Le code créatif (en anglais creative coding), ou programmation créative, consiste à utiliser la programmation informatique comme un moyen d'expression artistique (visuel, musical, littéraire, interactif, performatif...) à part entière. Le terme semble être devenu populaire à partir des années 2000, à la suite de la publication du livre Creative Code, par John Maeda.

Hors de la pure création artistique ou musicale, le code créatif peut trouver des applications concrètes dans les domaines de la recherche en informatique graphique, du design (design graphique/graphisme génératif, design numérique), des effets spéciaux, ou encore de la performance (Vjing, Live coding).

Histoire

Dès 1843, Ada Byron suppose que tout ce qui peut être décrit de manière abstraite pourrait être converti en actions programmées, et elle prend pour exemple la composition musicale :

En 1871, l'ingénieur textile amiénois Édouard Gand a proposé une invention nommée Improvisateur de tissus, qui permettait, par un jeu de permutations arithmétiques, de créer des tissages inédits. On peut à juste titre y voir l'origine de du design génératif.

En 1962, A. Michael Noll, alors jeune ingénieur embauché par les laboratoires Bell pour perfectionner les techniques d'imagerie scientifique, publie un mémo intitulé Computer produced patterns, dans lequel il explique que la programmation informatique peut-être utilisée pour produire des créations visuelles à l'aide de l'ordinateur IBM 7090 et de l'imprimante à microfilms Carlson SC-4020. Il n'ose qualifier le résultat d'«œuvre» ni de «création artistique», préférant employer le mot patterns (modèles, motifs). Le document contient des exemples de code rédigés en langage Fortran, et le résultat visuel obtenu, qui consistait en des lignes reliant des points aléatoires. L'année suivante en 1963, toujours chez Bell Labs et avec le même matériel, Kenneth Knowlton met au point BEFLIX (pour "Bell Flicks"), le premier langage de programmation destiné à produire des animations informatiques. Dérivé de Fortran, BEFLIX utilise les différents signes typographiques pour obtenir des niveaux de gris différents, ce qui en fait une forme d'Art ASCII. Dès cette époque, d'autres programmeurs, ingénieurs ou mathématiciens s'engageront dans la voie de la création visuelle programmée et repousseront les limites des possibilités graphiques de l'ordinateur, qui, lorsqu'ils ont commencé à s'y intéresser, n'était même pas encore relié à un moniteur. On peut mentionner Frieder Nake et Georg Nees (Noll, Nake et Nees ont par la suite été surnommés les 3N) ou encore John Whitney, Sr., Charles Csuri et Herbert Franke.
À la même époque, des artistes liés à l'abstraction, et notamment à l'art optique et cinétique, se commencent à s'intéresser à la programmation comme outil de création artistique : François Morellet, Vera Molnár, Manfred Mohr, et bien d'autres. Du reste, sans recours à l'outil informatique, on peut rapprocher de la création algorithmique plusieurs artistes ou mouvements des années fin 1950 et 1960 : l'art cybernétique, représenté par Nicolas Schöffer ou Peter Vogel, qui produisent des sculptures motorisées et équipées de capteurs ;  les artistes optocinétiques, dont la production s'appuie sur des principes géométriques et arithmétiques (Bridget Riley, Victor Vasarely, etc.) ; les artistes conceptuels qui ont exploré la dimension procédurale de la création artistique (Sol LeWitt, La Monte Young, Allan Kaprow, Yoko Ono, John Cage,...) ; et encore les Oulipiens, qui dès 1960 se passionnent pour l'idée d'une littérature basée sur des contraintes, parfois directement inspirés par la culture informatique, comme George Perec avec L'art et la manière d'aborder son chef de service pour lui demander une augmentation. Tous ces artistes, musiciens ou écrivains se sont eux-mêmes appuyés sur des travaux antérieurs, notamment ceux des avant-gardes de la première moitié du XX siècle : Kasimir Malevitch, Marcel Duchamp, Josef Albers, Hans Richter, etc.

En 1967, Seymour Papert et ses collaborateurs mettent au point le langage Logo, langage de programmation destiné à la pédagogie de la géométrie et de la programmation, qui repose sur les théories constructivistes de Jean Piaget pour qui c'est en créant que l'on apprend.

En 1968 à Londres, puis l'année suivante à Washington et à San Francisco, se tient Cybernetic Serendipity, première grande exposition collective d'art algorithmique, qui explore de nombreux domaines : image calculée, chorégraphie, musique, génération littéraire, etc. Y exposent la plupart des artistes et chercheurs pionniers du domaine de la création numérique.

En 1969, au Centre universitaire expérimental de Vincennes (désormais Université Paris VIII est fondé le Groupe Art et Informatique de Vincennes (GAIV, ou Gai Vincennes), où une poignée d'artistes-informaticiens effectuent des recherches dans le domaine de la création visuelle ou de la musique algorithmique. Le groupe sera à l'origine du cursus Arts et technologies de l'image (A.T.I.) en 1983.
Toujours en 1969, l'Association for Computing Machinery a vu la création d'un groupe dédié à la création visuelle, le SIGGRAPH), qui organise des conférences annuelles consacrées à l'informatique graphique depuis 1973.

La distinction entre ce qu'Abraham Moles nomme  (produits de la Science et de la Technique réalisés pour une autre raison que la poursuite d'une forme artistique, mais qui de fait apparaissent comme séduisants à nos yeux, et donc pourvus d'une valeur esthétique) et  (recherche d'une valeur esthétique qui affecte la sensibilité de celui qui la regarde) est alors parfois mince, comme en témoigne le destin de l'image 100 consecutive pulses from the pulsar CP 1919, créée par le radioastronome Harold Craft pour sa thèse en 1970, et utilisée par le directeur artistique Peter Saville en 1979 pour servir de visuel à la pochette du disque Unknown Pleasures, par le groupe Joy Division. Cette image obtenue par programmation, dont la destination première était didactique, est devenue une création visuelle à part entière en perdant sa légende et en changeant de support.

Au tout début des années 1970, Harold Cohen (1928-2016) commence à développer AARON, un programme écrit en langage C, puis en Lisp, qui produit des œuvres artistiques. L'artiste ne programme pas l'œuvre, il écrit le programme qui produit l'œuvre.

Au cours des années 1980, la popularité croissante de la micro-informatique a provoqué la naissance de la Scène démo, une sous-culture informatique au sein de laquelle des programmeurs produisent des créations visuelles et sonores, souvent dans le but de faire une démonstration de leur virtuosité de codeurs autant que de leur talent de créateurs. Il existe des rassemblements de créateurs de démos, tels que Assembly, en Finlande où des milliers de programmeurs se regroupent et s'affrontent dans des compétitions : meilleur programme en moins d'un kilo-octet, en moins de quatre kilo-octets, etc.

Pendant les années 1990, les outils numériques se diffusent largement parmi les professionnels du design graphique ou de la création musicale. Certains artistes créent leurs propres outils et les diffusent, comme Eric Wenger (Bryce), Jaron Lanier (VPL) ou Akira Rabelais (Argeïphontes Lyre). Dans la foulée de la philosophie open-source, de nombreux créateurs cherchent à s'affranchir des logiciels du commerce. Dans cet esprit, au Aesthetics + Computation Group du Massachusetts Institute of Technology, John Maeda et ses étudiants (Ben Fry, Casey Reas, Golan Levin, Peter Cho,...) mettent au point leurs propres outils, souvent diffusés sous licence libre.

En 1995, l'informaticien et artiste étasunien Jean-Pierre Hébert, fonde le groupe Algorists, qui se donne pour principe de rassembler des artistes auteurs de leurs propres algorithmes, comme Roman Verostko, Manfred Mohr, Channa Horwitz, Yoichiro Kawaguchi, etc. Assez logiquement, le manifeste du groupe est un algorithme :

if (creation && object of art && algorithm && one's own algorithm) {
     include * an algorist *
} elseif (!creation || !object of art || !algorithm || !one's own algorithm) {
     exclude * not an algorist *
}

En juillet 2000, l'artiste Antoine Moreau, aidé de juristes et d'artistes, met au point la Licence Art Libre, une licence compatible avec la licence Creative Commons BY-SA mais pensée pour s'appliquer à la création artistique. Avec cette licence, les artistes acceptent que leurs œuvres soient librement diffusées et modifiées.

Au cours des années 2010, le web-to-print, porté par des collectifs de jeunes designers (OSP, PrePostPrint, Luuse, etc.) détourne les langages de création web (Html, Css, et éventuellement Javascript et php) pour produire des livres imprimés qui échappent au contrôle et aux méthodes commerciales de sociétés telles qu'Adobe. L'enjeu de l'utilisation de la programmation informatique est alors autant une question politique et philosophique d'émancipation vis-à-vis des éditeurs de logiciels qu'une question technique et esthétique.

Les NFTs, qui permettent aux artistes numériques d'établir des certificats de propriété et d'authenticité pour des œuvres numériques, et de commercialiser celles-ci en dehors des circuits traditionnels, ont offert une visibilité nouvelle aux artistes qui utilisent la programmation informatique comme outil de création, et suscité un regain d'intérêt pour cette pratique. Selon le journaliste Dean Kissick, de Spike Art Magazine, les séries NFT les plus populaires sont des œuvres réalisées algorithmiquement : . Ces certificats de propriété en blockchain ont été inventés en 2014, mais c'est en 2020-2021 que les achats de NFT ont connu leur plus haut niveau avant de retomber nettement.

De nombreuses écoles d'art et de design du monde entier dispensent désormais des cours de programmation informatique au même titre que des disciplines plus attendues telles que le dessin, la couleur, la perspective ou le modelage.

Expositions
 - Georg Nees: Computergrafik, Studiengalerie der TH Stuttgart (Université de Stuttgart). Artiste : Georg Nees. Considérée comme la première exposition d'art algorithmique au monde.
 - Computer-Generated pictures, Howard Wise Gallery, New York. Artistes : Béla Julesz et A. Michael Noll. Béla Julesz, neurobiologiste spécialiste de la perception, est connu pour ses travaux sur les stéréogrammes aléatoires, qui ont débouché sur l'invention des Autostéréogrammes,
 - Computer graphik, Galerie Niedlich, Stuttgart. Artistes : Georg Nees, Frieder Nake.
 - Cybernetic Serendipity, Institute of Contemporary Arts, Londres. 89 artistes, dont plusieurs membres de Fluxus ou du GRAV, mais aussi des artistes-programmeurs tels que : Kurd Alsleben, Efraim Arazi, Jean A. Baudot, Stafford Beer, Herbert Brün, Andrew Colin, Charles Csuri, D.J. Di Leonardo, Ben F. Laposky, Frieder Nake, Georg Nees, A. Michael Noll, John Whitney Sr, etc.
 - Software - Information Technology: Its New Meaning for Art, Jewish Museum (Brooklyn). Organisée par l'artiste et critique Jack Burnham, cette exposition a ensuite été présentée au Smithsonian, du  au .

Outils dédiés au code créatif

Outils logiciels

La notion de code créatif est plus une philosophie qu'une technique et n'est attachée à aucun langage de programmation en particulier, même si plusieurs langages ou systèmes ont été conçus pour cet usage. Par exemple :
 BEFLIX (Bell Flicks), créé en 1963, premier logiciel dédié à la création d'animations informatiques. Il s'appuie sur Fortran, un langage très souvent utilisé pour le calcul scientifique.
 Logo, créé en 1969 et dédié à la pédagogie de la programmation par le dessin procédural.
 vvvv, outil de programmation visuelle créé en 1998, qui permet de manipuler en temps réel du son et de l'image.
 Design by numbers, langage procédural dédié à la création visuelle créé en 1999 par John Maeda et ses étudiants.
 Processing, langage de programmation créé en 2001 par Casey Reas et Ben Fry. Il s'appuie sur le langage Java. Il inspirera P5js (web) mais aussi Arduino (prototypage électronique).
 OpenFrameworks, un outil performant, qui s'appuie sur C++.
 Cinder, un framework pour le langage C++.
 PureData, un logiciel libre de programmation graphique pour la création musicale et multimédia en temps réel.
 Sonic Pi, un environnement de live coding sous licence libre.
 SuperCollider, un environnement et un langage de programmation pour la synthèse audio en temps réel et la composition algorithmique
 Scriptographer, (2006), une extension créée par Jürg Lehni et permettant d'interagir en JavaScript dans le logiciel Adobe Illustrator.
 Adobe Flash, un logiciel permettant le dessin vectoriel, l'animation, l'interaction (pointeur, clavier, microphone et webcam) et le code.
 Doodle est une librairie Scala pour le code créatif.
Les navigateurs web, bien que conçus principalement pour afficher des pages web, sont des outils appréciés par de nombreux artistes, notamment grâce aux standards web (HTML, CSS) et aux langages comme JavaScript, qui permettent de créer des œuvres picturales, vidéos, sonores et textuelles ou hybrides. Ces œuvres sont souvent apparentées à l'art en ligne, aussi appelé « art Internet » ou « netart ».
Des outils dédiés à la production d'images sans programmation mais pouvant être manipulés par scripts peuvent aussi être utilisés, comme le logiciel de graphisme 3D Blender, qui peut être scripté en langage Python, ou encore le moteur de création de jeux Unity, qui se programme en C#. Des logiciels propriétaires tels qu'Adobe Illustrator proposent aussi la possibilité de produire des images à l'aide de scripts, essentiellement à fins d'automatisation de tâches.

Il existe par ailleurs des langages de programmation qui, du fait de leur inutilité fonctionnelle, peuvent être considérés comme des créations artistiques par eux-mêmes : Whitespace, Brainfuck, et autres langages de programmation exotiques.

