مهرجان دمشق السينمائي الدولي هو مهرجان سينمائي دولي يقام سنوياً في دمشق، سوريا. ويعد واحد من أهم المهرجانات السينمائية العربية والدولية من تأسيس المخرج السينمائي الراحل محمد شاهين. يشارك فيه دول عربية وأجنبية من مختلف قارات العالم.
المهرجان توقف في 2012 بسبب الحرب الأهلية السورية.

نبذة تاريخية
شهدت سوريا أول مهرجان للسينما عام 1956 م وكان أول مهرجان سينمائي يعقد في سوريا بل وفي الوطن العربي، وقد انعقد المهرجان السينمائي السوري الأول متزامناً مع فعاليات معرض دمشق الدولي، وقد حضر المهرجان مشاركين وأفلام سينمائية من 13 دولة أجنبية وعربية منها : فرنسا، انكلترا، إيطاليا، الهند، يوغسلافيا، مصر، سوريا، ومجموعة من دول الإتحاد السوفيتي السابق، واستمرت فعاليات المهرجان لمدة اسبوعين وقدّم المهرجان مجموعة من الأفلام للدول المشاركة منها العرض الأول للفيلم السوفيتي (عطيل) من بطولة بوند انشوك وكان بطل الفيلم من ضيوف المهرجان، شاركت بريطانيا بفيلمين أحداهما فيلم (ريتشارد الثالث) بطولة لورنس أوليفية، واستمرت فعاليات المهرجان من عروض سينمائية ونشاطات ولقاءات الوفود المشاركة طوال إسبوعين.

في عام 1972 عقد مهرجان دمشق الدولي لسينما الشباب منفردا بأفلام عالمية ذات طابع متميز، وبتاريخ 20 / تشرين الأول / 1979 م انعقد مهرجان دمشق السينمائي الدولي بمشاركات عالمية أكبر وكانت هذه الدورة بمثابة الانطلاقة الجديدة ل مهرجان دمشق السينمائي الدولي شاركت فية دول عربية ومن أمريكا اللاتينية وأوروبا واسيا وقدم عروض مميزة من مختلف الدول وأُقيم على هامش المهرجان الندوات واللقاءات والاحتفالات والعروض السينمائية لمختلف الدول المشاركة، واستمر مهرجان دمشق السينمائي الدولي في جذب المزيد من المشاركات طول العقود والسنوات الماضية وقد وصلت الدول المشاركة فيه عام 2010 حوالي 54 دولة والمئات من الفنانين العرب والغربيين وكل دورة من دورات المهرجات تطلق تحت شعار يميزها مثل:
 من أجل سينما متطورة.
 بعيون السينما نرى.
 تحيا السينما
 وغيرها...

انظر أيضاً
 مهرجانات سورية

مراجع

أحداث تقام كل سنتين
أحداث دورية أسست في 1979
تأسيسات سنة 1979 في سوريا
مهرجانات سينمائية في سوريا
دمشق سينمائي دولي
دمشق سينمائي دولي

مهرجان دمشق السينمائي الدولي


Timmendorfer Strand Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Ostholstein iline bağlı bölge. 20,12 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu 30 Haziran 2005 itibarıyla yaklaşık 9037 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Hatice Kara tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.timmendorfer-strand.org

Ostholstein iline bağlı yerleşim birimleri

Timmendorfer Strand


Zamioculcadoideae, potporodica kozlačevki, dio reda Alismatales. Sastoji se od tri roda , svi iz Afrike.

Kao potporodica predložili su je 2005. godine Bogner i Hesse nakon što su molekularne studije ukazale na potrebu za potporodicom, a do tada su njezini rodovi činili tribus Zamioculcadeae unutar potporodice Aroideae.

Rodovi
 Stylochaeton Lepr. (20 spp.)
 Zamioculcas Schott (1 sp.); zamijokulkas
 Gonatopus Hook. fil. ex Engl. (5 spp.)

Izvori

Kozlačevke

Zamioculcadoideae


Asteroidul este un film românesc din 1971 regizat de Ștefan Munteanu.

Prezentare

Un om de pe Pământ este răpit de o farfurie zburătoare și este transportat pe un asteroid  într-o lume cu un grad superior de civilizație.

Note

Legături externe

Vezi și
 1971 în film

Filme românești
Filme în limba română
Filme din 1971
Filme de animație
Filme SF românești

Asteroidul (film din 1971)


المكتبة المحمودية هي مكتبة خاصة بالمدينة المنورة اشتهرت هي ومكتبة عارف حكمت لاحتوائها على وثائق ومخطوطات قديمة. جددها السلطان محمود الثاني سنة 1237هـ (الموافق 1821م) وألحقها بالمدرسة التي بنيت في عهد قايتباي، عقب حريق المسجد النبوي سنة 886هـ (1481م). ضُمَّتِ المكتبةُ المَحموديةُ إلى مكتبة الملك عبدالعزيز بالمدينة المنورة.

المخطوطات
تحتوي المكتبة على 3,314 مخطوطاً من المخطوطات الثمينة النادرة، كما تحتوي على 3,765 مطبوعاً حجرياً. جزء من هذه المطبوعات كانت أوقافاً شخصيةً حديثةً. اشتهرت المكتبة المحمودية بكثرة مخطوطاتها في العلوم الشرعية الإسلامية مثل: التفسير والحديث والفقه الحنفي والحنبلي والتاريخ. كما تتميز بكثرة المجاميع الخطية التي تحتوي على عدة رسائل لمؤلفين مختلفين، تصل في بعضها إلى أربعين رسالة. تتراوح تواريخ المخطوطات إلى ما بين القرنين الرابع والثالث عشر الهجري.

من أبرز المخطوطات التي احتوتها المكتبة:

 الجزء الأول: من شرح منتهى الإرادات في جمع المقنع مع التنقيح وزيادات معونة أولي النهي شرح المنتهي للفقيه الفتوحي الحنبلي. برقم (1431). بخط: عبد الله بن محمد بن عبد الله بن بسام «نسخ في سنة: 1039ه. وعدد أوراقها «267» فقه حنبلي. والمخطوط هو وقف لوجه الله تعالى كما جاء على يسار الورقة. وقد أوقفه (سليمان بن عبد الله ابن عكلي) في عام 1205ه ثم على يسار الورقة الأولى «وقف لوجه الله تعالى على طلبة العلم.. سنة 1213ه». وكذلك أسفله وقف آخر «سليمان بن عبد الله بن عكلي». (انظر: لوحة رقم 1,2).
 الإقناع لطالب الانتفاع للحجاوي. عدد أوراقها «179» ورقة. وهي برقم (1399). جاء على ورقتها الأولى (هذا الكتاب وقف على طلبة العلم من الحنابلة رحم الله موقفه). وتاريخ نسخة في عام 1048ه. وهو بخط: (عبد الله بن محمد بن عبد الله بن محمد بن علي بن محمد بن عبد الله بن بسام). وآخرها (تم الكتاب المبارك بحمد الله وحسن توفيقه بعد الظهر يوم الاثنين عشرين شوال أحد شهور سنة 48 بعد الألف هجرية..) (انظر لوحة 3).
 الجزء الثالث من شرح الإقناع للبهوتي الحنبلي. وهي (برقم 1410) ويظهر على الورقة الأولى -ما بين العنوان- تعليقات العلامة المنقور في الأعلى والأسفل وخطه مقروء ولكنه ليس جميلاً حيث احتفظ بمجوعة من خطوطه الأصلية رحمه الله. ثم أسفل تعليقاته قال بخط واضح (من فضل المنعم الشكور ملكه الفقير إلى عفو ربه الغفور أحمد بن محمد المنقور). وقع المخطوط في (227 صفحة) وتم نسخه في عام 1095ه جاء في آخره ما نصه (وكان الفراغ من هذا الجزء يوم الجمعة سادس ربيع الآخر سنة خمس وتسعين وألف على يد الفقير الحقير كثير الإساءة وكذلك والتقصير إبراهيم بن سليمان غفر الله ذنوبه...). (لوحة 4).
 سنن الترمذي برقم (785). على الورقة الأولى وقف وهي بخط (عبد الله بن عون). وتقع في (321) ورقة وآخرها ترجمة للترمذي. ويبدوا أنها نسخت ككثير من منسوخاته في الثلث الأول من القرن الثالث عشر الهجري. (لوحة 5). وقد أشار لها في سجل كتبه الموقفه.
 كتاب الجامع الصغير للسيوطي برقم (813). ويقع في (378 ورقة) جاء آخرها ما نصه (وكان الفراغ من هذا الكتاب بعون الله وحسن توفيقه عشية الأحد الخامس من شهر ربيع الثاني بقلم الفقير المسكين الذليل علي بن راشد بن دغيثر بن راشد بن مرحل الشافعي مذهباً الرفاعي مشرباً غفر الله له ولوالديه وللمسلمين والمرجو من الله ببركته أن يشفع لنا بتسويد الحديث وكان سنة 1091ه على مهاجرها أفضل الصلاة والسلام وكان ذلك بأمر مالكه الشيخ محمد بن موسي) ثم على يسارها جاء (وكان مدة أيام كتابته ثمانية وثلاثين يوماً). (لوحة 6).
 مجموعة الرسائل والفتاوى لشيخ الإسلام أبي العباس أحمد بن تيمية. برقم (2593) وعليها تملك باسم (ملكه من فضل ربه علي بن محمد بن عبد الوهاب بن سليمان عفا الله عنه). وعلى هذه النسخة إضافات وتعليقات. وتقع في (374) ورقة. (لوحة 7).
 مختصر الإنصاف والشرح الكبير للشيخ محمد بن عبد الوهاب. نسخ في: 13/شوال/ 1212ه. وهو برقم (1448). عدد أوراقه «242» ورقة.
 الجزء الأول من شرح المقنع للمقدسي برقم (1412). يقع في (292 ورقة) وعلى الورقة الأولى وقفية للشيخ محمد بن ربيعة العوسجي رحمه الله وعليه مطالعه في عام 936ه. وعلى وقفيته شهود عدة.
 نسخة من شرح المنتهي للبهوتي (تقع في 392) وهي برقم (1457) في أعلى الورقة الأولى ما نصه (بفضل الله المولى ونشكره علي بن عبد القادر بن عبد الله ثم بعد ذلك ملكه سليمان بن ابرهيم) نسخت في (أول شهر الله المحرم الحرام ابتدأ سنة خمس ومئة وألف من هجرة سيدنا محمد عليه وعلى آله وصحبه وسلم..) (لوحة 10).
 الجزء الأول من كشاف القناع للبهوتي (برقم 1411). عدد ورقاته «297» آخره: تم الكتاب بحمد الله وشكره في شهر جمادى الآخرة من شهور سنة 1134ه من هجرة محمد عليه أفضل الصلاة والسلام علي يد العبد الفقير المقر بالزلل والتقصير عجلان بن منيع ابن سويلم غفر الله له ولوالديه..).

التسمية
تُنسب تسميتها بالمحمودية إلى السلطان محمود الثاني الذي جدد مدرسة السلطان قايتباي. راودت فكرة إنشاء المدرسة باسم السلطان نتيجة لعوامل عدة، منها أن المدرسة التي وقفها السلطان قاتيباي قد أُهملت من سنوات طويلة، وأن الدراسة فيها قد انقطعت، بالإضافة إلى أن عين الوقف قد تعطلت مما جعل السلطات العثمانية تفكر بإحياء المدرسة من جديد لتؤدي مهمتها السابقة، ولكن تحت اسم المدرسة المحمودية. وأسهم وجود كمية كبيرة من الكتب المصادرة والمنقولة من نجد والأحساء إلى المدينة المنورة في التخطيط إلى إنشاء مكتبة لوضع هذه المخطوطات فيها. خصوصاً وأن محمدَ علي باشا لم يرفع الأمرَ للسلطانِ بوجود مثل هذه الكميات من المخطوطات إلا في 1236هـ/1821م طالباً توجيه السلطان بكيفية التصرف فيها، وقد وجهه بأن تحفظ الكتب في مكتبة المدرسة بالمدينة المنورة.

التاريخ
عند قيام الدولة السعودية الأولى بقيادة الإمام محمد بن سعود وتعاضده مع الشيخ محمد بن عبد الوهاب في بلدة الدرعية عام 1157هـ، احتفظ قادة ومصلحو الدولة السعودية الأولى بكم كبير من الخزائن والمخطوطات الخاصة والمؤلفات المتعددة. ومن أبرز ما تم جمعه بعد سقوط الدولة السعودية الأولى، هو ما حمله إبراهيم باشا وحسين بك من هذه الخزائن المتعددة وعلى فترات متفرقة. حيث تشير الوثائق المصرية أن ما تم جمعه خلال عام السقوط: 1233هــ يصل إلى قرابة 600 مخطوطٍ. بينما في الفترة الثانية، وهي فترة الاضطراب التي قادها حسين بك، فقد وصل إلى أكثر من 300 مخطوط. جُمعت كل هذه المخططات في المكتبة المحمودية بالمدينة النبوية بعد مشاورات وردود متعددة. إلى أن وجه أخيرا محمد علي، شيخ الحرم النبوي، في تاريخ 18 شوال، 1237هـ إلى محافظ المدينة بأن توضع الكتب والمصاحف في كتب خانة الحرم للانتفاع بها.

