Պարանա նահանգի արևմուտք ()՝ վարչական մեզոշրջան Բրազիլիայում, մտնում է Պարանա նահանգի մեջ։ Բնակչությունը կազմում է 1 228 հազար մարդ (2006 թվականի տվյալներով)։ Զբաղեցված տարածքը 22 851,003 կմ²։ Բնակչության խտությունը 53,8 մարդ/կմ²։

Վիճակագրություն
 Համախառն ներքին արտադրանքը կազմել է 14 558 413 182,00 (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)
 Համախառն ներքին արտադրանքը մեկ շնչի հաշվով 2003 թվականին կազմում է 12 257,82 ռեալ (ըստ Բրազիլիայի ինստիտուտի աշխարհագրության և վիճակագրության տվյալների)

Բրազիլիայի մեզոշրջաններ

Պարանա նահանգի արևմտյան մարզ


() —  fəsiləsinə aid balıq cinsi.

Kefal balıqlarının Xəzər dənizində 2 növü yaşayır — qızılı kefal (singil) və sivriburun kefal. Hər iki növ 1930-cu illərdə Qara dənizdən gətirilərək Xəzərə buraxılmışdır. Xəzər dənizinin iqlim və qida şəraiti həddindən artıq əlverişli olduğu üçün kefallar qısa müddətdə yeni şəraitə uyğunlaşaraq Xəzərin hər yerində geniş yayılmışlar. Bu tədbirdə məqsəd Xəzərin ixtiofaunasının növ tərkibini dəniz balıqları hesabına zənginləşdirilməsi olmuşdur. Vətəgə əhəmiyyəti olan bu balıqlar Xəzərdə çoxalaraq, əsas ov obyektinə çevrilmişlər. Çox cəld və müxtəlif səs qıcıqlandırıcılarına qarşı həssas balıqdır. Xəzər dənizi şəraitinə uyğunlaşmış hər iki növün öz xarakterik xüsusiyyətləri var.

Növləri
 Sivriburun kefal
 Qızılı kefal

İstinadlar

Həmçinin bax

Kefallar

Boz kefallar


An Caligus rogercresseyi in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Geoffrey Allen Boxshall ngan Freddy Bravo hadton 2000. An Caligus rogercresseyi in nahilalakip ha genus nga Caligus, ngan familia nga Caligidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Caligus

Caligus rogercresseyi


Նիշտադտի հաշտություն, կնքվել է Ռուսաստանի և Շվեդիայի միջև Նիշտադտ (Ֆինլանդիա) քաղաքում, 1721 թ. օգոստոսի 30-ին, Հյուսիսային պատերազմից հետո։ Պայմանագրով Ռուսաստանին անցան Լիֆլանդիան, Էստլանդիան, Ինգերմանլանդիան (Իժորյան երկիրը), Կարելիայի մի մասը, էզել, Դագո կղզիները և այլ տարածքներ Վիբորգից մինչև կուրլանդական սահմանը։ Ռուսաստանը Շվեդիային վերադարձրեց Ֆինլանդիան (որ գրավել էին ռուսական զորքերը), տվեց դրամական հատուցում, վերականգնվեց երկու երկրների առևտուրը։ Նիշտադտի հաշտությունը ռուսական դիվանագիտության հաղթանակն էր․ այն ամրապնդեց Ռուսաստանի ելքը դեպի Բալթիկ ծով, նպաստեց Ռուսաստանի արևելյան քաղաքականության աշխուժացմանը։

Հյուսիսային պատերազմ
1721
Օգոստոսի 30
Ռուսական կայսրության պայմանագրեր
Ռուսաստանի խաղաղության պայմանագրեր

Նիշտադտի հաշտություն


安芸区(あきく)は、広島市を構成する8つの行政区のひとつ。

地理
1980年(昭和55年)4月1日に、広島市の政令指定都市移行と同時に設置。

広島市の東部に位置する。広島市内8区の中で最も人口が少ない区である。これは安芸郡海田町・熊野町・坂町も編入合併する予定だったからである。

合併で広島市に編入された旧安芸郡瀬野川町、旧安芸郡熊野跡村(現在の阿戸町)、旧安芸郡船越町、旧安芸郡矢野町の区域から成る。旧船越町に区役所があり、旧瀬野川町、旧熊野跡村、旧矢野町には安芸区役所の出張所が置かれている。

区域は安芸郡海田町によって分断されており、旧矢野町の区域が飛び地となっている。当該地区の人口は約32,000人であり、全国で最も人口の多い飛び地である。

東区、南区、安佐北区と接しており、東区、南区とともに安芸郡府中町を囲んでいる。1つの市で1つの町を囲んでいる全国で唯一の例である。

また矢野地区では都市部の様相を示しているが、瀬野川流域の中野地区や中野東地区では周囲を山々に囲まれ盆地状の地形を成しており、その周辺を阿戸地区、畑賀地区、瀬野地区といった小盆地集落が点在している。

 二級河川
 矢野川
 瀬野川
 その他の河川
 宮下川
 入川
 的場川
 椛坂川
 熊野川
 畑賀川
 大藤川
 山
 呉娑々宇山(682.2m)
 蓮華寺山(374m)
 絵下山(568.1m)

隣接する自治体・行政区
 広島市 (東区、南区、安佐北区)
 呉市
 東広島市
 安芸郡
 府中町
 海田町 : 安芸区役所と海田町役場は、海田市駅を挟んで1km程度(徒歩で20分程度)しか離れていない。役所間が1km程度しか離れていない事例は全国で数例しかない。
 熊野町
 坂町

町名
 上瀬野地区 - 旧瀬野川町
 上瀬野
 上瀬野南
 瀬野地区 - 旧瀬野川町
 瀬野
 瀬野西
 瀬野南
 中野地区 - 旧瀬野川町
 中野
 中野東
 畑賀地区 - 旧瀬野川町
 畑賀
 阿戸地区 - 旧熊野跡村
 阿戸町
 船越地区 - 旧船越町
 船越
 船越南
 矢野地区 - 旧矢野町
 矢野西
 矢野東
 矢野南

ニュータウン・団地
 スカイレールタウンみどり坂
 みつぎ台団地
 瀬野川団地
 城平団地
 平原団地
 望ヶ丘団地
 さくら台団地
 虹ヶ丘団地
 安芸ヶ丘団地
 鴨之巣団地
 幸崎団地 : 海田町に隣接、小学校のみ海田町立海田南小学校に通う
 矢野ニュータウン
 大磯団地
 星ヶ丘団地
 月ヶ丘団地
 天神日広団地
 神長日広団地
 梅河団地
 五月台団地 : 呉市に隣接、小学校・中学校は呉市立昭和北小学校・呉市立昭和北中学校に通う
 寺屋敷団地 : 呉市に隣接、小学校・中学校は呉市立昭和北小学校・呉市立昭和北中学校に通う

人口の変遷

1980年  65,775
1985年  68,169
1990年  70,039
1995年  74,542
2000年  75,435
2005年  76,656
2010年  78,789
2015年  79,353

公共施設

文化施設
 図書館
 広島市立安芸区図書館
 区民センター
 安芸区民文化センター
 スポーツ施設
 安芸区スポーツセンター
主要な公園
 絵下山公園(絵下山)
 瀬野川公園

官公庁
 広島市安芸区役所
 阿戸出張所
 中野出張所
 矢野出張所
 畑賀連絡所

警察
 区内には警察署はない。区内には以下の交番があり、全て海田警察署管轄である。
 船越交番(船越南1丁目)
 矢野交番(矢野西4丁目)
 中野交番(中野2丁目)
 中野東駅前交番(中野5丁目)
 瀬野交番(瀬野1丁目)

阿戸地区は熊野交番(熊野町)が管轄。以前は駐在所があったが廃止され、熊野交番管轄になった。

消防
 広島市消防局
 海田町にある安芸消防署の管内になる。
2007年3月31日までは、海田地区消防組合消防本部の管轄であり、広島市内でありながら安芸区のみ広島市消防局の管轄ではなかった。海田地区消防組合消防本部は同日付で解散し、広島市消防局に編入され広島市安芸消防署となった。従って、広島市消防局であるが、安芸郡海田町、熊野町、坂町も管轄下に置くこととなった。

メディア
 放送局
 ふれあいチャンネル安芸支局
 以前、安芸ケーブルテレビで開局したが合併した。

主要な医療機関
 安芸市民病院
 瀬野川病院

 あさだ病院
 広島東部健診センター
 松石外科

その他
広島市中央卸売市場 東部市場

産業
かもじ(かつら)が、矢野地区で昭和初期まで盛んに生産。全国的に有名だったが、現在は衰退。マツダの工場が近いことより関連会社も多くある。前述のように、広島市中央卸売市場 東部市場もある。

安芸区に本社を置く企業
 安芸矢野ニュータウンCATV組合
 スカイレールサービス
 タカキベーカリー
 マップス
 ロイヤルコーポレーション(広島クレーン学校・ロイヤルドライビングスクール)
 広島日野自動車

安芸区に拠点を置く企業
 日本製鋼所広島製作所

デパート・大規模商業施設
以下に記載する商業施設は大規模で広域集客力のある物に限定し、店舗の大まかな説明も記載している。百貨店はサテライト店舗でない物、ショッピングセンターは原則10,000m2以上(参照)としている。ただし、施設が集積しているなどしている場合は、例外的に掲載している場合も有る。

 区内に大規模な施設は存在しない。

教育

大学
私立
 広島国際学院大学

専門学校
 日本ウェルネススポーツ専門学校

高等学校
公立
 広島県立安芸南高等学校

中学校
公立
 広島市立瀬野川中学校
 広島市立阿戸中学校
 広島市立船越中学校
 広島市立矢野中学校
 広島市立瀬野川東中学校

小学校
公立
 広島市立瀬野小学校
 広島市立みどり坂小学校
 広島市立中野東小学校
 広島市立中野小学校
 広島市立畑賀小学校
 広島市立阿戸小学校
 広島市立船越小学校
 広島市立矢野西小学校
 広島市立矢野小学校
 広島市立矢野南小学校

幼稚園

公立
 広島市立船越幼稚園(船越)
 広島市立阿戸幼稚園(阿戸)
 広島市立瀬野幼稚園(瀬野)
 広島市立矢野幼稚園(矢野)

私立
 矢野みどり幼稚園(矢野)
 中野ルンビニ幼稚園(中野)
 ひかり幼稚園(畑賀)

保育園

公立
 広島市立中野保育園(中野)
 広島市立畑賀保育園(畑賀)
 広島市立阿戸保育園(阿戸)
 広島市立船越西部保育園(船越)
 広島市立船越南部保育園(船越)
 広島市立矢野中央保育園(矢野)
 広島市立矢野東保育園(矢野)
 広島市立矢野西保育園(矢野)

私立
 光明寺保育園(船越)
 船越町めぐみ保育所(船越)
 矢野みどり保育園(矢野)
 中野めいわ保育園(中野)
 のんの・みどり坂保育園(瀬野)
 のんの保育園(瀬野)
 上瀬野保育園(瀬野)

交通

鉄道
 山陽本線(西日本旅客鉄道)
 駅:瀬野駅 - 中野東駅 - 安芸中野駅
 安芸区と東広島市に跨って、瀬野八(急勾配の坂区間)がある。
 安芸区のうち、旧船越町の地域には海田市駅が最寄りである。
 呉線(西日本旅客鉄道)
 駅:矢野駅
 スカイレールサービス広島短距離交通瀬野線(スカイレールサービス)
 駅:みどり口駅 - みどり中街駅 - みどり中央駅(全線区内)

※ その他、山陽新幹線が東広島駅 - 広島駅間で当区を2度通過しているが、すべてトンネル区間である。

バス
 広電バス - 旧船越町、旧矢野町
 芸陽バス - ほぼ全域
 坂町循環バス - 安芸南高校前バス停が安芸区内に位置する(芸陽バスと共用)。
※2003年3月31日までは、中国JRバスも走っていた。

道路
 一般国道
 国道2号
 国道31号
 県道
 広島県道34号矢野安浦線
 広島県道84号東海田広島線
 広島県道85号下瀬野海田線
 広島県道151号府中海田線
 広島県道164号広島海田線
 広島県道174号瀬野呉線
 広島県道274号瀬野船越線
 広島県道276号矢野海田線
 広島県道335号津江八本松線

史跡・歴史的建造物
広島市の文化財(1) 有形文化財:建造物・広島市の文化財(10) 記念物:史跡・広島市の文化財(11) 記念物:名勝・広島市の文化財(12) 記念物:天然記念物・広島市の文化財(13) 登録文化財より。
 史跡(県指定)
 矢野城跡
 官立綿糸紡績工場跡
 史跡(市指定)
 中野砂走の出迎えの松
 新宮古墳
 天然記念物(市指定)
 切幡神社の大ケヤキとシイ林

安芸区出身の有名人
 嘯月庵雲僲(日本画家)矢野出身
 夏目義徳(漫画家)矢野出身
 細川俊夫(作曲家・指揮者)
 小早川毅彦(元プロ野球選手・野球解説者)矢野出身
 山岡泰輔(プロ野球選手)中野出身
 佐藤康之(元プロサッカー選手)矢野出身
 茶島雄介(プロサッカー選手)矢野出身
 森崎浩司(元プロサッカー選手)矢野出身
 森崎和幸(元プロサッカー選手)矢野出身
 エナミカツミ(イラストレーター)
 角川博(演歌歌手・タレント)船越出身
 藤本義彦(国際政治学者)
 濱田真実(歌手・ボイストレーナー)
 SUEMITSU & THE SUEMITH(シンガーソングライター・作曲家・歌手)
 宮田昇(漫才)

市外局番・郵便番号
 市外局番は区内全域082になる。
 郵便番号は以下の通りとなっている。
 海田郵便局(海田町):736-00xx、736-85xx、736-86xx、736-87xx、739-03xx
 熊野郵便局(熊野町):731-42xx

脚注

注釈

出典

関連項目

 瀬野川町・熊野跡村・船越町・矢野町 - 安芸区に編入された旧町村
 安芸市 - 高知県にある同名の自治体

外部リンク
 広島市 安芸区役所

広島市の区

安芸区


Präludium und Fuge F-Dur, BWV 880, bilden ein Werkpaar im 2. Teil des Wohltemperierten Klaviers, einer Sammlung von Präludien und Fugen für Tasteninstrumente von Johann Sebastian Bach.

Präludium
Dieses Präludium enthält weder nennenswerte motivische noch rhythmische Gestaltung. Die 72 Takte bestehen hauptsächlich aus zahllosen, sanft auf- und absteigenden Sekundschritten, die sich auf einen vier- bis fünfstimmigen homophonen Satz reduzieren lassen. Auffallend ist die ausgewogene Gliederung in mehrere, meist 16-taktige Teile, mit einer Rückkehr in die Tonika ab Takt 57, die quasi als Reprise angelegt ist.

In der formalen Rundung und Ausdehnung geht die Präludien-Funktion fast verloren – zu Gunsten eines in sich geschlossenen Stückes von klassischer Schönheit und Ausgewogenheit. Die nachfolgende Fuge ist jedoch genügend originell, um dazu ein Gleichgewicht herstellen zu können.

Fuge
Obwohl Hermann Keller diese dreistimmige Fuge für "keine der bedeutenderen" hielt, gehört das Thema mit der progressiven Struktur 1+1+2 Takte sowie der Motivik a-a'-b zu einem Thementyp, der in der Wiener Klassik stiltypisch wurde. Bach notiert das Thema volltaktig mit Pausenbeginn, um den melodischen Höhepunkt im vierten Takt auf einen schweren Taktteil fallen zu lassen.

Nach den ersten zwei Themeneinsätzen und dem dritten Einsatz in Takt 14 folgt ein weiterer, überzähliger Einsatz in Takt 21. Danach erscheinen bis zum Eintritt des Themas in Takt 52 in der Mittelstimme nur Thementeile, die mit dem Beginn des Präludiums in Beziehung gebracht werden können. Takt 71/72 moduliert nach f-Moll, das bis Takt 88 erhalten bleibt – wohl einer der längsten Moll-Einschübe in einer Dur-Fuge. An dessen Ende steht ein Themeneinsatz, der von f-Moll bis zum abschließenden Takt 99 nach F-Dur zurückführt, mit einer auffallenden verminderten Quarte von a1 nach des2 in Takt 86/87. Ab Takt 89 wird der Themeneinsatz im Bass durch 32stel-Figuren in der rechten Hand begleitet, die das Motiv aus Takt 45 wieder aufnehmen. – Die Originalität der Fuge macht diese in hohem Maße bedeutend.

Einzelnachweise

Literatur
 Peter Benary: J. S. Bachs Wohltemperiertes Klavier: Text – Analyse – Wiedergabe. MN 718, H. & B. Schneider, Aarau, 2005.
 Alfred Dürr: Johann Sebastian Bach – Das Wohltemperierte Klavier. 4. Auflage. Bärenreiter Werkeinführungen, 2012, ISBN 9783761812297.
 Cecil Gray: The forty-eight Preludes and Fugues of J.S. Bach. Oxford University Press, 1938.

Weblinks

 Hermann Keller: BWV 880

Wohltemperiertes Klavier

Präludium und Fuge F-Dur BWV 880 (Das Wohltemperierte Klavier, II. Teil)


Buxières-les-Mines est commune Francicum 1038 incolarum (anno 2010) praefecturae Elaveris in Franciae regione Arvernia.

