Dönmem Yolumdan, MFÖ'nün 1992'de çıkardığı altıncı stüdyo albümüdür. Milletlerarası Müzik Yayınları'ndan çıkan ikinci ve son MFÖ albümüdür. Mayıs ayında çıkan bu albüm bir önceki albüm kadar ses getiremedi ve bir ay sonra MFÖ, başka bir şirketten Agannaga Rüşvet adlı yeni bir stüdyo albümü çıkardı.

Albüm, Mazhar Alanson ve Fuat Güner besteleri dışında "Dönmem Yolumdan" ve "Aşkların Ortasına" adlı iki şiir derlemesi, bir de Ali Ercan yorumu olan "Komşu Kızı" adlı şarkıyı içermektedir. Bunun yanında Peki Peki Anladık albümünden sonra ilk kez bir İngilizce şarkı içeren albümdeki "Don't Wanna See It"in sözlerini Bauhaus grubunun solisti Peter Murphy yazdı ve şarkıyı da Murphy söyledi. Albümün kapanışını yapan "Hep Böyle Sev" de MFÖ'nün ilk enstrümantal bestesi olurken, bu eser ilk kez 1988 tarihli Atıf Yılmaz filmi Arkadaşım Şeytan da yer almıştı. "Heyecanlı" ise daha önce İpucu Beşlisi'nin çıkardığı tek 45'likte yayınlanmıştı.

Kaset olarak yayımlanan bu albümün ne CD'si, plağı yayımlandı ne de albümdeki şarkılar dijital ortama aktarıldı.

Albüm şarkıları
 "Dönmem Yolumdan" (Söz: Eyüp Tekyurt, Muhlis Akarsu, Pir Sultan Abdal, Şemsi Yastıman, Müzik: Mazhar Alanson)
 "Komşu Kızı" (Söz: Ali Ercan, Müzik: Mazhar Alanson, Fuat Güner, Özkan Uğur)
 "Heyecanlı" (Söz-Müzik: Mazhar Alanson)
 "İçinden Deli Desen de" (Söz-Müzik: Mazhar Alanson)
 "Zam" (Söz-Müzik: Mazhar Alanson)
 "Don't Wanna See It" (Söz: Peter Murphy, Müzik: Fuat Güner)
 "Aşkların Ortasında" (Söz: Adnan Yücel, Cemal Süreya, Gültekin Emre, Nurettin Özden, Müzik: Mazhar Alanson, Fuat Güner)
 "Pusudayım" (Söz-Müzik: Fuat Güner)
 "İnsan Karar Veremiyor" (Söz-Müzik: Mazhar Alanson)
 "Telif Hakkı" (Söz-Müzik: Mazhar Alanson)
 "Hep Böyle Sev" (Müzik: Fuat Güner)

Künye
 Mazhar Alanson: Vokal, aranjör
 Fuat Güner: Vokal, gitar, aranjör
 Özkan Uğur: Vokal, bas gitar, aranjör
 Fahir Atakoğlu: Aranjör
 Peter Murphy: Vokal (6)
 Yeşil Giresunlu: Prodüktör

Kaynakça
 MFÖ Resmi web sitesi

Mazhar Fuat Özkan albümleri
1992 albümleri
Pop albümleri
Yapımcısı Yeşil Giresunlu olan albümler

Dönmem Yolumdan (MFÖ albümü)


فلاسيكا  هي مدينة في مقاطعة ألطاي كراي في روسيا. يبلغ عدد سكانها حوالي 4561 نسمة.

مراجع

أماكن مأهولة في كراي ألطاي

فلاسيكا (ألطاي كراي)


كاروتي (Καρωτή) هي مدينة في إفروس في مقاطعة فوريا إلادا في اليونان.

يبلغ عدد سكانها حوالي 602 نسمة.

مراجع

الأماكن المأهولة في إيفرس (وحدة إقليمية)
ديموتيقة
مدن اليونان

كاروتي (إفروس)


Sam u kući (eng. Home Alone) američka je filmska franšiza koja se sastoji od 6 božićnih filmova. Prvi film objavljen je 1990. godine, a posljednji 2021. godine.

Popis filmova
 Sam u kući
 Sam u kući 2: Izgubljen u New Yorku
 Sam u kući 3
 Sam u kući 4
 Sam u kući 5
 Sam u kući 6

Sam u kući
Multimedijske franšize

Sam u kući (franšiza)


Sirke, yemeklerde, salatalarda tatlandırıcı olarak veya salamura gibi koruyucu olarak kullanılan su, asetik asit ve doğal aromalar içeren, kokulu, ekşi meyve suyudur. Çoğunlukla yoğun asitli meyvelerden (üzüm veya elma vb.) yapılmaktadır.

Bir diğer şekilde anlatılacak olursa 'sirke', şarabın, düşük alkollü içkilerin veya şekerli ve nişastalı çözeltilerin mayalanmasıyla meydana gelen, asetik asit içeren sulu çözeltidir.

Bilimsel incelemeciler Lavoisier, Chaptal, Persoon, Liebig, Pasteur'dür. Sirkeleşme, sirke bakterisi (mycoderma aceti) denen bir mikroorganizmanın yaptığı bir mayalanmadır. Sirke bakterisi alkollü çözeltilerde gelişir ve alkolü yükseltgeyerek asetik asit ve suya dönüştürür.

Eldesi
Eldesi genelde şöyledir:

CH3CH2OH + O2 → CH3COOH + H2O

Reaksiyon iki basamakta olur. Önce etanol oksitlenerek asetaldehite dönüşür:

CH3CH2OH + ½O2 → CH3COH + H2O

İkinci basamak, iki ara basamağından oluşur. Aldehit-dehidrojenaz sayesinde su ile oksitlenerek Asetaldehit triol olur:

CH3COH + ½O2 + H2O → CH3C(OH)3

Oksitlemenin ikinci basamağında da sirke asiti olur:

CH3C(OH)3 + ½O2 → CH3COOH + H2O

Üretimi
Sirke üretimi için üç temel şart vardır:
 Havanın sirkeleştirilecek sıvı ile teması
 20-30 derece arası sabit sıcaklık
 Ortamda sirke bakterilerinin bulunması

Beyaz veya kırmızı şarap sirkeleştirilir ancak alkol derecelerinin 8-9 derece arasında olması gerekir. Bu dereceye ulaşmamış şarap katma yoluyla bu dereceye yükseltilir.

Sirke üretimi fıçılarda yavaş sirkeleşmeyle yahut düşey kazanlarda çabuk oksitlenmeyle yapılır. Orleans  metodunda 220-230 litrelik fıçılar kullanılır. Yatayına birbiri üzerine yerleştirilirler. Ön çeperin üst tarafında iki delik bulunur. Çapı 6–7 cm olan, göz denilen bu deliklerden biri şarabı doldurmaya ve sirkeyi boşaltmaya yarar. İkincisi hava deliğidir, tapa denir. Fıçılarda, sirkeleştirme için içinde bolca sirke bakterisi bulunan 8 derecelik 150 litre sirke hazırlanır, buna her 8 günde bir 10 l şarap katılır, sıvı seviyesi gözün 5 cm altına çıkana kadar devam edilir. 15 gün sonra sirkeleşme tamamlanır, fıçıdan 10 l sirke çekilir ve 10 l şarap konur.

Alman veya Schützenbach  metodunda düşey meşe tekneler veya jeneratörler kullanılır. Teknelerin içi önceden yıkanmış, silindircik haline getirilmiş, kurutulmuş kayınağacı yongalarıyla doldurulur. Alttan giren hava havalandırmayı sağlar, üst tarafta yongalar arasından geçerken sirkeleşecek olan şarap veya alkollü çözeltinin akıtıldığı bir fıskiye sistemi bulunur. Yongalar önceden sirke bakterileriyle zenginleştirilmiş sirkeyle serpme yoluyla ıslatılır. Yukarıdan gelen şarap alt kısma geçerken sirkeleşir.

Bir başka usulde, güçlü bir havalandırma ortamında, daldırma kültür  metoduyla sirke üretilirken tahta veya paslanmaz çelik fıçılar kullanılır. Fıçıların içinde önceki üretimden elde edilen sirkenin bir kısmı bırakılır, üzerine yeterince şarap yahut alkol çözeltisi katılır ve ortama güçlü bir hava akımı gönderilir, sirkeleşme çok çabuk olur.

Elde edilen sirkeler meşe fıçılarda dinlendirilir, kokusu geliştirilir, süzülür.

Kaynakça
 Meydan Larousse, Sirke, c. 11, s. 383-384.
 Aktan,N., Kalkan, H.,1998, Sirke Teknolojisi. Ege Üniversitesi Basımevi, Bornova/ İzmir

Asitler
Soslar
Yemek malzemeleri

Sirke


Théodule Ribot henviser til:

 Théodule Ribot (maler) (1823–1891) – fransk maler
 Théodule Ribot (psykolog) (1839–1916) – fransk psykolog og filosof

Théodule Ribot


Paz Martin Alberto de Palacio y Elissague (* 24. Januar 1856 in Sare, Frankreich; † 11. Mai 1939 in Getxo, Spanien) war ein Ingenieur und Architekt aus dem Baskenland.

Alberto Palacio wuchs in Sare und Sandamadi (Gordexola), Bizkaia auf und konnte sich in Baskisch, Spanisch und Französisch verständigen. Er studierte Architektur in Barcelona und vertiefte seine Ausbildung mit dem Studium von Mathematik, Ingenieurwissenschaften, Astronomie und Medizin in Paris, wo er auch Unterricht bei Gustave Eiffel genoss. Nach dem Studium arbeitete Palacio mehrere Jahre in Madrid, bevor er an seinem bekanntesten Bauwerk, dem Puente de Vizcaya in der Nähe von Bilbao, arbeitete.

Bauwerke

Alberto Palacio verwendete hauptsächlich Eisen und Glas für seine Bauwerke, wobei er stets nach innovativen und funktionalen Lösungen suchte. Das Hauptwerk, mit welchem Alberto auch internationale Anerkennung erlangte, ist der Puente de Vizcaya in der Hafeneinfahrt von Bilbao. Die Anlage ist die älteste Schwebefähre der Welt und wurde in den Jahren 1890 bis 1893 unter Mithilfe seines Bruders Silvestre de Palacio errichtet.

Zu seinen früheren Werken gehören der Palacio de Velázquez (1881 bis 1883) und der Palacio de Cristal (1887) im Parque del Buen Retiro, Madrid. Beide Bauwerke entstanden unter der Leitung des Architekten Ricardo Velázquez Bosco in Zusammenarbeit mit dem Keramiker Daniel Zuloaga.

Chronologische Auflistung der Bauwerke
 Palacio de Velázquez im Parque del Buen Retiro, Madrid (1881–1883)
 Hauptgebäude der Bank von Spanien, Madrid (1884–1891)
 Palacio de Cristal im Parque del Buen Retiro, Madrid (1887)
 Bahnhof Madrid Atocha (1889–1892), zusammen mit Ingenieur Henry Saint James
 Puente de Vizcaya, Schwebefähre (1890–1893)
 Osram Fabrik am Paseo de Santa María de la Cabeza in Madrid (1914–1916)

Weblinks

Einzelnachweise

Architekt (Spanien)
Bauingenieur
Spanier
Geboren 1856
Gestorben 1939
Mann

Alberto Palacio


El buco barrado (Nystalus radiatus), también denominado chacurú de pico verde, bobo barrado (Colombia) o buco barreteado (Ecuador) es una especie de ave galbuliforme perteneciente al género Nystalus que integra la familia Bucconidae. Habita en el noroeste de Sudamérica y Panamá.

Distribución y hábitat

Se distribuye desde el centro de Panamá hacia el este hasta el oeste de Colombia y al sur hasta el oeste de Ecuador.
Habita en bosques tropicales y subtropicales húmedos de baja altitud. En borde de selvas lluviosas, áreas húmedas abiertas con árboles dispersos y crecimientos secundarios.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Nystalus radiatus en The Internet Bird Collection.
 Sonidos de Nystalus radiatus en xeno-canto.

radiatus
Aves de América del Sur
Aves del Neotrópico
Animales descritos en 1854
Taxones descritos por Philip Lutley Sclater

Nystalus radiatus


Ángel Parra de Chile es el décimo quinto álbum de estudio del cantautor chileno Ángel Parra como solista, lanzado originalmente en Europa en 1976, y posteriormente también bajo los nombres La libertad y Yo tuve una patria.

Lista de canciones

Referencias

Enlaces externos
 Sitio web oficial

Álbumes de Chile de 1976
Álbumes de Ángel Parra
Álbumes en español

Ángel Parra de Chile


Pipers Creek is a  urban stream that is located in the Broadview and Blue Ridge neighborhoods of Seattle, Washington, in the United States.

