Marinos Ouzounidis (în ) (n. 10 octombrie 1968) este un fost fotbalist grec și antrenor de fotbal.

Cariera de jucător
Ouzounidis și-a început cariera la profesioniști pentru clubul grec Skoda Xanthi jucând pe postul de fundaș din 1987 până în 1992.

Apoi a fost transferat de Panathinaikos, unde și-a dezvoltat aptitudini de libero, devenind un jucător cheie al echipei care a cucerit Campionatul Greciei în anii 1995 și 1996. În această ultimă perioadă, "trifoii verzi" a ajuns în semifinalele Ligii Campionilor UEFA.

Meciurile bune au dus în cele din urmă un contract pe doi ani cu Le Havre AC în Franța. Ouzounidis a revenit în Superliga Greacă în 1999, unde a jucat la Paniliakos până în 2001.

Ouzounidis a plecat în cele din urmă la APOEL în Cipru și, după ce a câștigat campionatul și Supercupa în 2002, s-a retras după sezonul 2002-2003.

A jucat cincizeci de meciuri pentru Echipa națională de fotbal a Greciei și a fost chiar și căpitanul echipei în timpul selecționerului Vassilis Daniil, făcând un cuplu remarcabil cu Nikos Dabizas, înainte de apariția lui Traianos Dellas în echipă.

Cariera de antrenorat
Când și-a terminat cariera de fotbalist, Ouzounidis a condus echipa Kappadokes Alexandoupolis (divizia a 4-a) ca antrenor principal. Mai târziu, în sezonul 2005-2006, a ocupat funcția de antrenor secund la Xanthi. În mai 2006 a devenit antrenor la APOEL. Primul său sezon a fost unul foarte bun câștigând campionatul cu trei meciuri înainte de sfârșitul sezonului. Echipa sa a ajuns, de asemenea, în semifinalele Cupei Ciprului. El a demisionat de ls APOEL în al doilea sezon, după patru remize și trei înfrângeri în primele 15 meciuri.

La 9 mai 2008 a acceptat o ofertă de la AEL. În primul său sezon la AEL, a reușit să conducă echipa în playoff și să obțină un loc în următoarea ediție a Europa League. Meciurile bune făcute de echipa sa în primul an păreau să confirme ideea președintelui lui AEL, Piladakis, în legătură cu folosirea de antrenori greci tineri care să conducă echipa spre succes. Din păcate, cel de-al doilea an de la AEL a fost început prost cu echipa diind eliminată în primul tur preliminar al Ligii Europei, iar la 22 februarie 2010 antrenorul a fost demis deoarece Larissa era abia prima peste linia de retrogradare. Pe 9 august, Ouzounidis a semnat un contract cu Iraklis. La data de 31 ianuarie 2011, când echipa se afla la trei puncte de primul loc retrogradabil, a demisionat din funcția de antrenor. În mai 2011, Ouzounidis a revenit la Skoda Xanthi, unde a rămas până în septembrie 2012, demisionând după ce a suferit o înfrângere 0-3 cu PAOK.

În vara anului 2013, Ouzounidis a fost numit antrenorul echipei de Superligă Platanias, dar a părăsit clubul spre sfârșitul anului 2013. În ianuarie 2014, a fost numit director al clubului cretan  Ergotelis, înlocuindu-l pe Giannis Petrakis la mijlocul sezonului. A terminat sezonul pe locul al șaptelea, cel mai bun din istoria clubului, acumulând un record de 44 de puncte (la egalitate cu rivala locală de pe locul 6, OFI). A părăsit clubul după încheierea sezonului 2013-2014.

În decembrie 2014, Ouzounidis a fost numit în funcția de antrenor al echipei Panionios, cu care a înregistrat un procentaj mare de victorii, înregistrând 28 de victorii și 20 de remize în 70 de meciuri. La 10 august 2016, contractul său cu clubul a fost reziliat unilateral, după ce consiliul de administrație a aflat că Ouzounidis a purtat discuții cu Olympiacos în vederea numirii sale ca antrenor în timp ce el mai avea contract cu Ouzounidis.

La 1 decembrie 2016, Ouzounidis a semnat un contract pe un an și jumătate cu Panathinaikos pentru a prelua rolul de antrenor lăsat gol la club, imediat după plecarea fostului manager Andrea Stramaccioni. Primul său meci a fost o victorie de 1-0 asupra lui PAOK la stadionul Apostolos Nikolaidis, trei zile mai târziu. El s-a declarat dornic să antreneze echipa, în ciuda faptului că președintele Giannis Alafouzos a oprit finanțarea clubului și a impus reduceri bugetare radicale pentru a reduce datoriile lui Panathinaikos. La 7 mai 2018, Ouzounidis a anunțat că va părăsi clubul la expirarea contractului său, exprimându-și deschiderea spre revenirea la Panathinaikos în viitor, în condiții financiare și administrative diferite.

La 25 mai 2018, Ouzounidis a fost numit în funcția de antrenor al campioanei Greciei în sezonul 2017-2018, AEK Atena, semnând un contact pe doi ani la doar câteva ore după plecarea lui Manolo Jiménez din club.

Pe 6 februarie 2021, Ouzounidis a semnat un contract cu vicecampioana României, Universitatea Craiova după demisia antrenorului Corneliu Papură. În timpul perioadei antrenoratului  său la CS Universitatea Craiova, echipa a reușit să câștige pentru a 8-a oară în istorie Cupa României  și în premieră, Supercupa. În cele din urmă, a fost demis în iulie 2021.

Titluri

Ca jucător

 Panathinaikos

 Superliga Greciei (2): 1995, 1996
 Cupa Greciei (3): 1993, 1994, 1995
 Supercupa Greciei (2): 1993, 1994

 APOEL

 Prima Divizie Cipriotă : 2002
 Supercupa Ciprului: 2002

Ca antrenor

 APOEL

 Prima divizie a Ciprului: 2007

Referințe

Nașteri în 1968
Oameni în viață
Fotbaliști greci
Fundași
Fotbaliști internaționali greci
Antrenori greci de fotbal
Antrenori ai CS Universitatea Craiova

Marinos Ouzounidis


Türkevleri, Muğla ilinin Milas ilçesine bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Daha önceleri Gürceğiz köyüne bağlı Dikmen mahallesi iken, 15 Ağustos 1952'de Türkevleri adıyla köy statüsü kazandı. 2012 yılındaki yasa değişikliğinden sonra yeniden mahalle oldu.

Coğrafya
Muğla il merkezine 109 km, Milas ilçe merkezine 40 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Milas'ın mahalleleri

Türkevleri, Milas


Yevséktsiya (ortografía alternativa:yevsektsia), , abreviatura de "еврейская секция "(yevréyskaya séktsiya, lit." Sección Hebrea") fue la sección judía del  Partido Comunista de la Unión Soviética. Yevséktsiya se estableció para popularizar el marxismo y fomentar la lealtad al régimen soviético entre los  judíos de Rusia. La conferencia de fundación de Yevséktsiya tuvo lugar el 20 de octubre de 1918. Durante la mayor parte de su existencia, la Yevséktsya estaba dirigida por Semión Dimanstein.

Yevséktsiya estaba totalmente subordinada al liderazgo del  Partido Comunista soviético. Los miembros de Yevséktsiya eran de origen judío, si bien contrarios a la cultura judía tradicional y favorables a la asimilación cultural de los judíos en la sociedad soviética. En línea con la doctrina oficial soviética, Yevséktsiya se opuso frontalmente al bundismo y al sionismo, tildándolos de "nacionalismo burgués".

Yevséktsiya se disolvió en 1929. Muchos de sus dirigentes perecieron en la Gran Purga. Dimanstein fue arrestado, sentenciado a muerte en 1938 y ejecutado en el campo de fusilamiento de Communarka. Fue  rehabilitado póstumamente en 1955, dos años después de la muerte de Stalin.

Véase también

Historia de los judíos en Rusia
Historia de la Unión Soviética
Partido Comunista de la Unión Soviética
Bolchevique
Óblast autónomo Hebreo

Partido Comunista de la Unión Soviética

Yevsektsiya


Botanik veya bitki bilim(ler)i, bitki biyolojisi, fitoloji, bitki yaşamı ile ilgili bir bilim dalı ve biyolojinin bir koludur. Bir botanikçi, bitki bilimcisi veya fitolog, bu alanda uzmanlaşmış bir bilim insanıdır. "Botanik" terimi; otlak, ot veya yem anlamına gelen  (botanē) kelimesinden türetilmiştir. Geleneksel olarak, botanik, mantarları ve algleri de de içine alan bir bilim dalıdır.  Günümüzde, botanikçiler (tam anlamıyla), 391.000'i damarlı bitki türü (yaklaşık 369.000 çiçekli bitki türü dahil)  ve yaklaşık 20.000'i kara yosunu olan yaklaşık 410.000 kara bitkisi türünü incelemektedir.

Botanik, ilk insanların yenilebilir, şifalı ve zehirli bitkileri tanımlama ve daha sonra yetiştirme çabalarıyla herboloji olarak tarih öncesinde ortaya çıktı ve bu da onu bilimin en eski dallarından biri haline getirdi. Genellikle manastırlara bağlı orta çağ fizik bahçeleri, tıbbi öneme sahip bitkiler içeriyordu. Bunlar 1540'lardan itibaren kurulan üniversitelere bağlı ilk botanik bahçelerinin öncüleriydi. Bu bahçelerin en eskilerinden biri Padova botanik bahçesiydi. Bu bahçeler, bitkilerin akademik olarak çalışılmasını kolaylaştırdı. Bitki koleksiyonlarını kataloglama ve açıklama çabaları, bitki taksonomisinin de başlangıcıydı ve bu çabalar botaniği 1753'te, Carl Linnaeus'un bugüne kadar kullanımda olan ikili adlandırma sistemine götürdü.

19. ve 20. yüzyıllarda, bitkilerin incelenmesi için optik mikroskopi ve canlı hücre görüntüleme yöntemleri, elektron mikroskobu, kromozom sayısının analizi, bitki kimyası ve enzimlerin ve diğer proteinlerin yapısı ve işlevi dahil olmak üzere yeni teknikler geliştirildi. 20. yüzyılın son yirmi yılında botanikçiler, bitkileri daha doğru bir şekilde sınıflandırmak için genomik ve proteomik ve DNA dizileri dahil olmak üzere moleküler genetik analiz tekniklerini kullandılar.

