Le Jardin royal , situé dans l'enceinte du château de Prague, date de la Renaissance et est à l'origine, un jardin d'acclimatation de plantes exotiques, un champ de tir et un lieu de réception en plein air.

Il est orné d'une « fontaine chantante » (les gouttes d'eau en tombant dans les vasques de bronze les font résonner) dessinée en 1568 par Francesco Terzio et réalisée par le fondeur de Brno, Tomáš Jaroš. Elle est située en face du belvédère de la reine Anne.

Un Pavillon du jeu de paume de style Renaissance s'y trouve. Orné de splendides sgraffites sur une façade traitée en portique, il est l'œuvre de l'architecte Bonifác Wohlmut (1569).

L'orangerie du Jardin royal est l'œuvre d'Eva Jiřičná.

Ouverture au public
Le Jardin royal est ouvert toute l'année sauf en hiver, pendant la journée.

Parc ou jardin public en Tchéquie
Château de Prague

Jardin royal (château de Prague)


Laeta Kalogridis est scaenarista et pellicularum procreatrix Americana.

De vita et operibus
Laeta Elizabeth Kalogridis nata est die 30 Augusti 1965 in Floridae urbe Winter Haven. Familia Graeca orta est, nam avus et avia eius ex Calymne migraverant. Ex collegio Davidsoniensi in Carolinae Septentionalis urbe Davidson graduata est, item ex Universitate Texana. Etiam Angelopoli in Schola theatri, pelliculae et televisionis studia exercuit.

Scaenaria conscripsit pellicularum, sicut:
 Alexander (2004) Oliverio Stone moderatore
 Ночной дозор sive Night Watch (2004) Timur Bekmambetov moderatore
 Pathfinder (2007) Marco Nispel moderatore
 Shutter Island (2010) Martino Scorsese moderatore.

Praeterea procreatrix exsecutoria fuit serierum televisificarum, sicut Birds of Prey (2002) et Bionic Woman (2007), Una cum Patrick Lussier scaenarium cinematigraphicum conscripsit pelliculae Terminator: Genisys (2015), quae est quinta pellicula seriei Terminator a The Terminator anno 1984 inceptae.

Bibliographia
 Chris Eggertsen, "'Altered Carbon' Creator Laeta Kalogridis: How I Made It in Hollywood" in Hollywood Reporter (3 Februarii 2018)

Nati 1965
Alumni Universitatis Texanae
Homines vivi
Alumni Universitatis Californiensis Angelopolitanae
Scriptores scaenici
Alumni Collegii Davidsoniensis

Laeta Kalogridis


La Coupe de la ligue de football 2002 - 2003 est la neuvième édition de la Coupe de la Ligue de football en France. La finale du , se solde par une victoire de l'AS Monaco sur le FC Sochaux-Montbéliard.

Déroulement de la compétition
Le club en premier est le club qui joue à domicile.

Premier tour
Les matchs du premier tour ont été étalés sur plusieurs journées.
10 octobre
 FC Martigues 3 - 2 Stade de Reims (après prolongation)

11 octobre
 US Créteil-Lusitanos 1 - 0 Clermont Foot
 Amiens SC 0 - 1 FC Gueugnon (après prolongation)
 ES Wasquehal 3 - 1 Stade lavallois
 FC Metz 0 - 0 Chamois niortais FC (4-2 aux tirs au but)
 FC Istres 2 - 1 FC Lorient (après prolongation)
 Nîmes Olympique 2 - 0 SCO Angers
 AS Beauvais 2 - 1 SM Caen (après prolongation)
 AS Saint-Étienne 3 - 2 Toulouse FC
 Le Mans UC 3 - 0 ASOA Valence
 Grenoble Foot 2 - 0 AS Cannes

10 décembre
 AS Nancy-Lorraine 3 - 0 LB Châteauroux

Seizièmes de finale
Les seizièmes de finale voient l'entrée dans la compétition des équipes de première division. Certains matchs ont eu lieu en décembre 2002 et d'autres en janvier 2003 (celui de Nancy).

7 décembre
 EA Guingamp 1 - 0 RC Strasbourg
 FC Martigues 0 - 1 FC Metz
 Montpellier HSC 1 - 2 Girondins de Bordeaux
 FC Gueugnon 1 - 1 Stade rennais FC (5-4 aux tirs au but)
 FC Istres 1 - 2 Lille OSC
 AS Beauvais 3 - 3 RC Lens (3-1 aux tirs au but)
 FC Sochaux 3 - 0 AC Ajaccio
 Nîmes Olympique 1 - 1 CS Sedan-Ardennes (4-2 aux tirs au but)
 Le Mans UC 1 - 0 Grenoble Foot
 US Créteil-Lusitanos 1 - 0 OGC Nice
 Olympique de Marseille 5 - 1 ES Troyes AC
 Olympique lyonnais 2 - 0 SC Bastia

8 décembre
 AS Monaco 1 - 0 AJ Auxerre
 AS Saint-Étienne 1 - 0 Le Havre AC (après prolongation)
 Paris SG 2 - 3 FC Nantes

18 janvier
 AS Nancy-Lorraine 1 - 0 ES Wasquehal

Tableau final
À partir de ce stade de la compétition, il n'y a plus de tirage au sort et les équipes savent déjà contre qui elles vont jouer si elles passent le tour.

À noter : Cette compétition ne comprend pas de match pour la troisième place entre les 2 perdants des demi-finales

Finale
La finale a eu lieu le 17 mai 2003 au Stade de France. L'AS Monaco l'a emporté 4 buts à 1 contre le FC Sochaux. Les buts furent marqués par Ludovic Giuly (), Sébastien Squillaci (), Dado Pršo () et encore un de Giuly () pour Monaco contre un but sur pénalty par Niša Saveljić à la  pour Sochaux.

Références

Voir aussi
 Championnat de France de football 2002-2003
 Coupe de France de football 2002-2003

2002-2003
Saison 2002-2003 de football en France

Coupe de la Ligue française de football 2002-2003


Latridopsis ciliaris est species piscium perciformium familiae Latridarum, in aquis ante litora Novae Zelandiae et aliquando Australiae meridio-orientalis in altitudinibus 231 metrorum endemica. Longitudo est inter 50 et 90 centimetra, et pondus saepe plus quam 10 chiliogrammata.

Bibliographia
 Ayling, Tony, et Geoffrey Cox. 1982. Collins Guide to the Sea Fishes of New Zealand. Aucklandiae: William Collins Publishers Ltd. ISBN 978-0-00-216987-5.
Francis et al. 1987.

Kingsford et al. 1989.

Paulin, C., A. Stewart, C. Roberts, et P. McMillan. 1989.  New Zealand fish: a complete guide. National Museum of New Zealand Miscellaneous Series, 19.

Latridae
Taxa Forster
Taxa 1801

Latridopsis ciliaris


Le  d'infanterie ( RI) est un régiment d'infanterie de l'Armée de terre française constitué en  au début de la Première Guerre mondiale avec les bataillons de réserve du  régiment d'infanterie. Dissous en , il est brièvement recréé fin 1944 pendant la Seconde Guerre mondiale.

Création et différentes dénomination
  : formation du  d'infanterie
  : dissolution
  : formation du  d'infanterie
  : dissolution

Colonels et chefs de corps
  2 au 28 août 1914 : lieutenant-colonel Faussemagne
 10 au 20 septembre 1914 : colonel Victor Joseph Edmond Valette (†)
 3 octobre 1914 au 27 mai 1915 : lieutenant-colonel Lagarrue
 30 mai 1915 au 21 juillet 1917 : lieutenant-colonel Steck
 22 juillet 1917 au 13 janvier 1918 : lieutenant-colonel Bourgau
 ....
 octobre à décembre 1944 : ?

Historique des garnisons, combats et batailles du  RI

Première Guerre mondiale
Affectations
  d'infanterie d' à
  d' à
 Infanterie divisionnaire de  à

1914
Le régiment est constitué le  à Limoges, à partir des bataillons de réserve du  régiment d'infanterie.

1915

1916
 Bataille de la Somme

1917
 Bataille du Chemin des Dames

1918
  : dissolution

Seconde Guerre mondiale
Le régiment est recréé le  à partir d'éléments FFI de la Creuse. Il est dissous le .

Traditions

Drapeau
Le drapeau du  porte les inscriptions :
 La Somme 1916
 L'Aisne 1917

Décorations
Le  RI n'a pas reçu de citation du régiment tout entier.

Références

Voir aussi

Bibliographie
 .

Liens externes
 .
 Historique du 278° RI pendant la Première Guerre mondiale + liste des Morts pour la France

Articles connexes
 Liste de régiments français
 Infanterie française pendant la Première Guerre mondiale

Unité d'infanterie française dissoute
Unité ou formation militaire créée en 1914
Unité ou formation militaire dissoute en 1944

278e régiment d'infanterie


Der Sender Rinteln ist eine Sendeanlage des Norddeutschen Rundfunks in einem Wohngebiet in der Ortschaft Strücken, östlich der Stadt Rinteln. Als Antennenträger dient ein 30 Meter hoher freistehender Stahlfachwerkturm.

Von hier werden Rinteln und benachbarte Orte im Wesertal mit UKW-Rundfunk und Fernsehen versorgt.

Frequenzen und Programme

Analoger Hörfunk (UKW)

Digitales Fernsehen (DVB-T)

Analoges Fernsehen
Bis zur Umstellung auf DVB-T wurden folgende Programme in analogem PAL gesendet:

Bauwerk in Rinteln

Sender Rinteln


This article shows the qualification phase for 2017–18 CEV Women's Champions League. A total of 14 teams entered this qualification round. During qualification, the winners keep on progressing until the last 4 teams standing join the 12 teams which have directly qualified to the main tournament League round based on the European Cups' Ranking List. All 10 teams which do not progress in qualification are allocated to the 2017–18 Women's CEV Cup.

Participating teams

1.Team entering at the 2nd round.
2.Team entering at the 3rd round.

Second round
12 teams compete in the second round.
Winners advance to the third round. Losers will compete in 16th Finals of the 2017–18 Women's CEV Cup.
All times are local.

|}
Notes
The table displays teams (1 and 2) as per draw result.
The order of the fixtures between Minchanka Minsk and Rocheville Le Cannet was reversed, the first leg was played in France and the second in Belarus.

First leg

|}

Second leg

|}

Third round
8 teams compete in the third round.
Winners advance to the League round. Losers will compete in 16th Finals of the 2017–18 Women's CEV Cup.
All times are local.

|}

First leg

|}

Second leg

|}

References

Qualification
2017 in women's volleyball

2017–18 CEV Women's Champions League qualification


Qarabağ şikəstəsi — Azərbaycan xanəndəlik sənətində şikəstənin iki növündən biridir.

Şikəstənin növləri: Qarabağ şikəstəsi və Kəsmə şikəstədir. Qarabağ şikəstəsi 19-cu əsrdə zərbi muğam kimi özündə geniş təşəkkül tapmışdır. Məlumdur ki, şikəstə janrı əvvəl aşıq musiqi yaradıcılığında əmələ gəlmiş və onun müxtəlif növləri yaranmışdır.

Şikəstənin Qarabağ və Kəsmə şikəstəsi növləri xanəndələrimiz tərəfindən tez-tez oxunur. Hər iki şikəstə də sevgi, məhəbbətin doğurduğu hisslərdən şikayət, əzab-əziyyət, iztirab var. Məhz bu xüsusiyyətinə görə onların musiqisində həzinlik var. Qarabağ şikəstəsinin sözləri ənənəyə görə xalqdan alınmışdır. Qarabağ şikəstəsinin mətnini bayatılar təşkil edir.

Həmçinin bax
 Azərbaycan musiqisi
 Muğam
 Zərbi muğamlar

Mənbə
 Zərbi muğamlar

Xarici keçidlər
 Muğam festivalı
 Azərbaycan xalq musiqisi

Muğamlar

Qarabağ şikəstəsi


Chrysocarabus is a subgenus of beetle in family Carabidae.

Species
Species within this subgenus include:
Carabus auronitens Fabricius, 1792
Carabus lineatus Dejean, 1826
Carabus olympiae Sella, 1855
Carabus solieri Dejean, 1826
Carabus splendens Olivier, 1790

References

Insect subgenera

Chrysocarabus


Édouard Andelhof dit Édouard Bréville, né le  à Jette (Belgique) et mort à une date indéterminée après 1954, est un acteur et réalisateur belge.

Biographie

Il joue comme acteur dans plusieurs films du cinéma belge tournés entre 1926 et 1954.

En 1927, Édouard Bréville apparaît dans le documentaire de Francis Martin Ça c'est Bruxelles.

En 1930, Bréville est l'un des deux assistants de Paul Flon sur le film La Flamme du souvenir dans lequel joue Francis Martin.

Filmographie
comme acteur
 1926 : Kermesse sanglante (Bloedige kermis) de Francis Martin : Julot
 1926 : On tourne (De film-ambachtslui in België) de Francis Martin
 1927 : Ça c'est Bruxelles (Dat is Brussel), documentaire de Francis Martin : lui-même
 1928 : Femme belge Gabrielle Petit (Belgische vrouw Gabrielle Petit) de Francis Martin
 1931 : Le plus joli rêve de Gaston Schoukens : François
 1932 : Le Cadavre  / Eulalie qu'à tu fait ?  de Gaston Schoukens : Pruneau
 1935 : En avant la musique () de Gaston Schoukens : le musicien
 1937 : Passeurs d'hommes de René Jayet
 1936 : Le Mystère du 421 de Léopold Simons : Louis Bruxellois
 1945 : Baraque n° 1 (Barak 1) d'Emile-Georges De Meyst
 1954 : Le Monde est terrible ( 'T is wreed in de wereld) de Joris Diels
comme assistant-réalisateur
 1930 : La Flamme du souvenir de Paul Flon
comme directeur de production
 1947 : Les Atouts de Monsieur Wens (De troeven van Mr Wens) d'Emile-Georges De Meyst

Notes et références

Bibliographie
 Un siècle de cinéma belge, Paul Thomas, Ed. Quorum, 1995
 Histoire du cinéma français: encyclopédie des films, Raymond Chirat, Ed.Pygmalion, 1987

Liens externes

Acteur belge
Réalisateur belge
Nom de scène
Naissance en juillet 1901
Naissance à Jette
Date de décès non renseignée (XXe siècle)

Édouard Bréville


Curtis Breonis (Francogallice Coubron) est commune Francicum 5017 incolarum praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii in regione Insula Franciae.

Notae

 Indicem communium praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii

Nexus externi

 De hoc commune apud cassini.ehess.fr
 Huius communis pagina interretialis

Communia praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii
Loci habitati praefecturae Sequanae et Sancti Dionysii

Curtis Breonis


Ağaməmmədli, Ağammədli, Alıpənahlı — Azərbaycan Respublikasının İmişli rayonunun Cəfərli inzibati ərazi vahidində kənd.

Ağaməmədli kəndi XX əsrin əvvələrində inzibati ərazi vahidi kimi yaradılmışdır. Mil düzündədir. Mənbələrdə Ağammədli variantında da təsadüf olunur. Keçmişdə Alıpənahlı adlanan bu kənd qışlaq yeri olmuşdur.

Əhalisi
Kənd əhalisinin sayı 1140 nəfərdir ki, onun da 571 nəfəri kişi, 569 nəfəri isə qadındır.

İstinadlar

İmişli rayonunun kəndləri

Ağaməmmədli (İmişli)


Alan Chadburn Burton (* 18. April 1904 in London; † 27. Juni 1979) war ein kanadischer Biophysiker.

Leben
Burton war Physiklehrer, bevor er 1927 nach Kanada emigrierte und an der University of Toronto Physik studierte, an der er 1932 promoviert wurde. Seine Dissertation war über die Erwärmung von Elektrolyten mit Mikrowellen. Als Post-Doktorand war er an der University of Rochester und ab 1934 an der University of Pennsylvania. Im Zweiten Weltkrieg arbeitete er in Kanada an militärischer Schutzkleidung. Nach dem Krieg wurde er Professor für Biophysik an der University of Western Ontario und Gründer der ersten Abteilung für Biophysik an einer Medizinischen Fakultät in Kanada. 1970 wurde er emeritiert.

