Pak Pong-ju (født 10. april 1939 i Nord-Hamgyong, Korea) er den siddende premierminister i Nordkorea. Han begyndte d. 1. april 2013 og har tidligere haft embedet fra d. 3. september 2003 til d. 11. april 2007. Som premierminister er Pak Pong-ju regeringslederen i Nordkorea og en af de øverste magthavere sammen med Kim Jong-un og Kim Yong-nam. Han står for at lede regeringen og udpege ministre godkendt af Den øverste folkeforsamling.

Karriere
Pak begyndte i 1962 som manager af en fabrik i Nordpyongan. Efter at have arbejdet sig op i arbejderpartiet var han i 1994 en del af begravelseskommitteen for Kim Il-sung; han rangerede som nr. 188 ud af 273 medlemmer. I september 1998 blev han udnævnt til minister for kemisk industri under premierminister Hong Song-nam.
I 2002 stod han bag en reform, hvor han bad virksomheder og andre institutioner om at forsyne sig selv i stedet for at være afhængige af Nordkoreas omfordeling samt at give ansatte incitament til at arbejde.

Et år senere blev Pak premierminister. Som premierminister besøgt han Kina i bl.a 2005, hvor han mødtes med den kinesiske premierminister Wen Jiabao og den kinesiske præsident Hu Jintao. Under besøget ladgde Pak vægt på, at han ønskede at fortsætte sekspartsforhandlingerne, der har til formål at løse sikkerhedsspørgsmål forbundet med Nordkoreas atomprogram. PAK viste desuden interessse for Kinas økonomiske reformer.

D. 11. april 2007 rapporterede Korean Central News Agency, at Pak Pong-ju var trådt af og erstattet af Kim Yong-il. På det tidspunkt var han ikke blevet set offentligt siden maj 2006. Der var rygter om, at han havde misbrugt oliepenge, som skulle have været brugt i landbrugssektoren, eller han orienterede sig for meget imod den økonomiske udvikling i Kina i stedet for idéer fra Nordkorea. Han blev derefter sat i arbejde som manager ved en fabrik i provinsen.

D. 21. august 2010 blev han igen set offentligt, hvor han angiveligt var næstformand for Centralkomiteen i Koreas Arbejderparti I 2013 kunne han igen tiltræde som premierminister.

Udover premierministerposten blev han tillige i 2016 valgt ind i bestyrelsen hos Koreas Arbejderparti.

Kildehenvisninger

Politikere fra Nordkorea

Pak Pong-ju


Chaleunsilp Phia Sing était un cuisinier royal et maître de cérémonie des rois du Laos, et à ce titre il travaillait au palais Royal de Luang Prabang. Il était également, selon , "médecin, architecte, chorégraphe, sculpteur, peintre et poète".

Biographie
Il fut le mentor des princes laotiens Souvanna Phouma et Souphanouvong, qu'il accompagna lors de leurs études à l'université de Hanoï (École supérieure de pédagogie) dans les années 1920.

Peu avant sa mort, Phia Sing consigna dans deux carnets les recettes qu'il utilisait en tant que chef. Il les confia au prince Souvanna Phouma, qui les prêta à Alan Davidson en 1974. Davidson a publié certaines de ces recettes dans son ouvrage Fish and Fish Dishes of Laos en 1975, puis les a fait traduire intégralement par Phouangphet Vannithone et Boon Song Klausner. Elles ont été publiées dans une édition bilingue, illustrée par Thao Soun Vannithone, en 1981.

Œuvre
Son livre contient près de 120 recettes (pas des recettes de la vie de tous les jours) et 318 pages de recettes et d'informations sur la cuisine laotienne. Phia Sing commence par présenter les habitudes alimentaires des Laotiens et leur attitude à l'égard de la nourriture (une grande partie est de nature médicinale et le gingembre, qui occupe une place centrale, revêt une signification rituelle, représentant l'or). Le livre possède aussi un glossaire de termes culinaires, des descriptions d'outils de cuisine, des types de riz, des termes de mesure, des croquis d'ingrédients, les noms laotiens et latins des espèces végétales et animales comestibles

Avec Manivong Khattignarath, il dessina les bas-reliefs  dorés sur les murs extérieurs de la salle du carrosse  de Vat Xieng Thong

Quelques-unes de ses recettes
 Sai oua moo ou saucisse de porc, littéralement sai (intestin) oua (farci) moo (porc)

Postérité
Ses recettes inspirent encore de nombreux chefs, dont des étoilés par le guide Michelin comme  Bee Satongun

Galerie

Bibliographie
Alan Davidson, Fish and fish dishes of Laos, 1975.
Phia Sing, Traditional Recipes of Laos, 1981.

Références

Liens externes

Naissance en 1898
Naissance à Luang Prabang
Décès en 1967
Auteur de livre de recettes de cuisine
Écrivain laotien
Dessinateur laotien
Cuisinier laotien

Phia Sing


As Pontes de García Rodríguez, İspanya'nın otonom bölgelerinden biri olan Galiçya'nın kuzeybatısında bulunan A Coruña eyaletine bağlı belediyesi. Yüzölçümü nbsp;km², rakımı 340m, 2016 yılı nüfusu 'dur.

As Pontes de García Rodríguez


الحوت مسلسل سوري تمثيل العديد من الممثلين السوريين منهم بسام كوسا، سلوم حداد ورضوان عقيلي وخالد تاجا ومنى واصف ووفاء موصللي وأندريه سكاف وغيرهم. المسلسل من إخراج رضوان شاهين وإنتاج وعرض عام 2008.

القصة
يقوم سلوم حداد بدور التاجر «جميل» الرجل المحبوب من الناس والمشهود له بمواقفه الوطنية المشرفة وتصديه للمستعمر ووقوفه إلى جانب الصيادين البسطاء الذين يتعرضون للظلم والعدوان إضافة إلى أعماله الخيرة، هذه الشخصية الخيرة والكريمة المليئة بالحب والبساطة تعرضت لأبشع أنواع الحقد والابتزاز من أحد المتسلقين إلحاقدين بسام كوسا «الحوت» الذي مد له سلوم يده وأنقذه من الشارع «الحوت» الذي ضرب بعرض الحائط كل القيم والأعراف الإنسانية استطاع بدنادته أن يقلب حياة سلوم إلى جحيم من خلال تنفيذ المؤامرات اللاخلاقية الكثيرة والتي كان آخرها وشاية حقيرة تنهي حياة سلوم ليتفرغ الحوت إلى تنفيذ كامل مخططاته الشيطانية ابتداء من الزواج من «سلمى» زوجة سلوم وانتهاء بالاستيلاء على أموال العائلة.

القنوات الذي عرضته قناة mbc وقناة lbc وقناة الجديد قناة سوريه وقناة السعودية الأول

مراجع

مسلسلات شامية سورية
مسلسلات تلفزيونية سورية بدأ عرضها في 2008

الحوت (مسلسل)


6127 Hetherington este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6127 Hetherington este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar de Eleanor Francis Helin. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,60 ua, o excentricitate de 0,15 și o înclinație de 13,8° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1989
Centura de asteroizi

6127 Hetherington


Panserformlen er en matematisk formel der bruges når man skal finde en fuldstændig løsning ud fra en lineær differentialligning af første orden.

Formlen giver løsningen til differentialligningen

for to kontinuerte funktioner,  og , under betingelsen . Formlen er givet ved:
,

hvor  er en stamfunktion til .

Bevis
Panserformlen kan bevises ved at antage, at en stamfunktion  til  eksisterer. På begge sider af differentialligningen multiplicerer man først med  opløftet i  sådan:

 Da der gælder at:

kan man skrive differentialligningen sådan:

 Vha. produktreglen for differentiation kan man føje de to led med  sammen sådan:

 Man integrerer mht.  på begge sider, hvilket ophæver differentiationen på venstresiden:

hvor  er en integrationskonstant, som tilhører de reelle tal.

 Konstanten flytter man over på højresiden, og man dividerer med  sådan:

Så har man isoleret . Den endelige integrationskonstant kan man nu bestemme, hvis  er kendt til et bestemt punkt , således at .

Panserformlen er hermed bevist.

Q.E.D.

Der findes et alternativt bevis for panserformlens korrekthed.

Se også

 Nålestiksmetoden

Referencer

Differentialligninger

Panserformlen


This is a list of bridges and viaducts in Canada, including those for pedestrians and vehicular traffic.

Historical and architectural interest bridges
There are only a few covered bridges left in Canada compared to all those that were built in the past. In the Quebec province, if we already counted 1200 in the last century, today there are only 88 remaining. In New Brunswick, 58 covered bridges have been identified.

Major road and railway bridges
Canada's longest bridge is the Confederation Bridge in the Gulf of St. Lawrence with a total of  between abutments, it's also the world's longest bridge over ice-covered water. More than 5,000 local workers helped with the project, which cost about $1 billion.

The Quebec Bridge has been the longest cantilever bridge span in the world since 1917, measuring  between its two piles. It helds the record of all-categories longest span in the world until the opening of the Ambassador Bridge, it's the last bridge that broke such a record before suspension bridges hold the award by far. It was designated a National Historic Sites of Canada in 1995.

In 1929, the Ambassador Bridge between Canada and United States surpassed the Quebec Bridge with a  main span and became the largest crossing in the world until the inauguration of the George Washington Bridge in 1931 in New York City which almost doubled the range hitherto achieved.

Studies have been carried out for crossing the Saguenay River near Tadoussac just before the confluence with the St. Lawrence River, the latest project presented by the COWI A/S company includes the construction of a  span suspension bridge with a  clearance above the river.

This table presents the structures with spans greater than 100 meters (non-exhaustive list).

The old bridges over the Niagara
This part lists all the former bridges which succeeded one another on the Niagara River between the towns of Niagara Falls, Ontario and Queenston in Canada and Niagara Falls, New York and Lewiston in United States. The Whirlpool Rapids Bridge (1897), the Rainbow Bridge (1941) and the Lewiston–Queenston Bridge (1962), still in service are listed in the Major road and railway bridges part above.

Alphabetical list
This part is organized by province and territory.

Alberta

Athabasca River Bridge - Fort McMurray
Beverly Bridge − Edmonton
Briggs Bridge – Briggs
Capilano Bridge − Edmonton
Centre Street Bridge − Calgary
Clover Bar Bridge − Edmonton
Dawson Bridge − Edmonton
Dudley B. Menzies Bridge − Edmonton
Dunvegan Suspension Bridge − Dunvegan
Fabyan Trestle Bridge − Fabyan
Grant MacEwan Bridge − Fort McMurray
George C. King Bridge − Calgary
Groat Bridge − Edmonton
High Level Bridge − Edmonton
James MacDonald Bridge − Edmonton
Reconciliation Bridge − Calgary
Louise Bridge − Calgary
Low Level Bridge − Edmonton
Lethbridge Viaduct − Lethbridge
Mintlaw Viaduct − Mintlaw
Peace Bridge − Calgary
Quesnell Bridge − Edmonton
Ralph Steinhauer Bridge − Fort McMurray
Red Deer Canadian Pacific Railway Bridge − Red Deer
Star Mine Suspension Bridge − Drumheller
Tawatinâ Bridge – Edmonton
Walterdale Bridge − Edmonton

British Columbia

Agassiz-Rosedale Bridge − Agassiz
Alex Fraser Bridge − Richmond/New Westminster - North Delta
Arthur Laing Bridge − Vancouver - YVR, Richmond
Burrard Street Bridge − Vancouver
Cambie Street Bridge − Vancouver
Capilano Suspension Bridge − North Vancouver
Derwent Way Bridge − Delta - New Westminster
Dinsmore Bridge − Richmond
Dollarton Bridge − North Vancouver
Eleanor Ward Bridge − Coquitlam
Fraser Valley Railroad Bridge − New Westminster - Surrey
Georgia Viaduct − Vancouver
Golden Ears Bridge − Langley - Maple Ridge - Pitt Meadows - Surrey
Granville Street Bridge − Vancouver
Hagwilget Canyon Bridge − Hagwilget
Hudson's Hope Suspension Bridge − Hudson's Hope
Ironworkers Memorial Second Narrows Crossing − Vancouver - North Vancouver
Johnson Street Bridge - Victoria
Knight Street Bridge − Vancouver - Richmond
Lions' Gate Bridge − Vancouver - West Vancouver
Lynn Canyon Suspension Bridge − North Vancouver
Lulu Island CN Rail Bridge − Burnaby - Richmond
Marpole Bridge (road) − Vancouver - Richmond
Marpole CP Rail Bridge − Vancouver - Richmond
McPhee Bridge − Cranbrook
Middle Arm Canada Line Bridge − Richmond
Mission Bridge − Abbotsford
Moray Bridge − Richmond
New Westminster Bridge − New Westminster - Surrey
No. 2 Road Bridge − Richmond
North Arm Canada Line Bridge − Vancouver - Richmond
Oak Street Bridge − Vancouver - Richmond
Overlanders Bridge − Kamloops
Park Bridge − East of Golden, British Columbia
Pattullo Bridge − New Westminster - Surrey
Peace River Bridge
Pitt River Bridge − Port Coquitlam - Pitt Meadows
Port Mann Bridge − Coquitlam - Surrey
Prince George CNR Bridge − Prince George
Queensborough Bridge − New Westminster
Ronyane Bridge − Pemberton
Sea Island Connector − Richmond
Second Narrows Bridge − Vancouver - North Vancouver
Skybridge − New Westminster - Surrey
Westham Island Bridge − Ladner
William R. Bennett Bridge - Kelowna
The Yukon Suspension Bridge - Northern British Columbia

