Irina Sârbu () este o cântăreață de jazz și actriță română. Studiind pianul încă din copilărie și urmând cursurile unui liceu de muzică, activează pe scenele de jazz în paralel cu studiile universitare de actorie, fiind considerată cea mai expresivă tânără solistă de jazz. Colaborează cu mai mulți artiști cunoscuți din lumea jazz-ului, între care Andrei Tudor, Puiu Pascu și Marius Mihalache, și face parte din grupul Ethnotic Project cu care realizează albumul Șapte scări în 2015.

Studii și pregătire
Prima întâlnire cu muzica are loc la vârsta de cinci ani, când Irina Sârbu începe să studieze pianul. În anii ce urmează continuă studiul acestui instrument, în paralel cu școala. Când este în clasa a șasea la Școala Generală de Muzică nr. 5 din București, intră în corul de fete "Voces Primavera", înființat și condus de maestrul Claudiu Negulescu. Ulterior, este admisă la Colegiul Național de Muzică "George Enescu", unde aprofundează studiul pianului la clasa profesoarei Gabriela Enăsescu, până în 2002, anul absolvirii liceului. Începând cu toamna lui 2002, urmează cursurile Universității Naționale de Artă Teatrală și Cinematografică "Ion Luca Caragiale" (UNATC), clasa de actorie. Irina încheie studiile universitare la clasa profesorilor coordonatori George Ivașcu și Doru Ana, în iunie 2006, când are loc spectacolul de absolvire Cele două orfeline, musical ce obține premiul pentru Cel mai bun spectacol la Gala UNATC 2006. Participarea Irinei în acest spectacol este încununată cu Premiul special al juriului și Premiul pentru debut într-un rol principal. Pentru Irina urmează cursurile masterale, realizate în cadrul aceleiași universități, iar ulterior se înscrie la școala doctorală de teatru pentru copii.

Activitate muzicală
Irina se îndrăgostește de jazz în timpul liceului, când colegul ei de clasă Andrei Tudor, cel care a devenit ulterior un cunoscut pianist și compozitor, îi deschide apetitul pentru acest gen muzical. În 2002 începe să cânte jazz, formând împreună cu Andrei Tudor un duo (voce și pian). În același an, în luna decembrie, debutează ca interpretă de jazz, în cadrul emisiunii Povestiri din Studioul Artelor a Radiodifuziunii Române. Urmează o serie de concerte atât în București, cât și în țară. În vara anului 2003 o întâlnește pe Anca Parghel, care îi devine profesoară de canto și improvizație și care aduce astfel o contribuție foarte importantă în modelarea și dezvoltarea artistică a Irinei. Prima confirmare a activității pe scena românească de jazz se produce în 2004, când Irina obține Premiul pentru debut la Gala Premiilor Jazz pentru anul 2003. Intră în atenția câtorva muzicieni consacrați de jazz, astfel că începe să colaboreze cu instrumentiști și compozitori cunoscuți precum Puiu Pascu, Marius Mihalache, Marius Popp, Sorin Romanescu, Alex Man, Mircea Tiberian, Alin Constanțiu, Marius Vernescu, Sorin Terinte, Virgil Popescu, Pedro Negrescu, Sorin Zlat, Adrian Naidin, Petrică Andrei, Eugen Nichiteanu, Arthur Balogh, Ovidiu Lipan Țăndărică, Lucian Maxim, Ciprian Parghel, Tudor Parghel și alții. Alături de aceștia susține recitaluri și participă la festivaluri naționale și internaționale de jazz, cântă pe scena Festivalului Internațional "George Enescu", dar și în străinătate, pe scene din Viena, Paris, New York, Washington, Madrid, Praga, Lisabona, Stockholm, Ierusalim, Atena, Bruxelles, Veneția.

În 2011 obține Premiul pentru tinerețe în jazz, Irina fiind considerată una dintre cele mai expresive și talentate cântărețe de jazz din România. Stilul interpretativ al solistei, timbrul special al vocii și bogăția imaginației improvizatorice au atras atenția încă de la început. Referitor la acestea, criticul Daniela Caraman Fotea spunea: "Irina a învățat jazz ascultând pe discuri marile voci ale genului. Notabil este faptul că nu imită. Pasiunea ei pentru jazz s-a născut spontan, ca necesitate a comunicării. Este o apariție «fină». Vocea asemenea: cu delicate evoluții, cântă de preferință «pe aer», evită virtuozitatea ca scop în sine, nu caută improvizațiile spectaculoase. Ele îi sunt accesibile, se derulează însă doar când travaliul este permis de temă și expresivitate." (3 august 2004)

De-a lungul timpului, Irina își perfecționează tehnica vocală, repertoriul său alăturând jazz-ului genuri adiacente precum bossa-nova și samba, dar și muzică tradițională românească, muzică franceză și rusească, tango argentinian, flamenco, muzică românească interbelică.

Colaborarea cu Marius Mihalache: World Symphony
Colaborarea cu Marius Mihalache începe în anul 2006, când renumitul țambalist îi propune Irinei să înregistreze împreună un album. Așa a luat naștere World Symphony, primul material discografic pe care poate fi auzită vocea tinerei artiste. World Symphony reprezintă o fuziune de muzică tradițională și jazz, stilul abordat fiind etno-jazz. La înregistrări, alături de Marius Mihalache (țambal, marimbă, percuție) și Irina Sârbu (voce), mai participă Dragoș Mihu (baterie), Nicu Băran (chitară bas) și Adrian Mihalache (pian). Discul include atât prelucrări din folclor realizate de Marius Mihalache, cât și piese compuse de acesta (între care una împreună cu Ovidiu Lipan Țăndărică). World Symphony a fost produs cu sprijinul casei de discuri Intercont Music și a apărut la data de 29 octombrie 2007, împreună cu ziarul Jurnalul Național, în cadrul seriei Muzică de colecție, fiind distribuit împreună cu un supliment.

Lista pieselor:
 "Chicken Dance" (Marius Mihalache)
 "La Passion" (Marius Mihalache, Ovidiu Lipan Țăndărică)
 "Arabesque" (Marius Mihalache)
 "Barbu's Dance" (tradițional, prelucrare de Marius Mihalache)
 "Ciuleandra" (tradițional, prelucrare de Marius Mihalache)
 "Oci Ciornîie" (tradițional, prelucrare de Marius Mihalache)
 "Bordeiaș" (tradițional, prelucrare de Marius Mihalache)
 "Wedding Dance" (tradițional, prelucrare de Marius Mihalache)
 "Pe deal" (Marius Mihalache)
 "Love of Corea" (Marius Mihalache)

Ethnotic Project: Șapte scări
Irina Sârbu este solista vocală a formației Ethnotic Project, înființată în anul 2015 împreună cu alți cinci muzicieni: Capriel Dedeian (chitară), Cezar Cazanoi (flaut și caval), Anatol Cazanoi (țambal și claviaturi), Laurențiu Horjea (chitară bas) și Dragoș Mihu (tobe și percuție). Ethnotic Project realizează albumul Șapte scări, apărut în noiembrie 2015 la casa de discuri Soft Records și desemnat CD-ul etno-jazz al anului 2015 de către Institutul Cultural Român și Fundația Muzza.

Formația abordează un repertoriu alcătuit din celebre melodii ce aparțin folclorului românesc autentic, orchestrate pe o textură sonoră originală, în care formulele melodico-ritmice se combină inspirat cu libertatea jazz-ului. Melodia fluierului românesc plutește elegant și sigur peste armonii sofisticate, instrumentele își combină culorile în sonorități neașteptate, vocea alternează cuvintele cu pasaje de improvizație jazz-istică și întregul este completat de secvențe instrumentale ce lasă fiecărui interpret libertatea de a se desfășura în solouri pline de imaginație.

Referitor la interpretarea vocală realizată de Irina Sârbu pe discul Șapte scări, criticul și muzicianul Florian Lungu declara: "Cu inflexiuni deosebit de suple, valorificate printr-o tehnică vocală de invidiat, cu pregnanța timbrală egală în toate registrele unui glas de mare întindere, Irina Sârbu își seduce auditorii încă de la prima piesă, «Șapte scări», prin vervă și patos, etalând în nouă dintre cele zece secvențe o extinsă paletă de trăiri, de la ingenuitatea tălmăcirii melodiei «La cârciuma de la drum» (în a cărei prelucrare apare explorat și registrul supraacut al vocii), la nostalgia înfiorată și puritatea cu care artista se implică în învăluitoarea baladă «Unde e Târgoviștea», ajungându-se până la fervoarea și dinamismul exploziv din intervențiile improvizatorice scat cuprinse în temele de tempo alert."

Lista pieselor:
 "Șapte scări / Seven Stairs"
 "La cârciuma de la drum / At the Roadside Pub"
 "Leliță Săftiță"
 "Unde e Târgoviștea / Where Is Târgoviștea"
 "Inimioară, inimioară / Little Heart, Little Heart"
 "Tonakan Par" (tradițional armenesc)
 "Piatră, piatră / Stone, Stone"
 "Maramureș, plai cu flori / Maramureș - Land of Flowers"
 "Pe deal pe la Cornățel / On the Hill at Cornățel"
 "Colaj Călușarii & Ciocârlia / Medley Călușarii & Ciocârlia"

Irina Sârbu Band și alte colaborări
O mare parte dintre aparițiile Irinei Sârbu pe scenele de jazz are loc împreună cu formația sa, Irina Sârbu Band, din care fac parte instrumentiștii Puiu Pascu (pian), Ciprian Parghel (contrabas) și Tudor Parghel (tobe și percuție). Din formație au mai făcut parte Dan Ioniță (saxofon), Alex Man (chitară) și Claudiu Purcărin (tobe).

Irina colaborează cu grupul Party Collective cu care înregistrează piesa "Atinge", la care este filmat și un videoclip. Single-ul este lansat în 2013, fiind produs de Tudor Parghel și Silviu Tudor, împreună cu colegii lor, Tudor Ionescu și Dan Deneș de la Fly Project.

În 2017 solista urcă pe scenă alături de Big Band Radio (condus de dirijorul Ionel Tudor), în cadrul seriei de concerte Jazz pe românește ce are loc la Sala Radio din Capitală. În 2023, pe 6 aprilie, serbează 20 de ani de activitate, printr-un concert alături de același Big Band Radio, de data aceasta dirijat de Simona Strungaru.

Activitate teatrală

Ca actriță, Irina a jucat în București, la Teatrul de Comedie, Teatrul Odeon, Teatrul Bulandra, Teatrul Metropolis, Teatrul de Operetă, dar și în Craiova, la Teatrul Național "Marin Sorescu". A făcut parte din distribuția pieselor Nevestele vesele din Windsor (regia: Alexandru Tocilescu, muzica: Nicu Alifantis) la Teatrul Metropolis, Ioana și focul (regia: Cătălina Buzoianu) la Teatrul de Comedie, Broadway–București (regia: Beatrice Rancea) la Teatrul Național de Operetă și Musical "Ion Dacian" și din potpuriul interbelic București, mahala de suflet. Un alt spectacol în care Irina este implicată se numește Clasic e fantastic – Copilăria marilor muzicieni, un proiect care îmbină teatrul cu muzica, fiind dedicat copiilor cu vârste între 4 și 10 ani.

Irina declara într-un interviu din 2012 pentru revista Tango: "Mi-am dat seama cât de important a fost faptul că am studiat actoria. Mi-a dat încredere în mine. Când am început să cânt eram foarte timidă, nu comunicam deloc cu publicul. Acum nu mă mai scoți de pe scenă! Bineînțeles că și experiența a contat foarte mult."

Viață personală
Mama Irinei, Cristina Bohaciu Sârbu, absolventă a Conservatorului din Cluj, profesoară de vioară, muzicolog și jurnalist de radio, este cea care a îndreptat-o pe Irina către muzică de la o vârstă fragedă. Irina Sârbu a avut o relație cu Ciprian Parghel (fiul Ancăi Parghel), cu care are o fată, Ana, născută pe 15 iulie 2015.

Referințe

Legături externe

 Irina Sârbu – Site oficial
 Pagina Irinei Sârbu pe YouTube
 Pagina Irinei Sârbu pe Facebook
 Pagina Irinei Sârbu pe Instagram
 Pagina Irinei Sârbu pe site-ul Discogs.com
 Pagina Irinei Sârbu pe site-ul Bestmusic.ro

Interviuri
 "Irina Sârbu: «Anca Parghel a fost ca o a doua mea mamă»", Oana-Maria Baltoc, Jurnalul Național, 14 aprilie 2011
 "Să cânți, să pictezi, să spui povești frumoase! Asta înseamnă artă!", Magdalena Popa Buluc, Cotidianul, 23 decembrie 2011
 "Irina Sârbu: «E foarte greu în ziua de azi să te potrivești cu cineva»", Marea Dragoste / Tango, 12 martie 2012
 "Irina Sârbu: «Cel mai bun sfat pe care l-am primit vreodată a fost să-mi văd mereu de treaba mea»", Corina Stoica, LaRevista, 15 aprilie 2013
 "Irina Sârbu, cântăreață de jazz: «Prin jazz, am libertatea să fiu eu însămi»", Corina Zorzor, Adevărul, 12 iulie 2013
 "Interviu la... patru mâini cu Cristina Bohaciu Sârbu și Irina Sârbu", Rogalski Damaschin Public Relations, 22 decembrie 2017
 "Irina Sârbu - «Jazz-ul are mare legătură cu copilăria din noi»", Ines Hristea, Formula AS, nr. 1332 (35), 13-20 septembrie 2018
 "Irina Sârbu (actriță, cântăreață de jazz, mamă fericită) - «Mi-am schimbat sufletul un pic»", Ines Hristea, Formula AS, nr. 1486, 6 octombrie 2021

Nașteri în 1983
Nașteri pe 25 iulie
Cântărețe române
Cântăreți de jazz români
Pianiste din România
Actrițe române
Muzicieni români în viață
Personalități feminine
Bucureșteni

Irina Sârbu


est une station de la Port Liner du métro automatique de Kobe New Transit. Elle est située 2 Minatojima Nakamachi, dans l'arrondissement Chūō-ku de Kobe, dans la préfecture de Hyōgo au Japon.

Mise en service en 1981, elle est desservie par les rames de la ligne Port Liner Boucle.

Situation sur le réseau

Établie en aérien Kita Futō est une station de passage de la Port Liner de Kobe New Transit. sur la section Port Liner Boucle à voie unique, elle est située entre la station Naka Futō  et la station Naka Kōen, en direction du terminuz Sannomiya.

Elle dispose de la voie unique qui dessert un quai latéral.

Histoire
La station NKita Futō est mise en service le , lorsque la compagnie Kobe New Transit ouvre à l'exploitation les , avec neuf stations, de la première section de sa ligne Port Liner de son métro automatique.

Services aux voyageurs

Accès et accueil

Desserte

Intermodalité

À proximité

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Kobe New Transit
 Port Liner

Liens externes
 .
 .

Station de métro mise en service en 1981
Station du métro Kobe New Transit
Port Liner

Kita Futō (Kobe Port Liner)


Wickringen (, ) ist ein Ortsteil der luxemburgischen Gemeinde Reckingen/Mess.

Geschichte
Wickringen befand sich wie Reckingen im Besitz des Klosters Marienthal. Im Jahr 1674 erwarb Pierre Beving aus Steinbrücken die Hochgerichtsbarkeit über den Ort. 1719 kam er zur Grundherrschaft Meysemburg, 1767 in den Besitz der Adeligen von Rümelingen.

Kirchlich gehört Wickringen zur Pfarrei Steinbrücken.

