في المحافظة بعد مدينة وجدة. في عام 1994 بلغ عدد سكانها 6663 ويقدر في عام 2012 أن عدد سكانها هو 11،083.

تقع على الطريق السريع N2 على بعد 20 كم إلى الشمال الغربي من العاصمة الإقليمية وجدة و 17 كم جنوب شرق أحفير بالقرب من الحدود المغلقة مع الجزائر.

مراجع

أماكن مأهولة في جهة الشرق
عمالة وجدة أنكاد

بني درار


NGC 5804 est une galaxie spirale barrée située dans la constellation du Bouvier. Sa vitesse par rapport au fond diffus cosmologique est de , ce qui correspond à une distance de Hubble de . NGC 5804 a été découverte par l'astronome germano-britannique William Herschel en 1787.

La classe de luminosité de NGC 5804 est II et elle présente une large raie HI. C'est aussi une galaxie active (AGN) et aussi une galaxie lumineuse dans l'infrarouge (LIRG).

Groupe de NGC 5797
NGC 5804 fait partie d'un trio de galaxies, le groupe de NGC 5797 la galaxie la plus brillante des trois. L'autre galaxie du trio est NGC 5794.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des objets du New General Catalogue

Liens externes

 NGC 5804 sur le site du professeur C. Seligman

5804
Constellation du Bouvier
Galaxie spirale
Galaxie spirale barrée
Galaxie lumineuse en infrarouge
Galaxie active
Objet céleste découvert en 1787
Objet céleste découvert par William Herschel

NGC 5804


Dasher is an input method and computer accessibility tool which enables users to compose text without using a keyboard, by entering text on a screen with a pointing device such as a mouse, touch screen, or mice operated by the foot or head. Such instruments could serve as prosthetic devices for disabled people who cannot use standard keyboards, or where the use of one is impractical.

Dasher is free and open-source software, subject to the requirements of the GNU General Public License (GPL), version 2. Dasher is available for operating systems with GTK+ support, i.e. Linux, BSDs and other Unix-like including macOS, Microsoft Windows, Pocket PC, iOS and Android.

Dasher was invented by David J. C. MacKay and developed by David Ward and other members of MacKay's Cambridge research group. The Dasher project is supported by the Gatsby Charitable Foundation and by the EU aegis-project.

Design
For whatever the writer intends to write, they select a letter from ones displayed on a screen by using a pointer, whereupon the system uses a probabilistic predictive model to anticipate the likely character combinations for the next piece of text, and accord these higher priority by displaying them more prominently than less likely letter combinations. This saves the user effort and time as they proceed to choose the next letter from those offered.  The process of composing text in this way has been likened to an arcade game, as users zoom through characters that fly across the screen and select them in order to compose text. The system learns from experience which letter combinations are the most popular, and changes its display protocol over time to reflect this.

Features
The Dasher package contains various architecture-independent data files:
 alphabet descriptions for over 150 languages
 letter colours settings
 training files in all supported languages

References

External links

User interfaces
User interface techniques
Pointing-device text input
Disability software
Free software programmed in C
Free software programmed in C++
Free software programmed in Java (programming language)
GNOME Accessibility
Cross-platform free software
Free and open-source Android software

Dasher (software)


Siddhidas Mahaju (Nepal Bhasa:सिद्धिदास महाजु) (15 de octubre de 1867 - 29 de diciembre de 1929) fue un poeta del idioma Nepalbhasha. Fue considerado "Grande poeta" del idioma.

Obras
Esta es la lista su obras-

Poesía
 Siddhiramayan (सिद्धि रामायण)
 Satyasati  (सत्यसति)
 Shivapinas (शिवपिनास)
 Shukarambha Sambad (शुकरम्भा संवाद)
 Sanatan dharma (सनातन धर्म)
 Saptastuti (सप्तस्तुति)
 Sanchaya (सञ्चय)

Prosa
 Atmakatha -Siddhidas thagu mikhay (आत्मकथा - सिद्धिदास थःगु मिखाय्)  Autobiografía
 Shivabilas (शिवविलास)
 Sarvabandhu (सर्वबन्धु)

Otro
 Sukshma chanda (सूक्ष्म छन्द)
 Saral chanda bodh (सरल छन्द बोध)
 Satyamadan (सत्यमदन)
 Samachar (समाचार)
 Swadeshbastra (स्वदेशवस्त्र)
 Siddhibyakaran (सिद्धिव्याकरण)
 Bijuli (विजुली)
 Muhurt chintamani (मुहूर्त चिन्तामणि)

Referencias

Véase también
 Nepal Bhasa

Poetas de Nepal
Personas de Katmandú
Escritores de Nepal
Nepalíes del siglo XIX
Nepalíes del siglo XX

Siddhidas Mahaju


دانييل جاكسون إيفانز  هو سياسي أمريكي ينتمي إلى الحزب الجمهوريولد دانييل جاكسون إيفانز في 16 تشرين الأول - أكتوبر من سنة 1925 في مدينة سياتل في ولاية واشنطن حصل ايفانز على شهادة الماجستير من جامعة واشنطن كان دانييل جاكسون إيفانز حاكما على ولاية واشنطن الأمريكية ما بين الأعوام 1965 إلى عام عام 1977 وكان ايفانز عضوا في مجلس الشيوخ الأمريكي ما بين الأعوام 1983 إلى عام 1989

مراجع

أبرشانيون أمريكيون
أشخاص يحتمل أن يكونوا أحياء
أعضاء الحزب الجمهوري في ولاية واشنطن
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من الحزب الجمهوري
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من الحزب الجمهوري من ولاية واشنطن
أعضاء مجلس الشيوخ الأمريكي من ولاية واشنطن
أعضاء مجلس نواب ولاية واشنطن
أفراد البحرية الأمريكية في الحرب العالمية الثانية
أفراد عسكريون من سياتل
أمريكيون من أصل ويلزي
حكام ولايات أمريكية من الحزب الجمهوري
حكام ولاية واشنطن
خريجو جامعة واشنطن
سياسيون أمريكيون
سياسيون أمريكيون في القرن 20
سياسيون من سياتل
ضباط بحرية الولايات المتحدة
كتاب أمريكيون في القرن 21
كتاب سيرة ذاتية أمريكيون
كتاب غير روائيين أمريكيون في القرن 21
كتاب من سياتل
مواليد 1925
مواليد في سياتل

دانييل جاكسون إيفانز


Nikita Romanovič (rus. Никита Романович), poznat i kao Nikita Romanovič Zakharin-Jurjev (?, oko 1522. - ?, 23. travnja 1586.), ruski boljar i djed ruskog cara Mihajla I. Fjodoroviča, začetnika ruske carske dinastije Romanov.

Bio je sin boljara Romana Jurjeviča Zakharin-Koškina († 1543.) i Uliane Ivanovne († 1579.) te brat ruske kraljice Anastasije Romanovne koja se udala za cara Ivana IV. Groznog. Nikita se pojavio u povijesnim izvorima 1547. godine, vezano uz vjenčanje njegove kćeri i ruskog cara. Sudjelovao je s Ivanom IV. u neuspješnom pohodu na Kazanjski Kanat 1547. i 1548. godine. Godine 1566., nakon smrti brata Daniela Romanoviča, imenovan je za guvernera Tvera.

Godine 1572. sudjelovao je u zimskom vojnom pohodu protiv Novgoroda i Šveđana. Ivan IV. ostavio je prije smrti 1584. godine dvojicu svojih sinova, Fjodora i Dimitrija pod zaštitu njihova ujaka Nikite Romanoviča, koji je predvodio regentstvo do kasne 1584. godine.

Brak i potomstvo

Nikita Romanovič se ženio dvaput. S prvom suprugom, princezom Varvarom Ivanovnom Khovrina-Golovina († 1556.) iz bočne loze Rjurikoviča, imao je dvije kćeri; Anu († 1585.) i Eufimiju († 1602.). S drugom suprugom, princezom Eudokijom Aleksandrovnom Gorbataya-Shuyskaya († 1581.), također iz bočne loze Rjurikoviča, imao je jedanaestero djece, među kojima i Fjodora Nikitiča Romanova, oca budućeg cara Mihajla I. Fjodoroviča.

Romanovi

Nikita Romanovič


EM gauge (named for the track gauge of a nominal Eighteen Millimetres) is a variant of 4 mm to a foot (1:76) scale used in model railways.

EM was developed because OO gauge, favoured by manufacturers of British prototype models, utilised track that was too narrow. OO was developed in the UK in the 1930s as a response to manufacturers finding they were unable to fit the motors of the time into British prototype small boilered locomotives when scaled at the globally popular HO scale's 3.5 mm to a foot (1:87). As the scale was increased to 4 mm to the foot to make the locomotives larger, the track gauge was left at , and hence is too narrow (by a scale ) to correctly depict the prototype's track gauge of .

EM gauge was founded in the 1950s, originally with  gauge track and rolling stock wheelsets based upon the crude and massively out-of-scale products of the contemporary OO model manufacturers.

18 mm gauge was still undersize by almost a millimetre. With the limitations of modelling at this time, particularly the width of tyres, the largest gauge that could fit within the outline of a scale model would be 18.5 mm, no larger. This was mostly an issue for steam locomotives, where the popular technique at the time of making connecting and coupling rods from rail required an excessive spacing between wheel faces and the cylinders.

Attempts to make finer tyre and flange standards were thwarted initially by the overscale rail sections available commercially, it being impractical for an individual modeller to make smaller rails – although some did attempt to, by cutting down commercial rail. Smaller flange and tyre dimensions were also unsuccessful, as the narrow tyres tended to detach from the wheel centres. More critically, small flanges required comparably smaller rail, trackwork gaps and point frogs in order to work reliably.

Wheelset standards did become more fine in time, allowing EM to evolve into  gauge track (for a while called EEM gauge until it was adopted into the mainstream standard). Some modellers were still not happy with this, it is still a scale  too narrow, and developed the P4 standards  ( gauge).

Most EM modellers will have started off using OO gauge and having acquired the necessary modelling skills, then advanced into EM. Modellers in EM typically re-wheel their rolling stock and hand-build their trackwork, although pre-built track is available from specialist suppliers. There are also many 4 mm scale kits which can be used by all 4 mm scale gauges, and since the advanced skills, advanced kitbuilding and scratchbuilding are also common.

EM standards are set by the EM Gauge Society, defining gauge and wheel dimensions to ensure compatibility across layouts.

See also
 Pendon Museum
 Rail transport modelling scales

References

External links
 EM Gauge Society

4 mm scale

EM gauge


St. Cäcilia Irmgarteichen ist eine katholische Kirche im Stadtteil Irmgarteichen der Stadt Netphen und gehört zu den ältesten Kirchen des  Siegerlandes. Kirchenpatronin ist die Hl. Cäcilia von Rom.

Geschichte
1325 wurde die Kapelle der heiligen Cäcilia zum ersten Mal urkundlich erwähnt. Sie wird im Siegener Urkundenbuch als "capella subjecta", als eine von Netphen abhängige Kapelle bezeichnet. 1339 wurde der dortige Geistliche noch "viceplebanus" genannt, ein Geistlicher, der von einem ordentlichen Pfarrer abhängig war. Aber schon 1349 trat St. Cäcilia als gleichberechtigt mit den übrigen Pfarrkirchen des Landes auf und besaß sogar ein eigenes Pfarrsiegel.

