Tuen Station (Tuen stasjon eller Tuen holdeplass) er en jernbanestation, der ligger i byområdet Fetsund i Fet kommune på Kongsvingerbanen i Norge. Stationen, der er oprettet i 1932, består af et spor og en perron af træ med et rødmalet læskur, der ligeledes er af træ.

Stationen betjenes af lokaltog mellem Asker og Kongsvinger. I forbindelse med indførelsen af en ny køreplan for togene i Østlandet i december 2012 blev betjeningen reduceret, så togene kun stopper ved stationen i myldretiden.

Litteratur

Eksterne henvisninger

Noter

Stationer på Kongsvingerbanen
Etableret i 1932
Jernbanestationer i Viken

Tuen Station


Kabinettskrieg (în traducere: "război de cabinet", plural Kabinettskriege) este o expresie germană care se referă la tipul de războaie ce au afectat Europa în timpul monarhiilor absolutiste, de la Pacea Westfalică din 1648, până la revoluția franceză din 1789. Expresia mai are și înțelesul de "război între prinți". Astfel de războaie implicau armate mici, corp ofițeresc format din nobili, scopuri limitate și frecvente schimbări de coaliție între părțile beligerante.

Război după tip

Kabinettskrieg


Campanula myrtifolia er tegund af klukkuætt (Campanulaceae), ættuð frá suður Tyrklandi.

Tilvísanir

Bláklukkur

Campanula myrtifolia


Entre le jour et la nuit est un film français réalisé par Laurent Bouhnik et sorti en 2017.

Synopsis

Fiche technique
 Titre : Entre le jour et la nuit
 Réalisation : Laurent Bouhnik
 Scénario : Laurent Bouhnik
 Photographie : David Moerman
 Production : Rebel Rebel
 Pays d'origine :
 Durée :
 Date de sortie : France -  (selon Imdb)

Distribution
 Johan Libéreau
 Pénélope Lévèque

Liens externes

Film français sorti en 2017
Film dramatique français

Entre le jour et la nuit


Admiralitetet (; ) eller Hovedadmiralitetets bygning (; ) er hovedkvarteret for Ruslands flåde, placeret i Sankt Petersborg. Flåden flyttede hovedkvarteret tilbage hertil fra Moskva i 2012, hvor det havde ligget siden 1925. Bygningen er det tidligere hovedkvarter for zartidens admiralitet og kejserrigets flåde samt Sovjetunionens flåde frem til 1925. Bygningen er tegnet efter skitser tegnet af Peter den Store. Grundstenen blev lagt den 4. juni 1704.

Historie
Bygningen blev ombygget i det 19. århundrede for at støtte zarens maritime ambitioner. Det originale design inkluderede et befæstet værft og blev senere omgivet af fem bastioner og yderligere beskyttet af en voldgrav.

Bygningsværket er bygget i empirestilen og omkranser admiralitetskajen og blev designet Andrejan Zakharov, og byggeriet foregik fra 1806 til 1823. Anlægget er placeret ved den vestlige ende af Nevskij Prospekt. Admiralitetet, med dets forgyldte spir med et lille sejlskib på toppen (Korablik), er en af de mest iøjenfaldende kendetegn for de tre hovedgader; Nevskij Prospekt, Gorokhovaja Ukutsa, og Voenesenskij Prospekt i det historiske centrum i St. Petersborg, og understreger den centrale betydning flåden havde for Peter den Store.

Vladimir Nabokov, forfatter og indfødt fra St. Petersborg skrev en novelle i maj 1933 med titlen "Admiralitetets spir".

Referencer

Eksterne henvisninger

Bygninger, konstruktioner og anlæg i Sankt Petersborg
Fæstningsanlæg i Rusland
Sankt Petersborg og beslægtede monumenter
Ruslands militær
Etableret i 1706

Admiralitetet (Sankt Petersborg)


(53285) Mojmír, denumire internațională (53285) Mojmir, este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
53285 Mojmír este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul din Ondřejov par l'Observatorul din Ondřejov. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 2,92 ua, o excentricitate de 0,12 și o înclinație de 2,7° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 53001-54000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1999
Centura de asteroizi

53285 Mojmír


ටක (ඒක වචනය - ටකය) යනු ගොවිතැනේදී සහ වගාවන්දී ශබ්ද නැගීම මගින් සතුන් පලවාහැරීමට යොදාගන්නා උපකරණ වේ.

ටක වර්ග

සාමාන්‍ය ටක
කුරුල්ලන් වැනි කුඩා  සතුන් පලවාහැරීම සඳහා උඩක රඳවන ලද ලණුවකින් මෙහෙයවන ශබ්දය නංවන උපකරණයකි. බොහෝවිට ටකය සාදාගනු ලබන්නේ පැරණි හෝ භාවිතයට නොගන්නා බාල්දියක් වැනි ලෝහමය වස්තුවක් ආධාරයෙනි. එම බාල්දිය මැදින් හිල් කර ඒ තුලින් කිසියම් තවත් එක් යකඩ කැබැල්ලක් එල්වනු ලැබේ. ඒම එල්ලූ යකඩ කැබැල්ලේ ගැට ගැසූ ලනුව ටකය නද කිරීමට යොදාගන්නා උපක්‍රමයයි. මෙම බාල්දිය උඩුකුරුව කිසියම් උසකින් ගසක සවි කරනු ලැබේ. ලණුව පැද්දීම නිසා බාල්දිය මැද ඇති යකඩ කැබැල්ල බාල්දියේ වැදේ. මෙවිට නැගෙන ශබ්දය මගින් කුරුල්ලන් වැනි කුඩා සතුන් පලවා ගත හැකිය. බොහෝවිට හේන් ගොවිතැන හා බැඳි උපකරණයකි.

දිය හොල්මන

දිය හොල්මන එසේත් නැත්නම් දිය ඩේඟරය යනු කුඹුරු වල වගා පාලු කිරීමට පැමිණෙන මීයන් කුරුල්ලන් වැනි කුඩා සතුන් එලවීම සඳහා අතීත සිංහල ගැමියන් විසින් බහුලව යොදා ගනු ලැබූ සරල උපකරණයකි. මෙය කුඹුරු බිම්හී බොහෝ විට යොදා ගන්නා ලදී.

ගොඩ හොල්මන

හුලං නාව

හුලං හොල්මන

බුරුම් පෙති

බොකු කුල්ල

දඬු බෙර

ගොවිතැන
ටක වර්ග

ටකය


An Pycreus puncticulatus in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Vahl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Christian Gottfried Daniel Nees von Esenbeck. An Pycreus puncticulatus in nahilalakip ha genus nga Pycreus, ngan familia nga Cyperaceae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Pycreus

Pycreus puncticulatus


La Santa Casa da Misericórdia do Rio de Janeiro est un établissement de soins médico-hospitaliers à Rio de Janeiro, au Brésil. Elle est abritée dans un vaste bâtiment néo-classique.

Histoire
Sa fondation remonte aux installations organisées par le père José de Anchieta lorsque l'escadron de l'amiral Diogo Flores de Valdés arriva dans la ville de Rio de Janeiro le 24 mars 1582, attaqué par le scorbut. L'unité de Rio de Janeiro a été fondée au milieu du XVIe siècle, à une date incertaine, à Praia de Santa Luzia. Sa création est généralement attribuée par plusieurs érudits au Père José de Anchieta, de la Compagnie de Jésus, arrivé au Brésil dans l'escadron du deuxième gouverneur général, Duarte da Costa, en 1553.

Le 2 mai 1959, elle est faite Commandeur de l'Ordre du Mérite du Portugal .

Références

Liens externes

 Article sur la Santa Casa à Alma Carioca

Santa Casa
Santa Casa
Commandeur de l'ordre du Mérite (Portugal)
Santa Casa

Santa Casa da Misericórdia de Rio de Janeiro


Moldvarpa (fræðiheiti: Talpa europaea), einnig kölluð hin evrópska moldvarpa, er tegund moldvarpa.

Heimildaskrá

Moldvörpur

Moldvarpa


Tour de Suisse 2019 er den 83. udgave af cykelløbet Tour de Suisse. Det schweiziske etapeløb er det 26. arrangement på UCI's World Tour-kalender i 2019 og bliver arrangeret mellem 15. og 23. juni 2019.

Hold og ryttere

Danske ryttere
Kasper Asgreen kører for
Michael Mørkøv kører for
Søren Kragh Andersen kører for
Michael Valgren kører for

Etaperne

1. etape

2. etape

3. etape

4. etape

5. etape

6. etape

7. etape

8. etape

9. etape

Resultater

Samlede stilling

Pointkonkurrencen

Bjergkonkurrencen

Ungdomskonkurrencen

Holdkonkurrencen

Eksterne henvisninger

2019
UCI World Tour 2019

Tour de Suisse 2019


Joseph McCarthy (1908–1957) was a United States Senator and anti-Communist who is the namesake for McCarthyism.

Joseph or Joe McCarthy may also refer to:

Sports
Joe McCarthy (catcher) (1881–1937), American baseball catcher
Joe McCarthy (manager) (1887–1978), American baseball manager
Joe McCarthy (wrestler) (1929–2012), American professional wrestler
Joey McCarthy (born 1972), American NASCAR driver
Joe McCarthy (outfielder) (born 1994), American baseball outfielder
Joe McCarthy (rugby union) (born 2001), American-born Irish rugby union player

Military
Joseph J. McCarthy (1911–1996), American Medal of Honor recipient at the Battle of Iwo Jima
Joseph Aidan MacCarthy (1914–1995), Irish-born medical officer in the Royal Air Force
Joe McCarthy (RCAF officer) (1919–1998), American-born volunteer pilot in the Royal Canadian Air Force who flew in Operation Chastise

Others
Joseph Edward McCarthy (1876–1955), American Roman Catholic Bishop of Portland, 1932–1955
Joseph W. McCarthy (1884–1965), American architect
Joseph McCarthy (lyricist) (1885–1943), American song lyricist and director of ASCAP
Joe McCarthy (Irish musician) (born 1936), Irish musician with the showband group The Dixies

Joseph McCarthy (disambiguation)


Tugt & utugt 1 - Fra Victoria til farlig ungdom er en film instrueret af Torben Skjødt Jensen, Ghita Beckendorff.

Handling
Fra Victoria til farlig ungdom. Sex er kommet for at blive, sagde Groucho Marx. Men moralens grænser og de erotiske billeder forandrer sig hele tiden. Hvem opstiller reglerne og med hvilken hensigt? I en fascinerende collage af interviews, pikante tegninger, arkivbilleder, filmklip og erotisk litteratur beretter filmen om synet på sex i det 20. århundrede i Danmark og Sverige. Den seksuelle revolution spejler samfundet, og del 1 af »Tugt og Utugt« handler om perioden fra 1900 til 1950 - fra victoriansk snerperi og hemmelige "franske" postkort over kvindelige rebeller og vovede nudistblade til den moralske oprustning under besættelsen og storbarmede kvindeidealer i 50'erne.

Referencer

Eksterne henvisninger

Danske film fra 2001

Dokumentarfilm fra Danmark


Thomas Ebers (* 16. März 1964 in Nordhorn) studierte Philosophie, Soziologie und vergleichende Religionswissenschaft in Bonn. Er ist als Fachbuchautor, Referent und Verleger tätig. Thomas Ebers lebt in Bonn.

Biographie
Von 1974 bis 1983 besuchte er das Gymnasium Nordhorn und legte dort das Abitur ab. Nach dem Zivildienst begann er ein Studium der Philosophie, Soziologie und vergleichenden Religionswissenschaft an der Rheinischen Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn. 2009 wurde er dort mit der Dissertation Schreckliche Freiheit und Verantwortung zum Dr. phil. promoviert.

Neben seiner Tätigkeit in der empirischen Forschung zu den Themen Wertewandel, Berufsforschung, Kinder- und Jugendsoziologie, gründete er 2000 den Philosophischen Fachverlag Schreikönig, war von 2010 bis 2013 Mitglied der Philosophischen Bücherschau Bonn und ist seit 2011 Leiter von 4 2 3 Institut für angewandte Philosophie und Sozialforschung in Bonn.

Veröffentlichungen (Auszug)
 zus. mit Markus Melchers: Wie kommen die Bäume in den Wald. Freiburg im Breisgau 2001, ISBN 3-451-27636-4
 zus. mit Markus Melchers: Vom Wert der Wertedebatte. Freiburg im Breisgau 2002, ISBN 3-451-27924-X
 zus. mit Markus Melchers: Praktisches Philosophieren mit Kindern. Münster 2005, ISBN 3-8258-8479-1
 zus. mit Markus Melchers, Andreas Michel-Andino: Dialog als Lebensform. Festschrift für Gerhard Pfafferott. Koblenz 2007, ISBN 978-3-934795-39-6
 zus. mit Markus Melchers, Gudrun Pawelke: WissensWelten Philosophie. München 2008, ISBN 978-3-446-23088-0
 Schreckliche Freiheit und Verantwortung. Münster 2009, ISBN 978-3-8258-1937-8
 zus. mit Markus Melchers: Wertgefechte. Eine Klarstellung. Hamburg 2009, ISBN 978-3-939519-63-8

Weblinks

 Schreikönig-Verlag: Einige Thesen zur Kinderphilosophie
 Die Konjunktur der Werte (Welt des Kindes 03/2007)
 Kurzbiografie
 Eintrag bei "99 Künstler"

Philosoph (21. Jahrhundert)
Autor
Deutscher
Geboren 1964
Mann
Person (Nordhorn)

Thomas Ebers


Bellman er plata með íslenska tónlistarmanninnum Bubba Morthens sem kom út 22. maí 2000. Með Bubba á plötunni er gítarleikarinn Guðmundur Pétursson, sem hafði verið tíður samstarfsmaður Bubba á plötum eins og Lífið er ljúft og smáskífum eins og Hver er næstur. Bellman var óvenjuleg plata miðað við aðrar plötur Bubba að því leyti að hann söng bara lög sænska tónskáldsins Carl Michael Bellman. (1740-1795) Daginn sem platan kom út hélt Bubbi opnunartónleika Listarhátíðar í Reykjavík þar sem að hann söng lög Bellmans. Bellman var fyrsta breiðskífa Bubba sem var unninn af Eyþóri Gunnarssyni síðan Arfur kom út tveimur árum áður.

Lagalisti

 Lagður hjá rúmi Casju Lísu síðla kvöld eitt
 Sem prúðbúin hjarðmey
 Fyrst ég annars hjarta hræri
 Sjá bróðir Móvitz
 Öldungnum hnignar
 Svo endar hver sitt ævisvall
 Gamli Nói
 Ansa mér móðir
 Ulla mín, Ulla
 Flýt þér, drekk út
 Út hjá haga
 Sofðu Kalli - Vögguvísa

Bubbi Morthens
Íslenskar breiðskífur
Hljómplötur gefnar út árið 2000

Bellman (plata)


Muelleria es una revista científica de botánica publicada por el Real Jardín Botánico de Melbourne. Se centra en temas relacionados con las plantas, algas y hongos en el hemisferio sur y Australia, en particular. La revista fue nombrada en honor del botánico Ferdinand von Mueller. Muelleria comenzó la publicación en 1955 con fondos del Fideicomiso Maud Gibson.  El fideicomiso se inició en 1945 después de la donación de 20.000 libras por Maud Gibson, la hija de William Gibson, fundador de la  cadena de tiendas por departamentos Foy y Gibson.

