Les Bruins de Providence sont une franchise professionnelle de hockey sur glace de la Ligue américaine de hockey en Amérique du Nord. Ils font partie de la division Atlantique dans l'association de l'Est.

Histoire
L'équipe des Bruins de Providence est créée à la suite du déménagement des Mariners du Maine à l'issue de la saison 1991-1992. Ils remportent la coupe Calder lors de la saison 1998-1999.

Ils sont aussi connus pour avoir engagé le plus jeune organiste de l'histoire du sport professionnel nord américain, Ben Schwartz, qui n'avait que 13 ans lorsqu'il officia au cours de la saison 2001-2002.

Durant la saison 2020-2021, les Bruins de Providence évoluent au New England Sports Center de Marlborough.

Statistiques de saisons
Pour les significations des abréviations, voir statistiques du hockey sur glace.

|-
| 1992-1993 ||80||46||32||2||-||-||384||348||94|| Nord||Éliminés au  || Mike O'Connell
|-
| 1993-1994 ||80||28||39||13||-||-||283||319||69||Dernier Nord||Non qualifiés || Mike O'Connell
|-
| 1994-1995 ||80||39||30||11||-||-||300||268||89|| Nord||Éliminés au  || Steve Kasper
|-
| 1995-1996 ||80||30||36||10||4||-||249||280||74||Dernier Nord|| Éliminés au  || Bob Francis
|-
| 1996-1997 ||80||35||40||3||2||-||262||289||75||Dernier Nouvelle-Angleterre||Éliminés au  ||Bob Francis
|-
| 1997-1998 ||80||19||49||7||5||-||211||301||50||Dernier Nouvelle-Angleterre||Non qualifiés ||Tom McVie
|-
| 1998-1999 || 80 || 56 || 16 || 4 || 4 || - || 321 || 223 || 120 ||  Nouvelle-Angleterre|| Vainqueurs de la coupe Calder || Peter Laviolette
|-
| 1999-2000 ||80||33||38||6||3||-||231||269||75||Dernier Nouvelle-Angleterre||Éliminés au  || Peter Laviolette
|-
| 2000-2001 ||80||35||31||10||4||-||245||242||84|| Nouvelle-Angleterre|| Éliminés au  || Bill Armstrong
|-
| 2001-2002 ||80||35||33||8||4||-||190||223||82|| Est||Éliminés en tour préliminaire || Bill Armstrong
|-
| 2002-2003 ||80||44||20||11||5||-||268||227||104|| Nord|| Éliminés au  || Mike SullivanScott Gordon
|-
| 2003-2004 ||80||36||29||11||4||-||170||170||87|| Atlantique|| Éliminés au  || Scott Gordon
|-
| 2004-2005 ||80||40||30||7||3||-||211||202||90|| Atlantique|| Éliminés au  || Scott Gordon
|-
| 2005-2006 ||80||43||31||-||1||5||254||217||92|| Atlantique|| Éliminés au  || Scott Gordon
|-
| 2006-2007 ||80||44||30||-||2||4||251||218||94|| Atlantique|| Éliminés au  || Scott Gordon
|-
| 2007-2008 ||80||55||18||-||3||4||280||206||117|| Atlantique|| Éliminés au  || Scott Gordon
|-
| 2008-2009 ||80||43||29||-||2|| 6|| 238||232||94|| Atlantique|| Éliminés au  || Rob Murray
|-
| 2009-2010 ||80||36 || 38||-|| 5|| 1|| 207 ||226 ||78|| Atlantique|| Non qualifiés || Rob Murray
|-
| 2010-2011 || 80|| 38|| 36|| -|| 3|| 3|| 209|| 252|| 82||  Atlantique|| Non qualifiés || Rob Murray
|-
| 2011-2012 ||76||35 || 34||-|| 3|| 4|| 193 ||214 ||77|| Atlantique|| Non qualifiés || Bruce Cassidy
|-
| 2012-2013 ||76||50 || 21||-|| 0|| 5|| 222 ||183 ||105 || Atlantique|| Éliminés au  || Bruce Cassidy
|-
| 2013-2014 ||76||40 || 25||-|| 2|| 9|| 233 ||210 ||91 ||  Atlantique|| Éliminés au  || Bruce Cassidy
|-
| 2014-2015 || 76 || 41 || 26 || - || 7 || 2 || 209 || 185 || 91 ||  Atlantique || Éliminés au  || Bruce Cassidy
|-
| 2015-2016 || 76 || 41 || 22 || - || 9 || 4 || 238 || 198 || 95 ||  Atlantique || Éliminés au  || Bruce Cassidy
|-
| 2016-2017 || 76 || 43 || 23 || - || 6 || 4 || 229 || 188 || 96 ||  Atlantique || Éliminés au  || Bruce CassidyKevin Dean
|-
| 2017-2018 || 76 || 45 || 26 || - || 3 || 2 || 231 || 187 || 95 ||  Atlantique || Éliminés au  || Jay Leach
|-
| 2018-2019 || 76 || 38 || 27 || - || 8 || 3 || 228 || 212 || 87 ||  Atlantique || Éliminés au  || Jay Leach
|-
| 2019-2020 || 62 || 38 || 18 || - || 3 || 3 || 197 || 154 || 82 ||  Atlantique || Séries annulées à cause de la pandémie de Covid-19 || Jay Leach
|-
| 2020-2021 || 25 || 15 || 6 || - || 2 || 2 || 78 || 60 || 32 ||  Atlantique || Séries annulées || Jay Leach
|-
| 2021-2022 || 72 || 36 || 25 || - || 5 || 6 || 199 || 192 || 83 ||  Atlantique || Éliminés au  || Ryan Mougenel

