HMS Nabob (D77) was a  escort aircraft carrier which served in the Royal Navy during 1943 and 1944. The ship was built in the United States as
the  USS Edisto (CVE-41) (originally AVG-41 then later ACV-41) but did not serve with the United States Navy. In August 1944 the ship was torpedoed by the  while participating in an attack on the . Nabob survived the attack, but upon returning to port, was considered too damaged to repair. The escort carrier remained in port for the rest of the war and was returned to the United States following it. Nabob is one of two Royal Navy escort carriers built in the United States which is listed as lost in action (both of which were damaged beyond repair, but returned) during World War II. The ship was sold for scrap by the United States but found a second life when purchased and converted for mercantile use under her British name, Nabob. Later renamed Glory, the ship was sold for scrapping in 1977.

Design and description
The Bogue class were larger and had a greater aircraft capacity than all the preceding American-built escort carriers. They were also all laid down as escort carriers and not converted merchant ships. The Ruler type vessels were essentially a repeat version of the . Based on the Type C3 design, the Ruler class were acquired by the Royal Navy as part of Lend-Lease after delays in the construction of the , which the Royal Navy had intended to acquire. All the vessels in the class had a complement of 646 officers and ratings and an overall length of , a beam of  at the waterline and  total with a mean draught of . The escort carriers had a standard displacement of  and a deep load displacement of . Propulsion was provided by one shaft turned by an Allis-Chalmers geared steam turbine powered by two Foster Wheeler boilers, rated at , which could propel the ship at maximum . The escort carrier could carry  of fuel oil and had a maximum range of  at  or  at maximum speed.

Aircraft operations were commanded from a small combined bridge–flight control on the starboard side of the ship. The flight deck was  long and  wide. The H4C hydraulic aircraft catapult was capable of launching  aircraft at . To receive aircraft the ship was equipped with nine arrestor wires capable of taking  aircraft at , backed up by three aircraft barriers. Two aircraft elevators accessed the below-deck hangar, with the forward elevator being  long by  wide and the aft elevator being 34 feet wide and 42 feet long with both capable of taking  aircraft. Aircraft could be housed in the  hangar below the flight deck. However, the sloping contour of the hangar combined with the elevator arrangement made handling and storage of aircraft difficult and time-consuming. The escort carriers could store  of avgas. They had a maximum aircraft capacity of twenty-four aircraft which could be a mixture of fighter and anti-submarine (ASW) aircraft, though up to 90 could be ferried.

Armament comprised two Mark 9 /51 calibre guns, eight twin-mounted 40 mm Bofors guns, fourteen twin-mounted 20 mm Oerlikon cannon and seven single-mounted 20 mm Oerlikon cannon. Since the escort carriers came as part of Lend-Lease, they retained their American radar systems, with the SG  surface radar and the SK  air search radar.

Construction and career
Edisto was laid down on 20 October 1942 at the Seattle-Tacoma Shipbuilding Corp yard in Tacoma, Washington. The ship was launched on 9 March 1943. Edisto was completed and transferred under Lend-Lease to the United Kingdom on 7 September 1943 prior to her commissioning as HMS Nabob with the pennant number D77 into the Royal Navy at Tacoma. The Royal Canadian Navy (RCN) wanted to obtain experience with aircraft carriers before their acquisition of their own carriers and sought Admiralty permission to take over Nabob. However, due to Lend-Lease stipulations, the escort carrier could not be commissioned in any force but the Royal Navy. In the end a compromise was made whereby the crew would be Canadian while the vessel remained under Royal Navy control.

Following her commissioning, the ship travelled to Vancouver, to undergo modification to Royal Navy standards beginning on 1 November at Burrard Dry Dock. The conversion completed on 12 January and an arrangement was agreed upon where the crew of the ship would be drawn primarily from the RCN with the exception of the air component, which would be provided by the Fleet Air Arm. Nabob sailed to San Francisco in February under the command of Captain Nelson Lay of the RCN, where the escort carrier embarked 852 Naval Air Squadron equipped with Grumman Avenger torpedo bombers.

Intended for service as an ASW carrier, Nabob was assigned to the British Home Fleet. The ship sailed for New York City to collect a deck load of P-51 Mustangs for the United Kingdom. The mixed crew of British aircrew and engine room personnel with the rest Canadian, led to personnel issues. The entire crew received the lesser British rate of pay and used British food and disciplinary standards. This led to a near revolt among the Canadians and to desertions at a stopover at Norfolk, Virginia. This led Captain Lay to fly to Ottawa to demand Canadian standards of pay for the entire crew before the ship set sail again. His request was granted. The escort carrier arrived in British waters in April and after disembarking the aircraft, sailed to the River Clyde to undergo a refit to repair builder's defects.

Nabob returned to service on 29 June, beginning work ups with 852 Squadron and joined the Home Fleet at Scapa Flow on 1 August.  856 Naval Air Squadron joined the ship that month. In August, Nabob participated in two operations off the Norwegian coast. The first, beginning on 10 August named Operation Offspring, saw the escort carrier paired with  and . This became the largest mining operation by the Home Fleet during the war and 47 mines were dropped between Haarhamsfjord and Lepsorev by 852 and 842 Naval Air Squadrons. One of the Avenger aircraft was shot down. The second operation was air strikes against the  (Operation Goodwood). Nabob was a member of Force 2 during Operation Goodwood, where her Grumman Wildcats of 852 Squadron flew combat air patrol over the carrier and her Avengers of 852 and 856 Naval Air Squadrons flew anti-submarine patrols. On 22 August, while the main force attacking Tirpitz prepared for another strike, the escort carriers went to refuel the destroyers. During these operations, Nabob was torpedoed by the German submarine  in the Barents Sea. The torpedo impact made a hole , below the waterline on the starboard side aft. The stern sank  before flooding could be controlled. Eventually the damage control parties effected enough repairs that the ship could make . Five days later she steamed into Scapa Flow under her own power but had lost 21 men.

At Scapa Flow, emergency work was done to keep the ship afloat, but Nabob was eventually judged not worth repairing due to a lack of shipyard capacity. The escort carrier was beached and abandoned on 30 September 1944 on the south shore of the Firth of Forth, then cannibalized for other ships but retained as part of the Reserve Fleet of Rosyth Command. On 10 October 1944, Nabob was paid off at Rosyth. She was returned to United States Navy at Rosyth on 16 March 1946. Never entering US service, the ship was sold on 26 October 1946.

Nabob was sold for scrapping in the Netherlands in September 1947. However, the vessel was resold and converted as the merchant Nabob of Norddeutscher Lloyd in 1951, entering service in 1952. In 1967 the ship's registry changed to Panama and was the ship was renamed Glory. She was sold for scrap in Taiwan on 6 December 1977.

See also
 List of aircraft carriers

Notes

References

External links

 A History of HMS Nabob

Ships of the Royal Canadian Navy
Ships built in Tacoma, Washington
1943 ships
Aircraft carriers of Canada
Ruler-class escort carriers
Maritime incidents in August 1944

HMS Nabob (D77)


«The Rabbit» es una canción de la banda sueca de indie Miike Snow. Este sencillo fue utilizado para promocionar una edición especial de su debut homónimo "Miike Snow", lanzado el 12 de julio de 2010.

Video musical
El videoclip fue dirigido por Andreas Nilsson. En el video puede sentirse el contraste entre esa canción y la dirección que apunta a una estética diferente a la que uno podría asociarle a ésta, debido a su naturaleza dance y clubber. Podemos ver un grupo de mujeres negras con un look glam-africanista bastante llamativo y un niño con vello facial bastante extraño, todos ellos bailando y haciendo unas cuantas locuras más en su hogar, el precario barrio donde viven y la playa. Al último, unas cuantos efectos de animación para darle un poco más de freakismo.

