La Coupe d'Angleterre amateur de football (en anglais: FA Amateur Cup) est une compétition de football anglaise réservée aux clubs amateurs, qui s'est tenu annuellement de 1893 à 1974, lorsque la Football Association abolit le statut officiel d'amateur.

Histoire

Dès l'avènement du professionnalisme dans le football anglais, les équipes professionnelles dominent le principal tournoi national de l'époque, la Coupe d'Angleterre (FA Cup). En réponse, les dirigeants du plus ancien club du pays, le Sheffield, suggèrent en 1892 l'organisation d'une coupe nationale distincte réservée aux équipes amateurs et proposent même d'offrir le trophée de la compétition. La Fédération anglaise (FA) rejette d'abord l'idée avant de se raviser. N.L. Jackson, du Corinthian FC, est nommé président du comité chargé de son organisation. Un trophée d'une valeur de 30 £ est acquis et une première édition est organisée dès 1893.

Parmi les participants à la première édition, douze équipes sont formées par d'anciens élèves des principales écoles publiques du pays. Old Charthusians, de la Charterhouse School, remporte la première finale face au Casuals. Les équipes d'anciens élèves continuent ainsi de participer à la Coupe amateur jusqu'en 1902, lorsque des différends avec la FA conduisent à la création d'une nouvelle compétition qui leur est réservée, la Coupe Arthur Dunn.

La dernière édition se joue en 1973-1974, quand la FA abolit officiellement la distinction entre clubs professionnels et amateurs. Deux compétitions à élimination directe, avec pour le critère d'éligibilité est le niveau en championnat, prennent la suite : le FA Trophy, créé cinq ans plus tôt pour les équipes semi-professionnelles et le FA Vase, pour les clubs d'un niveau plus modeste.

Structure
Le premier tournoi réunit 81 participants. Trois tours préliminaires de qualification sont organisés pour réduire leur nombre à 32 pour le premier tour proprement dit. La saison suivante, les demi-finalistes de la saison précédente, ainsi que d'autres clubs renommés, sont directement qualifiés pour le premier tour. En 1907, le nombre de participants au premier tour est doublé (à 64), le nombre de tours pour atteindre les demi-finales passant à quatre. Le tournoi conserve ce format jusqu'à sa dernière édition en 1974.

Stades

Les matchs se jouent généralement sur le terrain de l'une des deux équipes, selon l'ordre du tirage au sort. En cas d'égalité, le match d'appui est organisé sur le terrain de l'autre équipe. En cas de nouvelle égalité, les rencontres suivantes se jouent sur terrain neutre.

La finale change de ville hôte aux débuts de la compétition. La ville est alors généralement choisie en fonction des deux clubs finalistes. À partir de 1949, la finale est organisée au stade de Wembley. Dans les années 1950, le nombre de spectateurs pour la finale atteint 100 000, un chiffre comparable à la finale de la Coupe d'Angleterre professionnelle.

Vainqueurs et finalistes
La majorité des vainqueurs provenaient soit de la Isthmian League, basée à Londres et des Home Counties (les comtés autour de Londres), soit de la Northern League, basée dans le nord-est de l'Angleterre.

Bishop Auckland FC est le club le plus titré avec dix victoires. Parmi les vainqueurs de la Coupe amateur qui sont ensuite devenus professionnels et ont été admis dans la Ligue anglaise: Middlesbrough, West Hartlepool (qui deviendra Hartlepool United après fusion), Wimbledon, Wycombe Wanderers et Barnet. Les clubs d'Ilford, Leytonstone et Walthamstow Avenue fusionneront également pour devenir le club professionnel de Dagenham & Redbridge.

Trente-six clubs différents ont remporté la coupe. Les clubs suivants ont remporté le tournoi plus d'une fois :

Références

Bibliographie

Compétition de football en Angleterre
Angleterre
Compétition fondée en 1893
Compétition sportive disparue en 1974

Coupe d'Angleterre amateur de football


TETRA Telsiz Standardında, Peripheral Equipment Interface(Çevresel Donanım Arayüzü)'in kısaltmasıdır. Bu standart arayüz ile TETRA terminallerinin çevresel donanımlarla haberleşmesi standartlaştırılmıştır. Bu sayede sensörler, uzaktan komuta sistemleri, bilgisayarlar... gibi donanımlar TETRA ağı üzerinden haberleşebilirler.

PEI


Qatar SC Stadyumu, Katar'ın başkenti Doha'da çok amaçlı olarak inşa edilen bir stadyum.

Qatar SC Stadyumunda çoğunlukla futbol müsabakaları yapılmaktadır. Katar'ın Qatar SC adlı kulübünün maçlarını yaptığı Qatar SC Stadyumu, 20.000 seyirci kapasitelidir.

SC
Doha'daki yapılar
Doha'da spor

Süheym bin Hamad Stadyumu


Karboksilik asitler karboksil grubu olan organik asitlerdir, -C(=O)OH formülüne sahiptirler, bu genelde -COOH veya CO2H olarak da yazılır. Karboksilik asitler Bronsted asitleridir, yani proton vericileridir. Karboksilik asitlerin tuz ve anyonlarına karboksilat denir. Karboksilik asitler, esterlerle fonsiyonel grup izomeridirler. Karboksilik asitlerin en basit dizisi alkanoik asitlerdir, R-COOH formülüyle gösterilirler, R bir hidrojen atomu veya bir alkil grubuna karşılık gelir. Bileşiklerde birden fazla karboksilik asit grubu bulunabilir.

Fiziksel özellikler

Karboksilik asitler polar moleküllerdir ve birbirleriyle hidrojen bağları kurarlar. Yüksek sıcaklıkta, buhar fazında, karboksilik asit molekülleri çiftler (dimer) halinde bulunurlar. Kısa karboksilik asitler (1-4 karbonlu) suda çözürler, daha uzun olanları ise alkil zincirin gittikçe artan hidrofobik özelliği yüzünden çok daha az çözünürler. Eter ve alkol türü daha az polar çözücülerde çözünme eğilimleri vardır.

Karboksilik asitler tipik olarak zayıf asitlerdir, yani sadece kısmen H+ katyonu ve RCOO− anyonlarına ayrışırlar. Örneğin, oda sıcaklığında suda çözünmüş asetik asit molekülerinin yalnızca % 0.02 ayrışmış durumdadır.

Karboksilik asitler zayıf asitler olduklarından suda her iki biçimleri arasında bir denge oluşur:

RCOOH ↔ RCOO- + H+

Karboksilik asitlerin asitlikleri hem asit halin, hem de eşlenik (konjüge) bazın kararlılığı ile açıklanabilir.

Asidin kararlılığı
Karboksilik asitlerin asitliği, iki elektronegatif oksijen atomunun O-H bağını çevreleyen elektron bulutunun şeklini bozarak bu bağı zayıflatması ile, endüktif etkiler ile açıklanabilir. Zayıf O-H bağı asit molekülünün daha az kararlı olmasına neden olur ve hidrojen atomunun daha kolay ayrışıp H+ iyonu salmasına neden olur. Asit karasız olduğu için denge sağa kaymış durumdadır.

Ek elektronegatif atom veya grupların, R grubu üzerinde bulunana klor veya hidroksil gibi, benzer ama daha zayıf etkileri olur. Bu grupların varlığı endüktif etki sonucu asitliği artırır. Örneğin (üç -Cl grubu olan) trikloroasetik asit, laktik asitten (bir -OH grubu olan)daha kuvvetli bir asittir, o da asetik asitten (hiç elektronegatif parçası olmayan) daha kuvvetlidir.

Spektroskopi
Karboksilik asitler kızıl ötesi spektroskopisi ile kolaylıkla tanınabilirler. 1680 ile 1725 cm−1 arasında keskin bir C=O gerilmesi vardır, ayrıca karboksil grubununun kendine has O-H gerilmesi 2500 ile 3000 cm−1 arasında yayvan bir tepe olak belirir.

1H NMR spektrometresinde hidroksil hidrojeni 10-13 ppm bölgesinde görünür, ama eser miktarda su ile değişim yüzünden ya genişlemiş olur ya da hiç gözlemlenmez.

Kaynakça
Kısa düz zincirli alifatik karboksilik asitler ve C18'e kadar uzunluktaki çift sayılı karbonlular ticarî olarak sağlanabilir. Örneğin, asetik asit karbon monoksitin metanol karbonilasyonu ile üretilir. Daha uzun karboksilik asitler ise bitki veya hayvan kaynaklı trigliseritlerin hidrolizinden elde edilir.

Sirke, asetik asidin derişik bir çözeltisidir, biyolojik olarak, etanolun fermantasyonu yoluyla üretilir.

Sentez
Karboksilik asitler birincil alkol ve aldehitlerin, Jones ayracı, potasyum permanganat veya sodyum klorit gibi kuvvetli yukselgenlerle yükseltgenmesi ile üretilebilir. Ayrıca olefinlerin potasyum permanganat veya potasyum dikromat ile oksidatif parçalanması yoluyla da üretilebilirler. Özellikle bir benzen halkasındaki herhangi bir alkil grubu, zincir uzunluğu her ne olursa olsun, bir karboksilik aside tamamen yükseltgenir. Benzoik asidin endüstriyel olarak toluenden sentezlene yöntemi buna dayalıdır.

Karboksilik asitler ayrıca, asit veya baz eklenerek, nitrillerin, esterlerin veya amidlerin hidrolizi ile de elde edilebilirler. Ayrıca karbon dioksit üzerine etki edecek bir Grignard ayracı ile de hazırlanabilirler, ama bu yöntem endüstride kullanılmaz.

Karboksilik asitler asağıdaki tepkimelerle de oluşabilirler:
 Bir aldehitin Cannizaro tepkimesi ile disproporsiyonu
 Diketonların benzilik asit düzenlenmesi ile düzenlenmesi
 Haloform tepkimesinde metil kentonların halojenasyon ve ardından hidrolizi ile
 Benzoik asitlerin oluşumunda yer alan daha ender bazı tepkimeler, nitrobenzenlerden von Richter tepkimesi ve fenollerden Kolbe-Schmitt tepkimesidir.

Tepkimeler
Karboksilik asitler bazlar ile tepkiyip karboksilat tuzları oluştururlar, hidroksildeki hidrojen bir metal katyonu ile yer değiştirir. Böylece, örneğin sirkede bulunan asetik asit, sodyum bikarbonat ile reaksiyona girip sodyum asetat, karbon dioksit ve su oluşturur:
CH3COOH + NaHCO3 → CH3COONa + CO2 + H2O
Karboksilik asitler alkol ve aminlerle tepkiyip ester ve amidler oluştururlar. Diğer alkol ve fenoller gibi karboksilik asitlerdeki hidroksil de, tionil klorür kullanılarak klor atomuyla yer değiştirip asil klorürler oluşturabilir.

