අමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ නෙවාඩා ප්‍රාන්තයේ ඇති හමුදාමය ප්‍රදේශයක්. මෙම ප්‍රදේශය කුමණ අරමුණක් වෙනුවෙන් යොදාගන්නේදැයි නිල වශයෙන් හෙලිදරවුකර නැත. ලාස් වේගස් නගරයට කි.මී. 130ක් පමණ වයඹ දෙසින් පිහිටා ඇත.

යොදාගන්නා කාර්යය
ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ ලාස් වේගාස් පදේශයේ සිට සැතපුම් 90ක් උතුරට වන්නට පිහිටි වියළි ගෲම් නදි තීරයේ වර්ග සැතපුම් 60ක් පමණ ප්‍රමානයක් යුධ හමුඳා විශේෂ අධීක්ෂණයක් යටතේ පවතී මෙය 51වන ප්‍රඳේශයයි .මෙම හමුදාමය ප්‍රදේශය කුමණ කාර්යයක් සඳහා යොදාගන්නේදැයි ඇ.එ.ජ. ෆෙඩරල් ආණ්ඩුව හෝ නෙවාඩා ආණ්ඩුව හෙලිකර නැති නමුත් මෙම ප්‍රදේශය ගුවන්යානා සහ ප්‍රහාරක අවි පර්යේෂණ සඳහා යොදාගන්නා බවට සාක්‍ෂි ඇත. මෙම ප්‍රදේශය ඇ.එ.ජ. ෆෙඩරල් ආණ්ඩුව සහ පිටසක්වල ජිවීන් අතර සඹඳතා පවත්වන භූමි භාගයක් බවට මතයක් ඇත. නමුත් මෙම මතය බැහැර කල නොහැක්කේ 1947 කාලයේදි මෙම ප්‍රදේශයේ සිදු වූ සිද්ධීන් නිසාය .

ප්රදේශය 51

1966 මධ්‍යම බුද්ධි ඒජන්සියේ (සීඅයිඒ) 51 වන ප්‍රදේශය, නම් නොකළ, වර්ගීකරණය නොකළ කඩදාසියක තිබී, ඔක්ස්කාට් (ලොක්හීඩ් ඒ -12) සහ පිරිවැටුම් ප්‍රදේශ (සීඅයිඒ / ක්‍රෙස්ට් ආර්ඩීපී 90 බී 00184 ආර් 1000100040001-4)

මුල් සෘජුකෝණාස්රාකාර පදනම සැතපුම් 6 සිට 10 දක්වා (කි.මී. 9.7 සිට 16.1 කි.මී.) දැන් ඊනියා "මනාලයා පෙට්ටියේ" කොටසකි. එය සෘජුකෝණාස්රාකාර ප්‍රදේශයකි. මෙම ප්‍රදේශය අභ්‍යන්තර නෙවාඩා ටෙස්ට් සයිට් (එන්ටීඑස්) මාර්ග ජාලයට සම්බන්ධ කර ඇති අතර, දකුණු දෙසින් බුධ ග්‍රහයා දක්වාත් බටහිරින් යූකා මහල් නිවාසය දක්වාත් පදික වේදිකා ඇත. විලෙන් ඊසාන දෙසින් පුළුල් හා හොඳින් නඩත්තු කරන ලද ග්‍රූම් ලේක් පාර ජම්බල්ඩ් කඳුකරයේ ගමන් මාර්ගයක් හරහා දිව යයි. මෙම මාර්ගය කලින් මනාලයා ද්‍රෝණියේ පතල් වලට මඟ පෑදූ නමුත් ඒවා වසා දැමූ දා සිට වැඩි දියුණු කර ඇත. එහි එතීෙම් පා course මාලාව ආරක්ෂක මුරපොලක් පසුකර ගියද, පාදම වටා ඇති සීමිත ප්‍රදේශය නැගෙනහිර දෙසට විහිදේ. සීමිත ප්‍රදේශයෙන් ඉවත්වීමෙන් පසු, ග්‍රූම් ලේක් පාර නැගෙනහිර දෙසට ටිකාබූ මිටියාවතට බැස, කුණු පාරට පිවිසෙන දොරවල් කුඩා ගොවිපලවල් කිහිපයකට පසුකර, රාජ්‍ය මාර්ගය 375, රේචල්ට දකුණින් පිහිටි "පිටසක්වළ අධිවේගී මාර්ගය" [8] සමඟ සංක්‍රමණය වීමට පෙර.

එක්සත් ජනපදයේ බලශක්ති දෙපාර්තමේන්තුව විසින් එන්ටීඑස් හි සිදු කරන ලද න්‍යෂ්ටික අත්හදා බැලීම් 928 න් 739 ක් පිහිටුවා ඇති නෙවාඩා ටෙස්ට් අඩවියේ යූකා පැතලි කලාපය සමඟ 51 වන ප්‍රදේශය මායිම බෙදා ගනී. [9] [10] [11] යූකා කඳුකර න්‍යෂ්ටික අපද්‍රව්‍ය ගබඩාව ග්‍රූම් විලට නිරිත දෙසින් සැතපුම් 44 ක් (කි.මී. 71) දුරින් පිහිටා ඇත

groom විල

ග්‍රූම් විල කේන්ද්‍ර කර ගත් නෙවාඩා ටෙස්ට් පරාසයේ භූලක්ෂණ සටහන

ග්‍රූම් ලේක් යනු නෙවාඩා හි ලුණු තට්ටු නිවාසයකි. අඩි 4,409 (මීටර 1,344) [13] ක උන්නතාංශය උතුරේ සිට දකුණට සැතපුම් 3.7 (කි.මී. 6.0) ක් ද නැගෙනහිර සිට බටහිරට සැතපුම් 3 ක් (කි.මී. 4.8) ක් ද පළලම ස්ථානයේ වේ. ටොනෝපා ද්‍රෝණියේ ග්‍රූම් ලේක් නිම්න කොටසෙහි පිහිටා ඇති මෙම විල නෙවාඩා හි රේචල් සිට සැතපුම් 25 ක් (කි.මී. 40) දකුණින් පිහිටා ඇත.

ඉතිහාසය

"ප්රදේශ 51" යන නාමයේ මූලාරම්භය පැහැදිලි නැත. 51 වන ප්‍රදේශය මෙම පද්ධතියේ කොටසක් නොවුවද එය පරමාණුක බලශක්ති කොමිෂන් සභාවේ (AEC) අංකිත ජාලයකින් යැයි විශ්වාස කෙරේ; එය 15 වන ප්‍රදේශයට යාබදව පිහිටා ඇත. තවත් පැහැදිලි කිරීමක් නම් 51 භාවිතා කරන ලද්දේ ඒඊසී අංකය භාවිතා කිරීමට අපහසු නිසාය. [14] මධ්‍යම බුද්ධි ඒජන්සිය (සීඅයිඒ) ට අනුව, මෙම පහසුකම සඳහා නිවැරදි නම් හෝමි ගුවන්තොටුපළ (කේඑක්ටීඒ) සහ ග්‍රූම් ලේක් ය. [15] [16] වියට්නාම් යුද්ධයේ සීඅයිඒ ලේඛනයක 51 වන ප්‍රදේශය භාවිතා කර ඇත. ] මෙම පහසුකම ඩ්‍රීම්ලන්ඩ් සහ පැරඩයිස් රැන්ච් ලෙසද හැඳින්වේ, [18] [19] වෙනත් අන්වර්ථ නාමයන් අතර වේ. යූඑස්ඒඑෆ් මහජන සම්බන්ධතා මෙම පහසුකම "ග්‍රූම් ඩ්‍රයි ලේක් අසල මෙහෙයුම් ස්ථානයක්" ලෙස සඳහන් කර ඇත. ක්ෂේත්‍රය වටා ඇති විශේෂ භාවිත ගුවන් අවකාශය සීමිත ප්‍රදේශය 4808 උතුර (R-4808N) ලෙස හැඳින්වේ. [20]

1864 දී මනාලයාගේ පරාසයේ දකුණු කොටසේ ඊයම් සහ රිදී සොයා ගන්නා ලදී. [21] ඉංග්‍රීසි සමාගමක් වන ග්‍රූම් ඊයම් පතල් සමාගම 1870 ගණන් වලදී සංකල්ප පතල් සඳහා මුදල් යෙදවූ අතර දිස්ත්‍රික්කයට එහි නම ලබා දුන්නේය (අසල පතල් අතර මාරියා, විලෝ සහ සුදු විල). [22] ජේ. බී. ඔස්බෝන් සහ හවුල්කරුවන් 1876 දී ග්‍රූම් හි අවශ්‍යතා අත්පත් කර ගත් අතර ඔහුගේ පුතා 1890 ගණන් වලදී එම අවශ්‍යතා අත්පත් කර ගත්තේය. පතල් කැණීම 1918 දක්වා පැවති අතර දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව 1950 දශකයේ මුල් භාගය දක්වා නැවත ආරම්භ විය.

ග්‍රූම් ලේක් අඩවියේ ගුවන් තොටුපල 1942 දී ඉන්දියානු ස්ප්‍රින්ග්ස් ගුවන් හමුදා සහායක ක්ෂේත්‍රය ලෙස සේවය ආරම්භ කළ අතර එය අඩි 5000 ක ධාවන පථ දෙකකින් සමන්විත වූ අතර 37 ° 16′35 ″ එන් 115 ° 45′20 ″ ඩබ්ලිව්. [24]

U-2 වැඩසටහන

ප්‍රධාන ලිපිය: ලොක්හීඩ් යූ -2

U-2 ගුවන් ගමන් මාර්ගය සහිත "රැන්ච්"

මධ්‍යම බුද්ධි ඒජන්සිය (සීඅයිඒ) ලොක්හීඩ් යූ -2 උපායමාර්ගික ඔත්තු බැලීමේ ගුවන් යානය සංවර්ධනය කිරීම සඳහා ව්‍යාපෘති ඇක්වාටෝනය සඳහා 1955 අප්‍රේල් මාසයේදී ග්‍රූම් ලේක් පරීක්ෂණ පහසුකම පිහිටුවන ලදී. ව්‍යාපෘති අධ්‍යක්‍ෂ රිචඩ් එම්. බිස්සෙල් කනිෂ් r. යා තේරුම් ගත්තේ ව්‍යාපෘතිය වටා ඇති අතිශය රහස්‍යභාවය සැලකිල්ලට ගෙන පියාසැරි පරීක්‍ෂණය සහ නියමු පුහුණු වැඩසටහන් එඩ්වර්ඩ්ස් ගුවන් හමුදා කඳවුරේ හෝ ලොක්හීඩ්හි පාම්ඩේල් මධ්‍යස්ථානයේ පැවැත්විය නොහැකි බවයි. ව්‍යාපෘතියේ ඉතිරි කොටස මෙන් ම ඔහු ද දැඩි ආරක්ෂාව යටතේ U-2 සඳහා සුදුසු පරීක්ෂණ ස්ථානයක් සෙවීමක් සිදු කළේය. ඔහු ලොක්හීඩ්ට දැනුම් දුන්නේය. ලොක්හීඩ් හි U-2 නිර්මාණකරු කෙලී ජොන්සන්ට අනුව: [25]

අපි ඒ හරහා පියාසර කළ අතර තත්පර තිහක් ඇතුළත ඔබ දැන සිටියේ එය එම ස්ථානය බවයි… එය වියළි විලක් අසල විය. මිනිසා ජීවතුන් අතර, අපි ඒ විල දෙස බැලුවෙමු, අපි සියල්ලෝම එකිනෙකා දෙස බැලුවෙමු. එය තවත් එඩ්වර්ඩ්ස් ය, එබැවින් අපි රෝද ගසා, එම විලට ගොඩ බැස, එහි එක් කෙළවරක් දක්වා කුලී රථයක් ලබා ගත්තෙමු. එය පරිපූර්ණ ස්වාභාවික ගොඩබෑමේ ක්ෂේත්‍රයක් විය… එය කිසිවක් නොකර බිලියඩ් මේසයක් තරම් සිනිඳුයි.

විල් ඇඳ යානාව පරීක්ෂා කිරීම සඳහා කදිම තීරුවක් සාදන ලද අතර, විගාමික නිම්නයේ කඳු වැටි සහ එන්ටීඑස් පරිමිතිය ලාස් වේගාස් සිට සැතපුම් 100 ක් (කි.මී. 160 ක්) උතුරින් පිහිටි අමුත්තන්ගෙන් මෙම ස්ථානය ආරක්ෂා කළේය. සිතියමෙහි "ප්‍රදේශය 51" ලෙස නම් කර ඇති ඉඩම අත්පත් කර ගෙන එය නෙවාඩා පරීක්ෂණ අඩවියට එක් කරන ලෙස සීඅයිඒ ඒඊසී වෙතින් ඉල්ලා සිටියේය. [7]: 56-57

සීඅයිඒ පසුව විස්තර කළ පරිදි ජොන්සන් මෙම ප්‍රදේශය "පැරඩයිස් රැන්ච්" ලෙස නම් කළේ කම්කරුවන් "කොතැනකවත් නැති නව ස්ථානයකට" යාමට දිරිගැන්වීම සඳහා ය. එහි නම "රැන්ච්" ලෙස කෙටි විය. [7]: 57 [27 ] 1955 මැයි 4 වන දින සමීක්ෂණ කණ්ඩායමක් ග්‍රූම් විලට පැමිණ අඩි 5,000 (මීටර් 1,500) උතුරු-දකුණු ධාවන පථයක් වැවෙහි නිරිතදිග කෙළවරේ තැබූ අතර මූලික ආධාරක පහසුකමක් සඳහා ස්ථානයක් නම් කරන ලදී. ගොවිපොළේ මුලින් සමන්විත වූයේ එහි කුඩා කණ්ඩායම නවාතැන් ගැනීම සඳහා නවාතැන්, වැඩමුළු සහ ට්‍රේලර් නිවාස කිහිපයකට වඩා සුළු ප්‍රමාණයකි. මාස තුනකට වැඩි කාලයක් තුළ, කඳවුර සමන්විත වූයේ තනි පදික වේදිකාවක්, එල්ලුම් තුනක්, පාලක කුළුණක් සහ පරීක්ෂණ නිලධාරීන් සඳහා මූලික නවාතැන් පහසුකම් ය. කඳවුරේ පහසුකම් කිහිපයකට සිනමා ශාලාවක් සහ වොලිබෝල් පිටියක් ඇතුළත් විය. අවුල් ශාලාවක්, ළිං කිහිපයක් සහ ඉන්ධන ගබඩා ටැංකි ද විය. සීඅයිඒ, ගුවන් හමුදාව සහ ලොක්හීඩ් පිරිස් 1955 ජූලි මාසය වන විට පැමිණීමට පටන් ගත්හ. රැන්ච් සිය පළමු යූ -2 බෙදාහැරීම 1955 ජූලි 24 වන දින බර්බෑන්ක් වෙතින් සී -124 ග්ලෝබ්මාස්ටර් II භාණ්ඩ ගුවන් යානයකින් ලබා ගත් අතර ලොක්හීඩ් කාර්මික ශිල්පීන් සමඟ ඩග්ලස් ඩීසී -3 යානයෙන්. [26] කැලිෆෝනියාවේ බර්බෑන්ක් හි 51 වන ප්‍රදේශය සහ ලොක්හීඩ් කාර්යාල අතර නිත්‍ය මිලිටරි ගුවන් ප්‍රවාහන සේවා ගුවන් ගමන් ආරම්භ කරන ලදී. රහස්‍යභාවය ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා පිරිස් සඳුදා උදෑසන නෙවාඩාවට පියාසර කර සිකුරාදා සවස කැලිෆෝනියාවට පැමිණියහ. [7]: 72

OXCART වැඩසටහන

1964 දෙසැම්බර් මාසයේදී සමාන ගුවන් යානයක් පරීක්ෂා කිරීම සඳහා, SR-71 බ්ලැක්බර්ඩ් බලන්න.

"ප්‍රති-රේඩාර් අධ්‍යයන, වායුගතික ව්‍යුහාත්මක පරීක්ෂණ සහ ඉංජිනේරු සැලසුම්" සඳහා 1959 අගෝස්තු මාසයේදී ඔක්ස්කාට් ව්‍යාපෘතිය ආරම්භ කරන ලද අතර පසුව ලොක්හීඩ් ඒ -12 වැඩ කටයුතු සියල්ලම සිදු කරන ලදී. පුද්ගලයන් 150 දෙනෙකුට පමණක් ගොඩනැගිලි, අඩි 5,000 (මීටර් 1,500) ඇස්ෆල්ට් ධාවන පථයක් සහ සීමිත ඉන්ධන, එල්ලුම් හා සාප්පු අවකාශයන්ගෙන් සමන්විත ප්‍රමාණවත් පහසුකම් නොමැති ග්‍රූම් විලේ පරීක්ෂාව මෙයට ඇතුළත් විය. 1960 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඒ -12 පරීක්ෂණ පහසුකම් ඉදිකිරීම ආරම්භ කරන විට ග්‍රූම් විලට "ප්‍රදේශය 51" [25] [සත්‍යාපනය අවශ්‍ය විය], දැනට පවතින ධාවන පථය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සඳහා අඩි 8,500 (මීටර 2,600) ක නව ධාවන පථයක් ද ඇතුළුව.

රෙනෝල්ඩ්ස් විදුලි හා ඉංජිනේරු සමාගම (REECo) 1960 ඔක්තෝබර් 1 වන දින ද්විත්ව මාර්‍ග ඉදිකිරීම් කාලසටහන් සහිතව "ව්‍යාපෘති 51" ඉදිකිරීම ආරම්භ කළේය. කොන්ත්‍රාත්කරු මූලික පහසුකම් වැඩිදියුණු කර අඩි 10,000 (මීටර් 3,000) ක ධාවන පථයක් (14/32) විලෙහි නිරිත දිග කෙළවරේ වැව බැම්ම හරහා ඉදි කළේය. වියළි විලෙහි ආකිමිඩියන් සර්පිලාකාරයක් සැතපුම් දෙකක් පමණ එහායින් සලකුණු කළ අතර, ඒ -12 නියමුවෙකු අග්ගිස් බුරුසුවට ඇද වැටීම වෙනුවට ගබ්සා විය හැකිය. 51 වන ප්‍රදේශය නියමුවන් එය හැඳින්වූයේ "හූක්" ලෙසයි. හරස් වින්ඩ් ගොඩබෑම සඳහා, වියළි වැවෙහි නොගැඹුරු ගුවන් පථ දෙකක් (ධාවන පථ 9/27 සහ 03/21) සලකුණු කළහ. [31]

1961 අගෝස්තු වන විට අත්‍යවශ්‍ය පහසුකම් වලින් ඉදිකිරීම් අවසන් විය; කඳවුරේ උතුරු පැත්තේ අතිරික්ත නාවික හමුදා එල්ලුම් තුනක් ඉදිකරන ලදි - එල්ලුම් 7 වන අතර එල්ලුම් 7 නව ඉදිකිරීමකි. මුල් U-2 එල්ලුම් නඩත්තු හා යන්ත්‍ර සාප්පු බවට පරිවර්තනය කරන ලදී. ප්‍රධාන කැන්ටන්මන්ට් ප්‍රදේශයේ පහසුකම් අතර ගබඩා හා පරිපාලනය සඳහා වැඩමුළු සහ ගොඩනැගිලි, කොමසාරිස් කාර්යාලයක්, පාලන කුළුණක්, ගිනි නිවන ස්ථානයක් සහ නිවාස ඇතුළත් වේ. දිගුකාලීන නේවාසික පහසුකම් සඳහා අතිරික්ත බබිට් ඩුප්ලෙක්ස් නිවාස ඒකක 130 කට වැඩි ප්‍රමාණයක් නාවික හමුදාව විසින් ලබා දී ඇත. පැරණි ගොඩනැගිලි අලුත්වැඩියා කරන ලද අතර අවශ්‍ය පරිදි අමතර පහසුකම් ඉදිකරන ලදි. ගස් වලින් වට වූ ජලාශ පොකුණක් පාදමේ සිට සැතපුම් ක් පමණ උතුරින් පිහිටි විනෝදාත්මක ප්‍රදේශයක් විය. වෙනත් විනෝදාත්මක පහසුකම් අතර ව්‍යායාම ශාලාවක්, චිත්‍රපට ශාලාවක් සහ බේස්බෝල් දියමන්තියක් ඇතුළත් විය. A-12 සඳහා අවශ්‍ය විශේෂ JP-7 ඉන්ධන සඳහා 1962 මුල් භාගය වන විට ස්ථිර ගුවන් යානා ඉන්ධන ටැංකි ගොවිපලක් ඉදිකරන ලදි. වැව් හතක් ඉදිකර ඇති අතර එහි මුළු ධාරිතාව ගැලුම් 1,320,000 කි.

