La Aviación Ligera del Ejército de Tierra Francés (en francés: Aviation Légère de l'Armée de Terre; abreviada como ALAT) constituye la unidad de aviación de ejército del Ejército de Tierra Francés. La unidad fue creada en el año 1954 como Aviation Légère d'Observation d'Artillerie y renombrada posteriormente como ALAT.

Aeronaves en servicio

Referencias
Citas

Bibliografía
 Les insignes de l'ALAT, insignes et historiques d'unités, Christian Malcros, SHAT 1991,
 L'histoire de l'aviation légère de l'armée de terre 1794-2004, général André Martini, Éditions Lavauzelle, 2005,

Enlaces externos

 (en francés) Aviation légère de l'armée de terre / ALAT su www.defense.gouv.fr/terre
 (en francés) ALAT / Hélicoptères et avions su www.defense.gouv.fr/terre
 (en francés)  Base de données sur l'ALAT (historiques, tableaux des unités, liste des commandants, insignes, patchs, avions, hélicoptères, etc)
 (en francés)  Tout sur les aéronefs de l'ALAT (avions, hélicoptères, codes)
 (en francés)  Historique du soutien de l'ALAT (collection d'insignes ALAT, patchs ALAT...etc)
 (en francés)  Musée de l'ALAT et de l'hélicoptère situé à Dax
 (en francés) Rapport du Sénat français de 2002; Les hélicoptères de l'armée de Terre : situation et perspectives

Unidades militares de Francia


Flávio Campos (født 29. august 1965) er en tidligere brasiliansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Gamba Osaka og Kyoto Purple Sanga.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Brasilien

Flávio Campos


جانلوكا غرافا  (مواليد 7 مارس 1977 في كازيرتا - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى نابولي الإيطالي منذ 2005 في مركز الظهير الأيمن كما يجيد اللعب في مركز قلب الدفاع .

روابط خارجية

مراجع

مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو نابولي
مواليد 1977
مواليد في كازيرتا
لاعبو نادي كاتانزارو
لاعبو نادي تيرنانا

جانلوكا غرافا


2014 (MMXIV) Çarşamba günü başlayan yıl. 21. yüzyılın ve 3. milenyumun 14. yılı.

2014; Uluslararası Kristalografi Yılı, Uluslararası Aile Çiftçiliği Yılı, Uluslararası Küçük Ada Gelişmekte Olan Ülkeler Yılı ve Filistin Halkıyla Uluslararası Dayanışma Yılı ilan edilmiştir.

Olaylar

Ocak
 1 Ocak - Litvanya Euro kullanımını kabul ederek Euro bölgesine giren 18. ülke oldu.
 5 Ocak - ilk Hindistan yapımı GSLV Mk.II D5'te iletişim uydusu GSAT-14 uzaya fırlatıldı.

Şubat

 Şubat - Batı Afrika Ebola virüsü salgını başladı. Salgın boyunca virüs en az 28.616 kişiye bulaştı ve en az 11.310 kişiyi öldürdü.
 7-23 Şubat - 2014 Kış Olimpiyatları Rusya'nın Soçi şehrinde başladı. Slopestyle etkinlikleri de ilk kez oynandı.
 13 Şubat - Belçika, dünyada her yaşta ölümcül hastalığa sahip hastalar için ötanaziyi yasallaştıran ilk ülke oldu.
 22 Şubat - Onur Devrimi: Verkhovna Rada (Ukrayna Yüksek Şûrası), başkent Kiev'de günlerce süren sivil kargaşanın ardından yaklaşık 100 kişinin ölümüne neden olan Cumhurbaşkanı Viktor Yanukoviç'in görevden alınmasını ve yerine Oleksandr Turçinov'un getirilmesini oyladı.

Mart

 5 Mart - Venezuela devlet başkanı Nicolás Maduro, Panama'yı Venezuela hükûmetine karşı bir komploya karışmakla suçlayarak ülkenin Panama ile olan diplomatik ve siyasi ilişkilerini durdurdu.
 8 Mart - Kuala Lumpur'dan Pekin'e yapılan Malaysia Airlines'ın 370 sefer sayılı uçuşu sırasında Boeing 777 tipi yolcu uçağı, 239 kişiyle birlikte Tayland Körfezi üzerinde kayboldu. Uçağın Hint Okyanusu'na düştüğü tahmin edilmektedir.
 16 Mart - Kırım statüsü referandumu: Kırım Yarımadası'nın statüsü konusunda referandum yapıldı.
 21 Mart - Rusya devlet başkanı Vladimir Putin'in süreci sonlandıran bir yasa tasarısını imzalamasının ardından Kırım'ı resmen ilhak etti.
 24 Mart - Acil bir toplantı sırasında, Birleşik Krallık, Amerika Birleşik Devletleri, İtalya, Almanya, Fransa, Japonya ve Kanada, Kırım'ı Ukrayna'nın uluslararası sınırları içinde tanıdı ve Kırım referandumunun geçerliliğini reddetti. Bunlara ek olarak Rusya'nın G8 üyeliğini geçici olarak askıya aldı.
 31 Mart - Birleşmiş Milletler Uluslararası Adalet Divanı, Japonya'nın Antarktika balina avcılığı programının bilimsel değil ticari olduğuna hükmetti ve avcılık faaliyetlerini yasakladı.

Nisan

 7 Nisan - Donetsk Halk Cumhuriyeti, Ukrayna'dan tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etti.
 8 Nisan - Microsoft, Windows XP için genişletilmiş desteğini sona erdirdi. Böylece işletim sisteminin resmî desteği 12 yıl sonra sona erdi.
 10 Nisan - 2014 Kırım krizine yanıt olarak, Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi (AKPM), Rusya'nın oy haklarını geçici olarak askıya alma kararı aldı.
 14 Nisan - Chibok okul rehine krizi: Nijerya'da tahminen 276 kişi okuldan kaçırılarak rehin alındı.
 16 Nisan - Sewol faciası: Güney Kore bayraklı MV Sewol, alabora oldu ve battı. Kazada çoğu lise öğrencisi 304 kişi öldü.
 27 Nisan - Katolik Kilisesi aynı anda XXIII. Ioannes ve II. Ioannes Paulus'u aziz ilan etti.
 28 Nisan - Amerika Birleşik Devletleri başkanı Barack Obama'nın Rusya'ya yönelik yeni ekonomik yaptırımları, Rusya devlet başkanı Vladimir Putin'e yakın şirket ve kişileri hedef alarak yürürlüğe girdi.

Mayıs

 5 Mayıs
 Dünya Sağlık Örgütü, çocuk felcinin en az 10 ülkede yayılmasını dünya çapında büyük bir sağlık acil durumu olarak tanımladı.
 Boko Haram, Nijerya'da Gamboru Ngala'ya gece düzenlediği saldırıda yaklaşık 300 kişiyi öldürdü.
 6-10 Mayıs - 2014 Eurovision Şarkı Yarışması, Danimarka'nın başkenti Kopenhag'da gerçekleşti. Yarışmayı Rise Like a Phoenix şarkısıyla Avusturyalı Conchita Wurst kazandı.
 12 Mayıs - Lugansk Halk Cumhuriyeti, Ukrayna'dan tek taraflı olarak bağımsızlığını ilan etti.
 13 Mayıs - Türkiye'nin Manisa iline bağlı Soma ilçesindeki bir maden ocağında çıkan yangın sonucunda 301 maden işçisi öldü.
 14 Mayıs - Güney Kore Birleşme Bakanlığı, Kuzey Kore'nin başkenti Pyongyang'da yirmi üç katlı bir apartman çöktüğünü ve 490'dan fazla ölünün olduğunu tahmin ettiklerini raporladı.
 20 Mayıs - 2014 Jos saldırıları: Nijerya'nın Jos şehrinde teröristlerce düzenlenen bombalı saldırılarda 118 kişi öldü.
 22 Mayıs
 2014 Tayland askerî darbesi: Tayland Kraliyet Ordusu, Tayland'daki siyasi huzursuzluğu çözememesinin ardından Niwatthamrong Boonsongpaisan'ın geçici hükûmetini devirdi.
 Mayıs 2014 Urumçi saldırısı: Çin'deki Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nin başkenti olan Urumçi'de meydana gelen terör saldırısında 43 kişi öldü, 90'dan fazla kişi yaralandı.
 Donetsk Halk Cumhuriyeti ve Lugansk Halk Cumhuriyeti, Halk Cumhuriyetleri Birliği olarak da adlandırılan Novorossiya Federal Devleti'nin kuruluşunu ilan etti.
26 Mayıs - Narendra Modi, Hindistan'ın 14. başbakanı olarak Manmohan Singh'in yerini aldı.

Haziran
 5 Haziran - Irak ve Şam İslam Devleti (IŞİD, IŞİD veya DEAŞ olarak da bilinir) olarak adlandıran Sünni bir militan grup, Irak'ın başkenti Bağdat'ı ele geçirmek ve Başbakan liderliğindeki Şii hükûmeti devirmek amacıyla Kuzey Irak üzerinden bir saldırı başlattı.
 12 Haziran - 13 Temmuz - 2014 FIFA Dünya Kupası Brezilya'da başladı. Kupayı Almanya kazandı.
 12 Haziran - Irak'taki Camp Speicher katliamında IŞİD, 1.566 Şii Irak Hava Kuvvetleri askeri öğrencisini öldürdü. Bu, tarihin en kanlı ikinci terör saldırısı ve IŞİD tarafından gerçekleştirilen en kanlı saldırı olarak kayıtlara geçti.
 13 Haziran - Irak ve Şam İslam Devleti'ne karşı yapılan askerî müdahaleler başladı.
 14 Haziran - Katolik Kilisesi, Doğu Katolik Kiliseleri diasporasındaki din adamlarının evliliğine ilişkin kısıtlamaları kaldırdı.
 19 Haziran - VI. Felipe, babası I. Juan Carlos'un tahttan çekilmesi üzerine yeni İspanya Kralı oldu.
 29 Haziran - Irak ve Şam İslam Devleti kendisini halife ilan etti.

Temmuz

 8 Temmuz - 2014 FIFA Dünya Kupası'nın ev sahibi Brezilya, yarı finalde Almanya'ya 7-1 mağlup oldu.
 8 Temmuz - 26 Ağustos - Haziran ayında üç İsrailli gencin kaçırılıp öldürülmesi ve Temmuz ayında bir Filistinli gencin intikam cinayetinin ardından İsrail ile Hamas arasında artan gerilimin ortasında, İsrail sayısız füze saldırısıyla başlayarak Hamas kontrolündeki Gazze Şeridi'ne karşı Koruyucu Hat Operasyonu'nu başlattı. Yedi hafta süren çatışmalarda 2.100 Filistinli ve 71 İsrailli öldü.
 15 Temmuz - KDE masaüstü ortamının KDE SC 4'ün halefi olan kde plasma 5 yayınlanmıştır.
 15 Temmuz - Rusya'da, Moskova metrosu'nda oluşan bir kaza sonucu 24 kişi hayattını kaybetti ve yaklaşık 160 kişi yaralandı.
 17 Temmuz - Malaysia Airlines'ın 17 sefer sayılı uçuşunu yapan Boeing 777 tipi yolcu uçağı, bir füze tarafından vurulduktan sonra Doğu Ukrayna'da düştü. Uçaktaki 298 kişinin tamamı öldü.
 21 Temmuz - Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Malaysia Airlines'ın 17 sefer sayılı uçuşunun füze ile düşürülmesine yanıt olarak 2166 sayılı Kararı kabul etti.
 23 Temmuz - 3 Ağustos - 2014 İngiliz Milletler Topluluğu Oyunları, İskoçya'nın başkenti Glasgow'da başladı.
 24 Temmuz - Air Algérie'nin 5017 sefer sayılı uçuşunu yapan bir McDonnell Douglas MD-80/MD-90, Mali'de düştü. Uçaktaki 116 kişinin tamamı öldü.
 28 Temmuz - Birinci Dünya Savaşı'nın (Avusturya-Macaristan'ın Sırbistan'a savaş ilan etmesinin) 100. yıl dönümü.

Ağustos
 3 Ağustos - Sincar katliamı, Irak'ın Sincar şehrinde 4.000'den fazla Yezîdî'nin katledilmesiyle sonuçlanan IŞİD saldırılarının başlangıcı.
 7 Ağustos - Kızıl Kmerler liderleri Nuon Chea ve Khieu Samphan, insanlığa karşı suç işlemekten suçlu bulundu ve Kızıl Kmerler Mahkemesi tarafından ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.
 8 Ağustos - Amerikan liderliğindeki Irak müdahalesi: Amerika Birleşik Devletleri Ordusu, IŞİD militanlarının akınını durdurmak için Kuzey Irak'ta bir hava müdahalesi başlattı.
 9 Ağustos - Afro-Amerikalı Michael Brown'ın bir polis memuru tarafından vurulması, Ferguson, Missouri'de isyanları tetikledi.

Eylül

 18 Eylül - 2014 İskoçya bağımsızlık referandumundan, İskoçya'nın Birleşik Krallık'tan bağımsızlığını ilan etmesi sonucu çıktı.
 22 Eylül - Amerika Birleşik Devletleri ve birkaç Arap ülke ortaklığıyla Suriye'de hava saldırısı başladı.
 24 Eylül - Hindistan Uzay Araştırmaları Örgütü tarafından 5 Kasım 2013'te fırlatılan ve halk arasında Mangalyaan olarak bilinen Mars Orbiter Mission, Mars yörüngesine ulaşarak Hindistan'ı Mars'a başarıyla ulaşan ilk Asya ülkesi haline getirdi.
 26 Eylül - 13-15 Ekim tarihleri arasında Cape Town'da düzenlenecek olan 2014 Nobel Barış Ödülü Sahipleri Dünya Zirvesi, Güney Afrika hükûmeti tarafından 14. Dalay Lama'ya üçüncü kez vize reddini protesto etmek için Nobel Ödülü sahiplerinin boykot edilmesinin ardından askıya alındı.
 28 Eylül - Hong Kong protestoları: Benny Tai Yiu-ting, Hong Kong'un hükûmet merkezi binlerce protestocu tarafından işgal edilirken Occupy Central'ın başlatıldığını duyurdu.

