Transseksüellik, kişinin, kendisini atanmış cinsiyetine ait hissetmeyerek farklı bir cinsiyet kimliğini benimsemesi durumudur. Transseksüellik, kişinin cinsiyet kimliğini belirtir, bu sebeple cinsel yönelim ile karıştırılmamalıdır. Transseksüel bir kişi heteroseksüel, homoseksüel, aseksüel ya da biseksüel gibi cinsel yönelimlere sahip olabilir.

Transseksüel kişiler istekleri hâlinde kendilerini tanımladıkları cinsiyete kalıcı geçiş yaparken tıbbi yardım alabilirler. Bu geçiş sürecinde hormon terapisi ve cinsiyet değiştirme ameliyatı gibi uygulamalarla bedenlerinin tanımlandıkları cinsiyete uyum sağlaması amaçlanır.

Transseksüellik, kişinin davranışlarından çok iç dünyasında kendisini farklı cinsten biri gibi görmesi ve hissetmesidir. Bu yüzden transseksüelleri dış görünüşlerinden belirlemek söz konusu değildir. Çünkü kendilerini farklı cinsten hissettiklerini dış görünüşlerine her zaman yansıtmazlar. Travestilikten farklı olarak giyim, fiziksel görünüm ile davranışlardan öte transseksüellerin bir kısmı cinsiyet geçiş ameliyatı geçirerek sosyal ve hukuki olarak farklı cinsiyete geçerler.

Transseksüel bireyler aslında bedensel açıdan ya erkek ya kadındırlar fakat kendilerini, bulundukları cinsiyetten başka cinsiyete ait hissederler ve olabildiğince hissettikleri cinsiyetin özelliklerine bürünürler. Yani bedenleri farklı olsa da kendilerini hissettikleri cinsiyettedirler. Transseksüelliğin ne ölçüde hastalık olarak değerlendirilmesi gerektiği, kesinlikle çok tartışılan bir konudur. Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) uluslararası hastalık sınıflama ölçütü ICD-10'a göre bir ruhsal rahatsızlık türü olarak tanımlanmaktaydı. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) Haziran 2018'de trans kimlikleri ruhsal bozukluk kategorisinden çıkarttı.

Tanımı
Fiziksel açıdan kadınsı özelliklere sahip fakat eril cinsiyet kimliğinde olan bireyler, kadından erkeğe transseksüel, yani trans erkek olarak nitelendirilmektedir. Fiziksel açıdan erkeksi özelliklere sahip fakat dişil cinsiyet kimliğinde olan bireyler ise trans kadın olarak tanımlanmaktadırlar. Transseksüel bireylerden bazıları, erkekten kadına transseksüellik (MTF) ve kadından erkeğe transseksüellik (FTM) kavramlarını reddetmektedir çünkü onlara göre bu yeni kavram, onların asıl yani yaratılıştaki cinsiyet kimliğine, cinsiyet belirleyici olarak uymamaktadır. Aynı zamanda bu iki kavram, bedensel özelliklerin değişimini ve davranış değişikliklerini de ele aldığından cinsiyet değişimine olanak sağlamaktadır.

Transseksüellere göre, onların asıl cinsiyetleri (bedensel ve davranış değişiklikleri de dâhil) değiştirilemez olduğundan eleştirmenlere göre de onları bu kavramlarla nitelendirmek doğru değildir. Eski tıp kaynakçalarında yer alan, hissedilen cinsiyetin yerine, bedensel cinsiyetin ön planda tutulduğu transseksüel kadın (trans kadın yerine geçen) ve transseksüel erkek (trans erkek yerine geçen) kavramları, çoğu transseksüel tarafından reddedilmiş ve günümüzde de kullanımdan kalkmıştır. Tıbben veya hukuken cinsiyeti uygun hâle getirilmiş transseksüel bireyler ise artık transseksüel olarak adlandırılmamaktadırlar. Bu bireyler için kullanılan kavramlar "transseksüel geçmişi olan erkek" ve "transseksüel geçmişi olan kadın"dır veya en basiti "kadın" veya "erkek" kavramlarıdır.

Transseksüel kavramının tarihi
Cinsiyet rolünü değiştiren insan olgusu, antik çağlardan beri bilinmektedir. 20. yy.ın başından itibaren, cinsiyet değişimine ilişkin tıbbi olanaklar doğduğundan, bu yy.dan önce transseksüellik ve transvestizm arasında ayrım yapılmamaktaydı. Daha doğrusu cinsiyet kimliği kesin biçimi ayırt edilmemekteydi. Bunun yanı sıra, bilinen cinsiyet kimliği vakalarına ilişkin veya günümüzdeki cinsiyet rolü değişimleri için başka sebepler olup olmadığı soruları da, belge eksikliğinden dolayı açıklanamamaktaydı.

Alman doktor ve seks araştırmacısı Magnus Hirschfeld, 1910 yılında ara sıra veya düzenli olarak "karşı cinsiyetin kılığına giren insanlar" için, travestilik kavramını kullanmıştır. Sadece kılık kıyafette değil, ayrıca bedensel anlamda da kendini diğer cinsiyete uydurmaya çalışan bireyler için ise Hirschfeld, 1923 yılında –Seks aşamaları bülteninin son basımında- "ruhsal transseksüellik" kavramını kullanmıştır. Bunun yanı sıra transseksüelliği, transvestizmden farklı bir olarak yönelme değil, aksine ona gösterilen yoğun bir eğilim olarak nitelendirmektedir. Hirschfeld'in yayınları ve seks araştırma enstitüsü hakkında yoğun fikir sahibi olan Harry Benjamin, 1953 yılında Transvestizm ve Transseksüelizm adlı makalelerinde, "ruhsal transseksüellik" kavramını kullanmış ve 1966 yılında da Transseksüel Fenomeni adlı kitabıyla bu kavramı, seksüel tıbba kazandırmıştır.

1949 yılında yayınlanan makalesinde, transseksüel psikopatisi kavramını kullanan David O. Cauldwell yine bu yıllarda, bu kavramın öncüsü olarak görülmüştür. Cauldwell ve Benjamin'in çalışmalarında transseksüellik kavramı günümüzdeki anlamıyla kullanılmıştır. 90'lı yıllarda da transseksüellik kavramı, fiziksel rahatsızlıkların teşhisli ve statik el kitabı olan DSM-IV'den çıkarılmış, yerine cinsiyet kimliği rahatsızlığı kavramı kullanılmaya başlanmıştır. Buna karşın ICD-10'da (Dünya Sağlık Örgütü'nün uluslararası hastalık sınıflama ölçütü) bu iki kavram hâlâ eş anlamlı olarak kullanılmaktadır. Transseksüellik F sınıfı altında (fiziksel ve davranış rahatsızlıkları) ve f64.O. noktasında yer alan bir rahatsızlıktır.

Transseksüelliğin tarihi
1950'li yıllarda, Amerika'daki transseksüeller, hormon tedavisi görebilmekteydi. Bu yıllarda, bu yeni araştırma alanının öncüsü olan Harry Benjamin, birçok transseksüel bireyle ilgilenmekteydi. Benjamin çoğu iş arkadaşının aksine, transseksüelliği fiziksel bir rahatsızlık olarak görmemekteydi. O, bireylerin bedensel cinsiyetlerinin, cinsiyet kimliklerinden uzaklaştığının farkındaydı.

1952 yılında, basın ilk kez cerrahi yolla cinsiyetini değiştiren (erkekten-kadına) Amerikalı transseksüel Christine Jongensen ilgili bir haber yapmıştı. Dinî kesim, bu tür operasyonları iyi karşılamayıp hastanelere baskı yaptığından, transseksüel bireyler cerrahi operasyonlar için yurt dışına gitmek zorundaydı (öncelikli olarak Casablanka'daki Georges Burou ve Meksika'ya). Ayrıca Amerika'da transseksüeller psikopati olarak görülüyor ve zorla hastaneye yatırılıp elektroşok veya antipati tedavisi uygulanıyordu. 1966 yılında ise Johns Hopkins Baltimore'daki tıp merkezinde cinsiyet kimliği kliniği kurmuştu. Bu klinikte, cinsiyet değişimine dair gerekli önlemler de alınmaktaydı. 1969 yılından sonra da, Stonly Diber gibi birçok ünlü araştırmacının çalıştığı daha başka uzmanlık klinikleri de açılmıştır.

Nedenleri
Transseksüelliğin etiyolojisi, başka bir deyişle transseksüelliğin nedenleri, birçok transseksüelin, doktorların, psikologların, diğer ruh sağlığı profesörlerinin ve transseksüellerin aile üyeleri ve arkadaşlarının ilgi konusudur. Transseksüellik, cinsiyet kimliğinin doğumda belirlenen cinsiyetten ve bu cinsiyetin tipik davranışlarından farklı ifade edilmesiyle ilgidir. Bu huzursuzluk, cinsiyet hoşnutsuzluğu olarak adlandırılır.

Beyin fonksiyonuyla ilgili araştırmalar

1995'te Zhou ve meslektaşları tarafından yapılan bir araştırmada beyinde bed nucleus stria terminalis (BSTc) adı verilen bir bölgenin (seks ve endişe tepkileriyle ilgili bir bölge) büyüklüğü erkekten kadına transseksüellerde kadınlardaki büyüklükte, kadından erkeğe transseksüellerde ise erkeklerdeki büyüklükte olduğu bulunmuştur. Ama cinsel yönelimle ilgili bir bağlantı bulunamamıştır. Araştırmadaki transseksüeller daha önce hormon terapisi almıştır. Ama kontrol grubundaki hormon seviyeleri normal olmayan biyolojik kadın ve erkeklerde BSTc'nin büyüklüğü kendi cinsiyet kimlikleriyle uyumlu olduğu bulunduğundan, BSTc ile hormon seviyesi arasında bir ilişki olmadığı sonucuna varılmıştır. Araştırma, transseksüelliğin nörobiyolojik bir temeli olduğunu desteklemektedir.

2000'de Kruijver ve meslektaşları tarafından yapılan bir araştırmada transseksüel ve transseksüel olmayan kişilerin BSTc'lerindeki nöron sayıları incelenmiştir. Kadından erkeğe transseksüellereki nöron sayıları erkeklerin aralığında, erkekten kadına transseksüellerinkinin ise kadınların aralığında olduğu bulunmuştur. Ama cinsel yönelimle ilgili bir bağlantı bulunamamıştır. Transseksüellerin biri hariç hepsi daha önce hormon terapisi almıştır. Ama 1995'teki araştırmada olduğu gibi transaeksüel olmayan kadın ve erkeklerin bazıları da, çeşitli nedenlerden dolayı hormon seviyeleri normalin dışında olan kişilerden oluşuyordu. Hormon seviyeleri normal olmayan biyolojik kadın ve erkeklerin BSTc'deki nöron sayılarının cinsiyet kimlikleriyle uyumlu çıkması ve daha önce hiç hormon terapisi almamış ama kendini kadın gibi hisseden bir erkeğin BSTc'deki nöron sayısının kadınların aralığında çıkması, BSTc'deki nöron sayısıyla hormon seviyesi arasında bir ilişki olmadığını göstermektedir. Bu araştırma da transseksüelliğin nörobiyolojik bir temeli olduğunu desteklemektedir.

2002'de Chung ve meslektaşları BSTc'deki seksüel dimorfizmin (cinsiyete göre değişiklik göstermesi) yetişkinliğe kadar oluşmadığını bulmuştur. Chung, bu bulgu sonucunda BSTc'deki farklılığın transseksüelliğe yol açmadığı, kişilerin cinsiyet kimlikleriyle biyolojik cinsiyetlerinin uyuşmaması sonucu bu farklılığın transseksüel kişilerde yetişkinlikte oluştuğunu öne sürmüştür. Yani transseksüeller BSTc'leri farklı olduğu için transseksüel değildirler. Transseksüel oldukları için BSTc'leri farklıdır.

2008'de Garcia-Falgueras ve Swaab tarafından yapılan bir araştırmada transseksüel ve transseksüel olmayan kişilerin ön hipotalamuslarındaki INAH3 adı verilen bölgenin hacmi ve nöron sayıları incelenmiştir. Kontrol grubundaki erkeklerin INAH3'lerinin hacmi, kontrol grubundaki kadınlarınkinden ortalama 1,9 kat daha büyük, nöron sayılarının ise 2,3 kat daha fazla olduğu bulunmuştur. Erkekten kadına transseksüellerin sonuçları kadınların aralığında çıkarken, kadından erkeğe olan transseksüelin (sadece bir kadından erkeğe transseksüel denek vardır) sonucu erkeklerin aralığında çıkmıştır. Tüm transseksüeller daha önce hormon terapisi almıştır. Ama menopoz öncesi ve menopoz sonrası dönemde olan kadınların INAH3'lerinin hacim ve nöron sayısı bakımından aynı aralıkta olması, erkekten kadına olan transseksüllerinin sonuçlarının kadınların aralığında çıkmasının nedeninin östrojen hormonu almaları olmadığını göstermektedir. Transseksüellerin INAH3'lerindeki farklılık, kısmen de olsa beyinlerindeki erken seksüel farklılışmanın bir işareti olduğunu göstermektedir.

Yine 2008'de Ivanka Savic ve meslektaşları tarafından yapılan bir araştırmada biyolojik erkek ve kadınların ve gynephilic erkekten kadına transseksüellerin (kendini kadın hisseden ama cinsel yönelim olarak yine kadınlara ilgi duyan erkek, başka bir deyişle translezbiyen) erkeklik ve kadınlık kimyasalları olan AND ve EST'i kokladıkları zaman beyinlerinin hangi kısımlarının aktivite olduğu incelenmiştir. Kadınlar ve GEKT'ler erkeklik kimyasalı AND'ı kokladıklarında hipotalamusları aktivite olurken kadınlık kimyasali EST'İ kokladıklarında amigdala ve piriform korteks'leri aktivite olmuştur. Erkekler ise EST'i kokladıklarında hipotalamus bölgeleri aktivite olmuştur. Ama GEKT'lerin EST'i kokladıklarında da sınırlı bir hipotalamus aktivitesi gösterdikleri, AND'ı kokladıklarında kadınlarla, EST'İ kokladıklarında ise erkeklerle bir hipotalamik küme paylaştıkları bulunmuştur. GEKT'lerin EST'e karşı gösterdikleri hipotalamus aktivitesi sınırlı olduğu için GEKT'ler önemli ölçüde sadece erkeklerden farklılık göstermiştir. Araştırmacılar, GEKT'lerin gösterdikleri aktivitelerin kendi biyolojik cinsiyetlerinden uzak, erkeklerin ve kadınlarınkinin ortasında olduğu ama ağırlıklı olarak kadınsal özellikleri gösterdiği sonucuna ulaşmıştır. Araştırma, transseksüelliğin belli hipotalamik bağlantılardaki değişken nöronal farklılaşmanın sonucu olan, cinsiyete göre atipik fizyolojik aktivitelerle bağlantılı olabileceğini göstermektedir.