ඔක්ස්කාට් පැමිණීම සඳහා ආරක්ෂාව වැඩි කරන ලද අතර කුඩා පතල මනාලයා ද්‍රෝණියේ වසා දමා තිබුණි. 1962 ජනවාරියේදී, ෆෙඩරල් ගුවන් සේවා පරිපාලනය (FAA), ග්‍රූම් විල අවට සීමිත ගුවන් අවකාශය පුළුල් කළ අතර, ලේක්බෙඩ් R-4808N සීමිත ප්‍රදේශයට වර්ග සැතපුම් 600 ක එකතු කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්විය. [31] සීඅයිඒ පහසුකම සඳහා පුහුණුව සඳහා යූඑස්ඒඑෆ් එෆ් -101 වූඩූස් අටක්, ප්‍රවීණතා පියාසර කිරීම සඳහා ටී -33 වෙඩි තැබීමේ තරු පුහුණුකරුවන් දෙදෙනෙකු, භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය සඳහා සී -130 හර්කියුලිස්, පරිපාලන කටයුතු සඳහා යූ -3 ඒ, සෙවීම සහ ගලවා ගැනීම සඳහා හෙලිකොප්ටරයක් සහ ඒ. සම්බන්ධතා භාවිතය සඳහා සෙස්නා 180, සහ ලොක්හීඩ් විසින් හඹා යන ගුවන් යානයක් ලෙස භාවිතා කිරීම සඳහා එෆ් -104 ස්ටාර්ෆයිටරයක් ලබා දෙන ලදී.

පළමු A-12 ටෙස්ට් යානය 1962 පෙබරවාරි 26 වන දින බර්බෑන්ක් සිට රහසිගතව ට්‍රක් රථයෙන් ගසා පෙබරවාරි 28 වන දින ග්‍රූම් විලට පැමිණියේය. 1962 අප්‍රියෙල් 26 වන දින එහි පළමු ගුවන් ගමන සිදු කරන ලදී. මුලදී, පරීක්ෂණයකට සම්බන්ධ නොවූ සියල්ලන්ම එක් එක් ගුවන් ගත වීමට පෙර අවුල් ශාලාවට ගෙන යන ලදී. මෙය ඉතා ඉක්මණින් අතහැර දමන ලද අතර එය ක්‍රියාකාරකම් කඩාකප්පල් කළ අතර විශාල ගුවන් ගමන් සංඛ්‍යාවක් සමඟ ප්‍රායෝගික නොවීය. ග්‍රූම් විලට ඉහළින් සංවෘත ගුවන් අවකාශය නෙල්ලි ගුවන් හමුදා පරාසය තුළ වූ අතර ගුවන් නියමුවන් ඒ -12 20 සිට 30 වතාවක් දුටුවේය. [25] 1964 දෙසැම්බර් 22 වන දින පළමු ලොක්හීඩ් ඩී -21 ඩ්‍රෝන් අත්හදා බැලීමේ ගුවන් යානය වූ ස්ථානය ද ග්‍රූම් ය. [28] 1963 අවසානය වන විට, සීඅයිඒ විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලද "1129 වන විශේෂ ක්‍රියාකාරකම් බල ad ණය" වෙත අනුයුක්ත කරන ලද ඒ -12 යානා 9 ක් 51 වන ප්‍රදේශයට අයත් විය.

ඩී -21 ටැග්බෝඩ්

ප්‍රධාන ලිපිය: ලොක්හීඩ් ඩී -21

ඩී -21 එම් -21 පිටුපස සවිකර තිබේ. මුල් ගුවන් ගමන් වලදී භාවිතා කරන ලද ඩ්‍රෝන යානයේ අභ්‍යන්තර ආවරණයක් සටහන් කරන්න.

ගැරී පවර්ස්ගේ යූ -2 සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවට අහිමි වීමෙන් පසුව, ඒ -12 ඔක්ස්කාට් යානය නියම නොකළ ඩ්‍රෝන් ගුවන් යානයක් ලෙස භාවිතා කිරීම පිළිබඳව සාකච්ඡා කිහිපයක් විය. ඩ්‍රෝන් ඔත්තු බැලීමේ අදහසට කෙලී ජොන්සන් පැමිණ සිටියද, ඔහු ඒ -12 ඩ්‍රෝන් යානයක් නිපදවීමට විරුද්ධ විය, එවැනි පරිවර්තනයක් සඳහා යානය ඉතා විශාල හා සංකීර්ණ යැයි තර්ක කළේය. කෙසේ වෙතත්, 1962 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී අධිවේගී ඩ්‍රෝන් යානයක් අධ්‍යයනය කිරීම සඳහා අරමුදල් සැපයීමට ගුවන් හමුදාව එකඟ විය. ගුවන් හමුදාවේ උනන්දුව සීඅයිඒ සංවිධානය විසින් පියවර ගැනීමට පෙළඹී ඇති බව පෙනේ. මෙම ව්‍යාපෘතිය "Q-12" ලෙස නම් කර ඇත. 1963 ඔක්තෝබර් වන විට ඩ්‍රෝන යානය සැලසුම් කිරීම අවසන් කර තිබුණි. ඒ අතරම, Q-12 නම වෙනස් කිරීමකට භාජනය විය. එය වෙනත් A-12 පාදක කරගත් ව්‍යාපෘති වලින් වෙන් කිරීම සඳහා එය "D-21" ලෙස නම් කරන ලදී. ("12" "21" වෙත ආපසු හරවන ලදි). "ටැග්බෝඩ්" යනු ව්‍යාපෘතියේ කේත නාමයයි. [25]

පළමු ඩී -21 ලොක්හීඩ් විසින් 1964 වසන්තයේ දී නිම කරන ලදී. තවත් මාස හතරක පිරික්සුම් හා ස්ථිතික පරීක්ෂණවලින් පසුව යානය ග්‍රූම් විලට නැව්ගත කර නැවත එක්රැස් කරන ලදී. එය රැගෙන යා යුතුව තිබුණේ "එම් -21" ලෙස නම් කර ඇති ඒ -12 හි ආසන දෙකක ව්‍යුත්පන්නයකි. D-21 / M-21 දියත් කිරීමේ ස්ථානයට ළඟා වූ විට, පළමු පියවර වනුයේ D-21 හි ආදාන සහ පිටාර ආවරණ පුපුරවා හැරීමයි. D-21 / M-21 නිවැරදි වේගයෙන් හා උන්නතාංශය සමඟින්, LCO විසින් රැම්ජෙට් සහ ඩී -21 හි අනෙකුත් පද්ධති ආරම්භ කරනු ඇත. "ඩී -21 පද්ධති සක්‍රිය හා ධාවනය වන අතර, දියත් කරන ගුවන් යානය නිවැරදි ස්ථානයේ සිට, එම් -21 සුළු තල්ලු කිරීමක් ආරම්භ කරනු ඇත, එල්සීඕ අවසාන බොත්තම එබෙනු ඇත. ඩී -21 කුළුණෙන් එනු ඇත". [25]

1964 සහ 1965 කාලය තුළ ග්‍රූම් විලෙහි විවිධ තාක්ෂණික ගැටළු සමඟ දුෂ්කරතා ආමන්ත්‍රණය කරන ලදී. අල්ලා ගත් ගුවන් ගමන් අනපේක්ෂිත වායුගතික දුෂ්කරතා පෙන්නුම් කළේය. 1966 ජනවාරි අග වන විට, පළමු වහල් ගුවන් ගමනෙන් වසරකට වැඩි කාලයක් ගත වූ පසු සියල්ල සූදානම් බව පෙනෙන්නට තිබුණි. පළමු ඩී -21 දියත් කිරීම 1966 මාර්තු 5 වන දින සාර්ථක ගුවන් යානයකින් සිදු කරන ලද අතර සීමිත ඉන්ධන සහිතව ඩී -21 සැතපුම් 120 ක් පියාසර කළේය. දෙවන ඩී -12 ගුවන් යානය 1966 අප්‍රේල් මාසයේදී ඩ්‍රෝන් යානය සැතපුම් 1,200 ක් පියාසර කරමින් මැක් 3.3 සහ අඩි 90,000 දක්වා ළඟා විය. 1966 ජුලි 30 වන දින සම්පූර්ණ ඉන්ධන සහිත ඩී -21 යානයක් සමඟ සැලසුම් කළ පිරික්සුම් ගුවන් යානයක ඩ්‍රෝන් යානය වෙන්වීමෙන් පසුව අස්ථිරව පීඩා විඳි අතර එය එම් -21 දියත් කිරීමේ යානය සමඟ ගැටීමට හේතු විය. මෙම කාර්ය මණ්ඩලය දෙදෙනා සැතපුම් 150 ක් off තින් මුහුදට ගොඩ බැස්සා. එක් කාර්ය මණ්ඩල සාමාජිකයෙකු හෙලිකොප්ටරයකින් රැගෙන ගිය නමුත් අනෙක් තැනැත්තා ගුවන් යානය කැඩී යාමෙන් හා පිටවීමෙන් බේරී මුහුදේ ජලය ඔහුගේ පීඩන ඇඳුමට ඇතුළු වූ විට දියේ ගිලී මිය ගියේය. ශක්‍යතාවයේ ආරම්භයේ සිටම බරපතල සැක පහළ වී කෙලී ජොන්සන් පෞද්ගලිකව මුළු වැඩසටහනම අවලංගු කළේය. ඩී -21 යානා ගණනාවක් මේ වන විටත් නිපදවා තිබූ අතර, ජොන්සන් නැවතත් ගුවන් හමුදාවට යෝජනා කළේ ඒවා බී -52 එච් බෝම්බයකින් දියත් කරන ලෙසයි.

1967 ගිම්හානයේ අග භාගය වන විට D-21 (දැන් නම් කර ඇති D-21B) සහ B-52H යන දෙකටම වෙනස් කිරීමේ කටයුතු අවසන් විය. පරීක්ෂණ වැඩසටහන දැන් නැවත ආරම්භ කළ හැකිය. පැසිෆික් සාගරය හරහා සත්‍ය දියත් කිරීම් සමඟ පරීක්ෂණ මෙහෙයුම් ග්‍රූම් විලෙන් පිටතට ගෙන යන ලදී. පියාසර කළ පළමු D-21B මූලාකෘතිය 501 වන වගන්තියයි. පළමු උත්සාහය 1967 සැප්තැම්බර් 28 වන දින සිදු කරන ලද අතර එය සම්පූර්ණයෙන්ම අසාර්ථක විය. B-52 දියත් කිරීමේ ස්ථානය දෙසට පියාසර කරමින් සිටියදී D-21B කුළුණෙන් වැටී ඇත. ඩ්‍රෝන යානය නිදහස් වීමත් සමඟ බී -52 එච් තියුණු පහරක් එල්ල කළේය. බූස්ටරය වෙඩි තැබූ අතර එය "බිම සිට තරමක් දර්ශනයකි". කුළුණෙහි ඉදිරි දකුණු ඇමිණුම් ලක්ෂ්‍යයේ ඉරි තැලූ ගෙඩියක් අසමත් විය. තවත් පරීක්ෂණ කිහිපයක් සිදු කරන ලද අතර ඒ කිසිවක් සාර්ථක වූයේ නැත. කෙසේ වෙතත්, කාරණය වන්නේ වෙනස්වන ඔත්තු බැලීමේ පසුබිමකට එරෙහිව ඩී -21 පරීක්ෂණ නැවත ආරම්භ කිරීම ය. අවසානයේ A-12 යෙදවීමට අවසර දී තිබූ අතර SR-71 ඉක්මනින් එය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමට නියමිතය. ඒ අතරම, ඔත්තු බැලීමේ චන්ද්‍රිකා තාක්‍ෂණයේ නව වර්ධනයන් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතී. මේ දක්වා, ලබා ගත හැකි සීමිත චන්ද්‍රිකා සංඛ්‍යාව සෝවියට් සංගමයට සීමා විය. නව පරම්පරාවේ ඔත්තු බැලීමේ චන්ද්‍රිකාවලට ලෝකයේ ඕනෑම තැනක ඉලක්ක ඉක්මනින් ආවරණය කළ හැකිය. චන්ද්‍රිකා වල යෝජනාව ගුවන් යානාවලට සමාන කළ හැකි නමුත් සුළු දේශපාලන අවදානමකින් තොරව. ටැග්බෝඩ් සඳහා කාලය ඉවරයි. [25]

1969 සහ 1970 දී කැලිෆෝනියාවේ බීල් ඒඑෆ්බී හි සිට චීනයට ඉහළින් දෙකක් ඇතුළුව තවත් පරීක්ෂණ ගුවන් ගමන් කිහිපයක් සාර්ථකත්වයට පත් විය. 1971 ජූලි 15 වන දින කෙලී ජොන්සන්ට ඩී -21 බී වැඩසටහන අවලංගු කරන වයරයක් ලැබුණි. ඉතිරි ඩ්‍රෝන යානා සී -5 ඒ මගින් මාරු කර මළ ගබඩා කර තබන ලදී. ඩී -21 බී සෑදීම සඳහා භාවිතා කරන මෙවලම් විනාශ කිරීමට නියෝග කරන ලදී. ඒ -12 ඔක්ස්කාට් මෙන්ම ඩී -21 බී ටැග්බෝඩ් ඩ්‍රෝන ද විශ්‍රාම යාමේදී පවා කළු ගුවන් යානයක් ලෙස පැවතුනි. පළමු කණ්ඩායම ඩේවිස්-මොන්ටාන් ඒඑෆ්බී මිලිටරි ගබඩා හා බැහැර කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයේ තැන්පත් කරන තෙක් 1976 අගෝස්තු වන තෙක් ඔවුන්ගේ පැවැත්ම සැක සහිත නොවීය. දෙවන කණ්ඩායමක් 1977 දී පැමිණියේය. ඔවුන්ට "GTD-21Bs" යනුවෙන් ලේබල් කරන ලදි (GT භූමි පුහුණුව සඳහා පෙනී සිටියේය). [25]

ඩේවිස්-මොන්ටාන්

විදේශ තාක්ෂණ ඇගයීම

ප්‍රධාන ලිපිය: ටොනෝපා ටෙස්ට් රේන්ජ් ගුවන්තොටුපළ

1969 දී ඊශ්‍රායලය විසින් එක්සත් ජනපදයට ණයට ගත් මිග් -17 එෆ් "ෆ්‍රෙස්කෝ" දෙකෙන් දෙවැන්න වන හැව් ෆෙරී

1968 සූරාකෑමේදී එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාව සහ ගුවන් හමුදා පද්ධති අණදෙන නිලධාරියා විසින් පියාසර කරන ලද මිග් -21 එෆ් -13

සීතල යුද්ධය අතරතුර, එක්සත් ජනපදය විසින් සිදු කරන ලද එක් මෙහෙයුමක් වූයේ අල්ලා ගත් සෝවියට් ප්‍රහාරක ගුවන් යානා අත්හදා බැලීම සහ ඇගයීමයි. 1960 දශකයේ අග භාගයේ සිට දශක ගණනාවක් පුරා සෝවියට් විසින් සාදන ලද ගුවන් යානා එකතුවකට 51 වන ප්‍රදේශය සත්කාරකත්වය සැපයීය. HAVE DONUT, HAVE DRILL සහ HAVE FERRY වැඩසටහන් යටතේ, එක්සත් ජනපදයේ පියාසර කරන ලද පළමු මිග්ස් යානය කාර්ය සාධනය, තාක්‍ෂණික හා මෙහෙයුම් හැකියාවන්ගෙන් තක්සේරු කිරීමට භාවිතා කරන ලද අතර එක්සත් ජනපද සටන්කරුවන්ට එරෙහිව වර්ග සකස් කළේය. [33]

දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී යූඑස්ඒඑෆ් විසින් විදේශීය තාක්‍ෂණය පරීක්ෂා කිරීම ආරම්භ කළ බැවින් මෙය නව මෙහෙවරක් නොවීය. යුද්ධයෙන් පසු, අත්පත් කරගත් විදේශීය තාක්‍ෂණය පරීක්ෂා කිරීම ගුවන් කාර්මික පාලන දෙපාර්තමේන්තුවේ සෘජු අණ යටතේ ගුවන් තාක්ෂණික බුද්ධි මධ්‍යස්ථානය (ATIC, කොරියානු යුද්ධයේදී ඉතා බලවත් විය) විසින් සිදු කරන ලදී. 1961 දී ATIC විදේශ තාක්‍ෂණ අංශය (FTD) බවට පත් වූ අතර එය නැවත ගුවන් හමුදා පද්ධති අණදෙන නිලධාරියා ලෙස පත් කරන ලදී. විදේශීය ගුවන් යානා සොයා ගත හැකි ඕනෑම තැනකට ATIC පිරිස් යවන ලදි.

ගුවන් හමුදා සිස්ටම්ස් කමාන්ඩ් හි අවධානය යොමු කිරීම මගින් ඉදිරි පෙළ උපායශීලී ප්‍රහාරක ගුවන් නියමුවන් පුහුණු කිරීම සඳහා මෙවලමක් ලෙස ප්‍රහාරක යානා භාවිතය සීමා කරන ලදී. සාමාන්‍යයෙන් විවිධ ටෙස්ට් නියමු පාසල්වල උපාධිධාරීන් වූ කැලිෆෝනියාවේ එඩ්වර්ඩ්ස් ගුවන් හමුදා කඳවුරේ පිහිටි ගුවන් හමුදා පියාසර පරීක්ෂණ මධ්‍යස්ථානයෙන් ගුවන් හමුදා පද්ධති අණදෙන නිලධාරීන් සිය ගුවන් නියමුවන් බඳවා ගත්හ. උපායශීලී එයාර් කමාන්ඩ් විසින් එහි නියමුවන් තෝරාගනු ලැබුවේ මූලික වශයෙන් ආයුධ පාසල් උපාධිධාරීන්ගෙනි.

1966 අගෝස්තු මාසයේදී ඉරාක ගුවන් හමුදාවේ ප්‍රහාරක නියමුවෙකු වූ කපිතාන් මුනීර් රෙඩ්ෆා සිය මිග් -21 යානය ඊශ්‍රායලයට පියාසර කරමින් ඉරාක කුර්ඩ් ගම්මානවලට නැපල්ම් මගින් පහර දෙන ලෙස නියෝග කිරීමෙන් පසු ඉවත් විය. ඔහුගේ ගුවන් යානය අධ්‍යයනය සඳහා 1967 අගභාගයේදී ග්‍රූම් විලට මාරු කරන ලදී. 1968 දී එක්සත් ජනපද ගුවන් හමුදාව සහ නාවික හමුදාව එක්ව HAVE DONUT නමින් ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කරන ලද අතර එය ගුවන් හමුදා පද්ධති අණ, උපායශීලී ගුවන් අණ සහ එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාවේ ගුවන් පරීක්ෂණ සහ ඇගයීම් බල ad ණය හතර (VX-4) විසින් අත්පත් කරගත් මෙම සෝවියට් ගුවන් යානය අනුකරණය කරමින් පියාසර කරන ලදී. ගුවන් සටන් පුහුණුව. සෝවියට් මිග් -21 සතුව එක්සත් ජනපදය සන්තකයේ තිබීම රහසක් බැවින් එය ග්‍රූම් විලේදී අත්හදා බලන ලදී. සුනඛ සටන් පරීක්ෂණ මාලාවක් සඳහා ඒකාබද්ධ ගුවන් හමුදා-නාවික කණ්ඩායමක් එක්රැස් කරන ලදී.