Er erhielt für seine Arbeit während des Zweiten Weltkriegs den MBE. Er war 1956 Präsident der American Physiological Society, 1966 der Biophysical Society und 1959 der Canadian Physiological Society. 1961 erhielt er den Canada Gairdner International Award. 2010 wurde er postum in die Canadian Medical Hall of Fame aufgenommen. Der Burton Point, eine Landspitze in der Antarktis, trägt seinen Namen.

Schriften
 mit Otto G. Edholm: Man in a cold environment; physiological and pathological effects of exposure to low temperatures, London: Arnold 1955, New York: Hafner 1969
 Physiology and biophysics of the circulation; an introductory text, Chicago: Year Book Medical Publishers, 2. Auflage 1972
 Physiologie und Biophysik des Kreislaufs, Stuttgart: Schattauer 1969

Literatur
 Alfred W. L. Jay, Peter B. Canham: Pionieer in Biophysics: Alan C. Burton (1904–1979), Department of Medical Biophysics, University of Western Ontario 2010

Weblinks
 Canadian Medical Hall of Fame

Physiker (20. Jahrhundert)
Hochschullehrer (University of Western Ontario)
Member des Order of the British Empire
Träger des Canada Gairdner International Award
Kanadier
Geboren 1904
Gestorben 1979
Mann

Alan C. Burton


An Tetragoniceps scotti in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Georg Ossian Sars hadton 1911. An Tetragoniceps scotti in nahilalakip ha genus nga Tetragoniceps, ngan familia nga Tetragonicipitidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tetragoniceps

Tetragoniceps scotti


Şewa Yelda (Farski: شب یلدا, Shāb-e Yaldā) İran de 2000 serran ra zafêri firaz bena. Şewa ke 21ê Kanuni 22yê Kanuni ra bestiyena u şewa en derga u şewa Yelda vaciyena. Şewa Yelda ra tepiya roci benê dergi u şewi benê kılmi.

Rıçıkê enê roşani biyayışê Mithra ra yeno, Romayıcan sero zi tesır kerdo. Roşanê Romayıcan Saturnalia u Sol Invicta de tesırê roşanê İranıcan şewa Yelda esto. Ewro İran de na şewe de qerpuze weriyena, be pilanê keyeyi ra vacenayış (soxbet) keriyeno.

Roşani
Kulturê İrani

Yelda


An Ophiocten gracilis in uska species han Ophiuroidea nga syahan ginhulagway ni Georg Ossian Sars hadton 1871. An Ophiocten gracilis in nahilalakip ha genus nga Ophiocten, ngan familia nga Ophiuridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophiocten

Ophiocten gracilis


名誉教授(めいよきょうじゅ、)とは、国内法では大学(短期大学を含む)、高等専門学校などの高等教育機関に教授などとして勤務した者で、特に功績のあった者に対して授与される称号であり、職位呼称ではない。法的・国際的に認められた栄誉称号であり学術称号の一つ。日本では学校教育法にその根拠規定があり、それぞれ大学または高等専門学校の規程・規則の定めるところにより授与される。退職した元教員に与えられる形式的な呼び名であり、学校とは雇用関係にないため、名誉教授であることで給料が発生することはない。名誉教授は、法律によって占有される称号ではないため、大学以外の研究機関や研究組織が称号として用いることもある。

概要
日本においては、1893年の帝国大学令改正により、名誉教授制度が法的に定められた。1910年代になると、高等商業学校や東京工業学校、高等学校といった文部省直轄の学校にも名誉教授制度が導入され、1915年の勅令で名誉教授が勅任官に相当する公的な身分(非常勤の国家公務員待遇)として位置づけられた。1920年代は官立大学にも名誉教授制度が広まり、1930年代に入ると士官学校にも名誉教授制度が導入された。1946年7月、「帝国大学又は官立若しくは公立の大学に、教育上功労のあった者又は学術上功績のあった者及び帝国大学又は官立大学若しくは公立の大学の予科又はこれらの大学の附属専門部、官立若しくは公立の高等学校若しくは専門学校又は官立教員養成諸学校に教育上功労のあった者には、文部大臣の奏薦により、夫々の学校又は大学予科若しくは大学附属専門部の名誉教授の名称を与へることができる。前項の名誉教授は一級官待遇とする」と定められた。

1947年の学校教育法制定時には名誉教授に関する規定はなかったが、1950年の改正で「大学は、大学に学長、教授、助教授又は講師として多年勤務した者であって、教育上又は学術上特に功績のあった者に対し、当該大学の定めるところにより、名誉教授の称号を授与することができる」と定められた。一方で、文部省の昭和25年4月19日通達では、本人の退職後その功労を顕彰する意味で大学が贈る栄誉的称号であると考えられ、これを身分と考えることは適当でなく、国公私立を区別する必要も認められないと通達された。以上のことから、名誉教授は非常勤国家公務員待遇ではなく、単なる栄誉的称号へと変わり、名誉教授制度は学校教育法に基づきつつ、各大学で定める制度という位置づけに変わった。

日本の学校教育法は「大学は、当該大学に学長、副学長、学部長、教授、准教授又は講師として勤務した者であって、教育上又は研究上特に功績のあった者に対し、当該大学の定めるところにより、名誉教授の称号を授与することができる」(平成19年6月27日法律第98号第9章106条)と規定し、また、その規定は高等専門学校にも準用される(同法第123条)。この規定により、大学(短期大学を含む)および高等専門学校は、当該大学または当該高等専門学校に学長・校長、副学長、学部長、教授、准教授または講師として勤務した者であって、教育上または研究上、特に功績のあった者に対し、当該大学または当該高等専門学校の定めるところにより、名誉教授の称号を授与することができる。

名誉教授の称号は、退職後に、退職した大学(短期大学を含む)、高等専門学校より授与される。在籍年数についての規定はないが、各教育機関の規程で、名誉教授称号を受けるための所属年数の原則を独自に決めているところは多い。

 かつては、名誉教授の称号を受ける大学・短期大学・高等専門学校に一定年数以上(5年以上)所属していなければならなかったが、学校教育法の改正によってこの規定は削除された。
 名誉教授称号の授与にあたって、准教授または講師(専任講師)としての在籍期間をどう算定するかは、それぞれの教育機関の名誉教授称号授与規程によって異なっている。具体的には、准教授や講師の期間は算定に含めない例や准教授や講師の期間は教授在籍期間の2分の1として計算するという例がある。例えば東京大学では「東京大学(以下「本学」という)の総長又は教授として在職5年以上で退職したこと」 と定めているため、准教授や講師の期間は算定に含められない。一方大阪大学では、基本を「教授として満15年以上勤務(第2条)」とし、「准教授又は専任講師として勤務した年数は、その3分の2を第2条の勤務年数に通算(第5条)」としている。
 ただし、在籍期間がこの原則の年数に満たなくても、教育上・研究上顕著な業績(たとえば、当該大学の学長をつとめたり、ノーベル賞などの世界的な賞を受賞している)がある場合には、当該教育機関の判断によって名誉教授の称号が授与されることがある。

名誉教授は、職ではなく「称号」である。したがって、名誉教授称号に付随して職務上の義務や賃金が発生することはない。

省庁大学校の名誉教授
省庁大学校においては、大学校の校名を付した「○○大学校名誉教授」の称号が、大学校を設置する国や独立行政法人の責任者(長官、理事長など)から、授与されることがある。「○○大学校名誉教授」は学校教育法に規定された称号ではないが、大学に準ずる教育機関として社会的に公認されているため、「○○大学校名誉教授」も社会的な地位として認められることがある。

「○○大学校名誉教授」の称号が存在する大学校
 警察大学校 - 警察大学校名誉教授 (警察庁長官が授与)
 防衛大学校 - 防衛大学校名誉教授 (学校長の推薦に基づき、防衛大臣が授与)
 防衛医科大学校 - 防衛医科大学校名誉教授 (学校長の推薦に基づき、防衛大臣が授与)
 海上保安大学校 - 海上保安大学校名誉教授
 水産大学校 - 水産大学校名誉教授
 職業能力開発総合大学校 - 職業能力開発総合大学校名誉教授

大学以外での名誉教授制度

学校法人学習院のように初等部(幼稚園、小学校)、中高等部の教諭・教員の退任後に授与されるケースもある。これは退任後も続けて学内サービスを受ける権利を確立することを目的としている。なお、学習院は多くの学校がそうであるように、学校ごとに学校法人が設置され、別法人ではなく、幼稚舎から大学院までを全てが学校法人学習院が運営しているため、初等部や中高等部、女子中高等部は「付属」ではなく、すべてでひとつの学校となっていることが背景にある。こうした形態は、青山学院など数少ない。学習院中高等部の退任教員の称号は「名誉教授」(学習院名誉教授)であり、学習院大学と大学院の退任教員のみ「大学名誉教授」(学習院大学名誉教授)となる。なお、学校法人学習院はすべての学校に所属しない学校法人学習院に所属の「フェロー」を設けるなど、私学の場合には柔軟な運用がされているため、一概に論じることは難しい。(たとえば学習院の場合、学校法人の最高運営機関である理事会を選出し監督する評議会は、父母会が3分の1、同窓会である桜友会が3分の1、幼稚部から大学・大学院までのすべての教職員が3分の1から構成され、この下部に各学校が部門として並列に設置されて運営されている極めて珍しい形態のため、運営機関としての学校法人と教育研究機関としての学校が別になっている。)国内外ともに学校法人や学校単位でのみ称号が授与されるわけではなく、学校とは別に研究センターや研究所が独自の判断で授与する場合もあり(たとえば英国エディンバラ大学では研究所が日本語訳では名誉教授にあたる名誉上級フェローの資格を付与する権限を有し、運営している)、あくまでも名誉教授は称号であるため、運用は付与する機関に委ねられているといえる。

叙勲対象
国立大学・公立大学・私立大学で名誉教授になると、旧文部省・現文部科学省より、叙勲の推薦が行われ、国立大学で教授をしていても、名誉教授への到達年数に満たなければ、同省では叙勲対象から除外したあるいは除外するようである。叙勲となるかどうかは、国立大学教授の場合でも、同一大学における教授としての在職年数が極めて重要になり、以前は10年であったが、そのうち12年となり現在は15年と言われている。

叙勲の前提となる名誉教授の称号は、基本的には、教育上又は学術上功績があるといういわば実質要件が満たされていることに加え、何年教授として在職したのかといういわば形式要件が満たされているのでなければ、授与されない。授与基準は各大学によって異なり、国立大学だけでも以下のように基準が異なる。
通算規定を設けずに、教授として5年以上在職した者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けずに、教授として5年以上在職し、かつ、教育上又は学術上特に功績がある者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、当該大学の専任教授として5年以上かつ大学の教授として15年以上在職し、教育上又は学術上の功績がある者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けずに、教授として7年以上在職し、かつ、教育上又は学術上功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、教授として10年以上在職し、かつ、教育上又は学術上功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、教授として12年以上在職し、かつ、教育上又は学術上功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、教授として13年以上在職し、かつ、教育上又は学術上特に功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、教授として15年以上在職し、かつ、教育上又は学術上特に功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、教授として16年以上在職し、かつ、特に功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、大学専任教授として20年以上在職し,教育上又は学術上特に功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けた上で、当該大学の専任教授として20年以上在職し、教育上又は学術上特に功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
通算規定を設けずに、教授として在職した者であって、かつ、芸術上・教育上又は学術上において、社会的に高い評価を得ている賞等の受賞者あるいはこれと同等以上の者であって、かつ、当該大学の教育・研究上に多大の功績のあった者にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学
在職年数を問わず、従って通算規定も設けずに、教育上又は学術上特に功績があった教授にのみ、選考の上、名誉教授の称号の授与を認める大学

なお、名誉教授を授与される本人には、叙勲を辞退する自由がある。

関連する称号
 学校教育法上の称号ではないが、東京大学、東京工業大学及び大阪府立大学では、大学規則において特別栄誉教授の称号を制定し、功労ある教授が退任する際などに授与している。その他に名誉客員教授、特別功労教授などがあるが、いずれも学校教育法によらない大学独自の称号である。

脚注

注釈

出典

参考文献

文献資料
 天城勲著『学校教育法逐条解説』(学陽書房、1954年)ASIN B000JB7Y2W
 新村出編『広辞苑 第六版』(岩波書店、2011年)ISBN 400080121X
 松村明編『大辞林 第三版』(三省堂、2006年)ISBN 4385139059

インターネット資料(外部リンク)
 学校教育法(昭和二十二年法律第二十六号).e-Gov法令検索. 総務省行政管理局
 東京大学ウェブサイト 東京大学名誉教授称号授与規則
 大阪大学ウェブサイト 大阪大学名誉教授称号授与規程

関連項目
 称号 - 栄誉職
 教育職
 高等教育 - 教育研究
 特別教授(特別栄誉教授、ディスティングイッシュトプロフェッサー)
 特別功労教授
 名誉客員教授
 名誉学長
 名誉総長
 名誉院長
 名誉所長
 名誉教諭

めいよきようしゆ
アカデミック・ランク

名誉教授


Stanko Lorger [stánko lórger], slovenski matematik in atlet, * 14. februar 1931, Buče  † 25. april 2014, Ljubljana.

Življenjepis

Otroštvo
Rodil se je in prvih deset let preživel v vasi Buče na Kozjanskem. V domačem kraju, kjer je obiskoval tudi osnovno šolo, je učiteljica svoje učence večkrat popeljala na travnik, kjer so se igrali z žogo, delali proste vaje in tekli.

Mladost
Med drugo svetovno vojno je bil z družino interniran v Nemčijo in štiri leta preživel v koncentracijsakih taboriščih.  Po vrnitvi v domovino je šolanje nadaljeval z nižjo gimnazijo v Rogaški Slatini; tam je bil prvič uradno izmerjen njegov čas: 7,5 sekunde pri teku na 60 m  na tekmovanju za fizkulturno značko. Leta 1949 je bil kot petošolec I gimnazije v Celju  prisoten na šolskem prvenstvu na Glaziji in na 100 m tekel v 12,4 sekunde - bos. Uvrstil se je v finale, prvič obul šprinterice in s časom 11,9 sekunde končal na drugem mestu, in se pridružil AD Kladivar.

Študij in poklic
Šudij je nadaljeval v Ljubljani na FNT in leta 1964 diplomiral iz matematike in fizike, z licenco poučevanja matematike in fizike v srednji šoli. Že Leta 1962 se je zaposlil na Srednji ekonomski šoli Celje in tam že pred diplomo učil matematiko; tam je deloval kot profesor do upokojitve 1995.  Znan je bil kot dober metodik. Od 1973 do 1975 je bil tudi predsednik celjske podružnice Društva matematikov, fizikov in astronomov Slovenije.

Športna pot
S tekmovalno atletiko se je začel ukvarjati leta 1950 in kot športnik-atlet bil član AD Kladivar iz Celja. Istega leta je bil prvič izbran v državno reprezentanco kot rezerva za tek na 110 m ovire in štafeto 4x100 m.

Naslednje leto je postal stalni član jugoslovanske atletske reprezentance in sta tako za reprezentanco nastopila dva celjska atleta- Igor Zupančičem in Stanko Lorgewr - na dvoboju z Anglijo; 180 cm visoki in 68 kg težki Lorger je na tem tekmovanju že dosegel nov slovenski in jugoslovanski rekord.

Sodeloval je na treh evropskih atletskih prvenstvih in osvojil srebrno kolajno v teku na 110 m ovire na prvenstvu leta 1958 v Stockholmu, in bil s tem prvi Slovenec z osvojeno kolajno na evropskem atletskem prvenstvu.

Bil je udeleženec desetih balkanskih prvenstev, kjer je vsakokrat osvojil prvo mesto v teku na 110 m ovire, poleg tega pa po enkrat tudi v teku na 100 m in v štafeti 4x100 m. Osvojil je tudi zlato medaljo na 110 m ovire na poletni univerziadi leta 1959 v Torinu.

Udeležil se je treh olimpijskih iger. Leta 1952 na poletnih olimpijskih igrah v Helsinkih je v poilfinalu tekel 11,8 sekunde, kar je pomenilo osmi čas na svetu. Leta 1956 na poletnih olimpijskih igrah v Melbourne zasedel 5. mesto v teku na 110 m ovire. Leta 1960 na poletnih olimpijskih igrah v Rimu je imel nekaj smole in izpadel v polfinalu.