Ekim

 3 Ekim - Stefan Löfven, İsveç başbakanı olarak Fredrik Reinfeldt'in yerini aldı.
 7 Ekim - Arrowverse, The Flash'ın (2014 TV dizisi) pilot bölümünün ilk bölümü yayınlandı.
 19 Ekim - Roma Katolik Kilisesi, VI. Paulus'u aziz ilan etti.
 20 Ekim - Joko Widodo, Endonezya'nın 7. Cumhurbaşkanı olarak göreve başladı.
 24 Ekim - Amerikalı bir bilgisayar bilimcisi olan Alan Eustace, Amerika Birleşik Devletleri'nin Roswell, New Mexico şehri üzerinde 135.908 fit (41.425 km) yüksekten en yüksek ve en uzun serbest düşüşle dünya rekorunu kırdı ve rekor bir uzay dalışı sırasında herhangi bir makine yardımı olmadan ses bariyerini kırdı.
 31 Ekim - Uzun zamandır Burkina Faso Devlet başkanı olan Blaise Compaoré, cumhurbaşkanlığı süre sınırlarını kaldırma girişimlerine tepki olarak başlayan protestoların ardından istifa etti.

Kasım

 2 Kasım - Hükûmetlerarası İklim Değişikliği Paneli (IPCC), Beşinci Değerlendirme Raporunun son bölümünü yayınlayarak, dünyanın küresel CO2 emisyonlarından kaynaklanan "ciddi, yaygın ve geri döndürülemez" zararlarla karşı karşıya olduğu konusunda uyardı.
 3 Kasım - Batı Yarımküre'deki en yüksek bina olan New York'taki One World Trade Center açıldı.
 12 Kasım - Mürettebatsız Rosetta uzay aracının Philae sondası, tarihte ilk kez bir uzay aracının böyle bir nesneye iniş yaptığı Comet 67P'ye başarıyla indi.

Aralık

 3 Aralık - Japon uzay ajansı JAXA, kaya örnekleri toplamak için Ryugu'ya altı yıllık bir gidiş-dönüş görevinde Tanegashima Uzay Merkezi'nden mürettebatsız uzay sondası Hayabusa 2'yi fırlattı.
 16 Aralık - 2014 Peşaver okul katliamı: Pakistan Talibanı, Pakistan'ın Peşaver şehrindeki bir askeri okula düzenlediği silahlı saldırıda çoğu öğrenci olmak üzere en az 145 kişi öldü.
 17 Aralık - ABD Başkanı Barack Obama, Amerika Birleşik Devletleri ile Küba arasındaki normal diplomatik ilişkilerin yeniden başladığını duyurdu.
 28 Aralık - Endonezya'nın Surabaya şehrinden Singapur'a giden Indonesia AirAsia'nın 8501 sefer sayılı uçuşunun Borneo'nun hemen güneybatısındaki Cava Denizi'ne düşmesi sonucu uçaktaki 162 kişinin tamamı öldü.

Doğumlar

Aralık

 10 Aralık – Prenses Gabriella, Carladès Kontesi

Ölümler

Ocak

 1 Ocak - Juanita Moore, Amerikalı oyuncu (d. 1914)
 3 Ocak - Saul Zaentz, Amerikalı yapımcı (d. 1921)
 5 Ocak
 Eusébio, Portekizli futbolcu (d. 1942)
 Carmen Zapata, Amerikalı oyuncu (d. 1927)
 6 Ocak – Mónica Spear, Venezuelalı oyuncu, Miss Venezuela 2004 (d. 1984)
 7 Ocak - Run Run Shaw, Hong Konglu yapımcı ve girişimci (d. 1907)
 9 Ocak
 Amiri Baraka, Amerikalı şair (d. 1934)
 Lorella De Luca, İtalyan oyuncu (d. 1940)
 Dale T. Mortensen, Nobel Ödüllü Amerikalı ekonomist (d. 1939)
 10 Ocak - Zbigniew Messner, 9. Polonya Başbakanı (d. 1929)
 11 Ocak
 Vugar Gashimov, Azerbaycanlı satranç ustası (d. 1986)
 Ariel Şaron, 11. İsrail Başbakanı (d. 1928)
 12 Ocak - Alexandra Bastedo, İngiliz oyuncu (d. 1946)
 13 Ocak - Anjali Devi, Hindistanlı oyuncu (d. 1927)
 14 Ocak
 Juan Gelman, Arjantinli şair (d. 1930)
 Mae Young, Amerikalı güreşçi (d. 1923)
 15 Ocak
 Roger Lloyd-Pack, İngiliz oyuncu (d. 1944)
 17 Ocak - Suchitra Sen, Hindistanlı oyuncu (d. 1931)
 20 Ocak - Claudio Abbado, İtalyan kondüktör (d. 1933)
 27 Ocak - Pete Seeger, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı ve aktivist (d. 1919)
 31 Ocak - Miklós Jancsó, Macaristanlı yönetmen (d. 1921)

Şubat

 1 Şubat
 Luis Aragonés, İspanyol futbolcu (d. 1938)
 Maximilian Schell, Avusturyalı-İsviçreli oyuncu (d. 1930)
 2 Şubat - Philip Seymour Hoffman, Amerikalı oyuncu (d. 1967)
 5 Şubat - Robert A. Dahl, Amerikalı siyasal bilimci ve eğitmen (d. 1915)
 10 Şubat
 Shirley Temple, Amerikalı oyuncu, dansçı ve diplomat (d. 1928)
 11 Şubat - Alice Babs, İsveçli şarkıcı (d. 1924)
 12 Şubat - Sid Caesar, Amerikalı oyuncu (d. 1922)
 13 Şubat
 Richard Møller Nielsen, Hollandalı futbolcu (d. 1937)
 Ralph Waite, Amerikalı oyuncu ve siyasi aktivist (d. 1928)
 14 Şubat - Tom Finney, İngiliz futbolcu (d. 1922)
 19 Şubat - Valeri Kubasov, Sovyet kozmonot (d. 1935)
 22 Şubat - Charlotte Dawson, Yeni Zelanda-Avustralyalı televizyon kişisi (d. 1966)
 24 Şubat - Harold Ramis, Amerikalı yönetmen, yazar ve oyuncu (d. 1944)
 25 Şubat - Mário Coluna, Mozambik doğumlu Portekizli futbolcu (d. 1935)
 26 Şubat - Paco de Lucía, İspanyol gitarist (d. 1947)
 27 Şubat - Huber Matos, Kübalı politik lider, yazar ve aktivist (d. 1918)

Mart

 1 Mart - Alain Resnais, Fransız yönetmen (d. 1922)
 9 Mart - Muhammed Fahim, Afganistan Devlet Başkanı Yardımcısı (d.  1957)
 12 Mart - Věra Chytilová, Çekyalı yönetmen (d. 1929)
 13 Mart - Ahmad Tejan Kabbah, 3. Sierra Leone Devlet Başkanı (d. 1932)
 15 Mart
 David Brenner, Amerikalı komedyen (d. 1936)
 Clarissa Dickson Wright, İngiliz şef ve televizyon kişisi (d. 1947)
 17 Mart - L'Wren Scott, Amerikalı stilist ve moda tasarımcısı (d. 1964)
 20 Mart - Hilderaldo Bellini, Brezilyalı futbolcu (d. 1930)
 21 Mart - James Rebhorn, Amerikalı oyuncu (d. 1948)
 23 Mart - Adolfo Suárez, 138. İspanya Başbakanı (d. 1932)
 31 Mart - Frankie Knuckles, Amerikalı DJ (d. 1955)

Nisan

1 Nisan - Jacques Le Goff, Fransız tarihçi (d. 1924)
 4 Nisan - Kumba Ialá, Guinea-Bissau Devlet Başkanı (2000-2003) (d. 1953)
 6 Nisan - Mickey Rooney, Amerikalı oyuncu, şarkıcı ve dansçı (d. 1920)
 8 Nisan - The Ultimate Warrior, Amerikalı profesyonel güreşçi (d. 1959)
 13 Nisan - Ernesto Laclau, Arjantinli politik teorisyen (d. 1935)
 17 Nisan - Gabriel García Márquez, Nobel Ödüllü Kolombiyalı yazar (d. 1927)
 20 Nisan - Rubin Carter, Amerikalı boksör (d. 1937)
 24 Nisan - Hans Hollein, Avusturyalı mimar (d. 1934)
 25 Nisan - Tito Vilanova, İspanyol futbolcu (d. 1968)
 27 Nisan - Vujadin Boškov, Sırp futbolcu (d. 1931)
 29 Nisan - Bob Hoskins, İngiliz oyuncu (d. 1942)

Mayıs

 2 Mayıs - Efrem Zimbalist Jr., Amerikalı oyuncu (d. 1918)
 3 Mayıs - Gary Becker, Nobel Ödüllü Amerikalı ekonomist (d. 1930)
 12 Mayıs - H. R. Giger, İsviçreli sanatçı (d. 1940)
 15 Mayıs - Jean-Luc Dehaene, 63. Belçika Başbakanı (d. 1940)
 17 Mayıs - Gerald Edelman, Nobel Ödüllü Amerikalı biyolog (d. 1929)
 18 Mayıs - Dobrica Ćosić, Sırp yazar ve politikacı, Yugoslavya Federal Cumhuriyeti Devlet Başkanı (d. 1921)
 19 Mayıs - Jack Brabham, Avustralyalı yarış arabası sürücüsü (d. 1926)
 21 Mayıs - Jaime Lusinchi, Venezuela Devlet Başkanı (d. 1924)
 25 Mayıs - Wojciech Jaruzelski, Polonyalı komünist asker (d. 1923)
 28 Mayıs
 Maya Angelou, Amerikalı yazar ve şair (d. 1928)
 Malcolm Glazer, Amerikalı iş insanı (d. 1928)
 29 Mayıs - Karlheinz Böhm, Avustralyalı oyuncu (d. 1928)
 31 Mayıs
 Marinho Chagas, Brezilyalı futbolcu (d. 1952)
 Martha Hyer, Amerikalı oyuncu (d. 1924)

Haziran

 1 Haziran
 Ann d. Davis, Amerikalı oyuncu (d. 1926)
 Valentin Mankin, Ukraynalı denizci, Olimpiyat üçlü şampiyonu ve gümüş madalya sahibi (d. 1938)
 2 Haziran - Alexander Shulgin, Amerikalı farmakolog ve kimyager (d. 1925)
 7 Haziran - Fernandão, Brezilyalı futbolcu (d. 1978)
 9 Haziran - Rik Mayall, İngiliz komedyen, oyuncu ve yazar (d. 1958)
 11 Haziran - Ruby Dee, Amerikalı oyuncu, şair ve insan hakları savunucusu (d. 1922)
 13 Haziran - Gyula Grosics, Macaristanlı futbolcu (d. 1926)
 15 Haziran - Casey Kasem, Amerikalı radyocu ve ses oyuncusu (d. 1932)
 18 Haziran - Stephanie Kwolek, Amerikalı kimyager (d. 1923)
 24 Haziran
 Eli Wallach, Amerikalı oyuncu (d. 1915)
 Ramón José Velásquez, Venezuelalı tarihçi, gazeteci ve siyasetçi (d. 1916)
 27 Haziran - Bobby Womack, Amerikalı şarkıcı (d. 1944)
 28 Haziran - Meshach Taylor, Amerikalı oyuncu (d. 1947)
 30 Haziran - Željko Šturanović, Montenegro Başbakanı (d. 1960)

Temmuz

 7 Temmuz
 Alfredo Di Stéfano, Arjantinli İspanyol futbolcu (d. 1926)
 Eduard Shevardnadze, 2. Gürcistan Devlet Başkanı (d. 1928)
 13 Temmuz - Nadine Gordimer, Nobel Ödüllü Güney Afrikalı yazar (d. 1923)
 16 Temmuz - Johnny Winter, Amerikalı şarkıcı ve gitarist (d. 1944)
 19 Temmuz
 James Garner, Amerikalı oyuncu (d. 1928)
 Skye McCole Bartusiak, Amerikalı oyuncu (d. 1992)
25 Temmuz - Çolpan İlhan - Türk oyuncu (d. 1936)

Ağustos

 9 Ağustos - Andriy Bal, Ukraynalı futbolcu ve antrenör (d. 1958)
 11 Ağustos
 Vladimir Beara, Yugoslavyalı futbolcu (d. 1928)
 Robin Williams, Amerikalı komedyen ve oyuncu (d. 1951)
 12 Ağustos - Lauren Bacall, Amerikalı oyuncu (d. 1924)
 13 Ağustos - Süleyman Seba, Türk futbolcu ve spor yöneticisi (d. 1926)
 19 Ağustos - Simin Behbahani, İranlı şair (d. 1927)
 24 Ağustos - Richard Attenborough, İngiliz oyuncu ve yönetmen (d. 1923)
 27 Ağustos - Peret, İspanyalı Roman müzisyen (d. 1935)
 29 Ağustos - Björn Waldegård, İsveçli ralli sürücüsü (d. 1943)

Eylül

 1 Eylül - Gottfried John, Alman oyuncu (d. 1942)
 4 Eylül
 Joan Rivers, Amerikalı yazar, komedyan ve oyuncu (d. 1933)
 Gustavo Cerati, Arjantinli şarkıcı (d. 1959)
 5 Eylül - Simone Battle, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1989)
 7 Eylül - Kwon Ri-se, Güney Koreli şarkıcı (d. 1991)
 8 Eylül - Magda Olivero, İtalyan soprano (d. 1910)
 10 Eylül - Richard Kiel, Amerikalı oyuncu (d. 1939)
 11 Eylül - Bob Crewe, Amerikalı şarkı yazarı, dansçı, şarkıcı ve yapımcı (d. 1930)
 12 Eylül
 Atıf Ebeyd, Mısırlı politikacı, 47. Mısır Başbakanı (d. 1932)
 Ian Paisley, İngiliz politikacı ve Kuzey İrlanda İlk Bakanı (d. 1926)
 20 Eylül - Polly Bergen, Amerikalı oyuncu (d. 1930)
 25 Eylül - Sulejman Tihić, Bosnalı siyasetçi (d. 1951)
 30 Eylül - Martin Lewis Perl, Nobel Ödüllü Amerikalı fizikçi (d. 1927)