وقد أشار إلى نقل وأخذ هذه المخطوطات جورج سادلير في كتابه: «رحلة عبر الجزيرة العربية»وعندما تمكن إبراهيم من وضع يده على الدرعية، دخل القلعة ودخل بيت عبد الله [بن سعود] مع بعض خدمه الموثوقين. ولم يسمح لأي فرد من عائلته أن يحمل شيئاً يمكن نقله إذ كان يتوقع، بلا شك، أن يجد بعض النفائس الأمر الذي اعتقد أنه خاب أمله به. ويعتقد أن مجموعةً هائلةً من الكتب كُدست وأرسلت إلى المدينة المنورة ابتهاجاً بالنصر، ليفحصها المختصون في العلوم الدينية قبل السماح بقراءتها.طبعت قائمة بجميع الكتب والمخطوطات التي أخذت من الدولة السعودية في الدرعية والرياض وغيرهما من المناطق وأدرجت كاملةً في كتاب: «مكتبة الإمام عبد الله بن سعود» الذي صدر عن مكتبة الملك عبد العزيز العامة عام 1427هـ.

انظر أيضًا

 المدينة المنورة.
 مكتبة عارف حكمت.

مراجع

وصلات خارجية

 المكتبة المحمودية.. 100 عام من نشر وبيع الكتب الإسلامية.

المدينة المنورة
مكتبات المدينة المنورة

المكتبة المحمودية


Prinsesse Dorothea af Sachsen-Coburg og Gotha (30. april 1881, Wien -21. januar 1967, Schloss Taxis) var en prinsesse af Sachsen-Coburg og Gotha og titulær hertuginde af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Augustenborg. Hun var datter af prins Philip af Sachsen-Coburg og Gotha og prinsesse Louise af Belgien, som var datter af kong Leopold 2. af Belgien. Hun blev gift den 2. august 1898 med hertug Ernst Günther 2. af Slesvig-Holsten-Sønderborg-Augustenborg (1863-1921).

Hertuginder af Augustenborg
Huset Augustenborg
Huset Sachsen-Coburg-Gotha

Dorothea af Sachsen-Coburg og Gotha


ගණිතයේදී, ගුණෝත්තර අනුක්‍රමයක් ලෙසද හඳුන්වන ගුණෝත්තර ශ්‍රේණිය, පළමු පදයට පසුව එන සෑම පදයක්ම, පොදු අනුපාතය ලෙස හැඳින්වෙන ශුන්‍ය නොවන නියතය සංඛ්‍යාවකින් ඊට පෙර ඇති පදය ගුණ කිරීමෙන් ලබා ගන්නා සංඛ්‍යා අනුක්‍රමයකි. උදාහරණයක් ලෙස 2, 6 , 18, 54, ..... යන අනුක්‍රමය පොදු අනුපාතය 3  වු ගුණෝත්තර අනුක්‍රමයක and 10, 5, 2.5, 1.25, ... is a geometric sequence with common ratio 1/2. ගුණෝත්තර  අනුක්‍රමයක  පදවල එකතුව ගුණෝත්තර ශ්‍රේණියක් ලෙස හැඳින්වේ.

ඒ අනුව ගුණෝත්තර ශ්‍රේණියක (අනුක්‍රමකය) පොදු ස්වරූපය
a, ar, ar2, ar3,ar4, …..
වන අතර, ගුණෝත්තර ශ්‍රේණියක පොදු ස්වරූපය
a + ar + ar2 + ar3 + ar4 + ………… වේ.

මෙහි පොදු අනුපාතය r = O වන අතර,  a යනු අනුක්‍රමයේ ආරම්භක අගයට සමාන වන පොදු සාධකයකි.

මූලික ලක්‍ෂණ
පළමු පදය a සහ පොදු අනුපාතය r වන ගුණෝත්තර ශ්‍රේණියක n වැනි පදය
 මගින් දෙනු ලැබේ.

එවැනි ගුණෝත්තර ශ්‍රේණියක්  වන සෑම පූර්ණ සංඛ්‍යාවක් සඳහාම  යන ආවර්තිත සම්බන්ධය අනුගමනය කරයි.

සාමාන්‍යයෙන් දී ඇති ශ්‍රේඪියක්, ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪියක් දැයි පරීක්ෂා කිරීමට, අයෙක් සරලවම ශ්‍රේඪියේ අනුයාත පද අතර අනුපාතය සමාන දැයි බලයි.

ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪියක පොදු අනුපාතය සෘණ වීමටද පුළුවන එවිට පදයක් ඇර පදයක් සෘණ හා ධන වන සංඛ්‍යා ඇති අනුක්‍රමයක් ලැබේ. උදාහරණයක් ලෙස 1, -3, 9, -27, 81, -243, ...... යනු පොදු අනුපාතය -3 වන ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪියකි.

ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪියක හැසිරීම පොදු අනුපාතයේ අගය මතරඳා පවතී. පොදු අනුපාතය
	ධන නම්, සෑම පදයක්ම මුල පදයේ ලකුණම ගනී.
	සෘණ නම්, පදයක් ඇර පදයක් සෘණ හා ධන වේ.
	1 ට වඩා විශාල නම් ධන අනන්තය වෙතට ඝාතිය වර්ධනයක් සිදු‍වේ.
	1 නම්, ශ්‍රේණියේ නියත අනුක්‍රමයකි
	-1 හා 1අතර නමුත් ශුන්‍ය නොවේ නම්, ශුන්‍ය කරා ඝාතිය අඩුවීමක් සිදුවේ.
	-1 නම් ශ්‍රේණිය ඒකාන්තරණ අනුක්‍රමයකි. (ඒකාන්තරණ ශ්‍රේණි බලන්න)
	-1 ට වඩා අඩු නම්, අනන්තය (ධන හා සෘණ) වෙතට ඝාතිය වර්ධනයක් සිදුවේ.

4, 15, 26, 37, 48, ...... (පොදු අන්තරය 11 වු) වැනි සමාන්තර ශ්‍රේඪියක රේඛීය වර්ධනයට (හෝ අඩුවීමට) විරුද්ධ ලෙස ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪි (-1, 1 හෝ ශුන්‍ය නොවන පොදු අනුපාතයක් සහිත) ඝාතිය වර්ධනයක් හෝ ඝාතිය අඩුවික් පෙන්වයි. T.R මැල්දස් ඔහුගේ ජනගහණය පිළිබඳ මූලධර්මයේ ගණිතමය පදනම ලෙස මෙම මූල ධර්මය භාවිතා කරන ලදී. මෙම ශ්‍රේඪි වර්ග 2 එකිනෙකට සම්බන්ද බව සලකන්න. ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪියක සෑම පදයකම ධන පොදු අනුපාතයක් සහිතව ලඝුගණකය ගැනිමෙන් සමාන්තර ශ්‍රේඪියක් ලබාගත හැකි අතරම සමාන්තර ශ්‍රේඪියක සෑම පදයක්ම ඝාතිය කිරීමෙන් ගුණෝත්තර ශ්‍රේඪියක් ලබාගත හැක.

ශ්‍රේණි
ගණිතය

ගුණෝත්තර ශ්‍රේණි


بلدية صنط اقليح أو سانت يسكلي دي بالالتا (بالكاتالانية: Sant Iscle de Vallalta) هي إحدى بلديات مقاطعة برشلونة، والتي تقع في منطقة قطلونية، شرق إسبانيا.

يبلغ عدد سكانها 1.193 نسمة وفقاً لإحصائية سنة (2007).

مراجع

بلديات في مقاطعة برشلونة

بلديات في ماريسمى

صنط اقليح


Pierre Versins este pseudonimul lui Jacques Chamson (), a fost un scriitor francez, eseist, cărturar și specialist în genul științifico-fantastic.

Biografie
Între 1957 și 1962, Pierre Versins a publicat un fanzin critic, Ailleurs. A publicat patru romane științifico-fantastice între 1951 și 1971, inclusiv En avant, Mars, Les etoiles ne s'en foutent pas, Leprofesseur și Les transhumains.

Versins a publicat în 1972 Encyclopédie de l'utopie, des voyages extraordinaires et de la science-fiction pentru care a câștigat un premiu special la Torcon II, (a 31-a ediție Worldcon din 1973) și a câștigat Premiul Pilgrim acordat de Science Fiction Research Association în 1991. Pierre Versins a susținut în această enciclopedie că Epopeea lui Ghilgameș a fost prima lucrare științifico-fantastică datorită tratării rațiunii umane și căutării nemuririi.

În 1975, a înființat în Yverdon-les-Bains (Elveția) Maison d'Ailleurs, un muzeu al științifico-fantasticului, utopiei și al călătoriilor extraordinare. În timpul celui de-al doilea război mondial, Versins a fost arestat în Auschwitz.

Lucrări scrise

Romane
 1954 : En avant, Mars publicat în 1979 în edițiile KESSELRING
 1954 : Les étoiles ne s'en foutent pas  publicat în 1980 în edițiile KESSELRING
 1956 : Le professeur
 1971 : Les transhumains  publicat în 1980 în edițiile KESSELRING

Eseuri
 Encyclopédie de l'utopie, des voyages extraordinaires et de la science-fiction, editura l'Âge d'Homme, (1972) (reeditată 1984).
 Outrepart, anthologie d'utopies, editura  l'Âge d'Homme, (1990).

Note

Vezi și
 Istoria științifico-fantasticului

Nașteri în 1923
Decese în 2001
Scriitori francezi
Editori francezi
Eseiști francezi
Scriitori francezi de literatură științifico-fantastică

Pierre Versins


Daniel Filipacchi (born 12 January 1928) is the Chairman Emeritus of Hachette Filipacchi Médias and a French collector of surrealist art.

Career

Filipacchi wrote and worked as a photographer for Paris Match from its founding in 1949 by Jean Prouvost.  While working at Paris Match and as a photographer for another of Prouvost's titles, Marie Claire—Filipacchi would later claim never to have enjoyed taking photographs, despite earning early notoriety as a "well-mannered paparazzo"—he promoted jazz concerts and ran a record label.  In the early 1960s, at a time when jazz was not played on government-owned French radio stations, Filipacchi (a widely acknowledged jazz expert) and Frank Ténot hosted an immensely popular show on Europe 1 called Pour ceux qui aiment le jazz ("For those who love jazz").

In the 1960s, he presented a rock and roll radio show modeled after Dick Clark's American Bandstand called Salut les copains which launched the musical genre of yé-yé. The show's success led to his creation of a magazine of the same name,  eventually renamed Salut!, which built a circulation of one million copies. Filipacchi played American and French rock music on this radio show beginning in the early 1960s.  The show and Filipacchi himself played an important role in the formation of a 1960s youth culture in France.

Filipacchi acquired the venerable Cahiers du cinéma in 1964.  Cahiers was in serious financial trouble and its owners convinced Filipacchi to buy a majority share in order to save it from ruin.  Filipacchi hired a number of his own people and redesigned the journal to look more modern, zippy, and youth-appealing.  After the revolutionary May 1968 events in France and the subsequent evolution of Cahiers into a more political forum under the influence of the Maoist director Jean-Luc Godard and others, Filipacchi wanted out of the magazine and sold his share in 1969.

He started more magazines and acquired many others, such as Paris Match in 1976. Some were for teenage girls (such as Mademoiselle Age Tendre) and others for men (such as Lui, which Filipacchi founded in 1963 along with Jacques Lanzmann,  Newlook, and French editions of Playboy and Penthouse).  In February 1979 Filipacchi bought the then-defunct Look. He hired Jann Wenner to run it in May 1979 but the revival was a failure and Filipacchi fired the entire staff in July 1979.

Art collecting
ARTnews has repeatedly listed Filipacchi among the world's top art collectors.  Art from Filipacchi's collection formed part of the 1996 exhibit Private Passions at the Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris.  His collection (along with that of his best friend, the record producer Nesuhi Ertegün) was exhibited at the Guggenheim in New York in 1999 in Surrealism: Two Private Eyes, the Nesuhi Ertegun and Daniel Filipacchi Collections - an event described by The New York Times as a "powerful exhibition", large enough to "pack the Solomon R. Guggenheim Museum from ceiling to lobby".

Although Filipacchi sued the Paris gallery which sold him a fake "Max Ernst" painting in 2006 for US$7 million, he called its notorious forger Wolfgang Beltracchi (freed on 9 January 2015 after serving three years in prison for his forgeries) a "genius" in a 2012 interview.

Personal life
His father, Henri Filipacchi, who was born in Izmir, Turkey, descended from shipowners from Venice, hence the Italian family name. Filipacchi has three children. The eldest of these, Mimi, was from an early marriage. He then had two children with fashion model Sondra Peterson: Craig and novelist Amanda Filipacchi.

References

1928 births
Living people
Adult magazine publishers (people)
French art collectors
French book and manuscript collectors
French book publishers (people)
French magazine founders
French magazine publishers (people)
French people of Italian descent
People of Venetian descent
French media executives
Artists from Paris
Daniel
Elle (magazine) writers
Paris Match writers

Daniel Filipacchi


Procjena je da jednak broj Hrvata živi u iseljeništvu kao i u domovini pa je Hrvatska tipična iseljenička zemlja. Glavni potisni čimbenici suvremenog iseljavanja iz Hrvatske jesu korupcija, pravna nesigurnost i nemoral političkih elita. Uz te postoje i povijesni strukturni razlozi iseljavanja.

