NGC 7812 je spiralna galaktika u zviježđu Kiparu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 7812
  Auke Slotegraaf: NGC 7812 Deep Sky Observer's Companion
  NGC 7812 DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 7800 - 7849

7812

NGC 7812


ايشا ديول (بالبنجابية: ਏਸ਼ ਦੇਓਲ੍ ،بلغة التاميل : ஈஷா தியோல்، بالهندية: ईशा देओल) (ولدت في 2 نوفمبر، 1981) هي ممثلة هندية تظهر في أفلام بوليوود. وهي الابنة الكبرى لزوجين بوليوود الشهيرين، دارمندرا وهيما ماليني.

أفلامها

مراجع

وصلات خارجية

أشخاص على قيد الحياة
بنجابيون
حائزون على جوائز فيلم فير
راقصات كلاسيكيات هنديات
سيخيون هنود
ممثلات أفلام تاميلية
ممثلات أفلام تيلوغوية
ممثلات أفلام هنديات
ممثلات أفلام هندية
ممثلات من مومباي
ممثلات هنديات في القرن 21
مواليد 1981
مواليد في مومباي
ممثلات في سينما الكانادا
تاميليون هنود

إيشا ديول


Naoki Otani (født 24. september 1995) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub FC Machida Zelvia.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Naoki Otani


Parker Mitchell is the co-founder and former co-CEO of Engineers Without Borders (Canada). He and George Roter founded the Canadian organization in 2000.

Mitchell has a bachelor's degree in mechanical engineering and a B.A. (Cognitive Science minor) from the University of Waterloo, and a Masters in Development Studies from the University of Cambridge, as well as an honorary Doctor of Engineering, also from the University of Waterloo.

In 2004, he was selected to be on Canada's Top 40 Under 40 list.

See also
 List of University of Waterloo people

References

Canadian businesspeople
University of Waterloo alumni
Year of birth missing (living people)
Living people

Parker Mitchell


ක්‍රිපූ 484 යනු, පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි වසරකි. එකල එය හැඳින්වුනේ, මමෙර්කුස්ගේ සහ විබුලනුස්ගේ රාජ්‍යතාන්ත්‍රික වසර (හෝ, එතරම් ප්‍රචලිත නොවන අයුරින්, අබ් ඌර්බෙ කෝන්ඩිටා 270 වසර) ලෙසිනි. මෙම වසර සඳහා ක්‍රිපූ 484 යන නාමය භාවිත වීම ඇරඹුනේ මුල්  මධ්‍යතන යුගයේදී, වසර නම් කිරීම සඳහා යුරෝපයේ ප්‍රචලිත භාවයට පත් ක්‍රමය ලෙසින් ක්‍රිස්තු වර්ෂ දින දසුන් යුගය ඇරඹීම හා සමගය.

ග්‍රෙගරි දිනදසුනේ අවුරුදු
පූර්ව-ජූලියානු රෝමානු දින දසුනෙහි අවුරුදු

ක්‍රිපූ 484


Big Owl (Velika sova; Giant, Owl-Man, Old Man Big Owl, Big Owl Witch, Owl Man Giant, Owl-Man Monster, Big-Owl, Big Owl Man, Big Owl Monster), Velika sova je zlonamjerni i opasni div koji se često koristi kao "bauk" u dječjim pričama. U nekim plemenima Apača, Velika sova također igra važniju mitološku ulogu kao rani protivnik Ratnih blizanaca. Kao i druga legendarna bića Apača, Velika sova se ponekad opisuje kao ljudski oblik (u ovom slučaju ljudožder), a ponekad životinjski (u ovom slučaju rogata sova dovoljno velika da odnese dijete.)

Izvori

Apačka mitologija
Indijanska mitologija (divovi)

Big Owl


Ardsley-on-Hudson station is a commuter rail stop on the Metro-North Railroad's Hudson Line, located in the Ardsley Park area of Irvington, New York. It serves both the neighborhood and the northern part of the village of Dobbs Ferry; the main campus of Mercy College is within walking distance of the station.

As of August 2006, daily commuter ridership was 420 and there were 134 parking spots.

History

The station was originally part of the Ardsley Casino Clubhouse, a country club created through the support of some of the most notable and successful men in the US including Jay Gould, Cornelius Vanderbilt (New York Central entrepreneur) and John Pierpont Morgan. The Casino was built overlooking the Hudson River and besides the station, had a private dock to accommodate the yachts of members. The Ardsley Racquet and Swim Club, an offshoot established in 1927, inherited the property in 1935, and the casino was closed in 1936. The site was replaced by the Hudson House Apartments. Even with all the changes, the original mid-1890s New York Central Railroad depot remained intact. As with many stations along the Hudson Division, the New York Central merged with the Pennsylvania Railroad in 1968 to form Penn Central Railroad. The 1970 bankruptcy of Penn Central forced it to turn service over to the MTA, which continued through the time it was taken over by Conrail in 1976, and then by Metro-North Railroad in 1983. While there is no official station house, Metro-North does maintain a small two-story brick depot, housing the northbound waiting room, ticket machines, and the United States Post Office for ZIP Code 10503.

The crossover ramp to southbound or New York City-bound trains was inside the depot until 2006, when Metro-North razed the ramp and built one a few steps to the south, with a higher clearance for projected double-deck trains. At that time new, longer platforms were installed on both sides of the tracks. On February 1, 2010, a sanitation truck smashed into the historic pedestrian bridge leading from the station house to the Hudson House Apartments. The bridge was never rebuilt.

In December 2017, the Village Board of Irvington, which has jurisdiction over the station, passed local legislation which expanded the types of business which would be allowed to be situated in the station's building, while still prohibiting fast-food restaurants, drive-through type businesses and businesses which produced "odor, dust, noise, smoke, gas, fumes or radiation".

Station layout
The station has two slightly offset high-level side platforms each eight cars long. Only one of the express tracks, specifically Track 2 is powered by third rail.

In popular culture
The station was used as a location for the 2002 film Unfaithful, starring Richard Gere and Diane Lane. It also figured in the setting of the 1984 film Falling in Love. Emily Blunt's character Rachel takes the train out of Ardsley-on-Hudson in the 2016 film The Girl on the Train.

References

External links

Ardsley-on-Hudson Metro-North Station (TheSubwayNut)
 Entrance from Google Maps Street View

Metro-North Railroad stations in New York (state)
Former New York Central Railroad stations
Railway stations in Westchester County, New York
Irvington, New York
Railway stations in the United States opened in 1896
1890s establishments in New York (state)

Ardsley-on-Hudson station


කිෂ් (Sumerian: Kiš; transliteration: Kiški; cuneiform: ; Akkadian: kiššatu) යනු පුරාණ නගරයකි.

ඉතිහාසය

ආශ්‍රිත
Cities of the Ancient Near East
 Tell (archaeology)
Short chronology timeline

මූලාශ්‍ර

භාහිර සබැඳි

Archaeological sites in Iraq
Sumerian cities
Former populated places in Iraq
Babil Governorate

කිෂ්


An Disperis lanceolata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Jean Marie Bosser ngan La Croix. An Disperis lanceolata in nahilalakip ha genus nga Disperis, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Disperis

Disperis lanceolata


An Dendrochilum pumilum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Heinrich Gustav Reichenbach. An Dendrochilum pumilum in nahilalakip ha genus nga Dendrochilum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Philippines.

Subspecies

Ini nga species ginbahin ha masunod nga subspecies:

 D. p. pumilum
 D. p. recurvum

Mga kasarigan

Dendrochilum

Dendrochilum pumilum


Polivanov system is a system of transliterating the Japanese language into Russian Cyrillic script, either to represent Japanese proper names or terms in Russian or as an aid to Japanese language learning in those languages. The system was developed by Yevgeny Polivanov in 1917.

In terms of spelling the system is a middle ground between Kunrei-shiki and Hepburn romanisations, matching the former everywhere except for morae hu and tu, which are spelled as in Hepburn (fu and tsu), moras starting with z (which are spelled with dz, as in archaic Hepburn, but following the consistency of Kunrei-shiki with Jun being spelled as Dzyun) and syllabic n, which is changed to m before b, p and m as in traditional Hepburn.

The following cyrillization system for Japanese is known as the Yevgeny Polivanov system. Note that it has its own spelling conventions and does not necessarily constitute a direct phonetic transcription of the pronunciation into the standard Russian usage of the Cyrillic alphabet.

Main table
Hiragana and Katakana to Polivanov cyrillization correspondence table, for single/modified kana.

Syllabic n (ん/ン) is spelled м (m) before b, p, m, and spelled нъ before ya, yu, yo.

Grammar particles は and へ are written ва and э. Syllable を is written either во or о depending on pronunciation.

Diphthongs
It is permitted to use й instead of и in Chinese diphthongs ai and ei (e.g. синдзитай, сэйнэн).

Geminate consonants
Consonants are geminated exactly as they are in romaji: e.g. -kk- > -кк-.

Long vowels
Long vowels may be marked by macron as in Hepburn, but since letter ё has a diacritical mark already it is permitted and much more common to mark long vowels by using a colon (e.g. сё:гун). The sequence ei may be written э:, эй or эи. In regular texts long vowels are usually unmarked.

Common errors and deviations
In English texts, Japanese names are written with the Hepburn system. Attempts may be made to transcribe these as if they were English, rather than following a dedicated Japanese Cyrillization scheme.

A common example of this is attempting to transcribe shi (Polivanov: си) as ши and ji (Polivanov: дзи) as джи. This is inadvisable for use in Russian, because ши is actually pronounced like шы in Russian, and джи like джы, thus making the vowel () closer to Japanese  than to Japanese . Whereas, щи would have a correct vowel sound, but be pronounced more like Japanese .

Equally often, people transcribe cha, chi, chu, cho as ча, чи, чу, чо. This is phonetically correct, but does not conform with the Polivanov scheme (тя, ти, тю, тё), which more closely resembles the Kunrei-shiki romanisations (tya, ti, tyu, tyo) for these particular characters.

Sometimes е, rather than э, is used for e, despite е being pronounced ye in Russian (though not in other languages). This is typically not done in the initial position, despite older romanisations such as "Yedo" doing so. In any case, it does not conform with the Polivanov scheme, although it is seen as more acceptable for words that are in general use (e.g. kamikaze > камикадзе instead of камикадзэ). Replacing ё (yo) with е (ye) is incorrect, however, as it will change the Japanese word too much.

The sound yo (Polivanov: ё), when in the initial position or after a vowel, is often written as йо (yo), which has the same pronunciation: Ёкосука -> Йокосука (Yokosuka), Тоёта -> Тойота (Toyota). Although, the spelling "йо" is not common in Russian words, these are more generally accepted for Japanese names than the transliterations using "ё". "Ё" is not often used in Japanese Cyrillization due to its facultative use in the Russian language (and possible substitution with the letter "Е" which would affect the pronunciation), but for professional translators, the use of ё is mandatory. Some personal names beginning with "Yo" (or used after a vowel) are written using "Ё" (e.g. Йоко for Yoko Ono, but Ёко for Yoko Kanno and all other Yokos).

Exceptions
Some proper names, for historical reasons, do not follow the above rules.  Those include but are not limited to:

See also
 Japanese language education in Russia
 Romanization of Japanese
 Cyrillization of Japanese

External links
 Online Japanese→Polivanov transcription converter
 Proposal for a coordinated Japanese transcription system for several Slavic languages
 Automatic cyrillization of hiragana and katakana
 Kiriji and Yevgeny Polivanov

Japanese
Japanese writing system
Japan–Russia relations
Japan–Soviet Union relations

Polivanov system


الضَبُعُ الرَقطاء أو الذِيْخ هو حيوان من فصيلة الضباع، مشهورة بعوائها الغريب الذي يشبه ضحكة هستيرية للإنسان. وتحصل الضبع على غذائها باصطياد الحيوانات، كما أنها تأكل بقايا الحيوانات النافقة التي يعثر عليها. هذا النوع هو الأكثر شيوعًا إلى جانب الأنواع الأخرى مثل: الضبع المخططة أو الضبع البنية.

موطنه
تنتشر الضباع الرقطاء في إفريقيا جنوب منطقة الصحراء وتعيش في الأماكن المفتوحة ذات الأشجار القليلة مثل السافانا.

الوصف

هو حيوان ذو فرو خشن رمادي اللون ويميل إلى الصفرة مع بقع سوداء, للضبع الرقطاء رأس كبير وآذان مستديرة وأقدام أمامية أطول من الخلفية ما يمنحها مظهرًا مائلًا, شكل الضبع يشبه الكلاب ولكنه أقرب إلى السنوريات, طول الضباع الرقطاء البالغة من الكتف يتراوح ما بين 70 إلى 92 سم الإناث تكون أضخم حجما حيث يتراوح وزنها ما بين 44 إلى 64 كيلو أما الذكور مابين 40 إلى 55 كيلو.

انظر أيضاً
 ضبع
 ضبع مخططة
 ضبع غثراء
 عسبار

مراجع

أنواع القائمة الحمراء غير المهددة
ثدييات إفريقيا
ثدييات في إفريقيا جنوب الصحراء
ثدييات وصفت في 1777
حيوانات الصحراء الكبرى
حيوانات صحراوية
حيوانات مفترسة
ضبعيات
لواحم إفريقيا
مفترسات علوية

ضبع رقطاء


Bradavičava žutenica (hrapava žutenica, pustošna žutenica, kurje oko, lat. Crepis zacintha), jednogodišnja biljna vrsta iz roda dimak (Crepis), porodica glavočike. Rasprostranjena je po zemljama Mediterana i Krimu, a raste i u Hrvatskoj (Biokovo). Uvezena je i naturalizirana u Teksasu.

Zacintha je ime roda koji se na hrvatskom jeziku naziva žutenica, ali on danas nije priznat. Vrsta vrtna žutenica ili endivija pripada rodu Cichorium ili vodopijama

Izvori

Dimak

Bradavičava žutenica


Archiv für Naturgeschichte era um jornal de história natural em língua alemã. Foi fundado por AFA Wiegmann em 1835. A revista foi publicada em Berlim de 1835 a 1926. Houve 92 volumes publicados. De 1912 a 1926, cada volume foi publicado em duas seções, a saber, Abteilung A: Original-Arbeiten e Abteilung B: Jahres-Berichte . Abteilung A (ou seja Seção A) publicou artigos originais sobre zoologia. Abteilung B (ou seja Seção B) publicou relatórios anuais sobre artigos zoológicos publicados no ano anterior.