Listado de canciones

Referencias

Enlaces externos
 The Rabbit en Discogs

Sencillos de 2010
Canciones de Miike Snow
Sencillos de rock alternativo
Canciones en inglés
Canciones de rock

The Rabbit (canción de Miike Snow)


An Muhlenbergia duthieana in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eduard Hackel. An Muhlenbergia duthieana in nahilalakip ha genus nga Muhlenbergia, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Muhlenbergia

Muhlenbergia duthieana


Saborna crkva u Sarajevu je saborna crkva Mitropolije dabrobosanske Srpske pravoslavne crkve, te jedna od najvećih crkava na Balkanu.

Povijest

Odluka O izgradnji Saborne crkve u Sarajevu donijeta je na početku 1859. godine, a sama gradnja započeta je 1863. godine i trajala je 11 godina. Radovi su završeni 1. svibnja 1874. godine. Osvećenje završene crkve izvršio je mitropolit dabrobosanski Pajsije 1872. godine

Dozvolu za izgradnju crkve izdao je sultan Abdul Aziz da bi ublažio kritike iz Europe zbog vjerske netrpeljivosti. Sama crkva je izgrađena dobrovoljnim prilozima građana Sarajeva i okolnih mjesta, kao i dubrovačkih, beogradskih, tršćanskih i bečkih trgovaca. Postoji zapis da je i sam sultan bio jedan od onih koji su dali svoj prilog.

Današnji izgled crkve malo se razlikuje od prvobitnog. Saborna crkva je građena od kamena. U osnovi je trobrodna bazilka kombinovana s upisanim križom i ima pet kupola. Crkva je duga 37 m, široka 22.5 m. Visina zidova je 15.5 m, srednje kupole 34 m, a malih 20 m. Prvobitno je bila prekrivena olovnim krovom, ali su u vrijeme Prvog svjetskog rata Austrougari skinuli olovo, uključujući zvona i pokrili crkvu limom. Nakon toga je 1921. godine izvršena prva rekonstrukcija kada je u crkvu uvedena električna energija i kada su postavljena nova zvona težine 2.800 kg, 1.600 kg i 750 kg, te bakreni krov. Urađena je i unutrašnja adaptacija objekta.

Godine 1873. arhimandrit Sava Kostanović je iz Rusije donio ikone za ikonostas koje se i danas nalaze u crkvi. Oltar, kao i prostor ispred njega je uzdignut u odnosu na ostatak crkve za tri stepenika. Uz zidove crkve nalaze se drvene stolice. Na oltaru se nalaze tri kubeta, a u ostatku crkve su još pet, većih. Uz desni stub smješten je pozlaćeni tron za mitropolita. Unutrašnji zidovi ukrašeni su ornamentalnom slikanom dekoracijom. Lukovi, svodovi i apsida crkve također su ukrašeni ornamentikom.

U toku rata rata od 1992. do 1995. crkva nije oštećena. Međutim, zbog godina koje su prošle, vanjska rekonstrukcija je ipak nakon rata obavljena, i to donacijom Grčke. Također, u godinama poslije rata, Srpska pravoslavna crkva pokušava da vrati u posjed zgradu Ekonomskog fakulteta u Sarajevu, prostor koji je zajedno s trgom kupljen za izgradnju Saborne crkve i pravoslavne bogoslovije u periodu između 1859. i 1862. godine. Taj spor do danas nije riješen.

Izvori

Vanjske povezice
Internet prezentacija saborne crkve

Pravoslavne crkve u Bosni i Hercegovini
Crkve u Sarajevu

Saborna crkva u Sarajevu


A Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino Sub-19 de 2022 foi a 4.ª edição desta competição organizada pela Confederação da América do Norte, Central e Caribe de Voleibol (NORCECA) e pela Confederação Sul-Americana de Voleibol (CSV) em parceria com a Federação Nacional de Voleibol de Guatemala (FGVB). A competição ocorreu entre os dias 23 e 28 de maio, na Cidade da Guatemala, na Guatemala.

Na primeira final norte-americana deste torneio, a seleção dos Estados Unidos conquistou seu primeiro título ao vencer a seleção mexicana por 3 sets a 0. Na disputa pelo terceiro lugar, a seleção porto-riquenha venceu a seleção chilena por 3 sets a 0 e completou o pódio do torneio. As quatro melhores equipes da NORCECA garantiram vagas para o Campeonato Mundial Sub-19 de 2023. O ponteiro norte-americano Sean Kelley foi eleito o melhor jogador da competição.

Equipes participantes
As seguintes seleções foram selecionadas para competir a Copa Pan-Americana Sub-19 de 2022.

Formato da disputa
O torneio foi divido na fase classificatória e na fase final. A fase classificatória foi disputada em turno único, com todas as equipes se enfrentando dentro de seu grupo. Os primeiros classificados de cada grupo avançaram para as semifinais, enquanto o segundo e terceiro colocados avançaram para as quartas de final. As equipes eliminadas nas quartas de final se juntaram as últimas equipes da fase classificatória para a disputa de composição de tabela.

Critérios de desempate
 Número de vitórias
 Número de pontos
 Razão dos sets
 Razão dos pontos
 Resultado da última partida entre os times empatados

 Partida com resultado final 3–0: 5 pontos para o vencedor e 0 pontos para o perdedor.
 Partida com resultado final 3–1: 4 pontos para o vencedor e 1 pontos para o perdedor.
 Partida com resultado final 3–2: 3 pontos para o vencedor e 2 pontos para o perdedor.

Local das partidas

Fase classificatória

 Todas as partidas seguiram o horário local (UTC−6).

 Grupo A

|}

|}

 Grupo B

|}

|}

Fase final
 Quartas de final

|}

 5º–8º lugar

|}

 Semifinais

|}

 Sétimo lugar

|}

 Quinto lugar

|}

 Terceiro lugar

|}

 Final

|}

Classificação final

Premiações

Individuais
Os atletas que se destacaram individualmente foramː

Most Valuable Player (MVP)
  Sean Kelley
Melhor oposto
  Finn Kearney
Melhor levantador
  Tread Rosenthal
Melhor líbero
  Kallen Larson
Melhores ponteiros
  Sean Kelley
  Victor Torres

Melhores centrais
  David Nassar Cordoba
  Goran Rafaeli
Melhor recepção
  Kallen Larson
Maior pontuador
  Franklyn De Jesus Reyes
Melhor defesa
  Kallen Larson

Ver também
 Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino Sub-21 de 2022

Ligações externas

Copa Pan-Americana de Voleibol Masculino Sub-19
Pan-Americana
Desporto na Guatemala em 2022


An Cryptocentrum dodsonii in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Germán Carnevali. An Cryptocentrum dodsonii in nahilalakip ha genus nga Cryptocentrum, ngan familia nga Orchidaceae.

Mabibilngan ini ha Ecuador. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cryptocentrum

Cryptocentrum dodsonii


දාරා දෝටිවල්ලා (1933 ඔක්තෝබර් 30 – 2019 ජනවාරි 30) යනු ඉන්දියානු ක්‍රිකට් විනිසුරුවෙකි. ඔහු 1982 සහ 1987 අතර ටෙස්ට් තරඟ හයකට සහභාගී වූ අතර, දෙවන සම සම වූ ටෙස්ට් තරඟය සහ 1982 සහ 1988 අතර එක්දින ජාත්‍යන්තර (එදිජා) තරඟ අටක් විනිශ්චය කලේය. ඔහු 2019 ජනවාරි 30 වන දින වයස අවුරුදු 85 දී මිය ගියේය.

යොමු කිරීම්

Place of birth missing
1933 උපත්

දාරා දෝටිවල්ලා


Italiens Grand Prix 2016 (officielt navn: Formula 1 Gran Premio Heineken d'Italia 2016) var et Formel 1-løb som blev arrangeret 4. september 2016 på Autodromo Nazionale di Monza i Italien. Det var det fjortende løb i Formel 1-sæsonen 2016 og 65. gang at Italiens Grand Prix blev kørt på Monza. Løbet blev vundet af Mercedes-køreren Nico Rosberg. På andenpladsen kom Rosbergs teamkollega Lewis Hamilton, som startede fra pole position, mens tredjepladsen gik til Ferraris Sebastian Vettel.

