Hind Okeanı — dünyanın sahəsinə görə üçüncü okeanı. Yer səthinin təqribən 20%-ini tutur. Qərbdən Afrika və Ərəbistan yarımadası, şimaldan Asiya, şərqdən isə Hindçin yarımadası, Zond adaları və Avstraliya ilə əhatə olunur. Sahəsi Qırmızı dəniz və Fars körfəzi ilə birlikdə 70,560,000 km2-dir. Bu okean dünyada sahəsinə görə 3-cü yeri tutur. Ekvatora yaxın ərazilərdə sahəsi kiçikdir. Burada suyun orta temperaturu 17°C-dir. Bunun səbəbi, dalğaların  Şimaldan gələn küləklərin qarşısını kəsməsidir.Ən dərin hissəsi Zond çökəkliyidir.

Ümumi təsviri

Dənizləri Andaman dənizi, Ərəbistan dənizi, Arafur dənizi, Qırmızı dəniz, Lakkadiv dənizi, Timor dənizi və Fars körfəzidir (dəniz hesab olunur).

Körfəzləri Benqal, İran, Ədən, Oman, Böyük Avstraliya, Karpentariya, Spenser, körfəzidir.

BoğazlarıMozambik boğazı, Səkkizinci Dərəcə boğazı, Doqquzuncu Dərəcə boğazı, Onuncu Dərəcə boğazı, Dunkan boğazı, Polk boğazı, Qubal boğazı, Ekvatorial keçidi (boğaz), Huvadu boğazı, Cohor boğazıdır. Bu okean dünyanın ən böyük 3-cü okeanıdır.Eyni zamanda burada Kergelen adaları və Krakatau vulkanı yerləşir. Buradan Cənubi Passat, Somali, Qərb küləkləri cərəyanları keçir.

Hind okeanı


Agustín Spínola Basadone, italijanski rimskokatoliški duhovnik, škof in kardinal, * 1597, Genova, † 12. februar 1649, Sevilla.

Življenjepis
11. januarja 1621 je bil povzdignjen v kardinala in naslednje leto je prejel duhovniško posvečenje.

5. marca 1623 je bil imenovan za škofa Tortose in 24. junija istega leta je prejel škofovsko posvečenje.

7. septembra 1626 je bil imenovan za nadškofa Granade, 23. oktobra 1630 za nadškofa Santiaga de Compostela in 16. januarja 1645 za nadškofa Seville.

Sklici

Glej tudi
 seznam italijanskih rimskokatoliških škofov
 seznam italijanskih rimskokatoliških nadškofov
 seznam italijanskih kardinalov

Italijanski rimskokatoliški duhovniki
Italijanski rimskokatoliški škofje
Italijanski rimskokatoliški nadškofje
Italijanski kardinali
Rimskokatoliški škofje Tortose
Rimskokatoliški nadškofje Granade
Rimskokatoliški nadškofje Santiaga de Compostela
Rimskokatoliški nadškofje Seville
Kardinali, ki jih je imenoval papež Pavel V.

Agustín Spínola Basadone


Taksonların adlandırılmasında istifadə olunan işarələmələr.

ex
 ex (latınca) — dan, ilə, birlikdə, əlbir.
 1. Botanikada iki müəllifin soyadı ilə bağlı işlənir və onu göstərir ki, taksonun adını ikinci müəllif həqiqətən nəşr etdirib, birinci müəllif isə təklif edib və nəşr etdirməyib;
 2. Zoologiya və bakteorologiyada soyadla bağlı işlənir və onu göstərir ki, birinci müəllif taksonun adını nəşr etdirmiş, ikinci müəllif tərəfindən ad təklif olunmuş, amma nəşr etdirilməmişdir.

in
 in (lat.) — da, də; iki müəllifin adı ilə əlaqədar işlədilir. Belə ki, ikinci müəllif bütün nəşr və işlərin müəllifi, birinci isə taksonun adının elan edilməsi və ya yararlı olmasına məsul olur.
 Nümunə:  — o deməkdir ki, Cozef Dalton Hukerin işində taksona verilən adı Çarlz Beron Klark elan etmişdir.

nom. cons.

nom. cons.
 nom. cons. ( ifadəsinin qısaldılmış forması)
 1. botanikada: taksonun mühafizə edilmiş adı; Botaniki Nomenklaturanın Beynəlxalq Kodeksindəki adlandırılmaya müxalif olmasına baxmayaraq, belə adın istifadə edilməsinə rəsmi olaraq icazə verilib.

 Məsələn:
 2. zoologiyada: taksonun saxlanılmış adı; Zooloji Nomenklaturanın Beynəlxalq Kodeksindəki adlandırılmaya müxalif olmasına baxmayaraq, belə adın istifadə edilməsinə rəsmi olaraq icazə verilib.

Taksonomik kateqoriyalar


Peter Sperlich (* 14. Mai 1965) ist ein deutscher Richter und Präsident des Oberverwaltungsgerichts der Freien Hansestadt Bremen und Präsident des Staatsgerichtshofs Bremen.

Biografie

Sperlich studierte von 1988 bis 1993 Rechtswissenschaften und Sozialwissenschaften an der Universität Hannover und absolvierte von 1994 bis 1996 in Bremen das Rechtsreferendariat. 1996 wurde er zum Richter am Verwaltungsgericht Bremen ernannt. Von 2001 bis 2003 war er zum Bundesverfassungsgericht abgeordnet, wo er wissenschaftlicher Mitarbeiter von Wolfgang Hoffmann-Riem war. Danach war er wieder als Richter am Verwaltungsgericht tätig; zudem ist er seit 2003 Lehrbeauftragter an der Universität Bremen. 2005 wechselte er in die Verwaltung und war Abteilungsleiter beim Senator für Justiz und Verfassung. 2006 wurde er Richter am Oberverwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen, 2009 Senatsrat beim Senator für Justiz und Verfassung. Zum 1. Oktober 2010 wurde er Präsident des Verwaltungsgerichts Bremen. Zum 1. Juli 2019 wechselte er in das Präsidentenamt am Oberverwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen.

Weblinks
 Peter Sperlich, Universität Bremen
 Peter Sperlich, Verwaltungsgericht der Freien Hansestadt Bremen

Einzelnachweise

Richter (Oberverwaltungsgericht)
Person (Bremen)
Präsident (Oberverwaltungsgericht/Verwaltungsgerichtshof)
Präsident (Landesverfassungsgericht)
Richter (Staatsgerichtshof der Freien Hansestadt Bremen)
Deutscher
Geboren 1965
Mann

Peter Sperlich


Ronald Alfred Anton Wulff (* 25. Januar 1945) ist ein deutscher Sportfunktionär und Unternehmer.

Leben
Wulff spielte Fußball bei den Vereinen FTSV Komet Blankenese, Rasensport Harburg und Wilhelmsburg 09. Er war Mäzen des TSV Hohenhorst, dann lange des Barsbütteler SV und gab für die damals in der Landesliga antretende Fußballmannschaft des Vereins 1990 die Oberliga als Ziel aus. Dieses wurde erreicht. Im Frühjahr 1995 erwog Wulff nach Unruhe rund um die Personalie Bert Ehm das Ende seiner Tätigkeit in Barsbüttel, brachte sich dann aber weiterhin ein.

Im Dezember 1992 wurde er als Nachfolger des zurückgetretenen Hans Manhard Gerber Schatzmeister des Hamburger SV (HSV), dessen Mitglied er bereits seit 1983 war und dessen Heimspiel er seit 1955 besuchte. 1993 wurde er HSV-Präsident. Er trat dabei die Nachfolge von Jürgen Hunke an. Im März 1995 wurden Vorwürfe des HSV-Schatzmeisters Gerhard Flomm an Wulffs Amtsführung wie Abwesenheit bei wichtigen Entscheidungen, Unentschlossenheit in der Besetzung des Manager-Postens sowie als unangemessen eingestufte Kritik an der HSV-Marketing AG öffentlich. Wulff setzte sich zur Wehr und lehnte im März 1995 einen Rücktritt ab. Im Frühling und Frühsommer 1995 formierte sich verstärkt deutlicher Widerstand gegen Wulff, unter anderem weil dieser trotz schwieriger Lage der HSV-Mannschaft in den Urlaub fuhr. Aufgrund von Drohungen gegen seine Person blieb Wulff dem letzten HSV-Heimspiel der Saison 1994/95 fern. Er gab sein Amt Anfang Oktober 1995 vorzeitig auf, abgelöst wurde er von Uwe Seeler. Wulffs Präsidentschaft beim HSV wurde durch sportlichen Misserfolg geprägt. Er selbst nahm für sich in Anspruch, dass der Verein unter seiner Leitung "seine erfolgreichste Zeit" hatte. Laut Bilanz des Geschäftsjahres 1994/95 übergab Wulff einen wirtschaftlich gesunden Verein an Seeler.

2000 wurde er Mitglied des HSV-Aufsichtsrats und gehörte diesem bis 2011 an. Von 2002 bis 2003 war er nach dem Abgang von Werner Hackmann noch einmal kommissarisch als Vorstandsvorsitzender tätig.

Wulff lernte Zahntechniker und machte sich als solcher 1973 selbständig. Er betreibt ein Dentallabor und eine Gebäudereinigungsfirma. Mit Segelbooten überquerte er mehrmals den Atlantischen Ozean, er begann 1964 mit diesem Sport. Tennis spielte er beim TC Sachsenwald.

Einzelnachweise

Deutscher
Präsident (Hamburger SV)
Geboren 1945
Mann

Ronald Wulff


Vietomartyria expeditionis est parvus primitivusque papilio metallicus familiae Micropterigidarum, a Mey anno 1997 descriptum, et in montanis Vietnamiae septentrionalis regionibus endemicus.

Latitudo alarum est 3.8 mm.

Notae

Micropterigidae
Taxa Mey
Taxa 1997

Vietomartyria expeditionis


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Fanthams Peak.

Tumoy sa bukid ang Fanthams Peak sa Nuzeland. Nahimutang ni sa distrito sa South Taranaki District ug rehiyon sa Taranaki, sa amihanan-sidlakang bahin sa nasod,  km sa amihanan sa Wellington ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Fanthams Peak.

Ang yuta palibot sa Fanthams Peak kabungtoran sa habagatang-sidlakan, apan sa amihang-kasadpan nga kini mao ang kabukiran. Kinahabogang dapit sa palibot ang Mount Taranaki,  ka metros ni kahaboga ibabaw sa dagat,  km sa amihanan sa Fanthams Peak. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Fanthams Peak may kaayo gamay nga populasyon. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Stratford,  km sa sidlakan sa Fanthams Peak. Hapit nalukop sa lasang ang palibot sa Fanthams Peak. Sa rehiyon palibot sa Fanthams Peak, busay talagsaon komon.

Ang klima kasarangan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hulyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Hunyo, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Pebrero, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Taranaki (rehiyon)
Kabukiran sa Nuzeland nga mas taas kay sa 1000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

sv:Fanthams Peak (bergstopp)

Fanthams Peak (tumoy sa bukid)


Hrvaški Brod je naselje u jugoistočnoj Sloveniji, u Dolenjskoj.

Nalazi se u općini Šentjernej.

Zemljopisni položaj ovog sela je 45° 52' 32" sjeverne zemljopisne širine i 15° 21' 10" istočne zemljopisne dužine, na nadmorskoj visini od 153 m.

2002. su u Hrvaškom Brodu živjela 72 stanovnika.

Srednjovjekovna varoš Gutenwerth (danas Otok pri Dobravi pri Škocjanu) se nalazio nasuprot Hrvaškega Broda. Gutenwerth su 1473. uništili Turci, a taj se riječni otok danas smatra bogatim arheološkim nalazištem.

Izvori

Naselja u Općini Šentjernej
Vikiprojekat geografija/Naselja u Sloveniji

Hrvaški Brod


Les BMW Z (Z pour zukunft, futur en allemand) sont une série de voiture de sport roadster GT du constructeur automobile allemand BMW, commercialisées depuis 1989 avec entre autres les Z1, Z3, Z4 et Z8.

Histoire
BMW commercialise avec succès son premier cabriolet sport BMW 328 entre 1936 et 1949, avec moteur 6 cylindres de la marque, pour courir entre autres aux 24 Heures du Mans. Les BMW 507 roadsters GT de prestige succèdent de 1955 à 1959 à la précédente, motorisées par le premier moteur V8 de la marque des BMW 501 et BMW 502, avec 3,1 L pour 150 ch. De 1978 à 1981 BMW M commercialise son légendaire coupé sport BMW M1 6 cylindres de 3,5 L pour 277 ch (une des meilleures sportives de son temps).

Série BMW Z
En 1989 BMW commercialise avec succès sa BMW Z1 à 8012 exemplaires, héritière directe en particulier de ses BMW 328 (1936-1949), BMW 507 roadsters GT de prestige (1955-1959), et BMW M1 (1978-1981) précédentes. La marque baptise cette série de ses futurs roadsters sportifs aux solutions technologiques novatrices d'avant gardes « Z » pour zukunft ( futur en allemand) à titre de vitrine technologique de la marque.

Concept cars BMW Z

Notes et références

Voir aussi

 BMW - BMW M - BMW Motorsport
 BMW Welt - Tour BMW - Musée BMW

Liens externes
 Site de BMW France bmw.fr
 BMW Série Z, sur bmw.fr

Z
Automobile des années 1980
Automobile des années 1990
Automobile des années 2000
Automobile des années 2010
Automobile des années 2020
Coupé
Cabriolet
Coupé cabriolet

BMW Série Z


Prima omnium popinarum "restaurativarum", a "restauratoribus" conductarum qui sorbitiones restaurantes aliaque fercula venditabant, Lutetiae anno 1767 ineunte ad viam Gallinariarum (rue des Poulies) condita est. Titulus "primi restauratoris", eius scilicet qui ante alios popinam huius generis condiderit, sibi a Maturino Roze de Chantoiseau anno 1769 arrogatus est, fontibus aliis variatim discrepantibus.

Scriptores nonnulli fere coaevi originem popinarum restaurativarum descripserunt, inter quos Grimod de la Reynière in Almanach des gourmands et Brillat-Savarin in Physiologie du goût, nomine primi restauratoris ab ambobus omisso, etiamsi Brillat-Savarin verbis generosis perceptiones capitales huius inventoris enumeravit et laudavit: "ille" ait "primus restaurator fuit; ille munus novum creavit quo divitiae exercitori accrescunt si bona fide, recto ordine, arte habili agat".

Talem popinam Dionysius Diderotus mense Septembri anno 1767 ter, vel fortasse pluries, visitavit et in epistulis ad amicam Sophiam Volland descripsit: cuique cenatori hac in aede cenaculis separatis adsedenti, mirabiliter sed magno pretio omni hora fercula inlata esse; restauratrici (cuius venustas saepe laudata est), etiamsi pudibunda sit, confabulari licuisse. Diderotus nomen restauratricis formosae non dedit, sed pro certo habemus eum primam talem popinam visitavisse institutam: altera enim popina restaurativa, a mense Iulio 1767 florens, a Vacossin non ad viam Gallinariarum sed in vico Grenelle-Saint-Honoré condita est. Nomen "primi restauratoris" ab aliis scriptoribus variatim datur. Discrepantia fontium aegre explicatur.

Minet? Duchêne?
In paginis hebdomadarii Parisiensis L'Avantcoureur diei 9 Martii 1767 nuntius novae cuiusdam popinae ad viam Gallinariarum institutae, aliquo modo melioribus coffeariis similis, divulgatus est: optima consummata et restaurantia semper calida ibi oblata esse, una cum bono butyro, ovis recentibus, cremores oryzae , confecturis Barrensibus; ibi in lacunari aphorismum Latinum praefixum esse:
Hic sapide titillant iuscula blanda palatum;
Hic datur effoetis pectoribusque salus.
Ab eodem hebdomadario post quattuor menses alter restaurator nuntiatus est, videlicet Vacossin, qui se imitare confessus est popinam ad viam Gallinariarum ab Duchêne conductam (non Minet).<ref>Le sieur Vacossin vient de former à l'instar de Londres, et à l'imitation de l'établissement fait par le sieur Duchêne rue des Poulies, une salle ...: </ref> Ratio huius novi nominis nescitur.

 Roze? Roze et Pontaillé? successore Deslauriers?

Maturinus Roze de Chantoiseau, qui iam opera varia de rebus oeconomicis ediderat, anno 1769 almanacum vel directorium annuum mercatorum Parisiensium divulgare coepit in quo popinam a se conductam ter sub variis rubricis enumeravit: Roze (i.e. seipsum) "primum restauratorem", "conditorem primae aedis nomine 'domi sanitatis' cognitae" ad viam S. Honorati (antea ad viam Gallinariarum) bonas delicatasque cenas inferre ferculaque omni hora venditare modicis pretiis fixis, videlicet vera consummata quae restaurantia nuncupantur, potagia omnis generis, cremores oryzae et gruelli Bretonici pinguesque macrique, maccarones, ova recentia, capones sale sparsi, compositiones, naturalia vina Burgundica.

Roze postea novum nomen aut collaboratoris aut aemuli Pontaillé addidit. Originem enim popinarum restaurativarum in paginis supplementarii cuiusdam almanaci annis 1780 editi his fere verbis commemoravit: "Restauratores, cauponum genus novum, in hac urbe capitali anno 1767 a dominis Roze et Pontaillé creati sunt ut, conatum conditorum obsequentes,  e vermicellis et oryza necnon alios cibos salubres delicatosque modo excellenti praebeant. Habitudo harum aedium optime constitutarum minime cenationem 'ad mensam hospitii', potius omni hora diei praebere, pretio cuiusque ferculi fixo:" restauratores deinde enumeravit, inter quos "Deslauriers, ad viam S. Honorati, pincerna et successor primi restauratoris, hunc pulchrum aphorismum praefingit: 'Hic sapide [etc.]'"

Auctor gastronomicus Grimod de la Reynière originem popinarum restaurativarum in Almanach des gourmands descripsit sed nomen primi restauratoris nullibi rettulit. Anno autem 1803 mortem nuper obitam domini Roze, "illustris", "diu inter meliores famosissimosque restauratores nostros celebris", commemoravit, nihil de successore Deslauriers dicto. Lector e verbis contextuque Grimod intellegit ipsum Roze usque in annum fere 1802 popinam suam conduxisse, ad viam neque Gallinariarum neque S. Honorati sed novo loco ad boulevard des Italiens institutam. Quam rem confirmavit liber Anglicus anno 1803 divulgatus A Practical Guide during a Journey from London to Paris: ibi enumeratus est inter restauratores vel caupones Rose, Boulevard Italien.