Entraîneurs

 Mike O'Connel (1992-1994)
 Steve Kasper (1994-1995)
 Bob Francis (1995-1997)
 Tom McVie (1997-1998)
 Peter Laviolette (1998-2000)
 Bill Armstrong (2000-2001)
 Mike Sullivan (2001-2002)
 Scott Gordon (2002-2008)
 Rob Murray (2008-2011)
 Bruce Cassidy (2011-2016)
 Kevin Dean (2016-2017)
 Jay Leach (2017-2021)
 Ryan Mougenel (Depuis 2021)

Joueurs

Joueurs actuels

Identité de l'équipe
Équipes affiliées : Bruins de Boston (LNH), Stingrays de la Caroline du Sud (ECHL)
Logo : Logo des Bruins de Boston avec un P remplaçant le B.
Titres de division : 4  (1992-1993, 1998-1999, 2002-2003 et 2007-2008)
Titre de saison régulière : 2 (1998-1999 et 2007-2008)
Championnat gagné : 1 (1998-1999)

Liens externes
  Site officiel

Références

Providence

Bruins de Providence


Getty 86.AE.285 (aliter "Beazley 46454"), e collectu Musei Getty in villa Getty ostentatum, est poculum () operis Attici, figuris rubris anno circiter 490 a.C.n. confectum ab artifice Euphronio et pictore Onesimo. Conviva inebriatus depingitur qui vomit.

Bibliographia
 Mary B. Moore, Corpus Vasorum Antiquorum: The J. Paul Getty Museum: Fascicule 8 (Angelopoli, 1999) pp. 27-29, no. 43
 Lee Rosenbaum, "At Least The Getty Still Has Its Euphronios" apud Arts Journal: CultureGrrl (8 Feb. 2008)

Nexus externi
 Archivum Beazley

Vasa potoria
Fictilia
Museum Getty
Confecta saeculo 5 a.C.n.
Onesimus
Euphronius
Ars convivialis Graeca

Getty 86.AE.285


« Dona Lluna », nom valencien (Doña Luna en castillan), est une sculpture monumentale du peintre et sculpteur espagnol Saülo Mercader. Elle est érigée au centre d'une rotonde, au cœur de la ville de San Vicente del Raspeig, près d'Alicante, au Sud-Est de l'Espagne. Elle a été inaugurée le dimanche , en présence des autorités (Maire, Conseiller culturel, presse et médias, orchestre symphonique  venu de Madrid etc.)

Description et symbolique de la sculpture

Dona Lluna est un vibrant hommage à la Femme, à ses pouvoirs de renouvellement et de résistance, gardienne des cultures et de la pérennité du genre humain depuis l'aube de l'humanité.
Plus qu'une sculpture dans le sens  technique et artistique du thème, elle se dresse, telle un totem de 4 mètres, au-dessus d'un socle d'1 mètre 50, géante et hiératique, coulée dans 2 tonnes de bronze.

Elle représente un corps féminin massif et puissant, aux formes généreuses : des hanches très larges et  des seins épanouis qui lui donnent l'envergure d'une Déesse-Mère, présente dans toutes les sociétés du monde.    Une demi-lune remplace  la tête et le visage, lui conférant une dimension universelle et cosmique.
Saülo Mercader a gravé sur cette demi-lune  les mots suivants, rappelant son origine et sa trajectoire «  aqui naci, aqui doy » (ici je suis né, ici je donne).