Resultater

Kvalifikation

Løbet

Noter til tabellerne:
  - Romain Grosjean og Esteban Ocon fik en gridstraf på fem placeringer for en ikke-planlagt udskiftning af gearkasse.
  - Esteban Ocon fik ikke sat en tid under kvalifikationen, men blev senere givet tilladelse af løbsledelsen til at starte i løbet.

Stillingen i mesterskaberne efter løbet

Kørermesterskabet

Konstruktørmesterskabet

Referencer

Eksterne henvisninger

Formel 1 2016
2016

Italiens Grand Prix 2016


Fındık, huşgiller (Betulaceae) familyasından Corylus cinsini oluşturan çalı ve ağaç türlerinin ortak adı.

Morfolojik özellikleri
Basit, yuvarlak, yapraklarının kenarları çift dişli, ucu sivridir. Çiçekler yapraklardan hemen önce ilkbaharda açar. Bir evciklidir. Erkek çiçekler kedicik şeklinde 5–12 cm uzunluğunda sarı renklidir. Dişi çiçekler çok küçüktür, kış boyunca tomurcuklarda gizlenir, 1 – 3 mm uzunluğunda kırmızı renklidir. Nuks meyve 1-2-3 cm uzunluğunda 1–2 cm çapındadır, kabuğun etrafını tamamen veya kısmen kuşatan bir kadehcik bulunur. Kadehciğin şekil ve yapısı fındık türlerinin teşhisinde önemlidir.

Boyu en fazla 5 metre, ortalama boyu 3 metre, yazın yapraklı ve kış aylarında yaprak döken bir ağaçtır. Basit yapraklı ve yaprak kenarları çift dişlidir.

Sürgünler: bir önceki yılın sürgünleri kahverengi olurken, yeni sürgünleri sarı ila gri arasında renge sahiptir.

Çiçeklenme zamanı Türkiye'de Mart - Nisan ayları, Çiçek rengi: Sarı tonlarında Çiçek süresi: Mayıs sonuna kadardır.

Yaşama elverişli en düşük rakım 10 metre üzeri, bilinen en yüksek rakımı 1600 metredir.

Türkiye'de yaşadığı şehirler: Adana, Afyonkarahisar, Artvin, Bartın, Balıkesir, Bitlis, Düzce, Erzurum, Giresun, Hatay, Isparta, İstanbul, Kastamonu, Kırklareli, Kütahya, Ordu, Rize, Samsun, Sakarya, Sinop, Tokat, Trabzon, Tunceli, Zonguldak.

Türler
 Amerika fındığı (Corylus americana)
 Adi fındık (Corylus avellana)
 California fındığı (Corylus californica)
 Çin fındığı (Corylus chinensis)
 Kafkas fındığı (Corylus colchica)
 Ağaç fındığı (Corylus colurna)
 Gagalı fındık (Corylus cornuta)
 Farges fındığı (Corylus fargesii)
 Himalaya fındığı (Corylus ferox)
 Corylus ferox var. ferox
 Corylus ferox var. tibetica
 Asya fındığı (Corylus heterophylla)
 Corylus heterophylla var. heterophylla
 Corylus heterophylla var. sutchuenensis
 Corylus heterophylla var. thunbergii
 Lambert fındığı (Corylus maxima)
 Yunnan fındığı (Corylus yunnanensis)
 Jacquemont fındığı (Corylus jacquemontii)
 Japon fındığı (Corylus sieboldiana)
 Corylus sieboldiana var. brevirostris
 Corylus sieboldiana var. mandshurica
 Corylus sieboldiana var. sieboldiana
 Wang fındığı (Corylus wangii)
 Corylus × colurnoides (C. avellana × C. colurna'nın melezi)
 Corylus × vilmorinii (C. avellana × C. chinensis'nin melezi)

Yetişme koşulları
Kışların ılık geçtiği nemli ve humuslu toprağı sever. Yıllık 1000–2000 mm kadar yağış ister.

Fındığın faydaları
Çok iyi bir enerji kaynağıdır, vücuda güç ve enerji verir, beden ve zihin yorgunluğunu giderir. Fındık, kalp ve damar sağlığı açısından çok faydalıdır. Kolesterolü düşürür, kalp ritmini ayarlamaya yardımcı olur. Düzenli olarak her gün fındık yemek kalp krizi geçirme riskini azaltmakta çok etkilidir. Kansızlığa iyi gelir, vücut ve kemik gelişimini destekler. Hamilelerin hem kendileri için hem de doğacak çocukları için fındık yemeleri çok faydalıdır. Cinsel gücü arttırır, varislere iyi gelir. Fındık, soğuk algınlığı ve akciğer hastalıklarına da faydalıdır. Ayrıca, cildi güzelleştirdiği bilinmektedir. En önemli özelliği ise kansızlığa çok iyi gelmesidir.

Zararlıları
Türkiye'de fındığın en önemli zararlıları olarak, karamuk oluşturup fındığın iç bağlamamasına ya da lekeli olmasına sebep olarak ekonomik zararı dokunan iki böcek türü vardır: Yarım kanatlılar takımından fındık yeşil kokarcası (Palomena prasina) ile kın kanatlılar takımından Fındık kurdu (Curculio nucum). Ayrıca Balaninus nucum da önemli bir fındık zararlısı olarak bilinmektedir. Bu konuda 1915'te bir Osmanlı Ermeni ziraatçisi olan Antreasyan'ın önemli çalışmaları bulunmaktadır.

Dünyada fındık üretimi
Başlıca üretici ülkelerin yıllara göre kabuklu fındık üretim miktarını gösteren tablo (ton).

Ayrıca Çin, İran, Şili, Avustralya ve Fransa da fındık üretiminde önemli ülkelerdendir. Listedeki ülkelerin yanında küçük miktarlarda üretim yapan diğer ülkeler şunlardır: Polonya, Yunanistan, Belarus, Hırvatistan, Tacikistan, Özbekistan, Rusya, Kamerun, Portekiz, Moldova, Ukrayna, Tacikistan, Tunus, Slovakya, Slovenya, Suriye, Kıbrıs, Arjantin, Avusturya, Estonya, Yeni Zelanda ve Romanya.

Dünya fındık ticareti

Dünyada ticarete konu olan fındığının büyük kısmı (%91) Avrupa ülkeleri tarafından satın alınır ve çoğunlukla (%80) şekerleme ve çikolata sanayinde kullanılır. 2000-2008 yılları arasında %85'i Türkiye tarafından satılan ortalama 540 bin ton kabuklu fındık ticareti gerçekleşmiştir. İtalya, Almanya, Amerika Birleşik Devletleri ve İspanya, Türkiye dışındaki önemli ihracatçı ülkelerdir. Hollanda, Belçika, Lüksemburg, Avusturya, Birleşik Krallık, İrlanda, İsviçre, Bulgaristan, Macaristan ve Kanada, fındık üretmemesine karşın ithal ettiği ürünü ihraç eden ülkelerdendir.

Dünyada en fazla fındık satın alan ülkeler şunlardır; Almanya, İtalya, Fransa, İsviçre, Belçika, Lüksemburg, Rusya, Avusturya, Hollanda, Birleşik Krallık, ABD, İspanya, Polonya, Yunanistan, Danimarka.

Türkiye son 30 yılda ortalama olarak 400.000 ton kabuklu fındığa eşdeğer 200 bin ton iç fındık ihracatı yapmıştır. Son yıllarda fındık üretiminin artmasına bağlı olarak bu miktarda artmaktadır. ile 2010-11 sezonunda 527 bin ton kabuklu fındığa karşılık gelen 263 bin ton ihracat gerçekleştirilmiştir.  2011-2012 sezonu ihracatımız ülke gruplarına göre: %74 AB ülkeleri, %10 diğer Avrupa ülkeleri, %9,5 deniz aşırı ülkeler, %6 diğer ülkeler şeklindedir. Ülkeler bazında ihracat: %21 Almanya, %17 İtalya, %14 Fransa, %4 Polonya ve %4 Kanada şeklindedir .

