Wallace Edwards was a Canadian children's author and illustrator whose imagination transformed the world of animals and strange creatures for a generation of children. His illustrations don't condescend to children, they engage the imagination on multiple levels, blending childhood whimsy with adult sophistication."

A Canadian illustrator and writer who won the 2002 Governor General's Award for his first children's book Alphabeasts., Edwards was also the recipient of a multitude of awards and short lists, the Gold Medal from ForeWord Magazine's Book of the Year Award, and the Children's Choice Award from the International Reading Association for Alphabeasts; the Ruth and Sylvia Schwartz Children's Book Award, The Amelia Frances Howard-Gibbon Illustrator's Award, the Children's Choice Award from the International Reading Association for Monkey Business; the Canadian Library Association's Honour for Mixed Beasts; and the Junior Library Guild Award for The Cat's Pajamas.

Born in Ottawa, Ontario, Edwards was a graduate of the Ontario College of Art, and his work can be found in numerous public and private collections. He has also worked widely with Metro Toronto Zoo, the City of Toronto, the B.C. Ministry of the Environment, the Canadian Children's Book Centre, the Canadian Wildlife Federation, and various magazines. (https://quillandquire.com/authors/call-of-the-wild/

On October 16, 2007, Wallace Edwards was nominated for the Governor General's Award for illustrating The Painted Circus. To date, Edwards has both written and illustrated fifteen published books, of which three have been nominated for this, Canada's most prestigious literary award.

His art has been described as "Curious and witty, sophisticated and highly original in approach…" resulting in work which is "visually pleasing as well as mentally stimulating" (taken from the Canada Council for the Arts web site). His children's books have been reviewed in the Quill and Quire, the Globe and Mail, the Toronto Star, Macleans, the Christian Science Monitor, the National Post, the Detroit Free Press, the Chicago Tribune, the LA Times, the Washington Post, and the School Library Journal, among others.

Edwards was also a pioneering artist in virtual and augmented reality. In 2013 he was the Canada Council supported Artist-in-Residence at York University's Future Cinema Lab where he first began to create augmented and immersive materials. He has since gone on to create work in virtual and augmented reality exhibited at the international Electronic Literature Organization conferences in Portugal, Canada and Italy.

Edwards lived in Yarker, Ontario, Canada and died on December 25, 2022 in Kingston, Ontario, at the age of 65.

Books

As writer and illustrator:
 Alphabeasts
 Monkey Business (2004)
 The Extinct Files: My Science Project (2009)
 Cat's pyjamas (2010) "Many young readers are (rightly) allergic to anything that can be described as "exquisite," but there's no better word for The Cat's Pajamas."
 The painted circus : P.T. Vermin presents a mesmerizing menagerie of trickery and illusion guaranteed to beguile and bamboozle the beholder! (Toronto: Kids Can Press, 2007),
 Uncle Wally's Old Brown Shoe (Vancouver: Orca Book Publishers, 2012)
 Mixed Beasts (2013)
 Unnatural Selections (Orca, 2014) "What makes Unnatural Selections so magnificent is the attention to detail. Like celebrated Australian author-illustrator Graeme Base (Animalia), Edwards creates richly layered scenes bursting with multiple components. Beyond the mythical animals featured in the foreground, readers are encouraged by a reference section at the book's end to go back and hunt for additional creatures hidden throughout. Hours can be spent poring over every inch of each page, unearthing elements previously unnoticed. In the peripheries live Snailagators, Dorses, Snirds, and even a Frogtopus. No doubt, many readers will delight in searching for these unusual hybrids, but Edwards' greatest triumph is his ability to encourage us all to discover the strange and wonderful beasts that already dwell in our own imaginations."
 Once Upon a Line (2015)
 What is Peace? (Peace Quest, 2016)
 Woodrow at Sea (2018) "What's most surprising about Woodrow at Sea is that it's by Wallace Edwards, the beloved Governor General's Literary Award–winner known for his intricate wordplay and illustrations. With this book, Edwards is moving in a different direction, foregoing his rich, deep-coloured palette for one much brighter, and embracing simplicity in his drawings rather than detail and subtext. Fans will miss his unique voice and style – not to mention witty rhymes – but taken on its own, Woodrow at Sea is a delight." "Wallace describes the narrative arc of this latest book as the Odyssey, much distilled. "It's a very simple version of the hero's tale, where my elephant protagonist sets off on an adventure, meets a fellow traveller, and finds himself in a situation where each one saves the other."
 Do you Wonder? (2022)

See also

References

External links

Canadian children's book illustrators
Governor General's Award-winning children's illustrators
OCAD University alumni
Living people
Place of birth missing (living people)
1957 births

Wallace Edwards


Brooklyn Bridge es una película de 1981 sobre la historia del Brooklyn Bridge. Fue producida por Ken Burns en 1981. La película incluye entrevistas como al escritor Arthur Miller. La película estuvo nominada al Premio Óscar por mejor documental largo. Estuvo narrado por David McCullough.

Referencias

Brooklyn Bridge (película de 1981)


James "Jimmy" Joseph Wolk (* 22. März 1985 in Farmington Hills, Michigan) ist ein US-amerikanischer Schauspieler.

Leben
James Wolk, dessen Vorfahren polnischer, russischer und litauischer Herkunft sind, wurde in Farmington Hills als Sohn des jüdischen Ehepaares Edie (geb. Elson) und Robert Wolk geboren. Er hat eine ältere Schwester. Seine Schulzeit verbrachte er an der North Farmington High school. Diese schloss er 2003 ab. Im Jahr 2007 beendete er sein Studium an der University of Michigan.

2008 verkörperte James Wolk in dem Fernsehfilm Tics – Meine lästigen Begleiter den am Tourette-Syndrom erkrankten Lehrer Brad Cohen. Dieser Film basiert auf der Biographie des real existierenden Lehrers. Im darauffolgenden Jahr war er in einer Nebenrolle in dem Fernsehfilm Solving Charlie zu sehen. 2010 trat Wolk neben Kristen Bell, Jamie Lee Curtis, Sigourney Weaver und Betty White in der Komödie Du schon wieder von Andy Fickman auf. Im gleichen Jahr spielte er in der kurzlebigen Fernsehserie Lone Star, die bereits nach der Ausstrahlung von nur zwei Episoden wieder abgesetzt wurde, mit. Neben dem Fernsehfilm Georgetown (2011) folgten dann 2012 Auftritte in den Serien Shameless, Happy Endings und Political Animals. In Letzterer verkörpert er einen der beiden Söhne eines geschiedenen Politikerehepaares in Washington, der im Stab seiner Mutter, der Außenministerin, arbeitet. Von 2013 bis 2014 war er als Zach Cropper neben Robin Williams und Sarah Michelle Gellar in der CBS-Fernsehserie The Crazy Ones zu sehen. In der Serie Zoo war er von 2015 bis 2017 in der Hauptrolle des Jackson Oz zu sehen.

Im Juni 2015 heiratete Wolk seine Freundin. Anfang 2017 bekam das Paar ihr erstes gemeinsames Kind, einen Sohn.

Filmografie (Auswahl)

Filme
 2008: Tics – Meine lästigen Begleiter (Front of the Class, Fernsehfilm)
 2009: Solving Charlie
 2009: 8 Easy Steps
 2010: Du schon wieder (You Again)
 2012: Kein Sex unter dieser Nummer (For a Good Time, Call…)
 2011: Georgetown
 2014: There's Always Woodstock
 2015: The Stanford Prison Experiment
 2016: Mercy

Fernsehserien
 2008: Jung und Leidenschaftlich – Wie das Leben so spielt (As the World Turns)
 2010: Lone Star (Fernsehserie, 5 Folgen)
 2012: Shameless (Fernsehserie, 3 Folgen)
 2012: Happy Endings (Fernsehserie, 3 Folgen)
 2012: Political Animals (Fernsehserie, 6 Folgen)
 2012: Vanessa & Jan (Fernsehserie, 4 Folgen)
 2013: Mad Men (11 Folgen)
 2013–2014: The Crazy Ones (Fernsehserie, 22 Folgen)
 2015–2017: Zoo (Fernsehserie, 39 Folgen)
 2018: Goliath
 2018: Tell Me a Story
 2019: Watchmen (Fernsehserie)

Weblinks

Einzelnachweise

Filmschauspieler
US-Amerikaner
Geboren 1985
Mann

James Wolk


Olaylar
 MÖ 209 - Büyük Hun İmparatorluğu Hükümdarı, Mete Han'ın tahta çıkışı.
 1565 - Sokullu Mehmed Paşa, Veziriazam oldu. Veziriazamlığı, üç Padişah döneminde sürdü. (Kanuni Sultan Süleyman, II. Selim ve III. Murad).
 1878 - Gazeteci ve yazar Ahmet Mithat Efendi, "Tercüman-ı Hakikat" adlı günlük gazeteyi çıkarmaya başladı.
 1884 - İstanbul'da, Beyazıt Devlet Kütüphanesi kuruldu.
 1893 - New York Borsası çöktü.
 1905 - Kurtlu yemeğe karşı çıkan tayfaların kurşuna dizilmesini önlemek isteyen Rus Savaş gemisi Potemkin'in mürettebatı Karadeniz'de ayaklanıp, gemiyi Odessa'ya doğru yönlendirdi. Birinci Rus devrimin ilk ayaklanması Odessa'da başladı.
 1916 - Hicaz, bağımsızlığını ilan ederek Osmanlı İmparatorluğu'ndan ayrıldı.
 1917 - Yunanistan, İtilaf Devletleri'ne katıldı.
 1918 - Azerice, Azerbaycan'da resmi devlet dili ilan edildi.
 1923 - Çift kanatlı bir uçağa, ilk kez havada yakıt ikmali yapıldı.
 1938 - Helikopterin patenti Igor Sikorsky tarafından alındı.
 1946 - Müttefikler, On İki Ada'nın Yunanistan'a verilmesini kararlaştırdı.
 1950 - Amerika Birleşik Devletleri, Kore Savaşı'na asker yollama kararı aldı.
 1950 - Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Birleşmiş Milletler üyelerine Güney Kore'ye yardım çağrısında bulundu.
 1954 - Guatemala'da CIA'nın desteklediği darbeyle, halkın seçtiği Hükûmet devrildi.
 1954 - Dünyanın ilk nükleer enerji santrali, Moskova yakınlarında Obninsk'de açıldı.
 1957 - Louisiana ve Teksas'ta meydana gelen Audrey kasırgası, 500 kişinin ölümüne yol açtı.
 1964 - Emekli Süvari Binbaşı Fethi Gürcan, idam edildi. Gürcan, 22 Şubat 1962'de darbe girişimi nedeniyle emekli edilmişti. Benzer bir girişimi, Talat Aydemir ile 20 Mayıs 1963'te tekrarlayınca yargılanmış ve idama mahkûm olmuştu.
 1964 - Kıbrıs Cumhuriyeti Hükûmeti, 15 yaşından büyük Türklerin Ada'ya girişini yasakladı.
 1967 - Dünyanın ilk bankamatiği, Londra'nın Enfield semtinde hizmete girdi.
 1974 - Richard Nixon, Sovyetler Birliği'ni ziyaret etti.
 1976 - Fransız Hava Yolları'na ait bir yolcu uçağı, Tel Aviv-Atina-Paris seferini yapmakta iken FKÖ militanlarınca kaçırıldı ve Uganda'nın Entebbe şehrindeki Entebbe Uluslararası Havalimanı'na yönlendirildi.
 1977 - Cibuti Cumhuriyeti, Fransa'dan bağımsızlığını ilan etti.
 1978 - Türkiye Cumhuriyeti Anayasa Mahkemesi'ne bomba atıldı; Benzin yokluğu nedeniyle uzun kuyruklar oluştu.
 1979 - Muhammet Ali, boksu bıraktığını açıkladı.
 1980 - Adana Cezaevi'nden bir grup tutuklu, tünel yoluyla firar etmeye çalıştı. Güvenlik kuvvetleri ateş açtı; 4 tutuklu öldü.
 1980 - İtalyan Hava Yolları'na ait DC-9 tipi bir yolcu uçağı, İtalya'nın Ustica adası yakınlarında düştü: 81 kişi öldü.
 1984 - TBMM, askerlik süresini 18 aya indiren yasa tasarısını kabul etti.
 1987 - Gaziantep Üniversitesi kuruldu.
 1988 - Fransa'nın başkenti Paris'te bulunan Lyon Garı'nda tren kazası: 56 ölü, 60 yaralı.
 1991 - Yugoslav Halk Ordusu, Slovenya'ya karşı operasyon başlattı.
 1998 - Adana'nın Ceyhan ilçesi merkez üslü depremde 144 kişi öldü.
 2004 - Boris Tadiç, Sırbistan-Karadağ Cumhurbaşkanı seçildi.
 2007 - Birleşik Krallık Başbakanı Tony Blair, görevinden ayrıldı.
 2007 - Sözcü gazetesi kuruldu.

Doğumlar
 1350 - II. Manuil, Bizans İmparatoru (ö. 1425)
 1462 - XII. Louis, Fransa Kralı (ö. 1515)
 1550 - IX. Charles, Fransa Kralı (ö. 1574)
 1740 - John Latham, İngiliz doktor, doğa tarihçisi, ornitolog ve yazar (ö. 1837)
 1767 - Alexis Bouvard, Fransız bir astronomdu (ö. 1843)
 1806 - Augustus De Morgan, Britanyalı matematikçi ve mantıkçı (ö. 1871)
 1838 - Paul Von Mauser, Alman silah tasarımcısı (ö. 1914)
 1850 - Lafcadio Hearn veya takma adıyla Koizumi Yakumo, İrlanda asıllı bir Japon yazar (ö. 1904)
 1869 - Emma Goldman, Litvan anarko-komünist yazar (ö. 1940)
 1869 - Hans Spemann, Alman embriyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1941)
 1877 - Charles Glover Barkla, İngiliz fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 1944)
 1880 - Helen Keller, Amerikalı pedagog (ö. 1968)
 1882 - Eduard Spranger, Alman bir filozof ve psikolog (ö. 1963)
 1884 - Gaston Bachelard, Fransız filozof, yazar (ö. 1962)
 1908 - Guimarães Rosa, Brezilyalı diplomat, yazar ve hekim (ö. 1967)
 1913 - Philip Guston, Amerikalı ressam (ö. 1980)
 1914 - Helena Benitez, Filipinli siyasetçi ve bürokrat (ö. 2016)
 1921 - Yusuf Atılgan, Türk roman ve öykü yazarı (ö. 1989)
 1921 - Muriel Pavlow, İngiliz oyuncu (ö. 2019)
 1930 - Ross Perot, Amerikalı iş insanı ve siyasetçi
 1931 - Tolon Tosun, Türk sporcu, atlet ve diş hekimi (ö.1993)
 1931 - Martinus Veltman, Hollandalı teorik fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (ö. 2021)
 1934 - Raik Alnıaçık, Türk tiyatro oyuncusu ve yönetmeni
 1936 - Kutlu Payaslı, Türk şarkıcı ve besteci
 1941 - Krzysztof Kieslowski, Polonyalı yönetmen (ö. 1996)
 1951 - Ahmet Güvenç, Türk bas gitarist
 1951 - Mary McAleese, İrlandalı siyasetçi ve İrlanda Cumhurbaşkanı
 1952 - Rita Russek, Alman oyuncu
 1953 - Bilge Öngöre, Türk yazar ve şair
 1955 - Isabelle Adjani, Fransız sinema oyuncusu
 1959 - Janusz Kamiński, Polonyalı görüntü yönetmeni ve film yönetmeni
 1960 - Axel Rudi Pell, Alman heavy metal gitaristi
 1962 - Tony Leung Chiu-wai, Hong Konglu sinema oyuncusu
 1965 - Ali Gültiken, Türk eski milli futbolcu
 1966 - J.J. Abrams, Amerikalı yapımcı, yönetmen ve senarist
 1968 - Pascale Bussières, Kanadalı oyuncu
 1969 - Alessandro Esseno, İtalyan besteci
 1970 - Cecily von Ziegesar, Amerikalı yazar
 1973 - Özge Fışkın, Türk rock müzik şarkıcısı
 1974 - Christian Kane, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı-söz yazarı
 1975 - Tobey Maguire, Amerikalı sinema oyuncusu
 1976 - Wagner Moura, Brezilyalı sinema ve dizi oyuncusu
 1977 - Raúl González, İspanyol futbolcu
 1978 - Petra Frey, Avusturyalı şarkıcı
 1979 - Fabrizo Miccoli, İtalyan millî futbolcu
 1980 - Hugo Campagnaro, Arjantinli futbolcu
 1980 - Tobin Radcliffe, Amerikalı oyuncu
 1981 - Martina García, Kolombiyalı manken, dizi ve sinema oyuncusu
 1983 - Alsu, Tatar asıllı Rus şarkıcı
 1984 - Iosif Cholevas, Almanya doğumlu Yunan millî futbolcu
 1984 - Gökhan İnler, Türk asıllı İsviçreli millî futbolcu
 1985 - Svetlana Kuznetsova, Rus tenis oyuncusu
 1985 - Nico Rosberg, Fin-Alman Formula 1 pilotu
 1986 - Drake Bell, Amerikalı şarkıcı ve oyuncu
 1986 - Sam Claflin, İngiliz oyuncu
 1987 - Ed Westwick, İngiliz oyuncu
 1988 - Landry Fields, Amerikalı profesyonel basketbolcu
 1988 - Matthew Spiranovic, Avustralyalı millî futbolcu
 1989 - Matthew Lewis, İngiliz oyuncu
 1990 - Laura van der Heijden, Hollandalı hentbolcu
 1991 - Jordy Clasie, Hollandalı millî futbolcu
 1991 - Özge Yavaş, Türk basketbolcu
 1992 - Ahn So-hee, Güney Koreli oyuncu ve şarkıcı
 1993 - Gamze Alikaya, Türk voleybolcu
 1994
Maëva Coucke, Fransız manken
Andrea Melgarejo, Paraguaylı manken
Gu Sung-yun, Güney Koreli futbolcu
 1999 - Chandler Riggs, Amerikalı çocuk oyuncu

