Rdečerjava mlečnica (znanstveno ime Lactarius rufus) je gliva s pogojno užitno gobo iz družine golobičarke.

Opis
Rdečerjava mlečnica je srednje velika goba, ki je sprva nekoliko stožčasta, razprta pa je na temenu grbasta. Rjavo rdeč klobuk gobe ima premer od 3-10 cm. Po zgornji strani je nesvetleč in ni nikoli sluzast, starejši primerki imajo dvignjen rob.

Na spodnji strani klobuka je trosovnica slonokoščene barve, ki je sestavljena iz gostih neenako dolgih lističev, ki so pripeti na bet in potekajo nekoliko po betu navzdol. Stari lističi postanejo rjavi, v njih pa so elipsasti mrežasto grebenasti beli trosi, velikosti 7-9 x 6-8 mikronov.

Bet gobe je valjast, sprva poln, kasneje pa postane votel. Visok je od 3-8 cm in ima premer od 0,5 - 1,5 cm. Na spodnji strani je bet običajno temnejše barve.

Meso gobe je belo do rdečkasto, močno obarvano v dnišču beta. Tekstura mesa je precej trda, mleček neprijetnega vonja pa je bele barve in pekočega okusa.

Razširjenost in uporabnost
Rdečerjava mlečnica je razširjena po Evropi in Severni Ameriki. Pogosto raste pod iglavci, predvsem v višje ležečih vlažnih smrekovih gozdovih. Je razmeroma pogosta goba, ki uspeva od poletja do pozne jeseni.

Rdečerjava mlečnica je pogojno užitna goba, ki lahko povzroči gastrointestinalni sindrom. Prekuhana in v manjših količinah ni škodljiva, vendar ni preveč okusna.

Mlečnica
Pogojno užitne gobe

Rdečerjava mlečnica


Návojná je obec v Česku v okrese Zlín v Zlínskom kraji. 1. januára 2012 tu žilo 725 obyvateľov, z toho 360 mužov a 365 žien, pričom priemerný vek v obci bol 39,6 roka (muži 38,6 roka, ženy 40,5 roka).

Referencie

Pozri aj
 Zoznam obcí v Česku

Iné projekty

Externé odkazy
 Oficiálna stránka obce

Obce okresu Zlín

Návojná


Azufral je názov v súčasnosti neaktívneho stratovulkánu, nachádzajúceho sa v južnej Kolumbii. Horniny Azufralu majú väčší obsah SiO2 ako ostatné kolumbijské sopky, petrologicky sú to prevažne dacity až ryolity. Vrchol sopky je ukončený kalderou s rozmermi 2,5 × 3 km, v jej severozápadnej časti sa nachádza jazero Laguna Verde a pobíž neho viacero lávových dómov, najmladšie majú približne 3 600 rokov. V okolí niektorých dómov sa nachádzajú aj aktívne fumaroly.

Iné projekty
.

Externé odkazy
 www.volcano.si.edu  - Azufral na Global Volcanism Program

Sopky Kolumbie
Stratovulkány

Azufral


八丁堀駅(はっちょうぼりえき)は、東京都中央区八丁堀にある、東京地下鉄(東京メトロ)・東日本旅客鉄道(JR東日本)の駅である。

乗り入れ路線
東京メトロの日比谷線と、JR東日本の京葉線の2社2路線が乗り入れ、接続駅となっている。東京メトロの駅には「H 12」、JR東日本の駅には「JE 02」の駅番号がそれぞれ与えられている。

JR東日本の駅には、京葉線の列車(特急以外のすべての種別) のほか、西船橋駅から武蔵野線に乗り入れる列車も停車する。また、特定都区市内制度における「東京都区内」に属している。

歴史
 1963年(昭和38年)2月28日:帝都高速度交通営団(営団地下鉄)日比谷線人形町駅 - 東銀座駅間開通と同時に日比谷線の駅が開業。
 1990年(平成2年)3月10日:JR東日本京葉線新木場駅 - 東京駅間開通と同時に京葉線の駅が開業し、乗換駅となる。京葉線建設時の仮称は『新八丁堀駅』。
 2001年(平成13年)11月18日:JR東日本でICカード「Suica」の利用が可能となる。
 2004年(平成16年)4月1日:帝都高速度交通営団(営団地下鉄)民営化に伴い、日比谷線の駅は東京地下鉄(東京メトロ)に継承される。
 2007年(平成19年)3月18日:東京メトロでICカード「PASMO」の利用が可能となる。
 2009年(平成21年)9月:駅構内の冷房使用開始。
 2010年(平成22年)10月31日:みどりの窓口の営業を終了。
 2018年(平成30年)12月1日:JR東日本の駅が業務委託化。
 2020年(令和2年)2月7日:日比谷線ホームで発車メロディの使用を開始。

駅構造

東京メトロ

島式ホーム1面2線を有する地下駅で、新大橋通りの真下に位置する。以前は天井が高く空間が広かったが、改装により天井が低くなった。かつては改装前の仲御徒町駅と同様に駅構内の照明が少なく、薄暗かった。

茅場町寄りにY字型の引き上げ線があり、夜間留置で使用される。留置される車両は平日・土休日共に中目黒から夜に回送され、翌朝の始発の中目黒行きで出庫する。この引き上げ線は日比谷線の計画当初、東急東横線方面からの輸送需要が多いと予想され、中目黒駅から都心部を超えた当駅で多数の列車が折り返すことを想定したものである。しかし、実際には予想は大きく外れ、東武伊勢崎線方面からの輸送需要が圧倒的に多く、本来の中目黒方面からの折り返しには使用されなかった。

エスカレーターは改札内にあり、茅場町寄り改札とホームを連絡している。エレベーターは改札外にあり、A2・A3出入口と茅場町寄り改札を連絡している。

のりば

(出典:東京メトロ:構内図)

発車メロディ
2020年2月7日よりスイッチ制作の発車メロディ(発車サイン音)を使用している。

曲は1番線が「黄金虫のワルツ」(塩塚博作曲)、2番線が「煌めき」(大和優子作曲)である。

JR東日本

島式ホーム1面2線を有する地下駅で、鍛冶橋通りの真下に位置する。ホームは日比谷線よりも深い位置にある。日比谷線の中目黒側と、京葉線の東京側で両路線のホームが交差している。改札とホームを連絡するエスカレーターとエレベーターが設置されている。

JR東日本ステーションサービスが駅業務を受託している東京駅管理の業務委託駅。かつてはマルス端末の設備を持つみどりの窓口が設置されていたが、指定席券売機設置に伴い、営業を終了した。

現在、特急列車を除く全ての定期営業列車(通勤快速・快速・各駅停車)が停車する。

開業当初は土曜・休日ダイヤにおいて快速(「マリンドリーム」「むさしのドリーム」)は当駅を通過していたが、2002年12月1日から平日ダイヤと同様に停車するようになった。

発車メロディは両隣の東京駅や越中島駅と同じく、東洋メディアリンクス制作の「Verde Rayo V2」を両番線とも使用している。

のりば

(出典:JR東日本:駅構内図)

利用状況
 JR東日本 - 2022年度の1日平均乗車人員は27,391人である。
 東京メトロ - 2022年度の1日平均乗降人員は89,641人である。
 東京メトロ全130駅の中では恵比寿駅に次いで第30位。
各年度の1日平均乗降人員の推移は下表の通りである。

年度別1日平均乗降人員
近年の1日平均乗降人員は下表の通りである(JRを除く)。

年度別1日平均乗車人員(1962年 - 2000年)
開業以後の1日平均乗車人員の推移は下表の通りである。

年度別1日平均乗車人員(2001年以降)

備考

駅周辺

駅周辺はオフィス街の一角であり夜間は閑散とする。最も東側にあるB4出入口は亀島川に面している。

 東京メトロ銀座線京橋駅
 都営浅草線宝町駅
 東京マツダ
 キリンビールマーケティング東京支社
 ユニデンホールディングス
 丸善石油化学
 三井食品
 いちよし証券
 日之出出版
 やる気スイッチグループ
 中央区立京華スクエア

バス路線

亀島橋(八丁堀一丁目)(日比谷線北千住寄り出口そば)
 東京都交通局(都営バス)
 東15:東京駅八重洲口 / 深川車庫前
 東16・深夜14:東京駅八重洲口 / 豊洲駅 / 深川車庫前 / 東京ビッグサイト
 直行02:東京駅八重洲口
八丁堀駅(日比谷線中目黒寄り出口南側)
 日立自動車交通
 江戸バス(中央区コミュニティバス)北循環:中央区役所

隣の駅
 東京地下鉄(東京メトロ)
  日比谷線
 築地駅 (H 11) - 八丁堀駅 (H 12) - 茅場町駅 (H 13)
 東日本旅客鉄道(JR東日本)
  京葉線
 通勤快速・快速
東京駅 (JE 01) - 八丁堀駅 (JE 02) - 新木場駅 (JE 05)
 各駅停車(武蔵野線直通含む)
 東京駅 (JE 01) - 八丁堀駅 (JE 02) - 越中島駅 (JE 03)

脚注

記事本文

注釈

出典

広報資料・プレスリリースなど一次資料

利用状況
 JR・地下鉄の1日平均利用客数

 JR東日本の2000年度以降の乗車人員

 東京地下鉄の1日平均利用客数

 JR・地下鉄の統計データ

 東京都統計年鑑

参考文献

関連項目

 日本の鉄道駅一覧

外部リンク

 八丁堀駅/H12 | 路線・駅の情報 | 東京メトロ

東京都中央区の鉄道駅
つちようほり
東京地下鉄の鉄道駅
東日本旅客鉄道の鉄道駅
1963年開業の鉄道駅
京葉線

八丁堀駅


Johannes de Grocheio, francoski glasbeni teoretik, * 1255, Pariz, † 1320.

Rojeni leta 1255
Umrli leta 1320
Francoski glasbeni teoretiki

Johannes de Grocheio


Ahora y Siempre may refer to:

 Ahora y Siempre (Alacranes Musical album)
 Ahora y Siempre (La Mafia album)

See also
 Now and Forever (disambiguation)

Ahora y Siempre


Oleg Jurievič Aťkov (; * 9. máj 1949, Chvorostianka) je bývalý sovietsky kozmonaut. V roku 1984 sa zúčastnil na kozmickom lete v kozmickej lodi Sojuz T-10 a na dlhodobom pobyte v kozmickej stanici Saľut 7.

Život

Mladosť a výcvik
Počas základnej školy ho zaujímala rádiotechnika, neskôr sa rozhodol stať sa lekárom a preto sa prihlásil na Krymskú lekársku fakultu v Simferopole. Štúdium na nej začal v roku 1967, ale neskôr sa s rodičmi odsťahoval (otec bol v armáde), v škole pokračoval v Kyjeve a dokončil ju v roku 1973 v Moskve (Moskovskij medicinskij inst. im. Sečenova).  Ešte pred príchodom do tímu kozmonautov bol autorom piatich vynálezov a tridsiatich vedeckých prác. Stal sa sekretárom Všezväzovej vedeckej spoločnosti kardiológov. Bol lekárom vyšetrujúcim kozmonautov pred a po letoch vrátane česko-slovenského kozmonauta V. Remeka, zasadal vo výberovej komisii, podieľal sa na vývoji prístrojov pre kozmické experimenty. Za svoj echokardiograf bol vyznamenaný cenou Komsomolu. Pretože chcel vyšetrovať kozmonautov počas letu, prihlásil sa v roku 1977 do tímu a ako druhý lekár v histórii letov (po Jegorovi) do kozmu po 7 rokoch odletel. Stal sa tak 137 kozmonautom Zeme.

Let do vesmíru
Letel na palube Sojuzu T-10 vo februári 1984 spoločne s Leonidom Kizimom a Vladimirom Soloviovom. Po 24 hodinách od štartu z Bajkonuru sa pripojili k orbitálnej stanici Saľut 7. MUDr. Oleg Jurievič Aťkov CSc. tam zostal ako člen 3. základnej posádky plných 235 dní (plus deň letu), vyšetroval ako lekár mnohých kozmonautov z lodí, ktoré sa pri stanici vystriedali a zapojil sa aj do ďalších experimentov na stanici. Spoločne potom celá základná posádka odletela v Sojuze T-11 na Zemi.

 Sojuz T-10 , Saľut 7, Sojuz T-11 (8. február 1984 – 2. október 1984)

Po letoch
V roku 1985 sa vrátil do Moskvy k lekárskej výskumnej práci (Vesojuznyj kardiologičeskij naučnyj centr AMN SSSR). V roku 2005 bol na čele ruskej delegácie ako šéf zdravotníckeho odboru ruských železníc, ktorá navštívila kúpeľné Teplice v severných Čechách, aby tam posúdil možné uzavretie dohody o spolupráci pri liečení ruských pacientov.

Zdroje

Literatúra

Externé odkazy
 Biografia v Malej encyklopédii kozmonautiky
 Biografia na stránkach Space40

Narodenia v 1949
Sovietski kozmonauti

Oleg Jurievič Aťkov


Tewatia is an Indian surname that may refer to the following notable people:
Debi Singh Tewatia (1930–2017), Indian judge
Harendra Singh Tewatia, Indian politician
Rahul Tewatia (born 1993), Indian cricketer

See also
Teotia

Tewatia


Benedictio est actus benedicendi et in variis religionibus varia significat. Idem potest esse ac laudatio vel actio gratiarum, ut cum homo deum benedicit. Etiam est consecratio rei aut hominis, vel petitio favoris divini, quae saepe cum praecipuis ritibus unctionis vel precibus coniungitur. Etiam dicitur de ipsa gratia auu deo data.

In religione Iudaica
Magni momenti in religione Iudaica est benedictio sacerdotalis, quae in libro Numerorum reperitur, et quam sacerdotes, Aaronis posteri, populo Israël recitant:
Benedicat tibi Dominus et custodiat te!
Illuminet Dominus faciem suam super te et misereatur tui!
Convertat Dominus vultum suum ad te et det tibi pacem!

Notae

Nexus externi

Ritus

Benedictio


Արմեն Հովիկի Մելիքյան (), ֆիզիկոս։ Ֆիզմաթ գիտությունների դոկտոր (1984), պրոֆեսոր (1990)։

Կենսագրություն
1959-1965 թվականներին սովորել է Երևանի պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետում։ 1970-1985 թվականներին եղել է ՀՀ ԳԱԱ ֆիզիկական հետազոտությունների ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող, 1985 թվականից՝ ՀՊՃՀ ընդհանուր ֆիզիկայի ամբիոնի, 1992-2003 թվականներին՝ ֆիզիկայի դեպարտամենտի վարիչ, 2006 թվականից աշխատում է Ռուս-հայկական (Սլավոնական) համալսարանում։

Գործունեություն
Աշխատանքները վերաբերում են պինդ մարմնի ֆիզիկային և նյութի հետ էլեկտրամագնիսական ճառագայթման փոխազդեցության տեսությանը։ Դիտարկել է ոչ ներդաշնակ երևույթները բյուրեղներում, զարգացրել բյուրեղների վիճակի հավասարման տեսությունը։ Ուսումնասիրել է լազերային ճառագայթման հաճախության փոխակերպման շարժընթացները, այդ ճառագայթման տարածումը հոծ միջավայրում և ցրումը ատոմից։

Ծանոթագրություններ

Հայ ֆիզիկոսներ
1942 ծնունդներ
Մայիսի 21 ծնունդներ
Երևան քաղաքում ծնվածներ
Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Հայ պրոֆեսորներ
ԵՊՀ ֆիզիկայի ֆակուլտետի շրջանավարտներ

Արմեն Մելիքյան (ֆիզիկոս)


Victor Babiuc (natus die 3 Aprilis 1938 in Răchiți in Botoşani circulo; mortuus die 25 Februarii 2023) vir publicus Dacoromanicus fuit.