Einzelnachweise

Weblinks
 Jean-Paul Mertes: Wickringen auf der Website der Gemeinde Reckingen/Mess

Ort in Luxemburg
Reckingen/Mess

Wickringen


හැල් 9000 යනු,   ආතර් සී. ක්ලාක්ගේ  ස්පේස් ඔඩිසි කතාමාලාවෙහි එන කල්පිත චරිතයකි.  2001: අ ස්පේස් ඔඩිසි හිදී මුලින්ම පෙනීසිටින සචේතනික පරිගණකයක් (හෝ  කෘත්‍රිම සාමාන්‍ය බුද්ධියක්) වන මෙම හැල් සඳහා ඉංග්‍රීසි වචනය වන HAL  යන්න බිඳී ඇත්තේ Heuristically programmed ALgorithmic computer   යන්නෙහි දක්වා ඇති මුල් අකුරු අනුසාරයෙනි. මෙහි අර්ථය ස්වයංගවේෂණ හැකියාව සහිතව ක්‍රමලේඛිත ඇල්ගොරිතමික පරිගණකය යන්නයි.  ඩිස්කවරි වන් අභ්‍යාවකාශ යානයෙහි පද්ධතීන් පරිපාලනය කරන මෙම හැල් විසින් යානයේ අභ්‍යාවකාශගාමී කාර්ය මණ්ඩලය හා සමගින් අන්තර්ක්‍රියාකාරිත්වයක් ඇති කර ගනියි. චිත්‍රපටයෙහි අග කොටසට වන්නට, හැල්ගේ දෘඩාංග කොටසක් පෙන්වන අතර, ඔහු බෙහෙවින් නිරූපණය කෙරෙන්නේ රතු තිතක් සහිත කැමරා කාචයක් ලෙසින් වන අතර, එහි පිටපත් යානය පුරාම ස්ථානගත කොට තිබුණි. ස්පේස් ඔඩිසි කතා මාලාවේ චිත්‍රපට අනුවර්තනයන් දෙකකදීම හැල් 9000 වෙනුවෙන් හඬ කවනුයේ  ඩග්ලස් රේන් විසින් වන අතර, කෙටි චිත්‍රපටයකදී ඇන්ඩ්‍රෑ ස්ටැන්ටන් විසින් හඬ කවනු ලබයි. කාර්යමණ්ඩල සාමාජීක, ඩේවිඩ් බෝමන් සහ ෆ්‍රෑන්ක් පූල් ට හාත්පසින්ම ප්‍රතිවිරුද්ධ ලෙසින් මුදු, සන්සුන් හඬකින් සහ සාකච්ඡාමය ස්වරූපයෙන් හැල් කථා කළේය.

කතා මාලාව සන්දර්භයෙහි සලකන කල, නිෂ්පාදිත අංක 3 ලෙසින් 1999 ජනවාරි 12 දිනදී හැල් ක්‍රියාත්මක වී ඇත්තේ  ඉලිනෝයි ජනපදයෙහි උර්බානා නගරයෙහි පිහිටි හැල් පරීක්ෂණාගාර තුලදීය; 2001 චිත්‍රපටයයෙහිදී, සක්‍රීයන වසර වී ඇත්තේ 1992 සහ මුල් තිර ප්‍රදර්ශනයන්හී 1991 වෙයි. බ්‍රහස්පති වෙත (හෝ, චිත්‍රපටය තිරගත වී සුළු කලකින් ප්‍රකාශයට පත් කෙරුණු මුල් නවකතාව පරිදී  සෙනසුරු වෙත) අන්තර් ග්‍රහලෝක අභ්‍යාවකාශ ගමන අතරතුර ඩිස්කවරි වන් යානය තුල  අභ්‍යාවකාශ යානා පද්ධති නඩත්තු කිරීමට අමතරව, කථාකිරීම, කථන හැඳුනුම,  වක්ත්‍ර හැඳුනුම, ස්වභාවික භාෂා  සැකසුම, තොල් පාඨනය, කලාකෘති ආස්වාදනය,  චිත්තවේගී චර්යාවන් අර්ථකථනය කිරීම, ස්වයාක්‍රියාකෘත තර්කනය සහ, චෙස් ක්‍රීඩාව යන්නෙහි හැකියාවක් හැල් වෙත තිබුණි.

සම්ප්‍රාප්තීන්

''2001: අ ස්පේස් ඔඩිසි
හැල් ක්‍රියාත්මක වීම ඇරඹුනේ ඉලනෝයි ප්‍රාන්තයෙහි අබානා නගරයෙහි පිහිටි හැල් යන්ත්‍රාගාරයෙහිය ( ඉලියැක් පරිගණක තැනුනු ඉලනෝයි විශ්වවිද්‍යාලයෙහි   සමායෝජිත විද්‍යා පරීක්ෂණාගාරයෙහිය).  චිත්‍රපටය පවසන පරිදී මෙය සිදුවූයේ 1992 වසරෙහිදී වන අතර පොත විසින් පවසන්නේ හැල්ගේ උපන් වසර 1997 වසර බවයි.

ආශ්‍රිත

බාහිර සබැඳි

හැල් 9000


Golden Valley Township ist der Name folgender Townships in den Vereinigten Staaten:

 Golden Valley Township (Minnesota)
 Golden Valley Township (North Carolina)
 Golden Valley Township (North Dakota)

Golden Valley Township


abartma (padding)- İkincil kaynaklardan önemsiz bilgileri aynen alarak metni olduğundan önemli göstermeye çalışmak.

açıklamalı bibliyografya (annotated bibliography)- Kaynakları sunarken eser ve yazara ilişkin kısa bilgiler eklemek.

ana başlık sistemi (major subject heading system)- Her paragrafa başlık verilmesi.

anahtar kelime (keywords)- Metnin anafikrini bulan kelime.

aşırma (Plagiarism)- Bilerek başkasının fikriyatını kopyalama ve kaynağı belirtmeme.

aynen alıntı (quotation)- Alıntıların virgülüne kadar aynen alınması.

barkod (barcode)- Fiyatlandırma, resmi işlemler ve kütüphane için arka kapakta kullanılan numara sistemi.

baskı bilgisi (colophon)- İkinci sayfada verilen künye bilgileri.

baskıya hazır nüsha (camera ready copy)- Eserin dizgi ve tasarımını yazarın hazırlaması ve yazıcı çıktısı alması.

başlangıç sayfaları (front matter)- Giriş bölümüne kadar olan ve romen rakamlı sayfalar.

bibliyografya (bibliography)- Kaynakça. Yararlanılan kaynakların yazar,eser adı, yayınevi, cilt, sayfa, yer, tarih bilgileri.

blok alıntı (block quotation)- Beş satırdan fazla alıntının aynen ve farklı puntoda yazılması.

boş sayfa (flyleaf)- Forma hesabına göre metnin sonunda kalan birkaç sayfa.

büyük ebatlı kitap (folio)- Normal boyun birkaç katı.

cilt payı (gutter)- Kitabın sayfalarında metnin kenarındaki boşluk.

ciltleme (binding)- Formaları dikerek veya yapıştırarak kitap haline getirme.

cümle planı (sentence planing)- Başlıkların tam bir cümle biçiminde yazılması.

dizi yayın (serials)- Belirli bir ad altında sırayla giden yayın. (100 Soruda Dizisi gibi).

düzeltme (proofs)- Bir metnin yazım, noktalama, dilbilgisi hatalarının düzeltilmesi.

editör (editor, copy editor)- Metni anlam ve yayınlama açısından denetleyen kişi.

filigran (watermark)- Kağıt içine gömülü, sadece ışığa tutulunca görülen simge.

ikincil alıntı (internal notation)- Bir metne değil, içindeki bir referansa gönderme.

ilk taslak (rough draft, first draft)- Kabaca dizilmiş ilk çıktı.

kamu alanı (public domain)- Telifsiz, izinsiz bir eserden yararlanabilme.

karakter aralığı (keerning)- Karakterler arası boşluk ayarlaması.

kelime arası boşluk (tracking)- Bir satırdaki kelimelerin arasındaki boşluk düzeni.

kısaltılmış versiyon (abridged)- Bir metnin orijinalinden farklı kısa sürümü.

kısım (part)- Eserdeki bölümlerin üstündeki bölüm.

kısım bölüm sistemi (part-chapter)- Avrupa'da kısımlar ana, bölümler ikinci bölümdür. Bizde de bu usul kullanılır.

kitabe (epigraf)- Metne başlarken veya her bölüm başında kullanılan, bir özdeyiş veya önemli bir alıntı.

kitap ebadı (book sizes)- En boy.

kitap incelemesi (book review)- Tanıtım yazısı.

bilgi notu (running foot)- Asteriksle belirtilen, numara dipnotundan ayrı bilgi notu.

dizi başlık (running head)- Kitabın üst bandında her sayfada çizgi üstünde bölüm adlarının yazılması.

logo (device)- Yayınevinin simgesi. Kapak, içkapak, cilt sırtına konur.

im (bullet)- Listeleme işaretleri. Yıldız, kare, köprü vb.

künye (copyright page)- Birinci saayfadan sonra gelen sayfadaki künye bilgileri.

M
metin sınırı (text margins) - Sayfada salt metnin olduğu alan.

N
not sistemi (note system)- Kaynakların dipnot ve sonnot gösterilmesi sistemi.

notlar (notes) - Not sisteminde, yazar-tarih sisteminde bölüm sonlarında notların verilmesi.

S
sağ sayfa (recto) - Kitabın sağ sayfaları sürekli tek rakamlı gider.

sol sayfa (verso) - Kitabın sol sayfaları sürekli çift rakam gider.

T
taslak (manuscript) - Yayına hazırlanan kopya, aydınger baskısı.

U
uluslararası numara (ISBN) - Uluslararası ortamda kitabın kimlik numarasaı, 10 rakamlı.

Y
yazar-tarih sistemi (author-date system) - Metin içinde alıntıların kaynaklarının parantez içinde gösterilmesi.

Ayrıca bakınız
 Kitap

Kaynakça
 Hüner Şener, Bilimsel Yazım, İÜ İşletme Faakültesi Y. İstanbul 2002.
 Niyazi Karasar, Bilimsel araştırma Yöntemi, İstanbul 1994.

Kitap terimleri


Gumiflex (tal. Gommaflex), opasan je neprijatelj Grupe TNT koji se prvi put pojavio u 110. epizodi, "Gumiflex".

Životopis

O Gumiflexovoj povijesti ne zna se mnogo. Zna se da je prvi grad u kojem je kriminalno djelovao bio Los Angeles, nakon čega se iznenadno doselio u New York. Na svečanom balu ukrao je dragulje grofice Čanskoklaje, a za nekoliko tisuća dolara prevario je i gradske vijećnike. Inspektor Brok moli Broja 1 za pomoć, pa se Grupa TNT daje u potjeru za zločincem. Otada počinje vječno neprijateljstvo Gumiflexa i Grupe TNT, te on postaje njihov drugi najopasniji neprijatelj nakon Superhika. Važno je napomenuti i da Gumiflex nikad ne surađuje s ostalim negativcima, što se vidi u 176. epizodi "Festival" gdje on onesposobljava i zarobljava Arsena Lupigu, koji je također veliki neprijatelj Grupe TNT.

Sposobnosti i vještine

Gumiflex ima jednu veliku sposobnost, a to je gumeno lice, zbog kojeg se u stanju preobraziti u bilo koju osobu na ovom svijetu, pa čak i u psa. Druga velika sposobnost je otpornost na otrove, što se vidi u epizodi "Festival" gdje Arsen Lupiga pokuša otrovati Gumiflexa, ali bez većeg uspjeha.

Zanimljivosti

 Gumiflex je jedan od rijetkih negativaca koji je Grupu TNT osramotio u više navrata.

 Obično se tvrdi da Grupa TNT nikad nije uspjela uhvatiti Gumiflexa, što na neki način i jest točno: u prvoj epizodi ga već hvataju, ali samo na trenutak, jer se on brzo oslobodio.

 Inspiraciju za Gumiflexa Bunker je našao u Kameleonu, negativcu iz stripa "Čovjek pauk", koji slično izgleda i ima istu sposobnost prerušavanja. Ipak, postoji važna razlika: dok Kameleon često surađuje s ostalim negativcima, Gumiflex uvijek radi sam.

 Gumiflex pripada novijim negativcima stripa koji nemaju društvene ili političke konotacije.

 Vrlo je čudno da Bunker nije objasnio kako je nastao Gumiflex. Zbog toga su se stvorile brojne teorije: propali/uspješni znanstveni/vojni pokus, posljedica radijacije...

Izvori

Junaci stripa
Likovi iz stripa Alan Ford

Gumiflex


Santa Catarina, Portekiz'de Lizbon belediyesine bağlı olan, 0,21 km2 yüzölçümüne sahip, 4.081 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Lizbon'ın bucakları

Santa Catarina (Lizbon)


الحطب هو قطع من خشب الشجر وقد جفت لتستخدم كوقود لشعل النار والحصول على طاقة حرارية تستخدم لعدة أغراض منزلية، منها التدفئة والطهي وغلي الماء. والذي يعمل على قطع الأخشاب وجعلها حطباً يسمى حطّاباً. وما زالت الكثير من البيوت تستخدم المدفأة التقليدية وتشعل نارها باستخدام الحطب في فصل الشتاء والأيام الباردة.

وعلى الصعيد الصناعي أستخدم الحطب كمصدر أساسي للطاقة الحرارية حتى بدايات القرن التاسع عشر ليستبدل بعدها أولاً بالفحم ثم بالنفط. وكبدائل للطاقة الرخيصة استنبط المصريون طريقة لتحويل حطب القطن إلى فحم نباتي ذا قدرة عالية وبتكلفة أرخص من الكثير من الوسائل الأخرى.

مراجع

حرارة
خشب
وقود
وقود صلب

حطب


قرية غزير هي قرية سعودية من قرى منطقة الباحة، تقع جنوب شرقي قرية المفارجة وتبعد عن مدينة الباحة 10 كيلو مترات.

مراجع

قرية غزير تورخ للماضي الجميل جريده اليوم السعودية

انظر أيضاً
 منطقة الباحة

قرى منطقة الباحة

غزير (السعودية)


Robert "Rocky" Balboa, Sr. glavni je lik serije filmova o Rockyju. Lik Rockyja je izmislio glumac Sylvester Stallone, koji ga je također glumio u svih sedam filmova. Prikazan je kao običan čovjek koji je počeo svladavati životne prepreke i prepreke u karijeri profesionalnog boksača. Lik je temeljen na Chucku Wepneru, boksaču koji se borio protiv Muhammada Alija i izgubio na nokaut u petnaestoj rundi. Ime, ikonografija i stil borbe inspirirani su boksačkom legendom Rockyijem Marcianom.

Životopis
Robert "Rocky" Balboa je rođen u Philadelphiji, Pennsylvania, 6. srpnja 1945., što je godinu dana prije stvarnog rođenja Sylvestera Stallonea. Bio je jedinac u talijansko-američkoj obitelji. Prezime Balboa/Valboa (što otprilike znači "prekrasna dolina") potječe iz Galicijskih govornih područja, iz grada u sjeverozapadnoj Španjolskoj, što znači da vjerojatno ima djelomično iberijsko podrijetlo. Iz scene gdje Rocky priča sa svećenikom, ocem Carminom, vidljivo je da dobro razumije talijanski jezik, kao i iz scene gdje prevodi za Tommyja Gunna; međutim, nije određeno kako priča jezik jer su njegovi odgovori uvijek na engleskom.
Tijekom scene u kojoj Rocky vodi Adriannu "Adrian" Pennino na klizanje na Dan zahvalnosti, kaže joj: "Da, moj stari, koji nikada nije bio najbistriji, rekao mi je - Nisam rođen s puno mozga, pa bolje da koristim svoje tijelo.". To ga je nagnalo da se počne baviti boksom. Jako je trenirao kako bi postao kao njegov idol, Rocky Marciano. U nemogućnosti preživljavanja s plaćom koju mu donose klupske borbe, kao i nemogućnost da pronađe bilo kakav drugi posao, Rocky je dobio posao kao prikupljač novca za Tonyja Gazzoa, lokalnog lihvara, kako bi mogao spajati kraj s krajem. Krajem 1975., Rocky se borio u 64 borbe, pobjeđujući u njih 44 (38 KO-a) i gubeći u 20. Rocky je bio ponosan što nikad nije razbio nos u profesionalnoj borbi. Nadimak mu je "The Italian Stallion", kojeg je dobio zbog svojeg talijansko-američkog podrijetla.