 Index communium praefecturae Elaveris

Nexus externi

 Buxières-les-Mines pagina interretialis

Communia praefecturae Elaveri
Loci habitati praefecturae Elaveri

Buxières-les-Mines


Aktobe FK — Qazaxıstanın futbol klubu

Tarixi

1967-ci ildə yaradılıb.

Uğurları

3 dəfə Avropa kuboklarında iştirak edib.

 4 dəfə Qazaxıstan Çempionu - 2005, 2007, 2008, 2009
 1 dəfə Qazaxıstan Kubokunun qalibi - 2008
 2 dəfə Qazaxıstan Supekubokunun qalibi - 2008, 2010
 2 dəfə Birlik Kubokunun finalçısı - 2009, 2010

Xarici keçidlər

 Rəsmi sayt
 Fan sayt

Qazaxıstan futbol klubları
1967-ci ildə yarananlar

Aktobe FK


, also known by his Chinese style name , was a bureaucrat of the Ryukyu Kingdom.

Biography
Ikegusuku Antō was the second head of an aristocrat family called Mō-uji Ikegusuku Dunchi (). His father was Aragusuku Anki.

Antō served as a member of Sanshikan during Shō Gen and Shō Ei's reign. He was dispatched as congratulatory envoy to Ming China together with Sai Chōki () to celebrate the investiture of Crown Prince Zhu Yijun (later Wanli Emperor) in 1569.

Disappearance
In 1579, Chinese envoys would come to Ryukyu to install Shō Ei as the new king. But Ryukyu was suffering from famine in this year. Antō was sent to China to ask for postponement, but his ship was caught in a storm and disappeared in the sea and was never seen again.

See also
List of people who disappeared mysteriously at sea

References

|-

1570s missing person cases
16th-century Ryukyuan people
Deaths due to shipwreck at sea
Missing person cases in China
People lost at sea
People from the Ryukyu Kingdom
Ryukyuan people
Sanshikan
Ueekata
Year of death unknown

Ikegusuku Antō


Azər-Türk Bank Açıq Səhmdar Cəmiyyəti 25 may 1995-ci ildə təsis edilmiş, Azərbaycan Respublikasının Mərkəzi Bankının 29 iyun 1995-ci il tarixli  234 nömrəli lisenziyası ilə 11 iyul 1995-ci ildən fəaliyyətə başlamışdır. Azərbaycan Respublikasının Mərkəzi Bankı tərəfindən verilmiş bank lisenziyası, Banka milli və xarici valyutada fiziki və hüquqi şəxslərdən depozitlər və ya digər qaytarılan vəsaitlər cəlb etmək, öz adından və öz hesabına kreditlər vermək, habelə müştərilərin tapşırığı ilə köçürmə və hesablaşma-kassa əməliyyatlarını məcmu halda həyata keçirmək hüququ verir. Bank öz hesabına və ya müştərilərin hesabına qiymətli metalların və daş-qaşların satın alınması və satılması, qiymətli metalların əmanətə cəlb edilməsi və yerləşdirilməsi üzrə fəaliyyət növləri istisna olmaqla, "Banklar haqqında" Azərbaycan Respublikası Qanunu ilə nəzərdə tutulmuş digər fəaliyyət növlərini də həyata keçirir.

 "Azər Türk Bank" ASC Türkiyə, ABŞ, İngiltərə, Almaniya və Rusiya bankları ilə müxbir münasibətlərə malikdir.  Korporativ və fiziki müştərilərəbank məhsul və xidmətlərinin geniş spektrini təklif edir.

Bank Bakı Banklararası Valyuta Birjası, Azərbaycan Banklar Assosiasıyası, Bakı Fond Birjası, Hökumət Ödəniş Portalının , habelə Western Union, UPT, Contact və Monex beynəlxalq təcili pul köçürmə sistemləri, eyni zamanda SWIFT, MasterCard və Visa beynəlxalq  ödəniş sistemlərinin üzvü və tərəfdaşıdır.

Səhmdarlar

Hazırda, nizamnamə kapitalı 50,000,000.00 AZN təşkil edən Bankın səhmdarları:
 Azərbaycan Respublikası Əmlak Məsələləri Dövlət Komitəsi  (75.00%)
 Türkiyə Respublikasının Ziraat Bankı (12,37 %)
 "AzRe Təkrarsığorta" ASC (6.55%)
 "Qala Həyat" Sığorta Şirkəti ASC (5.00%)
 Ziraat Bank İnternational (1.08%).

Baş ofis

Bakı şəhəri, C.Məmmədquluzadə küç. 85; 192/193Telefon: 12 945 +994 12 945

WhatsApp: 55 7770 945 +994 55 7770 945

https://atb.az

Azərbaycan bankları
1995-ci ildə Azərbaycanda yarananlar
25 mayda yarananlar

Azər-Türk Bank


est une espèce de fourmis invasives qui serait originaire des steppes d'Asie Mineure. Son aire de répartition naturelle est répartie sur la Turquie, la Russie et l'Iran.

L'espèce vit en supercolonie polygyne. Un accouplement à l'intérieur du nid favorise un degré élevé de polygynie. Elles sont très agressives avec les espèces locales. Elle peut exploiter une grande variété de sources alimentaires, mais se nourrit surtout d'insectes et de miellat.

Une espèce invasive
Elle a été repérée pour la première fois à Budapest en 1974. Elle s'est ensuite établie en Grèce, Turquie, Géorgie, Bulgarie, Croatie, Hongrie, Roumanie, Pays-Bas, France, Portugal, Espagne, Allemagne, Italie, Danemark, Pologne et enfin en Belgique dans deux localités éloignées.

En Europe, son introduction accidentelle est probablement dû à des importations de terre et de gazon adhérant à des plantes en pot. En tant qu'espèce invasive, elle peut avoir un impact négatif direct ou indirect sur diverses espèces. De nombreux groupes de pollinisateurs indigènes peuvent ainsi être touchés par des effets négatifs de Lasius neglectus, dont des fourmis, des papillons et des syrphes. Elle impacte les fourmis et d'autres arthropodes locaux par compétition et par prédation.

Références

Voir aussi

Lien externe

 Répartition en France sur antarea.fr.
 Répartition en Wallonie
  Van Loon, A. J.; Boomsma, J. J.; Andrasfalvy, A. 1990. A new polygynous Lasius species (Hymenoptera: Formicidae) from central Europe. I. Description and general biology. Insectes Soc. 37: 348-362   (consulté le )

 Référence Antbase : Lasius neglectus
  Ant invader knocks on UK's door .

Formicinae
Espèce de Fourmis (nom scientifique)
Espèce envahissante
Insecte décrit en 1990

Lasius neglectus


An Myotis tricolor in uska species han Chiroptera nga syahan ginhulagway ni Temminck hadton 1832. An Myotis tricolor in nahilalakip ha genus nga Myotis, ngan familia nga Vespertilionidae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Myotis

Myotis tricolor


Termodinamika — makroskopik cisimlərin daxili durumunu tarazılıqda öyrənən elm. Başqa sözlə termodinamika qarşılıqlı çevrilmə və enerji ötürülməsini öyrənən elmdir.
Fizika elminin əsas bölmələrindən biridir.

Xarakteristika

Termodinamika enerjinin və qanunların bir növdən digərinə çevrilmələrini öyrənən elm sahəsidir. İşçi maddələrin köməyi ilə istilik və mexaniki enerjilərin qarşılıqlı çevrilməsinə baxılan hissəsi texniki termodinamika adlanır. Bir-biri ilə və ətraf mühitlə qarşılıqlı əlaqəsi olan cisimləri göstərən termodinamik sistem texniki termodinamikanın əsaslarından biridir. Termodinamik sistemlərə misal olaraq silindrdə porşenin hərəkəti ilə genişlənən və ya sıxılan qazları göstərmək olar.

Termodinamik sistem olan konkret fiziki şərtləri təyin etmək üçün para-metrlərin vəziyyəti adlanan göstəricilərdən istifadə olunur. Əsas parametrlərə temperatur T, təzyiq P və həcm V (və ya xüsusi həcmin əksi olan sıxlıq ρ) daxildir. Termodinamik sistemdə işçi maddənin vəziyyətinin dəyişmə ardıcıllığı termodinamik proses adlanır. Termodinamikada vahid sahəyə düşən qüvvəyə təzyiq deyilir. Termodinamikada qüvvə vahidi olaraq Nyuton (N), sahə vahidi isə metr kvadratı (m²) qəbul olunduğundan, təzyiq N/m² ilə ölçülür.

Təzyiq 2 yerə bölünür: mütləq və izafi təzyiqlər. Mütləq təzyiqdə işçi maddənin qabın daxilindəki həqiqi təzyiqi başa düşülür. İzafi təzyiqdə mütləq təzyiqlə ətraf mühit arasındakı təzyiqlər fərqi başa düşülür. Bu fərqləri ölçən cihaz manometr adlanır.

Qapalı qabda yerləşən qazın təzyiqi atmosfer təzyiqindən kiçik olarsa, belə qazın seyrəkliyini başqa sözlə vakuumunu manometrlə deyil, vakuummetrlə ölçmək lazım gəlir. Kiçik təzyiqləri ölçmək üçün içərisinə su, civə və ya digər maye doldurulmuş mayeli cihazlardan istifadə olunur.

Termodinamik faza
Termodinamik faza, maddənin başqa hissələrindən kəskin sərhədlə ayrılan fiziki bircins hissəsinə deyilir [1].

Xarici şəraitdən (temperatur, təzyiq və b.) asılı olaraq maddə müxtəlif fazalarda ola bilər. Fazaların sayı aqreqat hallarının sayından çoxdur. Eyni bir aqreqat halında bir neçə faza ola bilər.

Fazalara misallar
— Bərk, maye və qaz (məsələn, buz, su və su buxarı) ;

— Tərkibi eyni olub fərqli quruluşa malik olan kristallar (məsələn, almaz və qrafit) ;

— Normal və ifratkeçirici halda olan metallar;

— Paramaqnit və ferromaqnit;

— Paraelektrik və seqnetoelektrik və s.

Faza və komponent anlayışlarını fərqləndirmək lazımdır. Komponent – sistemin elə hissəsidir ki, onun tərkibi sistemin qalan hissələrinin tərkibindən asılı olmasın. Müxtəlif qazların qarışığı (müxtəlif qazlar istənilən nisbətdə tam qarışır) birfazalı, lakin çoxkomponentli sistemdir (komponentlərin sayı sistemdə olan müxtəlif qazların sayı qədərdir). Digər tərəfdən, su və onun üzərindəki su buxarı birlikdə ikifazalı, lakin birkomponentli sistemdir (hər iki faza eyni  molekullarından ibarətdir).

Müəyyən şəraitdə maddə eyni zamanda iki və daha artıq fazada ola (yanaşı yaşaya) bilər. Məsələn, normal atmosfer təzyiqində  () temperaturda buz və su; maye və onun üzərindəki buxar. Molekullar bir fazadan digərinə keçdiyinə görə bu fazaların hər biri açıq sistemdir. (Zərrəciklərin sayı dəyişməyən sistemlərə termodinamikada qapalı sistemlər, dəyişən sistemlərə isə açıq sistemlər deyilir.) Müəyyən şərtlər ödəndikdə bu açıq sistemlər tarazlığa gəlir.

Maddənin bərk və maye fazalarınn eyni zamanda yaşaya bildiyi tempertur ərimə temperaturu adlanır. Kristal cisimlərin ərimə temperaturu maddənin növündən başqa, təzyiqdən də asılıdır. Ərimə temperaturundan kiçik temperaturlarda məddə yalnız bərk, bundan böyük temperaturlada isə yalnız maye halında ola bilər.

Maye və onun üzərindəki buxar misalında fazaların tarazlığı üçün onların temperaturları (istilik tarazlığı şərti), təzyiqləri (mexaniki tarazlıq şərti) və bir fazadan digərinə və əksinə keçən molekulların sayı (maddi tarazlıq şərti) eyni olmalıdır.

Birkomponentli (eyni molekullardan ibarət) sistemin maye və ya qaz halında olması təkcə maddənin növündən və temperaturdan yox, həm də təzyiqdən asılıdır. Temperaturun hər bir qiymətinə uyğun elə bir təzyiq vardır ki, bu təzyiqdə maddə eyni zamanda həm maye, həm də qaz halında mövcud ola bilər.

Maddənin eyni zamanda həm maye, həm də qaz halında mövcud ola bildiyi hallar  müstəvisində bir əyri ilə ifadə olunur (Şəkil 1-də AB əyrisi). Bu əyri fazaların tarazlıq əyrisi adlanır. Tarazlıq əyrisi  müstəvisini iki hissəyə bölür. Əyrinin sol tərəfindəki hallarda yalnız maye faza, sağ tərəfindəki hallarda isə yalnız qaz fazası mümkündür. Tarazlıq əyrisi üzərindəki hallarda hər iki faza yanaşı yaşayır, yəni maye və qaz fazaları tarazlıqdadır. Əyri boyunca hərəkət etdikdə tarazlıq pozulmur, lakin maddənin müxtəlif fazalarının nisbi miqdarı dəyişir.

Əgər təzyiqin verilmiş  qiymətində temperaturu artırmaqla (xaricdən istilik verməklə) sistemin halını dəyişdirsək sistem  halından tarazlıq əyrisi ilə kəsişənə qədər bircins olaraq maye halında qalır, əyri üzərindəki  nöqtəsinə uyğun olan halda sistem təbəqələşir, yeni faza-qaz fazası yaranır. Bu nöqtəyə uyğun halda sistemə xaricdən istilik verilməsinə baxmayaraq sistemin temperaturu dəyişmir, ona görə ki, verilən istilik mayeni buxara çevirməyə sərf olunur. Mayenin hamısı buxara çevrildikdən sonra buxarın temperaturu artır və sistem  halına keçir.

Üçqat nöqtə
Xüsusi şəraitdə maddənin üç aqreqat halı eyni zamanda tarazlıqda ola bilər. Bunun üçün hər üç fazanın temperaturu təzyiqi və kimyəvi potensialı eyni olmalıdır. Bu, təzyiq və temperaturun yalnız bir qiymətində mümkündür. (P, T) müstəvisində həmin nöqtə üçqat nöqtə adlanır (Şəkil 2-də O nöqtəsi). Buz, su və su buxarı üçün üçqat nöqtənin koordinatları: P0 = 0,006 atm , T0 = 273K [1].

Üçqat nöqtədən kənar hallarda sistem yalnız bir fazada (bərk, maye və qaz) və ya iki fazanın tarazlığı halında olur. Cüt-cüt fazaların tarazlıq əyriləri olan AO (bərk-qaz), BO (bərk-maye) və KO (maye-qaz) əyriləri üçqat nöqtədə kəsişirlər.

Maye-qaz tarazlıq əyrisi (P, T) K nöqtəsində qurtarır. Bu nöqtəyə kritik (böhran) nöqtə deyilir. Kritik nöqtəyə uyğun kritik halda maye ilə onun buxarı arasında fərq yox olur.

Bərk-qaz və bərk-maye tarazlıq əyriləri üzərində isə kritik nöqtə müşahidə olunmur. Üçqat nöqtədən başlayan bərk-qaz tarazlıq əyrisi koordinat başlanğıcında qurtarır, bərk-maye tarazlıq əyrisi isə sonsuzluğa qədər uzanır.

Təzyiqin P< P0 qiymətlərində temperaturu artırdıqda bərk faza mayeyə çevrilmədən birbaşa qaz fazasına keçir. Bu hadisə sublimasiya, əks proses isə desublimasiya adlanır.

Maddənin bərk və maye fazalarınn eyni zamanda yaşaya bildiyi tempertur ərimə temperaturu adlanır. Kristal cisimlərin ərimə temperaturu maddənin növündən başqa, təzyiqdən də asılıdır. Verilmiş təzyiqdə ərimə temperaturundan kiçik temperaturlarda məddə yalnız bərk, bundan böyük temperaturlada isə yalnız maye halında ola bilər.

Təzyiqin P0< P< PK intervalında temperatur artarkən sistem ardıcıl olaraq hər üç fazadan keçir: bərk→maye→qaz.

Təzyiqin P> PK qiymətlərində temperaturu artırdıqda sistem OB əyrisini kəsərək bərk fazadan maye fazaya keçir, temperaturun T> T(0) qiymətlərində isə sistem OK əyrisini kəsmir-K nöqtəsindən yuxarıdan keçir (bu halda maye və qaz eyni zamanda mövcud olmur).

Faza keçidi(faza çevrilməsi)
Xarici şəraitin (temperatur, təzyiq və b.) dəyişməsi nəticəsində maddənin bir termodinamik fazadan digərinə keçməsi faza keçidi (faza çevrilməsi) adlanır[1]. Faza keçidi zamanı maddənin halını xarakterizə edən kəmiyyətlərdən biri və ya bir neçəsi sıçrayışla dəyişir.

Bütün təcrübi faktları təhlil edərək Erenfest 1933-cü ildə faza keçidlərinin təsnifatını vermişdir. Bu təsnifata görə faza keçidləri iki növə bölünür: birinci və ikinci növ faza keçidi.

Birinci növ faza keçidləri elə keçidlərə deyilir ki, keçid nöqtəsində sistemin Gibbs termodinamik potensialı (və kimyəvi potensialı) kəsilməz, lakin bu potensialın birinci törəmələri ilə təyin olunan fiziki kəmiyyətlər (entropiya və həcm) sıçrayışla dəyişsin.