Modern botanik, bilim ve teknolojinin diğer alanlarının çoğundan girdiler içeren geniş, çok disiplinli bir konudur. Araştırma konuları arasında bitki yapısı, büyüme ve farklılaşma, üreme, biyokimya ve birincil metabolizma, kimyasal ürünler, gelişme, hastalıklar, evrimsel ilişkiler, sistematiği ve bitki taksonomisi çalışmaları yer alır. 21. yüzyıl bitki bilimindeki baskın temalar, bitki hücrelerinin ve dokularının farklılaşması sırasında gen ekspresyonunun mekanizmaları ve kontrolü olan moleküler genetik ve epigenetiktir. Botanik araştırmaları, temel gıda, kereste, yağ, kauçuk, lif ve ilaç gibi malzemeleri, modern bahçecilikte, tarım ve ormancılıkta, bitki çoğaltmada, ıslahta ve genetik modifikasyonda, inşaat için kimyasalların ve hammaddelerin sentezinde kullanmada çeşitli uygulamalara sahiptir ve enerji üretimi, çevre yönetimi ve biyolojik çeşitliliğin sürdürülmesi konularını içerir.

Tarih

Erken botanik

Botanik orijinli olan herbalizm, bitkileri tıbbi özellikleri sebebiyle kullanma çalışmalarıdır.  Holosen dönemine ait birçok kayıt, erken botanik bilgisinin 10.000 yıl öncesine kadar uzandığını göstermektedir. Bu kayıt dışı bitki bilgisi, günümüzde Cherokee topraklarının çoğunu oluşturan Tennessee'deki insan işgalinin eski bölgelerinde keşfedildi. İlk kaydedilen botanik tarihi, birçok eski yazı ve bitki sınıflandırmasını içerir. Erken botanik eserlerin örnekleri, Hindistan'dan MÖ 1100 öncesine dayanan eski metinlerde,   arkaik Avestan yazılarında ve MÖ 221'de birleşik olmayan Çin'den gelen çalışmalarda bulunmuştur.

Modern botaniğin kökleri Antik Yunan'a özellilke Aristoteles'in öğrencisi olan Theophrastus (c. 371-287 BC)'a dayanır.  Aristo'nun çalışmaları botaniğin ilkelerinin birçoğu açıklar ve Aristo bilimsel topluluk tarafından yaygın bir biçimde "Botaniğin babası" olarak isimlendirilir.  adlı başlıca çalışmaları, "Enquiry into Plants ve On the Causes of Plants" neredeyse on yedi yüzyıl sonra, Orta Çağlara kadar botanik bilimine en önemli katkıları oluşturur.

Botanik üzerinde erken bir etki yaratan Antik Yunan'dan bir başka eser, birinci yüzyılın ortalarında Yunan doktor ve farmakolog Pedanius Dioscorides tarafından yazılan bitkisel ilaçlarla ilgili beş ciltlik bir ansiklopedi olan De Materia Medica'dır. De Materia Medica, 1500 yıldan fazla bir süredir geniş çapta okunmaktadır.  Ortaçağ Müslüman dünyasından önemli katkılar arasında İbn Vahşiyye'nin Nabatean Tarımı, Abū Ḥanīfa Dīnawarī'nın (828-896) Bitkiler Kitabı ve İbn Bassal'ın Toprakların Sınıflandırılması bulunmaktadır. 13. yüzyılın başlarında, Abu al-Abbas al -Nabati ve Ibn al-Baitar (ö. 1248) sistematik ve bilimsel bir şekilde botanik üzerine çalışmalar yaptı.

16. yüzyılın ortalarında, bir dizi İtalyan üniversitesinde " botanik bahçeleri " kuruldu - 1545'teki Padua botanik bahçesi genellikle orijinal konumunda olan ilk bahçe olarak kabul edilir. Bu bahçeler, bitkilerin tıbbi kullanım için yetiştirildiği, genellikle manastırlarla ilişkilendirilen eski "fizik bahçelerinin" pratik değerini sürdürdü. Botaniğin büyümesini akademik bir konu olarak desteklediler. Bahçelerde yetişen bitkiler hakkında dersler verildi ve tıbbi kullanımları gösterildi. Botanik bahçeleri çok daha sonra kuzey Avrupa'ya geldi; İngiltere'de birincisi, 1621'de Oxford Üniversitesi Botanik Bahçesi idi. Bu dönem boyunca, botanik tıbba sıkı sıkıya bağlı kaldı.

Alman hekim Leonhart Fuchs (1501-1566), ilahiyatçı Otto Brunfels (1489-1534) ve doktor Hieronymus Bock (1498-1554) (Hieronymus Tragus olarak da anılır) ile birlikte "üç Alman botanik babasından" biriydi.   Fuchs ve Brunfels, kendi orijinal gözlemlerini yapmak için önceki çalışmaları kopyalama geleneğinden koptu. Bock kendi bitki sınıflandırma sistemini yarattı.

Hekim Valerius Cordus (1515-1544), botanik ve farmakolojik açıdan önemli bir bitkisel eser olan Historia Plantarum'u 1544'te ve kalıcı öneme sahip bir farmakope olan Dispensatorium'u 1546'da yazdı.  Naturalist Conrad von Gesner (1516-1565) ve bitki uzmanı John Gerard (1545– c. 1611) bitkilerin tıbbi kullanımlarını kapsayan eserler yayımladılar. Doğa bilimci Ulisse Aldrovandi (1522-1605), bitkilerle ilgili çalışmaları da içeren doğa tarihinin babası olarak kabul edildi. Polymath Robert Hooke, 1665 yılında erken bir mikroskop kullanarak mantarda ve kısa bir süre sonra canlı bitki dokusunda kendi icat ettiği bir terim olan hücreleri keşfetti.

Erken modern botanik

18. yüzyılda, bitki tanımlama sistemleri, tanımlanamayan bitkilerin karakter çiftleri arasında bir dizi seçim yapılarak taksonomik gruplara (örneğin aile, cins ve tür) yerleştirildiği ikili anahtarlara benzer şekilde geliştirildi. Karakterlerin seçimi ve sırası, tamamen tanımlama (teşhis anahtarları) için tasarlanmış anahtarlarda yapay olabilir veya sinoptik anahtarlardaki taksonların doğal veya fiziksel düzeniyle daha yakından ilişkili olabilir.  18. yüzyıla gelindiğinde, yeni keşfedilen ülkelerden ve dünya çapındaki Avrupa kolonilerinden artan sayıda araştırma için yeni bitkiler Avrupa'ya geliyordu. 1753'te Carl von Linné (Carl Linnaeus), modern botanik terminolojinin referans noktası olan bitki türlerinin hiyerarşik bir sınıflandırması olan Species Plantarum'unu yayınladı. Bu, ilk adın cinsi temsil ettiği ve ikincisinin cins içindeki türleri tanımladığı standart bir iki terimli veya iki parçalı adlandırma şeması oluşturdu.  Linnaeus'un Systema Sexuale eseri bitkileri erkek organların sayısına göre 24 grupa ayırmıştır. 24. grup olan Cryptogamia, gizlenmiş üreme kısımlarına sahip tüm bitkileri, yosunları, ciğerotları, eğrelti otları, algler ve mantarları içermektedir.

Bitki anatomisi, morfolojisi ve yaşam döngüleri hakkındaki artan bilgi, bitkiler arasında Linnaeus'un yapay cinsel sisteminden daha fazla doğal afinite olduğunun farkına varılmasına yol açtı. Adanson (1763), de Jussieu (1789) ve Candolle (1819), bitkileri daha geniş bir ortak karakter yelpazesi kullanarak gruplandıran ve yaygın olarak takip edilen çeşitli alternatif doğal sınıflandırma sistemleri önerdi. Candollean sistemi, morfolojik karmaşıklığın ilerleyişine ilişkin fikirlerini yansıtıyordu ve daha sonra 19. yüzyılın ortalarına kadar etkili olan Bentham & Hooker sistemi, Candolle'un yaklaşımından etkilendi. Darwin'in Türlerin Kökeni'ni 1859'da yayınlaması ve ortak soy kavramı, yalnızca morfolojik benzerlikten farklı olarak evrimsel ilişkileri yansıtmak için Candollean sisteminde değişiklikler yapılmasını gerektiriyordu.

Botanik, ilk "modern" ders kitabı olan Matthias Schleiden'den  ortaya çıkışıyla büyük ölçüde canlandı. Bilimsel Botanik İlkeleri olarak 1849'da İngilizce olarak yayınlandı.  Schleiden, Theodor Schwann ve Rudolf Virchow ile birlikte hücre teorisini kuran ve Robert Brown tarafından 1831'de tanımlanan hücre çekirdeğinin önemini ilk kavrayanlardan biri olan bir mikroskopist ve erken bir bitki anatomistiydi.  1855'te Adolf Fick, Fick'in biyolojik sistemlerdeki moleküler difüzyon oranlarının hesaplanmasını sağlayan yasalarını formüle etti.

Geç modern botanik

Gregor Mendel (1822-1884) ile ortaya çıkan gen kromozom kalıtım teorisine dayanan August Weismann (1834-1914), kalıtımın yalnızca gametler aracılığıyla gerçekleştiğini kanıtladı. Başka hiçbir hücre, miras alınan karakterleri aktaramaz.  Katherine Esau'nun (1898-1997) bitki anatomisi üzerine yaptığı çalışma, hala modern botaniğin önemli bir temelidir. Plant Anatomy and Anatomy of Seed Plants kitapları, yarım yüzyıldan uzun süredir önde gelen bitki yapısal biyolojisi metinleridir.

Bitki ekolojisi disiplininin öncülüğünü, bitkilerin topluluklar oluşturduğu hipotezini üreten Eugenius Warming ve bitki yaşam formlarını tanımlama sistemi bugün hala kullanımda olan danışmanı ve halefi Christen C. Raunkiær gibi botanikçiler tarafından 19. yüzyılın sonlarında başlatıldı. Ilıman geniş yapraklı orman gibi bitki topluluklarının bileşiminin ekolojik bir ardışık süreçle değiştiği kavramı Henry Chandler Cowles, Arthur Tansley ve Frederic Clements tarafından geliştirilmiştir. Clements, bir çevrenin destekleyebileceği en karmaşık bitki örtüsü olarak doruk bitki örtüsü fikriyle tanınır ve Tansley ekosistem kavramını biyolojiye tanıtmıştır.    Alphonse de Candolle'un daha önceki kapsamlı çalışmasına dayanan Nikolai Vavilov (1887-1943), ekonomik bitkilerin biyocoğrafyası, menşe merkezleri ve evrimsel tarihinin hesaplarını üretmiştir.

Özellikle 1960'ların ortalarından bu yana, terleme (suyun bitki dokuları içinde taşınması), yaprak yüzeyinden su buharlaşma oranlarının sıcaklığa bağımlılığı ve suyun moleküler difüzyonu gibi bitkisel fizyolojik süreçlerinin fiziğinin anlaşılmasında ilerlemeler kaydedilmiştir. Stomataaçıklıkları yoluyla buhar ve karbondioksit salınır. Bu gelişmeler, stoma açıklıklarının boyutunu ve fotosentez oranını ölçmek için yeni yöntemlerle birleştiğinde, bitkiler ve atmosfer arasındaki gaz değişim oranlarının tam olarak tanımlanmasını sağladı.   Rothamsted Experimental Station'daki Ronald Fisher,  Frank Yates ve diğerleri tarafından istatistiksel analizdeki yenilikler, botanik araştırmada rasyonel deneysel tasarımı ve veri analizini kolaylaştırdı.  1948'de Kenneth V. Thimann tarafından oksin bitki hormonlarının keşfi ve tanımlanması, bitki büyümesinin dışarıdan uygulanan kimyasallarla düzenlenmesini sağladı. Frederick Campion Steward, bitki hormonları tarafından kontrol edilen mikro çoğaltma ve bitki doku kültürü tekniklerine öncülük etti.  Sentetik oksin 2,4-Diklorofenoksiasetik asit veya 2,4-D, ilk ticari sentetik herbisitlerden biriydi.

