Clubul Sportiv Gloria 2018 Bistrița-Năsăud este o secție de handbal feminin a entității cu același nume din Bistrița, România. Echipa a aparținut anterior Clubului Sportiv Municipal Bistrița și până în primăvara anului 2016, a evoluat în Divizia A. La sfârșitul sezonului competițional 2015-2016, CSM Bistrița s-a clasat pe locul 1 în seria B a Diviziei A și s-a calificat astfel direct în Liga Națională. În vara anului 2018, echipa a fost preluată de clubul CS Gloria 2018 Bistrița-Năsăud și și-a schimbat denumirea. Sediul clubului se află pe Strada Petru Rareș nr.1-2, et.I, cam.6 din Bistrița iar culorile oficiale ale clubului sunt roșu-negru.

Secția a fost fondată în anul 2009, sub numele de CSM-LPS Bistrița. O echipă de handbal feminin bistrițean a existat și anterior, cu începere din 1986, când fostul Club Sportiv Gloria Bistrița a fost separat în două: pe de o parte echipa de fotbal, pe de altă parte un club nou, condus de profesorul Radu Vianu și cuprinzând opt secții sportive, printre care și handbal feminin. După 1990, acest club a renunțat la secțiile de lupte și handbal.

CS Gloria 2018 Bistrița Năsăud a fost antrenată de Horațiu Pașca, din martie 2021 el a fost înlocuit cu Alexandru Radu Moldovan. Din iulie până în noiembrie 2021 echipa fost antrenată de Kim Rasmussen, iar din decembrie 2021 pe banca tehnică a revenit Horațiu Pașca. Echipa joacă meciurile de pe teren propriu în Sala Polivalentă din localitate. Principalul finanțator al echipei este Consiliul Județean Bistrița Năsăud.

Aflată în premieră într-o competiție europeană, CS Gloria 2018 Bistrita-Năsăud prin egalul, 24-24, obținut in deplasare pe 9 februarie 2020 împotriva formației maghiare ÉRD, s-a calificat in sferturile Cupei EHF 2019-20. În sferturile competiției a fost eliminată de formația daneză Herning-Ikast Håndbold.

Palmares
Cupa EHF:
Sferturi de finală: 2020
Liga Națională:
 Locul 3: 2019, 2023
Cupa României:
Medalie de bronz: 2017

Sezoane recente

{|
|valign="top" |
{|class="wikitable text-align:center"
|-
! Sezon
! Competiție națională
! Loc
!Cupa României
!Supercupa României
!colspan=2|Competiție europeană
|-
| 2013-14
| bgcolor=#ddffdd| DA
|align=center| 5
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2014-15
| bgcolor=#ddffdd| DA
|align=center| 5
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2015-16
| bgcolor=#ddffdd| DA
|align=center| 1
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2016-17
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center| 8
|align=center|  Locul trei
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2017-18
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center| 6
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2018-19
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center|  Locul trei
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2019-20
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center| 6✳
|align=center|
|align=center|
|align=center| Cupa EHF||Sferturi
|-
| 2020-21
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center| 7
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2021-22
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center| 7
|align=center|
|align=center|
|align=center| ||
|-
| 2022-23
| bgcolor=#ddffdd| LN
|align=center|  Locul trei
|align=center| Semifinalistă
|align=center|
|align=center| ||
|}
|}

✳ Sezonul 2019-2020 al Ligii Naționale s-a încheiat, din cauza pandemiei de coronaviroză cauzată de noul coronavirus 2019-nCoV (SARS-CoV-2), fără a se mai disputa ultimele șapte etape, XX–XXVI, cu rămânerea în vigoare a clasamentului valabil la data de 11 martie 2020, când s-a desfășurat ultimul meci, fără introducerea unor criterii finale de departajare, fără a retrograda nici o echipă și fără a se acorda titlul și medalii.

 Meciuri europene Conform Federației Europene de Handbal:
✳ În Turul 3 (9 și 17 noiembrie 2019), scorul general a fost egal, 49-49, iar Corona Brașov s-a calificat în faza grupelor, datorită faptului că a înscris mai multe goluri în deplasare, 27 față de 22 de goluri cât a înscris CS Gloria 2018 Bistrița-Năsăud. Pe 19 noiembrie 2019, agenția română anti-doping ANAD a anunțat că a notificat trei sportive de la clubul de handbal Corona Brașov că sunt suspectate de utilizarea unei metode interzise, terapia cu laser intravenos. Federația Europenă de Handbal a luat la cunoștință de această situație, în data de 22 noiembrie 2019. Pe 25 noiembrie, ANAD a decis suspendarea temporară a celor trei handbaliste. Ulterior, ancheta ANAD a fost extinsă împotriva tuturor jucătoarelor clubului iar în 3 decembrie 2019, toate jucătoarele echipei Corona Brașov au fost suspendate provizoriu din competițiile organizate de FRH. Pe 5 decembrie 2019, EHF a suspendat provizoriu echpa Corona Brașov și jucătoarele acesteia din competițiile europene de handbal. Pe 9 decembrie 2019, EHF a decis înlocuirea Coronei Brașov cu CS Gloria 2018 Bistrița-Năsăud în faza grupelor a Cupei EHF.

 Lotul de jucătoare 2023/24 Conform paginii oficiale a clubului:Portari
 20   Iulia Dumanska
 87  Renata de Arruda
Extreme
Extreme stânga
 2  Nicoleta Dincă
 3  Paula Posavec
Extreme dreapta
 30  Sonia Seraficeanu
 37  Nina Bulatović
Pivoți
 7  Tamires Araújo
 10  Florina Chintoan
 31  Ida-Marie Dahl

Linia de 9 metri
Interi stânga
 5  Cristina Marcu
 8  Maria Țanc
 14  Bianca Bazaliu
 23  Déborah Kpodar
 29  Gnonsiane Niombla
Centri
 4  Laura Pristăvița
 13  Cristina Laslo
 71  Sarah Kibedi
Interi dreapta
 39  Natalia Nosek
 98  Seynabou Mbengue

 Banca tehnică și conducerea administrativă Conform paginii oficiale a clubului: Marcatoare în competițiile europene Conform Federației Europene de Handbal: Clasamentul pe sezoane al marcatoarelor în competițiile europene

 Clasamentul general al marcatoarelor în competițiile europene

 Marcatoare în competițiile naționale

 Cele mai bune marcatoare în Liga Națională

 Cele mai bune marcatoare în Cupa României

 Echipa secundă
Clubul CS Gloria 2018 Bistrița-Năsăud are o echipă secundă înscrisă în Divizia A, al doilea eșalon al handbalului românesc.Lotul de jucătoare 2022/23Portari
 1  Denisa Emili
 16  Flavia Stan
 21  Alexandra Perianu
Extreme
Extreme stânga
 3  Oana Căprar
 5  Vanessa Predescu
 97  Denisa Gaga
Extreme dreapta
 9  Camelia Mălăncuș
Pivoți
 11  Noémi Mezei
 20  Andreea Muclea
 99  Flavia Buican

Centri
 37  Noémi Bálint
Intermediari
Intermediari stânga
 8  Maria Țanc
 14  Anna Fekete
 42  Cristina Lung
 44  Krisztina Munteanu
Intermediari dreapta
 78  Luciana BerceaAntrenoriAntrenor principal  Mihaela EviAntrenor secund''
  Claudiu Evi

Jucătoare notabile

  Daniela Rațiu
  Daniela Crap
  Oana Țiplea
  Gabriela Preda
  Marinela Gherman
  Daniela Todor
  Raluca Băcăoanu
  Magdalena Paraschiv
  Valentina Ardean-Elisei
  Ana Maria Măzăreanu
  Laura Moisă
  Ana Maria Iuganu
  Melinda Terec
  Ljubica Nenezić

  Mariana Costa
  Diana Ilina
  Natalia Vasilevskaia
  Paula García
  Almudena Rodríguez
   Alexandrina Cabral
   Darly de Paula
  Meike Schmelzer
   Valentina Salamaha
  Jovana Kovačević
  Jelena Trifunović
  Željka Nikolić
  Nina Zulić

Antrenori notabili
  Kim Rasmussen

Referințe

Cluburi românești de handbal
Handbal în Bistrița

CS Gloria 2018 Bistrița-Năsăud (handbal feminin)


Gabriel von Bömeln (* 22. Juli 1658 in Danzig; † 25. März 1740 ebenda) war Bürgermeister von Danzig.

Leben
Gabriel von Bömeln war Sohn des Danziger Bürgermeisters Georg von Bömeln und dessen Frau Justina Gabriel, verwitwete Sielmann. Im Sommersemester 1672 begann er sein juristisches Studium an der Universität Königsberg. Nach Abschluss reiste er nach Posen, um Polnisch zu lernen. 1683 begab er sich an den polnischen Hof in Warschau, um die dortigen politischen Verhältnisse zu studieren. Anschließend trat er in die Danziger Verwaltung ein. 1692 war er in Danzig als Schöffe, 1700 als Ratsherr und von 1708 bis 1740 als Bürgermeister tätig.

1700 war Gabriel von Bömeln Wortführer einer Gesandtschaft, die Ludwig XIV. versöhnen sollte, da dieser aufgrund der verneinenden Haltung Danzigs gegenüber der Bewerbung des Prinzen Conti um den polnischen Thron der Stadt ablehnend gegenüberstand. Drei Jahre später verhandelte von Bömeln erfolgreich mit dem schwedischen General Magnus Stenbock, der gegen Danzig heranrückte. 1705 befriedete er die englischen Verhandlungen mit Danzig über die Gerechtsame der englischen Kaufleute in Danzig. Im Alter von 76 Jahren leitete er 1734 die Verteidigung Danzigs gegen russische und sächsische Truppen im Streit um die Königswahl des Stanislaus I. Leszczyński.

Er war verheiratet mit Agathe Schröder, Tochter des Simon Schröder († 1675), Schöppen in der Danziger Altstadt,
mit der er vier Kinder hatte:

 Georg Simon (* 11. Juni 1688 Danzig, † 20. März 1755 Danzig), ab 1741 Stadtrat in Danzig, verheiratet ab 1714 mit Anna Elisabeth, Tochter des Danziger Bürgermeisters und Burggrafen Karl Ernst Bauer (1665–1719), Angehöriger des Adelsgeschlechts Bauer, der 1708 in Danzig eine Familiengruft kaufte.
 Agatha Justina († 28. Dezember 1755 im 64. Lebensjahr, beigesetzt 22. Januar 1756 in der Ober-Pfarrkirche St. Marien zu Danzig als die Letzte derer von Bömeln, kinderlos), heiratete I. Johann von Sinclair, großbritannischer Generalmajor und Oberkommandant der Danziger Miliz († 1731), heiratete II. 1733 Graf Constantin von Unruh (polnisch Konstanty Unrug; 1696–1763), polnisch-kursächsischer Geheimer Rat, Jägermeister, Kammerherr und General-Commissarius bei der Stadt Danzig
 Concordia Renata, heiratete Johann Ernst von Wallenrodt. Zusammen Schwiegereltern des preußischen Ministers und Oberburggrafen, zu Königsberg, Jakob Friedrich von Rohd.
 Constantia Benigna (1700–1749), heiratete 1728 Jean de Freneuse, 1731–1736 Oberst des kursächsischen Dragonerregiments "Prinz von Polen" (unter dem Kommando des künftigen polnischen Königs August III)

Einzelnachweise

Bürgermeister (Danzig)
Absolvent der Albertus-Universität Königsberg
Verwaltungsjurist
Polnisch-litauischer Diplomat
Geboren 1658
Gestorben 1740
Mann

Gabriel von Bömeln


Sinagoga din Triest (în italiană Tempio israelitico di Trieste) este un lăcaș de cult evreiesc din orașul Triest, Friuli-Veneția Giulia, Italia. Ea a fost construită în 1908 și fondată în anul 1912.

Vezi și
 Lista sinagogilor din Italia

Referințe

Legături externe

 Jewish Community of Trieste Official website
Synagogues of Europe, P. 372, Carole Herselle Krinsky

Fondări în 1912
Triest

Sinagoga din Triest


La gare de Nidérand est une ancienne halte ferroviaire belge de la ligne 115, de Braine-l'Alleud à Rognon située sur le territoire de la commune de Braine-le-Château, dans la province du Brabant wallon en Région wallonne. Elle desservait le village de Nidérand dépendant de la commune de Tubize.

Situation ferroviaire
La gare de Nidérand se situait au point kilométrique (PK) 9,6 de la ligne 115, de Braine-l'Alleud à Rognon, via Clabecq et Tubize entre les gares de Braine-le-Château et Clabecq.

Histoire
Les Chemins de fer de l'État belge mettent en service un point d'arrêt géré depuis la gare de Braine-le-Château le . Il devient une halte le .

Un trafic conséquent de marchandises agricoles (peut-être lié à la culture de betteraves) desservait la gare au cours du . En 1952, on note la présence d'un train de fret facultatif reliant la gare de Clabecq-Formation à celle de Nidérand.

La SNCB met fin au trafic des voyageurs sur la ligne 115 le . Les trains de marchandises continuent à s'y arrêter jusqu'en 1964. Cette section de la ligne est formellement fermée en 1982 et démontée en 1988.

Patrimoine ferroviaire
Revendu en 1970 à un particulier, le  correspond au plan type 1893. Avec sa façade en briques rouges décorée de blocs de pierre aux angles des ouvertures du rez-de-chaussée et pourvue d'une frise en redents aux pignons de l'étage, il présente des ressemblances avec les bâtiments, plus grands et décorés de bandeaux de briques jaunes, des gares de Noucelles et Sart-Moulin. À Nidérand, l'aile basse est positionnée à gauche et ne possède que quatre travées.

La maison de garde-barrière est également conservée comme habitation.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste de gares en Belgique
 Ligne 115 (Infrabel)

Liens externes

Gare fermée dans la province du Brabant wallon
Ligne 106 (Infrabel)
Transport à Tubize
Transport à Braine-le-Château
Gare mise en service en 1890

Gare de Nidérand


Malmøya er en godt 60 hektar stor ø som ligger i Bunnefjorden i den østlige  del af den  Indre Oslofjord), cirka 8 km syd for Oslo centrum og lige vest for Ulvøya i Oslo kommune.

Øen blev i år 1307 givet til Mariakirken af fru Jartrud, og tilhørte kirken frem til reformationen. Tidligt i 1800-tallet blev øen udstykket til landsteder for byens fornemste familier. I 1888 var her 62 ejendomme, og lige før anden verdenskrig var det blevet 141 ejendomme. I dag er der ca. 180 husstande på øen.