Ölümler
 MÖ 1212 - II. Ramses, Antik Mısır'da, 19. Hanedan firavunlarından biri (d. MÖ 1302)
 1458 - Alfonso, Aragon (V. Alfonso olarak), Valensiya (III. Alfonso olarak), Mayorka, Sardunya ve Korsika (II. Alfonso olarak), Sicilya (I. Alfonso) ve 1416'dan Barselona Kontu (IV. Alfonso olarak) ve 1442'den ölümüne kadar Napoli Kralı (d. 1396)
 1574 - Giorgio Vasari, İtalyan ressam, yazar, tarihçi ve mimar (d. 1511)
 1636 - Date Masamune, Japon siyasetçi ve Daimyo (d. 1567)
 1827 - Johann Gottfried Eichhorn, Alman tarihçi ve teolog, ahit eleştirmeni (d. 1752)
 1831 - Sophie Germain, Fransız asıllı matematikçi, fizikçi ve filozof (d. 1776)
 1831 - Konstantin Pavloviç, Rusya'nın büyük dükü (d. 1779)
 1844 - Joseph Smith, Jr., Mormonluk adıyla bilinen İsa Mesih'in Son Zaman Azizler Kilisesi'nin kurucusu olup ilk başkanı ve Mormon peygamberlerinden biri (d. 1805)
 1876 - Harriet Martineau, İngiliz sosyolog (d. 1802)
 1878 - Sarah Helen Whitman, Amerikalı şair, deneme yazarı, transandantalist ve spiritüalist (d. 1803)
 1916 - Ștefan Luchian, Rumen ressam (d. 1868)
 1930 - Kakutsa Çolokaşvili, Gürcü subayı ve Gürcistan'daki Anti-Sovyet gerilla hareketinin komutanı (d. 1888)
 1936 - Mike Bernard, Amerikalı Ragtime müzisyeni (d. 1875)
 1944 - Milan Hodža, Slovak politikacı (d. 1878)
 1945 - Emil Hácha, Çek avukat (d. 1872)
 1961 - Hélène Dutrieu, Belçikalı bisiklet yarışmacısı, motosiklet yarışmacısı, otomobil yarışmacısı ve pilot (d. 1877)
 1964 - Fethi Gürcan, Türk Süvari Binbaşı (20 Mayıs 1963 ayaklanması liderlerinden) (d. 1922)
 1975 - G. I. Taylor, İngiliz fizikçi ve matematikçi (d. 1886)
 1985 - Kövkeb Kamil kızı Seferaliyeva, Azeri kökenli Sovyet klasik piyanisti (d. 1907)
 1992 - Mihails Tāls, Leton satranç büyükustası (d. 1936)
 1996 - Albert R. Broccoli, Amerikalı film yapımcısı (d. 1909)
 1998 - Kerim Tekin, Türk şarkıcı, söz yazarı ve oyuncu (d. 1975)
 1999 - Yorgo Papadopulos, Yunan asker ve cunta lideri (d. 1919)
 2000 - Pierre Pflimlin, Fransız siyasetçi (d. 1907)
 2001 - Jack Lemmon, Amerikalı sinema oyuncusu ve yönetmen (d. 1925)
 2001 - Tove Jansson, Fin romancı, ressam, çizgi karikatür bant yazarı ve çizeri (d. 1914)
 2002 - John Entwistle, İngiliz müzisyen (d. 1944)
 2003 - David Newman, Amerikalı film yapımcısı (d. 1937)
 2004 - George Patton IV, Amerika Birleşik Devletleri Ordusu'nda tümgeneral (d. 1923)
 2005 - John T. Walton, ABDli iş insanı (d. 1946)
 2009 - Gale Storm, Amerikalı oyuncu ve şarkıcı (d. 1922)
 2011 - Elaine Stewart, Amerikalı oyuncu ve model (d. 1930)
 2013 - Sayavuş Aslan, Azerbaycanlı komedi oyuncusu (d. 1935)
 2014 - Bobby Womack, Amerikalı müzisyen (d. 1944)
 2015 - Chris Squire, İngiliz müzisyen, şarkıcı ve söz yazarı (d. 1948)
 2016 - Bud Spencer, İtalyan yazar, oyuncu, eski yüzücü (d. 1929)
 2016 - Alvin Toffler, Amerikalı yazar ve gelecekçi (d. 1928)
 2017 - Peter Ludwig Berger, Amerikalı sosyolog ve teolog (d. 1929)
 2017 - Piotr Bikont, Polonyalı politika yazarı, gazeteci, yemek uzmanı ve tiyatro yönetmeni (d. 1955)
 2017 - Michael Bond, İngiliz yazar (d. 1927)
 2017 - Michael Nyqvist, İsveçli aktör (d. 1960)
 2017 - Mustafa Talas, Suriyeli asker ve siyasetçi (d. 1932)
 2018 - Ahron Daum, İsrailli haham (d. 1951)
 2018 - Steve Ditko, Amerikalı yazar (d. 1927)
 2018 - Joseph Jackson, Amerikalı müzisyen (d. 1928)
 2018 - Steven Hilliard Stern, Kanadalı film yapımcısı, yönetmeni ve senarist (d. 1937)
 2018 - Vladimir Andreyeviç Uspenski, Rus matematikçi, dilbilimci, yazar, fizik ve matematik doktoru (d. 1930)
 2019 - Jharna Dhara Chowdhury, Bangladeşi insan hakları aktivisti (d. 1938)
 2019 - Justin Raimondo, Amerikalı yazar, siyasetçi ve yayın yönetmeni (d. 1951)
 2020 - Freddy Cole, Amerikalı siyahi caz şarkıcısı ve piyanist (d. 1931)
 2020 - Linda Cristal, Arjantinli aktris (d. 1931)
 2020 - Antonio Cuenco, Filipinli politikacı (d. 1936)
 2020 - Ilija Petković, Sırp asıllı Yugoslav eski millî futbolcu ve teknik direktör (d. 1945)
 2021 - Alison Greenspan, Amerikalı film ve televizyon yapımcısı (d. 1972)
 2021 - Uğurtan Sayıner, Türk oyuncu (d. 1944)
 2021 - Hurşid Şahid, Pakistanlı aktris ve şarkıcı (d. 1926)
 2022 - Joe Turkel, Amerikalı karakter oyuncusu (d. 1927)

Tatiller ve özel günler
 Birleşik Krallık - Gâziler Günü
 Fırtına: Yaprak Fırtınası

0627
27

27 Haziran


An Dendrobium truncicola in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Schltr.. An Dendrobium truncicola in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Sulawesi. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium truncicola


Crkva sv. Jerolima, crkva u Trogiru, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Nalazi se na adresi Put Gradine. Jednobrodna crkvica s polukružnom apsidom, skromnih dimenzija, podignuta je na sjeveroistočnoj obali Čiova, na predijelu Miševac, u 17. stoljeću. Građena je grubo klesanim kamenom, s dvoslivnim krovom pokrivenim kupom kanalicom. Na pročelju je nova rozeta i preslica. Na sjevernom zidu, s vanjske strane, uzidana je ploča 1646. godine, od trogirskog povjesničara Ivana Lucića, koja spominje kao donatorku crkvice njegovu tetu koludricu Jakobinu. Crkvica je obnovljena 2005. godine, kad su postavljeni novi pragovi na ulazna vrata i nova rozeta na pročelje, a unutrašnjost je ožbukana te je izvedeno novo podno popločanje i restauriran trijumfalni luk.

Zaštita
Pod oznakom Z-4901 i pod oznakom RST-247, rj.br.: 35/121-1964 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "profana graditeljska baština".

Izvori

Zaštićene sakralne građevine u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Katoličke crkve u Trogiru

Crkva sv. Jerolima u Trogiru


Þorndís (fræðiheiti: Acartia) er ættkvísl sem tilheyrir flokk krabbaflóa (Copepoda) og er frekar algeng í dýrasvifi  hér við íslandsstrendur. Þorndís er algegnust yfir grunnsævi og á 0-20 m dýpi en hefur fundist á allt að 600 m dýpi. Til eru ótal tegundir af henni og er hægt að finna þær á svifi allt árið um kring, þó minna sé um þær yfir vetrartímann.

Útlit og einkenni
Þegar þorndís (Acartia) er orðin fullvaxta er hún um 1-2 mm að lengd. Þær eru mjög hita- og saltþolnar lífverur, en að jafnaði þola þær seltu frá 1 ‰ upp í 38 ‰ og hitastig á milli 0°C til 30°C.
Greining þroskastigs fer eftir útliti hala og fjölda fóta. Til samanburðar er 'Acartia' mun munni en rauðáta en aftur á móti er fótafjöldinn sá sami eða fimm fótapör hjá fullvaxta lífveru. 'Acartia' hefur færri liði í halanum heldur en rauðátan, fullvaxta karldýr hafa fjóra liði en kvendýrið þrjá. Fimmta fótapar lífverunnar segir til um kyn dýrsins, hjá karldýrinu er það stórt og breytt og nota þeir það til kynæxlunar með því að krækja því í kvendýrið. Greina má kvendýrið með því að skoða lögun fálmara, en liður tvö hjá kvendýrinu er stærri en á karldýrinu. Karldýrið hefur styttri líftíma en kvendýrið sem getur haft áhrif á fjölgun lífverunnar á vissum svæðum. Þorndís hefur getuna til að sleppa að meðaltali 18-50 eggjum á 5-6 daga fresti og yfir allt lífskeið hennar getur hún framleitt í kringum 700 egg.

Lífshættir og hrygning
Kvenkyns Þorndís losar egg út í hafið og úr þeim koma nauplius-lirfur, en það er fyrsta lirfunarstig allra krabbadýra. Lífsferill þorndísa spannar yfir 6 stig til að komast á stig copepodites og fara síðan gegnum önnur sex stig til að verða fullvaxta krabbafló. Lífveran er örsmá og hafa verið gerðar mælingar á þorndísi á fyrsta lifrustigi, en var hún þá um 65 μm. Talið er að lirfunarferli þorndísar spanni yfir tvær vikur og þá ætti að vera komið fullvaxta lífvera.
Sumar tegundir Acartia hafa þann eiginleika að losa út dvalaregg sem byrja ekki lifrunarferli sitt fyrr en umhverfisaðstæður eru sem bestar fyrir tegundina. Það er mismunandi hvaða umhverfi undirtegundir ættkvíslins þola m.t.t. hitastigs, seltumagns og næringaþörf. Einnig virðist það vera meira um að bein losun eggja gerist á sumrin, eða við hærri hitastig en yfir vetrartímann sést meira af dvalareggjum.

Fæða
Aðalfæða þorndísar er plöntusvif auk annara dýrasvifa eins og t.d. hjóldýra (rotifer). Þær nærast einnig á sínum eigin eggjum og lirfum (nauplii). Hegðunarmynstur þorndísar varðandi fæðuinntöku er mismunandi eftir aðstæðum þeirra. Þegar mikil fæða er til staðar þá er hún kjurr og fæðan kemur með straum vatnsins til hennar en þegar minna er um fæðu þá hefur hún sýnt þá tilhneygingu að leita bráðarinnar og stökkva á hana.

Nytjar
Árið 1974 rannsakaði Ólafur Karvel Pálsson fæðumynstur fiskseiða við íslandstrendur. Samkvæmt þeirri rannsókn var Þorndís ('acartia') aðalfæða þorskseiða m.t.t. landshluta, þ.e. ef hún var í miklu magni þá kusu þorskseiðin þorndísina fram yfir önnur svifdýr eins og rauðátu, ljósátu ofl.. Ólafur ásamt öðrum framkvæmir sambærilega rannsókn árið 2014 um vistkerfi íslandshafs og breytingar á lífsháttum loðnu. Í þeirri fræðigrein kemur í raun staðfesting fyrri rannsókn Ólafar, en þar segir að sunnan lands við grunnsvæði, voru þorndís ('acartia') ásamt rauðátu aðalfæða þorskseiða og loðnu.

Hentugur lífsferill þorndísar hentar vel til ræktunar og hafa verið gerðar rannsóknir á að nýta ýmsar undirtegundir hennar til eldis . Krabbaflær eru alla jafna notaðar mikið til ræktunar vegna þess að hita- og seltuþol þeirra er á breiðu bili og svo virðist sem sveiflur í umhverfisaðstæðum hafi ekki mikil áhrif á þær. Þó ber að meðhöndla rannsóknarsýni á öllu dýrasvifi með aðgát þar sem þetta eru örsmáar viðkvæmar lífverur

=Heimildir

Krabbaflær

Þorndís (Acartia)


Proba de haltere categoria 48 de kg feminin de la Jocurile Olimpice de vară din 2016 de la Rio de Janeiro a avut loc la data de 6 august, la Pavilionul 2 al Riocentro.

Medaliile au fost oferite de către Tricia Smith, membru al CIO pentru Canada și Tamás Ajan, președinte al Federației Internaționale de Haltere.