V obdobju med letoma 1949 in 1962, ko je končal s tekmovanji, je bil mnogokratni slovenski in jugoslovanski rekorder v teku na 110 m z ovirami in 200 m z ovirami; njegov slovenski in jugoslovanski rekord na 110 m z ovirami, ki ga je postavil leta 1958, je znašal 13,8 sekunde in ni bil presežen naslednjih 18 let. Kot član reprezentance se je med letoma 1951 in 1962, ko je končal svojo tekmovalno pot v atletiki, udeležil  41  tekmovanj. Po zaključku tekmovalne poti je dalje deloval kot atletski sodnik.

Priznanja, odlikovanja in nagrade
Lorger je bil leta 1958 in 1959 razglašen za najboljšega športnika Jugoslavije. Leta 1967 pa je prejel tudi Bloudkovo nagrado. Lorger je častni meščan Celja. Leta 2012 je bil sprejet v Hram slovenskih športnih junakov.

Po njem se od l. 2007 imenuje Športno društvo Stanko Lorger v Celju.

Sklici

Glej tudi
 seznam slovenskih atletov
 seznam Bloudkovih nagrajencev

Zunanje povezave

Rojeni leta 1931
Umrli leta 2014
Slovenski atleti
Olimpijski tekmovalci za Jugoslavijo
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1952
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1956
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1960
Bloudkovi nagrajenci
Častni meščani Celja
Sprejeti v Hram slovenskih športnih junakov
Tekači čez ovire

Stanko Lorger


Կոոպերացումը որոշակի արտադրանք արտադրող ձեռնարկությունների միջև եղած երկարատև արտադրական կապերի ձևն է։ Այն իրենից ներկայացնում է համատեղ տնտեսական գործունեություն իրականացնող ձեռնարկությունների արտադրական կապերի ձև՝ վերջնական արդյունք թողարկելու համար։ Արտադրական կոոպերացումը մեքենաների, սարքավորումների համար առանձին նախապատրաստվածքներ, դետալներ և ագրեգատներ արտադրող ձեռնարկությունների մասնագիտացման անխուսափելի հետևանքն է։ Այդպիսին են, օրինակ, ավտոմեքնաների գործարանների կապերը նրան հարակից բազմաթիվ այն ձեռնարկությունների հետ, որոնք հումք, դետալներ ու շինվածքներ են մատակարարում մայր ձեռնարկությանը՝ ավտոմեքենա արտադրելու համար։

Ըստ տարածաշրջանային ու ճյուղային սկզբունքների կոոպերացումը ստորաբաժանվում է՝

 ներշրջանային, երբ ձեռնարկությունների միջև արտադրական կապերը իրականացվում են մեկ խոշոր տնտեսական շրջանի շրջանակներում։
 միջշրջանային, երբ արտադրական կապեր են ստեղծվում տարբեր տնտեսական շրջաններում տեղաբաշխված ձեռնարկությունների միջև։
 ներճյուղային, երբ արտադրական կապեր են ստեղծվում միևնույն ճյուղի ձեռնարկություններում։
 միջճյուղային, երբ արտադրական կապերը ստեղծվում են տարբեր ճյուղային ձեռնարկությունները։
Տարբեր երկրների ձեռնարկությունների միջև կոոպերացումը լայն զարգացում ստացավ հատկապես 20-րդ դարի երկրորդ կեսերին։ Արդյունաբերական առաջատար երկրների համար նման կոոպերացումը դրսևորվեց հատկապես վերազգային կորպորացիաների ստեղծման միջոցով։ Այդ կորպորացիաները իրենց ձեռնարկությունների միջև կոոպերացիան իրականացնում են ամբողջ աշխարհում տարածված սեփական ֆիլիալների գործունեության միջոցով։

Տարբերում են կոոպերացման 3 ձև. ագրեգատային ՝ բարդ արտադրանք թողարկող գլխամասային գործարանն արտադրանքի կոմպլեկտավորման համար այլ գործարաններից ստանում է պատրաստի ագրեգատներ, դետալային ՝ գլխամասային ձեռնարկությունը արտադրակից ձեռնարկություններից ստանում է դետալներ և հանգույցներ, տեխնոլոգիական ՝ մի ձեռնարկությունը մյուսին մատակարարում է որոշակի կիսաֆաբրիկատներ կամ կատարում որոշակի օպերացիաներ։ Կոոպերացումը կարող է լինել մշտական և ժամանակավոր։ Մշտական կոոպերացման մեջ են արտադրության մասնագիտացման բնույթով սերտորեն փողկապված ձեռնարկությունները։ Ժամանակավոր կոոպերացումն առաջանում է, երբ մի գործարանում կարողությունը պահանջից ավելի է, մյուսի համանման տեղամասում ՝ պակաս։

Կոոպերացման մակարդակը որոշող  ցուցանիշներն են՝

 տվյալ ձեռնարկության հետ կոոպերացվող ձեռնարկությունների թիվը, այս դեպքում հաշվում են մատակարարող և պատվիրող ձեռնարկությունների թիվը։
 ձեռնարկության թողարկած պատրաստի արտադրանքի ինքնարժեքում կոոպերացմամբ ստացված կիսաֆաբրիկատների տեսակարար կշիռը,
 ներճյուղային  և միջճյուղային կոոպերացման հարաբերակցությունը ըստ առանձին ձեռնարկություների, ճյուղերի և շրջանների։

Կոոպերացման տնտեսական արդյունավետությունը ձեռք է բերվում կոոպերացված ձեռնարկությունների մատակարարների ռացիոնալ պլանների կազմումը։ Որի համար որոշվում է ՝

 ձեռնարկությունների բոլոր արտադրական կապերը,
 նրան մատակարարողներն ու սպառողները,
 բոլոր մատակարարումների ծավալը, տեսականին ու ժամկետները։

Տնտեսություն

Կոոպերացում


Դասարանը հանրակրթության ոլորտում գործող կրթական ծրագիր է, որի նպատակն է նպաստել կրթական ոլորտի բարեփոխմանը, հանրակրթության ոլորտի թափանցիկության ապահովմանը, թափանցիկ գնահատման ու վերահսկման համակարգերի ներդրման միջոցով կրթության կառավարման արդյունավետության բարձրացմանը, ինչպես նաև ծնող-ուսուցիչ-աշակերտ կապի ամրապնդմանը։ Կրթական ծրագիրը մեկ առցանց հարթակում է համախմբում հանրակրթական դպրոցներում սովորող բոլոր աշակերտներին, նրանց ծնողներին և ուսուցիչներին։

Առաքելություն
Կրթական ծրագիրն ապահովում է կրթության հասանելիությունը հավասարապես բոլոր աշակերտների համար՝ անկախ նրանց սոցիալական կարգավիճակից և աշխարհագրական դիրքից։ Կրթական ծրագրի կողմից մշակված ինտերակտիվ մեթոդների, մշակված էլեկտրոնային գործիքների և ուսուցողական խաղերի շնորհիվ ուսուցումն աշակերտների համար դառնում է առավել մատչելի և հետաքրքիր։

Dasaran կրթական ծրագիրն իր ստեղծած նորարական գործիքների միջոցով աջակցում է առավել արդյունավետ կրթական քաղաքականության մշակմանը՝ ուղղված ՄԱԿ-ի կայուն զարգացման նպատակների (որակյալ ուսուցում(ԿԶՆ 4), արդյունաբերություն, նորարարություն և ենթակառուցվածքներ(ԿԶՆ 9), կրճատված անհավասարություն (ԿԶՆ 10)) իրագործմանը։

Պատմություն
Dasaran կրթական ծրագիրն ստեղծվել է Հայաստանում՝ Երևանում, 2009 թվականին Սուրեն Ալոյանի նախաձեռնությամբ և մի խումբ ստեղծարար ու մոտիվացված երիտասարդների աջակցությամբ։ Հավատարիմ մնալով իր որդեգրած առաքելությանը՝ կրթության ոլորտի որակական բարեփոխմանը, կրթական ծրագիրը տրամադրում է միասնական ցանցային հարթակ՝ հագեցած առցանց խաղերով, մրցույթներով, օլիմպիադաներով, ինչպես նաև իրականացնում արտացանցային մի շարք միջոցառումներ։ Ներկայումս Dasaran կրթական ծրագիրը գործում է Հայաստանի և Արցախի 1484 հանրակրթական դպրոցում՝ մեկ ընդհանուր հարթակում ներառելով 1,107,346 գրանցված բաժանորդի (533,542 աշակերտ և շրջանավարտ, 533,542 ծնող, 38,778 ուսուցիչ և 1,484 տնօրեն)։

Կառուցվածք
Դպրոցների կառավարման և վերահսկման համակարգ

Կայքում առկա էլեկտրոնային օրագիրը և էլեկտրոնային մատյանը աշակերտների, ծնողների, ուսուցիչների և դպրոցի անձնակազմի համար մշակված գործիքներ են, որոնք  հնարավորություն են տալիս ստուգելու դպրոցականների առաջադիմությունը և տեղեկատվություն ստանալու տնային հանձնարարությունների, բացակաների, կարգապահության, կիսամյակային գնահատականների և դասավանդվող առարկաների մասին։

Աշակերտների, ծնողների, ուսուցիչների և տնօրենների համար նախատեսված վիճակագրական գործիքի միջոցով հնարավոր է հետևել աշակերտների առաջադիմության վարկանիշային տվյալներին դասարանի, դպրոցի կամ մարզի կտրվածքով, տեղեկատվություն ստանալ յուրաքանչյուր առարկայի միջին գնահատականի, աշակերտների առաջադիմության և բացակաների քանակի մասին։ Մեկ այլ գործիքի միջոցով ուսուցիչը կարող է պարզել, թե աշակերտներից յուրաքանչյուրը որքանով է յուրացրել դասաժամի ընթացքում մատուցված նյութերը։ Կայքի էլեկտրոնային հարթակում ուսուցիչները կարող են նաև ձևավորել խմբեր, որտեղ կկարողանան քննարկել կրթության ոլորտի բազմաբնույթ խնդիրներ՝ մատնանշելով նաև լուծման ուղիները։

E-stat էլեկտրոնային վերլուծական գործիք

Կրթական ծրագրի կողմից մշակված E-stat առցանց վիճակագրական-վերլուծական գործիքի միջոցով կատարվում է կրթական ցուցանիշների արդյունավետ մշտադիտարկում և վերլուծության է ենթարկվում դպրոցների արդյունավետությունը, աշակերտների կատարողականը, ինչպես նաև ժողովրդագրական տվյալների դինամիկան։ Գործիքը հնարավորություն է ընձեռում  ստանալու իրական ժամանակում թարմացվող այնպիսի տվյալներ, ինչպես օրինակ՝ մարզերում աշակերտների, ծնողների և ուսուցիչների բաշխվածությունն ըստ տարիքի կամ սեռի, աշակերտների միջին գնահատականը, գերազանցության և բացակայության ցուցանիշները, աշակերտական միջդպրոցական և արտաքին (այլ երկրներ) տեղաշարժերը, ուսուցիչների ծանրաբեռնվածության ցուցանիշները, ուսուցիչ-աշակերտ հարաբերակցությունը և այլն։ Ըստ որում՝ էլեկտրոնային վերլուծական գործիքը եզակի հնարավորություն է տալիս նաև ստանալ վերը թվարկված (և ոչ միայն) վիճակագրական բոլոր տվյալների զարգացման համեմատական պատկերն ըստ տարիների։

Կայքում առկա օժանդակ բաժիններն ու առցանց էլեկտրոնային գործիքները
Հանրագիտարան

Այս բաժնում օգտատերերը կարող են որոնել ու գտնել իրենց անհրաժեշտ տեղեկատվությունը աշխարահագրության, պատմության, արվեստի և մշակույթի, գյուղատնտեսության, կրոնի, սպորտի, Հայաստանի, հայկական բանակի, ռեկորդների և հայտնագործությունների, նշանակալի օրերի, ինչպես նաև մեծանուն մարդկանց մասին։

Դիմորդի անկյուն

Այս բաժինն ամբողջական տեղեկատվություն է տալիս Հայաստանի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների, նախնական և միջին մասնագիտական ուսումնական հաստատությունների մասին՝ ներառյալ այդ հաստատությունների կառուցվածքի նկարագրությունը, կրթական հաստատությունների վերաբերյալ գործող օրենքները, որոշումներն ու հրամանագրերը, ինչպես նաև վերոնշյալ հաստատություններում առկա մասնագիտությունները, ընդունելության կարգը, քննական թեստերի օրինակները, անցողիկ միավորների ցանկը, ուսման վարձը և այլն։

Առողջապահություն

Այս ինտերակտիվ բաժնում օգտատերերը կարող են տեղեկատվություն ստանալ առողջ ապրելակերպի, առաջին բուժօգնության, դեղորայքի, կոսմետոլոգիայի, ոչ ավանդական բժշկության, բժշկական իրավունքի, պատմական ժամանակագրության, երեխաների առողջության, հիվանդությունների և դրանց ախտանիշների մասին։ Օգտատերերը կարող են նաև տեղեկանալ հրատապ թեմաներին ու իրադարձություններին, դեպքերին և փաստերին, ընթերցել առողջապահական լուրեր, ալգորիթմեր, ստանալ խրատներ ու խորհուրդներ։

Հոգեբանի անկյուն

Բաժինն ապահովում է բարձր որակավորում ունեցող հոգեբանների խորհրդատվությունն դպրոցականներին, նրանց ծնողներին և ուսուցիչներին հոգեբանական ցանկացած խնդրի վերաբերյալ։ Համակարգն ամբողջովին ապահովում է օգտատերերի գաղտնիությունը։

Հոգեբանական թեստեր

Այս բաժնում տեղադրված հոգեբանական թեստերը նպաստում են դպրոցականների ինքնաճանաչման գործընթացին և օգնում ճիշտ միջանձնային հարաբերությունների կառուցմանը։

Գրական անկյուն

Կայքի այս բաժինը թույլ է տալիս աշակերտներին տեղադրել սեփական գրական-գեղարվեստական ստեղծագործությունները և ստանալ արձագանքներ, մեկնաբանություններ դրանց վերաբերյալ։

Մրցույթներ

Կրթական ծրագիրն իր գործընկերների հետ համատեղ պարբերաբար իրականացնում է տարբեր մրցույթներ և միջոցառումներ, որոնց միջոցով աշակերտները կարողանում են ինքնադրսևորվել՝ բացահայտելով իրենց բնորոշ հատկանիշներն ու ունակությունները։

Կայքի այս հետաքրքիր բաժնի միջոցով օգտատերերը տեղեկացվում են անցկացվելիք միջոցառումների մասին, ծանոթանում մասնակցության կարգին, ինչպես նաև ստանում տեղեկատվություն արդեն իրականացված միջոցառումների և հաղթող աշակերտների մասին։

Միջդպրոցական ինտերակտիվ ցանց

Dasaran-ն աշակերտների համար մշակված հեռահար կրթության, կրթության խաղայնացման, փորձի փոխանակման առանձին հարթակ է՝ հիմնված ներքին միջաշակերտական ցանցի վրա։

Կրթական խաղեր

Այս բաժինը ներառում է ավելի քան 50 կրթական-ուսուցողական խաղեր, որոնք նպատակաուղղված են գիտելիքների ընդլայնմանը և թույլ են տալիս համատեղել ինտերակտիվ ու այլընտրանքային կրթությունը։

Համագործակցություն

Dasaran կրթական ծրագիրը համագործակցում է ՀՀ կառավարության աշխատակազմի, Կրթության և գիտության նախարարության, Պաշտպանության նախարարության, Արտակարգ իրավիճակների նախարարության, Մշակույթի նախարարության, Երևանի հանրակրթության վարչության, ինչպես նաև մարզպետարանների հետ։

Կրթական ծրագիրը հաջողությամբ համագործակցում է նաև մի շարք միջազգային կազմակերպությունների և մասնավոր ընկերությունների հետ, այդ թվում՝ Համաշխարհային բանկի, ՄԱԿ-ի զարգացման հիմնադրամի, Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան, Եվրոպական միության պատվիրակության, Save the Children-ի, Counterpart International-ի, Dalberg Global Development Advisers-ի, Boston Consulting Group-ի, ԱրմԱս ընկերության, «Ագրոբիզնեսի հետազոտությունների և կրթության միջազգային կենտրոն» հիմնադրամի և այլ կազմակերպությունների։

Մրցանակներ

Dasaran-ն արժանացել է մի շարք մրցանակների տեղական և միջազգային մարմինների կողմից.
 ՀՀ նախագահի կողմից պարգևատրվել է երախտագիտության մեդալով՝ կրթության ոլորտում ներդրած ավանդի և արդյունավետ աշխատանք կատարելու համար։
 Արցախի Հանրապետության կրթության, գիտության և սպորտի նախարարի կողմից ստացել է շնորհակալագիր՝ Արցախի կրթական համակարգին պարբերաբար ցուցաբերվող աջակցության համար։
 ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության կողմից պարգևատրվել է «Ոսկե հուշամեդալ»-ով։
 ՀՀ պաշտպանության նախարարության կողմից պարգևատրվել է հուշամեդալով։
 Միավորված ազգերի կազմակերպության (ՄԱԿ) կողմից կազմակերպված Accelerate 2030 միջազգային մրցույթում  ճանաչվել է աշխարհի 5 լավագույն նորարարական ծրագրերից մեկը։
 Կոպենհագենի Euroscience բաց ֆորումում արժանացել է լավագույն Startup մրցանակի։
Dasaran կրթական ծրագրի ծավալած գործունեության արդյունավետությանն ու արդիականության են անդրադարձել մի շարք տեղական ու միջազգային կառույցներ և լրատվամիջոցներ, այդ թվում՝ Huffington Post-ը, SDG Studio Geneva-ն, Why Armenia հայկական նորարարական նախաձեռնությունները ներկայացնող կայքը, Impact Hub Geneva-ն, Europe Sun-ը, Belgium Sun-ը, Munich Metro-ն։

Ծանոթագրություններ

Հայկական կայքեր

Dasaran (կրթական ծրագիր)


Goran Jagodnik, slovenski košarkar, * 23. maj 1974.

