Patrik Zvijezda (eng. Patrick Star) je jedan od glavnih likova američke Nickelodeonove animirane serije Spužva Bob Skockani. Kreirao ga je Stephen Hillenburg, a glas mu daje Bill Fagerbakke. Nakon Spužva Boba, pojavljuje se u najviše epizoda.

Patrik je ružičasta i glupa morska zvijezda. Živi ispod stijene u Ulici ljuštura, te je nezaposlen. Patrik je Spužva Bobov najbolji prijatelj i oni se jako puno druže te si međusobno pomažu. Patrik se prvi put pojavljuje u epizodi "Tražimo kuhara", čija je premijera bila 1. svibnja 1999.

Izgled

Patrik je debeljuškasta zvjezdača ružičaste boje. Zbog šiljaste glave te šiljastih ruku i nogu podsjeća na prave morske zvijezde. Debeo je zbog ljubavi prema lošoj hrani, kao što su krafne, burgeri i slično. Ima crne oči, a iznad njih guste crne obrve (no u prvih nekoliko sezona obrve su bile tanje). Ima ružičasti jezik i po sebi ima male crvene točkice.

Što se tiče odjeće, Patrik nosi svijetlo zelene hlače s ljubičastim cvjetićima. On ne nosi majicu. Kad spava, ponekad nosi samo svoje bijele gaće, a ponekad spava i u normalnoj odjeći. No, uglavnom (posebno kad ima društvo) nosi pidžamu, i ima ih raznih (onu boje lavande, zelenu s cvjetićima...)

Osobnost

Patrikove osobine su nedostatak inteligencije, lijenost, neuljudnost, vedrina i naivnost. Živi ispod stijene u Ulici ljuštura, gdje mu je prvi susjed Kalamarko, a drugi Spužva Bob. On je jedan od rijetkih likova koji nemaju nos (osim Planktona i možda Slavka). To je bilo važno u epizodi "Beznos zna" kad je nabavio nos. Patrik je vrlo glup i ne zna skoro ništa (npr. u jednoj epizodi je zamijenio Spužva Boba za Planktona, a drugom prilikom je zaboravio kako jesti).

S druge strane, Patrik ponekad zna biti nešto pametniji, što zbunjuje druge likove (to se ne odnosi na epizodu "Patrik pametni" kad je postao superpametan zbog mozgovnih koralja. Jednom je Kalamarko pitao Patrika koliko je glup, a on mu je odgovorio da to ovisi. U starijim epizodama Patrik je bio nešto pametniji, a u novijim je gluplji.

Patrik često zna biti sarkastičan i duhovit, te su neke scene s njim postale popularne na Internetu (kao ona kad se morao javljati na telefon u Rakovoj poslastici, ali kad je netko pitao "Je li to Rakova poslastica?", on je rekao: "Ne, to je Patrik". Također, često zna izazvati štetu i probleme.

On je jako lijen, te većinom leži u svojoj stijeni ili dvorištu i ne radi ama baš ništa. Ipak, voli loviti meduze što često radi zajedno sa Spužva Bobom. Ipak, on uvijek želi pomoći svojim prijateljima, te voli Spužva Boba. On i Spužva Bob su jako dobri prijatelji, iako se ponekad i posvađaju, većinom zbog Patrika koji je previše sebičan ili lijen, ili nešto drugo.

Antagonizam

 U epizodi "Lov na meduze", zajedno sa Spužva Bobom tjerao je Kalamarka da ode loviti meduze, iako je bio ozlijeđen i u kolicima.
 U epizodi "Lunina raketa", zajedno sa Spužva Bobom ukrao je Luninu raketu te odletio u svemir, a po povratku su uhvatili sve građane Bikini doline jer su mislili da su vanzemaljci.
 U epizodi "Dan suprotnosti", provalili su u Kalamarkovu kuću, pravili se da su on i toliko izludili turističku agenticu da je odbila prodati Kalamarkovu kuću.
 U epizodi "Kad sam bio Slavko", bio je ljut jer su Slavko te Spužva Bob i Kalamarko (sada puževi) mijaukali, te je bacio čizmu na Kalamarka i srušio ga sa zida.
 U epizodi "Sapunica", pravio se da je doktor i plašio Spužva Boba kako ne bi išao na pregled.
 U epizodi "Udice", stavio je sebe i Spužva Boba u opasnost igrajući se na udicama unatoč upozorenjima g. Kliještića.
 U epizodi "Zločinac", optužio je Spužva Boba da mu je pojeo čokoladicu (iako ju je pojeo sam prije nekoliko sekundi) te ga je htio odati policiji zbog krađe balona koju su počinili zajedno.
 U epizodi "Ja sam tvoj najveći fanatik", dirao je sve stvari na konvenciji meduzolovaca iako mu je stražar rekao da to ne radi.
 U epizodi "Pritisak", ismijavao je Lunu jer je kopnena životinja zajedno sa Spužva Bobom, Kalamarkom i g. Kliještićem, te ju je natjerao da skine kacigu sa zrakom i astronautsko odijelo.
 U epizodi "Ja i glupan", kad je Spužva Bob glumio glupana pred Patrikovim roditeljima da ga više cijene, on je to zaboravio i počeo ga je ismijavati zajedno sa svojim roditeljima.
 U epizodi "Mornarska usta", zajedno sa Spužva Bobom koristio je loše riječi, ali to nije znao pa baš i nije pravi antagonizam.
 U epizodi "Spavaj, spavaj, mala školjko", prvo je htio zgaziti školjku, ali ga je Spužva Bob zaustavio te su je posvojili i nazvali Junior. Nakon toga, Patrik je svaki dan glumio da mora na posao, a ustvari je gledao televiziju u svojoj kući. Za to vrijeme Spužva Bob se mučio s bebom.
 U epizodi "Novi učenik zvjezdača", nacrtao je lošu sliku gđe Pufnić i tako uvalio Spužva Boba u nevolju. Nakon toga ga je i dalje uvaljivao u nevolje, te je zbog njega on završio u kazni.
 U epizodi "Puno šala", bili su nevidljivi i pravili se da su duhovi, te su preplašili sve u gradu. Također su pokušali zapaliti novac g. Kliještića.
 U epizodi "Perika", napao je Spužva Boba jer je mislio da je perika na njegovoj glavi ustvari čudovište.
 U epizodi "Na rubu suza", prvo je pojeo Spužva Bobove kartice za učenje zbog čega je on pao na testu. Zatim je on otišao i dobio vozačku iz prve, te se hvalio vozačkim umijećem i nabijao svoj uspjeh Spužva Bobu na nos. Na kraju je Spužva Bob poludio i uništio mu dozvolu, a policija je privela Patrika zbog onečišćavanja. Spužva Bob je preuzeo krivicu, ali je ubrzo pušten te su se oni pomirili.
 U epizodi "Pjevaj pjesmu za Patrika", pustio je svoju lošu pjesmu s radioantene i tako izazvao pobunu građana. Također, zbog izvođenja njegove pjesme neki glazbenici su umrli.
 U epizodi "Patrik ne plaća", prvo je lagao da ima novac, a onda je morao raditi i uništio je restoran.
 U epizodi "Bitka za Bikini dolinu", napadao je Spužva Boba tijekom rata čistoće i prljavštine.
 U epizodi "Špranj", opet je glumio doktora i pogoršao je Spužva Bobov trn.
 U epizodi "Beznos zna", dobio je nos i počeo je uništavati stvari da makne smrad.
 U epizodi "Karta", obećao je čuvati posebnu karticu Čovjeka sirene, ali je upadao u opasne situacije i na kraju uništio karticu. Srećom, imao ih je još nekoliko.
 U epizodi "Surfanje" je prerušen kao Dječak školjka zatvorio sve građane Bikini doline u zatvor.
 U epizodi "Kule od pijeska, ratovao je protiv Spužva Boba u Slanom plićaku.
 U epizodi "Stisnut u stiskalu", zalijepio je Spužva Boba da se ne može izvući iz svog stiskala.
 U epizodi "Povratak u prošlost", pojeo je tartar umak kojim su Čovjek sirena i Dječak školjka zarobili zlog Čovjeka zraku, zbog čega je nastao poremećaj u vremenu te je u sadašnjosti Bikini dolina porobljena i njome diktatorski vlada Čovjek zraka.
 U epizodi "Karate zvijezda", karateom je uništio razne zgrade i mjesta u Bikini dolini.
 U epizodi "Sentimentalna spužva", uzrokovao je to da Spužva Bob smećem zatrpa svoje i Kalamarkovo dvorište.
 U epizodi "Zaleđene face", pomogao je Planktonu otvoriti bocu s tajnom formulom, ali ne zbog zloće nego zbog gluposti. Ipak, ekipa se spasila a Planktona je pojeo veliki mekušac.
 U epizodi "Usmeno izlaganje", ometao je Spužva Boba i razbio mu posebne naočale.
 U epizodi "Jazzist u Bikini dolini", pojeo je Kalamarkove i Spužva Bobove posebne karte za backstage te je otišao na pozornicu i ometao Šaškov koncert.
 U epizodi "Zabrana pristupa", stalno je gnjavio Kalamarka i na kraju ga napao misleći da je čudovište.
 U epizodi "Eksperiment", maltretirao je Spužva Boba dok je bio "šef" te mu je naredio da sve radi i nije mu dao da jede njegov sladoled.
 U epizodi "Sanitarno ludilo" nije dao Kalamarku da uzme njegovo smeće i započeo je borbu smećem.

Zločinačke uloge

 U epizodi "Valentinovo", poludio je kad njegov poklon nije stigao na vrijeme te je počeo uništavati karneval i napadati sve oko sebe.
 U epizodi "Odbačen", postao je sebičan i zločest prema Spužva Bobu nakon što je Slavko počeo biti blizu njega (iako je on samo htio keks iz njegovih hlača). Nije se nimalo kajao i pustio je da Spužva Bob pati i bude u depresiji. To je jedna od njegovih najzločestijih uloga dosad.
 U epizodi "Glupost vlada" je kraljevski ministar otkrio da je Patrik sljedeći po redu za kraljevski naslov. Kad je postao kralj, Patrik je postao izuzetno ohol, sebičan, bezosjećajan i oštar. Nakon što je htio pomaknuti Kalamarkovu kuću bez njegove dozvole, on je pokrenuo pobunu protiv njega među građanima. Nakon toga Patrik je htio napasti Kalamarka za osvetu i tu je preplašio Spužva Boba. No kad se Patrik pogledao u ogledalo, vidio je čudovišnu verziju sebe i abdicirao, shvaćajući da je prijateljstvo važnije od svega. Međutim, kraljevski ministar je otkrio da je pravi kralj Slavko i sve se sretno završilo. Ovo je njegova četvrta najgora uloga ikad.
 U epizodi "Tvoje, moje i moje" je Spužva Bobovim novcem kupio obrok za njih dvojicu i pojeo ga cijelog, a nakon toga odbio s njim dijeliti igračku Rakofrenda. Situacija je eskalirala nakon sukoba te je Patrik pojeo Rakofrenda. Na kraju su oboje dobili igračku, ali ovo ostaje njegova treća najgora uloga ikad, i tu Patrik pokazuje mnogo više sebičnosti nego inače.
 U epizodi "Velika sestra Sara", uopće se nije brinuo kad je njegova sestra ozlijedila Kalamarka i Spužva Boba te im uništila kuće. Također, Patrik je okrivio njih za sve. Na kraju su se svi pomirili, ali se ovo smatra kao njegova peta najgora uloga ikad.
 U epizodi "Patrik čuvar ljubimaca", pojeo je svu Slavkovu hranu i, umjesto da ga normalno okupa, poplavio cijelu kuću. Također ga je smrtno preplašio bacačem plamena, govoreći mu da odluči sviđa li mu se više vatra ili voda. Također je koristio SOL na Slavku, iako je to moglo biti jako opasno za njega. Ovo je njegova najgora uloga u povijesti serije.
 U epizodi "Limunada s crnilom", plašio je Kalamarka kako bi dobio crnilo za limunadu, pošto hobotnice u opasnosti ispuštaju crnilo. Nije uopće brinuo što je Kalamarko postao paranoičan i poludio zbog morskog pauka kojeg je Patrik koristio. Ovo je njegova druga najgora uloga ikad.

Životopis

Djetinjstvo

Patrik Zvijezda je rođen u obitelji Zvijezda dana 26. veljače 1986. godine kao drugo dijete i jedini sin Marge i Herba Zvijezde. Starija sestra zvala mu se Sara, izgubila se u moru dok su ona i Patrik još bili djeca, te je nije vidio skoro dvadeset godina. Patrik je također sreo Spužva Boba dok su bili djeca. U djetinjstvu je pohađao osnovnu i srednju školu.

Doseljavanje u Ulicu ljuštura

Kad je malo odrastao, odselio se od svojih roditelja (i bio je sretan zbog toga). Nakon toga je kupio stijenu u Ulici ljuštura i postao Kalamarkov prvi susjed. Jednog dana, dok je Kalamarko radio u vrtu, ananas je pao s neba i kupio ga je kupac da živi u njemu - upravo Spužva Bob. Otada njih trojica zajedno žive tamo.

Ostale stvari tijekom života

Jednom prilikom je dobio, ali i izgubio vozačku dozvolu.

Jednom prilikom je naučio i kako staviti pelenu.

Upoznao je i Lunu dan nakon što je to učinio Spužva Bob.

Jednom je iznajmio i svoje dvorište

Također, ujedinio se sa Spužva Bobom, Lunom, Kalamarkom, g. Kliještićem i Plankton da vrate tajnu formulu rakburgera u drugom filmu.