Rezultate

Referințe

Legături externe
 Rezultate

Haltere la Jocurile Olimpice de vară din 2016

Haltere la Jocurile Olimpice de vară din 2016 - feminin 48 kg


Nas se poate referi la:
 organul respirator la oameni și alte vertebrate
 Un cântăreț de Hip-Hop
 Network attached storage, un server de fișiere conectat la o rețea

Nas (dezambiguizare)


Forskerskatteordningen er en dansk ordning, der gør at forskere og nøglemedarbejdere, som rekrutteres i udlandet, kan vælge at betale en bruttoskat på 31,92 procent (26 procent plus arbejdsmarkedsbidrag) af lønnen i op til fem år, i stedet for den almindelige indkomstskat.

"Forskere" i ordningens forstand skal have en forskningsmæssig uddannelse på mindst ph.d.-niveau, mens "nøglemedarbejdere" skal have en månedsløn på mindst 61.500 kroner.

Ordningen blev indført i 1992.
Ordningen er blevet kritiseret for primært at blive benyttet af topchefer og fodboldspillere.

Kilder
Skatteordning for udenlandske forskere og nøglemedarbejdere , skat.dk
Forskerskat får højtlønnede udlændinge til Danmark, analyse fra tænketanken Kraka
Topchefer scorer millioner på forskerskat , Birgitte Erhardtsen og Anders Schou, business.dk, 10. oktober 2010, opdateret 1. juni 2012
Forskerskat til fodboldspillere? Hvor idiotisk er det? Ikke spor... , kommentar af Torben Mark Pedersen på 180grader.dk, 14. juli 2010

Referencer

Skat i Danmark

Forskerskatteordningen


Orlando Bridgeman,  baronnet ( - ) est un propriétaire terrien britannique et homme politique whig qui siège à la Chambre des communes entre 1707 et 1738. Il simule sa propre mort en 1738 et passe le reste de sa vie en prison.

Jeunesse
Bridgeman est le fils aîné de Orlando Bridgeman (1er baronnet de Ridley) et de son épouse Mary Cave, fille de Thomas Cave  baronnet. Il fait ses études à la Rugby School dans le Warwickshire et s'inscrit au Trinity College d'Oxford le 10 novembre 1694, à l'âge de 15 ans. Il succède à son père comme baronnet à la mort de ce dernier en 1701. Il hérite du domaine familial à Bowood House, Wiltshire, où un bail de la couronne est renouvelé en 1702. Le 15 avril 1702, il épouse Susanna Dashwood, fille de Francis Dashwood (1er baronnet), un riche marchand de la ville. C'est un mariage financièrement avantageux puisque Bridgeman acquiert Wanstead, l'un des manoirs de Dashwood dans l'Essex, dans le cadre du règlement du mariage. Il utilise Wanstead comme résidence de campagne principale pendant un certain temps, mais la vend ensuite.

Carrière
Le père de Bridgeman a une grande réputation à Coventry. Aux élections générales anglaises de 1705, Bridgeman se présente comme Whig pour Coventry où il a un intérêt électoral familial important. Il est battu, mais lui et son partenaire déposent une pétition et en conséquence, l'élection est déclarée nulle le 7 février 1707. Après un deuxième scrutin le 25 février 1707, il est élu député de Coventry. Il est réélu député de Coventry aux élections générales britanniques de 1708 et rejette une pétition de ses adversaires l'accusant de corruption. Il vote pour la naturalisation des Palatins et pour la destitution du  Sacheverell. En 1710, il est vaincu à Coventry à la suite de la résurgence tory dans la ville.

Après cinq ans hors du Parlement, Bridgeman est réélu député de Calne aux élections générales britanniques de 1715. En 1716, il est nommé vérificateur général de George, prince de Galles. Il vote pour le projet de loi septennal, mais en 1717, il s'oppose au prince de Galles et vote contre le gouvernement le 4 juin 1717 sur Lord Cadogan et sur le projet de loi sur la pairie. Il perd son siège aux élections générales britanniques de 1722, mais est réélu député de Lostwithiel lors d'une élection partielle le 25 février 1724. Lorsque le prince de Galles accède au trône en 1727, Bridgeman est nommé au Board of Trade, fonction qu'il occupe jusqu'en 1738. Aux élections générales britanniques de 1727, il est élu sans opposition à Calne et également à Blechingley et choisit de siéger à Bletchingley. Il change de siège aux élections générales britanniques de 1734 lorsqu'il est réélu député de Dunwich. Le 10 mars 1735, il appuie une pétition de la Georgia Society pour une subvention d'aide à la colonie. Il commence à construire une nouvelle maison à Bowood mais il s'endette fortement et les tribunaux de la chancellerie entament des poursuites contre lui en 1737. En 1737, il est nommé gouverneur de la Barbade, un poste lucratif, mais avec un taux de mortalité élevé.

Disparition
Bridgeman disparait avant de s'embarquer pour la Barbade. Il laisse des lettres d'adieu à sa famille et au roi et laisse ses vêtements au bord de la Tamise. Le 10 juin 1738, un corps est retrouvé noyé dans la Tamise près de Limehouse et parce qu'il a été défiguré par l'eau, le corps est faussement identifié comme étant celui de Bridgeman.

Le principal créancier de Bridgeman, Richard Long, acquiert la propriété du domaine après un décret de la chancellerie en sa faveur en 1739. Bridgeman est trouvé dans une auberge à Slough en octobre 1738 et est emprisonné.

Mort et héritage
Bridgeman meurt à la prison de Gloucester le 5 décembre 1746, à l'âge de 68 ans, et est enterré dans l'église St Nicholas de Gloucester. Il a trois fils et deux filles. Son fils aîné Francis devient baronnet à la mort apparente de son père en 1738. Cependant, avec la restauration de son père, il meurt avant son père en 1740 et le titre s'éteint avec la mort de Bridgeman. La sœur de Bridgeman, Penelope, est mariée à Thomas Newport (1er baron Torrington) .

Notes et références

Étudiant de Trinity College (Oxford)
Député du Parti whig (Royaume-Uni)
Élève de la Rugby School
Baronnet
Décès en décembre 1746
Naissance en avril 1678
Décès à 68 ans

Orlando Bridgeman (2e baronnet)


Taishi Matsumoto (født 22. august 1998) er en japansk fodboldspiller, som spiller for den japanske fodboldklub Sanfrecce Hiroshima.

Referencer

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Taishi Matsumoto


Schimb de mame este o emisiune românească de reality show, difuzată pe Prima TV. Având formatul versiunii originale britanice, Wife Swap, emisiunea urmărește două familii care, timp de o săptămână, trebuie să locuiască alături de mama/soția din cealaltă familie. Prima ediție a debutat în anul 2003, cu primul sezon.

Cu 32 de sezoane, Schimb de mame este cel mai longeviv reality show difuzat în România.

Referințe

Serii de reality television din România

Schimb de mame


H1 was a particle detector operated at the HERA (Hadron Elektron Ring Anlage) collider at the German national laboratory DESY in Hamburg. The first studies for the H1 experiment were proposed in 1981. The H1 detector began operating together with HERA in 1992 and took data until 2007. It consisted of several different detector components, measured about 12 m × 15 m × 10 m and weighed 2800 tons. It was one of four detectors along the HERA accelerator.

The main physics goals of the H1 experiment were the investigation of the internal structure of the proton through measurements of deep inelastic scattering, the measurements of further cross sections to study fundamental interactions between particles in order to test the Standard Model of particle physics, as well as the search for new kinds of matter and unexpected phenomena in particle physics. Scientists continue to publish scientific papers based on data taken by the H1 experiment until today, and the detailed knowledge of the proton gained through experiments like H1 laid the foundation to much of the science done at the Large Hadron Collider (LHC) at the CERN particle physics laboratory today.

The name H1 is used for both the detector itself and the collaboration of physicists and technicians who operated the experiment.

History
The construction of a lepton–proton collider was recommended strongly by the European Committee for Future Accelerators (ECFA) on May 9, 1980. The first proposals for the H1 detector were made in 1981, and the letter of intent for the H1 experiment was published on June 28, 1985. The technical proposal for the H1 detector was finalized on March 25, 1986.

The H1 detector was operational with the first collisions of HERA in 1992. It was upgraded during the HERA luminosity upgrade for the HERA II running period from 2000 to 2003. The H1 detector then took data until the shutdown of HERA in June 2007 and was mostly dismantled afterwards.

Several subdetector components are now exhibited in the HERA Hall West at DESY. The HERA North Hall, where the H1 detector was located, is now used for the new ALPS experiment, which looks for axion-like particles.

The data taken with the H1 detector are preserved for future analyses within the DPHEP (Data Preservation and Long Term Analysis in High Energy Physics) initiative.

The "sister experiment" of H1 at the HERA accelerator was the ZEUS experiment, which was also a multi-purpose detector with similar physics goals to H1.

The H1 collaboration
The H1 experiment was designed and operated by an international collaboration of about 400 physicists and technicians from 43 institutes in 18 countries (List of currently participating institutes).

The H1 detector
Leptons (electrons or positrons) collided with protons in the interaction point of H1, and the particles produced in these collisions were detected by the H1 detector components. The collision products, often including the proton remnant and the scattered lepton, were detected by several subdetectors. Combining their information allowed the identification of particles from the interaction, or at least the reconstruction of the overall reaction kinematics. This in turn allowed the classification of the reaction. From the center outwards, H1's most important systems were:
 Silicon trackers for the determination of primary and secondary vertices
 Jet chambers for the measurement of charged particle tracks
 Liquid argon (LAr) calorimeter for the measurement of electromagnetic and hadronic showers
 Lead/scintillating fibre calorimeter (SpaCal) in the backward direction for the measurement of the scattered lepton
 Superconducting solenoidal magnet to bend the charged particles' trajectories
 Muon detectors in the iron magnet yoke surrounding H1 and in the forward direction.
In addition to these systems, H1 had several helper systems, such as a luminosity system, time of flight (ToF) detectors and radiation monitors. Other detector systems were added as the focus on special physics processes was extended, for example, forward instrumentation for diffractive physics far down the HERA tunnel.

While H1 was a general-purpose detector, its main design feature was an asymmetric construction to cope with the boosted center of mass in the laboratory frame due to the large energy imbalance of the colliding beams. In the forward (incident proton) direction, the instrumentation had higher granularity to give a better resolution for refined measurements of the proton remnant left after the collision with the incident lepton. In the backward direction, into which the lepton was mostly scattered, the detectors were optimized for the reconstruction of the scattered lepton trajectory.

Physics addressed by H1
The most interesting physics topics treated at H1 include
 Cross section measurements of reactions with charged and neutral electroweak currents
 Studies of proton structure and determination of quark and gluon parton distribution functions
 Tests of quantum chromodynamics (QCD) in jet and particle production
 Production of heavy quarks (charm and bottom)
 Tests of electroweak theory
 Diffraction (physics with the exchange of a pomeron)
 Search for physics beyond the Standard Model (for example, the substructure of quarks / contact interactions, leptoquarks, magnetic monopoles)

See also
 HERA
 ZEUS
 HERMES
 HERA-B

References

External links
 H1 public homepage
 H1 public and collaboration homepage
 List of publications
 H1 experiment record on INSPIRE-HEP

Particle experiments
Buildings and structures in Altona, Hamburg

de:Deutsches Elektronen-Synchrotron#H1

H1 (particle detector)


Unity je petnaesti studijski album njemačkog heavy metal-sastava Rage. Diskografska kuća Steamhammer/SPV objavila ga je 13. svibnja 2002.

Popis pjesama

Zasluge

 Rage

 Peter "Peavy" Wagner – vokali, bas-gitara
 Victor Smolski – gitara, klavijature
 Mike Terrana – bubnjevi

 Dodatni glazbenici

 Hansi Kürsch – prateći vokali
 D.C. Cooper – prateći vokali

 Ostalo osoblje

 Charlie Bauerfeind – produkcija, miks, mastering, inženjer zvuka
 Joachim Luetke – naslovnica, grafički dizajn, dizajn
 Wolfgang Voglhuber – fotografije

Izvori

Albumi sastava Rage
Albumi iz 2002.

Unity (album)


General elections were held in Malaysia on Sunday, 21 March 2004. Voting took place in all 219 parliamentary constituencies, each electing one Member of Parliament to the Dewan Rakyat, the dominant house of Parliament. They were the first elections for Abdullah Ahmad Badawi as Prime Minister following his appointment in 2003. State elections also took place in 505 state constituencies in twelve of the thirteen states (except Sarawak) on the same day as Sabah took the first time election was parallel with the rest of Peninsular Malaysia.

The Barisan Nasional received 64% of the vote (but would have gained a higher vote had all seats been contested) and won 198 seats to the combined opposition parties' 20 seats, with one independent. This was the largest majority that the Barisan Nasional had won since the 1978. The dominant party in the National Front, the United Malays National Organisation (UMNO), won 109 seats, a gain of 37. UMNO's allies also gained seats; the Malaysian Chinese Association won 31 seats, a gain of two, and the Malaysian Indian Congress won nine seats, a gain of two.

The Pan-Malaysian Islamic Party (PAS) managed to retain only seven of its 27 seats. PAS ran on a platform promising an Islamic nation. The PAS opposition leader, Datuk Seri Abdul Hadi Awang, lost his parliamentary seat. Another opposition party, the People's Justice Party (Parti Keadilan Nasional) lost four of its five seats. After five recounts the party's leader, Wan Azizah Wan Ismail (the wife of imprisoned former Deputy Prime Minister Anwar Ibrahim), retained her seat with a majority of 590 votes.

The third opposition party, the Democratic Action Party (DAP), which was routed in the 1999 elections, improved its performance with the re-election of party chairman Lim Kit Siang in Ipoh Timor seat and his deputy, Karpal Singh in Bukit Gelugor seat although chairman Kerk Kim Hock lost his seat. The DAP won 12 seats and regained the official leadership of the opposition in the national parliament from PAS.

Most candidates who campaigned on platforms of Islamic issues lost their seats. This was a significant turnaround compared to the previous elections, where generally the more "Islamic" candidates had a greater chance of winning in the Malay heartland.

Background
On 2 March, the tenth national parliament and all state assemblies in Malaysia (with the exception of Sarawak) were dissolved by the Yang di-Pertuan Agong upon the advice of the Prime Minister. Sarawak's last state election was held in 2001, and elections for the state assembly were not due till 2006.

The elections were held nine months earlier than required by the constitution. The constitution allowed for a parliamentary term of up to five years. Elections were required to be called three months after parliament is dissolved. The government had until the end of November 2004 to call elections.

Campaign
Candidates were nominated on 13 March, with the National Front winning 15 seats uncontested, and another two seats after the opposing candidates withdrew. The right to withdraw was only introduced as a new rule at these elections. Under this rule candidates are allowed a three-day period to withdraw following nomination day. Of the 17 parliamentary seats won uncontested, nine were in the state of Sabah, six in Sarawak and two in Johor.

PAS won a state assembly seat Senggarang in Johor for the first time, after the National Front candidate was disqualified because she was seconded by someone who was not a registered voter in the constituency that she wanted to contest. The requirement that the seconder be registered in the same constituency was only introduced in 2004. This seat was influenced by other opposition parties to gain many state seat in 2008 contest.

Conduct
The elections were marred by discrepancies, which were admitted by the electoral authorities. The head of the Election Commission (Tan Sri Ab Rashid Ab Rahman) made the statement "I have been in this line for so long... it should not have happened at all. There must be reasons why this happened." He has served in the election commission for the last five elections, and has stated that he intends to resign if a report on the discrepancies implicates him in the foul-ups.