Jagodnik ali »Jagoda« je 203 cm visok igralec košarke, ki je igral na poziciji krila. V svoji dolgoletni karieri je zamenjal celo vrsto klubov po vsej Evropi, poleg tega pa je bil član Slovenije, za katero je zbral kar 75 uradnih nastopov, s čimer je na nedaleč od vrha tistih, ki so opravili največ nastopov.

Igralna kariera

Klubska kariera
Goran Jagodnik je svojo športno pot začel v Kopru, kjer je nastopal tri sezone, preden se je preselil na Polzelo, kjer je igral naslednjih pet sezon. Sledila je selitev v tujino, natančneje v Turčijo k Turk Telekomu, pa potem v turški Kolejliler, kjer pa je ostal zgolj polovico sezone, saj se je hitro, še isto sezono, preselil v Švico k Olympiqu iz Lozane. V sezoni 2001/2002 je nastopal za rusko Lokomotivo. Leta 2002 se je zanj začelo obdobje na Poljskem, kjer je štiri sezone izjemno uspešno nastopal za poljski Prokom. Veselil se je tako poljskega pokala, kot tudi osvojitve poljskega državnega prvenstva. Leta 2003 je nastopil tudi v finalu takratnega pokala FIBA Champions. Sledila je sezona 2006/2007, ki jo je začel v Rusiji, a se hitro preselil v Italijo ter nazadnje sezono končal v poljskem Anwilu iz Wloclaweka. V sezoni 2007/2008 je podpisal pogodbo v Vršcu, kjer je nastopal za ekipo Hemofarma. Sledila je selitev na Češko, kjer je v sezoni 2008/2009 nastopal za ekipo Nymburka, s katero je osvojil vse domače lovorike. Na začetku sezone 2009/2010 je za dober mesec okrepil ekipo s Polzele, potem pa se je v oktobru zopet pridružil ekipi Hemofarma. Igral v finalu srbskega državnega prvenstva, nastopil pa je tudi v polfinalu jadranske lige. Za Hemofarm je v povprečju dosegal 10.1 točke, 4.6 skoka v jadranski ligi ter 12.5 točke in 3.8 skoka v EuroCupu.

Jagodnik je v svoji karieri igral pri klubih v Sloveniji za KK Koper, Kovinotehna Polzela, v Turčiji za Türk Telekom, Kolejliler, švicarski Olympique Lozana, na Poljskem za Anwil Wloclawek, Prokom Trefl, v Rusiji za Dinamo Moscow Region, Lokomotiva Mineralnie Vody, v Italiji za Legea Scafati in v Srbiji za Hemofarm Vršac, Union Olimpijo, trenutno pa igra za KD Ilirija. Svojo energijo je pokazal v tekmi proti Olimpiji aprila 2014, ko je bil boljši od večine mlajših v obeh ekipah.

Svojo skoraj 26 let trajajočo igralsko pot je končal v starosti 42 let. To je bilo aprila 2017, potem ko je zadnje leto igral za ljubljansko Ilirijo, s katero je v sezoni 2016-17 slavil v slovenski drugi ligi in ji pomagal k uvrstitvi v prvo ligo. Pri tem je bil s 17,2 točke na tekmo in 9,3 skoka prvi strelec in skakalec kluba in statistično najboljši posameznik v drugi ligi.

Reprezentanca
Za slovensko reprezentanco je nastopal na petih prvenstvih stare celine, in sicer najprej na EP 1997, EP 1999 in EP 2001. Kasneje ga je selektor Aleš Pipan znova vpoklical za EP 2007. Na naslednjem turnirju, EP 2009 pod trenerjem Zdovcem je nastopil še enkrat ter bil pri svoji starosti 35 let daleč najstarejši član ekipe. Zadnji turnir, na katerem je igral, je bilo SP 2010. Vsega skupaj je za reprezentanco nastopil na 75 tekmah in igral na šestih evropskih in enem svetovnem prvenstvu.

Sklici

Zunanje povezave

Slovenski košarkarji
Slovenski košarkarski reprezentanti
Koprski športniki
Košarkarji Olimpije
Krila (košarka)
Košarkarji Hopsov

Goran Jagodnik


Alanus Poher (natus in Ablon-sur-Seine die 17 Aprilis 1909; Lutetiae mortuus die 9 Decembris 1996) fuit politicus Francicus et ab anno 1968 usque ad annum 1992 Senatus Francici praeses.

Nexus externi

 Biographia apud Rei Publicae Praesidii paginas interretiales
  Biographia apud Senatum Francicum

Politici Franciae
Senatores Franciae
Politici Unionis Europaeae

Alanus Poher


Reggie Bannister (* 29. September 1945 in Long Beach, Kalifornien) ist ein US-amerikanischer Schauspieler, der vor allem durch seine Mitwirkung an der Das-Böse-Filmreihe bekannt ist.

Leben

Bannister studierte am Long Beach City College und schloss zuvor seine Schulbildung an der Poly Tech High ab. Er diente im Vietnam-Krieg. Mitte der 1970er Jahre begann er seine Schauspielkarriere und arbeitete schon bei seinem ersten Film mit dem Regisseur Don Coscarelli zusammen. 1979 übernahm er eine der tragenden Rollen in Das Böse und war auch in den vier Fortsetzungen zu sehen. Bannister wirkte an rund 50 Film- und Fernsehproduktionen mit. Sein Schwerpunkt liegt hierbei auf dem Horrorgenre. 2013 produzierte er den Film Bloody Bloody Bible Camp, für den er auch die Filmmusik komponierte.

Bannister ist außerdem seit den 1960er Jahren als Musiker aktiv und veröffentlichte mehrere Alben. Er ist verheiratet.

Filmografie (Auswahl)

 1979: Das Böse (Phantasm)
 1988: Das Böse II (Phantasm II)
 1994: Das Böse III (Phantasm III: Lord of the Dead)
 1997: Wes Craven's Wishmaster
 1998: Phantasm IV (Phantasm IV: Oblivion)
 2002: Bubba Ho-Tep
 2005: The Mangler Reborn
 2006: Graveyard Monster (Cemetery Gates)
 2006: City of the Dead (Last Rides)
 2006: Spring Break Massacre
 2007: Interstate
 2007: Zombie Rage
 2008: Metal Man
 2016: Phantasm V (Phantasm V: Ravager)

Weblinks

Einzelnachweise

Filmschauspieler
US-Amerikaner
Geboren 1945
Mann

Reggie Bannister


Na kay zi qeçkan miyan dı yena kaykerdenı. Qeçekê dewê yan zi ê mahla u taxê cayê dı arêbenê pêser u na kay kaykenê.

Na kay wına kay bena: Dı qeçeki, hergı jew serêdê lay tepşeno, hebê anceno, erd ra bırneno u keno raşt. Raşt kerd tepeya wırna piya ju kıştı ra u  fınêra ê lay şanenê. Wexto kı şanenê la ge beno berz, ge beno nızm u erd ra şıno. Wexto kı şaneyêno, qeçekê yan zi tay qeçi piya xo erzenê werte u dı a şaneyenı dı, xo tıllo kenê, ê lay sera erzenê kı, o la cı lıngan bın ra ravêro u ciya nêkoyo u lıngandê ciya kıştê dı nêmano. Wexto kı jew nêşo xo wextê cı dı tıllo kero u xo layra ravêrno, la lıngandê ciya koyo u kıştêda cı dı bımano, o veşeno jewna yeno kewno herunı. Bı no hesaba qeçeki pê pey dı bı sıreyêna xo ê lay sera erzenê u na kay kaykenê. Layo kı xo sera erzenê vanê metin bo, wexto kı koyêno lıngana yan zi lıngan bın dı maneno rew-rewi nêvısiyo. Qandê coy layanê la eştenı ya qenab ra, ya purdê kendıri ra yan zi rês ra vırazenê. Na kay hewna zi dew u sukandê ma dı, en bol ki kışta qeçkandê werdêkan u keynekan ra yena kaykerdenı.

Nuştoğ: Koyo Berz

Kay u Wextravêrdene

Zazakipediya:La eştenı


Teufelsfelsen ist der Name folgender geographischer Objekte:

 Teufelsfelsen (Bad Abbach), Felswand/-hang und Geotop südwestlich von Alkofen, Ortsteil von Bad Abbach, Landkreis Kelheim, Bayern
 Teufelsfelsen (Flossenbürg), Felskuppe und Geotop am Hüttenberg bei Flossenbürg, Landkreis Neustadt an der Waldnaab, Bayern
 Teufelsfelsen (Gersbachtal), Felswand/-hang im Flora-Fauna-Habitat Gersbachtal südwestlich von Niedersimten, Ortsteil der Stadt Pirmasens, Rheinland-Pfalz
 Teufelsfelsen (Mainleus), Felswand/-hang und Geotop westlich von Veitlahm, Ortsteil von Mainleus, Landkreis Kulmbach, Bayern
 Teufelsfelsen (Mitterfels), Felskuppe und Geotop in Mitterfels, Landkreis Straubing-Bogen, Bayern
 Teufelsfelsen (Remscheid), Felsdurchbruch im Schimmelbusch in Reinshagen (Remscheid), Nordrhein-Westfalen
 deutscher Name einer Phantominsel im Nordostatlantik, siehe Devils Rock

Sonstiges:
 Das Kreuz am Teufelsfelsen, Film von 1920 mit Heinrich Gärtner (Kameramann)

Siehe auch:
 Teufelsfels

Teufelsfelsen


Sanctus Albinus de Landis (Francogallice Saint-Aubin-des-Landes, Gallonice Saent-Aubein-dez-Laundd, Britonice Sant-Albin-al-Lann) est commune 901 incolarum (anno 2007) praefecturae Illae et Vicinoniae in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.

 Indicem communium praefecturae Illae et Vicinoniae

Notae

Nexus externi

Communia praefecturae Ellae et Vicenoniae
Loci habitati praefecturae Ellae et Vicenoniae

Sanctus Albinus de Landis


Henri Médus (* 21. Oktober 1904 in Guelma, Französisch-Nordafrika; † 11. November 1985 in Toulon) war ein französischer Opernsänger in der Stimmlage Bass.

Leben
Henri Médus wuchs als Kind von Algerienfranzosen auf und erhielt eine Gesangsausbildung an der "École des Beaux-Arts" in Algier. 1929 debütierte er an der Opéra d'Alger unter dem Intendanten Désiré-Émile Inghelbrecht  in der Rolle des Colline in Giacomo Puccinis La Bohème. 1931 wechselte er zur weiteren Ausbildung nach Paris und sang zunächst als Chorist am Théâtre du Châtelet. Im Jahr 1933 hatte er sein Debüt an der Pariser Oper in der Rolle des Ramphis in der Oper Aida. Er blieb dem Haus bis 1958 verpflichtet und sang nahezu alle großen Bass-Rollen der Opernliteratur. Er war an den Uraufführungen u. a. von Reynaldo Hahns Le marchand de Venise  (1935), Oedipe von George Enescu (1936), La Samaritaine von Max d'Ollone (1937)   und Bolivar von Darius Milhaud (1950) beteiligt. Mit dem Ensemble der Opera Comique war er zu Gast im Royal Opera House in Covent Garden in London, wo zum ersten Mal die Oper Ariane et Barbe-Bleue von Paul Dukas gespielt wurde.

Médus gab später vermehrt Konzerte und trat in der französischen Provinz, Deutschland, Niederlande, Belgien, Portugal und Spanien auf. 1974 verabschiedete er sich in Lille in der Rolle des Sarastro. Er lehrte Gesang am Pariser Konservatorium und war Juror bei Gesangswettbewerben.

Literatur
 Karl-Josef Kutsch, Leo Riemens: Großes Sängerlexikon. 3. Auflage. Saur, Bern und München 1997, Bd. 3, S. 2305

Weblinks

 Henri Médus, bei Le Site des basses

Einzelnachweise

Opernsänger
Bass
Franzose
Geboren 1904
Gestorben 1985
Mann

Henri Médus


An Leptochela in uska genus han Malacostraca. An Leptochela in nahilalakip ha familia nga Pasiphaeidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Leptochela

Leptochela


Curdinianum (alia nomina: Crudinianum, Cordinianum, Corticionus) (Italiane Cordignano; Venete Cordignan vel San Cassàn del Mésc) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Venetia ac in Provincia Tarvisana situm.

Insigne

Notae

Vide etiam
 Venetiam (Regionem)
 Provinciam Tarvisanam

Nexus externi
 Situs publicus

Pinacotheca

Municipia in provincia Tarvisii

Curdinianum


Iza  (Francogallice: Ise, Gallonice  , Britonice Iz) est amniculus Franciae qui in Ianzeium oritur, Britanniam Minorem rigat et post praefecturam Illae et Vicinoniae praeterlapsus esse ostium prope Nulliacum Castellioque super Siccam invenit quo ripam Siccae sinistram incidens ea confluit per Vicinoniam usque ad Oceanum Atlanticum.