Outils matériels

Création plastique
Avant la généralisation du moniteur informatique et autres afficheurs (vidéo-projecteur, rampes de leds,...), les premiers périphériques de sortie pour des œuvres réalisées par programmation ont été l'impression papier (impression à impact, impression matricielle, impression à marguerite, impression sur microfilm, traceur), la visualisation sur un oscilloscope, ou encore la réalisation manuelle d'œuvres en suivant les indications fournies par l'ordinateur sur une carte perforée, voire en utilisant les cartes perforées elles-mêmes, comme dans le cas de la technique dite du pixel à la main, mise au point par le Groupe Art et informatique de Vincennes dans les années 1970 : les perforations des cartes, obtenues par programme, sont ensuite utilisées comme pochoirs pour de la peinture.
De nombreux créateurs d'œuvres programmées donnent une existence tangible à leur production à l'aide de traceurs, et notamment de traceurs réalisés par eux-mêmes («Do it yourself»). Cette technologie permet de maîtriser la nature des stylets (crayon, stylo bille, tout est possible) ainsi que le support employé. La brodeuse numérique, la tricoteuse numérique, la découpeuse laser, l'imprimante 3D ou la Machine-outil à commande numérique sont d'autres technologies liées à la culture maker qui peuvent être utilisées.
Les tortues de Bristol, des dispositifs robotiques rudimentaires inventés en 1947, ont été remises à la mode avec la création du langage Logo, à la fin des années 1960, non seulement parce que c'est le nom que prend le traceur sur l'écran dans ce langage, mais aussi parce que des tortues robotiques ont été employées comme traceurs mobiles obéissant à un programme écrit en Logo. D'autres robots ont été détournés de leur usage pour servir d'outils de dessin : robots industriels ou drones.

Création sonore

Outils intégrés à la création
Que sa destination soit matérielle, sonore ou encore textuelle, le code créatif peut recourir à des périphériques de saisie qui seront utilisés pour altérer l'œuvre en fonction d'interactions ou d'injection d'information diverses : microphone, caméra, souris, clavier, ou capteurs divers (mouvement, température, etc.).

Bibliographie

  et sa suite,

Voir aussi
 Live coding
 Scène démo
 Art génératif
 Jeu vidéo indépendant
 Shader
 Glitch art
 Visualisation de données

Notes et références

Liens externes
 « Iterations », Symposium en anglais sur le Creative Coding, 2021.
 , un projet collaboratif initié à la School for Poetic Computation (New York) et consistant à re-programmer avec des outils récents (Processing, OpenFrameWorks) des œuvres produites par les pionniers de l'art numérique et issues du magazine Computer Graphics and Art entre 1976 et 1978.

  un dépôt de programmes artistiques réalisés avec Processing ou P5js.
  site pédagogique consacré au code créatif, par Daniel Shiffman. L'auteur y présente de nombreuses vidéos pour apprendre Processing, P5js ou encore Javascript.

Art numérique
Programmation informatique
Technique artistique
Graphisme

Code créatif


L'oppidum de la Test de l'Ost (ou Tête de l'Ost) est un site archéologique situé dans les Bouches-du-Rhône (France), sur la commune de Mimet, sur une butte avancée au nord du massif de l'Etoile, surplombant les collines de Mimet et plus loin Gardanne, Simiane et Aix.

Le site est inscrit monument historique le 21 mai 1992.

Histoire
Ce site du début du second âge du fer a probablement été fondé au

Le site est alors occupé par la tribu celto-ligure des Salyens ou Salluviens. Le contexte économique et politique évolue sous l'influence des grecs, de phocéens et bientôt des romains. Les indigènes se retirent plus ou moins sur des domaines moins fertiles et mieux protégés mais accentuent leurs échanges avec les nouveaux venus comme en témoigne le mobilier retrouvé.

Le site a été abandonné après trois siècles d'occupation mais témoigne d'une première destruction partielle. L'abandon final serait consécutif aux campagnes romaines de -125, -124 puis 123  (Caius Sextius Calvinus), comme pour les autres oppida de la région.

Situation

L'oppidum de la Test de l'Ost couronne une butte allongée () orienté sur un axe Nord ouest/sud est, contrefort calcaire  du massif de l'Etoile, au-dessous du Grand Puëch, point culminant ().

Face, à lui, au delà du bassin de l'arc, l'oppidum d'entremont. Plus à l'est, ceux de la Montagne Sainte-Victoire. A l'ouest, d'abord celui du Baou Roux, des Mayans, de la Nerthe (La cloche, Teste Nègre...) et de l'étang de Berre (oppidum de Notre Dame). Dans son dos, les défenses de la cité Massaliote avec ses oppida : Saint Marcel, Verduron etc).

l'accès se faisait depuis le col au sud (collet de Lafont ou col de la Basse, 578m), en remontant sous les murailles jusqu'à la pointe nord avec un accès en baïonnette : présence de murailles importantes avec pierres d'angle imposantes. Au sud de cette entrée, à l'intérieur du mur, quelques fondations de petits bâtiments, ainsi qu'une base de tour pleine avec amorce d'un escalier, non reprise dans les documents, c'est peut être un amas dû aux excavations lors des fouilles.

Le site était bordé de deux rangées de murailles. Coté ouest : des vestiges visibles jusqu'au sud. Coté Est : un sentier horizontal avec quelques points où une des murailles réapparait.

Sur la crête, au centre, on note à nouveau une base circulaire vraisemblablement une tour.

La cartographie a été établie plus clairement en 2010 et figure sur les documents.

Historique des fouilles
En 1904, lors de prospections très sommaires, Isidore Gilles identifie une double enceinte

Georges Daumas, érudit local et propriétaire, aménage un chemin d'accès carrossable jusqu'au site à partir de 1977.

Entre 1980 et 1985, les campagnes de fouilles Roth‑Congès permettent de dater l'occupation du Ve‑IVe s. av. J.‑C.à la fin du IIe av. J.‑C.

En 2010 : Nicolas Portalier avec la collaboration de Daniel Hermitte et Jean‑Claude Parisot reprend les recherches et fait une synthèse.

Construction
Deux types de construction : la muraille et les bâtiments intérieurs.

La muraille est en petit ou moyen appareil et exceptionnellement gros appareil pour les premières assises et l'entrée.

Les matériaux sont de calcaire mais aussi de grès allogène, souvent liés à l'argile jaune, mais aussi vraisemblablement de briques pour les parties hautes. Neuf tours ponctuent la muraille par des changements d'orientation. La muraille s'appuie sur le relief.

Les bâtiments intérieurs s'appuient sur la muraille.

La présence de nombreux murs de terrasse pose problème. Ils pourraient ceindre l'oppidum.

Découvertes remarquables
Peu de mobilier a été extrait. On note parmi les découvertes faites sur l'oppidum des céramiques étrusque, des céramiques grise monochrome et un petit fragment de coupe à bande attique ou ionienne et enfin un fragment de modelée (IVe siècle av JC) et quelques objets métalliques dont deux grands bronzes (Apollon et taureau cornupète).

Références

Voir aussi

Articles connexes

 Liste des monuments historiques des Bouches-du-Rhône
 Oppidum de Teste-Nègre
 Oppidum du Verduron
 Oppidum de Saint Marcel
 Oppidum des Mayans
 Oppidum du Baou Roux

Monument historique dans les Bouches-du-Rhône
Tete Ost
Site archéologique monument historique en France
Tete Ost
Monument historique inscrit en 1992
Mimet

Oppidum de la Test de l'Ost


The Four Heavenly Kings are four Buddhist gods or devas, each of whom is believed to watch over one cardinal direction of the world. In the Sanskrit language of India, they are called the "Caturmahārāja" (चतुर्महाराज) or "Caturmahārājikādeva": "Four Great Kings". In Chinese mythology, they are known as "Sì Dàtiānwáng" () or collectively as "Fēng Tiáo Yǔ Shùn" (). The Hall of Four Heavenly Kings is a standard component of Chinese Buddhist temples.

Names
The Kings are collectively named as follows:

The Four Heavenly Kings are said to currently live in the Cāturmahārājika heaven (Pali: Cātummahārājika, "Of the Four Great Kings") on the lower slopes of Mount Sumeru, which is the lowest of the six worlds of the devas of the Kāmadhātu. They are the protectors of the world and fighters of evil, each able to command a legion of supernatural creatures to protect the Dharma.

Mythology
All four Kings serve , the lord of the devas of . On the 8th, 14th and 15th days of each lunar month, the Kings either send out emissaries or go themselves to inspect the state of virtue and morality in the world of men. Then they report their findings to the assembly of the  devas.

On the orders of Śakra, the Kings and their retinues stand guard to protect  from another attack by the Asuras, which once threatened to destroy the realm of the devas. They also vowed to protect the Buddha, the Dharma, and the Buddha's followers from danger. In Chinese Buddhism, all four of the heavenly kings are regarded as four of the Twenty Devas (二十諸天 Èrshí Zhūtiān) or the Twenty-Four Devas (二十四諸天 Èrshísì zhūtiān), a group of Buddhist dharmapalas who manifest to protect the Dharma.

According to Vasubandhu, devas born in the Cāturmahārājika heaven are 1/4 of a krośa in height (about 750 feet tall). They have a five-hundred-year lifespan, of which each day is equivalent to 50 years in our world; thus their total lifespan amounts to about nine million years (other sources say 90,000 years).

The attributes borne by each King also link them to their followers; for instance, the nāgas, magical creatures who can change form between human and serpent, are led by , represented by a snake; the gandharvas are celestial musicians, led by , represented with a lute. The umbrella was a symbol of regal sovereignty in ancient India, and the sword is a symbol of martial prowess. 's mongoose, which ejects jewels from its mouth, is said to represent generosity in opposition to greed.

Popular culture
In the Hong Kong entertainment industry, Andy Lau, Jacky Cheung, Leon Lai, Aaron Kwok are known as the Four Heavenly Kings.
In first seasons of Sailor Moon, and Sailor Moon Crystal, the Four Heavenly Kings were the four loyal and faithfully devoted generals and bodyguards of Prince Endymion.
In MegaBeast Investigator Juspion, starting in episode 13, the main villain Mad Gallant employs a quartet of assassins called the Four Evil Heavenly Kings (悪の四天王, Aku no Shitennō).
The third movie of Detective Dee, by Tsui Hark, "Detective Dee: The Four Heavenly Kings" (2018) (traditional Chinese: 狄仁傑之四大天王; simplified Chinese: 狄仁杰之四大天王).
In Pokémon, the group of Pokémon trainers known as the Elite Four in English are called the Four Heavenly Kings (四天王) in Japanese.
In Street Fighter, the leading members of Shadaloo known as the Grand Masters in English are known as the Four Heavenly Kings (四天王). They consist of M. Bison (Vega in Japanese), Vega (Balrog in Japanese), Balrog (M. Bison in Japanese), Sagat (formerly), and F.A.N.G.

See also

Anemoi
Bacab
Four Dwarves (Norse mythology)
Four Holy Beasts
Four Living Creatures
Four sons of Horus
Four Stags (Norse mythology)
Four Symbols
Four temperaments
Guardians of the directions
Lokapala
Royal stars
Svetovid
Tetramorph
Watchtower

References

 Chaudhuri, Saroj Kumar. Hindu Gods and Goddesses in Japan. New Delhi: Vedams eBooks (P) Ltd., 2003. .
 Nakamura, Hajime. Japan and Indian Asia: Their Cultural Relations in the Past and Present. Calcutta: Firma K.L. Mukhopadhyay, 1961. Pp. 1–31.
 Potter, Karl H., ed. The Encyclopedia of Indian Philosophies, volume 9. Delhi: Motilal Banarsidass, 1970–. ,  (set).
 Thakur, Upendra. India and Japan: A Study in Interaction During 5th cent.–14th cent. A.D.. New Delhi: Abhinav Publications, 1992. . Pp. 27–41.

External links

 Schumacher, Mark. "Shitenno - Four Heavenly Kings (Deva) of Buddhism, Guarding Four Cardinal Directions". Digital Dictionary of Buddhism in Japan.

Buddhist cosmology
Journey to the West characters
Quartets
Dharmapalas
Deities in Vajrayana

Four Heavenly Kings


أرشيبالد بريمروز  سياسي بريطاني (7 مايو 1847-21 مايو 1929). تولى رئاسة الوزارة في بريطانيا من 5 مارس 1894 إلى 22 يونيو 1895. حاز على رتبة فرسان الرباط، ووسام الشوك، وزمالة الجمعية الملكية، وزمالة الأكاديمية البريطانية، وكان عضوًا في المجلس الخاص للمملكة المتحدة. بين وفاة والده عام 1851 ووفاة جده، إيرل روزبري الرابع عام 1868، عُرف من باب اللباقة بلقب اللورد دالمني.

لفت روزبري الاهتمام الوطني لأول مرة في عام 1879 من خلال رعاية الحملة الناجحة لوليام إيوارت غلادستون في ميدلوثيان. كان مسؤولًا لفترة وجيزة عن الشؤون الاسكتلندية. حقق أكبر قدر من النجاح في منصبه كرئيس لمجلس مقاطعة لندن في عام 1889. دخل مجلس الوزراء عام 1885 وشغل منصب وزير الخارجية مرتين، وأولّى الشؤون الفرنسية والألمانية اهتمامًا خاصًا. خلف غلادستون كرئيس للوزراء وزعيم الحزب الليبرالي عام 1894، خسر الليبراليون انتخابات عام 1895. استقال من قيادة الحزب عام 1896 ولم يتقلد مناصب سياسية مرة أخرى.

عُرِف روزبري على نطاق واسع بأنه خطيب لامع، ورياضي ورامي بارز، وكاتب، ومؤرخ، ومتذوق، وجامع. اجتذبته كل هذه الأنشطة أكثر من السياسة، التي أصبحت مملةً وغير جذابةً. علاوة على ذلك، انجرف إلى يمين الحزب الليبرالي وأصبح من أشد المنتقدين لسياساته. علق ونستون تشرشل، الذي لاحظ أنه لم يتكيف أبدًا مع المنافسة الانتخابية الديمقراطية، ساخرًا: «لن ينحني، ولم ينتصر». كان روزبري إمبرياليًا ليبراليًا فضّل الدفاع الوطني القوي والإمبريالية في الخارج والإصلاح الاجتماعي في الداخل، بينما كان معاديًا بشدة للاشتراكية. حكم عليه المؤرخون بالفشل كوزير للخارجية ورئيس للوزراء.

الحياة المهنية
اشتهر روزبري بأنه قال إن لديه ثلاثة أهداف في الحياة: الفوز بالدربي، والزواج من وريثة، وأن يصبح رئيسًا للوزراء. ونجح في تحقيقها.

حياته السياسية المبكرة
في إيتون، هاجم روزبري تشارلز الأول ملك إنجلترا بسبب استبداده، وواصل مدح أسلافه اليمينيين -كان سلفه جيمس ستانهوب، إيرل ستانهوب الأول، وزيرًا لجورج الأول ملك بريطانيا العظمى. غالبًا ما التقى بينجامين دزرائيلي مع روزبري في سبعينيات القرن التاسع عشر لمحاولة تجنيده في حزبه، لكنه فشل في ذلك. لاحق المنافس الرئيسي لدزرائيلي، وليام إيوارت غلادستون، روزبري أيضًا، محققًا معه نجاحًا كبيرًا.