St. Cäcilia Irmgarteichen geht auf die Gründung der Herren von Hain zurück, die aus dem Grundherrengeschlecht der Burg Hainchen stammten. Deren Nachfolger waren die Herren von Bicken, welche auch das Patronatsrecht der Cäciliakirche besaßen.

Im Irmgarteichen des 16. Jahrhunderts standen alle 20 Häuser auf Kirchen- oder Pfarrgut. Die Bewohner mussten neben den landesherrlichen Abgaben auch kirchliche Abgaben leisten. In Irmgarteichen waren das ein Metzen Hafer und ein junger Hahn sowie ein eintägiger Frondienst, um die Pfarrgrundstücke zu bestellen.

Reformation
Wilhelm von Nassau trat 1530 zum Protestantismus über und schon bald wurde die Lehren Luthers im Siegerland eingeführt. Das Kirchspiel Irmgarteichen war bald reformiert.

Im Gegensatz zur Martinikirche in Netphen, die nach Beendigung des Dreißigjährigen Krieges 1648 von den evangelischen Einwohnern mitbenutzt wurde, blieb die Kirche in Irmgarteichen nach der Beendigung Krieges katholisch, trotz Beschwerden der protestantischen Einwohner.

Vor allem Inspektor Irle wollte mit aller Gewalt die Bestimmungen des westfälischen Friedens 1648 durchbringen. Diese besagen, dass der Normalzustand von 1624 hergestellt werden und der evangelische und katholische Besitzstand so bleiben oder wiederhergestellt werden sollte, wie er am 1. Januar 1624 gewesen war.
Da das Kirchspiel Irmgarteichen1624 evangelisch war, hätte die Kirche in den Besitz der Evangelischen gegeben werden müssen.
Irle wollte sogar den Pfarrer von Irmgarteichen, Hermann Huppenius, aus dem Land vertreiben. Doch der Pfarrer wurde von den Brüdern Johann Friedrich und Philipp von Bicken sowie einem Glöckner unterstützt. Auch die katholischen Bauern von Irmgarteichen unterstützten den Pfarrer. Die Bauern und der Glöckner versperrten dem Pastor Leschenmacher, der einen evangelischen Gottesdienst halten wollte, die Kirche. So blieb die Cäciliakirche gegen die Bestimmung des Westfälischen Friedens katholisch. Das Kirchspiel Irmgarteichen war bald wieder rein katholisch.

Entstehungssage
Einer Sage nach soll in Hainchen vor langer Zeit eine fromme Jungfrau namens Irmengart oder Irmgart gelebt haben. Nach schwerer Krankheit gelobte sie Gott einen Tempel zu erbauen. Ein wundersames Vögelchen soll ihr gesagt haben "Wo ech sönge en de Deern, do soll de Kirche hingebaut weern". Die Jungfrau wollte die Kirche aber lieber auf einer Anhöhe zwischen dem jetzigen Irmgarteichen und Gernsdorf bauen. Die dazu beschafften Eichenstämme verschwanden über Nacht von der Baustelle und wurden an der Stelle gefunden, an der das Vögelchen zuvor sein Lied gesungen hatte. Nachdem dies mehrere Tage passiert war, entschied sich die Jungfrau die Kirche an diesem Ort zu erbauen. Die Kirche trug seitdem den Namen Kirche zu den Irmgarteichen und auch das später um die Kirche erbaute Dorf trägt diesen Namen.

Der Salchendorfer Lehrer Johann Sting schrieb in seiner Chronik von 1864, dass die Kirche zu Irmgarteichen aus Steinen erbaut wurde und "keineswegs sehr alt" ist. Sting vermerkte ausdrücklich, dass das Jahr der Erbauung der jetzigen Kirche zu Irmgarteichen nicht bekannt sei, zu der Erbauung aber eine weitere Sage in der hiesigen Bevölkerung existiert:

So sollen drei Brüder von Bicken aus der Gefangenschaft der Türken befreit worden sein, Sting vermutet sie gerieten während des Türkenkrieges Kaiser Karl V. von 1535 bis 1541 in Gefangenschaft, und auf ihrem Heimweg von einem Löwen über das Mittelmeer getragen worden. Einer der Brüder verlor seinen Glauben und ging im Meer unter, die anderen beiden Brüder kamen wieder in der Heimat an und erbauten die noch heute stehende Kirche.

Bauwerk
1725 wurde die von den Herren von Bicken gebaute Kirche vergrößert.
1932 wurde eine neue Kirche errichtet, nur der alte Turm, welcher um 1725 erbaut wurde, wurde in den Neubau mit einbezogen. Dieser steht heute unter Denkmalschutz. Als die Cäciliakirche in Irmgarteichen 1932 neu erbaut wurde, gab man einige Kunstwerke weg. Die Kirche in Hainchen bekam u. a. eine Pietà aus dem 17. Jahrhundert, die Kirche in Salchendorf bekam eine gotische Nikolausfigur aus Holz.
1995 wurde das Innere der Kirche umfassend renoviert, 1964 erhielt die Kirche eine neue Orgel.

Zwei gusseiserne, wappengeschmückte Grabplatten der Herren von Bicken aus den Jahren 1529 und 1538 wurden aus dem Innenraum der Kirche entfernt und an der Außenmauer angebracht. Eine dieser zwei Grabplatten war für den Chorherrn von St. Alban in Mainz errichtet worden.

Das Bicken-Grabmal
In der Kirche befindet sich ein vier Meter hohes und 1,88 m breites Renaissance-Epitaph für die Ritter Johannes und Eberhard von Bicken, die auch einen Teil ihres Besitzes dem Kirchspiel Irmgarteichen vermachten. Beide Brüder waren vermutlich als Fähnriche tätig. Die Herren von Bicken galten als Mäzene der Pfarrei Irmgarteichen. Das Grabmal wurde von Philipp von Bicken in Erinnerung an seine zwei verstorbenen Brüder in Auftrag gegeben.

Prozession
Die Prozession entstand auf Veranlassung des Hermann Huppenius (1636 bis 1681). Die Pfarrei Irmgarteichen hat das Privileg zweier alter Prozessionen: die Dreifaltigkeitsprozession und die Fronleichnamsprozession. Noch heute werden diese Prozessionen ausgeführt.

Glocken
Die St. Cäcilia Kirche besitzt heute vier Glocken. Drei stammen aus dem Jahr 1921 und wurden in Bochum gegossen. Eine, die St. Mariaglocke, stammt aus dem Jahr 1866. Diese Glocke sollte 1914 abgegeben werden, da alle Glocken aus Bronze abgegeben werden sollten. Diese Glocke konnte jedoch, anders als zwei andere Glocken, gerettet werden. Auch im Zweiten Weltkrieg sollten die Glocken weggegeben werden. Jedoch verschonte das Ende des Zweiten Weltkrieges die Glocken vor ihrem beschlossenen Schicksal.

Einzelnachweise

Literatur
 Paul Blascke, Heinrich Bruch, u. a.: 725 Jahre Irmgarteichen. Selbstverlag, Netphen 1995.
 Böttger, Weyer, Lück: Geschichte des Netpherlandes. Netphen 1967.
 F. Philippi: Siegner Urkundenbuch. Abt. I: bis 1350. Siegen 1887.
 Trutzhart, Irle, Anthon, Ph. Brück: Oberes Johannland. Netphen 2009.

Weblinks

 St. Cäcilia bei dr-christel-darmstadt.de

Cacilien
Imgarteichen
Irmgarteichen, Cacilien
Irmgarteichen, Cacilien
Irmgarteichen

St. Cäcilia (Irmgarteichen)


O Chaparrastique é um vulcão que fica próximo às cidades de San Jorge, Chinameca, San Rafael Este e San Miguel, no centro-leste de El Salvador. Ele está ativo desde 2013 e apresentou pequenas explosões e emitiu gás e vapor de água através da cratera principal pela última vez em novembro de 2022, segundo a Dirección General de Protección Civil.

Erupções

2002
Em 16 de janeiro de 2002, uma pequena erupção de vapor, gás e cinzas ocorreu na cratera do cume,  com duração de 3 horas, mas sem causar danos reais à vida ou à propriedade. As emissões de dióxido de carbono eram monitoradas desde novembro de 2001 e seu aumento constante continuou até a erupção.

2013
Em 29 de dezembro de 2013 ele entrou em erupção às 10h30, horário local, expelindo cinzas e fumaça e provocando a evacuação de milhares de pessoas que viviam em um raio de 3km ao redor do vulcão.

2022

Em 15 de novembro de 2022, a Proteção Civil de El Salvador anunciou que o vulcão havia apresentado pequenas explosões, emissões de gases e vapor d'água e que ele estava "entrando em atividade eruptiva". No dia seguinte, rotas de evacuação e albergues já estavam prontos para o caso de milhares de pessoas precisarem deixar suas casas.

Galeria de fotos

Vulcanismo
Vulcões
Vulcões ativos
Geologia

Referências

Chaparrastique


Pleocnemia, biljni rod iz porodice papratki Dryopteridaceae, dio potporodice Elaphoglossoideae.

Pripadaju mu 20 vrsta u sjeveroistočnoj Indiji, jugoistočnoj Kini, Tajvanu, preko Malezije do Samoe.

Vrste
 Pleocnemia acuminata Holttum
 Pleocnemia andaiensis (Baker) Holttum
 Pleocnemia brongniartii (Bory) Holttum
 Pleocnemia conjugata (Blume) C. Presl
 Pleocnemia cumingiana C. Presl
 Pleocnemia dahlii (Hieron.) Holttum
 Pleocnemia elegans (Copel.) Holttum
 Pleocnemia hemiteliiformis (Racib.) Holttum
 Pleocnemia irregularis (C. Presl) Holttum
 Pleocnemia leuzeana (Gaudich.) C. Presl
 Pleocnemia macrodonta (C. Presl ex Fée) Holttum
 Pleocnemia megaphylla Holttum
 Pleocnemia milnei E. Fourn.
 Pleocnemia nesiotica (Holttum) H. G. Zhao & S. Y. Dong
 Pleocnemia olivacea (Copel.) Holttum
 Pleocnemia pleiotricha Holttum
 Pleocnemia presliana Holttum
 Pleocnemia seranensis Holttum
 Pleocnemia siamensis X. G. Xu & Li Bing Zhang
 Pleocnemia submembranacea (Hayata) Tagawa & K. Iwats.
 Pleocnemia × intermedia Holttum

Izvori

Elaphoglossoideae

Pleocnemia


Chris Porter (* 29. Mai 1984 in Toronto, Ontario, Kanada) ist ein ehemaliger US-amerikanisch-kanadischer Eishockeyspieler, der im Verlauf seiner aktiven Karriere unter anderem für die St. Louis Blues und Minnesota Wild aus der National Hockey League (NHL) gespielt hat.

Karriere

Chris Porter begann seine Karriere als Eishockeyspieler bei den Lincoln Stars, für die er in der Saison 2002/03 in der Juniorenliga United States Hockey League aktiv war und mit denen er den Clark Cup gewann. Anschließend wurde er im NHL Entry Draft 2003 in der neunten Runde als insgesamt 282. Spieler von den Chicago Blackhawks ausgewählt, für die er allerdings nie spielte. Stattdessen besuchte er von 2003 bis 2007 die University of North Dakota, für deren Eishockeymannschaft er parallel in der Western Collegiate Hockey Association spielte. Mit seiner Universitätsmannschaft gewann der Flügelspieler 2006 die Meisterschaft er WCHA in Form der Broadmoor Trophy. Im August 2007 unterschrieb er einen Vertrag als Free Agent bei den St. Louis Blues, spielte in den folgenden drei Jahren jedoch zunächst überwiegend für deren Farmteam Peoria Rivermen in der American Hockey League (AHL). In der Saison 2007/08 absolvierte er seine ersten sechs Partien für die St. Louis Blues in der National Hockey League. Seit 2010 steht er regelmäßig für die NHL-Mannschaft der Blues auf dem Eis, kommt jedoch auch weiterhin im Farmteam bei den Peoria Rivermen zum Einsatz.