Dona Lluna concentre en elle, les éléments fondamentaux de la Vie  :
 La Terre sur laquelle elle est enracinée et dont elle est originellement issue (la première maquette de la sculpture a été faite en argile, cuite ensuite).

 L'Air qui l'environne en permanence.

 L'Eau, symbolisée par sa chevelure très abondante qui tombe en vagues sur toute la longueur des épaules  et du dos, jusqu'aux pieds.

 Le Feu car elle fut coulée en bronze, soudée et patinée  dans les fours  et sous les  chalumeaux de la fonderie.

 L'Espace.

Autour d'elle, sur toute la circonférence de la rotonde, se dressent 12 pierres de 2 mètres de hauteur, peintes par Saülo Mercader. Le cercle qu'elles forment  autour de «  Dona Lluna » et du caroubier centenaire, représente un calendrier lunaire ; il s'apparente à une matrice qui englobe l'univers céleste, terrestre et souterrain.  L'œuvre devient ainsi un centre cosmique d'énergies positives qui donne à la rotonde où elle se trouve, une amplitude aux dimensions  supérieures pour  apporter aux  personnes qui vivent aux alentours, à la fois bien-être, équilibre et harmonie.

Une œuvre importante particulièrement pour son créateur

Dona lluna, par son symbolisme puissant, a une dimension universelle ; elle est de toute éternité. Dona Lluna est un monument laïc dédié à la Femme.

C'est en effet un événement inouï qui se réalise en la présence de cette sculpture monumentale.
La naissance à l'Art de Saülo Mercader en 1944 à la finca «  Los Molinos » de San Vicente del Raspeig où il vécut les 5 premières années de son enfance, fut un miracle tant sur le plan théologique que physique parce qu'à sa naissance, des phénomènes naturels étranges se produisirent. Ceux qui auront lu son récit autobiographique : «  Les Chants de l'Ombre » (éditions Imago, Paris, 2000) peuvent se rendre compte de la dimension extraordinaire de ce créateur et de ses incroyables  voire inhumains efforts pour surmonter avec courage, persévérance et une vraie rage de survie, les difficultés qui ont jalonné son parcours  : d'une vie d'abandon, il est parvenu à tutoyer la Lumière, en créant des œuvres d'art imprégnées de son vécu, pleines de force, d'humanité, d'espérance.
Réaliser une sculpture d'une telle ampleur dans la ville où il est né et où  son destin a basculé un jour funeste, reste  assurément du domaine du miraculeux.

Voir aussi

Liens externes
 site consacré aux œuvres de Saülo Mercader.
 site consacré à l'artiste Saülo Mercader.
 page du centre d'art contemporain de L'œil de Gaïa.
  article du journal local
  article du journal régional

Sculpture en bronze
Sculpture (œuvre) en Espagne
Sculpture du XXIe siècle
Culture dans la Communauté valencienne
Monument dans la province d'Alicante

Dona Lluna


Seyyed Shamseddin Vahabi () is an Iranian reformist politician who served a member of the Parliament of Iran from 2000 to 2004 representing Tehran, Rey, Shemiranat and Eslamshahr.

References

1955 births
Living people
Members of the 6th Islamic Consultative Assembly
Deputies of Tehran, Rey, Shemiranat and Eslamshahr
Islamic Iran Participation Front politicians

Shamseddin Vahabi


Maxime Dominguez (* 1. Februar 1996 in Genf) ist ein Schweizer Fussballspieler, der auf der Position des Mittelfeldspielers spielt.

Karriere

Vereine
Maxime Dominguez spielt seit seiner Jugend bei Servette FC Genève und erhielt im Jahr 2014 seinen ersten Profivertrag. Sein Debüt für den Servette FC gab er am 17. Februar 2014 gegen den FC Vaduz. Sein erstes Tor erzielte er neun Tage später am 26. Februar 2014 beim 1:4-Auswärtssieg gegen den FC Chiasso.
Im Februar 2015 wechselte er zuerst leihweise vom Servette FC zum FC Zürich, ehe ihn Zürich im Oktober 2015 fest verpflichtete. Mit dem Verein gewann er als Ersatzspieler 2016 den Schweizer Cup.