Bitki biyokimyasındaki 20. yüzyıl gelişmeleri, spektroskopi, kromatografi ve elektroforez gibi modern organik kimyasal analiz teknikleri tarafından yönlendirilmiştir. Moleküler biyoloji, genomik, proteomik ve metabolomiklerin ilgili moleküler ölçekli biyolojik yaklaşımlarının yükselişiyle, bitki genomu ile bitkilerin biyokimyası, fizyolojisi, morfolojisi ve davranışlarının çoğu yönü arasındaki ilişki ayrıntılı deneysel analize tabi tutulabilir.  İlk olarak 1902'de Gottlieb Haberlandt tarafından , tüm bitki hücrelerinin totipotent olduğu ve in vitro olarak yetiştirilebileceği fikri , nihayetinde genetik mühendisliğinin deneysel olarak belirli bir özellikten sorumlu bir gen veya genleri yok etmek için kullanılmasını sağladı. ilgilenilen bir genin ifade edildiğini bildiren GFP gibi genler eklendi. Bu teknolojiler, pestisitleri, antibiyotikleri veya diğer farmasötikleri sentezlemek için biyo-reaktörlerde yetiştirilen bütün bitkilerin veya bitki hücresi kültürlerinin biyoteknolojik kullanımına ve ayrıca gelişmiş verim gibi özellikler için tasarlanmış genetiği değiştirilmiş mahsullerin pratik uygulamasına olanak tanır.

 Modern sistematik, bitkiler arasındaki filogenetik ilişkileri yansıtmayı ve keşfetmeyi amaçlamaktadır.     Modern Moleküler filogenetik, veri olarak DNA dizilerine dayanarak morfolojik karakterleri büyük ölçüde göz ardı eder. Çoğu çiçekli bitki familyasından DNA dizilerinin moleküler analizi, Angiosperm Phylogeny Group'un 1998 yılında çiçekli bitkilerden oluşan bir filogeniyi yayınlamasına ve anjiyosperm aileleri ve türler arasındaki ilişkiler hakkındaki birçok soruyu yanıtlamasına olanak sağladı.  Bitki türlerinin ve ticari çeşitlerin DNA barkodlama ile tanımlanmasına yönelik pratik bir yöntemin teorik olasılığı, aktif güncel araştırmaların konusudur.

Kapsam ve önemi
Bitkilerin incelenmesi hayati önem taşımaktadır, çünkü insanlara ve diğer organizmalara var olmaları gereken kimyasal enerjiyle aerobik solunum sağlayan oksijen ve besinlerin büyük bir kısmını üreterek Dünya'daki neredeyse tüm hayvan yaşamını desteklerler. Bitkiler, algler ve siyanobakteriler, su ve karbondioksiti  hem kimyasal enerji kaynağı hem de organik moleküllerin kaynağı olarak kullanılabilen şekere dönüştürmek için güneş ışığının enerjisini kullanan bir süreç olan fotosentezi gerçekleştiren başlıca organizma gruplarıdır.  Fotosentezin bir yan ürünü olarak bitkiler, hemen hemen tüm canlıların hücresel solunum için ihtiyaç duydukları bir gaz olan oksijeni atmosfere salarlar. Ayrıca küresel karbon ve su döngülerinde etkilidirler ve bitki kökleri toprağı bağlayarak stabilize ederek toprak erozyonunu önler.  Bitkiler, toprağı oluşturup muhafaza etmenin yanı sıra insanlar için besin, oksijen, ilaç ve ürünler sağladıkları için insan toplumunun geleceği için çok önemlidir.

Tarihsel olarak, tüm canlılar ya hayvanlar ya da bitkiler olarak sınıflandırıldı  ve botanik, hayvan olarak kabul edilmeyen tüm organizmaların incelenmesini kapsıyordu.  Botanistler, bitki organelleri, hücreler, dokular, bütün bitkiler, bitki popülasyonları ve bitki toplulukları içindeki hem iç işlevleri hem de süreçleri inceler. Bu seviyelerin her birinde, bir botanikçi bitki yaşamının sınıflandırılması (taksonomi), filogenisi ve evrimi, yapısı (anatomi ve morfolojisi) veya işlevi (fizyolojisi) ile ilgilenebilir.

"Bitki" sıkı tanım sadece "toprak bitkiler" veya içeren embryophytes arasında, tohum bitkileri (açıktohumlu dahil olmak üzere, çam ve bitkilerin çiçek) ve serbest-spor oluşturan kriptogamların içeren eğrelti otları, clubmosses, kuzu yosunları, boynuzluciğerotları ve yosunlar. Embriyofitler, enerjisini güneş ışığından fotosentez yoluyla elde eden bir atadan gelen çok hücreli ökaryotlardır. Alternatif haploid ve diploid fazları olan yaşam döngüleri vardır. Olarak bilinen embryophytes cinsel haploid faz gametofit gelişmekte diploid embriyo besleyen sporofit ömrünün en azından kısmen için dokular içinde,  daha gametofit kendisi üst sporofit beslenmektedir tohum bitkilerde.  Daha önce Botanikçiler tarafından incelenmiştir, organizmaların diğer grupları (şimdi incelenen bakteriler bakteriyoloji, mantarlar () Mikoloji dahil -) liken 'i oluşturan mantarlara (Likenolojinin), non- chlorophyte yosun (Fikoloji) ve virüs (viroloji). Bununla birlikte, botanikçiler tarafından bu gruplara hala ilgi gösterilmekte ve mantarlar (likenler dahil) ve fotosentetik protistler genellikle başlangıç botanik kurslarında ele alınmaktadır.

Paleobotanistler , bitkilerin evrimsel tarihi hakkında bilgi sağlamak için fosil kayıtlarındaki eski bitkileri incelerler. Yeryüzündeki ilk oksijen salgılayan fotosentetik organizmalar olan siyanobakterilerin, erken bir ökaryot ile endosimbiyotik bir ilişkiye girerek bitkilerin atasını oluşturduğu ve sonuçta bitki hücrelerinde kloroplast haline geldiği düşünülüyor.

21. yüzyılın önemli botanik soruları arasında, bitkilerin, yaşamın temel bileşenlerinin küresel döngüsünde birincil üreticiler olarak rolü vardır: enerji, karbon, oksijen, nitrojen ve su ve tesis yönetimimizin küresel çevre sorunlarının ele alınmasına yardımcı olabileceği yollar. Kaynak yönetimi, koruma, insan gıda güvenliği, biyolojik olarak istilacı organizmalar, karbon tutumu, iklim değişikliği ve sürdürülebilirlik.

İnsan beslenmesi

Neredeyse tüm temel gıdalar ya doğrudan bitkiler tarafından birincil üretimden ya da dolaylı olarak onları yiyen hayvanlardan gelir.  Bitkiler ve diğer fotosentetik organizmalar besin zincirlerinin çoğunun temelinde yer alırlar çünkü güneşten gelen enerjiyi ve topraktan ve atmosferden gelen besinleri kullanarak onları hayvanlar tarafından kullanılabilecek bir forma dönüştürürler. Ekologların ilk trofik seviye dedikleri şey budur.  Kenevir, teff, mısır, pirinç, buğday ve diğer tahıl otları, bakliyat, muz ve plantain gibi başlıca temel gıdaların modern formları  ve ayrıca lifleri için yetiştirilen kenevir, keten ve pamuk, en çok arzu edilen özelliklere sahip yabani atalardan kalma bitkiler arasından binlerce yıllık tarih öncesi seleksiyonun sonucudur.

Botanistler, bitkilerin nasıl yiyecek ürettiklerini ve örneğin bitki ıslahı yoluyla verimin nasıl artırılacağını inceleyerek, çalışmalarını insanlığın dünyayı besleme ve gelecek nesiller için gıda güvenliği sağlama yeteneği için önemli hale getiriyor.  Botanistler ayrıca tarımda önemli bir sorun olan yabani otları ve tarım ve doğal ekosistemlerdeki bitki patojenlerinin biyolojisi ve kontrolünü de inceler.  Etnobotani, bitkiler ve insanlar arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Tarihsel bitki-insan ilişkilerinin araştırılmasına uygulandığında etnobotanik arkeobotanik veya paleoetnobotanik olarak adlandırılabilir.  En eski bitki-insan ilişkilerinden bazıları, yenmeyen bitkilerden yenilebilir bitkilerin tanımlanmasında Kanada'nın yerli halkı arasında ortaya çıktı. Yerli halkın bitkilerle olan bu ilişkisi etnobotanistler tarafından kaydedildi.

Bitki biyokimyası
Bitki biyokimyası, bitkiler tarafından kullanılan kimyasal süreçlerin incelenmesidir. Bu işlemlerden bazıları, fotosentetik Calvin döngüsü ve krassulacean asit metabolizması gibi birincil metabolizmalarında kullanılır.  Diğerleri vücutlarını oluşturmak için kullanılan selüloz ve lignin gibi özel malzemeler ve reçineler ve aroma bileşikleri gibi ikincil ürünler yaparlar.

Bitkiler ve topluca " alg " olarak bilinen diğer çeşitli fotosentetik ökaryot grupları, kloroplast olarak bilinen benzersiz organellere sahiptir. Kloroplastların, eski bitki ve alg ataları ile endosimbiyotik ilişkiler oluşturan siyanobakterilerden geldiği düşünülmektedir. Kloroplastlar ve siyanobakteriler mavi-yeşil pigment klorofil a içerir.  Klorofil a (aynı zamanda bitkisi ve yeşil alglere özgü kuzeni klorofil b) , spektrumun mavi-mor ve turuncu / kırmızı kısımlarındaki ışığı emerken, bizim bu organizmaların karakteristik rengi olarak gördüğümüz yeşil rengi yansıtırlar. Bu pigmentlerin absorbe ettiği kırmızı ve mavi ışıktaki enerji, kloroplastlar tarafından, yan ürün olarak moleküler oksijen (O 2) üreten oksijenli fotosentez yoluyla karbondioksit ve sudan enerji açısından zengin karbon bileşikleri yapmak için kullanılır.