F-4 සහ MiG-21 අතර සංසන්දනයන් පෙන්නුම් කළේ පෘෂ් on ය මත ඒවා ඒකාකාරව ගැලපෙන බවයි. HAVE DONUT පරීක්ෂණ මගින් පෙන්නුම් කළේ නියමු කුටියේ සිටින මිනිසාගේ දක්ෂතාවයි වෙනස ඇති කළේ. නාවික හෝ ගුවන් හමුදා නියමුවන් මිග් -21 පියාසර කරන විට, ප්‍රති results ල දිනුම් ඇදීමක් විය; එෆ් -4 සටන් කිහිපයක් ජය ගනී, මිග් -21 අනෙක් ඒවා ජය ගනී. පැහැදිලි වාසි නොමැත. ගැටලුව වූයේ ගුවන් යානා සමඟ නොව ගුවන් නියමුවන් ඒවා පියාසර කිරීමයි. ගුවන් නියමුවන් එක් ගුවන් යානයක් එහි සීමාවන්ට පියාසර නොකරනු ඇත. නාවික හමුදා නියමුවෙකු වූයේ එවකට එන්.ඒ.එස් මිරාමර් හි එෆ් -4 පුහුණු බළකායේ වී.එෆ් -121 හි අණදෙන නිලධාරි මාර්ලන්ඩ් ඩබ්ලිව්. ඔහු ඉංජිනේරුවෙකු සහ කොරියානු යුද ප්‍රවීණයෙකු වූ අතර සෑම නාවික ගුවන් යානයක්ම පාහේ පියාසර කර තිබුණි. ඔහු මිග් -21 ට එරෙහිව පියාසර කරන විට, ඔහු සෑම අවස්ථාවකදීම එය අභිබවා යනු ඇත. මිග් -21 හි ගුවන් හමුදා නියමුවන් සිරස් අතට නොයනු ඇත. HAVE DONUT ව්‍යාපෘති නිලධාරියා වූයේ පයින්ට් මුගු හි නාවික හමුදාවේ ගුවන් සංවර්ධන බල ad ණය වන VX-4 සමඟ නියමුවෙකු වූ ටොම් කැසිඩි ය. ටවුන්සෙන්ඩ් ගුවන් හමුදාවේ මිග් -21 නියමුවන් "ඉටි ගසන" විට ඔහු බලා සිටියේය. කැසිඩි මිග් -21 වෙත නැගී ටවුන්සෙන්ඩ් හි එෆ් -4 ට එරෙහිව නැගී සිටියේය. මෙවර ප්‍රති result ලය බෙහෙවින් වෙනස් විය. කුටියට ඉහළින් ගුවන් යානය බුෆේ කරන ස්ථානයට පියාසර කරමින් සිරස් අතට සටන් කිරීමට කැසිඩි කැමති විය. කැසිඩිට එෆ් -4 වලිගය මතට නැගීමට හැකි විය. ගුවන් යානයෙන් පසුව, මිග් -21 එෆ් -4 ට වඩා අඩු වේගයකින් හැරී ඇති බව ඔවුහු වටහා ගත්හ. ප්රධාන දෙය වූයේ එෆ් -4 එහි වේගය ඉහළ මට්ටමක තබා ගැනීමයි. එෆ් -4 මිග් -21 පරාජය කර තිබුණි; සෝවියට් යානයේ දුර්වලතාවය සොයාගෙන තිබුණි. වැඩිදුර පරීක්ෂණ ගුවන් ගමන් මගින් උගත් දේ තහවුරු විය. මිග් -21 බලවත් සතුරෙකු බව ද පැහැදිලි විය. එක්සත් ජනපද ගුවන් නියමුවන්ට එය පරාජය කිරීමට වඩා හොඳින් පියාසර කිරීමට සිදුවනු ඇත. උසස් ගුවන් සටන් ක්‍රම ඉගැන්වීම සඳහා මේ සඳහා විශේෂ පාසලක් අවශ්‍ය වේ.

1968 අගෝස්තු 12 වන දින සිරියානු ගුවන් හමුදා ලුතිනන්වරුන් දෙදෙනෙකු වන වලීඩ් ඇඩම් සහ රඩ්ෆාන් රිෆායි මිග් -17 එෆ් යුගලයකින් පුහුණු මෙහෙයුමක් සඳහා පිටත් වූහ. ඔවුන් ලෙබනනයට ඉහළින් සිටින බව විශ්වාස කරමින් උතුරු ඊශ්‍රායලයේ බෙට්සෙට් ගොඩබෑමේ පිටියට ගොඩ බැස්සේය. (එක් අනුවාදයක අරාබි භාෂාව කතා කරන ඊශ්‍රායෙලිතයන් විසින් ඔවුන්ව නොමඟ යවන ලදි). 1968 අවසානයට පෙර මෙම මිග් -17 යානා ඊශ්‍රායල කොටස් වලින් මාරු කර ප්‍රදේශ 51 ටෙස්ට් බලඇණියට එක් කරන ලදී. මෙම යානයට යූඑස්ඒඑෆ් තනතුරු සහ ව්‍යාජ අනුක්‍රමික අංක ලබා දී ඇති අතර ඒවා ඩීඕඩී සම්මත පියාසැරි ලොග් වලින් හඳුනාගත හැකි විය. පෙර වැඩසටහනේ දී මෙන්, ගුවන් හමුදාවේ සහ නාවික නියමුවන්ගේ කුඩා කණ්ඩායමක් මිග් -17 යානා සමඟ විහිළු සුනඛ සටන් පැවැත්වූහ. කැලිෆෝනියාවේ එන්.ඒ.එස්. මිරාමර් හි පිහිටි නාවික හමුදාවේ ටොප් තුවක්කු පාසලෙන් තෝරාගත් උපදේශකයින් තෝරා ගනු ලැබුවේ මිග්ස් වලට එරෙහිව පියාසර කිරීම සඳහා ය.

නිල් / එෆ් -117 වැඩසටහන තබා ගන්න

ප්‍රධාන ලිපි: ලොක්හීඩ් නිල්, ලොක්හීඩ් එෆ් -117 නයිට්හෝක් සහ ටොනෝපා ටෙස්ට් රේන්ජ් ගුවන්තොටුපළ

හැව් බ්ලූ හි යටි පැත්ත

F-117 කඳුකරයට ඉහළින් පියාසර කිරීම

ලොක්හීඩ් හැව් බ්ලූ ප්‍රොටොටයිප් ස්ටීල්ට් ෆයිටර් (එෆ් -117 නයිට්හෝක් හි සංකල්පය සනාථ කරන කුඩා ආකෘතියක්) 1977 දෙසැම්බර් මාසයේදී ග්‍රූම් වෙත පියාසර කළේය. [34]

1978 දී ලොක්හීඩ් සංස්ථාවේ උසස් සංවර්ධන ව්‍යාපෘති සඳහා ගුවන් හමුදාව විසින් එෆ් -117 සඳහා පූර්ණ පරිමාණ සංවර්ධන කොන්ත්‍රාත්තුවක් ප්‍රදානය කරන ලදී. 1981 ජනවාරි 17 වන දින 51 වන ප්‍රදේශයේ ලොක්හීඩ් පරීක්ෂණ කණ්ඩායම YF-117A ලෙස නම් කරන ලද පළමු පූර්ණ පරිමාණ සංවර්ධන (FSD) මූලාකෘතිය 79–780 ලබා දීම පිළිගත්තේය. 1981 ජුනි 18 වන දින උදේ 6:05 ට ලොක්හීඩ් ස්කන්ක් වර්ක්ස් ටෙස්ට් නියමු හැල් ෆාර්ලි 51 වන ප්‍රදේශයේ ධාවන පථයෙන් YF-117A 79–780 නාසය ඔසවා තැබීය.

මේ අතර, ටැක්ටිකල් එයාර් කමාන්ඩ් (ටීඒසී) විසින් එෆ් -117 ඒ ආරම්භක මෙහෙයුම් හැකියාව කරා මෙහෙයවීම සඳහා කණ්ඩායම් මට්ටමේ සංවිධානයක් පිහිටුවීමට තීරණය කළේය. එම සංවිධානය 4450 වන උපායික කණ්ඩායම (මුලින් නම් කරන ලද "ඒකකයක්") බවට පත් වූ අතර එය 1979 ඔක්තෝබර් 15 වන දින නෙවාඩා හි නෙල්ලි ඒඑෆ්බී හි නිල වශයෙන් ක්‍රියාත්මක විය. මෙම කණ්ඩායම භෞතිකව 51 වන ස්ථානයේ පිහිටා ඇත. 4450 වන ටීජී ද ඒ -7 ඩී කෝර්සෙයාර් II එෆ් -117 ඒ සඳහා අන්වාදේශ පුහුණුකරුවෙකු ලෙස සහ ගුවන් මෙහෙයුම් පරීක්ෂණ මෙහෙයුමක් මුවාවෙන් 1982 ඔක්තෝබර් 15 දක්වා මෙම මෙහෙයුම් දිගටම පැවතුනි.

4450 වන ටීජී හි පියාසර බල squad ණය 1981 ජුනි 11 වන දින ක්‍රියාත්මක කරන ලද 4450 වන උපායික බල ad ණය (මුලින් නම් කරන ලද "අයි ඒකකය") සහ 1983 ජනවාරි 15 වන දින 4451 වන උපක්‍රම බල ad ණය (මුලින් නම් කරන ලද "පී ඒකකය") විය. 4450 වන ටීඑස්, 51 වන ස්ථානයේ ස්ථානගත කර ඇත. , පළමු F-117A බල squad ණය වන අතර 4451 වන ටීඑස් නෙල්ලි ඒඑෆ්බී හි ස්ථානගත කර ඇති අතර ඒ -7 ඩී කෝර්සෙයාර් IIs අඳුරු මෝස්තරයකින් පින්තාරු කර ඇති අතර වලිගය කේතනය කර ඇති "එල්වී" ය. ලොක්හීඩ් පරීක්ෂණ නියමුවන් YF-117 එහි මුල් වේගය හරහා තැබීය. ඕනෑම F-117A යානයක් ලොක්හීඩ් විසින් 51 වන ප්‍රදේශයට ලබා දීමට පෙර A-7Ds නියමු පුහුණුව සඳහා භාවිතා කරන ලදී, පසුව A-7D යන් F-117A හඹා යාමේ පරීක්ෂණ සහ නෙල්ලි පරාසයේ වෙනත් ආයුධ පරීක්ෂණ සඳහා භාවිතා කරන ලදී. 1982 ඔක්තෝබර් 15 වන දින මේජර් ඇල්ටන් සී. විට්ලි කනිෂ් F එෆ් -117 ඒ පියාසර කළ පළමු යූඑස්ඒඑෆ් 4450 වන ටීජී නියමුවා බවට පත්විය.

පරීක්ෂා කිරීම සඳහා වඩාත් සුදුසු වුවත්, 51 වන ප්‍රදේශය මෙහෙයුම් කණ්ඩායමකට සුදුසු ස්ථානයක් නොවූ බැවින් එෆ් -117 මෙහෙයුම් සඳහා නව රහසිගත පදනමක් ස්ථාපිත කළ යුතුව තිබුණි. ටොනෝපා ටෙස්ට් රේන්ජ් ගුවන්තොටුපළ පළමු යූඑස්ඒඑෆ් එෆ් -117 ඒකකය වන 4450 වන උපායික සමූහයේ (ටීජී) මෙහෙයුම් සඳහා තෝරා ගන්නා ලදී. 1979 ඔක්තෝබර් මාසයේ සිට ටොනෝපා ගුවන්තොටුපල කඳවුර ප්‍රතිසංස්කරණය කර පුළුල් කරන ලදී. අඩි 6,000 ක ධාවන පථය අඩි 10,000 ක් දක්වා කුලී රථ, කොන්ක්‍රීට් ඇප්‍රොන්, විශාල නඩත්තු එල්ලීමක් සහ ප්‍රොපේන් ගබඩා ටැංකියක් එකතු කරන ලදී.

1982 මුල් භාගය වන විට තවත් YF-117As හතරක් පාදමේ දකුණු කෙළවරේ ක්‍රියාත්මක වූ අතර එය "සවුත්හෙන්ඩ්" හෝ "බජා ග්‍රූම් විල" ලෙස හැඳින්වේ. ඔවුන්ගේ කාර්යාලවල විශාල ගෝනුස්සෙකු සොයා ගැනීමෙන් පසුව, පරීක්ෂණ කණ්ඩායම (නම් කරන ලද "ආර් ඒකකය") එය ඔවුන්ගේ වෙස් මුහුණ ලෙස පිළිගෙන "බජා ගෝනුස්සන්" ලෙස නම් කළහ. අතිශය රහසිගත මූලාකෘති මාලාවක් පරීක්ෂා කිරීම 1981 මැද භාගය වන තෙක් 51 වන ප්‍රදේශයෙහි අඛණ්ඩව පැවතුණි. එෆ් -117 රහසිගත සටන්කරුවන්ගේ ආරම්භක නිෂ්පාදනයට පරීක්‍ෂා කරන විට. ආරක්ෂාව පවත්වා ගැනීම සඳහා F-117 යානා අන්ධකාරයේ දී 51 වන ප්‍රදේශයට C-5 මගින් ගෙන යන ලදී. යානය ඉන්ධන පිරවීම, විසුරුවා හැරීම, තොටිල්ල දමා රාත්‍රියේදී සී -5 යානයට පටවා, ලොක්හීඩ් වෙත පියාසර කරන ලද අතර නැවත එක්රැස් කිරීම සහ පියාසැරි පරීක්ෂාවට පෙර රාත්‍රියේදී ගොඩබසින ලදී. මනාලයා විසින් රේඩාර් පැතිකඩ, එෆ් -117 ආයුධ පරීක්ෂාව සහ පෙරටුගාමී යූඑස්ඒඑෆ් එෆ් -117 ගුවන් නියමුවන් පුහුණු කිරීම සිදු කරන ලදී.

"බජා ගෝනුස්සන්" එෆ් -117 යානයේ වැඩ කරමින් සිටියදී, ටැසිට් බ්ලූ හි වැඩ කරන "තල්මසුන්" ලෙස හැඳින්වෙන තවත් කණ්ඩායමක් රහසිගතව වැඩ කරමින් සිටියහ. රේඩාර් මග හැරීම සඳහා වක්‍ර පෘෂ් and සහ සංයුක්ත ද්‍රව්‍ය සහිත පියාසර-වයර් තාක්‍ෂණික නිරූපණ ගුවන් යානයක්, එය මූලාකෘතියක් වූ අතර කිසි විටෙකත් නිෂ්පාදනයට ගියේ නැත. එසේ වුවද, මෙම අමුතු පෙනුමක් ඇති ගුවන් යානය වෙනත් ගුවන් යානා සැලසුම් කිහිපයක භාවිතා කරන ලද රහසිගත තාක්‍ෂණික දියුණුව සඳහා වගකිව යුතු අතර බී -2 කෙරෙහි සෘජු බලපෑමක් ඇති කළේය; ටැසිට් බ්ලූ හි පළමු ගුවන් ගමන 1982 පෙබරවාරි 5 වන දින නෝර්ට්‍රොප් ග්‍රූමන් පරීක්ෂණ නියමුවා රිචඩ් ජී. තෝමස් විසින් සිදු කරන ලදී.

නිෂ්පාදන පිළිගැනීමේ පරීක්ෂණ සඳහා ලොක්හීඩ් සිට එෆ්එස්ඩී ගුවන් රාමු 51 ප්‍රදේශයට යවන ලදී. බජා ගෝනුස්සන් විසින් ගුවන් යානය ක්‍රියාකාරී චෙක් පියාසැරි මගින් පරීක්ෂා කළ අතර එල්.ඕ. සත්‍යාපනය, මෙහෙයුම් ගුවන් යානා 4450 වන ටීජී වෙත මාරු කරන ලදී.

1982 මැයි 17 වන දින, ග්‍රූම් විලේ සිට ටොනෝපා දක්වා 4450 වන ටීජී ගෙනයාම ආරම්භ කරන ලද අතර, එහි මුල් කොටස් 1983 මුල් භාගයේදී නිම කරන ලදී. ලොක්හීඩ් හි නිෂ්පාදන එෆ්එස්ඩී ගුවන් රාමු පිළිගැනීමේ පරීක්ෂණ සඳහා 51 වන ප්‍රදේශයට නැව්ගත කරන ලදී. බජා ගෝනුස්සන් විසින් ගුවන් යානය ක්‍රියාකාරී චෙක් පියාසැරි මගින් පරීක්ෂා කළ අතර එල්.ඕ. සත්‍යාපනය, මෙහෙයුම් ගුවන් යානා පසුව ටොනෝපා හි 4450 වන ටීජී වෙත මාරු කරන ලදී.

ආර්-ඒකකය 1989 මැයි 30 වන දින අක්‍රිය කරන ලදි. අක්‍රිය වීමෙන් පසුව, ඒකකය ඩිටාච්මන්ට් 1, 57 වන ප්‍රහාරක අවි අංශය (එෆ්ඩබ්ලිව්ඩබ්ලිව්) ලෙස ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලදි. 1990 දී අවසාන F-117A (843) ලොක්හීඩ් වෙතින් ලබා දෙන ලදී. මෙම අන්තිම නව F-117A ගුවන් යානයේ 51 වන ප්‍රදේශයේ පිළිගැනීමේ ගුවන් ගමන් අවසන් කිරීමෙන් පසුව, පියාසැරි පරීක්ෂණ බළකාය දිගටම ගුවන් පරීක්ෂණ පරීක්ෂණ  ලොක්හීඩ් විසින් වෙනස් කිරීමෙන් පසු නවීකරණය කරන ලද ගුවන් යානා. 1992 පෙබරවාරි / මාර්තු මාසවලදී පරීක්ෂණ ඒකකය 51 වන ප්‍රදේශයේ සිට යූඑස්ඒඑෆ් පාම්ඩේල් කම්හල 42 දක්වා මාරු වූ අතර එය ගුවන් හමුදා පද්ධති අණ 6510 වන ටෙස්ට් බල ad ණය සමඟ ඒකාබද්ධ විය. F-117 හි මෙහෙයුම් කාලය පුරාම සමහර පරීක්ෂණ, විශේෂයෙන් RCS සත්‍යාපනය සහ වෙනත් වර්ගීකරණ ක්‍රියාකාරකම් 51 වන ප්‍රදේශයෙහි තවමත් පවත්වන ලදී. මෑතකදී අක්‍රිය වූ (2008) 410 වන පියාසැරි පරීක්ෂණ බල ad ණය 4450 වන ටීජී ආර් ඒකකයට විධිමත් පරම්පරාවක් නොවන්නේ නම් එහි මූලයන් සොයා ගනී.

රාජ්‍ය රහස්
රහසිගත ප්‍රදේශ

ඒරියා 51


Camp Fire var en stålskulptur af Ingvar Cronhammar. Skulpturen, der tilhørte Odense Bys Kunstfond, blev opstillet ved Odense Tekniske Skole i 1994 og var finansieret af bl.a. Albani og Odense Stålskibsværft. Den 4. maj 2017 blev skulpturen ved en fejl kørt til skrot uden ejerens eller Cronhammars tilladelse.

Referencer

Skulpturer
Bygninger, konstruktioner og anlæg i Odense
Kunstværker der er gået tabt

Camp Fire


Charles Mills puede hacer referencia a:

 Charles Mills (1755–1826), Miembro del Parlamento británico por Warwick.
 Charles Mills, I baronet (1792–1872), banquero británico.
 Charles Mills, I barón de Hillingdon (1830–1898), Miembro del Parlamento británico por Northallerton y Western Kent.
 Charles Mills, II barón de Hillingdon (1855–1919), Miembro del Parlamento británico por Sevenoaks.

Charles Mills


Babs og Nutte er en klassisk dansk revysketch.
Nummeret er skrevet at Børge Müller eller Arvid Müller og var en del af forestillingen Spræl sprællemand, spræl som premierede den 29. marts 1958 på ABC Teatret.
I denne oprindelige version spilledes sketchens to hovedroller af Dirch Passer og Judy Gringer, mens Stig Lommer stod for iscenesættelsen.

