Le monument aux morts des Hautes-Pyrénées (Hautes-Pyrénées, France) est consacré aux soldats des Hautes-Pyrénées morts lors des conflits du  et du .

Situation
Le monument aux morts des Hautes-Pyrénées est situé à Tarbes dans le quartier du centre-ville (canton de Tarbes 2) sur les allées du général-Leclerc, après avoir été  initialement situé sur la place de Verdun en face du mémorial des martyrs de la déportation.

Historique
C'est le Maréchal Foch qui inaugura la pose du monument sur la place de Verdun  le . Ce jour-là, on rebaptisa la place Maubourguet en place de Verdun.
En 1967, on déplaça le monument à sa place actuelle (le Mémorial des Martyrs de la Déportation se trouvant juste en face depuis 1964).

Description
La sculpture est l'œuvre de Firmin Michelet, né en 1875 et décédé à Tarbes en 1951.

Les figures du groupe du haut représentent la guerre de 1870-71, commandé en 1911 et réalisé en 1913, est intitulé « La Défense ». La Patrie arme d'une épée un haut-pyrénéen pour une revanche de 1870.

Les figures du groupe du bas représentent la 1914-1918, est intitulé « la mère patrie ».
La France, retrouvant ses deux filles, l'Alsace et la Lorraine (la Lorraine est à gauche, l'Alsace à droite).

Il n'y a pas de  noms des morts.

L'inscription principale est : AUX ENFANTS DES HAUTES-PYRÉNÉES MORTS POUR LA PATRIE.

Galerie d'images

Références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des monuments aux morts des Hautes-Pyrénées
 Liste des œuvres d'art des Hautes-Pyrénées

Liens externes

Monument Morts
Hautes-Pyrénées

Monument aux morts des Hautes-Pyrénées (Tarbes)


(238771) Juhászbalázs, denumire internațională (238771) Juhaszbalazs, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
238771 Juhászbalázs este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Piszkesteto de Krisztián Sárneczky. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,01 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 9,2° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 238001-239000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 2005
Centura de asteroizi

238771 Juhászbalázs


Frank William Walbank CBE  (né le  à Bingley, Yorkshire, et mort le  à Cambridge) est un historien antiquisant, spécialiste de l'histoire de Polybe.

Études et formation
Walbank fréquente la Bradford Grammar School puis étudie la littérature classique au collège de Peterhouse à Cambridge.

Entre 1951 et 1977, Walbank est professeur d'histoire ancienne et d'archéologie classique à l'Université de Liverpool. Après avoir pris sa retraite, il est nommé professeur émérite et membre honoraire de la Peterhouse à Liverpool.

Walbank occupe des postes de professeur invité à l'Université de Pittsburgh, à l'Université de Californie à Berkeley et à l'Institute for Advanced Study de Princeton.

Publications
Parmi les travaux publiés par Walbank figurent :

 Aratos of Sicyon (1933),
 Philippe V of Macedonia (1940),
 The Awful Revolution (1946; 1969),
 Polybius (1972; 1990),
 A Historical Commentary on Polybius, 3 (1957, 1967, 1979),
 The Hellenistic World (1981),
 A History of Macedonia, vol. III : 336-167 (avec N. G. L. Hammond)

Il a également été coéditeur des volumes 7 et 8 de la Cambridge Ancient History. En 1933, son essai Aratos of Sicyon a remporté le prix Thirlwall de l'Université de Cambridge. En 1981, il a été choisi pour être un membre étranger de l'Académie royale des arts et des sciences des Pays-Bas.

Références

Bibliographie

 Arnaldo Momigliano, « F. W. Walbank », The Journal of Roman Studies, vol. 74, 1984

Liens externes

Membre de l'Académie royale néerlandaise des arts et des sciences
Commandeur de l'ordre de l'Empire britannique
Professeur à l'université de Liverpool
Étudiant de Peterhouse
Historien de l'Antiquité
Décès en octobre 2008
Naissance en décembre 1909
Décès à 98 ans

F. W. Walbank


Baba Amr ( /ALA-LC: Bâba ʿAmr) é um distrito (hayy) no sudoeste da cidade de Homs, na Síria central. Em 2004, tinha uma população de 34.175 pessoas. Ao lado de Baba Amr e Sultaniya, do norte e do sul, respectivamente, estão os distritos da cidade de Inshaat e a vila de Jobar. A oeste, estão as aldeias de Aysun, Shalluh e al-Mazra'a; e, a leste, está o campo de refugiados palestinos de Homs.

História
Baba Amr recebeu o nome de Amr ibn Abasah, que foi enterrado em Homs. No início do século XX, Baba Amr era uma vila na planície do Rio Orontes, a sudoeste de Homs. O distrito moderno foi formado em grande parte como resultado da migração beduína da estepe do deserto a leste de Homs para os subúrbios da cidade, nas décadas de 1960 e 1970. Os beduínos se mudaram para a área devido às reformas agrárias do governo baathista dos líderes Salah Jadid e Hafez al-Assad, que viram muitos beduínos semi-nômades se estabelecerem nos subúrbios das principais cidades sírias. A maioria dos habitantes de Baba Amr se identifica como membros das confederações tribais Mawali e Bani Hassan. Os habitantes são predominantemente muçulmanos sunitas.

Durante a Guerra Civil Síria, Baba Amr foi o epicentro dos combates na ofensiva de Homs, em 2012.

Síria

Baba Amr


Pletschmühle bezeichnet Wassermühlen in Kreis Viersen

 Pletschmühle (Bergheim), war eine Wassermühle in der Stadt Bergheim, Rhein-Erft-Kreis, Regierungsbezirk Köln
 Pletschmühle (Nettetal), war eine Wassermühle in der Stadt Nettetal, Kreis Viersen, Regierungsbezirk Düsseldorf
 Pletschmühle (Niers), war eine Wassermühle in der Stadt Mönchengladbach, Regierungsbezirk Düsseldorf
 Pletschmühle (Pulheim), war eine Wassermühle in der Stadt Pulheim, Rhein-Erft-Kreis, Regierungsbezirk Köln
 Pletschmühle (Schwalmtal), war eine Wassermühle in der Gemeinde Schwalmtal, Kreis Viersen, Regierungsbezirk Düsseldorf

Pletschmühle


Republicano liberal, republicanismo liberal, liberalismo republicano y expresiones semejantes, hacen referencia a una ideología y posición en el espectro político que aúna dos componentes: el republicanismo y el liberalismo.

Como etiqueta identificativa, se aplica a distintos partidos políticos con las denominaciones Partido Republicano o Partido Liberal, muy extendidas, y que, aunque en sus orígenes históricos pudieron recibir el nombre por alguna identifición más o menos adecuada al sentido político inicial de esos términos, con el paso del tiempo, los cambios socioeconómicos y la evolución ideológica e institucional han alterado tales identificaciones hasta hacerlas difícilmente reconocibles.

Estados Unidos
En la política estadounidense, los republicanos liberales, también conocidos como Rockefeller Republican (en referencia al político Nelson Rockefeller) son el ala izquierda del Partido Republicano. Históricamente tuvieron un gran peso, pero desde finales del  han quedado reducidos a una posición minoritaria, de un modo similar a lo que ha ocurrido con los denominados demócratas conservadores en el partido opuesto. Tal situación dentro del sistema político estadounidense es consecuencia de una gran reestructuración que comenzó a definirse a partir de la elección presidencial de 1964.

También existió un Partido Liberal Republicano.

España

Panamá

Ecuador
EL presidente Guillermo Lasso en su primer discurso como presidente de la república de Ecuador hizo referencia a que aspira a un gobierno republicano liberal.

Notas

Partido Republicano (Estados Unidos)
Liberalismo
Republicanismo
Terminología política

Republicano liberal


Fertilization of Orchids é um livro do naturalista inglês Charles Darwin publicado em 15 de maio de 1862 sob o título explicativo completo sobre os vários artifícios pelos quais orquídeas britânicas e estrangeiras são fertilizadas por insetos e sobre os bons efeitos do cruzamento. O livro anterior de Darwin, A Origem das Espécies, mencionou brevemente interações entre os insetos e as plantas que eles fertilizaram, e essa nova ideia foi explorada em detalhes. Estudos de campo e investigações científicas práticas que inicialmente eram uma recreação para Darwin — um alívio do trabalho penoso da escrita — evoluíram para experiências agradáveis e desafiadoras. Auxiliado em seu trabalho por sua família, amigos e um amplo círculo de correspondentes em toda a Grã-Bretanha e em todo o mundo, Darwin aproveitou a moda contemporânea para o cultivo de orquídeas exóticas.