Course and features

The entire length of the creek is within the boundaries of Carkeek Park, and its mouth is at Puget Sound.

Its tributaries are Venema Creek and Mohlendorph Creek. The creek was renamed "Piper's" by white settler A. W. Piper, but now apostrophe is often left out. The Duwamish tribe called the creek "Dropped Down" (Lushootseed: qWátub).

Daylighted Mohlendorph Creek is mostly within the boundaries of Carkeek Park. It receives Venema Creek and empties into Pipers Creek near the mouth on Puget Sound.

Most of daylighted Venema Creek is within Carkeek Park.  It empties into Mohlendorph Creek, just west of the Carkeek Park Environmental Education Center.

See also
 Boeing Creek
 Daylighting (streams)
 List of rivers of Washington
 Water resources

References

Bibliography

Further reading

 Seattle Parks and Recreation "Pipers Creek Watershed", GIF.

Broadview, Seattle
Landforms of Seattle
Rivers of King County, Washington
Rivers of Washington (state)
Subterranean rivers of the United States

Pipers Creek (Seattle)


En droit de la famille, un divorce à l'amiable est un divorce où les deux conjoints n'ont aucun conflit entre eux et s'entendent pour mettre fin à leur mariage.

Droit par pays

Droit canadien
En droit canadien, le divorce conjoint est la forme la plus simple de divorce à l'amiable. Au Québec, cela s'effectue au moyen de la « Demande conjointe en divorce sur projet d'accord ».

Droit français

En France, le divorce par consentement mutuel, surnommé divorce à l'amiable, a été instauré par la loi du 11 juillet 1975, par le président de l'époque, Valéry Giscard d'Estaing.

Voir aussi
Divorce sans égard à la faute

Notes et références

Droit de la famille
Divorce

Divorce à l'amiable


(13390) Bouška, denumire internațională (13390) Bouska, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
13390 Bouška este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov de Marek Wolf și Petr Pravec. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,58 ua, o excentricitate de 0,18 și o înclinație de 13,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 13001-14000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

13390 Bouška


White Cargo é um filme estadunidense de 1942, estrelado por Hedy Lamarr e Walter Pidgeon, e dirigido por Richard Thorpe. Lançado pela Metro-Goldwyn-Mayer, é baseado na peça de mesmo nome do dramaturgo Leon Gordon.

Elenco
 Hedy Lamarr como Tondelayo
 Walter Pidgeon como Harry Witzel
 Frank Morgan como O Doutor
 Richard Carlson como Langford
 Reginald Owen como Capitão da Rainha do Congo
 Henry O'Neill como Reverendo Dr. Roberts
 Bramwell Fletcher como Wilbur Ashley
 Clyde Cook como Ted
 Leigh Whipper como Jim Fish
 Oscar Polk como Umeela
 Darby Jones como Darby
 Richard Ainley como Worthing

Filmes dos Estados Unidos de 1942
Filmes dirigidos por Richard Thorpe
Filmes da Metro-Goldwyn-Mayer
Filmes ambientados na África
Filmes com trilha sonora de Bronisław Kaper
Filmes baseados em peças de teatro

White Cargo


StarForce, Rus geliştirici Protection Technology tarafından CD-Cops firmasından satın alınıp geliştirildikten sonra yayınlanan, kopyalamayı engelleyici bir yazılımdır.

Starforce'un çeşitli sürümleri, değişik Microsoft Windows sürümleri ile uyumlu olarak çalışabilmektedir. StarForce'un en güçlü yanı, uygulama (.exe) ve .dll dosyalarındaki verileri otomatik olarak yeni bir komut satırı ile taşıması ve bu satırların StarForce Sanal Sürücüsü tarafından kolayca algılanabilmesidir.

Koruma taktikleri
StarForce'un, CD üzerindeki veri yazılı ilk ve son satır arasındaki açıyı ölçerek çalıştığı tahmin ediliyor. Bu donanımsal imza, piyasaya sürülen bütün orijinal versiyonlar için tanımlayıcı olurken, orijinal CD'den başka bir CD'ye kopyalandığında ise bu özellik korunamıyor.

StarForce ayrıca o anda herhangi bir optik sürücü emülatörü çalışıp çalışmadığına da tespit ediyor ve eğer çalışıyorsa korumakta olduğu yazılımın çalışmasına izin vermiyor. Ancak StarForce tüm emülatörleri tespit edemiyor.

Birçok optik sürücü emülatörü şu anda SCSI sürücüleri gibi davranarak çalıştığından, StarForce, eğer sistemde bir IDE sürücü tanımlıysa, SCSI sürücülerinin kullanımını engelliyor. Eğer sistemde herhangi bir IDE sürücü tanımlı değilse, SCSI sürücüleri StarForce müdahalesine maruz kalmadan, normal işleyişlerini sürdürüyor. StarForce'un buradaki zayıf noktası ise, IDE sürücü kabloları fiziksel olarak çıkarılmış bir sistemde, korumalı yazılım, CD veya DVD imaj dosyasından sanal sürücü yaratılarak çalıştırılabiliyor.

Ürün ailesi
Bilinen mevcut ve resmi StarForce tasarımları şunlardır:
 "StarForce Pro 3": Yazılım yüklenirken bir "disk şifresi" girilmesi gereklidir. Bu şifre yazılımın tüm orijinal kopyaları için aynıdır, kopya üzerindeki doğal koruma düzenini şifrelemektedir. Ancak bu şifre, genelde internet üzerinden oyun oynamaya yarayan, "seri numarası"'dan farklıdır ve karıştırılmamalıdır.
 "StarForce Keyless": StarForce 3.x PRO serisine isteğe bağlı ek özellikler getirmiştir. Disk şifresi, disk üzerinde depolandığından, ayrıca girilmesine gerek yoktur. (Ayrıntılı bilgi için resmi bülten .)
 "StarForce Pro 3.7": 64-bit sistemleri destekleme özelliği eklenmiştir. 64-bit'lik Windows sisteminde çalışan StarForce Koruma Yazılımı, yükleme klasöründe bulunan .x64 dosyası ile Windows tarafından tanınabilir.

Piyasadaki ünü
Hemen hemen tüm sürümlerinde, kopya koruma sistemini aşmak için yamalar ve CloneCD-sürümleri yayınlanmış olsa da, StarForce koruma sistemi aşılması gerçekten çok zor bir yapıya sahip olduğundan kısa sürede üne kavuştu.

CDV, Ubisoft, Digital Jesters, JoWood ve Codemasters firmaları birçok ürününde StarForce sistemini kullandı.

Ancak Ubisoft ve JoWood, kullanıcılarının şikayetlerini neden göstererek, bundan sonra çıkaracakları oyunların Kuzey Amerika sürümlerinde, StarForce'u kullanmayacaklarını açıkladılar .

CDV firması da yine kullanıcı şikayetlerini neden göstererek, Mayıs 2006'dan sonra yayınlayacağı tüm oyunlarda StarForce sisteminin yerine, TAGES Kopya Koruma Sistemini kullanacağını açıklamıştı .

StarForce, kendi "aygıt sürücüsü"nü bilgisayara yüklediği için eleştirilmekte, sistemlerin kararsızlaşmasına ve göçmesinde neden gösterilmekteydi. Birçok kullanıcı StarForce sürücülerinin, bilgisayarlardaki mevcut optik okuyucuların çalışmamasına, bozulmasına yol açtığını iddia ediyor. StarForce yetkilileri ise kararlılık sorunlarının abartıldığını ve yeni sürümlerde bu sorunların ortadan kalktığını belirtiyor. Daha fazlası için aşağıdaki "Dış bağlantılar" ve "İlgili Haberler" bölümlerine bakınız.

Bir grup oyuncu ise, herkesi, StarForce kullanan oyunları ve bu oyunların yayıncılarını boykot etmeye çağırıyor. Ubisoft, bu boykotun boyutlarını araştırmaya karar verdi ve sitesinde konuyla ilgili bir anketi oylamaya açtı. Anket StarForce'a karşı olanların zaferiyle sonuçlandı . Örnek olarak, Heroes of Might and Magic V oyununda, StarForce yerine SecuROM koruma sistemi kullanıldı.

Microsoft ve StarForce
StarForce, Mayıs 2006'da FrontLine 4.0 sürücüsünün, "Microsoft Windows XP için tasarlanmıştır" testini geçtiğini iddia etti.
Testler, VeriTest adındaki bir firma tarafından yapıldı. Ancak akıllarda kalan bir soru Microsoft'un tüm bu olup bitenlerle ilgisi olup olmadığı.

VeriTest 'in açıklamasına göre; "VeriTest tamamen bağımsız bir kuruluş olarak, test işlemlerinde kilit rol oynamaktadır. Microsoft'un, VeriTest'e ödeden ücretlerle hiçbir ilgisi veya çıkarı yoktur." Ancak birçok açıdan, satıcı firmalar Microsoft'un bilgisi olmadığı bir ortamda test yapılmasını ve test sonuçlarının güvenilir bir ortamda açıklanmasını istiyor.

Eğer Microsoft gerçekten StarForce konusuyla ilgisiz ise, kendisini bekleyen tehlikeli durumlar ortaya çıkabilir. Nedeni ise Christopher Spence gibi şikayetçilerin, kendisi ve diğer oyuncular adına Ubisoft'a karşı açtığı davada, kopya koruma sistemleri arkasında ikili oyunlar olduğunu iddia etmesi.  Davalar üzerine Ubisoft, StarForce sistemini kullanmaktan vazgeçti  . StarForce, VeriTest sonuçları ile "Windows XP için tasarlanmıştır" ibaresini kullanarak, ürünün Microsoft tarafından desteklendiği izlenimini veriyor.

Tartışmalar
30 Ocak 2006'da internetteki popüler bloglardan Boing Boing, StarForce kopyalama engelleyici sisteminin, disk okuma ve yazma performansını düşürdüğünü, işletim sisteminin güvenliğini ve kararlılığını zayıflattığını iddia ederek, StarForce'un, virüs, trojan atı gibi zararlı yazılımlarla aynı grupta bulunduğunu lanse etti . Bir gün sonra 31 Ocak 2006'da, Boing Boing, StarForce tarafından bir e-posta aldı. StarForce, Boing Boing'i hukiki yollara başvurmakla tehdit etti ve yazılanların saldırı, yalan, haksız suçlama ve söylentilerden ibaret olduğunu belirtti. CNET'de benzer bir yazı nedeniyle, benzer bir e-posta aldı. Buna rağmen
Protection Technology, bu iddiaların yalan olduğunu halen kanıtlayamadı.

5 Mart 2006'da, bir StarForce çalışanı, StarForce'un resmi forumlarında, StarDock firması tarafından geliştirilen ve herhangi bir kopya koruması bulunmayan Galactic Civilizations 2 oyununun yasadışı paylaşım linklerini yayınladı.  Internet'teki büyük tepkilerin ardından, StarForce bu olay nedeniyle bir özür metni yayınlamak zorunda kaldı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 StarForce Resmi İnternet Sitesi
 StarForce Sürücülerini Kaldırma Yazılımı
 StarForce Kullanan Oyunlara Dair Bir Liste
 Bir Boykot Sitesi StarForce Korumalı Oyunlar ve Tespit Yöntemleri Listesi ile birlikte.
 Başka Bir Boykot Sitesi StarForce Kullanan Oyunlara Dair ilk Liste.
 Sysinternals.com Forums StarForce Üzerine Tartışmalar.

İlgili haberler
 "StarForce Röportajı ve Korsan Tartışması" : StarForce^tan Abbie Sommer ile röportaj. (FiringSquad, 18 Ağustos, 2004)
 "Irritation-Ware: Kötü Niyetli Kopya Koruması ", (Broadbandreports, 12 Temmuz, 2004)
 "StarForce Kopya Koruması Kullanıcılarda Öfke Yarattı"  (Slashdot, 11 Temmuz, 2004)
 Oyun Korsanlarına Karşı Savaş
 Boing Boing's "StarForce Zararlı Bir Yazılımdır" Yazısı. (31 Ocak 2006); StarForce'un Tepkisi.
 CNET'in StarForce Hakkındaki Yazısı . StarForce'un Tepkisi..
 "Görüş: Koruma ile Birlikte Sorun"  PC Gamer başyazarı Greg Vederman StarForce ile İlgili Sorunlarını Anlatıyor.
 Starforce DRM'yi anlık yeniden başlatma ile zorluyor. (uyarmadan)
 Computer Gaming World Raporları Mevcut durumlarda StarForce, Windows'un optik okuyuculara, input/output ([PIO]) modunda erişmesine neden oluyor.