2009'da Gizewski önderliğindeki Alman radyolog takımı biyolijik erkek ve kadınlara ve androfilik erkekten kadına transseksüellere (kendini kadın gibi hisseden ve cinsel yönelim olarak erkeklere ilgi duyan erkekler) erotik sahneler seyrettirilip manyetik rezonans görüntüleme kullanılarak beyinlerinin hangi bölgelerinin aktivite olduğunu incelemiştir. Erkeklerin beyinlerinin birkaç bölgesinde, kadınlar ve AEKT'lerin göstermediği bir aktivite olduğu gözlenmiştir. AEKT'lerin gösterdiği aktivitelerinse kadınsal yönde olduğu bulunmuştur.

Yine 2009'daki bir araştırmada California Üniversitesi'ndeki araştırmacılar MRG'ler kullanarak biyolojik erkek ve kadınların ve hormon terapisi görmemiş erkekten kadına transseksüellerin (çoğunluğu gynephilic, azınlığı androfilik) beyinlerindeki gri madde değişimini incelemiştir. Erkekten kadına transseksüellerin beyinlerindeki gri madde değişimi, bir bölge hariç erkeklere kadınlarınkinden daha çok benzediği bulunmuştur. Erkekten kadına transseksüellerin beyinlerindeki gri madde değişiminin kadınlarınkine benzediği tek bölgenin sağ putamen olduğu tespit edilmiştir. Bu araştırma beyin anotimisinin cinsiyet kimliğinde rol oynadığını desteklemektedir.

2010'da Rametti ve meslektaşları difüzyon tensör görüntülemeyi kullanarak erkek ve kadınların ve hormon terapisi görmemiş androfilik erkekten kadına transseksüellerin beyinlerindeki beyaz maddeyi incelemiştir. AEKT'ler, beyinlerinin birçok bölgesinde hem erkeklerden hem kadınlardan farklılık göstermiştir. Araştırmanın bulgularına göre AEKT'ler, beyaz madde bakımından kadınlar ve erkeklerin ortasında bir sonuç göstermektedir. Araştırma, AEKT'lerin beyin gelişmeleri sırasında bazı fasiküllerinin maskülenleşmeyi tamamlamamış olabileceğini göstermektedir.

Rametti ve meslektaşları aynı araştırmayı biyolojik erkek ve kadınlar ve hormon terapisi görmemiş gynephilic kadından erkeğe transseksüeller (kendini erkek gibi hisseden ve cinsel yönelim olarak kadınlara ilgi duyan kadınlar) üstünde yapmış GKET'lerin beyinlerindeki beyaz maddenin erkeksel yönde olduğunu bulmuştur. Araştırma, kadından erkeğe transseksüellerin beyin yapısının doğuştan gelen bir farklılık içerdiğini kanıt göstermektedir.

2010'da yapılan başka bir araştırma da Nawata ve meslektaşları, heteroseksüel kadınların ve cinsel yönelim olarak kadınlara ilgi duyan ve aynı zamanda kadın kimliğini reddedip kendini erkek hisseden kadınların (gynephilic kadından erkeğe transseksüeller) pozitron emisyon tomografisini kullanarak beyin bölgesel kan akımlarını birbiriyle kıyaslamıştır. Kendini erkek gibi hisseden kadınların hiçbiri daha önce hormon terapisi almamıştır. Araştırma erkekleri içermemesine rağmen, GKET'lerin beyin bölgesel kan akımının erkeksel yönde olduğu sonucu çıkarılabilmiştir. GKET'lerin sol ön singulat kortekslerindeki kan akımı, heteroseksüel kadınlara göre daha az, sağ insulalarında ise daha çoktur. Bu iki bölge bilinç ve cinsel davranışlarla bağlantılı olmasıyla bilinmektedir. Araştırma transseksüelliğin biyolojik bir temeli olduğunu desteklemektedir.

Genetik araştırmalar

NR3C4 olarak bilinen androjen reseptörü, testosteron ya da dihidrotestosteronun bağlayıcılığı tarafından aktivite edilir. Bu reseptör, birincil ve ikincil erkek cinsiyet karakteristiklerin oluşumunda kritik bir rol oynamaktadır. 2009'da yapılan bir araştırmada Hare ve meslektaşları erkekten kadına transseksüellerde (hem androfilik hem gynephilic), transseksüel olmayan erkeklere göre reseptör geninin kopyalarını daha uzun bulmuştur. Bu uzun kopyalar, testosteronun bağlayıcılığının etkisini azaltmaktadır. Bu bulgu sonucunda araştırmacılar beyin gelişiminde androjen ve androjen sinyalinin azalmasının erkeklerde kadın cinsiyet kimliğinin oluşmasına neden olabileceğini öne sürmüştür.

CYP17 adı verilen bir genin varyasyonu, cinsiyet hormonlarının metobalizmasında rol oynamaktadır ve erken beyin gelişimini etkilemektedir. Bu varyasyon erkeklerde kadınlara göre daha yaygındır. 2008'de Avusturya'da yapılan bir araştırmada, Clemens Tempfer ve meslektaşları kadından erkeğe transseksüellerin %44'ünün, transseksüel olmayan kadınların ise %31'inin bu varyasyona sahip olduğunu bulmuştur. Ayrıca kadından erkeğe transseksüellerdeki alel dağılımı da erkeklerle eşit çıkmıştır. Bu bulgu sonucunda araştırmacılar bu gen varyasyonunun kadınların kendini erkek gibi hissetme olasılığını arttırdığını öne sürmüştür.

Doğum Öncesi Androjen/El Yanlılık

2005'te Scheneider ve meslektaşları erkeklerin, kadınların, erkekten kadına transseksüellerin ve kadından erkeğe transseksüellerin 2D:4D parmak oranlarını kıyaslamıştır. 2D:4D işaret parmağının yüzük parmağa oranıdır. Ve doğum öncesi androjene ne kadar maruz kalındığının işareti olduğu düşünülmektedir. Erkekler anne karnında kadınlara göre androjene daha fazla maruz kaldığından 2D:4D oranları genel olarak kadınlara göre daha düşüktür. Araştırma da erkekten kadından transseksüellerin 2D:4D oranları erkeklere göre daha yüksek, kadınlara ise daha yakın olduğu bulunmuştur. Ama kadınlarla, kadından erkeğe transseksüeller arasında bir fark bulunamamıştır. Ayrıca hem erkekten kadına hem kadından erkeğe transseksüellerin, kadınlara ve erkeklere göre daha az sağ yanlı olduğu bulunmuştur. Başka bir deyişle sol yanlı olma veya her iki elini kullanabilme kabiliyetinin transseksüellerde daha yüksek olduğu bulunmuştur. Araştırmadaki erkeklerin %95'inin, kadınların %91'inin, kadından erkeğe transseksüellerin %79'unun, erkekten kadına transseksüellerin ise %74'ünün sağ yanlı olduğu gözlenmiştir.

Doğum sırası efekti

Doğum sırası efekti, cinsel yönelimin bilinen en güçlü biyodemografik habercisidir. Birçok araştırmaya göre her büyük erkek kardeş bir erkeğin eşcinsel yönelime sahip olma ihtimalini bir öncekinin %28-48'i kadar arttırmaktadır. Doğum sırası efekti aynı zamanda erkekten kadına transseksüellerde de gözlenmiştir. Androfilik erkekten kadına transseksüellerin, gynephilic erkekten kadına transseksüellere göre daha fazla büyük erkek kardeşe sahip olduğu bulunmuştur. Bu bulgular Kanada, Birleşik Krallık, Hollanda ve Polinezya'daki örneklerden elde edilmiştir.

Gelişimi
Çoğu transseksüel bireyde, "başka biri olma" duygusu, okul öncesi çağlarda gelişmektedir; fakat bu duygu henüz somut olarak bağlayıcı olmayabilir. Bazıları da okul öncesi çağda bedensel cinsiyetlerinin aksine, kız veya erkek olmak istediklerine dair bir bilinç geliştirdiklerini belirtmektedir. Bu bilinç, ilk defa ergenlik ya da yetişkinlik döneminde de ortaya çıkabilmektedir. Böyle bir durumda, çocukluk dönemindeki anıların bastırılıp bastırılmayacağı sorusu akıllara gelmektedir. Transseksüel bireylerin karşılaştığı psikolojik baskılar zamanla artmaktadır; özellikle ergenlik ve yetişkinlik dönemlerinde. Psikosomatik hastalıklar ve diğer çeşitli psikolojik problemlerin yanı sıra bu baskıların sonucu olarak depresyon ve uyuşturucu kullanımı gibi sorunlarla karşılaşılmaktadır. Çoğu transseksüel, er ya da geç çevresini transseksüelliğiyle ilgili bilgilendirmeye, cinsiyet rolünü de kalıcı (resmî) olarak değiştirmeye mecbur kalacaktır. Özellikle kriz evresinde alınan bu tür bir kararın sonucu da bireyin hayatını tehdit edebilmektedir.

Transseksüellik sonucunda ortaya çıkan psikolojik problemlerin zamanı, bireyden bireye değişiklik göstermektedir. Bu, bireyin içinde bulunduğu sosyal çevreye ve edindiği bilgilere de bağlı olmaktadır. Yalnız değişmeyen şudur ki yıllardan beri tıbbi tedavi görmek isteyen bireylerde ortalama yaş oranı giderek düşüş göstermektedir.

Transseksüelliğe eğilim gösteren çocuklar, çoğunlukla çevrelerinin beklentilerine uymaya ve bedensel cinsiyetlerine uygun rolde yaşamaya çalışmaktalar. Bu tür baskılar da bedensel açıdan erkek olan transseksüellerde genellikle daha fazla olduğundan, trans erkek ve trans kadınlarda yaşanan tipik gelişimler farklı olmaktadır:

 Trans kadınlar, ilk olarak klasik erkek profiline olabildiğince uyum sağlamak için çaba harcarlar. Evlenip aile kurmaları sık rastlanan bir olaydır; çünkü daha sonra partnerlerini zaten kadın olarak tercih ederler. Ayrıca meslek seçiminde, erkek gücü gerektiren alanları seçmeleri de yaygın bir durumdur. Eril rolde yaşadığı sıkıntılar, kendisini genellikle transvestizm ve aşırı yüklenme (Overcompensing) evresi arasındaki değişim esnasında gösterir. Örneğin, bu evrede kadın kıyafetlerini atıp, özellikle erkeksi bir görünüm sergilemeye çalışırlar.
 Trans erkeklerin evlenip, çocuk sahibi olmaları sık rastlanan bir şey değildir. Meslek seçiminde ise ya cinsiyetin ön planda olmadığı ya da tipik erkek gücü gerektiren mesleklere yönelirler. Dişil rolde yaşadıkları sıkıntılarını da günlük hayattaki erkeksi davranış biçimlerine entegre ederek gösterirler. Bu davranış biçimi, kadınlarda erkeklerdeki kadınsı davranış biçimlerine göre daha kolay kabul edilmektedir. Bu nedenlerden dolayı, hâlâ kadın gibi yaşayan trans erkekler, "avare" veya özgür görünürler. Partner olarak erkekleri tercih ettiklerinden, genellikle lezbiyenlere benzetilirler.

Cinsiyet rolünün değişimi, önemli sosyal problemlere yol açabilmektedir. Örneğin, her zaman olmasa da, genellikle bireylerin yaşadığı ikili ilişkiler sona ermektedir. Çocuklar, çoğu zaman anne veya babasının rol değişiminin, beklenilenden daha iyi üstesinden gelmektedir. Tabii ki istisnalar da söz konusudur. Bu istisnalar, ergenlik dönemindeki veya dış baskılardan fazlasıyla etkilenmiş çocuklarda görülmektedir. Bireyin, istifasını vererek, işini kaybetmesi de artık sık rastlanan bir olay değildir; çünkü Avrupa Adalet Divanı, cinsiyet değişiminden dolayı bir kişinin işten çıkarılmasının, cinsiyet ayrımcılığı olduğunu açıklamıştır. Buna rağmen, bugüne kadar cinsiyet rolünün değişimi sebebiyle psikolojik veya psikoterapik destek almayan transseksüeller, bu tür desteği almaya başlamışlardır; çünkü bir birey için, psikolojik yardım aldığını kanıtlamadan, tıbbi ve hukuki olanaklardan yararlanıp rapor alması hemen hemen imkânsızdır.

Son yıllarda transseksüel çocuğa sahip aile sayısı giderek artmaktadır. Aynı zamanda transseksüelliği reddetmek yerine, kabul eden aile sayısında da artış görülmektedir. Böyle durumlarda, ergenliğe girişi yavaşlatacak tıbbi önlemler alınmaktadır. Bu yolla, cinsiyet özelliğinin gelişimi engellenmektedir. Bu özellik, ilerleyen yıllarda büyük bir masraf ve şüphe götüren bir başarıyla, eski hâline yeniden getirilmek zorunda olan veya artık geri dönüşü olmayan bir yapıdadır. Bu nedenle, ergenlik döneminde veya bu dönemden kısa bir süre sonra, cinsiyet rolünün değişmesine karar veren transseksüel bireylerin sayısı giderek artmaktadır.