Zu Beginn der Saison 2013/14 vertrat er regelmäßig den verletzten Brenden Morrow, ehe dieser im November 2013 zurückkehrte und Porter erneut in die AHL, an das neue Farmteam Chicago Wolves, abgegeben wurde. Nach insgesamt acht Jahren in der Organisation der Blues wurde sein auslaufender Vertrag nach der Saison 2014/15 nicht verlängert, sodass er sich im August 2015 als Free Agent den Philadelphia Flyers anschloss. Als diese ihn im Oktober 2015 zu ihrem Farmteam in die AHL schicken wollten, wurde er vom Waiver von den Minnesota Wild verpflichtet.

In Minnesota erhielt Porter nach der Saison 2015/16 keinen weiterführenden Vertrag, sodass er sich im November 2016 auf Probe den Providence Bruins aus der AHL anschloss, woraus wenig später ein festes Engagement wurde. Nach der Saison 2017/18 trat er im professionellen Eishockey nicht mehr in Erscheinung.

International
Für die USA nahm Porter an der Weltmeisterschaft 2011 teil. In sieben Spielen bereitete er dabei ein Tor vor.

Erfolge und Auszeichnungen
 2003 Clark-Cup-Gewinn mit den Lincoln Stars
 2006 Broadmoor-Trophy-Gewinn mit der University of North Dakota

Karrierestatistik

International
Vertrat die USA bei:

 Weltmeisterschaft 2011

Weblinks

Einzelnachweise

Eishockeynationalspieler (Vereinigte Staaten)
Eishockeyspieler (North Dakota Fighting Hawks)
Eishockeyspieler (Providence Bruins)
Eishockeyspieler (Chicago Wolves, AHL)
Eishockeyspieler (Peoria Rivermen, AHL)
Eishockeyspieler (St. Louis Blues)
Eishockeyspieler (Minnesota Wild)
US-Amerikaner
Kanadier
Geboren 1984
Mann

Chris Porter (Eishockeyspieler)


Frontul Democratic pentru Reunificarea Patriei este un grup de partide politice din Coreea:
Partidul Muncitoresc Coreean  (Coreea de Nord), Partidul Social-Democrat Coreean (Coreea de Nord), Partidul Cheondoist Chongu (Coreea de Nord) si Frontul Democrat Național Anti-Imperialist (Coreea de Sud). Are sediul în Phenian, Coreea de Nord. Din Frontul Democratic pentru Reunificarea Patriei mai fac parte Uniunea Femeilor Socialiste din Coreea, Federația Generală a Sindicatului Coreean, Uniunea Agricultorilor Coreeni.

Partide politice naționaliste
Politica Coreei de Nord
Fondări în 1946


Sandro Salvucci (Macerata, ) é um arcebispo católico italiano, arcebispo metropolitano de Pesaro desde 12 de março de 2022 e arcebispo eleito de Urbino-Urbania-Sant'Angelo in Vado desde 7 de janeiro de 2023.

Biografia
Nasceu em Macerata, capital da província e bispado, em 3 de abril de 1965. Cresceu em San Claudio, povoado de Corridonia, província de Macerata e arquidiocese de Fermo.

Formação sacerdotal e ministério
Em 1984 obteve o seu diploma de liceu científico no Liceu Científico "Galileo Galilei" em Macerata. Depois de frequentar a universidade por dois anos, ingressou no seminário arquiepiscopal de Fermo e frequentou cursos de filosofia e teologia na filial local do Instituto Teológico das Marcas: aqui, em 1990, obteve o bacharelado em teologia sagrada.

Mudou-se para Roma como aluno do colégio Almo Capranica, especializando-se em teologia moral na Pontifícia Universidade Gregoriana, onde obteve a licenciatura em teologia sagrada.

Em 6 de dezembro de 1992 foi ordenado diácono, na catedral de Fermo, pelo arcebispo Cleto Bellucci, que em 25 de setembro de 1993 também o ordenou sacerdote, em San Claudio di Corridonia.

Após a ordenação foi vigário paroquial da paróquia de Santissima Annunziata em Porto Sant'Elpidio, de 1994 a 1998. De 1995 até sua nomeação episcopal desempenhou o serviço docente de vários cursos de teologia moral no Instituto Teológico da região de Marche. De 1998 a 2012 foi diretor da pastoral vocacional diocesana, enquanto de 2001 a 2006 foi delegado episcopal para o diaconato permanente e, ao mesmo tempo, diretor da casa diocesana de espiritualidade "Villa Nazareth". Em 2006 foi nomeado reitor do seminário arcebispal de Fermo; ocupou este cargo até 2014, quando se tornou pároco da unidade pastoral de Montegranaro, formada pelas paróquias de Santissimo Salvatore, Santa Maria e San Liborio. Em 2008, durante um ano, foi administrador paroquial da paróquia de Sant'Alessandro di Fermo.

Foi membro do colégio dos consultores, de 2004 a 2012, do conselho presbiteral e do conselho pastoral diocesano. Desde 2018 é também o principal animador do Movimento Diocesano de Fermo, expressão do serviço do Movimento dos Focolares às Igrejas locais.

Ministério Episcopal
Em 12 de março de 2022, o Papa Francisco o nomeou arcebispo metropolitano de Pesaro; ele sucedeu a Piero Coccia, que renunciou por ter atingido o limite de idade.

Em sua primeira mensagem como Arcebispo aos fiéis da Arquidiocese de Pesaro, ele envia uma saudação aos seus predecessores, o Cardeal Angelo Bagnasco e o Arcebispo Piero Coccia, agradecendo a este último "pela acolhida e pelo testemunho que me transmite com profundo gratidão pela sabedoria e dedicação com que se dispensou pela comunidade eclesial e social».

No dia 1º de maio seguinte, ele recebeu a ordenação episcopal na Catedral de Pesaro do arcebispo Piero Coccia, co-sagrando o arcebispo Rocco Pennacchio e o bispo Armando Trasarti. Na mesma celebração toma posse da arquidiocese.

Em 29 de junho de 2022, ele recebeu o pálio do Papa Francisco na Basílica de São Pedro no Vaticano, que lhe foi imposto pelo núncio apostólico Emil Paul Tscherrig no dia 2 de outubro seguinte.

Em 7 de janeiro de 2023, o Papa Francisco uniu pessoalmente a arquidiocese de Pesaro com a arquidiocese de Urbino-Urbania-Sant'Angelo in Vado como bispos, ele também foi nomeado arcebispo desta última sé; sucedeu a Giovanni Tani, que renunciou por ter atingido o limite de idade.

Alunos da Pontifícia Universidade Gregoriana
Arcebispos católicos da Itália

Sandro Salvucci


හැටන් නගරය (කඳුකරයේ සාම නගරය) ශ්‍රී ලංකාවේ අයත්වන්නේ මධ්‍යම පළාත තුළ පිහිටි දිස්ත්‍රික්ක 3න් සුන්දරතම දිස්ත්‍රික්කයක් වන්නේ නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කයටයි. එහි නුවරඑළිය නගරය හැරුණු විට දෙවන ප්‍රධානතම නගරය වන්නේ හැටන් නගරයයි. සුන්දර කඳුකර පෙදෙසක පිහිටා ඇති මෙම ප්‍රදේශය, සානුවක පිහිටා ඇති අතර, එය හැටන් සානුව ලෙස ප්‍රසිද්දියට පත්ව ඇත. පාලනමය වශයෙන් මධ්‍යම පළාත් සභාව යටතේ සහ නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික් ලේකම් කාර්යාලය යටතේ මෙන්ම නුවරඑළිය-මස්කෙලිය ඡන්ද කොට්ඨාශයටත් අඹගමුව කෝරලේ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාශයටත්, හැටන් දික්ඔය නගර සභා පාලන සීමාවටත් අයත්වේ.

පිහිටීම සහ ස්වභාවය

පිහිටීම ගැන සැළකීමේදී කොළඹ බදුල්ල දුම්රිය මාර්ගයේඑක් වැදගත් නැවතුම් පලක් වන්නේ එය දුම්රියෙන් ශ්‍රී පාද වන්දනාවේ යන බැතිමතුන්ගේ අවසාන නැවතුම් පල වන බැවින් සහ අවට පිහිටි නගර විශාල සංඛ්‍යාවකට ගමන් ගන්නා (දුම්රිය පහසුකම් නොමැති) මගීන්ගේද එකම නැවතුම් පල වන බැවිනි. එසේම නුවරඑළිය-අවිස්සාවේල්ල (A7)ප්‍රධාන මාර්ගයේ පිහිටි බැවින් පොදු ප්‍රවාහන  සේවාවන්ගෙන් ප්‍රයෝජන ගන්නා විශාල පිරිසක් අතරද ජනප්‍රිය නගරයකි. නගරය අවට තේ වතු විශාල සංඛ්‍යාවක් පිහිටා ඇති බැවින් සහ ප්‍රදේශයටම ඇති ප්‍රධානතම වෙළඳ නගරයද වේ. ප්‍රධාන පාසැල්, තැපැල් හල්, ආගමික ස්ථාන, ක්‍රීඩා පිටි, පොලිස් ස්ථානය සහ වෙළඳ සැල් නිසාද නුවරඑළිය සහ ශ්‍රී පාද ස්ථානයට පිවිසුම් නගරයක් ලෙස දේශීය මෙන්ම විදේශීය ජනතාව අතරද ප්‍රසිද්ධ නගරයකි හැටන් නගරය.

නගරයේ ජීවත්වන ජනතාවගේ ඇති සහෝදරත්වය සහ එකමුතුකම නිසාම ප්‍රසිද්දියට පත්ව ඇති මෙම නගරයේ සිංහල, ලාංකික මෙන්ම ඉංදියානු සම්භවයක් සහිත ද්‍රවිඩ ජනතාවද මුස්ලිම්, බර්ගර්, මැලේ සහ තවත් විදේශිකයින් සුළු වශයෙන් සාමකාමීව සහයෝගයෙන් යුතුව ජීවත්වේ. එසේම බුද්ධාගම, හින්දු දහම, ඉස්ලාම් ආගම මෙන්ම ක්‍රිස්තු භක්තිකයින්ගෙන්ද යුත් නගරයේ සෑම ආගමකටම අයත් ආගමික සිද්ධස්ථානද පිහිටා ඇත.

ස්වාභාවික සුන්දරත්වය

නගරයට ආසන්නයේ ඩෙවෝන් සහ සාන්ත ක්ලෙයාර් දිය ඇලි දෙක පිහිටා ඇති අතර, කෙටි වේලාවක ගමනකින් පසු ලඟාවිය හැකි ඇබර්ඩින්, ගලබඩ, ලක්ෂපාන සහ තවත් අලංකාර කුඩා දිය ඇලි බොහෝ ගනනකින්ද පොහොසත් ප්‍රදේශයක් වන මෙය වසරේ සෑම කාලයක් පුරා විහිදී ගිය ශීත සහ සෞම්‍ය දේශගුණයකින් හෙබි සුන්දර නගරයක් වන අතර, සුන්දර කඳු වලින් වටවූ උස් තැනිතලා ප්‍රදේශයකි.