Ekim

 2 Ekim - György Lázár, Macaristanlı siyasetçi, Bakanlar Konseyi Başkanı (d. 1924)
 4 Ekim - Jean-Claude Duvalier, 41. Haiti Devlet Başkanı (d. 1951)
 5 Ekim
 Andrea de Cesaris, İtalyan araba yarışçısı (d. 1959)
 Yuri Lyubimov, Rus oyuncu ve yönetmen (d. 1917)
 Misty Upham, Amerikalı oyuncu (d. 1982)
 6 Ekim
 Igor Mitoraj, Polonyalı heykeltıraş (d. 1944)
 Marian Seldes,  Amerikalı oyuncu (d. 1928)
 7 Ekim - Siegfried Lenz, Alman yazar (d. 1926)
 9 Ekim - Jan Hooks, Amerikalı oyuncu ve komedyen (d. 1957)
 14 Ekim - Elizabeth Peña, Amerikalı oyuncu (d. 1959)
 17 Ekim - Masaru Emoto, Japon yazar (d. 1943)
 20 Ekim - Oscar de la Renta, Dominik-Amerikalı moda tasarımcısı (d. 1932)
 21 Ekim
 Ben Bradlee, Amerikalı gazeteci (d. 1921)
 Gough Whitlam, 21. Avustralya Başbakanı (d. 1916)
 24 Ekim
 Mbulaeni Mulaudzi, Güney Afrikalı orta mesafe koşucusu (d. 1980)
 Marcia Strassman, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1948)
 25 Ekim - Jack Bruce, İskoçyalı basçı (d. 1943)
 26 Ekim - Senzo Meyiwa - Güney Afrikalı profesyonel kaleci (d. 1984)
 28 Ekim - Michael Sata, 5. Zambiya Devlet Başkanı (d. 1937)
 29 Ekim
 Rainer Hasler, Lihtenştaynlı futbolcu (d. 1958)
 Klas Ingesson, İsveçli futbolcu (d. 1968)

Kasım
 11 Kasım - Carol Ann Susi, Amerikalı oyuncu (d. 1952)
 13 Kasım - Alexander Grothendieck, Alman-Fransalı matematikçi (d. 1928)
 19 Kasım - Mike Nichols, Almanya doğumlu Amerikalı yönetmen (d. 1931)
 27 Kasım - Phillip Hughes, Avustralyalı kriket oyuncusu (d. 1988)

Aralık

 3 Aralık - Jacques Barrot, Fransız siyasetçi (d. 1937)
 6 Aralık - Ralph H. Baer, Amerikan video oyunu öncüsü (d. 1922)
 18 Aralık - Virna Lisi, İtalyan oyuncu (d. 1936)
 21 Aralık
 Udo Jürgens, Avusturyalı besteci ve şarkıcı (d. 1934)
 Billie Whitelaw, İngiliz oyuncu (d. 1932)
 22 Aralık
 Joe Cocker, İngiliz şarkıcı (d. 1944)
 Christine Cavanaugh, Amerikalı oyuncu ve ses oyuncusu (d. 1963)
 26 Aralık - Leo Tindemans, 43. Belçika Başbakanı (d. 1922)
 27 Aralık - Tomaž Šalamun, Slovenyalı şair (d. 1941)
 30 Aralık - Luise Rainer, Almanya doğumlu Amerikalı oyuncu (d. 1910)
 31 Aralık - Edward Herrmann, Amerikalı oyuncu (d. 1943)

Nobel Ödülleri

 Kimya - Eric Betzig, Stefan Hell ve William Moerner
 Ekonomi - Jean Tirole
 Edebiyat - Patrick Modiano
 Barış - Kailash Satyarthi ve Malala Yusufzay
 Fizik - Isamu Akasaki, Hiroshi Amano ve Shuji Nakamura
 Fizyoloji veya Tıp - John O'Keefe, May-Britt Moser ve Edvard Moser

İngilizce yeni kelimeler
 acute flaccid myelitis
 aro
 Black Lives Matter
 gig worker (konser işçisi)
 hard pass
 initial coin offering/ICO (İlk para arzı teklifi)
 manspreading (bir erkeğin toplumsal alanlarda bacaklarını açarak oturması ve çevresini rahatsız etmesi)
 on fleek
 zoom

Ayrıca bakınız
 2014'te Türkiye

Kaynakça

2014


بلدية سانت بيري سالابينيرا (بالكاتالانية: Sant Pere Sallavinera) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة, والتي تقع في منطقة كاتالونيا، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 177 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في أناويا
بلديات في مقاطعة برشلونة

سان بيدرو سالافينيرا


Norman Fucking Rockwell! je šesti studijski album američke pjevačice Lane Del Rey, koji 30. kolovoza 2019. objavljuju diskografske kuće Polydor i Interscope Records.

Pozadina
Del Rey je u rujnu 2019. objavila singlove Mariners Apartment Complex i Venice Bitch te otkrila da će njezin nadolazeći album nositi ime Norman Fucking Rockwell.

Popis pjesama

Izvori

Američki glazbeni albumi
Albumi iz 2019.

Norman Fucking Rockwell! (album)


Lepke bezeichnet:
 Lepke, Originaltitel des amerikanischen Spielfilms Der Gangsterboss von New York von Menahem Golan

Lepke ist der Familienname folgender Personen:

 Gerda Lepke (* 1939), deutsche Malerin und Grafikerin
 Julia Lepke (* 1989), deutsche Ruderin
 Rudolph Lepke (1845–1904), deutscher Kunsthändler

Lepke ist Firmenbestandteil von

 Rudolph Lepke's Kunst-Auctions-Haus

Lepke


Tid til kærtegn er amerikansk film fra 1983 instrueret af James L. Brooks. Filmen er baseret på Larry McMurtrys roman af samme navn fra 1975.

Plot

Aurora og Emma Greenway Horton er mor og datter, der søger kærligheden. Vi begynder med Emmas bryllup, Aurora afslører, hvor svær og omsorgsfuld hun kan være. Filmen er centrerer sig om flere år af deres liv, hvoraf begge finder deres grund til at leve videre og finde lykke.

Eksterne henvisninger

Engelsksprogede film
Amerikanske film fra 1983
Oscar for bedste film
Film baseret på bøger

Tid til kærtegn


Elias Boudinot (; 1802June 22, 1839), also known as Buck Watie) was a writer, newspaper editor, and leader of the Cherokee Nation. He was a member of a prominent family, and was born and grew up in Cherokee territory, now part of present-day Georgia. Born to parents of mixed Cherokee and European ancestry and educated at the Foreign Mission School in Connecticut, he became one of several leaders who believed that acculturation was critical to Cherokee survival. He was influential in the period of removal to Indian Territory.

In 1826, Boudinot had married Harriet R. Gold, the daughter of a prominent New England family in Cornwall, Connecticut. He met her while a student at the FMS in town. Following his cousin John Ridge's marriage to a local woman there in 1825, Boudinot's marriage was controversial and opposed by many townspeople. But to protect their future children, the Cherokee National Council had passed a law in 1825 enabling the descendants of Cherokee fathers and white mothers to be full citizens of the Cherokee. (Formerly, they had no official place in the matrilineal tribe, as children belong to their mother's clan and people, and the white women were outsiders.) The Boudinots returned to Cherokee homelands (now in Georgia) to live at New Echota. They reared their six children as Cherokee.

Boudinot, with numerous other leading Cherokee, particularly those who had been educated outside the tribe, believed that removal was inevitable in the face of the numbers of United States settlers encroaching on their lands. He and several allies signed the Treaty of New Echota in 1835, hoping to gain the best conditions for their people. Cession of communal lands was adamantly opposed by John Ross, the Principal Chief, and the full-blood members of tribe, who comprised the majority. The following year, the tribe was forced to cede most of its lands in the Southeast, and remove to west of the Mississippi River in Indian Territory in the late 1830s.

After Harriet died in 1836, Boudinot moved with his children to Indian Territory. After Removal, in June 1839 he and three other Treaty Party leaders were assassinated there by members of the Ross faction, known as the National Party. The orphaned Boudinot children were sent to be raised by his parents-in-law in Cornwall, Connecticut, which was believed more safe. They attended school there. After Boudinot's son Elias Cornelius Boudinot was educated, he returned west, settling in Fayetteville, Arkansas. He became an attorney and active in tribal and Democratic Party politics. He represented the Cherokee Nation in the Confederate Congress as a non-voting delegate.

Boudinot appears as a character in Unto These Hills, an outdoor drama that has been performed in Cherokee, NC since 1950.

Early life and education
Gallegina was born in 1802 into a leading Cherokee family in their territory. (It is now present-day Georgia.) He was the eldest son of nine children of Uwati and Susanna Reese, who was of mixed Cherokee and European ancestry. When Uwati converted to Christianity, Boudinot took the name of David Uwatie (later he dropped the "u" from his name.) Gallegina's younger brothers were Degataga, better known as Stand Watie, who served with the Confederate Army during the American Civil War and served as Principal Chief (1862-1866); and Thomas Watie. They were the nephews of Major Ridge and cousins of John Ridge.

Gallegina Watie, the Ridges, John Ross, and Charles R. Hicks and his son Elijah Hicks, came to form the ruling elite of the Cherokee Nation in the early nineteenth century. All were of mixed race and had some European-American education; the tribal chiefs had worked to prepare these young men to deal with the United States and its representatives.

Gallegina's Christian education began in 1808, at the age of 6, when Boudinot studied at the local Moravian missionary school. In 1812, he joined the Spring Place school, in what is now Murray County. Around this time, Cherokee leaders were petitioning the government for aid to educate their children, as they wanted to learn aspects of white civilization.

Elias Cornelius, an agent from the American Board of Commissioners for Foreign Missions (ABCFM), came to the community and served to support local education and recruit older students to study in the North. In 1817, the ABCFM opened the Foreign Mission School in Cornwall, Connecticut for educating promising students from foreign, non-Christian cultures, as well as Native American cultures. In 1818, Cornelius selected Gallegina Watie, John Ridge, and a few others to go to the Foreign Mission School. On the journey there, they were introduced to Virginia statesmen Thomas Jefferson and James Monroe.

In Burlington, New Jersey, the young men met Elias Boudinot, president of the American Bible Society and a former member and president of the Second Continental Congress. He and Watie impressed each other, and Watie asked Boudinot for permission to use his name, which he gave. When enrolled at the Foreign Mission School, Watie started using the name Elias Boudinot, which he kept for the rest of his life.

In 1820, Boudinot officially converted to Christianity, attracted to its message of universal love. His Christian belief informed his later work with the Cherokee Nation. In 1824, Boudinot collaborated with others in translating the New Testament into Cherokee and having it printed in the syllabary created by Sequoyah.

Marriage and family
While studying in Connecticut, Boudinot met Harriet Ruggles Gold, the daughter of a prominent local family who supported the Foreign Mission School. Her family often invited Boudinot and other Native American students to their home. After Boudinot returned to Cherokee Nation because of illness, he courted Harriet by letter.

His cousin John Ridge also attended the school and in 1824 married a local young woman. This caused considerable controversy in Cornwall, as many townspeople opposed the marriage. After the Ridges' return to New Echota to live, in 1825 the National Council passed a law providing full Cherokee citizenship to children of a Cherokee father and white mother.

In the Cherokee matrilineal kinship culture, children traditionally belonged to the mother's clan and took their status from her people. The Cherokee had long absorbed the mixed-race children of Cherokee mothers and white fathers (usually fur traders). But, the children of Ridge and Boudinot would have had no place in the Cherokee society without the Council's new law, as white women were outsiders and their children would not be considered Cherokee. Historian Theresa Strouth Gaul wrote that the law was inspired by Ridge's marriage and Boudinot's engagement; as the young men were elite Cherokee, it protected the status of their future children.

When Boudinot and Gold first announced their engagement, it was strongly opposed by her family and the Congregational Church. There were also local protests. Gold persisted and finally gained her parents' permission. The couple were married on 28 March 1826 at her home. Local hostility to the marriage, the second between a Cherokee student and a white woman, forced the closing of the Foreign Mission School.

The Boudinots returned to New Echota to live. They had six surviving children: Eleanor Susan; Mary Harriett; William Penn (named after the founder of Pennsylvania, who was considered a friend to American Indians); Sarah Parkhill, Elias Cornelius (1 August 1835 — 27 September 1890); and Franklin Brinsmade Boudinot. Five of the children later married and had families of their own.

Harriet Boudinot died in August 1836, likely of complications from childbirth; she died some months after her seventh child was stillborn.

Career as editor
After his return to New Echota, in 1828 Boudinot was selected by the General Council of the Cherokee as editor for a newspaper, the first to be published by a Native American nation. He worked with a new friend Samuel Worcester, a missionary and printer. Worcester had new type created and cast for the new forms of the Cherokee syllabary. In 1828, the two printed the Cherokee Phoenix in Cherokee and English. While planned as a bi-lingual newspaper, the Phoenix published most of its articles in English; under Boudinot, about 16 percent of the content was published in Cherokee.

The journalist Ann Lackey Landini believes that Boudinot emphasized English in the newspaper because the Cherokee Nation intended it to be a means to explain their people to European Americans and prove they had an admirable civilization. At the same time, the Council intended it to unite the Cherokee through the Southeast. The Phoenix regularly published new laws and other national Cherokee political information in the paper.