Türkiye fındığını %58 oranında iç fındık, %17 işlenmiş bütün fındık, %25 ileri işlenmiş fındık olarak ihraç eder.

Türkiye Cumhuriyeti Ticaret Bakanlığına göre : Fındık ihracatı tarımsal ihracatın %15-20'sini, genel ihracatın %2'sini oluşturur. 380 bin aile, 700 bin hektar alanda fındık üreterek, 3 milyon kişiye geçim imkânı sunar. 2012/13 sezonunda 600 bin ton kabuklu fındığa eşdeğer ihracat yapılmış ve Cumhuriyet tarihi rekoru olan 1,8 milyar dolar gelir elde edilmiştir.

Galeri

Ayrıca bakınız
Çay (bitki)

Kaynakça

Corylus
Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar

Fındık


An Epidendrum dorsocarinatum in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Eric Hágsater. An Epidendrum dorsocarinatum in nahilalakip ha genus nga Epidendrum, ngan familia nga Orchidaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Epidendrum

Epidendrum dorsocarinatum


12223 Hoskin este un asteroid din centura principală de asteroizi.

Descriere
12223 Hoskin este un asteroid din centura principală de asteroizi. A fost descoperit pe  la Observatorul Oak Ridge din Harvard, Massachusetts. El prezintă o orbită caracterizată de o semiaxă mare de 3,04 ua, o excentricitate de 0,11 și o înclinație de 10,3° în raport cu ecliptica.

Vezi și
 Lista planetelor minore: 12001-13000
 Centura de asteroizi

Referințe

Obiecte astronomice descoperite în 1983
Centura de asteroizi

12223 Hoskin


Gradina na istočnom rubu Crvenog jezera, gradina kod Imotskog, zaštićeno kulturno dobro

Opis dobra
Nastala 2000. pr. Kr. Na istočnom rubu Crvenog jezera smjestila se jedna od najvećih i najvažnijih prapovijesnih gradina ovog područja. Gradina na Crvenom jezeru i područje neposredno oko nje zauzima oko dva hektara površine na padini brda. Sa sjeverne i djelom sa zapadne strane zaštićena je jezerskim ponorom dok je s južne, dijelom sa zapadne te istočne strane branjena, i danas vrlo dobro vidljivim, visokim i širokim bedemom, dugim oko sto metara i mjestimično visokim do deset metara. Bedem je građen u tehnici suhozida. Gradina se koristila i u kasnoj antici.

Zaštita
Pod oznakom Z-4626 zavedena je kao nepokretno kulturno dobro - pojedinačno, pravna statusa zaštićena kulturnog dobra, klasificirano kao "arheološka baština".

Izvori

Zaštićene kopnene arheološke zone i nalazišta u Splitsko-dalmatinskoj županiji
Građevine u Imotskom

Gradina na Crvenom jezeru


Wapato can mean:

 Any of various plants in the genus Sagittaria
 Wapato, Washington, a town named after the plant in the State of Washington in the United States
 Wapato (YTB-788), a United States Navy tug in service from 1966 to 1996
 Sauvie Island, which was originally called Wapato Island
 Wapato Lake, a restored lake in what's now Washington and Yamhill counties
 Wapato Corrections Facility, a built but never opened jail in Multnomah County.

Wapato


Palatul Festetics este un palat baroc situat în orașul Keszthely, Zala, Ungaria. Clădirea găzduiește acum Muzeul Palatul Helikon.

Construcția palatului a fost începută de Kristóf Festetics în 1745 și a durat mai mult de un secol. În acest timp, palatul, construit la început pe fundațiile unui castel ruinat, s-a triplat ca mărime în următoarele două campanii de construcție, cea mai recentă în 1880, urmând proiectele lui Viktor Rumpelmayer care trăia în Viena.

După moartea lui Rumpelmayer, survenită în 1885, lucrarea a fost dusă la bun sfârșit de către arhitecții Gusztáv Haas și Miksa Paschkisch, rezultatul fiind una dintre cele mai mari case de țară din Ungaria.

Istoria timpurie

Conții Festetics au mărit proprietatea în mod progresiv: Kristóf Festetics a înființat un spital, Pál Festetics a înființat o școală în oraș, iar Contele György Festetics a deschis în 1979 un colegiu agricol, Georgikon, primul de acest gen din Europa, care încă funcționează, dar ca facultate a Universității din Pannonia.

Aripa bibliotecii palatului a fost construită de Contele György Festetics în 1799-1801, sub atenta supraveghere a lui András Fischer de la Academia din Viena. Execuția a fost încredințată unor meșteri locali. Sala de mese (acum sală de concert) are decor stucco realizat de Mátyás Vathner din orașul Pápa. Zidăria a fost executată de zidarul local József Zitterbart, lăcătușeria de un maestru artizan local, József Dobrolán, sobele de teracotă de către József Pittermann și tâmplăria încrustată de către meșterul tâmplar János Kerbl, care a fost, de asemenea responsabil pentru accesoriile din bibliotecă.

Colecția de carte a fost pusă la dispoziția studenților de la Georgikon. Marea colecție de carte care a rămas în castel formează singura mare bibliotecă aristocratică ce încă mai există în Ungaria.

Rezultatul este că axa centrală a grădinii din față este centrată pe un pavilion de corp de logis, , mai degrabă decât pe renumitul turn central al construcției extinse în 1880, cu acoperișuri de mansardă proeminente și lucarne bogat înrămate, tipice stilului neo-baroc din cel de-al doilea imperiu francez și lucrărilor din lemn în stilul neo-renascentist așa cum sunt găsite în unele interioare. La intrarea dinspre oraș, axa rămâne centrată pe structura barocă originală, flancată acum de o aripă.

Extinderea elaborată a fost realizată de Contele Tasziló Festetics, care s-a căsătorit cu Lady Mary Douglas-Hamilton (1850-1922) pe 2 iunie 1880. Aici a fost cazat prințul de Wales, Edward, în vizitele sale "incognito" din octombrie 1885 și din nou în 1888 însoțit fiind de marele său prieten, Ducele de Hamilton, cumnatul lui Festetics. Portretele familiei Festetics au rămas în palat.

Istoria recentă
Spre deosebire de zona înconjurătoare, palatul nu a fost deteriorat în timpul acelui de-al doilea război mondial. Palatul găzduiește un muzeu independent (Muzeul Palatul Helikon) din 1974 și este vizitat de 200.000 de oameni în fiecare an.

Grădinile din jurul palatului s-au extins în secolul al XIX-lea cu un peisaj naturalist peisaj în stil englezesc. Concerte în aer liber sunt ținute în timpul verii. La grajduri se află acum o colecție de trăsuri.

Galerie

Note

Legături externe

 Site-ul oficial al Muzeului Palatul Helikon
 Informații despre palat pe site-ul orașului Keszthely
Castele din Ungaria

Palatul Festetics


Aréoua (auch: Arewa) ist eine Landschaft und ein ehemaliger Staat in Niger.

Geographie
Aréoua liegt in der Region Dosso im Westen Nigers. Das Gebiet grenzt an den Nachbarstaat Nigeria. Wichtige Orte sind Matankari, die ehemalige Hauptstadt Aréouas, sowie Dogondoutchi, Guéchémé, Karakara, Sokorbé, Tibiri und Zabori. Durch Aréoua verläuft das Tal Dallol Maouri.

Bevölkerung
Aréoua bildet eine Zone des Übergangs zwischen den Volksgruppen Hausa und Zarma, der Sprache Hausa und der Sprache Zarma. Das Staatsvolk von Aréoua waren die Maouri, die entweder Zarma oder Hausa sprechen. Außerdem siedelten sich verschiedene Einwanderer an, unter anderem aus Gobir, Ader und Birni-N'Konni. Neben dem Islam, der in Niger vorherrschenden Religion, sind in Aréoua auch das Christentum und vor allem die religiösen Traditionen der Azna verbreitet. Im Dorf Lougou hat mit der Sarraounia eine traditionelle religiöse Anführerin ihren Sitz.