Tributarius praecipuus Izae
Rivus praecipuus qui in Izam influit :

 Rivus (la) Halleraie (S) longitudine 6,8 km

NB : (D) = adfluens ripa dextra ; (S) = adfluens ripa sinistra

Loci ad Izam
Communia septem praefectura Illa et Vicinonia quae Iza praeterlabitur:

 Ianzeium
 Beria
 Cantus Lupi
 Cornutium
 Burgus Barratus
 Sanctus Hermelandus de Eremo
 Nulliacum Castellioque super Siccam

Notae

Flumina Britanniae Minoris

Iza (tributarius Siccae)


Սիրետ, կարող է վերաբերել՝

 Սիրետ, քաղաք Ռումինիայի Սուչավա գավառում, Սիրետ գետի ափին։
 հարթ կամ թույլ ալիքավորբնույթներ Տյան Շանում՝ 3500—400 մ բարձրությունների վրա։ Հարթված մակերևույթների մնացորդներ են, որոնք նորևւգույն ժամանակներում ճկվել են ծալթի ձևով, բարդվել խզումներով և մասնատվել Էրոզիայից։
 Ընդարձակ, Էրոզիայով կտրտված ջրբաժաններ՝ Անդրվոլգյան շրջանում (օրինակ, Օբշչի սիրթ)։

Սիրետ (այլ կիրառումներ)


Իգուանա ( ), խոտակեր մողեսների տեսակ է, որոնք բնիկ են Մեքսիկայի արևադարձային տարածքներում, կենտրոնական Ամերիկայում, Պոլինեզիայի մի քանի կղզիներում, որոնցից են Ֆիջին և Տոնգան և Կարիբյան կղզիները։

Այս տեսակը հայտնաբերվել է 1768 թվականին ավստրացի բնագետ Ժոզեֆ Նիկոլա Լաուրենտին և նշվում է նրա գրքերում՝ Specimen Medicum, Exhibens Synopsin Reptilium Emendatam cum Experimentis circa Venena։ Տարբերակված են 2 տարատեսակներ, որոնք ընդգրկված են Իգնուանա տեսակում․ կանաչ իգուանա, որը տրված տարածքներում հայտնի ընտանի կենդանի է, և փոքր անթիլյան իգուանա, որը բնիկ է Փոքր Անթիլյան կղզիներում։

Իգուանա անվանումը եկել է իսկական Թաինո անվան տարատեսակից՝ Իվանա։

Այս 2 տարատեսակները ներառված են, ինչպես նշվեց, Իգուանա տեսակում, որն էլ ընդգրկված է Իգուանա ընտանիքում։

Կենսաբանություն և հոգեբանություն
Մարմնի երկարությունը կարող է հասնել 1,5 մ-ից մինչև 1,8 մ` պոչով։ Ունի ստորին ծնոտի ծալքեր (Դյուլափ), մի շարք կռնակներ, որոնք տարածվում են մինչև պոչը, «երրորդ աչք» գլխում։ Այս լուսազգայունը օրգանը (պարիենտալ աչք), տեսանելի որպես գունատ լայն թեփուկ գլխի վերևում։ Վզի ներքևում կան փոքր թեփուկներ, որոնք կոչվում են թմբիկավոր թեփուկներ։ Սրանք բազմագույն են, տեսանելի են մոտիկից։ Ունի լայն կլոր թեփուկներ այտերի վրա, որոնք հայտնի որպես Սուբիմատիկ վահան։

Իգուանաները  հիանալի տեսողություն ունեն, կարող են տեսնել ստվերը և լույսը ու տարբերակել դրանք, ճանաչել առարկաներ հեռվից։ Աչքերը նրանց օգնում են խիտ անտառում ուտելիք գտնելուց։ Նրանք նաև օգտագործում են վիզուալ ազդանշաններ՝ տեսակակիցների հետ հաղորդակցվելու համար։

Տիպանիումը՝ իգուանաների թմբկաթաղանթը, գտնվում է սաբտիմանիկ վահանի և աչքի միջև։ Իգուանաներ նկատելը սովորաբար դժվար է, քանի որ նրանք հարմարվում են միջավայրի գույներին՝ գիշատիչներից խուսափելու համար։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Խորհուրդ է տրվում
Frost, D.E. and R.E. Etheridge (1989) A Phylogenetic Analysis and Taxonomy of Iguanian Lizards (Reptilia։ Squamata). Univ. Kansas Mus. Nat. Hist. Misc. Publ. 81
Frost, D.R., R. Etheridge, D. Janies and T.A. Titus (2001) Total evidence, sequence alignment, evolution of Polychrotid lizards, and a reclassification of the Iguania (Squamata։ Iguania). American Museum Novitates 3343։ 38 pp.

Սողուններ

Իգուանա


他の紀年法

 干支 : 庚寅
 日本
 天正18年
 皇紀2250年
 中国
 明 : 万暦18年
 朝鮮
 李氏朝鮮 : 宣祖23年
 檀紀3923年
 ベトナム
 莫朝 : 興治3年
 後黎朝 : 光興13年
 仏滅紀元 : 2132年 - 2133年
 イスラム暦 : 998年 - 999年
 ユダヤ暦 : 5350年 - 5351年
 ユリウス暦 : 1589年12月22日 - 1590年12月21日

カレンダー

できごと
 明代中国の寧夏で哱拝の乱が起きる。

日本
 豊臣秀吉が西国の諸大名を率いて小田原城を包囲し後北条氏を降し、北条氏政を切腹させ、北条氏直を高野山に追放する(小田原征伐)、日本統一が成る
 徳川氏の関東移封。
 住友金属鉱山創業(住友家の業祖、蘇我理右衛門が京都に銅吹所を設ける)。
 10月 - 奥州で大崎・葛西一揆が発生する。

誕生

 3月13日(天正18年2月8日) - 勢多治卿、江戸時代前期の地下官人(+ 1670年)
4月14日(天正18年3月10日) - 小野宗昌、江戸時代前期の地下官人(+ 1662年)
 5月16日(天正18年4月13日) - 聖興女王、後陽成天皇第一皇女(+ 1595年)
 5月17日(天正18年4月14日) - 鷹司信尚、鷹司家14代当主(+ 1621年)
 12月9日(万暦18年11月13日) - 尚豊王、第二尚氏王統8代琉球国王(+ 1640年)

月日不明
狩野山雪 - 京狩野2代絵師(+ 1651年)
甘露寺豊長 - 甘露寺家22代当主(+ 1606年)

死去

 4月6日 - フランシス・ウォルシンガム、イングランドの政治家(* 1532年頃)
6月6日(天正18年5月5日) - 岩崎氏定、戦国時代から安土桃山時代の地下官人(* 1523年)
6月28日(天正18年5月27日) - 堀秀政、戦国時代の武将・大名(* 1553年)
7月7日(天正18年6月6日) - 戸沢盛安、安土桃山時代の大名、戸沢氏18代当主(* 1566年)
 7月17日(天正18年6月16日) - 松田憲秀、後北条氏の家老(* 1530年?)
7月23日(天正18年6月28日) - 西園寺公朝、戦国時代から安土桃山時代の公卿(* 1515年)
 8月10日(天正18年7月11日) - 北条氏政、相模の武将・大名。北条氏の第4代当主(* 1538年)
 8月10日(天正18年7月11日) - 北条氏照、戦国時代の武将、北条氏政の弟(* 1540年)
 8月18日(天正18年7月19日) - 大道寺政繁、後北条氏の家臣(* 1533年)
 10月12日(天正18年9月14日) - 狩野永徳、狩野派の絵師(* 1543年)
10月19日(天正18年9月21日) - 山形光政、戦国時代から安土桃山時代の地下官人(* 1541年)
12月1日(天正18年11月5日) - 安禅寺宮、誠仁親王第七王子(* 1580年)

脚注

注釈

出典

参考文献

関連項目

 年の一覧
 年表
 年表一覧

1590年


Manawan/Wemotaci

Joséphine Bacon icinikaso, Pessamit otciw. Masinahikew kirika masinactetcitcikaniw ocitaw. Nicitina acitc nicto (23) ka wasikatotc pisimw 1947 ka tato piponikarik ki nitawikiw. Emitcikocimo kirika innu-aimun arimowew. Micta mirotakoniw e itasinahiketc.

Masinahikan ka ki ocitatc
 Uiesh
 Bâton à message
 Un thé dans la toundra

Masinactetcitcikan ka ki ocitatc
 mishtikuashisht
 ameshtuakan

Tato eki pe ocitatc masinahikaniw, ki kanewiw mitcet kekwariw: ka ici mirakaniwitc Kice Okimaw arotakaniskew ka pakitinak acitc Kitci masikahikan Moriak 2014.

Opitciwan

E matcectakaniwok

Joséphine Bacon


Kökaltı - kvadratı a-ya bərabər olan ədədə a ədədinin kvadrat kökü deyilir və  kimi işarə olunur Məsələn:

a ədədinin n-ci dərəcədən kökü n  kimi işarə olunur. n-ci dərəcədən kökün tərifinə görə (n)n=a eyniliyi doğrudur.
                                               Tərif:
 Mənfi olmayan ədədin n-ci dərəcədən mənfi olmayan kökünə, bu ədədin n-ci dərəcədən hesabı kökü deyilir.

Kökaltı aşağıdakı xassələrə malikdir:
 Hasilin kökü vuruqların kökləri hasilinə bərabərdir, a olarsa onda
 Qismətin kökü bölünənlə bölənin kökləri qismətinə bərabərdir, yəni a olarsa onda
 Kökün natural üstlü qüvvəti, kökaltı ifadənin həmin üstlü qüvvətinin kökünə bərabərdir, yəni a  n, m N olarsa (n) m =n
 Kökün dərəcəsinin hər hansı natural ədədə vurub kökaltı ifadəni həmin dərəcədən qüvvətə yüksəltsək kökün qiyməti dəyişmir, yəni a olarsa n = nm

Elə ədədlər var ki, kökün altından çıxa bilmir bunlara irrasional ədədlər deyilir.Məsələn 2,5,13,19,21,30 və.s.Bu ədədlər sonsuzdur. Lakin bəzi alimlər,riyaziyyatçılar bir neçə irrasional ədədi kökün altında çıxarıblar.
Arximed 3 rəqəmini kökün altından çıxara bilib və 265/153 ilə 1351/780 rəqəmlərini tapıb.
Azərbaycanlı 8-ci sinif şagirdi Talıb Sədiyev isə 30 və 20 rəqəmlərini kökün altından çıxarıb və 5,47722557505165 ilə 4,472135955 ədədlərini tapıb.Talıb digər irrasional ədədləridə kökün altından çıxarmaq istəyir.

Xassələri (düsturla)

Hesab

Kökaltı


Очамчыр къедзыгъуэ (, ) — Апхъазым хэт къедзыгъуэ. Къалэ нэхъышъхьэр — Очамчыр.

Апхъазым и къедзыгъуэхэр

Очамчыр къедзыгъуэ


Dynamics Explorer bola dvojica amerických umelých družíc Zeme. Dynamic Explorer 1 a Dynamic Explorer 2, zameraná na výskum ionosféry a magnetosféry a ich vzájomnej interakcie, vypustená spoločne 3. augusta 1981 na odlišné dráhy. Prístroje družíc mali hmotnosť 55 kg, resp. 90 kg.

Parametre dráh
 Dynamic Explorer 1: perigeum 559 km, apogeum 23 295 km, sklon 89,9°, obežná doba 411 min
 Dynamic Explorer 2: perigeum 298 km, apogeum 996 km, sklon 90°, obežná doba 97,7 min

Umelé družice USA
Kozmonautika v 1981

Dynamics Explorer


Արմենակ Գոլանճյան (19-րդ դար, Կոստանդնուպոլիս), հայ քանդակագործ։

Կենսագրություն
Հայ քանդակագործ Արմենակ Գոլանճյանը ապրել և ստեղծագործել է 19-րդ դարում։ Ծնվել է Կոստանդնուպոլսում։ Հայտնի գործերից են «Վիկտոր Հյուգոյի դիմաքանդակը», «Ծով» հարթաքանդակը։

Ծանոթագրություններ

Հայ քանդակագործներ

Արմենակ Գոլանճյան


Carolus Agostini (natus in Fano Sancti Martini Luparii die 22 Aprilis 1888; mortuus Venetiae die 28 Decembris 1952) fuit episcopus Italicus, a die 5 Februarii 1949 Patriarcha Venetiarum, antea ab anno 1932 Dioecesis Patavina episcopus fuerat. Die 29 Novembris 1952 papa Pius XII nuntiavit eum cardinalem creare volebat, sed Agostini ante concistorium obiit.

 Patriarchatus Venetiarum,
 Patriarcha
 Regio ecclesiastica Trium Venetiarum
 Venetiae.

Nexus externi
 Patriarchatus Venetiarum - Pagina interretialis

Patriarchae Venetiarum
Episcopi Patavini
Episcopi Ecclesiae Catholicae

Carolus Agostini


Gögel ist der Familienname folgender Personen:
 Bernd Gögel (* 1955), deutscher Politiker (AfD), MdL
 Fritz Gögel (1905–1981), deutscher Bildhauer

Siehe auch:
 Gogel

Gögel


Notácia (iné názvy: notový zápis; najmä pre jednotlivé symboly notové písmo, notopis; ľudovo noty) je systém záznamu skladieb pomocou grafických symbolov (nôt) a slov (prípadne ich skratiek), ktorý umožňuje jednoznačnú interpretáciu hudobného diela.

Súčasná notácia má svoj pôvod v zápise náboženských piesní (gregoriánskych chorálov) gréckej ortodoxnej cirkvi v 8. storočí (tvz. neum systém). Západný systém notácie sa začal vyvíjať v 11. storočí zavedením c a f kľúčov a ustálil sa v 17. storočí.

Spôsob notácie
Základom notácie sú
 Nota – grafický symbol označujúci dĺžku tónu (a výšku pomocou svojho umiestnenia v Notovej osnove).
 Notová osnova – systém ktorý pomáha určiť výšku noty.
 Kľúč – určujúci referenčnú notu od ktorého sa počítajú všetky ostatné.
 Takt (hudba) – označujúci pravidelné striedanie prízvučných a neprízvučných nôt
 Slová alebo ich skratky (obyčajne v taliančine) - označujúce tempo v ktorom sa má skladba hrať, dynamiku skladby alebo silu jednotlivých tónov.

Príklad notácie
Ako príklad notácie poslúži niekoľko začiatočných taktov valčíka "Na krásnom modrom Dunaji" od Johanna Straussa:

 Vľavo hore je označenie tempa skladby v taliančine. V tomto prípade ide o "valčíkové tempo". Pod ním je aj upresnenie (ktoré sa nepoužíva vždy), že sa má hrať 142 štvrťových nôt za minútu.
 Označenie taktu, v tomto prípade je takt troj-štvrťový (v takom takte je jednotkou doby štvrťová nota a takt obsahuje tri takéto doby).
 Taktová čiara
 Kľúč označujúci referenčnú notu, v tomto prípade husľový kľúč označujúci "jednočiarkové g" (= g1) na druhú linajku.
 Predznamenanie dva krížiky zvyšujú všetky tóny f a c o poltón na fis a cis. Dva krížiky v predznamenaní a prvá nota prvého taktu (7) (d1) určujú aj použitú stupnicu, D-dur.
 Skladba začína štvrťovou notou je d1. Označenie "mf" pod ňou určuje, že skladba sa má začať hrať stredne silno (z taliančiny mezzo forte = stredne silno). Ďalšou zaujímavosťou je, že skladba sa nezačína normálnym (úplným) taktom, ale predtaktím ktoré nemá dĺžku celého taktu ("zvyšok taktu sa obyčajne nachádza na konci skladby").
 Prvá nota v prvom (úplnom) takte je tiež d1. Spolu s predznamenaním prezrádza, že v skladbe bola použitá stupnica D-dur.
 Legato, (označené oblúčikom) označuje, že tóny majú do seba prechádzať plynule.
 V druhom takte je polová nota a1 a za ňou nasleduje
 akord zložený z tónov fis2 (nota f zvýšená o jeden krížik v predznamenaní) a a2. Bodka nad notami označuje, že sa majú hrať Staccato, t. j. "trhane" (opak k legato). To sa dosahuje tak, že medzi notami je kratučká pauza a ďalšia nota sa začne hrať výrazne.
 V treťom takte sa nachádza štvrťová pauza.
 Pod druhým a tretím taktom je znak pre Decrescendo, ktoré znamená postupné znižovanie hlasitosti tónov.

Čítanie notácie

V princípe sa noty čítajú zľava doprava po riadkoch. Pre klávesové nástroje sa ale čítajú naraz dva riadky. Horný riadok je pre pravú ruku a píše sa v husľovom kľúči. Dolný riadok je pre ľavú ruku a píše sa v basovom kľúči.

Iná možnosť je, že noty nie sú len pre jediný hudobný nástroj (alebo len pre samotného speváka). Príklad môžu predstavovať noty pre spev s doprovodom. V takom prípade je horný riadok pre speváka, jeden alebo dva spodné riadky (v závislosti od typu hudobného nástroja) sú pre sprevádzajúci hudobný nástroj. Hudobná notácia určená pre viacero nástrojov sa nazýva partitúra.

Hudobná notácia
Hudobná terminológia

Notácia (hudba)


An Arachnoidea annosciae in uska species han Bryozoa nga ginhulagway ni D'hondt ngan Geraci hadton 1976. An Arachnoidea annosciae in nahilalakip ha genus nga Arachnoidea, ngan familia nga Arachnidiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Arachnoidea

Arachnoidea annosciae


Obamus coronatus est toriforme aevi Ediacarii fossile ex Rawnsley Quartzite Australiae Australis, quod ex Baraco Obama, praeside Civitatum Foederatarum, a laboratorio Mariae L. Droser appellatur.