Munus
Babiuc apud Universitatem Bucarestendem ad annum 1958 iurisprudentiae studebat et anno 1979 doctor promotus est. Annis 1958 - 1963 apud iudicium Coronae urbis iudex operam dedit. Annis 1963 - 1968 iuris consultus fabricae tractorum Coronae erat et tum ad annum 1971 Bucarestae iudex fuit. Annis 1971 - 1977 iuris consultus in administerio commercii exteri fuit et tum ad annum 1990 indagator apud institutum commercii mundani Academiae Romaniae operam dedit. Anno 1992 professor Universitatis Bucarestensis nominatus est.

Cursus honorum
Die 18 Iunii 1990, tum sodalis Frontis Salutis Nationalis, legatus ad Cameram Legatorum Romaniae electus est, sed iam die 31 Iulii eius anni se a magistratu recessit. A die 17 Octobris 1991 ad usque 9 Novembris 1992 in consilio ministrorum Theodoro Stolojan minister rerum internarum fuit. Anno 1992 iterum legatus Camerae electus est, nunc pro nova Factione Democratica (PD); ad annum 2004 legatus mansit. A die 12 Decembris 1996 ad usque 11 Februarii 1998 Victor Ciorbea praeside ministrorum et deinde a die 17 Aprilis 1998 ad usque 13 Martii 2000, cum Radu Vasile et postea Mugur Isărescu primi ministri erant, Babiuc minister munitionis fuit. Anno 2000 factionem PD reliquit et ad Factionem Nationalem Liberalem (PN-L) accessit. Anno 2002 PN-L reliquit et ad PD rediit.

Anno 2013 ab iudicio corruptionis causa ad duos annos carceris damnatus est, sed iam mense Februario 2014 propter aetatem provectam e carcere liberatus est.

Familia
Maritus est atque filium habet.

Nexus externi
 Biographia apud sedem interretialem Camerae Legatorum Romaniae

Notae

Alumni Universitatis Bucarestensis
Professores Universitatis Bucarestensis
Iudices Romaniae
Legati Camerae Legatorum Romaniae
Ministri rerum internarum Romaniae
Ministri munitionis Romaniae

Victor Babiuc


デカルコマニー()は、紙と紙の間などに絵具を挟み、再び開いて偶発的な模様を得る技法で、「」(転写する)に由来する。元は陶器やガラスの絵付け技法であったが、オスカー・ドミンゲスが絵画に導入した。シュルレアリスムの画家たちの間では、フロッタージュなどとともにオートマティスムの一つの手法として広まり、特にマックス・エルンストによる作品が著名である。

工程
 ガラスや表面が滑らかな紙など、絵具が定着しにくい素材を選び、その上に絵具を塗る。
 絵具が乾かないうちに、別のガラスや紙を上に重ねて押し付ける。
 重ねたガラスや紙を外すと、そこに模様ができている。ただしガラスの場合は外さなくとも模様が見えるため、重ねたままにすることもある。

特徴
絵画を制作する際、そこには往々にして制作者の意図が働いているが、デカルコマニーで制作された模様には制作者のコントロールが(少なくとも完全には)効いていない。つまり、完成した模様に制作者の「無意識」が表出していると考えることが可能になり、それこそがデカルコマニー最大の特徴といえる。また見る者によっても模様の見え方は様々であり、それが見る側の「無意識」をも示す可能性も指摘されている。

脚注

参考文献

美術資料 2019

関連項目
 瀧口修造
展覧会において、瀧口のデカルコマニー作品が展示されたことがある(富山県立近代美術館・常設展「瀧口修造とデカルコマニー」・2008年)
 ハンス・ベルメール
 ロールシャッハテスト
 墨流し

20世紀の美術
絵画技術
シュルレアリスムの技法
フランス語の語句

デカルコマニー


赤十字病院前停留場(せきじゅうじびょういんまえていりゅうじょう)は、愛媛県松山市平和通一丁目にある伊予鉄道城北線の駅である。駅番号は14。市内電車(松山市内線)の1、2号線が使用する。

構造
プラットホームは2面1線。踏切をはさんで斜向かいにプラットホームが位置する。

のりば

周辺
松山赤十字病院
愛媛大学
人間環境大学松山道後キャンパス
日赤前バス停
愛媛縣護國神社

歴史
1927年(昭和2年)4月3日 - 練兵場前停留場として開業。
1944年(昭和19年)3月6日 - 戦局悪化により廃止。
1947年(昭和22年)8月1日 - 赤十字病院前停留場として復活。

隣の停留場
 伊予鉄道
 環状線(1号線・2号線)
 鉄砲町停留場 (13) - 赤十字病院前停留場 (14) - 平和通一丁目停留場 (15)

脚注

関連項目
 日赤病院前停留場 - 広島赤十字・原爆病院最寄りの広島電鉄宇品線の電停。
 赤十字前駅 - 福井赤十字病院最寄りの福井鉄道福武線の駅。
 日本の鉄道駅一覧

松山市の鉄道駅
きしゆうしひよういんまえ
伊予鉄道の鉄道駅
1927年開業の鉄道駅

赤十字病院前停留場


dr. Hj. Sonja Roesma, SKM. AAK () adalah seorang tokoh ahli kesehatan Indonesia. Ia pernah memegang jabatan sebagai Direktur Utama (Dirut) PT Asuransi Kesehatan Indonesia (PT Askes) sebelum digantikan oleh Ori Andari Sutadji.

Riwayat

Kehidupan pribadi
Sonya Roesma merupakan putri dari A. Roesma, presiden (rektor) ke-2 Universitas Andalas (Unand), Padang, Sumatera Barat.

Aktivitas
Sonya Roesma juga aktif sebagai Wakil Ketua Dewan Pembina Majelis Syuro Upaya Kesehatan Islam Seluruh Indonesia atau disingkat MUKISI, suatu organisasi yang bergerak dalam bidang kesehatan dengan menghimpun penyelenggara kesehatan Islam, bersifat bebas dan tidak semata-mata mencari keuntungan, dijiwai dengan semangat dalam mewujudkan upaya kesehatan yang profesional, bermutu dan Islami.

Karya tulis
Ia banyak menulis buku tentang kesehatan, diantaranya:
 Mengelola Kesehatan Eksekutif
 Pencegahan Dini Osteoporosis
 Vision, mission & position of askes
 Kepimimpinan berdasarkan golongan darah
 Gaya Hidup sehat bagi golongan darah "O"
 Polusi dan Penyakit

Dan berbagai buku lainnya.

Referensi

Pranala luar

 "8 Dirut BUMN Diganti" Diakses 18 Juli 2013.
 "Asosiasi RS Islam se-Indonesia Mengadu ke Wapres"  detikNews, 4 Juni 2008. Diakses 18 Juli 2013.
 "Media Komunikasi Online Alumni FK Unand" Majalahkaba.com. Diakses 14 Februari 2014.

Direktur Utama BUMN
Dokter Indonesia
Alumni Universitas Andalas
Tokoh Minangkabau
Tokoh dari Bukittinggi

Sonja Roesma


Die Namensliste Konsequente Interessenvertretung (kurz KIV) ist eine anerkannte, parteiunabhängige Gewerkschaftsfraktion in der Daseinsgewerkschaft younion im Österreichischen Gewerkschaftsbund (ÖGB) und seit deren Gründung  Mitglied der Unabhängigen GewerkschafterInnen im ÖGB.

Geschichte
Die KIV wurde im Jahr 1978 durch Alfred Bastecky gegründet und konnte seit den ersten Wahlen 1978 (1 Mandat) immer weiter zulegen. Seit 1990 ist die KIV die zweitstärkste Gruppierung in der Personalvertretung und Gewerkschaft in Wien. Im November 1997 wurde die KIV vom ÖGB als Fraktion anerkannt. Seit Januar 2003 ist die KIV außerdem ein Verein.

Bei den letzten Gewerkschaftswahlen 2014 konnte sich die KIV wienweit 22 Mandate sichern, bei den Personalvertretungswahlen 86 Mandate.

Vorsitzende

Politische Ausrichtung und Inhalte
Die KIV ist eine parteiunabhängige Gewerkschaftsfraktion und tritt bei Gewerkschaftswahlen, Personalvertretungswahlen, Betriebsratswahlen, Behindertenvertrauenspersonenwahlen und seit 2014 auch bei Arbeiterkammer-Wahlen (als Teil der AUGE/UG) an. Ihre politische Ausrichtung kann als links-alternativ bezeichnet werden. Die KIV ist in Wien und Innsbruck aktiv. Der mandatsmäßige Schwerpunkt der KIV ist die Gemeinde Wien.

Inhalte
Die KIV gibt ihre Grundsätze wie folgt an:
 Solidarität
 Transparenz
 Kompetenz
 Abgrenzung nach Rechts
 faire, demokratische Entscheidungsprozesse.

Zu den politischen Zielen und Forderungen der KIV zählen Forderungen im Bereich Gehalt, Gesundheit und Gerechtigkeit, wie die Abschaffung der MitarbeiterInnenbeurteilung, Anhebung des Grundgehaltes, Mitwirkung der Betroffenen an der Besoldungspolitik, gleicher Lohn für gleichwertige Arbeit, keine Privatisierung bzw. Ausgliederung öffentlicher Dienstleistungen, gerechte Verteilungspolitik, kein Missbrauch von Krankenständen durch den Dienstgeber, Schluss mit prekären Arbeitsverhältnissen. Zu den weiteren Schwerpunkten und Zielen der KIV zählen Beratung, Unterstützung und Hilfe zur Selbsthilfe sowie eine umfassende Demokratisierung des ÖGB, die Stärkung demokratischer Mitwirkungsrechte der Gewerkschaftsmitglieder und eine kritische Auseinandersetzung mit der sozialpartnerschaftlichen Stellvertretungspolitik.

Wahlergebnisse der letzten Gewerkschafts- und Personalvertretungswahlen in Wien

Weblink
 Homepage der KIV/UG

Literatur
 Alfred Bastecky: Die Unabhängigen im ÖGB: Vielfalt ist nicht die Mehrzahl von Einfalt. In: Politik und Zeitgeschehen. Band 3/2009; Verlag des ÖGB GmbH: Wien. (Link zum Skript, 931 kB)

Einzelnachweise

Gewerkschaft (Österreich)
Gegründet 1978
Verein (Österreich)


Aemiliacum (Francice  Millau; Occitanice Milhau ) est commune Francicum 21'887 incolarum (anno 2011) praefecturae Avarionis in provincia australi Meridiano et Pyrenaeo.

Forma nominis tempore Romanorum dicebatur fuisse Aemiliacum.

 Index communium praefecturae Avarionis

Nexus externi

 Millau pagina interretialis

Communia praefecturae Aveyronis
Loci habitati praefecturae Aveyronis

Millau


Janez Peternel, slovenski podobar, * 22. maj 1855, Selca, † 15. maj 1933, Selca.

Življenje in delo

Janez Peternel se je rodil očetu Marku, ki je bil podobar, v Selcih. Že zgodaj se je priučil podobarstva in kasneje pomagal očetu pri naročilih. Večino del sta naredili skupaj (gl. Marko Peternel - dela), po očetovi smrti pa je delal sam.

Viri
 Slovenski biografski leksikon 1925-1991. (2009). Elektronska izdaja. Ljubljana: SAZU

Rojeni leta 1855
Umrli leta 1933
Slovenski podobarji
Osebnosti s Škofjeloškega

Janez Peternel


Chémery, yew komunê wılayetê Loir-et-Cherio. No komune dewleta Fransa de mıntıqaya Centre-Val de Loire de ca gêno.

Embıryani

Nıfus
Grafikê diagrami sero gorey seran ra nıfusê Chémery ;

Bıvênên
Lista komunanê Loir-et-Cheri

Çımey

Chémery
Komunê Loir-et-Cheri

Chémery


An Tylomys nudicaudus in uska species han Rodentia nga syahan ginhulagway ni Peters hadton 1866. An Tylomys nudicaudus in nahilalakip ha genus nga Tylomys, ngan familia nga muridae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tylomys

Tylomys nudicaudus


Sinan Georg Kurt (* 23. Juli 1996 in Mönchengladbach) ist ein deutscher Fußballspieler. Der hauptsächlich bei Borussia Mönchengladbach ausgebildete Mittelfeldspieler steht in der Türkei beim Karaman FK unter Vertrag und war Nachwuchsnationalspieler.

Familie
Kurt wurde als Sohn einer Deutschen und eines Türken im nordrhein-westfälischen Mönchengladbach geboren. Er hat eine Schwester.

Karriere

Vereine

Anfänge in Mönchengladbach
Kurt begann mit dem Fußballspielen beim SV Dohr 07, einem Sportverein aus dem Mönchengladbacher Stadtteil Giesenkirchen, und spielte danach für den Rheydter SV, bevor er 2007 in die Jugend von Borussia Mönchengladbach wechselte. Er spielte für die U17- und U19-Nachwuchsmannschaft des Bundesligisten und kam für deren zweite Mannschaft am ersten Spieltag der Saison 2014/15 bei der 1:3-Niederlage im Auswärtsspiel gegen den FC Viktoria Köln in der viertklassigen Regionalliga West zu seinem ersten Einsatz im Herrenbereich. Zur Saison 2014/15 sollte Kurt in den Profikader aufrücken. Aufgrund eines Transferstreits mit dem FC Bayern München wurde dies aber nicht umgesetzt.

FC Bayern München
Kurz vor Ende der Transferperiode wechselte Kurt am 31. August 2014 zum FC Bayern München. Er unterschrieb einen Vierjahresvertrag bis zum 30. Juni 2018. Der Wechsel löste auf Kurts Social-Media-Accounts einen Shitstorm von Gladbach-Fans aus. In seinem ersten Jahr beim deutschen Rekordmeister wurde Kurt überwiegend in der A-Jugend eingesetzt, die in der A-Junioren-Bundesliga spielte und international in der UEFA Youth League vertreten war. Zudem wurde er einmal in der zweiten Mannschaft in der viertklassigen Regionalliga Bayern eingesetzt. Nachdem Kurt bereits bei einigen Pflichtspielen der Profis auf der Bank gesessen hatte, absolvierte er am 30. Spieltag am 25. April 2015 unter Pep Guardiola sein Bundesligadebüt, als er beim 1:0-Sieg gegen Hertha BSC zur zweiten Halbzeit für Gianluca Gaudino eingewechselt wurde. 2015 gewann er mit dem FC Bayern München die deutsche Meisterschaft. Sein erstes Tor im Seniorenbereich erzielte er am 8. August 2015 beim 7:2-Sieg im Auswärtsspiel der zweiten Mannschaft gegen den TSV 1896 Rain mit dem Treffer zum 6:0 in der 62. Minute. In der Hinrunde der Saison 2015/16 kam Kurt dann ausschließlich für die zweite Mannschaft zum Einsatz und absolvierte dort auch das Training unter Heiko Vogel. Zudem wurde er nicht für den Champions-League-Kader nominiert.