Geschichte
Die Gründungslegende des Staats Aréoua bezieht sich auf das weiter östlich gelegene Reich Bornu. Ari, ein Sohn des Sultans Kaloumbou von Bornu, soll auf einer Reise nach Gao mit der Tochter des Dorfoberhaupts von Bagaji einen Sohn namens Akazama (Hausa für "er blieb") gezeugt haben. Bagaji (auch: Bagagi) gehört heute als administratives Dorf zum Gemeindegebiet von Matankari und gilt als älteste bestehende Siedlung in Aréoua. Akazama wollte eines Tages seinen Vater Ari in Bornu besuchen, der jedoch inzwischen gestorben war. Dafür traf Akazama seinen Großvater Kaloumbou, der ihn als serki n'Aréoua (Herrscher von Aréoua) einsetzte. Der Name Aréoua leitet sich demnach über Arioua vom Personennamen Ari ab. Eine andere Erklärung lautet, dass der Name vom Hausa-Wort aréoun kommt, das "Norden" bedeutet. Ari und Kaloumbou, der sich im heute nicht mehr bestehenden Dorf Toullou bei Bagaji niederließ, sind die Stammväter der Dynastie von Aréoua.

Einer ihrer Nachfolger, der von 1767 bis 1786 regierende Mato, gründete Matankari (Mato n'Gari, "Dorf des Mato") als neue Hauptstadt. Bald darauf begann der Dschihad der Fulbe unter Usman dan Fodio, dessen Eroberungen auch Aréoua bedrohten. Es profitierte dabei zunächst von seiner isolierten Lage. Westlich und östlich von Aréoua lagen damals noch unbewohnte Gebiete, die es von Ader und Birni-N'Konni trennten. Außerdem versperrte die noch unabhängige Stadt Argungu den Fulbe den Weg Richtung Westen.  So gelang es Aréoua zunächst noch, einen Angriff von Fulbe aus Gando abzuwehren. Anfang des 19. Jahrhunderts jedoch mussten die von einer Hungersnot geschwächten Maouri einem Friedensvertrag zustimmen, der Aréoua zu jährlichen Tributzahlungen an die Fulbe-Emirate Gando und Kebbi verpflichtete.

1868 und 1873 kam es zu Revolten in mehreren dem serki n'Aréoua untergebenen Dörfern, darunter in Bagaji, Dogondoutchi und Lougou. Erst nach 1873 erlebte das Gebiet, abgesehen von gelegentlichen Raubzügen von Tuareg, wieder eine lange Friedenszeit. An der Wende vom 19. zum 20. Jahrhundert bestanden sechs souveräne Herrschaftsgebiete, die ursprünglich zu Aréoua gehört hatten und sich im Lauf der Zeit unabhängig entwickelt hatten: Nord-Aréoua mit Matankari und Dogondoutchi, Karakara, Katarma, Lido, Takassaba (Guéchémé) und Zabori. Die Mission Voulet-Chanoine unterwarf 1899 Aréoua der Herrschaft Frankreichs. 1906 verlegte der serki n'Aréoua, nunmehr als Untergebener der französischen Verwaltung, seinen Herrschaftssitz nach Dogondoutchi.

Literatur

Einzelnachweise

Historischer Staat in Afrika
Landschaft in Afrika
Landschaft in Niger
Dosso (Region)

Aréoua


A Casa Salvador Mateus, igualmente conhecida como Casa do Jogo da Bola, é um edifício histórico na cidade de Lagos, na região do Algarve, em Portugal. Foi alvo de grandes obras de restauro como parte da instalação do hotel Casa Mãe, inaugurado em 2017.

História e descrição
O imóvel situa-se no centro histórico de Lagos, junto às muralhas. Está integrado na Casa Mãe, uma unidade hoteleira da tipologia de boutique, que ocupa os antigos terrenos pertencentes ao solar. A casa em si era um Solar, parte de um tipo de edifícios que surgiu em Lagos nos finais do século XIX, como parte da expansão da indústria e do comércio na cidade, sendo equiparada à Casa das Palmeiras, situada em frente à nova sede da Câmara Municipal de Lagos.

Além da casa antiga, onde foram instalados cinco quartos, o complexo do hotel inclui três cabanas-estúdio, uma piscina, um jardim e uma horta, e um prédio construído de raiz de dois pisos, com 22 quartos, sendo o piso térreo ocupado pelo restaurante e por uma loja. O restaurante é abastecido pela horta no local e por terrenos agrícolas situados nas imediações da cidade.

A casa foi construída no século XIX. Segundo o arquitecto Frederico Paula, constitui um exemplo de uma habitação ligada aos morgados, e foi construída após o Sismo de 1755, uma vez que utiliza um sistema de gaiola, utilizado em larga escala após aquela data, consistindo numa estrutura de madeira reforçada com ramos e fibras vegetais, no sentido de a tornar mais resistente aos terramotos. As janelas foram também organizadas originalmente na vertical, de forma a que as paredes fossem tão contínuas quanto possível.

Os terrenos agrícolas onde se encontra a casa foram de grande importância para o abastecimento dos habitantes de Lagos durante a Guerra Civil Portuguesa, na década de 1830, quando a cidade foi cercada, impedindo a entrada de alimentos. Estes terrenos faziam parte de um conjunto maior, que foi separado pela construção da muralha no século XVI, pelo que foi aberta uma porta para facilitar o acesso entre os dois lados. A partir da década de 1940, o solar passou a ser propriedade da família Mateus, tendo sido alvo de obras em meados do século, durante as quais foi ampliado e as janelas mudadas para uma orientação horizontal. Foi depois arrendado durante algum tempo, e posteriormente foi vendido à Câmara Municipal de Lagos.

Em 2014 a cidadã francesa Veronique Polaert comprou o solar e os terrenos, no sentido de a transformar num hotel, encontrando-se então a casa e os jardins em avançado estado de abandono. O empreendimento incluiu o restauro do antigo solar e dos seus jardins, e a construção de um novo prédio ao longo da Rua do Jogo da Bola. Durante as obras de reabilitação, procurou-se manter ao máximo a traça original do edifício, embora tenham sido abertas novas janelas e varandas. As obras custaram quase seis milhões de euros, dos quais cerca de metade foram financiados por fundos europeus. O hotel foi inaugurado em Agosto de 2016.

Ver também
Lista de património edificado em Lagos
Palácio dos Veigas
Casa Corte Real
Casa das Palmeiras
Igreja de Santo António (Lagos)

Lagos (Portugal)
Hotéis de Portugal
Património edificado em Lagos (Portugal)

Casa Salvador Mateus


Republika Hrvatska i Republika Paragvaj održavaju diplomatske odnose od 13. ožujka 1992. Sjedište veleposlanstva je u Buenos Airesu.

Veleposlanici
Hrvatska nema rezidentno veleposlanstvo u Paragvaju.

Veleposlanstvo Republike Hrvatske u Argentinskoj Republici pokriva Paragvaj i Urugvaj.

Vidi još
Ministarstvo vanjskih i europskih poslova Republike Hrvatske

Vanjske poveznice
 Paragvaj na stranici MVEP-a

Izvori

Paragvaj

Popis hrvatskih veleposlanika u Paragvaju


බුද්ධාගම සහ අනුරාධපුරය

බුද්ධාගම පැමිණීමෙන් පසු අනුරාධපුර නගරය වඩාත් ප්‍රසිද්ධ වූ අතර නව ගොඩනැගිලි යුගයක් ආරම්භ විය. කූටකන්නතිස්ස රජතුමා නගරය වටා ප්‍රථම පවුර ගොඩනැගූ බව මහාවංශයේ සඳහන් වේ. ඵය රියන් 7 ක් උස් වූ අතර ඉදිරියෙහි දිය අගලක්ද විය.  මෙම ආරක්ෂක උපක්‍රම වැඩි දියුණු කරන ලද්දේ වසභ රජු විසිනි. ඔහු එම පවුර රියන් 11 සිට 18 දක්වා උස් කළේය. එම පවුරේ  දොරටුවල මුර ගෙවල්ද තැනුවේය. එහි නටබුන් අද පවා දැකිය හැක. මෙම ගොඩනැගීම් කිරීමේදී ශාස්ත්‍රකරුවන්ගෙන් සහ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන්ගෙන් උපදෙස් ලබා ගන්නා ලදී.