İkinci növ faza keçidləri elə keçidlərə deyilir ki, keçid nöqtəsində sistemin Gibbs termodinamik potensialı (kimyəvi potensial) və bu potensialın birinci törəmələri ilə təyin olunan fiziki kəmiyyətlər (entropiya və həcm) kəsilməz, lakin Gibbs potensialının ikiinci törəmələri ilə təyin olunan fiziki kəmiyyətlər (istilik tutrumu, sıxılma, istidən genişlənmə əmsalı) sıçrayışla dəyişsin.

Termodinamik potensiallar
Termodinamik potensiallar (termodinamik funksiyalar) — termodinamik sistemin tarazlıq halı haqqında bütün məlumatları özündə saxlayan funksiyalardır. Termodinamik potensiallardan hər hansı birini bilməklə sistemə aid olan bütün termodinamik parametrləri və onlar arasında ümumi münasibətləri tapmaq olur.

Qapalı sistemin termodinamik potensialları
Qapalı (zərrəciklərinin sayı dəyişməyən) sistemlərdə adətən 4 termodinamik potensial daxil edilir [1]: daxili enerji, entalpiya (istilik funksiyası), sərbəst enerji (Helmhols potensialı) və Gibbs potensialı.

Bu potensialların hamısının ölçüsü enerji vahididir. Onların mütləq qiyməti məlum olmur, yəni müəyyən sabit (bu sabit mütləq sıfırda daxili enerjinin qiymətidir) dəqiqliyi ilə tapılırlar. Lakin bu qeyri-müəyyənlik termodinamik parametlərin tapılmasına mane olmur, çünki bu parametrlər termodinamik potensialların dəyişməsi-onların birinci və ya ikinci tərtib xüsusi törəmələri kimi ifadə oluna bilir.

Termodinamik parametrlər-sistemin halını ifadə etməyə imkan verən kəmiyyətlərdir. Həcm (), entropiya (), təzyiq () və temperatur () termodinamik parametrlərdir.

Qapalı sistemin tarazlıq halında sistemə məxsus termodinamik potensialların hər biri 2 dəyişənin funksiyası kimi ifadə olunur. Bu sərbəst dəyişənlərə termodinamik potensialın təbii dəyişənləri deyilir.

Aydındır ki, termodinamik potensialların qiyməti sistemin termodinamik fazasından asılıdır.

Sistemin termodinamik parametrlərinin və onlar arasında ümumi münasibətlərin termodinamik potensiallar daxil etməklə öyrənilməsi metodu termodinamik potensiallar metodu adlanır.

Daxili enerji
Cismlə bağlı hesablama sistemində onun bütün zərrəciklərinin hərəkəti və qarşılıqlı təsiri ilə bağlı olan bütün enerjilərin cəminə daxili enerji deyilir.

 və -nin funksiyası kimi ifadə olunan daxili enerji termodinamik potensial adlanır, yəni temodinamik potensial kimi daxili enerjinin təbii dəyişənləri  və -dir: . Daxili enerjinin dəyişməsi termodinamikanın birinci qanunu ilə müəyyən edilir:

.

Burada  – sistem 1 halından 2 halına keçəndə daxili enerjisinin dəyişməsi,  – bu prosesdə sistemin aldığı () və ya verdiyi () istilik miqdarı,  sistem üzərində xarici qüvvələrin gördüyü işdir (sıxılmada , genişlənmədə ).

Qeyd edək ki, sistemin özünün gördüyü iş  .

Diferensial şəkildə termodinamikanın birinci qanunu:

.

İzoxor () prosesdə iş görülmədiyi üçün sistemə verilən (alınan) istilik miqdarı onun daxili enerjisinin dəyişməsinə bərabər olur: .

 və termodinamikanın ikinci qanununa görə  olduğunu nəzərə aldıqda daxili enerjinin dəyişməsini diferensial formada belə yazmaq olar:

Sonuncu tənlikdən görünür ki, daxili enerjinin həcm və entropiyadan  asılılığını bilsək digər iki parametri – temperatur və təzyiqi daxili enerjinin xüsusi törəmələri kimi hesablamaq olar:

,  .

Mötərizənin aşağısında göstərilən kəmiyyət törəmə alınarkən sabit götürülür.

 asılılığı təkcə  və  – nin deyil, istənilən digər termodinamik kəmiyyətlərin tapılmasına imkan yaradır. Məsələn, izoxor () prosesdə  olduğu üçün, sabit həcmdə istilik tutumu  daxili enerjinin törəməsi kimi aşağıdakı şəkildə ifadə olunur:

.

Entalpiya (İstilik funksiyası)
Entalpiya, dəyişməsi izobar () prosesdə sistemə verilən (ondan alınan) istilik miqdarına bərabər olan kəmiyyətdir. Entalpiya

düsturu ilə təyin edilir. Buradan

. Bu ifadədə  olduğunu nəzərə alsaq entalpiyanın dəyişməsi üçün

alarıq. Buradan alınır ki, termodinamik potensial olaraq entalpiyanın təbii dəyişənləri entropiya və təzyiqdir: .

Sonuncu tənlikdən görünür ki, entalpiyanın entropiya və təzyiqdən asılılığını bilsək digər iki parametri – temperatur və həcmi onun xüsusi törəmələri kimi tapmaq olar:

,  .

 asılılığı məlum olduqda istənilən termodinamik kəmiyyəti tapmaq olar. Məsələn, izobar () prosesdə  olduğu üçün, sabit təzyiqdə istilik tutumu

.

Termodinamik potensial olaraq daxili enerji və entalpiya funksiyalarının əlverişli olmayan bir cəhəti var – onların təbii dəyişənlərindən biri təcrübədə birbaşa ölçülə bilməyən kəmiyyət olan entropiyadır. Ona görə də təbii dəyişənləri ölçülə bilən ,, parametrləri olan termodinamik potensiallar daxil edilir.

Sərbəst enerji (Helmhols potensialı)
Sərbəst enerji, dəyişməsi izotermik () prosesdə görülən işə bərabər ola kəmiyyətdir. Başqa sözlə, sərbəst enerji daxili enerjinin işə çevrilə bilən hissəsidir.

Sərbəst enerji

düsturu ilə təyin edilir ( -ə bəzən bağlı enerji deyilir). Buradan  . Bu ifadədə  olduğunu nəzərə alsaq sərbəst enerjinin dəyişməsi üçün

alarıq. Buradan alınır ki, termodinamik potensial olaraq sərbəst enerjinin (Helmhols potensialının) təbii dəyişənləri həcm və temperaturdur: .

Sonuncu tənlikdən görünür ki,  asılılığını bilsək digər iki parametri – təzyiq və entropiyanı onun xüsusi törəmələri kimi tapmaq olar:

,  .

 asılılığı məlum olduqda istənilən termodinamik kəmiyyəti tapmaq olar.

Gibbsin termodinamik potensialı
 işarə edək (bu ifadəni belə də yazmaq olar:  . Onda

. Bu ifadədə yuxarıda alınmış  münasibətini nəzərə alsaq:

.

Təbii dəyişənləri  və  olan  funksiyası Gibbsin termodinamik potensialı adlanır. Termodinamik tədqiqatlarda Gibbs potensialından daha çox istifadə edilir. Bu, onunla bağlıdır ki, mürəkkəb sistemin tarazlıq halında Gibbs potensialının təbii dəyişənləri olan T və P sistemin hər yerində eyni olur.

Sonuncu tənlikdən görünür ki,  funksiyasının açıq şəkliniı bilsək həcmi və entropiyanı tapa bilərik:

,  .

 asılılığı məlum olduqda istənilən termodinamik kəmiyyəti və termodinamik əmsalları tapmaq olar.

Sistemin makroskopik halını təyin edən parametrlərdən birinin dəyişməsinin digərini necə dəyişdiyini göstərən və təcrübədə ölçülə bilən kəmiyyətlərə termodinamik əmsallar deyilir.

İstilik tutumu (izoxor və izobar prosesdə istilik tutumu), təzyiqin izoxor termik əmsalı, izotermik sıxılma əmsalı və b. termodinamik əmsallardır.

Açıq sistemin termodinamik potensialları
Zərrəciklərinin sayı dəyişməyən sistemlərə qapalı, dəyişən sistemlərə isə açıq sistemlər deyilir.

Məsələn, qapalı qabda olan maye və onun üzərində doymuş buxar bir yerdə qapalı sistemdir, lakin bu qabdakı maye (eləcə də buxar) açıq sistemdir: temperatur və ya həcm dəyişdikdə maye və buxar fazalarda olan molekulların sayı dəyişir.

Başqa misallar:

— bir-biri ilə kontaktda olan bərk və maye fazaların hər biri açıq sistemdir (sistemə istilik verdikdə fazalardakı molekulların sayı dəyişir);

— qapalı qabda qabın divarları ilə tarazlıqda olan foton qazı (divarın temperaturu dəyişdikdə fotonların sayı dəyişir);

— kristallarda fonon qazı (kristalın temperaturu dəyişdikdə fononların sayı dəyişir);

— yarımkeçiricilərdə keçirici zonada olan elektronlar, eləcə də valent zonada olan deşiklər (temperatur dəyişdikdə onların sayı dəyişir);

— kimyəvi reaksiyalar zamanı komponentlər (reaksiya prosesində hər bir komponentin zərrəciklərinin sayı dəyişir) və s.

Açıq sistemlərin termodinamik halı yuxarıda qeyd etdiyimiz dörd parametrdən (həcm — V, entropiya — S, təzyiq — P və temperatur — T) başqa, sistemdə olan zərrəciklərin sayı ilə təyin olunur. Ona görə də tarazlıq halında açıq sistemə məxsus termodinamik potensialların hər biri iki deyil, üç dəyişənin funksiyası kimi ifadə olunur: üçüncü dəyişən zərrəciklərin sayıdır.

Qeyd edək ki, yuxarıda tanış olduğumuz dörd termodinamik potensialın hamısı additiv kəmiyyətdir — onların qiyməti zərrəciklərin sayı ilə düz mütənasibdir [1,2]. Zərrəciklərinin sayı dəyişən sistemlərin halını təsvir etmək üçün kimyəvi potensial (μ) anlayışından istifadə edilir.

Kimyəvi potensial – iş görmədən sistemə bir zərrəcik əlavə edəndə sistemin enerjisinin dəyişməsinə bərabər olan kəmiyyətdir.

Sistemdəki zərrəciklərin sayı N qədər dəyişəndə onun enerjisinin dəyişməsi μN — ə bərabər olar, deməli, termodinamik potensialların yuxarıda verilmiş ifadələrinin hər birinə μN həddi əlavə olunmalıdır. Beləliklə, termodinamik potensialların diferensialları üçün yaza bilərik:

,

,

,

.

Bu ifadələrdən görünür ki, kimyəvi potensialı termodinamik funksiyaların hər birini -ə görə diferensiallamaqla tapmaq olar:

Qeyd edək ki, müxtəlif hallarda kimyəvi potensial müxtəlif parametrlərin funksiyası olacaq. Məsələn, termodinamik potensial olaraq Gibbsin  termodinamik potensialını götürsək,  yalnız temperatur () və təzyiqin () funksiyasıdır və zərrəciklərin sayından () asılı deyil.

Böyük termodinamik potensial
Açıq sistemlərdə daha bir termodinamik potensial daxil edilir.  bərabərliyində olduğunu nəzərə alsaq: .

Diferensialı

ifadəsi ilə təyin olunan

funksiyasına böyük termodinamik potensial və ya omeqa-potensial deyilir. Bu funksiyanın təbii dəyişənləri ,  və -dür: . Bu funksiyanın açıq şəklini bilsək, zərrəciklərin sayını, təzyiqi, entropiyanı və s. tapa bilərik:

 ; ; .

Sistemə mexaniki təzyiq qüvvəsindən fərqli xarici qüvvələr təsir etdikdə, bu təsirlərə məxsus enerjiləri () də böyük termodinamik potensiala əlavə etmək lazımdır. Əgər açıq sistem xarici elektrik sahəsində olarsa,  , maqnit sahəsində olarsa, . Bu ifadələrdə  – xarici elektrik sahəsinin intensivliyi,  – bu elektrik sahəsinin təsiri ilə mühitdə yaranmış polyarizasiya vektoru,  – xarici maqnit sahəsinin intensivliyi,  – maqnit sahəsinin təsiri ilə mühitdə yaranan maqnitləşmə vektorudur.

Termodinamik əmsallar
Termodinamik əmsallar, sistemin makroskopik halını təyin edən parametrlərdən birinin dəyişməsinin digər parametrləri necə dəyişdiyini göstərən və təcrübədə ölçülə bilən kəmiyyətlərə deyilir. İstilik tutumu (izoxor və izobar prosesdə istilik tutumu), təzyiqin izoxor termik əmsalı, izotermik sıxılma əmsalı və b. termodinamik əmsallardır.

İstilik tutumu
Ədədi qiymətcə, sistemin (maddənin) temperaturunu bir dərəcə dəyişmək üçün lazım olan istilik miqdarına bərabər olan kəmiyyətə istilik tutumu deyilir [1].

Xüsusi istilik tutumu və molyar istilik tutumu anlayışlarından da istifadə edilir.

Bir kq (bir mol) maddənin temperaturunu bir dərəcə dəyişmək üçün lazım olan istilik miqdarına bərabər olan kəmiyyətə xüsusi (molyar) istilik tutumu deyilir.

İstilik tutumunu iki şəraitdə — izoxor () və izobar () şəraitdə ölçürlər.

İzoxor istililik tutumu : .

İzobar istililik tutumu: .

Burada -istilik miqdarı, -temperaturdur.

Həcmin istidən genişlənmə əmsalı
Ədədi qiymətcə, sistemin temperaturunu bir dərəcə dəyişdikdə onun vahid həcminin dəyişməsinə bərabər olan kəmiyyətə həcmin istidən genişlənmə əmsalı deyilir.

Bu əmsalı iki şəraitdə — izobar () və adiobat () şəraitdə ölçürlər.

Həcmin istidən izobar genişlənmə əmsalı :  .

Həcmin istidən adiobat genişlənmə əmsalı :  .

Burada -entropiyadır.

Təzyiqin termik əmsalı
Ədədi qiymətcə, sistemin temperaturunu bir dərəcə dəyişdikdə onun təzyiqinin nisbi dəyişməsinə bərabər olan kəmiyyətə təzyiqin termik əmsalı deyilir.

Bu əmsalı iki şəraitdə — izoxor () və adiobat () şəraitdə ölçürlər.

Təzyiqin izoxor termik əmsalı:  .

Təzyiqin adiobat termik əmsalı: .

Sıxılma əmsalı
Ədədi qiymətcə, sistemdə təzyiqi bir vahid dəyişdikdə onun vahid həcminin dəyişməsinə bərabər olan kəmiyyətə sıxılma əmsalı deyilir.

Bu əmsalı iki şəraitdə — izotermik () və adiobat () şəraitdə ölçürlər.

İzotermik sıxılma əmsalı:  .

Adiobat sıxılma əmsalı:.

Sıxılma əmsalının tərsi həcm modulu və ya statistik modul adlanır [1] :

, .

Makroskopik parametrlər kimi termodinamik əmsallar da termodinamik potensiallar metodu ilə hesablana bilər [1,2]. Bu əmsallar termodinamik potensialların ikinci tərtib törəmələri ilə ifadə olunur:

; ; ;

 ; .

Burada -sərbəst enerji ,  isə Gibbsin termodinamik potensialıdır.

İstinadlar

Ədəbiyyat
 B. M. Əsgərov. Termodinamika və statistik fizika. Bakı, 2005, 631 səh.
 Базаров. Термодинамика. Санкт-Петербург — Москва — Краснодар, 2010, 376 стр.

Termodinamika
Termodinamik proseslər
Fizikanın bölmələri
Fundamental fiziki anlayışlar
Kimya texnologiyası

Termodinamika


Furni (Graece ) sunt insulae Graeciae in mari Aegaeo inter Samum, Icariam et Patmum sitae, quae in demum Furni Corsearum (Δήμος Φούρνων Κορσεών) regionis Aegaei Borealis coniunctae sunt. Una cum Icaria unitatem Icariae regionalem formant.

De insulae nominibus
Reliquiae illustres insulas antiquite graves fuisse demonstrant. Apud antiquos "Corasiae" (Κορασιαί) sive "Corsiae" (Κορσειαί) appellatae sunt, Porphyrius Tyrius philosophus insulam principalem "Corseam" vocat. Geographus Venetus Benedictus Bordone insulas anno 1537 Italice "Fornelli" (Latine: fornaculas) dicit. In tabulis Ottomanicis nominibus "Melanthi", "Fortiole" et "Cursi" inveniuntur.

Nexus externi

Notae

!
Demi Graeciae
Aegaeum Boreale

Furni (Graecia)


est pedilusor Iaponiensis, et etiam Turmae Pediludicae Nationalis Iaponiae (1981 - 1983) lusor est.  inter alia cum turma Furukawa Electric lusit.

Societas pediludii
 1980-1990; Furukawa Electric

Nexus externi
 National Football Teams
 Japan National Football Team Database

Pedilusores Iaponiae

Hiroshi Yoshida


Трнава је насељено место града Јагодине у Поморавском округу. Према попису из 2011. било је 2448 становника.