Im Sommer 2016 schloss sich Dominguez dem FC Lausanne-Sport an. Nach dem Abstieg der Mannschaft in die Challenge League 2018 konnte er sich dort als Stammspieler durchsetzen und spielte noch zwei weitere Jahre für den Verein. 2020 wechselte er zum Ligakonkurrenten Neuchâtel Xamax.

Nachdem sein Vertrag mit Neuchâtel Xamax nicht verlängert worden war, verließ er im Juni 2021 die Schweiz und wechselte zum polnischen Zweitligisten Miedź Legnica. Am 10. Juli 2021 unterzeichnete er einen Zweijahresvertrag bei dem Verein. Dort konnte er sich als Stammspieler durchsetzen und stieg mit der Mannschaft 2022 in die Ekstraklasa auf.

Nationalmannschaft
Dominguez spielte für Schweizer Juniorennationalmannschaften.

Erfolge
 Polnischer Zweitligameister und Aufstieg in die Ekstraklasa: 2022

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballspieler (Servette FC)
Fußballspieler (FC Zürich)
Fußballspieler (FC Lausanne-Sport)
Fußballspieler (Neuchâtel Xamax)
Fußballspieler (Miedź Legnica)
Schweizer Cupsieger (Fussball)
Geboren 1996
Mann
Schweizer

Maxime Dominguez


Ioannes (Nederlandice Johannes) van Leeuwen, die 23 Martii anno 1806 Lugduni Batavorum natus et die 20 Decembris 1883 in De Rijp vico Alcmariae mortuus, fuit theologus et sacerdos Nederlandicus, poeta Latinus, cuius undecim poemata in Certamine Hoeufftiano laude ornata sunt.

Opera Latina
 Carminum Latinorum collectio (Lugduni Batavorum 1893)

Opera theologica
 De diaconie, beschouwd in hare betrekking tot hei Armwezen (1842);
 Bedenkingen op hel ontwerp van toet tot ondersteuning van behoeftigen (1846);
 De Armenwet in haar ontstaan, zin en strekking geschiedkundig toegelicht (1847);
 Het ontwerp van wel tot ondersteuning der behoef tigen, getoetst aan recht en heil (1847, in De zelfstandigheid der gemeenten)

Nexus externi
 J.G. Frederiks, Levensbericht van Johannes van Leeuwen (Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde, 1884) (vita Ioannis van Leeuwen)
 I. van Leeuwen in Biografisch Portaal van Nederland
  I. van Leeuwen in Nieuw Nederlandsch Biografisch Woordenboek

Auctores Latini recentiores
Poetae Latini Nederlandiae
Theologi Nederlandiae
Certamen Hoeufftianum

Ioannes van Leeuwen


Jairo Velasco môže byť:

 kolumbijský tenista (* 1947), pozri Jairo Velasco (1947)
 španielsky tenista (* 1974), pozri Jairo Velasco (1974)

Jairo Velasco


Fanum Sancti Georgii ad Perticas (Italiane San Giorgio delle Pertiche; Venetice San Dordi de łe Àtołe) est oppidum Italiae et municipium, circiter 10 000 incolarum, in Regione Venetia ac in Provincia Patavina situm. Incolae Georgiopolitani appellantur.

 Venetia (Regio),
 Provincia Patavina,
 Patavium (Urbs),
 Municipium Italiae.

Nexus externi
 Situs publicus

Municipia in provincia Patavii

Fanum Sancti Georgii ad Perticas


Čŕni nosoróg ali ozkoústi nosoróg (znanstveno ime Diceros bicornis) je nosorog, ki živi v vzhodnih in osrednjih predelih Afrike vključno s Kenijo, Kamerunom, Južno Afriko, Namibijo in Zimbabvejem. Čeprav se imenuje črni, je dejansko bolj sivo-rjave barve.

Ime so izbrali, da bi ga ločili od vrste beli nosorog (Ceratotherium simum). To zavaja, saj se vrsti ne razlikujeta po barvi. Beseda bel () v besedi beli nosorog izhaja iz wyd (nizozemsko wijd) (širok), nanašajoč se na njegovo kvadratno zgornjo ustnico, v nasprotju s koničasto ali kljukasto ustnico črnega nosoroga. Te vrste se zdaj včasih imenujejo nosorogi s kvadratnimi ustnicami (za bele) ali s kljukastimi ustnicami (za črne).