Kavram tartışmaları
Çoğu birey, transseksüellik kavramını reddetmektedir. Çünkü, bu kavram, "seksüellik" kelimesini çağrıştırmaktadır. Transseksüellik, bir cinsiyet problemi değil, aksine seksüel tercihtir. Yalnız, transseksüellik cinsiyet kimliğinin bir sorunudur ve böylece de özünde seksüelliğin bir türü değildir. Transseksüeller, alışılmışın dışında seksüel eğilimleri olan bireyler değillerdir; aksine sadece yanlış cinsel organla dünyaya geldiklerine inanan bireylerdir. "Erkekten kadına" veya "kadından erkeğe transseksüel" yerine, eleştirenler daha basit deyimiyle trans kadın veya trans erkek olarak tanımlamayı tercih etmekteler. Almanya'da 1980ler'de öne atılan alternatif kavram da "trans kimlik" kavramıdır. Bu kavram, 1990 yılından itibaren, kesinlikle daha kapsamlı bir kavram olan "trans cinsel"in doğmasına zemin hazırlamıştır. Trans cinsel, bir anlamda doğuştan sahip olduğu cinsiyetine ayak uyduramayan insanlar için üst kavram olarak kullanılırken, diğer anlamıyla bu kavram kendisini iki cinsiyetin arasında hisseden, yani kendini %100 kadın veya erkek olarak nitelendiremeyen bireyler için kullanılmaktaydı.

Hukuki boyut
Aralarında Almanya, Avusturya, Belçika, Hollanda, Lüksemburg, İsveç, Türkiye ve İsviçre'nin bulunduğu çoğu Avrupa ülkesi ve bunlara ek Avrupa dışındaki bazı devletler, transseksüel bireylere isimlerini veya nüfus kaydında yer alan cinsiyet bilgilerini, hissettikleri cinsiyete uygun olarak değiştirmesine izin vermiştir.

Almanya
Almanya'daki transseksüel yasasında (TSG), bu bireylerin isimlerini veya medeni durumlarını değiştirebilmesi için, bir dizi ön koşul belirlenmiştir. Bu koşulları yerine getirme olanağı da, ilgili yerel mahkemelerce sağlanmaktadır. Alman İçişleri Bakanı, transseksüel bireyler için bir dizi önkoşul getirmiştir. Bunlar arasında, doğum kaydı esnasında yazılan cinsiyetin ve isim değişikliğinin yapılması yer almaktadır.

Bu yasayla da, bir trans kadının cinsiyetini uygun hâle getirmek ve artık nüfus kaydındaki cinsiyetini düzelttirmek için fırsat doğmuştu. Yalnız bu izin, yasalara aykırı görülmüştü, çünkü evli olmayan kişiler de nüfus kaydındaki cinsiyetini değiştirme hakkına sahip olmuştu. Bu nedenle evli transseksüeller, nüfus kaydındaki cinsiyetlerini değiştirmeden önce, evliliklerinin hukuken bitmesi için cinsiyet değiştirme ameliyatına zorlanmışlardır.

Kaldırılan izinden bağımsız olarak, isim değiştirme yasasında yer alan yönetmeliklerce, bireyin isim değişikliği yapması mümkündür.

Avusturya
1983 yılındaki transseksüel yasasının yerine geçen 1986 yılındaki yasa, 2006 yılının Temmuz'unda Avusturya Adalet Divanı tarafından yasalara aykırı olarak görülmüş ve yürürlükten kaldırılmıştır.

İsviçre
İsviçre'de de özel bir transseksüel yasası yoktur. Yargı, cinsiyet değiştirildikten sonra mahkemeye verilen dilekçe ile kişinin ismini ve nüfus kaydında yer alan cinsiyet bilgisini düzeltme hakkına sahip olduğuna hükmetmektedir.

Birleşik Krallık
Birleşik Krallık'ta 2004 yılında, transseksüel bireylere cerrahi operasyon veya herhangi bir bedensel uygulama şart koşulmaksızın, doğum kaydını düzelttirme imkânı sağlayan, Gender Recognition Act (cinsiyet onaylama yasası) yürürlüğe girmiştir.

Fransa
Fransa'da 17 Mayıs 2009 yılı itibarıyla, transseksüelliği fiziksel ve cinsel rahatsızlık sınıflamasından çıkarmıştır. 2010 yılında da psikolojik rahatsızlık listesinden çıkarmıştır.

Diğer
Belçika ve Lüksemburg'da transseksüellere ilişkin durum, Almanya'da olduğu gibidir. Yargı, genel yönetmeliklerle düzeltme veya değişikliğe izin vermektedir.

Ceza Hukukunda transseksüellik
Transseksüel bireylerin karşılaştığı problemlerden biri de, toplum tarafından farklı muamele görmeleridir. Bu durumda, polis, ceza mahkemeleri ve infaz devreye girmektedir. Özellikle, her bir tutuklama olayında, cinsiyet kimliğine uygun davranış biçimi sorunu ve bireyin bakım sorunları ortaya çıkmaktadır. Yetkili makamlar için, çözülmesi çok zor olan problemlerden biri de, erkek ve kadınların hapishaneye nasıl yerleştirileceğine dair kanun problemidir.

Transseksüelliğin hastalık olarak sınıflandırılması

Tarihi
Transseksüellik kavramı, çok eskilere dayanan bir olgusal duruma işaret eder. Türkiye'de ilk defa Bülent Ersoy'un geçirdiği cinsiyet değiştirme ameliyatı ile toplumun gündemine gelmiştir. Dünya çapında ise, ilk kez 1952 yılında Norveç 'te yapılmıştır. Bu ameliyatla, Amerikalı George Jorgensen kadın olmuş ve ismini değiştirmiştir.

Cerrahi uygulamaların başlangıcı birincil lenfoid organların ve ikincil cinsiyet özelliklerinin değişimine yönelikti. Bu değişim, cinsel ilişkide bulunma eğilimini hadımlaştırma gibi yöntemlerle tamamen ortadan kaldırma açısından, eski Mısır'dan, Hindistan gibi eski kavimlere kadar uzanırdı. Örneğin doğurganlık ayini Sümerliler ve Anadolu'da, insanların ana Tanrıça Kibele'ye olan bağlılıklarını göstermek için yapılmaktaydı. Bu ayinlerde kendinden geçen insanlarla hadımlaştırma törenleri gerçekleştiriliyordu. Hadımlaştırma ayini, Roma İmparatorluğu dönemine kadar, tanrıça Diana'nın şerefine de yapılmaktaydı. Bu uygulamalar öncelikle, Ortaçağ'da hadım veya harem ağası adı altındaki köleler üzerinde uygulanmaktaydı. Bireyleri bayıltmadan ve sıhhî olmayan ortamlarda yapılan bu operasyonlar çoğu zaman ölümle sonuçlanırdı veya bireyin Skrotum (penisin alt bölümündeki kesenin içinde bulunan organlar); bazen de penisi alınırdı.

Tıbbın ilerlemesiyle birlikte, bu tür operasyonlarda ölüm riski de azalmıştır. Başlangıçta yapılan operasyonlar toplumsal ve dini düşüncelerden etkilenerek yapılmış ve onur kırıcı bir cezalandırma yöntemi olmuştur. Rönesans döneminde, toplumda zamanla yeni bir cinsiyet tablosu gelişmişti. Bu oluşan tabloyu takiben, kadınların güçleri giderek artmış, erkeğe özgü cinsiyet özelliklerinin nasıl bir şey olduğunu hissetmişlerdir. Bu esnada da eril cinsiyetlerde de kadına özgü özellikler belirmiştir. Başka cinsiyete ait olma isteğinin, tarihsel bağlamda ne zaman ortaya çıktığına dair kesin bir tarih bulunmamaktadır. Barok ve Rokoko akımları, çoğu değişimin ve karşı cinsin görünüşüne bürünmenin moda olduğunu göstermiş ve bundan yola çıkarak bazı doktorlar 17. ve 18. yüzyıllarda cinsiyet değiştirme ameliyatı yapma cesaretini göstermişlerdir. Bu ameliyatlar, muhtemelen hastanın kendisini iyi hissetmesine yönelik değildi. Doktorlar kendi çıkarları doğrultusunda, bilimsel deneylerine katkı da sağlamak için bu operasyonları yürütmekteydiler. En bilindik örneği, androjeni kişiliğindeki (kadın ve erkek rolünün gerekliliklerini yerine getiren birey) bireyler, daha çok "canavar" adı altında pazarlarda veya sirklerde sunulmaktaydı. Buradan, bu operasyonlarda çoğu zaman ilkel aletler kullanıldığı sonucu da çıkarılabilir (bıyıklı kadın, sesi değiştirilmiş erkek opera aryalarının kalın seste opera söylemeleri gibi).

20. yüzyıl başları/Magnus Hirschfeld

Transseksüel ve İnterseksüelliğin, fiziksel ve psikolojik sorunlarıyla ilgili ilk önemli bilgiler, doktor ve seksolog Magnus Hirschfeld tarafından, 20. yy.ın başlarında ortaya atılmıştır. Hirschfeld homoseksüel, transvestizm ve transseksüel kavramlarını da bulmuştur. İnsanların isteğine göre cinsiyetini değiştirmeleri fikrine bilimsel açıdan yaklaşıp, işe koyulan Hirschfeld sayesinde, 20 yıl içinde, Berlin'deki Seks Araştırma Enstitüsünün çalışanlarının yardımı ve girişimiyle, kimlik ve isim değişikliği; ayrıca sözde "travesti görünüşü" insanlara açıklanmıştır. Aynı zamanda ilk cinsiyet değişimi ameliyatı yapılmıştır.

Patolojik tanımlama sonraki evrelerde gevşemiştir. 1923 yılında, Hirschfeld transvestizmle ilişkilendirilerek kullanılan "transseksüel" sözcüğünü, ilk defa bu kavramdan ayrı tanımlamıştır. Yaklaşık 2000 sayfalık, cinsiyet bilgisine genel bakışında, cinsiyet değiştirme isteğinin, aşırı transvestizmin bir türü olduğunu gözlemlemiştir. Hirschfeld bunu şu şekilde dile getirmektedir:

"Travestiliğin en baskın türünü, sadece yapay anlamda kendini değiştiren bireyde değil, aksine doğal kıyafetini; yani vücudu diğer cinsiyete bürümek isteyen bireylerde görürüz. Vücudunu değiştirmek isteyen bireylerin en ileri derecesinde, kişiler üreme organlarını tamamen değiştirmek isterler. Bu bireyler, her şeyden önce cinsiyetlerini hislerine göre şekillendirmek isterler. Kadınlardaki transvestizmde reglinin durdurulması için yumurtalıklar alınırken, erkeklerde ise hadımlaştırma yöntemi uygulanır. Bu durum günümüzde çok yaygındır."

Tıbbi gözlemler
Transseksüelliğin hastalık olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği veya ne ölçüde hastalık olarak değerlendirilmesi gerektiği tartışmalı bir konudur. ICD-10 sınıflama ölçütü, transseksüelliği F 64,0 derecesinde bir hastalık olarak tanımlamaktadır; fakat transseksüel bireyler kendilerini "hastalıklı" hissetmezler. Onların bakış açısına "başkalık" kavramı daha uygun düşmektedir. Bu iki cinsiyet arasında olma hissi, aslında zihinsel interseksüellik gibidir. Tartışmalar, bir başka tartışmaları da beraberinde getirip, engelliliğin hastalık olarak görülüp görülmeyeceği veya ne ölçüde hastalık olarak değerlendirileceği problemini ortaya çıkarmaktadır. Transseksüelliğin hastalık sınıfında yer almasını destekleyenler, toplumda bireylerin, hasta bir insana, sapık veya deli birinden daha ılımlı yaklaştığını ve transseksüellerin hasta olarak nitelendirildiği takdirde toplum tarafından daha kolay kabul edileceğini tartışmaktadırlar. Bu sınıflandırmaya karşı olanlar ise, bu konuyu tartışmakla kalmaz, ayrıca transseksüelliğin kabulüyle, günümüzde artık hastalık olarak değerlendirilecek başka şeyleri de beraberinde getireceği görüşüne karşı çıkmaktalar. Bu görüşle şuna dikkat çekmekteler: günümüzde şizofreni ve alkolizmin, hastalık sınıfında yer almasına rağmen, şizofren ve alkoliklerin sayısı giderek artmakta ve dahası toplum tarafından aşağılanıp yalnızlığa mahkûm edilmekteler.

Son olarak transseksüelliğe bağlı hastalıkların farklı olduğu dikkate alınmalıdır. Bunlar çoğunlukla psikosomatik hastalıklara yol açan rahatsızlıklardır (Depresyon, intihar fikri, mide- bağırsak rahatsızlıkları). Bunun yanı sıra transseksüeller, büyük ölçüde depresif ve intihara meyillidirler. Bunun nedeni de kişilikleriyle ilgili yaşadıkları ruhsal dengesizliklerdir.

Cinsiyet değiştirme ameliyatı
Cinsiyet değiştirme ameliyatı deyince akla, cerrahi önlemler gelmektedir. Bu tür önlemler, birincil veya ikincil cinsiyet özelliklerinin dış görünüşe ve değişen cinsiyetin fonksiyonuna göre uyarlanmasıdır. Bu tür müdahaleler interseksüellere ya da trans cinsel bireylere uygulanmaktadır. Yalnız, çoğu transseksüel birey de bu tür cerrahi müdahaleleri uygulatmak için çaba harcamaktalar. Herhangi bir kazadan veya hastalıktan dolayı kaybolan cinsiyet özelliklerini geri getirmek için de bu tür operasyon tekniklerine gerek duyulabilir.

Bu operasyonlar, interseksüel bireylere ailesinin onayı da alındıktan sonra yapılırken, aynı şey interseksüel çocuklar için söz konusu değildir. Bu çocukların ameliyatı, erken yaşta yapıldığından, onlara danışılmaz veya onayları beklenmez. Ayrıca günümüzde, yasalarda birbirine bağlı, çoğunlukla da zıt hormon tedavisiyle yapılan metabolizmaya müdahaleye dair yeterince bilgi yer almamaktadır.

Cinsiyet değiştirme müdahalesi, öncelikli cinsiyet özelliklerine yapılan operasyonlardır. Diğer müdahaleler ise ikincil cinsiyet özellikleri ile ilgilidir.

Aşağıda, trans cinsel bireylere yapılan cerrahi müdahaleler yer almaktadır. Bunun yanı sıra, erkeksi görünen cinsiyet özelliklerindeki dişil kısımları değiştirmek zorunda olan (aynı operasyon tam tersi durumlar için de geçerlidir) insanlara da bu tür müdahaleler uygulanmaktadır. İnterseksüel bireylere uygulanan müdahale veya organların yeniden oluşturulmasına yönelik müdahaleler, her bireyde son derece farklı uygulanması gereken operasyonlardır.