Manitoba

 Arlington Bridge − Winnipeg
 Esplanade Riel − Winnipeg
 The Bridges of St Norbert - St Norbert
 Provencher Bridge − Winnipeg
 Elm Park Bridge − Winnipeg
 St. Vital Bridge − Winnipeg
 Norwood Bridge − Winnipeg
 Main Street Bridge − Winnipeg
 Midtown Bridge (Donald Street Bridge) − Winnipeg
 Osborne Bridge − Winnipeg
 Harry Lazarenko Bridge (Redwood Bridge) − Winnipeg
 Fort Garry Bridge − Winnipeg
 Kildonan Settlers Bridge − Winnipeg
 Maryland Bridge − Winnipeg
 Charleswood Bridge − Winnipeg
 Disraeli Bridge − Winnipeg
 Louise Bridge − Winnipeg
 Slaw Rebchuk Bridge (Salter Street Bridge) − Winnipeg
 North Perimeter Bridge − Winnipeg
 Selkirk Lift Bridge - Selkirk
 South Perimeter Bridge − Winnipeg
 St Peters Dynevor Bridge
 West Perimeter Bridge − Winnipeg
 St. James Bridge − Winnipeg
 Lockport Bridge − Lockport
 Daly Overpass (18th Street Bridge) − Brandon
 8th Street Bridge − Brandon
 1st Street Bridge − Brandon
 Thompson Bridge − Brandon
 Bruce Cameron Bridge − Swan River
 Taylor Bridge − Headingley
 Pierre Delorme Bridge − St. Adolphe
 Baie St Paul Bridge
 Jack Bend Bridge

Newfoundland and Labrador
Sir Robert Bond Bridge
Queen Elizabeth II Bridge − St. John's
Sir Ambrose Shea Bridge − Placentia

New Brunswick

Burton Bridge − Burton - Maugerville
Confederation Bridge − Cape Jourimain, NB - Borden, PEI
Centennial Bridge − Miramichi
Edmundston-Madawaska Bridge − Edmundston to Madawaska, Maine
Florenceville Bridge − Florenceville
Fredericton Railway Bridge − Fredericton - South Devon
Gunningsville Bridge − Moncton - Riverview
Hartland Bridge − Hartland
Hawkshaw Bridge − Nackawic-Millville
Hugh John Flemming Bridge − Hartland
J. C. Van Horne Bridge − Campbellton - Pointe-à-la-Croix, QC
Jemseg River Bridge − Jemseg
Kelly's Creek Bridge − Upper Kingsclear
Mactaquac Bridge − Mactaquac
Miramichi Bridge − Miramichi
Morrissy Bridge − Miramichi
Nerepis Bridge − Grand Bay-Westfield
Princess Margaret Bridge − Fredericton
Reversing Falls Bridge − Saint John
Reversing Falls Railway Bridge − Saint John
Saint John Harbour Bridge − Saint John
Saint John River High Level Crossing − Coystown
Westmorland Bridge − Fredericton

Northwest Territories
Deh Cho Bridge − Fort Providence

Nova Scotia
Barra Strait Bridge − Barra Strait, Cape Breton Island
Grand Narrows Bridge − Barra Strait, Cape Breton Island
A. Murray MacKay Bridge − Halifax
Angus L. Macdonald Bridge − Halifax
Seal Island Bridge − Boularderie Island - Cape Breton Island
Canso Canal swing bridge − Port Hastings
George Street Bridge − New Glasgow

Ontario

Alexandra Bridge − Ottawa – Gatineau, QC
Ambassador Bridge − Windsor – Detroit, MI
Blackfriars Street Bridge − London
Blue Water Bridge − Point Edward – Port Huron, MI
Burgoyne Bridge – St. Catharines
Champlain Bridge − Ottawa – Gatineau, QC
Chaudière Bridge − Ottawa - Gatineau, QC
Gordie Howe International Bridge − Windsor – Detroit, MI
Garden City Skyway − St. Catharines
Heron Road Bridge − Ottawa
Hogg's Hollow Bridge − Toronto
James N. Allan Skyway Bridge (Burlington Bay Skyway) − Hamilton – Burlington
La Salle Causeway − Kingston
Leaside Bridge − Toronto
Little Current Swing Bridge − Little Current – Turner
Nipigon River Bridge − Nipigon
Ogdensburg–Prescott International Bridge − Prescott – Ogdensburg, NY
Peace Bridge − Fort Erie – Buffalo, NY
Portage Bridge − Ottawa - Gatineau
Prince Edward Viaduct (Bloor Street Viaduct) − Toronto
Macdonald-Cartier Bridge − Ottawa – Gatineau, QC
Queenston-Lewiston Bridge − Queenston - Lewiston, NY
Rainbow Bridge − Niagara Falls – Niagara Falls, NY
Sault Ste. Marie International Bridge − Sault Ste. Marie – Sault Ste. Marie, MI
Sgt. Aubrey Cosens VC Memorial Bridge − Latchford
Sioux Narrows Bridge − Sioux Narrows
Temagami Bridge – Timmins
Thousand Islands Bridge − near Ivy Lea – near Fishers Landing, NY
Whirlpool Rapids Bridge − Niagara Falls – Niagara Falls, NY

Prince Edward Island
Confederation Bridge − Borden - Cape Jourimain, NB
Hillsborough River Bridge − Charlottetown - Stratford

Quebec

Ahuntsic Bridge − Laval - Montreal
Alexandra Bridge − Gatineau - Ottawa, ON
Arthur Sauve Bridge − Laval - Saint-Eustache
Arvida Bridge - Jonquière, Québec
Athanase David Bridge − Laval - Bois-des-Filions
Alonzo Wright Bridge − Gatineau - Chelsea
Bordeaux Railway Bridge − Montreal - Laval
Bordeleau bridge − Saint-Séverin (Mékinac) - Mékinac - Mauricie
Brady Bridge − Gatineau
Champlain Bridge − Gatineau - Ottawa, ON
Champlain Bridge − Montreal - Brossard
Charles de Gaulle Bridge − Montreal - Charlemagne
Chaudière Bridge − Gatineau - Ottawa, ON
Draveurs Bridge − Gatineau
Galipeault Bridge − Montreal - L'Île-Perrot
Gedeon Ouimet Bridge − Laval - Boisbriand
Honore Mercier Bridge − Montreal - Kahnawake
Île aux Tourtes Bridge − Montreal - Vaudreuil-Dorion
Île d'Orléans Bridge − Quebec City - Île d'Orléans
Jacques Cartier Bridge − Montreal - Longueuil
J. C. Van Horne Bridge − Pointe-à-la-Croix - Campbellton, NB
Lachapelle Bridge − Laval - Montreal
Lady Aberdeen Bridge − Gatineau
Laurier Railway Bridge − Montreal - Repentigny -Charlemagne
Laviolette Bridge − Trois-Rivières - Bécancour
Le Gardeur Bridge − Montreal - Repentigny
Lepage Bridge − Laval - Terrebonne
Louis Bisson Bridge − Laval - Montreal
Louis-Hippolyte Lafontaine Bridge-Tunnel − Montreal - Boucherville
Macdonald-Cartier Bridge - Hull - Ottawa, ON
Marius Dufresne Bridge − Laval - Rosemère
Matthieu Bridge − Laval - Terrebonne
Médéric Martin Bridge − Laval - Montreal
 Olivier-Charbonneau Bridge − Laval - Montreal
Papineau-Leblanc Bridge − Laval - Montreal
Percy Covered Bridge (Powerscourt) − Elgin - Hinchinbrooke
Pie IX Bridge − Laval - Montreal
Pierre Laporte Bridge − Quebec City - Lévis
Portage Bridge − Gatineau - Ottawa, ON
Quebec Bridge − Quebec City - Lévis
 Saint-Laurent Railway Bridge − Montreal - Kahnawake
Sophie Masson Bridge − Laval - Terrebonne
Vachon Bridge − Laval - Boisbriand
Victoria Bridge − Montreal - Saint-Lambert

Saskatchewan

North Saskatchewan River
Battlefords Bridge − Battleford - North Battleford
Battlefords Bridge (1908) - Battleford - North Battleford
Canadian Northern Railway Bridge − Prince Albert
Diefenbaker Bridge − Prince Albert
Maymont Bridge − Mayfield No. 406
Borden Bridge − Borden
Petrofka Bridge − Blaine Lake No. 434

South Saskatchewan River
Broadway Bridge − Saskatoon
Chief Mistawasis Bridge - Saskatoon
Circle Drive Bridge − Saskatoon
Gordie Howe Bridge − Saskatoon
CPR Bridge − Saskatoon
Grand Trunk Bridge − Saskatoon
Outlook Bridge − Outlook
Spadina Crescent Bridge − Saskatoon Note - Bridge over run-off trench leading into the South Saskatchewan River
Senator Sid Buckwold Bridge − Saskatoon
Traffic Bridge − Saskatoon
University Bridge − Saskatoon
Muskoday Bridge − Muskoday First Nation
St. Louis Bridge − St. Louis
St. Louis Bridge (1915) − St. Louis
Skytrail − Outlook

Saskatchewan River
Crooked Bridge − Nipawin

Other Lakes and Rivers
Albert Memorial Bridge − Regina
Cochin Bridge − Cochin
Long Creek Bridge − Estevan No. 5
Sherwood Forest Bridge − Grand Coulee

Notes and references
 Notes

 Others references

See also

 Transport in Canada
 Roads in Canada
 Numbered highways in Canada
 Rail transport in Canada
 Geography of Canada
 List of rivers of Canada
 List of covered bridges in Quebec
 List of covered bridges in New Brunswick
 List of bridges by city: Calgary, Island of Montreal, Ottawa, Toronto
 List of bridges by river: Fraser River, Nechako River, Niagara River, North Saskatchewan River, Ottawa River, Red Deer River, Richelieu River, Rivière des Mille Îles, Rivière des Prairies, St. Lawrence River and the Great Lakes, South Saskatchewan River, Thompson River

External links

Further reading

List of bridges in Canada


La cadena alfa de las hormonas de glucoproteína, subunidad alfa de hormonas Gonadotropinas, (GLHA Glycoprotein hormones alpha chain en inglés) o (CGA  Chorionic Gonadotropin Alpha-subunit), es una proteína que en humanos es codificada por el gen CGA.

Familia de glucoproteinas Gonadotropinas
Las cuatro hormonas gonadotropinas: gonadotropina coriónica humana (hCG), hormona luteinizante (LH), hormona foliculoestimulante (FSH), y la tirotropina (TSH) son dímeros formadas por subunidades alfa y beta que están asociadas de manera no covalente.

Las subunidades alfa de estas hormonas son casi idénticas, sin embargo, sus cadenas beta son únicas y confieren especificidad biológica. La proteína codificada por el gen  CGA  es la subunidad alfa y pertenece a la familia de hormonas de glicoproteína de cadena alfa.

Estructura

La subunidad alfa GLH-α humana, está constituida por 116 aminoácidos.
La GLH-α posee una masa molecular de 13.075Daltons.

La estructura 3D cuaternaria de α contiene los siguientes motivos: Beta strand, Turn, Helix.

Genética
La subunidad alfa α es codificada por el gen CGA .
Se han encontrado dos variantes de transcripción genética, que codifican diferentes isoformas para la cadena del polipéptido α .

El gen está ubicado en el cromosoma 6 (humano), brazo largo (q) y ocupa la banda 14.3 (6q14.3)
Dentro de la hebra de ADN del cromosoma, la ubicación de los pares de base (bp) es: 87,085,498 - 87,095,106
El Tamaño: 9609 bases.

Véase también
 FSHB
 hCG
 LH
 FSH

Referencias

Lectura adicional (en inglés)

Hormonas peptídicas
Hormonas gonadotrópicas
Marcadores tumorales
Hipófisis
Proteínas humanas
Aparato reproductor

Subunidad alfa de hormonas Gonadotropinas


Aben Osvald - 3 tegnefilm for de yngste er en børnefilm instrueret af Peter Hausner.

Handling
Tre søde og enkle animationsfilm til de mindste børn. "Hund & fisk" er historien om den umulige kærlighed mellem en fisk og en hund. Og om hvordan skuffet kærlighed kan afløses af ny livsbekræftende kærlighed. "Aben Osvald" er bygget over Egon Mathiesens klassiske børnebog. Her møder vi Osvald og hans abevenner, der springer rundt i træerne og pludrer og sludrer, mens solen skinner på dem. I en farveeksplosion af gyngende aber og slyngende planter - ledsaget af Pierre Dørges jazzede musik - fortælles historien om Osvald af en syngende troubadour. I "Karla Kanin på stranden" følger vi en kaninpige med lange ører og storprikkede bukser - og hendes møde med en mariehøne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2001

Børnefilm fra Danmark

Aben Osvald - 3 tegnefilm for de yngste


Agi Eva Csonka (født 4. august 1960) er en dansk erhvervsleder, forsker, oplægsholder, forfatter, klummeskribent og Ridder af Dannebrog.

Opvækst og baggrund
Agi Csonka er født i Danmark og opvokset i Ølstykke og Ishøj. Begge forældre var ungarske flygtninge, som flygtede fra Ungarn i 1956 i forbindelse med den folkelige opstand, og efter en tid i en østrigsk flygtningelejr, drog de mod Danmark.

Karriere
Agi Csonka er uddannet cand.phil. ved Institut for Statskundskab på Københavns Universitet i 1988. Hun var i en årrække forsker ved SFI, og blev i 2000 Ph.D. I ledelse og arbejdsorganisation ved Institut for Statskundskab, Københavns Universitet. Herefter skiftede hun til det private erhvervsliv og var blandt andet Business Manager ved Rambøll Management og afdelingschef i Koncern HR, TDC, hvor hun blandt andet arbejdede med mangfoldighed og CSR. I 2007 skiftede hun tilbage til den offentlige sektor, først som administrerende direktør for Danmarks Evalueringsinstitut for så i 2013 at vende tilbage til SFI som administrerende direktør. Denne stilling bestred hun til september 2017, hvor hun tiltrådte som programchef i Villum Fonden med ansvar for Børn, Unge og Science.

Sideløbende har Csonka siddet som medlem eller formand i en lang række bestyrelser, kommissioner og tænketanke. Blandt hendes aktive tillidshverv er formandskabet for Dansk Flygtningehjælp og Børnerådet.