Veje og virksomheder
Fast vejforbindelse kom i 1966 med bro over Malmøysundet til Ormøya; før dette var der færge over sundet. På denne tid var der  planer om at udvide Oslo havn på nord- og vestsiden af Malmøya, og broen er derfor dimensioneret væsentlig kraftigere end vejene på begge sider. Malmøya har private veje, ejet og vedligeholdt af Malmøya Veilag. Vejene er smalle og parkering er stort set forbudt på hele øen. Man kommer til Malmøya med bus 85 fra Jernbanetorget.

Oslo kommune driver campingpladsen Solvik, der er reserveret for fysisk handicappede, på øens  sydvestside, ved sundet mod Malmøykalven. Der er dagligvarebutik ved Malmøysundet. Derudover  er der to marinaer. Ormsund Roklub og Bundefjorden Seilforening har lokaler på sydøstsiden af øen. Skinnerbugten på øens vestside er en yndet ankringsplads, stille og vestvendt, med en offentlig badeplads på sydsiden.

Naturfredning
Den 2. november 1979 blev der på og ved Malmøya fredet 7 adskilte områder som naturminder og dyrefredningsområde. Hensigten var i første række at beskytte geologiske forekomster, kalkfyrreskov og fugleliv, da øen har stor værdi som raste-, fouragering- og yngleområde for havfugle. Fire af områderne blev senere samlet til et og fredet som naturreservat den 27.6.2008.

Fra da er følgende områder fredet:

 Malmøya og Malmøykalven naturreservat (510 da)
 Kaninøya naturreservat (23 da)
 Malmøya Brygge naturminne (4 da)
 Nordre Malmøya naturreservat (26 da)

Geologi

Malmøya og de andre øer i Oslofjorden tilhører Oslofeltet med sedimentære bjergarter fra kambrosilurtiden. Dertil er der  vulkanske lavaer og intrusiver fra permtiden. I de sedimentære bjergarter findes fossiler af armfødder, trilobitter, koraller, blæksprutter og graptolitter.

I permtiden pressede vulkansk lava sig op gennem de ældre bjergarter  i jordskorpen. Rombeporfyr og basalt er smeltemasser som har strømmet ud på overfladen, mens granit er smeltemasse som størknede længere nede i jordskorpen. Striber i overfladen på klipperne er orienteret nordvest-sydøst og er dannet af isens bevægelser i slutningen af sidste istid for noget mere end 10.000 år siden.

Eksterne kilder og henvisninger

 Malmøyas hjemmeside
 Kort presentation af Malmøya med kort og billeder

Øer i Oslo
Øer i Oslofjorden

Malmøya


Cecilie Mørch Hansen (født 8. December 1993) er en dansk håndboldspiller som spiller i Skanderborg Håndbold i Damehåndboldligaen. Hun har tidligere spillet for ligaklubberne Aarhus United, EH Aalborg, Ringkøbing Håndbold, Kristrup Boldklub, Randers HK, Vejen EH og norske Halden HK.

Eksterne henvisninger

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra Skanderborg Håndbold
Håndboldspillere fra Randers HK
Håndboldspillere fra Aarhus United
Håndboldspillere fra Ringkøbing Håndbold
Håndboldspillere fra EH Aalborg

Cecilie Mørch Hansen


An Paepalanthus aequalis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vell., ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni James Francis Macbride. An Paepalanthus aequalis in nahilalakip ha genus nga Paepalanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Paepalanthus

Paepalanthus aequalis


With Sympathy is the debut studio album by American industrial band Ministry, released on May 10, 1983 by Arista Records. The group was formed in 1981 by lead singer and multi-instrumentalist Al Jourgensen, with drummer Stephen George being the most notable member of its initial lineup. The album was briefly re-released overseas as Work for Love.

Background and recording
In late 1981, Jourgensen was living in Chicago and involved in its underground scene. He began to write and record songs in his apartment, using a newly bought ARP Omni synthesizer, a drum machine and a reel-to-reel tape recorder. At one point, a demo tape featuring the song "I'm Falling" gained the attention of Wax Trax! Records label co-founder and co-owner Jim Nash. Impressed by the demo, Nash offered to record its material professionally and to assemble the touring band, which Jourgensen named Ministry. At Chicago's Hedden West Studios, Jourgensen, with co-producers Jay O'Roarke and Iain Burgess, recorded Ministry's first material, a 12" single featuring the tracks "I'm Falling", "Primental" and "Cold Life".

Jourgensen assembled the band's first live lineup, a five-piece group including Jourgensen on vocals and guitar, bassist Martin Sorenson, keyboardists Robert Roberts and John Davis and drummer Stephen George. Jourgensen and Roberts state that Roberts' inclusion in the group occurred because their mutual friend Paul Taylor was ill and unable to join.

While touring the Midwest and the Northeast during 1982, Ministry received some commercial success with "Cold Life." The band gained the attention of Arista label executives, who chose to sign them. With Sympathy was recorded in Autumn 1982 with producers Vince Ely and Ian Taylor at the Syncro Sound recording studio in Boston.

Critical reception
On release, With Sympathy received mixed to negative reviews. However, Rolling Stone noted that any lack of originality in the synth-pop concept was "... hardly worth complaining about, because Ministry manages to do something many far more innovative bands neglect: they write catchy dance songs." The review further observed that Jourgensen's singing was "... charged with anger, passion and glee–real emotions instead of the vocal posturing so common in synth-pop." The album achieved commercial success, peaking at number 94 in the Billboard 200 and selling more than 100,000 copies in the U.S. by 2007. The album was promoted with three singles—"Work for Love", "I Wanted to Tell Her" and "Revenge"—and the three-month tour. A music video was made for the single "Revenge."

Retrospective impressions by Al Jourgensen
Following the tour's completion, Jourgensen's dissatisfaction over his record deal led the band to depart Arista in early 1984. Jourgensen later disowned the album, maintaining that he had been pressured by Arista management into the then-popular synth-pop style, which is in contrast to the harder industrial and heavy metal sounds that he would later develop. He compared the experience to that of Milli Vanilli. Jourgensen has described the album as a "sonic abortion." He also claims that Arista had prevented songs that he had written in 1982 from appearing on the album; these tracks would eventually appear on The Land of Rape and Honey and Twitch.

However, according to Ian MacKaye, with whom Jourgensen formed Pailhead, Jourgensen discovered hardcore music after his synth-pop work, a statement that Jourgensen repeated in the documentary film Industrial Accident: The Story of Wax Trax! Records. Former keyboardist Robert Roberts refutes claims that Jourgensen was forced by Arista to "make the record cheesy," saying that the finished product was simply watered down and did not properly capture the band's live sound. Additionally, video recordings of Ministry concerts in Chicago several years before their signing with Arista show the band playing synth-pop and dressed in new wave and dark wave styles.

Jourgensen assumes a false English accent for all of the songs, for which he later expressed regret. His ex-wife Patty stated in 2013 that doing so was an homage to bands that he had liked.

Jourgensen has since made peace with the album, saying that "... because of that record I wouldn't be who I am today. I think without that record, I wouldn't be as much of a fucking maniac douchebag. So I'm thankful for it now."

In June 2023, Jourgensen announced that Ministry would re-record four tracks from With Sympathy: "Revenge," "Effigy," "Work for Love," and "Here We Go." The new versions will be "a lot more guitar-driven, but not metal."

On August 24th, 2023, Ministry performed "Revenge" live for the first time since 1984 in Dallas, Texas.

Reissue
With Sympathy was out of print for many years, and Jourgensen claimed that he had destroyed the master tapes. In 2012, Eastworld Records reissued the album with three bonus tracks.

"Effigy (I'm Not An)" was used in a scene in HBO's Euphoria.

Track listing

"What He Say" was renamed "Do the Etawa" on the European release.
The European LP release has the 7" remix of "I Wanted To Tell Her" instead of the U.S. album version. All CD versions use the U.S. album version.

Personnel
Credits adapted from the liner notes of With Sympathy.

Ministry
 Alain Jourgensen - vocals, guitar , keyboards, drums
 Stephen George - drums , percussion

Additional musicians
 Robert Roberts - keyboards , bass keyboard
 Marybeth O'Hara - vocals
 Shay Jones - feature vocals
 John Davis - keyboards
 Walter Turbitt - guitar
 Martin Sorenson - bass guitar
 Vince Ely - percussion & keyboards
 Antonia de Portago - vocals
 Brad Hallen - bass guitar
 Ministry of Horns - horns
 Ziv Gidron - chanting
 Doreen Chanter - vocals
 Bob Suber - saxophone

Technical staff
 Ian Taylor - producer, engineer
 Vince Ely - producer
 David Wooley - engineer
 Flood - engineer
 David Heglmeier - tape operator
 Roger Merritt - tape operator
 Steve Jackson - tape operator
 Greg Calbi - mastering
 Joe Gastwirt - digital remastering

Management
 Steve Berkowitz - manager
 Elliot Roberts - manager

Artwork
 Alberto Rizzo - photographer
 David Gahr - inner sleeve photographer
 Brian Shanley - cover concepts
 Jim Nash - cover concepts

Chart positions

Album

Singles

References

Bibliography

External links

Video for "Revenge" on YouTube

1983 debut albums
Arista Records albums
Ministry (band) albums

With Sympathy


Fratelli Grignani war ein italienischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Das Unternehmen aus Turin stellte 1950 erstmals ein Automobil vor. Der Markenname lautete Grignani. 1953 wurde letztmals ein Fahrzeug auf dem Turiner Autosalon ausgestellt. Im gleichen Jahr endete die Produktion.

Fahrzeuge
Das einzige Modell Microvettura war ein Kleinstwagen. Für den Antrieb sorgte ein gebläsegekühlter Einzylinder-Zweitaktmotor mit 125 cm³ Hubraum und 5 PS, der im Heck montiert war. Die bauartbedingte Höchstgeschwindigkeit war mit 60 km/h angegeben. Das Fahrzeug mit Einzelradaufhängung bot Platz für zwei Personen.

Literatur

 George Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 (englisch)

Ehemaliger Pkw-Hersteller (Italien)
Ehemaliges Unternehmen (Turin)

Fratelli Grignani


Bedabeda Vedanta é uma subescola do Vedanta, que ensina que o eu individual (jīvātman) é diferente e não diferente da realidade última conhecida como brâmane.

Etimologia
Bhedābheda (em devanágari: ) é uma palavra sânscrita que significa "diferença e não-diferença".

Filosofia
A posição característica de todas as diferentes escolas Bedabeda Vedanta é que o eu individual (jīvātman) é diferente e não diferente da realidade última conhecida como brâmane. Cada pensador dentro da tradição Bedabeda Vedanta tem sua própria compreensão particular dos significados precisos dos termos filosóficos "diferença" e "não-diferença". As ideias vedânticas de Bedabeda podem ser atribuídas a alguns dos mais antigos textos vedânticos, incluindo muito possivelmente o Bramasutra de Badaraiana (c. século IV).

A Bedabeda se distingue das posições de duas outras grandes escolas do Vedanta. A Advaita (não-dual) Vedânta que afirma que o eu individual é completamente idêntico ao brâmane, e o Dvaita (dualista) Vedânta (século XIII) que ensina a diferença completa entre o eu individual e brâmane.

Influência
As ideias Bedabeda tiveram uma enorme influência nas escolas devocionais (bhakti) do período medieval da Índia. Entre os pensadores medievais Bedabeda são:

 Nimbarca (datas propostas pelos estudiosos variam do século VII ao XV), que fundou a escola Svābhābika Dvaitādvaita.
 Báscara (séculos VIII e IX), que fundou a escola Aupādhika Bhedābheda.
 Caitânia (1485–1533), o fundador do Gaudiya Vaisnavismo baseado no estado indiano oriental de Bengala Ocidental, e o fundador teológico do Achintya Bheda Abhedavedanta.

Outros nomes importantes são Yādavaprakāśa, professor de Ramanuja, e Vijñānabhikṣu (século XVI).

Bibliografia

 Complete English Translation of Sri Subodhini jee, published in Collected Works of Sri Vallabhcharya series, Sri Satguru Publications

Filosofia hindu

Bedabeda


أحلام التميمي صحفية فلسطينية وأول إمراة تنضم لكتائب الشهيد عز الدين القسام وأسيرة مُحررة. وُلدت في مدينة الزرقاء الأردنية عام 1980 لأب وأم فلسطينيان من قرية النبي صالح شمال محافظة رام الله والبيرة. برزت التميمي بعد نقلها منفذ عملية مطعم سبارو عز الدين المصري إلى المطعم. اعتقلها جيش الاحتلال الإسرائيلي وحكم عليها بالسجن 16 مؤبدًا، لكنها خرجت عام 2011 ضمن صفقة تبادل الأسرى (وفاء الأحرار–شاليط) وأُبعدت إلى الأردن.

التحصيل العلمي
تلقت أحلام تعليمها المدرسي حتى الثانوية العامة في الأردن، ثم عادت إلى فلسطين لتدرس الصحافة والإعلام في جامعة بيرزيت.

الحياة العملية
خلال عملها الصحافي الميداني اصطدمت أحلام بواقعٍ مريرٍ وقصصٍ وحكايات مأساوية سبّبها الاحتلال، فقرّرت أن تخطو خطوة أخرى، في الوقت الذي رأى فيها زميلها في كلية الصحافة والإعلام وائل دغلس العضو في كتائب القسام، مناسبةً لتكون معهم.

أصبحت أحلام أول امرأة في كتائب الشهيد عز الدين القسام، ونفّذت أول نشاطٍ لها يوم 27 يوليو 2001 عندما بدأت بالتجوّل في شوارع القدس الغربية. وكانت مهمّتها اختيار وتحديد أماكن لتنفيذ عمليات استشهادية كان عبد الله البرغوثي يخطّط لتنفيذها عقابًا على كل عملية اغتيال.

عملية مطعم سبارو

في يوم 9 أغسطس 2001 قامت أحلام التميمي بنقل قنبلة برفقة فدائي إلى مطعم سباروا المزدحم في القدس، حيث قام الفدائي بتفجير المتفجرات وأسفرت العملية التفجيرية عن مقتل 15 شخصًا وإصابة أكثر من 120 شخصًا.

محاكمتها

ألقي القبض عليها وحكمت محكمة إسرائيلية عسكرية عليها بالسجن المؤبّد 16 مرة، أي 1584 عاماً، مع توصية بعدم الإفراج عنها في أية عملية تبادل محتملة للأسرى. وواجهت أحلام الحكم بابتسامة وكلمة وجّهتها للقضاة:

الإفراج

تم الإفراج عنها ضمن صفقة وفاء الأحرار التي جرت في مصر وضمت 1047 أسيرا فلسطينيًا مقابل الأسير الإسرائليلي جلعاد شاليط، وذلك يوم الثلاثاء 18 أكتوبر 2011، وتم ابعادها إلى الأردن.