 Lamy? Boulanger?
Historici prisci rerum cibariarum, qui fortasse fontes coaevos documentarios non inspexerant, loco nominum quattuor iam citatorum duo alia praebent. Marchio de Cussy, Napoleoni magister hospitii, anecdota gastronomiae Francicae anno fere 1815 conscripsit. "Restauratores Parisienses" ait "ante annos fere quinquaginta, neque plures, instituebantur, quorum primus fuit Lamy quidam. Domos suas in semitis strictis obscurisque olim Palatio Regio circumiacentibus aperuit, societate cauponum vano contradicente." Fortasse Cussy erravit, sed re vera obsonator nomine Lami ab Roze in almanaco suo supplementario annis 1780 divulgato enumeratus est ut qui cenas pretio modesto venditaverit domumque separatum mulieribus praebuerit, id quod etiam Vacossin, "alter restaurator", fecisse fertur; Roze se cenas mulieribus obtulisse praetendit in almanaco anno 1773 edito.

Opus historici rerum familiarium Le Grand d'Aussy, anno 1782 divulgatum, eruditis recentioribus bene cognitum est. Hac ratione nomen primi restauratoris ab illo datum a multis usque in nostram aetatem accipitur etiamsi Rebecca Spang prioritatem Maturini Roze e fontibus melioribus proposuerit. Le Grand d'Aussy his fere verbis rem narravit:
E restaurantibus restauratores orti sunt, qui anno fere 1765 se constituere coeperunt ex imaginatione cuiusdam Boulanger incolae vici Gallinariarum. Super portam suam aphorismum praeposuerat, locutione libri reverendissimi irreverenter utens:
"Venite ad me omnes qui stomacho laboratis et ego vos restaurabo".
Sorbitiones vel iuscula venditabat. Apud eum et comedere licebat etiamsi obsonator non erat ferculaque confecta proponere non potebat: sed gallinas sale sparsas ovaque recentia praebens omnia limpide inferri curavit, mensulis marmoreis talibus quae in coffeariis videntur. Cui imitantes alii restauratores mox se constituerunt.
Postea alii scriptores nonnulli "Boulanger" primum restauratorem fuisse adseverabant. Hi autem omnes easdem res, quas Le Grand d'Aussy, sine plura repetibant. Ita per exemplum sub rubrica "Restaurateurs" scripsit anno 1803 F. W. Blagdon Anglus in libro Paris as it was and as it is. Nullus inter hos auctores se popinam Boulanger visitavisse confessus est. Recentissime Paulus Levy ad tabulam a Thoma Shotter Boys anno 1831 pictam animadvertit in quo videtur caupona ad compitum aliquem haud longe a vico Gallinariarum distantem, nomine "[...]t Boulanger" praefixo.

 Notae

 Bibliographia
 Fontes fere coaevi
 1767 :
 1767 :
 1767 :
 1769 :
 1773 :
 1782/1792? :
 1782 :
 1803 :
 1803 :
 1803 :
 1825/1826 :
 1843 :

 Eruditio hodierna

 Nathalie Louisgrand, "Comment sont nés les premiers restaurants?" (27 Iunii 2021) apud Slate Patrick Rambourg, "La restauration, une avancée révolutionnaire" in Historia no. 88 (Augusto 2012)

 Nexus externi
 "Boulanger: le premier restaurant du monde" apud Le Coeur au Ventre''

 "Naissance du restaurant"

Popinae Parisienses
Constituta 1765
Dionysius Diderotus
Gastronomia Parisiensis

Prima popina restaurativa


An Cytheropteron dimlingtonense in uska species han Ostracoda nga ginhulagway ni John W. Neale ngan Howe hadton 1973. An Cytheropteron dimlingtonense in nahilalakip ha genus nga Cytheropteron, ngan familia nga Cytheruridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cytheropteron

Cytheropteron dimlingtonense


Iré-le-Sec, jû komuna qezay Verduniya. Cayê na komune dewleta Fransa de, mıntıqaya Grand Esti de, wılayetê Meuseyi dero. Erdê komune 8,31 km2 ca gêno. Dormey Iré-le-Sec ra komunê Flassigny, Bazeilles-sur-Othain, Juvigny-sur-Loison, Louppy-sur-Loison, Marville, Montmédy û Remoiville ca gênê.

Xızmete
Iré-le-Sec de şebekey awe esto û sistemê kanalizasyoni vıraziyao. Xeta elektriki û interneti anciyaya.

Nıfus
Nıfusê komune gorey amardışê peyêni 154 nefero. Iré-le-Sec de gorey serran ra nıfusê komune grafikê diyagrami sero aseno;

Bıvênên
 Lista komunanê Meusey
 Lista qezanê Grand Esti
 Kantonê Grand Esti

Çımey

Komunê Meusey
Iré-le-Sec

Iré-le-Sec


Zengenci, merdımo kı zengen keno, erdan kaneno, kokanê dar u beri, zerzewat u zewbi çi keneno, hera cı keno şenık u vaşê cı arêdano ey rê vanê zengenci.

Kar u Senate

Zengenci


Erica Martrece Wilson (* 26. Mai 1991 in Akron, Ohio) ist eine US-amerikanische Volleyballspielerin.

Karriere
Wilson wuchs in Oceanside in Kalifornien auf und begann mit dem Volleyball an der heimatlichen Fallbrook High School. Von 2009 bis 2013 spielte sie an der Arizona State University für die Sun Devil Athletics.
Mit der US-amerikanischen U23-Nationalmannschaft erreichte sie im Oktober 2013 bei der U23-WM in Mexiko den vierten Platz. In der Saison 2014/15 spielte Wilson in der deutschen Bundesliga beim Köpenicker SC. Nach einer Saison in der Schweiz bei Volley Köniz, in der sie im Supercupfinale der Eidgenossinnen stand, kehrte sie 2016 zurück nach Deutschland und spielte eine Saison beim USC Münster. 2017 wechselte Wilson in die Türkei zu Manisa Büyükşehir Belediyespor. In der folgenden Spielzeit stand die US-Amerikanerin im Kader von Cignal HD Spikers, einem Verein aus der philippinischen Hauptstadt und wurde mit ihrem Team Vizemeisterin und als beste Außenangreiferin der Liga ausgezeichnet. Von 2020 bis 2022 erfüllte sie einen Vertrag der Athletes Unlimited Pro League in Dallas in ihrem Heimatland.

Auszeichnungen
2019 – beste Außenangreiferin in der Philippinischen Liga

Weblinks
 Porträt beim ASU Sun Devil Athletics
 FIVB-Profil
 Profil bei Volleybox
 Profil bei Athletes Unlimited

Einzelnachweise

Volleyballspieler (Vereinigte Staaten)
Volleyballspieler (Köpenicker SC)
Volleyballspieler (Schweiz)
Volleyballspieler (USC Münster)
US-Amerikaner
Geboren 1991
Frau

Erica Martrece Wilson


Aleksander Prince Fredrik Ramprecht Reichenberg (born June 13, 1992) is a Norwegian professional ice hockey forward currently playing for IK Oskarshamn in the Swedish Hockey League (SHL) and for the Norwegian national team.

Playing career
While born in Mora, Sweden, Reichenberg began his professional career with hometown club, Lillehammer IK in the GET-ligaen (GET) during the 2008–09 season.

After playing two seasons with rival club Storhamar Ishockey and moving abroad for the 2017–18 season with HC Sparta Praha of the Czech Extraliga (ELH), Reichenberg returned to Lillehammer on 1 September 2018.

In the 2018–19 season, Reichenberg compiled 12 points in just 10 games with Lillehammer before leaving on loan for the remainder of the season to join Swedish outfit, Färjestad BK of the SHL, on 16 December 2018. In a top 9 role, he added 4 goals and 7 points in 27 regular season games. In 9 playoff games, Reichenberg added 1 goal to help reach the semi-finals.

On 17 June 2019, Reichenberg opted to continue playing in the SHL, agreeing to a one-year contract with newly promoted club, IK Oskarshamn, for their maiden season in the top tier.

International play
Reichenberg participated for Norway at the 2017 IIHF World Championship.

Career statistics

Regular season and playoffs

International

References

External links

1992 births
Living people
People from Mora Municipality
Färjestad BK players
Lillehammer IK players
Ice hockey players at the 2018 Winter Olympics
Olympic ice hockey players for Norway
Norwegian ice hockey forwards
HC Sparta Praha players
Storhamar Hockey players
Sportspeople from Lillehammer
Norwegian people of Swedish descent
Graz 99ers players
Stjernen Hockey players
Norwegian expatriate sportspeople in Sweden
Norwegian expatriate sportspeople in the Czech Republic
Norwegian expatriate sportspeople in Austria
Expatriate ice hockey players in Sweden
Expatriate ice hockey players in Austria
Expatriate ice hockey players in the Czech Republic
Norwegian expatriate ice hockey people

Aleksander Reichenberg


Քրիսիա Թոդորովա (բուլղ.՝ Крисия Маринова Тодорова. ), բուլղար երգչուհի է։ Նա ներկայացրել է իր երկիրը Մանկական Եվրատեսիլ 2014 երգի մրցույթում, որը տեղի է ունեցել Մալթայում։

Ծանոթագրություններ

Փետրվարի 15 ծնունդներ
2004 ծնունդներ
Բուլղարացի երգչուհիներ
21-րդ դարի երգչուհիներ
Մանկական Եվրատեսիլի մասնակիցներ

Քրիսիա Թոդորովա


"Rock and Roll Preacher" is a single by Slade.

Rock and Roll Preacher, Rock 'n' Roll Preacher, Rock'n Roll Preacher may also refer to:

 Rock 'n Roll Preacher, album by Preacher Jack
 "Rock 'N' Roll Preacher", song by Chuck Girard from the album Chuck Girard
 "The Rock 'n' Roll Preacher", song by Subterranean Masquerade from the album Suspended Animation Dreams
 "Rock 'N Roll Preacher", song by Atlantis and its singer Inga Rumpf

Rock and Roll Preacher (disambiguation)


An Tubiporella bispinosa in uska species han Bryozoa nga ginhulagway ni Guha ngan Gopikrishna hadton 2007. An Tubiporella bispinosa in nahilalakip ha genus nga Tubiporella, ngan familia nga Didymosellidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tubiporella

Tubiporella bispinosa


高階 貴子(たかしなの きし / たかこ、生年不詳 - 長徳2年(996年)10月没)は平安時代の女流歌人。女房三十六歌仙に数えられる。通称は高内侍(こうのないし)、または儀同三司母(ぎどうさんしのはは)。前者は女官名、後者は息子藤原伊周の官職の唐名(儀同三司)による。

経歴
従二位高階成忠(923年 - 998年)の娘、生母は不詳。兄弟に右中弁信順・木工権頭道順・伊予守明順らがいる。

和歌を能くし、女ながらに詩文に長けた由、『大鏡』など諸書に見える。円融朝に内侍として宮中に出仕し、漢才を愛でられ殿上の詩宴に招かれるほどであった。おなじ頃、中関白藤原道隆(953年 - 995年)の妻となり、内大臣伊周(974年 - 1010年)・中納言隆家(979年 - 1044年)・僧都隆円(980年 - 1015年)の兄弟及び長女定子を含む三男四女を生んだ。

夫・道隆が永延3年(989年)に内大臣、永祚2年(990年)5月に関白、次いで摂政となり、10月に定子が一条天皇の中宮に立てられたため、同年10月26日、従五位上から正三位に昇叙。一方、貴子腹の嫡男伊周も急速に昇進し、正暦3年(992年)十九歳にして権大納言に任ぜられ、翌々年さらに内大臣に昇ったため、貴子は末流貴族の出身ながら関白の嫡妻、かつ中宮の生母として栄達し、高階成忠は従二位と朝臣の姓を賜った。

ところが、長徳元年(995年)4月10日に夫・道隆が病死すると、息子の伊周と隆家は叔父道長との政争に敗れ、権勢は道長側に移った。翌年になって、伊周と隆家は、花山院に矢を射掛けた罪(長徳の変)によって大宰権帥・出雲権守にそれぞれ左降・配流。貴子は出立の車に取り付いて同行を願ったが、許されなかった。その後まもなく病を得て、息子の身の上を念じながら、同年10月末に薨去した。四十代であったと推定される。今でも作品の数々が人々の恋心に共感を呼び高く評価されている。

逸話
『古今著聞集』によれば、道隆との関係にはじめ成忠は乗り気ではなかったが、ある後朝のあさ、帰って行く道隆の後ろ姿を見て、「必ず大臣に至る人なり」といって二人の仲を許したという。

作品

私家集
 私家集は伝存していない。

百人一首
 54番

藤原定家は『定家八代抄』にも撰んでいる。

脚注

注釈

出典

関連項目
新百人一首(足利義尚撰)-小倉百人一首に採録されていない歌人100名を採る方針であったにもかかわらず、誤って「従二位成忠女」(第91番)として採録されるミスが起きている。

10世紀日本の女性著作家
10世紀の歌人
きし
日本の女性歌人
平安時代の歌人
平安時代の女官
平安時代の公卿の妻室
10世紀生
996年没

高階貴子


An Ophioplinthus carinata in uska species han Ophiuroidea nga syahan ginhulagway ni Studer hadton 1876. An Ophioplinthus carinata in nahilalakip ha genus nga Ophioplinthus, ngan familia nga Ophiuridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophioplinthus

Ophioplinthus carinata


Nikolaos Marinakis (, * 12. September 1993 in Iraklio, Griechenland) ist ein griechischer Fußballspieler.

Karriere

Verein
Seine Laufbahn begann Nikolaos Marinakis 2008 bei den Jugendabteilungen von Panathinaikos Athen. Nach vier Jahren erhielt er im Sommer 2012 den ersten Profivertrag seiner Karriere und stieg in die Herrenmannschaft von Panathinaikos auf. Mitte 2014 wechselte er für die Hinrunde auf Leihbasis zu Niki Volos. Nach Ablauf der Leihe kehrte der Spieler zu Panathinaikos zurück. Im Sommer 2017 verließ er den Verein und schloss sich Panetolikos an. Dort verbrachte er zwei Jahre, bevor er im Juli 2019 zu OFI Kreta wechselte.

Nationalmannschaft
Marinakis durchlief alle Jugendnationalmannschaften Griechenlands von der U-17 bis zur U-21. Den größten Erfolg feierte er 2012, als er mit der U-19 Auswahl nach knapper 0:1-Niederlage im Finale gegen Spanien die Vize-Europameisterschaft erreichen konnte. Zum damaligen Kader gehörten u. a. seine Mannschaftskameraden bei Panathinaikos Charis Mavrias, Stefanos Kapino, Konstantinos Triantafyllopoulos und Spyros Fourlanos.

Erfolge
 Griechischer Pokalsieger: 2014

Einzelnachweise

Fußballspieler (Panathinaikos Athen)
Fußballspieler (Niki Volos)
Fußballspieler (Panetolikos)
Fußballspieler (OFI Kreta)
Grieche
Geboren 1993
Mann

Nikolaos Marinakis


Rosemarie Ackermann, nemška atletinja, skakalka v višino * 4. april 1952, Lohsa, Vzhodna Nemčija.

Olimpijska zmagovalka leta 1976 v skoku v višino. Prva na EP leta 1974. Večkrat je izboljšala svetovni rekord, leta 1977 je bila prva ženska, ki je dosegla 200 cm.

Viri
 Slovenski Veliki Leksikon, Mladinska knjiga (2003)

Sklici

Zunanje povezave

Živeči ljudje
Nemški atleti
Olimpijski tekmovalci za Vzhodno Nemčijo
Prejemniki zlatih olimpijskih medalj za Vzhodno Nemčijo
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1972
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1976
Atleti Poletnih olimpijskih iger 1980
Skakalci v višino
Nekdanji svetovni rekorderji v atletiki

Rosemarie Ackermann


Afrika Futbol Konfederasiyasının yaranmasına qədər qitəni FİFA-da dörd milli assosiasiya təmsil edirdi. Misir Futbol Federasiyaları Assosiasiyası 1923, Sudan Futbol Federasiyaları Assosiasiyası 1948, Cənubi Afrika Futbol Federasiyaları Assosiasiyası 1952 və Efiopiya Futbol Federasiyaları Assosiasiyası isə 1953-cü ildə beynəlxalq qurumun üzvlüyünü qəbul edib. Əvvəllər bu ölkələr müxtəlif regional qruplar formasında təmsil olunurdular. 1956-cı il, iyunun 6-9-da Lissabonun "Avendia" mehmanxanasında təşkil olunan FİFA-nın 30-cu konqresində əsas müzakirə obyekti Misir, Sudan, CAR və Efiopiya Assosiasiyalarının rəhbərlərinin Afrika Futbol Konfederasiyasının yaradılması barədə irəli sürdükləri təkliflər idi. Fikrin ali futbol təşkilatının rəhbərliyi tərəfindən müsbət qarşılanmasının nəticəsi kimi, 1957-ci ildə Afrika Futbol Konfederasiyaları (AFK) yaradıldı. AFK-nın hazırlıq və ətraflı tanışlıq xarakteri daşıyan ilk iclası 1957-ci il, fevralın 8-də Xartumda təşkil edilib. Müşavirədə adları çəkilən dörd ölkə iştirak edib və əsas məqsəd Afrika Kubokunun təşkili məsələsinin müzakirəsi olub. Quruma keçirilən birinci prezident seçkilərində iddiasını irəli sürən 10 namizəd arasında bütün rəqiblərini səs çoxluğu ilə üstələyən misirli Əbdüləziz Abdulla Səlim AFK-nın ilk rəhbəri kimi tarixə düşüb. Baş katib funksiyası isə həmyerlisi Məhəmməd Yusufa həvalə edilib. İlk Afrika Kubokunun tarixi həmin il fevralın 10-na təsadüf edir. Yavaş-yavaş inkişafdan sonra FİFA-nın "qara qitə" təmsilçilərinin sayı da artmağa başladı. Beləcə, 1957-ci il, iyunun 21-də Suriya əvvəlcə FİFA, ardından AFK-nın üzvü olub. Bundan az sonra AFK-nın fəaliyyəti, iş planını genişləndirmək üçün nizamanamə hazırlandı. Konfederasiyanın qətnaməsinin 5-ci bəndində yer alan qərara əsasən, AFK-nın əsas binası hansı şəhərdə yerləşirdisə, prezident və baş katib də orada yaşamalıdır. Buna görə də AFK yeni qərargahını Misirin paytaxtı Qahirədə istifadəyə verdi. Ancaq Abdulla Səlimin fəaliyyəti uzun sürmədi. 1958-ci ildə FİFA-nın Stokholmda təşkil olunan növbəti konqresində fəaliyyətini layiqincə və inkişafyönlü yürütmədiyi üçün AFK-nın rəhbərliyinin dəyişdirilməsi qərara alındı. Beləliklə, Əbdüləziz Abdulla yerini həmyerlisi Əbdüləziz Mustafaya verdi.