Andre bestyrelsesaktiviteter omfatter også formandskaber for bestyrelserne for Hjem til Alle og Ungdomsbureauet. I en fire-årig periode, frem til 2017, var Csonka formand for Rådet for børns læring og har i 2017 udgivet bogen 'Hvordan får vi mere lighed i uddannelse?'.

CV
 2017 -		Programchef, Villumfonden
 2013 - 2017	Adm. direktør , SFI - Det nationale forskningscenter for Velfærd
 2007 - 2013	Adm. Direktør, EVA – Danmarks Evalueringsinstitut
 2003 - 2006	Afdelingschef (2004-06), Sektionschef (2003), Koncern HR TDC A/S
 2000 - 2003	Business manager (2001-03), Manager (2000-01), Chefkonsulent (2000) Rambøll Management
 1993 - 2000 	Forsker, Ph.d. SFI -  Socialforskningsinstituttet
 1989 - 1993	Konsulent, Arbejdsmarkedsstyrelsen
 1987 - 1993 	Forskningsmedarbejder, Nordisk Ministerråd

Uddannelse og efteruddannelse
 2000 	Ph.D., Institut for Statskundskab, Københavns Universitet og Stanford University, USA
 1988	Cand. Phil, Institut for Statskundskab, Københavns Universitet
 2012	Design Thinking Bootcamp, Stanford University, Palo Alto
 2009	Leadership essentials, Columbia University, New York
 2005	Business Insight, DIEU/INSEAD

Tillidshverv

Bestyrelser
 2018 -	Formand for Dansk Flygtningehjælp
 2017 -	Formand for bestyrelsen for Hjem til Alle
 2016 - 2018	Medlem af DEAs Board
 2015 - 2018     Formand for bestyrelsen for Ungdomsbureauet
 2014 - 2018	Medlem af UCCs bestyrelse
 2008 - 2013	Medlem af bestyrelsen for Brøndum & Fliess
 2002 - 2005	Medlem af bestyrelsen for Netredaktionen

Råd, Kommissioner mv.
 2020 - 	 Formand for Børnerådet
 2016 - 2017	Formand for Københavns Kommunes ekspertudvalg vedr. social kontrol
 2014 - 2017	Formand for Rådet for Børns Læring (rådgiver for undervisningsministeren)
 2014 - 2015	Medlem af Forsknings- og Uddannelsesministeriets Mønsterbryderkorps
 2011 - 2012	Medlem af Socialministeriets Taskforce for Integration
 2011 - 2012	Medlem af Moderniseringsstyrelsens Toplederboard for strategisk ledelse af mangfoldighed
 2010 - 2014	Formand for Københavns Kommunes Integrationstænketank
 2007 - 2010	Medlem af Beskæftigelsesministeriets Seniortænketank (udpeget af Beskæftigelsesministeren)
 2005 - 2006	Medlem af Regeringens arbejdslivs-familielivskommission
 1997 - 1999	Medlem af Seniorpolitisk Udvalg, Arbejdsministeriet
 1996 - 1997	Medlem af Udvalg om informationssamfundets betydning for job-indhold og arbejdets organisation, Arbejdsministeriet

Hverv indenfor Forskning og Videregående uddannelse
 2017 -	Formand for akkrediteringspanel for institutionsakkreditering af Erhvervsakademiet Dania
 2012 - 2016	Formand for aftagerpanel, Roskilde Universitetscenter
 2006 - 2011 	Medlem af erhvervsforskerudvalget (vurderer og godkender erhvervs Ph.d.)
 2007 - 2011	Medlem af Undervisningsministeriets følgegruppe for læreruddannelsen
 2007 - 2009	Medlem af aftagerpanel Institut for Statskundskab, Københavns Universitet
 2004 - 2007	Medlem af ITEKS forsknings- og uddannelsespolitiske udvalg (Dansk Industri)
 2002 - 2005	Censor ved Sociologi, Københavns Universitet og Aalborg Universitet

Andet
 2009 - 2014	Medlem af Advisory Board, Center for erhvervs- og ledelsesfilosofi
 2009 - 2010	Medlem af Mandag Morgens tænketank om professionsfaglig ledelse
 2007 - 2009	Medlem af referencegruppe for Kvalitetsudvikling i den offentlige sektor (SCKK)
 2003 - 2004	Medlem af tænketank for AC vedr. kompetenceudvikling
 2002		Medlem af tænketank for HK vedr. teknologiens betydning for fremtidige arbejdsformer
 2012 - 2013	Medlem af dialoggruppe for Ny Nordisk Skole
 1999 - 	Klummeskribent på bl.a. Aktuelt, Ugebrevet A4, Berlingske Tidende (Executive-klummen)

Bibliografi
 Csonka, A: Hvordan får vi mere lighed i uddannelse? Informations forlag, 2017
 Csonka, A. Ringsmose, C.: Uddannelse og velfærd. I Hildebrandt, S (ed) Bæredygtig global udvikling, FN's 17 verdensmål i et dansk perspektiv, Jurist- og Økonomforbundets forlag, 2016.
 Csonka, A & Lauridsen, S: Grænseløshed og frivillighed i det moderne arbejdsliv. I Gørtz & Mejlhede (ed) Frivillig ledelse, Jurist- og Økonomforbundets forlag, 2013
 Csonka, A & Lauridsen, S: Memento mori – om topledelse og sensitivitet. I Gørtz & Mejlhede (ed) Forstandig ledelse, Jurist- og Økonomforbundets forlag, 2012
 Bason, C., Csonka, A, Ejler, N.: Arbejdets nye ansigter. Børsens Forlag, 2003
 Csonka, A.: Den svære balance – om arbejdsliv og familieliv, nu og i fremtiden. I Larsen, H.H. (ed) Noget for noget? Rekruttering og fastholdelse af unge højtuddannede, Nyt fra Samfundsvidenskaberne, 2001
 Csonka, A: Ledelse og Arbejde under forandring, Socialforskningsinstituttet, 2000

Kilder

Forskere fra Danmark
Riddere af Dannebrog
Faglitterære forfattere fra Danmark
Kvindelige forfattere i det 21. århundrede

Agi Csonka


Coppa Bernocchi 2016 var den 98. udgave af cykelløbet Coppa Bernocchi. Løbet var en del af UCI Europe Tour-kalenderen og blev arrangeret 14. september 2016. Løbet blev vundet af Giacomo Nizzolo, der stillede op for Italiens landshold.

Hold og ryttere

Danske ryttere
Chris Anker Sørensen kørte for

Resultater

Eksterne henvisninger

Coppa Bernocchi
UCI Europe Tour 2016

Coppa Bernocchi 2016


An Muhlenbergia cuspidata in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Torrey, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Per Axel Rydberg. An Muhlenbergia cuspidata in nahilalakip ha genus nga Muhlenbergia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Muhlenbergia

Muhlenbergia cuspidata


The values below are standard apparent reduction potentials  for electro-biochemical half-reactions measured at 25 °C, 1 atmosphere and a pH of 7 in aqueous solution.

The actual physiological potential depends on the ratio of the reduced () and oxidized () forms according to the Nernst equation and the thermal voltage.

When an oxidizer () accepts a number z of electrons () to be  converted in its reduced form (), the half-reaction is expressed as:

  + z  →

The reaction quotient (r) is the ratio of the chemical activity (ai) of the reduced form (the reductant, aRed) to the activity of the oxidized form (the oxidant, aox). It is equal to the ratio of their concentrations (Ci) only if the system is sufficiently diluted and the activity coefficients (γi) are close to unity (ai = γi Ci):

The Nernst equation is a function of  and can be written as follows:

At chemical equilibrium, the reaction quotient  of the product activity (aRed) by the reagent activity (aOx) is equal to the equilibrium constant () of the half-reaction and in the absence of driving force () the potential () also becomes nul.

The numerically simplified form of the Nernst equation is expressed as:

Where  is the standard reduction potential of the half-reaction expressed versus the standard reduction potential of hydrogen. For standard conditions in electrochemistry (T = 25 °C, P = 1 atm and all concentrations being fixed at 1 mol/L, or 1 M) the standard reduction potential of hydrogen  is fixed at zero by convention as it serves of reference. The standard hydrogen electrode (SHE), with [] = 1 M works thus at a pH = 0.

At pH = 7, when [] = 10−7 M, the reduction potential  of  differs from zero because it depends on pH.

Solving the Nernst equation for the half-reaction of reduction of two protons into hydrogen gas gives:

In biochemistry and in biological fluids, at pH = 7, it is thus important to note that the reduction potential of the protons () into hydrogen gas  is no longer zero as with the standard hydrogen electrode (SHE) at 1 M  (pH = 0) in classical electrochemistry, but that  versus the standard hydrogen electrode (SHE).

The same also applies for the reduction potential of oxygen:

For ,  = 1.229 V, so, applying the Nernst equation for pH = 7 gives:

For obtaining the values of the reduction potential at pH = 7 for the redox reactions relevant for biological systems, the same kind of conversion exercise is done using the corresponding Nernst equation expressed as a function of pH.

The conversion is simple, but care must be taken not to inadvertently mix reduction potential converted at pH = 7 with other data directly taken from tables referring to SHE (pH = 0).

Expression of the Nernst equation as a function of pH

The  and pH of a solution are related by the Nernst equation as commonly represented by a Pourbaix diagram . For a half cell equation, conventionally written as a reduction reaction (i.e., electrons accepted by an oxidant on the left side):

The half-cell standard reduction potential  is given by

where  is the standard Gibbs free energy change,  is the number of electrons involved, and  is Faraday's constant. The Nernst equation relates pH and :

where curly braces { } indicate activities, and exponents are shown in the conventional manner.This equation is the equation of a straight line for  as a function of pH with a slope of  volt (pH has no units).

This equation predicts lower  at higher pH values.  This is observed for the reduction of O2 into H2O, or OH−, and for reduction of H+ into H2.

Formal standard reduction potential combined with the pH dependency
To obtain the reduction potential as a function of the measured concentrations of the redox-active species in solution, it is necessary to express the activities as a function of the concentrations.

Given that the chemical activity denoted here by { } is the product of the activity coefficient γ by the concentration denoted by [ ]: ai = γi·Ci, here expressed as {X} = γx [X] and {X}x = (γx)x [X]x and  replacing the logarithm of a product by the sum of the logarithms (i.e., log (a·b) = log a + log b), the log of the reaction quotient () (without {H+} already isolated apart in the last term as h pH) expressed here above with activities { } becomes:

It allows to reorganize the Nernst equation as:

Where  is the formal standard potential independent of pH including the activity coefficients.

Combining  directly with the last term depending on pH gives:

For a pH = 7:

So,

It is therefore important to know to what exact definition does refer the value of a reduction potential for a given biochemical redox process reported at pH = 7, and to correctly understand the relationship used.

Is it simply:
  calculated at pH 7 (with or without corrections for the activity coefficients),
 , a formal standard reduction potential including the activity coefficients but no pH calculations, or, is it,
 , an apparent formal standard reduction potential at pH 7 in given conditions and also depending on the ratio .
This requires thus to dispose of a clear definition of the considered reduction potential, and of a sufficiently detailed description of the conditions in which it is valid, along with a complete expression of the corresponding Nernst equation. Were also the reported values only derived from thermodynamic calculations, or determined from experimental measurements and under what specific conditions? Without being able to correctly answering these questions, mixing data from different sources without appropriate conversion can lead to errors and confusion.

Determination of the formal standard reduction potential when   1

The formal standard reduction potential  can be defined as the measured reduction potential  of the half-reaction at unity concentration ratio of the oxidized and reduced species (i.e., when   1) under given conditions.

Indeed:

as, , when ,

 , when ,

because , and that the term  is included in .

The formal reduction potential makes possible to more simply work with molar or molal concentrations in place of activities. Because molar and molal concentrations were once referred as formal concentrations, it could explain the origin of the adjective formal in the expression formal potential.

The formal potential is thus the reversible potential of an electrode at equilibrium immersed in a solution where reactants and products are at unit concentration. If any small incremental change of potential causes a change in the direction of the reaction, i.e. from reduction to oxidation or vice versa, the system is close to equilibrium, reversible and is at its formal potential. When the formal potential is measured under standard conditions (i.e. the activity of each dissolved species is 1 mol/L, T = 298.15 K = 25 °C = 77 °F,  = 1 bar) it becomes de facto a standard potential. According to Brown and Swift (1949), "A formal potential is defined as the potential of a half-cell, measured against the standard hydrogen electrode, when the total concentration of each oxidation state is one formal".

The activity coefficients  and  are included in the formal potential , and because they depend on experimental conditions such as temperature, ionic strength, and pH,  cannot be referred as an immuable standard potential but needs to be systematically determined for each specific set of experimental conditions.

Formal reduction potentials are applied to simplify results interpretations and calculations of a considered system. Their relationship with the standard reduction potentials must be clearly expressed to avoid any confusion.

Main factors affecting the formal (or apparent) standard reduction potentials

The main factor affecting the formal (or apparent) reduction potentials  in biochemical or biological processes is the pH. To determine approximate values of formal reduction potentials, neglecting in a first approach changes in activity coefficients due to ionic strength, the Nernst equation has to be applied taking care to first express the relationship as a function of pH. The second factor to be considered are the values of the concentrations taken into account in the Nernst equation. To define a formal reduction potential for a biochemical reaction, the pH value, the concentrations values and the hypotheses made on the activity coefficients must always be clearly indicated. When using, or comparing, several formal (or apparent) reduction potentials they must also be internally consistent.

Problems may occur when mixing different sources of data using different conventions or approximations (i.e., with different underlying hypotheses). When working at the frontier between inorganic and biological processes (e.g., when comparing abiotic and biotic processes in geochemistry when microbial activity could also be at work in the system), care must be taken not to inadvertently directly mix standard reduction potentials ( versus SHE, pH = 0) with formal (or apparent) reduction potentials ( at pH = 7). Definitions must be clearly expressed and carefully controlled, especially if the sources of data are different and arise from different fields (e.g., picking and directly mixing data from classical electrochemistry textbooks ( versus SHE, pH = 0) and microbiology textbooks ( at pH = 7) without paying attention to the conventions on which they are based).