මහා ඉදිකිරීම් යුගය

විශාල ප්‍රදේශයක පැතිරුණු විහාර ආරාම සංකීර්ණයන් සහ පුරාණ ලෝකයේ උසම ගොඩනැගිලි නිර්මාණය වීමෙන් මහා ඉදි කිරීම් යුගයක් ආරම්භ විය. නගරයේ ඉදි කරන ලද ජේතවනාරාමය මුළු ලෝකයේම ගඩොලින් ඉදි කරන ලද විශාලම ගොඩනැගිල්ල වෙයි.

මහා විහාරය ථෙරවාදී බුදු දහමේ ප්‍රධාන මධ්‍යස්ථානය විය. මෙය ක්‍රි.පූ. 249 දී ආරම්භ කරන ලද්දේ දේවානම්පියතිස්ස රජු විසිනි. මහායානික පාර්ශවය අභයගිරිය විහාරය ආරම්භ කළහ. මහසෙන් රජතුමා (ක්‍රි.පූ. 275 - 310) මහා විහාරය සහ අභයගිරි ආරාමයන්ට මැදි කොට ජේතවනාරාමය ගොඩ නැගුවේය.

නගරයෙන් පිට යෝධ ස්තූප සමග ප්‍රධාන ආරාමයන් ඉදි කරන ලදී. මහා විහාරයට අයිති මහා ථූපය, සිරි මහා බෝධිය සහ ථූපාරාමය නගරයට දකුණෙන් විය. අභයගිරිය උතුරේ වූ අතර පුබ්බාරාමය නැගෙනහිරින් තිබුණේය. තපෝවන විහාරය වයඹ පෙදෙසෙහි වූ අතර ජේතවනාරාමය ගිණිකොන පෙදෙසෙහි ඉදි කෙරුණි.

දන්ත ධාතුව නගරයට වැඩම කරන ලද්දේ කිත්සිරි මේඝ වර්ණ රජුගේ පාලන කාලයේදීය. ධම්මචක්ක නම් වූ ගොඩනැගිල්ලක දන්ත ධාතුව තැන්පත් කරන ලදී. එතැන් පටන් වාර්ෂික පෙරහැරක් මගින් දන්ත ධාතුව අභයගිරියට වැඩම කර එහිදී ප්‍රදර්ශනය කරන ලදි.

බුද්ධාගම සහ අනුරාධපුරය


{| class="infobox vcard" style="font-size:90%; width:25em; text-align:left;"
Sveučilište Sjever

Osnovano:2001. (kao Veleučilište u Varaždinu)2015. (kao Sveučilište Sjever)
Proračun:75 mil. HRK(2022.)
Odjeli:20
Tip:javno
Država:  Hrvatska
Rektor:Marin Milković
Osoblje:280 (2022.)
Studenti:5 500 (2022.)
Mjesto: Koprivnica Varaždin
Web stranica:http://www.unin.hr
Adresa (KC):
Trg dr. Žarka Dolinara 148000 Koprivnica

|-
Adresa (VŽ):
Jurja Križanića 31b
42000 Varaždin
|-
Udruženja:Europsko udruženje sveučilišta
Telefon:
+385 042 493 338
|-
Matični broj subjekta (MBS):
060260692

|-
Službene boje:

|-
Akronimi:UNIN, UniN, NORTH
|-
|}

Sveučilište Sjever je hrvatsko javno sveučilište sa sjedištem u Koprivnici. Ono je peto najveće sveučilište u Republici Hrvatskoj prema broju studenata te je jedno od pet hrvatskih sveučilišta koja su uvrštena u URAP ljestvicu 3000 najboljih sveučilišta na svijetu. Sastoji se od ukupno dvadeset odjela raspodijeljenih u dva sveučilišna centra, Sveučilišni centar Varaždin i Sveučilišni centar Koprivnica.  Nastalo je spajanjem Medijskog sveučilišta u Koprivnici i Veleučilišta u Varaždinu i time postalo osmo javno sveučilište u Republici Hrvatskoj po izglasavanju Hrvatskog sabora 2015. godine na prijedlog Vlade Republike Hrvatske i tadašnjeg premijera, Zorana Milanovića. Od 2021. godine Sveučilište je prisutno i u gradu Đurđevcu kroz provedbu studija računarstva, što dovodi do otvaranja razvojne agencije od strane Financijske agencije (FINA).

Uloga i suradnja
Sveučilište Sjever jedino je javno sveučilište koje djeluje na području sjeverne i središnje Hrvatske uz Sveučilište u Zagrebu te jedino nosi ime po regiji u kojoj djeluje, a ne gradu kao što je slučaj sa ostalim javnim sveučilištima u Republici Hrvatskoj. Službeno sjedište sveučilišta nalazi se u gradu Koprivnici, iako sveučilišni centar u Varaždinu broji više studenata. Pojedini političari iz grada Varaždina pokrenuli su inicijativu za preimenovanjem u Sveučilište u Varaždinu, što je nadležno ministarstvo odbilo zbog očuvanja autonomije sveučilišta. Sveučilište Sjever nastavlja s provođenjem nastavnih programa prijašnjih institucija sastavnica, Medijskog sveučilišta u Koprivnici te Veleučilišta u Varaždinu uz širenje i na ostala područja znanosti. Zbog visokog udjela studijskih programa u tehničkom i biomedicinskom području često se naziva i tehničkim te STEM Sveučilištem. Sveučilište Sjever surađuje s brojnim javnim i privatnim subjektima, među kojima se ističu Podravka, Državni zavod za statistiku, Carlsberg, Belupo, Vindija, KBC Zagreb, Klinička bolnica Dubrava, Klinička bolnica Sveti Duh, Hrvatske željeznice, Dalekovod, Institut Ruđer Bošković, HAMAG BICRO, Hrvatska gospodarska komora, Hrvatski zavod za zapošljavanje, CARNET, FINA, Hrvatsko narodno kazalište u Varaždinu, Središnji državni zavod za razvoj digitalnog društva, KING ICT, Institut društvenih znanosti Ivo Pilar, Hrvatski Crveni križ, Nova TV, VTV televizija, Kaufland, PIK Vrbovec, Varteks i brojni drugi.

Udruge i aktivnosti
Na Sveučilištu Sjever djeluju Studentski radio Pressedan, Studentska inicijativa Metastudij i udruga Mediapitch. Uz spomenute inicijative, kao predstavnik studenata i potpora pri financiranju studentskih projekata sukladno natječajima djeluje i Studentski zbor koji se sastoji od dva predstavnika po studijskom smjeru. Poznatiji studentski projekti su 3D&D UNIN Meetup, UNIN Connect, Psihošpancir, eRadio za drugu šansu, FAX YOU, Kultura u fokusu, Dani održive mobilnosti i sigurnosti u prometu, sjEvent i Martinjsko ocjenjivanje vina. Odjel logistike i održive mobilnosti u suradnji sa Pomorskim fakultetom Sveučilišta u Rijeci sudjeluje u organizaciji međunarodne znanstvene konferencije o održivom prijevozu naziva SuTra.

Sport i Esports
Sveučilište Sjever prisutno je u sportskim aktivnostima kroz vlastiti Savez sportskih udruga Sveučilišta Sjever, a geografski pripada UniSport regiji Sjever. Esports tim Sveučilišta Sjever jedan je od osam tehničkih sveučilišta u Hrvatskoj koja prisustvuju Student Esports Tournamentu.

Vizualni identitet
Sastavni dio vizualnog identiteta Sveučilišta Sjever čine znak, pismo te crvena i siva boja. Standard Sveučilišta Sjever propisuje primjenu vlastitog korporativnog pisma UNIN i UNIN Sans za administrativne, promotivne i izdavačke namjene.