Osobni život
Balboa živi u Philadelphiji, Pennsylvania, a oženio je Adrianu "Adrian" Pennino 1976. godine tijekom Rockyja II. Bili su u braku 26 godina i imali su sina Roberta "Rockya" Balbou, Jr., kojeg su, za razliku od oca, zovali Robert. Robert je rođen 1976. godine.
Nakon Adrianine smrti 2002. godine, Rocky i njegov brat Paulie živjeli su zajedno na kratko vrijeme, nakon čega se Paulie seli svojoj neimenovanoj djevojci. Rocky sada živi ponovno sam i ne može se pomiriti s trenutnim životom te konstantno misli o prošlosti. Uz pomoć Paulieve dugogodišnje poznanice Marie, Rocky nastavlja sa svojim životom i u procesu obnavlja odnos sa svojim jedinim djetetom, sinom Robertom.

Izvori

Filmski likovi
Rocky

Rocky Balboa


Stade rochelais est un nom de club sportif notamment porté par :
 Stade rochelais, club de rugby à XV ;
 Stade rochelais basket, club de basket-ball ;
 Stade rochelais, club omnisports.

Stade rochelais (homonymie)


The 1890 Quebec general election was held on June 17, 1890, to elect members of the 7th Legislative Assembly of the Province of Quebec, Canada.  The incumbent Quebec Liberal Party Parti national coalition led by Honoré Mercier, was re-elected, defeating the Quebec Conservative Party, led by Louis-Olivier Taillon.

A scandal and charges of corruption cut short Mercier's term of office.  He was later cleared of all charges, but his political career was ended.

Redistribution of ridings
Through the passage of two Acts passed prior to the election, the Assembly was increased from 65 to 73 members through the following changes:

Results

See also
 List of Quebec premiers
 Politics of Quebec
 Timeline of Quebec history
 List of Quebec political parties
 7th Legislative Assembly of Quebec

References

Quebec general election
Elections in Quebec
General election
Quebec general election

1890 Quebec general election


දඹුල්ල ගල්කිරියාගම ජාතික නාමල් උයන හා රෝස තිරිවානා කන්ද පිළිබඳ පුරාවෘත්තය ක්‍රිස්තු පූර්ව තුන් වැනි සියවසේ දේවානම් පියතිස්ස රජුගේ කාලය දක්වා විහිදෙයි.
අනුරාධපුර යුගයේ පෞරාණික නටඹුන් රැසක් පවතින මෙහි බෝධිඝර, පෞරාණික ගල් පඩි හා ගල් කණු ආදියෙන් සමන්විතයි. වසර කෝටි 50 ක් පැරණි ශාක පොසිල රැසක් හා වසර 2000 ක් පමණ පැරණි ඉතිහාසයක් නාමල් උයන සතුය. ක්‍රිස්තු වර්ෂ 924 දී ශ්‍රී ලංකාවේ රජ කළ දප්පුල නම් රජු විසින් මිනිසුන් සඳහා වූ අභය භූමියක් ලෙස නාමල් උයන නම් කර ඇති බව නාමල් උයනට පිවිසෙන ආඩියාගල මාර්ගයේ ඇති සෙල් ලිපියේ සඳහන් වේ.

අක්කර 760 කින් සමන්විත ජාතික නාමල් උයනේ පරිසර පද්ධති රැසක් දක්නට ලැබෙයි. ශ්‍රී ලංකාවේ එකම ස්ථානයක වැඩිම නා ගස් ප්‍රමාණයක් ඇති ස්ථානය ද මෙය වේ. මෙහි ප්‍රමුඛතම ශාකය නා වන අතර බටු නා, දිය නා ආදි විශේෂයන්ද ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ ජාතික වෘක්ෂය ලෙස නම් කළ නා ගසට අමතරව නාමල් උයන තුළ හල්මිල්ල, කළුවර, මිල්ල ආදි ශාක රැසක් ද දක්නට ලැබෙයි. අපේ රටට ආවේනික වූ හා ආවේනික නො වූ පක්ෂි වර්ග 18ක් ඇති බවත් ඖෂධීය ශාක විශේෂ 72 ක් හා කෘමි විශේෂ 75 ක් ඇති බවත් පර්යේෂණ මගින් අනාවරණය වී තිබේ.

පුරා විද්‍යා රක්ෂිතයක් ද වන නාමල් උයන කරුණු 5ක් යටතේ පුරා විද්‍යාත්මක අතින් වැදගත් වේ. ජාතික නාමල් උයනේ ප්‍රාග් ඓතිහාසික යුගයට අයත් වසර කෝටි 50 ක් පමණ පැරණි යැයි විශ්වාස කෙරෙන රෝස තිරිවාන නිධියක් ද පවති.මෙය දකුණු ආසි‍යාවේ ඇති පැරණිතම හා විශාලතම රෝස තිරිවාන නිධිය ලෙස ද හැදින්වේ. තිරිවාන නිධිය තුළ "ආගනේය "නම් පාෂාණ විශේෂය ඇති බවත් පර්යේෂණ මගින් සනාථ ක‍රගෙන ඇත.

පුරා විද්‍යාගවේෂකයෙකු වන බන්දු වීර‍වර්ධන මහතා 2002 ජනවාරි මස දී වසර කෝටි 25 ක් පැරණි ශාක පොසිල ඇති බව ජාතික නාමල් උයන තුළ කළ පර්යේෂණ වලින් තහවුරු කර ගෙන ඇත.
ඔහුගේ නිගමනයට අනුව මෙහි අක්කර 20 ක භුමි භාගයක පොසිල විසිර තිබේ. පුරා විද්‍යාත්මක, අධ්‍යාපනික හා පාරිසරික වටිනාකමකින් යුතු ජාතික නාමල් උයනේ සුවිශේෂ පස් වර්ග 3 ක් ද ඇති බව පර්යේෂණවලින් තහවුරු වී ඇත.

නාමල් උයනේ අසිරිය වැඩි කරනුයේ රෝස තිරිවාන නිධිය  නිසාය. මෙය අක්කර 250 ක් පමණ පෙදෙසක විසිර ඇත. පුරා විද්‍යාත්මක පර්යේෂණවලට අනුව රෝස තිරිවාන වලින් නිපැයු   පබළු හමුවී ඇති අතර මෝගල් අධිරාජ්‍යයාගේ පෙම්වතිය සිහිවීම සඳහා ඉදි කළ ටජ් මහල් මන්දිරයේ ජනේල අලංකාර කිරීමට ද රෝස තිරිවාන යොදා ගෙන ඇති බව සනාථ වී ඇත. පරිගණක අමතර කොටස් සඳහා හා වාහනවල වින්ඩිස්ක්‍රීන් සඳහාත් රෝස තිරිවාන යොදා ගැනේ.

සංරක්ෂිත වනාන්තරයක් වන ජාතික නාමල් උයන මේ වන විට ජනාධිපති පරිසර සම්මානලාභී වනවාසී රාහුල හිමියන්ගේ භාරකාරත්වයෙන් පවතී. උන්වහන්සේ නාමල් උයන සංරක්ෂණය කරවීමට දක්වන මෙහෙය පරිසර හිතකාමීන්ගේ ප්‍රශංසාවට ලක්වී ඇත.

මුලාශ්‍ර
(විජය පුවත්පත අනුග්‍රහයෙන් )

මේ අඩවියත් බලන්න

ශ්‍රි ලංකාවේ ජාතිකත්වය

ශ්‍රි ලංකාවේ ජාතික වස්තූන්

ජාතික නාමල් උයන


Tyrkisk Superliga i håndbold er kvindernes toprække i håndbold i Tyrkiet.

De forsvarende mestre er Beşiktaş, fra Istanbul.

Se også
Tyrkisk Superliga (kvinder)

Referencer

Superliga i håndbold (mænd)

Tyrkisk Superliga i håndbold (mænd)


Dendrokronoloji, Yunanca ağaç (δένδρον déndron) ve zaman (χρόνος chrónos) sözcük köklerinden oluşmakta ve ağaç halkaları ile tarihleme yapma yöntemi anlamına gelmektedir.

Tarih
Dendrokronoloji, astronom AE Douglass, Arizona Üniversitesi'nde Ağaç Halka Araştırma Laboratuvarı kurucusu olup 20. yüzyılın ilk yarısında geliştirilmiştir. Douglass güneş lekesi faaliyet döngülerini anlamak için güneş aktivite değişikliklerini daha sonra ağaç halkası büyüme modelleri (yani, güneş lekeleri → iklim → ağaç halkaları) tarafından kaydedilen yeryüzünde iklim modellerini kullanılarak oluşturulan bir sistemdir.

Büyüme halkaları
Ayrıca, ağaç halkalar veya halkaları olarak adlandırılan büyüme halkaları, bir ağacın gövdesinden  geçen yatay bir kesitini gösterebilir. Büyüme halkaları vasküler kambiyum (demet kambiyumu), yanal bir meristem olarak sınıflandırılır ve kabuğa yakın hücre tabakası ise yeni büyüme sonucu oluşur. Bu büyüme çapı, ikincil büyüme olarak bilinir. Yılın sezon boyunca büyüme hızındaki değişim sonucu halkaları görülür ve  böylece bir halka genellikle ağacın hayatında bir yıl geçişi işaretler. Mevsimlerdeki farklılık oldukça belirgindir.
Bir büyüme, halkanın iç kısmında büyüme nispeten hızlı olduğundan erken büyüme mevsimi oluşur. (dolayısıyla ahşap daha az yoğun olan) ve "erken odun" veya "bahar ahşap" ya da "geç bahar ağaç" olarak bilinir. Dış kısmı "geç ahşap" (ve bazen ama bazen sonbaharda genellikle yaz aylarında üretilen "yaz ahşap", olarak adlandırılan olmuştur) ve yoğundur. [2] "Erken ahşap" kullanılır "ikinci terim olarak "ahşap bahar" tercih edilir, erken ahşap bazı Akdeniz türleri olduğu gibi, erken yaz (örneğin Kanada) veya sonbaharda oluşan iklimlerde yılın bu zamanı için uygun olmayabilir.

Ilıman bölgelerde birçok ağaç kabuğu her yıl bir büyüme halkası yapar. Bir ağacın hayatının tüm dönem için, bir yıl-by yıllık kayıt, ağaçın hangi iklim koşullarında büyüdüğü yansıtır. Yeterli nem ve geniş bir halka içinde uzun bir büyüme sezonu ile sonuçlanır. Bir kurak yıl, çok dar bir halkaya neden olabilir. Bu orta yaz kuraklık gibi yoksul ve elverişli koşullar hâkimdir.
Eksik yüzükler ise geliştirmek eğiliminde olacaktır ve aynı bölgeden meşe ve karaağaçlar da bir yaz yılı olarak bilinen yıl 1816 yılında meydana gelen meşe ağaçlarında bir kayıp halka yer alır. Örneğin [3] Ağaçlar da belirli bir süre için halka genişlik modelleri bulunur. Bu modellere göre ve aynı coğrafi bölgede ve benzer iklim koşulları altında büyüyen ağaçlar ile halka eşleştirilebilir. Zaman içinde kronoloji hem de tüm bölge için ve dünyanın alt-bölgeleri için olabilir. Böylece antik yapılardan ahşabın bilinen kronolojisi (çapraz partlar olarak adlandırılan bir teknik) ve tam belirlenen ahşap yaşına uygun olabilir. Bilgisayarda istatistik eşleştirme yapmak için boyunduruk edilene kadar çapraz partlar aslında görsel denetim tarafından yapılır.
Ağaç halkası büyümesi bireysel farklılıkları ortadan kaldırmak için dendrokronolojist, bir halka, tarih oluşturmak için birden fazla ağaç örneklerinin ağaç halkası genişlikleri düzeltilir ve ortalama alır. Bu işlem, çoğaltma olarak adlandırılır. Ancak olası bir başlangıç ve bitiş tarihleri bilinmemektedir. Bir ağaç halkası tarihine ise 'kayan kronoloji' denir. 11.000 'den fazla yıl öncesine uzanan tam demirlemiş çam kronolojisi Güney Almanya (Ana ve Ren nehirleri) ve Kuzey İrlanda'da yer alır. Ayrıca, bu iki karşılıklı tutarlılık ve meşe ağaçları ile dendrokronolojik dizileri kendi radyokarbon ve dendrokronolojik yaş karşılaştırılarak doğrulanmıştır. [6]

8500 yıl öncesine uzanan bir tam demirlemiş kronoloji  Güneybatı ABD (Kaliforniya White Mountains) bulunan bristlecone çamı için vardır.  2004 yılında yeni bir kalibrasyon eğrisi INTCAL04 uluslararası (BP) bir ağaç kümesi dünya çapında veri ve deniz çökelleri üzerinde etkilidir. 26.000 geri kalibre tarihler için onaylanmıştır. Bunlar ağaç halkası kanıtlarına dayanır ve yeni kalibrasyon eğrileri (IntCal04) kısmı uzanır 12,410 takvim (cal) yıl BP Bu ve geri 14.700 cal yıl BP ötesinde, IntCal04 özellikle 405 yıl sabit bir rezervuar yaş için düzeltilmiştir. Venezuela Cariaco havzasından foraminiferlerin 14C tarihleri inşa edilmiştir.

Örnekleme
Ahşap karot numuneleri yıllık büyüme halkalarının genişliğini ölçmek ve belirli bir bölge içinde farklı siteler ve farklı tabakalarından örnek alarak, araştırmacıların bilimsel kaydının bir parçası haline gelerek kapsamlı bir tarihi dizi oluşturabilir.  Örneğin, binalarda bulunan eski ahşap kaynak ağacının bir fikir vermesi için tarih olabilir, ahşap yaşına bir üst sınır belirleyerek, canlı ve büyür. Bazı ağaçların cinsi bu tür bir analiz için diğerlerine göre daha uygundur. Aynı şekilde, ağaçlar gibi kuraklık veya yarı kuraklık marjinal koşulların büyüdüğü alanlarda, Dendrokronolojinin teknikleri nemli yerlerde daha tutarlıdır. Bu araçlar kurak Güneybatı Amerikan yerlilerinin uçurum konutların ahşap arkeolojik dönemden kalma durumu önemli olmuştur.

Dendrokronolojinin  yararı bir kez yaşayan malzeme mevcut örnekleri doğru bir kalibrasyon olarak kullanılmak üzere belirli bir yıla tarihli ve (BP, veya radyokarbon durdurma ile oluşan bir tarih aralığı tahmini ile, radyokarbon tekniğini kontrol yapan durumdur ve mevcut 1950-01-01 eşittir 'B'efore' P'resent,) ve takvim yılı. [10] bristlecone çam, son derece uzun ömürlü ve yavaş büyür, hala yaşayan, bu amaçla kullanılan ve ölü örnekler oluşturan binlerce yıl öncesine giderek ağaç halkası desenleri sağlar. Bazı bölgelerde 10.000 'den fazla yıllık kalma dizileri mevcuttur.[11]

Benzer mevsimsel desenleri de buz çekirdeklerinde ve varves (bir göl bir birikimin katmanları, nehir veya deniz yatağı) meydana gelir. Çekirdek birikimi desenli bir buz gibi göle karşı ve tortu inceliği ile donmuş bir-over göl için değişir. Bazı sütunlu kaktüsler de karbon ve dikenler oksijen (acanthochronology)  izotoplarına benzer mevsimsel desenleri sergiler. Bu dendrokronolojik benzer bir şekilde uzandığı için kullanılır ve bu tür teknikler arkeologlar ve paleoclimatologists için kullanılabilir. Mevsimsel veri aralığını genişletmek için, dendrokronolojik bir kombinasyon halinde kullanılır. Benzer bir tekniği de balık otolit kemiklerde benzer büyüme halkalarının analizi yoluyla balık stoklarını analiz etmek için kullanılır.

