මී මැසි පාලනය යනු මිනිසුන් විසින් මී මැසි ජනපද(පොදුවේ මී වද ) ප්‍රායෝගිකව පාලනය කිරීමට පෙළඹීමයි. මී මැසි පාලකයා මෙය සිදු කරන්නේ ; මී පැණි හා මී ඉටි එකතු කරගැනීමට හෝ බෝග පරාගණය අරමුණු කොටගෙනය. නැතිනම් අනෙකුත් මී මැසි පාලකයන් සඳහා මී මැස්සන් ලබාදීම අරමුණු කොටගෙනය. මී මැස්සන් වෙසෙන ස්ථානය 'මී මැසි ගෘහය' ලෙස හැඳින්වේ.

සාම්ප්‍රදායික මී මැසි පාලනය

මී වද වර්ගවල සැලකිය යුතු තරම් ප්‍රාදේශීය වෙනස්කම් පවතී. මී වද පෙට්ටියක් සෘජුකෝණාස්‍රාකාර දැව පෙට්ටි ගොල්ලකින් සමන්විත අතර, ඒවා චලනය කල හැකි ප්ලාස්ටික් හෝ දැව රාමු වලින් යුක්තය. ඒ හැම රාමුවක්ම ඉටි පතක් (sheet of wax) හෝ ප්ලාස්ටික් පදනමක් රඳවා තබා ගැනීමට සමත්ය. පැණිවදයක් ඇතිකිරීමට පෙර මී මැස්සන් විසින් පදනම් පත් මත කෝෂ සාදා ගනී. පදනම කෝෂ-ප්‍රමාණ දෙකකින් සමන්විත වේ. සේවක පදනම මී මැස්සාට ශඩස්‍රාකාර කුඩා සේවක කෝෂ තනා ගැනීමට හැකියාව සලසන අතර, පිරිමි මී මැසි පදනම පිරිමි මීමැස්සන්ට වඩා විශාල කෝෂ තනා ගැනීමට ඉඩ සලසයි.

පහළ පෙට්ටිය හෝ සමූහ  මැදිරිය තුළ මී මැසි රැජින හා බොහෝ මී මැස්සන් වාසය කරති. උඩ පෙට්ටියේ හෝ උපරිම ව්‍යුහයේ පැණි පමණක් අඩංගු වේ. තරුණ මීමැස්සන් පමණක් ඔවුන්ගේ උදරයේ පට්ටක වලින් වාස්සවා මී ඉටි පෙති (Wax flakes) නිපදවයි. ඔවුන් මධු පටලන කෘතිම මී ඉටි පදනමකින් තැනීම අරඹයි. ඉන්පසු ඔවුන් මී මැසි රොත්ත බලාගැනීම හෝ මධු හා රේණු මී වදයේ කෝෂ තුළ තැන්පත් කිරීම සිදුකරති. මෙවා මැසි ලේඩියෙන් මෙහෙවිය හැකි අතර මධු වලින් පිරි මධු පිරුණු ව්‍යුහ වලින් අස්වැන්න ලබාගත හැක.

මී පැණි ලබාගන්නා ආකාරය

මී මැසි ජනපදය

මී මැසි ජනපදයක මී මැස්සන් වර්ග තුනක් සිටිති.
 රැජිනක් - මී මැසි ජනපදයක සාමාන්‍යයෙන් උත්පාදන ශක්තියක් තිබෙන එකම ගැහැණු සතාය.
 ගැහැණු කම්කරු මී මැස්සියන් විශාල ප්‍රමාණයක් - සාමාන්‍යයෙන් මෙම ප්‍රමාණය 30,000 - සිට 50,000 දක්වා ප්‍රමාණයකි.
 පිරිමි මී මැස්සන් සංඛ්‍යාවක් - වදයක සිටින පිරිමි මී මැස්සන් ප්‍රමාණය වෙනස් විය හැකිය. ඉතා හොඳ වදයක පිරිමි මී මැස්සන් දාහක් පමණ සිටිය හැකි අතර ශීත ඍතුවේදි හා හිඟ කාලවලදි මෙම ප්‍රමාණය අඩුවේ.

මී මැසි රැජින

මී මැසි රැජින මී මැසි ජනපදයක සිටින ලිංගික වශයෙන් පරිණත භාවයට පත් වූ එකම මී මැස්සියයි. මී වදය තුල සිටින සියලුම ගැහැණු වැඩකාර මැස්සියන්ගේ සහ පිරිමි මී මැස්සන්ගේ මව වන්නේ ඇයයි. මී මැසි රැජිණක් අවුරුදු තුනක් පමණ ජීවත් වන අතර එම කාලය තුල ඇය මිලියන භාගයක තරම් බිජු ප්‍රමාණයක් දමන්නීය. හොඳින් බිත්තර දමන කාලයේ මී මැසි රැජිණක් දිනකට බිත්තර 3000 ක් පමණ දමන්නීය. එය ඇගේ ශරීරයේ බර ප්‍රමාණයටත් වැඩිය. මෙය විශේෂිත අවස්ථාවකි. සරු භාවයෙන් යුත් රැජිණක් ඇගේ බිත්තර දෑමේ උපරිම කාලයේදි දිනකට 2000 ක් පමණ ද, සාමාන්‍ය වශයෙන් 1500 ක් පමණද බිත්තර දමන්නීය. මී මැසි රැජිනද සාමාන්‍ය බිත්තරයකින් බිහි වන නමුදු ඇය සාමාන්‍ය මී මැස්සකුට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් "රෝයල් ජෙලි" ආහාරයට ගනී. මෙය ඇගේ සීඝ්‍ර ශරීර වර්ධනයට මෙන්ම ශරීර ස්වරූප පරිනාමයටද බෙහෙවින් බල පානු ලැබේ. රජ මැස්සිය තම අණසක මී මැසි ජනපදය පුරා පතුරුවා හරින්නේ විවිධාකාර ෆෙරමෝන වර්ග නිපදවා ඒවා පතුරුවා හැරීමෙනි. මෙම රසායනයන්ගෙන් එකක් අනෙකුත් සියලු මී මැස්සියන්ගේ බීජ කෝෂ වර්ධනයට බාධා පමුණුවන අතර එම නිසා උන්ගේ බිජු ලෑම නතර වේ.

රැජිනගේ සංසේචනය

දින 15 ක සංවර්ධන කාල සීමාවකින් පසු මී මැසි රැජින ඇගේ කුටියෙන් පිටතට අවුත් සංසේචනය වීම සඳහා පිටත්ව යාමට පෙර දින 3 සිට 7 දක්වා අතර කාලයක් ජනපදයේම රැඳී සිටී. සංසේචනය වීම සඳහා ඇයගේ පළමු පියාසර කිරීම මී මැසි ජනපදය තිබෙන ඉසව්ව සළකුණු කර ගැනීමට තරම් සෑහෙන තත්පර කිහිපයකට පමණක් සීමා දුරකට වේ. ඉන් අනතුරුව එළඹෙන සංසේචන පියා සැරීම මිනිත්තු 5 සිට 30 දක්වා කාලයක් පවතී. මේ සෑම පියාසැරියකදීම ඇය පිරිමි මැස්සන් කීප දෙනෙකු සමග සංවාසයේ යෙදෙන්නීය. මෙසේ කීප වරක් (සමහර විට වාර 12 ක් හෝ ඊට වඩා ප්‍රමාණයක්) සංසර්ගයේ යෙදීමෙන් පසු මිලියන ගණනක් බිජු නිපදවීමට අවශ්‍ය ශුක්‍රාණු ප්‍රමාණය රජ මැස්සිය විසින් ගබඩා කර ගනු ලැබේ. මෙසේ සංසේචනය වීම සඳහා කුමන කාරණයක් (ඇතැම් විට කාල ගුණය හෝ ජනපදය තුල හිර විමක් වැනි අවස්ථා) නිසා හෝ රජ මැස්සියට ජනපදයෙන් ඉවත් වීමට නොලැබුනහොත් ඇයට සරු නොවුනු මැස්සියක් ලෙස තවදුරටත් සිටීමට සිදු වන අතර කම්කරු මී මැස්සියන් නිෂ්පාදනය කළ නොහැකි වෙයි. මී මැසි ජනපදය අභාවයට යාම සිදු වේ.

සංසේචනය සිදු වන්නේ මී මැසි ජනපදයට මදක් ඈතිනි. බොහෝ විට ජනපදයට අඩි සිය ගණනක් ඉහළිනි. මෙසේ සිදු වන්නේ ශක්තිමත් පිරිමි මැස්සන් දුර්වල මැස්සන්ගෙන් වෙන් කිරීම් සඳහා යැයි විශ්වාස කරනු ලැබේ. මෙයින් ශක්තිමත් මැස්සන්ගේ ජාන පමණක් ඉදිරියට ගෙන යාම සිදු වේ.

සරු බීජ හා නොසරු බීජ

සාර්ථකව සංසේචනය වීමෙන් දින කිහිපයකට පසු රජ මැස්සිය බිජු ලෑම ආරම්භ කරයි. සාර්ථකව සංසේචනය වූ බිජු වලින් ගැහැණු වැඩ කාර මැස්සියන් බිහි වන අතර බිජු වලින් විශාල ප්‍රමාණයක් එම වර්ගයේ ඒවාය. හොඳින් සංසේචන නොවූ බිජු වලින් පිරිමි මැස්සන් බිහි වේ. කොපමන ප්‍රමාණයක් වැඩ කාර මැස්සියන් සිටිය යුතුද, කොපමණ ප්‍රමාණයක් පිරිමි මැස්සන් ප්‍රමාණයක් සිටිය යුතුද යන්න පිළිබඳව මී මැසි ජනපදයක් තීරණය කරන්නේ කෙසේද යන්න වටහා ගත නොහැක.

ගැහැණු වැඩකාර මැස්සන්

මී මැසි ජනපදයක වැඩි පුරම (බොහෝ විට සම්පූර්ණයෙන්ම වාගේ) සිටින්නේ වැඩ කාර මැස්සියන්ය.ගිම්හාන ඍතුවේ උපරිම අවස්ථවේදි මී මැසි ජනාවාසය තුල ක්‍රියාකාරිත්වයද උච්චතම තත්වයට පැමිනෙද්දී වැඩ කාර මැස්සියකගේ ජීවිත කාලය සති 6 ක් වැනි කෙටි කාලයකට සීමා වේ. ශරත් ඍතුවේ අවසානයේ සහ සහ ළදරු මැසි ගහණය ඇති දැඩි කිරීමට අවශ්‍ය නොවන, මී පැණි නිෂ්පාදනය නොවන කාලයකදී නම් වැඩ කාර මැස්සියක් සති 16 ක් තරම් කාලයක් ජීවත් වේ. වැඩ කාර මැස්සියක් ඇගේ ජීව්ත කාලය තුල මීමැසි ජනපදයේ විවිධාකාර වැඩ කටයුතු කරන අතර ඒවා තීරණය වන්නේ ඇයගේ වයස අනුවය.

පිරිමි මී මැස්සන්

පිරිමි මැස්සා මී වදයක විශාලතම මැස්සාවන අතර, විශාලත්වය වැඩකාර මැස්සියක මෙන් තුන් ගුණයකි. උන් වැඩ නොකරති. එසේම මල් පැණි, රේණු සොයා නොයති. ඔවුන්ගේ එකම රාජකාරිය අලුත් රජ මැස්සියක් සමග සංසර්ග කාර්යයෙහි යෙදීම හා සංසර්ග පියාසැරියේදී ඇය සරු භාවයට පත් කිරීමයි. සාමාන්‍යයෙන් මී මැසි ජනපදයක පිරිමි මැස්සන් ඇති දැඩි කිරීම ආරම්භ කරනු ලබන්නේ රැජිනගේ කුටි සැදීමට සති කීපයකට පෙරදීය. අසමත් රැජිනක් ඉවත් කිරීමට හෝ රංචු වශයෙන් ඉවත් වීමට පෙර මෙය සිදු වේ. රැජින මැස්සිය ඇති දැඩි කිරීමේ කාල සීමාව අවසාන වූ පසු ශිත කාලගුණයේදි පිරිමි මැස්සන් ජනදයෙන් පලවා හරිනු ලැබේ. එයින් පසු පිරිමි මැස්සන් ජනපදයට බරක් වන අතර එලවා දැමීමේදි උන්ගේ පිහාටු, පාද ඉරීම, හපා කෑම අනෙකුත් මැස්සන් විසින් කරනු ලැබේ.

වර්ධනයේ වෙනස් වන අවස්ථා

මී මැසි ජනපදයක ව්‍යුහය

ගෘහස්ථ මී මැසි ජනපදයක් සාමාන්‍යයෙන් පිහිටුවනු ලබන්නේ හතරැස් පෙට්ටියකයි. එතුල සමාන්තරව පිහිටුවන ලද රාමු 10 ක් හෝ 12 කින් යුක්තය. මෙම රාමු වල පැණි වද සහ බිත්තර, පිලව්, කෝෂ වලින් යුක්ත වද නිර්මාණය වේ. මෙම වද හරහා ලම්බාකාර හරස් කඩක් කැපුව හොත් පිලව් සිටින ප්‍රදේශය ඕවාලාකාර හැඩයෙන් දැකිය හැක. මෙය මීවද තිබෙන රාමු 5-8 දක්වා සංඛ්‍යාවක් දැකිය හැක. දෙපැත්තේම පිටතින් තිබෙන වද දෙක මී පැණි සහ මල් රේණු පරාග තැන්පත් කිරීමට විශේෂයෙන්ම වෙන් කෙරි ඇත.

පිලව් සහිත ප්‍රධාන කොටස තුළ එක් තනි වදයක් තුළ බිත්තර පිලව්, පිලව් සහිත මුද්‍රිත කාමර වලින් යුත් ප්‍රධාන කොටසක් තිබේ. එම කොටස රවුම් තැටියක් මෙනි. මෙය රාමුවේ කෙළවර දක්වා බොහෝ විට විහිදේ. මෙම කවාකාර කොටසට උඩින් ඒ ළඟින්ම මල් රේණු, පරාග පිරුණු කෝෂ වලින් යුත් අර්ධ කවාකාර ආරුක්කු හැඩයේ කොටසක් ඇත. එයද එක් පැත්තක සිට අනිත් පැත්තට විහි‍දේ. ඊටත් උඩින් නැවත වතාවක් තරමක් පළල් ආරුක්කු හැඩයේ පැණි පිරුණු කෝෂ තිබෙන අතර එම කොටස රාමුවේ ඉහළ කෙළවර දක්වා විහිදේ. මල් රේණු ප්‍රෝටීන් සපිරි ආහාරයකි. පැණිද ආහාරයක් නමුත් එය ප්‍රෝටීන් ගුණයට වඩා ඉහළ අගයක් ඇත්තේ ශක්තිය නිපදවීම අතිනි. පිලවුන් ගැන බලාගන්නා සාත්තුකාර මැස්සියන් රෝයල් ජෙලි නම් ද්‍රවයක් නිකුත් කරති. මෙය විශේෂ ආහාරයකි. පිලවෙකුට දෙනු ලබන රෝයල් ජෙලි ප්‍රමාණය මත එම පිලවා රජ මැස්සියක වේද නැතහොත් සාමාන්‍ය මැස්සෙකු වේදැයි නිශ්චය කෙරේ.

ළදරු මැස්සන් නිර්මාණය වන ප්‍රධාන රාමුව තුල ගබඩා කර තිබෙන මී පැණි හැරුණු විට මී මැස්සෝ එම කොටසට ඉහලින් අතිරේක පැණි ගබඩා කරති. නවීන මී මැසි පාලකයෝ වෙනම පෙට්ටි මේ සඳහා තබන අතර ඒවා "සුපර්ස්" යනුවෙන් හැඳින්වේ. මෙයින් මී මැසි පාලකයන්ට මී වදයට හානි නොකරමින් අමතර පැණි ප්‍රමාණයක් එකතු කර ගත හැකි වේ. ශීත ඍතුවේ යැපීමට තිබෙන පැණි ද ඇතුලුව සියලුම පැණි සොරකම් කරනු ලැබුවහොත් මී මැසි පාලකයා විසින් එම අඩුව පිරවීමට සීනි හෝ කෝර්න් සිරප් තැබිය යුතුය.

මී මැසි ජනපදයක වාර්ෂික චක්‍රය

මී මැසි ජනපදයක වර්ධනයට අවුරුද්දක පමණ කාලයක් ගතවේ. එය වසන්ත සමයේ ආරම්භය වේ. පිලවුන් ඇති වීම ජනවාරි තරම් මුලදි ආරම්භ වේ. මැයි වන විට එය උපරිම තත්වයට පත් වේ. (උතුරු අර්ධ ගෝලයේ) යුරෝපයේ ඇතැම් කලාප වල පැණි බහුල කාල සීමාවන් දෙකක් තිබේ. එකක් වසන්ත ඍතුවේ අගභාගයේ වන අතර අනෙක අගෝස්තු අවසානයේදිය. වෙනත් කලාප වල ඇත්තේ එකක් පමණි. මී මැසි පාලකයෙකුගේ දක්ෂකම රඳා පවතින්නේ ඔහුගේ ප්‍රදේශයේ මල් පැණි තිබෙන්නේ කුමන කාලයේද යන්න දැන දැනීම සහ පැණි එකතු කරන මැස්සන්ගේ ගහණය වැඩි වන විට කාල සීමාව පිළිබඳ පවතින අවබෝධය මතයි.

මෙහිදි ප්‍රධාන සාධකයක් වන්නේ මී මැස්සන් පිටවී යාම වැළැක්වීම හෝ උන්ගේ පාලනයයි. මී මැසි ජනාවාසයක් හදිසියේ ඉවත් වන්නේ නම් සහ පාලකයාට එය අල්ලා ගැනීමට නොහැකි වූයේ නම් නිසැකයෙන්ම ඔහුට එම ජනපදයෙන් ලැබෙන මී පැණි ප්‍රමාණය අඩුවේ. හේතුව එසේ පිටවී යන්නේ ඔහුගේ ජනපදයෙන් භාගයක් වීම හේතුවෙනි. කෙසේ වුවද මී මැස්සන්ගේ මෙසේ පිටවී යාමේ ආවේගය නවත්වා ගෙන එය අලුත් රැජිනක් ඇති කර ප්‍රයෝජනයට ගන්නේ නම් ඔහුට වැඩි ප්‍රයෝජනයක් ලබා ගැනීමේ අවස්ථාව හිමි වේ. මෙයට වසර ගණනක පළපුරුද්ද අවශ්‍යවේ.