Afrikada futbol

Afrika Futbol Konfederasiyası


Մուհամմադ Սայիդ, առավել հայտնի է որպես Սարմադ Քաշանի կամ ավելի կարճ Սարմադ (պարսկ․՝سرمد کاشانی), հայկական ծագումով պարսիկ միստիկ, բանաստեղծ և սուրբ, ով ճանապարհորդել է և Հնդկական ենթամայրցամաքը դարձրել է իր մշտական բնակավայրը 17-րդ դարի ընթացքում։ Ոմանք նրան վերագրում են հրեական ծագում, ոմանք պնդում են, որ ուրացել է իր կրոնը իսլամ ընդունելու համար։ Իսկ մյուսներն էլ ասում են, որ նա նույնիսկ մեկ անգամ էլ փոխել է իր կրոնը հինդուիզմի։ Անկախ ամեն ինչից, սկզբնաղբյուրները վկայում են Սարմադի հայկական արմատների մասին։ Սարմադն իր պոեզիայում ինքն իրեն նկարագրում է որպես սուֆիական, հինդուական քահանա, բուդդիստ միաբան, ռաբբի, աթեիստ և մուսուլման։ Քանզի նա հայտնի էր նրանով, որ հեգնում էր այդ օրերի նշանակալից կրոններին, ինչպես նաև նրանով, որ գրում էր քառյակներ՝ հաստատելով իր կրոնական ինքնությունը, ժամանակակից գիտնականությունը առանձնացված է մնում Սարմադի ոչ հստակ կրոնական պատկանելությունից։ Այս կրոնական հայացքների և անհավանական հայտարարությունների համար Սարմադը դասվում է պարադոքսալ սուֆիականների շարքերին։

Կենսագրություն

Վաղ կյանք
Սարմադը ծնվել է Հայաստանում 1590-ական թվականներին պարսկախոս հայ առևտրականների ընտանիքում։

Ճանապարհորդությունները Մուղալ կայսրություն
Լսելով, որ արվեստի թանկարժեք գործերը Հնդկաստանում բարձր գներով վաճառվում էին՝ Սարմադը հավաքեց իր գործերը և ուղևորվեց Մուղալ կայսրություն, որտեղ նա մտադրվել էր վաճառել այդ աշխատանքները։ Մեկնելով Թհաթա (ներկայումս՝ Սինդ, Պակիստան)՝ նա մտերմանում է մի տղայի հետ, որի անունն էր Աբհայի Չանդ, ում Սարմադը ուսուցանեց պարսից և հրեական կրոնը։ Այս ժամանակահատվածում նա թողեց իր հարստությունը, երկարեցրեց իր մազերը, դադարեց կտրել իր եղունգները, սկսեց թափառել քաղաքի փողոցներում և կայսեր արքունիքում որպես մերկ ֆակիր։ Երկուսն էլ տեղափոխվեցին սկզբում Լահոր, այնուհետև՝ Հայդարաբադ և վերջապես՝ Դելի։

Կյանքը Դելիում
Իր ընկերոջ հետ ճանապարհորդելու ընթացում Սարմադը կարճ ժամանակամիջոցում ձեռք է բերում ճանաչված բանաստեղծի և միստիկի հեղինակությունը։ Այդ ժամանակ էլ Մուղալի թագաժառանգ Դարա Շիկոհը հրավիրում է Սարմադին իր հոր դատարան։ Հանդիպման ժամանակ Սարմադը այնքան խորը տպավորություն էր թողել թագաժառանգի վրա, որ նա խոստացել էր դառնալ Սարմադի հետևորդը։

Սարմադը հիանալի տիրապետում էր պարսկերենին, ինչը շատ կարևոր էր վաճառականի գործի համար, և իր աշխատանքի մեծ մասը այդ լեզվով էր։

Մահ
Իր եղբոր՝ Դարա Շիկոհի հետ գահաժառանգման պայքարում Աուրանագզեբը (1658-1707 թթ.) հաղթանակ տանելուց հետո սպանում է իր եղբայր-հակառակորդին և բարձրանում է կայսերական գահին։ Արդյունքում՝ Սարմադը ձերբակալվում և մեղադրվում է աղանդավորության մեջ։ Իսկ ապա՝ գլխատվում 1661 թ․։ Նրա գերեզմանը գտնվում է Ջամա Մասյիդի մոտ Դեհլիում, Հնդկաստան։ Աուրանգզեբը հրամայեց իր մոլլաներին հարցնել Սարմադից, թե ինչու նա կրկնեց Կալիմայի միայն առաջին կեսը՝ «Չկա Աստված բացի Աստծուց» և հրամայեց նրան արտասանել երկրորդ մասը «Մուհամմադն է նրա վերջին մարգարեն»։ Նա դրան պատասխանեց, որ «Ես դեռևս լի եմ բացասական լիցքերով։ Ինչու՞ պետք է ստեմ»։ Այսպես նա դրոշմեց իր մահվան վճիռը։ Ալի Խան-Ռազին՝ Աուրանգզեբի դատարանի ժամանակագիրը, ներկա էր այդ մահապատժին։ Նա պատմում է որոշ միստիկ բանաստեղծություններ, որոնք արտասանվել են այդ մահապատժի ժամանակ։ Մոլլաներն ասում են, որ Ահմեդը գնաց դրախտ, իսկ Սարմադն ասում էր դրախտը իջավ Ահմեդի վրա։

Մաուլանա Ազադ և Սարմադ
Մոլանա Աբուլ Քալամ Ազադը Հնդկական անկախության շարժման մեջ ընդգրկված առաջատար քաղաքական դեմքերից է, ով իր մտքեր ազատությամբ և արտահայտմամբ իրեն համեմատել է Սարմադի հետ։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն
 Cook, D. (2007) Martyrdom in Islam (Cambridge) ISBN 9780521850407.

 Ezekial, I.A. (1966) Sarmad: Jewish Saint of India (Beas) ASIN B0006EXYM6.
 Gupta, M.G. (2000) Sarmad the Saint: Life and Works (Agra) ISBN 81-85532-32-X.
 Katz, N. (2000) The Identity of a Mystic: The Case of Sa'id Sarmad, a Jewish-Yogi-Sufi Courtier of the Mughals in։ Numen 47։ 142-160.
 Schimmel, A. And Muhammad Is His Messenger: The Veneration Of the Prophet In Islamic Piety (Chapel Hill & London).

Արտաքին հղումներ
 Sarmad, Mohammed Sa'id
 Sarmad and Aurangzeb
 Majid Sheikh, Sarmad the Armenian and Dara Shikoh
 Sarmad, a mystic poet beheaded in 1661

Պարսիկ բանաստեղծներ
Պարսիկ թարգմանիչներ
Պարսիկ գրողներ
Հրեաները և հուդաիզմը Հայաստանում

Սարմադ Քաշանի


Ձայնեղներ, բաղաձայն հնչյուններ, որոնց կազմավորմանը, բացի աղմուկից (հիմնական տարր), մասնակցում է նաև ձայնը։ Թոքերից մղվող օդը կոկորդում հանդիպում է լարված ու պիրկ ձայնալարերին և դրանք թրթռացնելով՝ զգալիորեն թուլանում է. այդ իսկ պատճառով ձայնեղների ժամանակ օդի ուժը խուլերի համեմատությամբ թույլ է։

Լեզուներում ձայնեղ բաղաձայնները խուլերի հետ սովորաբար կազմում են հակադրական զույգեր՝ բ-պ, դ-տ և այլն։

Որոշ խուլ բաղաձայններ կարող են չունենալ համապատասխան ձայնեղ անդամը, ինչպես հայերենի հ։ Հայերենի ձայնեղ բաղաձայններն են՝ բ, դ, գ, ձ, շ, վ, զ, ժ, ղ։ Ձայնեղներից պետք է տարբերել ձայնորդները։

Հնչյուններ
Բաղաձայններ
Հնչյունաբանություն

Ձայնեղներ


Der Gandbolni Klub Kaustik Wolgograd () ist ein 1976 gegründeter russischer Handballverein aus Wolgograd. Er spielt in der höchsten Spielklasse des russischen Männerhandballs, der Super League.

Geschichte
Sowjetunion
Kaustik Wolgograd wurde 1976 gegründet. Vier Jahre nach der Gründung nahm er erstmals an der ersten sowjetischen Liga teil und konnte sich dort einige Jahre etablieren. 1987 musste man sich dem Team aus Kunzewo im Abstiegskampf geschlagen geben. Nach dem Wiederaufstieg erreichte Kaustik 1990 mit dem sechsten Platz seine beste Platzierung.

Russland
In der neu geschaffenen Super League lief es für Kaustik besser. Nach den Vizemeisterschaften 1994 und 1995 gewann die Mannschaft vier Meisterschaften in Folge. Seitdem wurde nur noch Medwedi Tschechow Meister. Im Jahr 2000 wurde man erneut Zweiter. Darauf folgten einige Jahre im Mittelfeld. Erst ab 2007 gehörte man wieder zur nationalen Spitze. 2009 wurde man Vizemeister, 2007, 2008, 2010 und 2011 jeweils Dritter.

Pokal
Im russischen Pokal unterlag Kaustik 2009, 2010, 2011 und 2013 jeweils im Finale Medwedi Tschechow. 2012 erreichte man das Halbfinale.

Europapokal

Bisherige Trainer
 Leonid Korostaschewitsch 1976–2001
 Aleksandr Alekseew 2001–2012
 Dmitri Bocharnikow seit 2012

Bekannte ehemalige Spieler
 Pawel Atman
 Oleg Grebnew
 Dmitri Jerochin
 Alexei Kostygow
 Oleg Kuleschow
 Igor Lawrow
 Igor Ljowschin
 Oleg Lvov
 Sergei Pogorelow
 Iwan Pronin
 Nikolai Sorokin
 Pawel Sukosjan
 Igor Wassiljew
 Michail Winogradow

Weblinks
 www.shc-kaustik.ru Offizielle Website
 GK Kaustik Wolgograd in der Datenbank der EHF

Wolgograd, Gk Kaustik
Gegründet 1976
Sport (Wolgograd)
Organisation (Wolgograd)
Wolgograd, Gk Kaustik

GK Kaustik Wolgograd


Igor Vladimirovitch Korneïev (en  — en ), né le  à Moscou (Union soviétique) est un footballeur soviétique puis russe.

Ce milieu de terrain offensif a été désigné joueur russe de l'année en 1991 avant de jouer 4 ans en Liga (dont une saison à Barcelone) et 6 ans dans le championnat néerlandais.

Biographie

Carrière en club

Carrière en sélection

 Participation au championnat d'Europe des nations 1992 avec la CEI.
 Participation à la coupe du monde 1994 avec la Russie.

Palmarès
 CSKA Moscou
 Champion d'Union soviétique en 1991.
 Vainqueur de la Coupe d'Union soviétique en 1991.

 Feyenoord Rotterdam
 Champion des Pays-Bas en 1999.

Statistiques

Liens externes

Footballeur international soviétique
Footballeur international des États indépendants
Footballeur international russe
Joueur du FK Presnia Moscou
Joueur du FK Spartak Moscou
Joueur du CSKA Moscou (football)
Joueur du RCD Espanyol (football)
Joueur du FC Barcelone
Joueur du SC Heerenveen
Joueur du Feyenoord Rotterdam
Joueur du NAC Breda
Naissance en septembre 1967
Naissance en RSFS de Russie
Naissance à Moscou

Igor Korneïev


Kostol Ducha Svätého je rímskokatolícky kostol, ktorý sa nachádza v bratislavskej mestskej časti Devínska Nová Ves. Je pôvodne renesančnou stavbou postavenou okolo roku 1580.

V roku 1963 bol zapísaný do ústredného zoznamu kultúrnych pamiatok.

História

Výstavba
Kostol Ducha Svätého bol postavený okolo roku 1580. Presný údaj nemožno zistiť, lebo súdobé pramene sú zriedkavé. V cirkevných prameňoch sa od 17. storočia uvádza, že je postavený 46 siah od dediny, je 16 siah dlhý, 6 siah široký a 5 siah vysoký, má štvorhrannú vežu 12 siah vysokú a 3 siahy širokú, sú na nej dva zvony, na ktorých sa zvoní ručne na obed, večer a v prípade nebezpečia. Má pohodlnú a suchú sakristiu.

Od 18. storočia sa o jeho vnútrajšku hovorí, že je zasvätený Duchu Svätému a že má krstiteľnicu, kazateľnicu so sochami štyroch evanjelistov, lavice vo dvoch radoch a drevený chór. O vonkajšku sa uvádza, že v roku 1720 bol vybielený. Okolo kostola je cintorín s drevenou ohradou a pri cintoríne stojí kamenná socha sv. Jána Nepomuckého.

Podľa vizitácie z roku 1756 bol kostol zrekonštruovaný v roku 1752. Pri hlavnom oltári boli umiestnené sochy uhorských kráľov sv. Štefana a sv. Ladislava. Nachádzali sa tu aj dva bočné oltáre – vpravo sv. Lucie medzi obrazmi Márie Magdalény a sv. Ondreja a vľavo sv. Anny medzi obrazmi Panny Márie a sv. Jozefa. Vpravo v kostole sa nachádzala kamenná krstiteľnica bez koruny s medeným kotlíkom na krstnú vodu a v stene nad ňou výklenok na svätené oleje. Drevená kazateľnica so sochami štyroch evanjelistov mala korunu so sochou Spasiteľa. Chór je drevený, pomaľovaný, s malým organom a šiestimi registrami. V lodi sú dva rady sedadiel. Kostol je obklopený cintorínom a murovanou ohradou.

V roku 1883 sa už cintorín nachádza za kostolom. Pred týmto prišlo aj k zásadným úpravám v kostole. V roku 1874 bola postavená nová kazateľnica a vymuroval sa chór. Zmenilo sa aj zasvätenie pravého bočného oltára. Miesto sv. Lucie je na ňom Panna Mária. Ľavý bočný oltár sa až v roku 1912  stal oltárom Božského Srdca. V tom istom roku dostal aj hlavný oltár nový kamenný stôl s relikviou sv. Barbory, ktorá bola patrónkou fary od roku 1713.

K významnej úprave interiéru kostola došlo v roku 1947, kedy sa uskutočnila prístavba chóru – rozšírenie organovej empory. Vznikol prípravný výbor na zakúpenie organu od Organárskeho závodu Bratia Rieger v Krnove. Použil sa starý píšťalový materiál z pôvodného organu. Kožu na nové mechy dodali miestni obyvatelia žijúci v Spojených štátoch amerických. Skolaudovaný bol 12. mája 1948.

Procesie a púte
Náboženský život vizitátori hodnotili podľa dodržiavania pracovného pokoja cez nedele a sviatky, účasti na omšiach, dodržiavania pôstu, prijímania sviatosti a podľa účasti na púťach a procesiách.

Procesie sa konali na Bielu sobotu, prosebné dni, sv. Marka a na Božie Telo. Ďalej na deň sv. Jána Nepomuckého od roku 1911 k jeho kaplnke a na deň sv. Floriána a Vendelína, taktiež k ich kaplnke.

Púte sa konali do Marianky na sviatok narodenia Panny Márie, niektorú sobotu po Veľkej noci do Kreusenbrunnu, posledného apríla až 3. mája do Šaštína, pred sviatkom Nanebovzatia Panny Márie (15. augusta) do Altenburgu a na jeseň do Eisenstadtu.

Centrum duchovného života
Kostol predstavoval centrum duchovného života. Bol ním aj pre Chorvátov, ktorý prišli v 16. storočí do dedín na západnom Slovensku. Postavili si kostol v Lábe, Jabloňovom, Kuchyni, Šenkviciach a Chorvátskom Grobe. Aj devínskonovoveský kostol je dodnes živou pamiatkou, dielom prvej generácie chorvátskych kolonistov. V roku 1968 bol uznaný za kultúrnu pamiatku spolu s renesančnou kamennou krstiteľnicou, taktiež zo 16. storočia.

Architektúra
Z hľadiska architektúry možno kostol v Devínskej Novej Vsi charakterizovať ako renesančný jednoloďový sakrálny objekt s polygonálnym uzáverom presbytéria s predstavanou masívnou štvorhrannou vežou. V interiéri sú valené lunetové klenby s hrebienkom. Na západnej strane je vstavaný chór z konca 19. storočia, zaklenutý pruskými klenbami. Kostol je vybudovaný z kameňa a má škridľou pokrytú strechu.