Klorofil a tarafından yakalanan ışık enerjisi, başlangıçta enerjiyi geçici olarak depolayan ve taşıyan ATP ve NADPH moleküllerini yapmak için kullanılan elektronlar (ve daha sonra bir proton gradyanı) biçimindedir. Enerjileri, 3-karbonlu şeker gliseraldehit 3-fosfat (G3P) moleküllerini üretmek için rubisco enzimi tarafından Calvin döngüsünün ışıktan bağımsız reaksiyonlarında kullanılır. Gliseraldehit 3-fosfat, fotosentezin ilk ürünüdür ve glikoz ve biyolojik kaynaklı hemen hemen tüm diğer organik moleküllerin sentezlendiği hammaddedir. Glikozun bir kısmı kloroplastta depolanan nişastaya dönüştürülür.  Nişasta, kara bitkilerinin ve alglerin çoğunun karakteristik enerji deposudur, ayçiçeği familyası Asteraceae'de aynı amaç için bir fruktoz polimeri olan inülin kullanılır. Glikozun bir kısmı bitkinin geri kalanına ihraç edilmek üzere sükroza (genel sofra şekeri) dönüştürülür.

Hayvanların (kloroplast içermeyen) aksine, bitkiler ve onların ökaryot akrabaları, tüm yağ asitlerini   ve amino asitlerin çoğunu sentezlemek de dahil olmak üzere kloroplastlarına birçok biyokimyasal rol atamıştır.  Kloroplastların ürettiği yağ asitleri, hücre zarlarını oluşturmak için malzeme sağlamak ve bitki kütikülünde bulunan ve kara bitkilerinin kurumasını önleyen polimer kütini yapmak gibi birçok şey için kullanılır.

Bitkiler, kara bitkisi hücre duvarının inşa edildiği polisakkarit molekülleri selüloz, pektin ve ksiloglukan  gibi bir dizi benzersiz polimeri sentezler.  Vasküler kara bitkileri, bir bitki su stresi altında içlerinden su emdiğinde çökmelerini önlemek için ksilem trakeidlerinin ve damarlarının ikincil hücre duvarlarını güçlendirmek için kullanılan bir polimer olan lignini yapar. Lignin, bir bitki için yapısal destek sağlayan ve ahşabın ana bileşenlerinden biri olan sklerenkima lifleri gibi diğer hücre türlerinde de kullanılır. Sporopollenin, fosil kayıtlarında erken kara bitki sporlarının ve tohum bitkilerinin polenlerinin hayatta kalmasından sorumlu olan kara bitkilerinin sporlarının ve polenlerinin dış hücre duvarlarında bulunan kimyasal olarak dirençli bir polimerdir. Ordovisiyen döneminde kara bitki evriminin başlangıcı için bir işaret olarak kabul edilir.  Bugün atmosferdeki karbondioksit konsantrasyonu, Ordovisyen ve Silüriyen dönemlerinde bitkilerin karaya çıktığı zamandan çok daha düşük. Birçok tek çenekliler gibi mısır ve ananas ve bazı dikotlardan gibi Asteraceae bağımsız olarak gelişen,  gibi yollar Crassulacean asit metabolizması ve C karbon fiksasyonu kaynaklanan kayıpları önlemek fotosentez için yolunun fotorespirasyon daha yaygın olarak C karbon fiksasyonu yolunun. Bu biyokimyasal stratejiler kara bitkilerine özgüdür.

İlaç ve malzemeler

Fitokimya, bitki biyokimyasının birincil olarak ikincil metabolizma sırasında bitkiler tarafından üretilen kimyasal maddelerle ilgilenen bir dalıdır.  Bu bileşiklerin bazıları, baldıran otu kaynaklı alkaloid koni gibi toksinlerdir. Diğerleri gibi uçucu yağlar yağ nane ve limon yağı aroma ve baharatların (örneğin gibi kendi kokusu için yararlıdır kapsaisin) ve olduğu gibi ilaç olarak tıpta kullanılan haşhaş. Tetrahidrokanabinol (kenevirdeki aktif bileşen), kafein, morfin ve nikotin gibi birçok tıbbi ve eğlence amaçlı ilaç doğrudan bitkilerden gelir. Diğerleri, botanik doğal ürünlerin basit türevleridir. Örneğin, ağrı kesici aspirin asetildir esteri arasında salisilik asit ilk olarak izole edilen, kabuğu ve söğüt ağaçları,  ve geniş bir opiat ağrı kesiciler gibi eroin kimyasal modifikasyonu ile elde edilir.  Popüler uyarıcılar, kahve, çay ve çikolatadaki kafein ve tütünden nikotin gibi bitkilerden gelir. Alkollü içeceklerin çoğu, arpa (bira), pirinç (sake) ve üzüm (şarap) gibi karbonhidrat bakımından zengin bitki ürünlerinin fermantasyonundan gelir.  Yerli Amerikalılar, binlerce yıldır hastalıkları veya hastalıkları tedavi etmek için çeşitli bitkileri kullandılar. Yerli Amerikalıların bitkiler hakkında sahip oldukları bu bilgi, enthnobotanistler tarafından kaydedildi ve daha sonra ilaç şirketleri tarafından bir ilaç keşif yolu olarak kullanıldı.

Şeker, nişasta, pamuk, keten, kenevir, bazı ip türleri, tahta ve yonga levhalar, papirüs ve kağıt, bitkisel yağlar, balmumu ve doğal kauçuk, bitki dokularından veya bunların ikincil ürünlerinden yapılan ticari açıdan önemli malzemelere örnektir.

Bitki anatomisi ve morfolojisi

Bitki anatomisi, bitki hücrelerinin ve dokularının yapısının incelenmesidir, bitki morfolojisi ise bunların dış biçimlerinin incelenmesidir.  Tüm bitkiler çok hücreli ökaryotlardır, DNA'ları çekirdeklerde depolanır.   Bitki hücrelerini hayvan ve mantar hücrelerinden ayıran karakteristik özellikler, polisakkaritler selüloz, hemiselüloz ve pektinden oluşan birincil hücre duvarı,  hayvan hücrelerinden daha büyük vakuoller ve plastidlerin varlığıdır. Kloroplastlarda gerçekleşen eşsiz fotosentetik ve biyosentetik fonksiyonlara sahiptirler. Diğer plastidler, nişasta (amiloplastlar) veya lipitler (elaioplastlar) gibi depolama ürünlerini içerir.

Sistematik botanik

Sistematik botanik, sistematik biyolojinin bir parçasıdır. Organizmaların dağılışı, çeşitliliği, aralarındaki ilişkileri ve kısmen evrimsel tarihleri sistematik botaniğin çalışma alanına girer. Sistematik botanik; biyolojik sınıflandırma, bilimsel taksonomi ve filogenetik ile ilişkilidir. Biyolojik sınıflandırma organizmaları cins veya tür gibi kategorilere ayıran bir yol izler ve bilimsel taksonominin bir formudur. Modern taksonomi Carl Linne'nin çalışmalarından köken alır. Linne'nin çalışmaları ise gruplandırılan türlerin fiziksel karakteristiklerini esas almaktadır.

Bir grup organizmanın evrimsel ilişkileri ve kalıtımına filogenisi denir. Filogenetik araştırmalar filogenetikleri keşfetmeye çalışır. Temel yaklaşım, ilişkileri belirlemek için paylaşılan mirasa dayalı benzerlikler kullanmaktır.

İlişkileri paylaşılan karakterlere göre değerlendirmek özen gerektirir, çünkü bitkiler, karakterlerin bağımsız olarak ortaya çıktığı yakınsak evrim yoluyla birbirlerine benzeyebilirler. Bazı Euphorbia'lar, küresel kaktüslerinkine benzer şekilde su korumasına uyarlanmış yapraksız, yuvarlak gövdelere sahiptir, ancak çiçeklerinin yapısı gibi karakterler, iki grubun yakından ilişkili olmadığını açıkça ortaya koymaktadır. Kladistik yöntem, karakterlere sistematik bir yaklaşım getirerek, paylaşılan evrimsel tarih hakkında hiçbir bilgi içermeyenler - örneğin farklı gruplarda ayrı ayrı evrimleşenler (homoplaziler) veya atalardan kalanlar (plesiomorfiler) - ve daha önce yapılmış olan türetilmiş karakterler arasında ayrım yapar. Yalnızca kaktüslerin omurga üreten areolleri gibi türetilmiş karakterler, ortak bir atadan geldiklerine dair kanıt sağlar. Kladistik analizlerin sonuçları  kladigramlara giren (evrimsel dallanma ve iniş deseni gösteren şemalar) ağaçlar şeklinde ifade edilir.

1990'lardan itibaren, canlı bitkiler için filogenetikler oluşturmaya yönelik baskın yaklaşım, dikenlerin ve areollerin varlığı veya yokluğu gibi morfolojik karakterler yerine moleküler karakterler, özellikle DNA dizileri kullanan moleküler filogenetik olmuştur. Aradaki fark, genetik kodun, oluşturduğu karakterler aracılığıyla dolaylı olarak kullanılmak yerine, evrimsel ilişkilere karar vermek için kullanılmasıdır. Clive Stace, bunu "evrimin genetik temeline doğrudan erişim" olarak tanımlıyor.  Basit bir örnek olarak, genetik kanıtların kullanılmasından önce, mantarların ya bitki oldukları ya da bitkilerle hayvanlardan daha yakından ilişkili oldukları düşünülüyordu. Genetik kanıtlar, çok hücreli organizmaların gerçek evrimsel ilişkisinin aşağıdaki kladogramda gösterildiği gibi olduğunu göstermektedir - mantarlar bitkilerden çok hayvanlarla daha yakından ilgilidir.

1998'de Angiosperm Phylogeny Group, çiçekli bitkilerin çoğu familyasından DNA sekanslarının analizine dayanan çiçekli bitkiler için bir filogeniyi yayınladı. Bu çalışmanın bir sonucu olarak, anjiyospermlerin en eski dallarını hangi ailelerin temsil ettiği gibi pek çok soru cevaplandı.  Bitki türlerinin birbirleriyle nasıl ilişkili olduklarını araştırmak, botanikçilerin bitkilerdeki evrim sürecini daha iyi anlamalarını sağladı.  Model bitkiler üzerinde yapılan çalışmalara ve DNA kanıtlarının artan kullanımına rağmen, taksonomistler arasında bitkileri çeşitli taksonlara en iyi nasıl sınıflandıracakları konusunda devam eden çalışmalar ve tartışmalar vardır.  Bilgisayarlar ve elektron mikroskopları gibi teknolojik gelişmeler, incelenen ayrıntı düzeyini ve verilerin analiz edilme hızını büyük ölçüde artırmıştır.

Alt dalları

 Bitki morfolojisi, bitkilerin iç ve dış yapılarını genel olarak inceler.

Bitki morfolojisi birçok alt dala ayrılır.

