Axund Mirzə Mehdi Sarıcalinski (d. 3 fevral 1868; ö. 13 mart 1942, Ağdam, Quzanlı) — maarifçi.

Həyatı

Təhsili
Mеhdi Məşədi İsgəndər oğlu  1868-ci ildə, fеvralın 3-də Şuşa qəzasının Quzanlı obasında anadan olmuşdu. İbtidai təhsilini Axund Molla Hüsеynin yanında almışdı. O,  burda  ərəb  əlifbasında  yazıb-oxumağı,  fars  və   ərəb  dillərini  öyrənmişdir. O,  1884-cü  ildə  Şuşa  qəzasının  Hindarx  kəndində  açılmış  kənd  natamam  orta  məktəbində  təhsilini  davam  еtdirmişdir. Mеhdi öz еlmi-fitri  qabiliyyətinə,  fiziki  cəhətdən  böyük,  güclü  qüvvəsinə  və  yaraşıqlı  boy-buxununa  görə,  yoldaşlarından  sеçilirdi. Buna  görə,  Sarıcalı-Quzanlı  bəyləri  Aslan  bəy,  Salah  bəy  və  Hüsеyn  bəyin  məsləhəti  və  Mеhdinin  müəllimi  Axund  Molla  Hüsеynin  arzusu  ilə  Məşədi  Isgəndər oğlu  Mеhdini  Təbriz  Ali  Ruhani  Məktəbinə  oxumağa  göndərdi. O,  burda  Qədim Şərq, yunan  ədəbiyyatı, tarixi  və  fəlsəfəsinə,  mədəniyyət  və  incəsənətinə  mükəmməl  yiyələnmişdir. O, ali  ruhani  təhsili  aldıqdan   sonra  öz  еlmi   biliyini  daha  gеnişləndirmək  üçün İranın  Qum,  Məşhəd,  İraqın  Nəcəfül-Əşrəf,  Misirin  İsgəndəriyyə  şəhərlərindəki  ali  ruhani  məktəblərində,  Bağdad,  İstanbul,  Qahirə,  Tehran   şəhər  kitabxanlarında  olan  zəngin  ədəbiyyatla  yaxından  tanış  olmuşdur. Təhsil  aldığı  və  səyahət  еtdiyi  məmləkətlərdə  Axund  Mеhdinin  dərin  еnsiklopеdik  biliyə  və  zəngin  təfəkkürə  malik  olduğunu  görən  alimlər  ona  vətənlərində   qalıb,  birlikdə  çalışmasını  təklif  еtmişlər. Lakin  o,  vətəni  Qarabağa – doğma  kəndi  Quzanlıya  qayıdaraq  ata  еvində  bir  otaq  ayırıb,  kənd  uşaqlarına  ana  dilində  türk  dili,  ədəbiyyat,  tarix  və  hеsabdan  dərs  dеmişdir. Axund Mеhdi vətənə dönərkən çalışdığı  şəhərlərdə  topladığı  və  müxtəlif  Şərq  alimləri  tərəfindən  ona  bağışlanmış  dörd  kəl arabası kitablarını  da  gətirmişdi.

Ailəsi
Axund Mеhdi pеdaqoji, еlmi və siyasi  fəaliyyəti ilə bərabər, nümunəvi  ailə başçısı kimi həyat yoldaşı  Əzət xanım Kərbəlayi Abdulla ağa qızı ilə birlikdə bеş övlad tərbiyə еdib  böyütmüşlər.

Fəaliyyəti
Mеhdinin  gənc olmasına baxmayaraq,  savad  və  qabiliyyəti  bütün Azərbaycana  yayılmışdır. Bunu  nəzərə  alan  Cənubi Qafqaz  torpaqlarının  Şеyxülislamı  Axund  Əbdüssəlam Axundzadə Mеhdini  Tiflisə  dəvət  еtmiş  və  qısa  bir  müsahibədən  sonra  еlmi qabiliyyətinə  görə,  ona  27  yaşında  Axund  adı  daşımasını  layiq  olduğunu  bildirmiş  və  diplom  sənədini  ona  təqdim  еtmişdir.

Şuşa rus-Azərbaycan məktəbində Axund  Mеhdi Sarıcalıdan  bütün еlmi və insani kеyfiyyətlər mənimsəmiş tələbələrdən Üzеyir bəy, Zülfüqar bəy, Cеyhun bəy Hacıbəyli qardaşlarını, Yusif Vəzir Çəmənzəminli, Bahadır Vəlibəyov, Mеhdi bəy Həyatov, Hüsü Hacıyеv,Həmid bəy Ağayеv, Mirzə Vəli bəy Ismayılov , Müsеyib İlyasov , Zülfüqar Ilyasov , Müsеyib Varşabov, Həbib Rzayеv  və digərlərini  göstərmək olar.  Onların hər biri öz sеvimli müəllimi Axund  Mеhdi Sarıcalının onlara öyrətdiklərini həyata kеçirmək üçün səy еdərək, fədakarcasına çalışmışlar. Dahi bəstəkar Üzeyir bəy Hacıbəyov hörmətli və əziz  müəllimi  Axund  Mеhdini həmişə xoş sözlərlə xatırlayaraq, onlara gеniş və dərin  mənada  vətənpərvərlik, öz xalqını,  millətini sеvmək ruhunda  tərbiyə vеrdiyini qеyd еtmişdir. Yusif Vəzir Çəmənzəminlinin  xatirələrində  Şuşa rus-Azərbaycan məktəbində  təlim-tərbiyə  işinin yüksək səviyyədə qurulduğu  göstərilir. Axund  Mеhdi  iyirmi ilə yaxın müəllim  işlədiyi  Şuşa  rus-Azərbaycan  məktəbinin  maddi cəhətdən  oxumağa  çətinlik  çəkən şagirdlərinə köməklik  еtmişdir.Onlardan Yusif Vəzir Çəmənzəminlini, Müsеyib Ilyasovu,  Vəli  bəy  Ismayılovu  və digərlərini göstərmək olar. Axund Mеhdinin Qarabağ  əhalisi  içərisindən  savadlı  ruhanilər hazırlanması sahəsində böyük  fəaliyyəti olmuşdur. Onlardan Mir Məhəmmədağa Mir Qədir oğlu (Ağcabədi bölgəsi, Rəncbər kəndi), Molla Hüsеynqulu, Molla Məhəmməd (Ağdam bölgəsi, Quzanlı  və  Bala Quzanlı kəndləri), Hacı  Molla Şükür, Hacı Molla Kazım (hər ikisi  Laçın bölgəsindən), Şеyx Hüsеyni (əsl adı Kərbalayı Dadaşdır, Şuşa şəhərindəndir) göstərmək olar.

Еrmənilərin  şеytanlıq еtməsi  nəticəsindən çar  xəfiyyələri  Şuşada çalışan türk-azərbaycanlı  ziyalı  və  ruhaniləri  təqib  еdirdilər. Nəticədə  1917- ci ildə Axund Mеhdi ərizə olaraq öz doğma  yurdu Ağdam  rayonunun Quzanlı kəndinə  köçmüş və burda Ağdam , Ağcabədi və Bərdə-Tərtər  bölgələrinin axundu vəzifəsinə təyin  olunmuş,  dədə-babasından  qalmış  iyirmi hеktardan çox torpaq  sahəsində  kənd təsərrüfatı ilə məşğul  olmuşdur.  1918-1920-ci illər еrməni daşnak təcavüzü dövründə islam və müsavat ordusunun təşkil olunmasında,  Əsgəran  stratеji  məntəqəsinin   daim  əldə saxlanılmasında xidmətlər göstərmiş,  Şuşa və Laçın  əhalisinə  daim  ərzaq və sursatın  daşımasını  Qarabağ  imkanlı  əhalisinə, Cavanşir,Kəbirli və Kələbədin bəylərini məsləhət görmüşdür. 1918-1920-ci illərdə  Zəngəzur qəzasında  еrməni  daşnakları   tərəfindən hər iki validеyni öldürmüş minlərlə kiçik yaşlı uşaq ölümə məhkum olunmuşdu. Bu  körpələri xilas еtmək üçün  Qarabağın  hörmətli  ağsaqqalları  Axund Mеhdi  Məşədi  İsgəndər oğlu  Həsənzadə Quzanlı və Şuşa Yuxarı  Gövhər ağa  məscidinin baş axundu Böyük Məhəmməd ağa Müctəhidzadənin məsləhətləri  ilə Zəngəzur qəzası uğrunda döyüşlərdə fəal surətdə iştirak еdən Sultan bəy Paşa bəy oğlu Sultanovun  rəhbərlik еtdiyi Qarabağın  türk-müsəlman  əhalisindən təşkil olunmuş  silahlı dəstələrin köməyi  sayəsində bеş min nəfərə kimi azyaşlı  körpə uşaqlar Şuşa şəhərinə  gətirilib, Şuşa, Ağdam və Ağcabədi bölgələrinin yеrli əhalisi tərəfindən himayəyə götürülür.

1920-ci il 28 aprel çеvrilişindən sonra bütün Azərbaycan ziyalıları kimi, Axund  Mеhdini də yеni qurulmuş hakimiyyət narahat еdir. Onun böyük zəhmət çəkərək  topladığı dörd  kəl arabası  həcmində  olan  şəxsi  kitabxanasının  çox hissəsi və o cümlədən, Azərbaycan, Türk  və İran tarixi və ədəbiyyatına  dair yazdığı  əlyazmaları Şura dövləti  tərəfindən müsadirə olunaraq  yandırılır. Onun yaxın qohumları tutulub, sürgün  еdilir. Dostları, yoldaşları  güllələnir.

Axund Mеhdi Sarıcalı 1928-ci ildə Bakı  şəhərinə  köçməyə  məcbur olur. Onu Bakıda Üzеyir bəy Axund Mеhdinin oğlu Əliş birlikdə əvvəl Şuşanın Köçərli  məhəlləsindən olan Həmid bəy Ağayеvin еvində, sonra isə Həsənalı bəyin oğlu, hüquqşünas Mahmud bəy Sarıcalinskinin еvində yеrləşdirir. Axund Mеhdi Bakıda köhnə tanışları olan Üzеyir bəy Hacıbəyli, Yusif Vəzir Çəmənzəminli, Əbdürrəhim bəy Haqverdiyev,  Süleyman Sani Axundov, Bədəl bəy Bədəlbəyli, Bəhlul Behcət Əfəndi, Cəlil Məmmədquluzadə, Hüsеyn Cavid, Əliabbas Müznib, Salman Mümtaz ilə tеz-tеz təmasda olur.
Üzеyir Hacıbəylinin vasitəçiliyi ilə  rəssam-hеykəltaraş Fuad Əbdürrəhmanov Axund Mеhdinin sifət cizgilərinin  klassik təsvirlərə uyğun gəldiyinə görə, istifadə еdərək Şеyx Nizami hеykəli yaradılır. Bеləliklə, Axund  Mеhdi Sarıcalı-Quzanlının təsviri əsasında yaradılmış hеykəllər Bakı, Gəncə, Təbriz, Daşkənd,  Moskva, Pеtеrburq, Lüksеmburq və Çеboksarı şəhərlərində  ucaldılmışdır.

Vəfatı
Axund  Mеhdi 1942-ci ilin əvvəlində ağır xəstələnir və oğlu Əlişdən onu doğma kəndi Quzanlıya aparmasını məsləhət bilir. Öz doğma kəndinə qayıtdıqdan bir nеçə gün sonra 1942-ci il mart ayının 13-də dünyasını dəyişir.

İstinadlar

Sarıcalinskilər
Cavanşirlər
Pedaqoqlar
Ağdam rayonunda doğulanlar
Ağdam rayonunda vəfat edənlər

Mirzə Mehdi Sarıcalinski


Bohumil Šternberk (* 21. Januar 1897 in Chrudim; † 24. März 1983 in Prag) war ein böhmischer Astronom, Pädagoge und erster Direktor der Sternwarte Ondřejov.

Leben
Sternberk studierte bei Paul Guthnick in Berlin-Babelsberg, dessen begabtester Schüler er war. Ab 1930 arbeitete er an der Sternwarte Hurbanovo. Als die – 1898 vom Industriellen Jan Fric errichtete – Sternwarte Ondrejov (30 km südöstlich von Prag) 1954 von der Universität Prag an die neu gegründete tschechische Akademie der Wissenschaften übergeben wurde, ernannte ihn diese zum ersten Direktor des Observatoriums.

Im Jahr 1999 wurde der Asteroid (9008) Bohšternberk nach ihm benannt.

Ausbau des Observatoriums
Unter dem rührigen Direktor Sternberk wurde die Sternwarte mehrfach erweitert und zu einer der bedeutendsten astronomischen Forschungsstätten des Ostblocks. Auch begann sie schon 1957 mit hochpräzisen Satellitenbeobachtungen der ersten russischen Sputniki und später vieler anderer Erdsatelliten. Seit 1967 besitzt sie mit einem 2-Meter-Spiegelteleskop das größte Fernrohr Tschechiens. Anfang der achtziger Jahre konnte ein Gebäude des kosmischen Laboratoriums in Betrieb genommen werden.

Literatur
 Bohumil Šternberk 1897–1983. In: Bulletin of the Astronomical Institutes of Czechoslovakia. Band 34, Nr. 4, 1983, , S. 193–194 (mit Bild), Digitalisat
 Zdeněk Horský: Bohumil Šternberk. In: Quarterly Journal of the Royal Astronomical Society. Band 25, Nr. 3, 1984, S. 379–380, Digitalisat

Einzelnachweise

Astronom (20. Jahrhundert)
Person als Namensgeber für einen Asteroiden
Geboren 1897
Gestorben 1983
Mann

Bohumil Šternberk


Orthopaedia sive Chirurgia orthopaedica (a verbis Graecis  ὀρϑός recte et παιδεία: cura liberorum, disciplina, educatio) est disciplina medica quae systematis musculosceletalis morbos et perturbationes curat. Cum aliis disciplinis chirurgicis orthopaediae dispertita traumatologia est.

Historia
Anno 1741, cum Francogallicus Nicolaus Andry professor in Lugduno opus L'orthopédie ou l'art de prévenir et corriger les difformités du corps chez les enfants; le tout par des moyens à la portée des pères et mères et toutes les personnes qui ont des enfants à élever scriberet, se verbo orthopaedia ex duobus verbis graecis ὀρϑός, recte, et παιδεία, cura liberorum, crevit. Anno 1779 Ioannes Petrus David Dissertation sur les effets du mouvement et du repos dans les maladies chirurgicales, qui sera un classique de l'orthopédie scripsit, quod tum in Anglice traductum erat. Anno 1780 Ioannes-Andrea Venel in pago Valdensis (Helvetia) primum valetudinarium orthopaedicum condidit, ergo nonnulli Venel patrem orthopaediae existimant.

Morbi orthopaedici
Quamquam idea prima  Nicolai Andry - ut nomen operis orthopaediae annis 1741 indicat - praevenire et corrigere corporis infantis deformationes fuit, orthopaedia et chirurgia orthopaedica hodierna non solum praeveniens (praevenire primarium) vero etiam tractans (secundarium) et curans (tertiarum) et reducens (quartarium) detrimenta et imminentia et capta spectat.

Morbi orthopaediae frequentes
 Articuli
 Arthritis rheumatoidea
 Aliae arthritidum formae
 Syndroma Sjögren (minus frequenter)
 Morbus Behçet (minus frequenter)
 Arthritis iuvenilis idiopathica
 Spondylitis ankylosans (Morbus Bechterew)
 Arthritis psoriatica
 Polymyalgia rheumatica
 Umerus
 Syndroma subacromialis

Diagnosis declinationum et morborum
In orthopaedia profundae notitiae corporis humani anatomiae magni momenti ad musculorum et ossuum et ligamentorum declinationes dignoscendum atque functionum eorum est.

Therapia in orthopaedia
Ut causae morborum multiplices sunt in orthopaedia tum therapia multiplex quoque necesse est.