Among the discrepancies were wrongly printed ballots, registered voters being unable to vote and wide discrepancies in votes in various seats upon re-counting the ballots.

In the seat of Sungai Lembing in state of Pahang, the Keadilan symbol was printed wrongly on the ballot paper for PAS candidate Idris Ahmad. Illiterate voters tend to rely on familiar party symbols for voting purposes as they are unable to read the candidate's names on the ballot. Voting was suspended for 5 hours before resuming. Polling was re-held for the seat on 28 March.

Results

By state

Johor

Kedah

Kelantan

Kuala Lumpur

Labuan

Malacca

Negeri Sembilan

Pahang

Penang

Perak

Perlis

Putrajaya

Sabah

Sarawak

Selangor

Terengganu

See also
2004 Malaysian state elections

Further reading

References

External links
The (Malaysian) Star Online
ChannelNewsAsia
Bernama
Election Commission Malaysia (SPR)
Results from the SPR

Malaysia
General
General elections in Malaysia

2004 Malaysian general election


Lloydsville bezeichnet mehrere Orte in den Vereinigten Staaten:
 Lloydsville (New York)
 Lloydsville (Ohio)
 Lloydsville (Pennsylvania)
 Lloydsville (West Virginia)

Lloydsville


Le moteur-fusée Sprite a été conçu au début des années 1950 par la société de Havilland pour le décollage assisté par fusée (JATO). La version Super Sprite, de poussée moindre mais d'autonomie plus grande, a été fabriquée jusqu'en octobre 1960.

Conception et développement
Pour l'assistance au décollage par réaction, on peut se contenter d'une propulsion de durée limitée, ce qui permet un équipement simple et léger. Le Sprite était destiné à assister les longs-courriers de Havilland Comet 1 (on considérait en effet au début des années 1950 que  les opérations hot and high à travers l'Empire britannique étaient prioritaires) et les porteurs de bombes nucléaires V bombers au décollage . Il brûlait un comburant à peroxyde d'hydrogène, décomposé en oxygène et vapeur d'eau au contact d'un catalyseur en calcium métal. Sa poussée maximum était de , atteinte en 16 secondes et se maintenait pendant . Les 30 premiers vols d'essai avec des Comets, commencés en mai 1951, furent réussis, mais comme simultanément, la technologie des turbines progressait, le moteur-fusée perdait de son importance.

C'est alors qu'une innovation permit d'optimiser la décomposition et le flux des gaz : un nouveau catalyseur fait de lits de mousse de nickel plaquée à l'argent, utilisé systématiquement par la suite. Au mois d'avril 1952, le DSpr.2 montra toute l'efficacité de cette invention : le sillage du Comet était parfaitement blanc, sans trace de fumée. Les progrès s'enchaînèrent avec le Super Sprite (DSpr.4), avec une simplification permettant d'injecter du kérosène une fois que la pression interne était stabilisée par la catalyse stationnaire du flux de peroxyde. Au mois d'août 1953, on reprit pour le bombardier V Vickers Valiant l'éjection des fusées en fin de propulsion avec parachute, pour les récupérer et les réutiliser.

Variantes

Sprite DSpr.1
Sprite DSpr.2 Silver-plated nickel-gauze catalyst, tested in Comets during April 1952
Sprite DSpr.3
Super Sprite DSpr.4

Le Super Sprite
Le Super Sprite était une évolution du Sprite fondée sur une technologie de carburation à régime nettement supérieur, du type de celle utilisée pour le moteur-fusée Bristol Siddeley Gamma, utilisant un mélange de peroxyde d'hydrogène et de kérosène. Malgré une limitation de la poussée maximale, l'autonomie du moteur était multipliée par 2,5 ce qui accroissait d'autant la quantité de mouvement.

Le moteur se passait de pompes à propergol : les réservoirs se vidaient sous l'action de jets d'azote pressurisée distribués par neuf soupapes réparties autour de la chambre de combustion. Le Super Sprite était livré prêt à l'emploi avec sa propre nacelle, et il était récupérable après largage grâce à son parachute, et à des membranes auto-gonflables qui limitaient les dégâts à l'impact. Afin d'optimiser la séparation avec l'appareil au largage, l'ogive des moteurs-fusées du Vickers Valiant était munie d'un aileron à plan canard, faisant basculer la fusée vers l'avant au largage.

La société De Havilland traitait les 166 propulseurs Super Sprite qu'elle avait livrés comme un produit de série, bénéficiant d'un service après-vente au même titre que ses moteurs à piston et ses réacteurs d'avion. Ce fut le premier moteur-fusée  homologué.

Le projet Super Sprite a été annulé en octobre 1960 : son coût s'élevait à .

Applications
de Havilland Comet
Vickers Valiant

Notes

Moteur-fusée alimenté par pressurisation des réservoirs
Moteur-fusée de l'Europe
Moteur-fusée d'avion
Produit lancé en 1952

Sprite (moteur-fusée)


වනිගමුනි රමේෂ් තරින්ද මෙන්ඩිස් (උපත 1995 ජූලි 7) ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායමට ක්‍රීඩා කරන වෘත්තීය ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයෙකි . ඔහු 2014 ICC වයස අවුරුදු 19 න් පහළ ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානය සඳහා ශ්‍රී ලංකා සංචිතයේ කොටසක් විය. ඔහු 2021 ජනවාරි මාසයේදී ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් කණ්ඩායම වෙනුවෙන් ජාත්‍යන්තර තරගයට පිවිසියේය

දේශීය වෘත්තීය දිවිය
2018 මාර්තු මාසයේදී, ඔහු 2017-18 Super Four පළාත් තරඟාවලිය සඳහා මහනුවර සංචිතයට නම් කරන ලදී.   ඊළඟ මාසයේ, ඔහු 2018 සුපිරි පළාත් එක්දින තරඟාවලිය සඳහා මහනුවර සංචිතයට ද නම් කරන ලදී.  2018 අගෝස්තු මාසයේදී, ඔහු 2018 SLC T20 League දඹුල්ල සංචිතයට නම් කරන ලදී.

ඔහු 2018-19 ප්‍රිමියර් ලීග් තරඟාවලියේ මුවර්ස් ක්‍රීඩා සමාජය වෙනුවෙන් වැඩිම ලකුණු ලාභියා වූ අතර තරඟ 9 කදී ලකුණු 612 ක් රැස් කළේය.  ඔහු තරඟ 9කදී දැවී ගිය අවස්ථා 30ක් සමඟින් තරඟාවලියේ කණ්ඩායමේ වැඩිම කඩුලු ලාභියා ද විය.

2019 මාර්තු මාසයේදී ඔහු 2019 සුපිරි පළාත් එක්දින තරඟාවලිය සඳහා දඹුල්ල කණ්ඩායමට නම් කරන ලදී.  2019 නොවැම්බරයේදී, ඔහු බංග්ලාදේශයේ පැවැත්වෙන 2019 ACC නැගී එන කණ්ඩායම් ආසියානු කුසලානය සඳහා වන ශ්‍රී ලංකා සංචිතයට නම් කරන ලදී.  2020 ජනවාරි මාසයේදී, 2019-20 ප්‍රිමියර් ලීග් තරඟාවලියේ ආරම්භක දිනයේ දී, මෙන්ඩිස් සිය මංගල ද්විත්ව ශතකය පළමු පෙළ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේදී වාර්තා කළේ, මුවර්ස් ක්‍රීඩා සමාජය වෙනුවෙන් ලකුණු 205ක් ලබා දෙමිනි.  ඔහු එය සිය මංගල ත්‍රිත්ව ශතකය බවට පරිවර්තනය කරමින් නොදැවී ලකුණු 300ක් ලබා ගත්තේය.  2020 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී, ලංකා ප්‍රිමියර් ලීගයේ සමාරම්භක සංස්කරණය සඳහා ඔහු දඹුල්ල Viiking විසින් කෙටුම්පත් කරන ලදී.

2021 අගෝස්තු මාසයේදී, ඔහු 2021 SLC Invitational T20 League තරඟාවලිය සඳහා SLC Greens කණ්ඩායමට නම් කරන ලදී.  2021 නොවැම්බර් මාසයේදී, 2021 ලංකා ප්‍රිමියර් ලීග් සඳහා ක්‍රීඩකයන්ගේ කෙටුම්පතෙන් පසුව ඔහු දඹුල්ල ජයන්ට් වෙනුවෙන් ක්‍රීඩා කිරීමට තෝරා ගන්නා ලදී.  2022 ජූලි මාසයේදී, ඔහු ලංකා ප්‍රිමියර් ලීග් තුන්වන සංස්කරණය සඳහා දඹුල්ල ජයන්ට් විසින් අත්සන් කරන ලදී.

ජාත්‍යන්තර වෘත්තිය දිවිය
2021 ජනවාරි මාසයේදී ඔහු එංගලන්තයට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාවේ ටෙස්ට් තරඟ සඳහා සංචිත ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස නම් කරන ලදී.   ඔහු 2021 ජනවාරි 22 වැනි දින එංගලන්තයට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් සිය මංගල ටෙස්ට් තරගයට පිවිසියේය  2021 පෙබරවාරි මාසයේදී, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන්ට එරෙහි තරඟාවලිය සඳහා වන ශ්‍රී ලංකා සීමිත පන්දුවාර සංචිතයට මෙන්ඩිස් නම් කරන ලදී.

2021 දී බංග්ලාදේශයට එරෙහිව පැවති දෙවන ටෙස්ට් තරඟයේදී මෙන්ඩිස් 2/86 සහ 4/103 ලෙස පන්දු යැවීමට හිමිකම් කීවේය.  බංග්ලාදේශය ලකුණු 202 කින් තරගය පරාජයට පත් වූ අනෙක් අන්තයේ සිට මංගල ක්‍රීඩක ප්‍රවීන් ජයවික්‍රමට කඩුලු ලබා ගැනීමට ඔහු උදව් කළේය. අවසානයේ ශ්‍රී ලංකාව 1-0ක් ලෙස තරගාවලිය ජය ගත්තේය.

2021 මැයි මාසයේදී, ඔහු බංග්ලාදේශයට එරෙහි තරඟාවලිය සඳහා ශ්‍රී ලංකා එක්දින ජාත්‍යන්තර (ODI) සංචිතයට නම් කරන ලදී.  ඔහු 2021 මැයි 28 වැනි දින ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් ඔහුගේ මංගල එක්දින තරගයට සහභාගි වූ අතර, බංග්ලාදේශයට එරෙහිව  කඩුලු දෙකක් දවා ගත්තේය.

2021 ජූලි මාසයේදී, ඔහු ඉන්දියාවට එරෙහි තරඟාවලිය සඳහා ශ්‍රී ලංකා සංචිතයට නම් කරන ලදී.  ඔහු 2021 ජූලි 28 වන දින ඉන්දියාවට එරෙහිව ශ්‍රී ලංකාව වෙනුවෙන් ඔහුගේ පළමු විස්සයි 20 ජාත්‍යන්තර (T20I) ආරම්භය සිදු කළේය.  2021 ඔක්තෝබර් 1 වන දින, ඔහු 2021 ICC පිරිමි T20 ලෝක කුසලානය සඳහා වන ශ්‍රී ලංකා සංචිතයට එක් කරන ලදී.  2021 දෙසැම්බරයේදී, බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වන්ට එරෙහි දෙවන තරඟයේදී මෙන්ඩිස් සිය පළමු ටෙස්ට් ක්‍රිකට් කඩුලු 5 දවාලීමට සමත් විය.

2023 අප්‍රේල් මාසයේදී, [විකිපීඩියා https://en.m.wikipedia.org ] මෙන්ඩිස් වේගවත්ම ශ්‍රී ලාංකික ටෙස්ට් කඩුලු 50 (ඉණිම අනුව) සහ (තරග අනුව) ලබා අත් ක්‍රීඩකයා බවට පත් විය.

යොමු කිරීම්

ශ්‍රී ලංකීය ටෙස්ට් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්
ජීවමාන ජනයා
1995 උපත්

රමේෂ් මෙන්ඩිස්


U astronomiji je suorbitalna konfiguracija konfiguracija dvaju ili više astronomskih objekata (poput asteroida, mjeseca ili planeta) koji kruže na istoj ili vrlo sličnoj udaljenosti od svog primarnog svemirskog tijela, tj. nalaze se u 1:1 orbitalnoj rezonanci. (ili 1: -1 ako kruže u suprotnim smjerovima).

Postoji nekoliko klasa suorbitalnih tijela, ovisno o njihovoj točki libracije. Najčešća i najpoznatija klasa su trojanci koji kruži oko jedne od dvije stabilne Lagrangeove točke (trojanske točke), L4 i L5, 60° ispred i iza većeg tijela. Druga je klasa potkovasta orbita u kojoj se tijela kruže oko 180° od većeg tijela. Objekti koji se vrte oko 0° nazivaju se kvazisateliti.

Izmjena orbita se događa kada su dva suorbitalna objekta slične mase i vrše zanemariv utjecaj jedan na drugog. Predmeti mogu mijenjati velike poluosi ili ekscentričnosti orbite kad se približe jedni drugima.

Parametri
Orbitalni parametri koji se koriste za opisivanje odnosa koorbitalnih objekata su dužina periapsisa i srednja dužina. Dužina periapsisa je zbroj srednje dužine i srednje anomalije  a srednja dužina zbroj je dužine uzlaznog čvora i argumenta periapsisa.

Trojanski objekti kruže oko 60° ispred (L4 ) ili iza (L5) masivnijeg objekta, oba u orbiti oko još masivnijeg središnjeg objekta. Najpoznatiji primjer su asteroidi koji kruže ispred ili iza Jupitera oko Sunca. Trojanski objekti ne orbitiraju točno na niti jednoj od Lagrangeovih točaka, ali ostaju relativno blizu nje, izgleda da polako kruže oko nje. U tehničkom smislu, oni libriraju (osciliraju) okolo nje  = (± 60°, ± 60°). Točka oko koje libriraju je ista, bez obzira na njihovu masu ili orbitalnu ekscentričnost.

Trojanski mali planeti
Postoji nekoliko tisuća poznatih trojanskih manjih planeta koji kruže oko Sunca. Većina ovih orbita kreće se u blizini Jupiterovih Lagranegovih točaka, tradicionalnih Jupiterovih trojanaca. Od 2015. godine,  postoji i 13 Neptunovih trojanaca, 7 Marsovskih trojanaca, 2 Uranova trojanca ( i 2014 YX49) i 1 Zemaljski trojanac () za koje se zna da postoje.

Trojanski mjeseci
Saturnov sustav sadrži dva skupa trojanskih mjeseca. I Tetija i Diona imaju po dva trojanska mjeseca, Telesto i Kalipso u Tethysinim Lagrangeovim točkama L4, odnosno L5, a Helena i Polideuk u Dioninim L4 i L5 točkama.

Polideuka je primjetna po širokoj vibraciji : luta čak ± 30 ° od svoje Lagrangijeve točke i ± 2% od svog srednjeg radijusa orbite, punoglavskom orbitom za 790 dana (288 puta više od svog orbitalnog razdoblja oko Saturna, isto kao i Dione-ovo ).

Formiranje sustava Zemlja - Mjesec
Prema hipotezi o divovskom udaru, Mjesec je nastao nakon sudara dvaju suorbitalnih objekata: Teja, za koju se smatra da je imala oko 10% mase Zemlje (otprilike jednako masivna kao Mars), i proto-Zemlje - čije orbite uznemirili su drugi planeti, izbacujući Teju iz trojanskog položaja i uzrokujući sudar.