 Bitki histolojisi, bitki dokularını inceler.
 Bitki sitolojisi, bitki hücresini inceler.
 Bitki anatomisi, bitki dokularını organ düzeyinde inceler.
 Üreme morfolojisi, yaşam çevrimini inceler
 Morfogenez, bitkilerin gelişmesini inceler.
 Agrostoloji, otsu bitkilerle ve özellikle bu bitkilerin sınıflandırılmasıyla ilgili botanik dalı.
 Bitki fizyolojisi, bitkilerdeki hayati olayları fizik ve kimya kanunlarına dayanarak inceler. Madde değişimi (Metabolizma), büyüme-gelişme ve hareket fizyolojisi olmak üzere üçe ayrılarak incelenmektedir.
 Bitki ekolojisi, bitkilerin diğer canlılarla ve yaşadıkları çevre ile olan ilişkilerini araştırır.
 Sistematik botanik, bitkileri birbirleri ile olan tabii akrabalık derecelerini göz önünde tutarak ve filogenetik gelişmelerine dayanarak inceleyen, küçük veya büyük topluluklar halinde gruplandıran botanik dalıdır.

Diğer bilim dalları ile ilgili olan ilişkileri
 Bitki coğrafyası, bitkiler alemi ile yeryüzü arasındaki ilişkileri ve bitkilerin yayılışını araştıran bir bilim dalıdır. Fitocoğrafya ve geobotanik olarak da bilinir.
 Paleobotanik, fitopaleontoloji olarak da bilinir. Jeolojik çağlarda yaşamış ve nesilleri ortadan kalkmış bitkilerin kalıntılarını, yani bitkisel fosilleri, sistematik ve yayılışları bakımından inceler.
 Farmasötik botanik, tıbbi bitkileri belirli sistematik gruplar altında tanıtan, bunlardan elde edilen ilaç hammaddeleri (drog) ile tedavide kullanılma yerlerini kısa olarak anlatan bir bilim dalıdır.
 Fitopatoloji, bitki hastalıklarını inceler.
 Dendroloji, ağaçları inceler.
 Orman botaniği, orman ağaçlarının sistematiği ile ilgilenir.
 Botanik bahçesi, içinde birçok bitki türü bulunduran ve genellikle üniversitelerin bünyesinde kurulmuş, canlı bitki örneklerinin muhafazasını ve nesilden nesile aktarılmasını sağlayan birimlerdir. İstanbul Üniversitesi bünyesinde kurulmuş olan Alfred Heilbronn Botanik Bahçesi Türkiye'de resmi konumda çalışmalar yapan botanik bahçelerinin en eskisidir (kuruluş 1935)

Notlar

Kaynakça

Kaynakça

Genel

  Supporting Information

Botanik


Diese Liste gibt einen Überblick über alle Mitglieder des Schottischen Parlaments der 1. Wahlperiode (1999–2003).

Zusammensetzung
Nach den Schottischen Parlamentswahlen 1999 setzte sich das Parlament wie folgt zusammen:

Anmerkungen:

Abgeordnete
Bei einem Eintrag in der Spalte Wahlkreis hat der betreffende Abgeordnete das Direktmandat dieses Wahlkreises gewonnen. Anderenfalls wurde ein Listenmandat für die in der Spalte Wahlregion angegebene Wahlregion errungen.

Schottland #1
!Parlament1
!1Wahlperiode

Liste der Mitglieder des Schottischen Parlaments (1. Wahlperiode)


İndirme (download) yöneticileri, bilgisayarınıza dosya ve benzeri içerikleri indirebilmek için geliştirilmiş yazılımlardır. Dünya ağına bağlanabilen internet tarayıcıların(web browser) kendi indirme yöneticileri de vardır. Fakat indirme yöneticileri yazılımları farklı özelliklere sahiptir.

Özellikleri
 Eğer sunucu destekliyorsa büyük boyutlu dosyalar istenilen zamanda durdurulup herhangi bir zamanda tekrar başlatılabilir.
 Bir dosyayı parçalayıp indirerek çok hızlı indirmeyi sağlayabilir.
 P2p ve emule ağlarına bağlanıp dosya indirebilir.
 Youtube ve benzeri video sitelerinden video indirebilir.

Bunlara bakınız
İndirme yöneticileri listesi

Download yöneticiler

İndirme yöneticisi


Svijet

Umjetnička djela

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Umjetnička djela

 29. rujna   Ansambl Opera u sobi pod ravnanjem A. Petrušića praizveo komornu operu Pisava skladatelja Lovre Županovića i libretista Višnje Laste, Mladena Vujičića i Lovre Županovića, podnaslova Svoga tela gospodar.

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Kazalište u 1958.


O Decisão Sertânia Futebol Clube, ou simplesmente Decisão Sertânia, ou Decisão, é um clube de futebol brasileiro do município de Sertânia, no Sertão de Pernambuco. Foi fundado anteriormente em 28 de outubro de 1996, como Sociedade Esportiva Decisão Futebol Clube e posteriormente Decisão Futebol Clube.

Em 2019, o clube se sagrou campeão da segunda divisão do Campeonato Pernambucano. Em 2020, disputou pela primeira vez a elite do Campeonato Pernambucano.

O clube fundiu-se em 2022 com o Sertânia Futebol Clube, para a disputa da Segunda Divisão do Campeonato Pernambucano de 2022. Suas cores oficiais, são o azul e branco.

História

A história do Decisão começa no dia 28 de outubro de 1996, quando o clube foi fundado por Silvio Costa, um empresário e diretor do colégio Decisão, na cidade do Recife. O colégio Decisão foi o 1º e único colégio no Brasil a possuir um time de futebol profissional.

Pelo fato do clube não possuir estádio próprio, o Decisão passou a mandar seus jogos em outros municípios que possuíam estádios a sua disposição. Cidades como: Itambé, Camaragibe, Timbaúba e Goiana, onde conseguiu o vice-campeonato da Copa Pernambuco de 2001. Sob o comando de Epitácio Andrade, a equipe passou por Bonito e novamente em Itambé antes de chegar a Chã Grande, onde teve parceria com a prefeitura entre 2010 e 2011. Assim, a equipe chegou a duas semifinais da A2 e culminou com uma cisão que criou o Chã Grande Futebol Clube, que já participou da elite.

A Batalha de Chã Grande
O Decisão em 2010, havia formado parceria com o Chã Grande Futebol Clube e com a prefeitura da cidade homônima, o que rendeu uma de suas melhores campanhas de sua história na competição. Terminando a primeira fase na segunda colocação, com um aproveitamento de 66% (porcento) e o segundo melhor ataque da competição com 28 gols marcados, era tido como um dos favoritos a ganhar o título e o acesso a primeira divisão estadual. Mas, a cituação mudaria drasticamente na segunda fase do torneio, na sua última partida na Série A2 2010, fez um jogo que ficou marcado na história do clube como "A Batalha Final" ou "A Batalha de Chã Grande",  onde foi goleado por 4x1 pelo América, que conseguiu o acesso.

Em 2014, a equipe acertou uma parceria com o Florida Rush, dos Estados Unidos, para cooperação técnica e de base. A parceria trouxe dois parceiros para o clube: Adidas e Chevrolet. Infelizmente, o projeto não teve continuidade e foi encerrado no mesmo ano. Sem jogar a A2 desde 2011, o Decisão acertou uma parceria para retornar a Bonito em 2017, e desde então, foi abraçado pela cidade e se firmou como Decisão Bonito.

Em 2017, em seu primeiro ano na cidade de Bonito, conquistou o Vice Campeonato da Série A2 daquele ano. Em 2018 a equipe fez boa campanha no Campeonato Pernambucano Série A2, mas acabou eliminado pelo Petrolina na semifinal e não conseguiu o acesso a Elite do futebol pernambucano. Em 2019 o clube contratou nomes de peso como: o meia Renato Henrique para a disputa da Série A2 do Pernambucano, mas sofreu judicialmente no início do campeonato por inscrever um nº de atletas oriundos de outras federações acima do limite permitido, perdendo 10 pts na tabela, o que culminaria na eliminação do clube, porém, mais tarde foi absolvido, recuperando os 10 pts e conseguindo a classificação para 2ª fase do Campeonato Pernambucano Série A2. No Hexagonal (2ª fase) o Decisão ficou em 3º lugar, se classificando para o Quadrangular Final que decidiria o acesso. Fazendo boa campanha e terminando em 1º lugar no quadrangular, deixando clubes tradicionais como Porto e Vera Cruz pelo caminho, o Decisão juntamente ao Retrô Brasil conseguiram o acesso (inédito para ambos os times) ao Campeonato Pernambucano Série A1 2020. No dia 09/11 em uma final acirrada contra o Retrô, disputada na Arena Pernambuco, o Decisão se sagrou campeão do Campeonato Pernambucano da Série A2, após empate em 2x2 no tempo regulamentar, vitória nos pênaltis por 3x2.

Em 2020, o Decisão acabou a 1ª fase em 9° lugar, na vice-lanterna, tendo que disputar o Quadrangular do Rebaixamento com Sport, Petrolina e Vitória. Com um empate e duas derrotas, conquistou apenas um ponto, terminando em último e sendo rebaixado à Série A2 de 2021. Em março de 2022, é anunciado que o Decisão-PE troca escudo, muda de sede e se une a novo clube para participar da Série A2. Portanto , a Equipe alviazulina, que disputou a primeira divisão do Estadual em 2020, se mudou para o Sertão e agora se chama "Decisão Sertânia". Além disso, o mascote deixa de ser "Falcão" e vira um "Bode".

Estádio

O Decisão realiza seus jogos no estádio Odilon Ferreia, em Sertânia, no Sertão pernambucano. O estádio tem capacidade de 2.500 pessoas. O estádio passou por reformas, ganhou um novo gramado e recebeu melhorias estruturais. Destaque para a iluminação de LED. Após a chegada do clube na cidade, melhorias contínuas vem sendo realizadas em todo o estádio.

Desempenho em competições

Campeonato Pernambucano - 1ª divisão

  Em vermelho, os anos em que o Decisão foi rebaixado do Campeonato Pernambucano (Série A1).

Campeonato Pernambucano - 2ª divisão

  Em vermelho, os anos em que o Decisão foi lanterna do Campeonato Pernambucano (Série A2). E anos com este traço (---), são anos que o Decisão não participou de nenhuma competição oficial.

Copa Pernambuco

Histórico em competições oficiais

Campeonato Pernambucano Série A1: 2020
 Campeonato Pernambucano Série A2: 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2007, 2008, 2010, 2011, 2017, 2018 e 2019
Copa Pernambuco: 2001 e 2003;

Títulos

Uniforme
1º Camisas listradas na vertical em azul e braco, calções e meiões azuis.

2º Camisas, calções e meiões amarelos.

3º Camisas brancas com duas listras horizontais na altura do peito, calções e meios brancos.

Decisao
Decisao

Decisão Sertânia Futebol Clube


A Happy Meal is a kids' meal usually sold at the American fast food restaurant chain McDonald's since June 1979. A small toy or book is included with the food, both of which are usually contained in a red cardboard box with a yellow smiley face and the McDonald's logo. The packaging and toy are frequently part of a marketing tie-in to an existing television series, film or toyline.