Ligações externas
Archiv für Naturgeschichte | Hathi Trust Digital Library
The International Plant Names Index, Publication Details, Archiv für Naturgeschichte

Revistas científicas anuais
Revistas de biologia
Revistas de zoologia
Publicações fundadas em 1835
Publicações extintas em 1926

Archiv für Naturgeschichte


Jorge Dávalos (* 3. Juli 1957 in Tala, Jalisco), auch bekannt unter dem Spitznamen El Vikingo (dt. Der Wikinger), ist ein ehemaliger mexikanischer Fußballspieler, der vorwiegend im offensiven Mittelfeld agierte und während seiner gesamten Profikarriere ausschließlich bei den Leones Negros de la Universidad de Guadalajara unter Vertrag stand, für die er insgesamt 513 Spiele bestritt und zwölf Jahre lang Mannschaftskapitän war. Nach seiner aktiven Laufbahn begann Dávalos eine Tätigkeit als Trainer.

Leben

Spieler
Zu seinem ersten Einsatz in der mexikanischen Primera División kam El Vikingo Dávalos am 13. August 1977 im Estadio Jalisco beim 3:2-Erfolg gegen den großen Nachbarn Chivas Guadalajara, als er zehn Minuten vor Spielende eingewechselt wurde. Sein erstes Erstligator gelang ihm am 11. Oktober 1978 per Elfmeter zur 1:0-Führung gegen den CD Tampico, dem die Leones Negros am Ende mit 3:4 unterlegen waren. Bereits wenige Wochen zuvor war Dávalos zum Saisonauftakt am 9. September 1978 beim "ungeliebten Nachbarn" Tecos de la UAG zum ersten Mal in seiner Karriere des Feldes verwiesen worden. Ein Schicksal, das sich während seiner Profikarriere noch zwanzig Mal wiederholen sollte.

Sein letztes Meisterschaftsspiel absolvierte Dávalos am 7. Juni 1991 im Viertelfinale der Liguillas bei der 1:3-Niederlage im Aztekenstadion gegen den Club América.

Sein größter Erfolg mit den Leones Negros war der Pokalsieg im Jahr 1991 durch einen 1:0 und 0:0-Erfolg in den Finalspielen gegen den Club América.

Nationalmannschaft
Zwischen 1979 und 1991 kam Dávalos zu insgesamt sieben Einsätzen für die mexikanische Nationalmannschaft. Sein Debüt feierte er am 8. Februar 1979 gegen die Sowjetunion (1:1), dem ein weiterer Einsatz gegen Spanien (1:0) am 10. Juni desselben Jahres folgte. Auf seinen dritten Länderspieleinsatz musste "der Wikinger" bis zum 20. März 1990 gegen Uruguay (2:1) warten. Sein letzter Einsatz fand im Spiel um den dritten Platz beim CONCACAF Gold Cup 1991 gegen Costa Rica (2:0) statt.

Interessant an seiner Länderspielbilanz ist die Tatsache, dass Mexiko von den sieben Spielen, in denen er (fünfmal davon sogar über die volle Distanz) mitwirkte, kein einziges Mal verloren hat. Fünf Spiele wurden gewonnen und zwei endeten remis.

Trainer
Nach seiner aktiven Laufbahn wechselte er in den Trainerstab des Nachwuchsbereiches seines Exvereins Leones Negros und betreute 1995 vorübergehend die mexikanische U-23-Auswahl Später wechselte er in den Trainerstab von Chivas Guadalajara und kam im Torneo Verano 2001 kurzzeitig als Interimstrainer der ersten Mannschaft zum Einsatz, nachdem Jesús Bracamontes unmittelbar nach einer 1:2-Heimniederlage gegen den Erzrivalen América gefeuert worden war.

Dávalos betreute die Mannschaft in den drei Spielen bei den Tigres de la UANL (0:0) am 17. Februar 2001, gegen die Pumas de la UNAM (ebenfalls 0:0) am 25. Februar 2001 sowie bei der 2:3-Niederlage in Celaya am 3. März 2001, bevor er durch Oscar Ruggeri ersetzt wurde.

Erfolge
 Mexikanischer Vizemeister: 1990
 Mexikanischer Pokalsieger: 1991
 CONCACAF Champions' Cup: 1978 (Sieger der Zone Nord)

Weblinks
 Profil bei Mediotiempo
 Profil auf der offiziellen Website des Verbandes

Einzelnachweise und Anmerkungen

Fußballnationalspieler (Mexiko)
Mexikaner
Fußballtrainer (Deportivo Guadalajara)
Fußballspieler (Leones Negros de la UdeG)
Geboren 1957
Mann

Jorge Dávalos


NGC 6616 je spiralna galaktika u zviježđu Herkulu.

Izvori

Vanjske poveznice

  Hartmut Frommert: Revidirani Novi opći katalog
  Izvangalaktička baza podataka NASA-e i IPAC-a
  Astronomska baza podataka SIMBAD
   VizieR
 DSS-ova slika NGC 6616
  Auke Slotegraaf: NGC 6616 Deep Sky Observer's Companion
   DSO-tražilica
  Courtney Seligman: Objekti Novog općeg kataloga: NGC 6600 - 6649

6616

NGC 6616


Luke Letcher (11 de junho de 1994) é um remador australiano, medalhista olímpico.

Carreira
Letcher começou a remar aos 13 anos no Radford College no ACT e sua profissionalização foi no Black Mountain Rowing Club. Ele conquistou a medalha de bronze nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio com a equipe da Austrália no skiff quádruplo masculino, ao lado de Jack Cleary, Caleb Antill e Cameron Girdlestone, com o tempo de 5:33.97.

Remadores olímpicos da Austrália
Remadores nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Luke Letcher


Habib Essid sau Al-Habib Es-Sid (în arabă:الحبيب الصيد, născut la 1 iunie 1949 la Sousse) este un om politic tunisian, de profesie economist și specialist în economia agricolă, primul ministru al Tunisiei între februarie 2015- august 2016. Candidat al partidului Nidaa Tounes la conducerea guvernului, Essid a format un cabinet de coaliție între partidele laice Nidaa Tounes, Frontul Patriotic Unit și Afek Tounes, și partidul de orientare islamică religioasă Annahda. După adoptarea unei noi constituții, Habib Essid este considerat cel dintâi prim-ministru al celei de-a Doua Republici Tunisiene. În trecut, în anul 2011 a fost ministru de interne.

Al-Habib As-Sid s-a născut în 1949 în orașul Sousse, ca unul din cei șapte fii ai unui zidar.În 1971 a terminat studii de știinte economice la Facultatea de drept și științe economice a Universității din Tunis. Apoi, cu ajutorul unei burse a studiat vreme de trei ani economia agricolă la Universitatea Minnesota din Statele Unite, terminând cu titlul de master.

Prim-miniștri ai Tunisiei
 Economiști
Nașteri în 1949

Habib Essid


Weddell Denizi, Antarktika Kıtası'nın içine sokulan, Güney Okyanusu'nun bir parçasıdır. Kara sınırları, Antarktika Yarımadası ile Kraliçe Maud Toprakları arasındadır. Denizin Fil Adasına kadar olan güney bölümleri kalıcı buzullar ile kaplıdır. Denizin adı ilk kez denize gemisi ile giriş yapan İngiliz denizci James Weddell'dan gelmektedir. Deniz daha sonra ayrıntılı olarak 1900'lü yılların başında İskoç denizci William Speirs Bruce tarafından gezilmiştir.

Galeri

Antarktika'daki yeryüzü şekilleri
Güney Okyanusu'ndaki denizler
Arjantin Antarktikası
Britanya Antarktika Toprakları
Şili Antarktikası
Filchner-Ronne Buz Sahanlığı

Weddell Denizi


Kommandoraid er en militær taktik eller operationel krigsmission, som har et bestemt formål. Det er normalt ikke beregnet til at opfange og holde terræn, men i stedet afslutte med raidstyrken, der hurtigt går tilbage til en tidligere forsvaret position, før fjendens styrker kan reagere på en koordineret måde, eller formulere et modangreb. En raiding gruppe kan bestå af specialstyrker specielt uddannet i denne taktik, såsom kommandoer eller som en særlig mission tildelt nogle almindelige tropper. Kommandoraids er ofte en standardtaktik i irregulær krigsførelse.

Formålet med et angreb kan omfatte:

at demoralisere, forvirre eller udslette fjenden, at ransage eller plyndre
at ødelægge bestemte varer eller anlæg af militær eller økonomisk værdi
at befri krigsfanger
at indfange fjendens soldater til forhør
at dræbe eller fange specifikke nøglepersoner
at samle efterretning

Militærtaktik

Kommandoraid


ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම 1988 තරගවාරයේදී එංගලන්තයට ගොස් එංගලන්තයට එරෙහිව එක් ටෙස්ට් තරගයක් හා එක්ක් එක්දින තරගයක් ක්‍රීඩා කළේය.

එංගලන්තය ටෙස්ට් හා එක්දින  තරගමාලාව 1-0 ලෙස ජය ගත්තේය.

ටෙස්ට් තරගය

එක්දින තරගමාලාව

එංගලන්තය ටෙක්සාකෝ කුසලානය 1-0 ලෙස ජය ගත්තේය.

එක්දින තරගය

බාහිර ප්‍රභවයන්

 CricketArchive – tour itineraries

වාර්ෂික සමාලෝචන

 Playfair Cricket Annual 1989
 Wisden Cricketers' Almanack 1989

1988 in Sri Lankan cricket
1988 in English cricket
1988
International cricket competitions from 1985–86 to 1988
ශ්‍රී ලංකාව තුළ ක්‍රිකට්
ක්‍රිකට්

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමේ එංගලන්ත තරග සංචාරය 1988


Zvijezde pod hipnozom je hrvatski zabavni show baziran i osmišljen po uzoru na francusku verziju showa Stars Under Hypnosis. Radi se o na području Hrvatske i okolice potpuno novom, dosad nepostojećem i neviđenom, jedinstvenom televizijskom formatu koji po prvi puta na scenu donosi - hipnozu. 2017. godine snimljena je prva sezona showa.

Format
Licencu formata potpisuje nekadašnja FremantleMedia, od 2018. godine Fremantle produkcijska kuća. Radi se o britanskoj međunarodnoj televizijskoj i produkcijskoj kući odnosno kući zabavnih brandova, najvećoj u Europi, koja djeluje diljem cijeloga svijeta. Format je prvotno emitiran u Francuskoj 2014. godine u njihovom izdanju showa "Stars Under Hypnosis", a francuska verzija tog showa nije jedina koja je polučila uspjeh gledanosti, već se tu našla primjerice i ukrajinska verzija showa. Same emisije nisu prošle nezapaženo niti van tzv. starog kontinenta pa je već 2014. francuski Stars sous hypnose prikazivan i na kanadskoj televiziji. Za Novu TV show Zvijezde pod hipnozom producirala je FremantleMedia Hrvatska kao članica FremantleMedia grupe.

Koncept

Koncept emisije takav je da voditelj, Dušan Bućan i hipnotizer Timoteo Crnković, u studiju showa jednom tjedno ugošćuju zvijezde poznate javnosti koje su pristale proći kroz proces hipnoze. Zvijezde koje su se podvrgnule hipnozi nalaze se na pola puta između sna i jave, i to sve pred kamerama zabavnog showa u kojem se izmjenjuju snimljeni skečevi zvijezda u najrazličitijim životnim situacijama s hipnozama uživo na samoj pozornici u studiju gdje zvijezde, upravo tijekom emisije, imaju priliku po prvi puta pogledati se u hipnotiziranom stanju.
Žarište je showa sadržano u scenskoj hipnozi - scenskom prikazu moći sugestije u kojem je bitno da se sama osoba osjeća dobro, a da je publika jednako zabavljena. Osobe koje su otvorene prema hipnozi zapravo su pozitivne, zabavne i kreativne, dok su osobe koje se teže prepuštaju hipnozi one koje više analiziraju i racionaliziraju; imavši to na umu, hipnotizer prethodno provodi svojevrsno testiranje kandidata kako bi utvrdio njihovu spremnost i kompetentnost za proces prepuštanja, kako sam kaže, ugodnoj hipnotičkoj opuštenosti.
Show niti dokazuje, niti opovrgava moći hipnoze jer o ovom će fenomenu uvijek biti podijeljenim mišljenja. Upravo se uz pomoć hipnotizera može vidjeti niz poznatih osoba kakve nikada do sada nije bilo prilike vidjeti. Show karakterizira niz zabavnih, smiješnih, neobičnih i iznenađujućih situacija kroz koje prolaze sudionici ovog izazova, te će se zajedno s gledateljima zabaviti gledajući kako su ih savladali.

Hoće li svi uspjeti biti hipnotizirani, ili se među zvijezdama krije i netko tko je jednostavno nedovoljno otvoren da se nađe u stanju hipnoze, može se saznati u epizodama showa.
Svaka emisija broji sedam gostiju showa, od čega je pet mjesta pridržano sudionicima koji su manje ili više spremni na proces i vjeruju u moć hipnoze dok su dva mjesta rezervirana za skeptike koji na kraju možda to više i neće biti.

Emisija osim samih zvijezda pod hipnozom iz tjedna u tjedan ugošćuje i druge predstavnike društvenog života, glumce, sportaše, glazbenice i druge koji će iz prve ruke iznijeti svoj osvrt na hipnozu. Hoće li se i oni podvrgnuti istoj ili će iz studija showa ipak izaći kao skeptici i nevjernici, ostaje vidjeti.

Prva sezona

Prva sezona showa započinje emitiranjem prve epizode 19. listopada 2019. godine na hrvatskom televizijskom kanalu Nova TV. Emitiranje epizoda vrši se u pravilu svakih tjedan dana periodično, osim u iznimnim situacijama. 15. prosinca 2019. godine prikazana je osma i ujedno posljednja epizoda prve sezone showa.

Pregled emisija

Prva epizoda - 19. listopada 2019.

Sudionici

Skeptici

Druga epizoda - 26. listopada 2019.

Sudionici

Skeptici

Treća epizoda - 02. studenoga 2019.