Potkovaste orbite

Predmeti u potkovastoj orbiti libriraju oko 180° od primarnog tijela. Njihove orbite obuhvaćaju obje istostrane Langrangeove točke, tj L4 i L5.

Suorbitalni mjeseci
Saturnovi mjeseci Janus i Epimetej dijele svoje orbite, a razlika u velikoj poluosi manja je od prosječnog promjera bilo koje od njih. To znači da će mjesec s manjom velikom poluosi polako sustizati drugi mjesec. Dok to čini, mjeseci gravitacijski povlače jedan drugoga, povećavajući veliku poluos sustignutog mjeseca i smanjujući poluos drugog. To preokreće njihove relativne položaje proporcionalno njihovim masama i uzrokuje da ovaj proces započne iznova s obrnutim ulogama mjeseca.

Zemljini suorbitalni asteroidi
Pronađen je mali broj asteroida koji su u koorbitali sa Zemljom. Prvi od njih koji je otkriven, asteroid 3753 Kruitne, orbitira oko Sunca u razdoblju nešto kraćem od jedne zemaljske godine, što rezultira orbitom koja se (sa stajališta Zemlje) pojavljuje kao orbita u obliku zrna usredotočena na položaju ispred položaja Zemlje. Ova se orbita polako pomiče dalje ispred Zemljine orbitalne pozicije. Kada se Kruitnina orbita pomakne u položaj u kojem prati Zemljin položaj, umjesto da ga vodi, gravitacijski učinak Zemlje povećava orbitalno razdoblje, a time i orbita tada počinje zaostajati vraćajući se na prvobitno mjesto. Puni ciklus od vođenja do vučne Zemlje traje 770 godina, što dovodi do kretanja u obliku potkove u odnosu na Zemlju.

Otada su otkriveni rezonantniji bliski zemaljski objekti (NEO). Uključuju 54509 YORP, , , ,  i  koji postoje u rezonantnim orbitama sličnim Kruitninoj.  prvi je i zasad jedini identificirani Zemljin trojanac.

Kvazisatelit
Kvazisateliti su koorbitalni objekti koji se kreću oko 0 ° od primarnog. Kvazisatelitske orbite niske ekscentričnosti vrlo su nestabilne, ali orbite umjerene do visoke ekscentričnosti mogu biti stabilne. Čini se da kvazisatelit kruži oko primarnog tijela poput retrogradnog satelita, iako na toliko velikim udaljenostima da na njega nije gravitacijski vezan. Dva su primjera Zemljinih kvazisatelita  i 469219 Kamoʻoalewa.

Izmjene orbita
Osim zamjene velikih poluosi poput Saturnovih mjeseci Epimeteja i Janusa, druga mogućnost je dijeljenje iste osi, ali zamjena ekscentričnosti.

Vidi također

 Dvostruki planet
 Oblaci Kordiljevskog

Izvori

Vanjske poveznice

 QuickTime animacija suorbitalnog kretanja Murray i Dermott
 Cassini promatra Epimetejev i Janusov orbitalni ples The Planetary Society
 Potraga za trojanskim planetima Web-stranica grupe astronoma koja traži ekstrasolarne trojanske planete na Državnom sveučilištu Appalachian

Astronomski objekti
Tijela Sunčevog sustava

Suorbitalna konfiguracija


Aukrug Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 49,9 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 30 Eylül 2006 itibarıyla yaklaşık 3766 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Nils Kuhnke tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-aukrug.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Aukrug


Mounir Lazzez (16 de Novembro 1987) e um lutador tunisino que atualmente compete na categoría peso meio-medio do Ultimate Fighting Championship (UFC). E o primeiro lutador do UFC que naceu e cresceu em um país árabe.

Ele foi o campeão dos meio-médios do Desert Force Championship em 2015.

Biografia
Comecou sua carrera profisional em 2012 no Medio Oriente onde acumulou um recorde de 9-1. Ele assinou com o UFC em 2020 depois do que um amigo dele reconheceu Dana White em um restaurante e mostrou um video de suas lutas.

Mounir enfrentou Abdul Razak Alhassan na sua primeira luta no UFC em 16 de Julio 2020 no UFC on ESPN: Kattar vs. Ige. Ele venceu por decisao unánime e tambem gano o premio Luta da Noite

Ele perdeu sua próxima luta por TKO contra Warlley Alves em 20 de Janeiro 2021 no UFC on ESPN Chiesa vs Magny.

Sua terceira luta foi no UFC on ESPN: Luque vs.  Muhammad 2 em que ele derrotou Ange por decisão unânime em 16 de abril 2022

Cartel no MMA

|-
|Vitória
|align=center|11-2
| Ange Loosa
|Decisão (Unânime)
| UFC on ESPN: Luque vs. Muhammad 2
|15/04/2022
|align=center|3
|align=center|5:00
| Las Vegas
|-

|Derrota
|align=center|10-2
| Warlley Alves
|Nocaute Técnico (Socos)
| UFC on ESPN: Chiesa vs. Magny
|10/01/2021
|align=center|1
|align=center|2:35
| Abu Dhabi
|
|-
|Vitória
|align=center|10-1
| Abdul Razak Alhassan
|Decisão (Unânime)
| UFC on ESPN: Kattar vs. Ige
|15/07/2020
|align=center|3
|align=center|5:00
| Abu Dhabi
|
|-
|Vitória
|align=center|9-1
| Arber Murati
|Nocaute Técnico (Joelhadas e Socos)
|Probellum MMA Dubai: Lazzez vs. Murati
|7/02/2020
|align=center|1
|align=center|0:59
| Dubai
|-
| Vitória
|align=center|8-1
| Sasha Palatnikov
|Nocaute Técnico (Socos)
|ADW: UAE Warriors 8
|18/10/2019
|align=center|1
|align=center|4:48
| Abu Dhabi
|
|-
|Derrota
|align=center| 7-1
| Eldar Eldarov
|Decisão (Unânime)
|Brave CF 23
|19/04/2019
|align=center| 5
|align=center| 5:00
| Amman
|
|-
| Vitória
|align=center|7-0
| Dmitrijs Homjakovs
|Nocaute Técnico
|Brave CF 16
|21/09/2018
|align=center|2
|align=center|4:15
| Abu Dhabi
|
|
|-
| Vitória
|align=center|6-0
| Christophe Van Dijck
|Decisão (Unânime)
|Phoenix Fighting Championship 4: Dubai
|22/12/2017
|align=center|3
|align=center|5:00
| Dubai
|
|-
| Vitória
|align=center|5-0
| Mohamad Ghorabi
|Nocaute Técnico (Socos)
|Desert Force 16
|23/03/2015
|align=center|2
|align=center|3:50
| Riade
|
|-
| Vitória
|align=center|4-0
| Amr Fathee Wahman
|Nocaute (Chute na cabeça)
|Desert Force 11
|7/03/2014
|align=center|1
|align=center|2:00
| Manama
|
|-
| Vitória
|align=center|3-0
| Anas Siraj Mounir
|Nocaute (Chute na cabeça)
|Desert Force 10
|27/01/2014
|align=center|3
|align=center|1:15
| Amman
|
|-
| Vitória
|align=center|2-0
| Ashkan Mehrdadpoor
|Nocaute Técnico (Socos)
|Dubai FC 3
|16/11/2012
|align=center|1
|align=center|2:15
| Dubai
|
|-
| Vitória
|align=center|1-0
| Andrew Connor
|Nocaute (Soco)
|Dubai FC 2
|8/01/2012
|align=center|1
|align=center|0:54
| Dubai
|
|-

Referências

Naturais de Sfax
!Artigos que utilizam P345
!Artigos que utilizam P856

Mounir Lazzez


මාෂල් සැලැස්ම  (නිල වශයෙන්  යුරෝපියානු සමුත්ථාන වැඩපිළිවෙල, ERP) යනු,  දෙවන ලෝක යුද්ධය අවසන් වීමෙන් පසුව,  සෝවියට් කොමියුනිස්ට් වාදය පැතිරීම වලක්වනු වස්,  යුරෝපියානු ආර්ථිකයන් ගොඩනැංවීමට එක්සත් ජනපදය විසින් ආර්ථික සහය සැපයූ, ඇමරිකානු ආධාර යුරෝපයට ලබාදීමක් විය.  1948 අප්‍රේල් මසදී ඇරඹුනු සැලැස්ම වසර හතරක් පුරා පැවතිනි.  එක්සත් ජනපදයෙහි අරමුණු වූයේ, යුද්ධයෙන්-වැනසුනු ප්‍රදේශය ගොඩනැංවීම,  වෙළෙඳ බාධක ඉවත් කිරීම, කර්මාන්ත නවීකරණය, සහ යුරෝපය යළි සමෘද්ධිමත් කිරීම වෙයි.  "මාෂල් සැලැස්මෙහි සමතුල්‍යය" යන්න බොහෝවිට යෙදෙන්නේ,  යෝජිත මහා-පරිමාණයේ ගොඩගැනීමේ වැඩසටහනක් හැඳින්වීමටය.

මේ සඳහා මුලපිරීම නම් කෙරුණේ,  රාජ්‍ය ලේකම් ජෝර්ජ් මාෂල් අනුව යමිනි. රිපබ්ලිකානුවන් කොංග්‍රස් මණ්ඩලය හසුරුවමින් සිටි සහ  ඩිමොක්‍රටිකානුවෝ ධවල මන්දිරය පාලනය කරමින්ස සිටි අවදියක,  මෙම සැලසුම සඳහා, වොෂිංටන්හිදී ද්විපක්ෂ සහය හිමිවිය. මෙම සැලසුම, ප්‍රධාන වශයෙන්,  රාජ්‍ය දෙපාර්තමේන්තු නිලධාරින්ගේ, විශේෂයෙන්,  විලියම් එල්. ක්ලේටන් සහ ජෝර්ජ් එෆ්. කෙනන් යන්නන්ගේ නිමැවුමක් විය. 1947 ජූනි මසදී, හාවඩ් විශ්වවිද්‍යාලයෙහි පැවති කථාවකදී, යුරෝපියානු සමුත්ථානය සඳහා සමාය වීමට හදිසි ආධාර සැපයීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳව මාෂල් අදහස් පල කළේය.

සහභාගීවන යුරෝපියානු රාජ්‍යයන් අතර පැවැති රැස්වීමකදී සැකසුනු මෙම ගොඩනැගීමේ සැලැස්ම, 1947, ජූනි 5 දිනදී පිහිටුවන ලදි.  සෝවියට් සංගමය සහ එහි මිත්‍ර රටවල් වෙතද, මෙම ආධාරම පිරිනැමුනු නමුදු, ඔයුන් එය පිළිනොගත්තේ,  එසේ කිරීමෙන්, කොමියුනිස්ට් ආර්ථිකයන්, යම් මට්ටමකට  එජ පාලනයට නතු වීමට ඉඩ සලසා දීමක් සිදු වන බැවිනි.  සැලසුම ක්‍රියාත්මකව තිබූ සිව් වසර තුලදී, යුරෝපියානු ආර්ථීක සහයෝගිතා සංවිධානය වෙත බැඳී තිබුණු යුරෝපියානු රටවල් වල සමුත්ථානයට උපකාරී වනු වස් එ.ජ. $13 බිලියන ප්‍රමාණයක ආර්ථීක සහ තාක්ෂණික ආධාර සැපයිණි. 1948 දී එ.ජ. දදේනි $258 බිලියන වීමේ සන්දර්භය තුල, මෙම $13 බිලියන මුදල සැපයුනු අතර, යුද්ධයේ නිමාවෙහි සිට සැලසුමෙහි ඇරඹුම දක්වා සැපයුනු සහ මාෂල් සැපසුමට පරිභාහිර යැයි සැලකෙන $13 බිලියන ප්‍රමාණයක ඇමරිකානු ආධාර වලට වැඩිමනත් විය.  1951 අගභාගයෙහිදී, මාෂල් සැලසුම වෙනුවට අන්‍යොන්‍ය ආරක්ෂණ සැලසුම ආදේශ කරන ලදි.

පශ්චාත්-යුද්ධ සමුත්ථානයට ඇති සියළු බාධා පිළිබඳ ERP විසින් ක්‍රියා කරන ලදි. සැලසුම විසින් අනාගතය පිළිබඳ අවධානය යොමු කෙරුණු අතර, යුද්ධයෙන් ඇති කෙරුණු විනාශය පිළිබඳ පමණක් සැලකිල්ල යොමු කළේ නැත.

සටහන්

යුරෝපය

මාෂල් සැලැස්ම


A Igreja Ortodoxa Russa no Exílio (originalmente) ou Igreja Ortodoxa Russa no Exterior - Sínodo do Metropolita Vitálio (abreviado como ROCOR (V)) (Oficialmente: Igreja Ortodoxa Russa no Exterior; não-oficialmente: Cisma de Mansonville) é uma pequena jurisdição ortodoxa não canônica que se separou da Igreja Ortodoxa Russa fora da Rússia (ROCOR) como resultado de um conflito agudo entre vários clérigos e leigos com a liderança desta última em 2000-2001. Finalmente tomou forma depois que os ideólogos da ROCOR (V) não reconheceram a eleição do Arcebispo Lauro (Shkurla), em 24 de outubro de 2001, como novo Primeiro Hierarca da ROCOR e a consagração, em 3 de novembro de 2001, pelo Bispo Barnabas (Prokofiev), "na presença do Metropolita Vitaly, mas sem seu envolvimento pessoal", do Arquimandrita Sérgio (Kindyakova) ao posto de Bispo.

Formalmente chefiado pelo aposentado Primeiro Hierarca da ROCOR, Metropolita Vitálio (Ustinov), que vivia no Mosteiro da Transfiguração em Mansonville (Canadá), onde também estava localizado o Centro Administrativo da ROCOR (V). As paróquias da ROCOR (V) localizavam-se principalmente na França, EUA, Canadá, Rússia, Ucrânia e Moldávia.

A ROCOR (V) ao longo da sua existência caracterizou-se pela instabilidade e constantes conflitos internos, o que levou à saída de muitos dos seus dirigentes. Então, em 2004, um de seus fundadores, Barnabas (Prokofiev), deixou esta jurisdição. Em 2006, como resultado de contradições irreconciliáveis, vários clérigos e leigos se separaram da ROCOR (V), que formaram a Igreja Ortodoxa Russa ou Igreja Ortodoxa Russa no Exterior - Sínodo do Metropolita Antonio (ROCOR (A) ou ROCOR (V-A) ou RosPTs), e em 2007-2008, as paróquias restantes foram divididas em partidários dos Bispos Vladimir (Tselishchev), por um lado, e o Arcipreste Benjamin Zhukov e o Bispo Antonio (Rudei), por outro. Em 2008, o Bispo Vladimir (Tselishchev), que manteve o Mosteiro da Transfiguração em Mansonville, com o apoio do Bispo Anastásio (Surzhik), ordenou novos Bispos, após o que a jurisdição chefiada por ele ficou conhecida como ROCOR (V-V). Os apoiadores de Antonio (Rudei) passaram a se chamar ROCOR (M), IPTsM ou ROCOR (VA). Posteriormente, todos os três "ramos" nos quais a ROCOR (V) se dividiu, também se separaram.

Cismas

 Primeiro Cisma, 2002: Verdadeira Igreja Ortodoxa Russa - Sínodo Lazarita;
 Segundo Cisma, junho de 2006 e setembro de 2007: Igreja Ortodoxa Russa no Exterior - Sínodo do Metropolita Antonio e (...);
 Terceiro Cisma, abril de 2008: (...);
 Quarto Cisma, outubro 2015 e agosto de 2020: (...).