O livro foi sua primeira demonstração detalhada do poder da seleção natural e explicou como as relações ecológicas complexas resultaram na coevolução de orquídeas e insetos. Foi expressa a opinião de que o livro levou direta ou indiretamente a todos os trabalhos modernos sobre coevolução e a evolução da especialização extrema. Influenciou os botânicos e reavivou o interesse pela ideia negligenciada de que os insetos desempenhavam um papel na polinização das flores. Abriu as novas áreas de estudo de pesquisa de polinização e ecologia reprodutiva, diretamente relacionadas às ideias de Darwin sobre evolução, e apoiou sua visão de que a seleção natural levou a uma variedade de formas através dos importantes benefícios alcançados pela fertilização cruzada. Embora o público em geral mostrasse menos interesse e as vendas do livro fossem baixas, ele estabeleceu Darwin como um dos principais botânicos. Orquídeas foi o primeiro de uma série de livros sobre suas investigações inovadoras em plantas.

O livro descreve como a relação entre insetos e plantas resultou nas formas belas e complexas que a teologia natural atribuiu a um grande designer. Ao mostrar como as adaptações práticas se desenvolvem a partir de pequenas variações cumulativas de partes das flores para atender a novos propósitos, Darwin rebateu a visão predominante de que belos organismos eram obra de um Criador. As observações minuciosas de Darwin, experimentos e dissecação detalhada das flores explicaram características anteriormente desconhecidas, como o quebra-cabeça de Catasetum, que se pensava ter três espécies completamente diferentes de flores na mesma planta. Além disso, eles produziram previsões testáveis, incluindo sua então controversa proposta de que o longonectário de Angraecum sesquipedale significava que deveria haver uma mariposa com uma probóscide igualmente longa. Isto foi confirmado em 1903 quando Xanthopan morganii praedicta foi encontrado em Madagascar.

Links extern0s

 The Complete Works of Charles Darwin Online dá acesso online aos escritos de Darwin: veja  para links para as edições em inglês, francês e alemão do livro.
 The Darwin Correspondence Project é a fonte usada para cartas, publicadas online após sua publicação impressa, conforme explicado em Darwin Correspondence Project » The Correspondence of Charles Darwin. Ver também Correspondência de Charles Darwin.

Charles Darwin

Fertilisation of Orchids


Prestmåsøya er en ø i Sørfold kommune i Nordland fylke i Norge. Øen ligger inderst i Folda, ved indløbet til Sagfjorden og Sørfolda, og har et areal på 4,21 kvadratkilometer, og er 	3,4 km lang og
1,7 km bred. Højeste punkt på Prestmåsøya er 255 moh.

Eksterne henvisninger

 Bent Svinnungs side om Tennvika på Prestmåsøya

Øer i Nordland
Sørfoldi

Prestmåsøya


Addicted je drugi studijski album kanadskog progresivnog metal sastava Devin Townsend Project. Townsendova nezavisna diskografska kuća HevyDevy Records objavila ga je 16. studenog 2009. godine. Townsend je bio producent albuma i skladao je sve pjesme na njemu; na uratku se pojavljuju i Ryan Van Poederooyen, Brian Waddell, Mark Cimino te Anneke van Giersbergen.

O albumu
Na Addictedu pjevaju Townsend i Anneke van Giersbergen, nekadašnja članica nizozemske grupe The Gathering. Brian Waddell i Ryan Van Poederooyen iz grupe Devin Townsend Band poimence sviraju bas-gitaru i bubnjeve, dok uz Townsenda gitaru svira Mark Cimino.

Omot albuma i naslovnicu izradio je Travis Smith, koji je zaslužan i za naslovnice Townsendovih albuma Terria i Accelerated Evolution. Inačice uratka kuće InsideOut bile su objavljene u kliznoj kutiji na čijoj je naslovnici bio Smithov logotip Devin Townsend Projecta.

Glazba
Prema Townsendovim je riječima Addicted album "melodične" i "plesne" glazbe, ali je jednako tako "žešći" od njegovih prijašnjih uradaka.  Usporedio je pjesme na albumu sa svojim pristupačnijim pjesmama, među kojima su "Life" s Ocean Machine: Biomecha (iz 1997.), "Stagnant" s Terrije (iz 2001.) i "Material" s Physicista (iz 2000.). Na produkcijski stil albuma direktno je utjecao Nickelbackov album Dark Horse iz 2008. godine. Townsend je u šali rekao da "neki djelovi [albuma] zvuče kao Meshuggah, dok ostali zvuče kao Boney M". Addicted sadrži novu inačicu pjesme "Hyperdrive", koja se izvorno pojavila na Townsendovu albumu Ziltoid the Omniscient (iz 2007.), na kojoj pjeva Van Giersbergen, koja ju je prethodno obradila sa svojom bivšom skupinom Agua de Annique. "Resolve!" je "izravno nadahnula skupina The Wildhearts" i slična je pjesmi "Vanilla Radio" s albuma The Wildhearts Must Be Destroyed. Za razliku od prethodnih Townsendovih albuma, na kojima su glazbala ugođena in C, instrumenti na Addictedu uglavnom su ugođeni in B. "Universe in a Ball!" svirana je in B♭, "Hyperdrive!" in C♭ (radi prilagodbe vokalnom rasponu Van Giersbergen; inačica "Hyperdrivea" na albumu Ziltoid the Omniscient bila je snimljena u drugome tonalitetu), a "Ih-Ah!" i "The Way Home!" in C.

Objava i naslovnica
Townsendova nezavisna diskografska kuća HevyDevy Records objavila je Addicted 17. studenog 2009. godine na svojoj web-stranici. Prednarudžbe su postale dostupne 6. listopada 2009., a posebne inačice prodavala je internetska stranica CM Distro Century Medije. Uradak je u Njemačkoj bio objavljen 13. studenog 2009., tri dana kasnije bio je objavljen u ostatku Europe, a 17. studenog 2009. i u Sjevernoj Americi. Marquee/Avalon objavili su ga u Japanu 16. prosinca te godine.

Popis pjesama

Osoblje

Devin Townsend Project
Devin Townsend – vokali, zborski vokali, gitara, klavijature, programiranje, produkcija, miksanje, tonska obrada
Anneke van Giersbergen – vokali
Brian Waddell – bas-gitara, zborski vokali
Ryan van Poederooyen – bubnjevi, zborski vokali
Mark Cimino – gitara, zborski vokali
Dodatni glazbenici
Dave Young – dodatne klavijature
Susanne Richter – dodatni vokali (na pjesmi "Ih-Ah!")
Brian Johnson – zborski vokali
Rob Cunningham – zborski vokali
Hugh Gilmartin – zborski vokali
John Rafferty – zborski vokali
Steve Lobmeier – zborski vokali

Ostalo osoblje
Sheldon Zaharko – snimanje (bubnjeva)
Ray Fulber – tonska obrada (dodatnih vokala)
Mike Young – uređivanje zvuka bubnjeva
Troy Glessner – mastering, pomoć pri miksanju
Erich Saide – fotografija
Paul Bergen – fotografija
Michael Anneta – fotografija
Devin Richardson – pomoćni tonac
Brennan Chambers – pomoćni tonac
Travis Smith – naslovnica, omot albuma

Ljestvice

Izvori

Albumi iz 2009.
Albumi Devina Townsenda

Addicted


American Airlines Tennis Games 1977 var en tennisturnering, der blev spillet i Mission Hills Country Club i Palm Springs, California, USA i perioden 21. - 27. marts 1977. Det var den fjerde udgave af den turnering, der senere udviklede sig til Indian Wells Masters, og den var en del af Grand prix-serien i tennis 1977.