Uygulamalar
Ahşap yapılardan yola çıkarak oluşturulan Avrupa kaynaklı kronolojiler, başlangıçta veba salgınının yaşandığı 14. yüzyıla denk gelen bina yapımı alanında görülen boşluğu doldurma konusunda güçlük yaşadı,[28] ancak tarih öncesi zamanlara kadar geriye giden kesintisiz kronolojiler de bulunmaktadır. Danimarka kaynaklı MÖ 352 yılına kadar geriye giden kronoloji buna bir örnektir.[13]

İklimi tahmin edilebilir bölgelerde, ağaçların farklı yıllarda farklı hava şartlarına yağmur, sıcaklık, toprak pH, bitki besleme, CO2 konsantrasyonu, vb. faktörlere bağlı olarak yıllık halkaları geliştirilir. Bu halkalardaki çeşitliliğe bakılarak geçmiş iklim değişikliklerinin anlaşılması için dendroklimatoloji bilimi kullanılır.

Bir ahşap örneğine bakılarak ağaç halkalarının büyüme değişiklikleri yıllara göre olduğu kadar, konuma göre de eşleşmeler sağlayabilir, çünkü bir kıta çapında iklim tekdüze değildir. Bu ahşap gemilerde kullanılan kerestenin geldiği yeri ve uzun mesafelerden taşınan resim yapmakta kullanılan paneller gibi daha küçük ahşap eşyanın malzemesini oluşturan ağacın kaynağını gösterebilir.

Ahşap binaların yapıldığı tarihler dendrokronoloji kullanılarak belirlenmiştir. Bir örnek Dedham, Massachusetts'teki Fairbanks Evidir. Kuzey Amerika'daki en eski ahşap ev olduğu bilinen evin 1640 dolaylarında inşa edildiği iddia edilmiş, alınan örnekler kerestenin 1.637-1638 yıllarında kesilen bir meşe ağacından geldiğini doğrulamıştır. Ek olarak alınan bir örnek üzerindeki inceleme ise 1641 tarihini göstermiş, böylece evin yapımına 1638 tarihinde başlandığı ve 1641 civarında bitirildiği anlaşılmıştır. O zamanlarda New England'da ahşap ev yapımında kullanılan tahtanın kurutma işlemi yapılmıyordu.

Kaynakça
1-	McGovern PJ, et al. (1995). Dendrochronology. "Science in Archaeology: A Review". AJA 99 (1): 79–142.

2-	Capon, Brian (2005). Botany for Gardeners (2nd ed.). Portland, OR: Timber Publishing. pp. 66–67. ISBN 0-88192-655-8.
3-	Lori Martinez (1996). "Useful Tree Species for Tree-Ring Dating". Retrieved 2008-11-08.

4-	 Friedrich M, Remmele S, Kromer B, Hofmann J, Spurk M, Kaiser KF, Orcel C, Küppers M (2004). "The 12,460-year Hohenheim oak and pine tree-ring chronology from central Europe — A unique annual record for radiocarbon calibration and paleoenvironment reconstructions". Radiocarbon 46 (3): 1111–22.

5-	Pilcher JR, et al. (November 1984). "A 7,272-year tree-ring chronology for western Europe". Nature 312 (5990): 150–2. Bibcode:1984Natur.312..150P. doi:10.1038/312150a0.

6-	 Stuiver Minze, Kromer Bernd, Becker Bernd, Ferguson CW (1986). "Radiocarbon Age Calibration back to 13,300 Years BP and the 14C Age Matching of the German Oak and US Bristlecone Pine Chronologies" (PDF). Radiocarbon 28 (2B): 969–979.

7-	 Ferguson CW, Graybill DA (1983). "Dendrochronology of Bristlecone Pine: A Progress Report". Radiocarbon 25 (2): 287–8.

8-	 Reimer Paula J, Baillie Mike GL, Bard Edouard, Bayliss Alex, Beck J Warren, Bertrand Chanda JH, Blackwell Paul G, Buck Caitlin E, Burr George S, Cutler Kirsten B, Damon Paul E, Edwards R Lawrence, Fairbanks Richard G, Friedrich Michael, Guilderson Thomas P, Hogg Alan G, Hughen Konrad, Kromer Bernd, McCormac Gerry, Manning Sturt, Ramsey Christopher Bronk, Reimer Ron W, Remmele Sabine, Southon John R, Stuiver Minze, Talamo Sahra, Taylor FW, van der Plicht Johannes, Weyhenmeyer Constanze E (2004). "INTCAL04 Terrestrial Radiocarbon age calibration, 0–26 cal kyr BP" (PDF). Radiocarbon 46 (3): 1029–58.

9-	 Fairbanks, Richard. "Current Research: Radiocarbon Calibration". Columbia.

10-	Renfrew Colin, Bahn Paul (2004). Archaeology: Theories, Methods and Practice (4th ed.). London: Thames & Hudson. pp. 144–5. ISBN 0-500-28441-5.

11-	"Bibliography of Dendrochronology". Switzerland: ETH Forest Snow and Landscape Research. Retrieved 2010-08-08.

12-	 Baillie Mike (1997). A Slice Through Time. London: Batsford. p. 124. ISBN 978-0-7134-7654-5.

Dış bağlantılar
 Aegean and Near Eastern Dendrochronology at Cornell University

Ormancılık
Sanat tarihi
Arkeoloji alt disiplinleri
Dendroloji
Jeokronoloji
Arkeolojide yaş tayini yöntemleri
Amerika Birleşik Devletleri icatları

Dendrokronoloji


Entre Sevilla y Triana es un sainete lírico (zarzuela) en dos actos, con música de Pablo Sorozábal y libreto de Luis Fernández de Sevilla y Luis Tejedor Pérez. Se estrenó el 8 de abril de 1950 en el Teatro Circo Price de Madrid.

Personajes

Referencias
Historia, argumento y discografía en lazarzuela.webcindario

Zarzuelas de Pablo Sorozábal
Zarzuelas de 1950

Entre Sevilla y Triana


Alice Psaroudaki (* 20. März 1970) ist eine deutsche Balletttänzerin, Choreographin und Tanzpädagogin.

Psaroudaki besuchte von 1976 bis 1987 die Tanzschule der Deutschen Oper in Berlin, wo sie Schülerin von Tatjana Gsovsky und Gert Reinholm war und 1987 ein Diplom als Choreographin erhielt. 1984–85 war sie zudem Schülerin von Konstanze Vernon an der Tanzschule der Münchener Heinz-Bosl-Stiftung. Von 2002 bis 2006 studierte sie Choreologie am Conservatoire de Paris. Am Centre National de la Danse erhielt sie 2007 ein Diplom als Lehrerin für klassisches Ballett.

Nachdem Psaroudaki Mitglied des Balletts der Deutschen Oper und des Israel Ballet in Tel Aviv gewesen war, trat sie 1989 in das Ballett von Malmö unter Leitung von Jonas Kåge ein, wo sie 1991 Solotänzerin wurde. Sie war dann von 1995 bis 1999 Solotänzerin an der Staatsoper Unter den Linden unter Leitung von Michaël Denard, bis 2002 beim Ballett des Anhaltischen Theaters Dessau unter Gonzalo Galguera und bei den Ballets Ethery Pagava. Seit 2007 unterrichtet sie an Elisabeth de Chabannes' Ballettschule Les Jardins de la Danse.

Als Choreologin arbeitete Psaroudaki für das Ballet du Rhin unter Bertrand d'At (2004–05), das Kieler Ballett unter Mario Schröder (2004–06) und das Ballet National des Pays-Bas unter Ted Brandsen (2007). 2010 erarbeitete sie für das Nederlands Dans Theater die choreologische Notation von Whereabouts Unknown in der Choreographie von Jiří Kylián.

Quellen
centra national de la danse - Alice Psaroudaki

Balletttänzer (Deutschland)
Choreograf (Ballett)
Musikpädagoge
Deutscher
Geboren 1970
Frau

Alice Psaroudaki


An Thelymitra pulcherrima in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jeffrey A. Jeanes. An Thelymitra pulcherrima in nahilalakip ha genus nga Thelymitra, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thelymitra

Thelymitra pulcherrima


Crèvecœur-en-Auge (, literally Crèvecœur in Auge) is a former commune in the Calvados department in the Normandy region in northwestern France. On 1 January 2017, it was merged into the new commune Mézidon Vallée d'Auge. Crèvecœur-en-Auge is twinned with Newton Poppleford in Devon, United Kingdom.

Population

See also
Communes of the Calvados department

References

Former communes of Calvados (department)
Calvados communes articles needing translation from French Wikipedia
Populated places disestablished in 2017

Crèvecœur-en-Auge


سرفايفر  هو برنامج تلفزيون واقع بدأ في الولايات المتحدة ويتم إخراجه حاليا في عدة دول في العالم. يتم عزل المتسابقون في مناطق نائية للتحدي على جوائز مالية وغير مالية.

النسخة العربية
قامت أل بي سي ببث النسخة العربية من سرفايفر.

النسخ الدولية

Legend:
 لايزال يعرض
 لم يعد بالإنتاج
 غير معروف

مراجع

 The German Survivor created their own version after airing a co-production of Austrian-German Survivor in الموسم الأول. Austria hadn't continued its own series nor co-produced an Austrian-German Survivor after الموسم الأول.
 Expedition Robinson 2005 (VIP) was a pan-regional version of Denmark, Norway, and Sweden.
 Survivor: Greece vs. Turkey is a co-production between Greek and Turkish Survivor franchises. It was the third season of the popular show Survivor to air in Greece and the second season to air in Turkey. This was the first time that either country's franchise competed with another country and because of this the major twist this season was that the tribes were divided up by country of origin.
 Is a season co-produced by the Croatian and Serbian franchises. It was the second season of Survivor to air in Croatia and the fourth season to air in Serbia.

سرفايفر
امتيازات تلفاز
برامج أل بي سي
برامج تلفزيون الواقع عربية

سرفايفر


المجموع شرح المهذب ألفه الإمام محي الدين النووي، حيث شرح كتاب: «المهذب في الفقه الشافعي» للشيخ أبي إسحاق الشيرازي الفقيه الأصولي المعروف.

قال السيوطي في «الحاوي»: إنه ألّفه على منوال «المغني» لابن قدامة الحنبلي، ولقد قيل: إنه لو اجتمع صاحب المغني وصاحب المجموع على مسألة فهو الحق الذي يغلب على الظن صوابه، وكان النووي من أئمة المحدثين، فصان كتابه عن الأحاديث الموضوعة، وبين ضعف الأحاديث الضعيفة.

منهج النووي في شرحه
شرح الإمام النووي المتن أولا بتبيين اللغات، ثم شرح الأحاديث الواردة مع بيان درجتها من حيث الصحةُ والضعفُ، ثم أتبعه بذكر المسائل الفقهية، وذِكْر الراجح منها عند الشافعية من وجوه وأقوال، ثم ترجم للصحابة والعلماء المذكورين في كلام الشيرازي. وقد لخص ذلك في مقدمته بقوله:

ثم يذكر الخلاف بين العلماء في كل مسألة وينتصر غالبا للمذهب الشافعي، وأحيانا كثيرة يخالف المذهب تبعا للدليل، حيث إنه قد خالف الشافعية في مسائل عديدة انتصاراً لسنة رسول الله  منها مسألة الوضوء مما مست النار ومسألة عدم كراهة استخدام الماء المشمس وعدم نجاسة الخنزير نجاسة مغلظة كالكلب وعدم كراهة السواك للصائم بعد الزوال وغيرها كثير، حيث يصدر هذا الاختيار بقوله «والمختار» كذا كذا.

وأما الكتاب المطبوع باسم «أدب الفتوى والمفتي والمستفتي» فهو قطعة من مقدمة كتاب المجموع أفرده بعضهم بالطبع فاشتهر حديثاً على أنه كتاب مفرد.

تكملات المجموع
كان الإمام النووي قد شعر بأنه لن يكمل هذا الكتاب فأوعز إلى تلميذه ابن العطار بإكماله إن وافته المنية قبل إتمامه، كما ذكر ذلك ابن العطار في ترجمة شيخه النووي، لكن لم يوفق ابن العطار.

فأكمله من بعده الإمام تقي الدين السبكي من كتاب البيوع في مجلدين ثم أكمله محمد نجيب المطيعي إلى نهاية المتن حيث أضاف بحوثا حديثة في مسائل التأمين والأسهم والجنايات.

وهناك تكملات أخرى لمجموعة من العلماء اتهموا محمد نجيب المطيعي بأنه لم يضف شيئا إلى الشرح سوى نقولات غير منسوبة إلى صاحبها مثل نقله من كتاب البيان للعمراني الفقرات الكثيرة دون الإشارة لذلك.

والقاريء للتكملة سيشعر بالبون الواسع الشاسع بين منهج النووي وبين منهج غيره ممن أكمل المجموع من بعده، فالنووي يمتاز بعذوبة الألفاظ وبساطتها - كما نبه إلى ذلك كثير من العلماء - وسعة الاطلاع كما قال السبكي في تكملته.

مختصرات المجموع
 مختصر للمجموع لربع العبادات في أربع مجلدات للدكتور سالم الرافعي.
 وهناك مختصر آخر للشيخ محمد أديب حسون.

الشروح الصوتية
وتوجد شروح صوتية للمجموع منها شرح الشيخ محمد حسن عبد الغفار لكتاب الطهارة والصلاة في أكثر من مئة وعشرين شريطا صوتيا.
 وهناك شرح آخر للشيخ محمد نجيب المطيعي صاحب التكملة.

وصلات خارجية
شرح مقدمة المجموع لابن عثيمين

مراجع

مؤلفات النووي
كتب فقه شافعي

المجموع شرح المهذب


آنا تشاكفيتادزه  من مواليد (5 مارس 1987 في موسكو) هي لاعبة كرة مضرب روسية.

روابط إضافية
 Official site

 ITF pro profile
 ITF juniors profile

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
روس من أصل أوكراني
روس من أصل جورجي
رياضيون من موسكو
صحفيون رياضيون روس
لاعبات كرة مضرب روسيات
معلقو كرة مضرب
مواليد 1987
لاعبو كرة مضرب من موسكو
رياضيون روس من أصل جورجي

آنا تشاكفيتادزه


Jonathan Matías Urretaviscaya da Luz (født 19. maj 1990 i Montevideo, Uruguay), er en uruguayansk fodboldspiller (wing).

Urretaviscaya spiller i Mexico for Monterrey. Han har tidligere repræsenteret blandt andet Club Atlético Peñarol og River Plate Montevideo i hjemlandet, Benfica i Portugal og spanske Deportivo La Coruña.

Landshold
Urretaviscaya debuterede for det uruguayanske landshold 28. marts 2017 i en VM-kvalfikationskamp på udebane mod Peru. Han blev udtaget til Uruguays trup til VM 2018 i Rusland.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Uruguay
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018
Fodboldspillere fra Club Atlético Peñarol
Fodboldspillere fra Deportivo La Coruña
Fodboldspillere fra S.L. Benfica
Fodboldspillere fra C.F. Monterrey
Fodboldspillere fra CF Pachuca
Personer fra Montevideo

Jonathan Urretaviscaya


Ecoul este un film românesc din 2001 regizat de Alexandru Boiangiu.