مطالب إعادة تسليمها

 ذكرت صحيفة «يديعوت أحرونوت» في 16 يونيو 2020، أن الولايات المتحدة تدرس فرض عقوبات اقتصادية، وتأخير المساعدات المالية للأردن لحين استجابة الأردن لطلب الولايات المتحدة تسليم التميمي إليها.

طالع أيضًا
 خنساء فلسطين
 فاطمة النجار
 ريم الرياشي
 المرأة في الإسلام
 دارين أبوعيشة

المراجع

وصلات خارجية
 الأسيرة القسامية أحلام التميمي، قناة الأقصى، 1 فبراير 2010
 Ahlam Mazen At-Tamimi، المكتب الإعلام لكتائب القسام،
 أحلام التميمي.. طائر الأسر، جريدة الدستور المصرية، 25 يناير 2010
 Roth, Frimet. "A Palestinian Terrorist." (letter to the editor) نيو يورك تايمز. 7 يوليو 2007.
 Roth, Frimet. "Mother of Israeli suicide bombing victim: Do not free my daughter's murderer." هآرتز16 أكتوبر 2011.

أردنيون أدينوا بالقتل
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من الزرقاء (مدينة)
أشخاص من النبي صالح
أعضاء كتائب القسام
أعلام الصراع الإسرائيلي الفلسطيني
أكثر الإرهابيين مطلوبية لمكتب التحقيقات الفيدرالي
تفجيرات انتحارية في الصراع الإسرائيلي الفلسطيني
خريجو جامعة بيرزيت
سجناء حكم عليهم بالحبس المؤبد من قبل إسرائيل
سجناء فلسطينيون محكوم عليهم بالحبس المؤبد
عضوات جماعة الإخوان المسلمين
فارون
فارون مطلوبون للولايات المتحدة
فلسطينيون مدانون بالقتل
قتلة جماعيون أردنيون
قتلة جماعيون فلسطينيون
مذيعات تلفاز فلسطينيات
مذيعو تلفاز فلسطينيون
مسجونون أردنيون حكم عليهم سجن مؤبد
مسلمون أردنيون
مسلمون فلسطينيون
مواليد 1980
ناشطات فلسطينيات

أحلام التميمي


An Paepalanthus myocephalus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Carl Friedrich Philipp von Martius, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Friedrich August Körnicke. An Paepalanthus myocephalus in nahilalakip ha genus nga Paepalanthus, ngan familia nga Eriocaulaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 P. m. minor
 P. m. myocephalus

Mga kasarigan

Paepalanthus

Paepalanthus myocephalus


Jason Momoa (Honolulu, Havaji, 1. kolovoza 1979.) američki je glumac havajskog porijekla.

Životopis
Momoa je rođen u Honoluluu na Havajima, ali je zbog rastave roditelja preselio u Iowu. U Norwalku je završio fakultet te se vratio na Havaje. S 19 godina postao je model, a 1999. počeo je glumiti u poznatoj seriji Spasilačka služba, a 2005. glumi i u SF-seriji Stargate Atlantis. Svjetsku slavu dobio je 2010. kada je angažiran za HBO-ovu pupularnu seriju Igra prijestolje, a od 2016. godine utjelovljuje lik superjunaka Aquamana.

Godine 2005. upoznao je svoju buduću suprugu, također glumicu, Lisu Bonet s kojom se vjenčao 2017. godine te s njom ima kćer i sina.

Odabrana filmografija
 Spasilačka služba, kao Jason Ioane (1991. – 2001.)
 Stargate Atlantis, kao Ronon Dex (2005. – 2009.)
 Conan barbarin, kao Conan (2011.)
 Igra prijestolja, kao Khal Drogo (2011. – 2012.)
 Batman v Superman: Zora pravednika, kao Aquaman (2016.)
 Bilo jednom u Veniceu, kao Spider (2017.)
 Liga pravde, kao Aquaman (2017.)
 Aquaman, kao Aquaman (2017.)

Vanjske poveznice

Izvori

Američki filmski glumci
Životopisi, Havaji

Jason Momoa


الصادق عبد الرحمن علي الغرياني (مواليد 1942م) يشغل منذ فبراير 2012 منصب (مفتي المجلس الوطني الإنتقالي) في ليبيا.

الغرياني هو عالم دين إسلامي وأستاذ جامعي من سكان ضاحية تاجوراء في طرابلس، أصول عائلته ترجع قرية انطاطات قرب مدينة غريان في الجبل الغربي. تخرج من جامعة محمد بن علي السنوسي كلية الشريعة عام 1969، في البيضاء، ليبيا. عين معيدا في الجامعة عام 1970.

حصل على الماجستير من كلية الشريعة والقانون بجامعة الأزهر عام 1972 ـ شعبة الفقه المقارن. حصل على درجة الدكتوراه في الفقه المقارن من كلية الشريعة والقانون بجامعة الأزهر، عام 1979. حصل على شهادة دكتوراه أخرى من قسم اللغة العربية والدراسات الإسلامية من جامعة إكستر في بريطانيا في عام 1984.

أمضى في التدريس الجامعي أكثر من ثلاثين سنة، تولى الإشراف والتدريس في شعبة الدراسات العليا بقسم الدراسات الإسلامية بكلية الآداب بجامعة الفاتح آنذاك.

بعد اندلاع ثورة 17 فبراير وخروج مظاهرات معارضة لحكم معمر القذافي وسقوط عدد من المدن بيد المعارضين آنذاك، خرج على التلفزيون طالبا من الليبين الوقوف ضد القذافي، حيث أفتى بالجهاد ضد كنائب العقيد معمر القذافي.

قانون دار الافتاء الذي أتى بالشيخ الصادق الغرياني كمفتي في ليبيا والذي أصدره المجلس الوطني الانتقالي المؤقت في فبراير 2012 تحت الرقم 15 والذي ينص على إنشاء (دار الإفتاء) أثار جدلا حول مدى قانونيته وفق الشيخ عبد اللطيف المهلهل وهو عالم دين ليبي، كما أنه منح صلاحيات اعتبرت «واسعة» وحصانة قضائية للمفتي «المؤقت» من التظلم أمام القضاء، كما أن هذا القانون ينص على عدم جواز مناقشة الفتاوى في وسائل الإعلام وهو أمر يعد تعديا على حرية الإعلام والرأي حسب آراء. حيث يقول المهلهل: (أنّ إصدار هذا القانون ليس من اختصاص المجلس الوطني الانتقالي المؤقت) كما أن المجلس لم يعرضه على أهل العلم والاختصاص للأخذ بآرائهم. كما يقول أن (صدور قانون الإفتاء يجب أن يكون منبثقاً من الدستور الدائم الذي هو من اختصاص المؤتمر الوطني لا الإعلان الدستوري المؤقت ومن خلال لجنةٍ تضمّ متخصّصين في الدساتير وفي الشريعة وفي الاقتصاد والسياسة، لذلك فإنّ هذا القانون لا يصح إصداره لأنّه لاغٍ من أساسه).

يُنتقد الصادق الغرياني من عدة جهات في ليبيا حيث يراه البعض امتدادا لمشروع «ليبيا الغد» الذي كان يروج له سيف الإسلام القذافي نجل العقيد الليبي السابق معمر القذافي ضمن إعلام ليبيا الغد آنذاك. فيما يعتبره البعض أحد رموز جماعة الإخوان المسلمين - فرع ليبيا.

في يوليو 2012 وقبيل أول انتخابات عامة تشهدها ليبيا منذ نحو 46 عاما طالب الصادق الغرياني الناخبين الليبيين المتوجهين إلى الاقتراع في انتخابات المؤتمر الوطني العام طالبهم بعدم التصويت لتحالف القوى الوطنية الذي فاز لاحقاً في الانتخابات، وعدم التصويت لمحمود جبريل باعتباره «مناصراً لليبرالية». ليثير الغرياني لغطاً في فترة الصمت الانتخابي.
كما أن بعض الفتاوى والآراء التي تتدخل في العديد من شؤون الدولة التي تعد خارج اختصاصات المفتي حسب آراء عدة، كما حدث في خطابه بشأن جمعة إنقاذ ليبيا وافتائه بحرمة التظاهر في بنغازي ورأيه بشأن أحداث مدينة بني وليد ومحاولاته لفرض رؤية خاصة حول ما يتعلق بكتابة الدستور الجديد لليبيا بعد ثورة 17 فبراير وهذا ما جعل البعض يراه (تهديدًا لمدنية الدولة) حسب رأي نشطاء في المجتمع المدني والمهتمين بقضايا الحريات في ليبيا.

مؤلفات

العقيدة
 في العقيدة والمنهج.
 العقيدة الإسلامية.

الفقه
 مدونة الفقه المالكي وأدلته.
 أحكام الميت وعادات المآتم.
 أحكام المعاملات المالية في الفقه الإسلامي.
 مناسك الحج والعمرة.
 فتاوى وتحقيقات في مسائل فقهية تكثر الحاجة إليها.
 فتاوى المعاملات الشائعة.
 فتاوى المرأة المسلمة.

أكاديمي
 الحكم الشرعي بين النقل والعقل. (أطروحة دكتوراه الشيخ الأولى في جامعة الأزهر)
 إيضاح المسالك إلى قواعد الإمام مالك للونشريسي، تحقيق. (أطروحة دكتوراه الشيخ الثانية في جامعة إكستر في جنوب غرب بريطانيا)
 أساسيات الثقافة الإسلامية. (مقرر جامعي)

أخرى
 الأسرة أحكام وأدلة.
 قمع الحرص بالزهد والقناعة ورد ذل السؤال بالكَتْب والشفاعة، للقرطبي، تحقيق.
 تطبيقات قواعد الفقه عند المالكية من خلال إيضاح المسالك للونشريسي وشرح المنهج المنتخب للمنجور.
 عدة المريد الصادق للشيخ زروق، تحقيق.
 الصلاة بين السواري والقيام مع الإمام حتى ينصرف.
 تصحيحات في تطبيق بعض السنن.
 الزفاف وحقوق الزوجين.
 الأدعية والأذكار.
 الغلو في الدين -غلو التطرف وغلو التصوف.
 نصوص التراث في القديم والحديث.

مطالبات بالعزل
طالبت جهات وشخصيات في ليبيا بعزل الصادق الغرياني من منصبه كمفتي لأسباب مختلفة أبرزها جاء من رئيس المجلس الانتقالي السابق في ليبيا المستشار مصطفى عبد الجليل { بضغط إماراتي } والذي صرح في 11 يونيو 2014 بضرورة عزل الصادق الغرياني من منصبه بسبب (فقدانه شرطاً من شروط الأهلية، وهي فقدان ثقة الليبيين به { لم يجري أي استبيان ولا تحديد نسبة }، بحسب ما نص عليه قانون تعيين منصب المفتي.) كما انتقد فتاويه عدد من علماء الأزهر الشريف وخصوصاً فتواه الخاصة بوجوب مقاتلة القوات المسلحة الليبية التي يقودها المشير خليفة حفتر ضمن عملية الكرامة.

في أغسطس 2014 طالبت اللجنة الوطنية الليبية لحقوق الإنسان مجلس النواب بإعفاء المُفتي العام للديار الليبية الشيخ صادق الغرياني من منصبه ورفع الحصانة عنه حيث قالت اللجنة (أن هذا القرار جاء بعد رصد اللجنة الوطنية لحقوق الإنسان لدعوات صريحة للمُفتي العام للديار الليبية، بالتحريض على ممارسة وإثارة العنف وتصعيده وتحريض على القتل وتعذيب وتمييز وانتهاك حقوق الإنسان من قبل الغرياني عبر وسائل الإعلام، والتي تنذر بحدوث حرب أهلية وتؤثر سلباً على الأمن والسلم الاجتماعي للمجتمع الليبي) كما طالبت باحالته للتحقيق من قبل مكتب النائب العام.

مراجع

وصلات خارجية
 تناصح، الموقع الرسمي للشيخ الصادق الغرياني

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من طرابلس
خريجو جامعة محمد بن علي السنوسي
علماء دين سنة ليبيون
علماء مسلمون في القرن 14 هـ
علماء مسلمون في القرن 15 هـ
قراء ليبيون
مفتي ليبيا
مواليد 1361 هـ
مواليد 1942
مواليد في طرابلس

الصادق الغرياني


Seeman est un patronyme porté notamment par :

 Christine Seeman (1956-), athlète française, spécialiste des courses de demi-fond ;
  (1694-1744), peintre polonais ;
 Nadrian Seeman (1945-2021), cristallographe américain  ;
  (1934-2021), pharmacologue canadien ;
 Roxanne Seeman, auteure-compositrice, parolière et productrice de musique américaine.

Seeman


Bengtsår es una isla en el municipio de Hanko, en el país europeo de Finlandia. Se utiliza principalmente por la gente en la ciudad de Helsinki para establecer campamentos anuales de verano para niños. Se localiza en las coordenadas geográficas .

Véase también
 Geografía de Finlandia
 Geografía de Europa

Referencias

Enlaces externos
 Información sobre la isla

Archipiélagos e islas de Uusimaa

Bengtsår


Stine Broløs Kristensen (født 17. marts 1998) er en dansk håndboldspiller, der spiller for Sønderjyske.

Referencer

Håndboldspillere fra Danmark
Håndboldspillere fra Randers HK

Stine Broløs


Bruddesta fiskerleje er et tidligere fiskerleje antagelig fra begyndelsen af 1800-tallet. Fiskerlejet ligger ved Stenkusten lige nord for Äleklinta på Øland.

I fiskerlejet findes ni små fiskeboder opført af ølandskalksten og stråtækte. Bag boderne ligger der stenomgærdede stejlepladser med tørrestativer til nettene.

Mellem husene og vandet står de gamle gangspil til at trække bådene op stadig, og her ligger den gamle pælepram.

Bruddesta fiskerleje blev erklæret bevaringsværdigt i 1985.

Eksterne henvisninger
 sydsverige.dk: Bruddesta fiskerleje på Øland, hentet 25. august 2017.
 google.se: Billeder fra Bruddesta fiskerleje, hentet 25. august 2017.

Öland
Byggnadsminnen i Kalmar län
Seværdigheder i Kalmar län

Bruddesta fiskerleje


Svend Aage Højgaard Ellefsen (født 13. september 1941 i Miðvágur) er en færøsk skibsreder, forretningsmand og tidligere politiker (FF).

Han har studentereksamen fra 1964, og virkede som trawlerreder i Sandavágur i flere årtier. Efter at have solgt virksomheden købte han Hotel Streym i Tórshavn, der genåbnede efter renovering i 2006.

Ellefsen var medlem af kommunalbestyrelsen i Sandavágur 1970–74 og 1976–80, valgt til Lagtinget fra Vágar 1980–1994, samt samfærdsels-, energi- og miljøminister i Atli Dams sjette regering 1991–1993.