Patrik danas

Danas Patrik živi u svojoj kući ispod stijene, na adresi Ulica ljuštura 120 u gradu Bikini dolina. Njegov prvi susjed je Kalamarko, kojeg on smatra prijateljem, ali ga on baš ne voli; a drugi je Spužva Bob, njegov najbolji prijatelj. Patrik je vrlo lijen, ali uživa u stvarima koje on i Spužva Bob rade zajedno, kao lov na meduze, puhanje mjehurića i gledanje epizoda o superjunacima Čovjeku sireni i Dječaku školjki. Patrik jako voli jesti i spreman je na sve da se dočepa jela; no obično nema novaca, pa je tako u jednoj epizodi morao svoj dug u Rakovoj poslastici otplaćivati radom, što nije bila najpametnija ideja jer je uništio restoran.

Patrik također smišlja planove za neke avanture. Uglavnom pomaže Spužva Bobu, i obrnuto. Oni su najbolji prijatelji. Patrik je također dobar Lunin prijatelj, ali ne toliko kao Spužva Bob, jer ga Luna smatra glupim. Kad se ne druži sa Spužva Bobom, Patrik uglavnom sjedi u svojoj kući ili u dvorištu, te u većini slučajeva ne radi ama baš ništa.

Sposobnosti i vještine

Iako je Patrik vrlo glup, lijen i malo toga zna, on ipak ima neke vještine:

 Snaga - poznato je da je Patrik jako snažan, jer u mnogim epizodama podiže svoju stijenu (s druge strane, Spužva Bob je slab). U nekim epizodama može rastaviti i podići i čitavu cestu. Također, u epizodi "Predstava" je podigao teško sidro i bacio ga na Spužva Boba. U videoigrama je poznat po bacanju teških stvari pa i njegovih prijatelja.
 Vožnja - Patrik je izvrstan vozač, što je viđeno u epizodi "Na rubu suza" gdje je dobio vozačku iz prve, na što je Spužva Bob doduše bio ljubomoran, te ju je Patrik kasnije izgubio.
 Pjesma - Patrik rijetko pjeva, ali kada to radi, radi to dobro.
 Bubnjanje - Patrikov najdraži instrument su bubnjevi. On je bio glavni bubnjar kad su prijatelji osnovali bend. U još nekoliko epizoda kao "Kalamarko-vizija" je viđen kako bubnja. U epizodi "Rakova cesta" je bubnjao po svom trbuhu sasvim dobro.
 Ples - jednom je plesao jazz sa Spužva Bobom, a htio je i s Kalamarkom u epizodi "Samo jedan grizić".
 Prerušavanje - u epizodi "To nije dama" bio je prerušen kao Patricija dosta dugo, i nitko ga nije prepoznao.
 Jahanje morskih konjića - iako u epizodi "Glupani i zmajevi" nije znao jahati morske konjiće, naučio je i radio to sasvim dobro u epizodi "Život u danu".
 Spašavanje - u epizodi "Zli morski susjedi" spasio je Kalamarka da se ne uguši vilicom koju je progutao dok se smijao njemu i Spužva Bobu.
 Vještine preživljavanja - može preživjeti dugo vremena u prirodi, što je viđeno u epizodama "Preživljavanje idiota" i "Preživljavanje u prirodi".
 Lov na meduze - Patrik odlično lovi meduze i to mu je najdraži hobi. On i Spužva Bob jako to vole raditi i često to rade zajedno.
 Jedenje - u epizodi "Pritisak", Patrik je pojeo Dupli deluxe rakburger u jednom zalogaju. U jednoj epizodi je također viđeno da može u pet minuta pojesti čak 1000 rakburgera, što je radio na natjecanju i time pobijedio.
 Ne raditi ništa - Patrik je u epizodi "Stanko S. Skockani" pokazao njemu i Spužva Bobu kako ne raditi ništa. U jednoj epizodi nije radio ništa 8 sati, a u jednoj epizodi je čak dobio i nagradu jer "nije radio ništa dulje od ikoga drugoga".
 Zurenje - Patrik je odličan u zurenju i uvijek pobijedi Spužva Boba.
 Karate - vješt je u karateu, što se vidi u epizodi "Karate zvijezda".
 Regeneracija - pošto je zvjezdača, Patrik ima moć regeneracije. U jednoj epizodi je ostao bez ruke i ubrzo mu je narasla nova.

Situacije opasne po život

Patriku je vrlo često život bio u opasnosti. Iako većinom on ne radi ništa te mu se ne događaju posebne stvari, kad je u nekoj avanturi zna se ozlijediti. Već u prve tri epizode ("Tražimo kuhara", "Puhalica" i "Čajanka") je dvaput bio u životnoj opasnosti.

Obitelj

Roditelji, bake i djedovi

Patrikovi roditelji se zovu Herbo i Marga. Marga se udala za Herba Zvijezdu te su dobili dvoje djece; sina Patrika i kćer Saru. Njezini su roditelji nepoznati. No poznato je da su Herbovi roditelji Maw Tucket i Billy Bob Star (što se vidi na njihovom obiteljskom stablu)

Za Billy Boba i Maw Tucket se jedino zna da su Herbovi roditelji, a za Margine roditelje se ne zna ništa.

Braća, sestre, rođaci

Patrik nema brata, ali ima stariju sestru koja se zove Sara i pojavljuje se samo u epizodi "Velika sestra Sara". No manje poznata činjenica jest da je Patrikov prvi rođak Slavko, Spužva Bobov puž! To se može vidjeti u epizodi "Glupost vlada". Slavko (eng. Gerald "Gary" Wilson Jr.) je također član obitelji Zvijezda; majka mu je gospođica Wilson, a otac Sluggo, koji je također sin Billyja Boba i Maw Tucket.

Preci

Preci iz prapovijesti

Dva su poznata Patrikova pretka iz prapovijesti; tu je primitivna zvjezdača, koja je viđena u epizodi "SB-129". U epizodi "Ugh" se vidi i Patar, koji se družio sa Spužvoslavom i pretkom Kalamarka. Poznato je da su Spužvoslav i Patar otkrili vatru.

Preci iz novijih vremena

U doba divljeg Zapada živio je Pecos Patrik, koji je pomogao Spužva Bilu da obrani grad od Jednookog Planktona. Njih dvojica su bili veliki prijatelji.

Poznat je i njegov drugi predak iz iste epizode, koji je upozoravao ljude na mekušce.

Kraljevski preci

Na obiteljskom stablu se vidi kraljevska dinastija i njezini članovi. Sve su započeli kraljica Algić i kralj Ameba. Njih dvoje su dobili dvoje djece; princa Callousa i princezu Tulsu. Callous se udao za princezu Dingu i dobili su sina Carla. Princeza Tulsa se, pak, udala za Yoricka i zajedno su dobili kćer; Maw Tucket, Herbovu majku. Na stablu se vidi i da Billy Bob ima brata, Cletusa.

Pošto je Sluggo bio stariji, prema kraljevskim zakonima njegov sin Slavko postao je zakoniti kralj Bikini doline.

Nasljednici

Jedini poznati Patrikov nasljednik je Patron, koji živi u 41. stoljeću kad je u Bikini dolini sve kromirano. Patron ima dvije glave, može se teleportirati i prijatelj je sa svim Spužvatronovima.

Posao

U većini epizoda Spužva Boba Patrik je nezaposlen, te odmara u svojoj stijeni ili se zabavlja negdje sa Spužva Bobom. Međutim, u nekim epizodama on uspijeva dobiti posao. Često se zna zaposliti kao radnik Rakove poslastice, a ponekad je obavljao i druge poslove, kao izumitelj ili prodavač čokoladica

Međutim, u većini epizoda on ipak nema ikakav posao.

Odnosi

Spužva Bob Skockani

Spužva Bob i Patrik su najbolji prijatelji i susjedi. Iako nisu najpametniji, oni čine vrlo dobru ekipu, te zajedno uživaju u raznim stvarima kao što su lov na meduze, puhanje mjehurića i čitanje stripova o Čovjeku sireni i Dječaku školjki. U epizodi "Tajna kutija" otkriveno je da su bili prijatelji otkad su rođeni. I njihovi preci su dugo gajili prijateljstvo: primitivna spužva se družila s primitivnom zvijezdom, Spužvoslav s Patarom te Spužva Bil s Patrikom iz onog doba. Spužva Bob nikad ne kritizira Patrika zbog nedostatka pameti, te misli da je on zapravo pametniji nego što se na prvi pogled čini.

Patrik često daje Spužva Bobu neke savjete, kao što mu je rekao da uvijek postoji prečica u epizodi "Izgubljen u Bikini dolini". Često mu pomaže u raznim slučajevima (pogotovo u starijim epizodama), i obrnuto. Recimo, u epizodi "Dome slatki ananasu" mu je dao da spava u njegovoj kući, ali to baš i nije dobro završilo.

Međutim, ponekad se događa da se oni posvađaju zbog nekih razloga, počevši od epizode "Zli morski susjedi" gdje je, doduše, Kalamarko bio kriv za raspad njihovog prijateljstva. U epizodi "Kuharske igre" su također bili u sukobu, te je Patrik radio za Kantu splačina i tako se borio protiv Spužva Boba u mnogo natjecanja. Svađali su se i u epizodi "Novi učenik Zvijezda", gdje je zbog Patrika Spužva Bob bio kažnjen od strane gospođe Pufnić. U epizodi "Patrik Pametni" se njihovo prijateljstvo također nakratko raspalo, jer sada superpametni Patrik više nije uživao u stvarima koje je prije radio sa Spužva Bobom kao što je lov na meduze. U epizodi "Na rubu suza" je Patrik iz prve dobio vozačku dozvolu, te je kao milijunti uspješni učenik dobio besplatni auto, a Spužva Bob je bio jako ljubomoran. Ipak, pomirili su se na kraju epizode, kao što se dogodi gotovo uvijek. Jedan od njihovih najslavnijih sukoba je i u epizodi "Bitka za Bikini dolinu", gdje su se borili pošto je Spužva Bob bio za higijenu i čistoću, a Patrik za prljavštinu i nehigijenu. Drugi vrlo poznati sukob je iz epizode "Tvoje, moje i moje", gdje su se posvađali oko dijeljenja igračke zvane Rakofrend. U toj epizodi su baš ratovali. Također, u epizodi "Ne znaš spužvu" su se svađali jer Patrik nije znao ama baš ništa o Spužva Bobu. Patrik je također bio ljubomoran na Spužva Boba zbog mnogo dobivenih nagrada u epizodi "Veliki ružičasti gubitnik". Ipak, na kraju većine takvih epizoda oni se pomire i opet budu prijatelji.

Kalamarko Kraković

Kalamarko uglavnom ne voli Patrika jer je vrlo glup i ništa ne radi, te ga prezire. Također ga ne voli jer se druži sa Spužva Bobom, a njih dvojica mu često unište dan. Patrik, pak, uglavnom smatra Kalamarka za prijatelja i voli ga, što njega često živcira.

Ipak, i Patrik je ponekad grub prema Kalamarku. U epizodi "Bunar želja" su se počeli gurati i skoro su se potukli, a u epizodi "Zabrana pristupa" Kalamarko uviđa da je Patrik mnogo naporniji od Spužva Boba, pa križa njegovo ime s dokumenta o zabrani pristupa i dodaje Patrikovo. Poznat je slučaj epizode "Limunada s crnilom" gdje ga je konstantno plašio i doveo do ludila samo da dobije crnilo za sebe.

I Kalamarko je ponekad ljubazan prema Patriku, što se vidi u epizodama kao što je ona "Zli morski susjedi" iz prve sezone gdje ga je spasio od gušenja. Drugi primjeri su epizoda "SB-129" gdje je bio sretan što ih vidi nakon što je cijeli dan putovao vremeplovom, ili epizoda "Božić tko" gdje mu je prodao sat samo da ga oraspoloži. Iako je toga manje u novim sezonama, gdje se više ističu negativne osobine likova, Kalamarko je opet ponekad ljubazan prema Patriku, npr. u epizodi "Kalamarkova škola za odrasle" gdje ga je poučavao kako da bude odrastao.

Luna Frnjau

Patrik i Luna imaju čudan odnos. Ponekad su prijatelji a ponekad se svađaju, uglavnom zato što je Luna prepametna za Patrika dok je Patrik preglup za Lunu. U prvoj epizodi kad su se sreli, "Čajanka", su bili prijatelji. U epizodi "Patrik-igra" je uživala igrajući Patrikovu društvenu igru. U epizodi "Crv u uhu" mu je Luna rekla da treba njegovu pomoć oko Spužva Boba.

Ipak, oni se često svađaju i ratuju. U epizodi "Teksas" se Luna jako ljutila na njega jer je vrijeđao Teksas te ga je progonila kroz cijelu Bikini dolinu. U epizodi "Patrik Pametni" je Patrik rekao Luni da je glupa, a ona se uvrijedila i rekla mu da joj se više sviđao dok je bio "školjkoglav". U epizodi "Čari rodea" se naljutila na njega i ostale jer su joj uništili šanse za pobjedu, no onda ih je spasila i pobijedila pa su opet bili prijatelji. Poznat je i slučaj iz epizode "Pritisak" gdje su se svađali, jer je Patrik smatrao da su morska stvorenja bolja a Luna je smatrala da su bila kopnena. Na kraju je ipak spasila Patrika od ptica.

Eugen H. Kliještić

Odnos Patrika i g. Kliještića je vrlo složen. Patrik često vidi g. Kliještića kao prijatelja, ali ponekad i ratuje protiv njega. Kliještić uglavnom prezire Patrika zbog gluposti, ali u nekoliko navrata mu daje prijateljske savjete i odnosi se prema njemu kao otac prema sinu.

