Sættargjerden i Tønsberg (sat i kraft 9. august 1277) kaldes det konkordat, som blev indgået efter mange års forhandlinger i 1277, hvor kongemagten ved Magnus Lagabøte og den katolske kirken ved ærkebiskop Jon Raude blev enige om en grænsedragning mellem den verdslige og kirkelige myndighedsområde. Blandt andet afstod begge parter fra at blande sig i valg hos hinanden, det vil sige henholdsvis kongevalg og bispeudnævnelser. Kirken fik medhold i, at ærkebiskoppen skulle have møntret, domsret, herunder bødestraf, og kirken fik bevilget skattefrihed.

Baggrunden for dette konkordat var udviklingen af Magnus Lagabøtes Landslov som løb parallelt, og lovarbejdet styrkede de centrale myndigheder og kongens magt. Dette førte til reaktioner, særlig fra kirken som fik behov for at afklare grænsedragningen mellem kirkelig og verdslig magt.

Sættargjerden kan, med sådan kongelig godkendt formalisering af rettigheder, forstås som et højdepunkt for kirkens magt og selvstændighed i Norge og har derved en central plads i norsk historie. Aftalen blev skrevet på kirkens egen sprog latin og udarbejdet i traktats form (latin: compositio), og var et eksempel på hvordan, kongen indgik en aftale på lige fod med en anden magt indenfor eget domæne, og derved understregede likestillingen mellem kongen og kirke. Et sådant konkordat var nyt i Norge, men ikke ellers i Europa.

Da kong Magnus Lagabøte døde i 1280, forsøgte adelen i formynderregeringen for den 12 år gamle Eirik II Magnusson at gå undergrave aftalen, blandt andet ved at konfiskere kirkegods. I striden landsforviste de i 1287 ærkebiskop Jon Raude og biskopperne Andres af Oslo og Torfinn af Hamar.

Efter to år med stridigheder løste dette sig ved, at kongen nåede myndighedsalderen på 14 år og bestemte, at aftalen skulle respekteres, dog uden at den blev genoprettet som et retsgyldig dokument. Dette kom som en kongelig forordning og ikke i form af en traktat mellem ligeværdige parter som sættargjerden.

Indhold
I indledningen til Sættargjerden slås det fast, at det nylig var opstået en tvist mellem kong Magnus Håkonsson og ærkebiskop Jon, og dette var baggrunden for mødet og konkordatet.

Efter gammel sædvane havde verdslige dommere behandlet sager, som efter kanonisk ret skulle dømmes af kirkelige domstole. Kirken havde accepteret dette stiltiende for at undgå strid, men ærkebiskoppen ønskede at få dette tilbage til kirkelige organer. Videre ønskede kirken at tage i brug privilegier som med tiden var blevet beskåret på grund af manglende brug. Dette gjaldt specielt privilegiet givet af en vis Magnus Erlingsson, efter sigende Norges konge, om kroneofring og underkastelse. Her kom der en særskilt henvisning til, at kong Magnus skulle love at ofre sig og sit rige ved at ofre hans og alle hans efterfølgeres krone til St. Olav i katedralen i Nidaros. Kirken havde også en indsigelse på en forordning, som tilsagde, at den norske konge skulle vælges. Endelig fremlagde ærkebiskopen et krav om at ved kongevalg skulle ærkebiskopen og bisperne have de første stemmer blandt de øvrige vælgere.

Aftalen blev indgået på kong Magnus "som fredselskende og rettferdig fyrste sitt initiativ" ved Laurentiusmesse den 9. august 1277 på Tunsberghus ved minoritterbrødrenes kirke. Aftalen viser, at den beskriver i hovedsagen rettigheder, som kirken fik, og mindre om dens forpligtelser. Artiklene er som følger:

Det første krav gik på. at ærkebiskoppen opgav enhver ret, hvis han havde nogen, på kongevalg, underkastelse og på kroneofring. Men hvis der ikke fandtes nogen kandidat til tronen, skulle ærkebiskopen og biskopperne få de første og vigtigste stemmer blandt rigets andre vælgere. De måtte da sværge på, at de skulle finde den bedst egnede tronkandidat.
Kongen gav afkald på at dømme i alle sager, som angik kirken. Kirkelige dommere skulle dømme frit i sådanne sager. Dette gjaldt følgende sager: klerkemål, ægteskab, fødsel, patronatsret, tiende, hellige løfter, testamenter, værn for pilgrimme, som skulle besøge St. Olav eller andre norske katedraler, sager om kirkens ejendomme, helligbrøde, mened, åger, simoni, kætteri, frilleliv, ægteskabsbrud, blodskam og alt andet som måtte høre til under det kirkelig forum. Kongen fik imidlertid medhold i, at i enkelte sager, hvor det fortsat var sædvane eller landets lov, skulle der betales i pengebøder til ham.
Ærkebiskoppen og bisperne fik tilladelse til at indsætte folk i kapeller grundlagt af kongen. Det var ikke nødvendig at præsentere eller få kongens samtykke til sådanne udnævnelser.
Kongen skulle ikke have nogen indflydelse i abbed- og bispevalg. Før valget skulle kandidaten dog præsenteres for kongen.
Biskopper, abbeder og andre gejstlige skulle være fritagne fra ledingsrejser eller betale ledingsskatter. Biskoppen kunne dog vurdere den enkelte situation og give dispensation for gejstlige til at yde disse pligter.
Det skulle ikke være tilladt for kongen at ændre landets love og pengebøder på en måde, der blev til tab for kirken.
Ærkebiskoppen fik tilladelse til at købe falke.
Kongen skulle betale tiende af sit jordegods efter kanoniske regler.
Ærkebiskoppen fik ret til indtægterne fra 30 læster mel, som blev fragtet til Island.
Erkebiskoppen fik ret til told af et skib fra Island årligt.
Alle pilgrimme skulle have beskyttelse. De, som skadet dem, skulle dømmes for en kirkelig domstol.
Ærkebiskoppen fik hundrede eller smalk af sine mænd fritaget fra ledingsfærd, krigstog, mønstringer, skipdrått og fra leding.
Hver af biskopperne i fastlandsnorge skulle have ledingsfritagelse for 40 af sine mænd.
Hver sognepræst skulle være fritaget for ledingsskat. Præsterne fik også ledingsfritagelse for to af sine mænd, og en fra husholdet skulle, efter præstens udpegning, være fri for kongelige krigstog.
Dersom nogen af ærkebiskoppens hundrede mænd skadede hinanden i hans gård eller i hans skibe, skulle ærkebiskoppen dømme. Dersom de skadede hinanden et andet sted, kunne de selv vælge mellem kongelig eller kirkelig domstol; boden skulle deles mellem kongen og ærkebiskoppen.
Ærkebiskoppen, biskopperne og klerker blev undtagede fra handelsforbud.
Ærkebiskoppen fik ret til at slå mønt.

Eksterne henvisninger
 Oversikt over Kristenretten, Universitetet i Bergen, Det juridiske fakultetsbibliotek
 Fra knyttneve til scepter. Makt- og demokratiutredningens rapportserie ,

Norge i middelalderen
Konkordat
Begivenheder i 1277

Sættargjerden i Tunsberg


Stefan Ristovski (Skoplje, 12. veljače 1992.) sjevernomakedonski je nogometaš koji igra na poziciji desnog beka. Trenutačno igra za Dinamo Zagreb.

Klupska karijera
Ristovski je svoju omladinsku karijeru proveo u Vardaru. Kao 17-godišnjak prešao je u Parmu te je potpisao petogodišnji ugovor s klubom u siječnju 2010. godine. Taj transfer postao je služben kada je postao 18-godišnjak.

Tijekom idućih pet godina za Parmu je odigrao samo 6 ligaških utakmici te je bio posuđen Crotoneu, Frosinoneu, Bariju te dvaput Latini.

Dana 5. srpnja 2015. godine prešao je u drugoligaški klub Spezia Calcio. Zbog kvote prisutne u talijanskom nogometu o broju igrača koji posjeduju državljanstvo neke države koje nije u Europskoj uniji, dva dana kasnije poslan je na posudbu u Rijeku koja je trajala do 30. lipnja 2017. godine.

Za Rijeku je debitirao 19. srpnja 2015. godine u utakmici 1. HNL protiv Slaven Belupa koja je završila 3:3. U kupu je debitirao 23. rujna iste godine u 10:0 pobjedi nad Bednjom iz Beletinca. S Rijekom je tijekom sezone 2016./17. osvojio 1. HNL, kup i Atlantski kup. U izdanjima Trofeja Nogometaša za 2016. i 2017. godinu uvršten je u momčad godine 1. HNL. Dana 4. srpnja 2017. godine, relazi u Rijeku za nepoznati iznos.

Dana 8. kolovoza 2017. godine poslan je na posudbu u Sporting CP do 30. lipnja 2018. godine za 1,1 milijuna eura. Za Sporting je debitirao u utakmici UEFA Lige prvaka 2016./17. u kojoj je Sporting dobio Olympiakos 3:2. U Taça da Ligi debitirao je 19. rujna u utakmici bez golova protiv Marítimoa. U Primeira Ligi debitirao je 5. studenog 2017. godine u neriješenoj utakmici protiv Brave koja je završila 2:2. U Taça de Portugalu debitirao je 12. listopada 2017. godine u 4:2 pobjedi protiv Oleirosa. U UEFA Europskoj ligi debitirao je u utakmici četvrtfinala protiv Astane koja je završila 3:3. Sa Sportingom je u sezoni 2016./17. osvojio Taça da Ligu, a iduće sezone i Taça da Ligu i Taça de Portugal.

Dana 2. veljače 2021. godine prešao je u zagrebački Dinamo za nepoznati iznos. Za Dinamo je debitirao 13. veljače u utakmici 1. HNL u kojoj je Dinamo pobijedio Osijek s minimalnih 1:0. Na toj je utakmici Ristovski dobio dva žuta kartona. Za Dinamo je u UEFA Europskoj ligi debitirao 18. veljače u utakmici osmina finala protiv Krasnodara koju je Dinamo dobio 3:2. U Hrvatskom nogometnom kupu debitirao je 28. travnja u polufinalnoj utakmici u kojoj je Dinamo dobio Goricu 4:1 u produžetcima. Svoj prvi gol za klub postigao je 15. prosinca kada je Istra 1961 poražena 0:2. Za Dinamo je u UEFA Ligi prvaka debitirao 6. rujna 2022. kada je Dinamo pobijedio Chelsea 1:0. Dana 7. svibnja 2023. odigrao je svoju 100. utakmicu za Dinamo i to utakmicu bez golova protiv Osijeka.