Between 1828 and 1832, Boudinot wrote numerous editorials arguing against removal, as proposed by Georgia and supported by President Andrew Jackson. After Congress passed the Indian Removal Act of 1830, federal pressure on the Cherokee increased. Jackson supported removal of the Cherokee and other Southeastern peoples from their eastern homelands to Indian Territory west of the Mississippi in order to make land available for European-American development. Over a roughly four-year period, Boudinot's editorials emphasized that Georgia's disregard of the Constitution and past federal treaties with the Cherokee would not only hurt Cherokee progress in acculturating, but threatened the fabric of the Union. Boudinot's articles recounted the elements of Cherokee assimilation (conversion to Christianity, an increasingly Western-educated population, and a turn toward lives as herdsmen and farmers, etc.) He criticized the "easy" way in which treaty language was distorted by Indian Removal advocates for their own purposes.

In 1832, while on a speaking tour of the North to raise funds for the Phoenix, Boudinot learned that, in Worcester v. Georgia, the US Supreme Court had sustained the Cherokee rights to political and territorial sovereignty within Georgia's borders. He soon learned that President Jackson still supported Indian Removal. In this context, Boudinot began advocating for his people to secure the best possible terms with the US by making a binding treaty of removal, as he believed it was inevitable. His changed position was widely opposed by the Cherokee.

The National Council and John Ross, the Principal Chief, opposed removal, as did the majority of the people. Former allies in the Cherokee government turned against Boudinot and other "treaty advocates," who included John Ridge and Major Ridge. Opponents attacked the men's loyalty and prevented their speaking in councils. Ross denounced Boudinot's "toleration of diversified views in the Cherokee Phoenix and forbade Boudinot from discussing pro-removal arguments in the paper. In protest, Boudinot resigned in the spring of 1832. Ross' brother-in-law, Elijah Hicks, replaced Boudinot as editor.

In 1959, he was inducted into the Georgia Newspaper Hall of Fame in recognition of his newspaper work.

Literary works

Cherokee Phoenix
The first newspaper published by a Native American tribe gave a "voice to the American insiders" who had been forced to become "outsiders". The premier edition of the newspaper was called the Tsalagi Tsu-le-hi-sa-nu-hi; it was printed on 21 February 1828. The Cherokee Phoenix office regularly received correspondence from about 100 other newspapers, published far and wide, because it was so respected throughout the United States and Europe. In 1829, the second edition of the Cherokee Phoenix was named the Cherokee Phoenix and Indians' Advocate, indicating Boudinot's ambition to influence people outside the tribe. Boudinot regularly wrote editorials related to Indian Removal.

"An Address to the Whites" (1826)
Boudinot delivered this speech in the First Presbyterian Church in Philadelphia on May 26, 1826. He described the similarities between the Cherokee and the whites, and ways in which the Cherokee were adopting aspects of white culture. Boudinot was fundraising for a Cherokee national academy and printing equipment for the newspaper, support for "civilizing" the Cherokee. Following the speech, he published his speech in a pamphlet by the same title. "An Address to the Whites" was well received and "proved to be remarkably effective at fund-raising".<ref name="Pulley">Pulley, Angela F. "Elias Boudinot" , The New Georgia Encyclopedia online</ref>

Influence on Indian Removal
The Indian removal policy was a result of the discovery of gold in Cherokee territory, the growth of the cotton industry, and the relentless European-American desire for land in the Southeast. European Americans resented Cherokee control of their lands, and conflicts increasingly arose. The Indian Removal Act of 1830 called for all Indian peoples living east of the Mississippi River to be removed and sent west beyond the river. While the majority of the Cherokee led by Chief John Ross opposed the act, Boudinot began to believe that Indian Removal was inevitable. He thought the best outcome was for the Cherokee to secure their rights through treaty, before they were moved against their will. Boudinot used all of his writing and oratory skills to influence Indian Removal policy, but many within the nation opposed his viewpoint. He criticized the popular principal chief John Ross, who opposed his ideas. Ross had ordered Boudinot  to stop publishing his views favoring removal in the newspaper.

In 1832, Boudinot resigned as editor of the Cherokee Phoenix, giving his reasons his inadequate salary, personal health problems, and the inability of the Cherokee Nation to provide sufficient supplies to run a national newspaper. However, in a letter to John Ross, he indicated that he could no longer serve because he was unable to print what he believed to be true about the dangers to the people from continuing to oppose removal.  Ross and the council accepted the resignation and appointed Elijah Hicks to run the newspaper. Although Hicks was a good businessman he had no newspaper experience. The Cherokee Phoenix soon declined and ceased publication on 31 May 1834.

Removal to Indian Territory
Boudinot and Treaty Party leaders signed the Treaty of New Echota (1835) in New Echota, Cherokee Nation (now Calhoun, Georgia) ceding all Cherokee land east of the Mississippi River. Although this was opposed by the majority of the delegation and lacked the signature of the Principal Chief John Ross, the US Senate ratified the treaty. Afterward, faced with open enmity among the Cherokee, many of the signatories and their families migrated to Indian Territory, where they located with the "Old Settlers", who had gone there in the 1820s.

During 1838 and 1839, the US Army enforced the Removal Act and evicted the Cherokee and their slaves from their homes in the Southeast. They forced most of them west into Indian Territory (in eastern present-day Oklahoma). The Cherokee referred to their journey as the Trail of Tears.

After his wife's death in 1836, Boudinot needed to relocate both himself and the children. He sent their son, Cornelius, to live with a family in Huntsville, Alabama, where he could be treated for his condition by a doctor. Another son traveled west with the Ridge family. The rest of the children were enrolled in school at Brainerd, where they could stay when Elias left the territory. Elias himself first went north to visit Harriet's parents. After that, he joined a group that included John Ridge and traveled to the Western Cherokee Nation, it was established by "Old Settlers" in the northeast quarter of what is today Oklahoma. Two months later he wrote to Harriet's parents that he had married Delight Sargent, a New England woman who had been a teacher at New Echota.  Impoverished, he received $500 from the American Board of Commissioners for Foreign Missions (thanks to persuasive argument from Samuel Worcester) to build a modest house a quarter mile from the Worcesters in Park Hill. Reunited with his longtime friend, Boudinot returned to his vocation as a translator of the Gospel.

The "Old Settlers" and John Ross' supporters failed to agree on unification following the Nation's removal to Indian Territory. Some Ross supporters met secretly to plan assassinations of Treaty Party leaders over the hardships of the Removal and to eliminate them as political rivals in a way which would intimidate the Old Settlers into submission. On June 22, 1839, a group of unknown Cherokee assassinated Boudinot outside his home. They killed his cousin and uncle, John and Major Ridge, the same day. His brother Stand Watie was attacked but survived.

Though Ross denied any connection to the killings, Stand Watie blamed the Principal Chief. After these murders followers of Watie and Ross engaged for years in violent conflict and retaliation. Stand Watie killed a man whom he had seen attack his uncle Major Ridge; Watie was acquitted on the grounds of self-defense. At his trial, he was represented by his nephew, Elias Cornelius Boudinot. He had become a lawyer in Arkansas after having been raised by his mother's family and educated in the East following his father's assassination.

The violence lasted into 1846, when the US negotiated a tenuous peace treaty. The deep bitterness contributed to tribal divisions during the American Civil War. The post-removal factionalism and violence compounded the misfortune of the Cherokee Nation.

During the Civil War, the Nation split into two factions. Stand Watie and his supporters, the majority of the Nation, sided with the Confederacy (he served as an officer in their army, along with other Cherokee.) Ross and his supporters sided with the Union. Many Union people had to leave Indian Territory during the war for their own safety. They returned after the Union victory, and Ross was the only chief recognized by the US.

See also
Timeline of Cherokee removal
Treaty of New Echota

Notes

References

Boudinot, Elias; Essay: "An Address to the Whites", National Humanities Center.
The Cherokee Phoenix, 1828–present, Official Website
Carter, Samuel; Cherokee Sunset; Doubleday; Garden City, N.Y; 1976.
Dale, Edwards Everett; Cherokee Cavaliers – Forty Years of Cherokee History as Told in the Correspondences of the Ridge-Watie-Boudinot Family; University of Oklahoma Press; Norman, OK; 1939.
Garrison, Tim Alan. "Cherokee Removal" , The New Georgia Encyclopedia.
Gaul, Theresa Strouth, editor; "Elias Boudinot; and Harriett Gold Boudinot; Introduction", To Marry an Indian: The Marriage of Harriett Gold and Elias Boudinot in Letters, 1823–1839;  University of North Carolina Press; Chapel Hill, NC; 2005; pp 1–76.
Hutton, Frankie, and Barbara Straus Reed; Outsiders in 19th-Century Press History: Multicultural Perspectives; Bowling Green State University Popular Press; Bowling Green, OH; 1995.
Langguth, A. J. Driven West: Andrew Jackson and the Trail of Tears to the Civil War. New York, Simon & Schuster. 2010. .

Pulley, Angela F; "Elias Boudinot", The New Georgia Encyclopedia.
Wilkins, Thurman; Cherokee Tragedy: The Ridge Family and the Decimation of a People; University of Oklahoma Press; Norman, OK; 1986;  (1989 paperback edition).
Woodward, Grace Steele. The Cherokees.'' University of Oklahoma Press. Norman, OK; 1963.  (1986 paperback edition).

External links

 The Stand Watie Family at Paulridenour.com

1802 births
1839 deaths
1839 murders in the United States
19th-century American journalists
19th-century American male writers
19th-century American newspaper publishers (people)
19th-century Native Americans
19th-century translators
19th-century assassinated people
American male journalists
American newspaper founders
American people of Welsh descent
Assassinated mass media people
Assassinated American people
Cherokee Nation people (1794–1907)
Cherokee writers
Converts to Christianity
Murdered Native American people
Native American journalists
People from Calhoun, Georgia
People murdered in Oklahoma
People of Indian Territory
Translators of the Bible into indigenous languages of the Americas
Native American people from Georgia (U.S. state)

Elias Boudinot (Cherokee)


Potsdam, Almanya'nın kuzeydoğusunda bir şehir. Brandenburg eyaletinin başkentidir.

Şehir, Berlin'in güneybatısındaki Havel nehri üzerinde konumlanır. Berlin/Brandenburg metropolitan alanının bir parçasıdır.

Potsdam, 1918 yılına kadar Prusya krallarının eski rezidansı olarak bilinir. Şehir, birbirleriyle birleşen gölleri ve biricik kültürel manzaralarıyla özellik kazanır. Simgesel yapılar arasında Almanya'nın en büyük Dünya Mirası Alanı olan Sanssouci'nin parkları ve sarayları, Orangery Sarayı, Yeni Saray, Cecilienhof Sarayı veya Charlottenhof Sarayı ve diğer saraylar yer alır.

Babelsberg'in Potsdam bölgesi ayrıca en önemli Avrupa film üretim merkezlerinden biridir. Babelsberg Stüdyoları dünyada en eski tarihsel değerli geniş skalalı film stüdyosuna sahiptir. Deutsches Filmorchester Babelsberg, sık sık yurt içi ve yurt dışı bazlı film üretimleri için soundtrack kayıtları yapar. Ayrıca Potsdam Üniversitesi de Potsdam'da bulunmaktadır.

Şehir, Almanya'da 19'uncu yüzyılın başlarında bir bilim merkezi içinde gelişti. Bugün Potsdam'da 3 adet devlet koleji ve 30 dan fazla araştırma enstitüsü vardır.

Coğrafya
Potsdam, Berlin'in güneybatısında konumlanır. Alan son buzul çağı süresinde büyük buzultaşlarının bir serisinden şekillenmiştir. Bugün şehir % 75 yeşil alan ile %25 binalar ve caddeleri içerir. Potsdam'da yaklaşık 20 göl ve nehir vardır. Örnek olarak Havel nehri, Griebnitzsee, Templiner See, Tiefer See, Jungfernsee, Teltowkanal, Heiliger See ve Sacrower See verilebilir. En yüksek tepe 114 metre yüksekliğindeki Kleiner Ravensberg dir.

Potsdam, 7 tarihi şehir bölgesine ve 9 yeni Ortsteile (köy kısımları)'na (2003 yılında şehirle birleşmiştir) bölünür. Şehir bölgelerinin görünüşü epey farklıdır. Kuzeydeki ve merkezdeki bölgeler esas olarak tarihsel yapıları içerir. Güneydeki şehirler ise hiç yapıları bulunmayan geniş alanların egemenliği altındadır.

Kaynakça

Galeri

Brandenburg'daki şehirler

Potsdam


Sadie (originaltitel: Sadie Thompson) er en amerikansk stumfilm, der fortæller historien om en "falden kvinde", der kommer til Pago Pago på øen Tutuila at starte et nyt liv, men støder på en nidkær missionær, der ønsker at tvinge hende tilbage til hendes tidligere liv i San Francisco.
Filmen har Gloria Swanson, Lionel Barrymore og Raoul Walsh i hovedrollerne, og det er en af Swansons mest succesfulde film.
På grund af emnet var filmens fremstilling ekstremt kontroversiel. Det var dog en økonomisk og kritisk succes for Swanson. Filmen er baseret på novellen "Rain" af W. Somerset Maugham.

Produktion
I 1927 udgav Swanson sin første uafhængige film for United Artists, Hendes Skæbnetime, som blev optaget i New York og var åbningsfilmen på Roxy Theatre. Produktionen var en katastrofe of Swanson mente den højst ville få en middelmådig modtagelse.
Efter råd fra Joseph Schenck vendte hun tilbage til Hollywood for at forberede en ny film. Da hun følte, at hun aldrig ville have så meget kunstnerisk frihed og uafhængighed som hun havde på det tidspunkt, besluttede Swanson sig for at hun "Ville lave min Guldfeber". Schenck opfordrede hende til at lave en succesfuld kommerciel film som Hendes sidste Bedrift
Swanson følte den var for formel, og besluttede sig for at kontakte instruktøren Raoul Walsh, der på det tidspunkt var ansat hos Fox Film Corporation.