Sudionici

Skeptici

Četvrta epizoda - 09. studenoga 2019.

Sudionici

Skeptici

Peta epizoda - 23. studenoga 2019.

Sudionici

Skeptici

Šesta epizoda - 01. prosinca 2019.

Sudionici

Skeptici

Sedma epizoda - 08. prosinca 2019.

Sudionici

Skeptici

Osma epizoda - 15. prosinca 2019.

Sudionici

Skeptici

Voditelj
 Dušan Bućan
Voditeljsku palicu drži iskusni voditelj i kazališni, televizijski i filmski glumac Dušan Bućan iz Zagreba.

Hipnotizer i iluzionist
 Timoteo Crnković
Uz to što hipnotizira poznate zvijezde, hipnoterapeut i hipnotizer Timoteo Crnković iz Bjelovara, s obzirom na činjenicu da je također iluzionist, u pravilu izvodi i po jednu iluziju u svakoj epizodi.

Izvori

Vanjske poveznice

 https://messmer.ca/en/television/detail/stars-under-hypnosis/
 https://www.fremantle.com/fremantlemedia-rebrands-to-fremantle-as-it-unveils-new-brand-identity-logo-and-website/
 https://tvprofil.com/serije/8360089/zvijezde-pod-hipnozom
 https://www.imdb.com/title/tt11147872/

Televizijske emisije

Zvijezde pod hipnozom


Bastian Thusgaard trommeslager i Blood Label og Dawn of Demise samt fungerende live medlem i Soilwork.

Udgivelser
 Blood Label - Existence Expires (2011)
 Blood Label - Skeletons (2013)
 Roam The Streets – Volume II (2016)

Noter

Trommeslagere fra Danmark
Personer fra Struer

Bastian Thusgaard


An Culcasia ekongoloi in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Ntépé-nyamè. An Culcasia ekongoloi in nahilalakip ha genus nga Culcasia, ngan familia nga Araceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Culcasia

Culcasia ekongoloi


إبراهيم زايد لاعب كرة قدم سعودي ويلعب في مركز حارس مرمى ويلعب حالياً مع نادي الحزم السعودي.

مسيرة اللاعب
لعب سابقاً لأندية الشباب و الهلال و الفيصلي و الوشم و الطائي.

الحياة الشخصية
هو شقيق اللاعب مبروك زايد .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو كرة قدم رجالية سعوديون
حراس مرمى كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
لاعبو دوري الدرجة الأولى السعودي
لاعبو دوري المحترفين السعودي
لاعبو كرة قدم سعوديون
لاعبو نادي الحزم
لاعبو نادي الشباب (السعودية)
لاعبو نادي الطائي
لاعبو نادي الفيصلي (السعودية)
لاعبو نادي الهلال (السعودية)
لاعبو نادي الوشم
مواليد 1410 هـ
مواليد 1990
مواليد في السعودية

إبراهيم زايد


Alexander Paul Weaver, (Bolton, ) est un acteur et écrivain anglais.

Biographie

Il a étudié le théâtre à la Guildhall School of Music and Drama.

Filmographie

Cinéma
 2005 : Doom
 2006 : Marie-Antoinette
 2009 : London Nights
 2018 : Colette

Télévision
 2010: Sherlock (épisode - Le banquier aveugle)
 2012 : Secret State
 2014 : Grantchester
 2018 : Press
 2019 : Mallorca

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Naissance en janvier 1981
Acteur anglais de cinéma
Acteur anglais de télévision
Acteur anglais de théâtre
Naissance à Bolton

Al Weaver


Busenaz Sürmeneli (Trabzon, 26 de maio de 1998) é uma boxeadora turca, campeã olímpica.

Carreira

Ela cresceu em Trabzon, para onde sua família se mudou devido à profissão de seu pai. Em sua infância, queria jogar no time de futebol feminino local. Aos dez anos, foi para o boxe com o treinamento de Cahit Süme, diretor técnico da seleção turca. Sürmeneli conquistou a medalha de ouro nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020 em Tóquio, após derrotar a chinesa Gu Hong na categoria peso meio-médio e consagrar-se campeã.

Naturais de Trebizonda
Pugilistas olímpicos da Turquia
Pugilistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020
Campeões olímpicos da Turquia
Medalhistas nos Jogos Olímpicos de Verão de 2020

Busenaz Sürmeneli


Os Motins de Gordon de 1780 foram vários dias de tumultos em Londres motivados pelo sentimento anticatólico. Eles começaram com um grande e ordeiro protesto contra a Lei dos Papistas de 1778, cujo objetivo era reduzir a discriminação oficial contra os católicos britânicos promulgada pela Lei do Papado de 1698. Lord George Gordon, chefe da Associação Protestante, argumentou que a lei permitiria que os católicos se juntassem ao exército britânico e tramassem uma traição. O protesto levou a tumultos e saques generalizados, incluindo ataques à prisão de Newgate e ao Banco da Inglaterra e foi o mais destrutivo da história de Londres.

A violência começou mais tarde, em 2 de junho de 1780, com saques e incêndios de capelas católicas em embaixadas estrangeiras. Os magistrados locais, com medo de atrair a ira da turba, não invocaram o Riot Act. Não houve repressão até que o governo finalmente enviou o exército, resultando em cerca de 300 a 700 mortes. A violência principal durou até 9 de junho de 1780.

Os distúrbios ocorreram perto do auge da Guerra da Independência Americana, quando a Grã-Bretanha, sem grandes aliados, lutava contra rebeldes americanos, França e Espanha. A opinião pública, especialmente nos círculos da classe média e da elite, repudiou o anticatolicismo e a violência da classe baixa e apoiou o governo de Lord North.

História do Reino Unido

Motins de Gordon


Angel, 1753 yılında Galway, İrlanda'da Darla tarafından vampir yapıldı. Aslında vampir olmadan önce de tam bir haşarı gençti. Hırsızlık yapar kavgalar ederdi. Ama Darla tarafından ısırılınca işler değişti ve tam bir katil oldu! Birlikte tüm Avrupa'ya terör saçmaya başladılar. Ancak Darla ile birlikte 1898 yılında bir çingeneyi ısırınca çingene büyücüler tarafından lanetlendi. Artık Angeleus, Angel olmuştu ve büyücüler ona ruh verdiler. Böylece yaptığı cinayetlerden ders alıp acı çekecekti. Angel'ı Whistler adında bir iblis buldu ve bu harap halden kurtardı. Böylece Angel iyilerin safına geçmiş ve cinayet işlemez olmuştu.

Artık oradan gitmeliydi. Manhattan'dan yola çıktı ve Los Angelesa gitti Buffy'i de ilk defa burada gördü. Ona âşık oldu fakat Buffy bundan habersizdi ve Buffy'i takip edip Sunnydale şehrine gitti ve burada yaşamaya başladı. Tüm olayları ona anlattı. Artık birbirlerine aşıktılar. Aylarca böyle aşkları devam etti. Angel avcılıkta ona yardım ediyordu. Ancak Buffy'nin 17. doğum gününde mükemmel mutluluğa kavuşan Angel tekrar kötü Angelus oldu. Buffy'e eziyet edip dünyayı yok etmeye çalışmaya başladı. Ancak Buffy onu cehenneme yolladı. Böylece birkaç ay orada kaldı. Aslında bu birkaç ay Angel'e göre yüzyıllardı. Bir gün Buffy tarafından geri getirildi. Buffy onu tedavi etti ama artık birlikte olamayacaklarını anladıklarında ise ayrıldılar Buffy üniversiteye, Angel ise Los Angeles'e gitti.

Dizideki bu ayrılığın ardından Buffy The Vampire Slayer ve Angel iki ayrı dizi olarak devam etmiş, bazı bölümlerde ise birbirlerine konuk oyuncu olarak eşlik etmiştir.

Biyografisi

İnsan yaşamı
Angel, 18. yüzyılda yaşamış İrlandalı bir insandı. Asıl ismi o zamanlar Liam olarak geçiyordu. Angel'ın geçmişi hakkında pek fazla bilgi yoktur. Ama dizide hiçbir zaman babasına layık olamayan bir adam olduğundan bahsedilmiştir. Geceleri sürekli barlarda gezen ve sürekli başka kadınlarla ilişkiye giren birisidir. Aynı şekilde bir gece, bar çıkışında Darla ile tanışır. Onun güzelliği tarafından etkilenen Liam, Darla'nın peşine düşer. Sokak arasında Darla onu vampire çevirir ve artık ismi Angelus olur.

Vampir yaşamı
Angelus olarak dünyada bilinen en kanlı vampirlerden birisidir. Yüzyıllar boyunca Darla ile birlikte Avrupa'nın altını üstüne getirmişlerdir. Sürekli birlikte gittikleri her yere felaket getirmişlerdir. Ama ilk vampire dönüştüğü gece bütün ailesini kendisi öldürüp kanlarını içmiştir. Daha sonra Darla ile birlikte koca bir köyü katliama uğratmışlardır. 1764 yılında, Angelus ve Darla bir vampir avcısı olan Daniel Holtz'un bütün ailesini öldürür ve küçük kızını vampire dönüştürürler. Bu olayın üzerine Holtz onların peşine düşer. 1765 yılında Angelus ve Darla, Holtz ve adamları tarafından bulunmuşlardır. Yanan bir ahırın içinde mahsur kalmışlardır. Darla sahip oldukları tek atı da alarak Viyana'ya kaçar. Angelus ise Holtz'un elinden kaçmayı başarır. 1771 yılında ise Holtx sonunda Angelus'ı yakalamayı başarır. Ama Darla ve küçük bir vampir ordusu gelip onu kurtarırlar.

Angelus koca bir köyü daha öldürdükten sonra, 1789 yılında Canavar (The Beast) diye bilinen bir iblis gelip ondan kendisine katılmasını ister. Ama Angelus ona her zaman tek başına çalıştığını söyler ve Canavar'ın teklifini reddeder. 1860 yılında Darla, Angelus'a bir hediye getirir. Drusilla adında lanetlenmiş bir kızı karşısında gören Angelus onu öldürmek istemez. Onun yerine Drusilla'nın önünde bütün ailesini katleder ve daha sonra onu da vampire çevirir. Görüş gücüyle lanetlenmiş Drusilla olacakları önceden tahmin edebilmektedir, ama deliliği dolayısıyla normal davranamamaktadır.

1898 yılında ise Romanyada; Darla, Angelus'a doğum günü hediyesi olarak bir çingene kızı kaçırır. Angelus bu kıza tecavüz edip daha sonra da kanını içerek onu öldürmüştür. Bunu öğrenen kızın çingene kabilesi, Angelus'ı yakalayıp lanetlemişlerdir. Angelus bu lanetten kaçamamıştır. Çingeneler, Angelus'a bir ruh vermişlerdir. Artık Angelus insanları incitmek istememektedir, çünkü vicdan azabı çekmektedir. İlk başlarda Darla, Spike ve Drusilla'ya hiçbir şey anlatmayan Angelus, daha sonra gerçeklerin farkına vararak insan kanı içmeyi bırakmıştır. Hatta arada sırada insanların hayatlarını kurtarmaya başlamıştır. Kendisine ise Angel ismini vermiştir.

1996 yılında, Whistler adında bir iblis, Angel'ı acınası bir vaziyette L.A. sokaklarında bulur. Bu iblis, Angel'ı karanlığın güçlerine karşı savaşmaya davet eder. Ona bir sonraki nesil avcı olan Buffy Summers'ı gösterir. Angel, Buffy'yi ilk okulda gördüğü an ona aşık olur. Daha sonra bu savaşta iyilerin tarafında yer almaya karar verir.

Buffy the Vampire Slayer
Dizinin ilk bölümünde beliren bu karakter, Buffy'ye yol gösterici figürünü oynamıştır. Karanlık bir karakteri olan bu vampir, kendi kimliğini Buffy'ye açıklamamıştır. Çünkü onun kendisini yanlış anlamasını istememiştir. Buffy'nin, ruhu olan vampir hakkında hiçbir bilgisi yoktur. Angel, ilk sezon boyunca konuk oyuncu olarak devam etmiştir. Fakat ilerleyen bölümlerde Buffy, kendisinin bir vampir olduğunu öğrenmiş ve onu evinden kovacak bir büyü yapmıştır (vampir olduğunu öğrenmeden önce onu evine davet etmiştir). Daha sonra Giles ve Willow yaptıkları araştırmalarda, Angel'ın çingeneler tarafından lanetlendiğini ve artık bir ruhunun olduğunu öğrenmişlerdir. Ruhunu alalı yüz yıl kadar bir zaman olmuştur ve Angel artık kimseyi öldürmemektedir. Daha önceki kanlı ismini ise Angelus'dan Angel'a çevirmiştir. Buffy'ye bir süre devriyelerde yardım etmiştir.

İkinci sezonda artık ilişkileri ilerlemiş ve sevgili olmuşlardır. Sürekli geceleri birlikte devriyelere çıkmaya başlamışlardır. Devriyelerden sonra ise baş başa kalıp vakit geçirmişlerdir. Angel artık Scooby Gang'in bir üyesi olmuştur ve Sunnydale'de olan iblis olaylarında Buffy ve arkadaşlarının safını tutmuştur. Fakat bir gece Buffy, Angel'ın dairesine gitmiştir ve birlikte olmuşlardır. Aynı gece, Angel ruhunu kaybetmiştir, çünkü kendisine verilen lanet şu şekildedir; "Mükemmel mutluluğu tattığı anda ruhu tekrar gidecektir." Bu nedenle Angelus geri dönmüştür. Buffy ve arkadaşları bu durumdan bihaber olduklarından Angelus ile her zamanki gibi konuşurlar. Ama Angelus, Spike ve Dru ile tekrar bir aile olmuştur. Buffy bunu öğrenince Scooby Gang ile bu konuyu tartışır. Willow, Angel'ın ruhunu geri getirecek büyüyü aramaya koyulur. Ama çingenelerin antik büyüleri çok uzun zaman önce kaybolmuştur.