Povijesni pregled
Hrvatska se i prije recentnog vala iseljavanja ubrajala među europske zemlje s najizraženijim i najdugotrajnijim iseljavanjem, uzrokovanih brojnim povijesnim, političkim i ekonomskim okolnostima. Iseljavanje je od vremena do vremena imalo takve razmjere da se u pojedinim razdobljima više od jedne trećine hrvatskoga naroda nalazilo izvan granica svoje domovine.

Prema većini procjena hrvatska dijaspora u svijetu danas obuhvaća više od dva i pol milijuna ljudi, računajući pritom izravne iseljenike i njihove potomke za koje se pretpostavlja da su zadržali osjećaj povezanosti s Hrvatskom, što je s obzirom na veličinu njezina stanovništva, iznimno velik broj. Više od milijun Hrvata i potomaka živi u SAD-u i Kanadi. Oko 400 000 Hrvata ima u Južnoj Americi, a najviše u Argentini i Čileu. Dijaspora u Australiji obuhvaća oko 250 000, a na Novom Zelandu oko 40 000 pripadnika. U zapadnoj Europi najviše je Hrvata u Njemačkoj (oko 350 000), potom u Austriji (90 000), Švicarskoj (80 000), Italiji (60 000), Francuskoj (40 000) i Švedskoj (35 000). U svim razdobljima iseljivanja većina iseljenika nastojala je očuvati veze s domovinom, a jedan se manji dio vratio u Hrvatsku.

Prema procjenama danas u svijetu živi oko 7,6 milijuna Hrvata koji su zadržali obilježja hrvatskog identiteta i vrijednosti: 3,8 milijuna živi u Hrvatskoj, 400.000 u BiH, oko 250.000 u ostalim susjednim zemljama te oko 3,35 milijuna klasičnih iseljenika u drugim državama.

Dok su prva masovna iseljavanja bila posljedica turskih-osmanlijskih osvajanja, dotle je kasnije iseljavanje od 16. stoljeća nadalje bilo sve više uvjetovano političkim, ekonomskim i društvenim prilikama u kojima je hrvatski narod živio. Do sada napisana literatura o emigraciji Hrvata u pravilu navodi da je pravi egzodus hrvatskog naroda započeo potkraj 19. stoljeća i trajao sve do I. svjetskog rata, kada je iz hrvatskih krajeva iselilo gotovo pola milijuna Hrvata. Emigracija iz Hrvatske u europske i prekooceanske zemlje u tom razdoblju bila je vođena primarno ekonomskim motivima. Iz Hrvatske se iseljavanje nastavilo i između dva svjetska rata. Uz taj dio drugoga migracijskog vala, uz ekonomsku motiviranost, povezana je i politička motiviranost za iseljavanje, o čemu postoje brojni pisani tragovi u povijesnim, političkim i književnim tekstovima.

"Gastarbajterska" era iseljavanja
Od 1950-ih iseljavanje se usmjerava prema europskim tržištima radne snage te klasično prekomorsko iseljavanje više ne dominira. Tada nastaje nova suvremena emigracija, kako su je običavali nazivati "gastarbajteri – radnici privremeno zaposleni u inozemstvu". Masovniji odlazak na "privremeni rad u inozemstvo" među prvima u Jugoslaviji je počeo u Hrvatskoj. Vanjske migracije iz Hrvatske bile su najbrojnije u tadašnjoj Jugoslaviji i jedne od najvećih u Europi, pa čak i u svijetu. Sve brojniji odlazak obitelji jasno je pokazivao da nije riječ o privremenom napuštanju zemlje nego o trajnom iseljavanju. Osnovno obilježje te emigracije jest da je bila ekonomska. Ti su se ljudi iseljavali legalno, često organizirano preko Zavoda za zapošljavanje ili pak u vlastitu aranžmanu. Čizmić, Sopta i Šakić pokazuju da je tu emigraciju obilježavala intimna težnja da njihov boravak u inozemstvu bude samo privremen, uvjetovan potrebom zarade. Prema popisu stanovništva iz 1971. iz Hrvatske je bilo 224 300 radnika privremeno zaposlenih u inozemstvu. Od toga je 28 500 bilo u prekomorskim zemljama. Prema većini postojećih procjena iz Hrvatske se u valu od 1880. do II. svjetskog rata iselilo oko pola milijuna ljudi. Većina iseljenih je bila podrijetlom iz Dalmacije, s otoka te iz gorske Hrvatske.

U isto vrijeme iz Bosne i Hercegovine se najviše iseljavalo Hrvata.

Suvremeno masovno iseljavanje iz Hrvatske i Bosne i Hercegovine 60. i 70. godina 20. stoljeća je nedvojbeno bilo odraz neriješenih ekonomskih teškoća u kojima se našlo jugoslavensko samoupravno društvo. No, motivaciju za iseljavanjem svakako treba promatrati i kroz političke razloge, koje je kreirao jugoslavenski politički vrh.

Povećanje nezaposlenosti, loš životni standard i opća besperspektivnost, ali i politički razlozi bili su glavni potisni čimbenik iseljavanja iz Jugoslavije tijekom 60-ih i 70-ih godina prošloga stoljeća. Najveću stopu za socijalističke Jugoslavije imalo je iseljavanje građana iz Hercegovine. Zbog velike potrebe za radnom snagom i zbog postojanja razgranatih migrantskih mreža (rodbinskih i inih veza), najveći dio iseljenika odlučio se za Saveznu Republiku Njemačku. Prilikom dolaska u SR Njemačku iseljenici se susreću s mnogobrojnim nedaćama i problemima prilagodb:

 Životni uvjeti u kojima su živjeli na početku svoga dolaska mnogima su bili teži nego u zavičaju.
 Osnovni cilj većine bila je što veća i bolja zarada s ciljem da se vrate u rodni kraj ili Hrvatsku i izgrade kuću, kupe traktor te osiguraju što bolje uvjete svojoj djeci.
 Društveni život sastojao se većinom od nedjeljnoga odlaska na misu na hrvatskome jeziku i druženju nakon mise, često u hrvatskim katoličkim misijama.
 Iseljenici koji su svoju obitelj zasnovali u Njemačkoj i čija su djeca pohađala njemačke škole nisu rado pohađali jugoslavensku dopunsku školu dok su nastojali djecu učlaniti u hrvatska društva i učiti ih hrvatskoj kulturi i tradiciji.
 Istaknuta je uloga hrvatskih migrantskih mreža koje su imale ulogu poticajnoga čimbenika pri donošenju odluke o iseljavanju.
 Gastarbajteri su bili primarno ekonomski iseljenici iako su nekima od njih i politički razlozi bili važan motiv iseljavanja.

Iseljavanje tijekom Domovinskog rata
Migracijski tokovi u hrvatskom narodu nastavljeni su i nakon 1981. godine, napose u vrijeme Domovinskoga rata, i neposredno poslije njega. Od početka 1990-ih oružana agresija na Republiku Hrvatsku, gospodarska kriza, nezaposlenost i bili su potisni činitelji za još jedan veliki hrvatski iseljenički val. Nema dvojbe da je rat bio snažan potisni čimbenik za iseljavanje, no Wertheimer-Baletić pokazuje i da nije bilo rata, zbog propadanja velikog broja tvornica s velikim brojem zaposlenih rasla je nezaposlenost što je bio jak potisni čimbenik za iseljavanje. Rat je pokrenuo masovne migracije Hrvata i drugih hrvatskih državljana, prema zapadnoeuropskim i prekooceanskim državama.

U isto vrijeme dogodilo se i veliko useljavanje u Hrvatsku iz Bosne i Hercegovine te masovno iseljavanje autohtonih Srba iz Hrvatske prema Srbiji i BiH. U 10 godina, od 1991. do 2001., u Hrvatsku je uselilo 232.966, od čega 189.039 osoba iz Bosne i Hercegovine. Akrap pokazuje da je u odnosu na prethodno iseljavanje, iseljavanje u 1990-ima ima znatno nepovoljnije demografske učinke jer je odnio velik broj mlađeg stanovništva, ali od znatno malo-brojnijeg naraštaja. Činjenično utemeljene procjene pokazuju da je od kraja II. svjetskog rata do popisa 1991. iz Hrvatske iselilo oko 450.000 ljudi u prekomorske i europske zemlje.

Suvremeno iseljavanje
Nema sumnje da su i današnje migracije usmjerene ponajprije na Njemačku. Razlog tomu upravo su velikim dijelom razgranate hrvatske migrantske mreže iz prošlosti u Njemačkoj i tzv. tradicija iseljavanja Hrvata u Njemačku. Naime brojna naselja u Hrvatskoj i BiH imaju više osoba u Njemačkoj nego u matičnim zemljama. Obiteljska, rodbinska
i druga posredništva pri iseljavanju imaju veliku ulogu u cijelom fenomenu.

Ulaskom Republike Hrvatske u Europsku uniju 2013. dolazi do pojačanog iseljavanja Hrvata u Njemačku (prvo veliko iseljavanje bilo je tijekom šezdesetih i sedamdesetih godina 20 stoljeća, a drugo tijekom Domovinskog rata). Masovno iseljavanje počinje 1. srpnja 2015., kada Njemačka otvara svoje tržište rada za radnike s hrvatskom putovnicom. Naime slobodan protok radnika za neke zemlje ne počinje s datumom pristupanja članice Europskoj uniji. Svaka stara članica EU-a ima pravo uvesti restrikcije za zapošljavanje radnika novim članicama do maksimalnih sedam godina. Njemačka je to ograničenje ukinula u srpnju 2015. Pravo na rad u drugoj državi članici EU-a moglo se ograničiti prijelaznim mjerama najdulje do 30. lipnja 2020. Najdulje su prijelazne mjere prema Hrvatskoj zadržale Austrija, Slovenija, Velika Britanija, Malta i Nizozemska.

Iako su mnogi predviđali umjeren utjecaj, pokazalo se da je ulazak u Europsku uniju bio značajni moment koji je uklanjanjem barijera mobilnosti stvorio nove perspektive i alternativu i uvelike pospješio odlazak hrvatskog stanovništva u potrazi za boljim životom. Od ulaska u EU vidimo da se iseljavanje svake godine intenziviralo, a da od 2015., 2016. i 2017. naročito raste.

Točni broj iseljenih iz Hrvatske nije problematično dati samo u promatranom razdoblju. Veliki problem s procjenama migracija kontinuirano se isticao u različitim razdobljima. Nakon što bi došlo do jačeg iseljavanja, uglavnom su se nizale različite procjene broja iseljenih, koje su u pravilu bile nepouzdane. Akrapa, Strmota i Ivanda (2017) navode da su jedinu sveobuhvatnu raščlambu iseljavanja iz Hrvatske u prethodnim migracijskim etapama u svim glavnim aspektima do danas dali samo Rogić i Čizmić (2011).

Procjene broja iseljenih iz Hrvatske tijekom najnovijeg iseljavanja iz zemlje temeljimo na podacima Državnoga zavoda za statistiku Republike Hrvatske i Njemačkoga saveznog ureda za statistiku (Destatis). Pritom valja imati u vidu da nije zanemariv broj hrvatskih iseljenika koje ni hrvatska ni njemačka službena statistika nisu registrirale. Takav je pristup ujedno i najveće ograničenje istraživanja migracija, naročito s obzirom na to da prema zakonu osobe koje napuste zemlju moraju o tome obavijestiti Ministarstvo unutarnjih poslova, no budući da se prekršajna odredba u praksi ne provodi, velika većina građana to ne čini. Stoga dolazi do disproporcije stvarnoga stanja iseljenih i hrvatske službene statistike. No svakako je potrebno biti oprezan i u interpretaciji njemačkih demografskih statistika jer je riječ o registru stanovništva prema državljanstvu, pa je nemoguće razdvojiti Hrvate iz Hrvatske od Hrvata iz Bosne i Hercegovine kao vrlo velikoga izvorišta hrvatskih iseljenika, a usto se novorođena djeca automatski smatraju državljanima Njemačke.

Pred ulazak Hrvatske u EU broj Hrvata u Njemačkoj iznosio je uključujući i one s hrvatskim porijeklom oko 367.000. Njemački podaci navode 240.543 uoči ulaska u EU (Destatis, 2015). Prema podacima hrvatskih katoličkih misija u Njemačkoj za 2001. godinu, Hrvata je u Njemačkoj bilo 308.337, dok se podaci njemačkih (nad)biskupija neznatno razlikuju. Taj broj obuhvaća sve one koji se izjašnjavaju Hrvatima iz Hrvatske, Bosne i Hercegovine i drugih dijelova bivše SFRJ.

Polegubić (2015: 284) na osnovi podataka župnih knjiga hrvatskih katoličkih misija u Njemačkoj smatra da je u Njemačkoj do 2001. moglo biti između 350.000 i 400.000 Hrvata, unatoč njemačkim statistikama, koje navode oko 220.000. Jer poznato je također da priličan broj Hrvata u Njemačkoj radi »na crno«, a oni se ne vode ni u kakvim statistikama. Pretpostavlja se da je takvih od pedeset do sto tisuća. U statistikama se ne vode ni oni koji imaju dvojno, njemačko ili neko drugo državljanstvo. Problem vođenja statistike također je u tome što od 2000. sva djeca koja se rode u Njemačkoj automatski dobivaju njemačko državljanstvo, a poslije se vode u statistikama njemačkih katoličkih župa i zajednica.