නවීන මී මැසි පාලනය

එක්සත් ජනපදය තුළ පොදුවේ පාවිච්චි කරනු ලබන්නේ ලැංග්ස්ට්‍රොත් ක්‍රමයයි (Langstroth). මතුත පිට විවෘතව තිබෙන, එහා මෙහා කළ හැකි රාමු වලින් යුක්ත එම ක්‍රමය මී මැසි ජනපද නිර්මාණය කිරීමේ පළමු සාර්ථක ක්‍රමය වුනු අතර අනෙකුත් ආකෘති වලටද එම ක්‍රමය පදනම් වී ඇත. ජාන් ඩ්සියර්සොං (Jan Dzierzon) පෝලන්ත  මී මැසි පෙට්ටි ක්‍රමය මුල් කර ගෙන මෙම ක්‍රමය පැවත එයි. එක්සත් රාජධානිය තුළ බොහෝ ලෙස භාවිතා වන්නේ බ්‍රී ටිෂ් නැෂනල් හයව් (British National hive) ක්‍රමයයි. එහෙත් (ස්මිත්, කොමර්ෂල් ඇන්ඩ් ඩබ්ලිව් බි සි සහ කලාතුරකින් ලැංග්ස්ට්‍රොත් වැනි) අනෙකුත් ක්‍රමද එහි දැකිය හැක. ස්ට්‍රො ස්කෙප්ස්, බී ගම්ස් සහ රාමු නොකරන ලද පෙට්ටි බොහෝ ඇමෙරිකානු ජනපද වල නීත්‍යානූකූල නොවේ. එයට හේතුව එම ක්‍රම වලදි මීවද සහ පිලවුන්, බිත්තර ආදිය ලෙඩ රෝග සම්බන්ධ කාරණාවලදී පරික්ෂා කිරීම අපහසු හෙයිනි. කෙසේ වෙතත් ස්ට්‍රො ස්කෙප්ස් ක්‍රමය මී මැස්සන් එකතු කිරීම සඳහා එක්සත් ජනපදයේ තවමත් භාවිතා කරනු ලැබේ.

Top Bar Hives

විනෝදයට මී මැස්සන් පාලනය කරන කිහිප දෙනෙකු මී මැසි පාලනය සඳහා ටොප් බාර් ක්‍රමය පාවිච්චි කරති. මෙම ක්‍රමය අප්‍රිකාවේ බොහෝ සෙයින් භාවිතා වේ. මේවාට රාමු නොමැත. එමෙන්ම ලැංග්ස්ට්‍රොත් ක්‍රමයේ මෙන්, පැණි බේරාගත් පසු එම වද ආපසු තැබීමක් නොකෙරේ. මේ නිසා ටොප් බාර් ක්‍රමයේ පැණි අස්වැන්න ලොංග්ස්ට්‍රොත් ක්‍රමයේ මෙන් නොව එයින් 20% ක තරම් ප්‍රමාණයක් වේ. එහෙත් මූලික වියදම් සහ අවශ්‍ය වන උපකරණ අතින් බැලු කල ඒවා අවශ්‍ය වන්නේ අඩුවෙනි. "සංවර්ධනය සඳහා මී මැස්සන්" ව්‍යපෘතිය යටතේ අප්‍රිකාවේ සහ ආසියාවේ දියුණු වෙමින් පවතින රටවල් බොහොමයක මෙම ටොප් බාර් ක්‍රමය භාවිතා වේ.

ආරක්ෂක ආවරණ

මී මැස්සන් ඇති කරන්නන් මී මැසි දෂ්ඨනයෙන් ආරක්ෂා වීම සදහා ආරක්ෂක ආවරණ පලඳිති. ආධුනික මී මැසි පාලකයෝ සාමාන්‍යයෙන් අත් වැසුම් සහ හිසද ආවරණය වන ඇඳුම්, තොප්පි මෙන්ම මුහුණු වැස්මක්ද හඳිති. පළපුරුදු මී මැසි පාලකයින් ඇතැම් විට අත් වැසුම් පාවිච්චි නොකරන්නේ ඉතා සියුම්ව වැඩ කිරීමට එය බාධාවක් වන බැවිනි. වඩාත් ආරක්ෂා විය යුත්තේ මුහුණ හා ගෙල පෙදෙස බැවින් බොහෝ අය මුහුණු ආවරණයක් පළඳිති.

මී මැස්සන් ප්‍රශ්වාස වාතයට ආකර්ශනය වෙති. මුහුණට කරනු ලබන මී මැසි දෂ්ඨනයක් බොහෝ සෙයින් වේදනාකාරි වනු ඇත. එමෙන්ම ශරීරයේ අනික් තැනකට වඩා මුහුණ ඉදිමෙන්නට පටන් ගනි. අතට දෂ්ඨ කරනු ලැබුවහොත් වීෂ ශරීර ගත වීම වැලැක්වීම සඳහා නිය  මගින් විෂ දල සූරා දැමිය හැක.

ආරක්ෂක ඇඳුම් සාමාන්‍යයෙන් ලා පාටින් සහ මෘදු අමු ද්‍රව්‍ය යොදා සකස් කරනු ලැබේ. මී මැසි ජනපදයක ස්වභාවික සතුරන් වූ වලස්සු, උගුඩු ආදි සතුන්ගේ තද පාට සහ ලොම් වලට වඩා පැහැදිලි වෙනසක් මෙම ආරක්ෂක ඇඳුම් නිසා ලැබේ.

දුම් පිඹින උපකරණය

දුම් පිඹීම යනු මී මැසි පාලකයින්ගේ තෙවැනි ආරක්ෂක උපක්‍රමයයි. ඔව්හු බොහෝ විට දුම් පිඹින උපකරණයක් පාවිච්චි කරති. මෙම උපකරණය විවිධකාර දහන ද්‍රව්‍ය යොද‍ා ගිණි ඇවිලිමට ඉඩ නොදීමෙන් දුම් උපදවා ගනු ලැබේ. දුමෙන් මී මැස්සන් අක්‍රීය වේ. එමෙන්ම ආරක්ෂක මැස්සන්ගේ අනතුරු අඟවන ෆෙර‍ෙමාන් ක්‍රියාකාරීත්වය දුම නිසා අඩපන වේ. මී මැස්සන් පත් වන මෙම ව්‍යකූල තත්වය මී මැසි පාලකයන්ට මී වදය විවෘත කර තමන්ගේ වැඩ කටයුතු කර ගැනීමට උපකාරි වේ. මීට අමතරව මී මැස්සකු පැණි බිව් විට උගේ උදරය ඇදෙන බැවින් දෂ්ඨ කිරීමට අවශ්‍ය නම්‍යශීලි බව නැති වේ. මෙය විද්‍යානූකූලව පරික්ෂා කර නැත.

දුම් ගැසීම සඳහා ස්වභාවික ද්‍රව්‍ය යොදා ගත හැකි සේම ඒවා විෂ සහිත ද්‍රව්‍ය නොවිය යුතුය. දුම් ගැසීම සඳහා යොදා ගන්නා ඉන්ධනවලට හෙස්සියන්, පයින් කටු, කොරුගේටඩ් කාඩ්බෝඩ්, දිරාගිය දැව ආදිය යොදනු ලැබේ. මී මැසි පාලනයට අවශ්‍ය උපකරණ නිෂ්පාදකයෝත් මෙම කටයුතු සඳහා වාණිජ වශයෙන් පල්ප් කළ කඩදාසි, කැටි කළ පුළුන් ආදිය විකුණති.මේ සියල්ලටම වඩා පිරිසිදු කරගත් (කෘෂිරසායන හෝ වෙනත් රසායනික ද්‍රව්‍ය නොතැවරුණු ) වියළි පොල්මුඩු භාවිත කිරීම ඉතා සුදුසුවේ.එය මීමැස්සන්ට අහිතකර නොවන අතර අධිකව දුම් ගැසීම කුමන තත්වයක් යටතේ වුවද සිදු නොකල යුතුය.

නව මී මැසි ජනපද ඇති කිරීම

සියලුම මී මැසි ජනපද සම්පූර්ණයෙන්ම රඳා පවතින්නේ රැජින මතයි. බිත්තර දමන්නේ ඇය පමණී. කෙසේ වුවත් ඉතාම හොඳ තත්වයේ රජ මැස්සියක් පවා ජීවත් වන්නේ වසර කීපයක් පමණී. අවුරුද්දක් හෝ දෙකක් ජිවත් වීම සාමාන්‍ය නියමයයි. බිත්තර දමන අතරවාරයේදී ම එම බිත්තර සරු භාවයට පත්කරන්නේද නැද්ද යන්න තෝරා ගැනීමට රජ මැස්සියට හැකියාව  තිබේ. එසේ කළහොත්  එම බිජු වලින් වැඩකාර මැස්සියන් බිහි වේ. ඇය සරු බවට පත් නොවූ බිජුවක් දැමුවහොත් එයින් බිහි වන්නේ පිරිමි මැස්සෙකි. කුටියේ ප්‍රමාණය සළකා බලා කුමන ආකාරයේ  බිත්තරයක් දමන්නේදැයි තීරණය කිරීමට රජ මැස්සියට පිලිවන. කුඩා කුටියක ඇය දමන්නේ සරු බිත්තරයකි. ඇයට විශාල කුටියක් හමු වුවහොත් ඇය එයට දමන්නේ සරු නොවූ පිරිමි මී මැස්සෙකු පිහි වන බිජුවකි.

රජ මැස්සිය සරු බවට  පත් වී බිත්තර දමන සෑම අවස්ථාවකම ඇය අනෙකුත් මැස්සන්ගේ හැසිරීම් රටාව පාලනය කරන ෆෙරමොන් නිෂ්පාදනය කරයි. විවිධාකාර ෆෙරමෝන් වර්ග තිබෙන අතර ඒවායින් විවිධාකාර සේවාවන් බලාපොරොත්තු වේ. රජ මැස්සිය වයසට යත්ම ඇය ගබඩා කර ගෙන තිබෙන ස්තීර බීජ ප්‍රමාණය අඩු වන අතර ෆෙරමොන් නිෂ්පාදනයටද ඇය අසමත් වන්නීය. කිසියම් අවස්ථාවකදී රජ මැස්සිය දුර්වල වුවහොත් ජනපදයේ මී මැසි කැල එම රජ මැස්සියගේම වැඩකාර මැසි බීජයකින් තවත් රැජිනක් නිර්මාණය කිරීමට තීරණය කරති. රජ මැස්සියට අනතුරක් සිදු වී (පාදයක් අහිමි වූ විට හෝ සංවේදක වලට හානි වූ විට) ඇයගේ බීජ නිපදවීම අඩු වී සරු බිත්තර දැමීමට නොහැකි වූ විට මෙන්ම ඇයගේ ෆෙරමොන් නිෂ්පාදනය දුබල වී ජනපදයේ මී මැස්සන් පාලනය අපහසු වූ විට මෙසේ කරනු ලබයි.

මෙම තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී මී මැස්සෝ දැනට පවතින වැඩකාර මැස්සන්ගේ කුටියක් නවීකරනය කර රජ මැස්සියක් සඳහා කුටි එකක් හෝ දෙකක් නිර්මාණය කරති.ස මෙම කුටි තුල තිබෙන්නේ සාමාන්‍ය ගැහැණු බිජුවකි. කෙසේ වෙතත් මෙහිදී මී මැස්සන් අනුගමනය කරන විශේෂිත හැසිරීම් රටාවන් දෙකක් තිබේ.

	1.	ජනපදයෙන් පිට නොගොස් ජනපදය තුලම රජ මැස්සියක් ඇති කර ගැනීම.

	2.	ජනපදය රංචු දෙකක් වශයෙන් බෙදීම.

ඇපිස් මෙලි‍ෆොරා වර්ගයේ උප විශේෂයන් යුරෝපා මහාද්වීපයේ එක් එක් කලාප තුළ දී ඔවුන්ගේ පරිනාමයට අදාළව විවිධාකාරයේ හැසිරීම් රටාවන් ප්‍රදර්ශනය කරති. සාමාන්‍යයෙන් වඩාත් උතුරේ සිටින කලු වර්ගය රංචු ගැසී ඉවත් වීම අඩුවෙන් කරන අතර රජ මැස්සිය ඉවත් කිරීම වැඩියෙන් කරති. එපරිදිම වඩා දකුණු ප්‍රදේශවලට වන්නට කහ සහ අලු පැහැති වර්ගයා රංචු වශයෙන් ඉවත් වීම වැඩි පුර කරති.

මී මැසි පාලකයින් විසින් රජ මැස්සිය ඉවත් කිරීමේ හැසිරීම් රටාව අගය කරති. එසේ වන්නේ රජ මැස්සිය ඉවත් කළ මීයක් පියඹා නොගොස් නව රජ මැස්සියක් නිර්මාණය කර ගන්නා හෙයින් එහි කලින් රජ මැස්සිය දුර්වල වී යාමට ඉඩ හරිති. එසේ නැතහොත් අලුත් රජ මැස්සිය පැමිණි වහාම පරණ රජ මැස්සිය මරා දමනුලබේ. මෙහිදී අලුත් රජ මැස්සිය සඳහා රැජින කුටි එකක් හෝ දෙකක් නිර්මාණය කෙරේ.

මේ සෑම ක්‍රියාවලියක්ම ඇරඹුණු විට සාමාන්‍යයෙන් පැරණි රැජිණිය මී වදයෙන් ඉවත් වන්නීය. මෙසේ ඉවත් වන පැරණි රජ මැස්සිය සමග තවත් මී මැස්සන් රාශියක් එක් වෙති. මොවුන් තරුණ, ශක්තිමත් (ඉටි නිපදවන) මි මැස්සෝ වෙති. නව මී මැසි ජනපදයේ අත්තිවාරම මෙම මී මැස්සන්ය. ඔත්තුකාර මී මැස්සන් නව මී මැසි ජනපදය තැනීමට සුදුසු හිස් බෙනයක් හෝ ගල් බෙනයක් සෙවීම පිණිස යවනු ලබති. එවැනි ස්ථානයක් සොයා ගත් විගස මී මැසි රංචුවම එම ස්ථානයට යති. පැය කිහිපයකින් තරුණ මැස්සන් විසින් අලුතින් උපදින පිලවුන් සඳහා ඉටි වද නිර්මාණය කරති. මෙම ඉටි නිෂ්පාදනය කරනු ලබන්නේ තරුණ මී මැස්සන්ගේ උදරය පෙදෙසිනි. පළමු මී මැසි රංචුව සමග කන්යාස රැජිනයන් කිහිප දෙනෙකු ගමන් කරති. අලුත් රැජින සංවාසයට එක් වීමෙන් පසු බිත්තර දමන අවස්ථාව වන විට පැරණි රැජින ඉවත් කරනු ලැබේ.

මී මැසි ජනපද ඇති වීම ඉක්මන් කිරීමේ සාධක

මී මැසි ජනපදයක්, ජනපදය තුල සියලු වද, බිත්තර, පිලව්, ළදරු මැස්සන්ගෙන් පිරී අවසාන වනතෙක් වෙනත් ස්ථානයක් කරා නොයයි. මෙය සාමාන්‍යයෙන් සිදු වන්නේ වසන්ත ඍතුව අවසානයේදී මී මැසි ජනපදයේ අනෙක් කොටස් සීග්‍රයෙන් මී පැණි වලින් පිරෙන අවස්ථාවේදිය. වෙනත් ස්ථානයකට යාමට හේතු වන තවත් සාධකයක් නම් ම‍ව් රැජිනට බිත්තර දැමීමට ඉඩකඩ තව දුරටත් නොමැති වීම සහ ජනපදයේ මැස්සන්ගේ ගහණය අධික වී තදබදයක් ඇති විමයි, රජ මැස්සිය යන අලුත් ජනපදයේ පිලවු, බිත්තර ආදිය නොමැති නමුත් තරුණ මී මැස්සන් යුහුසුලු වී ඒ සඳහා කෙටි කාලයකින් වද නිර්මාණය කරති.

තවත් සාධකයක් වන්නේ රජ මැස්සියගේ වයසයි. වයසින් වැඩි රැජිනියන් මී මැසි ජනපදයට බොහෝ ලැදියාව දක්වද්දී, ජනපදයේ තදබදය තිබේනම් මිස වයස අවුරුදු එකට අඩු මී මැස්සන් ජනපදය අතහැර නොයති.

මී මැසි පාලකයෝ වසන්ත කාලයේ ඔවුන්ගේ මී මැසි ජනපද ඉතා ප‍රෙස්සමින් බලා ගන්නේ රැජිනන්ගේ කුටි පෙනෙන්නට තිබේද යන්න ගැනයි. එය නව ජනපදයක් ආරම්භ කිරීම සඳහා යාම නිශ්චය කිරීමට ප්‍රබල සළකුණකි.

මී මැසි ජනපදයක් නිර්මාණය කිරීමට තීරණය කරන විට රැජින සඳහා කුටි දොළහක් හෝ ඊට වැඩියෙන් තනනු ලැබේ. මෙම රැජින පිලවුන්ට ආහාර සපයා දින 8 කට පසු පිලව් කෝෂ වසනු ලැබේ. ඉන් පසු නව රැජින කෝෂ අවස්ථවට පැමිනේ.  ඉනුත් දින 7 කට පසු කුටියෙන් ඉවතට පැමිනේ. වෙනත් ස්ථානයක් කරා යාමට පළමුව මී මැස්සෝ උන්ගේ කුස මී පැණි වලින්පුරවා ගනිති. මෙසේ කරනුලබන්නේ නව ස්ථානයක අලුත් මී වද නිර්මාණය කිරීමට සූදානම් වීමක් වශයෙනි. මෙසේ මී පැණි රැගෙන යන අවස්ථාවේ උන් දෂ්ට කිරීමට පෙළඹෙන්නේ අඩුවෙනි. පැය 24 ක් යන තෙක් උන් මෘදු බවක් දක්වති. අත් වැසුම් හෝ මුහුණු වැසුම් නොමැතිව උන් සමග කටයුතු කිරීමට පාලකයාට පුලුවන.

