A trilby is a  narrow-brimmed type of hat. The trilby was once viewed as the rich man's favored hat; it is sometimes called the "brown trilby" in Britain and was frequently seen at the horse races.

The traditional London hat company Lock and Co. describes the trilby as having a "shorter brim which is angled down at the front and slightly turned up at the back" compared to the fedora's "wider brim which is more level". The trilby also has a slightly shorter crown than a typical fedora design.

History
The hat's name derives from the stage adaptation of George du Maurier's 1894 novel Trilby. A hat of this style was worn in the first London production of the play, and promptly came to be called "a Trilby hat".
Its shape somewhat resembles the Tyrolean hat.

 Traditionally it was made from rabbit hair felt, but now is usually made from other materials, such as tweed, straw, heavyweight cotton, wool and wool/nylon blends. The hat reached its zenith of common popularity in the 1960s; the lower head clearance in American automobiles made it impractical to wear a hat with a tall crown while driving. It faded from popularity in the 1970s when men's headwear went out of fashion and men's fashion focused on highly maintained hairstyles instead.

The hat saw a resurgence in popularity in the early 1980s, when it was marketed to both men and women in an attempt to capitalise on a retro fashion trend.

In popular culture
Frank Sinatra was identified with trilby hats, and there is a signature design trilby bearing his name. The reggae poet  Linton Kwesi Johnson often wears a trilby during his performances. Peter Sellers as Inspector Clouseau wore a Herbert Johnson trilby in Blake Edwards's A Shot in the Dark (1964), the second of his  Pink Panther series; the felt trilby gave way to a tweed one in later films. The cartoon character Inspector Gadget wears a trilby hat.

In the Series One episode "The Think Tank" of the program Are You Being Served?, the Grace Brothers store policy is revealed to include a hierarchical order for hats male personnel wear:  bowlers for departmental heads and above, homburgs for senior floor staff and trilbys or caps for junior floor staff.

See also
 Cap
 Fedora
 Gat (hat)
 Homburg (hat)
 List of headgear
 Pork pie hat
 Shako, a tall, cylindrical military cap

References

External links

 History of Felt hats & Straw hats - Felt dress hats

1910s fashion
1920s fashion
1930s fashion
1940s fashion
1950s fashion
1960s fashion
1970s fashion
1980s fashion
1990s fashion
2000s fashion
2010s fashion
2020s fashion
Hats
Trilby (novel)

Trilby


Kereviz (Apium graveolens), Apiaceae (Maydanozgiller) familyası içinde, Batı ve Kuzey Avrupa sahil bölgelerinin çukur ve sazlık kesimlerinin yerli bitkisi olarak kabul edilen, kökleri ve yaprakları sebze olarak kullanılabilen, yenilebilir, keskin bir kokuya sahip, iki senelik bir bitkidir. Boyu bir metreye kadar ulaşabilmektedir. Çiçekleri 2–3 mm çapındadır ve krem rengine yakın bir beyaz renktedir.

Kullanımı
Gastronomi dünyasında genellikle zeytinyağlı yemeklerde kullanılan kereviz, ayrıca salata, dolma ve çorba olarak da tüketilen bir sebzedir. Özellikle Güney Avrupa mutfak kültüründe, Fransız mutfağında, ABD'de Louisiana yemek kültüründe önemli yeri vardır.

Kereviz tohumları tatlandırıcı baharat olarak da kullanılır. Baharatlık amaca dönük kereviz tohumu yemeklik tuz ile karıştırılarak "kereviz tuzu" adı altında piyasaya sürülür. Yemeklerde ve kokteyllerde kullanılan kaya ve deniz tuzuna alternatif bir ürün oluşturur. Bloody Mary (kokteyl) ve sosisli sandviç kereviz tuzu ile özdeşleşmiş iki tanınmış üründür.

Çin kerevizi veya şark kerevizi daha ince saplı olur ve tadı daha keskindir. Çin mutfağında genellikle karışık yağlı kızartmalarda ve çorbalarda kullanılmaktadır.

Bitkinin körpe yaprakları, güneşsiz ve havadar bir yerde kurutularak havanda ezilip toz haline getirilir ve yiyeceklere çeşni vermesi için serpilir. Bitkinin tohumları da kurutulup ezilerek kereviz tuzu olarak yiyeceklere katılır. Tuzsuz rejimlerde sofra tuzu yerine kullanılır.

Açıklama
Kereviz yaprakları pinnate eşkenar dörtgen yaprakcıklarla  uzunluğunda ve  genişliğindedir. Çiçekler kremsi beyaz,  çapındadır ve yoğun bileşik şemsiye şeklinde çiçeklenmeler (İngilizce:umbel) halinde üretilir. Tohumlar geniş ovalden küreye,  uzun ve geniştir. Modern çeşitler ya katı yaprak sapı, yaprak sapları veya büyük bir hipokotil için seçilmiştir.

Kereviz sapı, vasküler demetlerin dışındaki açısal kollenkima hücre demetleri olan "sicimlere" kolayca ayrılır.

Yabani kereviz, Apium graveolens var. graveolens,  boyuna kadar büyür.
Kereviz, dünya çevresinde yetişen iki yılık bir bitkidir. Sadece ikinci yılında çiçek ve tohum üretir. İlk ekimin, doğal yaşam alanlarının tuzlu ve ıslak olduğu Akdeniz bölgesinde veya kerevizin dönüştürme-bitki toplulukları'nda olduğu düşünülür.

Alpler'in kuzeyinde, yabani kereviz yalnızca Etek kuşağı'nda biraz tuz içeren topraklarda bulunur. Nemli veya ıslak, besin açısından zengin, çamurlu toprakları tercih eder. Avusturya'da bulunmaz ve Almanya'da giderek daha nadir görülür.

Taksonomi

Kereviz, Carl Linnaeus tarafından 1753'te "Species Plantarum" adlı eserinin Birinci cildinde tanımlanmıştır.

Yetiştirme
Bitkiler tohumdan yetiştirilir, yılın mevsimine göre sıcak bir yatakta veya açık bahçede ekilir ve bir veya iki seyreltme ve dikimden sonra  bir yüksekliğe ulaştıklarında, dallardan gelen ışığı engellemek için topraklama ile gerçekleştirilen, ağartma kolaylığı için derin hendeklere ekilir.

Kereviz ilk olarak kış ve erken ilkbahar sebzesi olarak yetiştirildi.
Taze sebze içermeyen tuzlu etlere dayalı bir kış diyetinin eksiklikler ile mücadele etmek için bir temizlik tonik olarak kabul edildi. 19. yüzyıla gelindiğinde, İngiltere'deki kereviz mevsimi, Eylül ayının başından Nisan ayının sonuna kadar sürecek şekilde uzatılmıştı.

Kuzey Amerika
Kuzey Amerika'da, kerevizin ticari üretimine "Pascal" kereviz adı verilen çeşit hakimdir. Bahçıvanlar, çoğu yabani türlerden farklı olan, esas olarak kalın yaprak saplarına sahip olan bir dizi çeşit yetiştirebilir. Beyaz ve kırmızı olmak üzere iki sınıfa ayrılırlar. Saplar sıkı, düz, paralel demetler halinde büyür ve tipik olarak bu şekilde taze olarak pazarlanır. Köksüz satılırlar ve sadece az miktarda yeşil yaprak kalır.

Saplar çiğ olarak veya salatalarda bir bileşen olarak veya çorbalarda, güveçlerde ve rostolarda tatlandırıcı olarak yenebilir.

Avrupa
Avrupa'da bir başka popüler çeşit kereviz (ingilizcesi:celeriac) ("kereviz kökü" olarak da bilinir), "Apium graveolens" var. "rapaceum", çünkü hipokotil içi beyaz olan büyük bir soğancık oluşturur. Soğanı kışın aylarca saklanabilir ve çoğunlukla çorbada ana malzeme olarak kullanılır. Ayrıca rendelenip salatalarda kullanılabilir. Yaprakları baharat olarak kullanılır; küçük, lifli saplar sadece marjinal kullanım bulur.

Asya

Yaprak kerevizi (Çin kerevizi, Apium graveolens var. secalinum) Doğu Asya'dan bataklıklarda yetişen bir çeşittir. Yaprak kereviz karakteristik olarak ince kabuklu saplara ve diğer çeşitlere kıyasla daha güçlü bir tada ve kokuya sahiptir. Çorbalarda tatlandırıcı olarak kullanılır ve bazen garnitür olarak salamura yapılır.

Vahşi
Kereviz vahşi formu "küçük" olarak bilinir. Kama şeklinde yaprakları olan karıklı bir sapı vardır, bütün bitki kaba, topraksı bir tada ve kendine özgü bir kokuya sahiptir. Sapları genellikle yenmez (Fransız mutfağında çorbalar veya yahniler hariç), ancak yapraklar salatalarda kullanılabilir ve tohumları baharat olarak satılır. Yetiştirme ve haşlama ile saplar asidik özelliklerini kaybeder ve bir salata bitkisi olarak kerevize özgü hafif, tatlımsı, aromatik tadı alır.

Yabani kereviz nadiren yendiği, ancak daha iyi kullanılan çeşitlerle aynı hastalıklara duyarlı olduğu için, kereviz mozaik virüsü gibi virüslerin bulaşmasını önlemeye yardımcı olmak için genellikle tarlalardan çıkarılır.

Hasat ve depolama

Hasat, bir tarladaki ortalama kereviz büyüklüğü pazarlanabilir olduğunda gerçekleşir; son derece homojen mahsul büyümesi nedeniyle, tarlalar yalnızca bir kez hasat edilir. Petioller ve yapraklar çıkarılır ve hasat edilir; kereviz boyutuna ve kalitesine göre paketlenir (renk, şekil, yaprak sapının düzlüğü ve kalınlığı, sap ve orta damar uzunluğu ve hastalık, çatlak, yarık, böcek hasarı ve çürüme olmamasına göre belirlenir). Ticari hasat sırasında kereviz, 36 ila 48 sap içeren ve  ağırlığa kadar olan kartonlara paketlenir. En uygun koşullar altında kereviz,  tarihinden itibaren yedi haftaya kadar saklanabilir.  üzerindeki sıcaklıklarda tutulursa, iç saplar büyümeye devam edebilir. Kerevizi buğulanmayan, mikro delikli büzülmeli plastik filmle paketleyerek raf ömrü uzatılabilir. Taze kesilmiş kereviz sapları, işleme sırasında keskin bıçakların kullanımı, nazik kullanım ve uygun sağlık önlemleri yoluyla önlenebilen veya azaltılabilen çürümeye eğilimlidir.