Muelleria fue una de la serie de revistas de botánica iniciada por los herbarios australianos después de la Segunda Guerra Mundial, lo que refleja el aumento del nivel de la investigación botánica realizada en este momento. James Hamlyn Willis fue el editor de los tres temas iniciales.

Referencias

Enlaces externos

Revistas de botánica

Muelleria


Mickie McGowan est une actrice et directrice artistique américaine née le  à Culver City en Californie et morte le 11 mars 2022.

Biographie

Filmographie

Actrice

Cinéma

Télévision
 1984 : Le Plein de super : voix additionnelles (8 épisodes)
 1998-2003 : Bob le bricoleur : des constructrices (105 épisodes)
 2001 : Mona le vampire : Nala (1 épisode)
 2008-2010 : Martin se la raconte : voix additionnelles (6 épisodes)

Jeu vidéo
 1998 : 1001 Pattes : la serveuse cafard

Directrice artistique

Notes et références

Liens externes

Actrice américaine
Naissance en janvier 1938
Naissance à Culver City
Actrice américaine de doublage
Directeur artistique

Mickie McGowan


واقعة المخائض في 8 فبراير 1250م دل أحدهم الصليبيين على مخائض في بحر أشموم في أثناء الحملة الصليبية السابعة علي مصر في معركة المنصورة أدت إلي احتلال الصليبيين معسكر جديلة، ويذكر المعاضيدي أنها مخاضة سلمون التي تقع في بلدة سلمون وقد دلهم عليها بعض أهل تلك البلدة من غير المسلمين. وأغلب الظن أن ذلك منقول عن المؤرخ البريطاني ستيفن رونسيمان (Steven Runciman) الذي لم يذكر المصدر الذي اعتمد عليه في قصته، أما المقريزي فقد ذكر أن الذي دل الصليبيين على المخائض كان من «بعض منافقي أهل الإسلام» (المقريزي، السلوك، 1 /447). ويذكرالمؤرخ الصليبي جوانفيل (Joinville)الذي رافق الحملة وشاهد الأحداث وكان مقرباً من الملك لويس، أن الذي دل الصليبيين على المخاضة كان من البدو، وقد فعل ذلك مقابل المال (Joinville Chronicle ،p. 163)، وهو ما ذكره أيضاً جمال الدين الشيال بقوله أن: «خائناً من البدو» دل الفرنسيين على المخاضة. - (الشيال، 2 /100).

وواقعة المخائض لم يشر إليها ابن تغري أو ابن إياس. ويصف ابن أيبك الدواداري عبور الصليبيين إلى معسكر المسلمين على النحو التالي: «ولما كان يوم الخميس النصف من شوال المبارك، ركبت الفرنج، وركب المسلمون، ودخلوا بر الفرنج، واقتتلوا قتالاً عظيماً. وقتل من الفئتين عالم عظيم. وسيروا إلى القاهرة عدة أسرى من الفرنج، وفيهم ثلاثة من كبارهم وهم من الديوية. وكان لما دخل المسلمون إلى بر الفرنج، ركب من المسلمين جماعة، وقصدوا مخيمهم. وكذلك ركبت جماعة كبيرة من الفرنج، وهم جمرتهم المحرقة، وقصدوا مخيم المسلمين. فلم يشعر المسلمون المقيمون بالخيام إلا بالفرنج معهم، وكبسوا عليهم يداً واحدة، وعادت ضجة عظيمة. وكان الأمير فخر الدين يوسف في الحمام، فخرج ولم يلحق يلبس لأمته، وركب فرسه، وحمل على الفرنج، فجاءه سهم فقتل إلى رحمة الله».- (ابن الدوإداري، كنز الدرر، 376/ ج 7).

الهجوم عبر المخاضة
في 8 فبراير دل أحدهم الصليبيين على مخائض في بحر أشموم  مكنت فرقة يقودها أخو الملك «روبرت دى أرتوا» سوياٌ مع فرسان المعبد (الداوية)، وفرقة إنجليزية يقودها «وليم أوف ساليزبري» (William of Salisbury) من العبور بخيولهم وأسلحتهم إلى الضفة الأخرى ليفاجأ المسلمون بهجوم صليبي كاسح على معسكرهم في «جديلة»  على نحو ثلاثة كيلومترات من مدينة المنصورة. في هذا الهجوم المباغت قتل فخر الدين يوسف وهو خارج من الحمام مدهوشاٌ بعدما سمع جلبة وصياح في المعسكر. أدى الهجوم إلى تشتت الأجناد وتقهقرهم مذعورين إلى المنصورة. وبعد أن احتل الصليبيون معسكر جديلة تقدموا خلف «روبرت دو أرتوا» نحو المنصورة على أمل القضاء على الجيش المصري برمته بعد أن أخذتهم العزة وظنوا أنهم لاريب منتصرين. وتقدموا نحو مدينة المنصورة حيث استدرجهم المسلمون إلى أزقتها الضيقة بحسب خطة بيبرس البندقداري بفتح باب من أبواب المنصورة وبتأهب المسلمين من الجنود والعوام داخل المدينة مع الالتزام بالسكون التام، وتمت محاصرة الصليبيين ثم خرج عليهم بغتة المماليك البحرية والجمدارية ومعهم العربان والعوام والفلاحين يرمونهم بالرماح والمقاليع والحجارة، [3] وقُتل عدد كبير من القوات الصليبيية المهاجمة [4] من فرسان المعبد وفرسان الإسباتريه لم ينج سوى ثلاثة مقاتلين، وفنيت الفرقة الإنجليزية تقريباً عن أخرها.[5][6] واضطر أخو الملك لويس «روبرت دي أرتوا» إلى الاختباء في أحد الدور،[7][8][9][10] ثم قتل هو و«وليم أوف ساليزبري» قائد الفرقة الإنجليزية.[10].

مراجع

حروب فرنسا
معارك الأيوبيين
معارك الحملة الصليبية السابعة
معارك مماليك مصر
نزاعات في 1250

واقعة المخائض


An Monotrema bracteatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Bassett Maguire. An Monotrema bracteatum in nahilalakip ha genus nga Monotrema, ngan familia nga Rapateaceae.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 M. b. bracteatum
 M. b. major

Mga kasarigan

Monotrema

Monotrema bracteatum


Kazuoclytus, maleni rod azijskih strizibuba raširenih po Kini, Japanu i otočju Ryu Kyu. Postoje dvije priznate vrste.

Vrste
 Kazuoclytus fukienensis (Gressitt, 1951)
 Kazuoclytus lautoides (Hayashi, 1950); samo u Japanu

Izvori

Strizibube

Kazuoclytus


An Dresslerella powellii in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Oakes Ames, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carlyle August Luer. An Dresslerella powellii in nahilalakip ha genus nga Dresslerella, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dresslerella

Dresslerella powellii


2000 Yaz Olimpiyatları'nda senkronize yüzme müsabakaları, 24-29 Eylül'de Sidney'deki Olimpik Su Sporları Merkezi'nde yapılmıştır.

Madalyalar

Madalya dağılımı

Olimpiyatlarda senkronize yüzme
Senkronize yüzme


Fernand Detaille, né le  à Monaco, où il est mort le , est un photographe et sculpteur français.

Biographie
Fernand est le frère cadet de Georges Detaille, photographe monégasque, et le fils de Georges Albert Detaille.

Le 19 avril 1956, il prend plusieurs photos du mariage de Rainier III avec Grace Kellyavec son frère Georges qui resterons dans l'Histoire de al Principauté.

La guerre en Principauté
Peu avant les hostilités de 1940, Fernand trouve sa nouvelle voie. Il rencontre José Costa-Marquet, chargée des Œuvres Sociales à la mairie de Monaco et gérante de la galerie Marigny, sur le boulevard des Moulins. Entrée elle aussi dans la résistance, ils feront partie en 1942 du Groupe d'Art Moderne dont elle sera l'égérie. José Costa-Marquet subit, à son tour, le même sort et est internée dans plusieurs prisons Embrun, Modane et Chambéry. Elle échappe de justesse à la déportation grâce à l'action des Forces françaises de l'intérieur qui font sauter la centrale électrique et les voies ferrées, empêchant ainsi le départ du wagon à bestiaux destiné à Buchenwald dans lequel, avec ses camarades, les S.S. allemands l'avaient enfermée.

Fernand Detaille se trouve dans l'impossibilité de faire la guerre, car il a été réformé à cause des séquelles d'une mastoïdite contractée pendant son enfance, avec surdité de l'oreille gauche et perte de vue. Il ne fut donc pas accepté au service militaire. Il profite de l'occasion pour réaliser des clichés de guerre pendant l'occupation de Monaco. Son frère Georges l'aide dans cette mission pour les prises de plusieurs images qui seront éditées aux éditions Georges Detaille le 31 mars 1945.

Fin de vie

Il décède le  à Monaco.

Exposition
 1996: Centre de rencontres internationales de Monaco – Théâtre Princesse Grace-Monaco

Publications
 Gérard Mulys, Vie des ballets de Monte Carlo (1911-1914), G. Detaille, 1947
 avec Gérard Mulys, Les Ballets de Monte Carlo, Éditions Arc en Ciel, 1954
 avec Denis Torel, Monaco sous les barbelés, Éditions Detaille, 1945; réédition S. et B. Klarsfeld, 1996

Parutions avec les photos Detaille
 Monaco, Le siècle d'or, BBK éd., 2000
 Tuna Aksoy Köprülü, D'Albert I à Albert II, Epi Sam Eds, 2009
 Jean-Pax Méfret, Les Carabiniers du Prince, éd. du Rocher, 2017
 Pierre Abramovici, Monaco sous l'Occupation, Nouveau Monde éditions, 2015
 Judith Chazin-Bennahum, René Blum and The Ballets Russes: In Search of a Lost Life, Oxford University Press, 2011

Références

Liens externes

Naissance en octobre 1914
Naissance à Monaco
Photographe français
Décès en mai 2010
Décès à Monaco
Décès à 95 ans

Fernand Paul Detaille


NGC 7220 je lećasta galaktika u zviježđu Vodenjaku.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7220
  Auke Slotegraaf: NGC 7220 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7220 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7200 - 7249

7220

NGC 7220


Robert Markotić (Đakovo, 7. ožujka 1990.), hrvatski reprezentativni rukometaš

Igrač Nexea i bjeloruskog Mješkova iz Bresta, norveškog Arendala i izraelskog Maccabi Srugo Rishon Leziona.

S mladom reprezentacijom 2009. osvojio je zlato na svjetskom prvenstvu.  Hrvatska mlada reprezentacija za taj uspjeh dobila je Nagradu Dražen Petrović.

Zbog prejake konkurencije u seniorskoj reprezentaciji nikad nije imao priliku ući u prvu postavu A reprezentacije.

Izvori

Hrvatski rukometaši
Rukometaši RK NEXE Našica

Robert Markotić


21368 Shiodayama este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
21368 Shiodayama este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Nanyo de Tomimaru Okuni. Asteroidul prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,02 ua, o excentricitate de 0,05 și o înclinație de 11,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 21001-22000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1997
Centura de asteroizi

21368 Shiodayama


Berta Zúñiga Cáceres, née le , est une militante sociale hondurienne, exerçant depuis  la fonction de coordinatrice générale du Conseil civique des organisations indigènes populaires (COPINH). Elle est la fille de la militante écologiste Berta Cáceres, assassinée en 2016.

Biographie

Berta Zúñiga est la fille de Berta Cáceres et de Salvador Zúñiga, militants écologistes parmi les principaux fondateurs du COPINH en 1993. Le COPINH, dédié à la défense des droits du peuple indigène lenca et à la défense de l'environnement, subit depuis sa création d'importantes persécutions, l'enfance de Berta Zúñiga étant marqué par les menaces de mort adressées à sa famille, un climat de danger et des événements violents comme les agressions physiques dont sa mère fut victime ou l'emprisonnement de son père.

Comme ses sœurs et son frère, Berta Zúñiga est formée au sein d'écoles appliquant les principes de l'éducation populaire. Elle y reçoit une formation anticapitaliste et en opposition au patriarcat, intégrant très jeune les luttes politiques. Elle participe régulièrement, avec sa mère, ses sœurs et son frère, aux activités du COPINH lors d'actions menées auprès des communautés autochtones.

Réaction à l'assassinat de sa mère
A partir du coup d'État de 2009 au Honduras, la répression à l'égard du COPINH et d'autres organisations sociales s'intensifie. Berta Cáceres, une des principales cheffes de file issue de la communauté lenca, fait l'objet de persécutions et de menaces, en particulier pour son engagement dans la lutte contre les conséquences environnementales et sociales du projet hydroélectrique Agua Zarca. Le , Berta Cáceres est assassinée.

Berta Zúñiga est au cœur des demandes d'investigation sur l'assassinat de sa mère, réclamant autant à l'échelle nationale et internationale une enquête approfondie sur l'origine du crime. Elle est également à l'origine d'une campagne de soutien à un projet de loi aux États-Unis qui prévoit la suspension du soutien économique à destination du Honduras jusqu'à ce que ce dernier démontre avoir pris des mesures contre les meurtres de militants pour les droits humains. Elle défend également le conditionnement des aides économiques apportées par l'Union européenne au Honduras au respect des droits humains dans le pays.

Coordinatrice générale du COPINH
En mai 2017, Berta Zúñiga est nommée coordinatrice générale du COPINH, poste précédemment occupé par sa mère avant son assassinat. Elle poursuit la lutte sociale et environnementale, en dénonçant notamment la mise en place de méga-projets menaçant les droits sociaux, culturels et environnementaux de la communauté lenca. Quelques semaines après avoir pris ses fonctions à la tête du COPINH, elle est visée par un attentat en même temps que d'autres membres de l'organisation, perpétré par des assaillants armés cherchant à détourner le véhicule dans lequel elle se trouvait, en compagnie avec d'autres activistes. elle parvient à survivre à l'attaque.

Notes et références

Liens externes

Naissance en septembre 1990
Militant hondurien
Personnalité hondurienne du XXIe siècle
Écologie politique
Droits des minorités

Berta Zúñiga


Prof. Dr. Oğuz Adanır (d. 1951, İzmir) Türk bilim insanı.

Antropoloji'den psikanaliz'e, göstergebilim'den sosyoloji'ye, ekonomi ve tarih'ten, simülasyon kuramı ve dilbilim'e kadar uzanan geniş bir yelpazede bilimsel bir bilgi birikimine sahip olan bir yazar ve bilim insanıdır. Türkiye'de ilk kez "Simülasyon Kuramı"yla ilgili dersler vermiş, sinema kuramcısı Jean Mitry, Christian Metz ve sosyolog Jean Baudrillard  gibi dünyaca ünlü kuramcıların  Türkiye'de tanınmasına  hem tercümeleri hem de telif eserleriyle büyük katkıda bulunmuştur.