මෙම රංචු ව නැවතීමට තැනක් සොයති. මී මැසි පාලකයා මේ බව තේරුම් ගෙන උන්ට නිවහනක් සැපයිය යුතුය. එසේ නොවුනහොත් උන් පාලනය කිරීම අමාරු වෙයි. එසේ වූ විට උන් ගස් බෙනයක, ගල් බෙනයක හෝ වෙනත් එවැනි ස්ථානයක උන්ගේ නිවහනක් නිර්මාණය කර ගැනීමට පිටත්ව යති.

මුල් මී මැසි ජනාවාසයකින් පළමු රැජින කෝෂ අවස්ථාවෙන් ඉවතට පැමිණි විට පළමුවෙන් කරනු ලබන්නේ කෝෂ වලින් පිටට ඒමට සූදානමින් සිටින අනෙක් තරඟකාරී මී මැසි ළදරු රැජිනියන් විනාශ කිරීමයි. එහෙත් අනෙකුත් මී මැස්සෝ ඇයගේ මෙම ක්‍රියාව කිරීමට ඉඩ නොහරිති. එවැනි අවස්ථාවක ඇය එම මී වදයෙන් පිට වී යාමට කටයුතු කරයි. මෙසේ පිට වී යන මී මැසි රංචු අනුප්‍රාප්තික රංචු (After swarms) වශයෙන් හඳන්වනු ලැබේ. මෙවැනි කණ්ඩායම් ඉතා කුඩාය. ප්‍රධාන ජනපදයක 10000 සිට 20000 ක් පමණ මී මැස්සන් සිටිති.

මෙවැනි මී මැසි කණ්ඩායම් වලට දිගු කල් පැවැත්මේ ඉඩකඩ ඇත්තේ සුලු වශයෙනි. එහෙත් ඒවා ප්‍රධාන මී මැසි ජනපදයටද තර්ජනයක් වෙමින් එහි ප්‍රමාණයද අඩු කරන්නේය. මී මැසි රංචුවක් ඉවත් වී යාම වැලැක්වීමට මී මැසි පාලකයා උත්සාහ ගනිමින් සිටියදී එසේ වැලැක්වීමට නොහැකි වූයේ නම් එම අවස්ථාවේදී කළ යුතු වන්නේ බිත්තර සහිත රාමු කිහිපයක් එහි තැබීමයි. මේ මගින් සිදු වුනු පාඩුව ඉක්මණින් යථා තත්වයට පත් වන අතර රැජිනක් ඇති කර ගැනීමට තවත් අවස්ථාවක් ලබා දෙයි.

මී මැසි උප විශේෂ හෝ එක් එක් වර්ගයාට ඔවුන්ටම ආවේනික එංචු වශයෙන් ඉවත් වී යාමේ ගති සිරිත් තිබේ. ඉතාලි මී මැස්සන් තම වර්ගයා බෝ වීම අතින් උසස් තත්වයක සිටින අතර, අලුත් ජනාවාස සොයා යාමට වැඩි නැඹුරුවක් දක්වති. උතුරු යුරෝපීය "කලු මී මැස්සන්" ඔවුන්ගේ පරණ රජ මැස්සිය ඉවත් කර නව රජ වැස්සියක් බිහි කිරීමේ වැඩි නැඹුරුවක් තිබෙන බව පෙන්වති.

කෘත්‍රිම ජනපද

කිසියම් ජනපදයක රජ මැස්සිය හදිසියේ අහිමි වන අවස්ථා තිබේ. කම්කරු මැස්සන්ට ඒ බව පැයකටත් අඩු කාලයකදී දැනෙන්නට පටන් ගනී. එසේ වන්නේ රජ මැස්සියගේ ෆෙරමොන් වල බලය අඩු වීම හේතුවෙනි. රජ මැස්සියක් විසින් පිලවුන් බෝ කිරීමකින් තොරව මී මැසි ජනපදයක් පවත්වන්නේ නැත. මෙවිට වැඩකාර මැස්සන් දින 3 කට වඩා අඩු වයසක් ඇති බිජු තිබෙන කුටියක් තෝරා ගෙන එය විශාල කරති. මෙය "හදිසි රැජින කුටිය" ලෙස හඳුන්වනු ලැබේ. මෙය විශාල රටකජු කෙඩියක හැඩය ගනි. අඟලක් පමණ දිගය. මෙය අනෙක් ළදරු මී මැස්සන් සිටින ප්‍රදේශයේ මැද හෝ කොනක එල්ලී තිබේ. මේතුල සිටින ළදරු මී මැසි රැජිනට අනෙකුත් සාමාන්‍ය ළදරු මැස්සන්ට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක ආහාර සපයනු ලැබේ. ඊට අමතරව රෝයල් ජෙලි නම් විශේෂ ආහාරයක් දෙනු ලැබේ. ඒ අනුව මෙහි සිටින පිලවා පසුව කෝෂ අවස්ථාවට පැමිණ කුටියෙන් ඉවතට එන්නේ මි මැසි රැජිනක් විලසිනි. මී මැසි ජනපදයක ඩිම්බ කෝෂයක් තිබෙන්නේ රජ මැස්සියට පමණී. ඇය ෆෙරමොන් නම් රසායන වර්ගයක් නිකුත් කරන අතර ඒ මගින් අනෙකුත් මැස්සියන්ගේ ඩිම්බකෝෂ වර්ධනය වීම අඩපණ කරයි.

මී මැසි පාලකයින් ඔවුනට අලුත් ජනපදයක් ඇති කර ගැනීමට අවශ්යෙ වූ විට මී මැස්සන් සතු නව රැජිනක් බිහි කර ගැනීමේ හැකියාව ප්‍රයෝජනයට ගනිති. මෙහිදී කරන්නේ බිජු සහ පිලවුන් සහිත වද කිහිපයක් නව ස්ථානයක තැබීමයි. ඒ සමග පැණි වද ද තබනු ලැබේ. මෙම වද සමග වැඩකාර මැස්සන්ද සිටින අතර උන් ළදරු මැස්සන් බලා කියා ගැනීම හා ඔවුන් උණුසුම් කිරිම ආදී සාත්තු සේවා වැඩ කරති. නව ස්ථානයේ රැජිනක් නොමැති බව වටහා ගන්නා වැඩ කාර මැස්සේ ඒ වන විට තිබෙන බිජු වලින් නව රජ මැස්සියක් ඇති කර ගැනීමට ක්‍රියා කරති.

මූලාශ්‍ර

මී මැසි පාලනය

මී මැසි පාලනය


Die Marienkapelle auf dem Karmelenberg ist eine Wallfahrtskapelle in der Gemarkung der Ortsgemeinde Bassenheim auf dem Karmelenberg im Landkreis Mayen-Koblenz in Rheinland-Pfalz.

Geschichte
Im 17. Jahrhundert befand sich der Karmelenberg im Besitz der Grafen Waldbott von Bassenheim. Er wurde damals noch Hexenberg genannt. Die inschriftlich auf das Jahr 1662 datierte Kapelle wurde von Johann Lothar Waldbott von Bassenheim (1615–1667) und seiner zweiten Frau Anna Magdalena gestiftet, wahrscheinlich aus Dankbarkeit für die Genesung des Freiherrn von schwerer Krankheit und die Geburt einer Tochter. Als Baumeister gilt der Kapuziner Matthias von Saarburg. Fertiggestellt wurde der Bau 1666, ein Jahr vor dem Tod des Stifters.

Ursprünglich wurde die Kapelle ausschließlich von der Stifterfamilie genutzt. Erst nach dem Besuch des Trierer Weihbischofs Johann Peter Verhorst im Jahr 1688 zur Firmung von 500 Jugendlichen aus den Städten und Dörfern der Umgebung wurde sie auch für Pilger zugänglich gemacht. Seit dieser Zeit wohnte ein Eremit, der die Kapelle beaufsichtigte und den Geistlichen bei den Messen half, in einer Kammer über dem Chor. Am Neujahrsmorgen 1826 wurde der letzte Eremit, der aus Montabaur stammende Bruder Nicolaus Hoelzer, unweit der Kapelle ermordet aufgefunden. Der Täter wurde nie ermittelt.

Der zur Kapelle führende Kreuzweg, die sogenannten Sieben Fußfälle, entstand wahrscheinlich erst im 18. Jahrhundert. Die Sandsteinreliefs mit Szenen aus dem Leidensweg Jesu wurden im Laufe der Zeit mindestens zweimal erneuert, zuletzt 2001, als die stark beschädigten Bildstöcke renoviert wurden; ein nicht mehr vorhandener wurde ersetzt. Der Plaidter Bildhauer Christoph Zernia gestaltete die Darstellungen aus einheimischem Tuff nach Zeichnungen in einem Büchlein des Pfarrers Johann Josef Simons von 1852. Bezahlt wurde die Erneuerung ausschließlich durch Spenden.

In der Mitte des 19. Jahrhunderts war das Bauwerk erstmals renovierungsbedürftig. Erste Reparaturarbeiten wurden durchgeführt. Weitere Ausbesserungen und Reparaturen erfuhr die Kapelle Anfang des 20. Jahrhunderts und nach den Zerstörungen des Zweiten Weltkriegs. Ab etwa 1980 verfiel das in Privatbesitz befindliche Gebäude zunehmend, nicht zuletzt wegen seiner Abgelegenheit. 1992 kaufte die Gemeinde Bassenheim die Kapelle zum symbolischen Preis von einer D-Mark. Mithilfe eines Fördervereins wurden Spendengelder gesammelt und Veranstaltungen zur Sanierung der Kapelle durchgeführt, die einen Betrag von rund 400.000 DM erbrachten; 379.000 DM leistete die Gemeinde Bassenheim, 137.000 DM das Land Rheinland-Pfalz. Weitere Zuschüsse kamen vom Kreis Mayen-Koblenz, von der Verbandsgemeinde Weißenthurm, der Gemeinde Ochtendung, dem Bistum Trier, der Kirchengemeinde St. Martin Bassenheim und von privaten Spendern. Die 1998 abgeschlossene Renovierung kostete 1.052.650 DM; das entspricht heute  Euro. Am 24. Mai 1998 wurde die renovierte Kapelle geweiht und mit einem Fest, an dem laut Koblenzer Rhein-Zeitung rund 700 Menschen teilnahmen, wiedereröffnet.

Baubeschreibung
Die Kapelle ist ein verputzter Bruchsteinbau mit eingezogenem, nach Westen ausgerichtetem Chor, neben dem sich im Erdgeschoss die Sakristei und ein Oratorium befinden. Der Innenraum der Saalkirche ist einschließlich Chor etwa 13 Meter lang und im Bereich des Kirchenschiffs mit flacher Holzdecke 7 Meter breit. Den etwa 3,5 mal 3,5 Meter großen Chor schließt nach oben ein Kreuzgratgewölbe ab. An den Chorflanken befinden sich zwei Treppentürme, die die Dachfläche nur minimal überragen. Über die Treppen sind die zu beiden Seiten des Chores erhöht liegenden Patronatslogen der Stifterfamilie und die über dem Chor liegende Klausnerstube erreichbar. Das schiefergedeckte Hauptdach trägt einen sechseckigen, vollständig verschieferten Dachreiter. Den Eingang bildet ein rundbogiges Portal.

Süd-, Ost- und Nordwand des Kirchenschiffs sind durch je zwei Rundbogenfenster gegliedert, an den Innenseiten in tiefen Nischen, außen mit Voluten als Abschluss der Gewändeprofilierungen sowie dem Wappen des Stifters als Bekrönung. In den Giebel der Ostfassade ist außerdem ein Rundfenster, ein sogenanntes Ochsenauge, eingefügt, während die Treppentürme und Nebenräume kleine, meist rechteckige Fenster haben. Die weiße Grundfarbe und das Gelb der Gesimse sowie der Fenster- und Portalumrahmungen entsprechen nach der Restaurierung der barocken Farbgebung. Der Innenraum ist in Weiß und Rot gefasst.

Über dem Portal hält ein schwarzer Schwan oder Pelikan, das Wappentier der Waldbotts, drei Wappen. Vom Betrachter aus links bzw. auf dem rechten Flügel ist das Wappen des Vaters von Lothar Waldbott zu sehen, gegenüber das Wappen der Mutter. Das Allianzwappen in der Mitte, das sich über allen Fenstern wiederholt, ist dreigeteilt. Oben zeigt es das Wappen Lothar Waldbotts, links darunter das Wappen seiner 1651 verstorbenen ersten Frau Johanna Walburga von Reiffenberg und rechts das der zweiten Frau Anna Magdalena, geb. Gräfin von Metternich-Winneburg-Beilstein, gestorben am 19. Januar 1693.

Ausstattung der Kapelle

Innen ist die Kapelle wie eine kleine Kirche mit Hochaltar, Seitenaltären, Kanzel, Beichtstuhl und einer Empore ausgestattet. Der Hochaltar stammt aus der Zeit der Erbauung, verfiel im Laufe der Jahrhunderte zum Teil und wurde wie die im 18. Jahrhundert geschaffenen Seitenaltäre und Kanzel in der Zeit zwischen 1992 und 1998 restauriert. Eine Mondsichelmadonna aus dem Jahr 1769 stand in der großen Nische des Hochaltars, während kleinere Barockfiguren die Seitenaltäre und die Wände zierten. Bei einem Einbruch 1960 wurden die Statuen gestohlen und Jahre später bei einer Aktion in Hamburg bis auf eine wiedergefunden. Seitdem befinden sie sich in der Bassenheimer Burg. 2002 und 2003 ließ der Förderverein Marienkapelle originalgetreue Nachbildungen schaffen, sodass in Verbindung mit der farblichen Fassung die barocke Atmosphäre des sakralen Raums wiederhergestellt ist. Eine Neuanfertigung aus dem Jahr 2002 ist auch der stilgerechte Kronleuchter mit acht Wachskerzen, der über dem Kirchenschiff hängt, gestiftet vom Heimatverein Bassenheim.

Im Jahr 2015 erstellte das Landesamt für Denkmalpflege ein Gutachten über den Zustand der Altäre. Als problematisch hatten sich die verschiedenen Holzarten (Tanne und Eiche) erwiesen, aus denen sie gebaut sind und die in unterschiedlicher Weise "arbeiten", sodass sich Risse bildeten und Farbe abblätterte. Hinzu kam Holzwurmbefall. Zuerst wurde daraufhin 2017 der rechte Seitenaltar abgebaut und restauriert, 2019 folgten der linke Seitenaltar und der Hauptaltar. Auffallend ist die gegenüber vorher hellere farbliche Fassung insbesondere des Hochaltars mit marmorierten, hellgrauen Flächen links und rechts der großen Nische mit der Madonna.

Das Gnadenbild, eine 18 cm hohe Marienstatuette, wird ebenfalls in der Burg aufbewahrt und nur zu besonderen Anlässen auf dem Hochaltar der Kapelle ausgestellt. In der übrigen Zeit erinnert eine Nachbildung an das Original.

An der Südwand, Ecke zur Ostfassade, ist seit 2010 eine von dem Mendiger Bildhauer Dieter Heuft aus Basalt geschaffene Sonnenuhr angebracht, wie sie auf einer Zeichnung der Kapelle von 1852 zu erkennen ist. Der Meteorologe Wolfgang Zäck nimmt an, dass die ursprüngliche Sonnenuhr 1688 zur Weihe der Kapelle in die Wand eingefügt und im Verlauf einer Restaurierung in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts entfernt wurde. Ein Foto aus der Zeit um 1940 zeigt die Kapelle mit einer Turmuhr.

Als Ersatz für eine verschwundene frühere kleine Glocke ließ der Heimatverein 1994 eine neue gießen, die Pfarrer Dieter Remy am 5. August 1995 weihte. Seitdem läutet sie bei vielen Gelegenheiten.

Wallfahrten

Die Kapelle auf dem Karmelenberg wurde früh zum Wallfahrtsort. Diese Wallfahrtstätigkeit wurde jedoch unterbrochen, als 1794 französische Revolutionstruppen nach Bassenheim kamen und das Innere der Kapelle wie auch den Kreuzweg, die Sieben Fußfälle, zerstörten. Das Gnadenbild war vorher in Sicherheit gebracht worden, zunächst in der Burg von Bassenheim, zeitweise auch in einem Kloster. Nach dem Abzug der Truppen lebten die Wallfahrten für lange Zeit nicht wieder auf und die Kapelle blieb in renovierungsbedürftigem Zustand. Pastor Johann Josesph Simons schrieb 1852 enttäuscht: "Heiliges Gotteshaus, das du einst das Ziel und der Andachtsborn unübersehbarer Pilgerscharen warst, wie stehst Du jetzt so traurig und verlassen da."

Über die einstige Wallfahrtstätigkeit hieß es im "Sonntagsblatt für Unterhaltung und Belehrung", einer Beilage zur Mayener Volkszeitung vom 5. Juni 1881 unter anderem: "Zahlreiche Pilger von Nah und Fern strömten an solchen Tagen [Marienfesttagen] dem Karmelenberge zu, dessen Kapelle sie nicht zu fassen vermochte. Nach dem feierlichen Gottesdienste, dem die gräfliche Familie stets beiwohnte, wurden die Pilger bewirthschaftet und ihnen Brod und Wein verabreicht." Diese Zeiten waren vorbei und erst 1853 stiftete Hugo Graf Waldbott von Bassenheim 500 Thaler zur Instandsetzung der Kapelle, die vorher der 1826 ermordete Klausner Nicolaus Haefner nur notdürftig hergerichtet hatte. Doch weitere Zahlungen des Grafen gab es offenbar nicht; denn Burg und Rittergut waren hoch verschuldet, und der Graf zog nach Buxheim bei Memmingen, wo sein aufwendiger Lebensstil zum Verkauf des dortigen Schlosses und der Ländereien führte.