Brian Gottfried vandt herresingletitlen med en finalesejr over Guillermo Vilas på 2−6, 6−1, 6−3. Begge spillere var i turneringens finale for første gang. Sejren var Gottfrieds tredje turneringssejr i 1977 og den 41. turneringssejr i karrieren.

I herredoublerækken sejrede sydafrikanerne Bob Hewitt og Frew McMillan, der vandt finalen med 7−6, 7−6 over Marty Riessen og Roscoe Tanner. For både Hewitt og McMillan var det sæsonen anden titel, og det var de to spilleres henholdsvis 32. og 37. doublesejr i deres karrierer.

Præmier

Den samlede præmiesum for turneringen androg $ 225.000, hvilket var en stigning på $ 25.000 i forhold til det foregående år.

Resultater

Herresingle

Turneringen havde deltagelse af 64 spillere.

Herredouble

Turneringen havde deltagelse af 32 par.

Eksterne henvisninger
 ATP World Tour - Result Archive - Palm Springs 1977

Noter

Indian Wells Masters
Grand prix-serien i tennis 1977

American Airlines Tennis Games 1977


التهاب الأذن هو المصطلح العام لالتهاب أو إصابة الأذن، ويشمل المصطلح التهاب الأذن في كلٍ من البشر والحيوانات.

وتنقسم أنواع الالتهابات إلى ثلاثة أنواع:
 التهاب الأذن الخارجية  أو ما يسمى ب«أذن السباح» ويشمل التهاب الجزء الخارجي للأذن وقناة الأذن. في هذه الحالة تكون الأذن مؤلمة عند سحبها أو لمسها.
 التهاب الأذن الوسطى  وتشمل الاذن الوسطى.في التهاب الأذن الوسطى، تكون الأذن مُصابة بعدوى مرضية (على سبيل المثال ببكتريا) أو مسدودة بسبب وجود سائل وراء هذه المنطقة (الفضاء خلف طبلة الأذن) تكون مليئة بالهواء وغير ملوثة بالحالات الطبيعية. هذه الإصابة تحدث عادة عند الأطفال وفي بعض الأحيان تتطلب تدخل جراحي بجراحة طبلة الأذن، وتُجرى بإدخال أنبوب داخل الطبلة للوصول إلى المنطقة المرادة.
 التهاب الأذن الداخلية  وتحدث الإصابة بالأذن الداخلية.الأذن الداخلية تحتوي على أعضاء التحسس وظيفتها السمع وتوازن الجسم. عندما تصاب الأذن الداخلية بالتهاب يكون الدوار من أهم الأعراض العامة.

مراجع

التهاب الأذن

التهاب الأذن


An Agrostis uliginosa in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Rodolfo Amando Philippi. An Agrostis uliginosa in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Agrostis

Agrostis uliginosa


Siparunaceae, biljna porodica iz reda lovorolike, kojoj pripada 56 vrsta unutar dvije monogeneričke potporodice  drveća i grmlja iz tropskih predjela Južne Amerike i Afrike.

Poordica Siparunaceae nastala je podjelom stare parafiletičke porodice Monimiaceae (boldovke), na zasebne porodice Monimiaceae, Siparunaceae i Atherospermataceae.

Rodovi
 Familia Siparunaceae (DC.) Schodde (56 spp.)
 Subfamilia Siparunoideae Money
 Siparuna Aubl. (54 spp.)
 Subfamilia Glossocalycoideae Thorne ex Philipson
 Glossocalyx Benth. (2 spp.)

Izvori

Lovorolike

Siparunaceae


An Muhlenbergia sobolifera in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Henry Ernest Muhlenberg, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Bernhard von Trinius. An Muhlenbergia sobolifera in nahilalakip ha genus nga Muhlenbergia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Muhlenbergia

Muhlenbergia sobolifera


Oudatchne (, , Oudatchnoïé, ce qui signifie ) est une commune urbaine de l'oblast de Donetsk, en Ukraine. Elle compte  en 2021.

Géographie
Le village se trouve à la frontière de l'oblast de Dnipropetrovsk au nord de la rivière Solona, affluent de la Vovtcha à 70 km au nord-ouest de Donetsk et à 13 km à l'ouest de Pokrovsk qui est le centre administratif du raïon de Povrovsk auquel la commune est rattachée.

Histoire
Le village a été fondé dans les années 1890 lorsque le chemin de fer a atteint cette zone. Il a le statut de commune urbaine depuis 1985. L'usine de charbon Sviato-Varvarynska () se trouve au nord du village.

Références

Commune urbaine dans l'oblast de Donetsk

Oudatchne


2. ožujka
Na vojnoj paradi u Tuzli sudjelovali, iako su navodno strani mudžahedini napustili BiH, slično odjeveni ratnici.

3. ožujka
Predsjednik Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima izaslanstvo Kongresa SAD, skrenuo im pažnju na način odlaska Srba iz Sarajeva.
Međunarodni sud za ratne zločine podigao optužnicu protiv generala vojske bosanskih Srba Đorđa Đukića, zbog granatiranja Sarajeva.

4. ožujka
Odlukom predsjednika Tuđmana, za gradonačelnicu Zagreba imenovana Marina Matulović-Dropulić, dosadašnja ministrica prostornog uređenja, graditeljstva i stanovanja.

5. ožujka
Čelnici Prijelazne uprave najavili u Osijeku da će razmještaj UNTAES-a u hrvatskom Podunavlju započeti 15. ožujka.

6. ožujka
Od potpisivanja Daytonskog sporazuma područja u BiH pod muslimanskom vlašću napustilo 10.000 Hrvata.
I sarajevsko predgrađe Hadžići prešlo pod vlast Federacije BiH. Hrvatski policajci nisu mogli ući u mjesto, njihov ulazak spriječio IFOR.

7. ožujka
Hrvatska Vlada predložila još jedan državni blagdan - Dan domovinske zahvalnosti bio bi 5. kolovoza, dan oslobođenja Knina.
Udruga oporbenih stranaka u Zagrebačkoj gradskoj skupštini izglasovala nepovjerenje Marini Matulović-Dropulić, gradonačelnici imenovanoj od Predsjednika Republike. Oporba za novog gradonačelnika izabrala mr. Ivu Škrabala (HSLS).

8. ožujka
Voditelj privremene uprave UN u istočnoj Slavoniji Jacques Klein, u razgovoru za Večernji list ističe: Rekao sam srpskim čelnicima: Pobunili ste se, odigrali svoje karte, izgubili. Ako mi ne pomognete, odlazim, pa će Hrvati sami obaviti posao. Trećega nema!
Međunarodni sud u Haagu izdao međunarodni uhidbeni nalog za Milanom Martićem, koji je u svibnju prošle godine naredio granatiranje Zagreba. Uhidbeni nalog poslan IFOR-u u BiH.

9. ožujka
Na dvodnevnom zasjedanju Zastupničkog doma Hrvatske Republike Herceg-Bosne ocijenjeno da su Bošnjaci samo deklarativno za Federaciju, no u stvarnosti nastoje da središta moći zadrže izvan institucija Federacije.

10. ožujka
Europski upravitelj Mostara Hans Koschnik donio odluku kojom Uprava EU preuzima izravnu upravu nad središnjom zonom u Mostaru. Ovu odluku donio mimo želje hrvatske strane.

11. ožujka
Srbi, napuštajući sarajevsko predgrađe Ilidžu, u koju sutra treba ući policija Federacije BiH, pljačkaju i pale zgrade.
Gradonačelnica Zagreba Marina Matulović-Dropulić, imenovana od Predsjednika Republike, preuzela danas dužnost od dosadašnjeg gradonačelnika Branka Mikše.
Ministar vanjskih poslova SRJ Milan Milutinović, s brojnim izaslanstvom, u uzvratnom posjetu Republici Hrvatskoj.

13. ožujka
Predsjednik Republike Hrvatske i vrhovni zapovjednik oružanih snaga RH dr. Franjo Tuđman donio odluku o promjenama u oružanim snagama - u sklopu prelaska na mirnodopski ustroj oružanih snaga - kojom se general pukovnik Krešimir Ćosić imenuje zamjenikom ministra obrane RH, a general pukovnik Pavao Miljavac zamjenikom načelnika Glavnog stožera Hrvatske vojske.
Po anketi Informativne agencije SAD o žrtvama rata u BiH, Hrvati najugroženija i najtolerantnija konstitutivna zajednica u BiH.