Trans cinsellerdeki tıbbi müdahalelerde, seks hormon tedavisi ön plandadır. Günümüz standartlarına göre, operasyonlardan sonra ömür boyu süren hormon tedavisi gerekmektedir, çünkü vücudun embriyo keseleri alındığı için, hormon eksiklikleri görülebilir. Bu tedaviyle, diğer cinsiyetin ikincil cinsiyet özellikleri geliştirilmektedir. Yalnız, bireyin anatomik cinsiyetinin ikincil cinsiyet özellikleri çoğunlukla korunmaktadır ve aynı şekilde öncelikli cinsiyet özelliklerine olan etkisi genellikle çok azdır. Bu özelliklerin uygun müdahalelerle dengelenmesi tavsiye edilmektedir.

Böyle bir tedavi, ilk olarak karakter, ikinci olarak da ergenlik için zemin hazırlamaktadır. Böylelikle, ikincil cinsiyet özelliklerinin gelişimi başlatılır. Trans kadınlarda, hormon tedavisi çoğu zaman anti-androjenlerle tamamlanmaktadır. Trans kadınlarda, deri daha ince ve kuru yapıdadır. Vücut yağları, yüze, göğüse, kalça ve makata nakledilir. Tüylenme yavaşlar. Testosteronlara bağlı saç dökülmesi azalır. Yalnız sakal uzamasında, hemen hemen hiç değişiklik görülmez. Hayalar buruşur ve artık sperm üretimi durur. Libido (cinsel istek) azalır. Uzun vadede vücuttaki kas oranı ve vücut dayanıklılığı azalır.

Trans erkeklerde ise deri gözenekleri büyür, vücut yağı, kalçadan bele nakledilir. Beden gücü ve bu güce bağlı olarak kaslarda artış görülür. Sakal uzar ve tüylenme artabilir. Klitoris genişler. Testosteron, düzenli âdet kanamalarını durdurur. Ses kalınlaşır ve cinsel istekte artış görülür.

Ergenliğin ilk etkilerini, kusursuz bir biçimde geri döndürmek, ne trans kadın ne de trans erkek için mümkündür. Birincil lenfoid organların değiştirilmesi ya da onların gelişimi olanaksız bir şeydir. Hormon eksikliğinden doğan zararları önlemek için, ömür boyu hormon takviyesi gereklidir.

Hormon tedavisi yerine veya hormon tedavisi desteğiyle, cinsiyet değiştirme ameliyatı operasyonu da mümkündür. Bu tedavilerin isteği, en azından "transseksüelliğin" teşhisi için de gerekli bir şarttır.
 Trans kadınlarda bu işlem, sakal ve bıyığın epilasyonu ve cinsiyeti uygun hâle getirme operasyonudur. Bu operasyonla, haya torbası ve hayalar, penisten ayrılmakta ve cinsel birleşmeye de imkân sağlayan bir vajina oluşturulmaktadır. Göğüs gelişimi de hormon tedavisinden etkilenip çok fazla gelişemediğinden, çoğu trans kadın göğüs büyütme ameliyatı olmaktadır. Riskli olmasına rağmen, ses tonunu uygun hâle getirmek için, boğaz bölgesine yapılan operasyonlar da oldukça yaygındır.
 Trans erkeklerde operasyon, yumurtalık, rahmin alınması ve cinsel birleşmeye uygun yapay penisin oluşturulması işlemlerinden oluşmaktadır. Son aşamada yumurtalık ve rahmin alınması, eril hormonların vücuda verilmesiyle bu organlardaki kanser riskini arttıracağından, yerinde bir işlem değildir. Hayaların yapılması ve üremenin sağlanması, trans erkek için mümkün değildir. Bunun yanı sıra uygun bir penisin, görünüş, fonksiyon ve büyüklük açısından yapılması da sınırlıdır. Bu nedenle çoğu trans erkek, bu operasyondan vazgeçmektedir.

Cinsiyet değiştirme ameliyatı masraf üstlenimi
Çeşitli ülkelerde (örn; Almanya) sigorta konusunda hukuksal boyutta sorunlar yaşamaktadır. Cinsiyet değiştirme ameliyatlarının masrafının tümünün veya büyük bir bölümünün yasalarla (özel sigorta gibi) karşılanması sorunu, hâlâ sorun teşkil etmektedir.

Bu sorun çoğunlukla şu iki tartışmayı beraberinde getirmektedir:
 Her birey, mümkün olduğunca sağlıklı ve mutlu bir yaşam sürme hakkına sahiptir. Cinsiyet rolünde uygunsuzluğun hissedildiği bir yaşam, bu hakkı olanaksız kılmaktadır. Cinsiyet rolünü değiştirmek için, çoğu zaman tıbbi yöntemlere de gerek duyulmaktadır. Bu yöntemlerin ne ölçüde gerekli olduğunu, bireyin kendisi belirlemektedir.
 Tıbbi tedavi görülmediğinde, çoğu zaman ağır fiziksel ve psikosomatik hastalıklar ortaya çıkmaktadır ki bu hastalıklar da sonradan yine tedavi olunmasını gerektiren hastalıklardır. Temelde yatan problem çözümlenmezse, kesinlikle hiçbir tedaviden uzun süreli bir sonuç elde edilmesi beklenilemez. Transseksüellik tedavisi de ucuz bir tedavi değildir, çünkü bir ay psikiyatri kliniğinde yatmanın, ortalama masrafı erkekten kadına yapılan cinsiyet değiştirme ameliyatından daha fazladır.

Tıbbi önlemler
Tıbbi önlemler, vücudu bireyin hissettiği cinsiyete olabildiğince uygun hâle getirmeye çalışmaktadır. Günümüzdeki deyişiyle, "cinsiyet değişimi" yanlış bir tabirdir; çünkü çoğu cinsiyet özelliği diğer cinsiyete dönüştürülemez. Bu önlemler, hormon tedavisi, cinsiyeti uygun hâle getirme operasyonları ve gerektiğinde, sakalları epilasyonla uzun süreli uzaklaştırma işlemlerinden oluşmaktadır.

Hormon tedavisinde, hedeflenen cinsiyetin seks hormonları vücuda verilmekte ve vücudun kendi hormonlarının gelişimi engellenmektedir.Kaynak

Bireysel Müdahaleler
Transerkek (kadından erkeğe)

Mastektomi (ameliyatla göğüsün alınması)

Mastektomi, dişil göğüs bezelerinin alınıp, erkek göğsünün oluşabilmesi için, göğüs uçları ve derinin en azından bir bölümünün korunarak yapıldığı bir operasyondur. Göğüs büyüklüğüne bağlı olarak, başarılı sonuçların alınması için farklı teknikler uygulanmaktadır. Öngörülen, ilerleyen zamanlarda anlaşılmayacak bir mastektomi uygulamasıdır.

Bu operasyon bir yıl içinde, 6 ay aralıkla 2 defa yapılır ve özellikle büyük göğüslere uygulanmaktadır. İyileşme süreci 3 ile 10 gün arasındadır ve çoğu zaman küçük müdahalelere gerek duyulmaktadır. Bu müdahale neredeyse tüm trans erkeklere uygulanmaktadır.

Histerektomi ve Adenektomi (Rahmin ve Salgı veya Lenf bezinin alınması)
Bu operasyonla, vücut içerisinde yer alan dişil organlar; yani rahim ağzı, yumurtalık ve yumurta kanalı alınmaktadır. Bu tür müdahalede, kanser riski çok fazla olduğundan, hormon tedavisi öngörülmektedir. Bunun yanı sıra, transseksüel yasasınca öngörülen, aile durumunun değişikliği de bu tür operasyonlar için ön koşuldur. Histerektomi, ya karın kesilerek ya da vajina yoluyla endoskopik şekilde yapılmaktadır. Bu, günümüzde standart bir uygulamadır. İyileşme süreci 3 ile 10 gün arasındadır. Bu müdahale, çoğu trans erkeklere uygulanmaktadır.

Üreme Organlarına Yapılan Operasyonlar
Cinsiyet değiştirme ameliyatlarında, kadından erkeğe yapılan değişime daha az rastlanmaktadır. Bu ameliyat çok zor bir süreçtir, çünkü yumurtalıkların alınması, meme ameliyatı ve hormon tedavisi gibi süreçleri kapsamaktadır. Gelinen en son aşama ise cinsel organ yapımıdır. Olmayan bir organın yapılması ve bu organı duyarlı hâle getirmek çok zor ve kapsamlıdır. Çoğu trans erkek bu sebeplerden dolayı bu müdahaleden vazgeçmektedir. Bu operasyonda şu uygulamalara başvurulmaktadır: Vajina dudaklarından, haya torbası oluşturulur ve haya implantları silikonla doldurulur.

Metoido Estetiği
Hormon tedavisiyle büyütülmüş klitoris, kısmen kendi derisinden kesilir ve idrar yolu küçük vajina dudaklarından oluşturulur. Hassasiyet mümkün olduğunca korunmaktadır. Büyüklüğü, 2- 3,5 cm arasındadır ve doğru teknikler uygulandığında, bireyin cinsel birleşme yaşaması da mümkündür.

Bu operasyon, çok da karmaşık bir operasyon değildir ve bu uygulamada vücudun diğer bölgelerinden doku nakli yapılmaz. İyileşme süreci, hastane koşullarında 1 ile 2 hafta arasındadır.

Ön kol Estetiği
Baskın olmayan ön koldan (çoğunlukla sol taraftan), nadiren de üst kol veya kalça altından bir deri parçası alt dokusuyla birlikte damarlara ve sinir uzantılarına aktarılır. Böylelikle penis protezi meydana getirilir. Bazen bu teknik, Metoido estetiği ile birlikte yapılır ve operasyon iki aşamada gerçekleştirilir. Penis protezi, kan dolaşımına ve duyarlılık yetisine sahip olsun diye, damarlar ve sinir uzantıları birleştirilir. Bu yöntemle, idrar yolları penis protezinin uçlarına taşınmaktadır.

Operasyonun başarısındaki en büyük pay, cerrahların becerisine düşmektedir ve çoğu zaman alınan sonuç, memnun edici olmayabilir. Vücutta çoğu zaman büyük ve göze çarpan yara izleri meydana gelmektedir. Operasyonun yöntemine bağlı olarak, hassasiyet mümkün olduğunca korunmaya çalışılmaktadır. Penis protezinin büyüklüğü, genellikle 10–12 cm arasındadır. Zaman zaman daha büyük de olabilir. Kol kalınlığına bağlı olarak, protezin genişliği azalabilir. İkinci operasyona kadar silikon haya ve eklem implantları (bunlar erkeklerde ereksiyon problemiyle ilerlemekte ve penis genişliğine pek katkısı bulunmamaktadır) yerleştirilerek cinsel birleşmeye olanak sağlanmaktadır. Komplikasyonlar, cerrahların becerisine ve ameliyat sonrası tedavilere bağlıdır. Çoğunlukla küçük müdahalelere ihtiyaç duyulmaktadır. İyileşme süreci 2 ile 6 hafta arasındadır.

Abdominal Estetik (Karın Bölgesi)
Vücudun iki yanında uzanan karın kaslarından biri kaburga kemikleriyle ayrılır, yuvarlanır, aşağıya doğru katlanır ve kasık kıvrımı bölgesinden faydalanılarak penise benzer şekil verilir. Bununla birlikte idrar yolları, penis protezinin ucuna getirilir ve onun çıkış noktasında de sona erer. Bu oldukça zor bir yöntemdir, çünkü çoğu zaman penis plastiği kısmen veya tamamen yok olmaktadır. Sonuç, gözle görülebilir, fakat çoğu zaman işlevsel değildir veya işlevsellik için birçok düzeltici müdahalelere gerek duyulmaktadır. Hassasiyet, birkaç yıl sonra kısmen sağlanabilmektedir. Büyüklüğü genellikle 12 cm'dir. Zaman zaman daha büyük de olabilir. Eklem implantlarıyla cinsel birleşmeye olanak sağlanır. İlk müdahale için iyileşme süreci 6 ile 10 hafta arasındadır.

Sırt kası operasyonu: Göğüs kası operasyonları, komplikasyon sıklığı nedeniyle doğru bulunmamakta ve ön kol estetiği de büyüklük bakımından olanaklar yetersiz olduğundan, hastalar için pek de memnun edici sonuçlar ortaya koymamaktadır. Bu gerçekten yola çıkarak, son yıllarda uzmanlık alanı kongrelerinde farklı teknikler sunulmaktadır. Bu tekniklerden biri de hedefe yönelik olan ve bu özelliğinden dolayı dünya çapında giderek daha çok merkezde yürütülen sırt kası operasyonudur (bu operasyon en geniş sırt kasından yapılmaktadır). Bu operasyonla, riskin ve işlev kaybının az olduğu bir penis yapılabilir. Ayrıca tedavi bittiğinde, orijinal büyüklüğüyle neredeyse aynı ölçüde bir penis ortaya çıkmaktadır. Berlin'de yapılan üroloji kongresindeki uluslararası forum tartışmasında, ön kol estetiği artık uygulamadan kalkan; dahası eski bir yöntem ve önerilmeyen bir operasyon olarak nitelendirilmiştir.

Trans kadınlar (Erkekten – Kadına)

Cinsel organa yapılan operasyonlar

Cinsel organa yapılan operasyonun öncüleri, 1920'li yıllarda ortaya çıkmıştır. Bu operasyonlar, Berlin ve Dresden'deki kliniklerde yapılmıştır. Nasyonal sosyalistlerin hâkimiyetinden sonra, bu merkezler kapatılmış ve tıbbi belgelerin büyük bir bölümü ortadan kaldırılmıştır. Çoğu Yahudi doktor, bu dönemde sürgüne gönderilmiş, çalışma ve araştırmalarına farklı ülkelerde devam etmişlerdir. Danimarkalı ressam Einar Wegenerin, Dresden'li jinekolog Kurt Warnekros aracılığıyla yürüttüğü operasyonların belgeleri de muhtemelen Dresden'e yapılan hava saldırılarıyla yok edilmiştir.

Operasyonlar çoğunlukla penisten, damar ve sinirle birlikte alınan uç kısmın bir parçasının dışa doğru genişletilerek ve uygun durumdayken tekrar dikilmesiyle yapılmaktadır. İlerleyen zamanlarda cinsel isteği mümkün kılan, kalan sinirler yoluyla yeni bir klitoris meydana getirilir. Aynı şekilde idrar yolları da genişletilerek, uygun ölçüde kısaltılır. Hayalar, tıpkı penis üzerindeki sertleşebilir dokularda olduğu gibi tamamen alınır. Tabii ki, vajinanın sertleşebilir dokusunda uygulandığı gibi teknikler de mevcuttur. Penis derisi içi boş bir beden kaplaması ile kaplanır ve vajina oluşturulur. Son olarak hayâ torbalarında, vajina dudakları şekillendirilir.