Sichere Informationen über den Verbleib des Gnadenbildes gibt es nicht. Der langjährige Bürgermeister von Bassenheim und Förderer der Kapelle, Theobald Groß, berichtet von 1992: "In der Burg konnte ich das Kleinod im Rittersaal der Burg besichtigen, erwerben konnte ich es nicht." 1996 habe die Besitzerin das Marienbildnis mit dem silbernen Gehäuse dem damaligen Pfarrer geschenkt, der es einige Zeit später an die Burg zurückgegeben habe.

Nach der Sanierung der Kapelle in den 1990er-Jahren wuchs das Interesse an der Kapelle auf dem Karmelenberg wieder. Seit 1998 laden unter anderem die Kolpingsfamilien von Mülheim, Kärlich und Urmitz alljährlich zur Wallfahrt auf den Karmelenberg ein. Rund zwei Kilometer lang ist der Weg, der unterhalb des Bassenheimer Eisenbahnviadukts beginnt, durch die alte Baumallee und vorbei an den Stationen des Kreuzwegs zum 373 Meter über dem Meeresspiegel liegenden Gipfel führt. An drei oder vier Stationen hält die Prozession inne, um zu beten und zu meditieren. Zum Abschluss wird in der Kapelle eine Messe oder eine Andacht gehalten.

Theobald Groß – Förderer der Marienkapelle

Theobald Groß, geboren am 1. Mai 1929 in Betzdorf, ist mit der Kapelle auf dem Karmelenberg in besonderer Weise verbunden. Im Hauptberuf war er Journalist, vor allem aber von 1979 bis 2004 ehrenamtlicher Ortsbürgermeister von Bassenheim. In seine Amtszeit fielen die Ausweisung der ersten verkehrsberuhigten Spielstraße in Rheinland-Pfalz, die Schaffung mehrerer Neubaugebiete in seiner Gemeinde, der Bau der Karmelenberghalle sowie der Kauf und die Umgestaltung des Bassenheimer Rathauses. Zu seinen weiteren Verdiensten, für die ihn die Gemeine Bassenheim zu ihrem Ehrenbürger ernannte, gehört aber auch die Erhaltung der Kapelle auf dem Karmelenberg. Unter seinem Vorsitz beschloss der Gemeinderat am 11. Juni 1992, die Kapelle zum symbolischen Preis von 1,00 DM mit dem Ziel der Sanierung zu kaufen. Voraussetzung war eine notariell geregelte Zuwegung zur Kapelle auf Dauer. Im Mai 1993 wurde der "Förderverein Marienkapelle auf dem Karmelenberg" mit Theobald Groß als Vorsitzendem gegründet. Zwei weitere mit Groß verbundene Projekte sind das Martinusmuseum und das Adenauer-Schuman-Gedenkzeichen in Bassenheim. Als Heimatforscher schrieb Theobald Groß über Bassenheim, den Karmelenberg und die Marienkapelle etliche Bücher und Aufsätze, die im Heimatbuch des Landkreises Mayen-Koblenz und in Zeitungen erschienen sind. Er starb am 12. Oktober 2019 im Alter von 90 Jahren.

Weblinks

 Marienkapelle auf der Internetseite der Ortsgemeinde Bassenheim

Einzelnachweise

Kirchengebäude im Landkreis Mayen-Koblenz
Bassenheim
Marienkapelle
Marienkapelle
Erbaut in den 1660er Jahren
Katholischer Wallfahrtsort in Rheinland-Pfalz
Marienkirche
Denkmalzone (Rheinland-Pfalz)

Marienkapelle auf dem Karmelenberg


Ramón Torrents (Barcelona, 6 de diciembre de 1937) es un autor de cómics español, considerado uno de los miembros del Grupo de La Floresta.

Biografía

En su adolescencia (de los 14 a los 18 años) cursa estudios artísticos en la Escuela Massana, Sant Luch y Bellas Artes de la ciudad Condal. Comenzó como profesional del dibujo en un taller de decoración en donde diseña formas y ornamentos que luego son tallados sobre cristal por artesanos especializados y por él mismo. Pero este tipo de trabajo le resulta aburrido y monótono. Considera que el cómic, o tal vez la ilustración, son unos medios más adecuados a su espíritu creativo y se lanza a la calle, carpeta a cuestas, en unos momentos muy complicados en los que la mayoría de los dibujantes españoles están emigrando a otros países o bien, los que no se han atrevido a dar el paso, se disputan los escasos puestos de trabajo que las editoriales del país ofrecen.

Consigue entrar en el entonces naciente estudio artístico de Selecciones Ilustradas (1956) gracias a la impresionante perfección de su dibujo a lápiz. Extraordinariamente dotado para la captación de las técnicas del dibujo, no tarda en dominar el uso de la tinta china. Curiosamente, sus primeros escarcéos en el mundo del cómic en Francia son pasados a tinta por otro dibujante de técnica tremendamente descuidada, aunque con mucho carácter: Florencio Clavé.

Este estudio S.I. lo introduce en el ámbito de la historieta en Gran Bretaña poco después y, junto con muchos otros artistas de su generación (González, Miralles, Prunés, Fernández, Longarón, ...) contribuje a lo que bien pudo denominarse "invasión de artistas españoles en las revistas británicas para adolescentes" (Boyfriend, Mirabelle, Jackie, Love Story Library... fueron algunos de los títulos que publicaron su trabajo durante más de dos años.

En 1967 se recluye junto con Carlos Gímenez, Luis García, Esteban Maroto, Suso Peña y Adolfo Usero en una aislada casa detrás del monte Tibidabo dando lugar al ya famoso Grupo de la Floresta. En esas fechas coopera directamente en la creación de la serie Cinco x Infinito (dibujo de fondos, figuras femeninas, naves espaciales, pasado a tinta, ...).

A finales de 1971 comienza a colaborar para las revistas de terror de la compañía Skywald, de la Editorial Warren Pubishing de Nueva York, Psicho y Nightmare. Pero el espaldarazo de la popularidad le llegó a través de sus intervenciones en revistas como Vampirella (donde crea el personaje Fleur) Eerie y Creepy, cuyas versiones españolas (Vampus, Rufus) lo dan a conocer en su propio país. Tras su colaboración con Warren, Torrents abandona el mundo de la historieta en 1979.[2]

Referencias
3. Editorial, en páginas centrales, de la revista Creepy n.º 9, dedicado al autor.

Historietistas de España del siglo XX
Nacidos en Barcelona

Ramón Torrents


Tandridge is a local government district in east Surrey, England. Its council is based in Oxted, although the largest settlement is Caterham; other notable settlements include Warlingham, Godstone and Lingfield. In mid-2019, the district had an estimated population of 88,129.

Tandridge borders the Borough of Reigate and Banstead to the west, the London Borough of Croydon to the north, the London Borough of Bromley to the north-east, the Sevenoaks District of Kent to the east, the Wealden District of East Sussex to the south-east, the Mid Sussex District of West Sussex to the south and the Borough of Crawley, also in West Sussex, to the south-west.

The district contains parts of the North Downs Area of Outstanding Natural Beauty and the Weald. It also contains several woodlands and some open heathland. Elevations above sea level range from  at Botley Hill, in the North Downs near Oxted, to  near Edenbridge.

History
The district was formed on 1 April 1974 under the Local Government Act 1972. The new district covered the whole area of two former districts, which were both abolished at the same time:
Caterham and Warlingham Urban District
Godstone Rural District
The new district was named after the medieval Tandridge Hundred, which had covered a similar area. From the seventeenth century onwards, hundreds gradually declined in importance as administrative divisions, with their functions passing to other bodies such as the county courts. The final administrative functions of hundreds had been extinguished in 1886. The Tandridge hundred was named after the hillside village and ridge of the North Downs, Tandridge.

The vast majority of the district is covered by the Metropolitan Green Belt to prevent extension of the London urban area.

The district is not currently twinned, but one of its towns, Lingfield, is twinned with Plaisance-du-Touch, a commune on the outskirts of Toulouse, France.

Governance

Tandridge District Council provides district-level services. County-level services are provided by Surrey County Council. The whole district is also covered by civil parishes, which form a third tier of local government.

Political control
The council has been under no overall control since 2019. It has been led since 2021 by a minority administration comprising local party the Oxted and Limpsfield Residents Group (OLRG) and some of the independent councillors.

The first election to the council was held in 1973, initially operating as a shadow authority alongside the outgoing authorities until the new arrangements came into effect on 1 April 1974. Political control of the council since 1974 has been as follows:

Leadership
The leaders of the council since 2007 have been:

Composition
Following the 2023 election, the composition of the council was:

Of the independent councillors, four form the "Independents Group", and the other ten sit with the Oxted and Limpsfield Residents Group as the "Residents' Alliance" which forms the council's administration. The next election is due in 2024.

Premises
The council is based at the Council Offices on Station Road East in Oxted (the building is actually in the parish of Limpsfield). The building was purpose-built for the council in 1989 on the site of the old Godstone Rural District Council's headquarters.

Elections

Since the last full review of boundaries in 2000, the council has comprised 42 councillors representing 20 wards, with each ward electing one, two or three councillors. Elections are held three years out of every four, with roughly a third of the council elected each time to serve a four year term. Surrey County Council elections are held in the fourth year of the cycle when there are no district council elections.

Parishes
The entire district is divided into civil parishes. The former Caterham and Warlingham Urban District was an unparished area until 2000, when six parishes were created covering that area: Caterham-on-the-Hill, Caterham Valley, Chaldon, Warlingham, Whyteleafe and Woldingham. None of Tandridge's parish councils are styled as a "town council". The Royal Mail classes Caterham, Godstone, Lingfield, Oxted, Warlingham, and Whytleafe as post towns.

Each civil parish is named after one of its towns or villages which has been established around an Anglican church.  All other settlements/neighbourhoods with their own Anglican church or chapel and therefore traditionally in England defined as "a village" are marked with an asterisk.
A double asterisk indicates the locality has a church hall used as a Church of England church.  One chapel in Limpsfield ecclesiastical parish and civil parish has no adjoining settlement, in Staffhurst Wood.

Arms

See also
List of places of worship in Tandridge (district)

References

External links
 District Council website

Non-metropolitan districts of Surrey
Coast to Capital Local Enterprise Partnership

Tandridge District


පුරවැසි පත්‍රකලාවේදය.

පුරවැසි/ මහජන/ සහභාගිත්ව පත්‍රකලාවේදය යනු පුවත් එකතු කිරීම, වාර්තා කිරීම , විශ්ලේෂණය සහ ප්‍රසිද්ධ කිරීම යන ක්‍රියාවලයට පුරවැසියන් සහභාගී කර වීම බව ශෂ්න් බෝමන් සහ ක්‍රිස් විලස්, සිය " වී මීඩියා හවි ඕඩියන්සන්ස් ආ ෂේවිං ද ෆවුචර් නයුස් ඇන්ඩ් ඉලක්ක්‍රෝනික්ස් යන වාර්තාවන් පෙන්වාදෙති.
ඔවුන් පවසන්නේ මෙම සභාගිත්වයේ අරමුණ ස්වාධීන,විශ්වාසනිය, නිවරදි  පුළුල් සහ අදාළ පුවත් වාර්තා කිරීමය. මෙය ප්‍රචාර පත්‍රකලාවේදයන් වෙසිනි. පත්‍රකලාවේදයේ යෙදෙන්නේ වුර්තිය පත්‍රකලාවේදීන් ය. පුරවැසි පත්ත්‍රකලාවේය පුරවැසි මාධ්‍යක් මෙන් පුරවැසියන් භිහකල අනර්ග දෙයකි.

2003 'ඔන්ලියන් ජර්නලසම් රිවිව්' හි කහ ලපයක් මගන් JD ලැසිකා පුරවැසි පත්ත්‍රකලාවේදනය පහත ලෙස වර්ගි කරනය කරයි.

1. ප්‍රේක්ෂක සභාගිත්වය ( ප්‍රේකෂක ප්‍රතිචාර,ජංගම දුරකථන මගින් පඩිවිඩ ගතකල දර්ශන හෝ ඡයාරූප, ප්‍රජාවක් පිලිබදව ලයවුනු ලිපි )

2.ස්වාධීන පුවත් සහ තොරතුරු වෙබ් අඩවි ( පාරිබෝගික වාර්තා )

3. සහභාගිත්ව පුවත් අඩවි

4. සහයෝගතා සහ අසභාගිතව මාධ්‍ය අඩවි.

5. වෙනත් තුනි මාධ්‍ය.

6. පුද්ගලක විකාශන අඩවි.

සැරනොස් මර්කරි නිවිස් තාක්ෂනික තිරු ලප රචකයෙකුවූ ඩැක් ගල්මෝර්ක් පුරවැසි පත්‍රකලාවේදනය ප්‍රචාරය කිරීමේ දැවැන්තයකු වූ අතර පුරවැසි මාධ්‍ය සදහා වූ ආයතන නම් ලාබ අරමුණු කර නොගත් ආයතනයක් ද ඒ සදහා පිහටුවීය. 5 SUR 5 නමින් කැනේඩියානු ප්‍රකාශන සංස්ථාවේ ප්‍රංශ භාශා වඩ සටහනද 2001  සිට පුරවැසි ජනමාධ්‍යට අතහිත දෙයි. මෙහදී පුරවැසියන් විවිධ මතෘකා පිළිබදව ප්‍රශ්න නගන අතර වෘත්තිය ජන මාධ්‍ය වේදීන් සමග ගැටලුවට අදාල පුද්ගලයන් සමග සාකච්චා කර පළතුරු ලබා ගැනිමට ඔවුන්ට අවස්ථාව හමිවේ.

පුරවැසි පත්‍රකලාවේදනය ඉන්දියාවේද ජනප්‍රිය වෙමින් පවති. Purdafash.com වැනි වෙබී අඩවි වල පුද්ගලයන්ට සිය ගැටළු ඉදිරිපත් කිරීමට අවස්ථාව ලැබෙන අතර ඒවා විසදීමට ජාලයන්ද බිහකරනු ලැබේ.

පුරවැසි පත්‍රකලාවේදය.


Arminoidea é uma superfamília de pequenas lesmas marinhas, moluscos gastrópodes marinhos do clado Nudibranchia.

Arminoidea é a única superfamília no clado Euarminida.

Famílias
Um estudo, publicado em 2000, demonstrou que Arminoidea é parafilética.

A taxonomia do Arminoidea na Taxonomia dos Gastrópodes (Bouchet & Rocroi, 2005) contém duas famílias como segue:

 Família Arminidae
 Família Doridomorphidae

Nudipleura

Arminoidea


Herding Cats er det andet studiealbum fra det keltiske band Gaelic Storm. Det blev udgivet den 20. december 1999.

Spor
"Drink the Night Away"
"The Ferryman"
"South Australia"
"After Hours at McGann's"
"Heart of the Ocean"
"Breakfast at Lady A.'s"
"The Park East Polkas"
"Spanish Lady"
"The Devil Went Down to Doolin"
"The Barnyards of Delgaty"
"The Broken Promise"
"She Was the Prize"
"Titanic Set"

Referencer

Gaelic Storm-album
Album fra 1999

Herding Cats (album)


Formații rock 9 reprezintă al nouălea disc al seriei Formații rock și a fost editat de casa de discuri Electrecord din România în anul 1986. Pe acest disc apar formațiile Pro Musica din Timișoara și Accent din Tulcea, fiecare dintre ele ocupând câte o față a LP-ului. Volumul nr. 9 al seriei a devenit în timp unul dintre cele mai valoroase materiale discografice ale rock-ului românesc clasic.

Lista pistelor
Fața 1 (Pro Musica):
 Logica timpului (Ilie Stepan / Marian Odangiu)
 Și dacă... (Ilie Stepan / Mihai Eminescu)
 Metamorfoză (Ilie Stepan / Marian Odangiu)
 Pasărea "P" (Ilie Stepan / Marian Odangiu)

Fața 2 (Accent):
 Arborele (Paul Prisada, Nicolae Sava / Ion Lotreanu)
 Răni în rouă (Nicolae Sava / comperaj de Paul Prisada)
 Scrisoarea a XIII-a (Nicolae Sava / Gheorghe Bogorodea)
 Șarpele - 1 (Paul Prisada / Ion Barbu)

Componența formațiilor
Pro Musica (Timișoara):
 Ilie Stepan – chitară solo
 Grigore-Bujor Hariga – chitară solo
 Ionel Nae Tarnoczi – vocal
 Vasile Dolga – baterie
 Richard Schöring – chitară bas
 Tino Furtună – claviaturi

Accent (Tulcea):
 Paul Prisada – chitară solo, vocal
 Gygy Murariu – chitară solo
 Florin Lefter – chitară bas, percuție, baterie
 Mihai Moraru – percuție, baterie
 Ionuț Bogdan Ștefănescu – flaut
 Carol Nucu Popa – claviaturi
 Gheorghe Pescăruș – blockflöte
 Florian Pittiș – recitativ la "Scrisoarea a XIII-a" și voce (Dialogul șerpilor) la "Șarpele - 1"

Conform informațiilor publicate pe copertele și broșurile materialelor Accent apărute ulterior, Carol Nucu Popa și Gheorghe Pescăruș nu au participat la înregistrări. În schimb, a participat Nicolae Sava – claviaturi, vocal (care nu este menționat pe copertă).

Recenzii
Albumul Formații rock 9 este receptat de unii critici muzicali și ascultători ca unul dintre cele mai valoroase materiale de gen apărute în România. Criticul muzical Mihai Plămădeală: "Cel mai reușit album al seriei, reunind două trupe valoroase, diferite ca stil, dar complementare. O jumătate de disc (sau un mini-album) mai bună decât LP-ul solo, pentru Pro Musica; apariția a mai mult de o piesă pe un album, pentru Accent."