Igreja Ortodoxa
Jurisdições ortodoxas extracanônicas
Cismas religiosos
Cismas da Igreja Ortodoxa Russa fora da Rússia

Igreja Ortodoxa Russa no Exílio


Jérôme Jean Pestalozzi, né le  à Venise en Italie et mort le  à Lyon, est un médecin français et membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon.

Biographie
Issu d'une famille italienne reconnue, Jean-Jacques Pestalozzi a pour père Jérôme-Jean Pestalozzi, médecin servant dans l'armée française en Italie.

Jérôme-Jean Pestalozzi naît le  à Venise en Italie. Il y reste aux côtés de sa mère jusqu'en 1682. A huit ans, son père le ramène à Lyon, où il entame des études, tout d'abord tournées vers la botanique et les mathématiques, avant de s'orienter vers la médecine et d'être reçu docteur en médecine en 1694 à l'université de Valence. Il est agrégé en 1695 au collège de médecine de Lyon.

En 1696 l'Hôtel-Dieu le nomme médecin des fiévreux, une fonction qu'il occupe 23 ans.

L'épidémie de peste qui sévit à Marseille en 1720 le conduit à étudier cette maladie. De ses notes il constitue un livret qu'il envoie au concours de l'académie de Bordeaux intitulé « La peste est-elle contagieuse ? ». Son travail lui permet de remporter le concours.

Il meurt le 26 avril 1742 à Lyon.

Sociétés Savantes
Il est élu membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon en 1715. Il en est le directeur en 1730. Il devient membre de l'académie des Beaux-Arts en 1737. Ses intervention lors des conférences de l'académie se concentrent notamment sur la botanique et sur la minéralogie.

Publications

Notes et références

Voir aussi

Bibliographie

Liens externes

Médecin français du XVIIIe siècle
Membre de l'Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon
Naissance en juin 1676
Naissance à Venise
Décès en avril 1742
Décès à Lyon
Décès à 65 ans

Jérôme Jean Pestalozzi


المرانة هي مقلوب السعة الكهربائية ووحدتها القياسية هي مقلوب الفاراد وهي تستعمل حين تمثيل نظام تخميد أو  بدائرة مقاوم-ملف-مكثف مكافئة للنظام، في الدارة الكهربية القوة تمثل بالجهد الكهربي والتيار يمثل السرعة فإن المرانة تمثل في هذه الدائرة المكافئة ثابت مرونة الزنبرك.

مراجع

سعة كهربية
كميات فيزيائية
كهرباء
كهرباء ساكنة
كهرومغناطيسية
مفاهيم فيزيائية
هندسة الكهرباء

مرانة


Bruno Bruni (* 25. September 1955) ist ein ehemaliger italienischer Hochspringer.

Bei den Leichtathletik-Halleneuropameisterschaften 1977 in San Sebastián und 1979 in Wien wurde er jeweils Fünfter, 1978 in Mailand und 1980 in Sindelfingen erreichte er den elften Platz. Bei den Freiluft-Europameisterschaften 1978 in Prag erreichte er mit 2,18 m in der Qualifikation das Finale, dort belegte er mit 2,15 m den 13. Platz.

Persönliche Bestleistungen

 Hochsprung: 2,27 m, 19. September 1979, Bologna
 Halle: 2,26 m, 3. Februar 1979, Genua

Weblinks
 Eintrag auf worldathletics.com

Hochspringer (Italien)
Italiener
Geboren 1955
Mann

Bruno Bruni (Leichtathlet)


Vulpera () este o stațiune balnear-turistică în districtul Inn din cantonul elvețian Graubünden. Ea este situată la o altitudine de 1280 m, pe malul drept al Innului, în comuna Tarasp de pe valea Engadinei de Jos și în apropiere de capitala regională Scuol. Localitatea a fost proiectată ca o stațiune balneară ce urma să valorifice izvoarele minerale ale zonei, iar cea mai cunoscută clădire este Hotel Waldhaus Vulpera.

Istoric
Vulpera a aparținut în perioada 1464-1803 domeniului Herrschaft Tarasp al Austriei, înainte de a intra împreună cu cantonul Graubünden în Confederația Elvețiană. Dezvoltarea turistică a localității a început în 1880 și se datorează fraților Caspar și Duri Pinösch, care au cumpărat terenuri și au construit hoteluri. Primul Război Mondial a produs un impas în activitatea economică a localității. Anul 1925 a reprezentat un nou început turistic, fiind construit un teren de golf și apoi, în 1930, un bazin de înot. La sfârșitul secolului al XX-lea a fost construită o reședință secundară. Turismul de iarnă este orientat în primul rând spre Motta Naluns.

Populație
Populația este vorbitoare de retoromană (cu dialectul vallader) și de confesiune catolică (ca și cea din Tarasp), fiind aflată în mijlocul populației majoritar calvine din Engadina de Jos. Capela Sf. Ioan Botezătorul a fost construită în 1826.

Transport
Începând cu 10 octombrie 2010 în Vulpera se ajunge de pe Punt d'En Vulpera/Tarasp, care înlocuiește vechiul traseu ce pornește din Nairs.

Legături externe

Localități din cantonul Graubünden

Vulpera


Simon Spruyt, né le  à Perk (province du Brabant flamand), est un auteur de bande dessinée belge néerlandophone. Il a aussi utilisé le pseudonyme Zlatan Magazurski.

Biographie
Simon Spruyt naît le  à Perk. Il fait ses études à l'Institut Saint-Luc de Bruxelles, dont il est diplômé en 2005 et ses dessins paraissent dans plusieurs revues. Plusieurs de ses ouvrages sont publiés par l'éditeur néerlandais Silvester à partir de 2006. En 2009, il fait partie des auteurs représentatifs de la nouvelle bande dessinée flamande qui est invitée d'honneur au Festival international de la bande dessinée d'Angoulême en 2009. Il s'associe avec Fritz Van den Heuvel, qui scénarise pour lui la bande dessinée parodique De Bamburgers. Son album SGF lui vaut le prix  décerné par la guilde flamande indépendante de la bande dessinée.

Ses ouvrages sont publiés en français à partir de 2014, avec SGF aux éditions Même pas mal. Cette même année, il se voit décerner le prix Willy-Vandersteen pour Junker ; l'année suivante, cet album est traduit et publié chez Cambourakis, que la librairie Esprit BD récompense avec un prix « Shérif d'or ». En 2017, paraît Papa Zoglu, de nouveau aux éditions Même pas mal. En 2019, chez Casterman paraît Bouvaert, élégie pour un âne, bande dessinée conçue en réaction à Pierre Paul Rubens, dont certains traits déplaisent à Spruyt.

En 2021, Le Lombard publie Le Tambour de la Moskova, une . L'album est récipiendaire du prix Wolinski de la BD du Point ; l'ouvrage fait aussi partie de la sélection au grand prix de la critique.

En , sort le tome 1 de la série historique Les Mémoires du dragon Dragon dont le héros est Pierre-Marie Dragon, un soldat de la Révolution. Nicolas Juncker a écrit le scénario et Simon Spruyt en est le dessinateur. Le volume 2, Belgique, c'est chic paraît en 2023.

Œuvres parues en français
 SGF (scénario et dessin), couleurs de Maarten De Saeger, traduction de Laurent Bayer, Éditions Même pas mal, 2014
 Junker, traduction de Daniel Cunin, Cambourakis, 2015
 Papa Zoglu, traduction de Laurent Bayer, Éditions Même pas mal, 2017
 Bouvaert, élégie pour un âne, traduction Laurent Bayer, Casterman, 2019
 Le Tambour de la Moskova, traduction Laurent Bayer, Le Lombard, 2021  - Sélection officielle du Festival d'Angoulême 2022

 Les Mémoires du Dragon Dragon

Catalogues d'exposition
 ,

Prix et distinctions
 2011 :  prix  décerné par la guilde flamande indépendante de la bande dessinée pour SGF ;
 2014 :  prix Willy-Vandersteen pour Junker - Een Pruisische Blues ;
 2020 :  prix littéraire Prince Alexandre de Belgique pour Bouvaert, élégie pour un âne
 2021 :  prix Wolinski de la BD du Point : Le Tambour de la Moskova.

Références

Annexes

Bibliographie

Périodiques
 .
 .
 .

Articles
 .

Émissions de radio
 .

Liens externes

Auteur belge de bande dessinée
Scénariste belge de bande dessinée
Dessinateur belge de bande dessinée
Coloriste belge de bande dessinée
Lauréat du prix Willy-Vandersteen
Auteur publié par les éditions Casterman
Naissance en avril 1978
Naissance dans la province du Brabant flamand
Nom de plume
Page pointant vers des bases externes
Page pointant vers des bases relatives à la bande dessinée

Simon Spruyt


Arveprins Jacques af Monaco (Jacques Honoré Rainier Grimaldi; født 10. december 2014) er arveprins og tronfølger i Fyrstendømmet Monaco. Han er den ældste søn af Fyrst Albert 2. og Fyrstinde Charlène af Monaco.

Biografi
Arveprins Jacques blev født den 10. december 2014 på Fyrstinde Grace-hospitalet i Monaco, kort efter sin tvillingesøster, Prinsesse Gabriella. Han blev døbt sammen med sin søster den 10. maj 2015 i Notre-Dame-Immaculée-katedralen i Monaco. Han fik navnet Jacques Honoré Rainier Grimaldi.

Titler og hæder

  Storkors af Grimaldi-ordenen (10. maj 2015)..

Referencer

Arveprinser
Huset Grimaldi
Personer fra Monaco

Jacques af Monaco


Thomas Lyngby (født 1971) er en dansk historiker, museumsmand og forfatter. Han arbejder som forskningschef og museumsinspektør ved Det Nationalhistoriske Museum på Frederiksborg Slot.

Lyngby har udgivet flere bøger om dansk og europæisk kulturhistorie.

Udvalgt bibliografi
 Den sentimentale patriotisme (2001)
 Norgesbilleder (2004)
 Rejse gennem Islands historie (2008)
 Frederiksborg - Slot og Museum (2009, sammen med Mette Skougaard)
 Danmark største søhelte (2010)
 Magt og pragt : enevælde 1660-1848 (2010)
 1814 : spillet om Danmark og Norge (2014, sammen med Marit Berg)
 Måder at bo på (2014)
 Mellem Brødre (2016)
 Frederiksborg Slotskirke (2017)

Referencer

Historikere fra Danmark
Museumsfolk fra Danmark
Faglitterære forfattere fra Danmark

Thomas Lyngby


Tımar, en genel kapsamında devlete sağlanan tanımlanmış bir hizmet karşılığında ücret olarak toprak tahsis edilmesidir. Farsça bir kökten gelir, bu dildeki anlamı acı, ızdırap, sadakat ve bakımdır. Pek çok tarihçi bir kurum olarak Orta Çağ İslam toplumlarında, ikta adı altında uygulandığı görüşündedir. Ancak Jak Yakar, Hitit İmparatorluğu toprak düzeninde hizmet karşılığı toprak tahsisinden bahsetmektedir.

Osmanlı İmparatorluğu'nda ise kamu arazisi (mirî) dahilinde, vergi toplama yetkisininin ve asayişi sağlama görevinin sipahiye bırakılmış olan tarımsal topraklara verilen addır. Tımar sistemi Osmanlı'da ağırlıklı olarak, merkezden denetlenen büyük bir sipahi gücü besleyerek padişahın ordusuna asker sağlamak için geliştirilmiştir. En geniş anlamıyla belirli bir yere ait vergi gelirlerinin tümünün veya bir kısmının, dirlik (geçimlik) olarak havale yoluyla bir görevliye devredildiği ve bu devir karşılığında da bazı hizmetlerin ona yüklendiği; mali, idari, askeri amaçları olan bir sistemdir. Osmanlı'da tımar sistemine değinen en eski kayıtlar Orhan ve Osman beylerin (1299 - 1362) dönemine ilişkindir. Tımara: cizye, cerime, bad-ı hava, niyabet, resm-i arus gibi daha başka vergi kalemleri de dahildir.  Tımara hak kazanan kişi ancak askeri sınıftan olabilir. Reayaya tımar vermek kesinlikle yasaktır. Tımar sistemi 1839'da Tanzimat Fermanı'yla kaldırılmıştır.

Tımar sisteminde köylülerin konumu
Tımar topraklarında yaşayan köylüler tımarın bölünmesiyle oluşan çiftlikleri kiralayarak ekip biçebilirlerdi ancak kira müddeti bitmeden toprağı ekip biçmekten vazgeçemezlerdi. Kira müddeti bitmeden tımardan ayrılmak isteyen bir köylünün sipahiye tazminat ödemesi gerekirdi. Eğer köylü tımarı yasadışı biçimde terk edecek olursa, kaçmasından itibaren bazı kanunname düzenlemelerine göre on bazılarına göre on beş seneye kadar sipahi tarafından cebren toprağına geri döndürülebilirdi.
Ayrıca 3 yıl toprağı ekmeyen köylüye Çift Bozan cezasına yani para cezasına çarptırıldı.

Dirlik türleri
Dirlik; yaşam, yaşayış, yaşamak için gerekli olan nesne, geçim, sağlık, mutlu yaşama, erinç gibi anlamlara gelir.

Sıradan bir tımarın yıllık tarımsal geliri 20.000 akçeden azdı. Bu tür tımarları "tasarruf" eden sipahiler harp durumunda Osmanlı kuvvetlerine bir atlı asker ile birlikte katılırlardı.

Has: Geliri 100.000 akçeden fazla olan dirliklerdir. Padişaha, hanedan üyelerine, veziriazama, beylerbeyine, sancak beyleri ve üst düzey devlet görevlilerine verilirdi. İki çeşittir. Havâss-ı hümayun, teoride padişaha gerçekte devlet hazinesine ait en kıymetli haslardan oluşan dirliklerdir. Havâss-ı vüzerâ (veya ümerâ) ise vezirlere veya devletin önde gelenlerine tahsis edilirdi.

Zeamet: Gelirleri 100.000 ile 20.000 akçe arasında olan dirliklerdir. Zeametler; defter kethüdası, miralay, çavuş, azep ağası, dizdar vb. derece olarak daha küçük devlet memurlarına tahsis edilir ve bunlara zaim ismi verilirdi.

Tımar: Senelik geliri 20.000 akçeden az olan dirliklerdir. Savaşlarda yararlılık gösteren kişilere Vezir, Beylerbeyi, Sancakbeyi, Dizdar, Cebecibaşı, Çakırcıbaşı vb. kişilerin bildirmesiyle tımar verilebilirdi. Ancak az da olsa tımara talip olan kişinin kendi isteğiyle tımar aldığı da görülmektedir.

Osmanlı Devleti'ne hizmeti olan bir bölüm asker ve memurlara verilir. Sipahi askerleri tımar beyine bağlı beyler aynı zamanda tahrir görevi de yaptıklarından yazıcı denirdi.

Osmanlı'da tımar sisteminin uygulandığı bölgeler
Timarların en yoğun olduğu coğrafya, Osmanlı İmparatorluğu'nun çekirdek eyâletlerini teşkil eden Tuna Nehri'nin güneyi olan Rumeli bölgesi, Bosna, Teselya, Mora, Trakya, Batı ve Orta Anadolu bölgeleri olmuştur. Doğu ve Güneydoğu Anadolu sahalarında, Halep ve Şam eyaletlerinde tımarlar daha seyrek olup, Irak, Arabistan, Mısır ve Garp Ocaklarında ise çok istisnaîdir.