ජීවන තත්වය

නගරයේ වැසියන්ගේ ප්‍රධාන ජීවනෝපාය වන්නේ ව්‍යාපාරික කටයුතු වන අතර, නගරයෙන් පිටතට රැකියා සඳහා යන සුළු පිරිසක්ද ඇත. ඇඟළුම් කර්මාන්ත ශාලාවක් මෙන්ම ලංකාවේම ප්‍රසිද්ධ පොලිතින් ද්‍රව්‍ය නිශිපාදනය කරනු ලබන කර්මාන්ත ශාලාවක්ද නගරයේ රැකියා අව්‍යතාවයෙන් සැළකිය යුතු ප්‍රතිශතයකට දායක වනු දැකිය හැක. නගරය අවට ජනතාව තේ වතු ආශ්‍රිතව රැකියාවල නියුතු වනු දැකිය හැකිය. එසේම එළවළු වගාවේ නියුක්ත සැළකිය යුතු පිරිසක්ද දක්නට ලැබේ. අර්තාපල්, ලීක්ස්, ගෝවා, බෝංචි, රාබු, කැරට් මෙන්ම කෙසෙල්, අලිගැටපේර, පේර සහ තවත් සුළු පළතුරු වර්ග කිහිපයක් සරුවට වැවෙනු දැකිය හැක. එමෙන්ම මැණික් ගැරීම, පාවහන් කර්මාන්තය, බේකරි කර්මාන්තය, වාහන අළුත්වැඩියාව සහ තවත් සුළු ස්වයං රැකියා වල නියුත්ක පිරිසක්ද මෙම ප්‍රදේශයේ දැකගත හැක.

පොදු පහසුකම්

පොදු පහසුකම් අතින් සර්ව සම්පූර්ණ නොවූ නමුදු නගරයේ විදුලිය, ජලය, මාර්ග පහසුකම් මෙන්ම ප්‍රවාහන පහසුකම්ද හොඳ මට්ටමේ ඇතත් තවත් දියුණුවට පත්කළ යුතු තත්වයේ පවතින අඩුපාඩු රැසකින් සමන්විත වේ. ජනතාවගේ ප්‍රධාන පානීය ජලය ලබාගැනීමේ ජල ප්‍රභවය වන්නේ නල මාර්ගයෙන් ජලය ලබා ගැනීමයි. වර්ෂය පුරා පැතිර ගිය වර්ෂාධික කාලගුණයකින් යුක්ත වුවද, සුළු පෑවිල්ලකට වුවද පානීය ජල අවශ්‍යතාවය වෙනුවෙන් ඇතිවන අසීරුකම් වලට ලක්වීමට ජනතාවට සිදුවී ඇත. කඳුකර ප්‍රදේශයක පිහිටා ඇති බැවින් සාමාන්‍ය වර්ශාවකට වුවද නාය යැමේ අවදානම සහිත ප්‍රදේශ බොහෝ ගනනක් ප්‍ර‍දේශයේ ඇත. සමහර නායයෑම් අවස්ථාවලදී සිදුවන මාර්ග අවහිරතා නිසා පීඩා විඳිමටද ප්‍රදේශයේ ජනතාවට සිදුවේ. එසේම පුදේශයේ ජනතාවගේ සෞඛ්‍ය තත්වයද යහපත් තත්වයේ ඇති අතර, නගරය තුළ ප්‍රධාන රෝහලක් නොවූවද මූලික රෝහල් කිහිපයක් නගරයට ඉතා නුදුරින් කොටගල, වටවල, දික්ඔය සහ මස්කෙලිය යන ප්‍රදේශවල පිහිටා ඇත. නමුත් හදිසි තත්ව යටතේ රෝගීන් නුවර එළිය, නාවලපිටිය මහ රෝහලට හෝ මහනුවර, පේරාදෙණිය යන ශික්ෂණ රෝහල් වලට යොමු කිරීම් දක්නට ලැබේ.
ප්‍රවාහන පහසුකම් හොඳ තත්වයේ පවතින අතර, පොදු පහසුකම් අඩු බස් නැවතුම් පලක් සහ සාමාන්‍ය හොඳ තත්වයේ දුම්රිය ස්ථානයකින්ද සමන්විත වේ. හැටන් නගරයේ සිට කොළඹ, මහනුවර, නුවර එලිය, කුරුණෑගල, දඹුල්ල, ත්‍රීකුණාමලය, කතරගම, බලංගොඩ සහ මීගමුව යන ප්‍රදේශවලට සහ ඒවාට අතරමැදිව පිහිටි නගර විශාල ප්‍රමාණයකට සෘජු ගමන් පහසුකම් බස්රථ මගින් ලබාගත හැකි අතර, කොළඹ සිට බදුල්ල දක්වා දුම්රිය මාර්ගයේ පිහිටි දුම්රිය ස්ථාන වලට සෘජු දුම්රිය පහසුකම්ද ලබාගත හැක.

අධ්‍යාපනය

නගරයේ මිශ්‍ර පාසැල් දෙකක්  වන සිංහල මාධ්‍ය පාසැලක් වන ශ්‍රීපාද මධ්‍ය මහා විද්‍යාලය සහ ද්‍රවිඩ භාෂා පාසැලක් වන හයිලන්ඩ් දෙමළ විද්‍යාලයද, ද්වි භාශා කාන්තා පාසැලක් වන සාන්ත ගේබ්‍රියල් බාලිකා විදුහල සහ ද්වි භාෂා පිරිමි විදුහලක් වන සාන්ත ජෝන් බොස්කෝ විදුහලද පිහිටා ඇත. මෙම ප්‍රධාන විදුහල් හතරට අමතරව කුඩා වතු පාසැල් බොහෝ ගනනකින් අවට ප්‍රදේශය සමන්විත වේ. පුධාන පාසැල් හතරේ පමණක් අටදාහකට අධික ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් පිරිසක් ඉගෙනුම ලබයි. මොවුන් හැටන් නගරය මෙන්ම අවට පිහිටි නගර සහ ගම්මාන වලින්ද පොදු ප්‍රවාහන පහසුකම් භාවිතා කරමින් නගරයට පැමිණෙන පිරිසක් වේ.

නගරය තුළ පිහිටි ප්‍රධාන පාසැල්
 ශ්‍රී පාද මහා විද්‍යාලය
 හයිලන්ඩ් විද්‍යාලය
 ශාන්ත ගේබ්‍රියල් බාලිකා  විද්‍යාලය
 ශාන්ත ජෝන් බොස්කෝ විද්‍යාලය

උත්සව/සැමරුම්

දෙසැම්බර් මස උඳුවප් පොහොය දින සිට මැයි මස වෙසක් පොහොය දින දක්වා නගරයේ ප්‍රවාහන පහසුකම් වලට කාර්ය බහුල සමයක් බවට පත්වන්නේ දුම්රියෙන් සහ බස්රථ මෙන්ම අනෙකුත් ප්‍රවාහන සේවා භාවිතා කරමින් සිරිපා වන්දනාවේ යෙදෙන දේශීය මෙන්ම විදේශීය වන්දනා නඩ සහ සංචාරකයින්ගෙන් පිරී යන සමයක් වන බැවිනි. එසේම සිංහල අළුත් අවුරුදු කාලයට, තෛපොන්ගල් දීපාවලී, මෙන්ම නත්තල් කාල වලදී නගරයේ තදබදය ඉතාමත්ම ඉහලයන කාලයන් වේ. මේ අතුරින් දීපාවලී සමය විශේෂ වේ. වෙළඳාම් කටයුතු කරන්නන්ගෙන් මෙන්ම වෙනත් ප්‍රධාන නගරයක් අසල නොවූ බැවින් පාරීභෝගික ජනතාවගෙන්ද එම දිනවල හැටන් නගරය අතුරු සිදුරු නැතිව පිරී ඉතිරී යයි.

ජන වර්ග

තැපැල් සහ දුරකථන කේතයන්
 ශ්‍රී ලංකා 00 94
 ප්‍රාදේශීය 051
 තැපැල් කේතයන් 22000

මූලාශ්‍ර

ශ්‍රී ලංකාවේ නගර සහ ගම්මාන

හැටන්


මූර්ධජ යනු දිව තල්ල මුදුනට තබා උච්ඡාරණය කරන සිංහල භාෂාවේ අක්ෂරයි. එනම් පහත සඳහන් අක්ෂර වේ.

ඍ, ඎ, ට,ඨ, ඩ, ඪ, ණ, ර, ළ, ෂ

මුර්තජ අකුරු


Desene pe asfalt este un film românesc din 1989 regizat de Elisabeta Bostan. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Mădălina Marinescu, Maria Ploae, Dinu Manolache.

Prezentare

Distribuție
Distribuția filmului este alcătuită din:

Primire
Filmul a fost vizionat de 1.768 de spectatori în cinematografele din România, după cum atestă o situație a numărului de spectatori înregistrat de filmele românești de la data premierei și până la data de 31 decembrie 2014 alcătuită de Centrul Național al Cinematografiei.

Note

Legături externe

Vezi și
 1989 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1989
Filme regizate de Elisabeta Bostan

Desene pe asfalt


Das vom Volksmund als "Okerburg" bezeichnete Gebäude befindet sich in der Hochstraße 21 in Braunschweig. Es wurde 1905 erbaut und war ursprünglich Werkstatt und Gießhalle der Braunschweiger Erzgießerfamilie Howaldt.

Geschichte
Das denkmalgeschützte Gebäude befindet sich in der Hochstraße auf einem Eckgrundstück mit der Howaldtstraße im Östlichen Ringgebiet Braunschweigs. Die Hochstraße grenzt hier mit ihrem Südende an den Kreuzungspunkt zwischen Helmstedter Straße und Kastanienallee.

Auf dem Grundstück befand sich bereits eine 1859 von Georg Ferdinand Howaldt errichtete Gießhalle. Das schlichte, eingeschossige Bauwerk mit Rundbogenfenstern und Satteldach bildet noch heute den nördlichen Teil der Okerburg. Nach dem Tode des Erbauers übernahm dessen Sohn Hermann Heinrich Howaldt die Nachfolge. Nachdem dieser 1891 verstorben war, folgte Paul Rinckleben als Pächter. Zuletzt arbeitete dieser mit Ferdinand Adolf Howaldt zusammen. Beide konnten jedoch den Konkurs des Unternehmens im Jahre 1906 nicht verhindern.

Architektur
Der heutige, zweigeschossige Bau entstand – bis auf den 1859 erbauten Teil – 1905 und vereint Elemente, wie sie in der Burg Dankwarderode und im Braunschweiger Dom wieder zu finden sind. Es handelt sich um ein massives Gebäude aus Bruchstein, das aufgrund der verspielten Architektur mit einem auffälligen Turm wie eine kleine Burg aussieht, was dem Ganzen – in Verbindung mit dem nahe gelegenen östlichen Okerring – den Spitznamen "Okerburg" eintrug. Das Gebäude wurde mehrfach umgebaut und im Zweiten Weltkrieg beschädigt, wobei Wandmalereien zerstört wurden.

Nach dem Konkurs kaufte der Verein "Schlaraffia Brunsviga" das Gebäude 1912 und veränderte es nochmals sowohl innen als auch außen. Noch heute ist die Okerburg der Stammsitz der Braunschweiger Schlaraffen.