Javne osobe povezane sa Sveučilištem
Profesori i suradnici
 Marko Pavić, ministar rada i mirovinskog sustava
 Nikolina Brnjac, ministrica turizma i sporta
 Miro Kovač, ministar vanjskih i europskih poslova
 Ljubo Jurčić, ministar gospodarstva
 Ante Rončević, direktor financija HRT-a i kandidat za ravnatelja HRT-a
 Blago Markota, ravnatelj HRT-a
 Siniša Kovačević, ravnatelj HRT-a
 Franjo Maletić, direktor Vjesnika
 Damir Mihanović, predsjednik uprave Croatia osiguranja, Kraša i član uprave Nexus fonda
 Krešimir Buntak, ravnatelj Državnog zavoda za mjeriteljstvo, v.d. pročelnika za gospodarstvo grada Zagreba, predsjednik uprave Končar alati
 Sead Alić, književnik
 Predrag Brlek, ravnatelj Instituta za promet i veze
 Ivan Čehok, gradonačelnik Varaždina
 Miroslav Drljača, predsjednik uprave Zračne luke Franjo Tuđman, Zagreb
 Domagoj Frank, direktor HP produkcije (Hrvatska pošta)
 Sunčana Glavak, EU zastupnica i zastupnica u Hrvatskom saboru
 Nikola Mrvac, dekan Grafičkog fakulteta Sveučilišta u Zagrebu
 Ljudevit Krpan, pročelnik Upravnog odjela za regionalni razvoj, infrastrukturu i upravljanje projektima Primorsko-goranske županije
 Željko Krušelj, novinar i povjesničar
 Nenad Kudelić, ravnatelj Opće bolnice Varaždin
 Tomislav Novinšćak, ravnatelj Županijske bolnice Čakovec
 Petar Kurečić, zastupnik Skupštine grada Zagreba
 Zdravko Mihevc, ravnatelj Turističke zajednice Koprivničko-križevačke županije
 Saša Petar, autor brojnih knjiga iz područja marketinga i prodaje
 Mirko Smoljić, dekan Veleučilišta Lavoslav Ružička u Vukovaru, savjetnik ministra znanosti u tri mandata
 Nikša Sviličić, ravnatelj Hrvatskog audiovizualnog centra, glazbenik i trostruki doktor znanosti
 Vladimir Šimović, dekan Visokog učilišta Algebra
 Miroslav Škoro, političar i glazbenik
 Dijana Vican, rektorica Sveučilišta u Zadru
 Damir Boras, rektor Sveučilišta u Zagrebu
 Goran Vojković, novinar Indexa
 Darijo Čerepinko, politički komentator
 Martina Mak, direktorica Poduzetničkog inkubatora Koprivnica i kandidatkinja za zamjenicu gradonačelnika grada Zagreba

Alumni
 Robert Vugrin, zamjenik župana Varaždinske županije
 Vedran Vrabec, urednik Telegrama
 Ivana Paradžiković, voditeljica emisije Provjereno
 Dino Valeš, voditelj Odjela za upravljanje transportnim vozilima Podravke
 Vladimir Halgota, koordinator Radne grupe za promet grada Zagreba i predstavnik Sindikata biciklista
 Ante Klečina, predsjednik Saveza za željeznicu
 Lovro Lukavečki, predsjednik Foruma mladih SDP-a Hrvatske
 Igor Klopotan, dekan Međimurskog veleučilišta u Čakovcu
 Amanda Mlinarić, prvakinja u streličarstvu
 Biljana Marković, ravnateljica Opće bolnice Koprivnica

Sastavnice
Sveučilište čine 20 nastavnih odjela u dva Sveučilišna centra.

Sveučilišni centar Koprivnica
 Odjel za medije i komunikaciju
 Odjel za ambalažu
 Odjel za komunikologiju, medije i novinarstvo
 Odjel za logistiku i održivu mobilnost
 Odjel za poslovanje i menadžment
 Odjel za prehrambenu tehnologiju
 Odjel za umjetničke studije
 Odjel za računarstvo i informatiku

Sveučilišni centar Varaždin
 Odjel za ekonomiju
 Odjel za elektrotehniku
 Odjel za fizioterapiju
 Odjel za geodeziju i geomatiku
 Odjel za glazbu i medije
 Odjel za graditeljstvo
 Odjel za mehatroniku
 Odjel za multimediju
 Odjel za odnose s javnostima
 Odjel za sestrinstvo
 Odjel za strojarstvo
 Odjel za tehničku i gospodarsku logistiku

Studijski programi

Preddiplomski studiji
preddiplomski stručni studij Elektrotehnika
preddiplomski stručni studij Multimedija, oblikovanje i primjena
preddiplomski stručni studij Proizvodno strojarstvo
preddiplomski stručni studij Graditeljstvo
preddiplomski stručni studij Logistika i održiva mobilnost
preddiplomski stručni studij Sestrinstvo
preddiplomski stručni studij Mehatronika
preddiplomski stručni studij Fizioterapija
preddiplomski stručni studij Poslovanje i menadžment
preddiplomski stručni studij Prehrambena tehnologija
preddiplomski stručni studij Računarstvo i informatika
preddiplomski sveučilišni studij Medijski dizajn
preddiplomski sveučilišni studij Komunikologija, mediji i novinarstvo
preddiplomski sveučilišni studij Zaštita okoliša, recikliranje i ambalaža
preddiplomski sveučilišni studij Geodezija i geomatika
preddiplomski sveučilišni studij Glazba i mediji

Diplomski studiji
diplomski sveučilišni studij Multimedija
diplomski sveučilišni studij Strojarstvo
diplomski sveučilišni studij Graditeljstvo
diplomski sveučilišni studij Održiva mobilnost i logistički menadžment (Upravljanje logističkim sustavima, Održivi prometni sustavi)
diplomski sveučilišni studij Sestrinstvo (Menadžment u sestrinstvu)
diplomski sveučilišni studij Komunikologija, mediji i novinarstvo
diplomski sveučilišni studij Medijski dizajn
diplomski sveučilišni studij Poslovna ekonomija (Digitalna ekonomija i inovacije, Turizam, Međunarodna trgovina)
diplomski sveučilišni studij Odnosi s javnostima
diplomski sveučilišni studij Ambalaža, recikliranje i zaštita okoliša

Poslijediplomski studiji
poslijediplomski specijalistički studij Poduzetništvo i EU fondovi

Doktorski studiji
doktorski studij Mediji i izdavaštvo (u suradnji sa Sveučilištem u Rijeci)
doktorski studij Mediji i komunikacija
doktorski međunarodni združeni studij Međunarodni ekonomski odnosi i menadžment
doktorski međunarodni združeni studij Obrazovne i komunikacijske znanosti

Izvori

Hrvatska sveučilišta
Koprivnica
Odgoj i obrazovanje u Varaždinu

Sveučilište Sjever


بلدية سان فيثينتي دي أريفالو (بالإسبانية: San Vicente de Arévalo) هي بلدية تقع في مقاطعة آبلة التابعة لمنطقة قشتالة وليون وسط إسبانيا.

الديموغرافيا
بلغ عدد سكان بلدية سان فيثينتي دي أريفالو 199 نسمة عام 2011 (وفقاً للمعهد الوطني للإحصاء الإسباني).

مراجع

مصادر
  الموقع الرسمي لبلدية سان فيثينتي دي أريفالو

أماكن مأهولة في آبلة
بلديات آبلة

سان فيثينتي دي أريفالو


معدل الخصوبة الكلي  لمجموعة من السكان هو متوسط عدد الأطفال الذين تنجبهم المرأة في حياتها كلها. ويتم حسابه بقسمة عدد المواليد خلال سنة معينة على عدد النساء بين 15 و 44 عاما في نفس السنة وضربه في 1000.