كجزء من الخطة الليبرالية لجعل غلادستون عضوًا في البرلمان عن ميدلوثيان، رعى روزبري وأدار حملة ميدلوثيان إلى حد كبير في عام 1879. استند في هذا إلى ما لاحظه في الانتخابات التي جرت في الولايات المتحدة. تحدث غلادستون من القطارات المفتوحة وحشد دعمًا جماهيريًا. في عام 1880 انتخِب حسب الأصول عضوًا عن ميدلوثيان وعاد إلى رئاسة الوزراء.

شغل روزبري منصب وزير الخارجية عند تولي غلادستون للمرة الثالثة ولفترة قصيرة رئاسة الوزراء عام 1886. شغل منصب أول رئيس لمجلس مقاطعة لندن، الذي أنشأه المحافظون في عام 1889. سُمي شارع روزبري في كليركينويل باسمه.

شغل منصب رئيس اليوم الأول للمؤتمر التعاوني لعام 1890.

تضمنت الفترة الثانية من عمل روزبري بصفته وزيرًا للخارجية، 1892-1894، في الغالب خلافات مع فرنسا حول أوغندا. على حد تعبير بطله نابليون، آمن روزبري أن «سيد مصر هو سيد الهند» وهكذا اتبع سياسة التوسع في إفريقيا. ساعد روزبري مشروع قانون غلادستون الثاني لحكم الوطن في مجلس اللوردات؛ مع ذلك هُزِم بأغلبية ساحقة في خريف عام 1893. رُفض مشروع القانون الأول في مجلس العموم في عام 1886.

رئيس الوزراء
أصبح روزبري زعيمًا للفصيل الإمبريالي الليبرالي في الحزب الليبرالي، وعندما تقاعد غلادستون عام 1894، خلّفه روزبري كرئيس للوزراء، الأمر الذي أثار اشمئزاز السير ويليام هاركورت، مستشار الخزانة وزعيم الليبراليين اليساريين. كان اختيار روزبري إلى حد كبير بسبب كره الملكة فيكتوريا لمعظم القادة الليبراليين الآخرين. كان روزبري عضوًا في مجلس اللوردات، لكن هاركورت كان يسيطر على مجلس العموم، حيث غالبًا ما كان يقوض رئيس الوزراء.

لم تنجح حكومة روزبري إلى حد كبير، مثلما حدث في الأزمة الأرمنية في 1895-1996. تحدث عن سياسة مؤيدة بشدة للأرمن ومعادية لتركيا. دعا غلادستون، رئيس الوزراء المتقاعد، بريطانيا إلى التدخل بمفردها. أدى الضغط الإضافي إلى إضعاف روزبري.

هُزمت مخططاته في السياسة الخارجية، مثل توسيع الأسطول، بسبب الخلافات داخل الحزب الليبرالي. وأغضب كل القوى الأوروبية.

أوقف مجلس اللوردات الذي يهيمن عليه الوحدويون كل التشريعات المحلية لليبراليين. كان هاركورت الشخصية الأقوى في الحكومة والمنافسة لروزبري. كان هو وابنه لويس منتقدين دائمين لسياسات روزبري. كان هناك اثنان من رؤساء الوزراء المستقبليين في مجلس الوزراء، وزير الداخلية إتش. إتش. أسكويث، ووزير الدولة للحرب هنري كامبل بانرمان. سرعان ما فقد روزبري الاهتمام بإدارة الحكومة. في العام الأخير من رئاسته للوزراء، أنهك أكثر فأكثر: فقد عانى من الأرق بسبب الخلاف المستمر في حكومته.

في 21 يونيو 1895 خسرت الحكومة التصويت بسبعة أصوات فقط في لجنة إمداد الجيش. في حين أن هذا التصويت كان من المكن التعامل معه على أنه مجرد تصويت لحجب الثقة عن وزير الحرب كامبل بانرمان، اختار روزبري معاملته على أنه تصويت لإدانة حكومته. في 22 يونيو قدم هو ووزراؤه استقالاتهم إلى الملكة، التي دعت الزعيم الوحدوي، اللورد سيسل، لتشكيل الحكومة. في الشهر التالي، فاز الوحدويون بانتصار ساحق في الانتخابات العامة لعام 1895، وشغلوا السلطة لمدة عشر سنوات (1895-1905) تحت قيادة سيسل وآرثر بلفور. ظل روزبري الزعيم الليبرالي لمدة عام آخر، ثم تقاعد بشكل دائم من السياسة.

الحياة اللاحقة

الإمبرياليون الليبراليون
استقال روزبري من منصب زعيم الحزب الليبرالي في 6 أكتوبر 1896، ليخلفه ويليام هاركورت ثم انتقل تدريجيًا بعيدًا عن التيار الرئيسي للحزب. مع انقسام الليبراليين بين مؤيد ومعارض لحرب البوير التي بدأت في عام 1899، برز روزبري، على الرغم من عدم نشاطه السياسي رسميًا، بوصفه رئيسًا لفصيل «الإمبرياليين الليبراليين» للحزب، المعارض لحكم الوطن الأيرلندي. أيد الحرب، وجلب العديد من المنشقين أيضًا. بيد أن الحرب عارضها فصيل أصغر من الليبراليين، من بينهم ديفيد لويد جورج، وزعيم الحزب السير هنري كامبل بانرمان. كان أتباع روزبري، بمن فيهم إتش. إتش. أسكويث وإدوارد غراي، يناشدونه بانتظام للعودة كزعيم للحزب، وحتى كامبل بانرمان قال إنه سيعمل تحت قيادة روزبري، إذا قبل عقيدة الحزب الليبرالي الأساسية. في خطاب متأخر إلى جمعية تشيسترفيلد الليبرالية في ديسمبر 1901، كان من المتوقع على نطاق واسع أن يعلن روزبري عن عودته، لكنه ألقى بدلًا من ذلك ما وصفه نجل هاركورت والسكرتير الخاص لويس بأنه «إهانة لماضي الحزب الليبرالي بأكمله»، من خلال قوله إن على الحزب «تنظيف صفحته». في عام 1902 تولى روزبري منصب رئيس «العصبة الليبرالية» المشكلة، حديثًا والتي حلت محل الرابطة الإمبراطورية الليبرالية وأحصت من بين نواب رؤسائها أسكويث وغراي.

عام 1905 وما بعده
مواقف روزبري جعلت من المستحيل انضمامه إلى الحكومة الليبرالية التي عادت إلى السلطة في عام 1905. تحول روزبري إلى الكتابة، بما في ذلك السير الذاتية للورد شاتام، وبِيت الأصغر، ونابليون، واللورد راندولف تشرشل. كان جمع الكتب النادرة أحد اهتماماته الكبيرة.

شهدت السنوات الأخيرة من حياته السياسية تحول روزبري إلى ناقد سلبي بحت للحكومات الليبرالية في عهدي كامبل بانرمان وأسكويث. كانت حملته «من أجل الحرية مقابل البيروقراطية، من أجل الحرية ضد الاستبداد الديمقراطي، من أجل الحرية ضد التشريع الطبقي، و... من أجل الحرية مقابل الاشتراكية» حملة وحيدة، نظمها المستقلون في مجلس اللوردات. انضم إلى أقرانه الوحدويين المتشددين في مهاجمة إعادة توزيع ميزانية الدولة التي وضعها لويد جورج في عام 1909، لكنه توقف عن التصويت ضد الإجراء خوفًا من انتقام اللوردات. شجعته الأزمة التي أثارها رفض اللوردات للميزانية على إعادة تقديم حلوله لإصلاح مجلس اللوردات، لكن الحلول ضاعت مع حل البرلمان في ديسمبر 1910.

وبعد التهجم على «الشروط غير الحكيمة، والثورية، والحزبية» في مشروع قانون البرلمان في عام 1911، الذي اقترح الحد من حق النقض الذي يتمتع به اللوردات، صوت مع الحكومة فيما ثبت أنه آخر ظهور له في مجلس اللوردات. كانت هذه نهاية حياته العامة فعليًا، على الرغم من ظهوره في العديد من المناسبات العامة لدعم المجهود الحربي بعد عام 1914 ورعاية «كتيبة البانتام» في عام 1915. على الرغم من أن لويد جورج عرض عليه «منصبًا رفيعًا لا ينطوي على عمل إداري» لزيادة ائتلافه عام 1916، لكن روزبري رفض قبوله.

روابط خارجية

مراجع

العصر الفيكتوري
أشخاص تلقوا تعليمهم في كلية إيتون
أشخاص متعلمون في كلية إيتون
أشخاص من العصر الفيكتوري
أعضاء مثليون برلمان المملكة المتحدة
أعضاء مجلس الشورى البريطاني
أعضاء نادي ليلي
أعلام إل جي بي تي بريطانية في القرن 19
أعلام إل جي بي تي بريطانية في القرن 20
أنجليكانيون بريطانيون
إنجليز من أصل إسكتلندي
جامعو كتب ومقتنيات إنجليز
حاصلون على السلسلة الفيكتورية الذهبية
خريجو كنيسة المسيح (أوكسفورد)
دبلوماسيون بريطانيون
رجال ثنائيو الميول الجنسية
رؤساء المجتمع الجغرافي الملكي الإسكتلندي
رؤساء مجلس اللوردات
رؤساء وزراء المملكة المتحدة
رؤساء وزراء المملكة المتحدة القرن 19
زملاء الأكاديمية البريطانية
زملاء الجمعية الملكية
سياسيون مثليون إنجليز
سياسيون مثليون بريطانيون
سياسيون مزدوجو التوجه الجنسي
سياسيون من لندن
شخصيات إل جي بي تي القرن 19
شخصيات مثلية القرن 20
عمدات جامعة أبردين
عمدات جامعة إدنبرة
عمدات جامعة سنت أندروز
عمدات جامعة غلاسكو
فرسان الرباط
كتاب سيرة بريطانيون في القرن 20
مستشارو جامعة غلاسكو
مستشارو جامعة لندن
مواليد 1847
مواليد في لندن
وزراء خارجية بريطانيا
وزراء دولة بريطانيون
وفيات 1929

أرشيبالد بريمروز


La Real Armería de Madrid se encuentra ubicada en la planta baja del Palacio Real de Madrid, y está considerada junto a la Armería Imperial de Viena y la del Palacio Real de Turín como una de las mejores colecciones de armas del mundo.

Historia

Los antecedentes más inmediatos a la Real Armería se suceden cuando el rey Carlos I comenzó a recoger las armas familiares, aunque no fue hasta el reinado de su hijo Felipe II cuando se concibió el proyecto de la Real Armería, mandando construir el edificio al arquitecto Gaspar de la Vega. Finalmente trasladó la armería que existía a Valladolid, producto de almacenamiento dedicado por los sucesivos reyes de Castilla a lo largo de la historia en el Alcázar de Segovia.

El proyecto fue continuado por los reyes sucesores, destacando las ampliaciones realizadas por Carlos III, que adquirió la colección de Jaime Masones y mandó instalar en la armería todas las armas y objetos militares repartidos por las dependencias del Real Patrimonio, y por Carlos IV, quien encargó diversidad de piezas a los armeros de la época para incluirlas en la colección.

Fue invadida en la Guerra de la Independencia, desapareciendo un gran número de armas blancas y de fuego. Durante el reinado de Isabel II fue instalada de nuevo y en 1849 se publicó el primer catálogo de la Armería. En tiempos de Alfonso XII fue ordenada y organizada por el conde viudo de Valencia de Don Juan, Juan Bautista Crooke y Navarrot. En julio de 1884 sufrió un incendió justo el día anterior al que estaba previsto que se abriera como museo. En 1893 se instaló en el edificio en el que se encuentra hoy en día y que se construyó expresamente para este fin.

Piezas de la colección

La colección reúne las armas personales de los reyes de España, y además alberga trofeos militares y presentes diplomáticos, que se mezclan entre tapices, cuadros y otras obras de arte.

Dentro de las piezas más destacables de la colección destaca la armadura y aperos completos que el emperador Carlos V empleó en la batalla de Mühlberg, y con los cuales fue retratado por Tiziano en el conocido retrato ecuestre custodiado en el Museo del Prado. Además, alberga otras piezas de armeros españoles como Eusebio Zuloaga, que ejerció el cargo de director de la misma.

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Palacio Real de Madrid
Museos de armas
Museos de Madrid
Museos militares de España
Carlos V (emperador)
Felipe II de España

Real Armería de Madrid


The Elephants of Mars é o décimo-oitavo álbum de estúdio do guitarrista virtuoso estadunidense Joe Satriani. Foi lançado no dia 8 de abril de 2022, sob o selo earMUSIC, o selo internacional voltado ao rock do grupo de entretenimento Edel SE & Co. KGaA. Com isso, esse será o primeiro trabalho de Satriani desde seu álbum auto-intitulado de 1995 a não ser lançado pela Epic ou sua controladora, a Sony Music.

O Álbum

Histórico
O álbum foi anunciado no dia 19 de janeiro de 2022, quando Satriani lançou "Sahara" como o primeiro single deste trabalho (o single foi lançado através de um videoclipe dirigido por ZZ Satriani).

Em 18 fevereiro, "Faceless", o segundo single do álbum foi lançado. E em 18 de março, o terceiro single do álbum, com a música Pumpin'.

Faixas
Todas as músicas compostas por Joe Satriani, exceto onde indicado.

Desempenho nas Paradas Musicais

Créditos
 Joe Satriani - Guitarras
 Eric Caudieux - Orquestração, Cümbüş, Oud
 Bryan Beller - Baixo elétrico
 Rai Thistlethwayte - Teclados
 Kenny Aronoff - Baterias, Percussão, Marimba
 Ned Evett - Recitação (Faixa 12)
 Greg Koller - Mixagem, Masterização

Ligações externas
 Página do álbum no discogs.com

Álbuns de Joe Satriani
Álbuns de 2022

The Elephants of Mars


Blågård Skole ligger på indre Nørrebro syd for Nørrebrogade. Blågård Skole er en folkeskole delt i tre bygninger på Hans Tavsens Gade.