Han er bror til forhenværende lagmand Pauli Ellefsen, svoger til historikeren Jóannes Dalsgaard og grandnevø af Sámal Ellefsen, der alle tre har været politikere.

Referencer

Erhvervsfolk fra Færøerne
Politikere fra Fólkaflokkurin
Lagtingsmedlemmer fra Færøerne
Trafikministre fra Færøerne
Energiministre fra Færøerne
Miljøministre fra Færøerne
Personer fra Vågø
Skibsredere fra Færøerne

Svend Aage Ellefsen


Perde hızı veya enstantane, fotoğrafçılıkta diyaframdan geçen ışınların ne kadar süreyle sensörde kalacağını kontrol eden sisteme denilmektedir.

Fransızca anlık, ansızın anlamındaki "instantané" kelimesinden gelir.

Objektif ile sensör (eski 'dijital olmayan' makinelerde film) arasındaki perde diye ifade edilen aygıtın açılıp kapanma süresini ifade eden birimdir.

Fotoğrafçılıkta fotoğraf makinesinde, ışıklama süresini belirlemek için kullanılan Işık Düzeneği; Obtüratörün açılması ile kapanması arasında geçen zaman; yani, ışığa duyarlı alanın ışık aldığı süre. B (bulp ın kısaltılmışıdır ve sınırsız anlamına gelir) ile 1/10000 saniye arasındaki değerlerde ayarlanır ve otomatik pozlama veya tam otomatik işletimi olan fotoğraf makinelerinde, önceden yapılmış olan pozlama ölçümü doğrultusunda, gerçekleştirilir.

1 saniyeden daha hızlı pozlarda kullanılan 1EV büyüklüğündeki değerler şöyledir:
Sayılara '1/' ekleyiniz (örnek: 15, 1/15 olmalı, yani saniyenin 15'te biri)
2, 4, 8, 15, 30, 60, 125, 250, 500, 1000, 2000, 4000, 8000...

1 saniyenin üzerinde pozlamalar için,
2, 4, 8, 15, 30 saniye mevcuttur.

Yukarıdaki değerlerlerin aralığı her fotoğraf makinesinde farklılık gösterir. Genelde profesyonel ve yarı profesyonel makinelerde enstantane aralığı geniştir. Ancak amatör, kompakt makinelerde ise enstantane değeri ayarlanamaz ve sabittir.

Enstantane ile diyafram açıklığı fotoğraf filminin üzerine düşen ışık miktarını belirler. Bu iki değişkenin alacağı farklı değerler fotoğrafta değişik efektlere yol açar.

Bu değerlerin her bir atlayışı, diyafram, ISO/ASA (hassasiyet) gibi şartlar aynıyken, iki kat ışık pozlamak demektir.

Fotoğrafçılık bilimi

Perde hızı


An Aloe versicolor in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni André Guillaumin. An Aloe versicolor in nahilalakip ha genus nga Aloe, ngan familia nga Xanthorrhoeaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 A. v. steffaniana
 A. v. versicolor

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Aloe

Aloe versicolor


Jaroslav Šíp, (24 de noviembre de 1930 en Checoslovaquia - 6 de noviembre de 2014), es un exjugador checo de baloncesto. Consiguió 4 medallas en competiciones internacionales con Checoslovaquia.

Enlaces externos
Perfil en sports reference

Baloncestistas de República Checa
Baloncestistas de Checoslovaquia

Jaroslav Šíp


Takuma Asano (født 10. november 1994) er en japansk fodboldspiller, der siden sommeren 2016 har spillet i Arsenal F.C.

Japans fodboldlandshold

|-
|2015||||
|-
!Total||0||0
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Fodboldspillere ved sommer-OL 2016
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2022

Takuma Asano


التنفس الداخلي أو التنفس الخلوي هي مجموعة من التفاعلات الأيضية (الأيض) تحدث في الخلايا الحية لتحويل الطاقة الكيميائية الحيوية (وهي تفاعلات تستعمل الطاقة لتبسيط جزيئات معينة معقدة) تتفاعل مع الأكسجين لإنتاج الطاقة.

تحدث عملية التنفس الداخلي للخلايا الحيوانية والخلايا النباتية أيضاً، خلال هذه العملية تستعمل المواد الغذائية لإنتاج مركبات هامة منها الجلوكوز والأحماض الأمينية والدهون. الجدير بالذكر أن هناك بعض الكائنات الحية ذاتية التغذية مثل البكتيريا تتمكن من إنتاج هذه المركبات من خلال وسائل أخرى حيث تستغل مركبات لاعضوية كمتقبل للأكسجين، ومن ضمن هذه المركبات اللاعضوية الكبريت والميثان والأيونات الناتجة من المعادن. توجد العديد من الكائنات الحية تحتاج للأكسجين في عملية التنفس الذاتي تسمى «كائنات هوائية»، بينما بعضها لا يعتمد عليه وتسمى «كائنات لاهوائية». وبهذا يقسم التنفس الداخلي إلى التنفس الهوائي والتنفس اللاهوائي. كما أنه في الإنسان يمكن أن يتم الاستفادة من طاقة الجلوكوز بطريقة هوائية في وجود الأكسجين aerobic process ، كما يمكن الاسفادة من طاقته في عدم وجود الاكسجين anaerobic process (تمارين لاهوائية).

تستعمل الطاقة الناتجة عن التنفس الداخلي (في الخلايا) لإنتاج أدينوسين ثلاثي الفوسفات ATP وهي صورة الطاقة التي يستطيع الجسم استعمالها؛ الطاقة الكامنة في مركب أدينوسين ثلاثي الفوسفات ATP تستعمل لعدة وظائف منها التخليق البيولوجي (عملية إنتاج المواد الحيوية بروتينات وانزيمات وهرمونات)، وتنظيم حركة وتنقل الجزيئات عبر غشاء الخلية وكذلك حركة الكائن الحي عن طريق العضلات.
ونظراً لوجود أدينوسين ثلاثي الفوسفات ATP الدائم في خلايا جسم الإنسان يطلق عليه أيضاً اسم «الطاقة الشاملة الدائمة» أو«بطارية الخلية».

التنفس الهوائي

تحدث عملية التنفس الهوائي aerobic respiration في حقيقات النوى حيث يشارك الأكسجين في توليد الطاقة في الخلية أو تخزينها على هيئة (أدينوسين ثلاثي الفوسفات) ATP. في عملية التنفس الهوائي تأخذ البيروفات pyruvates الناتجة من تحلل الجلوكوز طريقها لمغادرة سيتوبلازم الخلية وتدخل في المتقدرات (الميتوكندريا) حيث تحدث للبيروفات عملية الأكسدة وهو ما يعرف بـ دورة كريبس. خلال تلك الدورة تتحول البيروفات بمساعدة إنزيمات إلى FADH و NADH , وهما مركبان غنيان بالطاقة. هذان المركبان يمران في سلسلة تفاعلات أخيرة تسمى سلسلة تنفس حيث يتأكسدان بالأكسجين وتختزن الطاقة في الخلية في شكل أدينوسين ثلاثي الفوسفات ATP . أي تنتقل الطاقة أخيرا من مركب ثنائي نوكليوتيد الأدنين وأميد النيكوتين NADH ومركب ثنائي نيوكليوتيد الفلافين والأدينين FADH بعد اكسدتهما بالأكسجين ويختزنا في هيئة ATP في الخلية. بطريق استخدام الأكسجين - عند القيام بمجهود متوسط الشدة - يكون الأكسجين متوفر وينتج من كل جزييء جلوكوز 30 أو 32 جزيء ATP.

التنفس اللاهوائي

في عدم توفر الأكسجين تمر الـ بيروفات الأكسجين، لكنها تمر في عملية تسمى التخمر. تتم عمليات التخمر (التنفس اللاهوائي) للبيروفات الناتجة من تحلل الجلوكوز في السيتوبلازم في الخلية، أي لا تنتقل إلى المتقدرة (الميتوكندريا) بل تبقى في السيتوبلازم. وتتعرض البيروفات pyruvates لمجموعة من التحولات تؤدي إلى تغيير تركيبها وتحويلها إلى مركبات مختلفة تستفيد منها الخلية؛ كما يمكن للخلية تخزين طاقة في شكل (أدينوسين ثلاثي الفوسفات) ATP. في العضلات الهيكلية تتحول البيروفات إلى نوع من الفضلات يسمى حمض اللكتيك - ويسمى تخمرها تخمر حمض اللبنيك يمكن من خلالها إنتاج طاقة للقيام بمجهود عضلي أو لتخزين الفائض من لطاقة في شكل ATP.

في غياب الأكسجين يمكن تحول البيروفات أيضا إلى فضلات من الايثانول وثاني أكسيد الكربون ويسمى تخمرها هذا تخمر كحولي (أو تخمر الإيثانول. إن طريقة تكوين أدينوسين ثلاثي الفوسفات ATP في التخمر هي عن طريق سلسلة طويلة من العمليات تسمى (ركيزة الفسفتة) وهي (تحدث أيضاً في التنفس الهوائي)، حيث لا تحتاج ركيزة الفسفتة إلى أكسجين، الطريقة الوحيدة التي بإمكان التنفس اللاهوائي إنتاج ATP هي فقط عملية سلسلة نقل الإلكترون، أي أنها تستنفذ 2 ATP لتحلل الجلوكوز وتنتج من جزيء واحد من الجلوكوز 4 ATP خلال سلسلة نقل الإلكترون.

ان كفاءة التنفس اللاهوائي أقل بكثير من التنفس الهوائي حيث أن التنفس اللاهوائي ينتج فقط 2 ATP مقارنةً بـ 32 ATP يتم انتاجها خلال التنفس الهوائي بمساعدة الأكسجين. إلا أن إنتاج الذاقة بطريقة لاهوائية تتميز بسرعتها الكبيرة (فمثلا أثناء حمل الأثقال تستنفذ الطاقة من خلال العملية الاهوائية، ويستطيع الرياضي استنفاد مخزونه من الطاقة لفي فترة قصيرة قد تبلغ 30 ثانية في رفعة واحدة، ثم يتوقف، أما مزاول الماراثون فهو يحتاج للأكسجين لكي يستطيع الجري لمدة ساعتين مثلا).

يحدث التنفس اللاهوائي لإنتاج الطاقة سريعا فهي تستغل جزء من الكاقة المخزونة في الجلوكوز أم البيروفات، ولكنها لا تستغلها كاملة. الايثانول مثلاً يمكن تنتج منه صورة من صور الطاقة تسمى محلول الجازولين، فيما يخص الخلايا بدائية النواة عندما تنتقل هذه الخلايا من وسط هوائي (يحتوي على أكسجين) إلى وسط لاهوائي (لا يحتوي على أكسجين) تبدأ هذه الخلايا بالتنفس اللاهوائي وهذا يلزمها مزيداً من الجلوكوز وسرعة أكبر في العمليات الأيضية لتبقى الخلية على قيد الحياة. كما رأينا أن تتنفس الخلايا العضلية في الإنسان والحيوان تنفساً لاهوائياً عند رفع الأثقال (أي بذل مجهود شديد خلال وقت قصير، مثل ما يحدث عندما نمارس الرياضة. فأثناء ممارستنا لها إذا قمنا بتمرين متعب يصبح الجسم غير قادر على امداد الخلية بسرعة بالأكسجين فتتم العملية عن طريق التنفس اللاهوائي: خلاله لا تستنفذ كل الطاقة الموجودة في البيروفات وإنما تتوقف بعد إنتاج اللكتات Lactates ؛ ومع زيادة تركيز اللكتات لا يستطيع الإنسان الستمرار في الحركة ويتوقف، وبالمناسبة زيادة حمض اللاكتيك هو سبب الآلام التي نشعر بها في العضلات (الحرقان) عند التعب، أو يحدث تقلص العضلات المؤلم.

انظر أيضا
 مجموعات غذائية أساسية
 سلسلة نقل الإلكترون
 هدم البروتين

مراجع

أيض
فيزيولوجيا النبات

تنفس خلوي


A recuperação de rios, também referida por requalificação, revitalização, ou renaturalização de rios, é um trabalho realizado para melhorar a saúde ambiental de um rio ou de um curso de água, em apoio à biodiversidade, ao lazer, ao controle de enchentes e/ou ao desenvolvimento paisagístico.

As abordagens de restauração de cursos de água podem ser divididas em duas grandes categorias: restauração baseada na forma, que se baseia em intervenções físicas num curso de água para melhorar as suas condições; e restauração baseada no processo, que defende a restauração de processos hidrológicos e geomorfológicos (como o transporte de sedimentos ou a conetividade entre o canal e a planície de inundação). para garantir a resiliência e a saúde ecológica de um curso de água.

As técnicas de restauro baseadas na forma incluem defletores; vãos transversais; açudes, piscinas em degraus e outras estruturas de controlo do grau de inclinação; barragens de troncos artificiais; métodos de estabilização das margens e outros esforços de reconfiguração do canal. Estes induzem mudanças imediatas num curso de água, mas por vezes não atingem os efeitos desejados se a degradação tiver origem numa escala mais alargada. O restauro baseado em processos inclui o restabelecimento da conectividade lateral ou longitudinal dos fluxos de água e sedimentos e a limitação das intervenções num corredor definido com base na hidrologia e geomorfologia do ribeiro. Os efeitos benéficos dos projetos de restauro baseados em processos podem, por vezes, demorar algum tempo a fazer-se sentir, uma vez que as alterações no curso de água ocorrerão a um ritmo que depende da dinâmica do curso de água.

Apesar do número significativo de projetos de restauração de cursos de água em todo o mundo, a eficácia da restauração de cursos de água continua a ser pouco quantificada, em parte devido a uma monitorização insuficiente. No entanto, em resposta à crescente sensibilização para as questões ambientais, os requisitos de recuperação de cursos de água são cada vez mais adoptados na legislação em diferentes partes do mundo.

Definição, objetivos e popularidade
A recuperação de cursos de água ou de rios, é um conjunto de actividades que visam melhorar a saúde ambiental de um rio ou de um curso de água, estas atividades visam repor os rios e córregos no seu estado original ou num estado de referência, em prol da biodiversidade, do lazer, da gestão das inundações, do desenvolvimento paisagístico ou de uma combinação destes fenômenos. A recuperação de cursos de água está geralmente associada à recuperação ambiental e à recuperação ecológica. Nesse sentido, a recuperação de cursos de água difere de:

 Engenharia fluvial, termo que normalmente se refere a alterações físicas de uma massa de água, para fins que incluem a navegação, o controlo de cheias ou o desvio do abastecimento de água e que não estão necessariamente relacionados com a restauração ecológica;
 Recuperação de vias navegáveis, termo utilizado no Reino Unido para descrever as alterações efectuadas num canal ou num rio para melhorar a navegabilidade e as comodidades recreativas conexas.