U puno epizoda oni su prijatelji. Jedan od primjera za to je epizoda "Što se dogodilo Spužva Bobu?" gdje su se udružili da nađu Spužva Boba, te su se obojica kajali jer su bili grubi prema njemu. U epizodi "Truth or Square" ga je zaposlio kao čuvara na proslavi godišnjice Rakove poslastice, što dokazuje da ima povjerenja u njega. Također, on često uposli Patrika kao ispomoć u restoranu i zaposlenika, što se dogodi vrlo često ("Veliki ružičasti gubitnik", "Nema kape za Patrika", "Zabranjeni u Bikini dolini"...)

Međutim, oni su često i u sukobu. U epizodi "Puno šala" su Patrik i Spužva Bob plašili Kliještića glumeći da su duhovi i htjeli su mu zapaliti novac. U epizodi "Patrik ne plaća" ga je prvo natjerao da otplati ono što je pojeo a nije platio teškim fizičkim radom, no na kraju je Patrik uništio Rakovu poslasticu pa se g. Kliještić jako naljutio na njega. U epizodi "Nema kape za Patrika" se baš i nisu svađali, ali je g. Kliještić tjerao Patrika da se ozlijeđuje (tako da pada na pod, diže se i opet pada cijeli dan), što se nije svidjelo Spužva Bobu. U epizodi "Kaj jede Patrika?" ga je iskorištavao kako bi mogao zaraditi što više novca, a istovremeno i zadobiti ugled u Bikini dolini tako da njegov štićenik (Patrik) pobijedi na natjecanju u jedenju rakburgera, što bi rezultiralo vraćanjem nagradnog pojasa u Bikini dolinu.

Šime Josip Plankton

Patrik i Plankton također imaju kompleksan odnos. U nekim epizodama Plankton je prezirao Patrika jer je glup, a ni Patrik nije volio Planktona jer je znao za njegove pokušaje krađe formule. U jednoj novijoj epizodi, Bez fotografiranja molim, Patrik je vodio nekog čudnog turista u obilazak Bikini doline te mu je rekao da može stati na Planktona jer je zabavno. U epizodi "Došlo je iz Slanog plićaka" se također ljutio na Planktona, ali je dao Spužva Bobu sjajnu ideju. U epizodi "Šalša imbecilikus" Plankton je uzeo Patrikov DNA i pretvorio cijeli grad u glupane, ali Patriku to nije puno značilo jer nije shvaćao o čemu se radi.

Ipak, ponekad su prijatelji. Na primjer, u epizodi "Kuharske igre" Plankton i Kliještić su se natjecali na velikim igrama za roštilj-kuhare. Kako Plankton u Kanti splačina nije imao zaposlenike, iskoristio je sukob Spužva Boba i Patrika te prijavio Patrika kao natjecatelja za Kantu splačina. Patrik i Spužva Bob su više-manje bili izjednačeni, ali kad je krenulo zadnje natjecanje u boksu, potrgale su im se hlače te je izašla istina na vidjelo: Patrik je nosio žute, a Spužva Bob ružičaste. Opet su se pomirili, a Plankton se zajedno s Kliještićem ljutio jer je ostao bez zaposlenika.

Bili su prijatelji i u epizodi "Renoviranje", kad je Patrik pomagao Planktonu renovirati Kantu splačina, ali je Plankton od njega imao više štete nego koristi (recimo, Patrik je napravio prozor od metala te se nije moglo gledati kroz njega). U "Rakovoj cesti" su bili zajedno u bendu dok se nije otkrio pokušaj krađe tajne formule, te je Planktona uhitila policija. U epizodi "U kanticu po slasticu" je Patrik napravio slogan zbog čega je Kanta splačina postala najpopularniji restoran u Bikini dolini. U drugom filmu su također bili u istoj ekipi te su surađivali.

Gospođa Pufnić

Patrik i gospođa Pufnić se ne susreću često. Ipak, u epizodi "Novi učenik zvjezdača" Patrik je postao učenik u školi gđe Pufnić, te je nacrtao sliku gdje je prikazuje u lošem svjetlu. Patrika gospođa Pufnić živcira. U epizodi "U zatvoru", kad je završila u zatvoru, joj se nije svidjelo što je Spužva Bob sa sobom poveo i Patrika. Ipak, čini se da ga gđa Pufnić voli nešto više nego Spužva Boba, vjerojatno jer je bolji vozač. Također, zajedno su bili na tulumu kod Spužva Boba jednom prilikom.

Slavko

Patrik i Slavko su uglavnom u dobrom odnosu. U jednoj epizodi se otkriva da su čak i rodbinski povezani. U epizodi "Odbačen" je Slavko napustio Spužva Boba da bi bio s Patrikom, ali kasnije se otkrilo da je samo htio kolačić iz njegovog džepa. Patrik je također bio tužan kad je Slavko otišao i pomagao je Spužva Bobu da ga nađe u epizodi "Jeste li vidjeli ovog puža?".

Ipak, ponekad su i oni u svađi. U epizodi "Patrik čuvar ljubimaca" ga je preplašio bacačem vatre i čak je koristio sol, a poznato je da se puževi osuše ako dođu u dodir sa solju. Također mu je pojeo hranu i uzrokovao poplavu u kući. U epizodi "Tvoje, moje i moje" je rekao Slavku da će ga izbrisati s liste prijatelja jer je bio na Spužva Bobovoj strani, ali Slavko nije mario za to.

Čovjek sirena i Dječak školjka

Spužva Bob i Patrik obožavaju čitati stripove i gledati filmove o ova dva superjunaka, te su im oni na neki način idoli. Čovjeka sirenu i Dječaka školjku, s druge strane, Patrik često živcira. U epizodi "Povratak u prošlost" Patrik je pojeo tartar umak kojeg su Čovjek sirena i Dječak školjka u normalnom razvoju događaja koristili da zarobe Čovjeka zraku, zbog čega je Čovjek zraka u sadašnjosti vladao Bikini dolinom kao diktator a Čovjek sirena i Dječak školjka su bili prisiljeni na teški fizički rad. Ipak, na kraju su se ujedinili da unište Čovjeka zraku.

Citati

 Tko je... tko je... velika žuta kocka s rupama? - epizoda "Tražimo kuhara".
 Zar je već vrijeme da uništimo Kalamarkov dan? Hej, Spužva Bob, nemoj početi bez mene! - epizoda "Dome slatki ananasu".
 Pauci! Pauci! Pauci! Pobij ih sve! - epizoda "Dome slatki ananasu". Prema mnogima vrlo smiješna scena, u kojoj je Patrik sanjao pauke pa teškom stijenom lupao Spužva Boba u snu.
 Sad, hoćeš li slušati velikog glupana ili ćeš slušati mene? - epizoda "Udice". Patrik je "velikim glupanom" nazvao g. Kliještića, što je ironično jer je on sam glup.
 Ne, ovo je Patrik! (eng. No, this is Patrick) - slavni citat iz epizode "Veliki ružičasti gubitnik". U jednoj sceni Patrik se morao javljati na telefon. Kad bi kupac pitao "Je li to Rakova poslastica?", Patrik bi odgovorio "Ne, ovo je Patrik". Ovo je postala jako popularna scena na Internetu.
 Moje ime nije Rick! (eng. My name is not Rick!) - još jedan slavni citat iz epizode "Kuharske igre", gdje se Spužva Bob borio protiv Patrika i gumicom mu obrisao pločicu s imenom gdje je tad pisalo Rick.
 Tko ste vi ljudi? - epizoda "Tjedan pred zimski san".
 Škola brodarenja? Mislio sam da je ovo tečaj španjolskog - epizoda "Novi učenik zvjezdača".
 Hajdemo se skinuti goli - epizoda "Čokolada sa lješnjacima".
 Tko je to rekao? Jesi ti duh? - epizoda "Video za obuku u Rakovoj poslastici".
 Kalamarko, tvoj strop razgovara sa mnom - epizoda "Video za obuku u Rakovoj poslastici".

 Luna: Moš ić bit glup negdi drugdi?
 Patrik: Ne do četiri.
(epizoda "Imao sam nezgodu")

 Pa, možda je glupo ali je i blesavo - epizoda "Kamperska epizoda".
 Je li ovo hotel? - epizoda "Rakov toranj".
 Pa što? Ja ne govorim tebi kako da živiš svoj život! - epizoda "Rakov toranj". Patrik je to ljutito rekao Kalamarku kad je ovaj otkrio da tegli njegove kovčege u kojima je samo kamenje.
 Ne čujem te, ovdje je premračno - epizoda "Ukleta trgovina igračaka".
 Te riječi rastužuju moju glavu - epizoda "U kanticu po slasticu".
 Pa, zove se... hm... zove se... PATRIK-IGRA! - epizoda "Patrik-igra".

 Patrik: Ne trebaš nam reći hvala.
 Kalamarko (ljutito): Hvala?
 Patrik: Nema na čemu!
(epizoda "Osjećaj tonjenja". Inače su Patrik i Spužva Bob srušili Kalamarkovu kuću pod zemlju i uništili dio nje te je natrpali zemljom.)

 Zove se "Ružna školjka". Jednom davno živjela je ružna školjka. Ona je bila toliko ružna da su svi umrli. Kraj - epizoda "Nešto smrdi".
 Je li majoneza instrument? - epizoda "Kalamarkov bend".
 Znanje ne može zamijeniti prijateljstvo. Biram biti idiot! - epizoda "Patrik Pametni".
 Slavko, mislio sam da imamo nešto! - epizoda "Odbačen".
 A što misliš kuda si ti krenuo, žvakaču splačina? - epizoda "Cijeli zub".
 Luna je cura? - epizoda "Pritisak".
 Sezame, otvori se. Pa, napravio sam sve što sam mogao - epizoda "Preživljavanje idiota".

Zanimljivosti

 Do epizode "Nešto smrdi", Patrikove obrve su bile tanje i u obliku slova M. Nakon toga su u obliku slova Z, osim u epizodi "Veliki ružičasti gubitnik". To je zbog razlike u načinu animacije prve sezone i sezona nakon nje.
 U epizodi "Ne znaš spužvu" saznaje se da Patrik ima uvučen pupak.
 U epizodi "Leteći Spužva Bob" se vidi da Patrik može letjeti.
 Njegov životni san je da pobijedi Velikog majmuna i spasiti devetu dimenziju, što se saznaje u epizodi "Veliki ružičasti gubitnik".
 Implicirano je da Patrik obožava rock glazbu, između ostaloga zbog toga što jako dobro svira bubnjeve. Također, neki kao dokaz spominju i to da on živi pod stijenom, a stijena se na engleskom kaže "rock".
 Prema Patrikovoj vozačkoj dozvoli, on teži 2 "ouncea", što bi značilo 56,7 grama. Pošto jedan "ounce" iznosi 28,349 grama (obično se zaokružuje na 28,35), znači da je Patrikova težina oko 56,70 grama, što je vrlo malo za njega (jer znamo da je jako snažan). Također, na vozačkoj dozvoli možemo vidjeti da je visok 6 inča (15 centimetara), te da ima kratku ružičastu kosu.
 U 1. sezoni se često vidi kako Patrik, kad odlazi u stijenu, legne na nju i onda sklizne u svoj dnevni boravak.
 U epizodi "Božić tko" Patrik zove olovke "štapićima za pisanje".
 Za razliku od Spužva Boba, Patrik je uglavnom dobar vozač. U epizodi "Vozačka škola" mu je javljao odgovore na ispitu, što se ne može uzeti kao loše jer nijedan nije shvatio da je to varanje (bar ne do kraja epizode). Također, u epizodi "Na rubu suza" je dobio vozačku dozvolu iz svog prvog pokušaja.
 Patrikov OIB (identifikacijski broj) je A1376047, što se također vidi na njegovoj vozačkoj dozvoli.
 U epizodi "Grubijan" se spominje da je Patrik išao na fakultet, ali ga vjerojatno nije završio pošto nije baš pametan.
 Svaki put kad Patrik vidi sirene, zaljubi se u njih. To se najbolje vidi u epizodi "Dobrodošli u Trokut Bikini doline", a i u prvom filmu.
 Patrikova inteligencija može varirati tijekom epizoda. Ponekad pokazuje male znakove inteligencije, posebno u prvim sezonama. Kasnije, u novijim epizodama, gdje su svim likovima istaknutije negativne osobine, Patrik postaje još gluplji nego prije. To se pogotovo vidi u epizodama "Šalša imbecilikus" i "Ugodna vožnja". Također, u epizodi "Kalamarko-vizija", kad je Kalamarko vodio TV emisiju, on ga je pitao "Koliko si ti glup", a Patrik je odgovario "To ovisi".
 Jedna od nelogičnosti je to otkud Patriku novac, pošto on nema stalni posao. Ponekad radi u Rakovoj poslastici, ali tamo je plaća tako mala, a g. Kliještić vjerojatno i ne plaća Patrika. Možda se može odgovoriti da on uzima sve što nađe, pa i kovanice, a ponekad i posuđuje novac od Spužva Boba. Ipak, ovo ostaje jedna od stvari na koje ne postoji jasan odgovor.
 Patrik ipak primjećuje neke stvari. U epizodi "Lov na meduze" je rekao Spužva Bobu da ih Kalamarko ne voli (što je istina), ali Spužva Bob nije vjerovao.
 Patrik ponekad kaže i neke pametne stvari, ali obično nije svjestan toga što je rekao.
 Zbog svoje gluposti i prijateljstva s glavnim junakom, neki Patrika uspoređuju s vilenjakom Cosmom iz druge Nickelodeonove serije, Čudnovili roditelji.
 U nekim epizodama se vidi da Patrikov mozak radi sporije nego što bi trebao, što je jedan od razloga njegove gluposti.
 Patrikova najdraža boja je tirkizna.
 Patrik nije mogao njušiti miris u epizodi "Nešto smrdi", ali je mogao u epizodi "Spavaj, spavaj, mala školjko". Također, njegovo neimanje nosa je bilo važno u epizodi "Beznos zna". Ipak, u epizodi "Bitka za Bikini dolinu" je imao nos, a u nekim epizodama (npr. "Pituri") se vidi da ima nosnice.
 U epizodama "Božić tko" i "Pjevaj pjesmu za Patrika" Patrik ne zna kako koristiti olovku, ali u epizodi "Rakburger ludorija" je uspio savršeno nacrtati Kalamarka prema Slavkovom opisu.
 U nekim epizodama Patrik ima smeđe ili plave oči umjesto crnih, što je još jedna od grešaka animatora.
 Patrikova glavna osobina, glupost, je bazirana na činjenici da zvjezdače izgledaju sporo i glupavo, ali one su zapravo pametnije; također, poznato je da zvjezdače nemaju mozak.
 U nekim epizodama, kao što je "Seansa šmeansa" ili "Nestali identitet", može se vidjeti da se Patrik obraća publici.
 Patrik ima arahnofobiju (boji se paukova). To se vidi u epizodi "Dome slatki ananasu" gdje je imao noćne more o njima. To se pojavljuje i u kasnijim epizodama kao što je "Patrikov kupon", epizoda iz desete sezone.
 Iako se skoro svi otruju, razbole i povraćaju kad jedu Planktonove iznutrice, Patrik je jedini lik koji ih jede bez problema, što se vidi u epizodama "Prijateljske špilje", "Besplatni uzorci" itd.
 Patrik ima špahtlicu koja se zove Franko.
 Patrik je desnoruk.
 Patrikovi snovi su jednostavni kao i njegov um.
 Njegova visina i masa odgovaraju pravim zvjezdačama.
 Patrik nije apsolutno zvijezda; on ima 1/16 amebe u sebi, pošto je jedan od njegovih predaka bio i Kralj ameba (to se vidi na njegovom obiteljskom stablu).
 Patrik je dvaput glumio doktora, u epizodama "Sapunica" i "Špranj", i oba puta je napravio nevolju.
 Prema Teoriji o sedam smrtnih grijeha, Patrik predstavlja lijenost.
 Nakon prvog filma Patrikov glas postaje dublji.
 Uz Kalamarka, Patrik je jedan od rijetkih likova koji govore književnim jezikom, barem u hrvatskoj sinkronizaciji.
 Patrik se pojavlje u 307 epizoda (počevši od prve), a ukupno ih ima 385.