Kereviz sapı, önce yaprakları çıkarılarak, ardından sapları suda kaynatılarak ve son olarak sirke, tuz ve bitkisel yağ eklenerek turşu yapımı yoluyla korunabilir.

Sülfitler
Eskiden restoranlar kerevizi toz sebze koruyuculu su dolu bir kapta saklardı, ancak koruyucudaki sülfit'lerin bazı kişilerde alerjik reaksiyonlara neden olduğu bulundu. 1986'da ABD Gıda ve İlaç İdaresi çiğ olarak yenmesi amaçlanan meyve ve sebzelerde sülfit kullanımını yasakladı.

Kullanımları

Kereviz tüm dünyada sebze olarak yenir. Kuzey Amerika'da gevrek petiole (yaprak sapı) kullanılır. Avrupa'da hipokotil (ing:hypocotyl) kök sebze olarak kullanılır. Yapraklar güçlü aromalıdır ve çorbalarda ve yahnilerde tatlandırıcı olarak veya kuru ot olarak daha az kullanılır. Kereviz, soğan ve dolmalık biber Louisiana Creole ve Cajun mutfağı'nın "kutsal üçlü"'dür. Kereviz, soğan ve havuçlar Fransız mirepoix'ları oluşturur ve genellikle soslar ve çorbalar için bir temel olarak kullanılır. Kereviz birçok çorbada temel bir maddedir.

Phthalides kerevizde doğal olarak bulunur.

Yapraklar
Kereviz yaprakları, yemeklere karabibere benzer, ancak karabiberden daha hafif bir baharatlı lezzet katmak için yemek pişirmede sıklıkla kullanılır. Kereviz yaprakları, fırınlanmış, kızartılmış veya kavrulmuş balık, et ve çorbalarda ve güveçlerde kullanıma uygun taze baharat karışımının bir parçası olarak kullanım için baharat üzerine serpilerek kurutulmaya uygundur. Ayrıca çiğ yenebilir, salataya karıştırılabilir veya garnitür olarak da tüketilebilirler.

Tohumlar
Ilıman ülkelerde kereviz de tohumları için yetiştirilir. Aslında çok küçük meyveler olan bu "tohumlar" parfüm endüstrisinde kullanılan değerli bir uçucu yağ verir. Yağ, kimyasal bileşik apiole içerir. Kereviz tohumları, bütün tohumlar veya öğütülmüş olarak tatlandırıcı veya baharat olarak kullanılabilir.

Kereviz tuzu
Tohumlar öğütülüp tuzla karıştırılarak kereviz tuzu elde edilebilir. Kereviz tuzu, köklerin özünden veya kurutulmuş yapraklar kullanılarak yapılabilir. Kereviz tuzu, kokteyllerde (özellikle Bloody Mary kokteyllerinin lezzetini arttırmak için), Şikago tarzı sosisli sandviç ve Old Bay baharatı'nda kullanılır. Benzer şekilde, kereviz tozu ve tuz kombinasyonları, işlenmiş domuz eti  ve diğer işlenmiş etleri, endüstriyel kürleme tuzu na alternatifi tamamen doğal bir alternatif olarak tatlandırmak ve korumak için kullanılır. Doğal olarak oluşan kerevizdeki nitritler gıdaları iyileştirmek için eklenen tuzla sinerjik olarak çalışır.

Bitkicilik

Kereviz tohumları Ayurveda gibi Doğu bitki geleneklerinde yaygın olarak kullanılır.  Aulus Cornelius Celsus kereviz tohumlarının MS 30 civarında ağrıyı giderebileceğini yazdı.

Kereviz suyu
2019'da, bir blog'da yayınlanan "detoksifikasyon" iddialarına dayanarak Amerika Birleşik Devletleri'nde kereviz suyu içme eğilimi bildirildi. İddiaların hiçbir bilimsel temeli yoktur ancak eğilim kereviz fiyatlarında büyük bir artışa neden oldu.

Beslenme

Kereviz için tipik bir  referans porsiyonu  gıda enerjisi sağlar ve yaklaşık %95'i sudan oluşur. Kereviz iyi bir K Vitamini kaynağıdır ve her  porsiyon için Günlük Değer (DV)'nin yaklaşık %28'ini sağlar (sağdaki tabloya bakınız) ve diğer pek çok vitamin ve mineralden mütevazı miktarlarda oluşur.

Kereviz, düşük kalorili diyet lifi yığını sağladığı kilo kaybı diyetlerinde kullanılır. Kereviz genellikle yanlış bir şekilde, sindirimi vücudun elde edebileceğinden daha fazla kalori yakan bir "negatif kalorili gıda" olarak düşünülür. Aslında, kereviz yemek, alınan kalorilerin sadece küçük bir kısmını tüketen sindirim ile pozitif net kalori sağlar.

Alerjiler
Kereviz, en şiddetli alerjik reaksiyonlara neden olduğu görülen küçük bir gıda grubu (başlıca fıstıklar) arasındadır; kereviz alerjisi olan kişiler için, maruz kalma potansiyel olarak ölümcül anafilaktik şok'a neden olabilir. alerjen, pişirme sıcaklıklarında yok edilmiş gibi görünmez.

Genellikle kereviz (ing:celeriac) olarak yenen veya içeceklere konulan kereviz kökünün, sapından daha fazla alerjen içerdiği bilinmektedir. Tohumlar en yüksek düzeyde alerjen içerir. Egzersiz kaynaklı anafilaksi şiddetlenebilir.

Daha önce kereviz işlenmiş makinelerde işlenmiş gıdaları yiyerek de alerjik reaksiyon tetiklenebilir ve bu tür gıdalardan kaçınmayı zorlaştırır. Polen duyarlılığı olan kişilerde kereviz kökünün yutulmasına karşı alerjik reaksiyon vakaları da rapor edilmiş olup, bu durum mide bağırsak bozukluklar (ing:gastrointestinal disorders) ve diğer bulgulara yol açmaktadır ancak çoğu vakada kereviz duyarlılığı klinik olarak önemli kabul edilmemektedir.

Avrupa Birliği'nde, eser miktarda bile olsa kereviz içeren veya içerebilecek gıdalar bu şekilde açıkça işaretlenmelidir.

Kimya
Polyyne'ler, kereviz gibi Apiaceae sebzelerde bulunabilir ve özleri sitotoksik aktiviteler gösterir.
Kereviz, bir antioksidan olan fenolik asit içerir.

Apiin ve apigenin kereviz ve maydanozdan elde edilebilir. Lunularin adi kerevizde bulunan bir dihidrostilbenoiddir.

Kereviz aroması ve tadından sorumlu olan ana kimyasallar butylphthalide ve sedanolide'dir.

Tarih

Daniel Zohary ve Maria Hopf kereviz yapraklarının ve çiçeklenme'lerin firavunun Tutankhamun (ö. 1323 M.Ö. yedinci yüzyıla kadar Samos Heraionu'nda ele geçmiştir. Ancak "A. graveolens" bu bölgelerde yabani olarak yetiştiğinden bu kalıntıların yabani formları mı yoksa ekili formları mı temsil ettiğine karar vermenin zor olduğunu belirtirler. Sadece klasik zamanlarda kerevizin yetiştirildiği kesindir.

Eski Yunan uygarlığında iyi bilinen bir bitki olan kerevizin gıda olarak kullanımının ilk izlerine Sisam Adası'nda rastlanmıştır.

M. Fragiska, Kastanas'ta MÖ 9. yy'a tarihlenen bir kereviz arkeolojik bulgusundan bahseder; ancak antik Yunanistan için edebi kanıtlar çok daha fazladır. Homeros'in İlyada oyununda Myrmidonlar'ın atları, Troy bataklıklarında yetişen yabani kerevizlerde otlandıkları dizesi yer alır ve Odysseyde Calypso mağarasını çevreleyen menekşe ve yabani kereviz çayırlarından söz edilir.

Charlemagne'nin "Capitulary"sinde, derlenmiş c. 800, "apium", "olisatum" veya iskenderler gibi, Frank imparatorunun yetiştirildiğini görmek istediği şifalı otlar ve sebzeler arasında görünür. Ortaçağ Avrupa'sında daha sonraki bir noktada kereviz, İskender'in yerini aldı.

İngilizce "celery" (1664), Yunanca "selinon" dan ödünç alınan Latince  "seleri", Lombard terimi'nden gelen Fransızca "céleri" kelimesinden türetildiği için "celery" adı bitkinin Avrupa mutfağında birbirini izleyen benimsenme yolunun izini sürer.

Kereviz'in İngiliz mutfağına geç gelmesi, özsuyunun acılığını azaltmak ve şekerini artırmak için gereken uzun tohum seçimi geleneğinin bir ürünüdür. 1699'a gelindiğinde, John Evelyn "Acetaria"sında bunu tavsiye edebilirdi. Sallets Üzerine Bir Söylem: "Sellery, apium Italicum, (ve Petroseline Ailesinden) eskiden bize yabancıydı (İtalya'da çok uzun zaman önce de yoktu) sıcak ve daha cömert bir Makedon Persley veya Smallage... ve yüksek ve minnettar Tadı için, tüm Kurulun Lütfu olarak Büyük Sallet'in ortasına, Büyük Adamlar sofralarımıza ve Praetor bayramlarına yerleştirilir".

Kereviz, sömürge Amerikan bahçelerinde küçük bir görünüm sağlar; mutfakla ilgili sınırlamaları, "Bir Virginia Vatandaşı tarafından Bahçecilik Üzerine Bir İnceleme"nin yazarının "maydanoz türlerinden biri" olduğuna dair gözleminde yansıtılmaktadır. Basılı ilk kapsamlı işlemi Bernard M'Mahon'un Amerikan Bahçıvan Takvimindeydi (1806).