Sunnydale Lisesinin bilgisayar öğretmeni Jenny Calendar bir çingenedir ve Angel'ın ruhunu geri getirmenin yollarını aramaktadır. Sonunda antik bir büyü bulur, ama bu çok eski ve unutulmuş dillerden birinde yazılmıştır. Onu çevirebilecek bir bilgisayar programı yazar. Büyüyü çevirir ve bir diskete kaydeder. Ama Angelus bunu öğrenince gelip onu öldürür. Giles, bu nedenden ötürü Angelus'ı öldürmek istemektedir. Buffy artık gerekirse Angel'ın öldürecektir, her ne kadar ona aşık olsa da. Willow, Jenny Calendar'ın disketini keşfeder ve Angel'ın ruhunu geri getirmek için büyüyü hazırlar. Ama Angelus ve vampirleri okula saldırır. Willow hastaneye kaldırılır. Buffy, Angelus'ın peşine düşer. Willow, hastanede Angel'ın ruhunu geri getirecek büyüyü yaparken Angelus, Spike'ın kendisine ihanet ettiğini öğrenir ve Buffy ile karşı karşıya gelir. En sonunda Willow başarılı olur ve Angel'ın ruhu geri gelir. Ama Buffy Sunnydale'i kurtarmak için Angel'ı öldürür ve Angel cehenneme gider.

Üçüncü sezonda ise Yüce Güçler tarafından Angel, cehennem boyutundan geri getirilir. Buffy, Angel'ı görünce onu kilit altına vurur ve tehlikeli olmadığından emin olmaya çalışır. Günler geçtikçe onun saklandığı yere sürekli gitmeye başlar ve bunu arkadaşlarından gizler. Buffy, Angel'ın dönüşünü diğerlerinin anlamayacağını düşünmektedir. Üçüncü sezonun konusu olan belediye başkanı, Faith'i sonunda eline geçirmiştir. Kendi tarafında bir avcının olmasının kendisine bir avantaj sağlayacağını düşünmüştür. Angel ile Buffy, Faith'in hain olduğunu öğrenmiş ve ona tuzak kurmuşlardır. Sezon sonunda ise Angel son bir kez Scooby Gang'e yardım ederek belediye başkanını yenmişlerdir. Daha sonra Angel, Sunnydale'den ayrılmıştır.

Angel
Sunnydale'den ayrıldıktan sonra Angel, L.A.'ye gelir. Burada Doyle adında bir yarı iblis ile tanışır. Doyle, Angel'a kurtarılması gereken ruhlardan bahseder. L.A. sokaklarındaki yardıma muhtaç bütün insanlara yardım etmek için kendi savaşına girer Angel. Bir gece Doyle'un imgeleminden yola çıkarak peşine düştüğü bir vampiri ararken, Cordelia ile karşılaşır. Ardından; Angel, Doyle ve Cordelia karanlığın güçlerine karşı savaşan bir ekip olurlar ve Angel Investigations'ı kururlar. Ofislerine gelen veya Doyle'un imgelemlerinde gördüğü yardıma muhtaç insanlara yardım ederler. İlk sezonda bir gemi dolusu yarı iblisi kurtarmak için hayatını feda eden Doyle'un ölümünden sonra Wesley ekibe katılır. Wesley, Sunnydale'de Buffy'ye yeterince iyi bakamadığı için Gözetmenler Konseyi'nden kovulmuştur ve tek başına iblisleri avlamaktadır. Angel ise onu görünce takıma girmesine izin verir. Sezon sonunda yeraltı deposunda yaşayan ve vampir avlayan bir grup ergen ile karşılaşır Angel. Gunn, bu grubun lideri Angel'ı öldürmeye çalışır. Ama daha sonra Angel'ın ruhu olan bir vampir olduğunu öğrenirler.

İkinci sezonda, Gunn da Angel Investigations ekibine katılır. Angel ve ekibi, L.A.'de Büyük Ortaklar denen ve başka bir cehennem boyutunda yaşayan bir grup iblisin Wolfram & Hart adında bir şirket açtığını ve şehre dehşet saçtıklarını öğrenirler. Ama onları alt edecek kadar güçlü değillerdir. Bu yüzden onların karıştıkları küçük olaylarla ilgilenmeye başlarlar önce. Bu şirkette avukat olan Lilah Morgan ve Lindsey McDonald ile sürekli karşılaşan Angel onlardan nefret etmektedir. Bu sezonda Angel Investigations Hyperion Hotel adında bir otele yerleşir. Angel, Lorne adındaki iblis tarafından yönetilen bir iblis barı keşfeder. Bu barda iblislerin şiddet uygulamasını önleyen bir büyü vardır. Bu nedenle Angel orada kimseye saldıramaz. Lorne (ya da Host) insanların geleceklerini görebilmekte ve düşüncelerini okuyabilmektedir. Ama bunu yalnızca onlar şarkı söylerken yapabilir. Angel da yardıma muhtaç olduğunda bu bara gelip şarkı söyler ve Lorne'dan yardım ister. Bu sezonda Darla ölümden geri döner, Wolfram & Hart, Darla'yı Angel'a tuzak kurmak için kullanırlar. Darla artık insandır. Angel onu insan olarak görünce ikinci şansını kullanmasını ister. Lakin Darla vampire dönüşmeden önce hastadır. Şimdi tekrar insan olunca hastalığı geri gelmiştir. Bu yüzden de tekrar vampir olmak ister. Angel onun kararını değiştirir ve ona son anlarında yanında olacağını söyler.

Angel ve Darla otel odasında otururlarken, Drusilla Wolfram & Hart'ın adamları ile birlikte gelir ve Darla'yı tekrar vampir yapar. Darla ve Drusilla, birlikte eski günlerine dönerler. L.A.'de bir katliam yaratmak isterler. Wolfram & Hart onları elinde tuttuğunu sanır, ama yanılır. Darla ve Drusilla bir gece bütün Wolfram & Hart önemli çalışanlarının bulunduğu bir toplantıyı basar. Oradaki herkesi öldürmek isterler. Angel daha sonra gelip toplantıyı basar. İlk başta amacı Darla ve Drusilla'yı öldürmek olan Angel, iblisler kadar kötülük yapmış insanları bir arada acınası halde görünce Darla ve Drusilla'yı onlarla aynı odaya kilitleyip oradan çıkar. O gece Lindsey ve Lilah hariç herkes ölür. Angel, ekibine geri döndüğünde Wesley ona bu yaptığının çok yanlış olduğunu söyler. Angel ise herkesi Angel Investigations'dan kovar. Hepsi daha sonra Angel'a sırt çevirir. Wolfram & Hart'ı delicesine yok etmek isteyen Angel başarısız olunca sinirlenip Darla ile birlikte olur. Lanetinin bozulup ruhunun yok olmasını bekleyen Angel, hiçbir şey olmayınca kendisine gelir. Darla'yı Hyperion Hotel'den kovar. Angel'ın ruhu gitmemiştir, çünkü Darla ile pişmanlıktan dolayı birlikte olmuştur. Bu bir mükemmel mutluluk anı değildir.

Sezon sonlarında Cordelia'nın imgelemlerinde görünen Winifred adındaki bir kıza yardım etmeye çalışırlarken Angel ve ekibi öğrenir ki bu kız Pylea denilen bir boyuta kaçırılmıştır. Pylea, Lorne'un asıl doğduğu boyuttur. Wesley, o boyuta bir kapı açmanın yolunu bulur. O sıralarda Pylea'dan bu tarafa Lorne'un tanıdığı birisi gelir ve Wesley onu göndermek için bir kapı açar. Ama bu kapıdan Cordelia da çekilir. Bütün bu olayların arasında Angel da yardım etmek istemektedir. Wesley, tekrar kapıyı açabilecekleri sıcak bir nokta bulur. Kapıyı açıp Pylea'ya giderler hep birlikte (Lorne da dahil). Görürler ki Cordelia, Pylea efsanelerine göre seçilmiş kişidir ve Groosalugg ile 'com-shuk' denen bir şey yapması gerekmektedir. Wesley ve Gunn, Cordelia'yı kurtarmak için sarayda kalırlar. Angel ve Lorne ise Fred'in peşine düşer. Angel, Fred'in hayatını kurtarır ve birlikte Fred'in mağarasına kaçıp orada saklanırlar. Bir grup Pylea savaşçısına rastlayan Angel yüzünü dönüştürür. Ama Pylea'da vampirler, dönüştükleri zaman içlerindeki gerçek iblisi dışarı çıkarmaktadırlar. Bu yüzden bu yaratık dışarı çıktığında Angel kendisini zor kontrol eder. Lorne'un kafasını bir grup keşiş keser. Ama görünen odur ki Deathwok iblislerinin bedenleri yaşadığı sürece kafalarının kesilmesi onları öldürmemektedir. Groosalugg burada barışı sağlayacak bir hükümdar olunca artık Angel, Cordelia, Wesley, Gunn, Lorne ve Fred geri dönerler. Hyperion Hotel'e geldiklerinde Angel, Willow ile karşılaşır. Willow ona Buffy'nin öldüğünü söyler.

Buffy'nin ölümü ile uğraşmaya çalışan Angel, birkaç ay yokluğundan sonra üçüncü sezonda L.A.'e geri döner. Angel ekibi karanlığın güçleri ile savaşmaya geri döner. Ama bu sezon Angel'ın eski düşmanlarından Holtz geri döner ve onu öldürmek ister. Angel'ın değiştiğinden, bir ruhu olduğundan haberi yoktur. Aynı sıralarda ikinci sezonda Darla ve Angel'ın ilişkilerinden sonra Darla hamile kalmıştır. L.A.'e Angel'dan yardım istemeye gelir. Wesley'nin bulduğu kehanetlere göre bu çocuk ölecektir. Ama Sahjhan adındaki bir iblis bu çocuk hakkındaki bütün kehanetleri değiştirmiştir, çünkü orijinal kehanete göre bu çocuk bir gün Sahjhan'ı öldürecektir. Darla, içindeki bebeğin bir ruhu olduğunu hisseder, daha sonra bebeği, ruhunu Darla ile paylaşır. Darla, bir anda insani duygulara sahip olur ve kendi hayatını oğlunun yaşaması için feda eder. Angel, oğlunu alıp Hyperion Hotel'e getirir. Wesley, kehanetleri araştırmaya devam eder ve bir kehanete göre Angel, kendi oğlunu öldürecektir. Ama bu kehanet de Sahjhan tarafından değiştirilmiştir. Wesley, Angel'ın bebeğini kaçırır. Ama Holtz, bebeği Wesley kaçamadan ele geçirir. Hemen ardından Angel, Holtz'un peşine düşer. Bir yandan da Wolfram & Hart gelir. Herkes o bebeğin peşine düşmüştür. Birden Sahjhan belirir ve Quor-Toth denen bir cehennem boyutuna kapı açar. Holtz bebekle birlikte kapıdan geçer ve Sahjhan ortadan kaybolur. Bunun üzerine intikam isteyen Angel, Sahjhan'ı etten ve kemikten yapacak bir büyü öğrenir Lilah Morgan'dan. Sahjhan'ı öldüremeyince onu bir şişeye kapatır.

Angel daha sonra bu olanlardan dolayı Wesley'i suçlar. Yoğun bakıma kaldırılan Wesley'i hastanede görmeye gider. Sonra onu öldürmeye çalışınca doktorlar Angel'ı dışarı çıkartır. Bütün Angel ekibi Wesley'e sırt çevirir. Sezon sonunda Connor (Angel'ın oğlu) başka bir kapı yoluyla L.A.'e geri döner. Aynı şekilde Holtz da geri döner. Connor, kendi babası yerine Holtz'u koymuştur ve Angel'dan nefret etmektedir. Holtz kendini öldürür ve Connor onu Angel'ın öldürdüğünü düşünür. Bu nedenden dolayı Angel'ı zayıf bir anında yakalar ve onu çelik bir kasaya hapseder. Okyanusa açılıp kasayı rastgele bir yere atar. Angel artık sonsuz ömrünü denizde geçirecektir, ya da Connor öyle düşünmektedir. Aynı gece Angel, Cordelia'ya sonunda âşık olduğunu itiraf edecektir. Ama hapsolduğundan dolayı onunla olan bu konuşmasını asla yapamaz.

Dördüncü sezonda Wesley, Angel'ı bulup geri çıkarır. Bu defa Angel, Connor'ı otelden kovar ve Cordelia'nın yerini öğrenmeye koyulur. Bu sırada Gwen adında bir doğaüstü kadınla tanışır. Bu kadın ona Cordelia'nın yerini öğrenmesi için gerekli olan Pythia Eksenini verir. Angel öğrenir ki Cordelia artık bir yüce varlık olduğundan dolayı insan boyutunda yaşayamamaktadır. Ama gizemli bir şekilde geri dönen Cordelia'nın daha sonra başka bir yüce varlık tarafından kontrol edildiği öğrenilir. Bu yüce varlık Cordelia'nın vücudunu bıraktığında Cordelia komaya girer. Cordelia ve Connor'ın ilişkilerinden doğan Jasmine, bir yüce varlıktır ve bütün dünyaya hüküm salmaktadır. Angel ve ekibi (Wesley de dahil) Jasmine'i durdurur. Artık Wesley ekibe geri döner. Angel, Wolfram & Hart ile bir anlaşma yapar. Connor'a yeni bir hayat ve yeni anılar vermeleri karşılığında Angel ve ekibi Wolfram & Hart'ın başına geçer. Angel dışındaki herkes Connor'ı unutur.

Son sezonda ise Cordelia sürekli komadadır (Yüzüncü bölüm hariç). Spike yarı hayalet olarak L.A.'de mahsur kalmıştır ve Fred ölmüş, bedenini Illyra adında bir tanrıça ele geçirmiştir. Son bölümde Angel sonunda Wolfram & Hart'ı devirmeyi başarır. Ama birçok kayıp vermiştir. Wesley ve Fred ölmüş, Gunn ise yaralıdır. Angel, Spike ve Illyra savaşa hazırdırlar. Büyük Ortaklar bu duruma çok sinir olup L.A.'e cehennem yaşatmışlardır. Ve böyle sonlanmıştır.

Çizgi romanlar
Angel çizgi romanları dizi bittikten sonra "After the Fall" serisi başlığı altında toplanmıştır. Bu çizgi romanlar beşinci sezonun devamı niteliğindedir. Angel ve hayatta kalan ekibinin L.A.'e gelen cehennemdeki savaşlarını anlatır.