Hertha BSC
Nachdem sich Kurt beim FC Bayern München nicht hatte durchsetzen können, wechselte er zur Rückrunde der Saison 2015/16 zu Hertha BSC. Er unterschrieb einen Vertrag mit einer Laufzeit bis zum 30. Juni 2019. Bis zum Saisonende kam er zu sechs Einsätzen in der zweiten Mannschaft in der viertklassigen Regionalliga Nordost, in denen er einen Treffer erzielte. Auch in der Saison 2016/17 konnte sich Kurt in der ersten Mannschaft nicht durchsetzen. Bis zum Winter kam er in der ersten Mannschaft zwar zu seinem ersten Bundesligaeinsatz für Hertha BSC, als er am 1. Oktober 2016 beim 2:0-Sieg gegen den Hamburger SV kurz vor Spielende für Alexander Esswein eingewechselt wurde. Diesem Einsatz folgte allerdings nur ein weiterer Kurzeinsatz. Daneben spielte Kurt sieben Mal in der zweiten Mannschaft (ein Tor). Im Wintertrainingslager zog er sich eine Verletzung am linken Sprunggelenk zu, sodass er erst Ende März 2017 wieder ins Training einsteigen konnte. Bis zum Saisonende kam Kurt zu keinen Einsätzen mehr. Während der Vorbereitung auf die Saison 2017/18 kritisierte sein Trainer Pál Dárdai seine Mentalität und monierte, dass er ihn immer wieder motivieren müsse. In der Folge wurde Kurt nicht für den Europa-League-Kader für die Gruppenphase nominiert. Im Januar 2018 wurde Kurt zeitweise aus dem Mannschaftstraining genommen, um durch ein Individualtraining seine körperlichen Defizite aufzuholen. Er kam in der Saison 2017/18 auf 21 Einsätze in der zweiten Mannschaft, in denen er einen Treffer erzielte.

Mitte Juli 2018 wurde Kurt von Dárdai aus dem Profikader gestrichen und in die zweite Mannschaft versetzt. Bis zur Winterpause der Saison 2018/19 kam er auf 7 Regionalligaeinsätze (2 in der Startelf) ohne eigenen Torerfolg.

WSG Wattens
Im Februar 2019 wechselte Kurt zum österreichischen Zweitligisten WSG Wattens. Bis zum Ende der Saison 2018/19 kam er in 13 Zweitligaspielen (5 in der Startelf) zum Einsatz, in denen er ein Tor erzielte. Mit der WSG Wattens stieg Kurt als Zweitligameister in die Bundesliga auf. Nach dem Aufstieg verließ er den Klub.

Tirols Manager Stefan Köck äußerte sich mit den Worten "Ich kann von dem Jungen nur das Beste sagen, er hat null Star-Allüren gehabt, er ist ein toller Mensch." über den Spieler, der nach Vereinsaussagen gehen musste, da er als Deutscher unter die Ausländerregelung fiel.

Über Straelen in die Slowakei
Nach über einem Jahr ohne Verein schloss sich Kurt Ende September 2020 nahe seiner Heimat Mönchengladbach in der viertklassigen Regionalliga West dem Aufsteiger SV Straelen an. Zunächst absolvierte der Rheinländer sieben Ligaspiele in Folge und bereitete als linker Flügelstürmer zwei Tore vor. In der Folge war er verletzt und wurde schließlich gar nicht mehr eingesetzt. Kurt gehörte zu den "Topverdienern" innerhalb der Mannschaft. Weiters wäre er zwar nicht "angeeckt", hätte aber auch nicht den Zusammenhalt im Team gestärkt. Anfang Januar 2021 löste der SV Straelen den Vertrag mit seinem Spieler auf.

Ende Januar 2021 schloss sich der 24-Jährige dem slowakischen Erstligisten FC Nitra an, bei dem er einen Vertrag bis zum 30. Juni 2022 unterschrieb. Neben Kurt verpflichtete der Verein mit Yanni Regäsel, Ekin Çelebi, Ramzi Ferjani, Ole Käuper, Benjamin Kindsvater, Eroll Zejnullahu und Oliver Bias in diesem Monat sieben weitere deutsche Spieler. Der Mittelfeldspieler kam bis zum Ende der Saison 2020/21 auf 13 Erstligaeinsätze (7-mal von Beginn) und stieg mit dem Verein als Tabellenletzter in die 2. Liga ab. Nach dem Saisonende löste Kurt seinen Vertrag einseitig wegen ausbleibender Gehaltszahlungen auf. Zuvor war diesen Schritt schon Ole Käuper gegangen.

Karaman FK
Nach fast eineinhalb Jahren Vereinslosigkeit erhielt er am 12. Januar 2023 einen bis zum 31. Mai 2025 datierten Vertrag beim türkischen Viertligisten Karaman FK.

Nationalmannschaft
Nachdem Kurt bereits die DFB-Nachwuchsmannschaften der Altersklasse U15 bis U18 durchlaufen und dabei sechs Tore in 25 Länderspielen erzielt hatte, debütierte er in der U19-Nationalmannschaft, die am 5. September 2014 in Köln im Test-Länderspiel gegen die Auswahl der Niederlande mit 3:2 gewann.

Titel
 Deutscher Meister: 2015
 Österreichischer Zweitligameister und Aufstieg in die Bundesliga: 2019

Trivia
Kurt war neben Jonathan Tah, Patrick Pflücke und Raif Husić von 2012 bis 2017 Teil der Sky-Doku Projekt Profi – 4 Jungs auf dem Weg in die Bundesliga.

Weblinks
 Spielerporträt auf HerthaBSC.de

Einzelnachweise

Fußballspieler (Borussia Mönchengladbach)
Fußballspieler (FC Bayern München)
Fußballspieler (Hertha BSC)
Fußballspieler (WSG Tirol)
Fußballspieler (SV Straelen)
Fußballspieler (FC Nitra)
Deutscher Meister (Fußball)
Deutscher
Geboren 1996
Mann

Sinan Kurt


Սուրմառի, նաև՝ Սուրմարի կամ Սուրբ Մարի, բերդաքաղաք Մեծ Հայքի Այրարատ նահանգի Ճակատք գավառում, Երասխ և Վարդամարդ գետերի միախառնման մոտ, Խաչասարի ստորոտին։

Պարսպապատած, աշտարակներով և մետաղակուռ դարպասներով ամրացած հյուսիսից պաշտպանվում էր նաև Երասխ գետով, մնացած կողմերից՝ խոր անդունդներով։ Գլխավոր դարպասը (գետի կողմից) տանում էր դեպի դղյակ, որն իր հերթին ամրացված էր բարձր պարիսպներով ու հզոր աշտարակներով։ Թովմա Մեծոփեցին Սուրմառի ամրությունների շինությունը վերագրում է Բագրատունիներին (հավանաբար վերանորոգել են հին բերդը)։ Ըստ Արիստակես Լաստիվերցու, Հայոց թագավոր Հովհաննես Սմբատից (1020-1041), այլ բերդերի թվում, Վեստ Սարգիսը բռնատիրել է նաև Սուրմառի բերդաքաղաքը։ Ալփ Արսլանը Սուրմառին գրավել և վերածել է թուրքական զորանիստի։ 13-րդ դարի սկզբին Սուրմառին ազատագրել են Զաքարյանները։ 1387 թվականին Սուրմառին գրավել և ավերել են Լենկթեմուրի հրոսակները։ Հետագայում վերանորոգվել է, որովհետև 15-րդ դարի սկզբին եվրոպացի ճանապարհորդ Կլավիխոն Սումառին նկարագրում է որպես կանգուն բերդաքաղաքի և համանուն վիճակի կենտրոն։ 16-18-րդ դարերին՝ պարսկական տիրապետության ներքո, Սուրմառին եղել է Երևանի խանության համանուն մահալի, իսկ Արևելյան Հայաստանը Ռուսաստանին միացվելուց (1828) հետո՝ համանուն գավառի կենտրոնը։ 1920 թվականին Սուրմառին զավթեց քեմալական Թուրքիան։ Կոտորածներից փրկված Սուրմառեցի հայերը ապաստան գտան Խորհրդային Հայաստանում։

Բերդաքաղաքներ

Սուրմառի (բերդաքաղաք)


Die katholische Pfarrkirche St. Bartholomäus und Heilig Kreuz ist ein denkmalgeschützter Kirchenbau im Osten der Ortschaft Hausen, einem Ortsteil der Gemeinde Salgen im Landkreis Unterallgäu (Bayern) und ist von einem Friedhof umgeben. Die Kirche trägt sowohl das Patrozinium des Apostels Bartholomäus, das am 24. August gefeiert wird, wie auch das der Kreuzerhöhung mit dem Patroziniumsfest am 14. September.

Geschichte
Bereits 1501 wird eine Hl.-Kreuz-Kapelle genannt. Eine Kaplanei, als Filiale von Pfaffenhausen, wurde 1523 durch Georg von Frundsberg bei der St.-Bartholomäus-Kirche gestiftet. Ab dem Jahr 1850 bestand eine Pfarrkuratie, ein Jahr später ab 1851 eine eigenständige Pfarrei. Den wohl ältesten Baubestandteil stellt der spätgotische Turmunterbau aus der Zeit um 1500 dar. Die Obergeschosse des Turmes wurden ca. 1700 aufgesetzt. Der restliche Kirchenbau wurde in der Mitte des 18. Jahrhunderts neu errichtet und das Langhaus 1833 um eine Achse in Richtung Westen erweitert. Eine neuerliche Erweiterung fand 1853 mit der Vergrößerung der Sakristei in Richtung Norden durch Maurermeister Xaver Stark aus Pfaffenhausen statt.

Die Orgel wurde 1862 installiert. Der ehemalige Hochaltar – gemäß einer Beschreibung aus dem Jahr 1863 "im Zopfstil" – wurde in den Jahren 1872/1873 ersetzt. Der neue, von Schreiner Thomas Ried aus Nassenbeuren, gefertigte Hochaltar wurde von X. Holzbaur aus Mindelheim gefasst. Das Gemälde des Gekreuzigten stammt von Johann Kaspar. Um die Jahrhundertwende 1900 wurden Neurokoko-Altäre aufgestellt. Renovierungen fanden unter anderem 1923 und in den Jahren 1991 bis 2000 statt.

Baubeschreibung

Die Kirche besteht aus einem Langhaus mit fünf Fensterachsen mit eingezogenen rundbogigen Fenstern. Die Decke des Langhauses bildet eine Spiegeldecke über Profilgesims. In der später erbauten Westachse ruht die Empore auf zwei Säulen. In der Mitte der Emporenbrüstung ist ein moderner Orgelprospekt angebracht. Durch den flachbogigen Chorbogen schließt sich der Chor in gleicher Höhe und Breite wie das Langhaus an. Der Chor besitzt einen segmentbogigen Grundriss. In einer flachbogigen Wandvertiefung an der Stirnseite des Chores ist der Hochaltar eingesetzt. Ein Rundbogenfenster befindet sich rechts des Hochaltares, auf der gegenüberliegenden Seite führt eine Stichbogentür in die Sakristei. Oberhalb der Sakristeitür ist eine eingezogene rundbogige Oratoriumsöffnung.

Ein durchgehendes Satteldach deckt sowohl das Langhaus, wie auch den nicht eingezogenen Chorraum. Unterhalb des Daches verläuft ein profiliertes Traufgesims. In der 1833 neu geschaffenen Westseite ist ein kleines Halbkreisfenster eingesetzt. Das Vorzeichen besitzt drei Arkaden, von denen die nördliche gefasst ist. Im Vorzeichen befindet sich auch das Portal mit neugotischen Türflügeln. Am Chorscheitel befindet sich der Kirchturm mit seinem spätgotischen quadratischen Unterbau. Spuren eines Gewölbes lassen sich im Erdgeschoss finden. Auf den Unterbau schließen sich drei, durch Gesimse geteilte, Geschosse mit Ecklisenen an. Das oktogonale Obergeschoss des Kirchturmes wurde um 1700 geschaffen und besitzt dünne Ecklisenen. Diese sind unterhalb des profilierten Gesimses mit einem Querband verbunden. In den sich dadurch ergebenden Blenden befinden sich rundbogige Schallöffnungen. Gedeckt ist der Kirchturm mit einer Zwiebelhaube aus Blech. An der Nordseite des Chores befindet sich die 1853 erbaute Sakristei. Die Ostseite der zweigeschossigen Sakristei schließt dabei bündig mit dem Kirchturm ab. Eine neugotische Figur des Apostels Bartholomäus befindet sich im Nordgiebel der mit einem Satteldach gedeckten Sakristei.

Ausstattung

Altäre
Der Hochaltar, wie auch die beiden Seitenaltäre, wurden um 1900 im Stil des Neurokoko geschaffen. Sie bestehen aus marmorierten Holzaufbauten mit Golddekor. Beidseitig des Tabernakels am Hochaltar befinden sich kniende Engel. Das um 1872 von Johann Kasper geschaffene rundbogige Altarbild stellt einen Kalvarienberg dar. Flankiert wird das Altarbild von Pfeilern und weiter außen von Säulen. Im Raum zwischen Pfeiler und Säule befindet sich jeweils eine gefasste Holzfigur aus dem 15. Jahrhundert. Links ist der heilige Nikolaus und rechts der heilige Laurentius dargestellt. Im Altarauszug ist eine Figur Gottvaters zu eingesetzt. Die beiden, 1924 veränderten, Seitenaltäre bestehen aus einer konkaven Rundbogennische, die von zwei Säulen flankiert wird. In der Rundbogennische ist im linken Seitenaltar eine Holzfigur der Immaculata aus der Mitte des 18. Jahrhunderts, im rechten eine des heiligen Josef aus dem zweiten Viertel des 18. Jahrhunderts aufgestellt.

Kanzel
Um das Jahr 1680 wurde die Kanzel geschaffen, die jedoch in späterer Zeit zum Teil verändert wurde. Sie ist aus marmoriertem Holz gefertigt und mit Gold- und Silberdekor versehen. Die Außenseite des polygonalen Kanzelkorbs ist durch Paare geschuppter Hermenpilaster gegliedert. Zwischen den Pilastern, in Muschelnischen, sind Statuetten der vier Evangelisten aufgestellt. Das Gemälde des Guten Hirten an der Rückwand der Kanzel stammt aus der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Dieses wird von dünnen Pilastern mit Rocaillekapitellen und klassizistischen, eckigen Vouten flankiert. Auf dem Schalldeckel ist eine Kugel mit aufgesetztem rocaillebesetztem Kreuz vorhanden.

Fresken
Die Fresken im Chor sowie im Langhaus wurden 1754 von Johann Baptist Enderle geschaffen. An der Decke des Chores ist das Martyrium des heiligen Bartholomäus dargestellt. Das Fresko in der Mitte des Langhauses zeigt den heiligen Konstantin mit Gefolge wie er das Kreuz erblickt. Dabei befindet sich die Inschrift In hoc signo vinces. Die Schlacht gegen Maxentius ist rechts im Hintergrund dargestellt. Es trägt die Signatur Joh. Enderle pinx. 1754. Um das Hauptfresko befinden sich weitere polychrome Fresken mit Szenen in Bezug auf das heilige Kreuz. Im Uhrzeigersinn, beginnend am Chorbogen, zeigen diese:

 die Eherne Schlange
 vom Kreuz niederzuckende Blitze, die Tod, Teufel, Unglaube und Ketzerei vernichten. Dazu die Inschrift SCI(T) DEBELLARE REBELLES
 Kaiser Herakleios, wie dieser das wiedergewonnene Kreuz nach Jerusalem trägt, daneben ein Bischof und die Inschrift REGALI DIGNA LACERTO
 einen Jüngling wie er unter dem Kreuz ruht, während die Versuchungen Teufel, Venus und Amor fliehen. Die Inschrift lautet HIC TUTA QUIES
 die Kreuzauffindung durch die heilige Helena mit Inschrift GAZIS COMPENSAT HONOREM
 Moses mit Schriftrolle im Lager der Israeliten

Die Fresken im neueren Westteile des Langhauses sind neubarock und zeigen einen gefallenen Soldaten vor einem Kruzifix. Das Fresko ist mit I. Huwyler 1923 bezeichnet. Beidseitig davon zeigen Fresken den heiligen Franz Xaver in einer Taufszene, sowie den heiligen Franz von Assisi.