Tımar sisteminin faydaları
Tımarlar, 15. ve 16. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu'nun tarımsal üretim düzeniyle süvariye dayalı sipahi askerî gücünü ve merkezî otoritenin taşradaki egemenliğini sentezlemeyi başarmış bir askerî-idarî-iktisadî birimdi. Tımarda üreticilik yapan reâyâ ve yöneticilik yapan sipahi, savaş zamanında kısa sürede bir atlı askere ve alt rütbeli bir subaya dönüşmekteydiler. Söz konusu birim, atlı süvarilerin Osmanlı ordusu açısından önemi devam ettiği nispette canlılığını sürdürmüştür. Tımar, ateşli silahların ve para ekonomisinin çok sınırlı olduğu çağlarda etkin bir idarî üniteydi. Tımar birlikleri ateşli silah kullanmazlar; ok, yay ve mızrakla savaşırlardı. Devlet tarım arazilerinden vergi toplamak zorunda kalmamış, vergi doğrudan asker yetiştirilmesi için kullanılmıştır. Devlet, üretimi kontrol altına almış ve üretimde devamlılığı sağlamıştır.

Tımarların önemini yitirmesi
Avrupa'da ateşli silahların 16. yüzyıl boyunca yaygınlaşması Avusturya cephesinde atlı süvarilerin ve sipahilerin savaş gücünü azaltmıştı. Bu durum ateşli silahlarla eskiden beri donanmış olan Yeniçerilerin önemini arttırdı. Yeniçeriler maaşlarını doğrudan doğruya hazineden nakit para (ulûfe) biçiminde almaktaydılar. Yeniçerileri birlikleri sayısının büyümesi Osmanlı maliyesinde nakit para ihtiyacını artırdı. Nakit gereksinimini hızlı bir biçimde karşılamanın başlıca yolu vergilerin iltizam yöntemiyle toplanmasıydı. Sözü geçen yöntemin 16. yüzyıl sonlarında başat hale gelmesiyle tımarların gerek askerî, gerekse ekonomik anlamda belirleyici bir önemleri kalmamıştır. Tımarlar bundan sonra varlıklarını bir kalıntı kurum olarak 19. yüzyılın başlarına değin sürdürecektir. Tımar sistemi Tanzimat Fermanıyla 1839 yılında kaldırılmıştır.

Kaynakça

Osmanlı İmparatorluğu ekonomisi

VikiProje Tarih kaynak bekleyen maddeler

Tımar (arazi)


Caddie o caddy son términos de lengua inglesa utilizados también en español para designar a la persona que asiste a un golfista durante la práctica de su deporte. La asistencia proporcionada por el caddie incluye llevar la bolsa de palos del jugador, asesorarle sobre las condiciones de juego de la cancha, hacer recomendaciones sobre el palo a elegir para obtener una distancia o tipo de golpe deseados y dar apoyo moral al golfista.

Al parecer, el término caddie tiene su origen en la negligencia de los escoceses al hablar. Se dice que a los pajes de la corte de la reina María Estuardo se les llamaba cadet en francés. El nombre de estos cadetes se fue degenerando hasta llegar al más familiar caddie. En la región de Edimburgo, se llamaba así a todos los que hacían trabajos ínfimos, como mozos de cuerda, barrenderos, mozos de cuadra, etc.

Referencias

Golf
Ocupaciones del deporte
Palabras y frases en inglés

Caddie


An Juncus pygmaeus in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Louis Claude Marie Richard ngan Jean-Louis Thuillier. An Juncus pygmaeus in nahilalakip ha genus nga Juncus, ngan familia nga Juncaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Juncus

Juncus pygmaeus


ජීව විද්‍යාත්මක කෝණයකින් බලන කළ, ජීවය ප්‍රගුණනය කිරීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය බොහෝ විශේෂිත ගුණ ජලයෙහි අඩංගුවන අතර එබැවින් එය අනෙකුත් ද්‍රව්‍යයන්ගෙන් විශේෂිත වේ. ප්‍රතිචලිත ක්‍රියාවලියට අවසානයේ ඉඩ ලැබෙන පරිදි ප්‍රතික්‍රියා කිරීමට කාබනික මූලයන්ට ඉඩ දෙමින් මෙම විශේෂිත භූමිකාව එය ඉටුකරයි. අප දන්නා සියලුම ජීවයන් ජලය මත යැපේ. ශරීරයේ බොහෝ ද්‍රව්‍යයන්ගේ ද්‍රාවකයක් ලෙස මෙන්ම ශරීරය ඇතුළත බොහෝ පරිවෘත්තීය ක්‍රියාවන්ගේ වැදගත් කොටසක් ලෙස ජලය වැදගත් වේ. පරිවෘත්තීය යනු සංවෘතියේ සහ අප වෘත්තියේ මුළු ඵලය වේ. සංවෘතියේදී, ජලය අණු මගින් ඉවත් කරනු ලබන්නේ (ශක්තිය අවශ්‍ය එන්සයිම රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක් මගින්) ඉතා විශාල අණු බවට ඒවා වැඩීම සඳහායි. (උදා - පිෂ්ටය, මේදය සහ ප්‍රෝටීන ශක්තිය සහ දැනීම ගබඩා කිරීම සඳහායි) අපවෘත්තියේදී, කුඩා අණු සැකසීම සඳහා ජලය, බන්ධන බිඳීම සඳහා යොදා ගනී. (උදා- ග්ලුකෝස්, මේද අම්ල සහ ඇමයිනෝ අම්ල ශක්තිය ලබාදීම සහ අනෙකුත් කරුණු සඳහා යොදා ගනී) මේ අයුරින් ජලය ඉතා වැදගත් වන අතර මෙම පරිවෘන්තීය ක්‍රියාවලට වැදගත් වේ. එබැවින්, ජලය නොමැතිව, මෙම පරිවාත්තීය ක්‍රියාවන්හි පැවැත්ම නවතින අතර, වායු අවශෝෂය, දුලි එකතු කිරීමආදී වූ කුමන ක්‍රියාවලියක් ඒ සඳහා ආදේශ කළ හැකි දැයි ගැටළුවක් පවතී,

ප්‍රභාසංස්ලේෂණය සහ ආශ්වාස ප්‍රාශ්වාස කිරීමට ජලය වැදගත් වේ. ප්‍රභාසංස්ලේෂණ සෛල හිරුකිරණවල ශක්තියෙන් ජලයේ හයිඩ්‍රජන් සහ ඔක්සිජන් වෙන් කරයි. හයිඩ්‍රජන් CO2 සමග සම්බන්ධ වී (ජලයේ හෝ වාතයෙන් අවශෝෂණයකර) ග්ලූකොස් සකස් කිරීමට හා ඔක්සිජන් නිදහස් කරයි. සියලුම ජීවත් වන සෛල මෙවැනි ඉන්ධන යොදා ගන්නා අතර හයිඩ්‍රජන් සහ කාබන් ඔක්සිහරණය කරනු ලබන්නේ හිරුකිරණ ලබාගැනීම සහ එම ක්‍රියාවලියෙන් පසුව ජලය සහ Co2 නැවත සකස් කිරීමටයි.

ජලය, අම්ල උදාසීණකරණයටත් එන්සයිම ක්‍රියාවලියටත් වැදගත් වේ. අම්ලයක්, එනම් හයිඩ්‍රජන් අයන (CH+ , එනම් ප්‍රෝටෝනයක් ලබාදෙන්නෙත්) භෂ්මයකින් උදාසීන කළ හැකි අතර, හයිඩ්‍රොක්සයිඩ් අයන වැනි ප්‍රෝටෝන ගෙන (OH) ජලය සකස් කිරීමට යොදා ගත හැකිය. ජලය උදාසීන යැයි සැලකිය හැකි අතර එහි PH අගය 7 කි. අම්ලවලට 7 ට වඩා අඩු PH අගයක් ඇති අතර භෂ්මවලට 7 ට වඩා වැඩි PH අගයක් ඇත. ආමාශ ගත අම්ල (HCl) වැදගත් වන්නේ ජීර්ණය සඳහායි. (කෙසේ වුවද එහි දාහක ශක්තිය අන්ත්‍රස්‍රෝත්‍රය මත ප්‍රතිවාහී අවස්ථාවේදී ක්‍රියා කරමින් ඇලුමිනියම් හයිඩ්‍රොක්සයිඩ් වැනි භෂ්ම අධිග්‍රහණය මගින් තාවකාලිකව ඒවා උදාසීන කරයි.) මෙසේ උදාසීන අණුක ජලය සහ ඇලුමිනියම් ක්ලෝරයිඩ් නිෂ්පාදනය කරයි. එන්සයිම සම්බන්ධවන මානව ජෛව රසායනික විද්‍යාව ජීව විද්‍යාත්මකව PH අගය ප්‍රශස්ත උදාසීන 7.4 ක් පෙන්ණුම් කරයි.

උදාහරණයක් ලෙස Escherichia coli සෛලයක 70% ජලයද, මානව ශරීරයේ 60 – 70 % ජලය ද, ශාකවල 90% දක්වා ජලය ද කුඩා ජල්ලියෙකුගේ ශරීරයේ 94-98% දක්වා ජලය ද අඩංගු වේ.

References
http://en.wikipedia.org/wiki/Water#Effects_on_life
ජීව විද්‍යාව

ජීවයට බලපාන සාධක


Victor Fritz-Crone (født 31. januar 1992), også kendt som Vic Heart, er en svensk sanger, sangskriver og guitarist.

Han har flere gange bidraget til det svenske "Melodifestivalen" - senest i 2023. I 2019 repræsenterede han dog Estland i Eurovision Song Contest 2019 i Tel Aviv med sangen "Storm".

I udgav han 2020 debutalbummet Troubled Waters.

Diskografi

Album
 2020 – Troubled Waters

Referencer

Eksterne henvisninger

Sangere fra Sverige
Deltagere i Melodifestivalen
Estlands Eurovision Song Contest-deltagere
Deltagere ved Eurovision Song Contest 2019

Victor Crone


An Dendrobium tiongii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni James Edward Cootes. An Dendrobium tiongii in nahilalakip ha genus nga Dendrobium, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Dendrobium

Dendrobium tiongii


Iman Mohamed Abdulmajid (somalski: Iimaan Maxamed Cabdulmajiid; Mogadiš, 25. srpnja 1955.), poznatija kao Iman, somalijski je model, filmska glumica i poduzetnica. U kozmetičkoj industriji smatra se pionirkom tzv. etničke kozmetike. Istaknula se i u borbi za prava djece u Istočnoj Africi, gdje se zalaže za prestanak novačenja djece u vojsku ili rada u rudnicima.

Rani život
Iman je rođena kao Zara Mohamed Abdulmajid u somalijskom glavnom gradu Mogadišu. Na zahtjev djeda, roditelji su joj umjesto Zara dali ime Imam, što na arapskom znači "vjera". Otac Mohamed Abdulmajid bio je diplomat u Saudijskoj Arabiji i Tanzaniji, a majka Marian ginekologinja. Bila je treće od ukupno petero djece u obitelji: starija su bila braća Elias i Feisal, a mlađe sestre Idil i Nadia.

Do 4. godine živjela je s bakom i djedom, nakon čega je roditelji, zbog nesigurnosti u Somaliji, šalju u katoličku školu za djevojke u Egipat, gdje provodi veći dio djetinjstva i puberteta. Nakon smirivanja političkog stanja u Somaliji, otac ponovo okuplja obitelj u Somaliji. Malo prije državnog udara i uspostavljanja diktature Siada Barrea, obitelj se seli u Keniju, gdje Iman kratko studira politologiju na Sveučilištu u Nairobiju.

Karijera
Za vrijeme studija politologije u Nairobiju, Iman radi i kao prevoditeljica, kako bi zaradila za školarinu. Njezin dugi vrat, visoko čelo i preplanuli ten opazio je fotograf Peter Beard, koji ju ispra hoće slikati u pornografske svrhe, što ona odbija. Nakon ponude za časopis Vogue i 8 000 američkih dolara predujma, Iman pristaje i istoga dana pozira Beardu za prve snimke. Snimci su poslani u New York, gdje je Beard četiri mjeseca nagovarao urednika časopisa ih objavi s dvije priče. Prema prvoj priči, tvrdio je da je Iman članica afričke kraljevske loze, a prema drugoj da je guščarica u pustinji.

Nakon što je Beard uvjerio urednika u svoju priču, Iman dolazi u New York, gdje je nazočila na novinarskom skupu. Nakon skupa, bila je vrlo iznenađena što su je novinari ispitivali o džungli i smatrali kako ne zna engleski: Somalija je pustinja. Nikada nisam vidjela džunglu. Još sam više bila uvrijeđena kada su se [novinari] počeli obaćati samo Peteru, misleći da ne znam engleski, iako znam engleski i pet [drugih] jezika.

Istoga dana, potipsuje za modnu kuću Wilhelmina, te se 1976. počinje pojavljivati na naslovnicama poznatih modinh časopisa, kao što su Vogue i Harper's Bazaar. Francuski kozmetčki div Yves Saint Laurent posvećuje joj kolekciju naziva Afrička kraljica. U razgovoru za Washington Post izavila je kako u mladosti možeš zaraditi mnogo kao model, ali i da poziranje ne priprema mladu djevojku za budućnost, jer je sav svoj novac u mladosti trošila na odlaske u Pariz i putovanja Concordeom.

U narednim godinama stječe naslov supermodela, te postaje nadahnuće za svjetski poznate dizajnere poput Halstona, Giannija Versacea, Calvina Kleina, Isseya Miyakea i Donnu Karan.

Tijekom 14-godšnje karijere surađvala je s mnogim poznatim fotografima. Ističu se suradnje s Helmutom Newtonom, Richadom Avedonom, Irvingom Pennom i Annie Leibovitz.

Osobni život
Kao osamnaestogodišnjakinja udala se za nepoznatog Somalca, vlasnika mjesnog hotela iz lanca Hilton. Prekinula je s njim netom prije odlaska u Sjedinjene Države.

Godine 1977. oženila se s američkim košarkašem Spencerom Haywoodom, s kojim se sljedeće godine dobila kćer Zulekha Haywood. Rastali su se 1987. godine.

Dana 24. travnja 1992. udala se za engleskog pjevača Davida Bowiea na obiteljskoj svečanosti, zatvorenoj za javnost, u švicarskoj Lausanni. Kasnije su se i javno vjenčali na svečanosti u talijanskoj Firenci. Imali su jednu kćer, Alexandriu Zahru Jones, rođenu 15. kolovoza 2000. Iman je također bila i maćeha Bowievom sinu Duncanu Jonesu iz prijašnjeg braka. Živjeli su na Manhattnu i u Londonu.

Na nagovor prijatelja, zajedno s Bowiem i Peterom Beardom piše i objavljuje autobiografski roman Ja sam Iman (I Am Iman) 2001. Četiri godine kasnije izdaje svoju drugu knjigu Ljepota boja (The Beauty of Color).

Nakon Bowieve smrti povukla se iz javnog života. Izjašnjava se muslimankom. Osim somalskog govori i arapski, talijanski, francuski i engleski.

Filmografija

Izvori

Životopisi, Somalija
Modeli
Filmski glumci
Borci za ljudska prava
Televizijski glumci

Iman


An Agrostis glabra in uska species han Liliopsida nga syahan ginhulagway ni Jan Svatopluk Presl, ngan ginhatag han pagkayana nga asya nga ngaran ni Carl Sigismund Kunth. An Agrostis glabra in nahilalakip ha genus nga Agrostis, ngan familia nga Poaceae. Nag-uusahan nga subspecies: A. g. melanthes.