Galéria

Referencie

Iné projekty

Externé odkazy
 3D model kostola v Google Warehouse

Devínska Nová Ves
Bratislava Devínska Nová Ves
Devínska Nová Ves
Bratislava Devínska Nová Ves
Bratislava Devínska Nová Ves

Kostol Ducha Svätého (Devínska Nová Ves)


Լա Վալ դե Բիանյա (), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում։ Գտնցում է Ժիրոնա պրովինցիայում, Կատալոնիա ինքնավար համայքնի կազմում։ Տարածքը կազմում է 93,68 կմ²։ Բնակչությունը՝ 1 320 մարդ։

Բնակչություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Պաշտոնական էջ

Իսպանիայի բնակավայրեր

Լա Վալ դե Բիանյա


18-րդ դարը սկսվել է 1701 թվականի հունվարի 1-ին և ավարտվել 1800 թվականի դեկտեմբերի 31-ին համաձայն Գրիգորյան օրացույցի։ 18-րդ դարի գլխավոր իրադարձություններն էին Լուսավորությունը և Ֆրանսիական ու Ամերիկյան հեղափոխությունները։ Փիլիսոփայությունը և գիտությունը վերելք ապրեցին։ Փիլիսոփաները երազում էին լուսավոր դարաշրջանի մասին։ Այս երազները իրականություն դարձնելու համար սկսվեց Ֆրանսիական հեղափոխությունը 1789 թվականին, որը վերածվեց Տեռորի ժամանակաշրջանի (1793-1794) Մաքսիմիլիեն Ռոբեսպիեռի օրոք։ Սկզբում Եվրոպայի շատ միապետեր հարում էին Լուսավորության գաղափարներին, սակայն Ֆրանսիայի հեղափոխության հետ մեկտեղ վախենալով կորցնել իրենց իշխանությունը ստիպված էին դաշինքներ կազմել հակահեղափոխության համար։ Օսմանյան կայսրությունում տիրեց աննախադեպ խաղաղություն և տնտեսական վերելք` մասնակցելով ոչ եվրոպական պատերազմներին 1740-ից 1768 թվականներին։ Արդյունքում կայսրությունը չմասնակցեց Եվրոպայի կարևոր Յոթնամյա պատերազմին (1756-1763) և զորքի փորձառության պակասի արդյունքում պարտվեց Ռուսաստանի դեմ մղվող պատերազմում դարի երկրորդ կեսին։

18-րդ դարում նաև դադարեց Ռեչ Պոսպոլիտան որպես անկախ պետություն գոյություն ունենալուց։ Այն հզոր թագավորություն էր, որն անգամ նվաճել էր Մոսկվան և պարտության մատնել օսմանյան բանակներին։ Այս կիսաժողովրդական պետությունը փլուզվեց և նրա տարածքը բաժանվեց Պրուսիայի թագավորության, Ռուսական կայսրության և Ավստրիայի միջև։

Դեպի Ամերիկա Եվրոպացիների զանգվածային միգրացիայի արդյունքում մեծացավ գաղութների բնակչությունը։ Մեծ Բրիտանիան դարձավ աշխարհի հզորագույն տերություններից մեկը, երբ հաղթեց Ֆրանսիայի Հյուսիսային Ամերիկայում 1760-ականներին և նվաճեց Հնդկաստանի մեծ մասը։ Սակայն Բրիտանիան կորցրեց Հյուսիսային ամերիկայի գաղութները Ամերիկայի հեղափոխական պատերազմում պարտվելուց հետո, որի արդյունքում ստեղծվեց նոր անկախ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգները։ Արդյունաբերական հեղափոխություն սկսվեց Բրիտանիայում 1770-ական թվականներին շոգեմեքենա ստեղծումից հետո։

Արևմտյան պատմաբանները իրենց աշխատություններում այլ կերպ էին մեկնաբանում 18-րդ դարը։ Օրինակ «կարճ» 18-րդ դարը վերագրում են 1715-1789 թվականներին, ժամանակաշրջան, որը սկսվում էր Լուի Արև արքայի մահվանից և ավարտվում Ֆրանսիական հեղափոխությամբ, շեշտը դնելով անուղղակի կապված գործոնների վրա։ Այլ պատմաբանները հակված էին կոչել «երկար» 18-րդ դար որը սկսվում էր Պանծալի հեղափոխությունից 1688 թվականից մինչև 1815 թվականի Վաթեռլոոյի ճակատամարտ կամ անգամ ավելի ուշ։

Իրադարձություններ

1701–1750

 1700–1721. Հյուսիսային պատերազմ Ռուսական և Շվեդական կայսրությունների միջև։
 1701. Հռչակվեց Պրուսիայի թագավորությունը Ֆրիդրիխ I-ի գլխավորությամբ։
 1701–1714. Իսպանական ժառանգության համար պատերազմ, որում ներառվեց մայրցամաքային Եվրոպայի մեծ մասը։
 1702–1715. Կամիզարների ապտամբությունը Ֆրանսիայում։
 1703. Պետրոս I-ը հիմնադրեց Սանկտ Պետերբուրգը, որը մնաց Ռուսաստանի մայրաքաղաքը մինչև 1918 թվականը։
 1703–1711. Ռակոցիի ապստամբությունը ընդդեմ Հաբսբուրգյան միապետության։
 1704. Ճապոնիայում ավարտվեց Գենրոկու ժամանակաշրջանը։
 1704. Ճապոնիայի ժառանգության առաջին պատերազմ։
 1706–1713. Իսպանական ժառանգության համար պատերազմ. Ֆրանսիական զորքերը պարտություն կրեցին Ռամիլիում և Թուրինում.
 1707. Ունիայի ակտով միավորվեցին Անգլիայի և Շոտլանդիայի խորհրդարանները` հիմնադրելով Մեծ Բրիտանիայի թագավորությունը։
 1708–1709. Սովը սպանեց Արևելյան Պրուսիայի բնակչության երրորդ մասին։
 1709. Մեծ սառնամանիք 1709, գրանցվեց ամենացուրտ ջմեռը վերջին 500 տարում։
 1710. Աշխարհում առաջին հեղինակային իրավունքի մասին օրենքը կիրառվեց Բրիտանիայի Աննայի ստատուտով։
 1710–1711. Ռուս-թուրքական պատերազմ։
 1711–1715. Տուսկարորյան պատերազմը բրիտանացի, հոլանդացի և գերմանացի նորաբնակների և Տուսկարորա ժողովրդի միջև Հյուիսային Կարոլինայում։
 1715. Առաջին Յակոբիթյան ապստամբությունը բռնկվեց Բրիտանիայում։
 1716. Հիմնադրվեց Սիկհ Կոնֆեդերացիան երկայից Հնդկաստան-Պակիստան սահմանին։
 1718. Ֆրանսիացիները Հյուսիսային Ամերիկայում հիմնադրեցին Նոր Օռլեան քաղաքը։
 1718–1730. Վարդերի ժամանակաշրջանը Օսմանյան կայսրությունում։
 1719. Ճապոնիայի ժառանգության երկրորդ պատերազմ։

 1720–1721. Մարսելի մեծ համաճարակ։
 1721. Նիշտադտի պայմանագրով ավարտվեց Հյուսիսային պատերազմը։
 1722–1723. Ռուս-պարսկական պատերազմ։

Ծանոթագրություններ

Դարեր
2-րդ հազարամյակ
Ժամանակակից պատմություն

18-րդ դար


Six Mile Creek ist der Name folgender Fließgewässer:

in Australien:
 Six Mile Creek (Burke River), Nebenfluss des Burke River (Georgina River) in Queensland
 Six Mile Creek (Dawson River), Nebenfluss des Dawson River (Fitzroy River) in Queensland
 Six Mile Creek (Diamantina River), Nebenfluss des Diamantina River in Queensland
 Six Mile Creek (East Strelley River), Nebenfluss des East Strelley River in Western Australia
 Six Mile Creek (Einasleigh River), Nebenfluss des Einasleigh River in Queensland
 Six Mile Creek (Fitzroy River), Nebenfluss des Fitzroy River (Korallenmeer) in Queensland
 Six Mile Creek (Gilbert River), Nebenfluss des Gilbert River (Golf von Carpentaria) in Queensland
 Six Mile Creek (James River), Nebenfluss des James River (Ranken River) im Northern Territory
 Six Mile Creek (Lyons River), Nebenfluss des Lyons River (Gascoyne River) in Western Australia
 Six Mile Creek (Mary River), Nebenfluss des Mary River (Margaret River) in Western Australia
 Six Mile Creek (Nogoa River), Nebenfluss des Nogoa River in Queensland
 Six Mile Creek (Thomson River), zwei Nebenflüsse des Thomson River (Cooper Creek) in Queensland

in Neuseeland:
 Six Mile Creek (Matakitaki River), Nebenfluss des Mātakitaki River im Tasman District, Südinsel

in den Vereinigten Staaten:
 Six Mile Creek (Minnesota), Zufluss des Lake Minnetonka

Six Mile Creek


Beliz dewletê da qıtay Amerikaya. Cayê xo verocê qıtay Amerika Zımey dero. Dorme de dweılê Meksika, Guatemala, Deryay Karaibi estê. Paytextê Belizi sûka Belmopanio.Sistemê idarey monarşiya u Beliz verênde gırêdaey Qraliya Yewbiyayiye bi, labelê serra 1981ıne de xo reynao ra, xoser ilan kerdo.

Nıfuse
Nıfusa cı gorey amardışê peyêni 374,681 mordema.

Zıwan
Zıwanê xo'yo resmi İngılızkiyo.

Beliz
Amerikaya Zımey
Amerika
Dewletê Amerika
Koloniyê Britanyayê verêni

Beliz


Irwan Sjarkawi (lahir di Bukittinggi, Sumatera Barat, tahun 1946) adalah seorang profesional Indonesia yang menjabat sebagai Presiden Komisaris PT Bakrie and Brothers Tbk sejak tahun 2004. Ia bergabung pada Bakrie & Brothers sejak tahun 1998, lalu pada tahun 1999 sampai 2002 dipercaya menjabat presiden direktur atau CEO. Selanjutnya pada tahun 2002-2004 mendapat promosi untuk menduduki posisi komisaris.

Riwayat ringkas

Kehidupan pribadi
Irwan Sjarkawi lahir di Bukittinggi, Sumatera Barat pada tahun 1946.

Pendidikan
Irwan merupakan lulusan jurusan Teknologi Komunikasi Institut Teknologi Bandung (ITB) pada tahun 1973, dan mendalami elektronik digital di International Institute of Philips, Eindhoven, Belanda pada tahun 1974. Irwan juga pernah menerima penghargaan setingkat doctor dari Harvard John F Kennedy School of Government, Harvard University, Cambridge, Amerika Serikat pada tahun 2002.

Karier

 Member Internal Audit Commitee, and Good Corporate Governance Commitee Bakrie & Brothers (April 2018 - Now)
 President Commissioner Bakrie & Brothers (July 2004 – April 2018)
 President Dricetor and CEO Bakrie & Brothers (July 1998 – July 2002)
 Presiden Direktur PT Pantja Niaga
 President Director and CEO Pantja Niaga (June 1991 – June 1998)
 Director PT Daeng Brothers The Sole Distributor of PHILIPS for : •	Banking Terminal Systems •	Business Communication Systems •	Scientific and Industrial Equipment •	Medical Systems In Indonesia (June 1981 – June 1990)
 Manager, Telecommunications, Data Systems, Aviation and Military Electronics Philips Development Corporation (September 1976 – December 1980)

Penghargaan

 An Honor as Senior Fellow at John F. Kennedy of Government, Harvard University, Cambridge, USA (2002)

Referensi

Pranala luar

 "Susunan Direksi dan Komisaris Bakrie Brothers" VIVAnews, 25 Juni 2010. Diakses 12 Februari 2014.

Alumni Institut Teknologi Bandung
Tokoh Minangkabau
Tokoh dari Bukittinggi

Irwan Sjarkawi


Stajnica je selo u općini Brinje.

Zemljopis
Selo Stajnica nalazi se na sjevero-istočnom dijelu današnje općine Brinje, odnosno na krajnjem sjeveru Like. Ovo je područje tipični krš, koji obuhvaća krško Stajničko polje sa okolnim brdskim predjelima i potok Jarugu koja ponire nedaleko od Jezerana. Stajničko polje nalazi se s južne strane obronaka planinskog grebena Male Kapele. U slikovitim kontaktima s okolnim šumovitim planinskim područjima daje prekrasne pejzaže. Ukupne je površine porječja 63 km². Sa sjeverne strane nalaze se dominantni vrhovi Kapele: Veliki panos (1.079 mnm) i Oštri vrh (1.164 mnm).

Sa zapadne strane nastavlja se Crnačko polje, površine porječja 34 km², sa susjednim mjestima Jezerane i Crnač. Sa istočne strane je Glibodolsko polje površine porječja 46 km². Na zapadnom ogranku Glibodolskog polja razvilo se naselje Lipice, koje je u starijoj povijesti bilo u sastavu Stajničke župe. Kasnijim razvojem odvaja se u samostalnu župu. Stajnica se sastoji od nekoliko samostalnih, pretežito patronimičkih, zaselaka koji su se smjestili na rubovima Stajničkog polja. Sa sjeverne strane su Porkulabi, Kolišće, Rajkovići, Krznarići, Šmiti, Dumenčići, Majtinići, Sveti Petar, Vučetići i Čarapovo Selo, na istočnom rubu polja nalaze se Ujaci i Tominčeva Draga, dok su sa južne strane smješteni Žižići, Brdo, Požari, Murkovići, Mesići i Štefanići.

Prosječna visina Stajničkog polja kreće se od 497 mnm (metara nad morem-Jezerane), 505,2 (crkva) 511 (Čarapovo Selo) i 554 (Tominac Draga). Sa južne strane Stajnice protežu se brežuljci Kopanje Veliko i Malo (631 mnm), Jelak (626 mnm), Mesićev vršak, Petrov i Pavlov vršak, Šašina mala (Plantaš) i Kalun (729 mnm). Istočno od zaselka Tominac Drage najveće je brdo Vršak 656 mnm. Dalje prema jugozapadu započinje Velebitski greben (Senjsko bilo). Na kolnim brdskim područjima postoje prostrani planinski pašnjaci i livade koje su od pamtivijeka koristili stajnički pastiri. Gornja Stajnica imala je pašnjake i livade kao što su Mekote, Brezovača, Dolac, Črnetićka, Strmar, Petrovićeva biljevina, Velika i Mala Mrkovina, Slime, Strižakovica, Javorovka, Krševine, Leskovka, Tomašićka (izvor), Paljevina, Vršeljak, Dumenčićeva Javorovka, Krčel, Pajine drage, Lokvice, Kozjaci, Stara i Nova biljevina, Sinokoše, Vršak, Tavan, Škura žliba, Jasenovka, Krčevina, Kodrićka, Brezovača, Uvala, Žliba, Beli i Crni Javor, Ravna Draga, Runjavica, Sinokoše, Zidenica, Bujednjaci, Velika i Mala žila, Tavan, Krč, Sebrde, Kujača, Velika uvala, Stojanka, Živa voda i ostale manje površine.

Iznad južne strane polja nalaze se također bogati pašnjaci kao što su Kopanje, Veliko kopanje, Kalun, Medvidnjaci, Šprajčeva javorovka, Mašićevi krči, Pavlakovo, Šmitova ravan, Skraj krči, Banov vršak, Lukić, Vučetićeve strane, Ulica, Kladice, Strežbenica, Ćevin krč. Sve su se ove površine redovito kosile i koristile za ispašu blaga.

Stanovništvo

 2001. - 301
 1991. - 497 (Hrvati - 468, Srbi - 2, Jugoslaveni - 1, ostali - 26)
 1981. - 626 (Hrvati - 617, Srbi - 3, Jugoslaveni - 2, ostali - 4)
 1971. - 899 (Hrvati - 888, Srbi - 5, ostali - 6)

Izvor

 CD rom: "Naselja i stanovništvo RH od 1857-2001. godine", Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Hrvatske, Zagreb, 2005.

Gospodarstvo
Sadašnje stanovništvo uglavnom se bavi poljoprivrednom proizvodnjom i stočarstvom. Za prehranu stoke osim travnih smjesa uzgaja se lucerna i crvena djetelina. Od ostalih kultura uzgaja se prvenstveno krumpir, ali još uvijek ekstenzivno, iako postojeća tla i klima pogoduju njegovom intenzivnom uzgoju. Ječam, zob, pšenica i kukuruz uzgajaju se u manjim količinama.
Proizvodnja voća uglavnom se svodi na šljivu (plavu bistricu), koja je velikim dijelom zaražena šljivinom šarkom. Šljiva se uglavnom koristi za proizvodnju rakije a postoje uvjeti da se ista suši i konfekcionira. Postoje vrlo dobri uvjeti za proizvodnju ekološki čistih poljodjelskih sjemenskih i merkatinlih proizvoda poput kupusa i eventualno repe, koji se mogu konzervirati u manjim pogonima. Ostale vrste voća uzgajaju se u zanemarivim količinama.

Obzirom da Hrvatskoj nedostaju značajne količine pivskog slada postoje mogućnosti za proizvodnju jarog ječma, te zobenih i ječmenih pahuljica. Postoje izuzetni uvjeti i za sakupljanje raznog ljekovitog i aromatskog bilja, što je danas svjetski trend.
Stočarstvo može imati veliki udio u ukupnoj poljodjelskoj proizvodnji, iz razloga što postoje izvrsni uvjeti za proizvodnju sijena, ali i velike površine pašnjaka. To se posebno odnosi na razvoj ovčarstva i kozarstva ali i govedarstva. Ovime bi se intenzivirala proizvodnja mlijeka i mliječnih proizvoda ali i proizvodnja mesa, te svježih i polutrajnih proizvoda.

Na potoku Jarugi postoje povoljne mogućnosti kvalitetnog razvoja športsko-rekreacionog ribolova i razvoj malog ribarstva, što je poslije Drugog svjetskog rata bilo dosta aktualno, ali je zbog nerazumijevanja šire zajednice taj projekt propao.
Šumsko bogatstvo kapelskog gorja trebalo bi postati temelj za iskorištavanje i preradu drveta na razne načine i u različite svrhe. Postoje izuzetno velike zalihe drvne mase.

Stajničko i okolno područje daje izuzetne mogućnosti za razvoj lovnog, seoskog, "robinzonskog", rekreativnog turizma (planinarenje, speleologija, kupanje, jahanje, biciklizam, sanjkanje i skijanje…) Turizam bi mogao razviti i proizvodnju hrane koja je specifična ovom podneblju: pastrva, janjetina, kozji i ovčji sir, ali i "Škripavac", basa, kiselo mlijeko, palenta, kupus, kiselo mlijeko, ljekovito bilje, domaći med, gljive, divljač i rakija. Domaći ručni radovi poput biljaca, vunenih čarapa, "šarenice" i mnogo drugih autohtonih proizvoda mogu biti interesantni suvremenom potrošaču. Izgradnjom strateškog cestovnog koridora Zagreb-Split i Žuta Lokva - Rijeka koji će biti u sastavu budućeg "Jadranskojonskog koridora" bitno će se otvoriti ovo područje i njegova dostupnost širim turističkim potrebama, ne samo kontinentalnoj već i primorskoj regiji.

Šport
Svake godine se povodom blagdana svete Magdalene održava turnir u malom nogometu.