Karboksilik asitler lityum aluminyum hidrit veya boran ile indirgenip birincil alkoller oluşturabilirler ancak bu tepkimelerden birincisi yavaştır. Esterler daha kolay indirgenebilirler, bu yüzden asitlerin indirgenmeden evvel esterleştirilmesi genelde daha mümkündür.

Tüm karbonil bileşikler gibi α-karbondaki protonlar da keto-enol totomerizasyonu ile ayrılmaya müsaittir. Böylece, Hell-Volhard-Zelinsky halojenasyonu ile alfa karbon kolayca halojenleşebilir.

 Arndt-Eistert sentezi karboksilik aside bir α-metilen grubu dahil eder.
 Curtius düzenlemesi karboksilik asitleri isosiyanatlara dönüştürür.
 Karboksilik asitler Hunsdiecker tepkimesi ile dekarboksile olurlar.
 Dakin-West tepkimesi bir amino asidi ona karşılık gelen amino ketona dönüştürür.
 Barbier-Wieland bozunumunda alifatik karboksilik asidin alfa metilen grububir dizi adımla ayrılır, böylece sincir kısalması meydan gelir.
 Bir bileşiğe bir karboksilik grubun eklenmesine karboksilasyon denir; onun çıkartılmasına da dekarboksilasyon. Bu tepkimeleri katalizleyen enzimlere karboksilaz (EC 6.4.1) ve dekarboksilaz (EC 4.1.1) denir.

Adlandırma ve örnekler
Karboksilat anyonu R-COO- genelde -at eki ile adlandırılır, dolayısıyla, örneğin, asetik asitinin iyonuna asetat denir. IUPAC adlandırma sisteminde karboksilik asitlerin -oik asit eki olur (örneğin oktadekanoik asit). Genel kullanımda ek genelde -ik asit şeklindedir (örneğin stearik asit).

Bazı karboksilik asit sınıflarının temsilcileri aşağıda listelenmiştir:

 Kısa zincirli doymuş asitler
 Formik asit (metanoik asit) - HCOOH, arı ve karınca sokmalarında bulunur
 Asetik asit – CH3COOH, sirkede bulunur
 Propionik asit (propanoik asit) – CH3CH2COOH
 Orta zincirli doymuş monokarboksilik asitler
 Valerik asit (pentanoic acid) – C5H11COOH
 Enantik asit (heptanoic acid) – C6H13COOH
 Pargonik asit (nonanoic acid) – C8H17COOH
 Kısa zincirli doymamış monokarboksilik asitler
 Akrilik asit (2-propenoic acid) – CH2=CHCOOH, polymer sentezinde kullanılır
 Yağ asitleri– orta ve uzun alkan zincirli, bir karboksil gruplu asitler.
 Butirik asit (butanoic acid) – CH3CH2CH2COOH, ekşimiş terayağında bulunur
 Laurik asit (dodecanoic acid) – CH3(CH2)10COOH, hindistan cevizinde bulunur
 Dokoheksanoik asit
 Eikosapentanoik asit
 Amino asitler– proteinlerin yapı taşları
 Keto asitler– keton grubu taşırlar
 Pirüvik asit
 Asetoasetik asit
 Aromatik karboksilik asitler
 Benzoik asit– C6H5COOH. Sodyum benzoat, benzoik asidin sodyum tuzu, gıda koruyucusu olarak kullanılır
 Salisilik asit– çoğu deri bakım ürününde kullanılır
 Dikarboksilik asitler - iki karboksilik grubu vardır
 Aldarik asit - şeker asitleri ailesi
 Oksalik asit - çoğu gıdada bulunur
 Malonik asit
 Malik asit - elmalarda bulunur
 Suksinik asit - sitrik asit döngüsünün bir parçası
 Glutarik asit
 Adipik asit - naylon üretmekte kullanılan monmer
 Trikarboksilik asit - üç karboksil grubu vardır
 Sitrik asit - turunçgillerde bulunur
 Alfa hidroksi asitler - hidroksi grubu vardır
 Laktik asit (2-hidroksipropanoik asit) – ekşi sütte bulunur

Yaygın karboksilik asitler

Ayrıca bakınız
Anizoil klorür

Notlar

Karboksilik asit


Europa este imnul național al statului Kosovo. Acesta a fost compus de către Mendi Mengjiqi. La fel ca imnurile naționale din Spania, Bosnia-Herțegovina și San Marino, imnul nu are versuri oficiale, dar au fost compuse versuri neoficiale pentru acesta. A fost adoptat la 11 iunie 2008. A fost ales deoarece nu conținea nici o referire la vreun grup etnic. A fost adoptat de către Adunarea din Kosovo, cu 72 de parlamentari votând în favoarea adoptării imnului, în timp ce 15 au votat împotrivă, iar cinci s-au abținut.

Competiția pentru compunerea imnul
La 12 martie 2008, Adunarea din Kosovo a anunțat un concurs pentru alegerea unui imn în ziarele din Priștina și pe site-ul oficial al Adunării. Printre cerințe s-au numărat:

 Compoziție unică, originală și ușor de recunoscut
 "Lungimea compoziției nu trebuie să dureze mai puțin de 30 de secunde sau mai mult de 60 de secunde."
 "Pot fi incluse și versuri în orice limbă oficială a Republicii Kosovo" cu toate acestea, s-a luat decizia ca imnul să nu aibă versuri. Alegerea unor versuri pentru imn ar fi reprezentat o sarcină dificilă, deoarece majoritatea populației din Kosovo este compusă din albanezii, sârbii fiind al doilea cel mai mare grup etnic. Guvernul a subliniat că nici un grup etnic nu ar trebui să fie discriminat, declarând că statul este o "republică democrată, seculară și multietnică", astfel devenind dificilă misiunea de a găsi versuri care nu favorizează un grup etnic față de altul. Probleme similare au fost întâmpinate la alegerea drapelului. În plus, statul a cerut ca propunerea "să nu fie asemănătoare cu un imn sau un cântec popular din orice țară, sau cu imnul unui partid politic, al unei mișcări sau instituiții din Republica Kosovo".
 Propunerile trebuiau să fie depuse până la data de 31 martie 2008.
 Compozitorului a cărui piesă a fost adoptată i s-a acordat 10.000 de euro, iar alte două propuneri calificate au primit 7.000€ și 5.000 de euro.

Versuri propuse

Alte imnuri propuse

Odă bucuriei
"Odă bucuriei", imnul Uniunii Europene, a fost intonat în cadrul ceremoniei declarației de independență a Republicii Kosovo. Guvernul interimar al Kosovo a decis să facă acest lucru ca semn de respect față de Uniunea Europeană pentru eforturile sale prin care a ajutat la obținerea independenței.

Himni i Flamurit
"Himni i Flamurit" imnul național al Albaniei, a fost utilizat pe scară largă în Kosovo, împreună cu alte simbolurilor naționale albaneze. A fost de asemenea imn al nerecunoscutei Republicii Kosova, care a existat din 1990 până în 1999, când provincia a fost trecută sub controlul Națiunilor Unite.

Kur ka ra kushtrimi n'Kosovë
"Kur ka ra kushtrimi n'Kosovë", un cântec compus de Rauf Dhomi, a fost propus de fostul președinte al provinciei Kosovo, Ibrahim Rugova, ca imn în anul 2000, însă la acea vreme nu s-a luat vreo decizie. Acest imn are versuri în limba albaneză.

Note

Legături externe

 Regulamentul oficial și complet al concursului pentru alegerea imnului
 Știre video a Reuters despre concurs
 Versiune orchestrală a Imnului Național al statului Kosovo
 Partitură

Simboluri naționale din Kosovo
Imnuri naționale

Europa (imn)


Jutta Nardenbach (Bendorf,  - ) est une footballeuse allemande.

Biographie

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Naissance en août 1968
Décès en juin 2018
Footballeuse internationale allemande
Footballeuse aux Jeux olympiques d'été de 1996
Joueuse du FCR 01 Duisbourg
Joueuse de l'Eintracht Francfort
Joueuse du SC 07 Bad Neuenahr
Joueuse du SG Essen-Schönebeck
Naissance à Bendorf (Mayen-Coblence)
Décès à 49 ans

Jutta Nardenbach


Chistelandia es una película mexicana editada en 1958 dirigida por Manuel Barbachano Ponce. Se trata de una recopilación de la sección cómica realizada para el noticiero cinematográfico "Tele-Revista" de la década de 1950, proyectado durante los intervalos y avances en la programación de salas de cine de México.

Su atractivo radica en que toda la película se basa en diferentes sketches presentando a diferentes personajes como:

 Flecos Bill
 Perla Jones
 El Charro Asqueado
 Don Humberto Cahuich
 Cuco Pelucho
 Don Silvio Pinole

Reparto

En esta película intervienen los actores:

 Humbert Cahuich
 Pancho Córdova
 Fernando Espejo
 Ramiro Gamboa (el Tío Gamboín)
 Eulalio González "Piporro"
 Giovanni Korporaal
 Javier López "Chabelo"
 Carlos Robles Gil

Curiosidades

 Durante la película a diferentes intervalos aparece una mini serie de episodios del personaje "Flecos Bill", narrados con un gran sentido del humor por Eulalio González Piporro.
 Un aspecto interesante de esta película es el estilo muy peculiar de su humor, alejado totalmente de los convencionalismos de la época y evitando clichés o imitaciones de las comedias del cine mexicano, como las de Germán Valdés "Tin-Tan", Mario Moreno "Cantinflas", Antonio Espino "Clavillazo" o "Viruta y Capulina", por citar algunos.
 De igual modo, a lo largo de la cinta aparecen varios chistes sobre homosexuales. En esta época aún no había tanta apertura sexual.
 Ese mismo año se editaron sus continuaciones "Vuelve chistelandia" y "La Nueva Chistelandia", formando así una trilogía.
 La trilogía de las "Chistelandias" no fue realizada con la técnica de sonido directo, por lo que los diálogos se grabaron en estudio. En dichos doblajes se distingue la inconfundible voz de Jorge Arvizu "El Tata", en lo que significó uno de sus primeros trabajos de doblaje.
 Se hicieron ese mismo año otras dos películas: Vuelve chistelandia y La Nueva Chistelandia.

Enlaces externos
https://web.archive.org/web/20110406054905/http://es.getamovie.org/reparto/pelicula/chistelandia-83286.html

Películas de México
Películas de 1958
Películas de Piporro

Chistelandia


Oscando (¿? - 645) fue un eclesiástico visigodo, obispo de Astorga entre los años 637 y 645, contemporáneo de los papas Honorio I, Severino, Juan IV y Teodoro I y de los reyes Chintila, Tulga y Chindasvinto.

La única noticia histórica de su existencia es su participación en el VI Concilio de Toledo celebrado el año 638.