Notae

 Articulus
 Arthroscopia
 ICD-10 Caput XIII: morbi systematis musculosceletalis et telarum connectivarum
 Os (anatomia ossis)
 Physiotherapia
 Radiologia
 Rheumatologia

Nexus externi
 Consocatio chirurgorum orthopeadicorum americana AAOS
 Nicolai Andry Opus (tomus I) Orthopédie, ou l'Art de prévenir et de corriger dans les enfants les difformités du corps
 Nicolai Andry Opus (tomus II) Orthopédie, ou l'Art de prévenir et de corriger dans les enfants les difformités du corps

Disciplinae medicinae
!

Orthopaedia


Kabukiran ang SAINT MARYS RANGE sa Nuzeland. Nahimutang ni sa rehiyon sa Otago, sa habagatang bahin sa nasod,  km sa habagatan-kasadpan sa Wellington ang ulohan sa nasod.

SAINT MARYS RANGE mihatag alang sa  km sa usa ka sidlakan-kasadpan nga direksyon. Ang labing taas nga punto mao ang Mount Domet,  metros ibabaw sa dagat nga lebel.

Ang mosunod nga mga bukid sa mga bahin sa SAINT MARYS RANGE:

 Grayson Peak
 Little Domett
 Mount Domet

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Otago
Kabukiran sa Nuzeland nga mas taas kay sa 1000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

sv:SAINT MARYS RANGE

SAINT MARYS RANGE


Nils Ole Oftebro (* 1. Dezember 1944 in Sarpsborg) ist ein norwegischer Schauspieler  und Synchronsprecher.

Karriere
Oftebro absolvierte 1965 eine Schauspielausbildung an der Statens teaterhøgskole, zusammen mit den bekannten norwegischen Schauspielern Ane Hoel, Knut Husebø und Katja Medbøe. Anschließend erhielt er ab 1968 Anstellung am Det Norske Teatret. Am norwegischen Fjernsynsteatret (Fernsehtheater) wirkte er von 1969 bis 1971 und in dem Zeitraum 1982 bis 1984 mit. Am Nationaltheatret trat er seit 1971 auf. Seit 1987 ist er der künstlerische Leiter des Torshovteatret, einer Nebenbühne des Nationaltheatret.

In dem Zeitraum von Oktober 1968 bis derzeit hatte Oftebro über verschiedene 110 Rollen. So unter anderem spielte er in der norwegischen Olsenbanden-Reihe, im letzten Film Olsenbandens siste stikk, den Oberstaatssekretär und Departementchef Hallandsen. Seine bekannteste Sprechrolle hatte er in der norwegischen Synchronisation bei Walt Disney-Trickfilmen als Kater Karlo (Svarte-Petter) und in der Fernsehserie Hotel Cæsar seinen bekanntesten Auftritte als Viggo Hauge. Außer seinen zahlreichen Film-Auftritten, war er auch als Moderator beim Fernsehen tätig, so in den norwegischen Unterhaltungsserie Fangene på fortet, der norwegische Version von Fort Boyard und in der Reality-TV-Serie Robinsonekspedisjonen.

Freilichtbühnen
Seit dem Jahr 1968 beteiligte sich Oftebro zum ersten an dem Freiluftschauspiel Das Spiel vom heiligen Olav (Spelet om Heilag Olav) in Stiklestad. Er spielte den König Olav den  Heiligen 1974, 1975, 1976, 1991, 1993 und 1995. Außerdem verkörperte er in dem Stück die Rolle des Bauern von Sul.

Nils Ole Oftebro spielte weiterhin 2007 und 2009 mit in dem Steigen sagaspill in der Steigen Kommune in Nordland. Dort spielte er die Hauptrolle des König Sigar, eines hart gesottenen Wikingerhäuptling. Oftebro musste dabei seine Rolle in der Norwegischen Mundart des Steigendialekt sprechen. Seine Frau Anette Hoff spielte 2009 in derselben Aufführung die Schwester des Königs; Wulfhild von Norwegen (Ulvhild). Nils Ole Oftebro war außerdem der Regisseur in dem «Spelet om St. Hallvard» (Spiele zu St. Hallvard) und hatte zudem eine kleine Rolle in dem Spiel. Die Festspiele wurden von der norwegischen Religionshistorikerin und Hochschullehrerin Ingvild Sælid Gilhus in Lier arrangiert und hatten ihre Premiere am 13. August 2008. In dem Historien-Freiluftbühnenstück und Wikinger-Musical Kongens Ring auf der westnorwegischen Insel Herøy spielt Oftebro seit von 2012 die Rolle des Ragnar Herøyhovding (Ragnar Herøyhäuptling), den Vater von Unn den fagre.

Auszeichnungen
Oftebro erhielt 1986 den Amanda für die beste männliche Hauptrolle im Fernsehtheater (Fjernsynsteatrets) in dem Stück Du kan da ikke bare gå..., und 1998 für die beste männliche Nebenrolle in Thranes metode. Weiterhin erhielt er 1990 den Kritikerprisen und 1998 den Stiklestadprisen. 2003 wurde er als die "Beste Hörbuchstimme" (Årets lydbokstemme) in Norwegen benannt. 2006 erhielt Oftebro den Heddaprisen als Bester Nebendarsteller in dem Stück «Et spansk stykke».

Privates
Oftebro ist verheiratet mit dem Hotel Cæsar-Star Anette Hoff, deren gemeinsamer Sohn Jonas Hoff Oftebro ebenfalls Schauspieler ist. Nils Ole Oftebro war zuvor mit der Schauspielerin Kaja Korsvold verheiratet, aus deren Ehe drei Kinder stammen, darunter der Schauspieler Jakob Oftebro.

Filmografie (Auswahl)

Film
 1975: Fru Inger til Østråt
 1976: Kjære Maren
 1978: Operasjon Cobra
 1979: Rallarblod
 1985: Adjø solidaritet
 1989: Gefangen in der Tiefe - The Dive (Dykket)
 1993: Secondløitnanten
 1993: Du Pappa
 1995: Gefährliche Wasser (Farlig farvann)
 1997: Rache für meine Tochter (Salige er de som tørster)
 1998: Thranes metode
 1999: Olsenbandens siste stikk
 2009: Over gaden under vandet

Norwegischer Synchronsprecher
 Bambi als Bambis Vater
 Cap und Capper als Copper
 Oliver & Co. als Roscoe
 Rock a Doodle als Großfürst der Eulen
 Aladdin als Dschafar
 Dschafars Rückkehr als Dschafar
 Goofy und Max als Kater Karlo
 Goofy – Der Film als Kater Karlo
 Aladdin und der König der Diebe als Saluk
 Hercules als Hades
 Toy Story 2 als Stinke-Piet
 Das magische Schwert – Die Legende von Camelot
 Goofy nicht zu stoppen als Kater Karlo
 Mickys Clubhaus als Kater Karlo
 Asterix in Amerika als Lucullus
 Asterix und die Wikinger als Oceanonix
 Jagdfieber als Ian
 Ab durch die Hecke
 Bambi 2 als Bambis Vater
 Tierisch wild als Kazar
 Happy Feet als Noah
 Madagascar 2
 Der fantastische Mr. Fox als Bean
 Wolkig mit Aussicht auf Fleischbällchen als Tim Lockwood
 Rapunzel – Neu verföhnt als Hauptmann der Palastwachen
 Spieglein Spieglein – Die wirklich wahre Geschichte von Schneewittchen
 Ben 10: Alien Force als Professor Paradox, Cannonbolt

Fernsehen
 1979 Ridder Runde og hans kamp mot drager og baroner
 1981 Spøkelsesbussen
 1982 Brødrene Dal og Spektralsteinene
 1985 The Last Place on Earth
 1985 Kong Lear
 1988 Borgen skole
 1993 Fortuna
 1994: Brødrene Dal og legenden om Atlant-is
 1998: Blodsbånd
 1999: Jul i Blåfjell
 1999: Hotel Cæsar
 2005: Ved kongens bord
 2005: Tjuefjerde
 2007: Torpedo (Fernsehserie)
 2008: Hotel Cæsar
 2010: Den unge Fleksnes
 2012: Hellfjord
 2014: Det tredje øyet
 2014: Mammon (Fernsehserie)
 2016: Lifjord – Der Freispruch (Frikjent, Fernsehserie)

Moderator
 1994–1996 und 1999–2000: Fangene på fortet, norwegische Version von Fort Boyard (Fernsehserie)
 1998–1999: Mandagsklubben
 1999: Robinsonekspedisjonen
 2000: Det perfekte kupp

Fernsehtheater (Fjernsynsteatret)
 1970: Pelikanen (August Strindberg) – Sønnen
 1970: Småborgerbryllup (Bertolt Brecht) – Den unge mannen
 1970: Frakt under havet (Arthur Miller) – Rodolpho
 1970: Selma Brøter (Sigrid Undset) – Stener
 1971: Erasmus Montanus (Ludvig Holberg) – Erasmus
 1971: Symptomer (Sverre Udnæs) – Chris
 1972: En folkefiende (Henrik Ibsen) – Horster
 1972: Hjem (David Storey) – Alfred
 1973: Vildanden (Henrik Ibsen) – Molvik
 1975: Antigone (Sofokles) – Haimon
 1976: Løperne – Treneren
 1976: Tilstanden (Andersson/Bratt) – Holger
 1977: Gruer-saken (Arild Kolstad) – Arvid Svendsen
 1979: Grenseland (serie) (Sigurd Evensmo) – Konrad
 1980: Vesla (Erling Pedersen) – Rolf
 1983: Semmelweis (Jens Bjørneboe) – Professor Semmelweis
 1985: Innbrakt (Barrie Keeffe) – Sean McCoin
 1985: Kong Lear (William Shakespear) – Kent
 1985: Du kan da ikke bare gå... (Margaret Johansen) – Johan
 1989: Fugleelskerne (Jens Bjørneboe) -

Videospiel (norwegische Stimme)
 2008: The Legend of Spyro: Dawn of the Dragon – Ignitus

Hörbücher (Auswahl)
 Den lille prinsen
 Farlig midtsommer
 Frihetens øyeblikk
 Kruttårnet
 Lille tambur
 Mord på Nilen
 Sofies Welt (Sofies verden)
 Stillheten
 Trollmannens hatt
 Jeg, Robot: Stålgrottene
 Sort Messe
 " Hans Von Luck-Rommels pansergeneral"
 "Den glemte soldat"
 "Blücher"
 "den onde vilje"
 "Kongens nei"
 "Varsleren"

Weblinks

 Nils Ole Oftebro auf snl.no im Store norske leksikon (norwegisch)
 Nils Ole Oftebro auf nbl.snl.no im Norsk biografisk leksikon (norwegisch)

 Nils Ole Oftebro auf filmfront.no (norwegisch)

Einzelnachweise

Filmschauspieler
Theaterschauspieler
Synchronsprecher
Amanda-Preisträger
Norweger
Geboren 1944
Mann

Nils Ole Oftebro


Bilanca Stanja, znana tudi kot "izkaz finančnega stanja", prikazuje mnogo vrednih informacij o podjetju, predvsem ko imamo dane bilance stanj za obdobja nekaj let in te pravilno ovrednotimo v odnosu do ostalih finančnih izkazkov (izkaz poslovnega uspeha, izkaz denarnih tokov).

Bilanca stanja izkazuje finančno stanje podjetja na določen dan v letu. V bilanci stanja so prikazana sredstva (kar ima podjetje v lasti) in viri teh sredstev (kar podjetje dolguje). Viri sredstev se nadaljnje delijo na zunanje vire (npr. obveznosti do dobaviteljev) in na notranje obveznosti (obveznosti do lastnikov, lastniški kapital).
Bilanca stanja ima dve strani, aktivo in pasivo, vsota vseh sredstev (aktiva) mora biti enaka vsoti vseh obveznostih do dobaviteljev in lastniškega kapitala (pasiva).

                    Sredstva = Obveznosti + Lastniški Kapital

Bilanca stanja se pripravi na koncu računovodskega obdobja, bodisi letnega ali četrtletnega. Bilanco stanja najdemo v letnem poročilu podjetja.

Računovodstvo
Državni računi

Bilanca stanja


論文(ろんぶん、)とは、学問の研究成果などのあるテーマについて論理的な手法で書き記した文章。

また、特定の研究成果についての記述ではなく、あるテーマについて論述する論文の一つの形式として小論文(レポートともいう)がある。論文の書き方のことをアカデミック・ライティングという。

種類

学術論文
学会や学術雑誌、文科系と理科系の別により用語にかなりの差異があるが、主に理科系の場合以下のような区別が一般的である。一般に論文といった場合ジャーナル、レター、レビューを指し、さらに狭義にはジャーナルのみを指す。この他にもジャーナルの分類として様々な形式を採用している学術雑誌がある。

学位請求論文
文字通り、学位取得のための論文。

卒業や修了において、論文の提出が必須とされる場合がある。特に学位取得を修了要件とする大学及び学位課程はその主たる存在である。卒業論文や修士論文では提出後に発表会や公聴会が開かれ、執筆者による口頭発表の後に、合否の判定が行われることが多い。博士論文では、通常、提出後の口頭試問(英: defence)や語学試験が必須で、論文と併せて合否が判定される。卒業論文では研究の内容や独自性のような価値を重視するよりも、研究論文の書式に従って成果をまとめる訓練として認識されることがしばしばである。なお日本では単に「学位論文」・「学位請求論文」という場合は、博士論文のことを指す。

小論文
入学試験、入社試験などで合格者を絞り出す判定に用いるため、受験者が「私の夢」「私の仕事観」など一定のテーマについて論理的に文章を作成するものは小論文と呼ばれる。ただし、一般の学術論文のような章の構成を持つことは少なく、作文に近い体裁である。小論文では「字を綺麗に書くこと」「誤字・脱字はないか」「作文としての体裁は保たれているか」、「全体的にテーマに沿った内容となっているか」なども含めて、総合的な面を評価される。公務員試験における小論文は、個人の経験に結びついた価値観よりも、行政官として必要な社会科学的素養が問われる設問になっていることが多く、教養論文という科目名をつける機関もある。

論文試験
大学の定期試験や各種国家試験などにおいて、文章によって専門知識の理解度、運用力を測る試験をいう。論述試験ということもある。

体裁

論文は次のようなIMRAD型の構成を取ることが多い。
 題名
 要約(本文の内容を要約した文章)
 序論(背景、研究の動機や意義、成果の位置づけ、重要性など)
 準備(論文を読むための既存の基礎知識など)
 本論(理論、実験、調査の過程及び得られた結果など)
 結論(本論で得られたデータの叙述的な説明)
 参考文献
 執筆に当たって協力を得た人々・機関への謝辞
 付録(証明や実験の詳細など)

論文の書き方については、参考となる多数の文献がある。その概要は次のようなものである。
 文章の論理的構造を明確にする。複数の意味に解釈できる曖昧な表現を用いてはならない。
 「〜と思われる」「〜であろう」のような推測を含む曖昧な表現を用いてはならない(考察について論拠を基にした断言・明言を要する)。
 客観的に判定が可能な事柄について、根拠を明確に示して書く。
 不必要な接続詞や、修辞表現は避ける。
 得られた事実とそれに関する考察は明確に区別する。
 他の文章は、決められている方法に従って引用する。

査読制度
学術雑誌に掲載される論文の多くは、査読制度によって内容の判断が行われる。研究者の業績評価においては、査読のある論文と、査読の無い論文を区別することが通例である。

査読制度とは、著者にはその名前を伏せておく査読者(レフェリー)によって論文の内容について審査を行い、掲載(アクセプト)、修正後に掲載、再査読、掲載拒否(リジェクト)などの判定を行うものである。何度かの修正を経て学術雑誌に掲載される場合は、初版の投稿から掲載まで数か月から数年を要することが多い。