Poznati ljudi
 Josip Draženović - književnik
 Radovan Fröhlich - autor
 Matija Mesić - prvi rektor zagrebačkog sveučilišta
 Stjepan Mesić - drugi je predsjednik Republike Hrvatske. Bivši je predsjednik predsjedništva SFRJ. Iako je rođen u Orahovici, ali mu je porijeklo iz Stajnice.
 Matija Murković - general
 Ivica Sertić - baletni plesač
 Ladislav Sertić - baletni plesač
 Darko Tominac - Speedway prvak Jugoslavije 1975
 Zdravko Tominac - Speedway prvak Jugoslavije 1988
 Vesna Tominac Matačić - hrvatska glumica

Vanjske poveznice
Zavičajni klub Stajnica
Meteorološka stanica u Stajnici

Naselja u Ličko-senjskoj županiji

Stajnica


Šare je naselje u Srbiji u opštini Sjenica u Zlatiborskom okrugu. Prema popisu iz 2002. bilo je 250 stanovnika (prema popisu iz 1991. bilo je 434 stanovnika).

Demografija
U naselju Šare živi 179 punoletnih stanovnika, a prosečna starost stanovništva iznosi 34,6 godina (35,0 kod muškaraca i 34,3 kod žena). U naselju ima 56 domaćinstava, a prosečan broj članova po domaćinstvu je 4,46.

Ovo naselje je u potpunosti naseljeno Bošnjacima (prema popisu iz 2002. godine).

Reference

Spoljašnje veze

 Mape, aerodromi i vremenska situacija lokacija (Fallingrain)
 Satelitska mapa (Wikimapia)
 Gugl satelitska mapa (Maplandia)
 Plan naselja na mapi (Mapquest)

Opština Sjenica
Naselja u Zlatiborskom upravnom okrugu
Vikiprojekat geografija/Naselja u Srbiji

Šare (Sjenica)


An Stenoderma rufum in uska species han Chiroptera nga ginhulagway ni Anselme Gaëtan Desmarest hadton 1820. An Stenoderma rufum in nahilalakip ha genus nga Stenoderma, ngan familia nga Phyllostomidae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Stenoderma

Stenoderma rufum


Saint-Genis-de-Saintonge je naselje in občina v zahodnem francoskem departmaju Charente-Maritime regije Poitou-Charentes. Leta 2006 je naselje imelo 1.185 prebivalcev.

Geografija
Kraj se nahaja v pokrajini Saintonge 32 km južno od njenega središča Saintes.

Uprava
Saint-Genis-de-Saintonge je sedež istoimenskega kantona, v katerega so poleg njegove vključene še občine Bois, Champagnolles, Clam, Clion, Givrezac, Lorignac, Mosnac, Plassac, Saint-Dizant-du-Gua, Saint-Fort-sur-Gironde, Saint-Georges-Antignac, Saint-Germain-du-Seudre, Saint-Grégoire-d'Ardennes, Saint-Palais-de-Phiolin in Saint-Sigismond-de-Clermont s 7.508 prebivalci.

Kanton Saint-Genis-de-Saintonge je sestavni del okrožja Jonzac.

Zgodovina
Ime kraja izhaja iz imena sv. Genesiusa, lyonskega nadškofa iz 7. stoletja.

Zanimivosti

 neogotska cerkev Marijinega brezmadežnega spočetja iz 19. stoletja.

Zunanje povezave

 Uradna stran

Naselja departmaja Charente-Maritime

Saint-Genis-de-Saintonge


Tomislav Karamarko, hrvaški politik in zgodovinar, * 1959, Zadar.

Od leta 2008 je minister za notranje zadeve Republike Hrvaške. Predhodno je bil predstojnik Urada za nacionalno varnost (2000-02), ravnatelj Protiobveščevalne agencije (2004-06) in ravnatelj Varnostno-obveščevalne agencije (2006-08).

Glej tudi

 seznam hrvaških politikov

Rojeni leta 1959
Živeči ljudje

Hrvaški politiki
Hrvaški zgodovinarji
Ministri za notranje zadeve Republike Hrvaške

Tomislav Karamarko


Sósvertike je obec v Maďarsku v Baranskej župe v Sellyskom okrese.

Má rozlohu 660 ha a žije tu 191 obyvateľov (2007).

Obce v Maďarsku

Sósvertike


Լես Պլանես դ'Օստոլես (, , ), մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, գտնվում է Խիրոնա պրովինցիայում (Կատալոնիա ինքնավար համայնքում)։ Մունիցիպալիտետը գտնվում է Լա Գառոչա շրջանում։ Տարածքը կազմում է 37,5 կմ²։ Բնակչությունը ՝ 1727 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։

Բնակչություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Ayuntamiento de Las Planas
 Instituto de Estadística de Cataluña
 Web sobre Las Planas
 Primera página web de Las Planas: noticias e información
 Ràdio Les Planes, emisora municipal de Las Planas

Իսպանիայի բնակավայրեր

Լես Պլանես դ'Օստոլես


Իրադարձություններ
 Հիմնադրվել է Հյուգո գրական մրցանակը գիտական ֆանտաստիկայի ոլորտում։

Մրցանակներ

Միջազգային
 Նոբելյան մրցանակ գրականության ոլորտում - Սեր Ուինսթոն Չերչիլ, «Մեծ վարպետության համար պատմական և կենսագրական ստեղծագործություններում, ինչպես նաև փայլուն հռետորական արվեստի համար, որի օգնությամբ թողնվել են մեծ մարդկային արժեքներ»։
 Հյուգո մրցանակ - Ալֆրեդ Բեստեր, «Առանց դեմքի մարդը»։
 Միջազգային Ստալինյան մրցանակ «Ազգերի միջև խաղաղության ամրապնդման համար» - Հովարդ Մելվին Ֆասթ

Իսրայել
 Իսրայելի հանրապետական մրցանակ եբրայերեն գրականության համար.
 Յաակով Կախան
 Խաիմ Խազազ

ԱՄՆ
 Պուլիտցերյան մրցանակ գեղարվեստական ստեղծագործություն` գրված ամերիկացի գրողի կողմից կատեգորիայում - Էռնեստ Հեմինգուեյ, «Ծերունին և ծովը»։
 Պուլիտցերյան մրցանակ թատրոնի համար դրամատիկ ստեղծագործություն կատեգորիայում - Ուիլյամ Ինգե, «Պիկնիկ»։
 Պուլիտցերյան մրցանակ պոեզիայի ժանրում - Արչիբալդ Մակլիշ, «Ընտրյալ բանաստեղծություններ 1917-1952 թվականներին» հավաքածու

Ֆրանսիա
 Գոնկուրյան մրցանակ - Պյեր Գասկար
 Ռենոդո մրցանակ - Սելիա Բերտան
 Ֆեմինա մրցանակ - Ալեն Ռոբ-Գրիյե, վեպ «Ռետիններ», և Մուհամեդ Դիբ, La Grande Maison

Գրքեր
 «Միշկինի սրինգը» - Ալեքսեյ Ռեմիզովի ստեղծագործություն
 «Ճանապարհին՝ այնտեղից» - Իվան Ելագինի ստեղծագործություն
 «Ծիածանը տափաստանում» - Համո Սահյանիի բանաստեղծությունների ժողովածուն

Վեպեր
 «451 աստիճան ըստ Ֆարենհայթի» - Ռեյ Բրեդբերիի ֆանտաստիկ վեպ։
 «Ջանկի» - Ուիլյամ Բերոուզի վեպ։
 «Կյանքի ծառ» - Բորիս Զայցևի «Հլեբի ճանապարհորդությունը» քառապատման վերջին վեպը։
 «Եվ ոչ մի բառ չասեց» - Հենրիխ Բոյլի վեպ։
 «Կազինո Ռոյալ» - Յան Ֆլեմինգի առաջին վեպը Ջեյմս Բոնդի մասին։
 «Տարեկանով լի գրպան» - Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպ։
 «Արևի շուրջ օղակ» - Կլիֆորդ Սայմակի վեպ։
 «Մանկության վերջը» - Արթուր Կլարկի գիտաֆանտաստիկ վեպ։
 «Ռետիններ» - Ալեն Ռոբ Գրիյեի վեպ։
 «Դեմքերը ստվերում» - Թոմ Նարսեժակի և Պիեր Բուալոյի վեպ։
 «Ծանրաբեռնված տապանը - Ջերալդ Դարելի գիրքը։
 «Ուխտավորները» - Գայտո Գազդանովի վեպ։
 «Եկվորները անհայտից» - Ֆրանսիս Կարսակի վեպ։
 «Թաղումից հետո» - Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպ։
 «Արծաթե բազկաթոռ» - Կլայվ Ստեյպլզ Լյուիսի ֆանտաստիկ վեպ։
 «Պողպատե քարանձավներ» - Այզեկ Ազիմովի վեպ։
 «Որբացող մարդիկ» - Հրաչ Զարդարյանի վեպ։
 «Ինչ-որ ծիծաղելի բան» - Վիլյամ Սարոյանի վեպ։

Վիպակներ
 «Սա ձեզ չի սպանի» - Ռեկս Ստաուտի վիպակ։

Փոքր արձակ
 «Տաճար» - Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածքը։
 «Աստծու 9 միլլիարդ անունները» - Արթուր Կլարկի պատմվածքը։
 «9 պատմվածքներ» - Ջերոմ Դեվիդ Սիլինջերի պատմվածքների հավաքածուն։
 «Յոթերորդ զոհը» - Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածքը։
 «Պահապան թռչունը» - Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածքը։
 «Տաքություն» - Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածքը։
 «Ձև» - Ռոբերտ Շեկլիի պատմվածքը։
 «Մարդը, ով ծառեր էր տնկում» - Ժան Ժիոնոյի պատմվածքը։

Պիեսներ
 «Պիկնիկ» - Ուիլյամ Ինգեյի պիեսը

Ծնունդներ
 հունվարի 9 - Մորրիս Գլայցման - ավստրիալացի մանկական գրող։
 փետրվարի 5 - Ջանինա Բրասկի - ամերիկացի բանաստեղծուհի, դրամատուրգ։
 փետրվարի 11 - Ալեքսանդր Գենիս - ամերիկյան ռուս գրող, էսսեիստ, գրականագետ, քննադատ, ռադիոհաղորդավար։
 փետրվարի 15 - Ալեքսանդր Դավիդով - ռուս գրող։
 մարտի 27 - Պատրիցիյա Ռիդի - ամերիկուհի գրող։
 ապրիլի 26 - Վլադիմիր Բրուսյանին - ռուս պոետ (մահացել է 2000 թվականին)։
 ապրիլի 28 - Ռոբերտո Բոլանյո - չիլիացի պոետ(մահացել է 2003 թվականին)։
 օգոստոսի 15 - Վոլֆգանգ Հոլբայն - գերմանացի գրող-ֆանտաստ։
 օգոստոսի 17 - Հերտա Մյուլլեր, գերմանուհի գրող(2009 թվականի գրականության Նոբել մրցանակի դափնեկիր)
 օգոստոսի 20 - Վլադիմիր Վիշնևսկի - ռուս պոետ։
 սեպտեմբերի 16 - Նենսի Հյուստոն - կանադուհի գրող։
 սեպտեմբերի 19 - Դինա Ռուբինա - հայտնի իսրայելուհի գրող։
 հոկտեմբերի 7 - Ալեքսանդր Ալոն - իսրայելացի պոետ։
 նոյեմբերի 16 - Օլեգ Գուբար - ռուս ժուռնալիստ, պոետ։
 դեկտեմբերի 3.
 Լև Եֆիմով - չուվաշ գրող
 Պատրիկ Շամուազո - ֆրանսիացի գրող
 դեկտեմբերի 9.
 Իրենա Վիսոցկայա - մանկական գրող
 Նիլս Վերսել - դանիացի սցենարիստ

Անհայտ ամսաթիվ.
 Կուտսիյե Բոզոկլար - թրքուհի լրագրող և պոետ (մահացել է 2009 թվականին)։
 Անդրես Տրապելյո - իսպանացի պոետ։

Մահեր
 փետրվարի 12 - Սիմյոն Պետրովիչ Գուդզենկո, խորհրդային պոետ։
 փետրվարի 20 - Վիդունաս, լիտվացի դրամատուրգ, փիլիսոփա։
 ապրիլի 4 - Ռաշիլդ, ֆրանսուհի գրող։
 հուլիսի 6 - Հուլիա դե Բուրգոս, Պուեռտո Ռիկացի պոետ։
 հուլիսի 16 - Հիլեր Բելոկ, անգլիացի գրող և պատմաբան։
 նոյեմբերի 8 - Իվան Բունին, ռուս գրող, պոետ, գրականության ոլորտի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (1933 թվական)։
 նոյեմբերի 9 - Դիլան Թոմաս, ուելսցի պոետ, դրամատուրգ։
 նոյեմբերի 27 - Յուջին Օ'Նիլ, ամերիկացի դրամատուրգ, գրականության ոլորտի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր 1936 թվականի։
 նոյեմբերի 30 - Ֆրանսիս Պիկաբիա, ֆրանսիացի նկարիչ - ավանգարդիստ և գրող։

1953 թվականը գրականության մեջ


Ալ-Մուշաննաֆի շրջան (, շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հարավում՝ Ալ-Սուեյդայի մարզում։ Հանդիսանում է Ալ-Սուեյդայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանի բնակչությունն կազմում է 17,134 մարդ։

Վարչական կենտրոնն Ալ-Մուշաննաֆ քաղաքն է։ Գտնվում է մարզի արևելյան մասում։ Սահմանակից է հյուսիս-արևելքում՝ Շահբայի շրջան, հյուսիսում՝ Շակկայի շրջան, հյուսիս-արևելքում՝ Ալ-Սաբաա Բիյարի շրջան, հարավում՝ Մալահի շրջան, արևմուտքում՝ Ալ-Սուեյդայի շրջան։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 1.910.57 քառ.կմ տարածք։

Շրջանն ուննի 14 գյուղ և ավան (Բնակչության թվաքանակն ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով է) դրանք են՝
 Բոսան (), բնակչություն՝ 1,332
 Ղեյիդա (), բնակչություն՝ 35
 Քասիբ (), բնակչություն՝ 863
 Ալ-Մուշաննաֆ (), բնակչություն՝ 2,581
 Օջեյիլաթ (), բնակչություն՝ 790
 Ռամի (), բնակչություն՝ 1,432
 Ռաշիդե (), բնակչություն՝ 796
 Սաանա (), բնակչություն՝ 297
 Սալա (), բնակչություն՝ 1,781
 Շաբկի (), բնակչություն՝ 755
 Շրեի (), բնակչություն՝ 945
 Թարբա (), բնակչություն՝ 2,236
 Թիբա (), բնակչություն՝ 1,645
 Ում Ռիվակ (), բնակչություն՝ 1,296

Ծանոթագրություններ

Սիրիայի շրջաններ
Ալ-Սուեյդայի գավառ

Ալ-Մուշաննաֆի շրջան


Təmizlik — insanın sağlamlığı və təbiətin mühafizəsi üçün lazım olan vacib amil. Böyük alimlər təmizliyi aşağıdakı mövzularla tədqiq etmişdir:

 A. Y. E(bədən-paltar-qida) təmizlik
 Ev (mətbəx-hamam-ayaqyolu) təmizliyi
 Ətraf mühit (tullantıların uyğun şəkildə uzaqlaşdırılması) təmizliyi
 Kifayət qədər təmiz suyun təmin edilməsi.

Fərdi təmizlik
Fərdi təmizlik deyiləndə bədən təmizliyi nəzərdə tutulur. Buradan da cilt, əl, ağız, burun, göz təmizliyi, saç, dırnaq, qoltuqaltı, üz, diş və ayaq baxımı nəzərdə tutulur. Dünya Səhiyyə Təşkilatının bədən təmizliyi, əl təmizliyi, ağız və diş baxımının əhəmiyyəti və mühafizəsi yollarına aid materiallar mövcuddur. Ancaq Dünya Səhiyyə Təşkilatının dırnaqların yoluxucu xəstəliklərdəki təsirinə, tüklərin təmizliyinə və yoluxucu xəstəliklərdəki roluna aid ciddi nəşrləri yoxdur.

Fərdi təmizliyə baxmayaraq insan ətrafdan xəstəlik tapa bilər. İnsan nə qədər təmiz olursa olsun, ətraf mühiti təmiz olmasa, heç bir şeyə toxunmasa belə hava, külək, böcəklər və digər daşıyıcılar üzündən xəstələnə bilər.

Ətraf mühitin təmizliyi
Ətraf mühitin təmizliyini bu başlıqlar altında toplaya bilərik:

 Paltarın təmizliyi
 Qidanın təmizliyi (yaxın ətraf mühit)
 Ev təmizliyi
 Küçə, həyət, məhəllə, şəhərin təmizliyi (uzaq ətraf mühit)
 Kifayət qədər su təmini

Dünya Səhiyyə Təşkilatı təmiz və yetərli suya çatma haqqını əsas insan haqqı qəbul etmişdir: "Bütün insanların sosial və iqtisadi vəziyyəti nə olursa olsun, təməl ehtiyaclarını qarşılayacaq təmiz və yetərli miqdarda içməli su əldə etməyə haqqı vardır." (Birləşmiş Millətlər Konfransı, 1977)

Mənbə
 Sürətli ev təmizliyi
 ƏTRAF MÜHİTİN TƏMİZLİYİ

Ekologiya

Təmizlik


Saya no Uta (jap. , dt. "Sayas Lied") ist ein Adventure-Erogē von Nitroplus mit Horrorelementen und gehört damit auch zum Eroguro-Genre (erotische Groteske). Die Handlung des Spiels stammt von Gen Urobuchi.

Handlung
Fuminori Sakisaka ist ein junger Medizinstudent, dessen Leben sich veränderte, als er in einen Verkehrsunfall verwickelt wurde, in dem seine Eltern starben und er selbst schwer verletzt zurückblieb. Um sein Leben zu retten, wurde Fuminori experimenteller Gehirnchirurgie unterzogen, aber die Operation hatte einen unerwarteten Nebeneffekt – es entwickelte sich eine Form von Agnosie, was bewirkte, dass seine Sinne "verzerrt" wurden.
Er vernimmt die Welt als einen höllischen Alptraum mit schwarzem Himmel und Gebäuden, die mit pulsierendem Fleisch überzogen sind, wo alle Straßen und Gebäudeinnenräume mit Blut, gigantischen Organen und Knorpelgewebe bespritzt sind. Gewöhnliche Menschen erscheinen ihm als groteske, riesige larvenartige Monster mit abscheulichem Gestank. Selbst das Essen, das er nun versucht, schmeckt gänzlich ekelhaft.