Der er tale om et forvekslingsnummer med tre medvirkende mennesker og to hunde.
En storbarmet kvinde kommer ind til et forsikringskontor bærende på to små hunde som hun ønsker at forsikre.
En kvindelig receptionist tilkalder en mandlig kontorchef og bærer derefter de to små hunde ud.
Før hun går ud når den storbarmede kvinde at fortælle receptionisten at hundene hedder Babs og Nutte.
Ind kommer herefter kontorchefen, der ikke når at se hundene og som hurtigt misforstår referencen til Babs og Nutte. Han tror at kvinden refererer til sine to bryster.
Denne misforståelse kommer til at drive sketchens mange pointer.

Spræl sprællemand, spræl spillede 71 gange på ABC Teatret og 5 gange i Aarhus.
Under titlen Sommarrevy 58 blev forestillingen overført til Stockholm med premiere den 18. juni 1958.
Sketchen blev genopført ved Stig Lommers 25-års jubilæumsrevy, Mit søde liv, der havde premiere den 14. august 1960.
Der findes en lydoptagelse af Gringer-Passer-versionen.
DR angiver indspilningsåret til at være 1959.
Optagelsen er på lidt over 7 minutters varighed.
De to skuespillere holder sig tæt til manuskriptet, dog afviger Passer enkelte steder med pointer og ordspil.
Blandt andet ved frasen "lykkens pamfilius" hvor Passer i stedet siger "lykkens pamjulefis".
Optagelsen blev blandt andet udgivet på en grammofonplade hvor den anden siden er Dirch Passers store potpourri fra Sommer i Tyrol.

Babs og Nutte er nævnt som et af Passers bedste revynumre.
Sketchen gjorde Judy Gringer berømt i 1958.
Hun var da blot 17 år gammel.
Omend Gringer markerede sig som fremtrædende teater- og filmskuespiller i 1950'erne og 1960'erne er det ofte Babs og Nutte-sketchen der bliver fremdraget.
Gringer kom med i Spræl sprællemand, spræl da Stig Lommer så hende i avisen efter hun havde medvirket i Gabriel Axels film Guld og grønne skove.
Hun havde en baggrund fra Det Kongelige Teaters Balletskole og blev oprindeligt engageret til blot at danse i forestillingen.
Rollen i Babs og Nutte fik hun fordi hun "var den med de største bryster".

Sketchen er siden blevet opført og filmet med Kirsten Norholt og Per Pallesen samt Anne Herdorf og Max Hansen.
Sidstnævnte pars sketch indgik som en del af forestillingen Revyperler på stribe fra 2012.

Gringer og Passer dannede i øvrigt papirløst par mellem 1958 og 1963.
De havde mødt hinanden under arbejdet med ABC-revyen.
De to spillede også sammen i teaterfarcen SOS — Sømænd og Svigermødre.
Dirch Passer havde tidligere dannet arbejdsmæssigt par med Kjeld Petersen under navnet Kellerdirk Bros med stor succes til følge.
Deres forhold var også et venskab med byture.
Da Passer og Gringer flyttede sammen med i 1958, trådte Passers forhold til Petersen i baggrunden.
Efter opførelserne af Spræl sprællemand, spræl i Stockholm gik Petersen og Passer hver til sit, omend de dog samarbejdede i flere film og til Stig Lommers jubilæumsrevy.

Personerne omkring Babs og Nutte er portrætteret i Nørrebro Teaters forestilling Kjeld & Dirch - en kærligheds-historie fra 2011 med Anders Matthesen og Jonatan Spang, hvor Rikke Lylloff tog rollen som Judy Gringer og hvor sketchen blev genoplivet,
samt i spillefilmen Dirch fra samme år, hvor Gringer og Passer spilles af henholdsvis Silja Eriksen Jensen og Nikolaj Lie Kaas.
Filmen blev i 2016 overført til teatret i form af en opsætning af Peter Langdal i Glassalen i Tivoli.
Her blev de to spillet af Andreas Bo og Mathilde Norholt.
Bladtegneren Hans Lollesgaard fangede sketchen i en tusch- og pen-tegning, der viser Passer og Gringer siddende ved at bord.

I danske sammenhænge er det ikke uvant at babs og nutte anvendes appellativiske som reference til de kvindelige bryster.
Udtrykket stammer ikke fra sketchen, men går tilbage til den 22. juli 1932 hvor Politikens At tænke sig benyttede det om to dumme blondiner.
Det er dog sketchen der har gjort at udtrykket har fået almindelig udbredelse.
ABC-revyens tilsyneladende lån fra At tænke sig gør sig også gældende for en anden sketch,  Tømmerflåden, hvor den centrale pointe kan spores til At tænke sig i 1937.

Babs og Nutte har en parallel i Trekanten, en sketch fra Cirkusrevyen 1977, der også er et forvekslingsnummer centreret om den kvindelige anatomi.
I dette nummer beder en mandlig færdselsbetjent om at se en kvindelig bilists trekant. Betjenten hentyder til advarselstrekanten, mens kvinden misforstår det som den pubiske trekant.

Bibliografi

Henvisninger

Revyer

Babs og Nutte


Anderbergia, rod glavočika iz južnoafričke provincije Cape. Sastoji se od šest vrsta iz provincije Cape, Južna Afrika. Dvije vrste su prenesene iz roda Petalacte D. Don, poimence. A. epaleata (Hilliard & Burtt) B. Nord., comb. n. i A. vlokii (Hilliard) B. Nord., comb. n. Opisane su četiri nove vrste, i to A. rooibergensis B. Nord, iz Rooiberga u Ladismith Div., A. fallax B.Nord, iz Langeberga blizu Swellendama, i A. elsiae B. Nord, i A. ustulata B. Nord, iz planina u Worcester Div. Rod Anderbergia endem je jugozapadne Cape provincije s prilično uskim područjem rasprostranjenja u južnim planinskim lancima Cape. Novi rod je povezan s Petalacte D. Don, Langebergia Anderb., a posebno Anaxeton Gaertn., svim južnoafričkim rodovima koji pripadaju skupini Anaphalis iz plemena Gnaphalieae ('vječni') iz Compositae. Priloženi su karte distribucije, ilustracije i opisi.

Rod je opisan 1996.

Vrste
 Anderbergia elsiae B.Nord.
 Anderbergia epaleata (Hilliard & B.L.Burtt) B.Nord.
 Anderbergia fallax B.Nord.
 Anderbergia rooibergensis B.Nord.
 Anderbergia ustulata B.Nord.
 Anderbergia vlokii (Hilliard) B.Nord.

Izvori

Glavočike

Anderbergia


Bozkır (veya step),  Karasal iklimin bitki örtüsü.
 Bozkır (soyadı), bir Türkçe soyadı.
 Bozkır tuygunu, bir tuygun türü.
 Bozkırkurdu (roman) - 1927 yılında yayınlanan, Hermann Hesse romanı.
 Bozkır (dizi) - 2018 yapımı BluTV'de yayınlanan polisiye, dram ve suç türündeki Türk internet dizisi.
 Bozkır (film) - yönetmenliğini Ali Özel'in gerçekleştirdiği 2019 çıkışlı Türkiye yapımı film.

Yerleşim yerleri
 Bozkır, Konya, Konya ili ilçesi
 Bozkır, Ortaköy, Aksaray iliOrtaköy ilçesine bağlı belde
 Bozkır, Zara, Sivas ili Zara ilçesine bağlı köy
 Bozkır, İdil, Şırnak ili İdil ilçesine bağlı köy

Bozkır (anlam ayrımı)


Rom, Çingenece (Romani) dilinde koca erkek demek olan ve Çingeneler arasında isim olarak kullanılan bir kelimedir. Bunun yanı sıra bu kelimenin roman şeklinde kullanıldığı da görülmüştür. Hint Avrupa dil grubunda (-an) eki kelimeyi çoğul yapar, dost-an, bost-an, ekmekçiyan, ir-an gibi rom-an, romlar anlamına denir .

Etnik gruplar
Çingeneler

Rom (isim)


Der Rödeser Berg bei Nothfelden ist eine  hohe Erhebung des Habichtswälder Berglandes im nordhessischen Landkreis Kassel.

Geographie

Lage
Der Rödeser Berg liegt im Naturpark Habichtswald 2 km nordwestlich von Nothfelden und 2,6 km südlich von Niederelsungen, die zu Wolfhagen gehören, sowie 3,1 km (jeweils Luftlinie) westsüdwestlich von Oberelsungen, das zu Zierenberg zählt. Die Westhänge der bewaldeten Erhebung streichen im Südwesten im Tal der Erpe und seine Osthänge in dem von deren Zufluss Dase aus.

Zusammen mit dem Warteberg (ca. ), dem Burgberg (), dem Heidelbeerenberg (ca. ) und dem Stromberg () und ihren Ausläufern bildet der Rödeser Berg den etwa 10,5 km² großen Elsbergrücken zwischen dem Wolfhager Ortsteil Elmarshausen und dem Breunaer Ortsteil Rhöda. Diese Landschaft bestimmt mit den benachbarten Mittelgebirgsmassiven Großer Bärenberg (), Ofenberg () und Isthaberg () das durch eine hohe Reliefenergie gekennzeichnete Landschaftsbild des nordöstlichen Wolfhager Landes.

Naturräumliche Zuordnung
Der Rödeser Berg gehört in der naturräumlichen Haupteinheitengruppe Westhessisches Bergland (Nr. 34), in der Haupteinheit Ostwaldecker Randsenken (341) und in der Untereinheit Wolfhager Hügelland (341.3) zum Naturraum Elsbergrücken (341.31). Die Landschaft fällt nach Osten in den Naturraum Elsunger Senke (341.32) ab, nach Süden leitet sie in den Naturraum Altenhasunger Graben (341.33) über, und nach Westen fällt sie in den Naturraum Ehringer Senke (341.30) ab.

Ökologische Bedeutung

Flora
Der Höhenzug ist mit Laubwäldern und einzelnen Nadelholzforste bestockt. Mehrere Fichtenbestände in den Gipfellagen fielen in der jüngeren Vergangenheit Stürmen zum Opfer. Auf diesen großenteils in Sekundärsukzession befindlichen Flächen wurden inzwischen in den Randbereichen Douglasien nachgepflanzt. Altholzbestände mit starken Bäumen sind besonders im Privatwald selten und eher im nordwestlichen Bereich zu finden.

Die naturnahe Waldbestockung mit unterschiedlich alten Laubbaumbeständen ist das Ergebnis einer ökologisch ausgerichteten Waldbewirtschaftung während der letzten Jahrzehnte. Diese naturorientierte Nutzungspraxis bildet gemeinsam mit den kleinräumlichen Boden- und Klimabedingungen, der Gewässerausstattung und der Abgeschiedenheit den überaus günstigen Rahmen für eine vielfältige Pflanzen- und Tierwelt.

Fauna
Der Rödeser Berg hat eine wichtige Trittsteinfunktion (z. B. Reinhardswald – Escheberger Wald – Rödeser Berg – Langer Wald – Kellerwald) für waldgebundene Tierarten. Er liegt inmitten zweier Vogelflugschneisen (1.: Beverungen – Warburg – Bad Arolsen – Korbach; 2.: Trendelburg – Oberelsungen – Wenigenhasungen) und unmittelbar zwischen vier Brut- und Rastgebieten mit lokaler / regionaler Bedeutung.

Säugetiere
Der Rödeser Berg und seine ihn umgebenden Wälder stellen einen Lebensraum für zahlreiche Säugetier- und Vogelarten dar, die dort ihre Nahrungs- und Brutreviere haben:

Vögel
Die folgenden 49 Arten nutzen das Gebiet (einschließlich Erpetal) als Brutrevier (ohne Greifvögel): Aaskrähe, Amsel, Bachstelze, Gartenbaumläufer, Baumpieper, Blaumeise, Buchfink, Dohle, Dompfaff, Dorngrasmücke, Eichelhäher, Eisvogel, Elster, Fliegenschnäpper, Gartengrasmücke, Gebirgsstelze, Goldammer, Grauspecht, Grünling, Grünspecht, Haubenmeise, Heckenbraunelle, Hohltaube, Kernbeißer, Klappergrasmücke, Kleiber, Kleinspecht, Kohlmeise, Kolkrabe, Kuckuck, Misteldrossel, Mittelspecht, Schwarzspecht, Singdrossel, Sommergoldhähnchen, Star, Stieglitz, Tannenmeise, Teichhuhn, Teichrohrsänger, Wacholderdrossel, Wachtel, Waldbaumläufer, Waldkauz, Waldohreule, Wasseramsel, Weidenmeise, Zaunkönig, Zilpzalp.

Der Wespenbussard brütet dort mit vermutlich drei Paaren. Für den Rotmilan bildet das Wolfhager Land mit seinen inselartigen Waldkuppen ein hervorragendes Vermehrungsgebiet. In der Nähe der geplanten Windkraftflächen brüten fünf Paare auf einer Fläche von 13,5 km². Zwei Paare brüten in Entfernungen von jeweils etwa 1200 m zu den geplanten Windrädern.

Folgende Arten wurden bei der Nahrungssuche beobachtet:
Graureiher, Haubentaucher, Mandarinente, Mehlschwalbe, Nilgans, Rauchschwalbe, Raufußbussard (Überwinterungsgast), Reiherente, Silberreiher (Überwinterungsgast), Stockente, Uhu.
Der Schwarzstorch nutzt das Gebiet über Jahre hinweg kontinuierlich als Nahrungsgast und überfliegt den Wald, um in den Feuchtgebieten zu jagen. Für die Jahre 2005 bis 2009 konnten Horstplätze im Escheberger Wald (bei Breuna) nachgewiesen werden. Seit 2010 sind die genauen Horststandorte nicht bekannt. Sie dürften aber immer noch im Escheberger Wald oder in der hier beschriebenen Waldinsel liegen.
Die Kulturlandschaft um Wolfhagen hat ein insgesamt hohes Greifvorkommen und gilt sowohl als gut frequentierter Abschnitt für den Vogelzug als auch als Rast- und Futterplatz, zum Beispiel für den Kranich (Grus grus). Zu den regelmäßig vorkommenden Greifen gehören in diesem Landschaftsausschnitt neben dem Rotmilan (in der Reihenfolge ihrer Häufigkeit) vor allem Mäusebussard (Buteo buteo), Turmfalke (Falco tinnunculus), Sperber (Accipiter, nisus) und Habicht (Accipiter gentilis). Auch Wespenbussard (Pernis apivorus), Wanderfalke (Falco peregrinus), Baumfalke (Falco subbuteo) sowie neuerdings Schwarzmilan (Milvus migrans) nutzen das Wolfhager Land als Nahrungs- und Brutrevier.

Die Ergebnisse der genannten Arten wurden zum einen in einem Dokumentarfilm von Studenten der Universität Kassel festgehalten. Zum anderen werden in einem 46-seitigen Bericht die vorgenannten naturschutzfachlichen Aussagen mit zahlreichen Bildern, Daten und Fakten dokumentiert.

Windpark Rödeser Berg

Die Stadtwerke Wolfhagen planten den Bau von vier Windkraftanlagen vom Typ Enercon E-101 mit einer Nabenhöhe von 135 m, einem Rotordurchmesser von 101 m und einer Nennleistung von jeweils drei Megawatt. Als Standorte waren der Rödeser Berg bzw. in dessen Nähe der Wartheberges (Bürgerwindpark Wolfhagen) in Diskussion. Für die Windkraftanlagen wurden Kosten von insgesamt 20 Millionen Euro genannt. Kritiker bemängeln, dass die Realisierung des Windparkprojektes die direkte Lebensraumvernichtung einer Reihe geschützter Arten zur Folge hätte. Eine überparteiliche Bürgerinitiative (BI) Wolfhager Land – Keine Windkraft in unseren Wäldern hat sich vor Jahren gegen das Vorhaben gegründet und zeigt Alternativen für den Standort Rödeser Berg auf.

Für Forschungszwecke hat das Fraunhofer-Institut für Energiewirtschaft und Energiesystemtechnik den 200 m hohen Windmessmast Rödeser Berg errichtet.

Regierungspräsident Walter Lübcke übergab am 17. Dezember 2013 die Baugenehmigung für den Windpark an die Projektbeteiligten. Er sagte u. a. bei der Übergabe: "…nach unserem besten Wissen und Gewissen ist der Bescheid rechtssicher". Nach fünfjähriger Planungszeit ging das Projekt 2014 in die Bauphase über. Einen Teil der Investitionssumme von 20 Millionen Euro bringt eine Bürgerenergiegenossenschaft ein.

Die Bürgerinitiative Wolfhager Land – Keine Windkraft in unseren Wäldern "… protestiert aufs Schärfste gegen die erteilte Baugenehmigung zur Errichtung eines Windparks auf dem Rödeser Berg." In ihrer Stellungnahme kündigt die Initiative weiteren Widerstand an.

Ende März 2015 wurde der Windpark Rödeser Berg eingeweiht. Da der Windpark mittlerweile in Betrieb ist, hat die Bürgerinitiative Ende April 2015 mitgeteilt, dass sie auf den Einsatz weiterer Rechtsmittel verzichtet.

Einzelnachweise

Berg im Landkreis Kassel
Geographie (Wolfhagen)

Rödeser Berg


Goethe Enstitüsü (), Almanya'nın dünya çapında etkinlik gösteren kültür enstitüsüdür.

Almancanın yurt dışında öğrenilmesini teşvik ediyor ve uluslararası kültürel iş birliği çalışmalarına katkıda bulunuyor. Kültürel, toplumsal ve politik yaşama ilişkin bilgilerle Almanya'yı tüm yönleriyle tanıtıyor.

Goethe enstitüleri, Goethe merkezleri, kültür toplulukları, okuma salonları, dil öğrenim ve sınav merkezlerinden oluşan ağı ile yurt dışı kültür ve eğitim politikasının başlıca görevlerini üstlenmekte. Bunun yanı sıra kültürel değerlerin aktarılmasında rol oynayan özel kuruluşlar, kamu kurumları ve kişilerle, ayrıca Alman eyaletleri, belediyeler ve ekonomik sektörle ortak çalışmalar yürütmekte.

Almanya, Alman dili ve kültürüyle aktif olarak ilgilenen herkese hizmet veriyor. Etkinliklerde özgür ve siyasi açıdan bağımsızdır.

Ayrıca bakınız
 Kamu diplomasisi

Dış bağlantılar
 Goethe-Enstitüsü - İstanbul
 Goethe-Enstitüsü - İzmir
 Goethe-Enstitüsü - Ankara

Almanya merkezli kuruluşlar
1951'de kurulan kuruluşlar
Enstitüler

Goethe Enstitüsü


යි යි ( කොරියානු: 이이; හන්ජා: 李珥 ; දෙසැම්බර් 26, 1536 - පෙබරවාරි 27, 1584) යනු ජොසොන් රාජවංශයේ කොරියානු දාර්ශනිකයෙක්, ලේඛකයෙක් සහ කොන්ෆියුසියානු විශාරදයෙකි. යී යි බොහෝ විට ඔහුගේ පෑන නම යුල්ගොක් (" චෙස්ට්නට් නිම්නය") මගින් හඳුන්වනු ලැබේ. ඔහු දේශපාලකයෙකු ද වූ අතර  ජෝ ග්වං-ජෝගේ ශාස්ත්‍රීය අනුප්‍රාප්තිකයා ද විය.

ජීවිතය
මාස්ටර් යී 1536 දෙසැම්බර් 26 දින ගංග්වොන් පළාතේ ගංනියුං හි ඩියොක්සු යි වංශයේ (덕수 이씨, 德水 李氏) උපත ලැබීය. ඔහුගේ පියා සිව්වන රාජ්‍ය මන්ත්‍රීවරයෙක් ( jwachanseong, 좌찬성) Yi Won-su, සහ ඔහුගේ මව, ෂින් සයිම්දම්, දක්ෂ චිත්‍ර ශිල්පියෙකු සහ අක්ෂර වින්‍යාස ශිල්පිනියකි. ඔහු 1549 සිට 1551 දක්වා අගමැති වූ යී ගීගේ මුණුපුරා විය. ඔහුගේ මුල් අවදියේදී ඔහු ජෝ ග්වං-ජෝගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූ බේක් ඉන්-ජියෝල්ගේ ශිෂ්‍යයෙකි. වයස අවුරුදු හත වන විට ඔහු කොන්ෆියුසියස් සම්භාව්‍ය පිළිබඳ පාඩම් අවසන් කර ඇති අතර වයස අවුරුදු 13 දී සිවිල් සේවා සාහිත්‍ය විභාගය සමත් වූ බව කියනු ලැබේ. යී මම ඔහුට වයස අවුරුදු 16 දී ඔහුගේ මවගේ අභාවයෙන් පසු කුම්ගං-සාන් හි හුදෙකලා වී වසර 3 ක් නැවතී බුදුදහම ඉගෙන ගත්තෙමි. ඔහු වයස අවුරුදු 20 දී කඳුකරයෙන් පිටව ගොස් කොන්ෆියුෂියානුවාදය හැදෑරීමට කැප විය.