Yazılım

StarForce


Baru es un género extinto de un cocodrilo mekosuquino de Australia. Era semiacuático, con cerca de 4 metros de longitud. Siendo semiacuático su hábitat se encontraba alrededor de lagunas de agua dulce en bosques húmedos, acechando a sus presas, de manera similar a los cocodrilos actuales. La palabra Baru es de las lenguas aborígenes y significa "ancestro del cocodrilo".

Sus fósiles se han hallado en Australia en Riversleigh en el noroccidente de Queensland y en Alcoota Station en el Territorio del Norte.

Especies
Actualmente se reconocen tres especies válidas dentro del género Baru. La especie tipo B. darrowi es conocida de mediados del Mioceno del Territorio del Norte y es la mayor alcanzando un tamaño de 4-5 metros de largo, mientras que las otras dos especies, B. huberi and B. wickeni son más antiguas, siendo encontradas en la Formación Etadunna que data de finales del Oligoceno, en Queensland.

Referencias

Enlaces externos
 Australia's Lost Kingdoms (en inglés)
 Reconstructing Dead Aussie Crocs (en inglés)

Crocodilomorfos extintos de Oceanía
Crocodilomorfos del Oligoceno
Crocodilomorfos del Mioceno
Crocodylidae

Baru (cocodrilo)


The Prohibition of Mixed Marriages Act, Act No. 55 of 1949, was an apartheid-era law in South Africa that prohibited marriages between "whites" and "non-whites". It was among the first pieces of apartheid legislation to be passed following the National Party's rise to power in 1948. Subsequent legislation, especially the Population Registration and Immorality Acts of 1950, facilitated its implementation by requiring all individuals living in South Africa to register as a member of one of four officially defined racial groups and prohibiting extramarital sexual relationships between those classified as "white" on the one hand and those classified as "non-White" (Blacks, Coloureds, later also Asians) on the other. It did not criminalize sexual relationships between those classified as "non-Europeans".

History

Background
Mixed races relationships occurred in South Africa as far back as 1669, and often took place between Dutch colonizers and indigenous South African women.

While mixed marriages did not become completely taboo until the rise of the National Party in 1948, in the years immediately preceding the passing of this Act, mixed marriages accounted for just a small fraction of all marriages in South Africa, and occurred almost evenly between the four defined racial groups (Black, Coloured, White, and Asiatic).

Implementation
It was implemented in 1951. On July 1949,the Prohibition of Mixed Marriages Act, Act No 55 of 1949 that prohibited marriage or a sexual relationship between White people and people of other race groups in South Africa is passed.
Enforcement of the act was left to the police, who often followed people to their homes to ensure they were not in violation and raided the homes of those believed to be in a mixed marriage. The act applied to all mixed marriages between South Africans, so even marriages which took place in another country were not recognized within South Africa. The punishment for people found to be in a mixed marriage involved arrest and a jail sentence. Anyone who knowingly officiated a marriage that violated the act was also subject to a punishment: a fine was imposed not exceeding 50 pounds. Anyone who was found to have lied to an officiant was also subject to the legal punishment for perjury.

Some of the social consequences of entering into a mixed-race marriage included being ostracized from or ridiculed by one's family and community. One example is a white South African sex worker named Ethal, who indicated that she felt more accepted by her peers when she was a sex worker than when she married a black African man.

Legislative history
The Prohibition of Mixed Marriages Amendment Act of 1968 updated the original legislation to invalidate interracial marriages involving a South African citizen that were contracted in other countries.

The Prohibition of Mixed Marriages Act was repealed by the Immorality and Prohibition of Mixed Marriages Amendment Act, 1985, which was passed during the presidency of P. W. Botha.

See also

Anti-miscegenation laws
Apartheid legislation in South Africa
Interracial marriage

References

Further reading
 Mixed Marriages Act, South End Museum and why mixed marriage act was passed
 The Prohibition of Mixed Marriages Act commences, SA History

External links

1949 in South African law
Apartheid laws in South Africa
Marriage reform
Marriage law in South Africa
Interracial marriage

Prohibition of Mixed Marriages Act, 1949


غَزْوَةُ بَواط هي ثاني الغزوات التي خرج بها رسول الله  في شهر ربيع الأول سنة 2 هـ .

القوات
200 رجل من المسلمين ضد قافلة تجارية قرشية في حماية 100 راكب وراجل، بقيادة أمية بن خلف الجمحي

مكان الغزوة
في سلسلة جبال بواط وهي بواطان أصلها واحد فبواط الجلسي مما يلي المدينة المنورة ويصب سيلها في وادي اضم (وادي الحمض) وبواط الغوري وهي مما يلي ينبع النخل ويصب سيلها في وادي الفرعة بينبع النخل وقريب من بواط سلسلة جبال رضوى لذا كان المتقدمين يشيرون إلي رضوى عند وصفهم لغزوة بواط.

هدف الغزوة
الوصول إلى بواط على الطريق التجارية بين مكة والشام والاستيلاء على قافلة قريش التجارية المارة بتلك المنطقة المكونة من 2500 بعير وهو نوع من الحصار الاقتصادي على قريش.

أحداث الغزوة
في شهر ربيع الأول سنة 2 هـ الموافق سبتمبر سنة 623 م، خرج فيها رسول الله في مائتين من أصحابه، يعترض عيراً لقريش.
فيها أمية بن خلف الجمحي ومائة رجل من قريش، وألفان وخمسمئة بعير، فبلغ بواطا من ناحية رضوى.
علمت عيون قريش بخروج المسلمين فأسرعت القافلة بحركتها وسلكت طريقاً غير طريق القوافل المعبدة، فتخطت المسلمين، ورجع المسلمون إلى المدينة.
استخلف في هذه الغزوة على المدينة سعد بن معاذ، ويقال السائب بن عثمان بن مظعون واللواء كان أبيض، وحامله سعد بن أبي وقاص

مراجع
الفصول في اختصار سيرة الرسول صلى الله عليه وسلم-أبو الفداء إسماعيل بن كثير...
غزوات الرسول، عبد الحميد شاكر

623
غزوات الرسول محمد

غزوة بواط


Agrilus balaenoides é uma espécie de inseto do género Agrilus, família Buprestidae, ordem Coleoptera.

Foi descrita cientificamente por Waterhouse, 1889.

Referências

balaenoides

Agrilus balaenoides


අධ්‍යක්‍ෂණයන්
සත්වෙනි දවස (1981)
ජීවන්ති (1981)
සෙනෙහසක කඳුළු (1983)
චණ්ඩින්ගෙත් චණ්ඩියා (1988)
නැව ගිලුණත් බෑන් චූන් (1988)
නොම්මර 17 (1989)
උතුර දකුණ (1991)
ආසයි බයයි (1991)
ලව් ඉන් බැංකොක් (1991)
සළඹක් හඬයි (1991)
බජාර් එකේ චණ්ඩියා (1992)
සක්කර සූත්තර (1992)
මල්සර දෝණී (1992)
සිංහ රජා (1992)
කියල වැඩක් නෑ (1992)
සඳරේඛා (1993)
ලඟින් ගියොත් ඇහැක් නෑ (1993)
සූර වීර චණ්ඩියෝ (1993)
රජ වංශෙන් එකෙක් (1994)
අභියෝගය (1994)
නොහඬන් ලඳුනේ (1994)
ඔක්කොම හොඳටයි (1994)
හෙලෝ මයි ඩාලිං (1994)
පුදුමයි ඒත් ඇත්තයි (1995)
වෛරයෙන් වෛරය (1995)
වන මෝහිණී (1996)
හිරු සඳුට මැදි වී (1996)
මල් හතයි (1996)
සූරයෝ වැඩකාරයෝ (1997)
අයදිමි සමා (1999)
දඬුවම (2000)
ඔබ කොහෙද ප්‍රියේ (2001)
වසන්තයේ කුණාටුවක් (2001)
වැලා ඉන් ලන්ඩන් (2003)

හේමසිරි සෙල්ලප්පෙරුම


ميخاليس كابسيس  (مواليد 18 أكتوبر 1973 في نيكايا - اليونان) لاعب كرة قدم يوناني يلعب حالياً لصالح نادي الدرجة الممتازة ليفادياكوس اليوناني منذ 2008 في مركز قلب الدفاع كما يجيد اللعب في مركز الظهير الأيمن.

لعب كابسيس لأندية أريس نيكياس (1990-1991) نيابوليس (1991-1992) أناغينيسي أرتاس (1992-1993) إثنيكوس (1993-1998) أيك أثينا (1999-2004) بوردو (2004-2005) أوليمبياكوس (2005-2006) أبويل (2006-2008).

ساهم كابسيس في تتويج نادي أيك أثينا ببطولة كأس اليونان مرتين موسمي 2000/1999 و2002/2001 كما ساهم في تتويج نادي أوليمبياكوس ببطولة دوري الدرجة الممتازة اليوناني وبطولة كأس اليونان موسم 2006/2005 كما ساهم في تتويج نادي أبويل ببطولة دوري الدرجة الأولى القبرصي موسم 2007/2006 وبطولة كأس قبرص موسم 2008/2007.

شارك كابسيس مع المنتخب اليوناني في 34 مباراة دولية مسجلاً الهدف الأول في الفترة من 2003 إلى 2007. تم استدعاء كابسيس للمشاركة في بطولة كأس الأمم الأوروبية لكرة القدم 2004 التي أقيمت في البرتغال. ساهم كابسيس بتتويج منتخب بلاده بالبطولة بعدما شارك في جميع المباريات الست أساسياً.

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم رجالية مغتربون في قبرص
أشخاص على قيد الحياة
أشخاص من بيرايوس
رياضيون من بيرايوس
رياضيون يونانيون مغتربون في فرنسا
رياضيون يونانيون مغتربون في قبرص
قلوب دفاع كرة قدم
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو الدوري القبرصي الدرجة الأولى
لاعبو الدوري اليوناني
لاعبو أناغينيسي أرتاس
لاعبو أولمبياكوس
لاعبو أيك أثينا
لاعبو إثنيكوس
لاعبو بطولة أمم أوروبا 2004
لاعبو بوردو
لاعبو كأس القارات 2005
لاعبو كرة قدم مغتربون في فرنسا
لاعبو كرة قدم مغتربون في قبرص
لاعبو كرة قدم مغتربون يونانيون
لاعبو كرة قدم من بيرايوس
لاعبو كرة قدم يونانيون
لاعبو ليفادياكوس
لاعبو منتخب اليونان لكرة القدم
لاعبو نادي أبويل
لاعبون فائزون ببطولة أمم أوروبا
مواليد 1973
مواليد في بيرايوس

ميكاليس كابسيس


La edición 74.º del Campeonato de Wimbledon se celebró entre el 20 de junio y el 1 de julio de 1960 en las pistas del All England Lawn Tennis and Croquet Club de Wimbledon, Londres, Inglaterra.

El cuadro individual masculino lo iniciaron 128 jugadores mientras que el femenino lo iniciaron 96 tenistas.

Hechos destacados
En la competición individual masculina se impuso el australiano  Neale Fraser  logrando el único título que obtendría en el torneo al imponerse en la final a su compatriota Rod Laver .

En la competición individual femenina la victoria fue para la brasileña  Maria Bueno logrando el segundo de los tres títulos que obtendría en Wimbledon al imponerse a la sudafricana Sandra Reynolds.

Palmarés

Cuadros Finales

Categoría senior

Torneo individual masculino

Torneo individual  femenino

Véase también
 Campeonato de Wimbledon
 Grand Slam

Referencias

Enlaces externos
 Wimbledon (Web official)

Campeonato de Wimbledon 1960

Campeonato de Wimbledon 1960


Satoru Hayashi (født 13. juni 1988) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Shonan Bellmare.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Satoru Hayashi


التخصيم هو معاملة مالية تبيع فيها الشركة ديونها المستحقة (فاتورة) لطرف ثالث (يسمى عامل) بسعر مخفض في مقابل الحصول على أموال فورية لتقوم بأعمالها. ويختلف التخصيم عن القرض البنكي في ثلاثة أشياء. أولاً، يكون التركيز على قيمة المستحقات (الأصول المالية) ، وليس سمعة الشركة المالية. ثانياً، لا يُعد التخصيم قرضاً—ولكنه شراء للأصول المالية. وأخيراً، يشمل القرض البنكي طرفين، في حين يشمل التخصيم ثلاثة أطراف.

مراجع

أنظمة دفع
ائتمان مصرفي
تحليل أساسي
تمويل الشركات
حساب مدين
مصطلحات محاسبية

تخصيم


Le lac Chrissie (en afrikaans : Chrissiesmeer) est un lac situé dans la municipalité de Msukaligwa au Mpumalanga en Afrique du Sud.