Историја
До Другог српског устанка Трнава се налазила у саставу Османског царства. Након Другог српског устанка Трнава улази у састав Кнежевине Србије и административно је припадала Јагодинској нахији и Левачкој кнежини све до 1834. године када је Србија подељена на сердарства.

Демографија
У насељу Трнава живи 1729 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 36,8 година (36,8 код мушкараца и 36,8 код жена). У насељу има 666 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,36.

Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пораст у броју становника.

Референце

Литература

Спољашње везе

 Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (Fallingrain)
 Сателитска мапа (Wikimapia)
 Гугл сателитска мапа (Maplandia)
 План насеља на мапи (Mapquest)

Grad Jagodina
Naselja u Pomoravskom upravnom okrugu
Vikiprojekat geografija/Naselja u Srbiji

Трнава (Јагодина)


Stazona  (Italiane: Stazzona) est oppidum Italiae et municipium, circiter 650 incolarum, in Regione Langobardia et in Provincia Novocomensi situm. Incolae Stazonenses appellantur.

Insigne

Fractiones, vici et loci in municipio

Municipia finitima

 Langobardia (regio),
 Provincia Novocomensis,
 Novum Comum (urbs),
 Municipium Italiae.

Nexus externi
 Situs publicus

Pinacotheca

Notae

Municipia in provincia Novi Comi

Stazona


Universitas Nationalis Timorae Orientalis est studiorum universitas anno 2000 constituta, quamquam eius fundatio in universitate anno 1986 condita (cum Timora omnis sub Indonesiensium potestate adhuc esset) nititur, cuius nomen erat Universitas Timor Timur. Universitatis Nationalis Timorae Orientalis sedes est in urbe Dili, Timoriae Orientalis capite. Civitatis huius est quidem maximum altioris eruditionis institutum.

 Ioannes Paulus Tavares Esperança

!
Constituta 2000


Matthaeus Nykänen (natus Granivici in Finnia 17 Iulii 1963, mortuus anno 2019) fuit desultor nartatorius pristinus Finnicus, qui inter alia medalias quinque in Olympiis hiemalibus, novem in FIS Nordic World Ski Championships certaminibus mundanis nartationis desulturaeque, atque quinque in FIS Ski Flying World Championships certaminibus mundanis desulturae vicit; e quibus 19 medaliis decem aureae fuerunt. Praeterea 13 medaliis aureis in certaminibus desulturae Finnicis affectus est.

Longissimus saltus eius fuit 191 metrorum, qui tum (anno 1985) etiam longissimus in orbe terrarum saltus erat. Postea quidem desultores vel longius saltaverunt: anno 2015 saltus optimus 251,5 metrorum fuit.

Etiam postquam desulturā innotuit, in publico mansit: tria alba musica edit, sed etiam necessitudine tumultuosa cum uxore iterum iterumque in medium processit.

Nexus externi
 Matti Nykänen apud International Ski Federation (Anglice)

Desultores nartatorii Finniae

Matthaeus Nykänen


岩間駅(いわまえき)は、茨城県笠間市下郷にある東日本旅客鉄道(JR東日本)常磐線の駅である。

当駅は笠間市の南部に位置し(旧)岩間町の中心駅である。愛宕山と毎年12月の第3日曜日に悪態祭りが行われる愛宕神社、飯綱神社の最寄駅である。

歴史

 1895年(明治28年)11月4日:日本鉄道の駅として開業。
 1906年(明治39年)11月1日:日本鉄道が国有化され、官設鉄道の所属となる。
 1909年(明治42年)10月12日:線路名称制定により常磐線の所属となる。
 1949年(昭和24年)6月1日:日本国有鉄道が発足。
 1971年(昭和46年)10月1日:貨物の取り扱いが廃止。
 1984年(昭和59年)2月1日:荷物扱い廃止。
 1987年(昭和62年)4月1日:国鉄分割民営化に伴い、東日本旅客鉄道(JR東日本)の駅となる。
 2001年(平成13年)11月18日:ICカード「Suica」の利用が可能となる。
 2012年(平成24年)7月24日:橋上駅舎が完成。東西自由通路「あいろーど」・東口が使用を開始。発車メロディ変更。
 2019年(平成31年)1月31日:みどりの窓口の営業を終了。

駅構造
相対式ホーム2面2線をもつ地上駅で、橋上駅舎を有する。以前は中線があったので上下線が離れている。

JR東日本ステーションサービスが駅業務を受託する業務委託駅であり、友部駅が管理する。自動券売機・自動改札機が設置されている。夜間早朝は無人になるため乗車駅証明書発行機も設置されている。

岩間駅周辺整備事業により、橋上駅舎化、駅東西自由通路「あいろーど」、駅駐輪場、都市計画道路・駅東大通り線、国道355号線につながるアクセス道路の建設が行われ、2012年(平成24年)7月24日に完成した。現在では、都市計画道路が着手されている。

当駅から岩沼駅まで水戸総合指令室(CTC)で管理している。

のりば

(出典:JR東日本:駅構内図)

発車メロディ
発車メロディは2012年7月24日の橋上駅舎完成にあわせ、隣接する友部駅同様に、笠間市にゆかりのある歌手・坂本九の楽曲に変更された。

 1番線 「幸せなら手をたたこう」(友部駅の3 - 5番線の音色違い)
 2番線 「レットキス」

利用状況
JR東日本によると、2022年度(令和4年度)の1日平均乗車人員は1,105人である。

2000年度(平成12年度)以降の推移は以下のとおりである。

駅周辺

 すずらん群生地 - 難台山(なんたいさん)のふもとに旧・岩間町の花であったすずらんの群生地がある。
 すずらんロード商店街 - 上記にちなんで名付けられた。
 愛宕山 - 茨城百景にも指定されている愛宕山は桜の名所としても知られている。(当駅から車で約30分)
 笠間市役所岩間支所(旧・岩間町役場)
 岩間郵便局
 市営岩間駅西自転車駐車場

バス路線

茨城町方面への路線バス(茨城交通鯉渕営業所が運行)が発着する。

 下安居酒屋行 ※休校日運休

隣の駅
 東日本旅客鉄道(JR東日本)
 常磐線
 羽鳥駅 - 岩間駅 - 友部駅

脚注

記事本文

注釈

出典

利用状況

関連項目

 日本の鉄道駅一覧

外部リンク

 岩間駅発着バス時刻表

茨城県の鉄道駅
わま
日本鉄道の鉄道駅
日本国有鉄道の鉄道駅
東日本旅客鉄道の鉄道駅
常磐線
1895年開業の鉄道駅
笠間市の交通
笠間市の建築物

岩間駅


An Protoxerus aubinnii in uska species han Rodentia nga syahan ginhulagway ni Gray hadton 1873. An Protoxerus aubinnii in nahilalakip ha genus nga Protoxerus, ngan familia nga Sciuridae. Ginklasipika han IUCN an species komo kulang hin datos. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Protoxerus

Protoxerus aubinnii


Սպիտակ աստղի շքանշան (), Էստոնիայի Հանրապետության պետական պարգև։

Շքանշանը հաստատվել է 1936 թ.-ին էստոնացի ժողովրդի անկախության պատերազմի հիշատակին։

Սպիտակ աստղի շքանշանով պարգևատրվում են Էստոնիայի քաղաքացիները պետական ծառայությունում և տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատանքում ունեցած մեծ ներդրման համար, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիները, ովքեր ներդրում են ունեցել Էստոնիայի պետականության կայացման և պահպանման գործում։

Սպիտակ աստղի շքանշանը ունի հինգ հիմնական կարգ, ինչպես նաև մեկ հատուկ կարգ՝ շքանշանի վզնոց և մեկ մեդալի կարգ։

Սպիտակ աստղ շքանշանի կարգերը
Շքանշանի առաջին, երկրորդ և երրորդ կարգերը ունեն առանձին ձևավորում տղամարդկանց և կանանց համար։ Չորրորդ և հինգերորդ կարգերը ունեն համանման ձևավորում ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց համար։ Առաջին և երկրորդ կարգերը ունեն շքանշանի աստղ և նշան։ Երրորդից մինչև հինգերորդ կարգի շքանշանների հետ տրվում է միայն աստղը։

Սպիտակ աստղ շքանշանի գեղարվեստական ձևավորումը

Պատկերներ

Գրականություն
 Walter, Hannes. Eesti teenetemärgid. Estonian orders and decorations. — Tallinn։ Miniplast Pluss, 1998. — 396 lk. — ISBN 9985900170.

Արտաքին հղումներ
 Էստոնիայի պետական խորհրդանիշները.Սպիտակ աստղի շքանշան

Ծանոթագրություններ

Էստոնիայի շքանշաններ

Սպիտակ աստղի շքանշան


Վալդեոլմոս Ալալպարդո (), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Մադրիդ շրջանում՝ Մադրիդի ինքնավար մարզի կազմում։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Կուենկա դել Մեդիո Խարամա շրջանում։ Բնակչությունը՝ 2389 մարդ (ըստ 2006 թվականի)։ Տարածքը՝ 2,704 կմ²։ Քաղաքը պրովինցիայի վարչական շրջանից հեռու է 35 կմ։

Արտաքին հղումներ
 Պաշտոնական էջ

Մադրիդ ինքնավար համայնքի բնակավայրեր

Վալդեոլմոս Ալալպարդո


An Vijayachelys silvatica in uska species han Testudines nga ginhulagway ni Henderson hadton 1912. An Vijayachelys silvatica in nahilalakip ha genus nga Vijayachelys, ngan familia nga Geoemydidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Vijayachelys

Vijayachelys silvatica


Lienzingen ist ein Stadtteil von Mühlacker im baden-württembergischen Enzkreis in Deutschland. Der Ort war bis zum 5. Juli 1975 eine selbstständige Gemeinde und wurde in der Gebietsreform in Baden-Württemberg zwangseingemeindet. Im Jahr 2020 hatte Lienzingen 2065 Einwohner. Lienzingen ist bekannt durch seinen historischen Ortskern, der als Etterdorf geschützt ist.

Geographie
Lienzingen liegt nördlich von Mühlacker an der Württemberger Weinstraße. Nördlich von Lienzingen liegt das zu Maulbronn gehörende Zaisersweiher, nordwestlich das ebenfalls zu Maulbronn gehörende Schmie, westlich die eigenständige Gemeinde Ötisheim, östlich die Gemeinde Illingen (Württemberg) und nordöstlich das zu Illingen gehörende Schützingen. Der niedrigste Punkt der Gemarkung liegt auf  am Ausfluss des von Schmie kommenden und südsüdostwärts durch Lienzingen fließenden Schmiebachs in die Gemarkung von Illingen. Der Schmiebach ist einer von zwei Dorfbächen. Der zweite ist der Scherbentalbach, der im Ort von Nordwesten her in den Schmiebach fließt. Der höchste Punkt der Gemarkung liegt an der nördlichen Markungsgrenze zu Zaisersweiher auf dem Kamm des Eichelbergs in einer Höhe von . Der Südhang des Eichelbergs ist der Weinberg für Lienzingen, Zaisersweiher und Schmie.

Lienzingen liegt östlich des Kraichgaus zwischen den Ausläufern des Strombergs, zu denen der Eichelberg gehört.

Geschichte

Frühe Siedlungsgeschichte
Lienzingen kann auf eine lange Siedlungsgeschichte zurückblicken. Gräberfunde aus der Früheisenzeit und der La-Tène-Zeit zeigen, dass schon damals hier Menschen lebten. Die Kelten errichteten auch die "Alte Burg" auf dem heute noch "Burgberg" genannten Bergplateau knapp jenseits der Gemarkungsgrenze zu Schützingen.

Um 85 n. Chr. kamen Römer in die Gegend und prägten die Region bis in die heutige Zeit. Aus dieser Zeit wurden Scherben und ein Diana-Relief im Scherbentalbach gefunden. Um das Ende des 3. Jahrhunderts wurden die Römer von den Alemannen überrannt, die hier eine Siedlung gründeten, aus der das heutige Lienzingen hervorgegangen ist. Urkundlich ist das zwar nicht belegt, allerdings lässt sich der alemannische Ortsname als "Bei den Leuten von Luizi bzw. Leonzi" deuten. Danach geriet Lienzingen unter fränkische Herrschaft.

Die erste urkundliche Erwähnung unter dem Namen Laizhingen (fränkische Schreibweise auch: Lentzencheim oder Letzenheim) stammt aus dem Jahr 766 und betrifft die Schenkung an das Kloster Lorsch. Im Jahr 1186 wird zum ersten Mal eine Kirche urkundlich erwähnt, als Lienzingen dem Kloster Sinsheim übereignet wurde.

Mittelalter
Da Lienzingen an einer wichtigen Durchgangs- und Handelsstraße lag, wurde es im Mittelalter ab dem 13. Jahrhundert und bis ins 16. Jahrhundert hinein nicht selten in Kriegshandlungen zwischen Pfalz und Württemberg hineingezogen. Ziel der Parteien war es, die Oberherrschaft über das Kloster Maulbronn zu gewinnen. Dies hatte auch den mehrfachen Wechsel der Herrschaft über Lienzingen zur Folge.

Aus dieser Zeit stammen die Wehranlagen der Peterskirche mit den Gaden. Diese sind inzwischen im privaten Besitz. Sie wurden als Vorratskammern bei Belagerungen genutzt. Sie waren ursprünglich mehrstöckig und fast so hoch wie die Kirche selber. In den oberen Stockwerken des Kirchendaches kann man noch heute die Nischen erkennen, die von den Einwohnern bei ihrem Rückzug bewohnt wurden.

Neuzeit
1525 gab es nach Jahren des Hungers, der Not und wachsender Unterdrückung einen Bauernaufstand, der jedoch blutig niedergeschlagen wurde.
Auch die folgenden Jahre brachten viele Kriege und Not, wie z. B. den Dreißigjährigen Krieg, während dessen Lienzingen oft Opfer von Plünderungen wurde. Später, während der Raubkriege Frankreichs, wurde Lienzingen auch des Öfteren geplündert und 1692 sogar von der Soldateska niedergebrannt. Ende des 17. Jahrhunderts, im Zuge der Errichtung der Eppinger Linien, ließ Markgraf Ludwig Wilhelm von Baden nahe Lienzingen eine Sternenschanze sowie einen Beobachtungsturm (Chartaque) bauen. Zur Ruhe kam Lienzingen erst nach den Revolutions- und napoleonischen Kriegen.

Während des 19. Jahrhunderts wanderten wie in anderen deutschsprachigen Gebieten viele Menschen aus, hauptsächlich nach Nordamerika.

20. Jahrhundert
Der nächste Einschnitt kam mit dem Ersten und dem nicht lange danach folgenden Zweiten Weltkrieg. In diesen Kriegen starben viele Lienzinger. An die Gefallenen und Vermissten erinnert eine Gedenktafel auf dem Friedhof.

Nach dem Zweiten Weltkrieg gab es eine große Zuwanderungswelle aus den "ehemaligen Ostgebieten", und so wurde ein ganz neuer Dorfteil Lienzingens gebaut – das Brühlgebiet südlich des Schmiebachs. Die Straßen dort erinnern an die Geschichte Lienzingens, sie sind nach Alemannen, Franken, Merowingern, Karolingern, Saliern und Hohenstaufen benannt.

Eingemeindung
Lienzingen wurde unter großem Protest und Widerstand am 5. Juli 1975 zwangseingemeindet und der Stadt Mühlacker zugesprochen. Bis zum heutigen Tag ist dadurch das Verhältnis vor allem alter Lienzinger gegenüber der Stadt Mühlacker angespannt.

Der historische Ortskern

Das Etterdorf

Der Ortskern im Mündungswinkel der Dorfbäche besteht aus einem fast gänzlich geschlossenen Scheunenring, vielen gut erhaltenen Fachwerkhäusern und der imposanten Kirchenburg. Zum Gesamtensemble des Etterdorfs gehören außerdem die Schrebergärten sowie der Weg um den gesamten Ortskern.
Die Kirchengaden sowie die schönen Fachwerkhäuser waren und sind Teil mehrerer Sanierungsmaßnahmen.

Das älteste bekannte ländliche Wohnhaus im Regierungsbezirk Karlsruhe, gebaut um 1441, ist Teil des Ensembles in der Knittlinger Straße. Das Gebäude wurde in den 1990er Jahren aufwändig und unter Beibehaltung von möglichst viel historischer Substanz restauriert und zur Gaststätte Zum Nachtwächter umgebaut. Die Bemühungen wurden 1996 mit dem Denkmalschutzpreis Baden-Württemberg geehrt. Auch das Gebäude Knittlinger Straße 20 gehört zu diesem Ensemble.

Kirche

Die erste Kirche in Lienzingen wird im Jahr 1186 urkundlich erwähnt. Die heutige Peterskirche ist Bestandteil der sehr gut erhaltenen Wehranlage, mit der um 1400 die Errichtung einer Ringmauer, der dazugehörigen Gaden (Kirchkammern oder Fruchtvorratskammern) und damit der Ausbau zu einer Fluchtburg begonnen wurde. Das Steinmaterial soll der Überlieferung nach die Ruine der "Alten Burg" vom Burgberg bei Schützingen geliefert haben. Die bis dahin romanische Peterskirche wurde Ende des 15. Jahrhunderts im spätgotischen Stil umgebaut.