Yaşamı
1952 yılında İzmir'de doğdu. İlk ve orta öğrenimini İzmir'de gördü. Lisans, yüksek lisans ve doktora öğrenimini Fransa'da Paris I Pantheon/Sorborne Üniversitesi'nde yaptı. "Televizyonun Azgelişmiş bir Ülke Üzerindeki Etkileri"  (1979) isimli doktora tez çalışmasıyla buradaki eğitimini tamamladı. 20 yüzyılın en önemli sosyologlarından biri olan Jean Baudrillard'ın öğrencisi olmuş 3 Türk'ten biridir.

1979 yılında Ege Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV Bölümü'nde, 1985 yılından itibaren Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV Bölümü'nde öğretim görevlisi olarak çalışmaya başladı, 1988 yılında doçent, 1994 yılında profesör olarak atandı. 2018 yılında yaş haddinden emekli olana kadar Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV Bölümü'nde Bölüm Başkanı olarak görev yaptı. Halen Dokuz Eylül Üniversitesinde sözleşmeli olarak ders Türkiye'de sadece Dokuz Eylül Üniversitesi Film Tasarımı Bölümünde "Simülasyon ve Sinema" dersini kendisi vermiş, 2018 yılında ise emekli olmuştur.

"Senaryo Yazarlığı" ve "Sinema Göstergebilimi"'nin yanı sıra Türkiye'de ilk kez "Simülasyon Kuramı"yla ilgili dersler vermiş, Jean Mitry, Christian Metz ve Jean Baudrillard gibi dünyaca ünlü kuramcıların Türkiye'de tanınmasına büyük katkıda bulunmuştur.

Sinema, İletişim ve Kültür konularında yayınlanmış pek çok araştırma, incelemesinin yanı sıra; İşitsel ve Görsel Anlam Üretimi, Sinemada Anlam ve Anlatım, Kültür, Politika ve Sinema, Çağdaş Türk Toplumu ve Kültürü Üzerine İronik Bir Varsayım, Eski Dünya'ya Yeni Bir Bakış, Kuramsal Bir Deneme Kitap I-II-III, Kapitalizmin Öncesi Evrensel Kültür/ Zihniyetten Günümüze/ Osmanlı ve Ötekiler gibi özgün çalışmaları; Sinema Estetiği ve Psikolojisi (Jean Mitry), Sessiz Yığınların Gölgesinde ya da Toplumsalın Sonu (Jean Baudrillard), Foucault'yu Unutmak (Jean Baudrillard), Üretimin Aynası (Jean Baudrillard), Simülakrlar ve Simülasyon (Jean Baudrillard), Sinemeda Anlam ve Anlatım Üzerine Denemeler (Christian Metz) gibi çevirileri vardır.

Adanır, 2020'de Fransız tarihçi Michel de Certeau'nun L'écriture de l'histoire (1975) isimli kitabını Türkçeye çevirmiştir.

Kaynakça

1951 doğumlular
Türk güzel sanatlar akademisyenleri
Yaşayan insanlar
İzmir doğumlu bilim insanları
Ege Üniversitesi öğretim üyeleri
Dokuz Eylül Üniversitesi öğretim üyeleri

Oğuz Adanır


Fikret Muallâ Saygı (1903, Moda, Kadıköy, İstanbul - 20 Temmuz 1967, Reillanne), Türk ressam. Çalkantılı ve bohem yaşam tarzı nedeniyle sadece sanatı değil, yaşamı da resim tarihine adeta bir mitoloji olarak geçmiştir.

Yaşamı

1903 yılında İstanbul'un Moda semtinde doğdu. Babası, Düyun-u Umumiye ikinci müdürü Ekrem Bey (Mehmet Ekrem Mualla Saygı) annesi Emine Nevber Hanım idi. Kız çocuk bekledikleri için önceden Mualla adını belirlemişlerdi, bebek erkek olunca Fikret adı eklendi. Çocukluk ve gençlik yılları Kadıköy, Bahariye çevresinde geçti. Saint Joseph ve Galatasaray liselerinde öğrenim gördü. Yatılı olarak Galatasaray Lisesi'ne verilmesinin sebebinin, kendisini derslerine çalışmaktan alıkoyan futbol tutkusu olduğu rivayet edilir. Futbolcu dayısı Hikmet Topuzer'in etkisi ile futbola çok düşkündü. 12 yaşında, Galatasaray Lisesi'nde futbol oynarken bir kaza sonucu sağ ayağının kırılması ve topal kalması ile büyük bir sarsıntı geçirdi. Çok düşkün olduğu annesinin kaybı ise onda derin izler bırakan ikinci olaydı. Okuldan kaptığı gribi eve taşıması sonucu İspanyol gribine yakalanan annesinin genç yaşta ölümü üzerine Fikret Mualla'nın hayatına suçluluk duygusu egemen oldu. Annesinin ölümünün hemen ardından babasının çok genç birisiyle yeniden evlenmesi de onu çok etkilemişti. Ardından babasının bu genç hanım yerine oğlunun tepki göstermeyeceğini düşündüğü akrabaları Behice Hanım ile evlenmesi de oğlunda benzer öfkeli bir tepki yarattı. Yaşadığı sarsıntılar Fikret Mualla'yı sinirli ve uyumsuz birisi yapmıştı. Babasının evliliğini bir türlü benimseyemeyen Fikret Mualla, 17 yaşında iken Galatasaray Lisesi'ndeki öğrenimini yarıda bırakıp İsviçre'ye mühendislik okuması için gönderildi. Bunu, evden atıldığı şeklinde yorumladı.

İsviçre'de zamanla, resmin mühendislikten daha çok ilgisini çektiğini fark etti. Savaş yıllarına rastlayan İsviçre'deki öğrencilik döneminde parasız kalmıştı. Dönemin konsolosunun (Rıza Bey) desteği sayesinde resim eğitimi almak için Almanya'ya geçti. Münih Güzel Sanatlar Akademisi'nde afiş ve desinatörlük, ardından Berlin Güzel Sanatlar Akademisi'nde resim eğitimi aldı. Akademide Hale Asaf ile birlikte Arthur Kampf'ın öğrencisi oldu. Almanya'da bulunduğu yıllarda babasının mali durumu bozulup para gönderemez hale gelmesinden sonra Abbas Halim Paşa'dan maddi destek gördü. Almanya'da topallığı ve utangaçlığı nedeniyle yalnızlaşan Fikret Mualla, resim yapmadığı zamanlarda içki içiyordu. İlk defa 1928 yılında Almanya'da alkol bağımlılığı nedeniyle tedavi olmak zorunda kaldı. Tedavisinin ardından İtalya ve Fransa'daki sanat merkezlerini gezdi.

İstanbul yılları
Fikret Mualla, evden gelen para kesilince geçim sıkıntısı çektiği için 1937'de Türkiye'ye döndüğünde, mezun olduğu Galatasaray Lisesi'nde ve Ayvalık Ortaokulu'nda kısa bir dönem resim dersleri verdi. Galatasaray Lisesi'nden düşük maaş almasından ötürü, Ayvalık Ortaokulu'ndaki görevinden ise Ayvalık'ta o dönemde elektrik bulunmaması nedeniyle ayrıldı, İstanbul'a döndü. İstanbul sanat çevrelerinde umduğu ilgiyi bulamadı, çalışmaları aşağılandı. Bir süre ilgisini edebiyata yöneltti. Kendisiyle benzerlikler bulduğu Schiller hakkında bir kitap yazdı. Şiller (Schiller) 1759-1805, Hayatı ve Eserleri adlı kitabı 1932'de yayımlandı. 1938 yılında Ses dergisinde yayınlanan Usera Karargahı ve Masal adlı öyküleri de onun edebiyatçı yönünün eseridir.

Mualla, bu dönemde geçimini sahne kostümleri çizerek, kitap resimleyerek sağlıyordu. İstanbul Şehir Tiyatrosu sopranosu Semiha Berksoy'a duyduğu ilginin de etkisiyle Beyoğlu semtine yerleşti. İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda sahnelenen Lüküs Hayat, Deli Dolu, Saz Caz gibi operetlerin kostümlerini çizdi; İsmail Hakkı Baltacıoğlu'nun Yeni Adam Dergisi'nin yazılarını resimledi, aynı dergide dönemin sanatçılarının portre desenleri ve karikatürlerini çizdi; Nâzım Hikmet'in Varan 3 adlı şiir kitabını ve Benerci Kendini Nasıl Öldürdü? adlı oyununu resimledi. Resim yapmayı da sürdürüyordu, İstanbul'un çeşitli semtlerinden manzaralar yaptı. 1934 yılında suluboya ve desenlerini sergilediği ilk sergisini açtı, ancak fazla ilgi görmedi.

İstanbul döneminde, sanatsever Salah Cimcoz, ona Moda'daki konağında rahatça çalışacağı bir yer tahsis etmişti. Bu evde Cimcoz'un üç çocuğuna (birisi ileride cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'ün eşi olacak Emel idi) resim dersi veriyordu. Ne var ki Salah Cimcoz ile içkili iken yaşadıkları bir tartışma sonucu konağa gidip üzerinde çalıştığı portreleri parçalayan, dev bir panoda toplu halde portrelerini çizmekte olduğu devlet büyükleri hakkında uygunsuz sözler sarfeden Fikret Mualla, sözlerinden ötürü sorgu ve tahkikata uğradı. Ömrü boyunca onu terketmeyecek polis korkusu böylece başladı. Bu olaydan sonra (1936) bir buçuk yıl süreyle Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi gördü. Hastanede ünlü doktor Mazhar Osman'ın kontrolündeydi ve Neyzen Tevfik ile aynı odayı paylaştı.

Paris yılları
Fikret Mualla, 1938 yılında babasını kaybedince yüklü bir mirasın sahibi olmuştu. Mal varlıklarını satarak Paris'e yerleşmeye karar verdi. Gitmeden önce, Abidin Dino'nun ricası üzerine 1939 Uluslararası New York Fuarı Türk Pavyonu için İstanbul konulu 30 kadar tablo yaptı. Aynı yıl Ses dergisi için çizdiği desenlerden bazıları müstehcen bulununca hakkında dava açıldı; Mualla, davadan beraat ettikten sonra 26 yıl boyunca yaşayacağı Fransa'ya gitti.

Fransa'ya gittiği dönemde ülkede Edvard Munch ve Wassily Kandinsky gibi ressamların temsilcisi olduğu dışavurumculuk akımı gündemdeydi, ressam da bu anlayıştan etkilendi. Paris'te kısa bir süre eğlenceli, lüks bir yaşam süren Fikret Mualla, II. Dünya Savaşı'nın başlaması ve ülkenin işgal edilmesi üzerine zor bir döneme girdi. Sanatçının, günlük gereksinimlerini karşılamak üzere tablolarını yok pahasına sattığı anlatılır. Alkol sorunu, polis fobisi, yurt özlemi nedeniyle yaşadığı sıkıntılar birkaç kez hastanede tedavi görmesini gerektirdi. Fikret Mualla, sıkıntılarını resim yaparak ve içki içerek atlatmaya çalışıyordu. Ressam Hale Asaf'a aşık oldu ama karşılık görmedi. İki ay için hastaneye yattı ama resmi bırakmadı. Bundan sonraki yaşamı çeşitli sanatseverlerin koruması altında sürdürdü. Mualla, hastanede kendisine resim yaptıran Dina Vierny'nin koruması altına girmişti. Burada yaptığı resimlerle 1954 yılında Paris'te Dina Vierny Gallery'de ilk sergisini açtı. 25 yıl boyunca eserlerini toplu olarak hiçbir yerde sergilememişti. O güne kadar tablolarını satın almak isteyenlar onu Paris kahvelerinde bulurlar ve genellikle eserlerini ucuza kapatırlardı. İlk sergisini de iki tablo simsarı organize etti. Sergide, eserleri büyük ilgi gören Mualla'nın tüm tabloları satıldı. Tablo simsarları, Mualla'ya vadettikleri payı vermeyerek onu dolandırmışlardı ama bu sergi sanatçıyı Paris'teki sanat çevrelerine görkemli bir şekilde tanıttı, Paris ressamı olarak tanınmasını sağladı. Birçok büyük sanatçıyla tanıştı, Picasso'nun da dikkatini çekti. İkinci sergisini ise iki yıl sonra açtı ve sergiden sonra tekrar akıl hastanesine yatırıldı. Taburcu olduğunda sanayici Lhermin ile bir anlaşma yaptı. Aynı dönemde resimlerinin sürekli alıcısı olan Madam Angles ile tanıştı.

Mualla, resimlerinde Paris şehrini konu edindi. Giderek Paris ortamında bir ün kazandı. Eserleri, koleksiyon yapanlar tarafından toplanmaya başlamıştı ancak kendisine düzenli bir hayat kuramadı. 1962 yılında felç geçiren sanatçının bakımını, kocası Alpler bölgesi senatörü olan Madame Fernande Agnes adlı sanatsever üstlendi. Raquel Agnes'in eşi Madam Fernande Agnes, onu bir bakıcı eşliğinde Reillanne'daki çiftliğine götürdü. 1967'de ölümüne kadar bu çiftlikte Madam Agnes için çok sayıda eser üretti. 1967 yılı Mayıs ayında sinir krizleri nedeniyle bir dinlenme evine yatırıldı. 20 Temmuz günü ölü bulundu. Reillane'daki Mane Mezarlığı'na gömüldü.

Cenazesinin isteğine uygun olarak yurduna getirilmesi 1974 yılında gerçekleşti. Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'ün eşi Emel Hanım'a çocukluk yıllarında resim dersi vermiş olması ve bu sebeple Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'ün ilgilenmesi üzerine kemikleri İstanbul'a getirilerek Karacaahmet Mezarlığı'na gömüldü.

Sanat hayatı
Fikret Mualla mutlu olabilmek ve her şeyi unutmak için resim yapmıştı. Bu nedenle sanat dünyasındaki çeşitli akımlardan etkilenmedi, resimlerini yaparken sezgilerini kullandı, kendi tarzını yarattı. Eserlerine kendi hislerini aktardı. Coşku dolu resimler yaptı. Huysuz, uzlaşmasız kişiliğini ve mutsuz yaşamını resimlerine yansıtmadı, yaşama sevinci dolu resimler yaptı.

Şehirleri resmetmeyi seven Mualla, resimlerine İstanbul ve Paris'in insanlarını, sokaklarını, kafelerini, sirkleri, genelevleri, balıkçıları resimlerine taşımıştır. Renklerle oynamayı seven sanatçının, Henri Matisse'in renk kullanımından çok etkilendiği bilinir.

Resimlerini genellikle renkli fon kâğıtları üzerine guaj boya ile yaptı. Suluboya ve pastel malzemelerini resimlerinde sıkça kullandı. Paris sanat ortamında tanınması biraz zaman alan Fikret Mualla'nın eserlerini Picasso'nun övdüğü, hatta bir resmini satın aldığı, kendi çalışmalarından birini de ona hediye ettiği ve Fikret Muala'nın da Picasso'nun verdiği tabloyu bir rakı parasına sattığı bilinir.

Remzi Raşa, Hakkı Anlı, Abidin Dino, Selim Turan, Avni Arbaş, Nejat Devrim, Mübin Orhon ve Albert Bitran ile beraber Paris Türk Ekolü pentür sanatçılarındandır.