Vrsta je na splošno razvrščena kot kritično ogrožena (čeprav je jugozahodni črni nosorog razvrščen kot skoraj ogrožen). Tri podvrste so bile razglašene za izumrle, vključno z zahodnim črnim nosorogom, ki ga je Svetovna zveza za varstvo narave (IUCN) leta 2011 razglasila za izumrlega.

Taksonomija
To vrsto je prvič poimenoval Carl Linnaeus v 10. izdaji svojega Systema naturae leta 1758. Ime pomeni "dvorogi nosorog". Obstaja nekaj zmede glede tega, kaj točno je Linnaeus zamislil pod tem imenom, saj je ta vrsta verjetno temeljila na lobanji enorogega indijskega nosoroga (Rhinoceros unicornis), z drugim rogom, ki ga je umetno dodal zbiralec. Znano je, da je takšna lobanja obstajala in Linnaeus je celo omenil Indijo kot izvor te vrste. Vendar pa se je skliceval tudi na poročila zgodnjih popotnikov o dvorogem nosorogu v Afriki in ko se je izkazalo, da v Indiji obstaja samo ena, enoroga vrsta nosorogov, je bil Rhinoceros bicornis uporabljen za sklicevanje na afriške nosoroge (beli nosorog je postal priznan šele leta 1812). Leta 1911 je bilo to uradno določeno in Rt dobrega upanja je uradno razglasil tipsko nahajališče vrste.

Podvrste
O intraspecifičnnih variacijah pri črnem nosorogu so razpravljali različni avtorji in še niso dokončno rešene. Najbolj sprejeta shema obravnava sedem ali osem podvrst, od katerih so tri izumrle v zgodovinskih časih, ena pa je na robu izumrtja:
 Južni črni nosorog (D. b. bicornis) – izumrli. To je bila največja podvrsta, ki je bila nekoč obilna od Rta dobrega upanja do Transvaala v Južni Afriki in verjetno na jugu Namibije. Izumrla je zaradi pretiranega lova in uničevanja habitatov okoli leta 1850.
 Severovzhodni črni nosorog (D. b. brucii) – izumrl. Včasih osrednji Sudan, Eritreja, severna in jugovzhodna Etiopija, Džibuti ter severna in jugovzhodna Somalija. Primarne populacije v severni Somaliji so izginile v začetku 20. stoletja.
 Črni nosorog Chobe (D. b. chobiensis) – lokalna podvrsta, omejena na dolino Chobe v jugovzhodni Angoli, Namibiji (regija Zambezi) in severni Bocvani. Skoraj izumrl, verjetno le en preživeli primerek v Bocvani.
 Ugandski črni nosorog (D. b. ladoensis) – Nekdanja razširjenost iz Južnega Sudana, preko Ugande v zahodno Kenijo in skrajno jugozahodno Etiopijo. Črni nosorogi se na večini tega območja štejejo za izumrle, njihov naravovarstveni status pa ni jasen. Verjetno je preživel v kenijskih rezervatih.
 Zahodni črni nosorog (D. b. longipes) – izumrl. Nekoč je živel v Južnem Sudanu, severni Srednjeafriški republiki, južnem Čadu, severnem Kamerunu, severovzhodni Nigeriji in jugovzhodnem Nigru. Območje se je verjetno raztezalo proti zahodu do reke Niger v zahodnem Nigru, čeprav to ni potrjeno. Dokazi iz Liberije in Burkina Fasa v glavnem temeljijo na obstoju avtohtonih imen za nosoroga. Študija iz leta 2004 dvomi o precej večjem prejšnjem razponu v Zahodni Afriki, kot je bilo predlagano prej. Zadnji znani divji primerki so živeli v severnem Kamerunu. Leta 2006 z intenzivno raziskavo v njegovem domnevnem območju razširjenosti v Kamerunu ni bilo mogoče najti nobenega, kar je povzročilo strah, da je v divjini izumrl. IUCN je 10. novembra 2011 razglasila zahodnega črnega nosoroga za izumrlega.
 Vzhodni črni nosorog (D. b. michaeli) – zgodovinsko razširjen od Južnega Sudana, Ugande, Etiopije, skozi Kenijo do severno-osrednje Tanzanije. Danes je njegov obseg omejen predvsem na Kenijo in Tanzanijo.
 Južno-osrednji črni nosorog (D. b. minor) – Najbolj razširjena podvrsta, za katero je značilno kompaktno telo, sorazmerno velika glava in izrazite kožne gube. Sega od severovzhodne Južne Afrike (KwaZulu-Natal) do severovzhodne Tanzanije in jugovzhodne Kenije. Ohranjen v rezervatih v večini svojega nekdanjega območja, vendar verjetno izumrl v vzhodni Angoli, južni Demokratični republiki Kongo in morda v Mozambiku. Izumrl, a ponovno naseljen v Malaviju, Bocvani in Zambiji. Razprostira se tudi v delih Namibije in naseljuje nacionalne parke v Južni Afriki.
 Jugozahodni črni nosorog (D. b. occidentalis) – Majhna podvrsta, prilagojena za preživetje v puščavskih in polpuščavskih razmerah. Prvotno razširjena v severozahodni Namibiji in jugozahodni Angoli, danes pa omejena na rezervate prostoživečih živali v Namibiji z občasnimi opažanji v Angoli. Te populacije se pogosto napačno omenjajo D. b. bicornis ali D. b. minor, vendar predstavljajo samostojno podvrsto.