Note

Legături externe
 Pagina albumului Formații rock 9 pe site-ul Discogs.com
 Plămădeală, Mihai. Recenzia albumului Formații rock 9 , articol publicat pe site-ul Muzici și faze  (28 iunie 2004)
 Albumul Formații rock 9 pe YouTube

9
Albume din 1986
Albume rock
Discuri Electrecord LP (30 cm)
Discuri Electrecord cu muzică de divertisment

Formații rock 9


No dia 4 de julho de 2022, um tiroteio na cidade de Filadélfia deixou pelo menos dois feridos, ambos policiais, em meio às comemorações do [[Dia da Independência dos Estados Unidos|Dia da Independência]]. O tiroteio aconteceu próximo de um famoso museu de arte da cidade e da Fairmount Street''. Múltiplos eventos musicais aconteciam na região, e os tiros foram ouvidos no momento que a música havia acabado e os fogos de artifio estavam começando a serem lançados. Até o momento ninguém foi preso.

Ver também
 Tiroteio em Highland Park em 4 de julho de 2022

Tiroteios em massa nos Estados Unidos em 2022

Tiroteio em Filadélfia em 2022


عيب الحاجز الأذيني  هو أحد الإعتلالات القلبية الخَلقيَّة التي تُمكِّن الدم من التدفق بين الأذين الأيمن والأيسر خلال الحاجز بين أذيني (الذي يفصل بين الأذينين الأيمن والأيسر) وذلك عند اختفاء هذا الحاجز أو إذا كان به عيب، فيحصل تدفق الدم من الجانب الأيسر للقلب إلى الجانب الأيمن أوالعكس، وينتج عن ذلك اختلاط الدم الوريدي المفتقر للأكسجين بالدم الشرياني الذي يغذى المخ والأعضاء والأنسجة، وعلى الرغم من ذلك فإن عيب الحاجز الأذيني قد لا يكون له علامات أو أعراض، خاصةً إذا كان الثقب صغيراً.

إن تدفق الدم خلال هذا الثقب (العيب) سواءً من اليمين إلى اليسار أو من اليسار إلى اليمين يُسمّى «التحويلة»  ، وإن كَمّ «التحويل» هو الذي يحدد مدى خطورة عيب الحاجز الأذيني على حَرَكِيّات الدم (ديناميكية الدم)، حيث أن أخطر الحالات هي التحويلة من الأذين الأيمن إلى الأذين الأيسر.

تطور الحاجز الأذيني في الجنين
في بداية تطور الجنين يكون الأذين الأيمن متصلاً مع الأذين الأيسر في غرفة واحدة. ومع تطور قلب الجنين يكتمل فصل الأذينين عن بعضهما تاركاً ثقباً صغيراً في الحاجز يسمى الثقب البيضوي القلبي الذي يسمح بمرور الدم من منطقة الضغط الأعلى للقلب (الجهة اليمني) إلى منطقة الضغط الأقل (الجهة اليسرى)، «متجاوزاً»  رئة الجنين التي لا تعمل طوال فترة الحمل، حيث أن الجنين يحصل على الأكسجين من خلال المشيمية بديلا عن الرئة.

تتكون طبقة نسيجية اسمها «الحاجز الأولي»  في الأذين الأيسر للجنين، وطبقة نسيجية أخرى مقابلة لها في الأذين الأيمن ولكن أكثر سُمكاً، اسمها «الحاجز الثانوي»  . أثناء تطور الجنين، ينتقل الدم من الأذين الأيمن خلال الثقب البيضوي بالحاجز الثانوي، ثم يرتفع ليمر عبر الثقب الثانوي بالحاجز الأولي، مما يجعل الحاجزان يعملان معا كصمام للثقب البيضوى طوال فترة تطور الجنين.

ويقفل هذا الصمام بعد الولادة حيث ينخفض الضغط في الجهة اليمنى للقلب بسبب بدء عمل الرئتين، فيزداد الضغط في الجهة اليسرى بالنسبة للضغط في الجهة اليمنى للقلب وينطبق الحاجز الأولي على الحاجز الثانوي فاصلاً الأذين الأيمن عن الأذين الأيسر.

إغلاق الثقبة البيضوية
كل الناس تُولد وهذا الثقب مفتوح ولكنه لا يلبث أن يُغلق بشكل كامل مباشرة بعد الولادة أو خلال الأيام الأولى بعد الولادة. تبدأ عملية إغلاق الثقبة البيضوية بعد الولادة، وذلك مع بدء عمل الرئة وزيادة الضغط في الجزء الأيسر من القلب فيتم إقفال الحاجز الأولي باتجاه الحاجز الثانوي، ويتم الإغلاق الكامل للثقب في نهاية العام الأول من عمر الطفل.

آثار عيب الحاجز الأذيني
إن الرئة في الجنين لا تقوم بوظيفة تبادل الغازات ولذلك فإن الدم الداخل للأذين الأيسر لا تختلف نسبة الأكسجين به كثيراً عن الدم في الأذين الأيمن، بينما في قلب الطفل المولود أو البالغ يكون الدم في الأذين الأيمن مؤكسداً بينما الدم في الأذين الأيسر غير مؤكسد، ووجود عيب الجدار الأذيني يؤدي إلى اختلاط الدم المؤكسد مع غير المؤكسد والذي له العديد من الآثار المرافقة.

تعتمد آثار عيب الحاجز الأذيني السريرية على حجم الثقب بين الأذينين بالإضافة إلى موقعه في الحاجز بين أذيني، حيث يرجع جزء من الدم من الرئتين اٍلى الأذين الأيسر ويمر عبر عيب الحاجز الأذيني و الأذين الأيمن ليرجع مباشرة مرة أخرى اٍلى الرئتين في دورة قصيرة للدورة الدموية الكبرى.

في حوالى 25% من البالغين  ، لا يغلق الثقب البيضوي تماماً  ، وفي تلكم الحالات، يتسبب أي ارتفاع في الضغط في نظام الدورة الدموية الرئوية (بسبب فرط ضغط الدم الرئوي، أو مؤقتا أثناء السعال، أو غير ذلك من الأسباب) في بقاء الثقب البيضوي مفتوحاً. يُعرف هذا باستدامة الثقب البيضاوي القلبي

يمثل عيب الحاجز الأذيني 10% من الأمراض القلبية الخَلقية لدى الأطفال، تمثل نسبة 0.7 بالألف بين المواليد الجدد (أي بين 500 و 600 حالة جديدة كل سنة في فرنسا مثلا) كما أنها تحدث مرتين أكثر عند الفتيات منه لدى الصبيان.

الأسباب

متلازمة داون
المرضى الذين يعانون من متلازمة داون لديهم معدلات أعلى من عيوب الحاجز الأذيني، وخاصة نوع معين ينطوي على جدار البطين. ما يقارب نصف مرضى متلازمة داون لديهم أحد أنواع عيوب الحاجز الأذيني.

شذوذ ايبشتاين (في القلب)
حوالي 50٪ من مرضى شذوذ إيبشتاين عندهم تحويلة  مرتبطة بين الأذينين الأيمن والأيسر، سواء كانت عيب الحاجز الأذيني أو استدامة الثقب البيضاوي القلبي .

طيف متلازمة الجنين الكحولي
حوالي واحد من كل أربعة مرضى يعانون من متلازمة الجنين الكحولي، عندهم أيضاً إما عيب الحاجز الأذيني أو عيب الحاجز البطيني.

متلازمة هولت-اورام (عيب الحاجز القلبي مع خلل تنسج الساعد)
كلا من عيوب الحاجز الأذيني: الفوهة الأولية والفوهة الثانوية، يرتبط بمتلازمة هولت-اورام.

متلازمة لوتيمباشر (تضيق الصمام التاجي (المترالي) مع عيب الحاجز بين الأذينين)
يتواجد عيب الحاجز الأذيني الخَلقي (منذ الولادة) جنبا إلى جنب مع تضيق المترالي.

أنواع عيوب الحاجز الأذيني

هناك العديد من أنواع عيوب الحاجز الأذيني  ، يتم التمييز بين بعضها البعض بما قد تنطوي عليه من أجزاء القلب، وبالكيفية التي تشكلت بها خلال عملية النمو أثناء مرحلة التطور الجنيني.

عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني
عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني  هو النوع الأكثر شيوعا من عيوب الحاجز الأذيني، ويشكّل حوالى 6 إلى 10٪ من جميع أمراض القلب الخلقية. وينشأ عادة بسبب ثقبة بيضوية كبيرة، أو نمو غير ملائم للحاجز الثانوي، أو امتصاص زائد من الحاجز الأولي. عشرة إلى عشرين في المئة من مرضى عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني لديهم أيضا انسدال الصمام التاجي.

إذا اقترن عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني مع تضيق الصمام التاجي المكتسب، فهذا يسمّى متلازمة لوتيمباشر الوارد ذكرها أعلاه.

تاريخ طبيعي

معظم مرضى عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني ليس لديهم أعراض هامة خلال المراحل الأولى للبلوغ، ولكن ظهرت أعراض لأكثر من 70% منهم عند حوالى سن الأربعين. وعادة ما تكون الأعراض هي انخفاض القدرة على تحمل المجهود أو التدريبات البدنية، وسهولة التَعُوبِيَّة (قابلية التعب والإعياء بسهولة)، والخفقان، والإغماء.

وتشمل المضاعفات فرط ضغط الدم الرئوي، وقصور القلب في الجانب الأيمن، الرجفان الأذيني أو الرفرفة، والسكتة الدماغية، ومتلازمة إيزنمنغر.

وعلى الرغم من أن فرط ضغط الدم الرئوي غير ملحوظ في الأفراد الأصغر من سن 20 عاماً، إلا أنه يظهر في 50% من الأفراد فوق سن ال 40. ويتقدم المرض إلى متلازمة إيزنمنغر في 5-10٪ من الأفراد في وقت متأخر من عملية المرض.

وفقا لدراسة أُجريت في عام 2013 على أكثر من 608,000 امرأة دانمركية، فإن استخدام عقار Zofran (المادة الفعالة: أوندانسيترون) بين النساء الحوامل في الأشهر الثلاثة الأولى ارتبط بزيادة مخاطر التعرض لعيب الحاجز الأذيني في الأطفال حديثي الولادة. وأشارت الدراسة إلى ارتفاع خطر تشوهات القلب إلى الضِعف، مثل عيب الحاجز الأذيني في الأطفال الذين يولدون لأمهات تستخدم عقار Zofran في الأشهر الثلاثة الأولى من الحمل. واعتباراً من عام 2015، تم بالفعل رفع عددٍ من الدعَاوَى القضائية نيابة عن ضحايا الآثار الجانبية لعقار Zofran (أوندانسيترون).

استدامة الثقب البيضاوي القلبي

استدامة الثقب البيضاوي القلبي  ، ومن أسمائه أيضاً:
 الثقب البيضاوي المفتوح
 الثقب البيضاوي المثقوب
 استدامة الثقب البيضاوي القلبي
 الثقبة البيضاوية السالكة

إن استدامة الثقب البيضاوي القلبي (المعروفة اختصارا بـ PFO) هي فتحة بداخل القلب بين الأذينين تؤثر على حركة الدم، وهي من بقايا الثقبة البيضوية الموجودة في قلب الأجنّة والذي يُغلق عادة عند الولادة. إلا أنه في ما يقرب من 25٪ من الناس، تفشل الثقبة البيضوية في الإغلاق بشكل صحيح

، وتترك بذلك مرضى يُعانون من مرض استدامة الثقب البيضاوي القلبي، الذي هو مرتبط سريرياً بمرض تخفيف الضغط ومرض الانْصِمامٌ المُتَناقِض والصداع النصفي.

عند تخطيط كهربية القلب  والمعروف اختصارا بال ECG ، قد لا يظهر أي تحويل في مسار الدم، إلا عندما يسعل المريض.

وترتبط استدامة الثقب البيضاوي القلبي بالسكتات الدماغية، وتُسمى الآلية التي يتم من خلالها ذلك بالانْصِمامٌ المُتَناقِض (أو انسداد الوعاء الدموى المتناقض). في حالة مرض استدامة الثقب البيضاوي القلبي، يمكن لكتلة دموية متخثرة من الدورة الدموية الوريدية أن تمرّ من الأذين الأيمن إلى الأذين الأيسر عن طريق فتحة الثقب البيضاوي القلبي ، ومنه إلى الدورة الدموية.

إن استدامة الثقب البيضاوي القلبي شائعة في المرضى الذين يعانون من أم الدم الحاجز الأذينى (أو تمدد الأوعية الدموية بالحاجز الأذيني) والتي ترتبط ارتباطا وثيقا بطريقة مازالت مجهولة السبب علمياَ بالسكتات الدماغية. وهي أكثر انتشارا في المرضى الذين يعانون من السكتة الدماغية مجهولة السبب مما عليه في المرضى الذين يعانون من السكتة الدماغية معلومة السبب.

وتشمل العلاجات الإغلاق الجراحي، والإغلاق بالأدوات الجراحية عن طريق الجلد، والعلاج المضاد للتخثر، واستخدام العوامل المضادة للصفائح الدموية.

هناك جدل بين المختصين بالأعصاب والقلب حول دور استدامة الثقب البيضاوي القلبي في الأحداث العصبية المجهولة مثل السكتات الدماغية ونوبات قصور إمداد الدم العابرة التي لبس لها أي سبب محتمل آخر. واقترحت بعض البيانات أيضا أن تكون لها علاقة في التسبب في بعض أنواع الصداع النصفي.

هناك الآن العديد من التجارب السريرية الجارية للتحقق من دور استدامة الثقب البيضاوي القلبي في هذه الحالات السريرية.

عيب الفوهة الأولية للحاجز الأذيني

أحيانا يُصنَّف عيب الفوهة الأولية للحاجز الأذيني  (والمعروف أيضًا باسم عيب الوسادة الشغافية) على أنه عيب الحاجز الأذيني  ، ولكن التصنيف أكثر شيوعا هو أنه عيب الحاجز الأذيني البطيني. عيب الفوهة الأولية للحاجز الأذيني أقلّ شيوعا من عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني.

عيب الجيب الوريدي للحاجز الأذيني
عيب الجيب الوريدي للحاجز الأذيني  هو ذلك النوع من عيوب الحاجز الأذيني الذي ينطوي فيه عيب الحاجز على تدفق وريدي من أي من الوريد الأجوف العلوي أو الوريد الأجوف السفلي.

والجيب الوريدي  هو جزء من القلب البدائى للجنين، وهو جراب (كيس) كبير يجاور قلب الجنين أثناء التطور، يتلقى الدم من الأوردة في الأسبوع الرابع من عمر الجنين وينقبض لدفع الدم إلى الأذين المشترك البدائي .

عيب الجيب الوريدي للحاجز الأذيني الذي ينطوي على الوريد الأجوف العلوي يُشكل 2-3٪ من كل الاتصالات بين الأذينين، ويقع عند تقاطع الوريد الأجوف العلوي مع الأذين الأيمن. وعادة ما يرتبط مع تصريف شاذ للدم إلى الأذين الأيمن قادما من الأوردة الرئوية الموجودة في الجانب الأيمن لقلب الجنين، بدلا من الصرف الطبيعي للأوردة الرئوية إلى الأذين الأيسر.

الأذين المشترك أو وحيد الأذين
الأذين المشترك أو وحيد الأذين  هو قصور في تطور المكونات الجنينية التي تساهم في بناء مجموعة الحاجز الأذيني. وكثيرا ما تترافق مع متلازمة التوضّع المُغاير  ، حيث يتغير موقع العديد من الأعضاء إلى المنطقة المقابلة.

عيب الحاجز الأذيني مختلط العيوب

يمكن تقسيم الحاجز الطبيعى بين الأذينين تشريحيا إلى 5 مناطق حاجزية. إذا كان العيب ينطوي على 2 أو أكثر من المناطق ال 5 الحاجزية، فيتم وصفه بعيب الحاجز الأذيني مختلط العيوب .

الفحص السريري

تخطيط صدى القلب

أشعة دوبلر عبر الجمجمة مع دراسة فقاعة
أحياناً يتم حقن سائل يُدعى الوسط التبايني  في مجرى الدم. هذا الإجراء يساعد على الحصول على صورة أفضل لمخطط أشعة دوبلر. تتيح دراسة الفقاعة  تتبع المسار الذي تأخذه الفقاعات عبر مجرى الدم، مما يساعد على اكتشاف المشاكل في القلب والرئة. إن دراسة الفقاعة آمنة. ويتم امتصاص محلول الفقاعة بسهولة إلى داخل مجرى الدم.

تخطيط كهربية القلب

المضاعفات
عيب الحاجز الأذيني يسبب التواصل بين الأذينين، مما يجعل حدوث أمراض متعلقة أو مضاعفات للحالة ممكناً. إذا لم يتم تصحيح عيب الحاجز الأذيني فإن المرضى يكونون على خطر متزايد لأن يتطور المرض إلى عدم انتظام ضربات القلب، بالإضافة إلى تكرار التهابات الجهاز التنفسي.

مرض تخفيف الضغط

إن عيوب الحاجز الأذيني، وبخاصة استدامة الثقب البيضاوي القلبي PFO ، هي أحد عوامل الخطر المهيئة لمرض تخفيف الضغط DCI عند الغواصين لأن نسبة من الدم الوريدي الذي يحمل الغازات الخاملة مثل الهيليوم أو النيتروجين (المستخدمان في الغوص في الأعماق) لا يمر عبر الرئتين. والطريقة الوحيدة للإفراج عن الغازات الخاملة من جسم الغواص هي تمرير الدم الذي يحمل تلك الغازات الخاملة إلى الرئتين للخروج عبر الزفير. وإذا كان بعض الدم الحامل للغاز الخامل يمر عبر استدامة الثقب البيضاوي القلبي، فإنه بذلك يتجنب المرور على الرئتين، وعلى الأرجح سيشكِّل فقاعات كبيرة في مجرى الدم الشرياني مما يتسبب في مرض تخفيف الضغط.