Fikret Mualla'nın başlıca eserleri arasında Oturan Adamlar, Kafe, Marsilya'da Fransız İşçileri Bir Kahvede, Haliç ve Süleymaniye, Paris'te Bir Sokak, Baloncu ve Balıkçı sayılabilir.

Ölümünden sonra Paris'te açık artırmaya çıkarılan resimleri de Türk devleti tarafından satın alınmış ve Ankara Resim ve Heykel Müzesi'nde bir Fikret Mualla Salonu oluşturulmuştur. 1976'da dostlarından, yakınlarından ve çeşitli koleksiyonlardan derlenen 118 resmi ile Ankara'da adına bir sergi düzenlendi. Yapıtlarının çoğu bugün özel koleksiyonlarda bulunmaktadır.

Günümüzde Paris'te Fikret Mualla Dostları Derneği adında bir dernek vardır, Bu dernek, Fikret Mualla'nın tablolarının orijinalliğini araştırmak ve ressamı tanıtmak sorumluluğunu yüklenmiştir.

Kaynakça

Türk asıllı Fransızlar
1903 doğumlular
Kadıköy doğumlular
Fransa'daki Türk gurbetçiler
Türk dışavurumcu ressamlar
Galatasaray Lisesinde öğrenim görenler
Karacaahmet Mezarlığı'na defnedilenler
1967 yılında ölenler

Fikret Muallâ


جيراردو جيانيتا (12 سبتمبر 1956 في أسكولي)  لاعب كرة قدم فرنسي الجنسية إيطالي المولد معتزل كان يجيد اللعب في خط الوسط . بزغ نجمه عندما قاد نادي ستاد رانس إلى احتلال المركز الثاني في بطولة كأس فرنسا موسم 1976-1977 .

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
لاعبو الدوري الفرنسي
لاعبو رانس
لاعبو كرة قدم فرنسيون
لاعبو أولمبيك ليون
مواليد 1956
مواليد في أسكولي بيتشينو

جيراردو جيانيتا


Ku'damm 59 é uma minissérie de televisão escrita por Annette Hess e dirigida por Sven Bohse. A minissérie de três episódios foi transmitida pela primeira vez em 18, 19 e 21 de março de 2018 no canal ZDF como uma sequência de Ku'damm 56.

Elenco
Sonja Gerhardt ... Monika Schöllack
Claudia Michelsen ... Caterina Schöllack
Maria Ehrich ... Helga da Boost
Emilia Schüle ... Eva Fassbender
Trystan Pütter ... Freddy Donath
Sabin Tambrea ... Joachim Franck
August Wittgenstein ... Wolfgang von Boost
Ulrich Noethen ... Kurt Moser
Laura de Boer... Ninette Raven
Heino Ferch ... Prof. Dr. Jürgen Fassbender
Andreas Pietschmann ... Hans Liebknecht
Uwe Preuss ... Sr. Hundt
Alma und Smilla Löhr ... Dorli

Episódios

Ligações externas
Ku'damm 59 (em inglês) no IMDb

Telefilmes de drama da Alemanha
Filmes de ficção histórica
Séries de televisão de drama da Alemanha
Minisséries da Alemanha

Ku'damm 59


1942 (MCMXLII) perşembe günü başlayan bir yıldır.

Olaylar

 24 Şubat - ABD'nin Los Angeles kentinde Japonlar tarafından hava taarruzu gerçekleştirildiği zannedilerek taarruz alarmı verildi. Gece boyunca kent seması projektörlerle aydınlatılarak uçaksavar atışı yapıldı, çıkan panik yüzünden 5 kişi öldü.
 14 Temmuz - Atılay faciası. Atılay denizaltısı eğitim dalışı yaptı, bir daha su yüzüne çıkmadı. 37 subay ve er öldü.
 9 Ağustos - Kuşatma altındaki Leningrad'da Shostokovich'in Leningrad Senfonisi seslendirildi.
 23 Ağustos - Stalingrad Muharebesi başladı.
 11 Kasım - Varlık Vergisi çıkarıldı.

Doğumlar

Ocak
 8 Ocak - Stephen Hawking, İngiliz fizikçi ve evrenbilimci (ö. 2018)
 17 Ocak - Muhammed Ali, Amerikalı boksör (ö. 2016)
 25 Ocak - Eusébio da Silva Ferreira, Portekizli futbolcu (ö. 2014)

Şubat
 22 Şubat - Paulo Henrique Amorim, Brezilyalı gazeteci (ö. 2019)

Mart
 2 Mart - Lou Reed - Amerikalı rock and roll şarkıcısı ve güftecisi (ö. 2013)
 13 Mart - Scatman John, Amerikalı sanatçı (ö. 1999)
 14 Mart - Emin Çölaşan, Türk gazeteci
 15 Mart - Molly Peters, İngiliz oyuncu (ö. 2017)
25 Mart - Aretha Franklin, Amerikalı şarkıcı ve müzisyen (ö. 2018)

Nisan
 1 Nisan - Savaş Dinçel, Türk tiyatro sanatçısı, karikatürist, sinema oyuncusu ve yönetmeni (ö. 2007)
 5 Nisan - Pascal Couchepin, İsviçreli politikacı
 13 Nisan - Ataol Behramoğlu, şair, yazar, çevirmen, edebiyatçı
 17 Nisan - David Bradley, İngiliz oyuncu
 26 Nisan - Manfred Korfmann, Alman arkeolog (ö. 2005)

Mayıs
 2 Mayıs - Ömür Göksel, Türk pop müziği ses sanatçısı
 28 Mayıs - Mehmet Ulay, Türk oyuncu.(ö. 2023)

Haziran
 17 Haziran- Doğu Perinçek, İşçi Partisi (Türkiye) Genel Başkanı, yazar
 26 Haziran - Candan Tarhan, Türk futbolcu ve teknik adam (ö. 1989)
 30 Haziran - Şener Kökkaya, tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, sahne amiri, yönetmen

Temmuz

 2 Temmuz - Ahmet Türk, Demokratik Toplum Partisi eski genel başkanı Türk siyasetçi
 10 Temmuz - Ronnie James Dio, Amerikalı şarkıcı, söz yazarı
 13 Temmuz - Harrison Ford, Amerikalı aktör

Ağustos
 2 Ağustos - Isabel Allende, Şilili yazar
 7 Ağustos - Tobin Bell, Amerikalı oyuncu
 19 Ağustos - Jorgelina Aranda, Arjantinli oyuncu, model ve şarkıcı (ö. 2015)
 20 Ağustos - Kuzey Vargın, Türk oyuncu (ö. 2017)

Eylül
 6 Eylül - Türker Arslan, Türk avukat ve eski TFF tahkim kurulu başkanı
 8 Eylül
Judith Hann, İngiliz televizyon sunucusu
Želimir Žilnik, Alman senalist ve yapımcı
 9 Eylül
Ataman Yalgın, Türk büyükelçi (ö. 2021)
Ted Herold, Alman rock and roll şarkıcısı ve aktör (ö. 2021)

Ekim
 6 Ekim - Britt Ekland, İsveçli film oyuncusu

Kasım
 2 Kasım - Shere Hite, Amerikalı seksolog
 15 Kasım - Daniel Barenboim, Arjantin asıllı İsrailli orkestra şefi ve piyanisti
 17 Kasım - Martin Scorsese, Amerikalı yönetmen
 27 Kasım - Jimi Hendrix, Amerikalı gitarist, şarkıcı, söz yazarı, kültürel ikon

Doğduğu gün ve ay bilinmeyenler
 Ömer Barutçu, Türk politikacı
 Cengiz Tuncer, Türk politikacı
 Ayvaz Gökdemir, Türk siyasetçi
 Ertan Saruhan, Türk öğretmen ve THKP-C'li eylemci (ö. 1972)
 Harun Karadeniz, 68 kuşağı öğrenci liderlerinden (ö. 1975)

Ölümler
 2 Ocak
 Fikret Şadi Karagözoğlu, tiyatro sanatçısı (d. 1890)
 Emin Belli, Türk tiyatro sanatçısı
 25 Ocak - Ahatanhel Krımski, Ukraynalı bilim insanı ve akademisyen (d. 1871)
 23 Şubat- Stefan Zweig, Avusturyalı romancı (d. 1881)
 27 Mayıs - Muhammed Hamdi Yazır, Müfessir (d. 1878)
 29 Mayıs - John Blyth Barrymore, Amerikalı aktör (d. 1882)
 4 Haziran - Reinhard Heydrich, Alman asker ve siyasetçi (d. 1904)
 8 Temmuz - Refik Saydam, Türk hekim, siyasetçi, Türkiye'nin 4. başbakanı (d. 1881)
 23 Temmuz - Adam Czerniaków, Polonyalı mühendis ve senatör (d. 1880)
 9 Eylül - Tuğbay Şevki Savaşçı, Türk İstiklâl Savaşı gazisi (d. 1878)
 21 Ekim - Mustafa Durak Sakarya, Türk siyasetçi (d. 1876)

Öldüğü gün ve ay bilinmeyenler
 Hüseyin Suat Yalçın, Türk yazar ve şair (d. 1867)

1942 Nobel ödülünü kazananlar

 Fizik – yok
 Kimya – yok
 Tıp – yok
 Edebiyat – yok
 Barış – yok

1942


المنظمة الدوليّة للهجرة (IOM) هي منظمة بين-حكوميّة تمّ تأسيسُها في العام 1951، وهي مُلتزمة بمبدأ أنّ الهجرة الإنسانيّة والمُنَظّمة هي هجرةٌ مُفيدةٌ للجميع، للمُهاجرين والمُجتمعات على حدّ سواء. أمّا على مُستوى العالم، فإنّ لدى المُنظمة الدولية للهجرة (IOM) عددٌ من الدّول الأعضاء وقدره 151 دولة، ذلك فضلًا عن أنّ لديها ما يزيدُ عن 7800 موظّف يعملون في أكثر من 2300 مشروع، في 470 موقع ميداني. وتُقدّر نفقاتُ المنظمة الدوليّة للهجرة (IOM) بقرابة 1.2 مليار دولار أميركيّ.

إنّ المُنظمة الدوليّة للهجرة (IOM) مُكرَّسةٌ للتشجيع على الهجرة الإنسانيّة والمُنظّمة بما يخدم مصالح الجميع. وتقوم المُنظمة الدولية للهجرة بتحقيق ذلك من خلال تقديم الخدمات والمشورة للحكومات والمُهاجرين على حدّ سواء.

كذا وتعملُ المنظّمة الدوليّة للهجرة (IOM) للمُساعدة على ضمان الإدارة الإنسانيّة والمُنظّمة للهجرة وضمان إيجاد تعاون دوليّ فيما يخصّ قضايا الهجرة وكذلك للمُساعدة في البحث عن الحلول العمليّة لمشاكل الهجرة ولإيجاد وتقديم المُساعدات الإنسانيّة للمُهاجرين الذين هم في حاجة، سواءً كانوا لاجئين أو أشخاص نازحين أو غير ذلك من الأشخاص المُهَجَّرين. كما ويعترفُ دستور المنظمة الدولية للهجرة (IOM) اعترافًا صريحًا بالعلاقة بين الهجرة والتنمية الثقافيّة والاجتماعيّة والاقتصاديّة، بالإضافة إلى حق الأشخاص بحريّة بالتنقّل.

إنّ المنظمة الدوليّة للهجرة (IOM) تعمل في المجالات الواسعة الأربع لإدارة الهجرة وهي: الهجرة والتّنمية؛ وتيسير الهجرة؛ وتنظيم الهجرة؛ ومُعالجة الهجرة القسريّة. وتتضمّن الأنشطة الجامعة لعدّة قطاعات ومجالات كُلًّا من تعزيز القانون الدولي للهجرة ومُناقشة السّياسات والتوجيهات وحماية حقوق المُهاجرين، بالإضافة إلى صحّة الهجرة والبعد الخاصّ بالنّوع الاجتماعيّ. وتعملُ المنظمة الدوليّة للهجرة (IOM) على نحوٍ وثيقٍ مع الشّركاء، من أطراف حكوميّة وغير حكوميّة وبين-حكوميّة، فيما يتعلّق بهذه المجالات.

أمّا بالنّسبة لمكتب المُنظمة الدولية للهجرة (IOM) في القاهرة، فقد تمّ تأسيسُه في العام 1991، بغرض مُساعدة مواطني البُلدان الأخرى المُهجّرين بسبب حرب الخليج عندها. أمّا اليوم فتستضيف القاهرة أيضًا المكتبَ الإقليميّ للمنظمة الدوليّة للهجرة (IOM)، والذي يقوم بتغطية الأنشطة التي يتم إجراؤها في كلّ من الجزائر والبحرين ومصر والعراق والأردن والكويت ولبنان وليبيا والمغرب وسلطنة عمان وقطر والمملكة العربية السعودية والسودان وسوريا وتونس والإمارات العربيّة المتّحدة واليمن. ويقوم المكتبُ الإقليميّ للمنظّمة بتوفير الدعم السياساتيّ والتقنيّ والإداريّ من خلال موظّفين يعملون في 13 بلد من بلدان المنطقة.

انظر أيضا

 منظمة الأمم المتحدة للتربية والتعليم والثقافة
 منظمة الأمم المتحدة للطفولة

وصلات خارجية

مراقبو الجمعية العامة للأمم المتحدة
معاهدات جمهورية شعبية في أنغولا
معاهدات جمهورية مصر (1953–1958)
منظمات الأمم المتحدة مقرها في جنيف
منظمات أسست في 1951
منظمات حكومية دولية أسست عبر معاهدة
منظمات مقرها في جنيف
تأسيسات سنة 1951 في سويسرا

منظمة الهجرة الدولية


Gonca, İzmir merkezli ayda bir yayınlanan çocuk, aile ve kültür dergisiydi. Ali Ural, Başak Sezgin, Abdurrahman Neşeli, Ahmet Haşim, Ali Çolak, Ayşe Tuncer, Aslı Kaplan, Arif Nihat Asya gibi yazarlar bünyesinde bulunmaktaydı. Derginin içerisinde çocuklara yönelik fıkra, hikâye, masal ve bilmeceler bulunmaktaydı.

Ayrıca bakınız
 Samanyolu Yayın Grubu
 Feza Gazetecilik A.Ş.
 Kaynak Kültür Yayın Grubu
 Sızıntı (dergi)

Dış bağlantılar
 Gonca Dergisi resmi sitesi*
 Gonca dergisinden sesli dergi projesi
 Gonca dergisinin yeni yarışması 'Çek Bir Kısa Film'
 Dergilerin Şubat sayılarında neler var?
 Gonca Dergisi''nin sürprizleri devam ediyor
 Gonca Dergisi hikaye ve resim yarışması ödül töreni
 Gonca Dergisi'ne hikaye yazdı Türkiye 1.'si oldu
 Gonca Dergisi 14 yaşında

Yayımı sona eren Türkiye dergileri

Gonca (dergi)


În lingvistică, o limbă koiné, dialect koiné, sau simplu koiné (limba greacă veche κοινή, "[limbă] comună") este o limbă standard sau dialect care s-a dezvoltat ca urmare a contactului dintre două sau mai multe varietăți inteligibile mutual (dialecte) ale aceleași limbi.