Eksterne henvisninger

Folkeskoler i Københavns Kommune

Blågård Skole


An Ampelocalamus microphyllus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Chi Ju Hsueh ngan Tong Pei Yi, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Chi Ju Hsueh och Tong Pei Yi. An Ampelocalamus microphyllus in nahilalakip ha genus nga Ampelocalamus, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ampelocalamus

Ampelocalamus microphyllus


Sardoche, de son vrai nom Andréas Honnet, né le , est un streameur et ancien joueur d'esport français, particulièrement sur le jeu-vidéo League of Legends.

Biographie

Jeunesse et études
Andréas Honnet naît le . Il grandit à Écouen, dans le département du Val-d'Oise, et se prend dès l'adolescence de passion pour les jeux vidéo, notamment grâce à Dofus, World of Warcraft ou encore Counter-Strike: Source.

En 2010, alors en terminale, il commence à jouer régulièrement à League of Legends. Il obtient un baccalauréat scientifique puis se dirige vers une classe préparatoire aux grandes écoles PCSI au lycée Saint-Louis à Paris, tout en continuant à jouer intensivement à League of Legends en parallèle. Après sa classe préparatoire, il intègre l'ENSIIE. Il abandonne finalement ses études en école d'ingénieur afin de se consacrer au streaming en 2015.

Carrière

Esport et débuts
Il commence début 2014, sous le pseudonyme « Sardoche », à diffuser de manière régulière ses parties de LoL sur le site d'un autre streamer et vidéaste, corobizar.com. En parallèle du streaming, il commence à jouer de façon compétitive à League of Legends. Fin 2014, il participe avec l'équipe « Les Frères du Purgatoire » à la compétition de League of Legends de la Paris Games Week, où ils terminent .

En 2015, son équipe s'étant renommée « Imaginary Gaming », il participe à différents événements e-sportifs et remporte notamment la huitième édition de la Lyon e-Sport en février, ce qui leur permet avec ses coéquipiers d'obtenir le titre de « champion de France ». Il quitte finalement l'équipe en avril, puis rejoint en octobre « melty e-Sport Club » pour deux mois. Début 2016, il rejoint l'équipe de Corobizar, « Lamasticrew », en tant qu'analyste ; cette structure ferme toutefois en juin de la même année. Il participe à la DreamHack Tours en  avec l'équipe GG Call Nash.

En , il devient le capitaine de l'équipe LoL d'ArmaTeam. Il quitte la structure en  à la suite de mauvais résultats lors de la DreamHack Tours, et prend ses distances avec la scène compétitive de League of Legends. En 2020, il reforme temporairement avec Kameto l'équipe « Les Frères du Purgatoire » pour participer au LoL Open Tour.

Twitch
Il se consacre à partir de 2016 à une carrière de streaming de jeux vidéo sur la plateforme Twitch. Il joue principalement à League of Legends ainsi qu'à d'autres jeux compétitifs tels que TrackMania ou Rocket League. En 2017, il participe pour la première fois au marathon caritatif Z Event organisé par ZeratoR. Au cours de la même année puis en 2018, il est banni à de multiples reprises mais pour de courtes durées de Twitch à la suite d'injures ou de harcèlement à l'encontre d'autres streamers. À partir de 2019, il commence à participer régulièrement en tant que chroniqueur à l'émission Popcorn, animée par Domingo.

En , il organise avec Logitech le plus grand tournoi international du jeu vidéo de rythme osu!. En avril, il est victime d'un swatting en direct. Fin , il est remarqué pour un excès de rage à la suite d'une défaite sur League of Legends. En novembre, différents extraits de son énervement en stream sont diffusés dans l'émission Quotidien. Le même mois, il est banni une semaine de Twitch en raison de son  lorsqu'il joue à League of Legends. Le  suivant, il est de la même façon interdit par Riot Games de diffuser ses parties de LoL en live sous peine de bannissement de leur jeu. Il recommence les diffusions sur le jeu le  2020, où il est pendant un moment le streamer le plus regardé au monde sur la plateforme avec un pic à .

En , il dit subir un harcèlement depuis plusieurs années de la part de personnes souhaitant le pousser au suicide, notamment par le biais de messages insultants sur les forums de Jeuxvideo.com ou en organisant des swattings. Il témoigne à nouveau par deux fois sur Twitter, en novembre et en décembre, au sujet de son harcèlement.

En dehors de League of Legends, il remporte en équipe, en octobre 2020, la compétition internationale Twitch Rivals: Trackmania Showdown, dotée d'une récompense de . Fin 2020, il commence à streamer à de nombreuses reprises des parties d'échecs en ligne, dans la suite du regain de popularité du jeu après la série télévisée de Netflix Le Jeu de la dame. En , il remporte la troisième édition de la compétition internationale d'échecs diffusée sur Twitch PogChamps, en battant notamment l'acteur américain Rainn Wilson en finale. Il reverse les  gagnés lors du tournoi au Secours populaire français.

En , il est de nouveau banni de Twitch pour deux jours en raison d'une infraction aux droits d'auteur après avoir réalisé un commentaire en direct d'un débat entre Éric Zemmour et Jean-Luc Mélenchon diffusé sur BFM TV. Fin avril 2022, il part en Corée du Sud pour jouer à League of Legends sur les serveurs coréens afin d'éviter des campagnes de harcèlement en jeu et de pouvoir affronter des adversaires plus compétitifs.

Depuis début septembre 2022, il débute un entraînement de boxe et d'échecs en vue de participer à un match de chessboxing à Los Angeles en décembre 2022. L'organisateur et streamer américain Ludwig Ahgren, après avoir pris connaissance d'un certain nombre de comportements toxiques et immoraux de la part de Sardoche décide de l'écarter du projet. Il est néanmoins sélectionné peu de temps après pour un combat de Chessboxing qui a eu lieu le 3 février 2023, lors de l'IFC (Intellectual Fight Club) N°3 à Paris, où il gagne par KO technique dans le 10ème round contre Léo Guirlet.

Controverses

Cyberharcèlement
En , il est accusé de cyberharcèlement sur Twitter. En 2020, il est accusé par des journalistes et des féministes d'incarner les clichés du sexisme et de la masculinité toxique sur Twitch.

Il reçoit de nouveau des critiques après avoir joué avec d'autres streamers à Among Us en compagnie du vidéaste Le Raptor. En 2021, sa participation à une émission de Popcorn où Samuel Étienne est invité entraîne également des réactions négatives, poussant le présentateur Domingo à l'écarter temporairement de l'émission.

Comportement avec des femmes
En octobre 2022, il est accusé par son ancienne compagne d'avoir eu des rapports sexuels avec une mineure de 16 ans en parfaite connaissance de l'âge de cette dernière. Bien que cette situation soit autorisée d'un point de vue juridique, l'écart d'âge avec Sardoche, âgé de 25 ans au moment des faits, provoque une vive polémique. La controverse est accentuée par les propos tenus par Sardoche sur une capture d'écran provenant d'un serveur Discord où il qualifie l'adolescente comme étant « une autre [fille] qui manque de confiance en elle et [...] jeune mais vraiment une proie trop simple pour que ça devienne amusant ». Ces propos et particulièrement le terme de « proie » le voit être accusé de prédateur sexuel sur les réseaux sociaux.

Notes et références

Liens externes

 Chaîne Twitch
 Chaîne YouTube

Vidéaste web français
Vidéaste web vidéoludique
Streameur Twitch
Vidéaste web sur YouTube
Vidéaste web ASMR

Sardoche


An Coelorachis aurita in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Ernst Gottlieb von Steudel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Aimée Antoinette Camus. An Coelorachis aurita in nahilalakip ha genus nga Coelorachis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Coelorachis

Coelorachis aurita


Michael Hilberer (* 23. April 1979 in Kenzingen) ist ein deutscher Politiker. Er war in der Piratenpartei tätig und von 2012 bis 2017 Vorsitzender der Piraten-Fraktion im saarländischen Landtag sowie von 2013 bis 2014 Landesparteivorsitzender.

Werdegang
Hilberer absolvierte im Jahr 2009 seinen Master of Science in Informatik an der Fachhochschule Kaiserslautern am Standort Zweibrücken und arbeitet als Softwareentwickler für die Baden-Badener Versicherung AG, softgarden GmbH sowie seit 2010 bei der SAP AG als Mobile Solution Developer. Zuvor erwarb er bereits einen Abschluss als Diplom-Informatiker und absolvierte eine Ausbildung als Industriekaufmann.

Seit April 2023 ist Hilberer Direktor des IT-Dienstleistungszentrum des Saarlandes (IT-DLZ).

Politische Arbeit
Im September 2011 trat er in die Piratenpartei ein, wo er seit dem 30. Oktober 2011 als Beisitzer im saarländischen Landesvorstand fungierte. Als Jugendlicher war er nach eigenen Angaben Mitglied der Jungen Union. Bei der Landtagswahl im Saarland 2012 wurde er in den Landtag gewählt.
Im Landtag war er Mitglied der Ausschüsse für Inneres und Sport, Justiz, Verfassungs- und Rechtsfragen sowie Wahlprüfung sowie Europa und Fragen des Interregionalen Parlamentarierrates.
Am 24. November 2013 wurde er bei einem Parteitag in Blieskastel zum Landesparteivorsitzenden gewählt. Am 27. März 2017 erklärte er seinen Austritt aus der Piratenpartei.

Privatleben
Michael Hilberer ist verheiratet und hat vier Kinder. Er lebt in St. Wendel.

Weblinks

 Michael Hilberer auf abgeordnetenwatch.de
 Nutzerprofil im Parteiwiki

Einzelnachweise

Landtagsabgeordneter (Saarland)
Mitglied der Piratenpartei Deutschland
Politiker (21. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1979
Mann

Michael Hilberer


Ada Pellegrini Grinover (n. Nápoles, 1933-13 de julio de 2017) es una jurista ítalo-brasileña, formada en la Facultad de Derecho de la Universidad de São Paulo, en 1958. Fue Procuradora del Estado de São Paulo.

Con su familia, emigró a los dieciocho años, desde Italia.

En 1970, obtuvo su doctorado en Derecho por la Facultad de Derecho de la Universidad de São Paulo, institución en la cual desarrolla actividades académicas, siendo libre-docente en Derecho Procesal Civil en 1973. En 1980, ascendió a profesora titular, retirándose en 2003.

Honores
 Doctora honoris causa por la Universidad de Milán

 Miembro de la Academia Paulista de Letras

 Académica honoraria iberoamericana, por la Real Academia de Jurisprudencia y Legislación, en el pleno del

 Vicepresidenta del XIV Congreso mundial de la Asociación Internacional de Derecho Procesal

 2005: fue lanzado el libro: Estudos em Homenagem à Professora Ada Pellegrini Grinover por la editora DPJ, organizado por los profesores Flávio Luiz Yarshell y Maurício Zanoide de Moraes.

Obras
 A Ação Civil Pública
 A garota de São Paulo. Editor Arx, 498 pp. ISBN 8575811487 2004
 A Marcha do Processo
 A menina e a guerra. Editor Forense Universitária, 286 pp. ISBN 8521802250 1998
 A Nova Execuçao de Títulos Judiciais: Comentarios a Lei N. 11,232/05. Editor Saraiva, 167 pp. ISBN 8502058193 2006
 As garantías constitucionais do direito de ação. Editôra Revista dos Tribunais, 195 pp. 1973
 As Garantías do cidadão na justiça. Colaboró Sálvio de Figueiredo Teixeira. Editora Saraiva, 391 pp. ISBN 8502011472 1993
 As Nulidades no Processo Penal
 A Tutela dos interesses difusos. Número 1 de Série Estudos jurídicos. Editora Max Limonad, 258 pp. 1984
 Correção monetária no direito brasileiro. Con Gilberto de Ulhôa Canto, Ives Gandra da Silva Martins. Editora Saraiva, 336 pp. 1983
 Criminalidade moderna e reformas penais: estudos em homenagem ao prof. Luiz Luisi. Editor	Livraria do Advogado, 198 pp. ISBN 8573481897 2001
 Direito Civil e Processo
 Direito Processual Coletivo
 Eficácia e Autoridade da Sentença e Outros Escritos sobre a Coisa Julgada
 Escritos de Direito e Processo Penal em Homenagem ao Professor Paulo Cláudio Tovo
 Estudos de Direito Processual Civil
 Estudos e Pareceres de Direito Processual Civil
 Execução Civil
 Fascículos de Ciências Penais
 Festschrift. Colaboró José Frederico Marques. Editor Saraiva, 347 pp. 1982
 Juizados Especiais Criminais
 Liberdades públicas: parte geral. Con Manoel Gonçalves Ferreira Filho, Anna Cândida da Cunha Ferraz. Edição Saraiva, 537 pp. 1978
 Mediação e Gerenciamento do Processo''''
 O processo constitucional em marcha: contraditório e ampla defesa em cem julgados do Tribunal de Alçada Criminal de São Paulo. Volumen 2 de Série Estudos jurídicos. Editora Max Limonad, 273 pp. 1985
 O Processo e Constituição O processo em sua unidade. Volumen 2. Editor Forense, 1984
 Os Poderes do Juiz e o Controle das Decisões Judiciais Os princípios constitucionais e o Código de processo civil. Edições "jurídica." Editor J. Bushatsky, 177 pp. 1975
 Participação e processo. Colaboraron Cândido R. Dinamarco, Kazuo Watanabe, Procuradoria Geral do Estado. Instituto Brasileiro de Direito Processual, Universidade de São Paulo. Faculdade de Direito do Largo São Francisco. Departamento de Direito Processual. Editora Revista dos Tribunais, 416 pp. ISBN 852030690X 1988
 Portugal - Brasil Ano 2000 Problemas e reformas: subsídios para o debate constituinte. Editor Departamento Editorial da Ordem dos Advogados do Brasil, Secção de São Paulo, 349 pp. 1988
 Processo Civil e Interesse Público Processos Coletivos nos Países de Civil Law e Common Law. Editora RT, 366 pp. ISBN 8520332722 2008
 Recursos no Processo Penal Reforma do judiciário. Con Sérgio Rabello Tamm Renault, Pierpaolo Bottini. Editora Saraiva, 375 pp. ISBN 8502052152 2005
 Responsabilidade Penal da Pessoa Jurídica e Medidas Provisórias e Direito Penal. Volumen 2 de Biblioteca de Direito Do Consumidor. Con Luiz Flávio Gomes. Editora Revista dos Tribunais, 278 pp. ISBN 852031807X 1999
 Teoria Geral do Processo''. 23.ª edición de Malheiros, 384 pp. ISBN 8574207942 2007

Referencias

Enlaces externos
 Datos biográficos en el website de la FDUSP
 Su accionar docente, en YouTube

Escritoras de Brasil
Juristas de Brasil
Académicos de la Real Academia de Jurisprudencia y Legislación
Profesores de la Universidad de São Paulo
Academia Paulista de Letras
Doctores honoris causa
Nacidos en Nápoles
Fallecidos en São Paulo

Ada Pellegrini Grinover


An Allolepis texana in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Vasey, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Thomas Robert Soderstrom och H.F.Decker. An Allolepis texana in nahilalakip ha genus nga Allolepis, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Allolepis

Allolepis texana


Nikolas Kopernik (Asıl ismi Niklas Koppernigk, Lehçe: Mikolaj Kopernik; Almanca: Nikolaus Kopernikus; 19 Şubat 1473, Toruń - 24 Mayıs 1543, Frombork), Kraliyet Prusyası'na bağlı Ermland Derebeyliği'nde Katolik piskopos danışmanı, boş zamanlarında matematik, astronomi ve harita bilimi ile meşgul olan bilim insanı.