متلازمة إيزنمنغر

إذا تواجدت نسبة من تدفق الدم من الأذين الأيسر إلى الأذين الأيمن، فهذا يُسمّى تحويلة من اليسار إلى اليمين ، وبالتالي سيكون هناك زيادة في تدفق الدم خلال الرئتين. في البداية، تكون الزيادة في تدفق الدم بدون أعراض، ولكن إذا ما استمر، فقد تزداد الأوعية الدموية الرئوية صلابةً، مما يتسبب في ارتفاع ضغط الدم الرئوي. إن فرط ضغط الدم الرئوي بدوره يزيد من الضغوط في الجانب الأيمن من القلب، مما يؤدي إلى عكس التحويلة إلى تحويلة من اليمين إلى اليسار  . بمجرد أن تنعكس التحويلة ويبدأ تدفق الدم في الاتجاه المعاكس من خلال عيب الحاجز الأذيني، فإن ذلك يُسمّى بمتلازمة إيزنمنغر، والتي هي حالة نادرة الحدوث ومن المضاعفات المتأخرة لعيب الحاجز الأذيني.

الإنصمام المتناقض

الخثرة الوريدية (الجلطات في الأوردة) شائعة جدا. الإنصمام (انتقال الخثرة) عادة ما ينتقل إلى الرئة ويسبب الصمّة الرئوية. في مَرضى عيب الحاجز الأذيني، يمكن لهذه الصمات أن تدخل النظام الشرياني. وهذا يمكن أن يسبب أي ظاهرة تؤدي إلى فقدان حاد للدم في أي جزء من الجسم، بما في ذلك السكتة (السكتة الدماغية)، واحتشاء الطحال أو الأمعاء، أو حتى الأطراف البعيدة (مثل الإصبع أو أخمص القدمين).

و هذا يُعرف بالانصمام المتناقض لأن الخثرة الوريدية تدخل (متناقضة) إلى النظام الشرياني بدلاً من الذهاب إلى الرئتين.

صداع نصفي

اقترحت بعض البحوث التي أجريت مؤخرا أن نسبة من حالات الصداع النصفي قد يكون ناجما عن استدامة الثقب البيضاوي القلبي. وعلى الرغم من أن الآلية الدقيقة غير واضحة، إلا أن إغلاق الثقب البيضاوي القلبي PFO يقلل من الأعراض في بعض الحالات  ، وهذا لا يزال مثيرًا للجدل. إن 20٪ من الناس لديهم استدامة الثقب البيضاوي القلبي PFO، ومعظمهم تبدو عليهم الأعراض، و 20% من الإناث يعانين من الصداع النصفي، وعادةً يظهر تأثير علاج الصداع النصفي بالإيحاء (بالإنجليزية: Placebo) عند حوالي 40٪ من المرضى. وهذه الحقائق لا توفِّر دلالة إحصائية قوية بين الثقب البيضاوي القلبي PFO والصداع النصفي (أي أن العلاقة بينهما قد تكون صُدفةً أو عَرَضًا). وفي تجربة منضبطة معشاة كبيرةٍ  ، تَأَكَّدَ ارتفاع معدل انتشار الثقب البيضاوي القلبي عند مرضى الصداع النصفي، لكن مجموعة المرضى بالصداع النصفي الذين أُغلِق لديهم الثقب البيضاوي القلبي، كان معدل معافاتهم من الصداع النصفي منخفضاً.

علم الأوبئة

في المجموع، تم اكتشاف عيب الحاجز الأذيني في 1 طفل لكل 1500 طفل مولود حىّ. إن استدامة الثقب البيضاوي القلبي PFO شائعة جدا (تظهر في 10-20٪ من البالغين) ولكن بدون أعراض، وبالتالي دون تشخيص. عيب الحاجز الأذيني يشكل 30-40٪ من جميع أمراض القلب الخَلقية المكتشفة في البالغين.

عيب الفوهة الثانوية للحاجز الأذيني نسبته 7٪ من جميع آفات القلب الخلقية. حيث تظهر هذه الآفة في الإناث أكثر منه في الذكور، بنسبة 1: 2 ذكور: إناث.

انظر أيضا
 عيب الحاجز البطيني.
 متلازمة ايزنمنغر.
 مرض قلبي خلقي.
 نتاج قلبي.
 فرط ضغط الدم الرئوي.
 علة تخفيف الضغط.

المراجع

طب الأطفال
طب الغوص
طب غوص وعلم وظائف الأعضاء للغوص وفيزياء الغوص
عيوب خلقية قلبية

عيب الحاجز الأذيني


Paul Jacques Fouchet, né le  à Nogent-sur-Marne et mort le  à Paris , est un diplomate français. Il est ambassadeur au Niger, en République dominicaine, en Libye, au Brésil  et en Suède.

Biographie

Paul Fouchet est élève au lycée Condorcet de Paris. Il étudie à la faculté de droit de l'université de Paris et passe sa thèse en droit. En 1938, il est nommé attaché au consulat d'Addis Abeba, où il travaille jusqu'en 1939. Pendant la Seconde Guerre mondiale, Fouchet est troisième secrétaire d'ambassade de 1939 à 1940 à Ankara, puis attaché au consulat de Bagdad. Il rentre en France en 1942 pour travailler au ministère des Affaires étrangères, mais quitte le service au bout de quatre mois pour entrer dans la Résistance. Le régime de Vichy le révoque du service diplomatique au début de l'année 1943.

Paul Fouchet rejoint ensuite Alger au secrétariat des Affaires étrangères du Comité français de libération nationale. Ensuite il rejoint les alliés en Italie dans l'administration militaire. De 1945 à 1946, il est vice-consul à Milan, de 1946 à 1947, il est chef de cabinet adjoint au ministère des Affaires étrangères et de 1947 à 1949, premier secrétaire à l'ambassade de New Dehli. Entre 1949 et 1950, il rejoint la délégation française à la commission spécial de l'Organisation des nations unies pour les Balkans (UNSCOB). Ensuite il est de 1951 à 1952 premier secrétaire de l'ambassade de France à Athènes. Les années suivantes, Paul Fouchet est  auditeur au Collège de défense de l'OTAN. En 1954, il est 2e conseiller d'ambassade à Vienne, et retourne au ministère des Affaires étrangères en 1959. Il est alors sous-directeur des affaires techniques et culturelles, puis chef du département de coopération technique.

Paul Fouchet est nommé en 1962 ambassadeur de France au Niger succédant à Don Jean Colombani, deux ans après la proclamation de l'indépendance de ce pays. Il y demeure jusqu'en 1964. Ensuite il est nommé ambassadeur en République dominicaine, puis de 1966 à 1969 ambassadeur en Libye. Fouchet rentre ensuite en France où il devient directeur général adjoint des relations culturelles, scientifiques et techniques au ministère des Affaires étrangères. Il est nommé ambassadeur au Brésil de 1972 à 1975 puis de 1975 à 1978, ambassadeur en Suède.

Publication
 Paul Fouchet, , in Le Monde diplomatique, octobre 1968, p. 25 lire en ligne

Notes et références

Diplomate français
Ambassadeur de France au Brésil
Ambassadeur de France en Libye
Ambassadeur de France au Niger
Ambassadeur de France en Suède
Naissance en janvier 1913
Naissance à Nogent-sur-Marne
Décès en janvier 2008
Décès dans le 16e arrondissement de Paris
Décès à 95 ans

Paul Fouchet


John William Moore (* 9. Juni 1877 in Morgantown, Butler County, Kentucky; † 11. Dezember 1941 in Washington, D.C.) war ein US-amerikanischer Politiker. Zwischen 1925 und 1933 vertrat er mit einer kurzen Unterbrechung im Jahr 1929 den Bundesstaat Kentucky im US-Repräsentantenhaus.

Werdegang
John Moore besuchte die öffentlichen Schulen seiner Heimat. Danach belegte er bis 1897 einen Handelskurs am Bryant and Stratton College in Louisville. Im Jahr 1898 erhielt er eine Anstellung bei der Morgantown Deposit Bank. Zwischen 1899 und 1919 arbeitete er in der Holzbranche. Danach war er von 1920 bis 1925 Kassierer bei der Morgantown Deposit Bank. Moore war Mitglied der Demokratischen Partei. Nach dem Tod des Abgeordneten Robert Y. Thomas wurde er im dritten Wahlbezirk von Kentucky in das US-Repräsentantenhaus in Washington gewählt, wo er am 26. Dezember 1925 sein neues Mandat antrat. Nach einer Wiederwahl im Jahr 1926 konnte er bis zum 3. März 1929 im Kongress verbleiben.

Bei den Kongresswahlen des Jahres 1928 unterlag Moore dem Republikaner Charles W. Roark. Nach dessen Tod am 5. April 1929 wurde Moore bei der fälligen Nachwahl als sein Nachfolger in das US-Repräsentantenhaus gewählt. Dort nahm er am 1. Juni 1929 wieder seinen alten Sitz ein. Bei den regulären Wahlen des Jahres 1930 wurde Moore bestätigt. Damit konnte er bis zum 3. März 1933 im Kongress verbleiben. In diese Zeit fiel der Beginn der Weltwirtschaftskrise. Außerdem wurde damals der 20. Verfassungszusatz ratifiziert, durch den der Beginn der Amtszeiten des Kongresses und des Präsidenten von März auf Januar vorverlegt wurden.

Im Jahr 1932 verzichtete Moore auf eine weitere Kandidatur. Danach arbeitete er zunächst in seinem alten Beruf, ehe er stellvertretender Revisor (Comptroller) der Federal Housing Administration wurde. Diesen Posten bekleidete er bis zu seinem Tod am 11. Dezember 1941 in Washington. Er wurde in seinem Geburtsort Morgantown beigesetzt.

Weblinks

Mitglied des Repräsentantenhauses der Vereinigten Staaten für Kentucky
Mitglied der Demokratischen Partei (Vereinigte Staaten)
US-Amerikaner
Geboren 1877
Gestorben 1941
Mann

John William Moore


Traylor Howard (Orlando, Florida, 14 de junio de 1966) es una actriz estadounidense conocida principalmente por su papel de Natalie Teeger en la serie televisiva Monk.

Carrera

Comenzó a trabajar como actriz publicitaria mientras cursaba el secundario en la preparatoria Lake Highland ―colegio privado de Orlando, Florida― donde se graduó en 1984.

Cuando terminó la secundaria estudió publicidad y comunicación en la Universidad Estatal de Florida y, paralelamente, apareció en más de treinta comerciales televisivos.

En 1996 consiguió el papel de Joy en la serie de la NBC Boston Common, papel que interpretó entre 1996 y 1997. Al año siguiente fue seleccionada para el rol de Sharon Carter en la comedia de situación Two Guys, a Girl and a Pizza Place, donde permaneció hasta el año 2001.

Su debut cinematográfico se produjo en 1994, en la película Till the End of the Night. En 1998 participó en la película Trabajo sucio y en la producción independiente, Confessions of a Sexist Pig.

Dos años más tarde formó parte del elenco de la película Me, Myself & Irene y en 2005 participó en la película Son of the Mask, una secuela de La Máscara.

También tuvo participaciones como invitada en series como Lois & Clark: The New Adventures of Superman, The West Wing, The Division y Bram and Alice.

En 2005 se incorporó al elenco de la multipremiada serie Monk, donde interpretó, hasta el fin de la serie, a Natalie Teeger, la asistente de Adrian Monk (Tony Shalhoub).

Filmografía

Referencias

Actrices de Estados Unidos
Actrices de cine de Estados Unidos
Actrices de televisión de Estados Unidos
Actrices de Florida
Alumnado de la Universidad Estatal de Florida
Actores de Monk

Traylor Howard


Renzo "Rinaldo" Bossi (* 9. April 1883 in Como; † 2. April 1965 in Mailand) war ein italienischer Komponist.

Sein Vater, der Komponist und Organist Marco Enrico Bossi, unterrichtete ihn zunächst selbst. Später studierte Renzo Bossi am Leipziger Konservatorium, unter anderem Dirigieren bei Arthur Nikisch. 1916 wurde er Kompositionslehrer am Mailänder Konservatorium.

Werke
 op. 15 Violinkonzert
 op. 16 Laude in quattro tempi concatenati (Klaviertrio)
 op. 20 "Ronde Vorbei!" / Passa la ronda (Oper)
 op. 21 Bianco e Nero (Orchesterwerk)
 op. 23b Otto Canzoni (Orchesterwerk)
 op. 23 bis Canzone arcaica (Duo)
 op. 28 Streichquartett A-Dur
 op. 28b Dittico (Orchesterwerk)
 op. 42 Tre pezzi [Drei Stücke] (Duo)

Quelle
 Werkverzeichnis:
 Bühnenwerk
 Concerto per Violino ed Orchestra - Op. XV. Riduzione per Violine e Pianoforte, dell`Autore. BOSSI, R.: Published by Casa Musicale (o. VN), Roma, 1905

Weblinks

Komponist klassischer Musik (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (Conservatorio Giuseppe Verdi)
Italiener
Geboren 1883
Gestorben 1965
Mann

Renzo Rinaldo Bossi


Druzhni  es un posiólok del raión de Beloréchensk del krai de Krasnodar, en Rusia. Se sitúa entre los cauces del Ganzha 1 y el Ganzha 2, pequeños tributarios por la izquierda del río Bélaya, afluente del río Kubán, 9 km al oeste de Beloréchensk y 69 km al sureste de Krasnodar, la capital del krai.

Es cabeza del municipio Druzhnenskoye, al que pertenecen asimismo Mirni, Dolgogúsevski y Lukashov.

Transporte

La parte meridional del pueblo queda junto a la estación de Pshejskaya de la línea de ferrocarril Armavir-Tuapsé-Adler (frontera abjasa-georgiana).

Enlaces externos y referencias

 Este artículo contiene datos geográficos extraídos de Google Earth y el mapa de Rusia de Yandex.ru, accesible desde este enlace.
 Este artículo es una traducción de su correspondiente en la edición en ruso de Wikipedia, Дружный (Белореченский район).
 Mapa topográfico en maps.vlasenko.net .

Localidades del raión de Beloréchensk del krai de Krasnodar

Druzhni (Beloréchensk, Krasnodar)


Kenji Komata (født 15. juli 1964) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Júbilo Iwata og Albirex Niigata.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Kenji Komata


La clínica del Doctor Cureta es una historieta argentina creada por el guionista Jorge Meijide (Meiji) y el dibujante Eduardo Omar Camilongo (Ceo), y publicada en la revista de Buenos Aires Humor Registrado.

El personaje principal es el inmoral Dr. Cureta, que es dueño de una clínica privada, "La Ponderosa", y que vive preocupado solamente por su bienestar económico.

La historieta fue llevada al cine en 1987 con la película La clínica del Dr. Cureta, dirigida por Alberto Fischerman.

Referencias

Enlaces externos

 Fichas de Meiji en Tebeosfera.

Historietas de Argentina
Médicos ficticios
Historietas adaptadas al cine

La clínica del Doctor Cureta


O desenvolvimento da Wikipedia implicou a emergência de um sistema de produção de conhecimento mutualmente reconhecido e em constante alteração, provocando um interesse epistemológico por parte dos próprios editores ou de observadores, focado principalmente na análise, crítica e refinamento de metodologias para a gestão de, entre outras coisas, mas não somente, aspectos como - a cooperação entre editores; a produção de conhecimento; a verificabilidade, precisão, e abrangência; a avaliação de vieses políticos e sociais; a estrutura institucional da enciclopédia; a história do enciclopedismo; e a liberdade do conhecimento. Muitas publicações acadêmicas e não-acadêmicas tem tematizado essa epistemologia da Wikipedia, buscando criticar, descrever ou contribuir para a alteração de consensos na comunidade de editores ou estruturas de gestão do site.

Confiabilidade

Muitas críticas epistemológicas relativas à confiabilidade da enciclopédia foram feitas desde seu início e difusão, voltadas, entre outras coisas, ao modo de produção colaborativa da Wikipedia. Seu modelo de anonimato e colaboração em massa já foi tachado de anti-intelectualista por não diferenciar os editores por credenciais, obrigando especialistas à justificar suas edições para sujeitos não-especializados, algo citado como desmotivante por muitos, que preferem consequentemente publicar academicamente, dado a garantia da autoria e do reconhecimento. Além disso, existiram diversos episódios em que desinformações nas páginas da Wikipedia causaram controvérsias públicas. Esses atos de desinformações ocorreram tanto por motivações políticas e publicitarias, quanto por brincadeiras ou vandalismos sem propósito. Períodos de acentuado crescimento no uso da enciclopédia, como o ano de 2007, provocaram também ondas de críticas, frequentemente por parte de acadêmicos e intelectuais. Nesse ano, o ex-presidente da American Library Association, Michael Gorman, publicou um texto exemplar das críticas à wikipédia articuladas na época. Gorman criticou principalmente o modelo de colaboração em massa, e buscou

As críticas de Gorman foram descritas como mal-informadas, dado a abundância de políticas buscando garantir a verificabilidade e a qualidade das fontes usadas na construção de verbetes, ao invés do 'agregado de opiniões' denunciado por ele. Apesar desse período inicial de ceticismo e críticas, a Wikipedia acumulou, ao longo dos anos, uma reputação positivamente diferente, elogiada por seu papel no combate à desinformação e pela difusão do conhecimento e da leitura, sendo até mesmo comparada em termos de precisão à enciclopédias tradicionais.

Informação problemática

A chamada crise da informação problemática que veio à tona no período recente, denominando um "conjunto de circunstâncias em que a ecologia midiática falha em abordar os desafios relativos à autenticidade, manipulações retóricas, e a inabilidade das instituições educacionais em ensinar adequadamente uma capacidade de leitura crítica da mídia", revela um novo lugar ocupado pela Wikipedia enquanto uma recurso informacional central na internet, promovendo saberes reconhecidos como essenciais durante a pandemia de COVID-19.

Pesquisadores tem descrito a combinação, ou arranjo ético, de atores sociais, políticas e algoritimos, usada pela Wikipedia para garantir a credibilidade das informações. Inclui-se nisso as políticas de imparcialidade e verificabilidade, os usos dessas políticas nos processos da enciclopédia, e os agentes humanos e não-humanos que participam e moldam esse processo. Cada aspecto desse arranjo é importante de se considerar, porém estes ocorrem sempre em interação e nunca sozinhos, portanto sua interdependência é essencial na análise.