Description

The Happy Meal contains a main item (a hamburger, cheeseburger or small serving of Chicken McNuggets), a side item (French fries, apple slices, a Go-Gurt tube or a salad in some areas) and a drink (milk, juice or a soft drink). The choice of items changes from country to country and may depend on the size of the restaurant.

In some countries, the choices have been expanded to include items such as a grilled cheese sandwich (known as a "Fry Kid"), or more healthy options such as apple slices, a mini snack wrap, salads or pasta, as one or more of the options.

History
In the mid-1970s, Yolanda Fernández de Cofiño began working with her husband operating McDonald's restaurants in Guatemala. She created what she called the "Menú Ronald" (Ronald menu), which offered a hamburger, small fries and a small sundae to help mothers feed their children more effectively while at McDonald's restaurants. The concept was eventually brought to the attention of McDonald's management in Chicago. The company gave the development of the product to Bob Bernstein, who then came up with the idea for the Happy Meal.

In 1977, the McDonald's restaurant owner clients who regularly met with Bernstein were looking for ways to create a better dining experience for families with kids. Bernstein reasoned that if kids could get a packaged meal all their own instead of just picking at their parent's food, everybody would be happier. He had often noticed his young son at the breakfast table poring over the various items on cereal boxes and thought, "Why not do that for McDonald's? The package is the key!" He then called in his creative team and had them mock up some paperboard boxes fashioned to resemble lunch pails with the McDonald's Golden Arches for handles. They called in nationally known children's illustrators and offered them the blank slate of filling the box's sides and tops with their own colorful ideas from art to jokes to games to comic strips to stories to fantasy: whatever they thought might appeal to kids, at least eight items per box. Inside the box would be a burger, small fries, packet of cookies and a surprise gift. A small drink would accompany these items. Bernstein then named it the Happy Meal and it was successfully introduced with television and radio spots and in-store posters in the Kansas City market in October 1977. Other markets followed and the national roll-out happened in 1979.

Bernstein received  #1136758 (Serial #73148046) for his idea in 1977 which he assigned to his client, McDonald's Corporation, on June 10, 1980. In 1987 at the annual McDonald's marketing meeting, he was recognized for his accomplishment with a full-size golden replica of the Happy Meal box with the following inscription:

McDonald's Happy Meal 10th Anniversary 1977-1987
To Robert A. Bernstein, Bernstein-Rein Advertising
Thank you for bringing the Happy Meal, a bold idea, to the McDonald's System.
Your insight and conviction truly has made McDonald's a fun place for children for the past 10 years!
McDonald's Corporation
September, 1987

Often, the Happy Meal is themed to promote a children and family-oriented film or television series. The first such promotion was the "Star Trek Meal", which promoted Star Trek: The Motion Picture in December 1979. The packaging used for the Star Trek Meal consisted of various images and games related to the film, as well as a comic strip adaptation of the film. Consumers had to buy numerous meals in order to complete the set. In 1982, McDonald's recalled Playmobil Happy Meal toys because they could have been dangerous to children under three years of age. In 1992, McDonald's withdrew their range of Happy Meal toys for the film Batman Returns, after complaints from parents that the film was unsuitable for children.

In July 2011, McDonald's announced plans to make Happy Meals healthier, including the addition of apples. The redesigned meals would contain a smaller portion (1.1 ounces) of fries, along with the apples. On February 4, 2013, McDonald's announced that Fish McBites (fried Alaskan pollock, the same fish used in Filet-O-Fish) would be added as an entree, which would run until March, intended to coincide with Lent.

In 2014, McDonald's introduced a mascot to Happy Meals in the United States named Happy, who originated in France and some international countries as early as 2009. Reactions were mixed, including criticism that the mascot's design was too frightening.

Happy Meal toy

The Happy Meal did not introduce the practice of providing small toys to children. When the Happy Meal was launched in 1979, the toys were a McDoodle stencil, a McWrist wallet, an ID bracelet, a puzzle lock, a spinning top or a McDonaldland character-shaped eraser. In Canada, the promotion prior to the Happy Meal was called the "Treat of the Week", where a different toy was available free on request each week. This promotion continued after the Happy Meal was introduced in 1979 while Happy Meal toys have also become increasingly elaborate in recent years. While they were initially cheap items such as a Frisbee or ball, they have gradually been replaced with increasingly sophisticated toys, many of which are a tie-in to an existing TV series, film, video game or toy line.

The Happy Meal toys are designed for ages 2+, while the toddler toys are aimed at 3 and younger.

Bans
On November 2, 2010, the San Francisco Board of Supervisors passed a law requiring that children's meals sold in restaurants must meet certain nutritional standards before they could be sold with toys. The law, urged in part by an increase of childhood obesity in the United States, would allow toys to be included with children's meals that have fewer than 600 calories and fewer than 640 milligrams of sodium, contain fruits and vegetables, and include beverages without excessive fat or sugar. The board overturned the veto of Mayor Gavin Newsom on November 23, 2010, to pass the law. The law has been ridiculed by the satirical news program The Daily Show. McDonald's circumvented the ban by charging 10 cents for the toys.

A class action lawsuit seeking to ban Happy Meal toys in California was filed in 2010. The suit was dismissed in April 2012.

In Chile, the Happy Meal, along with kids' meals at other fast food chains, no longer includes free toys, in response to a 2012 law banning such toys in a move to prevent obesity.

Adult versions

2004 Active Fit Happy Meal
An adult version of the Happy Meal was released in 2004 with McDonald's "Active Fit" Happy Meal. The adult meal came in a special adult size happy meal box and included a bottle of water, salad, an exercise booklet, and a "step-o-meter".

2022 Cactus Plant Flea Market collaboration
In 2022 another adult version of the Happy Meal was released as a limited release collaboration with Cactus Plant Flea Market. The meal, which includes a standard Big Mac or Chicken McNuggets combo meal, comes with a collectible toy of Cactus Buddy or four-eyed caricatures of McDonaldland characters Grimace, Birdie or the Hamburglar.

See also
 Burger King Kids Club

References

External links

McDonald's foods
McDonald's advertising
Products introduced in 1979
Toy brands
Food for children
American inventions

Happy Meal


عشتار قد تشير إلى:
 عشتار إلهة الحب والحرب عند البابليين والكنعانيين ومنهم الفينيقيين.
 عشتار مسلسل سوري تمثيل أمل عرفة.
 أرض عشتار  قارة تقع في كوكب الزهرة.
 عشتار منطقة في بغداد.
 إشتار مغنية إسرائيلية.

عشتار (توضيح)


Miss Estados Unidos 1991 edición 40 de Miss USA, ganado por Kelli McCarty que fue coronada por Carole Gist el 22 de febrero de 1991 en Kansas.

Resultados

Posiciones

 Miss USA 1991: Kelli McCarty (Kansas)
 Finalistas:
 1.ª finalista: Charlotte Ray (New Jersey)
 2.ª finalista: Diane Schock (California)

 Semifinalistas (in alphabetical order): Lisa Morgan (Illinois), Pat Arnold (North Carolina) and Julie Khoury (Oklahoma).

 Las otras semifinalistas (in order of placement): Maureen Murray (New York), Candice Carley (Alabama), Kym Digman (Hawaii), Maricarroll Verlinde (Arizona), Olga Calderon (Oregón)

Premios especiales
 Miss Congeniality: Charlotte Ray (New Jersey)
 Miss Photogenic: Pat Arnold (North Carolina)
 Best State Costume: Maricarroll Verlinde (Arizona)

Puntajes

Preliminar

     Winner
     First runner-up
     Second runner-up
     Top 6 Finalist
     Top 11 Semifinalist

Final

     Winner
     First runner-up
     Second runner-up
     Top 6 Finalist

1991
Concursos de belleza en 1991

Miss USA 1991


سيدي يونس حي يقع شمال مدينة بنغازي. تحده من الشمال البحيرات الشمالية، منطقة اللثامة والزريريعية ومن الجنوب منطقة الوحيشي وهو حي صغير وحديث نسبيا. تعود التسمية نسبة إلى مقبرة سيدي يونس القديمة المدفون فيها سيدي يونس ويوجد بها مسجد الحسين بن علي وكذلك مجموعة من المدارس مثل مدرسة أول سبتمبر سابقا (الآن شباب الثورة) وكذلك مدرسة الهواري بو مدين وغيرها.

وكان بها بئر تعرف به وهو أم الخدم وهو تحديد على الطريق الرئيسي بالقرب من مدرسة آمنة بنت وهب.

يونس

سيدي يونس


Kings and Queens deseti je studijski album njemačkog heavy metal-gitarista Axela Rudija Pella. Diskografska kuća Steamhammer objavila ga je 1. ožujka 2004.

Popis pjesama

Osoblje

 Axel Rudi Pell

 Ferdy Doernberg – klavijature
 Volker Krawczak – bas-gitara
 Axel Rudi Pell – gitara, produkcija, fotografije
 Mike Terrana – bubnjevi
 Johnny Gioeli – vokal

 Ostalo osoblje

 Ulf Horbelt – mastering
 Marc Klinnert – naslovnica
 André Marsell – umjetnički smjer
 Charlie Bauerfeind – produkcija, inženjer zvuka, miks

Izvori

Albumi Axela Rudija Pella
Albumi iz 2006.

Kings and Queens


O Prêmio ACIE de Cinema de 2010 foi a sétima edição do Prêmio ACIE, concedido pela Associação dos Correspondentes de Imprensa Estrangeira no Brasil, a ACIE. A entrega dos troféus ocorreu em 5 de abril de 2010 no Centro Cultural Banco do Brasil, no Rio de Janeiro, reunindo diversos profissionais atuantes no cinema brasileiro.

O homenageado da cerimônia foi Carlos Manga, que recebeu o Prêmio ACIE pelo conjunto da obra. É Proibido Fumar se saiu como o grande vencedor da noite, mas o prêmio do júri popular foi para o documentário Loki: Arnaldo Baptista.

Indicados e vencedores
Os vencedores estão em negrito na tabela abaixo:

Prêmio ACIE de Cinema

Prêmio ACIE de Cinema 2010


الثقب  هي إحدى عمليات القطع التي تستخدم للحصول على الثقوب في المنتج، غالبا ما تتم هذه العملية بواسطة ريشة ثقب مصممة خصيصا لهذا الغرض، ومزودة بمسار حلزوني لخروج الرايش. تستخدم أدوات ثقب مختلفة تبعاً للمادة التي تثقب، وقطر الثقب، وعدد الثقوب، وزمن إنجاز عملية الثقب.

انظر أيضًا
 ماكينات الثقب
 منصة حفر

مراجع

وصلات خارجية
 إي فاندا

أدوات ثقب
تشغيل آلي
نجارة
هندسة القطع

ثقب (عملية)


عشقوت هي قرية لبنانية من قرى قضاء كسروان في محافظة جبل لبنان. وأغلب سكانها ينتمون إلى الطائفة المارونية.