Etimologie
Termenul koiné înseamnă " comun" în limba greacă și a fost utilizat pentru prima dată ca să reprezinte forma de limba greacă folosită ca lingua franca în perioada romană.

Procesul de "koinezation" este un caz particular al contactului dintre dialecte, ca urmare a colonizării în care oamenii au migrat din diferite porțiuni ale unei zone vorbitoare de o singură limbă. În general, acest proces durează două sau trei generații pentru a fi complet, dar se poate realiza și de-a lungul unei singure generații.

Exemple

Araba koiné
Araba koiné este limba comună din care provin dialectele arabe moderne. Aceasta  nu se identifică cu nici unul din dialectele incipiente și este diferită de araba literară în multe privințe.

În Arabia din perioada pre islamică existau mari diferențe între dialecte, iar araba clasică sau ʿarabiyyah gramaticienilor avea la bază un limbaj poetic standard care nu se regăsea în niciun dialect. Era folosită, în special,  pe cale orală de către poeți și oratori de dialecte diverse. Aceasta ne este cunoscută prin prisma poeziei pre islamice și a coranului. După ce ʿarabiyyah a fost acceptată de către lumea islamică și ulterior codificată în lucrările gramaticienilor, aceasta a rămas aproape neschimbată în plan fonetic și morfologic până în momentul de față, când încă este acceptată ca forma corectă în scriere și comunicare formală.

Araba koiné nu a avut un anume dialect ca centru de la care a apărut. Aceasta s-a dezvoltat ca o formă conversațională a limbii arabe și s-a răspândit în întreaga lume islamică în primele secole ale erei islamice. Araba koiné a coexistat cu ʿarabiyyah, chiar dacă prima nu a fost aproape deloc întrebuințată în scris, iar dialectele moderne, în special cele din afara Arabiei, reprezintă o continuare a acestei koiné. Astfel că diferențele care se manifestă între dialecte sunt simple împrumuturi care au avut loc în urma răspândirii arabei koiné.

Istorie
Studiile lingvistice din acest domeniu nu stabilesc o dată fixă pentru formarea arabei koiné și nici nu o situează într-o perioadă anume pentru că nu există nicio dovadă istorică care să ateste data și locul în care aceasta koiné a existat. Este foarte probabil ca începutul limbii koiné să existe de dinainte de expansiunea limbii arabe (coranice) prin răspândirea islamului, dar este la fel de posibil ca această koiné să coincidă cu expansiunea islamului, ceea ce a determinat o mare masă de vorbitori să folosească limba arabă.

Diferențele dintre araba colocvială și araba vorbită
Charles Ferguson a elaborat o lista cu trăsături care diferențiază araba colocvială de araba standard pentru a argumenta propria teorie conform căreia dialectele moderne provin de la o limbă koine care a coexistat cu limba arabă clasică.

1.	Renunțarea la dual – dualul se întâlnește rar la dialecte, în special în cazul numelor, iar dualul adjectivelor, pronumelor și verbelor a dispărut complet.

2.	Taltalah – un număr de afixe care conțin "a" în araba clasică apar în dialecte cu "i". Folosirea lui "i" în locul lui "a" a fost considerată un fenomen dialectal de către gramaticieni, iar aceștia l-au numit taltalah. Toate dialectele din afara Arabiei par să folosească "i" în loc de "a " pentru următoarele afixe : pronumele de persoana a doua la genul masculin, forma feminină a sufixului "-at", prefixul intranzitiv "ta" pentru verbe, conjuncția "wa".

3.	sistemul verbelor – se remarcă trei diferențe mari și anume dispariția verbelor cu consoana finală "waw", formarea din nou a verbelor geminate și dezvoltarea sufixului verbal "l". Prima diferență se referă la cele cinci tipuri de verbe primare care au o consoană finală slabă și care au dispărut din dialecte. A doua diferență este reprezentată de verbele geminate din limba arabă care au consoana a doua și consoana a treia din rădăcină identice. Schema pe care dialectele o folosesc pentru acestea este CaCic, în contrast cu schema lor din araba clasică CaCC. De asemenea, formele corespunzătoare persoanelor întâi și a doua în dialect sunt identice cu formele verbelor cu rădăcină slabă. Acest procedeu este considerat de către gramaticieni singura formare a dialectelor arabe moderne care nu are nicio legătură cu formele clasice ale limbii. A treia diferență se referă la sufixul "l" care se traduce prin prepoziția "pentru". În araba clasică acesta se folosește cu pronume afixe ( laka, lahu, laha, lana, lakum s.a.m.d.), în dialecte acest sufix se atașează direct verbelor.

4.	morfologia și sintaxa numeralelor cardinale – în special sintaxa numerelor de la 3 la 10 și forma numerelor de la 11 la 19. În araba clasică numerele de la 3 la 10 se folosesc la feminin pentru substantive masculine, respectiv la masculin pentru substantive la genul feminin. În dialectele moderne forma lungă a numărului, cea cu terminație feminină, se folosește atunci când apare singură, fără să fie urmată de un nume, iar forma de masculin apare înaintea fiecărui nume, indiferent de genul acestuia. Numerele de la 13 la 19 din araba clasică sunt constituite din două părți : forma numărului 10 care se acordă în gen cu numele și forma cifrei respective de la 1 la 9 , opusă în gen numelui. În dialecte aceste forme au devenit cuvinte compuse, invariabile intern pentru a simplifica cât mai mult sistemul de numărare.

5.	adjectivele – s-au păstrat la fel în dialecte în ceea ce privește forma și funcția lor, însă se remarcă lipsa formei de feminin pentru comparativ, iar sufixul nisbah "-iyy" s-a transformat într-un "i" lung.

6.	diferențele din punct de vedere lexical – mai precis dispariția universală în dialecte a unor termeni importanți din araba clasică și anume : particula "ma" ( ce), 'aydan ( de asemenea), particula de negație laysa.

7.	diferențele din punct de vedere fonetic – mai multe foneme consonantice au forme variate în dialecte, pe deasupra apar în plus alte consoane. Vocalele lungi au rămas stabile, în timp ce vocalele scurte au avut de suferit în dialecte.

Bibliografie
 Hitti, Philip - Istoria Arabilor (traducere: Irina Vainovski Mihai), All, București, 2008
 Belnap, Kirk & Niloofar Haeri - Structuralist Studies in Arabic Linguistics : Charles A. Fergurson's Papers, 1954-1994, Brill, New York, 1997

Referințe

Lingvistică
Limbi standard

Limbă koiné


පාස්කුව, පාස්-ච ලෙසද හැඳින්වේ, එය ක්‍රිස්තියානි උත්සවයක් සහ සංස්කෘතික නිවාඩු දිනයක් වන අතර එය ජේසුස් වහන්සේ මළවුන්ගෙන් උත්ථාන වීම සිහිපත් කරයි. නව ගිවිසුම අනුව රෝමවරුන් විසින් ඔහුව කුරුසියේ ඇණ ගසා, ඔහුගේ භූමදානයේ පසු තුන්වන දින උත්ථානය සිදුවුනි. . එය දින 40ක නිරාහාරව, යාඥාවෙන් සහ පසුතැවිල්ලෙන් යුත් චතාරිකය(හෝ මහා චතාරිකය) ට පෙර පැවති ජේසුස් වහන්සේගේ දුක්විඳීමේ උච්චතම අවස්ථාවයි.

පාස්කුව නිරීක්ෂණය කරන කිතුනුවන් සාමාන්‍යයෙන් පාස්කු ඉරිදාට පෙර සතිය ශුද්ධවූ සතිය ලෙස හඳුන්වයි, බටහිර ක්‍රිස්තියානි ධර්මයේ ගොබ් ඉරිදා (ජේසුස් වහන්සේගේ ජෙරුසලම් ගමන සනිටුහන් කරමින්) ආරම්භ වන අතර, ඔත්තු බදාදා ද (ජේසුස් වහන්සේ පාවා දීම ගැන ශෝකය දක්වන) ඇතුළු මහ බ්‍රහස්පතින්දා අවසාන රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහය සිහිපත් කිරීම මෙන්ම මහා සිකුරාදා ජේසුස් වහන්සේගේ කුරුසියේ ඇණ ගැසීම සහ මරණය සිහිපත් කිරීම සිදුකරයි. නැඟෙනහිර ක්‍රිස්තියානි ධර්මය තුළ, එම දිනයන් සහ සිදුවීම් සැමරීම සිදු කරනු ලබන්නේ "ශුද්ධ" හෝ "ශුද්ධ වූ සහ ශ්‍රේෂ්ඨ" යන්නෙන් ආරම්භ වන දිනවල නම් වලින්ය.

පාස්කු සමය, පාස්කු ඉරිදා ආරම්භ වී සති හතක් පවතින අතර, 50 වැනි දින පෙන්තකොස්ත ඉරිදා පැමිණීමෙන් අවසන් වේ. පාස්කු සහ ඒ ආශ්‍රිත නිවාඩු දින චංචල මංගල්‍යයන් වන අතර ඒවා නියමිත දිනයකට නොවැටේ. පාස්කු දිනය හෙබ්‍රෙව් දින දර්ශනයට සමාන චන්ද්‍ර සූර්ය දින දර්ශනයක් (සූර්‍ය වර්ෂය සහ චන්ද්‍ර අවධිය) මත පදනම් වේ. Nicaea හි පළමු කවුන්සිලය (325) ස්ථාපිත කළේ නීති දෙකක් පමණි, එනම් හෙබ්‍රෙව් දින දර්ශනයෙන් ස්වාධීන වීම සහ ලෝක ව්‍යාප්ත ඒකාකාරිත්වය. ගණනය කිරීම සඳහා විස්තර සඳහන් කර නැත; මේවා ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කරන ලද අතර එය සියවස් ගණනාවක් ගත වූ අතර මතභේද ගණනාවක් ඇති කළේය. එය මාර්තු 21 වෙනිදා හෝ ඊට පසු ඉක්මනින්ම සිදු වන පල්ලියේ පූර්ණ චන්ද්‍රයෙන් පසු පළමු ඉරිදා පැමිණ තිබේ. වඩාත් නිවැරදි ග්‍රෙගෝරියානු දින දර්ශනය මත පදනම්ව ගණනය කළද, එම පූර්ණ චන්ද්‍රයාගේ දිනය සමහර විට මාර්තු විෂුවයට පසු තාරකා විද්‍යාත්මක පළමු පූර්ණ චන්ද්‍රයාට වඩා වෙනස් වේ.

පාස්කුව


Heteroderma, rod crvenih algi iz porodice Corallinaceae. Rod je opisan 1909.; tipična vrsta je morska alga H. subtilissimum. Rod taksonomski nije priznat i smatra se sinonimom za Pneophyllum Kützing, 1843.

Pet vrsta taksonomki je priznato.

Vrste
 Heteroderma corallinicola E.Y.Dawson
 Heteroderma gibbsii (Setchell & Foslie) Foslie
 Heteroderma jugatum (Foslie) De Toni
 Heteroderma parvicarpa E.Y.Dawson
 Heteroderma subtilissimum (Foslie) Foslie

Izvori

Koralinske alge

Heteroderma


Osvit je časopis za književnost, kulturu i društvene teme Društva hrvatskih književnika Herceg-Bosne. Izlazi od 1995. u Mostaru.

Ritmom izlaženja je bio neredovit; jedno vrijeme je izlazio kao tromjesečnik, jedno vrijeme kao polugodišnjak.

Do 17. siječnja 2007., na čelu uredničkog vijeća je bio Veselko Koroman.

Staro uredništvo su činili Zdravko Kordić, glavni i odgovorni urednik, Vjekoslav Boban, Borislav Arapović, a u uredničkom su vijeću bili još Marko Martinović, Šimun Musa i Krešimir Šego. Nakon odluke UO od 7. listopada 2005. postavljeno je novo uredništvo u kojem su glavni urednik Antun Lučić, Ružica Soldo, Miljenko Stojić i Andrija Vučemil.

U svom programu "Osvit" ima zadaće zalagati se za "afirmaciju hrvatske književnosti, baštine, za općekulturologijsku i aktualnu društvovnu temetiku, za afirmaciju mladih književnika, te će donositi vrijedne prijevode iz svjetske književne i kulturne baštine i suvremenosti."

Uz književna djela (pretežno kratkih književnih vrsta) objavljuje i znanstvene i stručne radove.

Izvori
 DHK HB - Osvit
 Misija
 DHK HB  Osvit

Književni časopisi
Tiskani mediji na hrvatskom jeziku u Bosni i Hercegovini
Hrvatska književnost
Stručni i znanstveni časopisi
Mediji u Mostaru

Osvit (Mostar)


Irma Glicman Adelman () a fost o economistă româno-americană.

Viața timpurie și educația
Adelman s-a născut în Cernăuți, România. În 1939 s-a mutat cu familia sa în Palestina, unde și-a continuat educația la liceu, fugind de regimul nazist.

După liceu, în 1949, Adelman s-a mutat în Statele Unite și a urmat cursurile Universității Berkeley din California, unde a obținut o diplomă de licență în domeniul Administrării Afacerilor în 1950, masterul în economie în 1951, și titlul de doctor în economie în 1955.

Carieră și cercetare
În primii doi ani de după facultate Adelman a ocupat poziția de instructor și profesor asistent la facultatea unde a terminat; în anul universitar 1958-1959 a fost profesor invitat al Mills College. După aceea, ea a devenit profesor asistent la Universitatea Stanford, unde a stat până în 1962. În acel an, Adelman s-a mutat la Universitatea Johns Hopkins, unde a fost profesor asociat până în 1965, când s-a mutat la Universitatea Northwestern. După ce a plecat de la Northwestern, Irma a ajuns la Universitatea din Maryland, în 1972 și a rămas acolo până în 1978. Apoi a îndeplinit funcția de profesor la Departamentul de Agricultură și Economie a Resurselor la Universitatea Berkley din California din 1979 până la pensionare în 1994.

Adelman a adus contribuții importante în domeniul dezvoltării economiei. Studiile sale au arătat efectele dezvoltării unei țării asupra structurii economice și politice a ei, și a consultat Divizia de Dezvoltare Industrială a Națiunilor Unite, Ministerul American al Agriculturii, Agenția Internațională pentru Dezvoltare și Banca Mondială.

Distincții și premii

 Fellow, Academia Americană de Arte și Științe (1974)
 Cleringa, Universitatea Leiden (1977)
 Membră a Econometric Society
 Membră a American Economic Association

Note

Legături externe

 Irma Adelman  pe siote-ul Universității Berkeley
 Arhive la Project Syndicate

Nașteri în 1930
Decese în 2017
Economiști din secolul al XX-lea
Economiști din secolul al XXI-lea
Economiști americani
Americani de origine româno-evreiască
Membri ai Academiei Americane de Arte și Științe
Oameni din Cernăuți
Evrei români
Absolvenți ai University of California, Berkeley

Irma Adelman


Rüştü Dağlaroğlu (1908, İstanbul - 1998), Türk sporcu ve spor yöneticisi.