Nikolas Kopernik, "De revolutionibus orbium coelestium" (Göksel kürelerin devinimleri üzerine) başlığını taşıyan başyapıtında Güneş Sistemi'nin tarifini yapmış; gezegenlerin, Güneş'in merkezde olduğu sabit yörüngeler üzerinde hareket ettiğini kabul eden günmerkezlilik yasasını savunmuştur. 1543 yılında Kopernik'in ölümünden kısa bir süre önce yayımlanan bu kitap, "Kopernik Günmerkezliliği" denilen astronomik modelin başlangıcını oluşturur ve modern astronomik ve bilimsel gelişmelerin başlangıç noktası olarak gösterilerek bilim tarihinde bir dönüm noktası teşkil etmektedir.

Hayatı
Kopernik, 1466 yılından beri Lehistan Krallığı'nda bir bölge olan Kraliyet Prusyası'nda doğmuş ve ölmüştür. Kopernik'in kilise hukuku üzerine doktorası vardı ve aynı zamanda diplomasız olarak bir doktor, poliglot (çok dil bilen insan), klasik âlim, vali, diplomat ve ekonomide günümüze kadar temel bir kavram olan Miktar Teorisi'ni yazıya döken ve Gresham Yasasının bir versiyonunu Gresham'dan önce 1519 yılında formülleştiren bir ekonomistti.

Nikolas Kopernik, 19 Şubat 1473'te bir Prusya şehri olan Thorn'da doğdu. Babası Krakovlu bir tüccar, annesi de varlıklı bir ailenin kızıydı. Nikolas dört çocuklu bir ailenin en küçüğü idi. Kardeşi Andreas (Andrew) Frauenburg'da Augustinyan rahipti. Kız kardeşi Barbara Benedikt'in rahibesiydi ve son yıllarında Kulm'daki manastırın baş rahibesi oldu. 1517 yılından sonra öldü. Diğer kız kardeşi Katharina ise hem iş adamı hem de Thorn valisi olan Barthel Gertner ile evliydi. Barthel erken yaşlarda ölünce geride bıraktığı beş çocuğuna Kopernik baktı. Kendisi hiç evlenmemiş ve çocuk sahibi olmamıştır.

Baba tarafı
Baba tarafının izi Silezya'da Nysa yakınlarındaki bir köye kadar sürülebilir. Köyün ismi Kopernik'in değişik biçimde hecelenmesinden oluşmuştur, Copernik, Copernic, Kopernic, Coprirnik, Kopernik ve bugünkü adıyla Koperniki. 14. yüzyılda, ailenin üyeleri Silezya'nın diğer şehirleri olan Polonya'nın başkenti Krakow'a (1367) ve Torun'a (1400) taşınmaya başladılar. Baba yaşlı Mikola büyük ihtimalle Jan'ın oğludur ve Krakow kolundan gelmektedir.

Nikolas ismini babasından almıştır, kayıtlarda ilk olarak bakır işiyle uğraşan varlıklı bir tüccar olarak geçer ve çoğunlukla Danzig'de çalışırdı. 1458 yılları civarında Krakow'dan Torun'a gelmiştir. Vistül nehri yakınlarında bulunan Torun, o esnada yapılan on üç yıl savaşlarında karıştırılmıştır, Prusya şehirlerinin bir ittifakı olan Prusya konfederasyonu ve Polonya krallığında yani seçkin ve rahip sınıfında töton şövalyeleriyle bölgenin hâkimiyeti üzerine savaşmıştır. Bu savaşta hansa birliğindeki şehirler, Danzig ve Nikolas Kopernik'in memleketi olan Torun gibi, töton şövalyelerine karşı, şehirlerin geleneksel engin bağımsızlıklarına saygı göstereceğine söz veren Polonya kralı 4. Casimir Jagiellon'u desteklemeyi seçmişlerdir. Nikolas'ın babası aktif olarak güncel siyasetle meşgul olmuştur ve töton şövalyelerine karşı Polonya ve şehirlerini desteklemiştir. 1454 yılında Polonya'nın kardinali Zbigniew Olesnicki ve Prusya şehirleri arasındaki savaş borçlarının geri ödenmesi için yapılan pazarlıklara ara buluculuk yapmıştır. 2.Thorn barış antlaşmasında töton şövalyeleri Polonya'nın batı vilayetleri üzerindeki bütün iddialarından resmî olarak feragat etmişlerdir. Böylece Prusya takip eden 300 yıl boyunca Polonya'ya ait bir bölge olarak kalmıştır.

Kopernik'in babası 1461 ve 1464 yılları arasında Barbara Watzenrode'la evlenmiştir. 1483 civarında ölmüştür.

Anne tarafı

Nikolas'ın Annesi Barbara Watzenrode varlıklı bir Torun asilzadesi olan ve şehir konsey üyesi olan Yaşlı Lucas Watzenrode'un (1462'de öldü.) ve bazı kaynaklarda "Rüdiger gente Modlibog olarak bahsedilen, Jan Peckau'nun eski karısı Katarzyna'nın (1476'da öldü.) kızıydı. Watzenrode ailesi tıpkı Kopernik ailesi gibi Silezya'dan Swidnica (Schweidnitz) yakınlarından gelmektedir ve 1360'tan sonra Torun'a yerleşmişlerdir. Yakın bir zamanda en zengin ve en etkili asilzade ailelerinden biri olmuşlardır. Watzenrode'ların evliliğe dayalı geniş çaplı aile ilişkileri aracılığıyla Kopernik Torun, Danzig ve Elbing'in varlıklı aileleriyle ve Prusya'nın öne çıkan asil ailelerinden olan Czapski'lerle, Dzialynski'lerle, Konopacki'lerle ve Koscielecki'lerle ilişki kurmuştur. Modlibog'lar ("Tanrıya Dua" anlamına gelen lehçe isim) 1271'den beri Polonya'nın tarihinde iyi bilinen öne çıkan bir Polonyalı aileydi. Lucas ve Katherine'in üç çocuğu vardı: Warmia Piskopozu ve Kopernik'in koruyucusu olan Genç Lucas Watzenrode (1447-1512), Astronom'un annesi olan Barbara (1495'ten sonra öldü) ve 1459'da Torun tüccarı ve Belediye başkanı Tiedeman von Allen'la evlenen Christina (1502'den önce öldü).

Varlıklı bir tüccar olan ve 1439-1462 arası yargı kürsüsü başkanlığı yapmış olan Yaşlı Lucas Watzenrode sıkı bir Töton şövalyeleri karşıtıydı. 1453 yılında yükselişlerini engellemeyi planlayan Graudenz konferansında Torun temsilcisiydi. Hemen ardından meydana gelen On üç yıl savaşları (1454-1466) sırasında aktif olarak Prusya şehirlerinin savaş çabalarını önemli parasal teşviklerle (daha sonra bir kısmını geri istedi) ve Torun ve Danzigde yaptığı politik aktivitelerle destekledi. Kişisel olarak Lasin'deki (Lessen) ve Malbork'daki (Marienburgh) savaşlarda savaştı. 1462 yılında öldü.

Astronomun dayısı ve koruyucusu olan Genç Lucas Watzenrode Krakow Üniversitesinde (şu an jagiellonian üniversitesi) ve Köln ve Bologna üniversitelerinde eğitim görmüştür. Şiddetli bir Töton Şövalyeleri karşıtıydı ve onun büyük hocası bir keresinde onu "şeytanın ta kendisi" olarak nitelemiştir. 1489 yılında Watzenrode, kendi oğlunun seçilmesini uman 4. Kral Casimir'e karşı Warmia (Ermeland, Ermland) Piskopozu seçilmiştir. Soncunda da Watzenrode, kral 4. Casimirin 3 yıl sonraki ölümüne kadar onunla tartışmıştır. Watzenrode daha sonra 1. John Albert, Alecander Jagiellon ve 1. Yaşlı Sigismund olmak üzere üç başarılı Polonya hükümdarıyla yakın ilişkiler kurmayı başarabilmiştir. Üç hükümdarında arkadaşı ve danışmanıydı ve onun etkisi Polonya ve Warmia arasındaki bağları büyük ölçüde güçlendirmiştir. Watzenrode Warmia'daki en güçlü adam olarak kabul edilmeye başlandı ve onun zenginliği, bağlantıları ve etkisi ona Kopernik'in eğitimini ve Frombork Katedralinde Aziz olarak yaptığı kariyerini güvence altına almasını sağladı.

Diller

Kopernik'in Latince ve Almancayı aynı akıcılıkla konuşabildiği kabul ediliyor. Aynı zamanda Lehçe, Yunanca ve İtalyanca konuşabiliyordu. Kopernik'in günümüze ulaşan çalışmalarının büyük çoğunluğu onun zamanında Avrupa'da akademi dili olan Latincedir. Latince aynı zamanda Roma Katolik Kilisesi'nin ve Polonya kraliyet mahkemesinin resmi diliydi. Bu yüzden Kopernik'in kiliseyle ve Polonyalı liderlerle yaptığı bütün yazışmalar Latinceydi.

Kopernik'in Almanca dilinde yazılmış günümüze ulaşan çok az dokümanı vardır. Alman felsefe profesörü Martin Carrier bu durumu Kopernik'in anadilinin Almanca olduğunun kabul edilmesine bir sebep olarak sayar. Kopernik'in anadilinin Almanca olduğuna dair diğer argümanlar ise Kopernik'in büyük çoğunluğu Almanca konuşan bir şehirde doğmuş olması ve Bologna'da kilise hukuku okurken 1496 yılında, 1497 yılının yönetmeliğine göre anadili Almanca olan bütün ülkelerdeki her öğrenciye açık bir öğrenci örgütü olan Alman Natio'ya (Natio Germanorum) katılmış olmasıdır. Ancak, Fransız filozof Alexandre Koyre'ye göre, Kopernik'in Natio Germanorum'a katılmış olması tek başına Kopernik'in kendisini alman olarak kabul ettiği anlamına gelmez. Çünkü Almanca konuşan öğrenciler için bunu doğal bir seçim haline getiren kesin ayrıcalıklar bulunduran Prusya'dan ve Silezya'dan öğrenciler etnik kökenlerine ve kendilerini nasıl tanımladıklarına bakılmaksızın düzenli olarak kategorize edilmekteydi.

İsim
Kopernik'in zamanında insanlar isimlerini yaşadıkları yerlerden alırlardı. Silezya'daki ilham veren köy gibi, Kopernik'in soyadı farklı şekillerde okunurdu. Soyadının büyük ihtimalle Silezya'daki bakır madeni endüstrisiyle bir ilgisi vardı, bunun yanında bazı bilginler soyadını Silezya doğasında yetişen dereotundan (Lehçe de "koperek" veya "kopernik") aldığını iddia ederler.

Bir yüz yıl sonra William Shakespeare'in durumunda olduğu gibi, astronom ve yakınları için ismin sayısız heceleme versiyonları belgelenmiştir. 13. yüzyılda Silezya'da yer ismi olarak ilk görülen isim, Latin belgelerinde değişik biçimlerde hecelenmiştir. Kopernik "ortografi hakkında oldukça umursamazdı." 1480 yılları civarı çocukluğu sırasında, babasının ismi (ve astronomun geleceği) Thorn'da Niclas Koppernigk olarak kaydedildi. Krakow'da kendisini Latince olarak Nicolaus Nicolai de Torunia (Nikolas, Nikolas'ın oğlu, Torun'un) olarak belirtmiştir. Padua'da kendisini "Nicolaus Copernik" ve daha sonra "Coppernicus" olarak belirtmiştir. Astronom ismini Coppernicus şeklinde genelde 2 "p" kullanarak latinceleştirmiştir. (çalışılan 31 belgenin 23'ünde) ama daha sonra ismini tek "p"li olarak kullanmıştır. De revolutionibus'un baş sayfasında Rheticus ismini "Nicolai Copernici" olarak yayımlamıştır.

Eğitim

Polonya'da

Babasının ölümü üzerine genç Nikolas'ın dayısı Genç Lucas Watzenrode (1447-1512), Nikolas'ı kanatlarının altına aldı ve onun eğitim ve kariyer ihtiyaçlarını karşıladı. Watzenrode Polonya'nın önde gelen fikir adamlarıyla bağlantılar kurdu ve etkili İtalyan doğumlu hümanist ve Krakow saray mensubu olan Filippo Buonaccorsi'nin arkadaşıydı. Kopernik'in çocukluğunun ve eğitiminin ilk yıllarına ait günümüze ulaşabilmiş hiçbir belge yoktur. Kopernik'in biyografisini yazan insanlar Watzenrode'un genç Kopernik'i ilk olarak Torun'da kendisinin de hoca olarak çalıştığı St. John okuluna gönderdiğini varsayarlar. Daha sonra Armitage'a göre, Nikolas Krakow üniversitesi için öğrencilerini hazırlayan ve Watzenrode'un da Polonya'nın başkentinde eğitim aldığı Torun'daki Vistül nehri üzerinde olan Wlocklawek'deki Katedral okuluna gitmiştir.