Güçleri ve yetenekleri
Angel, 18. yüzyılda vampire dönüştüğünden beri ölümsüz olmuştur. Süper hıza ve güce sahiptir. Ama avcılardan daha güçlü ve hızlı değildir. Yine de çoğu iblisi yere serebilecek kapasitededir. Angel dizisinin ilk sezonunda bir iblisin kanı dolayısıyla tekrar insan olmuş, ama sonra kendi isteğiyle vampire dönüşmüştür. Çünkü savaşta güçsüz kalmak istememiştir. Ayrıca sezonun devamında, Buffy, Sunnydale'de Spike'ı yendikten sonra ondan Amara yüzüğünü alarak Oz aracılığı ile birlikte Angel'a gönderir. Bu Amara yüzüğü, vampirlerin güneş altında dolaşabilmelerini sağlamaktadır. Angel bu yüzüğü parçalar, çünkü eğer bu yüzüğü takarsa ileride karanlığın nasıl hissettirdiğini unutup insanların arasına karışacağından korkmaktadır. Burada anlaşılır ki Angel'ın tek amacı karanlığın güçlerine karşı savaşmaktır.

Son sezonda, Hamilton adındaki Büyük Ortaklar elçisini ısırdıktan sonra onun güçlerinin tadına bakmıştır ve daha da güçlenmiştir. Neredeyse Hamilton, Angel'ı öldürecekken Angel bu durumdan kurtulup Halimton'ı öldürmüştür. Ama bu güçlerin kalıcılığı veya geçiciliği hakkında pek bir bilgi yoktur.

İlişkileri

Darla
İlk defa Liam, Darla ile 18. yüzyılda karşılaşmıştır. Karşılaştıkları ilk gece de Darla, Liam'ı vampire dönüştürmüştür. Daha sonra bütün Avrupa'ya ün salan Angelus doğmuştur. Angelus ve Darla gittikleri her yere birlikte gitmişlerdir. Darla, Angelus'ı efendisine, yani onu dönüştüren vampire götürmüştür ama Angelus kimseye boyun eğmemiştir ve eğmek gibi bir düşüncesi de yoktur. Bu nedenle Master diye bilinen vampirin yanında yer almayı da reddetmiştir. Darla da bu defa efendisinin yerine Angelus'ı seçmiştir. Birlikte birçok katliam yapmışlardır. Ama bir vampir avcısının ailesini katlettikten sonra Daniel Holtz Darla ve Angelus'ın peşlerine düşmüştür. Daha sonra da Sahjhan denen iblisin yardımıyla geleceğe gitmiştir. Angelus ve Darla ondan kurtulduklarını sanmışlardır.

Angelus, ruhunu geri alınca kendisine Angel demiştir. Darla, ruhu olan birisiyle beraber olamam deyip Angelus'ı terk etmiştir. Yıllar sonra Angel, Sunnydale'e gelmiştir ve Buffy ile tanışmıştır. Buffy, Sunnydale'de Darla'yı öldürmüştür. Angel burada Darla için hiçbir duygu beslememektedir. Buffy ile olan uzun ilişkilerinin ardından Angel, L.A.'e taşınmıştır. Darla orada bulunan Wolfram & Hart şirketi tarafından tekrar diriltilmiştir. Artık Darla insandır. Angel bunu öğrenince Darla'nın bu defaki hayatını geçen seferki gibi harcamamasını istemiştir. Lakin yine işler ters gitmiş ve Drusilla çıkagelmiştir. Darla'yı tekrar vampire çevirmiştir. Angel, bunun intikamını Wolfram & Hart'tan almaya çalışmıştır. Başarısız olunca Angel, vampir Darla ile birlikte olmuştur. Ama laneti ortaya çıkmamış ve ruhunu kaybetmemiştir. O gece Darla'yı kovmuştur. Darla daha sonra hamile olduğunu öğrenmiş ve bütün dünyayı gezerek bebekten kurtulmaya çalışmıştır. Hiçbir yol bulamayınca Angel'dan yardım istemek için L.A.'e dönmüştür. Angel ve Darla'nın bir bebeği doğar. Ama doğarken Darla, bebeğinin doğması için hayatını verir. Bir daha da Darla hayata geri dönmemiştir.

Angel ve Darla'nın oğlu olan Connor, dördüncü sezonda Darla'nın bir yansımasını görmüştür.

Drusilla
Darla'nın hediye olarak getirdiği kız Drusilla'yı, Angelus öldürmek istememiştir. Görüş laneti olan Drusilla'nın bütün ailesini Angelus, onun önünde öldürmüştür. Daha sonra da onu vampire dönüştürmüştür. Vampir olduktan sonra da Drusilla geleceği görebilmektedir, lakin hala düzgün düşünememektedir. Angelus ve Drusilla birkaç defa birlikte olmuşlardır. Daha sonra Drusilla, kendisine eş olması için William adındaki şairi dönüştürdüğünde, Angelus onun Drusilla'ya sahip olmadığını göstermek için Drusilla'yı ayartıp onunla birlikte olmuştur.

Buffy Summers
Sunnydale'e normal bir apartman dairesine taşınan Angel, Buffy vampir avcısı ile tanışmıştır. Ona aşık olmuştur, ama vampir olduğunu ona hemen söylememiştir. Çünkü önce kendisini anlamasını istemektedir. Bir gece vampirler tarafından saldırıya uğradıktan sonra Buffy'nin evine girmişlerdir ve öpüşürlerken Angel'ın yüzü değişmiştir. Buffy o sırada Angel'ın vampir olduğunu anlamış ve Angel pencereden atlayarak kaçmıştır. Daha sonra Bronze'da Angel ve Buffy birçok kez karşılaşmışlardır. Çingeneler tarafından Angel'ın lanetlendiğini öğrenince Buffy, Angel ile bir ilişkiye başlamıştır. Geceleri petriyeye çıkıp daha sonra baş başa zaman geçirmektedirler.

Ama Angel, Buffy'ye normal bir hayat veremeyeceğini anladığı an, onu hala severken Sunnydale'den ayrılmaya karar vermiştir. Buffy onun gitmesini istememiştir ama üçüncü sezonda belediye başkanını da yendikten sonra Angel onu terk etmiştir.

Cordelia Chase
Angel, Sunnydale'den ayrılıp L.A.'e geldiğinde Cordelia ile karşılaşmıştır. Cordelia beş parasız kalmış ve kendisine yeni bir kariyer yapmak istemektedir. Angel ile karşılaşınca karanlığın güçlerine karşı savaşma işine geri dönmüştür. Ayrıca bu defa Angel Investigations adlı kurumu açıp para da kazanmışlardır. Cordelia kendisine hayaletli bir apartman almıştır ama bu iyi bir hayalettir, bu yüzden dert edinmemiştir. Angel ile ilişkileri sürekli karışık olmuştur. İlk sezondan itibaren ikisi de birbirlerine karışık sinyaller yollamıştır. İkinci sezonda Cordelia, Pylea'da mahsur kaldığında Groosalugg'a aşık olmuştur. Angel, Pylea'da Groosalugg ile dövüşmek zorunda kalmışlardır. Angel, Cordelia'nın gelip kendisine sarılmasını beklerken, Cordelia Groosalugg'a ilgi göstermiştir.

Pylea'dan geri döndüklerinde ise Angel, sürekli kendisini Cordelia'ya hislerini açabilmek için hazırlamaya çalışmıştır. Sonunda kendisini hazırlamıştır, Cordelia ile konuşmalarına başlamışlarken bir anda Hyperion Hotel'de Groosalugg belirmiştir. Cordelia'yı özlemiş ve ziyarete gelmiştir. Ama üçüncü sezonun sonuna kadar kalmıştır. Angel, artık ümidini yitirmiş ve Cordelia'nın kararına saygı duymuştur. Onun Groosalugg ile olan ilişkisini de eğer mutlu olacaksa ilerletmesini istemiştir. Cordelia ise kısa bir zaman sonra Angel'a âşık olduğunu anlamıştır. Davranışları bu yönde değişince, Groosalugg fark etmiştir ve Cordelia'ı terk etmiştir. Groosalugg ona, Angel'a gidip hissettiklerini anlatmasını söylemiştir.

Artık bir yüce varlık olan Cordelia, bütün hislerini Angel'a açmak istemiştir. Ona telefon etmiş ve buluşmak istediğini söylemiştir. Yolda giderken Skip adındaki bir iblis Cordelia'yı durdurmuştur ve onu yüce varlıkların boyutuna yönlendirmiştir. Her ne kadar Cordelia, hislerini Angel'a söyleyememekten nefret etse de gitmiştir. Angel ise oğlu Connor tarafından okyanusun dibine gönderildiğinden dolayı Cordelia'nın peşine düşememiştir. Bütün yaz boyunca Fred ve Gunn, ne Cordelia'dan ne de Angel'dan haber alamamışlardır. Ama ekipten ayrılan Wesley, Angel'ın yerini bulmuştur. Cordelia'yı da takip etmeye çalışmıştır. Ama araştırması çok derin sürmemiştir.

Nina Ash
Son sezonda, Angel bir kurtadam tarafından ısırılan kadına yardım etmiştir. Kadın da her ay üç gece dolunay süresince kurda dönüşmektedir. Ona bu süreçte yardım etmiş ve dolunay geceleri onu Wolfram & Hart'ta kilit altında tutup insanlara zarar vermesine engel olmuştur. Nina, ailesine bu olaydan bahsetmekte biraz zorlanmıştır, Angel hep onun yanında olmuştur. Bütün bunlar olurken Nina, Angel'a aşık olmuş ve ona işaretler yollamaya başlamıştır. Ama Angel bu işaretleri geç anlamıştır. Anladığında ise ağzına kadar kötülüğe battığı için Nina'dan şehri terk etmesini istemiştir.

Kaynakça

Vampir karakterler
Buffy karakterleri
Kurgusal I. Dünya Savaşı askerleri
Kurgusal II. Dünya Savaşı askerleri
1997'de tanıtılan kurgusal karakterler
Kurgusal özel dedektifler
Kurgusal vampir avcıları
Kurgusal seri katiller
Kurgusal dilbilimciler
Kurgusal İrlandalılar
Kurgusal iş insanları
Çok kişilikli kurgusal karakterler
Angel karakterleri
Buffy evreni vampirleri

Angel (Buffy evreni karakteri)


El Aeródromo de Beringovski (; ICAO: UHMR; IATA: ), se encuentra 3 km al sudoeste de Beringovski, en el distrito autónomo de Chukotka, Rusia.

El espacio aéreo está controlado desde el FIR de Anádyr (ICAO: UHMA).

Pista
El aeródromo de Beringovski dispone de una pequeña pista de grava en dirección 02/20 de 1.600x25 m. (5.249x82 pies). La plataforma es también de reducidas dimensiones.

Es adecuado para ser utilizado por los siguientes tipos de aeronaves : Antonov An-2, Antonov An-3, Antonov An-24, Antonov An-26, Antonov An-72, Antonov An-74, Yakovlev Yak-40 y clases menores, y todo tipo de helicópteros.

Aerolíneas y destinos
La compañía ChukotAvia realiza vuelos a Anádyr.

Referencias

Enlaces externos
 Características técnicas del aeródromo - Índice de aeropuertos de Rusia (en inglés). Consultado el 10 de septiembre de 2011

Beringovski

Aeródromo de Beringovski


Silvio Berlusconi () (29 Eylül 1936, Milano - 12 Haziran 2023, Milano), İtalya eski başbakanı, siyasetçi.

1994 İtalya genel seçimleri öncesinde kurulan Forza İtalya politik hareketinin başkanlığını yaptı. 1994 yılında kısa bir süre (9 ay) başbakanlık yapmıştır. 2001'de tekrar görevi devraldı ve kurduğu ikinci Berlusconi hükûmeti, İtalyan cumhuriyeti tarihindeki en uzun süreli hükûmet oldu. 20 Nisan 2005'te, yerel seçimlerdeki başarısızlıklar ve kabine içi anlaşmazlıklar nedeniyle görevden çekileceğini açıklamış, ancak 23 Nisan'da eskisinden çok farklı olmayan bir kabine ile tekrar başbakanlığa geçmiştir.

Mayıs 2006'da rakibi Romano Prodi'ye seçimlerde çok az oy farkıyla kaybederek başbakanlığı sona ermiştir. Ülkede seçimler Romano Prodi liderliğindeki sol ağırlıklı koalisyonun Ocak ayında çökmesi nedeniyle üç yıl erken, 14 Nisan 2008 tarihinde yapılmıştır. Seçimlere, eski sağcı partisi Forza Italia ile Gianfranco Fini'nin neo-faşist Ulusal İttifakı'nın birleşmesiyle meydana gelen Özgür Halk Partisi'yle katılmıştır. İtalya'nın kuzeyinde daha fazla özerklik isteyen Umberto Bossi'nin Kuzey Ligi partisi de seçime onlarla birlikte girmiştir. Oyların yaklaşık yüzde 47'sini alarak üçüncü kez başbakan olmaya hak kazanmıştır.

Kendisi ayrıca bir İtalyan medya imparatorluğunun kurucusu ve sahibidir. Forbes dergisine göre, Berlusconi, İtalya'nın en zengin insanıdır. Dolar milyarderi olan Silvio Berlusconi, 2005 yılında 12 milyar dolar olduğu tahmin edilen servetiyle dünyanın en zengin 74. kişisidir. Hem bir medya patronu, hem bir başbakan, hem de ülkenin en zengin insanı olan Berlusconi, dünyanın en güçlü insanlarından biri olarak kabul edilmektedir. Aynı zamanda, sürekli bu gücünü kendi siyasi ve ekonomik çıkarları için kullanmakla da itham edilmektedir.

Eskiden Milan spor kulübünün başkanlığını da yapmış ve İtalyanların sempatisini bu dönemde iyice kazanmıştır. Türkiye'de de, eski başbakan Erdoğan ile olan yakın ilişkileriyle tanınır. Türk başbakanın oğlunun düğününde şahitlik yapmıştır. Ocak 2005'te de Roma'da bir duvar işçisinin tripod  ile saldırısı sonucu kulağından yaralanan Berlusconi 13 Aralık 2009'da Milano'daki  mitinginin ardından psikolojik tedavi gören İtalyan vatandaşı Massimo Tartaglia tarafından da benzer bir saldırıya uğrayarak hastahaneye kaldırılmıştır.