معدلات الخصوبة

معدل المواليد (الخصوبة) الخام: يعد أبسط المقاييس وهو عبارة عن النسبة بين عدد المواليد الأحياء في سنة ما إلى عدد السكان في نفس السنة مضروبا في رقم ثابت، ومن عيوبه دمج المجموعات السكانية والتي يختلف معدل الخصوبة بها، وأهم مميزاته سهولة حسابه ذلك أنه لا يتطلب بيانات كثيرة.

معدل المواليد لبلد ما =(عدد المواليد الأحياء في سنة ما/عدد السكان في نصف العام)*1000

معدل الخصوبة العام: هو النسبة بين عدد المواليد الأحياء في السنة إلي إجمالي عدد الإناث في سن الحمل (من 15 إلى 49 عام) وهو يستبعد كل الذكور وكل الإناث اللواتي خارج فترة الحمل.

معدل الخصوبة العام = (عدد المواليد الأحياءفي سنة ما/عدد الإناث في سن الحمل (49:15))*1000

معدل الخصوبة العمري النوعي الخاص: هو النسبة بين جملة عدد المواليد لأمهات في أعمار معينة إلي عدد الإناث في كل فئة عمرية، وعادة ما يكون فئة خمسية أي أن الفرق 5 سنوات ويعتبر هذا المعدل أدق من المعدلين السابقين وذلك لأن عدد المواليد يختلف باختلاف أعمار الأمهات بدرجة كبيرة.

معدل الخصوبة العمري النوعي الخاص = (عدد المواليد الأحياء في سنة معينة/عدد الأمهات في نفس الفئة العمرية في منتصف السنة) *1000

معدل الخصوبة الكلي: هو متوسط عدد المواليد الأحياء لإمراة واحدة أو لألف امرأة خلال حياتها الإنجابية، ويتأثر هذا المعدل بمتوسط السن عند الزواج للإناث ونسبة ترمل الإناث في سن الخصوبة ومدي استعمال وسائل تنظيم الحمل.

معدل الخصوبة الكلي = مجموع معدلات الخصوبة العمرية النوعية الخاصة لألف امرأة/ 1000 إمراة *5

معدلات الاستبدال
مستوى الإحلال (أو استبدال) أجيال، وهذا هو القول، فإن متوسط عدد الأطفال لكل امرأة اللازمة لكل جيل يولد التالية بنفس الحجم، هو الحد الأدنى من 2.05 طفل لكل امرأة أو 205 طفل لكل 100 امرأة، وذلك لأن ل105 الأولاد يولدون 100 فتاة. العتبات الفعلية أعلى من الحد الأدنى بسبب وفاة بين الولادة وعمر الإنجاب. في البلدان المتقدمة، أصبحت وفيات ضعيفة جدا وعتبة التجديد هو من أجل من 2.10 طفل لكل امرأة.

وهناك بلد حيث لا يزال معدل الخصوبة دون هذه العتبة بشكل دائم يرى انخفاض عدد سكانه (في غياب الهجرة).

معدل الخصوبة حسب كل منطقة

أفريقيا

تعد نيجيريا أكبر بلد في أفريقيا من حيث تعداد السكان، وكان معدل الخصوبة الإجمالي لديها هو 5.3 في عام 2018. أما إثيوبيا فهي ثاني أكبر دولة من حيث كثافة السكان، وقُدّر معدل الخصوبة الإجمالي بنحو 4.91 في عام 2018.

تمتلك منطقة أفريقيا معدلات الخصوبة الإجمالية الأعلى في العالم (النيجر وبوروندي ومالي والصومال وأوغندا، هي ذات المعدلات الأعلى). أدت عدة عوامل مثل: الفقر وارتفاع نسبة وفيات الأمومة ووفيات الرضع إلى مناشدات من منظمة الصحة العالمية لتنظيم الأسرة والتشجيع على الأسر الصغيرة.

الهند

انخفض معدل الخصوبة الهندي بشكل كبير في بدايات القرن 21. إذ انخفض من 3.2 في عام 2000 إلى 2.3 في عام 2016. وقُدر معدل الخصوبة الإجمالي لعام 2017 بـ 2.2.

شرق آسيا

سجّلت سنغافورة وماكاو وتايوان وهونغ كونغ وكوريا الجنوبية أدنى معدل للخصوبة حُدّد بـ 1.3 أو أقل، واعتُبر من بين أدنى المعدلات في العالم. كان معدل الخصوبة الإجمالي في كل من سنغافورة وماكاو أدنى من 1.0 في عام 2017. بينما كان لدى كوريا الشمالية أعلى معدل في شرق آسيا وهو 1.95.

الصين
كان معدل الخصوبة الإجمالي في الصين 1.60 في عام 2018. لذلك طبقت الصين سياسة الطفل الواحد في عام 1979 كإجراءٍ حازمٍ للتنظيم السكاني بهدف السيطرة على عدد السكان المرتفع باستمرارٍ في ذلك الوقت. وفي عام 2015، بدأ تطبيق سياسة الطفلين بدلًا من الطفل الواحد إذ أصبح شعب الصين يشيخ بشكل أسرع من أي بلد آخر في التاريخ الحديث.

اليابان

سجل معدل الخصوبة في اليابان 1.42 في عام 2018. يشهد سكان اليابان شيخوخة سريعة نتيجة طول العمر المتوقع وانخفاض نسبة الولادات. يتقلص إجمالي عدد السكان باستمرار، إذ فقدت اليابان من 430.000 إلى 126.4 مليون شخص في عام 2018. حلّت هونغ كونغ وسنغافورة هذه المشكلة من خلال هجرة العمال إليها، أما بالنسبة لليابان، فقد نشأ اختلال سكاني خطير بسبب العدد المحدود من المهاجرين إلى اليابان.

كوريا الجنوبية

يعد انخفاض معدل الولادات في كوريا الجنوبية أحد أكثر التحديات الاجتماعية والاقتصادية إلحاحًا. توجد عدة أسباب رئيسية تفسر انخفاض معدل الخصوبة الإجمالي من 1.08 في عام 2005 إلى 0.98 في عام 2018 وهي: ارتفاع نفقات الإقامة وتقلص فرص العمل للأجيال الشابة وعدم كفاية الدعم للأسر التي لديها مواليد جدد إما من الحكومة أو من مديري العمل. ما زال على الكوريين إيجاد حلول قابلة للتطبيق لإعادة إنعاش معدل الولادات، رغم تجربتهم لعشرات البرامج على مدار عقدٍ من الزمن، بما في ذلك: دعم نفقات التربية وإعطاء أولوية أجار المساكن العامة للأزواج الذين لديهم عدة الأطفال وتمويل مراكز الرعاية النهارية وحجز مقاعد خاصة للنساء الحوامل في وسائل النقل العامة، وغيرها الكثير.

أمريكا الوسطى والجنوبية

قُدّر معدل الخصوبة الإجمالي في البلد الأكثر اكتظاظًا بالسكان في المنطقة (البرازيل) بـ 1.75 في عام 2018. أما بالنسبة للبلد الثاني المكسيك، فقُدّر المعدل بـ 2.22. سجّلت البلدان الأربعة التالية الأكثر ازدحامًا بالسكان في أمريكا الوسطى والجنوبية تقديراتٍ لمعدلات الخصوبة الإجمالية ما بين 1.9 و 2.3 في عام 2018، بما في ذلك: كولومبيا (1.98) والأرجنتين (2.25) وبيرو (2.1) وفنزويلا (2.3). حصلت غواتيمالا على أعلى معدل تقديري في المنطقة الذي بلغ 2.87 عام 2018؛ بينما سجلت بورتوريكو المعدل الأدنى وهو 1.21.

انظر أيضا

 مستوى المعيشة
 دراسات سكانية
 العمر وخصوبة الأنثى
 الدخل والخصوبة
 الخصوبة والذكاء

مراجع

انفجار سكاني
خصوبة
معدلات

معدل الخصوبة الكلي


Cupressus guadalupensis er barrtré í Cupressaceae (Einisætt), frá Mexíkó (eingöngu Guadalupe-eyju í Kyrrahafi).

Tilvísanir

Barrtré

Cupressus guadalupensis