14. ožujka
Nafta za Srbiju iz jadranskog naftovoda može poteći tek kad prestane eksploatacija Đeletovaca, rekao novinarima u Zagrebu predsjednik Nadzornog odbora Ine Hrvoje Šarinić.
Vijeće sigurnosti UN-a produljilo misiju svojih promatrača na Prevlaki za još tri mjeseca.
Belgijski general Joseph Schoups preuzeo dužnost zapovjednika vojnih snaga UNTAES-a.
Predsjednik Izetbegović napustio bolnicu na Koševu, u koju je hitno dovezen 22. veljače zbog srčanih smetnji.

15. ožujka
Nakon odlaska Srba iz Ilidže i Grbavice, muslimanski pljačkaši i razbojničke bande haraju ovim sarajevskim predgrađima.

16. ožujka
SAD pozdravile smjenu direktora bošnjačke Agencije za istraživanje i dokumentaciju (AID) Bakira Alispahića, jer je ta tajna služba bila povezana s tajnim kampovima za obučavanje terorista, koje su vodili Iranci.

17. ožujka
Predsjednik Tuđman posjetio zadarsko-kninsku županiju, a na skupu u Benkovcu istaknuo da je Hrvatska sada najjača oružana sila na ovome dijelu Europe.

18. ožujka
U Ženevi započeo sastanak kontaktne skupine, pod američkim vodstvom, i predsjednika Tuđmana, Miloševića i Ganića o provođenju Daytonskog sporazuma.
IFOR priopćio da Armija BiH mora napustiti središte Sarajeva, jer u zonama razdvajanja mogu biti samo snage NATO-a.

19. ožujka
U sarajevsko naselje Grbavica danas ušla muslimanska, a ne federalna, policija i zapravo se ponovilo isto ono što se dogodilo s prijenosom vlasti na Ilidži, u Vogošći, Ilijašu i Hadžićima. Ulaskom Grbavice u sastav Sarajeva i službeno završen proces reintegracije glavnog grada BiH, sukladno Daytonskom sporazumu.

20. ožujka
U Haagu održano prvo ročište optuženima Mrkšiću, Radiću i Šljivančaninu, koji su osobno, kako je iznio javni tužitelj Gordon Blewitt, nadzirali i zapovijedali odvođenjem civila i njihovim pogubljenjem na Ovčari.

21. ožujka
Predsjednik Tuđman donio odluku kojom odbija potvrditi izbor mr. Ive Škrabala (HSLS) za gradonačelnika Zagreba, priopćeno iz Ureda Predsjednika Republike.
Veleposlanica SAD Madeleine Albright boravila u hrvatskom Podunavlju. Vozilo UN-a, u kojem su bili Albright, Galbraith i Klein, u Vukovaru kamenovano, a na tržnici Amerikanci gađani jajima i jabukama.
Vlada SRJ odlučila da zbog ustavnih zapreka ne surađuje s Međunarodnim sudom za ratne zločine u Haagu.
Paravojska bosanskih Srba preuzela nadzor nad Mrkonjić-Gradon, Šipovom i HE Bočac, koji su im pripali po odredbama Daytonskog sporazuma.

22. ožujka
U Odžak se vratili prognani Hrvati, a u odžačkoj općini, prema Daytonskom sporazumu, razmjestila se postrojba HVO-a.

23. ožujka
U Moskvi održan ministarski sastanak kontaktne skupine o BiH, te zaključeno da na izborima moraju sudjelovati prognanici i raseljene osobe. Ministar Granić istaknuo da ne povratak u BiH čeka 200.000 Hrvata.

24. ožujka
The Sunday Times objavio navode iz dnevnika ubojica koji su haračili Vukovarom, a u dnevniku jednog Srbina, kojem se ne otkriva identitet, piše kako je u strijeljanju zarobljenika sudjelovao osobno i Veselin Šljivančanin.

25. ožujka
HVO je ispoštovao rokove iz Daytonskog sporazuma, priopćeno iz Ministarstva obrane HR HB.
EU SLUŽBENO imenovao Španjolca Pereza Casada, bivšeg gradonačelnika Valencije, za europskog upravitelja Mostara, nakon što je prije tri tjedan Hans Koschnik podnio ostavku na taj položaj.

26. ožujka
U Bugojnu propao pokušaj uspostave prijelaznog općinskog vijeća.
Sarajevski Gradski odbor HDZ-a poslao pisma visokom povjereniku EU-a Carlu Bildtu i međunarodnom posredniku za Federaciju BiH Christianu Schwarz-Schillingu, u kojima ih obavještava da hrvatska strana u Sarajevu prekida sudjelovanje u povjerenstvima, jer muslimanska strana nameće svoju (samo)volju. Iznosi se podatak da je u zakonodavnim tijelima tzv. sarajevskog kantona 35 Muslimana, a samo po jedan Hrvat i Srbin.

 27. ožujka
General Klein u Osijeku najavio da će hrvatska carinarnica biti na granici sa Srbijom kada se otvori Lipovac''.

28. ožujka
Otvoren obnovljeni most između Gunje i Brčkog.

29. ožujka
Predsjednik Tuđman primio u Predsjedničkim dvorima nadvojvodu Otta von Habsburga, predsjednika Međunarodne paneuropske unije i člana Europskog parlamenta, te mu uručio Velered kralja Dmitra Zvonimira s lentom i Danicom za izniman doprinos neovisnosti i cjelovitosti Republike Hrvatske.

31. ožujka
Zamjenik visokog povjerenika međunarodne zajednice za civilna pitanja u BiH Michael Stainer na konferenciji za novinare u Sarajevu i službeno objavio sadržaj Sporazuma o Federaciji, što su ga postigli najviši dužnosnici hrvatskog i muslimansko-bošnjačkog naroda u BiH. Sporazumom uglavljeno više od dvadeset zadaća koje treba provesti.

Izvori

1996/3

Kronologija Domovinskog rata: ožujak 1996.


L USS Waterford (ARD-5), était un quai de réparation auxiliaire de classe ARD-2 de , un type de cale sèche flottante auxiliaire de l'US Navy utilisée pendant la Seconde Guerre mondiale, la guerre de Corée, la guerre du Vietnam et la guerre du Golfe. Ile a été ensuite vendu à la marine chilienne en prenant le nom de Talcahuano (133)

Historique
Construite par la  à Alameda en Californie, la cale sèche de réparation auxiliaire à coque en acier ARD-5 a été achevée en juin 1942.

Pendant la guerre, elle a servi à la base navale de Pearl Harbor et à San Francisco. À la fin de la Seconde Guerre mondiale, elle servait au Mare Island Naval Shipyard à Vallejo en Californie. Elle y est restée jusqu'à ce qu'elle soit déplacée vers la côte est pour répondre aux besoins de réparation de l'Atlantic Fleet. ARD-5 a été nommée Waterford le 17 novembre 1976. Elle est restée en service actif avec la flotte de l'Atlantique jusqu'en 1979 au service de la base navale de New London à Groton, la principale base sous-marine de l'US Navy. En 1984, Waterford a participé aux réparations du sous-marin nucléaire l'USS Sculpin SSN-590).

Destin
En février 1997, le sous-marin de recherche nucléaire NR-1 a bénéficié de ses services. Waterford a été mis hors service le 9 septembre 1997 et rayé du Naval Vessel Register le 1er octobre 1997.
Le 10 mars 1999, il a été transféré, via le programme d'assistance à la sécurité de la République du Chili. Il a été rebaptisé Talcahuano (133) le 30 août 1999.

Classe ARD-2
ARD-5 était membre de la classe ARD-2 des cales sèches de réparation auxiliaires (ARD). La classe de cales sèches ARD-2 date du début de la Seconde Guerre mondiale et elles étaient remorquées là où elles étaient nécessaires, généralement en ancrage sur les avant-zones de guerre. Cinq des 7 cales sèches de classe ARD-2 construites existent toujours dans les marines étrangères.