Des Weiteren gibt es die Frauenkirche, eine ehemalige Wallfahrtskirche des Klosters Maulbronn. Sie steht am südlichen Ortsrand auf einer kleinen Anhöhe, ist dadurch weithin sichtbar und wird heute als Beerdigungskirche und – aufgrund der guten Raumakustik – für Konzerte des seit über dreißig Jahren stattfindenden "Musikalischen Sommers" genutzt.

Die Kirchengemeinde Lienzingen zählt ca. 900 evangelische Christen und hat ein reges Gemeindeleben. Sie unterhält neben der Peterskirche den Friedrich-Münch-Kindergarten und ein Gemeindehaus. Die Liebfrauenkirche sowie ein weiterer Kindergarten sind in städtischem Besitz.

Dorfleben
Das Dorfleben ist geprägt durch einige Feste, Konzerte und andere kulturelle Angebote. Gelegenheit für sportliche Betätigung bieten zwei Sportplätze, ein Bolzplatz, eine Turn- und Festhalle sowie eine Tennishalle. Daneben bietet auch die freie Natur reichlich Platz.

Außerdem gibt es eine Freiwillige Feuerwehr und auch das Technische Hilfswerk Mühlacker hat hier Räumlichkeiten. Zudem betreibt der Malteser Hilfsdienst eine Rettungswache mit einem Rettungswagen.
Lienzingen hat einen Bäcker mit Lebensmittelladen.

Vereine
Es gibt in Lienzingen einen Fußballverein, einen Turn- und Sportverein Lienzingen, den Verein der Tennisfreunde und den Männergesangverein "Freundschaft". Seit 2014 gibt es den Gaden e. V., einen Verein zum Erhalt der Kirchengaden und zur Austragung des jährlichen mittelalterlichen Weihnachtsmarktes "Weihnachts-Gaden Lienzingen".

Politik

Wappen
Das Lienzinger Wappen ist ein rotes Schild, in dem ein an der Vertikalen gespiegeltes, goldenes S mit fischschwanzähnlichen Enden steht.

Vertretung im Gemeinderat
Unter der Unechten Teilortswahl stellte Lienzingen im Gemeinderat der Stadt Mühlacker nach der Wahlordnung 3 Gemeinderäte. Nach der Abschaffung dieser Wahlart im Jahr 2010 und den Kommunalwahlen im Jahre 2019 vertreten derzeit 5 Lienzinger Bürger das Dorf im Gemeinderat der Stadt Mühlacker:

Bürgermeister
In der selbständigen Gemeinde führte der Chef der Ortsverwaltung anfangs den Titel Schultheiß, ab 1929 dann Bürgermeister. Seit der Eingemeindung nach Mühlacker am 5. Juli 1975 ist der Oberbürgermeister der Stadt Amtschef der für Lienzingen zuständigen untersten Verwaltungsebene.

Schultheißen von Lienzingen:
soweit bekannt
 1446: Hans Klebsattel
 1476, 1482: Jakob Windhofen
 1506: Jakob Klingeisen
 1533: Jakob Steiger, Vogt
 1539: Konrad Schweitzer, Schultheiß
 1542, 1545: Hans Kostfrey
 1551–1567: Veit Conlin
 1570: Michael Kraus
 1571/72: Martin Gaupp
 1576: Martin Haakh
 1595, 1602: Konrad Schweitzer, reisiger Schultheiß
 1625: Hans Knodel
 1635–1661: Hans Sidler
 1670: Simon Hettler
 1692: Hans Jakob Geißler
 1693: Keller
 1735–1751: Jakob Herzog
 1751–1755: Joh. Jakob Schmidgall
 1772: Johann Jakob Romig
 1801, 1819: Christian Geißler
 1828: Neuffer
 1829, 1834: Fehleisen
 1836–1867: Steußing
 1867–1880: Fischer
 1880–1907: Link
 1907–1920: Adolf Fallscheer
 1920–1929: Karl Brodbeck (danach Bürgermeister)

Bürgermeister von Lienzingen:

 1929–1945: Karl Brodbeck (zuvor Schultheiß)
 1945–1947: Jakob Straub
 1947–1975: Richard Allmendinger

Oberbürgermeister von Mühlacker:

 1975–1993: Gerhard Knapp (SPD)
 1994–2002: Klaus Schönfeld (parteilos)
 2002–2009: Arno Schütterle (Bündnis 90/Die Grünen)
 seit 2010: Frank Schneider (FDP)

Wirtschaft und Infrastruktur

Wirtschaft
In Lienzingen gibt es mehrere kleine bis mittlere Betriebe hauptsächlich der Metallverarbeitung (wie z. B. Geissel GmbH) sowie Handwerker (wie z. B. Klempner Zischka Haustechnik) und Läden (wie z. B. Bäckerei Schmid), sowie andere Dienstleister (wie z. B. Fahrzeug-Codierung.de). In der nahen Umgebung liegen einige größere bis große Industriestandorte, etwa in Mühlacker.

Landwirtschaft

Ackerbau
Lienzingen war ursprünglich ein landwirtschaftlich geprägtes Dorf. Heute gibt es neben mehreren Nebenerwerbs- nur noch drei Haupterwerbslandwirte. Die Fläche der Gemarkung Lienzingen beträgt heute 11,09 km². Davon waren 1853–1873 634 ha Feldfläche, bis 1965 stieg diese auf 648 ha an. Mit der Ausweisung des Neubaugebietes "Raith" in den 1990ern nahm sie wieder um einige Hektar ab.

Angebaut werden hauptsächlich Mais, Raps, Kartoffeln und Getreide.

Der Mais wird zum Großteil in der Biomethananlage in Mühlacker verwertet, die in sechs Silos insgesamt etwa 30.000 t organische Frischmasse einlagern kann und mit 5 MW Gasleistung bzw. 2 MW elektrischer Leistung eine Einspeisekapazität in das Erdgasnetz von 46.000.000 kWh im Jahr hat. Der übrige Mais wird für Viehfutter siliert.

Nutztierhaltung
Es gibt einen Hof mit Milchproduktion und Rindfleisch-Erzeugung. außerdem einen Stall zur Schweinemast. Vereinzelt findet man Hühner, Gänse, Enten und Puten, ebenso Stallhasen und Pferde. Daneben werden natürlich Haustiere wie Katzen und Hunde gehalten.

Forstwirtschaft

Waldnutzung
Im Ortsbuch wird die Waldfläche für 1853–1873 mit 476 ha angegeben. Bis 1965 verringerte sie sich auf 462 ha und hat seither wieder um ca. 6 % zugenommen.

Holz wird in den letzten Jahren im Ortsteil wieder verstärkt als Heizstoff genutzt. Der größte Teil des aus dem Wald entnommenen Holzes geht jedoch weiterhin in die Holzwirtschaft.

Wild
In den Wäldern findet man Rehwild, Feldhasen, Füchse sowie Schwarzwild, dessen Bestand in den vergangenen Jahren stark zunahm, und viele andere Waldbewohner.

Naturschutz
Auf der Gemarkung Lienzingen gibt es ein Naturschutzgebiet, den Trinkweiher (0,18 ha), der seit 1986 als Naturdenkmal geschützt ist. Nachdem dort der seltene Deutsche Sandlaufkäfer gefunden wurde, soll das 5 ha große sogenannte Ziegelhäule auch Naturschutzgebiet werden.

Bildung
Lienzingen hat drei Kindergärten und drei Schulhäuser. Von den zwei Kindergärten innerorts ist einer evangelisch und einer städtisch, außerorts gibt es noch einen Waldkindergarten. Von den Schulhäusern wird nur die Grundschule Lienzingen noch als Schule genutzt, die anderen zwei Gebäude sind in Privatbesitz. Erstes Schulhaus im Ort war das Fachwerkhaus Kirchenburggasse 14. Das zweite, das hauptsächlich aus Sandstein gemauerte Gebäude Kirchenburggasse 15, wurde bis zur Eröffnung der heutigen Grundschule als Schulgebäude genutzt. Das heutige Schulgebäude an der Ecke Friedrich-Münch-Straße/Dr-Otto-Schneider-Straße wurde in den späten 90er Jahren um einen Anbau erweitert und seither immer wieder erneuert.

Verkehr

Straßenverkehr
Lienzingen liegt direkt an der B 35, die in Germersheim am Rhein weit im Nordwesten beginnt und im südöstlichen Nachbardorf Illingen endet, von wo die B 10 in ca. 40 Minuten weiter in die Landeshauptstadt Stuttgart führt. Über die B 35 erreicht man nach ca. 25 km nordwestlicher Fahrt die Anschlussstelle Bruchsal der A 5, die dreimal so nahe Anschlussstelle Pforzheim-Ost an der A 8 im Südwesten in ca. 15 Minuten über Mühlacker und die B 10 in Richtung Pforzheim. In ihrer anderen, südöstlichen Richtung fährt man über die B 10 in ca. 30 Minuten die ca. 27 km zur Anschlussstelle Zuffenhausen der A 81.

Die L 1134 durchquert Lienzingen in Nord-Süd-Richtung, sie verbindet Kürnbach über das nördliche Nachbardorf Zaisersweiher mit der B 10 im Hauptort Mühlacker dicht im Süden.

Busverkehr
Lienzingen hat eine gute Busanbindung durch zwei Buslinien. Die Linie 700 Mühlacker – Bretten und die Linie 702 Mühlacker – Oberderdingen/Flehingen/Kürnbach. Für den Schülerverkehr wird zusätzlich die Linie 107 des Stadtbusses Mühlacker punktuell eingesetzt.

Bahnverkehr
An das Schienennetz ist Lienzingen nicht direkt angebunden. Bahnfahrer benutzen den Bahnhof Mühlacker oder die Haltestelle Mühlacker-Rößlesweg an der Bahnstrecke Stuttgart – Pforzheim. Über sie besteht eine sehr gute Verbindung nach Karlsruhe, Pforzheim, Stuttgart und zu anderen Städten und Gemeinden.

Persönlichkeiten

Ehrenbürger
 Friedrich Christian Münch, Fabrikant, nach ihm ist eine Straße und ein Kindergarten in Lienzingen benannt
 Richard Allmendinger, letzter Bürgermeister von Lienzingen bis zur Eingemeindung 1975, nach ihm ist eine Straße in Lienzingen benannt

Söhne und Töchter des Ortsteils
 Joseph Schlotterbeck (* 14. März 1592 in Lienzingen; † 21. Mai 1669 in Maulbronn), Abt des Klosters Maulbronn
 Johann Gottfried Zeller (* 6. Januar 1656 in Lienzingen; † 7. April 1734 in Tübingen), Prof. der Medizin in Tübingen
 Anna Catharina Wedderkopf (* 20. Dezember 1715 in Lienzingen; † 14. März 1786 in Mühlacker-Dürrmenz), Frauenrechtlerin
 Friederich Gallus (* 1756) Schäfer, Pionier der Feinwollschafzucht 1786 in Württemberg
 Andreas Scheck (* 24. Juli 1768 in Lienzingen; † nach 1808), Wagnermeister, gilt als der Erfinder der ersten Feuerwehr-Drehleiter in Deutschland. Nach ihm ist eine Straße in Lienzingen benannt.
 Karl-Adolf Deubler (* 26. Februar 1888 in Lienzingen; † 7. März 1961), Rechtsanwalt und von 1923 bis 1931 Präsident des VfB Stuttgart

Persönlichkeiten, die im Ort gewirkt haben
 Johann Adam Groß der Ältere (* 11. Dezember 1697 in Winnenden; † 2. Oktober 1757 in Königsbronn), herzoglicher Architekt und Landbaumeister, erbaute 1737 das Pfarrhaus (Kirchenburggasse 4)
 Philipp Ludwig Hermann Röder (* 21. Oktober 1755 in Stuttgart; † 31. März 1831 in Walheim), württembergischer evangelischer Geistlicher und Reiseschriftsteller, Vikariat in Lienzingen
 Johann Gottlieb Frohnmeyer (* 24. August 1813 in Althengstett; † 16. April 1880 in Lienzingen), Pfarrer
 Charlotte Kussbach (* 1. Oktober 1907 in Großzschachwitz; † 18. Januar 1992 in Schwetzingen), erste und einzige Gemeinderätin der selbstständigen Gemeinde Lienzingen von 1962 bis 1964

Klimatabelle

Literatur
 Friedrich Wissmann: Das Ortsbuch von Lienzingen (Kreis Vaihingen/Enz), Walter-Verlag GmbH, Ludwigsburg 1970.
 Konrad Dussel: 766 - 2016: 1250 Jahre Lienzingen: Altes Haufendorf, moderne Gemeinde (Beiträge zur Geschichte der Stadt Mühlacker), verlag regionalkultur, Ubstadt-Weiher 2016.

Weblinks

 Internetauftritt der Stadt Mühlacker, Stadtportrait über den Stadtteil Lienzingen, abgerufen am 30. Dezember 2017

Einzelnachweise

Ort im Enzkreis
Geographie (Mühlacker)
Ehemalige Gemeinde (Enzkreis)
Weinort im Weinanbaugebiet Württemberg
Ort im Strom- und Heuchelberg
Ersterwähnung 766
Gemeindeauflösung 1975
Weinort in Baden-Württemberg

Lienzingen


Elizabeta II. Celjska, grofična iz rodu Celjskih, zaročenka in žena Matije Korvina, * med 1441 in 1443, † 1455, Erdelj.

Elizabeta se je med 1441 in 1443.  rodila knezu Ulriku II. Celjskemu in Katarini Branković, imela je dva brata Hermana IV (1439–1452) in Jurija-Gjuradija (1443–1443), ki pa sta zgodaj umrla. Elizabeta je bila leta 1448 obljubljena za ženo Ladislavu Hunyadiju, nato je bila zaroka umaknjena, namesto nje pa je bila leta 1451 potrjena nova zaroka z Matijo Korvinom, bratom Ladislava Hunyadija. Ko se je Ulrikov položaj na dvoru Ladislava Posmrtnika v letu 1453 poslabšal, je bila skorajšnja poroka preklicana, potem ko se Celjski ponovno okrepili, pa morda tudi izvedena, a o slednjem ne moremo biti gotovi. Če bi šlo vse po sreči, bi Matija Korvin morda postal Ulrikov nasledni – toda Elizabeta je na erdeljskem dvoru Hunyadijev umrla že leta 1455.

Opombe in sklici

Celjski grofje
Hunyadi
Rojeni v 1440. letih
Umrli leta 1455

Elizabeta II. Celjska


Atmosférické vedy je zastrešujúci pojem pre vedné disciplíny, ktoré študujú atmosféru Zeme, jej zloženie, procesy prebiehajúce v nej a jej interakcie s inými vrstvami – hydrosférou, biosférou, pedosférou a litosférou.

Atmosférické vedy sú súčasťou vied o Zemi, prenesene aj planetológie (študuje atmosféru planét) a delia sa na:
 Meteorológiu – zaoberá sa fyzikálnymi a chemickými vlastnosťami atmosféry s dôrazom na predpovedanie počasia
 Klimatológiu skúma zmeny podnebia v dlhších časových intervaloch kvôli sledovaniu variability klímy a taktiež sleduje vplyv ľudskej činnosti na zmeny počasia a otepľovanie.

Pozri aj

 Počasie
 Vedy o Zemi
 Klimatické zmeny

Externé odkazy
 Fluidná dynamika atmosféry aplikovaná na meteorologické mapy

Atmosféricke vedy

Atmosférická veda


Jelašnica je lahko:
 Jelašnica, Knjaževac (Srbija)
 Jelašnica, Leskovac (Srbija)
 Jelašnica, Niška Banja (Srbija)
 Jelašnica, Surdulica (Srbija)
 Jelašnica, Zaječar (Srbija)

Jelašnica


Joachim Friedrich Martens (* 19. Dezember 1806 in Hamburg; † 11. Februar 1877 ebenda) war ein Hamburger Arbeiterführer und Abgeordneter.

Leben
Martens verlor seine Eltern bereits in jungen Jahren und wuchs in ärmlichen Verhältnissen auf. Mit 14 begann er eine Tischlerlehre, wurde 1826 Geselle und ging anschließend auf Wanderschaft in die Schweiz, nach Belgien, England und Frankreich, wo er mit radikalen Handwerkervereinen in Kontakt kam. In Paris lernte er Ludwig Börne, Jacob Venedey und Wilhelm Weitling kennen, begeisterte sich für dessen utopischen Sozialismus und wurde Mitglied im Bund der Geächteten und später im Bund der Gerechten.

1843 kehrte er nach Hamburg zurück, arbeitete zunächst wieder als Geselle und gründete 1849 eine Holzhandlung, die er bis zu seinem Lebensende führte. Zugleich spielte er eine führende Rolle im Hamburger Bund der Gerechten und rief 1844/45 zusammen mit Georg Schirges den Bildungsverein für Arbeiter ins Leben, der bis in die 1860er Jahre als bedeutendster Arbeiterverein in Hamburg galt. Während der Revolution von 1848/49 gehörte Martens der Hamburger Konstituante an und wurde nach dem Scheitern der Revolution mehrmals verhaftet.

In den folgenden Jahren näherte er sich den Ideen Hermann Schulze-Delitzschs an, warb er für ein Zusammengehen der Arbeiterbewegung mit dem liberalen Bürgertum und setzte sich vor allem für die entstehende Genossenschaftsbewegung ein. 1858 gehörte er zu den Gründern einer Alters- und Invalidenkasse für Arbeiter.