ඔහු වයස අවුරුදු 22 හමාරක දී විවාහ වූ අතර, ඊළඟ වසරේ යි හ්වාන්ග් හමුවීමට ඩොසාන් වෙත ගියේය. ඔහු Cheondochaek (hangul:천도책, hanja: 天道策, "Book on the Way of Heaven") නම් වූ ජයග්‍රාහී නිබන්ධනය සමඟින් විශේෂ විභාග ඉහළ ගෞරව සහිතව සමත් විය, එය ඉතිහාසය සහ ඔහුගේ දැනුම ප්‍රදර්ශනය කරමින් සාහිත්‍ය විශිෂ්ට කෘතියක් ලෙස පුළුල් ලෙස සැලකේ. දේශපාලනය පිළිබඳ කොන්ෆියුෂියානු දර්ශනය, සහ තාඕවාදය පිළිබඳ ඔහුගේ ගැඹුරු දැනුම පිළිබිඹු කරයි.  ඔහු අඛණ්ඩව 9 වතාවක් සිවිල් විභාග සඳහා ඉහළම ගෞරව ලබා ගත්තේය. ඔහුගේ පියා වයස අවුරුදු 26 දී මිය ගියේය.  ඔහු වයස අවුරුදු 29 සිට රජයේ විවිධ තනතුරු වල සේවය කළ අතර, 1568 දී seojanggwan (hangul: 서장관, hanja: 書狀官, ලේඛන නිලධාරි) ලෙසින් මිං රාජ්‍යයට ගියේය. ඔහු Myeongjong Anals ලිවීමට ද සහභාගී වූ අතර, 34 දී, ධර්මිෂ්ඨ රජයක් සාක්ෂාත් කර ගත හැකි බවට ඔහුගේ විශ්වාසය පැහැදිලි කිරීම සඳහා කැප වූ ලිපි එකොළහකින් යුත් දේශපාලන අනුස්මරණයක් වන Dongho Mundap ලියා ඇත.

වසර ගණනාවක් පුරා විවිධ කාර්යාලවල ඔහු ලැබූ අතිවිශාල අත්දැකීම් හේතුවෙන්, දේශපාලනය පිළිබඳ පුළුල් දැක්මක් ලබා ගැනීමට යී මට හැකි වූ අතර රජුගේ ගැඹුරු විශ්වාසය සමඟ, වයස අවුරුදු 40 වන විට දේශපාලනයේ කේන්ද්‍රීය චරිතයක් බවට පත්විය. ඔහුගේ බොහෝ ලියකියවිලි සහ නිබන්ධන රාජකීය අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලද නමුත් 1576 දී දේශපාලන ගැටුම් උත්සන්න වූ විට, ඔහුගේ උත්සාහය අසාර්ථක වූ අතර ඔහු ආපසු නිවසට පැමිණියේය. ආපසු පැමිණීමෙන් පසු, ඔහු තම ගෝලයන්ගේ අධ්‍යයනයට හා අධ්‍යාපනයට තම කාලය කැප කළ අතර පොත් කිහිපයක් ලියා ඇත.

වයස අවුරුදු 45 දී නැවත ධූරයට පත් වූ ඔහු විවිධ අමාත්‍ය ධූර දරමින්, තීරණාත්මක දේශපාලන සිදුවීම් වාර්තා කළ ලේඛන රාශියක් නිෂ්පාදනය කළ අතර, එකල පැතිර ගිය දේශපාලන ගැටුම් සමනය කිරීමට තම උත්සාහය පෙන්නුම් කළේය. කෙසේ වෙතත්, සොන්ජෝ රජු ඔහුගේ ආකල්පයේ නොසැලකිලිමත් වූ අතර ගැටුම්වලදී මධ්‍යස්ථ ස්ථාවරයක සිටීම යි යි හට දුෂ්කර විය. ඔහු 1583 දී ධූරයෙන් ඉවත් වූ අතර ඊළඟ වසරේ මිය ගියේය.

පුරාවෘත්තයට අනුව, ඔහු තම ජීවිත කාලය තුළ ඉම්ජින් ගඟේ බලකොටුව අසල මණ්ඩපයක් ඉදිකර ඇති අතර, රජුට මඟ පෙන්වන ආලෝකයක් සැපයීම සඳහා සෝල් සිට උතුරට පලා යාමට සිදු වූ විට එය ගිනිබත් කරන ලෙස ඔහුගේ උරුමක්කාරයින්ට උපදෙස් දුන්නේය. මෙය සිදු වූයේ ඉම්ජින් යුද්ධයේදී Hideyoshi ගේ කොරියාවේ ආක්‍රමණ වලදීය.

ඉගැන්වීම්
මාස්ටර් යී මම දාර්ශනිකයෙකු ලෙස පමණක් නොව සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණවාදියෙකු ලෙසද ප්‍රසිද්ධ විය. ඔහු යි හ්වාං විසින් අනුගමනය කරන ලද ද්විත්වවාදී නව-කොන්ෆියුෂියානු ඉගැන්වීම් සමඟ සම්පුර්ණයෙන්ම එකඟ නොවීය. ඔහුගේ නව-කොන්ෆියුසියස්වාදය පිළිබඳ පාසල වඩාත් සංයුක්ත, ද්‍රව්‍යමය මූලද්‍රව්‍ය කෙරෙහි අවධාරණය කළේය. අභ්‍යන්තර අධ්‍යාත්මික සංජානනයට වඩා, මෙම ප්‍රායෝගික හා ප්‍රායෝගික ප්‍රවේශය බාහිර අත්දැකීම් සහ ඉගෙනීම අගය කළේය.  දේශපාලනයේ නියැලීමෙන් සතුටක් නොලැබූ යි හ්වාං මෙන් නොව, යි මම රජයේ පරිපාලනයට කොන්ෆියුෂියානු සාරධර්ම සහ මූලධර්ම ක්‍රියාත්මක කිරීම වැදගත් යැයි සිතූ ක්‍රියාකාරී නිලධාරියෙකි. නිසි පරිපාලනයේ පදනම ලෙස ඔහු ඍෂි ඉගෙනීම සහ ස්වයං වගාව අවධාරණය කළේය.

යී යි ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳ ඔහුගේ දුරදක්නා නුවණින් සිදුවිය හැකි ජපන් ප්‍රහාරයකට එරෙහිව හමුදාව කෙටුම්පත් කර ශක්තිමත් කිරීමට ඔහු යෝජනා කළේය. ඔහුගේ යෝජනාව මධ්‍යම රජය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. ඉම්ජින් යුද්ධය ආරම්භ වීමට පෙර ඔහු පසුව මිය ගියේය.

තෝරාගත් කෘති
මේවා යී යි ගේ ප්‍රකාශිත ලේඛන කිහිපයකි :

 ඊස්ට් ලේක් හි ප්‍රශ්න සහ පිළිතුරු (හන්ගුල්:동호문답, හන්ජා:東湖問答) - දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ ලිපි එකොළහක්.
 වචන දසදහසකින් අනුස්මරණය (හංගුල්: 만언봉사, හන්ජා: 萬言封事) - කොන්ෆියුෂියානු ඉගෙනීම, ස්වයං-වගා කිරීම සහ රජයේ පරිපාලනයට අදාළ කිරීම පිළිබඳ යෝජනා.
 සෘෂිවරුන්ගේ අධ්‍යයනයන්හි අත්‍යවශ්‍ය කරුණු (හංගුල්: 성학집요, හන්ජා: 聖學輯要) - කොන්ෆියුසියානු ආචාර ධර්ම, ස්වයං වගාව සහ රාජ්‍ය ශිල්පයේ මූලික කරුණු.
 නොදැනුවත්කම දුරු කිරීමේ රහස (හන්ගුල්: 격몽요결, හන්ජා: 擊蒙要訣) - ඉගෙනීමේ ක්‍රමානුකූල මාර්ගෝපදේශය.
 සිංහාසනය ඉදිරිපිට දේශනවල දෛනික වාර්තා (හන්ගුල්: 경연일기, හන්ජා: 經筵日記) - දේශපාලන සිදුවීම් සහ සිදුවීම් පිළිබඳ වාර්තාව.
 යුල්ගොක්ගේ සම්පූර්ණ කෘතීන් (හන්ගුල්: 율곡전서, හන්ජා: 栗谷全書) සම්පාදනය කරන ලද්දේ ඔහුගේ මරණයෙන් පසුව ඔහු විසින් දායාද කරන ලද ලේඛන පදනම් කරගෙනය.

උරුමය

මධ්‍යම සෝල් හි පිහිටි වීදියක් වන යුල්ගොංනෝ ඔහුගේ නමින් නම් කර ඇත,  ඔහු දකුණු කොරියානු වොන් 5,000 නෝට්ටුවේ නිරූපණය කර ඇත.  ටයිකොන්-ඩෝ රටාව යූල්-ගොක් ද ඔහුට ගෞරවයක් ලෙස නම් කරන ලදී. නිල් ටැගය සහිත 5 වන කුප් හරිත තීරයේ සිට 4 වන කුප් නිල් පටිය දක්වා ඉදිරියට යාමට අවශ්‍ය රටාව මෙයයි. මෙම රටාවේ චලනයන් 38 ක් 38 වන අංශක අක්ෂාංශ මත ඔහුගේ උපන් ස්ථානයට යොමු කරයි.  දකුණු කොරියානු හමුදාවේ නවීකරණ ව්‍යාපෘතියක් වන "යූල්ගොක් ව්‍යාපෘතිය" ඔහුගේ නමින් ද නම් කර ඇත.

පවුල

 පියා: Yi Won-su (이원수, 李元秀) (1501 - 1561)
 සීයා: යි චියොන් (이천)
 මව: ෂින් සයිම්ඩං (1504 - 1551) (신사임당)
 සීයා: Shin Myeong-hwa (신명화, 申命和)
 ආච්චි: යොංගින් යි වංශයේ යි ආර්යාව (용인 이씨, 龍仁 李氏)
 සහෝදර සහෝදරියන්
 වැඩිමහල් සහෝදරයා: Yi Seon (이선)
 වැඩිමහල් සහෝදරිය: යි මේ-චැං (이매창, 李梅窓), ඩියොක්සු යී වංශයේ යි ආර්යාව
 වැඩිමහල් සහෝදරයා: Yi Byeon (이번)
 වැඩිමහල් සහෝදරිය: ඩියොක්සු යී වංශයේ යි ආර්යාව (덕수 이씨, 德水 李氏)
 බාල සහෝදරිය: ඩියොක්සු යී වංශයේ යි ආර්යාව (덕수 이씨, 德水 李氏)
 බාල සහෝදරයා: Yi Woo (이우, 李瑀) (1542 - 1609)
 බිරිඳ සහ දරුවන්:
 ගෝක්සන් නෝ වංශයේ ආර්යාව අංක (? - 1592) (곡산 노씨)
 දියණිය: යි ආර්යාව (이씨)
 බෑනා: කිම් ජිප් (김집, 金集) (1574 - 1656)
 මුනුපුරා: කිම් ඉක්-හ්යොන්ග් (김익형, 金益炯)
 මුනුපුරා: කිම් ඉක්-රියොන් (김익련, 金益煉)
 උපභාර්යාවන්
 කිම් ආර්යාව (김씨)
 ග්යොංජු යි වංශයේ යි ආර්යාව (경주 이씨, 慶州 李氏)

ජනප්රිය සංස්කෘතිය

 2017 SBS TV Series Saimdang, Memoir of Colors හි Jung Joon-won විසින් නිරූපණය කරන ලදී.

මේකත් බලන්න

 කොරියානු කොන්ෆියුසියස්වාදය
 යී හ්වං
 කොරියානු දර්ශනය
 ජොසොන් රාජවංශයේ පුද්ගලයන්ගේ ලැයිස්තුව
 කොරියාවේ ඉතිහාසය

සටහන්

යොමු කිරීම්

 Chung, Edward YJ (1995). Yi Tʻegye සහ Yi Yulgok ගේ කොරියානු නව-කොන්ෆියුසියස්වාදය: 'හතර-හත් නිබන්ධනය' නැවත ඇගයීමක් සහ ස්වයං-වගා කිරීම සඳහා එහි ප්‍රායෝගික ඇඟවුම් . Albany: State University of New York මුද්‍රණාලය.අයිඑස්බීඑන් 9780791422755 ; ; OCLC 30594574
 Daehwan, Noh. "18 සිට 19 වැනි සියවස දක්වා නව-කොන්ෆියුසියස්වාදයේ සහ රාජ්‍ය ශිල්පයේ ව්‍යුහාත්මක සංවර්ධනය," Korea Journal. 2003 ශීත ඍතුව.
 Haboush, JaHyun Kim සහ Martina Deuchler . (1999). Late Chosŏn කොරියාවේ සංස්කෘතිය සහ රාජ්‍යය. කේම්බ්‍රිජ්: හාවඩ් විශ්වවිද්‍යාල මුද්‍රණාලය.අයිඑස්බීඑන් 9780674179820 ; OCLC 40926015
 ලී, පීටර් එච්. (1993). කොරියානු ශිෂ්ටාචාරයේ මූලාශ්‍ර පොත, වෙළුම. 1. නිව් යෝර්ක්: කොලොම්බියා විශ්වවිද්‍යාල මුද්‍රණාලය.අයිඑස්බීඑන් 9780231079129 ; ; ; OCLC 26353271

බාහිර සබැඳි

 යුල්ගොක් ඇකඩමිය
 Ojukheon සහ Gangneung නාගරික කෞතුකාගාරය
 යුල්ගොක් සහ Li සහ Qi හි තර්කනය
 තෝරාගත් ග්‍රන්ථ නාමාවලිය

යී යි


كفريا  هي إحدى القرى اللبنانية من قرى قضاء البقاع الغربي في محافظة البقاع. تقع كفريا على السفح الشرقي لجبل الباروك على ارتفاع 1100 م فوق سطح البحر، مما يجعلها قرية اصطيافية من الطراز الأول، وتمتد على مساحة 22 كلم مربع.
تبعد كفريا عن العاصمة بيروت 65 كلم، وتبعد عن عروس البقاع زحلة 33 كلم وعن جب جنين 7 كلم.
تعتبر كفريا همزة وصل بين قضائي البقاع الغربي والشوف حيث تم شق طريق جبلي بين كفريا في البقاع الغربي ومعاصر الشوف سنة 1963 من قبل المشروع الأخضر اللبناني، مما سهل عبور السيارات والشاحنات من وإلى البقاع. ويقام سنويا على هذا الطريق الجبلي الوعر إحدى مراحل رالي لبنان الدولي في اواخر شهر حزيران من كل عام.
يبلغ عدد سكان كفريا حوالي 1200 نسمة (2008) بينما يبلغ عدد الناخبين المسجلين على لوائح الشطب حوالي 1000 منتخب. ويعود سبب هذا الفارق في الاعداد إلى هجرة اهالي البلدة إلى عالم الاغتراب حيث بدأت الهجرة منذ بداية القرن العشرين وتسارعت وتيرتها في خمسينيات وستينيات القرن الماضي. وكذلك ساعدت الحرب الاهلية اللبنانية (1975-1991) على هجرة الكثير من الادمغة كسائر القرى والبلدات اللبنانية.

تشتهر كفريا بمحاصيلها الزراعية ويعتبر محصول العنب من أهم المحاصيل الزراعية حيث ينتج سنويا حوالي 5000 طن يذهب معظمة لأنتاج الخمور. ويوجد في كفريا ثلاث خمارات تنتج اجود أنواع الخمور الحائزين على جوائز عالمية في الجودة والمذاق.
إضافة إلى ذلك تنتج كفريا التفاح والإجاص والدرانق واللوز والجوز وزيت الزيتون والفستق الحلبي ومختلف أنواع الحبوب والبقول والخضار. نستوحي من اسم كفريا أثراً آرامياً، حيث أن اسمها يعني بالآرامية ''القرية'' ! وهي تحمله بفخر، مع قريتين أخرى تين في لبنان تحمل نفس الاسم في أقضية الكورة والزهراني. ويعود اصل التسمية إلى كلمة فينيقية قديمة وهي كفر جرّا وتعني الجار والقريب أما الكفر فهو يعني القرية، وهكذا يمكن أن نقول أن معنى هذه التسمية هو قرية الجيران.

المراجع

مستوطنات العصر الحجري الحديث
أماكن مأهولة في قضاء البقاع الغربي
أماكن مأهولة في لبنان
الوادي المتصدع الكبير
تجمعات سنية في لبنان
قرى جبل عامل
مواقع أثرية في لبنان
نبيذ لبناني

كفريا (البقاع)


An Vriesea viridiflora in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Eduard August von Regel, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni  Marx Carl Ludwig Ludewig Wittmack och Carl Christian Mez. An Vriesea viridiflora in nahilalakip ha genus nga Vriesea, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vriesea

Vriesea viridiflora


Der Ruisseau de Lischert ist ein gut zwei Kilometer langer Bach in der  wallonischen Provinz Luxemburg und der rechte Quellbach des Beyermillebaaches.

Verlauf
Der Ruisseau de Lischert  entspringt  in einer Waldschneise südlich von Attert-Lischert auf einer Höhe von etwa  Er fließt zunächst etwa 600 Meter in einer Schneise nordwärts durch ein enges Tal, wechselt dann in die offene Flur und wird kurz danach auf seiner linken Seite von einem Wiesenbächlein gespeist. Der Ruisseau de Lischert passiert nun die gleichnamige Ortschaft und teilt sich bald darauf in zwei Arme auf. Während der linke Nebenarm in den Ruisseau de Thiaumont einmündet, vereinigt sich kurze Zeit später der rechte Hauptarm  mit selbigem nordwestlich von Attert-Lischert auf einer Höhe von etwa   zum Beyermillebaach

Einzelnachweise

Attert

Lischert (Beyermillebaach)


බුදු දහමට අනුව කර්ම යනු සචේතනිකව කරනු ලබන ක්‍රියාවේ. චේතනාහං භික්ඛවෙ කම්මං වදාමි  තවද බුදු දහමට අනුව කර්මය යනු පංච නියාම ධර්ම වලින් එකකි.
 බුදුරජානන් වහන්සේ සීවක පරිබ්‍රාජකයාට දේශනා කල පරිදි සියල්ල සිදුවන්නේ කර්මය නිසාම නොවේ.

වදන
කර්මය යන්න පාලි කම්ම යන්නෙන් සිංහලට ලැබුන වචනයකි. මෙහි සරල අර්ථය නම් කිරීම යන්නයි.

කර්මය (සංස්කෘත:- කර්මනි, පාලි, කම්ම) යනු ක්‍රියාවකි. යමෙක් සිතන, කරන, කියන දේ කර්මය වේ.

බුද්ධ ධර්මයේදී කර්මය ලෙස විශේෂයෙන් හඳුන්වන්නේ එම ක්‍රියාවන් ඇතිවන ස්ථාන 2 කට අනුවය.

	මානසික අභිප්‍රාය (චේතනා)

	සිත තුළ පවතින බලපෑම

මෙමඟින් ලැබෙන විපාකය මෙම භවයේදීම හෝ ඉදිරි භවයකදී හෝ ඵලදිය හැක. කර්මය යනු සියළු සත්වයන්ගේ නැවත උපත නම් චක්‍රය (සංසාරය) පදවන යන්ත්‍රයයි.

බුදු දහමේ කර්මය

අංගුත්තර නිකායේ නිබ්බධිකා සුත්‍රයේ බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙසේ දේශනා කර ඇත.
" මහණෙනි, මම වේතනාව කර්මය යැයි කියමි. යමෙකුගේ කැමැත්ත අනුව යමෙක් සිරුරෙන්, වචනයෙන් හෝ සිතෙන් ක්‍රියා(කර්ම) සිදු කරයි".