Najbolj razširjena alternativna shema priznava le pet podvrst ali "eko-tipov", D. b. bicornis, D. b. brucii, D. b. longipes, D. b. michaeli in D. b. minor. Ta koncept uporablja tudi IUCN, ki navaja tri preživele podvrste in priznava D. b. brucii in D. b. longipes kot izumrli. Najpomembnejša razlika od zgornje sheme je vključitev obstoječe jugozahodne podvrste iz Namibije v D. b. bicornis namesto v lastno podvrsto, pri čemer se nominalna podvrsta ne šteje za izumrlo.

Evolucija
Nosorog je nastal v eocenu pred približno petdesetimi milijoni let skupaj z drugimi člani Perissodactyla. Predniki črnega in belega nosoroga so bili prisotni v Afriki do konca poznega miocena pred približno desetimi milijoni let. Obe vrsti sta se v tem času razvili iz običajne vrste prednikov Ceratotherium neumayri. Za klado iz rodu Diceros je značilna povečana prilagoditev brskanju. Pred štirimi in petimi milijoni let se je črni nosorog ločil od belega nosoroga. Po tem razcepu je bil neposredni prednik Diceros bicornis, Diceros praecox, prisoten v pliocenu vzhodne Afrike (Etiopija, Kenija, Tanzanija). D. bicornis se je razvil iz te vrste v poznem pliocenu – zgodnjem pleistocenu. Z najstarejšim dokončnim zapisom na meji pliocen-pleistocen okoli 2,5 Ma v Koobi Fora, Kenija.

Opis

Odrasel črni nosorog je visok 140–180 cm na rami in je dolg 3–3,75 m. Odrasel osebek običajno tehta od 800 do 1400 kg, vendar so poročali o nenavadno velikih samcih, ki so tehtali do 2896 kg. Samice so manjše od samcev. Dva roga na lobanji sta izdelana iz keratina, pri čemer je večji sprednji rog običajno dolg 50 cm, izjemoma do 140 cm.

Najdaljši znani rog črnega nosoroga je meril skoraj 1,5 m v dolžino. Včasih se lahko razvije tretji, manjši rog. Ti rogovi se uporabljajo za obrambo, ustrahovanje in izkopavanje korenin in lomljenje vej med hranjenjem. Črni nosorog je manjši od belega nosoroga in je po velikosti blizu javanskega nosoroga iz Indonezije. Ima koničasto in prijemljivo zgornjo ustnico, ki jo uporablja za prijemanje listov in vejic pri hranjenju. Beli nosorog ima kvadratne ustnice, ki se uporabljajo za prehranjevanje trave. Črnega nosoroga lahko od belega ločimo tudi po velikosti, manjši lobanji in ušesih; in po položaju glave, ki se drži višje od belega nosoroga, saj je črni nosorog brskalnik in ne pašna žival. To ključno razlikovanje dodatno ponazarja oblika ust obeh vrst (ustnic): "kvadratna" ustnica belega nosoroga je prilagoditev za pašo, "kljukasta" ustnica črnega nosoroga pa je prilagoditev za pomoč pri brskanju.