Prema podacima Saveznog zavoda za statistiku SR Njemačke, od ulaska Hrvatske u EU do 2017. u Njemačku se doselilo oko 200.000 hrvatskih državljana, od kojih je gotovo 100.000 zaposlenih. Tu činjenicu potkrepljuje i izjava savezne ministrice SR Njemačke Andree Nahles: »Zahvaljujući olakšicama pri pristupanju tržištu rada, koje primjenjujemo posljednje dvije godine, danas je već 93.000 Hrvatica i Hrvata u Njemačkoj zaposleno uz obavezno socijalno osiguranje, kao npr. u zdravstvu i društvenim djelatnostima ili u prerađivačkom sektoru« (Volle Offnung des Arbeitsmarktes fuer Kroatien..., 2015).

Broj hrvatskih državljana koji su stekli njemačko državljanstvo naglo je porastao nakon ulaska Hrvatske u Europsku uniju. Tako je primjerice 2014. godine 3889 državljana RH dobilo njemačko državljanstvo, dok je taj broj prije 2013. iznosio oko petsto po godini (M. D., 2017). Hrvati danas u Njemačkoj slove kao jedna od rijetkih etničkih skupina kojoj je njemačko državljanstvo primamljivo. Naime u 2015. godini Hrvati su imali zabilježen dvostruko veći porast prelaska na njemačko državljanstvo nego u prethodnim godinama, dok je kod svih etničkih skupina uočen pad. Svega 2,2% stranaca u ukupnom broju stranaca koji isu stekli pravo na njemačko dr-žavljanstvo to su pravo i iskoristili (Doppelt so viele Kroaten beantragen deutschen Pass, 2015).

Prema dokumentu Freizugigkeitsmonitoring: Migration von EU-Burgern nach Deutschland (Migracija EU-građana u Njemačku), 2014. u Njemačku se uselilo 37.060 osoba s hrvatskim državljanstvom, 2015. njih 50.628, a 2016. godine 51.163. To je porast od 15% u odnosu na 2014., no kad taj broj usporedimo godinama prije ulasku u EU, vidimo da je riječ o porastu od više od 300% (u tom je razdoblju iseljavanje bilo između 10.000 i 13.000 osoba na godišnjoj razini) (Freizugigkeitsmonitoring..., 2017a).

Među iseljenicima su najborjniji hrvatski državljani u dobi između 25 i 44 godina, dok naši podaci još preciznije pokazuju (zbog većeg broja dobnih kategorija) da je riječ o dobi između 20 i 40 godina. U ukupnom kontingentu iseljenih iz Hrvatske (tablica 6) u Njemačku veliki je broj i maloljetne djece, što govori u prilog činjenici da se iseljavaju cijele obitelji.

O koristi useljavanja tako mladog stanovništva za Njemačku najbolje govori činjenica kako je u posljednjih pet godina udio visokokvalificiranih radnika među useljenicima iz EU-a jednak udjelu visokokvalificiranih Nijemaca među domaćim stanovništvom.

Za razliku od prijašnjih iseljavanja glavninu iseljenih sada čine mlađi ljudi s visokom naobrazbom. U hrvatskom društvu njihov je odlazak dvostruki gubitak: smanjuje se demografski potencijal stanovništva te slabe profesionalne skupine sposobne usmjerivati hrvatsko društvo prema modernijem i kvalitetnijemu razvoju (Čipin, 2014). Gospodarske, demografske i socijalne posljedice iseljavanja stanovništva brojne su i imaju dvojak učinak. One ostavljaju posljedice u mjestu podrijetla i u mjestu odredišta, prije svega mijenjajući demografske karakteristike tih područja: veličinu i prostorni razmještaj, fertilitetni potencijal, mortalitet i strukturu stanovništva (Wertheimer-Baletić, 1999). Svako seljenje stanovništva ima dva vremenska učinka: prvi, trenutačni, koji se manifestira samim događajem mijenjajući veličinu stanovništva, prostorni razmještaj i strukturu, i drugi, dugoročni, koji s odgodom odnosi i donosi vitalne događaje (rođenja, smrti, brakove i razvode) (Akrap, Strmota i Ivanda, 2017: 545).

Posljedice
Na ovaj ili onaj način posljedice iseljavanja iz Hrvatske najbolje se odražavaju na području nacionalnoga gospodarstva.

Odlazak na rad u inozemstvo ima dva učinka: prvo, zapošljavanjem u inozemstvu značajno je smanjena potencijalna nezaposlenost i, drugo, dio registriranih nezaposlenih otišao je na rad u inozemstvo (Akrap i Strmota, 2015: 71-79). Stoga je jasno da je iseljavanje pogodovalo statistici nezaposlenih, kojom se nerijetko barata u politikantske svrhe kao relevantnim pokazateljem ekonomskoga razvoja i rasta (Akrap i Strmota, 2015: 71-79).

Negativne posljedice snažnoga iseljavanja vidljive su odmah i bez vremenskoga odmaka. One se očituju kroz smanjenu potrošnju i smanjenje ukupne zaposlenosti u zemlji te smanjenje proračunskih prihoda i rashoda zbog pada broja poreznih obveznika i proračunskih korisnika. Kako glavninu iseljenika čini radno aktivno stanovništvo, najveći gubitak imat će prihodna strana proračuna (usp. Akrap, Strmota i Ivanda, 2017: 549). Dodatni je problem i sama struktura državnoga proračuna jer većina proračunskih prihoda dolazi od oporezivanja potrošnje (PDV i trošarine), a znatni dio proračunskih rashoda odlazi na mirovine (Ministarstvo financija RH, 2016). To će zasigurno dovesti do još većih pritisaka na mirovinski sustav u Hrvatskoj, uz ionako iznimno nepovoljni omjer aktivnih osiguranika i umirovljenika (usp. Akrap, Strmota i Ivanda, 2017: 549). Omjer radnika i umirovljenika jest 1,16 : 1 (Statističke informacije 2016., 2016).

Iseljavanje se odražava i na obrazovni sustav u Hrvatskoj. Broj djece u predškolskom odgoju te u osnovnom i srednjoškolskom obrazovanju smanjuje se. Podaci Državnog zavoda za statistiku pokazuju kako se ukupni broj učenika/djece školske dobi u deset godina, od školske godine 2004./2005. (kada ih je bilo 391.112), u školskoj godini 2014./2015. smanjio na 322.998 - za čak 68.114, što je jednako prosječnom broju stanovnika jedne hrvatske županije (Župarić-Iljić, 2016: 10).

Prema studiji njemačke Zaklade Bertelsmann Stiftung (2015), broj radno sposobnih ljudi u Njemačkoj smanjit će se s oko današnjih 45 milijuna na manje od 29 milijuna do 2050. godine, što je pad za trećinu svih zaposlenih. Stoga je prema toj studiji Njemačka primorana svake godine uvesti minimalno 500.000 radnika kako bi održala tržište rada i funkcionalan mirovinski sustav na današnjoj razini. Useljavanje iz zemalja EU-a ubuduće će pak opadati zbog općega demografskog deficita u EU-u, pa će imigranti budućnosti stoga morati biti useljavani iz regija s velikim natalitetom - od Indije i Pakistana do Afrike - dakle iz zemalja s velikom kulturološkom razlikom i slabim obrazovnim sustavom. Stoga je jasno da će Njemačkoj u idućem razdoblju biti iznimno bitno uvesti što veći broj radnika iz zemalja EU-a i šire Europe. Upravo zbog toga i smatramo da će se u sljedećem razdoblju dogoditi iznimno »usisavanje« radne snage iz područja Hrvatske, ali i cijele jugoistočne Europe.

Jurić smatra da je vrlo izgledan nastavak iseljavanja mlade radne snage svih stupnjeva obrazovanja i različitih profesija iz Hrvatske. Istraživanja navode kako je ukupna radna snaga u jugoistočnoj Europi bez intenzivnog iseljavanja od 1990. do 2016. mogla biti veća od 10 do 20% od današnje (Atoyan i sur., 2016). Danas imamo čitav niz naselja čijih je članova više u Njemačkoj nego u matičnoj zemlji (primjerice hrvatska sela u općinama Orašju i Šamcu). Nijemci svakako dobro znaju da su Hrvati idealni radnici za potrebe njemačkoga gospodarstava jer su svojom obrazovnom razinom i načinom života već i prije dolaska u Njemačku prilagođeni potrebama njemačkog društva i tržišta rada. Integracija Hrvata u Njemačku košta nekoliko puta manje od useljenika iz arapskih zemalja i zbog toga su uvijek dobrodošli. Dokaze za to vidimo u njemačkim medijima, koji vrlo često pišu o izvrsnoj integriranosti Hrvata u Njemačkoj (Ex-Jugoslawen in Deutschland., 2009).

Sociodemografski profil recentnih iseljenika
Danas su visokoobrazovani, zaposlene osobe i osobe u braku znatno skloniji migriranju, što u prijašnjim migracijama nije bio slučaj. Tzv. subjektivni motivi također nisu zanemarivi jer veliki broj iseljenika očekuje subjektivne dobiti od seljenja i motivira ih želja da dožive i upoznaju nešto novo ili da se usavrše u vlastitoj profesiji.
Prije iseljavanja bilo je 55,3% zaposlenih ispitanika, 38,33% bilo je nezaposlenih koji su aktivno tražili zaposlenje, a 9,16% nezaposlenih koji nisu tražili zaposlenje. Zbog spomenutih ograničenja istraživanja i činjenice da su žene u pravilu spremnije odgovoriti na upitnik ne možemo zaključiti da se tijekom novijih iseljavanja iz zemlje iselilo više žena nego muškaraca (prema našim podacima, 53% iseljenih su žene), no svakako se može reži da su žene danas sklonije migriranju nego ikada prije. Valja naglasiti da su to žene u fertilnoj dobi, koje su nositeljice biološke obnove populacije. Najviše iseljenih čine osobe između 25 i 40 godina; na uzorku od 1200 ispitanika 58,33%. To potvrđuju i podaci Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, prema kojima je najveći broj odseljenih u inozemstvo bio u dobi od 20 do 39 godina (46,7%) (Migracija stanovništva Republike Hrvatske u 2016,
2017).
Većina ispitanika su zaposlene osobe, koji najčešće imaju završenu srednju školu (60,7%). Istraživanje koje je proveo Župarić-Iljić (2016) poklapa se s našim i pokazuje da je dvostruko porastao broj onih koji sa srednjom stručnom spremom odlaze iz zemlje u najproduktivnijoj radnoj i fertilnoj dobi, što ne čudi jer su oni i najzastupljeniji u općoj i u populaciji nezaposlenih (Župarić-Iljić, 2016: 6).
Udio je visokoobrazovanih u uzorku 37,8%. Time je udio visokoobrazovanih osoba u iseljeničkom kontingentu u protekle tri godine za 12% veći nego u Hrvatskoj u dobnoj skupini 25 - 40. Danas je čak 31% svih useljenih migranata u Njemačku visokoobrazovano.

S obzirom na regionalnu pripadnost ispitanika najviše se osoba iselilo s područja Zagreba i okolice te Slavonije i Baranje.

Jurić pokazuje da je veliki dio iseljenih građana Hrvatske porijeklom iz BiH, što je i potvrđeno rezultatom istraživanja koji pokazuje da je trećina ispitanika, odnosno hrvatskih državljana, porijeklom iz BiH. Vidimo da se oni po završetku rata često nisu mogli ili htjeli vratiti u svoj zavičaj te da su zbog toga najčešće izabrali Hrvatsku za daljnji život. Upravo su Hrvati iz BiH najčešće već imali iskustvo migracije u Njemačku tijekom Domovinskog rata, pa su se sada »najlakše« i odlučili za ponovnu migraciju.

Trošak integracije Hrvata iz BiH Hrvatsku nije koštao ništa. Budući da će zbog povećanog iseljavanja iz Hrvatske na tržištu rada doći do manjka radne snage, sasvim je izvjesno da će Hrvatskoj trebati strani radnici kako bi taj manjak nadomjestili. Integracija takvih radnika na tržište rada, ali i u ostale segmente društva puno je sporija ako su oni sociokulturno, jezično, pa i etnički različiti od domicilnog stanovništva, što nije bio slučaj s Hrvatima iz BiH.

Tako zapravo sa svakim iseljenim Hrvatom ne samo da se gubi novac uložen u njegovo obrazovanje nego se i dobiva visok trošak integracije osobe koja će doći na njegovo mjesto.
Anđelko Akrap pokazuje da će se zbog iseljavanja iz BiH udio Srba i Hrvata u BiH i dalje smanjivati, dok će udio Bošnjaka rasti jer su u prosjeku najmlađi i manje se iseljavaju od Hrvata i Srba (Jurasić, 2016). Kod Bošnjaka je potpuno drugačija situacija i kod njih neće biti negativnih demografskih pokazatelja jer će se uz pozitivni prirast u BiH i useljavati muslimansko stanovništvo, na što hrvatska i srpska populacija ne mogu računati.