Géographie
C'est un grand lac peu profond, avec une profondeur maximale d'environ 6 mètres, qui mesure 9 kilomètres de long et 3 kilomètres de large.

Histoire
Le lac est nommé d'après Christiana Pretorius, fille de Marthinus Wessel Pretorius, premier président de la République boer du Transvaal. Le lac est aussi connu officieusement sous le nom de « Matotoland » (qui signifie « pays des grenouilles ») et son nom swazi est « Kachibibi » (qui signifie « grand lac »).

Une célèbre bataille de la seconde guerre des Boers eut lieu à cet endroit le 6 février 1901.

Notes

Références

 Chrissiesmeer

Lac d'Afrique du Sud

Lac Chrissie


Quintina Diniz de Oliveira Ribeiro, também conhecida como Quintina Diniz de Oliveira ou simplesmente Quintina Diniz (Laranjeiras, 1878 – 1942) foi uma professora, política e feminista brasileira. Foi a primeira deputada estadual de Sergipe, ocupando o cargo de maio de 1935 a 1937. Ela era filiada à Federação Brasileira pelo Progresso Feminino (FBPF).

Na área da educação, ela também se destacou em seu estado ao ser a fundadora, no ano de 1906, de um dos primeiros educandários exclusivamente femininos da capital Sergipana: o Collegio Nossa Senhora Sant'Anna ou simplesmente Colégio Santana, originalmente fundado em 1848 por Possidonia Maria de Santa Cruz Bragança na cidade de Laranjeiras que viria a ser transferido para Aracaju e que funcionou até dezembro de 1941.

No contexto da política, Quintina Diniz era conhecida pelo domínio da oratória e também por ter sido apoiadora do interventor Augusto Maynard Gomes, que exerceu a Chefia do Poder Executivo Estadual de Sergipe durante dois períodos do Governo Vargas, e do deputado federal Leandro Maynard Maciel, ambos dirigentes do então Partido Social Democrático de Sergipe (PSD), partido que viria a ser dissolvido em 1937, com o golpe militar do Estado Novo.

Depois do êxito de Quintina Diniz, as mulheres demorariam duas décadas para voltarem a ser eleitas para a Assembleia Legislativa do Estado de Sergipe. Afirma-se isto, pois, somente em 1954, com a eleição da deputada estadual Núbia Nabuco Macedo, esposa de Francisco de Araújo Macedo, então líder do Partido Trabalhista Brasileiro (PTB) no estado de Sergipe, mulheres voltaram a exercer mandato no Poder Legislativo estadual.

Deputados estaduais de Sergipe
Feministas do Brasil
Naturais de Laranjeiras (Sergipe)
Professores de Sergipe

Quintina Diniz


නානුම් රෞඩි දාන් (සිංහල: මමත් මැරයෙක් තමයි) යනු 2015 ඉන්දියානු දෙමළ-භාෂා කළු ප්‍රහසන චිත්‍රපටයකි. මෙය රචනය සහ අධ්‍යක්ෂණය කරන ලද්දේ විග්නේෂ් ශිවන් විසිනි. විජයි සේතුපති සහ නයන්තාරා මෙහි ප්‍රධාන චරිත නිරූපණය කරති. මෙය නිෂ්පාදනය කරන ලද්දේ නළු ධනුෂ් විසින් ඔහුගේ වුන්ඩර්බාර් ෆිල්ම්ස් බැනරය යටතේ ය. චිත්‍රපටයේ සංගීත නිර්මාණය සිදුකරන ලද්දේ අනිරුධ් රවිචන්දර් විසිනි. දින 75ක් පුරා මෙම චිත්‍රපටය රූගත කෙරුණේ පුදුචෙරි සහ චෙන්නායිහි  ය. මෙය 2015 ඔක්තෝබර් 21 දින මුදාහැරිණි. විචාරකයන් වෙතින් යහපත් ප්‍රතිචාර ලද මෙය බොක්ස් ඔෆීස් අතින් ද වාසිදායක විය.
මෙම චිත්‍රපටය තෙලිඟු බසින් හඬකවා "නේනු රෞඩි නේ" ලෙස ප්‍රදර්ශනය කෙරිණි.

ආශ්‍රේයයන්

නානුම් රෞඩි දාන්


Jana Novotná (født 2. oktober 1968 i Brno i daværende Tjekkoslovakiet, død 19. november 2017) var en professionel tennisspiller.

Novotná vandt 24 single- og 76 doubleturneringer i løbet af sin tenniskarriere og som bedst var hun nummer 2 (1997) på ranglisten over verdens bedste kvindelige singlespillere. Hun vandt 17 Grand Slam-titler, én i single, 12 double og 4 i mixed double.

Hun spillede sin første Grand Slam-finale i 1991 da hun mødte Monica Seles i Australian Open og tabte. I 1993 spillede hun sin anden Grand Slam-finale, i Wimbledon. Hun havde på vejen til finalen besejret både Gabriela Sabatini og Martina Navratilova. I finalen mødte hun Steffi Graf og efter 1-1 i sæt førte Novotná med 4-1 i det sidste og afgørende sæt og var på vej mod sin første Grand Slam-titel. Men Graf vendte kampen og vandt sidste sæt med 6-4 efter at spillet for Novotná gik fuldstændig stykker. En grådkvalt Novotná blev trøstet af Hertuginden af Kent.

Hun tabte også Wimbledon-finalen i 1997, da til Martina Hingis. Året efter, i Wimbledon, mødte hun Martina Hingins i semifinalen og fik sin revance og i finalen besejrede hun Nathalie Tauziat fra Frankrig og tog sin første og eneste Grand Slam-titel i single. Tauziat var forøvrig den første franske kvindelige finalist i Wimbledon siden 1925 og Novotná blev med sine 29 år og 9 måneder den ældste spiller, som har vundet singletitlen i Wimbledon i «Open Era» (efter 1968).

Novotná deltog også i Federation Cup 1987–93 og 1995–98. Hun spillede 45 kampe, hvoraf hun vandt 33 og i 1988 var hun med til at vinde cupen med det tjekkiske hold.

Jana Novotna blev i 2005 optaget i International Tennis Hall of Fame.

OL-medaljer
 OL 1988  Seoul - sølv i tennis (double damer, sammen med Helena Suková).
 OL 1996  Atlanta - sølv i tennis (double damer, sammen med Helena Suková).
 OL 1996  Atlanta - bronze i tennis (single damer).

Grand Slam-titler
  Australian Open:
 Mixed-double – 1988 (sammen med Jim Pugh)
 Mixed-double – 1989 (sammen med Jim Pugh)
 Double kvinder – 1990 (sammen med Helena Suková)
 Double kvinder – 1995 (sammen med Arantxa Sanchez Vicario)
  French Open:
 Double kvinder – 1990 (sammen med Helena Suková)
 Double kvinder – 1991 (sammen med Gigi Fernandez)
 Double kvinder – 1998 (sammen med Martina Hingis)
  Wimbledon:
 Double kvinder – 1989 (sammen med Helena Suková)
 Mixed-double – 1989 (sammen med Jim Pugh)
 Double kvinder – 1990 (sammen med Helena Suková)
 Double kvinder – 1995 (sammen med Arantxa Sanchez Vicario)
 Single kvinder – 1998 (hun beseiret Nathalie Tauziat med 6-4, 7-6 i finalen)
 Double kvinder – 1998 (sammen med Martina Hingis)
  US Open:
 Mixed-double – 1988 (sammen med Jim Pugh)
 Double kvinder – 1994 (sammen med Arantxa Sanchez Vicario)
 Double kvinder – 1997 (sammen med Lindsay Davenport)
 Double kvinder – 1998 (sammen med Martina Hingis)

Tennisspillere fra Tjekkiet
Personer fra Brno
Vindere af Wimbledon
Vindere af US Open (tennis)
Vindere af Australian Open
Vindere af French Open

Jana Novotná


VII Dwór, read as Siódmy Dwór  (meaning "Seventh Manor House"), is an administrative district (dzielnica) in the city of Gdańsk, Poland.

It borders Oliwa in the north and west, Strzyża in the east, Brętowo in the south and Wrzeszcz Górny in the south-east.

The 7th Polish Navy Hospital is located in VII Dwór.

During the German occupation in World War II, the occupiers operated a subcamp of the Stalag XX-B prisoner-of-war camp for Allied POWs in the present-day district of VII Dwór.

References

Districts of Gdańsk

VII Dwór


Ivar Slik (født 27. maj 1993 i Nigtevecht, Nederlandene) er en nederlandsk tidligere cykelrytter.

Hold

 2012 –  Rabobank Continental Team
 2013 –  Rabobank Development Team
 2013 –  Belkin-Pro Cycling Team (praktikant fra 1/8)
 2014 –  Rabobank Development Team
 2015 –  Roompot Oranje Peloton
 2016 –  Roompot Oranje Peloton
 2017 –  Monkey Town Continental Team
 2018 –  Monkey Town Continental Team

Kilder
Artiklen er oversat fra Wikipedia på nederlandsk

Eksterne henvisninger

Mandlige cykelryttere fra Nederlandene

Ivar Slik


Lim Zoong-sun (; * 16. Juli 1943) ist ein ehemaliger nordkoreanischer Fußballspieler. Da sein Vater bereits als Fußballspieler tätig war, begann auch Lim Zoong-sun in seiner Jugend mit diesem Sport; 1957 wurde er Profispieler. Mit der Nationalmannschaft der Demokratischen Volksrepublik Korea nahm er 1966 an der Fußball-Weltmeisterschaft 1966 in England teil; hier bestritt Lim Zoong-sun mit der Rückennummer "5" alle vier Spiele gegen die Sowjetunion, Chile, Italien (jeweils Gruppenphase) und Portugal (Viertelfinale). 1966 stand er bei der Sportgruppe Moranbong unter Vertrag. Außerdem kam der Abwehrspieler im Jahr 1965 in beiden WM-Qualifikationsspielen gegen Australien zum Einsatz.

Lim Zoong-sun war im Oktober 2002 im Dokumentarfilm The Game of Their Lives zu sehen.

Siehe auch
 Nordkorea bei der Fußball-Weltmeisterschaft 1966

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Nordkorea)
Geboren 1943
Mann
Nordkoreaner
Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Nordkorea)

Lim Zoong-sun


හරිතාගාරය යනු යම් ප්‍රදේශයක ස්වභාවික උෂ්ණත්වයටවඩා ඉහල උෂ්ණත්වයක් අවැසි ශාක වැවීම සඳහා භාවිතා වන විනිවිද පෙනෙන මාධ්‍යයකින් බිත්ති සෑදූ ගොඩනැගිල්ලකි. කුඩා ගොඩනැගිලි වල සිට කර්මාන්ත-ප්‍රමාණයෙහි ගොඩනැගිලි දක්වා, මෙම ව්‍යුහයන්, ප්‍රමාණ පරාසයක් දක්වයි.  ක්ෂුද්‍රරූපී හරිතාගාරයක් හැඳින්වෙන්නේ ශිශිර කූඩුව ලෙසිනි.

වහලය සඳහා වීදුරු හෝ ප්ලාස්ටික් සහ බිත්ති සඳහා නිතොර වීදුරු හෝ ප්ලාස්ටික් වැනි, විවිධවූ වර්ගයේ ආවරණ ද්‍රව්‍ය  සමගින් සැදි ගොඩනැගිලි ආකෘතියක් හරිතාගාරයක් සතු වෙයි; සූර්යයාගෙන් නිකුත් වන දෘශ්‍ය සූර්ය විකිරණය (මෙය සඳහා වීදුරු පාරදෘශ්‍ය වෙයි),   ගොඩනැගිල්ල තුල ඇති ශාක, පස, සහ අනෙකුත් දේ විසින් උරාගැනීම නිසා එය උණුසුම් වෙයි. උණුසුම් අභ්‍යන්තර පෘෂ්ඨයන් විසින් නිකුත් කෙරෙන තාපය නිසා රත් වන වාතය නිදහස් වන්නට නොදී අභ්‍යන්තරයෙහි රඳා තබාගන්නේ වහලය හා බිත්ති වලිනි.  මෙයට අමතරව, හරිතාගාරයෙහි ඇකුලත පිහිටි උනුසුම්වූ ව්‍යුහයන් සහ ශාක විසින් ඔවුන්ගේ තාප ශක්තියෙන් කොටසක්, අධෝරක්ත වර්ණාවලීයෙහි යළි-විමෝචනය කරන අතර, මෙය සඳහා වීදුරු භාගික වශයෙන් පාරාන්ධ වන බැවින් මෙම ශක්තියෙන් කොටසක් හරිතාගාරය තුල සීමා වෙයි. කෙසේවෙතත්, මුලින් දැක්වූ (සංවහන) ක්‍රියාවලිය හා සංසන්දනය කළ විට මෙම පසුව දැක්වුණු ක්‍රියාවලිය සුළු භූමිකාවක් ඉටු කරයි. මේ අනුව, හරිතාගාරයක ප්‍රාථමික උණුසුම්කරණ යාන්ත්‍රණය සංවහනය වෙයි. මෙය ප්‍රදර්ශනය කෙරුමට හරිතාගාරයක වහලයට කිට්ටු කුඩා කවුලුවක් විවෘත කර තැබිය හැක: උෂ්ණත්වය විගසින් පහළ බසියි. ස්වයංවාතානය නම් ස්වයංක්‍රිය සිසිලන ක්‍රමයෙහි පදනම මෙම මූලධර්මයයි. මේ අනුව, හරිතාගාරයක් සඳහා වීදුරු භාවිතා කෙරෙන්නේ, වාතය ගලායෑමට බාධකයක් පැනවීමට හා ඒ මගින් හරිතාගාරය තුල ශක්තිය සිර කර තබා ගැනීමට උත්සාහයක් දැරීමටය. භූමිය අසබඩදී උණුසුම්වූ වාතය අවහිරයක් නොමැතිව ඉහළ යෑම හා ඉවතට ගලා යෑම වලකනු ලැබේ.