Etymologia
Epitheton genericum praesidem Obamam honoribus decorat, partim eius amore et patrocinio scientiarum, et partim ut dicitur quia hic organismus eius auris similis est. Vocabulum coronatus, epitheton specificum, fossilia toriformia vel annuliformia describit.

Notae

Baracus Obama
Species animalium
Obama
Praecambrium
Taxa Dzaugis
Taxa 2018

Obamus coronatus


Lucien Laurent-Gsell (* 19. November 1860 in Paris; † 1944 ebenda) war ein französischer Maler schweizerischer Herkunft.

Leben und Wirken
Laurent-Gsell entstammte einer Familie von Künstlern. Sein Vater war der Glasmaler Gaspard Gsell, der die Fa. Laurent & Gsell in Montmartre führte, sein Großvater war der Lithograf Jakob Laurenz Gsell. Der Glas- und Kirchenmaler Albert Gsell war sein Bruder.

Seinen ersten künstlerischen Unterricht erhielt Laurent-Gsell von seinem Vater. Mit dessen Unterstützung wurde er später an der École des Beaux-Arts angenommen und u. a. von Alexandre Cabanel und Jean-Auguste-Dominique Ingres unterrichtet.

Im Alter von 84 Jahren starb Lucien Laurent-Gsell in Paris und fand dort auch seine letzte Ruhestätte.

Ehrungen
1911 Ernennung zum Peintre Officiel de la Marine

Werke (Auswahl)
Ölgemälde
 Le grand tam-tam du 14. juillet À Sanga (Soudan).
 Animation sur la plage de Dieppe.
 L'atelier Cabanel. 1885.

Buch-Illustrationen
 Amélie Dewailly: Voyage. 1893.
 Georges Vautier: Monsieur Badaud. 1889.
 François-Victor Foveau de Courmelles: Hypnotisme. 1891.

Literatur
 Emmanuel Bénézit (Hrsg.): Dictionnaire critique et documentaire des peintres, sculpteurs, dessinateurs et graveurs de tous les temps et de tous les pays, Bd. 8. Neuaufl. Gründ, Paris 1999, ISBN 2-7000-3018-4.

Weblinks

Maler (Frankreich)
Franzose
Geboren 1860
Gestorben 1944
Mann

Lucien Laurent-Gsell


An Anonyx sarsi in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Edward Strieby Steele ngan Brunel hadton 1968. An Anonyx sarsi in nahilalakip ha genus nga Anonyx, ngan familia nga Uristidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anonyx

Anonyx sarsi


Rusko môže byť:
 krátky ekvivalent nasledujúcich názvov (názov Rusko sa používa v ruštine od konca 15. stor.):
 Ruská federácia, štát trvajúci od 25. decembra 1991), pozri Rusko
 Ruská sovietska federatívna socialistická republika (19171991), jedna zo zväzových republík Zväzu sovietskych socialistických republík, pozri Ruská sovietska federatívna socialistická republika
 Ruská demokratická federatívna republika, štát vyhlásený Všeruským ústavodarným zhromaždením 19. januára 1918 a trvajúci len cca šesť hodín, pozri Ruská demokratická federatívna republika
 Ruská republika, štát vyhlásený 14. septembra 1917 Dočasnou vládou Ruska a trvajúci do prevzatia moci boľševikmi v októbrovej revolúcii 7. novembra 1917 resp. do definitívnej porážky bielogvardejcov v ruskej občianskej vojne 16. júna 1923, pozri Ruská republika
 monarchia trvajúca od roku 1547 do 14. septembra 1917, oficiálne Ruské cárstvo (15471721), Všeruská ríša (17211906) a Ruská ríša (19061917), synonymum: cárske Rusko, pozri Ruské cárstvo, Ruská ríša a cárske Rusko
 Moskovská Rus
(najmä mimo Sovietskeho zväzu) neoficiálne alebo hovorovo (u nás najprv neoficiálne, potom zhruba od 60. rokov už len hovorovo): Sovietsky zväz
staršie neoficiálne: európska časť Sovietskeho zväzu alebo RSFSR , pozri Sovietsky zväz a RSFSR
 obec vo Fínsku, pozri Rusko (Fínsko)
 anglický hudobný producent a DJ, pozri Rusko (hudobník)
 priezvisko, pozri Rusko (priezvisko), napr.:
 Pavol Rusko (* 1963), slovenský podnikateľ a politik
 Ondrej Rusko (1921 – 1998), slovenský lyžiar
 Emil Rusko (1900 – 1961), slovenský folklorista a rozhlasový pracovník
 Viera Rusková, slovenská novinárka, poslankyňa NR SR (SOP), bývalá manželka Pavla

Referencie

Pozri aj
 Kyjevská Rus
 Moskovské veľkokniežatstvo
 Európske Rusko
 Centrálny federálny okruh

Rusko (rozlišovacia stránka)


Zıwanê Tibetki, zıwanê ke keyê zıwananê Tibetkiyan miyan de ca gênê, inan rê vaciyenê. Enê zıwanan vêşêri hetê şarê Tibeti ra qal benê. Hirê diyalektê zıwananê Tibetkiyan estê û mıntıqanê Amdo, Ü-Tsang û Kham de qal benê.

Zıwani
Zıwanê Tibetki

Zıwanê Tibetki


Michelle Lorraine Ballantyne ( Cross; born 28 November 1962) is a British politician and former nurse who served as Leader of Reform UK Scotland from January 2021 to February 2022. She was a Member of the Scottish Parliament (MSP) for the South Scotland region from 2017 to 2021, having been elected for the Scottish Conservatives.

Born in Ashton-under-Lyne, Ballantyne studied at Royal London Hospital before working as a staff nurse and health service manager in London. She moved to the Scottish Borders in 1990 and established a manufacturing business there with her husband. After graduating with an honours degree from Heriot-Watt University, she managed an acute medicine department in Edinburgh and took a position at a charity supporting people struggling with drugs and alcohol.

Elected to Scottish Borders Council in 2012, Ballantyne took a seat in the Scottish Parliament in 2017 on the Scottish Conservative regional list. She was a candidate in the February 2020 leadership election but lost to Jackson Carlaw. She resigned from the party in November 2020 in protest at its support for coronavirus lockdown measures. After sitting as an independent, she joined Reform UK in January 2021 and was appointed as Leader of Reform UK Scotland. She lost her seat in the 2021 Scottish Parliament election and quit as the leader of Reform UK in Scotland in February 2022.

Early life and career
Ballantyne was born in Ashton-under-Lyne, Greater Manchester. She studied nursing at Royal London Hospital in East London, beginning her career working as a staff nurse in an intensive care unit before progressing into a finance and management position at South West Thames Regional Health Authority.

Ballantyne moved to the Scottish Borders in 1990 to establish a manufacturing business with her husband in Walkerburn. During this period, she continued to work as a nurse within social care, while also completing an Honours degree as a mature student at Heriot-Watt University in Galashiels. After graduation, she returned to health service management in 2000, managing an acute medicine department in Edinburgh.

Ballantyne and her husband sold their house and became tenants to enable her to work closer to home. Ballantyne took a position in 2005 as head of an independent local charity providing specialist drug and alcohol support to children, families and offenders.

Political career

Local government: 2012–2017
While a member of the Scottish Conservatives, Ballantyne was first elected to Scottish Borders Council at the 2012 council election as one of three representatives for Selkirkshire. She contested the Midlothian South, Tweeddale and Lauderdale constituency at the 2016 Scottish Parliament election but finished second place behind Christine Grahame.

Ballantyne led the Conservative group into the 2017 Scottish Borders Council election. The Conservatives gained five seats at the election and subsequently entered into a coalition with the independent group to take control of the council from the incumbent SNP, Liberal Democrat and independent administration.

Scottish Conservatives: 2017–2020
In May 2017, Ballantyne was invited to join the Scottish Parliament on the Scottish Conservative regional list and was sworn in as an MSP on 23 May. She replaced Rachael Hamilton, who had resigned her seat to contest the 2017 Ettrick, Roxburgh and Berwickshire by-election held on 8 June. Shortly after she joined the Scottish Parliament, Ballantyne was appointed by Ruth Davidson to the Scottish Conservative frontbench in the role of Shadow Minister for Childcare and Early Years.

On 3 May 2018, Ballantyne was promoted to Shadow Cabinet Secretary for Social Security. She defended the UK government's two child cap on tax credits in October of that year, claiming it had been fairer to working people having to make decisions about the number of children to have. Her comments sparked heated debate and she accused the SNP of politicising the cap. During her tenure as Shadow Social Security Secretary, she also said there was "no such thing as a bedroom tax", disagreeing that restricting benefits was equivalent to a tax, and claimed there was no hard evidence as to why the use of foodbanks had increased.

Criticising the SNP's record on healthcare within a speech in the Scottish Parliament, Ballantyne said she would be "quite happy" if the Scottish Government had no role in running the National Health Service in Scotland.

Ballantyne campaigned to change the law to allow assisted dying for consenting terminally ill people in her role as chair of the end of life choices working group, progressing on previous campaign work by Margo MacDonald.

Ballantyne was a candidate in the first Scottish Conservative Party leadership election of 2020. During the campaign, her stance on the two child cap was brought up but she defended her views. She eventually lost the leadership election to Jackson Carlaw. She was dropped from Carlaw's Shadow Cabinet in a reshuffle shortly after the election. On 18 February, Carlaw told ITV's Representing Borders that Ballantyne would be moved to a new key position. On 3 March, she assumed office as convener of the Economy, Energy and Fair Work Committee.

Reform UK: 2020–2022
On 24 November 2020, Ballantyne announced she would leave the Scottish Conservatives to sit as an independent MSP, citing differences on policies and principles with the party and its new leader Douglas Ross, especially with regards to the party's support for coronavirus lockdown measures; she said that she and the party were no longer "a good fit". Her resignation and subsequent criticisms of lockdowns in Scotland won her support from former MSP and MEP Brian Monteith.

Ballantyne joined Reform UK in January 2021 and was appointed as Leader of Reform UK Scotland. She said the party would advocate low taxes, entrepreneurship and policies reflecting personal choice and local communities. Chairman Richard Tice added the party would stand at the 2021 Scottish Parliament election on a platform of devolving powers to local government. In February, she reiterated her criticisms of lockdowns and wrote a column for The Scotsman arguing the damage to the mental health of children and young people had been disproportionate to the benefits of controlling coronavirus.

Ballantyne lost her seat in the 2021 Scottish Parliament election. She received 779 votes (0.2%) of the vote and was not returned to Holyrood.

In February 2022 she quit her position as the leader of Reform UK in Scotland and announced she was quitting her role in politics to focus on a multimillion-pound restoration of The Haining country house.

Personal life
The eldest of four siblings, Ballantyne has been married to her husband Neil since December 1983 and together they have six children. Neil is a former officer in the King's Own Scottish Borderers. She is managing trustee of The Haining, a patron of a foodbank in Penicuik and a council member of Friends at the End.

Starting in 2000, Ballantyne was an adult volunteer in the Air Training Corps and she received a commission as a pilot officer in the Royal Air Force Volunteer Reserve (Training Branch).  Two years later, she was promoted to flying officer. Ballantyne resigned her commission in June 2003.

Notes

References

External links

1962 births
Living people
Place of birth missing (living people)
Conservative MSPs
Members of the Scottish Parliament 2016–2021
Female members of the Scottish Parliament
Reform UK MSPs
Scottish Conservative councillors
People from Ashton-under-Lyne
Alumni of Heriot-Watt University
Administrators in the National Health Service

Michelle Ballantyne


Planckova impedanca (oznaka ) je izpeljana enota v Planckovem sistemu enot.

Definicija
Planckova impedanca se izračuna na naslednji način:

kjer je
  Planckova napetost
  Planckov tok
  hitrost svetlobe v vakuumu
  influenčna konstanta
  impedanca praznega prostora

Lastnosti
Planckova impedanca ima vrednost
 Ω

Glej tudi
 Planckov sistem enot

Sistemi enot
Naravne enote
Max Planck

Planckova impedanca


Stormlord est un groupe de black metal symphonique italien, originaire de Rome. Les membres du groupe se réclament du genre .

Biographie

Stormlord est formé en 1991 par Cristiano Borchi (basse, chant), Claudio Di Carlo (guitare) et Riccardo Montanari (batterie) à Rome. Un an plus tard, le groupe enregistre sa première démo sobrement intitulée Demo 1992. Après la démo, le groupe recrute Andrea Cacciotti comme second guitariste. Entre 1992 et 1993, ils enregistrent une nouvelle démo intitulée . Un an plus tard, en 994, Claudio Di Carlo quitte le groupe et est remplacé par Dario Maurizi. Le batteur Riccardo Montanari quitte lui aussi le groupe, et la place vacante est comblée par Gabriele Valerio.

En 1995, Dario Maurizi et Gabriele Valerio quittent le groupe. Marcello Baragona est recruté dans le rôle du batteur, et Riccardo Montanari endosse le rôle de guitariste. Le groupe recrute ensuite le claviériste Fabrizio Cariani. En fin d'année, Andrea Cacciotti quitte le groupe. Toujours en 1995, Stormlord signe avec le label italien Metal Horse Productions afin de participer à la compilation  avec la chanson . En 1997, le groupe publie l'EP  qui marque un changement de style musical, passant du death metal à un genre plus dérivé du black metal (blackened death metal). La place de bassiste vacante sera comblée par Fabban du groupe Funeral Oration. Cette même année, le groupe exécute son premier concert au festival italien Gods of Metal, aux côtés de groupes comme Overkill, Death SS et Domine.

Dux Tenebrarum quitte à son tour le groupe. Stormlord enregistre trois nouvelles chansons qu'il envoie à des labels, et signe finalement un contrat avec le label allemand Last Episode. Fabban se sépare du groupe, et est remplacé par Francesco Bucci. En 1998, les trois chansons sont réunis sur un CD promotionnel intitulé . Au même moment le batteur Marcello Baragona est remplacé par David Folchitto. Stormlord commence alors sa première tournée européenne et travaille en même temps sur leur premier album studio, . Publié en 1999,  est relativement bien accueilli par la presse spécialisée. Juste avant la tournée promotionnelle de l'album, Fabrizio Cariani quitte le groupe, et est remplacé par Simone Scazzocchio.

En 2000, Stormlord se sépare de son label Last Episode, et s'associe avec le label italien Scarlet Records auquel il publie l'EP . La même année, le groupe se consacre à l'enregistrement de son deuxième album studio, , qui sera publié en 2001. En 2002, un nouveau guitariste, Gianpaolo Caprino, est recruté au sein du groupe. À la fin de 2004 sort leur troisième album , au label Scarlet Records, qui est bien accueilli par la presse spécialisée.
. La même année, ils sont annoncés au festival Gods of Metal, à quelques exceptions.

En , ils font un concert aux côtés du groupe Necrodeath. En 2006, ils sont de nouveau annoncés au festival Gods of Metal, organisé en juin. En 2008 sort leur quatrième album, Mare Nostrum.

En mars 2010, le groupe annonce sa séparation avec le guitariste Pierangelo Giglioni, qui est remplacé par Andrea Angelini. En milieu 2012, le groupe annonce un nouvel album studio sous le titre de Hesperia. L'album est finalement publié en 2013, et bien accueilli par la presse spécialisée.

Membres

Membres actuels
 Cristiano Borchi – basse (1991-1996), chant (depuis 1991)
 Francesco Bucci – basse (depuis 1997)
 David Folchitto – batterie (depuis 1999)
 Gianpaolo Caprino – guitare, clavier, chant (clean) (depuis 2002)
 Andrea Angelini – guitare (depuis 2010)
 Riccardo Studer – clavier (depuis 2011)

Anciens membres
 Riccardo Montanari – batterie (1991-1994)
 Claudio Di Carlo – guitare (1991-1994)
 Andrea Cacciotti – guitare (1993-1995)
 Gabriel Valerio – batterie (1995)
 Marcello Baragona – batterie (1995-1999)
 Dario Maurizi – guitare (1995)
 Fabrizio Cariani – clavier (1995-1999)
 Dux Tenebrarum – guitare (1997)
 Pierangelo Giglioni – guitare (1997-2010)
 Raffaella Grifoni – chant féminin (1997)
 Simone Scazzocchio – clavier (1999-2005)
 Luca Bellanova – clavier (2005-2008)

Discographie

Albums studio
 1999 :
 2001 :
 2004 :
 2008 : Mare Nostrum
 2013 : Hesperia
 2019 : Far

Démos et EPs
 1992 :  (démo)
 1993 :  (démo)
 1997 :  (démo)
 1997 :  (EP)
 1998 :  (EP)
 2001 :  (EP)

Compilation
 1995 :  (avec la chanson Cataclysm)
 2008 :

DVD
 2007 :

Notes et références

Liens externes

Groupe italien de black metal
Groupe italien de death metal
Groupe musical italien des années 1990
Groupe musical italien des années 2000
Groupe musical formé en 1991
Artiste de Locomotive Music
Artiste de Scarlet Records

Stormlord (groupe)


他の紀年法

 干支 : 辛巳
 日本
 宝暦11年
 皇紀2421年
 中国
 清 : 乾隆26年
 朝鮮
 李氏朝鮮 : 英祖37年
 檀紀4094年
 ベトナム
 後黎朝 : 景興22年
 仏滅紀元 : 2303年 - 2304年
 イスラム暦 : 1174年 - 1175年
 ユダヤ暦 : 5521年 - 5522年
 ユリウス暦 : 1760年12月21日 - 1761年12月20日

カレンダー

できごと
 1月14日 - 第三次パーニーパットの戦いでドゥッラーニー朝がマラーター同盟を破る。
 3月25日-5月5日 - イギリスで総選挙。初代ニューカッスル公爵トマス・ペラム=ホールズ内閣の与党ホイッグ党の大勝
 6月6日 - 地球上からの金星の太陽面通過が起こった。
 7月17日 - ブリッジウォーター運河の最初の部分が開通(イギリス運河時代の開始)。

誕生

 1月29日 - アルバート・ギャラティン、民族学者・言語学者・政治家(+ 1849年)
 8月1日(宝暦11年7月1日) - 酒井抱一、絵師(+ 1829年)
 9月6日 - マリー=ガブリエル・カペ、画家(+ 1818年)
 9月13日(宝暦11年8月15日) - 山東京伝、浮世絵師・戯作者(+ 1816年)

死去

 4月17日 - トーマス・ベイズ、数学者(* 1702年)
 5月14日 - トーマス・シンプソン、数学者(* 1710年)
 7月4日 - サミュエル・リチャードソン、小説家(* 1689年)
 7月13日(宝暦11年6月12日) - 徳川家重、江戸幕府第9代征夷大将軍(* 1711年)
 7月23日(宝暦11年6月22日) - 徳川宗勝、尾張藩主(* 1705年)
 8月6日(宝暦11年7月6日) - 野呂元丈、本草学者(* 1694年)
 11月30日 - ジョン・ドロンド、光学者(* 1706年)

脚注
注釈

出典

関連項目

 年の一覧
 年表
 年表一覧

1761年


他の紀年法

 干支:辛巳
 日本
 南朝:興国2年
 北朝:暦応4年
 皇紀:2001年
 中国
 元:至正元年
 朝鮮
 高麗:忠恵王(重祚)2年
 檀紀:3674年
 ベトナム
 陳朝:開祐13年、紹豊元年8月21日 -
 仏滅紀元:1883年 - 1884年
 イスラム暦:741年 - 742年
 ユダヤ暦:5101年 - 5102年

カレンダー

できごと
ビザンツ帝国内乱 (1341年-1347年)

誕生

 6月5日 - エドマンド・オブ・ラングリー、イングランドの王族、ヨーク公、ケンブリッジ伯、ヨーク家の始祖(+ 1402年)
 11月10日 - ヘンリー・パーシー、イングランドの貴族、初代ノーサンバランド伯(+ 1408年)
 11月24日(興国2年/暦応4年10月15日) - 聖冏、南北朝時代、室町時代の浄土宗の僧(+ 1420年)
 ヨハン2世、バイエルン公(+ 1397年)

死去

 2月26日(暦応4年/興国2年2月10日) - 日道、日蓮正宗大石寺第4世法主(* 1283年)
 4月中旬(暦応4年/興国2年3月末) - 塩冶高貞、鎌倉時代、南北朝時代の武将(* 生年未詳)
 4月27日(暦応4年/興国2年4月11日) - 慈道法親王、鎌倉時代、南北朝時代の法親王、歌人(* 1282年)
 6月11日 - ボルコ2世、ヤヴォル=ルヴヴェク=シフィドニツァ=ジェンビツェ公(* 1300年)
 6月15日 - アンドロニコス3世パレオロゴス、東ローマ帝国パレオロゴス王朝の第4代皇帝(* 1297年)
 7月16日(暦応4年/興国2年6月2日) - 真観、鎌倉時代、南北朝時代の時宗の僧(* 1275年)
 7月17日(暦応4年/興国2年6月3日) - 石川貞光、南北朝時代の武将、陸奥石川氏の第14代当主(* 生年未詳)
 8月9日 - エレオノーラ・ダンジョ、シチリア王フェデリーコ2世の王妃(* 1289年)
 9月23日(暦応4年/興国2年8月12日) - 恭翁運良、鎌倉時代、南北朝時代の臨済宗の僧(* 1267年)
 11月7日(暦応4年/興国2年9月28日) - 島津久長、鎌倉時代、南北朝時代の武将、伊作家の初代当主(* 生年未詳)
 ゲディミナス、リトアニア大公(* 1275年)
 陳憲宗、ベトナムの陳朝の第6代皇帝(* 1319年)
 ナースィル・ムハンマド、バフリー・マムルーク朝の第10代・13代・15代スルタン(* 1285年)
 畑時能、鎌倉時代、南北朝時代の武将(* 1299年)
 マンスール・アブー=バクル、バフリー・マムルーク朝の第16代スルタン(* 1321年)
 毛利時親、鎌倉時代、南北朝時代の武将、毛利氏の当主(* 生年未詳)

脚注
注釈

出典

関連項目

 年の一覧
 年表
 年表一覧

1341年


Chakib Benmoussa, né le  à Fès, est un ingénieur, homme politique et diplomate marocain.

Ambassadeur du Maroc en France entre 2012 et 2021, il est ministre de l'Éducation nationale, du Préscolaire et des Sports dans le gouvernement Akhannouch depuis le 7 octobre 2021 .

Biographie

Après un baccalauréat scientifique, Chakib Benmoussa entre en classes préparatoires scientifiques au lycée Henri-Poincaré de Nancy en France, où il rencontra Saïd Ibrahimi, actuel directeur général de la Société d'aménagement et de gestion de la place financière de Casablanca. En 1976, il intègre l'École polytechnique de Paris et l'École nationale des ponts et chaussées de Paris (entre 1979 et 1981). Il obtient ensuite un DESS à l'Institut d'administration des entreprises de Lille (IAE Lille) et un  du Massachusetts Institute of Technology ().

Il est marié à Khawla Benmoussa.

Il est descendant du grand vizir Ahmed_ben_Moussa_( dit Bahmad).

Parcours et carrière politique

Chakib Benmoussa a occupé de plusieurs fonctions. De 1981 à 1983, il est assistant de recherche au laboratoire d'hydrodynamique (MIT), puis responsable de la division « Méthodes de gestion » à la Direction des routes jusqu'en 1985, date à laquelle il devient ingénieur consultant au bureau d'études Conseil ingénierie et développement (CID) au Maroc avant d'être nommé directeur de la planification et des études au ministère de l'Équipement et des Transports jusqu'en 1987. De 1989 à 1995, il est directeur des routes et de la circulation routière au sein du même ministère. Puis, il est de 1995 à 1998 secrétaire général du département du Premier ministre. Entre 1998 et 2000, il est président-délégué de Sonasid, et président de Tanger Free Zone. Chakib Benmoussa est depuis 2000 membre du comité exécutif du groupe ONA et administrateur directeur général du groupe Brasseries du Maroc.

Le , il est nommé wali, secrétaire général du ministère de l'Intérieur. Le , à la suite d'un remaniement dans le gouvernement Driss Jettou, il devient ministre de l'Intérieur en remplacement de El Mostapha Sahel. Le , il garde le même poste dans le gouvernement Abbas El Fassi, jusqu'au , date à laquelle il sera remercié et remplacé par Taïeb Cherkaoui, à la suite d'un litige avec le palais royal. Le , il est nommé président du Conseil économique et social par le roi Mohammed VI.

Le , le ministre des Affaires étrangères et de la Coopération du gouvernement Benkiran, Saâdeddine El Othmani, confirme la nomination de Chakib Benmoussa au poste d'ambassadeur du Maroc en France, poste resté vacant depuis le départ d'El Mostapha Sahel en 2011. François Hollande reçoit ses lettres de créance le 25 mars 2013.
Il reste président du Conseil économique, social et environnemental jusqu'au  et son remplacement par Nizar Baraka.

En , il est désigné président de la Commission spéciale sur le modèle de développement par le roi du Maroc, le rapport de cette dernière a été sévèrement critiqué pour son parti pri pro-monarchie et pour sa tentation autoritaire.

Le , il est nommé ministre de l'Éducation nationale, du Préscolaire et des Sports dans le gouvernement Akhannouch.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Politique du Maroc

Liens externes
 Site du Conseil économique et social

Bibliographie
 « Les 50 personnalités qui font le Maroc : Chakib Benmoussa. , ministre de l'Intérieur », Jeune Afrique, 2545-2546, du 18 au 31 octobre 2009, .

Naissance en février 1958
Naissance à Fès
Élève du lycée Henri-Poincaré
Élève de l'École polytechnique
Étudiant de l'Institut supérieur de commerce et d'administration des entreprises
Étudiant du Massachusetts Institute of Technology
Ingénieur du corps des ponts et chaussées
Ingénieur marocain
Wali marocain
Ministre sous Mohammed VI
Ministre marocain de l'Intérieur
Ministre marocain de l'Éducation
Ambassadeur du Maroc en France

Chakib Benmoussa


An Tachidiidae in uska familia han Maxillopoda. An Tachidiidae in nahilalakip ha ordo nga Harpacticoida, classis nga Maxillopoda, phylum nga Arthropoda, ngan regnum nga Animalia. An familia nga Tachidiidae in naglalakip hin 14 ka mga species, sumala ha Catalogue of Life.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Tachidiidae

Tachidiidae


Ta Plougouloum () ny chommyoon 'sy département Frangagh Penn-ar-Bed 'sy Vritaan ayns sheear hwoaie ny Frank.

Ta'n ennym Frangish Plougoulmois currit er cummaltee yn valley.

Commyoonyn ayns Penn-ar-Bed

Plougouloum


Podlug je lahko:
 Podlug, Sanski Most (Bosna in Hercegovina)
 Podlug, Benkovac (Hrvaška)

Podlug


Ժոան Գամպեր (, ) (), մարզիկ, «Բարսելոնա» ֆուտբոլային ակումբի հիմնադիրը, դրա խաղացողներից մեկն ու նախագահը։

Խուան Գամպերը հաջողությունների էր հասել լողում, ռեգբիում, հեծանվային սպորտաձևում, թեթև աթլետիկայում և հատկապես՝ ֆուտբոլում։ Նա ժամանեց Բարսելոնա 1898 թվականին և սկսեց տարածել այս սպորտաձևը Սանտ Գերվասի փողոցներում։
Արդեն 1899 թվականին Բարսելոնայում ծնվեց ֆուտբոլը։ Նա հիմնադրեց Բարսելոնա ակումբը և դարձավ թիմի մարզիչը, այդուհանդերձ, նա 9 տարի չստանձնեց նախագահի պաշտոնը։ Այդ ժամանակ նա առաջատարի դիրքում էր և շատերը պարզապես հիանում էին նրա ընդունակություններով։ Նա հարձակվող էր և խփել է ներկայումս աներևակայելի համարվող թվով գոլեր։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն
 Rodes i Català, Agustí (2001) (in Catalan). Joan Gamper, una vida entregada al FC Barcelona. Barcelona։ Ediciones Joica. pp. 270. ISBN 978-84-931884-5-0.
 Gamper Soriano, Emma (2008) (in Catalan). De Hans Gamper a Joan Gamper։ una biografía emocional. Editorial El Clavell. pp. 252. ISBN 978-84-89841-48-2.

Արտաքին հղումներ
 Գամպերի էջը
 Մարդը Տիչինոյից. Խուան Գամպեր

Իսպանացի ֆուտբոլիստներ
1877 ծնունդներ
1930 մահեր
Ֆուտբոլի հարձակվողներ
Բարսելոնայի ֆուտբոլիստներ
Բարսելոնա ՖԱ նախագահներ

Ժոան Գամպեր


Kiesa Rae Ellestad, Künstlername Kiesza [], (* 16. Januar 1989 in Calgary, Alberta) ist eine kanadische Singer-Songwriterin. Sie ist insbesondere für ihre Debütsingle Hideaway bekannt.

Leben
Kiesza wurde in Calgary geboren und wuchs auch dort auf. Sie ist norwegischer Abstammung. Ihre Vorfahren stammen aus Fagernes in Norwegen. Kiesza war im Alter von 16 Jahren aktive Seglerin bei SALTS (Sail and Lifetime Training Society), wo sie sich nach eigenen Angaben erstmals fürs Musizieren begeisterte. Ein Jahr später trat sie zusammen mit ihrem Bruder als Reservistin der Royal Canadian Navy bei, bei der sie als Code-Entschlüsslerin arbeitete. Nebenbei nahm sie auch beim Schönheitswettbewerb Miss Universe Canada teil. Während ihrer Zeit bei der Navy verschenkte sie 4500 Exemplare ihrer Debüt-CD an in Afghanistan stationierte kanadische Soldaten.

Mit 18 Jahren schrieb sie ihr erstes Lied. Anlass war die Trennung ihrer Eltern. Dieses gelangte schnell ins Radio und verhalf ihr zur Aufnahme eines Demotapes.

Musikalische Karriere

Frühe Anfänge

Der Radiosender CKUA wählte sie aus, um live in Tom Coxworths Radioshow aufzutreten.
Kurz danach wurde sie am Selkirk College in Nelson aufgenommen, wo sie Keyboard, Gesang und Gitarre studierte. Als nächstes bekam Kiesza ein Stipendium um das Berklee College of Music in Boston besuchen zu können. Nachdem sie Berklee besucht hatte, ging sie nach New York City, um ihre musikalische Karriere voranzubringen. Obwohl Kiesza früher hauptsächlich als Folksängerin tätig war, wandelte sie ihren Musikstil zu einem "schnelleren Sound", für welchen sie mit dem Produzenten Rami Samir zusammenarbeitete. Im Jahr 2010 wurde sie ausgewählt, auf dem Canada Day auf dem Trafalgar Square in London vor 30.000 Menschen zu spielen. Im Jahr 2013 war Kiesza auf der Single Triggerfinger von Donkeyboy zu hören.

Kiesza schrieb auch Stücke für andere Künstler, wie Rihanna, Kylie Minogue und Icona Pop.

2014: Hideaway
Im Februar 2014 veröffentlichte Kiesza das Video für ihre Single Hideaway über das Indie-Label Lokal Legend. Idolator sah es als einzigartig an, da das Video ungeschnitten als One Shot gedreht wurde und Kiesza dabei zeigt, wie sie durch eine Straße in Brooklyn läuft und tanzt. John Gentile vom Rolling Stone nannte ihren Stil "eindrucksvoll". Es wurde von Annie Mac bei ihrer Sendung im BBC Radio 1 uraufgeführt. Hideaway debütierte am 26. April 2014 auf Platz eins der UK Single Charts.

Kurz nachdem Hideaway aufgezeichnet worden war, veröffentlichte Kiesza ein neues Video für ihr Cover von Haddaways Lied What Is Love. Das Debütalbum Sound of a Woman erschien im Oktober 2014. Bei den Juno Awards 2015 wurde sie als "Breakthrough Artist of the Year" sowie für Sound of a Woman mit dem Award für "Dance Recording of the Year" ausgezeichnet.

Im Juni 2017 hatte sie einen Autounfall in Toronto, bei dem sie ein Schädel-Hirn-Trauma erlitt und der sie zu einer Karrierepause zwang. Eigenen Angaben zufolge leidet sie weiter an den Folgen des Unfalls; sie begann aber einige Zeit nach dem Unfall wieder Musik herauszugeben. Im Jahr 2023 zog sie nach Lillehammer in Norwegen, wo sie am Lillehammer Institute of Music Production and Industries (LIMPI) zu arbeiten begann.