පුද්ගලයෙකු යම් ක්‍රියාවක් සිදුකරන සෑම අවස්ථාවකම මනස යට අභිප්‍රායක් හටගන්නා අතර එම ක්‍රියාවේ ඵල විපාකය නිර්ණය කරන්නේ එම සිතුවිල්ල මිස සිදු කරන ලද ක්‍රියාවේ බාහිර ස්වරූපය නොවේ. යමෙක් ශ්‍රද්ධාවන්ත හා සිල්වත් ස්වරූපයක් මවාපාමින් තණ්හා, වෛරය හා ක්‍රෝධයෙන් යුතුව යම් ක්‍රියාවක් සිදුකරයි නම් එම ක්‍රියාවේ ඵල විපාක රඳා පවතින්නේ ක්‍රියාවට හේතුවු මුලික අරමුණ මත බැවින් ඔහුට අනාගතයේ දුක් විපාක ලැබිය හැක. බුදුරජාණන් වහන්සේ සැප විපාක ලබාදෙන කුසල කර්ම (යහපත් ක්‍රියා) හා දුක් විපාක ලබාදෙන අකුසල කර්ම (අයහපත් ක්‍රියා) යන දෙවර්ගය පිළිබඳ දේශනා කළ සේක.

එම නිසා කර්ම ලෝකය පිළිබඳ විශ්ව න්‍යායක් පැහැදිලි කිරීමට මෙන්ම ආචාර ධර්මයක් ලෙසද යොදා ගනී. අනාගතය රඳා පවතින්නේ තමන් කරන ක්‍රියා මත බවත්, මේ හේතුවෙන් රහසිගත ක්‍රියා කිසිවක් නොමැති අතර සෑම ක්‍රියාවකින්ම යම් ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන බවත්, බෞද්‍ධයෝ විශ්වාස කරති. බුදුදහමේ එන කර්මයෙන් අවධාරණය කරන්නේ තමන්ට සිදුවන දේ ගැන වෙනත් කෙනෙකුට චෝදනා කළ නොහැකි බවත් එය තමාගේ ක්‍රියාවක ප්‍රතිඵලයක් බවත්ය.

කර්මය තවත් කොටස් වලට බෙදිය හැක. සංසාරික සැපත (උසස් ස්ථානයක උප්පත්තිය ලැබීම වැනි) ලබාදෙන කුසල කර්ම හා නිර්වාණය වෙත යොමු කෙරෙන කුසල කර්ම. එනිසා ලෞකික සැපත ලබාදෙන සංසාරික කුසල කර්ම මෙන්ම විමුක්තිදායක කර්ම, දුක් පීඩා සඳහටම නවත්වන නිසා ඇති උත්තම කර්ම ලෙස පවතී. යමෙක් විමුක්තිය (නිර්වාණය) ලඟා කරගත් විට තවදුරටත් කර්මය හටගැනීම නවතී. මෙම තත්වයේ පවතින සිත පාලියෙන් "කිරිය සිත" නම් වේ. බුදුරජාණන් වහනසේ අවවාද කළේ කුසල කර්ම සිදු කිරීමයි. "අකුසල ක්‍රියාවන්ගෙන් වැළකීම, කුසල ක්‍රියා සිදු කිරීම, සිත දමනය කර ගැනීම සියළු බුදුවරුන්ගේ අනුශාසනාවයි " ධම්මපදය - 183 පාඨය සබ්බ පාපස්ස අකරනං , කුසලස්ස උපසම්පදා , සචිත්ත පරියෝ දපනං , එතන් බුද්ධාන ශාසනං .

කර්මයේ විපාක නොවැළැක්විය හැකි නිසා නැවත ඉපදීම සමඟ කර්මය අනිවාර්යෙන්ම බැදී පවති. නමුත් නැවත උපතකට එකම හේතුව කර්මය නොවේ. මාහායාන සම්ප්‍රදායට අනුව 8 වන අදියරට ඉහළින් මාර්ග ඵල ලබාගත් බෝධිසත්වවරුන් නැවත උත්පත්තිය ලැබීමට තෝරාගන්නේ සංසාරේ තවමත් සිරවී දුක් විදිනා සත්වයන් මුදවා ගැනීමටයි.

බුදුරජාණන් වහන්සේ කර්මය හටගැනීමට අවශ්‍ය දේ දේශනා කළ සේක.

	කර්මය සත්‍ය වශයෙන්ම සිදුවිය යුතුයි. එය මුළාවක් නොවේ.
 දෙවනුව තමාගේ ක්‍රියාව පිළිබඳ වගකීම දැරිය යුත්තේ තමා විසින්මය. තමන් හරහා ක්‍රියාකරන යහපත් හෝ අයහපත් සත්වයකුගේ හෝ නක්ෂත්‍ර බලපෑමක් නොමැත. තමන් සිහියෙන් සිටින විට තම ක්‍රියාව නිර්ණය කරන්නේ තමන්මය.

	ක්‍රියාවට ප්‍රතිඵලයක් තිබේ. ජලය මත ඇඳි ඉරක් මෙන් නොව සිදුකරන සෑම ක්‍රියාවකටම සිතේ ඇතිවු අරමුණ අනුව ලැබෙන සැප හෝ දුක විපාක තිබේ.

කර්මය පිළිබඳ වෙනත් මත

බුදුදහමට අනුව කර්මය කලින් නියම කරගෙන සිටි හෝ දෛවවාදික හෝ හදිසියෙන්ම ඇතිවන්නක් නොවේ. මෙම අදහස් මනුෂ්‍යයා අක්‍රිය භාවයට පත්කර සියළු උත්සාහයන් නැති කර දමයි. මේ අදහස් මඟින් මනුෂ්‍යයෙකු තම අතීතයේ සිදුවු දේ කුමක් වුවත් තම අනාගතය යහපත් ආකාරයට වෙනස් කර ගත හැකිය යන කරුණට බාධා පමුණුවන නිසා බුද්ධ ධර්මයේදී මෙවැනි මතයන් මිත්‍යා මත ලෙස නම් කෙරේ.

1.	පුබ්බේකත‍හේතු වාදය :- සියළු දුක් සැප ඇතිවන්නේ පෙර කරන ලද කර්මයෙනි.

2.	ඉස්සර නිම්මාණ හේතුවාදය :- සියළු දුක හා සැප ලබාදෙන්නේ යම් ශ්‍රේෂ්ඨ දෙවියකුගේ කැමැත්ත පරිදිය . (දේවවාදය)

3.	අහේතු - අපච්චයවාදය - සියළු දුක හා සැප ඇතිවීමට කිසිඳු හේතුවක් නැත. ඒවා අහඹු ලෙස හටගනී. (අනියති වාදය)

බුදුදහමේ කර්මය යමෙකුගේ වර්තමාන තත්වයට හේතුවු කරුණු මොනවාද හා ස්වඋත්සාහය හේතුවෙන් කෙනකුට තමාගේ අනාගතය යහපත් කර ගත හැකි අන්දම පිළිබඳ විග්‍රහයක් සිදු කරයි. දේවවාදය හා දෛවය පිළිබඳ විශ්වාස කරන්නන් මෙයට විරුද්ධ මතයක් දරයි.

කර්මයේ මුලික ඉගැන්වීම්

මූලික වර්ග
 කුසල කර්ම
 අකුසල කර්ම
 අහෝසි කර්ම

විපාක දීමේ කාල අනුව

 දිට්ඨධම්මවේදනීය (මේ භවයේදීම පලදෙන කාර්ම )
 උපපජ්ජවේදනීය   (ඊළඟ භවයේ දී පලදෙන කාර්ම)
 අපරාපරියවේදනීය  (සසර දිගින් දිගටම පලදෙන කාර්ම)
 අහෝසි          (පළදීමට අවකාස නොලබා අහෝසිවන කාර්ම)

විපාක කෘත්‍ය අනුව
 ජනක කර්මප්‍රතිසන්දි සිත ලබාදියහැකි කර්ම ( උපත සිදු කරයි )
 උපස්ථම්භක කර්මඋපත අනුව ලැබිය යුතු දුක/සැප ලැබීමට අනුබලදේ. ( දුක් සහිත ස්ථානයක උපත සිදුවී නම් වඩ වඩාත් දුක් විඳීමටද, සැප ඇති ස්ථානයක උපත සිදුවීනම් වඩවඩා සැප ලබාදීමටද සමත් වේ. )
 උපපීඩක කර්ම(උපපීලක කර්ම)br>උපත අනුව ලැබිය යුතු දුක/සැප ලැබීම බාධාකරයි.  ( දුක් සහිත ස්ථානයක උපත සිදුවී නමුත් දුක නොලබා සැප ලබාදීම ) (සැප ඇති ස්ථානයක උපත සිදුවීනමුත් සැප නොලබා දුක් විඳීමට සැලැස්වීම.)
 උපඝාතක කර්මඋපත අනුව ලැබිය යුතු දුක/සැප ලැබීම නැතිකරදමයි

ප්‍රතිසන්දි සිත ඇතිකිරීමට බලපාන ජනක කර්ම
ගරුක කර්ම    අනිවාර්ය යෙන් ම ඊළඟ භවය සිදුකරන කුසල පක්ෂයේ මහග්ගත කුසලකර්ම හා අකුසල පක්ෂයේ ආනන්තරිය පාප කර්ම මෙනයින් සැලකේ.
 ආසන්න කර්ම මරණාසන්න මොහොතේ ඉද්රිපත්වෙන කුසල හෝ අකුසල  කර්ම
 ආචිණ්ණ කර්ම  නිතර නිතර සිදුකර පුරුදු කුසල හෝ අකුසල කර්ම
 කටත්තා කර්ම දැඩි චේතනාවකින් තොරව කරන අසම්පූර්ණ කුසලාකුසල කර්ම

 කර්ම විපාක පිළිබද දැනගන්න.

කර්මයේ බලපෑම කෙතරම්  තීරණාත්මක වුවද වර්තමානයේ කර්මවලින් සහ පරිසර සාධක ඇසුරින් අතීත කර්ම ශක්තිය පාදා ගැනීමටද වෙනස් කර ගැනීමටද හැකියාව ඇත.එවැනි අවස්ථා හතරක් ඇත.

1. ගති සම්පත්ති(උපදින ස්ථානයේ උසස් බව)

2.උපධි සම්පත්ති(රූප ස්වභාවය)

3.කාල සම්පත්ති(උපදින කාලය)

4.ප්‍රයෝග සම්පත්ති(ස්ථානෝචිත දැනුම)

ඉහත කුසල සම්පත්තිවල අකුසල පාර්ශ්වද පවතී.ඒවා විපත්ති වේ.

References

බුදු දහම
කර්ම

කර්ම (බුදු දහම අනුව)


Faruk Sağnak (1 Ocak 1924, İstanbul - 23 Şubat 2012), Beşiktaş'ın eski oyuncularından biri ve kulüp yöneticisi. Oynadığı inatçı futboldan dolayı Keçi Faruk lakabıyla tanındı.

1924 yılında İstanbul'da doğdu. Futbola Beşiktaş'ta başlayan Faruk, 1944 ile 1956 yılları arasında, tüm kadrolarda eksiksiz görev yaptı. Defans, orta saha ve hücum hattının sol kanatlarında tüm mevkiilerde aynı başarıyı göstererek oynadı.

Futbolculuk dönemi II. Dünya Savaşı'nın getirdiği sıkıntılı günlere denk gelen Faruk, A millî takımın pek fazla millî maç yapmamasından ötürü millî formayı çok az giyebildi. Son dönemlerinde, Türkiye millî futbol takımına davet edilen Faruk, 17 Haziran 1951'de oynanan ve Türk Futbol tarihindeki en unutulmaz maçlardan biri olan "Berlin Zaferi" olarak adlandırılan Almanya maçı kadrosunda yer aldı. 12 yıl aralıksız Beşiktaş'ta oynadı ve 273 maçta yer alarak 25 gol attı.

Futbolu bıraktıktan sonra çeşitli dönemlerde Beşiktaş Yönetim Kurullarında görev aldı. 1959-1960 sezonunun şampiyon kadrosu oluşturulurken; Birol Pekel, Şenol Birol ve Tuncay Demirtaş gibi genç futbolcuları keşfedip, Beşiktaş'a kazandırdı.

Dış bağlantılar

1924 doğumlular
Beşiktaş JK futbolcuları
Türkiye millî futbol takımı futbolcuları
Süper Lig futbolcuları
2012 yılında ölenler
Merdivenköy Mezarlığı'na defnedilenler
Resim aranan futbolcular
Forvet futbolcular
Defans futbolcuları
Kanat futbolcuları
Orta saha futbolcuları

Faruk Sağnak


Yasmin Wijnaldum (nascida em 10 de julho de 1998) é uma supermodelo holandesa. Ela é conhecida por sua catwalk confiante na passarela.

Biografia
Wijnaldum nasceu em Amsterdã, Holanda. Seu pai é do Suriname e sua mãe da Holanda. Ela nasceu e foi criada em Amsterdã e atualmente reside na cidade de Nova York, tendo se mudado para lá quando tinha 17 anos. Ela tem um irmão mais velho e uma irmã mais velha. Ela está namorando Thomas Doherty desde 2021.

Carreira
Wijnaldum fez sua estreia como modelo durante a competição Elite Model Look de 2014, onde representou a Holanda durante a final mundial e ganhou um contrato com a filial de Amsterdã da Elite Model Management. Depois de assinar com a Elite Worldwide e The Society, Wijnaldum fez sua estreia na passarela no desfile Jean-Paul Gaultier Haute Couture F/W 15, e desfilou exclusivamente para a Prada durante a temporada S/S 16, onde posteriormente reservou o Campanha S/S 16 ao lado de Sasha Pivovarova e Natalia Vodianova. Sua primeira capa de revista foi para a edição de verão de 2016 da ID Magazine. Em 2018, ela estreou no Victoria's Secret Fashion Show 2018.

Em 2017, Wijnaldum foi escolhida como uma das "11 modelos que você precisa conhecer" pela Vogue Arabia.

De 2017 a 2019, Wijnaldum foi listado como um dos modelos "Top 50" dos modelos e também foi classificado em sua antiga lista "Top Sexiest". Ela foi classificada em 2018 na lista anual do Business of Fashion de 500 pessoas que moldam a indústria da moda.

Referências

Naturais de Amsterdã
Neerlandeses expatriados nos Estados Unidos
Neerlandeses de ascendência surinamesa

Yasmin Wijnaldum


متحف طيبة الإمام في - مدينة طيبة الإمام - التابعة لمحافظة حماة في سوريا، يضم المتحف مكتشفات أثرية من المنطقة ويحتوي على أكبر لوحة فسيفساء في العالم تبلغ حجمها 600 متر مربع وتعد من روائع وكنوز الحضارة السورية القديمة.

 لوحة الفسيفساء الرائعة

يضم متحف طيبة الإمام في محافظة حماة لوحة فسيفسائية تعد من أهم وأجمل وأكبر لوحات الفسيفساء في العالم، إذ أنها ترقى إلى القرن الخامس الميلادي وعليها رسومات وأشكال لها رموزها ودلالاتها التاريخية والحضارية والأثرية .

وتمتاز لوحة فسيفساء طيبة الإمام التي يعود تاريخها إلى/242/ميلادية والتي تم اكتشافها من قبل مديرية آثار حماة بين عامى/1985/و/1987/ ميلادية بجمالها وأسلوبها الزخرفي والهندسي الاستثنائي حيث تعد واحدة من أجمل وأروع الأعمال الفسيفسائية القديمة المكتشفة في سوريا .

ونظراً للأهمية الكبيرة التي تحملها اللوحة فنيا وتاريخيا فقد قامت المديرية العامة للآثار والمتاحف السورية بالتعاون مع الحكومة الإيطالية بإشراف معهد فرانسيسكان بتشييد متحف في محيط اللوحة يتيح الفرصة للزوار والسائحين الاطلاع ومشاهدتها من جميع الجهات والنواحي.

وقد استمر العمل في بناء المتحف 9 أشهر حيث جرى في البداية ترميم اللوحة واعادة تثبيت بعض قطع الفسيفساء التي تحويها ثم تم تشييد المبنى المحيط باللوحة بهدف حماية أرضية الفسيفساء تمهيدا لاستكمال أعمال الترميم التي ستجرى على اللوحة خلال العام المقبل والتي تتطلب وقتا وجهدا كبيرين نظرا لامتداد اللوحة وكبر حجمها وصغر حجم المكعبات التي تتضمنها.

ويقول مسؤول في مديرية المتاحف بحماة أنه تم تزويد المتحف الذي بلغت تكلفته نحو 13 مليون ليرة سورية بلوحات الدلالة ومختلف الشروحات التي تدل على القيمة التاريخية ومعاني الكتابات والرسوم والأشكال الفنية الموجودة في اللوحة الفسيفسائية لأكبر في لعالم إضافة إلى تصميم مخطط تخيلي يظهر ما كانت عليه الكنيسة قديما.

وتشير المصادر التاريخية إلى أن إنجاز هذه اللوحة استكمل عام 442 ميلادية في عهد دومنوس أسقف حماة آنذاك وبمساعدة من الكهنة السوريين أمثال أبيفانوس وفالنته والمؤمنين الكسندرا وتيودوسيو وبارموتوس وكارتيرياتيا وعائلاتهم وسميت هذه الكنسية على اسم القديسين الشهداء وأبرز ما يمكن مشاهدته في الرواق الشمالي رسم يصور وصول ذخائر لصور القديسين محملة على بغلين إلى جانب مشاهد الرعي والصيد والطيور العديدة التي تنسجم مع الموضوعات الزراعية والبيئية التي كانت سائدة آنذاك .

 أكبر لوحات الفسيفساء في العالم

تتميز اللوحة التي تزيد مساحتها على 600 متر مربع باحتوائها على صور ل28 بناء كنسيا من كنائس الحضارة السورية تزين الأرضية على شكل بازيليكيات وعلى شكل صليب إلى جانب الاسطح والقباب واإابرلج الشبيهة بالكثير °من الأبنية القديمة التي يمكن مشاهدتها حتى الآن في سوريا.

من أكثر المشاهد التي تتضمنها اللوحة إثارة للاهتمام ذاك الذي يزين الجهة الشرقية من اللوحة حيث يمكن رؤية جنة السلام والخلد مرموزا لها بمدينتي القدس وبيت لحم كما جاء في سفر الرؤية وفي وسطها يظهر الحمل المنير الذي يضيء وطائر الفينيق ذو الدلالة الدينية في الحضارة السورية لتلك الفترة التاريخية وكتابات تشير إلى أنهر الجنة الأربعة وهي جيحون وسيحون ودجلة والفرات وستة نصوص باللغة اليونانية تواكب زخرفة اللوحة ثلاثة منها في الرواق الشمالي وواحد في الرواق الجنوبي وإلى جانب ذلك هناك صورة لمدينتي القدس وبيت لحم.

وتوحي هذه اللوحة الفسيفسائية النادرة التي لا يوجد لها مثيل في العالم لأي مرء يتأملها إدراك مدى براعة وثقافة الفنان السوري الذي صنعها والمستوى الفني والإبداعي السوري الراقي في تلك الحقبة التاريخية باعتبار أن لكل رسم وشكل فيها دلالة وقيمة فلسفية ومعنوية كبيرة.

 فسيفساء سوريا

حضارة سوريا
فسيفساء
متاحف حماة

متحف طيبة الإمام


USS Redfish (SS/AGSS-395), a Balao-class submarine, was the first ship of the United States Navy to be named for the redfish. In addition to her naval career, which included sinking the Japanese aircraft carrier Unryū, she made several film appearances in the 1950s.

Construction
Redfish'''s keel was laid down on 9 September 1943 at the Portsmouth Navy Yard of Kittery, Maine. She was launched on 27 January 1944 sponsored by Miss Ruth Roper, and commissioned on 12 April 1944.

