Gideon Lane Soule (; July 25, 1796 – May 28, 1879) was an American educator, and the third principal of Phillips Exeter Academy.

Soule was born in Freeport, Maine, in 1796 to Moses and Martha Soule. He was descended from George Soule, a Mayflower passenger, and John Wheelwright, the founder of the town of Exeter, New Hampshire. At a young age, he left school to work as an errand boy for Jacob Abbot, who helped him attain admission to Phillips Exeter in 1813. After three years, he entered Bowdoin College, graduating in 1818. He taught at Exeter for a year as an assistant teacher, then left. He returned in 1822, as a permanent instructor in classical language. In 1838, he replaced Benjamin Abbot as principal of Exeter. He resigned as principal in 1873 citing old age as his reason. In 1856, he was awarded an LL.D degree by Harvard University.

He was married to Elizabeth P. Emery, with whom he had five children. His two daughters died in infancy, while his three sons, Charles Emery, Nicholas Emery, and Augustus Lord, lived into adulthood. Augustus Soule went on to become a New York Supreme Court Judge. Gideon Soule died in Exeter on May 28, 1879.

Soule Hall, one of the oldest dormitories on campus, is named for Gideon Lane Soule, as was the Gideon Lane Soule Literary Society, which merged with the Golden Branch Literary Society to form what is now the Daniel Webster Debate Society at Exeter.

References

19th-century American educators
Phillips Exeter Academy faculty
Phillips Exeter Academy alumni
Bowdoin College alumni
Harvard Law School alumni
1796 births
1879 deaths

Gideon Lane Soule


Stagflácia je stav, keď ekonomika vykazuje zároveň stagnáciu a infláciu.

Je to pojem z makroekonómie, ktorý vyjadruje obdobie s vysokou infláciou a zároveň národný produkt buď klesá alebo sa prinajmenšom nezvyšuje. Výkonnosť ekonomiky ani nerastie ani neklesá, nezamestnanosť sa udržiava na rovnakej úrovni, no napriek tomu cenová hladina rastie.

Ide o zmiešaný typ inflácie. Prelínajú sa tu príčiny vyvolávajúce zmeny v agregátnom dopyte (AD), ako aj príčiny vyvolávajúce zmeny v agregátnej ponuke (AS).

Vznik
Vzniká ako dôsledok nákladmi tlačenej inflácie. Tento jav sa dá pozorovať aj pri procese odstraňovania inflačnej medzery.

Pozri aj
Slumpflácia

Inflácia

Stagflácia


Amos Ivo Root (natus Amos Ives Root, 1839–1923) fuit negotiator Ohiensis qui novas apiculturae rationes per saeculum undevicensimum exeuns excogitavit, aetatem cum apicultura partes magni momenti in oeconomia multorum communium in America Septentrionali egit. Societatem commercialem condidit, quae ad praesentem superest. Ob suum amplum noscendi studium fuit solum spectator et testis qui commentarios vulgavit de volatibus prosperis a fratribus Wright in aeroplanis in Ohio annos 1904–1905 factis.

Cursus
Root opifex gemmarum primum fuit, cum apiculturam annis vicensimis natus ut oblectamentum susciperet. Inter sua inventa maiora fuit ratio mellis messi sine alveario destructo. Factus est homo apiculturae peritus intra et extra Civitates Foederatas et negotiator dives.

Societatem mercatoria Medinae anno 1869 condidit ad manu facienda alvearia et instrumenta apiculturae. Societas summo successu quattuor onerarios instrumentorum apiculturae carros per diem emittebat.

Root, fides Christianas firmiter habens, scripsit de societate suae aetatis in Gleanings in Bee Culture, periodicum quod ipse condidit. Liber ABC of Bee Culture, anno 1879 primum prolatus, iam reficitur nomine "The ABC and XYZ of Bee Culture" ('Initium et finis apiculturae') Root societatis duce, clavile in fabrica inauguratum est, et libera hominum detentorum intervalla iussa sunt. Per intervalla, hymni cantabantur, et homines detenti prohibiti sunt visitare tabernam propinquam.

Saeculo exeunte, societas coepit venumdare instrumenta apiculturae a competitore Dadant and Sons, Inc facta. Conatus autem infelix diremptus est. Societas anno 1928 candelas manufacere coepit, cum presbyter loci candelas qualitatis optimae peteret. Opus instrumentorum apiculturae imminutum et postremo finitum est.

Societas, nunc Root Candles appellata, iam posseditur a familia Root et a suo pro-pronepote administratur. Pondus societatis in suo domicilio urbano videtur in nomine deliciarum Scholae Superioris Medinensis: "Battling Bees" ('Apes pugnantes').

Root et fratres Wright
Root, novae technologiae semper studiosus, operam fratribus Wright magnopere dedit postquam in diario incertas legit relationes de eorum volatibus et experimentis anno 1903 ad Kitty Hawk Carolinae Septentrionalis et anno 1904 ineunte in Ohio.

Noscendi machinarum volantium studium cum impetu animo pro autocineto miscuit, alio invento recente, et sua Oldsmobile "runabout" exemplar anni 1903, quod paene 200 milia per vias asperas a Medina ad Dayton (Ohii), patriam Wrightianam, invectus est, ut plus disceret de experimentis volandi sperans. Die 20 Septembris 1904 observabat cum Wilbur Wright primum circulum in aeroplano conficeret. Commentarium de hac confectione pro Gleanings periodico suo scripsit, sed divulgationem fabulae usque ad Ianuarium proximum tardavit, fratribus ex animo implorantibus. Nonnullos volatus alios ut videtur spectatit. Relatio et scripta insequentia fuerunt solae spectatoris et testis relationes divulgatae quae ad prosperos fratrum Wright volatus in Huffman Prairie, agro pascuo prope Dayton, ubi fratres primum aeroplanum utile evolverunt. Root magazinae Scientific American relata obtulit, sed nullum accepit responsum. Sui commentarii subiecerunt inventum fratrum Wright profundas effecturum esse mutationes:

Veri simile est hos fratres ne conspectum tenuem quidem habere in quod eorum inventum ad filios hominum adferet. Nemo vivus coniecturam adhibere potest ad quod hoc modo venit, multo melius quam singulus homo vivus coniecturam adhibere potuit ad ultimum experimenti Columbiani exitum.

Amicitia cum Helena Keller
Root operam dedit progressui educationis puerorum caecorum et surdorum et ad illum conatum adiuvit. Quo facto, litteras paginarum quattuor a Helena Keller scriptam accepit, quae gratias ei pro benevolentia et adiumento egerunt. Eius amicus residua vita mansit.

Notae

Nexus externi
"The ABC of bee culture," editio 1879 A. I. Root, bees.library.cornell.edu
Fabulae de fratribus Wright, www.wrightstories.com

Nati 1839
Mortui 1923
Apiarii Civitatum Foederatarum
Auctores Anglici
Fratres Wright
Incolae Ohii
Scriptores Civitatum Foederatarum

Amos Ivo Root


Сагоњево је насеље у Србији у општини Куршумлија у Топличком округу. Према попису из 2002. било је 118 становника (према попису из 1991. било је 176 становника).

Демографија
У насељу Сагоњево живи 115 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 60,1 година (57,0 код мушкараца и 63,5 код жена). У насељу има 61 домаћинство, а просечан број чланова по домаћинству је 1,93.

Ово насеље је у потпуности насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.

Референце

Спољашње везе

 Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (Fallingrain)
 Сателитска мапа (Wikimapia)
 Гугл сателитска мапа (Maplandia)
 План насеља на мапи (Mapquest)

Opština Kuršumlija
Naselja u Topličkom upravnom okrugu
Vikiprojekat geografija/Naselja u Srbiji

Сагоњево


NGC 4022, Yeni Baş Kataloqda qeydə alınmış qalaktikadır. Göy üzündə Veronikanın Saçları bürcü istiqamətində yerləşir. S0 tipli .   tərəfindən  ildə 182.88 sm (72 düymə) ölçülü  vasitəsilə ildə kəşf edilmişdir.

İstinadlar

Xarici keçidlər
 SEDS

4022
NGC 4022
Veronikanın Saçları bürcü

NGC 4022


Koplik alebo Kopliku je mesto v severozápadnom Albánsku, je to hlavné mesto okresu Malësi e Madhe má približne 5 000 - 7 000 obyvateľov. počas tureckej okupácie boli obyvatelia tohto mesta prevedený na islam, aj napriek tomu, že obyvateľstvo v Malësi e Madhe boli stále hlavne katolíci .

Sídli tu miestny futbalový klub KS Veleciku Koplik.

Mestá v Albánsku

Koplik


William Hogenson (né le  à Chicago et décédé en octobre 1965 dans la même ville) est un ancien athlète américain.

Jeux olympiques
 Jeux olympiques d'été de 1904 à Saint-Louis :
  Médaille d'argent sur 60m.
  Médaille de bronze sur 100m.
  Médaille de bronze sur 200m.

Liens externes

Naissance en octobre 1884
Naissance à Chicago
Sprinteur américain
Décès en octobre 1965
Décès à Chicago
Décès à 80 ans
Coureur de 100 mètres
Coureur de 200 mètres
Athlète (homme) aux Jeux olympiques de 1904
Médaillé d'argent olympique américain
Médaillé de bronze olympique américain

William Hogenson


Vanderbilt Cup 1936 je bila dvajseta neprvenstvena dirka za Veliko nagrado v . Odvijala se je 12. oktobra 1936 na ameriškem dirkališču Roosevelt Raceway.

Poročilo
William Kissam Vanderbilt je sponzoriral dirke pod imenom Vanderbilt Cup med letoma 1904 in 1910, njegov nečak George Vanderbilt pa je dirko ponovno obudil. Scuderia Ferrari je poslala na dirko tri dirkače, Tazia Nuvolarija, Antonia Brivia in Giuseppeja Farino. Ostali evropski dirkači so bili Jean-Pierre Wimille kot edini dirkač tovarniškega moštva Bugattija, Philippe Étancelin, Raymond Sommer, Carlo Felice Trossi, Earl Howe, Pat Fairfield in Raph. Ostalo so bili ameriški dirkači. Na dirko je bilo prijavljenih kar šestdeset dirkačev, štartalo pa jih je petinštirideset.

Zmagal je Nuvolari kljub temu, da je bil večino dirke brez enega od dvanajstih cilindrov, s prednostjo devetih minut pred Wimillom, tretji je bil Brivio, četrti Sommer in peti Fairfield. Najboljši ameriški dirkač je bil Bill Cummings šele na sedmem mestu in s petindvajset sekundami zaostanka za zmagovalcem.

Rezultati

Dirka

|-
! 1
| 8
|  Tazio Nuvolari
| Scuderia Ferrari
| Alfa Romeo 12C-36
| 75
| 4:32:44,4
| 8
|-
! 2
| 18
|  Jean-Pierre Wimille
| Automobiles Ettore Bugatti
| Bugatti T59
| 75
| + 8:15,89
| 14
|-
! 3
| 9
|  Antonio Brivio
| Scuderia Ferrari
| Alfa Romeo 12C-36
| 75
| + 13:00,35
| 1
|-
! 4
| 16
|  Raymond Sommer
| Privatnik
| Alfa Romeo P3
| 75
| + 14:15,46
| 19
|-
! 5
| 46
|  Pat Fairfield
| Privatnik
| ERA A
| 75
| + 24:04,48
| 23
|-
! 6
| 12
|  Fred McEvoy Carlo Felice Trossi
| Privatnika
| Maserati 4CM
| 75
| + 24:41,77
| 30
|-
! 7
| 2
|  Bill Cummings
| Privatnik
| Miller-Offenhauser
| 75
| + 24:59,06
| 26
|-
! 8
| 32
|  Mauri Rose
| Privatnik
| Stevens-Miller
| 75
| + 25:01,22
| 24
|-
! 9
| 24
|  Philippe Étancelin
| Privatnik
| Maserati V8-RI
| 75
| + 26:21,17
| 32
|-
! 10
| 15
|  Erich Litz Tony Wilman
| Privatnika
| Stevens-Miller
| 75
| + 28:21,77
| 5
|-
! 11
| 6
|  Speed Gardner
| Privatnik
| Duesemberg-Miller
| 75
| + 31:22,64
| 12
|-
! 12
| 4
|  Emil Andres
| Privatnik
| Diedt-Miller
| 75
| 33:10,92
| 27
|-
! 13
| 45
|  Earl Howe
| Privatnik
| ERA B
| 75
| + 33:27,70
| 41
|-
! 14
| 28
|  David Evans
| Privatnik
| Bugatti T51
| 75
| 34:58,49
| 34
|-
! 15
| 37
|  Brian Lewis
| Privatnik
| ERA B
| 75
| +35:33,22
| 42
|-
! 16
| 59
|  Rick Decker
| Privatnik
| Duesemberg
| 75
| + 35:34,58
| 24
|-
! 17
| 34
|  Al Putnam
| Privatnik
| Nowiak-Miller
| 74
| +1 krog
| 6
|-
! 18
| 48
|  Teddy Rayson
| Privatnik
| Maserati 4CM
| 74
| +1 krog
| 36
|-
! 19
| 67
|  Roy Lake
| Privatnik
| Ambler-Miller
| 73
| +2 kroga
| 33
|-
! 20
| 65
|  Henry Banks
| Privatnik
| Diedt-Miller
| 72
| +3 krogi
| 37
|-
! 21
| 17
|  Chet Gardner
| Privatnik
| Miller
| 72
| +3 krogi
| 13
|-
! 22
| 66
|  Elias Zarka
| Privatnik
| Ambler-Miller
| 71
| +4 krogi
| 17
|-
! 23
| 51
|  Bob Swanson
| Privatnik
| Wetteroth-Offenhauser
| 71
| +4 krogi
| 10
|-
! 24
| 44
|  Tony Gulotta
| Privatnik
| Stevens-Miller
| 69
| +6 krogov
| 43
|-
! 25
| 26
|  Georges Shafer
| Privatnik
| Rigling-Miller
| 69
| +6 krogov
| 7
|-
! 26
| 36
|  Bruce Carew
| Privatnik
| Rigling-Miller
| 65
| +10 krogov
| 13
|-
! 27
| 14
|  Frank Brisko
| Privatnik
| Miller
| 65
| +10 krogov
| 37
|-
! 28
| 52
|  Lewis Balus
| Privatnik
| Duesemberg
|
|
| 45
|-
! 29
| 57
|  Ted Chamberlain
| Privatnik
| Duesemberg-Miller
|
|
| 40
|-
! 30
| 53
|  Louis Tormei
| Privatnik
| Wetteroth-Offenhauser
|
|
| 27
|-
! Ods
| 69
|  George Connor
| Privatnik
| Adams-Miller
| 72
| Motor
| 4
|-
! Ods
| 7
|  Billy Winn
| Privatnik
| Well-Miller
| 62
| Zadnje vpetje
| 2
|-
! Ods
| 23
|  Russ Snowberger
| Privatnik
| Rigling-Miller
| 61
| Zavore
| 38
|-
! Ods
| 38
|  Joel Thorne
| Privatnik
| Miller
| 49
| Vzmetenje
| 38
|-
! Ods
| 21
|  Babe Stapp
| Privatnik
| Viglioni-Miller
| 48
| Rezervoar
| 28
|-
! Ods
| 22
|  Ted Horn
| Privatnik
| Stevens-Miller
| 45
| Ugasnil
| 21
|-
! Ods
| 43
|  Jimmy Snyder
| Privatnik
| Stevens-Miller
| 40
| Rezervoar
| 18
|-
! Ods
| 5
|  Shorty Cantlon
| Privatnik
| Adams-Miller
| 35
| Ventil
| 11
|-
! DSQ
| 25
|  Floyd Davis
| Privatnik
| Rigling-Miller
| 30
| Vleka dirkalnika
| 29
|-
! Ods
| 42
|  Tony Wilman
| Privatnik
| Stevens-Miller
| 12
| Krmilni sistem
| 15
|-
! Ods
| 10
|  Giuseppe Farina
| Scuderia Ferrari
| Alfa Romeo 12C-36
| 17
| Krmilni sistem
| 9
|-
! DSQ
| 29
|  Raph
| Privatnik
| Maserati V8-RI
| 9
| Pomoč na štartu
| 16
|-
! Ods
| 49
|  Overton Phillips
| Privatnik
| Bugatti
| 8
| Glavna gred
| 44
|-
! Ods
| 20
|  Milt Marion
| Privatnik
| Miller
| 3
| Sklopka
| 20
|-
! Ods
| 3
|  Wilbur Shaw
| Privatnik
| Stewens-Miller
| 2
| Trčenje
| 3
|}
DNA (se niso udeležili dirke): 35 Winnal (Mercedes), 39 F McGurk (Dreyer), 63 F Wearne (Well), 68 L Lado (Oak Hill Spl.), 71 ? (Stevens), 72 ? (Sohn Fell Spl.), 73 J Moretti (DuPont Spl.), 74 D Moore (D&M Spl.)
DNS (niso štartali): 19 Z Meyer (Rigling), 33 R Mayes (Sommers), 47 B Lewis (Bugatti), 56 B Branfon (Duesenberg),
DNQ (se niso kvalificirali): 61 J Cebula (Miller), 64 M Caruso (Mercedes)