ආශ්‍රිත ලිපි
 හරිතාගාර ආචරණය

සටහන්

හරිතාගාර


Çaybaşı, Sinop ilinin Ayancık ilçesine bağlı bir köydür.

Tarihçe
Köy, 1925 yılından beri aynı adı taşımaktadır. 15 Ağustos 1952'de komşu köyü Kepez ile birleştirildi.

Coğrafya
Köy, Sinop il merkezine 86 km, Ayancık ilçe merkezine 32 km uzaklıktadır.

Nüfus

Kaynakça

Dış bağlantılar

Ayancık belde ve köyleri

Çaybaşı, Ayancık


Katla er íslensk drama sjónvarpsþáttaröð búin til og leikstýrð af Baltasar Kormáki og Sigurjóni Kjartanssyni. Handritshöfundar eru Baltasar Kormákur, Sigurjóni Kjartanssson, Davíð Már Stefánsson og Lilja Sigurðardóttir. Þáttaröðin var frumsýnd 17. júní 2021 á Netflix .

Söguþráður
Einu ári eftir eldgos í Kötlu hefur lífið í friðsæla smábænum Vík breyst til muna. Eldstöðin er ennþá virk og jökulísinn ofan við gosopið að einhverjum hluta bráðnaður.

Bærinn hefur verið rýmdur og eins svæðið í kring en einungis er hægt að komast þangað með því að fara yfir Markarfljót.

Þeir örfáu bæjarbúar sem eftir eru ná að halda nauðsynlegri þjónustu í samfélaginu gangandi og þrátt fyrir frábæra staðsetninguna er Vík orðin að nokkurs konar draugabæ.

Ástandið verður svo enn ógnvænlegra þegar dularfull fyrirbæri byrja að koma undan jöklinum og hafa í för með sér afleiðingar sem enginn gat séð fyrir.

Leikarar

 Guðrún Eyfjörð
 Ingvar Sigurðsson
 Björn Thors
 Íris Tanja Flygenring
 Þorsteinn Bachmann
 Aliette Opheim
 Sólveig Arnarsdóttir
 Haraldur Ari Stefánsson sem Einar
 Birgitta Birgisdóttir í hlutverki Rakelar
 Helga Braga Jónsdóttir í hlutverki Vigdísar
 Björn Ingi Hilmarsson í hlutverki Leifs
 Aldís Amah Hamilton sem Eyja
 Hlynur Atli Harðarson sem Mikael

Þættir

Framleiðsla

Þróun
Í október 2019 var greint frá því að RVK Studios væri að þróa seríu byggða á yfirnáttúrulegu eldfjalladrama fyrir Netflix,  í leikstjórn Baltasars Kormáks og Sigurjóns Kjartanssonar .

Tilvísanir

Ytri tenglar

Íslenskir sjónvarpsþættir

Katla (sjónvarpsþættir)


Cristian C. Ghenea (n. 1922, București - d. 1985) a fost un medic, muzicolog și scriitor român, membru al Societății de Istorie a Medicinei.
Din 1965 a fost căsătorit cu  Meliné-Amber Poladian Ghenea (1927 – 2009), filolog, ziaristă, artistă lirică.

Lucrări literare
 Adrian Rogoz și Cristian Ghenea - Inimă de ciută, 1955 (CPSF 5)
 Adrian Rogoz și Cristian Ghenea - Uraniu, (CPSF 8-14), 1956
 Cristian C. Ghenea - Din trecutul culturii muzicale românești, Editura Muzicală, 1965

Note

Nașteri în 1922
Decese în 1985
Scriitori români din secolul al XX-lea
Medici români
Muzicologi români
Scriitori români de literatură științifico-fantastică
Bucureșteni

Cristian Ghenea


Turrialba es el distrito primero y ciudad cabecera del cantón homónimo de Turrialba, en la provincia de Cartago, de Costa Rica. Además el cantón como tal, es el más extenso de toda la provincia de Cartago (pero no más poblado) .

Historia
Turrialba fue tomando fisonomía de población gracias al ferrocarril, medio con el cual se transportaba el banano proveniente de las fincas del Caribe, al igual que la caña de azúcar y café que se cultivaba en el cantón. En las décadas de 1930 y 1940, ingresó el cultivo del cacao que sustituyó al banano, pero no tuvo el mismo éxito.

Sin embargo, este período de gran auge comercial entró en franco declive luego de que el 28 de marzo de 1987 se inaugurara oficialmente la Autopista Braulio Carrillo, que une San José con Limón, una ruta alterna más rápida por carretera para ingresar a la provincia de Limón, la cual no atraviesa esta ciudad. Posteriormente, en 1995 se canceló por completo el transporte por vía férrea.

El primer alumbrado público de la ciudad de Turrialba fue de faroles de canfín colocados a principios del . El alumbrado eléctrico se instaló en 1912, en la primera administración de don Ricardo Jiménez Oreamuno. La cañería se inauguró en 1900, en el segundo gobierno de don Rafael Iglesias Castro.

El 15 de septiembre de 1903, se llevó a cabo la primera sesión del Concejo de Turrialba, integrado por los regidores propietarios, señores Jaime Carranza, Presidente y Alfredo Alfaro, Vicepresidente El Secretario Municipal fue don José Navarro y el Jefe Político don José Ramón García.

En decreto ejecutivo No. 20, de 18 de octubre de 1915 sobre división territorial para efectos administrativos, aparece el poblado de Turrialba con el título de Villa.

El 1 de agosto de 1925, en el segundo gobierno de don Ricardo Jiménez Oreamuno se decretó la ley No. 96 que le confirió a la villa, la categoría de Ciudad.

Ubicación
Se encuentra ubicada en el valle que conforma el río Turrialba, uno de los mayores afluentes del río Reventazón, a unos 44 km al este de la ciudad de Cartago y a 67 km de San José, capital de la República.

Geografía

Debido a su asentamiento en una llanura aluvial con materiales sedimentarios poco consolidados, el distrito en general ha sido afectado por inundaciones históricas de sus ríos, en particular causadas por el Turrialba, el Aquiares y el Azul.

Demografía

Localidades
 Barrios: Américas, Ángeles, Cabiria, Campabadal, Castro Salazar, Cementerio, Clorito Picado, Dominica, El Silencio, Guaria, Haciendita, Margot, Nochebuena, Numa, Pastor, Poró, Pueblo Nuevo, Repasto, San Cayetano, San Rafael, Sictaya.
 Poblados: Bajo Barrientos, Cañaveral, Colorado, Chiz, Esmeralda, Florencia, Murcia, Pavas, Recreo, Roncha, San Juan Norte, San Juan Sur.

Economía
En la actualidad, la economía está basada en el comercio y cultivo de la caña de azúcar, café, macadamia, hortalizas y productos lácteos.

Transporte

Carreteras
Al distrito lo atraviesan las siguientes rutas nacionales de carretera:
 Ruta nacional 10
 Ruta nacional 230
 Ruta nacional 411
 Ruta nacional 415

Bibliografía
 FERNÁNDEZ PERALTA, Ricardo, Pero Afán de Ribera, San José, Instituto Geográfico Nacional, 1a. ed., 1974.

Referencias

Distritos del cantón de Turrialba

Turrialba (distrito)


Juan Martínez de Salafranca (Villel, 1697-Villel, 1772), sacerdote, periodista, escritor, pedagogo y filólogo y gramático de la Ilustración.

Biografía
Su apellido materno era Calvete; en Madrid fue capellán del Buen Consejo y del Colegio Imperial de San Isidro; frecuentó la tertulia del abogado Julián Hermosilla, uno de los mayores defensores del Clasicismo, que se autodenominó al poco Academia Universal y había sido fundada en febrero de 1735. La integraban los juristas Juan Antonio de Rada y Berganza y Manuel de Roda y Arrieta, el brigadier Francisco de Zabila y el también sacerdote Jerónimo Escuer, añadiéndose posteriormente a la misma Agustín Montiano y Luyando. En el seno de esta tertulia-academia promovió diversas empresas culturales, entre ellas la Real Academia de la Historia, de la que fue nombrado presidente en 1737 hasta que fue oficial en 1738.

También fundó, junto a Francisco Manuel de Huerta (quien se retiró pronto del proyecto) y Leopoldo Gerónimo Ruiz la revista trimestral Diario de los literatos de España (1737-1742), protegido por el rey Felipe V y su ministro José del Campillo y Cossío, quien hizo que lo subvencionara la secretaría de Hacienda. En sus propósitos y nombre imitaba al Journal des Savants de París y resumía, extractaba o reseñaba las publicaciones del momento. Salafranca redactó habitualmente en sus páginas, pero también colaboraron, no pocas veces bajo pseudónimo, Juan de Iriarte, José Gerardo de Hervás, más conocido como «Jorge Pitillas», y Gregorio Mayáns y Siscar. Finalmente en 1772 murió en Villel, su pueblo natal.

Bajo el influjo de Feijoo compuso además e imprimió unas Memorias eruditas para la crítica de las artes y de las ciencias (1736); Memorias de antigüedades de Madrid, de Alcalá y de otros pueblos; Advertencias pertenecientes a la ciudad de Teruel y a sus jueces; Método de estudio; Manual de gramática castellana; Gramática griega; Gramática latina y Gramática Hebrea.

Obras
 Memorias eruditas para la crítica de artes, y ciencias extrahidas de las actas, bibliothecas, observaciones, ephemerides, memorias, relaciones, miscelaneas, historias, dissertaciones de todas las Academias de la Europa, y de los authores de mayor fama entre los eruditos Madrid, Antonio Sanz, 1736.
 Memorias de antigüedades de Madrid, de Alcalá y de otros pueblos
 Advertencias pertenecientes a la ciudad de Teruel y a sus jueces
 Método de estudio
 Manual de gramática castellana
 Gramática griega
 Gramática latina
 Gramática Hebrea

Bibliografía
 Menéndez Pelayo, Marcelino: Historia de las ideas estéticas en España.
 Arco, Ricardo del, Figuras aragonesas.

Historiadores de España del siglo XVIII
Periodistas de España del siglo XVIII
Escritores de España del siglo XVIII
Escritores en español
Pedagogos de España del siglo XVIII
Gramáticos de España del siglo XVIII
Filólogos de España del siglo XVIII
Helenistas de España del siglo XVIII
Hebraístas de España del siglo XVIII
Gramáticos del idioma español
Gramáticos del griego antiguo
Gramáticos del idioma hebreo
Gramáticos del latín
Periodistas durante el Imperio Español

Juan Martínez Salafranca


Giorgos Katsikas (Greek: Γιώργος Κατσικάς) (født 14. juni 1990) er en græsk professionel fodboldspiller, der spiller som forsvarsspiller for Dinamo Brest.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldlandsholdsspillere fra Grækenland
Fodboldspillere fra Olympiakos Volos F.C.
Fodboldspillere fra Iraklis F.C.
Fodboldspillere fra FC Twente

Giorgos Katsikas


Škoda Felicia/ Škoda Felicia Super a fost produs între anii 1959 - 1964, păstra aspectul modelului Škoda Octavia și trebuia să înlocuiască modelul 450. Felicia putea transporta până la cinci persoane, avea o caroserie cu 3 uși, acoperișul era retractabil din material textil sau se putea monta unul din plastic. Modelul oferea 2 motorizări:

 1,1 litri în 4 cilindri în linie (1089 cc)
 1,2 litri în 4 cilindri în linie (1221 cc), modelul cu acest motor se numea Felicia Super.