19. yüzyılın ortalarından sonra, rafine gevrek doku ve tat için devam eden seçimler, kereviz vazolarında tuzlanıp çiğ olarak yenildiği Amerikan sofralarına getirdi. Kereviz 1800'lerde ve 1900'lerin başında Amerika Birleşik Devletleri'nde o kadar popülerdi ki New York Halk Kütüphanesi'nin tarihi menü arşivi  en popüler üçüncü yemek olduğunu gösterir, New York şehri menülerinde bu süre zarfında sadece kahve ve çayın arkasındadır. O günlerde kereviz, yetiştirmek zor olduğu için havyardan daha pahalıydı. Ayrıca o zamanlar, yetiştirilmeleri zor olduğu ve iyi gönderilmedikleri için artık ortalıkta olmayan birçok kereviz çeşidi vardı.

Kültürel tasvirler

Eski Yunanlar arasında bir chthonian sembolü olan kerevizin, Semadirek Adası, Lemnos ve Teb'de kutlanan chthonian tanrıların Cabeiri'nin babası, Kadmilos'un kanından filizlendiği söylenirdi. Baharatlı koku ve koyu yaprak rengi, ölüm kültüyle bu ilişkiyi teşvik etti. Klasik Yunanistan'da kereviz yaprakları ölüler için çelenk olarak kullanılırdı ve Isthmian Oyunları'nda kazananların çelenkleri, çam ağacından taçlarla değiştirilmeden önce kerevizden yapılırdı.
Achaea'daki Yaşlı Pliny'ye göre, kutsal Nemean Oyunları kazananlarının giydiği çelenk de kerevizden yapılmıştır. Antik Yunan Sicilya'daki Selinous (, Selinous) kolonisi, adını orada bolca yetişen yabani maydanozdan almıştır; Selinountian sikkelerinde kentin simgesi olarak bir maydanoz yaprağı tasvir edilmiştir.

 Ayrıca bakınız

 Apium virüsü Y
 Kereviz mozaik virüsü
 Kereviz tozuLiriomyza trifolii – kereviz yaprağı madenci
 Vallisneria americana'' – yabani kereviz
 Sebze listesi

Kaynakça

Apium
Yenilebilir maydanozgiller
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
Şifalı bitkiler

Kereviz


Epifanije Salaminski (grč. Ἐπιφάνιος) (oko 310./320. – 403.) bio je biskup Salamine na Cipru te je slavljen kao svetac u katoličanstvu i pravoslavlju.

Rođen je u obitelji Grka, u Besanduku blizu Eleuteropolua (danas Beit Guvrin, Izrael) te je živio u Egiptu kao redovnik. U Palestinu se vratio oko 333. te je osnovao samostan u Adu. Znao je hebrejski, sirski, egipatski, grčki i latinski te je stoga zvan Pentaglossis — "onaj od pet jezika". Poslije — 365./367. — postao je biskup Salamine.

Njegovo je najpoznatije djelo Panarion (Adversus Haereses), u kojem je spomenuo 80 hereza, napisavši da su "majke hereza" "barbarizam, skitizam, helenizam i židovstvo". Spomenuo je svog neprijatelja Origena, kao i ebionite, koji su slijedili židovske vjerske propise.
Značajno je i njegovo djelo "O utezima i mjerama" (περὶ μέτρων καὶ στάθμων) između ostaloga zbog napomene o Hadrijanovoj izgradnji Aelije Capitoline na mjestu porušenog Jeruzalema 47 godina nakon uništenja grada i Hrama. Ovaj je podatak od koristi kod nastojanja rekonstruiranja Bar Kohbina ustanka, o kojem je povijesnih izvora malo, a jedno od neodgovorenih pitanja je je li Hadrijan uveo protužidovske mjere prije ili nakon ustanka (135.). Prema Epifaniju to je bilo prije, odnosno 117.

Izvori

Kitzinger, Ernst, "The Cult of Images in the Age before Iconoclasm", Dumbarton Oaks Papers, Vol. 8, (1954), pp. 83–150, Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University, JSTOR
Kim, Young Richard. Epiphanius of Cyprus: Imagining an Orthodox World. Ann Arbor: University of Michigan Press, 2015.
Jacobs, Andrew S. Epiphanius of Cyprus: A Cultural Biography of Late Antiquity. Christianity in Late Antiquity. Oakland: University of California Press, 2016.
Pravoslavni sveci
Crkveni oci
Biskupi
Kršćanstvo na Cipru

Epifanije Salaminski


Salvia majdae, grmovita biljka iz porodice usnača nekada uključivana u monotipski rod Zhumeria opisan 1967. godine. S. majdae je endem koji raste divlje na jugu Irana.

Sastav eteričnog ulja iz lišća i cvjetova S. majdae istraživan je pomoću analitičke metode GC-MS i 1H-NMR spektroskopijom. Od trideset identificiranih komponenti, glavni sastojci su kamfor i linalol.

Sinonimi
 Zhumeria majdae Rech.f. & Wendelbo

Izvori

Žalfija
Flora Irana

Salvia majdae


Battle Tendency (Japonês: 戦闘潮流, Hepburn: Sentō Chōryū) é o segundo arco de história da série de manga JoJo's Bizarre Adventure escrita e ilustrada por Hirohiko Araki. Foi serializada durante cerca de 1 ano e meio no Weekly Shonen Jump de 2 de novembro de 1987, a 27 de março de 1989, por 69 capítulos, que foram mais tarde recolhidos em sete volumes tankōbon. Na sua publicação original, foi era entitulado de JoJo's Bizarre Adventure Parte 2 Joseph Joestar: a Sua Linhagem Orgulhosa. O arco foi precedido por Phantom Blood e seguido por Stardust Crusaders (1989–1992).

Passado na América  do Norte e na Europa em 1938–39 à volta de 50 anos depois de Phantom Blood, a história segue Joseph Joestar e Caesar Anthonio Zeppeli, descendentes de Jonathan Joestar e Will A. Zeppeli de Phantom Blood que conseguem manipular energia baseada em luz solar chamada Hamon. Junto com a mestre de Hamon Lisa Lisa, Joseph e Caesar procuram prevenir os humanóides antigos chamados Homens Pilar, que inventaram as máscaras de pedra de Phantom Blood, de obterem uma pedra poderosa chamada Super Aja, que os evoluiria em seres supremos e conquistaria a sua vulnerabilidade à luz solar.

Em 2012, Battle Tendency foi digitalmente colorido e lançado como downloads digitais para smartphones e tablets. Um relançamento de quatro volumes com o título JoJonium foi publicado em 2014. Esta versão foi licenciada e lançada na América do Norte pela Viz Media em 2015 e 2016.

Battle Tendency foi adaptado como parte da primeira temporada da série televisiva de anime JoJo's Bizarre Adventure de David Production em 2012.

Enredo
Na história de fundo da série, 102,000 anos atrás num lugar que seria o México atual, começou com uma raça misteriosa mas poderosa com expectativas de vida incrivelmente longas e com a abilidade de absorver forças vitais de plantas e animais, embora eles tivessem a desvantagem de serem facilmente desintegrados se expostos à luz do sol e por isso viviam abaixo do chão. Kars, um humanóide morador do subsolo conhecido como Homem do Pilar, criou uma máscara de pedra que concede imortalidade absorvendo energia vital para conquistar o sol (que mata a sua espécie). Ele matou todos, menos 4 das tribo. Como os corpos dos Homens do Pilar já eram imortais, ele precisavam de mais poder para se tornarem em seres supremos. Em 39 DC, três dos Homens do Pilar, Kars, Wamuu, e Esidisi, vieram para o Império Romano para encontrar uma Pedra Vermelha perfeitamente cortada conhecida como a Pedra de Rubi. Kars, Wamuu, e Esidisi desenvolveram estilos de luta para combater Hamon, uma energia com as mesmas propriedades da energia solar, e quase dizimando a tribo Hamon, mas a pedra escapou-lhes por pouco. Depois disto, os Homens do Pilar entraram num sono de 2,000 anos.

Em 1889, o marido de Erina Joestar, Jonathan, foi morto por Dio Brando num navio no Oceano Atlântico. Erina sobreviveu e salvou a vida de uma bebé, cujo pais foram mortos pela máscara de pedra. A menina, Elizabeth, foi criada pelo mestre de Hamon, Straizo, que a ensinou a usar Hamon e lhe deu a Pedra de Rubi. Elizabeth casou-se com o filho de Erina, George, e tiveram um filho chamado Joseph. Quando Joseph era um bebé, George foi morto por um zumbi que se misturou como um comandante do Real Corpo Aéreo e a sua morte foi encoberta. Após matar o zumbi num ato de vingança, um mandato para a prisão para Elizabeth foi emitido. Ela escondeu-se e adotou o pseudônimo Lisa Lisa. Joseph foi criado por Erina. Ele herdou as habilidades Hamon de Jonathan.

No começo da série, no outono de 1938, quando a II Guerra Mundial estava iminente, Joseph e Erina mudam-se de Londres para Nova Iorque. Enquanto isso, o antigo bandido virado barão de petróleo Robert E. O. Speedwagon convida Straizo ao México para destruir um Homem Pilar com Hamon. Em vez disso, Straizo fere Speedwagon, e usa uma máscara perto do Homem Pilar e o sangue de Speedwagon para se tornar num vampiro imortal. Straizo vai a Nova Iorque para destruir Joseph e Erina, acreditando serem as últimas pessoas a saber da máscara de pedra. Quando Joseph derrota Straizo, Straizo conta-lhe que o Homem Pilar está prestes a despertar e ele irá conhecê-lo em breve. Straizo então comete suicídio, canalizando Hamon por si, destruindo o seu corpo de vampiro. Intrigado, Joseph vai ao México e é informado de que Speedwagon foi detido pelos Nazis, que também têm a ambição de estudar os Homens Pilar para servir a conquista mundial de Adolf Hitler. Joseph salva Speedwagon, que sobreviveu, do Homem Pilar despertado chamado Santana, e com a ajuda de Rudol von Stroheim, o Major Nazi ferido por Santana, levando Santana a tornar-se em pedra pela luz solar refletida de um poço.