Izvori

Likovi iz serije Spužva Bob Skockani

Patrik Zvijezda


Le Cây nêu (chữ nôm : , composé du  (), arbre et de  (), sommet d'un arbre ou perche, pavillon, signal, terme vietnamien traduit en arbre tabou est un mât constitué d'un arbre, utilisé comme instrument d'exorcisme, dans la moitié Nord du Viêt Nam, pour le Têt, (nouvel an ou fête du printemps), adaptation vietnamienne du nouvel an chinois.

Fonctions
Il signifie aux mauvais esprits l'interdiction d'entrer sur le terrain de la maison. un grand arc à la chaux éteinte est dessiné au même moment dans la cour de la maison.

Il rappelle aussi le combat dans lequel l'esprit du mal fut vaincu par l'esprit du bien.

c'est aussi un élément permettant aux ancêtres de retrouver les maisons de leurs descendants quand ils retournent sur Terre, et de participer ainsi à la fête du Têt.

Description

Il s'agît d'un bambou auquel on attache des rubans rouges ou des plumes à son sommet.

Au , Alexandre de Rhodes le décrit comme comportant un petit panier d'osier renfermant quelques bouchées d'arec et de bétel et des feuilles de papier doré, ou des branches de bruyère à balai. Des gongs peuvent également y être attachés.

Annexes

Références

Bibliographie

 Compte rendu :

Voir aussi
 Arbre de mai, arbre similaire dans la culture occidentale.
 Koi nobori, arbre similaire dans la culture japonaise, utilisé le 5 mai pour la fête des enfants.
 En Chine, chunfan () ou chun fanzi (), associé avec le , forme ce que l'on appelle le « chun fan sheng » (

Culture vietnamienne
Célébrations du nouvel an
Arbre et croyance

Cây nêu


Jura Dönemi - Dünya'nın jeolojik dönemlerinden biri
 Jura - İsviçre kantonlarından birisi¨
 Jura - Fransa bir il (département)

Jura


Vasile Gherasim ()  un licențiat în drept, doctor în sociologie urbană, politician român, fost primar în sectorul 1, București între 2000-2004 din partea PSD și deputat în Parlamentul României în mandatul 2008-2012 din partea PDL.

Distincții
 Ordinul "Serviciul Credincios" în grad de "Cavaler" acordat de Președintele României în 2005

Referințe

Vezi și
Lista primarilor sectoarelor bucureștene aleși după 1989

Nașteri în 1950
Decese în 2020
Decorați cu Ordinul Național Serviciul Credincios
Deputați români 2008-2012
Membri ai Partidului Democrat-Liberal
Membri ai Partidului Democrației Sociale din România
Membri ai Partidului Social Democrat
Oameni din județul Bacău
Primari ai sectoarelor Bucureștiului
Decese cauzate de pandemia de coronaviroză (COVID-19)

Vasile Gherasim


Minos, Yunan mitolojisinde Zeus ile Europa'nın oğlu ve sertliği ile adalete saygısıyla ünlü Girit monarşisinin efsane kralıdır. Adından ötürü bu monarşiye Minoyen denmiştir. "Mutluluk" demek olan Minos adı, Firavun ya da Ceasar gibi, belki de sadece hanedan unvanıdır.

Dante Alighieri'nin İlahi Komedya'sında (Divina Commedia) cehennemde yargıçlık yapan şeytana verdiği addır. Efsane Kraldır.

Efsaneye göre Girit adasının kralı Minos, Poseidon'un onu sınamak için armağan ettiği güzel bir boğayı kurban etmediği için Poseidon'un laneti sonucu karısı Pasiphae, boğalara ilgi duymaya başlamış ve bir boğa ile ilişkiye girdikten sonra yarı boğa yarı insan bir erkek dünyaya getirmiştir. Durumu öğrenen Minos, çocuğu hem cezalandırmak hem de saklamak için dönemin en iyi mimarlarından biri olan Daidalus'u görevlendirerek Girit adasının altına büyük bir hapishane olan bir labirent inşa ettirmiş, çocuğu da buraya hapsetmiştir. Minotaur'un anlamı da "Minos + Taurus"dan gelmektedir Minos'un boğası gibi. Ayrıca Dionysos'un eşi olan Ariadne'nin ve Theseus ile evlenen Phaedra'nın da babasıdır.

Kaynakça

Ayrıca bakınız

 Minos Uygarlığı

Girit kralları
Kitonik

Minos


RadioUpdate er en dansk radiostation, der sender nyheder og interviews om erhverv, økonomi, politik, kultur og forbrug. Radioen er en rent nyhedsradio uden musik og kan aflyttes på nettet samt adskillige steder i landet på FM.

RadioUpdate blev oprindeligt stiftet under navnet Danmarks Erhvervsradio som begyndte sine udsendelser i 1980'erne. Radioen sendte nyheder og interviews døgnet rundt fra sine studier på Børsen i København.
Danmarks Erhvervsradio skiftede i 2002 navn til Nyhedsradioen 24/7 men skiftede igen navn med udgangen af 2004 til JP Radio, da man gik i samarbejde med Morgenavisen Jyllands-Posten.

Samarbejdet med JP (Jyllands-Posten) varede til 2012, hvorefter radioen skiftede navn til RadioUpdate, som den fortsat hedder. Under det navn sendes nyheder og interviews døgnet rundt på radioens netside og hos en række lokale radiostationer, der efter aftale gratis kan benytte radioens lyd på FM. Radioen kan i dag aflyttes på nettet samt på i store dele af Sjælland, Syd- og Sønderjylland, Trekantsområdet samt enkelte andre steder i landet.

Radioen er - bortset fra Danmarks Radio P1 - den ældste nyhedsradio i Danmark.

Tidslinje:

1982: Danmarks Erhvervsradio etableres med studier i Børsbygningen i København.

2002: Danmarks Erhvervsradio skifter navn til Nyhedsradioen 24/7

2004: Nyhedsradioen 24/7 skifter navn til JP Radio

2012: JP Radio skifter navn til RadioUpdate som den fortsat sender under.

Mere om radioen kan findes på RadioUpdates netside her

Værter:

 Mette Riis
Lise Lotte Lohmann
Jens-Christian Wandt
 Hanne Bærentzen
 Dan Bjerring
 Marcel Juul Østergreen
 Frederik Faurby
 Poul Bavngaard
Radiokanaler fra Danmark

RadioUpdate


(titlu original:  ) este un film de groază muzical american și britanice  din 2007 regizat de Tim Burton. Rolurile principale au fost interpretate de actorii Johnny Depp ca Sweeney Todd/Benjamin Barker și Helena Bonham Carter ca Mrs. Lovett. Depp. A primit Premiul Saturn pentru cel mai bun film de groază.

Prezentare

Distribuție
 Johnny Depp - Benjamin Barker / Sweeney Todd
 Helena Bonham Carter - Mrs. Lovett
 Alan Rickman - Judge Turpin
 Timothy Spall - Beadle Bamford
 Jayne Wisener - Johanna Barker
 Sacha Baron Cohen - Adolfo Pirelli
 Laura Michelle Kelly - Lucy Barker / Beggar Woman
 Jamie Campbell Bower - Anthony Hope
 Ed Sanders - Tobias Ragg

Note

Legături externe

Filme din 2007
Filme americane
Filme britanice
Filme în limba engleză
Filme regizate de Tim Burton
Filme de groază din anii 2000
Premiul Saturn pentru cel mai bun film de groază
Filme DreamWorks Pictures
Filme Warner Bros.
Filme muzicale
Scenarii de John Logan
Filme Pinewood Studios
Filme bazate pe musicaluri

Sweeney Todd: Bărbierul diabolic din Fleet Street (film din 2007)


Johann Dominik Laeis (* 4. August 1730 in Simmern; † 26. Dezember 1815 in Diekirch) war ein luxemburgischer Glashüttenbesitzer.

Die Familie Johann Dominik Laeis' stammt aus Luxemburg, wo sie seit ungefähr 1650 als Bauernfamilie nachweisbar ist. Dessen Vater Dominik Laeis (1702–1779) brachte es vom kleinen Handwerker zum Verwalter der Herrschaft Bourscheid. Johann Dominik Laeis wurde sein Nachfolger. Er gründete in Holsthum eine Glashütte und setzte seinen Sohn Johann Matthias Dominik (1754–1836) als Direktor ein. 1820 kam die Produktion der Glashütte zum Erliegen.

Literatur
 Josef Dreesen: Die Glashütte in Holsthum bei Bitburg. Neuss 1990.
 Ernest Dominik Laeis: Die Stock- und Vogteiguts-Besitzer der Eifel und der umliegenden Gegenden wider ihre Gemeinden in Betreff streitiger Waldungen: historisch-juristische Darstellung merkwürdiger Rechtsfälle, nebst ihren Entscheidungen und Belegen. Erster Band. Rittsteiner, Trier 1830 (Digitalisat).
 Ernest Dominik Laeis: Die Stock- und Vogteiguts-Besitzer der Eifel und der umliegenden Gegenden wider ihre Gemeinden in Betreff streitiger Waldungen: historisch-juristische Darstellung merkwürdiger Rechtsfälle, nebst ihren Entscheidungen und Belegen. Zweiter Band. Rittsteiner, Trier 1831 (Digitalisat).
 Werner Laeis: Chronik der Familie Laeis (Typoskript), Köln 1982.

Weblinks
 Stammbaum Johann Dominik Laeis'

Unternehmer (18. Jahrhundert)
Geboren 1730
Gestorben 1815
Mann

Johann Dominik Laeis


ලක්දිව සිංහල ජනයාගේ සාම්ප්‍රදායානුකූල ගම්ම්මාන සාම්ප්‍රදායික සිංහල ගම් ලෙස හැඳින්විය හැක. සිංහල සංස්කෘතියේ තොටිල්ල ලෙස මේවා සැලකිය හැක. වියලි කලාපයේ සාමාන්‍යයෙන් ගම ගොඩනැගුනේ වැව ආශ්‍රිතවය. වැව ආශ්‍රිතව පැන නැගුනු වී ගොවිතැන හා සමාජ චාරිත්‍ර, හැසිරීම් සහ විශ්වාස ජනතාව ගම තුල එකම බැම්මකින් බැඳ තබන ලදී. විදේශීය ආක්‍රමණ සහ යටත්විජිතවාදීන් අනුගමනය කල වෙළෙඳ ප්‍රතිපත්ති සහ පරිපාලන සාම්ප්‍රදායික සිංහල ගම්මාන වෙනස්වීමට ආරම්භ විය.

ආර්‍යයන් පැමිනීමට පෙර යුගයේ දී වාරි ජලය සහිත කෘෂිකර්මාන්තයක් පැවතිබවට පුරා විද්‍යාත්සක සාක්ෂි පවතී.ආර්‍යයන් විසින් ගංගා  ද්‍රොණි ආශ්‍රීතව ජනාවාස ගොඩනගාගත් බව දැක්වේ.ඔවුන්ගේ ජනාවාස ගාම නමින් හැදින්වීය.ගාම යනු ගම යන්න පාලි භාෂාවෙන් යෙදෙන නාමයයි.විජය කුමරු ප්‍රමුඛ ඔහුගේ පිරිස විසින් මල්වත් ඔය මහවැලි නදිය වලවේ හා කිරිදි ඹය ඇසුරු කරගෙන අනුරාධගාම උපතිස්සගාම උජ්ජේනිගාම උරුවෙලාගාම හා විජිතගාම යන ගම් පිහිටුවාගත්බව මහාවංශයේ දැක්වේ.පසුව පඩුවස්දෙවු රජුගේ අගබිසව වූ භද්දකච්චායනා බිසවගේ සහෝදරයන් විසින් රාමගාම දීඝගාම රෝහණගාම ආදී ගම් පිහිටවූ බව සදහන්වේ.