Literatur
 Wolfgang Kimpflinger: Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Baudenkmale in Niedersachsen. Band 1.2.: Stadt Braunschweig. Teil 2, Verlag CW Niemeyer, Hameln 1996, ISBN 3-8271-8256-5.
 Camerer, Garzmann, Schuegraf, Pingel (Hrsg.): Braunschweiger Stadtlexikon. Joh. Heinr. Meyer Verlag, Braunschweig 1992, ISBN 3-926701-14-5.

Einzelnachweise

Weblinks

 2 alte Fotos auf der Website der Schlaraffia Brunsviga

Baudenkmal in Braunschweig
Erbaut in den 1900er Jahren
Howaldt (Familie)
Bauwerk in Braunschweig

Okerburg


OSvojski je roman iz 2019. hrvatske književnice Jasne Horvat posvećen ulozi Eugena Savojskog u izgradnji suvremenog Osijeka i niza gradova utvrda. OSvojski je novotvorena riječ u kojoj se susreću registracijska oznaka za Osijek – OS i dio prezimena Eugena Savojskog s pojmom osvajanja kojim je obilježena cjelokupna povijest Osijeka. I nadalje u doktrini oulipovskog propitivanja potencijala književnosti, Jasna Horvat roman strukurira u osam poglavlja slijedeći podjelu igraćih karata i šahovskih figura čijim je igrama bio sklon glavni junak Eugen Savojski.

Roman je nadogradnja autoričina romana Bizarij iz 2009. godine i poeme Ars Eugenium iz 2018. godine.

OSvojski je multimedijska knjiga, zvučna knjiga i treći roman Jasne Horvat kojim se konvergira otisnuti tekst s mrežnim sučeljem.

Nagrade

 Nagrada Josip i Ivan Kozarac za proznu knjigu 2019. godine.

Izvori

Vanjske poveznice

Hrvatska književnost
Povijesni roman

OSvojski


Yeniköy, Kırklareli ilinin Babaeski ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1909'dan beri aynı adı taşımaktadır.

Coğrafya
Köy, Kırklareli il merkezine 23 km, Babaeski ilçe merkezine 19 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Babaeski belde ve köyleri

Yeniköy, Babaeski


Brendon Smith (Osaka, 24 de agosto de 1995) é um nadador australiano, medalhista olímpico.

Carreira

Smith conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio na prova de 400 m medley masculino com a marca de 4:10.38.

Nadadores olímpicos da Austrália
Nadadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas olímpicos da natação

Brendon Smith


69 er en dansk dokumentarfilm fra 2008 instrueret af Nikolaj Viborg.

Handling
Den 1. marts 2006 blev Ungdomshuset på Jagtvej 69 ryddet af politiet. Efterfølgende brød voldsomme uroligheder ud i Københavns gader. Med en helt enestående adgang, følger filmen de unges kamp gennem de sidste seks måneder, indefra. Gennem hovedpersonen Mads får vi et unikt indblik i, hvad der gjorde Jagtvej 69 til noget helt specielt for en stor gruppe unge, og hvorfor det til sidst kunne gå så galt. Det er en film om ungdom, oprør og radikalisering. Og om en by, der måske levner mindre og mindre plads til de skæve og de utilpassede.

Referencer

Eksterne henvisninger

Politiske bevægelser
Dokumentarfilm fra Danmark
Ungdomsfilm fra Danmark
Dansksprogede film
Danske film fra 2008

69 (dokumentarfilm)


Olaylar
 21 Ocak - Abel Tasman Tonga adasını keşfeder.
 6 Şubat - Abel Tasman Fiji adalarını keşfeder.
 14 Mayıs - XIV. Louis tahta geçer.
 14 Haziran - Avustralya keşfedildi.
 25 Aralık - Christmas Adası ilk kez Doğu Hindistan Şirketi kaptanı William Mynors tarafından görüldü.

Doğumlar
 4 Ocak - Isaac Newton, İngiliz fizikçi, matematikçi, astronom, mucit, filozof ve simyacı (ö. 1727).
 25 Şubat - II. Ahmet, Osmanlı padişahı
 12 Ağustos - VI. Afonso, Portekiz kralı
 14 Ekim - I. Bahadır Şah, Babür Devleti hükümdarı

Ölümler
 8 Ocak - Galileo Galilei, İtalyan fizikçi, matematikçi, gökbilimci ve filozof (d. 1564).
 4 Nisan - Simon Episcopius, Hollandalı teolog (d. 1583).
 14 Mayıs - XII. Louis, Fransa kralı (d. 1601).
 21 Eylül - Hong Taiji, Çin imparatoru (d. 1592).
 3 Kasım - Paul Guldin, İsviçreli astronom ve matematikçi (d. 1577).
 29 Kasım - Claudio Monteverdi, İtalyan besteci (d. 1567).
 30 Aralık - Giovanni Baglione, İtalyan ressam ve sanat tarihçisi (d. 1566).

1643


Sićušna vija (sitna lucerna, mala lucerna, lat. Medicago minima), jednogodišnja ili višegodišnja raslinja iz porodice mahunarki raširena po dijelovima Europe, Azije i Afrike.

Uvezena je u obje Amerike i Australiju.

Izvori

Trigonelleae

Sićušna vija


Der Pannisellus (lat. "Fähnchen", Verkleinerungsform von lat. pannus, "Tuch") ist ein an den Krummstäben der Äbte und Bischöfe seit dem späten 13. Jahrhundert in Höhe des Knaufes befestigtes Tüchlein. Die Annahme, dass es als Schweißtuch gedient habe, ist nach der Auffassung Joseph Brauns SJ auszuschließen.

Im 16. Jahrhundert kam der Pannisellus bei Bischofsstäben langsam aus der Mode, wurde jedoch 1659 von Papst Alexander VII. für den Abtsstab zur Unterscheidung vom Stab des Bischofs verbindlich vorgeschrieben. Die Form ist zusammengesetzt aus einem (oft perlenbesetzten) etwa sechs cm breiten dreieckigen Kopfstück und einem daran angenähten, bis zu 60 cm langen, fein gefältelten Tuch, etwa aus Batist. In alten kirchlichen Inventaren häufig aufgelistet, haben sich jedoch nur wenige alte Panniselli erhalten. Heute sind sie, auch bei Äbten, nur noch selten in Gebrauch.

Heraldik
Als Wappenfigur wird der Pannisellus nur in Verbindung mit dem Bischofsstab dargestellt. Alle heraldische Farben sind möglich, jedoch sind Silber und Gold überwiegend. Gelegentlich ist ein Kreuz auf dem Tuch abgebildet.

Weblinks

Literatur
 Joseph Braun SJ: Artikel Bischofsstab (und Abtsstab) in: Reallexikon zur Deutschen Kunstgeschichte, Band 2, Stuttgart 1941, S. 805–808 mit Abb. 20 und 21; (ausführlich). Digitalisat: Pannisellus
 Uwe Kai Jacobs: Amtssymbolik. Pannisellus am Abts-, Äbtissin- und Bischofsstab, in: Erbe und Auftrag, 94 (2018), S. 210–214.
 Christian Just: Art. Pannisellus, in: LThK, 2. Auflage, Bd. 8, Freiburg im Br. 1963, Sp. 22; (knapp).
 Gregor Kollmorgen: The Treasure of Halberstadt IV - the Pannisellus in: New Liturgical Movement, 6. November  2008,  Pannisellus

Kirchenwesen
Christliches Symbol (Heraldik)
Textilie religiöser Verwendung

Pannisellus


ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය මුල් කර ගත් ලෝක ආර්ථික අර්බුදය

හැඳින්වීම

වර්තමාන ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය මුහුණ දී සිටින ආර්ථික අර්බුදය කාලාන්තරයක් තිස්සේ පැවත ආ විවිධ සංකීර්ණ වු හේතු ගණනාවක ප්‍රතිඵලයකි.මෙම ආර්ථික අර්බුදය ප්‍රධාන වශයෙන් මූල්‍ය වෙළඳපලට කොටස් වෙළඳපලට හා විනිමය වෙළඳපලට බලපාන ලද අතර වර්තමානයේ මෙය අර්බුදයක් ලෙස ලෝකයේ සෑම රටකම පාහේ ව්‍යාප්ත වෙමින් පවතී.

නිවාස බුබුල

මූල්‍ය අර්බුදයට සමීපස්ථව බලපා තිබෙන්නේ ඇ.එ.ජ යේ නිවාස වෙළඳපල නිකුත් කල මිල සංඥාවන්ට එරට ආයෝජකයින් දැක් වූ වැරදි ප්‍රතිචාරයන්ය.1990 ගණන් වන විටත් ඇ.එ.ජ යේ නිවාස හිමිකම පැවතියේ 64% ක තරමි පහත අනුපාතයකය.මෙය නිවැරදි කිරීම සඳහා රජය නිවාස වෙළඳපලට නිවාස ප්‍රවර්ධන ප්‍රතිපත්ති මාලාවක් හඳුන්වා දෙනු ලැබීය.මේ සමගම  නිවාස වෙළඳපලෙහි නිවාස සඳහා විශාල ඉල්ලුමක් ජනිත වූ අතර නිවාස සඳහා වෙළඳපල මිල ඉතා වේගයෙන් ඉහළ ගියේය.මේ ත‍ත්‍වය ඇමරිකා නිවාස උත්පාතය හෙවත් නිවාස බුබුල ලෙස හඳුන්වයි.මෙයට සම කාළීනව ඇමරිකානු ණය වෙළඳපලහි සැළකිය යුතු තරමේ ණය අතිරික්තයක්ද පැවතුනි. එම අතිරික්තය මුල් අවස්ථා වේදී ඉතා පහසුවෙන් හා ලාභදායීව නිවාස ඉදිකිරීමි ක්‍ෂෙත්‍රයේ යොදනු හැකි විය. නිවාස ඉල්ලුම් කරුවන් බොහොමයක් ඔවුන්ගේ ආදායමින්,රැකියාවෙන්,ඇප සුරැකුමින් හෝ වත්කම් හිමිකමෙන් ණය පැටිකිරියෙන් බැංකු ණය සඳහා සුදුස්සන් නොවී සිටියහ.

අවිධිමත් බැංකු ණය

එනම් බැංකු ණයට සුදුසුකම් ලත් ආයතන හෝ පුද්ගලයන් විසින් ප්‍රාථමික උකස් ණය වෙළඳපලෙන් පළමුව ණය ලබා ගෙන නිවාස ගොඩනැගිලි ක්‍ෂෙත්‍රයේ ආයෝජනය කරනු ලැබු අතර,දෙවනුව එම නිවාස අනුප්‍රාථමික උකස් වෙළඳපලක බැංකු ණයකට නුසුදුසු ආර්ථික ඒකක වලට උකස් ණය පදනමින් අලෙවි කරනු ලැබීය.මෙම අනුප්‍රාථමික උකස් වෙළඳපලේ අනුගමනය කරනු ලැබු ණය ක්‍රමයන් නම්‍ය,නව්‍ය හා අවදානමින් ඉහළ ඒවා විය.