Budući da su danas u hrvatskoj populaciji u BiH gotovo svi demografski pokazatelji i trendovi negativni te potvrđuju ulazak u klasični demografski slom, sve će to imati jednako pogubne posljedice i na Hrvatsku jer je nestankom Hrvata u BiH presušio demografski bazen za revitalizaciju Hrvatske, u koju se desetljećima doseljavalo uglavnom hrvatsko stanovništvo iz BiH (Šterc, Milićević i Herceg, 2017: 517). Na djelu je vrlo vjerojatno povijesni odlazak Hrvata iz BiH nakon kojeg povratka više nema, a koji je dobrim dijelom uvjetovan neriješenom političkom situacijom u zemlji.

Razlozi suvremenog iseljavanja
Za većinu ispitanika odgovornost za sadašnju situaciju i masovno iseljavanje mladih iz zemlje snose nesposobni političari, neučinkovito pravosuđe i ratni profiteri.

Iseljenici kao najvažnije razloge iseljavanja ističu nesposobne poduzetničke elite, vodstva političkih stranaka te kriminal u privatizaciji i pretvorbi. Najmanji je broj ispitanika kao razlog iseljavanja istaknuo rat i posljedice rata te lijenost Hrvata.
Kao glavni pokretač korupcije u Hrvatskoj često se ističu privatni interesi osoba na vlasti. Iz istraživanja o korupciji u Hrvatskoj vidimo da čak 62% ispitanika očekuje da će se naći u situaciji korupcijskog pritiska, odnosno da će se od njih tražiti mito u zamjenu za učinkovitije i brže rješavanje problema ili obavljanja posla (Izvješće o procjeni korupcije u 2016. godini, 2016). To upućuje i na vrlo nisku razinu povjerenja koje građani u Hrvatskoj imaju prema javnim institucijama i spremnosti države da se odlučno uhvati u koštac s koruptivnim praksama u svojim redovima.

Rezultati Jurićevog istraživanja pokazali su da su pri iseljavanju u Njemačku potisni čimbenici iz Hrvatske bili snažniji od privlačnih. U odgovorima ispitanika Jurićevog istraživanja korupcija, pravna nesigurnost i nemoral političkih elita istaknutiji su od težnje za boljom zaradom.

Nezanemariv je i broj ispitanika koji su odlučili napustiti zemlju zbog nemogućnosti vraćanja kredita, odnosno blokiranih građana. U Hrvatskoj je krajem 2017. godine 328,9 tisuća građana imalo blokirane račune. Kada se tom broju blokiranih pridodaju njihove obitelji, dobije se broj od gotovo milijun građana ili četvrtine hrvatskog stanovništva izravno pogođenog problemima prezaduženosti i svim teškim posljedicama koje iz toga proizlaze.

Izvori

Demografija Hrvatske
Demografija Hrvata Bosne i Hercegovine

Iseljavanje Hrvata


أليلويا هابتيسم (アレルヤ・ハプティズム) هو شخصية رئيسية في مسلسل الأنمي البدلة المتنقلة جاندام 00.

 الأداء الصوتي في الأنمي: هيرويوكي يوشينو (الياباني), ريتشارد إيان كوكس (الأنجليزي)

انظر أيضًا
 تروا بارتون
تيريا إردي
 دوروثي كاتالونيا

المراجع

شخصيات أنمي ومانغا
شخصيات كاندام

أليلويا هابتيسم


A shot glass is a glass originally designed to hold or measure spirits or liquor, which is either imbibed straight from the glass ("a shot") or poured into a cocktail ("a drink"). An alcoholic beverage served in a shot glass and typically consumed quickly, in one gulp, may also be known as a "shooter" or "shot".

Shot glasses decorated with a wide variety of toasts, advertisements, humorous pictures, or other decorations and words are popular souvenirs and collectibles, especially as merchandise of a brewery.

Name origin

The word shot, meaning a drink of alcohol, has been used since at least the 17th century, while it is known to have referred specifically to a small drink of spirits in the U.S. since at least the 1920s. The phrase shot glass has been in use since at least the 1940s.

Earliest examples

Some of the earliest whiskey glasses in America from the late 1700s to early 1800s were called "whiskey tasters" or "whiskey tumblers" and were hand blown. They are thick, similar to today's shot glasses, but will show a pontil mark or scar on the bottom, or a cupped area on the bottom where the pontil mark was ground and polished off. Some of these glasses even have hand-applied handles and decorations hand crafted using a grinding wheel.

In the early to mid-1800s, glass blowers began to use molds and several different patterns of "whiskey tasters" in several different colors were being made in molds. These glasses are also thick like today's shot glass but they will have rough pontiled bottoms from being hand blown into the mold. By the 1870s to 1890s as glass making technology improved, the rough pontiled bottoms largely disappeared from glasses and bottles.

Types

Cheater glass

These glasses are for those wary of heavy drinking, or for establishments which want to cheat their patrons into thinking they are being given more than they are in reality. Their bottoms are sturdy and thick, so they give the illusion of a plain shot glass, when in reality they only hold two-thirds as much liquid.

Single glass
A single shot glass holds a full shot.

Fluted glass
A fluted glass is a type of shot glass with a basic fluting featured on the base of the glass.

Pony glass
Pony glasses can only hold about an ounce (30 ml) of fluid each but are normally used while mixing drinks into a larger glass.

Tall shot glass
Tall shot glasses are taller, but narrower. They are sometimes also known as shooter glasses.

Rounded glass
In rounded shot glasses, the walls of the glass curve down leaving a 10 centimetre difference between the lip of the glass and the bottom rim of the glass. They are popular in Europe.

Shot-measuring tools

Jigger

A jigger, also known as a measure, is a bartending tool used to measure liquor, which is typically then poured into a glass or cocktail shaker.

The term jigger in the sense of a small cup or measure of spirits or wine originates in the U.S. in the early 19th century. Many references from the 1800s describe the "jigger boss" providing jiggers of whiskey to Irish immigrant workers who were digging canals in the U.S. Northeast.

The style of double-ended jigger common today, made of stainless steel with two unequal sized opposing cones in an hourglass shape, was patented in 1893 by Cornelius Dungan of Chicago. Typically, one cone measures a regulation single shot, and the other some fraction or multiple—with the actual sizes depending on local laws and customs.

A contemporary jigger measure in the U.S. usually holds , while the jiggers used in the U.K. are typically 25 ml or sometimes 35 ml. Jiggers may also hold other amounts and ratios, and can vary depending on the region and date of manufacture.  Many jiggers may also have fractional markings on the inside of the bowl, to facilitate smaller measures of liquid.

In the U.S. up until Prohibition, a jigger was commonly known to be about half a gill, or , but starting in the latter part of the 20th century, it is typically interpreted to be  .

Measuring shot glass

A shot glass graduated in smaller units such as half-ounces, teaspoons, tablespoons, or millilitres. They are useful for precise measurement of cocktail ingredients, as well as in cooking recipes that call for multiples of a smaller unit (e.g. several teaspoons), allowing the dispensing of the amount in a single measure.

Sizes

See also
 Alcoholic spirits measure
 Alcohol measurements

References

External links

 The Shotglass collectors website

Alcohol measurement
Collecting
Customary units of measurement in the United States
Drinking glasses
Measurement
Volumetric instruments

de:Trinkglas#Schnapsglas

Shot glass


Popis ljekovitog bilja

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Z

Izvori

Vanjske poveznice

Dodatna Literatura
 Wolfgang Blaschek et al. (Hgg.): Hagers Enzyklopädie der Arzneistoffe und Drogen. Springer Medizin Verlag, Heidelberg, 2008, .
 Diether Ennet: BI Lexikon. Heilpflanzen und Drogen. VEB Bibliographisches Institut, Leipzig 1990, .
 Karl Hiller, Matthias F. Melzig: Lexikon der Arzeipflanzen und Drogen. Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg, .
 Willibald Pschyrembel (†): Pschyrembel Naturheilkunde und alternative Heilverfahren. 3. Auflage, de Gruyter, Berlin/New York, 2006, .
 Max Wichtl: Teedrogen und Phytopharmaka: Ein Handbuch für die Praxis auf wissenschaftlicher Grundlage. Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft, Stuttgart, 2015, .

Ljekovito bilje

Popis ljekovitog bilja


Lisbeth Korsmo (født Lisbeth Berg; 14. januar 1948 i Oslo, død 22. januar 2017) var en norsk skøjteløber som repræsenterede Oslo Idrætshold. Gennem en lang periode i 1960- og 70-tallet var hun – sammen med Sigrid Sundby – en af Norges bedste kvindelige skøjteløbere før Bjørg Eva Jensen overtog den trone helt mod slutningen af 1970-tallet.

Hendes største præstation internationalt var en bronzemedalje på 3000 meter under OL i Innsbruck i 1976 – en hundrededels sekunder fra sølvet og femhundrededels sekunder bag guldet. På 1500 meter blev hun nr. 4. Hun deltog i OL også i 1968 i Grenoble i Frankrig, 1972 i Sapporo, Japan og 1980 i Lake Placid i USA, og blev Norges første kvindelige medaljevinder i hurtigløp på skøjter under vinter-OL og er per 2017 kun en af to norske skøjteløbere med medalje, den anden er Bjørg Eva Jensen med guld fra 3000 meter i 1980 . Hun stilede for Norge i tilsammen 25 europa- og verdensmesterskaber i hurtigløb på skøjter (fem EM 1970–1974, otte sprint-VM 1970–1971, 1973–1978 og tolv allround-VM 1966–1967, 1969–1971, 1973–1978 og 1980). Bedste placeringer var 5.-plads i EM og allround-VM i 1971 samt en sjetteplads i det uofficielle sprint-VM også i 1971.

Lisbeth Korsmo er syv gange norgesmester allround (1971–72 og 1974–78) og seks gange sprint (1971, 1974–78).

I 1976 modtog hun Porsgrunds Porselænsfabriks Ærespris.

Eksterne henvisninger

 Lisbeth Korsmo på www.ISU.html.infostradasports.com sine netsider.
 Profil af Lisbeth Berg og som Lisbeth Korsmo-Berg (skøjter) på The-Sports.stjæle (mesterskabresultater)
 .

Skøjteløbere fra Norge
Medaljevindere ved vinter-OL 1976
Kvindelige cykelryttere fra Norge
Olympiske bronzemedaljevindere fra Norge
Personer fra Oslo

Lisbeth Korsmo


A través de mi ventana  é um filme de romance adolescente espanhol de 2022, dirigido por Marçal Forés e com roteiro de Eduard Sola, baseado no romance homônimo de Ariana Godoy, publicado originalmente no Wattpad. É estrelado por Julio Peña, Clara Galle e Pilar Castro. Foi lançado na Netflix em 4 de fevereiro de 2022.  Uma sequência intitulada A través del mar foi lançada em 23 de junho de 2023.

Enredo
Raquel começa a narrar a história de sua vida. Em uma sala de aula, a vemos se recusando a ler sua tarefa, pois, embora saiba escrever uma história, não tem coragem de contá-la. Ela então diz que sua história não começa nesta sala de aula, na verdade começa em sua casa.

Sua casa, como ela descreve, é uma morada humilde que, por altos e baixos, acabou cercada por um império da mansão Hidalgo. Os Hidalgos são seus vizinhos, mas seu estilo de vida é completamente diferente do dela. Os Hidalgos são donos da Alpha 3, uma das empresas mais influentes do país, cuja sede é o edifício mais famoso de Barcelona.

Alpha 3 refere-se aos três herdeiros do império, os irmãos Hidalgo, Artemis, Ares e Apolo. Raquel tem uma obsessão doentia por Ares, mas nunca disse uma palavra a ele. Ela sabe tudo o que ele faz e gosta de coletar informações sobre ele.

Apolo agradece a Raquel por deixá-los usar o Wi-Fi dela, pois o deles está quebrado. Ela fica confusa e descobre que Ares invadiu seu computador e roubou a senha do Wi-Fi. No dia seguinte, Raquel segue Ares até uma área arborizada e isolada, onde ela o confronta por ele hackear seu computador. Em resposta, ele escreve a senha na mão dela e fala sobre o código da senha que diz: 'Ares, Deus Grego'. Eles trocam palavras que levam Raquel a admitir que gosta dele e quer que ele se apaixone por ela.

À noite, ela desliga o Wi-Fi para mostrar que é ela quem está no controle. Mas Ares sobe a janela de seu quarto e a conecta novamente. Eles compartilham um momento quente que deixa Raquel querendo mais. No dia seguinte, Ares a convida para uma festa onde ela o seduz, mas não o deixa conseguir o que quer e exclama que o karma é uma merda. Mais tarde, ela paga uma bebida para Apolo, que fica muito bêbado e não quer voltar para casa. Ela o leva até sua casa com a ajuda de sua amiga Daniela. No caminho para sua casa, Apolo acidentalmente quebra seu telefone. Ares novamente sobe pela janela dela e diz que até que seu pai vá trabalhar, eles não podem voltar para casa. Ares se abre com ela sobre a morte de seu avô e como ele também tem alergias como ele. Ares presenteia Raquel com um novo telefone, mas ela não fica muito satisfeita com o gesto. Então ela vai até a casa dele para devolver o telefone, mas as coisas ficam muito quentes e eles acabam fazendo sexo. Mas depois disso, Ares age com indiferença, o que deixa Raquel com muita raiva e ela sai furiosa.