أعلام
 أحمد فارس الشدياق
 بولس بطرس مسعد
 يوسف دريان

الجغرافيا
مساحتها 8.5 كم2 وترتبع عن البحر مسافة 1000 متر

المراجع

http://www.achkout.com

أماكن مأهولة في قضاء كسروان
أماكن مأهولة في لبنان
تجمعات مارونية في لبنان
مدن لبنان

عشقوت


Oocystales, nekadašnji red zelenih algi u koji je uključivana porodica Oocystaceae i Eremosphaeraceae, koja se danas vodi pod redom Chlorellales. Najvažniji je rod Oocystis, po kojemu su i porodica i red imenovani.

Porodica Eremosphaeraceae, danas se također vodi pod redom Chlorellales

Izvori

Sistematika

Oocystales


Violeta Isfel (Ciudad de México, Meksiko, 11. lipnja 1985.) meksička je glumica i pjevačica, koja uglavnom glumi u telenovelama.

Filmografija
La última esperanza
Između ljubavi i mržnje — Paz
Rubí — Manita
Lola, érase una vez — Gabriela
Glupače ne idu na nebo — Lucía López Carmona
Atrévete a soñar — Antonella Rincón Peña
Una familia con suerte Mónica
Porque el amor manda — Marisela Pérez Castellanos
Yo no creo en los hombres (2014.) — Nayeli Campos
La vecina — Titina
Mi marido tiene familia — Clarissa

Izvori i bilješke

Meksički televizijski glumci
Meksički filmski glumci

Violeta Isfel


Armin Laschet, (Aachen, 18. veljače 1961.) njemački je novinar i političar, te od siječnja 2021. godine predsjednik njemačke stranke CDU. Postao je predsjednik vlade Sjeverne Rajne-Vestfalija 27. lipnja 2017. Kandidat je CDU za njemačkog kancelara na izborima 2021. godine.

Raniji život i obrazovanje
Laschet je odrastao u katoličkoj obitelji u okrugu Burtscheid u Aachenu. Njegov otac, Heinrich, bio je inženjer rudarstva. Djed mu je porijeklom iz Hergenratha, današnje Belgije, a u Aachen se preselio 1920-ih.

Diplomirao je na gimnaziji Pius u Aachenu 1981. Zatim je studirao pravo na Sveučilištu u Münchenu i Sveučilištu u Bonnu. Nakon završetka studija prava 1987., studirao je i novinarstvo, a zatim radio u medijima i izdavačkom svijetu do 1991.

Oženjen je za Susanne Malangré, koju je upoznao tokom djetinjstva u crkvenom zboru. Imaju troje dijece, dva sina i kćer.

Politička karijera
Član Bundestaga (1994. – 1998.)

Nakon općih izbora 1994. godine postao je član njemačkog Bundestaga. Bio je član komiteta za ekonomsku suradnju, te komiteta za suradnju s Europskom Unijom.

Član Europskog parlamenta (1999. – 2005.)

Kao član Europskog parlamenta bio je član komiteta za budžet od 1999. do 2001., te član komiteta za vanjske poslove od 2002. do 2005.

Državna politika (2005.–danas)

Tokom mandata ministra-predsjednika Sjeverne Rajne-Vestfalije Jürgena Rüttgersa Laschet je bio ministar za porodice, žene, integracije i generacije do 2010., kada je neuspješno pokušao postati vođa CDUu ovoj pokrajini, izgubivši od Norberta Röttgena. 2012. godine Röttgen je napustio tu poziciju a Laschet je bio taj koji ga je zamijenio.

4. prosinca 2012. Laschet je postao jedan od 5 potpredsjednika CDU. 27. lipnja 2017. postao je ministar-predsjednik Sjeverne Rajne-Vestfalije.

Predsjednik CDU, kandidat za njemačkog kancelara (2020.–danas)

Nakon ostavke Annegret Kramp-Karrenbauer 10. veljače 2020., odlučila je da više neće biti predsjednica CDU, pa tako i kandidat za Njemačkog kancelara 2021. Laschet je najavio kandidaturu za predsjednika stranke 25. veljače, a njegovi protukandidati bili su Norbert Röttgen i Friedrich Merz.

Na sjednici održanoj u siječnju 2021. godine, Laschet je u prvom krugu osvojio 38.4%, a u drugom krugu 52.79% glasova, te postao predsjednik CDU. Annalena Baerbock

Zapadnonjemački političari

Armin Laschet


Alfabetul ucrainean este un set de litere folosit pentru a scrie în ucraineană, limba oficială a Ucrainei. Este una dintre variantele naționale ale scrierii chirilice. Textele ucrainene sunt uneori romanizate, scrise în alfabetul latin pentru cititorii non-chirilici sau sistemele de traducere. De-a lungul timpului au existat mai multe încercări de creare a unui alfabet latin pentru limba ucraineană, însă niciuna nu s-a concretizat. Recent, mai precis în 2014, o comisie specială a Parlamentului ucrainean a adus în discuție ideea renunțării treptate la alfabetul chirilic în favoarea celui latin.

Alfabet
Alfabetul cuprinde 33 de litere, reprezentând 38 de foneme și un semn suplimentar: apostroful. Ortografia ucraineană se bazează pe principiul fonematic în care o singură literă corespunde, în general, unui fonem. Ortografia are, de asemenea, cazuri în care sunt aplicate principii semantice, istorice și morfologice.

20 de litere reprezintă consoane (б, г, ґ, д, ж, з, к, л, м, н, п, р, с, т, ф, х, ц, ч, ш, щ), 10 vocale (а, е, є, и, і, ї, о, у, ю, я) și două semivocale (й, в). Semnul moale ь nu are nicio valoare fonetică în sine, însă indică înmuierea (palatalizarea) consoanei precedente. De asemenea, anumite consoane sunt palatalizate atunci când sunt urmate de anumite vocale: д, з, л, н, с, т, ц si дз sunt înmuiate atunci când sunt urmate de o vocală moale (є, і, ї, ю, я).

Apostroful anulează palatalizarea în locuri în care se aplică regulile ortografice normale. De asemenea, este păstrat în transliterările din alfabetul latin: Кот-д'Івуар (Côte d'Ivoire), О'Тул (O'Toole) etc. Apostroful mai este folosit în bielorusă și aceeași funcție este îndeplinită în rusă de semnul tare (ъ).

Comparându-l cu alte alfabete chirilice, alfabetul ucrainean modern se aseamănă cel mai mult cu cel rutean, rus și bielorus. A păstrat cele două litere chirilice timpurii i (i) și izhe (и) pentru a reprezenta sunetele  și , precum și cele două forme istorice e (е) și ye (є). Litere unice sunt:
 ge (ґ), folosit pentru sunetul velar ocluziv mai puțin frecvent ;
 yi (ї), pronunțat ca  sau .

Numele și pronunția literelor

Note
 Pronunția lui  variază în funcție de context; este labială înaintea vocalelor din spate și labiodentală înaintea vocalelor din față.
 Ge (ґ) a fost interzisă în mod oficial în Ucraina sovietică între 1933 și 1990; lipsește din unele codări de caractere și fonturi pe calculator, precum ISO-8859-5 și MS-DOS Cyrillic.
 Semnul moale (ь) nu este considerat o literă, ci un simbol ortografic care indică înmuierea (palatalizarea) consoanei precedente. Se afla la finalul alfabetului înainte de 1990, când noua ortografie oficială i-a schimbat locul.
 Apostroful indică faptul că consoana precedentă unei vocale moale nu este palatalizată.
 Există, de asemenea, digrafe care se pronunță ca un singur sunet: дж, care sună ca "dj" în "Caradja", și дз. Exemple: джмiль (un bondar), бджoлa (o albină), дзвоник (un clopot).

Referințe

Legături externe

Literatură suplimentară

Alfabete
Alfabetul chirilic

Alfabetul ucrainean


Das Museu do Design e da Moda (MUDE) ist ein Design- und Modemuseum in der Baixa Pombalina, dem Zentrum der Stadt Lissabon.

Geschichte
Das Museum existierte bereits zwischen 1999 und 2006 als Abteilung im Centro Cultural de Belém. Nach dem Umbau des ehemaligen Sitzes der Banco Nacional Ultramarino in der Rua Augusta eröffnete es am 21. Mai 2008 neu mit erweiterten Ausstellungsflächen und Mode als zusätzlichem Schwerpunkt.

Die Sammlung umfasst etwa 1000 Werke aus dem Bereich des Designs und etwa 1200 aus dem Bereich Mode (etwa Stühle und Kommoden, Kostüme und Handtaschen vom 19. Jahrhundert bis in unsere Gegenwart), darunter Arbeiten von Russel Wright, Charlotte Perriand, Ettore Sottsass, Mar Newson, Charles & Ray Eames, Le Corbusier, Droog Design, Yves Saint Laurent, Christian Dior, Vivienne Westwood, Versace, Pierre Balmain, Paco Rabanne, Jean Paul Gaultier und John Galliano.

Siehe auch
 Liste der Museen in Lissabon

Weblinks

 Offizielle Website

Designmuseum
Modemuseum
Museum in Lissabon
Bauwerk in Santa Maria Maior (Lissabon)
Rua Augusta
Wikipedia:PuB/Bautyp
Gegründet 1999
Aufgelöst 2006
Ehemaliges Museum
Historische Organisation (Lissabon)
Gegründet 2008
Kunstmuseum in Portugal
Kunst (Lissabon)

Museu do Design e da Moda


Hf أو HF قد تعني:
 الرمز الكيميائي لعنصر الهافنيوم Hf.
 الرمز الكيميائي لغاز فلوريد الهيدروجين، والذي يشكل محلوله في الماء حمض الهيدروفلوريك HF.

HF


Resciebelle (Bella) Barrios Santiago (n. 1 decembrie 1989, Dasmariñas, Filipine) este o cântăreață filipineză stabilită în România, câștigătoarea X Factor 2018, finalista Românii au talent 2016 și Bravo, ai stil! (sezonul 7).

Biografie
Născută într-o familie modestă din Dasmariñas, un oraș în provincia filipineză Cavite, Bella Santiago a urmat cursuri de muzică de la vârsta de 12 ani și a început să cânte în concerte publice și private în Filipine, Malaezia și Taiwan de la vârsta de 15 ani. Tatăl Bellei a murit pe când aceasta avea un an. A fost crescută de bunica ei, întrucât mama a fost nevoită să plece la muncă departe de casă. În țara sa natală, a apărut în show-ul de talente Pinoy Pop Superstar, difuzat de GMA Network. Înainte de a se stabili în România, a participat, de asemenea, la concursul Tawag ng Tanghalan, difuzat în cadrul show-ului It's Showtime, unde a interpretat piesa "Crazy in Love" a lui Beyoncé.