Décoration
  2 Meritorious Unit Commendation
   7
   American Campaign Medal
  Asiatic-Pacific Campaign Medal
  World War II Victory Medal
 2 National Defense Service Medal

Voir aussi

Notes et références

Liens externes
 USS ARD-10 - Site NavSource Online
 Floating Docks (AFDB, AFDM, AFDL, ARD, ARDM, YFD) - Shipbuilder Site
USS Waterford ARD-5 - Site ussbetelgeuse.com
 WATERFORD (ARD-5) - Site Naval Vessel Register

Liens connexes
 Liste des navires auxiliaires de l'United States Navy
 Théâtre du Pacifique de la Seconde Guerre mondiale

Auxiliary Floating Drydock de l'US Navy
Bateau lancé en 1942
Navire construit en Californie
Bateau de l'US Navy de la Seconde Guerre mondiale
Navire auxiliaire de l'US Navy de la guerre froide
Bateau de l'US Navy de la guerre du Viêt Nam

USS Waterford (ARD-5)


السلميّة، مدينة في سوريا.
 السلميّة، قرية تابعة لمحافظة الخرج في السعودية.
 سلميّة (بطليوس) بلدية في إسبانيا.
 سلميّة (ولبة) بلدية في إسبانيا.
 مظاهرة سلمية

سلمية (توضيح)


Félix Charpentier fue un escultor de Francia, nacido el  en Bollène y fallecido el  en París.

Datos biográficos
Después de asistir a la escuela de Bellas Artes de Aviñón, fue discípulo de Jules Cavelier y de Amédée Doublemard en la Ecole des Beaux-Arts en París el año 1877; en 1879, presentó sus obras en el Salón de los Artistas Franceses y desde entonces no dejó de exponer cada año.

Ganó una medalla de plata en la Exposición Universal de 1889 y su fama nunca dejó de crecer. Recibió en 1890 la medalla de primera clase y el premio del Salón por el mármol « La chanson » (la canción) y después en 1893 la Medalla de Honor por el mármol « les Lutteurs » (los luchadores). Este trabajo fue adquirido por el Estado y adorna desde 1905, la plaza del Ayuntamiento de Bollène; fue elevado al rango de Caballero de la Legión de Honor , se le condecoró el 21 de abril de 1892, en Aviñón por el prefecto de Vaucluse , con motivo de la recepción del monumento conmemorando el centenario de la reunión del Condado Venaissin a Francia que Charpentier había hecho; fue elevado al rango de Oficial el 9 de febrero de 1901.

En 1899, Austria concedió a Félix Charpentier la Gran Medalla de Oro de la Exposición Trienal Internacional de Viena por el « Globe Endormi » (Globo dormido).

En 1900 fue elegido alcalde de Chassant (Eure-et-Loir), donde vivía.

Obras

Charpentier fue un trabajador incansable y más de 350 obras están catalogadas hasta la fecha.

Le debemos un gran número de estatuas que se encuentran en varios museos nacionales, como « l'Etoile filante » -estrella fugaz- (en el museo de Nimes ) o « l'Illusion » -la ilusión; también en jardines públicos (París, Aviñón) y ha dejado también un número considerable de pequeños bronces siempre cotizados en el mercado del arte.

Desde 1893, el Estado mismo le pasa encargos para la realización de numerosos monumentos públicos como la decoración de la Gare de Lyon en París o un relieve para el Grand Palais titulado « l'Art Contemporain »- Arte Contemporáneo".

Después de la Primera Guerra Mundial, se le encargaron numerosos monumentos a los muertos: Bollène, Brou, Chassant, Genas, Dangeau…

Hizo muchos bustos y medallones, entre otros los de Frederic Mistral o Gaston Boissier (en el Museo de Nimes), Jean-Marie Mengue, Paul Doumer, Gaston Doumergue…

Avignon - Obras de Félix Charpentier en el Jardin des Doms
<small>'' Pulsar sobre la imagen para ampliar.

Galería de imágenes

Notas y referencias

Enlaces externos
 https://web.archive.org/web/20141217064053/http://felix-charpentier.net/

 Sitio web de Nella Buscot: Ficha de Félix Charpentier (en francés)

 https://web.archive.org/web/20100111223016/http://encrer-le-monde.over-blog.com/article-21872867.html

Escultores de Francia del siglo XX
Escultores de Francia del siglo XIX
Escultores de Provenza-Alpes-Costa Azul
Caballeros de la Legión de Honor
Oficiales de la Legión de Honor
Nacidos en Bollène

Félix Charpentier


Preopterećenje funkcija () ili preopterećenje metoda () mogućnost je programskog jezika da stvori više podprograma koje nose isto ime ali ponašaju se drukčije, ovisno o kontekstu njihova poziva. Pozivi k preopterećenoj funkciji pokrenut će specifičnu implementaciju funkcije prikladnu kontekstu poziva. To omogućuje funkcijama izvršavanje različitih naredbi ovisno o tome kako su pozvane.

Pojmovi funkcija i metoda odnose se na doseg potprograma, funkcije su dio glavnog koda, dok su metode implementacije ponašanja nekog objekta definiranog klasom. Preopterećenja rade jednako u oba slučaja.

Primjerice, deklaracijamaizvrši() i izvrši(objekt o) stvorene su dvije preopterećene funkcije. Kako bi se pozvala druga funkcija, potrebno je proslijediti objekt kao parametar. Ako parametar nije pružen, poziva se prva funkcija. Česta pogreška bila bi dodijeliti zadanu vrijednost objektu u drugoj funkciji, što bi rezultiralo pogreškom  jer kompilator ne bi znao koju metodu je potrebno pozvati

Drugi primjer bila bi funkcija za ispis ispiši(objekt o) koja izvršava drukčiji kod ovisno o tome ispisuje li primjerice tekst ili sliku. Takva bi se funkcija u implementaciji preopteretila kao ispiši(tekst t) i ispiši(slika s). U programskom kodu bilo bi nužno samo pozvati ispiši(x), a kompilator bi sam odlučio koju funkciju treba izvršiti, ovisno o tome kojem tipu podatka varijabla x pripada.

Jezici koji podržavaju preopterećenje

Jezici koji podržavaju preopterećenje funkcija su, između ostalih:

 Apex
 C++
 C#
 Swift
 Fortran
 Kotlin
 Java
 PostgreSQL and PL/SQL
 Scala
 TypeScript
 Wolfram Language
 Elixir
 Nim

Pravila pri preopterećenju
 Isto ime funkcije koristi se za više od jednu definiciju funkcije
 Istoimene funkcije moraju se razlikovati po broju (prvi primjer) ili po tipu (drugi primjer) parametara

Preopterećenje je obično asocirano sa statičkim programskim jezicima (koji zahtjevaju da svaka varijabla ima određen tip podatka) koji pri pozivu funkcije provjeravaju tipove parametara koje funkcija prima.

Preopterećenje je oblik statičkog polimorfizma, u kojem pri kompilaciji programa neki algoritam među nekoliko istoimenih funkcijskih potpisa (deklaracija) traži najbliže podudaranje između deklariranog (formalnog) i pozvanog tipa parametara. Detalji i implementacija ovog algoritma razlikuju se po jezicima.

Preopterećenje funkcija ne treba zamijeniti sa oblicima polimorfizma. Polimorfizam koristi nadređivanje metoda.

Primjer: Preopterećenje funkcija u C++
#include <iostream>

int Volumen(int s) {  // Volumen kocke.
  return s * s * s;
}

double Volumen(double r, int h) {  // Volumen valjka
  return 3.1415926 * r * r * static_cast<double>(h);
}

long Volumen(long l, int b, int h) {  // Volumen kvadra
  return l * b * h;
}

int main() {
  std::cout << Volumen(10);             // kocka
  std::cout << Volumen(2.5, 8);         // valjak
  std::cout << Volumen(100l, 75, 15);   // kvadar
}

U gornjem primjeru, svaki poziv funkcije volumen odabire funkciju koja odgovara pozivu po broju i tipu parametara.