Reprezentativna karijera
Ristovski je za nogometnu reprezentaciju svoje države debitirao 10. kolovoza 2011. godine u 1:0 pobjedi protiv Azerbajdžana. Svoj prvi gol za reprezentaciju zabio je u utakmici protiv Španjolske koju je Španjolska dobila 2:1. Bio je član momčadi Sjeverne Makedonije na Europskom prvenstvu 2020.

Pogodci za reprezentaciju
Zadnji put ažurirano 8. rujna 2020.

Priznanja

Individualna
 Trofej Nogometaš – Najbolja momčad godine 1. HNL/HNL: 2015./16., 2016./17., 2021./22., 2022./23.

Klupska
Rijeka
 1. HNL: 2016./17.
 Hrvatski nogometni kup: 2016./17.
 Atlantski kup: 2017.

Sporting CP
 Taça da Liga: 2017./18., 2018./19.
 Taça de Portugal: 2018./19.

Dinamo Zagreb
 1. HNL/HNL: 2020./21., 2021./22., 2022./23.
 Hrvatski nogometni kup: 2020./21.
 Hrvatski nogometni superkup: 2022., 2023.

Izvori

Vanjske poveznice
 Profil, Croatian Football Statistics
 Profil, Macedonian Football
 Profil, Soccerway
 Profil, Transfermarkt

Sjevernomakedonski nogometaši
Nogometaši FK Vardara
Nogometaši Parme
Nogometaši A.S. Barija
Nogometaši HNK Rijeke
Nogometaši Sporting Clube de Portugal
Nogometaši Dinama
Aktivni nogometaši

Stefan Ristovski


Hrušovany este o comună slovacă, aflată în districtul Topoľčany din regiunea Nitra. Localitatea se află la , se întinde pe o suprafață de  și în 2017 număra 1.101 locuitori.

Istoric
Localitatea Hrušovany este atestată documentar din 1318.

Note

Legături externe

Localități din Slovacia

Hrušovany, Topoľčany


Hægt mig i Ryggen er en dansk stumfilm fra 1914, der er instrueret af Sofus Wolder efter manuskript af Harriet Bloch.

Handling

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra Danmark
Danske film fra 1914

Hægt mig i Ryggen


El Simons' Basic es una extensión del Commodore BASIC 2.0 para el Commodore 64. Escrito en 1983 por un joven programador inglés de 16 años, David Simons, fue comercializado por Commodore como cartucho de extensión. También se distribuyó oficiosamente en forma de archivo ejecutable (en disquete por ejemplo).

Características

El Commodore BASIC 2.0 recibe 114 nuevas instrucciones para aprovechar el potencial multimedia del Commodore 64 más simplemente. El conjunto de instrucciones extendido añade comandos que facilita el manejo de los sprites, los gráficos de alta resolución y multicolor, el chip SID para el sonido. Simons' Basic también propone instrucciones relacionadas con la programación estructurada. Además, se podía usar los prefijos $ para los números hexadecimales y % para los números binarios.

Las instrucciones

Gestión de sprites

 MOB SET - definir los atributos de un sprite
 MMOB - posición del sprite en la pantalla
 RLOCMOB - mover un sprite de un lugar a otro
 CMOB - definir los dos colores principales para los sprites multicolores
 MOB OFF - desactivar un sprite
 DETECT - inicializar la detección de colisión del sprite
 CHECK - verificar si hay colisión de un sprite
 @ - dibujar un sprite en una cuadrícula usando unas letras específicas del teclado
 DESIGN - asignar espacio memoria para la creación de un sprite

Gestión de gráficos alta resolución

 HIRES - inicializar un modo gráfico alta resolución
 MULTI - inicializar un modo gráfico multicolor
 NRM - volver en modo texto (baja resolución)
 LOW COL - definir el color del punto/pixel
 HI COL - re-inicializar el color del punto/pixel a su valor por defecto
 PLOT - dibujar un punto/pixel
 LINE - dibujar una línea
 CIRCLE - dibujar un círculo
 ARC - dibujar un arco
 ANGL - dibujar un rayo de círculo
 PAINT - rellenar una superficie
 REC - dibujar un rectángulo vació
 BLOCK - dibujar un rectángulo lleno
 DRAW - dibujar una figura geométrica
 ROT - determinar la rotación y el zum para la instrucción DRAW
 CHAR - escribir un carácter en una pantalla de alta resolución
 TEXT - escribir un texto en una pantalla de alta resolución
 TEST - determinar si en una posición definida hay un punto/pixel dibujado o no

Otros comandos gráficos

 COLOUR - atribuir el color de fondo y del borde de la pantalla
 CSET - seleccionar un conjunto de caracteres (tipo de letra)
 MEM - copiar el conjunto de caracteres (tipo de letra) de la ROM a la RAM
 BCKGNDS - cambiar el color de fondo de un carácter
 FLASH - hacer parpadear la pantalla
 OFF - parar el parpadeo de la pantalla del comando FLASH
 BFLASH - hacer parpadear el borde de la pantalla
 FCHR - rellenar una parte de la pantalla con un carácter específico
 FCOL - cambiar el color del carácter usado en el comando FCHR
 FILL - una combinación de los comandos FCHR y FCOL
 MOVE - copiar una parte/zona de la pantalla
 INV - invertir una parte/zona de la pantalla
 LEFT - mover la pantalla a la izquierda
 RIGHT - mover la pantalla a la derecha
 UP - mover la pantalla arriba
 DOWN - mover la pantalla abajo
 SCRSV - guardar una pantalla de texto en el disquete/casete
 SCRLD - cargar una pantalla de texto desde el disquete/casete
 GRAPHICS - devolver el valor a la dirección de base del VIC-II, a $D000

Gestión del sonido y del chip SID
 MUSIC - escribir una música y sus efectos audios a partir de un lista de caracteres
 PLAY - reproducir la música escrita con MUSIC
 VOL - determinar el volumen principal
 WAVE - definir la forma de onda para un canal definido (voz)
 ENVELOPE - definir el ADSR para un canal definido (voz)
 SOUND - devolver el valor a la dirección de base del SID, a $D400

Gestión del teclado

 FETCH - definir el tipo y la cantidad de caracteres entrados por el teclado
 INKEY - averiguar que tecla de función ha sido presionada
 ON KEY - averiguar si una tecla en particular ha sido presionada y ejecutar un salto de programación si es cierto
 DISABLE - desactivar el comando ON KEY
 RESUME - reactivar el comando ON KEY

Gestión de periféricos de entrada

 JOY - informar de la posición del joystick
 POT - informar de la posición del paddle
 PENX - informar de la posición horizontal del lápiz óptico
 PENY - informar de la posición vertical del lápiz óptico

Gestión de errores

 ON ERROR - definir una rutina de detección de un error
 OUT - comando para salir de la rutina de detección de un error
 NO ERROR - desactivar el comando ON ERROR y devolver la gestión de errores al BASIC

Gestión de la disquetera

 DIR - mostrar parte o todo el directorio de un disquete
 DISK - enviar una instrucción de acceso a la disquetera

Gestión de la impresora

 HRDCPY - imprimir una pantalla de texto
 COPY - imprimir una pantalla de gráfico

Gestión de cadena de caracteres

 INSERT - insertar una cadena de caracteres en otra
 INST - similar a INSERT, pero sobrescribir en vez de insertar
 PLACE - buscar una cadena de caracteres dentro de otra
 DUP - copiar una cadena de caracteres "n" veces

Gestión de texto

 AT - escribir un texto en una posición específica en la pantalla
 CENTER - centrar un texto en su línea
 USE - definir un formato de números
 LIN - determinar el número de la línea del cursor

Instrucciones matemáticas

 MOD - ejecutar una división y mostrar el resto
 DIV - ejecutar una división y mostrar el cociente
 FRAC - mostrar la parte fraccional de un número
 EXOR - ejecutar un «o exclusivo» entre dos números

Ayuda a la programación

 AUTO - generar automáticamente los números de las líneas de un programa BASIC
 RENUMBER - volver a numerar los números de las líneas de un programa BASIC (pero no corrige los números de GOTO/GOSUB)
 OLD - restaurar un programa BASIC accidentalmente borrado par la instrucción NEW
 KEY - asignar una(s) instrucción(es) Simons' Basic macro a una tecla de función
 DISPLAY - listar todas las teclas de función y sus macros definidas por la instrucción KEY
 PAUSE - suspender la ejecución de un programa durante el tiempo especificado
 CGOTO - equivalente al GOTO, pero acepta expresiones calculadas
 RESET - mover el puntero del comando DATA a una línea específica
 MERGE - unir un programa BASIC de un disquete/casete, con el programa BASIC en memoria
 PAGE - mostrar el código del programa BASIC, página por página
 OPTION - poner en evidencia las instrucciones específicas Simons' Basic cuando se usa LIST
 DELAY - modificar la velocidad del desfile vertical del comando LIST
 FIND - buscar una cadena de caracteres en un programa BASIC
 TRACE - mostrar la línea del programa cuando este es ejecutado
 RETRACE - continuar el TRACE donde el programa ha sido interrumpido
 DUMP - mostrar todos los valores de variables, excepto las matrices de variables
 COLD - reset del Commodore 64, para volver a la página de inicio de Simons' Basic

Instrucciones de seguridad

 DISAPA - indicar la(s) línea(s) del programa BASIC que queremos ocultar
 SECURE - ocultar todas las líneas especificadas con DISAPA para que no aparezcan cuando se usa LIST

Instrucciones para la programación estructurada

 IF...ELSE...THEN - similar al IF/THEN del BASIC pero con la condición añadida ELSE (SI NO)
 REPEAT...UNTIL - similar al FOR...NEXT pero en vez de repetir un número de veces, se usa una condición
 RCOMP - ejecutar de nuevo la última condición IF...ELSE...THEN
 LOOP...EXIT IF - ejecutar un bucle hasta que la condición EXIT IF sea cierta
 END LOOP - si la condición es cierta, salir del bucle
 PROC - inicio de la creación de una subrutina
 END PROC - fin de la creación de una subrutina
 CALL - saltar a la subrutina definida por PROC/END PROC (similar al GOTO pero con un nombre de subrutina)
 EXEC - saltar a la subrutina definida por PROC/END PROC y volver (similar al GOSUB pero con un nombre de subrutina)
 LOCAL - redefinir (temporalmente) una(s) variable(s) usada(s) en una subrutina
 GLOBAL - devolver los valores de la(s) variable(s) previo al uso del comando LOCAL

Otras funcionalidades

 $ y % son igualmente considerados como instrucciones, para un total de 114 nuevas instrucciones BASIC

Curiosidad

Las instrucciones GRAPHICS, SOUND y LIN no son descritas en el manual del Simons' Basic.