Referencias

Obispos de Astorga
Obispos de España del siglo VII

Oscando


11012 Henning este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
11012 Henning este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Palomar par l'Observatorul Palomar. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,59 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 3,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 11001-12000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1982
Centura de asteroizi

11012 Henning


La puerta Cerrada fue uno de los accesos del recinto amurallado de Madrid. Se llegaba a ella desde el Este, subiendo por la calle real hasta la plaza del Arrabal (luego plaza Mayor), junto a la derribada puerta de Guadalajara. En el inicio del  este espacio urbano está formado por la encrucijada de la plaza de Puerta Cerrada. La supuesta ubicación de la puerta medieval está indicada por un hito en forma de cruz. En 1582 la puerta sufrió un devastador incendio que la destruyó por completo y dio lugar a la plaza.

La puerta tuvo varias denominaciones: puerta de la Culebra y puerta de la Sierpe; todas ellas haciendo referencia al dragón esculpido en la clave de su arco.

Historia
En el  se instalaron en sus inmediaciones los gremios de cobreros (artesanos del cobre) y latoneros (artesanos del latón). Todos ellos ubicados en la plazoleta de los herreros. La posterior denominación de Puerta Cerrada proviene de los diversos incidentes, como robos y asaltos ocurridos en sus inmediaciones, que llevaron a la decisión de cerrarla durante la noche. El historiador León Pinelo llegó a anotar su cierre definitivo.

A mediados del , se produjo un crecimiento demográfico sensible en los arrabales de la ciudad, de forma que el Concejo tuvo que donar solares a los mudéjares que habitaban en las cercanías de la puerta Cerrada, dando lugar a la morería nueva, barrio situado junto a la plaza del Arrabal (más tarde plaza Mayor). El barrio estaba compuesto de mudéjares de clase alta, mientras que adyacente se encontraba la morería vieja, barrio moro donde residían los más pobres. El posterior crecimiento urbano hizo que se abriera la puerta para comunicar los nuevos barrios del arrabal con los internos. La "Puerta" conservó sin embargo la denominación "Cerrada", de ahí el uso irónico que de puerta y nombre hicieron autores como Francisco de Quevedo, Lope de Vega o Agustín Moreto.

Interpretando los restos arqueológicos encontrados, su ubicación exacta debería estar más al oeste del emplazamiento del hito marcado por la Cruz que hay en la plaza; más hacia la calle del Nuncio, la Cava Baja, Cuchilleros y la calle Gómez de Mora y flanqueada por la Torre del Vinagre, posiblemente destruida en 1647, y la desaparecida puerta de Moros (destruida ya en 1412 y cuya existencia arqueológica se descubrió en los sótanos de un bar de la Cava Baja en 1991, no muy lejos del punto de inicio del arroyo del Alto Abroñigal). La salida de la puerta de la culebra a través de la muralla daba a un puente que salvaba una profunda cava (o foso).

Fue derribada en 1569 para ensanchar el paso, construyéndose una nueva que duró hasta 1582, año en que fue destruida por un incendio. Tras este incidente Felipe II se opuso a que fuera reconstruida, en virtud del crecimiento urbano de Madrid y su expansión a lo largo del eje de la calle de Segovia, que dejaba a la puerta dentro del nuevo recinto urbano, y sin utilidad.

Durante la construcción de la Cerca de Felipe IV, debía quedar algún resto de la puerta en los alrededores de la plaza, pues Tirso de Molina en su comedia La huerta de Juan Fernández, pone en boca de los protagonistas:

Su existencia se recoge en algunos folios de la planimetría de Madrid de mediados del .

Referencias

Bibliografía

Enlaces externos

Cerrada
Patrimonio desaparecido de Madrid
Arquitectura de España del siglo XII
Barrio de Palacio

Puerta Cerrada (Madrid)


Ångström, ışığın dalga boyunu ölçmekte kullanılan uzunluk ölçü birimidir. Anders Jonas Ångström tarafından tanımlandığından onun adıyla anılır.

Ångström birimi kısaca Å olarak gösterilir ve 10−10 m'ye eşittir. Diğer bir ifadeyle, 1 ångström santimetrenin yüz milyonda biridir. 0,1 nanometre veya 100 pikometredir. Å sembolü İskandinav alfabesinden gelmektedir. Fen bilimleri ve teknoloji genellikle ångströmü atomlar, moleküller, mikroskobik biyolojik yapıları ve kimyasal bağ uzunluklarını, kristallerdeki atomların düzenlenmesi, elektromanyetik radyasyonun dalga boyu ve entegre devre parçaların boyutlarını ifade etmek için kullanılır.

Kullanımı
Ångström'ün kullanımı geniş ölçüde kristalografi, Katı hal fiziği ve bir birim olarak kimya d serisinde, hücre parametreleri, atomik arası mesafeler ve x-ışını dalga boylarında kullanılır. Örneğin İnorganik Kristal Yapısı Veritabanı ångström kullanarak bu değerleri bulmaktadır.

Tarihçe
Anders Jonas Ångström spektroskopi alanında öncü olmuştur ve aynı zamanda astrofizik, ısı transferi,karasal manyetizma ve Kutup ışıkları  (aurora borealis) alanında da çalışmaları bilinmektedir.

Ångström uluslararası kabul edilmektedir fakat uluslararası birimlerin(SI) bir parçası değildir. Ağırlıklar ve Ölçüleri İçin Uluslararası Komitesi resmî olarak kullanılmasını teşvik etmemektedir ve iç pazar için de Avrupa Birliği'nin kullanılabilir ölçü birimleri kataloğunda bulunmaz.

Kaynakça

Uzunluk birimleri
SI olmayan metrik birimler

Ångström


Oasis & The 77 Puppets er en film instrueret af Helene Kjeldsen.

Handling
En musikvideo med 77 animerede marionetdukker. I centrum er marionetdukke bandet, der spiller Oasis' "Don't look back in Anger" sammen med dansende dukker i fri fortolkning af tekst og musik.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 1998

Musikfilm fra Danmark

Oasis & The 77 Puppets


Suuçtu Şelalesi, Türkiye'nin Bursa ilinin Mustafakemalpaşa ilçesine 18 km uzaklıkta bulunan ve ilçenin içme suyu ihtiyacını karşılayan, 38 metre yükseklikteki felezlerden dökülen şelale.

Oluşumu

Çataltepe mevkiinde, Muradiyesarnıç köyü yakınlarında, Karadere altındaki fay hattının çökmesi ile oluşmuştur. Granit metamorfik kayalar üzerinden akan şelale 464 metre rakıma sahiptir. Ayrıca şelaleden 5 km boyunca Sünlük Mahallesine kadar küçük şelalelerin bulunduğu 3 doğal oluşumlu şelale bulunmaktadır.

Özellikleri
Kayın, meşe, çam ağaçlarının gölgesinde serin bir dinlenme alanı olan bu alan, etrafındaki ahşap piknik masaları ve ocakları sayesinde piknikçilerin çok rağbet ettiği bir mesire yeridir. Suuçtu Şelalesi Şubat-Mart aylarında daha gür akmaktadır. Kış mevsiminde şelalenin genişliği 30 metreyi bulmaktadır. Sel olduğunda genişliği 50 metreye çıkabilmektedir. Tek parça halinde göle dökülen şelale bu sırada kayalara çarpmakta, suyu da bu vesileyle çok yükseklere kadar sıçramakta olup önündeki alçalan yamaçlara doğru ağaçların arasından uçmaktadır.

Turizm
Turizm bölgesi ilan edilen çevrede doğa sporları ve aktiviteler yapılmakta.11 Temmuz 2011 tarihinde Tabiat Parkı olarak tescillenmiştir. Tarım ve Orman Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü Suuçtu Tabiat Parkı yerli ve yabancı turistlerin yoğun ilgi gösterdiği doğa harikası eko park alanı.

Resimler

Ayrıca bakınız
 Türkiye'deki şelaleler listesi

Kaynakça

Dış bağlantılar

Mustafakemalpaşa
Bursa ilinin şelaleleri
Simav Çayı Havzası
Türkiye'deki şelaleler

Suuçtu Şelalesi


İbrahim Yattara (d. 3 Haziran 1980) Gineli eski millî futbolcudur. İstanbul 1. Amatör Lig ekiplerinden Yeniköy 1924 takımında oynamaktadır.

Futbola ülkesi Gine takımlarından San Garedi'nin altyapısında başladı. 1998'de aynı kulüpte profesyonel oldu. Bir yıldan kısa süre Athlético de Coléah'ta top koşturan Yattara, 2000'de Belçika ekiplerinden Royal Antwerp ile anlaştı. 2003 yılında kariyerinin büyük bir kısmını teşkil eden Trabzonspor'a 400 bin dolar karşılığında transfer oldu. Trabzonspor kariyerinde inişli çıkışlı dönemler yaşayan Yattara, Trabzonspor kariyerinde iki Türkiye Kupası şampiyonluğu yaşadı. Türkiye'de beş yıldan fazla zaman geçiren Yattara, Türk vatandaşlığı için başvurma hakkı kazandı ve başvuruda bulundu. Önceleri başvurusu kabul edilmese de 29 Ekim 2010'da resmen Türk vatandaşı oldu. 2016 Survivor'da ünlüler takımında yarışmacı oldu. Daha sonra Survivor'un 122. günü adaya veda ederek Survivor 2016'nın dokuzuncusu oldu.

Kulüp kariyeri

Gine kulüpleri
Ibrahim Yattara, futbol hayatına 1990'da, ülkesi Gine'nin San Garedi takımında başladı. 1998'de bu kulüpte profesyonel oldu. 2000'de, Gine'nin en üst düzey futbol ligi Guinée Championnat National ekiplerinden Athlético de Coléah'a transfer oldu.

Royal Antwerp
Athlético de Coléah'ta Avrupalı futbol gözlemcilerinin ilgisini çekti ve kardeşi Naby Yattara ile birlikte 2001 yılının ilkbaharında Belçika'nın Royal Antwerp takımına transfer oldu. Burada sağ kanat oyuncusu olarak oynadı. Royal Antwerp'in o zamanki teknik direktörü Henk Houwaart'ın yönetiminde yeterince forma şansı bulamadı ve teknik direktör tarafından zaman zaman rezerv takıma yollandı.

Trabzonspor
İbrahim Yattara, 2003-2004 futbol döneminde yeni yapılanmaya gitme kararı alan zamanın Trabzonspor Başkanı Özkan Sümer tarafından 20 dakika izlendi ve Trabzonspor'a 400 bin dolar karşılığında transfer edildi. Yattara bu transferden sonra, Trabzonspor'un 49. yabancı futbolcusu oldu. Yattara, ilk sezonunda oynadığı 36 resmî maçın sadece 10'unda ilk 11'de başlamasına rağmen, ligde oynadığı 30 maçta 15 asist yaptı. Aynı sezon beş de gol atan Yattara, Süper Lig'in asist kralı oldu. İlerleyen dönemlerde Trabzonspor'un teknik direktörlerinin birçoğuyla problem yaşayan Yattara, ilk 11'de birçok kez forma bulamadı. Fatih Tekke, Gökdeniz Karadeniz  ile birlikte mücadele ettiği takımda "muhteşem üçlü" olarak bilinen üç oyuncudan biri oldu. 2004'te gittiği millî takım kamplarından geç dönmesi ve disiplinsiz davranışları yüzünden, İbrahim Ege ile birlikte kadro dışı bırakılmasına rağmen, daha sonra affedildi. Daha sonraki dönemlerde ise Ibrahim Yattara'nın ülkesine gidiş gelişleri sorun oldu ve bazen affedildi bazen de para cezasına çarptırıldı. Bunun yanında hakkında polise ve mahkemeye de şikayetlerde bulunuldu.