Joseph e Speedwagon viajam para Roma, onde conhecem Caesar Zeppeli, um homem que treinou em Hamon para continuar o legado do seu pai Mario e do seu avô Will. No entanto, o grupo chega demasiado tarde para parar Kars, Wamuu, e Esidisi de despertarem. Joseph joga com o orgulho de Wamuu e convence-o a o deixar viver para ser um oponente mais digno. Tanto Wamuu como Esidisi implantam anéis com veneno na sua aorta e traqueia, dando a Joseph 33 dias para arranjar o antídoto de cada um deles.

Joseph e Caesar treinam em Hamon sob Lisa Lisa na Ilha Air Suplena na costa de Veneza. Esidisi ataca a ilha e é desafiado por Joseph. Joseph destrói o corpo de Esidisi e leva o seu antídoto, mas o cérebro de Esidisi é capaz de possuir Suzi Q para roubar a Pedra de Rubi e mandá-lo a Kars e Wamuu. Joseph e Caesar trabalham juntos para limpar a influência de Esidisi em Suzi Q e destroem-no. O grupo localiza Kars e Wamuu na Suíça. Caesar morre a lutar com Wamuu, e fica com o antídoto para Joseph antes de morrer. Joseph e Lisa Lisa então confrontam Kars e Wamuu pela Pedra de Rubi, Lisa Lisa mente e diz ter um explosivo temporizado que irá destruir a pedra. Joseph mata Wamuu em batalha.

A 28 de fevereiro de 1939, Kars adquire a Pedra de Rubi e usa-a com a máscara de pedra para se tornar no ser supremo, apesar de esforços de Joseph e do seu novo aliado von Stroheim para o parar. Agora imune ao sol e capaz de usar Hamon, o único desejo de Kars é matar Joseph. Joseph rouba um avião Nazi e tenta despistar-se e a Kars na ilha vulcânica de Vulcano. Joseph e Kars escapam, mas o choque do acidente do avião causa uma erupção vulcânica. Kars tenta matar Joseph com Hamon mas Joseph instintivamente segura a Pedra de Rubi, fazendo com que a energia provocasse um clímax da erupção, enviando Joseph e Kars a voar para o céu numa grande pedra. Kars é arremessado para o espaço por restos vulcânicos. Ele tenta voltar à Terra, mas o seu corpo congela e torna-se em pedra. Incapaz de morrer mesmo que o queira desesperadamente, ele deriva pelo espaço eternamente, eventualmente parando de pensar. Voltando à terra, Joseph é cuidado pela assistente de Lisa Lisa, Suzi Q, com quem ele casa. No epílogo, passado em 1987, um Joseph envelhecido apanha um voo do Aeroporto Internacional John F. Kennedy para o Japão, onde a sua filha e neto vivem, diretamente levando aos primeiros capítulos do arco de história seguinte, Stardust Crusaders.

Personagens

 Joseph Joestar é o protagonista principal e neto de Jonathan Joestar. Como Jonathan, ele pode usar Hamon, embora não sendo inicialmente tão habilidoso quanto Jonathan era. Ele inicialmente usa um par de bolimbolachos com Hamon em batalha, mas ele depende mais da sua perspicácia do que força bruta nas lutas, usando a sua abilidade estranha de prever as ações dos seus oponentes até das suas falas. Joseph volta a aparecer em Stardust Crusaders e Diamond Is Unbreakable.
 Caesar Anthonio Zeppeli é um mulherengo suave e neto do professor de Jonathan Joestar, Will. A. Zeppeli. Ele é mais calmo e tranquilo, especialmente comparado a Joseph, com quem ele irritadamente faz par para lutar contra os Homens Pilar. Mas com o passar do tempo, ele começa a gostar tanto de Joseph que é capaz de entender os padrões de pensamentos estranhos dele e eles formam um duo imbatível. Ele infunde Hamon em bolas de sabão que criou com as suas luvas especialmente feitas. Caesar morre perto do fim, de uma maneira tipo o avô, dando a Joseph o resto do seu "Hamon" para o ajudar a derrotar o resto dos homens pilar.
 Lisa Lisa, anteriormente conhecida como Elizabeth, é uma mestre de Hamon que vive em Veneza. Ela é apresentada como a professora de Hamon de Caesar e mais tarde é revelada ser a última mestre sobrevivente da Tribo Hamon como também mãe de Joseph. Ela luta conduzindo Hamon pelo seu cachecol especialmente feito, que foi feito com fio do escaravelho Satiporoja, que pode conduzir Hamon a 100%.
 Smokey Brown é um carteirista comum vindo de Nova Iorque cuja nova amizade com Joseph Joestar o coloca no lugar do espectador na batalha com os Homens Pilar.
 Robert E. O. Speedwagon é um aliado de Joseph e um velho amigo dos Joestars. Desde os eventos de Phantom Blood, Speedwagon ficou na América, onde se tornou num magnata do petróleo e fundou a Fundação Speedwagon para poder lidar com as ameaças paranormais como a Máscara de Pedra e, mais tarde, os Homens Pilar.
 Rudol von Stroheim é o comandante das forças nazi que descobriram Santana no México. Ele é responsável por não só salvar a vida de Speedwagon, mas também por tentar ajudar Joseph a derrotar Santana explodindo-se com ele. Ele volta mais tarde como um ciborgue para ajudar na luta contra Kars e o seu exército. Ele eventualmente morre em 1943 durante a Batalha de Estalinegrado.
 Esidisi é um dos Homens Pilar. Como os outros Homens Pilar, ele usa um estilo de luta particular conhecido como "Modo". O Modo de Controlo de Calor de Esidisi permite-o fazer o seu sangue ferver a 500º C e injetá-lo nos seus inimigos para os queimar vivos estendendo os seus vasos sanguíneos fora do seu corpo.
 Wamuu é um dos Homens Pilar e o servo leal de Kars, seguindo um código de honra de guerreiro. O seu Modo de Vento permite-o controlar o ar nos seus pulmões, que ele pode usar para destruir os seus oponentes, cortando-os com rajadas extremamente rápidas, ou fazendo-se invisível.
 Kars é o antagonista principal de Battle Tendency como também o líder dos Homens Pilar e o criador das máscaras de pedra. Ele usa Modo Luz, que o permite produzir apêndices com lâminas de serra do seu corpo que produzem um brilho radiante. Ele é inteligente e impiedoso, e com um só objetivo de se tornar no ser supremo. Embora Kars tenha sucesso, a sua obsessão com matar Joseph leva à sua derrota, e ele acaba por ser mandado para fora da órbita da Terra e congelado no espaço. Incapaz de morrer mesmo querendo-o desesperadamente, ele eventualmente fica em morte cerebral.
 Santana é um dos Homens Pilar. Ele foi descoberto pelos Nazis no México. Embora não tendo um Modo, ele é capaz de manipular o seu corpo, permitindo-o caber em pequenos espaços e usar as suas costelas como lâminas. Ele pode também absorver outras pessoas para o seu corpo. Quando despertou, Santana tentou absorver Joseph Joestar e Stroheim, mas ele tornou-se em pedra pelo sol.

Produção
Por não haver precedentes de matar a personagem principal num manga de Weekly Shonen Jump em 1987, Hirohiko Araki fez o protagonista de Battle Tendency se parecer muito com Jonathan da Parte 1, mas com uma personalidade mais aventureira e confrontacional. Araki chamou Joseph de vigarista em comparação ao cavalheiro Jonathan, porque ele estava sempre à procura de ganhar e é capaz de fazer coisas loucas sem hesitação. Isto foi não só para criar um contraste entre os dois, mas também porque o autor queria passar das batalhas físicas da Parte 1 para lutas mais "cerebrais". Ele queria que Joseph fosse um herói de manga shonen que contorna as regras à medida que luta, como o protagonista da sua série anterior Cool Shock B.T., ganhando com astúcia e lógica, em vez de bravura e perseverança.

Não podendo tido mostrar uma rivalidade amigável entre Jonathan e Dio Brando na Parte 1, Araki introduziu Caesar Zeppeli para apresentar uma rivalidade mais positiva e amigável entre ele e Joseph visto que Weekly Shonen Jump é uma revista shonen. Porque Joseph e Caesar ambos herdaram as linhagens dos seus avôs, o autor quis conectar as suas abilidades individuais de Hamon aos seus apelidos. Assim ele deu a Joseph um estilo "trapaceiro", e a Caesar as aparentemente bolhas fugazes como uma "representação do seu destino e do fardo que carrega." Nunca tendo sido fã da personagem principal receber uma abilidade imbatível, Araki aprecia dar às personagens armas com falhas e tendo-as compensar por isso com estratégia. Ele disse que a forma esférica das bolhas permitiu-lhe transformá-las em discos ou usá-las como lentes. O autor também declarou que estas "esferas" foram herdadas por Gyro Zeppeli em Steel Ball Run e Josuke Higashikata em JoJolion.

Araki disse na altura que, personagens femininas em manga shonen eram tipicamente fofas e feitas para ser "a mulher ideal de um homem." Ele disse que os leitores não estavam interessados em retratações realistas de mulheres, mas sim o tipo de miúda "que ri durante uma conversa" com marcas de coração ao seu lado. Ele acredita que isto fez a tipo-guerreira Lisa Lisa parecer fresca e "inédita" tanto em manga como na sociedade em geral e disse que era entusiasmante desafiar as expectativas das pessoas com ela. Araki também disse que a base supernatural das lutas na sua série igualava o campo de batalha para mulheres e crianças quando lutavam contra homens fortes. Esta ideia que o aspeto é irrelevante em batalhas supernaturais levou à introdução de Stands em Stardust Crusaders. Porque o mestre de Hamon na Parte 1, Will A. Zeppeli, era muito gentil, ele quis dar a Lisa Lisa uma personalidade "sádica". O autor baseou-a numa rapariga inteligente e intimidadora do seu bairro que lhe deu explicações na escola primária. Ele declarou que na altura era difícil fazer com que os leitores japoneses se lembrassem de um nome estrangeiro, então ele escolheu algo com repetição. Ele também disse que Lisa Lisa é foneticamente parecido a japonês de uma certa maneira.