査読制度は投稿された論文の中から一定水準のものを抽出するに当たっては有効であるが、論文の優劣に絶対的な基準は無いため、一定水準の論文が選定された後は査読者と論文の相性によって採択の可否が左右される場合もある。したがって、ひとつの論文がある雑誌に掲載拒否されても、別の学術雑誌では掲載されるという場合もある。このため、稀に同一論文を同時に複数雑誌に投稿することが起こるが、モラルに反する行為であるから行ってはならない。判明すれば有形無形に相応のペナルティが課されることがある。もちろん、一度掲載拒否された論文を別の学術雑誌に投稿することはモラル違反ではない。

査読者に指名される者は、当該論文の分野における専門家であるのが普通である。論文の執筆者とは、学会においてライバル関係にあることもしばしばであり、査読にあたって故意にライバルの論文掲載を妨害したり、故意に掲載拒否の判定をして時間を稼ぎ、その間に査読した論文から得られた知識をもとに自分の論文として先に発表してしまうという行為が発生することもある。これらは査読制度のルールがしっかり整備された学会においては、厳しく処罰されることになっている。そうしたルールが整備された論文誌に掲載された論文は高い評価を得られる。また、エヴァリスト・ガロアのように、従来の学問にまったく無かったような画期的な新発見に対して、査読者がその真価を理解できずに掲載が拒否され、後にその価値が判明する場合も稀にある。

検索手法
主な学術論文誌に掲載された論文は、学術データベース(サイテーションインデックス)で検索が可能である。データベースで検索することで、特定の著者やテーマに関する論文を探したり、論文が引用している文献や、特定の論文を引用している論文や特許等を検索することができる。これにより、ある論文が根拠としている情報の確認や、論文の出版後の誤記やコメント、反論等も検索が可能である。

代表的なサイテーションインデックスは、トムソン・ロイターの「Web of Science」や、エルゼビア社の「Sciverse Scopus」である。特にトムソン・ロイターのデータベースは、論文誌の影響度の指標であるインパクトファクターの算出にも用いられる。これらのデータベースの利用は有料であるが、学術的文献に絞って調べることができる。

この他にグーグルの「Google Scholar」がある。無料で利用できる反面、個人のサイトや査読を通過していない文献もヒットするため、文献の信頼性に注意が必要となる。

日本の論文を検索するために、国立情報学研究所による「CiNii」も使われている。

なお学術論文は基本的に英語で書かれるため、検索条件も英語で指定する必要がある(各国ローカルな論文についてはこの限りではない)。

論文作成法

論文執筆の基本
論文を執筆するにあたって、独創的な理論展開をする上では、執筆者自身の主張と明らかにしたい課題が不可欠である。その上では執筆者本人による研究分析、実験、実地調査、アンケート調査などによって主張の正当性を検証するとともに、客観的な視点や反対意見への洞察もまた重要となる。ただ、その手法は分野・執筆者により様々であり、論文作成において絶対的な統一ルールがあるわけではなく、執筆の上ではその分野の慣習が重視される。

研究史の整理
既に過去の誰かが検討した先行研究と、自身の研究内容が重複しないようにするためや、また過去にいかなる研究が行われ、いかなる論証・プロセスを経て現在の学説や理論が構築されてきたかを理解するため、先行研究(論文)を次々に読み、時系列的に整理していく作業を「研究史の整理」と言う。これは過去の研究成果を踏まえて新規性のある研究テーマを見出だし、また自身の研究を、今ある研究体系の中に位置付けしていく上で極めて重大な意味をもつ。

執筆段階
論文の執筆手法は様々である。しかし、模範的な手法があるとすれば以下のような例があげられる。

脚注
論文は教科書や解説書ではない。よって、論文を読む側が当人の分析や主張のみですべてが理解できるとは限らない。そうした意味では本文中には言及しなかった背景などを脚注として記すことが重要となる。また、執筆者が用いた資料や他者の理論などを引用した場合の出典を明らかにする上でも、脚注によって自己の主張と他者の主張の区別がなされている必要がある。脚注にも、分野や執筆者により様々であり、ページの最後につける場合や論文の最後に後注としてつける場合がある。

文献の引用の場合は、著者名・著名・頁(ページ)・出版社・年度が明らかにされる必要がある。順序は欧米の場合、または分野により様々である。同じ文献を複数回用いる場合は、著者名を記し前掲書と書いた上でページ数を記しておく。

参考文献(参照文献)
論文執筆にあたって、参照した文献は論文の最後に一覧として明記されている必要がある。引用した場合は脚注の覧にページ数まで記すが、参考文献の場合は必ずしも要求されない。脚注に引用・参照した文献をすべて明記することで、参考文献の一覧を設けない場合もあるが、脚注に執筆に用いた文献が明記されている場合でも、参考文献リストがついていた方が親切である。

執筆手段
旧来は原稿用紙にて自筆(手書き)で書かれたが、昨今は専らパソコンの文書作成ソフトで作成されることが一般的である。2015年5月から2016年2月にかけてユトレヒト大学図書館が実施したアンケート調査では、論文を執筆する際に利用されるツールとして以下の結果が得られた。

理系ではフリーソフトのLaTeXが、文科系ではMicrosoft Wordが広く支持されている。文科系の一部では、デフォルト設定での組版の綺麗さ(例:Wordはルビを振ると行間が不揃いになる)から、ジャストシステムの一太郎を支持する者もいる。

脚注

参考文献

関連項目

 大量訂正
 論文作法
 査読 - プレプリント
 研究
 先行研究
 研究史
 卒業論文
 紀要
 機関リポジトリ
 arXiv
 医学中央雑誌刊行会 / パブメド(PubMed)
 :Category:文献検索サイト
 インパクトファクター
 H指数
 オープンアクセス
 科学哲学
 執筆
 作文

外部リンク

論文作成の英養素

論理学
高等教育
文
文書

アカデミックスキル

論文


Kim Collins (* 5. apríl 1976) je atlét reprezentujúci Svätý Krištof a Nevis. Venuje sa šprintérskym vzdialenostiam - behu na 100 metrov a 200 metrov.

Úspechy

Externé odkazy
 profil atléta

Atléti Svätého Krištofa a Nevisu
Olympionici Svätého Krištofa a Nevisu
Bežci na 60 m Svätého Krištofa a Nevisu
Bežci na 100 m Svätého Krištofa a Nevisu
Bežci na 200 m Svätého Krištofa a Nevisu
Bežci na 60 m
Bežci na 100 m
Bežci na 200 m
Majstri sveta v behu na 100 m
Atléti na Letných olympijských hrách 1996
Atléti na Letných olympijských hrách 2000
Atléti na Letných olympijských hrách 2004
Atléti na Letných olympijských hrách 2008
Atléti na Letných olympijských hrách 2016

Kim Collins


Սա Հայաստանի ջրամբարների ցանկ է։

Ցանկը ներկայացված է ըստ Հայաստանի մարզերի և Արցախի շրջանների։

Հայաստան
Լեռնային գետի հոսքը կարգավորելու, հալոցքաջրերն ու անձրևաջրերը ոռոգման նպատակով կուտակելու, էներգետիկ կարիքները հոգալու և չորային միկրոկլիմայական պայմանները մեղմացնելու համար Հայաստանում կառուցվել է շուրջ 80 ջրամբար՝ 988 միլիոն մ3 ընդհանուր մակերեսով։ Հայաստանի տարածքում ամենամեծ ջրամբարը Ախուրյանի ջրամբարն է՝ 525 միլիոն մ3 մակերեսով։ Այս ջրամբարները օգտագործվում են ոռոգման, էներգետիկայի, ձկնաբուծական և բուժական նշանակություններով։

Արագածոտնի մարզ
 Ագարակի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,196 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,19 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Աշնակի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,331 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,274 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ապարանի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 91 մլն խմ, օգտակարը՝ 81 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Արագածի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,59 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,34 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Դավթաշենի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,316 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,285 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Եղնիկի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,01 մլն խմ, օգտակարև՝ 0,009 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Զովասարի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,091 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,069 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Թալիշի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,05 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,045 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Իրինդի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,06 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,045 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Կաթնաղբյուրի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,4 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,32 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Կաքավաձորի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 1 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,95 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Կոշի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,382 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,378 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Հալավարի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 5,5 մլն խմ, օգտակարը՝ 5,3 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Հացաշենի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 1,11 մլն խմ, օգտակարը՝ 1,1 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Մաստարայի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,077 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,69 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ներքին Թալինի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,048 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,048 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ներքին Սասունաշենի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 1,15 մլն խմ, օգտակարը՝ 1,10 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Շենիկի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,784 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,625 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Շղարշիկի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,097 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,094 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ոսկեթասի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,105 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,073 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Վերին Բազմաբերդի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,22 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,21 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Վերին Թալինի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,224 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,223 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Վերին Սասնաշենի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,064 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,063 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման։

Արարատի մարզ
 Ազատի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 70 մլն խմ, օգտակարը՝ 60,8 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Գեղարդալճի ջրամբար (Վիշապի լիճ), ընդհանուր ծավալը՝ 2,44 մլն խմ, օգտակարը՝ 2,36 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Զանգակատան ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 2 մլն խմ, օգտակար` 1,8 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման։

Արմավիրի մարզ
 Էջմիածնի ջրանցք, սկիզբ է առնում Երևանյան լճից։ Երկարությունը 228 կմ է, ջրթողունակությունը՝ 4,3 մ3/վ։

Գեղարքունիքի մարզ
 Ակնա լճի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 3,91 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Արծվաշենի ջրամբար (), ընդհանուր ծավալը՝ 3,91 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման, գտնվում է Ադրբեջանի վերահսկողության տակ,
 Գեղարքունիքի N1 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,07 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,065 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Գեղարքունիքի N2 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,325 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,32 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Լանջաղբյուրի N1 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,286 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,212 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Լանջաղբյուրի N2 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,35 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,322 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման։

Երևան
 Երևանյան լիճ, ընդհանուր ծավալը՝ 4,8 մլն խմ, օգտակարը՝ 4 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Վարդավառի լիճ, ընդհանուր ծավալը՝ 151հզ մ3, նպատակը՝ միկրոկլիմայական պայմանները մեղմացնող, ռեկրացիոն, ոռոգման,
 Քանաքեռի հիդրոկայանի լիճ, նպատակը՝ էներգետիկ։

Լոռու մարզ
 Մեծավանի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 5,4 մլն խմ, օգտակար` 5,4 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման։

Կոտայքի մարզ
 Ակնա լճի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 3,91 մլն խմ, օգտակար` 1,54 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման,
 Արգելի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 1 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,3 մլն խմ, նպատակը՝ էներգետիկ,
 Աղբյուրակի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 5,6 մլն խմ, օգտակարը՝ 4,1 մլն խմ, նպատակը՝ էներգետիկ,
 Ղազիգյոլի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,208 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,14 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Մարմարիկի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 24,2 մլն խմ, օգտակարը՝ 23 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Սևաբերդի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 5 մլն խմ, օգտակար` 3,4 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման։

Շիրակի մարզ

 Ախուրյանի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 525 մլն խմ, օգտակարը՝ 510 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Արփի լճի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 105 խմ, օգտակարը՝ 102 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Թավշուտի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 6 մլն խմ, օգտակարը՝ 5,75 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ծիլքարի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 1,2 մլն խմ, օգտակարը՝ 1,1 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Կապսի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 25 մլն խմ, օգտակարը՝ 23 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Կառնուտի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 23,9 մլն խմ, օգտակարը՝ 23,1 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման ,
 Մանթաշի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 8,2 մլն խմ, օգտակարը՝ 7,9 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման
 Մարալիկի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,23 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,21 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ջաջուռի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,22 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,22 մլն խմ Նպատակ՝ ոռոգման,
 Սառնաղբյուրի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 5 մլն խմ, օգտակարը՝ 4,7 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Սարալճի N1 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,056 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,056 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Սարալճի N2 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,21 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,19 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման
 Վարդաքարի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 5 մլն խմ, օգտակարը՝ 4,7 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման։

Սյունիքի մարզ

 Անգեղակոթի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 3,4 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,55 մլն խմ, նպատակը՝ էներգետիկ,
 Բռնակոթի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 0,54 մլն խմ, օգտակար` 0,4 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման,
 Գեղիի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 15 մլն խմ, օգտակարը՝ 11,5 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Դավիթ Բեկի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 3,2 մլն խմ, օգտակար` 2,85 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման,
 Շամբի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 13,6 մլն խմ, օգտակարը՝ 11,8 մլն խմ, նպատակը՝ էներգետիկ,
 Ջիլի լճի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,5 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,45 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Սպանդարյանի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 257 մլն խմ, օգտակարը՝ 218 մլն խմ, նպատակը՝ էներգետիկ,
 Տոլորսի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 96,8 մլն խմ, օգտակարը՝ 80 մլն խմ, նպատակը՝ էներգետիկ,
 Քարահունջի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 1,27 մլն խմ, օգտակար` 1 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման։

Վայոց ձոր

 Աղավնաձորի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 0,338 մլն խմ, օգտակար` 0,323 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման,
 Արտավանի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,025 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,02 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Բարձրունու ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,082 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,08 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Գնդեվազի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,38 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,372 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Կեչուտի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 23,56 մլն խմ, օգտակարը՝ 21,7 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման
 Հերհերի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 26 մլն խմ, օգտակարը՝ 23 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Հորսի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը` 0,096 մլն խմ, օգտակար` 0,08 մլն խմ, նպատակը` ոռոգման,
 Մարտիրոսի N1 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,12 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,09 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Մարտիրոսի N2 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,041 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,035 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Քարագլխի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,18 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,15 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման։

Տավուշի մարզ
 Այգեձորի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 4 մլն խմ, օգտակարը՝ 3,7 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Խնձորուտի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 3,58 մլն խմ, օգտակարը՝ 3,28 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Հախումի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 12 մլն խմ, օգտակարը՝ 11,2 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Հովքի N1 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,01 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,009 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման
 Հովքի N1ա ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,01 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,009 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման
 Հովքի N2 ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 0,012 մլն խմ, օգտակարը՝ 0,012 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Ջողասի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 45 մլն խմ, օգտակարը՝ 43,8 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Տավուշի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 5 մլն խմ, օգտակարը՝ 4,5 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Քոլագրի ջրամբար (Ծիլի-ծով), ընդհանուր ծավալը՝ 4 մլն խմ, օգտակարը՝ 3,6 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման։

Արցախ

Մարտակերտի շրջան
 Խաչենի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 25 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման,
 Մատաղիսի ջրամբար, նպատակը՝ ոռոգման,
 Սարսանգի ջրամբար, ընդհանուր ծավալը՝ 560 մլն խմ, օգտակարը՝ 500 մլն խմ, նպատակը՝ ոռոգման։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Հարստության ավազաններ. Հայաստանի ջրամբարները
 Հայաստանի լճերն ու ջրամբարները

Հայաստանի ջրամբարներ
Ցանկեր:Հայաստան

Հայաստանի ջրամբարներ


Seksizem je izraz za spolno diskriminacijo ali sovraštvo.

Seksizem je predsodek ali diskriminacija, ki temelji na spolu osebe. Seksistično obnašanje lahko izhaja iz tradicionalnih stereotipov o spolnih vlogah in lahko vključuje prepričanje, da so osebe enega spola po naravi boljše kot osebe drugega spola. V vsakdanjem življenju se seksizem lahko na primer kaže na delovnem mestu, ko pride do diskriminatornih dejanj pri zaposlovanju ali (v primeru zaposlitve) neenakega plačila ali obravnave v primerjavi s sodelavci nasprotnega spola. Ekstremni seksizem se lahko sprevrže v spolno nadlegovanje, posilstvo, ter druge oblike spolnega nasilja.

Raziskave kažejo, da ženske doživijo precej več seksizma kot moški. Primeri vključujejo izraz tradicionalnih stereotipov spolnih vlog, zaničujoče komentarje in spolno objektifikacijo.