Prezentare

Note

Legături externe

Vezi și
 2001 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 2001
Filme de acțiune

Ecoul


භූගෝලීය සීමාවන් පදනම් කරගෙන ලෝකය කලාප වශයෙන් හදුනාගත හැකිය. ප්‍රධාන වශයෙන් බාහිර ආරක්ෂාව,ආර්ථිකය හා පොදු ලක්ෂණ පදනම් කරගෙන මෙසේ භූගෝලීය කලාපයන් ලෙස සංවිධාන ගත වීම අතීතයේ සිටම පැවතුණි.ඒඅනුව යුරෝපා,ලතින්ඇමරිකානු,අප්‍රිකානු හා ආසියානු ආදී වශයෙන් භූගෝලීය කලාප  හදුනාගැනීමට පුළුවන. එහි උප බෙදීම් වශයෙන් කළු අප්‍රිකාව, පැසිෆික් කලාපය හා කැරීබියානු ප්‍රදේශය ආදී වශයෙන් උප භූගෝලීය කලාපද ඇත. ආසියානු කලාපයේ ඇති එවන් උප භුගෝලීය කලාපයක් ලෙස දකුණු ආසියාව හැඳින්විය හැකිය.දකුණු ආසියානු උප භුගෝලය කලාපයට අයත් රටවල් 08 කි.එනම් ශ්‍රී ලංකාව, ඉන්දියාව, පාකිස්ථානය, නේපාලය, බංග්ලාදේශය, භූතානය, මාලදිවයින හා ඇෆ්ගනිස්ථානයයි. භුගෝලීය පිහිටීම අනුව දකුණින් ඉන්දීය සාගරයෙන් වට වුත් උතුරින් හිමාලය කඳු වලිනුත්, නැගෙනහිරින් සහ බටහිරින් හින්දු කුෂ්, කිර්තාර් හා නාග කදු ශිඛර වලිනුත් සමන්විත වූ ලංකාව හා මාලදිවයින ඇතුළු ඉන්දීය අර්ධද්වීපය දකුණු ආසියානු කලාපයට අයත් වේ.
අනාදිමත් ශ්‍රේෂ්ඨ ඉතිහාසයක් මේ කලාපයේ රටවල පැවති බව‍ට භෞතික සාධක හා ඓතිහාසික තතු විත්ති මඟින් සනාථ කරයි.වසර 5000 ට වැඩි කාලයක් තිස්සේ ඉපැරණි ශිෂ්ටාචාරයකට හිමිකම් කියූ රටවල් අතර දකුණු ආසියාතික රටවල් ප්‍රමුඛ වේ.අතීතයේ මෙම කලාපය ඉතාමත් සශ්‍රීක කලාපයක් ලෙස හඳුනාගෙන තිබේ.යුරෝපා ජාතීන්ගේ ඇස ඉතිහාසය පුරාම මෙම කලාපය වෙත යොමු වීමෙන් ඵ් බව සනාථ වේ.දකුණු ආසියාතික කලාපයේ රටවල් 08 ක් පැවතියද අතීතයේ මෙම කලාපයේ  ලංකාව,මාලදිවයින සහ ඉන්දියාව වශයෙන් පමණක් හඳුනාගනු ලැබීය.එයිනුත් ඉතිසාසයේ සිට මේ දක්වාම කලාපයේ ප්‍රබලතම රට ලෙස ඉන්දියාව පවතී.
ලෝකයේ ප්‍රධාන ආගම් 02 ක් වූ හින්ඳු හා බෞද්ධ ආගම මෙම කලාපයේ බිහි වූ අතර දකුණු ආසියාතික සංස්කෘතිය ආසියානු රටවලට ද පැතිර ගියේ ය.චීනයට හා ජපානයට බුදු දහම ව්‍යාප්ත වීම එයට හොදම නිදසුනයි. දකුණු ආසියාවේ ප්‍රබලතම රට ඉන්දියාව නිසා කලාපයේ සෙසු රටවලට ඉන්දියානු බලපෑම ඍජුව හා වක්‍රව එල්ල විය.මේ නිසා  ඉන්දියාව මුල් කරගෙන සංස්කෘතික,ආගමික,අධ්‍යාපනික හා සමාජීය ආභාෂයන් ලැබීය.මේ නිසා ඉන්දියාව මුල් කර‍ගෙන දේශපාලනික,ආර්ථික, සංස්කෘතික,අධ්‍යාපනික හා සමාජීය අංශ කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීම වැදගත් වේ.
ඉන්දියාවේ විශාල භූමි ප්‍රමාණය පදනම් කරගෙන මෞර්ය,ගුප්ත,සක,පල්ලව,චෝල,මුස්ලිම් ආදී අධිරාජ්‍යයන් බිහි විය.ලංකාව මෙන්ම ඉන්දියාවේ ද රාජාන්ඩු ක්‍රමයක් පැවතුනි.ලංකාවේ දුටුගැමුණු යුගය,රාජසිංහ සමය හා ඉන්දියාවේ අ‍ශෝක අධිරාජ්‍යයා මෙයට හොදම නිදසුන්ය.එම රාජාණ්ඩු ක්‍රමය පදනම් කරගෙන කලාපයේ රටවල ඒකීයත්වය ආරක්ෂා විය.මේ අනුව ඓතිහාසික වශයෙන් දේශපාලන පසුබිම වඩාත් ශන්තිමත් එකක් බව පැහැදිලි කරුණකි.
විශේෂයෙන් ආසියාතික රටවල අධ්‍යාපනයෙහි පදනම වුයේ බෞද්ධ දර්ශනයයි.ගුරු ගෙදර ,පන්සල,පාසල හා විශ්ව විද්‍යාල යන ආයතන වලින් බුදු දහම පදනම් කරගෙන ප්‍රාථමික ,ද්විතියික හා තෘතියික අධ්‍යාපනය ලබා දෙන ලදී.ඉන්දියාවේ නාලන්දා විශ්ව විද්‍යාලය,තක්ෂිලා විශ්ව විද්‍යාලය,සාරානාත් විශ්ව විද්‍යාලය හා අජන්තා විශ්ව විද්‍යාලය යනාදී ආයතන මගින්ද ලංකාවේ පිරිවෙන් ආයතන ,විද්‍යාලංකාර විශ්ව විද්‍යාල මගින් ද ලංකාවේ ප්‍රථම බෞද්ධ පාසල වන දොඩම්දුවේ පියරතන විද්‍යාලය හා මලියදේව බාලක බාලිකා විද්‍යාල මගින්ද බෞද්ධ අධ්‍යාපනය මුල් කරගත් අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක විය.එමගින් කලාපයේ ජනයා ගැටුම් වලින් තොර මනා කලා රසඥතාවයකින්  හෙබි සාමකාමී අය වුහ.
කලාව හා සංස්කෘතිය ද මේ යුගයේ විශිෂ්ඨ වුවකි.ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය,දා ගැබ් නිර්මාණය,ලී කැටයම් හා ගල් වැඩ,චිත්‍ර හා මුර්ති සමස්ත දකුණ ආසියාවේ ප්‍රෞඪත්වය කියාපාන්නකි.එමෙන්ම දකුණ ආසියානු කලාපයේ ජනගහනය එතරම් ගැටලුවක් නොවු අතර ඒ සදහා කලාපයේ ස්වයංපෝෂිත බව ඉවහල් විය.අතීතයේ මෙම කලාපය සම්පත් වලින් බහුල කලාපයක් වු අතර මුතු මැණික්  ආදී ඉතා වටිනා ඛනිජ සම්පත් වලින් ද වටිනා දැව වර්ග වලින් ද අනුන කලාපයක් විය.

දකුණු ආසියාවේ යටත් විජිතකරණය
මෙම කලාපයේ සියලුම රටවල් යටත් විජිතකරණයට ගොදුරු  වූ රටවල් වීම විශේෂ ලක්ෂණයකි.එමෙන්ම යටත් විජිතකරණය නිසාම මෙම කලාපය ප්‍රබල දේශපාලන,ආර්ථික,අධ්‍යාපනික හා සමාජමය පරිවර්තනයකට ලක් වී තිබේ. යුරෝපා ජාතින් තුළ අධිරාජ්‍යවාදී චින්තනය නිසා 19 වන සියවස සිට ආසියාතික හා අප්‍රිකානු රටවල් යටත් විජිතකරණයට ලක් වීම සිදු විය.
විශේෂයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට මෙම කලාපය ප්‍රධාන වශයෙනන් ගොදුරු විය.ඔවුන්ගේ අධිරාජ්‍යවාදී ප්‍රමුඛ අරමුණ වුයේ;
ආර්ථික අවශ්‍යතාවන් සපුරා ගැනීම
ආරක්ෂාව තර කර ගැනීම
කීර්තිය ලබා ගැනීම
ක්‍රිස්තියානි ආගම පැතිරවීම

	මෙම අභිලාෂයන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම උදෙසා ඔවුන් විසින් විවිධ උපාය මාර්ග අනුගමනය කල අතර ඒ වෙනුවෙන් විවිධ වෙනස්කම් සිදු කරන ලදී.බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රමුඛ අධිරාජ්‍යවාදීන් තම අභිලාෂයන් මුදුන්පත් කර ගැනීම උදෙසා විශේෂයෙන් අධිරාජ්‍යවාදී ගැති චින්තනය ඔවුන් මේ කලාපය තුළ ස්ථාපිත කරන ලදී.

දකුණු ආසියාවේ වර්තමානය
1947 දී ඉන්දියාවට නිදහස ලබා දීමත් සමග බ්‍රිතාන්‍යයන් ඇති කළ බෙදා වෙන් කොට පාලනය කිරීමේ ප්‍රතිපත්තිය නිසා වර්ගවාදී ,ආගම්වාදී ,අන්තවාදී,ආකලප ඉස්මතු වී බෙදුම්වාදී අරගල ඇති විය.මෙහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් 1947 දී ඉන්දියාවට නිදහස ලැ‍බෙනවත් සමගම මුස්ලිම් මූලධර්මවාදීන් තම අනන්‍යතාවන් උදෙසා මොහොමඩ් අලිජින්නාගේ නායකත්වයෙන් ඉන්දියාවේ කාශ්මීර් ප්‍රදේශයේ මුස්ලිම් ජනයා අධික ප්‍රදේශය පාකිස්ථානය ලෙස වෙනම රාජ්‍යයක් බිහි විය.වැදගත්ම කාරණය වන්නේ අධිරාජ්‍යවාදීන්ගෙන් නිදහස ලැබීමේදී  නිදහස ලැබුවේ ඉන්දියාව තනි රටක් ලෙස නොව ඉන්දියාව හා පාකිස්ථානය වශයෙන් රටවල් දෙකක් ලෙසයි.පාකිස්ථානය සම්පුර්ණයෙන් ආගමික රටක් විය.
දකුණු ආසියාවේ බලවතා වන්නේ ඉන්දියාවයි.ඉන්දියාව න්‍යෂ්ඨික බලවතෙකි.ලෝක ජනගහනය අතින් ඉන්දියාවට දෙවනි ස්ථානය හිමි වේ.පාකිස්ථානය ද න්‍යෂ්ඨික බලවතෙක් වන හෙයින් කලාපයේ න්‍යෂ්ඨික බලවතුන් දෙදෙනෙකු සිටියි.මේ නිසා ලෝකයේ අනිකුත් ,විශේෂයෙන් ධනවාදී රටවල අවධානය මෙම කලාපය වෙත යොමු වී තිබේ.

මූලාශ්‍ර
සාක් සප්තා-සප්ටා-----මහාචාර්ය කරුණාදාස ඩබ්ලිව්.එම්.1998---ඉමේජ් ලංකා පබ්ලිෂර්ස්
තුන්වන ලෝකය දේශපාලනය හා ආර්ථ්කය---මහාචාර්ය කරුණාදාස ඩබ්ලිව්.එම්.2003---ඉමේජ් ලංකා පබ්ලිෂර්ස්
South Asian Security-----Dipanliar Banerjee

දකුණු ආසියාවේ නව පිවිසීම


Jérôme André Cahuzac (19 de junho de 1952) é um cirurgião francês e ex-político que atuou como Ministro do Orçamento sob o presidente François Hollande de 2012 a 2013. Ex-membro do Partido Socialista (PS), foi anteriormente membro da Assembleia Nacional pelo 3º círculo eleitoral de Lot-et-Garonne de 1997 a 2002 e novamente de 2007 a 2012. Ele renunciou ao cargo de ministro e foi expulso de seu partido em meio ao caso Cahuzac, no qual foi acusado e posteriormente condenado por fraude fiscal.

Carreira
Em 16 de maio de 2012, Cahuzac foi nomeado para o Ministério da Economia, Finanças e Comércio Exterior (renomeado Ministério da Economia e Finanças em 18 de junho de 2012) no governo do primeiro-ministro Jean-Marc Ayrault.

Ele renunciou ao cargo de ministro encarregado da luta contra a fraude fiscal em 19 de março de 2013 devido a alegações de fraude fiscal, mas manteve sua inocência. Em 2 de abril de 2013, ele admitiu em seu blog que mantinha uma conta secreta em um banco estrangeiro há cerca de 20 anos. Como consequência, foi oficialmente excluído como membro do Partido Socialista em 9 de abril de 2013.

Em 3 de abril de 2016, o vazamento dos Panama Papers confirmou alegações anteriores, acrescentando que Cahuzac possuía uma empresa nas Seychelles chamada Cerman Group Limited, constituída em 2009. Quando as autoridades francesas estavam investigando alegações de fraude fiscal em 2013 e as autoridades de Seychelles questionaram a Mossack Fonseca, descobriram que Cahuzac era o proprietário. A Mossack Fonseca disse às autoridades de Seychelles em 3 de maio de 2013, que eles cortaram os laços, pois Cahuzac era uma pessoa politicamente exposta de alto risco; Cerman Group Limited foi dissolvido em janeiro de 2015.

Cahuzac foi condenado a três anos de prisão e cinco anos de inelegibilidade em 8 de dezembro de 2016. Ele recorreu. Em maio de 2018, o Tribunal de Apelação de Paris deu-lhe quatro anos de prisão (dois suspensos).

Cirurgiões da França
Ministros da França
Membros do Partido Socialista (França)
Políticos da França do século XXI
Políticos da França do século XX
Pessoas vivas
Nascidos em 1952
!Mais Teoria da História na Wiki (Wikiconcurso de edição)

Jérôme Cahuzac


Prof. Aloysius Luigi Rodati (Bolonia, 1762 - 16 de abril de1832) fue un médico, profesor, y botánico italiano. Fue prefecto del Jardín Botánico de Bolonia. Parte de su colección de herbario se resguarda en ese Jardín botánico.

Realizó intensos trabajos taxonómicos, pues se seguía empleando la nomenclatura polinomio. Cuando se convirtió en profesor de botánica y prefecto del Jardín, ya había adquirido un profundo conocimiento de las obras de Linneo y de hecho grandes esfuerzos para aplicar el "sistema sexual" para reclasificar los ejemplares que crecían en el Jardín Botánico que, hasta entonces, habían sido clasificados mediante el sistema de Tournefort, y probablemente también para cambiar el nombre utilizando el nomenclatura binomial.

Algunas publicaciones

Libros
 . 1834. De Foetu monstruoso. Novi commentarii Academiae Scientiarum instituti Bononiensis. TI Bononiae. pp. 32 — 52
 -----------------------. 1802. Index plantarum quae exstant in Horto Publico Bononiae anno 1802. 121 pp.
 -----------------------, . 1784. Linnæi de plantarum ordine brevis interpretatio una cum catalogo plantarum quæ vel sæpius, vel constanter eumdem ordinem eludere visæ sunt. Editor Ex Typographia Sancti Thomæ Aquinatis, 40 pp.