Cumhuriyet Senatosu tarafından onaylanan ve Temsilciler Meclisi'nden geçen finansal istikrar yasasının yani kemer sıkma paketinin ardından istifa edeceğini daha önce açıklayan Başbakan Silvio Berlusconi, cumhurbaşkanlığı sarayı Quirinale'de kendisinin ve hükûmetinin istifasını Cumhurbaşkanı Napolitano'ya sundu ve Başbakan Silvio Berlusconi resmen istifa etti.

2 Eylül 2020 tarihinde COVID-19 salgınına yakalandığı duyuruldu.

Silvio Berlusconi, 12 Haziran 2023 tarihinde lösemi tedavisi gördüğü San Raffaele hastanesinde yaşamını yitirmiştir.

Aile geçmişi
Berlusconi, orta sınıf bir ailede 1936 yılında Milano'da doğdu. Babası Luigi Berlusconi bankada çalışmaktaydı annesi ise ev hanımıydı.

Kişisel serveti
2012 yılında, Forbes dergisi Berlusconi'nin 5.9 Milyar Dolar'a sahip bir serveti olduğunu ve İtalya'nın en zengin 6.adamı olduğunu açıkladı. Berlusconi'nin TV, gazete, yayın, sinema, bankacılık, sigortacılık ve sportif yönünde önemli varlıkları bulunmaktadır. Silvio Berlusconi Milan'ın eski başkanıydı.

Başarıları ve ödülleri
  İtalya: Emeklerinden Dolayı Liyakat Nişanı (1977)
  Norveç: Norveç Kraliyet Liyakat Nişanı (2001)
  Polonya: Polonya Cumhuriyeti Başarı Nişanı (2002)
  Malta: Ulusal Liyakat Nişanı (2004)
  Letonya: Üç Yıldız Nişanı (2005)
  Libya: El-Fetih Madalyası (2009)

Hapis cezaları
Silvio Berlusconi, vergi kaçakçılığı ile yargılandığı davada 4 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 24 Haziran 2013 tarihinde, reşit olmayan Kalp hırsızı Ruby lakaplı Fas asıllı Karima El Mahroug adlı dansçı kızla para karşılığı ilişkiye girmek ve gücünü kötüye kullanmaktan 7 yıl hapse ve ömür boyu kamu hizmetinden men cezasına mahkûm edildi. Ocak 2014'te Berlusconi, karara karşı temyiz başvurusunda bulundu ve tamamen af talep etti. Temyiz süreci 20 Haziran'da başladı. 18 Temmuz 2014'te İtalyan temyiz mahkemesi, temyizin başarılı olduğunu ve Berlusconi'ye verilen mahkumiyetin bozulduğunu duyurdu. Mahkemenin yayınlanan karar özetine göre Berlusconi, "gerçeğin olmadığı" gerekçesiyle gasp (görevi kötüye kullanma) ve "olgu suç olmadığı" için çocuk fuhuşu suçlamasından beraat etti. Mahkemenin beraat kararına ilişkin daha ayrıntılı gerekçesi 90 gün içinde yayınlanacak ve savcı o zaman büyük olasılıkla kararı Yargıtay'a taşıyacağını belirtti.

Kaynakça

1936 doğumlular
2023 yılında ölenler
Milano doğumlular
21. yüzyılda İtalyanlar
İtalya başbakanları
20. yüzyıl İtalyan iş insanları
21. yüzyıl İtalyan iş insanları
AC Milan
Avrupa Konseyi Parlamenter Meclisi İtalyan Grubu
Polonya Cumhuriyeti Liyakat Nişanı sahipleri
Avrupa Parlamentosu İtalyan üyeleri
Milano'da ölenler
Sağ popülizm
İtalyan antikomünistler

Silvio Berlusconi


Vicina (cunoscută și sub alte nume precum Bitzina – forma grecizată, Disina, Fenikah – în arabă) a fost un oraș – port dunărean cu perioada maximă de dezvoltare situată în a doua jumătate a secolului al XIII-lea și în primele 2-3 decenii ale secolului al XIV-lea (epocă în care teritoriul acestuia a fost controlat de Imperiul Bizantin), în acele vremuri fiind cel mai important centru comercial situat în arealul Dunării de jos.

Asupra localizării sale nu există un consens unanim, dar aproape toți cercetătorii îl plasează în Dobrogea de Nord. Cele mai probabile localizări sunt reprezentate de aceea de la Păcuiul lui Soare și de aceea din zona Isaccea, Inițial a fost o cetate bizantină mai veche, care a fost transformată arhitectural de genovezi în secolele XIII-XIV, în epoca controlului politic și economic al acestora asupra litoralului Mării Negre și al gurilor Dunării. Perioada sa de înflorire a început într-o epocă în care centrul de greutate al activității economice a Dobrogei s-a mutat spre nord. Administrația a fost genoveză. În economia sa negoțul maritim a fost un factor determinant. Orașul a deservit atât teritoriile Moldovei și Munteniei înainte de întemeierea statelor românești, cât și Cnezatul Haliciului sau Imperiul Mongol. Într-o fază târzie, portul a deservit însă și nevoi ale negustorilor sași din Transilvania.

Decăderea sa a survenit într-un context în care ca urmare a avansului religiei islamice produs spre 1340, s-a declanșat o ofensiva mongolă împotriva coloniilor occidentale din întreg spațiul pontic, context asociat atât cu refluxul autorității bizantine ca urmare a unui conflict cu genovezii, cât și cu refluxul ulterior al autorității mongole stabilizatoare sub presiunea unei contraofensive creștine. Ca efect al tulburărilor politice și al conflictelor militare precum și al noului status quo instalat, s-a produs regresul comerțului din Marea Neagră și reorientarea rutelor comerciale, reorientare în urma căreia Vicina – treptat părăsită de către populația creștină și aflată într-o poziție lăturalnică, nu a mai servit drept principală piață de desfacere.

Într-un areal în care Dobrogea, cu o viață ecleziastică cu o ierarhie locală cristalizată și aflată în contact cu Imperiul Bizantin, surclasa material și spiritual restul celorlalte regiuni românești, în perioada secolelor XII-XIV Vicina a fost unul dintre centrele bisericești mai însemnate din arealul Dunării inferioare și una dintre metropolele sediu de debut al contrapropagandei ortodoxe. Într-un moment în care Biserica Catolică era în ofensivă pe mai multe fronturi misionare, atât în zona Carpaților sau sud-vestul Rusiei cât și la Dunărea de Jos și în Peninsula Balcanică, într-un teritoriu tot mai frecventat de negustorii și prelații catolici Vicina a devenit astfel în secolul al XIII-lea reședința unei mitropolii ortodoxe cu ierarhi greci dependentă de Patriarhia de la Constantinopol, mitropolie care a dăinuit până în preajma anului 1359. Iachint de Vicina, primul mitropolit al Ungro-Vlahiei, a fost și ultimul mitropolit de Vicina.

Deși centru de răspândire al ortodoxiei prin excelență, s-a consemnat aici însă și prezența unor clerici și călugări catolici precum și a unei reședințe franciscane, instrumente prin care Biserica Catolică și-a disputat cu Biserica Ortodoxă activitatea de prozelitism și cea misionară în zonă.

Localizare

Localizarea Vicinei este încă neidentificată. Mai multe locații au fost sugerate de către istorici și arheologi ca fiind ale orașului, al cărui nume este de origine romană, dar deocamdată nu există date care să certifice veridicitatea vreuneia dintre ele. Cu toate acestea există un consens, în sensul că orașul s-a aflat pe Dunăre, aproape de delta acesteia. Printre localizările presupuse (multe dintre ele aflate în nordul Dobrogei) s-au numărat: vechiul Măcin, Isaccea, Niculițel, Capidava, Cernavodă, Somova, Mahmudia, Ismail, Nufăru, arealul Hârșova-Topalu, dar și unele situate în apropierea Silistrei, cum ar fi Păcuiul lui Soare (așadar în regiunea dintre Deltă și Silistra), sau în estuarul râului Kamcia din Bulgaria.

Cele mai probabile localizări rămân – din punct de vedere arheologic aceea de la Păcuiul lui Soare (dat fiind că începând de aici și până la gurile Dunării nu se cunoaște vreo altă așezare insulară care să conțină vestigii arheologice corespunzătoare în timp Vicinei), iar din punct de vedere istoric aceea din zona Isaccea, (fie lângă Noviodunum, fie pe o insulă situată mai departe spre vest, în apropierea vărsării Prutului).

Istoria timpurie
Vicina – colonie genoveză sub stăpânire bizantină, a fost una dintre cele mai vechi așezări de tip urban cunoscute pe teritoriul românesc extracarpatic, la începuturile Evului Mediu. Numele său derivă dintr-un cuvânt de origină romanică ce semnifică "vecinătate", ceea ce sugerează că orașul s-a dezvoltat în proximitatea imediată a altuia mai vechi.

Prima mențiune scrisă despre Vicina este consemnată în Alexiada Anei Comnena, unde orașul este menționat ca fiind în stăpânirea conducătorilor pecenegi Sestav și Saccea, către sfârșitul secolului al XI-lea.. Prima mențiune cartografică i-ar aparține unui geograf arab – Idrisi și ar fi fost consemnată într-un portulan din anul 1154. Atestarea cartografică în cauză este controversată.

În preajma invaziei tătare din secolul al XIII-lea și mai ales după aceasta nordul Dobrogei a evoluat semnificativ, având ca centru Vicina.

Un acord încheiat în perioada 1261-1263 între Mihail al VIII-lea Paleologul, Hoarda de Aur și Sultanatul mameluc din Egipt, a permis statului bizantin recuperarea câtorva orașe importante de pe litoralul vestic al Mării Negre de la bulgari. Mai târziu, ca efect (cel mai probabil) al alianței din 1273 cu Nogai-Han (care avea o influență dominantă în Hoarda de Aur), hegemonia bizantină a fost restaurată asupra "insulelor paristriene" (considerate cu argumente credibile ca fiind cele aflate în regiunea de la gurile Dunării), într-un context în care acțiunile ostile ale bulgarilor împotriva Bizanțului au fost astfel paralizate.

În acest cadru, superioritatea obținută în Marea Neagră de genovezi asupra venețienilor după Tratatul de la Nymphaeum din 1261, primii contribuind la restaurarea Imperiului Bizantin și la recucerirea Constantinopolului, a permis ca aceștia să se instaleze la Caffa, Cetatea Albă, Chilia și Vicina. Prima consemnare a unor negustori occidentali apare astfel la Vicina în anul 1281.

Odată cu revenirea Imperiului Bizantin cu hotarul la Dunăre, orașul a avut funcții administrative și militare în cadrul organizării imperiale. Structura urbană s-a format sub ocrotirea unei instituții superioare bisericești, reprezentată în faza inițială de o episcopie.

Perioada de înflorire

În secolul al XII-lea, deja despre marea bogăție a Vicinei (post avansat al imperiului bizantin pe cursul inferior al Dunării și important antrepozit genovez) precum și despre comerțul său înfloritor există o relatare de origină arabă. Succesiv scăderii treptate în cursul acestui secol a importanței Dristrei (Silistra de astăzi), al cărui loc în ceea ce privește evenimentele politice și istoria bisericească a fost luat de Târnovo după 1185, a adus după sine în secolul următor mutarea centrului de greutate al activității economice a Dobrogei spre nord.

Orașul, aflat pe o insulă, a avut o economie în care negoțul maritim a fost un factor determinant. Poziționarea sa într-un loc în care se întâlneau căi comerciale principale maritime (ale Mării Negre) și fluviale cu unele de uscat a oferit un acces facil, care a permis trecerea de la transportul continental la cel maritim și invers.

Fortificațiile nucleului urban – unde s-au aflat principalele edificii ale negustorilor din Occident, Răzvan Theodorescu le presupune în baza unor analogii, ca fiind construite de genovezi la începutul secolului la XIV-lea. Tot aici s-a aflat o bază navală bizantină. Asupra orașului a existat o puternică amprentă a civilizației bizantine de tip provincial. Populația a fost eterogenă, predominant italiană, dar influența edilitară a fost bizantină, chiar și în contextul în care în prevederile consemnate în tratatele dintre genovezi și Țaratul Bulgar sau Bizanț, a fost consemnat dreptul italienilor de a înălța monumente ca "logge" sau lăcașuri de cult. În secolul al XIV-lea, călătorul arab Ibn Batutah a descris astfel orașul ca fiind "mic, dar frumos și foarte bine întărit", spunând că "bisericile și casele sunt foarte frumoase" și că acolo se găsea în 1331 un palat (care aparținea probabil împăratului bizantin).

Particularitățile sale economice au fost acelea ale unei emporii, procentual negustorii reprezentând majoritatea absolută a populației. În 1281 negustorii genovezi erau masiv prezenți la Vicina. Administrația – exercitată de un consul, după modelul celei din orașele italiene, era genoveză. Un mare număr de corăbii venețiene ancorau însă aici anual alături de cele genoveze, astfel că dimensiunea tranzacțiilor portuare ajunsese egală cu cea a tuturor porturilor Crimeii luate la un loc. Circulația monetară era asigurată de monede bizantine (hyperperi). Asemeni Perei, Caffei sau Trebizondei, Vicina avea propria variantă de hyperper și propriile sale unități de măsură.

Orașul a ajuns să deservească atât teritoriile Moldovei și Munteniei înainte de întemeierea statelor românești, cât și Cnezatul Haliciului sau Imperiul Mongol. Mongolii s-a folosit de acesta pentru desfacerea produselor lor (cereale, ceară, piei tăbăcite, pește - cu proveniență din ținuturile dunărene sau din stepele nord-pontice), produse care erau schimbate pe altele manufacturate aduse din orașele - mai ales italiene, ale Mediteranei (postavuri, țesături sau mirodenii, uleiuri sau chiar aur). Printre produsele solicitate de comercianții genovezi s-au aflat mierea, ceara și în special grâul. Într-o fază târzie, portul a deservit și nevoi ale negustorilor sași din Transilvania.

Comunitatea genovezilor a fost una închisă, deosebită de cea a autohtonilor prin particularitatea activităților economice, care au fost legate preponderent de comerț, activități bancare și navigație. Populația a fost astfel grupată în doua categorii de cetățeni: orășenii (burgenses) și locuitori (habitatores), cu statute sociale și drepturi politice distincte.