Als er im Krankenhaus Suizid in Erwägung zieht, trifft Fuminori ein wunderschönes, menschlich aussehendes Mädchen inmitten der pulsierenden Fleischwände. Sie stellt sich als Saya vor und erklärt, dass sie nach ihrem Vater suche. Fuminori will nicht von ihr getrennt werden und bietet ihr an, mit ihm zu leben, was sie akzeptiert.

Wie Fuminori ganz normale Dinge als monströs verdorbene Abscheulichkeiten sieht, sind gewöhnliche Leute imstande zu sehen, dass Saya eigentlich eine widerliche Kreatur aus einem anderen Universum ist. Sie wurde außer von Fuminori von kaum jemanden gesehen und jene, die sie sahen, wurden sofort getötet und von ihr konsumiert, im Allgemeinen erst, nachdem sie wegen ihres widerlichen Aussehens verrückt wurden. Ihre wahre Form, die niemals direkt gezeigt, sondern nur im Text beschrieben wird, ähnelt vom Äußeren den deformierten schleimartigen Monstrositäten, die Fuminoris Welt verfolgen. Das Endziel ihres Lebens ist die Verteilung ihrer Lebensform in diesem Universum durch das Umwandeln der einheimischen Lebensform mit dem höchsten Grad an Intelligenz: des Menschen. Sie lernte alles über die Menschlichkeit von ihrem "Vater", einem exaltierten Biomediziner namens Masahiko Ōgai, die erste Person, die mit Saya interagierte. Sie findet heraus, dass das Motiv der menschlichen Reproduktion "Liebe" ist und dass der Prozess von Frauen durchgeführt wird. Konsequenterweise erachtet sie sich selbst als ein Mädchen, das nach "Liebe" sucht, um die endgültige Fortpflanzung vorzubereiten. Jedoch hatte sie, aufgrund ihres widerlichen Äußerem, keine Chance auf Erfolg – bis sie Fuminori traf.

Nachdem ihr erster Kontakt, ihr "Vater", starb, blieb sie im Krankenhaus, um ihre Forschung weiterzuführen und nach der nächsten Beziehung mit einem Menschen Ausschau zu halten, was bedauerlicherweise in einer Horrorgeschichte um das Krankenhaus endete. Fuminoris Erfahrung liefert ihr die Chance, die Fähigkeiten zu lernen, mit der man die Gehirne und Körper von Menschen beeinflusst.

Die Wahrheit kommt heraus, als Fuminori nach Hause kommt, um Saya zu sehen, die gerade die mit Schleim überzogene Leiche von Ōmi, einem ihm bekannten Mädchen, isst. Ihre Überreste erscheinen in Fuminoris Augen als gelb-grünes geleeartiges Ding. Geruch und Konsistenz werden von Fuminori als "nach Kraut duftend, scheinbar eine Vielfalt von saftigen Früchten" beschrieben. Als er es probiert, findet er den Geschmack von menschlichem Fleisch, bedingt durch seine verdrehten Sinne, köstlich.

Enden
Das Spiel verfügt über drei verschiedene Enden – abhängig von den Entscheidungen, die der Spieler während des Spiels trifft.

Charaktere

Der Protagonist des Spiels. Ein Medizinstudent, der einen fast tödlichen Verkehrsunfall erlitt, der seine Eltern tötete und seine Wahrnehmung des Lebens dauerhaft beeinträchtigt. Während er durch eine "verrückt gewordene Welt" aus Fleisch und Blut watet, sucht er die Zuneigung des einzigen Menschen, den er als normal betrachtet – eines mysteriösen Mädchens namens Saya, in das er sich wahnhaft verliebt. Im Laufe der Zeit, durch den Einfluss von Saya, sieht Fuminori normale Leute mit apathischer Verachtung an und ist bereit, andere ohne Gewissensbisse zu töten. Ausgenommen sind Saya und später Yō. Mit dem Verlauf der Ereignisse wird er allmählich zu einem unbarmherzigen Kannibalen, der menschliches Fleisch durch seine gestörten Sinne köstlich findet.

Saya ist ein Lebewesen aus einer anderen Dimension, das sich in dieses Universum materialisierte, einzig dem Ziel der Reproduktion. Sie hat keine Erinnerung daran, woher sie kommt und wird lediglich durch ihre Instinkte geführt. Fuminoris Krankheit entsprechend, erscheint sie ihm als ein junges Mädchen in einem weißen Kleid, obgleich sie eigentlich eine Art amorphes, stinkendes Wesen mit Tentakeln ist. Sie jagt nach Wesen aller Größen, von Katzen bis Menschen, typischerweise tötend, indem sie ihnen den Hals bricht und dann ihre inneren Organe frisst. Sie ist in der Lage, eine starke Säure abzusondern, die sie teilweise verwendet, um ihr Essen zu verdauen. Ihre wahre Form wird nie völlig offenbart, da sie Beobachter sofort tötet und konsumiert. Die wenigen Informationen bezüglich ihrer wirklichen Form im Spiel sind vage gehalten und gehen nie ins Detail.

Fuminoris Freund. Nach Fuminoris Unfall versuchte er, Fuminori wieder zu einem normalen Leben zu verhelfen. Als er beinahe durch Fuminori getötet wird und er die Wahrheit über Fuminoris wahren Charakter erfährt, konfrontiert Kōji Fuminori direkt mit seinen Handlungen und versucht, ihn zu töten.

Kōjis Freundin und Yōs beste Freundin. Nach dem Unfall von Fuminori ist sie Yōs zuliebe beunruhigt geworden. Als Fuminori offen Yō ablehnt, begibt sich Ōmi zwecks Erforschung zu Fuminoris Haus. Im Haus wird Ōmi von Saya getötet. Sie wird von Saya und Fuminori verzehrt.

Eine Freundin Fuminoris, die ihn heimlich liebt. Seit seinem Unfall ist sie besorgt und schwer bekümmert, als sich auch Fuminoris Charakter verändert.

Die zuständige Ärztin für Fuminoris Verfassung. Sie wird skeptisch, dass Fuminori ihr etwas während ihrer Routineuntersuchungen verheimlicht, nachdem er sich von seinen Verletzungen im Krankenhaus erholt hat.

Produktionsnotizen

Veröffentlichung
Das Spiel wurde von Nitroplus entwickelt und am  26. Dezember 2003 in Japan auf CD-ROM veröffentlicht, wobei Szenario und Skript von Gen Urobuchi stammen, der dabei von H. P. Lovecrafts Cthulhu-Mythos inspiriert wurde. Der Erfolg von Urobuchis düsterer Anime-Serie Puella Magi Madoka Magica führte dazu, dass knapp 10 Jahre später das Spiel erneut eine hohe Nachfrage erfuhr.

Am 31. Juli 2009 erfolgte eine Neuauflage als Teil der Best-of-Reihe Nitro The Best!.

Am 24. Februar 2009 wurde ein von Fans erstellter Übersetzungspatch veröffentlicht, der eine Installation der Originalversion des Spiels ins Englische übersetzte. Dieser wurde jedoch im selben Jahr wieder entfernt, nachdem der Publisher JAST USA ankündigte mit der Fangruppe bzgl. Übersetzungen von Nitrolus-Spielen zusammenzuarbeiten.  Im Juli 2011 folgte die offizielle Ankündigung der englischen Lokalisation, die am 6. Mai 2013 veröffentlicht wurde.

Am 17. April 2014 erfolgte eine Adaption für Mobiltelefone mit Android-Betriebssystem (ab Version 2.3.3) vertrieben über Visual Art's App Store Anigema.

Musik

Die Musik stammt von Zizz Studio. Der Soundtrack wurde am 27. Februar 2004 auf CD veröffentlicht und besteht aus den folgenden Stücken:
 Schizophrenia
 Sabbath
 Seek
 Spooky Scape
 Song of Saya I
 Song of Saya II
 Sin
 Sunset
 Shapeshift
 Scare Shadow
 Scream
 Savage
 Silent Sorrow
 Saya no Uta (), gesungen von Kanako Itō
 Garasu no Kutsu (), gesungen von Kanako Itō

Comic
Beim US-Verlag IDW Publishing erschien eine dreiteilige Comic-Reihe, basierend auf Saya no Uta, mit dem Titel Song of Saya. Die Handlung wurde von Daniel Liatowitsch und Todd Ocvirk adaptiert und die Zeichnungen stammen von Yair Herrera. Die Ausgaben wurden vom 24. Februar bis 28. April 2010 veröffentlicht.

Weblinks
Website des PC-Spiels bei Nitroplus (japanisch)
Website des Android-Spiels bei Nitroplus und im App Store (japanisch)
Eintrag in der Spieledatenbank VNDB.org

Einzelnachweise

Computerspiel 2003
Adventure
Erogē
Windows-Spiel
Android-Spiel
US-amerikanischer Comic (Werk)

Saya no Uta


An Heterorhabdus clausii in uska species han Maxillopoda nga syahan ginhulagway ni Giesbrecht hadton 1889. An Heterorhabdus clausii in nahilalakip ha genus nga Heterorhabdus, ngan familia nga Heterorhabdidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Heterorhabdus

Heterorhabdus clausii


チロシン(tyrosine)または、4-ヒドロキシフェニルアラニン (4-hydroxyphenylalanine) は、細胞でのタンパク質生合成に使われる22のアミノ酸のうちの一つ。略号は Tyr または Y。コドンはUACとUAU。極性基を有するが必須アミノ酸ではない。tyrosineはギリシア語でチーズを意味するtyriに由来し、1846年にドイツ人化学者のユストゥス・フォン・リービッヒがチーズのカゼインから発見した。官能基または側鎖のときはチロシル基と呼ばれる。

概要
タンパク質を構成するアミノ酸。極性無電荷側鎖アミノ酸あるいは芳香族アミノ酸に分類される。糖原性・ケト原性を持つ。

ヒドロキシ基の位置が異なる3種類の異性体、パラ-Tyr (p-Tyr)、メタ-Tyr (m-Tyr)、オルト-Tyr (o-Tyr) が存在するが、フェニルアラニンヒドロキシラーゼによる酵素反応で合成されるのは p-Tyr のみである。他の2つの異性体は酸化ストレスが高い場合にヒドロキシルラジカルの攻撃によって生成する。
チロシンは酵素チロシンヒドロキシラーゼによってドーパに変換される。

プロテインキナーゼの作用でリン酸基による修飾を受け、ある種の酵素の機能や活性を変化させるため、シグナル伝達で重要な役割を果たしている。リン酸化されたチロシンはフォスフォチロシンと呼ばれる。また、チロシンは甲状腺ホルモンのチロキシン、トリヨードチロニンやメラニン色素、生理活性なカテコールアミンであるドーパミン、ノルアドレナリン、アドレナリンの前駆体である。

ケシがモルフィンを生産する際にも用いられている。

リンゴを変色させる原因となる物質としても知られている。タケノコの水煮では、節の中にしばしば白く析出したチロシンが見られる。納豆では、長く発酵させると大豆タンパク質の分解が進み、水に溶けにくいチロシンが豆の表面にプツプツと現れ、食感もジャリジャリとした感じになる。この状態を納豆業界では「チロっている」と呼んでいる。

ギリシャ語でチーズを表す "tyri" からチロシンは命名されたが、パルミジャーノ・レッジャーノ(パルメザンチーズ)という長期熟成のチーズではチロシンの析出が観察できる。食べたときにはジャリッとした食感となる。

2017年9月19日には、ゾウムシが自分の外骨格に必要なチロシンを体内の共生細菌に作らせていることが、産業技術総合研究所によって明かされている。

生合成
動物ではフェニルアラニンよりフェニルアラニン-4-モノオキシゲナーゼ (EC 188.8.131.52) と補酵素テトラヒドロビオプテリン (tetrahydrobiopterin) の作用により合成されるが、これにはフェニルアラニンが豊富に存在する必要がある。フェニルアラニン-4-モノオキシゲナーゼ遺伝子の欠損は、フェニルケトン尿症の原因となっている。

EC 126.96.36.199 L-Phe + テトラヒドロビオプテリン + O2 → L-Tyr + 4a-ヒドロキシテトラヒドロビオプテリン

植物や多くの微生物はシキミ酸経路によってプレフェン酸を経て合成を行う。プレフェン酸はヒドロキシ基を残したまま酸化的脱炭酸によって p-ヒドロキシフェニルピルビン酸となる。これがさらにグルタミン酸を窒素源としたアミノ基転移を受け、チロシンが生成する。

代謝

分解

サプリメント利用
チロシンは、大量に飲用した場合は約2時間後に血中チロシン濃度のピークに達し、7時間持続する。神経伝達物質の前駆物質であり、血漿中のノルアドレナリンやドパミンのレベルを増加させるが、気分に与える影響はほとんどない。冷水ストレスにさらしたラットの攻撃性を正常レベルにもどしたり、ヒトではストレス条件下の気分や認識作用の改善がみられた。睡眠不足状態で、覚醒3時間後の精神活動検査において持続時間が延長したという記録がある。成人におけるADHD(注意欠陥多動性障害)では、チロシン摂取により一時的に改善が見られる場合がある。チロシンには毒性がなく、有害事例の報告はない。1日に体重1kgあたり150mgを3か月間摂取しても、安全とされている。経口摂取の副作用としては吐き気、頭痛、疲労、胸焼け、関節痛など(これらは成人について。小児、妊婦についての安全性はまだ報告されていない。)。

出典

関連項目
 チラミン
 アルブミン
 チログロブリン
 アルカプトン尿症
 チロシン血症
 アルビノ

外部リンク

タンパク質を構成するアミノ酸
糖原性アミノ酸
ケト原性アミノ酸
フェノール

チロシン


Ta Freeshlannish Hiar ny Freeshlannish Saterland (Seeltersk) ny abbyrt jerrinagh ny shenn-Freeshlannish Hiar. T'ee ny çhengey ta faggys-vooinjeragh lesh ny çhengaghyn Freeshlannagh elley—Freeshlannish Hwoaie, ta loayrit 'sy Ghermaan, as Freeshlannish Heear, ta loayrit 'syn Ollan.

Çhengaghyn Freeshlannagh
Çhengaghyn y Ghermaan

Freeshlannish Hiar


46-րդ հյուսիսային զուգահեռականը այն կետերից կազմված շրջանագիծն է, որոնք Երկրի
կենտրոնով և հասարակածի վրայի համապատասխան կետերի հետ կազմում են 46°-ի անկյուն։
Անցնում է Եվրոպայով, Ասիայով, Խաղաղ օվկիանոսով, Հյուսիսային Ամերիկայով և Ատլանտյան օվկիանոսով։

Ցերեկվա տևողությունը
Երկրի վրա գտնվող այս լայնության կետերից նայելիս արևը հորիզոնից վերև է գտնվում՝
 ամառվա արևադարձի ժամանակ՝ 15 ժամ 45 րոպե
 ձմեռվա արևադարձի ժամանակ՝ 8 ժամ 38 րոպե

Քաղաքներ
 Լյուբլյանա, Սլովենիա (46° 03՛ 00՛)

Սահմաններ
 Վաշինգտոն և Օրեգոն նահանգների սահմանի մի մասը, Միացյալ Նահանգներ

Ծանոթագրություններ

Տես նաև
 45-րդ հյուսիսային զուգահեռական
 47-րդ հյուսիսային զուգահեռական

Հյուսիսային զուգահեռականներ

46-րդ հյուսիսային զուգահեռական


Colin Calderwood, né le 20 janvier 1965 à Stranraer en Écosse, est un footballeur international écossais.

Biographie

Calderwood, dont le poste de prédilection était défenseur central, a été sélectionné 36 fois (1 but) en équipe d'Écosse entre 1995 et 1999.

Il a participé à la coupe du monde 1998 en France.

À partir de 2003, il a entamé une carrière d'entraîneur à Northampton Town puis à Nottingham Forest.

Le , il est limogé de son poste d'entraineur de l'équipe de Nottingham Forest (Football League Championship).

Palmarès

En tant que joueur
  Championnat d'Angleterre de D4 :
 Champion : 1986.

En tant qu'entraîneur
  Championnat d'Angleterre de D4 :
 Vice-champion : 2008.
  Championnat d'Angleterre de D3 :
 Vice-champion : 2006.

Références

Liens externes

Naissance en janvier 1965
Naissance dans le Dumfries and Galloway
Footballeur international écossais
Joueur du Mansfield Town FC
Joueur du Swindon Town FC
Joueur du Tottenham Hotspur FC
Joueur de l'Aston Villa FC
Joueur du Nottingham Forest FC
Joueur du Notts County FC
Entraîneur écossais de football
Entraîneur du Northampton Town FC
Entraîneur du Nottingham Forest FC
Entraîneur du Hibernian FC
Entraîneur du Cambridge United FC

Colin Calderwood


Windfoiling (or foil windsurfing) is a surface water sport that is the hydrofoiling evolution of windsurfing, as well as typical sailing boats and sailing hydrofoils. It uses similar equipment to windsurfing with a normal or slightly evolved rig on a normal or specialist foil board.

Mechanics
The board has a hydrofoil mounted in the fin box. The hydrofoil lifts the board off the water and enables the rider to achieve improved speeds in light winds due to the reduced drag.

The foil transmits a hydrodynamic lift force to the board, capable of lifting it out of the water. The goal is to reduce drag and increase performance.

Olympic event debut

Windfoiling is planned as a new Olympic event for 2024 (the fourth of 10 to use foiling equipment). They will be using the Starboard IQFoil gear.

Events involving windfoiling

See also

Land windsurfing — on large skateboard, propelled by sail
Hydrofoil board — surfboard with a hydrofoil
Wing foiling - a lightweight wing on a surfboard with a hydrofoil

References

Windsurfing
Dinghies
Hydrofoil catamarans
Keelboats

Windfoiling


『ワンダフルライフ』()は、1999年公開の日本映画。監督は是枝裕和。

概要
ヴェネツィア国際映画祭などで受賞した前作に引き続き、日本国内よりもアメリカやカナダでの評価の方が高く、ハリウッドでのリメイクも決定している。ドキュメンタリー出身の作風を生かし、出演者に簡単な状況設定のみを与え、即興で作られたシーンが多い。その手法は第3作目の『DISTANCE』、第4作目の『誰も知らない』でも引き継がれている。

ストーリー

「貴方の一番大切な思い出を1つだけ選んでください。」

死んでから死後の世界へと旅立つまでの1週間、死者達は「そこ」で一番大切な思い出を選ぶ。その思い出は、彼らと「そこ」のスタッフ達の手によって映画として再現される。そして、その記憶が頭の中に鮮明に蘇った瞬間、彼らはその「一番大切な記憶」だけを胸に死後の世界へと旅立っていく。選んでください。貴方の一番大切な思い出はなんですか?