Referencias

Enlaces externos

Software de Commodore

Simons' Basic


Mahmut Cemalettin Cûda (1904, Fethiye - 26 Mart 1987) Türk ressam.

Ortaöğrenimini İstanbul'da Darüşşafaka'da yaptı. 1918 yılında Sanayi-i Nefise Mektebi'ne girerek Hikmet Onat ve İbrahim Çallı atölyelerinde resim öğrenimi gördü. 1923 yılında gittiği Münih'te Ali Çelebi ve Zeki Kocamemi ile birlikte Hans Hoffman atölyesine devam etti. 1925 yılında yurda döndü. Yurda döndükten sonra burs kazanarak Paris'e gitti ve burada Lucien Simon'un öğrencisi oldu. Mahmut Cûda, yurda döndükten sonra sanatçıların bir araya gelmesini amaçlayan çalışmalarıyla tanındı. Deformasyona hiç rağbet etmeyen bir biçimlendirme ilkesini sonuna kadar denemiş ve bundan yeniliklerle rekabet eden eserler üretmesini bilmiş bir ressamdır. Karacaahmet Mezarlığı'na defnedildi.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Mahmut Cûda - Kıymet Giray, İş Bankası Yayınları
 Mahmut Cûda sergisi - Doğan Hızlan

1904 doğumlular
1987 yılında ölenler
Darüşşafaka'da öğrenim görenler
20. yüzyıl Türk ressamları
Mimar Sinan Üniversitesinde öğrenim görenler
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler
Fethiye doğumlular

Mahmut Cûda


Christian Scriver (født 2. januar 1629 i Rendsborg, død 5. april 1693) var en tysk luthersk præst og forfatter.

Scriver hørte til de lutherske kirkemænd, der står på overgangen fra ortodoksien til pietismen. Han virkede som præst i Magdeburg fra 1667 til 1690 og blev derefter kaldet til Quedlinburg som overhofpræst, i hvilken stilling han virkede til sin død. Hans navn er først og fremmest knyttet til hans talrige opbyggelige skrifter, og inden for disse atter fortrinsvis til Gottholds zufällige Andachten (1667), en samling efter engelsk forbillede af 400 parabler, hvori alle mulige fremtoninger i verden og i livet udlægges på religiøs og poetisk måde (oversat på dansk af N. Beck 1895), og til Der Seelenschatz (1675—1692), et af den lutherske kirkes mest udbredte opbyggelsesskrifter (oversat på dansk 1741—1742 og på ny udgivet af Vilhelm Beck 1888—1892). En samlet udgave af Scrivers skrifter udkom i 7 bind, 1847—1854.

Kilder

Lutherske teologer
Teologer fra Tyskland
Hofprædikanter
Præster fra Tyskland
Faglitterære forfattere fra Tyskland
Tyskere i 1600-tallet
Personer fra Rendsborg

Christian Scriver


John Owen (August 1787October 9, 1841) was the 24th Governor of the U.S. state of North Carolina and the state's first Democratic governor from 1828 to 1830.

Biography
Owen was born in Bladen County, North Carolina; he was the son of Thomas Owen, a judge and member of the state legislature. He briefly attended the University of North Carolina at Chapel Hill, but did not earn a degree.

In 1812, Owen was elected to the North Carolina House of Commons and served there for two years; he was later elected to one year in the North Carolina Senate (1819–1820). Named to the North Carolina Council of State in 1824, Owen returned to the state senate in 1827 but was elected Governor by the General Assembly in December 1828, narrowly defeating Richard Dobbs Spaight Jr. in a vote of 96 to 92.

Owen served two consecutive one-year terms as governor, during which he promoted education and served concurrently as President of the University of North Carolina Board of Trustees. He was nominated for a third term as governor, but declined the nomination; that same year, he lost by one vote (to Willie Mangum) a bid to represent North Carolina in the United States Senate.

In 1831, Omar ibn Said, the slave of John's brother James, wrote: Ibn Said further wrote of John's family:

In 1835, Owen was a prominent member of the North Carolina Constitutional Convention; there, he supported enfranchisement of land-owning Negro citizens and opposed religious tests for officeholders.

Although during his earlier political life, Owen affiliated himself with the Democratic Party of Andrew Jackson, in 1839, he presided over the first state convention of the emerging Whig Party; three weeks later, he served as president of the National Whig Convention in Harrisburg, Pennsylvania. Owen was offered the vice-presidential position on the Whig presidential ticket of William Henry Harrison; he turned down the nomination. Had he accepted, Owen might have become President of the United States following Harrison's death early in office instead of John Tyler.

Owen retired to his farm in Chatham County, North Carolina, where he died on October 9, 1841 (Raleigh Register and North-Carolina Gazette, Raleigh, NC, October 19, 1841, page 3, column 5); he is buried in the churchyard of St. Bartholomew's Episcopal Church in Pittsboro, North Carolina.

References

Sources

1787 births
1841 deaths
American people of Welsh descent
Governors of North Carolina
People from Bladen County, North Carolina
North Carolina Democrats
North Carolina state senators
Democratic Party governors of North Carolina
North Carolina Whigs
19th-century American politicians

John Owen (North Carolina politician)


Die Kirchenburg Walldorf war im Mittelalter eine Höhenburg und ist heute ein Kirchenbau in Walldorf an der Werra, einem Ortsteil der Stadt Meiningen in Südthüringen.

Geschichte und Architektur

Schon geraume Zeit vor ihrer ersten urkundlichen Erwähnung im Jahr 982 in einer Schenkungsurkunde an die Petruskirche zu Aschaffenburg wurde die heute Walldorfer Kirchenburg genannte Anlage als Königshof gegründet. Der aus der Talebene emporragende Fels eignete sich ideal zum Bau einer Befestigungsanlage. Die Befestigung lag an der Nordgrenze des ehemaligen Frankenreiches am Werraübergang der alten Handelsstraße von Frankfurt a. M. nach Gotha und Erfurt (Frankfurter Straße). Um den Königshof entstand später der Ort Walldorf.

Im Jahr 1008 übernahm das Hochstift Würzburg Walldorf mit seinem Burgberg. Die Würzburger bauten die Wehranlage aus und gestalteten sie zur bischöflichen Festung um. Man errichtete eine erste Kapelle, der später eine Kirche folgte. Noch heute sind aus jener Zeit romanische Fensteröffnungen sichtbar. Zur eigentlichen Kirche wurde die Anlage erst im Spätmittelalter.

Das Kirchengebäude "Zu unserer lieben Frauen", wie es früher einmal hieß, wurde in der heutigen äußeren Gestalt 1587 errichtet, 1634 bis auf das Mauerwerk zerstört, und im Zeitraum von 1648 bis 1651 wieder aufgebaut. Noch heute finden sich verkohlte Balken aus jener Zeit und vor einigen Jahren sogar ein Verschütteter, gleich hinter dem Torbogen am Eingang der Burganlage.

Aus dem späten Mittelalter stammt wahrscheinlich auch der ursprünglich als Bergfried einer Burganlage errichtete Turm der Kirche. Die Kirche wurde an die Ostseite des bereits vorhandenen Bergfrieds angebaut, was dazu geführt hat, dass der Hauptraum schief an den Turm angesetzt ist. Möglich, dass dabei die Mauern einer ehemaligen Kemenate benutzt worden sind, obwohl von einem Schloss innerhalb des Festungsvierecks des Kirchhügels nichts berichtet wird. Der hohe Bergfried lässt auf Wohngebäude eines Burgherrn oder eines Ministerialen schließen, nicht nur auf einen befestigten Wirtschaftshof.

Der Burgberg verdankt seine isolierte Lage zum Teil künstlichen Felsarbeiten. Der tiefe Graben an der Nordseite ist ein manuell angelegter Halsgraben. Durch diesen ist das Terrain von der angrenzenden Anhöhe getrennt. Der Aufgang liegt an der Südwestseite.
Die Kirche steht fest auf Sandsteinfels, der mit Ringmauern, fünf Bastionstürmen, zahlreichen Schießscharten und Resten des alten Wehrganges immer noch sehr verteidigungsfähig anmutet. Der Fußboden der Kirche liegt elf Meter über dem Niveau der Dorfstraße. Als weitere Bauten finden sich im 150 Meter langen und 65 Meter breiten Terrain um das Gotteshaus die alte Kirchschule aus dem Jahre 1646, die 1838 vergrößert wurde, sowie drei zusammengefügte Gaden, die einen Eindruck vermitteln können, wie die Walldorfer einst ihre Habseligkeiten vor Räubern und Plünderern zu verbergen pflegten.

Die hohe steinerne Ringmauer, die die Kirche noch heute komplett umfriedet, besitzt fünf Rundtürme und hat eine Höhe von vier bis acht Metern. Die Stärke schwankt zwischen einem und 1,30 Meter. Es finden sich deutliche Spuren von Wehrgängen und verschiedenste Schießscharten, zum Teil in mehreren Stockwerken übereinander. Wie bei Wehranlagen üblich, ist der Eingang so angelegt, dass die ungeschützte Seite der Anstürmenden den Verteidigern zugewandt war. Innerhalb der Mauer besaß jeder Bauernhof einen Gaden, das ist ein Schuppen oder ein kleiner Keller zum Unterbringen der Vorräte in Belagerungszeiten. Auch die großen Keller unter dem Kirchenberg dienten diesem Zweck. Allerdings hat Walldorfs Zufluchtsort nie einen eigenen Brunnen besessen. Wegen des mäßigen Verteidigungswerts nutzten die Einwohner eher die benachbarte, von den Würzburger Bischöfen errichtete Burg Landeswehre, an dessen Platz heute das Schloss Landsberg (Meiningen) steht.

Am Äußeren der Kirche hinterließen die Kunstepochen Romanik, Gotik und Renaissance ihre Spuren. Man erkennt dies am Grundriss der Kirche, an teilweise zugemauerten romanischen Fenstern und späteren Fensteröffnungen. Auch mehrere An- und Umbauten aus späterer Zeit sind deutlich zu erkennen.