ගමක ප්‍රධාන අංග
සාම්ප්‍රධායික සිංහල ගම පිළිබද අධ්‍යනයේ දී අපට ප්‍රධාන වශයෙන් අවධානය යොමු කිරීමට සිදුවන ප්‍රධාන අංග කිහිපයක් දක්නට ලැබේ.ඒ අතර කුඹුර ගෙවත්ත හේන කැළෑව වැව නිවාස පන්සල යන අංග ප්‍රධානය.

කුඹුර
අතීතයේ කුඹුර කෙත විය කුඹර යන නම්වලින් හදුන්වා ඇතිබව පිටිගල සෙල් ලිපිය වැනි සෙල්ලිපිවල දක්නට ලැබේ.සිංහල සාම්ප්‍රධායික ගම වැවට පහළින් පිහිටුවා තිබිණ.කුඹුරු නිර්මානය කරගෙන ඇත්තේ කැළැව එළිපෙහෙලි කිරීම මගිනි.මෙම කුඹුර අසුරින් සිදුකල වී වගාව ප්‍රධාන වශයෙන් වියලි කලාපයේ පැතිර පැවතින.ක්‍රිස්තු පූර්ව 4 වන සියවසයට අයත් තෝනිගල සෙල්ලිපියේ දැක්වෙන පරිදි පිටදඩහස අකලහස මැදෙහස යනුවෙන් කන්න තුනක්ම වීවගා කල බවයි.අහස් දියෙන් මෙන්ම වැව් දියෙන් වීවගාව සාර්තකව එකල සිදුවිය.එකල පිටදඩහස යනුවෙන් තොනිගල සෙල් ලිපියේ දක්වා ඇත්තේ ඊශාන දිග මෝසම් සුළගින් දියවර ලැබෙන වර්තමානයේ මහ කන්නය නමින් හදුන්වන කන්නයයි.මෙම සේ ලිපියේ අකලහස නමින් දක්වා ඇත්තේ නිරිතදිග මෝසම් කාලයට අයත් යල කන්නයයි.මෙම කන්නයේ දී වියලි කලාපයට ලැබෙන වර්ෂාපතනය අඩුවන අතර වැව්දිය වැඩි වශයෙන් භාවිත කරයි.මීලගට පෙන්වා ඇති මැදහස යනු මේ කන්න දෙකට අතරමාදි කන්නයක් බව පැහැදිළිය.අතීතයේ දී ගොඩ ඉඩම් මඩ ඉඩම් යනුවෙන් කොටස් දෙකක් වූ අතර මඩ ඉඩම් යනු කුඹුරුවිය.සාමාන්‍යයෙන් අතීත සාම්ප්‍රධායික ගමට අයත්වූ කුඹුරු යායවල් තුනකට බෙදා තිබිණි.ඒ මල් පොට හැරෙනපොට හා අස්වැද්දුම් පොට යනුවෙනි.වැවට සමීපතම කොටස මුල්පොටනම් විය හැරෙනපොට හා අස්වැද්දුම්පොට පිළිවෙලින් වැවේ සිට දුරින් පිහිටා ඇත.කෙසේ වෙතත් කුඩා ගම්වල අස්වැද්දුම් පොටක් නොතිබිණ.එහි පොටවල් දෙකක් පමණක්විය.මෙම කුඹුරු යායවල්වලට පිටතින් හෙළිපෙහෙළි කල භූමියක් විය එය වනාත නමින් හදුන්වා ඇත.මෙම වනාතක්ද ඉහළබාගේ මැදබාගේ පහළබාගේ යනුවෙන් කොටස්කර තිබිණ.අතීත සම්ප්‍රධායික ගමක කුඹුර ආශ්‍රිතව දැකියහැති විශේෂ ලක්ෂණයක්වූයේ කුරුල්ලන්ගේ ආහාරය සදහා වෙන්කල කුරුලුපාළුවයි.මෙය කුඹුරු යායේ වැව අසළ මුල්පොට සිට අස්වැද්දුම්පොට හෝ හැරෙනපොට දක්වාවූ තීරුව කුරුළුපාලුවට වෙන්කර ඇත.

අතීතයේ ගොවිතැන් කිරීම රාජකීයයන්ගේ සිට සාමාන්‍ය ජනයාද සිදුකර ඇත.ඉතා උසස් වෘත්තියක් ලෙස ගොවිතැන හැදින්විය.ඇතැම් කෘෂිකාර්මික උස්සව රාජානුග්‍රහයෙන් රජකීයයන්ගේ සහභාගීත්වයෙන් සිදුවී ඇත.කෙසේ වෙතත් ඇතැම් හීන කුලිකයන්ට ගොවිතැන් කිරීමට අතීතයේ අවසර නොවීය.

ගෙවත්ත
ගැමියාගේ නිවස පිහිටා ඇති අවට පරිසරය ගෙවත්ත ලෙස හදුන්වයි.

සාම්ප්‍රධායික ගැමි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්ප
ග්‍රාමීය නිවාස නිර්මාණය ඉතා සරල ආකෘතියකින් සමන්විතවිය.

කුලය
මූලික ලිපිය කුලය - සිංහල සම්ප්‍රදායික

සම්ප්‍රධායික සිංහල ගම නිර්මාණයේ දී අතීතයේ කුලය ඉතා වැදගත් සාධකයක්විය.

සාම්ප්‍රධායික කිරුම් මිනුම්

අනුරාධපුර යුගය
"පපංචසුදනී" අටුවාවේ විස්තරයන්ට අනුව ක්‍රි ව 3වන 4 වන සියවස වන විට ලංකාවේ ගම මුල්කරගත් ප්‍රදාන ජීවනෝපායන් වුයේ ගොවිතැන,ගොඩබිම වෙළදාම,සාගරික වෙළදාම ගව පාලනය ,රාජ්‍ය සේවය ඈත් දත් ශිල්පය යන මේවාය.

ක්‍රි.ව. 19වන සියවස
සාම්ප්‍රදායික සිංහල ගම කෙසේ පැවතුනිද යන්න ක්‍රි ව 1880 ලංකාවට  පැමිණි ශ්‍රීමත් ජෝන් ඩබ්  පියර්විස්තර කරන්නේ මෙසේය. "උස් තැනක සිට වැව නිරීක්ෂණය කරන විට බැබලෙමින් පැවති ජලාශයන් සහ සම්බන්ධවූ රන්වන් පැහැති ගොයම් කෙත් නැමති තිත් වලින් පුල්ලි වැටුණු අතරක් නොමැති කලාවක් සේ එය දිස්වේ.කේන්ද්‍රගත ගම ,ගමේ කුඹුරු අසබඩ පිහිටි නිවෙස් සමුහයකින් සෑදුනි.පලතුරු සහ එළවුළු වැවීම සදහා වු වත්තකින් සෑම නිවසක්ම වටවී තිබුණි.වරිචිචි බිත්ති යෙන් සහ පිදුරු සෙවිලි කල නිවස සාමාන්‍යයෙන්  කාමර දෙකක් සහ බරාදයක් තිබුණි.ගෙපැල ඉදිරිපිට ධාන්‍ය තැන්පත් කර තැබීම සදහා වෙවැල් වලින් සාදන ලද දවුල් කදක හැඩයෙන් යුත් අටුවක් විය.ගෙය පිටුපස හරකුන් සදහා තනන ලද මඩුවකි.එම මඩුව තුල ගොවි උපකරණ තැන්පත් කරලීම සදහා අට්ටාලයක් විය". රීස් ඩේවිඩ්ස් සදහන් කරන ආකාරයට සෑම ගමකම පාහේ වැවක් සහ ඊට පහලින් වෙල්යායක් පළමුවෙන්ම ඇත. ඊලගට දක්නට ලැබෙන්නේ පලතුරු ගස් සෙවනේ පිහිටා ඇති පංගු කාරයින්ගේ පැල්පත්ය.මෙම පැල්පත් වැවු බැම්ම පහලින් හෝ කුඹුරු දෙපැත්තේ හෝ ඉදිකොට ඇත .මීලගට දක්නට ලැබෙන්නේ ගම සීමා තුල පිහිටි මුඩුබිම්ය..  අයිවර්ස්(1880) සදහන් කල ආකාරයට ගමක බලධාරී සාමාජිකයා වුයේ පන්ගුකාරයාය.සාමාන්‍යයෙන් ගමක වාසය කලේ ඔවුනොවුන් නෑ සබදකම් ඇති එකම කුලයට අයත් පවුල්ය.සෑම ගමකම පරම්පරා ගත ගමරාළවරු එක්කෙනෙක් හෝ දෙදෙනෙක් විය.ඔවුන්ගේ ඉඩම් කොටස හැදින්වුයේ ගමේවසමලෙසය.

ආශ්‍රිත ලිපි
 වැව්
 සිංහල ජාතිය

මුලාශ්‍ර
 ගුණවර්ධන ප්‍රිශාන්ත(2016)පුරාණ ගම සමන්ති පොත් ප්‍රකාශකයෝ හෙට්ටිගම ජාඇල

සිංහල

සාම්ප්‍රදායික සිංහල ගම්


Macieira de Cambra Portekiz'de Vale de Cambra belediyesine bağlı olan, 17,88 km² yüzölçümüne sahip, 4.821 nüfuslu (2001) bir bucaktır (Portekizce: freguesia).

Portekiz'in freguesiaları
Vale de Cambra

Macieira de Cambra


Gospa Nefise (turski Nefise Hatun; Bursa, o. 1363. — Mut, o. 1400.) — poznata i kao Nefise Melek (melek = "anđeo") — bila je kći osmanskog sultana.

Biografija
Nefise je rođena oko 1363. godine. Njezin je otac bio osmanski sultan Murat I. (umro 1389.). Majka gospe Nefise u potpunosti je nepoznata, a bila je Muratova konkubina.

Murat je 1378. udao Nefise za bega Alaattina Alija od Karamana, kako bi sklopio mirovni sporazum te je ona begu rodila barem jedno dijete, sina Mehmeta II. od Karamana, koji je naslijedio svoga oca.

Izvori
Joseph von Hammer-Purgstall (1835). History of the Ottoman Empire.
Alphonse de Lamartine (1851). History of Turkey.
Osmansko Carstvo

Gospa Nefise


Helvella atra (Johann Gerhard König, 1770) din încrengătura Ascomycota în familia Helvellaceae și de genul Helvella este o ciupercă destul de gustoasă, dar numai restrâns comestibilă. Ea este denumită în popor mitră neagră. Acest burete saprofit crește solitar sau în grupuri, fiind locuitor de soluri sărace, nisipoase și alcaline. Se poate găsi în România, Basarabia și Bucovina de Nord în pădurile de foioase și mixte de-a lungul marginilor acestora, prin luminișuri, dar de asemenea în parcuri. Crește la nivelul unui larg palier altitudinal, de la câmpie la munte, din iunie până în octombrie (noiembrie). Se spune că ar fi o specie rar întâlnită, dar este o ciupercă destul de comună și "raritatea" sa se datorează în primul rând coloritului cu care se camuflează foarte bine prin vegetația din jur.

Descriere

 Corpul fructifer: are un diametru de 3-6 cm. Regiunea fertilă circulară este friabilă, fiind formată din doi lobi aproape netezi, cu un aspect caracteristic de șa care se răsfrâng în jos spre picior. Nu rar se arată cucuiat și umflat, câteodată chiar în forma de glugă cu colțișoare. Stratul producător de spori se află pe suprafața uscată netedă și catifelată exterioară (la umezeală lipicioasă și unsuroasă), unde variază în colorit de la brun-închis la brun-negricios. Suprafața interioara este netedă și colorată mai deschis, fiind gri-albicioasă până cenușie și adesea brumată.
 Piciorul: are o înălțime de 3-5, câteodată până la 10 cm și o grosime de 0,4-0,7 (1) cm, este mai mult sau mai puțin cilindric, ceva îngroșat la bază, cu o consistență mai dură decât pălăria, fiind fin păros și ușor brăzdat longitudinal pe dinafară. Interiorul este inițial plin, dar repede împăiat medular. Coloritul exterior poartă același ca și pălăria, fiind însă mai deschis spre bază.
 Carnea: este albicioasă până la gri deschis, subțire și fragilă în pălărie, dar mai tare, puțin elastică, în picior. Mirosul este în tinerețe aromatic, iar gustul este plăcut. La bătrânețe ciupercile sunt atacate frecvent de viermi.
 Caracteristici microscopice: are spori de culoare albă, lat elipsoidali, netezi, hialini (translucizi), cu o picătură uleioasă mare în mijloc, având o mărime de 17-18 x 10-12 microni. Asciile de 250 x 15 microni lungime conțin fiecare câte 8 spori.
 Reacții chimice: nu sunt cunoscute.

Confuzii
Mitra neagră poate fi confundată cu specii asemănătoare, ca de exemplu: Gyromitra infula (comestibilă, destul de rară), Helvella acetabulum (comestibilă), Helvella capucina, Helvella fusca (comestibilă), Helvella elastica (comestibilă),  Helvella ephippium (necomestibilă), Helvella lacunosa (comestibilă), Helvella macropus, Helvella spadicea (necomestibilă) sau Leptopodia monachella (comestibilă).