Walsh var blevet kendt for at lave film baseret på kontroversielt materiale. På deres første møde foreslog Swanson en film baseret på John Colton og Clemence Randolphs skuespil Rain (1923), der igen var baseret på novellen af W. Somerset Maugham med titlen Miss Thompson (1921).

Swanson havde set Jeanne Eagels udføre hovedrollen på scenen to gange og nød det.

På grund af dets indhold var skuespillet imidlertid på den "uofficielle sorte liste" og det var blevet gjort forbudt at blive lavet til en film et år tidligere. For at forsøge at undgå problemer med reglen, valgte Swanson og Walsh at udelade bandeord, omdøbe 'Reverend Davidson' til 'Mr. Davidson
og påstod at det var på grund af moralen at filmen skulle produceres, som da Irving Thalberg havde produceret Det flammende bogstav (1926) hos MGM.

Swanson inviterede Will Hays til frokost og opsummerede plottet, fortalte hvem der skulle være forfatter og hvilke knaster der var i forbindelse med produktionen. Ifølge Swanson lavede Hays et mundtligt løfte om, at han ikke ville have noget problem med at lave en sådan film. Swanson satte sig for at få fat i rettighederne til skuespillet, ved at lade Schenck foregive at købe det i United Artists' navn, og at det aldrig skulle bruges. På den måde kunne de få rettighederne for $ 60.000 i stedet for de oprindelige $ 100.000.
Da nyheden kom frem om, hvad der i virkeligheden var hensigten med købet af skuespillet, truede de tre forfattere med at sagsøge. Senere kontaktede Swanson Maugham og bad ham skrive en ny original historie, der kunne fungere som efterfølger. Maugham gik med til at skrive en ny historie (for $ 100.000), men der blev aldrig lavet en efterfølger.

Swanson og Walsh begyndte at skrive manuskriptet og diskret placerede de en annonce, der annoncerede filmen, i den tro at ingen ville lægge mærke til den, da Charles Lindbergh lige havde lavet sin historiske flyvning. Men pressen tog det op og sensationaliserede historien.
United Artists modtog et truende telegram fra MPAA, underskrevet af alle dets medlemmer, herunder Fox (Walshs studie) og Hays selv.
Desuden ejede resten af underskriverne flere tusinde filmhuse, og hvis de nægtede at screene filmen, kunne det være en økonomisk katastrofe.

Swanson blev vred over telegrammet, da hun mente at de samme studioer havde lavet "tvivlsomme" film, og at de bare var jaloux over ikke at have chancen for at producere Rain. Efter endnu et truende telegram, valgste hun først at appellere til MPAA og derefter til aviserne. Hun hørte kun tilbage fra Marcus Loew, der lovede at appellere på hendes vegne, og da han ejede en kæde af biografer lettede det nogle af hendes bekymringer.
Da hun ikke hørte noget, tænkte hun at sagen var blevet droppet, og hun begyndte at filme Sadie, der allerede havde en investering på en kvart million dollars.

Før castingen begyndte, ønskede den 17-årige Douglas Fairbanks, Jr. at auditionere til rollen som Handsome O'Hara. Men Swanson følte han var for ung, og ikke den rigtige til rollen.
Lionel Barrymore var først blevet valgt til at spille Davidson, men man syntes han var for syg på det tidspunkt, alligevel endte han med at få rollen. Barrymore havde det samme outfit på en hel uge, hvilket gjorde Swanson vred. Hun bad noget af crewet om at bede ham tage et bad og skifte tøj, hvilket han gjorde.
På trods af det, var Swanson glad for hans præstation. Walsh havde ikke stået foran en kamera i otte år, og var bange for han ikke magtede både at instruere og spille med i filmen. Men efter 2 dages filmning blev hans frygt nedkæmpet.

Optagelserne fandt sted på Santa Catalina Island nær Long Beach, California. Efter en uges optagelser kaldte Sam Goldwyn kameramanden George Barnes væk. Swason var rasende, men ifølge lånekontrakten, kunne Goldwyn kalde ham væk som han havde lyst. Da de ikke ville lade de hundrede statister sidde uden arbejde i dagevil, ansatte Swanson og Walsh to andre kameramænd, men de var begge utilfredsstillende.
Mary Pickford anbefalede sin yndlingskameramand Charles Rosher, der blev kaldt ind. Selvom han gjorde et godt job, kunne han ikke matche Barnes' arbejde.
Gennem Loew, udlånte MGM kameramanden Oliver Marsh, som færdiggjorde filmen.

Hele problemet med kameramænd, var ekstremt dyrt for produktionen, men filmen fortsatte. Da filmen var halvvejs færdig, var den langt over budgettet og Schenck var nervøs, da Swansons første film også var gået over budgettet og havde gjort det dårligt i biograferne. Swanson snakkede med sine rådgivere og solgte hendes gård ved Croton-on-Hudson, og tilbød også at sælge sit penthouse i New York.

Udgivelse og modtagelse
Ved udgivelsen blev  Sadie rost af kritikere, og det samme gjorde Swansons præstation. Moderne filmkritikere har nævnt Swansons præstation som et af hendes bedste.
Filmen kom på top 10 listen over årets film. Filmen var den sidste film Raoul Walsh optrådte i, da han kort tid efter mistede et øje i en ulykke.

Referencer

Eksterne henvisninger

Stumfilm fra USA
Amerikanske film fra 1928

Sadie (film)


Joseph «Joe» Simon (født 11. oktober 1913 i Rochester i New York i USA, død 14. december 2011) var en amerikansk tegneserieskaber og redaktør.

Han er mest kendt som den ene af skaberne af superhelten Captain America. Joe Simon indledte i slutningen af 1930'erne et usædvanlig frugtbart samarbejde med Jack Kirby. Sammen skabte (eller genskabte) de en række succesfulde tegneserier frem til midten af 1950'erne som Captain America, Boy Commandos, Newsboy Legion, Sandman, Boy's ranch, Young Romance, Black Magic, Headline Comics og Fighting American. I 1968 skabte holdet Simon serien Brother Power, the Geek for DC Comics og i 1973 kom Prez, en serie om USAs første teenage-præsident. Prez blev tegnet af Jerry Grandenetti.

Referencer

Eksterne henvisninger

Tegneserieforfattere fra USA

Joe Simon


فرانك جوريتي  ولد في (30 مارس 1975 في فالينس) لاعب كرة قدم فرنسي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى بوردو الفرنسي في مركز الظهير الأيمن كما يجيد اللعب في مركز الظهير الأيسر .

المسيرة الرياضية

الأندية
بدأ جوريتي مسيرته الرياضية في نادي ليون مع فريق الناشئين اعتبارا من موسم 1993/1994 . بسبب عدم استطاعته المشاركة مع الفريق الأول فقد قرر عدم تجديد العقد والانتقال إلى نادي غويونيون . استطاع أن يساهم في صعود النادي إلى الدرجة الأولى في موسمه الأول معهم . في 19 يوليو 1995 شارك في أول مباراة رسمية في بطولة دوري الدرجة الأولى في مواجهة نادي ميتز . في نهاية موسم 1995/1996 هبط نادي غويونيون إلى الدرجة الثانية وفي الموسم التالي فشل في الصعود السريع إلى الدرجة الأولى مما حدا بجوريتي إلى الانتقال إلى نادي باستيا حيث بقي فيه 3 سنوات .

في سنة 2000 انتقل إلى نادي موناكو ولكن خلال موسم ونصف لم يستطع أن يلعب أساسيا بشكل منتظم ولذلك تمت إعارته إلى غريمه نادي مرسيليا للنصف الثاني من موسم 2001/2002 حيث شارك أساسيا في 18 مباراة . في صيف سنة 2003 انتقل إلى نادي بوردو حيث حقق فيها أكبر إنجازاته . ساهم في تحقيق بطولة دوري الدرجة الأولى مرة واحدة والحلول وصيفا مرتين والفوز ببطولة كأس الدوري الفرنسي مرتين . كان قائدا لناديه أثناء المباراة النهائية لبطولة كأس الدوري الفرنسي في مواجهة نادي فان والتي انتهت بفوز ساحق بنتيجة 4/0 . ينتهي عقده في صيف سنة 2010 .

المنتخبات
في سنة 2005 ونتيجة لبداية نادي بوردو الممتازة وتقديم جميع لاعبيه أداء عالي المستوى فإن مدرب منتخب فرنسا ريموند دومينيك قرر استدعاء جوريتي للمشاركة في آخر مباراتين للمنتخب الفرنسي ضمن تصفيات كأس العالم 2006 . بقي جوريتي على مقاعد الاحتياطي طوال مباراة منتخب سويسرا في 12 أكتوبر بينما في المباراة الثانية أمام منتخب قبرص في 16 أكتوبر فإنه قد دخل بديلا في الثواني الخمس الأخيرة من عمر المباراة لتصبح هذه مباراته الدولية الوحيدة في مشواره . بذلك حطم جوريتي الرقم القياسي لأقصر وقت خاض فيه مباراة دولية حيث كان الرقم السابق مسجل باسم بيرنارد بويسير الذي شارك لمدة دقيقتين في سنة 1975 .

الإنجازات
 دوري الدرجة الأولى : 2008/2009
 كأس الدوري الفرنسي : 2006/2007 - 2008/2009
 كأس الأبطال الفرنسي : 2008/2009

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية فرنسيون
مدافعو كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من فالانس
رياضيون من دروم
رياضيون من فالانس
فرنسيون من أصل كورسيكي
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري الفرنسي الدرجة الثانية
لاعبو أولمبيك ليون
لاعبو أولمبيك مارسيليا
لاعبو باستيا
لاعبو بوردو
لاعبو غويونيون
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو كرة قدم من أوفيرني-رون ألب
لاعبو منتخب فرنسا تحت 21 سنة لكرة القدم
لاعبو منتخب فرنسا لكرة القدم
لاعبو موناكو
مواليد 1975

فرانك جوريتي


"Općinska B nogometna liga Ludbreg" za sezonu 1982./83. je bila drugi stupanj općinske lige ONS Ludbreg, te liga osmog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije.
Sudjelovalo je ukupno 12 klubova, a prvak je bio "Karlovec" iz Karlovca Ludbreškog.

Ljestvica
{| class="wikitable"
!mj. !!klub !!ut. !!pob. !!ner. !!por. !!gol+ !!gol- !!bod
|- bgcolor="gold"
|1. ||Karlovec (Karlovec Ludbreški) ||18 ||15 ||1 ||2 ||75 ||26 ||31
|-
|2. ||Proleter Mali Bukovec ||18 ||13 ||0 ||5 ||59 ||38 ||26
|-
|3. ||Komarnica (Komarnica Ludbreška) ||18 ||11 ||1 ||6 ||59 ||46 ||23
|-
|4. ||Razvitak Čičkovina ||18 ||10 ||2 ||6 ||76 ||41 ||22
|-
|5. ||Dinamo Apatija ||18 ||10 ||2 ||6 ||54 ||35 ||22
|-
|6. ||Croatia Dubovica ||18 ||9 ||1 ||8 ||61 ||53 ||19
|-
|7. ||Poljoprivednik Kapela Podravska ||18 ||7 ||2 ||9 ||55 ||60 ||16
|-
|8. ||Sloboda Županec ||18 ||6 ||2 ||10 ||35 ||63 ||12 (-2)
|-
|9. ||Bednja Slanje ||18 ||2 ||0 ||16 ||24 ||118 ||4
|-
|10. ||Kalnik Čukovec ||18 ||1 ||1 ||16 ||32 ||80 ||3
|-
| ||Podravina II Ludbreg ||18 ||8 ||2 ||9 ||64 ||62 ||18
|-
| ||Partizan Poljanec ||colspan="7" align="center"|<small> odustali tijekom sezone
|}
 "Podravina II"'' iz Ludbrega nastupala van konkurencije

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Povezani članci
 Općinska A liga Ludbreg 1982./83.

Vanjske poveznice

Izvori
 Franjo Vrtulek: "Nogomet u ludbreškom kraju", Varaždin, 1999., , str. 89
 library.foi.hr, "Ludbreški list"
 library.foi.hr, "Ludbreški list" br. 27, izdano 30. lipnja 1982., str. 11, preuzeto 19. srpnja 2019.

Ludbreg-B
1982-83 B

Općinska B nogometna liga Ludbreg 1982./83.


Macute, naselje u sastavu općine Voćin, Hrvatska
 Macute (Višegrad, BiH), naselje u sastavu općine Višegrad, BiH

Macute (razdvojba)


Parşömen, üzerine yazı yazmak veya resim yapmak için kullanılan özel hazırlanmış hayvan derisidir. Parşömen ismi Bergama'dan gelmektedir ve Bergama Kağıdı anlamında Latince Charta Pergamena'dan türemiş ve bütün dillere de buradan geçmiştir.

Bulunuş hikâyesi

Yaygın bir antik söylenceye göre Mısır Kralı, Bergama Kütüphanesi'nin İskenderiye Kütüphanesini geçmemesi için Anadolu'ya papirüs ihracını yasaklamış. Kâğıtsız kalan Bergama'nın Kralı II. Eumenes yeni bir kâğıt icat edecek olana büyük ödüller vadetmiş. O zamanki Kütüphane Müdürü Krates oğlak derilerini işleyerek yazılabilecek hale getirmiş ve krala sunmuş. Parşömen MÖ II. Yüzyıldan başlayarak Bergama'dan bütün dünyaya yayılmıştır. IV. yüzyıla kadar papirüs ve parşömen birlikte kullanılmış, daha sonra XII. Yüzyıla kadar tek yazı medyası olarak kültürü sonraki yüzyıllara taşımıştır.
Gerektiği gibi işlendiğinde her iki yüzüne de yazılabilmesi, neredeyse yırtılamaması, yanmaması, olağanüstü dayanıklılığı, hat ve tezhip sanatına uygunluğu, üstündeki yazıların okunmasının gözü yormaması, hayvanların yaşadığı her yerde üretiliyor olması gibi birçok avantajı düşünüldüğünde, şaşırtıcı olan parşömenin papirüsün yerini alması değil, bunun niye bu kadar uzun sürdüğüdür. Bunun en akla yakın yanıtı parşömen yapımının zaman içinde birçok deneme ve yanılmanın ardından mükemmelleşmiş olduğudur. Parşömen günümüzde daha değişik hallerde kullanılmaktadır.