Eine grundlegende Restaurierung der Anlage begann im Jahr 1991 mit einem internationalen Jugendlager und mit örtlichen ABM-Kräften als Bauvorbereitung. Es folgte die Entwässerung der Anlage und eine umfangreiche Wiederherstellung der Wehrmauer, wie auch die statische Sicherung der Hohlräume im Burgberg. Ebenso rettete man die Gaden vor dem völligen Zerfall und sanierte die Kirchschule komplett. Das Kirchendach wurde ersetzt und das Innere der Kirche in den Jahren 2006 und 2007 vollständig restauriert.

Großbrand 2012 und Wiederaufbau

Die historische Kirchenburg von Walldorf brannte am 3. April 2012 aus; Orgel und Altar wurden vollständig vernichtet. Das Dach des Kirchenschiffes stürzte ein und der Glockenturm war danach stark einsturzgefährdet.

Unter der Leitung des Meininger Architekten Karsten Merkel begann bald der Wiederaufbau. Im Herbst 2013 konnte die Kirchturmhaube wieder auf den Turmschaft gehoben werden. Am 30. November 2014, dem Ersten Advent, weihte man die vier neuen Glocken. Sie erklingen in den Tönen g' b' c' es" und sind mit Glaube, Hoffnung, Liebe und Freude benannt. Sie wurden wie die Glocken der Evangelischen Stadtkirche im badischen Walldorf, Walldorfs Partnerstadt, in der Glockengießerei Albert Bachert in Karlsruhe gegossen. Die im November 2018 eingebaute neue Orgel weihte man am 7. Dezember 2018 ein. Sieben Jahre nach dem Brand war der komplette Wiederaufbau vollendet, wobei das Innere der Kirche nach modernsten Gesichtspunkten gestaltet wurde. Die offizielle und feierliche Wiedereinweihung der Kirche vollzog Pfarrer Heinrich von Berlepsch vor zahlreichen Ehrengästen am 11. Mai 2019.

Ausstattung

Innenausstattung

Die Innenausstattung war bis zum Großbrand im Jahr 2012 einheitlich im Renaissancestil nach 1650 gehalten. Nur der Orgelprospekt war barock, die Orgel selbst war ein Neubau aus der Werkstatt von Rudolf Böhm aus Gotha von 1965. Im Kircheninneren werden auch Grabsteine und Wappen ehemaliger Patronatsherren aufbewahrt, die zum Teil den 1906 zugemauerten Grüften unter der Kirche entnommen sind.

Der nach dem Wiederaufbau neue helle Innenraum der Kirche besitzt, wobei man nun auf die Emporen verzichtete, farbige Glasfenster und -türen, eine mit Erdwärme gespeiste Fußbodenheizung und eine Kinoleinwand. Die Motive der Glasfenster sind unter anderem Adam & Eva, ein Kreuz aus verkohlten Balken, christliche Motive und freundliche Farbmuster. Die einstige Brandstätte mit verkohlten Balken ist auf einer Glastür dargestellt. Die Fenster wurden nach Entwürfen von Julian Plodek von der Glaswerkstatt Derix in Taunusstein erstellt.

Die neue Orgel wird elektronisch unterstützt. Drei der vom Feuer zerstörten steinernen Grabplatten fanden nach einer Restauration wieder ihren Platz an einer Wand in der Kirche. Der Altar besteht aus einer runden Metallplatte, die auf vom Brand stammenden verkohlten Balken ruht. Die Kirche besitzt des Weiteren einen Backofen und Nistplätze für Vögel.

Geläut

Alle Glocken goss am 29. August 2014 die Glockengießerei Albert Bachert in Karlsruhe. Das erste Läuten fand am 30. November 2014 statt. Die Glocken ergeben das Parsifal-Motiv.

Kirchenarchiv
Das Kirchenarchiv weist Schätze auf, die die Baugeschichte der Kirchenburg lebendig werden lassen, z. B. ein alter Bauplan zur Veränderung der Walldorfer Kirche in einen Barockbau oder die Unterlagen über die hoch exakte Vermessung der Hohlräume im Burgberg, die einst das Ministerium für Staatssicherheit der DDR in Auftrag gegeben hat.

Bodendenkmal
Die Walldorfer Kirchenburg ist nicht nur ein Baudenkmal, auch ihr Wert als Bodendenkmal ist mit den Restaurierungsarbeiten der letzten Jahre anschaulicher geworden. Gefunden wurden unter anderem ein Feuersteinwerkzeug aus der jüngeren Steinzeit sowie eine Hakenspirale aus der Bronzezeit. (Hakenspiralen kommen in Thüringen öfter vor und gelten als Zierrat, der am Kopf getragen wurde.) Der Feuerstein belegt, dass der Walldorfer Felsen schon vor einigen Jahrtausenden als Wohn- oder Jagdplatz genutzt wurde. Die besonders dem Mittelalter entstammenden archäologische Funde umfassen rund 250 kg, darunter ein Krug aus dem 12. Jahrhundert, Bernsteinkettenglieder, Knöpfe, ein tönerner Nachttopf, ein Bruchstück einer alten Bierschale, Münzen, menschliche Skelette, mehrere Handvoll Getreide aus dem 12. bis 14. Jahrhundert, das sich im Getreideturm erstaunlich gut erhalten hatte.

Naturschutzfachliche Bedeutung

Über den Wert als Bau- und Bodendenkmal hinaus, ist eine der Sandsteinlagen des Burgberges auch von besonderem geologischem Interesse.
Hinzu kommt noch eine Funktion als Fledermaus-Winterquartier. Ein eigens dafür optimiertes Dach bietet für die in der Region heimischen nachtaktiven Tiere Nist- und Schutzmöglichkeiten. 2006 zogen erstmals Dohlen ihre Jungen auf dem Kirchturm auf. Turmfalken, eine Mauerseglerkolonie und zahlreiche andere Vögel haben die Walldorfer Kirchenburg zu ihrer Bleibe gemacht. Bei den Bauarbeiten wurden bewusst Nistmöglichkeiten geschaffen. Auch ein in der Kirchenmauer lebendes Bienenvolk trägt dafür Sorge, dass der alte Bauerngarten in der Kirchenburg Früchte trägt und die bepflanzte Mauerkrone erhalten wird. Daher nennt sich die Kirche auch "Biotopkirche".

Sonstiges
Am 4. Mai 2023 erschien ein Sonderpostwertzeichen der Deutschen Post im Wert von 100 Eurocent, um die besondere Leistung beim Wiederaufbau zu würdigen.

Literatur
 Bettina Vaupel: Als Christus vom Kreuz fiel in Monumente, August 2012

Weblinks

 Website der Kirchenburg Walldorf

 Innenraum und Fensterbilder bei derix.com

Einzelnachweise

Walldorf
Liebfrauenkirche
Erbaut in den 1580er Jahren
Wehrbau in der Rhön
Kirchengebäude in Meiningen
Burg im Landkreis Schmalkalden-Meiningen
Walldorf
Walldorf
Walldorf

Kirchenburg Walldorf


Radiația catodică este o radiație corpusculară alcătuită din electronii emiși de catodul unui tub cu descărcare.
Fluxul de electroni nu este vizibil, dar poate fi pus în evidență prin luminescența porțiunii de sticlă intersectată de aceștia.
Emisia de lumină are loc datorită proceselor de excitație provocate de ciocnirile electronilor cu atomii gazului.

Radiația catodică a fost descoperită în 1859 de Julius Plücker.
Primul care a remarcat acest fenomen a fost fizicianul german Johann Wilhelm Hittorf și aceasta în 1869, iar numele a fost dat de compatriotul său, Eugen Goldstein, în 1876.
În 1890, Arthur Schuster a observat că razele catodice sunt deviate de un câmp electric, iar William Crookes demonstrează un fapt similar pentru un câmp magnetic.
În 1897, fizicianul britanic Joseph John Thomson a evidențiat faptul că această radiație este compusă din particule încărcate negativ și care ulterior s-au numit electroni.
Mai mult, studiile lui Thomson au determinat valoarea sarcinii specifice  a electronului, unde  este sarcina elementară, iar  masa electronului.

Una dintre aplicațiile cele mai cunoscute ale acestui fenomen îl constituie tubul catodic a cărui evoluție a stat la baza construcției osciloscopului și a tubului cinescopic.

Electromagnetism
Radiații

Radiație catodică


Glenn Thomas Jacobs  (6. travnja 1967.) je američki profesionalni hrvač, glumac, biznismen, političar. Kao Republikanac obnaša dužnost gradonačelnika grada Knox County, Tennessee. U profesionalnom hrvanju, prije nego što se pridružio World Wrestling Federation (WWF, današnjem WWE-u) 1995., Jacobs je potpisao ugovor s WWE-om gdje od 1997. nastupa pod imenom Kane. Profesionalnu karijeru u hrvanju započeo je 1992. godine hrvajući se na indy promocijama kao što su Smoky Mountain Wrestling (SMW) i United States Wrestling Association (USWA). Jakob igra svoju ulogu kao demon Kane, gdje se predstavlja kao čudovište, tj. mentalno-poremećenog piromanskog demoma koji povremeno tu ulogu obnaša sa svojim demonskim polubratom Undertakerom kao rivali ili u timu kao The Brothers of Destruction.

Nakon debija Kane je ostao kao ključna figura u WWF-ovoj "Attitude Eri" od kasnijih 90-ih do 2000-ih porazivši glavnog simbola Attitude Ere Stonea Colda Stevea Austina za WWF Championship u svom prvom pay-per-view (PPV) glavnom događaju u King of the Ringu u lipnju 1998. On nastavlja biti na glavnim događajima na PPV ulaznicama i kroz 2018. kad se bio hrvao kroz više događaja (evenata) nego bilo performer u WWF/WWE povijesti.

U WWE-u Kane je trostruki world champion (držeći jedan put WWF Championship, ECW Championship and World Heavyweight Championship) i dvanaestostruki world tag team prvak (držeći naslove World Tag Team Championship, WCW Tag Team Championship and WWE Tag Team Championships s raznim profesionalnim hrvačima). Kane je, također dvostruki Intercontinental Champion i Money in the Bank pobjednik, kao i treći čovjek koji je oborio WWE-ov Grand Slam prvak. Kane također drži rekord za najviše eliminacija u sudjelovanju na Royal Rumble meču eliminirajući njih 44.