15 Haziran 1908'de İstanbul Sultanahmet'te doğan Dağlaroğlu, İstanbul Erkek Lisesi ve İktisat ve Ticaret Akademisi'ni bitirdikten sonra İsviçre'ye gitti. Neuchatel Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde hazırladığı "Türk Dokumacılık Sanayii" başlıklı teziyle doktorluk unvanını aldı. Bir dönem Fenerbahçe'de kalecilik yapmiş Oğuz Dağlaroğlu'nun büyük babasidir.

Kendi ifadesine göre, İstanbul'un işgali (1918-1923) döneminde işgalci Müttefik güçlerin takımları karşısında aldığı başarılı sonuçlardan etkilenen Dağlaroğlu 30 Nisan 1924 tarihinde Fenerbahçe Spor Kulübü'ne üye oldu. 1920'li yılların ikinci yarısında kürek şubesinde faal sporculuk yapan Dağlaroğlu, 1931'de dağılmış bulunan Yüzme ve Sutopu takımlarını yeniden oluşturdu ve kulübün en genç şube kaptanı oldu. Bu takımların 1936 yılına kadar başarılar kazanmasını sağlayan ve sutopu takımının Mustafa Kemal Atatürk tarafından Yalova'ya davet edilmesine de şahit olan Dağlaroğlu, 1936 yılında su sporları faaliyetlerinin yapıldığı İstanbul Lido Havuzu'nun sökülmesi sonucunda İstanbul'da yüzme ve sutopu faaliyetlerinin duraklamasıyla Fenerbahçe Spor Kulübü'nde diğer yöneticilik aşamalarında görev yapmaya başladı.

1951-55 ve 1962-66 yıllarında Fenerbahçe Spor Kulübü'nün Genel Sekreterliğini yürüten Dağlaroğlu, 1957 yılında Fenerbahçe'nin 50. yılında Fenerbahçe Spor Kulübü Tarihi adlı kitabını yayınladı. Türkiye'nin ilk Türk spor tarihi ve kulüp tarihi kitabı olan bu eseri 1987'de bu defa kulübün 80 yıllık tarihini kaleme aldığı Fenerbahçe Spor Kulübü Tarihi 1907-1987 adlı eseri izledi.
1998 yılında öldü.

Kaynakça

1908 doğumlular
Fatih doğumlular
1998 yılında ölenler
İstanbul Erkek Lisesinde öğrenim görenler
Türk erkek kürekçiler
Türk erkek sutopu oyuncuları
Türk spor yöneticileri
Fenerbahçe SK sporcuları
Fenerbahçe SK yöneticileri
Bilgi kutusu bulunmayan kişiler

Rüştü Dağlaroğlu


Juan Soler-Espiauba Gallo (Santander, 21 de marzo de 1960), más conocido como Juan Soler, es un político español del Partido Popular.

Biografía

Juan Soler-Espiauba nació en Santander el 21 de marzo de 1960. Es el mayor de tres hermanos. Cuando tenía 8 años se trasladó con su familia a Turquía donde vivió dos años.

En 1975 se trasladó a Madrid donde se matricula en la Universidad Autónoma de Madrid para cursar la carrera de Historia. Se licencia en la especialidad de Historia moderna y contemporánea. Igualmente, es licenciado en Ciencias políticas y Sociología por la Universidad Complutense de Madrid. También se matriculó en la licenciatura de Derecho, que no concluyó, debido a su dedicación a la política. Realizó estudios de doctorado en la Facultad de Ciencias de la Información de la Universidad Complutense.

Habla francés e inglés. Sus grandes aficiones son el cine y la lectura, especialmente libros de historia y ensayo político. Cuenta con una biblioteca de más de siete mil libros.

Carrera política

Empezó en el mundo de la política muy joven, a los 18 años cuando se afilió a las Nuevas Generaciones de la entonces Alianza Popular (precedente del Partido Popular). En 1987, a la edad de 27 años se convirtió en diputado de la Asamblea de Madrid por el PP. Desde 1984 a 1988 fue director del Colegio mayor Marqués de la Ensenada y entre 1989 y 1990 Adjunto al Vicerrector de la Universidad Complutense de Madrid. Entre 1996 y 2003 fue director de la Fundación para el Análisis y los Estudios Sociales – FAES, que compatibilizó con la Dirección de Promoción Empresarial de lo que hoy es la Agencia de Empleo del Ayuntamiento de Madrid (1996-2001).

Juan Soler ha dedicado su vida a la política en la Comunidad de Madrid. Diputado Autonómico entre 1987-1999 y de 2003 a la actualidad. En 2003-2004 fue Senador electo por Madrid en sustitución de Esperanza Aguirre.

En enero de 2011 fue designado candidato a la Alcaldía de Getafe por el Partido Popular para sorpresa de los locales. En pleno desmoronamiento del PSOE a nivel municipal, Juan Soler resultó vencedor en las elecciones municipales, con 12 concejales para el Partido Popular, 9 para el Partido Socialista, 4 para Izquierda Unida y 2 para Unión Progreso y Democracia. Aunque no consiguió la mayoría absoluta se hizo con la alcaldía gracias a un pacto con UPyD. Desde junio de 2011 hasta junio de 2015 fue Alcalde de Getafe, municipio de la Comunidad de Madrid de gran importancia económica y social. Soler sustituyó al anterior alcalde que había estado en el cargo durante 28 años arrebatando por primera vez en democracia a la izquierda uno de sus feudos tradicionales. Fue una de las sorpresas de esas elecciones, celebradas un 22 de mayo.

Se ha definido siempre como liberal. Dice ser admirador de los sistemas político-económicos británico y americano por su tradicional defensa de las libertades de empresa. Vinculado políticamente a Esperanza Aguirre, expresidenta de la Comunidad de Madrid, ha defendido asuntos como la democracia interna de los partidos políticos o el matrimonio homosexual, en contra de la línea oficial de su partido.

Alcalde de Getafe
Fue alcalde del municipio madrileño de Getafe durante una legislatura, entre el 11 de junio de 2011 y el 13 de junio de 2015.

Referencias

Enlaces externos

 Web de Juan Soler
 Web del Ayuntamiento de Getafe
 Blog de Juan Soler

Sociólogos de España
Alcaldes de España del reinado de Juan Carlos I
Alcaldes del Partido Popular
Alcaldes de Getafe
Concejales del Ayuntamiento de Getafe
Diputados de la II Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la III Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la IV Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la VI Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la VII Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la VIII Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la IX Legislatura de la Asamblea de Madrid
Diputados de la X Legislatura de la Asamblea de Madrid
Senadores por la provincia de Madrid
Senadores de la VII Legislatura de España
Senadores por designación de la Asamblea de Madrid
Senadores de la X Legislatura de España
Senadores de la XI Legislatura de España
Senadores de la XII Legislatura de España
Senadores de la XIII Legislatura de España
Diputados del Grupo Parlamentario Popular en la Asamblea de Madrid
Nacidos en Santander (España)

Juan Soler-Espiauba


ජේසුස් වහන්සේගේ දුක් ප්රාප්තිය

ක්රිස්තියානි ආගම් වල ශාස්තෘ වරයාණන් වන නාසරෙතයේ ජේසුස් ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ජිවිතයෙහි ප්රධාන අවස්ථාවන් තුනක් ගැන කිතුනුවෝ අවධානය යොමු කරති එනමි උන්වහන්සේගේ උපත දුක්විදිම මරණය හා උත්ථානයයි
දෙවියන් වහන්සේ ලෝකය මැවු බවත් එම මැවිමේදී උන්වහන්සේ දුක නොමැවු බවත් ලෝකයට දුක පැමිණියේ මිනිසාගේ අකීකරු කම නිසා බවත් ක්රිස්තියානි ආගම උගන්වයි එම ඉගැන්වීමට අනුවත් ක්රිස්තියානි ආගම උගන්ව මිනිසාගෙන් දුක ඉවත් කිරීමට යම්කිසි ක්රමයක් අවශ්‍ය වූ නිසා දෙවියන්වහන්සේම ස්වකීය පුත්රයාණන් වහන්සේ මගින් ලෝකයට පැමිණ මිනිසාගෙන් දුක ඉවත් කිරීමෙහි පියවර තබන ලදී
දුක් ප්රාප්තිය යන්නෙහි තේරුම දුකට පත් වීමයි දුක ළගා කරගත්තේ මිනිසා වුවද දුකින් ඉවත් වීමට මිනිසාට තනිව නොහැකි බව කිතුනු ආගමික විශ්වාසයයි ඒ සදහා දෙවියන් වහන්සේගේ වරප්රසාදය හා උපකාරය අවශ්‍ය බව කිතුනුවෝ අදහති

ජේසුස් වහන්සේගේ දුක් ප්රාප්තිය


Çobanlar - Afyonkarahisar ili ilçesi
 Çobanlar, Gazipaşa - Antalya ili Gazipaşa ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, Nazilli - Aydın ili Nazilli ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, İvrindi - Balıkesir ili İvrindi ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, Çorum - Çorum ili Kargı ilçesine bağlı köy
 Çobanlar, Kargı - Çorum ili Kargı ilçesine bağlı köy
 Çobanlar, Bergama - İzmir ili Bergama ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, Ödemiş - İzmir ili Ödemiş ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, Kütahya - Kütahya ili merkez ilçesine bağlı köy
 Çobanlar, Tavşanlı - Kütahya ili Tavşanlı ilçesine bağlı köy
 Çobanlar, Kırkağaç - Manisa ili Kırkağaç ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, Seydikemer - Muğla ili Seydikemer ilçesine bağlı mahalle
 Çobanlar, Sinop - Sinop ili merkez ilçesine bağlı köy

Çobanlar (anlam ayrımı)


«Blind» —en español: «Ciego»— es una canción de la banda estadounidense de nu metal y metal alternativo Korn, incluida en su álbum debut homónimo, siendo su sencillo debut lanzado en el año 1994. Es considerado como la canción más emblemática de la banda y una de las más influyentes del género nu metal.

Origen
Jonathan Davis escribió la canción cuando formaba parte de Sexart, junto con el guitarrista Ryan Shuck y el baterista Dennis Shinn, pero en la versión de KoRn cambió las partes de bajo y guitarra, aunque la letra y la batería es lo mismo. Korn ha utilizado esta canción en el álbum sin acreditar, sabido esto, Shuck intentó llevar el caso a la corte, pero logró acreditarse más tarde en la compilación del 2004 Greatest Hits Vol. 1 cuando la canción se utilizó en ese registro, donde también aparece Dennis Shinn en los créditos.

La primera versión de esta canción fue grabada por Korn y fue incluido en el demo Neidermeyer's Mind editado en 1993. Hay algunas diferencias entre las dos versiones: la primera es un metal pesado con un sonido más crudo, mientras que la versión que apareció en el álbum debut del grupo se percibe más "accesible".

Algunos afirman que el sampleo del bajo es bastante similar a la canción de Cypress Hill – Lick a Shot.

La letra de esta canción, habla de los problemas experimentados por el cantante Jonathan Davis con las drogas, como un lugar donde aliviar los dolores del alma pero que termina cegando (no literalmente) a la persona. Intenta explicar básicamente como un dolor, se alivia con otro dolor.

Concepto
Jonathan Davis describió a la canción de esta manera:

Video musical
El video musical fue dirigido por Joseph McGinty Nichol. Muestra a la banda actuar frente a una multitud enérgica en un salón con un pequeño escenario, y algunas escenas de los miembros de la banda a las orillas del Río de Los Ángeles. En el fondo se puede ver la inscripción en un telón con el nombre de la banda. El vídeo fue lanzado en enero de 1995.

Lista de canciones

UK Single
10" KORN1
Lado A:
 "Blind" – 4:18

Lado B:
 "Fake (Album Version) – 4:51
 "Sean Olson (Radio Edit) – 4:45

Referencias

Enlaces externos
 "Blind" en Discogs

Sencillos debut de 1994
Sencillos de nu metal
Sencillos de Korn
Canciones en inglés
Canciones de rock

Blind (canción de Korn)


La tangara alirrufa o tángara de cuello dorado (Tangara lavinia) es una especie de ave paseriforme de la familia Thraupidae, perteneciente al numeroso género Tangara. Es nativa de América Central y del noroeste de América del Sur.

Distribución y hábitat
Se distribuye por la pendiente caribeña desde Belice y Guatemala, por Honduras, Nicaragua, Costa Rica, hasta el sureste de Panamá, y por la pendiente del Pacífico desde el extremo suroeste de Panamá, por el oeste de Colombia, hasta el noroeste de Ecuador (Pichincha).

Esta especie es considerada bastante común pero local, en sus hábitats naturales: el dosel y los bordes de bosques húmedos tropicales, principalmente por debajo de los 500 m de altitud, unas pocas hasta los 1000 m; incluso en los bosques muy degradados.

Sistemática

Descripción original
La especie T. lavinia fue descrita por primera vez por el ornitólogo estadounidense John Cassin en 1858 bajo el nombre científico Calliste lavinia; su localidad tipo es: «Istmo de Darién, Panamá».

Etimología
El nombre genérico femenino Tangara deriva de la palabra en el idioma tupí «tangará», que significa «bailarín» y era utilizado originalmente para designar una variedad de aves de colorido brillante; y el nombre de la especie «lavinia» conmemora a la empresaria y litógrafa estadounidense Lavinia Bowen (1820 –).

Taxonomía
Los amplios estudios filogenéticos recientes demuestran que la presente especie es hermana de Tangara gyrola.

Subespecies
Según las clasificaciones del Congreso Ornitológico Internacional (IOC) y Clements Checklist/eBird v.2019 se reconocen tres subespecies, con su correspondiente distribución geográfica:

 Tangara lavinia cara (, 1905) – de Honduras y Nicaragua hasta Costa Rica.
 Tangara lavinia dalmasi (, 1910) – oeste de Panamá (Chiriquí y Veraguas).
 Tangara lavinia lavinia (, 1858) – del este de Panamá al oeste de Colombia y noroeste de Ecuador; inclusive en la isla Gorgona.

Referencias

Enlaces externos

 Videos, fotos y sonidos de Tangara lavinia en eBird.
 Sonidos y mapa de distribución de Tangara lavinia en xeno-canto.

lavinia
Aves de América Central
Aves de América del Sur
Taxones descritos por John Cassin
Animales descritos en 1858

Tangara lavinia


Adrian John Baddeley (né en 1955, à Melbourne, Australie) est un statisticien australien travaillant dans les domaines de la statistique spatiale , l'informatique statistique, de la   et de la .

Formation et carrière
Adrian Baddeley fait ses études à l' de Melbourne, en Australie, et a étudié les mathématiques et les statistiques à l'université nationale australienne, sous la supervision de Roger Miles, puis à l'université de Cambridge avec pour superviseur de doctorat David George Kendall. Il est élu Junior Research Fellow au Trinity College de Cambridge au cours de la deuxième année de son doctorat. Par la suite, il travaille pour l'université de Bath (1982-1985), la Division des mathématiques et des statistiques du Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO), Sydney (1985-1988), le Centrum Wiskunde & Informatica, Amsterdam, Pays-Bas (1988-1994), l'université d'Australie-Occidentale (où il est professeur de statistique de 1994 à 2010), la Division of Mathematics, Informatics, and Statistics du CSIRO, Perth (2010-2012) et le Center for Exploration Targeting de l'université d'Australie-Occidentale (2013-2014). Il est maintenant professeur de statistique informatique à l'université Curtin.