Preopterećenje konstruktora
Konstruktor je klasna metoda odgovorna za stvaranje instance pojedinog objekta. Neki programski jezici dopuštaju preopterećenje konstruktora. S obzirom da konstruktori obično nose ime klase koju instanciraju, ako želimo definirati više konstruktora, potrebno je konstruktor pereopteretiti definiranjem dodatnih deklaracija (potpisa).

U C++-u, zadani konstruktori ne primaju parametre, već instanciraju članske varijable na odgovarajuće zadane vrijednosti, što je obično nula za brojčane vrijednosti i prazan string za tekstualne vrijednosti.

Primjerice, zadani konstruktor za račun u restoranu napisan u C++ možda zadano postavlja napojnicu na 15%:
Racun()
    : napojnica(0.15), // postotak
      iznos(0.0)
{ }

Nedostatak ovog pristupa je da se ovako kreirani račun mora promijeniti koristeći dvije naredbe:
Racun cafe;
cafe.napojnica = 0.10;
cafe.iznos = 4.00;

Preopterećenjem konstruktora možemo i napojnicu i iznos proslijediti kao parametre pri kreiranju objekta Račun. Novi se konstruktor piše uz već postojeći zadani konstruktor. Koji će se konstruktor pozvati ovisi o broju parametara koji se proslijeđuje novostvorenom objektu Računa: nula parametara poziva zadani kostruktor sa napojnicom od 15%, dok unos dva parametra poziva drugi konstruktor, koji odmah mijenja postotak napojnice i iznos računa.

Racun(double napojnica, double iznos)
    : napojnica(napojnica),
      iznos(iznos)
{ }

Ako želimo stvoriti račun sa drukčijom vrijednošću napojnice i definiranim iznosom, sada to možemo učiniti u jednom koraku:

Racun cafe(0.10, 4.00);

Ovakvo postupanje povećava efikasnost programa i smanjuje duljinu programskog koda.

Preopterećenje konstruktora može se koristiti i kako bi se unošenje nekih članskih varijabli učinilo obveznim. Ako se ogranići pristup zadanom konstruktoru (ili se, od C++11, isti izbriše), za kreiranje objekta mora se koristiti neki preopterećeni kostruktor, koji će, ovisno o implementaciji, zahtjevati unošenje barem jedne članske varijable.

Komplikacije
Dva ponašanja kompliciraju preopterećenje funkcija: prikrivanje imena () i implicitno pretvaranje tipova.

Prikrivanje imena

Ako se funkcija delkarira u nekom dosegu, i zatim se u unutarnjem dosegu koji obuhvaća prvi deklarira nova funkcija istog imena, postoje dva moguća nadređenja:
 unutarnja deklaracija uvijek maskira vanjsku deklaraciju (neovisno o potpisu funkcije), ili
 učitavaju se i vanjska i unutarnja funkcija, a unutarnja maskira vanjsku samo ako obje imaju isti potpis

Jezik C++ podržava samo prvo nadređenje, odnosno funkcije različitih dosega (primjerice iz deriviranih klasa) ne mogu se preopteretiti. Kako bi isti kod učitao funkcije različitih dosega, potrebno je eksplicitno učitati funkcije vanjskog dosega u unutarnji doseg ključnom riječju using.

Implicitna konverzija

Implicitna pretvorba parametarskih tipova komplicira preopterećenje funkcija: ako se tipovi parametara ne podudaraju u potpunosti sa potpisom neke od funkcija, ali se mogu podudarati nakon implicitne pretvorbe, rezultat funkcije može biti neočekivan ovisno o načinu pretvorbe koju kompilator odabere.

Komplikacije mogu uključivati jedna drugu, pa tako nepotpuno poklapanje potpisa deklariranog u unutarnjem dosegu može prikriti egzaktno poklapanje funkcije u vanjskom dosegu.

Primjerice, kako bi naslijeđena klasa sa nadređenom metodom koja prima decimalan broj (double) ili cijeli broj (int) primila int iz bazne klase, potrebno je napisati:

class B {
 public:
  void F(int i);
};

class D : public B {
 public:
  using B::F;
  void F(double d);
};

Naredba using osigurava da će se u deriviranoj klasi dogoditi preopterećenje, pa će se izvesti metoda F bazne klase.

Ako izostavimo naredbu using, int parametar bit će proslijeđen metodi F derivirane klase, koja će ga pretvoriti u double.

Vidi još
 Apstrakcija (računarstvo)
 Konstruktor (programiranje)
 Deklaracija (računarstvo)
 Nadređivanje metoda
 Objektno orijentirano programiranje
 Preopterećenje operatora

Izvori

Vanjske poveznice

Objektno orijentirano programiranje

Preopterećenje funkcija


Aceasta este o listă de filme britanice din 1951:

Lista

Note

Legături externe
 Filme britanice din 1951 la Internet Movie Database

Vezi și
1951 în Marea Britanie
1951 în film
1951 în televiziune

 *Listă
britanice
Liste de filme britanice

Listă de filme britanice din 1951


Paradoxul crocodilului este un paradox autoreferențial al aceleiași familii ca cel al mincinosului.

Enunțul paradoxului
Paradoxul poate fi enunțat astfel:

Un crocodil ia un copil și îi spune mamei: "Dacă ghicești ce voi face, îți dau înapoi copilul, altfel îl mănânc."

Presupunând că crocodilul își ține cuvântul, ce trebuie să spună mama pentru ca crocodilul să-i dea copilul înapoi?

Un răspuns normal din partea mamei este: "O să-l mănânci!"

Dacă crocodilul i-ar mânca copilul, mama ar ghici corect și crocodilul ar trebui să-i returneze copilul.

Dacă crocodilul ar înapoia copilul, mama ar greși și crocodilul ar trebui să-l mănânce.

În ambele cazuri, crocodilul nu își poate ține cuvântul și se confruntă cu un paradox.

Potrivit lui Lewis Carroll, crocodilul va mânca copilul, deoarece este în natura sa. Acest paradox a fost povestit de Lucian din Samosata, care l-a atribuit stociului Chrysippus, în dialogul Sectele la licitație .

Acest sofism crocodilian este prezentat de Quintilian, autor latin din secolul I, într-un extras din Institutia oratoria.

Cu toate acestea, dacă mama răspunde: "O să mi-l dai înapoi", nu mai există un paradox și propunerea este adevărată, indiferent dacă crocodilul îl înapoiază pe copil sau îl mănâncă.

Adevărul și falsul
Acest paradox este similar cu paradoxul mincinosului, în sensul că dacă dorim ca afirmația să fie adevărată, ea devine falsă și dacă vrem să fie falsă, ea devine adevărată.

Există un răspuns mai subtil din partea mamei, care este: "Îmi vei mânca copilul sau mi-l vei returna!"

Crocodilul nu poate să-și țină cuvântul și să devoreze copilul. Singura sa șansă de a-și păstra cuvântul este să înapoieze copilul. În acest caz, mama va fi prezis ce va face crocodilul.

Acest tip de situație este numită " logică coercitivă" de către Raymond Smullyan în cartea sa Enigmele Șeherezadei. Exemplele pe care le oferă în capitolul său "Marea întrebare" corespund exact situației paradoxului crocodilului.

Note

Vezi și
 Listă de paradoxuri

Paradoxuri
Dileme
Reptile fictive

Paradoxul crocodilului


Chloropicophyceae, novi pikofitoplanktonski razred prazinofita, zelenih mikroalgi kojemu pripada red Chloropicales s jednom porodicom Chloropicaceae i dva roda: Chloroparvula (dvije vrste opisane 2017.) i Chloropicon (6 vrsta, također opisane 2017).

Podjela
 Chloroparvula Lopes dos Santos, Noël & Eikrem
 Chloroparvula japonicum Lopes dos Santos, Noël & Eikrem
 Chloroparvula pacifica Lopes dos Santos, Noël & Eikrem
 Chloropicon Lopes dos Santos & Eikrem
 Chloropicon laureae Lopes dos Santos & Eikrem
 Chloropicon mariensis Eikrem & Lopes dos Santos
 Chloropicon maureeniae Lopes dos Santos & Eikrem
 Chloropicon primus Lopes dos Santos & Eikrem
 Chloropicon roscoffensis Lopes dos Santos & Eikrem
 Chloropicon sieburthii Lopes dos Santos & Eikrem

Izvori

Zelene alge

Chloropicophyceae


Svaðilfari er hestur bergrisans sem byggði varnarvegg utan um byggð æsa í norrænni goðafræði. Hann er jafnframt faðir Sleipnis, sem hann gat við Loka á meðan loki brá sér í líki merar.