Izvori

Vanjske poveznice

Glenn Jacobs na (aka Kane) Facebooku
Glenn Jacobs (aka Kane) na Twitteru
Kane na WWE.com
Glenn Jacobs na IMDb-u

Američki kečeri

Kane


William Lawson (* 1553/54; † August 1635 in Ormesby) war ein englischer Geistlicher und Autor. Er entstammte vermutlich dem örtlichen niederen Adel. Er wurde 1580 in Durham ordiniert und war seit 1582 Pfarrer von Hutton Ruby und ab 1583 der Pfarrer von Ormesby (Redcar and Cleveland) bei Middlesbrough in Yorkshire. Über sein Leben ist wenig bekannt. Er war zweimal verheiratet und hatte zwei Söhne. Lawson vererbte alle seine lateinischen und englischen Bücher an seinen Sohn William.

Werke
1618 veröffentlichte er zwei Bücher, die zuerst zusammen gedruckt wurden und zahlreiche Neuauflagen erlebten. Sie waren Baron Henry Belloses (Belasyse) aus Yorkshire gewidmet, der sich für den Obstbau interessierte. Lawson betont, dass sein Buch auf seiner eigenen Erfahrung beruht ("my meer and sole experience, without respect to any former-written Treatise").

Seine Anweisungen zum Pfropfen von Apfelbäumen, reichlich mit Holzschnitten illustriert, sind heute noch anwendbar, jene zum Schutz von Kirschbäumen vor Amseln und Drosseln (Einsatz von Sperbern) weniger.

Das Buch enthält den Idealplan eines rechteckigen Gartens ("The forme that men like in generalle is a square"). Er besteht aus sechs großen rechteckigen Beeten, die über drei Terrassen verteilt sind und durch einen Weg in der Mitte gegliedert werden. Er liegt südlich eines Landsitzes und wird im Norden durch einen Wassergraben begrenzt. Auch zwischen dem Haus und dem Garten liegt ein Graben. An jeder Ecke des Gartens liegt ein Hügel, der Übersicht gewährt. Er konnte mit Pflaumen-, Kirsch- oder Zwetschgenbäumen bepflanzt werden.
Damit ergibt sich folgender Plan (vereinfacht):

Das Buch beginnt mit einem Kapitel über die Auswahl von Gärtnern, um dann Böden, Lage des Gartens, Größe des Gartens (Chapter iii, of the Quantitie), Form und Zäune zu behandeln. Danach gibt Lawson Hinweise zum eigentlichen Obstbau, wie der Auswahl der Unterlage, ihrer Pflanzung, dem Pfropfen selber, Baumschnitt, Düngung und Pflege (foyle) und Ungeziefer (annoyances). Dieses wird in interne, wie Pflanzenkrebs und Gallen, und externe, wie Würmer (wormes) und Wunden eingeteilt. Außerdem bedrohen Hirsche, Rinder, Pferde, Schafe, Ziegen, Hasen, Kaninchen, und Vögel wie Distelfinken, Drosseln, Krähen und Amseln die Bäume und ihre Früchte. Von Frost, Winden, Rauch, Unkraut, Würmern, Maulwürfen und Unrat geht weitere Gefahr aus, wie auch von bösen Nachbarn.

In seinen Anweisungen für die Gutsherrin verfügt Lawson, dass jedes Haus einen Küchengarten (kitchin garden) und einen Sommergarten mit Blumen haben solle. Auch im Küchengarten waren Blumen vorgesehen und umgekehrt. Bestimmte Pflanzen passten jedoch nicht mit Blumen zusammen: "your Garden flowers shall suffer some disgrace, if among them you intermingle Onions, Parsnips etc." Der Sommergarten hatte die Form eines Knotengartens, und Lawson bildet zahlreiche Pläne ab. Für Sitze werden Kamille, Hundsveilchen und Poleiminze empfohlen. Außerdem sollte die gute Hausfrau Bienen halten. Das Buch erreichte 10 Auflagen und war seit 1699 auch unter dem Titel A Way to Get Wealth bekannt.

Publikationen
 New Orchard, and Garden or, the best way for grafting, planting and to make any ground, for a rich orchard particular in the North and generally in the whole kingdom of England etc. Roger Jackson 1618. (Faksimile Ausgabe: Rosetta E. Clarkson, Milford CT 1940).
 The Country Housewife's Garden for herbs of common use; their vertues, seasons, profits, ornaments, varieties of knots for the best ordering of grounds and walks. As also the husbandry of bees, with their several uses and annoyances: all being the experience of forty eight years labour etc. 1618 (Faksimile der Ausgabe von 1656: Prospect Books, Totnes 2003).

Literatur
 John Considine: Lawson, William (1553/4–1635). In: Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press, 2004 (online)
 June Taboroff: 'Wife, Unto Thy Garden': The First Gardening Books for Women. In: Garden History. 11, 1983, S. 1–5.

Weblinks
 gla.ac.uk
 New Orchard, and Garden. reprint Philadelphia 1858 der Ausgabe London 1626

Einzelnachweise

Gärtner
Sachbuchautor (Gartenbau)
Engländer
Geboren im 16. Jahrhundert
Gestorben 1635
Mann

William Lawson (Autor)


An Rodriguezia batemanii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Friedrich Poeppig ngan Stephan Ladislaus Endlicher. An Rodriguezia batemanii in nahilalakip ha genus nga Rodriguezia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Rodriguezia (Orchidaceae)

Rodriguezia batemanii


Ceapaev (în ), filmul "fraților" Vasiliev, lansat pe 7 ianuarie 1934, la a șaptesprezecea aniversare a Revoluției din Octombrie, a fost considerat primul exemplu de realism socialist în cinema.

Rezumat

Povestea sa clasică, centrată pe relația dintre Ceapaev, comandantul militar al Roșilor din Războiul Civil, și comisarul trimis de la centru pentru instructaj politic, era o adaptare a cărții scrise de Dmitri Furmanov ce ficționaliza chiar experiențele scriitorului de comisar în divizia legendarului comandant. Filmul a constituit un succes în epocă, fiind văzut în Uniunea Sovietică de peste 30.000.000 de persoane chiar în primul an de la lansare, dar a fost, deopotrivă, foarte vizionat și peste hotare, în special în Statele Unite ale Americii. Admirat și susținut puternic de către Stalin, "Ceapaev" a dictat o modă de filme despre eroi ai Războiului Civil. Popularitatea sa, întinsă pe decenii, a dat naștere și unui ciclu de bancuri pe seama personajelor principale, și chiar după căderea regimului sovietic Ceapaev-ul "fraților" Vasiliev a rămas o referință în cultura populară.

Distribuție

 Boris Babocikin – Ceapaev
 Boris Blinov – Furmanov
 Varvara Miasnikova – Anka
 Leonid Kmit – Petka
 Illarion Pevțov – Colonel Borozdin
 Stepan Shkurat – Potapov (Petrovich), Borozdin's batman
 Viaceslav Volkov – Elan Brigade Commander
 Nikolai Simonov – platoon commander Zhiharev
 Elena Volințeva – farmer
 Boris Cirkov – farmer
 Serghei Vasiliev – Lieutenant
 Gheorghi Zhzhonov – Teryosha's, Furmanov's orderly
 Mihail Rostovțev – Veterinarian
 Andrei Apsolon – Red Army soldier
 Stepan Krîlov – Red Army soldier
 Gheorghi Vasiliev – officer with a cigarette
 Victor Iablonski – Cossack Plastun (uncredited)
 Emil Gal – vetfeldsher (uncredited)
 Konstantin Nazarenko – trouble-making partisan (uncredited)
 Pavel Leșkov – Borozdin's interlocutor (uncredited)

Referințe

Legături externe

Filme sovietice
Filme din 1934
Filme alb-negru
Filme în limba rusă
Filme despre Războiul Civil Rus

Ceapaev (film)


is a nearly spherical sub-kilometer asteroid, classified as a near-Earth object of the Apollo group. It measures approximately  in diameter and is a fast rotator, having a rotational period of only 10.7 minutes. It was first observed on 2 June 1998, by the Spacewatch survey at Kitt Peak National Observatory during 6 days during which it passed 800,000 kilometers (half a million miles) away from Earth (a little more than twice the Earth–Moon distance).

The object's orbit is well known, since it was recovered in 2002 by the Hawaiian Observatory, and it was most recently observed, from 10 till 15 December 2020,  by the Cerro Paranal. La Palma Observatory, and Mauna Kea observatories.

Orbit and classification

 orbits the Sun at a distance of 1.0–1.5 AU once every 16 months (500 days). Its orbit has an eccentricity of 0.20 and an inclination of 1° with respect to the ecliptic. It has an Earth minimum orbital intersection distance of approximately , corresponding to 0.98 lunar distances.

As a result, it is one of the most easily accessible objects in the Solar System, and its orbit frequently brings it on a path very similar to the optimum Earth–Mars transfer orbit. This, coupled with its high water content, makes it an attractive target for further study and a potential source of water for future missions to Mars.

Physical properties

The physical properties of this object were measured by an international team of astronomers led by Dr. Steven J. Ostro of the Jet Propulsion Laboratory using a radar telescope in California and optical telescopes in the Czech Republic, Hawaii, Arizona and California.

 is characterized as a potentially metallic X-type asteroid. Optical and radar observations indicate that it is a water-rich object.

From light curve photometry in 1998, the object is measured to have a rotation period of only 10.7 minutes, which was considered to be one of the shortest sidereal days of any known Solar System object at the time; most asteroids with established rotational rates have periods measured in hours. As a result, it cannot possibly be a rubble pile, as many asteroids are thought to be, and must instead be a monolithic object. It was the first such object to be discovered, but since 1998, several other small asteroids have been found to also have short rotation periods, some even faster than .

Exploration

In September 2020, a mission extension for JAXA's Hayabusa2 asteroid sample return probe was selected to do additional flybys of two near-Earth asteroids:  in July 2026 and a rendezvous with  in July 2031. The rendezvous with  will be the first visit of a rapidly rotating micro-asteroid. This will also make 1998 KY26 the smallest object to ever be studied by a spacecraft.

Further reading

References

External links
 MPEC 1998-L02
 Scott Hudson's Homepage: The Earth-Crossing Asteroid
 Steven Ostro's Homepage:

 Media Relations Office. Sun never sets, for long, on fast-spinning, water-rich asteroid (press release). Pasadena, California: Jet Propulsion Laboratory. 22 July 1999.

Minor planet object articles (unnumbered)

Earth-crossing asteroids

19980528
Minor planets to be visited by spacecraft

1998 KY26


Dorpatska biskupija (latinski: Ecclesia Tarbatensis, donjonjemački: Bisdom Dorpat) bila je biskupija katoličke Crkve i teokratska kneževina na teritoriju Konfederacije Terre Mariane, koja je postojala od 1224. do 1558.