A melhoria da saúde dos cursos de água pode ser indicada pela expansão do habitat para diversas espécies (por exemplo, peixes, insetos aquáticos, outros animais selvagens) e pela redução da erosão das margens, embora a erosão das margens seja cada vez mais reconhecida como contribuindo para a saúde ecológica dos cursos de água.

Os melhoramentos podem também incluir a melhoria da qualidade da água (isto é, redução dos níveis de poluentes e aumento dos níveis de oxigénio dissolvido) e a obtenção de um sistema de cursos de água auto-sustentável e resistente que não necessite de intervenção humana periódica, como a dragagem ou a construção de estruturas de controlo de cheias ou de erosão. Os projetos de recuperação de cursos de água podem também aumentar o valor das propriedades nas zonas adjacentes.

Nas últimas décadas, a recuperação de cursos de água surgiu como uma disciplina importante no domínio da gestão dos recursos hídricos, devido à degradação de muitos ecossistemas aquáticos e ribeirinhos relacionada com as actividades humanas.

Somente nos Estados Unidos, estimava-se, no início da década de 2000, que eram gastos mais de mil milhões de dólares por ano na recuperação de rios e que tinham sido realizados cerca de 40 mil projetos de recuperação na parte continental do país.

Abordagens e técnicas de restauro

As actividades de recuperação de cursos de água podem variar desde a simples melhoria ou remoção de uma estrutura que inibe as funções naturais do curso de água (por exemplo, reparação ou substituição de um bueiro ou remoção de barreiras à passagem de peixes, como açudes), até à estabilização das margens do curso de água ou outras intervenções, como a recuperação de zonas ribeirinhas ou a instalação de instalações de gestão de águas pluviais, como zonas húmidas construídas.

A utilização de água reciclada para aumentar os caudais dos cursos de água que se esgotaram em resultado de actividades humanas pode também ser considerada uma forma de recuperação de cursos de água. Quando existentes, as eclusas de navegação podem funcionar como escada de peixes para restabelecer, em certa medida, a passagem de peixes para uma vasta gama de peixes, incluindo os que nadam mal.

Os projetos de recuperação de cursos de água começam normalmente com uma avaliação de um sistema de curso de água focal, incluindo dados climáticos, geologia, hidrologia da bacia hidrográfica, hidráulica do curso de água, padrões de transporte de sedimentos, geometria do canal, mobilidade histórica do canal e registos de cheias.

Existem numerosos sistemas para classificar os cursos de água de acordo com a sua geomorfologia. Esta avaliação preliminar ajuda a compreender a dinâmica do curso de água e a determinar a causa da degradação observada a tratar; também pode ser utilizada para determinar o estado-alvo para o trabalho de restauro pretendido, especialmente porque o estado "natural" ou não perturbado já não é, por vezes, alcançável devido a vários condições.

Nas últimas décadas, foram definidas duas abordagens gerais à recuperação de cursos de água: a recuperação baseada na forma e a recuperação baseada no processo. Enquanto a primeira se centra na recuperação de elementos estruturais e/ou padrões considerados característicos do sistema de cursos de água alvo, a segunda baseia-se na recuperação de processos hidrológicos e geomorfológicos (como o transporte de sedimentos ou a conectividade entre o canal e a planície de inundação) para garantir a resiliência e a saúde ecológica de um curso de água.

Restauração baseada na forma
A restauração de riachos com base na forma promove a modificação de um canal de riacho para melhorar suas condições. Os resultados almejados podem incluir a melhoria da qualidade da água, o aprimoramento do habitat e da abundância de peixes, bem como o aumento da estabilidade das margens e do canal. Essa abordagem é amplamente utilizada em todo o mundo e é apoiada por vários órgãos governamentais, incluindo a Agência de Proteção Ambiental dos Estados Unidos (U.S. EPA).

Os projetos de restauração baseados em formas podem ser realizados em várias escalas, inclusive na escala de alcance. Eles podem incluir medidas como a instalação de estruturas no córrego, estabilização de margens e esforços mais significativos de reconfiguração do canal. O trabalho de reconfiguração pode se concentrar na forma do canal (em termos de sinuosidade e características do meandro), na seção transversal ou no perfil do canal (inclinação ao longo do leito do canal). Essas alterações afetam a dissipação de energia em um canal, o que afeta a velocidade e a turbulência do fluxo, as elevações da superfície da água, o transporte de sedimentos e a erosão, entre outras características.

Instalação de estruturas em fluxo

Defletores
Os defletores são, em geral, estruturas de madeira ou de rocha instaladas na ponta de uma margem e que se estendem em direção ao centro de um córrego, a fim de concentrar o fluxo do córrego longe de suas margens. Eles podem limitar a erosão das margens e gerar condições de fluxo variáveis em termos de profundidade e velocidade, o que pode afetar positivamente o habitat dos peixes.

Palhetas cruzadas e estruturas relacionadas

As palhetas cruzadas são estruturas em forma de "U" feitas de pedras ou troncos, construídas ao longo do canal para concentrar o fluxo de água no centro do canal e, assim, reduzir a erosão das margens. Elas não afetam a capacidade do canal e proporcionam outros benefícios, como a melhoria do habitat de espécies aquáticas. Estruturas semelhantes usadas para dissipar a energia do fluxo incluem os açudes em W e as palhetas em J-Hook.

Açudes, piscinas de degraus e estruturas de controle de nível

Essas estruturas, que podem ser construídas com pedras ou madeira (troncos ou detritos lenhosos), diminuem gradualmente a elevação do córrego e dissipam a energia do fluxo, reduzindo assim a velocidade do fluxo. Eles podem ajudar a limitar a degradação do leito. Eles geram acúmulo de água a montante e condições de fluxo rápido a jusante, o que pode melhorar o habitat dos peixes. No entanto, podem limitar a passagem de peixes se forem muito altos.

Engarrafamento proposital de troncos de árvores
Uma técnica emergente de restauração de fluxo é o engarrafamento de toras em um rio. Devido à canalização e à remoção de barragens de castores e detritos lenhosos, muitos riachos não têm a complexidade hidráulica necessária para manter a estabilização das margens e habitats aquáticos saudáveis.

A reintrodução de grandes detritos lenhosos nos córregos é um método que está sendo experimentado em córregos como Lagunitas Creek, no condado de Marin, Califórnia, e Thornton Creek, em Seattle, Washington.

Os represamentos de troncos acrescentam diversidade ao fluxo de água, criando riachos, piscinas e variações de temperatura. As grandes peças de madeira, vivas e mortas, desempenham um papel importante na estabilidade de longo prazo dos diques de madeira projetados. No entanto, os pedaços individuais de madeira nos diques de madeira raramente são estáveis por longos períodos e são naturalmente transportados rio abaixo, onde podem ficar presos em outros diques de madeira, em outras características do córrego ou em infraestruturas humanas, o que pode gerar incômodos para o uso humano.

Estabilização de margens
A estabilização das margens é um objetivo comum dos projetos de restauração de córregos, embora a erosão das margens seja geralmente vista como favorável à sustentabilidade e à diversidade dos habitats aquáticos e ribeirinhos. Essa técnica pode ser empregada quando a extensão de um córrego é altamente confinada ou quando a infraestrutura está ameaçada.

A estabilização de margens é obtida por meio da instalação de enrocamento, gabiões ou pelo uso de métodos de revegetação e/ou bioengenharia, que se baseiam no uso de plantas vivas para construir estruturas de estabilização de margens. À medida que novas plantas brotam dos galhos vivos, as raízes ancoram o solo e evitam a erosão. Isso torna as estruturas de bioengenharia mais naturais e mais adaptáveis às condições em evolução do que as estruturas de engenharia "rígidas". As estruturas de bioengenharia incluem fascines, colchões de arbustos, camadas de arbustos e geogrelhas com vegetação.

Outras técnicas de reconfiguração de canal
A reconfiguração do canal envolve a modificação física do córrego. Dependendo da escala de um projeto, a seção transversal de um canal pode ser modificada e meandros podem ser construídos por meio de terraplenagem para atingir a morfologia desejada do córrego. Nos EUA, esse trabalho é frequentemente baseado no Natural Channel Design (NCD), um método desenvolvido na década de 1990. Esse método envolve uma classificação do córrego a ser restaurado com base em parâmetros como padrão e geometria do canal, topografia, declive e material do leito. Essa classificação é seguida por uma fase de projeto baseada no método NCD, que inclui 8 fases e 40 etapas. O método se baseia na construção da morfologia desejada e em sua estabilização com materiais naturais, como pedras e vegetação, para limitar a erosão e a mobilidade do canal.

Críticas à restauração baseada na forma
Apesar de sua popularidade, a restauração baseada na forma tem sido criticada pela comunidade científica. As críticas comuns são que a escala em que a restauração baseada na forma é geralmente muito menor do que as escalas espaciais e temporais dos processos que causam os problemas observados e que o estado-alvo é frequentemente influenciado pela concepção social de como um córrego deve ser e não necessariamente leva em conta o contexto geomorfológico do córrego (por exemplo, rios sinuosos tendem a ser vistos como mais "naturais" e mais bonitos, enquanto as condições locais às vezes favorecem outros padrões, como rios entrelaçados).

Inúmeras críticas também foram dirigidas ao método NCD por geomorfólogos fluviais, que afirmam que o método é uma abordagem de "livro de receitas", às vezes usada por profissionais que não têm conhecimento suficiente de geomorfologia fluvial, resultando em fracassos de projetos. Outra crítica é a importância dada à estabilidade do canal no método NCD (e em alguns outros métodos de restauração baseados em formas), o que pode limitar a dinâmica aluvial dos córregos e sua adaptabilidade às condições em evolução.

O método NCD tem sido criticado por sua aplicação inadequada na área de Washington, D.C., em córregos e áreas úmidas de ordem pequena, de florestas internas e de nascente, levando à perda de ecossistemas florestais naturais.

Restauração baseada em processo
Ao contrário da restauração baseada na forma, que consiste em melhorar as condições de um córrego modificando sua estrutura, a restauração baseada no processo concentra-se na restauração dos processos hidrológicos e geomorfológicos (ou funções) que contribuem para a dinâmica aluvial e ecológica do córrego. Esse tipo de restauração de córregos ganhou popularidade desde meados da década de 1990, como uma abordagem mais centrada no ecossistema.

A restauração baseada em processos inclui a restauração da conectividade lateral (entre o córrego e sua planície de inundação), da conectividade longitudinal (ao longo do córrego) e dos fluxos de água e/ou sedimentos, que podem ser afetados por barragens hidrelétricas, estruturas de controle de nível, estruturas de controle de erosão e estruturas de proteção contra inundações.

O restabelecimento do assoalho do vale simboliza a restauração baseada em processos, preenchendo o canal do rio e permitindo que o córrego esculpa seu canal anatomizado novamente, correspondendo ao "Estágio Zero" no Modelo de Evolução do Córrego. Em geral, a restauração baseada em processos visa a maximizar a resiliência do sistema e minimizar os requisitos de manutenção.

Em alguns casos, os métodos de restauração baseados em formas podem ser combinados com a restauração baseada em processos para restaurar estruturas importantes e obter resultados mais rápidos enquanto se espera que os processos restaurados garantam condições adequadas a longo prazo.

Melhorando a conectividade
A conectividade dos córregos com a planície de inundação adjacente ao longo de toda a sua extensão desempenha um papel importante no equilíbrio do sistema fluvial. Os cursos d'água são moldados pelos fluxos de água e sedimentos de sua bacia hidrográfica, e qualquer alteração desses fluxos (em quantidade, intensidade ou tempo) resultará em mudanças na forma de plano de equilíbrio e na geometria da seção transversal, bem como em modificações do ecossistema aquático e ribeirinho.

A remoção ou modificação de diques pode permitir uma melhor conexão entre os córregos e sua planície de inundação. Da mesma forma, a remoção de barragens e estruturas de controle de nível pode restaurar os fluxos de água e sedimentos e resultar em habitats mais diversificados, embora os impactos sobre as comunidades de peixes possam ser difíceis de avaliar.

Nos córregos em que as infraestruturas existentes não podem ser removidas ou modificadas, também é possível otimizar o gerenciamento de sedimentos e água para maximizar a conectividade e alcançar padrões de fluxo que garantam os requisitos mínimos do ecossistema. Isso pode incluir liberações de represas, mas também atrasar e/ou tratar a água de fontes agrícolas e urbanas.

Implementando uma largura mínima de corredor de fluxo
Outro método para garantir a saúde ecológica dos córregos e, ao mesmo tempo, limitar os impactos na infraestrutura humana é delinear um corredor dentro do qual se espera que o córrego migre ao longo do tempo. Esse método baseia-se no conceito de intervenção mínima dentro desse corredor, cujos limites devem ser determinados com base na hidrologia e na geomorfologia do córrego. Embora esse conceito seja frequentemente restrito à mobilidade lateral dos córregos (relacionada à erosão das margens), alguns sistemas também integram o espaço necessário para inundações de vários períodos de retorno.

Esse conceito foi desenvolvido e adaptado em vários países do mundo, resultando na noção de "stream corridor" ou "river corridor" nos EUA, "rijkswaterstaat" nos Países Baixos, "espace de liberté" na França e em Quebec, "espace réservé aux eaux" na Suíça, "fascia di pertinenza fluviale" na Itália, "fluvial territory" na Espanha e "making space for water" no Reino Unido.

Uma análise de custo-benefício mostrou que essa abordagem pode ser benéfica a longo prazo devido à redução dos custos de estabilização e manutenção dos córregos, à redução dos danos causados por erosão e inundações e aos serviços ecológicos fornecidos pelos córregos restaurados. No entanto, essa abordagem não pode ser implementada sozinha se os estressores em escala de bacia hidrográfica contribuírem para a degradação do curso d'água.

Práticas adicionais

Além das abordagens e dos métodos de restauração mencionados anteriormente, medidas adicionais podem ser implementadas se os fatores de degradação do córrego ocorrerem na escala da bacia hidrográfica. Primeiro, as áreas de alta qualidade também devem ser protegidas. As medidas adicionais incluem esforços de reflorestamento (de preferência com espécies nativas); a adoção de melhores práticas de gestão agrícola que minimizem a erosão e o escoamento; o tratamento adequado da água de esgoto e do despejo industrial em toda a bacia hidrográfica; e a melhoria da gestão de águas pluviais para retardar/minimizar o transporte de água para o córrego e minimizar a migração de poluentes.