Representação da realidade

Enquanto a enciclopédia mais relevante da contemporaneidade, e um dos sites mais acessados do mundo, a Wikipedia molda consideravelmente o conhecimento do público e a realidade epistemológica. Sua constituição enquanto enciclopédia, com misturas de outros gêneros, implica também orientações epistemológicas relativas à possibilidade e forma de integrar um acervo total do conhecimento, inclusive a amplitude e critérios desse acervo. Nas palavras de Mark Graham:

Em um sentido geral, esses lugares, sejam conceitos, pessoas ou eventos, são moldados por práticas inclusionárias ou exclusionárias de representação nessa que é uma "de factoreferência global e dinâmica". A Wikipedia funcionaria, segundo essa análise, como uma demarcação das fronteiras do conhecível, e também uma determinação nos modos em que esse conhecimento é transmitido.

Hegemonia

Por sua difusão massiva e legitimidade social, a Wikipedia tem sido descrita como parte de uma hegemonia cultural, cuja formatação e controle das informações influênciam processos gerais da sociedade. Essa hegemonia é apontada na maneira como a Wikipedia amplifica e reforça a hegemonia cultural anglo-americana, centro informal de fluxo e organização da enciclopédia para as outras versões.

Hierarquias

Apesar da intenção declarada de ser uma enciclopédia de participação aberta, a Wikipedia emprega uma série de diferenças de permissão em contextos específicos, sejam em tarefas, como a eliminação, ou em verbetes com intensa movimentação de edições e possíveis desinformações. Essas restrições dizem respeito tanto à usuários (a Wikipedia possui seis níveis de acesso de usuários, sendo quatro autonomaticamente conferidos pelo tempo e quantidade de informações, e dois pelo consenso da comunidade) quanto aos verbetes em específico. Essas diferenças são declaradas e explicadas numa diversidade de páginas sobre a política e guias de edição, desenvolvidos pela comunidade ao longo do tempo.

Bibliografia

Wikipédia

Epistemologia

Comunicação
!Mais Teoria da História na Wiki (Mais Pretas)

Epistemologia da Wikipédia


Aceasta este o listă a principilor Transilvaniei, cu portrete și cronologie.

Secolul al XVI-lea

Secolul al XVII-lea

Secolul al XVIII-lea

Vezi și
 Lista prințeselor de Transilvania
 Listă de voievozi și principi ai Transilvaniei

Principi, Transilvania
Principi, Transilvania
Transilvania
|Principi

Lista principilor Transilvaniei


Aldeia Nova adını taşıyan Portekiz'de yerleşim birimleri:

 Aldeia Nova - Almeida belediyesinde bucak.
 Aldeia Nova - Trancoso belediyesinde bucak.

Ayrıca:

 Aldeia Nova de São Bento - Serpa belediyesinde bucak.
 Aldeia Nova do Cabo - Fundão belediyesinde bucak.

Aldeia Nova


ෂින්සෝ අබේ (1954-2022), හිටපු ජපාන අගමැතිවරයෙකි.මොහු 1954 සැප්තැම්බර්  21 ටෝකියෝ වල උපත ලබා ඇත.

භාහිර සබැඳි

 ජපන් අගමැතිවරයගේ නිල වෙබ් අඩවිය

ෂින්සෝ අබේ
ජපානය

ෂින්සෝ අබේ


est une série télévisée d'animation américaine en  de  créée par Amy Poehler, Mike Scully et Julie Scully, dont 33 épisodes ont été diffusés entre le  et le  sur le réseau Fox. Les six derniers épisodes ont été mis en ligne le  sur Hulu.

En France, la série est disponible depuis le  sur Amazon Prime. Elle est toutefois inédite au Québec.

Synopsis
Duncanville est centré sur la vie de Duncan Harris, un adolescent de 15 ans, qui est toujours à deux doigts de prendre une mauvaise décision. Duncan vit avec sa mère, une agente de contrôle du stationnement, qui rêve de devenir détective un jour et doit toujours surveiller Duncan ; son père, plombier, qui essaie d'être une meilleure figure paternelle pour Duncan que son père ne l'était pour lui ; sa sœur Kimberly, qui est une adolescente normale traversant des phases d'adolescence normales ; et son autre sœur asiatique adoptive Jing, qui est une enfant de 5 ans, intelligente qui donne toujours des conseils à Duncan.

Distribution

Voix originales

Personnages principaux
 Amy Poehler : Duncan Harris, Annie Harris
 Ty Burrell : Jack Harris
 Riki Lindhome : Kimberly Harris
 Joy Osmanski : Jing Harris
 Zach Cherry : Wolf, ami de Duncan
 Yassir Lester : Yangzi, ami de Duncan
 Betsy Sodaro : Bex, amie garçon manqué de Duncan
 Rashida Jones : Mia Abara, amie de Duncan secrètemment amoureux
 Wiz Khalifa : , professeur de Duncan, Wolf, Yangzi, Bex et Mia

Invités
 Alice Cooper : lui-même
 Alex Honnold : lui-même
 Ana Gasteyer : Janine
 Paul Fusco : ALF
 Rick Springfield : Bobby Bastille
 Judy Sheindlin : elle-même
 Carlos Alazraqui : El Espantoso

Voix françaises

Personnages principaux
 Alexis Tomassian : Duncan Harris
 Déborah Perret : Annie Harris
 Eilias Changuel : Jack Harris
 Lila Lacombe : Kimberly Harris
 Adeline Chetail : Jing Harris
 Fabrice Trojani : Yangzi
 Olivia Luccioni : Bex
 Adrien Antoine : Wolf
 Fily Keita : Mia Abara
 Jean-Baptiste Anoumon :

Personnages secondaires
 Michel Dodane : Dick Harris (père de Jack), voix additionnelles
 Jérôme Pauwels : Stan (frère de Annie), voix additionnelles
 Emmanuel Garijo : ALF
 Delphine Braillon : Wonder Woman

 Studio de doublage  AUDI'ART DUB

Production

Développement
Le , la Fox avait commandé un scénario et une présentation de pilote pour une comédie animée développée par Amy Poehler et écrite par Poehler, Mike Scully et Julie Scully.

Le , il a été annoncé que le réseau avait commandé une série de treize épisodes, avec les voix de Poehler, Rashida Jones et Wiz Khalifa. Le , Ty Burrell a été annoncé comme acteur récurrent de la série, et le , Riki Lindhome a été annoncé comme actrice récurrente.

La série est produite par Amy Poehler via Paper Kite Productions, Mike et Julie Scully via Scully Productions et Dave Becky via 3 Arts Entertainment. Les sociétés de production également impliquées dans la série incluent Bento Box Entertainment, Universal Television, Fox Entertainment et 20th Television Animation.

En , la série a rejoint le reste de la gamme Animation Domination de la Fox en partenariat avec Caffeine pour AniDom Beyond Show, une série récapitulative animée par Andy Richter. Le , John Viener a rejoint la série avec d'autres scénaristes de la gamme Fox Animation Domination.

Le , la série officiellement annulée par la Fox. Mais cependant elle est en train d'être vendue à d'autres distributeurs, aux États-Unis, les six derniers épisodes de la saison seront diffusés sur Hulu le .

Épisodes

Première saison (2020)
 Un chauffeur pour Mia ()
 Donjons et cartons ()
 Mère sous couverture ()
 Le Jour des sorcières ()
 Un frigo intelligent ()
 L'Anniversaire de mariage ()
 Le Rêve de Jack ()
 Juge Annie ()
 Il faut que les enfants grandissent ()
 Une maman pour Wolf ()
 Un président sans classe ()

Deuxième saison (2021)
Elle a été diffusée du  au . En France, elle est disponible depuis le .

 Vacances en famille ()
 Duncan se rebelle ()
 Fils à maman ()
 Séjour thérapeutique ()
 La Fête du buzz ()
 L'Incorruptible ()
 Tout pour la musique ()
 Annie s'émancipe ()
 Stan est dans la place ()
 Adieu les bagues ()
 Les Oiseaux ()
 Le Jour des sorcières : Le retour ()

Troisième saison (2022)
La série a été renouvelée pour une troisième saison le .

Les dix premiers épisodes ont été diffusés du  au  sur Fox. Les 6 autres épisodes ont été mis en ligne le  sur Hulu.

Accueil de la série

Critiques

Distinctions

Références

Liens externes

Série télévisée créée en 2020
Série télévisée disparue en 2022
Série télévisée américaine des années 2020
Série d'animation de la Fox
Série d'animation américaine

Duncanville (série télévisée)


Yusuke Saikawa (født 10. juni 1985) er en tidligere japansk fodboldspiller.

Han har spillet for flere forskellige klubber i sin karriere, herunder Consadole Sapporo.

Eksterne henvisninger

Fodboldspillere fra Japan

Yusuke Saikawa


ත්‍රිකෝණ පිලිබඳ මුල් අධ්‍යයන ක්‍රි.පූ 2 වන සහස්‍රයේ, ඊජිප්තු ගණිතය (රයින්ඩ් ගණිත පැපිරස්) සහ බබිලෝනීය ගණිතය තුළ සොයාගත හැකිය. කුෂයිට් ගණිතයේ ත්‍රිකෝණමිතිය ද ප්‍රචලිත විය. ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිතයන් ක්‍රමානුකූලව අධ්‍යයනය කිරීම හෙලෙනිස්ටික් ගණිතයෙන් ආරම්භ වූ අතර එය හෙලෙනිස්ටික් තාරකා විද්‍යාවේ කොටසක් ලෙස ඉන්දියාවට ළඟා විය. ඉන්දියානු තාරකා විද්‍යාවේදී, ගුප්ත යුගයේ දී ත්‍රිකෝණමිතික ක්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ අධ්‍යයනය සමෘධිමත් විය, විශේෂයෙන් සයන(sine) ක්‍රියාකාරිත්වය සොයාගත් ආර්යභටා (ක්‍රි.ව. හයවන සියවස). මධ්‍යතන යුගයේදී, අල්-ක්වාරිස්මි සහ අබු අල්-වෆා වැනි ගනිතාඤයින් විසින් ත්‍රිකෝණමිතිය පිළිබඳ අධ්‍යයනය ඉස්ලාමීය ගණිතයේ අඛණ්ඩව සිදු කරන ලදී. එය ත්‍රිකෝණමිතික කාර්යයන් හයම දන්නා ඉස්ලාමීය ලෝකයේ ස්වාධීන විනයක් බවට පත්විය. අරාබි සහ ග්‍රීක ග්‍රන්ථවල පරිවර්තන පුනරුදයේ ආරම්භයේ සිට රෙජියෝමොන්ටානස් සමඟ ත්‍රිකෝණමිතිය ලතින් බටහිර භාෂාවක් ලෙස පිළිගැනීමට හේතු විය. නූතන ත්‍රිකෝණමිතියෙහි වර්ධනය 17 වන සියවසේ ගණිතය (අයිසැක් නිව්ටන් සහ ජේම්ස් ස්ටර්ලිං) සමඟ ආරම්භ වී ලියොන්හාර්ඩ් අයිලර් (1748) සමඟ එහි නවීන ස්වරූපයට ළඟා විය.

නාම මුලාශ්‍රය
"ත්‍රිකෝණමිතිය" යන වචනය ග්‍රීක ත්‍රිකෝණ, "ත්‍රිකෝණය" සහ μέτρον(metron, මෙට්‍රෝන්, "මිනුම") යන වචන වලින් සෑදී ඇත."සයින්(sine)" යන නූතන වචනය ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ සයිනස්(sinus) යන ලතින් වචනයෙන් වන අතර එහි අර්ථය "bay(බොක්ක)", "bosom(ළය)" හෝ "fold(නැම්ම)" යන්නයි. වක්‍රව ඉන්දියානු, පර්සියානු සහ අරාබි සම්ප්‍රේෂණය හරහා ග්‍රීක වචනයක් වන කෝර්ඩෝ(khordḗ) "දුනු-නූල්, යතුරු පුවරුව" ". සංස්කෘත භාෂාවෙන් සයින් සඳහා හින්දු පදය jyā "bow-string" වේ, හින්දු භක්තිකයන් මුලින් හඳුන්වා දුන් අතර සාමාන්‍යයෙන් ත්‍රිකෝණමිතික ශ්‍රිත තුනක්, jyā, koti-jyā සහ utkrama-jyā භාවිතා කරයි. හින්දු භක්තිකයන් මේවා අර්ථ දැක්වූයේ කෝණයක නොව චක්‍රයක චාපයක ක්‍රියාකාරිත්වයන් වන අතර එම නිසා දුනු නූලක් සමඟ ඔවුන්ගේ සම්බන්ධය ඇති අතර එම නිසා චාපය සඳහා "චාපයේ යතුරු පුවරුව" "දුන්නක්" (ධනු, සීපා) ලෙස හැඳින්වේ. එහි සමාන පද වන්නේ ජිවා, සිජිනි, මෝර්වි, ගුණ වැනි ය. සයින් ශ්‍රිතය පසුව ජාවා ප්‍රභේදයට අනුවර්තනය කරන ලදී. සංස්කෘත ජාවා අරාබි භාෂාවට ජිබා ලෙස පරිවර්තනය කරන ලදි (සම්මත) جب.  මෙය පසුව අව්‍යාජ අරාබි වචනයක් වන ජේබ් ලෙස අර්ථකථනය කරන ලදි, එහි අර්ථය "ළය, ගුණය, බොක්ක" යන්නයි.  අරාබිවරුන් විසින් හෝ චෙස්ටර්හි රොබට් වැනි යුරෝපීය පරිවර්තකයන්ගේ අත්වැරැද්දකින්, ජේබ්ව ලතින් භාෂාවට සයිනස් ලෙස පරිවර්තනය කළේය. විශේෂයෙන් ෆිබොනාච්චිගේ සයිනස් රෙක්ටස් ආකස් සයිනස් යන පදය ස්ථාපිත කිරීමට බලපෑම් ඇති කළේය. "මිනිත්තුව" සහ "දෙවන" යන වචන ව්‍යුත්පන්න වී ඇත්තේ ලතින් වාක්‍ය ඛණ්ඩ වන මිනූටේ ප්‍රීමා සහ මිනූටේ සෙකුන්ඩේ යන කොටස් වලිනි. මේවා දළ වශයෙන් "පළමු කුඩා කොටස්" සහ "දෙවන කුඩා කොටස්" ලෙස පරිවර්තනය වේ.

ත්‍රිකෝණමිතියෙහි ඉතිහාසය


Une histoire d'amour est une pièce de théâtre d'Alexis Michalik créée à La Scala, à Paris, en 2020. Le texte de la pièce a paru en 2020 aux éditions Albin Michel.

Résumé
Katia et Justine tombent amoureuses, un amour de conte de fée. Justine veut un enfant. Katia, trop souvent blessée par la vie, finit par accepter qu'elles tentent toutes les deux une insémination artificielle. Katia tombe enceinte, mais quelques jours avant la naissance de leur enfant, Justine disparaît…

Douze ans plus tard, Katia va mourir. Elle va devoir trouver un tuteur pour sa fille, Jeanne. Sa seule option : son frère, William, écrivain cynique, qu'elle n'a pas vu depuis 5 ans.

Fiche technique

 Mise en scène : Alexis Michalik
 Scénographie : Juliette Azzopardi
 Costumes : Marion Rebmann
 Lumières : Arnaud Jung
 Vidéo : Mathias Delfau
 Son : Pierre-Antoine Durand
 Chorégraphie : Fauve Hautot
 Production : ACME

Distribution

La liste des comédiens suivants est celle au 9 janvier 2020, pour la création et la première représentation de la pièce.

 Juliette Delacroix : Katia, le docteur
 Marie-Camille Soyer : Justine, l'assistante sociale
 Pauline Bression : Claire, la serveuse, l'infirmière, l'obstétricienne, l'échographiste
 Alexis Michalik : William, le livreur, le médecin
 Lior Chabbat / Violette Guillon / Amélia Lacquemant : Jeanne

Accueil critique
La pièce reçoit dans l'ensemble un accueil très favorable de la part de la presse française et du public.

Dans Le Figaro, François Aubel remarque « le sens du rythme au service d'un théâtre de souffrance et de rire ».

Pour Guillemette De Préval, dans La Croix : « Volontiers mélodramatique - on y rit mais on y pleure surtout -, la pièce est astucieusement efficace. Tout s'enchaîne, les acteurs sont justes et le public, debout, applaudit ».

De même, dans Télérama, Fabienne Pascaud salue « un spectacle joliment mélancolique, où l'humour vient toujours avantageusement chasser les larmes ».

Enfin, les critiques de l'émission de radio, Le Masque et la Plume, diffusée sur France Inter, se montrent très enthousiastes, à l'exception de Fabienne Darge qui « ne comprend pas le succès de cette pièce ».

Adaptation au cinéma

 Une adaptation cinématographique ayant été tourné en 2021 est sortie le  en salles, la distribution est similaire à celle jouée au théâtre de La Scala de Paris en 2020.

Distinctions

 2020 : Molière du metteur en scène d'un spectacle de théâtre privé pour Alexis Michalik.

Notes et références

Pièce de théâtre française
Pièce de théâtre de 2020

Une histoire d'amour (pièce de théâtre)


Merih Bahar Çimenciler, Türk balerin ve koreograf.

Uzun süre  Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde baş dansçı olarak dans ettikten sonra bale sanatına koreograf olarak hizmet etti. Klasik Türk Müziği'nin bale müziği olarak kullanıldığı eserler verdi.

Yaşamı
1960-1971 yılları arasında Ankara Devlet Konservatuvarı Bale Yüksek Bölümü'nde eğitim gördü; bölümün ilk mezunu oldu. Mezun olur olmaz Ankara Devlet Opera ve Balesi'ne katıldı. Uzun yıllar baş dansçı olarak hizmet verdi ve birçok başrol oynadı. Özellikle Duygu Aykal'ın bütün eserlerinde değişmez baş dansçı idi. 1971, 1975 ve 1979 yıllarında Londra'ya gitti, İngiliz Kraliyet Balesi'nin davetlisi olarak uzun süre çalışmalara katıldı.