A fost consemnată alături de existența negustorilor genovezi și venețieni și cea a celor din Raguza. Printre străini s-au aflat și originari din Ancona sau Mantua. Este de menționat că pe fondul cuceririi Armeniei de către mongoli în 1243, Vicina a fost unul dintre porturile pe unde acești alogeni – negustori prin vocație, odată emigrați în bazinul Mării Negre au penetrat în interiorul spațiului viitoarelor state românești. De asemenea feudali bulgari și tătari cu influență, sunt menționați de izvoare la sfârșitul secolului al XIII-a și la începutul celui următor.

Declinul
Încă posesiune bizantină la cumpăna dintre secolele XIII și XIV, orașul a intrat într-un declin lent ulterior. În ultimii ani de domniei ai hanului Özbek (1313-1341) precum și în prima parte a domniei succesorului său Geanibek (1342- 1357, în perioada căruia s-a dezlănțuit un adevărat pogrom împotriva creștinilor), relațiile dintre Bizanț și Hoarda de Aur au devenit tensionate, culminând cu invazia declanșată de mongoli în interiorul Peninsulei Balcanice în 1342. Decăderea localității ar fi fost astfel determinată inițial de frecventele incursiuni ale tătarilor din nordul Mării Negre și ulterior de către ocuparea orașului de către aceștia în anii 1337-1338, precum și de ridicarea Chiliei. La scurtă vreme după ocuparea localității de către păgâni, populația creștină a devenit minoritară, fapt care a determinat mutarea ierarhiei mitropolitane la Curtea de Argeș cu acordul Patriarhiei de la Constantinopol. Acesta a fost un semnal evident al decăderii orașului.

O altă teorie care aparține lui Șerban Papacostea atribuie un rol preponderent în declinul localității nu cuceririi mongole (care nu ar fi avut un impact negativ semnificativ), ci războiului dintre genovezi și bizantini din 1351-1352, încheiat cu înfrângerea ultimilor. Odată încheiată prezența Imperiului la gurile Dunării, orașul a fost afectat invariabil de luptele purtate între mongoli, bulgari și conducătorii locali din Dobrogea, iar la final de intervenția turcilor și a lui Mircea cel Bătrân. Teoria care are la bază contextul mai larg al crizei politice de la mijlocul secolului al XIV-lea, a fost dezvoltată de către Denis Căprăroiu. Acesta a luat în considerare controlul nemijlocit pe care Hoarda îl exercitase timp de un secol asupra teritoriilor Dunării de Jos cu consecințe benefice, asupra schimburilor comerciale din zonă. Conform opiniei acestuia, printre factorii determinanți ai decadenței s-ar fi aflat și refluxul treptat al autorității mongole din spațiul extracarpatic – sub presiunea ofensivei creștine coordonate de Ludovic cel Mare.

Totuși, politica anticreștină a hanului Geanibek precum și anarhia din Imperiul mongol, au avut pe termen mai lung drept consecință regresul comerțului din Marea Neagră și reorientarea rutelor comerciale, reorientare în urma căreia Vicina – aflată într-o poziție lăturalnică – nu a mai servit drept principală piață de desfacere. În compensație, Brăila aflată în stăpânirea Țării Românești s-a bucurat de necesara stabilitate politică propice dezvoltării economice, iar decăderea Vicinei a favorizat astfel dezvoltarea Brăilei. În plus, războiul genovezo-bizantin din 1351-1352, a dat o lovitura comerțului local și a favorizat ascensiunea Chiliei. Potențialul economic semnificativ al noii rute, care unea Brașovul de Chilia a servit legării Mării Negre de Europa Centrală prin Regatul Maghiar. Acest potențial asociat integrării într-un alt circuit de comerț internațional a rutei Brașov – Brăila, a constituit o realitate economică în care Vicina s-a aflat într-o poziție dezavantajoasă în raport cu noile rute comerciale care s-au format.

Privilegii comerciale au fost acordate genovezilor din Vicina în 1349 de Ludovic I al Ungariei și mai târziu în 1387
de fiul lui Dobrotici, dar acestea au venit prea târziu. Din cauza contextului complex al crizei politice de la mijlocul veacului al XIV-lea, după ce a ajuns în stăpânirea lui Dobrotici, la cumpăna dintre secolele al XIV-lea și al XV-lea Vicina a devenit absentă din mențiunile documentare. Tranziția dintre secole s-a finalizat în Dobrogea într-un moment în care aici a ajuns să se stabilească definitiv dominația Imperiului Otoman, dar ca un reflex postum al trecutului, în hărțile portuare din secolul al XV-lea, numele Vicinei a persistat. În combinație cu unele referințe ambigue, aceasta a sprijinit ideea unei palide continuări a existenței orașului după anul 1400. Astfel, ultimele mențiuni despre Vicina datează din prima jumătate a secolului al XV-lea, după care orașul și-a încetat practic existența.

Rolul de centru ecleziastic
Dobrogea s-a dovedit a fi primul dintre actualele teritorii românești, care a cunoscut o viață ecleziastică cu o ierarhie locală cristalizată și aflată în contact cu Imperiul Bizantin, surclasând din punct de vedere material și spiritual restul celorlalte regiuni românești. În secolele al XII-lea și al XIV-lea, circulația reprezentanților bisericilor catolică și ortodoxă s-a desfășurat aproape numai la cele două capete ale Dunării românești. Aceasta s-a făcut atât prin catolicii prezenți la un moment dat, într-o fâșie arcuită continuă aflată la sud de Carpații Meridionali ce s-a întins de la Severin spre sudul Moldovei și mai departe până la Vicina și Cetatea Albă (oameni ai bisericii sprijiniți de către Regatul Maghiar și aflați pe urmele negustorilor genovezi, cavalerilor teutoni și poate a celor ioaniți), cât și prin clerul ortodox dintre munți și Dunăre sau din Dobrogea, aflat în legătură cu patriarhiile de la Târnovo, Constantinopol sau Niceea.

Alături de Vidin, Dristra și Târnovo, în perioada secolelor XII-XIV Vicina a fost unul dintre centrele bisericești mai însemnate din acest areal al Dunării inferioare și una dintre metropolele de unde a debutat contra-propaganda ortodoxă.

Crearea mitropoliilor Țării Românești și Moldovei în secolul în care au apărut principatele medievale românești, a avut o legătură nemijlocită cu regiunea estică a Dunării de Jos, de unde au pornit spre Curtea de Argeș și spre Suceava de la Vicina și respectiv de la Moncastro (Cetatea Albă) ierarhi greci sau autohtoni, relicve și foarte probabil clerici din ținuturile dobrogene.

Cultul ortodox

Perioada timpurie
Secolul al XII-lea nu oferă din punct de vedere al istoriei ecleziastice a Dobrogei date suficiente, viața religioasă putând continua probabil sub autoritatea mitropoliei de la Dristra, aflată sub oblăduirea patriarhiei constantinopolitane. Odată însă cu intrarea Dobrogei și a unor ținuturi de pe malul stâng al Dunării sub autoritatea Țaratului Vlaho-Bulgar în prima jumătate a secolului următor și cu refluxul puterii bizantine de după dezastrul din 1204, noi condiții ecleziastice par să fi apărut, fără a exista însă date certe privind raporturile cu Arhiepiscopia de Tărnovo (devenită în 1235 patriarhie).

Influența Vicinei a început să se întindă asupra populației de la curbura Carpaților încă dintr-o perioadă anterioară anului 1204.

Perioada de înflorire
Ulterior însă încă din secolul al XIII-lea, scaunul mitropolitan s-a mutat de la Dristra și orașul a ajuns până la urmă să servească drept reședință de mitropolie a Bisericii Ortodoxe, subordonată Patriarhiei de la Constantinopol. După unii autori (e. g. Vitalien Laurent), înființarea inițială pe plan local a unei episcopii și poate chiar ridicarea ei la rangul de mitropolie, ce avea să reunească teritoriul păstorit de arhiepiscopiile de Tomis și de Dinogeția-Garvăn împreună cu celelalte 16 episcopii sufragane, au avut loc în baza unui acord negociat în perioada premergătoare restaurării din secolul al XIII-lea a autorității Imperiului. În contextul căderii Constantinopolului sub dominația cruciată, după 1204 în Dobrogea s-a constatat un aflux semnificativ de populație bizantină, astfel că orașul Vicina a putut prelua conducerea religioasă a întregului ținut. Notabilitățile grecești din Dobrogea, au obținut astfel crearea unei arhidieceze dependente de patriarhia constantinopolitană, în acel moment refugiată la Niceea, până în 1249-1250.

Influența episcopiei Vicinei asupra zonei de la Curbura Carpaților, după cum confirmă o scrisoare a papei Grigore al IX-lea către principele Bela din 14 noiembrie 1234, a fost mult mai persuasivă și mai eficientă decât cea catolică a Episcopiei Cumaniei, prin intermediul unor
"pseudoepiscopi". Aceștia au fost posibili horepiscopi misionari itineranți și fără sedii arhierești (ca și diaconii pe care aveau dreptul să-i ungă) și au desfășurat în zonă o activitate greu de supravegheat de către misionarii catolici. Marea invazie Mongolă de la 1241 a distrus prelungirea autorității papalo-maghiare reprezentată de Episcopia de Milcov, astfel că în vidul de autoritate lăsat de episcopatul cuman, autoritatea ortodoxă a Vicinei s-a putut probabil extinde și mai temeinic, sprijinită sau tolerată fiind, de tătari.

Conform aceluiași Vitalien Laurent, ridicarea la rangul de mitropolie s-a produs cel mai probabil în perioada 1250-1261, momentul cel mai prielnic fiind 1259-1260. Noua mitropolie a fost creată atât în contextul conștientizării potențialului comercial al orașului, potențial care s-a manifestat prin susținerea financiară a noului scaun, cât și mai ales ca răspuns la misiunea catolică din afara arcului carpatic. Aceasta s-a petrecut într-un moment în care Biserica Catolică era din nou în ofensivă pe mai multe fronturi misionare, atât în zona Carpaților sau sud-vestul Rusiei cât și la Dunărea de Jos și în Peninsula Balcanică, iar Patriarhia Ecumenică de la Niceea era interesată de contra-propaganda confesională într-un teritoriu tot mai frecventat de negustorii și prelații catolici.

Atribuțiile noului scaun s-au întins în zona curburii Carpaților, cel puțin în partea de sud a Moldovei și în estul Munteniei, precum și în Basarabia istorică. Primul ierarh atestat documentar în scaunul mitropolitan a fost Teodor, care a ocupat scaunul în 1283 în timpul domniei împăratului Andronic al II-lea Paleologul (1282-1328). După Teodor a urmat Luca, iar între anii 1337 - 1347 Macarie și apoi Chiril, ultimul fiind Iachint. Ierarhii numiți au fost de origine greacă.

La un moment dat (prin 1300- 1302), centrul ecleziastic de aici a beneficiat de un venit considerabil, iar titularul instituției a avut o autoritate mare și suficient de bine susținută de Bizanț. În acest context în care la cumpăna dintre secolele, scaunul mitropolitan al Vicinei ajunsese să aibă la hotarele nordice ale Imperiului Bizantin un important rol atât ecleziastic cât și politic, câteva mii de alani creștinați care au dorit să intre în Imperiu după moartea hanului Nogai, au cerut mijlocirea arhiereului de la Vicina pentru a obține de la împăratul Andronic dreptul de a coborî spre sud.

Declinul
Deși în primele două decenii al secolului al XIII-lea importanța mitropoliei s-a menținut, pe la 1324 situația era deja schimbată, scaunul fiind scutit de dări către Patriarhie datorită situației precare. În jurul anului 1338 asupra diecezei de la Vicina plana deja un pericolul destul de serios în contextul incursiunilor tătare. Astfel, titularul Macarie din acea vreme a scaunului mitropolitan, era doritor de plecare într-o epocă în care Patriarhia constantinopolitană se lupta pentru a-i fixa în scaunele lor pe ierarhii subordonați. Ca urmare, Macarie a promis până la urmă că nu-și va părăsi postul. Până spre mijlocul secolului al XIII-le importanța culturală a mitropoliei a scăzut tot mai mult, într-un ținut supus ofensivei mongole și cu un număr de credincioși ortodocși aflați în scădere.

În deceniul al patrulea, scaunul mitropolitan a ajuns disprețuit și coborât în rang, supus fiind "barbarilor" și păstorind puțini creștini. Mitropolia a ființat aici până în preajma anului 1359, moment în care ultimul mitropolit – Iachint de Vicina s-a mutat, chemat fiind de către voievodul Nicolae Alexandru la Curtea de Argeș. Astfel, el a devenit primul mitropolit al Ungro-Vlahiei. Cel mai probabil, odată cu plecarea mitropolitului la Curtea de Argeș, au plecat și călugării din anturajul său.

Deși funcția ecleziastică a fost strâns legată de procesul de urbanogeneză, ea nu a avut un rol determinant, însă dispariția acestei funcții a fost – într-un final, unul dintre factorii importanți pentru dispariția orașului (relația a fost însă biunivocă).

Alte culte
În Vicina au activat și reprezentanții altor confesiuni. Alături de negustorii și corăbierii italieni, la sfârșitul secolului al XIII-a și la începutul celui următor au sosit aici clerici și călugări catolici, care și-au disputat cu cei ortodocși activitatea de prozelitism și cea misionară.

S-a consemnat astfel prezența misionarilor franciscani și a unei mănăstiri (reședință) a acestora, a cărei existență a continuat până spre sfârșitul secolului al XIV-lea. În acest secol, odată cu scăderea rolului economic și cultural al Vicinei – din care mitropolitul bizantin alături de tot mai mulți meșteșugari și negustori plecaseră, rolul bisericii catolice în părțile răsăritene ale Dunării de Jos s-a încheiat și clerul catolic din regiunile vest pontice s-a orientat către Polonia.