As instalações alternativas de gerenciamento de águas pluviais incluem as seguintes opções:

 Sistemas de biorretenção e jardins de chuva
 Áreas úmidas construídas
 Bacias de infiltração
 Bacias de retenção

Eficácia dos projetos de restauração de córregos
Na década de 2000, um estudo sobre os esforços de restauração de córregos nos EUA levou à criação do banco de dados National River Restoration Science Synthesis (NRRSS), que incluía informações sobre mais de 35.000 projetos de restauração de córregos realizados nos EUA.
No entanto, apesar do grande número de projetos de restauração de córregos realizados a cada ano em todo o mundo, a eficácia dos projetos de restauração de córregos continua sendo pouco quantificada. Essa situação parece ser resultado de dados limitados sobre os contextos biofísicos e geoquímicos dos córregos restaurados, do trabalho insuficiente de pós-monitoramento e das diferentes métricas usadas para avaliar a eficácia do projeto.
Dependendo dos objetivos do projeto de restauração, as metas (restauração das populações de peixes, da dinâmica aluvial, etc.) podem levar um tempo considerável para serem totalmente alcançadas. Portanto, considerando que os esforços de monitoramento devem ser proporcionais à escala da situação a ser abordada, muitas vezes é necessário um longo prazo para avaliar completamente a eficácia de um projeto.

Em geral, descobriu-se que a eficácia do projeto depende da seleção de um método de restauração adequado, considerando a natureza, a causa e a escala do problema de degradação. Dessa forma, os projetos de escala de alcance geralmente falham na restauração de condições cuja causa principal está na escala da bacia hidrográfica, como problemas de qualidade da água.

Além disso, os fracassos dos projetos às vezes são atribuídos a projetos baseados em bases científicas insuficientes; em alguns casos, as técnicas de restauração podem ter sido selecionadas principalmente por motivos estéticos.

Outros fatores que podem influenciar a eficácia dos projetos de restauração de rios incluem a seleção dos locais a serem restaurados (por exemplo, locais localizados próximos a trechos não perturbados poderiam ser recolonizados com mais eficácia) e a quantidade de corte de árvores e outros trabalhos destrutivos necessários para realizar o trabalho de restauração (que podem ter efeitos prejudiciais duradouros sobre a qualidade do habitat).

Embora muitas vezes seja visto como um desafio, o envolvimento do público é geralmente considerado um fator positivo para o sucesso de longo prazo dos projetos de restauração de córregos.

Introdução na legislação
A restauração de cursos d'água está sendo gradualmente introduzida na estrutura legislativa de vários países. Os exemplos incluem o compromisso da estrutura europeia de água com a restauração de corpos d'água superficiais, a adoção do conceito de espaço livre na legislação francesa, a inclusão na legislação suíça da noção de espaço reservado para cursos d'água e da exigência de restaurar os córregos a um estado próximo ao natural, e a inclusão de corredores fluviais no planejamento do uso da terra nos estados americanos de Vermont e Washington. Embora essa evolução seja geralmente vista de forma positiva pela comunidade científica, uma preocupação expressa por alguns é que ela poderia levar a menos flexibilidade e menos espaço para inovação em um campo que ainda está em desenvolvimento.

Recursos informativos
O River Restoration Centre, sediado na Universidade de Cranfield, é responsável pelo National River Restoration Inventory (Inventário Nacional de Restauração de Rios), que é usado para documentar as melhores práticas em esforços de restauração, melhoria e gerenciamento de cursos d'água e planícies de inundação no Reino Unido. Outras fontes estabelecidas de informações sobre restauração de cursos d'água incluem o NRRSS nos EUA e o European Centre for River Restoration (ECRR), que contém detalhes de projetos em toda a Europa. O ECRR e o projeto LIFE+ RESTORE desenvolveram um inventário baseado em wiki de estudos de caso de restauração de rios.

Ver também

 Rio subterrâneo

Referências

Notas

Federal Interagency Stream Restoration Working Group (United States)(2001). Stream Corridor Restoration: Principles, Processes, and Practices. GPO Item No. 0120-A; SuDocs No. A 57.6/2:EN 3/PT.653. .

Água e ambiente
Rios
Hidrologia
Engenharia hidráulica
Terminologia ambiental
Engenharia do ambiente

Recuperação de rios


Alcantarea vinicolor é uma espécie de  planta do gênero Alcantarea e da família Bromeliaceae.

Taxonomia
A espécie foi descrita em 1995 por Edmundo Pereira e Raulino Reitz.

O seguinte sinônimo já foi catalogado:
 Vriesea vinicolor  E.Pereira & Reitz

Forma de vida
É uma espécie rupícola e herbácea.

Conservação
A espécie faz parte da Lista Vermelha das espécies ameaçadas do estado do Espírito Santo, no sudeste do Brasil. A lista foi publicada em 13 de junho de 2005 por intermédio do decreto estadual nº 1.499-R.

Distribuição
A espécie é endêmica do Brasil e encontrada no estado brasileiro do Espírito Santo.
A espécie é encontrada no domínio fitogeográfico de Mata Atlântica, em regiões com vegetação de vegetação sobre afloramentos rochosos.

Ligações externas
 Alcantarea vinicolor no projeto Flora e Funga do Brasil

Alcantarea
Plantas descritas em 1995
Flora do Espírito Santo (estado)
Espécies citadas na Lista Vermelha de Ameaça da Flora Brasileira
Espécies citadas na Lista de Espécies da Flora Ameaçadas do Espírito Santo

Alcantarea vinicolor


Tigridia može označaviti:
 Tigridia (Plantae) Juss.,  tigrov cvijet, biljni rod iz porodice Iridaceae
 Tigridia (Animalia) Hübner, 1819, rod leptira iz porodice Nymphalidae

Tigridia


الكرم مدينة تقع بالشمال الشرقي التونسي بين مدينتي حلق الوادي وقرطاج، شمال شرق ، وهي تابعة إداريًا لولاية تونس.

تاريخ المدينة

تعود جذور مدينة الكــرم إلى حقبة زمنية بعيدة وبالتحديد إلى تاريخ نشأة قرطاج هذه المدينة الفينيقية التي ظهرت خلال القرن التاسع قبل الميلاد (سنة 814 ق.م)
وقد امتد التوسع العمراني بها إلى حدود مدينة صلامبو الملاصقة لمدينة الكرم.
وقد وجدت آثار دالة على الوجود الإنساني في تلك المنطقة آنذاك وخاصة المقابر الفينيقية المقدسة... ومن البديهي أن يكون الوجود الإنساني حاضرا كذلك بجهة الكرم لقربها من قرطاج والتصاقها بصلامبو
في شكل تجمعات ريفية نظرا لشهرة هذه التربة بالخصوبة. ثم شهدت هذه المنطقة تطورا عمرانيا ملحوظا في أواخر القرن 19 عندما شرع بعض الوزراء والأعيان وأهل الرفعة امثال دار الماجري اقدم دار مع دار لاغا ودار لصرم- بن حسين -بن عزالدين -النقاش- دواد بلقاضي ..
في الانتصاب بالضاحية الشمالية لمدينة تونس ليكونوا مقربين من الملك محمد باشا باي (1856 – 1859)
حيث اتخذ المشير الأول محمد أحمد باشا باي من مدينة حلق الوادي مستقرا له
وبنى الوزير الأكبر مصطفى خزندار قصرا بجهة قرطاج، فيما شيد خير الدين باشا قصرا بالجهة الحاملة لاسمه.
وفي هذا الإطار اختارالوزير مصطفى آغا منطقة الكرم ليشيد قصره الذي يعتبر أول بناية بهذه المنطقة.
وشيئا فشيئا بدأت تظهر مدينة جديدة تحتوي على مساكن جميلة تحيط بها حدائق غناء تحتضن أغلبها شجرالتين.
وقد اقترنت مدينة الكرم بأسماء المشاهير أمثال مصطفى آغا الثاني شاعر الطبيعة والرومانسية
ومحمد الشاذلي خزندار أمير الشعراء الذي اقترن اسمه بالحركة الوطنية لالتزامه بالدفاع عن القضية التونسية وعن ملوكها الوطنيين
وجلال الدين النقاش الشاعر المعروف الذي اقترنت باسمه أشهر الأغاني التونسية.
كما احتضنت مدينة الكرم ولمدة طويلة فنان تونس الأول «شحرور الخضراء» علي الرياحي والفنانة عليا.
و تتميز مدينة الكرم بموقعها الإستراتيجي باعتبارها منطقة سياحية واقتصادية هامة
وتمثل نقطة عبور رئيسية بين حلق الوادي وقرطاج.
والكرم اسم يحمل أكثر من دلالة وأبعاد تاريخية وحضارية عميقة فهو مستوحى من المساحات الشاسعة لأشجار التين
التي كانت تحتضنها المنطقة قديما وهو كذلك رمز لصفة الكرم التي تعتبر قيمة ثابتة من قيمتها الدينية والحضارية.
 وتمثل المدينة كذلك إطارا جميلا بمساحتها الخضراء الممتدة وقصورها المطلة على الشاطئ
 التي تعود إلى عشرات السنين وبناءاتها المتناسقة المنتصبة في الجزء الشرقي
 فضلا عن الحركية الدؤوبة التي تميزها وخاصة خلال فصل الصيف.

قصر المعارض بالكرم

تشتهر المدينة بقصر المعارض والمركز التجاري الدولي بالكرم مفتوح في فبراير 1990 ويتوزع على مساحة 35 ألف متر مربع (3.5 هكتار) وهو أكبرمركز في البلاد.

يتم فيه تنظيم العديد من المعارض مثل معرض تونس الدولي للكتاب وصالون الابتكارللصناعات التقليدية الذين ينظما سنويًا منذ عام 1982.

أعلام

 قيس اليعقوبي
 مصطفى آغا
 سمير السليمي
 المازري حداد
 المهدي بن سليمان

مراجع

انظر أيضًا

مواضيع ذات علاقة
 معتمدية الكرم.

أماكن مأهولة في ولاية تونس
بلديات تونس

الكرم (تونس)


İskelet, çoğu hayvanın vücudunu destekleyen yapısal çerçevedir. Farklı iskelet türleri vardır: bir organizmanın vücut şekline yapısal destek sağlayan sert bir dış kabuk olan dış iskelet; organların ve yumuşak dokuların bağlı olduğu iç sert bir çerçeve olan iç iskelet; ve vücut sıvılarının basıncı ile desteklenen esnek bir iç yapı olan hidroskelet.

Omurgalılar, merkezi bir vertebral kolon etrafında merkezlenmiş, esas olarak kemik ve kıkırdaklardan oluşan bir iç iskelete sahip hayvanlardır. Omurgasızlar ise omurga kolonundan yoksundur ve sert dış iskeletler (eklembacaklılarda ve birçok yumuşakçada görülür), iç kaplamalı kabuklar (örneğin, bazı kafadanbacaklılardaki mürekkepbacaklı kemikleri), çubuk benzeri yapılar (ekinodermlerdeki kemikçikler gibi), hidrostatik basınçla desteklenen vücut boşlukları (çoğu omurgasızda yaygındır) ve spiküller (süngerlerde bulunur) gibi çeşitli iskelet türlerine sahiptir. Sert bir bağ dokusu olan kıkırdak, hem omurgalıların hem de omurgasızların iskelet sistemlerinde bulunur.

Etimoloji
İskelet terimi Eski Yunanca σκελετός (skeletós) "kurumuş" sözcüğünden gelmektedir.

Sınıflandırma
İskeletler çeşitli özelliklerle tanımlanabilir. Katı iskeletler kemik, kıkırdak veya kütikül gibi sert maddelerden oluşur. Bunlar konumlarına göre de ayrılabilir; iç iskeletler iç iskelet, dış iskeletler ise dış iskelettir. İskeletler sertliğe göre de tanımlanabilir; esnek iskeletler sert iskeletlerden daha elastiktir. Akışkan veya hidrostatik iskeletler katı iskeletler gibi sert yapıya sahip değildir, bunun yerine basınçlı sıvılar aracılığıyla işlev görür. Hidrostatik iskeletler her zaman iç kısımdadır.

Dış iskeletler

Dış iskeletler, bir hayvanın vücudunu saran, doğal bir zırha benzeyen ve onları potansiyel tehditlerden koruyan dış koruyucu yapılardır. Bir omurgasızlar sınıfı olan eklembacaklılar, büyümelerine uyum sağlamak için periyodik deri değiştirme veya ekdiz gerektiren dış iskeletlere sahiptir. Ayrıca yumuşakçalar da bir tür dış iskelet olarak kabuk kullanırlar. Bu dış iskelet kaplamaları, kasların bağlanması için bir yüzey ve hareketi ve savunmayı kolaylaştıran özelleşmiş uzantılar sunar. Eklembacaklılarda dış iskelet duyusal algıda da rol oynar.

Dış iskeletlerin karada yaşayan organizmaların toplam vücut kütlesine kıyasla nispeten ağır olabileceğini ve sonuç olarak dış iskeletli canlıların karada genellikle nispeten küçük olduğunu belirtmek önemlidir. Bununla birlikte, suda yaşayan ve su tarafından yüzdürülen hayvanlar daha büyük dış iskeletleri destekleyebilir. Örneğin, Pasifik Okyanusu'nda bulunan devasa bir tuzlu su istiridyesi olan güney dev istiridyesi, büyük ve ağır bir kabuğa sahiptir. Bir başka örnek de, oldukça büyük bir kabuğa sahip bir deniz salyangozu türü olan Syrinx aruanus'tur.

İç iskeletler

İç iskeletler, omurgalıların çoğunda bulunan kemik iskeletler gibi mineralize dokulardan oluşan bir hayvanın iç destek yapısıdır. İç iskeletler oldukça özelleşmişlerdir ve hayvanlar arasında önemli farklılıklar gösterirler. Karmaşıklıkları sadece destek işlevi görmekten (süngerler örneğinde olduğu gibi), kaslar için bir bağlanma yeri ve kas kuvvetlerini iletmek için bir mekanizma olarak hizmet etmeye kadar değişir. Gerçek bir iç iskelet Mesodermal dokusundan türetilir. İç iskeletler kordalılarda, ekinodermlerde ve süngerlerde görülür.

Sertlik
Doğal dünyada hayvanlar, genel olarak iki kategoride sınıflandırılabilecek çeşitli iskelet yapıları sergilerler: sert ve esnek iskeletler. Bu farklı iskelet sistemleri farklı amaçlara hizmet eder ve destekledikleri organizmaların özel ihtiyaçlarına uyacak şekilde uyarlanmıştır.

Esnek iskeletler dış strese maruz kaldıklarında deforme olabilirler. Genellikle çift kabuklular ve denizanası gibi sölenterlerin mezogleası gibi bazı omurgasızlarda bulunurlar. Esnek iskeletler avantajlıdır çünkü kaslar kasıldığında bükülebilir ve kaslar gevşediğinde orijinal şekillerini geri kazanabilirler. Kıkırdak, esnek bir iskelet oluşturabilen bir malzeme örneğidir, ancak çoğu esnek iskelet proteinler, polisakkaritler ve su karışımından oluşur. Bazı durumlarda, esnek iskeletler ek destek ve koruma için sert yapılarla takviye edilebilir. Bu tür iskeletler tipik olarak su ortamlarında yaşayan organizmalarda görülür, çünkü suyun kendisi sert bir iskeletin yokluğunda bile yapısal destek sağlar.