Yapımı
Parşömen yapmak için deri kirece yatırılarak kıllarından arındırılır, fazla et ve yağları alındıktan sonra gerilir ve kurutulur. Yazım için hazırlamak üzere değişik malzemelerle zımparalanır. Her işlemi tekrar etmek sonuçta elde edilecek parşömenin kalitesini arttırır. Son üründe derinin orijinal dokusu gayet açık görülebildiğinden hiçbir parşömen diğerinin aynı değildir. Bugün hâlâ parşömen yapımını bir bilimden ziyade bir zanaat olarak görmek gerekir. Mağara duvarı, kil tablet, mermer, balmumu tablet, papirüs, kâğıt, bilgisayar ekranıyla karşılaştırıldığında kaliteli bir parşömen insanlığın kullandığı en mükemmel yazı malzemesidir. Bazen 40 yıl önce yazılmış bir kâğıt üzerindeki yazı zor okunurken, 1500 yıllık parşömenler sanki dün yazılmış duygusu uyandırmaktadır.

Etimoloji
Yunanca Pergamini, Pergamos "Bergama", Arapça per-gamun, Batı dillerinde; İngilizce parchment, Almanca Pergament, Fransızca parchemin, Rusça pergament, İspanyolca pergamino, İtalyanca pergamena'dır.

Ayrıca bakınız
 Sana'a el yazmaları

Kırtasiye aletleri
Resim malzemeleri

Parşömen


Lemongrassmusic ist ein Label für Elektronische Musik aus Espelkamp, Deutschland. Es wurde 2005 von Roland Voss und seinem Bruder Daniel Voss gegründet. Das Label ist spezialisiert auf Lounge, Ambient, Trance, Deep House, NuJazz und Trip-Hop.

Geschichte
Roland und Daniel Voss gründeten das Label 2005 zunächst als unabhängige Plattform zur Veröffentlichung ihrer verschiedenen Musikprojekte wie Lemongrass, Weathertunes, Five Seasons und Jasmon. Auf einer Tour in Japan trafen sie viele inspirierende Künstler, die innovative Musik spielten und in Europa unbekannt waren. Daraus entwickelte sich die Idee, diese Künstler auf einer Zusammenstellung der Öffentlichkeit zu präsentieren. So entstand 2006 Lemongrass Garden Volume 01 als erste Kompilation des Labels. In den nächsten Jahren folgten zahlreiche weitere Kompilationen, u. a. Klassik Lounge Nightflight Vol. 03 und Klassik Lounge Nightflight Vol. 04 im Auftrag des deutschen Radiosenders Klassik Radio. Neue internationale Künstler wurden unter Vertrag genommen und produziert. Heute ist Lemongrassmusic ein wichtiger Akteur der internationalen elektronischen Musikszene.

Künstler

Kompilationen

Einzelnachweise

Weblinks
www.lemongrassmusic.de

Lemongrassmusic – Kanal bei YouTube

Musiklabel (Nordrhein-Westfalen)
Pop-Label
Electronica-Label
Organisation (Espelkamp)
Kultur (Kreis Minden-Lübbecke)
Unternehmen (Kreis Minden-Lübbecke)
Medien (Kreis Minden-Lübbecke)

Lemongrassmusic


قلوب الناس فيلم مصري تم إنتاجه عام 1954، إخراج حسن الإمام، وأداء فاتن حمامة وأنور وجدي وحسين رياض. عن قصة الأب المزيف لجول ماري.

تمثيل

 فاتن حمامة
 أنور وجدي
 حسين رياض
 شكري سرحان
 فردوس محمد
 هند رستم
 زوزو نبيل
 زينات صدقي
 وداد حمدي
 زوزو شكيب
 محمد الديب

أغاني الفيلم
في الفيلم خمس أغنيات لأربع مطربات. هن سعاد مكاوي، ونادية فهمي، وبرلنتي حسن، وعصمت عبد العليم. ومن غرائب الصدف أن المطربات الأربع قد اشتركن في وقت سابق مع عبد الحليم حافظ، كلٌ على حدة، في أداء أغنية واحدة على الأقل في بداية مشوار عبد الحليم الفني.

روابط خارجية

مراجع

أفلام أنور وجدي
أفلام حسين رياض
أفلام زينات صدقي
أفلام شكري سرحان
أفلام فاتن حمامة
أفلام مصرية إنتاج 1954
أفلام مصرية بالأبيض والأسود
أفلام هند رستم
أفلام وداد حمدي

قلوب الناس (فيلم)


Nikolina Vukčević (født 28. juli 2000) er en montenegrinsk håndboldspiller, som spiller i ŽRK Budućnost Podgorica og Montenegros kvindehåndboldlandshold.

Hun blev udtaget til landstræner Bojana Popović' trup ved VM i kvindehåndbold 2021 i Spanien, hvor det montenegrinske hold blev nummer 22.

Referencer

Håndboldspillere fra ŽRK Budućnost
Håndboldspillere fra Montenegro

Nikolina Vukčević


The Upper Midwest Athletic Conference (UMAC) is a college-level athletic conference. The UMAC is a conference of NCAA Division III since the 2008–09 season. Corey Borchardt is the current commissioner of the UMAC, and was appointed to the position in 2008.  The UMAC was started in 1972 as the Twin Rivers Conference, and assumed its current name in 1983. Member institutions are located in Minnesota and Wisconsin.

The UMAC sponsors intercollegiate competition in men's baseball, men's and women's basketball, men's and women's cross country, men's football, men's and women's golf, men's and women's soccer, women's softball, men's and women's tennis, men's and women's indoor and outdoor track and field, and women's volleyball.

Greenville College and Westminster College became associate members of the UMAC in football in 2009 and Finlandia University in 2021.

In March 2023, Finlandia announced it was closing.

History

Chronological timeline
 1972 - The UMAC was founded as the Twin Rivers Conference (TRC), originally an athletic conference affiliated with the National Association of Intercollegiate Athletics (NAIA). Charter members included Concordia College, Saint Paul (now Concordia University, Saint Paul), Dr. Martin Luther College, Loras College, Mount Senario College, Northwestern College of Minnesota (now the University of Northwestern – St. Paul), Northwestern College of Wisconsin and Pillsbury Baptist Bible College, effective beginning the 1972-73 academic year.
 1974 - Maranatha Baptist Bible College (now Maranatha Baptist University) joined the TWC as an associate member for football, effective in the 1974 fall season (1974-75 academic year).
 1976 - Viterbo College (now Vitberbo University) joined the TWC, effective in the 1976-77 academic year.
 1983 - The TRC has been rebranded as the Upper Midwest Athletic Conference, effective in the 1983-84 academic year.
 1986 - Loras left the UMAC, effective after the 1985-86 academic year.
 1988 - Pillsbury Baptist Bible and Viterbo left the UMAC, effective after the 1987-88 academic year.
 1994 - Crown College joined the UMAC, effective in the 1994-95 academic year.
 1995 - Dr. Martin Luther and Northwestern (Wisc.) merged to become Martin Luther College. Both institutions therefore left the UMAC as a result of the merger, effective after the 1994-95 academic year. And immediately Martin Luther joined the UMAC, effective beginning the 1995-96 academic year.
 1995 - The College of St. Scholastica joined the UMAC, effective in the 1995-96 academic year.
 1997 - Trinity Bible College joined the UMAC as an associate member for football, effective in the 1997 fall season (1997-98 academic year).
 1998 - Northland College of Wisconsin joined the UMAC, effective in the 1998-99 academic year.
 1999 - Concordia Saint Paul left the UMAC to join the Division II ranks of the National Collegiate Athletic Association (NCAA) and the Northern Sun Intercollegiate Conference (NSIC), effective after the 1998-99 academic year.
 2002 - Mount Scenario disbanded its athletics program in December 2001 without completing the rest of the 2001-02 academic year. Later on, the school closed on 31 August 2002.
 2002 - Presentation College of South Dakota joined the UMAC, effective in the 2002-03 academic year.
 2002 - Blackburn College, Principia College, Rockford College (now Rockford University) and Westminster College joined the UMAC as associate members for football, effective in the 2002 fall season (2002-03 academic year).
 2003 - The University of Minnesota at Morris joined the UMAC, effective in the 2003-04 academic year.
 2004 - Bethany Lutheran College joined the UMAC, effective in the 2004-05 academic year.
 2008 - Blackburn, Principia, Maranatha Baptist, Rockford, Trinity Bible and Westminster (Mo.) left the UMAC as associate members for football, effective after the 2007 fall season (2007-08 academic year).
 2008 - The UMAC had become affiliated with the Division III ranks of the NCAA, effective in the 2008-09 academic year.
 2008 - North Central University joined the UMAC as an associate member for certain sports, effective in the 2008-09 academic year.
 2009 - Eureka College, Greenville College (now Greenville University) and MacMurray College joined the UMAC as associate members for football (with Westminster (Mo.) re-joining back), effective in the 2009 fall season (2009-10 academic year).
 2012 - Presentation left the UMAC to join the NAIA and the North Star Athletic Association (NSAA), effective after the 2011-12 academic year.
 2013 - North Central (Minn.) became a full member of the UMAC for all sports, effective in the 2013-14 academic year.
 2013 - Iowa Wesleyan College (now Iowa Wesleyan University) joined the UMAC as an associate member for football, effective in the 2013 fall season (2013-14 academic year).
 2015 - The University of Wisconsin–Superior joined the UMAC, effective in the 2015-16 academic year.
 2018 - Eureka left the UMAC as an associate member for football, effective after the 2017 fall season (2017-18 academic year).
 2020 - MacMurray left the UMAC as an associate member for football as the school would later drop its athletics program and be closed, effective after the 2019-20 academic year.
 2021 - Iowa Wesleyan left the UMAC as an associate member for football, effective after the 2020 fall season (2020-21 academic year).
 2021 - St. Scholastica left the UMAC to join the Minnesota Intercollegiate Athletic Conference (MIAC), effective after the 2020-21 academic year.
 2021 - Finlandia University joined the UMAC as an associate member for football, effective in the 2021 fall season (2021-22 academic year).
 2023 - Finlandia announces it will not enroll new students fall 2023, confirming their upcoming closure of the school.

Member schools

Current members

Full members
The UMAC currently has eight full members, all but two are private schools:

Notes

Associate members
The UMAC currently has two associate members, all are private schools:

Notes

Former members

Full members
The UMAC had nine former full members, which all were private schools:

Notes

Associate members
The UMAC had eight former associate members, all were private schools. School names and nicknames reflect those in use during the final school year in which each competed in the UMAC.

Notes

Membership timeline

Conference sports

Conference facilities

Football champions

*- 2011 was the first year the UMAC Champion received an automatic bid to the NCAA Division III Playoffs.

Ice hockey affiliations
The UMAC does not sponsor ice hockey. Two UMAC member schools sponsor men's and women's ice hockey as a varsity sport. Northland College and UW-Superior are members of the Wisconsin Intercollegiate Athletic Conference.

References

External links

College sports in Minnesota
College sports in Wisconsin

Upper Midwest Athletic Conference


Phaseolaster, rod glavočika smješten u podtribus Brachyscominae,  dio tribusa Astereae.

Phaseolaster je zamjenski  naziv za nedavno opisani rod  Phaseolaria Nesom (2020) i njegove tri vrste, odvojene iz australskog roda Olearia, nelegitimno su nazvane zbog tako prije nazvane zelene alge (Chlorococcaceae) Phaseolaria Printz (1921.)
Ovdje su navedeni zamjenski nazivi:
 Phaseolaster elliptica (DC.) Nesom, comb. nov. [zamjensko ime]. Phaseolaria elliptica (DC.) Nesom, Phytoneuron 65: 27. 2020. Olearia elliptica DC., Prodr. 5: 271. 1836.
 Phaseolaster fulgens (A.R. Bean) Nesom, comb. nov. [zamjensko ime]. Phaseolaria fulgens (A.R. Bean) Nesom, Phytoneuron 65: 27. 2020. Olearia fulgens A.R. Bean, Austrobaileya 10: 658. 2020.
  Phaseolaster praetermissa (P.S. Green) Nesom, comb. nov. [zamjensko ime]. Phaseolaria praetermissa (P.S. Green) Nesom, Phytoneuron 65: 27. 2020. Olearia praetermissa (P.S. Green) A.R. Bean, Austrobaileya 10: 660. 2020. Oleolaria elliptica subsp. praetermissa P.S. Green, Kew Bull. 48: 311. 1993.

Sinonimi
 Phaseolaria G.L. Nesom

Izvori

Brachyscominae

Phaseolaster


Taita ( () est une des banlieues les plus au nord de Lower Hutt, située dans l'Île du Nord de la Nouvelle-Zélande.

Situation
Elle se trouve bien au sud des gorges de Taita, qui séparent la ville de Lower Hutt de celle de Upper Hutt et à l'ouest du cimetière de Taita dans la banlieue de Naenae.

Municipalités limitrophes

Éléments caractéristiques
L', érigée en 1853, est le plus ancien bâtiment religieux de la région de Wellington.
Taita abrite aussi le siège de la .

Histoire
Le développement urbain de Taita a commencé autour du milieu du  dans le cadre du programme de  du .
La gare de  ouvrit en 1947 pour desservir cette banlieue en développement.
La route principale, Taita Drive, traverse la partie ouest de la banlieue et se termine au sud, dans la banlieue d'Avalon, au sud du pont Kennedy-Good.
À l'est de Taita, au-dessus de Taita College, se situe le bâtiment de l'ancien  du .
Le Bureau des sols a été intégré en 1992 au  et la plupart des activités menées auparavant à Taita ont été déplacées vers le campus de Turitea de l'Université Massey de Palmerston North.