Automobile cehe
Felicia

Škoda Felicia (1959)


La Ruta Estatal de Arizona Loop 202, y abreviada SR Loop 202 (en inglés: Arizona State Route Loop 202) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Arizona. La carretera inicia en el antihorario desde la  hacia el horario en la . La carretera tiene una longitud de 88,5 km (55.0 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta Estatal de Arizona Loop 202 es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Arizona por sus siglas en inglés ADOT.

Cruces
La Ruta Estatal de Arizona Loop 202 es atravesada principalmente por la .

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de ADOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Arizona

Ruta Estatal de Arizona 202


was a town located in Kōnu District, Hiroshima Prefecture, Japan.

As of 2003, the town had an estimated population of 3,114 and a density of 47.78 persons per km². The total area was 65.17 km².

On April 1, 2004, Kōnu, along with the towns of Kisa, Mirasaka and Miwa, and the villages of Funo, Kimita and Sakugi (all from Futami District), was merged with the expanded city of Miyoshi and no longer exists as an independent municipality.

The main street of Kōnu also known as "Carter Street", named for US president Jimmy Carter after his visit in the 1990s.

Places of interest
 Jimmy Carter Civic Center
 Susa Shrine
 Shoganji Temple

External links
 Official website of Miyoshi in Japanese

Dissolved municipalities of Hiroshima Prefecture
Miyoshi, Hiroshima

Kōnu, Hiroshima


Kongeskibet Dannebrog (Det første Dannebrog, hjuldamper: 1879-1932) var kongeskib under Kong Christian IX, Frederik VIII samt Christian X. Skibet tjente som kongeskib i 53 år, inden det blev taget ud af brug i 1932, hvor det nuværende Dannebrog overtog tjansen som kongeskib. I 1934 blev det det første Dannebrog solgt til ophug.

Det gamle kongeskib, hjuldamperen Dannebrog med de store hjulkasser på siderne, hejste kommando i 1880.

Efter kommandohejsningen i artilleriskibet Niels Juel i 1923 blev dette skib undertiden udrustet som kongeskib på længere togter, og det gamle kongeskib kunne nu udfases. Der blev lagt planer om et nyt kongeskib, som skulle kunne bruges under kongefamiliens sejladser såvel i hjemlige farvande som i Nordatlanten.

Udpluk af rejser

Referencer

Eksterne henvisninger
 Rønne Byarkiv - Kongeskibet i Rønne fra 1912 til ca. 1931
 Fakta om Dannebrog

Se også
 Andre skibe med navnet Dannebrog.

Dannebrog (1879-1932)
Krigsskibe fra Danmark

Kongeskibet Dannebrog (1879-1932)


«Puente Pexoa» es un rasguido doble compuesto en 1953 por Mario del Tránsito Cocomarola sobre textos de Armando Nelli, aunque ambos participaron conjuntamente en la elaboración definitiva de la obra. Está reconocida como una de las canciones más populares del folclore del litoral argentino, particularmente de la provincia de Corrientes.

Letra
La letra, muy romántica, refiere a un encuentro amoroso en el Puente Pexoa, sitio histórico y recreativo cercano a la ciudad de Corrientes. El poema había sido compuesto por Armando Nelli con bastante anterioridad, y junto con Cocomarola se compuso la música y se adaptó también la letra.

Difusión
La canción se hizo popular en la ciudad de Corrientes y alrededores, pero pasaron varios años antes de su difusión masiva. Según cuenta la anécdota, en una actuación del conjunto Los Trovadores del Norte por radio Belgrano, una oyente del público les tarareó un fragmento de Puente Pexoa, y los intérpretes quedaron interesados, de forma que al tiempo incorporaron la pieza a su repertorio, que tuvo extraordinaria repercusión y aparte de su difusión nacional e internacional impulsó el éxito del grupo musical. En Chile al igual que Argentina logró el número 1 en los rankings de 1963 en la versión de Ginette Acevedo.

Versiones
Ha sido interpretada entre otros por
Abelito Larrosa Cuevas, Alberto Castelar, Ariel Ramírez, Cantoral, Ginette Acevedo, Horacio Guarany, Hugo Díaz, Julio Molina Cabral, Los Cantores de Quilla Huasi 1a versión, Los Cantores de Quilla Huasi 2a versión, Los Trovadores del Norte, Los Tucu Tucu, Nostalgia Guaraní, Ramona Galarza, Raul Barboza, Tarragó Ros, Teresa Parodi y Ramona Galarza, Tránsito Cocomarola

Referencias

Enlaces externos

Canciones de música litoraleña
Canciones de 1953

Puente Pexoa (canción)


Le Carrier Air Wing Reserve Twenty  ou CVWR-20, était une escadre aérienne embarquée de l'United States Navy Reserve. Mise en service le , elle a été dissoute le  pour devenir le Tactical Support Wing (TSW).

Historique
Les deux Carrier Air Wing Reserve, CVWR-20 et CVWR-30, ont été créées le , suivies par deux groupes aéroportés (CVSGR-70 et CVSGR-80) le . Il s'agissait de la poursuite d'un programme lancé en juillet 1968 pour doter les escadrons de la Réserve aéronavale d'une meilleure préparation au combat.

À l'été 1998, le CVWR-20 a terminé un déploiement d'un mois à Incirlik Air Base, en Turquie, à l'appui de l'opération Deny Flight.

En 2006, la Carrier Air Wing Reserve (CVWR) 20 s'est engagée de manière agressive dans la guerre contre le terrorisme

Les unités subordonnées
Les escadrons suivants ont été affectés au CVWR-20  et embarqués sur les porte-avions :
 en 1971,
 en 1978,
 en 1982,
 en 1984 et 1989,
 en 1987,
 en 1996,
 en 1998,
 en 2001.

Voir aussi

Notes et références

Liens internes
 Carrier Air Wing
 Carrier Air Wing Reserve Thirty
 Histoire de l'United States Navy

Liens externes
 CVWR-20 - Site Seaforces.org
 US Navy Carriers

Carrier Air Wing de l'United States Navy
Aéronautique navale
Unité ou formation militaire dissoute en 2007

Carrier Air Wing Reserve Twenty


Las lenguas mordvínicas (también llamadas lenguas mordvinas), son un subgrupo de lenguas urálicas, que comprende dos lenguas cercanamente emparentadas: el idioma erzya y el idioma moksha. Inicialmene se consideró que ambas lenguas eran una misma lengua, denominada mordvino, aunque actualmente todas sus variedades lingüísticas se tratan como pertenecientes a dos lenguas diferentes, debido a las importantes diferencias a nivel fonológico, léxico y gramatical. Además, el erzya y el moksha no son mutuamente inteligibles, a tal punto que la comunicación entre hablantes de ambas comunidades frecuentemente se hace en ruso. La lengua medieval llamada idioma muromiano hablada por los merya podría haber sido una lengua mordvina o próxima a las lenguas de este grupo.

Las dos lenguas mordvinas modernas además tienen estándares literarios totalmente diferentes. El erzya literario o estándar fue creado en 1922 y el moksha literario, en 1923.

Las diferencias fonológicas entre las dos lenguas incluyen:
 El moksha conserva la distinción entre las vocales  mientras que en erzya ambas se han confundido en .
 En sílabas átonas, el erzya presenta armonía vocálica como muchas otras lenguas urálicas: se emplea  en palabras con vocales palatales y  en vocales con vocales posteriores. El moksha tiene una simple schwa  en su lugar.
 A principio de palabra, el erzya presenta una africada postalveolar  en posiciones donde el moksha posee una fricativa .
 Junto a consonantes sordas, las consonantes líquidas  y la semivocal  se ensordecen en moksha dando .

Comparación léxica

Los numerales en diferentes lenguas mordvinas son:
{|class=wikitable style=text-align:center;
|-
! GLOSA
! Moksha!! Erzya!! PROTO-MORDVIN
|-
| '1' || ikæ / ifkæ || ve /vejke || *vejk-
|-
| '2' || kafta || kavto || *kaftə
|-
| '3' || kolma || kolmo  || *kolma
|-
| '4' || nʲilʲa || nʲilʲe || *nʲilʲa
|-
| '5' || vetʲæ || vetʲe || *vetʲæ
|-
| '6' || koto || koto || *koto
|-
| '7' || sʲizsʲem || sʲizʲem || *sʲizʲem
|-
| '8' || kafksa || kavkso || *kavkso
|-
| '9' || vejksa || vejkse || *vejkse
|-
| '10' || kemenʲ || kemenʲ || *kemenʲ
|}

Referencias

Lenguas de Rusia

Lenguas mordvínicas


محلّة مالك، قرية تابعة للوحدة المحلية لقرية شباس الملح، التابعة لمركز دسوق التابع لمحافظة كفر الشيخ في جمهورية مصر العربية.

التاريخ
قرية محلة مالك من القرى القديمة، حيث وردت باسم «محلة مالك» في أعمال الغربية ضمن قرى الروك الصلاحي التي أحصاها ابن مماتي في كتاب قوانين الدواوين، كما وردت باسم «محلة مالك» في أعمال الغربية ضمن قرى الروك الناصري التي أحصاها ابن الجيعان في كتاب «التحفة السنية بأسماء البلاد المصرية». وفي العصر العثماني وردت باسم «محلة مالك» في التربيع العثماني الذي أجراه الوالي العثماني سليمان باشا الخادم في عصر السلطان العثماني سليمان القانوني ضمن قرى ولاية الغربية، وفي تاريخ 1228هـ/1813م الذي عدّ قرى مصر بعد المسح الذي قام به محمد علي باشا باسم «محلة مالك» ضمن قرى مديرية الغربية.

توابعها

لها 8 توابع من عزب وكفور ونجوع:

 البدالة.
 حماد.
 السلماوي.
 الدناصوري.
 الصردي.
 الوكيل.
 خليل زينة.
 رجب.

السكان

حسب إحصاءات عام 2006، بلغ عدد سكان محلة مالك 12,008 نسمة، منهم 5,968 ذكر و6,040 أنثى.

انظر أيضاً
 شباس الملح.
 دسوق.
 دسوق (مركز).

مصادر

وصلات خارجية

 الموقع الرسمي لمركز ومدينة دسوق.
 التقسيم الإداري لمركز دسوق.
 كفراوي - دليل محافظة كفر الشيخ، مركز دسوق.

الوحدة المحلية لقرية شباس الملح (دسوق)

محلة مالك


Svijet

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

 3. kolovoza  Josias Braun-Blanquet,  švicarski fitosociolog i botaničar († 1980.)

Smrti

Hrvatska i u Hrvata

Otkrića

Osnivanja

Događaji

Nagrade i priznanja

Rođenja

Smrti

Izvori

Vanjske poveznice

Biologija u 1884.


Prvenstvo Hrvatske u šahu za 2017. godinu odigrano je u Valpovu, 25. travnja - 5. svibnja 2017. godine.

Konačni poredak:

      1. Marin Bosiočić     GM 2610  7,5
   2.-3. Hrvoje Stević      GM 2601  7
         Ivan Šarić         GM 2609  7
      4. Saša Martinović    GM 2551  6,5
      5. Ante Brkić         GM 2552  6
      6. Zdenko Kožul       GM 2631  5,5
      7. Blažimir Kovačević IM 2483  5
  8.-10. Robert Zelčić      GM 2500  4,5
         Ognjen Jovanić     GM 2492  4,5
         Ante Šarić         GM 2544  4,5
 11.-12. Zoran Jovanović    GM 2533  4
         Mladen Palac       GM 2573  4

Izvori

2017

Prvenstvo Hrvatske u šahu 2017.


Farvel farvel er en børnefilm fra 1994 instrueret af Klaus Kjeldsen efter manuskript af Klaus Kjeldsen.

Handling
Børn transporteres på cykler. I biler. Til fods. Rygsække. Små hænder i store. Lyse børn og mørke børn. Det daglige farvel i udflytterbørnehaven. Et tilbagevendende ritual. Smil og latter. Og gråd. En bamse, en sut, medbragt legetøj. Kys. Gråd igen. Og igen smil. Forventningsfulde ansigter. Bussen ankommer. Store farvelvink til små væsener. »Farvel, farvel« er et lille lyrisk, dokumentarisk stemningsbillede fra et af hverdagens små hjørner, som både små og store kan nikke genkendende til.

Referencer

Eksterne henvisninger

Børnefilm fra Danmark
Danske film fra 1994

Farvel farvel


Svjetsko prvenstvo u motociklizmu u klasi 50cc za 1983. godinu je drugi put zaredom osvojio švicarski vozač Stefan Dörflinger na motociklu Krauser (odnosno preimenovani Kreidler).
Ovo je bila posljednja sezona klase 50cc, koju je u okviru Svjetskog prvenstva od 1984. zamijenila klasa 80cc.