Normal şartlarda, yaklaşık 14 gün boyunca hastanede kalmak herhangi bir komplikasyon oluşmaması için gerekli bir önlemdir. Çoğu durumda, birkaç ay sonra, bazı küçük düzeltmelerin yapılabilmesi için, bireye ikinci bir operasyon önerilmektedir.

Operasyon teknikleri günümüzde artık o kadar ilerlemiştir ki, en azından bazı merkezlerde belirttiğimiz rutin müdahalelerden bahsedilmektedir. Bayan doktorlar artık operasyon sonuçlarının, doğal vajinadan neredeyse hiçbir farkı olmadığını belirtmekteler.

Ses tonu için yapılan ameliyatlar
Kadınsı sese ulaşmak için yapılan operasyonlarda farklı teknikler uygulanmaktadır. Bunlar, yönteme ve operatörlere bağlı olan riskli müdahalelerdir. Çoğu zaman seste kısılmalar olabilir ki bu kısılma oldukça dikkat çekicidir. En kötü ihtimalle, ses tamamıyla da kaybedilebilir. Ses teline yapılan operasyonlar bu ihtimallerden dolayı çok yaygın değildir, fakat operasyon tekniklerinin giderek profesyonelleşmesiyle, bu uygulama da sıklaşmıştır.

Aslında germe ve kısaltma yöntemleri de mevcuttur. Kısaltma yöntemi son yıllarda çok sık tartışılsa da, yöntemin kalitesi giderek artmaktadır. Berlin, Stuttgart ve Würzburg'ta da bu yöntemle çok iyi sonuçlara ulaşılmıştır.

Konuşma bozuklukları tedavisi bu müdahaleyi tamamlayıcı bir görev üstlenmektedir ve çoğu erkekten kadına transseksüeller için de ilk seçenektir.

Âdem elmasının (gırtlak çıkıntısı) küçültülmesi
Gırtlağın; yani âdem elmasının göze batan bir büyüklüğü varsa, bu operasyona gerek duyulmaktadır. Bu sorunsuz bir operasyondur.

Diğer müdahaleler
Açıklanan bu uygulamanın yanı sıra, bazı durumlarda (her şeyden önce plastik cerrahi de) başka operasyonlara gerek duyulmaktadır. Bu müdahaleler de, özellikle hastalık sigortasıyla masrafların karşılanması için ön koşul olan tıbbi gerekirlilik tartışılmaktadır. Örneğin bu tür operasyonlar, burnun, çenenin veya elmacık kemiklerinin küçültülmesi ya da uygun müdahalelerle doldurularak yumuşaklığının sağlanmasıdır.

İlk tedavi ve operasyon denemeleri
1900'lü yıllarda seks hormonunun etkisi keşfedilmişti. Kimyasal tecritle seksüel tıpta yeni bir sayfa açılmıştır: Vücudu diğer cinsiyete uyarlamadaki hormonal değişimin ilk denemelerinde, üreme organlarının nakline başlanmış, 1918'li yıllarda haya ve yumurtalıkların alındığına dair bilgiler verilmiştir.

20'li yılların başında ilk cerrahi cinsiyet değişimi yapılmıştır.

Cerrahlar, 1. Dünya Savaşı sırasında üreme organlarına yapılan ameliyatı, yaralıları tedavi amaçlı uygulamışlardır. Bunun yanı sıra tıpçılar, başarısızlığa uğrayan deneyler sayesinde "Normalleştirme" ve Homoseksüellikten Heteroseksüelliğe yönlendirici yoğunlaştırmaya ilişkin birçok yeni bilgi edinmişlerdir. Seks Araştırma Enstitüsü hem bireyin psikolojik hazırlanma sürecinde, hem de operasyonların yürütülmesinde önemli rol oynamıştır. Çoğu hasta, kendisine rahatsızlık veren hayalarının veya yumurtalıklarının alınmasını talep etmiştir.

Tam anlamıyla uygulanan ilk cinsiyet değiştirme ameliyatını, Seks Araştırma Enstitü müdürü Felix Abraham, 1931 yılında "iki eril travestinin cinsiyet değişimi" adı altında rapor etmiştir. Abraham, bu travestilerin konsültasyonundan sorumluydu. 30'lu yıllarda, ilk estetik operasyonlar adım adım uygulanmaya başlamıştır ve Abraham, Dr. Levi Lenz'in yardımıyla hadımlaştırma ve yumurtalıkların alınması operasyonlarını tanımlamıştır. Dr. Levi Lenz bu yıllarda vajinaya şekil verme operasyonlarıyla ilgilenmekteydi.

Günümüzdeki durum
20. yüzyılda cinsiyet değiştirme ameliyatlarında uygulanan yöntemler oldukça ilerlemiştir. Cerrahi operasyonlarda yaşanan bu gelişmeler, konservatif tedaviler için de söz konusu olmuştur. 1950'li yıllarda uygulanan tıbbi yöntemler, özellikle Amerikalı doktorlar arasında yaygındı. Cerrahi operasyonların, çoğu zaman bir ile beş yaş arasında; cinsiyet yöneliminin henüz tam olarak belirlenemediği çocukluk dönemlerinde bireylere uygulanması rutin bir uygulamaya dönmüştü. Zamanın doktorları için bu, çok faydalı bir uygulamaydı, çünkü ilk operasyonlar akabinde ikincil operasyonları getirmiştir ve dahası bireyleri, ömür boyu sürecek olan hormon tedavisi uygulamasına yönlendirmiştir. Ayrıca birçok yeni yöntem geliştirilmiştir. Örneğin; son derece acılı bir yöntem olan genişletme operasyonu. Bu operasyonla yapay vajinaya penis benzeri bir alet yerleştirilir ve birleşme yetisine sahip olması için yapay vajina genişletilir.

Günümüzdeki konservatif modern tedavilerin, 1950 ve 1960'lı yılların aksine çok daha az yan etkisi bulunmaktadır. 1960 ve 70'li yıllarda bile çoğu zaman, hormon tedavisine bağlı saç dökülmesi, diş çürükleri ve mantar hastalıkları gözlenmekteydi. Tıbbi uygulamalar, lazer tekniği ve yeni metotlar sayesinde estetik cerrahi uygulamasını kolaylaştırmıştır. Bu da vücuda uygulanan daha birçok radikal müdahaleler olabileceği anlamına gelmektedir.

Türkiye'de Durum
Bir birey, kendi hayatını hangi bedende sürdürmek istediğine kendisi karar verebilir, ancak böyle bir sistemin, hukuksal boyutu da mevcuttur, çünkü cinsiyet değiştirme ameliyatlarının devlet tarafından kabulü de gerekmektedir.

Türkiye'de hukuksal bağlamda, transseksüellerle ilgili düzenleme, ilk kez 1988 yılında yasaya eklenen bir fıkra ile olmuştur. Bu yapılan düzenlemeyle, cinsiyetlerini değiştiren transseksüellerin, sağlık raporlarıyla birlikte, mahkemeye gittikleri takdirde, değiştirdiği cinsiyete uygun kimlik alabilme hakkına sahip olurlar. Evlilik gibi faktörler de, kişinin mahkemeye başvurmasına engel değildir. Yalnız, cinsiyet değişimi ile birlikte, evliliğin kendiliğinden biteceğinin kabul edilmesi gereklidir. Çocuğun vekâleti ise, mahkeme kararıyla taraflardan birine verilir.

2002 yılında ise, bu konuyla ilgili bir düzenleme daha yapılmıştır ve 18 yaşını doldurmuş, evli olmayan, transseksüel yapıda olduğunu kabul eden, bunun ruhsal zorunluluğunu kaldırabilen ve ömür boyu üreme yeteneğinden mahrum kalacağını bilen bir kişi, tüm bunları bir sağlık raporu ile belgelerse, şahsen mahkemeye başvurup, cinsiyet değişikliği talebinde bulunabilir. Verilen izinle birlikte, uygun bir cinsiyet değiştirme ameliyatı gerçekleştirildiğinin de belgelendiği hâlde, nüfus sicilinde gerekli düzenleme yapılmasına karar verilir.

Eski düzenlemeye oranla, yeni düzenlemede çok önemli farklılıklar var olduğu söylenebilir. Bu düzenlemeyle birlikte, evli kişilerin ameliyat olamaması, rapor ve mahkeme kararı almaksızın yurt dışında ameliyat olup, Türkiye'de nüfusuna ilişkin düzenlemeler talep etmesi gibi konular, tartışmaları gündeme getirecektir.

Uygulamada karşılaşılan sorunlar
Türkiye'de cinsiyet değiştirme ile ilgili kanunlar olmasına rağmen, uygulamada önemli sorunlar yaşanmaktadır. Bunlardan biri, ameliyat olmuş bireyin iş hayatında yaşadığı sıkıntılardır. İş başvurusu yapan bireyden talep edilen nüfus kaydı sonrasında, kayıtlarda yer alan ameliyat öncesi kimliğinin görülmesi, kişinin özel hayatına zarar verir.

Diğer bir sorun da yasalarda yer alan özürlülük ölçütü, sınıflandırılması uyarınca vücut fonksiyon kaybı cetvelinde bulunan transseksüellere ilişkin düzenlemedir. Bu cetvele göre, transseksüellik, özürlülük durumu olarak değerlendirilmektedir.

Türkiye'de iç hukukta da büyük sorunlar yaşanmaktadır.

Ayrıca bakınız
 Trans çocukları koruyun
 Transgender
 Transfobi

Kaynakça

Transseksüellik


Ormerfjorden (også skrevet Ormefjorden) er en fjord i Porsgrunn kommune i Vestfold og Telemark  fylke i Norge. Den er cirka fire kilometer lang, og står i forbindelse med Eidangerfjorden via Ulesund og Løvøysundet.

Største ø i fjorden er Løvøya, som er skilt fra Sandøya af det smalle Løvøysundet.

Kilder og henvisninger

Fjorde i Vestfold og Telemark
Porsgrunn

Ormerfjorden


Rißbach und Rissbach sind Gewässernamen:

 Rißbach, rechter Zufluss der Isar bei Vorderriß, Gemeinde Lenggries, Landkreis Bad Tölz-Wolfratshausen, Bayern; kommt aus Tirol
 Rißbach (Alpbach), rechter Zufluss des Alpbachs (zum Tegernsee) vor Tegernsee, Landkreis Miesbach, Bayern
 Rissbach (Alsbach),  linker Zufluss des Alsbachs (zur Ill) in Marpingen, Landkreis St. Wendel, Saarland
 Rißbach (Jagst), im Oberlauf Hollenbach, rechter Zufluss der Jagst in Ailringen, Gemeinde Mulfingen, Hohenlohekreis, Baden-Württemberg
 Rißbach (Rothbach), vielleicht auch Riesbach, rechter Oberlauf des Rothbachs (zum Schwarzen Regen) bis Bodenmais, Landkreis Regen, Bayern
 Rissbach (Vils), linker Zufluss der Vils in Ried, Gemeinde Pfronten, Landkreis Ostallgäu, Bayern

Siehe auch:
 Riß
 Rißgraben

Rißbach (Begriffsklärung)


Poème Symphonique para 100 metrónomos es una obra compuesta por György Ligeti en 1962. Fue escrita durante su breve contacto con el movimiento Fluxus.

Para su ejecución se requiere la presencia de diez "intérpretes", cada uno encargado de diez de los cien metrónomos. Los metrónomos se ubican sobre una plataforma, se les da cuerda al máximo y se ajustan a distintas velocidades. Una vez preparados, a la señal del director, se inician intentando que sea de manera simultánea. Los artistas salen de escena. A medida que a los metrónomos se les va la cuerda, se van deteniendo uno tras otro, la periodicidad en el sonido se hace perceptible y comienza a distinguirse un metrónomo de otro. La pieza suele terminar con un único metrónomo oscilando durante unos pocos pulsos, seguidos por silencio. Entonces entran de nuevo los intérpretes a escena.

La polémica que suscitó la primera representación fue suficiente para provocar la cancelación de una emisión prevista por la televisión holandesa , que se había grabado dos días antes en una recepción oficial en el Ayuntamiento de Hilversum el 13 de septiembre de 1963 (Ligeti 1997, 7, 11). "En su lugar, emitieron un partido de fútbol" (Ligeti 1997, 12). Ligeti considera esta obra una crítica de la situación musical contemporánea, afirmando en este sentido lo siguiente:

El Poème symphonique fue la última de las event-scores (partituras de sucesos) de Ligeti, y marca el final de su breve relación con el movimiento Fluxus (Drott 2004, 222).

La pieza ha sido grabada en numerosas ocasiones, pero solo se ha ejecutado ocasionalmente debido a la dificultad de reunir una cantidad tan grande de metrónomos.

Referencias
 Cone, Edward T. (1977).  «One Hundred Metronomes». The American Scholar 46 (4):443–459. Reeditado en Journal of Aesthetic Education, 13 (1):53-68.
 Dibelius, Ulrich (1980). «Maelzel, wenn er losgelassen». Hi-Fi Stereophonie, 19:168–169.
 Drott, Eric Austin (2004). «Ligeti in Fluxus». The Journal of Musicology, 21 (2): 201–240.
 Ligeti, György (1962). «Poème Symphonique 1962 for 100 metronomes». Artnotart. Consultado el 18 de agosto de 2010.
 Ligeti, György (1997). «Music for Machines». Booklet notes for Mechanical Music, György Ligeti Edition 5. Sony Classical. CD SK 62310.
 Ligeti, György (1999). «Poème Symphonique for 100 Metronomes». Musical Opinion, 123 (Autumn): 56.
 Nordwall, Ove (1971). György Ligeti: Eine Monographie. Schott's Söhne.

Enlaces externos
 Poème Symphonique para 100 metrónomos, grabación en YouTube.
 Fotografía de una representación

Composiciones de György Ligeti
Composiciones de 1962

Poème Symphonique para 100 metrónomos


An Indosasa glabrata in uska species han Liliopsida nga ginhulagway ni Cheng De Chu ngan Chi Son Chao. An Indosasa glabrata in nahilalakip ha genus nga Indosasa, ngan familia nga Poaceae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Indosasa

Indosasa glabrata


Mert Hakan Yandaş (Bursa, 19 de agosto de 1994), é um futebolista turco que atua como meio-campista. Atualmente, joga pelo .