Sonstige Ausstattung
Das Gestühl wurde im 18. Jahrhundert gefertigt und enthält an den geschweiften Eichenholzwangen reiches Schnitzdekor. Die letzten sechs Reihen sind neuer als die anderen, circa 1833, und besitzen nur schlichtes Dekor an den geschweiften Wangen. Die Beichtstühle im Chor sind Neurokoko, die Kommunionbank neugotisch. Der aus Sandstein gefertigte Taufstein ist ebenfalls neugotisch.

In der Kirche befinden sich mehrere gefasste Holzfiguren, so an den Wänden von Chor uns Langhaus Statuetten der zwölf Apostel aus dem ersten Viertel des 18. Jahrhunderts. Das Kruzifix an der Chornordwand stammt aus der Mitte des 18. Jahrhunderts, der Auferstehungsheiland aus der ersten Hälfte des 18. Jahrhunderts.

Eingelassen in die Nordwand ist ein Gemälde aus dem 17. Jahrhundert mit der Darstellung des Martyriums des heiligen Sebastian. Gegenüberliegend an der Südwand ist ein Marienbild in Metall- und Schnitzrahmen aus der Mitte des 18. Jahrhunderts vorhanden. Die Kreuzwegstationen stammen vom Ende des 19. Jahrhunderts.

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Bauwerk in Salgen
Baudenkmal in Salgen
Hausen
Hausen
Hausen
Hausen
Kirchengebäude in Europa

St. Bartholomäus und Hl. Kreuz (Hausen)


Koritnica je lahko:

 naselje
 v Sloveniji:
 Koritnica, naselje v občini Krško
 Koritnica, naselje v občini Tolmin.
 Kal - Koritnica, naselje v občini Bovec
 Loška Koritnica, zaselek pri Logu pod Mangartom
 v Srbiji:
 Donja Koritnica
 Gornja Koritnica

 vodotok v Sloveniji:
 Koritnica, gorski potok, ki izvira pod Mangartom in se pri Bovcu izliva v Sočo
 Koritnica, potok v Nomnju pri Bohinju (tvori Koritniška slapova)
 Koritnica, potok pri zaselku Spodnje Fužine v občini Preddvor
 Koritnica, potok, ki sodi v porečje reke Sopota

 ostalo-geomorfologija:
 Loška Koritnica, ledeniška dolina v Sloveniji
 Koritnica zaliv na otoku Kornat

Koritnica


Olaf Wunder (* 23. Dezember 1964 in Radevormwald) ist ein deutscher Journalist.

Leben
1984 absolvierte er sein Abitur am Röntgen-Gymnasium Remscheid. Bereits während seiner Schulzeit wurde Olaf Wunder mit dem Geschichtswettbewerb des Bundespräsidenten ausgezeichnet, für seine Arbeit "Den Frieden, die Freiheit, das Recht? Unterdrückung des proletarischen Widerstandes im KZ Kemna." Von 1986 bis 1990 studierte er Politikwissenschaften, Germanistik und Geschichte an der Rheinischen Friedrich-Wilhelms-Universität Bonn. Als Soldat tat er in den Jahren 1984/85 Dienst im Presse- und Informationsstab des Bundesministeriums der Verteidigung. Dann arbeitete er als freier Journalist für den Remscheider General-Anzeiger und das Solinger Tageblatt, wurde 1992 Redakteur der Tageszeitung Die Glocke und wechselte 1994 zum Mitteldeutschen Express. Er arbeitet seit 1996 bei der Hamburger Morgenpost und ist dort seit 1999 Chefreporter.

Auszeichnungen
Im Jahr 2000 gehörte er zu den Gewinnern des Deutschen Lokaljournalistenpreises, den die Konrad-Adenauer-Stiftung jährlich ausschreibt. 2005 wurde er mit dem Medienpreis "Ausgeleuchtet" des DGB Hamburg ausgezeichnet.

Weblinks
 Olaf Wunder, auf kress.de
 Olaf Wunder, auf mopo.de

Einzelnachweise

Journalist (Deutschland)
Deutscher
Geboren 1964
Mann

Olaf Wunder


Աբրահամ Թաշչյան (19-րդ դարի վերջ -20-րդ դարի սկիզբ), հայ քանդակագործ։

Կենսագրություն
Աբրահամ Թաշչյանը սովորել է Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայում։ Ստեղծագործել է դիմաքանդակի ժանրում։

Ստեղծագործություններ
Դիմաքանդակներ՝
 «Րաֆֆի»
 «Մկրտիչ Խրիմյան»

Մատենագրություն
Լևոն Մանվելյան, Նկարիչ Թաշչյան, «Մուրճ» 1903, N 3

Ծանոթագրություններ

Հայ քանդակագործներ

Աբրահամ Թաշչյան


Krvavi kamen je kamniti osamelec na Gorjancih, ki ga spremlja mnogo legend.

Kamen se nahaja ob križišču poti, ki vodijo z Gospodične in Miklavža proti vrhu Gorjancev, Trdinovemu vrhu.

Legende
 Ena od legend pravi, da kamen označuje mesto, kjer so pri določanju meje živa zakopali nedolžnega fanta in dekle, njun grob pa zaznamovali s kamnom, ki je dobil ime Krvavi kamen.
 Po drugi legendi iz Cerovega Loga naj bi pri določanju meje med Kranjsko in Žumberkom nekemu dekletu odrezali prst, da se ne bi pozabilo kje poteka meja, njena kri pa naj bi kamen obarvala rdeče. To dekle naj bi bila vila, njena kri pa naj bi kamen za več stoletij obarvala rdeče.
 Po tretji legendi, naj bi bil pri kamnu zakopan zaklad, ki je na kresni večer gorel z velikim plamenom. Zaklad naj bi tja zakopal neki tat, svojo skrivnost pa naj bi na smrtni postelji v ječi na ljubljanskem gradu zaupal sojetniku. Ta se je po prestani kazni odpravil na Gorjance in izkopal zaklad. Naropano bogastvo pa naj bi mu prineslo nesrečo.
 Janez Trdina pa je zapisal, da naj bi se med Kranjci in Hrvati, potem ko se niso mogli zediniti o poteku meje, vnel divji prepir, ki je prerasel v poboj. O dogodku naj bi pričala letnica, vklesana v kamen.

Glej tudi
 Minutnik
 Gozdna železnica pri Gospodični na Gorjancih

Gorjanci

Krvavi kamen


Demetrius Kovačevski, litteris Cyrillicis Димитар Ковачевски (Kumanovo in urbe anno 1974 natus) est politicus rei publicae Macedonicae. Patre legato, partim in urbe nativa, partim apud Waterville Minnesotae educatus est. Alumnus est universitatum universitatis Scupiensis et Montenegrinae, ubi gradum doctoris scientiae oeconomicae anno 2008 ascendit.

Apud societatem telecommunicationis Makedonski Telekom ab anno 2005 usque in 2017 operam dedit. Eisdem annis res commerciales apud aedes Scupienses universitatis Neo-Eboracensis atque ab anno 2017 apud  docuit. Ab anno 2020, rem politicam suscipiens, unionis socialis democraticae sodalis, minister vectigalium vicarius e parlamentariis electus est, primo ministro Zoran Zaev; quo mox ab hoc officio deiecto, Demetrius Kovačevski dux factionis die 12 Decembris 2021, primus minister die 17 Ianuarii 2022 factus est.

Nexus externi
 Vita apud regimen Macedonicum
 Nektaria Stamouli, "Dimitar Kovachevski on course to become North Macedonia's new prime minister" (13 Decembris 2021) apud Politico
 Zeljko Trkanjec, "North Macedonia's biggest parties pick their leaders" (13 Decembris 2021) apud EurAktiv

Gubernatores civitatum
Politici Macedoniae Septentrionalis
Mercatores
Alumni Universitatis Scupiensis
Alumni Universitatis Montenegrinae
Professores Collegii Universitatis Americani Scupiensis

Demetrius Kovačevski


Խոզնավար անվանումը կարող է վերաբերել.

 Խոզնավար (գետ), գետ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։
 Խոզնավար (գյուղ), գյուղ Հայաստանի Սյունիքի մարզում։

Խոզնավար (այլ կիրառումներ)


Amara Ahmed Ouattara est un joueur de football né le  à Bobo-Dioulasso au Burkina Faso.

Après avoir joué à l'AS Cherbourg, il joue une saison en CFA à l'US Raon. Il rejoint en 2008 l'EDS Montluçon, toujours en CFA.

Après un passage par le championnat slovaque, il revient en novembre 2010 à l'AS Cherbourg.

Carrière

En club
 2003-2004 : Rail Club du Kadiogo   ()
 2004-2005 : AS Cherbourg () (National, 4 matchs)
 2005-2006 : AS Cherbourg  () (National, 12 matchs)
 2006- : AS Cherbourg () (National, 9 matchs, 1 but)
 2007-2008 : US Raon () (CFA, 13 matchs)
 2008-2010 : EDS Montluçon () (CFA, 23 matchs)
 nov. 2010-... : AS Cherbourg  () (CFA)

Internationale
Amara Ouattara a été sélectionné à 5 reprises en équipe du Burkina Faso de football de 2003 à 2005.

En 2003, il a joué 4 matchs lors de la Coupe du monde -20 ans. Il est tout de même arrivé en huitièmes de finale avec des joueurs comme Kassi Ouédraogo ou Ousseni Zongo.

Références

Liens externes

Footballeur international burkinabé
Naissance à Bobo-Dioulasso
Naissance en octobre 1983
Joueur de l'ASEC Mimosas
Joueur de l'AS Cherbourg
Joueur du Rail Club du Kadiogo
Joueur de l'US Raon-l'Etape

Amara Ouattara


Գեղարդ, սուրբ Գեղարդ, տեգ, սրբազան մասունք՝ կապված Հիսուս Քրիստոսի խաչելության հետ։ Գեղարդը մոտավորապես 15 սմ երկարությամբ տափակ կամ եռանիստ երկաթե տեգ է, որը, փայտի ծայրին ամրացվելով, ծառայել է որպես խոցող զենք։

Գեղարդը սրբազան մասունք
Հիսուսին խաչելուց հետո հռոմեացի զինվորներից մեկը տեգով (Գեղարդով) խոցել է խաչի վրա մահացած Հիսուսի կողը, որից «իսկույն արյուն և ջուր ելավ» (Հովհաննես 19.33–34 թվականներ)։ Այդ օրվանից մահվան զենքը՝ Գեղարդը, դարձել է քրիստոնյաների համար սրբազան մասունք։ Հայ եկեղեցու ավանդության համաձայն, Գեղարդ 33 թվականին Հայաստան է բերել Թադեոս առաքյալը, և երկար ժամանակ այն պահվել է քրիստոնյա համայնքներում։ 301 թվականին, երբ Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն է հռչակվել, Գեղարդը դարձել է Հայ առաքելական եկեղեցու սեփականությունը։ Հիշատակություններ կան, ըստ որոնց, Հայաստանում կամ հարևան երկրներում օգտվել են Սուրբ Գեղարդից՝ երկիրը և ժողովրդին օրհնելու, պատերազմից, աղետներից ազատելու համար։

Սուրբ Գեղարդ 500 տարի պահվել է Այրիվանքում, որը հետագայում, ի պատիվ Գեղարդի, կոչվել է Գեղարդավանք։ Հայոց կաթողիկոսները մյուռոնօրհնության ժամանակ Լուսավորչի Աջի հետ Սուրբ Գեղարդով ևս օրհնում են մյուռոնը։ Ներկայումս Գեղարդը պահվում է Սուրբ Էջմիածնի Մայր աթոռի թանգարանում։ Գեղարդի արծաթե մասնատուփը 1687 թվականին պատրաստել է Պռոշյան իշխանատան հետնորդ Դավիթ եպիսկոպոսը։

Սուրբ Գեղարդի վաճառման և վնասման հետ կապված սկանդալ

2018 թվականի հուլիսի 6-ին Գարեգին Բ-ի հրաժարականը պահանջող «Նոր Հայաստան, նոր Հայրապետ» նախաձեռնության անդամ Կորյուն աբեղա Առաքելյանը Մայր Աթոռի Դիվանատանը հայտարարել է, որ Գարեգին Բ-ն վաճառել է գանձատան թանկարժեք իրերն ու սուրբ մասունքները, որին հակադարձել է Արշակ Սրբազանը, ասելով, որ «Գեղարդը չի վաճառվել, նրա մի մասը կտրվել և նվիրվել է ռուս քաղաքապետի»։

Քիչ անց, նույն օրը, Մայր Աթոռի ձեռագրատան, արխիվի և թանգարանների տնօրեն Տեր Ասողիկ քահանա Կարապետյանը լրատվամիջոցներին ներկայացրել Սուրբ Գեղարդը, հաղորդելով հետևյալը.

Տես նաև
 Վիեննական նիզակ
 Վատիկանյան նիզակ
 Կրակովյան նիզակ

Ծանոթագրություններ

Քրիստոնեություն
Հայ Առաքելական Եկեղեցի

Գեղարդ


Kiçik Çillə () – Azərbaycan xalq təqviminə görə qışın ikinci ayı. Bu dövrdə Səddə və Xızır Nəbi bayramları keçirilir.

Müddəti

Kiçik Çillə Böyük Çillədən sonrakı, Boz aydan əvvəlki qış ayıdır. 20 gün davam edir, fevralın 1-dən 20-nə qədərdir.

Təsviri
Kiçik Çillə qışın ən sərt keçdiyi dövrdür. Buna görə də bu dövr "qışın oğlan çağı", "qışın zəlo-zəlo vaxtı", "girəvəli qış" da adlandırılır. Kiçik Çillənin "yalquzaq zamanı" adlanan ilk 10 günü daha şiddətli keçir. Kiçik Çillə xalq inanclarında əsəbi oğlan kimi təsvir edilir, bu dövr dəqiq olmamasına görə xaos dövrüdür.

Kiçik Çillənin ilk günündən Xıdır Nəbi bayramına hazırlıqlar gedir. Qovrulmuş buğdadan qovut hazırlanır, günəşi və yazı simvolizə etməsi üçün yumurtalar qırmızı və yaşıl rənglərə boyanır. Xıdır Nəbi bayramında qovut və yumurta görünməyən yerə qoyulur ki, Xıdır Nəbi gecə gəlib əlini qovuta bassın və beləliklə də evə bərəkət gəlsin. Süfrə açılması, təndir bişirilməsi və nişanlı qızlara pay aparılması da bu dövrün adətlərindəndir.

Kiçik Çillə öz dövrünün axırında tufan qoparır. Bu müddət keçəndən sonra hamı sevinir. Kiçik Çillənin soyuğu və küləkləri qışın özündən 1 ay sonra da davam edir. Kiçik Çillə bir dəfə Böyük Çilləyə deyib ki, əgər onun ömrünə sahib olsa idi, gəlinlərin əllərini xəmir təknəsində, atların balalarını qarınlarında dondurardı. Bu ayın bitməsi ilə qış qurtarır.