Ela percebe que deixou seu medalhão na casa dele, então ela volta para pegá-lo. Ela acaba passando a noite, mas pela manhã ele a dispensa novamente e a faz ir embora. Os amigos de Raquel, Daniela e Yoshi, a levam a uma festa para ajudá-la a esquecer Ares, onde ela fica bêbada. Ares a vê na rua totalmente vulnerável e a leva para sua casa. Ares admite que a tem afastado porque ela o faz sentir coisas, porém seu pai já traçou um caminho para ele que ele precisa seguir. Um caminho que não envolve se apaixonar por nenhuma garota. Ares diz a Raquel que realmente se importa com ela e pede que ela lhe dê outra chance.

Tudo parece estar indo bem desta vez. Mas isso é até Ares levar Raquel a uma festa de família para provar algo a seu pai. Lá, Raquel se sente humilhada ao ver sua mãe trabalhando como garçonete.

Raquel tem uma conversa sincera com a mãe onde ela diz para ela não seguir os passos do pai. Seu pai era um grande escritor, mas nunca teve coragem de publicar seu romance. Ela a encoraja a cortar todo o drama e apenas dizer a Ares o que ela realmente sente por ele.

Raquel vai até a casa de Ares para dizer isso a ele, mas não pode entrar em casa porque todos em sua família sentem que ela é uma distração que o impedirá de atingir seus objetivos. Ares desobedece a todos e corre para o baile onde é confontrado por Yoshi por partir o coração de Raquel tantas vezes.

Yoshi fica furioso e não deixa Ares falar com Raquel. Eles batem boca que os leva a uma luta onde Yoshi empurra Ares para uma piscina parcialmente vazia, derramando cloro enquanto ele tenta sair.

Raquel o visita no hospital e fica ao seu lado o tempo todo até que ele se recupere completamente. Passado o susto, a família de Ares o deixa fazer o que quiser. Então, ele decide estudar medicina em Estocolmo. No aeroporto, Ares confessa que quebrou propositalmente o Wi-Fi deles para poder falar com ela.

Raquel finalmente cria coragem de contar sua história, então quatro meses depois ela publica seu livro chamado A través de mi ventana.

Os créditos finais rolam quando é visto Ares escalar sua janela para surpreendê-la.

Elenco

 Julio Peña como Ares Hidalgo
 Clara Galle como Raquel Mendoza
 Pilar Castro como Rosa María/Tere
 Hugo Arbues como Apolo Hidalgo
 Rachel Lascar como Sofía Hidalgo
 Eric Masip como Apolo Hidalgo
 Natalia Azahara como Daniela
 Guillermo Lasheras como Yoshi
 Abel Folk como Juan Hidalgo
 Marià Casals como Marco
 Lucía de la Puerta como Samy
 Emilia Lazo como Claudia

Produção

Desenvolvimento
Em 2016, a autora Ariana Godoy começou a escrever no Wattpad, uma plataforma de leitura on-line, o romance em que o filme foi baseado. Após o sucesso da história, que acumula mais de 250 milhões de visualizações na plataforma, editoras de diversos países convocaram a escritora para publicar o romance em formato físico, sendo adaptado na Espanha pela editora Alfaguara. Em 2021, o serviço de streaming Netflix anunciou a produção do filme na Espanha para ser lançado mundialmente por meio da plataforma.

Filmagens
As filmagens começaram em Barcelona, Espanha, em 14 de março de 2021 e terminaram em 30 de abril do mesmo ano.

Lançamento
Em setembro de 2021, por meio do Festival Tudum, um evento global da Netflix, a data de lançamento do filme foi revelada para 4 de fevereiro de 2022. O filme estreou nos Cines Callao, em Madrid, em 2 de fevereiro, dois dias antes da estreia oficial na plataforma, contando com uma photocall onde desfilaram os protagonistas do filme, além de outras celebridades como o cantor colombiano Sebastián Yatra, a atriz Mina El Hammani, a ex-atriz erótica Lana Rhoades e o cantor Alfred Garcia.

A través de mi ventana foi lançado na Netflix em 4 de fevereiro de 2022.

Recepção

Audiência
O filme foi muito bem recebido nas primeiras semanas de seu lançamento, tornando-se o terceiro filme de língua não-inglesa mais assistido na plataforma Netflix. O sucesso do filme fez com que a plataforma renovasse o filme para mais duas partes, focando na história de Ares e Raquel, ao contrário da trilogia dos livros. A crítica especializada concordou que o filme apresenta uma história de amor adolescente que não apresenta elementos surpreendentes ao espectador que ainda não tenham sido vistos em filmes semelhantes, mas que consegue fisgar o espectador.

Resposta da crítica
Janire Zurbano, da Cinemanía, avaliou o filme com 2 de 5 estrelas, considerando que apresentava "sexo, tentativas de empoderamento feminino e os mesmos velhos clichês tóxicos".

Sequências

Em fevereiro de 2022, a Netflix relatou o desenvolvimento de duas sequências, anunciando posteriormente o título da primeira como A través del mar, contando com Andrea Chaparro, Iván Lapadula e Carla Tous como novas adições ao elenco. A primeira sequência foi estreada em 23 de junho de 2023.  Logo após o lançamento da segunda parte, foi anunciado que em 2024 será lançado o terceiro filme da franquia, posteriormente intitulado de A través de tu mirada.

Referências
Filmes de drama romântico da Espanha
Filmes da Espanha de 2022

A través de mi ventana


Fischa bezeichnet:

 Fischa, Nebenfluss der Donau in Niederösterreich, auch Kalte Fischa
 Alte Fischa und Neue Fischa, zwei Stränge der Fischa, siehe dort
 Fischa (Werra), Nebenfluss der Werra in Thüringen
 Fischa (Gemeinde Gnas), Ortschaft der Gemeinde Gnas, Bezirk Südoststeiermark, Steiermark

Siehe auch:
 Warme Fischa, linker Zubringer zur Leitha

Fischa (Begriffsklärung)


آغنيس روبرتسون آربر(Agnes Arber أو Agnes Robertson Arber) (23 فبراير 1879 – 22 مارس 1960) حائزة على زمالة الجمعية الملكية «إف أر إس»، هي عالمة بريطانية في مجال مورفولوجيا (علم التشكُّل) وتشريح وتاريخ علم النبات وفيلسوفة في علم الأحياء. وُلدت في لندن لكنها عاشت معظم حياتها في كامبريدج. كانت أول اختصاصية في علم النبات تُنتخب كزميلة في الجمعية الملكية (21 مارس 1946، عن عمر يناهز 67 عامًا). وأول امرأة حاصلة على الميدالية الذهبية للجمعية اللينية في لندن (24 مايو 1948، عن عمر يناهز 69 عامًا) لمساهماتها في علوم النبات.

ركزت أبحاثها العلميّة على مجموعة «أحاديات الفلقة» من النباتات الزهرية. ساهمت أيضًا في تطوير الدراسات المورفولوجية في علم النبات في الأوائل من القرن العشرين. وركزت أعمالها فيما بعد على الفلسفة في علم النبات.

سيرتها الذاتيّة
وُلدت أغنيس آربر في 23 فبراير 1879 في لندن. كانت الطفلة الأولى لوالدها الفنان «هنري روبرتسون» ووالدتها أغنيس لوسي تيرنر، لديها ثلاثة أخوة أصغر سناً هم: دونالد ستروان روبرتسون وجانيت روبرتسون ومارغريت روبرتسون. أعطاها والدها دروسًا في الرسم بشكل منتظم في مطلع طفولتها، وهكذا اكتسبت لاحقًا المهارات اللازمة لتوضِّح منشوراتها العلمية بنفسها.

التحقت آربر في سن الثامنة بمدرسة شمال لندن الجامعية لمُؤسسها ومديرها فرانسيس بوس، أحد أبرز المؤيدين لتعليم الفتيات. اكتشفت آربر علم النبات تحت إشراف معلمة العلوم بالمدرسة إديث إيتكين، ونشرت أول بحث لها في عام 1894 في مجلة المدرسة، ثم احتلت المركز الأول في امتحانات علم النبات بالمدرسة، وفازت بمنحة دراسية، وهنا التقت آربر للمرة الأولى بإيثل سارغانت، وهي عالمة مورفولوجية للنبات، قدمت العديد من المحاضرات بشكل منتظم في نادي العلوم بالمدرسة. وأصبحت سارغانت فيما بعد مُرشدةً وزميلةً لها، وكان لها تأثير كبير على اهتمامات وأساليب آربر في البحث.

بدأت آربر الدراسة في كلية لندن الجامعية في عام 1897، وحصلت على درجة البكالوريوس في عام 1899. أصبحت آربر بعد حصولها على منحة دراسية، عضواً في كلية نيونهام، كامبريدج، ثم حصلت بالإضافة إلى ذلك على درجة علمية في العلوم الطبيعية. أحرزت الدرجة الأولى في نتائج الامتحانات في كلتا الجامعتين، إلى جانب العديد من الجوائز والميداليات من الجامعة في لندن. عملت آربر في مختبر إثيل سارغانت الخاص لمدة عام، قبل أن تعود إلى الجامعة في لندن كحاصلة على منحة كوين في علم الأحياء. مُنحت درجة الدكتوراه في العلوم في عام 1905.

تزوجت أغنيس آربر من عالم الحفريات النباتية إدوارد آربر (1870-1918)، وعادت إلى كامبريدج في عام 1909، وهناك بقيت طيلة حياتها. وُلد طفلها الوحيد مورييل أغنيس آربر في عام 1913، وأصبح  فيما بعد عالمًا جيولوجيًا، وتوفي في عام 2004. كان لدى أربر وزوجها العديد من الاهتمامات المشتركة، ووُصِف زواجها بأنه «سعيد». حصلت آربر على زمالة بحثية من كلية نيونهام في عام 1912، ونشرت كتابها الأول في العام نفسه. توفي زوجها نيول آربر في عام 1918 بعد فترة من المعاناة مع المرض. لم تتزوج آربر بعده أبدًا، لكنها واصلت أبحاثها.

توفيت آغنيس آربر في 22 مارس من عام 1960 عن عمر 81 عامًا.

مهنتها العلمية

وظيفتها
أمضت آربر صيف عام 1897 قبل الالتحاق بالجامعة، بالعمل مع إثيل سارغانت في مختبرها الخاص في ريجيت. وكانت آربر تعود للعمل في مختبر سارغانت مرة واحدة على الأقل خلال الإجازة الصيفية أثناء دراستها في الجامعة. وُظّفت آربر من قبل سارغانت بين عامي 1902 و 1903 كمُساعدة أبحاث، لتعمل على هياكل البذور، وفي عام 1903 نشرت ورقتها البحثيّة الأولى.

مختبر بلفور، كامبريدج
مُنحت آربر مكانًا في مختبر بلفور للسيدات من كلية نيونهام في عام 1909. وعملت آربر في هذا المختبر حتى أُغلقَ في عام 1927.

نشرت آربر كتابها الأول في عام 1912 بعد حصولها على الزمالة البحثية من كلية نيونهام بين عامي 1912 و 1913. تعزو آربر ظهور علم النبات وتطوره إلى أنه علم مُتخصص في التاريخ الطبيعي بالإضافة إلى تطور أوصاف وتصنيفات وتعاريف النباتات التي شوهدت خلال تلك الفترة. تمكنت آربر من الرجوع إلى المجموعة الضخمة للأعشاب الموجودة في مكتبة مدرسة علم النبات في كامبريدج كجزء من أبحاثها.

ركزت آربر في أبحاثها على علم التشريح والمورفولوجيا عند مجموعة أحاديات الفلقة، والتي قدمتها سابقًا إثيل سارغانت. ألّفت آربر كتابين و 94 منشورًا آخر بحلول عام 1920. نُشر كتابها الثاني «النباتات المائية: دراسة عن كاسيات البذور المائية» في عام 1920. تقدم آربر في هذا الكتاب، دراسات عن النباتات المائية بالإضافة لمقارنة عن اختلافاتها. وتوفر آربر أيضًا تفسيرات للمبادئ العامة التي استخدمتها لإنجاز تحليلها.

أعمالها اللاحقة
أقامت آربر مخبرًا صغيرًا ضمن غرفة خلفية من منزلها لإكمال أبحاثها بعد إغلاق مختبر بلفور، وبعد أن زعمَ رئيس قسم علم النبات في المدرسة البروفيسور «ألبرت تشارلز سيوارد» بعدم وجود مكان شاغر لتواصل آربر أبحاثها في المدرسة. تعرّفت آربر على فكرة البحث المستقل بفضل الوقت الذي قضته مع إثيل سارغانت بين عاميّ 1902-1903 ، ومن اجتماعاتها اللاحقة مع أعضاء نادي كلية العلوم الطبيعية في كلية غيرتون.

أجرت آربر بحثًا حول بنية الأزهار بين عاميّ 1930 و 1942، إذ قامت بالفحوص والاستقصاءات حول بنية العديد من الأشكال المختلفة واستخدمت أيضًا المعلومات المورفولوجية لتفسير بنية الأزهار الأخرى. نُشرت نتائجها ضمن عشرة أوراق بحثية.

نشرت آربر آخر ورقة بحثية لها في مجال علم النبات في يناير من عام 1942، وعُنيت جميع منشوراتها اللاحقة بشكل كامل بالمواضيع التاريخية والفلسفية.

الدراسات الفلسفية
وجدت آربر صعوباتٍ في الحفاظ على مختبرها الصغير خلال الحرب العالمية الثانية، إذ أصبح الحصول على الإمدادات أكثر صعوبة. قررت بسبب كل ذلك التوقف عن أداء الأعمال المخبرية وركزت بشكل أكبر على القضايا الفلسفية والتاريخية.