Carreira
Yandaş começou a carreira no Yeşil Bursa em 2012.

No dia 6 de agosto de 2020 Yandaş foi anunciado oficialmente pelo .

Seleção
Yandaş fez a sua estreia pela Seleção Turca de Futebol em 3 de setembro de 2020, em um jogo da Liga das Nações da UEFA contra Hungria.

Títulos
 Fenerbahçe
 Copa da Turquia: 2022–23

Artilharias
 TFF 3. Lig  de 2015–16 (21 gols)

Ligações externas
 Perfil em transfermarkt

Naturais de Bursa
Futebolistas da Turquia
Futebolistas do Sivasspor Kulübü
Futebolistas do Fenerbahçe SK
Jogadores da Seleção Turca de Futebol

Mert Hakan Yandaş


HMS Battleaxe was a Type 22 frigate of the British Royal Navy. She was sold to the Brazilian Navy on 30 April 1997 and renamed Rademaker.

Construction and design
Battleaxe was ordered by the British Admiralty on 4 September 1974, as the second Batch I Type 22 Frigate. The ship was laid down at Yarrow Shipbuilders' Scotstoun shipyard on 4 February 1976, and was launched by Audrey Callaghan, the wife of James Callaghan, the Prime Minister at the time, on 18 May 1977. Battleaxe was completed on 28 March 1980.

Battleaxe was  long overall and  at the waterline, with a beam of  and a draught of . Displacement was  standard and  deep load.  She was powered by two Rolls-Royce Olympus TM3B gas turbines rated at a total of  and two Rolls-Royce Tyne R1MC turbines rated at a total of , driving two shafts in a Combined gas or gas (COGOG) arrangement. They gave a speed of  when powered by the Olympuses and  when powered by the Tynes. The ship had a range of  at .

Anti-aircraft armament consisted of two sextuple Sea Wolf surface-to-air missile launchers, one forward of the bridge, and one on the roof of the helicopter hangar. Four Exocet MM-38 anti-ship missiles were fitted on the forecastle. Gun armament was limited to a pair of  Bofors guns, mainly for peacetime patrol duties. A hangar and flight deck was fitted aft, allowing the ship to operate two Westland Lynx helicopters, which could carry anti-submarine torpedoes, while close-in anti-submarine armament was two triple STWS-1  torpedo tubes.

Operational history

Royal Navy
Battleaxe was at Gibraltar on 24 March 1982, as part of Exercise "Springtrain 82", but when the Falklands War broke out in April that year, she, unlike sister ships  and , did not deploy to the South Atlantic as she was suffering from problems with her propeller shafts. Battleaxe did deploy to the South Atlantic shortly after the end of the war, however, escorting the aircraft carrier , leaving Devonport on 2 August, reaching the vicinity of the Falklands on 24 August and returning to Britain on 19 November. She was deployed to the South Atlantic again from July 1983 to December 1983. On 2 July 1988, Battleaxe rescued the stricken sailors from the yacht Dalriada, which had sunk after colliding with the submarine 's periscope.

Battleaxe was deployed on the Armilla patrol, the Royal Navy's standing deployment in the Persian Gulf in August 1990 when Iraq invaded Kuwait. She returned to Plymouth in November 1990.

Brazil

Rademaker was involved in an unfortunate incident on 29 November 2004, during the annual FRATERNO naval exercise with ships of the Argentinian Navy. While conducting gunnery practice against target drones, a malfunction of the Argentinian frigate 's automatic weapons system caused her to fire on Rademaker; four Brazilian crewmen were injured together with an Argentine naval observer. The ship suffered moderate damage.

Also in 2004, Rademaker deployed to Port-au-Prince, as part of the United Nations Stabilization Mission in Haiti.

In April 2017, Rademaker was involved in the search for the missing bulk carrier  after she disappeared in the Atlantic.

Rademaker joined the international efforts to locate the missing Argentine submarine  in November 2017.

References

Publications

Ships built on the River Clyde
1977 ships
Type 22 frigates of the Royal Navy
Type 22 frigates of the Brazilian Navy
Gulf War ships of the United Kingdom

HMS Battleaxe (F89)


مانويل يوري  (مواليد 12 مارس 1982 في فاريزي - إيطاليا) لاعب كرة قدم إيطالي يلعب حاليا لصالح نادي الدرجة الأولى كييفو فيرونا الإيطالي منذ 2009 في مركز الوسط المدافع .

روابط خارجية

مراجع

لاعبو وسط كرة قدم رجالية
أشخاص على قيد الحياة
رياضيون من فاريزي
لاعبو الدوري الإيطالي
لاعبو الدوري الإيطالي الدرجة الثانية
لاعبو تورينو
لاعبو كرة قدم إيطاليون
لاعبو كرة قدم من لومبارديا
لاعبو كييفو فيرونا
لاعبو نادي بادوفا
لاعبو نادي تشيزينا
لاعبو نادي سيتاديلا
لاعبو نادي فاريزي
لاعبو نادي ليفورنو
مدربو كرة قدم إيطاليون
مواليد 1982
مواليد في فاريزي

مانويل يوري


Denis Charles Scott Compton  (23 May 1918 – 23 April 1997) was an English multi-sportsman. As a cricketer he played in 78 Test matches and spent his whole career with Middlesex. As a footballer, he played as a winger and spent most of his career at Arsenal.

A right-handed batsman and left-arm unorthodox spin bowler, Compton is regularly credited as one of England's most remarkable batsmen. Indeed, Sir Don Bradman said he was one of the greatest cricket players he'd ever seen. He is one of only twenty-five players to have scored over one hundred centuries in first-class cricket. In 2009, Compton was posthumously inducted into the ICC Cricket Hall of Fame. The Denis Compton Oval and a stand at Lord's Cricket Ground are both named in his honour.

Cricket career

Early years

Compton was born and brought up in what was then the urban district of Hendon, which later became part of Greater London; his father had moved there in hopes of finding more work. He was the second son and youngest child of Henry Ernest Compton, a self-employed painter and decorator, later a lorry driver when his business failed, and Jessie Anne ( Duthie); he had one elder brother, Leslie Harry (1912–1984) and one elder sister, Hilda Dorothy (1913–2002). He was educated at Bell Lane Primary School and joined the MCC ground staff at Lord's Cricket Ground at the age of 15. The previous summer he had begun to make a name for himself when, at that same venue, he scored 114 as captain of an Elementary Schools XI, impressing Test selector Sir Pelham Warner.

By the late 1930s, Compton was one of England's finest batsmen, and remained at the top of his profession for some twenty years. His dashing approach to batting and the sheer enjoyment he exuded endeared him to a generation of cricket lovers. As an all-rounder Compton was a right-hand bat and a slow left-arm wrist-spin bowler.

Compton earned his first England cap against New Zealand in 1937. At 19 years and 83 days, he remains the third youngest England debutant ever. He scored his first Test century aged just 20 years and 19 days in 1938 against Don Bradman's touring Australians. This broke the record, set by J. W. Hearne in 1911, for the youngest Test century by an England batsman, and remains the record to this day. Later in the same series he scored a match-saving 76 not out at Lord's; this innings was scored on a rain-affected pitch and greatly impressed Don Bradman. In 1939, he scored 2468 runs for the season, including 120 against the West Indies at Lord's.

As with many other sportsmen of his generation, he lost some of his best years to the Second World War, during which he served in the army in India. He was posted at Mhow, Central India. He was granted permission to play for the Holkar team in the Ranji Trophy, India's national cricket tournament. It was in India that he began his close friendship with his Australian counterpart, Test cricketer, footballer and national hero, Keith Miller. They played against each other in the match at Calcutta between the Australian Services team and East Zone.

The match was interrupted by rioting when Compton was on 94, and one of the rioters who had invaded the pitch ran up to Compton and said: "Mr Compton, you very good player, but the match must stop now." This was a phrase which Miller gleefully recalled whenever Compton went out to bat against the Australians. In recognition of their amiable friendship and rivalry, the ECB and Cricket Australia decided in 2005 that the player adjudged the Player of the Series in the Ashes would be awarded the Compton–Miller medal.

1947

England toured Australia in the 1946–47 Ashes series and though they were beaten by the powerful Australian team, Compton distinguished himself by scoring a century in each innings of the Adelaide Test.

Back in England, Compton produced a season of cricket that established him as a British household name, and one of the greatest cricketers of his era. Helped by a rare summer of sunshine, Compton thrilled the war-weary English public with his cavalier batting. Against the touring South Africans, Compton scored five centuries, one for Middlesex and four for England, accumulating 1,056 runs at an average of 88. His aggregate in all matches that season was 3,816 runs, which remains the most ever made in a season in first-class matches. In that season, he scored 18 centuries, with the last one scored on 15 September 1947. Eighteen hundreds in a single season is another world record to his name.

According to journalist Frank Keating, Compton's personal favourite innings of that summer was for Middlesex against Kent at Lord's. Chasing 397 to win, and needing to score at nearly 100 runs per hour, Compton led the way with a dashing 168, but Middlesex fell short by 75 runs.

Cricket writers Neville Cardus and John Arlott acclaimed Compton's achievements. Cardus wrote:
Never have I been so deeply touched on a cricket ground as in this heavenly summer, when I went to Lord's to see a pale-faced crowd, existing on rations, the rocket-bomb still in the ears of most, and see the strain of anxiety and affliction passed from all hearts and shoulders at the sight of Compton in full sail ... each stroke a flick of delight, a propulsion of happy, sane, healthy life. There were no rations in an innings by Compton.

Arlott, who had written his first cricket book that summer, concluded with a tribute to Compton:To close the eyes is to see again that easy, happy figure at the wicket, pushing an unruly forelock out of the eye and then as it falls down again, playing off the wrong foot a stroke which passes deep-point like a bullet ... never again will the boyish delight in hitting a ball with a piece of wood flower directly into charm and gaiety and all the wealth of achievement.

Later career
Against Bradman's Invincibles in 1948, Compton was England's standout performer in a losing cause. In the First Test at Trent Bridge he scored 184 in the second innings after Australia had established a first innings lead of 344, and it looked as though he might save the match for England until he lost his balance to a short-pitched ball from Miller and hit his wicket. In the Third Test at Old Trafford, Compton scored an unbeaten 145 in the first innings, when no other batsman made more than 37. He had scored only four runs when, while facing a bumper barrage from Ray Lindwall, he edged the ball onto his forehead. Compton was forced off the ground with a cut head, given two stitches, and ordered to rest despite wanting to return to the crease.

He eventually came back out when England was teetering at 119 for 5 and enabled the team to reach 363. This was the only match that England did not lose, and if so much time had not been lost to the weather they might have won it. In the series he made 562 runs at 62.44, against fierce fast bowling from Lindwall, Miller and Bill Johnston.

On the MCC tour of South Africa 1948–49 he scored 300 against North-Eastern Transvaal in just a minute over three hours – still the fastest triple-century ever in first-class cricket. His first hundred took 66 minutes (he said, "I was getting a sight of the bowling"), his second 78 minutes (he was not out overnight and had to play himself in again next morning), and his third hundred took just 37 minutes. Reminiscing about the match later, Compton compared the South Africans' bowling with a decent county side, but criticised their catching (he had been dropped before he reached 20).

He toured Australia for 1950–51 Ashes series as vice-captain, the first professional in the 20th century to be awarded the position, but had a dismal tour because of a recurring knee problem caused by an old football injury. He averaged only 7.57 in the Tests, but 92.11 in his other first-class matches. He became the first professional to captain the Marylebone Cricket Club (MCC) for an entire game, Jack Hobbs having taken over from the injured Arthur Carr in 1924–1925. He and Len Hutton made the winning runs in the Fifth Test at Melbourne, the first time Australia had been beaten since 1938.

Compton also jointly captained Middlesex between 1951 and 1952, with Bill Edrich. Also in 1952, Compton scored his 100th first-class century against Northampton while featuring for Middlesex at Lord's.

On the 1954–55 tour his departure was delayed for a remedial operation on his knee and he joined the team in Australia by aeroplane. In the First Test at Brisbane he badly cut his hand when he hit a billboard while fielding and batted at the bottom of the order. He missed the Second Test. He came third in the England Test averages (38.20), but topped the tour averages (57.07) and made three centuries. In his last Test against Australia in 1956 he made a dazzling 94 despite having just had his right kneecap removed.

In home test series against Pakistan he set the record for scoring the most runs in between lunch and tea in a Test match (173).

Compton finished his cricket career after playing 78 Test matches with 17 centuries at an average of 50.06. In all first-class cricket he scored 123 centuries.

Football career

Compton also played football, beginning his career at non-league Nunhead in the 1933–34 season before joining Arsenal. Whilst playing as a winger, he made his debut in 1936, taking up the number 11 jersey at the club. Arsenal won the league championship (old First Division) in 1937–38, but Denis Compton did not get a medal since he had made only 7 appearances that season. Compton was eventually successful with Arsenal at Highbury, winning the League title in 1948 and the FA Cup in 1950.

However, the latter part of his sporting career was dogged by injury after his right knee was damaged in a collision with the goalkeeper of Charlton Athletic. He was thus limited to 60 official, i.e. non-wartime appearances, scoring 16 goals altogether. He represented England in wartime games on twelve occasions, but never in a full official match. He also appeared in the Rovers Cup in India with a visiting British team.

Personality and legacy
Compton's absent-mindedness was legendary. Colin Cowdrey writes that Compton turned up for the Old Trafford Test of 1955 against South Africa without his kitbag. Undaunted, he sauntered into the museum and, borrowing an antique bat off the display, went on to score 158 and 71. Nevertheless, England lost by three wickets. This absent-mindedness was particularly obvious in his tendency to run out his partners at the crease: Trevor Bailey declared that "a call for a run from Compton should be treated as no more than a basis for negotiation". In typical form, at his brother Leslie's benefit match in 1955, he managed to run Leslie out before he had faced a single ball.

Peter Parfitt, the Middlesex and England batsman, was a speaker at a major celebration in London for Compton's 70th birthday. He claims that the chief guest was called to the telephone by a lady who had heard about the dinner. Eventually, he agreed to take the call. "Denis," she said, "it's me, your mother. You're not 70, you're only 69."