Eponimia
Género
 (Acanthaceae) Rodatia Raf.

Referencias

Botánicos de Italia del siglo XVIII
Botánicos de Italia del siglo XIX
Profesores de Italia
Nacidos en Bolonia
Fallecidos en Bolonia

Aloysius Luigi Rodati


Dailodontus es un  género de coleópteros adéfagos de la familia Carabidae.

Especies
Comprende las siguientes especies:

 Dailodontus cayennensis (Dejean, 1826)
 Dailodontus clandestinus (Klug, 1834)

Referencias

Enlaces externos
 Dailodontus en ION
 Nomenclator Zoologicus
 Carabidae of the World

Omphrina

Dailodontus


Monte-Cristo vender tilbage (Sous le signe de Monte Cristo) er en fransk film fra 1968 af André Hunebelle.

Handling
Den 27. Juli 1947 skrev pressen om en eventyrlik flugt. En fange flyktede, da han skulle begraves. Det var lykkedes Edmond Dantès at tage plads i en anden fanges kiste. Vet en mirakel naede Dantes og hans medfange Bertuccio kysten. I Frankrig troede man, at de var onkommet. Det var en stor lettelse for de tre partisaner som havde bragt Dantès i faengsel.

Medvirkende
 Paul Barge: Edmond Dantès/Christian Montez
 Claude Jade: Linda
 Anny Duperey: Maria/Françoise
 Pierre Brasseur: Faria
 Paul Le Person: Bertuccio
 Michel Auclair: Gérard de Villefort
 Raymond Pellegrin: Fernand Morcerf
 Jean Saudray: Carderousse
 Gabriel Gascon: Louis

Eksterne henvisninger

Franske film fra 1968
Dramafilm fra Frankrig
Eventyrfilm

Monte-Cristo vender tilbage


An Scleria verticillata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Henry Ernest Muhlenberg ngan Carl Ludwig von Willdenow. An Scleria verticillata in nahilalakip ha genus nga Scleria, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Scleria

Scleria verticillata


The Man-Machine () is the seventh studio album by German electronic music band Kraftwerk. It was released on May 1978 by Kling Klang in Germany and by Capitol Records elsewhere. A further refinement of their mechanical style, the album saw the group incorporate more danceable rhythms. The album has a satirical bent to it. It is thought to address a wide-range of themes from the Cold War, Germany's fascination with manufacturing, and humankind's increasingly symbiotic relationship with machines. It includes the singles "The Model" and "The Robots".

Although the album was initially unsuccessful on the UK Albums Chart, it reached a new peak position of number nine in February 1982, becoming the band's second highest-peaking album in the United Kingdom after Autobahn (1974).

Artwork
The artwork for the cover was produced by Karl Klefisch, based on the work of the Russian suprematist El Lissitzky – the words "Inspired by El Lissitzky" are noted on the cover. The back cover image is an adaptation of a graphic from Lissitzky's book for children About Two Squares: A Suprematist Tale of Two Squares in Six Constructions.

Release
The Man-Machine was released in May, 1978. The Man-Machine was certified gold by the British Phonographic Industry (BPI) on 15 February 1982 In October 2009, a remastered edition of the album was released on CD, Vinyl and digital formats by Mute Records, and Astralwerks.

Critical reception

Reviewing the album in 1978, Andy Gill of NME stated that "The Man-Machine stands as one of the pinnacles of  rock music", adding that "the sparsity of the lyrics leaves the emphasis squarely on those robot rhythms, chilling tones and exquisite melodies". Village Voice critic Robert Christgau also reviewed the album that year, saying: "Only a curmudgeon could reject a group that synthesizes the innovations of Environments and David Seville & the Chipmunks, not to mention that it's better make-out music." Mitchell Schneider from Rolling Stone found that the "chilling restraint and relentless sameness" of the lyrics and music are tempered by Kraftwerk's sense of humour and "sheer audacity", which makes for a listening experience that is "strangely pleasant in an otherworldly way".

Tony Clayton wrote in The Irish Times which "they constitute the resilient framework of electro-pop and electronica we hear today. And if there are more simple, warm and beautiful pieces of electronic music out there than 'Ohm Sweet Ohm', 'Neon Lights', 'Europe Endless' and the title track of Autobahn, then this geezer has yet to hear them." Uncut critic David Cavanagh called "The Model" a "wry pop satire" and wrote that "the sparse lyrics lend themselves to considerable interpretation".

In a retrospective review for AllMusic, Steve Huey wrote that the album is "less minimalistic in its arrangements and more complex and danceable in its underlying rhythms" than the group's previous works, and noted its "tremendous impact" on subsequent synth-pop artists. He also described it as "closer to the sound and style that would define early new wave electro-pop", and noted its "feel of a divided concept album", with some songs (such as the title track and "The Robots") exploring "the science fiction-esque links between humans and technology", and others (such as "Neon Lights" and "Metropolis") celebrating "the glamour of urbanization". NME ranked The Man-Machine as the 57th greatest album of all time in 2013, citing it as Kraftwerk's "definitive" album and the catalyst for the synth-pop "revolution" that followed its release. Paste magazine ranked it the 11th best album of 1978.

Track listing

Personnel
Credits adapted from the liner notes of the 2009 remastered edition of The Man-Machine.

Kraftwerk
 Ralf Hütter – album concept, artwork reconstruction (2009 remaster), cover, electronics, keyboards, Orchestron, production, Synthanorma Sequenzer, synthesiser, vocoder, voice
 Florian Schneider – album concept, electronics, production, synthesiser, vocoder, Votrax
 Karl Bartos – electronic drums
 Wolfgang Flür – electronic drums

Additional personnel
 Günther Fröhling – photography
 Leanard Jackson – engineering
 Karl Klefisch – artwork
 Joschko Rudas – engineering
 Henning Schmitz – engineering assistance
 Johann Zambryski – artwork reconstruction (2009 remaster)

Studios
 Recorded at Kling Klang Studio in Düsseldorf, Germany
 Mixed at Studio Rudas in Düsseldorf, Germany

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Certifications and sales

References

External links

1978 albums
Kraftwerk albums
Albums produced by Florian Schneider
Albums produced by Ralf Hütter
Capitol Records albums
German-language albums
Synth-pop albums by German artists
Rock albums by German artists
New wave albums by German artists
Electropop albums

The Man-Machine


Alexandre Rubén Martínez Gutiérrez, (Andorra la Vieja, Andorra, 4 de marzo de 1987) es un futbolista internacional andorrano. Se desempeña en posición de defensa y actualmente juega en el UE Santa Coloma que milita en la Primera división andorrana.

Selección nacional
Ha sido internacional con la Selección de fútbol de Andorra en siete ocasiones.

Clubes

Palmarés

Campeonatos nacionales

Referencias

Enlaces externos
 National Football Teams

Nacidos en Andorra la Vieja
Futbolistas de Andorra
Futbolistas de la selección de fútbol de Andorra
Futbolistas de la Unió Esportiva Santa Coloma

Alexandre Martínez


An Eleocharis aestuum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni D.M.Hines ngan A.Haines. An Eleocharis aestuum in nahilalakip ha genus nga Eleocharis, ngan familia nga Cyperaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eleocharis

Eleocharis aestuum


Michelle Williams ile şu kişiler kastedilmiş olabilir:
 Michelle Williams (şarkıcı), (d. 23 Temmuz 1980), Amerikalı şarkıcı
 Michelle Williams (oyuncu), (d. 9 Eylül 1980), Amerikalı oyuncu

Michelle Williams


Charlie Mackesy (nascido em 11 de dezembro de 1962)  é um artista, ilustrador e autor britânico de The Boy, the Mole, the Fox and the Horse.

Carreira
Mackesy começou sua carreira como cartunista para The Spectator, antes de se tornar ilustrador de livros para a Oxford University Press. Ele também trabalhou com Richard Curtis no set de Love Actually para criar um conjunto de desenhos a serem leiloados para a Comic Relief; ele continuou a trabalhar com a caridade que ele ama. Ele foi selecionado para trabalhar no projeto Unity Series de Nelson Mandela, um projeto de litografia trabalhando junto com Mandela nos desenhos que ele fez.

Seus bronzes podem ser encontrados em espaços públicos de Londres, incluindo Cemitério de Highgate e Brompton Road. Suas pinturas foram amplamente exibidas, mais frequentemente em galerias de Londres e Nova York.

Seu trabalho foi apresentado em livros, coleções particulares, galerias, capas de revistas, postes de iluminação pública, salas de aula, cafés, casas seguras para mulheres, igrejas, prisões, enfermarias de hospitais e inúmeros outros espaços públicos em todo o mundo. Mackesy foi contatado por uma editora que tinha visto seus desenhos no Instagram e posteriormente publicado com ele na Ebury Press. The Boy, the Mole, the Fox and the Horse, foi publicado pela primeira vez em outubro de 2019 e passou mais de 100 semanas na lista dos dez mais vendidos do Sunday Times; é o livro de capa dura número um mais longo do Sunday Times de todos os tempos. Seu livro foi selecionado como o Waterstones Book of the Year 2019 e o Barnes and Noble Book of the Year 2019 (o primeiro livro a ser premiado no mesmo ano) e foi selecionado para o British Book Awards em 2020.

Mackesy estava entre os vencedores do Nielsen Bestseller Awards de 2020, com The Boy, the Mole, the Fox and the Horse alcançando o status de platina. Todos os títulos que alcançam o status platina são introduzidos no "Hall da Fama do século 21", que agora inclui 149 títulos. Em 2020, oito livros ultrapassaram o limite de vendas de milhões de exemplares do Platinum Award. Mackesy foi premiado como Artista do Ano da Maddox Gallery no GQ Men of the Year Awards em 2020 e Ilustrador do Ano no British Book Awards em 2021. Mackesy codirigiu e coescreveu o curta-metragem de animação baseado no livro. Em março de 2023, Mackesy e Matthew Freud ganharam o Oscar de Curta de Animação por The Boy, the Mole, the Fox and the Horse.

Vida pessoal
Mackesy cresceu em Northumberland e frequentou o Radley College e a Queen Elizabeth High School, Hexham. Ele também frequentou a universidade por um breve período duas vezes, mas saiu em ambas as ocasiões em uma semana.

Os avós paternos de Mackesy eram o major-general Pierse Joseph Mackesy e a escritora Leonora Mackesy (nascida em 1902), que escreveu romances Harlequin como Leonora Starr e Dorothy Rivers.

Ele viveu e pintou na África do Sul, na África Subsaariana e nos Estados Unidos. Ele reside entre Brixton, sul de Londres e Suffolk com seu cachorro Barney. Longe da arte, Mackesy co-dirige Mama Buci, uma empresa social de mel na Zâmbia, e ajudou a administrar um projeto para sem-teto em Londres.

Referências

Ligações externas

 Website oficial
Pessoas vivas
Escritores do Reino Unido
Pintores do Reino Unido
Artistas do Reino Unido
Vencedores do Prêmios Annie
Nascidos em 1962

Charlie Mackesy


Birthday Boy ist ein australischer computeranimierter Kurzfilm von Sejong Park aus dem Jahr 2004.

Handlung
Korea 1951: Der kleine Junge Manuk spielt in der menschenleeren Gegend Krieg. Er sucht in einem abgestürzten Kampfflugzeug nach einer Schraube, die er auf die Schienen der Bahn legt. Die anschließend magnetische, flachgefahrene Schraube verwendet er für sein Spielzeug, das er aus Metall gebaut hat und das Krieger und Kriegsfahrzeuge umfasst. In den leeren Straßen seines Dorfes imitiert er einen Angriff und beschießt einen Fahrradfahrer mit einem Stein, der daraufhin die Kontrolle über sein Rad verliert, stürzt und wütend reagiert.

Der Junge rennt nach Hause. Hier findet er ein Paket vor, das die Brieftasche seines Vaters, seine Erkennungsmarke und seine Stiefel enthält. Der Junge kann noch nicht erkennen, dass es bedeutet, dass sein Vater an der Front gefallen ist. Er hängt sich die Kette mit der Erkennungsmarke um, zieht sich die Stiefel an und spielt marschieren. Über seinem Spielzeug schläft er ein. Wenig später hört man, wie die Mutter nach Hause kommt.

Produktion
Birthday Boy war der Abschlussfilm Sejong Parks an der Australian Film Television and Radio School, für den er seinen Master of Arts im Fach Digital Media erhielt. Der computeranimierte Film  erlebte am 8. Juni 2004 auf dem Festival d'Animation Annecy seine Premiere.

Auszeichnungen
Birthday Boy gewann als bester animierter Kurzfilm 2004 einen AFI Award des Australian Film Institute sowie den Yoram Gross Award auf dem Sydney Film Festival. Im Jahr 2005 wurde er mit einem BAFTA als "Bester animierter Kurzfilm" ausgezeichnet.

Der Film war 2005 für einen Oscar in der Kategorie "Bester animierter Kurzfilm" nominiert, konnte sich jedoch nicht gegen Ryan durchsetzen.

Weblinks

 Birthday Boy auf bcdb.com
 Birthday Boy auf AWN

Einzelnachweise

Filmtitel 2004
Australischer Film
Kurzfilm
Computeranimationsfilm

Birthday Boy


An Mystacidium aliceae in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Harry Bolus. An Mystacidium aliceae in nahilalakip ha genus nga Mystacidium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mystacidium

Mystacidium aliceae


Filip Kostić (în sârbă: Филип Костић, n. 1 noiembrie 1992) este un fotbalist sârb, care joacă pe postul de mijlocaș stânga în Serie A, la clubul italian Juventus Torino.

Note

Nașteri în 1992
Nașteri pe 1 noiembrie
Fotbaliști sârbi
Fotbaliști internaționali sârbi
Fotbaliști ai Hamburger SV
Fotbaliști ai VfB Stuttgart
Fotbaliști ai Campionatului Mondial de Fotbal 2018
Fotbaliști ai Eintracht Frankfurt

Filip Kostić


The Ancient Khmer Highway was a  roadway going northwest between Angkor (in Cambodia) and Phimai (Vimayapura) (now in Thailand). While it was not the only such road built by the Khmer, it was the most important one.

Most of the road is overgrown by the jungle and is only visible today on aerial photographs. Few of dharmasala or houses with fire, the rest house chapels or hospital chapels survive (only the chapels remain as they were the only buildings built of sandstone or laterite, and all wooden constructions rotted away long ago). The only part of the road which is still driveable is at the entrance to the town of Phimai (state route 2163).

The road has been proven to exist in the 12th and 13th century, but it is quite certain that it existed earlier. Most of the buildings along the road date from the reign of King Jayavarman VII.

The road used the Ta Muen Thom pass over the Dângrêk Mountains, and the first major stop was the Phanom Rung temple.

References
Michael Freeman, A Guide to Khmer Temples in Thailand and Laos,

External links
 The Dharmasala Route from Angkor to Phimai

Sukhothai_Kingdom
Khmer Empire

Ancient Khmer Highway


El lago Simcoe  es un gran lago de Canadá ubicado al sur de la provincia de Ontario. Es el lago más grande de la provincia después del Nipigon, Seul y el Nipissing. Los primeros europeos que lo vieron en el  lo llamaron Ouentironk ('agua bella'). Fue también llamado lago Toronto hasta que John Graves Simcoe (25 de febrero de 1752 – 26 de octubre de 1806), primer gobernador teniente entre 1791-1796, cambió el nombre para honrar a su padre.

La cuenca que desemboca en el lago alberga una población de aproximadamente medio millón de personas, incluida la parte norte del área metropolitana de Toronto. La Autoridad de Conservación de la Región del Lago Simcoe (Lake Simcoe Region Conservation Authority) es el organismo responsable de la protección del medio ambiente de la cuenca del lago.