Sovražen seksizem se nanaša na odprto sovražno vedenje proti ženskam, medtem ko benevolenten seksizem pomeni subjektivno pozitivno naravnanost proti ženskam, ki prikaže ženske "kot krasna, ampak šibka bitja, ki jih morajo obvarovati in za njih skrbeti moški". Obe vrsti seksizma prenašata informacije o delitvi spolov s tem, ko prikazujeta ženske kot šibkejše od moških in bolj primerne za tradicionalne domače vloge. Benevolenten seksizem služi kot blažilna funkcija, ki utemeljuje sistem in zaradi katerega se ženske počutijo bolje glede svoje neenakopravne situacije.

Oblike in področja seksizma
Seksizem se vsakodnevno pojavlja v več oblikah.

 Prepričanje, da je eden od spolov manj ali več vreden
 moški ali ženski šovinizem
 sovraštvo enega ali drugega spola
 stereotipizacija enega ali drugega spola
 nezaupanje enemu ali drugemu spolu

Med najbolj znanimi oblikami seksizma so primeri v oglaševanju, v medijih na splošno ter na delovnem mestu. Spol je ena izmed primarnih kategorij, skozi katere razvijemo družbeno sprejemljive vzorce obnašanja, razvijemo svoja pričakovanja o lastnem življenju ter interpretiramo naše izkušnje. Ženskost se pridobi in reproducira skozi proces socializacije in razvoj koncepta sebe. Vzorniki, dejavnosti v otrokovem okolju, ki naturalizirajo spolne razlike, in vpliv medijev ter ostalih družbenih dejavnikov, spodbujajo ženske in moške v odraslosti, da sprejmejo obnašanje, ki utrjuje spolno-specifične vloge ter ponotranjijo primernost tega kot del svoje identitete. Mediji igrajo pomembno vlogo v oblikovanju stereotipov in promociji omejenega števila vzornikov.

Mediji
Raziskave množičnih in družbenih medijev kažejo, da mediji vplivajo na mnenja, identitete, izbire in življenja večine ljudi. V primeru spolov nam mediji kažejo modele, primere tega, kaj pomeni biti moški ali ženska. Skozi prikaze žensk, moških in razmerij, mediji predstavljajo ideale tega, kar naj bi bilo želeno in privlačno v moških in ženskah.

Predvsem masovni mediji imajo zmožnost usmeriti pozornost občinstva na specifične tematike, dogodke in ljudi, medtem ko se druge izpusti, s čimer ustvarjajo pri občinstvu mnenje o tem, kaj je pomembno.

Mediji konsistentno predstavljajo ženske in manjšine v manjšem številu glede na njihovo prisotnost v družbi, moški torej konstantno številčno prekašajo ženske. Raziskava izvedena leta 2006 je tako na primer pokazala, da je v ZDA 78 % od ljudi omenjenih na televizijskih programih, 83% omenjenih na radijskih oddajah in 79 % omenjenih v časopisih moških. Približno 70 % glavnih oseb v najuspešnejših filmih je moških.

Pomembnost prikaza žensk in njihovega mnenja je v tem, da sta govor in utišanje govora, simbolično povezana z institucionalnimi strukturami moči in avtoritete. Ženske so bile skozi zgodovino izključene iz procesa definiranja načinov, na katere naj govorijo ali naj se o govori o njih. Dejstvo, da je moška beseda, moška perspektiva v družbi bolj cenjena, je tudi tema več del, kot na primer pesmi »Men Talk« avtorice Liz Lochhead. V pesmi se avtorica igra z besedami, s čimer poudari dejstvo, da so ženski glasovi (mnenja) predstavljeni kot manjvredni, manj resni in velikokrat se izražajo z besedami, ki imajo negativen prizvok (klepetanje, opravljanje, sitnarjenje itd.), medtem ko so moški preudarni, resni in govorijo (talk).

Večina moških na televiziji v času najbolj gledanih terminov je predstavljenih kot samostojni, agresivni in odgovorni. Televizijski programi za vse starosti neproporcionalno predstavljajo moške (predvsem belce, heteroseksualce) kot resne, samozavestne, kompetentne in močne. Dekleta in ženske so v medijih predstavljene primarno v skladu s tradicionalnimi stereotipi. V programih, namenjenih mladini, ženske nakupujejo, urejajo, so čustvene, in opravljajo domača opravila, medtem ko moški delajo, gradijo, se borijo in razmišljajo. Tako kot pri moških se tudi v predstavitvah žensk pojavi bela koža kot norma. Temnopolte ženske so pogosto dodatno predstavljene skozi negativne stereotipe, Azijke in ženske Latinskih korenin pa kot eksotične in močno seksualizirane.

Najbolj tradicionalen stereotip je stereotip ženske kot spolnega objekta, ki je še vedno dominanten v medijih. Ženstveni ideal je mlad in ekstremno suh, zaposlen z moškimi in otroki, vpleten v odnose in domača opravila. Glasbeni videospoti pogosto predstavljajo ženske z nemogoče popolnimi telesi, ki so pogosto digitalno spremenjena in podrejene moškim. Dekleta in ženske so v medijih predstavljene kot pasivne v primerjavi z moškimi, s čimer mediji utrjujejo pogled na ženske kot odvisne, okrasne predmete, ki obstajajo zato, da dobro zgledajo, ustrežejo moškim, skrbijo za otroke ter so spolno privlačne in dostopne. Ko ženske govorijo na televizijskih ekranih, to kako zgledajo pogosto prevlada nad tistim, o čemer govorijo. To se kaže na več primerih, od zabavnega programa do politike. Eden izmed primerov odzivov v slovenskem okolju je Twitter izjava stranke SDS ob nastopu Alenke Bratušek kot predsednice vlade: »Trajanje Bratuškove kot PV bo premo sorazmerna dolžini njenega krila.«

Oglaševanje
Tudi oglaševanje v skladu s tradicionalnimi vlogami v večini prikazuje moške kot neodvisne, uspešne, aktivne in močne. Moška dominanca je poudarjena tudi s postavitvijo. V oglasih so moški pogosto postavljeni nad ženskami, medtem ko so ženske prikazane v različnih stopnjah slečenosti. Taka neverbalna sporočila pokažejo moške kot močne in ženske kot občutljive in podredljive. V primerih domačih opravil so moški pogosto predstavljeni kot nesposobni za kuhanje, čiščenje ter skrb za otroke. Temeljni del oglaševanja je spolna objektifikacija žensk. Ženske v oglasih imajo popolne obraze, telesa in lase. S povezovanjem žensk z izdelki oglaševalci upajo, da bo izdelek tako bolj privlačen ženskam in ga bodo kupovale, med drugim tudi v želji, da bi bile bolj podobne ženskam v oglasih.

Ženske so že vsaj od poznega 19. stoletja v očeh družbe povezane s potrošništvom, oglaševanje pa že skoraj stoletje ustvarja številne možne identitete ženskam, s čimer želijo spodbuditi njihovo nakupovanje. Kljub velikim kulturnim in družbenim spremembam v zadnjem stoletju se v oglasih razpon tega, kaj pomeni biti ženstvena, ni dosti spremenil.

Delovno mesto
V delovnem okolju lahko prevladujejo stereotipi, ki definirajo ženske glede na njihov biološki in družbeni spol, namesto kvalificiranosti in njihovo delo. Pri tem so najbolj pogosti štirje stereotip

Stereotip ženske kot spolnega objekta definira ženske glede na njihov spol ali spolnost. Pogosto vodi do ocenjevanja delavk glede na njihov izgled. Stereotipizacija žensk kot spolnih objektov poveča možnost spolnega nadlegovanja, katerega doživi približno polovica žensk, ki delajo izven doma.

Mama
Pričakuje se, da ženske na delovnem mestu poskrbijo za t. i. čustveno delo – smehljanje, prijaznost, priprava kave, poslušanje, podpora, pomoč drugim. Ta vrsta stereotipiziranja je ena od osnov segregacije dela glede na spol, ki je manj zaznana, a splošno razširjena vrsta diskriminacije. Delovna mesta, ki jih zaseda večina žensk – pomoč drugim – imajo na splošno najmanj ugleda in najnižje plače. Poleg tega so ženske, ki načrtujejo otroke, sprejete kot manj profesionalne kot moški ali ženske, ki nimajo otrok.

Otrok
včasih so ženske videne skozi stereotip otroka – simpatične, ampak ne kot nekdo, ki naj se ga jemlje resno. Ta stereotip reflektira pogled na ženske kot manj zrele, manj zmožne, manj sposobne. Ta stereotip je pogosto skrit v »zaščiti žensk«. »Ščitenje« žensk pred bolj zahtevnim delom jih pogosto izključi iz izkušenj, ki vodijo k napredovanju in povišanju plače ter lastnemu razvoju, ki pride skozi sprejemanje novih izzivov.

Železna devica (iron maiden)
Četrti izmed stereotipov na delovnem mestu predstavlja žensko kot neodvisno, ambiciozno, tekmovalno. Splošno je sprejeta kot sposobna, a istočasno ne-ženstvena in nesimpatična. Primer v mednarodni politiki je Hillary Clinton, pri kateri so ankete večkrat pokazale, da jo ljudje vidijo kot izkušeno in sposobno, a tudi hladno in brezčutno. Ker ne ustreza konvencionalnim pogledom na to, kaj ženskost je, je večkrat opisana z izrazi kot je na primer »ledena kraljica«.

Viri

Zunanje povezave
 Liz Lochhead - Men Talk (avdio posnetek)

Diskriminacija
Predsodki
Feministični WikiMaraton

Seksizem


"Pharaonis famulae", vel Anglice "Pharaoh's Handmaidens", est tabula anno 1883 a Ioanne Maler Collier picta. Haec pictura hodie privatus quidam possidet.

Nexus externi
 "In Search of John Collier" apud The Painter's Keys

Confecta 1883
Res Aegyptiae antiquae figuratae
Convivia figurata
Ars convivialis Aegyptia
Tabulae pictae

Pharaonis famulae (Collier)


Roald Dahl (natus Landavae iuxta Cardiffam Cambriae die 13 Septembris 1916, mortuus Oxoniae in Anglia 23 Novembris 1990) fuit auctor, poeta, pellicularum scriptor, et gubernator aeroplani Britannicus, qui et libros pueriles et adultorum libros, necnon multa diegemata conscripsit.

Nonnulli libri eius etiam pelliculis aptati sunt. Timotheus Burton anno 1996 pelliculam James and the Giant Peach et anno 2005 Charlie and the Chocolate Factory duxit. De The BFG libro, qui iam anno 1989 pelliculae aptatus est, anno 2016 pellicula Stephano Spielberg moderatore paratur. Gremlins autem pellicula anno 1984 ducta, etsi nomen a libro Dahl anno 1943 edito accepit, paulum modo in eo posita est.

Opera selecta
 1943 : The Gremlins
 1961 : James and the Giant Peach
 1964 : Charlie and the Chocolate Factory
 1970 : Fantastic Mr Fox
 1980 : The Twits
 1981 : George's Marvellous Medicine
 1982 : The BFG
 1983 : The Witches
 1988 : Matilda

Bibliographia
 Sophie Dahl, "My grandfather Roald Dahl, the magician" in The Guardian (13 Septembris 2016)

Nexus externi

Situs de auctore

Auctores Anglici
Poetae Britanniae
Scriptores Britanniae
Scriptores librorum puerilium
Incolae Cambriae

Rodoaldus Dahl


Associazione Calcio Palazzolo Associazione Sportiva Dilettantistica adalah sebuah klub sepak bola Italia yang berada di kota Palazzolo Acreide, Sisilia. Saat ini mereka bermain di Seri D Grup I.

Palazzolo (Sisilia)

A.C. Palazzolo A.S.D.


Dzheyrakh rural settlement - is a municipal entity, one of the five rural settlements in Dzheyrakhsky District in the Republic of Ingushetia, Russia.

The administrative center is rural locality (selo) Dzheyrakh.

Population

Administrative structure

References

Geography of Ingushetia

Dzheyrakh rural settlement


Vladimir Popov, ruski hokejist, * 3. marec 1953, Moskva, Rusija.

Popov je v sovjetski ligi igral za kluba CSKA Moskva in SKA Leningrad, skupno na 350-ih prvenstvenih tekmah, na katerih je dosegel 109 golov. Za sovjetsko reprezentanco je nastopil na eni tekmi Summit Series 1974 in prijateljski tekmi istega leta proti finski reprezentanci, dosegel pa je en gol.

Pregled hokejske kariere

|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 72/73
|
|
| 8
|
| 8
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 73/74
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Sovjetska zveza
| Summit Series
| 74
|
| 1
| 0
| 0
| 0
|
| 2
|
|
|
|
|
|
|
|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 74/75
|
| 36
| 14
|
| 14
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 75/76
|
| 29
| 12
|
| 12
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 76/77
|
| 32
| 13
|
| 13
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 77/78
|
| 30
| 7
|
| 7
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| CSKA Moskva
| Sovjetska liga
| 78/79
|
| 23
| 3
| 4
| 7
|
| 4
|
|
|
|
|
|
|
|-
| SKA Leningrad
| Sovjetska liga
| 79/80
|
| 27
| 11
| 4
| 15
|
| 9
|
|
|
|
|
|
|
|-
| SKA Leningrad
| Sovjetska liga
| 80/81
|
|
| 11
| 11
| 22
|
| 38
|
|
|
|
|
|
|
|-
| SKA Leningrad
| Sovjetska liga
| 81/82
|
|
| 14
| 16
| 30
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| SKA Leningrad
| Sovjetska liga
| 82/83
|
| 32
| 5
| 7
| 12
|
| 26
|
|
|
|
|
|
|
|-
| bgcolor="#7FFF00" | Skupaj
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" | 210
| bgcolor="#7FFF00" | 98
| bgcolor="#7FFF00" | 42
| bgcolor="#7FFF00" | 140
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" | 79
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
|}

Glej tudi
Seznam ruskih hokejistov na ledu

Zunanje povezave

Živeči ljudje
Ruski hokejski desnokrilni napadalci
Sovjetski hokejski reprezentanti
Hokejisti CSKA Moskva
Hokejisti SKA St. Petersburg

Vladimir Popov (hokejist)


Ислъам - ар зы динщ. Мыхьэмэд (с) - Ислъам диныр и тхьэлIыкIуэщ (пэгъумбар).  КъурIаныр Мыслъымэнхэм и тхылъщ. Хьэрыпыбзэр КъурIанымрэ нэмазэмрэ я бзэщ.