Precisando que os Homens Pilar ultrapassassem Dio, Araki disse que ele teve que aumentar a fasquia ao nível de deuses, e então baseou os seus designs em estátuas romanas, esfinges egípcias e estátuas nio japonesas para lhe darem características divinas. Araki deu a Kars um turbante para mostrar a sua inteligência superior e que ele é o seu rei. Ele disse que se se comparasse os Homens Pilar a Mito Kōmon, Kars seria Kōmon, Esidisi seria Suke-san, e Wamuu seria Kaku-san. A abilidade de Kars, Lâmina de Osso Brilhante, é um "Modo Luz" porque Araki pensou que uma lâmina reluzente seria uma técnica divina e que expressaria visualmente que derrotá-lo era impossível. Ele especulou que muitos leitores foram provavelmente lembrados da técnica semelhante, Fenómeno de Sabre Reskiniharden, da sua série Baoh, e admitiu que aspetos do objetivo de Kars de se tornar no ser supremo sobrepunha-se um pouco com o seu trabalho anterior. Visualmente falando, Araki também gosta muito de desenhar carne e lâmina a fundir como algo que só é possível em manga.

Capítulos
A volumização original e o relançamento da Shueisha em 2002 usam títulos diferentes. Na volumização original, os capítulos 45–47 foram recolhidos no volume 5, listados na página de Phantom Blood.

Volumização original

Lançamento de 2002

Lançamento de 2012

Lançamento de 2014/ Lançamento internacional

Mídia relacionado
O romance de 2012 de Ōtarō Maijō, George Joestar, segue a personagem titular, o pai de Joseph Joestar, e a sua história quando em criança nas Ilhas Canárias e piloto na Força Aérea Real, como também uma versão alternativa que vive no Japão e investiga acontecimentos estranhos em relação às dimensões alternativas.

O arco foi adaptado como parte da primeira temporada da adaptação televisiva de anime de David Production, que esteve no ar entre 7 de dezembro de 2012 e 5 de abril de 2013. Warner Bros. Entertainment lançou a série em inglês a 28 de julho de 2015.

Receção
Rebecca Silverman da Anime News Network descreveu Battle Tendency como "menos urgente" que a Parte 1, o que permite mais humor e insanidade, enquanto continua a deixar o leitor conectar-se com as personagens. Ela considerou positiva a grande diferença entre o protagonista Joseph do Jonathan da Parte 1. Contudo, ela escreveu que a arte de Araki ficou ainda mais "fisicamente improvável", tornando mais difícil a distinção das partes corporais. Quando discutindo as suas opiniões em ter personagens a morrer na série, o escritor Gen Urobuchi citou o Caesar Zeppeli de Battle Tendency como a personagem que se tornou "imortal" graças à sua morte.

Referências

Mangá da Viz Media
Animes e mangás de sobrenatural
Shōnen
Mangás publicados pela Shueisha
Nova Iorque (estado) em ficção
JoJo no Kimyo na Boken
Animes e mangás de fantasia
Animes e mangás de aventura
!CS1 japonês-fontes em língua (ja)
!Artigos com texto em japonês

Battle Tendency


In der Liste der Kulturdenkmale in Alte Neustadt sind alle Kulturdenkmale des zur Stadt Magdeburg gehörenden Stadtteils Alte Neustadt aufgelistet. Grundlage ist das Denkmalverzeichnis des Landes Sachsen-Anhalt, das auf Basis des Denkmalschutzgesetzes vom 21. Oktober 1991 erstellt und seither laufend ergänzt wurde (Stand 31. Dezember 2022).

Denkmale

|}

Ehemalige Denkmale
Die nachfolgenden Objekte waren ursprünglich ebenfalls denkmalgeschützt oder wurden in der Literatur als Kulturdenkmale geführt. Die Denkmale bestehen heute jedoch nicht mehr, ihre Unterschutzstellung wurde aufgehoben oder sie werden nicht mehr als Denkmale betrachtet.

|}

Legende

Literatur
 Denkmalverzeichnis Sachsen-Anhalt, Band 14, Landeshauptstadt Magdeburg. Landesamt für Denkmalpflege und Archäologie, Michael Imhof Verlag, Petersberg 2009, ISBN 978-3-86568-531-5
 Götz Eckardt (Hrsg.): Schicksale deutscher Baudenkmale im zweiten Weltkrieg. Band 1. Henschel Verlag Berlin, ISBN 3-926642-24-6, S. 256

Weblinks

 Digitales Denkmalverzeichnis der Stadt Magdeburg
 Denkmalinformationssystem Sachsen-Anhalt

Einzelnachweise

Alte Neustadt


Ali Rıza Binboğa, (d. 26 Şubat 1950, Kayseri), Türk pop şarkıcısı.

Hayatı
İlkokul eğitimini Ördekli, Sarız köyünde tamamladıktan sonra, orta eğitimine parasız yatılı olarak Mimar Sinan İlk öğretmen Okulu'nda devam etti. Üçüncü sınıftan sonra Ankara İlköğretmen Okulu Müzik Semineri'ne devam etti. İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu hazırlık sınıfını okudu. Yüksek öğrenimini, İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Fakültesi'nde 1973'te Yüksek Elektronik Mühendisi olarak tamamladı.

Müzik kariyeri
1975'te Eurovision Şarkı Yarışması Türkiye ön elemelerine katılarak profesyonel müzik yaşamına başlamış, aynı yarışmada "Yarınlar Bizim" şarkısı ile halk oylamasının birincisi olmuş ancak elenmiştir. 1987 yılında MESAM'a üye oldu. Bugüne kadar on albüm, altı 45'lik plak çıkardı. 1999 yılından beri MESAM Yönetim Kurulu Üyesi olan sanatçı, evli ve 3 çocuk babasıdır.

Diskografi

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Ali Rıza Binboğa Efsanesi

1950 doğumlular
İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik-Elektronik Fakültesinde öğrenim görenler
Kayseri doğumlular
1970'lerin şarkıcıları
1980'lerin şarkıcıları
1990'ların şarkıcıları
Türk söz yazarları
2000'lerin şarkıcıları
Yaşayan insanlar
Resim aranan müzisyenler
Türk erkek pop şarkıcıları

Ali Rıza Binboğa


An Eulalia ridleyi in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eduard Hackel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aimée Antoinette Camus. An Eulalia ridleyi in nahilalakip ha genus nga Eulalia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eulalia (Poaceae)

Eulalia ridleyi


Pseudosenegalia, biljni rod iz porodice mahunarki čije su vrste drveća i grmova nekada uključivane u rod Acacia. Postoje dvije vrste, a rastu u Boliviji, to su P. feddeana i P. riograndensis.

Rod je opisan 2017. godine

Vrste
 Pseudosenegalia feddeana (Harms) Seigler & Ebinger
 Pseudosenegalia riograndensis (Atahuachi & L. Rico) Seigler & Ebinger

Izvori

Acacieae

Pseudosenegalia


Prasinocladus, rod zelenih algi, dio je porodice Chlorodendraceae. Sastoji se od tri priznate vrste, od kojih je barem jedna slatkovodna (P. indicus)

Vrste
 Prasinocladus indicus Weber Bosse
 Prasinocladus lubricus Kuckuck - tipična
 Prasinocladus malaysianus R.A.Lewin

Sinonimi
 Prasinocladus ascus Proskauer  = Tetraselmis ascus (Proskauer) R.E.Norris, Hori & Chihara
 Prasinocladus marinus (Cienkowski) Waern = Tetraselmis marina (Cienkowski) R.E.Norris, Hori & Chihara

Izvori

Chlorodendrophyceae

Prasinocladus


Teodor Atanasiu este numele purtat de mai multe persoane:
Teodor Atanasiu (n. 1962), om politic român
Teodor Atanasiu (1880-1921), deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Teodor Atanasiu (dezambiguizare)


Boheľov este o comună slovacă, aflată în districtul Dunajská Streda din regiunea Trnava. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 355 de locuitori. Se învecinează cu Dolný Štál, Veľký Meder și Padáň.

Istoric
Localitatea Boheľov este atestată documentar din 1400.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Boheľov


Little Shop of Horrors eller Gys i blomsterbutikken kan henvise til:
 Gys i blomsterbutikken (film fra 1960), den danske titel på filmen fra 1960 The Little Shop of Horrors, instrueret af Roger Corman
 Little Shop of Horrors (musical), en musical fra 1982 baseret på filmen fra 1960
 Gys i blomsterbutikken (film fra 1986), den danske titel på filmen fra 1986 Little Shop of Horrors, instrueret af Frank Oz og baseret på musicalen fra 1982

Little Shop of Horrors


Groß Wittensee Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 23,61 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 1136 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Karl Schröder tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-wittensee.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Groß Wittensee


Solomon Cutner (East End, 9 de agosto de 1902 - Londres, 2 de febrero de 1988), conocido también como Solomon, fue un pianista británico de música clásica.

Bibliografía
 Darryl Lyman: Great Jews in Music. J. D. Publishers, Middle Village, N.Y, 1986.
 Stanley Sadie, H. Wiley Hitchcock (Ed.): The New Grove Dictionary of American Music. Grove's Dictionaries of Music, New York, N.Y. 1986.
 Alain Pâris: Dictionnaire des interpretes et de l'interpretation musicale au XX siecle. Robert Laffont, Paris 1989.

Enlaces externos
 Solomon at answers.com
 MacConnect article

Pianistas de música clásica del Reino Unido
Comendadores de la Orden del Imperio Británico
Músicos clásicos del siglo XX del Reino Unido
Nacidos en Londres
Fallecidos en Londres

Solomon Cutner


Le dème de Voufrádes, en  / Dímos Voufrádon, est un ancien dème du district régional de Messénie, en Grèce. Depuis 2010, il est fusionné au sein du dème de Messini.

Selon le recensement de 2011, la population du dème compte .