Historia

El lago Simcoe es una parte de un lago prehistórico mucho más grande llamado Algonquin. Hace 14.000 años la cuenca de ese lago abarcaba lo que hoy son los lagos Huron, Míchigan, Superior, Nipigon, y Nipissing. A finales de la era de hielo el derretimiento de los glaciares contribuyó a que se dividiera en partes, entre ellas el Simcoe.

Fue un importante punto de pesca de los pueblos de las Primeras Naciones que vivían en la zona.

Geografía
El lago tiene unos 30 km de longitud y 25 km de anchura. Su superficie es de aproximadamente 725 km², a 219 m sobre el nivel del mar. Tiene forma de puño, con el dedo índice levantado y el pulgar extendido: el pulgar forma la bahía Kempenfelt, al oeste; la muñeca es el lago Couchiching, al norte; y el dedo extendido, la bahía Cook, al sur. Su profundidad media es de 15 m, la máxima de 41 m y su volumen es de 11,6 km³.

Afluentes y efluentes
Hay algunos ríos que fluyen desde y hacia el lago Simcoe generalmente desde el norte, drenando una superficie de 2.581 km² de tierra. El río Talbot  fluye desde el este conectando el lago con la serie de lagos Kawarthauna y el lago Ontario. Los principales ríos y arroyos que fluyen en el lago son los ríos Bluffs, Beaverton, Holland, Maskinonge, Pefferlaw, Black, Talbot y White.

El lago drena a través del río Severn, de solo 30 km, que desemboca en la bahía Georgian del lago Hurón.

Islas
El lago tiene varias islas más pequeñas, incluyendo la isla Torá, la isla Strawberry, la isla Snake y la isla Fox. El papa Juan Pablo II permaneció en la Isla Strawberry durante cuatro días, justo antes de la Jornada Mundial de la Juventud 2002. La isla más grande es Georgina la cual es habitada por los Ojibwa.

Medio ambiente
El lago Simcoe ha sido víctima de eutrofización. El lago ha registrado un descenso dramático de especies de peces, junto con un aumento de la proliferación de algas y el crecimiento de malezas acuáticas. fósforo emisiones de fuentes urbanas y rurales han alterado el ecosistema del lago y fomentó el crecimiento excesivo de plantas acuáticas, elevando la temperatura del agua, el oxígeno disminuye los niveles y la vida en el mismo.

Lago Simcoe ha sido víctima de varias especies invasoras.

El mejillón cebra, que llegó a aguas norteamericanas, en 1985 del mar Negro y mar Caspio. Los mejillones cebra son particularmente perjudiciales para el lago Simcoe, ya que aumentan la claridad del agua, permitiendo que la luz del sol que penetra hasta el fondo del lago, donde más algas y plantas acuáticas pueden crecer acelerar el proceso de eutrofización.

El lago cuenta con una fundación para  la conservación del lago y los alrededores, ya que varios pueblos y comunidades a orillas del lago dependen del Lago Simcoe para su agua potable.

Usos recreativos
El lago tiene poca actividad comercial, pero muchos usos recreativos. En invierno, se congela por completo y en él se celebran una serie de competiciones de pesca en el hielo, siendo uno de los lagos más intensamente de pesca en Ontario.

En el verano, la pesca sigue siendo una atracción, sin embargo, también hay una serie de carreras de poker, jet-ski, paseos en bote y otros eventos. El lago está rodeado de casas de verano.

Hay una serie de playas que atraen a visitantes porque tiene una reputación de agua limpia y caliente.

Referencias

Enlaces externos

 Fundación lago simcoe
 nuestro lago.com

Lagos de Ontario
Afluentes del río San Lorenzo de Canadá

Lago Simcoe


ستيفانو سورِّنتينو (Stefano Sorrentino) (ولد يوم 28 مارس 1979 في كافا دي تيريني) هو حارس مرمى كرة قدم إيطالي يلعب حاليًا لصالح كييفو فيرونا الإيطالي.

بدأ مسيرته سنة 1996 مع نادي لاتسيو الإيطالي ثم انتقل الموسم التالي إلى نادي يوفنتوس ثم انتقل بعد موسم مع هذا النادي إلى نادي تورينو وأمضى معه سبع مواسم ثم انتقل سنة 1999 إلى نادي جيف ستابيا ثم بعد ذلك 'لى نادي فاريس ثم انتقل لنادي أيك أثينس اليوناني وهو أول نادي أجنبي لعب معه سورينتينو ثم انتقل سنة 2007 لنادي ريكرياتيفو هويلفا الإسباني وعاد بعدها ليلعب مع كييفو فيرونا.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من كافا دي تيريني
حراس مرمى كرة قدم رجالية
رياضيون إيطاليون مغتربون في اليونان
رياضيون إيطاليون مغتربون في إسبانيا
رياضيون من كامبانيا
لاعبو الدوري الإسباني
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو أيك أثينا
لاعبو باليرمو
لاعبو تورينو
لاعبو ريكرياتيفو
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون
لاعبو كرة قدم رجالية إيطاليون مغتربون
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم مغتربون في اليونان
لاعبو كرة قدم مغتربون في إسبانيا
لاعبو كرة قدم من كامبانيا
لاعبو كييفو فيرونا
لاعبو نادي فاريزي
لاعبو نادي يوفيا ستابيا الرياضي
مواليد 1979

ستيفانو سورنتينو


Indreabhán [] (anglisiert: Inveran oder: Inverin) ist eine dörfliche Streusiedlung zwischen den Orten An Spidéal und Casla in der Grafschaft Galway, Irland. Es umfasst die Townlands Indreabhán, An Leathchartúr, An Tulach, Na Mine und An Cartúr Leathan.  Es liegt in der Gaeltachtregion Cois Fharraige.

Name
Der Name Indreabhán ist wahrscheinlich eine metathetische Form von inbhearán, einer Ableitung von ir.  inbhear (dt. Flussmündung) und bedeutet so viel wie "Ort mit Flussmündungen".  Die Lautform Indreabhán ist zusätzlich wohl vom heute nicht mehr geläufigen Namen idir dá Inbhir ("zwischen zwei Flussmündungen")  beeinflusst worden.

Verkehr
Das Dorf liegt an der R336 road und wird von Bus Éireann von Galway mit der Buslinie 424 bedient. In Indreabhán liegt der Flugplatz Connemara mit Flugverbindungen zu den drei Aran-Inseln.

Sprache
Die Umgangssprache ist wie im benachbarten Baile na hAbhann der Connacht-Dialekt des Irischen. Offiziellen Status hat deshalb nur der irische Name Indreabhán.

In Na Mine befindet sich das Sommercollege Coláiste Uí Chadhain und in An Tulach liegt einer von drei Campus des Sommercolleges Coláiste Chamuis. Hier verbringen zahlreiche Schüler aus ganz Irland ihre Sommerferien, um ihre Irischsprachkenntnisse zu vertiefen, während sie bei muttersprachlichen Familien untergebracht sind.

Persönlichkeiten
Der Dichter, Dramatiker und Schauspieler Sean Ó Coistealbha (1930–2006) stammt aus Indreabhánis, ebenso die landesweit bekannten Moderatoren Sinéad Ní Neachtain, Aoife Ní Thuairisg und Pádraic Ó Neachtain des irischsprachigen Fernsehsenders TG4.

Einzelnachweise

Ort im County Galway

Indreabhán


Nils Zumbeel (* 19. Januar 1990 in Meppen) ist ein deutscher Fußballtorwart.

Karriere
Im niedersächsischen Meppen geboren, begann Zumbeel seine Karriere beim dortigen SV Meppen. Er wechselte noch in der Jugend zum VfL Osnabrück. Für Aufsehen sorgte Zumbeel am 8. März 2009 (17. Spieltag), als er für die U-19-Mannschaft des VfL bei der U-19 des FC Carl Zeiss Jena in der 44. Minute das Tor zum 1:1-Endstand erzielte. In der folgenden Spielzeit wurde er in die erste Mannschaft aufgenommen und offiziell als dritter Torhüter geführt, spielte aber als Stammtorwart der zweiten Mannschaft des VfL Osnabrück. Am Ende der Saison 2009/10 stand der Aufstieg in die 2. Bundesliga. Zeitgleich stieg Zumbeel mit der zweiten Mannschaft von der Oberliga Niedersachsen West über die Relegation in die eingleisige Oberliga Niedersachsen auf. In der Zweitliga-Spielzeit 2010/11 stand Zumbeel in der Hierarchie der Torhüter hinter Stammtorwart Tino Berbig und Ersatzmann Manuel Riemann an dritter Stelle. Die Mannschaft belegte zum Ende der Saison den 16. Platz, worauf sie in der Relegation an Dynamo Dresden scheiterte, sodass der sofortige Wiederabstieg feststand.

Als Berbig den Verein zur darauffolgenden Saison in Richtung Jena verließ, wurde Manuel Riemann Stammtorhüter und Zumbeel sein Ersatzmann. Als Riemann wegen Problemen im Handgelenk ausfiel, bekam Zumbeel bei der 0:2-Auswärtsniederlage gegen den FC Carl Zeiss Jena am 7. April 2012 (33. Spieltag) seinen ersten Profieinsatz.

Seit August 2014 spielt Zumbeel beim Regionalligisten VfV 06 Hildesheim.

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballtorhüter (VfL Osnabrück)
Fußballspieler (VfV 06 Hildesheim)
Deutscher
Geboren 1990
Mann

Nils Zumbeel


Super Idol. Türkiye'de yayınlanan Popstar Türkiye'nin Yunanistan versiyonu. Birleşik Krallık'ta bu yarışma Pop Idol, Fransa'da Nouvelle Star, Almanya'da Deutschland sucht den Superstar, Hollanda'da Idols olarak yapılmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Idol yarışmaları

Şarkı yarışmaları
Yarışma programları
Yunanistan medyası

Super Idol


Et væddeløb er en dansk kortfilm fra 1985, der er instrueret af Michael Varming og Ida Varming efter manuskript af førstnævnte.

Handling
Filmen er lavet ud fra en samling af nyere stykker mekanisk legetøj. Figurerne har sat hinanden stævne på en væddeløbsbane, og dyr og mennesker konkurrerer med hinanden.

Referencer

Eksterne henvisninger

Kortfilm fra Danmark
Danske film fra 1985

Et væddeløb


Carcharocles angustidens (sinónimo Otodus angustidens) es una especie de tiburón megadentado extinto, que vivió durante los períodos Oligoceno y Mioceno entre hace aproximadamente 35 a 22 millones de años. Se cree que este tiburón es un pariente cercano del más conocido de los tiburones megadentados, C. megalodon. Sin embargo, así como en el caso de C. megalodon, la clasificación de esta especie es materia de debate.

Registro fósil
Como ocurre con muchos tiburones extintos, esta especie es conocida a partir de dientes fósiles y algunos centros de vértebra. El esqueleto de los tiburones está compuesto de cartílago y no de hueso, material que raramente se fosiliza. Por lo tanto, los restos de C. angustidens por lo general están en muy mal estado de preservación. A la fecha, el espécimen mejor preservado de esta especie ha sido excavado en Nueva Zelanda, el cual abarca 165 dientes en asociación y cerca de 35 centros de vértebras asociados. Este espécimen data de hace cerca de 26 millones de años. Los dientes de C. angustidens son notables por sus coronas triangulares y sus pequeñas cúspides laterales que están totalmente aserradas. Los bordes aserrados son muy afilados y muy pronunciados. C. angustidens era una especie con una amplia distribución geográfica con fósiles hallados en Norteamérica, Suramérica, Europa, África, Nueva Zelanda, Japón, Australia, y Malta.

Estimación de tamaño
Igual que en otros tiburones megadentados, los fósiles de C. angustidens indican que era considerablemente mayor que el actual gran tiburón blanco, Carcharodon carcharias. Se estima que el espécimen bien preservado de Nueva Zelanda medía 9.3 metros de largo. Este ejemplar tenía dientes que miden más de 9.87 centímetros en altura diagonal, y centros de vértebras de cerca de 1.10 centímetros de diámetro. Sin embargo, existen reportes de fósiles aún mayores de C. angustidens.

Dentición
La fórmula dental de C. angustidens es

Dieta
C. angustidens era un superdepredador y probablemente se alimentaba de pingüinos, peces, delfines, y ballenas.

Clasificación
Incluso después de varias décadas de escrutinio, C. angustidens sigue siendo una especie cuyo género permanece en disputa. El naturalista suizo Louis Agassiz, identificó originalmente a este tiburón como una especie del género Carcharodon en 1835.

En 1964, el experto en tiburones L. S. Glikman reconoció la transición de Otodus a C. auriculatus y situó a C. angustidens al género Otodus. (véase la sección de "enlaces externos")

Sin embargo, en 1987 el experto en tiburones H. Cappetta reconoció al linaje C. auriculatus - C. megalodon y situó a todos los tiburones megadentados junto con esta especie en el género Carcharocles. Por primera vez, la transición completa de Otodus obliquus a C. megalodon se hizo clara y desde entonces ha ganado la aceptación de varios expertos con el paso del tiempo.

Dentro del linaje Carcharocles, C. angustidens es la especie sucesora de C. sokolovi y es luego reemplazado por C. chubutensis.

Sin embargo, El descubrimiento en 2001 del mejor espécimen preservado de C. angustidens a la fecha por dos científicos, M. D. Gottfried y R. Ewan Fordyce, fue presentado por ellos como evidencia de sus cercanos vínculos morfológicos con el actual gran tiburón blanco, por lo que concluyeron que tanto C. angustidens como los demás tiburones megadentados (incluyendo a C. megalodon) deberían ser reasignados a Carcharodon como hizo Louis Agassiz en principio.

Véase también
 Carcharodon megalodon

Referencias

Bibliografía
 Glikman, L.S., 1980.. Evolution of Cretaceous and Caenozoic Lamnoid Sharks:3-247, pls.1-33. Moscow.
 Jordan, D.S. & Hannibal, H., 1923. Fossil Sharks and Rays of the Pacific Slope of North America. Bulletin of the Southern California Academy of Sciences, 22:27-63, plates 1-9.

Enlaces externos
 Un enorme tiburón blanco extinto: Carcharodon angustidens del Oligoceno de Nueva Zelanda.
 Carcharocles: Tiburón megadentado extinto

Tiburones fósiles
Lamnidae
Fósiles del Mioceno
Fósiles del Oligoceno
Taxones descritos por Louis Agassiz
Fósiles de Ecuador

Carcharocles angustidens


Novovladímirovskaya  es una stanitsa del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar, en Rusia. Está situada en las tierras bajas de Kubán-Azov, en la orilla izquierda del río Beisug, 21 km al norte de Tbilískaya y 109 km al nordeste de Krasnodar, la capital del krai. Tenía 1 736 habitantes en 2010.

Es cabeza del municipio Novovladímirovskoye, al que pertenecen asimismo Novobekeshevskaya, Yeriomin, Novovladímirovskiye, Romáshevka, Sokolovka, Chernobabov, Ivánovka.

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 El municipio en el sitio web del raión .
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net
  en Panoramio
  en Panoramio
  en Panoramio

Localidades del raión de Tbilískaya del krai de Krasnodar

Novovladímirovskaya


Erdoğdu, Sakarya ilinin Akyazı ilçesi'ne bağlı bir mahalledir.

Tarihçe
Büyükşehir belediyesinin köylerinin statüsünün mahalleye çevrilmesiyle "Erdoğdu Köyü" ismini "Erdoğdu Mahallesi" olarak değişmiştir.

"Erdoğdu" isminden önce " İsmo, İsmobedil, Caferanlı " isimlerini kullandığı da bilinmektedir.

Mahallenin nüfusu genelde Süleymaniye-Kerkük Göçmeni, Bulgaristan Göçmeni ve Karadeniz Bölgesi Göçmenlerinden oluşmaktadır.