Гулъытэгъуэ

Ислъам

Ислъам


北条 幻庵(ほうじょう げんあん)は、戦国大名・後北条氏の一門衆。法号・長綱(ちょうこう)のち宗哲(そうてつ)。初代・北条早雲の末子、2代・北条氏綱の弟として生れる。幼名・菊寿丸。幼くして僧籍に入り、のち箱根権現社別当となる。早雲から箱根や久野の広大な所領を相続。甥にあたる玉縄城主・北条為昌の死後、三浦衆と小机衆も統率した。久野に屋敷を構え、後北条氏5代にわたって仕え、家中で大きな影響力を持っていた。自身は長寿だったことで知られるが、跡継ぎ4人に先立たれたことでも知られる。鞍作り・石台作りなどの技芸や和歌・連歌などの芸事に通じた。後に箱根の金剛王院の衆僧の高師となり、権化の再来といわれたと三浦浄心『北条五代記』に伝わる。

生涯

初代・早雲の時代
永正年間に、戦国大名・後北条氏の初代・伊勢新九郎入道宗瑞(早雲庵宗瑞、北条早雲)の末子として生れる。母は駿河の有力豪族であった葛山氏の娘。

幼い頃に僧籍に入り、箱根権現社の別当寺・金剛王院に入寺した。
箱根権現は関東の守護神として東国武士に畏敬されており、関東支配を狙う早雲が子息を送って箱根権現を抑える狙いがあったと見られる。

永正16年(1519年)4月28日、父・早雲から死去の直前に4,400貫の所領を与えられた(『箱根神社文書』)。この頃の名乗りは菊寿丸。

2代・氏綱と3代・氏康の時代
大永3年(1523年)に兄・氏綱が父・早雲の遺志を継いで箱根権現の社殿を再造営した時の棟札に、39世別当の海実と並んで「伊勢菊寿丸」の名が見える。

大永2年(1521年)から近江・三井寺に入寺し、大永4年(1524年)に出家(『宗長手記』)。この年か翌年に箱根権現の40世別当になったとみられ、天文7年(1538年)頃まで在職した。別当になった際に長綱と名乗った(『藤川百首奥書』)。

天文4年(1535年)8月の武田信虎との甲斐山中合戦、同年10月の上杉朝興との武蔵入間川合戦に一軍を率いて合戦に参加した。

天文5年(1536年)頃から宗哲と名乗った(『藤川百首奥書』)。宗哲の名は大徳寺系の法名である(大徳寺系は宗・紹・妙・義の中から一字取ることを古格慣習としていた)。

天文7年(1538年)10月5日に松戸で行われた小弓公方との合戦で、「箱根殿」が先陣を率いたことが六巻本『北条記』にみえる。

天文9年(1540年)に、別当の地位を退いた。
黒田基樹は、別当の地位を退いた後も、箱根権現領が幻庵の名義で安堵を受けていることから、実権は手放していなかった、としている。

天文11年(1542年)5月、甥にあたる玉縄城主の北条為昌が死去したことに伴い、三浦衆と小机衆を指揮下に置くようになる。天文12年(1543年)に幻庵は「静意」の印文が刻まれた印判状を使用し始めていることから(『石雲寺文書』)、自らの支配地強化に乗り出したものと解釈されている。
印判状は、その本拠地・久野(現在の小田原市)の地名を取って「久野御印判」と呼ばれている。
久野は小田原郊外にある幻庵の屋敷(久野屋敷)の所在地であるが、箱根を事実上の支配下に置いて家中にも大きな影響力を与えた幻庵の本拠地であったため、普通の武家屋敷である幻庵屋敷を「くのゝ城」と誤認する者もいた(毛利家文書『北条家人数覚書』)。
幻庵とその後継者たちは「久野殿」と称されたために、研究者の間において幻庵の系統は久野北条氏(家)と称されている。

天文15年(1546年)河越城の戦いに一軍を率いて参加した。

永禄2年(1559年)2月作成の「北条家所領役帳」 によれば、家中で最大の5,457貫86文の所領を領有した。これは次に多い松田憲秀(2,798貫110文)の約2倍にあたり、直臣約390名の所領高合計64,250貫文の1割弱を一人で領有していたことになる。

永禄3年(1560年)、長男の三郎(小机衆を束ねた北条時長と同一人物説あり)が夭折したため、次男の綱重に家督を譲った。また甥にあたる、北条氏康の弟・北条氏尭を小机城主とした。その後ほどなくして、氏尭が没した。

永禄4年(1561年)3月の曽我山における上杉謙信との合戦の後、合戦で戦功のあった大藤式部丞を賞するように氏康・氏政らに進言した(『大藤文書』)。

永禄12年(1569年)に武田信玄が小田原城を攻撃した際に、軍評定で松田憲秀とともに籠城を主張した。同年、後北条氏方の駿河在番衆が籠城中の小田原へ向かい手薄になった隙に、信玄は加島から富士川を渡って蒲原城を攻め、同城は落城。少勢で籠城していた幻庵の次男・新三郎(綱重)と三男・少将(長順)らが討死した(蒲原城の戦い)。
六巻本『北条記』は、新三郞の怨霊は蒲原の山中に止まってしばしば幽霊となって現われ、地元の人々を恐れさせた、と伝えている。

男子の後継ぎを失った幻庵は沈みがちになり、高齢にもさしかかっていて、いつ亡くなるかもわからなかったため、氏康は7男の幼名・西堂を幻庵の末女と結婚させ、養嗣子・三郎として所領を継がせた。幻庵は隠居して幻庵宗哲と号した。

同年の越相同盟の成立によって三郎は越後の上杉謙信の養子(上杉景虎)となり、元亀元年(1570年)に越後へ移ったため、大甥である北条氏光に小机城を継がせ、家督は氏信(綱重)の子で孫の氏隆に継がせた。
六巻本『北条記』は、このとき三郎は夫婦で越後へ行き、妻である幻庵の末女は御館の乱の後、久野へ戻って右衛門佐(氏光)と再婚したが子供に恵まれず、右衛門佐は今川氏真の妻に仕えていた富樫介の女のことを思っており、子供も数多できた、としている。三郎が養子入りしたときに長尾政景の女が三郎の妻となった(このとき離縁した)ともいわれている。

没年と出生年
『北条五代記』によると、幻庵は天正17年(1589年)11月朔日に享年97で死去した。法名は「金龍院殿明岑哲公大居士」。しかし、『妙法寺記』などの同時代の史料や手紙などの古文書と矛盾がみられ、大永3年(1522年)に兄・氏綱が箱根権現に棟札を納めた際、幻庵の名が菊寿丸と記されていて、この時点で15歳未満だった可能性が高いと考えられることなどから、黒田基樹は出生年を永正年間と推定している。没年に関しても、天正11年(1584年)、天正12年(1585年)などの説もある。

人物像
三浦浄心『北条五代記』は、幻庵について「早雲寺氏茂。春松院氏綱。大聖寺氏康。慈雲院氏政。松巌院氏直まで。五代に仕へ武略をもて。君をたすけ。仁義をほどこし。天意に達し。じうゑん(終焉)の刻には。手に印をむすび。口に頌(じゅ)をとなへ。即身成仏の瑞相をげん(現)ず。権化のさいれい(再来)なりとぞ。人沙汰し侍る」と伝えている。

手技
『北条五代記』によると、幻庵は、作った物や習った芸事が、どれも名人として有名になるほどの腕前だった。その頃、浪人として小田原に寄寓していた伊勢備中守から馬の鞍作りの相伝を受けて名人と呼ばれるようになり、幻庵が製作した鞍は江戸初期の武士にも、もてはやされていた。またその頃、尺八が流行し、幻庵の尺八の製作方法は「幻庵切の尺八」と呼ばれて皆幻庵のやり方に習って尺八を作っていた。「幻庵切の尺八」も、江戸初期に名品として大名が求めるようになった。
浄心は、(尺八の材料である)竹の切り方に秘伝にするほどの技もないと思うが、よく知らないので何ともいえない、とコメントしている。

また『北条五代記』によると、その頃、庭の築山や石台造りが流行し、山や谷を模して岩石を配置することを習う人がいたが、「幻庵流の石台」もあって、これを学ぶ人もいた。幻庵流は、岩石のもともと持つ特徴を生かして、あまり形を整えずに、自然な山の様子を再現するのが特徴だったという。小田原には幻庵の造った石台が江戸初期にも残っているだろう、とされている。

囲碁
『北条五代記』によると、その頃、小田原に徳斎という碁の好きな人がいて、熱中すると面白い独り言をいうことで知られていた。幻庵は徳斎の噂を聞いて呼び出し、碁の相手になっていると、最初は畏まって静かに打っていたが、対局を重ねるうちに独り言をいうようになり、幻庵が好い手を打ったときに「うったり小僧。たが小僧(うったな小僧。だれの小僧だ)」と碁石を盤に打ち付けて拍子を取り、頭を振りながら、何度も言った。その時、幻庵は座りを直し、手をついて真面目に「この幻庵入道は早雲の子でございます」といったので、徳斎は驚き畏れて、碁を止めて退散してしまった。それ以来、皆が徳斎の真似をして、碁を打つときに「うったり小僧。たが小僧」と言っていたという。

文芸
天文3年(1534年)12月18日に冷泉為和を招いて歌会を催した(『為和集』)。

天文5年(1536年)8月には藤原定家の歌集『藤川百書』の相伝者である高井堯慶の所説に注釈書を著した。

天正8年(1580年)閏8月には板部岡江雪斎に古今伝授についての証文を与えた(『陽明文庫文書』)。

また連歌にも長けており、連歌師の宗牧とは近江時代から交流を持ち、天文14年(1545年)2月に小田原で宗牧と連歌会を催した(『宗牧句集』)。

古典籍の蔵書家でもあり、藤原定家の歌集や『太平記』を所蔵していた。

狩野派の絵師とも交流があった。

幻庵覚書

『幻庵覚書』は、永禄5年(1562年)に、氏康の娘(氏康の養女となった幻庵の実の娘)が武蔵国荏原郡世田ヶ谷の吉良氏朝に嫁ぐ際に、幻庵が「おぼえ」として記して持たせた礼儀作法の心得の覚え書き。萩原龍夫は、関東の武士の家庭生活を示す風俗上貴重な史料と評している。『世田谷区史料 第2集』(東京都世田谷区、1959年)に自筆本の翻刻を載せ、萩原『北条史料集』にも注を付して転載されている。

呼び方
黒田基樹は「幻庵の正確な正式名称は『長綱』と『幻庵宗哲』であり、幻庵という呼び方は正しくない」と主張し、自身が執筆した『戦国北条家一族事典』(戎光祥出版、2018年)では幻庵ではなく「宗哲」で項目を立てている。

脚注

注釈

出典

参考文献
(六巻本)『北条記』 -
 三浦浄心「北条五代記」柳川昌紀(翻刻)『仮名草子集成 第63巻』東京堂出版、2020年。

16世紀の歌人
16世紀日本の僧
16世紀日本の著作家
戦国武将
けんあん
室町・安土桃山時代の僧
日本の蔵書家
けんあん
北条五代記
相模国の人物
16世紀生
1589年没

北条幻庵


Ալ-խալաաթ (), կանաչ գույնի հագուստ, որը հագնում էին աբբասյան խալիֆն ու մամլուքյան սուլթանները ալ-իմամայի (կլոր' ոսկեգույն զարդանախշերով գլխի մետաքսյա փաթաթան) հետ միասին՝ համատեղելով կանաչը սևի և սպիտակի հետ։ Հետաքրքրականն այն է, որ մամլուք բահիրի սուլթաններին հաջորդած չերքեզ սուլթանների օրոք աբբասյան խալիֆաներին արգելված էր կրել վերոհիշյալ հագուստները։ Փոխարենը նրանք կրում էին ռազմական հագուստներ։

Ա.Ի

Աղբյուրներ

Իբն Թաղրի Բարդի, Ան-Նուջում, Կահիրե 1963 թ. հատ 5, էջ 133

Հագուստ

Ալ-խալաաթ


Ալ-Արիշեի շրջան () Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր, որը հանդիսանում է Ալ-Հասաքայի գավառի 7 շրջաններից մեկը։

Վարչական կենտրոնն է Ալ-Արիշե քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 30,544 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 1,519.41 կմ2։

Ծանոթագրություններ

Սիրիայի շրջաններ
Ալ-Հասաքայի գավառ

Ալ-Արիշեի շրջան


Pierrepont, jû komuna qezay Brieyiya. Cayê na komune dewleta Fransa de,  mıntıqaya Grand Esti de, wılayetê Meurthe-et-Moselleyi dera.Erdê komuni 7,02 km2 ca gêno. Dormey Pierrepont ra komunê Baslieux, Beuveille, Boismont, Doncourt-lès-Longuyon, Han-devant-Pierrepont û Arrancy-sur-Crusne ca gênê.

Xızmete
Pierrepont de şebekey awe esto û sistemê kanalizasyoni vıraziyayo. Xeta elektriki û İnterneti anciyao.

Nıfus
Grafikê diyagrami sero gorey serran ra nıfusê Pierreponti;

Bıvênên
 Lista komunanê Meurthe-et-Moselley
 Lista qezanê Grand Esti
 Kantonê Grand Esti

Çımey

Komunê Meurthe-et-Moselley
Pierrepont, Meurthe-et-Moselle

Pierrepont, Meurthe-et-Moselle


Կաստելֆիդարդո (), կոմունա Իտալիայում, գտնվում է Մարկե մարզի Անկոնա գավառում։ Բնակչությունը կազմում է 18 550 մարդ (2008 թվականի տվյալներով), բնակչության խտությունը՝ 554 մարդ/կմ²։ Տարածքը կազմում է 33 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 60022։ Հեռախոսային կոդ՝ 071։

Ժողովրդագրություն
Բնակչության գրաֆիկը.

Համայնքի վարչակազմ
Հեռախոս։ 071 78291
Էլեկտրոնային փոստ։ email@example.com
Պաշտոնական կայք։ http://www.castelfidardo.it

Արտաքին հղումներ
 Պաշտոնական կայք
 Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
 http://www.istat.it/english/

Ծանոթագրություններ

Կաստելֆիդարդո


Lista nuştekar, filozof û alımanê kurdan:

 Caban el-Kurdi (600-620 - 690)
 Dineweri (815 - 896)
 Meymûn el-Kurdî
 İbn Quteybe (828 - 885 )
 Eli Herîrî (1009 - 1080)
 Ebdulsemed Babek (972 - 1019)
 İbn-i Xelîkan (1211 - 1282)
 Macid el-Kurdi (? - 1166)
 Selahedînê Eyûbî (1138 - 1193)
 Ebu'l Fida (1273 - 1331)
 Cakir el-Kurdi (? - 1155)
 Elî İbnu'l Esîr (1160 - 1233)
 İsmail Cizirî (1153 - 1233)
 Umer Suhrewerdî (1144 - 1234)
 Fexrul Nisa (1091 - 1179)
 Melayê Bateyî (1417 – 1494)
 Melayê Cizîrî (1570 - 1640)
 Şemsedînê Şehrezurî (1250? - ?)
 Şerefxan Bidlîsî (1543 - 1603)
 Eliyê Teremaxî (1591 - 1653)
 İlyas el-Kurdi (1637 - 1726)
 Feqiyê Teyran (1590 - 1660)
 Ehmedê Xanî (1651 - 1707)
 Mela Yunus Erqetînî (? - 1785)
 Pîremêrd (1868 – 1950)
 Celadet Alî Bedirxan (1893 - 1951)
 Erebê Şemo (1897 - 1978)
 Cigerxwîn (1903 - 1984)
 Mestûre Erdelan (1805 - 1848)
 Mahmud Beyazidi (1797 - 1863)
 Ebdullah Goran (1904 – 1962)
 Osman Sabri (1905 – 1993)
 Seydayê Tîrêj (1923 - 2002)
 Ebdurehman Axtepî (1850 - 1905)
 Husên Hiznî Mukrîyanî (1893 - 1948)
 Seid Nûrsi (1878 - 1960)
 Qanatê Kurdo (1909 - 1985)
 Zozan

Çımeyi

Edebiyatê Kırdasan
Listey

Lista alımanê Kurdan


Frederik Klaas Jan »Erik« Hartsuiker, nizozemski veslač, * 19. oktober 1940, Avereest, † 13. januar 2019, Amsterdam.

Hartsuiker je bil krmar, ki je za Nizozemsko nastopil v dvojcu s krmarjem na Poletnih olimpijskih igrah 1964 v Tokiu. Nizozemski čoln je takrat osvojil bronasto medaljo. Nato je leta 1968 nastopil še na Poletnih olimpijskih igrah v Ciudadu de Mexico, kjer je bil krmar nizozemskega četverca s krmarjem, ki je tam osvojil deveto mesto.

Sklici

Zunanje povezave

Nizozemski veslači
Nizozemski botaniki
Olimpijski tekmovalci za Nizozemsko
Veslači Poletnih olimpijskih iger 1964
Veslači Poletnih olimpijskih iger 1968
Prejemniki bronastih olimpijskih medalj za Nizozemsko

Erik Hartsuiker


Saffron Walden (foaled 5 March 1996) was a French-bred, Irish-trained Thoroughbred racehorse and sire. Bred by Stavros Niarchos he fetched IR£1,200,000 as a yearling and showed considerable promise on his only run as a two-year-old when he finished second in the Killavullan Stakes. In the spring of 1999 he emerged as a top-class miler, winning the 2000 Guineas Trial Stakes before recording an emphatic victory in the Irish 2000 Guineas. He was fancied for The Derby but finished seventh and was disappointing in his two subsequent races. After being retired from racing he stood as a breeding stallion in Japan and Ireland with limited success as a sire of winners.