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

District municipal dans le Péloponnèse (périphérie)
Ancien dème en Grèce
Messénie

Dème de Voufrádes


The praetorian prefect (, ) was a high office in the Roman Empire. Originating as the commander of the Praetorian Guard, the office gradually acquired extensive legal and administrative functions, with its holders becoming the Emperor's chief aides. Under Constantine I, the office was much reduced in power and transformed into a purely civilian administrative post, while under his successors, territorially-defined praetorian prefectures emerged as the highest-level administrative division of the Empire. The prefects again functioned as the chief ministers of the state, with many laws addressed to them by name. In this role, praetorian prefects continued to be appointed by the Eastern Roman Empire (and the Ostrogothic Kingdom) until the reign of Heraclius in the 7th century AD, when wide-ranging reforms reduced their power and converted them to mere overseers of provincial administration. The last traces of the prefecture disappeared in the Byzantine Empire by the 840s.

The term praefectus praetorio was often abbreviated in inscriptions as "PR PR" or "PPO".

History

Commander of the Praetorian Guard
Under the empire the praetorians or imperial guards were commanded by one, two, or even three praefects (praefecti praetorio), who were chosen by the emperor from among the equites and held office at his pleasure. From the time of Alexander Severus the post was open to senators also, and if an equestrian was appointed he was at the same time raised to the senate. Down to the time of Constantine, who deprived the office of its military character, the prefecture of the guards was regularly held by tried soldiers, often by men who had fought their way up from the ranks. In course of time the command seems to have been enlarged so as to include all the troops in Italy except the corps commanded by the city praefect (cohortes urbanae).

The special position of the praetorians made them a power in their own right in the Roman state, and their prefect, the praefectus praetorio, soon became one of the more powerful men in this society. The emperors tried to flatter and control the praetorians, but they staged many coups d'état and contributed to a rapid rate of turnover in the imperial succession. The praetorians thus came to destabilize the Roman state, contrary to their purpose. The praetorian prefect became a major administrative figure in the later empire, when the post combined in one individual the duties of an imperial chief of staff with direct command over the guard also. Diocletian greatly reduced the power of these prefects as part of his sweeping reform of the empire's administrative and military structures.

Transformation to administrator

In addition to his military functions, the praetorian prefect came to acquire jurisdiction over criminal affairs, which he exercised not as the delegate but as the representative of the emperor. By the time of Diocletian he had become a kind of grand-vizier as the emperor's vice-regent and 'prime minister.' Constantine removed active military command in 312. The prefect remained as chief quarter-master general responsible for the logistical supply of the army. The prefect was the chief financial officer whose office drew up the global imperial budget. His office drew up the state liturgical obligations laid on the richer inhabitants of the Empire. He ceased to be head of administration which had to be shared with the master of the offices attached to the palace. Constantine in 331 confirmed that from the sentence of the praetorian praefect there should be no appeal. A similar jurisdiction in civil cases was acquired by him not later than the time of Septimius Severus. Hence a knowledge of law became a qualification for the post, which under Marcus Aurelius and Commodus, but especially from the time of Severus, was held by the first jurists of the age, (e.g. Papinian, Ulpian, Paulus) and, under Justinianus, John the Cappadocian, while the military qualification fell more and more into the background.

The tetrarchy reform of Diocletian (c. 296) multiplied the office: there was a praetorian prefect as chief of staff (military and administrative)—rather than commander of the guard—for each of the two Augusti, but not for the two Caesars. Each praetorian prefect oversaw one of the four quarters created by Diocletian, which became regional praetorian prefectures for the young sons of Constantine ca 330 A.D. From 395 there two imperial courts, at Rome (later Ravenna) and Constantinople, but the four prefectures remained as the highest level of administrative division, in charge of several  dioceses (groups of Roman provinces), each of which was headed by a Vicarius.

Under Constantine I, the institution of the magister militum deprived the praetorian prefecture altogether of its military character but left it the highest civil office of the empire.

Post-imperial era
With the fall of the western part of the Empire into the hands of warlords, these, in order to have support in their new domains, recognized the supremacy of the emperor of the eastern part, reuniting at least de iure the Empire under him, the prefectures were maintained as a way of delimiting the new viceroyaltys:

 First Flavius Odoacer and later Flavius Theodoricus were granted the prefecture of Italy;
 Louis I was recognized as the prefect of Gaul (which served him as a pretext to seize the Visigoths' territories in Gaul);
 the Visigoths were recognized for their dominion over the prefecture of Hispania;
 and the Vandals theirs over Africa.

This recognition would be maintained until the rise of Justinian I, who ended the Ostrogothic and Vandal domains, but continued to recognize the Franks (as they were both Catholics) and the Visigoths (due to the lack of strength to continue the Recuperatio Imperii, but managing to establish a pro-Byzantine king, Athanagild, and the conquest of Spania).

List of known prefects of the Praetorian Guard
The following is a list of all known prefects of the Praetorian Guard, from the establishment of the post in 2 BC by Augustus until the abolishment of the Guard in 314. The list is presumed to be incomplete due to the lack of sources documenting the exact number of persons who held the post, what their names were and what the length of their tenure was. Likewise, the Praetorians were sometimes commanded by a single prefect, as was the case with for example Sejanus or Burrus, but more often the emperor appointed two commanders, who shared joint leadership. Overlapping terms on the list indicate dual command.

Julio-Claudian dynasty (2 BC – AD 68)

Year of the Four Emperors (AD 68 – 69)

Flavian dynasty (AD 69 – 96)

Five Good Emperors to Didius Julianus (AD 96 – 193)

Severan dynasty (AD 193 – 235)

Crisis of the Third Century (AD 235 – 285)

Tetrarchy to Constantine I (AD 285 – 324)

See also
For praetorian prefects after the reformation of the office by emperor Constantine I, see:
Praetorian prefecture of Italy
Praetorian prefecture of Gaul
Praetorian prefecture of the East
Praetorian prefecture of Illyricum
A further prefecture was established by emperor Justinian I in the 6th century:

 Praetorian prefecture of Africa

Notes

References

Ancient Roman titles
Gubernatorial titles
Lists of office-holders in ancient Rome
Lists of ancient Roman equites
Military ranks of ancient Rome
Positions of authority

Praetorian Guard

1st-century BC establishments in the Roman Empire
4th-century disestablishments in the Roman Empire

Praetorian prefect


Larger than life er en dansk dokumentarfilm fra 2003 skrevet og instrueret af Helle Ryslinge.

Handling
Bombay er verdens største filmby og Indiens økonomiske kraftcenter. En endeløs metropol med et ukendt antal millioner beboere, der lever under meget forskellige forhold. Limen, der binder dette spraglede kludetæppe af Indiens etniske og religiøse grupper og sociale klasser sammen, er ifølge instruktør Helle Rysling den glødende nationalfølelse, cricket - og film! »Larger than Life« er en hyldest til indisk film, til dens musikalitet, sanseligheden, skønheden, energien og glæden ved selve mediet. En rejse ind i den indiske filmkulturs sjæl; de tætpakkede biografsale, rundt i gaderne, hvor film er synlig overalt, og bag kameraet, hvor vi møder superstjernerne Shah Rukh Khan og Manisha Koirala.

Referencer

Eksterne henvisninger

Indien
Dokumentarfilm fra Danmark
Danske film fra 2003
Film instrueret af Helle Ryslinge

Larger than life


Kapela sv. Roka je rimokatolička građevina u mjestu Novaki Bistranski, općini Bistra.

Opis
Kapela sv. Roka u Novakima Bistranskim smještena je uz cestu Zaprešić-Bistra. Sagrađena je 1863. godine sjeverno od stare kapele iz 14. stoljeća. Jednobrodna kapela pravokutnoga tlocrta zaključena je užim poligonalnim svetištem i tornjićem iznad glavnoga pročelja. Lađa je svođena dvama travejima pruskih svodova na pravokutnoj osnovi odijeljenih pojasnicama, a svetište bačvastim svodom sa šiljastim susvodnicama. Kapela sv. Roka u Novakima Bistranskim pripada tipu historicističke sakralne građevine manjih dimenzija koja skladnim volumenom u neposrednom prostornom okruženju formira vrijednu ambijentalnu cjelinu.

Zaštita
Pod oznakom Z-5905 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "sakralna graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Zagrebačkoj županiji
Katoličke crkve u Hrvatskoj

Kapela sv. Roka (Novaki Bistranski)


Seilandsjøkelen (nordsamisk: Nuortageašjiehkki) er en isbræ i Seiland nationalpark på øen Seiland i Troms og Finnmark  fylke i Norge.
Bræen har et areal på ca. 14 km² og det højeste punkt på ca. 950 moh.

Navnet Seilandsjøkelen bruges også om toppen af det faste bjerg  som er isfrit. Denne top ligger 985,9 meter over havet, og danner grænsepunkt mellem kommunerne Kvalsund, Hammerfest og Alta. Dette er det høyeste punktet i Kvalsund.
Seilandsjøkelen ligger i Seiland nationalpark der blev oprettet i 2006.

Kilder og henvisninger

Gletsjere i Troms og Finnmark
Alta (Norge)
Hammerfest
Kvalsund

Seilandsjøkelen


Sindikalizam je oblik ekonomskog sustava predložen kao zamjena za kapitalizam i državni socijalizam. Oblik je ekonomskog korporativizma koji se zalaže za interes agregacije više nekonkurentnih kategoriziranih jedinica, kao za njihovo pregovaranje i upravljanje ekonomijom.

Izvori

Vanjske poveznice

Političke ideologije

Sindikalizam


Mezraa, Samsun ili, Vezirköprü ilçesine bağlı bir bucak-mahalledir.

Coğrafya
Samsun iline  145 km, Vezirköprü ilçesine  35 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Vezirköprü'nün mahalleleri

Mezraa, Vezirköprü


The barramundi (Lates calcarifer), Asian sea bass, or giant sea perch, is a species of catadromous fish in the family Latidae of the order Perciformes. The species is widely distributed in the Indo-West Pacific, spanning the waters of the Middle East, South Asia, Southeast Asia, East Asia, and Oceania.