Skepnur í norrænni goðafræði

Svaðilfari


Mia Svele (født 16. april 2001) er en norsk håndboldspiller, som spiller for Storhamar HE.

Hun har tidligere spillet for den danske klub Nykøbing Falster Håndboldklub.

Hun er datter af, den tidligere norske håndboldspiller og kommentator Bent Svele.

Referencer

Håndboldspillere fra Norge

Mia Svele


Marcus Asinius Sabinianus or Sabinian was proconsul of the Roman province of Africa. In 240 he led a revolt against Gordian III. He proclaimed himself emperor, but after being defeated by the governor of Mauretania, his supporters in Carthage surrendered him to the imperial authorities.

References

 Meckler, Michael L., "Gordian III (238–244  A.D.)", De Imperatoribus Romanis

240s deaths
Year of birth unknown
3rd-century Roman usurpers
Crisis of the Third Century
Asinii
Self-proclaimed monarchy

Sabinian (proconsul)


රංගනය
ක්ලීටස් මෙන්ඩිස්
සුනිල් හෙට්ටිආරච්චි
වීණා ජයකොඩි
විජය නන්දසිරි
ඇලෙක්සැන්ඩර් ප්‍රනාන්දු
සනෝජා බිබිලේ
බන්දු සමරසිංහ
රොනී ලීච්
සමන්තා ඈපාසිංහ
ටෙනිසන් කුරේ
ජයන්ත විජේගුණවර්ධන
සුමනා ගෝමස්
ශෂි විජේන්ද්‍ර
කපිල සිගේරා
ශෂිකලා හෙට්ටිආරච්චි
විමල් කුමාර් ද කොස්තා
විමල් වික්‍රමආරච්චි
ලිලියන් එදිරිසිංහ
මහේෂ් ජයසිංහ
ලාල් කුමාර
ලාංචනා කුමාරි
සරත් මධුරසිංහ
රත්න විජේගුණවර්ධන
මැණික් කොඩිකාර
අමරානන්ද ගමගේ
සංජුලා රෝෂිණි
නිලන්ති ෆොන්සේකා
කුමාරි කුඩාලියනගේ
සිසිර කුමාරතුංග
මනෝජ් රූපසිංහ
චන්ද්‍රසිරි සේවික්‍රම
උපරත්න බරනගේ
චල්කි නිමල් සිල්වා
රොෂානි විජේගුණවර්ධන
මාධවී විජේගුණවර්ධන
තරිඳු රන්රස
ලක්ඛනා විජේගුණවර්ධන

ගීතයන්
සංගීත අධ්‍යක්ෂණය - ආචාර්ය ප්‍රේමසිරි කේමදාස
ගීත ප්‍රබන්ධය - ආචාර්ය අජන්තා රණසිංහ, ලූෂන් බුලත්සිංහල
නාඬා ඉකි බිඳිනු ඇසේ - අමරසිරි පීරිස්
සඳ නිදනා තනි යහනේ - ලතා වල්පොල, මාලිනී බුලත්සිංහල
සිනා සේ සලඹ කිකිණි - ලතා වල්පොල, අයිවෝ ඩෙනිස්. ලෙස්ලි ප්‍රනාන්දු
සඳ වතුරේ රන් තාරකා - මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි, ලතා වලපොල, ග්‍රේෂන් ආනන්ද, ඩබ්ලිව්. ප්‍රේමරත්න
දුවලා දුවලා දේදුනු - ඇන්ජලින් ගුණතිලක
දැන් දැන් මූණෙන් - ලතා වල්පොල, මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි, ග්‍රේෂන් ආනන්ද, මාලිනී බුලත්සිංහල
සඳ නිදනා තනි යහන - මිල්ටන් මල්ලවආරච්චි

නිෂ්පාදනය
කැමරා සහාය - කේ. ඩී. දයානන්ද, මාෂල් ස්ටැන්ලි
සහාය අධ්‍යක්ෂණය - ආනන්ද වික්‍රමකීර්ති
අංග රචනය - ගාමිණී කෝස්තා
කලා අධ්‍යක්ෂණය - ආතර් මෙනන්, රාජසිංහ ලෝලුවාගොඩ
සටන් අධ්‍යක්ෂණය - ඇලෙක්සැන්ඩර් ප්‍රනාන්දු
නැටුම් අධ්‍යක්ෂණය - මල්ලිකා කීර්ති, මොහාන් රාජ්
ශබ්ද පරිපාලනය - ජෝර්ජ් මනතුංග
ශබ්ද සහාය - පාලිත සිල්වා, පර්සි ගුණවර්ධන, සරත් සිරිබද්ධන
ශබ්දාගාර කටයුතු - ටී. කේ. ශබ්දාගාරය, තලවතුගොඩ
නිෂ්පාදන කළමනාකරණය - සරත් මධුරසිංහ, චන්ද්‍රදාස ප්‍රනාන්දු
නිෂ්පාදන කෘත්‍යාධිකාරී - රෝහිත විජේගුණවර්ධන
නිශ්චල ඡායාරූප - ඩී. එල්. වර්නන් ලාල්, සුරංග රන්ජන්
කොණ්ඩා මෝස්තර - අසංක හෙට්ටිආරච්චි
ගීත පසුබිම් හඬ ගැන්වීම - ප්‍රේමසිරි රණවක
ගීත පටිගත කිරිම - රංජිත් ද සිල්වා (නිෂූ ශබ්දාගාරය)
කැමරා උපකරණ - ඩිල් ෆිල්ම්ස් ආයතනය
ශබ්ද ඉංජිනේරු - එම්. ඒ. ඒ. අල්විස්

ඇයි ඔබ තනි වෙලා(චිත්‍රපටය)


The Department for Transport (DfT) is a department of His Majesty's Government responsible for the English transport network and a limited number of transport matters in Scotland, Wales, and Northern Ireland that have not been devolved. The department is run by the Secretary of State for Transport, currently (since 25 October 2022), Mark Harper.

The expenditure, administration, and policy of the Department of Transport are scrutinised by the Transport Committee.

History

The Ministry of Transport was established by the Ministry of Transport Act 1919 which provided for the transfer to the new ministry of powers and duties of any government department in respect of railways, light railways, tramways, canals and inland waterways, roads, bridges and ferries, and vehicles and traffic thereon, harbours, docks and piers.

In September 1919, all the powers of the Road Board, the Ministry of Health, and the Board of Trade in respect of transport, were transferred to the new ministry. Initially, the department was organised to carry out supervisory, development and executive functions, but the end of railway and canal control by 1921, and the settlement of financial agreements relating to the wartime operations of the railways reduced its role. In 1923, the department was reorganised into three major sections: Secretarial, Finance and Roads.

The ministry's functions were exercised initially throughout the United Kingdom. An Irish Branch was established in 1920, but then was taken over by the government of the Irish Free State on the transfer of functions in 1922.

The department took over transport functions of Scottish departments in the same year, though certain functions relating to local government, loan sanction, byelaws and housing were excepted. In May 1937, power to make provisional orders for harbour, pier and ferry works was transferred to the Secretary of State for Scotland.

The growth of road transport increased the responsibilities of the ministry, and in the 1930s, and especially with defence preparations preceding the outbreak of war, government responsibilities for all means of transport increased significantly.

Government control of transport and diverse associated matters has been reorganised a number of times in modern history, being the responsibility of:

1919–1941: Ministry of Transport
1941–1946: Ministry of War Transport, after absorption of Ministry of Shipping
1946–1953: Ministry of Transport
1953–1959: Ministry of Transport and Civil Aviation
1959–1970: Ministry of Transport
1970–1976: Department of the Environment
1976–1997: Department of Transport
1997–2001: Department for the Environment, Transport and the Regions
2001–2002: Department for Transport, Local Government and the Regions
2002–present: Department for Transport

The name "Ministry of Transport" lives on in the annual MOT test, a test of vehicle safety, roadworthiness, and exhaust emissions, which most vehicles used on public roads in the UK are required to pass annually once they reach three years old (four years for vehicles in Northern Ireland).