Viri

Video povzetek dirke

1936
Sezona Velikih nagrad 1936

Vanderbilt Cup 1936


La Paruline à ailes dorées (Vermivora chrysoptera) est une espèce de passereau appartenant à la famille des Parulidae

Description
La Paruline à ailes dorées possède un plastron et un masque noirs ainsi qu'une tache dorée très voyante à l'aile. Le dos gris, le ventre blanc et le front jaune sont d'autres caractéristiques de l'espèce. La femelle est plus terne que le mâle. Cette paruline mesure 12,4-13,5 centimètres et pèse environ 9 grammes.

Répartition

Sur son aire de nidification, cette paruline se retrouve dans le sud du Manitoba, de l'Ontario et du Québec. Aux États-Unis, elle niche autour des Grands Lacs et au centre de la Nouvelle-Angleterre. Ses aires d'hivernage comprennent le Yucatan, le Guatemala, l'est de la Colombie, et le nord du Venezuela.

Habitat et comportement
Pendant la nidification, la Paruline à ailes dorées utilise les milieux ouverts avec de nombreux arbustes comme les clairières, les bordures de forêt et les friches.

La femelle construit le nid sur le sol et pond entre 4 et 6 œufs qu'elle incube seule pendant 10-11 jours. Les deux parents s'occupent des jeunes jusqu'à 31 jours après l'envol.

Menaces
Le déclin est principalement dû à l'expansion envahissante de l'aire de répartition de la Paruline à ailes bleues (Vermivora pinus). D'autres causes sont la perte d'habitat d'hivernage par l'expansion agricole et le défrichage pour les plantations ainsi que le parasitisme des nids par le Vacher à tête brune (Molothrus ater) et l'hybridation avec la Pauline à ailes bleues.

Protection
Statut
 Au Canada : menacée (COSEPAC)
 Au Québec : susceptible d'être désignée menacée ou vulnérable (MRNF)
 Aux États-Unis :

Liens externes

 Espèce en péril : Paruline à ailes dorées dans Environnement Canada

Parulidae

Paruline à ailes dorées


Comaromium, vel Brigetio (Hungarice Komárom), est pars Hungarica urbis separatae Comarae. Kalendis Ianuariis 2017 habuit 18.805 incolas.

Nexus externi

Situs proprius

Urbes Hungariae

Comaromium


Լողակտցարներ (), քարադրանմանների կարգի թռչունների ընտանիք։ Հայտնի է 3, ՀՀ-ում՝ 1 տեսակ՝ կլորաքիթ լողակտցարը՝. ՀՀ-ում հանդիպում են չուի ընթացքում՝ փոքր խմբերով կամ առանձին անհատներով։ Սնվում են ջրային միջատներով։ Կենդանի զանգվածը 26-47 գ է։ Կտուցը համեմատաբար փոքր է, սև, ասեղանման, փետրածածկը՝ գունագեղ։

Թռչուններ այբբենական կարգով

Լողակտցարներ


Ripulae (Italiane: Rivoli Veronese) sunt oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia et in Provincia Veronensi sita.

Notae

 Verona

Nexus externi
 Pagina officialis

Municipia in provincia Veronae

Ripulae (Veronensis)


An Heterolaophonte sigmoides in uska species han Maxillopoda nga syahan ginhulagway ni Willey hadton 1930. An Heterolaophonte sigmoides in nahilalakip ha genus nga Heterolaophonte, ngan familia nga Laophontidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Heterolaophonte

Heterolaophonte sigmoides


Satillieu (okcitansko Satilhau je naselje in občina v jugovzhodnem francoskem departmaju Ardèche regije Rona-Alpe. Leta 2006 je naselje imelo 1.603 prebivalce.

Geografija
Kraj se nahaja v pokrajini Languedoc 30 km severozahodno od Tournona.

Uprava
Satillieu je sedež istoimenskega kantona, v katerega so poleg njegove vključene še občine Ardoix, Lalouvesc, Préaux, Quintenas, Saint-Alban-d'Ay, Saint-Jeure-d'Ay, Saint-Pierre-sur-Doux, Saint-Romain-d'Ay in Saint-Symphorien-de-Mahun s 7.122 prebivalci.

Kanton je sestavni del okrožja Tournon-sur-Rhône.

Zunanje povezave
 Uradna stran

Naselja departmaja Ardèche

Satillieu


Kalimantanê Veroci (İndonezki: Provinsi Kalimantan Barat) yew wılayetê İndonezyayo.

İndonezya

Kalimantanê Veroci


Mate Pavić and Michael Venus were the defending champions, but Pavić chose to compete in Stuttgart instead. Venus played alongside André Sá, but lost to Łukasz Kubot and Marcelo Melo in the semifinals.

Kubot and Melo went on to win the title, defeating Raven Klaasen and Rajeev Ram in the final, 6–3, 6–4.

Seeds

Draw

Draw

References
 Main Draw

Ricoh Openandnbsp;- Doubles
2017 Doubles

2017 Ricoh Open – Men's doubles


Croix je mesto in občina v severnem francoskem departmaju Nord regije Nord-Pas-de-Calais. Leta 1999 je mesto imelo 20.638 prebivalcev.

Geografija
Kraj leži v severni Franciji, 8 km severovzhodno od Lilla. Na jugovzhodu meji na Hem, na jugozahodu na Villeneuve-d'Ascq, na severozahodu na Wasquehal, na severovzhodu pa na Roubaix.

Administracija
Občina Croix se nahaja v kantonu Roubaix-Zahod, sestavnem delu okrožja Lille.

Glej tudi
 seznam mest v Franciji

Zunanje povezave
 uradna stran (v francoščini)

Občine departmaja Nord
Mesta departmaja Nord

Croix, Nord


Der Burqin () ist ein rechter Nebenfluss des Irtysch (Ertix) im Kasachischen Autonomen Bezirk Ili im Uigurischen Autonomen Gebiet Xinjiang der Volksrepublik China.

Er entsteht am Zusammenfluss von Kanas (rechts) und Hom  (links) im Süden des Altaigebirges. Er durchfließt das Bergland im gleichnamigen Kreis Burqin des Regierungsbezirks Altay in überwiegend südlicher Richtung. Dabei wird er von zwei Talsperren aufgestaut. Schließlich verlässt er das Gebirge und strömt im Unterlauf in südwestlicher Richtung. Er fließt am Nordwestrand der Stadt Burqin vorbei und mündet rechtsseitig in den nach Westen strömenden Oberlauf des Irtysch.

Der Burqin hat eine Länge von ca. 150 km. Im Einzugsgebiet des Burqin befindet sich der Kanasi-See.

Wasserkraftnutzung
Am Flusslauf befinden sich zwei Talsperren mit jeweils angeschlossenem Wasserkraftwerk.

Die Wasserkraftwerke in Abstromrichtung:

Burqin (Fluss)


David Mathers (* 23. Oktober 1931 in Glasgow; † 22. August 2014 in Southport) war ein schottischer Fußballspieler, der im Mittelfeld agierte.

Leben
Nach seinem Schulabschluss 1947 absolvierte Mathes eine Ausbildung im Nachwuchsbereich von Partick Thistle, wo er zwei Jahre später als 17-Jähriger einen Profivertrag erhielt. Dreimal erreichte er mit dem Firhill Club das Finale um den schottischen Ligapokal, das in allen Fällen verloren wurde: 1954, gegen den FC East Fife (2:3), 1957, gegen Celtic Glasgow (0:3) und 1959, gegen Heart of Midlothian (1:5).

Im September 1959 wechselte Mathers zu Headington United, die im Sommer 1960 in Oxford United  umbenannt wurden. Im Dezember 1960 kehrte er zu Partick Thistle zurück, absolvierte dort aber kein Spiel mehr und wechselte am Saisonende 1960/61 zum FC East Stirlingshire, in dessen Reihen er seine aktive Laufbahn ausklingen ließ.

Sein einziges Länderspiel für die schottische Nationalmannschaft absolvierte er am 25. Mai 1954 beim 2:1-Sieg gegen Finnland. Mathers gehörte auch zum 22-köpfigen WM-Aufgebot Schottlands 1954, war jedoch einer von neun "aussortierten" Spielern, die die Reise letztendlich nicht antraten, weil nur 13 Spieler zur WM-Endrunde 1954 mitgenommen wurden.

Weblinks

 Profil beim Verband (englisch)

Fußballnationalspieler (Schottland)
Fußballspieler (Partick Thistle)
Fußballspieler (Oxford United)
Fußballspieler (FC East Stirlingshire)
Teilnehmer an einer Fußball-Weltmeisterschaft (Schottland)
Schotte
Brite
Geboren 1931
Gestorben 2014
Mann

David Mathers


Lieusaint  est commune 371 incolarum (anno 2009) praefecturae Manicae in Franciae borealis provincia Normannia Inferiori.

 Index communium praefecturae Manicae

Nexus externi

 Lieusaint pagina interretialis

Communia praefecturae Oceani Britannici
Loci habitati praefecturae Oceani Britannici

pms:Lieusaint

Lieusaint (Manica)


est un daimyo de l'époque Azuchi Momoyama et du début de l'époque d'Edo.

Biographie
Il s'élève d'une origine relativement humble dashigaru (fantassin) pour devenir daimyo. Au cours de sa vie, il change sept fois de maître féodal et travaille pour dix personnes, mais à la fin il reste fidèle à Tokugawa Ieyasu, devenu son dernier maître.

Todo Takatora est rapidement promu sous Hashiba Hidenaga, le jeune frère de Toyotomi Hideyoshi et participe aux invasions de la Corée en tant qu'un des commandants de la flotte de Toyotomi. Sa seigneurie à l'époque est située à Iyo-Uwajima. Au cours de l'époque d'Edo, la richesse de chaque domaine est mesurée selon le volume de production de riz en koku. Iyo-Uwajima est évalué à  koku.

Lors de la bataille de Sekigahara en 1600, bien qu'étant un des principaux généraux de Toyotomi, il se range du côté de Tokugawa Ieyasu. Après la guerre, il est récompensé d'un grand fief, Iyo-Imabari, évalué à  koku. Il est plus tard nommé seigneur du domaine de Tsu (avec des possessions dans les provinces d'Iga et Ise), un domaine de  koku.

Après le décès d'Akai Naomasa, quelques membres du clan Akai deviennent vassaux de la maison Tōdō.

Todo Takatora est également réputé pour son excellence dans la conception de châteaux. Il passe pour avoir participé à la construction d'au moins vingt d'entre eux. On lui attribue notamment les plans du château d'Osaka.

Source de la traduction

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Ueno Tōshō-gū

Liens externes
 .
 .

|-

Daimyo
Naissance en février 1556
Décès en juin 1630
Décès à 74 ans

Tōdō Takatora


Liga supere 2016-17, dewleta Tırkiya de, kayê futboli de yew sezonê Liga supereyo. Nê sezoni 19 Tebaxe 2016 de dest pêkerdo u 21 Gulane 2017 de qediyayo. 18 taxıman xo mabên de 306 maçi kay kerdê u ? goli eştê. Na lige de taxımê Beşiktaş JKyi biyo şampiyon.

Sezonê La Liga

Liga supere 2016-17


Kürdüvan — Azərbaycan Respublikasının İsmayıllı rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd. Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin 25 may 1991-ci il tarixli, 123-XII saylı Qərarı ilə İsmayıllı rayonunun Basqal kənd Sovetinin Kürdüvan kəndi Xankəndi kənd Sovetinin tərkibinə verilmişdir.

Tarixi

Tarixi abidələri
Kəndin cənub-şərqində şəhər xarabalığı aşkar edilmişdir. Geniş sahəni tutan xarabalıqda daş və kərpicdən tikilmiş müxtəlif bina qalıqları var. Buradan müxtəlif əşyalar tapılmışdır. Xarabalıqdan bir qədər aralı qala divarları, habelə son orta əsrlərə aid müxtəlif binaların qalıqları aşkar olunmuşdur. Xarabalığın cənub-qərbində Basqal çayının yuması nəticəsində əmələ gəlmiş yarğanda 3-4 metr qalınlığında antik dövrə aid mədəni təbəqə və qəbir abidələri aşkar edilmişdir. Oradan da müxtəlif əşyalar tapılmışdır. Tapıntılardan məlum olur ki, Kürdüvan 1 əsrdən son orta əsrlərə qədər yaşayış mövcud olmuşdur.

Coğrafiyası və iqlimi
Kənd Basqal qəsəbəsi yaxınlığında, Rayon mərkəzindən təqribən 30 km aralıda yerləşir.

Əhalisi
Əhalisi 264 nəfərdir ki, onun da 133 nəfəri kişi, 131 nəfəri qadındır.

İqtisadiyyatı
Əhalisi kənd təsərrüfatı və əkinçilik ilə məşğul olur.

İstinadlar

Həmçinin bax

İsmayıllı rayonunun kəndləri

Kürdüvan


Der Reinbach ist ein etwa einen Kilometer langer Waldbach bei Markt Mitterfels im Landkreis Straubing-Bogen in Niederbayern, der von rechts und Nordwesten in die Menach mündet.

Es gibt in Mitterfels einen weiteren Reinbach, der über den Aubach in die Kinsach mündet.

Verlauf
Der Bach entspringt in Mitterfels östlich der Staatsstraße 2140 und südlich der Waldeckstrasse am Rand von deren Häuserzeile zum Wald. Er läuft erst in Richtung Ostsüdosten bis zur Trasse der ehemaligen Bahnstrecke Straubing–Miltach, die er unterquert, und dann weiter südöstlich im Talwald, bis er nach etwa 900 Metern Laufs nahe der Gemeindegrenze zu Haselbach in zuallerletzt südlicher Richtung vor der Höllmühl von Mitterfels in die Menach mündet.

Auf dem letzten Viertel seines Laufes fließt er durch einen unter 0,1 ha großen Waldweiher, gleich anschließend mündet in ihn von rechts ein etwa 400 Meter langer Waldbach, der südlich des Mitterfelser Bahnhofs entsteht.
Kurz vor der Mündung läuft ein weiterer, etwa 1,1 km langer Nebenbach aus dem Norden zu, in dessen Richtung sich der Reinbach dann auf seinen letzten Metern kehrt. Dessen Quellgebiet liegt etwas nördlich der Mitterfelser Gemarkungsgrenze südlich des Haselbacher Teilorts Rogendorf, er speist danach eine große Weiherkette in seiner Talmulde, bei der die ersten fünf Weiher von Menschen angelegt wurden. Ihnen folgt eine Fläche von etwa 10 ha, auf der Biber durch ihre Staubauwerke große Wasserflächen geschaffen haben. Später markiert der Bach bis fast gegen Ende die Gemeindegrenze.

Der etwa halb so lange, im Gegenlauf westlich zum Aubach ziehende Namensvetter entsteht nur 200 Meter westlich des Reinbach-Ursprungs am gegenüberliegenden Dorfrand jenseits eines kleinen Geländesattels, auf dem die Durchgangsstraße läuft.

Einzelnachweise

Weblinks
 Kartenausschnitt mit dem Reinbach in seinem Einzugsgebiet auf dem BayernAtlas

Gewässer im Landkreis Straubing-Bogen
Geographie (Mitterfels)

Reinbach (Menach)


Lucky's Tale is a 3D platform game developed and published by American studio Playful Studios and released in 2016 as a launch title and pack-in game for the Oculus Rift virtual reality headset. A sequel without VR support titled Super Lucky's Tale was released worldwide in November 2017. A remastered version of the game was released for Oculus Quest 2 and non-Oculus PCVR headsets via Steam in 2021, featuring improvements to the game's graphics, audio and movement, as well as replacing Lucky's character model with the one from New Super Lucky's Tale. A PlayStation VR version was released on April 7, 2022.

Gameplay
In game's opening custcene, Piggy is kidnapped by the evil Glorp, setting Lucky out on a quest to save his friend. Lucky's Tale focuses on 3D platforming, with the player completing linear levels set in themed worlds. The player views Lucky from a 3rd person perspective, and can aim by tilting the headset. The player gains an extra life when they collect a hundred coins, and holes can be found that transport the player to hidden underground areas. Each stage has three separate objectives: to reach the end of the level, to complete a time trial, and to find all the hidden coins scattered throughout.

Reception

Lucky's Tale received "mixed or average" reviews, according to review aggregator Metacritic.

In a review for Game Informer, Andrew Reiner criticized the variety of the game, writing "Leaping across lily pads and tail-whacking enemies becomes the routine for most of the stages, and the occasional boss fights and bomb-throwing sequences aren't enough to spice up the action". Destructoid's Chris Carter praised the sense of presence virtual reality brought to the game. "I appreciate the fact that I can just tilt my head ever so slightly to look around for threats rather than move an analog stick, and it truly does add to the experience". PC Gamer liked the way the game used verticality, but felt that the levels took a long time to become interesting, "While the last couple of levels feel slightly more distinct, with more complex moving platforms and shifting walls, they only arrive at the very end of the game".

IGN disliked how the game forced players to replay levels in order to progress, calling it, "blatantly repetitive padding". GameSpot wrote that the game felt formulaic and struggled to hold the player's interest over its five-hour runtime, "Coupled with the its benign art style, the simple design of Lucky's Tale makes it feel like a safe, calculated effort, rather than a creative achievement".

References

External links

2016 video games
3D platform games
Indie games
Single-player video games
Windows games
Oculus Rift games
Windows-only games
Video games about foxes
Video games developed in the United States
Virtual reality games

Lucky's Tale


2008 Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsi  6-cı baş tutan ənənəvi Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsidir. Müsabiqə 22 noyabr 2008-ci il tarixində Kiprin Limasol şəhərində keçirilmişdir. Kipr müsabiqəyə ilk dəfə ev sahibliyi etmişdir. Müsabiqədə 15 ölkə iştirak etmişdir. 2007-ci ildə müsabiqədə iştirak edən İsveç və Portuqaliya 2008 Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsində iştirakdan imtina etmişdir. Azərbaycan müsabiqədə iştirak etməyi planlaşdırsa da, son anda iştirak etməyəcəyini bildirmişdir.

Limasolda keçirilən 2008 Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsində "Bzz..." mahnısı ilə Gürcüstan təmsilçiləri Bzikebi qrupu qalib gəlmişdir.

İştirakçı ölkələr

Nəticələr

12 xallar

Xarici keçidlər
 JuniorEurovision.tv

Həmçinin bax
 Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsi

Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsi

2008 Avroviziya Uşaq Mahnı Müsabiqəsi


Peta bolezen, peta otroška bolezen ali infekcijski eksantem (erithema infectiosum) je najpogostejša posledica okužbe s parvovirusom B19, pri kateri neznačilnemu kratkotrajnemu vročinskemu obdobju s kašljem, bolečinami v mišicah in konjunktivitisom sledi po krajšem presledku nenaden pojav izpuščaja na obrazu, ki je rdečkast, z dvignjenimi robovi, po nekaj dnevih pa še izbruh makulopapuloznega izpuščaja po telesu in udih. Bolezen se vsakih nekaj let pojavlja v manjših epidemijah, predvsem med otroki. Inkubacijska doba je 6 do 14 dni. Prvotne rahlo dvignjene, neostro omejene ali obročaste rdeče spremembe na koži trajajo le kak dan. Telesna temperatura je lahko zmerno povišana. Kasneje se pojavijo rdečine v obliki obročev tudi po notranji strani nadlahti in podlahti. Spremembe po približno enem tednu izginejo. Za bolezen ni posebnega zdravljenja, priporoča se mirovanje in opazovanje bolnika. Prebolela okužba zapušča trajno imunost.

Znaki in simptomi
Inkubacijska doba traja 6 do 14 dni. Po dveh do štirih dneh splošnega slabega počutja, vročine in potenja se pojavi značilna nekoliko dvignjena rdečina na licih, imenovana sindrom oklufotanih lic. Po enem do dveh dneh se na vratu pojavijo vzbrsti na koži s spremenjeno pigmentacijo (makule), ki se širijo na ude. Izpuščaj traja 10 do 14 dni in postane mrežast ter modrikasto bled. Sluznice praviloma niso prizadete. Pri 10 do 30 % bolnikov se pojavijo tudi bolečine ali vnetje v sklepih; običajno so prizadeti sklepi zapestja in prstov rok. Izjemoma se lahko pojavijo hepatitis, meningitis, vnetje srčne mišice, vaskulitis in nefritis. Zaradi prehodne zavore eritropoeze (tvorbe rdečih krvničk), ki traja do deset dni, se lahko pojavi prehodna aplastična kriza, ki zahteva transfuzijo koncentriranih rdečih krvničk.

Bolezen praviloma mine samoodsebno v enem v dveh tednih in poteka brez zapletov. Pri osebah z okrnjenim imunskim sistemom, ki niso sposobne odstraniti virusa iz kostnega mozga, lahko nastane trajna aplastična anemija.

Prenašanje
Povzročitelj pete bolezni se prenaša zlasti z izločki dihal, kot sta slina in sluz iz dihalnih poti, neposredno z osebe na osebo ali preko stika z okuženo krvjo (na primer s transfuzijo) ter matere na otroka. Bolnik je najbolj kužen pred izbruhom simptomov. Najbolj izpostavljeni okužbi so šoloobvezni otroci, oskrbniki v dnevnem varstvu, učitelji in starši mlajših otrok. Po pojavu simptomov je tveganje za prenos bolezni nizko, zato osamitev bolnika ni potrebna.

V primeru okužbe matere je možnost vertikalnega prenosa okužbe na plod velika in znaša od 33 do 51 %, vendar pri veliki večini se kljub prenosu okužbe na plod nosečnost konča normalno.

Okužba ploda
Tveganje za klinično izražene posledice na plodu pri vertikalni okužbi ocenujejo na približno 10 %. Tveganje za plod je odvisno od njegove gestacijske starosti v času okužbe. Največje tveganje za plod predstavlja okužba nosečnice v prvih 20 tednih nosečnosti, zlasti med desetim in dvajsetim tednom, kar sovpada z večjim razvojem prekurzorjev rdečih krvničk. Pri plodu se lahko pojavita huda slabokrvnost in plodova vodenica (fetalni hidrops), lahko pa pride tudi do nevroloških poškodb ali celo smrti ploda.

Neimunska plodova vodenica je najpogostejši zaplet okužbe med nosečnostjo in se pojavi v 0,9 do 23 % okužb. V Sloveniji je letno okoli 150 okužb pri nosečnicah, 75 jih okužbo prenese na plod, pri katerem se v okoli 10 % okužba izrazi s pojavom neimunskega hidropsa (torej okoli 8 primerov letno).

Epidemiologija
Okužbe s parvovirusom B19 so razširjene po vsem svetu, najpogosteje pa se pojavijo spomladi. Epidemije se vrstijo na 2 do 3 leta in trajajo 3 do 6 mesecev. Razširjenost specifičnih protiteles proti parvovirusu B19 razreda IgG je odvisna od starosti in znaša 2 do 15% v starosti 1–5 let, 15 do 60 % v starosti 5–19 let ter 30 do 60 % v odrasli dobi.

Zdravljenje
Protivirusnih zdravil, učinkovitih proti peti bolezni, ne poznamo. Pri sklepnih težavah bolečine ublažijo protibolečinska zdravila, bolniki z okrnjeno imunostjo pa prejmejo imunoglobuline, ki upočasnijo ali zaustavijo razmnoževanje virusa.

Viri

Virusne bolezni

Peta bolezen


An Scotophilus leucogaster in uska species han Chiroptera nga syahan ginhulagway ni Philipp Jakob Cretzschmar hadton 1830. An Scotophilus leucogaster in nahilalakip ha genus nga Scotophilus, ngan familia nga Vespertilionidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Scotophilus

Scotophilus leucogaster


Nicolai Møller Dohn (born 18 August 1998) is a Danish footballer, who plays as a midfielder for Skive IK.

Youth career

Dohn was born in Skjød, and starting playing football at HGF Fodbold in a small town called Hammel. He later joined AGF and AC Horsens in 2015.

Club career

AC Horsens
Dohn was the captain of the U19 team and trained occasionally with the first team.

He got his debut for AC Horsens on 8 October 2016. Dohn started on the bench, but replaced Joseph Mensah in the 54th minute in a 3-1 victory against Tarm IF in the Danish Cup.

The midfielder got his official debut for AC Horsens on 8 May 2017. Bech started on the bench, but came on the pitch in the 76th minute, replacing Kjartan Finnbogason in a 2-1 victory against Randers FC in the Danish Superliga. Only 2 days later, Dohn signed a new one-year contract with Horsens. This contract would mean, that he occasionally would be training with the first team, while finishing his school.

Nykøbing FC
Dohn signed for Nykøbing FC on 29 July 2018. On 27 November 2019 it was confirmed, that Dohn would leave the club at the end of the year.

Skive IK
As a free agent, Dohn signed with Skive IK on 1 February 2020. With a total of 104 games for Skive, Dohn left the club at the end of the 2022-23 season.

References

External links

1998 births
Living people
Danish men's footballers
Danish Superliga players
Danish 1st Division players
AC Horsens players
Nykøbing FC players
Skive IK players
Men's association football midfielders
Aarhus Gymnastikforening players
People from Favrskov Municipality
Footballers from the Central Denmark Region

Nicolai Dohn


Երեկոյան Երևան, խորհրդային շրջանի օրաթերթ, Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության (ՀԿԿ) Երևանի քաղաքային կոմիտեի և աշխատավորների դեպուտատների Երևանի քաղաքային խորհրդի օրգան։ Առաջին անգամ լույս է տեսել 1957 թվականին, Երևանում։ Խմբագիրներ՝ Ա․ Երիցյան (1957-1958 թվականներից), Գուրգեն Առաքելյան (1958-1959 թվականներ), Բ․ Անանիկյան (1959-1963 թվականներ), Վ․ Սարգսյան (1963-1966 թվականներ), Ս․ Ավետիսյան (1966-1971 թվականներ), Ս․ Սարգսյան (1971-1975 թվականներ), Կ․ Ազարյան (1976 թվականից)։

Լուսաբանել է Երևանի կուսակցական և խորհրդային մարմինների գործունեությունը, «Երեկոյան Երևան» թերթի գլխագիրը ձեռնարկությունների, գիտահետազոտական հիմնարկությունների, մշակութային օջախների, ուսումնական հաստատությունների աշխատանքները։ Լայն տեղ է հատկացրել սոցիալիստական ինտերնացիոնալիզմի հարցերին (բարեկամ քաղաքների մրցություն, անդրկովկասյան հանրապետությունների մայրաքաղաքների՝ երեկոյան թերթերի համատեղ համարներ և այլն), առաջավոր ձեռնարկությունների փորձի փոխանակմանը, անդրադարձել է սանտրի, տրանսպորտի, կապի, բնակչության բուժսպասարկման խնդիրներին։
Թերթին աշխատակցել են արդյունաբերության և մշակույթի բնագավառների լավագույն համարվող ներկայացուցիչները։

Տպագրել նյութեր քաղաքի մշակութային և մարզական առօրյայի մասին, գրախոսություններ, բժշկական և իրավաբանական խորհրդատվություններ, ընթերցողների նամակներ։ 1957-1964 թվականներին լույս է տեսել «Երևան» անունով։

Հայաստանի օրաթերթեր
Հայկական քաղաքական պարբերականներ
Հայկական հասարակական պարբերականներ
Հայկական գիտական պարբերականներ
Հայկական ԽՍՀ օրաթերթեր

Երեկոյան Երևան


Saint-Hilaire-de-Beauvoir  est commune Francicum 351 incolarum (anno 2008) praefecturae Arauris in regione Occitania et Ruscinone.

 Indicem communium praefecturae Arauris

Nexus externi

 Saint-Hilaire-de-Beauvoir pagina interretialis

Communia praefecturae Araurae
Loci habitati praefecturae Araurae

Saint-Hilaire-de-Beauvoir


Penonomé est la capitale de la province de Coclé du Panama.

Situation
Penonomé est située sur la rivière Zaratí dans le centre de la province.

Sa population était de  habitants en 2010.

Historique
L'origine du nom de la ville vient des mots "penó Nomé". Nomé était un chef indien d'une tribu locale, qui fut mis à mort par les colonisateurs espagnols. « Penó Nomé » signifie « Nomé fut exécuté ».

Ville au Panama

Penonomé


417. strelska divizija (izvirno ; kratica 417. SD) je bila strelska divizija Rdeče armade v času druge svetovne vojne.

Zgodovina
Divizija je bila ustanovljena marca 1942. Leta 1957 je bila preoblikovana v 78. motorizirano strelsko divizijo.

Glej tudi

 seznam divizij Sovjetske zveze

Strelske divizije Sovjetske zveze
Divizije druge svetovne vojne
Vojaške enote, ustanovljene leta 1942
Vojaške enote, ukinjene leta 1957

417. strelska divizija (ZSSR)


Vlajka Cypru je biela vlajka, ktorá nesie žltú (medenú) mapu Cypru (ktorého meno je odvodené z gréckeho názvu pre meď) a pod ňou dve skrížené olivové vetvičky – symbol túžby po mieri a vyrovnaní medzi gréckymi a tureckými obyvateľmi ostrova. Biela je farbou mieru, žltá môže byť považovaná i za farbu nerastného bohatstva (medi). Vlajka bola zavedená roku 1960 podľa ujednania z roku 1956, ktoré stanovilo, že musí mať neutrálnu kresbu i farby a nesmie reprezentovať ani grécke ani turecké obyvateľstvo ostrova.

Iné projekty

Cyprus (štát)
Cyprus (štát)

Vlajka Cypru


Come Sing with Me () is a Chinese variety music show, broadcast on Hunan Television. The show is hosted by Wang Han and the singer Han Hong, which invites exceptional renowned singers and ordinary people like fans. Every episode takes about 90 minutes to broadcast. The program's first season has 11 episodes, released on 7 May 2016, while the second season has 12 episodes and released on 29 April 2017. Mandopop folk singer Fei Yu-ching was the host of the final episode of the first season. Come Sing With Me ranked second in the Top 10 Popular China TV Shows in the first half of the year 2016.

The music party show was manufactured and directed by Wang Qin and their team, which was the main program show of Super Girl (超级女声), Super Boy (快乐男声) and Tian Sheng Yi Dui (天声一队) executive producer. The music show was exclusively recorded, copyrighted from KuGou, NetEase Music, and broadened by Mango Television.

Competition rules

There would be three renowned singers to upload and levy their video for chorus every week of episodes. The audience could participate in the chorus on video via Mango TV and Changba, and could apply online in the platform to participate.

In the first season, the program organizers would inform every renowned singer to choose six persons to arrive at the live party. Those six participators' results on the video to get approval points were score in front of three persons, who would have the opportunity to attend the live competition and chorus with their idols. Renown singers would choose one person to deed as their partnership in the party for the chorus. Every week of episodes, the live party would also appraise the most reception of Hi sing intelligent persons in grassroots and award the music rewards to those participators.

In the second season, the program organizers would inform three renowned singers to choose 100 persons to arrive at the live party. The stage is also prepared and set up a particular area for them. Those one hundred Hi Sing participators conduct as part of the campaign group and interact with their idols at any time. Simultaneously, to coordinate the Hi Sing participators' arrival, program mode has also conducted a new entirely upgrade. They canceled the first season's original 6 in 3 competition rules, supersede from hundred persons interactive, and afterward announce three persons to enter the first round of chorus followed by 3 in 1 of the chorus. Renowned singers from 3 will choose 1 and 1 in 1 partnership chorus. The certain part of competition rules from the first season has remained the same and appraising the most reception of Hi Sing intelligent persons in grassroots part has also been canceled. Every week the live party would set a group of 5 to 6 persons and let renowned singers choose a chorus partner.

List of episodes
Note: The  color lists indicate the video that will get approval points and was scored in front of 3 persons and enter the first round of the  live chorus. Named in  indicates the person gets elected by renown singers to perform singing in partnership and enter the second round of the live chorus, and the yellow columns  which indicate the singers and participators at most reception of Hi Sing in grassroots.

Season 1

Episode 1

 A. Broadcast at the end of the programme

Episode 2

 A. The order of performance is No.2 in second round
 B. The order of performance is No.1 in second round

Episode 3

Episode 4

Episode 5

Episode 6

Episode 7

Episode 8

Episode 9

Episode 10

Episode 11

Season 2

Episode 1

Episode 2

Episode 3

Episode 4

Episode 5

Episode 6

Episode 7

Episode 8

Episode 9

Episode 10

Episode 11

 A. The order of performance is No.2 in second round
 B. The order of performance is No.3 in second round
 C. The order of performance is No.1 in second round

Episode 12

Season 3

Episode 1

Episode 2

Controversy

The single episode was enforcement to postpone for broadcasting.
According to the competition rules arrangement, after every guest ends the second round of the chorus, the live audience would have 10 seconds to give points to whoever deserves the performance. Every group performance by the most reception of Hi sing intelligent persons in grassroots will be decided that week on how many approval points they get. However, the competition quality was violated in SAPPRFT regarding the type of music competition program that management have stipulated, reported by competitor in first season on episode 5. It was enforce postponed for broadcasting until 10:30 p.m. in Beijing time. Hereafter, the program organize have made adjustments to the next show, but wouldn't broadcast the program, while approving points is still remain the same, only some competition quality elemental was removed. Because of this, the program was retrieval until 10:00 p.m. in Beijing time.

Political censorship
On 8 July 2017, singer Hu Xia performed the first original song title "Those Years," broadcast in episode 11 of the second season. However, as the songwriter "Giddens Ko" have involved "Taiwan independence activists" separatism in the past, song did not pass the censorship, The singer Hu Xia and participator fans on first round of 3 in 1 chorus, and the VCR chorus version was deleted entirely. The song was replaced as "Rush to the Dead Summer." The song title "Those Years," which Hu Xia and 3 Hi Sing participators performed on first round of 3 in 1 chorus that had been broadcast online at NetEase Music before, was also speedily deleted.

Audience ratings
The audience ratings for this Chinese TV music show:

Season 1 ratings

Season 2 ratings

Season 3 ratings

Awards and nominations

References

External links

 《我想和你唱第一季》芒果TV官方频道
 《我想和你唱第二季》芒果TV官方频道
 《我想和你唱》唱吧专题页面
 《我想和你唱第一季》TVB官方網站

See also
 I Am a Singer (Chinese TV series)

The vicissitude of variety show

Chinese reality television series
Chinese music television series
2016 Chinese television series debuts
2017 Chinese television series debuts
Singing competitions
Hunan Broadcasting System original programming

Come Sing with Me


『キップくん』は、植田まさし原作の4コマ漫画作品、およびそれを原作としたテレビドラマである。

概要
国鉄の駅員が主人公であり、駅での様々な出来事を描いている。『漫画プラザ』(辰巳出版)に掲載された。単行本全1巻(初版:1982年6月1日発行)。1980年代当時の大都市圏の駅を舞台としており、自動改札機が無く駅員が切符を切っていたり、ストや順法闘争、ホーム上での喫煙行為、不正乗車のキセルネタ等、21世紀の視点で見ると時代を感じさせる描写が数多く見うけられる。

舞台となる駅は「新太久保駅」とあるが、山手線と京浜東北線の同一線路運転や高架で無い描写も見られる事から、特定の駅を描写したものではないと思われる。また話により高架駅になったり跨線橋のある駅が舞台になったこともある。

単行本は絶版となっているが、後年芳文社から発売された『まるごと植田まさしタイム』や『特盛まさし君』などに一部作品が再録された。ただし時代背景の変化から国鉄や鉄道関連の描写が改変されている。

本作に登場するギャグには、その後現実の鉄道業界でも形を変えて実現したものが存在する。

登場人物
 キップくん
 主人公の駅員、他の植田まさし作品の主人公同様にイタズラ好きな性格。しかし酔っ払いに絡まれた女性を助ける(ただし、ラッパ飲みではなくコップに酒を移してから飲ませるよう注意するというオチであるが)、キセル乗車をしようとした乗客を捕まえては持っていた定期券をコレクションする、不良の学生に制帽を盗まれた報復にベルトを抜き取るなど、マナーの悪い乗客を懲らしめる、などの正義感もあり、定期の矛盾を見破るなど仕事はきちんとこなしている描写などもある。趣味は鉄道模型、期限の切れた定期コレクション。
 駅長
 鼻の下のヒゲが特徴。真面目で厳しい性格だがキップのイタズラに乗せられる事もある。
 他の駅員
 キップのイタズラを傍観するメガネの駅員の他、他の固定されていないキャラクターが数人いる。
 乗客
 漫画のネタにより様々な人物が登場し、固定キャラクターは居ない。キップのイタズラの巻き添えになる人物も多い。
書記長達
キップくんの所属する駅の上司。『合理化反対!』というビラを作り、それをチェックする為に登場。第二書記長・第二書記長補佐・第二書記長代理・副書記長・副書記長補佐・副書記長代理・書記長補佐・書記長代理の全員がOKを出したが、書記長には見せていなかった。

テレビドラマ
1985年6月24日・1986年2月17日に、『月曜ドラマランド』(フジテレビ系列、ただし一部地域除く)にて『おとぼけ駅員 キップくん』または『前川清』が主役を演じてるので『前川清のキップくん』のタイトルで放送された。1作目は東武鉄道東武動物公園駅、2作目は国鉄(現:JR東日本)鶴見線新芝浦駅(ただし、実在する駅は撮影・放送当時既に無人駅となっている)の駅員という設定。また、ドラマ中には原作の絵をアニメ化して実写と合成させたパートなどもあった。

 出演者
 前川清(役名:早川吉夫。「よしお」の読み換えから愛称が「キップ」という設定)
 原作と同じく趣味は鉄道模型となっており、国鉄職員である2作目では夢は新幹線の車掌になるという設定も加えられた。
   1作目
 イッセー尾形(役名:五十嵐千作。キップくんの下宿先の大家)
 武田久美子(役名:五十嵐ひかり。五十嵐千作の娘)
 成田三樹夫(役名:鴨田茂信。東武動物公園駅長)
 左とん平(役名:吉田栄一。東武動物公園駅助役)

 磯崎洋介(役名:北岡健一。キップくんにイタズラをする小学生グループの一人)
 高橋良明
 かとうかずこ
 西川のりお(クレーマー)
協力:関水金属、東武鉄道
   2作目
 根本りつ子(キップくんが恋する女性)
 左とん平(新芝浦駅助役)
 イッセー尾形(浅野駅駅長)
 もたいまさこ(新芝浦駅の売店店員)

脚注

植田まさしの漫画作品
つふくん
4コマ漫画
鉄道の漫画
鉄道駅を舞台とした作品
1985年のテレビドラマ
月曜ドラマランド
鉄道を題材としたテレビドラマ

キップくん


Ta Scarlett Ingrid Johansson ny ben-chloieder fillym Americaanagh. Rug ee ayns Caayr York Noa er 22 Mee Houney 1984.