Example in biochemistry
For example, in a two electrons couple like : the reduction potential becomes ~ 30 mV (or more exactly, 59.16 mV/2 = 29.6 mV) more positive for every power of ten increase in the ratio of the oxidised to the reduced form.

Some important apparent potentials used in biochemistry

See also
 Nernst equation
 Electron bifurcation
 Pourbaix diagram
 Reduction potential
 Dependency of reduction potential on pH
 Standard electrode potential
 Standard reduction potential
 Standard reduction potential (data page)
 Standard state

References

Bibliography
Electrochemistry

Bio-electrochemistry

Microbiology

Biochemistry
Standard reduction potentials for half-reactions important in biochemistry
Electrochemical potentials
Thermodynamics databases
Biochemistry databases

Table of standard reduction potentials for half-reactions important in biochemistry


María Magdalena Yvonne de Borbón-Busset (en francés, Marie Madeleine Yvonne de Bourbon-Busset (París, 23 de marzo de 1898 - París, 1 de septiembre de 1984) fue Duquesa consorte de Parma y Reina reclamante al trono de España por su matrimonio con Francisco Javier de Borbón-Parma.

Biografía
De la rama Borbón-Busset: su padre fue Jorge Luis, Conde de Lignières (1860-1932), y su madre María Juana de Kerret de Quillien (1866-1958).

Tuvo por hermanos Inés (1889-1966), Jaime (1890-1892), Gabriela (1893-1984), Felipe (1894-1917), Beatriz (1895-1973), Enrique (1897-1918), Blanca (1900-1997), Renato (1902-1989).

Ruptura familiar
Casada con el pretendiente carlista Javier de Borbón-Parma, en la década de 1970 intervino en la disputa política entre sus hijos Sixto Enrique y Carlos Hugo a favor del primero, manifestando en un comunicado que Sixto no había secuestrado a su marido y que, en cambio, sus hijos Cecilia y Carlos Hugo lo habían sacado del hospital donde se encontraba ingresado, en contra de las indicaciones de los médicos, para llevarlo ante un notario desconocido y obligarle a hacer una declaración a favor de Carlos Hugo y «contraria al auténtico Tradicionalismo». Su marido falleció poco después. Tras estos sucesos, llegó a repudiar y desheredar a sus hijos Carlos Hugo, María Teresa, Cecilia y Nieves, y mandó que a su muerte no pudiesen asistir al velatorio de su cadáver en el castillo de Lignières.

Matrimonio e hijos

El 12 de noviembre de 1927 contrajo matrimonio con el príncipe Francisco Javier de Borbón-Parma, en Lignières, al no pertener Magdalena a una casa real reinante o que hubiera reinado o a una familia mediatizada su enlace matrimonio morganático. El duque Roberto (II) Hugo de Parma, sin embargo, al no tener hijos, reconoció como válido y dinástico el matrimonio de Javier y Magdalena, al hacerlo Javier podría convertirse en el jefe de la familia Borbón-Parma a la muerte de Roberto Hugo.
Tuvieron seis hijos:

 María Francisca (n. en 1928). Casada en 1959 con el príncipe Eduardo de Lobkowicz (1926-2010). Después del matrimonio recibió el título de "Princesa de Lobkowicz". Tuvieron cuatro hijos. Activista humanitaria, filántropa, delegada de las Naciones Unidas de 1990 a 1995 en Líbano, carlista y política.
 Carlos Hugo (1930-2010). Casado con la princesa Irene de los Países Bajos (n. en 1939). Tuvieron cuatro hijos. Activista político, político y carlista. Llevaba los títulos de "Duque de Parma y Piacenza", "Jefe de la Casa de Borbón-Parma", "Jefe de la Casa Real Carlista de España" y "Duque de Madrid".
 María Teresa (1933-2020). Historiadora, escritora, activista socialista, política y carlista. Conocida como "la princesa roja", víctima del COVID-19.
 Cecilia María (1935-2021). Activista humanitaria, política y carlista. Recibió el título de "Condesa de Poblet".
 María de las Nieves (n. en 1937). Activista humanitaria, política y carlista. Recibió el título de "Condesa de Castillo de La Mota".
 Sixto Enrique (n. en 1940). Político y carlista. Recibió el título de "Duque de Aranjuez".

Ancestros

Referencias

Bibliografía

Casa de Borbón en Francia
Casa de Borbón en España
Consortes de reclamantes del trono de España
Duquesas consortes de Parma
Nacidos en París
Fallecidos en París

María Magdalena de Borbón-Busset


Annihilator, Kanadalı gitarist Jeff Waters tarafından 1984'te kuruldu ve ilk albümleri 'Alice in Hell' ile -başta prodüksiyon şirketleri olmak üzere- tüm dikkatleri üzerine topladı. Bu albümle thrash metal dünyasındaki yerini hala koruyor.

Bir yıl aradan sonra 2. albümlerini; 'Never, Neverland'ı çıkardı. Gruptaki pek çok üye değişikliğinin ve 3 yılın ardından vokalde Aaron Randall, basta Wayne Darley, bateride Mike Mangini, gitarda Neil Goldberg ve tJeff ile 'Set the World on Fire' albümleri 93'te piyasaya çıktı. 94 gitarların yanında vokalde de Jeff Waters'ın olduğu 'King of the Kill' ve Phantasmagoria ve The Fun Palace gibi parçalarında da içinde bulunduğu 'Bag of Tricks' albümleri çıktı. 96'da yine iki albümle geldi. Bunlardan biri 'Refresh the Demon' diğeri ise 89-90'da çıktığı turne kayıtlarının olduğu 'In Command'(live 1989-1990).

Bunu takip eden yıllarda ise grup 1997'de 'Remains', 1999'da 'Criteria for a Black Widow', 2001'de 'Carnival Diablos', 2002'de 'Waking the Fury', 2003'te 'Annihilation(live)', 2004'te 'The One(EP) ve 'All for You', 2005'te 'Schizo Deluxe' albümlerini piyasaya çıkardı.

Özellikle son çalışmalarında thrash metalden çok Thrash/core a yakın oldular. 'Alice in Hell'den beri sürekli bir kadro değişikliği yaşandı ve neredeyse her albümde farklı elemanlarla çaldılar.

Grup Elemanları
 Dave Padden - Vokal, Ritim Gitar
 Jeff Waters - Solo Gitar ve Ritim Gitar, Bas
 Russell "The Woodsman" Bergquist - Live Bas
 Alex Landenburg - Live Davul

Diskografi
 Alice in Hell (1989)
 Never, Neverland (1990)
 Set the World on Fire (1993)
 Bag of Tricks (derleme) (1994)
 King of the Kill (1994)
 Refresh the Demon (1996)
 In Command (live) (1996)
 Remains (1997)
 Criteria for a Black Widow (1999)
 Carnival Diablos (2001)
 Waking the Fury (2002)
 Double Live Annihilation (live) (2003)
 The Best of Annihilator (derleme) (2004)
 All for You (2004)
 Schizo Deluxe (2005)
 Metal (2007)
 Annihilator (2010)
 Feast (2013)
 Suicide Society (2015)
 For the Demented (2017)
 Ballistic, Sadistic (2020)

Dış bağlantılar

 Resmî sitesi

Kanadalı thrash metal grupları
Kanadalı speed metal grupları
Kanadalı groove metal grupları
Kanadalı progresif metal grupları
1984'te kurulan müzik grupları

Annihilator


Så er der kaffe og heroin er en film instrueret af Ulrik Holmstrup.

Handling
I 40 år har samfundet med alle midler forsøgt at bekæmpet heroin. Men nu står sygeplejersken Maria og gør en sprøjte med heroin klar til en narkoman: et fix på statens regning. I foråret 2010 åbnede det første behandlingssted i Danmark, hvor narkomaner kan få lægeordineret heroin. Der er ikke tale om et forsøg - som det første sted i Verden er Danmark gået direkte til behandling. Behandlingsstedet hedder Valmuen - og igennem ni måneder har filminstruktøren Ulrik Holmstrup fået lov til at følge livet på Valmuen, som det udspiller sig blandt brugerne og de ansatte på stedet.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2014

Dokumentarfilm fra Danmark

Så er der kaffe og heroin


Tax returns in Canada refer to the obligatory forms that must be submitted to the Canada Revenue Agency (CRA) each financial year for individuals or corporations earning an income in Canada. The return paperwork reports the sum of the previous year's (January to December) taxable income, tax credits, and other information relating to those two items. The return is the method by which the Canadian government determines the appropriate amount of tax that should be paid by individuals and corporations. The result of filing a return with the federal government can result in either a refund (money owed to the person or corporation filing the return), or an amount due to be paid. There is a penalty for not filing a tax return.

In generalised terms, a tax return refers to the yearly income declaration created by the taxpayer for every individual in the country. This enables tax authorities to declare if an individual is eligible to be given back the tax that they had paid over the year.

Canadian federal tax returns are filed with the Canada Revenue Agency (CRA). Individuals and corporations who reside or conduct business in the province of Quebec also file separate returns with Revenu Québec.

In addition to tax purposes, the return plays a role in voter registration by including a checkbox asking if the signee if they are willing to have their personal contact information included on a national voter registry which is accessible by Elections Canada and its provincial equivalents.

Who should file a Canadian tax return
Canadians who live abroad can sometimes continue filing a Canadian tax return, even if they are not required to do so. Three primary factors are used to determine a taxpayer's tax residence: dwelling place (or places), spouse or common-law partner and dependants.

Due date
Normally, Canadian individual tax returns for any specific year must be filed by April 30 of the following year. There is no provision for generally extending this deadline, but there are a few exceptions.

Tax returns for self-employed individuals and their spouses must be filed by June 15 of the following year. However, any Goods and Services Tax/Harmonized Sales Tax owing for the period is due April 30.
Tax returns for deceased individuals must be filed by the normal filing deadline or 6 months after the date of death, whichever comes later. Example: Mary dies on January 30, 2004; her 2003 return is due on July 30, 2004 (six months later) and her 2004 return is due on April 30, 2005 (normal filing deadline). This provision is also extended to the surviving spouse.
Tax returns for non-residents electing to file under section 217 are due June 30 of the following year.
By virtue of the Interpretation Act the due date of all individual returns is moved to the next business day when the normal due date falls on a Sunday or Holiday. Although ministerial orders are also used to apply this to Saturday due dates, it is not a legal requirement.
The Federal Finance Minister may extend the deadline in cases of emergency situations such as floods, etc.

Provincial returns
Most provinces employ a system of federal-provincial agreements whereby the tax is collected on behalf of a province by the federal government. Quebec is the only province that collects provincial personal income taxes by their agency. Thus, Quebec residents file tax returns with both the Ministère du Revenu du Québec and the Canada Revenue Agency. Alberta, Ontario and Quebec all collect their own corporate income tax. Filing deadlines generally match those of the federal government.

Tax return software and online filing
Tax returns can be prepared using various commercial software or online. The returns can be either printed and sent to CRA by mail or submitted to CRA electronically through a government service called NETFILE. Some tax preparation companies allow customers to file tax returns for free.

The biggest tax preparation companies in Canada are H&R Block and Intuit, the maker of TurboTax.

See also
 Canadian efile
 T1 General (form used for individual filing)
 Tax return (Australia)
 Tax return (United Kingdom)
 Tax return (United States)

References

External links
 http://www.cra-arc.gc.ca/gncy/t1gtrdy/menu-eng.html

Taxation in Canada
Tax forms

Tax returns in Canada


was a village located in Ōno District, Gifu Prefecture, Japan.

As of 2003, the village had an estimated population of 2,088 and a population density of 11.14 persons per km². The total area was 187.37 km².

On February 1, 2005, Asahi, along with the town of Kuguno, and the villages of Kiyomi, Miya, Nyūkawa, Shōkawa and Takane (all from Ōno District), the town of Kokufu, and the village of Kamitakara (both from Yoshiki District), was merged into the expanded city of Takayama and no longer exists as an independent municipality.

The village was once located in Mashita District (~April 1, 1950). Along with the village of Takane, the village was transferred to Ōno District on April 1, 1950, which lasted until February 1, 2005.

Notes

External links
 Official website of Takayama

Dissolved municipalities of Gifu Prefecture
Takayama, Gifu

Asahi, Gifu


Bonython Manor près de Cury, Cornouailles, Angleterre, au Royaume-Uni est un domaine sur la Péninsule de Lizard. Depuis 1999, les propriétaires sont M. & Mme Richard Nathan .

Jardin
Dans les années 1830, des plantations de hêtres et de pins de Monterey sont réalisées près de la maison, et les chemins sont recouverts de galets de Loe Bar, près de Helston. Vaste de , des jardins colorés comprenant un vaste hortensia flanqué d'une allée menant à un manoir géorgien (non ouvert au public).

Les jardins sont promus par la Campaign to Protect Rural England .

Maison
La maison est construite dans les années 1780, peut-être conçue par William Wood, un élève de l'architecte de Greenwich Thomas Edwards . Le bâtiment est classé Grade II. Il s'agit d'une imposante maison en granit de la fin du  avec un sous-sol et deux étages.

La façade comporte cinq fenêtres à l'étage supérieur et quatre au rez-de-chaussée, avec une porte centrale. La fenêtre vénitienne au-dessus de la porte est cintrée et est flanquée de deux fenêtres latérales. Le fronton est coiffé de quatre piliers de pierre surmontés chacun d'une boule de pierre. Dans ses Bâtiments d'Angleterre : Cornouailles, le spécialiste germano-britannique de l'histoire de l'architecture, Nikolaus Pevsner, décrit le bâtiment comme « exceptionnellement élégant » .