නිවාස බුබුල පිපිරීයාම

2000 වසර ආරම්භ වන්නේ නිවාස බුබුල පිපිරීයාමට හේතු සාධක රාශියක් පෙරදැරි කර ගෙනය.උදාහරණයක් ලෙස 2008 ජූලි මාසය වන විට තෙල් බැරලයක උපරිම මිල ඩොලර් 147ක් ලෙස නියම විය.ඒ හේතුවෙන් රට තුල උද්ධමනයක් ඇති වු අතර පාරිභෝගික වියදම් ඉහල ගියේය.කර්මාන්තයන්හි නිමැවුම් ඒකකයක පිරිවැය වර්ෂය තුල හය ගුණයකින් ඉහළ ගිය අතර මෙම පීඩනය සමනය කරගනු ලැබුවේ ශ්‍රම සේවා නියුක්තිය කප්පාදු කිරීමෙනි.2008 ජනවාරි සිට අගෝස්තු දක්වා රැකියා අහිමි වූ පුද්ගලයින් ගණන ඇ.එ.ජ ය තුල 605000ක් විය.මේ තත්‍වය තුල නිවාස සඳහා ඉල්ලුම සීඝ්‍රයෙන් පහළ ගොස් නිවාස වෙළඳපල හැකිළීමකට භාජනය විය.
නිවාස මිල පහත වැටීමේ වේගය කොතෙක්ද යත් නිවාස සඳහා වෙළඳපලෙහි නියම වු මිල එම නිවෙස් සඳහා වු උකස් වටිනාකටත් වඩා බෙහෙවින් පහළ අගයක් විය.පාඩු පිට නිවෙස් අලෙවි කිරීමට සූදානම් නොවු මුදල් ආයෝජනය කළ පුද්ගලයින් ඔවුන් ලබාගත් බැංකු ණය පැහැර හරින්නට විය.මේ හේතුවෙන් බැංකු හා අනෙකුත් මූල්‍ය ආයතන දැඩි ද්‍රවශීලතා හිඟයකින් පෙළුණු අතර ක්‍රමයෙන් බංකොලොත්භාවයට පත් විය.උදාහරණයක් වශයෙන් 2008ජූලි 17 වන දින උකස් වෙළඳපලහි ආයෝජනය කළ බැංකු,ඩොලර් බිලියන 435ක අලාභයක් වාර්තා කර තිබුනි.

මූල්‍ය සමාගම් බිඳ වැටීම

නිවාස ණය ලබා ගැනීමේ දී යම් හෙයකින් ණය මුදල ගෙවා ගැනීමට නොහැකි වුව හොත් එම ණය මුදල ගෙවන බවට අදාල මූල්‍ය ආයතනයට රක්‍ෂණ සමාගම් සිය රක්‍ෂිතයා වෙනුවෙන් පොරොන්දුවක් ලබා දේ.ණය නොගෙවීම තුල බිහිවු ණය උගුල හේතුවෙන් දිගින් දිගටම රක්‍ෂණ සමාගම් වලට රක්‍ෂිතයන්ගේ ණය ආපසු ගෙවීමට සිදු විය.මේ හේතුවෙන් අවසානයේ දී රක්‍ෂණ සමාගම්ද බංකොලොත්භාවයට පත් විය.බංකොලොත්භාවයට පත් වූ උකස් බැංකු අතර Indimac,Lehman Brothers දැක්විය හැකිය.

කොටස් වෙළඳපල බිඳ වැටීම

කොටස් වෙළඳපල කෙරෙහි අවධානය යොමු කරන විට න්‍යායාත්මකව විග්‍රහ කිරීමේ දී කොටසක ඉපයීමේ හැකියාව,කොටසක වෙළඳපල මිල හා ආයෝජනයේ විශ්වාස මට්ටම මත රඳා පවතින බව  පොදුවේ පිළිගන්නා කරුණකි.මූල්‍ය අර්බුදය හේතු වෙන් ආයෝජකයන්ට ආයෝජන පිළිබඳ විශ්වාසය පහල වැටුණු අතර තම තැන්පතු ආපසු ලබා ගැනීම හේතුවෙන් කොටස් වෙළඳපල බිඳ වැටුණි.උදාහරණයක් වශයෙන් නදර්න් රොක් සමාගමේ තත්‍වය දැක්විය හැක.මෙම සමාගම බ්‍රිතාන්‍ය බැංකු වලින් ණය මුදලක් ලබා ගැනීමට යාම නිසා තැන්පත් කරුවන් සැක කලේ ඔවුන් බංකොලොත්බාවයට පත්ව ඇති බවයි.එම නිසා ඔවුන් තමන්ගේ තැන්පතු ඉවත් කර ගත් අතර කොටස් මිල පහල යාමට එය හේතු විය.බෙයාර් ස්ටීමන් සමාගමේ අවුරුද්දකට පෙර කොටසක මිල ඩොලර් 150කි.මූල්‍ය අර්බුදයේ බලපෑම හේතුවෙන් එය ඩොලර් 2 දක්වා පහත වැටුණි.

විනිමය වෙළඳපල බිඳ වැටීම

විනිමය වෙළඳපල තත්‍වය විග්‍රහ කිරීමේ දී විදේශ විනිමය අවප්‍රමාණය වීම ප්‍රධාන සාධකයක් ලෙස සැලකිය හැකිය.නමුත් විනිමය අවප්‍රමාණය වීම ඩොලරයට සාපේක්‍ෂව සළකන විට අනෙකුත් රටවල විශාල වශයෙන් සිදුවී ඇත.උදාහරණයක් ලෙස ඩොලරයට වඩා යුරෝ,ස්ටාර්ලින්,පවුම් වැනි මුදල් වල අවප්‍රමාණය වීම දැක්විය හැකිය.මෙයට ප්‍රධාන හේතුව ලෙස ආර්ථික විද්‍යාඥයින් දක්වන්නේ ඩොලරය ප්‍රධාන ගණුදෙනු මාධ්‍යයක් ලෙස ලොව පුරා පිළිගැනීමට ලක් වී තිබීමයි.අනෙක් අතට යුරෝපීය රටවල මුදල් විශාල වශයෙන් අවප්‍රමාණය වී තිබෙන්නේ එම රටවල ගෙවුම් ශේෂය ප්‍රාග්ධන ගිණුම මත විශාල වශයෙන් රඳා පැවතීමයි.ආයෝජන ගලා ඒම මත ප්‍රාග්ධන ගිණුමේ ශේෂය තීරණය වීමත් ඒ මත විනිමය අනුපාතය තීරණය වීමත් මෙයට ප්‍රධාන හේතුවයි.

තුන්වන ලෝකයට වන බලපෑම

කෙසේ වුවද වර්තමානය වන විට මෙම ලෝක ආර්ථික අර්බුදය දියුණු රටවලට මෙන්ම තුන්වන ලෝකයේ රටවලටද ව්‍යාප්ත වී ඇත.විශේෂයෙන්ම මෙම රටවල කෘෂි අපනයන,ඇඟළුම්,සංචාරක වැනි ක්‍ෂෙත්‍ර දැඩි අර්බුදයකට ලක්වෙමින් පවතී.ලෝක ආර්ථික අර්බුදය හමුවේ ඛනිජ තෙල් මිල පහළ යාම ඇතැම් විට වාසි සහගතය.නමුත් මෙම තත්‍වය ගල්ෆ් කලාපයේ රටවල ආදායම අඩු වීමට හේතු වන බැවින් තුන්වන ලෝකයේ රටවල ශ්‍රම අපනයනට එය අහිතකර ලෙස බලපානු ඇත.එමෙන්ම විදේශ  ආයෝජන,ණය ආධාර සම්බන්ධයෙන්ද දියුණු වෙමින් පවතින රටවලට අහිතකර තත්‍වයක් ඇති කරයි.

අඩවියෙන් බැහැර පිටු
 www.lankatruth.com

ලෝක ආර්ථික අර්බුදය


Linospadicinae, podtribus palmi, dio tribusa Areceae, potporodica Arecoideae. Sastoji se od četiri  roda iz Australije, Nove Gvineje, Norfolka, Bismarckovih otoka i Moluka.

Rodovi
 Calyptrocalyx Blume
 Howea Becc.
 Laccospadix H.Wendl. & Drude
 Linospadix H.Wendl.

Izvori

Areceae

Linospadicinae


Căpitanul Horatio Hornblower (titlu original: Captain Horatio Hornblower, cunoscut în Regatul Unit ca Captain Horatio Hornblower R.N.) este un film american și britanic  din 1951 regizat de Raoul Walsh. Este creat în genurile film de război naval, swashbuckler. Filmul este realizat în Technicolor pentru Warner Bros. și produs de Gerry Mitchell. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Gregory Peck, Virginia Mayo, Robert Beatty și Terence Morgan. Scenariul este realizat de C.S. Forester, Ivan Goff, Ben Roberts și Aeneas MacKenzie  pe baza a trei romane scrise de Forester:  The Happy Return (Beat to Quarters în Statele Unite), A Ship of the Line și Flying Colours.

Prezentare

În 1807, în timpul Războaielor Napoleoniene, căpitanul fictiv britanic Horatio Hornblower comandă fregata HMS Lydia într-o lungă misiune secretă în America Centrală.

Distribuție
Gregory Peck - Cpt. Horatio Hornblower, R.N.
Virginia Mayo ca Lady Barbara Wellesley
Robert Beatty ca First Lieutenant William Bush
Terence Morgan ca Second Lieutenant Gerard
Moultrie Kelsall ca Third Lieutenant Crystal
James Kenney ca Midshipman Longley
James Robertson Justice ca Seaman Quist
Denis O'Dea ca Rear Admiral Sir Rodney Leighton
Richard Hearne ca Polwheal
Michael J. Dolan ca Surgeon Gundarson
Stanley Baker ca Mr. Harrison
Alec Mango ca El Supremo/Don Julian Alvarado
Christopher Lee ca the Spanish captain
Diane Cilento ca vocea Mariei, soția lui Hornblower
Jack Watson (actor) - Capt. Sylvester (nem.)

Producție
Filmările au avut loc în Regatul Unit și în Franța.  Cheltuielile de producție s-au ridicat la 2,46 milioane $.

Lansare și primire
A avut încasări de 5,33 milioane $.

Note

Vezi și
 Filmografia lui Gregory Peck
Listă de filme de aventură din anii 1950

Legături externe

Review @ DVD Journal
Review @ Decent Films Guide

Filme din 1951
Filme americane
Filme în limba engleză
Filme regizate de Raoul Walsh
Filme britaniceFilme istorice
Filme TechnicolorFilme dramatice
Filme Warner Bros.Filme de acțiune
Filme de război
Filme cu pirați
Filme maritime

Căpitanul Horatio Hornblower


Evaldas Lementauskas (* 11. September 1970 in Šiauliai, Litauische SSR) ist ein litauischer Politiker.

Leben
Nach dem Abitur 1986 an der Julius-Janonis-Mittelschule absolvierte Lementauskas 1990 mit Auszeichnung das Polytechnikum Šiauliai und 1999 das Bachelorstudium der BA an der Technologijos universitetas in Kaunas sowie 2001 das Studium an der Šiaulių universitetas und 2005 das Masterstudium der Rechtswissenschaften an der Mykolo Romerio universitetas in Vilnius.

2003 war Lementauskas Stellvertretender Bürgermeister von Šiauliai, von 2007 bis 2008 Stellvertretender Bürgermeister von Vilnius und von 2008 bis 2012 Mitglied des Seimas.
Lementauskas war stellv. Vorsitzender der Partei Tvarka ir teisingumas.

Lementauskas ist verheiratet. Mit seiner Frau Vida Lementauskienė hat er den Sohn Edgaras und die Tochter Emilija.