Raspored utrka i osvajači postolja
1983. godine je bilo na rasporedu 12 trkaćih vikenda Svjetskog prvenstva, a na njih 7 su održane utrke u klasi 50cc.

{| class="wikitable sortable" style="font-size: 80%"
! !! !!staza !! !!width="10%"|službeni naziv utrke !! !! !! !!motocikl !!pobjednik !!motocikl !!drugoplasirani !!motocikl !!trećeplasirani !!motocikl !!
|-
| ||<small> 19. ožujka 1983. || Kyalami ||VN Južne Afrike ||<small> Nashua Motorcycle Grand Prix ||colspan="10" align="center"| nije bilo utrke 50cc ||
|-
|1 ||<small> 3. travnja 1983. || Le Mans - Bugatti ||VN Francuske ||<small> Grand Prix de France
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Eugenio Lazzarini ||Garelli || Hagen Klein ||FKN   (Kreidler FKN)
|
|-
|2 ||<small> 24. travnja 1983. || Monza ||VN Nacija ||<small> 61º Gran Premio delle Nazioni
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Eugenio Lazzarini ||Garelli
| Eugenio Lazzarini ||Garelli || Claudio Lusuardi ||Villa || George Looijesteijn ||Kreidler
|
|-
|3 ||<small> 8. svibnja 1983. || Hockenheimriing ||VN Njemačke ||<small> Großer Preis von Deutschland
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Eugenio Lazzarini ||Garelli || Gerhard Bauer ||Ziegler   (Rieju)
|
|-
|4 ||<small> 22. svibnja 1983. || Jarama ||VN Španjolske ||<small> XXXIII Gran Premio de España de motociclismo
| Eugenio Lazzarini ||Garelli || Eugenio Lazzarini ||Garelli
| Eugenio Lazzarini ||Garelli || Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Jorge Martínez ||Bultaco
|
|-
| ||<small> 29. svibnja 1983. || Salzburgring ||VN Austrije ||<small> Großer Preis von Österreich  ||colspan="10" align="center"| nije bilo utrke 50cc ||
|-
|5 ||<small> 12. lipnja 1983. || Grobnik ||VN Jugoslavije ||<small> Yu Grand Prix
| Eugenio Lazzarini ||Garelli || Ricardo Tormo ||Garelli   (Bultaco)
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Hans Spaan ||Kreidler || Rainer Kunz ||FKN   (Kreidler FKN  MBA)
|
|-
|6 ||<small> 25. lipnja 1983. || Assen ||VN Nizozemske ||<small> Grote Prijs van Nederland der K.N.M.V. - 53e Dutch TT
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Eugenio Lazzarini ||Garelli
| Eugenio Lazzarini ||Garelli || Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Ricardo Tormo ||Garelli   (Bultaco)
|
|-
| ||<small> 3. srpnja 1983. || Spa-Francorchamps ||VN Belgije ||<small> Johnson GP of Belgium ||colspan="10" align="center"| nije bilo utrke 50cc ||
|-
| ||<small> 31. srpnja 1983. || Silverstone ||VN Velike Britanije ||<small> Marlboro British Grand Prix ||colspan="10" align="center"| nije bilo utrke 50cc ||
|-
| ||<small> 6. kolovoza 1983. || Anderstorp ||VN Švedske ||<small> Swedish TT  ||colspan="10" align="center"| nije bilo utrke 50cc ||
|-
|'''7 ||<small> 4. rujna 1987. || Imola ||VN San Marina ||<small> 3º Gran Premio San Marino
| Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Ricardo Tormo ||Garelli   (Bultaco)
| Ricardo Tormo ||Garelli   (Bultaco)  || Stefan Dörflinger ||Kreidler   (Krauser)  || Claudio Lusuardi ||Villa
|
|-
|}

VN Nacija - također navedena kao VN Italije
VN Njemačke - također navedena kao VN Zapadne Njemačke
VN Nizozemske - također navedena kao Dutch TT
VN Velike Britanije - također navedena kao VN Britanije
VN Švedske - također navedena kao Swedish TT

 Poredak za vozače
 Sustav bodovanja
Bodove je osvajalo prvih 10 vozača u utrci.

{| class="wikitable sortable" style="font-size: 90%"
!mj. !!vozač !!konstruktor !! !!momčad (tim) !!motocikl !!bodova
|- bgcolor="gold"
|1. || Stefan Dörflinger ||Kreidler  Krauser  Krauser-Kreidler || 1 ||<small> '''Krauser Racing Team ||<small> Kreidler  Krauser  Krauser-Kreidler ||align="right"|81
|- bgcolor="silver"
|2. || Eugenio Lazzarini ||Garelli || ||<small> Garelli Corse  ||<small> Garelli ||align="right"|69
|-bgcolor="goldenrod"
|3. || Claudio Lusuardi ||Villa  Moto Villa ||''' ||<small> ''' ||<small> Villa  Moto Villa ||align="right"|38
|-
|4. || Hans Spaan ||Kreidler || ||<small> H.S.-Racing ||<small> Kreidler ||rowspan="2" align="right"|34
|-
|5. || George Looijesteijn ||Kreidler || ||<small> M. Van Eijk  Daihatsu ||<small> Kreidler
|-
|6. || Hagen Klein ||Kreidler  Kreidler FKN || ||<small> Nava-FKN-Racing Team ||<small> Kreidler  Kreidler FKN ||align="right"|33
|-
|7. || Ricardo Tormo ||Kreidler  Garelli  Bultaco || ||<small> ||<small> Kreidler  Garelli  Bultaco  ||align="right"|25
|-
|8. || Eainer Kunz ||Kreidler  Kreidler FKN || ||<small> Nava-FKN-Racing Team ||<small> Kreidler  Kreidler FKN ||align="right"|21
|-
|9. || Gerhard Bauer ||Ziegler  Rieju || ||<small> Zweiradsport Steger ||<small> Ziegler  Rieju ||align="right"|20
|-
|rowspan="2"|10. || Theo Timmer ||Casal || ||<small> H.U. Racing ||<small> Casal ||rowspan="2" align="right"|17
|-
| Rainer Scheidhauer ||Kreidler || ||<small> RS Rallye-Sport ||<small> Kreidler
|-
|12. || Ingo Emmerich ||Kreidler  TYL  EV || ||<small> Yamaha Kaufmann Racing Team ||<small> Kreidler  TYL  EV ||align="right"|14
|-
|13. || Jorge Martínez ||Bultaco  Metrakit  Motul || ||<small> ||<small> Bultaco  Metrakit  Motul ||align="right"|10
|-
|14. || Zdravko Matulja ||Tomos || ||<small> ||<small> Tomos ||align="right"|8
|-
|15. || Paul Rimmelzwaan ||Roton  Kreidler || ||<small> ||<small> Roton  Kreidler ||rowspan="3" align="right"|6
|-
|16. || Gerhard Singer ||Kreidler || ||<small> ||<small> Kreidler
|-
|17. || Otto Machinek ||Kreidler || ||<small> ||<small> Kreidler
|-
|18. || Paul Bordes ||Moto 2L || ||<small> ||<small> Moto 2L Lang ||align="right"|5
|-
|19. || Giuseppe Ascareggi ||Minarelli || ||<small> ||<small> Minarelli ||rowspan="2" align="right"|4
|-
|20. || Jos van Dongen ||Kreidler || ||<small> ||<small> Kreidler
|-
|21. || Daniel Mateos ||Kreidler  Bultaco || ||<small> ||<small> Kreidler  Bultaco ||align="right"|3
|-
|rowspan="3"|22. || Hans Koopman ||Kreidler || ||<small> Bistro'T Landeke ||<small> Kreidler ||rowspan="3" align="right"|2
|-
| Maurizio Stocco ||Kreidler || ||<small> ||<small> Kreidler
|-
| Paolo Priori ||Paolucci || ||<small> ||<small> Paolucci
|-
|25. || Massimo De Lorenzi ||Minarelli || ||<small> ||<small> Minarelli ||align="right"|1
|-
|}
 u ljestvici vozači koji su osvojili bodove u prvenstvu

 Poredak za konstruktore Garelli'' prvak u poretku konstruktora.

Povezani članci
 Svjetsko prvenstvo u motociklizmu
 Svjetsko prvenstvo u motociklizmu – niže klase

Vanjske poveznice
  motogp.com
  racingmemo.free.fr, LES CHAMPIONNATS DU MONDE DE VITESSE MOTO
  pilotegpmoto.com
  jumpingjack.nl, Alle Grand-Prix uitslagen en bijzonderheden, van 1973 (het jaar dat Jack begon met racen) tot heden.
  motorsport-archive.com, World 50ccm Championship :: Overview
  the-sports.org, Moto - 50cc - Prize list
  en.wikipedia.org, 1983 Grand Prix motorcycle racing season
  it.wikipedia.org, Motomondiale 1983
  es.wikipedia.org, Temporada 1983 del Campeonato del Mundo de Motociclismo

Izvori

  motogp.com, GP Results / 1983 / 50cc, pristupljeno 25. listopada 2022.
  motogp.com, Championship Standings 50cc 1983, pristupljeno 25. listopada 2022.
  motogp.com Statistics / 1983 / 50cc / Grand Prix Race Winners, pristupljeno 25. listopada 2022.
  motogp.com Statistics / 1983 / 50cc / Riders Stats / Grand Prix Podiums, pristupljeno 25. listopada 2022.
  racingmemo.free.fr, CHAMPIONNAT DU MONDE DE VITESSE MOTO - CLASSEMENTS COMPLETS - 1983 - 50cc, pristupljeno 25. listopada 2022.
  racingmemo.free.fr, Les Championnats du Monde de Courses sur Route - L'année 1983, pristupljeno 25. listopada 2022.
  jumpingjack.nl, 1983 - GP, wayback arhiva
  pilotegpmoto.com, 1983 (GP), preuzeto 25. listopada 2022.

1983 4 50cc

Svjetsko prvenstvo u motociklizmu 1983. – 50cc


An Poa mannii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni William Munro ngan Wilhelm William B. Hillebrand. An Poa mannii in nahilalakip ha genus nga Poa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Poa

Poa mannii


Ferit Bernay, (d. 1956, Ankara, Türkiye), Türk bilim insanı, tıp doktoru.

1973'te Ankara Fen Lisesi'ni, 1979'da Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi'ni bitirdi. Aynı üniversitede Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı'da doktora (1981) ve doçentlik (1991) aldı. 1998'de aynı üniversitede aynı anabilim dalında profesörlük unvanı aldı. Ondokuzmayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 1992-1995 arasında Başhekim Yardımcılığı, 1995 ve 1996'da Dekan Yardımcılığı yaptı. 2000'den beri aynı üniversitede Çocuk Cerrahisi Anabilim Dalı Başkanlığı, 2000 yılından 2008 yılına kadar da rektörlük görevini yürütmüştür.

5 Ağustos 2013'te İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından karara bağlanan Ergenekon davasında 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Hakkındaki kararın temyiz incelemesini yapan Yargıtay 16. Ceza Dairesi 21 Nisan 2016'da, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararı bozdu.

Kaynakça

1956 doğumlular
Ankara doğumlu bilim insanları
Türk tıp akademisyenleri
Ondokuz Mayıs Üniversitesi rektörleri
Ergenekon davası sanıkları
Yaşayan insanlar
Türk tutuklular ve hükümlüler
Ondokuz Mayıs Üniversitesi öğretim üyeleri
Ondokuz Mayıs Üniversitesinde öğrenim görenler
Türk cerrahlar
Türkiye tarafından tutuklanan kişiler

Ferit Bernay


STS-58 was a NASA mission flown by Space Shuttle Columbia launched from Kennedy Space Center, Florida, on October 18, 1993. The missions was primarily devoted to experiments concerning the physiological effects in space. This was the first in-flight use of the "Portable In-flight Landing Operations Trainer" (PILOT) simulation software. It was also the last time Columbia would land at Edwards Air Force Base, California.

Crew

Backup Crew

Mission highlights

STS-58 was a 1993 shuttle mission dedicated to life sciences research. Columbias crew performed a series of experiments to gain knowledge on how the human body adapts to the weightless environment of space. Experiments focused on cardiovascular, regulatory, DNA, neurovestibular and musculoskeletal systems of the body. The experiments performed on Columbias crew and on laboratory animals (48 rats held in 24 cages), along with data collected on the SLS-1 mission (STS-40) in June 1991, will provide the most detailed and interrelated physiological measurements acquired in the space environment since the Skylab program in 1973 and 1974.