Histoire
John Langdon Bonython déclare au Literary Digest : « Bonython est un nom cornique et l'accent est mis sur la deuxième syllabe : Bon-y'thon, y comme dans spy. L'ancienne famille située à Bonython dans le Cap Lizard à une époque très ancienne. Les actes existants montrent que Stephen Bonython est en possession des terres familiales en 1277." . Sa famille quitte le manoir de Bonython au , ayant déjà vécu dans la région pendant plus de mille ans. Le manoir passe à la famille St Agnes Donnithorne auparavant ; certains ont émigré en Australie-Méridionale au  après la faillite de Nicholas Donnithorne. Le nom de famille Bonython change phonétiquement plusieurs fois au cours des siècles, et divers descendants l'ont orthographié de différentes manières, notamment la famille Donnithorne de Sainte-Agnès qui s'était séparée vers 1500 .

Références

Bâtiment en Cornouailles
Monument classé de Grade II* en Cornouailles

Bonython Manor


La  de la Coupe du monde de BMX (racing) a lieu du 28 mai au . Cette année, huit manches sont organisées dans trois villes étapes.

Hommes élites

Résultats

Classement général

Hommes espoirs

Résultats

Classement général

Femmes élites

Résultats

Classement général

Femmes espoirs

Résultats

Classement général

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
Coupe du monde de BMX

Liens externes
Site de l'UCI
Résultats et classements complets
Résultats et classements complets sur bmx-results.com

BMX en 2022
2022

Coupe du monde de BMX 2022


The Fiat Croma name was used for two distinct large family car by  Fiat, one a five door liftback manufactured and marketed from 1985 to 1996, and after a nine-year hiatus, a crossover station wagon manufactured and marketed from 2005 to 2010.

First generation (1985–1996)

The original Croma (Type 154) was a five door notchback liftback styled by Giorgetto Giugiaro of Italdesign using the Type Four platform, cooperatively used with the Saab 9000, Lancia Thema and Alfa Romeo 164.

Released in December 1985, it was marketed in the large family car segment, replacing the Argenta in the Fiat lineup. The Croma was the first large car produced by Fiat to feature a transverse mounted engine and front wheel drive.

Facelift

The Croma received a light facelift for 1988, first shown in Frankfurt in September 1987. The black plastic between the rear lamps was now ridged rather than smooth, the lower portion of the bumpers were body coloured, and the turn signals received clear glass rather than amber.

The front appearance received some other light modifications to bring appearance in line with that of the recently introduced Tipo.

A more significant facelift was released in January 1991, with a new front design, including changes to the lights, bumpers grille and sheet metal changes to wings and bonnet. Also in 1991, the direct injected diesel engine was equipped with a variable geometry turbocharger ("VNT"). Another facelift was released in June 1993.

Production ended in December 1996, and Fiat left the large family car segment. The Bravo/Brava based Fiat Marea small family car debuted at the same time as the Croma's cancellation.

Engines
The Croma was available with a variety of petrol and diesel engines, most of the petrol units coming from Fiat's Twin Cam engine family.

Base models had a single cam 1585 cc four with  and the 1995 cc,  "Controlled High Turbulence" (CHT) engine, followed by two fuel injected 2.0 litre twin cam powerplants, one with  and the other a turbocharged and intercooled version giving .

The later 2.5 L V6 petrol unit was from Alfa Romeo, but as with the 1.6 L engine it was not available in all markets. The 2.0 CHT was designed specifically to provide low fuel consumption under light and medium loads thanks to two separate inlet manifolds of different diameters.

The Fiat Croma was the first passenger car in the world to have a direct injection Diesel (Turbo D i.d.) engine, going on sale in 1988. The 1.9 L fitted with a turbocharger with direct injection produces . It was joined by the 2499 cc unit supplied by Iveco, with a normally aspirated version giving  and a turbocharged one with . The latter version replaced the original 2446 cc with .

Diesel engined variants of this car were not marketed in the United Kingdom.

Second generation (2005–2010)

In March 2005, Fiat announced a large crossover wagon with an upright tailgate, reminiscent of that of the Fiat Stilo, resurrecting the Croma nameplate. Giugiaro once again styled the exterior, while the chassis was provided via the short lived link with General Motors.

The new Croma (Type 194) is therefore based on the extended variant of the GM Epsilon platform sharing components with the Opel Vectra, Opel Signum and Saab 9-3. It went on sale in Italy in June 2005. The car was shown in the Geneva Motor Show in 2005.

Unlike the previous model, and aware of its lack of image in the upper market segments, Fiat opted for not developing a standard large family car, but developing a "Comfort Wagon", an automobile with design elements of both estates and large MPVs.

Its height of  falls between the Mitsubishi Grandis and Ford S-Max large MPVs ( and  respectively) and SEAT Altea XL (). In February 2007, Fiat UK announced that the Croma would no longer be generally available in the United Kingdom, after less than 900 were sold in 2005.

The car was still offered, but only on special order, with RHD models manufactured to customer specifications. Production of the second generation Croma ceased in the end of 2010 and was replaced by the Dodge-based Fiat Freemont.

Safety
The Croma has seven airbags as standard, including one knee bag for the driver. As standard, the Croma is equipped with anti-lock braking system and electronic brakeforce distribution. It has a five star Euro NCAP crash rating for adult occupant protection:

Facelift

The Croma got a major facelift in November 2007, and was termed the Nuova Croma. A new grille (Bravo look) and rear bumper, as well as some material changes inside are the main differences. Fiat now designates the revised model as "Station Wagon" instead of the previously used term "Comfort Wagon". The Nuova Croma was only sold in mainland Europe, excluding the United Kingdom.

Engines
The Croma, built at Fiat's Cassino factory, had three trim levels and five engine options. Like the chassis, petrol engines were supplied by Opel, beginning with the brand new evolution of the Family 1 Ecotec 1.8 L with , followed by the torquier L850 Ecotec 2.2 L with .

However, the bulk of the sales is represented by Fiat's own Multijet engine, available in three variants 1.9 L with 8 valves and , 1.9 L with 16 valves and , and the range topping, five-cylinder 2.4 L 20V with . The diesel engines were fitted with a standard six-speed manual gearbox, a six-speed automatic was also available and was standard fitment on the 2.4 engines.

Petrol

Diesel

References

External links

 Fiat Croma EuroNCAP results

Croma
Euro NCAP large family cars
Front-wheel-drive vehicles
Italdesign vehicles
1990s cars
2010s cars
Cars introduced in 1985
Sedans
Crossover sport utility vehicles
Cars discontinued in 2010

Fiat Croma


Long Sutton es una parroquia civil y un pueblo del distrito de Hart, en el condado de Hampshire (Inglaterra).

Geografía
Según la Oficina Nacional de Estadística británica, Long Sutton tiene una superficie de 9,46 km².

Demografía
Según el censo de 2001, Long Sutton tenía 535 habitantes (50,28% varones, 49,72% mujeres) y una densidad de población de 56,55 hab/km². El 27,48% eran menores de 16 años, el 70,47% tenían entre 16 y 74 y el 2,06% eran mayores de 74. La media de edad era de 33,46 años. Del total de habitantes con 16 o más años, el 27,32% estaban solteros, el 66,24% casados y el 6,44% divorciados o viudos.

El 90,09% de los habitantes eran originarios del Reino Unido. El resto de países europeos englobaban al 3,18% de la población, mientras que el 6,73% había nacido en cualquier otro lugar. Según su grupo étnico, el 97,58% eran blancos, el 0,56% mestizos, el 0,74% asiáticos, el 0,56% chinos y el 0,56% de cualquier otro salvo negros. El cristianismo era profesado por el 76,97%, el sijismo por el 0,75% y cualquier otra religión, salvo el budismo, el hinduismo, el judaísmo y el islam, por el 0,75%. El 14,79% no eran religiosos y el 6,74% no marcaron ninguna opción en el censo.

261 habitantes eran económicamente activos, 255 de ellos (97,7%) empleados y 6 (2,3%) desempleados. Había 167 hogares con residentes, 3 vacíos y 3 eran alojamientos vacacionales o segundas residencias.

Referencias

Enlaces externos

Localidades de Hampshire
Parroquias civiles de Hampshire

Long Sutton (Hampshire)


Paquistão participou dos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022, realizados em Pequim, na China.

Foi a quarta aparição do país em Olimpíadas de Inverno. Foi representado por um único atleta: Muhammad Karim, no esqui alpino. Será a terceira edição seguida do atleta.

A atleta Mia Nuriah Freudweiler também se classificou para disputar os Jogos, mas não participou devido à uma lesão.

Competidores
Esta foi a participação por modalidade nesta edição:

Desempenho

Masculino

Ligações externas

Paquistao
2022
Desporto no Paquistão em 2022

Paquistão nos Jogos Olímpicos de Inverno de 2022


An Xylobium elongatum in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley ngan Joseph Paxton, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni William Botting Hemsley. An Xylobium elongatum in nahilalakip ha genus nga Xylobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Xylobium

Xylobium elongatum


Velika nagrada Eifela je automobilistička utrka Formule 1 koja se prvi i jedini put održala 2020. na stazi Nürburgring. Utrka je uvrštena u kalendar tijekom 2020., nakon niza otkazivanja drugih utrka Formule 1 zbog pandemije koronavirusa, a ime je dobila po brdskom lancu Eifel, koji se nalazi u zapadnoj Njemačkoj i istočnoj Belgiji.

Pobjednici

Izvori

Eifel

Velika nagrada Eifela


බහුසෛලීය ජීවින් යනු, ඒකසෛලීය ජීවියෙකුට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් ලෙසින්,  එක් සෛලයකට වැඩි සංඛ්‍යාවකින් සමන්විත ජීවින් වෙති.

සත්ත්වයන්ගේ, කලල ශාකයන්ගේ සහ බොහෝ දිලීරයන්ගේ සියළු විශේෂයන් මෙන්ම බොහෝ ඇල්ගී පැලෑටි බහුසෛලීය වන අතර, දිය සෙවෙල සහ  ඩික්ටියෝස්ටැලියම් ගණයට අයත් ඇමිබාවන් වැනි ජීවින් කිහිපයක් පාර්ශවික ලෙසින් ඒකසෛලීය සහ පාර්ශවික ලෙසින් බහුසෛලීය වෙති.

බහුසෛලීය ජීවියා


Globipes spinulatus est une espèce d'opilions eupnois de la famille des Globipedidae.

Distribution
Cette espèce est endémique de Californie aux États-Unis.

Description
L'holotype mesure .

Publication originale
 Banks, 1893 : « The Phalanginae of the United States. » The Canadian Entomologist, ,  (texte intégral).

Liens externes

Notes et références

Globipedidae
Espèce d'opilions (nom scientifique)
Faune endémique de Californie

Globipes spinulatus


Le mont Abbott est une montagne de  d'altitude située à  de la base italienne Mario-Zucchelli. C'est le point culminant des contreforts du Nord () une ligne de collines côtières, de la Terre Victoria qui domine la baie Terra Nova en Antarctique.

Cette chaîne de collines a été cartographiée par l'équipe nord de l'expédition Terra Nova et le mont a été nommé en l'honneur du maître George P. Abbott de la Royal Navy membre de cette expédition britannique menée par Robert Falcon Scott de 1910 à 1913.

La montagne est un cône de scories basanitiques du « groupe volcanique de McMurdo » (province dite « de Melbourne »), daté de 0,628 ± 0,015 million d'années.

Notes et références

Annexes

Articles connexes
 Liste des volcans d'Antarctique

Volcan en Antarctique
Sommet de la chaîne Transantarctique
Mont Abbott

Mont Abbott


عمر وسلمي 2 فيلم كوميدي مصري هو الجزء الثاني من فيلم عمر وسلمى، إنتاج عام 2009، بطولة تامر حسني ومى عز الدين وعزت أبو عوف، يتحدث عن بعض المشاكل الزوجية التي توجه الرجل والمرأة بعد الزواج وقد حصد ارباحا فاقت ال 23 مليون جنية مصري.

قصة الفيلم
في الجزء الثاني من الفيلم المصري «عمر وسلمى»، يطل علينا الثنائي، تامر حسني ومي عزالدين، ليكسرا الصورة النمطية عن نهايات قصص الحب. إذ نرى في العمل السينمائي الجديد، استمرارية لقصة الحب القديمة بين زير النساء، عمر، والفتاة القوية، سلمى، والتحولات التي تطرأ على عشقهما لبعضهما البعض بعد الزواج، في إطار مكثف من المواقف المضحكة.

وتدور أحداث الفيلم عن مشاكل ما بعد الزواج، التي قد تودي بجذوة الحب بين العشيقين، فعمر (تامر حسني)، يعاني من زوجته سلمى (مي عزالدين)، حيث يعتبرها قد بدأت بإهماله وإقلاق عش الزوجية، عبر شكها المستمر فيه، وخوفها من أن يعود إلى ماضيه، كما شاهدناه في الجزء الأول، كفتى عاشق للكثير من النساء، مما سبب خوفها الدائم من أن يكون يخونها.

وتبدأ الأحداث بإنجاب سلمى لطفلتين، مما يقلق عمر، أن يأتي اليوم الذي يشاهد فيه بناته وهن ملاحقات من شباب مستهتر ومخادع مثله قبيل زواجه، في الوقت الذي تحاول فيه زوجته إقناعه بمغادرة شقتهما والانتقال إلى عمارة جديدة، خوفا من أن يبدأ باصطياد النساء كما هي عادته.

ومن ناحية طريفة نجد والده رشدي (عزت أبو عوف)، وهو يحاول أن ينصحه بالتروي وبالتعقل، في الوقت الذي يعاني الأخير من آثار كبر السن عليه وعدم استطاعته ممارسة الجنس مع زوجته الشابة، بحيث يصبح هاجسه طوال الفيلم هو كيف يعود «أسدا» في الفراش.