Von 1859 bis 1877 gehörte er der Hamburgischen Bürgerschaft an und galt dort als volkstümlicher Redner. Seit 1865 war er zudem Mitglied im ständigen Ausschuss des Verbands Deutscher Arbeitervereine (VDAV). 1868 spaltete sich der Hamburger Arbeiter-Bildungsverein unter Führung von Martens vom VDAV ab als sich dieser der Internationalen Arbeiterassoziation anschloss.

Schriften
 Ein Handwerker: Ohne Gott. In: Vorwärts, Paris Nr. 68 vom 24. August 1844. Gedicht
 Ein Handwerker: Die Ketten. In: Vorwärts, Paris Nr. 71 vom 4. September 1844. Gedicht
 Ein Handwerker: An die Nationalen. In: Vorwärts, Paris Nr. 79 vom 2. Oktober 1844. Gedicht
 Ein Handwerker: Über Handwerksuntericht. In: Vorwärts, Paris Nr. 103 vom 25. Dezember 1844.
 Das Zunftwesen in Hamburg im Conflict mit der Gesellschaft. Hoffmann & Campe, Hamburg 1846.
 Die Zünfte in Hamburg und ihre nothwendige Umgestaltung. Hoffmann & Campe, Hamburg 1847. Digitalisat Universitätsbibliothek Hamburg

Dokumente
 Brief an Wilhelm Weitling 4. August 1844.
 Verhörprotokoll. Martens über Weitling. Februar 1845.
 Brief an Georg Weißenbach. 10. Februar 1845.

Literatur
 Ulrich Bauche u. a. (Hrsg.): "Wir sind die Kraft." Arbeiterbewegung in Hamburg von den Anfängen bis 1945; Katalogbuch zur Ausstellung des Museums für Hamburgische Geschichte. VSA-Verlag, Hamburg 1988, S. 17 f., 21, 23 f., 26 f. ISBN 3-87975-355-5
 John Breuilly, Wieland Sachse: Joachim Friedrich Martens (1806–1877) und die deutsche Arbeiterbewegung. Schwartz, Göttingen 1984. (=Göttinger Beiträge zur Wirtschafts- und Sozialgeschichte. Band 8) ISBN 3-509-01350-6

 Jacques Grandjonc: "Vorwärts!" 1844. Marx und die deutschen Kommunisten in Paris. Beitrag zur Entstehung des Marxismus. J. H. W. Dietz Nachf., Berlin, Bonn-Bad Godesberg 1974. ISBN 3-8012-1071-5, S. 67, 90, 91, 242.
 Wilhelm Heyden: Die Mitglieder der Hamburger Bürgerschaft. 1859–1862, Hamburg 1909, S. 75–79.

 E. Wohlwill: J. F. Martens zum Gedächtniß. Rede, gehalten am 25. Februar 1877 im Bildungs-Verein für Arbeiter. Hoffmann & Campe, Hamburg 1877. Digitalisat Staatsbibliothek Hamburg

Weblinks
 Hamburger Persönlichkeiten

Einzelnachweise

Person (Bund der Geächteten)
Person (Bund der Gerechten)
Person (Bund der Kommunisten)
Mitglied der Hamburgischen Bürgerschaft
Deutscher
Geboren 1806
Gestorben 1877
Mann

Joachim Friedrich Martens


Դմիտրի Մենշով (, ), խորհրդային մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամ (1953)։

Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1916), 1922 թվականից՝ պրոֆեսոր նույն տեղում։ Արմատական արդյունքներ է ստացել ֆունկցիաները եռանկյունաչափական շարքերով ներկայացնելու և միակության խնդիրների, ընդհանուր օրթոգոնալ շարքերի զուգամիտության և գումարելիության տեսության վերաբերյալ։ Հետազոտություններ ունի նաև կոնֆորմ արտապատկերումների տեսության և կոմպլեքս փոփոխականի ֆունկցիաների մոնոգենության տեսության վերաբերյալ։ ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1951)։

Պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով։

Ծանոթագրություններ

Խորհրդային մաթեմատիկոսներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
ԽՍՀՄ ԳԱ թղթակից անդամներ
Մաթեմատիկոսներ այբբենական կարգով
20-րդ դարի մաթեմատիկոսներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի պրոֆեսորներ
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտորներ
Ռուս մաթեմատիկոսներ

Դմիտրի Մենշով


Kailash Singh Rajput is an Indian politician and a member of 17th Legislative Assembly, Uttar Pradesh of India. He represents the 'Tirwa' constituency in Kannauj district of Uttar Pradesh.

Political career
Kailash Singh Rajput contested Uttar Pradesh Assembly Election as Bharatiya Janata Party candidate and defeated her close contestant Vijay Bahadur Pal from Samajwadi Party with a margin of 24,209 votes.

Posts held

References

Year of birth missing (living people)
Living people
Bharatiya Janata Party politicians from Uttar Pradesh
Uttar Pradesh MLAs 2017–2022
Uttar Pradesh MLAs 2022–2027

Kailash Singh Rajput


Jean Templin est un footballeur français d'origine polonaise né le  et mort le  à Vandœuvre. Il réalise l'essentiel de sa carrière comme ailier gauche au Stade de Reims.

Biographie

Carrière de joueur
 -1950 :  FC Villefranche Beaujolais
 1950-1956 :  Stade de Reims (155 matchs et 32 buts en Division 1)
 1956-1957 :  RC Lens (22 matchs et 6 buts en Division 1)
 1957-1960 :  FC Nancy (25 matchs et 2 buts en Division 1)

Palmarès
 Champion de France en 1953 et 1955 avec le Stade de Reims
 Vice-Champion de France en 1954 avec le Stade de Reims et en 1957 avec le Racing Club de Lens
Champion de France de Ligue 2 en 1958 avec le FC Nancy
Vainqueur de la Coupe Charles Drago en 1954 avec le Stade de Reims
Vainqueur du Challenge des champions en 1955 avec le Stade de Reims
 Vainqueur de la Coupe Latine en 1953 avec le Stade de Reims
 Finaliste de la Coupe Latine en 1955 avec le Stade de Reims
 Finaliste de la Coupe d'Europe des clubs champions en 1956 avec le Stade de Reims
 202 matchs et 40 buts en championnat de France de Division 1.

Bibliographie
 Jean Cornu, Les grandes équipes françaises de football, Famot, Genève, 1978
 Pascal Grégoire-Boutreau/Tony Verbicaro, Stade de Reims - une histoire sans fin, Cahiers intempestifs, Saint-Étienne, 2001,
 Michel Hubert/Jacques Pernet, Stade de Reims. Sa légende, Atelier Graphique, Reims, 1992,
 L'Équipe, Stade de Reims. Un club à la Une, L'Équipe, Issy-les-Moulineaux, 2006,
 Lucien Perpère/Victor Sinet/Louis Tanguy, Reims de nos amours. 1931/1981 – 50 ans de Stade de Reims; Alphabet Cube, Reims, 1981
 Jacques et Thomas Poncelet, Supporters du Stade de Reims 1935–2005, Eigenverlag, Reims, 2005, .

Notes et références

Liens externes

 Statistiques de Jean Templin sur pari-et-gagne.com

Footballeur français
Joueur du Racing Club de Lens
Joueur du Football Club de Nancy
Joueur du Stade de Reims
Joueur du FC Villefranche Beaujolais
Naissance en décembre 1928
Naissance à Baranavitchy
Naissance en Pologne
Décès en novembre 1980
Décès à Vandœuvre-lès-Nancy
Décès à 51 ans

Jean Templin


Vincenc Janša, slovenski inženir eletrotehnike in politik, * 13. marec 1950.

Med letoma 1997 in 2007 je bil član Državnega sveta Republike Slovenije.

Glej tudi
 seznam slovenskih politikov

Rojeni leta 1950
Živeči ljudje
Slovenski politiki
Slovenski inženirji elektrotehnike
Člani Državnega sveta Republike Slovenije (1997–2002)
Člani Državnega sveta Republike Slovenije (2002–2007)

Vincenc Janša


Ամելիա (), քաղաք Իտալիայում, գտնվում է Ումբրիա մարզի Տեռնի գավառում։

Բնակչությունը կազմում է 10 813 մարդ (2011), բնակչության խտությունը՝ 82 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 132,5 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 5020։ Հեռախոսային կոդ՝ 00744։

Սուրբ Ֆիրմինան (Սանտա Ֆերմինա) հարգվում է որպես քաղաքի հովանավոր։ Քաղաքի օրը նշվում է ամեն տարի նոյեմբերի 24-ին։

Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Քույր քաղաքներ
 Ջոիգնի
 Ստուլիդա
 Չիվիտավեկյա

Պատկերասրահ

Արտաքին հղումներ
 Պաշտոնական էջ

Ծանոթագրություններ

Ամելիա (քաղաք)


An Bathyporeia in uska genus han Malacostraca. An Bathyporeia in nahilalakip ha familia nga Pontoporeiidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Bathyporeia

Bathyporeia


Die ADAC GT Masters 2014 war die achte Saison der ADAC GT Masters. Es wurden 16 Läufe in acht Veranstaltungen durchgeführt. Der erste Lauf fand am 26. April in Oschersleben statt. Der Finallauf am 5. Oktober wurde auf dem Hockenheimring ausgetragen. Die Rennen wurden in Deutschland, den Niederlanden, Österreich und der Slowakei gefahren.

Der Südafrikaner Kelvin van der Linde und René Rast gewannen mit 214 Punkten in einem Audi R8 LMS ultra die Fahrerwertung. Die Teamwertung gewann Prosperia C. Abt Racing mit 225 Punkten.

Die Gentlemen-Wertung gewann der Österreicher Herbert Handlos mit 505,5 Punkten.

Starterfeld
Folgende Fahrer, Teams und Gaststarter sind in der Saison gestartet:

      Gaststarter

Rennkalender und Ergebnisse

Meisterschaftsergebnisse

Punktesystem
Punkte wurden an die ersten 10 klassifizierten Fahrer in folgender Anzahl vergeben:

Fahrerwertung
Insgesamt kamen 53 Fahrer in die Punktewertung.

Teamwertung
Es kamen 14 Teams in die Punktewertung.

Medien
Am 18. Dezember 2014 wurde das PC-Spiel ADAC GT Masters Experience 2014 veröffentlicht, in dem der Spieler die Rennsaison nacherleben konnte. Es waren sechs Wagen mit insgesamt 19 Lackierungen wählbar. Das Spiel enthielt alle acht Rennstrecken, die in der Saison befahren wurden. Entwickler waren die Sector 3 Studios, die zuvor unter anderem Spiele zur WTCC, DTM und FIA-GT-Meisterschaft veröffentlicht hatten.

Weblinks
 Offizielle Website des ADAC GT Masters

Einzelnachweise

2014
Motorsportsaison 2014

ADAC GT Masters 2014


Black 'n Blue ist das 1984 erschienene Debütalbum der aus Portland, Oregon, stammenden, in Los Angeles, Kalifornien, ansässigen Hard-Rock-Band Black 'n Blue. In Deutschland war das Album zunächst nur als Importware erhältlich.

Entstehungsgeschichte
Noch in Portland wohnend, waren die Musiker nach Los Angeles gefahren, um im bekannten Club Troubadour einen Auftritt abzuhalten. Dort entdeckte sie Don Dokken. Unter seiner und Michael Wageners Regie entstand ein Demotape, das eigentlich als Independent-EP hätte veröffentlicht werden sollen. Letztlich rückten sie aber von diesem Vorhaben ab, weil ihnen mehr, das heißt ein Majorvertrag, möglich schien. In Geffen Records fanden sie auch bald einen Interessenten und nach Testkonzerten ging die LP in Planung. Wagener stellte den Kontakt zum Scorpions-Produzenten Dieter Dierks in Stommeln nahe Köln her, wo die Aufnahmen stattfinden sollten. Zuvor schon hatte Brian Slagel die Demoversion des Liedes Chains Around Heaven der noch vertragslosen Band auf seinem ersten Metal-Massacre-Sampler an erster Stelle platziert (allerdings erst ab der zweiten Auflage).

Im Januar 1984 setzte die Band nach Europa über. Die Arbeit am selbstbetitelten Album begann Mitte Februar. Als Erscheinungstermin war Juni 1984 avisiert, letztlich erschien es im August. Den Aufenthalt in Europa nutzte die Band, um Anfang April im legendären Londoner Hammersmith Odeon die Whitesnake-Show zu eröffnen.

Black 'n Blue erzielte nicht den gewünschten Erfolg, wofür hauptsächlich die geglättete Produktion verantwortlich gemacht wurde. Speziell auf Deutschland bezogen aber auch die erschwerte beziehungsweise verteuerte Beschaffung über Import. Letztgenannter Erfolgshemmer wurde erst im Frühjahr 1986 ausgeräumt. Statt zur raueren Gangart zurückzukehren, suchte die Band daraufhin jedoch ihr Heil in noch melodischeren Arrangements. Sänger St. James bemerkte dazu: "Ich würde sagen, unser erstes Album war um einiges heavier als das neue. Aber es war auch weniger richtungsweisend. Wir sind jetzt dabei unseren Stil zu finden." Und an anderer Stelle: "Melodischer Rock liegt uns einfach. Wir entwickeln uns mehr und mehr in diese Richtung." Besagte Richtung wurde – das war dem Kerrang!-Mitarbeiter Paul Suter in seiner 1985 erschienenen Heavy Metal Enzcyclopedia schon bezüglich des Debüts klar – von Mötley Crüe und Ratt dominiert, in deren Schatten nur wenig gedeihen konnte. In den Billboard-Charts belegte das Album Position 129.

Titelliste
Seite 1:
 The Strong Will Rock (Thayer/St. James) – 4:02
 School of Hard Knocks (Thayer/St. James) – 4:00
 Autoblast (Thayer/St. James/Warner) – 3:52 (auch auf der Epic-Kompilation The New Gladiators, 1985)
 Hold On to 18 (Thayer/St. James) – 4:12
 Wicked Bitch (Thayer/St. James) – 4:16
Seite 2:
 Action (Brian Conolly/Andy Scott/Mick Tucker/Steve Priest) – 3:32 (The-Sweet-Coverversion)
 Show Me the Night (Thayer/St. James) – 4:00
 One for the Money (Thayer/St. James) – 4:18
 I'm the King (Thayer/St. James/Young/Holmes) – 3:40
 Chains Around Heaven (Thayer/St. James) – 3:58 (auch auf der zweiten Auflage der Metal-Blade-Kompilation Metal Massacre I, 1982)

Rezeption
Andreas Kraatz schrieb 1984 im Musikexpress/Sounds: "Clever arrangierter Power-Rock mit Metal-Dosis, mittlere Gewichtsklasse, einige Songs auf Radio-gemäßem Niveau, elegant und erfolgversprechend zugleich." Seine Wertung lautete 3 Punkte. Jens Schmiedeberg vertrat im Metal Hammer 1985 die Ansicht, dass "gute Ideen" nicht adäquat umgesetzt worden seien, weshalb es nur wenige herausragende Stücke gebe, das Gros sei "gesundes Mittelmaß". Dem "melodisch treibenden Hard-Rock" traute er zu, "zur Spitze aufsteigen" zu können.

Anlässlich der Wiederveröffentlichung als Japan-CD bezeichnete Oliver Klemm 1995 im Rock Hard The Strong Will Rock und Hold On to 18 als "Classics der originalen L.A.-Szene", auch wenn im Gegensatz zum Demo das kantige Element bedauerlicherweise verschwunden sei. Unter den seiner Meinung nach "vergessenen Perlen" führte Götz Kühnemund 1997, ebenfalls im Rock Hard, das Album auf, denn The Strong Will Rock, Chains Around Heaven und Hold On to 18 seien "unsterbliche Hits im Kiss/W.A.S.P.-Stil".

Die Internetplattform Allmusic legte sich auf 3 von 5 möglichen Sternen fest. Bei metalreviews.com wurde eine Bewertung von 90 % (Mike) und 92 % (Jeff) vergeben. Killer-Songs seien Autoblast, Hold On to 18, Wicked Bitch sowie Chains Around Heaven.

Einzelnachweise

Album (Rock)
Album (Hard Rock)
Album 1984

Black ’n Blue (Album)


Bınê Dêsımi de nê meqaley estê:
 Dêsım, namey welatê Zazayano.
 Dêsım, namey wılayetê Tırkiyao (be Tırki: Tunceli ili ).
 Dêsım namey Mamekiyeyo (be Tırki: Tunceli, merkezê Wılayetê Dêsımi Tırkiya).
 Dêrsım namey Sencaqa Eyaletê Xarpêti (1848-1867) u Wılayetê Xarpêti (1886-1922) Usmanıcano.
 Dêrsım namey wılayetê İmperatoriya Usmanıcan (1880-1886) u wılayetê Tırkiyao (1922-1926).
 Dêsım namey Xozatiyo (be Tırki: Hozat, merkezê Wılayetê Dêrsımi u Sencaqa Dêsımiyê İmperatoriya Usmanıcan).
 Dêsım namey yew eşira Zazayano.

Arezekerdış

Dêsım (arezekerdış)


Punta ang Mapoutahi sa Nuzeland. Nahimutang ni sa rehiyon sa Otago, sa habagatang bahin sa nasod,  km sa habagatan-kasadpan sa Wellington ang ulohan sa nasod.

Ang yuta sa Mapoutahi kasagaran kabungtoran, apan sa sidlakan nga kini mao ang patag. Sa amihang-sidlakan, dagat ang pinakaduol sa Mapoutahi. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa habagatan sa Mapoutahi. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Mapoutahi medyo hilabihan populasyon. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Dunedin,  km sa habagatan-kasadpan sa Mapoutahi. Sa rehiyon palibot sa Mapoutahi, mga luuk, mga lawis, ug mga lapyahan talagsaon komon.

Ang klima baybayon. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hunyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Pebrero, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Agosto, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga lawis sa Otago

sv:Mapoutahi

Mapoutahi


Rigodon est un roman de Louis-Ferdinand Céline publié de manière posthume aux éditions Gallimard en 1969.

Écriture
Pendant l'écriture de son roman, Céline interdit à sa compagne Lucette Destouches de faire venir un médecin si son état venait à empirer.

Résumé
Céline relate son périple à travers l'Allemagne en 1944, quelques mois avant la fin de la Seconde Guerre Mondiale, tentant de rejoindre le Danemark pour récupérer son or enterré dans le jardin d'une amie danseuse. Il est accompagné de l'acteur Robert Le Vigan, de sa femme Lucette, et de son chat Bébert. Le texte fait des allers et retours fréquents entre les événements vécus lors de ce périple et des considérations de Céline sur sa vie en général : son mépris pour sa maison d'édition, les visiteurs intempestifs, ses rancœurs quant à son incarcération danoise et son point de vue sur les événements actuels. Rigodon est riche de descriptions d'incendies et de décombres et relate sous forme de réminiscences le voyage en train qui mena Céline à Sigmaringen, ville où les anciens membres du gouvernement de Vichy étaient retenus en captivité par les Allemands.

Comme dans le reste de la trilogie allemande, Céline opère dans ce roman une  qui lui permet .

Références

Liens externes

Roman français paru en 1969
Roman de Louis-Ferdinand Céline
Roman sur la Seconde Guerre mondiale
Exil français à Sigmaringen

Rigodon (roman)


() —  fəsiləsinin  cinsinə aid bitki növü.

Cənubi və cənub-şərqi Asiyada Hindistan, Nepal, Banqladeş, Myanma, Tailand, Laos, Kamboca və Vyetnamda yayılmışdır.

Sinonim
Terminalia alata Heyne ex Roth
 Terminalia tomentosa (Roxb.) Wight & Arn.

İstinadlar

Terminalia elliptica


Сврачковци су насеље у Србији у општини Горњи Милановац у Моравичком округу. Према попису из 2002. било је 491 становника (према попису из 1991. било је 487 становника).

О селу

Сврачковци се налазе између Горњег Милановца и Рудника, а кроз њега пролази Ибарска магистрала. Село је веома раштркано и поједини засеоци су доста удаљени међу собом. Село се дели на Горњи крај и Доњи крај, такође и на више малих заселака. Свега у селу има 134 домаћинства.

Сеоска порта је код једне липе у Урошевића Потоку, а школа и задруга су у Пољу, поред друма. Записа у селу има десет, а литија се носи на Бели четвртак.

У селу постоји извор лековите воде.

Демографија
У насељу Сврачковци живи 393 пунолетна становника, а просечна старост становништва износи 41,5 година (41,1 код мушкараца и 41,9 код жена). У насељу има 165 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 2,98.

Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године).

Референце

Спољашње везе

 Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (Fallingrain)
 Сателитска мапа (Wikimapia)
 Гугл сателитска мапа (Maplandia)
 План насеља на мапи (Mapquest)

Литература
Миленко С. Филиповић: Таково, Српски етнографски зборник, 1960.

Види још
 Општина Горњи Милановац

Opština Gornji Milanovac
Naselja u Moravičkom upravnom okrugu
Planina Rudnik
Vikiprojekat geografija/Naselja u Srbiji

Сврачковци


Michael Lee (; born ) is a Canadian politician who has represented the electoral district of Vancouver-Langara in the Legislative Assembly of British Columbia since 2017. A member of the BC United caucus, he serves as its Critic for Indigenous Relations and Reconciliation. He ran for the party's leadership in 2018 and 2022.

Background
Born in Vancouver, Lee is the son of immigrants from Hong Kong. His mother and father worked as a nurse and a pharmacist respectively. He attended the University of British Columbia, graduating with a Bachelor of Science in biology in 1986, Bachelor of Arts (Hons) in political science in 1989, and Master of Arts in political science with a focus on environmental regulations in 1992. He subsequently attained a law degree from the University of Victoria Faculty of Law, then practised business law in the resource sector, eventually becoming partner at Lawson Lundell LLP.

Lee is married with three young adult children.

Political career
Lee worked as an assistant to former prime minister Kim Campbell during her time as Minister of Justice and Minister of National Defence, and was a youth organizer for the Progressive Conservatives. He also assisted in Tung Chan's successful campaign for Vancouver City Council in the 1990 municipal election.

He joined the British Columbia Liberal Party in 2002, serving as its membership chair at one point. He then ran for the Liberals in the 2017 provincial election, in which he was elected member of the Legislative Assembly (MLA) for Vancouver-Langara for the first time. He was re-elected MLA in the 2020 provincial election. During his time in the legislature, Lee has served as the Official Opposition Critic for Transportation, Infrastructure and TransLink; Official Opposition Critic for Justice; and Official Opposition Co-Critic for Indigenous Relations.

In September 2017, Lee announced he would run for the leadership of the BC Liberals. Despite winning the most votes over the first four rounds, he finished in third place behind winner Andrew Wilkinson and runner-up Dianne Watts.

On June 9, 2021, Lee announced he was running again for the leadership of the BC Liberals. This time he finished third behind winner Kevin Falcon and runner-up Ellis Ross on the fifth ballot.

Other activities
Lee has served as the past chair of the board of directors of Arts Umbrella, and Alumni UBC, the University of British Columbia alumni organization. He has also served as a past vice-chair and board member of Science World British Columbia, S.U.C.C.E.S.S., and Leadership Vancouver. Lee is a past board member of the YMCA of Greater Vancouver Foundation, the Justice Education Society of BC, Sustainable Cities International, and the Downtown Vancouver Business Improvement Association.

Electoral record

References

External links

MLA: Michael Lee – Legislative Assembly of British Columbia biography

21st-century Canadian politicians
BC United MLAs
Lawyers in British Columbia
Living people
University of British Columbia alumni
University of Victoria alumni
Canadian people of Chinese descent
Politicians from Vancouver
Year of birth missing (living people)

Michael Lee (Canadian politician)


Vučjak Feričanački je naselje u Hrvatskoj, regiji Slavonija u  Osječko-baranjskoj županiji i pripada općini Feričanci.

Zemljopisni položaj
Vučjak Feričanački se nalazi na 130 metara nadmorske visine i na sjevernim obroncima Krndije koji prelaze u nizinu istočnohrvatske ravnice. Susjedna naselja: zapadno Feričanci sjeveroistočno Đurđenovac i Našičko Novo Selo istočno Brezik Našički te jugoistočno Donja Motičina. Pripadajući poštanski broj je 31512 Feričanci, telefonski pozivni 031 i registarska pločica vozila NA (Našice). Površina katastarske jedinice naselja Vučjak Feričanački je 2,96 km i pripada katastarskoj općini Feričanci. U selu se nalazi kapela  Blažene Djevice Marije Žalosne koja pripada
rimokatoličkoj župi Duha Svetog sa sjedištem u Feričancima te našičkom dekanatu Požeške biskupije. Crkveni god ili kirvaj (proštenje) slavi se 15. rujna.

Stanovništvo

Iskazuje se kao dio naselja od 1931., a kao naselje od 1953. Prema prvim rezultatima Popisa stanovništva 2011. u Vučjaku Feričanačkom je živjelo 279 stanovnika u 93 kućanstva.

Povijest

Izvori

 http://www.fericanci.net/
 http://www.zupa-fericanci.com/

Vanjske poveznice
 http://www.opcina-fericanci.hr/

Naselja u Osječko-baranjskoj županiji

Vučjak Feričanački


山田 美妙(やまだ びみょう、1868年8月25日(慶応4年7月8日) - 1910年(明治43年)10月24日)は、日本の小説家・詩人・評論家。言文一致体および新体詩運動の先駆者として知られる。二世曲亭主人、美妙斎、美妙子、樵耕蛙船、飛影などの号も用いた。

SF・推理小説作家の加納一朗は孫。

生涯

生い立ち
本名は、山田武太郎。江戸の神田柳町(現在の東京都千代田区神田須田町二丁目)に旧南部藩士山田吉雄の長男として生まれる。3歳のとき父が地方に赴任し、母よし、その養母海保ますと芝神明前(浜松町)に、桶屋を家業として住む。ますは性格の厳しい人で自由に友人を作る事も遊ぶ事も許されなかった。ますの教育の方法もあり、後に人に反論できない論戦の苦手な青年となる。父は鳥取、長野などの警察部長を歴任し、その後武徳会に関係して京都に住み、1911年(明治44年)に没した。1874年に私立烏森学校入学、この頃尾崎徳太郎(尾崎紅葉)と知り合う。翌年公立巴学校(後の港区立鞆絵小学校)に転校。12歳頃から詩について源蔵から教えを受け、漢文については石川鴻斎から、和歌を叔父の山田吉就から学んだ。1879年(明治12年)東京府第二中学(1881年に府第一中と統合し東京府中学)入学、幼友達の紅葉と再会。東京府中学を経て1884年(明治17年)大学予備門入学。

硯友社と新体詩・言文一致運動
予備門在学中の1885年(明治18年)に友人の尾崎紅葉、石橋思案、丸岡九華らと文学結社である硯友社を結成し、雑誌『我楽多文庫』を編集・刊行し、第1、2集に曲亭馬琴風の処女作「竪琴草紙」を発表。1886年から同誌に連載した「嘲戒小説天狗」は、言文一致体で書かれた小説として先駆的なものであった。また1882年の『新体詩抄』以来の新体詩への意気込みで、縁山散史こと尾崎紅葉、延春亭主人こと丸岡九華とともに『新体詞選』を刊行。同年第一高等中学校(大学予備門改称)退学。1887年(明治20年)に読売新聞に「武蔵野」を連載し、最初の言文一致体の新聞小説となる。同年婦人雑誌『以良都女』(成美社)創刊。1888年には短篇集『夏木立』を刊行、小説雑誌『都の花』(金港堂)を主宰、1890年まで務め、20歳にして坪内逍遥に匹敵する名声を得た。硯友社とは疎遠になり自然脱退。

徳富蘇峰らが1888年に組織した「文学会」にも参加し、1889年に『国民之友』誌で初めて小説を掲載した特別付録に、逍遥と並んで蘇峰の依頼を受けて、「蝴蝶」を執筆した。「蝴蝶」は、挿絵に初めて裸体が登場した作品で(渡辺省亭筆)、発売禁止となるなど物議をかもした。

1889年「日本俗語文法論」を『国民之友』に連載した。1890年改進新聞社入社。1891-92年頃は国民新聞紙上に小説、詩などを発表、その後は『文芸倶楽部』『世界の日本』などに作品を発表。1894年頃に浅草の茶店の女に子を産ませていたが籍は入れないなどの性行があり、作品の題材を実体験で得るためと称したことなどが、『万朝報』、『毎日新聞』などで指弾され、坪内逍遥も『早稲田文学』誌上で批判した。1895年に発表した「阿千代」は久しぶりに好評だったが、その後『以良都女』の投稿欄出身で弟子の女流作家田澤稲舟と結婚。1896年稲舟との合作「峯の残月」を『文芸倶楽部』に発表。稲舟は美妙の祖母と不仲のため、3月に結婚を解消して鶴岡に帰郷。4月に西戸カネと結婚。稲舟が自殺未遂の後9月に病死したが、新聞に自殺と報じられて美妙は非難を蒙り、文壇から遠ざけられるようになった。

思想的活動
1897年「魔界天女」を『やまと琴』に連載。この頃、近衛篤麿を会長として「東洋青年会」を結成していた山県悌三郎と深い交友を持つようになり、フィリピン独立運動家のマリアーノ・ポンセが来日時に東洋青年会を訪問、日本青年会でもホセ・リサールの追悼会を行うなどの活動により、フィリピン独立革命にシンパシーを抱き、独立の志士エミリオ・アギナルドの伝記『あぎなるど』や、運動の挿話『羽ぬけ鳥』なども著した(フィリピン独立革命と日本との関係も参照)。1899年にやまと新聞社に一時在籍。また本郷から王子村に移り、王子義塾を開いた。1901年9月に脳充血で倒れ、以後禁酒する。1903年頃からは主に歴史小説を発表。日清戦争前後から国家主義的傾向を強めており、次第にロシア問題に関心を深め、日本の北進政策を背景に尽忠報国の烈士を描く『女装の探偵』『漁隊の遠征』なども書いた。

1907年から『大辞典』刊行に着手し、村上浪六の支援も受けて1911年に発刊。1909年に本郷区上富士前町に移転、1910年に6月に耳下腺癌腫と診断され、10月24日に死去し、西巣鴨の染井霊園に葬られる。晩年は文壇内で親しい交際も少なく、病と貧しさに悩まされるさびしいもので、病体となってからは石橋思案と丸岡九華が世話をしたという。

作品

『新体詞選』は、『新体詩抄』の二番煎じのように見られ識者の評価は高くない。しかし、所収『戦景大和魂』8章から3章を選んで小山作之助が曲を付け、軍歌『敵は幾万』として歌われるようになった。
言文一致の先駆者であるとともに、小説に悲劇的情緒を取り入れ、歴史小説に主情的心理を含め、新体詩のために音韻研究を求め、東洋のシェークスピアとの綽名も得た。

美妙の言文一致の作品は、『武蔵野』『蝴蝶』のような時代小説が多かったので、地の文が「です・ます」「である」調であるのに、会話文は南北朝時代を題材にした『武蔵野』では「足利ごろの俗語」奥浄瑠璃を用いるなど、古めかしい言葉遣いであり、いささか奇をてらったようにも見えた。また擬人法、倒置法、間投詞が多用され、感情過多のきらいを生み、また「主客の格を明亮にすること」を疑念視した 結果、語り手の視点を自由に挿入できる文法を得た反面で、押しつけがましさも生んでしまうことになった。二葉亭四迷の回顧では「山田君は初め敬語なしの『だ』調を試みて見たが、どうも旨く行かぬと云うので『です』調に定めたといふ。自分は初め、『です』調でやらうかと思って、遂に『だ』調にした。即ち行き方が全然反對であったのだ。」という。

さらに『蝴蝶』が掲載されたときの挿絵に、主人公胡蝶の裸体画が初めて用いられたので、その意味での注目を集めてしまったことも、彼の作品を文学としてきちんと評価させず、美妙を文学の第一線からしりぞかせ、辞書の編纂をして糊口をしのぐような生活に追いこんだ一因でもある。小説は導入部のあと主人公が死んで終わる作品、講談本などの場面を継ぎはぎした作品、教訓のみが目に付く作品も多い。小説・詩ともやや内容に乏しい。しかし先駆者として、文学の形式を発展させた。

フィリピン独立については、独立軍の将グレゴリオ・デル・ピラールにまつわる戦史余話『桃色絹』もあり、『言文一致文例』では、アギナルドの島民に対する独立の宣言を「義軍の宣言」として、言文一致の演説文の模範として載せている。独立戦争の将軍アルテミオ・リカルテは、日本滞在時にホセ・リサールの最後の詩を美妙が翻訳したものを所持しており(美妙は『あぎなるど』の中でリサールの詩を「わが末期のおもひ」として訳しているが、リカルテの所持していた詩を見た塩田良平によると美妙とは文体が違っているという)、リカルテは帰国した際にも美妙への感謝の辞を述べている。

国語辞典の編纂者としても著名で、『日本大辞書』(1892年)と『大辞典』(青木嵩山堂、1912年)『新式節用辞典』『人名事典』などを編んだ。「日本大辞書」は美妙が口述し、大川発が速記したもの。日本の辞典で初めて語釈が口語体で書かれた。もちろん、これらは、口語形、口頭語形、笑い声、泣き声なども豊富に立項していた(「あはは」「いひひ」「おほほ」「にこにこ」「うんにゃ」など)。また「日本大辞書」は共通語のアクセントが付記された辞書としては近代において最古のものとされ、日本語のアクセント研究の黎明を築いた。

著作

『新体詩選』1886年(紅葉、九華と共著)
『夏木立』金港堂 1888年(短編集)
『白玉蘭』青木嵩山堂 1891年
『新調韻文 青年唱歌集』博文館 1891年
『いちご姫』金港堂 1892年
『闇黒世界まにらの夢』三國書房 1899年
『言文一致文例』1902年
『女装の探偵』青木嵩山堂 1902年
『桃色絹』青木嵩山堂 1902年
『政治小説桃いろぎぬ』嵩山堂 1902年
『比律賓独立戦話 あぎなるど』内外出版協會 1902年
『新体詩歌作法』青木嵩山堂 1902年
『地の涙』内外出版協會 1903年(ホセ・リサール著の翻訳)
『小説・羽ぬけ鳥』日出國 1903年
『漁隊の遠征』1903年
『さびがたな』日出國 1903年
『金忠輔』日出國 1903年
『破壊主義』文藝倶楽部 1905年
『妙な夫婦』千代田書房 1910年
『平清盛』千代田書房 1910年

作品集・新版再刊
『明治大正文學全集 第4巻 二葉亭四迷・矢崎嵯峨の舎・山田美妙』春陽堂 1930年 -「胡蝶」「まことに憂世」「横澤城」「猿面冠者」「小宰相局」
『現代日本文學全集 第53篇 小杉天外集・山田美妙集』改造社 1931年(柳田泉「序」、年譜)-「花ぐるま」「この子」「胡蝶」「いのり首」
『蝴蝶 他五篇』(塩田良平解説、岩波文庫 1939年、復刊1985年)
『日本現代文學全集11 山田美妙・広津柳浪・川上眉山・小栗風葉集』(講談社、1968年、増訂版1980年)
『明治文学全集23 山田美妙・石橋忍月・高瀬文淵集』筑摩書房 1977年(福田清人編)
『明治の文学 第10巻 山田美妙』(嵐山光三郎解説、筑摩書房 2001年)
『山田美妙集』(全10巻、臨川書店、2012-2018年)
『フィリッピン独立戦話 あぎなるど』中公文庫 1990年(塩田良平解説)
『いちご姫・胡蝶』十川信介校訂 岩波文庫 2011年 -「武蔵野」「胡蝶」「いちご姫」「笹りんどう」

注

参考文献
『明治文學全集 6 明治政治小説集(2)』柳田泉編 筑摩書房 1967年
『明治文學全集 60 明治詩人集(1)』矢野峰人編 筑摩書房 1972年
『日本の文学 77 名作集(一)』中央公論社 1970年(瀬沼茂樹「解説」、年譜)
『日本の辞書の歩み』 辞典協会 1996年
武藤康史『国語辞典の名語釈』 三省堂 2002年
嵐山光三郎『美妙、消えた。』朝日新聞社 2001年(評伝小説)
増訂版『美妙 書斎は戦場なり』中央公論新社 2012年
改題『書斎は戦場なり 小説・山田美妙』中公文庫 2014年

外部リンク

著者="山田美妙"で検索(近代デジタルライブラリー)
 Reichert, Jim. "Yamada Bimyō: Historical Fiction and Modern Love" (Chapter 4). In the Company of Men: Representations of Male-male Sexuality in Meiji Literature. Stanford University Press (Q), 2006. ISBN 0804752141, 9780804752145.
 Sullivan, Daniel J. "Yamada Bimyō's "Musashino" and the Development of Early Meiji Historical Fiction" (Chapter 2). In: Williams, Philip F. (editor). Asian Literary Voices: From Marginal to Mainstream (Archive). Amsterdam University Press (Q), 2010. ISBN 978-90-8964-092-5. p. 31-40. Available at the OAPEN Library.