Altyapı bilgileri
Mahallede ilköğretim okulu, sağlık ocağı, temiz içme suyu, elektrik şebekesi ve internet altyapısı sorunsuz çalışmaktadır. Tüm bağlantı yolları asfalt ile kaplanmıştır.

Ulaşım bilgileri
Erdoğdu mahalle merkezinden saatte bir Adapazarı'na, 30 dakikada bir Akyazı'ya ulaşım için özel halk otobüsleri ve dolmuş hatları aktif olarak çalışmaktadır.

Coğrafya
Sakarya il merkezine 20 km, Akyazı ilçesine 7 km uzaklıktadır.

Nüfus

Dış bağlantılar

Akyazı'nın mahalleleri

Erdoğdu, Akyazı


Lektion i følelser er en ungdomsfilm fra 1970 instrueret af Waldemar Korzeniowsky, Andrzej Kosciuk efter manuskript af Waldemar Korzeniowsky, Andrzej Kosciuk.

Handling
En 15-årig pige afprøver sine muligheder som kvinde.

Referencer

Eksterne henvisninger

Ungdomsfilm fra Danmark
Danske film fra 1970

Lektion i følelser


Alison Wright (nascida em 12 de julho de 1976) é uma atriz inglesa, mais conhecida por interpretar Martha Hanson como protagonista na série dramática de espionagem da FX The Americans (2013–2017), pela qual recebeu elogios da crítica e foi indicada ao prêmio Emmy em 2017.

Filmografia

Cinema

Televisão

Teatro

Ligações externas

Naturais de Sunderland
Atrizes dos Estados Unidos

Alison Wright


Wulfstan (muerto el 28 de mayo de 1023), también llamado en latín Lupus ("Lobo"), fue un clérigo e intelectual inglés. Ejerció sucesivamente como obispo de Londres (996), obispo de Worcester (desde 1002 hasta 1016) y obispo de York (desde 1002 hasta su muerte). Como obispo de York es numerado como Wulfstan II, para distinguirle de otro obispo Wulfstan muerto en 956.

El segundo Wulfstan de York fue autor de numerosas obras en latín y en la lengua vernácula de la Inglaterra de la época (el inglés antiguo o anglosajón). Entre las más importantes están la homilía latina: el Sermo Lupi ad Anglos ("Sermón de Lobo a los anglos", 1014), cuyo tema es la interpretación providencialista de las invasiones danesas del Danelaw (serían un castigo de Dios por los pecados de los cristianos); y el texto en inglés antiguo Institutes of Polity (1008-1010), donde define la teoría triestamental como justificación del orden social feudal. También tuvo un papel importante en la redacción de leyes en los reinados de Etelredo II el Indeciso y Canuto el Grande.

Fue el más importante orador, líder espiritual y teórico político inglés de su tiempo. Se relacionó especialmente con Aelfrico, obispo de Canterbury y otro importante escritor en lengua anglosajona.

En el Book of Ely ("Libro de Ely") se recoge alguna información hagiográfica de su figura (a pesar de lo cual no consta que haya sido nunca considerado como santo), junto con otros datos, como su nacimiento por cesárea y la consiguiente muerte de su madre, de noble familia. Fue enterrado en Ely.

Su sobrino, también llamado Wulfstan, fue posteriormente obispo de Worcester (1062-1095).

Enlaces externos
 Wulfstan's Eschatological Homilies
 Sermo Lupi ad Anglos
 Institutes of Polity
 Prosopography of Ango Saxon England entry on Wulfstan

Escritores de Inglaterra del siglo XI
Escritores en anglosajón
Escritores en latín
Politólogos del Reino Unido
Arzobispos de York
Obispos de Inglaterra del siglo X
Obispos de Inglaterra del siglo XI
Arzobispos del siglo XI

Wulfstan de York


El Museo del Atlántico es un escenario cultural de Barranquilla, Colombia, dedicado a salvaguardar la historia y la cultura del departamento del Atlántico. Se encuentra ubicado en la calle 35 (San Blas), con carrera 39 (Ricaurte), en la edificación donde funcionó por muchos años la gobernación del Atlántico. Fue preinaugurado el 20 de septiembre de 2011 por el gobernador Eduardo Verano de la Rosa e inaugurado oficialmente el 27 de diciembre de 2011. La inversión del proyecto fue de 6 000 millones de pesos colombianos.

En la edificación restaurada funcionan también sedes de organizaciones culturales, posee un auditorio para 450 personas, salas de exhibición de obras de arte, el Museo de Historia Natural del Caribe y el Atlántico, una exhibición pictórica permanente del departamento, un área antropológica de los orígenes del departamento del Atlántico, y otra sección donde se exhiben objetos de colección y documentos históricos donados por los exgobernadores del departamento.

La museografía e imagen corporativa estuvo a cargo de Carlos Alberto Báez y Jorge Andrés Silva, por medio del estudio de diseño MOLE.

Historia
El edificio fue la residencia del banquero Víctor Dugand. Posteriormente fue adquirido por el general Gabriel Martínez Aparicio. Desde 1921 fue sede de la gobernación del Atlántico hasta 1963, cuando el entonces gobernador Próspero Carbonell McCausland trasladó la sede a otra edificación. Funcionaron también allí la Asamblea, la Beneficencia del Atlántico y el Cuerpo de Bomberos.

En 2005 empezó el rescate parcial de la edificación, fue totalmente restaurada durante la Gobernación de Eduardo Verano de la Rosa y convertida en museo.

Referencias

Museos de historia
Museos de Barranquilla
Arquitectura de Colombia del siglo XXI
Arquitectura de 2011
Museos inaugurados en 2011

Museo del Atlántico


Kambriyen (bazen Ꞓ şeklinde sembolize edilir), yaklaşık 538,8 milyon yıl önce başlayıp 485,4 milyon yıl öncesine kadar devam eden jeolojik dönemi ifade eder. Bu dönem, Farklı hayvan gruplarının karmaşıklaştığı, hayvanların ilk kez fosilleştiği ve evrimsel patlamaların yaşandığı bir dönem olarak kabul edilir. Adını Galler'in Latince karşılığı olan Cambria'dan alan Kambriyen Dönem, yer kabuğundaki dikkate değer değişimler, deniz seviyelerinin yükselmesi ve iklim değişiklikleri gibi etkilerle şekillendi.

Kambriyen Dönemi, yaşamın karmaşıklaşması ve çeşitlenmesi açısından kritik bir evredir. Bu dönemde fosilleşmiş birçok hayvan türü bulunmuştur ve bu fosiller deniz tabanlarındaki tortullarda korunmuşlardır. Fosillerin jeolojik tarihte ilk kez bu sıklıkta görüldüğü için Kambriyen Patlaması olarak adlandırılan bu olayda, omurgasızlar çeşitlendi, fosil kayıtları daha ayrıntılı hâle geldi ve biyolojik çeşitlilik hızla arttı. Trilobitler, deniz süngerleri, deniz solucanları, deniz salyangozları ve diğer birçok hayvan grubu bu dönemde ortaya çıktı. Bu canlıların çoğu, daha önceki zamanlarda görülmemiş karmaşık vücut yapılarına ve beslenme stratejilerine sahipti.

Kambriyen Dönemi boyunca yaşam büyük oranda deniz habitatlarındaydı ve kara üzerindeki yaşam oldukça sınırlıydı. Kambriyen'in sonlarına doğru ise ilk deniz bitkileri ve kabuklu canlılar ortaya çıkmaya başladı. Bu dönemdeki biyolojik çeşitliliğin büyük bir kısmı deniz ekosistemlerinde meydana geldi ancak karada da bazı omurgasız gruplarının evrimleştiği düşünülmektedir.

Sonuç olarak Kambriyen Dönem, yaşamın çeşitlenmesi ve karmaşık organizmaların evrimleşmesi açısından öneme sahiptir. Kambriyen Patlaması, hayvanların vücut planlarının ve anatomik özelliklerinin hızla değiştiği bir dönem olarak bilinir. Bu dönemde evrimsel yenilikler ve adaptasyonlar, gelecekteki ekosistemlerin temelini atmış ve canlı çeşitliliği konusunda temel bir rol oynamıştır. Kambriyen Dönemi'nin jeolojik ve biyolojik olayları, yaşamın bugünkü çeşitliliğine giden yolda kritik bir adım olmuştur.

Kelime kökeni
Kayaçları ilk inceleyen İngiliz yerbilimcisi Adam Sedgwick'tir. Kayaçları bulduğu yer olan Birleşik Krallık Galler bölgesine eski Romalılar Cambria adını verdiklerinden benzer isimlendirme yapılmıştır. Kambriyen, Adam Sedgwick tarafından "Kambriyen serisi" olarak adlandırıldı ve bu adlandırmanın kökeni, Britanya'nın Kambriyen kayaçlarının en iyi görüldüğü yer olan "Cymru" (Galler) bölgesine Romalıların verdiği isim olan Cambria'dan gelmekteydi. Sedgwick, büyük "Geçiş Serisi"ni alt bölümlere ayırmakla görevlendirilen Roderick Murchison ile birlikte bu tabakayı tanımlamıştı fakat iki jeolog uzun bir süre boyunca uygun bir kategorilendirme yapma konusunda anlaşmazlık yaşadı.

Stratigrafi

Kambriyen, önceki Ediyakaran Dönemi'nin sonundan 538,8 milyon yıl önce (myö) başlayıp, Ordovisiyen Dönemi'nin başlangıcına denk gelen 485,4 milyon yıl öncesine kadar 53,4 milyon yıl sürdü. Kambriyen Dönem'den önce, Ediyakaran Dönem gelir ve Kambriyen'in sonrasında da Ordovisiyen Dönem gelir.

Kambriyen'in tabanı, Treptichnus pedum adı verilen karmaşık bir iz fosili grubu üzerinde yer alır. Kambriyen'in alt sınırını belirlemek için referans bir iz fosili olarak Treptichnus pedum'un kullanılması sorunlu bir durumdur çünkü Treptichnids grubuna ait T. pedum'a çok benzeyen iz fosilleri, Namibya, İspanya ve Newfoundland gibi bölgelerde T. pedum'un çok daha altında bulunur ve muhtemelen Batı ABD'de de bulunabilir. T. pedum'un stratigrafik yayılımı, Namibya'daki ve muhtemelen İspanya'daki Ediyakaran fosillerinin yayılımı ile örtüşür.

Paleocoğrafya
Levhaların yeniden yapılandırılması, küresel bir süperkıta olan Panotya'nın Kambriyen'in erken evrelerinde parçalanma sürecinde olduğunu göstermektedir. Ana süperkıta Gondvana'dan ayrılmış Laurentia (Kuzey Amerika), Baltika ve Sibirya, ayrı ve izole birer kara kütlesi hâline geliyordu. Bu dönemde kara kütlelerinin çoğunluğu Güney Yarımküre'de toplanmıştı ancak kuzeye doğru sürükleniyorlardı. Gondvana'nın büyük çaplı ve yüksek hızlı dönme hareketinin Erken Kambriyen'de meydana geldiği görünmektedir.

Marinoan Kartopu Dünya'nın büyük buzulları uzun bir süre önce eridikten sonra denizlerdeki buzul eksikliği sebebiyle deniz seviyeleri yükseldi. Bu durum, kıtaların büyük bölgelerinin deniz yaşamı için uygun sıcak ve sığ sular altında kalmasına yol açtı. Jeolojik kayıtlarda deniz seviyelerinde dalgalanma görülmesi, Güney Kutbu'ndaki buz tabakasının genişleme ve küçülme dönemleriyle ilişkili "buzul çağları" olduğunu göstermektedir.

Baltoskandiya'da gerçekleşen Alt Kambriyen kıyı ilerlemesi, Alt Kambriyen penepleninin büyük bölgelerini bir iç denize dönüştürdü.

Fauna

Kambriyen'de, Dünya üzerindeki yaşamda derinden bir değişiklik görüldü. Kambriyen öncesinde, canlıların çoğunluğu küçük, tek hücreli ve nispeten basit yapıdaydı (Ediyakaran faunası ve Ediyakaran öncesindeki Toniyen Huainan biyotası bu duruma birer istisnadır). Karmaşık ve çok hücreli canlılar, Kambriyen'den hemen önce gelen milyonlarca yıl boyunca giderek daha yaygın hâle geldi, ancak mineralleşmiş ve bu nedenle kolayca fosilleşebilen canlılar, Kambriyen Dönemi'ne kadar yaygın değillerdi. Kambriyen'de canlıların hızla çeşitlenmesi, Kambriyen Patlaması olarak bilinir ve tüm modern hayvan şubelerinin ilk hâlleri bu olayla ortaya çıkmıştır. Filogenetik analizler, Kambriyen yayılımından önce Kriyojeniyen veya Toniyen'de hayvanların (metazoa) modern yakalı kamçılılar benzeri kolonileşen kamçılı protistlerden monofiletik olarak evrildiği görüşünü desteklemiştir. Okyanuslarda çeşitli canlılar yaygınken, karalar canlılık açısından okyanuslara kıyasla verimsizdi. Mikrobiyal toprak kabuğundan ve (birer kara canlısı olmasalar da) mikrobiyal biyofilmde gezinen birkaç yumuşakça ve eklem bacaklıdan daha karmaşık canlılar bulunmuyordu. Kambriyen sonunda, çok bacaklılar, örümceğimsiler ve altı bacaklılar, ilk bitkilerle eş zamanlı olarak karaya adapte olmaya başladı.

Kambriyen, olağanüstü yüksek oranda lagerstätte (bkz: ) tortul yataklarına sahip olmasıyla özeldir. Lagerstätte türü mineral yatakları, canlıların "yumuşak" kısımlarının yanı sıra daha dayanıklı kabuklarının da korunduğu istisnai birer koruma bölgesi olma özelliğini taşır. Bu durumun bir sonucu olarak Kambriyen biyolojisi hakkındaki bilgiler, Kambriyen'den sonra gelen bazı dönemlere kıyasla daha fazladır.

Flora
Kambriyen florası, Ediyakaran'a kıyasla biraz daha farklıydı. Ana taksonlar birer deniz makroalgi olan Fuxianospira, Sinocylindra, and Marpolia'ydı. Bu dönemde kalkerli bir makroalge rastlanmamıştır.

Kambriyen'e tarihlenen herhangi bir kara bitkisi (embriyofit) fosili yoktur. Buna karşın 500 milyon yıl önce Kambriyen Dönemi'ne ait gelgit düzlükleri ve sahillerinde biyofilmler ve mikrobiyal matlar çoktan gelişmişlerdi. Mikroskopik Dünya ekosistemlerini oluşturan mikroplar da tıpkı çöl bölgelerindeki günümüzdeki toprak kabukları gibi toprak oluşumuna katkıda bulunuyordu. Moleküler saat, kara bitkilerinin ilk kez Orta veya Geç Kambriyen'de ortaya çıktığını ortaya koysa da, atmosferden sera gazı karbondioksitin büyük ölçekli olarak azalması ancak Ordovisiyen'de başladı.

Galeri

Ayrıca bakınız

 Kambriyen-Ordovisiyen yok oluşu - yaklaşık 488 myö
 Fosil alanları listesi

Kaynakça
ÖzelGenel

Dış bağlantılar

 Biostratigraphy  - Kambriyen trilobitlerinin biyostratigrafisi hakkında bilgiler içermektedir

 Continental Drift
 Güney Avrupa ve Akdeniz'in Tektonik, Sedimentasyon ve Paleocoğrafyası
 Kambriyen Dönem - Biltek Tübitak
 Kambriyen Fosillerine Örnekler
 Geology, 31. ciltten Amthor ve çalışma arkadaşlarına dair bir rapor
 Palaeos
 Paleomap Projesi
 Sam Gon'un trilobit sayfaları  (birçok Kambriyen trilobiti görülebilir)
 Weird Life on the Mats

Kambriyen