وبعد الانتقال إلى الشقة الجديدة، تلاحظ سلمى أن خططها قد فشلت، إذ تبين أن هناك سيدة جميلة قد عادت من الهجرة، جيجي (ميسرة)، مما يثير مخاوفها من جديد، بينما تحاول إحدى زميلات عمر بالمكتب، كرمة، اصطياده، فيذعن نوعا ما عبر الخيانة العاطفية لا الجنسية لزوجته.

الممثلون
 تامر حسني عمر
 مي عز الدين سلمي
 عزت أبو عوف رشدي
 ميرهان حسين كارما
 مروة عبد المنعم اميرة
 ملك أحمد زاهر ملك
 ليلى أحمد زاهر ليلي
 نهلة زكي نهلة
 رضا حامد صلاح
 ميسرة جي جي
 مجدي بدر عم فادي بواب العمارة
 داليا بدر صاحبة اميرة
 كريم محسن ضيف الشرف

روابط خارجية

مراجع

أفلام نهلة زكي
أفلام تامر حسني
أفلام عزت أبو عوف
أفلام عن الخيانة الجنسية
أفلام كوميديا رومانسية مصرية
أفلام مصرية إنتاج 2009
أفلام من إنتاج محمد السبكي
أفلام مي عز الدين
أفلام ميرهان حسين

عمر وسلمى 2 (فيلم)


محمد رجائي عطية عبده (6 أغسطس 1938 بشبين الكوم في محافظة المنوفية - 26 مارس 2022) محام مصري ترأس منذ 15 مارس 2020 نقابة المحامين المصرية خلفًا لسامح عاشور. وهو نجل المحامي عطية عبده. توفي عقب تواجده في قاعة محكمة إمبابة للدفاع عن 9 محامين آخرين بتهم تعود لعام 2015، ومنعت الجهات الأمنية المصرية إقامة عزائه.

التعليم
نال درجة ليسانس الحقوق من جامعة القاهرة سنة 1959م، وباشر العمل بالمحاماة من تاريخ 19 أغسطس 1959.

أشهر القضايا

المساهمات العامة
 عضو مجلس الشورى بالتعيين.
 عضو مجمع البحوث الإسلامية.
 عضو المجلس الأعلى للشؤون الإسلامية.
 عضو اتحاد الكتاب.
 خبير بالمجالس القومية المتخصصة.
 عضو المجلس المصري للشؤون الخارجية.
 خاض انتخابات نقابة المحامين لدورتين واللتان فاز فيهما سامح عاشور.
 نقيب المحامين المصريين منذ 15 مارس 2020 حتى وفاته.

وفاته
توفي في 26 مارس 2022، حيث سقط مغشيًّا عليه خلال وجوده في قاعة محكمة جنايات إمبابة بالجيزة استعدادًا لترأس فريق الدفاع عن تسعة محامين أحالتهم النيابة العامة في فبراير 2022 لمحكمة الجنايات بتهم: «التجمهر، وتعطيل دائرة جنح مستأنف أوسيم عن العمل»، وذلك بعد مشادة مع قاض عام 2015.

تشييعه ومنع إقامة عزائه
رفضت جهات أمنية تشييع جثمانه أو تلقي عزاءه من النقابة العامّة للمحامين، وسمحت بالصلاة على عطية بمسجد عمر مكرم واتُفق وقتها على أن تعقد الجنازة أيضًا بالمسجد ذاته.

قبل موعد العزاء المقرر  بدقائق، أجبرت جهات أمنية القائمين على مسجد عمر مكرم على إلغاء حجز قاعتي تلقي العزاء فيه، ما اضطر النقابة على نقل العزاء لفيلا مهجورة مجاورة للمسجد.

مؤلفاته

من الكتابات الدرامية للتلفزيون
 رجل المال لتوفيق الحكيم (سيناريو وحوار)
 امرأة مسكينة ليحيى حقي (سناريو وحوار)
 صمت جاك فارجيون لبول بورجيه (سناريو وحوار)

انظر أيضا
 منتصر الزيات

المراجع

وصلات خارجية
 الموقع الشخصي

أشخاص من شبين الكوم
أعضاء مجلس الشورى المصري
خريجو جامعة القاهرة
سياسيون مصريون في القرن 20
سياسيون مصريون في القرن 21
كتاب مصريون في القرن 20
كتاب مصريون في القرن 21
محامون مصريون
مواليد 1357 هـ
مواليد 1938
مواليد في شبين الكوم
وفيات 1443 هـ

رجائي عطية


«TRY UNITE!/Hello!», decimosexto sencillo de la cantante y seiyū japonesa Megumi Nakajima, y se presenta como el sexto que no es representado por un personaje de anime lanzado al mercado el día 2 de febrero del año 2012.

Detalles
Este sencillo contiene las canciones de inicio y cierre de la serie Rinne no Lagrange que es producida por el estudio Xebec y dirigida por Toshimasa Suzuki, la canción de apertura fue compuesta por Rasmus Faber, un DJ sueco conocido por trabajos musicales tales como Platina Jazz. Del mismo modo la canción de cierre «Hello!» fue producida y arreglada por el compositor y letrista Kitagawa Katsutoshi, miembro de la banda Round Table.

Este sencillo fue presentado en dos formatos; normal y limitado, este último incluye un DVD con el video musical de la canción TRY UNITE!, el cual fue promocionado por el canal de flyingDOG en Youtube el 20 de diciembre de 2011 con el nombre de TRY UNITE!/中島 愛(1 chorus.ver).

Finalmente se incluyó una versión de TRY UNITE! con un estilo balada, además de la canción «Pumpkin cake».

Lista de canciones (VTCL-35124)

Notas y referencias

Bandas sonoras de anime
Sencillos de 2012
Sencillos de Megumi Nakajima

TRY UNITE!/Hello!


Aceasta este o listă de regizori de film maghiari:

A
 Nándor Alapi
 Ernő Andai
 Nimród Antal
 Oszkár Ascher

B
 Béla Balogh
 Gábor Bódy
 Géza von Bolváry
 István Bujtor
 László Benedek
 Péter Bacsó
 Zoltán Bonta

C
 Ferenc Cakó

D
 Alfréd Deésy
 Attila Dargay

E
 Ildikó Enyedi
 Judit Elek

F
 Nicolas Farkas
 Benedek Fliegauf
 György Fehér
 Péter Forgács
 Zoltán Fábri
 Paul Fejos

G
 István Gaál
 Péter Gothár
 Lívia Gyarmathy
 Imre Gyöngyössy
 Gábor N. Forgács

H
 János Herskó
 Zoltán Huszárik

J
 Jenő Janovics
 Marcell Jankovics
 Miklós Jancsó

K
 Alexander Korda
 Barna Kabay
 Ferenc Kardos
 Ferenc Kósa
 Ferenc Kósa
 Ilona Kolonits
 Márton Keleti
 Róbert Koltai
 Zsolt Kézdi-Kovács

M
 Félix Máriássy
 Gyula Maár
 Károly Makk
 Márta Mészáros
 Peter Medak

P
 György Pálfi

R
 Géza von Radványi
 László Ranódy
 Sándor Reisenbüchler
 Miklós Rózsa

S
 István Szabó
 János Szász
 Pál Sándor
 István Székely
 Sándor Sára
 Zoltan Szalkai

T
Béla Tarr
Ivan Tors

Vezi și
 Listă de regizori de film
 Listă de actori maghiari
 Cinematografia maghiară

regizori
 Listă
Cinematografia maghiară

Listă de regizori maghiari


Roegchanda Pascoe, née au milieu des années 1970, est une militante sud-africaine luttant contre la criminalité et les violences sexistes, et pour  l'inclusion des populations historiquement marginalisées de la ville du Cap, prix international de la femme de courage en 2022.

Biographie

Roegchanda Pascoe grandit pendant l'apartheid à Manenberg, un township créé à la fin des années 1960 dans la banlieue du Cap, par déplacement forcé de populations coloured, à partir de zones désignées par le régime d'apartheid comme devant être réservées aux blancs.

Ayant trouvé un emploi dans l'industrie textile locale, elle est amenée également à fonder une initiative communautaire, le Manenberg Safety Forum, pour lutter contre les violences liées à la criminalité et contre les violences sexuelles (par des actions de médiation entre gangs, par l'implication des services gouvernementaux, par la sensibilisation de la communauté sur les points de vigilance, par l'assistance aux victimes, etc.)). Elle apporte son témoignage dans des procès, et est l'objet de menaces. Elle s'est vu décerner en 2022 le prix international de la femme de courage.

Références

Liens externes

Personnalité féminine sud-africaine
Lauréate du prix international de la femme de courage

Roegchanda Pascoe


Annales Générales des Sciences Physiques (abreviado Ann. Gén. Sci. Phys.) es una revista ilustrada con descripciones botánicas que fue editado en Bélgica. Se publicaron 8 números en los años 1819-1821.

Referencias

Enlaces externos
 en IPNI

Revistas de botánica
Revistas científicas en francés
Revistas científicas de Bélgica
Revistas desaparecidas de Bélgica
Publicaciones fundadas en 1819
Publicaciones desaparecidas en 1821


Brough and Shatton ist ein civil parish (Gemeinde) im High Peak District von Derbyshire in England. Die Gemeinde besteht aus den beiden Weilern Brough on Noe und Shatton, die ungefähr 2 km voneinander entfernt sind. Sie liegen am River Noe, einem Zufluss des Derwent im Peak-District-Nationalpark, zwischen Sheffield und Manchester. Nach dem Census von 2001 hatte die Gemeinde 145 Einwohner. Zwischen den beiden Gemeindeteilen gibt es rege sportliche Wettkämpfe und sonstige gemeinsame Veranstaltungen.

Eine Weiheinschrift für die Heilgöttin Arnemetia (Arnomecta) mit dem Text DEAE ARNOMECTE (RIB 281) wurde in Brough on Noe gefunden.

Bildergalerie

Weblinks
 Umgebungskarte von Brough and Shatton
 Fotogalerie
 Brough and Shatton in A vision of Britain in history

Ort in Derbyshire
Geographie (High Peak)

Brough and Shatton


Le château de Beckington est une maison historique du village de Beckington, dans le Somerset, en Angleterre. Il s'agit d'un bâtiment classé Grade II* .

Il est construit au début du  à l'emplacement d'un édifice médiéval. Il abrite divers nobles et hommes d'affaires locaux, servant également d'hôtel et d'école. Il est maintenant utilisé comme bureaux.

Histoire
Il est construit à l'origine au début du   sur le site d'un bâtiment médiéval antérieur par William Long, un drapier et patron de l'église Beckington . En 1569, le fils de William, Thomas, y vit. Quelque temps avant 1616, il est vendu à James Ley (1er comte de Marlborough) qui est Lord Chief Justice de la Cour du banc du Roi en Irlande puis en Angleterre ; il est député anglais et Lord grand trésorier de 1624 à 1628. Il est également membre fondateur de la Société des Antiquaires.

Plusieurs marchands locaux possèdent le bâtiment au , dont Christopher Brewer, Samuel Love et Nathaniel Mortimer. Dans les années 1780, le château de Beckington passe aux mains de la famille Chislett qui en est propriétaire jusqu'en 1870. Ce n'est qu'en 1839 que le nom de "Castle House" est appliqué au bâtiment . Cela évolue ensuite pour devenir «The Castle» et plus tard «Beckington Castle». En 1870, George Esdaile achète le château pour 450 £, le propriétaire suivant est le colonel Augustus Hill qui le détient de 1896 à 1901 .

Edward Milles Nelson en est propriétaire de 1902 à 1926. Il est président de la Royal Microscopical Society et auteur de « The Cult of Circle Builders ». C'est alors la maison du capitaine John Hamilton des Coldstream Guards, qui devient plus tard le  baron Hamilton de Dalzell, et en 1942, c'est le lieu de naissance de son deuxième fils, l'homme politique Archie Hamilton, baron Hamilton d'Epsom .

Il sert également d'hôtel et de salle d'exposition d'antiquités. De 1945 à 1970, l'école Ravenscroft  occupe le bâtiment. En février 1966, un incendie se déclare dans la chaufferie du château et une partie de l'intérieur est détruite . Ravenscroft ferme pendant une semaine, puis continue à fonctionner dans ses dépendances pendant que les dégâts importants sont réparés.

Le bâtiment est réputé hanté et c'est peut-être le premier bâtiment en Angleterre qui est décrit dans une annonce à vendre comme étant plus désirable parce qu'il était hanté .

En 1989, le château, qui est alors en mauvais état , et les terrains sont achetés par Systems Engineering & Assessment Ltd (SEA), qui fournit un soutien technique et d'approvisionnement au ministère de la Défense . Entre 1995 et 1996, le château de Beckington est restauré par SEA en tant que siège social, en coopération avec le Mendip Council et English Heritage .

Références

Liens externes

Monument classé de Grade II* dans le Somerset
Château réputé hanté en Angleterre

Château de Beckington


Hipokrat (Yunanca: Ἱπποκράτης, Hippokrates) (d. MÖ 460, İstanköy - ö. MÖ 370, Larisa), tıbbın babası olarak anılan İyon hekim.

Prognoz ve klinik gözlemin kullanımı, hastalıkların sistemli sınıflandırılması veya hümoral teorinin formülasyonu gibi alana yaptığı kalıcı katkılardan dolayı geleneksel olarak "Tıbbın Babası" olarak anılır. Hipokrat tıp okulu antik yunan tıbbı'nda devrim yaparak, onu geleneksel olarak ilişkili olduğu diğer alanlardan (teürji ve felsefe) farklı bir disiplin yapıp doktorluk mesleğini kurmuştur.

Bununla birlikte, Hipocratic Corpus yazarlarının, Hipokrat tıbbının uygulayıcılarının ve Hipokrat'ın çalışmalarının başarıları genellikle birbiriyle karıştırıldı; bu nedenle Hipokrat'ın gerçekte ne düşündüğü, yazdığı ve yaptığı hakkında çok az şey bilinir. Hipokrat yaygın olarak paragon olarak tasvir edilir ve günümüzde hala geçerli ve kullanımda olan Hipokrat Yemini'ni ile tanınır. Ayrıca klinik tıbbın sistematik çalışmasını büyük ölçüde ilerletmesi, önceki okulların tıbbi bilgilerini özetlemesi ve Hippocratic Corpus ve diğer eserler aracılığıyla doktorlar için reçete uygulamaları yapmasıyla da tanınır.