1491-1492 kış döneminde Kopernik, "Nicolaus Nicolai de Thuronia" olarak kardeşi Andrew'la birlikte Krakow üniversitesine (şu an Jagiellonian üniversitesi) kayıt olmuştur. Kopernik daha sonraki matematiksel başarıları için temel edindiği Krakow astronomi ve matematik okulunun en parlak döneminde çalışmalarına güzel sanatlar bölümünde başlamıştır (1491 güz döneminden, muhtemelen 1495'in yaz veya güz dönemine kadar). Geç ama güvenilir bir geleneğe göre (Jan Brozek), Kopernik 1491'den sonra Aristoteles'çi felsefe profesörü olan ve astronominin özellikle üniversitenin dışında olduğunu düşünen Albert Brudzewski'nin öğrencisiydi. Kopernik Brudzewski'nin Georg von Peuerbach'ın Theoricae noae planetarum'una yaptığı çok okunan yorumuyla birlikte tanınmaya başladı ve neredeyse kesin olarak Biskupie'den Bernard'ın ve Szamotuly'den Wociecj Krypa'nın derslerine katılmıştır ve muhtemelen Glogow'dan Jan'ın, Wroclaw (Breslau)'dan Michal'in, Pniewy'den Wojciech'in ve Olkusz'dan Marcin Bylica'nın diğer astronomi derslerini almıştır.

Kopernik'in Krakow çalışmaları ona üniversitedeki matematik ve astronomi bilgi birikiminde (aritmetik, geometri, geometrik optik, kozmografi teorik ve sayısal astronomi) kusursuz bir temel sağlamıştır ve iyi bir felsefe ve Aristoteles'in doğa bilimleri yazımları (De coelo, Metafizik) hakkında bilgi sağlamıştır. Onun öğrenme merakını uyarmıştır ve onu insancıl kültürüyle bilinen biri haline getirmiştir. Kopernik Krawkow yıllarında elde ettiği bağımsız kitap okumalarıyla (Euclid, Haly Abenragel, Alfonsine Tabloları, Johannes Regiomantanus'un Tabulae Directionum'u) ve üniversite salonlarından aldığı derslerle bilgi birikimini genişletti. Bu döneme kadar muhtemelen ilk bilimsel notlarını da tarihlendirdi, şu an bir kısmı Uppsala Üniversitesinde korunuyor. Krakow'da Kopernik astronomi üzerine büyük bir kütüphane toplamaya başladı. Bu kütüphane daha sonra savaş ganimeti olarak 1650'lerde Deluge sırasında İsveçliler tarafından kazanıldı ve şu an Uppsala üniversitesi kütüphanesindedir.

Kopernik'in Krakow'daki 4 yılı onun eleştirel becerisinin gelişiminde önemli bir rol oynadı ve astronominin 2 en popüler sistemindeki mantıksal çelişkilerin analizine önayak oldu-Aristoteles'in Eş merkezli küreler teorisi ve Ptolemy'nin dış merkezliler ve dış çemberler mekanizması- üstesinden gelmek ve kurtulmak Kopernik'in kendi evren yapısı doktrininin oluşumundaki ilk basamağı oluşturdu.

Muhtemelen 1495 yılının güz döneminde Kopernik Krakowdan 1489'da Warmia baş piskoposluğuna terfi eden ve yakın bir zamanda (Kasım 1495'ten önce) bir önceki rahip Jan Czanow'un 26 Ağustos 1945'te ölümüyle boşalan Warmia rahipliğine yeğenini yerleştirmeyi düşünen dayısı Watzenrode'un talebi üzerine diplomasını almadan ayrıldı. Net olmayan sebeplerden ötürü – muhtemelen dini meclisin bir bölümünün muhalefeti ve Rome'ya başvurularından dolayı- Kopernik'in yerleştirilmesi ertelendi ve bu durum Watzenrode'un 2 yeğenini de kilise hukuku okumak üzere İtalya'ya göndermesine sebep oldu. Görünüşe göre bu durum onların rahiplik kariyerini ilerletmelerine ve böylece Warmia dini meclisindeki etki güçlerinin artmasına neden oldu.

1496 yılının ortasında muhtemelen İtalya'ya giden dini meclisin başkanı Jerzy Pranghe ve beraberindekilerle birlikte Warmia'dan ayrıldılar. O yılın sonbaharında Kopernik Bologna'ya vardı ve birkaç ay sonra (6 Ocak 1497'den sonra) Bologna üniversitesi jürilerinin, Silezya, Prusya ve Pomeranyadan genç kutupları ve diğer milliyetlerden öğrencileri de içeren "alman ulusu"na katıldı.

İtalya'da
Kopernik Warmia rahipliğinde başarıya ulaştığında tarih henüz 20 Ekim 1497'di, yani kendisine bahşedilen süreden 2 yıl daha erken. Buna ek olarak, Padua'da 10 Ocak 1503 tarihli bir belgeye göre Wroclaw, Silezya, Bohemya'daki Kutsal haçın Collegiate kilisesinde kolay ve iyi maaşlı bir iş ekleyebilirdi. Papanın 29 Kasım 1508'de ileri papalık alması için gösterdiği müsamahaya rağmen dini kariyeri boyunca yalnızca papaz ödeneğinin ve yüksek mevkileri geri çevirmesi yanında 1538'de Wroclaw'daki işinden de feragat etmiştir. Hiç papaz olarak atanmamıştır.

Bologna'da kaldığı 3 yıl boyunca yani 1496 sonbaharıyla 1501 ilkbaharı arasında Kopernik kendini beşeri bilimler ve astronomi okumak için harcadığından daha az bir gayretle kilise hukuku okumaya adadı. (doktorasını İtalya'ya döndüğü 1503 yılını takip eden 7 yıl içinde aldı.) Ünlü astronot Domenico Maria Novara da Ferrara ile tanıştı ve onun asistanı oldu. Johannes Ragiomontanus ve George von Peuerbach'in yazdığı "Epitome of the Almagest"i okuyarak ilham aldı ve yeni fikirlerini geliştirdi. Plotemy'nin ayın hareketi teorisindeki belirli gariplikleri 9 Mart 1497'de Bologna'da Aldebaran'ın ay tarafından örtülmesi üzerine yaptığı gözlemlerle doğruladı. Hümanist Kopernik artan şüphelerine Yunan ve Latin yazarları (Pythagoras, Aristarchos of Samos, Cleomedes, Cicero, Pliny the Elder, Plutarch, Philolaus, Heraclides, Ecphantos, Plato) okuyarak ve özellikle Padua'dayken antik astronomi kozmoloji ve takvim sistemleri hakkında tarihi bilgi toplayarak doğrulama aradı.

Kopernik Padua profesörlerinin (Bartolomeo da Montagnana, Girolamo Fracastoro, Gabriele Zerbi, Alessandro Benedetti) önderliğinde tıp okudu ve bu dönemde elde ettiği Valescus de Taranta, Jan Mesue, Hugo Senensis, Jan Ketham, Arnold de Villa Nova ve Michele Savonarola tarafından yazılan ve daha sonraki tıbbi kütüphanesinin embriyosunu oluşturan tıbbi bilimsel kitaplar okudu.

Kopernik'in çalışmak zorunda olduğu konulardan biri de astroloji idi. Çünkü tıbbi eğitimin önemli bir parçası olarak kabul ediliyordu. Fakat diğer öne çıkan Rönesans astronomlarının aksine Kopernik hiç astrolojiye ilgi duymadı ve onun üzerine çalışma yapmadı.

Bologna'da Kopernik kendini resmî çalışmalara kısıtlamadı. Muhtemelen Güneş merkezlilik merakının başladığı zaman Padua yıllarına denk gelmektedir. Kendini Theodorus Gaza'nın grameri (1495) ve J.B. Chrestonius'un sözlüğünün (1499) yardımıyla Yunan dili ve kültürüyle antik dönem çalışmalarını genişleterek tanıttı. Padua'da kaldığı sırada sonunda fikri şekillenmişti ve Dünyanın hareketi üzerine oluşturduğu yeni dünya sisteminin kanıtlarının olduğu görünüyordu.

Kopernik'in eve dönüş zamanı yaklaşıyordu, 1503 baharında zorunlu sınavları geçmek için Ferrara'ya bir seyahat düzenledi. Kilise hukuku doktorasını aldı (Nicolaus Copernich de Prusia, Jure Canonico ... et doctoratus). Kısa bir süre sonra (en geç 1503 sonbaharında) İtalya'dan ayrıldı ve Warmia'ya döndü.

İş hayatı
İtalya'daki bütün çalışmalarını tamamladıktan sonra 30 yaşına gelen Kopernik Krakow'a ve yakın Prusya şehirleri olan Thorn, Danzig, Elbnig, Malbork, Königsberg'e yaptığı küçük seyahatleri saymazsak hayatının kalan 40 yılını geçireceği Warmia'ya geri döndü.

Warmia'nın baş piskoposu kendi parlamentosu, para birimi (Prusya'nın diğer bölümlerindekilerle aynı) ve hazinesiyle özerkliğin tadını çıkarıyordu.

Kopernik 1503'den 1510'a kadar dayısının sekreteri ve doktoruydu (veya belki 29 Mart 1512'de dayısının ölümüne kadar) ve Güneş merkezli teorisini çalışmaya başladığı yer olan Lidzbark'da (Heilsberg) piskoposun kalesinde kalıyordu. Resmî yetkisine dayanarak, dayısının neredeyse bütün siyasi, dini, idari ve ekonomik görevini üstlenmişti. 1504'ün başından itibaren, Kopernik Malbork ve Elblag'da yapılan Prusya meclisinin oturumlarında Watzenrode'a eşlik etmiştir.

1504-1512 arasında Kopernik dayısının heyetinin bir parçası olarak sayısız seyahate katılmıştır – 1504'te Torun ve Gdansk'daki Polonya kralı Alexander Jagiellon'un da katılımıyla gerçekleşen Prusya kraliyet konseyinin oturumuna; Malbork(1506), Elbag(1507) ve Sztum(1512)'daki Prusya meclisi oturumlarına; Poznan(1510)'daki bir oturuma ve Krakow(1507)'daki Kral 1. Yaşlı Sigismund'un taç giyme törenine de katılmış olma ihtimali de vardır. Watzenrode'un seyahat rehberinin belirttiğine göre 1509 baharında Krakow ulusal parlamentosuna katılmış olma ihtimali de vardır.

Muhtemelen sonraki olay üzerine Kopernik Krakow'da Jan Haller'ın yayınevine basılması için Yunancadan Latinceye çevirdiği 7. Yüzyıldan bir Bizans tarihçisi olan Teofilakt Simokata'nın bir koleksiyonunu, 85 adet Epistles adı verilen kısa şiiri veya bir yunan hikâyesinde farklı karakterler arasında geçtiği varsayılan mektupları verdi. Bunlar üç farklı türdedir- "ahlaki" insanların nasıl yaşaması gerektiğine dair öneriler sunan; "pastoral" çoban hayatına dair küçük resimler veren ve "şehvetli" aşk şiirlerini de içeren. Konulardan biri diğerini takip edecek biçimde düzenli bir sıraya sokulmuşlardır. Kopernik Yunanca dizeleri Latince düz yazıya çevirmişti ve kendi sürümünü Theophilacti scolastici Simocati epistolae morales, rurales et amatoriae interpretatione latina, olarak yayımladı. Bu eseri dayısına bütün yardımları için duyduğu minnettarlığın ifadesi olarak ithaf etti. Bu çeviriyle "Yunan edebiyatı canlandırılmalı mı?" sorusu üzerine çabalarında Kopernik kendinin hümanistlerin tarafında olduğunu ilan etmiş oldu. Kopernik'in ilk şiirsel çalışması Barbara Zapolya'nın 1512'de Kral 1. Yaşlı Zygmuntla evliliği üzerine yazılmış olan Ohannes Danistiscus'un Düğün kasidesi için muhtemelen Krakow'a yaptığı bir ziyaret esnasında yazdığı bir Yunanca nüktedir.

1514'ten önce bir ara, Kopernik Nicolai Copernici de hypothesibus motuum coelestium a se constitutis commentariolus başlığıyla (belki çoğaltıcı tarafından verilmiş olabilir) sonraki kopyalarından bilinen güneş merkezli teorisinin ilk taslağını yazdı ve Commentariolus olarak sıkça ifade edilir. Bu matematiksel aygıtlar olmadan yapılan dünyanın güneş merkezli mekanizmasının kısa bir teorik açıklamasıydı ve De revolutionibus'daki geometrik yapıdan bazı önemli detaylarda ayrılıyordu; ama zaten dünyanın üçlü hareketine ilişkin aynı varsayımlara dayanıyordu. Commentariolus'da Kopernik yalnızca planladığı kitabın ilk çizimini hazırladı ve basılı dağıtım için ayrılmamıştı. 1515-1530 arası birlikte tutulma gözlemlerini yaptığı birkaç Krakow astronomu da dahil olmak üzere yalnızca birkaç yakını için el yazması kopya hazırladı. Tycho Brahe 1602 yılında yayınlanan bilimsel eserinde Commentariolus'dan Astronomiae instauratae progymnasmata başlıklı bir bölüme yer verdi. Commentariolus tam ve basılı olarak ilk kez 1878'de ortaya çıktı.
1510'da veya 1512'de Kopernik Frombork'a gitti. Burada 1512'nin Nisan ayında Fabian of Lossainen seçimlerine Warmia başpiskoposu

olarak katıldı. Dini meclisin Kopernik'e "harici papalık mahkemesi" – katedral tepesinin surlarının dışında bir ev- verdiğinde tarih henüz 1512 Haziranının başlarıydı. 1514 yılında Frombork kalesi surlarının içinde kuzaybatı kulesini satın aldı. Töton tarikatının saldırılarıyla Ocak 1520'deki dini meclisin binaları zarar görmesine rağmen bu iki residansı hayatı boyunca iyi durumda tutmaya çalıştı ve bu saldırı sırasında muhtemelen Kopernik'in astronomi aygıtları da zarar gördü. Kopernik astronomi gözlemlerini 1513-1516 arasında tahminen harici mahkemesinden devam ettirdi ve 1522-1543 arasında tanımlanamayan bir "küçük kule" (turricula)'dan eski zamanlarda tasarlanmış ilkel aygıtlar olan iletki, gönye ve halkalı küre kullanarak devam ettirdi. Hayatının sonuna kadar kalacağı Frombork'a kalıcı olarak yerleşmiş olmasıyla Kopernik kendisini Warmia dini meclisinin ekonomi ve yönetim merkezinde buldu. Warmia'nın politik olarak karmaşık yapısının yanında dışarıdan Töton tarikatı tarafından (Töton ordusunun saldırıları; Polonya-Töton savaşı 1519-1521) içeridense güçlü ayrılıkçı baskılar (Warmia başpiskoposluk seçimi; para reformu) tarafından tehdit ediliyordu. Kopernik dini meclisin bir bölümüyle birlikte Polonya krallığıyla sağlam bir iş birliği programını temsil ediyordu ve bunu bütün hareketlerinde gösteriyordu (Tarikatın fetih planlarına karşı ülkesini savunması, Polonya krallığıyla parasal sistemi birleştirme önerileri, Warmia egemenliğinin dini yönetimindeki Polonya çıkarlarını desteklemesi). Polonya-Litvanya birliğinin vatandaşı olduğunun bilincindeydi. Dayısı piskopos Watzenrode'un ölümünden kısa bir süre sonra dini meclisin bir bölümünün muhalefetine rağmen Polonya krallığıyla yaptığı asil işbirliği için Warmia piskoposu atamasını düzenleyen Piotrkow Trybunalski'nin ikinci paktına katıldı (7 Aralık 1512).