出演
 望月隆:ARATA
 里中しおり:小田エリカ
 川嶋さとる:寺島進
 杉江卓郎:内藤剛志
 中村健之助:谷啓
 伊勢谷友介:伊勢谷友介
 庄田義助:由利徹
 守衛:横山あきお
 西村キヨ:原ひさ子
 天野信子:白川和子
 吉野香奈:吉野紗香
 山本賢司:志賀廣太郎
 渡辺一朗:内藤武敏、阿部サダヲ(青春時代)
 渡辺京子:香川京子(特別出演)、石堂夏央(青春時代)
 食堂係:山口美也子、木村多江
 受付係:平岩友美

スタッフ
 監督・脚本:是枝裕和
 ゼネラルプロデューサー:重延浩
 プロデューサー:佐藤志保、秋枝正幸
 企画:安田匡裕
 撮影:山崎裕
 美術:磯見俊裕、郡司英雄
 編集:是枝裕和
 音楽:笠松泰洋
 照明:佐藤譲
 録音:滝澤修
 助監督:高橋巌
 製作協力:IMAGICA

受賞歴
 ナント三大陸映画祭 グランプリ
 サン・セバスチャン映画祭 国際映画批評家連盟賞
 トリノ映画祭 最優秀脚本賞
 ブエノスアイレス映画祭 グランプリ、最優秀脚本賞
 サンダンスおよびロッテルダム映画祭 正式招待作品
 高崎映画祭 最優秀作品賞、最優秀助演男優賞(寺島進)、最優秀新人男優賞(ARATA)

外部リンク

1999年の映画
是枝裕和の監督映画
日本のファンタジー映画
死後の世界を舞台とした映画作品

ワンダフルライフ (映画)


The 1994 USA Outdoor Track and Field Championships was organised by USA Track & Field and held from June 15 to 22 at Tom Black Track at LaPorte Stadium, on the campus of the University of Tennessee in Knoxville, Tennessee. The primarily four-day competition served as the national championships in track and field for the United States.  The women's 3000 meters was held four days after the primary meet on June 22.

Results

Men track events

Men field events

Women track events

Women field events

References

 Results from T&FN
 results

USA Outdoor Track and Field Championships
USA Outdoors
Track, Outdoor
Sports in Knoxville, Tennessee
USA Outdoor Track and Field Championships
Track and field in Tennessee


SUBARU(スバル)は、株式会社SUBARU(旧・富士重工業)が展開する自動車製造部門・航空機製造部門のブランド名である。

概要

SUBARUは太平洋戦争までの航空機メーカーである中島飛行機を源流に持ち、創業期に百瀬晋六をはじめとする元航空技術者たちが自動車開発に携わってきたという歴史から、航空機に通じる機能性・合理性優先で、既成概念にとらわれないユニークなメカニズムを特徴とする自動車を多く送り出してきた。特に走行性能に特化した技術志向が強く、四輪駆動車と水平対向エンジンはスバルの技術の特徴となっている。そのため、スバルというブランドをこよなく愛するスバリストと呼ばれるエンスージアスト(熱心なファン)も少なくない。

近年、北米市場で、悪路走破性と衝突安全性の面からスバルの評価が高く、販売台数を急速に伸ばしているが、SUBARUは年間販売台数が100万台未満の国内大手自動車8社中で最小の自動車メーカーで、著しく国内生産比率が高いこともあり、北米市場で恒常的な供給不足が続いている。北米市場における供給不足と技術志向の高性能プレミアムイメージによる車体販売価格の高値推移により、SUBARUの営業利益率は、高級ブランドBMWを超える13%を記録している。2014年には累計国内生産台数が2000万台を突破した。安全性に関し、日本では自動車事故対策機構からインプレッサSPORT/G4およびSUBARU XVが2016年度自動車アセスメント「衝突安全性能評価大賞」を、北米では米国道路安全保険協会から2017年型インプレッサが2017年安全評価で最高評価「トップセイフティピック(TSP)+」を受けている。2018年現在、国内主要自動車メーカーで軽自動車・商用車・OEM車を除く国内販売の現行車種が全て3ナンバー車種である唯一の自動車メーカーである。

自動車開発の歴史

その初期の製品は、航空機開発によって培われた設計指針により、軽量かつ操縦性に優れ、空間実用性をも満たした高度な設計がなされ、市場を先導した。1954年(昭和29年)に試作されたスバル・1500では、日本製乗用車として初のフル・モノコック構造を採用している。

1958年(昭和33年)発売のスバル・360は、「国民車構想」の内容に近い水準の自動車を、高度な技術で具現化したもので、「大人4人が乗れる初めての軽自動車」リアエンジン・リアドライブ(後ろ置きエンジン・後輪駆動)方式として、日本人にとって自動車を身近なものにした。

1966年(昭和41年)発売のスバル・1000では、縦置き水平対向エンジンによる前輪駆動レイアウトを採用し、以後、四輪駆動車を含む現行主力モデルに至るまでこれを踏襲している。またこのスバル・1000では、前輪駆動車にとっての重要部品である「等速ジョイント」の完成形、ダブル・オフセット・ジョイント(D.O.J.)を東洋ベアリング(現・NTN)と共同で開発、同車の成功の要因となり、1970年代から本格化した、小型車の前輪駆動化の世界的な潮流に先鞭をつけた。

スバル初の四輪駆動車は、1972年のレオーネエステートバン1400 4WDで、本格的な量産ラインで生産される自動車としては世界初の四輪駆動乗用車となった。自動車の運動性能にもたらす四輪駆動の効果に世界が注目する端緒となったドイツのアウディ・クワトロの発売は1980年であり、富士重工業は四輪駆動乗用車開発・生産の経験ではアウディをも上回る。そのため、四輪駆動システムについても、その初期から様々な試みがなされており、世界の自動車メーカーのベンチマークとなっている技術も数多い。

レオーネの四輪駆動車は一般的なセダン・ワゴンの外見でありながら、優れた悪路走破性を持つ独自の特徴が降雪地域の利用者などから高い評価を得た。1980年代からはよりオンロード色が強まり、後継のレガシィやインプレッサではさらに顕著になった。2021年現在、軽自動車を含む全車種(BRZを除く)に四輪駆動が展開されているが、特にレガシィ、フォレスター、レヴォーグ、XV、VA型WRXは全モデルが四輪駆動である。

四輪駆動の技術を活かし、アウトドアを嗜む社員の視点から、レオーネ/レガシィ・ツーリングワゴンのような四輪駆動ステーションワゴンやレガシィ・アウトバック、フォレスターのようなクロスオーバーSUVといった新規市場を開拓した。1989年10月発売のレガシィ・ツーリングワゴンGTは高出力4WDワゴンという特徴が市場に好評を博した。社団法人自動車技術会の委員会が「後世に語り継ぐべき特徴を持つ故実」として選定した「日本の自動車技術330選」にスバル・レオーネ4WDバンとセダンがそれぞれ選ばれている。

1981年、後輪駆動用トランスファーに、世界で初めて流体式の電磁式油圧多板クラッチを実用化したフルタイムAWDオートマチックを発売。

また、この電磁式油圧多板クラッチを発展させ、前後不等・可変トルク配分とエンジン出力制御、ABSとの統合制御による高度なアクティブセーフティ(予防安全)技術である車両制御システムVDC(Vehicle Dynamics Control System、横滑り防止機構)も実用化している。このVDCは、すでに実用化されている自動運転支援システムADA(Active Driving Assist)や防衛関連事業で培った高度なロボット技術との統合制御による、完全自律運転システムへの発展が期待され研究が続けられている。

なお、2008年6月、このADAから前車との車間計測のために備えていたミリ波レーダーを廃して、2台のCCDステレオカメラで車両周辺の状況を解析・判断、車両制御技術としては世界初となる、車速が15km/h以下での衝突被害軽減ブレーキ制御や障害物検知、さらに全車速追従型クルーズコントロールなどの機能を備えた「EyeSight(アイサイト)」システム搭載車を発売。従来の安全技術などと比べ高機能ながら割安で、戦略的な価格設定であった。その後EyeSightは2021年現在で新世代アイサイト(Ver.4相当)にまで進化し、とりわけVer.2以降は市場の認知も広がり、他社銘からの乗り換え需要をも取り込み爆発的な人気を博した。その後他社からも衝突被害軽減ブレーキ搭載車種が増えるなどASV普及の起爆剤となっているが、NASVA公式発表映像においても衝突回避の可否においてEyeSightと他社製品との雲泥の差を見せつけるなど性能の高さを実証した。

2020年現在広く使われている金属ベルト式無段変速機を「ECVT」の名で「ジャスティ」向けに世界に先駆けて量産車に導入した(オランダ、VDT(Van Doorne's Transmissie BV)との共同開発)。ECVTは自社小排気量車および日産・マーチ(K11型、「N-CVT」の名称で搭載)、イタリアFIAT社のプント、パンダに搭載された。CVTの技術はその後日産自動車に使用許可が与えられ、日本メーカー各社が主にコンパクトカーなどに採用しているジヤトコ社製「ハイパーCVT」の基となったといわれている。

スバルのCVT搭載車は2009年当時、サンバーを除く全軽自動車に搭載していたが、2009年5月20日にレガシィ、レガシィアウトバックにも金属チェーン式のバリエーター(主変速機機構)を採用した「リニアトロニック」CVTを新たに設定した。

公益社団法人自動車技術会「日本の自動車技術330選」の変速機・駆動系部門に、ECVTとリニアトロニックが選ばれている。

水平対向エンジン

現行の主力モデルでは、水平対向エンジンを車体前方に縦置き搭載して四輪を駆動するSYMMETRICAL AWD(シンメトリカルAWD)構造を特徴としている。水平対向エンジンは、かつてはトヨタ車にも採用車種があるほど普及したエンジン形式だったが、横置きやロングストローク化に適さないことから徐々に採用メーカーが減り、2019年現在、量産型の乗用車用エンジンとしてはSUBARUとポルシェのみとなっている。また、フルタイム四輪駆動機構を展開する自動車メーカーとしてはドイツのアウディ等が有名であるが、前置き水平対向エンジンとフルタイムAWDの双方を組み合わせた製品を展開するのは、世界でSUBARUのみとなっている。

水平対向エンジンは、質量の大きなシリンダーヘッドがクランクシャフトと同じ高さとなるため、直列エンジンやV型エンジンに比べ重心が低い。また、向かい合うピストンのクランクピンが180°の位置にあるため、互いの一次振動を打ち消し合い、本質的に直列よりもエンジンの振動が少ない。

パッシブセーフティ(衝突安全)の面では、前面衝突時に水平対向エンジンの形状が問題となる。水平対向エンジンは横幅が広いため、前面衝突を制御するサイドメンバーを適切な位置に通すのが難しい。この問題は、前面衝突時にエンジンとトランスミッションを床下に潜り込ませる「苦肉の策」により乗り越えている。

環境対応車の開発

電気自動車(EV)の開発については、1960年代後半に国産メーカー各社の開発競争があり、1971年第18回東京モーターショーに、スバル・ff-1 1300Gバンを基にソニー製燃料電池を採用した「スバル・エレクトロワゴンX-1」を参考出品している。その後、あまり目立った動きはなかったが、突如2002年5月、NECと富士重工業との共同出資による合弁で 「NECラミリオンエナジー」 を設立し、自動車用マンガン系リチウムイオン組電池の開発開始を発表した。

2005年6月、東京電力と共同開発による軽自動車「R1」をベースにしたEV、「R1e」を公開、すでに2007年春から納入を開始した。2009年6月4日には、電気自動車「プラグインステラ」を発表、同年7月より2年間400台限定でリースの納入を開始。軽自動車から撤退と共に生産中止し、トヨタと共同開発するハイブリッドカー (HV) に注力。2013年、初のHV「SUBARU XVハイブリッド」を発売、2015年には「インプレッサスポーツハイブリッド」を投入した。ハイブリッドシステムは2L水平対向エンジンにCVT、1モーター、パナソニック製0.6kWhニッケル・水素充電池を組み合わせた独自のもの。過給機(ターボチャージャー)によらず、動力性能の向上と環境性能との両立を志向している。同一車種の非HV仕様と比べ、燃費がJC08モードで3割程度向上しているが、自動車雑誌による評価では実際の道路状況下における燃費の向上は限定的で、むしろ走りの良さであったり4WD設定があるHVであることが美点とされた。このハイブリッドシステムは2018年発売のフォレスター以降「e-BOXER」(イーボクサー)と命名された。これとは別に、トヨタ・ハイブリッド・システム(THS)をベースにしたプラグインハイブリッドシステム「SUBARU StarDrive Technology」の開発も進められており、2018年に米国市場へ投入したクロストレック(XVの米国名) ハイブリッドに初めて搭載された。

また、2005年に開発を発表した「水平対向ディーゼルエンジン」が2007年3月、スイス・ジュネーヴ・モーターショーで公開され、2008年3月、ドイツを皮切りに順次EU各国とオーストラリアに向けて発売が開始された。世界初の水平対向4気筒・ターボディーゼルエンジンは「EE20」型 と名付けられ、DOHC・16バルブヘッドのほか、1,800気圧の噴射圧を持つデンソー製コモンレール用インジェクター、IHI製可変ノズルターボを装備。1,998 cc の排気量から最高出力150 ps /3,600 rpm、最大トルク35.7 kg-m /1,800 rpmを発揮、CO2排出量も148 g/km と現代的なディーゼルに相応しい性能であるが、排ガス値は発表当初「ユーロ4適合」に留まり、より排出ガス規制(特にNOx)の厳しい日本や北米市場への導入は行われていない。発表当初の予定では、これらの市場へは2010年までの導入を目指していた模様であり、事実、2015年にはユーロ6bに適合させたものの、国内に関しては導入時期の延期および搭載予定車種が数度発表されるに留まっていた。しかし2017年9月、欧州での販売不振を主因として、ディーゼル車の製造・販売から2020年度をめどに撤退の方針とする報道がなされた。なお、このEE20型エンジンは、2009年(平成21年)に第6回新機械振興賞「機械振興協会会長賞」を受賞している。

車種

モータースポーツ

モータースポーツにおいてはラリー競技での活動が知られる。テストドライバーの小関典幸や高岡祥郎を中心とする社内活動として、1973年(昭和48年)よりオーストラリアのサザンクロスラリー、1980年(昭和55年)よりケニアのサファリラリーに挑戦し、「ボクサー+4WD」というアイデンティティを示した。当時の主体は群馬の研究実験部だったが、1988年(昭和63年)に久世隆一郎を代表とする、モータースポーツ関連の子会社「スバルテクニカインターナショナル(STI)」を設立した。

1989年(平成元年)にレガシィを発表するとイギリスのプロドライブと提携し、スバルワールドラリーチーム (SWRT)として1990年(平成2年)よりグループA規定の世界ラリー選手権(WRC)に本格参戦。1993年(平成5年)より後継のインプレッサを投入し、1995年からワールドラリーカー規定初年度の1997年にかけてマニュファクチャラーズタイトルを3連覇するなど、一時代を築いた。ドライバー部門ではコリン・マクレー(1995年)、リチャード・バーンズ(2001年)、ペター・ソルベルグ(2003年)の3人のチャンピオンを輩出した。世界同時不況の影響で2008年シーズンを最後にWRCでのワークス活動を終了。WRC通算47勝(レガシィ1勝、インプレッサ46勝)は国内メーカーの中では三菱を凌ぎ2位である。

市販車からの改造範囲が狭いグループN車両を用いるPWRC(プロダクションカー世界ラリー選手権)や、地域のERC(欧州ラリー選手権)、APRC(アジアパシフィックラリー選手権)でも、90年代半ばから2010年代半ばまで、三菱・ランサーエボリューションと寡占状態を築き続けた。

1990年(平成2年)にはコローニチームを買収して、イタリアのモトーリ・モデルニと水平対向12気筒を共同開発しF1に参戦したが、予備予選すら通過できず半年のみで撤退した。スポーツプロトタイプカー世界選手権(WSPC)でもF1用のF12エンジンをアルバAR20/1に搭載したが、似たような結果に終わった。入門フォーミュラのFJ1600にもEA71を供給し、こちらは最終的にSUBARUのワンメイクとなった。

ツーリングカーレースでは英国トップランのTCR、チームBMRと英国SUBARUのBTCC(英国ツーリングカー選手権)の活動が知られる。後者は2017年にタイトルを獲得した。現在はどちらも活動を終了している。

2023年現在のSUBARU本社とSTIのレース活動は、従来のスーパーGTとニュルブルクリンク24時間の2つに加え、従来SUBARUディーラーによって行われてきた全日本ラリー選手権への参戦が開始されている。またSTIは関わってはいないが、米国SUBARUのARAラリー(旧ラリーアメリカ)が知られる。

AWDを積極的に自動車の運動性能・操縦性の向上に利用する取り組みでは、1990年からイギリス・プロドライブ社とのWRCへの参戦で、エンジン性能向上技術や、2004年まで、前、後、センターデフのフルアクティブ化をはじめとする、膨大な技術的データ蓄積が得られているものと思われる。

WRC参戦用ベース車両であるインプレッサの市販型では、WRCからの直接のフィードバックはないものの、1994年に登場したDCCD(ドライバーズコントロールセンターデフ)制御に、2002年、4輪の車輪速センサー、横Gセンサー、スロットルセンサーなどから4輪のグリップバランスを把握して、最適な前後駆動トルクを自動的に配分する「DCCD-AUTO」モードを装備。2004年には新たに、ヨーレートセンサーを加え、さらに前後LSDとの協調制御により、操縦感覚の良さと速さを両立している。

不祥事・事件・問題・事故

スバル車販売店
正規ディーラーの「スバル店」(全国46社で、SUBARU出資は34社)、○○スバル自動車(旧来から用いられ、直営、独立系いずれにも使われる。例:青森スバル自動車、静岡スバル自動車、熊本スバル自動車など)、○○スバル(1990年代後半からの販売会社再編による合併時に用いられる。主に直営販社、一部独立系も。例:北海道スバル←函館スバル自動車+室苫スバル自動車+札幌スバル自動車、東京スバル←中央スバル自動車+東京スバル自動車、福岡スバル←福岡スバル自動車+北九州スバル自動車など)のほかに、主に個人が経営する独立店舗をサブディーラーとして扱う「スバルショップ」(旧称・スバルスコープ店)があり、一部のJAやいすゞ自動車のディーラーが取り扱う例もある。