Specii de ciuperci asemănătoare

Valorificare

Vorbind despre ciuperci, trebuie menționat caracterul duplicitar al tot mai multor ciuperci din zilele noastre, printre care se enumeră și această specie. Fiind considerată de mult timp ca ciupercă comestibilă de calitate destul de bună, azi această calitate este contestată de câțiva micologi, existând studii [elvețiene] care au arătat ca ea conține toxina numită giromitrină în doze mici. Este un fapt acceptat astăzi că multe soiuri de zbârciogi conțin respectiva toxină. Soiul este consumat până în prezent în unele părți.

Trebuie menționat că mitra neagră nu poate fi mâncată crud, deoarece conține toxina mai sus numită, aceasta însă distrugându-se în timpul tratamentului termic sau la uscarea ciupercilor respective, după o perioadă mai lungă. De asemenea, consumat în porții mari, mitra neagră poate cauza reacții neplăcute la persoane sensibile sau copii, pentru că ciuperca este cam greu de digerat și în cazul unei fierberi prea scurte ar putea să rămână resturi ale toxinei în mâncare (ca la alți zbârciogi). Ciuperca trebuie să fie curățată grijuliu (s-ar putea să se ascundă insecte în cavitățile piciorului), opărită și fiartă, ca toate speciile Helvella și Morchella. Potrivit pentru consum sunt numai exemplare tinere.

Mitra neagră poate fi preparată ca Zbârciogul negru.

În consecință, se recomandă precauție.

Note

Bibiliografie
 Marcel Bon: "Pareys Buch der Pilze", Editura Kosmos, Halberstadt 2012, ISBN 978-3-440-13447-4
 Bruno Cetto, vol. 1-3, 4, 7 (vezi sus)
 Rose Marie Dähncke: "1200 Pilze in Farbfotos", Editura AT Verlag, Aarau 2004, p. 526, ISBN 3-8289-1619-8
 Ewald Gerhard: "Der große BLV Pilzführer" (cu 1200 de specii descrise și 1000 fotografii), Editura BLV Buchverlag GmbH & Co. KG, ediția a 9-a, München 2018, ISBN 978-3-8354-1839-4
 Jean-Louis Lamaison & Jean-Marie Polese: "Der große Pilzatlas", Editura Tandem Verlag GmbH, Potsdam 2012, ISBN 978-3-8427-0483-1
 J. E. și M. Lange: "BLV Bestimmungsbuch - Pilze", Editura BLV Verlagsgesellschaft, München, Berna Viena 1977, ISBN 3-405-11568-2
 Hans E. Laux: "Der große Pilzführer, Editura Kosmos, Halberstadt 2001, p. 180-181, ISBN 978-3-440-14530-2
 Till E. Lohmeyer & Ute Künkele: "Pilze – bestimmen und sammeln", Editura Parragon Books Ltd., Bath 2014, ISBN 978-1-4454-8404-4
 Meinhard Michael Moser: "Kleine Kryptogamenflora der Pilze - Partea a.: " Höhere Phycomyceten und Ascomyceten". Partea b: "Kleine Kryptogamenflora de Helmut Gams" Editura G. Fischer, Jena 1950

Legături externe

 Helvella atra, film în limba franceză

Helvella
Ciuperci comestibile
Ciuperci saprofite
1770 în știință

Helvella atra


බෙදුම්වාදය, ශ්‍රී ලංකාව තුළ හඳුනා ගත හැකි ප්‍රධාන ම ගැටලුවකි.

යටත් විජිත යුගය
බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාව නිදහස ලැබීමේදී උඩරට සහ පාතරට ලෙස රටවල් දෙකක් බිහිවිය යුතුය යන මතය.
මේ සඳහා දරන සහ දැරූ උත්සාහයන් විවිධා කාරය.
 දේශපාලනමය ක්‍රම මගින්
 සිවිල් අරගල  ක්‍රම මගින්

නිදහස් ශ්‍රී ලංකාව
ශ්‍රී ලංකාව දෙකට බෙදා දෙමළ ජනයා වෙනුවෙන් රටක් සහ සියලු ජාතීන් වෙනුවෙන් රටක් ලෙස රටවල් දෙකක් බිහිවිය යුතුය යන මතය. මේ සඳහා දරන සහ දැරූ උතිසාහයන් විවිධා කාරය.
 දේශපාලනමය ක්‍රම මගින්
 සිවිල් අරගල  ක්‍රම මගින්
 ත්‍රස්තවාදය මගින්

ආශ්‍රිත
 බෙදුම්වාදය

බෙදුම්වාදය

ශ්‍රී ලංකාවේ බෙදුම්වාදය


كانت من جمهور الفنان أحمد حلمي و نور الشريف و انس حبشي حنان الطويل (12 فبراير 1966 - 1 ديسمبر 2004)، ممثلة مصرية متحولة جنسيًا . بدأت مشوارها الفني في عام 1999. عرفها الجمهور لأول مرة في دور صغير لم يتجاوز المشهد الواحد في فيلم (عبود على الحدود)، شاركت بعدها في بطولة مسرحية (حكيم عيون) مع علاء ولي الدين وأحمد حلمي. قدّمت بعد ذلك أدوار صغيرة في السينما من أشهرها (عسكر في المعسكر) الذي قالت من خلاله جملتها الشهيرة "البيت دا طاهر" والتي تعني (هذا المنزل محترم).

حياتها
تعرضت لهجوم شديد من جيرانها بعد أن قررت الخضوع لعملية التحول الجنسي، لدرجة تقديمهم بلاغ ضدها للشرطة والذي انتهى باحتجازها في مستشفى العباسية للأمراض العقلية . فارقت الحياه بشكل مفاجئ عام 2004 عن عمر 38 عاماً، وتعددت الأقاويل عن وفاتها، فمنهم من قال أنها ماتت خلال جلسة من جلسات الكهرباء ، وآخرين قالوا أنها ماتت منتحرة ، أو ماتت بأزمة قلبية،  ولم تتأكد حتى الآن صحة أي من هذه الأقاويل .

كما رفض أهلها تسلم جثمانها، وقام أشرف زكي نقيب الممثلين بتسلم الجثمان من المستشفى وقام بدفنها .

أعمالها

 عايز حقي (2003).... موظفة في مكتب الشهر العقاري.
 عسكر في المعسكر (2003). راقصة (كوريا)
 55 إسعاف (2001). الجارة.
 الناظر صلاح الدين (2000). مدرسة لغة إنجليزية بالمدرسة (مس انشراح)
 الحكاية دول حكاية (1999). والدة أحمد

روابط خارجية

مصادر

أشخاص من محافظة الفيوم
شخصيات مثلية القرن 20
مغنيات مصريات في القرن 20
مغنيات مصريات في القرن 21
ممثلات أفلام مصريات
ممثلات متحولات الجنس
ممثلات مسرح مصريات
ممثلات مصريات في القرن 20
ممثلات مصريات في القرن 21
ممثلات منتحرات
ممثلون مثليون من مصر
مواليد 1385 هـ
مواليد 1966
وفيات 1425 هـ
وفيات 2004
وفيات ناجمة عن الأمراض القلبية الوعائية في مصر
مغنون مثليون مصريون
أعلام إل جي بي تي مصرية القرن 21
أعلام إل جي بي تي مصرية القرن 20

حنان الطويل


The Battle of Mount Longdon was a battle fought between the British 3rd Battalion, Parachute Regiment and elements of the Argentine 7th Infantry Regiment on 11–12 June 1982, towards the end of the Falklands War. It was one of three engagements in a Brigade-size operation that night, along with the Battle of Mount Harriet and the Battle of Two Sisters. A mixture of hand-to-hand fighting and ranged combat resulted in the British occupying this key position around the Argentine garrison at Port Stanley. The battle ended in a British victory.

Background

British forces
The British force consisted of the  Third Battalion, the Parachute Regiment (3 PARA), under Lieutenant Colonel Hew Pike.  Artillery support came from six 105mm L118 light guns of 29 Commando Regiment, Royal Artillery, and the 4.5-in gun of the Type 21 frigate, . Second Battalion, the Parachute Regiment (2 PARA) were held in reserve.

Argentine forces
The Argentine forces consisted of B Company, 7th Infantry Regiment (RI 7), part of 10th Mechanized Infantry Brigade, as well as detachments from other units. The local Argentine commander was 34-year-old Major Carlos Carrizo Salvadores, the second-in-command of RI 7. The 7th Infantry Regiment, reinforced by two Marine Infantry platoons, held Mount Longdon, Wireless Ridge (to the northwest of the Capital), Port Stanley, and Cortley Ridge (to the east). Marine Teniente de Navío (naval rank equivalent to army captain) Sergio Andrés Dachary had arrived at Mount Longdon in the week preceding the battle and was on hand to direct the Marine-manned heavy machine-guns protecting the Infantry stationed there.

The Argentine forces on Mount Longdon were recalled reservists with a year of military training. Part of this training saw the 7th Regiment undertake major all-arms collective training in central Argentina alongside the 3rd and 6th Infantry Regiments of the 10th Brigade. The young RI 7 soldiers were not going to abandon their positions easily and several were prepared to hold their ground. They possessed fully automatic FN FAL rifles, FAP light machine guns and PAMS sub-machine guns; these fully-automatic weapons delivered more firepower than the similar but semi-automatic British L1A1 rifles (SLR). They were also equipped with FN MAG 7.62mm general purpose machine guns, which were almost identical to those of the British.

At their San Miguel del Monte training camp the 7th Regiment companies prepared for a possible war against Chile and carried out helicopter drills with the 601st Combat Aviation Battalion. Approximately fifty members of the 7th Regiment fought more resolutely than the rest and shared their skills, having been put through a commando course organized by commando-trained Major Oscar Jaimet, the Operations Officer of the 6th Infantry Regiment (RI 6). Private Jorge Altieri in an interview after the war told how he trained hard (under training organized by Drill-Sergeant Pedro Maciel Reyes) with B Company:

I was issued with a FAL 7.62 rifle. Other guys were given FAP light machine guns – and others got PAMS [sub-machine guns]. The main emphasis in shooting was making every bullet count. I was also shown how to use a bazooka, how to make and lay booby-traps, and how to navigate at night, and we went on helicopter drills, night and day attacks and ambushes.

Altieri, of Sub-Lieutenant Juan Domingo Baldini's 1st Platoon, would also claim that the conscripts experienced hunger, despite permission to go through stockpiled rations on Mount Longdon:

During wartime, the higher ranking officers are in totally different places ... Sub-Lieutenant Baldini would receive orders from Major Carrizo who was further down, to use our cold rations and that the more nutritious food we'd get when the fighting started because they didn't know if they'd be able to supply us with food. From 16 April to 11 June we fought, we'd have soup with lentils, green peas and some piece of mutton. We would tell our officer: "We can't tell the British soldiers to wait so that we could get better food and then start shooting ... We weren't properly fed prior to the fighting like we should've been, we were weakened.

The experiences in Baldini's platoon varied from soldier to soldier. Private Luis Aparicio claimed that he and others once escaped into Port Stanley where they were able to buy cigarettes, jam, bread, apples and cookies and that the corporal in charge of his group would allow them to shoot and eat sheep, but that in the last 20 days they hardly got any food. He also admitted that the 1st Platoon was taken off the mountain twice, in April and at the beginning of May, so that the soldiers could get a chance to shower in Port Stanley. On the last march into town, the men were allowed to stay there under roofs overnight. Private Carlos Amato claimed that Baldini had a net stretched outside his tent that contained tinned provisions for his men, but claimed these rations were of poor quality. Amato stated that he would consume them after getting a fellow conscript to heat them up first and that the NCOs in the platoon had no qualms about eating the cold rations made available to everybody in 1st Platoon. Sergio Delgado claimed that he hated his section leader, Corporal Geronimo Diaz of the 1st Platoon, but said that the NCO allowed him and four other conscripts to drink several cans of beer that had been helicoptered forward. Private Alberto Carbone claimed that Baldini would always get him to go and look for firewood so that the officer could heat up his food while the remainder of the platoon "starved" and that Baldini "clashed with everyone" and was left to himself and "died alone" as a result.

Subteniente Baldini was accused of having handed out field punishment to a number of conscripts for abandoning their posts to go looking for food. "Our own officers were our greatest enemies", said Ernesto Alonso of Baldini's platoon, who later became the president of CECIM, an anti-war veterans group founded by Rodolfo Carrizo and former conscripts of the 7th Regiment. "They supplied themselves with whisky from the pubs, but they weren't prepared for war. They disappeared when things got serious." Alonso also claimed the conscripts on Mount Longdon fought "without any type of leadership from our commanders, the officers and NCOs." Alonso admitted he took no part in the fighting for he was evacuated during the daylight hours of 11 June, a victim of shell-shock during an artillery bombardment. The previous day, Private Carbone had also been evacuated after he shot himself in his left thigh while inside his tent, as revealed in the book Two Sides of Hell (Bloomsbury Publishing, 1994). Baldini applied first-aid and allowed the conscript to be taken down the mountain, where a helicopter arrived to take the wounded soldier to Stanley Hospital, but not before coming under rifle fire from nervous Argentine sentries on Wireless Ridge that damaged the helicopter.

British Warrant Officer Nick van der Bijl (who interviewed Argentine POWs), maintained that the defenders on Mount Longdon were helped to make themselves as comfortable as possible under the circumstances and that their officers, including Baldini, tried hard to bolster morale:

Baldini was later heavily criticized by veterans for being indifferent and selfish toward his men, although this seems to have come from several petulant soldiers who failed to appreciate his efforts to keep them alive in difficult conditions.

Baldini was reported to have handed cups of hot chocolate milk to his sodden conscripts in late May 1982.

In 2016, Victor José Bruno (former 7th Regiment private) spoke in defense of Subteniente Baldini, claiming that the officer would happily share his cigarettes with the smokers in his platoon and that Baldini, although suffering from the onset of a serious case of trench foot, refused to be evacuated.