Mga kasarigan

Agrostis

Agrostis glabra


Zvučni palatalni ploziv suglasnik je koji postoji u nekim jezicima, a u međunarodnoj fonetskoj abecedi za njega se koristi simbolom [  ]. Tim se simbolom ponekad koristi i za označavanje zvučne postalveolarne afrikate.

Glas ne postoji u hrvatskome standardnom jeziku, a pojavljuje se u jezicima poput nekih dijalekata arapskog, baskijskom, mađarskom, latvijskom i drugim.

Postoji i postpalatalna inačica koja se izgovara dublje od uobičajena palatalnoga glasa, ali ne toliko stražnje koliko uobičajen velarni suglasnik. Pojavljuje se, primjerice, u talijanskome u riječima poput ghianda [ˈɡ̟jän̪ːd̪ä] gdje je alofon glasa /g/.

Karakteristike su:

 po načinu tvorbe jest ploziv
 po mjestu tvorbe jest palatalni suglasnik
 po zvučnosti jest zvučan.

Izvori

Fonetika

Zvučni palatalni ploziv


معهد تيودور بلهارس للأبحاث  هو معهد حكومي بحثي مصري يتبع وزارة البحث العلمي.

يتخصص المعهد في مجال مكافحة أمراض الكبد المتوطنة والمزمنة ومضاعفاتها، والتي تمثل مشكلة صحية في مصر هائلة بسبب مرض البلهارسيا المتوطن وبسبب تفشي الألتهاب الكبدي الوبائي سي.

وقد شارك المعهد في تصميم وتنفيذ المشروع القومي للقضاء علي مشكلة البلهارسيا في مصر بالكثير من الأبحاث الموجهة وتطبيق الخطط العلمية المتكاملة، مثل مكافحة القواقع الناقلة للمرض، والاستطلاع الوبائي الحقلي، والمساهمة في التثقيف الصحي والإصحاح البيئي للمواطنين كإجراء وقائي، واستحداث واستخدام التقنيات التشخيصية المتطورة، وتقييم وتحسين العلاج الطبي والجراحي.

ويضم المعهد نخبة ممتازة من العلماء الباحثين، أطباء وبيولوجيين وصيادلة وكميائيين وزراعيين واجتماعيين ويضم مستشفي كبير يحتوي أقسام امراض كبد وجهاز هضمي ومناظيروكلي وجراحة ومسالك بولية وقسم عمليات متكامل وعناية مركزة ومعامل وقسم أشعة وعيادات خارجية. كما يوجد الكثير من الأقسام الأكاديمية التي تخدم أهداف المعهد البحثية.

وقد قام الباحثين بالمعهد بتنظيم المؤتمرات والندوات وورش العمل والدورات التدريبية العلمية الإقليمية والدولية بصفة دورية بمقر المعهد وذلك مثل الورشة السنوية لمناظير الجهاز الهضمي.

يقوم المعهد بمشروعات بحثية متعددة بالاشتراك مع هيئات دولية مختلفة مثل هيئة التعاون الفني الألمانية، ومنظمة الصحة العالمية، وبرنامج الأمم المتحدة للبيئة، والمشروع القومي لبحوث البهارسيا الممول من وزارة الصحة المصرية بالاشتراك مع الوكالة الأميركية للتنمية الدولية، والبنك الإسلامي للتنمية، والمفوضية الأوروبية. كما يتعاون المعهد تعاونا وثيقا مع وزارة الصحة المصرية وكذلك مع الجامعات ومراكز البحث العلمي.

القرارات المنظمة
 قرار رئيس الجمهورية رقم 58 لسنة 1983: بإنشاء معهد تيودور بلهارس للأبحاث.
 قرار رئيس الجمهورية رقم 378 لسنة 1998: بشأن إعادة تنظيم المجلس الأعلى لمراكز ومعاهد البحوث بقطاع البحث العلمي وتعديل اسمه إلى مجلس المراكز والمعاهد والهيئات البحثية التابعة لوزير الدولة لشئون البحث العلمي.
 قرار رئيس الجمهورية رقم 409 لسنة 2021: بإصدار اللائحة التنفيذية لمعهد تيودور بلهارس للأبحاث.

التاريخ
فكرة بناء المعهد تعود للدكتور/ أحمد حافظ موسي، أحد رواد طب الأمراض المتوطنة في مصر والعالم والذي رأي أهمية إنشاء هذا الصرح لمكافحة منهجية ومنظمة لمرض البلهاريسيا.

سمي المعهد علي اسم تيودور ماكسميليان بلهارس(1825 - 1862) طبيب ألماني، ومكتشف طفيلي البلهارسية.

في أبريل عام 1962 تم وضع أساس المعهد في مدينة الوراق محافظة الجيزة. قامت الحكومة المصرية ببناء المعهد بالتعاون مع حكومة جمهورية ألمانيا الأتحادية، والتي قامت بتوفير التجهيزات والمعامل.
في عام 1964 تم إلحاق المعهد بوزارة البحث العلمي.وأفتتحت المعامل والعيادات الخارجية عام 1976، وتم افتتاح مبني المستشفي الملحقة عام 1983.

الأقسام والمعامل البحثية

يقدم المعهد مجموعة من الخدمات العامة من خلال الأقسام والمعامل البحثية والمستشفي ومدرسة التمريض والوحدات البحثية النوعية.

أولا: قسم البحوث الإكلينيكية (المستــشفي)

كل معمل عبارة عن معمل بحثي وقسم طبي متكامل في نفس الوقت، يشمل أسرة المرضي والتجهيزات اللازمة للحجز الداخلي وطاقم أطباء وتمريض وعمال وفنيين مؤهلين.

أ- الأقسام الداخلية وتضم المستشفي ككل 350 سرير.

1-معمل أمراض الجهاز الهضمي والكبد

2-معمل الجراحة العامة

3-معمل جراحة المسالك البولية

4-معمل أمراض الكلي

5-معمل العناية المركزة

6-معمل التخدير

7-معمل الأشعة السينية

8-معمل صحة المجتمع

كما تضم المستفي عدد من الوحدات الطبية المتخصصة وتشمل:

1-وحدة مناظير الجهاز الهضمي والكبد (تابعة لمعمل أمراض الجهاز الهضمي والكبد).

2-وحدة ا لموجات فوق الصوتية.

3-وحدة رعاية مرضي الغيبوبة الكبدية (تابعة لمعمل أمراض الجهاز الهضمي والكبد).

4-وحدة الغسيل الكلوي (تابعة معمل أمراض الكلي).

5-وحدة ديناميكية التبول (تابعة لمعمل المسالك البولية).

6-وحدة السجلات الطبية والإحصاء الطبي.

7- وحدة تحسين جودة الرعاية الطبية.

8- وحدة التثقيف الصحي.

ب: العيادات الخارجية وتضم:

1- عيادة الجهاز الهضمي والكبد.

2- عيادة أمراض الكلي.

3- عيادة جراحة المسالك البولية.

4- عيادة الجراحة العامة.

5- عيادة القلب والصدر (تحت إشراف أطباء معمل العناية المركزة).

ج: بنك الدم

ويوفر خدمة متصلة علي مدى 24 ساعة لمرضي المستشفي وحالات الطواريء.

د: وحدة استقبال الحالات الحرجة

تعمل 24 ساعة.

ه: الصيدلية

وتقوم بتوفير احتياجات مرضي العيادات الخارجية والأقسام الداخلية بمستشفي المعهد من أدوية ومستلزمات طبية.

و: مدرسة التمريض

وقد أنشئت بالمعهد عام 1985 وتخرج بمتوسط 26 ممرضة سنويا وذلك لسد احتياجات المعهد ووزارة الصحة والهيئات الطبية الأخرى.

ثانيا: قسم البحوث المعملية الإكلينيكية

1- معمل أبحاث الدم
الباثولوجي

4- معمل الكيمياء الإكلينيكية

5- معمل الميكروسكوب الإلكتروني

ثالثا: قسم بحوث المناعة وتقييم العلاج

1- معمل المناعة: ويقوم بالتحاليل الطبية الاتية
انتيجينات ومضادات البلهارسيا والفاشيولا والهيداتيد
مضادات فيروس سي الكبدي
انتيجينات فيروس بي الكبدي
مضادات الانوية ANA
بالإضافة إلى المجال البحثى في زراعة الانسجة والخلايا الجزعية

2- معمل الطفيليات

3- معمل الفارماكولوجي

رابعا: قسم بحوث الكيمياء الحيوية والعلاجية

1- معمل الكيمياء الحيوية

2- معمل الكيمياء العلاجية

خامسا: قسم بحوث البيئة والرخويات الطبية

1- معمل بحوث البيئة

2- معمل الرخويـات الطبية

المنشآت المعاونة للأبحاث

وحدة البحوث الحقلي

أنشئت هذه وحدة عام 1983 بالتعاون مع وزارة الصحة المصرية لتواجه متطلبات العمل والبحث الحقلي بهدف إجراء بعض الفحوص الطبية البسيطة للمواطنين وجمع العينات منهم وإجراء بحوث اجتماعية ميدانية وذلك لإمكانية تطوير إستراتيجية مكافحة أمراض الكبد والكلي المتوطنة والمزمنة ومضاعفاتها.

محطة أبحاث الرخويات الطبية

أنشئت هذه الوحدة عام 1980 بهدف إجراء الأبحاث بها وخاصة التي تكون نتائجها مشجعة في المعمل حتى يمكن تقييم هذه الأبحاث علي مستوى نصف حقلي مماثلا للطبيعة قبل تطبيق هذه الأبحاث في الطبيعة.

وحدة إنتاج المواد للبيولوجية للبلهارسيا

أنشئت هذه وحدة عام 1989 بدعم من الوكالة الأمريكية للتنمية الدولية لتكون مركزا يمد المعامل ومراكز البحوث بالأطوار المختلفة لدورة حياة طفيل البلهارسيا.

بيت الحيوان

ويقوم بتوفير حيوانات التجارب لإجراء الأبحاث التجريبية عليها في الأقسام البحثية المختلفة بالمعهد.

مركز المعلومات والتوثيق ودعم اتخاذ القرار

ويهدف إلى تجميع البيانات والمعلومات التي تخدم أهداف المعهد سواء من داخلها أو خارجها وتسجيل وتحليل وتنظيم وفهرسة هذه المعلومات والبيانات وتحديثها أولاً بأول، ويضم المركز خمسة أقسام.

1- المكتبة

وتقوم بتجميع الكتب والمراجع والوثائق والمجلات المتعلقة بقضـايا ونشاط المعهد وفرزها وتسجيلها، وتـزويــد الباحثين بالمواد المطلوبة عن طريق إتاحة استخدام شبكة المعلومات الدولية.

2- قسم المعلومات والإحصاء

3- قسم الحاسبات

4- قسم النشر

وبتولي إصـدار النشرات بكـل ما يحتـوى المركز سـواء باللغـة العربية أو اللغات الأجنبية وسواء أكان ذلك مقالا أو كتيبا أو وثيقة.

5- قسم دعم اتخاذ القرار

مصادر

أمراض الكبد
الجيزة
مبان ومنشآت في الجيزة
مستشفيات أسست في 1962
مستشفيات تعليمية في مصر
معاهد أبحاث أسست سنة 1962
معاهد أبحاث طبية في مصر
معاهد صحية مصرية
منظمات مقرها في القاهرة
معاهد حكومية مصرية
معاهد أبحاث في مصر

معهد تيودور بلهارس للأبحاث


Luke Dean Schenscher  (nacido el 31 de diciembre de 1982 en Hope Forest, Australia Meridional) es un exjugador de baloncesto australiano. Con 2.16 de estatura juega en el puesto de pívot.

Estadísticas de su carrera en la NBA

Temporada regular

Estadísticas de su carrera en la NBL

Enlaces externos
 Perfil en basketball reference

Baloncestistas de Australia
Baloncestistas de la selección de Australia
Baloncestistas de la NBA
Baloncestistas australianos en la NBA
Baloncestistas de los Georgia Tech Yellow Jackets
Baloncestistas de los Perth Wildcats
Baloncestistas de los Fort Worth Flyers
Baloncestistas de los Chicago Bulls
Baloncestistas de los Portland Trail Blazers
Baloncestistas de los Adelaide 36ers
Baloncestistas del Brose Baskets

Luke Schenscher


Dumitru Captari (n. 12 iulie 1989, Chișinău) este un halterofil român care în trecut a concurat pentru Republica Moldova. În prezent participă la probele de 77 kg.

Carieră
Prima participare internațională a fost la Europenele de cadeți din 2011 desfășurate la București, unde a obținut medalia de argint la stilul smuls (145 kg) și medalia de bronz cu totalul de 331 kg, în cadrul categoriei +77 kg.

Anul următor, Captari a reușit să obțină medalia de bronz la smuls (138 kg), în cadrul categoriei +69 kg.

În 2015, Dumitru Captari s-a alăturat lotului României, prima lui competiție sub steag românesc fiind Campionatul Mondial de la Houston.

La Campionatul European din 2016 de la Førde, halterofilul a obținut trei medalii de bronz la categoria +77 kg — 156 kg la stilul smuls, 192 kg la aruncat și în total 348 kg. În urma acestor rezultate, Dumitru Captari s-a calificat în premieră la Jocurile Olimpice, la categoria +77 kg. Aici a reușit prima încercare de 148 kg la stilul smuls, dar le-a ratat pe următoarele două de 150 kg, și nu a mai concurat la stilul aruncat.

Palmares competițional

Referințe

Legături externe
Dumitru Captari la Comitetul Olimpic și Sportiv Român

Halterofili români
Halterofili moldoveni
Sportivi români în viață
Sportivi moldoveni în viață
Halterofili la Jocurile Olimpice de vară din 2016
Oameni din Chișinău
Cetățeni naturalizați în România

Dumitru Captari


Max Maulwurf var en tysk tegnet maskot fra Deutsche Bahn i form af en karikeret menneskelignende muldvarp, der blev benyttet fra 1994 til 2022. Han optrådte i muntre illustrationer på plakater, brochurer og andre medier, der informerede om spor- og anlægsarbejder og deres følger. Han bad passagerer og naboer om forståelse for de midlertidige ændringer og fortalte ofte om typen og varigheden af arbejdet. Overskrifterne og tegningerne var ofte baseret på humoristiske ordspil.

Historie
Figuren blev skabt i 1993 i forbindelse med renoveringen af Berliner Stadtbahn. Den første offentliggørelse fandt sted i Berlin 27. maj 1994. Fra 2003 blev han benyttet til informationsmateriale på hele Deutsche Bahns net. I forbindelse med arbejder på Berlin-Hamburger Bahn blev der i 2009 for første gang udgivet et særligt Max Maulwurf-blad med informationer, gåder og børneside.

Den første tegning af Max Maulwurf blev lavet af Wolf Erlbruch, der også havde illustreret børnebogen Muldvarpen, der ville vide, hvem der havde lavet lort på dens hoved fra 1989. Wolf Erlbruch fortsatte med at tegne Max Maulwurf til 2002, hvor Fritz Reuter tog over.

I 2009 blev der trykt 18,7 mio. plakater, brochurer og sedler med Max Maulwurf-motiver. Ved arrangementer hvor der blev informeret om anlægsprojekter var maskotten ofte selv til stede i form af en person i en plysdragt med en gul hjelm på hovedet. På den måde kunne de besøgende få taget billeder af sig selv sammen med ham på byggepladsen.

I begyndelsen af april 2022 sendte Deutsche Bahn Max Maulwurf på pension. Figuren vil blive udstillet i Verkehrsmuseum Nürnberg.

Eksterne henvisninger

Noter

Maskotter
Jernbanetransport

Max Maulwurf