Debeloslojna koža pomaga zaščititi nosoroga pred trnjem in ostrimi travami. Njihova koža vsebuje zunanje zajedavce, kot so pršice in klopi, ki jih lahko jedo rdečekljuni govedarji in čaplje. Takšno vedenje je bilo prvotno mišljeno kot primer vzajemnosti, vendar nedavni dokazi kažejo, da so govedarji namesto tega paraziti, ki se hranijo s krvjo nosorogov. Običajno se domneva, da imajo črni nosorogi slab vid in se bolj zanašajo na sluh in vonj. Vendar pa so študije pokazale, da je njihov vid razmeroma dober, približno na ravni zajca. Njihova ušesa imajo razmeroma širok razpon vrtenja za zaznavanje zvokov. Odličen voh opozori nosoroge na prisotnost plenilcev.

Razširjenost

Prrazgodovinska razširjenost
Kot pri mnogih drugih sestavinah afriške favne velikih sesalcev so imeli črni nosorogi v prazgodovini verjetno širši obseg na severnem delu celine kot danes. Vendar se zdi, da to ni bilo tako obsežno kot pri belem nosorogu. Nedvomnih fosilnih ostankov na tem območju še niso našli, številni petroglifi, ki jih najdemo po puščavi Sahari, pa so pogosto preveč shematski, da bi se nedvoumno odločili, ali prikazujejo črne ali bele nosoroge. Petroglifi iz Vzhodne puščave jugovzhodnega Egipta razmeroma prepričljivo kažejo na pojav črnih nosorogov na teh območjih v prazgodovini.

Zgodovinska in obstoječa razširjenost
Naravni obseg črnega nosoroga je vključeval večino južne in vzhodne Afrike, vendar se ni pojavil v porečju Konga, območjih tropskih deževnih gozdov ob Beninskem zalivu, etiopskem višavju in Afriškem rogu. Njegovo nekdanje avtohtono pojavljanje v izjemno suhih delih puščave Kalahari v jugozahodni Bocvani in severozahodni Južni Afriki je negotovano. V zahodni Afriki ga je bilo v izobilju na območju, ki se je raztezalo od vzhoda proti zahodu od Eritreje in Sudana preko Južnega Sudana do jugovzhodnega Nigra in zlasti okoli jezera Čad. Njegovo pojavljanje bolj proti zahodu je vprašljivo, čeprav se v literaturi pogosto domneva. Danes je popolnoma omejen na zaščitene naravne rezervate in je izginil iz mnogih držav, v katerih je nekoč uspeval, zlasti na zahodu in severu svojega nekdanjega območja. Preostale populacije so zelo razpršene. Nekateri osebki so bili preseljeni iz svojega habitata na bolje zaščitena mesta, včasih čez državne meje. Črni nosorog je bil od leta 1993 uspešno ponovno naseljen v Malaviju, kjer je izumrl leta 1990. Podobno je bil leta 2008 ponovno naseljen v Zambijo (narodni park Severna Luangva), kjer je izumrl leta 1998, in v Bocvano (izumrl leta 1992, ponovno uveden leta 2003).

Maja 2017 je bilo 18 vzhodnih črnih nosorogov preseljenih iz Južne Afrike v narodni park Akagera v Ruandi. V 1970-ih je bilo v parku okoli 50 nosorogov, vendar se je število do leta 2007 zmanjšalo na nič. Septembra 2017 je rojstvo teleta povečalo populacijo na 19. Park je namenil ekipe za spremljanje nosorogov za zaščito živali pred krivolovom.

Oktobra 2017 sta se vladi Čada in Južne Afrike dogovorili za prenos šestih črnih nosorogov iz Južne Afrike v nacionalni park Zakouma v Čadu. Ko bo ugotovljena, bo to najsevernejša populacija vrste. Vrsta je bila izbrisana iz Čada v 1970-ih in je pod hudim pritiskom zaradi krivolova v Južni Afriki. Sporazum poziva južnoafriške strokovnjake, da ocenijo habitat, lokalne zmogljivosti upravljanja, varnost in infrastrukturo, preden se lahko izvede prenos.

Vedenje

Na splošno velja, da so črni nosorogi samotarji, z edino močno vezjo med samico in njenim teletom. Poleg tega imajo samci in samice med parjenjem partnerski odnos, tudi pododrasli in mladi odrasli pogosto tvorijo ohlapne povezave s starejšimi posamezniki obeh spolov.[36] Niso zelo teritorialni in pogosto sekajo druga ozemlja nosorogov. Razširjenost se razlikuje glede na letni čas in razpoložljivost hrane in vode. Na splošno imajo manjše domače območje in večjo gostoto v habitatih, če imajo na voljo veliko hrane in vode, in obratno, če viri niso na voljo. Spol in starost posameznega črnega nosoroga vplivata na obseg in velikost doma, pri čemer je obseg samic večji kot pri samcih, zlasti če jih spremlja tele. V Serengetiju so območja doma približno 70 do 100 km2, medtem ko je v Ngorongoru med 2,6 in 58,0 km2. Opazili so tudi, da imajo črni nosorogi določeno območje, ki ga običajno obiskujejo in kjer počivajo in so običajno na višjem nivoju. Ti "domači" teritoriji se lahko gibljejo od 2,6 km2 do 133 km2.