Aynı yıl (8 Kasım 1512'den önce) Kopernik dini meclisin ekonomik girişimlerini yönetmek için sorumluluğu üstlendi (1530'da tekrar bu ofise sahip olacaktı). 1511'den beri zaten başkanın vergilerinin ve dini meclisin arsalarının ziyaretçilerinin sorumluluğunu alıyordu.

İdari ve ekonomik görevleri Kopernik'i yoğun gözlemsel aktivitesinden alıkoymuyordu. Mars ve Satürn gözlemleri ve özellikle de 1515'te yaptığı bir dizi güneş gözlemlerinin sonuçları dünyanın dış merkezliliğinin değişkenliğinin ve güneşin apojesinin sabit yıldızlara göre hareketindeki değişkenliğin keşfedilmesine sebep oldu. O dönemde yaptığı bazı gözlemlerin 1513 yılının ilk yarısında Fossombrone piskoposu Paul of Middelburg'un talebi üzerine Jülyen takviminde yapılan yenilikle bir bağlantısı olmuş olabilir.

1516 ve 1521 arasında Kopernik Olsztyn kalesinde Warmia, Olsztyn ve Pieniezno'nun ekonomik yöneticisi olarak kaldı. Buradayken çalışkan çiftçileri tımarlara yerleştirmek ve

Warmia ekonomisine katkıda bulunmak için Locationes mansorum desertorum (Çölleşmiş tımarların bölgeleri) başlıklı bir el yazması hazırladı. Olsztyn Töton şövalyeleri tarafından kuşatıldığı sırada Kopernik Polonya güçlerinin oluşturduğu Olsztyn ve Warmia savunmasını yönetti. Daha sonra gelen barış müzakerelerinde de Polonya tarafını temsil etti.

Kopernik'in bazı yakın arkadaşları Protestan oldular fakat Kopernik asla böyle bir eğilim göstermedi. İlk saldırı ona Protestanlardan geldi. Wilhelm Gnapheus, Elblag'da kalan alman mülteci, Morosphus (Aptal bilge) başlığıyla Latince bir komedi yazdı ve orada kurduğu Latin okulunda bunu sahneledi. Kopernik bu oyunda tanrı tarafından gönderildiğini kabul eden soğuk, uzak kibirli ve astrolojiye merak salmış bir adam olarak karikatürize ediliyordu ve göğsünde çürüyen büyük bir çalışma yazdığı dedikodusu yapılıyordu.

Başka bir yerde Protestanlar Copernik'in teorisinin haberlerine ilk tepki gösterenler oldular. Melanchthon şöyle yazdı:

Bazı insanlar Dünyayı hareket ettiren ve güneşi durduran Polonyalı astronomun yaptığı kadar saçma bir şeyin çalışmak için doğru ve muhteşem olduğuna inanıyorlar. Doğrusu bilge yöneticiler bu tür parlak zihinler için bir sınırlama getirmelidir.

Yine de 1551 yılında yani Kopernik öldükten 8 yıl sonra astronom Erasmus Reinhold Kopernik'in eski askeri düşmanı olan Protestan Duke Albert'in sponsorluğuyla Kopernik'in çalışmalarına dayanan bir dizi astronomi tablosundan oluşan Prusya tablolarını yayımladı ve astrologlar öncülleri yerine bunu hemen benimsediler.

Güneş Merkezlilik
1514'ten bir süre önce Kopernik "Commentariolus"u arkadaşlarına sundu. Yedi adet temel prensibi içeriyordu (aşağıda bahsediliyor). Daha sonra daha detaylı çalışması için veri toplamaya devam etti.

1532 civarı Kopernik De revolutionibus orbium coelestium'daki çalışmasını ana hatlarıyla tamamladı, fakat arkadaşlarının ısrarlarına rağmen fikirlerini açık bir şekilde ifade etmekten hor görülme riskine karşı çekiniyordu.

1533 yılında Johann Albrecht Widmannstetter Roma'da Kopernik'in teorisinin girişini anlatan bir dizi ders verdi. Papa 7. Clement ve birkaç Katolik kardinal dersleri duydular ve teoriyle ilgilendiler. 1 Kasım 1536'da Capua'nın başpiskoposu kardinal Nikolaus von Schönberg Kopernik'e Roma'dan şunu yazdı:

O zamana kadar Kopernik'in çalışması nihai formuna ulaşıyordu ve teorisi hakkındaki dedikodular bütün Avrupa'daki eğitimli insanlara ulaşmıştı. Birçok makamın ısrarına rağmen Kopernik kitabının yayımlanmasını erteledi, muhtemelen eleştirilme korkusu yüzünden. Âlimler Kopernik'in kaygısının ihtimal dâhilindeki astronomik ve felsefi itirazlarla sınırlı kaldığına veya dini itirazlar hakkında da kaygı duyduğuna katılmıyorlardı.

Kitap

Kopernik hâlâ De revolutionibus orbium coelestium üzerinde çalışıyordu (yayımlamak istediği kesin olmasa bile). 1539'da George Joachim Rheticus Frombork'a geldi. Philipp Melanchthon Rheticus için birkaç astronomla ziyaret ve çalışma ayarladı. Rheticus Kopernik'in öğrencisi oldu. 2 yıl boyunca onunla kaldı ve Narratio prima (ilk hesap) adlı Kopernik'in teorisinin özünün taslağını barındıran bir kitap yazdı. 1542'de Rheticus Kopernik'in trigonometri üzerine bilimsel bir kitabını yayımladı (Daha sonra De revolutionibus'un ikinci kitabında yer aldı).

Rheticus'dan gelen yoğun baskı altında Kopernik De revolutionibus'u yakın arkadaşına vermeyi kabul etti. Chelmno'nun piskoposu Tiedeman Giese kitabı Nürnberg'de Alman yayıncı Johannes Petreius'a bastırması için Rheticus'a iletti. Rheticus ilk başta baskıyı denetlediği halde tamamlanmadan Nürnberg'den ayrıldı ve baskının geri kalanını denetleme görevini Andreas Osiander'e verdi.

Osiander tuhaf hipotezlerle saldırmaya çalışanlara karşı çalışmayı savunmak için isimsiz ve imzasız bir önsöz ekledi. Astronomların gözlediği hareketlerin sebeplerini farklı bulabileceğini ve kavraması en kolay geleni seçebileceklerini açıkladı. Hipotez güvenilir hesaplamalara izin verdiği sürece, bir filozofun gerçek olarak neyi aradığıyla eşleşmek zorunda değildi.

Ölümü

1542 yakınlarına doğru, Kopernik beyin kanaması ve felç geçirdi. 24 Mayıs 1543 günü 70 yaşında öldü. Efsaneye göre öldüğü gün kitabının son basılan sayfaları ona gösterilmiş, komadan uyanıp kitabına bakmış ve huzur içinde ölmüş.

Söylentiye göre Kopernik Frombork Katedrali'nde gömülü fakat 200 yılı aşkın bir süredir arkeologlar onun kalıntılarını aramak için nafile bir çaba içindeler. 1802, 1909, 1939 ve 2004'teki çabalar sonuçsuz kaldı. Fakat 2005'in ağustosunda arkeoloji ve antropoloji enstitüsü başkanı Jerzy Gassowki başkanlığında bir takım katedralin tabanının altını taradıktan sonra Kopernik'in kalıntısı olduğuna inandıkları şeyler keşfettiler.

Keşif biraz daha ileri bir araştırmadan sonra 3 Kasım 2008'de duyuruldu. Gassowski "Kopernik olduğundan neredeyse yüzde yüz eminiz." dedi. Polonya polis merkezi adli laboratuvarından Dariusz Zajdel kafatasını kullanarak bir yüz oluşturdu ve Kopernik'in özelliklerine benziyordu. Ayrıca kafatasının Kopernik'in öldüğü yaş olan 70 yaşlarında birine ait olduğunu da tespit etti.

Mezarı kötü şartlardaydı ve iskeletten bütün kalanlar bulunmamıştı. Mezarda bulunan kemiklerden alınan DNA isveç'de Uppsala üniversitesi kütüphanesinde bulunan Kopernik'e ait bir kitaptan alınan saç örnekleriyle eşleşiyordu.

22 Mayıs 2010'da Kopernik'in ikinci cenaze töreni yapıldı. Bulunan kemikleri bulunduğu yer olan Frombork Katedraline yeniden gömüldü. Siyah granitten oluşmuş mezar taşı onu Güneş merkezli teorinin kurucusu ve kilise papazı olarak tanımlıyor. Mezartaşı Kopernik'in güneş sistemi modelinin bir temsili olan altı gezegenle çevrelenmiş altın bir güneşe dayanır.

Kopernik'in Sistemi

Öncülleri
Philolaus (MÖ 480-385) evrenin merkezinde merkezi bir ateşin olduğu ve etrafında sırasıyla Karşı dünya, Dünya, Ay, Güneş, Gezegenler ve Yıldızların döndüğü bir astronomik

sistem tanımlamıştır. Heraclides Ponticus (MÖ 387-312) Dünyanın kendi ekseninde döndüğünü ileri sürmüştür. Samoslu Aristarchus (MÖ 310-230) merkezi ateşi güneşle tanımlamıştır ve etrafında Dünyanın yörüngesi olduğunu söylemiştir. Maragha gözlemevinde Nam al-Din al-Qazwini al-Katibi (1277) Hikmat al-Ain'de güneş merkezli model için bir argüman yazmıştır ama daha sonra bu modelden vazgeçmiştir. Qutb al-Din Shirazi (1236) Güneş merkezliliği tartışmıştır fakat reddetmiştir. İbn al-Shatir (1304) Tusi çifti ve Urdi lemma gibi neredeyse Kopernik'inkiyle aynı matematiksel teknikler kullanan yer merkezli sistem geliştirmiştir. Kopernik'in hayatı sırasında Avrupa'da hüküm süren teori Plotemy'nin milattan sonra 150 civarında Almagest'de yayınladığı Dünyanın evrenin sabit merkezi olduğunu ileri süren teoridir. Yıldızlar en dış kürede bulunmaktadır ve çok hızlı dönmektedirler. Her gezegen, güneş ve ay kendi küçük kürelerinde yer alırlar.

Kopernik
Kopernik'in ana teorisi De revolutionibus orbium coelestium'da öldüğü yıl yayımlandı. Teoriyi birkaç yıl önceden formüle dökmüştü.

Kopernik'in Commentariolus'u Güneş merkezli teoriyi özetler. Teorinin temelini oluşturan varsayımları aşağıdaki gibi listelenmiştir;

 Gökyüzünde bulunan kürelerin veya dairelerin tek bir merkezi yoktur.
 Dünya'nın merkezi evrenin merkezi değildir, sadece yerçekiminin ve ayın merkezidir.
 Bütün küreler Güneş onların ortasındaymış gibi dönerler bu yüzden Güneş evrenin merkezidir.
 Dünya'nın Güneş'e uzaklığının gökyüzünün yüksekliğine oranı, Dünya'nın yarıçapının Güneş'e olan uzaklığa oranından çok daha küçüktür. Gökyüzünün yüksekliği yanında Dünya'nın Güneş'e uzaklığı fark edilemez.
 Yıldızlar hareketsizdir. Görünen günlük hareketleri dünyanın günlük dönüşünden kaynaklanmaktadır.
 Dünya Güneşin etrafında bir kürenin içinde hareket eder, bu güneşin yıllık yer değiştirmesi şeklinde görünmesine sebep olur; dünya birden fazla harekete sahiptir.
 Dünyanın güneş etrafındaki yörüngesel hareketi gezegenlerin hareketinin ters yönde görünmesine sebep olur.

De revolutionibus 6 parçadan oluşmaktadır:
 Güneş merkezli teorinin genel görüşü ve dünya fikrinin yorumunun özetlenmiş hali.
 Çoğunlukla teorik, küresel astronominin mevcut prensipleri ve yıldızların listesi (bir sonraki kitapta geliştirilmiş argümanlar için temel olarak)
 Çoğunlukla güneşin görünen hareketlerine ve onunla ilgili fenomenlere adanmış
 Ayın ve yörüngesel hareketinin tanımlanması
 Dünyevi olmayan gezegenlerin boylamdaki hareketlerinin açıklaması
 Dünyevi olmayan gezegenlerin enlemdeki hareketlerinin açıklaması

Varisler
Georg Joachim Rheticus, Kopernik'in varisi olabilirdi ama uygun ortam sağlanamadı. Erasmus Reinhold da onun varisi olabilirdi fakat erken öldü. ilk başarılı varis Tycho Brahe'di (Dünyanın güneşin yörüngesinde olduğunu düşünmemesine rağmen). Prague'da Tycho'nun asistanı olarak çalışan Johannes Kepler onu takip etti.

Günümüzün yakın evrensel temel Güneş merkezli fikir kabulüne rağmen, Kopernik'in teorisinin aslında yavaş farkına varılmıştır. Âlimler Devinimlerin yayınlanmasından sonra 60 yıl savundular ve bütün Avrupa'da yalnızca 15 astronom Kopernik'i savunuyordu: "Thommas Digges ve Thomas Harriot İngiltere'de; Giordano Bruno ve Galileo Galilei İtalya'da; Diego Zuniga İspanya'da; Simon Stewin Alçak ülkeler'de ve Almanya'da en büyük grup olan Georg Joachim Rheticus, Michael Maestlin, Cristoph Rothmann ve Johannes Kepler." Ek olanaklar: William Gilbert yanında Achilles Gasser, Georg Vogelin, Valentin Otto ve Tiedemann Giese.