Oynadığı göze hitap eden futboluyla taraftarın en sevdiği futbolculardan olan Yattara, savunmalara yaşattığı zor anlardan dolayı taraftar tarafından "kara bela" lakabına layık görüldü. Spor yorumcusu Haşmet Babaoğlu Yattara için: "Yattara'nın 15 dakikada yaptıklarını diğer büyüklerin kanat oyuncuları 90 dakikada ancak yapabiliyor." yorumunu yaparken, Yattara'nın gününde olduğunda neler yapabileceğini belirtti. Milliyet gazetesi spor yazarı ve GOAL dergisi çalışanı olan Uğur Meleke ise, Yattara'dan "Gineli Sanatçı" olarak bahsetti. 2008-2009 futbol sezonunun 28. haftasında Trabzonspor'un 2-0 kazandığı maçta, Gençlerbirliği'ne attığı gol World Soccer'ın Haziran sayısında ayın en güzel 5. golü seçildi. Kazanılan maçlardan sonra oynadığı ve ünü Macaristan'a kadar giden kolbastı oyunuyla dikkat çekti. Oyunu yakın arkadaşı Hasan Üçüncü'den öğrendiğini söyledi.

Al Shabab
Yattara'nın Trabzonspor ile olan sözleşmesi 2010-2011 sezonun sonunda sona erdi. Yattara, da 2011 - 2012 sezonu başlamadan önce sözleşmesinin sona erdiği Trabzonspor'dan üzüntüyle ayrılarak Suudi Arabistan ekiplerinden Eş-Şebab'a transfer olmuştur. 2012-13 Süper Lig sezonu öncesinde Bursaspor'la üç yıllık anlaşma imzalamak üzere Türkiye'ye geldi. Ancak kısa süre sonra, yapılan görüşmeler sonrasında transfer gerçekleşmedi. Ertesi gün, yine Süper Lig'de mücadele eden Mersin İdman Yurdu ile bir yıllık sözleşme imzaladı.

Mersin İdman Yurdu

2012-2013 sezonu başında Mersin İdman Yurdu ile anlaşarak yeniden Türkiye'ye dönen Yattara Mersin İdman Yurdu formasıyla Süper ligde 4 maça çıkmış ve ardından uzun süren bir sakatlık geçirmiştir.

La Louviere
İbrahim Yattara, Haziran 2013 tarihinde Belçika ikinci lig ekiplerinden La Louviere ile anlaşmıştır.ve 2015'te futbolu bırakmıştır

Futbola dönüş

Yeşil Çivril Belediyespor
2015'te futbolu bırakan 42 yaşında Yattara, 24 Ocak 2022 tarihinde çıkan haberlerde yer alan bilgiye göre Denizli Süper Amatör Küme ekiplerinden Yeşil Çivril Belediyespor'la anlaştı. Yattara'nın Yeşil Çivril Belediyespor'dan ücret almayacağı açıklandı.

Ortaköyspor
27 Temmuz 2022 tarihinde çıkan haberlerde, Ibrahim Yattara'nın Muğla Süper Amatör Ligi takımlarından Ortaköyspor ile 1 yıllık sözleşme imzaladığı  açıklandı.

Yeniköy 1924
11 Ağustos 2023 tarihinde Ibrahim Yattara, İstanbul 1. Amatör Küme ekiplerinden Yeniköy 1924 takımına transfer olarak üçüncü kez futbola geri döndü.

Hakkındaki transfer dedikoduları
Yattara'nın birçok kez Fenerbahçe ile adı transfer dedikodularına karışmıştır. Fenerbahçe'nin yanı sıra, Mayıs 2008'de biten sözleşmesini uzatmadan önce, Beşiktaş ve Galatasaray'ın da Yattara ile ilgilendiği iddia edilmiştir. 2008-2009 sezonu başında Katar kulübü El-Sadd 15 milyon € teklif etmiş ve yönetim tarafından kabul edilmiştir; ancak kulübün son anda parayı yatırmayı geciktirmesi üzerine transfer gerçekleşmemiştir. Gerçekleşmeyen bu transferden sonra basında:"Aynı sakatlık Hüseyin'de de var, o oynuyor, Yattara niye oynamıyor?" diye sorular sorulmuş, Yattara da bunlara cevaben:"Bilerek veya tepki için oynamadığım iddiaları çok çirkin... Nasıl böyle bir şey düşünülebilir." demiştir. Yine aynı yılın ara sezon transfer döneminde adı Real Madrid ile anılmıştır. Ayrıca Yattara, Trabzonspor'a gelmeden önce Chelsea'den teklif aldığını söylemiştir.

Millî takım kariyeri
İbrahima Yattara, Gine millî futbol takımında orta saha, Sağ açık olarak görev yapmaktadır. Yattara, Gine millî futbol takımında 20 numaralı formayı giymektedir. Yattara, Gine millî futbol takımı forması altındaki ilk golünü 5 Eylül 2010'da oynanan 2012 Afrika Uluslar Kupası Elemeleri'nde Gine'nin Etiyopya'yı 4-1 yendiği maçta 1 gol atarak kaydetmiştir. İbrahima Yattara, Gine millî futbol takımı ile şu ana kadar 22 maça çıkmış ve 1 gol kaydetmiştir.

Millî takım golleri

Kariyer istatistikleri

23 Ocak 2011 itibarıyla.

Başarıları
Yattara'nın kulüp kariyerindeki en büyük başarılar, Trabzonspor'la 2002-03, 2003-04 ve 2009-2010 sezonlarında kazandığı; Türkiye Kupası şampiyonlukları ve 2010 Türkiye Süper Kupası şampiyonluğudur. Ayrıca, eski adı Türkiye Birinci Ligi olan Süper Lig'de 2003-2004 futbol sezonunda takım arkadaşı Gökdeniz Karadeniz'in önünde asist kralı olmuştur.

Kişisel yaşamı
14 kardeşi bulunan Yattara'nın babası Salifou da eski bir futbolcudur. Yattara, Aminata Pendessa ile evli olup, Salifou Junior ve Amadu Pokou adında iki çocuğu vardır. Kendisi gibi futbolcu olan oğlu Salifou Junior, Trabzonspor'un altyapısında oynamıştır. Yattara, dininin İslam olduğunu açıklamıştır.

Yattara'nın, Konakri'de kurduğu FC Pokou ve Espaire de Yattara, adında iki futbol kulübü vardır. Yattara, bu takımlardaki iyi oyuncuları pazarlamak için kısa bir dönem menajerlik de yapmıştır. Kardeşi Naby Yattara'da futbolcudur ve Gine millî futbol takımında oynamıştır.

Estetik futbolundan dolayı, Gine'de kendisine "Poku" lakabı takıldı.

Sponsorluk ve tanıtım anlaşmaları
Yattara, 2008-09 futbol sezonu öncesi Avea ve Türk Telekom ile birlikte yapılan anlaşmayla, hizmete sunulan Trabzoncell'in reklam filminde oynadı. Trabzonspor'a gelmeden önce, Belçika'da iki firmanın tanıtım çekimlerinde de yer alan Yattara, Haziran 2005'te Mavi Show Jeans adlı kot firmasının tanıtım katalogları için objektiflerin karşısına geçti. Eylül 2005'te Lotto ile yaptığı özel anlaşmayla; kramponlarının ve diğer giyim eşyalarının karşılanmasını İtalyan şirketine bıraktı. Yine aynı yıl, zamanın Beşiktaş'lı futbolcusu Ahmed Hassan ile Lotto'nun katalog çekimlerine katıldı.

Ayrıca televizyon yapımcısı Acun Ilıcalı tarafından TV8'de yayınlanacak olan Survivor Ünlüler Gönüllüler isimli yarışma programının 2016 sezonunda yer alıcağı açıklandı.

Türk vatandaşlığı başvurusu
Yattara, Türkiye'deki 5 yılını doldurduktan sonra, Türk vatandaşlığı için başvurdu. Ancak, Gine ve Türkiye arasında çifte vatandaşlık anlaşması olmadığından süreç uzadı. Bunun üzerine Yattara, Türkçeyi rahatlıkla konuşabilmesine rağmen; küskünlüğünü dile getirmek için bir süre basın toplantılarında tercüman eşliğinde Fransızca konuşmuştur.
29 Ekim 2010'da Türk vatandaşlığına kabul edildiği açıklanmıştır. Eski takım arkadaşı Hasan Üçüncü'nün soyadını alarak; İbrahim Üçüncü adını almıştır.

Kaynakça

Dış bağlantılar

Trabzonspor Resmî Sitesi Yattara Profili

Trabzonspor Dergisi'nde Yattara ile yapılan röportaj
 Transfermarkt profili

Yaşayan insanlar
1980 doğumlular
Gineli futbolcular
Gine millî futbol takımı futbolcuları
Royal Antwerp FC futbolcuları
Trabzonspor yabancı futbolcuları
Mersin İdman Yurdu SK yabancı futbolcuları
Gineli gurbetçi futbolcular
Türkiye'deki gurbetçi futbolcular
Çift pasaportlu futbolcular
Türkiye vatandaşlığına kabul edilenler
Süper Lig futbolcuları
2006 Afrika Uluslar Kupası futbolcuları
2012 Afrika Uluslar Kupası futbolcuları
Orta saha futbolcuları
Kanat futbolcuları
Survivor yarışmacıları

Ibrahim Yattara


Svjetsko juniorsko prvenstvo u šahu je međunarodno godišnje natjecanje šahista mlađih od 20 godina. Sudionici moraju imati manje od 20 godina na 1. siječnja te godine. Prvenstvo organizira FIDE.

Medalje - muški (1951. – 1982.)