Daxil olan mərasimlər
 Səddə bayramı. Böyük və Kiçik Çillənin sərhədində, Novruza 50 gün qalmış keçirilən bayramdır. İnsanlar böyük tonqal yandırıb, şənlik və tamaşalar keçirir.
 Yalquzaq zamanı. Kiçik Çillənin ilk 10 günlüyüdür. "Xıdır Nəbi günləri" də adlandırılır. Bu sərt soyuq vaxtlar Xıdır Nəbi ilə əlaqələndirilir və "Xıdır girdi qış girdi, Xıdır çıxdı qış çıxdı" deyilir.
 Xıdır Nəbi bayramı. Yaşıllıq və su kultu ilə əlaqələndirilən Xıdır Nəbinin şərəfinə qeyd edilən mövsümi bayramdır. Xıdır boz at minən qoruyucudur.
 Üzük falı. Qisməti təyin etməyin bir üsulu Xızır Nəbi bayramında icra edilən üzük falıdır.
 Çərşənbələr. Təbiətdə canlanmanın baş verdiyi tarixlərdir. Bu üç çərşənbə "oğru çərşənbə", "oğru buğ", "oğru üskü" adlandılır. Bu çərşənbələrdə Boz ayın çərşənbələrindəki (Yel, Od, Su, Torpaq) kimi canlanma baş verməsə də, torpağa az-çox istilik gedir. İnsanlar lopa yandırıb evin ətrafında 3 dəfə fırladaraq şər qüvvələrdən qorunacaqlarına inanırlar.

Müxtəlif peşələr üzrə adətlər
 Əkinçilik. "Çillə suyu" taxıl əkinlərinə fevral ayında verilir. Bu su torpağın rütubətliliyinə və şumun ziyanvericilərdən təmizlənməsinə səbəb olaraq xeyir verir.
 Dəvəçilik. Dəvələrin cütləşmə vaxtı mövsumi olub, qışa, Kiçik Çillə və Boz ay dövrünə düşür.
 Ağacişləmə sənəti. Bu sənətlə məşğul olanlar payızda soyuqlar düşəndən Kiçik Çilləyə qədərki dövrdə ağacları kəsirlər. Çünki bu dövrdə ağaclardan "su çəkilir".

İstinadlar

Ədəbiyyat
 Albaliyev, Shakir Alif oglu. 2022. "The Ritual-Mythological Semantics of the Azerbaijan Khidir Nabi Holiday". Etnoantropološki Problemi / Issues in Ethnology and Anthropology 17 (3):1081–1100. https://doi.org/10.21301/eap.v17i3.13.
 Azərbaycan etnoqrafiyası, Üç cilddə I cild. (2007), Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Arxeologiya və Etnoqrafiya İnstitutu, Bakı: Şərq-Qərb.
 Azərbaycan etnoqrafiyası, Üç cilddə III cild. (2007), Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Arxeologiya və Etnoqrafiya İnstitutu, Bakı: Şərq-Qərb.
 Kalafat, Yaşar. Eski Türk Dini İzleri (türk). 1998.

Azərbaycan folkloru
Kiçik Çillə

Kiçik Çillə


Veronica Sandra Carina Maggio (vulgo Veronica Sandra Karin Maggio), nata (nomine vulgari Veronica Sandra Karin Bellemo) Upsaliae die 15 Martii 1981 est cantrix et auctrix carminum.

Discographia

Alba musica officinae
 2006: Vatten och bröd ("Aqua Et Panis")
 2008: Och vinnaren är... ("Et Victor Est...")
 2011: Satan i gatan ("Satanas In Via")
 2013: Handen i fickan fast jag bryr mig ("Manus In Funda Quamquam Curo")

Nexus externi

 Situs officialis

Notae

Auctores carminum
Cantores Sueciae

Veronica Maggio


Hermann Westphal, auch Westval († 26. April 1433 in Lübeck) war Ratsherr der Hansestadt Lübeck.

Leben
Hermann Westphal war Lübecker Bürger und Kaufmann. 1406 wurde er in den Lübecker Rat erwählt und gehörte 1408 bei der Vertreibung durch den Neuen Rat im Zuge der bürgerlichen Unruhen in der Stadt zu den Ratsmitgliedern des Alten Rates, die in der Stadt blieben. Er weigerte sich jedoch, an der Ersatzwahl neuer Ratsmitglieder teilzunehmen. Der Klage des Alten Rates vor dem Reichshofgericht schloss er sich jedoch nicht an. Mitte 1409 verließ auch er die Stadt; zwei ihm gehörende Hausgrundstücke wurden vom Neuen Rat konfisziert und enteignet. Spätestens 1416 kehrte er mit dem Alten Rat nach Lübeck zurück und nahm seine Tätigkeit als Ratsherr wieder auf. 1419 verhandelte er mit dem Domkapitel am Lübecker Dom über Ländereien beim Kapitelsdorf Genin. 1429 war er im Krieg gegen König Erik VII. von Dänemark wegen des von diesem erhobenen Sundzolls Befehlshaber auf der Lübecker Flotte.

Hermann Westphal war zu Trinitatis 1429 Mitglied der patrizischen Zirkelgesellschaft in Lübeck. Er war zweimal verheiratet. In erster Ehe mit Margarethe, einer Tochter des Lübecker Bürgers Hinrich von Alen und Schwester des Bürgermeisters des Neuen Rats Hermann von Alen, und in zweiter Ehe mit Taleke Möller. Sein ältester Sohn Johann Westphal wurde Lübecker Bürgermeister, der jüngere Sohn Arnold Westphal wurde Hochschullehrer und Bischof von Lübeck; beide entstammen der ersten Ehe. Er bewohnte zunächst das Haus Mengstraße 10 in Lübeck, später die Breite Straße 28 und zuletzt die Breite Straße 47. In Testamenten Lübecker Bürger wird er mehrfach als Urkundszeuge aufgeführt.

Hermann Westpahl gilt als der wahrscheinliche Stifter der Familien-Kapelle in der Katharinenkirche (Lübeck). Die Kapelle im südlichen Seitenschiff wurde im 18. Jahrhundert zur Grablege für Claus von Reventlow im Stil des Rokoko umgestaltet.

Literatur
 Emil Ferdinand Fehling: Lübeckische Ratslinie, Lübeck 1925, Nr. 444

Einzelnachweise

Lübecker Ratsherr (15. Jahrhundert)
Mitglied der Zirkelgesellschaft
Befehlshaber der Lübecker Flotte
Geboren im 14. Jahrhundert
Gestorben 1433
Mann

Hermann Westphal (Ratsherr)


Rock House Reservation ist ein  großes Naturschutzgebiet im Bundesstaat Massachusetts der Vereinigten Staaten. Es befindet sich in der Nähe von West Brookfield und wird der Organisation The Trustees of Reservations verwaltet. Besuchern stehen  Wanderwege zur Verfügung.

Geschichte
Geologisch wurde das Gebiet während der letzten Eiszeit geformt. Der sich zurückziehende Gletscher hinterließ dabei auch ungewöhnliche Felsformationen wie das Rock House (), nach dem das heutige Schutzgebiet benannt wurde, und den in der Nähe stehenden Balance Rock. Wie auch im Großteil des übrigen zentralen Massachusetts wurden im Bereich des Schutzgebiets Waldgebiete in Ackerflächen umgewandelt und Flüsse und Seen zum Betrieb von Mühlen genutzt. Seit der Ausweisung als Schutzgebiet kann sich die Natur wieder ausbreiten.

Das Rock House war bereits bei den Indianern als Winterquartier beliebt. Seine Lage in unmittelbarer Nähe zu wichtigen Indianerpfaden legt außerdem nahe, dass es den Ureinwohnern als Zwischenstation und Treffpunkt diente. Mitte des 17. Jahrhunderts rodeten die Kolonisten den Wald um West Brookfield, um Platz für die Landwirtschaft zu gewinnen. 1866 wurden die Weideflächen rund um das Rock House der  umfassenden Farm von William Adams hinzugefügt, dessen Familie die Ländereien mehr als 125 Jahre lang bewirtschaftete. Zu Beginn des 20. Jahrhunderts befand sich am Rock House ein beliebter Haltepunkt der zwischen West Brookfield und Ware verkehrenden Copper Line.

1993 erhielten die Trustees das Gebiet im Rahmen einer anonymen Schenkung und kauften 2002 weitere Teile hinzu.

Lucy Stone Home Site
25 Hektar des Schutzgebiets wurden im Jahr 2021 unter der Bezeichnung Lucy Stone Home Site in das National Register of Historic Places eingetragen. Dort stand das Haus der Frauenrechtlerin Lucy Stone, bis es 1950 niederbrannte. Heute sind nur noch einige Ruinen zu sehen.

Siehe auch
 Liste der Schutzgebiete der Trustees of Reservations
 Liste der Einträge im National Register of Historic Places im Worcester County (Massachusetts)

Einzelnachweise

Weblinks

 Rock House Reservation bei TripAdvisor

Schutzgebiet der Trustees of Reservations
Worcester County (Massachusetts)

Rock House Reservation


FEMISE () ist ein gemeinnütziges Netzwerk von euro-mediterranen Wirtschaftsforschungsinstituten. Der Zusammenschluss wurde 2005 ins Leben gerufen und hat seinen Hauptsitz in Marseille. FEMISE wird durch die Europäische Kommission gefördert und durch das französische Institut de la Méditerranée und das ägyptische Economic Research Forum koordiniert.

Sie hat derzeit 94 Mitglieder, die die Partnerländer des Barcelona-Prozesses repräsentieren. Aus Deutschland sind GIGA German Institute of Global and Area Studies, Deutsches Institut für Wirtschaftsforschung, Institut für Wachstum und Konjunktur an der Universität Hamburg und das Institut für Entwicklungsforschung und Entwicklungspolitik an der Ruhr-Universität Bochum vertreten. Präsident von FEMISE ist der ägyptische Ökonom und Politiker Ahmed Galal; wissenschaftlich wird sie durch den Franzosen Jean-Louis Reiffers geleitet. Darüber hinaus existiert eine Vollversammlung und ein Board of Directors. Das Netzwerk ist in Forschungsprojekten, Konferenzen und regelmäßigen Publikationen engagiert.

Weblinks
 Offizielle Website (englisch)

 !
Non-Profit-Organisation
Mittelmeerpolitik der Europäischen Union
Bildung und Forschung in Marseille
Gegründet 2005
Organisation (Marseille)
Abkürzung
Organisation (Mittelmeerraum)
Forschungsinstitut in Frankreich

FEMISE


Əliquluuşağı — Azərbaycan Respublikasının Qubadlı rayonunun Əliquluuşağı kənd inzibati ərazi dairəsində kənd. Azərbaycan Respublikası Ali Sovetinin 25 may 1991-ci il tarixli, 123-XII saylı Qərarı ilə Qubadlı rayonunun Əliquluuşağı kəndi Məlikəhmədli kənd Sovetindən ayrılaraq, bu kənd mərkəz olmaqla Əliquluuşağı kənd Soveti yaradılmışdır. 1993-cü ildə Ermənistan Respublikası Silahlı Qüvvələri tərəfindən işğal edilib. 2020-ci ildə Azərbaycan Respublikası Silahlı Qüvvələri tərəfindən işğaldan azad olunub.

Toponimikası
Keçmiş adı Qarabaşlı olmuşdur. Kənd əvvəllər bir qədər aralıda yerləşirdi. Sonralar Qarabaşlı kəndindən Aliquluuşağı nəslinə mənsub ailələr indiki ərazidə kəndin bünövrəsini qoymuşlar. Kənd həmin nəslin adını daşıyır.

Coğrafiyası və iqlimi
Kənd dağətəyi ərazidə yerləşir.

Əhalisi
"1886-cı il ailə siyahılarından çıxarılmış Zaqafqaziya diyarının əhalisi haqqında statistik məlumatlar toplusu"na görə, kənddə 118 evdə 222 tatar (sonralar azərbaycanlı) yaşayırdı.

İstinadlar

Xarici keçidlər
 Azərbaycan Respublikası Qubadlı Rayon İcra Hakimiyyəti

Həmçinin bax

Qubadlı rayonunun kəndləri

Əliquluuşağı


Le château Léoville Barton, est un domaine viticole situé à Saint-Julien-Beychevelle en Gironde. En AOC saint-julien, il est classé deuxième grand cru au classement de 1855. Le domaine comprend  en vigne.

Histoire du domaine

Le domaine de Léoville formait jusqu'au  un des plus vastes et des plus anciens crus du Médoc. Il s'étendait du vignoble de Château Beychevelle jusqu'au Château Latour à Pauillac. Il a été divisé en trois parties :
 Château Léoville Las Cases
 Château Léoville Barton
 Château Léoville Poyferré

Le Château Léoville Barton apparait en 1826, lorsque l'irlandais Hugh Barton achète une partie du vignoble de Léoville.

Jusqu'à aujourd'hui, Château Léoville Barton et Château Langoa Barton sont restés la propriété de la famille Barton. Actuellement, Anthony Barton et sa fille Lilian en assurent la gestion.

Terroir

Le vignoble de Château Léoville Barton présente un encépagement comme suit:
 72 % cabernet-sauvignon
 20 % merlot
 8 % cabernet franc

Vins

Le vin séjourne 18 à 20 mois dans des barriques de chêne en moyennes neuves à 60 %.

Notes et références

Annexes

Bibliographie

Articles connexes
 Vignoble de Saint-julien

Liens externes
 Site de Léoville Barton.

Léoville Barton
Léoville Barton

Château Léoville Barton


Cola acuminata (binomen ab Henrico Gulielmo Schott et Stephano Ladislao Endlicher post Palisot de Beauvois anno 1832 statutum) est species arborum generis Cola mediae Africae sponte gignens in Nigeria meridiana, Cammarunia, Gabone, sparsius in montibus Cammaruniae, rei publicae democraticae Congensis, Angoliae. Iam diu in insulis Sancti Thomae et Principis, recentius in Angolia et Tanzania colitur. Sub climate tropico in silvis pluviosis locisque optime irrigatis floret. Semina caffeinum continentia masticari solent.

Notae

Bibliographia
 Koen Bostoen, "Wild trees in the subsistence economy of early Bantu speech communities: a historical-linguistic approach" in Chris J. Stevens, Sam Nixon, Mary Anne Murray, Dorian Q. Fuller, edd., Archaeology of African Plant Use (Walnut Creek: Left Coast Press, 2014) pp. 129-140
 Henry I. C. Lowe, Charah T. Watson, Simone Badal, Patrice Peart, Ngeh J. Toyang, Joseph Bryant, "Promising Efficacy of the Cola acuminata Plant: A Mini Review" in Advances in Biological Chemistry vol. 4 (2014) pp. 240-245
 Ganiyu Oboh, Ayodele J. Akinyemi, Olasunkanmi S. Omojokun, Idowu S. Oyeleye, "Anticholinesterase and Antioxidative Properties of Aqueous Extract of Cola acuminata Seed In Vitro" in International Journal of Alzheimer's Disease (2014)
 A. C. Odebode, "Phenolic compounds in the kola nut (Cola nitida and Cola acuminata) (Sterculiaceae) in Africa" in Rey. Biol. Trop. vol. 44 (1996) pp. 513-515
 Palisot de Beauvois, Flore d'Oware vol. 1 (1805) pp. 41–43, tab. 24
 H. S. Schott, S. L. Endlicher in Meletemata Botanica vol. 33 (1832)

Nexus externi

 "Cola acuminata" apud PFAF

Species plantarum
Malvaceae
Taxa Schott
Taxa 1832
Fructus
Stimulantia
Fruges Africae mediae
Plantae medicinales

Cola acuminata


The 1901 Villanova Wildcats football team was an American football team that represented Villanova University as an independent during the 1901 college football season. The team compiled a 2–3 record.  A September 1901 account in The Philadelphia Inquirer identified John F. Bagley as the team's coach. However, the Villanova Football Media Guide identifies John J. Egan as the coach. Egan was also a player on the team.

Schedule

References

Villanova
Villanova Wildcats football seasons
Villanova Wildcats football

1901 Villanova Wildcats football team


"Bad Liar" is a song by American singer Selena Gomez, released on May 18, 2017 by Interscope Records. it appears as an international bonus track on Gomez's third studio album, Rare (2020). The track was written by Gomez, Justin Tranter, Julia Michaels, and its producer Ian Kirkpatrick. The song interpolates the bassline from Talking Heads' 1977 single "Psycho Killer", written by David Byrne, Chris Frantz and Tina Weymouth. A vertical music video accompanied the release, becoming the first music video to premiere on Spotify, where it was made available exclusively. The official music video directed by Jesse Peretz, was released on June 14, 2017 on Gomez's Vevo channel on YouTube, in which she portrays four characters.