تعرّفت آربر على أعمال يوهان غوته عندما كانت في المدرسة وبقيت مفتونةً بأفكاره حول علم النبات. نشرت آربر «علم النبات لغوته» في عام 1946، وهو عبارة عن ترجمة كتاب لغوته وكتاب لجورج كريستوف توبلر (1757–1812) مع وجود مقدمة وتفسير للنصوص.

يُعتبر كتاب «الفلسفة الطبيعية لشكل النبات» الذي نُشر في عام 1950، من أهم كتب آربر. دفعتها دراساتها في فلسفة مورفولوجيا النبات إلى إلقاء نظرة أشمل على الروابط ما بين العلم والفلسفة. نُشر كتاب «العقل والعين: وجهة نظر عالم الأحياء» في عام 1954، يُقدّم هذا الكتاب تعرفة عن البحث البيولوجي وكيفية تطوير منهجية لإجراء هذا البحث. تصف آربر البحث بأنه يحتاج ست مراحل:

 تحديد فكرة أو موضوع البحث.
 جمع البيانات من خلال التجارب أو الملاحظة.
 تفسير البيانات.
 اختبار صحة هذا التفسير.
 إيصال النتائج.
 مراعاة البحث في المحتوى.

يتضمن المحتوى بالنسبة لأربر، تفسير النتيجة من حيث التاريخ والفلسفة. يتميّز كتاب آربر بأنه كُتب قبل أن يقول توماس كون أن آراء العلماء تتأثر بآراء الآخرين في مجالهم، وقبل انتقادات إرنست ماير لوصف فلسفة البيولوجيا بنفس طريقة فلسفة الفيزياء.

روابط خارجية

مراجع

أشخاص من لندن
أعضاء الجمعية اللينيانية اللندنية
أكاديميو كلية لندن الجامعية
خريجو كلية لندن الجامعية
خريجو كلية نونهم (جامعة كامبريدج)
زملاء الجمعية الملكية
زملاء كلية نونهم (جامعة كامبريدج)
عالمات القرن 20
عالمات نبات
عالمات نبات إنجليزيات
عالمات نباتات بريطانيات
علماء من لندن
علماء نبات إنجليز
علماء نبات ذوو مختصرات اسمية
علماء وراثة إنجليز
مترجمون بريطانيون
مترجمون من الألمانية إلى الإنجليزية
مواليد 1879
مواليد في لندن
وفيات 1960
وفيات في كامبريج
عالمات بريطانيات في القرن 20

أغنس أربر


طش ورش مسلسل كوميدي تراثي كويتي، العرض الأول سنة 1993, عدد الحلقات كاملة 13.

بطولة
حياة الفهد - علي المفيدي - مريم الصالح - أحمد الصالح - طارق العلي - علي هادي حسين - أحمد جوهر - (ممثلة)سماح- فرح علي

القصة
تدور أحداث المسلسل حول العلاقة الاجتماعية التي يعيشها أسره بو سعود
(أحمد الصالح) الذي يستقيل من عمله عندما يعرف بموضوع التثمين وتبدا الديون بالتراكم عليه,
ام سعود (حياة الفهد) دوما في شجار مع جارتها ام لطيفة (مريم الصالح)
سعود (أحمد جوهر) يراعي مصالح المحل (الدكان) الذي يعمل به
مساعد (طارق العلي) الذي يحب بنت الجيران لطيفة (فرح علي) .

مسلسلات تلفزيونية كويتية بدأ عرضها في 1993
مسلسلات تلفزيونية كوميدية كويتية

طش ورش (مسلسل)


Agrilus babai é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Tôyama, 1988.

Referências

babai

Agrilus babai


Das Haus Markt 5 ist ein denkmalgeschütztes Gebäude in der Stadt Quedlinburg in Sachsen-Anhalt.

Lage
Es befindet sich an der Ostseite des Marktplatzes der Stadt und gehört zum UNESCO-Weltkulturerbe. Nördlich grenzt das gleichfalls denkmalgeschützte Haus Markt 4 an.

Architektur und Geschichte
Das im Quedlinburger Denkmalverzeichnis als Kaufmannshaus bezeichnete Fachwerkhaus stellt in seinem Kern ein frühes Beispiel des niedersächsischen Fachwerkbaus dar. Es bestehen Reste der Gestaltung aus der Zeit der Renaissance, so finden sich insbesondere Zylinderbalkenköpfe. Im Mittelalter diente das Grundstück als Standort des Gildehauses der Gewandschneider und ab 1545 der Tuchmacher. Am Haus befindet sich eine erhaben aus dem Holz herausgearbeitete Bauinschrift mit der Jahreszahl 1545. Es handelt sich um die älteste inschriftliche Datierung in Quedlinburg. Aus dieser Zeit stammen jedoch nur noch die Deckenbereiche und Stockschwellen. In diesem Bereich sind frühe Formenbeispiele des Einsatzes von Fächerrosetten erhalten.

Um 1770 entstand die heutige straßenseitige Fassade und ein seitlicher Anbau. Zugleich wurde das Haus aufgestockt. Die Gestaltung erfolgte im Stil des Frühklassizismus mit Gurtgesims.

Besonders auffällig ist die an der Nordseite des Hauses deutlich zurücktretende Straßenfront und die ungewöhnliche Ausführung des Dachs. Die Traufe ist gekehlt.

Literatur
 Landesamt für Denkmalpflege Sachsen-Anhalt (Hrsg.): Denkmalverzeichnis Sachsen-Anhalt. Band 7: Falko Grubitzsch, unter Mitwirkung von Alois Bursy, Mathias Köhler, Winfried Korf, Sabine Oszmer, Peter Seyfried und Mario Titze: Landkreis Quedlinburg. Teilband 1: Stadt Quedlinburg. Fliegenkopf, Halle 1998, ISBN 3-910147-67-4, S. 171.

Einzelnachweise

Markt 05
Markt 05
Erbaut in den 1540er Jahren
Erbaut im 18. Jahrhundert
Markt (Quedlinburg)

Markt 5 (Quedlinburg)


Meksika (, ), resmî adıyla Birleşik Meksika Devletleri (, ), Kuzey Amerika'nın güney yarısında yer alan federal cumhuriyet. Kuzeyde Amerika Birleşik Devletleri; güney ve batıda Büyük Okyanusu; güneydoğuda Guatemala, Belize ve Karayip Denizi; doğuda ise Meksika Körfezi ile komşudur. 1.972.550 km² yüzölçümü ile Amerika kıtasındaki altıncı, dünyada ise 13. en büyük bağımsız ülke konumundadır. Worldometer en son Birleşmiş Milletler verilerinin detaylandırılmasına göre Ekim 2022 de 132,162,532, kişilik nüfusa sahip olan Meksika, nüfus bakımından dünyanın 10. büyük ülkesidir. Federal seviyede resmî bir dil olmasa da ülkede en çok konuşulan dil ve hükûmetin fiilen dili İspanyolcadır. Ülke, 31 eyalet ile aynı zamanda ülkenin başkenti ve nüfus bakımından en büyük şehri olan federal bölge statüsündeki Meksiko (ispanyolca, Cuidad de Mexico) olmak üzere 32 birinci seviye idari bölümden meydana gelir. Guadalajara, Monterrey, Puebla, Toluca, Tijuana ve León, ülkedeki diğer metropoliten alanlardır.

Kolomb öncesi Meksika; Olmek, Toltek, Teotihuacan, Zapotek, Maya ve Aztek başta olmak üzere çeşitli gelişmiş Mezoamerikan uygarlıklara ev sahipliği yapmaktaydı. 1519'da İspanyol İmparatorluğu'nun, Yeni İspanya adıyla hüküm sürmeye başladığı Tenochtitlan'daki merkezinden başlayarak bölgeyi fethetme ve kolonileştirme faaliyetleri 1521'de tamamlandı. Üç yüz yıl kadar İspanyol kolonisi olan bölge, 1821'de koloninin zaferiyle sonuçlanan Meksika Bağımsızlık Savaşı sonrasında Meksika adıyla bağımsızlığını ilan etti. Bağımsızlık sonrası dönem ekonomik ve siyasi istikrarsızlıklarla geçti. 1846-48 yılları arasındaki Meksika-Amerika Savaşı sonrasında, ülke topraklarının üçte birine denk gelen kuzeydeki bölgelerden çekilmek ve buraları Amerika Birleşik Devletleri'ne bırakmak zorunda kaldı. Ülke, 19. yüzyıl boyunca Birinci Fransa-Meksika Savaşı, Meksika'ya Fransız müdahalesi, Reform Savaşı, iki farklı dönemde imparatorluk ve bir diktatörlük gördü. 1910'da gerçekleştirilen Meksika Devrimi ile diktatörlük rejimine son verildiği ve günümüzde de yürürlükte olan 1917 Anayasası oluşturularak ülke yönetimi günümüzdeki hâlini aldı.

Meksika, ülkelerin nominal gayri safi yurt içi hasıla sıralamasında 15., satın alma gücü paritesi sıralamasında ise 11. sırada yer alır. Ülke ekonomisi en çok, başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere, üyesi olduğu Kuzey Amerika Serbest Ticaret Anlaşması (NAFTA)'nın diğer üyeleriyle ilişkilidir. 1994'te katıldığı Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD)nün, Latin Amerika'dan ilk üyesi olan Meksika; aynı zamanda Birleşmiş Milletler, Dünya Ticaret Örgütü, G8+5, G20, Uzlaşma için Birlik üyesi olup, 2014'ten beri Frankofon'da gözlemci konumundadır. Dünya Bankası tarafından üst-orta seviyede gelire sahip olarak sınıflandırılmakta olup, çoğu analizciye göre yeni sanayileşen ülkeler arasında gösterilir. Ülke, bölgesel güç ve orta güç olarak kabul edilir. UNESCO'nun Dünya Mirası olarak tanımladığı bölgeler, ülkeyi Amerika kıtasında birinci, dünyada ise yedinci sıraya koymaktadır. 2015 verilerine göre yıllık 32,1 milyon turist ile dünyanın en çok ziyaret edilen dokuzuncu ülkesi olmuştur.

Tarihçe

İspanyol işgali öncesi dönem
Orta Meksika'da, Olmekler ve daha sonra gelişen Aztekler, özellikle Yucatan Yarımadasında ve Meksika´nın güney bölgesiyle Guatemala ve Belize de var olmuş Mayalar, Meksika'nın önemli İspanyol işgali öncesi uygarlıklarıdır.

İspanyol işgali
1519 yılında, Meksika'nın yerli uygarlıkları İspanya tarafından işgal edildi. İki sene sonra 1521'de Aztek başkenti olan Tenochtitlan işgal edildi. Francisco Hernández de Córdoba, 1517 senesinde Güney Meksika kıyılarını araştırdı, onu 1518'de Juan de Grijalva izledi.

Erken dönem Conquistador'larının en önemlisi, 1519 yılında yerli bir kıyı yerleşimi olan "Puerto de la Villa Rica de la Vera Cruz"dan ülkeye giren Hernán Cortés'di. Burası günümüzün Veracruz şehridir.

Yaygın kanının aksine İspanya, Cortes'in 1521 yılında Tenochtitlan şehrini ele geçirmesiyle Meksika'yı işgal etmiş olmadı.Tenochtitlan kuşatmasından sonra işgalin tamamlanması için diğer bir iki yüz senenin geçmesi gerekti.
Bu süre zarfında yerli halk tarafından İspanya'ya karşı isyanlar, saldırılar ve savaşlar sürmeye devam etti.

Demografi
Meksika'da nüfusun %60'ı mestizo, %10'u beyaz, geri kalanlar ise yerli halktır. Resmî dil İspanyolcadır ayrıca bunun dışında Meksika'da hâlen 68 farklı yerli dili konuşulmaktadır ve Meksika dünya üzerinde anadili olarak İspanyolca konuşan insan sayısının en yüksek olduğu ülkedir. Ülkedeki inançlar; Katolikler %89, Protestan %6 ve diğer %5 şeklinde özetlenebilir. Toplam nüfus içinde okuma yazma oranı %92,2'dir.

<noinclude>

Coğrafya

Meksika, 14° ve 33° kuzey enlemleri ile 86° ve 119° batı boylamları arasında, Kuzey Amerika'nın güneyinde yer alır. Ülke topraklarının neredeyse tamamı Kuzey Amerika levhasında bulunurken, Baja California Yarımadası'nda bulunan görece küçük kısımları Pasifik ve Cocos levhaları üzerindedir. Jeofiziksel olarak, bazı coğrafyacılar, Tehuantepec Kıstağı'nın doğusundaki, ülkenin toplam yüzölçümünün yaklaşık %12'sine gelen kısmı Orta Amerika'ya dahil kabul etmektedir. Jeopolitik olarak ise Meksika, tamamıyla Kuzey Amerika'da kabul edilmektedir.