Medalje - žene
{| class="wikitable sortable"
! Br. !! Godina !! Mjesto !! Medalje !! Država
|-
| 1.
| 1982.
| Senta
||
 Agnieszka Brustman
 Tatjana Rubcova
 Marta Kovacs
|  Mađarska
|-
| 2.
| 1983.
| Mexico City
||
 Fljura Hasanova
 Giovanna Arbunic Castro
 Joanna Jagodzińska
|
|-
| 3.
| 1985.
| Dobrná
||
 Ketevan Arahamija
 Alisa Marić
 Ildikó Mádl
|  Mađarska
|-
| 4.
| 1986.
| Vilnius
||
 Ildikó Mádl
 Svjetlana Prudnjikova
 Kamilė Baginskaitė
|  Mađarska
|-
| 5.
| 1987.
| Baguio City
||
 Kamilė Baginskaitė
 Svjetlana Prudnjikova
 Jelena Šajac
|
|-
| 6.
| 1988.
| Adelaide
||
 Alisa Galljamova
 Ketevan Arahamija
 Jelena Šajac
|
|-
| 7.
| 1989.
| Tunja
||
 Ketino Kahijani
 Ildikó Mádl
 Alisa Galljamova
|
|-
| 8.
| 1990.
| Santiago de Chile
||
 Ketino Kahijani
 Ainur Sofijeva
 Claudia Amura
|
|-
| 9.
| 1991.
| Mamaia
||
 Nataša Bojković
 Anna-Maria Botsari
 Maja Koen
|
|-
| 10.
| 1992.
| Buenos Aires
||
 Krystyna Dąbrowska
 Elena Radu
 Maria Lucia Ratna Sulistya
|
|-
| 11.
| 1993.
| Kozhikode
||
 Nino Hurcidze
 Ilaha Kadimova
 Mehri Evecova
|  Gruzija
|-
| 12.
| 1994.
| Matinhos
||
 Zhu Chen
 Nino Hurcidze
 Natalija Edzgveradze
|  Gruzija Gruzija
|-
| 13.
| 1995.
| Halle
||
 Nino Hurcidze
 Eva Repková
 Corina-Isabela Peptan
|  Gruzija
|-
| 14.
| 1996.
| Medellín
||
 Zhu Chen
 Corina-Isabela Peptan
 Xu Yuhua
|
|-
| 15.
| 1997.
| Żagań
||
 Harriet Hunt
 Joanna Dworakowska
 Tatjana Vasiljevič
|
|-
| 16.
| 1998.
| Kozhikode
||
 Hoàng Thanh Trang
 Iweta Radziewicz
 Irina Krush
|
|-
| 17.
| 1999.
| Erevan
||
 Maria Kouvatsou
 Jana Jacková
 Szidónia Vajda
|
|-
| 18.
| 2000.
| Erevan
||
 Xu Yuanyuan
 Olga Zimina
 Wang Yu
|
|-
| 19.
| 2001.
| Atena
||
 Koneru Humpy
 Zhao Xue
 Nadežda Kosinceva
|
|-
| 20.
| 2002.
| Goa
||
 Zhao Xue
 Koneru Humpy
 Nadežda Kosinceva
|
|-
| 21.
| 2003.
| Naxçıvan
||
 Nana Dzagnidze
 Ana-Cristina Calotescu
 Zeinab Məmmədyarova
|  Gruzija
|-
| 22.
| 2004.
| Kochi
||
 Jekaterina Korbut
 Elisabeth Pähtz
 Eesha Karavade
|
|-
| 23.
| 2005.
| Istanbul
||
 Elisabeth Pähtz
 Gu Xiaobing
 Beata Kądziołka
| <
|-
| 24.
| 2006.
| Erevan
||
 Shen Yang
 Hou Yifan
 Salome Melija
|
|-
| 25.
| 2007.
| Erevan
||
 Vera Neboljsina
 Jolanta Zawadzka
 Salome Melia
|
|-
| 26.
| 2008.
| Gaziantep
||
 D. Harika
 Marija Muzičuk
 Kübra Öztürk
|
|-
| 27.
| 2009.
| Puerto Madryn
||
 Swaminathan Soumya
 Deysi Cori
 Betül Cemre Yıldız
|
|-
| 28.
| 2010.
| Chotowa
||
 Anna Muzičuk
 Olga Girja
 Rout Padmini
|
|-
| 29.
| 2011.
| Chennai
||
 Deysi Cori
 Olga Girja
 Nazi Paikidze
|
|-
| 30.
| 2012.
| Atena
||
 Guo Qi
 Nastassja Sjasjulkina
 Anastassja Bodnaruk
|
|-
| 31.
| 2013.
| İzmit
||
 Aleksandra Gorjačkina
 Schansaja Äbdimälik
 Alina Kallinskaja
|
|-
| 32.
| 2014.
| Pune
||
 Aleksandra Gorjačkina
 Sarasadat Khademalsharieh
 Ann Chumpitaz
|
|-
| 33.
| 2015.
| Hanti-Mansijsk
||
 Natalija Buksa
 Alina Bivol
 Šansaja Äbdimälik
|
|-
| 34.
| 2016.
| Bhubaneswar
||
 Dinara Saduakasova
 P. V. Nandhidhaa
 Dinara Dordžijeva
|
|}

Medalje - mješovito od 1983.

Vidi
Svjetsko prvenstvo u šahu za mladež
Europsko juniorsko prvenstvo u šahu
Europsko prvenstvo u šahu za mladež

Izvori

šah
Međunarodna šahovska natjecanja

Svjetsko juniorsko prvenstvo u šahu


Ujak Vanja (ruski: Дядя Ваня) je tragikomedija koju je napisao ruski pisac Anton Čehov. Prvi put je objavljena 1899., a prvo prikazivanje bilo je 1900. godine pod rukovodstvom Konstantina Stanislavskog.

U listopadu 1889. Čehov završava dramu Šumski goblin,  predstava igra u prosincu, no dobiva jako loše kritike,  te ga početkom nove godine Čehov pretvara u dramu Ujak Vanja, koja će biti objavljena tek 1897. Ujak Vanja događa se na ruskome selu, gdje se na ladanju nalaze četiri lika bez ikakvog smisla u životu, i bez nade u promjenu. Osnovni odnos je ljubavni četverokut. Jelena Andrejevna, mlada je i zgodna žena starog profesora Serebrjakova, koji je prije bio oženjen Vanjinom sestrom, iz toga prošlog braka Serebrjakov ima kćerku Sonju. Sonjin ujak Vanja, kao i seoski liječnik i osobenjak Astrov zaljubljeni su u Jelenu Andrejevnu dok se Sonji sviđa Astrov. Na kraju niti jedna veza ne bude ostvarena, a Serebrjakovi odlaze. Sve ostaje kako je i bilo bez ikakve nade da će biti bolje.

Različita kazališta u Kijevu, Krakovu i Nižem Novgorodu izvode Ujaka Vanju 1899., a Čehov razmišlja da dramu pretvori u kratki roman, no ipak to ne čini. Iste godine, s obzirom na to da Čehov zbog bolesti nije mogao doći u Moskvu na predstave Moskovskog hudožestvenog teatra, kazalište je s cijelom trupom, kostimima, scenografijom i rekvizitom krenulo na dugi put prema Krimskom poluotoku i Jalti. Tamo su hudožestvenici za A. P. Čehova i Maksima Gorkog izveli Galeba, Ujaka Vanju, Usamljene od Hauptmanna i Heddu Gabler Ibsena.

Likovi
 Serebrjakov, Aleksandar Vladimirovič - sveučilišni profesor u mirovini
 Jelena Andrejevna - njegova žena; 27 godina
 Sofija Aleksandrovna (Sonja) - njegova kći iz prvoga braka
 Vojnicka, Marija Vasiljevna - udovica tajnoga savjetnika, majka profesorove prve žene
 Vojnicki, Ivan Petrovič (ujka Vanja) - njen sin
 Astrov, Mihailo Ljvovič - liječnik
 Telegin, Ilja Iljič - propali spahija
 Marina - stara dadilja
 Jedan radnik

Radnja

Prvi čin

Radnja počinje pred kućom, za stolom u ljetnjikovcu. Vrijeme događanja radnje je oko tri sata popodne. Upoznajemo se s obiteljskom atmosferom u kući ujka Vanje kao i s likovima. O Astrovu saznajemo da je u taj kraj došao kao liječnik prije deset godina. Nezadovoljan je životom, život ga je porazio: ništa ne želi, ništa mu ne treba i nikoga ne voli. Jedino voli prirodu, šume i kritički gleda na ruskoga čovjeka i njegovu zaostalost. Ujak Vanja nekada je učio i radio, sada samo spava i jede, sav je potonuo u nerad i tugu, iako ima samo 47 godina.

O Serebrjakovu saznajemo da je bio profesor umjetnosti, iako je ne poznaje najbolje. Sada je umirovljenik, škrtac i pun zavisti. Oženio se mladom i lijepom Jelenom koja tone pored njega, utrnulih osjetila i uspavanih želja. Svima njima život se pokazuje kao "dosadan, glup i prljav". Odnose u kući karakteriziraju: mržnja, ljubomora, zavist i međusobna netrpeljivost koja stalno varira — javlja se slabijim i jačim intenzitetom. Suštinu tih odnosa najbolje će izraziti Jelena u jednoj rečenici, obraćajući se ujaku Vanji: "Nesreća je u ovoj kući. Vaša mati ne voli nikoga osim svojih brošura i profesora; profesor je nervozan, meni ne vjeruje, vas se boji; Sonja se srdi na oca, srdi se na mene i ne govori sa mnom, evo, već dva tjedna; vi ne trpite moga muža i otvoreno prezirete svoju majku; ja nervozna, i danas sam dvadeset puta zaplakala... Nesreća je u ovoj kući".

Drugi čin

Radnja se sada vezuje za unutrašnji prostor kuće Serebrjakova, a vrijeme događanja je pola jedan poslije ponoći. Razgovaraju Jelena i Serebrjakov, a on se otkriva kao sujetan čovjek koji voli uspjeh i slavu: "Cijeloga života raditi za znanost, naviknuti se na svoj kabinet, na slušaonicu, na uvažene prijatelje - i odjednom, neočekivano, obresti se u ovoj kosturnici, viđati svaki dan glupe ljude, slušati beznačajne razgovore... Ja hoću živjeti, ja volim uspijeh, volim slavu, huk, a ovdje - kao na robiji". On je obuzet samo svojom osobnošću, pa je svuda ističe i traži od drugih da ga dvore i u svemu se saživljavaju s njim. Jelena mu ugađa i sudjeluje u njegovim staračkim patnjama i bolovima. Sonja ne voli oca, Serebrjakova, i to postaje očigledno. Ujak Vanja nezadovoljan je sobom i svojim životom, ispovijeda i sebe i svoj odnos prema Serebrjakovu, ali i svoju zaljubljenost u Jelenu. Astrov postaje dominantan lik u drami. Ovdje se upoznajemo s njegovim pogledom na život, seljake, inteligenciju, vlastiti život i ljepotu: "Ostario sam, naradio se, iskvario, sjećanja mi otupjela, i čini mi se da se više ne bih mogao priljubiti uz čovjeka. Ja nikoga ne volim i... neću voljeti. Ono što me još zagrijava je ljepota. Prema ljepoti nisam ravnodušan". Razgovor između Sonje i Jelene o Astrovu nagoviještava da je Sonja zaljubljena u njega, ali da taj isti Astrov nju ne primjećuje. Njegova pažnja se usmjerava prema Jeleni, kao što je i ujak Vanja okrenut njenoj ljepoti. Međutim ni jednog trenutka ne razvija se zaplet nagoviještene ljubavi Vanja — Jelena ili Sonja — Astrov, niti pak dolazi do dublje veze između Astrova i Jelene, iako se ona zanima za njega i u njemu vidi rijetkoga čovjeka, dostojnoga ljubavi.