1991'de Selçuk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nin kuruluşunda yer aldı ve uzun süre bu kurumda eğitmenlik yaptı.

1992-1994 yılları arasında Ankara Devlet Opera ve Balesi'nde Artistik Direktör konumunda görev yaptı. 1996 yılında Bale İhtisas Komitesi başkanlığına seçildi.

Koreografisini yaptığı oyunlarla yurt içi ve dışında  çeşitli ödüllere değer görüldü. Berlin Duvarı'nın yıkılmasının ardından 1992'de yaptığı, müziği  Mozart'a ait olan 'Duvarlar' adlı projesi, 1994 Varna Uluslararası Bale Yarışması'nda Kirov Balesi dansçıları tarafından sahnelendi ve eser 'En İyi Çift' ödülüne koreografi dalında layık görüldü. Anadolu'nun tutsak aşklarını anlatan 'Fırat'a Ağıt' adlı bale eserinin ilk gösterimini 1996 yılında Uluslararası Balkan Bale Festivali'nde  gerçekleştirdi. Çimenciler, Uluslararası Varna Bale Yarışması'na katılan öğrencileri için gerçekleştirdiği özel koreografileri ile ödülle aldı.

1998 yılında Osmanlı Devleti'nin 700. yılı nedeniyle klasik Türk müziği üzerine 'Harem' adlı iki perdelik eserin koreografisini yaptı ve yönetti. İlk gösterimi 3 Mayıs 1999'da yapılan eser, Ankara Devlet  Opera ve Balesi tarafından hiç ara vermeden 22 yıl sahnelendi. Müziğini Orhan Şallıel'in yaptığı Çanakkale Şehitleri adlı balesinin ilk gösterimi 2001'de yapıldı. 2003'te Reşat Nuri Güntekin'in Çalıkuşu romanını baleye uyarladı; klasik Türk Müziği şarkıları ile sahnelenen iki perdelik Çalıkuşu balesini yarattı.

Koreografileri

 Duvarlar, 1992
 Fırat'a Ağıt, 1996
 Harem, 1998
 Çanakkale Şehitleri, 2001
 Çalıkuşu, 2003

Ödülleri
 1999 Uluslararası Varna Bale Yarışması  Bronz Madalya  (Oğulcan Borova için hazırladığı 'Scorpion' koreografisi ile)
 1998 yılında Devlet Sanatçısı unvanı

Dış bağlantılar

 İçimizden Biri :Merih Çimenciler , TRT

Notlar

Kaynakça

Devlet Sanatçıları
Türk balerin ve baletleri
Yaşayan insanlar

Merih Çimenciler


Hermann Cäsar Hannibal Schubert (født 22. maj 1848 i Potsdam, død 20. juli 1911 i Hamburg) var en tysk matematiker.

1876—1908 virkede Schubert som professor i matematik ved Gelehrtenschule des Johanneums i Hamburg. Han har i en række afhandlinger, af hvilke en 1875 prisbelønnedes af det danske
Videnskabernes Selskab, beskæftiget sig med antalgeometri; i Kalkül der abzählenden Geometrie (1879) indfører han betegnelser for de forskellige betingelser, som en geometrisk figur kan
underkastes, og regner symbolsk med dem. Derved opnås, at antalgeometriens ræsonnementer og resultater fremstilles klart for øjet som regneoperationer og formler. Schubert anvender også metoden på rum med mere end 3 dimensioner. Fra 1898 ledede Schubert udgivelsen af en række gode lærebøger i matematik og matematisk fysik (Sammlung Schubert).

Kilder

Matematikere fra Tyskland
Tyskere i 1800-tallet
Tyskere i 1900-tallet

Hermann Schubert (matematiker)


جبل الهَوَارِيّة جبل يقع بشمال شرقي الوطن القبلي بالجمهورية التونسية، قرب مدينة الهوارية. يبلغ ارتفاعه 393 .

هوارية
مناطق هامة لحفظ الطيور في تونس

جبل الهوارية


Ștefan Martini () a fost un preot catolic dominican, episcop de Siret.

În tinerețe, s-a alăturat ordinului dominican. În 8 iunie 1394 a fost numit în funcția de episcop de Siret de către papa Bonifaciu al IX-lea. A slujit ca episcop până la decesul său din 10 ianuarie 1412. El nu a locuit în dieceza sa, rămânând în Dieceza de Cracovia, unde a slujit ca episcop auxiliar. În timpul domniei sale, Episcopia de Siret a fost exclusă din  de Kalocsa și încorporată în .

Bibliografie

Anul nașterii lipsă
Nașteri în secolul al XIV-lea
Decese în 1412
Episcopi romano-catolici polonezi
Episcopi romano-catolici din Episcopia de Siret
Nobili polonezi
Decese pe 10 ianuarie
Călugări dominicani

Ștefan Martini


Friedrichsgraben Almanya'nın kuzeyinde Schleswig-Holstein eyaletinde, Rendsburg-Eckernförde iline bağlı bölge. 5,39 km² yüzölçümüne sahiptir. Nüfusu, 31 Aralık 2003 itibarıyla yaklaşık 66 olarak tespit edilmiştir. Belediye Başkanlığı Helmuth Kuhrt tarafından yürütülmektedir.

Dış bağlantılar
 www.amt-hohner-harde.de

Rendsburg-Eckernförde iline bağlı yerleşim birimleri

Friedrichsgraben


Kurbağalıdere, İstanbul'un Anadolu yakasında Kadıköy ilçesinde yer alan bir semttir. Fikirtepe, Kızıltoprak, Feneryolu ve Bahariye semtlerinin arasında yer almaktadır.

Galeri

Dış bağlantılar
 Kurbağalıdere ıslah ediliyor , sabah.com.tr, 18 Haziran 2010
 30 km'lik Kurbağalıdere geçtiği her yeri vurdu... , milliyet.com.tr, 9 Haziran 2010
 Bir Kuşdili nostaljisi.... , gazetekadikoy.com.tr, 14 Şubat 2013

Kadıköy'ün semtleri

Kurbağalıdere, Kadıköy


An Rodriguezia sticta in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Mark W. Chase. An Rodriguezia sticta in nahilalakip ha genus nga Rodriguezia, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rodriguezia (Orchidaceae)

Rodriguezia sticta


Bernhard Studer (født 21. august 1794 i Büren, Kanton Bern, død 2. maj 1887 i Bern) var en schweizisk geolog.

Studer studerede først teologi, derefter naturvidenskab i Göttingen, Freiberg, Berlin og Paris. Senere ledsagede han Leopold von Buch på flere undersøgelsesrejser i Alperne. I 1834 blev han professor i mineralogi ved det da nylig oprettede universitet i Bern, i hvilken stilling han forblev til 1873. Han modtog Wollastonmedaljen i 1879. Studer gjorde sig særlig fortjent ved sine undersøgelser af Alpernes geologi og virkede ivrigt for den geologiske kortlægning af Schweiz. Af hans arbejder kan fremhæves Geologie der Schweiz (2 bind, Bern 1851-53).

Kilder

Geologer fra Schweiz
Professorer fra Schweiz
Ansatte ved Berns Universitet
Faglitterære forfattere fra Schweiz
Tysksprogede forfattere
Modtagere af Wollastonmedaljen
Schweizere i 1800-tallet

Bernhard Studer (geolog)


Jorge Lardé y Arthés (San Salvador, 21 de septiembre de 1891 - ibidem, 23 de julio de 1928) fue un científico salvadoreño. Era conocido como El Sabio por sus contemporáneos.

Obtuvo el grado de bachiller en Ciencias y Letras, y ejerció como profesor de educación secundaria. Se dedicó al estudio de vulcanología, sismología e historia de El Salvador, y realizó exploraciones arqueológicas en las zonas de Chalchuapa y Cihuatán. Escribió varios artículos sobre folklore, etimología y antropología, que fueron reunidos en la obra póstuma El Salvador antiguo.

Asimismo, dirigió el Observatorio Sismológico de El Salvador; la Revista de Etnología, Arqueología y Lingüística; y la revista La Escuela Salvadoreña. Además fue miembro fundador de la Sociedad de Americanistas y Geografía de El Salvador; miembro de número de la Academia Salvadoreña de la Historia en 1927; y miembro correspondiente de la Universidad de Wurzburgo de Alemania.

También fue autor de El terremoto del 6 de septiembre de 1915 y demás terremotos de El Salvador (1916); La población de El Salvador: su origen y distribución geográfica (1921); El volcán de Izalco (1923); Arqueología cuscatleca (1924); y  Geología general de Centro América y especial de El Salvador (1924). En 1948, su sepulcro fue declarado Monumento Nacional de la República por parte de la Asamblea Legislativa de El Salvador.

Lardé y Arthés contrajo nupcias con la profesora  Benigna Larín Cea, quien en 1951 fue galardonada con la "Medalla al mérito magisterial Dr. Darío González". El matrimonio procreó a Jorge Lardé y Larín, notable historiador salvadoreño. Fue además hermano de la poetisa Alice Lardé de Venturino, la pintora Zélie Lardé y el padre de la física Alicia Lardé López-Harrison, suegro del científico John Forbes Nash.

Véase también
Terremoto de San Salvador de 1917

Referencias

Historiadores de El Salvador
Profesores de El Salvador
Arqueólogos de El Salvador
Nacidos en San Salvador
Familia Lardé
Fallecidos en San Salvador

Jorge Lardé y Arthés


An Eria brevicaulis in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Gunnar Seidenfaden. An Eria brevicaulis in nahilalakip ha genus nga Eria, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Thailand. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Eria

Eria brevicaulis


Áłtsé 'Asdzą́ą́ ('Altsé 'Asdzáá, Áłtsé Asdzáán, 'Altsé 'Asdzáá, Ástse Estsán, Etsa-Assun; First Woman) Prva žena i njezin muž, prvi čovjek, bili su izvorni preci ljudske rase prema Navaho mitologiji.

Prva Žena i Prvi čovjek — poznati kao Altsé asdzáá odnosno Altsé hastiin — bila su bića koja su pripremila svijet za stvaranje ljudi. Nastali kada su vjetrovi otpuhali život u dva posebna klasja kukuruza, par je poveo bića koja će postati Navaho na putovanje od niza nižih svjetova do površine zemlje. U nekim se pričama prvom muškarcu i prvoj ženi pridružuju druga dva izvorna vođe: prvi dječak i prva djevojčica.

U svakom od nižih svjetova, sljedbenici Prvog čovjeka i Prve žene otkrili su različite resurse. Par je podučavao svoje pratitelje kako preživjeti u nepoznatom okruženju i poticao ih da nauče nove vještine, poput sadnje graha i kukuruza za hranu. Njih su dvoje  pomogli svom narodu da prebrodi razne krize, uključujući i veliku poplavu koja je preplavila zemlju u snažnim valovima. Morali su se nositi i s problematičnim Kojotom, koji se svađao i izigravao ljude.

U jednom od nižih svjetova, Prvi čovjek i Prva žena vodili su gorku raspravu o tome trebaju li muškarci i žene jedni druge za život. Kao rezultat njihove svađe, Prvi čovjek je četiri godine odveo sve muškarce od žena. Nakon tog razdoblja razdvojenosti, neke od mladih žena rodile su strašna čudovišta koja su lovila ljude. Na kraju su muškarci i žene shvatili da trebaju jedni druge i dogovorili su se da će ponovno živjeti zajedno.

Prvi muškarac i Prva žena također su odgojili Navaho božanstvo, poznato kao Žena koja se mijenja (Asdzáá nádleehé), koju su pronašli kao dijete. Ženi koja se mijenja dali su paket lijekova stvaranja, torbu ili zbirku svetih predmeta koji su postali izvor njezine moći. Žena koja se mijenja i njezina sestra, Žena od bijele školjke (Yolgai asdzáá), rodile su blizance koji su postali ratnici i ubijali čudovišta koja su prijetila njihovom narodu.

Izvori

Indijanska mitologija (prvi ljudi)
Indijanska mitologija (božice)
Navaho mitologija

Áłtsé 'Asdzą́ą́


Ernestine Louise de Waldeck (en allemand : Ernestine Louise von Waldeck) (née à Kleinern  et morte à Gelnhausen ) est une comtesse, puis princesse de Waldeck devenue, par mariage, de 1737 à 1739, comtesse palatine de Birkenfeld à Gelnhausen.

Biographie

Famille
Née à Kleinern le , Ernestine Louise de Waldeck est la cinquième des douze enfants de Frédéric-Antoine-Ulrich de Waldeck-Pyrmont (1676-1728), premier prince régnant de sa principauté, et de Louise de Birkenfeld et Bischwiller (1678-1753), mariés en 1700. À sa naissance, elle est comtesse de Waldeck, puis en 1712 princesse de Waldeck. Elle est la sœur de deux princes régnants successifs : Christian-Philippe de Waldeck-Pyrmont (1728) et Charles-Auguste de Waldeck-Pyrmont (1728-1763).

Mariage et postérité
Ernestine Louise de Waldeck épouse à Arolsen, le , Frédéric de Birkenfeld-Gelnhausen, né à Gelnhausen le , fils aîné de Jean de Birkenfeld-Gelnhausen et de sa seconde épouse Esther-Marie de Witzleben.

Ernestine Louise et Frédéric de Birkenfeld-Gelnhausen ont deux filles :

 Louise Caroline de Birkenfeld-Gelnhausen (Arolsen  - Gelnhausen ) ;
 Ernestine Auguste Frédérique de Birkenfeld-Gelnhausen (Gelnhausen  - Gelnhausen ).

Frédéric de Birkenfeld-Gelnhausen meurt à Gelnhausen, le , à l'âge de , sans héritier mâle. Son frère cadet Jean de Birkenfeld-Gelnhausen lui succède, tandis que Ernestine Louise devient princesse douairière. Elle meurt à Gelnhausen, à l'âge de , le , tôt le matin.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .
 .

Liens externes

Naissance en novembre 1705
Décès en mai 1782
Décès à Gelnhausen
Décès à 76 ans

Ernestine Louise de Waldeck


جائزة آرثر سي كلارك جائزة بريطانية تمنح لأفضل رواية في الخيال العلمي يتم نشرها في المملكة المتحدة. تأسست الجائزة بمنحة قدمها آرثر سي كلارك وتم منح أول جائزة في العام 1987. وتقوم لجنة من الحكام من الجمعية البريطانية للخيال العلمي ومؤسسة الخيال العلمي و مؤسسة ثالثة باختيار الكتاب ويتلقى الكاتب جائزة مالية تساوي السنة التي تمنح فيها الجائزة، أي أن جائزة العام 2008 تبلغ 2008 باوند وهكذا. كانت مارغريت آتوود من كندا أو من حازت على الجائزة في العام 1987.

المصادر

 ويكيبيديا الإنجليزية

وصلات خارجية
  الموقع الرسمي للجائزة

آرثر سي كلارك
أدب بريطاني
تأسيسات سنة 1987 في المملكة المتحدة
جوائز أدبية إنجليزية
جوائز أسست في 1987
جوائز الخيال العلمي
جوائز خيالية بريطانية

جائزة آرثر سي كلارك


Sinoptička evanđelja (grč. συνοπτιϰός: koji ima sveobuhvatan pogled) zajednički je naziv za Evanđelje po Mateju, Evanđelje po Marku i Evanđelje po Luki.

Ta tri evanđelja imaju mnoštvo podudarnosti u prikazivanju i opisivanju događaja, i u tome se razlikuju od četvrtog evanđelja, Evanđelja po Ivanu.

Sličnosti sinoptičkih evanđelja tumače se teorijom dvaju izvora. Prema toj teoriji prvi izvor ujedno je i izravni predložak Evanđelja po Marku, a drugi je »izvor Q«, koji je sadržavao Isusove riječi.

Bibliografija
 Augustin Bea, Evanđelja u svjetlu povijesti i vjere : novi znanstveni pogledi na sinoptička Evanđelja, Biskupski ordinarijat Krk, Zadar, 1966. (75 str.); II. izdanje: Kršćanska sadašnjost, Zagreb, 2007. (104 str.), ISBN 9789531103183

Izvori
 sinoptička evanđelja, Hrvatska enciklopedija, www.enciklopedija.hr, pristupljeno 23. prosinca 2021.

Vanjske poveznice
Mrežna mjesta
 Allan J. McNicol, Važnost sinoptičkog problema za tumačenje Evanđelja, Kairos 1/2007.

Novi zavjet

Sinoptička evanđelja


Torvald Alrik Magnus T:son Höjer (født 26. februar 1906 i Stockholm, død 6. januar 1962 i Danderyd), var en svensk historiker. Han var søn af historiker og diplomat, Thorvald Magnusson Höjer.

I 1950 blev han professor i historie ved Stockholms högskola (det senere Stockholms universitet).

Höjer rettede sin forskning mod den udenlandske politik og nyere historie. Efter et par værker med emner fra Bismarcktidens international politik forsvarede han sin afhandling om Carl Johan i den stora koalitionen mot Napoleon (1935). Især for Höjer som historiker, var en minutiøs grundighed i kildeforskningen, en mangesidig hensynstagende til de forskellige faktorer i et hændelsesforløb, et afbalanceret omdømme og en konsistent fremstilling. En central plads i hans produktion indtager biografien af Karl XIV Johan (3 bind 1939-1960), svensk historisk litteraturs mest monumentale værk af sin art.

Han var redaktør af Historiske tidsskrifter fra 1949, og bidrog med over 100 artikler og anmeldelser, og satte sit personlige præg på dette organ for svenske historievidenskab.

Han er begravet på Djursholms begravningsplats.

Bibliografi
 Carl XIV Johan, 3 bind, Den franska tiden, Kronprinstiden og Konungatiden (1939-1960), P. A. Norstedt & Söner, Stockholm

Kilder
Artiklen er helt eller delvis oversat fra Wikipedia på svensk
 , band 19

Personer fra Stockholm
Historikere fra Sverige
Professorer fra Sverige
Ansatte ved Stockholms Universitet

Torvald T:son Höjer