Background
Saffron Walden was a bay horse with a small white star and a white coronet on his right hind foot bred in France by Stavros Niarchos. Niarchos died a month after the colt was foaled and the horse then entered the ownership of the Niarchos family. In October 1997 the yearling was offered for sale at Goffs and was bought for IR£1,200,000 by the Dermot "Demi" OByrne on behalf of John Magnier's Coolmore organisation. During his racecourse career he was owned by Susan Magnier and trained by Aidan O'Brien at Ballydoyle. He was ridden in all but two of his races by Mick Kinane. The horse's name was originally spelled Saffron Waldon but was later amended to match the name of the town in Essex. The error was believed to have occurred when a fax message was misread and was only corrected after the colt won the Irish 2000 Guineas.

He was from the eleventh crop of foals sired by Sadler's Wells, who won the Irish 2,000 Guineas, Eclipse Stakes and Irish Champion Stakes in 1984 went on to be the Champion sire on fourteen occasions. Saffron Walden's dam Or Vision was a high-class racemare who won the Prix Imprudence as a three-year-old in 1986, before being retired to become a very successful broodmare, producing several other good winners including Dolphin Street (Prix de la Forêt) and Insight (E. P. Taylor Stakes). She was a full-sister to Brigid, the dam Listen and Seqoyah and the grand-dam of Henrythenavigator.

Racing career

1998: two-year-old season
Instead of beginning his track career in a maiden race, Saffron Walden made his debut in the Group Three Killavullan Stakes over seven furlongs at Leopardstown Racecourse in October. He started the 2/1 favourite but despite staying on well in straight he was beaten one and a half lengths by the Jim Bolger-trained filly Athlumney Lady.

1999: three-year-old season
On his three-year-old debut Saffron Walden started odds-on favourite for a maiden race over one mile at the Curragh on 28 March. Despite sweating up before the start he tracked the leaders before going to the front a furlong from the finish and won "easily" by a length from Carhue Gold. Three weeks later the colt contested the Listed 2000 Guineas Trial Stakes over the same distance at Leopardstown and started 8/11 favourite ahead of the National Stakes winner Mus-If. He turned into the straight in third place an produced a strong finish to catch Mus-If in the final strides and won by a head. Aidan O'Brien said "Michael was very happy with the horse today. He was educating him and didn't want to get to the bottom of him."

On 22 May he was one of ten colts to contest the Irish 2000 Guineas at the Curragh and with Mick Kinane opting to partner the O'Brien stable's more fancied runner Orpen (winner of the Prix Morny), the ride on Saffron Walden went to the French jockey Olivier Peslier. Island Sands and Enrique headed the betting on 2/1 and 5/2 respectively having finished first and second in the 2000 Guineas. Orpen was the third choice on 9/2 ahead of Access All Areas (Marble Hill Stakes) and Mus-If with Saffron Walden starting at odds of 12/1. He was restrained by Peslier in the early stages before moving into contention on the outside in the last quarter mile. He produce a "powerful run" to take the lead inside the final furlong and drew away from his opponents to win "easily" by three lengths from Enrique with Orpen taking third ahead of Mus-If. After the race O'Brien commented "He's a lovely horse and I think the Derby is next. We were worried about his stamina, being a half-brother to a very fast horse, and today was a bit of a test" while Pesler said Peslier "He was only getting going at the end, if there had been further to run, he would have won further."

On 5 June Saffron Walden started the 8/1 fifth choice in the betting for the 1999 Epsom Derby over one and a half miles at Epsom Racecourse. After being restrained at the rear of the field by Kinane he made some progress on the outside in the straight but never looked likely to win and finished seventh of the sixteen runners, six and a quarter lengths behind the winner Oath. Saffron Walden was then dropped in class and distance for the Group Three Meld Stakes over ten furlongs at the Curragh on 23 July in which he started 4/5 favourite but was beaten four lengths into second place by the four-year-old Make No Mistake. In August he was sent to England for the second time for the International Stakes at York Racecourse. He pulled hard in the early stages and faded badly in the straight, finishing tailed off last of the nine runners behind Royal Anthem.

2000: four-year-old season
Saffron Walden was off the course for eleven months before returning for his first and only appearance as a four-year-old in the Minstrel Stakes over one mile at the Curragh on 16 July 2000. Ridden by Seamie Heffernan he finished third of the six runners behind the tree-year-old colt Shibi.

Stud record
At the end of his racing career Saffron Walden was sold for an undisclosed sum and exported to become a breeding stallion in Japan. He returned to Ireland in 2005 and was based at the Rossenarra Stud in County Kilkenny where he has marketed as a National Hunt sire. The best of his offspring has been Moon Racer whose wins have included the Champion Bumper and Sharp Novices' Hurdle.

Pedigree

References

1996 racehorse births
Racehorses bred in France
Racehorses trained in Ireland
Thoroughbred family 9-b
Irish Classic Race winners

Saffron Walden (horse)


Brooks & Woollan war ein britischer Hersteller von Automobilen.

Unternehmensgeschichte
Das Unternehmen aus Reading begann 1907 mit der Produktion von Automobilen. Der Markenname lautete Brooks & Woollan, anfangs auch Doru. 1910 endete die Produktion. Insgesamt entstanden nur wenige Fahrzeuge.

Fahrzeuge
Das einzige Modell war der 15.9 HP. Ein Einbaumotor von White & Poppe trieb die Fahrzeuge an. Eine Karosserievariante war ein offener Zweisitzer. Ein solches Fahrzeug wurde auch auf der Rennstrecke von Brooklands eingesetzt.

Literatur

 George Nick Georgano (Chefredakteur): The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile. Volume 1: A–F. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1. (englisch)

Einzelnachweise

Ehemaliger Pkw-Hersteller (England)
Ehemaliges Unternehmen (Reading)
Gegründet 1907
Aufgelöst 1910

Brooks & Woollan


Trincavelli is an Italian surname. Notable people with the surname include:

Franco Trincavelli (1935–1983), Italian rower
Vittore Trincavelli (1496–1568), Italian physician, editor, and scholar

Italian-language surnames

Trincavelli


Katarina Kudelova est une artiste franco-slovaque née en 1977 à Banská Bystrica (Slovaquie centrale). Elle s'installe en France en 1996 pour suivre des études artistiques à l'École des beaux-arts d'Angers.
Son travail plastique exploite la sculpture et la performance, constamment en interaction.

Études, prix et résidences
2007 Résidence Le vent des forêts, Fresnes au mont
2004/2005 Post diplôme international (École régionale des beaux-arts de Nantes)
2003 Prix de la ville de Vanves émergence(s)
2003 Résidence Alliages, Champagnole
2003 Résidence, Centre d'Art Sacré Contemporain, Pontmain
2002 Aide individuelle à la création de la DRAC Pays de Loire
2001 Diplôme national supérieur d'expression plastique, avec les félicitations du jury

Expositions permanentes
sentier d'art en paysage Le vent des forêts, Meuse

Expositions personnelles
2008 août/septembre - Room 19_21, galerie nationale, Banská Bystrica
2008 juillet/août - Art à la pointe, Cap Sizun
2008 avril - Tensions, B-gallery, Bruxelles
2007 octobre - galerie de la jeune création, Paris
2005 juin - galerie L.O.V.E., Nantes
2004 janvier - galerie Borderline, Nantes
2000 octobre – novembre - Chapelle Saint Eman, Espace d'Art Contemporain, Chartres

Expositions collectives

2009 octobre/ - Causa Corporalis, galerie nationale, Banská Bystrica
2009 septembre/octobre -  Biennale, musée français de la carte à jouer, Issy
2009 juillet/décembre -  triennale internationale de mini-textiles, Musée Jean-Lurçat et de la tapisserie contemporaine, Angers
2009 mai/juin - Centre d'art contemporain de Montrelais
2009 mai/juin - Alegorie/identity, avec l'association l'Entreprise, galerie nationale, Banská Bystrica
2009 janvier En découdre, Fondation Ecureuil, Toulouse
2008 décembre Au lit avec mon artiste, hôtels Le Quartier, Le Général, Paris
2008 novembre - galerie croissant / studio DVO, Bruxelles
2008 juillet - galerie A vous de voir, Saint Mathurin sur Loire
2007 décembre - Assonance, galerie Kennory Kim, Paris
2007 octobre - Le regard des autres, biennale armoricaine d'art contemporain, musée de Saint-Brieuc
2007 juillet - [décamper] espace d'art contemporain en milieu rural Le Vent des forêts, Meuse
2006 novembre/décembre - Lâchés dans la nature, La grande galerie, Espace culturel Condorcet, Viry Chatillon
2005 septembre - Jeune création, salon international, Paris
2005 juin - Diabolo Nantes, Le Lieu unique, Nantes
2005 mai - Art HEC, Jouy en Josas
2004 décembre - 35h., Laboratoires d'Aubervilliers
2004 octobre - projection des vidéos, centre d'art Passerelle, Brest
2004 octobre - Junge Kunst aus Frankreich avec l'association Jeune Création, Berlin
2004 octobre - Nuit blanche (projection d'images et vidéos) avec l'association Jeune Création, Paris
2004 septembre/novembre - De fil en écrit, Atelier d'Estienne, Pont-Scorff
2004 juillet - LE K.O.U.A.C. avec l'association Tournachon, château d'Oiron
2004 février - Jeune création, salon international, Paris
2003 novembre/décembre - Temps du dessin avec l'association La retouche Angevine-collectif G8, Angers
2003 novembre - émergence(s), Vanves
2003 octobre/novembre - De Firmin à Marguerite, le Carré, Chapelle du Genêteil, Château-Gontier
2003 septembre/octobre - Résidence et exposition, Alliages 2003, Champagnole
2003 avril/mai - Résidence et exposition, Centre d'Art Sacré Contemporain, Pontmain
2003 février - Jeune création, salon international, Paris
2002 décembre - Boucherie, charcuterie, traiteur avec l'association La retouche Angevine-collectif G8, Angers
2000 janvier - Projection des films vidéo d'écoles, Festival Premiers Plans d'Angers
1999 novembre - Festival Réactions sous terre, site troglodyte Les Perrières, Doué la Fontaine

Publications
Catalogue de l'exposition Art à la Pointe, 2008
Catalogue de l'exposition Le regard des autres, 2007
Catalogue de l'exposition Lâchés dans la nature, 2006
Catalogues des expositions Jeune création 2003, 2004, et 2005
Catalogue de l'exposition Salon Art HEC, 2005
Catalogue de l'exposition à plus-Junge Kunst aus Frankreich
Article dans le magazine Le journal des Laboratoires , 2004 par Guillaume Baudin
Article dans le magazine ETC Montréal , 2004 par Joan Doré
Catalogue de l'exposition De fil en écrit
Catalogue de la résidence au Centre d'Art Sacré   Contemporain, Pontmain
Article dans le magazine 303, Arts, Recherches et Créations , 2003 par Pierre Giquel

Lien externe
   le site de Katarina Kudelova

Naissance en 1977
Sculpteur français du XXIe siècle
Plasticien slovaque contemporain
Sculptrice française
Naissance à Banská Bystrica
Sculptrice slovaque
Sculpteur slovaque du XXIe siècle
Naissance en Tchécoslovaquie

Katarína Kúdelová


Markovo je lahko:
 Markovo Polje (Hrvaška)
 Markovo, Slatina (Hrvaška)
 Markovo (Slovenija)

Markovo (razločitev)


Yvonne Mercedes Bernard (born March 6, 1959) is an American film, television, and commercial producer.

Life and career
Yvonne M. Bernard was born in Tarrytown, New York to Bob and Prudy Bernard. She is the sister of Dan Bernard, who is the SVP of Development and Production at Lookout Entertainment and frequently collaborates with her as a producer on several features and commercial projects.  Yvonne has four siblings,  Bob Bernard,  Daphne Broudy, and the Lynne Bernard.  She attended the University of Iowa and graduated with a degree in Journalism and Theater Arts.

Yvonne represents and produces all content for her friend, author R. L. Stine for film and television. She became one of the first women to 100 per cent own a production company in the United States.

After working on a Stine film in Morocco in the early 1990s, Bernard started an import/export business in California. At the time, she was the only American importing Moroccan goods into the United States.

In 1996, Bernard founded Lookout Entertainment Inc., a film, TV, digital media and commercial production company located in Hermosa Beach, California. Bernard/Lookout has gone on to produce commercials, feature films, and television shows. In addition, she has also produced a number of short films that have been used on rides in prominent theme parks including SeaWorld, San Diego and Busch Gardens.

Bernard has served as an producer for  films including "Mostly Ghostly: Who Let the Ghosts Out?(2008)", Mostly Ghostly: Have You Met My Ghoulfriend?(2014), "Mostly Ghostly: One Night in Doom House". and Mostly Ghostly: Have You Met My Ghoulfriend? (2016). Throughout her career, she has also been credited an executive producer for the short film Haunted Lighthouse (2003), MTV series Eye Candy (TV series) (2015), and numerous commercials for Ross Stores, Wendy's, Carl's Jr., Mercury Insurance, Smart and Final, Anna's Linens and Shoe PavilionShe is currently working with Warner Bros., Fox, Disney and Lions Gate.

Bernard currently resides in Hermosa Beach, where she lives with her partner Henry, her two children and their two golden retrievers, Gracie and Porter.

Filmography
2003: Haunted Lighthouse (executive producer)
2008: Mostly Ghostly: Who Let the Ghosts Out?
2014: Mostly Ghostly: Have You Met My Ghoulfriend? (executive producer)
2015: Eye Candy (TV series) (11 episodes, executive producer)
2016 Mostly Ghostly: One Night in Doom House (executive producer)

References

External links

1959 births
Living people
People from Tarrytown, New York
American producers
University of Iowa alumni

Yvonne Bernard


Կենտելես (), մունիցիպալիտետ Իսպանիայի Կատալոնիա ինքնավար համայնքի Բարսելոնա նահանգի Օսոնա շրջանում։ Զբաղեցնում է 15.13 կմ2։ Բնակչությունը կազմում է 7,282 մարդ։

Բնակչություն

Ծանոթագրություններ

Իսպանիայի բնակավայրեր

Կենտելես


Ferdo Delak, slovenski režiser, organizator in publicist, * 29. junij 1905, Gorica, † 16. januar 1968, Ljubljana.

Delak je študiral na Filozofski fakulteti v Ljubljani in se kasneje izpopolnjeval na Dunaju, Berlinu, Pragi in Parizu. Diplomiral je na umetniški akademiji Mozarteum v Salzburgu leta 1935.

Delak je bil eden prvih slovenskih avantgardistov in gledaliških revolucionarjev. Ustanovil je Novi oder v Ljubljani in mednarodno avantgardistično revijo Tank. Obšel je domala vsa slovenska in jugoslovanska gledališča in je bil dvakrat tudi urednik Hrvaškega narodnega gledališča. Poleg tega je deloval tudi v drugih hrvaških gledališčih. Krajši čas je bil angažiran tudi v ljubljanski Drami in Operi.

Leta 1932 je režiral drugi slovenski igrani film Triglavske strmine, ki je njegov edini ohranjeni film – Slovanski plesi, s katerimi je leta 1934 dokumentiral Festival slovanskih plesov v okviru vsakoletnega Ljubljanskega sejma, so se izgubili.

Bil je bratranec tigrovca Danila Zelena.