"Bad Liar" received universal acclaim from music critics; Billboard ranked it as the best song of 2017. Critics noted the mid-tempo production for its non-traditional structure in Gomez's catalog. David Byrne, Talking Heads' lead singer, also complimented the song. Commercially, the song reached the top 20 in Australia, Canada, the Czech Republic, Finland, Hungary, Lebanon, Malaysia, Mexico, New Zealand, Slovakia, and the United States; as well as the top 40 in Austria, Denmark, France, Germany, Ireland, Norway, Portugal, Sweden, Switzerland, and the United Kingdom. In 2019, Rolling Stone ranked "Bad Liar" at number 39 on its list of best songs of the 2010s.

Writing and development
"Bad Liar" was written by Selena Gomez, Justin Tranter, Julia Michaels and Ian Kirkpatrick. Its initial inspiration came from the American band Talking Heads of whom Gomez and Michaels are fans. During a session with Gomez and Tranter, Michaels suggested that they should write a song over the bassline of the band's 1977 single "Psycho Killer", specifically interpolating band member Tina Weymouth's riff. The minimal bassline from the song was used as a starting point for "Bad Liar" from which its topline melody developed. In an interview with Variety, Tranter recalled that it was "one of those magical moments where the song just comes together very quickly and felt so good." Warner/Chappell Music executive Greg Sowder played "Bad Liar" to Talking Heads member David Byrne who liked the track and Gomez's vocal performance, and along with Weymouth and Chris Frantz granted permission for it to sample "Psycho Killer".

Composition and lyrical interpretation
"Bad Liar" has been described as a pop rock and alternative pop song and "slow-build tune", that has "roots in indie rock and new wave" and "pushed [Gomez] into indie pop territory". It begins with a steady beat built around rhythm and the jagged bassline from "Psycho Killer". The production is otherwise sparse and textured, featuring percussive snaps and handclaps. Unlike with Gomez's previous single "It Ain't Me" which made use of reverberation and pitch contouring, her voice is restrained and emphasized on "Bad Liar" by being mixed to limit and contain it. Her vocals are multitracked to emphasize urgency. With several lines in the song being acrostic and syllable-reliant, Gomez uses a spoken-sung cadence. The track is written in verse–chorus form, although it features both a pre-chorus and a post-chorus.

The lyrics find Gomez narrating events of avoiding to admit her feelings for a new love interest, but later conceding that the difficulty of it makes her a "bad liar". Upon release, "Bad Liar" was misinterpreted as a break-up song, prompting co-writer Justin Tranter to explain in a tweet, "You got some of the lyrics wrong, and it's actually about trying to hide magic feelings for someone new, but not being able to."

Release and artwork
Gomez first teased the single's release on Twitter on May 3, 2017, sharing a link to her website where fans could sign up for updates though a mailing list. On May 5, 2017, a countdown to the release was launched on the website. "Bad Liar" was made available to be pre-saved on Spotify on May 16, 2017. The song's official lyrics were premiered on lyrics website Genius the following day. The singer also shared a short snippet of "Bad Liar" which received over 4.4 million views on Instagram in one day. The single was released to digital and streaming outlets at midnight EST on May 18, 2017.

Gomez worked with Canadian photographer Petra Collins for the single's promotional artwork. On May 11, 2017, the singer began sharing a series of images on social media featuring the song's title and lyrics written in lipstick across a bathroom mirror. The following day, Gomez posted the cover art for "Bad Liar" on Twitter. It features the song's title written in red lipstick across Gomez's one thigh as she lies on a bed of rocks in a periwinkle babydoll embroidered with flowers and butterflies. Maria Ward of Vogue magazine named Gomez's babydoll "the look of the summer", complimenting its embroidery and "easy, breezy style". An alternative cover art was shared by the singer on Instagram on May 17, 2017, showing her lying down wearing a small gauze bandage, and a yellow fall-risk hospital wristband given to patients who are at risk of falling due to lack of balance and weak muscles. According to Collins, the image was shot straight after Gomez came from hospital for a lupus treatment. Alex Frank of Pitchfork suggested that it referenced tabloid reaction to the singer's time in rehabilitation. Alex Kazemi of V magazine found the artwork powerful and vulnerable, regarding it as the most controversial imagery of a female singer since Fiona Apple's music video for "Criminal" (1997).

Critical reception

"Bad Liar" received universal acclaim from music critics, with some deeming it Gomez's best song to date. Upon release, "Bad Liar" featured as Pitchforks "Best New Track" with Alex Frank calling it "a victory for an uncomplicated pop star who makes uncomplicated pop music, and a fizzy fun track that will sound as good all summer". In his review for Rolling Stone, Elias Leight viewed the song as understated, clever and streamlined. Winston Cook-Wilson of Spin magazine found Gomez's vocals pristine and the track "charmingly weird", calling its lyrics and sample usage "harebrained but ultimately brilliant". He appreciated "Bad Liar" for eschewing contemporary radio trends, concluding that it "mostly just sounds like itself, and there's no higher compliment to pay it." Writing for Entertainment Weekly, Nolan Feeney opined that Gomez "found her lane, and she's racing full speed ahead to some of the most unexpected pop music of the year."

Jon Caramanica of The New York Times regarded the song among the most signature of Gomez's career, describing it as "deceptively original" and "determinedly anti-glossy, as if early DFA Records had tried to reverse engineer a pop song." Caramanica complimented Gomez's singing technique, writing that she "sings sweetly and with clever approaches to rhythm. She doesn't have much power in her voice, but she makes up for that with smart inflections." Joe Lynch of Billboard called it "one of the best and most refreshing pop songs of 2017 so far" and "an addictive instant classic unlike anything else on the radio."
Raisa Bruner of Time magazine wrote the song was a "dramatic departure from [Gomez's] previous work" and "a surprisingly subtle pop song that builds effectively to hit status." In 2019, Rolling Stone ranked "Bad Liar" at number 39 on its list of best songs of the 2010s.

Year-end lists

Many music publications included "Bad Liar" on their lists of best songs of 2017.

Music videos

Spotify video
A music video premiered on Spotify's mobile app on May 18, 2017. It was shot in November 2016 after Gomez went back from her treatment and it was the first video to premiere as a Spotify exclusive. The low fidelity video features Gomez wearing the same fall-risk wristband from the single's alternative cover art. She is shown writhing on a bed in a pink negligee with a white ribbon binding her hands.

Official video

Development and conception
The official video was directed by Jesse Peretz, who had not directed a music video since the Foo Fighters' 2007 single "Long Road to Ruin". It was produced by Black Dog Films and Lighthouse Management+Media. On June 12, 2017, Gomez announced via her social media that the second and official music video for the song would be released on June 14, 2017, posting three film posters in different colors. Mike Wass of Idolator noted that since the posters show "Selena Gomez" as the main star three times, he expected "her to play multiple characters or simply be the only person in it". On June 14, 2017, the music video for the song was uploaded to YouTube. Speaking about the video to Billboard, Kari Perkins (who served as costume designer) said:

For Selena's main character, we wanted to make her like a cool-but-sweet kid that didn't really fit in. For the mom, I wanted to do something more extreme – I wanted her to be more put-together, more of a worldly woman. For the gym teacher – Farrah Fawcett was our inspiration for that character. She was just so iconic and so beautiful at the time; everyone wanted to be like her. And finally, for the male figure, that was really fun; especially finding something that would actually fit Selena because she's so tiny.

Synopsis

The music video for "Bad Liar" is set in 1978 and features Gomez as "a shy high schooler, a gym coach with a Farrah Fawcett-inspired coif, a bespectacled male teacher, and a mom, all of whom are interconnected in unexpected ways." It begins with a teenage-like Gomez riding a bike to school. There, she moves separately from the rest of students, who gossip about her in the hall. In class, she sees two of her teachers, an attractive blonde gym teacher and a grown-up man with big glasses (both played by Gomez), flirting outside, and later on the stairs and in the gym class. When the school day is done, the male teacher's wife (also played by Gomez) arrives, impatient to pick him up. Once they get home for dinner, the wife looks at him accusingly. The two glare at each other as teenage-like Gomez enters the house, revealing to be their daughter. She goes straight to her room, where she dances to the rhythm of the song's final refrain, but as soon as she hears her mother coming, she pretends to be sleeping until her mother leaves. The video concludes with a shot of the girl looking at a photograph of the gym teacher smiling, revealing that she secretly has feelings for her. Gomez also teased her follow-up single "Fetish" through a short clip which debuted at the end of the music video.

Reception
Mike Wass of Idolator described the video as "a breath of fresh air at a time when the hot trend in music videos is dying tragically" and stated that he was "glad to see [Gomez] really go for it visually", adding that it was "her biggest production since the Stars Dance era when 'Come & Get It' and 'Slow Down' took her to exotic locations." Alyssa Bailey of Elle complimented Gomez's performance, writing that she "may not be back to acting quite yet, but this mini-movie/music video situation definitely makes you want more", while Emily Mae Czachor of the Los Angeles Times praised the video's visuals, stating: "With a directorial vision by Lemonheads bassist (and, more recently, TV director) Jesse Peretz, the video fuses a retro '70s aesthetic (Farrah Fawcett wigs and all) with an eerie, seductive atmosphere."

Sam Reed of The Hollywood Reporter wrote, "Regardless, all of this means that the pop star had the opportunity to get dolled up in the most incredible costumes and makeup, from a feathered Farrah Fawcett-style wig and gym shorts to a perfectly coiffed bouffant, to a stache that would make even Nick Offerman crack a smile. In a more mixed analysis, Erika Harwood of Vanity Fair stated: "Unfortunately, this leaves us with more questions than answers about the very plot-heavy video. Is this man the principal or a teacher? Is he the student's step-dad or biological dad? Is he cheating on his wife with the gym teacher? [...] There are no obvious answers to these questions, except that this music video could have cut a character." The music video achieved over 12 million views in its first 24 hours.

Credits and personnel
Credits and personnel adapted from Rare album liner notes.

Selena Gomez – lead vocals, songwriting
Justin Tranter - songwriting
Julia Michaels – background vocals, songwriting
Ian Kirkpatrick – production, songwriting
David Byrne - songwriting
Christopher Frantz – songwriting
Tina Weymouth – songwriting

Benjamin Rice – vocal production
Manny Marroquin – mixing
Chris Galland – mixing assistance
Robin Florent – mixing assistance
Scott Desmarais – mixing assistance
Chris Gehringer – mastering

Contains elements of "Psycho Killer", written by Christopher Frantz, Tina Weymouth and David Byrne, published by WB Music Corp.(ASCAP) and Index Music Inc. (ASCAP)

Charts

Weekly charts

Year-end charts

Certifications

Release history

References

2017 songs
2017 singles
American pop rock songs
Songs about cross-dressing
Selena Gomez songs
Interscope Records singles
Songs written by Selena Gomez
Songs written by Julia Michaels
Songs written by Justin Tranter
Songs written by Ian Kirkpatrick (record producer)
Polydor Records singles
Songs written by David Byrne
Songs written by Chris Frantz
Songs written by Tina Weymouth
LGBT-related songs
Torch songs
Song recordings produced by Ian Kirkpatrick (record producer)
Alternative pop songs

Bad Liar (Selena Gomez song)


鎌倉車両センター(かまくらしゃりょうセンター)は、神奈川県にある東日本旅客鉄道(JR東日本)首都圏本部の車両基地である。

概要
元々は大船電車区として発足したが、車両基地および検修部門が大船工場と組織統合され、「鎌倉総合車両所」→「鎌倉総合車両センター」となっていた。統合後は、神奈川県道304号腰越大船線および柏尾川を挟み、車両基地側を「長島地区」、車両工場を「深沢地区」と呼んで区別していた。その後工場機能が廃止され、長島地区が鎌倉車両センターとなった。

組織体系

本区
本区の敷地は鎌倉市山崎と藤沢市小塚に跨っている。主な業務は仕業検査と交番検査である。大船駅から直接入出区することが可能で、入出区線を大船駅から東海道本線に沿い、柏尾川を渡った先にある。深沢地区(大船工場)とは敷地が離れているため、車両の直接の行き来はできず、大船駅構内で2回スイッチバックする必要があった。

東神奈川派出所
鎌倉車両センター東神奈川派出所(かまくらしゃりょうセンターひがしかながわはしゅつじょ)は、横浜市神奈川区にある東日本旅客鉄道(JR東日本)の車両基地である。構内には電留線が8本あり、京浜東北線と横浜線の車両が留置される。

元々は運転士も所属する東神奈川電車区であったが、組織改正を経て現在に至る。

橋本派出所

鎌倉車両センター橋本派出所(かまくらしゃりょうセンターはしもとはしゅつじょ)は、相模原市緑区にある東日本旅客鉄道(JR東日本)の車両基地である。橋本駅の相模原寄りにあり、横浜線の車両が留置される。国鉄のグラウンドとして使用していた敷地に1974年12月ごろ建設された。元々は豊田電車区の所属であったが、横浜支社発足の際に大船電車区に移管となった。

かつては、橋本駅と派出所の間に踏切が存在し、横浜線・相模線の通過と派出所の入出区列車によって「開かずの踏切」と称され、同駅周辺の道路混雑を招く結果となった。後に道路を地下化することによる立体交差化が行われたため、解消されている。

構内には電留線が11本あり、88両を収容することができる。修繕線はなく、交番検査線が2本、洗浄線が1本ある。作業線では日常、検査科による検査や車内清掃などが行われる。

磯子派出所
鎌倉車両センター磯子派出所(かまくらしゃりょうセンターいそごはしゅつじょ)は、横浜市磯子区にある東日本旅客鉄道(JR東日本)の車両基地である。磯子駅の北東側にあり、11本の留置線がある。

中原支所
鎌倉車両センター中原支所(かまくらしゃりょうセンターなかはらしょ)は、川崎市中原区にある東日本旅客鉄道(JR東日本)の車両基地である。南武線の武蔵中原駅 - 武蔵新城駅間に並行しており、電車の出入区は武蔵中原駅から行われる。

元々は運転士も所属する中原電車区であったが、2020年3月14日の組織改正を経て現在に至る。

本区構内
東海道本線(東海道線)・東海道貨物線大船駅 - 藤沢駅間の南側に設けられている。

下り線側より
 収容1番 - 収容10番線
 洗浄1番 - 洗浄3番線(手洗浄台を設置)
 交検1番 - 交検3番線(交検庫を設置、機能保全、仕業検査を実施)
 庫4番 - 庫7番線を配置する。
 収容2番線は、車輪転削庫につながっており、11両編成の状態で車輪転削ができる。
 庫4番・5番線は台検庫で、リフティングジャッキを配備しており、機器の吊り替えや修理等を行う。
 庫7番線には、廃止した旧・車輪転削庫の床を復元して、臨修庫として使用している。
 入出区線には車両洗浄機を設置している。

 業務の一部はJR東日本運輸サービスに委託している。

配置車両に記される略号
「横クラ」…横浜支社を意味する「横」と、鎌倉を意味する「クラ」から構成される。
 大船電車区時代
 日本国有鉄道(国鉄)東京鉄道管理局「東フナ」→国鉄東京南鉄道管理局「南フナ」→JR東日本東京地域本社「東フナ」→JR東日本横浜支社「横フナ」
 鎌倉総合車両所、鎌倉総合車両センター時代
 JR東日本横浜支社「横クラ」→JR東日本首都圏本部 「都クラ」