Prostirala se na teritoriju današnjih estonskih okruga Tartu, Põlva, Võru i Jõgeva.

Povijest

Vitezovi Teutonskog viteškog reda zauzeli su estonsku utvrdu Tharbata 1224. i preimenovali je u Dorpat (suvremeni Tartu.
Još iste godine premješteno je sjedište estonske biskupije iz Lihule u Dorpat. Dorpatska biskupija bila je do 1255. sufraganska biskupija Nadbiskupije iz Lunda, a od tada je sufraganska biskupija Riške nadbiskupije.

Car Svetog Rimskog Carstva Henrik VI. dodijelio je biskupima Terre Mariane titule kneževa Svetog Rimskog Carstva, pa su oni bili ne samo duhovni već i svjetovni vladari.

Biskupija je propala nakon širenja reformacije 1525. i bijega posljednjeg biskupa 1558. zbog napada Ruskog Carstva.

Teren biskupije je od 1561. domena Poljsko-Litavske Unije, od 1629. Kraljevine Švedske a od 1721. nakon Nystadskog mira Ruskog Carstva.

Izvori

Vanjske poveznice

 Bishopric of Dorpat  , pristupljeno 28. travnja 2022.

Povijest Estonije

Dorpatska biskupija


Herdi Besnik Prenga (n. 31 august 1994) este un fotbalist albanez care joacă pe postul de fundaș central pentru clubul croat Inter Zaprešić.

Primii ani și cariera la tineret
Herdi Prenga sa născut la Zadar, Croația din părinți de origine albaneză. Tatăl său, Besnik, este un fost fotbalist care a jucat pentru Albania între anii 1992-1994. A început să joace fotbal la academia de tineret a lui GNK Dinamo Zagreb. În 2013, el a devenit profesionist în momentul în care a fost inclus în prima echipă a GNK Dinamo Zagreb.

Cariera pe echipe

Sesvete
În vara anului 2013, Prenga a fost împrumutat pentru 6 luni la NK Sesvete în Druga HNL (2.  HNL) pentru prima jumătate a sezonului 2013-2014.

Sezonul 2013-2014
El a debutat pentru Sesvete pe 17 august 2013, jucând 90 de minute în meciul din prima etapă împotriva lui Gorica, terminat cu o victorie fără gol primit, scor 3-0. A marcat un gol în timpul sezonului pe 28 septembrie 2013 în etapa a opta în meciul cu Solin. Meciul s-a terminat cu scorul de 2-0 unde, iar Prenga a marcat primul gol al partidei în minutul 17. El a devenit titular, jucând în total în 17 meciuri din 19 în care a fost și integralist și a ratat doar 2 meciuri datorita suspendărilor acordate pentru cartonașele galbene, 6.

Lokomotiva Zagreb

Returul sezonului 2013-2014
Prenga a fost împrumutat la Lokomotiva Zagreb în Prva HNL pentru un an și jumătate. El a debutat la Lokomotiva Zagreb pe 22 februarie 2014 împotriva lui Hajduk Split, intrând în minutul 23 în locul lui Dino Perić, iar meciul s-a terminat cu o înfrângere, scor 0-2. Apoi, până la sfârșitul sezonului, a jucat în alte 9 meciuri, fiind în toate integralist, și a fost rezervă neutilizată pentru 4 meciuri.

Inter Zaprešić
Pe 3 iulie 2017, Prenga a semnat cu echipa croată Inter Zaprešić unde a jucat alături de Marko Bencun și Tomislav Haramustek. Prenga nu a reușit să joace în primele două meciuri ale sezonului din cauza unei accidentări. El a fost rezervă neutilizată în următorul meci împotriva lui Slaven Belupo la 29 iulie 2017. El a debutat pentru echipă o săptămâna mai târziu, pe 5 august, împotriva lui Rudeš, fiind integralist și ajutându-și echipa să câștige cu 0-2.

La națională

Croația
Prenga a fost chemat pentru prima oară la echipa națională de fotbal a Croației sub 17 ani, pentru a participa la turneul de elită al Campionatului European de juniori din cadrul UEFA 2011. A fost integralist în toate meciurile din turneu.

El a fost chemat de antrenorul Dinko Jeličić la echipa națională de fotbal a Croației sub 19 ani, pentru ca să participe la calificarea la turneul elită a Campionatului European de juniori din 2013. În turneu, Prenga a jucat un singur meci împotriva Poloniei la 7 iunie 2013, în care a fost titular, și a fost înlocuit în minutul 60 cu Tomislav Kiš, iar meciul s-a terminat cu victoria echipei sale, scor 2-0.

Prenga a fost chemat de antrenorul Nenad Gračan la echipa națională de fotbal a Croației sub 21 de ani pentru meciul contând pentru calificarea la Campionatul European sub 21 UEFA în 2015 împotriva Letoniei la 3 septembrie 2014, unde a rămas pe banca pentru întregul meci.

Albania
În ianuarie 2015, Prenga a declarat presei albaneze că dorește să calce pe urmele  tatălui său (Besnik Prenga)  pentru a purta tricoul roșu și negru al Albaniei și că ar fi o mare onoare pentru el. Având în vedere acest lucru, antrenorul echipei naționale de fotbal a Albaniei U-21, Skënder Gega, l-a contactat pe Prenga, atunci în vârstă de 20 de ani și pe familia sa. În februarie, antrenorul Skënder Gega a anunțat că i-a trimis o convocare lui Prenga, declarând că îl consideră drept un jucător care poate întări echipa Albaniei U21.

Calificările pentru  Campionatul European sub 21 UEFA
Prenga a primit prima convocare la națională din partea antrenorului echipei Skënder Gega pentru meciul de deschidere al calificărilor la Campionatul European de juniori sub 20 de ani al UEFA din 2017 împotriva Liechtensteinului la 28 martie 2015. Cu toate acestea, Prenga nu a putut juca în acest meci, deoarece nu a fost neeligibil din cauză că îi lipseau documentele de naționalitate.

Prenga a fost convocat de noul antrenor desemnat la Albania U21, Redi Jupi, pentru meciurile de calificare la Campionatul European sub 21 de anu UEFA 2017 împotriva Israelului și a Portugaliei în perioada 3-8 septembrie 2015. El a debutat pentru Albania U21, la 3 septembrie 2015, într-un meci cu Israelul, în care a fost integralist, și care s-a terminat la egalitatea, scor 1-1. Prenga a fost integralist și împotriva Portugaliei peste 5 zile, dar nu a reușit să evite o înfrângerea scor 1-6.

A marcat primul său gol la națională pentru Albania U21 pe 28 martie 2016 împotriva Ungariei U21 pentru a-și da partea sa cu victoria importantă în campionatul European de 21 de ani în campionatul UEFA din 2017. Prenga și-a făcut debutul pentru echipa națională de fotbal a Albaniei, într-o victorie în Liga Națiunilor UEFA scor 1-0 asupra Israelului, la 7 septembrie 2018.

Note

Legături externe

 Profilul lui Herdi Prenga  la Asociația de Fotbal din Albania

Nașteri în 1994
Fotbaliști croați

Herdi Prenga


වෘත්තාකාර මුහුණත් දෙකක් සහ වක්‍රාකාර මුහුනතක් සහිත ඝණ වස්තුවකට සිලින්ඩරය යැයි කියනු ලැබේ.සිලින්ඩරයට වක්‍ර දාර 2ක් අැත. ශීර්ෂ නනොමැත. සිලින්ඩරයකට ත්‍රිකොනයක්ද නොමැත.

ක්ෂේත්‍රඵලය

සිලින්ඩරයක පෘෂ්ඨීය ක්ෂේත්‍රඵලය වන්නේ:

පරිමාව

සිලින්ඩරයක පරිමාව වන්නේ:

ජ්‍යාමිතික හැඩතල

සිලින්ඩර


Cuy or CUY may refer to:

Places
 Cuy, Oise, in the Oise département
 Cuy, Yonne, in the Yonne département
 Cuy-Saint-Fiacre, in the Seine-Maritime département

Other
 Cuy, the name for the guinea pig (pl. cuyes) in the Andean regions of South America that are generally raised for meat. In the US, a large-sized breed from the Andes is often called a cuy guinea pig.
 CUY: the IATA airport code for Cue Airport in Western Australia.
 CUY, Unión de Rugby de Cuyo in 1988 France rugby union tour of South America
 CuY, the abbreviation of Cu Y Zeolite

See also
 Cuyahoga (disambiguation)
 Cuyo (disambiguation)

Cuy


Audioslave, Audioslave grubunun ilk albümüdür. 2002 yılında piyasaya çıkan albümdeki parçalar şunlardır:

Cochise
Show me how to live
Gasoline
What you are
Like a stone
Set it off
Shadow of the sun
I am the highway
Exploder
Hypnotize
Bring em back alive
Light my way
Getaway car
The last remaining light

Alternatif rock albümleri
2002 albümleri
Audioslave albümleri
Yapımcısı Rick Rubin olan albümler

Audioslave (albüm)


33747 Clingan este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
33747 Clingan este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Eskridge de Gary Hug. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,07 ua, o excentricitate de 0,17 și o înclinație de 11,0° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 33001-34000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

33747 Clingan


قناة المجد للقرآن الكريم هي إحدى قنوات شبكة المجد الفضائية، وهي قناة متخصصة في بث تلاوة القرآن الكريم بمشاركة عدد كبير من القراء يفوق المئة من جميع أنحاء العالم الإسلامي وتكون التلاوة مصحوبة بمعاني الكلمات أو التفسير الميسر أو ترجمة معاني القرآن الكريم إلى الإنجليزية أو الفرنسية. وتبث قناة المجد للقرآن الكريم من القاهرة.

من برامج القناة
بالإضافة إلى رواية حفص عن عاصم فإن القناة تبث عددًا من التلاوات بروايات أخرى في برنامج التلاوات المتواترة.