Pred kratkim so raziskali vzorce spanja črnega nosoroga v ujetništvu in rezervatih, da bi pokazali, da samci v povprečju spijo dlje kot samice za skoraj dvakrat dlje. Drugi dejavniki, ki igrajo vlogo pri njihovih vzorcih spanja, je lokacija, kjer se odločijo spati. Čeprav v ujetništvu ne spijo več, spijo ob različnih urah zaradi svoje lokacije v ujetništvu ali predela parka.

Črni nosorog ima sloves izjemno agresivnega in zlahka naleti na zaznane grožnje. Opazili so jih celo, da napadajo drevesna debla in termitne gomile. Črni nosorogi se bodo borili med seboj in imajo najvišjo stopnjo smrtnih spopadov, zabeleženih za katerega koli sesalca: približno 50 % samcev in 30 % samic umre zaradi poškodb, povezanih z boji. Odrasli nosorogi običajno nimajo naravnih plenilcev zaradi svoje impozantne velikosti, pa tudi debele kože in smrtonosnih rogov. Vendar pa so odrasli črni nosorogi v izjemnih okoliščinah žrtev krokodilov. Levi lahko plenijo tudi teleta in zelo redko majhne pododrasle živali.

Črni nosorogi sledijo istim potem, ki jih uporabljajo sloni, da pridejo od prehranjevalnih območij do vodnih kotanj. Med brskanjem uporabljajo tudi manjše poti. So zelo hitri in lahko dosežejo hitrost 55 kilometrov na uro, če tečejo na prstih.

Čeprav se je domnevalo, da so vsi nosorogi kratkovidni, študija, ki je vključevala mrežnice črnih nosorogov, kaže, da imajo boljši vid, kot se je prej domnevalo.

Prehrana

Črni nosorog je rastlinojedi brskač, ki je listnate rastline, veje, poganjke, trnato grmovje in sadje. Zdi se, da je optimalen habitat tisti, ki ga sestavljajo gosto grmovje in grmičevje, pogosto z nekaj gozda, ki podpira največjo gostoto. Njihova prehrana lahko zmanjša količino lesnatih rastlin, kar lahko koristi pašnikom (ki se osredotočajo na liste in stebla trave), ne pa tudi konkurenčnim brskačem (ki se osredotočajo na liste, stebla dreves, grmovnice ali zelišča). Znano je, da jedo do 220 vrst rastlin. Imajo znatno omejeno prehrano s prednostjo za nekaj ključnih rastlinskih vrst in nagnjenost k izbiri listnatih vrst v sušnem obdobju. Zdi se, da jih najbolj privlačijo rastlinske vrste, ko niso v sušnem obdobju, kot so lesnate rastline. V prehrani črnega nosoroga je znanih 18 vrst lesnatih rastlin in 11 vrst, ki bi lahko bile tudi del njihove prehrane. Nagnjeni so k izbiri hrane na podlagi kakovosti namesto količine, pri čemer raziskovalci najdejo več populacij na območjih, kjer je hrana boljša. Glede na njihovo prehranjevalno navado so opisane prilagoditve žvečilnega aparata. Ima dvofazno žvečenje z rezalnim ektolofom (greben na zgornjem molarnem zobu) in več brusnimi lofi (greben sklenine, ki povezuje konice molarnega ali ličnega zoba) na jezični strani. Velja tudi za bolj zahtevnega rastlinojedca za hranjenje v ujetništvu v primerjavi z njegovimi sorodniki na paši. V suši lahko brez vode preživi do 5 dni. Živijo v več habitatih, vključno z grmičevjem, rečnimi gozdovi, močvirji in njihovimi najmanj ugodnimi travniki. Habitatne preference so prikazane na dva načina, na količino znakov, ki ga najdemo v različnih habitatih, in na habitatno vsebino domačih območij in osrednjih območij. Habitatni tipi so opredeljeni tudi na podlagi sestave prevladujočih rastlinskih vrst na vsakem območju. