Hard Candy je enajsti studijski album ameriške pevke Madonne. Izdan je bil 25. aprila 2008 pod okriljem založbe Warner Bros. Records. Razen tretje kompilacije uspešnic je bil to njen zadnji album pri tej založbi. Album je bil na prvem mestu po prodajanosti v 37 državah in je bil enajsti najbolje prodajan album leta 2008. Madonna je album promovirala na turneji Sticky & Sweet.

Glasbeni stil

Za Madonno svež glasbeni stil na albumu je urbani pop, v celoti pa je izdelek primarno dance pop (plesni pop). Kritiki so ga označili za Madonnin najbolj ambiciozen projekt do sedaj. Skupina Pet Shop Boys je bila kontaktirana za nekaj skladb na albumu, a je Warner Bros. sodelovanje prekinil, saj naj bi se odločili za bolj R&B prizvok. Producent Timbaland je album opisal kot R&B verzijo pesmi "Holiday", njenega hita iz leta 1983.

Singli

"4 Minutes"

Feat. Justin Timberlake in Timbaland. Prvi singl z albuma in tudi najbolj uspešen. Dosegel #3 v ZDA in #1 okoli sveta. Izdan marca/aprila 2008.

"Give It 2 Me"

Drugi singl, izdan junija 2008. Manjši uspeh, #1 v šestih državah in top 10 v osmih drugih. Plesni hit v ZDA.

"Miles Away"

Tretji in zadnji singl, izdan oktobra/novembra 2008. Bolj ali manj neuspeh, dosegel top 40 v nekaj državah. Tretji plesni hit z albuma v ZDA.

Promocija

Sedem skladb z albuma je bilo mogoče kupiti že teden pred uradnim izidom ("Candy Shop", "Miles Away", "Give It 2 Me", "Heartbeat", "Beat Goes On", "Devil Wouldn't Recognize You" in "She's Not Me"), video za prvi singl "4 Minutes" pa je bil v določenem obdobju prednaložen na nekatere modele telefonov Samsung in Sony Ericsson. Na omrežju MySpace so bile štiri dni pred izidom ekskluzivno predvajane vse skladbe z albuma. Zadnja epizoda televizijske serije Grda račka je vključevala pesmi "Candy Shop", "Spanish Lesson" in "Miles Away", pa tudi singl iz leta 2006, "Jump". Madonna je imela štiridesetminutne promocijske koncerte v Parizu, New Yorku in Maidstonu.

Album je bil nadaljnjo promoviran s turnejo Sticky & Sweet.

Uspeh

Kritike

Odziv glasbenih kritikov je bil, tako kot za njen prejšnji album, Confessions on a Dance Floor, večinoma pozitiven. Označili so ga za pustolovski urban dance pop izdelek s citati kot "ponovna odkritev korenin kot kraljica disca" in "kadar Hard Candy postaja dolgočasen, se vedno zgodi kakšno presenečenje".

Vendar je album dobil tudi negativne kritike. Delo producenta Timbalanda je bilo povezano z delom z Nelly Furtado, drugi so ga primerjali z Britney Spears in Gwen Stefani. Citat: "talenti neke osebe se izgubijo v ponavljajočem recikliranem dance popu".

Prodaja

Album je debitiral na prvem mestu glasbenih lestvic v sedemintridesetih državah, vključno z ZDA, Združenem kraljestvom in Slovenijo. Kljub temu začetek prodaje ni bil tako uspešen kot za njen prejšnji studijski album. Madonna je po celem svetu prodala več kot 4.000.000 le-teh.

Seznam skladb

 Candy Shop
 4 Minutes (feat. Justin Timberlake in Timbaland)
 Give It 2 Me
 Heartbeat
 Miles Away
 She's Not Me
 Incredible
 Beat Goes On (feat. Kanye West)
 Dance 2night
 Spanish Lesson
 Devil Wouldn't Recognize You
 Voices

Albumi leta 2008
Albumi Madonne

Hard Candy


Särkisalo (Finby en suédois) est une ancienne municipalité du sud-ouest de la Finlande, dans la région de Finlande du Sud-Ouest.
Les municipalités d'Halikko, Kiikala, Kisko, Kuusjoki, Muurla, Perniö, Pertteli, Suomusjärvi et Särkisalo ont fusionné avec Salo le .

Cette municipalité regroupait quelques îles de la côte Sud-Ouest de la Finlande.

Histoire
De la première mention du lieu, en 1329, jusqu'à l'extrême fin du , les îles sont uniquement peuplées de suédophones, et l'économie dépend alors largement de la pêche. L'arrivée de petites industries notamment liées au bois (scierie en particulier) provoque par la suite un afflux de population venue du continent, les nouveaux arrivants étant principalement de langue maternelle finnoise. Le nom même de Särkisalo n'apparaît que dans les années 1930, seul Finby était auparavant utilisé.

La population des îles de la commune culmine à plus de 2 000 habitants en 1950 avant de très fortement décliner avec la perte de certaines industries. La population remonte aujourd'hui légèrement mais reste très en deçà d'un seuil qui garantirait le maintien de la commune à long terme. Une fusion avec une municipalité voisine est très probable dans les années à venir.

Géographie
La commune est formée par quelques îles intérieures de l'archipel de Turku et deux péninsules peu peuplées. L'île principale, Isoluoto/Storö (22 km²), est reliée au continent par un pont, les autres îles étant reliées entre elles par des chaussées ou des bacs.

Le village centre est situé à environ 150 km d'Helsinki et 100 km de la capitale provinciale Turku.

Près de 800 maisons de vacances y sont construites, un chiffre considérable pour une si petite commune.

Références

Liens internes
anciennes municipalités de Finlande

Liens externes
  Municipalité de Särkisalo

Sarkisalo
Île en Finlande
Île de la mer Baltique
Salo

Särkisalo


Le nom Noatun peut désigner :
Noatun, un lecteur multimédia fourni avec KDE.
Noatun, un lieu de la mythologie nordique.

Noatun


知多信用金庫(ちたしんようきんこ、英名:The Chita Shinkin Bank)は、愛知県半田市に本店を置く信用金庫。通称「ちたしん」。銀行・信用金庫の中で唯一、知多半島の5市5町すべてに店舗を展開している。

概要
1927年(昭和2年)に設立された成岩在郷軍人信用組合を前身としており、2017年(平成29年)には創立90周年を迎えた。愛知県知多半島を中心に名古屋市近郊や三河地域を営業地域としており、半田市及び知多郡阿久比町、常滑市の指定金融機関に指定されている。

全国の信用金庫の中でも預かり資産残高が上位に位置する。

地域貢献活動
ちたしん地域振興支援制度として地域振興や地域活性化となる新たな事業や活動に対して助成金を提供し、支援をしてゆく「夢サポート」がある。

地域貢献・地域活性化を目的としてCAC、半田中央印刷株式会社とともに「社団ちたクラウドファンディング」を設立。CAMPFIREのプラットフォームを利用し「FAAVO知多半島」のエリアオーナー兼パートナーとして展開。

地域貢献活動の一環として本店営業部に併設した「ほしざきホール」を開放している。 座席数300席の多目的ホールで、講演会、研修会、コンサート、各種展示会などに利用することができる。

地域の方々の様々な相談事に対応することを目的とした「ちたしんよろづ相談所」を開設している。平日は午前9時~午後5時まで新・本部棟2階にて、休日(年末年始は除く)は午前9時~午後5時まで駅前支店にて開催されている。

地元小中学校への出張授業等を通し、将来の地域経済を担う子供たちが必要な金融知識を身に付けることをサポートする「金融教育」を行っている。

職員の営業活動中に地域の方々の異変を察知した場合、各自治体担当窓口に連絡する「地域見守り活動」に参加をしている。この取り組みは地域見守り活動に関する協定を締結した半田市・東海市・武豊町・美浜町で行われている。

キャッシュレス
キャッシュレス化に向けた環境整備として、スマートフォンでQRコード決済のできるOrigami Payを提供するOrigamiと加盟店獲得代理店契約を締結。

その他
「第八回はんだ山車まつり」にダイヤモンドスポンサーとして協賛・参画。

しんきん通帳アプリを導入している。スマートフォン等でいつでもどこでも口座の入出金明細や残高を閲覧することができるほか、通帳を発行しない通帳レス口座を選択することもできる。Google Play、App Store対応。

信用金庫相互間ATM・CD利用手数料無料となるしんきんATMゼロネットサービスを導入している。

営業地域
営業地域は知多半島を中心に、名古屋市近郊や三河地域に展開している。

店舗設置地区は太字表記。

 知多半島
 半田市・大府市・東海市・知多市・常滑市・知多郡東浦町・阿久比町・武豊町・美浜町・南知多町

 三河
 刈谷市・碧南市・高浜市・知立市・安城市・西尾市・みよし市

 名古屋市近郊
 名古屋市全域(南区・緑区)・長久手市・日進市・豊明市・愛知郡東郷町

店舗・ATM
詳細は「店舗・ATM」を参照。

普段平日に来店できない方も各種相談できるよう土日祝も営業している店舗がある。
 駅前支店・よろづ相談所(土日祝午前9時~午後5時)
 常滑中央支店・ローン相談会(毎月第2日曜日午前9時~午後4時)

指定金融機関
 半田市(2015年(平成27年)4月受託)
 阿久比町(2016年(平成28年)4月受託)
 常滑市(2019年(平成31年)4月受託)
 南知多町(2022年(令和4年)4月受託)

沿革
 1927年(昭和2年)9月 - 成岩在郷軍人信用組合として知多郡成岩町(現半田市)に設立。
 1937年(昭和12年)9月 - 保証責任成岩信用組合となる。
 1952年(昭和27年)6月 - 信用金庫に転換、知多信用金庫に改組。
 1994年(平成6年)5月 - 東海地区信金共同事務セミナーへ加盟。
 2000年(平成12年)10月 -「ちたしんローンプラザ」開設。
 2002年(平成14年)3月 - 常滑信用組合の事業の全部とともに8店舗を譲り受ける。
 2004年(平成16年)4月 - 地域振興支援制度「夢サポート」を創設。
 2015年(平成27年)4月 - 半田市指定金融機関業務を受託。
 2016年(平成28年)4月 - 阿久比町指定金融機関業務を受託。
 2017年(平成29年)9月 - 「本店営業部」新築移転オープン。「ほしざきホール」開設。
 2018年(平成30年)1月 - 「事務センター」オープン。
 2019年(平成31年)4月 - 常滑市指定金融機関業務を受託。
 2020年(令和2年)1月 - 「新・本部棟」オープン。

関連項目
 日本の信用金庫一覧
 協同組織金融機関
 信金中央金庫
 半田商工会議所

脚注

外部リンク
 知多信用金庫

愛知県の信用金庫
1927年設立の企業
半田市の企業

知多信用金庫


Bank Indonesia adalah sebuah halte bus Transjakarta yang terletak di Jalan M.H. Thamrin, Kelurahan Gambir, Gambir, Jakarta Pusat. Halte yang ini berada di Koridor 1 yang membentang dari utara ke selatan ini, namanya berasal dari kantor Bank Indonesia yang terletak tidak jauh dari halte.

Sehubungan dengan pembangunan MRT Jakarta Fase 2A, Halte Bank Indonesia dilakukan pemindahan sementara ke sisi kiri dan kanan Jl. M.H. Thamrin. Halte temporer pun dibuka pada 19 Desember 2020 dan akan melayani hingga pengerjaan proyek rampung dan Halte Bank Indonesia dibangun kembali. Halte sisi barat berada di sisi timur Bank Indonesia, tepat di pemberhentian bus non-BRT Bank Indonesia 2, sedangkan halte sisi timur berada tepat di depan area Thamrin 10.

Layanan bus kota non-BRT

Tempat-tempat terdekat
 Wisma Mandiri
 Bangkok Bank
 Bank Rama
 Thamrin 10 Food and Creative Park
 Indosat Ooredoo Hutchison
 Otoritas Jasa Keuangan
 Bank Indonesia
 Kementerian Agama
 Kementerian Energi dan Sumber Daya Mineral
 Kementerian Pariwisata
 Kementerian Koordinator Bidang Politik, Hukum, dan Keamanan Republik Indonesia
 Kementerian Pemberdayaan Perempuan dan Perlindungan Anak Republik Indonesia

Galeri

Referensi

Pranala luar
 Situs web Transjakarta
 Peta Koridor & Rute Transjakarta

Koridor 1 Transjakarta
Halte Transjakarta di Jakarta Pusat

Halte Transjakarta Bank Indonesia


Fanum Sancti Gingulphi (Francogallice: Saint-Gingolph; Arpitanice: Sent-Gingolf vel Sent-Gingœlf) est oppidum et municipium Helvetiae, circiter 932 incolarum (anno 2008), qui ad Pagum Valesiam et ad Districtum Monthey  pertinet.

 Valesiam (pagum),
 Monthey (districtum),
 Sedunum (urbem),
 Fanum Sancti Gingulphi (Francia).

Sanctus patronus
 Sanctus Gengulphus sive Sanctus Gangulphus

Nomina latina oppidi
Nomina latina oppidi fuerunt Fanum Sancti Gengulfii (1153), Villula Sancti Gingulphi (1204), Fanum Sancti Gingulfi (1230), Fanum Sancti Gingurphi et Fanum Sancti Gingulphi (1348).

Nexus externi

De Fano Sancti Gingulphi

Pinacotheca

Notae

Municipia Helvetiae
Valesia

Fanum Sancti Gingulphi (Helvetia)


An Arcoscalpellum compactum in uska species han Maxillopoda nga syahan ginhulagway ni Lancelot Alexander Borradaile hadton 1916. An Arcoscalpellum compactum in nahilalakip ha genus nga Arcoscalpellum, ngan familia nga Scalpellidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arcoscalpellum

Arcoscalpellum compactum


Record Makers est un label indépendant fondé en 2000 par le groupe Air et leurs associés Marc Teissier du Cros et Stéphane Elfassi, après la sortie de la bande originale du film Virgin Suicides de Sofia Coppola. Les artistes produits sont essentiellement issus de la pop et de l'electro. Le label appartient à la société éponyme.

Historique
À la fois maison de production et d'édition, Record Makers touche également aux industries du cinéma, de la publicité et de la mode :
 bande originale du film Virgin Suicides de Sofia Coppola par Air ;
 participation de Sébastien Tellier sur la BO du film Narco ;
 travail de DSL pour Hedi Slimane lors du défilé Dior Homme 2003 ;
 sortie de la bande originale inédite de 1976 du film Assault on Precinct 13 de John Carpenter, ainsi que Drive de Nicolas Winding Refn en 2011.

Artistes produits

 Acid Washed
 Arpanet
 Damien
 DSL
 Hypnolove
 I Love UFO
 Kavinsky
 Kirin J. Callinan
 Klub des loosers
 Midnight Juggernauts
 Puro Instinct
 Sébastien Tellier
 Sex In Dallas and Biladoll
 Tristesse Contemporaine
 Turzi

Lien externe

Label de musique électronique indépendant
Label de musique électronique ayant son siège en France
Entreprise ayant son siège à Paris

Record Makers


Michel Pacthod, francoski general, * 1764, † 1830.

Rojeni leta 1764
Umrli leta 1830
Francoski generali
Veterani Napoleonovih vojn

Michel Pacthod


Godfrey Itama Oboabona () adalah pemain sepak bola asal Nigeria yang bermain untuk Sunshine Stars, sebagai bek.

Karier
Lahir di Akure, Oboabona telah memainkan klub sepak bola untuk Sunshine Stars.

Dia membuat debut internasional untuk Nigeria pada tahun 2012, dan telah muncul di Piala Dunia FIFA pertandingan kualifikasi. Ia dipanggil ke skuat 23-orang Nigeria untuk 2013 Piala Afrika.

Dia dipilih untuk skuat Nigeria di Piala Konfederasi FIFA 2013.

Referensi

Pemain sepak bola Nigeria
Pemain Piala Dunia FIFA 2014

Godfrey Oboabona


Movie Battles II est un mod de jeu d'équipe multijoueur, de type dernier survivant du jeu de tir de LucasArts/Raven Software, Star Wars Jedi Knight: Jedi Academy. Le jeu consiste en une équipe constituée de troupes de l'Empire Galactique/ la Fédération du commerce contre les troupes de l'Alliance rebelle / la République galactique, chacun des deux essaye d'accomplir un objectif (qui varie en fonction de la carte), ou bien d'éliminer tous les ennemis de l'équipe adverse.

Histoire
Le mod Movie Battles a été commencé par RenegadeOfPhunk en 2003, les premières versions du mod étaient développées pour Star Wars Jedi Knight II: Jedi Outcast, le jeu précédent de la série.
Il vise davantage à ressembler au film et aux combats de différentes classes.

Système de jeu
Movie Battles II est un jeu d'équipe de tir à la première personne (toutefois il est possible de passer à la troisième personne), dans lequel les joueurs rejoignent les troupes Impériales/Séparatistes ou Rebelles/Républicaines. Chaque partie commence avec cinq minutes de chrono, et les deux équipes apparaissent dans leur point de départ respectif simultanément. La quantité de points de départ varie en fonction du serveur. Le maximum de points est de 80, et le minimum de 4. Les diverses tâches accomplies donnent des points au joueur qui permettent d'avoir de nouvelles aptitudes, de meilleures armes, et des pouvoirs de la  Force.

Le tableau d'affichage montre une liste de tous les joueurs, triés par équipe. Mais si un ennemi a acheté la compétence « Renforcement », alors à chaque mort le point accordé au tueur ne compte pas sauf s'il s'agit de la dernière vie du tué.

Tous les joueurs tués avant la fin de la partie deviennent spectateurs. Ils peuvent alors suivre la vue d'un joueur encore en vie ou bien se promener librement avec leur caméra, comme dans d'autres FPS comme Battlefield 2.

Système de Sabre
Le combat au sabre laser dans Movie Battles a été fortement modifié par rapport au système de base. Le blocage et le mode défensif sont favorisés par rapport au « swing-spam » de Jedi Academy. Cependant, il y a des niveaux de mesure pour les deux forces et la résistance qui diminue autant de fois que le joueur reçoit des tirs de blaster et des attaques au sabre laser respectueusement aux films. Il est possible de regagner ces points en restant au repos.

Système d'objectif

De manière similaire à Counter-Strike, Movie Battles utilise un système d'objectif, comme dans la mode de siège de Jedi Academy - cependant les cartes ont généralement moins d'objectifs à cause du type « dernier survivant » du mod. Les types d'objectifs sont souvent des variantes de thèmes communs, tels que défendre ou attaquer un point (comme la pièce de signal dans le Temple Jedi), ou bien la garde de PNJ (comme dans l'Étoile de la Mort, où les joueurs doivent amener le PNJ de la Princesse Leia jusqu'au Millenium Falcon). L'utilisation d'un tel système rend le jeu assez différent de la plupart des jeux Star Wars, où le but se contente souvent de tuer tous les joueurs de l'équipe adverse.

Types de jeu

Mode Ouvert
En mode ouvert, toutes les classes conformément à leur orientation (le bien ou le mal) sont disponibles à la sélection du joueur. Il n'y a aucune limite pour choisir ces classes. Les joueurs mettent leurs points pour choisir des armes et des compétences.

Semi-Authentique
En Semi-Authentique, les classes sont limités au choix du « skins » des personnes qui actuellement apparaissent après le chargement de la carte. Les joueurs peuvent toujours placer leurs points tel qu'ils le souhaitent pour faire gagner leur équipe.

Pleinement Authentique
En Pleinement Authentique, dit FA (Full Authentic), il n'y a qu'une classe illimitée, et des classes limitées en nombre. Si le joueur choisit une classe dont le chiffre est déjà zéro, il est mis en file d'attente jusqu'au prochain round pour accéder à cette classe, et pendant ce temps il joue en classe illimitée. Les classes limitées en nombres correspondent souvent aux personnages du film. Par exemple, lors de la mission Tantive IV, la classe illimité est Stormtrooper pour les Impériaux et Soldats Rebelles pour les rebelles. Les Impériaux ont pour classe limitée Dark Vador et les Rebelles ont la princesse Leia.

Classes
Movie Battles II est un jeu disposant de classes. Certaines classes sont disponibles pour un seul côté alors que d'autres classes sont disponibles pour les deux. (Exemple : La classe Sith est disponible uniquement pour l'Empire alors que la classe des Soldats est disponible des deux côtés.)

Classes de la Rébellion / République

Soldats clones
Les soldats clones ont accès à un fusil mitrailleur puissant, avec un pistolet qui, une fois chargé, a la possibilité de ricocher. Les fusils mitrailleurs excellent dans le tir de suppression, et peuvent être armés des charges explosives qui renversent les opposants à terre.

Wookiees
Les Wookiees ont une arbalète puissante, qui doit être améliorée pour utiliser son potentiel maximum de feu. Les Wookiees peuvent acheter un fort nombre de points de vie, d'attaque mêlées, et peuvent contrer certaines attaques de la Force.

Héros
Les héros ont accès à un fusil de projectile, un puissant Fusil de précision. Les héros peuvent aussi acheter un pistolet puissant, qui a une bonne précision et puissance de feu, mais peu de munitions. Autrement, les héros peuvent acheter un E-11. Avec la capacité de « Lancer Rapide », les héros peuvent lancer une grenade sans devoir changer d'arme. La capacité de « Soin » permet au héros de se soigner automatiquement, dépendant du niveau de dégâts déjà pris. La capacité d'« Esquive » permet d'esquiver automatiquement les projectiles. Le héros peut aussi acheter jusqu'à trois grenades.

ARC Trooper
Les ARC troopers ont la possibilité d'un double maniement de puissants pistolets qui peuvent être chargés pour ricocher sur les murs. De plus, ils ont accès à une habilité de Dextérité. La barre bleu se trouvant à droite de l'écran du joueur montre le niveau restant pour faire des manœuvres acrobatiques. Les dextérités introduisent aussi une défense innée à quelques pouvoirs de la Force. Les ARC ont aussi accès à un PLX et à des grenades à pulsation. Le PLX est un puissant lance roquette, et la grenade à pulsation est une grenade qui diminue les munitions et désactive pendant un instant les armes de suppressions droïdes. Les ARC peuvent aussi sprinter, ce qui les rend plus rapides et une roulade plongée avant qui leur permet de s'échapper rapidement.

Impériaux/Séparatistes
Seuls les impériaux ont accès aux classes suivantes.

Mandalorien
L'achat de Fuel aux mandos leur permet de soit activer un jetpack ou  d'envoyer des flammes sur les ennemis. Le Jetpack doit refroidir après chaque saut dû à la chaleur naturelle de son utilisation. Les Mandaloriens ont accès à un EE-3, double Westar pistolet, et un fusil à projectile. Avec l'achat d'une Roquette, un Mando peut envoyer une roquette aux ennemis d'en face.

Super droïde de bataille
Le super droïde de bataille a une batterie qui augmente la résistance et la puissance de feu. Autant que la batterie diminue, l'effectif de SBD (Super Battle Droid) diminue aussi. Des améliorations sont disponibles pour augmenter les HP (Heal Point : points de vie), la vitesse de chargement de la batterie, la vitesse de feu et les dégâts, d'ajouter un zoom et un mode « rechargement rapide » pour la batterie. Le SBD peut aussi donner une claque à l'adversaire pour le faire tomber.

Droideka
Une fois déployé et à l'arrêt, le bouclier du Droideka (dit aussi Deka) est en marche et il peut résister à un nombre de tir incroyable. Le fait de marcher désactive le bouclier. Toutefois, lorsqu'il bouge, le Deka passe à une mode qui lui permet de rouler comme une bille atteignant une forte vitesse qui peut faire des dégâts lorsqu'il roule sur les adversaires mais son bouclier est désactivé.

Technique

Le droideka pratiquent souvent la technique du camping ou du shoot and run. qui consiste soit à attendre patiemment au bout d'un couloir qu'un ennemi se montre, soit a tirer une salve, se replier, tirer une autre salve, etc. dans les deux cas, les ennemis visés ne survivent que rarement, du fait de la puissance de feu du droideka.

Chasseur de Primes
Le Chasseur de primes (dit aussi BH : Bounty Hunter) a une grande variété d'armement, à la dépense d'armement défensives. Le BH a donc accès à un large armement incluant un puissant pistolet, un blaster E-11, un DLT-20 qui est un fusil d'assaut, un Fusil à Projectile, et c'est la seule classe ayant accès au Disrupteur, un fusil de tir instantané semblable au fusil sniper. Le chasseur de primes a aussi accès à un Détonateur Thermique (dit TD : Thermal Detonator), qui tue tout ce qui se trouve dans sa zone d'explosion en le brûlant à de très fort degrés de chaleur. Le BH peut aussi acheter des tiges à poison qu'il plante dans ses ennemis et à des tiges de pistage, qui lui permettent de voir ses ennemis à travers les murs. Ils peuvent aussi donner un coup de pied à leur adversaire tout en ayant une arme dans les mains, une compétence exclusive au Chasseur de Primes.

Les deux équipes
La République et l'Empire ont tous les deux accès aux classes suivantes.

Soldats
Les soldats sont la classe de base, sans compétence spéciale, ils peuvent avoir un E-11 avec une grenade et jusqu'à deux renforcements.

Troupes d'élite
Les troupes d'élite ont un maximum de deux vies et ont un grand armement allant du pistolet jusqu'au fusil d'assaut. Ils peuvent porter plus de grenades que le soldat. Les Rebelles ont un A-280, qui a pour fonction d'arme à coup ou de mitrailleur suivant le mode, une lunette de vue à moyenne portée et une grande puissance de feu. L'Empire peut prendre le T-21, un léger mitrailleur qui a comme modes le tir puissant qui est lent et le tir rapide qui est moins puissant.

Jedi/Sith
Les Jedi/Sith peuvent utiliser la Force sur les ennemis, renvoyer les tirs de blasters et trancher en deux leurs ennemis avec leur Sabre laser. La différence principale entre les deux côtés est qu'il y a deux pouvoirs uniques pour chaque alignement. Les Jedi peuvent utiliser la Vitesse et la Persuasion, alors que les Sith peuvent utiliser les éclairs et la poigne. La persuasion permet aux Jedi d'être invisibles face à leurs ennemis mais ils sont alors obligés d'éteindre leur Sabre laser. Toutefois, l'adversaire entend un son lui signalant que le Jedi a utilisé la persuasion. Les éclairs Sith permettent d'immobiliser un ennemi tout en lui pompant ses points de vie et d'armure rapidement. La poigne rend les ennemis totalement immobiles, ce qui les rend vulnérables à 100 % tout en leur diminuant leur vie.

Communauté
La mode Movie Battles ne se joue qu'en online, il faut donc être averti de la communauté.
La communauté "Online" est en premier anglophone, étant donné qu'il y a en grande majorité d'Européens, cette langue est passée première. Suivie du polonais et de l'espagnol. Le français n'est qu'en quatrième place suivi par l'allemand, très peu pratiqué.

Articles connexes
 Star Wars Jedi Knight: Jedi Academy

Liens externes
  Site Officiel de Movie Battles
  Article de Sky News (lien mort)
  Article de PC Gamer

Références

Mod de jeu vidéo

Movie Battles


Iessica (vulgo Jessica) Ennis-Hill (nata Sheffield in Anglia 28 Ianuarii 1986) est athleta Britannica, quae heptathlo et cursu impedimentorum 100 metrorum certat. Quattuor nomismata aurea unumque argenteum in certamine heptathli  ludorum magni momenti vicit: aureum in Olympiis Londiniensibus anno 2012, aurea in ludis mundanis anni 2009 Berolini et ludis mundanis Pekiniensibus 2015 atque argenteum in ludis mundanis anni 2011 in Daegu Iaponiae. Etiam aureo affecta est nomismate in ludis Europaeis Barcinone anno 2010.

Optimam punctorum summam suam in heptathlo, 6 955, quae etiam maxima summa athletarum Britannicarum est, in Olympiis Londiniensibus collegit. Quam autem summam quattuor mulieres aliarum nationum superaverunt, quarum optima, Jackie Joyner-Kersee Americana, 7291 puncta collegit.

Maxima summa singulorum generum
 Cursus 200 metrorum: 22,83
 Cursus 800 metrorum: 2.07.81
 Cursus impedimentorum 100 metrorum: 12,54
 Saltus in altum: 195
 Saltus in longitudinem: 651
 Iactus globi: 14.67
 Iaculatio: 48,33

Nexus externi

 Ennis-Hill apud IAAF.com (Anglice)

Athletae Britanniae

Iessica Ennis-Hill


Trojspolok bol bojový spolok štátov, ktorý tvorili Nemecko, Rakúsko-Uhorsko, Taliansko a od roku 1883 aj Rumunsko. Fakticky vznikol viacerými zmluvami z rokov 1879, 1882 a 1883, ale formálne vznikol formou jedinej zmluvy až v roku 1887, ktorá bola niekoľkokrát obnovená - posledný raz 5. decembra 1912. Spolok zanikol formálnou výpoveďou zmluvy o Trojspolku Talianskom 4. mája 1915.

Jeho hlavným zámerom bolo získať nové územia - kolónie, na úkor iných koloniálnych štátov. Najviac úsilia v tomto smere vyvíjalo Nemecko, ktoré bolo druhou najväčšou európskou veľmocou a chcelo získať francúzske a britské kolónie, rovnako ako Taliansko, preto Spojené kráľovstvo, Francúzsko a Rusko uzatvorili Dohodu, ktorej sa tiež hovorilo Trojdohoda, proti územným nárokom Trojspolku. Rakúsko-Uhorsko zase chcelo oslabiť a poraziť Srbsko a rozširovať svoje územie na Balkáne, proti čomu sa postavilo Rusko, ktoré bolo spojencom balkánskych národov. Po vypuknutí 1. svetovej vojny vyhlásilo Taliansko neutralitu (1915) a Nemecku a Rakúsko-Uhorsku sa začalo hovoriť centrálne mocnosti. Ich neskoršími spojencami boli Bulharsko a Osmanská ríša. Trojspolok bol vo vojne s Dohodou porazený.

Iné projekty

Dejiny Európy

Trojspolok (prvá svetová vojna)


Velika nagrada Kitajske 2008 je bila sedemnajsta dirka Svetovnega prvenstva Formule 1 v sezoni 2008. Odvijala se je 18. oktobra 2008 na dirkališče Shanghai International Circuit.

Rezultati

Kvalifikacije
* - kazen.

|-
!1
|22
| Lewis Hamilton
|McLaren-Mercedes
|1:35,566
|1:34,947
|1:36,303
|1
|-
!2
|1
| Kimi Räikkönen
|Ferrari
|1:35,983
|1:35,355
|1:36,645
|2
|-
!3
|2
| Felipe Massa
|Ferrari
|1:35,971
|1:35,135
|1:36,889
|3
|-
!4
|5
| Fernando Alonso
|Renault
|1:35,769
|1:35,461
|1:36,927
|4
|-
!5
|23
| Heikki Kovalainen
|McLaren-Mercedes
|1:35,623
|1:35,216
|1:36,930
|5
|-
!6
|10
| Mark Webber
|Red Bull–Renault
|1:36,238
|1:35,686
|1:37,083
|16*
|-
!7
|3
| Nick Heidfeld
|BMW Sauber
|1:36,224
|1:35,403
|1:37,201
|9*
|-
!8
|15
| Sebastian Vettel
|Toro Rosso-Ferrari
|1:35,752
|1:35,386
|1:37,685
|6
|-
!9
|11
| Jarno Trulli
|Toyota
|1:36,104
|1:35,715
|1:37,934
|7
|-
!10
|14
| Sébastien Bourdais
|Toro Rosso-Ferrari
|1:36,239
|1:35,478
|1:38,885
|8
|-
!11
|6
| Nelson Piquet Jr.
|Renault
|1:36,029
|1:35,722
|
|10
|-
!12
|4
| Robert Kubica
|BMW Sauber
|1:36,503
|1:35,814
|
|11
|-
!13
|12
| Timo Glock
|Toyota
|1:36,210
|1:35,937
|
|12
|-
!14
|17
| Rubens Barrichello
|Honda
|1:36,640
|1:36,079
|
|13
|-
!15
|7
| Nico Rosberg
|Williams-Toyota
|1:36,434
|1:36,210
|
|14
|-
!16
|9
| David Coulthard
|Red Bull–Renault
|1:36,731
|
|
|15
|-
!17
|8
| Kazuki Nakadžima
|Williams-Toyota
|1:36,863
|
|
|17
|-
!18
|16
| Jenson Button
|Honda
|1:37,053
|
|
|18
|-
!19
|20
| Adrian Sutil
|Force India-Ferrari
|1:37,730
|
|
|19
|-
!20
|21
| Giancarlo Fisichella
|Force India-Ferrari
|1:37,739
|
|
|20
|}

Dirka

|-
! 1
| 22 ||  Lewis Hamilton || McLaren-Mercedes
| 56
| 1:31,57,403
| 1
| 10
|-
! 2
| 2 ||  Felipe Massa || Ferrari
| 56
| + 14,925 s
| 3
| 8
|-
! 3
| 1 ||  Kimi Räikkönen || Ferrari
| 56
| + 16,445 s
| 2
| 6
|-
! 4
| 5 ||  Fernando Alonso || Renault
| 56
| + 18,370 s
| 4
| 5
|-
! 5
| 3 ||  Nick Heidfeld || BMW Sauber
| 56
| + 28,923 s
| 9
| 4
|-
! 6
| 4 ||  Robert Kubica || BMW Sauber
| 56
| + 33,219 s
| 11
| 3
|-
! 7
| 12 ||  Timo Glock || Toyota
| 56
| + 41,722 s
| 12
| 2
|-
! 8
| 6 ||  Nelson Piquet Jr. || Renault
| 56
| + 56,645 s
| 10
| 1
|-
! 9
| 15 ||  Sebastian Vettel || Toro Rosso-Ferrari
| 56
| + 1:04,339
| 6
|
|-
! 10
| 9 ||  David Coulthard || Red Bull-Renault
| 56
| + 1:14,842
| 15
|
|-
! 11
| 17 ||  Rubens Barrichello || Honda
| 56
| + 1:25,061
| 13
|
|-
! 12
| 8 ||  Kazuki Nakadžima || Williams-Toyota
| 56
| + 1:30,847
| 17
|
|-
! 13
| 14 ||  Sébastien Bourdais || Toro Rosso-Ferrari
| 56
| + 1:31,457
| 8
|
|-
! 14
| 10 ||  Mark Webber || Red Bull-Renault
| 56
| + 1:32,422
| 16
|
|-
! 15
| 7 ||  Nico Rosberg || Williams-Toyota
| 55
| +1 krog
| 14
|
|-
! 16
| 16 ||  Jenson Button || Honda
| 55
| +1 krog
| 18
|
|-
! 17
| 21 ||  Giancarlo Fisichella || Force India-Ferrari
| 55
| +1 krog
| 20
|
|-
! Ods
| 23 ||  Heikki Kovalainen || McLaren-Mercedes
| 49
| Pnevmatike
| 5
|
|-
! Ods
| 20 ||  Adrian Sutil || Force India-Ferrari
| 13
| Menjalnik
| 19
|
|-
! Ods
| 11 ||  Jarno Trulli || Toyota
| 2
| Trčenje
| 7
|
|}

Formula 1 sezona 2008
2008

Velika nagrada Kitajske 2008


Bruno Ateba Edo SAC (* 20. November 1964 in Zoétélé, Region Sud, Kamerun) ist Bischof von Maroua-Mokolo.

Leben
Bruno Ateba Edo trat 1988 der Ordensgemeinschaft der Pallottiner bei und studierte Philosophie am Großen Seminar von Kabgayi in Ruanda und Katholische Theologie an der École Théologique Saint Cyprien in Ngoya (Yaoundé), Kamerun. Die erste Profess legte er am 15. August 1989 ab und die ewigen Gelübde am 2. Oktober 1994. Nach seiner Priesterweihe am 8. Juli 1995 war er Assistent und dann Pfarrer von Peter-und-Paul in Yaoundé (1995–2001). An der Philosophisch-Theologischen Hochschule Vallendar absolvierte er 2001 bis 2003 ein Lizenziatsstudium in Pastoraltheologie und war von 2003 bis 2009 Rektor der Basilika Marie-Reine des Apôtres de Mvolyé in Yaoundé. 2008 wurde er Regionaloberer der Pallottiner für Kamerun und Nigeria; seit 2013 Vorsitzender der Konferenz der Ordensoberen von Kamerun.

Am 5. April 2014 ernannte ihn Papst Franziskus zum Bischof von Maroua-Mokolo. Am 17. Mai 2014 folgte in Maroua durch Piero Pioppo, den Apostolischen Nuntius in Kamerun und Äquatorialguinea, die Bischofsweihe. Mitkonsekratoren waren der Erzbischof von Douala, Samuel Kleda, und sein Amtsvorgänger Philippe Albert Joseph Stevens. Als Wahlspruch wählte er Caritas Christi Urget nos ("Die Liebe Christi drängt uns"). Auf Grund der großen Zahl der Teilnehmer fand der Weihegottesdienst im Fußballstadion von Maroua statt.

Weblinks

 Separatismus und die Angst vor einem Bürgerkrieg: Kamerun vor der Zerreißprobe - Radiointerview mit Bischof Bruno Ateba

Einzelnachweise

Römisch-katholischer Bischof (21. Jahrhundert)
Römisch-katholischer Geistlicher (20. Jahrhundert)
Pallottiner
Kameruner
Geboren 1964
Mann

Bruno Ateba Edo


Batangas est Philippinarum provincia 2 694 335 incolarum (anno 2015) in regione Calabarzon, quae pars Luconiae est. Caput provinciae est urbs eiusdem nominis. Incolae vetere lingua Tagala plerumque utuntur. Tris urbes habet, quae Batangas, Lipa, et Tanawan sunt. Lacus Taal in provincia patet, cum insula medio vulcana cognominis. Est cunibulus lingua Tagalice.

Municipia
Provincia Masbate municipia infra perscripta habet.

Aroroy
Baleno
Balud
Batuan
Cataingan
Cawayan
Claveria
Dimasalang
Esperanza
Mandaon
Masbate City
Milagros
Mobo
Monreal
Palanas
Pio V. Corpuz
Placer
San Fernando
San Jacinto
San Pascual
Uson 36

Pinacotheca

Nexus extreni
Commentarium de Batangas in Encyclopaedia Britannica.

Provinciae Philippinarum

Batangas (provincia)


An Prolutamator minor in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Markhaseva ngan Schulz hadton 2008. An Prolutamator minor in nahilalakip ha genus nga Prolutamator, ngan familia nga Aetideidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Prolutamator

Prolutamator minor


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Trolladalen.

Walog ang Trolladalen sa Noruwega. Nahimutang ni sa munisipyo sa Ullensvang ug lalawigan sa Hordaland Fylke, sa habagatan-kasadpang bahin sa nasod,  km sa kasadpan sa Oslo ang ulohan sa nasod.

Ang klima klima sa kontinente. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Hulyo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Disyembre, sa  °C.

Ang mga gi basihan niini

Mga walog sa Hordaland Fylke

sv:Trolladalen (dal i Norge, Hordaland fylke, Ullensvang, lat 60,27, long 6,65)

Trolladalen (walog sa Noruwega, Hordaland Fylke, Ullensvang, lat 60,27, long 6,65)


Heaven in the Dark is a 2016 Hong Kong drama film directed by Steve Yuen and starring Jacky Cheung and Karena Lam. The film is adapted from the play, French Kiss by Candace Chong.

Plot
After a drunken night out, well respected pastor Marco (Jacky Cheung) shares a kiss with Michelle (Karena Lam), a parishioner at his church who he had been growing close to. A seemly consensual kiss turns scandalise after Marco is accused of sexual harassment and a court case ensues.

Cast
Jacky Cheung as Reverend Marco To
Karena Lam as Michelle
Lan Law as Prosecution Lawyer
Anthony Wong as Barrister Francis Lee
Wong He as Reverend Cheung
Edmond So as Mr. Lam
Michelle Wai as Yee
Tyson Chak as Praetor
Catherine Chau as Wong Yuen-yuen
Cheuk Wan-chi as Cheung Oi-wah
Rosa Maria Velasco as Susanna
Chu Pak-him as Paul
Dayo Wong as Court audit
James Li as court audit

Soundtrack

Featured song

Reception
At the Hong Kong box office, the film took US$410,040 with less than favourable reviews from both the South China Morning Post and the Straits Times. Despite negative reviews, Jacky Cheung and Karena Lam were nominated for Best Actor and Best Actress respectively at the 36th Hong Kong Film Awards. At the 53rd Golden Horse Film Festival and Awards Cheung again was nominated for Best Actor.

References

External links

2016 films
2016 drama films
Hong Kong drama films
Courtroom films
2010s Cantonese-language films
Hong Kong films based on plays
Films about sexual abuse
Films set in Hong Kong
Films shot in Hong Kong
2016 directorial debut films
2010s Hong Kong films

Heaven in the Dark


Ángel Martín Correa Martínez (* 9. März 1995 in Rosario, Santa Fe) ist ein argentinischer Fußballspieler. Der Angreifer steht bei Atlético Madrid unter Vertrag und ist argentinischer Nationalspieler. 2022 wurde er Weltmeister.

Karriere

Vereine

CA San Lorenzo
Correa begann seine Karriere beim CA San Lorenzo de Almagro und rückte dort 2013 in den Profikader. Am 31. März 2013 kam er bei der 0:1-Niederlage im Heimspiel gegen die Newell's Old Boys zu seinem ersten Einsatz in der argentinischen Primera División, nachdem er in der 67. Minute für Enzo Kalinski eingewechselt wurde. Seinen ersten Treffer erzielte er am 11. Mai 2013 gegen Boca Juniors zum 3:0-Endstand. Im Jahr 2014 gewann er mit dem Verein die Copa Libertadores. Correa kam dabei bis zum Viertelfinale in neun Spielen zum Einsatz und erzielte zwei Tore.

Atlético Madrid
Nach dem Gewinn der Copa Libertadores sollte Correa zur Saison 2014/15 in die spanische Primera División zu Atlético Madrid wechseln und einen Vertrag bis 2019 erhalten. Beim Medizincheck im Mai wurden bei Correa Herzprobleme festgestellt und später ein Tumor aus einer Herzkammer operativ entfernt, sodass der Wechsel vorerst nicht zustande kam. Correa kurierte in der Folge seine Herzprobleme unter ärztlicher Aufsicht im Trainingszentrum von Atlético Madrid aus, bevor er im November 2014 ins Mannschaftstraining einstieg. Am 13. Dezember 2014 unterschrieb Correa schließlich einen – mit Öffnung des Wintertransferfensters gültigen – Vertrag über viereinhalb Jahre bis zum 30. Juni 2019. Am 22. August 2015 absolvierte er sein erstes Spiel für Atlético Madrid und debütierte beim 1:0-Sieg gegen UD Las Palmas in der Primera División, als er in der 65. Minute für Óliver Torres eingewechselt wurde. Am 19. September 2015 traf er im Spiel gegen SD Eibar eine Minute nach seiner Einwechslung zum 1:0 beim 2:0-Auswärtssieg. In der Spielzeit 2017/18 gewann Correa mit Atlético die UEFA Europa League.

Nationalmannschaft

Correa nahm Anfang 2015 mit der argentinischen U20-Auswahl an der U20-Südamerikameisterschaft in Uruguay teil. Am 14. Januar 2015 steuerte er als Mannschaftskapitän in seinem ersten Spiel nach seiner Herz-OP einen Treffer und zwei Vorlagen zum 5:2-Auftaktssieg gegen Ecuador bei. Die entscheidende Finalrunde gewann die Mannschaft schließlich mit 13 Punkten aus fünf Spielen und wurde Südamerikameister. Correa kam im gesamten Turnier auf acht Einsätze, in denen er vier Tore erzielte. Durch den Turniersieg qualifizierte sich die Mannschaft für die U20-Weltmeisterschaft 2015 in Neuseeland, für die Correa wieder in den argentinischen Kader berufen wurde. Dort scheiterte er mit ihr bereits in der Vorrunde.

Am 5. September 2015 spielte Correa erstmals für die A-Nationalmannschaft und erzielte im Freundschaftsspiel gegen Bolivien drei Minuten nach seiner Einwechslung das Tor zum 7:0-Endstand. Für die Olympischen Sommerspiele 2016 in Rio de Janeiro wurde Correa in den argentinischen Kader berufen. Dort kam er in allen drei Gruppenspielen seiner Mannschaft zum Einsatz, die das Team hinter Portugal und Honduras auf dem dritten Platz beendete und damit ausschied.

Bei der Copa América 2021 wurde er in zwei Gruppenspielen, einem 1:0-Sieg über Paraguay und einem 4:1-Sieg gegen Bolivien, eingesetzt. Durch den 1:0-Finalsieg seines Teams am 10. Juli 2021 über Titelverteidiger Brasilien gewann er die Copa América 2021.

Für die Weltmeisterschaft 2022 in Katar wurde Correa anstelle des verletzten Nicolás González nachnominiert. Er kam beim 3:0-Halbfinalsieg gegen Kroatien per Einwechslung zu seinem einzigen Turniereinsatz und wurde mit der Mannschaft Weltmeister.

Titel und Auszeichnungen

Nationalmannschaft
 Weltmeister: 2022
 Copa-América-Sieger: 2021
 U20-Südamerikameister: 2015

Vereine
 International
Europa
 Europa-League-Sieger: 2018
 UEFA-Super-Cup-Sieger: 2018

Südamerika
 Copa-Libertadores-Sieger: 2014

 Spanien
 Spanischer Meister: 2021

Individuelle Auszeichnungen

 Spieler des Monats der Primera División: Januar 2022

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Argentinien)
Fußballweltmeister (Argentinien)
Südamerikameister (Fußball)
Olympiateilnehmer (Argentinien)
Fußballspieler (CA San Lorenzo de Almagro)
Fußballspieler (Atlético Madrid)
UEFA-Europa-League-Sieger
UEFA-Super-Cup-Sieger
Spanischer Meister (Fußball)
Teilnehmer der Olympischen Sommerspiele 2016
Argentinier
Geboren 1995
Mann

Ángel Correa


Das Neue Steintor in Hannover ist ein großes Geschäftshaus nach einem Entwurf des Kölner Architekten Gottfried Böhm. Es bezieht sich mit seinem Material, seiner zum Himmel deutenden Vertikalität und gestalterischen Details auf das benachbarte Anzeiger-Hochhaus. Standort ist die Goseriede 1-5 nahe dem Platz Am Steintor sowie der Straße Lange Laube im Stadtteil Mitte.

Geschichte
Der Platz Am Steintor entstand erst nach den Luftangriffen auf Hannover im Zweiten Weltkrieg, durch die die Bebauung großflächig zerstört worden war. Jahrzehntelang blieb der Platz städtebaulich unbefriedigend. 1984 rief die Stadt Hannover einen Architektenwettbewerb zur Gestaltung der Freifläche aus, den der Architekt Gottfried Böhm für sich entscheiden konnte. Der fertiggestellte Bau bot dabei ursprünglich eine halboffene, glasgedeckte Passage als Verbindungsweg zur Langen Laube.

Am 18. September 2013 wurden zwei Stolpersteine an Stelle des ehemaligen Gebäudes Lange Laube 5 zum Gedenken an die Opfer des Holocaust "Dr. med. Otto Warschauer und Ehefrau Lucie, geborene Meyer" verlegt.

Baubeschreibung
Der auf das Anzeiger-Hochhaus bezugnehmende Bau präsentiert sich mit rot verklinkerten Rasterfassaden, die an drei Stellen höhergeführt sind und sich in den unteren Geschossen zur großen Portalen öffnen. Dort deuten stählerne "Sprengwerke" den Kräfteverlauf in der Fassade an.

Literatur
 Helmut Knocke, Hugo Thielen: Goseriede 1-5, in: Hannover Kunst- und Kultur-Lexikon, S. 125

Weblinks

Einzelnachweise

Bauwerk der Moderne in Hannover
Erbaut in den 1980er Jahren
Mitte (Hannover)
Hochhaus in Europa
Hochhaus in Hannover

Neues Steintor (Hannover)


Der Flugplatz Apolo (Aeropuerto de Apolo; ) ist der Flugplatz der Stadt Apolo im Tiefland des Departamentos La Paz in Bolivien.

Der Flugplatz war jahrelang nicht funktionsfähig, da die Abfertigungsgebäude nie fertiggestellt wurden. Die Fertigstellung des Flugplatzes zwischen 2015 und 2017 kostete 44,3 Mio. Bolivianos. Dabei wurden eine neue Start- und Landebahn mit einer Länge von 1500 m und das Abfertigungsgebäude gebaut. Am 31. Juli 2018 wurde der Flugplatz offiziell eingeweiht.

Es ist geplant, Flüge von und nach La Paz / El Alto anzubieten und damit die regionale Wirtschaft sowie den Tourismus zu fördern. Insbesondere die Nähe zum Nationalpark Madidi wird als Chance gesehen.

Die Flugplatzkontrolle ist auf der Frequenz 118,900 MHz zu erreichen. Am Flugplatz befindet sich ein Ungerichtetes Funkfeuer (Anflug-NDB) mit der Kennung APB und der Frequenz 240 kHz.

Zwischenfälle
 Am 12. Dezember 1979 verunglückte eine Martin 4-0-4 der bolivianischen CAMBA (Luftfahrzeugkennzeichen CP-1440) in der Nähe des Startflugplatzes Apolo. Auf dem angeblichen Frachtflug befanden sich 11 Personen, von denen 10 getötet wurden. Das Flugzeug wurde zerstört.

Einzelnachweise

Apolo
Apolo
Departamento La Paz
Erbaut in den 2010er Jahren

Flugplatz Apolo


An Ceramaster in uska genus han Asteroidea. An Ceramaster in nahilalakip ha familia nga Goniasteridae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Ceramaster

Ceramaster


Pakistan bayrağı( / Pârĉami Pakistân), həmçinin Milli bayraq (/ Qaumī Pârĉam) kimi tanınan — Pakistanın Dövlət bayrağı.  Pakistan İslam Respublikasının rəsmi dövlət rəmzlərindən biridir.

Bayrağın tarixi
Bayraq 1906-cı ildə Hindistanda müsəlmanların siyasi hüquqlarını təmsil etmək üçün qurulan Bütün Hindistan Müsəlman Liqası adlı siyasi təşkilata əsasən yaradıldı. Bayrağın yaradıcısı vəkil, Pakistan hərəkatının lideri Seyid Əmir-uddin Kedvaidir. Bayraq, ölkə ingilislərin hakimiyyəti altında olduğu zaman Hindistan yarımqitəsinin müstəqil dövlətə - Pakistan və Hindistan kimi iki müstəqil dövlətə bölündükdən sonra 14 avqust 1947-ci ildə qəbu edildi. Bu bayraq 1956-cı ildə Pakistanın ilk konstitusiya və dövlətin Pakistan İslam Respublikası olmasına qədər dəyişməz qaldı.

Bayrağın təsviri

Pakistan bayrağı tünd yaşıl fonda yerləşdirilmiş ağ aypara və 5 guşəli ulduzdan və bayrağın sol hissəsində bayrağın 1/4 hissəsini əhatə edən ağ şaquli zolaqdan ibarətdir. Yaşıl ənənəvi bir İslam rəngidir. Aypara və ulduz İslamın simvollarıdır. Ağ zolaq Pakistandakı qeyri-müsəlman, azlıq dini qruplarını təmsil edir. Müasir mənada yaşıl rifahı, ağ rəng sülhü, ağ aypara tərəqqisini, beş guşəli ağ ulduz isə gələcəyi və aydınlığı simvolizə edir.

Texniki göstəricilərə görə, ağ şaquli zolaqlı, yaşıl hissənin mərkəzində ağ aypara və beş guşəli ulduz olan, uzunluğu [A] və eni [B] 3:2 nisbətində tünd yaşıl düzbucaqlı bayraq.
Ağ hissənin eni [C], bayraq uzunluğunun [A] dörddə birinə, yaşıl hissə qalan dörddə üç hissəsinə [D] bərabərdir. Yuxarı sağ küncdən yaşıl hissənin aşağı sol küncünə qədər L3 diaqonalını çəkilib. P1 yaşıl hissənin mərkəzində, P2 isə L3 diaqonalının və bayraq hündürlüyünün 13/20-ə bərabər yuxarı sağ küncdən əmələ gələn C4 qövsünün kəsişməsində yerləşir. Mərkəzi P1 nöqtəsi olan və 3/10 radiusu birinci C1 dairəsini, mərkəzi P2 nöqtəsi olan və 11/40 radiusu  ikinci C2 dairəsini təsvir edir. Bu iki dairənin yaratdığı çəpərlər Aypara yaradır. Beşguşəli ağ ulduzunun ölçüləri, L3 diaqonalı üzərində P2 və P3 arasında yerləşmişdir və bayrağın hündürlüyü 1/10 radiusu olan bir C3 dairəsi çəkilərək təyin olunur.

Ölçüləri
Pakistan müxtəlif hallarda bayraqların ölçülərini təqdim edirː

Mərasimlərdə: 24′ × 16′, 21′ × 14′, 18′ × 12′, 11′ × ′ və ya 9′ × ′.

Binalar üzərində istifadə üçün: 6′ × 4′ və ya 3′ × 2′.

Avtomobillər üçün: 24″ × 16″.

Masalar üçün: ″ × ″.

Rənglər

Dövlət məmurları tərəfindən istifadəsi
Dövlət bayrağının istifadəsi 2002-ci ildə Baş nazir Zəfərullah Xan Camali tərəfindən tətbiq olunan Pakistan Bayrağı Qaydaları ilə tənzimlənir.

Milli bayraq protokolları
 Başqa heç bir bayraq və ya rəng daha yüksəkdə dalğalanmamalıdır.
 Digər milli bayraqlarla yanaşı göstərildikdə və ya asıldıqda, milli bayraq asılmalı və ya digər milli bayraqlar ilə eyni hündürlükdə göstərilərək, dalğalandırılmalı heç vaxt aşağı endirilməməlidir.
 İki bayraq və ya rəng varsa, dövlət bayrağı sağ tərəfdən dalğalanmalıdır. Bayraqların sayı ikidən çox olduqda, milli bayraq mərkəzdə yerləşdirilməlidir və bayraqların sayı bərabər olduqda mərkəzin ilk sağ tərəfində qaldırılmalıdır.
 Əyalət, hərbi və ya korporativ bayraqların yanında asılarkən milli bayraq daha yüksəkdə olmalıdır.
 Bir dirəyə bağlandıqda, yalnız sol tərəfdən bağlanmalıdır (ağ çubuğun başında) bağlanmalı və heç bir maneə olmadan sərbəst dalğalanmaq üçün buraxılmalıdır.
 Yürüş zamanı dövlət bayrağı mərkəzdə və ya yürüşün sağ tərəfində, yürüş quruluşunda olmalıdır.
 Torpaq, ayaqqabı və ya digər çirkli maddələrə toxundurmaq olmaz.
 Heç vaxt qaranlıqda dalğalandırmaq olmaz.
 Sübh vaxtı qaldırılmalı və qaranlıqda endirilməlidir (bayrağın əsla endirilmədiyi yeganə rəsmi bina olan Pakistan Parlamenti xaricində). Gecələr Pakistan Parlamenti üzərində süni işıqlarla dalğalandırılır.
 Qalxma və ya enmə zamanı: (i) bütün formalı heyət tərəfindən salamlanmalı, (ii) digərləri isə təvazökarlıqla dayanmalıdırlar.
 Təntənəli şəkildə qaldırılmalı və ya endirilməlidir.
 Üfüqi görünüşdə ağ zolaq həmişə solda, yaşıl sahə isə sağda olmalıdır.
 Şaquli şəkildə göstərildiyi zaman ağ zolaq həmişə yuxarıda, yaşıl sahə isə aşağıda olmalıdır.
 Çirklənmə ehtimalı olduğu yerlərdə göstərilməməlidir.
 Yandırılmamalı və ya tapdanmamalıdır.
 Bayraq torpağa basdırılmamalı və ya qəbirə endirilməməlidir (bayraqlı tabut basdırılarkən Dövlət Bayrağı tabutdan ayrılmalı və dəfndən sonra qəbrin üstündə tutulmalıdır).

Mərhələlər
2017-ci il 14 avqust tarixində Bəlucistan əyalətinin mərkəzi Kvettada Pakistan bayrağı 2 mil uzunluğunda qaldırıldı.

İstinadlar

Ölkə bayraqları
14 avqustda yarananlar
1947-ci ildə yarananlar

Pakistan bayrağı


Aranae insulae (Hibernice: Oileáin Árann; Anglice: Aran Islands) sunt tres insulae hibernicae Sinus Gallivensis Oceani Atlantici. Archipelagus in parte media-occidentali versus Hiberniae insulae iacet; ad Provinciam Connaciam et ad Comitatum Gallivensem Rei Publicae Hibernicae pertinet.

Altitudo maxima archipelagi est 123 m s.l.m, incolae sunt 1225 (anno 2006) et spissitudo 24,02 ab./km². Cill Rónáin / Kilronan est archipelagi vicus princeps.

Geographia
Aranae insulae sunt:
 Arana Magna (Hibernice: Árainn, Árainn Mhór, Inis Mór; Anglice: Inis Mór)
 Arana Media (Hibernice: Inis Meáin; Anglice: Inishmaan)
 Arana Parva (Hibernice: Inis Oírr; Anglice: Inisheer )

Sermones
Magna pars incolarum aranensium ibi Hibernice loquuntur et archipelagus ad aream Linguae Hibernicae (Gaeltacht) pertinet.

Cultura et periegesis
Loca Aranae Magnae Dún Aengus / Dún Aonghasa et Dún Dúchathair sunt noti sitūs archaeologici Aetatis ferreae.

Cinematographia
Man of Aran (Latine: Vir Aranensis) est Pellicula documentaria de vita quotidiana in Insulis Aranis Roberti Iosephi Flaherty fabricatoris pellicularum Americani.

Notae

Nexus externi

 Aranae insulae in Enciclopedia Britannica

!

Aranae insulae


都市内輸送(としないゆそう)とは、都市の中での人員・物流の移動及びそのための手段を指す。

概論
都市の規模によっても変わってくるため、一概に言えないが東京の場合、おおむね長くて50km~100km程度の移動距離であることから、自動車・路線バス・鉄道等、陸上交通で賄われるが、河川や湖沼・港湾、離島を抱える都市においては渡船・水上バス等の海上交通を利用することがある。

関連項目
 通勤列車
 ゾーンバス
 水上バス
 二次交通

交通
都市

都市内輸送


Ֆրանցիսկ Սկորինա (), բելառուս առաջին տպագրիչը և լուսավորիչ։

Կենսագրություն
1504 թվականին ուսանել է Կրակովի համալսարանում, ստացել է փիլիսոփայության բակալավրի աստիճան։ 1512 թվականին Պադուայի համալսարանում քննություն է հանձնել բժշկագիտության դոկտորի աստիճանի համար։ 1517 թվականին հրատարակել է «Սաղմոսագիրքը»։ 1517 - 1919 թվականներին հրատարակել է «Աստվածաշնչի» 19 առանձին գիրք։ 1520-ական թվականների սկզբին տեղափոխվել է Վիլնյուս և հիմնել տպարան։ Սկորինայի մարդասիրական գաղափարներն ազդել են արևելասլավոնական ժողովուրդների հասարակական-քաղաքական կյանքի վրա։ Նա կողմնակից էր ժողովրդի լուսավորման, կրոնական հանդուրժողության և սոցիալական հավասարության։ Սկորինայի անվան հետ է կապվում բելառուսական գրական լեզվի ձևավորումն ու բելառուսական գրի զարգացումը։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Պրահայում՝ որպես Ֆերդինանդ թագավորի անձնական բժիշկ ու պարտիզպան։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն
 Владимиров П․ В․, Доктор Франциск Скорина, его переводы, печатные издания и язык, СПБ, 1888․
 Francysk Skaryna, the Martin Luther of Belarus // The Economist

Բելառուս տպագրիչներ
Բելառուս լուսավորիչներ
Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ
Անձինք նամականիշերի վրա
Պադովայի համալսարանի շրջանավարտներ
Բելառուս գրողներ
Բելառուս փիլիսոփաներ
Բելառուս թարգմանիչներ
Բելառուս բժիշկներ

Ֆրանցիսկ Սկորինա


安房天津駅(あわあまつえき)は、千葉県鴨川市天津にある、東日本旅客鉄道(JR東日本)外房線の駅である。

歴史
 1929年(昭和4年)4月15日:開業。
 1971年(昭和46年)7月1日:貨物取扱廃止。
 1972年(昭和47年)3月1日:荷物扱い廃止。
 1985年(昭和60年)3月1日:無人駅となる。
 1987年(昭和62年)4月1日:国鉄分割民営化に伴い、東日本旅客鉄道(JR東日本)の駅となる。
 2009年(平成21年)3月14日:ICカード「Suica」の利用が可能となる。東京近郊区間に組み込まれる。
 2019年(令和元年)7月1日:鴨川市による乗車券委託販売(簡易委託)の受託を解除。この日より再び終日無人駅となる。

駅構造
相対式ホーム2面2線を持つ地上駅。ホームは嵩上げされていない。互いのホームは跨線橋で連絡している。上りホームに待合室がある。

安房鴨川駅管理の無人駅で、簡易Suica改札機が設置されている。

2010年(平成22年)2月10日より外房線PRC型自動放送が導入された。

のりば

(出典:JR東日本:駅構内図)
 ホームは10両編成までに対応する。

利用状況
2018年(平成30年)度の1日平均乗車人員は132人である。

JR東日本および千葉県統計年鑑によると、近年の1日平均乗車人員の推移は以下の通り。

駅周辺

 国道128号
 千葉県道81号市原天津小湊線
 二タ間浦海水浴場
 鴨川市役所天津小湊支所(旧・天津小湊町役場)
 天津郵便局
 天津漁港
 鴨川市立安房東中学校
 鴨川市立天津小湊小学校
 鴨川市天津小湊公民館
 東京大学千葉演習林
 千葉銀行天津支店
 天津神明宮

バス路線

「天津駅前」停留所にて、以下の路線バスが発着する。

 日東交通
 市内線:誕生寺入口行 / 仁右衛門島入口行
 鴨川市コミュニティバス
 北ルート:鯛の浦行 / 内浦山県民の森行 / 金山ダム行
 清澄ルート:奥清澄行 / 天津小湊支所行

隣の駅
 東日本旅客鉄道(JR東日本)
 外房線
 安房小湊駅 - 安房天津駅 - 安房鴨川駅

脚注

記事本文

出典

利用状況

 JR東日本の2000年度以降の乗車人員

 千葉県統計年鑑

関連項目

 日本の鉄道駅一覧

外部リンク

千葉県の鉄道駅
わあまつ
東日本旅客鉄道の鉄道駅
日本国有鉄道の鉄道駅
あわあまつえき
あわあまつえき
1929年開業の鉄道駅

安房天津駅


Le Kasakh (en ) est une rivière qui coule en Arménie, qui forme un canyon autour du monastère de Saghmosavank. C'est un affluent de la Metsamor, donc un sous-affluent de la Koura par l'Araxe.

Voir aussi

 la Metsamor
 l'Araxe
 la Koura

Notes et références

3Kasakh
Cours d'eau en Arménie

Kasakh


Medusa complex is a psychological complex revolving around the petrification or freezing of human emotion, and drawing on the classical myth of the Medusa.

Origins
The term Medusa Complex was coined in 1948 by Gaston Bachelard to cover the feeling of petrification induced by the threat of the parental gaze. A mute, paralysed fury responds to the danger of the obliteration of an individual consciousness by an external Other (and perhaps by the corresponding internalised desire to obliterate the subjectivity of others in turn).

Developments
Later writers have developed Bachelard's idea in various ways.
 Attachment theory uses the Medusa Complex to refer to a self-destructive early state of inwardly directed aggression produced by a disruption of the mother/child mutual gaze.
 Marion Woodman saw the Medusa Complex as a dissociated state produced by paralysis of the fight-or-flight response in a state of petrified fear.  She also saw it as the possible by-product of a conflict between an idealised, perfect state and the actual reality of one's feelings and emotions.
 Marjorie Garber saw the Medusa Complex pervading Macbeth in the form of gender trauma.
 Francois-Xavier Gleyzon used the Medusa Complex in reference to Shakespeare's King Lear.

See also

References

External links
 The Medusa Complex

Psychoanalytic terminology
Analytical psychology
Complex (psychology)
Medusa

Medusa complex


"It's Unbelievable" was a hit for Philadelphia doo wop group The Larks in 1961. It became very popular in Philly as well as become a hit in the pop charts.

Background
The chance to record the song came about as a result of Weldon McDougal running into Atlantic Records promo man Jerry Ross. After the auditioning for Ross, the Larks recorded around six tracks. In 1961, "It's Unbelievable" was released on the Sheryl label in 1961. The group appeared on American Bandstand to sing their song courtesy of Jerry Ross arranging their appearance.

Backing group
The group that played on the recording were called The Manhattans. They consisted of drummer Norman Conners, sax player Harrison Scott, guitarist Johnny Stiles,  and keyboardist Ruben Wright.  Wright was formerly with Philadelphia group The Capris and had written their hit God Only Knows.

Chart performance
In 1961, the song peaked at No. 69 on the Billboard pop chart.

Releases

References

1961 singles
1961 songs

It's Unbelievable


Karl-Heinz Kramer (* 10. November 1924 in Forst; † 27. November 2006 in Haltern am See) war ein deutscher Fotograf, Filmproduzent und Dokumentarfilmer.

Leben und Werke
Karl-Heinz Kramer wurde 1924 im schlesischen Forst geboren und begann mit 16 Jahren eine Ausbildung als Porträtfotograf in Cottbus. Sein erstes eigenes Filmprojekt realisierte er schon während seiner Ausbildung. Mit einem filmischen Beitrag über den Spreewald nahm er an einem Wettbewerb der Firma Afga teil und gewann für diesen den ersten Preis.

Nach Beendigung seiner Ausbildung bewarb er sich in Berlin bei der Filmproduktionsfirma Tobis als Kameramann, bei der er 1939 der Assistent von Fritz Arno Wagners wurde.

Seine filmische Ausbildung wurde allerdings durch seine Einberufung als Funker und Kriegsberichterstatter an die Ostfront unterbrochen. Als Mitglied einer Propagandakompanie drehte Kramer dort Material für Die Deutsche Wochenschau.

Nachdem er 1944 in Königsberg verwundet wurde, kam er ins Lazarett nach Hamburg.

Nach dem Krieg nahm Kramer 1946 eine Stelle als Sprecher beim Nordwestdeutschen Rundfunk in Hamburg an und moderierte unter anderem die Sendung "Morgenstund' hat Gold im Mund". Parallel dazu trat er zur Verbesserung seines Einkommens als Kabarettist auf, bis er 1949 der Liebe wegen von Hamburg nach Haltern im Kreis Recklinghausen zog.

In Haltern gründete Kramer 1952 sein eigenes Unternehmen, die "Kramer Film-Produktion", bei der im selben Jahr mit dem dreißigminütigen Kulturfilm das "Vest Recklinghausen" seine erste Produktion entstand. 1955 folgte "Das Münsterland im Wandel der Zeiten". Da beide Landschaftsfilme sehr erfolgreich liefen, begann Kramer mit einer Produktion über ganz Westfalen: Der 85-minütige Kulturfilm "Westfalenlied" kam 1957 ins Kino und verhalf ihm zum Durchbruch als Filmproduzent.

Kramer drehte auch Werbefilme und Kurzdokumentationen, was ihn in Kontakt mit dem bis dato noch jungen Medium Fernsehen brachte. So arbeitete er beispielsweise fest zusammen mit der 1958 gegründeten "Westdeutsches Werbefernsehen GmbH" (WWF). Seine berufliche Karriere konnte Kramer insbesondere durch zahlreiche Tierdokumentationen ausbauen, die er für das Fernsehen produzierte. Hierzu zählen beispielsweise die 26-teilige Fernsehreihe "Auf der Suche nach den letzten Wildtieren Europas" oder die Filmreihe "Jens Claasen und seine Tiere". Insgesamt realisierte Kramer über 350 Dokumentarfilme.

Karl-Heinz Kramer starb am 27. November 2006 im Alter von 82 Jahren. Sein filmischer Nachlass befindet sich heute im Filmarchiv des LWL-Medienzentrums für Westfalen.

Filmauswahl

 1952:                  "Vest Recklinghausen"
 1955:                  "Das Münsterland im Wandel der Zeiten"
 1957:                  "Westfalenlied"
 1962:                  "Schwarzer Panther Onyx"
 1966/67:             Filmreihe "Jens Claasen und seine Tiere"
 1967–1972:         26-teiligen Reihe "Auf der Suche nach den letzten Wildtieren Europas"
 1974–1979:         13 Folgen "Indiens Wunderwelt der Tiere"
 1980:                  "Haltern – kleine Stadt ganz groß"
 1990:                  "Forst – ein starkes Stück Brandenburg"

Literatur

 LWL-Medienzentrum für Westfalen (Hg.): Westfalenlied. Ein Heimatfilm vom Land der Roten Erde von 1957. Begleitheft zum Film (Westfalen im historischen Filmen), Münster 2015.
 Markus Köster: "O grüß dich Gott, Westfalenland!" Regionale Raumkonstruktionen in zwei "Heimatfilmen" aus Westfalen, in: Bernd-A. Rusinek/Andreas Kühn (Hg.): Das Nordrhein Westfalen Lesebuch, Köln 2014, S. 171–207.
 Volker Jakob (Hg.): Das Vest Recklinghausen. Ein Kulturfilm von Karl-Heinz Kramer aus dem Jahr 1952. Begleitheft zum Film (Westfalen im historischen Filmen), Münster 2009.

Weblinks

 Hommage an Karl-Heinz Kramer, Erinnerungen an den leidenschaftlichen Tierfilmer von Eva Masthoff

Filmproduzent
Dokumentarfilmer
Deutscher
Geboren 1924
Gestorben 2006
Mann

Karl-Heinz Kramer (Dokumentarfilmer)


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Reserve Point.

Punta ang Reserve Point sa Nuzeland. Nahimutang ni sa distrito sa Whangarei ug rehiyon sa Northland, sa amihanang bahin sa nasod,  km sa amihanan sa Wellington ang ulohan sa nasod.

Ang yuta sa Reserve Point kay  patag sa habagatang-kasadpan, apan sa amihang-sidlakan nga kini mao ang kabungtoran. Sa habagatan, dagat ang pinakaduol sa Reserve Point. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa sidlakan sa Reserve Point.  Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Whangarei,  km sa amihanan-kasadpan sa Reserve Point. Sa rehiyon palibot sa Reserve Point, mga luuk, mga lawis, ug kapuloan talagsaon komon.

Ang klima kasarangan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Agosto, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Agosto, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Enero, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga lawis sa Northland

sv:Reserve Point (udde i Nya Zeeland)

Reserve Point (punta sa New Zealand)


物理化学(ぶつりかがく、)は、化学の対象である物質、あるいはその基本的な構成を成している化合物や分子などについて、物質の構造、物質の性質(=物性)、物質の反応を調べるために、物理学的な手法を用いて研究する領域に対する呼称。

概要
理論的な基礎として熱力学と量子力学、およびこれら2つをつなぐ統計力学を大きな柱とする。

化学は対象とする物質によって有機化学、無機化学などがあるが、物理化学でも対象によって有機物理化学、無機物理化学と呼び分けられている。

物理化学の中の分野としては以下のものがある。
 反応速度論
 電気化学
 量子化学 - 量子力学の考え方を応用したもの。計算化学・化学シミュレーションなどが含まれる。
 分光法
 界面化学
 熱化学(化学熱力学)
 生物物理化学
 計算化学
 分子動力学法 - コンピュータを使って分子の運動や反応ダイナミックスをシミュレートし予測する
 分子軌道法 - 分子内の電子を構成原子の軌道で記述する

脚注

関連項目

 スヴァンテ・アレニウス
 フガシティー
 活量
 平衡定数
 物性物理学

外部リンク

化学の分野
物理学の分野

物理化学


An Lepus habessinicus in uska species han Lagomorpha nga ginhulagway ni Wilhelm Hemprich ngan Ehrenberg hadton 1832. An Lepus habessinicus in nahilalakip ha genus nga Lepus, ngan familia nga Leporidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Lepus

Lepus habessinicus


Tumbuhan menahun atau tanaman menahun atau tumbuhan bertahunan atau tanaman bertahunan (diterjemahkan dari bahasa Inggris perennial plants), adalah tumbuhan yang dapat meneruskan kehidupannya setelah bereproduksi atau menyelesaikan siklus hidupnya dalam jangka waktu lebih daripada dua tahun di dalam siklus hidupnya. Banyak di antaranya berupa pohon, meskipun terdapat pula terna ataupun semak.

Untuk mengatasi tantangan lingkungan, tumbuhan tahunan mengembangkan berbagai strategi untuk bertahan hidup, seperti menggugurkan daun, mengubah morfologi, atau menghasilkan senyawa tertentu yang membuat sel-selnya mampu bertahan pada perubahan lingkungan yang ekstrem.

Lihat pula
 Tumbuhan semusim
 Anatomi tumbuhan
 Biologi
 Biji-bijian menahun

Tumbuhan

he:בוטניקה - מונחים#צורות חיים של צמחים

Tumbuhan menahun


は、中東・ギリシャ・アナトリア・東ヨーロッパに広がり成長したキリスト教諸教派(ギリシャ正教・東方正教会とも称される正教会および東方諸教会)の総称。広義の意味では東方正教会と東方諸教会をも含んだ意味で用いられるが、「東方教会」が正教会(ギリシャ正教)を指している場合もある。

西方教会と対比する意味での東方教会は、いわゆる東方正教会(ギリシャ正教)とその他の東方諸教会とに大別される。

歴史

東方教会の歴史

 395年-ローマ帝国が東西に分割。
 431年-エフェソス公会議でネストリウス派は異端とされて、東ローマ帝国の教会(のちのギリシャ正教)から分離し、サーサーン朝ペルシアに亡命した。
 451年-カルケドン公会議で単性説は異端とされて、単性説の一種と見なされた合性論を教理とする集団は東ローマ帝国の教会(のちのギリシャ正教)から大規模に分離し、非カルケドン派正教会を形成した。
 476年-西ローマ帝国が滅亡。
 692年-に西方教会は出席を拒否、西方教会の様々な慣行が批難される。
 867年-で、フィリオクェ問題に関してローマ教皇ニコラウス1世を破門。
 1054年-ローマ教皇とコンスタンティノープル総主教が相互破門、東西教会の分裂が決定的となる。
 1180年-十字軍の影響下で、東方典礼カトリック教会の1つマロン典礼カトリック教会(元は単意論派)が成立。
 1449年-フィレンツェ公会議で東西教会の合同が審議されるも不成立。
 1552年-アッシリア東方教会(ネストリウス派)から分離して、東方典礼カトリック教会の1つカルデア典礼カトリック教会が成立。
 1596年-ブレスト合同によって、東方典礼カトリック教会の1つウクライナ東方カトリック教会(元はギリシャ正教系)が成立。

組織と信徒数

広義の東方教会には以下の諸教会が含まれる。
2013年現在、世界に約23億人のキリスト教の信者がいて、その内、正教会(ギリシャ正教)の信者は約3億人である。

正教会(ギリシャ正教)
ギリシャ正教(、)・東方正教会とも呼ばれる、第7回までの全地公会議を承認する教会。
 コンスタンティノープル総主教庁-概算信徒数 3,500,000人
 グルジア正教会-概算信徒数 3,500,000人
 ブルガリア正教会-概算信徒数 8,000,000人
 ロシア正教会-概算信徒数	90,000,000人
 セルビア正教会-概算信徒数9,000,000以上
 ギリシャ正教会(、)-1833年にコンスタンティノープル総主教庁から独立した、ギリシャ共和国にある独立正教会。概算信徒数 10,000,000人
 ルーマニア正教会-概算信徒数 18,817,975人
 日本ハリストス正教会-概算信徒数 9,619人
 在外ロシア正教会
 アメリカ正教会
といった、諸々の独立正教会・自治正教会・準自治正教会が連合体を形成している。

非カルケドン派正教会
第3回までの全地公会議を承認するものの、第4回のカルケドン公会議の裁定を不服とする教会。
 アルメニア使徒教会
 コプト正教会-現在、エジプト・エチオピア及びエリトリア・アメリカ・オーストラリアを中心に、総計5千万人のコプト系キリスト教徒がいる。
 シリア正教会
 エチオピア正教会-コプト正教会から独立。世界中で公称3600万人の信徒がいる。
 インド正教会
等が含まれる。

ネストリウス派
第2回までの全地公会議を承認するものの、第3回のエフェソス公会議で異端とされて分立した教会。
 アッシリア東方教会-イラクを中心に分布。近現代以降、米国などに多数の亡命者が移住した。
 トマス派-インド、スリランカ等に分布。

東方典礼カトリック教会
典礼(奉神礼)形式はギリシャ正教や東方諸教会とほとんど同一であるが、ローマ教皇の首位権を認めその傘下に入り、教義をローマ・カトリック教会と等しくする諸教会。

上記諸教会から異端とされるグループ
現在では消滅したバルカン半島のボゴミル派や、ロシアのモロカン派、ドゥホボルなど。

教義

「神の母」か「キリストの母」か
聖母マリアの呼称について、「神の母」(生神女とも。ギリシア語では :テオトコス、直訳すると「神を産む者」)という呼称が早くから用いられてきたが、ネストリオスはこれを否定して、「キリストの母」(:クリストトコス、直訳すると「キリストを産む者」)という用語が妥当であると提唱した。これは、キリストの位格は1つではなく、神格と人格との2つの位格に分離され、聖母マリアはイエス・キリストの人格においてのみの産み主であるという教理に基づくものであり、マリア神学というよりはキリスト論が根幹である。このネストリオスの教説は、エフェソス公会議において異端とされた。

両性説と単性説、合性説
イエス・キリストの神性と人性についての解釈。カルケドン公会議で、両性説が正統・単性説が異端とされたが、その際に単性説派と見なされて分離した非カルケドン派正教会は、自らの教理を単性説ではなく合性論であると自認し、カルケドン公会議の裁定を不服とする。

樹形図(概略)

脚注

関連項目
 東西教会の分裂
 正教会の教会機構一覧
 教派別のキリスト教用語一覧
 キリスト教諸教派の一覧
 正教会(ギリシャ正教)
 東方諸教会
 非カルケドン派正教会
 アルメニア使徒教会
 シリア正教会
 コプト正教会
 エチオピア正教会
 ネストリウス派
 アッシリア東方教会
 トマス派
 東方典礼カトリック教会

東方教会


Վիկտոր Սուվորով (իրական անունը՝ Վլադիմիր Ռեզուն Բոգդանի (), ), գրող, ով մեծ հեղինակություն է ձեռք բերել պատմական ռևիզիոնիզմի ոլորտում։
Ժնևում ԽՍՀՄ ԳՀՎ ռեզիդենտուրայի լեգալ նախկին աշխատակից։ 1978 թվականին փախչել է Մեծ Բրիտանիա։ ԽՍՀՄ-ում, իր խոսքերին և ԳՀՎ նախկին ղեկավարի հարցազրույցի համաձայն, հեռակա կարգով դատապարտվել է մահվան։
Իր ռազմա-պատմական գրքերում առաջարկել է ԽՍՀՄ այլընտրանքային հայեցակարգի դերը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։ Առաջարկված հայեցակարգը և դրա հիմնավորման մեթոդները բազմաթիվ քննարկումներ և քննադատություններ են առաջացրել պատմական և հասարակական շրջանակներում։
Առաջին և այդ թեմայով առավել հայտնի գիրքն է «Սառցահատ»-ը («Ледокол»)։ Սուվորովը նաև գրել է մի շարք գեղարվեստական գրքեր խորհրդային բանակի, ռազմական հետախուզության և ԽՍՀՄ նախապատերազմյան պատմության մասին։ «Новые известия» հրատարակչությանը համաձայն, Սուվորովի որոշ գրքերի տպաքանակը գերազանցում է միլիոն օրինակ։

Կենսագրություն
Ծնվել է Պրիմորիեի երկրամասի Բարաբաշ գյուղում զինծառայողի ընտանիքում։ Հայրը ուկրաինացի է, մայրը՝ ռուս։
Առաջին դասարան գնացել է Պրիմորիեի երկրամասի Սլավյանկա գյուղում։ Հետագայում ուսումը շարունակել է Բարաբաշ գյուղում։ 1957 թվականին՝ ավարտելով 4-րդ դասարանը, 11 տարեկան հասակում Սուվորովը ընդունվում է Վորոնեժի Սուվորովի անվան ռազմական ուսումնարանը յոթամյա ժամկետով։ 1963 թվականին ուսումնարանը փակվում է և մնացած երեք գումարտակները (հինգերորդը, վեցերորդը և յոթերորդը), որոնց մեջ մտնում էր նաև Սուվորովը, տեղափոխում են Կալինինի Սուվորովի անվան ռազմական ուսումնարան։
1965 թվականին Սուվորովը ավարտում է Կալինինի ուսումնարանը և ընդունվում Կիևի բարձրագույն ռազմական հրամանատարական ուսումնարանի (Киевское ВОКУ) 2-րդ կուրս։ Ավարտել է այն գերազանցությամբ։ 19 տարեկանում դառնում է ԽՄԿԿ անդամ։ Մասնակցել է Չեխոսլովակիայի տարածք զորքերի տեղակայման գործողությանը։ Վերադառնալուց հետո (1968 թվական) ստացել է իր առաջին նշանակումը՝ տանկային դասակի հրամանատարի պաշտոնում։ 1968-1970 թթ. շարունակել է ծառայել Մերձկարպատյան ռազմական օկրուգում հետախուզության հետ կապված պաշտոնում։ 1970-1971 թթ. Պրիվոլժսկի ռազմական օկրուգի հետախուզական բաժնի շտաբի սպա էր Կույբիշև քաղաքում)։
1971-1974 թթ. ուսուցանել է Ռազմա-դիվանագիտական ակադեմիայում.։ Չորս տարի աշխատել է Ժնևի Գլխավոր հետախուզական վարչության (ԳՀՎ) ռեզիդենտուրայում։ Ըստ տարբեր աղբյուրների Վիկտոր Սուվորովը ուներ տարբեր զինվորական կոչումներ։ Այսպես, ինքնակենսագրական ոճով գրված «Ակվարիում» գրքում նշվում է, որ նա ուներ մայորի կոչում, սակայն Սուվորովի անմիջական ղեկավար, առաջին կարգի կապիտան Վալերի Կալինինը 1993 թվականին հոդված է հրապարակել «Ո՞վ եք դուք, կապիտան Ռեզուն»։ Կապիտանի կոչումը նշվում է նաև այլ ռուսական հրատարակություններում։

Վ. Սուվորովի հայեցակարգը և նրա գնահատականը
Վիկտոր Սուվորովի կարծիքով, Հայրենական Մեծ պատերազմի հիմնական պատճառն է դարձել Ստալինի քաղաքականությունը, որն ուղղված էր եվրոպական պետությունների զավթմանը, «Պրոլետարական հեղափոխության» տարածման և Եվրոպայի ամբողջ տարածքում սոցիալիստական կարգերի հաստատման վրա։
Վիկտոր Սուվորովը քննադատության է ենթարկել խորհրդային և արտասահմանյան պատմական գիտության մեջ հաստատված մեկնաբանությունը Հայրենական Մեծ պատերազմի նախնական փուլի մասին։ Նրա կարծիքով, 1941 թվականի գարուն-ամառ ամիսներին Կարմիր բանակը պատրաստվում էր հարված հասցնել Գերմանիային, որը պետք է հասցվեր հուլիսի 6-ին։ Սուվորովը պնդում է, որ այդ սովետական ծրագիրը կոչվում էր Գործողություն «Ամպրոպ»։ Սուվորովը այն թեզի կողմնակիցն էր, որ Գերմանիան կանխարգելիչ պատերազմ էր մղում ԽՍՀՄ դեմ։ Ջախջախիչ պարտություններ, որոնք առաջին փուլում կրել է Կարմիր բանակը, Վ. Սուվորովը բացատրում է նրանով, որ այն հանկարծակի են բերել վերջին պահին, հարձակումից առաջ, մասնավորապես նրանով, որ նա պատրաստվում էր հարձակողական պատերազմի և պատրաստ չէր պաշտպանողական պատերազմի։

Անդամակցությունը կազմակերպություններում
 The International Academy of Sciences, Education, Industry and Arts պատվավոր ակադեմիկոս
 Գրողների և լրագրողների Միջազգային Միության պատվավոր անդամ

Ստեղծագործությունները
Համաձայն մի շարք աղբյուրների, Սուվորովի գրքերը թարգմանվել են աշխարհի 20-ից ավել լեզուներով։

 «Ազատարար» («Освободитель») (1981) – գիրքը բաղկացած է երեք հատորներից։
 «Inside the Soviet Army» («Խորհրդային բանակ. հայացք ներսից») (1982)։ Գիրքը ռուսերեն լեզվով չի հրապարակվել։
 «Soviet Military Intelligence» («Խորհրդային ռազմական հետախուզություն»)(1984)։ Գիրքը ռուսերենով չի հրապարակվել։
 «Ակվարիում» («Аквариум»)(1985) – ինքնակենսագրական ոճի գիրք, ինչպես նաև գիրք է խորհրդային սպեցնազի և ԳՀՎ-ի մասին։
 «Սառցահատ» («Ледокол») (1968-1981)։ Այս գրքի նոր, լրացված տարբերակը լույս է տեսել 2014 թվականին։
 «Սպեցնազ» («Spetsnaz») («Спецназ») (1987) – գիրք խորհրդային սպեցնազի մասին։ Այն ռուսերենով չի հրապարակվել։
 «Օր "М"»  («День "М"») (1968-1993) - «Սառցահատ» ժողովածուի երկրորդ գիրքը։ («День "М"» անվանում են 1941 թվականի հունիսի 23-ին հայտարարված բաց (ոչ գաղտնի) մոբիլիզացիայի սկիզբ։
 «Վերահսկում» («Контроль»)։ Լույս է տեսել 1994 թվականին։ Գրքի հիման վրա նկարահանվել է նաև կինոնկար (2010 թվական)։
 «Վերջին հանրապետություն» («Последняя республика») (1995, նոր, լրացված հրատարակությունը լույս է տեսել 2012 թվականին)։
 «Ընտրություն» («Выбор») (1997, նոր, լրացված հրատարակչությունը լույս է տեսել 2012 թվականին)։
 «Մաքրում» («Очищение») (1998) – «Սառցահատ» ժողովածուի չորրորդ գիրքը։
 «Ինքնասպանություն» («Самоубийство») (2000, լրացված հրատարակչությունը լույս է տեսել 2012 թվականին)։ «Սառցահատ» ժողովածուի հինգերորդ գիրքը։ Այս գրքում Սուվորովը ընթերցողներին հիշեցնում է Հիտլերի ինքնասպանության մասին։
 «Հաղթանակի ստվերը» («Тень победы») (2002) – այս տրիլոգիայի առաջին գիրքը մարշալ Ժուկովի մասին է։
 «Իմ խոսքերը ետ եմ վերցնում» («Беру свои слова обратно») (2005, նոր, վերամշակված հրատարակությունը լույս է տեսել 2012 թվականին)։ Նույնպես նվիրված է մարշալ Ժուկովին, «Հաղթանակի ստվերը» տրիլոգիայի երկրորդ մասը։
 «Սուրբ գործ» («Святое дело») (2008, նոր, լրացված հրատարակչությունը լույս է տեսել 2013 թվականին)։
 «Հիմնական մեղադրյալը. Ստալինի՝ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի բռնկման գլխավոր պլանը» («Главный виновник: Генеральный план Сталина по развязыванию Второй мировой войны») (2008, անգլ. The Chief Culprit։ Stalin's Grand Design to Start World War II), հրապարակվել է ԱՄՆ ռազմա-ծովային ինստիտուտի կողմից։
 «Պարտություն» («Разгром») (2010) - «Վերջին հանրապետություն» տրիլոգիայի երրորդ գիրքը։

Կինոնկարներ Վիկտոր Սուվորովի մասնակցությամբ
 Marsz wyzwolicieli, լեհական
 «Վերջին առասպելը»՝ 18 սերիայից բաղկացած վավերագրական սերիալ, ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Սինելնիկով («Կլոտո» ստուդիա)

Ծանոթագրություններ

Գրական կեղծանուններով հայտնի հեղինակներ
20-րդ դարի պատմաբաններ
Խորհրդային հետախույզներ
21-րդ դարի պատմաբաններ

Վիկտոր Սուվորով


Praenectarium est systema stratigraphicum et periodus geologica Lunae. Abhinc 4 533 milies milium annorum incepisse (tempus originis Lunae), 3 920 milies milium terminavisse censetur, insequente aevo Nectario. Hoc aevo pelves antiquiores, e.g. pelvis Polus Australis–Aitken, constitui censentur.

Notae

Bibliographia
 "Pre-Nectarian System" in Don Wilhelms, Geologic History of the Moon (U.S. Geological Survey Professional Paper 1348, 1987) ~

Aeva geologica lunaria

Praenectarium


Die Liste der Mannschaftskader der Division nationale (Schach) 2002/03 enthält alle Spieler, die in der luxemburgischen Division nationale im Schach 2002/03 mindestens eine Partie gespielt haben mit ihren Einzelergebnissen.

Allgemeines

Die Zahl der gemeldeten Spieler war nicht begrenzt. Während Les pions Perlé mit 12 Spielern auskam, setzte Cercle d'échecs Dudelange 20 Spieler ein. Insgesamt kamen 128 Spieler zum Einsatz, von denen 17 alle Wettkämpfe mitspielten.

Punktbester Spieler mit 8 Punkten aus 10 Partien war Serge Brittner (De Sprénger Echternach). Je 7,5 Punkte erzielten Tom Weber (Gambit Bonnevoie) und Christian Jeitz (Le Cavalier Differdange), wobei Weber 8 Partien spielte, Jeitz 10.

Mit Anthony Wirig, Pierre Blaeser, Francis Schmit, Lars Bo Rasmussen (alle Gambit Bonnevoie), Igor Berezovsky, Remy Rippinger (beide De Sprénger Echternach), Jochen Bruch (Le Cavalier Differdange), Sébastien Pucher, Roland Schilpp (beide Cercle d'échecs Dudelange), Anna Dergatschowa-Daus und Paul Mertens (beide Le Cavalier Belvaux) erreichten 11 Spieler 100 %, wobei Wirig sieben Partien spielte, Rasmussen und Bruch je zwei, die übrigen genannten je eine.

Legende

Die nachstehenden Tabellen enthalten folgende Informationen:

 Nr.: Ranglistennummer
 Titel: FIDE-Titel zu Saisonbeginn (Eloliste vom Oktober 2002); GM = Großmeister, IM = Internationaler Meister, FM = FIDE-Meister, WGM = Großmeister der Frauen, WIM = Internationaler Meister der Frauen, WFM = FIDE-Meister der Frauen, CM = Candidate Master, WCM = Candidate Master der Frauen
 Elo: Elo-Zahl zu Saisonbeginn (Eloliste vom Oktober 2002); bei Spielern ohne Elo-Zahl ist die nationale Wertung eingeklammert angegeben
 Nation: Nationalität gemäß Eloliste vom Oktober 2002; BEL = Belgien, BIH = Bosnien und Herzegowina, DEN = Dänemark, FRA = Frankreich, GER = Deutschland, ITA = Italien, LUX = Luxemburg, MDA = Moldawien, RUS = Russland, SCO = Schottland, SWE = Schweden, UKR = Ukraine
 G: Anzahl Gewinnpartien
 R: Anzahl Remispartien
 V: Anzahl Verlustpartien
 Pkt.: Anzahl der erreichten Punkte
 Partien: Anzahl der gespielten Partien

Gambit Bonnevoie

De Sprénger Echternach

Le Cavalier Differdange I. Mannschaft

Cercle d'échecs Dudelange

Le Cavalier Belvaux

Cercle d'échecs Matt Schifflange

Le Cavalier Differdange II. Mannschaft

Les pions Perlé

Anmerkungen
 Kampflose Siege sind in den Einzelbilanzen berücksichtigt, kampflose Niederlagen finden keine Berücksichtigung.
 Der erste Wettkampf zwischen Schifflange und Perlé endete 20:10 für Schifflange, wurde aber 24:0 für Schifflange gewertet. Für die Einzelbilanzen werden die tatsächlichen Ergebnisse berücksichtigt.
 Insgesamt sechs Spieler wurden sowohl in der ersten als auch in der zweiten Mannschaft von Le Cavalier Differdange eingesetzt. Ihre Ergebnisse werden für beide Mannschaften separat aufgeführt.

Weblinks
 Saisonübersicht bei Cercle d'échecs Dudelange (französisch)

Schach (Luxemburg)
Schach 2002
Schach 2003
Wikipedia:Liste
Division nationale 2002


Petar Brajović, črnogorski general in vojaški pilot, * 29. junij 1915, † 20. november 1991.

Življenjepis
Pred vojno je končal Vojaško akademijo in Pilotsko šolo (1940). Leta 1941 je vstopil v NOVJ in KPJ.
Po vojni je končal šolanje na Višji vojaški akademiji JLA. Med drugim je bil poslanec Narodne skupščine SR Srbije.

Odlikovanja
 Red narodnega heroja
 Red vojne zastave
 Red partizanske zvezde
 Red zaslug za ljudstvo
 Red bratstva in enotnosti

Viri in opombe

 Vojna enciklopedija, 2. izd., 1978, Zvezek 1, str. 789.

Glej tudi

 seznam generalov Jugoslovanske ljudske armade

Črnogorski generali
Generali Jugoslovanske ljudske armade
Častniki Jugoslovanskega kraljevega vojnega letalstva
Vojaški piloti Jugoslovanskega kraljevega vojnega letalstva
Člani Komunistične partije Jugoslavije
Veterani druge svetovne vojne
Črnogorski partizani
Črnogorski politiki
Črnogorski univerzitetni učitelji
Črnogorski vojaški piloti
Prvoborci
Narodni heroji
Nosilci reda vojne zastave
Nosilci reda partizanske zvezde
Poslanci Skupščine Socialistične republike Srbije
Diplomiranci Višje vojaške akademije Jugoslovanske ljudske armade
Predavatelji na Višji vojaški akademiji Jugoslovanske ljudske armade
Veterani aprilske vojne
Nosilci reda zaslug za ljudstvo
Nosilci reda bratstva in enotnosti
Nosilci reda za hrabrost (SFRJ)
Nosilci Partizanske spomenice 1941

Petar Brajović (generalpodpolkovnik)


Le pic Wheeler, en anglais Wheeler Peak, est le second plus haut sommet de l'État du Nevada, aux États-Unis. Il est également le plus haut entièrement situé dans l'État. Il est situé dans le chaînon Snake, au sein du parc national du Grand Bassin, près de la frontière avec l'Utah. Il a reçu son nom en hommage à l'explorateur et cartographe George Montague Wheeler, leader de l'expédition Wheeler à la fin du . Son altitude est de .

Il est accessible par un bon sentier en 3 h environ pour un bon marcheur, depuis la route bien revêtue qui serpente jusqu'à une altitude de . Sur le chemin, au milieu des pins et des vastes prairies, on peut apercevoir de très nombreux cervidés.

Au sommet on jouit d'une vue immense sur la région, assez désertique. Le massif montagneux du Great Basin attire l'œil du voyageur car il semble sortir de terre au milieu d'une vaste plaine agricole, tel un navire échoué.

En effet, il occupe une superficie assez faible, à l'écart de toute grande chaîne montagneuse telles la Sierra Nevada à l'ouest ou les montagnes Rocheuses à l'est.

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Liste des sommets ultra-proéminents d'Amérique du Nord

Liens externes

Sommet au Nevada
Point culminant d'un parc national aux États-Unis
Parc national du Grand Bassin

Pic Wheeler (Nevada)


Venas est commune 234 incolarum (anno 2009) praefecturae Elaveris in Franciae regione Arvernia.

Geographia
Venas est commune quod fluvius Cari tributarius Almantia rigat.

 Index communium praefecturae Elaveris

Nexus externi

Communia praefecturae Elaveri
Loci habitati praefecturae Elaveri

Venas


"Viper Mad" is a composition by Sidney Bechet and Rousseau Simmons; it is also known as "Pleasure Mad".

Sheet music for the composition was published in 1924 as "Pleasure Mad", performed by vocalist Blossom Seeley. It was recorded by another vocalist, Ethel Waters, early that year. Another version from 1924 was by Maureen Englin, with Bechet accompanying on soprano saxophone with pianist Art Sorenson, but the track was unreleased. The composition was played very frequently in the 1920s, and was "virtually a jazz standard of the day".

Bechet himself recorded a version as leader in 1938, with Noble Sissle's Orchestra. This track, with O'Neill Spencer on vocals, features a modulating break to A-flat from G, a trumpet solo by Clarence Brereton and another Bechet modulation, to D-flat. The 1938 Bechet version was used in the Woody Allen film Sweet and Lowdown.

As "Viper Mad", the lyrics celebrate marijuana use, so it is listed among jazz songs, mainly of the 1930s, that were on the same topic. A "viper" was a marijuana smoker, because of the hissing sound of inhalation. The lyrics include: "Wrap your chops round this stick of tea / Blow this gage and get high with me / Good tea is my weakness, I know it's bad / It sends me, gate, and I can't wait, I'm viper mad".

References

1924 in cannabis
1924 songs
Jazz songs
Songs about cannabis

Viper Mad


ニシオオノスリ(西大鵟、学名:Buteo rufinus)は、鳥綱タカ目タカ科ノスリ属に分類される鳥類。

分布
アフリカ大陸、ユーラシア大陸

関連項目
 ノスリ属

外部リンク
 2006 IUCN Red List of Threatened Species
 BirdLife International 2004. Buteo rufinus. In: IUCN 2006. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.
 CITES homepage
 ワシントン条約記載種、タクサリスト

タカ科
Least concern
ワシントン条約附属書II
1829年に記載された鳥類

ニシオオノスリ


Tahirə Əkbər qızı Tahirova () — Azərbaycan diplomatı, dövlət xadimi, Azərbaycan SSR xarici işlər naziri (1959–1983), Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti sədrinin müavini (1963–1968).

Həyatı
Tahirə Əkbər qızı Tahirova 1913-cü il noyabr ayının 7-də Rusiya imperiyasının Zakaspiysk vilayətinin (indiki Türkmənistan) Mərv qəzasında, Bayramalı kəndində ziyalı ailəsində anadan olmuşdur.

1935-ci ildə Azərbaycan Sənaye İnstitutunu bitirmiş və bununla da neft sənayesi üzrə ali təhsil alan ilk azərbaycanlı qadın-mütəxəssis olmuşdur.

Türk, ingilis və rus dillərini bilirdi.

1983-cü ildə Tahirə Tahirova təqaüdə çıxmış, 1991-ci il oktyabrın 26-da vəfat etmiş və II Fəxri Xiyabanda dəfn edilmişdir.

Ailəsi
Tahirə Tahirova Şuşa şəhərinin məşhur əsilzadə ailələrindən olan Tahirovlar nəslindəndir.

Fəaliyyəti
Əmək fəaliyyətinə 1936-cı ildən elmi işçi kimi başlamış, daha sonra 1940-cı ildə Azərbaycan Neft Elmi-Tədqiqat İnstitutuna direktor təyin olunmuşdur. Azərbaycan Kommunist Partiyası Mərkəzi Komitəsində çalışdığı 1942-ci ildən etibarən II Dünya müharibəsi illərində cəbhənin fasiləsiz neft təchizatına cavabdeh idi. 1949-cu ildə isə partiya işindən Azərbaycan Sənaye İnstitutunun "Neft yataqlarının istismarı kafedrası"nda elmi-pedaqoji fəaliyyətinə qayıdaraq, 1953-cü ildə texniki elmlər namizədi dərəcəsini alır. 1959-cu ildə SSRİ XİN-in Diplomatik Akademiyasını bitirir.

1954–1957-ci illərdə Azərbaycan Həmkarlar İttifaqı Şurasının sədri, 1957–1959-cu illərdə Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti yanında Dövlət Elm-Texnika Komitəsinin sədri, Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti Dövlət Elmi-Tədqiqat İşlərini Əlaqələndirmə Komitəsinin sədri, 1959–1983-cü illərdə Azərbaycan SSR xarici işlər naziri və paralel olaraq, 1963–1968-ci illərdə Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti sədrinin müavini işləmişdir.

1968-ci ilədək olan dövrdə o, SSRİ-nin müttəfiq respublikalarında (BMT-də öz nümayəndəlikləri olan Ukrayna SSR və Belorusiya SSR istisna olmaqla) mövcud olmuş qaydaya əsasən, xarici işlər nazirinin vəzifəsini digər vəzifələrlə yanaşı icra etmişdi. Lakin Tahirovanın səyləri nəticəsində Azərbaycan Ukrayna və Belorusiyadan sonra ilk müttəfiq respublika oldu ki, bu vəzifə o biri nazir vəzifələri kimi ayrıca vəzifə şəklində icra olunmağa başladı. Beləliklə, 1968-ci ildə öz xahişi ilə Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti sədrinin müavini vəzifəsindən azad olunaraq bütün gücünü diplomatik fəaliyyətə həsr etmişdir.

Tahirə Tahirova 1980-1988-ci illərdə baş vermiş İran-İraq müharibəsi zamanı SSRİ-nin sülh üçün vasitəçilik edən komandasının da üzvü olmuşdur.

O, nazir işlədiyi müddətdə Azərbaycan diplomatlarının SSRİ-nin səfirliklərində işləməsinə, Diplomatik Akademiyada oxumalarına diqqət yetirmişdir.

Bundan əlavə, o, Sovet hökumət və parlament nümayəndə heyətlərinin üzvü olaraq BMT Baş Assambleyasının iclaslarında iştirak edərək, eləcə də, Azərbaycan SSR-ə səfər edən yüksək səviyyəli qonaqların qəbul olunmasında iştirak etmişdir.

SSRİ Ali Sovetinin 4-cü çağırış, Azərbaycan SSR Ali Sovetinin 3, 5–7-ci çağırışlarının deputatı olmuşdur.

Mükafatları
1976-cı ildə Tahirə Tahirova diplomatik fəaliyyətdə xüsusi xidmətlərinə görə SSRİ Xarici İşlər Nazirliyinin təqdimatı ilə "Xalqlar dostluğu" ordeni ilə təltif olunmuşdur.

Bundan başqa, "Qırmızı əmək bayrağı" ordeni, "Lenin" ordeni, "Şərəf nişanı" ordeni ilə mükafatlandırılmışdır.

Mənbə
 Ənvər Çingizoğlu, Tahirovlar, "Soy" elmi-kütləvi dərgi, 2007, № 1, səh.18–25

İstinadlar

Xarici keçidlər

 Azərbaycanın ilk qadın xarici işlər naziri Tahirə Tahirovanın hekayəti
 Tahirə Tahirova

Tahirovlar (Qarabağ)
Azərbaycanın qadın siyasətçiləri
Azərbaycan SSR xarici işlər nazirləri
SSRİ Ali Sovetinin IV çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin III çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin V çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin VI çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin VII çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin VIII çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin IX çağırış deputatları
Azərbaycan SSR Ali Sovetinin X çağırış deputatları
Azərbaycanın qadın diplomatları
Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti sədrinin müavinləri
Azərbaycan Həmkarlar İttifaqları Şurasının sədrləri

Tahirə Tahirova


Chocolat (Hangul: 쇼콜라) adalah sebuah grup musik Korea Selatan yang dibentuk oleh Paramount Music pada tahun 2011. Nama grup diambil dari bahasa Prancis yang berarti cokelat. Nama ini dipilih untuk mengingatkan orang yang sangat menyukai berbagai jenis cokelat. Chocolat terdiri dari lima anggota yaitu Juliane, Tia, Melanie (Kaukasia/campuran AS-Korea) dan Min Soa dan Yoon Jae.

Referensi

Pranala luar

 /VEVO
 "Chocolat Naver Cafe"
 "Chocolat Daum Cafe"

Grup musik Korea Selatan
Grup musik K-pop
Grup musik yang didirikan tahun 2011

Chocolat (grup musik)


Ngawang Lobsang Tenpe Gyeltshen (tib. ngag dbang blo bzang bstan pa'i rgyal mtshan) ist der Name folgender Personen:

* Ngawang Lobsang Tenpe Gyeltshen (Lamo Rinpoche) (1660–1728), Geistlicher der Gelug-Schule
 Ngawang Lobsang Tenpe Gyeltshen (Changlung Pandita) (1770–1845), Geistlicher der Gelug-Schule
 Ngawang Lobsang Tenpe Gyeltshen (Tshemönling Hutuktu) (1864–1919 oder 1920), Geistlicher der Gelug-Schule und Regent Tibets

Ngawang Lobsang Tenpe Gyeltshen


Chrysolina est genus coleopterorum subfamiliae Chrysomelinarum. Plurimae species in Europa, Asia, Africaque inveniuntur, et paucae species (speciebus Europaeis introductis non exceptis) Americam Septentrionalem ac species introductae Australiam habitant. Nomen a Victore Motschulsky anno 1860 constitutum est.

Species Chrysolina cerealis et Chrysolina graminis in Britanniarum Regno legitime defenduntur. Omnes Chrysolinae species phytophagae sunt, quae certis plantis vescuntur. Nonnullae ad herbas inutiles biologice continendas adhibentur. Praesertim ad Hypericum perforatum continendum, Chrysolina hyperici in Australia prospere annis 1930 naturalizata est, et aliquot species, praecipue Chrysolina quadrigemina, in Californiam annis 1940 exeuntibus introductae sunt.

Ordinata specierum Europaearum classificatio
Ordo Coleoptera
Subordo Polyphaga
Superfamilia Chrysomeloidea Latreille, 1802
Familia Chrysomelidae Latreille, 1802
Subfamilia Chrysomelinae Latreille, 1802
Tribus Chrysomelini
Subtribus Chrysolinina
Genus Chrysolina Motschulsky, 1860
Subgenus Allochrysolina
Chrysolina fuliginosa (Olivier, 1807)
Chrysolina lepida (Olivier 1807)
Subgenus Anopachys
Chrysolina aurichalcea (Mannerheim, 1825)
Chrysolina eurina (Frivaldszky, 1883)
Chrysolina relucens (Rosenhauer, 1847)
Chrysolina schatzmayri (Muller, 1916)
Subgenus Arctolina
Chrysolina septentrionalis (Menetries, 1851)
Subgenus Bechynia
Chrysolina milleri (Weise, 1884)
Chrysolina philotesia Daccordi & Ruffo, 1980
Chrysolina platypoda (Bechyné, 1950)
Chrysolina substrangulata Bourdonne, 1986
Subgenus Bittotaenia
Chrysolina salviae (Germar, 1824)
Subgenus Cecchiniola
Chrysolina platyscelidina (Jacobson, 1898)
Subgenus Centoptera
Chrysolina bicolor (Fabricius, 1775)
Subgenus Chalcoidea
Chrysolina analis (Linnaeus, 1767)
Chrysolina carnifex melanaria (Suffrian, 1851)
Chrysolina carnifex (Fabricius, 1792)
Chrysolina cinctipennis (Harold, 1874)
Chrysolina curvilinea (Weise, 1884)
Chrysolina hyrcana (Weise, 1884)
Chrysolina interstincta (Suffrian, 1851)
Chrysolina marginata (Linnaeus, 1758)
Chrysolina taygetana Bechyné, 1952
Subgenus Chrysolina
Chrysolina bankii (Fabricius, 1775)
Chrysolina costalis (Olivier, 1807)
Chrysolina fortunata (Wollaston, 1864)
Chrysolina obsoleta (Brulle, 1838)
Chrysolina rufa (Duftschmid, 1825)
Chrysolina staphylaea (Linnaeus, 1758)
Chrysolina wollastoni Bechyné, 1957
Subgenus Chrysomorpha
Chrysolina cerealis (Linnaeus, 1767)
Subgenus Colaphodes
Chrysolina haemoptera (Linnaeus, 1758)
Subgenus Colaphoptera
Chrysolina globosa (Panzer, 1805)
Chrysolina pliginskii (Reitter, 1913)
Chrysolina purpurascens (Germar, 1822)
Subgenus Colaphosoma
Chrysolina sturmi (Westhoff, 1882)
Subgenus Craspeda
Chrysolina jenisseiensis (Breit, 1920)
Chrysolina limbata (Fabricius, 1775)
Subgenus Cyrtochrysolina
Chrysolina marcasitica (Germar, 1824)
Subgenus Erythrochrysa
Chrysolina polita (Linnaeus, 1758)
Subgenus Euchrysolina
Chrysolina graminis (Linnaeus, 1758)
Chrysolina virgata (Motschulsky, 1860)
Subgenus Fastuolina
Chrysolina fastuosa (Scopoli, 1763)
Subgenus Heliostola
Chrysolina carpathica (Fuss, 1856)
Chrysolina lichenis (Richter, 1820)
Chrysolina schneideri (Weise, 1882)
Subgenus Hypericia
Chrysolina brunsvicensis (Gravenhorst, 1807)
Chrysolina corcyria (Suffrian, 1851)
Chrysolina cuprina (Duftschmid, 1825)
Chrysolina didymata (Scriba, 1791)
Chrysolina geminata (Paykull, 1799)
Chrysolina hyperici (Forster, 1771)
Chrysolina quadrigemina (Suffrian, 1851)
Subgenus Maenadochrysa
Chrysolina affinis (Fabricius, 1787)
Chrysolina aveyronenesis Bechyné, 1950
Chrysolina baetica (Suffrian, 1851)
Chrysolina femoralis (Olivier, 1790)
Subgenus Melasomoptera
Chrysolina grossa (Fabricius, 1792)
Chrysolina lucida (Olivier, 1807)
Chrysolina lutea (Petagna, 1819)
Subgenus Mimophaedon
Chrysolina pourtoyi Bourdonne, 1996
Subgenus Ovosoma
Chrysolina atrovirens (Frivaldszky, 1876)
Chrysolina cretica (Olivier, 1807)
Chrysolina halysa Bechyné, 1950
Chrysolina orientalis (Olivier, 1807)
Chrysolina rhodia Bechyné, 1950
Chrysolina sahlbergi (Menetries, 1832)
Chrysolina susterai Bechyné, 1950
Chrysolina turca (Fairmaire, 1865)
Chrysolina vernalis (Brulle, 1832)
Subgenus Ovostoma
Chrysolina globipennis (Suffrian, 1851)
Chrysolina olivieri (Bedel, 1892)
Subgenus Palaeosticta
Chrysolina diluta (Germar, 1824)
Subgenus Rhyssoloma
Chrysolina fragariae (Wollaston, 1854)
Subgenus Sphaerochrysolina
Chrysolina umbratilis (Weise, 1887)
Subgenus Sphaeromela
Chrysolina varians (Schaller, 1783)
Subgenus Stichoptera
Chrysolina colasi (Cobos, 1952)
Chrysolina grancanariensis (Lindberg, 1953)
Chrysolina gypsophilae (Kuster, 1845)
Chrysolina latecincta (Demaison, 1896)
Chrysolina kuesteri (Helliesen, 1912)
Chrysolina lucidicollis (Kuster, 1845)
Chrysolina mactata (Fairmaire, 1859)
Chrysolina rossia (Illiger, 1802)
Chrysolina sanguinolenta (Linnaeus, 1758)
Chrysolina stachydis (Gene, 1839)
Chrysolina variolosa (Petagna, 1819)
Subgenus Sulcicollis
Chrysolina chalcites (Germar, 1824)
Chrysolina oricalcia (Muller O. F., 1776)
Chrysolina peregrina (Herrich-Schaeffer, 1839)
Chrysolina rufoaenea (Suffrian, 1851)
Subgenus Synerga
Chrysolina coerulans (Scriba, 1791)
Chrysolina herbacea (Duftschmid, 1825)
Chrysolina suffriani (Fairmaire, 1859)
Chrysolina viridana (Kuster, 1844)
Subgenus Taeniochrysea
Chrysolina americana (Linnaeus, 1758)
Subgenus Taeniosticha
Chrysolina reitteri (Weise, 1884)
Subgenus Threnosoma
Chrysolina cribrosa (Ahrens, 1812)
Chrysolina fimbrialis (Kuster, 1845)
Chrysolina helopioides (Suffrian, 1851)
Chrysolina inflata (Weise, 1916)
Chrysolina joliveti Bechyné, 1950
Chrysolina obenbergeri Bechyné, 1950
Chrysolina obscurella (Suffrian, 1851)
Chrysolina osellai (Daccordi & Ruffo, 1979)
Chrysolina tagana (Suffrian, 1851)
Chrysolina timarchoides (Brisout, 1882)
Chrysolina weisei (Frivaldszky, 1883)
Subgenus Timarchida
Chrysolina deubeli (Ganglbauer, 1897)

Notae

Bibliographia
Hope, F. W. 1840. The coleopterist's manual, part the third, containing various families, genera, and species, of beetles, recorded by Linneus and Fabricius: Also, descriptions of newly discovered and unpublished insects. Londinii: J.C. Bridgewater and Bowdery & Kerby.

Nexus externi

 Fauna europaea.
 Biolib.

Chrysomelinae
Coleoptera Africae
Coleoptera Americae Septentrionalis
Coleoptera Asiae
Coleoptera Europae
Genera animalium
Taxa Motschulsky
Taxa 1860

Chrysolina


Laurelia  (alia nomina: Laureta) (Italiane: Loreglia) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Pedemontio et in Provincia Verbanensi-Cusiana-Oscelensi situm. Incolae Laurelienses appellantur.

Insigne

Geographia
 Vallis Stronae

Municipia finitima

 Pedemontium (regio),
 Provincia Verbanensis-Cusiana-Oscelensis,
 Verbania (urbs),
 Municipium Italiae.

Nexus externi
 Pagina officialis

Pinacotheca

Notae

Municipia in provincia Verbani-Cusii-Oscelae
Vallis Stronae

Laurelia (Pedemontium)


Arxitektura  anlayışı geniş bir sistemin komponentlərinin birləşmə konstruksiyasını ifadə edir. Bu termin adətən prosessorlara, hesablama sistemlərinə və eynilə istənilən mürəkkəb sistemə tətbiq oluna bilər- məsələn, "əməliyyat sisteminin arxitekturası", "mikroprosessorun arxitekturası", "kompüterin arxitekturası" və s.

Baxılan mövzuda "arxitektura" termini iki məna kəsb edir. Onun birincisi mikroprosessorun icra edə biləcək əmrlər toplusu və əmr sisteminin mikroprosessorda icra olunmasının texnologiyasını əks etdirirsə, ikinci halda o, operativ yaddaşın və sistem şininin strukturu, giriş/çıxışın təşkili prinsiplərini və ümumiyyətlə hesablama sisteminin əsas hissələrinin əlaqələndirilmə prinsiplərini əks etdirir.

"Kompüterin arxitekturası" dedikdə, onun hesablama sistemi olaraq əsas hissələrinin fiziki və məntiqi baxımdan əlaqələndirilmə prinsipləri nəzərdə tutulur.

Mənbə
 M.A. Camalbəyov, R.Ə. Fərəməzov. IBM PC tipli kompüterlərin arxitekturası, sistem proqram təminatı və əməliyyat sistemləri. Bakı, H.Əliyev adına AAHM, 2009. – 307 səh.

Kompüter

Kompüterin arxitekturası


Կոիգու - գյուղ Էստոնիայի Օտեպյաե շրջանի կազմում։
 Կոիգու - գյուղ Էստոնիայի Ուռվաստե շրջանի կազմում։

Կոիգու (այլ կիրառումներ)


Matthaeus Silvaticus (Salerni fortasse natus anno circiter 1270 vel 1280; ibidem post annum 1342 mortuus) fuit medicus Italus, scholae Salernitanae professor et regius physicus, cuius Liber pandectarum medicinae, anno fere 1332 confectus, saepe saeculis XV et XVI editum est.

Bibliographia

Nexus externi
 "Matthaeus Silvaticus" apud Plant Use

Nati saeculo 13
Mortui saeculo 14
Medici Italiae
Schola Medica Salernitana
Auctores Latini mediaevales
Scriptores de medicamentis

Matthaeus Silvaticus


Renata Strašek, slovenska atletinja, * 8. april 1972, Celje.

Straškova je za Slovenijo nastopila na Poletnih olimpijskih igrah 1996 v Atlanti, kjer je nastopila v metu kopja. V kvalifikacijskem delu je končala na 21. mestu.

Sklici

Zunanje povezave

Slovenski atleti
Olimpijski tekmovalci za Slovenijo
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1996
Celjski športniki
Metalci kopja

Renata Strašek


Max the Pickpocket () is a 1962 West German comedy crime film directed by Imo Moszkowicz and starring Heinz Rühmann, Elfie Pertramer and Hans Clarin.

It was made at the Bavaria Studios in Munich.

Synopsis
A small-time pickpocket investigates when his brother-in-law is murdered.

Cast
 Heinz Rühmann as Max Schilling
 Elfie Pertramer as Pauline Schilling
 Hans Clarin as Fred
 Ruth Stephan as Desiree
 Hans Hessling as Arthur
 Lotte Ledl as Lizzy
 Benno Sterzenbach as Charly Gibbons
 Harald Maresch as Joe
 Frithjof Vierock as Egon Schilling
 Hans Leibelt
 Ulrich Beiger as Alleinunterhalter
 Hans Jürgen Diedrich
 Helga Anders as Brigitte
 Gernot Duda
 Arno Assmann as Polizeiinspektor Friedrich

References

Bibliography
 Bock, Hans-Michael & Bergfelder, Tim. The Concise CineGraph. Encyclopedia of German Cinema. Berghahn Books, 2009.

External links

1962 films
1960s crime comedy films
German crime comedy films
West German films
1960s German-language films
Films directed by Imo Moszkowicz
Bavaria Film films
Films shot at Bavaria Studios
1962 comedy films
1960s German films

Max the Pickpocket


Petr Čech (* 20. máj 1982, Plzeň) je český futbalista, ktorý hrá za Chelsea a českú reprezentáciu na pozícii brankára. Čech hral predtým za kluby Chmel Blšany, Sparta Praha, Stade Rennais a Chelsea FC. Bol zvolený do hviezdneho tímu pre Majstrovstvá Európy 2004 a svojej krajine pomohol vstúpiť do semifinále. Čech tiež získal individuálne ocenenie Best Goalkeeper v sezónach 2004/2005, 2006/2007 a 2007/2008 v Lige majstrov UEFA.

Čech je držiteľom českého rekordu v profesionálnej lige za 903 súťažných minút bez inkasovaného gólu. V sezónach 2004/2005, 2009/2010, 2013/2014 a 2015/2016 vyhral Čech cenu Zlatá rukavica.

Klubová kariéra

Mladosť
Čech sa narodil v Plzni v Česko-Slovensku a futbal začal hrať vo svojich siedmich rokoch pre klub Škoda Plzeň (neskôr známy ako FC Viktoria Plzeň). V počiatkoch hral na pozícii útočníka, ale neskôr sa presunul na pozíciu brankára. V júni 1999 sa Čech dostal do tímu FK Chmel Blšany v Gambrinus lige a svoj ligový debut mal v 17 rokoch v októbri 1999 v prehratom zápase 3–1 proti Sparte Praha.

V 18 rokoch Čech podpísal zmluvu s klubom Sparta Praha v januári 2001, hoci v Blšanoch ostal do konca sezóny 2000/2001. Jeho nový kontrakt ho udržal v Sparte do júna 2006.

V novembri 2001 Čech prelomil rekord dovtedy držaný Theodorom Reimannom za najdlhší uplynutý čas bez inkasovaného gólu v profesionálnej českej lige s časom 855 minút. Jeho konečný rekord ukončil Marcel Melecký z klubu Bohemians 1905 dňa 17. novembra 2001 na hodnote 903 minút.

Stade Rennais
Počas európskeho šampionátu s českým národným futbalovým mužstvom do 21 rokov v júni 2002, sa Čech zúčastnil finále. V júli 2002 Čech prestúpil do francúzskeho klubu Stade Rennais, kde podpísal štvorročnú zmluvu za prestup v cene 150 miliónov českých korún.

Počas jeho dvoch sezón vo Francúzsku, si Čech zvykol na tlak, ktorý prejavovali zahraniční hráči, najmä brankári. Počas prvej sezóny vo Francúzsku bol v zápase proti Paris Saint-Germain ocenený ako Muž zápasu denníkom L'Équipe. V máji 2003 sa klub Rennais dostal na dno tabuľky a potreboval víťazstvo v poslednom zápase v sezóne aby si zabezpečil prežitie. Rennais unikol vyradeniu v poslednom kole víťazstvom proti Montpellieru.

Chelsea
Čech mal v roku 2003 skúšku s klubom Chelsea. Vtedajší manažér Chelsea, Claudio Ranieri rozhodol, že bude Čech v jeho výbere zastupovať Carla Cudiciniho. Po tom, ako bol tento návrh neprijatý, Rennais akceptovalo druhý návrh vo februári. Čech súhlasil s letným prestupom do Chelsea za cenu 7 miliónov libier, pričom podpísal v Chelsea päťročnú zmluvu, ktorá bola zahájená v júli 2004. Tento prestup sa stal najdrahším v brankárskej histórii Chelsea.

Sezóna 2004 – 2005
Pred štartom sezóny počítal nový tréner José Mourinho s talianom Carlom Cudicinim na mieste brankárskej jednotky, Čech mal byť náhradníkom. Ale Cudicini si tesne pred štartom ligy poranil lakeť a Čech tak dostal šancu, ktorú naplno využil. Vynikajúcimi výkonmi presvedčil trénera a prevzal na dlhé roky postavenie brankárskej jednotky v Chelsea.

5. marca 2005 vytvoril nový rekord Barclays Premier League v počte minút (1025) bez inkasovaného gólu (tento rekord bol v roku 2009 prekonaný Edwinom van der Sarom z Manchesteru United). Čech si udržal čisté konto od 12. decembra 2004, kedy dostal gól od útočníka Arsenalu Londýn Thierry Henryho do 5. marca 2005, kedy ho prekonal Leon McKenzie z Norwich City FC. V sezóne vychytal celkom 21 čistých kont a veľkou mierou tak prispel k historicky iba druhému víťazstvu Chelsea FC v Barclays Premier League.

Sezóna 2005 – 2006
V auguste 2005 stál Čech v bránke Chelsea FC pri víťazstve v Community Shield. Chelsea porazila dvomi gólmi Didiera Drogbu Arsenal FC 2-1. V Barclays Premier League Čech nastúpil k celkovo 34 ligovým zápasom a mal veľký podiel na obhajobe ligového titulu. V januári 2006 bol menovaný IFFHS World's Best Goalkeeper roku 2005.

V januári 2006 predĺžil kontrakt s Chelsea o dva roky, do roku 2010.

V júni 2006 nastoupil v drese Česka na Majstrovstvá sveta vo futbale 2006. Tím síce porazil USA, pravdaže po následných porážkach s Ghanou a Talianskom skončil v základnej skupine tretí a ďalej nepostúpil.

Sezóna 2006 – 2007
Po skončení Majstrovstiev sveta vo futbale 2006 Čech podstúpil artroskopickú operáciu oboch ramien, s ktorými mal dlhodobé problémy. Do hry sa vrátil 26. augusta 2006.

Zranenie hlavy
14. októbra 2006 počas ligového stretnutia Readingu FC utrpel brankár Chelsea fraktúru lebky pri stretu s írskym záložníkom súpera Stephenom Huntom. Hunt dobiehal v 1. minúte stretnutia loptu vo vnútri pokutového územia Chelsea, ale Čech bol pri nej skôr. Hunt zasiahol prvým kolenom hlavu brankára Chelsea, čo si vyžiadalo dlhé ošetrovanie na hracej ploche. Potom bol brankár odnesený na nosidlách. Do bránky Chelsea sa postavil náhradný brankár Carlo Cudicini, ktorý tiež v tomto zápase utrpel zranenie a bol dokonca chvíľu v bezvedomí. Zápas musel dochytať obranca John Terry. Chelsea aj napriek tomu stretnutie vyhrala 1 – 0. Petr Čech skončil v starostlivosti neurochirurgov a bol dlhú dobu mimo hry. Doktori brankára varovali, že pokiaľ návrat na trávnik urýchli, môžu byť následky fatálne.

Kariérne štatistiky

Klubové

Aktualizácia: 05:00, 27. apríl 2012.

Reprezentačné

Referencie

Iné projekty

Externé odkazy
 Petr Čech na FIFA.com
 Oficiálny hráčsky profil Petra Čecha – Štatistiky, Kariérna história, Rozhovory a Videá
 Oficiálna stránka
 Oficiálna stránka

Českí futbalisti
Futbaloví brankári
Osobnosti z Plzne
Českí národní futbalisti
Hráči FK Chmel Blšany
Hráči Stade Rennais FC
Hráči AC Sparta Praha
Hráči Chelsea FC
Hráči Majstrovstiev Európy vo futbale 2004
Hráči Majstrovstiev Európy vo futbale 2008
Hráči Majstrovstiev Európy vo futbale 2012
Hráči Majstrovstiev sveta vo futbale 2006

Petr Čech