かつては高級車の需要を補完するために、1988年にボルボ、1998年にポルシェ、2003年にサーブとそれぞれスバル本体で販売提携を結んで一部のスバル販売店で取り扱っていたが、サーブは2005年に、ボルボは2006年に、ポルシェは2018年に販売から撤退した。なお、一部の独立資本系地方ディーラー(静岡・埼玉)は引き続きグループ会社で輸入車ビジネスを継続している。

販売会社網の再編成として、現状を維持する北海道・東京・神奈川・千葉を除き、全国を6つの地域別に事業会社を置いて販売会社を統括した。2008年に、奈良を除く近畿地区と九州沖縄地区にそれぞれ統括会社を置き、長野県内で直営2社を合併し、2009年に東北、甲信越・北陸、東海、中国・四国、各地区に統括会社を置いた。

現在の販売会社はスバル出資10社、統括子会社23社、独立11社で合計44社である。

生産拠点
2023年4月現在
 群馬製作所本工場(群馬県太田市スバル町=旧町名・東本町)
レヴォーグ・インプレッサ・クロストレック(旧:SUBARU XV)・WRX S4・BRZ/トヨタ・GR86(旧:トヨタ・86)を生産する。自社開発の軽自動車を、2012年に終売するまで生産した。
 群馬製作所矢島工場(群馬県太田市庄屋町)
 主にレガシィアウトバック・インプレッサ・クロストレック・フォレスターを生産する。
 見学施設「スバルビジターセンター」併設(予約制、入場無料)。
 群馬製作所太田北工場(群馬県太田市金山町):通称・呑竜工場(中島飛行機創業の地)
 主にサンバーのシャシを生産した。ラビットスクーターも製造した。
 現在はSUBARU本体としての配員・稼働はしていないが、子会社のSUBARUテクノが群馬事業所として利用している。
 群馬製作所大泉工場(群馬県邑楽郡大泉町いずみ・太田市朝日町)
 自動車用パワーユニット(エンジンおよびトランスミッション)を生産している。
 この近隣地に新工場を設けてトヨタ自動車と共同開発車を製造する予定であったが、景況が悪化して計画は廃止された。同社との共同開発車生産は軽自動車撤退で余裕が生じた群馬製作所本工場で行っている。
 スバル・オブ・インディアナ・オートモーティブ・インク (略称:SIA)( インディアナ州 ラファイエット)
 米国・カナダ向けのレガシィ・アウトバック・インプレッサに加え、2018年5月7日より、アセントの生産を開始した。2007年に開始したトヨタ・カムリの受託生産は2016年5月に終了している。

ブランド名の由来

「スバル」は、プレアデス星団の日本名「昴」(プレアデス星団#名称・神話)に由来する。日本では古くから六連星(むつらぼし)とも言われ、奈良時代の古事記や日本書紀、平安時代の『枕草子』にも記述を確認できる古語である。

この名称が最初に現われたのは、試作コードネーム「P-1」の「スバル・1500」であった。試作された車両は販売され市中を走ったとされるが、量産・市販は中止された。富士重工業初代社長の北謙治が命名した。富士重工業は中島飛行機系5社を合併していることから、6社を「統(す)べる」=「統合する」の意志が込められている。

P-1に続いて設計された「てんとう虫」の愛称で知られる「スバル・360」が人気を博して、「スバル」は広く知られた。コーポレートアイデンティティとして使われているエンブレムの「六連星マーク」は、スバル360が起源である。社内募集案をもとに、同車の基本デザインを担当した社外工業デザイナーの佐々木達三が手を加えたもので、以後何度かのデザイン変更が行われて実際の星座配列に異なりながらも、現在も大1、小5の六連星を基本とする。

富士重工業の代名詞として「スバル」の名が定着したことから、一時期「スバル株式会社」へ社名変更を計画したが、創業50周年の2003年7月15日に、従来の社名のカタカナ書きの頭文字に由来する「フ」マークの社章を自動車ブランド・スバルと同じ「六連星」に変更するにとどまった。しかし2017年4月1日に「株式会社SUBARU」へ社名変更した。

プレアデス星団の語源となったプレイアデスは、ギリシャ神話の神である巨人アトラースと精女プレーイオネーとの間に生まれた7姉妹といわれ、長女から順に「マイア、エーレクトラー、ターユゲテー、アルキュオネー、ケライノー、アステロペー、メロペー」と呼ばれている。

このうち「マイア」はスバル・450の対北米用の輸出名、および3代目レオーネのスバル発売30周年記念特別仕様車として、「アステロペー」は1987年にスウェーデンのボルボ社と共同開発した観光バスのボルボ・アステローペと2004年にスバルカスタマイズ工房が東京オートサロンへ出品した「レガシィB4・アステローペ」として、「エーレクトラー」は1994年からSTIが発売を始めたアルミホイールの商品名と、2000年に発売されたインプレッサS201 STIバージョンのパイロットモデル名「エレクトラワン(Electra ONE)」として、「ケライノー」は1977年、「ケレーノ」として北米向けに発売したスノーモービルの製品名として、「アルキュオネー」は英語読みの「アルシオーネ」で1985年発売のアルシオーネと、1991年発売のアルシオーネSVXとして、「メロペー」は2009年にスバル用品が販売した天体望遠鏡「SUBARUメローペ80A」に使われている。残りの「ターユゲテー」は現在までのところ富士重工業製品に使用されていない。

谷村新司の『昴』は「元々はこの会社のイメージソングであった」とする誤解が散見される。富士重工業を意識して製作された歌謡曲は『我が人生は昴なり』(作詞作曲:石坂まさを、唄:美帆さゆみ)である。作曲家の石坂まさをは熱烈なスバルファンで、「生真面目で人情味あるスバルの姿を唄い上げたもの」と公言している。原作は『我が人生はスバルなり』であったが、発売時に商品イメージを消すためにあえて漢字の「昴」を当てている。

スバルの中国語表記は台湾、中国本土、香港の順に「」、「」/「」、「」(、、イェール式:Fu3si6)、韓国語表記は「」(文化観光部2000年式:Seubaru、マッキューン=ライシャワー式:Sŭbaru)」である。

キャッチフレーズ
 「確かな技術を人のために」(1989年 - 1991年3月)
 「Active driving, Active safety」(1996年 - 1999年)
 「World Quality SUBARU 4WD」(2000年 - 2001年7月)
 「Driving emotion」(2001年8月 - 2002年3月)
 「Think.Feel.Drive」(2003年10月 - 2008年2月)
 「Fantastic moments」(2008年3月 - 2009年)
 「Confidence in Motion」(2010年11月 - 2019年9月)※このキャッチフレーズは北米などの世界各国でも使用されている。
 「安心と愉しさを SUBARU」(2014年10月 - )※このキャッチフレーズはCMの終盤で使用される。
 「Love. It's what makes a Subaru, a Subaru.」(2006年 - )※主に北米市場で使用。
「believe. 人生をより良くできるクルマは、きっと、ある。」(2019年9月 -2020年 )

提供している主な番組

日本全国でスポットCMを流している。提供クレジットは1998年までは富士重工で、1999年からSUBARUに変わった。
民放BS放送で単独スポンサードする番組は2012年10月現在時点で4番組あり、スポンサー名と読みは「」となっている。『MY STORY』以外のBS単独スポンサー番組と『Dramatic Cinema』 はYouTubeで番組本編を配信し、「Dramatic Cinema」、「ふたり道」、「恋するドライブ」は、それぞれの番組Facebookページを開設している。過去のテレビCMは、SUBARU公式サイト内『チャンネルスバル』で配信しており、稀に「SUBARU On-Tube」もテレビCMを配信する事がある。テレビCM冒頭に流れるサウンドロゴは現在30秒版のみになっている。一部を除き以前は15秒版も存在したが「"Confidence in Motion"」は省かれている。『金曜ロードSHOW!』(日本テレビ系)で前半枠に番組枠向けのドラマ仕立てCM「Your story with〜あなたとクルマの物語〜」(2分)を提供し、放送後に同社HPで限定公開している。

2017年10月27日に発覚した不祥事により、年内はスポットCMおよび各番組提供を自粛し、ACジャパンや自局の番宣などのCMに差し替えたが、2018年1月1日からCM・番組提供ともに再開された。

2018年11月上旬に再び不祥事が発覚し、11月中旬の一定期間CM放送を自粛した。4月から提供している『日曜劇場』(TBS系)などは、CMは差し替えたもののクレジットは通常通り表示された。

現在
日本テレビ系
 金曜ロードショー → 金曜ロードSHOW! → 金曜ロードショー(前半枠HH、本編では同業のスズキおよびダイハツも提供。)
 ザ!鉄腕!DASH!!
テレビ朝日系
現在なし
TBS系
 日曜劇場(2018年4月 - )
 BACKSTAGE(2019年4月 - )
 新・情報7days ニュースキャスター(2020年10月 -、同業のトヨタとその子会社ダイハツは同じ枠で、日産は別枠)
テレビ東京系
 WBS(2017年4月3日 - 2017年1月から3月31日まではPT)
 SUPER GT+
 乃木坂工事中(不定期、2017年1月 - )
 世界ラリー選手権関連(不定期放送、筆頭スポンサー)- モータースポーツ関連番組においては、他の国内自動車メーカーもスポンサーである。
フジテレビ系
 土曜プレミアム - 2021年春の改編でカーコンビニ倶楽部から引き継いだ、かつては同業者のトヨタと日産とホンダとアウディが提供していた。別枠で同業者はスズキとダイハツと三菱自動車が提供している(提供復帰)。
 FNSの日(2008年 - )
 フジサンケイレディスクラシック (2014年 - )
 フジサンケイクラシック(2023年 - )- それまで提供してきたアウディから引き継いだ。
BS日テレ
 SUBARU presents MY STORY(日曜23:00 - 23:30・一社提供)※現在はリピート分を交えながら放送している。
 SUBARU Presents ふたり道 〜助手席のオキテ〜(木・金曜21:54 - 22:00・一社提供、TREZIA名義)[2012年10月 - ] <見逃し分は、「粋男流儀 〜遊びの美学〜」と同様「SUBARU On-Tube」でも視聴可能。また金曜は後番組「キズナのチカラ」放送の関係上、金曜の21:54 - 22:30までが一社提供の独占状態となる。>
 ゴルフサバイバル(金曜21:00 - 22:00)ホールインワン賞対象ホールにはSUBARU車が提供され、番組内ではコラボCMも放映されている。
BS朝日
 SUBARU Presents 恋するドライブ(水曜23:30 - 0:00・一社提供、EyeSight名義)[2012年7月 - ] <放送2日後には、BS朝日公式YouTubeチャンネルにて配信する。ただし、FacebookのSUBARU公式アカウントのリンク先でしか視聴できないため、公開話数も限られている。>
BSフジ
SUBARU Presents 粋男流儀 〜遊びの美学〜(土曜8:30 - 8:55 [以前は土曜8:00 - 8:25に放送していた。]・一社提供、かつては、SUBARU BRZ名義だった)[2012年3月 - ] <なお、「SUBARU On-Tube」でも配信している。>
その他
ぐんまちゃん(群馬テレビ他、2021年10月3日 - )

過去
日本テレビ系
木曜ゴールデンドラマ(読売テレビ制作、初期から途中降板)
久米宏のTVスクランブル
天才・たけしの元気が出るテレビ!!(途中降板)
くりぃむしちゅーのたりらリでイキます!!
ズームイン!!朝!→ズームイン!!SUPER
週末のシンデレラ 世界!弾丸トラベラー
ザ!世界仰天ニュース(2010年4月 - 2016年3月まで)
ダウンタウンDX(読売テレビ制作、2011年1月 - 3月10日)
水曜ドラマ(2006年10月 - 2018年3月まで)
アナザースカイ(2016年4月 - 2018年3月まで)
あのニュースで得する人損する人
超問クイズ! 真実か?ウソか?(2019年1月 - 9月)
人生が変わる1分間の深イイ話(2020年4月 - 9月 、三菱自動車から引き継いだ。『金曜ロードSHOW!』縮小分から移動。)
 ZIP!(2019年10月 - 、ホンダから引き継いだ。同業のトヨタ、隔日交代で日産も提供。)
 世界一受けたい授業(2016年10月 -2020年9月は60秒、10月からは枠を減らし 30秒、翌年3月まで提供。かつては同業の三菱自動車、後に引き継いだトヨタが提供していた。)
 news zero(隔日CC、隔日で同業の日産、別枠で月曜はトヨタも提供。)
 踊る!さんま御殿(2022年10月 - )
テレビ朝日系
あいつ今何してる?(2016年4月 - 2020年3月、現在はローカルセールス枠で放送中)
くりぃむクイズ ミラクル9
 報道ステーション(木・金曜、2013年4月 - )
 池上彰のニュースそうだったのか!!(同業のスズキ、いすゞも提供。嘗てはダイハツも提供していた。)
 帰れマンデー (隔週、21時台、2022年4月 - )
 10万円でできるかな (隔週、21時台、2022年4月 - )
 Qさま!! (隔週、21時台、2022年4月 - )
TBS系
オーケストラがやって来た
TBS平日最終版ニュース枠
JNNニュースデスク→ネットワーク JNN→ニュース22プライムタイム→JNNニュースデスク'88・'89
水曜ロードショー(1992年4月 - 1993年3月、シャープから引き継いだ。)
クイズ!当たって25%
TBS金曜9時枠の連続ドラマ(一時期は30秒扱いであったが基本的は60秒提供)
金曜ドラマ(1972年にスタート初期からついていた。その後P&Gサンホームに交代。)
TBS木曜10時枠の連続ドラマ(2007年4月から2008年3月まで。なお2008年1月から3月のドラマ『だいすき!!』ではコラボレーションCMをオンエアしていた)
TBS土曜8時枠の連続ドラマ(2008年4月から2010年3月まで)
ひみつのアラシちゃん!
飛び出せ!科学くん(同業のトヨタ自動車も提供)
奇跡ゲッター ブットバース!!
THEぶっちぎりTV(同業の日産自動車も提供)
サタネプ☆ベストテン
水曜プレミア
爆報! THE フライデー
イカさま☆タコさま(2013年1月 - 3月)
チューボーですよ!(交代制、CC扱い)
THE世界遺産(2015年4月 - 2016年3月まで)
日立 世界・ふしぎ発見!(HH、2018年3月で降板)
 ジョブチューン アノ職業のヒミツぶっちゃけます!(土曜20時枠、2020年10月 - 2021年3月、同業のホンダは同じ枠で、日産は土曜19時枠で提供)
毎日放送制作日曜23時枠
1×1 ONE-BY-ONE→情熱大陸(番組開始の1998年4月5日から1年間スポンサーを務めた)
世界ウルルン滞在記2008(毎日放送、2008年4月から番組終了(同年9月)まで)
 がっちりマンデー!!(2016年4月 - )
 サンデーモーニング
 マツコの知らない世界(同業者のトヨタ自動車と本田技研工業も提供している)
 ニューイヤー駅伝
テレビ東京系
木曜洋画劇場
フジテレビ系
拳銃無宿(一社提供)
ウチくる!?(関東ローカル、一時期のみ)
土曜プレミアム(前半枠HH、同業のスズキも提供)
土曜ドラマ(一時同業の日産自動車も提供、2007年7月、2007年9月 - 2010年3月)
理由ある太郎
一攫千金!日本ルー列島!
5LDK
グータンヌーボ(関西テレビ制作)
とんねるずのみなさんのおかげでした(ネットセールス終了後のHH、2010年10月 - )
人志松本の○○な話(2010年10月 - 番組終了まで)
(株)世界衝撃映像社(2011年1月 - 3月)
キカナイトF
おじゃマップ
ホンマでっか!?TV(同業のダイハツ工業も提供)
木曜劇場(2016年4月 - 9月まで)
BS日テレ
キズナのチカラ
TOKYO FM・JFN系列
SUBARU OFFTIME CRUISE(2000年1月 - 2008年6月)
山下達郎のサンデー・ソングブック(2015年3月 - 2016年6月)
SUBARU Wonderful Journey 〜土曜日のエウレカ〜(2020年10月 - 2023年9月)
など

陸上競技部
SUBARUの陸上競技部はSUBARUの製造拠点である群馬製作所内にある。事業所のある群馬県太田市が全日本実業団対抗駅伝競走大会(ニューイヤー駅伝)のコースに含まれていることもあり、同大会への出場と地域社会の活性化への貢献を目的として1998年6月に創部された。小指徹監督以下、地元出身の阿久津圭司を始めとする12名の部員で構成される。

当初は旧社名の「富士重工業」で出場していたが、社名変更を待たずに「SUBARU陸上競技部」に呼称を変更した。部の主たる活動目標でもあるニューイヤー駅伝には2001年の第45回大会で初出場を果たし、以後第64回大会まで20年連続出場を続けていたが、ニューイヤー駅伝の予選会も兼ねている第61回東日本実業団対抗駅伝競走大会では途中棄権となり、連続出場が途絶えた。2013年に行われた第57回大会では第6位で入賞、2022年に行われた第66回大会では過去最高順位である第2位となり、9年ぶり2度目の入賞を果たしている。また、地元チームとして沿道での声援も大きい。

関連項目
 スバルテクニカインターナショナル(STI)
 スバルカスタマイズ工房
 スバル最中(伊勢屋)
 コローニ(F1コンストラクター。エンジンを供給していたことがあるが全戦予備予選落ちに終わる)
 仁宇布駅(耐寒テストコースがある)
 アニメ『放課後のプレアデス』 - 日本のアニメーション制作会社であるガイナックスと富士重工業(スバル)が展開するアニメプロジェクト「SUBARU x GAINAX Animation Project」第1弾作品。自動車そのものは作品中に描かれてはいないが(ただし、背景描写として登場人物の家庭の自家用車などとして描写されているシーンは存在する)、登場人物たちが使用するツールやその他に、スバル製自動車や社を想起させるようなモチーフが随所に散りばめられている。

脚注

注釈

出典

外部リンク

 SUBARU オフィシャルWebサイト

 SUBARU On-Tube - YouTube

太田市の企業
日本の自動車メーカー・ブランド
トヨタグループ

SUBARU (自動車)