Kianglaghyn çheumooie

Ruggyryn 'sy vlein 1984
Aghteyryn scannane bwoirrin Americaanagh
Arraneyderyn bwoirrin Americaanagh
Aghteyryn ardan bwoirrin Americaanagh
Aghteyryn goo bwoirrin Americaanagh
Gienteyderyn scannane bwoirrin Americaanagh
Gienteyderyn scannane ass York Noa (steat)
Arraneyderyn ass York Noa (steat)
Aghteyryn scannane bwoirrin Danvargagh
Aghteyryn ardan bwoirrin Danvargagh
Aghteyryn goo bwoirrin Danvargagh
Gienteyderyn scannane bwoirrin Danvargagh
Aghteyryn Ewagh
Arraneyderyn Ewagh
Arraneyderyn bwoirrin Danvargagh
Aghteyryn ass York Noa (steat)
Deiney ass Caayr York Noa
Americaanee jeh sluight Danvargagh
Americaanee jeh sluight Polynnagh
Americaanee jeh sluight Ewagh
Americaanee jeh sluight Rooshagh
Americaanee jeh sluight Soolynnagh
Danvargee jeh sluight Polynnagh
Danvargee jeh sluight Ewagh
Danvargee jeh sluight Rooshagh
Danvargee jeh sluight Soolynnagh
Craishteyderyn bwoirrin Americaanagh
Craishteyderyn bwoirrin Danvargagh
Craishteyderyn ass York Noa (steat)

Scarlett Johansson


Միկրոֆիլամենտներ

Միկրոֆիլամենտներն ամենաբարակ բջջակմաղքային ֆիլամենտներն են(7նմ)։ Օրինակ մկանային բջիջների կծկողական ֆիբրիլները բաղկացած են միկրոֆիլամենտներից։ Նրանք պարունակում են օրգանիզմի բոլոր բջիջներում, որոնցում ունեն հենարանային և կառուցվածքային ֆունցիա։ Բջջային միգրացիայի գործընթացում նրանք մասնակցում են լամելիպոդիաների և ֆիլոպոդիաների առաջացմանը, ապահովում են բջիջների ամեոբոիդ շարժումը, ինչպես նաև ցիտոպլազմի հոսքը։ Միկրոֆիլամենտները ապահովում են նաև ցիտոկինեզը՝ առաջացնելով cleavage furrows։ Միկրոֆիլամենտները հայտնաբերված են բջիջների միամյանց և արտաբջջային մատրիքսին միացման հատվածներում։

Միկրոֆիլամենտները մասնակցում են բջջի կառուցվածքի առաջացմանը և պահպանմանը։ Կենդանական բջիջներում ցիտոպլազմատիկ մեմբրանի տակ նրանք առաջացնում
են խիտ ցանց, որը կոչվում է բջջային կորտեքս։ Այդ կորտեքսը ապահովում է բջջի ձևը, ձևի փոփոխությունը անհրաժեշտության դեպքում, ինչպես նաև բջջի շարժումը։ Միկրոֆիլամենտներից են կազմված նաև աղեստամեքսային տրակտում գտնվեղ բջիջների միկրոթարթիչները (microvilli)։

Միկրոֆիլամենտների դեպոլիմերիզացիան կարող է առաջացնել ցիտոխալազին միացությունը։

Միկրոֆիլամենտները հիմնականում կազմված են ակտին սպիտակուցից։ Միկրոֆիլամենտների պոլիմերիզացիան և ցանցի առաջացումը տեղի է ունենում մի շարք
փուլերով և կախված է որոշակի ակտին-կապվող սպիտակուցներից։

======

Սպիտակուցներ,որոնք կարգավորում են միկրոֆիլամենտների պոլիմերիզացիան
 Սպիտակուցներ, որոնք փակում են (Cap) ակտինային միկրոֆիլամենտները – Միկրոֆիլամենտների պոլիմերիզացիան կախված է նրանից արդյոք նրա ծայրը փակված է (capped), թե ոչ, այդ փակումը (capping) իրականանում է քեփինգ սպիտակուցի միջոցով, որից հետո այլևս ոչ մի ակտինի սուբմիավոր չի կարող միանալ և պոլիմերիզացիան կանգ է առնում, իսկ միկրոֆիլամենտը կայունանում։
 Սպիտակուցներ, որոնք առաջացնում են ակտինային ֆիլամենտների կարեր ` Պոլիմերիզացիայից հետո միկրոֆիլամենտները հիմանակնում առաջացնում են ցանցեր, ինչն իրակականում է միկրոֆիլամենտները իրար կարող հատուկ ֆիլամին սպիտակուցի
միջոցով։
 Սպիտակուցներ, որոնք խզում են ակտինային ֆիլամենտների կարերը  այլ սպիտակուցներ կատարում են ֆիլամինի հակառակ ֆունցկիա, կտրում են կորտեքսի ակտինային ֆիլամենտների կարերը, ինչի
հետևանքով տեղի է ունենում կորտեքսային ցանցի դոնդողացում։
 Սպիտակուցներ, որոնք փնջավորում են ակտինային ֆիլամենտները ` որոշ բջիջներում ակտինային ֆիլամենտները հավաքված են փնջերի մեջ, օրինակ, աղիքային լորձաթաղանթի բջիջները, որոնք ունեն դեպի աղիք դուրս եկող միկրոթարթիչներ (բաղկացած ակտինային ֆիլամենտների փնջերից)։ Մեկ բջիջը կարող է ունենալ մի քանի հազար 1-2 մմ երկարությամբ և 0.1 մմ տրամագծով նման թարթիչներ, որոնք մեծացնում են բջջի մակերեսը մոտ 20 անգամ։ Այդպիսի մակերես անհրաժեշտ է սննդանյութերի մեծ քանակություն կլանելու համար։
 Սպիտակուցներ, որոնք միացնում են ակտինային ֆիլամենտները մեմբրաններին  ։ <span lang="HY">Մեմբրանի վրա որոշակի ազդեցություն ունենալու համար, օրինակ ցիտոկինեզի, կամ բջջի շարժման ժամանակ, միկրոֆիլամենտները պետք է կապված լինեն մեմբրանի հետ։ Միկրոֆիլամենտների կապումը մեմբրանին անուղղակի է, դրան մասնակցում են մի քանի սպիտակուցներ (band 4.1, ezrin, radixin, and moesin,spectrin and ankyrin ), որոնք միացնում են միկրոֆիլամետները տրանսմեմբրանային սպիտակուցներին։ Նշված սպիտակուցները կոդավորող գեների մուտացիան բերում է մի շարք խանգարումների՝ ցիտոկինեզի, սեկրեցիայի, միկրոթարթիչների առաջացման։ Օրինակ էրիթրոցինտենրի պլազմատիկ մեմբրանի հենարանային ցանցը կազմված է սպեկտրինային ֆիլամենտներից, որոնք խաչվում են կարճ ակտինային շղթաների հետ։ Այս ցանցը միացված է տրանսմեմբրանային սպիտալուցներին անկիրին և բենդ 4.1 սպիտալուցների միջոցով։  '''

Բջջակմախք
Բջջաբանություն

Միկրոֆիլամենտներ


被虐待症候群(ひぎゃくたいしょうこうぐん、Battered person syndrome , BPS)は、虐待被害者の症状として頻繁に紹介されるもので、あまりに虐待が継続・日常化した場合、被害者が抵抗する意欲を失うばかりか、虐待をごく自然な行為として甘んじて受けるようになってしまう状態のこと。

多くは家庭内暴力、ドメスティックバイオレンス (DV) と関連しており、女性の場合は被虐待女性症候群(バタードウーマン症候群)、被虐待妻症候群(バタードワイフ-)、児童の場合は被虐待児症候群(バタードチャイルド-)、被殴打児症候群とも称される。

batteredは「殴打された」という意味ではあるが、これには殴打するだけでなく、蹴ったり、叩いたり、タバコの火を押し付けたり、階段から投げ落としたりといった暴力行為も含む。心理学者のマーティン・セリグマンが、こうした現象を「学習性無力感」と名づけた、一種の条件づけでもある。

この状態で救出され看護師などから介護、ケアを受けても、この行為に応えて、自ら手を差し出してそれを受け入れることもできなかったりする。アメリカの臨床場面では、手を組んで、ケアを差し出せないように自ら拒否する様子から「お祈りするカマキリ」という風に例えることもある。ベテランの看護師が、1週間程度愛情をこめてケアすれば、その手は解けることが多いという。

症状

被虐待児症候群
医師のヘンリー・ケンプ(Henry Kempe)が1962年に報告した主な特徴を以下に記述する。

被虐児はどの年齢でも生じ得るが、一般的に3歳以下であることが多い。
被虐児の臨床的状態をもたらしたのは、たった一回のエピソードによる例もあるが、多くの場合子どもの健康状態は平均以下であり、皮膚の不潔さ、複数の軟部組織(筋など)の損傷、栄養不足など、ネグレクトの証拠を示す。
臨床所見と親が語った状況との間に、しばしば矛盾が見られる。
硬膜下血腫は非常にしばしばみられる。
様々な回復段階にある多数の骨折が見られる。

脚注

参考文献
『消えたい: 虐待された人の生き方から知る心の幸せ』高橋和巳、筑摩書房 (2014/3/10)

関連項目
共依存
アダルトチルドレン
虐待サバイバー
機能不全家族
家庭内暴力 /  DVシェルター
毒親
教育ママ
スパルタ教育
複雑性PTSD
ストックホルム症候群
白雪姫コンプレックス

症候群
虐待
ドメスティックバイオレンス

被虐待症候群


The 1944 Iowa State Cyclones football team represented Iowa State College of Agricultural and Mechanic Arts (later renamed Iowa State University) in the Big Six Conference during the 1944 college football season. In their third year under head coach Mike Michalske, the Cyclones compiled a 6–1–1 record (3–1–1 against conference opponents), finished in second place in the conference, and outscored opponents by a combined total of 203 to 39. The team shut out Kansas (25–0) and Kansas State (14–0), ran up 288 rushing yards in a 19–6 victory over Nebraska, and suffered its sole loss to Oklahoma. They played their home games at Clyde Williams Field in Ames, Iowa.

The team's statistical leaders included Meredith Warner with 260 rushing yards and 32 points scored (three touchdowns and 14 extra points), Joe Noble with 162 passing yards, and Dick Howard with 108 receiving yards.

Schedule

References

Iowa State
Iowa State Cyclones football seasons
Iowa State Cyclones football

1944 Iowa State Cyclones football team


Hadisələr
 19 fevral – SSRİ Ali Sovet Rəyasət Heyətinin qərarı ilə Krım vilayətinin Rusiyanın tərkibindən çıxarılaraq Ukraynaya verilməsi.
 10 yanvar - Mingəçevir Su Elektrik Stansiyasının işə salınması.
 Cənubi İran neftinin Beynəlxalq neft konsorsiumuna icarəyə verilməsi haqqında sazış imzalanması və İranda ingilislərin neft inhisarına  son qoyulması.

Doğumlar
 21 yanvar – Rəşid Faxralı – şair, jurnalist, ehtiyatda olan mayor
 4 fevral — Andrey Karlov, Rusiya Federasiyasının Türkiyə Respublikasında fövqəladə və səlahiyyətli səfiri.
 19 aprel – Rövşən Almuradlı – Azərbaycan teatr və kino rejissoru.
 27 oktyabr – Ramiz Mirzəyev – AFFA-nın keçmiş prezidenti.
 4 noyabr – Fərman Şəkili – Azərbaycan aktyoru.
 31 dekabr – Möhsün Yazıçıoğlu – türk siyasətçisi.
 20 mart — Əlipənah Abbasov —  Azərbaycan geoloqpaleontoloqu, geologiya-mineralogiya elmlər doktoru (1993).
 5 dekabr - Sərdar Kərimov - Əməkdar həkim.
 15 may- Suzan Basso - 1998-ci ilin avqustunda həyat siğortası pulu üçün öldürülən əqli qüsurlu Lui "Buddi" Mussonun işğəncə və qətlində mühakimə olunan 6 müttəhimdən biri olan amerikalı qadın.
 Abide Pərvin

Vəfatlar
 Alan Turinq – ingilis riyaziyyatçısı və kompüter mütəxəssisi, müasir kompüterlərin qurucusu (d. 1912).
 Xasinto Benavente-i-Martines – "98-ci illər nəsli" ispan dramaturqu, 1922-ci il ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı laureatı (d.1866).
 19 may – Çarlz Ayvs – amerikalı bəstəkar.
 Opera artisti - Ağdamski (Bədəlbəyli) Əhməd Bəşir oğlu.

1954


Die Kirche St. Josef in Frankfurt-Eschersheim ist eine von drei römisch-katholischen Kirchengebäuden in Frankfurt am Main, die dem Namenspatron Josef von Nazaret geweiht sind. Sie ist die Pfarrkirche der katholischen Pfarrei St. Franziskus-Frankfurt, die den Namen des Heiligen Franziskus trägt. Die Pfarrei wird von Pfarrer Hans Mayer geleitet und darüber hinaus seelsorgerisch von Schönstatt-Patres und einem Pastoralteam betreut. Der Sakralbau befindet sich ebenso wie die beiden anderen Josefskirchen (St. Josef-Höchst und St. Josef-Bornheim) im Bistum Limburg.

Geschichte

20. Jahrhundert

Gründung
1901 wurde dem Lokalkaplan in Frankfurt-Ginnheim Kurat Freidhof die Seelsorge für die Katholiken in Eschersheim übertragen. Bereits 1904 wurde der erste katholische Gottesdienst seit der Reformation in den Räumlichkeiten der 1902 erbauten evangelischen Schule am Weißen Stein abgehalten. Im Jahr 1907 begannen die ersten Planungen für den Bau einer katholischen Kirche in Eschersheim, das damals kirchenrechtlich zum Bistum Fulda gehörte. Der Entwurf zu einem neuromanischen Kirchenbau stammt von dem Architekten Hermann Mahr, der am 17. November 1910 den Bauauftrag vom Bischöfliches General-Vikariat Fulda erhielt. Dort wurde entschieden, dass die Kirche dem Hl. Joseph geweiht werden soll.

Nach der Eingemeindung Eschersheims nach Frankfurt am Main fand der erste Spatenstich für die Kirche am 5. Dezember 1910 statt. Im darauffolgenden März wurde der Grundstein gesetzt. Am 20. August 1911 wurde das Richtfest gefeiert. Am 22. September 1912 wurden in der Kirche die fünf Glocken im Gesamtgewicht von 5597 kg geweiht. Am 29. Dezember 1912 fand die Versammlung der wahlberechtigten Katholiken Eschersheims zur Gründung der Pfarrei statt. Im Kirchlichen Amtsblatt für die Diözese Fulda wurde 1913 die von Bischof Joseph Damian Schmitt unterzeichnete Urkunde über die Errichtung der katholischen Kirchengemeinde Eschersheim vom 15. Januar 1913 und 1914 die Urkunde über die Errichtung der katholischen Pfarrei zum Hl. Joseph vom 6. Mai 1914 veröffentlicht. Am 10. Mai 1914 wurde die neue Kirche in Anwesenheit von Oberbürgermeister Georg Voigt und anderer Würdenträger von Bischof Schmitt geweiht. Erster Pfarrer war Rhaban Fröhlich, nach dem seit 1963 eine Straße in Eschersheim benannt ist.

Vorkriegszeit
Am 1. September 1930 wechselten die katholischen Gemeinden der im Laufe der Jahre nach Frankfurt eingemeindeten nördlichen Vororte, darunter auch die Gemeinde Eschersheim, vom Bistum Fulda zum Bistum Limburg. 1932 wurde die erste Orgel der Orgelbaufirma Späth geweiht.