Treći čin

Soba i kućna atmosfera. Vrijeme događanja radnje je jedan sat poslije podne, ali je dosta vremena prošlo, jer Jelena Andrejevna, u uvodnom razgovoru sa Sonjom kaže: "Već je rujan...". U tom istom razgovoru s Jelenom neskriveno iskazuje ljubav prema Astrovu. Astrov i Jelena razgovaraju o seljacima, o uništavanju prirode i perspektivi trajanja, ali i o ljubavi Sonje prema Astrovu. Ne krijući, Astrov govori o svojoj ravnodušnosti prema Sonji, uz napomenu da je poštuje. Naravno, on je zainteresiran za Jeleninu ljepotu, ali ne s nekim posebnim poštovanjem, jer ta ljepota nije kompleksna, nema onu unutrašnju punoću, nego je u izvjesnom smislu i banalizirana: "Lijepa, maljava kunice... Vama su potrebne žrtve! Evo, ja već mjesec dana ništa ne radim, napustio sam sve, žudno tražim vas — i vama se to strašno sviđa, strašno"... U završnom dijelu dolazi do dijaloga i sukoba između Serebrjakova i ujaka Vanje. Serebrjakov, egoističan i gramziv, želi prodati i razgraditi posjed ujaka Vanje, na što ujak Vanja reagira nervozno, bučno i agresivno: puca iz pištolja na njega, ali se sve dobro završava. Treći čin djeluje kao opći brodolom: Serebrjakov nije uspio prodati imanje i domoći se novca; ujak Vanja puca u njega, ali ga ne ubija; Sonja gubi nadu da će se udati za Astrova, a zbližavanje između Astrova i Jelene prestaje onoga trenutka kada je i započelo.

Četvrti čin

Radnja ovoga čina događa se uvečer, u isti dan kad i radnja prethodnoga čina. U sobi ujaka Vanje on se ispovijeda: "Sramota me... Kako da proživim te godine? Što da radim, čime da ih ispunim?.. Reci mi kako da počnem, od čega da počnem?"... Astrov iznosi svoje mišljenje: "Taj život je svojim trulim isparenjem otrovao našu krv i mi smo postali onako gadni kao i svi". Opraštajući se od Jelene, kaže joj: "Zarazili ste nas svojim besposličarenjem... Kada biste ostali, zgarište bi bilo ogromno". Jelena i Serebrjakov odlaze. Odlazi i Astrov, a ujak Vanja i Sonja ostaju sami, sa zaključkom samih aktera da će se vratiti prvobitnom životu i odmoriti od svega.

Posljednja scena zapravo prikazuje stanje u kući prije dolaska Serebrjakova i Jelene Andrejevne: ukućani rade, svatko svoj posao. Ipak, dolazak i odlazak gostiju poremetili su njihovu motivaciju: drama se završava uvođenjem kršćanskog motiva trpljenja, zbog radosti u vječnom životu. Prije spuštanja zavjese, Sonja (između ostalog) kaže Vojnickom: "Jadni, jadni ujak Vanja, ti plačeš (Kroz suze). Ti u svom životu nisi znao za radosti, ali strpi se, ujače Vanja, strpi se... Odmorit ćemo se..."

Izvori

Vanjske poveznice

 Pun tekst Ujaka Vanje na ruskom
 Ujak Vanja

Drama
Ruska književnost
Književnost 19. stoljeća

Ujak Vanja


Trevor Paul Moore (født 4. april 1980, død 6. august 2021) var en amerikansk komiker, skuespiller, komponist, tegner, forfatter og filminstruktør bedst kendt for sit projekt, den New York-baserede komediegruppe The Whitest Kids U' Know. Moores andre projekter omfatter The Trevor Moore Show, Uncle Morty's Dub Shack og Miss March.

Liv og  karriere

År 1996 blev et program vist, der blev døbt The Trevor Moore Show på Charlottesville Public Access TV i Charlottesville, Virginia. Showet blev populært blandt universitetsstuderende. I 1998 fik Moore tilbudt at producere nye afsnit af The Trevor Moore Show for WADA-TV. Programmet varede kun 16 episode inden modreaktioner til sketches som "I Wonder Who Died Today?" (en parodi på nyhedsudsendelser fra det lokale alderdomshjem) resulterede i at programmet umiddelbart ophørte.

Trevor Moore døde den 6. august 2021 som følge af en ulykke.

Eksterne henvisninger

Komikere fra USA
Skuespillere fra USA

Trevor Moore


Probijač je ručni alat za probijanje limova, a to je ručna obrada koja služi za izradu otvora kružnog ili drugog zatvorenog oblika.

Ručni probijači služe za probijanje kod vrlo grubih radova zato što su provrti manje preciznosti i s ostacima viška materijala, a s druge strane blago deformirani (promjena oblika).

Pri izradi provrta probijanjem, alat je izložen dvjema suprotnim silama. Sila probijanja mora biti veća od sile otpora.

Podjela
Probijači mogu biti:
 valjkasti probijač,
 probijač za provrte,
 probijač s prstenastim vrhom,
 specijalni probijač.

Izvori

Alati
Obrada metala

Probijač


"Prvenstvo Titogradskog nogometnog podsaveza" je e bila liga četvrtog stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije u sezoni 1962./63.  Sudjelovalo je 6 klubova, a prvak je bila "Zeta" iz Golubovaca.

Ljestvica

 Titograd – tadašnji naziv za Podgoricu
 Doljani i Tološi – danas dio naselja Podgorica

Rezultatska križaljka

 Izvori:

Unutrašnje poveznice
 Crnogorska republička nogometna liga 1962./63.

Vanjske poveznice

Izvori

 "Godišnjak FSJ 1962-63", Beograd, 1963., ISSN: 0351-2894, str. 252

1962-63 Titograd
CG Titograd
1962-63 2 Titograd
1962-63 2 Titograd

Prvenstvo nogometnog podsaveza Titograd 1962./63.


(4297) Eichhorn ist ein Hauptgürtelasteroid, der am 19. April 1938 von Wilhelm Dieckvoß von der Hamburger Sternwarte aus entdeckt wurde.

Der Asteroid ist nach dem österreichisch-US-amerikanischen Astronom Heinrich Karl Eichhorn benannt.

Weblinks

Hauptgürtelasteroid unter 50 km Durchmesser

(4297) Eichhorn


Sami Kohen (d. 20 Nisan 1928, İstanbul - ö. 18 Ekim 2021, İstanbul), dış siyaset konusundaki köşe yazılarıyla tanınan Yahudi asıllı yazar ve gazetecidir.

Hayatı
Sami Kohen 20 Nisan 1928 tarihinde İstanbul'da doğdu. Gazeteci Albert Kohen'in oğludur. Sami Kohen babasının 1939-1949 yılları arasında Ladino ve Fransızca dillerinde çıkarttığı "La Boz de Türkiye" (Türkiye'nin Sesi) gazetesini babasının vefatından sonra Türkçe olarak önce "Türkiye'nin Sesi" ve sonra "Haftanın Sesi" adları altında yayınladı.

Tan, Yeni İstanbul ve İstanbul Ekspres gazetelerinde çalıştı. 1954'de ise yeni kurulan Milliyet Gazetesi'ne geçti, Dış Haberler müdürü oldu. Yıllar boyu bu bölümdeki ekibi yönetip yönlendirmenin yanı sıra, önemli dünya olaylarını yerinde takip etti, binlerce makale ve yüzlerce röportaj yazdı. Başarıları nedeniyle hem Gazeteciler Cemiyeti, hem de pek çok yabancı kuruluş tarafından ödüle layık görüldü.

Milliyet gazetesindeki köşe yazarlığının yanı sıra, Kohen ayrıca, birçok yabancı gazetenin de Türkiye muhabirliğini yaptı: Newsweek, The Guardian, The Washington Post, The Economist, Christian Science Monitor bunlardan sadece birkaçı. Kohen'in Türkiye ile ilgili yazı ve röportajları İsveç'ten Japonya'ya, Meksika'dan Hindistan'a pek çok ülkenin gazetelerinde yayınlandı.

Gazeteciliğin yanı sıra Kohen, 'Global İlişkiler Forumu' ve 'Bahçeşehir Üniversitesi'nin ABD Türkiye Araştırma Merkezi' gibi Türkiye'nin önde gelen düşünce kuruluşlarının da kurucularındandır.

1980-84 International Press Institute (Uluslararası Basın Enstitüsü) Executive Board Üyesi, 1990'larda Türkiye Basın Enstitüsü Direktörü oldu.

12 Ekim 2020 tarihinde Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu tarafından 'Dışişleri Bakanlığı Üstün Hizmet Ödülü'ne layık görüldü.

Milliyet Gazetesi'ndeki köşe yazarlığının yanı sıra ABD'de yayınlanan "Christian Science Monitor" ve New York Times gazetelerinde de makaleler yazıyordu. 1954 yılından bu yana aralıksız olarak Milliyet Gazetesi'nde yazarlık yaptı. Gazetecilik anıları 2007 yılında Özer Yelçe tarafından Sami Kohen Dünyanın Yazısı adı altında bir kitap olarak yayınlanan Sami Kohen Türkiye'de aynı gazete kurumunda en uzun süre hizmet etmiş yazarlardandır. 18 Ekim 2021'de İstanbul'da tedavi gördüğü bir hastanede 93 yaşında vefat eden Kohen'in naaşı Ulus Musevi Mezarlığı'nda icra oldu.

Kişisel hayatı
1960 yılında eşi Mirka ile evlendi. Jale ve Alp adında iki çocuk sahibidir.

Kitapları

 Sami Kohen Anlatıyor: Ver Elini Dünya 70 Yıllık Gazetecilik Serüveni. Derleyen: Nihal Boztekin / 2021
 Sami Kohen Dünyanın Yazısı. Özer Yelçe / 2008
 Değişen Çin. Sami Kohen / 1982
 Bugünkü Japonya. Sami Kohen / 1981

Kaynakça
 20 yıl önce olsaydı Irak Savaşı'ndaydım, Milliyet Gazetesi, 16 Ocak 2008.
 Gazeteci Sami Kohen Özer Yelçe'ye teslim oldu, Şalom Gazetesi, 9 Ocak 2008.
 Sami Kohen Dünyanın Yazısı, Özer Yelçe, Doğan Yayıncılık, İstanbul, Aralık 2007, ISBN 978-975-991-553-7.
 Sami Kohen-Dünyanın Yazısı, Şalom Gazetesi, 13 Nisan 2008.
 To Vima Yunan Gazetesi Bilderberg katılımcıların isimlerini açıklıyor 16 Mayıs 2009

1928 doğumlular
20. yüzyıl Türk gazetecileri
21. yüzyıl Türk gazetecileri
20. yüzyıl Türk yazarları
21. yüzyıl Türk yazarları
Türk köşe yazarları
Türkiye Yahudileri
Yahudi asıllı Türk yazarlar
İstanbul doğumlu yazarlar
Sedat Simavi Ödülü sahipleri
2021 yılında ölenler
Burhan Felek Basın Hizmet Ödülü sahipleri
Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başarı Ödülü sahipleri

Sami Kohen


René Bliard (født 18. oktober 1932, død 27. september 2009) var en fransk fodboldspiller (angriber).