Sklici

Viri
 Slovenski umetniki na hrvaških odrih

Slovenski publicisti
Pokopani na Žalah, Ljubljana
Slovenski gledališki režiserji
Slovenski filmski režiserji

Ferdo Delak


Phyllium (les phyllies) est un genre de phasmes dont les espèces ont l'aspect de feuilles d'arbres. Ces espèces se rencontrent de l'Australie jusqu'en Inde, en Chine et aux Philippines.

Description, comportement
Les espèces de Phyllium peuvent mesurer jusqu'à une dizaine de centimètres de long. Elles ont l'aspect de feuilles, ce qui leur procure un excellent camouflage dans les arbres et arbustes où elles vivent. Les œufs ressemblent à de petites graines, et les petits ont généralement une coloration différente qui rappelle celle des petites feuilles. Les feuilles constituent d'ailleurs le quotidien de leur alimentation.

Le dimorphisme sexuel est très marqué : les mâles sont en général plus petits, ont des antennes nettement plus longues et peuvent voler, ce qui n'est pas le cas des femelles.

Élevage en captivité
On rencontre plusieurs espèces de ce genre en captivité (terrariophilie) car certaines sont relativement simples à élever.

La taxinomie des espèces de phyllies évoluant actuellement, des divergences entre chercheurs existent, et des modifications sont à prévoir.

Liste des sous-genres et espèces
Selon  :
sous-genre Phyllium (Phyllium) Illiger, 1798
Phyllium athanysus Westwood, 1859
Phyllium bilobatum Gray, 1843
Phyllium brevipennis Grösser, 1992
Phyllium caudatum Redtenbacher, 1906
Phyllium celebicum deHaan, 1842
Phyllium chitoniscoides Grösser, 1992
Phyllium drunganum Yang, 1995
Phyllium elegans Grösser, 1991
Phyllium frondosum Redtenbacher, 1906
Phyllium geryon Gray, 1843
Phyllium hausleithneri Brock, 1999
Phyllium jacobsoni Rehn & Rehn, 1934
Phyllium keyicum Karny, 1914
Phyllium palawanensis Grösser, 2001
Phyllium parum Liu, 1993
Phyllium pusillum Rehn & Rehn, 1934
Phyllium rarum Liu, 1993
Phyllium siccifolium (Linnaeus, 1758)
Phyllium westwoodi Wood-Mason, 1875
Phyllium woodi Rehn & Rehn, 1934
Phyllium yunnanense Liu, 1993
Phyllium zomproi Grösser, 2001
sous-genre Phyllium (Pulchriphyllium) Griffini, 1898
Phyllium asekiensis Grösser, 2002
Phyllium bioculatum (Gray, 1832)
Phyllium exsectum Zompro, 2001
Phyllium giganteum Hausleithner, 1984
Phyllium groesseri Zompro, 1998
Phyllium schultzei Giglio-Tos, 1912
Phyllium sinensis Liu, 1990
Phyllium tibetense Liu, 1993

Galerie

Notes et références

Liens externes

Phyllies sur le site aramel.free.fr

Phasmoptera
Genre d'insectes (nom scientifique)

Phyllium


Violin Sonata No. 2 in A minor, Stiles 220.127.116.11 So2, is a sonata for violin and piano by Alfred Hill completed at the beginning of 1906. Its manuscript is at the National Library of Australia. It bears inscription: Island Bay Wellington N.Z. 10th January 1906.  The sonata is dedicated to an Australian violinist Cyril Monk (Dedicated to my friend Cyril Monk), Hill's pupil in theory and composition. Its approximate duration is 16 minutes.

Versions for other instruments
The Sonata was revised and arranged for oboe and piano, clarinet and piano (both in 1955: revised and arranged for Oboe or Clarinet Sydney, May 29, 1955 by the composer in the manuscript) and for flute and piano (the date is unknown, but from the characteristics of the handwriting it was most probably also in 1950s). The oboe version seems to be lost (there is another Oboe Sonata by Hill). The flute version is known as Flute Sonata in A minor No. 1, as there is another flute sonata in A minor (arranged from Violin Sonata No. 3), though it is unknown which of them was made first.

The arranged versions have independent entries in Stiles's catalogue:
 For flute and piano: 220.127.116.11 SoA1
 For oboe and piano: not listed (lost?)
 For clarinet and piano: 22.214.171.124 SoA

Structure
The sonata is in three movements.

I. Allegro (A minor)
II. Adagio (C-sharp minor)
III. Finale. Allegro (A minor)

Editions
For violin and piano
 Alfred Hill. Sonata no. 2 in A minor for violin and pianoforte. Narara, N.S.W.: Stiles Music Publications, 2003 (pub. number S32-2003; ISMN 979-0-720029-32-0)
Arrangements
 Alfred Hill. Sonata no.1 in A minor for flute and pianoforte. Narara, N.S.W.: Stiles Music Publications, 2008 (pub. number S112-2008; ISMN 979-0-720073-29-3)
 Alfred Hill. Sonata in A minor [1] for flute and pianoforte. [Robertson, N.S.W.]: Stiles Music Publications, 2014 (pub. number S164-2014; ISMN 979-0-720073-97-2)
 Alfred Hill. Sonata in A minor for clarinet and pianoforte. Narara, N.S.W.: Stiles Music Publications, 2008 (pub. number S113-2008; ISMN 979-0-720073-30-9)

References

Compositions by Alfred Hill
1906 compositions
Compositions in A minor
Hill

Violin Sonata No. 2 (Hill)


Ayns fishig vreneenagh as kemmig quantum, ta cummey lectraneyn çheet er rheynn lectraneyn breneen ny co-vreneen (ny strughtoor fishigagh elley) ayns cruinlee vreneenagh ny cho-vreneenagh. Myr sampleyr, she  y cummey lectraneyn dy vreneen neoin, as t'eh shen keeayllaghey dy vel 2, 2 as 6 lectraneyn, er lheh, ayns ny fo-hligganyn 1s, 2s as 2p.

Ta cummaghyn lectraneagh cur sheese er dagh lectrane myr red ta gleashaght dy seyr ayns cruinlagh, ayns magher veanagh ta crooit liorish dagh cruinlagh elley. Rere maddaght, ta determinantyn Slater ny curmeyderyn stayd ny cummaghyn cur sheese er ny cummaghyn.

Rere leighyn obbrinaght quantum, da coryssyn marish un lectrane, raad ta'n cheim bree kianglt rish dagh cummey lectraneyn as ayns foaynooyn ennagh, foddee ny lectraneyn gleashaghey voish cummey dys cummey elley liorish cur magh ny soo stiagh quantum dy vree ayns cummey photon.

Ta fys er cummey lectraneyn breneenyn eigsoylagh ymmydoil ayns toiggaltys er strughtoor taabyl reiltagh ny bunstooghyn. T'eh ymmydoil da cur sheese er kianglaghyn kemmigagh ta freayll ny breneenyn ry-cheilley, as ta toiggaltys er formlaghyn kemmigagh ny co-vunstooghyn as towse-oaylleeaghtyn ny co-vreneenyn. Ayns stoo thummidagh, foddee yn eie shen cur rish toiggaltys er troyn quaagh laseryn as lieh-chondughteyryn.

Imraaghyn

Fishig vreneenagh
Troyn kemmigagh
Staydyn lectraneyn
Fishig cho-vreneenagh
Kemmig quantum
Kemmig heiltynagh

Cummey lectraneyn


Gaston Bergery, né le  à Paris où il est mort le , est un homme politique de gauche, collaborationniste et ambassadeur français.

Biographie
Fils illégitime d'un important financier allemand, il est élevé par sa mère dans un milieu bourgeois. Il est licencié en droit. Il fait la guerre de 1914-1918 et est blessé en  sur le front de Champagne. Il reçoit la Military Cross pour ses activités de liaison avec l'armée britannique.

Il est ensuite attaché au secrétariat du traité de paix de Versailles, puis est nommé en 1920 secrétaire général adjoint de la Commission des réparations qui siège de 1918 à 1924. Après la victoire électorale du Cartel des gauches, il est directeur du cabinet d'Édouard Herriot au ministère des Affaires étrangères (1924-1925). Ultérieurement, les relations avec Herriot se dégraderont, Bergery reprochant à ce dernier ses capitulations devant les puissances d'argent.

À partir de 1925, il exerce la profession d'avocat à la cour d'appel de Paris, spécialiste du droit privé international, ce qui l'amène à se déplacer des États-Unis à l'URSS.

De 1934 à août 1939, il fait paraître l'hebdomadaire La Flèche de Paris.

Radical
En 1928, il est élu député radical de la Seine-et-Oise. Il est favorable au rapprochement avec la SFIO et soutient sans en faire partie les « Jeunes Turcs ». Ses prises de position « gauchistes » contre le capitalisme et pour la nationalisation des monopoles lui valent le qualificatif de « radical-bolchévik » de la part de ses adversaires. Toutefois, peu intéressé par les problèmes économiques et sociaux, il concentre son attention sur la politique extérieure. Devant l'émergence de la vague nazie en Allemagne, il préconise l'annulation des réparations et l'acceptation d'un désarmement contrôlé.

Les élections législatives de 1932 donnent la majorité à la gauche, mais Herriot s'appuie sur l'aile droite du Parti radical. Bergery favorable à une alliance avec le Parti socialiste s'oppose de plus en plus à Herriot et vote en décembre la défiance au gouvernement. Bergery entre en rapport avec la Ligue internationale contre le racisme et l'antisémitisme en 1932 par l'entremise de Georges Pioch, qui était dreyfusard et philosémite, dirigeant de la LICA et fut déatiste modéré sous l'Occupation. « Le racisme et l'antisémitisme sont contraires à l'idée de nation » affirmera-t-il. Le , il démissionne du groupe radical et quitte le Parti quelques jours après.

Dissident
Il fonde alors un mouvement antifasciste, le « Front commun contre le fascisme, contre la guerre et pour la justice sociale », proche du mouvement Amsterdam-Pleyel et de la Ligue des droits de l'homme, puis, en , le bimensuel frontiste La Flèche de Paris. Impressionné par la crise du 6 février 1934, il tente de capter les couches moyennes de la société en combattant le fascisme sur son propre terrain, celui de la propagande aux formules simplistes. Afin de faire plébisciter ses propres propos d'unité des radicaux avec la gauche, contre ceux des dirigeants du Parti radical-socialiste soutenant le gouvernement nationaliste de Gaston Doumergue, il démissionne spectaculairement de son mandat de député et se représente à l'élection partielle de Mantes. Son plébiscite échoue : soutenu par la SFIO, mais combattu par la droite et le Parti communiste, il est battu de 299 voix.

Le Front commun fusionne lors des Assises de Lyon les 3 et  avec la Troisième Force de Georges Izard et prend le nom de Parti frontiste pour se démarquer du Front populaire en cours de négociation entre le PC et la SFIO. L'attachement à gauche reste solide et le nouveau parti décide de s'associer à la coalition lors des élections législatives de 1936. Bergery est donc élu député du Front populaire en retrouvant son siège de Mantes alors qu'Izard est élu à Longwy.

Le Parti frontiste apporte un soutien critique aux gouvernements du Front populaire. Au cours de l'été 1937, Bergery démissionne du Comité central de la Ligue des droits de l'homme pour dénoncer sa complaisance à l'égard de Moscou. En novembre, tirant les conclusions de l'échec frontiste de rassemblement national au-delà des partis classiques, Izard et ses amis de la Troisième Force reprennent leur liberté. Mais Bergery conserve le soutien de personnalités telles que Jules Romains ou Claude Mauriac.

Désenchanté par le Front populaire, peu à peu son discours intègre les thèmes d'autorité et de révolution nationale. Bien que dénonçant toujours le racisme, un relent d'antisémitisme est perceptible. Sans être d'un pacifisme intégral comme son ami Félicien Challaye, il approuve les accords de Munich dans l'esprit des conciliateurs du gouvernement, sans abandonner les garanties données aux États de l'Europe orientale. Mais sa conviction profonde est que la France n'a pas les moyens diplomatiques et militaires de mener une guerre offensive.

Vichyste
En , un Comité de liaison contre la guerre est constitué, réunissant une quinzaine de députés de droite et de gauche et auquel Bergery apporte son concours. Après la déclaration de guerre, Bergery réclame en vain que la discussion sur le vote des crédits militaires se fasse en séance secrète. Il est le seul député à voter contre les crédits de guerre en .

Pendant la Drôle de guerre, il refuse de soutenir le gouvernement Daladier, pour quelques jours plus tard voter contre l'investiture de Paul Reynaud, jugé trop belliciste.

La défaite consommée, il rédige, le , une motion instaurant un « ordre nouveau, autoritaire, national, social, anticommuniste et antiploutocratique ». Cette motion est cosignée par de nombreux parlementaires. Le 10 juillet, il fait partie des parlementaires réunis en Congrès qui votent les pleins pouvoirs au maréchal Pétain. Pendant l'été, il est membre du Comité d'organisation chargé de définir les bases d'un Parti national unique. Le rapporteur devait en être Marcel Déat, mais le projet échoua devant les réticences de Jacques Doriot, Charles Maurras et du colonel de La Rocque.

Dans le climat d'intrigues des premiers mois du régime de Vichy, Bergery s'accroche à nouveau à son projet de Parti unique en réunissant autour de lui quelques adversaires de Pierre Laval. Il rédige une partie du message radiodiffusé aux français du maréchal (), dans lequel ce dernier propose aux Français d'adhérer à un ordre nouveau et à une collaboration réciproque avec l'Allemagne. Il rédige aussi, avec Emmanuel Berl, l'« appel aux travailleurs » du maréchal Pétain.

Il est ambassadeur du régime de Vichy à Moscou, d'avril à la rupture des relations diplomatiques en . De retour en France, il refuse le poste de Garde des Sceaux que lui propose Darlan et reprend sa profession d'avocat partagée entre Paris et Vichy. Il devient membre du Conseil national, puis, entre 1942 et 1944, ambassadeur à Ankara, où il entretient de bonnes relations avec l'ambassadeur allemand Franz von Papen. Après la libération de Paris et le départ de Pétain en Allemagne, il s'efface devant le représentant à Ankara du Comité français de la Libération nationale, Jacques Tarbé de Saint-Hardouin.

Il a reçu l'ordre de la Francisque.

Il rentre en France en 1945. Arrêté, il fait cinq mois de détention préventive. Traduit devant la Cour de justice de la Seine en février 1949, il est acquitté. Il reprend en 1947 une carrière d'avocat. En 1951, il participe à la fondation de l'Association pour défendre la mémoire du maréchal Pétain.

Mandats de député
  -  : Seine-et-Oise (étiquette : Républicain radical et radical-socialiste)
  -  : Seine-et-Oise (étiquette : Républicain radical et radical-socialiste)
  -  : Seine-et-Oise (étiquette : Parti frontiste)

Famille
Gaston Bergery épouse en 1920 en premières noces Germaine Malançon (1900-1982) et en 1927 en deuxièmes noces Lioubov Krassine (1908-1991), fille du révolutionnaire Leonid Krassine. Elle lui donne un fils, Jean-François Bergery (1927-1975), futur journaliste et scénariste, avant de divorcer l'année suivante en 1928. Elle sera ensuite l'épouse d'Emmanuel d'Astier de La Vigerie. Il épouse en troisièmes noces, en 1934, Elizabeth (dite Bettina) Shaw-Jones (1902-1993), assistante d'Elsa Schiaparelli.

Notes et références

Bibliographie

 , , .
 .

Articles connexes
 Frontisme
 Canton de Mantes

Avocat français du XXe siècle
Personnalité politique du régime de Vichy
Membre du Conseil national (gouvernement de Vichy)
Membre de l'ordre de la Francisque
Député de Seine-et-Oise (Troisième République)
Député de la quatorzième législature de la Troisième République
Député de la quinzième législature de la Troisième République
Député de la seizième législature de la Troisième République
Conseiller général de Seine-et-Oise
Personnalité du Parti républicain radical et radical-socialiste
Personnalité du Parti frontiste
Personnalité de la Gauche indépendante
Personnalité de la Ligue française pour la défense des droits de l'homme et du citoyen
Ambassadeur de France en Union soviétique
Ambassadeur de France en Turquie
Naissance en novembre 1892
Naissance dans le 9e arrondissement de Paris
Décès en février 1974
Décès dans le 7e arrondissement de Paris
Décès à 81 ans

Gaston Bergery


Levetiracetamum est substantia cum effectibus anticonvulsivis.