Diskografie

Studioalben

EPs
 2014: Hideaway
 2018: Weird Kid
 2020: Dark Tales
 2022: Tommy

Singles als Leadmusikerin

Weitere Singles
 2015: Sound of a Woman
 2015: Cut Me Loose (SeeB Remix)
 2015: Give It to the Moment (feat. Djemba Djemba)
 2017: Dearly Beloved
 2018: Mother (vs. Chris Malinchak)
 2018: Phantom of the Dance Floor (feat. Philippe Sly)
 2018: Weird Kid (mit Chris Malinchak)
 2018: 3 Hos (mit Malinkiesza)
 2019: Sweet Love
 2019: Naked (With My Headphones On) (mit Rat City)
 2019: You're the Best
 2020: When Boys Cry
 2020: I Think That I Like You (mit Tom Ferry)
 2020: All of the Feelings
 2020: Crave
 2020: Storm
 2020: Love Me with Your Lie
 2020: Sensuum Defectui
 2021: Tectonic
 2022: Passenger
 2022: One More Time

Singles als Gastmusikerin

Weitere Gastbeiträge
 2013: Triggerfinger (Donkeyboy feat. Kiesza)
 2015: Last Night in the City (Duran Duran feat. Kiesza)
 2015: Pain Told Love (Tribe Society feat. Kiesza)
 2015: Teach Me (Joey Bada$$ feat. Kiesza)
 2017: Don't Want You Back (Bakermat feat. Kiesza)
 2017: Hello Shadow (Skygge feat. Kiesza)
 2019: All For You (Rynx feat. Kiesza)
 2020: Bridged By A Lightwave (Deadmau5 & Kiesza)
 2021: Drown In Me (Discrete, Ouse, Dylan Fuentes feat. Kiesza)

Auszeichnungen für Musikverkäufe

Weblinks

 Offizielle Website (englisch)

Quellen

Popmusiker
Musiker (Kanada)
Pseudonym
Kanadier
Geboren 1989
Frau
Träger des Juno Award

Kiesza


Ինհալացիա () շնչում եմ, շնչառման միջոցով դեղանյութերն օրգանիզմ ներմուծելու մեթոդ։ Դեղանյութերն օգտագործվում են գոլորշու, գազի, աերոզոլերի (ծուխ, խոնավ և յուղային ամպիկներ) ձևերով՝ հատուկ սարքերի (ինհալատոր) օգնությամբ։ Կիրառում են առավելապես շնչառական օրգանների հիվանդությունների բուժման նպատակով։ Օրգանիզմ են ներմուծում հիմքեր, սուլֆամիդային պատրաստուկներ, անտիբիոտիկներ, բուսական յուղեր։

Շնչառություն
Բժշկություն

Ինհալացիա


Die Kirche Sankt Gregor VII. ist die katholische Kirche in Bündheim, einem Ortsteil der Stadt Bad Harzburg, im Landkreis Goslar in Niedersachsen. Sie ist eine Filialkirche der Pfarrgemeinde Liebfrauen mit Sitz in Bad Harzburg, im Dekanat Goslar-Salzgitter des Bistums Hildesheim. Die nach dem heiligen Papst Gregor VII. benannte Kirche befindet sich in der Breiten Straße 30 und ist über eine über den Fluss Radau führende Brücke erreichbar.

Geschichte
Die Entwicklung des Kurbetriebs in Bad Harzburg seit der Mitte des 19. Jahrhunderts führte katholische Kurgäste an den Ort und hatte auch die Ansiedlung katholischer Beschäftigter zur Folge. Da die nächsten katholischen Kirchen in Vienenburg und Goslar waren, entstand der Wunsch nach einer eigenen Kirche. 1876 kaufte die neugegründete Gemeinde das Haus Breite Straße 110 in Schlewecke. Dort wurde am 21. Januar 1877 die erste Heilige Messe gefeiert. Im selben Jahr beginnen die Kirchenbücher. 1879 wurde das Kirchbaugrundstück erworben. Am 12. oder 19. Dezember 1880 erfolgte die Benediktion der neuerbauten Kirche. Ihr Patrozinium erinnert an Papst Gregor VII., einen Zeitgenossen Kaiser Heinrichs IV. Dieser, der Erbauer der nahegelegenen Harzburg, hatte 1077 vor Gregor VII. in Canossa Kirchenbuße getan. Im Bismarckschen Kulturkampf war das Patrozinium damit ein katholisches Gegenstück zur wilhelminisch-protestantischen Canossasäule bei der Harzburgruine.

1899–1900 wurden nach Plänen von Richard Herzig die Eingangshalle westlich des Turms und die Sakristei an der Apsis angebaut.

Im Jahre 1900 wurde die erste Orgel, erbaut von Furtwängler & Hammer, installiert.

Ab 1934 war Christoph Hackethal Pfarrer an der Kirche. Als im Krieg polnische und französische Zwangsarbeiter auch nach Bündheim kamen, missachtete er deren vorgeschriebene Absonderung und äußerte sich privat und im Gottesdienst negativ über den Krieg und das Regime. Am 18. April 1941 wurde er in Bündheim von der Gestapo verhaftet und starb im Jahr darauf in Dachau an den Folgen der Misshandlungen im KZ. Heute erinnern in Bündheim eine nach ihm benannte Straße sowie ein Gedenkort in der Kirche an ihn.

Nachdem sich in Folge des Zweiten Weltkriegs katholische Flüchtlinge und Heimatvertriebene auch im Raum Bad Harzburg niedergelassen hatten, wurde 1956 oder 1961 die Kirchengemeinde Bündheim eingerichtet und am 1. Oktober 1965 zur Pfarrei erhoben.

Seit dem 1. Juli 2007 gehört die Kirche zur Pfarrei Liebfrauen, die Pfarrgemeinde St. Gregor VII. wurde zu diesem Zeitpunkt aufgelöst. Ebenfalls seit dem 1. Juli 2007 gehört die Kirche zum damals neu errichteten Dekanat Goslar–Salzgitter. Zuvor gehörte sie zum Dekanat Goslar, welches zu diesem Zeitpunkt aufgelöst wurde.

Architektur

Die geostete Saalkirche, nach Plänen des Hildesheimer Architekten Heinrich Sante aus Klinker im Baustil der Neugotik erbaut, befindet sich in rund 221 Meter Höhe über dem Meeresspiegel. Das Langhaus über drei Fensterachsen ist mit einem Satteldach bedeckt. Im Innern wird es von einer Flachdecke abgeschlossen. Die Fünf-Achtel-Apsis wird von den Kappen eines Gewölbes überspannt. Der in das Langhaus eingezogene Kirchturm auf quadratischem Grundriss trägt ein spitzes, achtseitiges Zeltdach, das sich über den vier Giebeln des Turmschaftes erhebt. An den Längsseiten zwischen den Fenstern befinden sich Wandvorlagen, sie deuten zwar auf ein Gewölbe im Langhaus hin, es ist allerdings nicht vorhanden.

Ausstattung
Das noch aus der Anfangszeit der Kirche stammende Gestühl bietet 96 Sitzplätze. Die drei Bildfenster in der Apsis von 1892 zeigen das Lamm Gottes, flankiert von den Heiligen Gregor I. (nicht Gregor VII.) und Bernward von Hildesheim. Im geräumigen Vorraum der Kirche erinnert seit 1992 eine Gedenkstätte an Christoph Hackethal, auch das bereits 1881 gestiftete Taufbecken befindet sich dort. Vor einer Büste des heiligen Antonius von Padua können Opferkerzen aufgestellt werden. Buntglasfenster zeigen die Taufe Jesu sowie die heilige Elisabeth von Thüringen und den Apostel Johannes. Die heutige Orgel auf der Empore wurde 1982 vom Unternehmen Gebr. Krell aus Duderstadt errichtet und ersetzt das kleinere Vorgängerinstrument. Links und rechts vom Altarraum befinden sich der Tabernakel und eine Marienstatue, an den Seitenwänden 14 Kreuzwegstationen und unter der Orgelempore der Beichtstuhl. Der Ambo ist mit den vier Evangelistensymbolen geschmückt. Im Chorbogen vor dem Altar befindet sich ein Hängekreuz.

Siehe auch
 Liste der Kirchen im Bistum Hildesheim

Literatur
 Helge Burggrabe u. a.: Heilige Räume – Bad Harzburgs Kirchen und Kapellen. Bad Harzburg 2013
 Maria Kapp: Die katholische Kirche St. Gregor VII. in Bad Harzburg-Bündheim. In: Harz-Zeitschrift. 52./53. Jg. der Zeitschrift des Harz-Vereins für Geschichte und Altertumskunde, 2000/2001. Lukas Verlag für Kunst- und Geistesgeschichte, Berlin 2002, ISBN 3-931836-81-9, , S. 241–252.
 Festschrift 75 Jahre St.-Gregor-Kirche Bündheim-Bad Harzburg 1876–1951. Bad Harzburg 1951.
 Hans-Hermann Wedekind: Die Kirche St. Gregor in Bündheim wird 125 Jahre alt. In: Uhlenklippen Spiegel. Informationen des Harzburger Geschichtsvereins e.V. (HAGV), Heft 75, September 2005, S. 59.
 Willi Stoffers: Bistum Hildesheim heute. Hildesheim 1987, ISBN 3-87065-418-X, S. 110–111.

Weblinks

 Kirche auf Internetpräsenz des pastoralen Raumes Nordharz
 Kirche auf Internetpräsenz des ökumenischen Kirchenladens Bad Harzburg
 Kirche auf Wiki zur Hildesheimer Bistumsgeschichte

Einzelnachweise

Kirchengebäude im Bistum Hildesheim
Gregor-VII.-Kirche
Gregor
Erbaut in den 1880er Jahren
Backsteinkirche
Neugotisches Kirchengebäude
Neugotisches Bauwerk in Niedersachsen
Baudenkmal im Landkreis Goslar

St. Gregor VII. (Bad Harzburg)


Samuel Liddell (fl. 1716) was a pirate, privateer, and merchant active in the Caribbean. He is best known for sailing alongside Henry Jennings.

History

Liddell had been master of the vessel Hannah as early as 1713, but was in the Caribbean by early 1716. In March of that year Governor Archibald Hamilton of Jamaica granted a privateering commission to Henry Jennings, who had just returned from plundering the wrecks of the previous years' Spanish treasure fleet. He would be joined by fellow captains Samuel Liddell in the Cocoa Nut, James Carnegie in the sloop Discovery, and Leigh Ashworth in the Mary. Also aboard Jennings' ship was future captain Charles Vane.

The group initially headed back to the Spanish wrecks in April; Liddell was a merchant but the Cocoa Nut's Jamaican owners asked him to forego trading and loot the scattered Spanish silver instead. En route they sighted the French ship Marianne in Bahia Honda. Liddell advised his fellow captains not to attack the French ship, since their privateering commission was only against the Spanish. He offered to go aboard the French ship "to See if they could make a Lawfull prize of her" but Jennings and Ashworth, joined by Samuel Bellamy with his partner Paulsgrave Williams, attacked anyway. They took the French ship with no losses, and Carnegie soon joined them. Twenty-three of Liddell's crew, including his quartermaster, left him to join the other crews. Carnegie chased a fleeing French vessel which had been stolen by Benjamin Hornigold and Olivier Levasseur; on his return he traded his Discovery for the Marianne. Liddell sailed back to Jamaica rather than sail any further with Jennings and the others, and his subsequent activities are not recorded.

See also
Nassau, Jennings' "home base" for piracy in the Caribbean.

References

Year of birth missing
Year of death missing
18th-century pirates
Caribbean pirates
18th-century Jamaican people

Samuel Liddell (pirate)


Hendrick "Hank" Petrusma (* 26. Dezember 1942 in den Niederlanden) ist ein australischer Politiker.

Leben
Petrusma wurde 1982 als unabhängiger Kandidat im Wahlkreis Hobart in das Legislative Council, das Oberhaus des tasmanischen Parlaments gewählt und gehörte diesem ab dem 22. Mai 1982 an. Bei den Wahlen 1988 wurde er ohne Gegenkandidat wiedergewählt. Im Januar 1992 legte er sein Mandat nieder, um für das House of Assembly, das Unterhaus des tasmanischen Parlaments, zu kandidieren. Es gelang Petrusma jedoch nicht ein Mandat zu erringen.

Die australische Politikerin Jacquie Petrusma ist mit seinem Neffen verheiratet.

Weblinks
 Eintrag auf der Internetseite des Parlaments von Tasmanien

Einzelnachweise

Politiker (Australien)
Niederländer
Geboren 1942
Mann

Hank Petrusma


Georg Friedrich Baum (* 31. Januar 1871 in Bildstock; † 20. Dezember 1909 in Berlin) war ein deutscher Bergingenieur und Hochschullehrer.

Leben
Als Sohn eines Fuhrunternehmers in Bildstock besuchte Baum Gymnasien in Saarbrücken, Birkenfeld und  Neustadt an der Haardt. Nachdem er im Herbst 1891 in Neustadt das Abitur bestanden hatte, wurde er unter die  Bergbaubeflissenen aufgenommen. Am 9. September 1892 bestand er die Probegrubenfahrt auf der Grube Heinitz.

Vom 1. Oktober 1892 bis zum 30. September 1893 diente er als Einjährig-Freiwilliger beim  1. Ober-Elsässischen Feldartillerie-Regiment Nr. 15 in der 42. Division. Zugleich  immatrikulierte er sich der  Kaiser-Wilhelms-Universität Straßburg. Am 19. Oktober 1892 wurde er Fuchs im Corps Palaio-Alsatia. Am 11. Februar 1894 recipiert, bewährte er sich als Consenior und Fuchsmajor. Da er zum Studium des Bergbaus an die Bergakademie Berlin wechselte, musste am 29. Oktober 1894 ohne Band entlassen werden; er erhielt es aber schon am 1. August 1896 zurück.

Seit 1896 Bergreferendar, bestand er 1901 die Staatsprüfung für das Höhere Bergfach. Als Bergassessor in Essen begann er zu  publizieren. Im Juli 1905 wurde er mit 34 Jahren o. Professor an der Bergakademie Berlin. Im Vorlesungsverzeichnis für das Studienjahr 1905/06 ist er aufgeführt mit "Allgemeine u. spezielle Bergbaukunde z. T., Entwerfen von Bergwerksanlagen z. T., Einführung in die Bergbaukunde für Hüttenwesen". Vier Jahre später starb er.

Veröffentlichungen
 Der Steinkohlenbergbau und seine Gefahren. Stuttgart 1900.
 mit Hugo Hoffmann: Versuche an Wasserhaltungen. Berlin 1905.
 Kohle und Eisen in Nordamerika (Reisebericht). Essen 1908.
 Die Verwertung des Koksofengases, insbesondere seine Verwendung zum Gasmotorenbetriebe. Springer 1904.

Einzelnachweise

Ingenieurwissenschaftler
Bergbauingenieur
Hochschullehrer (Bergakademie Berlin)
Corpsstudent (19. Jahrhundert)
Deutscher
Geboren 1871
Gestorben 1909
Mann

Georg Baum (Bergbauingenieur)


アペイロン(古典ギリシア語: , apeiron)は、接頭辞  (a-)「〜がない」と  (peirar)「紐、縄;(複数形で)終端、限界」とからなるギリシア語で、「限定されないもの」の意。アナクシマンドロスはアペイロンを諸物のアルケーであるとした。

アペイロンは、アナクシマンドロスが紀元前6世紀に提唱した宇宙論の中心的な概念である。アナクシマンドロスの著作はほとんど失われている。わずかに残った断片によれば、万物の根源(アルケー)は無際限無限定な量(すなわちアペイロン)であると彼は考えていた。アペイロンは成熟することも衰退することもなく、新鮮な物質を永遠に生み出し続けており、われわれが知覚対象とするすべてのものは、これらの物質に由来しているとされる。アペイロンについて詳細に述べた文章はないが、一般には(例えばアリストテレスやアウグスティヌスによって)ある種原初のカオスのようなものとして理解されてきた。熱冷や乾湿といった両極の性質を併せ持ち、事物の運動を統御して、世界に現れる多数の形態や差異のすべてを生じさせるとされる。

外部リンク

古代ギリシア形而上学の概念
ギリシア語の成句
自然哲学

アペイロン