After retiring from sport, Denis Compton became a journalist and later a commentator for BBC Television. He was made a CBE in 1958. He became the first former professional cricketer to be elected President of Middlesex County Cricket Club in 1991. He served two terms, until a week before his death from septicaemia in Windsor, Berkshire aged 78.

Compton's death, on Saint George's Day, coincided with the opening of the 1997 County Championship season, and pavilion flags across the country were lowered to half-mast in his memory.
The MCC named the twin stands at the Nursery End of Lord's Cricket Ground in his and Bill Edrich's honour. Cricket writer Colin Bateman noted, however, that it was "a dull, practical structure which does little justice to their mercurial talents and indomitable spirits".

Compton was also honoured at the Shenley Cricket Centre, where the main pitch is named the Denis Compton Oval. That is where his grandson, Nick Compton, set the Middlesex record for the 6th wicket partnership in List A cricket (142* BL Hutton & NRD Compton v Lancashire at Shenley 2002).

Commercial sponsorships
With his contemporary the footballer Stanley Matthews, Compton was the first British sportsman to make a substantial living by exploiting his sporting reputation to provide advertisements and endorsements. For many years he was the public face of the Brylcreem range of men's haircare products.

An example of this is illustrated upon page VIII of the Wisden Cricketers' Almanack edition of 1955. Denis Compton developed a close working relationship with Royds Advertising, and its chairman, who at that time was Nicholas Royds.

Personal life

Compton's elder brother Leslie also played cricket for Middlesex and football as a defender for Arsenal and England.

Compton was married three times. His first wife was Doris Rich, a dancer. They married at St John's Wood on 1 March 1941 and had a son, Brian (born 2 January 1942).

With his second wife, Valerie Platt, Compton had two sons, Patrick and Richard, both of whom were born in England but brought up by their mother in South Africa after 1960. Both of them went on to play cricket for Natal.

In 1975, Compton married his third wife, Christine Franklin Tobias, with whom he had two daughters, Charlotte and Victoria. His grandson Nick, son of Richard, made his Test debut against India at Ahmedabad during the England cricket team's 2012–13 tour of India.

Test centuries
The following table summarises the Test centuries scored by Denis Compton.

In the column Runs, * indicates being not out.
The column title Match refers to the Match Number of his career.

Honours
Arsenal
First Division: 1948
FA Cup: 1950

Media
Compton is mentioned in the Fawlty Towers episode "The Builders." When questioning the maid Polly about who is at fault for some bungled hotel renovations, Basil sarcastically asks her, "... whose fault is it then you cloth-eared bint? Denis Compton's?"

In an episode of Ever Decreasing Circles titled "The Cricket Match", Martin explains to his neighbour Paul that Compton never undermined his county captain George Mann despite being the better player.

In Tim Rice's Academy Awards acceptance speech for the song "Can You Feel the Love Tonight", he thanked Compton as "... a childhood hero of mine."

In the As Time Goes By episode "Living Together, But Where?", Lionel wonders whether he should keep his copy of a book written by Compton.

Denis Compton appears as a mystery guest in the BBC version of "What's My Line?", hosted by Eamonn Andrews having aired on 5 October 1957.  A very rare complete episode can be seen on YouTube.

Compton and Colin Cowdrey met Buddy Holly and The Crickets at the former 'Whisky a GoGo', at 33–37, Wardour Street, Soho, London, in April 1958, during the Rock 'n' Roll group's British tour, and explained the game of cricket to them.

References

External links

Hall of Fame Profile  at ICC Website
Profile at Arsenal.com

1918 births
1997 deaths
English cricketers
English cricketers of 1919 to 1945
English cricketers of 1946 to 1968
England Test cricketers
London Counties cricketers
Middlesex cricket captains
Europeans cricketers
Commonwealth XI cricketers
International Cavaliers cricketers
Presidents of Middlesex County Cricket Club
Wisden Cricketers of the Year
English cricket commentators
English men's footballers
England men's wartime international footballers
Arsenal F.C. players
Aldershot F.C. wartime guest players
Sportspeople from Hendon
Deaths from sepsis
Infectious disease deaths in England
Wisden Leading Cricketers in the World
Nunhead F.C. players
Players cricketers
Marylebone Cricket Club cricketers
North v South cricketers
Men's association football outside forwards
Cricketers from Greater London
A. E. R. Gilligan's XI cricketers
East Zone cricketers
Middlesex cricketers
L. E. G. Ames' XI cricketers
T. N. Pearce's XI cricketers
British Army personnel of World War II
Royal Artillery soldiers
Marylebone Cricket Club South African Touring Team cricketers

Denis Compton


Clavatoraceae, porodica fosilnih parožina u redu Charales. Postoji 25 vrsta u 13 rodova.

Rodovi
 Favargerella Mojon ex Martín-Closas 1
 Subfamilia Atopocharoideae Grambast 3
 Atopochara R.E.Peck 1
 Globator Grambast	1
 Echinochara R.E.Peck	1
 Subfamilia Clavatoroideae	Grambast 21
 Ascidiella Grambast 2
 Clavator C.Reid & J.Groves 8
 Clypeator Grambast 1
 Dictyoclavator Grambast 1
 Embergerella Gramblast 2
 Hemiclavator Feist-Castel & N.Grambast 1
 Heptorella Feist-Castel & N.Grambast 1
 Nodosoclavator Maslov 4
 Triclypella Grambast 1

Izvori

Vanjske poveznice

Charophyceae

Clavatoraceae


Nanbudo Japon kaynaklı ve nispeten yeni bir uzakdoğu savaş sanatıdır. 1978 yılında, Japon savaş sanatları ustası Yoshinao Nanbu tarafından geliştirilmiştir. Nanbudo Aikido, Karate, Judo gibi diğer birçok Japon savaş sanatından izler taşımaktadır.

Nanbudo üç bölümden oluşur :

 Budōhō : dövüş teknikleri kata , randori , ju randori, kendini savunma vb.
 Kidohō : Tüm seviyelerde ve enerjide fiziksel sağlığı geliştirme teknikleri (Ki Nanbu Taiso, Nanbu Ki Undo, Shizen No Ki Undo, Tenchi Undo, Nanbu Keiraku Taiso, Taikyoku).
 Noryoku kaihatsuhō : Zihinsel güçlendirme için kullanılan teknikler (Nanbudo Mitsu No Chikara, Nanbudo Nanatsu No Chikara).

Kaynakça
Japon savaş sanatları

Nanbudo


تتبع دائرة قايس لولاية خنشلة. تضم بلديات قايس تاوزينت و الرميلة.

المراجع

دوائر ولاية خنشلة

دائرة قايس


Hagen-Rummenohl, Almanya'nın Kuzey Ren-Vestfalya eyaletinde, Hagen kentine bağlı idari bölge. 1970 yılında Dahl, Priorei ve Rummenohl'dan meydana gelen Dahl ilçesi Breckerfeld kentine bağlandı. Ancak eyalet meclisi 1975 yılında bu kararı iptal ederek bölgenin Hagen büyükşehir belediyesine katılmasına karar verdi.

Hagen'in semtleri

Hagen-Rummenohl


Henri Fougerat, né le  à Barbezieux et mort pour la France le  à Bolsena, est un militaire et résistant français, compagnon de la Libération. Officier issue de Saint-Cyr, il refuse la défaite en 1940 et s'engage dans les forces françaises libres. Après avoir combattu en Afrique, il participe à la conquête de l'Italie au cours de laquelle il est tué.

Biographie

Jeunesse et engagement

Fils de notaire, Henri Fougerat naît le 19 octobre 1909 à Barbezieux en Charente. Après des études secondaires à La Rochelle, il entre au collège Saint-Charles de Saint-Brieuc afin de préparer son entrée à l'École navale. Admissible à l'écrit mais échouant à l'oral pour intégrer la Marine, Henri Fougerat se tourne vers l'Armée de terre et entre à l'École spéciale militaire de Saint-Cyr en 1930 dans la promotion "Joffre". Sorti sous-lieutenant en 1932, il est affecté au  régiment d'infanterie coloniale puis l'année suivante au  régiment de tirailleurs sénégalais stationné au Maroc. En 1935, il est muté au  Goum mixte marocain et participe à la campagne du Maroc jusqu'en 1937 où il retourne brièvement en métropole. Promu lieutenant en 1938, il est envoyé au Dahomey où il sert au  bataillon de tirailleurs sénégalais.

Seconde Guerre mondiale

Toujours en poste en Afrique lors de la déclaration de la seconde guerre mondiale, il refuse la défaite de 1940 et, le 8 juillet, fuit vers le Nigeria britannique où ils s'engage dans les forces françaises libres. Dans la nuit du 26 au 27 août 1940, il fait partie d'un groupe d'une vingtaine d'hommes commandés par le commandant Leclerc qui débarque à Douala et qui parvient à obtenir le ralliement du Cameroun, du Tchad et du Congo à la France Libre. Il est ensuite affecté au  bataillon du régiment du Cameroun après avoir été promu capitaine. Avec cette unité, renommée Bataillon de marche  (BM4), il participe à la campagne d'Afrique de l'est en Éthiopie. Après un passage en Somalie et au Liban, il est ensuite engagé dans la campagne de Tunisie. À l'issue de celle-ci, le BM4, intégré à la toute nouvelle  division française libre, stationne à Nabeul pour suivre plusieurs mois d'entraînement et d'instruction en vue d'un débarquement en Europe. À la fin de cette période d'entraînement, Henri Fougerat, promu chef de bataillon, prend le commandement du BM4 et conduit celui-ci vers la campagne d'Italie à partir d'avril 1944.

Après des combats dans les régions du Liri et de Pontecorvo, il s'illustre sur le Rio Forma Quesa où il inflige de lourdes pertes à l'ennemi. Il combat ensuite à Tivoli avant de participer à la prise de Castel Morrone le 20 mai 1944 et à celle de Montefiascone le 10 juin suivant. Le 12 juin 1944, alors qu'il se trouve en reconnaissance à l'avant des troupes, Henri Fougerat est tué, atteint par les coups de la mitrailleuse d'un char Panther. D'abord inhumé dans le cimetière italien de Viterbe puis dans le cimetière militaire français de Monte Mario, son corps est rapatrié en France en 1948 et repose depuis dans le caveau familial de Barbézieux.

Décorations

Hommages

 Au collège Saint-Charles de Saint-Brieuc, son nom figure sur une plaque commémorant les anciens élèves de l'école morts pour la France.
 Dans sa ville natale de Barbezieux, une rue est baptisée en son honneur. Son nom est également inscrit sur le monument aux morts de la commune ainsi que sur une plaque commémorative dans l'église Saint-Mathias.

Références

Bibliographie

 .
 .
 .
 .
 .

Voir aussi

Articles connexes

 Ordre de la Libération
 Libération de la France

Liens externes

Élève de l'École spéciale militaire de Saint-Cyr
Officier des Forces françaises libres (terrestres)
Résistant français
Chevalier de la Légion d'honneur
Compagnon de la Libération
Titulaire de la croix de guerre 1939-1945
Titulaire de la médaille de la Résistance française avec rosette
Naissance en octobre 1909
Naissance à Barbezieux-Saint-Hilaire
Décès en juin 1944
Décès à Bolsena
Décès à 34 ans
Mort pour la France

Henri Fougerat


Guðmundur Gíslason Hagalín (Lokinhömrum in Arnarfjörthur, October 10, 1898 – Akranesi, February 26, 1985) was an Icelandic writer who came from the sea-girt Western Fiords of Iceland, where he was a fisherman before attending secondary school. Later, he lectured on Iceland in Norway for a few years (1924–27), and became a superintendent of public libraries. His home was fairly near Reykjavík. His best work concerned portrayals of the simple sturdy seamen and countryfolk of his native region, which are often refreshingly arch in manner. He tended to do this better in short form than long. Hagalín also did well as a narrator able to capture the living speech and characteristic mode of expression of his characters. Strandbúar is one of his collections of short stories. He also had success in recording and editing biographies of very diverse people, based on first-hand accounts of their own lives. In 1960 he was still alive and working on his autobiography.

External links
 Etext on Icelandic writers

1898 births
1985 deaths
Gudmundur G. Hagalin
Gudmundur G. Hagalin
Gudmundur G. Hagalin

Guðmundur G. Hagalín


Prodidomus venkateswarai est une espèce d'araignées aranéomorphes de la famille des Prodidomidae.

Distribution
Cette espèce est endémique d'Andhra Pradesh en Inde. Elle se rencontre vers Tirupati.

Description
La femelle holotype mesure  et le mâle paratype .

Systématique et taxinomie
Cette espèce a été décrite par Cooke en 1972.

Étymologie
Cette espèce est nommée en l'honneur de Sri Venkateswara.

Publication originale
 Cooke, 1972 : « Four new species of Prodidomus (Araneae: Prodidomidae) from south India. » Journal of the New York Entomological Society, , .

Liens externes

Notes et références

Prodidomidae
Espèce d'araignées (nom scientifique)
Faune endémique d'Inde

Prodidomus venkateswarai


David Arugete Moreno veya sahne adıyla Dario Moreno (3 Nisan 1921 - 1 Aralık 1968), Türk müzisyen ve oyuncu. 1950'ler ve 1960'larda Fransa'da şarkıcı ve oyuncu olarak ün kazandı. 1961 tarihli Brigitte Bardot şarkısı ile ünlendi.

Biyografi

İtalya Yahudisi kökenli bir ailenin çocuğu olan Dario Moreno, 3 Nisan 1921 tarihinde Aydın'ın Germencik ilçesinde doğdu. Bazı atıflarda ise doğum yeri İzmir, Mezarlıkbaşı olarak gösterilmekte ve sonraki bazı belgelerde doğum yeri olarak İzmir'i kullandığı görülmektedir. Tren istasyonunda çalışan babası trajik bir şekilde vurulup öldürülünce yetim kaldı. Bu olaydan sonra annesi ile İzmir'e yerleştiler. Dört kardeşi daha olan Moreno, annesi Madam Roza tarafından geçim sıkıntısından dolayı yetimhaneye (Nido De Guerfanos) bırakıldı. Dört yaşına değin yetimhanede kalan Moreno, daha sonra Yahudi ilkokulunu bitirdi.