Hekim olan babası tarafından yetiştirilip birçok yerde hekimlik yapmıştır.

Anadolu'nun kuzey illerini gezdikten sonra İstanköy adasına dönerek hekimliğini sürdürdü. Antik İyonya'da bilimsel gelişme ve felsefe ile sımsıkı bağı olan hekimlik gözdeydi. Bu gelişme Hippokrates ile doruğa ulaştı. Kendisine göre tıbbın ilk kuralı "Primum non nocere" (Önce zarar verme!) ilkesidir.

Çağdaşı Eflatun, Protagoras adlı yapıtında Hipokrat'tan "Koslu Asklepiades" olarak bahseder. Hipokrat'ın öğrencilerini para karşılığında eğittiğini ve hekimlik alanında Polykleitos ile Phidias'ın heykelcilikte kazandığı üne yakın bir ün kazandığından bahseder. Eflatun, "Phaidros" adlı yapıtında ise Hipokrat'a değinerek onun tıbba felsefi bir yaklaşım getirmiş ünlü bir Asklepiades olduğunu ve insan vücudunu bir bütün olarak ele aldığını anlatır.

Aristoteles'in öğrencilerinden Menon ise yazdığı tıp tarihinde Hipokrat'ın hastalıkların nedeni konusundaki görüşlerine özel bir yer verir. Menon'un aktardığına göre, Hipokrat'ın temel hastalık kuramı; yanlış beslenme sonucunda sindirilemeyen bazı artıkların buhar çıkardığı, bu buharların vücuttan atılamayarak hastalıklara yol açtığı şeklindedir. Hippokrates tarafından yazıldığı kabul edilen "Corpus Hippocraticum" (Hipokrat'ın Toplu Yapıtları) adlı yapıtı milattan sonra onuncu yüzyıldan kalmadır. Arap ve Avrupa tıbbına katkısı büyüktür. Bu yapıtta; batıl inançlar, büyülü şifa yöntemleri reddedilerek bir bilim dalı olan tıbbın temel ilkeleri öğretilmiştir. Hipokrat'ın çağında hekimler "Asklepiadlar" denen (hekimlik tanrısı olarak kabul edilen Asklepios adından türemiştir) loncalarda toplanırdı. Hekimlik babadan oğula geçerdi. Genç hekimler loncaya alınırken günümüzde de geçerli olan fakat bazı değişikliklerin yer aldığı ünlü "Hipokrat Yemini" ederlerdi. Eski Hipokrat Yemini'nde tıp tanrısı olarak kabul edilen Asklepios adına yemin edilirken, yeni yeminde kutsal inançlar üzerine yemin edilmektedir.

Hipokrat'ın ölümünden sonra Kos Adası Hekimlik Okulu'nun bütün buluşları Hipokrat'a mal edilmiştir. Bunların tümünün değilse de büyük bir bölümünün onun buluşu olduğuna kuşku yoktur. Örneğin; bazı hastalıkları Hipokrat ilk kez tanımlamıştır, "Çomak Parmak" adlı hastalığa "Hipokratik parmaklar" denilmektedir. Çünkü ilk kez Hipokrat bu hastalığın tanımını yapmıştır. Diğer tanımladığı hastalıklar ise; "akciğer kanseri", "akciğer hastalığı", "siyanotik kalp hastalığı"dır.

Biyografi

Hipokrat'ın MÖ 460 civarında Yunanistan'ın Kos adasında doğduğuna inanılmaktadır. Hayatının bazı ayrıntıları belirsizliğini korurken, tarihçiler çeşitli kaynaklardan elde ettikleri bilgileri bir araya getirerek biyografik anlatısını oluşturmuşlardır.

Hipokrat hakkındaki birincil bilgi kaynağımız, 2. yüzyılda yaşamış Yunan bir hekim olan Efesli Soranus'tan gelmektedir. Soranus, Hipokrat'ın aile geçmişini anlatırken, babasının yine bir hekim olan Heraklides, annesinin ise Tizane'nin kızı Praksitela olduğunu belirtmiştir. Hipokrat'ın Thessalus ve Draco adında iki oğlu ve Polybus adında bir damadı vardı ve hepsi de onun himayesinde eğitim görmüştü. Daha sonraki hekim Galen'e göre Polybus, Hippokrates'in gerçek halefi olarak kabul edilirken, Thessalus ve Draco'nun her birinin Hippokrates (Hippokrates III ve IV) adında oğulları olmuştur.

Soranus, Hippokrates'in tıp bilgisini babasından ve büyükbabasından (Hippokrates I) edindiğini belirtmiştir. Ayrıca Demokritos ve Gorgias'ın rehberliğinde çeşitli konular üzerinde çalışmıştır. Muhtemelen tıp eğitimini Kos Asklepieion'unda almış ve Trakyalı bir hekim olan Selymbria'lı Herodicus'tan ek eğitim almıştır. Hipokrat'ın etkisi tıp pratiğinin ötesine geçmiş, Platon gibi ünlü filozofların eserlerinde kendisine atıfta bulunulmuştur. Platon'un Protagoras ve Phaedrus adlı diyaloglarında Hipokrat "Asklepiadlı Koslu Hipokrat" olarak anılır ve ünlü Asklepiad hekim ailesiyle olan ilişkisine vurgu yapılır.

Hipokrat hayatı boyunca kendini tıp öğrenimine ve uygulamasına adamıştır. Teselya, Trakya ve Marmara Denizi dahil olmak üzere çeşitli bölgelere seyahat ederek tıbbi uzmanlığını paylaşmış ve değerli deneyimler kazanmıştır. Ölümüyle ilgili rivayetler farklılık gösterse de, genellikle 83, 85, hatta 90 yaşlarında Larissa'da vefat ettiğine inanılır; bazı kaynaklar ise 100 yaşından fazla yaşamış olabileceğini öne sürer.

Antik Tıpta Hipokrat Teorisi
Antik Yunan hekimi Hipokrat'a atfedilen Hipokrat Teorisi, MÖ 5. yüzyılda hastalık anlayışında ve tıbbi uygulamalarda önemli bir değişime işaret etmiştir. Hipokrat, hastalıkların ilahi değil doğal kökenleri olduğunu öne sürerek hakim batıl inançlara ve dini inançlara meydan okumuştur. Bu, disiplini dini inançlardan ayırdığı ve daha rasyonel ve bilimsel bir yaklaşımı vurguladığı için tıp tarihinde çok önemli bir ana işaret ediyordu.

Hipokrat, hastalıkların tanrılar tarafından verilen cezalar olmadığını, bunun yerine çevresel faktörler, beslenme ve yaşam tarzının sonuçları olduğunu savundu. Onun çığır açan yaklaşımı, insan anatomisi ve fizyolojisi hakkında yanlış fikirlere dayanan yaygın Humorizm'den bir sapmaydı. Hipokrat'ın görüşleri tıbba daha ampirik bir yaklaşımın temelini atmıştır.

Ünlü sözlerinden biri olan "Bir toplumun sağlığı hakkında bilgi edinmek istiyorsanız, soludukları havaya, içtikleri suya ve yaşadıkları yerlere bakın", sağlık ve hastalığı anlamada çevresel faktörleri dikkate almaya verdiği önemi vurgular.

Antik Yunan Tıbbında Farklılaşma
Knidian ve Koan okulları gibi Antik Yunan tıp okulları, hastalıklarla başa çıkma konusunda farklı yaklaşımlara sahipti. Knidian okulu teşhise odaklanmış, ancak insan anatomisi hakkındaki sınırlı bilgi ve antik Yunan'da insan diseksiyonunun yasak olması nedeniyle zorlanmıştır. Sonuç olarak, çeşitli semptomları tek bir hastalığa bağlamakta genellikle başarısız oluyorlardı.

Öte yandan, Hipokrat ya da Koan okulu katı teşhisten ziyade hasta bakımı ve prognoza odaklanarak daha büyük başarılar elde etmiştir. Onların yaklaşımı hastalıkların etkili bir şekilde tedavi edilmesine olanak sağlamış ve klinik uygulamalarda önemli ilerlemelere yol açmıştır.

Hipokrat tıbbının, spesifik teşhislere ve özel tedavilere güçlü bir vurgu yapan modern tıptan büyük ölçüde farklı olduğunu belirtmek önemlidir. Bu değişim, Hipokrat yaklaşımının modern tıp standartları tarafından eleştirilmesine yol açmıştır.

Hipokrat Tıbbında Kriz
Hipokrat tıbbı, bir hastalığın ilerlemesinde önemli bir noktayı temsil eden "kriz" kavramını ortaya atmıştır. Bir kriz hastanın iyileşmesine ya da gerilemesine yol açabilirdi. Bu doktrine göre, krizlerin bir hastalığın başlangıcını takip eden belirli "kritik günlerde" ortaya çıkması beklenirdi. Bu kritik günleri anlamak, bir hastalığın sonucunu tahmin etmede çok önemliydi.

Terapötik Yaklaşım

Hipokrat tıbbı mütevazı ve pasifti. Terapötik yaklaşım "doğanın iyileştirici gücüne" (Latince "vis medicatrix naturae") dayanıyordu. Bu doktrine göre, vücut kendi içinde dört mizacı yeniden dengeleme ve kendini iyileştirme (physis) gücünü barındırır. Hipokrat terapisi bu doğal süreci kolaylaştırmaya odaklanmıştır. Bu amaçla Hipokrat "dinlenme ve hareketsiz kalmanın büyük önem taşıdığına" inanıyordu. Genel olarak Hipokrat tıbbı hastaya karşı çok nazikti; tedavi nazikti ve hastayı temiz ve steril tutmaya vurgu yapıyordu. Örneğin, yaralarda sadece temiz su veya şarap kullanılırdı, ancak "kuru" tedavi tercih edilirdi. Bazen yatıştırıcı merhemler de kullanılırdı.

Hipokrat ilaç verme ve yanlış seçildiği kanıtlanabilecek özel bir tedaviye girişme konusunda isteksizdi; genelleştirilmiş bir teşhisi genelleştirilmiş bir tedavi izlerdi. Önerdiği genel tedavilerden bazıları oruç tutmak ve bal ile sirke karışımı tüketmektir. Hipokrat bir keresinde "hastayken yemek yemek, hastalığını beslemektir" demiştir. Ancak bazı durumlarda güçlü ilaçlar da kullanılmıştır. Bu pasif yaklaşım, iskelet sistemini germek ve yaralı bölge üzerindeki baskıyı azaltmak için traksiyon gerektiren kırık kemikler gibi nispeten basit rahatsızlıkların tedavisinde çok başarılıydı. Hipokrat sehpası ve diğer cihazlar bu amaçla kullanıldı.

Hipokrat'ın zamanında ateşin başlı başına bir hastalık olduğu düşünülüyordu. Hipokrat ateşli hastaları aç bırakarak tedavi etmiş, ateşi 'aç bırakmanın' hastalığı etkisiz hale getirmenin bir yolu olduğuna inanmıştır.  Bu nedenle "Soğuk algınlığını besle, ateşi aç bırak" fikrinin yaratıcısı o olabilir.

Hipokrat tıbbının güçlü yönlerinden biri de prognoza verdiği önemdi. Hipokrat'ın zamanında tıbbi tedavi oldukça olgunlaşmamıştı ve çoğu zaman hekimlerin yapabileceği en iyi şey bir hastalığı değerlendirmek ve ayrıntılı vaka geçmişlerinde toplanan verilere dayanarak olası ilerlemesini tahmin etmekti.

Profesyonellik

Hipokrat tıbbı katı profesyonelliği, disiplini ve titiz uygulamalarıyla dikkat çekmiştir. Hipokrat'ın "Hekim Üzerine" adlı eseri hekimlerin her zaman bakımlı, dürüst, sakin, anlayışlı ve ciddi olmalarını tavsiye eder. Hipokrat hekimi, uygulamasının tüm yönlerine dikkat ederdi: Antik ameliyathane'de "aydınlatma, personel, aletler, hastanın pozisyonu ve bandajlama ve atelleme teknikleri" için ayrıntılı şartnameleri takip ederdi. Hatta tırnaklarını bile belirli bir uzunlukta tutardı.

Hipokrat Okulu gözlem ve belgelemenin klinik doktrinlerine önem vermiştir. Bu doktrinler, hekimlerin bulgularını ve tıbbi yöntemlerini çok açık ve objektif bir şekilde kaydetmelerini, böylece bu kayıtların aktarılabilmesini ve diğer hekimler tarafından kullanılabilmesini öngörür. Hipokrat ten rengi, nabız, ateş, ağrılar, hareket ve boşaltım gibi birçok semptomu dikkatli ve düzenli bir şekilde not etmiştir.  Bir vakanın öyküsünü alırken hastanın yatıp yatmadığını anlamak için nabzını ölçtüğü söylenir. Hipokrat klinik gözlemlerini aile öyküsüne ve çevreye kadar genişletmiştir.Tıp, klinik muayene ve gözlem sanatını ona borçludur.

Tıbba doğrudan katkılar

Hipokrat ve takipçileri tıp alanına öncü katkılarda bulunmuş, gözlemlerinin ve tanımlamalarının birkısmı günümüzde de geçerliliğini korumaktadır. Hipokrat, kronik akciğer hastalıkları, akciğer kanseri ve siyanotik kalp hastalığında önemli bir tanı işareti olan "parmak çomaklaşmasını" ilk tanımlayan kişi olarak kabul edilir. Bu ilişki nedeniyle, bu durum bazen "Hipokrat parmakları" olarak anılır. Hatta Shakespeare, Falstaff'ın ölümünü yazarken V. Henry'nin II. perdesinin iii. sahnesinde bu tanıma atıfta bulunmuştur.