Zweiter Weltkrieg
1941 wurde von der Orgelbaufirma Späth die Orgel erweitert. 1942 musste die Gemeinde vier der fünf Glocken für die Metallspende des deutschen Volkes abliefern. Während des Zweiten Weltkriegs erlitt die Kirche bei den Luftangriffen auf Frankfurt am Main einige kleine Schäden, wobei die gesamten Fenster am 22. März 1944 durch eine Luftmine zerstört wurden.

Nachkriegszeit
Eine der im Krieg abgegebenen Glocken wurde 1947/1948 zurückgegeben. 1948 wurden die 16 Fenster im Mittelschiff vorläufig neu verglast und 1949 die Bleiverglasung erneuert, jedoch konnten erst 1978 die letzten Fenster ersetzt werden. 1958 erhielt die Kirche ein neues Geläute der Gießerei F. W. Schilling aus fünf Glocken. Ende der 1950er Jahre waren die meisten Kriegsschäden beseitigt und das Gemeindehaus und der Kindergarten konnten eröffnet werden. Zwischen 1965 und 1966 erfolgte eine Außenrenovierung. Infolge der Liturgiereform durch das Zweite Vatikanische Konzil wurden ab 1978 im Zuge von Renovierungsarbeiten im Inneren die Kanzel und der Altar im Hochchor abgetragen.

Zwischen 1988 und 1991 wurden erneut Außenrenovierungen vorgenommen, wobei das Dach teilweise, aber der Dachstuhl erst im Jahr 2000 aufwändig saniert wurde.

21. Jahrhundert
Zum 1. Januar 2012 wurden die Pfarreigrenzen innerhalb des Bistums Limburg im Rahmen des Prozesses "Bereitschaft zur Bewegung" neu gezogen. Durch Dekret des Bischofs Franz-Peter Tebartz-van Elst wurden in Frankfurt zehn neu zugeschnittene Pastorale Räume errichtet. Ab 2012 gehörte St. Josef zum Pastoralen Raum Frankfurt-Nordost, der darüber hinaus auch die Gemeinden St. Albert in Dornbusch, Sancta Familia in Ginnheim, Allerheiligste Dreifaltigkeit in Frankfurter Berg, Herz Jesu in Eckenheim, St. Christophorus in Preungesheim, den Stadtteil Berkersheim sowie die Katholische Koreanische Gemeinde und die Syro-Malankara Katholiken umfasste. Seit 2013 besitzt die Kirche einen modern gestalteten neuen Kreuzweg. 2014 wurde das 100-jährige Jubiläum der Kirche gefeiert.

Aus dem Pastoralen Raum ist 2015 die Pfarrei neuen Typs St. Franziskus Frankfurt entstanden.  Dazu gehört die Zentralisierung bestimmter Aufgaben, wie des Pfarrbüros.

Lage und Verkehrsanbindung
Die St. Josefskirche befindet sich im Frankfurter Stadtteil Eschersheim in der Josephskirchstraße, in direkter Nachbarschaft zur U-Bahn-Station Weißer Stein.

Literatur

Weblinks

  (abgerufen am 20. November 2019)
 Website der Pfarrei St. Franziskus (abgerufen am 20. November 2019)
 Webseite des Kirchortes St. Josef Eschersheim (abgerufen am 15. November 2019)

Einzelnachweise

Frankfurt am Main
Josefskirche
Frankfurt am Main
Josefskirche
Josefskirche
Frankfurt-Eschersheim
Erbaut in den 1910er Jahren
Neuromanisches Kirchengebäude
Neuromanisches Bauwerk in Hessen

St. Josef (Frankfurt-Eschersheim)


那賀郡(なかぐん・ながぐん)

一覧
 那賀郡 - 徳島県(阿波国)の郡。
 那賀郡 (静岡県) - 静岡県(伊豆国)にあった郡。
 那賀郡 (和歌山県) - 和歌山県(紀伊国)にあった郡。
 那賀郡 (島根県) - 島根県(石見国)にあった郡。

関連項目
 那賀 (曖昧さ回避)
 那珂 (曖昧さ回避)
 那珂郡 (曖昧さ回避) - 上記の各郡も史料によってはこのように表記される場合がある。

那賀郡 (曖昧さ回避)


Կապրիլե (), կոմունա Իտալիայի Պիեմոնտ մարզի Բիելլա գավառում։

Բնակչությունը կազմում է՝ 210 մարդ (2008)։ Բնակչության խտությունը՝ 19 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 11 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 13864։ Հեռախոսային կոդ՝ 015։

Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Կոմունայի վարչակազմ
 Հեռախոս. 015 767791

Արտաքին հղումներ
 Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
 http://www.istat.it/english/

Իտալիայի բնակավայրեր

Կապրիլե


An Bradyidius saanichi in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Park hadton 1966. An Bradyidius saanichi in nahilalakip ha genus nga Bradyidius, ngan familia nga Aetideidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Bradyidius

Bradyidius saanichi


Բաժնետոմսերի հսկիչ ծրար, բաժնետոմսերի այն մասը, որն իր տիրոջը փաստացի գերիշխանություն է ապահովում բաժնետիրական ընկերությունում։ Հսկիչ ծրարները կենտրոնանում են ֆինանսական կապիտալի մագնատների մոտ, որոնք մասնակցությունների համակարգի միջոցով լիիրավ տիրում են բաժնետիրական ընկերությանը նաև այն դեպքում, երբ բաժնետոմսերի հսկիչ ծրարը կազմում է 20 - 30 և ավելի փոքր տոկոս, չնայած, ձևականորեն պետք է կազմի 50-ից ավելին։

Փաստաթղթեր

Բաժնետոմսերի հսկիչ ծրար


Միսադա (, ), լքված քաղաք Սիրայի Արաբական Հանրապետության հարավում՝ Ալ-Կունայտրայի մարզում։ Հանդիսանում է Միսադայի շրջանի վարչական կենտրոնը։ Քաղաքի գտնվում է ՄԱԿ-ի խաղաղապահ առաքելության հսկողության տակ գտնվող տարածքի անմիջական հարևանությամբ։ Բնակչությունը՝ ։

1960 թվականին՝ նախքան Վեցօրյա պատերազմը (1967), շրջանն ուներ 26 գյուղ և 39 ագարակ։ Գոլանի բարձունքներում կլիման թույլ էր տալիս գյուղատնտեսության զարգացմանը։ Այժմ բնակչության մասին տեղեկություններ չկան։ Քաղաքն ամբողջովին ավերված է։

Ծանոթագրություններ

Սիրիայի քաղաքներ
Ալ-Կունեյտրայի գավառ

Մասադա


Vətəni Şimali Amerikadır. 1832-ci ildə Londonda Mədəni Bitkilər Cəmiyyətinin katibi Corc Sabininin şərəfinə adlandırılmışdır. Orta hündürlükdə, çoxaylı gövdəyə malik ağacdır. Budaqları qısa olub, müxtəlif tərəflərə əyilmişdir. Qabığı boz-qonur, qalın, dərin qırışlıdır. Zoğları nazik, mavi-yaşıl rəngli, çılpaq və qırışlıdır. Tumurcuqları xırda, silindrik olub, uzunluğu 1,5-2 sm-dir. Qatranlı, qabıqların kənarları məxməri, açıq-qonurdur. İynəyarpaqların 3 ədədi bir yerə birləşmiş, bir-birindən aralı və sallaqdır, budaqların üzərində 3 ilə qədər qalır. Açıq mavi-yaşıl rəngli olub, uzunluğu 20-30 sm və eni 1,5 mm-dir, kənarları dişlidir, qatran kanalları parenximdə yerləşir. Qozaları iridir, uzunluğu 15-20 və eni 10-15 sm-dir. Toxumların saplaqları əyilmiş formadadır, qırmızı-qonur rəngdədir, uzunluğu 3-4 sm, qanadın uzunluğu 1 sm-dir. Cavan zoğları tez böyüyür, kölgəyə soyuğa və quraqlığa davamlı istisevən ağac cinsidir. Çimləşmiş gillicəli torpaqlarda yaxşı bitir. Dekorativ ağacdır. Azərbaycan da Abşeron da, Lənkəran da, Gəncə də, Astara da becərilir.
Qruplarda və ya açıq sahələrdə tək əkinlərdə istifadə edilir.

Məlumat mənbələri:
Деревья и кустарники СССР. т.3.1954; Флора Азербайджана. т.5. 1954; Azərbaycanın ağac və kolları. III cild. 1970; Azərbaycanın "Qırmızı" və "Yaşıl Кitabları"na tövsiyə olunan bitki və bitki formasiyaları. 1996; Azərbaycan florasının konspekti. I-III cildlər. 2005; 2006; 2008.

İstinadlar
"Azərbaycan dendraflorasi" I cild, Baki, "Elm", 2011, 312 səh.

İstinadlar
Tofiq Məmmədov, Elşad Qurbanov, Tariyel Talıbov.

Şam ağacı

Dekorativ ağaclar

Sabini şamı


She steat va bunnit 'sy vlein 1861 va Reeriaght yn Iddaal (). V'ee currit er bun tra dy row Ree Victor Emmanuel II y Tardeen fogrit magh myr Ree yn Iddaal. Va'n steat bunnit myr eiyrtys er co-unnaneyssey yn Iddaal fo cleayney Reeriaght y Tardeen. Haink jerrey lesh y reeriaght 'sy vlein 1946 lurg y Nah Chaggey Dowanagh tra ren ny h-Iddaalee reih corys pobblaghtagh ayns refrane.

Shennaghys yn Iddaal
Iddaal

Reeriaght yn Iddaal


Ortigueira, dewleta İspanya de eyaletê Galiçya de yew belediyay wılayetê A Coruñao.

Embıryani

Sûkê wayiye

Nıfus
Grafikê diagrami sero gorey serran ra nıfusê Ortigueira;

Bıvênên
 Belediyey A Coruña

Çımey

Ortigueira
Belediyey A Coruña

Ortigueira


Laguna Verde môže byť:
 Sídlo
 mesto v Čile, pozri Laguna Verde (Čile)
 obytný komplex v Hongkongu, pozri Laguna Verde (Hongkong)
 Jazero
 jazero v Čile, pozri Laguna Verde (jazero, Čile)
 jazero v Bolívii, pozri Laguna Verde (jazero, Bolívia)
 Sopka
 sopka v Čile, pozri Laguna Verde (sopka)
 elektráreň
 jadrová elektráreň v Mexiku, pozri Laguna Verde (elektráreň)

Laguna Verde


Pararge est genus papilionum familiae Nymphalidarum.

Species
 Pararge aegeria (Linnaeus, 1758)
 Pararge xiphia (Fabricius, 1775)
 Pararge xiphioides Staudinger, 1871

Pararge adrastoides

Notae
 De genere apud situm nic.funet.fi

Elymniini
Taxa Hübner
Taxa 1819

Pararge


Albanian heraldry is the use of heraldic symbols in Albania. The earliest form of Albanian heraldry is from the late 12th century, with the creation of the first Albanian medieval state, the Principality of Arbanon in 1190. During the 13th to the 15th century, a great number of medieval Albanian noble families had at their coat of arms the symbol of eagle like the Kastrioti, Muzaka, Arianiti, Dukagjini, but the most prominent being the Kastrioti's coat of arms, having a black double headed eagle, which became a national symbol of the Albanians during Skanderbeg's reign in the 15th century, as well as the official national flag of Albania from 1912.

The discipline of heraldry has its roots in 11th century Europe, at the same time that regulations emerged on the display of military guns, seals and feudal flags by empires and military coalitions.

The most prominent symbol of the Albanian heraldry is the eagle.

History
The well known Croatian researcher Milan Šufflay, who specialized in Albanian studies, wrote: "In the Albanian lands, heraldry was used early in ceremonies and chancelleries...since their contacts with the Anjou and the French knights..."

The heraldic emblem of Arbanon (Arbër) was discovered in Gëziq (Mirditë) and dates from the 12th century. It was set on an architectural ensemble of artistic values and written in Latin, considered the language of nobility at the time. The early emblem of the Muzaka was discovered during the same period and it displays a water stream with two torches on each side. The family later adopted a bicephalic Eagle as base.

Over the centuries, heraldry had been widely used not only by wealthy individuals and princes but also by cities, state institutions, religious and artisanal societies, etc. Albania had a development of heraldry in all forms. From medieval times, there are different samples and continuous changes of emblems based on the creation of new coalitions and marriages.

When Andrea Thopia got married, the emblem of his seal changed by including the symbols of the French Kingdom, to which he became the groom. Acknowledging the despot title, the House of Muzaka, made use of the two-headed eagle to which it was added the 6 pointed star of the Balšić family, whom it was dependent. In this line, the grandson of Skanderbeg, who joined the church hierarchy, added a triangle to the inherited symbols of the House of Kastrioti emblem, which stands for the holy trinity and also made some changes to its color scheme.

Heraldry also developed from the influence of the Albanian folk symbols and is found in many materials and cultural objects together with the myths, cults and ritual explanations.

The 14th century heraldic seal of the Topia was preserved at the Saint Gjon Vladimir's Church in Elbasan (collection of the National History Museum, Tirana) and it is produced according to all heraldry regulations of the time. It is carved from the local master Dhimitër Spada and it is accompanied by a writing in 3 languages: Latin, Greek and Slavic, showing that the herald of this noble Albanian family was a very well known artist. The seal is the highest level of artistic development in heraldry because new elements were introduced according to a defined regulation. The unification of these decorative-artistic elements was the seal.

In Medieval times, noble families also had their flags similar to the heraldry emblems. On the eve of the League of Lezhë on March 2, 1444, the people unified and recognized the flag of the House of Kastrioti as their flag. Following centuries of occupation by the Ottoman Empire, the cultural identity of the people in this region suffered a shock, and its influence on heraldry left a mark. Today, Albanian heraldry in general consists of a mix of traditional Heraldry as well as Socialist Heraldry.

See also
 Coat of arms of Albania (Armorial)
 Emblem of Kosovo (Armorial)
 Flag of Albania (List)
 Flag of Kosovo (List)

References

Albanian heraldry


David Copperfield (natus nomine David Seth Kotkin die 16 Septembris 1956 in Metuchen in Nova Caesarea) est clarissimus magus Americanus. Pseudonymum sumpsit nomen personae mythistoriae eiusdem nominis a Carolo Dickens compositae.