Öte yandan, sert iskeletler strese maruz kaldıklarında deforme olmazlar ve güçlü bir destek sağlarlar. Öncelikle karasal hayvanlarda bulunurlar ve sucul ortamlarda daha az yaygındırlar. Bu iskeletler, özellikle yüzmek için desteğe ihtiyaç duyan hızlı hareket eden hayvanlar için koruma ve yapısal destek gibi amaçlara hizmet eder. Sert iskeletler kitin (eklembacaklılarda bulunur), kalsiyum karbonat gibi kalsiyum bileşikleri (taşlı mercanlarda ve yumuşakçalarda görülür) ve silikat (diyatomlar ve radyolaryalılar tarafından kullanılır) gibi malzemelerden yapılır. Bu sağlam iskelet sistemleri, hayvanların verimli bir şekilde hareket etmesini sağladıkları ve midye ve salyangoz kabuklarında görüldüğü gibi dış tehditlere karşı koruma sağladıkları karasal ortamlarda özellikle değerlidir.

Hidrostatik iskeletler

Hidrostatik iskeletler, denizanası, yassı solucanlar, nematodlar ve solucanlar da dahil olmak üzere bazı yumuşak gövdeli organizma türlerinde görülen, sıvı basıncı yoluyla yapı sağlayan bir hayvanın içindeki esnek boşluklardır. Bu boşlukların duvarları kas ve bağ dokusundan yapılmıştır. Bir hayvanın vücuduna yapı sağlamanın yanı sıra, hidrostatik iskeletler kas kasılma kuvvetlerini ileterek bir hayvanın uzunluğu boyunca kasların dönüşümlü olarak kasılması ve genişlemesiyle hareket etmesini sağlar.

Hücre iskeleti

Hücre iskeleti hücrelerin formunu stabilize etmek ve korumak için kullanılır. Hücre şeklini koruyan, hücreyi koruyan, flagella, cilia ve lamellipodia gibi yapıları kullanarak hücresel hareketi ve kesecikler ve organellelerin hareketi gibi hücreler içinde taşınmayı sağlayan ve hücresel bölünmede rol oynayan dinamik bir yapıdır. Hücre iskeleti, bir hayvanın vücudu için yapısal sistem sağlaması anlamında bir iskelet değildir; daha ziyade hücresel düzeyde benzer bir işlev görür.

Omurgalı iskeletleri

Omurgalıların çoğunun anatomisinde, iskeletin birincil yapısal bileşeni kemiktir. Bu kemik iskelet, farklı hayvan türleri arasında bileşim ve yapı bakımından değişiklik gösterir. İskelet sistemindeki bir diğer temel unsur da kıkırdaktır ve öncelikle memelilerde eklem bölgelerinde yoğunlaşır. Bununla birlikte, köpekbalıkları gibi kıkırdaklı balıklar gibi bazı hayvanlarda iskeletin tamamı kıkırdaktan oluşur. Tüm omurgalılarda, iskelet yapısını karakterize eden, özellikle omurga ve göğüs kafesi gibi bileşenlerde belirgin olan, tekrar eden bir segment modeli vardır.

Kemikler, omurgalıların iç iskeletinin ayrılmaz bir parçası olan sert organlardır. Vücudun yapısına destek sağlamak, kaslarla etkileşim yoluyla hareketi kolaylaştırmak ve hayati iç organların etrafında koruyucu kılıflar oluşturmak gibi birçok önemli işleve hizmet ederler. Kemikler ağırlıklı olarak inorganik minerallerden oluşur; hidroksiapatit bunun en belirgin örneğidir, geri kalan kısım ise organik bir matris ve sudan oluşur. İçi boş boru şeklindeki tasarımları, hafif bir kaliteyi korurken sıkıştırmaya karşı önemli bir direnç sağlar. Kemiklerdeki ana hücre tipleri osteoblastlar, osteoklastlar ve osteositlerdir.

Kemik dokusu yoğun bir bağ dokusu olarak kategorize edilir ve mineralize doku, sertliğine ve üç boyutlu bal peteği benzeri iç yapısına katkıda bulunan bir bileşendir. Yapısal desteğin ötesinde, kemikler aynı zamanda kırmızı ve beyaz kan hücrelerinin üretiminde rol oynar ve hücresel düzeyde kalsiyum ve fosfat için depolama alanları olarak hizmet eder. Kemiklerde ilik, endosteum, periosteum, sinirler, kan damarları ve kıkırdağı kapsayan çeşitli doku türleri bir arada bulunur.

Embriyonik gelişim aşamasında, kemikler hem ektoderm hem de mezoderm germ tabakalarındaki spesifik iskeletojenik hücrelerden köken alır. Bu hücreler farklı kemik, kıkırdak ve eklem bileşenlerine farklılaşır ve nihayetinde olgun iskelet sistemini oluşturmak için birbirleriyle bağlantı kurar. Benzersiz özelleşmiş iskelet dokuları omurgalıların karakteristik özelliğidir. Kıkırdak kemikten daha hızlı büyür, bu da yavaş yavaş kemikle yer değiştirmeden önce bir hayvanın yaşamının erken aşamalarında daha belirgin hale getirir. Omurgalılarda kıkırdak aynı zamanda iskelet içindeki eklem noktalarında strese karşı koymaya yarar ve tipik olarak perikondrium dokusu ile kaplıdır. Bağlar ve tendonlar, sırasıyla kemikleri diğer kemiklere ve kasları kemiklere bağlamaktan sorumlu elastik dokulardır.

Amfibiler ve sürüngenler
Kaplumbağaların iskeletleri, göğüs kafesinden bir kabuk geliştirerek bir dış iskelet oluşturacak şekilde evrimleşmiştir.  Yılanlar ve keseli̇ler iskeletleri diğer hayvanlara göre önemli ölçüde daha fazla omura sahiptir. Kertenkelelerde tipik olan 65 omurla karşılaştırıldığında yılanlarda genellikle 300'ün üzerinde omur bulunur.

Kuşlar
Kuşların iskeletleri uçuş için uyarlanmıştır. Kuş iskeletlerindeki kemikler, uçuşun metabolik maliyetini azaltmak için içi boş ve hafiftir. Kemiklerin şekli ve yapısının çeşitli özellikleri, yuvarlak ve ince humeral şaft ve iskelet elemanlarının tek kemikleşme halinde kaynaşması dahil olmak üzere uçuşla ilişkili fiziksel strese dayanacak şekilde optimize edilmiştir.  Bu nedenle, kuşlar genellikle diğer karasal omurgalılardan daha az sayıda kemiğe sahiptir. Kuşlar ayrıca dişlerden ve hatta gerçek bir çeneden yoksundur, bunun yerine çok daha hafif olan bir gaga geliştirmişlerdir. Birçok yavru kuşun gagasında yumurta dişi adı verilen ve amniyotik yumurtadan çıkışlarını kolaylaştıran bir çıkıntı bulunur.

Balık
Balıkların içindeki destek yapısını oluşturan iskelet ya Chondrichthyes'de olduğu gibi kıkırdaktan ya da Osteichthyes'de olduğu gibi kemikten yapılır. Ana iskelet elemanı, hafif ancak güçlü olan eklemli omurlardan oluşan omurga sütunudur. Kaburgalar omurgaya bağlanır ve uzuvlar ya da uzuv kemerleri yoktur. Sadece kaslar tarafından desteklenirler. Balıkların ana dış özellikleri olan yüzgeçler, kuyruk yüzgeci (kuyruk yüzgeci) hariç, omurga ile doğrudan bağlantısı olmayan ışın adı verilen kemikli veya yumuşak dikenlerden oluşur. Gövdenin ana kısmını oluşturan kaslar tarafından desteklenirler.

Köpekbalıkları, vatozlar, patenler ve kimeralar gibi kıkırdaklı balıkların iskeletleri tamamen kıkırdaktan oluşur. Kıkırdağın daha hafif olması bu balıkların yüzerken daha az enerji harcamasını sağlar.

Memeliler

Deniz memelileri

Deniz memelilerinin suda hareketini kolaylaştırmak için arka ayaklar ya balinalar ve denizayısı'nda olduğu gibi tamamen kaybolmuş ya da yüzgeçayaklılar (foklar)'da olduğu gibi tek bir kuyruk yüzgeci'nde birleşmiştir. Balinada, boyun omurları tipik olarak kaynaşmıştır, bu da yüzme sırasında esnekliği dengeyle takas eden bir adaptasyondur.

İnsanlar

İnsan iskeleti, bağlar, tendonlar, kaslar ve kıkırdak ile birbirine bağlanan ve desteklenen tek tek ve kaynaşmış kemiklerden oluşan karmaşık bir yapıdır. Bu iskelet organları desteklemek, kasları sabitlemek ve beyin, akciğerler, kalp ve omurilik gibi kritik organları korumak gibi hayati işlevler sağlar.

Yetişkin insan vücudunda iskelet, toplam vücut ağırlığının yaklaşık %13,1'ini oluşturur ve bu ağırlığın yarısı sudan oluşur. Vücuttaki en büyük kemik üst bacaktaki uyluk kemiği iken, en küçüğü orta kulaktaki stapes kemiğidir. Pelvis ve kafatasında olduğu gibi bazı kemikler birbirine kaynaşmışken, diğerleri ayrı kalır. Bağlantısız kemiklere örnek olarak, her bir orta kulakta bulunan ve yalnızca birbirleriyle eklemleşen üç kemikçik verilebilir. Boyunda bulunan ve dilin bağlanma noktası olarak görev yapan hyoid kemiği diğer kemiklere bağlı değildir ve kas ve bağ desteğine dayanır.

Yetişkin insanların iskeletinde tipik olarak 206 kemik bulunur, ancak bu sayı belirli kemiklerin nasıl gruplandığına bağlı olarak değişebilir. Örneğin, her iki taraftaki kalça kemikleri bir veya üç ayrı kemik (ilium, ischium ve pubis) olarak sayılabilir. Benzer şekilde, kuyruk kemiği veya kuyruk sokumu tek bir kemik veya dört ayrı kemik olarak sayılabilir ve kafatası sütürleri arasındaki bazı küçük solucan kemikleri sayıma dahil edilmez. Sakrum, kaynaşmış beş omurdan oluşmasına rağmen genellikle tek bir kemik olarak kabul edilir. Ek olarak, tendonlarda bulunan değişken sesamoid kemikler vardır; patella veya diz kapağı, her zaman sayılan daha büyük sesamoid kemiklere bir örnektir. Kemik sayısı bireyler arasında farklılık gösterebilir ve bazı kemikler zamanla birbirine kaynaştığı için yaşla birlikte değişebilir. İskelet iki ana bölüme ayrılır: vücudun merkezi ekseni boyunca uzanan aksiyal iskelet ve uzuvları ve eklerini içeren apendiküler iskelet.

İnsan iskeletinin tam gelişime ulaşması yaklaşık 20 yıl sürer ve kemikler kan hücrelerinin üretilmesinden sorumlu olan ilik içerir.

Erkek ve kadın iskeletleri arasında önemli farklılıklar vardır. Erkek iskeleti genellikle kadın iskeletinden daha büyük ve ağırdır. Kadınlarda kafatası kemikleri daha az köşelidir ve daha geniş, daha kısa göğüs kemiğine ve daha ince bileklere sahiptirler. En önemli farklılıklar, dişinin üreme yetenekleriyle ilgili olarak leğen kemiğindedir. Kadın pelvisi erkek pelvisine göre daha geniş ve sığdır, pelvis çıkışı genişlemiş ve pelvis girişi daha geniş, daha daireseldir. Kasık kemikleri arasındaki açı erkeklerde daha keskindir, bu da daha dairesel, daha dar ve kalp şeklinde bir pelvisle sonuçlanır.

Omurgasız iskeletleri
Omurgasızlar omurganın olmaması ile tanımlanır ve kemik iskeletleri yoktur. Eklembacaklıların dış iskeletleri, ekinodermlerin ise iç iskeletleri vardır. Denizanası ve solucan gibi bazı yumuşak vücutlu organizmalar hidrostatik iskelete sahiptir.

Eklembacaklılar

Böcekler, kabuklular ve araknidler dahil olmak üzere eklembacaklıların iskeletleri kütiküllü dış iskeletlerdir. Bunlar epidermis tarafından salgılanan kitin'den oluşur. Kutikula, bir hayvanın vücudunu kaplayan ve sindirim sisteminin parçaları da dahil olmak üzere belirli iç organları kaplayan koruyucu bir dış tabakadır. Eklembacaklıların büyüme sürecinde, yeni bir dış iskelet geliştirdikleri, eski dış iskeletin bir kısmını parçalayıp emdikleri ve geri kalanını geride bıraktıkları, ekdiz olarak bilinen bir prosedür olan deri değiştirme geçirirler. Bir eklembacaklının dış iskeleti çeşitli temel işlevlere hizmet eder: vücudu korumak ve desteklemek için bir bariyer görevi görür, uzantılar aracılığıyla hareket ve savunma için araçlar sağlar ve duyusal algıya yardımcı olur. Kabuklular gibi bazı eklembacaklılar, çevrelerinden kalsiyum karbonat gibi biyomineralleri emerek kütiküllerinin gücünü artırır.

Ekinodermler
Deniz yıldızı ve deniz kestanesi gibi ekinoderm iskeletleri, hayvanın vücudunu örtmek için bitişik veya üst üste binen büyük, iyi gelişmiş sklerit plakalardan oluşan iç iskeletlerdir. Deniz hıyarı iskeletleri bir istisnadır, beslenme ve harekete yardımcı olmak için küçültülmüş bir boyuta sahiptir. Echinoderm iskeletleri monokristal bir yapıya sahip kalsit'ten oluşan stereom'dan oluşur. Ayrıca iskeletin bileşiminin %15'ini oluşturan önemli bir magnezyum içeriğine sahiptirler. Stereom yapısı gözeneklidir ve hayvan yaşlandıkça gözenekler bağlayıcı stromal doku ile dolar. Deniz kestanelerinin on kadar stereom yapısı çeşidi vardır. Günümüz hayvanları arasında bu tür iskeletler ekinodermlere özgüdür, ancak benzer iskeletler bazı Paleozoik hayvanlar tarafından kullanılmıştır. Ekinodermlerin iskeletleri çoğunlukla yumuşak doku ile kaplı olduğu için mezodermdir. İskelet plakaları birbirine kenetlenebilir veya kaslar ve bağlar aracılığıyla bağlanabilir. Ekinodermlerdeki iskelet elemanları oldukça özelleşmiştir ve genellikle bir çeşit simetriyi korumalarına rağmen birçok şekil alırlar. Deniz kestanelerinin dikenleri en büyük ekinoderm iskelet yapısı türüdür.