Hipokrat hastalıkları akut, kronik, endemik ve salgın olarak sınıflandırmaya başlamış ve "alevlenme, nüks, çözülme, kriz, paroksizm, zirve ve nekahat gibi terimler kullanmıştır. " Öğretileri arasında göğüs boşluğu astarında süpürasyonla seyreden bir durum olan torasik ampiyemin semptomları, fiziksel bulguları, cerrahi tedavileri ve prognozuna ilişkin ayrıntılı açıklamalar da yer alıyordu.Öğretileri günümüzün akciğer tıbbı ve cerrahi öğrencileri için geçerliliğini korumaktadır. Hipokrat belgelenmiş ilk göğüs cerrahı idi ve bulguları ve teknikleri, göğüs duvarı apsesini boşaltmak için kurşun boruların kullanılması gibi kaba olsa da, hala geçerlidir.

Hipokrat tıp okulu rektal rahatsızlıkların anlaşılması ve tedavisine de önemli katkılarda bulunmuştur. Hemoroid gibi rahatsızlıkların nedenlerine ilişkin teorileri kusurlu olsa da, Hipokrat hekimleri tedavi için koterizasyon, eksizyon, ligasyon ve sıcak ütü kullanımı gibi nispeten gelişmiş yöntemler kullanmışlardır. Halen yaygın bir tıbbi cihaz olan rektal spekulumun kullanımı gibi proktoskopinin bazı temel kavramları Hipokrat Külliyatı'nda ana hatlarıyla belirtilmiştir. Bu, endoskopiye ilişkin kaydedilmiş en eski referansı işaret etmektedir. Ayrıca Hipokrat, günümüzde yaşam tarzı tıbbı olarak bilinen bir uygulama olan, hastalıkların tedavisinde diyet değişiklikleri ve egzersiz de dahil olmak üzere yaşam tarzı değişikliklerini sıklıkla vurgulamıştır.

Hipokrat ile ilişkilendirilen iki ünlü ama muhtemelen yanlış atfedilen söz "Yiyecekler ilacınız, ilaçlar da yiyeceğiniz olsun" ve "Yürümek insanın en iyi ilacıdır." sözleridir. Bu sözlerin kökeni tam olarak bilinmemektedir.

Hipokratik Külliyat

Hipokrat Külliyatı (Latince: Corpus Hippocraticum) İskenderiye dönemi'nde toplanan yaklaşık yetmiş erken dönem tıp eserinden oluşan bir koleksiyondur. İyon Yunancası dilinde yazılmıştır. Hipokrat'ın külliyattaki risalelerden herhangi birinin yazarı olup olmadığı sorusu kesin olarak yanıtlanmamıştır, ancak modern tartışmalar, onun tarafından yazılmış olabileceği düşünülen risalelerden yalnızca birkaçı etrafında dönmektedir. Konuların çeşitliliği, yazım tarzları ve görünürdeki yapım tarihleri nedeniyle Hipokrat Külliyatı tek bir kişi tarafından yazılmış olamaz (Ermerins yazar sayısını on dokuz olarak vermektedir). Hipokrat'ın ünü nedeniyle külliyat onun adıyla anılmaya başlanmış, muhtemelen tüm tıp eserleri İskenderiye'deki bir kütüphaneci tarafından 'Hipokrat' adı altında sınıflandırılmıştır. Ciltler muhtemelen öğrencileri ve takipçileri tarafından üretilmiştir.

Hipokrat Külliyatı, belirli bir sıralama olmaksızın, tıbbın çeşitli konuları üzerine ders kitapları, konferanslar, araştırmalar, notlar ve felsefi denemeler içerir. Bu eserler hem uzmanlar hem de meslekten olmayanlar olmak üzere farklı kitleler için yazılmıştır ve bazen karşıt bakış açılarından yazılmıştır; Külliyattaki eserler arasında önemli çelişkiler bulunabilir. Corpus'un eserleri arasında Hipokrat Yemini; Prognostikler Kitabı; Akut Hastalıklarda Rejim Üzerine; Aphorisms; Havalar, Sular ve Yerler Üzerine; İndirgeme Araçları; Kutsal Hastalık Üzerine; vb. bulunmaktadır.

Hipokrat Yemini

Tıbbi uygulama etiği üzerine ufuk açıcı bir belge olan Hipokrat Yemini, yeni bilgiler ölümünden sonra yazılmış olabileceğini gösterse de, antik çağda Hipokrat'a atfedilmiştir. Bu belge muhtemelen Hipokrat Külliyatı'nın en ünlü belgesidir. Son zamanlarda belgenin yazarının gerçekliği inceleme altına alınmıştır. Yemin bugün orijinal haliyle nadiren kullanılsa da, iyi tıbbi uygulama ve ahlakı tanımlayan diğer benzer yeminler ve yasalar için bir temel teşkil etmektedir. Bu tür türevler, tıp uygulamasına girmek üzere olan modern tıp mezunları tarafından düzenli olarak yapılmaktadır.

Miras

Hipokrat ne kendi adıyla anılan tıp okulunu kurmuş ne de kendisine atfedilen eserlerin çoğunu yazmış olmasına rağmen, geleneksel olarak "Tıbbın Babası" olarak kabul edilir. Katkıları tıp pratiğinde devrim yarattı; ancak ölümünden sonra ilerleme durdu. Hipokrat'a o kadar saygı duyuluyordu ki, öğretileri büyük ölçüde geliştirilemeyecek kadar büyük kabul edildi ve yöntemlerinde uzun süre önemli bir ilerleme kaydedilmedi. Hippokrates'in ölümünden sonraki yüzyıllar, ilerleme kadar gerilemenin de damgasını vurduğu yıllar olmuştur. Örneğin, Fielding Garrison'a göre, "Hipokrat döneminden sonra klinik vaka geçmişi alma uygulaması sona ermiştir."

Hipokrat'tan sonra bir diğer önemli hekim, MS 129'dan MS 200'e kadar yaşamış bir Yunan olan Galen'dir. Galen Hipokrat tıbbı geleneğini sürdürmüş, bazı ilerlemeler kaydetmiş, ancak bazı gerilemeler de yaşamıştır. Orta Çağ'da İslam dünyası Hipokrat yöntemlerini benimsemiş ve yeni tıp teknolojileri geliştirmiştir. Avrupa Rönesansı'ndan sonra Hipokrat yöntemleri Batı Avrupa'da yeniden canlandırıldı ve 19. yüzyılda daha da yaygınlaştırıldı. Hipokrat'ın titiz klinik tekniklerini kullananlar arasında Thomas Sydenham, William Heberden, Jean-Martin Charcot ve William Osler sayılabilir.

Kaynakça
 Özel

Genel
.
.
.
.
.
. PMID 3959439

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Konuyla ilgili yayınlar
.

 Craik, Elizabeth M. (ed., trans., comm.), The Hippocratic Treatise On glands (Leiden; Boston: Brill, 2009) (Studies in ancient medicine, 36).

.
.

.

Pliny the Elder, Natural History: Book XXIX., translated by John Bostock. See original text in Perseus program.

Dış bağlantılar
First printed editions of the Hippocratic Collection at the Bibliothèque Interuniversitaire de Médecine of Paris (BIUM) studies and digitized texts by the BIUM (Bibliothèque interuniversitaire de médecine et d'odontologie, Paris) see its digital library Medic@.
Wesley D. Smith. Hippocrates. Free full-text article from Encyclopædia Britannica Online. Last accessed 19 Sep. 2008.

MÖ 460 doğumlular
İstanköy doğumlular
MÖ 370 yılında ölenler
MÖ 5. yüzyılda Yunanlar
MÖ 4. yüzyılda Yunanlar

Antik Yunan hekimler
Tıp tarihi
Antik Teselya

Hipokrat


El 2.º Ejército Húngaro (en magiar: Második Magyar Hadsereg) fue uno de los tres ejércitos (hadsereg) constituidos por el Reino de Hungría (Magyar Királyság) que actuaron durante la Segunda Guerra Mundial. Los tres ejércitos fueron organizados a partir del 1 de marzo de 1940. El Segundo Ejército era el mejor equipado de los tres al inicio de la guerra, pero fue virtualmente destruido por el Ejército Rojo al concluir la batalla de Stalingrado, sufriendo un 84 % de bajas. Hacia el final de la contienda, nuevamente reforzado luchó más exitosamente en la batalla de Debrecen, pero finalmente durante el Sitio de Budapest, fue eliminado casi por completo e incorporado al Tercer Ejército Húngaro.

Comandantes
El Segundo Ejército Húngaro tuvo cuatro comandantes desde el 1 de marzo de 1940 hasta el 13 de noviembre de 1944:

 El teniente general Gusztáv Vitéz Jány (vitéz Jány Gusztáv), de marzo de 1940 hasta el 5 de agosto de 1943.
 El teniente general Géza Lakatos, desde el 5 de agosto de 1943 hasta 1 de abril de 1944
 El teniente general Lajos Veress von Dálnoki, desde abril de 1944 hasta el 16 de octubre de 1944.
 El teniente general Jenő Major, desde el 16 de octubre de 1944 hasta el 16 de noviembre de 1944.

Historial de operaciones

Entrada en guerra
Antes de la guerra las Fuerzas Armadas de Hungría poseían una limitada fuerza de ochenta mil efectivos, distribuidos en siete cuerpos armados, cada unos de los cuales constituidos por tres divisiones de infantería, que a su vez se dividían en tres regimientos de infantería y uno de artillería. Cada cuerpo también incluía dos brigadas de caballería, dos de infantería motorizada, una batería antiaérea, una compañía de comunicaciones y un contingente de caballería de reconocimiento. El 11 de marzo de 1940, el Ejército Húngaro se aumentó a tres grupos de ejército, cada uno de los cuales estaba constituido por tres cuerpos.

Hungría no participó activamente en la etapa inicial de la Operación Barbarroja, haciéndolo a partir del 27 de junio de 1941, después de la declaración de guerra a la Unión Soviética, a raíz del bombardeo de Kassa. Al principio solo un grupo (Gyorshadtest) fue enviado al Frente Oriental en apoyo del 17.º Ejército alemán.

Stalingrado
En abril de 1942, una fuerza de 209.000 hombres se sumó al Grupo de Ejércitos Sur alemán en su campaña al sur de la Unión Soviética. En junio del mismo año inició su accionar como parte de Grupo de Ejércitos B en la Operación Azul (Fall Blau).

Vorónezh

Durante junio y julio de 1942, en la antesala a la batalla de Stalingrado, el Segundo Ejército Húngaro participó en la batalla de Vorónezh, apoyando el accionar del 4.º Ejército Panzer en los alrededores de la ciudad de Vorónezh sobre el río Don, enfrentando al Frente Vorónezh soviético. Evento que tácticamente fue una victoria pírrica para las fuerzas del Eje, pues retrasó enormemente la llegada del 4.º Ejército Panzer a la región del Cáucaso.

El río Don, Operación Saturno y derrota en Stalingrado

El 2.º Ejército húngaro es conocido por su participación en la batalla de Stalingrado. Antes de ser enviados a la Unión Soviética, los soldados regulares solo recibieron ocho semanas de entrenamiento, sin prácticamente ninguna participación en maniobras bélicas.

En 1942 se le encomendó la tarea de proteger el flanco norte del 8.º Ejército italiano entre Novaya Pokrovka sobre el río Don y Rossosh.
Esto permitió al 6.º Ejército alemán avanzar para atacar al 62.º Ejército soviético asentado en Stalingrado.

El 2.º Ejército Húngaro, al igual que todos aquellos que cubrían los flancos del 6.º Ejército alemán, fueron aniquilados cuando los soviéticos lanzaron la ofensiva con el propósito de rodearlo en el culmen de la batalla de Stalingrado. El primer movimiento realizado por los soviéticos consistió en avanzar sobre los 3.º y 4.º Ejércitos rumanos, aislando al 6.º Ejército alemán.

El 12 de diciembre de 1942, los alemanes emprendieron la operación Wintergewitter con el objetivo de romper el cerco soviético. Estos contraatacaron el 16 de diciembre penetrando entre el 8.º Ejército italiano y el 2.º Ejército húngaro, amenazando el flanco de las fuerzas alemanas que intentaban romper el cerco.

Para el 13 de enero de 1943, los soviéticos ―que superaban a las fuerzas del Eje tanto en hombres como en equipamientos― iniciaron la ofensiva estratégica Vorónezh-Járkov simultáneamente sobre Bryansk, Vorónezh y el frente suroccidental. Durante esta ofensiva las tropas soviéticas superaron rápidamente al 2.º Ejército húngaro cerca de Svoboda (Unión Soviética), en cercanías del río Don.

Durante los veinte meses de actividad en el frente ruso, las pérdidas del 2.º Ejército húngaro fueron enormes. De una fuerza inicial compuesta por cerca de 200 000 soldados y 50 000 colaboradores judíos llevados a la fuerza, alrededor de 100 000 murieron, 35 000 resultaron heridos y 60 000 fueron tomados prisioneros. Solo 40 000 hombres lograron regresar a Hungría, y fueron utilizados como chivos expiatorios por Hitler, por la catastrófica derrota del Eje. "Durante la Segunda Guerra Mundial, ninguna nación perdió tanta sangre en un período tan corto de tiempo".

Luego de la batalla de Stalingrado, el 2.º Ejército húngaro, al igual que los otros componentes del Grupo de Ejércitos B, dejaron de representar una fuerza representativa. El 6.º Ejército alemán, rodeado en Stalingrado, se rindió finalmente el 2 de febrero de 1943. Los restos del 2.º Ejército húngaro retornaron a su país el 24 de mayo de 1943.

Referencias

Hungría en la Segunda Guerra Mundial
Regencia húngara (1920-1944)
Unidades militares de la Segunda Guerra Mundial del Eje
Frente Oriental (Segunda Guerra Mundial)
Relaciones Alemania-Hungría
Relaciones Hungría-Unión Soviética

2.º Ejército (Hungría)