Bliard var en del af det succesfulde Reims-hold, der nåede finalen i Mesterholdenes Europa Cup i både 1956 og 1959, og samtidig vandt det franske mesterskab i både 1955 og 1958. I 1955 blev han desuden topscorer i Ligue 1.

Senere i karrieren spillede Bliard også for Red Star og FC Rouen. Han nåede desuden syv kampe for Frankrigs landshold mellem 1955 og 1958.

Titler
Ligue 1
 1955 og 1958 med Reims

Coupe de France
 1958 med Reims

Trophée des Champions
 1955 og 1958 med Reims

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Frankrig
Fodboldspillere fra Stade Reims
Fodboldspillere fra FC Rouen
Fodboldspillere fra Red Star F.C.

René Bliard


هضبة التية هي إحدي هضاب القسم الأوسط في شبه جزيرة سيناء الذي يتكون من هضبتين رئيسيتين العجمة في الجنوب والتيه في الشمال ، وهضبة التيه تكونت في العصر الأيوسيني وهي شديدة الشبه بالهضبة الجيرية بالصحراء الشرقية وقد فصلها خليج السويس، ويقطع هضبة التيه عدد من الأودية الجافة قليلة العمق التي تنصرف ناحية البحر المتوسط ومن أهمها وادي العريش بروافده الذي يشغل المساحة الأكبر من الهضبة وتتجمع فيه الأمطار الشتوية.

هضاب مصر
مركز نخل

هضبة التيه


Caillou ( ; , stylized in lowercase) is a Canadian educational children's television series which aired on Teletoon (both English and French versions) - with the first episode airing on the former channel on September 15, 1997 - until the fourth season. After that, it moved to Treehouse TV for season five. The series finale aired on October 3, 2010. It also aired on PBS and the PBS Kids Channel.

Based on the books by Hélène Desputeaux, it focuses on a four-year-old boy named Caillou who is fascinated by the world around him. The series was produced in Canada by the CINAR Corporation (later Cookie Jar Entertainment), while the fifth and final season was produced in association with the South African studio Clockwork Zoo.

The show is being followed by a computer-animated reboot series, set to premiere on Peacock in 2023 and with 52 11-minute episodes.

Plot
Caillou lives with his mother, father, and younger sister, Rosie. He has many adventures with his family and friends, and uses his imagination in every episode.

Each episode in seasons 1 through 3 has a theme and is divided into several short sections that mix animation, puppet skits, and video of live-action children in real-life situations. In seasons 4 and 5, the episodes are divided into three short sections; the puppet segment was dropped, alongside the "Real Kids" version of the segment.

During the first season, many of the stories in the animated version began with a grandmother (who is also the show's narrator) introducing the story to her grandchildren, then reading the story from a book. Starting in the second season, the narrator and grandmother is an unseen character.

Characters

Major characters

Caillou
Caillou (meaning pebble or stone in French), nicknamed by himself The Prince of Imagination, is the title character of the show. Caillou was first voiced by Bryn McAuley from 1997 to 2000, then Jaclyn Linetsky in 2000 until 2003, and then, due to Linetsky's death, Annie Bovaird from 2003 to 2010. Caillou was first shown in the episode "Caillou Makes Cookies", which aired in 1997.

Caillou is an imaginative four-year-old boy with a love for forms of transportive machinery such as rocket ships and airplanes. A dreamer, Caillou is inclined to frequent dream sequences in some episodes, visualizing his daydreams and wishes, and many episodes describe his normal daily experiences with his parents, friends, and neighbours. Caillou particularly loves his stuffed dinosaur, Rexy, and teddy bear, Teddy, along with his pet cat Gilbert, all of whom are depicted as puppets in segments featured in the earlier episodes. He is Boris and Doris' son as well as Rosie's older brother.

Caillou's family

 Rosie (French name: Mousseline) – Caillou's lively younger sister and Boris and Doris' daughter who is a typical toddler. She is two years old. She always wants to take part in the same activities as Caillou. In later seasons of the series, she becomes more talkative and independent. She wears a blue dress, red socks and blue Mary Jane shoes. Rosie fights with Caillou for some reasons, but they still love each other. She appears to be the only family member with red hair. Rosie was first voiced by Brigid Tierney, then Jesse Vinet.
 Doris/Mommy – Caillou and Rosie's mother as well as Boris' wife and Grandma and Grandpa's daughter-in-law. She is a busy homemaker most of the time but is seen to work in an office, as well. Caillou occasionally helps his mother with different chores, and she often takes time to involve Caillou and his friends in activities such as crafts and baking. She is predominantly dressed in a red blouse with yellow trim, blue headband, ankle-length blue jeans and blue shoes with green soles. Voiced by Jennifer Seguin.
 Boris/Daddy – Caillou and Rosie's father as well as Doris' husband. He wears a green sweater with a red trim with blue jeans. In the episode "Caillou The Chef" he says he once worked at a restaurant and made pizza. He and Caillou occasionally work on projects around the house together. He is voiced by Pat Fry.
 Gilbert – Caillou's pet cat. In the puppet segments, he is shown to be knowledgeable about things which are foreign to Rexy and Teddy.
 Grandma – Caillou and Rosie's paternal grandmother as well as Doris' mother-in-law. Grandma is a very active lady who loves the arts and the outdoors. She passes that love onto Caillou. Grandma often comes up with creative ideas to solve Caillou's problems. She and Caillou paint and go bird-watching together. Voiced by Pauline Little.
 Grandpa – Caillou and Rosie's paternal grandfather as well as Doris' father-in-law. He takes Caillou on adventures, often going on walks and riding the bus throughout the town where they reside. In "Caillou's Hiding Place", he showed Caillou a hidden area inside a tree in the backyard. In the episode "Caillou Goes Camping", he and Caillou camp in the backyard. He is Daddy's father and loves to tell stories about when Calliou's father was a little boy. He wears a blue shirt. Voiced by George Morris.

Caillou's friends and neighbours
 Mr. Hinkle (French name: Monsieur Lajoie) – Caillou's neighbour, introduced in the 1998 episode "Caillou's Not Afraid Anymore". He has a gold tooth. In the episode "Farmer for the Day", it is stated that his first name is Paul.

 Leo – A boy who started out as a bully in the 1999 episode "Caillou at Daycare", but quickly befriended Caillou in the same episode. They have been inseparable since. He is of Jewish faith and celebrates Hanukkah (stated in Caillou's Holiday Movie). Voiced by Johanne Garneau from 1997 to 2003, Vince Davies in Caillou's Holiday Movie, Jonathan Koensgen from 2006 to 2008 and Graeme Jokic in 2010.
 Clementine – Clementine was the first to befriend Caillou in the 1999 episode "Caillou Goes to Day Care". She can get rather bossy for some reasons, but all in all she is pretty understanding. She is of African-Canadian descent. Caillou has a crush on her, as indicated in "Caillou's Valentines" (Season 4, Episode 8). She is voiced by Brigid Tierney and Sophie Uretsky.
 Sarah – Caillou's friend, whom he first met in "Caillou Goes Around the Block". She is of Chinese descent and celebrates Chinese New Year. She has a cousin in an episode where she invites Caillou to celebrate Chinese New Year. In another she invites him to school for "Bring Your Younger Siblings to School Day" because she has no siblings. Sarah has a pet cat named Olly and a dog named Murphy. Sarah is voiced by Amanda Tilson.
 André – A redheaded boy, André is introduced in the episode "Caillou's Big Friend" and usually wears red sandals. According to the song "Days of the Week", released on the Caillou music CD Caillou and Friends, Caillou plays with him every Saturday. André enjoys biking and soccer.
 Julie – Caillou's and Rosie's teenage babysitter. She has blonde hair in a ponytail, and enjoys playing with Caillou and Rosie. Voiced by Holly Gauthier-Frankel.
 Jason and Jeffrey – Identical twin brothers who are of Hispanic descent. They both enjoy eating pizza. Initially, they wore identical clothes. By Season 4, though, Jason began wearing a shirt with inverted colours so it's easier to tell them apart. They are both in Caillou's playschool class. The first episode they appeared in was "New House, New Neighbors".
 Billy – Clementine's older brother. He is usually seen playing in a band with his friends or playing sports. Voiced by Michael Caloz in Season 1.
 Miss Martin – Caillou's preschool teacher. She has red hair and wears red overalls with a long-sleeved white shirt. According to the episode "A Surprise for Ms. Martin" her birthday is in June. Her first name is Ann; this was stated in "Caillou Goes to Daycare". Voiced by Ellen David.
 Jonas – Boris friend from before he met Doris. He lives on a ranch and has a horse named Lucky. Jonas appears in four episodes and in Caillou's Holiday Movie. Voiced by Brian Wrench.
 Emma – A girl in Caillou's playschool class who dislikes loud noises, wearing red. It is stated in an episode that she has Type 1 Diabetes.
 Xavier – A boy in Caillou's playschool class who has brown hair and wears blue overalls.

The puppets
The puppet segments were used only on the PBS broadcasts of Caillou from 2000 to 2003 as continuity to fill time usually taken up by commercial breaks during the original Teletoon broadcasts; later episodes on PBS did not include the puppet segment continuity.

 Gilbert – Caillou's pet cat. He is the leader of the group. He has greyish-blue fur with black stripes and loathes dogs with a passion. He especially dislikes the bulldog in the neighbourhood. In the puppet segments of the show, Gilbert often consists odes. Puppeteered by Bob Stutt.
 Rexy – Caillou's toy dinosaur. Bluish in colour and speaks in a somewhat foreign accent, he is very playful. Rexy has the incapability to give a "good" hug. Rexy is noted for being rather pedantic. He is often teased about his speech impediment, and tends to react violently to any mention of it. Puppeteered by Pier Parquette and voiced by Rick Jones.
 Teddy – An old teddy bear that once belonged to Caillou's father, and now belongs to Caillou, Teddy is reasonable and nice. He is somewhat pessimistic, but all in all, he just needs a hug. Puppeteered by Frank Meschkuleit.
 Deedee – A brown squirrel, she has a bushy tail, and is often seen playing with Rexy. Deedee first appeared as a baby squirrel when Rexy found on the ground lost from her family. Deedee lives in Caillou's backyard where most of the puppet segments take place. She never appeared in Season 3. Puppeteered by Wendy Welch.