Toplam 1.972.550 km²'lik yüzölçümüyle Meksika, toplam yüzölçümü bakımından dünyanın en büyük 14. ülkesi konumundadır. Ülke topraklarında birbirine en uzak iki nokta arasındaki mesafe 3.219 km'den fazladır. Kuzeyde, Amerika Birleşik Devletleri ile 3.141 km uzunluğunda sınırı bulunur. Ciudad Juárez'den Meksika Körfezi'nin doğusuna olan kısımdaki sınırı Rio Grande belirler. Ciudad Juárez'in batısı ile Büyük Okyanus arasında kalan sınır ise çeşitli doğan ya da yapay işaretlerle belirlenmiştir. Meksika, güneyde ise Guatemala ile 871 km, Belize ile 251 km uzunluğunda sınır paylaşmaktadır.

Ülkenin kuzey-güney doğrultusunda, Sierra Madre Oriental ve Sierra Madre Occidental olmak üzere iki ana sıradağ uzanır. Ülkenin merkez kısmında, doğudan batıya doğru uzanan Trans Meksika Yanardağ Kemeri yer alır. Ülkedeki dördüncü ana sıradağ ise, Michoacán-Oaxaca arasında yer alan Sierra Madre del Sur'dur. Ülkenin orta ve kuzey bölümlerinin çoğu yüksek takımlı olup, en yüksek noktalar Trans Meksika Yanardağ Kuşağı üzerinde yer alan Pico de Orizaba (5.700 m), Popocatépetl (5.462 m), Iztaccihuatl (5286 m) ve Nevado de Toluca (4.577 m)'dır. Üç ana şehir yerleşmesi; Toluca, Büyük Meksiko ve Puebla da bu dört yükselti arasında bulunan vadilerde yer almaktadır.

İklim

Ülkeden geçen Yengeç Dönencesi, ülkeyi iklim açısından sıcak ve tropik bölgeler olarak ikiye ayırır. 24. enlemin kuzeyinde kalan bölümler, kış aylarında diğer bölgelere oranla daha soğuk olur. 24. enlemin güneyindeki bölümlerdeki sıcaklık ise yıl içerisinde genel olarak sabitken yalnızca rakıma bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Bu bölümde yer alan ve 1.000 m'den az rakıma sahip bölgelerde (her iki kıyı bölgesinin güney kısımları ile Yucatán Yarımadası), yıl içerisindeki ortalama sıcaklık 24-28 °C (75,2-82,4 °F) arasında değişkenlik gösterir. Yıl içerisindeki yaz ile kış mevsimleri arasındaki ortalama sıcaklık farkı en fazla 5 °C (9 °F) kadar değişim göstermektedir. Ülkenin her iki kıyı şeridin de (Campeche Körfezi'nin güney kıyıları ile Baja'nın kuzeyi hariç), yaz ve sonbahar aylarında kasırgalar etkili olur. 24. enlemin kuzeyinde bulunan düşük rakımlı bölgeler, yaz aylarında görece daha sıcak ve nemli havaya sahip olup, kış aylarında yine güneydeki bölgelere göre daha soğuk olduğundan yıllık sıcaklık ortalaması 20-24 °C (68,0-75,2 °F) arasında değişkenlik göstermektedir. Meksika'daki en büyük şehirlerin çoğu Meksika Vadisi'nde veya çevresindeki vadilerde, 'den düşük rakımda yer aldığından yıllık ortalama sıcaklıkları 16-18 °C (60,8-64,4 °F) arasında değişiklik gösterir ve yıl boyunca gece sıcaklıkları, gündüz vaktine göre oldukça düşüktür.Başta kuzey bölümleri olmak üzere Meksika'nın çoğu bölgesi kurak bir iklim yapısına sahiptir.

Ekonomi

Meksika ekonomisi, Uluslararası Para Fonu'na göre, nominal olarak dünyanın en büyük 15. ve satın alma gücü paritesine göre 11. büyük ekonomisidir. 1994 krizinden bu yana, idareler ülkenin makroekonomik temellerini iyileştirmiştir. Meksika, 2002 Güney Amerika krizinden önemli ölçüde etkilenmemiş ve 2001'de kısa bir süre durgunluktan sonra, büyüme hızının düşük olmasına rağmen pozitifliğini korumuştur. Bununla birlikte, Meksika, 2008 durgunluğundan en çok etkilenen Latin Amerika ülkelerinden biriydi ve gayri safi yurt içi hasıla o yıl %6'dan fazla azalış göstermiştir.

Meksika ekonomisi görülmemiş bir makroekonomik istikrâra sahipti, bu da enflasyonu ve faiz oranlarını düşük seviyelere indirmiş ve kişi başına düşen geliri artırmıştı. Buna rağmen, kentsel ve kırsal nüfus ile kuzey ve güney eyaletlerinde zengin ve fakir arasında büyük boşluklar belirgindir. Çözülmemiş konulardan bazıları, altyapının iyileştirilmesi, vergi sisteminin çağdaşlaştırılması ve iş yasaları ve gelir eşitsizliğinin azaltılmasını içerir. 2013 yılında GSYİH'nın yüzde 19,6'sı olan tüm vergi gelirleri 34 OECD ülkesi arasında en düşük olanıydı.

Yönetim birimleri

Meksika 1 federal bölge ile 31 eyaletten oluşmaktadır.

Kültür

Tarihsel, etkin, toplumsal ve ekonomik etkenlerden kaynaklanan bölgesel farklılaşmalara karşın, yerel halk sanatlarının yanı sıra Avrupa kaynaklı klasik sanatlara dayanan özgün bir Meksika kültüründen bahsedilebilir. 1930'larda güçlenen Indigenismo akımı Yerli kültür mirasına ilgiyi canlandırmıştır.

Daha çok kırsal kesimde yaygın olan ve hem günlük kullanıma, hem de süslemeye dönük işlevler taşıyan geleneksel halk sanatları ülke çapında çok tutulur. En ilginç örnekler arasında Oaxaca Vadisine özgü kil çömleklerle Tomala köyünde üretilen kuş ve hayvan figürleri sayılabilir. Renkli süslemeler taşıyan pamuk giysilere, pamuk ya da yünden yapılan omuz atkılarına (rebozo) ve serape'lere, renkli sepetlere ve değişik desenli kilimlere ülkenin hemen her yanında rastlanır. Halk müziği Meksika tarihi boyunca en önemli sanat biçimlerinden biri olmuştur. Eski charro'lar (sığır çobanı) gibi giyinen şarkıcılar, günümüzde de şenliklerde ve özel günlerde gitar ve davul eşliğinde şarkı söyler.

Meksika Devrimi'ne ilişkin temalar uzun bir dönem Meksika edebiyatına damga vuran başlıca öğe olmuştur. Köylülerin sorunları ve acıları günümüzde de Juan Rulfo gibi yazarların yapıtlarına konu olmakla birlikte, Meksika edebiyatında evrensel temalara yöneliş belirgin bir ağırlık kazanmıştır. Bu yeni kuşak edebiyatçılar arasında uluslararası düzeyde ün kazanmış Samuel Ramos, Octavio Paz, Carlos Fuentes, Gustavo Sainz ve Juan José Arreola gibi adlar öne çıkar. Oyun yazarı Rodolfo Usigli'nin yapıtlarında da benzer bir yönelim görülür. Meksika tiyatrosuna katkıda bulunmuş öteki çağdaş yazarlar arasında Luisa Josefina Hernández ve Emilio Carballido sayılabilir. Müzikte evrenselleşme çığırına öncülük eden Carlos Chávez'i başka bazı genç besteciler de izlemiştir.

Duvar resmi Meksika'nın dünya çapında adını duyurduğu sanat dallarının başında gelir. Diego Rivera, José Clemente Orozco ve David Alfaro Siqueiros gibi ressamlar Meksika tarihi ve kültürünü kalabalık, canlı, figüratif kompozisyonlarla yansıtan yapıtlarıyla tanınmıştır.

Önde gelen kültür kurumlarından Ulusal Güzel Sanatlar Enstitüsü güzel sanatları yaymaya ve bu alandaki incelemeleri desteklemeye yönelik etkinlikler yürütür. Meksika Senfoni Orkestrası ve çeşitli bale toplulukları da devletten önemli çapta destek görür. Yerli Enstitüsü geleneksel el sanatlarını korumak ve geliştirmekle görevlidir.

Boğa Güreşi Meksika'da bugün de çok sevilen bir eğlencedir.En yaygın spor olan futbolun yanı sıra beyzbol da büyük ilgi toplar. Meksika hafif sıklette birçok dünya şampiyonu boksör yetiştirmiştir.

Basın dünyasında özel sektör egemendir; ülkenin iki büyük televizyon kanalı olan Televisa ve TV Azteca ile Excélsior, Novedades ve El Universal gazeteleri en etkili medya organlarıdır.

Diğer bilgiler
ABD ve Kanada'yla beraber NAFTA'yı oluşturan ülke, hızlı nüfus artış oranı, yüksek işsizlik gibi tipik bir gelişmekte olan ülke görünümündedir. ABD'de yaklaşık on beş milyon Meksika asıllı insan yaşamaktadır.

Yılbaşlarını 12 üzüm yiyerek kutlarlar. Tam saat 12 olduğunda kilise çanı 12 kere çalar her çalışında bir üzüm yenir ve her üzüm yenildiğinde bir dilek tutulur. Eğer böyle yapılırsa dileklerin yerine geleceğine inanılır.

Resimler

Ayrıca bakınız
 Meksika'ya Fransız müdahalesi
 Meksika Kızılderili katliamları
 Meksika'da seçimler

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Meksika Cumhurbaşkanlığı
 Meksika resmî sitesi

G20 ülkeleri

Meksika


Die N609 war von 1933 bis 1973 eine französische Nationalstraße, die zwischen Bédarieux und Béziers verlief. Ihre Länge betrug 35 Kilometer. In ihrem Verlauf hat sie einen Scheiteltunnel.

N609A

Die N609A war von 1933 bis 1973 ein Seitenast der N609, der von dieser südlich von Bédarieux abzweigte und nach Hérépian führte. Ihre Länge betrug 5 Kilometer.

Weblinks
 Route nationale française auf WikiSara, eine Auflistung aller Nationalstraßen (französisch)

609

Route nationale 609


بنت جبيل هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء بنت جبيل في محافظة النبطية.

التسمية
بنت جبيل استمدت اسمها من نزوح أميرة تنوخية إليها وتحولت إلى معقل «حزب الله» الرئيسي في الجنوب اللبناني.

أعلام
 خالد أحمد بزي
 عناية جابر
 أمين سعد (الأخضر العربي)
 روي كلين

المراجع

أماكن مأهولة في لبنان
أماكن مأهولة في محافظة النبطية
تجمعات شيعية في لبنان
صراع لبنان وإسرائيل
قرى جبل عامل
قضاء بنت جبيل
مدن لبنان
أماكن مأهولة في قضاء بنت جبيل

بنت جبيل


Die Liste der denkmalgeschützten Objekte in Hrušovany enthält das eine nach slowakischen Denkmalschutzvorschriften geschützte Objekt in der Gemeinde Hrušovany im Okres Topoľčany.

Denkmäler

Legende

Einzelnachweise

!
Hrusovany

Liste der denkmalgeschützten Objekte in Hrušovany (Slowakei)


Kirgiska sovjetska enciklopedija (kirgiski: Кыргыз совет энциклопедиясы, ruski: Киргизская советская энциклопедия) prva je opća enciklopedija na kirgiskome. Pisana je ćirilicom. Izdala ju je "Glavna redakcija Kirgiške sovjetske enciklopedije" (kirgiski: Кыргыз Совет энциклопедиясынын башкы басмасынын, ruski: Главной редакцией Киргизской советской энциклопедии u 6 svezaka od 1976. do 1980. godine.

Glavni urednik prvog sveska bio je Asanbek Tabaldiev, doktor filozofskih znanosti te dopisni član Akademije znanosti Kirgiske SSR, a od drugog do šestog Bjubuijna Oruzbaeva. Sovjetska ideologija imala je znatni utjecaj na saržaj enciklopedije.

Na temelju tih svezaka 1982. godine tiskana je jednosveščana enciklopedija "Kirgiska SSR" (ruski: Киргизская ССР), posvećena Kirgiskoj SSR.

Struktura

Izvori

Vidi još
 Velika sovjetska enciklopedija
 Nacionalna enciklopedija "Kirgistan"

Vanjske poveznice

Nacionalne sovjetske enciklopedije
Povijest Kirgistana

Kirgiska sovjetska enciklopedija


Yenikonak, Tunceli ilinin Ovacık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Ekim 1994'te güvenlik güçleri tarafından PKK'ya yönelik başlatılan operasyonlar kapsamında tamamen boşaltıldı. Köye 2004 yılında kısmi geri dönüşler yapılmaya başlandı.

Coğrafya
Tunceli iline 100 km, Ovacık ilçesine 48 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar
 Yerelnet

Ovacık belde ve köyleri

Yenikonak, Ovacık


Stadionul Nijni Novgorod (rusă: Стадион Нижний Новгород) este un stadion de fotbal în construcție în orașul Ekaterinburg, capitala regiunii Nijni Novgorod, subdiviziune administrativă în Federația Rusă. În conformitate cu decizia FIFA, stadionul va găzdui mai multe jocuri la Campionatul Mondial de Fotbal 2018 și va servi, de asemenea, ca stadionul de origine al clubului de fotbal FC Ural Ekaterinburg. Stadionul va avea o capacitate de 27,000 de spectatori.

Legături externe

Stadioanele CM FIFA 2018

Stadionul Central (Ekaterinburg)