Weblinks
 Lietuvos Respublikos Seimo rinkimai – Partija Tvarka ir teisingumas – Iškelti kandidatai

Mitglied des Ausschusses für Menschenrechte (Litauen)
Stellvertretender Bürgermeister (Šiauliai)
Stellvertretender Bürgermeister (Vilnius)
Stellvertretender Parteivorsitzender (Litauen)
Absolvent der Technischen Universität Kaunas
Absolvent der Universität Šiauliai
Absolvent der Mykolas-Romeris-Universität
Litauer
Geboren 1970
Mann
Sowjetbürger
Politiker (21. Jahrhundert)

Evaldas Lementauskas


O joncțiune celulară este un tip de structură întâlnită în țesuturile unor organisme pluricelulare, precum animalele. Joncțiunile celulare sunt alcătuite din complexe multiproteice care au rolul de a lega celulele învecinate sau de a lega o celulă de matrixul extracelular. Joncțiunile celulare sunt cele mai abundente în țesuturile epiteliale.

Tipuri

Vertebratele au trei mari categorii de joncțiuni celulare:
 Joncțiunile de ancorare: joncțiuni de adezivitate, desmozomi și hemidesmozomi
 Joncțiunile de comunicare: joncțiunile "gap", sinapsele chimice
 Joncțiunile ocluzive: joncțiuni strânse

La plantele pluricelulare, funcțiile structurale ale joncțiunilor celulare sunt preluate de peretele celular, însă există și un analog acestor structuri de comunicare, cunoscute sub numele de plasmodesme.

Joncțiunile de ancorare

Joncțiunile de comunicare

Joncțiunile ocluzive

Vezi și

Referințe

Legături externe

 JONCȚIUNILE CELULARE ÎN BIOLOGIA CELULARĂ ȘI MOLECULARĂ

Anatomie celulară
Procese celulare
Biologie celulară

Joncțiune celulară


සැකසීම

ආධුනික හෝ වාණිජ මට්ටමේ යන ඕනෑම සැකසීමක දී පටලය රසායනික ගිල්වුම් තුළ බහාලනු ලැබේ. මෙම එක් එක් ගිල්වුම් සමීපව නිරීක්ෂණය කරන අතර විශේෂිත උෂ්ණත්ව හා බහාලුම් කාල පවත්වා ගනු ලැබේ. දියුණු කිරීම් ගිල්වුම් සම්මත සැකසුම් තත්වවලින් වූ වෙනස් වීම්වලට වඩා සංවේදී වන අතර (උදා- කාලය හා උෂ්ණත්වය) අනෙකුත් බහාලුම් අඩු සංවේදීතාවක් දක්වයි.

·	නොපෙනෙන රූපය ලෝහක රිදී බවට හරවන විකාශකය.

·	සාමාන්‍යයෙන් ඇසිටික් අම්ලයේ තනුක කරන ලද ද්‍රවණයක් මඟින් විකාශකයේ ක්‍රියාව නවතන නැවතුම් ගිල්වුම. නූතන ස්වයංක්‍රීය සැකසුම් යන්ත්‍රවලදි මෙම පියවර යාන්ත්‍රික පෘෂ්ටයකින් දියර ඉවත් කිරීමේ මිරිකීමේ රෝලර මඟින් ප්‍රතිස්ථාපනය වී ඇත. කුඩා පරිමාණ අඳුරු කාමර තුළ දී නැවතුම් ගිල්වුම් බොහෝ විට යොදා ගන්නේ සිට්‍රික් අම්ලය‍හෝ වෙනත් කාබනික අම්ලයක් හෝ සරලවම ජලයයි. මෙයින් කුමක් හෝ පිළියමක් භාෂ්මික විකාශකය ඉවත් කරන අතර අම්ලය භාවිතා කිරීමේ දී භාෂ්මිකතාවය උදාසීනකරණය කර විකාශකය සැකසුම් ගිල්වුම සමඟ මිශ්‍ර වීම අවම කරයි.

·	තිර කූරුව (fixer) ඉතිරි රිදී හේලයිඩ දිය කිරීම තුළින් ඡායාරූපය ස්ථිර ආලෝක සංවේදී බවට පත් කරයි. තිර කූරුව සමහරක් විට හයිපො ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. මෙය ආදි රසායන විද්‍යාඥයෙකුගේ නම වූ හයිපො සල්ෆයිඩ් හි කෙටි කළ ආකාරයකි. හයිපොසල්ෆයිඩ්, හා හයිපො යන එකක් වත් නූතන රසායන විද්‍යාවේ තයෝ සල්ෆේට් හැඳින්වීමට යොදා ගනු නොලැබේ.

·	ඉතිරි වී ඇති තිර කූරු ඉවත් කිරීම සඳහා පිරිසිදු ජලයෙන් සේදීම. මෙලෙස සිදු කරනු ලබන්නේ ඉතිරි වී ඇති තිර කූරු රිදී රූපය දිරාපත් කර එහි අව පැහැ ගැන්වීම් හා බොඳ වීම් ඇති කළ හැකි නිසාය. තිර කූරුවෙන් පසු සේදුම් සහායකයක් (හයිපො පිරිසිදු කාරකයක් හෝ HCA ලෙස ද හඳුන්වනු ලැබේ.)භාවිතයෙන් සේදුම් කාලය අඩු කළ හැකි අතර තිර කූරුව වඩාත් සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කර ගත හැක.

·	පටල සකසනයක් තුළ දී අතිරේක අවසාන මතුවීම. මෙය අයනික නොවන ජලයෙහි තෙතමන කාරකයක් වන අතර එය වියලීම දෘඩ ජලයෙන් වියලුම් ලකුණු ඉවත් කිරීමට උදව් වේ.

·	ඊට පසු පටලය දුවිලිවලින් තොර පරිසරයක දී වේලනු ලබන අතර අවසානයේ දී කපා (රෝල් පටලයක් නම්) ආරක්ෂාකාරී පොකට්ටු තුළට බහාලනු ලැබේ.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Film_developing#The_process

ඡායාරූප මුද්‍රණය-සැකසීම


إسماعيل فروخي  من مواليد مدينة القنيطرة يوم 26 يونيو 1962, هو مخرج مغربي له عدة أفلام من بينها فيلم الرحلة الكبرى .

وصلات خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من القنيطرة (المغرب)
فرنسيون من أصل مغربي
كتاب سيناريو مغاربة
كتاب وكاتبات سيناريو فرنسيون
مخرجو أفلام فرنسيون
مخرجو أفلام مغاربة
مواليد 1382 هـ
مواليد 1962
مواليد في القنيطرة (المغرب)

إسماعيل فروخي


Glacier Girl est le surnom d'un Lockheed P-38 Lightning retrouvé en 1992 dans un glacier du Groenland, et remis en état de vol.

1942

En 1942, les Américains transfèrent massivement des forces militaires vers le Royaume-Uni. Cela inclut le convoyage d'un grand nombre d'avions. Les appareils n'ayant pas l'autonomie nécessaire pour traverser l'Atlantique sans escale empruntent un itinéraire qui comprend une escale de ravitaillement à l'aéroport de Narsarsuaq (alors une base construite spécifiquement dans ce but, et appelée Bluie West One) à la pointe sud du Groenland, et une autre à Reykjavik en Islande, avant de finalement atteindre l'Écosse. Le , l'un de ces convois est en route, il comprend six P-38 du 94th Fighter Squadron et deux Boeing B-17 Flying Fortress. Après avoir quitté Bluie West One, le convoi rencontre des conditions météorologiques si défavorables qu'il rebrousse chemin, et ne peut regagner la base. Les avions sont posés sur la surface de l'Inlandsis. Les équipages sont secourus, mais les appareils sont abandonnés sur place.

Restauration

En 1992, l'avion est retrouvé, après des années de recherche, sous  de neige et de glace. Il est ramené à la surface et transporté aux États-Unis. Sa restauration complète dure dix ans, et il vole à nouveau en 2002. Depuis, il participe à des meetings aériens. Seulement dix P-38 en état de vol existent dans le monde.

Histoire de l'United States Army
1942
Avion singulier de la Seconde Guerre mondiale

Glacier Girl


Andrej Gajić (Jajce, 1. lipnja 1991.) je bosanskohercegovački ihtiolog, bavi se proučavanjem morskih pasa.

Životopis

Osnovnu školu i gimnaziju pohađao je u Bosanskoj Gradišci i Bugojnu, a studij biologije završio je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Sarajevu.

Godine 2008. s Gregom Nowellom na Malti osniva Sharklab, neprofitnu organizaciju koja se primarno bavi istraživanjem prečnoustih (morski psi, ražovke) na području Sredozemlja. Trenutačno je rukovoditelj Odjela za proučavanje morskih životinja Shark Tales pri National Geographicu te je generalni direktor Sharklaba. U sklopu terenskih istraživanja proučava morska staništa na području Sredozemnog, Jadranskog i Crvenog mora, dok su laboratorijska istraživanja vezana za detekciju, tretman i prevenciju oboljenja kod morskih pasa. Opsežno je istraživao podmorje Neumskog zaljeva i istočnog Jadrana.

Autor je više oko 70 znanstvenih radova, dvije knjige i nekoliko kraćih dokumentarnih filmova.

Djela

 Teeth and jaws of the Adriatic sea sharks, 2014.
 Biodiversity of cartilaginous fish (Classis Chondrichthyes Huxley, 1880) in the Neum bay, 2014.

Izvori

Vanjske poveznice

 Andrej A. Gajic na nationalgeographic.org

Bosanskohercegovački znanstvenici
Ihtiolozi
Životopisi, Bugojno

Andrej Gajić


La candelita plomiza (Myioborus miniatus), también denominada candelita gargantipizarra, gorginegra, pechinegra o selvática, chipe de montaña, abanico pechinegro y pavito gorjigris, es una especie de ave paseriforme de la familia Parulidae que vive en las montañas de América, desde México hasta Bolivia.

Descripción

La candelita plomiza mide una media de 13,5 cm de largo. Sus partes superiores son de color gris oscuro con el píleo castaño rojizo. Su cola tiene forma de abanico y es negruzca con los laterales y la base inferior blancos. El color de sus partes inferiores varía regionalmente, en la mayor parte de su área de distribución son de color amarillo intenso aunque en las regiones del norte son rojas. Los machos presentan la garganta negra, extendiéndose el negro a los laterales del pecho, la cara y la frente en las variedades norteñas.

Distribución y hábitat

Su área de distribución se extiende fragmentadamente por las zonas montañosas de México, Centroamérica, la mitad septentrional de los Andes, desde Venezuela hasta Bolivia, y sus estribaciones como la cordillera de la costa venezolana.

Su hábitat natural son los bosques húmedos de montaña. Se encuentra principalmente entre los 1000 y 3000 m de altitud, aunque bajan hasta los 250 m en invierno.