World War IIRedfish arrived at Pearl Harbor on 27 June 1944. Departing 23 July, she sank the 5,953-ton Japanese cargo ship Batopaha Maru on 25 August, the 7,311 ton tanker Ogura Maru Number Two on 16 September, and the 8,506 ton transport Mizuho Maru on 21 September, all off Formosa, before arriving at Midway Island on 2 October. Departing Midway on 25 October and Saipan on 3 November, she sank the 2,345 ton Japanese transport Hozan Maru during the night of 22 November – 23 November. Departing Saipan on 1 December, she combined with  the night of 8 December – 9 December to heavily damage the Japanese aircraft carrier Junyō, putting that enemy ship out of action for the remainder of the war.Redfish sank the newly built 18,500 ton Japanese aircraft carrier Unryū, bound for Mindoro, on 19 December. After diving to 232 feet (71 m), she rose to the surface and raced to escape Japanese pursuit. Arriving at the Portsmouth Naval Shipyard for repairs on 17 February 1945, she returned to Pearl Harbor 23 July, and remained there until the end of the war.Redfish received a Presidential Unit Citation which read "For extraordinary heroism in action during the First and Second War Patrols against enemy Japanese surface units in the restricted waters of the Pacific. Operating in bold defiance of foul weather and persistent hostile depth charging, gunfire and bombing by outnumbering forces of radar-equipped ships, air escorts and patrol craft, the Redfish launched her accurate and intensive gun and torpedo fire during brief periods of concentrated attack to sink a new Japanese aircraft carrier with her entire complement of embarked planes and equipment destined to be used against our forces, to damage severely another vital carrier and to destroy or cripple much additional shipping necessary to the enemy's continued prosecution of the war. Although forced to the bottom in 230 feet of water by vicious countermeasures, with her pressure hull cracked and numerous leaks throughout, the Redfish responded gallantly to the superb handling of her skilled and aggressive ship's company and succeeded in evading further damage and returning to port. Her brilliant record of success in combat and her indomitable fighting spirit in the face of the most determined and fierce counterattacks by an alert and relentless enemy reflect the highest credit upon the Redfish, her valiant officers and men and the United States Naval Service."

Post War service and movie career

After duty at Guam from September 1945 to January 1946, she arrived at San Diego, California, on 30 January. Departing on 3 March 1947, she voyaged to Guam and Japan before returning 21 June.  After operations off the United States West Coast and Hawaii, she sailed toward Korea on 2 February 1951, and operated out of Yokosuka, Japan, until 24 June, in support of United Nations forces. Returning to San Diego on 3 July, she operated off the West Coast.

In the spring of 1954, fitted with a "dummy" rear fin, Redfish played the part of Jules Verne's Nautilus in the Walt Disney film 20,000 Leagues Under the Sea where the afterdeck of the Nautilus was constructed on the deck of the Redfish for a scene where the captain puts visitors out on the deck while the boat submerges.   In September 1957, with deck and armament modifications, she played the part of the fictional submarine USS Nerka in the 1958 motion picture Run Silent, Run Deep.  She capped her film career by making several appearances in the popular black-and-white television series The Silent Service.

Reclassified AGSS-395 on 1 July 1960, she was underway from San Diego, California, on western Pacific deployment from 26 March to 26 September. From then into 1968, she made annual training cruises to the western Pacific. Decommissioned on 27 June 1968 at San Diego, she was struck from the Naval Vessel Register 30 June, and sunk as a target off San Diego by the submarine USS Medregal (AGSS-480) on 6 February 1969.

Honors and awardsRedfish received two battle stars for World War II service.

External links
 Interview of Charles Carson, Torpedoman aboard the Redfish''

References

Balao-class submarines
World War II submarines of the United States
Cold War submarines of the United States
Korean War submarines of the United States
Ships built in Kittery, Maine
1944 ships
Ships sunk as targets
Shipwrecks in the Pacific Ocean
Maritime incidents in 1969
Shipwrecks of the California coast

USS Redfish (SS-395)


Vera Molnár (Budapeste, 05 de janeiro de 1924) é uma artista húngara que vive e trabalha na França. Molnar é considerada apioneira da arte computacional e da arte generativa, e também é uma das primeiras mulheres a usar computadores em sua prática artística.

Nascida na Hungria, estudou estética e história da arte no Budapest College of Fine Arts. Nas décadas de 1940 e 1950, criou pinturas não representativas. Em 1959 ela já estava fazendo imagens combinatórias e em 1968 ela usava um computador para criar seus primeiros desenhos algorítmicos.

Na década de 1960, fundou dois grupos na França preocupados com o uso da tecnologia nas artes: o Groupe de Recherche d'Art Visuel e o Art et Informatique.

Seu trabalho foi amplamente coletado pelos principais museus; em 2007 ela foi nomeada Cavaleira da Ordem das Artes e Letras da França.

Ela foi selecionada como uma das 213 artistas da 59ª Bienal de Veneza em 2022.

Biografia
Vera Molnár, nascida em 1924 na Hungria, é uma das pioneiras da computação e das artes algorítmicas . Formado como um artista tradicional, Molnár estudou para um diploma em história da arte e estética na Faculdade de Belas Artes de Budapeste. Ela cria imagens combinatórias desde 1959. Em 1968 começou a trabalhar com computadores, onde começou a criar pinturas algorítmicas baseadas em formas geométricas simples e temas geométricos.

Trabalho
Molnár criou suas primeiras imagens não representativas em 1946. Eram pinturas geométricas abstratas e sistematicamente determinadas. Em 1947 recebeu uma bolsa de artistas para estudar em Roma na Villa Giulia, e pouco depois mudou-se para a França, onde reside atualmente.

Na década de 1960, Molnár co-fundou vários grupos de pesquisa de artistas. O primeiro, em 1960, foi o Groupe de Recherche d'Art Visuel, que investiga abordagens colaborativas da arte mecânica e cinética. O segundo foi Art et Informatique, com foco em arte e computação. Molnar aprendeu as primeiras linguagens de programação, Fortran e Basic, e obteve acesso a um computador em um laboratório de pesquisa em Paris, onde começou a fazer desenhos digitais em uma plotter.

Legado
Molnár fez parte da exposição de 2010 "On Line: Drawing Through the Twentieth Century" no Museu de Arte Moderna de Nova York. A exposição demonstrou a história do desenho de linhas.

Uma exposição retrospectiva de 2015 chamada "Regaring the Infinite | Drawings 1950-1987" foi realizada na Senior & Shopmaker Gallery em Nova York.

Prêmios e Homenagens
Em 2005, Molnár recebeu o prêmio DAM Digital Arts Award pelo trabalho de sua vida, que inclui um prêmio de €20.000 e uma exposição catalogada. A exposição de Vera Molnár, (Un)Ordnung. (Dés)Ordre. no Museum Haus Konstruktiv mostra seus primeiros desenhos à mão livre nunca exibidos antes, desde o final dos anos 1960 até a nova instalação no Museum Haus Konstruktiv.

Molnár foi nomeada Cavaleira da Ordem das Artes e Letras da França em 2007 e ganhou o prêmio de mérito excepcional AWARE em 2018.

Molnár é uma dos 213 artistas anunciados como parte da 59ª Bienal de Veneza em 2022. O tema da Bienal de Veneza é "Desafiar a ideia de 'Homens como o centro do universo'".

Coleções

 Frac Lorraine, França
 Museu de Belas Artes de Houston
 Museu de Arte Moderna, Nova York
 Museu Ritter, Waldenbuch, Alemanha
 Biblioteca e Museu Morgan
 Galeria Nacional de Arte, Washington DC
 Museu Tate, Londres
 Museu Victoria e Albert, Londres

Referências

Ligações externas

 Website oficial
 Página oficial da Artnet
 Página oficial do MoMa
 Página oficial da Getty
 Página oficial do Artsy

Naturais de Budapeste
Artistas da Hungria
Artistas contemporâneos da França
Pessoas vivas
Nascidos em 1924
!Mais Teoria da História na Wiki (Mulheres)

Vera Molnár


Compsemys é um gênero extinto de tartarugas pré-históricas do Cretáceo Superior e Paleoceno da América do Norte e possivelmente da Europa. A espécie-tipo C. victa, descrita pela primeira vez por Joseph Leidy da Formação Hell Creek em Montana em 1856, e outra espécie provável C. Russelli (tradicionalmente em Berruchelus), descrita em 2012, de depósitos do Paleoceno na França. Seus afinitos são incertos há muito tempo, mas recentemente foi considerado o membro mais básico de Paracryptodira, apesar do clado aparecer pela primeira vez no Jurássico Superior, e às vezes é incluído em sua própria família, Compsemydidae. Uma revisão em 2020 descobriu que Compsemydidae era mais expansivo, também contendo Riodevemys e Selenemys do Jurássico Superior da Europa e Peltochelys do Cretáceo Inferior da Europa.

Compsemys era uma tartaruga de tamanho moderado, com até 30 cm de comprimento, com uma carapaça coberta de tubérculos elevados e achatados, que não são vistos em nenhuma outra tartaruga. Isso permite que até mesmo pequenos fragmentos de casca sejam identificados como Compsemys. O crânio assemelha-se ao da tartaruga jacaré, com o bico adunco; Compsemys deve ter sido um carnívoro aquático. Os mais antigos fragmentos de conchas identificáveis como Compsemys são conhecidos do estágio Santoniano do Cretáceo Superior na América do Norte, enquanto os restos europeus não são conhecidos até o Paleoceno. Sugere-se que o Compsemys se dispersou na Europa durante o início do Paleoceno via Groenlândia. A morfologia do crânio sugere que Compsemys era uma tartaruga hipercarnívora.

Testudíneos
Répteis pré-históricos
Espécies fósseis descritas em 1856

Compsemys


විමුක්ති ජයසුන්දර () යනු ශ්‍රී ලාංකික චිත්‍රපට අධ්‍යක්ෂකවරයෙකු සහ තිරරචකයෙකු වේ.

චිත්‍රපට
සුළඟ එනු පිණිස (2005)
අහසින් වැටෙයි (2009)
චත්‍රක් (2011)

මූලාශ්‍ර

විමුක්ති ජයසුන්දර


Vjekoslav Majcen (Zagreb, 11. lipnja 1941. – Zagreb, 26. srpnja 2001.), hrvatski filmski povjesničar

Životopis
Rođen u Zagrebu. U rodnom gradu završio je Učiteljsku školu, diplomirao na Filozofskom fakultetu komparativnu književnost i pedagogiju. Na varaždinskom fakultetu informatičkih znanosti magistrirao 1991. godine. Doktorirao na matičnom fakukltetu 1999. godine s filmskopovijesnim temama. Radio kao učitelj diljem Hrvatske 11 godina. Zatim se zaposlio u Narodnom sveučilištu u Sesvetama 1972. godine, na kojem je ostao osam godina. Od 1980. je u Sindikatu do 1987., nakon čega je u Hrvatskoj kinoteci, Hrvatski državni arhiv. V.d. voditelja Hrvatske kinoteke 1988. – 1990. godine, poslije radi kao savjetnik. Predavao je na godišnjim seminarima Škole medijske kulture, Trakošćan (1999. – 2000.). Suinicijator projekta Filmskog centra u Zagrebu.
Zanimalo se za filmska djela koja filmolozi i filmski kritičari većinom ignoriraju, smatraju dosadnim ili se čak gnušaju. Svu je "nedivljivu" domaću baštinu spasio iz zaborava i iznosio iz zaborava arhivskih depoa. Mnogo je pridonio za nalaženje filmske građe rane hrvatske kinematografije. Zaslužan za dokumentiranje i klasificiranje hrvatskog neprofesijskog filma i alternativne kinematografije. Bez njegova doprinosa gotovo je nemoguće danas retrospektivno doznati ikakav podatak o hrvatskom neprofesijskom filmu bez njegovog kataloga Filmska i video zbirka Hrvatskog saveza (1994.), u kojem je dokumentirao i klasificirao filmografiju i videografiju alternativne hrvatske kinematografije. Znatno je olakšao potragu za podatcima iz hrvatske profesionalne kinematografije svojim prinosom u pet Hrvatskih filmskih i video godišnjaka (1996. – 2000.)  za koje je iz dana u dan godinama prikupljao i kronološki obrađivao sve relevantne podatke o hrvatskom filmu devedesetih godina i njegove Filmografije hrvatskog filma 1990. – 2000. Hrvatsko društvo filmskih kritičara od 2010. dodjeljuje nagradu nazvanu po Vjekoslavu Majcenu, a dodjeljuje ju za izvrsnost na području izučavanja, očuvanja i popularizacije filmske baštine te filmske arhivistike.

Bio je urednik u časopisima:
 Zapis (početni naziv Bulletin; 1993. – 2000.)
 Hrvatski filmski ljetopis (1995. do 2001.)
 Hrvatski filmski i video godišnjak (1996. – 2001.)

Djela
Napisao je radove iz povijesti hrvatskog filma i arhivistike, izradio više monografskih filmografija i bibliografija te projekt dokumentarističkog računalnog arhivističkog programa za audio-vizualno područje.
Napisao je knjige:
 Filmska i video zbirka Hrvatskog filmskog saveza: 1954. – 1993., (filmografija i videografija), Zagreb 1994.
 Filmska djelatnost Škole narodnog zdravlja 'Andrija Štampar', 1926. – 1960., Zagreb 1995.
 Hrvatski filmski tisak do 1945, Zagreb 1998.
 Oktavijan Miletić, Zagreb 2000. (suautor s Antom Peterlićem)
 Obrazovni film. Pregled povijesti hrvatskog obrazovnog filma, Zagreb 2001.
 Hrvatska filmografija (1991. – 2000.), (priredio), separat Hrvatskog filmskog ljetopisa 26/2001, Zagreb 2001.

Izvori

Životopisi, Zagreb
Odgoj i obrazovanje u Hrvatskoj
Hrvatski povjesničari
Hrvatski filmski umjetnici

Vjekoslav Majcen


علم تصنيف الأهداف التعليمية  والذي يعرف باسم تصنيف بلوم  هو تصنيف لمستويات الأهداف الدراسية التي يضعها المدرسون لطلابهم. وأول من صنف هذه الأهداف كان عالم علم النفس التربوي في جامعة شيكاغو بنجامين بلوم عام 1956. وبتصنيفه، قسم الأهداف إلى ثلاثة نطاقات: الإدراكي (Cognitive)، السلوكيات (Affective)، ،الحركي النفسي (Psychomotor).

وهذا التصنيف هو هيكلي أو هرمي، بمعنى أن تعلم معرفة في مستوى أعلى يعتمد على اكتساب معرفة أو مهارة في مستوى أدنى منها. وكان هدف بلوم من طرح هذا التصنيف تشجيع المدرسين على التركيز على النطاقات الثلاثة من أجل خلق نظام تعليمي شمولي.

النطاق الإدراكي

النطاق الإدراكي يتعلق بالمعرفة والفهم والتفكير والتفكّر بتعمق بموضوع ما. ويقوم النظام التربوي التقليدي بالتركيز على هذه المهارات في العمليات التعليمية، وبخاصة المستويات الدنيا منها.
ويشمل هذا النطاق ستة مستويات وهي بالترتيب من المستوى الأدنى إلى الأعلى:

المعرفة (Knowledge) إظهار المقدرة على تذكر وإعادة سرد معلومات دُرست من قبل. وهذا يشمل استرجاع حقائق، ومفردات ومفاهيم وإجابات بسيطة.
معرفة التفاصيل(Knowledge of specifics) معرفة تفاصيل المعلومات مثل المصطلحات.
معرفة التعامل بالتفاصيل (Knowledge of ways and means of dealing with specifics) إدراك لمفاهيم مثل ماهية المتعارف عليه، الاتجاهات، والتتابعات والتصنيف والتبويب والمعايير والمنهجيات.
معرفة الشموليات والتجريد في مجال محدد (Knowledge of the universals and abstractions in a field) معرفة مفاهيم مثل النظريات والعموميات والمبادئ والتراكيب.
الفهم (Comprehension) أظهار فهم للحقائق والأفكار والقدرة على التنظيم والمقارنة والترجمة والتفسير والتوصيف والسرد والاستخلاص.
التطبيق (Application) استعمال معلومات جديدة، استعمال معرفة جديدة. حل مشاكل ومسائل جديدة بتطبيق المعرفة والحقائق والتقنيات المكتسبة بطرق مختلفة لتُلائم الوضع الجديد.
التحليل (Analysis) تمحيص المعلومات وتفكيكها إلى أجزائها وتحديد الأسباب والدوافع. القيام باستنتاجات ودمغها بحقائق لدعم عمومياتها. وتحديدا تحليل العناصر والعلاقات والمبادئ التنظيمية فيما بينها.
التركيب (Synthesis) تجميع المعلومات بتركيب عناصرها بطرق وتسلسلات مختلفة وطرح حلول بديلة. طرح طرق تواصل فريدة، طرح خطط وعمليات مختلفة، استخلاص علاقات تجريدية.
تقييم(Evaluation) طرح الأفكار والدفاع عنها، والاجتهاد بناء على أدلة داخلية ومعايير خارجية.

نطاق السلوكيات

تشمل مهارات نطاق السلوكيات طريقة تعامل الأفراد من الناحية العاطفية ومدى قدرتهم على إحساس سعادة وحزن الآخرين. والأهداف التعليمية السلوكية تهدف إلى تنمية وإدراك مهارات في مجالات السلوك، العاطفة والإحساس.

وبحسب بلوم، هناك خمس مستويات متراكمة من الأدنى إلى الأعلى وهي:

 الاستقبال (Receiving)أدنى مستوى؛ الطالب ينتبه بدون تجاوب. وبدون هذه المهارة، لا يمكن حصول أي تعلم.
التجاوب (Responding) مشاركة الطالب بتفاعل في عملية تعلمه.
 تقييم (Valuing) يربط الطالب قيمة للمعلومة أو الظاهرة أو الشيء تحت الدراسة.
 تنظيم (Organizing) يجد الطالب ترابط بين قيم أو معلومات أو أفكار مختلفة ويجعلهم متماثلين في معتقداته. وبالتالي، يستطيع أن يفسر عن هذا الترابط بإتقان.
 شخصنة (Characterizing) يعلق الطالب قيمة معينه أو معتقد شخصي الذي يؤثر على تصرفاته وسلوكياته لتصبح جزء من شخصيته.

النطاق الحركي النفسي
المهارات الحركية النفسية هي مهارات تتعلق بالقدرة علي التحكم البدني على الأدوات والأجهزة مثل اليد أو المطرقة. أهداف الحركي النفسية التعليمية إلى تغيير أو تطوير مهارات أو سلوكيات الطالب في هذا المجال.

لم يصنف بلوم هذا النطاق إلى تصنيفات أكثر تحديدا، إلا أن بعض المربين بعده عمدوا إلى تحديد تفصيلات أعمق.

اقرأ أيضاً
 تصنيف سولو

المراجع

 بلوم، علم تصنيف الأهداف التعليمية: تصنيف الأهداف التربوية، دار نشر سوزان فاوي، 1956.
 لون أندرسون وآخرون، تصنيف هيكلي للتعليم والتعلم والتقييم - مراجعة لتصنيفات بلوم، نشر أديسون ويسلي، 2001.
  (عربية)

نظريات المرحلة
أنظمة تصنيف
تقدير وتقييم التعليم
تكنولوجيا التعليم
علم النفس التربوي

تصنيف بلوم لأهداف التعلم


Pépé Roger Sagno, nascido em 21 de dezembro de 1966 em Nzérékoré na República da Guiné, é um soldado e político guineense. Ele é um general de brigada da segunda seção. Desde janeiro de 2022, é assessor do Conselho Nacional de Transição (CNT) liderado por Dansa Kourouma.

Biografia
Pépé Roger Sagno foi nomeado em 30 de dezembro de 2010 vice-comandante do batalhão especial de Conakry Camp Alpha Yaya Diallo.

Em 22 de janeiro de 2022, foi nomeado por decreto como membro do Conselho Nacional de Transição da Guiné como representante das Forças de Defesa e Segurança.

Ele é o chefe da delegação de conselheiros nacionais durante as consultas nacionais sobre o eixo Macenta, Nzérékoré e Yomou.

Referências

Pépé Roger Sagno


1.A razred nogometnog Podsaveza Zagreb (1.A razred Zagrebačkog nogometnog podsaveza) je bila liga 5. stupnja nogometnog prvenstva Jugoslavije za sezonu 1969./70.
Sudjelovalo je 16 klubova, a prvak je bila "Prvomajska" iz Zagreba.

Ljestvica

Unutrašnje poveznice
 Prvenstva Zagrebačkog nogometnog podsaveza
 Zagrebački nogometni podsavez
 Zagrebačka nogometna zona 1969./70.