Note

Bibliografie
 Bălan, Ioanichie (Arhim.); Patericul românesc; Ed. Mănăstirea Sihăstria; 2011
 Brătianu, Gheorghe I; Marea Neagră de la origini pînă la cucerirea otomană, Vol. I (cărțile I și II), II (Cărțile III și IV), Ediția a II-a revăzută ; Editura Polirom, Iași; 1984
 Căprăroiu, Denis; Fragment din Orașul medieval în spațiul românesc extracarpatic (secolele X-XIV). O încercare de tipologizare a procesului genezei urbane.; Editura Cetatea de Scaun; Târgoviște; 2013; pp. 1–10
 Căprăroiu, Denis; Gica Pehoiu; A Type of Urban Genesis in Romanian Outer-Carpathian Area: the Genoan Cities ; World Academy of Science, Engineering and Technology. International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and Industrial Engineering, Vol:4, No:6; 2010; pp. 787–792
 Diaconu, Petre; Despre localizarea Vicinei; Pontica Nr. 3/1970; pp. 275–295
 Josanu, Vitalie; Comerțul genovez și ecouri culturale occidentale în Moldova și Dobrogea (secolele XIII-XV); Ioan Neculce, Buletinul Muzeului de Istorie al Moldovei (serie nouă) XVI-XVIII 2010-2012; 2012; Iași; pp. 7–47
 Josanu, Vitalie; Un episod al afirmării și consolidării statalității românești la răsărit de Carpați: Înființarea Mitropoliei Moldovei ; Ioan Neculce, Buletinul Muzeului de Istorie al Moldovei (serie nouă) Nr. XIX, pp. 7–46; Iași; 2013
 Poncea, Traian-Valentin; Geneza orașului medieval românesc Extra-Carpatic (secolele X-XIV) , Editura Biblioteca Bucureștilor; 1999; ISBN 973-98918-4-5
 Rădvan, Laurențiu; Orașele din țările române în Evul Mediu (sfârșitul sec. al XIII-lea – începutul sec. al XVI-lea); Editura Universității "Al. I. Cuza"; Iași; 2011; ISBN 978-973-703-693-3. (varianta în limba engleză: At Europe's Borders: Medieval Towns in the Romanian Principalities; Brill; 2010; ISBN 9789004180109)
 Theodorescu, Răzvan; Bizanț, Balcani, Occident la începuturile culturii medievale românești – secolele X-XIV; Ed. Academiei Republicii Socialiste România; București; 1974
Lectură suplimentară
  Атанасов, Георги [Atanasov, Giorgi]; Добруджанското деспотство [Despotatul Dobrogei]; Издателство "Фабер" [Editura Faber]; Велико Търновоl [Veliko Tărnovo]; 2009
  Атанасов, Георги Г. [Atanasov, Giorgi D.]; Павлов, Пламен Хр. [Pavlov, Plamen Chr.];  Tataro-Bulgarica – Три этюда о болгарско-татарских контактах на нижнем Дунае в XIII–XIV вв., [Tataro-bulgarica - Trei studii asupra contactelor tătaro-bulgare pe Dunărea de Jos în secolele XIII-XIV]; Археология евразийских степей [Arheologia stepelor eurasiatice], Выпуск 13 [Vol. 13]; Казань [Kazan]; 2011
 Губогло., М.Н. [Guboglo, M. N.]; Курсом развивающейся Молдовы [Cursul dezvoltării Moldovei], Том 9 [Vol. 9]; История в культуре и культура в истории [Istoria în cultură și cultura în istorie]; Москва [Moscova]; 2010
 Rămureanu, Ioan; Mitropolia Vicinei și rolul ei în păstrarea Ortodoxiei în ținuturile romanești, în volumul De la Dunăre la mare. Mărturii istorice și monumente de artă creștină; Galați; 1977
 Vergatti, Radu-Ștefan; Vicina și mitropolia Țării Românești; Pontica Nr. 46 (2013), pp. 419–440

Legături externe
Literatură științifică
 Cihodaru, C.; Litoralul de apus al Mării Negre și cursul inferior al Dunării în cartografia medievală (secolele XII-XIV).; Studii, 1968, tomul 21, nr. 2; pp. 217–241.
Varia
 Butoi, Alin & Școala Gimnazială "Tudor Vladimirescu" Călărași; Vicina. Cetate și Mitropolie.  (film documentar); 2015
 Cealera, Cristian; Localizarea cetății bizantine Vicina rămâne un mister. ; 30 ianuarie 2007, România Liberă

Colonii genoveze
Orașe ale Imperiului Bizantin
Istoria Dobrogei
Istoria României în Evul Mediu Timpuriu
Orașe dispărute din România

Vicina (oraș)


Idoj de Orfeo (en ) est un roman de Hindrik Bulthuis écrit en .

Résumé
Ce roman relate l'histoire d'enfants, triplés, qui pour une raison étrange, vivent dans des pays différents. Le premier vit en Russie, le deuxième aux Pays-Bas et le troisième en Allemagne. Le livre est séparé en cinq parties. Chacune des trois premières parties est dédiée à un des enfants.

Personnages

Analyse

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Roman paru en 1923

Idoj de Orfeo


Adarnaz IV. od Iberije (gruz. ადარნასე, umro 923.), iz dinastije Bagrationi, bio je knez Iberije, zaslužan za obnovu iberijskog kraljevstva 888. godine, koje je bilo u mirovanju od kada ga je ukinulo Sasanidsko Carstvo u 6. stoljeću

Brojčano označavanje uzastopnih vladara u ranom razdoblju Bagratida vrlo je zbunjujuća jer se kreće između različitih grana obitelji. Stoga je Adarnaz, poznat kao "IV" jer je bio četvrti Adarnaz kao knez Iberije, poznat i kao "II." kao suveren Tao-Klardžetije i "I." kao kralj Iberije.

Dinastički sukobi
Adarnaz je bio jedini sin Davida I., kneza Iberije s bizantskim naslovom kuropalat, kojeg je ubio njegov rođak Nasra 881. godine. Kako je Adarnaz još uvijek bio maloljetan, bizantski car - sukladno politici podjele - imenovao je kuropalatom, ne Adarnaza, već njegova rođaka Gurgena. Kasniji Nasrin pokušaj oduzimanja Adarnazu nasljednog nasljedstva onemogućen je zahvaljujući armenskom kralju Ašotu I. 888. godine. Koristeći kao bazu matične zemlje u Taou, Adarnaz je porazio Gurgena, a sebe 888. proglasio kraljem. Bizant mu je kraljevsku titulu priznao tri godine kasnije.

Adarnaz je savez s Armencima nastavio i pod Ašotovim nasljednikom Smbatom I., kojemu je pomogao u borbi protiv abasidskih emira; Smbat mu je zauzvrat priznao kraljevsku titulu 899. godine. Potom su Smbat i Adarnaz zajedno porazili abhaškog kralja Konstantina III. Savez se, međutim, raspao kada je Smbat, smatrajući da je Adarnaz prejak, pustio Konstantina na slobodu. Propast saveza je oslabio oba vladara. Godine 904., Konstantin je Adarnazu preoteo Vojvodstvo Kartliju, a 914. je Smbat uhvaćen i mučen na smrt od Jusufa, sadžidskog emira Azerbajdžana.

Adarnaz je dao sagraditi Sabornu crkvu u Bani i učinio je episkopskim sjedištem.

Adarnaz je imao petero djece sa suprugom čije ime nije poznato. To su:

 David II. od Iberije (umro 937.)
 Ašot II. od Taoa (umro 954.)
 Bagrat I. od Taoa (umro 945.)
 Sumbat I. od Iberije (umro 958.)
 kćer udanu za Konstantina III. od Abhazije.

Izvori

Bagrationi
Gruzijski vladari

Adarnaz IV. od Iberije


Un discurs este o cuvântare publică în care o persoană vorbește în fața altora. Discursul poate fi improvizat sau mai mult sau mai puțin pregătit.

Discursurile sunt ținute cu diferite ocazii. Discursurile pot fi instituționalizate precum discursurile de mulțumire sau pot să nu aibă o temă predeterminată. Discursul poate fi ținut pe stradă, într-o încăpere, într-un context mai mult sau mai puțin formal.

Retorica a fost numită în mod tradițional arta de a vorbi, chiar dacă retorica este astăzi o știință mult mai vastă.

Discursul inaugural al mandatului prezidențial al lui John F. Kennedy ("nu întreba ce poate face țara pentru tine"), și discursul lui Martin Luther King cu ocazia Marșului asupra Washingtonului pentru Libertate și Locuri de Muncă ("I Have a Dream") sunt considerate de unii a fi cele mai bune discursuri din istorie.

Frica de a vorbi în fața altor persoane este numită glosofobie.

Note

Vezi și
 Monolog

Discurs


Arkansas City (pronounced Ar-Kansas City) may refer to:

Arkansas City, Arkansas, a town in Desha County, Arkansas, United States
Arkansas City, Kansas, a city in Cowley County, Kansas, United States

Arkansas City


AlphaGo Zero este o versiune a programului Go software a echipei AlphaGo a companiei britanice DeepMind. Echipa  AlphaGo a publicat un articol în revista Nature, la data de 19 octombrie 2017, prezentând realizarea programului derivat AlphaGo Zero, versiune creată fără a utiliza niciun fel de date din jocurile go jucate de oameni, dovedindu-se mult mai puternică decât oricare din versiunile anterioare. De data asta, programul a fost conceput să învețe doar jucând împotriva sa. Printr-o astfel de abordare, programul a depășit spectaculos programul anterior AlphaGo Lee în doar trei zile, câștigând un meci împotriva acestuia cu 100 (o sută) la 0 (zero), atingând nivelul programului AlphaGo Master în 21 de zile și înfrângând cu scoruri semnificativ de mari toate vechile versiuni ale programului după 40 de zile.

Antrenarea programelor de inteligență artificială (IA), fără folosirea datelor colectate și/sau derivate din jocurile experților umani, are o importanță extrem de mare, cu semnificații profunde asupra dezvoltării inteligențelor artificiale cu calități depășind cele umane, întrucât acest tip de date sunt "adesea scumpe, nesigure sau pur și simplu indisponibile". Demis Hassabis, cofondatorul și CEO al DeepMind, a declarat că programul AlphaGo Zero s-a dovedit a fi atât de puternic întrucât "nu mai era constrâns la limitele cunoașterii umane". David Silver, unul din primii autori ai seriei de articole publicate de DeepMind despre AlphaGo, în revista Nature, a declarat că progresul a fost posibil prin generalizarea algoritmilor de IA, care nu mai au nevoia de a învăța de la oameni.

Ulterior Google a realizat programul AlphaZero, versiune generalizată a programului AlphaGo Zero, care poate juca șah și shōgi, în plus de abilitatea de a juca go. În decembrie 2017, AlphaZero a învins AlphaGo Zero cu scorul de 60 la 40, iar după doar opt ore de antrenament (jucând împotriva sa) a depășit AlphaGo Lee pe scala Elo. AlphaZero a învins de asemenea programe de vârf în șah (Stockfish) și în shōgi (Elmo).

Costuri de hardware
Costul pentru un singur sistem AlphaGo Zero, incluzând componente special designate pentru acest proiect, au fost menționat ca fiind în jur de 25 de milioane dolari americani.

Software

Referințe, note

Legături externe
  AlphaGo blog

  AlphaGo Zero Games
  AMA on Reddit

2017 în go (joc)
Zero, AlphaGo
Aplicații ale inteligenței artificiale
Aplicații ale învățării automate
Computer Go
Google
Software de go (joc)
Software din 2017

AlphaGo Zero


Masaaki Higashiguchi (født 12. maj 1986) er en japansk fodboldspiller.

Japans fodboldlandshold

|-
|2015||||
|-
!Total||0||0
|}

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan
Deltagere ved verdensmesterskabet i fodbold 2018

Masaaki Higashiguchi


Deltron 3030 is an American hip hop trio composed of producer Dan the Automator (as the Cantankerous Captain Aptos), rapper Del the Funky Homosapien (as Deltron Zero/Deltron Osiris), and DJ Kid Koala (as Skiznod the Boy Wonder). They also collaborate with a variety of other musicians under many futuristic pseudonyms.

History

Deltron 3030

The group's debut album Deltron 3030, released on May 23, 2000, is a concept album set in the year 3030 that tells of the dualistic conflict of fatalism that takes place between the moral concepts of "righteousness" and "malevolence." The story tells a prophetic tale of a warrior's thirst for battle as Del's alter ego, who goes by the name "Deltron-Zero," along with his comrade who happens to be a time-traveling cyborg wizard named "the Automator," face-off against megalithic corporations that megalomaniacally rule over our thermodynamic universe. The lyrics were written in less than two weeks and are characterized by extravagant allusions to futuristic outer-space themes in the tradition of Afrofuturist works by Sun Ra and George Clinton. Many samples originated with the contemporary French classical  composer William Sheller.

Event 2

Deltron 3030's second album, titled Event 2, was released in September 2013.

Production began as far back as 2004, and in November 2006 Del told IGN that four songs were already written and that "the album's lyrical theme has been basically mapped out." Dan the Automator stated that the recording of the new album would probably be completed by December 2006, and that it would be released in 2007. Due to a series of delays, group members issued a number of statements predicting imminent completion in 2008, 2010, 2011, and 2012.

On June 11, 2012, Deltron 3030 performed at the Luminato festival in Toronto, Ontario, a show that Kid Koala dubbed the Deltron Event 2 World Premiere. The group played with a full horn, strings, and rhythm section conducted by Dan the Automator, premiered ten songs from Event 2, and revealed the visual style of the new album. In accordance with Del's statement that "3030 actually was one event, but these events can span centuries." The first single from the album was "City Rising From the Ashes," a song influenced by the story of Osiris. On September 23, 2013, Event 2 was put on Pitchfork's Advance Streaming service in its entirety, one week before its official release.

In October 2016, an expanded edition of Event 2 was released, featuring instrumentals from the album. Alongside this new addition, a live album featuring Deltron 3030, many of their collaborators from the Event 2 album, and the 3030 Orchestra, simply entitled Live, was released.

Upcoming third album
On an episode of Red Bull Radio Peak Time in 2018, Dan The Automator confirmed he was working on a new Deltron 3030 album, stating "there's a couple songs that exist." He also hinted that Dr. Octagon would have a cameo on the album.

Discography

References

External links

 Hieroglyphics.com's Deltron 3030 page
 Video: Deltron Event II Recording Session | The Find Magazine

American hip hop groups
Musical groups from California
Hip hop supergroups
Alternative hip hop groups
Concept album series
Musical groups established in 1999
Psychedelic rap groups
1999 establishments in California

Deltron 3030