Taxonomía

La especie fue descrita científicamente por el ornitólogo británico William John Swainson en 1827. Se reconocen doce subespecies:
 Myioborus miniatus aurantiacus (Baird, 1865)
 Myioborus miniatus ballux (Wetmore y Phelps, 1944)
 Myioborus miniatus comptus (Wetmore, 1944)
 Myioborus miniatus connectens (Dickey y Van Rossem, 1928)
 Myioborus miniatus hellmayri (Van Rossem, 1936)
 Myioborus miniatus intermedius (Hartlaub, 1852)
 Myioborus miniatus miniatus (Swainson, 1827)
 Myioborus miniatus molochinus (Wetmore, 1942)
 Myioborus miniatus pallidiventris (Chapman, 1899)
 Myioborus miniatus sanctaemartae (Zimmer, 1949)
 Myioborus miniatus subsimilis (Zimmer, 1949)
 Myioborus miniatus verticalis (Orbigny y Lafresnaye, 1837)

Referencias

Enlaces externos

miniatus
Aves de América del Norte
Aves de América Central
Aves de América del Sur
Taxones descritos por William John Swainson
Animales descritos en 1827

Myioborus miniatus


ඉඟිණිමිටිය ජලාශය යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ ඉඟිණිමිටිය ප්‍රදේශයේ ඉදි කොට තිබෙන ජලාශයක් වේ. එය පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කයේ විශාලතම ජලාශය ලෙස සැළකේ. දඹුලු කඳු පන්තියෙන් හට ගන්නා මී ඔය කිලෝ මීටර 4.88 ක පමණ දුරකදී  හරස් කිරීමෙන් ජලාශය ඉදි කොට තිබේ.

මේවාද බලන්න
 ශ්‍රී ලංකාවේ ජල වේලි

ආශ්‍රිත

ශ්‍රී ලංකාවේ ජලාශ
පුත්තලම දිස්ත්‍රික්කය

ඉඟිණිමිටිය ජලාශය


Takuya Hashiguchi (født 27. september 1994) er en japansk fodboldspiller.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Takuya Hashiguchi


Disney-ABC Domestic Television, un nombre comercial de Buena Vista Television LLC, que también opera como ABC Syndication (antes conocida como Buena Vista Television, también conocida como Disney Domestic Television y actualmente conocida como Disney-ABC Home Entertainment & Television Distribution) es una firma de sindicación de televisión doméstica, la cual es una filial de Walt Disney Direct-to-Consumer & International y a su vez una división de The Walt Disney Company. La empresa gestiona la distribución en televisión de programación producida por Walt Disney Television, Walt Disney Television Animation, Saban Entertainment Inc., y ABC Studios (anteriormente conocida como Touchstone Television).

Las responsabilidades de distribución de contenido incluyen programación sindicada para televisión doméstica, televisión de pago doméstica, Internet y vídeo por cable a pedido (VOD), y salidas de pago por visión de los paquetes de películas de sus filiales corporativas, Walt Disney Pictures, incluyendo todas las colaboraciones con sus subsidiarios Pixar Animation Studios, Touchstone Pictures, y Hollywood Pictures.

Historia

Antecedentes
El primer brazo de sindicación de ABC, ABC Films (fundado en julio de 1953), se convirtió en Worldvision Enterprises en marzo de 1973 debido a las leyes de síntesis (que han sido derogadas).

Disney, a pesar de tener algunos programas de televisión y largometrajes solo había sindicado un espectáculo, The Mickey Mouse Club, antes de la formación de esta unidad.

Buena Vista Television (1985-2007)
Walt Disney Pictures formó su división de difusión en marzo de 1985 a la cabeza de Robert Jacquemin como vicepresidente senior de distribución de televisión nacional. Ninguno de sus largometrajes de animación estaba previsto entrar en sindicación en ese momento. La división fue incorporada como Buena Vista Television el 5 de noviembre de 1985. La compañía inició la feria de negocios de la mañana, Today's Business en agosto de 1986, solo para finalizar el programa en abril de 1987, indicando que no podían conseguir suficientes anunciantes.

Buena Vista estaba comprando Duck Tales a finales de 1986 para un debut en 1987. En 1990, la compañía ofreció su programa de concursos, Challengers. Después de lanzar el bloque Disney Afternoon, BTV había considerado a finales de 1990, ya principios de 1991, comenzar un nuevo bloque de 1 hora para las mañanas para comenzar en 1992.

El 24 de agosto de 1994 tuvo lugar una reorganización de Disney Company en la que Richard H. Frank se convirtió en jefe de la recién formada Walt Disney Television and Telecommunications, que se separó de su negocio de entretenimiento filmado, Walt Disney Motion Pictures e incluyó Buena Vista TV.

En abril de 1996, debido a la reestructuración de la fusión de Disney-Capital Cities/ABC y el retiro de su presidente, las divisiones del grupo Walt Disney Television y Telecommunications fueron reasignadas a otros grupos. De ahí BVTV, como parte de Walt Disney Television International, fuera transferida a Capital Cities/ABC.

En marzo de 2007, Starz Entertainment demandó a BVTV por violar su acuerdo al permitir películas disponibles en línea a través de iTunes Store de Apple y otros puntos de venta. La introducción del dispositivo de Apple TV obligó a Starz a presentar una demanda que dependía de la "definición contractual de televisión " y si se otorgaba exclusividad en televisión, ya que Starz tenía un acuerdo de distribución secundaria con Netflix.

Disney–ABC Domestic Television (2007-presente)
En mayo de 2007, The Walt Disney Company anunció planes para semi-retirar el uso de la marca Buena Vista, para centrarse en las marcas principales Disney, ABC y ESPN. Como resultado, Buena Vista Television fue rebautizada como Disney-ABC Domestic Television (DADT). BVTV se convirtió en un negocio de responsabilidad limitada el 10 de abril de 2009.

En julio de 2008, DADT firmó acuerdos adicionales de transporte con Vudú y CinemaNow, que luego se añadió a la demanda de Starz. El 2 de diciembre de 2008, DADT y Starz Entertainment resolvieron su demanda de distribución en línea con términos no revelados.

Programación de primera ejecución

Actual
 Live with Kelly and Ryan (1988–present) produced by WABC-TV
 Tamron Hall (2019–present) produced by Summerdale Productions and ABC News
 Litton's Weekend Adventure (2011–present) E/I programming block from Litton Entertainment; exclusively for ABC affiliates

Films
The Walt Disney Studios libraries (including Walt Disney Pictures, Marvel Studios, Lucasfilm, 20th Century Studios, Searchlight Pictures, Touchstone Pictures and Hollywood Pictures) except Titanic and Braveheart (both distributed by Paramount Pictures in North America)

Off-net syndication
 Family Guy (2007–present)
 The Simpsons (1994–present)
 Modern Family (2013–present)
 Bob's Burgers (2015–present)
 Last Man Standing (2017–present)
 Black-ish (2018–present)

Former
 At the Movies (1986–2010), originally Siskel & Ebert & the Movies/At the Movies with Ebert and Roeper
 Bill Nye the Science Guy (1993–1998), with KCTS Seattle and Rabbit Ears Productions
 Debt (1996–1998), with Faded Denim Productions and Lifetime
 Ellen (1994–1998), with The Black/Marlens Company and Touchstone Television
 FABLife (2015–2016), with Summerdale Productions and The Tyra Banks Company
 Legend of the Seeker (2008–2010)
 Iyanla (2001–2002)
 Katie (2012–2014)
Nightmare Ned (1997) (seen on sister network ABC)
On the Red Carpet (2013–2014)
 Right This Minute (2016–2022) produced by MagicDust Television, Cox Media Group, Gray Television and E. W. Scripps Company. Previously distributed in syndication by Sony Pictures Television from 2011 to 2013 and MGM Worldwide Television and Digital Distribution from 2013 until 2016.
 Pickler & Ben (2017–2019), with E. W. Scripps Company, Happy Street Entertainment and Sandbox Entertainment
 Teen Win, Lose or Draw (1989–1992), with Burt & Bert Productions, Kline & Friends and Stone Stanley Entertainment
 The Challengers (1990–1991), with Dick Clark Productions and Ron Greenberg Productions
 The Disney Afternoon (1990–1997)
 Adventures of the Gummi Bears (1985–1991)
 DuckTales (1987–1990)
 Chip 'n Dale: Rescue Rangers (1989–1990)
 TaleSpin (1990–1991)
 Darkwing Duck (1991–1992)
 Goof Troop (1992)
 Bonkers (1993–1994)
 Sing Me a Story with Belle (1995-1997), with Patrick Davidson Productions
Sabrina: The Animated Series (1999–2000), with DIC Productions L.P., Riverdale Productions and Kent/QMA, Savage Studios Ltd. and Hartbreak Films
Bone Chillers (1996), with Hyperion Pictures and The Fred Silverman Company
 The Tony Danza Show (2004–2006), with Riverward Productions and Katie Face Productions
 The Wayne Brady Show (2001–2004)
 Win Ben Stein's Money (1997–2003), with Valleycrest Productions and Paramount Global's Comedy Central
 Today's Business (1986–1987), a business-oriented morning show that cost $500,000 a month to make
 Your Big Break (1999–2001)
 Who Wants to Be a Millionaire (1999–2019), with Valleycrest Productions, Times Square Studios, and 2waytraffic (Show format originally created by Celador); 2020 reboot produced by Valleycrest Productions, Embassy Row and Kimmelot

Referencias

Enlaces externos

 Syndicated Network Television Association - Disney-ABC Domestic Television

Empresas subsidiarias de Walt Disney Company
Productoras de televisión de Estados Unidos
Distribuidoras de televisión de Estados Unidos
Estudios de televisión de Estados Unidos
Empresas fundadas en 1985
Empresas del condado de Los Ángeles
Estudios de producción de Disney

Disney-ABC Domestic Television


Jan Kapr (født 12. marts 1914 i Prag, Tjekkiet - død 29. april 1988) var en tjekkisk komponist, lærer og radioproducer.

Kapr studerede komposition på Musikkonservatoriet i Prag og var herefter producer på tjekkisk radio.

Han har komponeret mange værker, men var først og fremmest symfoniker. Han komponerede 10 symfonier, orkesterværker, 2 sinfoniettaer, kammermusik, korværker, operaer, sange, instrumentalværker for mange instrumenter mv.

Kapr, som hører til en af de betydningsfulde symfonikere i tjekkisk musik i det 20. århundrede, underviste på Janáčkova akademie múzických umění.

Udvalgte værker

 Symfoni nr. 1 (1942) - for orkester
 Symfoni nr. 2 (1946) - for orkester
 Symfoni nr. 3 (1956 rev. 1974) - for orkester
 Symfoni nr. 4 (1958) - for orkester
 Symfoni nr. 5 "Olympisk" (1959 rev. 1963) - for messingblæsere, slagtøj, 2 klaverer, orgel, violin og kontrabas
 Symfoni nr. 6 (1964) - for lille orkester
 Symfoni nr. 7 "Barndommens land" (1968) - for børnekor og orkester
 Symfoni nr. 8 "Prags klokker" (1971 rev. 1977) - for blandet kor, bånd og orkester
 Symfoni nr. 9 "Josef Manes" (1982) - for orkester
 Symfoni nr. 10 (1985) - for 2 vokalsolister og stort orkester
 Sinfonietta nr. 1 (1947) - for lille orkester
 Sinfonietta nr. 2 (1984) - for orkester
 "Drømme og planer" (1960) - for blandede kor

Kilde
 om Jan Kapr på musicweb-international.com

Komponister fra Tjekkiet
Lærere
Producenter
Personer fra Prag

Jan Kapr


මහජන බැංකුව, ශ්‍රී ලංකාවේ පිහිටි රජයට අයත් වාණිජ බැංකුවකි. බැංකු මුලස්ථානය සර් චිත්තම්පලම් ගාඩිනර් මාවතේ පිහිටා ඇත. මෙම බැංකුව 1961 ජුලි 1 වන දින පිහිටුවා ඇති අතර ශාඛා  326 ක් ඇත.

මුලාශ්‍ර
<references>

ශ්‍රී ලංකාවේ බැංකු
බැංකු
මුල්‍ය ආයතන

මහජන බැංකුව