Role
The Department for Transport has six strategic objectives:
 Support the creation of a stronger, cleaner, more productive economy
 Help to connect people and places, balancing investment across the country
 Make journeys easier, modern and reliable
 Make sure transport is safe, secure and sustainable
 Prepare the transport system for technological progress and a prosperous future outside the EU
 Promote a culture of efficiency and productivity in everything it does

The department "creates the strategic framework" for transport services, which are delivered through a wide range of public and private sector bodies including its own executive agencies.

Ministers
The DfT Ministers are as follows:

The Permanent Secretary is Bernadette Kelly.

2017 judicial review
Following a series of strikes, poor performance, concerns over access for the disabled and commuter protests relating to Govia Thameslink Railway a group of commuters crowdfunded £26,000 to initiate a judicial review into the Department for Transport's management and failure to penalise Govia or remove the management contract. The oral hearing to determine if commuters have standing to bring a judicial review was listed for 29 June 2017 at the Royal Courts of Justice.

The attempted judicial review was not allowed to proceed, and the commuters who brought it had to pay £17,000 in costs to the Department for Transport.

Executive agencies
Driver and Vehicle Licensing Agency (DVLA)
Driver and Vehicle Standards Agency (DVSA)
National Highways  (formerly Highways England and the Highways Agency)
Maritime and Coastguard Agency (MCA)
Vehicle Certification Agency (VCA)

Non-departmental public bodies
The DfT sponsors the following public bodies:
British Transport Police Authority
Northern Lighthouse Board
Transport Focus
Trinity House Lighthouse Service
Civil Aviation Authority
Independent Commission on Civil Aviation Noise

Transport publications and data
DfT publications include the Design Manual for Roads and Bridges and Transport Analysis Guidance (TAG, formerly WebTAG).

The DfT maintains datasets including the National Trip End Model and traffic counts on major roads.

Devolution
The devolution of transport policy varies around the UK; most aspects in Great Britain are decided at Westminster. Key reserved transport matters (i.e., not devolved) are as follows:

Scotland
Reserved matters:
Air transport
Marine transport
Navigation (including merchant shipping)
Driving and vehicle certification
Railways (cross-border)
Road Numbering
Scotland's comparability factor (the proportion of spending in this area devolved to the Scottish Government) was 91.7% for 2021/22.

Northern Ireland
Reserved matters:
 Civil aviation
 Navigation (including merchant shipping)

The department's devolved counterparts in Northern Ireland are:
 Department for Infrastructure (general transport policy, ports, roads, and rail)
 Department of the Environment (road safety and the regulation of drivers and vehicles)
Northern Ireland's comparability factor (the proportion of spending in this area devolved to the Northern Ireland Executive) was 95.4% for 2021/22.

Wales
Reserved matters:
Railway Services
Air transport
Marine transport including Trust ports and Hovercraft
Transport security
Navigation (including merchant shipping)
Driving and vehicle certification
Road Numbering

The department's devolved counterpart in Wales is the Minister for Climate Change.

Wales' comparability factor (the proportion of spending in this area devolved to the Welsh Government) was 36.6% for 2021/22. This represents a significant reduction (e.g. it was 80.9% in 2015) due to the controversial classification of HS2 as an 'England and Wales' project.

See also

 Julie, a public information film of the department's "THINK!" campaign
 DfT OLR Holdings, a DfT subsidiary acting as operator of last resort for nationalised railway franchises
 Transport Direct
 Transport Research Laboratory (formerly known as the Road Research Laboratory, then the Transport and Road Research Laboratory); now a privatised company
 United Kingdom budget
 Urban Traffic Management and Control
 Rail transport in Great Britain

References

External links

Transport in the United Kingdom
2002 establishments in the United Kingdom

Department for Transport


An Vrydagzynea albida in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Ludwig von Blume, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Ludwig von Blume. An Vrydagzynea albida in nahilalakip ha genus nga Vrydagzynea, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vrydagzynea

Vrydagzynea albida


Švedska vatra ili Švedska peć izvor je topline i svjetlosti iz vertikalno gorećeg drveta koje gori polako iznutra prema van. Postala je poznata u Europi tijekom tridesetogodišnjeg rata.

U usporedbi s logorskom vatrama ima prednost kompaktnosti kojom se omogućuje više izvora topline. Međutim napor za pripremu drva je veći.

Potrebno je deblo promjera otprilike 25-60 centimetara duljine od oko 50 do 150 centimetara. Jedan kraj debla trebao bi biti ravno odrezan kako bi moglo samostalno ravno stajati.

Ovisno o veličini i duljini drva gori između dva i pet sati.

Povijest

Prema predaji tijekom tridesetogodišnjeg rata Šveđani su rabili užarene trupce. Prednost je da postrojbe nisu morale nositi sa sobom drvo za ogrjev i mogli su se opskrbiti svugdje s obzirom da čak i svježe odsječeno drvo može gorjeti na taj način.

Najbolje vrste drva su smolasto mekana drva: smreka, jela i bor.

Drvo ne bi trebalo biti previše suho, jer u suprotnom brzo izgara.

Vanjske poveznice

 razne varijante
 Kako se radi Švedska peć

goriva

Švedska vatra


Peter Andreas Blix (født 4. november 1831 i Frederiksvern (Stavern), død 31. januar 1901 i Vik) var en norsk arkitekt og ingeniør. Han er blandt andet kendt for at have tegnet en række jernbanestationer.

Karriere
Blix blev uddannet i Hannover og Karlsruhe i Tyskland i perioden 1851-1855. I 1856-1863 arbejdede han i Kanalvæsenet med udbygninger af kanaler og elve, herunder bygninger i tilknytning til dem. Senere slog han sig ned i Bergen og blev efterhånden selvstændig arkitekt. Her arbejdede han blandt andet med restaureringen af Bergen Domkirke. Desuden tegnede han en række villaer i Bergen, herunder Moldegaard villa i Os kommune.

Blix arbejdede som jernbanearkitekt fra 1873 til 1877, hvor han tegnede stationsbygninger til Jærbanen, Dovrebanen, Meråkerbanen, Rørosbanen og Østfoldbanens Vestre Linje. Blandt hans mest kendte stationsbygninger er bystationerne i tegl på sidstnævnte bane, det vil sige Moss, Fredrikstad, Sarpsborg og Halden. Mens han arbejdede med dette, opstod der konflikt, der endte med at han gik af. En række af Blix' stationsbygninger blev derfor fuldført under han efterfølger Balthazar Lange, der også videreudviklede nogle af stationstyperne.

Blix var en aktiv bidragsyder til Fortidsminneforeningen, hvor han blandt andet bidrog med midler til at købe middelalderkirken i Moster. I 1890'erne arbejdede han med genskabelsen af Akershus slot og fæstning. Han spillede desuden en central rolle ved restaureringen af Hopperstad stavkirke og Hove kirke i Vik i Sogn og Fjordane. Efter sin død blev han gravlagt i Hove kirke.

I 1874 tog Blix initiativet til stiftelsen af Den norske ingeniør- og arkitektforening, der i dag er videreført i Tekna.

21. januar 1896 blev han udnævnt til ridder af 1. klasse af Sankt Olavs Orden af kong Oscar 2. "for fortjenstfuld kunstnerisk virksomhed".

Blix var også en habil akvarelmaler og malede flere scener fra Oslos bymiljø.

Noter

Litteratur
 Losnegård, Gaute og Losnegård, Rolf: Peter Andreas Blix i strid for vern og vekst, Førde og Leikanger 2001,

Eksterne henvisninger
 NRK fylkesleksikon om P. A. Blix
 Artemisia.no om P. A. Blix
 Peter Blix – et hundreårsminne

Arkitekter fra Norge
Riddere af 1. klasse af Sankt Olavs Orden
Ingeniører fra Norge

Peter Andreas Blix


Agrilus soulieri é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Baudon, 1968.

Referências

soulieri

Agrilus soulieri