Origin of name

Barramundi is a loanword from an Australian Aboriginal language of the Rockhampton area in Queensland meaning "large-scaled river fish". Originally, the name barramundi referred to Scleropages leichardti and Scleropages jardinii.

However, the name was appropriated for marketing reasons during the 1980s, a decision that significantly raised the profile of this fish. L. calcarifer is broadly referred to as Asian seabass by the international scientific community, but is sometimes known as Australian seabass or giant sea perch.

Description
This species has an elongated body form with a large, slightly oblique mouth and an upper jaw extending behind the eye. The lower edge of the preoperculum is serrated with a strong spine at its angle; the operculum has a small spine and a serrated flap above the origin of the lateral line. Its scales are ctenoid.
In cross section, the fish is compressed and the dorsal head profile clearly concave. The single dorsal and ventral fins have spines and soft rays; the paired pectoral and pelvic fins have soft rays only; and the caudal fin has soft rays and is truncated and rounded.
Barramundi are salt and freshwater sportfish, targeted by many. They have large, silver scales, which may become darker or lighter, depending on their environments. Their bodies can reach up to  long, though evidence of them being caught at this size is scarce. The maximum weight is about . The average length is about . Its genome size is about 700 Mb, which was sequenced and published in Animal Genetics (2015, in press) by James Cook University.

Barramundi are demersal, inhabiting coastal waters, estuaries, lagoons, and rivers; they are found in clear to turbid water, usually within a temperature range of 26−30 °C. This species does not undertake extensive migrations within or between river systems, which has presumably influenced establishment of genetically distinct stocks in Northern Australia.

Life cycle

The barramundi feeds on crustaceans, molluscs, and smaller fish (including its own species); juveniles feed on zooplankton.
The barramundi is euryhaline, but stenothermal. It inhabits rivers and descends to estuaries and tidal flats to spawn. In areas remote from fresh water, purely marine populations may become established.

At the start of the monsoon, males migrate downriver to meet females, which lay very large numbers of eggs (several millions each). The adults do not guard the eggs or the fry, which require brackish water to develop.
The species is sequentially hermaphroditic, with most individuals maturing as males and becoming female after at least one spawning season; most of the larger specimens are therefore female. Fish held in captivity sometimes demonstrate features atypical of fish in the wild; they change sex at a smaller size, exhibit a higher proportion of protogyny and some males do not undergo sexual inversion.

Recreational fishing
Prized by anglers and sport-fishing enthusiasts for their good fighting ability, barramundi are reputed to be good at avoiding fixed nets and are best caught on lines and with fishing lures. In Australia, the barramundi is used to stock freshwater reservoirs for recreational fishing.

These "impoundment barramundi", as they are known by anglers, have grown in popularity as a "catch and release" fish. Popular stocked barramundi impoundments include Lake Tinaroo near Cairns in the Atherton Tablelands, Lake Proserpine west of Proserpine, Queensland, Teemburra Dam near Mackay, Lake Moondarra near Mount Isa, Lake Awoonga near Gladstone, and Lake Monduran south of Lake Awoonga.

Commercial fishing and aquaculture
The fish is of commercial importance; it is fished internationally and raised in aquaculture in Australia, Singapore, Saudi Arabia, Malaysia, India, Indonesia, Vietnam, Israel, Thailand, the United States, Poland, and the United Kingdom. A Singapore investment firm has invested in an upcoming barramundi fish farm in Brunei.
The Australian barramundi industry is relatively established, with an annual production of more than 4,000 tons. In the broader Southeast Asian region, production is estimated to exceed 30,000 tons. By contrast, the US industry produces about 800 tons a year from a single facility, Australis Aquaculture, LLC. In 2011, VeroBlue Farms in Iowa started and aims to produce 500 tons annually.
Barramundi under culture commonly grow from a hatchery juvenile, between 50 and 100 mm in length, to a table size of 400-600 g within 12 months and to 3.0 kg within 18–24 months.

Diseases
Though Asian sea bass are a hardy fish, they are vulnerable to bacterial infections like photobacteriosis.

Aquarium use
Juveniles are a popular aquarium fish, and can be very entertaining, especially at feeding time. However, they grow quickly, so they are recommended to be kept in setups of 500 L or larger.
In aquaria, they become quite tame and can be hand-fed; they are not aggressive, but their feeding reflex is violent and sudden, so they cannot be kept with any tank mates small enough to be swallowed.

As food

Barramundi have a mild flavour and a white, flaky flesh, with varying amount of body fat.

Barramundi are a favourite food of the region's apex predator, saltwater crocodiles, which have been known to take them from unwary fishermen.

Australian cuisine

In Australia, such is the demand for the fish that a substantial amount of barramundi consumed there is actually imported. This has placed economic pressure on Australian producers, both fishers and farmers, whose costs are greater due to remoteness of many of the farming and fishing sites, as well as stringent environmental and food safety standards placed on them by government. While country-of-origin labelling has given consumers greater certainty over the origins of their barramundi at the retail level, no requirement exists for the food service and restaurant trades to label the origins of their barramundi.

Bengali cuisine
Locally caught bhetki (barramundi) is a popular fish among Bengali people, mainly served in festivities such as marriages and other important social events.  It is cooked as bhetki machher paturi, bhetki machher kalia, or coated in suji (semolina) and pan fried.
It is very popular among people who are usually skeptical about eating fish with a lot of bones. Bhetki fillets have no bones in them. In Bengali cuisine, therefore, fried bhetki fillets are popular and considered to be of good quality. The dish is commonly called "fish fry".

Goan cuisine
Locally caught chonak (barramundi) is a favourite food, prepared with either recheado (a Goan red masala) or coated with rava (sooji, semolina) and pan fried. The fish is generally filleted on the diagonal. It is eaten as a snack or as an accompaniment to drinks or the main course. It is one of the more expensive fish available.

Thai cuisine
Barramundi from local fish farms are known as pla kapong () in Thailand. Since its introduction, it has become one of the most popular fish in Thai cuisine. It is often eaten steamed with lime and garlic, as well as deep-fried or stir-fried with lemongrass, among a variety of many other ways. Pla kapong can be seen in aquaria in many restaurants in Thailand, where sometimes this fish is wrongly labeled as "snapper" or "sea bass" on menus. Traditionally, Lutjanidae snappers were known as pla kapong before the introduction of barramundi in Thai aquaculture, but presently, snapper is rarely served in restaurants in the main cities and in interior Thailand.

United States
In the US, barramundi is growing in popularity. Monterey Bay Aquarium has deemed US and Vietnam-raised barramundi as "Best Choice" under the Seafood Watch sustainability program.

See also
 Japanese lates, also known as Japanese barramundi
 Nile perch, also known as African barramundi

References

External links

 Fisheries Western Australia - Barramundi Fact Sheet
 Betting On Barramundi: The Green-Friendly Fish, Feature Story on National Public Radio's "All Things Considered"
 Native Fish Australia article

 Queensland Department of Industries and Fisheries, Fishweb: "Fish Note: Barramundi (Giant Perch)"

Lates
Fish of the Indian Ocean
Marine fish of Northern Australia
Fish of New Guinea
Freshwater fish of Southeast Asia
Freshwater fish of Australia
Fish described in 1790
Taxa named by Marcus Elieser Bloch
Sport fish
Australian cuisine

Barramundi


Savaş Gemisi Dizisi, Japonlar Pearl Harbor Saldırısı'bı başlattığı zaman Pearl Harbor limanında bulunan sekiz Savaşgemisinin grup halindeki durumu. Bu gemiler saldırının asıl yükünü taşımışlardır. Saldırı başladığında, Ford Adasına palamarla bağlılardı. Gemiler:

 USS Arizona - Cephane Deposu patladı, battı, birkaç kurtulan var.
 USS California - Battı.
 USS Maryland - Hasar gördü.
 USS Nevada - Hasar gördü, karaya oturdu.
 USS Oklahoma - Alabora oldu ve battı.
 USS Pennsylvania - Hasar gördü. Pennsylvania saldırı sırasında kuru havuzdaydı, torpidolamak her gayet zordu.
 USS Tennessee - Hasar gördü.
 USS West Virginia - Battı

Dört gemi battı, diğer dördü-Nevada hariç- ciddi şekilde hasar gördü. Saldırıyı takiben, yeniden yüzdürmek ve tamir etmek için harekete geçildi. Savaş sonunda, bunlardan altısı hala hizmette olacaktı (Arizona ve Oklahoma hariç). Pearl Harbor saldırısında bulunan hiçbir gemi şu anda yüzmüyor. En son batan veya hurdaya ayrılan USS California (BB-44)dir ve 1959 da hizmetten çıktı.

Pearl Harbor Saldırısı

Savaş Gemisi Dizisi


Eifelmast er en højspændingsmast der bærer en 400 kV-luftledning.

Masten er en gittermast af zinkgalvaniseret konstruktionsstål. Den står på et fundamentet af jernbeton og har en højde på ca. 51 m.

Masten er udstyret med flere jordtråde, der beskytter den mod lynnedslag. I jordtrådene er der integreret lyslederkabeler, der kan anvendes til overvågning og kommunikation.

Masten er placeret på Sjælland mellem Helsingør og Kalundborg og mellem Hovegård og Kyndby Huse, og går fra Skibstrupgård ved Helsingør til Asnæsværket ved Kalundborg, og mellem Hovegård og Kyndbyværket ved Kyndby Huse.

Kilder

Ledningsmaster

Eifelmast


Le Musée national des Grands Lacs est un musée maritime situé dans le Toledo Maritime Center, un lieu patrimonial situé sur les rives de la rivière Maumee, à l'est de Toledo, dans l'Ohio. Exploité par la Great Lakes Historical Society, il célèbre le patrimoine naturel et bâti des Grands Lacs nord-américains d'un point de vue américain. Le musée est surtout connu comme le lieu d'amarrage du  vraquier des Grands Lacs, le SS Col. James M. Schoonmaker.