Recherches

Stéréologie
Les méthodes classiques de  étaient limitées par l'exigence que le plan de coupe soit orienté au hasard. Baddeley a développé une technique alternative  dans laquelle le plan de coupe est « vertical » (parallèle à un axe fixe, ou perpendiculaire à une surface fixe) permettant d'appliquer la microscopie quantitative à des échantillons de carottes cylindriques, des échantillons de matériaux plats et des échantillons longitudinaux. sections.

Baddeley est l'un des principaux défenseurs des idées statistiques en stéréologie. Avec Cruz-Orive, il a démontré le rôle du principe de pondération Horvitz-Thompson et du théorème de Rao-Blackwell dans l'échantillonnage stéréologique.

Statistiques spatiales
Baddeley a développé une méthodologie statistique pour analyser les modèles spatiaux de points, y compris des méthodes basées sur l'analyse de survie, non paramétriques, des nouveaux modèles de processus ponctuels, des principes et algorithmes d'ajustement de modèle et des logiciels libres.

Prix et distinctions
Adrian Baddeley est lauréat de la Conférence Georges Matheron (2008) (Australie, université d'Australie-Occidentale), avec une conférence intitulée Special Point Process Models on Exploration Geology. Il est également lauréat de la médaille Pitman (2004), de la médaille Hannan (2001), de la Médaille du centenaire (2001), de la médaille de la Société mathématique australienne (1995).

Il a également reçu le prix Smith-Knight de l'université de Cambridge (1979), le prix de la Société statistique d'Australie à l'université nationale australienne (1976), la médaille universitaire de l'Université nationale australienne (1976) et le prix Hanna Neumann de mathématiques pures, à l'université nationale australienne (1976 et 1975).

Il est membre de l'Académie des sciences australienne (élu en 2000) et il a bénéficié de la Prize Research Fellowship du Trinity College, Cambridge (1979).

Références

Liens externes

 Adrien Baddeley
 Ancienne page d'accueil d'Adrian Baddeley

Mathématicien australien du XXe siècle
Mathématicien australien du XXIe siècle
Statisticien australien
Membre de l'Académie australienne des sciences
Personnalité liée à Melbourne
Lauréat de la médaille Pitman
Naissance en 1955

Adrian Baddeley


Kanta Kajiyama (født 24. april 1998) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub SC Sagamihara.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kanta Kajiyama


An Cytogonidium leptocarpoides in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni George Bentham, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Barbara Gillian Briggs och Lawrence Alexander Sidney Johnson. An Cytogonidium leptocarpoides in nahilalakip ha genus nga Cytogonidium, ngan familia nga Restionaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cytogonidium

Cytogonidium leptocarpoides


d'Alexandrie (Copte), est un patriarche copte d'Alexandrie  du  au  ou du  au .

Contexte
Si le patriarche  meurt effectivement le  il est brièvement suivi dans la succession patriarcale par un certain Michel (), un intrus du  à .

Notes et références

Bibliographie

Liens externes

Patriarche d'Alexandrie
Pape copte orthodoxe du XVe siècle
Date de décès incertaine (XVe siècle)

Gabriel V d'Alexandrie (Copte)


Olaylar
 1223 - II. Filip'in ölümüyle, VIII. Louis Fransa Kralı oldu.
 1683 - Merzifonlu Kara Mustafa Paşa komutasındaki Osmanlı orduları, II. Viyana Kuşatması'nı başlattılar.
 1700 - Osmanlı Devleti, Rusya Çarlığı ile İstanbul Antlaşması'nı imzaladı.
 1789 - Bastille Baskını gerçekleşti, Fransız Devrimi'nin başlangıcı kabul edilir. Fransa'da ulusal bayram olarak kutlanmaktadır.
 1884 - Kamerun, Almanya'nın sömürgesi oldu.
 1926 - Mustafa Kemal Paşa'ya yönelik İzmir Suikastı girişimi sebebiyle Ziya Hurşit ve arkadaşları idam edildi.
 1933 - Almanya'da Naziler, muhalefet hareketlerini yasakladı.
 1936 - Türkiye, olimpiyatlarda ilk altın madalyayı aldı. Yaşar Erkan, Berlin Olimpiyatları'nda, güreşte 61 kiloda birinci geldi.
 1938 - İtalya, Yahudi karşıtı Nazi modelini kabul etti.
 1942 - Atılay faciası: "Atılay" denizaltısı eğitim dalışı yaptı, bir daha su yüzüne çıkamadı. 37 subay ve er öldü.
 1948 - Kapatılan Türkiye Emekçi ve Köylü Partisi lideri Dr. Şefik Hüsnü Deymer, 5 yıl hapse mahkûm edildi.
 1948 - Yerli Film Yapanlar Cemiyeti'nce düzenlenen ilk film festivali: Şakir Sırmalı'nın yönettiği "Unutulan Sır" en iyi film, Turgut Demirağ'ın yönettiği "Bir Dağ Masalı" en iyi ikinci film seçildi. Nevin Aypar en iyi kadın, Kadir Eroğan en iyi erkek oyuncu, Cahide Sonku ve Talat Artemel ise en iyi karakter oyuncusu dallarında ödüllendirildi.
 1950 - Türkiye'de Genel Af çıktı.
 1958 - Irak'ta 14 Temmuz Devrimi gerçekleştirildi. Kral II. Faysal ve Abdülillah aynı gün, Başbakan Nuri Said Paşa ise bir gün sonra öldürüldü.
 1959 - Kerkükte, üç gün üç gece sürecek, Türkmen katliamı başladı.
 1960 - Eski Konya Valisi Cemil Keleşoğlu, Yassıada'da intihar etti.
 1968 - Tuluat sanatçısı İsmail Dümbüllü, bir jübile gecesiyle sahnelerden ayrıldı.
 1969 - ABD'de, $500, $1.000, $5.000 ve $10.000 değerindeki kâğıt paralar resmen tedavülden çekildi.
 1970 - Askerlik 20, yedek subaylık 18 aya indirildi.
 1971 - Kültür Bakanlığı kuruldu; ilk Bakan Talat Halman.
 1982 - Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Turgut Özal, Maliye Bakanı Kaya Erdem ve İmar ve İskan Bakanı Şerif Tüten istifa etti. Özal'ın yerine Sermet Refik Pasin, Erdem'in yerine Adnan Başer Kafaoğlu ve Tüten'in yerine de Ahmet Samsunlu atandı.
 1983 - Türkiye'nin Brüksel Büyükelçiliği'nde görevli Dursun Aksoy, silahlı saldırıda öldürüldü. Olayı, üç ayrı Ermeni örgütü üstlendi.
 1987 - Olağanüstü Hal Bölge Valiliği kuruldu.
 1993 - Anayasa Mahkemesi, Halkın Emek Partisi'nin (HEP) faaliyetlerinin Anayasa ile Siyasi Partiler Yasası'na aykırı olduğu gerekçesiyle kapatılmasına karar verdi.
 1994 - ANAP'ın, Başbakan Tansu Çiller hakkında mal varlığını araştırma önergesi Meclis'te reddedildi. Buna karşılık, 1983'ten o güne dek Meclis'te yer alan partilerin lider ve yakınlarının mal varlıklarının araştırılmasıyla ilgili önerge kabul edildi.
 2003 - ABD Hükûmeti, üzerinde UFO teorileri de üretilmiş olan "51. Bölge"nin varlığını kabul etti.
 2015 - New Horizons (Yeni Ufuklar) adlı uzay aracı Plüton'a vardı.
 2016 - Nice Saldırısı: Fransa'nın Nice kentindeki Bastille Günü kutlamalarının yapıldığı sırada bir saldırgan tarafından kalabalığın içine kamyon sürülerek terör saldırısı gerçekleştirildi. Saldırıyı, Irak ve Şam İslam Devleti (IŞİD) üstlendi.
 2021 - Almanya'nın Rhineland-Palatinate eyaletinde sel felaketi yaşandı, 134 kişi öldü.

Doğumlar
 926 - Murakami, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 62. imparatorudur (ö. 967)
 1454 - Angelo Poliziano, İtalyan hümanist (ö. 1494)
 1602 - Jules Mazarin, Kardinal, İtalyan siyasetçi (ö. 1661)
 1675 - Humbaracı Ahmed Paşa, Osmanlı Ordusu'nun ıslahı için çalışmalar yapan Fransız subay (ö. 1747)
 1743 - Gavrila Derjavin, Rus şair ve devlet adamı (ö. 1816)
 1801 - Johannes Peter Müller, Alman fizyolog, karşılaştırmalı anatomist ve ihtiyolog (ö. 1858)
 1816 - Arthur de Gobineau, Fransız diplomat, yazar ve filozof (ö. 1882)
 1858 - Emmeline Pankhurst, İngiliz kadın hakları savunucusu (ö. 1928)
 1862 - Gustav Klimt, Avusturyalı sembolist ressam (ö. 1918)
 1868 - Gertrude Bell, İngiliz seyyah ve casus (ö. 1926)
 1874 - Abbas Hilmi Paşa, Osmanlı dönemindeki son Mısır Hidivi (ö. 1944)
 1889 - Ante Pavelić, Hırvat faşist siyasetçi (ö. 1959)
 1890 - Ossip Zadkine, Rus heykeltıraş ve ressam (ö. 1967)
 1895 - Richard Walther Darré, Alman Gıda ve Tarım Bakanı (ö. 1953)
 1896 - Buenaventura Durruti, İspanyol anarşist, devrimci ve sendikalist (ö. 1936)
 1897 - Plaek Phibunsongkhram, Taylandlı bir askeri subay ve politikacıydı (ö. 1964)
 1903 - Irving Stone, Amerikalı yazar (ö. 1989)
 1904 - Isaac Bashevis Singer, Polonya asıllı Amerikalı yazar ve Nobel Edebiyat Ödülü sahibi (ö. 1991)
 1906 - Olive Borden, Amerikalı sinema oyuncusu (ö. 1947)
 1907 - Safiye Ayla, Türk ses sanatçısı (ö. 1998)
 1910 - Nail Çakırhan, Türk gazeteci, şair ve mimar (ö. 2008)
 1910 - William Hanna, Amerikalı animatör, yönetmen, yapımcı, ses aktörü ve karikatür sanatçısı (ö. 2001)
 1911 - Terry-Thomas, İngiliz oyuncu ve komedyen (ö. 1990)
 1912 - Woody Guthrie, Amerikalı folk müzik şarkıcısı (ö. 1967)
 1913 - Gerald Ford, ABD'nin 38. Başkanı (ö. 2006)
 1918 - Ingmar Bergman, İsveçli oyun yazarı ve film yönetmeni (ö. 2007)
 1919 - Lino Ventura, Fransız sinemasının İtalyan asıllı aktörü (ö. 1987)
 1921 - Leon Garfield, İngiliz kurgu yazarıdır (ö. 1996)
 1921 - Geoffrey Wilkinson, İngiliz kimyager - Ernst Otto Fischer ile birlikte 1973 Nobel kimya ödülü sahibi akademisyen (ö. 1996)
 1923 - Dale Robertson, Amerikalı western film oyuncusudur (ö. 2013)
 1926 - Harry Dean Stanton, Amerikalı oyuncu ve müzisyen (ö. 2017)
 1928 - Louis Calaferte, Fransız yazar (ö. 1994)
 1928 - Nancy Olson, Amerikalı aktris
 1930 - Polly Bergen, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (ö. 2014)
 1930 - Yılmaz Gruda, Türk tiyatro, sinema ve dizi oyuncusu, şair ve oyun yazarı (ö. 2023)
 1933 - Robert Bourassa, Kanadalı avukat ve siyasetçi (ö. 1996)
 1934 - Gotlib, Fransız çizer ve animatör (ö. 2016)
 1935 - Ei-ichi Negishi, Japon kimyager (ö. 2021)
 1937 - Yoshirō Mori, Japon siyasetçi
 1939 - Karel Gott, Çek Caz şarkıcı ve oyuncu (ö. 2019)
 1940 - Halil Jaçellari, Arnavut yazar ve çevirmen
 1941 - Ron Everett, Amerikalı yazar, politik aktivist
 1942 - Javier Solana, İspanyol fizikçi ve siyasetçi
 1943 - Rohana Wijeweera, Sri Lankalı siyasetçi (ö. 1989)
 1947 - Salih Neftçi, Türk ekonomist ve yazar (ö. 2009)
 1947 - Navinchandra Ramgoolam, Mauritius siyasetçi
 1948 - Oruç Aruoba, Türk yazar ve felsefeci (ö. 2020)
 1949 - Tommy Mottola, Amerikalı müzik yapımcısı
 1952 - Eric Laneuville, Amerikalı yönetmen ve oyuncu
 1958 - Mircea Geoană, Rumen siyasetçi
 1958 - Luan Jujie, Çin asıllı Kanadalı eskrimci
 1960 - Ulus Baker, Türk sosyolog, yazar ve çevirmen (ö. 2007)
 1960 - Angélique Kidjo, Beninli şarkıcı-şarkıcı yazarı, oyuncu ve aktivist
 1960 - Jane Lynch, Amerikalı komedyen, oyuncu ve şarkıcı
 1961 - Jackie Earle Haley, Amerikalı oyuncu
 1966 - Matthew Fox, Amerikalı oyuncu
 1967 - Jeff Jarrett, Amerikalı profesyonel güreşçi, güreş eğlence organizatörü
 1969 - Tan Sağtürk, Türk balet ve dizi oyuncusu
 1971 - Bubba Ray Dudley, Amerikalı profesyonel güreşçi
 1973 - Halil Mutlu, Türk halterci ve Dünya ve Olimpiyat şampiyonu
 1974 - Martina Hill, Alman aktris, komedyen ve seslendirme sanatçısı
 1975 - Taboo, Meksika asıllı ABD doğumlu şarkıcı, oyuncu ve rap müzik sanatçısı
 1976 - Zeynep Dizdar, Türk şarkıcı
 1977 - Victoria, Kral XVI. Carl Gustaf'ın en büyük çocuğu olarak İsveç tahtının varisi
 1984
İsmail Şenol, Televizyon sunucusu ve spor gazeteci
Samir Handanović, Sloven futbolcu
Mounir El Hamdaoui, Faslı milli futbolcu
Nilmar, Brezilyalı futbolcu
 1985
Ezequiel Scarione, Arjantinli futbolcu
Terukazu Tanaka, Japon futbolcu
Phoebe Waller-Bridge, İngiliz oyuncu
 1987 - Sara Canning, Kanadalı oyuncu
 1987 - Adam Johnson, İngiliz futbolcu
 1987 - Dan Reynolds, Amerikalı müzisyen ve söz yazarı
 1988 - Elise Gatien, Kanadalı aktris
 1988 - Conor McGregor, İrlandalı karma dövüş sanatçısı ve boksör
 1989 - Sean Flynn, Amerikalı aktör ve şarkıcı
 1990 - James Nunnally, Amerikalı basketbolcu
 1992 - Jonas Hofmann, Alman futbolcu
 1993 - Oğuzhan Azğar, Türk futbolcu
 1994
Aydın Monguş, Rus güreşçi
Mahmut Akan, Türk futbolcu
 1995 - Serge Gnabry, Fildişi Sahili asıllı Alman millî futbolcu
 1997 - Cengiz Ünder, Türk futbolcu