Nexus externi

 Pagina officialis
 magicpedia de Davide Copperfield

Magi
Artifices Civitatum Foederatarum

David Copperfield


Solisko môže byť:

jeden z vrchov vo Vysokých Tatrách:
 Solisko (hrebeň)
 Furkotské Solisko ()
 Malé Solisko ()
 Predné Solisko ()
 Prostredné Solisko ()
 Štrbské Solisko ()
 Veľké Solisko ()
 Mlynické Solisko ()
vrch () v Čergove, pozri Solisko (vrch v Čergove)
vrch () v Javorníkoch, pozri Solisko (vrch v Javorníkoch)
vrch () v Spišskej Magure, pozri Solisko (vrch v Spišskej Magure)
liečebný dom na Štrbskom Plese, pozri Liečebný dom Solisko
potok v Čergove, pozri Solisko prítok Slatvinca

Pozri aj
Soliská

Solisko


Homunkulieschen ist eine deutsche Filmparodie in zwei Akten von 1916. Der Film, sowie seine Fortsetzung Homunkulieschen wird Filmdiva aus demselben Jahr, ist eine Parodie auf die im selben Jahr erschienene Filmreihe Homunculus.

Handlung
Die Ärztin Girlande Klagenfurt will einen künstlichen Menschen herstellen, der intelligent ist, aber auch Emotionen haben kann. Als Dozentin widmet sie sich mit besonderer Begeisterung den Vorlesungen zum Homunkulus, die immer besonders gut besucht sind. In einer ihrer Vorlesungen eröffnet sie den anwesenden Studenten, dass aufgrund ihrer erfolgreichen Forschungen in 14 Stunden ein künstlicher Mensch geboren werden wird. Ihrer Famula Euphemia wird die Maschine erklärt, die das Homunkulus-Ei ausbrütet. Euphemia jedoch ist neugierig und will das Homunkulus-Ei genauer betrachten. Dabei fällt es ihr zu Boden und zerbricht. In ihrer Not begibt sie sich zu ihrem Cousin, dem Obsthändler Knötschke, dessen Frau gerade Zwillinge auf die Welt gebracht hat. Da die beiden bereits acht weitere Kinder haben, gibt ihr Onkel ihr eines der beiden Kinder, das Neugeborene Lieschen. Euphemia stellt schließlich Lieschen als den neugeborenen Homunkulus vor. Girlande Klagenfurt triumphiert.

Erst 16 Jahre später kommt alles ans Licht. Lieschen hat in der Vergangenheit unter ihrem Leben gelitten, hatte sich in den jungen Karl verliebt und versucht, aus ihrer Gefangenschaft bei Girlande Klagenfurt zu fliehen. Obsthändler Knötschke, der reich geworden ist und das weggegebene Lieschen nie vergessen hat, erscheint bei Euphemia und kann Lieschens wahre Identität aufdecken. Nun steht auch einer Heirat von Lieschen und Karl nichts mehr im Weg.

Hintergrund
Der Film hat eine Länge von rund 840 Metern. Produktionsfirma war die Firma des Christoph Mülleneisen Berlin-Charlottenburg/ Köln. Die Polizei Berlin belegte ihn im Oktober 1916 mit einem Jugendverbot (Nr. 39902).

Die Uraufführung fand am 3. November 1916 im Tauentzienpalast statt.

Literatur
 Homunkulieschen. In: Die Filmwoche, Nr. 185, 1916 (beforecaligari.org).

Weblinks

Einzelnachweise

Filmtitel 1916
Deutscher Film
Schwarzweißfilm
Stummfilm
Science-Fiction-Film
Filmparodie

Homunkulieschen


レガシーは、マジック・ザ・ギャザリングの大会ルール(フォーマット)のひとつ。

このフォーマットではいままでに発売されたすべての基本セットとすべてのエキスパンションのカードが使用できる。入門セット(ポータルなど)のカードやプロモーションカードも使用可能である。このようなフォーマットには他にヴィンテージがあるが、レガシーには制限カードが無く禁止カードのみである。
廃止されたフォーマットであるタイプ1.5とはカードプールこそ同じだが、禁止カードの指定方法がヴィンテージと切り離されたため、似て非なるフォーマットである。

フォーマットの特徴としてはパワー・ナインを筆頭としたパワーカードが軒並み禁止されていることもあり、カードプールの割には低速な環境。しかしカードの禁止基準は「先攻2ターン目で勝負を決めるデッキ」となっており、すなわち(それに違反しない)早いデッキも存在するため、決して速度をおろそかにはしてはいけない環境となっている。また、実際に勝負が決まるターンは遅くとも、それより前に事実上抵抗不可能にするデッキも存在するため、遅いデッキならばそれらに対抗する手段を用意することが必要である。

以前は、日本では競技人口が少なめのフォーマットであったが、都市圏を中心に競技人口が上昇傾向にあり、草の根大会の数も増えてきている。2015年にはグランプリ京都15にて、日本初、そしてアジア太平洋地域で初のレガシーグランプリが開催された。

Magic Onlineでもサポートされているが、基本的にサポートされているカードが第7版以降/ミラージュ・ブロック以降となっており、それ以前のカードは特殊セットに収録されているものの入手性に難があるカードも存在する。また、一部カードはそもそも収録されていないこともあり、アナログ環境とは違うデッキを要求されることがある。しかし再録禁止ポリシーはMOでは適用されないため、紙で組むよりはかなり安く組めることが多い。

禁止カード
2018年7月現在、アンティに関するすべてのカード9枚、カード・タイプが「策略」であるカード(コンスピラシー、コンスピラシー:王位争奪に収録されているドラフト専用カード)25枚、「人種や文化に対し攻撃的なカード」とされた7枚と、以下のカードが禁止カードとして指定されている。

 Ancestral Recall
 アーカムの天測儀/Arcum's Astrolabe
 天秤/Balance
 Bazaar of Baghdad
 Black Lotus
 チャネル/Channel
 Chaos Orb
 死儀礼のシャーマン/Deathrite Shaman
 Demonic Consultation
 悪魔の教示者/Demonic Tutor
 時を越えた探索/Dig Through Time
 戦慄衆の秘儀術師/Dreadhorde Arcanist
 大地の知識/Earthcraft
 Falling Star
 Fastbond
 閃光/Flash
 大あわての捜索/Frantic Search
 ギタクシア派の調査/Gitaxian Probe
 ゴブリン徴募兵/Goblin Recruiter
 噴出/Gush
 隠遁ドルイド/Hermit Druid
 伝国の玉璽/Imperial Seal
 Library of Alexandria
 夢の巣のルールス/Lurrus of the Dream-Den
 魔力の墓所/Mana Crypt
 マナ吸収/Mana Drain
 魔力の櫃/Mana Vault
 記憶の壺/Memory Jar
 精神的つまづき/Mental Misstep
 精神錯乱/Mind Twist
 精神の願望/Mind's Desire
 Mishra's Workshop
 Mox Emerald
 Mox Jet
 Mox Pearl
 Mox Ruby
 Mox Sapphire
 神秘の教示者/Mystical Tutor
 ネクロポーテンス/Necropotence
 ドルイドの誓い/Oath of Druids
 王冠泥棒、オーコ/Oko, Thief of Crowns
 師範の占い独楽/Sensei's Divining Top
 Shahrazad
 頭蓋骨絞め/Skullclamp
 太陽の指輪/Sol Ring
 露天鉱床/Strip Mine
 適者生存/Survival of the Fittest
 Time Vault
 Time Walk
 Timetwister
 修繕/Tinker
 トレイリアのアカデミー/Tolarian Academy
 宝船の巡航/Treasure Cruise
 死の国からの脱出/Underworld Breach
 吸血の教示者/Vampiric Tutor
 Wheel of Fortune
 意外な授かり物/Windfall
 レンと六番/Wrenn and Six
 ヨーグモスの取り引き/Yawgmoth's Bargain
 ヨーグモスの意志/Yawgmoth's Will
 黎明起こし、ザーダ/Zirda, the Dawnwaker

脚注

れかしい

レガシー (マジック:ザ・ギャザリング)


Die 8. Squash-Weltmeisterschaft der Frauen ( 1992 Women's World Open Squash Championship) fand vom 3. bis 10. Oktober 1992 in Vancouver, Kanada, statt. Im direkten Anschluss fand am selben Ort die Weltmeisterschaft der Mannschaften statt. Das Gesamtpreisgeld betrug 35.000 US-Dollar.

Im Endspiel traf Titelverteidigerin Susan Devoy auf Michelle Martin, die nach ihrem Halbfinalsieg gegen die Vizeweltmeisterin Martine Le Moignan erstmals in einem Weltmeisterschaftsfinale stand. Devoy entschied die Partie mit 9:4, 9:6 und 9:4 klar für sich und gewann ihren insgesamt vierten WM-Titel. Zum zweiten Mal war es ihr zudem gelungen, ihren Titel zu verteidigen.

Ergebnisse

Setzliste

Hauptrunde

Halbfinale, Finale

Obere Hälfte

Obere Hälfte 1

Obere Hälfte 2

Untere Hälfte

Untere Hälfte 1

Untere Hälfte 2

Weblinks
 Ergebnisse auf squashinfo.com (englisch)

1992
Squashturnier in Vancouver
Turnier der WSA Tour 1992/93

Squash-Weltmeisterschaft der Frauen 1992


Gerrit Berveling (natus die 1 Aprilis 1944 ad Vlaardingen Bataviae) est linguisticae peritus, interpres, sermonis Esperantici fautor Nederlandicus, et redactor rubricae quae nuncupatur Vita spiritalis in periodico Monato (ab anno 1992); similiter satagit rerum ingeniosiarum in periodico quodam litteris dedicato quod Fonto nuncupatur. Ex anno 2009, praeses fuit Associationis Esperanticae Bataviae.

Vita
Muneribus duobus fungebatur: magistri in linguis Graeca antiqua, Latina, Italica, et pastoris Remonstrantium. Annos quattuordecim grammaticus fuit sicut Orbilius, annos quattuordecim insequentes praedicavit in ecclesiis. Inter annum 1998 et rude donationem (anno 2011) denuo in schola inveniebatur.

Scripsit litteras forma diversissimas (poeticae, pedestris, adnotationum) transtulitque opera ex aliis idiomatibus. In conventibus Esperanticis saepe praedicatoris partes agit. Praemium OSIEK ei tributum est anno 2003 propter translationes omnes.

Annos tredecim natus parentes reliquit desiderans sacerdotem romanum-catholicum fieri. In seminario fruebatur educatione superiori et perlegit classi quinta Sacras scripturas omnes. Id eum ita percussit, ut seminario relicto classicus philologus factus est in lyceo. Novam religiosam patriam invenit denique in conventu liberae Ecclesiae Remonstrantium, ubi theologiae studiis incumbens etiam pastor factus est. Biblicos textus accuratissime scrutantes ad finem venit eos "verba Dei" esse non posse: propter versiones interdum cum aliis discrepantes, quod attinet ad copiam canonice acceptorum librorum eorumque ordinem.

In (quotannis faciendo) Universali congressu Esperantico anno 2013 Reykiavicae celebrato honore affectus est propter assiduum conversionum laborem, recipiens diploma Diplomo pri Elstara Arta Agado de UEA.

Opera omnia

Conversiones in linguam Esperanticam

ex Latino
 Antologio latina 1 + 2 - Chapecó: Fonto (Serio Oriento-Okcidento; 30, Fonto, Chapecó 1998) - Volumina ambo complectuntur paginas 576.
 Antologio Latina 3, Julia-Klaŭdia Dinastio, ĉ 10 – ĉ 75 p.Kr, Chapecó: Fonto, 2009, 217 p.
 Antologio Latina 4, La Arĝenta Latina, ĉ 75 - ĉ 200 p.Kr., Chapecó: Fonto, 2012, 331 p.
 Antologio Latina 5, Frua Kristanismo, ĉ 200 - ĉ 350 p.Kr., Chapecó: Fonto, 2014, 347 p.
 Catullus, Gaius Valerius (Katulo): Amo malamo - Breda: VoKo,1991. - 24 p. (VoKo-numeroj; 10)
 Cicero, Marcus Tullius: La sonĝo de Skipiono (Cicerono|Marko Tulio Cicerono. Trad. el la latina de Hjalmar Johannes Runeberg kaj de Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1994. - 24 p. (Voko-numeroj; 17)
 Cipriano: La Unueco de la Katolika Eklezio - Zwolle: VoKo, 2006. - 44 p. (Voĉoj Kristanaj; 25)
 El tiom da jarcentoj: malgranda antologio de latina poezio - Breda: VoKo, 1994. - 48 p. (VoKo-numeroj; 16)
 Erasmus, Desiderius: Laŭdo de l' Stulteco (Erasmo|Erasmo de Roterdamo. El la latina trad. Gerrit Berveling. Ilustr. de Hans Holbein la Juna. Antaŭparolo: Hunfridus Tonkin. Enkonduko: Albert Goodheir. - Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio, 1988. - 111 p. (Serio Oriento - Okcidento; 24)
 Erasmus, Desiderius: Antaŭparoloj al la Nova Testamento - Zwolle: VoKo, 2011. - 88 p. (Voĉoj Kristanaj)
 Horatius Flaccus, Quintus: Romaj odoj (Horacio|Kvinto Horacio Flako. Trad. el la latina Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1991. - 24 p. (VoKo-numeroj; 9)
 Hus, Jan: Defendo de la libro pri la triunuo (Jan Hus|Johano Hus. Trad. el la latina Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1989. - 18 p. (Vo^coj kristanaj; 18)
 Martialis, Marcus Valerius: Da mav' estos neniam sat! (Marcialo|Marko Valerio Marcialo. Trad. el la latina de Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1991. - 20 p. (Voko-numeroj; 14)
 Perpetua kaj Feliĉita|La pasiono de Perpetua kaj Feliĉita (trad. el la latina Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1996. - 28 p. (Voĉoj kristanaj; 24)
 Giovanni Pico della Mirandola: Parolado pri la Homa Digno - Chapecó: Fonto, 2010, 57 p.
 Sallustius Crispus, Gaius: La konspiro de Katilino (Salustio|Kajo Salustio Krispo. - Chapecó: Fonto,1995. - 71 p.
 Seneca, Lucius Annaeus <Philosophus>: La apokolokintozo de l' Dia Klaŭdo (Seneko). Trad. el la latina Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1990. - 24 p. (Voko-numeroj; 7)
 Seneca, Lucius Annaeus <Philosophus>: Konsolo al sia patrino Helvia (Seneko). Trad. el la latina Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1990. - 32 p. (Voko-numeroj; 8)
 Seneca, Lucius Annaeus <Philosophus>: Oktavia (teatraĵo atribuita al Seneca). El la latina trad. Gerrit Berveling. - Antwerpen: Flandra Esperanto-Ligo, 1989. - 60 p. (Serio "Stafeto"; 9)
 Tertullianus, Quintus Septimus Florens: Apologio (Enkonduko, trad. kaj komentaro de Gerrit Berveling. - Vlaardingen: Berveling, 2a eld. 1982 - 116 p. (Voĉoj kristanaj; 2)
 Tertullianus, Quintus Septimus Florens: Kuraĝigo por la martiroj (Tertuliano. Trad. de Gerrit Berveling. - 2. preso Vlaardingen: VoKo, 1986. - 12 p. (Voĉoj kristanaj; 12)
 Tibullus, Albius: Elegioj (Tibulo. Trad. Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1998. - 76 p. (Voko-numeroj; 18)