Description
Le Musée national des Grands Lacs (NMGL) est né de la Great Lakes Historical Society, une organisation à but non lucratif de passionnés des Grands Lacs basée dans la région de Cleveland. Pendant de nombreuses années, la Société a exploité un petit musée à Vermilion. La Société a déménagé ses collections et a ouvert une structure muséale plus grande à Toledo en 2014, stimulée par la possibilité de combiner ses fonctions de musée avec l'exposition d'un cargo lacustre historique de la deuxième révolution industrielle. Le Schoonmaker est, à partir de 2019, amarré à côté du musée. Les plaques rivetées et la timonerie pré-radar du navire lancé en 1911 montrent la technologie disponible pour les constructeurs navals et les marins au début des années 1900. Le navire est ouvert au public pendant les mois chauds. En 2018, le musée a acquis par donation le remorqueur à la retraite Ohio de la Great Lakes Towing Co.. Il est prévu de remettre à neuf le remorqueur et de l'ouvrir pour des visites au printemps 2019.

Le NMGL a assumé un rôle d'affilié croissant dans la découverte, l'identification et la préservation des navires coulés dans le lac Érié. Avec les progrès de la technologie maritime, il est devenu possible de trouver et d'identifier un pourcentage croissant de ces épaves. Les bateaux et les navires coulés, en particulier les navires construits avant 1900, peuvent être examinés pour découvrir des faits sur la construction de bateaux et l'expérience maritime qui ne sont pas clairement écrits dans les textes historiques.

La structure du musée,  inaugurée le 26 avril 2014, tente de célébrer à la fois le patrimoine naturel et artificiel des Grands Lacs. Les expositions principales, y compris les maquettes de bateaux, permettent au visiteur de se déplacer à travers les 350 ans d'histoire de la navigation des lacs. Des souvenirs physiques montrent les parties mobiles de la voile et de l'exploitation à vapeur, du gréement et des machines aux couverts et à la vaisselle en porcelaine utilisés par la flotte maintenant disparue de paquets de vapeur et de paquebots des Grands Lacs. Le musée est ouvert toute l'année.

Voir aussi

Notes et références

Liens externes
   Site National Museum of the Great Lakes

Articles connexes
 Liste de musées aux États-Unis
 Ohio River Museum
 Musée maritime des Grands Lacs, en Ontario

Musée maritime dans l'Ohio
Musée fondé en 2014
Toledo (Ohio)
Musée des Grands Lacs (Amérique du Nord)

Musée national des Grands Lacs


Biçmekaya, Tunceli ilinin Pertek ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köyün eski ismi Haresenk'dir. 1530 yılı tahririnde yerleşim Çemişgezek sancağı Vaskirt nahiyesinin köyü olarak görülmektedir. Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasıyla da Haresenk adıyla kaydedilen yerleşim, 1960 yılı nüfus sayımından itibaren günümüzdeki adıyla kayıtlarda yer almaktadır.

Coğrafya
Tunceli il merkezine 40 km, Pertek ilçe merkezine 23 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Pertek belde ve köyleri

Biçmekaya, Pertek


Mette og Esben er en dokumentarfilm instrueret af John Tranholm efter manuskript af John Tranholm.

Handling
Hej! Jeg Hedder Esben, og jeg bor på Strynø. "Hej! Jeg hedder Mette, og jeg kommer fra Sønderup". Sådan! Kækt og lige-ud-ad-landevejen præsenterer de to hovedpersoner sig selv. Og det er ikke tilfældigt, at de i præsentationen nævner deres hjemstavn. Her hører de til, og herfra går deres verden. De har rødder i en ellers rodløs verden. De er begge 9 år og fortæller om familie, udfoldelsesmuligheder, interesser, venner og veninder. Især familiesammenholdet dominerer i denne livsbekræftende sædeskildring i børnehøjde fra to små samfund i det danske provinslandskab anno 1995.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1995

Dokumentarfilm fra Danmark

Mette og Esben


Björnlunda distrikt er et svensk folkeregisterdistrikt i Gnesta kommun og Södermanlands län.

Distriktet ligger vest for köpingen Gnesta, og det blev opretter den 1. januar 2016.

Folkebogføringsdistrikter i Södermanlands län

Björnlunda distrikt


Camille Perrichon, né le  à Lyon et mort le  à Lyon, est un homme politique lyonnais et membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon.

Biographie

En 1698, Camille Perrichon est nommé secrétaire de la commune et de l'hôtel dieu et greffier en chef de la conservation. Il est secrétaire de la ville de Lyon jusqu'en 1766. De 1730 à 1739, alors qu'il est conseiller d'état, Camille Perrichon devient prévôt des marchands. A cette même époque il est également commandant de la ville durant l'absence du Duc de Villeroy.

Bibliophile, Camille Perrichon constitue tout au long de sa vie une importante collection de manuscrit, à l'instar de son frère et de son neveu, qu'il vend aux enchères en 1762.

En 1749, il aide Madame de Warens qui s'est lancée dans l'exploitation et la prospection minière et devient actionnaire des Mines de la Haute Maurienne. Il parvient par la suite à l'écarter de la direction de la mine et elle termine sa vie ruinée.

Sociétés savantes
En 1713, il est l'un des fondateurs de l'Académie des Beaux-Arts de Lyon dite Société du concert. Le , il convoque dans une salle de l'hôtel de ville une assemblée qui devient l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon ; il en est nommé directeur en 1736.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Personnalité politique française
Membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon
Naissance en février 1678
Décès en mai 1768
Décès à Lyon
Décès à 90 ans

Camille Perrichon


Le golf en Chine est une industrie en pleine croissance, avec de nombreux terrains de golf en cours d'établissement, en particulier dans la province de Hainan.

Un jeu dans l'ancienne Chine nommé chuiwan partage des similitudes avec le golf. Le golf, lui, a été interdit jusqu'au milieu des années 1980 par le Parti communiste chinois comme étant trop « bourgeois ».

Le premier parcours de golf construit en Chine a ouvert ses portes en 1984, à Zhongshan. Malgré une nouvelle interdiction en 2004 qui limite le nombre de terrains de golf en Chine en raison de l'impact environnemental (problèmes de conservation de l'eau et des terres), le nombre continue de croire. En 2009, ils sont estimés à près de 600.

En 2011, on estimait a environ  réguliers par an parmi la population chinoise, en croissance. Pour le grand public, le golf est considéré comme un sport prohibitif, cependant, comme en Occident, il est prisé pour les hommes d'affaires. La pratique est malgré tout fortement découragée, le gouvernement imposant une taxe important sur les clubs de golf. En octobre 2015, le Parti communiste chinois a interdit à tous ses membres de rejoindre des clubs de golf, une position prise dans le cadre d'une campagne anti-corruption où le golf semble être un cadeau commun.

Le sport attire à la fois des investissements étrangers et des golfeurs étrangers qui viennent de pays comme la Corée du Sud, l'Australie et le Japon car les coûts sont relativement plus faibles que dans leur pays.

La Chine organise des tournois tels que les WGC-HSBC Champions et le  à Shanghai, le  dans la province de Hainan et l'Open de Chine à Pékin. Parmi les terrains réputés du pays se trouvent le , le  et le .

Parmi les golfeurs les plus titrés du pays figurent  et .

Notes et références

Golf en Chine


پوليوشكا پوليي (بالروسية: Полюшко Поле) هي أغنية شعبية روسية. ألفها عام 1934 الملحن الروسي ليف كنيبر، وكتب كلمات الأغنية فيكتور غوسيف. استعملت هذه الأغنية في الغرب خلال الحرب العالمية الثانية من طرف غلين ميلر وجيري غراي تحت عنوان فرسان مارس الحمر. أصبحت بعدها مشهورة عن طريق إعادة نسخها إلى موسيقى الروك وموسيقى البوب وغيرها. كما تم وضع هذا اللحن في أفلام عديدة مثل فيلم الروس قادمون، الروس قادمون (1966) وأيضا استخدم اللبنانيان الأخوان الرحباني هذا اللحن في أغنية تحمل اسم (كانوا يا حبيبي) غنتها اللبنانية فيروز في مسرحية لولو.

نص الأغنية

مراجع

وصلات خارجية

أغان روسية
أغان سوفيتية
أغان فلكلورية
أغاني 1934

بوليوشكا بولي


කරීම් ජනත් (උපත 1998 අගෝස්තු 11) යනු ඇෆ්ගන් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි. ඔහු 2016 දෙසැම්බර් 7 වන දින එංගලන්ත ලයන්ස් කණ්ඩායමට එරෙහිව සිය පළමු පෙළ මංගල තරගයට පිවිසියේය. ඔහුගේ පළමු පන්තියේ මංගල තරගයට පෙර, ඔහු 2016 අවුරුදු 19 න් පහළ ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය සඳහා ඇෆ්ගනිස්තාන සංචිතයේ ක්‍රීඩකයෙක් විය.

යොමු කිරීම්

කරීම් ජනත්


Evan James (also known by the bardic name Ieuan ap Iago) (18 January 1809  – 30 September 1878), was a Welsh weaver and poet from Pontypridd, originally from Caerphilly, Wales, who wrote the lyrics of Hen Wlad Fy Nhadau ("Land of my Fathers"), the national anthem of Wales.

James, a weaver by trade, employed several people at his mill on the bank of the River Rhondda. According to family legend, his son James James, was walking one day in January 1856 on the banks of the river when the melody for Hen Wlad fy Nhadau came to him. When he gave the tune to his father, Evan James was able to compose the words which are the present-day Welsh national anthem. It is likely that James senior was inspired by the fact that two of his brothers had emigrated to the United States and had written in praise of their adoptive country and urging him to join them.

A memorial to Evan James and his son, in the form of two figures, representing Poetry and Music, stands in Ynysangharad Park, Pontypridd. Evan's face is shown alongside that of his son, but appears younger because the photographs available to the sculptor, Goscombe John, were taken many years apart.

References

External links
James Memorial at Ynysangharad Park a video clip at the Internet Archive website.
Hen wlad fy nhadau, the national anthem on the National Library of Wales website.
James Memorial in Ynysangharad Park, Pontypridd from the Gathering the Jewels website.

1809 births
1878 deaths
19th-century poets
People from Pontypridd
Welsh poets

Evan James (poet)