19世紀日本の小説家
20世紀日本の小説家
日本の辞典編纂者
硯友社の人物
フィリピン独立革命 (1898年)
東京大学出身の人物
旧制第一高等学校出身の人物
東京都立日比谷高等学校出身の人物
武蔵国の人物
東京都区部出身の人物
1868年生
1910年没

山田美妙


Rodolfo Humberto Torres is an Argentinian American mathematician specializing in harmonic analysis who works as the Vice Chancellor for Research and Economic Development and a Distinguished Professor of Mathematics at the University of California, Riverside.

Torres did his undergraduate studies at the National University of Rosario in Argentina, completing a licenciatura there in 1984. He earned his doctorate in 1989 from Washington University in St. Louis, with a dissertation entitled On the Boundedness of Certain Operators with Singular Kernels on Distribution Spaces and supervised by Björn D. Jawerth.
In 2012 he became one of the inaugural fellows of the American Mathematical Society. He was named a Distinguished Professor in 2016.

As well as his work in pure mathematics, Torres has also published works on light scattering mechanisms for the colorings of birds and insects.

References

External links
Home page

1960 births
Living people
Argentine mathematicians
20th-century American mathematicians
21st-century American mathematicians
Washington University in St. Louis alumni
Washington University in St. Louis mathematicians
University of Kansas faculty
Fellows of the American Mathematical Society
National University of Rosario alumni

Rodolfo H. Torres


Dubovac je lahko:

 Dubovac, otoček pri polotoku Pelješcu na Hrvaškem
 Dubovac, grad pri Karlovcu na Hrvaškem
 Dubovac, Kovin (Srbija)
 Dubovac, Hrvaška

Dubovac (razločitev)


Antigonos Jednooký, (gr. Monofthalmos), alebo aj Kyklop, (* asi 380, † 301 pred Kr.), bol macedónsky vojenský veliteľ a politik v 4. storočí pred Kr.

Antigonos bol veliteľom Alexandra Veľkého a už roku 333 pred Kr. sa stal správcom (satrapa) Frýgie v Malej Ázii. Po Alexandrovej smrti získal ďalšie územia v Malej Ázii (Pamfýliu, Lýkiu a Veľkú Frýgiu) a nakoniec sa stal stratégom (vojenským veliteľom) celej Ázie. Snažil sa udržať jednotu Alexandrovej ríše, ale vo vojnách diadochov porazil Eumena a po vyhlásení "slobody" gréckych mestských štátov získal vplyv v Grécku. V roku 309 dal odstárniť Alexandrovu sestru Kleopatru, ktorá si robila nároky na vládu, a ovládol Atény. V roku 306 porazil egyptského Ptolemaia I. v bitke pri Salamíne na ostrove Cyprus a spolu so svojím synom Démetriom ako prvý z diadochov prijal kráľovský titul, čím vlastne skončila celistvosť Alexandrovej ríše.

V roku 301 pred Kr. sa proti nemu spojili ostatní diadochovia (Ptolemaios, Lysimachos, Kassandros a Seleukos), v bitke pri Ipse bol ťažko zranený a zakrátko zomrel.

Osobnosti starovekej Macedónie
Diadochovia

Antigonos Jednooký


Pambıqkənd — Azərbaycan Respublikasının Salyan rayonunun Qaraçala qəsəbə inzibati ərazi vahidində kənd.

Foto məlumatlar

Pambıqkənd kəndi 2012

Tədbirlər

10 Oktyabr 2016.
Rayonun qazla təmin olunmuş kəndlərinin sırasına 1300 nəfər əhalinin yaşadığı Pambıqkənd kəndi də əlavə edilib. 238 abonenti olan kəndin qazlaşdırılması üçün birpilləli sistem əsasında 14 min 441 metr müxtəlif diametrli polietilen və metal borularla daşıyıcı və məhəllədaxili qaz xətləri çəkilib. Evlərə 238 sayğac və bir o qədər də fərdi tənzimləyici quraşdırılıb.

Kəndə təbii qazın verilməsi münasibətilə keçirilən mərasimdə çıxış edən rayon icra hakimiyyətinin başçısı Sevindik Hətəmov sakinləri təbrik edib.

İstinadlar

Salyan rayonunun kəndləri

Pambıqkənd


An Ophiophthalmus hylacanthus in uska species han Ophiuroidea nga syahan ginhulagway ni Clark hadton 1911. An Ophiophthalmus hylacanthus in nahilalakip ha genus nga Ophiophthalmus, ngan familia nga Ophiacanthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophiophthalmus

Ophiophthalmus hylacanthus


行政行為(ぎょうせいこうい)とは、日本の行政法学で用いられる概念であり、行政庁の処分(行政事件訴訟法3条2項)とほぼ同義で用いられる処分の中核をなす。

概要
行政行為(ぎょうせいこうい)とは、行政の活動のうち、行政目的を実現するために法律によって認められた権能に基づいて、一方的に国民の権利義務その他の法律的地位を具体的に決定する行為をさす。合意に基づくことなく、国民の権利義務に直接の効果を与える。

私人に対して行政作用として法律行為をなす機関を行政庁という。行政庁の例としては各省庁の大臣・長官、地方公共団体の首長、各種の委員会などがある。

定義
行政行為の定義は様々だが、上記のような「官庁が一方的に国民の具体的な権利義務を決定する」という要素を含む。講学上の行政行為を行政処分という場合もあるが、通例「処分」とは行政事件訴訟法などの制定法で用いられる概念である。しかし両者は重なることもある。

最高裁判所は「行政庁の処分」(行政事件訴訟特例法1条〈現在の行政事件訴訟法3条2項〉)を、「行政庁の処分とは行政庁の法令に基づく行為のすべてを意味するものではなく、公権力の主体たる国または公共団体が行う行為のうち、その行為によつて、直接国民の権利義務を形成しまたはその範囲を確定することが法律上認められているもの」と定義している(最高裁判決昭和39年10月29日民集18巻8号1809頁)。

行政行為でないもの
前述のように行政行為は「官庁が一方的に国民の具体的な権利義務を決定する」必要がある。

「一方的」とは行政庁が国民との合意なしに法的に拘束することを意味する。そのため、行政契約は行政行為ではない。

行政行為は「具体的」に決定する必要がある。そのため、行政立法(政令・省令・規則・条例など)は、具体的場合に直接国民の権利義務を変動させるものではないので、原則的に行政行為ではない。

そして、特定人の「権利義務」に法的効果を及ぼさない行為も行政行為ではない。例えば、行政計画や諮問機関の答申などのなかには国民の権利義務に変動をもたらさないものもあり、それらは行政行為ではない。行政指導も国民への任意的協力要請であるため、原則的に行政行為ではない。

意義
行政行為には、公定力・不可争力・自力執行力といった効力が実体的に備わると説かれてきた。しかし、現在の日本では、これらの効力は、行政事件訴訟法や個々の授権法規(行政行為をする権限を行政機関に与える法令)が定められた帰結として導かれるにすぎないするのが通説である。

種類

伝統的な分類法

田中二郎は、民法の法律行為と準法律行為の区別に倣い、意思表示を要素とする法律行為的行政行為と意思表示以外の精神作用の発現を要素とする準法律行為的行政行為とに行政行為を大別しており、これが系統的・伝統的分類となっている。この論においては、法律行為的行政行為には裁量権があるのに対し、準法律行為的行政行為は法律の定めに基づいて法的な効果が発生することから裁量の余地がないものとされた。
 法律行為的行政行為
 命令的行為(人の自然の自由の制限またはその制限の解除を目的とする)
下命(及び禁止)・許可・免除
 形成的行為(人が自然には有しない権利等を付与・剥奪する)
特許・認可・代理
 準法律行為的行政行為
確認・公証・通知・受理
ただし、実際にはこの分類では適切に説明できない行政行為も存在しており、特に準法律行為的行政行為の設定については今日では疑問が提起されている。

最近の通説的な分類法
包括的な分類論としては完全に置き換わっていないものの、次の分類法が主流になりつつある。

 命令的行為(下命・禁止)
 形成的行為(許可・特許・認可・剥権etc.)
 確定的行為(確認・公証・裁決etc.)

効力

公定力

行政行為の公定力とは、行政行為が違法であっても、権限ある機関(官庁または裁判所)が取り消さない限り、有効なものとして取扱われるという効力である。

日本では現行法に公定力を明示する規定はないものの、違法な行政行為の取消手続として行政不服申立・取消訴訟が救済ルールとして存在する。したがって、行政行為の違法性についてはこれらの制度以外の手段によって争うことができず、公定力はその制度の反映にすぎないとされている。

機能
 紛争処理の単純化機能
 行政行為に関する争いについて、原因行為の前後の実体法上の権利義務に引きなおして請求するのでなく、単純に行政行為の違法性を主張し取消しを求めればよく、紛争処理が単純化できる。
 紛争解決の合理性担保機能
 取消訴訟において行政主体を当事者とすることで訴訟資料が豊富になり、審理の充実を図ることができる。
 他の制度の効果との結合機能
 取消訴訟に出訴期間制限や不服申立前置などの別の効果を結合させることができる。

自力執行力
自力執行力(執行力)とは、行政行為の相手方がその行政行為によって課された義務を任意に履行しないときに、官庁が行政行為を司法的執行をへずに義務履行を強制的に実現できる(行政上の強制執行)効力である。

不可争力
不可争力は、一定の期間(出訴期間)を徒過すると行政行為の効力を私人が裁判によって争えなくなる効力をさす。

私人の側からは行政行為の効力を争えなくなったというだけであって、行政庁などが職権によって取消すことは依然として可能である。
 出訴期間
 処分があったことを知った日から6ヵ月。処分があった日から1年。

不可変更力
不可変更力とは、行政上の不服申立てに対する決定・紛争を裁断する行政行為(裁決など)について職権取消しが制限される効力である。明文の規定はない学説・判例上の効力である。法律上の争訟を裁判することを本質とする裁決(行政行為)は他の一般的な行政行為とは異なり裁決をした行政庁自ら取り消すことはできないと判示した最高裁判決がある。

瑕疵ある行政行為
「瑕疵#行政行為の瑕疵」も参照。

行政行為は、合法で公益に適合していなければならない。しかし、中には実体的・手続的に法律・公益に反する欠陥を抱えた行政行為もある。この欠陥のことを瑕疵といい、そうした行政行為のことを瑕疵ある行政行為という。

瑕疵ある行政行為は取消しの対象となるが、瑕疵の種類によってその方法が限定される。

種類
瑕疵ある行政行為には、その程度に応じて、違法な行政行為と不当な行政行為がある。
 違法な行政行為
取り消し得べき行政行為
 行政行為を行うには法律の規定が必要であるが(法律による行政の原理)、この規定に違反した場合(行政法規違反)だけでなく一般法原則に違反した場合も含まれる。
無効な行政行為
 「重大かつ明白な違法性」がある行政行為。
 不当な行政行為
 法律に違反してはいないが、公益に反する判断をしてしまった行政行為。
 法律には違反していないため、司法審査によって取消されることはない。このため、不当な行政行為の効力が否定される場合は、行政庁自らが職権で取り消す場合、及び、行政不服審判法等の不服申立てによる場合に限られる。

裁量行為の瑕疵

裁量の逸脱や濫用があるかどうかは、その行政行為がそれを根拠づける規定の目的にしたがって行われたかなどにより判断される。また、不合理な別異取扱いを禁じる平等原則や、手段を目的に照らし必要最小限のものにすることなどを内容とする比例原則といった一般的な法原則も考慮される。

実体法上の瑕疵と手続法上の瑕疵

ある実体法上瑕疵のない行政行為について、手続法上の瑕疵がある場合、取り消す意味があるか否かという問題がある。かつての判例においては、取り消して再度の手続きを行なっても、元と結果の変わらない処分となると見込まれる場合には取り消さない傾向があった。しかしながら、行政手続法制定後は、同法違反としての独自の違法事由を認める見解が有力だろう。

動態

 瑕疵の治癒
 当初瑕疵があった行政行為でものちに瑕疵が追完された場合、有効な行政行為として扱うこと。

 違法行為の転換
 瑕疵ある行政行為を別の行政行為としてみれば瑕疵がない場合、これを後者の行政行為とみなして有効なものとして扱うこと。
 例えばAという行政行為がなされたが、これは法律の要件を満たしていないなどの欠陥があるため瑕疵ある行政行為であったとする。これは本来ならば取消の対象である。しかしこの行政行為Aを、それとは別の行政行為であるBとして見ると、瑕疵のない適法な行政行為であったという場合には有効な行政行為Bが行われたとして扱うのである。

違法性の承継
複数の行政行為が行われ、先行する行政行為が後行する行政行為の前提となっている事がある。このような構造になっている場面で、先行行為に瑕疵があった場合、先行行為の瑕疵が後行行為の瑕疵の有無に効果を与えることがある。

ただし、先行行為の瑕疵の程度が「取消しうべき瑕疵」に留まる場合、瑕疵が存在していたとしても、公定力により、先行行為は取り消されない限り有効なものとして扱われる。そして先行行為の出訴期間が過ぎれば、先行行為の効力には不可争力が発生する。このように先行行為が有効なものとして扱われる時に後行行為の瑕疵の有無を争う場合、先行行為の瑕疵を理由として後行行為の瑕疵を主張する、つまり、先行行為の違法性を後行行為の違法性を争う場面で主張することが問題となる。先行行為の瑕疵が「取消しうべき瑕疵」に留まる場合に発生するこの問題を一般に「違法性の承継」の問題と呼ぶ。

先行行為と後行行為が一連の手続であること、先行行為を争う手続的保障が十分に与えられていないことなどを理由として、違法性の承継を認めた判例も存在する。

関連項目
行政
行政書士
過料
課徴金
 - ドイツの行政法で用いられる概念で、「官庁が公法の領域で個々の事例を規律するために行い、直接の法効果が外部に向けられる全ての処分、決定その他の高権的措置」をいう(連邦行政手続法35条)。日本の行政法学における行政行為の概念はこれを受容したものである。

脚注

注釈

出典

参考文献

外部リンク
最一判昭和30年2月24日民集9巻2号217頁(「行政庁の処分」概念を定義した判決)2014年8月19日閲覧
最一判昭和39年10月29日民集18巻8号1809頁(「行政庁の処分」概念を定義した判決)2014年8月19日閲覧
 - 国土交通省所管の事業者等の過去の行政処分歴を検索できる

行政作用法
日本の行政作用法
行為

行政行為


Robert L. Hengehold (born 18 June 1936) is an American physicist from the Air Force Institute of Technology. He was awarded the status of Fellow in the American Physical Society, after they were nominated by their Forum on Industrial and Applied Physics  in 2008, for pioneering contributions to semiconductor material characterization, over 30 years of distinguished and dedicated leadership in the development of graduate applied physics programs for military officers, and service to the physics community through APS sectional meetings specifically on applied and industrial phy

References

Fellows of the American Physical Society
American physicists
Living people
1936 births

Robert Hengehold