Carieră muzicală
Bella Santiago s-a mutat în România în 2016. În același an a participat la Românii au talent, show în care a ajuns până în finală. În februarie 2017 a lansat single-ul de debut "Unpredictable". Piesa a fost produsă în studiourile HaHaHa Production, alături de Smiley, dar și compozitori internaționali. În februarie 2017 începe colaborarea cu trupa Jukebox. Împreună cu aceasta a lansat trei single-uri: "Vocea ta", "Auzi cum bate" și "Sugar Gumalaw". Alături de Jukebox a participat la Selecția Națională Eurovision 2018, cu piesa "Auzi cum bate". În finala din 25 februarie, piesa s-a clasat pe locul 4, cu 1.728 de voturi. În decembrie 2018 a câștigat finala celui de-al optulea sezon al X Factor. Este pentru a doua oară când un concurent străin este declarat învingător, după victoria din anul precedent a americanului Jeremy Ragsdale. Artista a mărturisit că a participat la X Factor pentru a putea să își ajute fetița în vârstă de șapte ani și familia care au rămas în Filipine.

În ianuarie 2019, Bella a primit un wild card pentru a concura în Selecția Națională Eurovision 2019, cu piesa "Army of Love". Numele ei fusese deja vehiculat pe site-urile de socializare după retragerea lui Dan Bittman din competiție. Compusă de Alex Luft și Bella însăși, piesa se înscrie în genul pop și include un fragment de rap în limba tagalog, limba nativă a artistei. În semifinala din 27 ianuarie, organizată la Iași, Bella Santiago s-a aflat printre cei cinci concurenți aleși de juriu pentru a accede în finala de la București. Jurații au apreciat show-ul din spatele piesei.
În decembrie 2019 a câștigat show-ul Te cunosc de undeva sezonul 14, pe canalul Antena 1.

Viață personală
În decembrie 2018, Bella Santiago s-a căsătorit cu iubitul ei, Nicolae Ionuț Grigorie, pentru care a luat, de altfel, decizia de a se stabili în România. Cei doi s-au cunoscut într-un local din Malaezia, unde Bella susținea un concert. Bella are o fiică dintr-o relație anterioară. Tatăl acesteia le-a părăsit imediat după naștere și nu le-a mai căutat.

Discografie

Note

Legături externe
  Bella Santiago pe Facebook
  Bella Santiago pe Instagram
  Bella Santiago pe Twitter

Nașteri pe 1 decembrie
Nașteri în 1989
Cântărețe filipineze
Români de origine filipineză

Bella Santiago


A definition is a statement of the meaning of a term.

Definition may also refer to:

Science, mathematics and computing

 In computer programming languages, a declaration that reserves memory for a variable or gives the body of a subroutine
 Defining equation (physical chemistry), physico-chemical quantities defined in terms of others, in the form of an equation
 Dynamical system (definition), description of a mathematical model, determined by a system of coupled differential equations
 Circular definition, lexicographic, linguistic and logical aspects
 Mathematics:
 Intensional definition
 Elementary definition
 Algebraic definition
 Recursive definition
 Field of definition
 A continuous function
 A well-defined function

Music and TV
 High-definition television, a television format with higher resolution
 Definition (album), a 1992 studio album by American crossover thrash band Dirty Rotten Imbeciles
 Definition (TV series), a long-running Canadian game show of the 1970s and 1980s
 Definition (Jersey EP), 2001
 Definition (Diaura EP), 2019
 "Definition" (song), a 1998 song by Black Star
 "Definition", a song by Mabel from About Last Night..., 2022
 "Definitions" (How I Met Your Mother), a 2009 television episode

Other
 #define, a macro in the C programming language
 Defined (album), a 2005 operatic pop album
 Definitions (Plato), a dictionary of about 185 philosophical terms sometimes included in the corpus of Plato's works
 Dogmatic definition, the pronunciation of religious doctrine by a Pope or an ecumenical council

Definition (disambiguation)


Misodendrum maleni biljni rod smješten u vlastitu porodicu Misodendraceae, dio reda Santalales. Postoji osam vrsta koje rastu po južnoameričkim državama Čile i Argentina.

Vrste
 Misodendrum angulatum Phil.
 Misodendrum brachystachyum DC.
 Misodendrum gayanum Tiegh.
 Misodendrum linearifolium DC.
 Misodendrum macrolepis Phil.
 Misodendrum oblongifolium DC.
 Misodendrum punctulatum Banks ex DC.
 Misodendrum quadriflorum DC.

Izvori

Porodice santalolikih
Biljne porodice

Misodendrum


Globulin ya da Globülin, molekül ağırlığı yüksek bir protein. Sodyum klorür, sodyum sülfat, magnezyum sülfat gibi elektrolit ihtiva eden, zayıf tuzlu solüsyonlarda çözünür. Suda zorlukla erir veya erimez. Suda hiç erimeyen globülin fraksiyonuna öglobülin (gerçek globülin) az oranda suda eriyen fraksiyonuna da psödoglobülin (yalancı globülin) denir.

Globülinler ultrasantrifüj ve elektroforez gibi metotlar ile incelendiğinde, alfa, beta ve gama denilen bölümlerine ayrılır. Bu fraksiyonların birbirine oranı organizmanın durumuna göre değişir. Hastalıklara ve hastalıkların çeşidine göre bu oran büyür veya küçülür.

Yumurtada ve sütte de bulunan globülinler, kanda litrede 32 gr kadar mevcuttur. Yumurtada ovoglobülin denilen globülinler vardır. Hayatımızda önemli rol oynarlar: Antikorlar, gama globülin fraksiyonudur ve bağışıklılığı sağlarlar. Kızıl, kızamık, çocuk felci, karaciğer iltihabı gibi hastalıkların tedavisinde bu hastalığa özel globülinler bir başka canlıda üretilerek hastaya verilir (serum olarak).

Proteinler

Globulin


Michelotti est un patronyme porté notamment par :

 Alberto Michelotti (1930-2022), arbitre italien de football ;
 Anne Michelotti (1843-1888), religieuse savoyarde ;
 Biordo dei Michelotti (1352-1398), membre important de la famille Michelotti ;
  (1926-1986), acteur et doubleur italien ;
 Francesca Michelotti (1952-), femme politique saint-Marinaise ;
 Giovanni Michelotti (1812-1898), naturaliste italien du
 Giovanni Michelotti (1921-1980), designer italien ;
  (1764-1846), ingénieur et architecte italien ;
 Pietro Antonio Michelotti (1673-1740), médecin vénitien ;
  (1934-2011), actrice et doubleuse italienne.

Michelotti


İbrahim Hakkı Paşa (d. 1863, İstanbul - ö. 29 Temmuz 1918, Berlin) V. Mehmed saltanatında 12 Ocak 1910 - 30 Eylül 1911 tarihleri arasında bir yıl sekiz ay on dokuz gün sadrazamlık yapmış Osmanlı devlet adamıdır.

Meşrutiyet yıllarında Maarif ve Dahiliye Nazırlıkları yapan İbrahim Hakkı Paşa, 1910 yılında sadrazamlığın yanı sıra Hariciye ve Nafia Nezaretlerini de yönetmiş; Trablusgarp Savaşı sırasında istifa etmiştir. Devlet adamlığını sürdürürken çeşitli konularda ders kitapları da kaleme almıştır.

Yaşamı

1863 yılında İstanbul'da doğdu. Babası İstanbul Şehremaneti Meclis Reisi (Belediye Meclisi Başkanı) Sakızlı Mehmed Remzi Efendi'ydi.

1882'de Mülkiye Mektebi'ni bitirdi. 1884'te Mâbeyn-i Hümâyun tercümanı oldu. II. Abdülhamid'e polisiye romanlar çevirdi. Bir yandan da Hukuk ve Ticaret Mekteplerinde dersler verdi. 1894'te Babıâli Hukuk Müşavirliğine getirildi. 30 kadar diplomatik komisyonda başkan ve üye olarak bulundu. İkinci Meşrutiyet'in ilânından önce Girit ve Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi.

1908 yılında II. Meşrutiyet'in ilanından bir gün önce kurulan 7. Sait Paşa kabinesinde Maarif Nazırı, iki gün sonra kurulan Kıbrıslı Mehmed Kâmil Paşa kabinesinde Maarif ve Dahiliye Nazırlıklarını üstlendi. Bu görevde kalmak istemediğinden Aralık 1908'de bakanlıktan ayrıldı. Osmanlı Devleti'nin Roma büyükelçiliği görevini üstlendi. 1909 sonuna kadar bu görevi sürdürdü.

Hüseyin Hilmi Paşa'nın sadrazamlıktan istifası üzerine 1910 yılında da sadrazam oldu. Aynı zamanda Hariciye ve Nafia Nazırlığını da birlikte yürüttü. 1911'de İtalyanların Trablusgarp'a saldırması üzerine bakanlıktan istifa etti.

1913 yılında İngiltere'ye giden İbrahim Hakkı Paşa, pek çok görüşme yapıp anlaşmalar imzaladı. I. Dünya Savaşı başlayınca İstanbul'a döndü.

1915'te Berlin Büyükelçiliği'ne atandı. Ek olarak 1917'de Meclis-i Âyan üyeliğine atandı. Brest Litovsk Barış Antlaşması'nın görüşmeleri sırasında Osmanlı heyetinde görev yaptı. Berlin'e döndükten kısa bir süre sonra 29 Temmuz 1918 günü yaşamını yitirdi. Cenazesi İstanbul'a getirilerek Yahya Efendi Tekkesi'ne defnedildi.

Devlet adamlığının yanı sıra bilim alanında çalışmaları da olan İbrahim Hakkı Paşa, ders kitabı tarzında eserler yazmıştır.

Eserleri
 Medhal-i Hukuk-u Düvel, 1885
 Tarih-i Hukuk-u Beyneddüvel, 1885
 Küçük Osmanlı Tarihi, 1890
 Tarih-i Umûmi, 3 cilt, 1887-1888

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Buz, Ayhan (2009) " Osmanlı Sadrazamları", İstanbul: Neden Kitap, ISBN 978-975-254-278-5
 Danișmend, İsmail Hâmi (1971),Osmanlı Devlet Erkâni, İstanbul: Türkiye Yayınevi
 Kuneralp, Sinan (1999) Son Dönem Osmanlı Erkan ve Ricali (1839 - 1922) Prosopografik Rehber, İstanbul:ISIS Press,, ISBN 9784281181.
 İnal, İbnülemin Mehmet Kemal, (1964) Son Sadrazamlar 4 cilt, Ankara: Millî Eğitim Basimevi, (Dergah Yayinevi 2002) (Google books ,
 Tektaş, Nazim (2002), Sadrâzamlar Osmanlı'da İkinci Adam Saltanatı, İstanbul:Çatı Yayınevi (Google books:

1863 doğumlular
1918 yılında ölenler
20. yüzyılda Osmanlılar
Dahiliye nâzırları
İstanbul doğumlu devlet görevlileri
İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğretim üyeleri
Yahya Efendi Tekkesi Haziresi'ne defnedilenler
Osmanlı elçileri
Osmanlı sadrazamları
Trablusgarp Savaşı'nda Osmanlılar
V. Mehmed tarafından seçilen Meclis-i Âyan üyeleri

İbrahim Hakkı Paşa