Vanjske poveznice
 nk-maksimir.hr

Izvori

1969-70
1969-70 Zagreb
Zagreb-P-1A

1.A razred nogometnog Podsaveza Zagreb 1969./70.


An Puya sanctae-crucis in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni John Gilbert Baker, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Lyman Bradford Smith. An Puya sanctae-crucis in nahilalakip ha genus nga Puya, ngan familia nga Bromeliaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Puya

Puya sanctae-crucis


إرميوني (Ερμιόνη) هي مدينة في أرغوليس في مقاطعة كينتريكي إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 2673 نسمة.

مراجع

أرغوليذا
أماكن مأهولة في أرغوليذا
مدن اليونان
مدن إغريقية

إرميوني


est un film américain, sorti en 1998.

Synopsis

Fiche technique
 Titre :
 Réalisation : Robert Patton-Spruill
 Scénario : Theodore Witcher
 Musique :
 Pays d'origine : États-Unis
 Genre : policier
 Date de sortie : 1998

Distribution
 David Caruso : Hobbs
 Linda Fiorentino : Natalie
 John Leguizamo : Chino
 Ving Rhames : Pike
 Donnie Wahlberg : Booker
 Forest Whitaker : Crane

Liens externes

Film américain sorti en 1998
Film policier américain

Body Count (film, 1998)


كولن هانكس  ممثل أمريكي من مواليد 24 نوفمبر 1977 و هو ابن للممثل توم هانكس

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من ساكرامنتو (كاليفورنيا)
أمريكيون من أصل إسكتلندي
أمريكيون من أصل إنجليزي
أمريكيون من أصل برتغالي
أمريكيون من أصل بولندي يهودي
أمريكيون من أصل يهودي نمساوي
خريجو جامعة تشابمان
خريجو جامعة لويولا ماريمونت
مخرجو أفلام من كاليفورنيا
ممثلو أداء صوتي رجال أمريكيون
ممثلو أفلام أمريكيون
ممثلو ألعاب فيديو أمريكيون
ممثلو تلفزيون أمريكيون
ممثلون أمريكيون في القرن 20
ممثلون أمريكيون في القرن 21
ممثلون ذكور يهود أمريكيون
ممثلون من أصل ألماني
ممثلون من أصل برتغالي
ممثلون من أصل روسي
ممثلون من ساكرامنتو (كاليفورنيا)
ممثلون من ولاية كاليفورنيا
منتجو أفلام أمريكيون
منتجون سينمائيون من كاليفورنيا
مواليد 1976
مواليد 1977
مواليد في ساكرامنتو (كاليفورنيا)

كولن هانكس


Dixie Willson, geb. Dixie Lucile Reiniger Willson (* 30. Juli 1890 in Estherville, Iowa; † 6. Februar 1974 in Fair Haven, New Jersey), war eine US-amerikanische Autorin. Sie verfasste Kinderbücher und Kurzgeschichten für verschiedene Zeitschriften. Drei ihrer Werke wurden verfilmt.

Leben
Dixie Willson war das erste Kind des Juristen John Willson (1866–1931) und der Grundschul- und Klavierlehrerin Rosalie Reiniger (1860–1931). Das Paar hatte 1889 geheiratet und zunächst in der Kleinstadt Estherville im Norden Iowas gelebt, wo ihre Tochter geboren wurde. 1894 zog es in das ca. 135 Kilometer weiter östlich gelegene Mason City, dem County Seat des Cerro Gordo County. Hier wuchs Dixie Willson zusammen mit ihren Geschwistern auf. 1900 kam ihr Bruder John Cedric "Ced" zur Welt († 1975, Bauingenieur), zwei Jahre darauf Robert "Meredith" Reiniger, der später als Komponist und Musiker unter dem Namen Meredith Willson bekannt wurde. Zunächst jedoch war es Dixie Willson, die nationale Bekanntheit erreichte.

Wie alle Familienmitglieder war Willson musikalisch, sie spielte Harfe und erhielt in späteren Jahren ein Stellenangebot des Minneapolis Symphony Orchestra, das sie jedoch ablehnte. Sie widmete sich vor allem der Schriftstellerei. Ihre erste Geschichte schrieb Willson als Teenager, um sie ihrer Großmutter zum Geburtstag zu schenken. Unter dem Titel Fluff of Gold wurde die Erzählung 1905 von der Chicago Herald Tribune veröffentlicht.  Zwei Jahre später gewann Willson 25 Dollar durch das Texten eines siebenzeiligen, humoristischen Werbeslogans für Unterwäsche, wobei sie sich gegen 2.500 andere Teilnehmer durchsetzte. Diese frühen Erfolge motivierten sie zum Weiterschreiben.

Nachdem Willson die Highschool in Mason City abgeschlossen hatte, besuchte sie bis 1910 das Iowa State Teachers College. Anschließend arbeitete sie als Pädagogin mit Kindern im Vor- und Grundschulalter. Sie unterrichtete unter anderem in Independence, Iowa und Missoula, Montana. Jedoch hielt es sie in ihrer Jugend nie lange an einem Ort.

1915 heiratete sie Benjamin Lampert und lebte in Wisconsin, ließ sich aber ein Jahr darauf wieder scheiden. Danach trat sie einer Musical-Comedy-Tanzgruppe in Chicago bei, mit der sie später nach New York zog, wo sie kurzzeitig als Revuetänzerin bei den Ziegfeld Follies auftrat. In New York arbeitete sie verstärkt an ihrer Karriere als Autorin. Ihre erste professionelle Publikation war die 1918 vom Munsey's Magazine veröffentlichte Kurzgeschichte Imogene Novre.

1920 schloss sich Willson für 1,5 Jahre dem Ringling Brothers Circus an. Der damalige Zirkusdirektor Charles Ringling engagierte sie als Elefantenreiterin. Diese Erfahrung inspirierte Willson in der Folge zu mehreren Kinderbüchern: The Empty Elephant (1923), Clown Town (1924), A Circus ABC (1924) sowie zu der 1927 in der Cosmopolitan erschienenen Geschichte Help Yourself to Hay. 1923 veröffentlichte Willson außerdem ihr bekanntestes Werk, das Erzählgedicht Honey Bear. Populäre US-amerikanische Frauenzeitschriften wie Ladies' Home Journal, The Delineator und Cosmopolitan sowie Kinderzeitschriften wie das St. Nicholas Magazine wurden auf Willson aufmerksam und publizierten ihre Kurzgeschichten. Sie konnte sich mehrmals in den Best Short Stories platzieren.

Willson, die nach ihrer Ankunft in New York unter anderem als Skriptleserin bei Fox Films ihr Geld verdient hatte, begann nun auch selbst die Vorlage für Kinofilme zu liefern. 1923 schrieb sie das Drehbuch für das Filmdrama The Age of Desire. Drei ihrer eigenen Geschichten wurden verfilmt, zuerst God Gave Me 20-Cents von der Famous Players-Lasky Cooperation. Die Premiere des gleichnamigen Stummfilms fand 1926 zur Eröffnung des neuen Paramount Theatre in New York statt. 1927 brachte First National ihre Geschichte Here Y'Are, Brother unter dem Titel An Affair of the Follies und im Jahr darauf Help Yourself to Hay als Three-Ring Marriage in die Kinos.

Nachdem Willson 1918 nahezu mittellos nach New York gekommen war, verfügte sie 1927 über ein Einkommen von ca. 50.000 Dollar.

1931 brachte Dixie Willson eine Tochter namens Dana Willson (Briggs) in Kalifornien zur Welt. Im gleichen Jahr verstarben ihre Eltern, die inzwischen geschieden waren. Dana wurde von der zweiten Frau Johns – Minnie Willson geb. Hartzfeldt – aufgezogen, bis diese 1940 ebenfalls verstarb. Danach nahm Willson ihre Tochter zu sich. Dana beschrieb ihre Mutter später als jemanden, der sehr vertieft in seine Arbeit war und oft vom frühen Morgen an ohne Pause bis Mittags schrieb.

An ihre erfolgreichste Zeit als Autorin in den 1920ern konnte Willson jedoch in späteren Jahren nicht mehr anknüpfen. Sie veröffentlichte Rezepte für Betty-Crocker-Produkte, schrieb Gedichte für Grußkarten und lieferte Beiträge für die Radiosendungen ihres Bruders Meredith. Neben Kinderliteratur gab sie zwei Karriereratgeber heraus.

1945 heiratete Willson den Theatermanager und Produzenten Charles E. H. Hayden. Sie adoptierten eine Tochter und trennten sich in den 1960ern. Willson zog nach Fair Haven in New Jersey, wo sie ihre letzten 15 Lebensjahre verbrachte und 1974 verstarb. Ihre Asche befindet sich im Willson Familiengrab in Mason City.

Literatur
 Bill Oates: Meredith Willson - America's Music Man. AuthorHouse, Bloomington, Ind. 2005, ISBN 978-1-42083-524-3.

Werk
Dixie Willson veröffentlichte zahlreiche Kinderbücher, Kurzgeschichten und Gedichte in Zeitschriften.

Ihr wohl bekanntestes Kinderbuch trägt den Titel Honey Bear und enthält Illustrationen von Maginel Wright Barney, Schwester des Frank Lloyd Wright. Die in Versen erzählte Geschichte (Narrative Poesie) handelt von einem Baby, das von einem Bären aus seinem Stubenwagen mit in den Wald genommen wird, wo es Honig zu essen bekommt. Als die erleichterte Mutter es wohlbehalten wiederfindet, über und über mit Honig beschmiert, kommt ihr die Idee, es zukünftig Honey zu rufen – ein Kosename, der anschließend auch von anderen Eltern aufgegriffen wird.
Tom Wolfe zählt Honey Bear zu den ersten Werken, die ihn als Schriftsteller prägten. Er integrierte Zeilen daraus in The Right Stuff und andere seiner Bücher.

Bücher
 Pinky-Pup. P.F. Volland Co., Chicago 1922.
 Pinky Pup and The Empty Elephant. P.F. Volland Co., New York 1922.
 Honey Bear. Algonquin Publishing Co., New York 1923.
 The Empty Elephant. P.F. Volland Co., New York 1923.
 Clown Town. Doubleday, Page & Co, Garden City, New York 1924.
 A Circus ABC. Frederick A. Stokes Co., New York 1924.
 Little Texas: A Story of the Circus. D. Appleton & Co., New York 1925.
 Tuffy Good Luck. P.F. Volland Co., New York 1927.
 Games For Grown Ups.Co-Autorin Harriet Eager Davis, Delineator Service, New York 1929.
 Five Minute Plays., Delineator Service, New York 1930.
 Once Upon A Monday. P.F. Volland Co., Joliet 1931.
 Where The World Folds Up at Night. D. Appleton & Co., New York 1932.
 Favorite Stories of Famous Children. Henry Holt & Co., New York 1938.
 Hostess of the Skyways. Dodd, Mead & Co, New York 1941.
 Hollywood starlet. Dodd, Mead & Co., New York 1942.
 Mystery of the Scarlet Staircase. Dodd, Mead & Co., New York 1946.
 The Veiled Mystery. Dodd, Mead & Co., New York 1948.
 Three Buckaroos. John Martin's House, 1950.
 Way Out West: A Cowboy Story.  P.F. Volland Co., 1950.
 Mystery in Spangles. Dodd, Mead & Co., New York 1950.

Drehbücher und Film-Adaptionen
 1923 The Age of Desire.
 1926 God Gave Me 20-Cents Co-Autoren Elizabeth Meehan und Jack Russell
 1927 An Affair of the Follies. (Here Y'Are, Brother) Co-Autoren June Mathis und Carey Wilson, Al Rockett Productions
 1928 Three-Ring Marriage (Help Yourself to Hay)
 1932 Ebb Tide (God Gave Me 20-Cents)

In Zeitschriften veröffentlichte Kurzgeschichten (Auswahl)

Quelle: The Standard Index of Short Stories, 1900–1933, Compiled by Francis J. Hannigan

Weblinks

 Dixie Willsons Kinderbuch Pinky Pup and The empty elephant Ebook und Text Archive von archive.org (Online lesen oder Download)
 Tom Wolfe über Dixies Buch Honey Bear Yale feature, The Books that Made the Writers

Einzelnachweise

Autor
Literatur (Englisch)
Literatur (Vereinigte Staaten)
Kinder- und Jugendliteratur
Kurzgeschichte
Literatur (20. Jahrhundert)
US-Amerikaner
Geboren 1890
Gestorben 1974
Frau

Dixie Willson


ملعب دينو مانوزي هو أحد ملاعب كرة القدم في إيطاليا وهو مقر نادي نادي تشيزينا ويتسع 23,860 مشجع.

مراجع

تأسيسات سنة 1957 في إيطاليا
ملاعب الدوري الإيطالي
ملاعب رياضية اكتملت في 1957
ملاعب رياضية في إميليا-رومانيا
د
نادي تشيزينا

ملعب دينو مانوزي


Norges Håndballforbund (kurz NHF) ist der nationale Sportverband für den Handballsport in Norwegen. Der 1937 gegründete Verband hat seinen Sitz beim Ullevaal-Stadion in Oslo. Er ist Dachverband für 714 Vereine (Stand: 31. Dezember 2011), die sich auf sieben Regionen verteilen. Etwa zwei Drittel seiner über 107.000 Mitglieder sind weiblich, da Handball sich in Norwegen von Beginn an als Frauensportart etablierte.

Der NHF ist einer von etwa 54 Sportfachverbänden des norwegischen Sportverbandes, Norges idrettsforbund og olympiske og paralympiske komité, sowie Gründungsmitglied der Internationalen Handballföderation (IHF) von 1946 und deren europäischen Kontinentalverband, dem EHF von 1991.

Geschichte
Während zunächst nur ein durch Fußball geprägtes Handballspiel an Schulen ausgeübt wurde, gewann der ernsthaft betriebene Handballsport in Norwegen erst nach dem olympischen Handball-Turnier von 1936 in Berlin an Bedeutung. Im darauffolgenden Jahr, als am 2. Mai 1937 die Gründung von Norges Håndballforbund erfolgte, wurde Handball lediglich in zwei Vereinen gespielt: im Sportsklubben Arild sowie im Ullern skiklubb aus Oslo-Ullern. Um die Bekanntheit der Sportart im Land zu fördern, wurde zuvor am 11. Oktober 1936 ein Spiel in einer Osloer Tennishalle organisiert, bei dem zwei Mannschaften gegeneinander antraten, die aus dem schwedischen Erfolgsverein Redbergslids IK gebildet wurden. Das Spiel begeisterte sowohl die 200 Zuschauer als auch anwesende Presseleute, die im Handball einen "wirklichen Massensport, vor allem für Mädchen und Damen," sahen. Noch vor den Männern wurde 1938 die erste norwegische Handballmeisterschaft für Frauen veranstaltet, bei der das Team von Nordstrand Idrettsforening aus Oslo als Gewinner hervorging. Ein Jahr später gewann die Mannschaft des Osloer Vereins Sportsklubben Arild die erste Meisterschaft der Herren. Eine der zentralen Figuren, die mithalf, Handball als Frauensportart in Norwegen zu etablieren, war die Spitzensportlerin Laila Schou Nilsen. Eine weitere zentrale Rolle nahmen die norwegischen Medien ein, die bereits 1939 titelten, mit "Handball, dem Fußball der Frauen" (Urd), "endlich den richtigen Sport für Frauen" (Tidens Tegn) gefunden zu haben.

Mit dem Aufkommen des Fernsehens Anfang der 1960er Jahre bot sich eine weitere Möglichkeit, die Popularität des zunehmend kommerzialisierten Handballsports im Land zu steigern. Dabei stellte anfangs für den ansonsten reklamefreien Sender NRK, der bis zur Einführung des Privatfernsehens das Rundfunkmonopol besaß, die Trikotwerbung der Vereine ein Problem dar. Den Feldhandball, der in Norwegen im Gegensatz zu beispielsweise Deutschland stets im 7er-Team gespielt wurde, gab der Verband bereits 1955 zugunsten des Hallenhandballs auf.

Norges Håndballforbund als Gastgeber der Handball-WM und EM
1993 war Norwegen erstmals Austragungsort der Handball-Weltmeisterschaft der Frauen. Ein zweites Mal fand diese WM zusammen mit Dänemark 1999 statt. Das Land war auch Gastgeber der Handball-Europameisterschaft der Männer 2008 und ist es zusammen mit Österreich und Schweden 2020. Mit Dänemark richtet(e) es 2010 und 2020 die Handball-Europameisterschaften der Frauen aus. In Larvik wurde zudem die Beachhandball-Europameisterschaft der Männer 2009 veranstaltet.

Größte Erfolge
 Die norwegische Männer-Handballnationalmannschaft gewann als einzige Medaille bei Weltmeisterschaften, Europameisterschaften und Olympischen Sommerspielen  eine Silbermedaille bei der Handball-Weltmeisterschaft der Männer 2017 in Frankreich.
 Die norwegische Frauen-Handballnationalmannschaft gewann dreimal den WM-Titel: 1999 in Dänemark und Norwegen, 2011 in Brasilien und 2015 in Dänemark. Achtmal holte sich das Team den Titel Europameister: 1998 in den Niederlanden, 2004 in Ungarn, 2006 in Schweden, 2008 in Mazedonien, 2010 in Dänemark und Norwegen, 2014 in Ungarn und Kroatien, 2016 in Schweden und 2020 in Dänemark. Als Olympiasieger ging die Mannschaft 2008 in Peking und 2012 in London hervor.

Regionalverbände
Norges Håndballforbund ist in sieben Regionen aufgeteilt:

Siehe auch
 Liste von Sportverbänden in Norwegen

Weblinks
 Norges Håndballforbund Offizielle Webpräsenz (norwegisch)

Einzelnachweise

Handballverband
Handball (Norwegen)
Sportverband (Norwegen)
Handball
Sport (Oslo)
Gegründet 1937
Organisation (Oslo)

Norges Håndballforbund


කෙරෙන අධ්යාiපනික ක්‍ෙෂ්තරගර යයි. මෙය අපරිමෙයකානු අමෙරිකානු අධ්යවයන ලතින් අමෙරිකානු අධ්යමයන සහ අමෙරිකානු ආදිවාසී අධ්ය‍යන ආදිය ඇතුලත් ජනවාර්ගික අධ්ය්යන ක්ෂෙඅ්තරසියයට සමීපත්වයක් දක්වයි. ආසියානු අමෙරිකානු අධ්යයයන ආසියානු අමෙරිකානුවන් ගේ ඉතිහාසය සංස්කෘතිය දේශපාලනය අර්බුද හා අත්දැකීම් පිළිබඳ පුළුල් විගරිකාහයක යෙදෙයි. ආසියානු අමෙරිකානු අධ්යායනිකයෝ සමාජ විද්යා්ව ඉතිහාසය සාහිත්යන දේශපාලන විද්යාආව හා  වැනි බොහෝ දෘෂ්ටි කෝන වලින් එන විවිධ විශ්ලේෂණ මෙවලම් තම අධ්යතයන කටයුතු සඳහා භාවිත කරති. මෙය ආසියාවේ ජීවත්වන ආසියානුවන්ගේ ඉතිහාසය සංස්කෘතිය ආගම ආදිය අධ්යතයනය කරන ආසියානු අධ්ය‍යන ක්ෂේ්තරසියයෙන් වෙනස් ව අමෙරිකාවේ වෙසෙන ආසියානුවන් පිළිබඳ ගවේෂණය කරයි.

http://en.wikipedia.org/wiki/Asian_American_Studies

ආසියානු අමෙරිකානු අධ්යයන


Jo Sik (* 1501; † 1572) war ein koreanischer Philosoph und Schriftsteller zur Zeit der Joseon-Dynastie. Er war  ein Zeitgenosse Yi Hwangs. Oft wird er mit seinem Beinamen Nammyung () genannt.

Weblinks
 Nammyeong Cho Shik: teacher, philosopher and inspiration for the anti-Japanese resistance armies (englisch)

Philosoph (16. Jahrhundert)
Konfuzianischer Philosoph
Autor
Literatur (16. Jahrhundert)
Koreaner
Geboren 1501
Gestorben 1572
Mann

Jo Sik