Arthur Koestler, popüler kitabı The Sleepwalkers'da Kopernik'in kitabının ilk basımında geniş bir kesim tarafından okunmadığını iddia etti. Bu iddia ikna edici bir şekilde Edward Rosen tarafından eleştirilmiştir ve neredeyse 2 baskının da her kalan kopyasını inceleyen ve sahipleri tarafından yazılan üretken sıra dışı notlar bulan Owen Gingerich tarafından kararlılıkla çürütülmüştür. Gingerich sonuçlarını 2004 yılında The Book Nobody Read (Kimsenin okumadığı kitap)'da yayımlamıştır.

Tycho Brahe'nin sistemi (Dünyanın sabit olup güneşin dünyanın etrafında döndüğü ve diğer gezegenlerin de güneşin etrafında döndüğü) doğrudan Kopernik'inkiyle yarıştı. yalnızca yarım yüzyıl sonra Kepler ve Galileonun çalışmalarıyla Kopernik'i savunan her önemli kanıt ortaya çıkmış oldu. Galileo'nun eylemsizlik prensibini formüle dökmesiyle ve Isaac Newton'un evrensel kütle çekimi kanunu ve mekanik kanunlarını formüle dökmesiyle (1687, Principia) güneş merkezli görüş genel olarak kabul gördü.

Milliyet
Kopernik'in milliyeti ve ona modern anlamda bir milliyet yakıştırmanın anlamlı olup olmadığı üzerine süregiden bir tartışma vardır.

Tarihçi Michael Burleigh, Milliyet tartışmasını Alman ve Polonyalı bilginler arasında iki savaş arası dönemde yapılan "tamamen önemsiz bir savaş" olarak tanımlamıştır. Polonyalı Astronom Konrad Rudnicki bu tartışmaya "Milliyetçilik zamanlarının şiddetli bilimsel tartışması" demiştir ve Kopernik'i Polonya'ya ait olan Almanca konuşulan bir yerde oturan kimse olarak tanımlamıştır.

Şair Czeslaw Milosz bu tartışmayı milliyetçiliğin modern anlayışının ulusları yerine ev sınırlarıyla tanımlanan Rönesans insanları üzerine "saçma" bir izdüşümü olarak tanımlamıştır.

Milosz ve Davies Kopernik'in çalışma dili olarak Latinceyi kullanırken alman dili ve kültürü altyapısına sahip olduğunu yazmışlardır. Ek olarak Davies'e göre "onun Polonya dilini bildiğine dair yeterli kanıt vardır."

Shelia Rabin Stanford Felsefe Ansiklopedisindeki yazısında Kopernik'i "Alman bir ailenin çocuğu, Polonya krallığı uyruklu" olarak tanımlamıştır. Britannica Ansiklopedisi, Americana Ansiklopedisi, The Comcise Colombia Ansiklopedisi, Oxford World Ansiklopedisi ve World Book Ansiklopedisi Kopernik'i "Polonyalı astronom" olarak tanımlamıştır.

Anısının yaşatılması

Kopernikyum

14 Temmuz 2009'da Almanya'daki Darmstadt'da bulunan GSİ'dan kâşifler 112. kimyasal elementin kalıcı isminin Kopernikyum olmasını Uluslararası Temel ve Uygulamalı Kimya Birliğine teklif ettiler. Sigurd Hofmann bu konuyu şöyle açıklamıştır: "Elementleri şehir ve devlet isimleriyle isimlendirdikten sonra herkes tarafından bilinen bir isim kullanmak istedik. Alman birini seçmek istemedik ve bütün dünyaya bakıyorduk." Kopernik'in 537. doğum gününde resmî isim bütün dünyaya açıklandı.

Onurlandırılması
Kopernik, Johannes Kepler'le birlikte Amerika'daki Episcopal kilisesinin Azizler takviminde 23 Mayıs'ta bayram günüyle onurlandırıldı.

Notlar

Kaynakça

1473 doğumlular
Toruń doğumlular
1543 yılında ölenler

16. yüzyılda Almanlar
16. yüzyılda Polonyalılar
16. yüzyıl astronomları
16. yüzyıl matematikçileri
16. yüzyıl yazarları
Alman astronomlar
Alman matematikçiler
Prusyalı astronomlar
Prusyalı matematikçiler
Polonyalı astronomlar
Polonyalı matematikçiler
Yeni Latince yazarları
Rönesans'ta kişiler
Bologna Üniversitesi
Roma Katolik bilim adamlar

Nicolaus Copernicus


Cornel Dănuţ Frăsineanu (d. 28 Ağustos 1976, Caracal) Rumen futbolcudur. Bursaspor'a 2003 yılı sezon başında, dönemin teknik direktörü George Hagi tarafından kazandırılmıştır.

Bursaspor'da 4. sezonunu geçiren Rumen oyuncu, Bursaspor'un Lig A'da kadrosunda bulunan iki yabancı oyuncudan birisidir. 1987 yılında Universitaea Craiova takımında profesyonel olan futbolcu, daha sonra Rapid Bükreş ve Dinamo Bükreş takımlarında forma giydi. 36 kez millî formayı giyen Rumen oyuncu, orta sahanın sol tarafında görev yapıyor.

1976 doğumlular
Caracal doğumlular
Yaşayan insanlar
Rumen gurbetçi futbolcular
Romanya 21 yaş altı millî futbol takımı futbolcuları
Rumen teknik direktörler
Bek futbolcular
Bursaspor yabancı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
FC Rapid București futbolcuları
FC Dinamo București futbolcuları
Liga I futbolcuları
1. Lig futbolcuları
ASC Daco-Getica București futbolcuları
CS Mioveni futbolcuları
FC Internațional Curtea de Argeș futbolcuları
FC UTA Arad futbolcuları
FC Universitatea Craiova futbolcuları
Liga II futbolcuları
CS Minerul Motru futbolcuları
İsrail'deki gurbetçi futbolcular
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
İsrail'deki Rumen gurbetçiler
Türkiye'deki Rumen gurbetçiler
Resim aranan futbolcular

Cornel Frăsineanu


Lake Nero () is a shallow, highly eutrophic lake in Yaroslavl Oblast, Russia. The lake has an area of 54.4 km2, a maximum length of 13 km, width 8 km and depth 3.6 m. The bottom of the lake is covered with thick layer of silt sapropel (a sort of ooze used as fertilizer and for other purposes).

The lake is estimated to be about 500 thousand years old, making it one of a few pre-ice age lakes in central Russia.

The first people settled at the lake 6 thousand years ago. It is historically certain that the Merya people had their capital in Sarskoe Gorodishche on the southern shore of the lake. They named the lake Nero (meaning "silty", "marshland") or Kaovo ("place where gulls live").

In the 9th century East Slavs came to the lake. They called the lake Rostovian Lake in the honor of town Rostov.

There are two significant islands, Lvovsky (Львовский, " Island"), also known as Lesny (Лесный, "Forest Island"), and Rozhdestvenskij (Рождественский, "Christmas Island"), also known as Gorodskoj (Городской, "Town Island"). The latter formed a pre-ice age monolith.
The eight rivers that flow into Nero Lake are Sara
(), Ishnya (), Kuchibosh (), Mazikha (), Varus (), Chucherka (), Unitsa (), Sula (), one flows out Veksa ().

Near Nero Lake is located the town of Rostov (on the western shore of the lake) and a few villages (on perimeter): Porech'e-Rybnoe (), Ugodichi (), Vorzha (), L'vy () etc.

The first steamboat Emel'yan () appeared on the Lake in 1883.

References

Nero Lake

Lake Nero


Olaylar
 29 Ocak - Amerikalı şair Edgar Allan Poe tarafından yazılan Kuzgun ilk defa New York kentinde yayınlandı.
 3 Mart – Florida ABD birliğine 27. eyalet olarak katıldı
 29 Aralık – Teksas ABD birliğine 28. eyalet olarak katıldı.
 10 Nisan - Türk Polis Teşkilatı kuruldu.
 23 Mayıs - New York Polis Teşkilatı kuruldu.

Doğumlar

Ocak

Şubat
 14 Şubat – Quintin Hogg, İngiliz hayırsever (ö. 1903)
 15 Şubat – Elihu Root, Amerikalı devlet adamı ve diplomat, Nobel Barış Ödülü sahibi (ö. 1937)
 25 Şubat – George Reid, Avustralya başbakanı (ö. 1918)

Mart
 3 Mart – Georg Cantor, Alman matematikçi (ö. 1918)
 10 Mart – III. Alexander, Rus imparatoru (ö. 1894)
 27 Mart – Wilhelm Conrad Röntgen, Alman fizikçi, Nobel Fizik Ödülü sahibidir (ö. 1923)

Nisan
 24 Nisan – Carl Spitteler, İsveçli yazar, Nobel Edebiyat Ödülü sahibidir (ö. 1924)

Mayıs
 12 Mayıs – Gabriel Fauré, Fransız besteci (ö. 1924)
 16 Mayıs – Ilya Ilyich Mechnikov, Rus mikrobiyolojist, Nobel Tıp Ödülü sahibidir (ö. 1916)
 17 Mayıs – Jacint Verdaguer, Katalan şair (ö. 1902)
 25 Mayıs – Eugène Grasset, İsveç asıllı artist (ö. 1917)
 30 Mayıs – I. Amadeo, İspanya kralı (ö. 1890)

Haziran
 7 Haziran – Leopold Auer, Macar kemancı ve bestekâr (ö. 1930)
 16 Haziran – Heinrich Dressel, Alman arkeolog (ö. 1920)
 18 Haziran – Charles Louis Alphonse Laveran, Fransız fizikçi, Nobel Tıp Ödülü sahibidir (ö. 1922)

Temmuz
 4 Temmuz – Thomas John Barnardo, İrlandalı hayırsever (ö. 1905)
 18 Temmuz – Tristan Corbière, Fransız şair (ö. 1875)
 19 Temmuz – Horatio Nelson Young, Amerikalı denizci (ö. 1913)

Ağustos
 10 Ağustos – Abay Kunanbayoğlu, Kazak şair (ö. 1904)
 19 Ağustos – Edmond James de Rothschild, Fransız hayırsever (ö. 1934)
 25 Ağustos – II. Ludwig (ö. 1886)

Eylül

Ekim
 21 Ekim – William McKendree Carleton, Amerikalı şair (ö. 1912)

Kasım
 4 Kasım – Vasudev Balwant Phadke, Hindistanlı devrimci (ö. 1883)
 10 Kasım – John Sparrow David Thompson, Kanada başbakanı (ö. 1894)

Aralık
 9 Aralık – Joel Chandler Harris, Amerikalı yazar (ö. 1908)

Tarihi bilinmeyenler
 Henry Vaughan (mimar) İngiliz Gotik mimari tarzında kilise mimarisi üzerinde uzmanlaşmış Amerikalı mimar. (ö. 30 Haziran 1917)

Ölümler

Ocak

Şubat
 13 Şubat – Henrik Steffens, Norveçli filozof (d. 1773)

Mart

Nisan
 10 Nisan – Thomas Sewall, Amerikalı anatomist (d. 1786)

Mayıs
 12 Mayıs – János Batsányi, Macar şair (d. 1763)

Haziran
 8 Haziran – Andrew Jackson, ABD'nin 7. devlet başkanı (d. 1767)

Temmuz
 12 Temmuz
 Friedrich Ludwig Persius, mimar (d. 1803)
 Henrik Wergeland, Norveçli yazar (d. 1808)
 17 Temmuz – Charles Grey, Birleşik Krallık başbakanı (d. 1764)

Ağustos
 23 Ağustos – Rafael Urdaneta (d. 1788)

Eylül

Ekim

Kasım
 12 Kasım – Elizabeth Fry, İngiliz hümanist (d. 1780)
 26 Kasım – Nairne, İskoç şarkı yazarı (d. 1766)

Aralık

1845


"Elizabeth" é uma canção da banda de rock sueca Ghost. A faixa foi lançada como o primeiro single do primeiro álbum de estúdio do grupo, Opus Eponymous.

Antecedentes e lançamento
A música "Elizabeth" é sobre Elizabeth Báthory. Em 2010, a banda produziu uma demo de três faixas e o single em vinil "Elizabeth", antes de lançar seu primeiro álbum de estúdio, Opus Eponymous, em 18 de outubro de 2010.

Lista de músicas

Pessoal

 Papa Emeritus - vocais
 Nameless Ghouls - todos os instrumentistas: guitarrista solo, baixista, tecladista, baterista, guitarrista rítmico
Ref:

Referências

Canções de 2010
Canções gravadas por Ghost

Elizabeth (canção de Ghost)


Amt Midtangel (tysk: Amt Mittelangeln) er et amt i det nordlige Tyskland, beliggende i den østlige/centrale del af Kreis Slesvig-Flensborg. Kreis Slesvig-Flensborg ligger i den nordlige del af delstaten Slesvig-Holsten (i Sydslesvig). Amtet har sit navn fra landskabet Angel og blev oprettet den 1. janauar 2008.

Kommuner i amtet
 Midtangel (ty. Mittelangeln)
 Snarup-Tumby (Schnarup-Thumby)
 Sørup (''Sörup)

Eksterne kilder/henvisninger

 Amt Mittelangeln

Midtangel

Amt Midtangel


Der Tagajõgi ist ein Fluss im Nordosten Estlands.

Beschreibung
Der Tagajõgi ist 40 Kilometer lang. Sein Einzugsgebiet umfasst 262 km². Andere Namen des Flusses sind Liivoja (am Oberlauf), Mustasoo jõgi und Tudulinna jõgi.

Der Fluss entspringt im Tudu-See im Osten des Kreises Lääne-Viru. Er fließt dann unweit des Städtchens Mõisaküla in den Kreis Ida-Viru und durchquert dort die Gemeinde Tudulinna, wo er an den Dörfern Oonurme, Tagajõe und Tudulinna vorbeifließt.

Am Ober- und Mittellauf durchfließt er bewaldetes Gebiet, während sich am Unterlauf Agrarlandschaften befinden. In trockenem Sommern führt der Fluss am Ober- und Mittellauf inzwischen wenig Wasser, was den Fischbestand stark dezimiert hat.

Der Tagajõgi mündet in den Fluss Rannapungerja (Rannapungerja jõgi), dessen größter Nebenfluss er ist.

Früher wurde der Fluss mit Flößen befahren. Es gab zahlreiche Wassermühlen, von denen keine mehr erhalten sind.

Weblinks
 Beschreibung (estnisch)

Tagajõgi