Yumuşakçalar
Deniz kabukluları, deniz tarakları ve salyangozlar gibi bazı yumuşakçaların dış iskelet görevi gören kabukları vardır. Bunlar hayvanın manto'sundan salgılanan proteinler ve mineraller tarafından üretilir.

Süngerler
Süngerler küçük kalkerli veya silisli spiküllerden oluşan bir iskelete sahiptir. Süngerler arasında demosponglar çoğunluğu oluşturur ve tüm sünger türlerinin %90'ını oluşturur. Bu demosponglar, protein spongin lifleri, mineral silika veya bazen her ikisinin bir kombinasyonu ile inşa edilen spiküllerden yapılmış iskeletlere sahiptir. Silika bazlı spiküller mevcut olduğunda, aksi takdirde oldukça benzer olan cam süngerlerde bulunanlara kıyasla farklı şekiller sergilerler.

Kıkırdak

Kıkırdak, hücre dışı matriks içinde kondrosit adı verilen özelleşmiş hücrelerden oluşan bağlayıcı bir iskelet dokusudur. Bu matriks tipik olarak Tip II kolajen lifleri, proteoglikan ve sudan oluşur. Elastik kıkırdak, hiyalin kıkırdak, fibrokartilaj ve lipohiyalin kıkırdak dahil olmak üzere birçok kıkırdak türü vardır.

Diğer bağ dokularının aksine, kıkırdak kan damarları içermez. Kondrositler, eklem kıkırdağının sıkıştırılması veya elastik kıkırdağın bükülmesiyle oluşan pompalama hareketinin yardımıyla difüzyon yoluyla beslenir. Bu nedenle, diğer bağ dokularına kıyasla kıkırdak daha yavaş büyür ve onarılır.

Kaynakça

Hayvan anatomisi
Fransızcadan Türkçeye geçen sözcükler

İskelet


مسابقات رعاة البقر هي رياضة مع الخيول تمارس في تشيلي منذ سنوات عديدة وتحظى بشعبية كبيرة. تمارس مع اثنين من أزواج من الدراجين الذين يجب أن يتوقف الثور في «الهلال» (ملعب). يطلق على الدراجين اسم «النكتة»، التي هي تقليد لسكان المخيمات التشيليين. وفي عام 1962 أصدر الرئيس خورخي رودريغيز مرسوماً باعتبارها الرياضة الوطنية.

مصادر

الرياضة في تشيلي
ألعاب رياضية نشأت في تشيلي
ثقافة تشيلية
رموز تشيلي الوطنية
روديو (رياضة) في تشيلي
قسوة على الحيوانات

مسابقات رعاة البقر (شيلي)


Shinya Kawashima (født 20. juli 1978) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Sanfrecce Hiroshima, Urawa Reds, Avispa Fukuoka og FC Gifu.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Shinya Kawashima


() is a Serbian daily newspaper, published in Belgrade. Founded in 1904 by Vladislav F. Ribnikar, it is the oldest daily newspaper still in circulation in the Balkans.

Publishing and ownership
 is published by Politika novine i magazini (PNM), a joint venture between Politika a.d. and East Media Group. The current director of PNM is Mira Glišić Simić.

PNM also publishes:
Sportski žurnal
Politikin Zabavnik
Svet kompjutera
Ilustrovana Politika
Bazar

Editorial history
Vladislav F. Ribnikar (1904–1915)
Miomir Milenović i Jovan Tanović (1915–1941)
Živorad Minović (1985–1991)
Aleksandar Prlja (1991–1994)
Boško Jakšić (1994)
Dragan Hadži Antić (1994–2000)
Vojin Partonić (2000–2001)
Milan Mišić (2001–2005)
Ljiljana Smajlović (2005–2008)
Radmilo Kljajić (2008)
Dragan Bujošević (2008–2013)
Ljiljana Smajlović (2013–2016)
Žarko Rakić (2016–2021)
Marko Albunović (since 2021)

History
Ever since its launch in January 1904,  was published daily, except for several periods:
Due to World War I, there were no issues from 14 November 1914 to 21 December 1914, and again from 23 September 1915 to 1 December 1919
Due to World War II, there were no issues from 6 April 1941 to 28 October 1944
In protest against government's intentions to turn  into a state-owned enterprise, a single issue was not published in the summer of 1992

The launch issue had only four pages and a circulation of 2,450 copies, and its record high circulation was the 25 December 1973 issue (634,000 copies).

Reporting during the Yugoslav Wars

In the run-up to and during the breakup of Yugoslavia and the Yugoslav Wars,  was under the control of Slobodan Milošević and the League of Communists of Serbia and was used for political purposes. It was used to publish controversial things such as the "Vojko i Savle" article, as well as an information guide to show what was allegedly happening to the Serbs in other republics, together with the Radio Television of Serbia. It blamed the local Kosovo Albanians for sodomizing Đorđe Martinović, and published fabricated reader letters claiming that the Albanians were "raping hundreds of Serbian women". Before and during the Croatian War of Independence, it published opinions on how "blood may shed again" in Croatia because of World War II, published claims on how the Vatican funded Croatia to break up Yugoslavia. At the end of the Battle of Vukovar, it ran the fabricated story of the Vukovar children massacre. The article was however retracted with a statement published the following day.

References

External links

Mass media in Belgrade
Newspapers published in Serbia
Newspapers published in Yugoslavia
Newspapers established in 1904
Serbian brands

Politika


Onthophagus sculptilis é uma espécie de inseto do género Onthophagus, família Scarabaeidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Gerstaecker em 1871.

Referências

Ligações externas

sculptilis
Coleópteros descritos em 1871

Onthophagus sculptilis


6094 Hisako este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
6094 Hisako este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Okutama de Tsutomu Hioki și Shuji Hayakawa. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,64 ua, o excentricitate de 0,14 și o înclinație de 12,1° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 6001-7000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1990
Centura de asteroizi

6094 Hisako


Ange Postecoglou (født 27. august 1965) er en tidligere australsk fodboldspiller og træner.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Australien

Ange Postecoglou


Værkmestergade er en bygade i Aarhus der går fra Ringgadebroen og Ringgaden i vest til gaden Spanien i øst. Den løber parallelt med jernebaneterrænet i Banegraven. Undervejs passerer den bl.a. Aarhus City Tower, Bruuns Galleri, Aarhus Hovedbanegård og Frederiks Bro.

Gaden blev anlagt i 1999 i forbindelse med omlægningen af området ved DSBs Centralværksteder, bygningen af Bruuns Galleri og kommunens administrationsbygning Jægergården. Navnet er inspireret af en stillingsbetegnelse ved DSB.

Kilder og henvisninger

Gader i Aarhus

Værkmestergade


منطقة كييف العسكرية  (KMD) كانت منطقة عسكرية في الجيش الإمبراطوري الروسي والجيش السوفياتي.

التاريخ

تشكيل الجيش الإمبراطوري الروسي
منطقة كييف العسكرية كانت منطقة عسكرية وتقسيما للأراضيها لاستغلالها لتوفير إدارة أكثر كفاءة لوحدات الجيش، وأنشطة التدريب والعمليات الأخرى المتصلة بالاستعداد القتالي.

القادة
 الكسندر درينتلين
 ميخائيل ايفانوفيتش دراغوميروف
 فلاديمير سوخوملينوف
 نيكولاي ايفانوف

أول تشكيل في الجيش الأحمر
تشكلت المنطقة بعد الثورة الروسية ونشطة من قبل عام 1921.

نظام المعركة 1920
في 1920 شملت المنطقة الأقسام التالية:
 الفرقة الثالثة البندقية القرمية
 الفرقة البندقية السابعة تشرنيغوف
 الفرقة الخامسة عشر شيفاشك
 الفرقة الرابعة والعشرين سمارو - سيمبيرسك البندقية
 الفرقة الخامسة والعشرون شابايف البندقية
 الفرقة الثلاثون البندقية اركتوسك
 الفرقة الرابعة والاربعون البندقية جبل كييف
 الفرقة الخامسة والاربعون البندقية فولينهايا
 الفرقة الواحة والخمسون البندقية بيريكوب

في عام 1935 أصبح النصف الشرقي من المنطقة العسكرية الأوكرانية منطقة خاركوف العسكرية، وعند هذه النقطة تم إعادة تنظيم منطقة كييف العسكرية.

عندما بدأت عملية بارباروسا الألمانية في 22 حزيران 1941، أصبحت منطقة كييف العسكرية الخاصة الجبهة الجنوبية الغربية السوفياتية.

التأليف الثاني

}} تم تشكيل اللواء مرة أخرى يوم 25 أكتوبر عام 1943، مع المقر الرئيسي في كييف. في حزيران / يونيو 1946، تمت إضافة 7 اوبلاستات من منطقة خاركوف العسكرية إلى منطقة كييف العسكرية. المنطقة الآن شملت اوبلاستات (المقاطعات) كييف وشيركاسي وأومان وفوروسيلوفغراد ودنيبروبتروفسك وبولتافا وستالين وسومي وخاركوف وتشيرنيهيف.

الوحدات المتمركزة في المنطقة كانت جيش الحرس الأول والجيش السادس لحرس الدبابات كان الجيش الجوي التاسع وستون نشطا في أوائل الخمسينيات إلى ما لا يقل عن 1964 في المنطقة.(انظر :ru:Колесник, Василий Артёмович) في عام 1959 جرى نقل الجيش الجوي السابع عشر إلى منطقة منغوليا لتوفير الدعم الجوي. الفيلق الستون من جيش الدفاع الجوي الثامن قدم الدفاع الجوي للمنطقة.

الانحلال
في عام 1991 أقيل، الكولونيل جنرال فيكتور شيشفاتوف  قائد المنطقة لرفضه أن يقسم يمين الولاء لأوكرانيا.
تم حل المنطقة بعد تفكك الاتحاد السوفياتي، قبل 1 نوفمبر 1992 ، وهيكلها استخدم كأساس لحساب وزارة الدفاع الأوكرانية الجديدة والأركان العامة

في عام 1991 شملت المنطقة الجيش السادس لحرس الدبابات بدنيبروبتروفسك وجيش الحرس الأول بتشيرنيهيف والجيش الجوي السابع عشر وجيش الدفاع الجوي الثامن وفيلق الدفاع الجوي الستين.

القادة
 كولونيل جنرال اندريه غريشكو—9 يوليو 1945—25 مايو 1953
 مارشال الاتحاد السوفيتي فاسيلي تشيكوف—26 مايو 1953—أبريل 1960
 جنرال بيوتر كوشيفوي—نيسان / أبريل 1960—يناير 1965
 جنرال ايفان ياكوبوفسكي—يناير 1965—أبريل 1967
 جنرال بولكوفنيك فيكتور كوليكوف—نيسان / أبريل 1967—1969
 جنرال بولكوفنيك سالمانوف—نيسان / أبريل 1969—1975
 جنرال بولكوفنيك جيرازيموف—1975—1984
 جنرال بولكوفنيك أوسيبوف—1984—1989
 جنرال بولكوفنيك بوريس غروموف—1989—يناير 1990
 جنرال بولكوفنيك فيكتور شيشيفاتوف—كانون الثاني 1990—1991

المراجع

المناطق العسكرية (الإمبراطورية الروسية)
تأسيسات سنة 1862 في روسيا
مناطق جيش الإمبراطورية الروسية
منطقة عسكرية (الاتحاد السوفيتي)
وحدات وتشكيلات عسكرية انحلت في 1992
وحدات وتشكيلات عسكرية أسست في 1862

منطقة كييف العسكرية


පසුබිම

හංස සන්දේශය ක්‍රි.ව. 1457 - 1465 කාලය තුලදී කරවූ බව පෙනේ. මෙම සන්දේශ කාව්‍යය ලියැවී ඇත්තේ මෙයට පෙර ලියැවුනු සන්දේශ කාව්‍යයක් වන ගිරා සන්දේශය ට පිළිතුරු වශයෙනි. ගිරා සන්දේශයෙහි එක් අදහසක් වූයේ තොටගමුවේ විජයබා පිරිවෙනත් එහි හිමියනුත්  වර්ණනා කිරීමයි. මේ අදහස මුදුන්පත් කරගන්නා අටියෙන් ගිරා සන්දේශ කතුවරයා සිදු කලේ පැරකුම්බා රජුට ආසිරි පතන නියායෙන් ගිරවා තොටගමුවේ විජයබාපිරිවෙන්පති රාහුල හිමියන් වෙත යැවීමයි. මෙම වර්ණනා කිරීම නොඉවසු පිරිසක් විසින් පෙරදැරිව හංස සන්දේශය කරවූ බවක් පෙනේ. මෙම සන්දේශ කාව්‍යය කරවූ පිරිස රාහුල හිමියන්ගේ පිළිවෙත්හි වරදම දුටු බවක් පෙනේ. මෙම පිරිස ගිරවාට පිළිතුරු වශයෙන් හංසයා දූත ගමනක යෙදවූ බව පෙනේ. ගිරා සන්දේශයේ කතුවරයා මෙන්ම මෙම හංස සන්දේශයේ කතුවඑරයාද කවුරුන්දැයි පැහැදිලි නැත. මෙම කතුවරයා මේ පොතට දුන් මුල් නම තිසරසන්දෙස යනුයි. එනමුදු මෙම නමින් ලියැවුනු අනෙක් සන්දේශයක් ඒ වන විට ව්‍යවහාරයේ පැවතිණ. එබැවින් මෙම කාව්‍යය ප්‍රසිද්ධයට පත්වූයේ හංස සන්දේශය නමිනි. සන්දේශ කාව්‍යයේ කවි 205 ක් අඩංගුව ඇත. මෙම කාව්‍යය කරවූ වර්ෂය සඳහන්ව නැත. එහෙත් ගිරා සන්දේශයට අනතුරුව, ඒහා සමකාලීනව ලියැවුනු කාව්‍ය ග්‍රන්ථයක් ලෙස මෙය සැලකිය හැක.

සන්දේශ කාව්‍ය

හංස සන්දේශය


La Interestatal 255 (abreviada I-255) es una autopista interestatal ubicada en el estado de Illinois. La autopista inicia en el sur desde la  hacia el norte en la . La autopista tiene una longitud de 49,6 km (30.82 mi).

Mantenimiento
Al igual que las carreteras estatales, las carreteras federales, la Interestatal 255 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Illinois por sus siglas en inglés IDOT.

Cruces
La Interestatal 255 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial  de IDOT
 Lista de ciudades servidas por autopistas interestatales
 Lista de Autopistas por estado

Carreteras interestatales de Illinois

Interestatal 255 (Illinois)