Ölümler
 1223 - II. Philippe, 1180 yılından ölümüne kadar Fransa Kralı (d. 1165)
 1742 - Richard Bentley, İngiliz ilahiyatçı ve eleştirmen (d. 1662)
 1790 - Ernst Gideon von Laudon, Avusturyalı rahip (d. 1717)
 1791 - Joseph Gaertner, Alman botanikçi (d. 1732)
 1793 - Jacques Cathelineau, Fransız çerçi ve Vendée isyanı lideri (d. 1759)
 1808 - Kabakçı Mustafa, Osmanlı asker ve kendi adıyla anılan isyanın lideri (d. 1770)
 1816 - Francisco de Miranda, Venezuelalı bir politikacı, askeri adam, diplomat, yazar, hümanist ve ideologdu (d. 1750)
 1817 - Anne Louise Germaine de Staël, İsviçreli yazar (d. 1766)
 1827 - Augustin-Jean Fresnel, Fransız fizikçi (d. 1788)
 1834 - Edmond-Charles Genêt, Fransız diplomat (d. 1763)
 1881 - Billy the Kid, Amerikalı kanun kaçağı (d. 1859)
 1904 - Paul Kruger, Transvaal Cumhuriyeti Devlet Başkanı ve Boer direniş lideri (d. 1824)
 1907 - William Henry Perkin, İngiliz kimyager ve mucit (d. 1838)
 1910 - Marius Petipa, Fransız balet, eğitimci ve koreograf (d. 1818)
 1926 - Ziya Hurşit, Türk siyasetçi (d. 1892)
 1933 - Raymond Roussel, Fransız şair, romancı, oyun yazarı, müzisyen (d. 1877)
 1939 - Alphonse Mucha, Çek ressam ve grafik sanatçısı (d. 1860)
 1943 - Luz Long, Nazi-Alman sporcu (d. 1913)
 1946 - Arthur Greiser, Nazi Alman politikacı (d. 1897)
 1946 - Jorge Ubico, Guatemala eski devlet başkanı (d. 1878)
 1948 - Harry Brearley, İngiliz metalürji uzmanı (d. 1871)
 1954 - Jacinto Benavente, İspanyol yazardır (d. 1866)
 1958 - Abdülillah, Irak Kralı Gazi bin Faysal'ın kuzeni ve Kayınbiraderi (d. 1913)
 1958 - II. Faysal, Irak Kralı (d. 1935)
 1960 - Cemil Keleşoğlu, Türk bürokrat (d. ?)
 1965 - Adlai Stevenson, Amerikalı siyaset adamı ve diplomat (d. 1900)
 1966 - Julie Manet, Fransız ressam (d. 1878)
 1967 - Tudor Arghezi, Rumen yazar (d. 1880)
 1969 - Eero Berg, Finlandiyalı atlet (d. 1898)
 1971 - Ali Kılıç, Türk asker ve siyasetçi (Atatürk'ün yakın arkadaşı) (d. 1889)
 1974 - Carl Spaatz, Amerikalı havacı general ve ABD Hava Kuvvetleri'nin ilk Kurmay Başkanı (d. 1891)
 1979 - Santos Urdinarán, Uruguaylı futbolcu (d. 1900)
 1986 - Raymond Loewy, Fransız asıllı Amerikalı endüstriyel tasarımcı (d. 1893)
 1993 - Léo Ferré, Fransız şair ve müzisyen (d. 1916)
 1998 - Nguyễn Ngọc Loan, Güney Vietnam Cumhuriyeti Ulusal Polis Şefi (d. 1930)
 1998 - Richard McDonald, McDonald's'ın kurucusu (d. 1909)
 2001 - Eleni Küreman, Türk ilk kadın foto muhabiri (d. 1921)
 2004 - İsmail Hakkı Sunat, Türk tiyatro sanatçısı (d. 1966)
 2013 - Dennis Burkley, Amerikalı oyuncu (d. 1945)
 2014 - Nadine Gordimer, Güney Afrikalı yazar (d. 1923)
 2016 - Helena Benitez, Filipinli siyasetçi ve bürokrat (d. 1914)
 2016 - Péter Esterházy, Macar yazar ve edebiyatçı (d. 1950)
 2017 - Julia Hartwig, Polonyalı yazar, şair ve çevirmen (d. 1921)
 2017 - Meryem Mirzahani, İranlı matematikçi (d. 1977)
 2018 - Mario Casalinuovo, İtalyan siyasetçi ve eski bakan (d. 1922)
 2018 - Theo-Ben Gurirab, Namibyalı siyasetçi (d. 1938)
 2018 - Hans Kronberger, Alman-Avusturyalı siyasetçi (d. 1951)
 2018 - Masa Saito, Japon profesyonel güreşçi (d. 1942)
 2019 - Pernell Whitaker, Amerikalı profesyonel boksör (d. 1964)
 2020 - Adalet Ağaoğlu, Türk Roman ve oyun yazarı (d. 1929)
 2020 - Jyotsna Das, Hint aktris (d. 1927)
 2020 - Galyn Görg, Amerikalı oyuncu ve dansçı (d. 1964)
 2020 - Polat Haşimov, Azerbaycanlı asker (d. 1975)
 2020 - Muhammad Mohaiminul Islam, Bangladeş Donanması genelkurmay başkanı (d. 1941)
 2020 - Caesar Korolenko, Polonya doğumlu Rus psikiyatrist (d. 1933)
 2020 - María Lugones, Arjantinli aktivist, yazar ve filozof (d. 1944)
 2020 - Maurice Roëves, İngiliz-İskoç aktör (d. 1937)
 2020 - Stephen Susman, Amerikalı avukat (d. 1941)
 2021 - Memnun Hüseyin, Pakistanlı iş insanı ve siyasetçi (d. 1940)
 2021 - Kurt Westergaard, Danimarkalı karikatürist (d. 1935)
 2022 - Francisco Morales Bermúdez, Perulu asker ve siyasetçi (d. 1921)
 2022 - Ivana Trump, Çek-Amerikalı iş insanı, model ve yazar (d. 1949)

Tatiller ve özel günler
 Bastille Günü (Fransa ve bağımlı toprakları)

0714
14

14 Temmuz


Lafði Lokkaprúð (enska: Lady Lovely Locks and the Pixietails) var bandarísk teiknimyndasería sýnd í íslensku sjónvarpi við lok 9. áratugarins. Leikföng voru seinna framleidd eftir teikmyndunum sem nutu töluverða vinsælda víðsvegar um heiminn. Aðalðersóna sögunnar var upprunarlega sköpuð og framleidd af bandaríska kveðjukorta fyrirtækinu American Greeting, en sama fyrirtæki skapaði einnig hina margfrægu Kærleiksbirni. Aðeins 20 þættir voru framleiddir. Á 9. og 10. áratugnum varð það algengt að teiknimyndaseríur væru skapaðar samhliða leikföngum af persónum teiknmyndana, þetta þótti góð markaðsbrella sem á sama tíma gaf leikföngum líf og söguheim á sjónvarpskjánum fyrir börn. Þessi markaðsetning er enn notuð í dag.

Sjá einnig

 Bangsi bestaskinn
 Kærleiksbirnirnir
Teiknimyndapersónur

Lafði Lokkaprúð


Nationalpark Gran Sasso og Monti della Laga eller på italiensk Gran Sasso and Monti della Laga National Park er en nationalpark beliggende med hovedparten i regionen Abruzzo i Italien. Den blev etableret i 1991, og har et areal på 2.014 km², og ligger spredt ud over provinserne Teramo, L'Aquila, Pescara og små områder i Rieti og Ascoli Piceno. Terrænet er overvejende bjerge i Abruzzerne, og omfatter alpine områder.

Nationalparken administreres af Ente Parco Nazionale Gran Sasso e Monti della Laga, der har hovedkvarter i Assergi, L'Aquila.

Hovedvejen Strada Maestra del Parco fører gennem parken mellem bjerget Gran Sasso og bjergkæden Monti della Laga i den centale del af Appenninerne. I området ligger også forskningscentret Laboratori Nazionali del Gran Sasso, der leder efter mørkt stof.

Geografi

Parken er et af de største beskyttede områder i Europa, og er centreret omkring bjergmassivet of the Gran Sasso, som dominerer det omliggende landskab; det stiger stejlt over de enorme græsgange på Campo Imperatore. Det er klipperige områder udsat for vind og store mængder sne. Gletsjeren Calderone ligger lige neden for den højeste top, Corno Grande, og den regnes for at være Europas sydligste gletsjer. På nordsiden ses profilen af Monti della Laga-kæden, hvor tusinder af trækfugle raster ved bredderne af Lago di Campotosto. Området dækkes af skove af bøg, ædelgraner, frynseeg og kastanje. Der er over 200 km ridestier i parken.

Natur

Parken er et af de biologisk mangfoldige områder i Europa. Klimaet ligger mellem middelhavs- og centraleuropæisk klima. Parken rummer mere end 2000 plantearter, hvoraf nogle kun findes i dette område, f.eks.Abruzzo Edelweiss. Der er sjældne dyrearter i parken som Abruzzo gemse, italiensk ulv (Canis lupus italicus), Marsicansk brun bjørn (Ursus arctos marsicanus), rådyr, vildkat, vildsvin, ræve og egern. Notable fugle er kongeørn, hvidrygget flagspætte, duehøg, musvåge vandrefalk. Der findes også mange arter af insekter, f.eks. apollo sommerfugl.

Kommuner i parken
 Provinsen L'Aquila
Assergi, Barete, Barisciano, Cagnano Amiterno, Calascio, Campotosto, Capestrano, Capitignano, Carapelle Calvisio, Castel del Monte, Castelvecchio Calvisio, L'Aquila, Montereale, Ofena, Pizzoli, Santo Stefano di Sessanio, Villa Santa Lucia degli Abruzzi

 Provinsen Ascoli Piceno
Acquasanta Terme, Arquata del Tronto

 Provinsen Pescara
Brittoli, Bussi sul Tirino, Carpineto della Nora, Castiglione a Casauria, Civitella Casanova, Corvara, Farindola, Montebello di Bertona, Pescosansonesco, Villa Celiera

 Provinsen Rieti
Accumoli, Amatrice

 Provinsen Teramo
Arsita, Campli, Castelli, Civitella del Tronto, Cortino, Crognaleto, Fano Adriano, Isola del Gran Sasso d'Italia, Montorio al Vomano, Pietracamela, Rocca Santa Maria, Torricella Sicura, Tossicia, Valle Castellana.

Se også
 Nationalparker i Italien
 Abruzzerne

Henvisninger

 Official Gran Sasso e Monti della Laga National Park website
 The National Park of the Gran Sasso
 Parks.it: Park Authority in Abruzzo
 UNESCO photographer's gallery of Campo-Imperatore

Nationalparker i Italien
Abruzzo
Lazio
Marche
Appenninerne


The year 1925 in architecture involved some significant events.

Events
 April–October – International Exhibition of Modern Decorative and Industrial Arts (Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes) in Paris.
 May 25 – Second Madison Square Garden (the version built 1890 and designed by Stanford White) is closed on this date and demolished shortly after.
 St. Bernard de Clairvaux Church (12th century) is shipped from Sacramenia, Segovia, Spain to the United States by William Randolph Hearst.

Buildings and structures

Buildings opened
 November 18 – Willard Straight Hall, Cornell University, designed by Delano & Aldrich opens. 4,800 people come to see the building on opening day, followed by 3,000 people the next day.

Buildings completed

 Mount Pleasant Library (Washington, D.C.), designed by Edward Lippincott Tilton, opens.
 Great Synagogue (Tel Aviv), designed by Yehuda Magidovitch, is completed.
 Administration Building at Texas Technological College (modern-day Texas Tech University) in Lubbock, Texas, designed by Wyatt C. Hedrick, opens.
 Altare della Patria (Monumento Nazionale a Vittorio Emanuele II) in Rome, designed by Giuseppe Sacconi (died 1905) in 1884, is completed.
 Uppståndelsekapellet (Resurrection Chapel), Skogskyrkogården (Woodland Cemetery), Stockholm, Sweden, designed by Sigurd Lewerentz, is built.
 Villa Le Trident at Théoule-sur-Mer on the French Riviera, designed by Barry Dierks, is built.
 Government House of Thailand, in Bangkok, then known as Baan Norasingha (), designed by Corrado Feroci.

Awards
 AIA Gold Medal – Edwin Lutyens; Bertram Goodhue.
 RIBA Royal Gold Medal – Giles Gilbert Scott.
 Prix de Rome, architecture: Alfred Audoul.

Births

 January 14 – Aarno Ruusuvuori, Finnish architect (died 1992)
 January 17 – Gunnar Birkerts, Latvian American architect (died 2017)
 April 6 – Paul Ritter, Australian architect, town planner, sociologist, artist and author (died 2010)
 May 18 – Justus Dahinden, Swiss architect and writer
 May 31 – Frei Otto, German Pritzker Prize-winning architect and structural engineer (died 2015)
 June 25 – Robert Venturi, American Pulitzer Prize-winning architect (died 2018)
 August 20 – Henning Larsen, Danish architect (died 2013)

Deaths
 January 8 – Stewart Henbest Capper, British Arts and Crafts architect (born 1859)
 April 13 – August Endell, German Jugendstil architect and designer (born 1871)
 September 13 – Emily Elizabeth Holman, American architect (born 1854)
 December 26 – Jan Letzel, Czech architect (born 1880)

References

1925 in architecture


Europska Formula 2 – sezona 1975. je bila 9. sezona Europske Formule 2. Naslov prvaka osvojio je Jacques Laffite u bolidu Martini-BMW za momčad Écurie Elf Ambrozium.

Poredak

Izvori

 1975

Europska Formula 2 – sezona 1975.


الدوري الإيطالي الدرجة الأولى 2004–05  هو موسم من الدوري الإيطالي الدرجة الأولى. أقيم خلال الفترة 2004، وحتى 2005، ولم يفز به أي فريق بسبب فضيحةكالتشيوبولي

الترتيب

1فقد يوفنتوس لقب الدوري بسسب تورطه في قضية الكالتشيوبولي وأعطى اللقب بحكم المحكمة لـ إنتر ميلان

2شارك روما في كأس الاتحاد الأوروبي على اعتبار أنه وصيف كأس إيطاليا بعد البطل إنتر ميلان

3 شارك نادي لاتسيو في كأس إنترتوتو بدلا لـ ليفورنو وميسينا بعد اعتذارهم عن المشاركة

النتائج

تصفيات الهبوط

الهدافين

دوريات كرة قدم أوروبية في 2004–05
دوريات كرة قدم إيطالية في 2004-05
مواسم الدوري الإيطالي

الدوري الإيطالي 2004–05


Giave (sardisk: Tzàve) er en by og en kommune (comune) i provinsen Sassari i regionen Sardinien i Italien. Byen ligger i 595 meters højde og har 537 indbyggere (2016). Kommunen har et areal på 47,07 km² og grænser til kommunerne Bonorva, Cheremule, Cossoine, Thiesi, Torralba og Masainas.

Referencer

Henvisninger

Kommuner i provinsen Sassari

Giave