قراء القناة

 إبراهيم الأخضر
 أبو العينين شعيشع
 أحمد علي العجمي
 أحمد عيسى المعصراوي
 احمد نعينع
 الدوكالي محمد العالم
 حسن الحسيني
 زكي داغستاني
 سعد الغامدي
 سعود الشريم
 صلاح الهاشم
 عادل كلباني
 عبدالباري الثبيتي
 عبد الباسط عبد الصمد
 عبد الله خياط
 عبد الله المطرود
 عبد الله بصفر
 عبد الرحمن السديس
 عبد الرشيد صوفي
 عبد الرزاق الدليمي
 عبد الفتاح الشعشاعي
 عبد المحسن القاسم
 عبد المنعم عبد المبدئ
 عبد الهادي كناكري
 عبد الودود مقبول حنيف
 علي بن عبد الرحمن الحذيفي
 علي عبد الله جابر
 فارس عباد
 محمد المحيسني
 محمد أيوب
 محمد جبريل
 محمد رفعت
 محمد عبد الكريم
 محمد صديق المنشاوي
 محمد محمود الطبلاوي
 محمود علي البنا
 محمود خليل الحصري
 محمود صديق المنشاوي
 مشاري العفاسي
 مصطفى إسماعيل

قنوات المجد الفضائية

قناة المجد للقرآن الكريم


Ion Clopoțel (n. 1892, Poiana Mărului – d. -, -) a fost un deputat în Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, organismul legislativ reprezentativ al "tuturor românilor din Transilvania, Banat și Țara Ungurească", cel care a adoptat hotărârea privind Unirea Transilvaniei cu România, la 1 decembrie 1918.

Biografie și activitatea politică
Ion Clopoțel, a deținut o serie de funcții ca profesor și ziarist : șef-redactor la ziarul "Românul", organul oficial al comitetului național la Adunarea Națională de la Alba Iulia; a fost închis la Seghedin timp de un an (1918) cu Valeriu Braniște și alți intelectuali curajoși; fost șef-redactor și director la al ziarelor "Românul", "Gazeta Transilvaniei" și "Patria"; fost profesor la școala normală (preparandia) confesională din Caran-Sebeș; fost profesor la școala superioară de Comerț din Cluj; fost inspector general administrativ pentru Moți; fost consilier tehnic în ministerul propagandei; inspector în institutul central de statistică din Președinția Consiliului; fost președinte al Sindicatului Presei Române din Ardeal și Banat; fost deputat de Făgăraș. Membru al ordinului Ferdinand. Fondatorul și directorul revistei "Societatea de Mâine" de la 1924. A fost și autorul a 23 de volume tipărite și numeroase studii și articole.

Decorații
  Ordinul Steaua Republicii Socialiste România clasa I (23 ianuarie 1978) "pentru activitate îndelungată în mișcarea muncitorească și contribuția adusă la înfăptuirea politicii partidului și statului de făurire a societății socialiste multilateral dezvoltate în patria noastră"

Note

Bibliografie
 Ioan I. Șerban, Dorin Giurgiu, Ionela Mircea, Nicolae Josan, Dicționarul personalităților Unirii. Trimișii românilor transilvăneni la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia, Muzeul Național al Unirii, Alba Iulia, 2003, ISBN 973-8141-90-7
 Gelu Neamțu, Mircea Vaida-Voevod, 1 decembrie 1918. Mărturii ale participanților, vol. I-II, Editura Academiei Române, București, 2005, ISBN 973-27-1258-9 (vol. I); ISBN 973-27-1264-3 (vol. II)

Lectură suplimentară
 Daniela Comșa, Eugenia Glodariu, Maria M. Jude, Clujenii și Marea Unire, Muzeul Național Transilvania, Cluj-Napoca, 1998
 Florea Marin, Medicii și Marea Unire, Editura Tipomur, Târgu Mureș, 1993
 Silviu Borș, Alexiu Tatu, Bogdan Andriescu, (coord.), Participanți din localități sibiene la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia din 1 decembrie 1918, Editura Armanis, Sibiu, 2015

Legături externe
  Membrii de drept ai Marii Adunării Naționale de la Alba-Iulia din 1 decembrie 1918, lista publicată în "Gazeta Oficială", Sibiu, nr. 1, 1/14 decembrie 1918

Vezi și
 Lista delegaților la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia

Nașteri în 1892
Profesori români
Delegați la Marea Adunare Națională de la Alba Iulia
Decese în secolul al XX-lea
Decorați cu Ordinul Steaua RSR

Ion Clopoțel


Unterhöfen ist ein Ortsname:
 Unterhöfen (Kumhausen), Weiler der Gemeinde Kumhausen im Landkreis Landshut, Bayern
 Unterhöfen (Gemeinde Mönichkirchen), Ortschaft der Marktgemeinde Mönichkirchen im Bezirk Neukirchen, Niederösterreich
 Unterhöfen (Pfedelbach), Weiler im Ortsteil Harsberg der Gemeinde Pfedelbach im Hohenlohekreis, Baden-Württemberg
 Unterhöfen, deutscher Name von Dolní Dvorce, ein Ortsteil der Stadt Kašperské Hory im Okres Klatovy, Tschechien

Unterhöfen


الزائفة جنس من البروتيوبكتيريا غاما، التي تنتمي إلى رتبة الزوافات الكبيرة.

أدى التحليل التسلسلي لـ16S rRNA في الآونة الأخيرة إلى إعادة تعريف التصنيف للأنواع بكتيرية كثيرة. نتيجة لذلك فجنس الزائفة يشمل سلالات كانت مصنفة في جنس Chryseomonas وFlavimonas. سلالات أخرى كانت مصنفة في السابق في جنس زائفة صنفت الآن في جنس بيركولديريا ورالستونيا.

التاريخ
الاسم الإغريقي، بسودوموناس، يعني حرفيا 'وحدة زائفة'، مستمدة من الإغريقية (ψευδο 'كاذبة') وموناس (μονάς / μονάδα 'وحدة واحدة'). مصطلح «الكائن الدقيق الاحادي الخلية» كانت تستخدم في وقت مبكر من تاريخ علم الأحياء المجهرية للدلالة على وحيدة الخلية الحية.

اكتُشفت الزائفة بسبب وقوعها على نطاق واسع في مجال المياه والبذور النباتية مثل ثنائيات الفلقة لوحظت في وقت مبكر في تاريخ علم الأحياء المجهرية. وزائفة اسم عام غامض الي حد ما وجد لهذه الكائنات في عام 1894 على أنها بكتيريا سلبية الغرام، عصوية الشكل وقضبية السوط. بعد ذلك بوقت قصير، السودوماد كانت معزولة عن منافذ طبيعية كثيرة وعددا كبيرا من أسماء الأنواع أصلا المخصصة للجنس.المنهجية الجديدة، وإدراج النهج القائم على الدراسات الجزيئية صنفت العديد من السلالات.

الزائفة ايريوجنوزا تصنف كأحد عوامل العدوى الانتهازية المرتبطة بالمجال الطبي. دراسات عدة ومختلفة وبائية تشير إلى أن المقاومة للمضادات الحيوية هو زيادة في العزلات الطبية

في عام 2000، تم تحديد التسلسل الجيني الكامل لبعض أنواع الزائفة.

مقال نشر في مجلة Science في عام 2008 أظهرت أن زائفة قد يكون الأكثر شيوعا كنواة لبلورات الثلج في السحب، وبالتالي يكون من الأهمية القصوى لتكوين الثلج والمطر في جميع أنحاء العالم.

الخصائص
أعضاء هذا الجنس تظهر الخصائص التالية :
 عصوية الشكل
 سلبية الغرام
 لها سوط قطبي واحد أو أكثر يجعلها قادرة على الحركة.
 هوائية
 غير مكونة للبوغ.
 اختبار إيجابي للكاتالاز

تكوين بيوفيلم

جميع أنواع وسلالات الزائفة هي عصيات سلبية الغرام، وتاريخيا تم تصنيفها على أنها ;كائنات هوائية فقط الاستثناءات لهذا التصنيف قد تم اكتشافها مؤخرا في زائفة الأغشية الحيوية  وهناك عدد كبير يمكن أن تنتج exopolysaccharides التي تعرف طبقات الوحل. إفراز exopolysaccharide يجعل من الصعب على الزائفة أن تحطم عن طريق خلايا الثدييات الدم البيضاء.  إنتاج الوحل يسهم أيضا في المياه السطحية استعمار بيوفيلم التي يصعب إزالتها من إعداد سطوح الطعام. نمو الزائفة على الأطعمة الفاسدة يمكن أن تولد رائحة الفاكهة "".

الزائفة لديها القدرة على تأييض مجموعة متنوعة من المواد الغذائية المتنوعة. إلى جانب القدرة على تكوين الأغشية الحيوية، ومن ثم فهي قادرة على البقاء في مجموعة متنوعة من ألأماكن الغير متوقعة. على سبيل المثال، فقد تم العثور عليها في المناطق التي تعد المستحضرات الصيدلانية. مصدر الكربون البسيط، مثل بقايا الصابون أو بطانة سقف لاصقة هو مكان مناسب للزائفة أن تزدهر. غيرها من أماكن غير متوقعة حيث تم العثور عليها تشمل مطهر مثل مركبات الأمونيوم الرباعية وزجاجات المياه المعدنية.

مقاومة المضادات الحيوية

كونها جراثيم سلبية الغرام، معظم زائفة. هي مقاومة طبيعية للبنسلين وغالبية بيتا ذات الصلة اكتام المضادات الحيوية، ولكن عددا حساسة لpiperacillin، إيميبينيم، توبراميسين، أو سيبروفلوكساسين.

هذه القدرة على الازدهار في ظروف قاسية نتيجة لصلابة جدار الخلية التي تحتوي s. porin مقاومتها للمضادات الحيوية يرجع إلى مضخات الهروب المسئولة عن ضخ بعض المضادات الحيوية قبل أن تكون قادرة على التصرف.

الزائفة ايروجينوزا هي الجرثوم شديد الانتهازية. واحدة من الخصائص الأكثر إثارة للقلق من الزائفة ايروجينوزا تتمثل في مدى قابليته للمضادات الحيوية المنخفضة. هذه الحساسية المنخفضة تعزى إلى اتخاذ إجراءات متضافرة من مضخة متعددة للأدوية ليالي مع صبغويا ترميز الجينات المقاومة للمضادات الحيوية (مثل mexAB - oprM، mexXY الخ ، والنفاذية المنخفضة من المغلفات الخلوية الجرثومية. إلى جانب المقاومة الجوهرية، {0 الزائفة ايروجينوزا{/0} تطور المقاومة المكتسبة بسهولة سواء من التحور في شفرة الجينات صبغويا، أو عن طريق نقل الجينات الأفقي للمحددات المقاومة للمضادات الحيوية. تطوير المقاومة لأدوية متعددة من P. الزنجارية يعزل يتطلب عدة مناسبات مختلفة الوراثية التي تشمل الحصول على طفرات مختلفة و/ أو نقل الأفقي للجينات مقاومة المضادات الحيوية s. Hypermutation يفضل اختيار تحور يحركها المقاومة للمضادات الحيوية في سلالات الزائفة ايروجينوزا المنتجة العدوى المزمنة، في حين أن المجموعات المختلفة من الجينات المقاومة للمضادات الحيوية.إنتجرون يحبذ اقتناء متضافرة من العوامل المقاومة للمضادات الحيوية. بعض الدراسات التي أجريت مؤخرا أظهرت أن المقاومة المظهري المرتبطة بتشكيل بيوفيلم أو إلى ظهور مستعمرة صغيرة - المتغيرات قد يكون من المهم في استجابة الزائفة ايروجينوزا للعلاج بالمضادات الحيوية.