Crew members conducted experiments aimed at understanding bone tissue loss and the effects of microgravity on sensory perception. Two neurovestibular experiments investigating space motion sickness and perception changes were performed on the 2nd day as well. Astronauts Lucid and Fettman wore a headset, called an Accelerometer Recording Unit (ARU), designed to continually record head movements throughout the day.

Only one minor issue came up on October 19, 1993, associated with a circuit breaker that tripped, cutting off power temporarily to one of the rodent cages in the module. Flight controllers in Houston reported it was not caused by a short in the electrical system and the breaker was reset, restoring power to the cage.

McArthur and Blaha began using the Lower Body Negative Pressure device on flight day 3 (FD 3), which is being tested as a countermeasure for the detrimental effects of microgravity. All three flight crew members will collect urine and saliva samples and keep logs of their exercise and food and fluid intake as part of the Energy Utilization detailed supplementary objective. DSO 612 looks at the nutritial and energy requirements of crew members on long-duration space flights and the relationship between fluid and food consumption.

On October 20, 1993, though the space toilet is working fine, the crew detected a slight leak around the filter door before going to bed. They removed the filter and cleaned up about a teaspoon of water — much less than had been expected. As a precaution, a secondary fan separator unit was used to separate fluid from the air before cycling the air back into the cabin through the filter.

On October 21, 1993, Mission specialists Margaret Rhea Seddon (Payload commander), Shannon Lucid and David Wolf and Payload specialist Martin Fettman collected additional blood and urine samples for the series of metabolic experiments. Some of the samples will follow-up on the calcium absorption experiment performed on October 20, 1993. The experiment, sponsored by Dr. C. D. Arnaud of the University of California, San Francisco, studies the mechanisms of how calcium is maintained and used in bone metabolism in space. Based on preliminary results from the 1991 SLS-1 mission (STS-40), Dr. Arnaud believes the decrease in bone density is due to increased bone breakdown that is not compensated for by a subsequent increase in bone formation.

On October 22, 1993, using the on-board ham radio called SAREX-2 for Shuttle Amateur Radio Experiment, Blaha and Searfoss contacted school children at the Sycamore Middle School in Pleasant View, Tennessee, Gardendale Elementary in Pasadena, Texas and Naparima College in the Caribbean nation known as Trinidad and Tobago on November 4, 1993. The Standard Interface Rack (SIR), was tested by Searfoss to demonstrate that equipment can be removed from one rack location and reintegrated into another by a single crew member during orbital operations while maintaining reliable mechanical, data and power interfaces.

Another test flying aboard Columbia was the "Portable In-flight Landing Operations Trainer" (PILOT), a laptop computer simulator that was flown to qualify its use as a tool for helping the mission commander and pilot maintain their proficiency for approach and landing during longer duration Space Shuttle flights. The laptop was controlled using a joy stick hand controller similar to the one used to fly the orbiter in the final minutes before landing. The simulator would continue to see use up to and including the final Shuttle flight (STS-135).

On October 23, 1993, the payload crew members were scheduled to devote much of their time to metabolic studies of the 48 rodents on board the Spacelab science workshop. Payload commander Rhea Seddon, and crewmates David Wolf, Shannon Lucid and veterinarian Marty Fettman were scheduled to draw blood from the tails of some of the rodents, then inject a special isotope into the rodents to measure the volume of their plasma. Another blood draw would follow, to measure how weightlessness may be affecting the red blood cell count of the animals.

After several ham radio contacts around the country and work in a vacuum bag designed to ease the body's readaptation to Earth's environment, the orbiter crew made up of Commander John Blaha, Pilot Richard Searfoss and Mission specialist William McArthur oversaw a short firing of one of the orbital maneuvering system engines to drop the low end of Columbias orbit from  to increase the landing opportunities should the mission be extended for weather or a system problem that would keep the crew in orbit two extra days.

On October 27, 1993, Pilot Rick Searfoss put Columbia through some maneuvers as part of the Orbital Acceleration Research Experiment (OARE). The main goal of the experiment was to accurately measure the aerodynamic forces that act on the shuttle in orbit and during the early stages of entry. The information will be useful to scientists and engineers planning future Spacelab microgravity research flights in which experiments will need a quiet, motion-free environment to produce the best possible data. On October 28, 1993, after enjoying a half a day off, the astronauts aboard Columbia continued to collect scientific data on how humans and animals adapt to the absence of Earth's gravity.

Payload commander Rhea Seddon sent down a special message to her husband, Astronaut Office Chief Robert L. Gibson when she surpassed his total of 632 hours, 56 minutes in space. "He's still a really good guy, I still love him a lot, but I've got more hours in space than he does, so there!" she teased. Seddon acknowledged, however, that he has more launches and landings, having flown four times to her three.

Pilot Rick Searfoss took time out from snapping some infrared photography of the wildfires burning in southern California to say that the crew's thoughts are with the firefighters working to quell the flames and the residents whose homes are being threatened. He said he hoped the fires would be brought under control soon, and added that the photographs he was taking will be among some 4,000 frames that will be returned to Earth for meteorologists, geologists, ecologists and archeologists to study after the flight.

See also

 List of human spaceflights
 List of Space Shuttle missions
 Outline of space science
 Space Shuttle

References

External links
 STS-58 Video Highlights

Space Shuttle missions
Edwards Air Force Base
Spacecraft launched in 1993

STS-58


Osprey Media L.P. was a Canadian newspaper regional chain that published 20 daily newspapers, 34 non-daily newspapers, and a number of shopping guides and magazines in the Canadian province of Ontario. Formerly an independent income trust, Osprey was taken over by Quebecor's Sun Media division in 2007. With the sale of Sun Media to Postmedia Network a decade later, many of its former newspapers owned by Osprey today are either owned by Postmedia or Torstar.

In September 2006, the last annual release of Canadian circulation figures before the company's takeover by Quebecor, Osprey Media's dailies had average daily paid and unpaid circulation / distribution of approximately 340,000 copies, while its non-daily newspapers had average weekly paid and unpaid circulation / distribution of approximately 466,000 copies.

History
Osprey Media Group was created in 2001, when Michael Sifton, heir to the family that had once owned the Regina Leader-Post and the Saskatoon Star-Phoenix, purchased many of the Ontario newspapers that had been put on the market by Conrad Black's Hollinger newspaper group. As a newly incorporated media group, Osprey Media's purchase marked the first time in many years that a major newspaper sale significantly increased the diversity of newspaper ownership in Canada.

In April 2004, Osprey Media Group, motivated by tax breaks, became a subsidiary of Osprey Media Income Fund (OMIF), a unit trust. They changed their name to Osprey Media LP in January 2006 after receiving Canada Revenue Agency approval of their reorganization plans.

On May 31, 2007, it was announced that OMIF would be acquired by Quebecor Media Group for C$517 million.  The announcement noted that Scotia Merchant Capital and the Ontario Teachers' Pension Plan had conditionally agreed to tender units in their control which amount to over 50% of the outstanding units.  According to Editor & Publisher, the sale of OMIF was at least in part motivated by the pending loss of the tax advantages which had earlier led to the creation of the unit trust.

On June 27, 2007, a competing takeover offer from Black Press was also announced. On July 6, 2007, OMIF accepted a revised offer from Quebecor of C$575.8 million.

A decade after Osprey Media's demise, Sun Media was acquired by Postmedia in 2015 after Quebecor divested of its English newspapers. Postmedia re-sold many of the former Osprey newspapers to rival Torstar in 2017 in an asset swap with some newspapers closed operation.

Publications

Weekly newspapers
 Bancroft This Week
 Barry's Bay This Week
 Colborne Chronicle
 Collingwood Enterprise Bulletin
 Community Press - Eastern Edition
 Community Press - Quinte Edition
 Community Press - Western Edition
 Dresden North Kent Leader
 Dunnville Chronicle
 Elliot Lake Standard
 Fort Erie Times
 Gananoque Reporter
 Haldimand Review
 Haliburton County Echo
 InPort News
 Kingston This Week
 Lindsay Post (twice a week)
 Markdale Standard
 Midland Free Press
 Mid-North Monitor (Espanola)
 Minden Times
 Napanee Guide
 Nepean This Week
 Niagara Advance
 Niagara News - Niagara Falls Edition
 Niagara News - St. Catharines Edition
 Niagara News - Thorold Edition
 Niagara News - Welland Edition
 Pelham News
 The News  (Pembroke, Petawawa & area)

 Petrolia Topic
 Picton County Weekly News
 Sault Ste. Marie This Week
 The Post
 Timmins Times
 Trenton Trentonian
 Wallaceburg Community News
 West Lincoln Review

Daily newspapers
 Barrie Examiner
 Belleville Intelligencer
 Brantford Expositor
 Brockville Recorder and Times
 Chatham Daily News
 Cobourg Daily Star
 Cornwall Standard Freeholder
 Kingston Whig-Standard
 Niagara Falls Review
 North Bay Nugget
 Orillia Packet and Times
 Owen Sound Sun Times
 Pembroke Daily Observer
 Peterborough Examiner
 Port Hope Evening Guide
 Sarnia Observer
 Sault Star
 St. Catharines Standard
 Sudbury Star
 Timmins Daily Press
 Welland Tribune

Other publications
 Northern News (published three times weekly)
 Cornwall Smart Shopper
 Fort Erie Shopping Times
 Key to Kingston
 Muskoka Magazine (published ten times a year)
 Niagara Shopping News
 Tilbury Marketplace

References

External links
 Osprey Media website

Torstar
Defunct publishing companies of Canada
Quebecor
Publishing companies established in 2001
Companies disestablished in 2007

Osprey Media


Sandro Obranović, (18. listopada 1992. godine, Karlovac), hrvatski reprezentativni rukometaš.

Igrao na juniorskom SP u BiH 2013. godine i osvojio 4. mjesto.

Član šireg popisa hrvatskih reprezentativaca. Hrvatski izbornik Lino Červar uvrstio ga je travnja 2017. na popis igrača za reprezentativno okupljanje dogovoreno za početak svibnja 2017. godine.

Klupska karijera
Sandro Obranović je u profesionalnoj karijeri igrao za klubove:
  RK NEXE Našice 2012. – 2013.
  RK CO Zagreb 2013. – 2014.
  RK PPD Zagreb 2014. – 2016.
  MOL-Pick Szeged 2016. – 2017.
  Chambéry Savoie HB 2017. – 2018.
  RK Meškov Brest 2018.-

Izvori

Hrvatski rukometaši

Sandro Obranović


Seyruklukka (fræðiheiti: Campanula alpestris) er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá suðvesturhluta Alpanna.

Hún verður 10 til 20 sm há, með jarðlæga blaðhvirfingu.

Tilvísanir

Bláklukkur

Seyruklukka


Curtilles es una comuna suiza del cantón de Vaud, situada en el distrito de Broye-Vully. Limita al norte con la comuna de Valbroye, al noreste con Dompierre, al este con Lovatens, al sur con Sarzens, Chesalles-sur-Moudon y Moudon, y al oeste con Lucens.

La comuna hizo parte hasta el 31 de diciembre de 2007 del distrito de Moudon, círculo de Lucens.

Referencias

Enlaces externos

 Sitio oficial de la comuna de Curtilles

Comunas de Vaud

Curtilles


චාලට්ස් වෙබ් යනු 1973 වසරේ නිකුත් වූ සංගීතමය සජීවීකරණ චිත්‍රපටයකි.

චාලට්ස් වෙබ් (1973 චිත්‍රපටය)


La Ruta de Rhode Island 103A, y abreviada R.I. 103A (en inglés: Rhode Island Route 103A) es una carretera estatal estadounidense ubicada en el estado de Rhode Island. La carretera inicia en el Sur desde la  hacia el Norte en la . La carretera tiene una longitud de 2,7 km (1.7 mi).

Mantenimiento
Al igual que las autopistas interestatales, y las rutas federales y el resto de carreteras estatales, la Ruta de Rhode Island 103A es administrada y mantenida por el Departamento de Transporte de Rhode Island por sus siglas en inglés RIDOT.

Cruces
La Ruta de Rhode Island 103A es atravesada principalmente por la Bullocks Point Avenue en Riverside.

Véase también

Referencias

Enlaces externos

 Página oficial de RIDOT

 Lista de Autopistas por estado
 Lista de sitios web de carreteras para cada estado

Carreteras estatales de Rhode Island
Condado de Providence
East Providence

Ruta de Rhode Island 103A


Henk Groener er en hollandsk håndboldtræner, som er træner for det tyske kvindelandshold siden 2018. Han har tidligere trænet Hollands kvindehåndboldlandshold.

Kilder

Håndboldtrænere fra Holland
Sportsfolk fra Nederlandene

Henk Groener