Gençlik yıllarında pek çok değişik işte çalıştı. En yakın çocukluk dostu Alber Dinar'dır. Çalıştığı yıllarda kendini yetiştirdi ve Kardiçalı Han'da yanında getir götür işlerinde çalıştığı İzmir'in ünlü avukatlarından Nuri Fettah'ın kâtipliğine yükseldi. Ayrıca geceleri Millî Kütüphane'ye gidip Fransızca çalışıyordu. 23 Mayıs 1940 tarihinde Ankara'daki Devlet Konsevatuvarı'nda sınava girmek için gönderdiği mektubunda Türkçe dışında Fransızca, İspanyolca, biraz da İtalyanca ve İngilizce bildiğini yazıyordu. Yine bu sıralarda başlayan gitar merakını eline geçen bir gitar aracılığı ile geliştirdi.

Aynı dönemlerde Bar-Mitsvah törenlerinde şarkılar söylemeye başladı. Gençlik çağlarında kendi semtinde ve İzmir'de iyice tanınır olmuştu. Moreno askerliğini II. Dünya Savaşı sıralarında piyade olarak Akhisar Orduevi'nde yaptı. Burada caz orkestrasında solistlik yaptı ve yine Konya ile Adana'daki askeri yerlerde sahneye çıktı. Askerlik döneminde müzik ile daha içli dışlı olan Moreno, İzmir Kordon'da bulunan NATO binasının yerindeki Marmara Gazinosu'nda da sahneye çıktı. Moreno, ilk konserini ise Konak vapur iskelesinin üzerindeki gazinoda verdi. Moreno müzisyenliğini biraz daha ilerletince, annesi Madam Roza ile birlikte Mithatpaşa Caddesi üzerinde bulunan Karataş semtindeki Asansör Sokağı'na taşındı. (Sokağın bugünkü adı "Dario Moreno Sokağı"dır. Halk arasında bu sokak ve çevresi "Asansör" olarak anılır.)

Gittikçe daha da ünlenen Dario Moreno'nun ünü, İzmir Palas Oteli'nde iyice parladı. Askerlikten sonra ise Moreno, bir süre İstanbul Fenerbahçe'deki Belvu Gazinosu'nun sahnesine çıkmaya başladı. Bu arada Moreno, Ankara'da bulunan Bomonti Gazinosu'nda sahne almak üzere iki gün için Ankara'ya gitti. Ancak iki yıl Ankara'da kaldıktan sonra tekrar İstanbul'a dönebildi ve Fritz Kerten'in orkestrasına solist olarak girdi. Moreno, Ankara'da kaldığı yıllarda Orhan Veli ile oda arkadaşlığı da yapmıştır. İstanbul'da bir yıl boyunca çalıştıktan sonra Atina'ya geçti. Burada çalışırken Paris'te bulunan bir emprezaryoya telgraf çektikten sonra oraya gitti. Moreno, burada ilk olarak Perto Del Sol Müzikholü'nde sahneye çıktı. Paris'teki ilk yılları başarısızlık yıllarıdır. Almanya'daki Amerikalı askeri kulüplerinde bir müddet şarkı söyledikten sonra Fransa'da ilk defa Jezabel şarkısı ile olağanüstü bir başarı elde etti. Paris'te; daha sonra Cannes'da bulunan Palm Beach Oteli'nde şarkı söyleyen Moreno daha sonra söylediği "Adieu Lisbon" ve "Cou Courou Cou Cou" isimli kalipsolar ile ününü pekiştirdi. İstanbul'da yanında çalıştığı Fritz Kerten ile annesini yanına aldırdı. Fritz Kerten'in adını Andre Kerr'e çevirterek piyanist olarak yanına aldı.

Sezen Cumhur Önal ve Fecri Ebcioğlu Moreno'nun şarkılarına Türkçe söz yazmışlardır. Moreno, Jacques Brel'in yazıp sahneye koyduğu ve baş rolünü oynadığı L'Homme de la Mancha adlı müzikal eserde "Sancho Pancho" rolünü üstlendi. Dario Moreno, ayrıca 32 filmde rol almıştır. Yazar ve yönetmen Kosta Kortidis; 2015 yılında kendi yazdığı ve hemen  aynı yıl Cef Tiyatro'da sahneye taşıyarak kendi yönettiği tiyatro eseri "Malulen Emekli Gökbilimci Hüseyin Çineli" oyununda Dario Moreno'ya olan sevgisini ve büyük vefasını göstererek, oyunun 2. perdesinin büyük bölümünü Dario Moreno için yazmıştır. Aynı oyunda, sanatçının görsellerini ve bazı şarkılarını kullanarak seyirciye, Moreno'yu ayakta alkışlatmıştır. Oyunun künyesinde yazar Kortidis, Dario Moreno'ya gerçek adı ile (David Arugete) yer vermiştir.

Ölümü
1 Aralık 1968 günü İstanbul Yeşilköy Havaalanı'nda öldü. Paris'te galası gerçekleşecek oyununa ve Paris'te ilk kez yapılacak "Türk Gecesi"ne gideceği uçağına geç kalması ve uçağa bindirilmemesi üzerine hava alanındaki görevliyle girdiği münakaşa üzerine tansiyonunun yükselmesiyle birlikte, ardından geçirdiği rahatsızlık sonrası kanlar içinde kalarak yere yığıldı. Hipertansiyon hastası olan Moreno, bu tartışmanın ardından hastaneye kaldırıldı fakat hastanede ilk müdahaleyi yapan doktorun ifadesine göre hastaneye geldiğinde hayatını kaybetmiş durumdadır. İstanbul'da ölen Dario Moreno, İzmir'de gömülmesini vasiyet etmiştir. Fakat ölümünün ardından İzmir'den İsrail'e yerleşmiş olan annesi Madam Roza, oğlu Dario Moreno'yu gömülmek üzere İsrail'deki Holon kenti gömütlüğüne götürerek orada toprağa verildi.

Filmografisi

Diskografi
 Granada- Adios Amigos
 Bossa Nova
 Calypso
 Le coco
 Canım İzmir
 Si Tu Vas A Rio / Viens
 Long Bos
 Moreno Poy Poy
 Mulata Ye Ye Ye
 Hatıralar Hayal Oldu / Olam Boyun Kurbanı
 Tropical Dario
 Oh Que Dario
 Deniz ve Mehtap

Ödüller
 1958 Grand Prix Du Disque (Plak Armağanı]
 1969 Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın Dario Moreno ödülünü Fransa'daki Türkiye büyük elçiliğinde Esin Afşar ve Jacques Brel aldılar.
 1988 yılının 6 Ekim gecesinde Akdeniz müzik yarışması'nda anısına konulan Altın  Hitit ödülünü Gianluigi di Franco isimli şarkıcı aldı.
 Oeil Pour Oeil (Göze Göz) filmi ile Fransa'da en iyi yardımcı aktör ödülünü almıştır.

Dış bağlantılar

 45 Devir - Dario Moreno

Kaynakça

1921 doğumlular
1968 yılında ölenler
20. yüzyılda Türk erkek oyuncular
20. yüzyılda Türk erkek şarkıcılar
20. yüzyıl bestecileri
İzmir ilinde sanat
Yahudi besteciler
Yahudi erkek oyuncular
Yahudi şarkıcılar
Türkiye Yahudileri
Türk besteciler
Fransa'daki Türk gurbetçiler
Türk erkek sinema oyuncuları
İtalyan asıllı Türkler

Dario Moreno


بلارك  هو موقع شبكات اجتماعية أطلق في مايو 2008، يقدم الموقع خدمة تدوين مصغر تسمح لمستخدميه بإرسال تحديثات عن حالتهم بحد أقصى 140 حرف. يقارن بلارك مع موقع تويتر، الموقع الأكثر شهرة للتدوين المصغر. أكثر ما يميز بلارك هو الخط الزمني التفاعلي والسهل الاستخدام.

الخصائص

الخط الزمني
يستخدم بلارك خاصية تدعى 'الخط الزمني'، فعندما يزور أحدهم صفحة المسنخدم على بلارك فإنه يحصل على خط زمني فيه ما كتب المستخدم والوقت الذي كتبه فيه وذلك بتسلسل زمني. وبتحريك الخط الزمني إلى اليمين وإلى اليسار فإنه يشاهد الأحداث الأقدم والأحدث.

المعبرات
يستخدم بلارك طريقة للتعبير أكثر عن حالة المستخدم، وذلك باستخدام أفعال باللغة الإنجليزية. حيث تظهر بشكل صناديق مختلفة الألوان.

انظر أيضا
 تويتر
 أيدنتكا

مراجع

وصلات خارجية

 موقع بلارك

تدوين مصغر
خدمات استضافة المدونات

بلارك


Gordon S. Earle (born February 27, 1943) is a Canadian politician. Earle is a member of the New Democratic Party and a former member of the House of Commons of Canada, representing the riding of Halifax West from 1997 to 2000.  Earle is the first black Member of Parliament elected from Nova Scotia.

Career
Earle was a senior public servant, he was the first employee of the Nova Scotia Human Rights Commission. He served as Chief Human Rights Officer and assistant to the Ombudsman in Nova Scotia and as Ombudsman of Manitoba.

While in Parliament, Earle was the NDP critic of Multiculturalism, Citizenship and Immigration, Indian Affairs and Northern Development, National Defence, and Veterans Affairs. Earle lost his seat in the 2000 Canadian federal election.

In the 2004 federal election, Earle ran in the riding of South Shore—St. Margaret's, in which a small part of the old Halifax West, in which he resided, had been moved under redistricting.  He was defeated by the incumbent, Conservative Gerald Keddy, coming third. He ran again in the 2006 federal election, again losing to Keddy, but improving his vote total and placing second. Earle ran against Keddy for a third time in the 2008 federal election, losing by less than one thousand votes.

Earle again contested the riding in the 2011 federal election losing to Keddy.

Personal life
Earle is a martial artist with a black belt in Karate.  He founded the Hammonds Plains Karate Club.

Electoral record

See also
 Black Nova Scotians

References

1943 births
Living people
Members of the House of Commons of Canada from Nova Scotia
New Democratic Party MPs
Ombudsmen in Canada
Black Nova Scotians
Politicians from Halifax, Nova Scotia
Black Canadian politicians

Gordon Earle


Biserica "Adormirea Maicii Domnului" - Joseni din Dragoslavele este un monument istoric aflat pe teritoriul satului Dragoslavele, comuna Dragoslavele. În Repertoriul Arheologic Național, monumentul apare cu codul 16481.01.

Note

Monumente istorice din județul Argeș
Biserici din secolul al XVII-lea din România
Biserici cu hramul Sfânta Maria

Biserica „Adormirea Maicii Domnului” - Joseni din Dragoslavele


Warren Stevens (* 2. November 1919 in Clarks Summit, Pennsylvania; † 27. März 2012 in Sherman Oaks, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Schauspieler.

Leben
Stevens besuchte die United States Naval Academy, die er wegen Sehschwierigkeiten ohne Abschluss verließ; im Zweiten Weltkrieg war er trotz dieser als Pilot in der US-Armee eingesetzt. Während seiner Ausbildungszeit in Annapolis begann er mit der Schauspielerei, die er nach dem Krieg auf der Bühne und für das Radio fortsetzte. Nach dem Besuch des Actors Studio in New York gab er im Stück "Galileo" 1947 sein Broadway-Debüt. Eine kleine Rolle in "Detective Story" bescherte ihm einen Vertrag bei der 20th Century Fox. Nach seinem ersten Film Froschmänner neben Richard Widmark war er in gleich sieben Filmen des Jahres 1952 zu sehen. Neben Humphrey Bogart spielte er in Die barfüßige Gräfin und hatte eine seltene Hauptrolle 1956 in Alarm im Weltall. Seine Leinwandkarriere entwickelte sich jedoch nicht so recht und blieb oft preisgünstigen Science-Fiction-Filmen verhaftet. So bleibt seine eigentliche Hauptarbeit beim Fernsehen: Hier spielte er etwa einhundertundfünfzig Rollen, meist als Gaststar in Aberdutzenden von Serien; zweimal gehörte er zur Stammbesetzung einer solchen: 1956/1957 in Tales of the 77th Bengal Lancer und 1969/1970 in Bracken's World.

Filmografie (Auswahl)
 1951: Froschmänner (The Frogmen)
 1952: Die Feuerspringer von Montana (Red Skies of Montana)
 1952: Die Maske runter (Deadline – U.S.A.)
 1952: Ein Fremder ruft an (Phone Call from a Stranger)
 1953: Flucht vor dem Gesetz (Shark River)
 1954: Der Würger von Coney Island (Gorilla at Large)
 1954: Die barfüßige Gräfin (The Barefoot Contessa)
 1955: Die Intrige der Lily Scarlett (Duel on the Mississippi)
 1955: Duell mit dem Teufel (The Man from Bitter Ridge)
 1955: Revolte im Frauenzuchthaus (Women's Prison)
 1956: Alarm im Weltall (Forbidden Planet)
 1956: Schach dem Mörder (Accused of Murder)
 1958: Asphaltgeier (The Case Against Brooklyn)
 1958: Jede Kugel trifft (Man or Gun)
 1959: Auf der Kugel stand kein Name (No Name on the Bullet)
 1962: Preston & Preston (The Defenders) (Fernsehserie, 1 Folge)
 1964–1970: Die Leute von der Shiloh Ranch (The Virginian) (Fernsehserie, drei Episoden)
 1966: Cyborg 2087
 1966: Der Colt ist das Gesetz (Gunpoint)
 1966: Mord aus zweiter Hand (An American Dream)
 1967–1972: Kobra, übernehmen Sie (Mission: Impossible) (Fernsehserie, vier Episoden)
 1968: Die wilden Jahre (The Sweet Ride)
 1968: Nur noch 72 Stunden (Madigan)
 1968: Raumschiff Enterprise (Star Trek) (Fernsehserie, Staffel 2, Episode 22 Stein und Staub)
 1975: M*A*S*H (Fernsehserie, Staffel 4, Episode 13: The Gun)
 1978: Abenteuer Atlantis (The Return of Captain Nemo)
 1980: Weiße Hölle (High Ice)
 1980: Barnaby Jones (Fernsehserie, 1 Folge)
 1983: Der rasende Gockel (Stroker Ace)
 2006: Emergency Room – Die Notaufnahme (ER) (Fernsehserie, eine Episode)

Weblinks

 Nachruf der New York Times

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
US-Amerikaner
Geboren 1919
Gestorben 2012
Mann

Warren Stevens