配置車両
2022年4月1日現在の配置車両は以下の通り。

電車

E259系(132両)
 6両編成(TscMM'MM'Tc')22本(Ne001 - 022編成)が配置されている。
 253系の置き換えを目的として投入された系列で、特急「成田エクスプレス」で運用される。
 2012年12月1日から2020年3月8日までは、臨時特急「マリンエクスプレス踊り子」でも運用された。

E217系(550両)
 基本編成の11両編成(TcTMM'TTTsdTsd'MM'Tc')38本(Y1 - 8,12,14 - 24,26 - 42,46編成:418両)と付属編成の4両編成(TcMM'Tc')33本(Y101 - 104,106,108 - 110,112,113,116 - 120,122,128 - 134,136,138 - 146編成:132両)が配置されている。
 かつては幕張車両センターに所属している編成も存在したが、2006年3月18日改正をもって全編成の所属が当車両センターへと変更された。(ただし、幕張車両センターで留置される運用自体は残存している)
不定期ながらも幕張車両センターでE235系と共に月に一度行われる車内消毒を実施する場合も有る。
 2006年~2015年までの9年間の間はY1-3編成・Y51-53編成は国府津車両センターに転属されていたが、E233系の導入・武蔵小杉駅開業に伴う増備により、所属が国府津から鎌倉に戻された。
 横須賀線・総武快速線と、直通する総武本線・成田線・外房線・内房線・鹿島線で運用される。
 2020年度より後継のE235系導入により置き換えられる予定である。また、これにより発生した余剰車は廃車されている。

E233系(224両)
 6000番台の8両編成(TcMM'TMM'TTc')28本(H001 - 028編成)が配置されている。
 横浜線の205系の置き換え用として、2014年2月から2014年8月20日までに配置された。
 横浜線の各駅停車・快速で運用される。
 拡幅車体で定員は205系より約1割増加するため、6扉車は連結されない。

E235系(195両)
 1000番台の基本編成の11両編成(TcMM'MM'TTsdTsd'MM'Tc')26本(F01 - 26編成:286両)と付属編成の4両編成(TcMM'Tc')24本(J01 - 24編成:96両)が配置されている。
 E217系の置き換えを目的として、2020年6月3日付でF01編成が新製配置され、以後増備が続いている。
 横須賀線・総武快速線と、直通する総武本線・成田線・外房線・内房線・鹿島線で運用される。

過去の配置車両

電車
30系
 元モハ30形の牽引車クモヤ22114・115の2両が配置されていたが、国鉄末期の1987年に廃車。
31系
 大船電車区開設当初に転入した横須賀線用車両にサロ15000・001(旧サロ37形)が含まれていた。1964年サハ格下げの上、宇都宮運転所に転出。
 1960年代の一時期、クモハ12050が配置され、牽引車代用として使用されていた。
 1978年にクモハ12051が転入。牽引車代用として使用されたが1986年廃車。
 コンテナ積載電車の試作車クモヤ22000が牽引車代用として配置されていたが1972年廃車。
32系
 大船電車区開設当初に転入した横須賀線用車両に5両のサロ45形、2両のクハ47形(サハ48からの改造編入車)、2両のサハ48形が含まれていた。
 サロ45形は1965年までにサハ格下げの上で身延線、飯田線に転出。
 クハ47形は2両とも1963年に3扉化改造を受けクハ68210番台となったが、1964年、長岡第二機関区(信越本線用)に転出。
 サハ48形は2両とも1964年に岡山運転区(宇野・赤穂線用)に転出。
40系
 1960年代から牽引車代用および大船電車区 - 大船間の職員輸送用としてクモハ40形が配置されていたが、入れ替わりが激しかった。
 当初配置された067・077はそれぞれ宇部・小野田線と大糸線に転出。
 1979年には054・059・071・074の4両が配置されていたが、054・074は同年10月の国府津運転所開設に伴い同所に転出。
 残った059・071が1983年に廃車になるまで職員輸送に使用されていた。
 国府津に転出した054・074はJR東日本に継承(074は一旦廃車後、車籍復活)され、職員輸送やイベント用に使用されていたが、現在はそれぞれ青梅鉄道公園と大宮の鉄道博物館で保存されている。
42系
 大船電車区開設当初に転入した横須賀線用車両に5両のクモハ43形、5両のクモハ53形、6両の流電および合の子流電中間車のサハ48形(サロハ66形からの改造編入車を含む)が含まれていた。
 いずれも1963年から64年にかけて3扉化改造を受け、それぞれクモハ43形→クモハ51200番台、クモハ53形→クモハ50形、サハ48形→サハ58形と改称されたが、クモハ51200番台、クモハ50形は鶴見事故の被災車50006を除いて1966年までに大糸線、飯田線、宇野・赤穂線等に転出。サハ58形は1966年までに全車宇野・赤穂線に転出した。
 鶴見事故の被災車クモハ50006は、同形式の最初の落成車として1963年10月15日に竣工したが、1か月も経たない同年11月9日に鶴見事故に遭遇し大破。同形式で2番目に落成したクモハ50000は1963年11月19日竣工であったため、同形式5両が揃って活躍した期間というのは存在しない。ただし、50006の車籍は1964年9月8日まで残されていた。
50系
 元クハ65形の救援車クエ28000が配置されていたが、1979年に三鷹電車区に転出した。
72系
 横須賀線の車両不足対策として、1960年代の一時期モハ72形が3両配置されていたが、比較的短期間で転出した。
 SM分離運転開始に先立つ訓練運転用として1979年にクモハユ74形3両 (001 - 003) が転入。訓練運転終了後の1980年に001・002の2両は廃車となった。
 残ったクモハユ74003は牽引車代用として使用されたが、1981年に廃車。
 横須賀線荷電用としてクモニ83008・804・805の3両が配置されたが、83008・804は1978年に長岡運転所に転出。代替として同年、クモユニ74105・106が転入したが、翌1979年には83805を含む3両とも田町電車区に転出した。
 その後、1980年に83805が再転入し牽引車代用として1987年まで使用されたが、同年、クヤ497-1に改造され転出した。
 牽引車としてクモヤ90022が配置されていたが、1979年国府津運転所の開設に伴い、同所に転出。
 その後、廃車となった職員輸送車クモハ40059・071の代替としてクモヤ90000・001が1983年に転入。国鉄末期の1987年に廃車となるまで職員輸送に活躍した。
70系
 大船電車区開設当初に転入した横須賀線用車両の中心を占める存在で、最多時にはモハ70形、クハ76形、サロ75形併せて150両以上が配置されたが、鶴見事故で被災し廃車となった3両を除き1968年までに全車地方線区へ転出した。
80系
 大船電車区開設当初に転入したのは70系編成に混用されたスカ色のサロ85形で、最多時には11両が配置されていたが、70系同様、1968年までに2等車格下げの上、地方線区に転用された。
 1961年にはクモユニ81形が転入しているが、一時的なもので、翌1962年には転出している。
 同様に1962年には湘南電車に使用されていた編成単位の80系が転入しているが、翌1963年には静岡運転所等に転出している。

113系
 横須賀線・総武快速線用の車両が1998年(平成10年)12月まで配置されていた。なお、1980年(昭和55年)までは東海道線・伊東線用の車両も配置されていたが、東海道線・横須賀線分離(SM分離)により国府津電車区に移管された。

253系
 初代「成田エクスプレス」用の車両で、E259系の導入により全車が「成田エクスプレス」から引退し、多くの車両が廃車となった。
 登場当初は3両編成のみであったが、後の増備により基本編成が6両編成になり、付属編成の3両編成とともに使用された。
 E259系への置き換え後は、6両編成2本が1000番台へ改造されて大宮総合車両センターへ転属、東武鉄道直通特急「日光」などで使用されている。このほか、3両編成2本が長野電鉄に譲渡された。

205系
 2014年(平成26年)2月から横浜線に前述のE233系電車が投入され、同年8月中に営業運転を終了している。
 8両編成(TcMM'TMM'T'Tc')配置されていた。2009年(平成21年)に京葉車両センターから転入した1本を除き、2号車は6扉のサハ204形(T')である。
 横浜支社の発足に伴い、1996年(平成8年)12月に蒲田電車区から移管された。
クモヤ143形
 構内入換用の牽引車。
 2011年に5と6が廃車され、配置がなくなった。

歴史
 1957年(昭和32年)9月 - 大船電車区着工。
 1960年(昭和35年)3月29日 - 田町電車区から横須賀線車両を移管して使用開始。
 1987年(昭和62年)4月1日 - 国鉄分割民営化により東日本旅客鉄道に移管。
 1996年(平成8年) - 横浜支社の設置に伴い、蒲田電車区より橋本派出所・磯子派出所を移管。
 2000年(平成12年)7月1日 - 大船電車区のうち運転士部門を、大船車掌区と統合して発足した大船運輸区に移管。検修部門は大船工場と統合され鎌倉総合車両所となる。
 2004年(平成16年)6月1日 - 鎌倉総合車両センターに改称される。
 2006年(平成18年)4月1日 - 深沢地区の廃止により、長島地区が鎌倉車両センターとなる。

脚注

参考文献
 交通新聞社『鉄道ダイヤ情報』2015年2月号シリーズ車両基地2015 Vol.19「JR東日本 鎌倉車両センター」pp.54 - 61

関連項目
 日本の車両基地一覧
 東日本旅客鉄道大船工場
 国鉄千葉動力車労働組合

外部リンク

東日本旅客鉄道の車両基地
おおふなてんしやく
横須賀・総武快速線
横浜線
鎌倉市の交通
鉄道車両関連

鎌倉車両センター


Preußischer Hof steht für:

 Hotel Preußischer Hof (Berlin)
 Hotel Preußischer Hof (Leipzig)
 Preußischer Hofstaat

Siehe auch:
 Hofstaat #Preußen
 Preußenhof

Preußischer Hof (Begriffsklärung)


Die Liste von Sakralbauten in Frankfurt am Main enthält Kirchen und sonstige Sakralbauten in Frankfurt am Main.

Christentum

Die Liste enthält die Namen von etwa 180 christlichen Gotteshäusern in Frankfurt am Main, ihre Lage im Stadtgebiet und die Bauzeit. Weitergehende Informationen enthalten die Artikel der jeweiligen Kirchen. Außer den Kirchengebäuden sind auch Gemeindezentren mit Kirchsaal aufgeführt. Es gibt 77 evangelische, 67 katholische, etwa 25 weitere christliche Sakralbauten und neun inzwischen weltlich genutzte, ehemalige Gotteshäuser. Die unterschiedlichen Konfessionen sind vermerkt. Nähere Informationen enthält der Artikel Religionen in Frankfurt am Main. Eine weitere Tabelle enthält die abgegangenen Kirchen.

Liste abgegangener Kirchengebäude

Judentum

 Börneplatzsynagoge, im Novemberpogrom 1938 zerstört
 Synagoge Friedberger Anlage, im Novemberpogrom 1938 zerstört, abgetragen und Grundstück mit Hochbunker überbaut.

 Hauptsynagoge, im Novemberpogrom 1938 zerstört, Ruine 1939 abgerissen

 Synagoge Rödelheim, im Novemberpogrom 1938 beschädigt, nach dem Zweiten Weltkrieg abgerissen
 Westend-Synagoge, größte Synagoge in Frankfurt

 Synagoge Baumweg, wird liturgisch genutzt
 Synagoge Bornheimer Landwehr, Neubau im jüdischen Altersheim 1977
 Synagoge der Henry und Emma Budge-Stiftung, Neubau in Altersheim 2003
 Synagoge in der Schützenstraße, aufgegeben 1882, Vorgängerbau der Börneplatzsynagoge
 Synagoge Bergen-Enkheim, im Novemberpogrom 1938 zerstört
 Synagoge Bockenheim, im Novemberpogrom 1938 zerstört
 Synagoge Heddernheim, im Novemberpogrom 1938 zerstört
 Synagoge Höchst, Gebäude erhalten
 Synagoge Niederursel, um 1880 aufgegeben

Islam

 Nuur-Moschee, Babenhäuser Landstraße
 Mevlana-Moschee, Zuckschwerdtstraße

Literatur
 Karin Berkemann: Nachkriegskirchen in Frankfurt am Main = Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Kulturdenkmäler in Hessen. Hrsg.: Landesamt für Denkmalpflege Hessen. Wiesbaden 2013
 Einst gelobt und fast vergessen – Moderne Kirchen in Frankfurt a. M. 1948–1973, Hrsg.: Deutscher Werkbund Hessen Wilhelm E. Opatz, Niggli Verlag, Sulgen 2012, ISBN 978-3-7212-0842-9
 Clemens Jöckle: 100 Bauwerke in Frankfurt am Main: ein Wegweiser zu Bauwerken von historischem und baukünstlerischem Rang, Verlag Schnell & Steiner, Regensburg, 1998
 Bernd Kalusche und Wolf-Christian Setzepfandt: Architekturführer Frankfurt am Main, Dietrich Reimer Verlag, Berlin, 1992, ISBN 3-496-01100-9
 Joachim Proescholdt und Jürgen Telschow: Frankfurts evangelische Kirchen im Wandel der Zeit, Frankfurter Societätsverlag, 2011, ISBN 978-3-942921-11-4
 Dehio – Handbuch der deutschen Kunstdenkmäler: Hessen II. Regierungsbezirk Darmstadt. Deutscher Kunstverlag, ISBN 978-3-422-03117-3, München 2008

Siehe auch
 Liste der Klöster in Frankfurt am Main

Weblinks

 Religionen der Welt in Frankfurt in "Ei Gude Buch 2019"
 Die evangelischen Kirchengemeinden in Frankfurt am Main auf der Internetseite des Evangelischen Regionalverbands
 Die katholischen Pfarreien in Frankfurt am Main auf der Internetseite des Bistums Limburg

Einzelnachweise

Frankfurt
!


Xurki zıwano İrankiyo u İrankiyê do zımey-rocawankiyo ke bınfekê zıwanê Nayinkiyo. Amorê qalkerdoğanê xo nêşınasiyeno.