التصنيف
الدراسات التي أجريت حول هذا التصنيف للجنس معقدة لتلمس طريقها في الظلام بينما وفقا للإجراءات الكلاسيكية التي تطورت لوصف وتحديد هوية الكائن الذي يشارك في علم الجراثيم الصحية خلال العقود الأولى من القرن العشرين. هذا الوضع تغير بشكل كبير مع الاقتراح الرامي إلى إدخال المعيار المركزي لأوجه التشابه في تركيب ومتواليات من الجزيء لعناصر من بالريبوسوم DNA. المنهجية الجديدة أظهرت بوضوح أن زائفة جنس يتعرف تقليديا بانة يتمثل في حقيقة وجود تكتل من الأجناس التي يمكن أن تكون واضحة وتقسيمها إلى خمس مجموعات ما يسمى تناظر rRNA. وعلاوة على ذلك، فإن الدراسات التصنيفية اقترحت نهجا أثبت جدواه في دراسات تصنيفية لجميع الفئات بروكاريوتيك الأخرى. بعد بضعة عقود على اقتراح من زائفة جنس جديد من Migula في عام 1894، وتراكم أسماء الأنواع المخصصة للجنس وصل أبعادا مخيفة. في الوقت الحاضر، عدد من الأنواع في القائمة الحالية أصبحت أكثر من عشرة أضعاف. في الواقع، قد يكون هذا التخفيض يقترب أكثر مأساوية إذا أخذنا بعين الاعتبار أن القائمة الحالية تحتوي على العديد من الأسماء الجديدة، أي عدد قليل نسبيا من الأسماء الواردة في القائمة الأصلية على قيد الحياة في هذه العملية. المنهجية الجديدة، وإدراج النهج القائم على الدراسات من جزيئات أخرى من مكونات المحافظ حمض نووي ريبوزي ريبوسومي، يشكل الوصفة الفعالة التي ساعدت في الحد من تضخم زائفة nomenclatural إلى حجم يمكن التحكم فيها.

الامراضية

مسببات الأمراض الحيوانية

وتشمل الأنواع المعدية الزائفة ايروجينوزا، P. oryzihabitans، وP. plecoglossicida. الزائفة ايروجينوزا يزدهر في بيئات المستشفى، ومشكلة خاصة في هذه البيئة حيث أنه هو الثاني الأكثر شيوعا للعدوى في المستشفى (عدوى المستشفيات). هذا المرضية قد يكون في اطار الواجب للبروتينات مفرزة من P. الزنجارية. تمتلك البكتيريا مجموعة واسعة من الأجهزة المفرزة للبروتين وتنتج العديد من المستخرجات التي تعتبر مهمة في الآلية المرضية.

مسببات الأمراض النباتية
P. syringae هي العوامل المسببة للأمراض النباتية. كما وجدت أكثر من 50 مسبب للمرض مختلف، وكثير منها إثبات وجود درجة عالية من النبات المستضيفه. هناك العديد من الأنواع الأخرى للزائفة التي يمكن أن تكون بمثابة مسببات الأمراض النباتية، وخاصة من جميع الأعضاء الآخرين في P. syringae فرعية، ولكن P. syringae هو الأكثر انتشارا وأفضل درس.

وإن لم يكن مقتصرا على العوامل المسببة للأمراض النباتية، P. tolaasii يمكن أن يكون مشكلة زراعية كبيرة، كما أنها يمكن أن تسبب بقعة بكتيرية لعبش الغراب المزروع. وبالمثل، P. agarici يمكن أن يسبب الخيشومية في زراعة عيش الغراب.

الاستخدام كعوامل مكافحة بيولوجية
منذ منتصف 1980s، بعض أعضاء جنس الزائفة التي تم تطبيقها على بذور الحبوب أو تطبيقه مباشرة على التربة كوسيلة لمنع نمو الجراثيم. هذه الممارسة هي موصوفة ويشار إلى المكافحة البيولوجية. خصائص المكافحة البيولوجية لسلالة P. fluorescens هي مفهومة جيدا، على الرغم من أنه ليس من الواضح تماما كيفية تحقيق نمو النبات تعزيز خصائص P. fluorescens. النظريات ما يلي : أن هذه البكتيريا قد يدفع المقاومة النظامية في النبات المضيف، بحيث أنه يمكن تحسين مقاومة هجوم من قبل الممرض الصحيح. البكتيريا قد خارج المنافسة الأخرى (الممرضة) ميكروبات التربة، مثلا عن طريق حاملة الحديد إعطاء ميزة تنافسية في عملية البحث عن الحديد ؛ البكتيريا قد تنتج مركبات مضادة لميكروبات التربة الأخرى، مثل phenazine والمضادات الحيوية من نوع سيانيد الهيدروجين. هناك أدلة تجريبية لدعم كل من هذه النظريات، في ظروف معينة ؛ استعراض جيد لهذا الموضوع هو الذي كتبه هاس وDefago

الأنواع الأخرى للزائفة التي بها خصائص بيولوجية وتشمل P. chlororaphis التي تنتج نوع phenazine المضاد الحيوي الفعالة ضد بعض مسببات الأمراض النباتية الفطرية ، والأنواع ذات الصلة الوثيقة P. aurantiaca التي تنتج دي - 2 ،4 - diacetylfluoroglucylmethan، وهو حليف ومركب مضاد حيوي فعال ضد الجراثيم ايجابية الغرام :

استخدام عناصر المعالجة البيولوجية
بعض أعضاء جنس زائفة قادرون على تأييض الملوثات الكيميائية في البيئة، ونتيجة لذلك يمكن أن تستخدم للمعالجة البيولوجية. ملحوظة الأنواع أثبتت أنها مناسبة لاستخدامها كعوامل المعالجة البيولوجية وتشمل :
 P. alcaligenes، والتي يمكن أن تحلل المواد الهيدروكربونية العطرية المتعددة الحلقات s.
 P. mendocina، التي هي قادرة على تحليل التولوين.
 P. pseudoalcaligenes قادرا على استخدام السيانيد كمصدر للنتروجين.
 P. resinovorans يمكن أن تحلل carbazole.
 P. veronii وقد تبين أن تحلل مجموعة متنوعة من s. العطرية الي مركب عضوي  بسيط
 زائفة كريهة لديه القدرة على تحليل المذيبات العضوية مثل التولوين.  سلالة واحدة على الأقل من هذه البكتيريا قادرة على تحويل المورفين في محلول مائي قوى ومكلف نوعا ما لتصنيع المخدرات الهيدرومورفون (Dilaudid).
 سلالة كيه سي من P. stutzeri قادرة على تكسير رابع كلوريد الكربون.

عناصر تلف الغذاء
نتيجة لتنوعها الأيضية، والقدرة على النمو في درجات حرارة منخفضة والطبيعية في كل مكان، يمكن أن تتسبب زائفة في تلف العديد من المواد الغذائية. أبرز الأمثلة على ذلك تلف الألبان بواسطة P. fragi،  عفونة البيض التي تسببها P. taetrolens وP. mudicolens،  وP. lundensis، والذي يسبب تلف كل من الحليب والجبن، واللحوم، والأسماك.

الأنواع التي سبق تصنيفها في جنس
في الآونة الأخيرة، تحليل التسلسل ل 16S rRNA لإعادة تعريف التصنيف من قبل العديد من أنواع الجراثيم التي يمكن تصنيفها في جنس الزائفة. الأنواع التي انتقلت من جنس زائفة مدرجة أدناه ؛ النقر على الأنواع ستظهر في التصنيف الجديد. علما أن مصطلح 'Pseudomonad' لا ينطبق بدقة على مجرد جنس الزائفة، ويمكن استخدامه أيضا لتشمل أعضاء سابقة مثل بيركولديريا جنسا ورالستونيا.

proteobacteria α : P. abikonensis، P. aminovorans، P. azotocolligans، P. carboxydohydrogena، P. carboxidovorans، P. compransoris، P. diminuta، P. echinoides، P. extorquens، P. lindneri، P. mesophilica، P. paucimobilis، P. radiora، P. رودس، P. riboflavina، P. الوردية، P. vesicularis.

β proteobacteria: P. acidovorans, P. alliicola, P. antimicrobica, P. avenae, P. butanovorae, P. caryophylli, P. cattleyae, P. cepacia, P. cocovenenans, P. delafieldii, P. facilis, P. flava, P. gladioli, P. glathei, P. glumae, P. graminis, P. huttiensis, P. indigofera, P. lanceolata, P. lemoignei, P. mallei, P. mephitica, P. mixta, P. palleronii, P. phenazinium, P. pickettii, P. plantarii, P. pseudoflava, P. pseudomallei, P. pyrrocinia, P. rubrilineans, P. rubrisubalbicans, P. saccharophila, P. solanacearum, P. spinosa, P. syzygii, P. taeniospiralis, P. terrigena, P. testosteroni.

γ - proteobacteria β : P. beteli، P. boreopolis، P. cissicola، P. geniculata، P. hibiscicola، P. maltophilia، P. pictorum.

γ proteobacteria: P. beijerinckii, P. diminuta, P. doudoroffii, P. elongata, P. flectens, P. halodurans, P. halophila, P. iners, P. marina, P. nautica, P. nigrifaciens, P. pavonacea, P. piscicida, P. stanieri.

proteobacteria δ : P. formicans...

المراجع

وصلات خارجية
 الزائفة في الأصل من العالم والمطر والثلج
 الزائفة البقاء على قيد الحياة في مفاعل نووي
 الزائفة قاعدة بيانات الجينوم البشري
 الزائفة
 فلوري زائفة الفيديو

أجناس بكتيرية
بكتيريا سلبية الغرام
بكتيريا ممرضة
زوافات
محبات البرودة

زائفة