ex Batavico
 Freya Berveling: Elekto de la poemoj de Freya, okaze de ŝia nupto al Wouter van Dam, 7 septembro 1992 - Breda: VoKo, 1992. - 82 p. (Voko-numeroj; 15)
 Simon Carmiggelt: Morgaŭ denove ni vidu - Antverpeno: FEL 2002, 128 p.
 Louis Couperus: Fatalo (VoKo-serio, nr 24, Zwolle 2008, 137 p.)
 Louis Couperus: Pri vagabondoj kaj friponoj, pri damoj kaj kavaliroj - Rotterdam: UEA, 2008, 183 p.
 Stephan Lang: La Talpoĉasisto - Antverpeno: FEL 2008, 128 p.
 Stephan Lang: La Transilvania Nupto - VoKo, Zwolle 2010, 159 p.
 Harry Mulisch: Du virinoj (14a Aufl. - Chapecó: Fonto, 1992. - 140 p.)
 La Remonstranta Frataro: informilo pri liberala eklezio nederlanda el la nederlanda trad. Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1990. - 20 p. (Voĉoj kristanaj; 19)
 Hans Warren: Ŝtono de helpo (trad. Gerrit Berveling. - 's-Gravenhage: Esperanto Kultura Servo, 1989. - 72 p.)
 G. M. W. R. de Wert: Interveno ĉe la generado - etika vidpunkto (El la nederlanda trad. Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1990. - 28 p. (Voĉoj kristanaj; 20)
 Sinkonservo (Artikelsammlung über Atomwaffen und Christentum; verschiedene Autoren, hrsg. von Innerkirchlichen Friedensrat. Übersetzt unter der Redaktion von Gerrit Berveling.

ex lingua Hebraica
 Nombroj (el la hebrea trad. Gerrit Berveling.) - Chapecó: Fonto,1999. - 105 p.

ex Graeco
 La duakanonaj libroj; / el la helena trad. Gerrit Berveling. Ilustr. de Gustave Doré. - Chapecó: Fonto, 2001 - Du volumoj: 263 + 261 p.
 Flanke je Jesuo; la Nova Testamento, volumo 3 - Agoj, Al la Hebreoj, Leteroj de Jakobo, Petro, Johano kaj Judaso, Apokalipso - Zwolle: VoKo, 2010,244 p.
 Herakleitos: La fragmentoj (Heraklito. El la helena trad. Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1990. - 32 p. (VoKo-numeroj; 6)
 Apostolus Iacobus: La Praevangelio laŭ Jakobo (el la greka trad. Gerrit Berveling. - Breda: VoKo, 1990. - 16 p. (Voĉoj kristanaj; 21)
 Evangelista Ioannes: La bona mesaĝo de Jesuo laŭ Johano (el la helena originalo) - Chapecó: Fonto, 1992. - 92 p. (Fonto-kajeroj; 9)
 Lukianos: Lukio aŭ azeno (Lukiano. Trad. Gerrit Berveling. - Vlaardingen: VoKo,1988. - 40 p. (Vlardingenaj kajeroj; 4)
 Lukianos: Veraj Rakontoj (Lukiano. Trad. Gerrit Berveling. - Zwolle: VoKo,2006. - 58 p. (VoKo-numeroj; 22)
 Evangelista Lucas: La bona mesaĝo de Jesuo laŭ Luko (el la helena trad. Gerrit Berveling. - Chapecó: Fonto, 1992. - 90 p. (Fonto-kajeroj; 8)
 Evangelista Marcus: La bona mesaĝo de Jesuo laŭ Marko (el la helena originalo trad. Gerrit Berveling. - Chapecó: Fonto, 1992. - 64 p. (Fonto-kajeroj; 6)
 Evangelista Matthaeus: La bona mesaĝo de Jesuo laŭ Mateo (el la helena trad. Gerrit Berveling. - Chapecó: Fonto, 1992. - 84 p. (Fonto-kajeroj; 7)
 Apostolus Paulus: La leteroj de Paŭlo kaj lia skolo (el la helena trad. Gerrit Berveling. - Chapecó: Fonto, 2004. - 255 p.

diversis ex idiomatibus
 Maria Magdalena: La evangelio laŭ Maria Magdalena (prezento far Gerrit Berveling. - Vlaardingen: VoKo, 1985. - 12 p. (Voĉoj kristanaj; 8)
 Apostolus Thomas: La Evangelio kopta laŭ Tomaso / trad. Gerrit Berveling. - 2. korektita eld. Breda: VoKo, 1994. - 16 p. (Voĉoj kristanaj; 22)
 La duakanonaj libroj, volumo 3 / La libroj el la Greka kaj la Rusa Ortodoksio / el la helena kaj el la latina trad. Gerrit Berveling. Zwolle: VoKo, 2008 - 233 p.

Translationes in Batavicam linguam ex Bohemica auxilio Esperanticae linguae adhibito
 Luisteren naar de ziel (Ekaŭdi la animon), de Věra Ludíková

Propria opera (Esperantice pacta)
 Ajnasemajne; skizoj el la vivo de Remonstranta pastoro - Chapecó: Eld. Fonto, 2006. - 95 p.
 Ĉu ekzistas specifa Esperanto-kulturo? (En: Esperanto kaj kulturo - sociaj kaj lingvaj aspektoj: aktoj de la 19-a Esperantologia konferenco en la 81-a Universala Kongreso de Esperanto, Prago 1996; p. 29-32
 De duopo al kvaropo - Breda: VoKo, 1995. - 80 p. (Voko-numeroj; 20)
 Eroj el mia persona vivo (En: Lingva arto: jubilea libro oma^ge al William Auld kaj Marjorie Boulton/ edidit: Benczik, Vilmos; p. 20 - 24
 Esperanto-literatuur van de laatste 25 jaar: enkele kanttekeningen - 's-Gravenhage: Vereniging "Esperanto Nederland", AfdelingDen Haag, 1994. - 28 p.
 Fadenoj de l' amo (Antauparolo: Aldo de' Giorgi). - Chapecó: Eld. Fonto, 1998. - 104 p. (Fonto-serio; 37)
 Kanto pri Minotauro: kaj aliaj poemoj - Antwerpen: Flandra Esperanto-Ligo, 1993. - 135 p. (Serio "Stafeto"; 17)
 Kie oni trovas tion en la Korano? - Vlaardingen: VoKo, 1986. - 32 p. (Serio "Voĉoj Kristanaj"; 11)
 Kio fakte estis nova en la Renesanco? - EN: IKU Internacia Kongresa Universitato, 59a sesio, Florenco, Italio, 29 julio - 5 aŭgusto 2006. Eld. UEA
 Mia pado: tekstoj el 25 jaroj - Chapecó: Eld. Fonto, 1997. - 308 p.: bibliogr. p. 302 - 308(Fonto-serio; 35)
 Odoj & aliaj poemoj - Zwolle, 2009. - 51 p. (VoKo-serio nr 23)
 La morto de Jesuo kaj kio poste? (En: La evangelio lau Petro / Petro <apostolo>; p. 8
 Streĉitaj koroj - Breda: VoKo, 1995. - 80 p. (Voko-numeroj; 21)
 Tradukado de bibliaj tekstoj, specife en Esperanto. Kelkaj personaj spertoj; Bibelübersetzung, insbesondere im Esperanto. Einige persönliche Erfahrungen <resumo>; Biblical translation, especially in Esperanto: Some personal experiences <resumo>/ - En: Studoj pri interlingvistiko: festlibro omaĝe al la 60-jariĝo de Detlev Blanke / Hrsg.: Fiedler, Sabine; p. 455 - 466, bibliogr. p. 465 -466
 Tri 'stas tro (poemciklo) - Vlaardingen: VoKo,1987. - 44 p. (Vlardingenaj kajeroj; 2); dua eldono ĉe Fonto, 1988.
 Trifolio (versaĵoj trilingve) - Vlaardingen: VoKo,1988. - 48 p. (Vlardingenaj kajeroj; 5)
 La unuaj 25 jaroj en mia memoro - Breda: VoKo, 1994. -80 p. (Voko-numeroj; 19)
 Vojaĝimpresoj el Siberio kaj Japanio - Chapecó - Eld. Fonto, 2008 - 143 p.
 Kiu Ĉi Mi? - VoKo-serio n-ro 29, Rijswijk, 204 p.

Alia
 Plures symbolae tertio in volumine periodici inclutissimi Beletra Almanako

Nexus externi
Interreti insunt sequentes translationes:
 Lukio aŭ Azeno
 Veraj Rakontoj
 Juĝo pri la Diinoj
 Dialogo de la Dioj: Pozidono kaj Hermeso
 Dialogo de la Dioj: Zeŭso kaj Ganimedo
 Filozofo-merkato
 Semonido el Samoso - Satiro pri la Virinoj
 Epikteto - Manlibreto
 Hermiaso - Satiro pri la profanaj filozofoj
 1 Ezra
 1 Makabeoj
 2 Makabeoj
 Saĝeco de Jesuo Siraĥ
 Tobit
 Judit
 Libri Bervelingenses sive de Berveling secundum catalogum Collectionum linguarum arteficiosarum Nationalis bibliothecae Austriacae

Notae

Nati 1944
Homines vivi
Auctores Esperantici
Clerici Nederlandiae
Grammatici
Interpretes textuum Graecorum
Interpretes textuum Hebraicorum
Interpretes textuum Latinorum
Interpretes textuum Nederlandicorum
Philologi Biblici
Philologi Nederlandiae
Scriptores Nederlandiae
Theologi

Gerrit Berveling


Emmanuel John Chibuike (* 10. Oktober 1988 in Enugu) ist ein nigerianischer Fußballspieler. Der Mittelfeldspieler bestritt seine bisherige Profikarriere nach seinem Wechsel nach Europa 2009 in Schweden, Norwegen, Israel und der Türkei.

Werdegang
Chibuike wechselte Anfang 2009 zum Göteborger Klub BK Häcken, nachdem er zuvor bei seinem Heimatverein Rangers International erste Schritte im nigerianischen Erwachsenenfußball gemacht hatte. Zu Beginn seiner Zeit in Schweden noch Ergänzungsspieler, entwickelte sich der Mittelfeldspieler im Verlauf der Spielzeit 2009 schnell zu einem Garanten für die Etablierung des Aufsteigers in der höchsten Spielklasse. Direkt als Liganeuling verpasste die Mannschaft um Jonas Henriksson, Johan Lind und Mattias Östberg als Tabellenfünfter nur knapp den Europapokal, dabei hatte er mit sechs Saisontoren in 22 Spielen entscheidenden Anteil. Zu Beginn der folgenden Spielzeit war er mit der Mannschaft kurzzeitig Tabellenführer, reichte es jedoch am Saisonende nur zum achten Tabellenplatz. Nach guten Leistungen auch in der ersten Jahreshälfte 2011 wechselte er kurz vor Ende der Wechselperiode zum norwegischen Rekordmeister Rosenborg Trondheim, bei dem er einen bis Ende 2014 gültigen Kontrakt unterzeichnete.

In Norwegen zeigte Chibuike direkt seine Torgefahr, in seiner ersten Halbserie erzielte er in elf Spielen sechs Tore. Damit erreichte er mit dem Meister des Vorjahres als Tabellendritter die UEFA Europa League. Wenngleich der Klub auch in den folgenden beiden Spielzeiten sich unter den besten drei Mannschaften der norwegischen Meisterschaft platzierte, war die Zeit für Chibuike weniger erfolgreich. Im Laufe der Spielzeit 2012 rückte er unter Trainer Jan Jönsson zeitweise ins zweite Glied und auch unter dessen Nachfolger Per Joar Hansen schwankte er zwischen Startelf und Ersatzbank. Dennoch sammelte er bis zur Sommerpause 2014 66 Erstligaspieler für Rosenborg BK in der Tippeligaen, in denen er 19 Tore erzielt hatte.

Anfang Juli 2014 wechselte Chibuike in die Türkei und unterschrieb einen Vertrag bei Gaziantepspor.  Im Juli 2016 verließ er diesen Verein vorzeitig. Kurze Zeit später kehrte er nach Schweden zurück und schloss sich dem mehrfachen Meister AIK an. Dort unterschrieb er einen bis zum Ende der Spielzeit 2016 gültigen Vertrag. Nach der Klärung noch offener Fragen zu seiner Vertragsauflösung, der Registrierung beim Svenska Fotbollförbundet und dem Erhalt der Arbeitserlaubnis durch die schwedische Einwanderungsbehörde erhielt er am 24. August die Spielerlaubnis und debütierte am folgenden Spieltag als Einwechselspieler für Amin Affane beim 0:0-Unentschieden gegen Hammarby IF für den neuen Arbeitgeber. Bereits nach einer halben Saison wechselte er zum israelischen Verein Hapoel Tel Aviv.

Mit seinem Wechsel zu Samsunspor im Sommer 2017 begann er damit, seine Karriere in der Türkei fortzusetzen.

Weblinks
 John Chibuike in der Datenbank von altomfotball.no

Einzelnachweise

Fußballspieler (Rangers International)
Fußballspieler (BK Häcken)
Fußballspieler (Rosenborg Trondheim)
Fußballspieler (Gaziantepspor)
Fußballspieler (Samsunspor)
Fußballspieler (AIK Solna)
Fußballspieler (Hapoel Tel Aviv)
Fußballspieler (Ertis Pawlodar)
Nigerianer
Geboren 1988
Mann

John Chibuike


Hadisələr

Doğumlar
 Avstriyalı Elyanora
 Mahidövran Sultan
 Seydi Əli Rəis

Vəfatlar
 II Kvarkvare

İstinadlar

1498