Zıwanê İranki

Xurki


Տիրանայի համալսարան,  ՏՀ, () պետական բարձրագույն ուսումնական հաստատություն Տիրանայում, Ալբանիա։

Պատմություն
Հիմնադրվել է 1957 թվականին որպես Տիրանայի պետական համալսարան (Universiteti Shtetëror i Tiranës)` միավորելով գոյություն ունեցող հինգ բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ, որոնցից առավել նշանակալին 1947 թվականին հիմնադրված Գիտության ինստիտուտն էր։ 1985 թվականի ապրիլի 13-ից 1992 ժամանակահատվածում (կոմունիստական ռեժիմի օրոք), ՏՀ անվանվել է Էնվեր Խոջի անվան Տիրանայի համալսարան (Universiteti i Tiranës "Enver Hoxha")։

ՏՀ-ն Ալբանիայի ամենաբարձր վարկանիշային համալսարանն է։ Ունի 8 քոլեջ, 50 ակադեմիական բաժիններ, 41 ուսանողական ծրագրեր ու մասնագիտություններ։ Ուսումնական ծրագրերի հիմնական մասն իրականցվում է Տիրանայում, մասնաճյուղեր ունի Ալբանիայի այլ քաղաքներում, հարավում՝ Սարանդայում, հյուսիսում՝ Կուրկեսում։

ՏՀ-ն առաջարկում է եռամյա բակալավրի աստիճան, մեկ կամ երկու տարի մագիստրոսի աստիճանի համար, երեքից հինգ տարի դոկտորական ծրագրերի համար՝ ըստ Բոլոնյան համակարգի։

Համալսարանում սովորում են շուրջ 14 000 ուսանողներ, ակադեմիական աշխատակազմը շուրջ 900 հոգի է։

Համալսարանի ներկայիս տարածքն ապակենտրոնացված է, նախատեսվում է կառուցել ավելի մեծ և կենտրոնացված կառույց Տիրանայի հարավարևելյան շրջագծում։ Ուսանողական հանրակացարանները գտնվում են Տիրանայի հարավարևելյան «Ուսանողական քաղաք» կոչվող հատվածում (Qyteti Studenti)։

Ֆակուլտետներ և բաժիններ
 Բժշկագիտության ֆակուլտետն ունի ավելի քան 5000 ուսանող։ Ֆակուլտետը հանդես է եկել ՏՀ-ից առանձնանալու և որպես ինքնուրույն բժշկական դպրոց հանդես գալու միջնորդությամբ Ֆակուլտետն ունի հետևյալ բաժինները՝
 Բժշկություն
 Ստոմատոլոգիա
 Դեղաբանություն
 Սոցիալական գիտությունների ֆակուլտետ
 Հասարակագիտություն
 Հոգեբանություն
 Սոցիալական ապահովություն
 Բնագիտական ֆակուլտետ
 Մաթեմատիկա
 Ֆիզիկա
 Քիմիա
 Կենսաբանություն
 Ինֆորմատիկա
 Դեղագիտություն
 Պատմության և բանասիրության ֆակուլտետ
 Պատմություն
 Աշխարհագրություն
 Ալբաներեն
 Ալբանական գրականություն
 Լրագրություն
 Իրավաբանական ֆակուլտետ
 Տնտեսագիտական ֆակուլտետ
 Բիզնես ինֆորմատիկա
 Ֆինանսներ-Հաշվապահություն։ Ամենաբարձր վարկանիշն ու մրցակցությունն ունեցող բաժին է։
 Տնտեսագիտություն
 Բիզնես կառավարում
 Մարքեթինգ, Տուրիզմ
 Օտար լեզուների ֆակուլտետ
 Անգլերեն
 Ֆրանսերեն
 Իտալերեն
 Իսպաներեն
 Գերմաներեն
 Թուրքերեն
 Ռուսերեն
 Բալկանյան լեզուներ
 Չինարեն
 Ֆիզիկական պատրաստվածության բաժին

Նշանավոր դասախոսներ, շրջանավարտներ
 Օդհիզ Գրիլո, հունական ծագումով ալբանացի մանկագիր
 Պանդելի Մայկո, Ալբանիայի վարչապետ (1998-1999, 2002)
 Արդիան Քլոսի, ալբանացի հրապարակախոս, ալբանագետ, գրող, թարգմանիչ, հասարակական ակտիվիստ
 Սալի Բերիշա, ալբանացի սրտաբան, քաղաքական գործիչ, Ալբանիայի նախագահ (1992-1997), Ալբանիայի վարչապետ (2005-2013)
 Միլենա Հարիտո, Ալբանիայի ինովացիայի և հանրային կառավարման նախարար (2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ից)
 Միմի Կոդհելի, Ալբանիայի պաշտպանության նախարար (2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ից)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Տիրանայի համալսարան (ալբաներեն)
 Տիրանայի պոլիտեխնիկական համալսարան (ալբաներեն)
 Ուսանողական քաղաք (Qyteti Studenti)  (ալբաներեն)
 Տիրանայի համալսարան, լրատվություն (ալբաներեն)

Տիրանայի համալսարան
Ալբանիայի համալսարաններ
1957 հիմնադրումներ Ալբանիայում
1957 հիմնադրված կրթական հաստատություններ

Տիրանայի համալսարան


Pengantin baru merupakan julukan yang diberikan kepada sepasang insan yang baru saja resmi menikah baik secara agama maupun hukum. Dengan menjadi sepasang pengantin baru berarti telah berikrar atas dasar agama dan hukum negara untuk membangun dan membina rumah tangga dari awal. Sebelum menjadi pengantin baru, seorang pria dan wanita yang sama-sama memiliki ketertarikan untuk hidup bersama dalam bahtera rumah tangga akan melalui prosesi pernikahan. Prosesi pernikahan ini bisa diadakan secara sederhana, tetapi sering kali juga diadakan secara besar-besaran. Tujuannya agar masyarakat umum mengetahui bahwa sepasang pria dan wanita pengantin baru ini sudah menikah dan resmi menjadi pasangan suami istri yang sah sehingga tidak menjadi fitnah jika masyarakat melihat mereka hidup serumah dan melakuakn hubungan intim suami istri.

Galeri

Pernikahan

Pengantin baru


An Tonatia evotis in uska species han Chiroptera nga ginhulagway ni Davis ngan Carter hadton 1978. An Tonatia evotis in nahilalakip ha genus nga Tonatia, ngan familia nga Phyllostomidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tonatia

Tonatia evotis


La Finlande est subdivisée, pour l'élection des 200 députés siégeant à l' (en finnois) ou  (en suédois), en 13 circonscriptions électorales () élisant un nombre variable de députés à la représentation proportionnelle à scrutin de liste. Elles étaient au nombre de 15 avant 2015.

Présentation
Ces circonscriptions reposent pour l'essentiel sur les anciennes provinces de Finlande qui ont existé jusqu'en 1997 et n'ont guère varié depuis les élections de 1907.

Les citoyens dans chaque circonscription élisent de 6 à 35 députés, à l'exception de celle d'Åland qui n'en élit qu'un.

Le nombre de députés par circonscription est lié à la population et réajusté avant chaque élection législative.

Histoire
En 1939, la circonscription d'Oulu a été subdivisée en celle de la Laponie et celle de la province d'Oulu (cette dernière était appelée Oulu du Sud auparavant).
Après la guerre de Continuation, les districts restants de Vyborg, cédée aux Soviétiques, ont été réunis avec celui de Kymi nouvellement créé. Au même moment est créé celui d'Åland. En 1954, Helsinki est séparée du reste de l'Uusimaa. En 1962, la partie nord et sud des deux circonscriptions de Vaasa sont réunies. En 2015, les circonscriptions de Kymi et de Savonie du Sud sont fusionnées, formant la nouvelle circonscription de Finlande du Sud-Est ; de même, les circonscriptions de Savonie du Nord et de Carélie du Nord forment celle dite de Savonie-Carélie.

De 2007 à 2011, le seul changement a été le transfert d'un siège de Savonie du Nord (de 10 à 9 députés) en Uusimaa (de 34 à 35 députés).

Nombre de sièges en jeu

La répartition des sièges en jeu par circonscription électorale pour les élections législatives a évolué comme suit de 1962 à 2023:

Après la crise de 2008

Élections législatives de 2011

Les élections de 2011 ont été exceptionnelles, mais elles reflètent néanmoins le soutien des nouveaux et des anciens partis dans les différentes circonscriptions.

Le parti le plus important, le parti de la coalition nationale, a eu l'essentiel de son soutien dans les circonscriptions d'Uusimaa, d'Helsinki, de Finlande-propre et de Pirkanmaa.
Le soutien au parti de la coalition nationale s'est à nouveau concentré principalement dans les grandes zones urbaines du sud et de l'ouest de la Finlande.

Comme traditionnellement, les zones de soutien aux Sociaux démocrates sont restées celles des petites et moyennes villes du sud et de l'est de la Finlande.
Les Sociaux démocrates étaient le parti le plus important dans les circonscriptions telles que la circonscription de la vallée de la Kymi, la circonscription du Häme et la circonscription de Carélie du Nord.

Avec la plus grande victoire électorale de l'histoire, le vote pour le parti des Vrais Finlandais, le troisième en importance parmi les principaux partis, a été réparti de manière égale dans toute la Finlande, mais le soutien le plus important a été apporté par les zones en restructuration, qui se traduisent par un taux de chômage élevé.
Les zones de plus fort soutien des Vrais Finlandais étaient les circonscriptions de Satakunta, de la vallée de la Kymi et de la Carélie du Nord, ainsi que la circonscription de Pirkanmaa.

Traditionnellement, le Parti du centre vaincu a reçu l'essentiel de son soutien dans des zones à faible densité de population, en particulier dans les circonscriptions du nord et de l'est de la Finlande, bien que les votes pour le parti aient chuté comme partout dans le pays.

Pour l'Alliance de gauche, les meilleures régions étaient les circonscriptions de Laponie et d'Oulu, et pour la Ligue verte, la circonscription d'Helsinki et la circonscription d'Uusimaa.

Le soutien du Parti populaire suédois a perduré  dans les régions de langue suédoise, en particulier dans la circonscription de Vaasa.

Le soutien aux Chrétiens-démocrates s'est concentré davantage dans certaines municipalités que dans des circonscriptions entières.
Les municipalités de Luoto et de Pedersöre étaient une nouvelle fois nettement plus favorables aux Chrétiens-démocrates que le reste du pays.

Élections législatives de 2015

En 2015, les partis ayant récolté le plus grand nombre de voix sont:

Références

Liens externes
Ministère de la justice: sièges de députés par circonscription 1907-2007

Circonscription électorale en Finlande
Finlande
Circonscriptions electorales

Circonscriptions électorales de la Finlande


An Macrobrachium chevalieri in uska species han Malacostraca nga syahan ginhulagway ni J. Roux hadton 1935. An Macrobrachium chevalieri in nahilalakip ha genus nga Macrobrachium, ngan familia nga Palaemonidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Macrobrachium

Macrobrachium chevalieri


Algiers () adalah salah satu provinsi di Aljazair, yang juga merupakan Ibu kota negara Aljazair, yakni kota Aljir. Provinsi ini memiliki luas 273 km2 dan jumlah penduduk 2947461 jiwa (2008).

Pembagian Administrasi

Provinsi Aljir terbagi menjadi 13 Distrik dan 57 Kotamadya.

Distrik
Daftar nama Distrik di Provinsi Aljir, berurutan sesuai dengan nomor dari barat ke timur:

Kotamadya
Daftar nama Kotamadya di Provinsi Aljir:

 Alger Centre
 Aïn Bénian
 Aïn Taya
 Bab El Oued
 Bab Ezzouar
 Baba Hassen
 Bachdjerrah
 Baraki
 Ben Aknoun
 Bir Mourad Raïs
 Birkhadem
 Birtouta
 Bologhine
 Bordj El Bahri
 Bordj El Kiffan
 Bourouba
 Bouzaréah
 Béni Messous
 Casbah
 Chéraga
 Dar El Beïda
 Douéra
 Draria
 Dély Ibrahim
 El Achour
 El Biar
 El Harrach
 El Madania
 El Magharia
 El Marsa
 El Mouradia
 Gué de Constantine
 H'raoua
 Hammamet
 Hussein Dey
 Hydra
 Khraïcia
 Kouba
 Les Eucalyptus
 Mahelma
 Mohamed Belouizdad
 Mohammedia
 Oued Koriche
 Oued Smar
 Ouled Chebel
 Ouled Fayet
 Rahmania
 Raïs Hamidou
 Reghaïa
 Rouïba
 Saoula
 Sidi M'Hamed
 Sidi Moussa
 Souidania
 Staouéli
 Tessala El Merdja
 Zéralda

Aljir

Provinsi Aljir


Edin Salaharević (Zvornik, 15. 5. 1973 - logor Sušica u Vlasenici, 13. 9. 1992), košarkaš tuzlanskog kluba Sloboda Dite i jedan od najvećih talenata juniorske reprezentacije Jugoslavije ubijen 1992 godine u srpskom logoru Sušica tokom rata u Bosni i Hercegovini.

Biografija
Edin Salaharević je rođen 15. 5. 1973 u Zvorniku u porodici Muhameda i Hatidže Salaharević. Odrastao je sa mlađim bratom Nedimom u gradiću Vlasenica na istoku Bosne i Hercegovine navijajući za splitski Hajduk. Edin je košarkašku karijeru započeo 1985 godine u KK Boksit iz Vlasenice. 1989 godine, sa 16 godina, Edin se preselio u Tuzlu, gdje je u KK Sloboda Dita nastavio trenirati sa juniorima. Prvi trener bio mu je Sead Žunić. U sezoni 1991/1992, na završnom turniru juniorskog prvenstva Jugoslavije, koje je od 21. do 23. 3. 1992 bilo odigrano u Tuzli, Edin je sa svojim klubom KK Sloboda Dita osvojio 1. mjesto. Zajedno sa Damirom Mulaomerovićem, suigračem iz kluba, je bio proglašen za najboljeg igrača turnira. Osim sa Mulaomerovićem igrao je u generaciji sa Asimom Paščanovićem, Edinom Delićem, Vladimirom Vukičevićem i dr. Iste sezone bio je i član seniorske ekipe KK Sloboda Dita, te KK Bor iz SR Srbije za koji je igrao pomoću dvojne registracije i gdje je bio na posudbi iz KK Sloboda Dita. Edin je bio jedan od najvećih talenata koji su ikada igrali u Mejdanu (košarkaška dvorana KK Sloboda Dita). U vrijeme početka rata u Bosni i Hercegovini Edin je živio u Tuzli. 1992 godine došao je u Vlasenicu iz Bora u Srbiji posjetiti obitelj za Bajram i to svega nekoliko dana prije nego što su snage Vojske Republike Srpske okupirale grad. Došao je na samo par dana da bi se odmorio i spremio za odlazak u Beograd na pripreme juniorske Jugoslavenske košarkaške reprezentacije. Juniorska reprezentacija Jugoslavije je trebala odigrati kvalifikacije za Evropsko omladinsko prvenstvo u Poljskoj. Edin je u Vlasenici, zajedno sa svojom porodicom, bio u kućnom pritvoru od 1. 4. pa sve do kobnog 13. 9. 1992 godine. Edina i njegova oca Muhameda su iz njihove kuće u logor Sušica odvele srpske snage. Još prije nego je odveden u smrt čelni ljudi Košarkaškog saveza Jugoslavije i Srbije su pokušali izvući Edina iz Vlasenice. Od sigurne smrti nije ga spasilo niti inzistiranje čelnika KK Partizana i KK Crvene zvezde da bude pušten. Čelnici Partizana i Crvene Zvezde su na svoje apele dobili odgovor od Branislava Drakulića, tadašnji predsjednik Opštinskog suda u Vlasenici,: "Kakvi ste vi Srbi da se borite za jednog takvog muslimana!". Pravomoćno osuđeni ratni zločinac Predrag Bastah je tada izjavio kako nijedan Salaharević neće ostati živ. Edin i njegov otac su mučki ubijeni 13. 9. 1992 godine u logoru Sušica. 2009 godine Identifikacijski centar u Tuzli je u jednoj od masovnih grobnica identificirao posmrtne ostatke Edina Salaharevića, dokle ostaci njegovog oca Muhameda još uvijek nisu pronađeni. Prema identifikacijskom nalazu Edin je prije smrti bio mučen. Pet godina mlađi brat Nedim uspio je izbjeći istu sudbinu i sa majkom Hatidžom je, zajedno sa ostalom djecom i ženama Vlasenice, autobusima bio prebačen u Tuzlu. Od sigurne smrti ga je spasio pripadnik Srpske doborovoljačke garde koji je zaustavio Bastaha i rekao: "Pusti ga, on je još dete." Nedim je posljednji put vidio brata 13. 9. 1991 ispred logora Sušica kada mu je Edin uz zagrljaj poručio "Nemoj se brinuti, pustit će nas za dan ili dva.".

Reference

Jugoslavenski košarkaši
Bosanskohercegovački košarkaši
Krilni centri
Žrtve ubistva
Biografije, Zvornik

Edin Salaharević


An Amphisbaena gracilis in uska species han Reptilia nga ginhulagway ni Strauch hadton 1881. An Amphisbaena gracilis in nahilalakip ha genus nga Amphisbaena, ngan familia nga Amphisbaenidae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Amphisbaena

Amphisbaena gracilis