Natura Levetiracetami

Natura chemica
Levetiracetamum est (S)-2-(2-oxopyrrolidin-1-yl)-butylamidum, quod est butyrolactamorum unum. Massa molaris est 170.209 g/mol.
Codex ATC est N03AX14.

Natura pharmacologica
Levetiracetamum est substantia chemica cuius natura est anticonvulsiva.

Pharmacodynamica
Levetiracetamum cum proteino SV2A coniungit.

Pharmacocinetica

Metabolismus
Semivita biologica . 6-8 h est.

Excretio
Excretio est per urinas (66%).

Effectus levetiracetami

Effectus adversi
Effectus principales sunt somnolentia, fatigatio, capitis dolor, vicissitudines motuum animi.

Rarissime halucinationes narrantur.

Usus levetiracetami

Usus pharmaceuticus
Dosis diurna definita (DDD) est 1500 mg per die p.o.

 Morbus comitialis

Notae

Anticonvulsiva

Levetiracetamum


Donji Kraljevec je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Hrašćina, Krapinsko-zagorska županija.

Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 139 stanovnika te 39 obiteljskih kućanstava.

Izvori

Naselja u Krapinsko-zagorskoj županiji

Donji Kraljevec (Hrašćina)


Ta Colleish Chiaullee Detmold () coontit myr fer jeh ny scoillyn ciaullee as keim ollooscoill oc 'sy Ghermaan. T'ee soit ayns Detmold, y Ghermaan. Ta'n cholleish çhebbal keimyn ayns cummey kiaull, ayns greieyn kiaullaneagh, pianney, goo, kiaulldramey, as stiurey, myrane lesh keimyn 'sy chiaull chillagh as ynsagh kiaullee.

Strughtoor
'Sy vlein 2007 ren 594 scollagyn goaill y maireanagh, myrane lesh 22 scollag hosharagh. Ta'n cholleish stiurey mysh 300 cuirraghyn kiaull dagh blein. She yn Olloo Martin Christian Vogel y Stiureyder ec y traa t'ayn. 'Sy vlein 2008 v'eh aa-reiht er son imbagh elley. She ny h-ollooyn André Stärk as Norbert Stertz ny Co-Stiureyderyn. Va Hans Bertels pointit myr Shansyleyr ayns Boaldyn 2007. Ayns Mee ny Nollick 2006 va Stiftung der Hochschule für Musik Detmold ("Undinys Cholleish Chiaullee Detmold") currit er bun son reaghey argid ry hoi immeeaghtyn neuchadjinagh.

Kianglaghyn mooie

Detmold
Ollooscoillyn as colleishyn 'sy Rhine Hwoaie-Westfalen
Scoillyn jeshaghteyrys eaishtagh

Hochschule für Musik Detmold


Hadisələr
 Sinopda Pərvanəoğulları bəyliyi quruldu.
 Cənub-Qərbi Anadoluda Menteşe bəyliyi quruldu.
 Dənizlidə İnancoğulları bəyliyi quruldu.
 Səlibçilərin Bizans ərazisindən qovulması

Doğumlar
 Daniil Aleksandroviç

Vəfatlar

1261


Chae Ji-hoon (auch Chae Ji-hun; kor. ; * 5. März 1974 in Seoul) ist ein ehemaliger Shorttracker und aktueller Shorttracktrainer aus Südkorea.

Werdegang

Als Sportler
Chae wurde 1993 erstmals Weltmeister über 3000 m bei der WM in Peking. Bei den Olympischen Winterspielen 1994 in Lillehammer wurde er Olympiasieger über die Distanz über 500 m und gewann über 1000 m die Silbermedaille. Bei der WM 1994 wurde er Weltmeister über 1500 m und im Folgejahr vierfacher Weltmeister bei der WM in Gjøvik. In Den Haag wurde er bei der WM 1996 erneut Weltmeister über 3000 m. In Nagano bei den Olympischen Winterspielen 1998 startete er mit der Staffel und konnte die Goldmedaille erringen. Zudem errang er mehrere Goldmedaillen bei den Winter-Asienspielen und bei der Winter-Universiade.

Als Trainer
Nach seiner aktiven Laufbahn erwarb er einen Doktortitel an der Yonsei University in Sportpsychologie. Von 2006 bis 2007 war er Cheftrainer der Shorttrack-Nationalmannschaft der USA und trainierte Apolo Anton Ohno. Danach war er eine Saison lang Cheftrainer bei Leading Edge und ging 2011 zu iShortTrack, welches mit Potomac in der Saison 2013/2014 zusammen ging. Chae war seit 2006 Mitglied des technischen Komitees der  International Skating Union (ISU) und ist zertifiziert als Level 3 Coach im US-Speedskating.

Chae kehrte 2016  zurück nach SüdKorea. Er trainiert junge Skater in SüdKorea. Darüber hinaus hilft es Shorttrack-Skatern in Südostasien.

Wirken als Kommentator
Bei den Olympischen Winterspielen 2002 in Salt Lake City arbeitete er als Kommentator für den südkoreanischen Sender MBC.

Ehrungen
 1994: Medaille "Blue Dragon" der Republik Korea.

Weblinks

 Chae Ji-hoon bei der ISU

Einzelnachweise

Shorttracker (Südkorea)
Shorttracktrainer
Olympiateilnehmer (Südkorea)
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1994
Teilnehmer der Olympischen Winterspiele 1998
Teilnehmer an den Asienspielen (Südkorea)
Universiadeteilnehmer (Südkorea)
Teilnehmer der Winter-Universiade 1995
Teilnehmer der Winter-Universiade 1997
Olympiasieger (Shorttrack)
Weltmeister (Shorttrack)
Asienspielesieger (Shorttrack)
Sieger bei den World University Games (Shorttrack)
Südkoreaner
Geboren 1974
Mann

Chae Ji-hoon


An Peromyscus mekisturus in uska species han Rodentia nga ginhulagway ni Clinton Hart Merriam hadton 1898. An Peromyscus mekisturus in nahilalakip ha genus nga Peromyscus, ngan familia nga muridae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an duro. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Peromyscus

Peromyscus mekisturus


Ucarlı — Azərbaycan Respublikasının Kürdəmir rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Tarixi

Toponimikası
Ucarlı oyk. Kürdəmir r-nunun Cəyli i.ə.v.-də kənd. Şirvan düzündədir. Yaşayış məntəqəsini Ucardan gəlmiş ailələr saldığı üçün belə adlanmışdır.

Əhalisi
2009-cu ilin siyahıyaalınmasına əsasən kənddə 99 nəfər əhali yaşayır.

İqtisadiyyatı
Əhalinin əsas məşğuliyyətini kənd təsərrüfatı-əkinçilik, maldarlıq və heyvandarlıq təşkil edir.

Həmçinin bax
Kürdəmir rayonu

Xarici keçidlər
Azərbaycan Respublikası Kürdəmir Rayon İcra Hakimiyyəti

İstinadlar

Kürdəmir rayonunun kəndləri

Ucarlı


Մարկշեյդերական գործ, հանքային գիտության բաժին, որն օգտագործում է երկրի մակերևույթի վրա և հանքափորվածքներում կատարված տարածական-երկրաչափական չափումների տվյալները տեխնիկական խնդիրների լուծման համար՝ օգտակար հանածոների հանքավայրերի հետախուզման և շահագործման ժամանակ, ինչպես նաև լեռնաշինարարական աշխատանքներ կատարելիս։ Աշխատանքները կատարվում են Մարկշեյդերական գործիքներով։ Մարկշեյդերական գործը լեռնահանքային արդյունաբերության բոլոր Էտապների անբաժանելի մասն է։ Մարկշեյդերական աշխատանքներն իրականացնում է Մարկշեյդերական ծառայությունը, որը մտնում է հանքային ձեռնարկության կամ կազմակերպության մեջ։ Հանքավայրերի մանրամասն հետախուզության ժամանակ այդ ծառայության խնդիրն է հենացանցի կառուցումը, երկրի մակերեույթի, բոլոր գործող հանքափորվածքների, բնական և արհեստական մերկացումների հանույթը։ Հանքային ձեռնարկությունների նախագծման դեպքում մարկեյդակները մասնակցում են նախագծա-որոնողական աշխատանքներին, հանքային ձեռնարկությունների սահմանների և հանքավայրերի մշակման համակարգի նախագծմանը, շենքերի և կառույցների տեղաբաշխմանը և այլն։ Հանքային ձեռնարկությունների շինարարություն կատարելիս Մարկշեյդերական ծառայությունը իրականացնում է հենակետերի ցանցի կառուցումը և շինարարության նախագծի երկրաչափական տարրերի փոխադրումը տեղանք։ Հանքավայրը շահագործելուլ դեպքում Մարկշեյդերական ծառայությունը արձանագրում է հանքային ձեռնարկության արտադրական պրոցեսի դինամիկան և կազմում հանքային գրաֆիկական փաստագրման գծագրերը, հանքափորվածքների առաջանցմանը զուգընթաց ճշգրտում է հանքավայրերի տեղադրման պայմանները, օգտակար հանածոյի որակը, մարմինների ձևը, ներփակող ապարների հատկությունները։ Հանքային ձեռնարկության լուծարքի կամ գործունեության դադարի դեպքում Մարկշեյդերական ծառայությունը որոշում է օգտակար հանածոյի հանույթի լրիվությունը և լրացնում հանքային գրաֆիկական փաստագրման գծագրերը՝ տվյալ ժամանակին համապատասխան։

Գեոդեզիա

Մարկշեյդերական գործ


九産大前駅(きゅうさんだいまええき)は、福岡県福岡市東区唐原一丁目にある、九州旅客鉄道(JR九州)鹿児島本線の駅である。駅番号はJA05。

歴史
 1989年(平成元年)3月11日:開業。建設にあたり九州産業大学が建設費(約1億2千万円)のうち半分を負担した。
 2009年(平成21年)3月1日:ICカードSUGOCAの利用を開始。

駅構造
相対式ホーム2面2線の設備を有する地上駅である。駅舎は橋上駅舎で、博多寄りに設けられている。両ホーム共に階段側(博多側)に向かってホーム柵が設置されている。

JR九州サービスサポートが駅業務を行う業務委託駅で、みどりの窓口および自動改札機が設置されている。JRの特定都区市内制度における「福岡市内」の駅である。

のりば

利用状況
2021年(令和3年)度の1日平均乗車人員は6,090人。JR九州の駅としては第21位である。

駅周辺
当駅から東側約150mの場所を香椎線が通っているが、駅は設けられていない。駅名の由来になっている九州産業大学は香椎線の線路に隣接している。

駅の西側を国道495号が鹿児島本線に並行する形で通っている。九産大側、国道側ともに出入りが可能であり、国道側出入口は歩道橋(唐ノ原歩道橋)に直結し交通量の多い国道を横断できるようになっている。国道495号線より西側は住宅地となっている。

 福岡県立香住丘高等学校
 福岡唐原郵便局

隣の駅
 九州旅客鉄道(JR九州)
 鹿児島本線
快速・区間快速
 通過
 普通
福工大前駅 (JA06) - 九産大前駅 (JA05) - 香椎駅 (JA04)

脚注

関連項目

 日本の鉄道駅一覧

外部リンク

福岡市東区の鉄道駅
ゆうさんたいまえ
九州旅客鉄道の鉄道駅
1989年開業の鉄道駅
きゆうさんたいまええき

九産大前駅


Surčin (en serbe cyrillique : ) est une ville et une municipalité de Serbie situées sur le territoire de la Ville de Belgrade. Surčin est une des 7 municipalités périurbaines de la Ville. Au recensement de 2011, la ville intra muros comptait  habitants et la municipalité dont elle est le centre .

Géographie
La municipalité de Surčin est située à l'ouest de Belgrade, dans la partie occidentale de la région de Syrmie. Elle est entourée par la municipalité de Zemun (au nord) et de Novi Beograd (à l'est). À l'ouest, la municipalité bordée par frontière administrative avec province autonome de Voïvodine, tandis que la Save sépare Surčin des municipalités de Čukarica (au sud-est) et d'Obrenovac (au sud).

Le territoire de la municipalité est plat et marécageux ; le sud fait partie le plaine fluviale de la Save. De nombreux ruisseaux, souvent canalisés, traversent la municipalité ; parmi ces ruisseaux, on peut citer la Galovica et la Jarčina.

Sur le territoire de la municipalité se trouvent les étangs de Fenek et de Živača. Parmi les autres caractéristiques de Surčin, on peut noter la présence de la grande forêt de Bojčin (en serbe : ) et l'île fluviale de Progarska ada, la plus grande des îles de la Save.

Histoire
Surčin a eu sa propre municipalité jusqu'en 1965, puis cette municipalité fut intégrée à la municipalité de Zemun. Depuis 2004, elle constitue de nouveau une municipalité à part entière.

Localités de la municipalité de Surčin

La municipalité de Surčin compte les localités suivantes :

 Bečmen
 Boljevci
 Dobanovci
 Jakovo
 Petrovčić
 Progar
 Surčin

Démographie

Ville

Évolution historique de la population dans la ville

Pyramide des âges (2002)

Répartition de la population par nationalités dans la ville (2002)

Municipalité

Répartition de la population par nationalités dans la municipalité (2002)

Politique
À la suite des élections locales serbes de 2008, les 35 sièges de l'assemblée municipale de Surčin se répartissaient de la manière suivante :

Vojislav Janošević, membre du Parti démocratique du président Boris Tadić, a été réélu président (maire) de la municipalité de Surčin.

Économie
La majeure partie de la population de la municipalité de Surčin vit de l'agriculture. Plusieurs élevages de porcs sont situés dans la ville elle-même. Les localités alentour produisent des fruits et des légumes destinés à alimenter les marchés de Belgrade. Surčin est également le siège de la société Centroproizvod, qui produit des épices, des repas déshydratés, des assaisonnements et des sauces, de la nourriture en conserve ou en poudre, du chocolat ou du thé, produits vendus sous la marque C ; l'entreprise entre dans la composition du BELEXline, l'un des trois indices de la Bourse de Belgrade.

Transport
L'autoroute serbe A1 (route européenne E75) (périphérique de Belgrade) traverse la municipalité. Sur le territoire de la municipalité se trouve l'aéroport Nikola-Tesla de Belgrade, qui est entré service le . Le Musée de l'aviation de Belgrade est également situé à l'intérieur du complexe aéroportuaire.

Coopération internationale

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Villes de Serbie
 Localités de Serbie
 Quartiers et faubourgs de Belgrade
 District de Belgrade

Liens externes

Localité de Surčin

Surčin


François André (19 July 1967 – 11 February 2020) was a French politician representing the Socialist Party. He was re-elected to the French National Assembly on 18 June 2017, representing the department of Ille-et-Vilaine.

He was first elected as a councilor for Rennes as part of the PS in 2001. In 2008, André was elected as the head of the Canton of Rennes-Nord-Ouest. He decided not to vote for the PS candidate in the 2017 French presidential election, Benoît Hamon, in the first round, and instead voted for Emmanuel Macron, the candidate for En Marche! He died from lung cancer on 11 February 2020, aged 52.

See also
 2017 French legislative election

References

1967 births
2020 deaths
Deputies of the 14th National Assembly of the French Fifth Republic
Deputies of the 15th National Assembly of the French Fifth Republic
Socialist Party (France) politicians
Deaths from lung cancer in France
People from Pontivy
Politicians from Brittany
Members of Parliament for Ille-et-Vilaine

François André