Episodes

Caillou consists of five seasons of 92 half-hour episodes, as well as the 90-minute Christmas film Caillou's Holiday Movie.

Production
Caillou books have been published by Chouette Publishing Inc. since 1989.

The series was originally broadcast in French in Canada, and the episodes were later translated into English. The original books were also in French. Caillou was designed primarily for toddlers. It was created by child developmental psychologists. In 1997, 65 five-minute episodes of Caillou were aired in Canada and in selected markets worldwide, including the US. In 2000 there were 40 30-minute episodes of the show, containing a mixture of the five-minute episodes plus new stories, songs, real kids segment and puppets. This was followed by another 16 30-minute episodes containing all-new stories in 2003. The film Caillou's Holiday Movie was released on October 7, 2003. On April 3, 2006, a new set of 20 episodes finally premiered after a three-year hiatus. Caillou started attending preschool and there were new themes and a new opening. The show was renewed for a second and third season in 2003, and later a fourth season. The fifth season was animated by South Africa-based studio Clockwork Zoo

On November 14, 2012, the fourth season of the series was pre-sold to PBS Kids in the United States.

Reception and controversy

Critical response
Caillou initially received generally positive reviews from television critics and parents of young children. The staff of Entertainment Weekly wrote that its protagonist "embellish[es] everything he sees with his rich imagination." The New York Times wrote "Caillou looks at the world through the eyes of its 4-year-old namesake [and] takes life's not-always-so-simple lessons and presents them in a way preschoolers can understand." while Lynne Heffley of the Los Angeles Times wrote that "each animated episode is an unusually realistic reflection of a preschooler's daily fun, family interaction, challenges, disappointments and misunderstandings as Caillou grows and learns to make sense of his world", also describing it as "a virtual guidebook for parents and caregivers".

Controversy
As the years progressed, however, the show drew criticism for the perceived incorrectness of the lessons gleaned through numerous events, mostly from the first season, as well as some episodes from the second season and third season. In a National Post column, writer Tristin Hopper identified Caillou to be "quite possibly the world's most universally reviled children's program." A common criticism towards the series is that the titular character behaves like a spoiled child, and that there is a noticeable lack of consequences offered to him by the parent characters. One example of Caillou's bad behavior is in the episode Caillou Joins the Circus, in which he throws a tantrum after discovering the postponement of a planned circus event. Another episode, Big Brother Caillou, features Caillou being jealous of the level of attention received by his baby sister Rosie to the point where he pinches her; most considered this to be a minor improvement over the original book the episode was based on, in which Caillou bit Rosie. When the show started airing on Cartoonito in 2021, the pinching scene was cut out.

Hopper once said: "Unlike most children's programming, Caillou makes almost no attempt to educate its young audience. There are no veiled math problems, spelling lessons or morality tales; it's just calm, non-threatening, bright-coloured people navigating everyday tasks." These criticisms of the show's titular character have been echoed on online platforms. Last Week Tonight host John Oliver referenced Caillou in a comparison of boring things against net neutrality, going on to insult Caillou for its themes.

As Caillou appeared as a much younger child in the original line of children's books, he originally had no hair. When illustrators found that adding hair made him look unrecognizable, it was decided that Caillou would never have hair. This decision led to an internet meme asserting that the protagonist has cancer or pediatric alopecia.

Broadcast
Caillou first aired on Canada's French-language Télétoon channel on September 15, 1997, and was the first show aired on the English-language Teletoon when it launched on October 17, 1997. The series was moved to Treehouse TV in 2010. Caillou made its US debut on PBS Kids on September 4, 2000, and ran on that network until December 27, 2020. Reruns started airing on PBS Kids Sprout (later known as simply Sprout) on its launch on September 26, 2005. While Sprout rebranded into Universal Kids on September 9, 2017, the show remained on the channel until it was taken off the line-up at the beginning of April 2019.

On January 5, 2021, PBS Kids announced on Twitter that they would no longer broadcast reruns of Caillou. Deadline Hollywood reported that many parents and viewers celebrated the news of the cancellation, as they have complained that Caillou had taught their kids bad lessons and encouraged them to be bratty and whiny. On August 16, 2021, it was announced that Cartoon Network had acquired the US-broadcast rights to the show after PBS' rights expired, with reruns of the series airing on Cartoonito from September 13, 2021 to May 4, 2022 in its HD remastered form. PBS ultimately sold the rights for US$6.4 million. In Canada, Family Jr. continues to broadcast reruns since February 5, 2018. PBS Kids currently retains the physical media and streaming rights for the original series. Comcast/NBCUniversal acquired global streaming rights for the reboot series (via Peacock) as of 2022.

Home video releases
In the United States, Caillou videocassettes and DVDs have been released by PBS Distribution (Originally distributed through Warner Home Video until 2004, and then Paramount Home Entertainment from 2006 to 2010, and now self-distributed). From 2003 to 2006, the DVDs with puppets and Jaclyn Linetsky were compilations from 2003 through 2006, and one of them is in memory of Linetsky herself.

For the franchise's 25th anniversary, a DVD/book combo pack reissue of Caillou's Family Favorites was released on October 14, 2014, by PBS Distribution, while a DVD reissue of Caillou's Holiday Movie was released on November 11, 2014 by NCircle Entertainment.

In Canada, Sony Wonder originally released Caillou on VHS and DVD, and after the closure of the division by Sony, were moved to Vivendi Entertainment Canada. Since 2012, Caillou DVDs are distributed by Entertainment One and after their purchase of Phase 4 Films in 2015, are released through the KaBoom Entertainment label.

Music from the series
In 2003, an album titled Caillou's Favorite Songs was released by Kid Rhino under the Cinar Music imprint.

Revival

YouTube series
Beginning in late 2016, a new Caillou web series for YouTube premiered on the official Caillou channel and was later released onto Amazon Prime. These shorts are mainly remakes of older episodes and are produced by WildBrain Spark Studios, a subsidiary of WildBrain that produces original content for their WildBrain Spark network. However, the videos were not made available to YouTube users in the United States until 2021.

In August 2021, it was announced that Cartoon Network licensed the series for broadcast on US television.

Reboot and specials
In September 2021, WildBrain announced the production of five new 45-minute specials based on the franchise for Family Jr. These specials are the first Caillou related media to be produced in CGI animation, and will focus on Christmas, Halloween, Family Day, Summer Vacation and National Anti-Bullying Day. The specials will be produced by WildBrain Studios, with animation provided by IoM Media Ventures.

In June 2022, WildBrain announced they teamed with Comcast's streaming platform, Peacock, to produce a new series of the show, consisting of 52 11-minute episodes to go along with those specials. It is set to premiere in 2023, with IoM also providing animation production as the specials are.

The first special: Rosie the Giant, which focuses on the effects of bullying, simultaneously premiered in Canada and the United States on Family Jr. and Peacock respectively on July 10, 2022.

The second special: Adventures with Grandma and Grandpa, which focuses on Caillou visiting his grandparents for a sleepover at their beach house, premiered on Peacock on August 25, 2022.

The third special: The Bravest Wolf Boy, which focuses on Halloween, premiered on Peacock on October 15, 2022.

The four special: The Silver Knight, which focuses on imaginative play, premiered on Peacock on November 13, 2022.

The fifth special, Caillou's Perfect Christmas, which focuses on Christmas, premiered on Peacock on December 2, 2022.

References

External links

 Caillou on Treehouse
 Official Caillou Website
 WildBrain
 Official Caillou Website (French)
 Chouette publishing (publishers of Caillou)

 Hélène Desputeaux official site

1990s Canadian animated television series
2000s Canadian animated television series
2010s Canadian animated television series
2020s Canadian animated television series
1990s Canadian children's television series
2000s Canadian children's television series
2010s Canadian children's television series
2020s Canadian children's television series
1990s preschool education television series
2000s preschool education television series
2010s preschool education television series
2020s preschool education television series
1997 Canadian television series debuts
2010 Canadian television series endings
Animated preschool education television series
Animation controversies in television
Canadian children's animated television series
Canadian flash animated television series
Canadian preschool education television series
Canadian television series with live action and animation
Canadian television shows based on children's books
Canadian television shows featuring puppetry
English-language television shows
PBS Kids shows
Teletoon original programming
Treehouse TV original programming
Cartoon Network original programming
Cartoonito original programming
Peacock (streaming service) original programming
Animated television series about children
Animated television series about families
Television controversies in the United States
Television controversies in Canada
Television shows filmed in Quebec
Television shows set in Quebec
Television series by Cookie Jar Entertainment
Television series by DHX Media
Canadian television series revived after cancellation
Film and television memes

Caillou


An Oreorchis foliosa in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Lindley, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni John Lindley. An Oreorchis foliosa in nahilalakip ha genus nga Oreorchis, ngan familia nga Orchidaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 O. f. foliosa
 O. f. indica

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Oreorchis

Oreorchis foliosa


Phunderdihari (o Fundul Dihari) es una ciudad de la India en el distrito de Surguja, estado de Chhattisgarh.

Geografía
Se encuentra a una altitud de 602  a 344 km de la capital estatal, Raipur, en la zona horaria UTC +5:30.

Demografía
Según estimación 2012 contaba con una población de 19 493 habitantes.

Referencias

Enlaces externos
 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth.

Localidades de Chhattisgarh

Phunderdihari


Die Çarshi-Moschee, Stein-Moschee oder auch Sultan-Murad-Moschee (, Xhamia e Gurit, Xhamia e Sulltan Muratit) ist eine Moschee osmanischen Stils in der kosovarischen Hauptstadt Pristina. Sie steht an der Kreuzung der Straßen Agim Ramadani und Nazim Gafurri, am Eingang der Altstadt.

Baugeschichte
Die Çarshi-Moschee zählt zu den ältesten islamischen Sakralbauten des Kosovos. Sie wurde 1393 durch Sultan Bayezid I. errichtet, zum Andenken an seinen bei der Schlacht auf dem Amselfeld verstorbenen Vater Sultan Murad I. und an den Triumph der osmanischen Truppen über die christlichen Verteidiger.

Seit 2011 wird die Moschee renoviert.

Aufbau und Ausstattung
Der Sakralbau besteht aus dem Hauptgebäude mit der Kuppel, der angrenzenden Galerie und dem Minarett. Die Kuppel hat einen Durchmesser von 10 Metern. Die gesamte Konstruktion besteht aus Stein.

Östlich der Moschee ist eine Grünanlage mit Brunnen angelegt.

Weblinks
 Gjysmë milioni euro për "zhveshjen" e Xhamisë së Gurit in: Koha.net vom 19. Juni 2011 (albanisch)
 Restaurohet Xhamia e Çarshisë in: Kosovahaber.net vom 28. Juni 2011 (albanisch)

Sakralbau in der Gemeinde Pristina
Kulturdenkmal (Kosovo)
Erbaut in den 1390er Jahren
Moscheebau im Kosovo
Moscheebau in Europa
Osmanische Moschee im Kosovo

Çarshi-Moschee