In 2009, Argentine authorities in Comodoro Rivadavia ratified a decision made by authorities in Río Grande, Tierra del Fuego (which, according to Argentina, have authority over the islands), announcing their intention to charge 70 officers and NCOs with inhumane treatment of conscript soldiers during the war.

"We have testimony from 23 people about a soldier who was shot to death by a corporal, four other former combatants who starved to death, and at least 15 cases of conscripts who were staked out on the ground", Pablo Vassel, president of the Human Rights Department of the province of Corrientes, told Inter Press Service News Agency. The conscript that was allegedly "shot to death", has been identified as Marine Private Rito Portillo, who according to the military surgeon that attended him (Major Andino Luis Francisco), was shot in error on the night of 4–5 May when returning to his tent from nearby latrines. There are serious claims that false testimonies were used as evidence in accusing the Argentine officers and NCOs and Vassel had to step down from his post in 2010.
Since the 2009 announcement was made, no one in the military or among the retired officers and NCOs has been charged, causing Pablo Vassel in April 2014 to comment:

For over two years we've been waiting for a final say on behalf of the courts ...  There are some types of crimes that no state should allow to go unpunished, no matter how much time has passed, such as the crimes of the dictatorship. Last year Germany sentenced a 98-year-old corporal for his role in the concentration camps in one of the Eastern European countries occupied by Nazi Germany. It didn't take into account his age or rank.

In 2016, retired-Colonel Horacio Sánchez-Mariño (former 601 Combat Aviation Battalion pilot), in an online newspaper article criticized the anti-war veterans' group CECIM for accusing the Argentine Army of dereliction of duty, accusing the veterans association of being caranchos (vultures) that lived off the Argentine dead.

Battle

British advance
3 PARA and the supporting Royal Engineers from the 9 Parachute Squadron RE made a desperate march across the hills north of Mount Simon to seize the key piece of high ground above the settlement of Estancia, also known as Estancia House. The weather conditions were atrocious, with the Paras marching through steep slippery hillocks to the objective. Nick Rose was a private in 6 Platoon under Lieutenant Jonathan Shaw:

The terrain dictated exactly how we advanced. A lot of the time if we were going along on tracks – what few we did go on – we used Indian file, which is staggered file on either side of the track, like a zig-zag. But there are great rivers of rock – big white boulders – and you have to cross them and then there's the heather and the gorse and its constantly wet. So the wind chill factor was – I think somebody said minus 40 degrees – and storm force winds and horizontal rain – a nightmare scenario. ... We are horrible, we're miserable as sin, all of us – we're missing home, want a dry fag [cigarette], warm, dry boots, a cheese and onion sandwich and a bottle of blue top milk. I used to dream of these.

Captain Matthew Selfridge of 3 PARA and Captain Robbie Burns from the 9th Parachute Squadron (Royal Engineers) set up a patrol base near Murrell Bridge, two kilometres west of Mount Longdon on 3 June, protected by 4 Platoon (under Lieutenant Ian Bickerdike) from B Company.
From their forward operating base, Selfridge and Burns dispatched patrols to scout and harass the Argentine positions on Mount Longdon. A Royal Engineer of 2 Troop (Lance-Corporal John Hare) was seriously wounded while on patrol with 3 PARA.

Terry Peck, a former FIDF member also carried out patrolling, and in early June, while pretending to have gotten lost while riding his motorbike, he chatted to a group of five conscripts (under Corporal Geronimo Diaz of Baldini's 1st Platoon) that had been tasked with guarding provisions that had been helicoptered forward and were relaxing in the sun after drinking several cans of beer on the eastern end of Mount Longdon. Not long after this successful foray, Peck, while guiding a close-target-reconnaissance patrol (under Corporal Peter Hadden) opened fire in error at Sergeant John Pettinger's standing patrol also from 3 PARA's D Company, but no British casualties were registered in this friendly fire incident.

On the night of 4–5 June, a British three-man patrol from D Company (consisting of Corporal Jerry Phillips and Privates Richard Absolon and Bill Hayward) was sent out to the northern slopes of Mount Longdon, detailed to penetrate Sub-Lieutenant Juan Baldini's 1st Platoon on the western slopes and secure a prisoner. They were supported to their rear by a battery of six 105mm field guns, under cover of which specialist snipers fired at Baldini's Platoon, while another fired a 66mm anti-tank rocket at one of the 1st Platoon mortar pits (under Corporal Óscar Carrizo). The Argentine commanders reacted quickly and the British patrol found themselves under accurate machine gun, artillery and mortar fire. There were no Argentine casualties, although one British participant claimed to have shot and killed two Argentines and demolished the mortar crew with a rocket at close range.

On the Argentine side, the 7th Infantry Regiment Reconnaissance Platoon (under Second Lieutenant Francisco Ramón Galíndez Matienzo) on the surrounding Wireless Ridge position was not able to conduct their own patrolling, as they had been designated the Argentine reserve on Wireless Ridge. Therefore, Argentine Commando units, normally used for deep reconnaissance, were used to take on this role, and they were able to do so with some success.

In the early hours of 7 June, a combined patrol of 601 Commando Company and 601 National Gendarmerie Special Forces Squadron approached the Murrell Bridge following reports from Major Jaimet of enemy activity in the area. After several nights in the area, British patrols led by Corporals Peter Hadden and Mark Brown had just arrived at the bluff on the western bank of the Murrell River, which Sergeant Ian Addle's patrol was using as a base. Shortly afterwards, a sentry reported movement in the vicinity of the bridge. The Paras opened fire and a confused firefight developed in the darkness, with small arms, machine gun, British LAW rockets and Argentine Energa rifle grenades being exchanged. Captain Rubén Teófilo Figueroa's 2nd Assault Section (from 601 Commando Company) was very aggressive, and before dawn forced the Paras to withdraw while leaving behind most of their equipment. Argentine Sergeant Rubén Poggi was slightly wounded during the Argentine counter-ambush. The official history of the Parachute Regiment acknowledges:

They were forced to evacuate their position rapidly, leaving behind their packs and radio, but succeeded in withdrawing without suffering any casualties. The location was checked on the evening of 8 June by another patrol, but there was no sign of the packs or radio, which meant the battalion's radio net could have been compromised.

From then on, British patrols had to be mounted closer to their own lines.

That same night, another 8-man section (under Corporal Oscar Nicolás Albornoz-Guevara), from the 4th Regiment's C Company on nearby Two Sisters Mountain, attempted to map out the British positions in the Estancia House area; but British lookouts detected this force and 3 PARA's Mortar Platoon repelled the Argentine patrol.

Nevertheless, despite evidence of Argentine patrol, Colonel Pike and his company commanders on the eve of battle still held the Argentine regulars in low regard and did not expect them to put up much resistance. For this reason, the British hoped to surprise the Argentine commanders by advancing as close to their forward platoon as possible under cover of darkness, before rushing the Argentine trenches. The three major objectives – 'Fly Half', 'Full Back' and 'Wing Forward' – were named after positions in Rugby football. B Company would attack through 'Fly Half' and proceed to 'Full Back', while A Company, followed by C Company if necessary, would do the same on Wireless Ridge.

Private Fabián Passaro of B Company served on Mount Longdon with Baldini's 1st Platoon and remembers life at the time:

Most of us had adjusted to what we'd been landed in, we'd adjusted to the war. But some boys [identified in the book "Two Sides of Hell/Los Dos Lados Del Infierno"] were still very depressed and, in many cases, were getting worse all the time. Of course, we were very fed up with wearing the same clothes for so many days, going without a shower, being so cold, eating badly. It was too many things together, quite apart from our natural fear of the war, the shelling and all that. But I think some of us were adapting better than others. There were kids who were very worried, and I tried to buoy them up a bit. 'Don't worry,' I told them. 'Nothing will happen, we're safe here. 'Don't you see they could never get right up here? There's one thousand of us; if they try to climb, we'll see them, we'll shoot the shit out of them."

When 3 PARA's B Company (under Major Mike Argue) fixed bayonets to storm the Argentine 1st Platoon positions on Mount Longdon, they found themselves trapped in a minefield. British sappers subsequently counted some 1,500 anti-personnel mines that Lieutenant Diego Arreseigor's platoon of Sappers from the 10th Mechanized Engineer Company had laid along the western and northern slopes of Mount Longdon. Corporal Peter Cuxson recalled,

but only two exploded because the rest were frozen. Otherwise, the final battle for Port Stanley would have been an altogether different story.

Assault on Mount Longdon
As dusk set-in, 3 PARA moved to their start lines and began to make the four-hour-long advance on their objectives. As B Company approached Mount Longdon, Corporal Brian Milne stepped on a mine, which alerted Sub-Lieutenant Baldini's platoon who emerged from their tents to lay down fire just as Lieutenant Ian Bickerdike's No. 4 Platoon reached their positions.  Corporal Stewart McLaughlin was seen clearing out an Argentine 7.62mm machine gun from the high ground overlooking the western slopes.

Lieutenant Jonathan Shaw's No. 6 Platoon, on the right flank of B Company, captured the summit of 'Fly Half' with no fighting. However, they had missed a number of Argentine troops from the 3rd Platoon and these launched an attack on the rear of the unsuspecting platoon, resulting in a number of casualties before the area was cleared. For three hours the hand-to-hand combat raged in the 1st Platoon sector until the Paras drove out the defenders.

Throughout the 1st Platoon position, small groups of soldiers were fighting for their lives. Privates Ben Gough and Dominic Gray managed to crawl undetected up to an Argentine bunker and crouch beside it as the Marine conscripts inside fired at the British. The two Paras each 'posted' a grenade through the firing slit of the bunker then jumped in and engaged the Marines with fixed bayonets. Private Gray killed a Marine by sticking his bayonet through his eye socket. They were both mentioned in despatches following the battle.

Marine Corporal Carlos Rafael Colemil was part of the forward defence and fought as a sniper:
A British soldier climbed over the rock which supported the accommodation bunker of the 105mm gun crew, and from there he was silhouetted. He screamed like he was giving out orders. I aimed and fired and he fell, then Conscript Daniel Ferrandis alerted me to the approach of three British soldiers on the flank. I observed with a night sight; they were very close. I saw one of them was carrying a gun with a bipod; he fell at the first shot and shouted. Another man approached him and I fired again and also got him ... Many people fell to the ground screaming, but soon the enemy was aware of my presence and every time I fired a shot I received a great deal of fire in response. Not long after my main action, I was wounded ... We could also hear the cries for help from the Rasit radar operator Sergeant Roque Nista, who was wounded. I could hear Sergeant Omar Cabral, who was a sniper: he was also firing.

According to the account of Private Victor José Bruno, Baldini was killed as he tried to unjam a machine gun. "The Lieutenant pushed us back and stood up trying to unlock the barrel but then he was shot in his belly by enemy fire", he recalled in an interview with Eduardo César Gerding of the Nottingham Malvinas Group. Corporal Dario Ríos was found lying dead with his platoon commander, which disproves Private Carbone's claim that Baldini "died alone". Baldini's weapon and boots were removed for the use of British soldiers. Also killed in the initial fighting was Cavalry Sergeant Jorge Alberto Ron (according to Private Altieri who was wounded in the blast that killed the NCO) and the Argentine forward artillery observation officer, Lieutenant Alberto Rolando Ramos, whose last message was that his position was surrounded. Sub-Lieutenant Baldini was awarded the Argentine Nation to the Valour in Combat Medal.

Argentine reinforcements
When the 2nd Lieutenant Enrique Neirotti's 3rd Platoon on the southern half, and Staff Sergeant Raúl González's 2nd Platoon on the northern half of the mountain was about to be overrun, reinforcements from 2nd Lieutenant Hugo Quiroga's 1st Platoon, 10th Engineer Company on 'Full Back' arrived to help Neirotti and González. Throughout the initial fighting in this sector, most of the Argentine positions on the saddle of the mountain held, with the rifle mounted night sights used by the newly arrived engineers proving particularly deadly to the Paras.

Private Nick Rose in 6 Platoon recalls:

Pete Gray stood up and went to throw a grenade and he was shot by a sniper in his left forearm. We thought the grenade had gone off. We punched his arm down onto the ground to staunch the bleeding, believing he'd lost half his right forearm and hand, but it was still there and his arm bent at the forearm instead of the elbow – a horrible thing to watch. ...There's 'incoming' everywhere, loads of stuff going down the range and then 'bang' my pal "Fester" [Tony Greenwood], gets it just above his left eye, only a yard away from me. That was a terrible thing. 'Fester' was such a lovely guy. Then it was 'Baz' Barratt. 'Baz' had gone back to try to get field dressings for Pete Gray and [as] he was coming back, 'bang', he got it in the back. This was when we just stalled as a platoon. (Jon Cooksey, op. cit., p. 66)

The battle was going badly for Major Mike Argue. Argentine resistance was strong and well organized. At the centre of the mountain were Marine conscripts Jorge Maciel and Claudio Scaglione in a bunker with a heavy machine gun, and Marine conscripts Luis Fernández and Sergio Giuseppetti with night-scope equipped rifles.

As Lieutenant Wright (SAS), his signaller and Sergeant Ian McKay and a number of other men in No. 4 Platoon were performing reconnaissance on the Marine position, the platoon commander and signaller were wounded. Sergeant McKay, realising something needed to be done, decided to attack the Marine position that was causing so much damage.