Éducation
Taita a quatre écoles :
 Pomare School, une école publique du primaire, allant de l'année 1 à 6, avec un effectif de  en  ;
 Saint Michael's School, une école catholique , assurant tout le primaire, allant de l'année 1 à 8, avec un effectif de  en  ;
 Taita Central School, une école du primaire, allant de l'année 1 à 6, avec un effectif de  en . L'école a ouvert en 1948 ;
 Taita College, un collège d'état, allant de l'année 9 à 13, avec un effectif de  en . L'école a ouvert en 1957.
Les enfants de l'année 7 et 8 du secteur de Taita peuvent suivre les cours de l'Avalon Intermediate School près d'Avalon.

Notes et références

Voir aussi

 Liste des villes de Nouvelle-Zélande

Ville en Nouvelle-Zélande
Banlieue
Région de Wellington

Taitā


Cefonicidul este un antibiotic din clasa cefalosporinelor de generația a doua, fiind utilizat în tratamentul unor infecții bacteriene. Calea de administrare este injectabilă.

Sinteză

Note

Vezi și
 Cefotetan
 Cefuroximă
 Cefoxitină
 Cefaclor
 Cefradină

Cefalosporine
Tetrazoli
Acizi sulfonici

Cefonicid


ඩෙලෝර් කොමිසම යනු, යුරෝපියානු කොමිසමෙහි අටවන සභාපතිවරයාවූ ජැක් ඩෙලෝර්ගේ  පරිපාලකත්වය විය. ඩෙලෝර් විසින් යුරෝපියානු කොමිසමෙහි සභාපතිත්වය ධූර කාල තුනක් තුල දැරීය (අවසාන වාරය වසරක් පමණ කාලයක් පමණකට සීමාවූ නමුදු).

ඩෙලෝර් කොමිසම


Die Goldene Himbeere 1985 (engl.: 5th Golden Raspberry Awards) wurde am 24. März 1985, dem Vorabend der Oscarverleihung, in der Vine Street Elementary School in Hollywood, Kalifornien verliehen.

Mit insgesamt neun Nominierungen und sechs Goldenen Himbeeren wurde Ekstase zum sowohl am häufigsten nominierten als auch am häufigsten gekürten Film der Verleihung 1985.

Preisträger und Nominierungen
Es folgt die komplette Liste der Preisträger und Nominierten.

Weblinks
 Zusammenfassung auf razzies.com
 5th Raspberry Awards auf imdb

1985
Preisverleihung 1985
Filmjahr 1985
Preisverleihung in Los Angeles
Hollywood
Film (Los Angeles)

Goldene Himbeere 1985


Euloge Yiagnigni de son vrai nom Euloge Yiagnigni Mfopou, né en 1970 est un médecin, entrepreneur, naturopathe camerounais qui exerce dans la médecine moderne et la médecine traditionnelle africaine.

Biographie

Enfance

Éducation

Après son baccalauréat, Euloge Yiagnigni il rejoint la Faculté de Médecine et des Sciences Biomédicales de l'Université de Yaoundé I. Sous le conseil d'un encadreur  Ndobo, il se spécialise en cardiologie

Carrière
Euloge Yiagnigni est médecin cardiologue et a exercé à l'hôpital central de Yaoundé. Après ses services dans cet hôpital, il crée la clinique des promoteurs de la santé.

En réponse à la crise COVID-19, il participe à la création d'un médicament adjuvant, le Corocur, composé de poudre sèche de thym, qui est autorisé à commercialisation au Cameroun. Des discussions ont lieu en 2021 pour l'exporter en Guinée équatoriale et en Côte d'Ivoire.

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Naissance en 1970
Naissance au Cameroun
Entrepreneur camerounais

Euloge Yiagnigni


Podocarpus nivalis er sígrænt tré frá Nýja-Sjálandi.

Þetta er ein harðgerðasta tegundin af gagnviðarætt, hefur þolað mínus 25°C í Bretlandseyjum. Hún þarf mikla úrkomu til að þrífast.

Tilvísanir

Gagnviðarætt

Podocarpus nivalis


Acrobotrys može označavati:
 Acrobotrys (Plantae) K. Schum. & K. Krause, biljni rod iz porodice Rubiaceae
 Acrobotrys (Chromista) Haeckel, 1881, rod kromista u porodici Cannobotryidae

Acrobotrys


Pompeyo Gener Babot (Barcelona, 1846 o 1848 o 1850-Barcelona, 14 de noviembre de 1920) fue un publicista y dramaturgo español. Representante de la componente etnicista del nacionalismo catalán, se embarcó en un intento de conectar el nacionalismo catalán con fundamentos «científicos». Su enfoque —que combinaba el positivismo con el evolucionismo— le condujo al darwinismo social. De acuerdo con Gonzalo Álvarez Chillida, interpretó la realidad de España «en clave de racismo ario».

Biografía

Nació en Barcelona en 1846, 1848, o 1850. Igualmente Eusebio Blasco, en un libro publicado en 1886, habla de él como de «un sabio de 32 años». Su juventud transcurrió al parecer en Cambrils, con la compañía de su abuelo Antonio Babot.
Estudió Medicina aunque no se graduó. Llegó a doctorarse en Farmacia. Estudió Egiptología, Filología, Lenguas orientales e Historia de las Religiones en Francia, Holanda, Suiza y Alemania.

Muy activo políticamente, estuvo vinculado al republicanismo y concretamente al republicanismo federal durante la revolución de 1868, participando en el Primer Congreso Catalanista de Valentí Almirall de 1880.

Como periodista, colaboró en diversos periódicos, como La Vanguardia, y revistas, como L'Esquella de la Torratxa y sobre todo en Joventut.

Falleció pobre y loco —había perdido la cordura unos años antes de morir— en un sanatorio de Barcelona el 14 de noviembre de 1920.

Pensamiento

Positivismo, racismo y pensamiento nacional

Muy conocido dentro del movimiento modernista, viajó a menudo por diversos países de Europa, y en una ocasión, junto con Apeles Mestres (1874), por Asia y África. En París, en donde residió durante largas temporadas, entró en contacto con corrientes positivistas, que quiso difundir en Cataluña. Así, por influencia de Jules Soury y la Société d'Anthropologie de Paul Broca, introdujo la doctrina racial francesa en el catalanismo. Ha sido descrito como «inquieto heterodoxo y hombre de mundo»; definición que choca con algunos de sus textos rayanos en el racismo y claramente misóginos como el que publicó el 26 de febrero de 1889 en la Vanguardia, «De la mujer y sus derechos».

En 1887, Gener publicó Heregias [sic]. Estudios de crítica inductiva sobre asuntos españoles por P.G. (Fernando Fé, Madrid). En Heregias, Gener, que en esa época todavía no había descubierto el catalanismo, aplica las doctrinas raciales a España.

Para Gener, la idea de «raza» incluye también un sentido histórico, «raza histórica», y entronca con el concepto de «nacionalidad».

El concepto de Gener de «nación» es orgánico, tiene una «identidad», establecida por su medio físico, tiene una «vida», una fisiología y lucha por su existencia, es la caracterización de un organismo social. Aquí se puede ver la influencia del darwinismo social, la «lucha por la existencia» de la nación dará la justificación conceptual para el imperialismo: las naciones se perfeccionan en la lucha, lo que equivale a obtener un destino, una «misión histórica», un mandato inimpugnable,

Naturalmente, mientras algunas naciones son líderes naturales (cerebro), otras tendrán funciones varias (corazón, pulmón, estómago, etc.). De esta forma, con la especialización de las naciones, Gener cree que se llegará a la «convergencia final», el ideal de la humanidad.

Gener apunta que el resto de España, aunque de sangre indoeuropea/aria, estaría contaminado por la sangre de razas inferiores. Con este «equipamiento» doctrinal, Gener considera que España, por influencia de sus elementos semíticos y presemíticos, está en decadencia desde la reconquista, muy en la línea de la leyenda negra,

Estos males se extenderían a Cataluña,

Catalanismo

Ya en 1887, en Heregias, consideraba la existencia de una «raza catalana» distinta y superior, «cada catalán tiene un rey en el cuerpo», que habría dado a su literatura la energía, el vigor y la dureza características. Al contrario que la «raza castellana», en la que la «falta de oxígeno y de presión atmosférica; la mala alimentación» y las conocidas influencias semíticas y presemíticas («los andaluces»), determinarían una lengua impropia para la gran literatura. Dichas supuestas características genéticas, bereberes y semíticas, del centro de la península configurarían para Gener, según recoge Martínez Hoyos, otras cualidades como la «morosidad», el «desprecio del tiempo», la «mala administración» o el «caciquismo».

En 1897 regresó a Barcelona definitivamente, firmando a partir de ese momento con el nombre de Pompeu Gener, estableciendo contacto con el círculo en torno a la revista Catalònia, donde sería uno de los intelectuales que defendió la modernidad del nacionalismo. Así, hacia 1900, había completado su giro hacia el nacionalismo.

Para Gener existían tres corrientes dentro del nacionalismo catalán:
 La corriente conservadora y tradicionalista de la Renaixença y la Lliga de Catalunya, que pretendía volver a la Cataluña de los Condes de Barcelona, más o menos modernizada.
 La corriente federalista, que buscan la autonomía.
 Y los «supernacionales», que Gener quiere ver como la corriente de los modernos, intelectuales liberales, formado por hombres de letras, de ciencias, obreros, artistas, estudiantes, etc.; que es el grupo en el que se incluye. El órgano principal de este movimiento sería la revista Joventut, en el que Gener publicaría el manifiesto fundacional: «Manifiesto de los Supernacionales», uno de cuyos elementos decisivos es el rechazo del igualitarismo.

En su reedición de Herejías, ampliada con la «cuestión catalana», presenta de forma sintética su pensamiento nacionalista: sería simplemente un litigio entre razas. Para salvar a la raza catalana de su declive, habría que reforzar los elementos primigenios arios, celtas, latinos o incluso vascos, y purificarla de elementos castellanos, es decir, elementos semíticos y presemíticos. La inferioridad de la raza castellana provendría de los «elementos étnicos», pero también de «el excesivo calor y el extremo frío e [sic] las alturas yermas, los terremotos de ciertas comarcas, y sobre todo la sequedad del suelo.» «La atmósfera de Madrid es pobre en helio y argón» y en sus aguas faltan el «krypton, el neón y el xenon», por lo que debería dejar de ser la capital de España. En definitiva, «conocemos [los catalanes] que somos Arios europeos y que como hombres valemos más en el camino del Superhombre.» En su pensamiento,

El Archivo Histórico de la Ciudad de Barcelona conserva una parte del fondo personal de Pompeyo Gener, integrado por documentación para sus memorias, trabajos periodísticos, manuscritos de teatro y correspondencia.

Notas

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

 . Catálogo en línea

Nacidos en Barcelona
Fallecidos en Barcelona
Periodistas de Barcelona
Nacionalismo catalán
Dramaturgos de Cataluña
Racismo en Cataluña
Sepultados en el cementerio de Montjuic

Pompeyo Gener


Taylor Swift a réenregistré Love Story, sous-titré (Taylor's Version), pour son premier album réenregistré, Fearless (Taylor's Version). Il est sorti en tant que single principal de l'album le 12 février 2021, sous le label Republic Records. Love Story (Taylor's Version) a reçu des critiques positives, mettant en avant la maturité des vocaux de Swift, l'amélioration du mixage et de l'instrumentation, tout en restant fidèle à l'émotion de la version originale. La chanson a atteint le top 10 des charts au Canada, en Irlande, Lettonie, Malaisie et Singapour. Il s'agit de la huitième chanson de Swift a atteindre la première place de l'US Hot Country Songs.

Contexte de sortie
En août 2019, Swift a révélé sa décision de réenregistrer ses six premiers albums studio après la vente de ses bandes originales par l'homme d'affaires américain Scooter Braun, à la suite de l'achat par celui-ci de l'ancienne maison de disques de Swift, Big Machine Records. Love Story (Taylor's Version) a été la première piste réenregistrée que Swift a révélé au public quand elle a été utilisé comme jingle dans une publicité de Match.com, écrit par l'acteur Ryan Reynolds, en décembre 2020. Le 11 février 2021, dans Good Morning America ainsi que sur ses réseaux sociaux, Swift a annoncé une version réenregistrée de son second album studio Fearless, intitulé Fearless (Taylor's Version), sortie le 9 avril 2021. Love Story (Taylor's Version) est le single principal du réenregistrement.

Une vidéo avec paroles de Love Story (Taylor's Version) est sortie avec le single. Elle montre des photos de Swift avec ses fans, ce que le Times of India voit comme le remplacement de Roméo par les fans de la chanteuse. Rolling Stone partage ce même point de vue, déclarant que la vidéo dépeint «l'amour entre artistes et fans».

Le 26 mars 2021 est sortie une version électronique de Love Story (Taylor's Version) remixé par la productrice suédoise Elvira.

Composition
La version réenregistrée reste fidèle à la version de 2008, sans déroger à la production originale. Nombre des musiciens qui ont joué dans la version de 2008 ont aussi été impliqués dans le réenregistrement. Cependant, il y a un changement notable dans le timbre vocal de Swift dans la version de 2021, qui a un ton « plus rond et plus ample », libre de son accent country. Le réenregistrement est fait avec une plus grande précision, et un plus grand contraste entre les instruments; les cordes du banjo et du violon, ainsi que les cymbales dans Love Story (Taylor's Version) sont plus importants, avec des instruments de basses bien définis, des batteries plus fortes, des guitares électriques moins dures, et des harmonies abaissées dans le mix.