The assault was met by a hail of fire. Corporal Ian Bailey was seriously wounded, Private Jason Burt was killed and another wounded. Despite these losses Sergeant McKay, with complete disregard for his own safety, for which he was to win a posthumous Victoria Cross, continued to charge the enemy position alone, lobbing grenades, and was killed. Peter Harclerode, who was granted open access to the war diary of the 3rd Battalion and subsequently wrote PARA! (Arms & Armour Press, 1993), pointed out that McKay and his team cleared several Marine riflemen from the position but didn't neutralize the heavy machine gun.  Later, Corporal McLaughlin managed to crawl to within grenade-throwing range of the Marine heavy-machine gun team, but despite several efforts with fragmentation grenades and 66mm rockets, he was also unable to silence it.

Major Carrizo-Salvadores on 'Full Back' had remained in touch with the Argentine commanders in Port Stanley:

Around midnight I asked RHQ for infantry reinforcements, and I was given a rifle platoon from Captain Hugo García's C Company. First Lieutenant Raúl Fernando Castañeda gathered the sections of his platoon, hooked around First Sergeant Raúl González's 2nd Platoon that was already fighting and delivered a counterattack [at about 2am local time]. The Platoon fought with great courage in fierce hand-to-hand combat and the battle raged for two more hours, but gradually the enemy broke contact and withdrew while being engaged by artillery strikes.

Argentine counterattack
Major Carrizo-Salvadores manoeuvred Castañeda's reinforced platoon to close with 4 and 5 Platoons; meanwhile, under the direction of Corporal Jorge Daniel Arribas, part of Castañeda's platoon converged on the British aid post. Colour Sergeant Brian Faulkner, seeing that more than 20 wounded Paras on the western slopes of the mountain were about to fall into the hands of Corporal Arribas, deployed anyone fit enough to defend the position.

"I picked four blokes and got up on this high feature, and as I did so this troop of twenty or thirty Argentines [in fact a reinforced section of just fifteen riflemen under Corporal Arribas] were coming towards us. We just opened fire on them. We don't know how many we killed, but they got what they deserved because none of them were left standing when we'd finished with them." said Faulkner.

Major Argue's company ceased firing and devoted all their efforts to a withdrawal from 'Fly Half' due to terrible situation. Peter Harclerode, a noted British historian of the Parachute Regiment, went on record, saying that:

Under covering fire, Nos. 4 and 5 Platoons withdrew, but another man was killed and others wounded in the process. At that point, Lieutenant Colonel Hew Pike and his 'R' Group arrived on the scene and Major Argue briefed him on the situation. Shortly afterwards, Company Sergeant-Major Weeks reported that both platoons had pulled back to a safe distance and that all the wounded had been recovered. The dead, however, had to be left where they had fallen. Meanwhile, on the southern slope of the objective, the wounded from No. 6 Platoon were being evacuated while the rest remained under cover of the rocks.

The British 3rd Commando Brigade commander, Brigadier Julian Thompson was reported to have said:

 "I was on the point of withdrawing my Paras from Mount Longdon. We couldn't believe that these teenagers disguised as soldiers were causing us to suffer many casualties."

By the time the 21 survivors of Castañeda's 46-man platoon had worked their way off the mountain, they were utterly exhausted with six killed and twenty-one wounded in the counterattack. One of them, Private Leonardo Rondi, was wearing a maroon beret – taken from a dead Parachute Regiment soldier. Private Rondi, having dodged groups of Paras to deliver messages to Castañeda's section leaders after the loss of the radio operator, had found the body of a Para behind a rock (it may have been Sergeant McKay) and took his red beret and SLR which he later gave to the Argentine commanders as trophies. Rondi was awarded the Argentine Nation to the Valour in Combat Medal.

Lieutenant Hugo Quiroga's platoon of engineers suffered half-a-dozen wounded or injured with the Platoon Sergeant Juan Carlos Insaurralde badly wounded in the chest, Corporal Walter Calderon wounded in the hand, Private Claudio Jesús Hefner (the radio operator) wounded in the arm and Private Jorge Alejandro Lezcano badly wounded in the hand. The Platoon Commander and Corporal Julio César Oviedo were tossed into the air and knocked unconscious by an explosion with Quiroga only recovering his wits after being given some whisky in the freezing night.

British resume the attack
Following the unexpectedly fierce fighting on 'Fly Half', Major Argue pulled back Nos. 4, and 5 Platoons whilst 29 Commando Regiment directed artillery fire at the mountain from Mount Kent, after which the area was flanked from the left. Under heavy fire, the remnants of 4 and 5 Platoons, under Lieutenant Mark Cox, advanced upon their objective of 'Full Back', taking some casualties from Casteñeda's platoon in the form of Corporal Julio Nardielo Mamani's section as they did so. As he was clearing the Argentine position, Private Grey was injured from a headshot but refused to be evacuated until Major Argue had consolidated his troops properly in their positions on 'Fly Half'. Private Kevin Connery dispatched three wounded Argentines in this action. The Paras could not move any further without taking unacceptable losses and so were pulled back to the western end of Mount Longdon, with the orders for Major David Collett's A Company to move through B Company and assault, from the west, the eastern objective of 'Full Back', a heavily defended position, with covering fire being given from Support Company.

Lieutenant David Wright and Second Lieutenant Ian Moore mustered their platoons near the western summit and had briefed them on how to deal with the enemy. They then attacked the position, clearing it of the Argentine garrison with rifle, grenade and bayonet in close quarters combat. As A Company was clearing the final positions, Corporal McLaughlin was injured by a Czekalski recoilless rifle round fired from Wireless Ridge (reportedly the anti-tank gun operated by Corporals Julio César Canteros and Jorge Norberto González from the 7th Regiment Recce Platoon on nearby 'Rough Diamond') and was subsequently killed by an 81mm round fired from First Sergeant Mario Ricardo Alcaide's Mortar Platoon also on 'Rough Diamond' as he was making his way to the aid post.

The Argentines vigorously defended 'Full Back'. Although already wounded, Corporal Manuel Medina of Castañeda's platoon took over a recoilless rifle detachment and fired along the ridge at Support Company, killing three Paras, including Private Peter Heddicker, who took the full force of a 105mm anti-tank round, and wounding three others. Major Carrizo-Salvadores abandoned his command bunker on 'Full Back' when a MILAN missile detonated against rocks just behind him. In the command bunker Major Collett found 2,000 cigarettes, which he gave to the smokers in his company.

The swearing in English on the part of the Argentines and the discovery of several dead Argentine Marines dressed in camouflaged uniforms at first led the Paras to believe they had encountered mercenaries from the United States.

Aftermath

The battle lasted twelve hours and had been costly to both sides. 3 PARA lost seventeen killed during the battle; one Royal Engineer attached to 3 PARA also died. Two of the 3 PARA dead – Privates Ian Scrivens and Jason Burt – were only seventeen years old, and Private Neil Grose was killed on his 18th birthday. Forty British paratroopers were wounded. A further four Paras and one REME craftsman were killed and seven paratroopers wounded in the two-day shelling that followed, directed by Sub-Lieutenant Marcelo de Marco of the 5th Marines on Tumbledown Mountain. Several Paras were also wounded by the counter-fire directed by the Argentine Forward Artillery Observation Officer (Major Guillermo Nani) on Wireless Ridge on the night of 13–14 June. Another eight Paras had been wounded in an earlier friendly fire incident. A Royal Marine Commando Sapper (Sergeant Peter Thorpe) was also wounded on the western lower slopes of Mount Longdon in the daylight hours of 12 June, when he was sent forward to assist a number of injured members of an artillery battery trapped inside a disabled Snowcat tracked vehicle that had run into a minefield. The Argentines suffered 31 dead, 120 wounded, and 50 taken prisoner.

Lance-Corporal Vincent Bramley was patrolling the western half of Mount Longdon when he was confronted with the full horror of the night combat. The 3 PARA NCO and keen writer stumbled upon the bodies of five Paratroopers killed by Neirotti's 3rd Platoon.

A few bullets whizzed overhead and smashed into the rocks. A corporal shouted that Tumbledown was firing at us. We ran into a tight gap in the path [and] came to an abrupt halt, as it was a dead end. Four or five bodies lay sprawled there, close together. This time they were our own men: the camouflaged Para smocks hit my eyes immediately. CSM [Company-Sergeant-Major] Weeks was standing over them like a guardian, screaming at some of his men to cover the further end of the path and a small crest. The CSM and Sergeant P [Pettinger] exchanged quick words. I wasn't listening; my mind was totally occupied with looking into the crags for the enemy. I turned and looked at our own lads, dead on the ground, mowed down when they tried to rush through this gap. I felt both anger and sadness. The CSM's face showed the strain of having seen most of his company either wounded or shot dead. That night's fighting was written in every line of his face.

Decorations
The 3rd Battalion of the Parachute Regiment won numerous decorations for this action:
 One Victoria Cross (Sergeant Ian McKay)
 One Distinguished Service Order (Lieutenant-Colonel Hew Pike)
 Two Military Crosses (Majors Mike Argue and David Collett)
 Two Distinguished Conduct Medals (Colour Sergeant Brian Faulkner and Sergeant John Pettinger)
 Three Military Medals (Sergeant Des Fuller, Corporal Ian Bailey, and Private Richard Absolon)
 Numerous Mentioned in dispatches

References

External links
 A Night to Remember: 3 Para on Mount Longdon
 'I was told of Ian's death on the same day the ceasefire was announced', by his widow Marica McKay, whose husband Sergeant Ian McKay was killed storming a position that was pinning his platoon down
 Reassessing the Fighting Performance of Conscript Soldiers during the Malvinas/Falklands War (1982) by Alejandro L. Corbacho
 Former 7th Argentine Infantry Regiment veterans website
 Mount Longdon: The Argentine Story
 Recollections of Anglo-Argentine conscript Michael Savage of the 7th Infantry Regiment's C Company

Conflicts in 1982
1982 in the British Empire
1982 in the Falkland Islands
Battles of the Falklands War
Parachute Regiment (United Kingdom)
British Army in the Falklands War
Battles involving the United Kingdom
Battles involving Argentina
June 1982 events in South America

Battle of Mount Longdon


Joint premiers of the Province of Canada were the prime ministers of the Province of Canada, from the 1841 unification of Upper Canada and Lower Canada until Confederation in 1867.

Following the abortive Rebellions of 1837, Lord Durham was appointed governor in chief of British North America. In his 1839 Report on the Affairs of British North America, he recommended that Upper and Lower Canada be united under a single Parliament, with responsible government. As a result, in 1841, the first Parliament of the Province of Canada was convened.

Although Canada East (the former Lower Canada, now Quebec) and Canada West (the former Upper Canada, now Ontario) were united as a single province with a single government, each administration was led by two men, one from each half of the province. Officially, one of them at any given time had the title of Premier, while the other had the title of Deputy. Despite this, however, the titular premier could not generally invoke unilateral authority over his deputy if he wanted to maintain his government's stability; in practice, both men had to agree on virtually any political course of action. As a result, this form of government proved to be fractious and difficult, leading to frequent changes in leadership — in just 26 years, the joint premiership changed hands eighteen times, with twenty different people holding the office over its history even though just eight general elections were held across that time.

With the introduction of responsible government in 1848, Robert Baldwin and Louis-Hippolyte Lafontaine became the first truly democratic leaders of what would eventually become the provinces of Ontario and Quebec in present-day Canada, and some modern historians, most notably John Ralston Saul, have promoted the idea that they should be viewed as Canada's true first Prime Ministers.

Evolution of party politics
In earlier years, the political groups were loose affiliations rather than modern political parties. The "reformers" allied under the banner of Reformers in Canada West and Patriotes in Canada East, while the "conservatives," meaning supporters of the elite Family Compact in Canada West and Château Clique in Canada East prior to unification, were known as Tories. Although informal alliances existed between each ideological pair, these alliances were not political parties as they exist today.

1854, however, proved a pivotal year in the evolution of Canadian politics. Although the Rouges and the Liberals had already emerged in Canada East, these were relatively fringe groups. In 1854, however, many dissatisfied voters in Canada West turned to the more radical Clear Grit faction, and in order to stay in power traditional reformers in Canada East, led by Augustin-Norbert Morin, entered a coalition with Allan Napier MacNab's conservatives in Canada West.

The early reformers ultimately dissolved as a political entity. Moderate reformers joined the new "Liberal-Conservative" party, later to become the Conservative Party, while the Clear Grits aligned with the Liberals and the Rouges to create the modern Liberal Party, thereby creating the political party structure that prevails today.

The pattern of new protest parties emerging from time to time, and becoming integrated into the mainstream of Canadian political life, was also established by this realignment. Later groups included the Progressives, the Cooperative Commonwealth Federation, the Social Credit Party of Canada and the Reform Party of Canada.

Continuing influence
The best-known premiership has arguably been the Macdonald–Cartier ministry, which governed the Province of Canada from 1857 to 1862 (except for four days in 1858 when power was briefly ceded to the Brown–Dorion government). It was during their ministry that the first organized moves toward Canadian Confederation took place, and John A. Macdonald himself became the first Prime Minister of Canada in 1867. Macdonald-Cartier has survived in Canada as a geographic and institutional name, which has been applied to high schools in Ottawa, Sudbury and Saint-Hubert, the Ottawa Macdonald–Cartier International Airport and the Macdonald-Cartier Bridge linking Ottawa with Gatineau. "Macdonald–Cartier Freeway" was also the historical name of Highway 401.

The Lafontaine–Baldwin government has also lent its name to the annual LaFontaine-Baldwin Symposium on Canadian social, cultural and political topics. No other joint premiership currently has any Canadian institutions or geographic features named for it per se, although individual people who held the position may be so honoured as individuals.

The continuing, although informal, government position of the Quebec lieutenant, who is designated as the Prime Minister's primary advisor and spokesman on issues related to Quebec, may be viewed as an indirect descendant of the joint premiership, although the position is far from equivalent in terms of the actual power it wields within a government.

List of joint premiers of the Province of Canada

See also
 List of elections in the Province of Canada

References