Réception critique
Le critique de Rolling Stone, Simon Vozick-Levinson, a décrit Love Story (Taylor's Version) comme étant « une brillante et douce-amère revisitation d'un classique » muni de plus d'émotion, d'instruments raffinés, et de technique vocale. L'écrivaine de Pitchfork, Vrinda Jagota a salué Swift pour son engagement à revisiter son travail d'adolescente sans embarras et l'a qualifié de « démonstration d'appartenance et de prise de pouvoir d'une femme adulte ». Mikael Wood du Los Angeles Times a estimé que Love Story reste un classique, remarquant comment la version réenregistrée est « virtuellement indistinguable » de sa contrepartie de 2008. Bien que décrivant cette similarité comme une certaine déception puisque Swift a atteint sa maturité artistique avec ses albums de 2020, Folklore et Evermore, Wood reconnait que les droits de Love Story pourrait, ce faisant, complètement appartenir à la chanteuse.

Hannah Mylrea, écrivant pour NME, l'a appelée un «charmant souffle de nostalgie» avec une production améliorée, où Swift parvient à préserver «l'étincelle et la chaleur» qui ont fait de Love Story un succès. Mylrea a ajouté que Swift a utilisé ses puissants nouveaux vocaux pour invoquer sa jeune version d'elle-même dans la version de 2021, quand la version de 2008 avait un ton plus sérieux. Louant la performance vocal de Swift, Shirley Li de The Atlantic, a écrit que la voix de la chanteuse à 31 ans est beaucoup plus riche, avec un ton contrôlé et un staccato précis. Li conclut en disant que la version de 2008 contenait «la voix impatiente et essoufflée de Swift capturant cette sensation d'adolescent de complètement fantasmer sur un nouveau béguin» alors que la version de 2021 évoque «une nostalgie mature et amusée».

Richard S. He, critique pour Billboard, a été impressionné par le mixage de la chanson. Il a écrit que l'original était « un mix bruyant, dynamiquement plat conçu pour éclater hors des haut-parleurs de radio FM », tandis que la version réenregistrée offre un impressionnant mixage riche et bien équilibré qui élève l'atmosphère rêveuse de la chanson. Il a aussi souligné que les instruments dans le refrain de l'original « semblaient se fondre en un seul géant mur de son », quand Love Story (Taylor's Version) bénéficie d'une ambiance avec des instruments individuels. Dans sa critique pour la BBC, Mark Savage a écrit que les deux versions étaient à peine différentes, louant la qualité plus nette de Love Story (Taylor's Version), qui permet aux auditeurs de remarquer des détails instrumentaux qui s'étaient perdus dans la version de 2008. Il a mis en avant que les vocaux plus mature de Swift ajoute de la profondeur et de la chaleur à la chanson, tout en capturant l'innocence romantique d'adolescent. Robert Christgau a estimé que « la voix de Swift conserve une bonne dose de fraicheur » mais a questionné l'intérêt de reproduire ses anciennes chansons, disant qu'il «ne peux même pas imaginer dépenser de l'argent pour les réenregistrements». Love Story (Taylor's Version) a été nominée pour la Chanson International de l'Année au British Country Music Association Awards 2021.

Performance commerciale
Aux États-Unis, Love Story (Taylor's Version) a vendu  digitaux et recueilli  de streams à la demande le jour de sa sortie. Bien que n'ayant pas été activement promu à la radio, le version a été diffusée à 144 reprises sur 89 stations de radios pour un total de  d'audience.

Avec  et  de streams, Love Story (Taylor's Version) a atterri au sommet du classement de l'US Hot Country Songs, donnant à Swift son huitième single numéro-un; cela a marqué son premier top de classement depuis We Are Never Ever Getting Back Together (2012). Elle est devenue la première artiste dominer le classement dans les années 2000, 2010 et 2020, et la seconde artiste de l'histoire à envoyer à la fois la version originale et réenregistrée d'une chanson au sommet, après Dolly Parton avec I Will Always Love You. Ailleurs, Love Story (Taylor's Version) a pris la tête des Digital Song Sales ( numéro un), Country Digital Song Sales ( numéro un), et du classement Country Streaming Songs. La chanson a débuté et culminé au numéro 11 sur le Billboard Hot 100, marquant sa 129 entrée dans le classement, le plus grand nombre d'entrées de l'histoire parmi les artistes féminines.

Crédits et effectifs

Version album

 Taylor Swift - chanteuse-autrice-compositrice, productrice
 Christopher Rowe - production, enregistrement
 David Payne - enregistrement
 John Hanes - ingénieur son
 Randy Merill - masterisation
 Serban Ghenea - mixage
 Sam Holland -  enregistrement
 Sean Badum - assistant enregistrement
 Mike Meadows - chœurs, guitare acoustique, banjo, mandoline
 Paul Sidoti - chœurs, guitare électrique
 Caitlin Evanson - chœurs
 Amos Heller - basse
 Matt Billingslea - batterie
 Max Bernstein - guitare électrique
 Jonathan Yudkin - violon

Remix d'Elvira

 Taylor Swift - chanteuse-autrice-compositrice, chœurs
 Elvira Anderfjärd - production, remixage, chœurs, batterie, basse, claviers, programmation, enregistrement
 Christopher Rowe - production
 John Hanes - ingénieur son
 Randy Merrill - masterisation
 Sherban Ghenea - mixage
 Sam Holland - enregistrement

Classements

Classements hebdomadaires

Classements de fin d'année

Historique de sortie

Notes et références

Chanson écrite par Taylor Swift
Chanson interprétée par Taylor Swift
Chanson produite par Taylor Swift
Single musical sorti en 2021
Single publié par Republic Records

Love Story (Taylor's Version)


مطبخ أمريكا الشمالية مصطلح يشمل المأكولات الشعبية المنتشرة في دول أمريكا الشمالية والتي تشمل الولايات المتحدة الأميركية وكندا والمكسيك. ويمكن للمصطلح أن يشتمل أيضاً على مطبخ أمريكا الوسطى وجزر الكاريبي. والمعروف أن أطعمة هذه المناطق تأثرت بالعديد من المطابخ العالمية وبخاصة الأوروبية والآسيوية وطرق طهي شعوب الأميركيين الأصليين.

الدول
 مطبخ سلفادوري

المراجع

مطبخ أمريكا الشمالية
مطابخ حسب القارة

مطبخ أمريكا الشمالية


Truman Capote (d. 30 Eylül 1924 - ö. 25 Ağustos 1984), Amerikalı yazar. Truman Streckfus Persons olarak New Orleans'ta dünyaya gelen Capote'nin kısa öyküleri, romanları ve kurgusal olmayan yazıları arasında sinemaya da uyarlanmış Tiffany'de Kahvaltı ve Soğukkanlılıkla da yer alır.

Capote, yazarlığa ve alkole çok erken yaşlarda başladı. Eşcinsel yönelimi ve bu yönelimini yaşama biçimiyle -yakın arkadaşı ve uzaktan akrabası Tennessee Williams ile birlikte- çok sayıda skandala imza attı. Buna rağmen ABD sosyetesi içinde özel bir yer edinmişti. Ayrıca Amerikalı yazar Harper Lee de onun çocukluk arkadaşıydı ve Lee ünlü eseri Bülbülü Öldürmek'teki çocuk karakter "Dill"i yaratırken Truman Capote'den esinlenmişti.

Henüz ilk romanlarının basıldığı yıllarda kazandığı ün, sadece ABD ile sınırlı kalmadı, Avrupa'da da sevilerek okundu. 50'lerden sonra "Çimen Türküsü" (1954), "Gece Ağacı" (1954), "Tiffany'de Kahvaltı" (1966), "Soğukkanlılıkla" (1966), "Para Dolu Damacana" (1976) gibi kitapları Türkçeye çevrildi.

Capote 1984'te alkolizme bağlı komplikasyonlar sonucu öldü.

Kendi hayatından ya da hikâye ve romanlarından senaryolaşmış çok sayıda film vardır. Bunlardan en önemlisi baş rollerini Audrey Hepburn ve George Peppard'ın oynadığı, Blake Edwards'ın yönettiği "Tiffany'de Kahvaltı" (Türkiye'de "Çılgınlar Kraliçesi" adıyla gösterildi)'dır. Ayrıca 2005 yapımı Capote'nin kişiliği ile Soğukkanlılıkla romanının yazılım süreci üzerine çekilmiş olan ve başlıca rollerinde Philip Seymour Hoffman, Catherine Keener, Clifton Collins Jr. gibi oyuncuların yer aldığı Capote adlı bir sinema filmi de bulunur. Capote bu romanda idam suçlusu Perry Smith ile derin bir arkadaşlık kurmuştu. Romanını bitirebilmek için birçok kez Perry'nin idamını öteleyebilmeyi başardı.

Capote ayrıca, senaryosunu Neil Simon'ın yazdığı 1976 tarihli Robert Moore filmi "Murder by Death" ("22 Numarada Cinayet")'te de başrollerden birini oynamış ve filmdeki rolüyle Altın Küre ödülüne aday gösterilmişti. "Murder by Death", Capote'nin sinemada oyuncu olarak ender gözüktüğü filmlerden biridir. Daha önce birkaç filme sesiyle katkıda bulunan yazar, 1977'de Annie Hall adlı filmde de kısa bir rolde (kendisini) oynayacaktır.

Kitapları
 Bir Noel Şarkısı
 Gece Ağacı
 Çimen Türküsü
 Hatıralarım
 Bukalemunlar İçin Müzik
 Başka Sesler Başka Odalar
 Tiffany'de Kahvaltı
 Soğukkanlılıkla
 Kabul Edilmiş Dualar

Kaynakça

1924 doğumlular
1984 yılında ölenler
Amerikalı yazarlar
Amerikalı senaristler
Amerikalı oyun yazarları
Postmodern yazarlar
Amerika Birleşik Devletleri'nde LGBT kişiler
LGBT gazeteciler
LGBT senaristler
LGBT yazarlar
Edgar Ödülü sahipleri
Kaliforniya doğumlu yazarlar
Amerikalı gey yazarlar
Amerikalı LGBT gazeteciler

Truman Capote


Sophia Brahe (Castillo de Knutstorp,  - Elsinor, 1643) fue una astrónoma y horticultora danesa. Fue hermana de Tycho Brahe, al que ayudó en sus observaciones astronómicas.

Biografía
Sophia Brahe nació en el seno de una familia noble de Knudstrup (Dinamarca), siendo la hija menor del matrimonio. Su hermano Tycho, tuteló sus enseñanzas, y pronto mostró su inclinación por la química, la horticultura y, sobre todo, la astronomía. Aunque la familia mostró rechazo hacia los estudios de su hija pequeña, Tycho Brahe la tomó como asistente en 1573 al ver como Sophia se formaba de manera autodidacta, bien sea a través de observaciones propias, bien a través de consultas en material de bibliotecas. Hasta su matrimonio, Sophia trabajó con su hermano en el observatorio del Castillo de Urania (Uraniborg) en la isla de Hven y colaboró en la redacción del catálogo donde se detallaba la posición de los planetas y el fondo estelar, y que sirvió a Johannes Kepler para anunciar sus leyes astronómicas.

Sophia Brahe contrajo matrimonio en 1577 con Otto Thott, quién murió pronto (1588), dejándola con un hijo. Heredó de su marido una vasta superficie de fincas en Escania (Suecia) que convirtió en foco de sus ingresos al dedicarse de lleno a la horticultura. También comenzó a trabajar en química (entonces alquimia) creando medicamentos espagíricos que comercializaba entre la clase alta escandinava.

Con el consentimiento de su hermano Tycho, se comprometió en 1590 con el noble y alquimista danés Erik Lange. La hermana de Lange estaba casada con su hermano Knut. Lange derrochó toda su fortuna en sus experimentos y tuvo que huir al norte de Alemania en 1592 debido a sus elevadas deudas. De este período proviene el poema latino Urania Titani, escrito en 1594 por Tycho Brahe al estilo de Ovidio, una carta ficticia en la que Urania (Sophie Brahe) lamenta la separación de Titán (Lange). Tras la muerte de Tycho y un compromiso de más de diez años, Sophie y Erik Lange se casaron en Eckernförde en 1602. Su familia no aceptó su matrimonio ni sus estudios científicos y retuvo los fondos que le correspondían, razón por la cual la pareja inicialmente vivió en la pobreza, como lamentó Sophie en una carta a su hermana Margaretha. Después del matrimonio se mudaron a su finca en Årup, donde ella también realizó estudios alquímicos. Sophia enviudó nuevamente en 1613. En los últimos años de su vida abrazó una nueva disciplina: la genealogía. Murió en Elsinor (Dinamarca) en 1643.

En algunos momentos de su primer enviudamiento, Sophia se interesó por la astrología, gusto que su hermano Tycho Brahe aprobó. Le entusiasmaba la fascinación de su hermana por lo que la hizo su ayudante.

Enlaces externos
 Mujer y Ciencia
 http://hypatia.morelos.gob.mx/hno5/conociendoa...htm

 https://web.archive.org/web/20110903072917/http://www.miljardines.es/pdf/texto/13.pdf

Referencias

Astrónomas
Astrónomos de Dinamarca
Químicas
Químicos de Dinamarca
Historiadoras de Dinamarca
Danesas del siglo XVI
Danesas del siglo XVII

Sophia Brahe


"If Darkness Had a Son" é uma canção da banda americana de heavy metal Metallica, lançada como o terceiro single da promoção de seu décimo primeiro álbum de estúdio 72 Seasons. Foi lançado em 1 de março de 2023, junto com um videoclipe dirigido por Tim Saccenti.

Plano de fundo
A música foi lançada em 28 de fevereiro de 2023, no TikTok do Metallica como um dueto com um instrumento adicionado a cada dia.

Recepção
A canção alcançou o primeiro lugar na parada Hot Trending Songs da Billboard e teve 1,1 milhão de streams oficiais nos Estados Unidos e 1.000 downloads após o lançamento da música. A música também foi eleita a música Heavy Metal da semana pela Consequence.

Pessoal

 James Hetfield – vocais, guitarra rítmica
 Lars Ulrich – bateria
 Kirk Hammett – guitarra solo
 Robert Trujillo – baixo, vocais de apoio

Canções gravadas por Metallica
Singles de 2023

If Darkness Had a Son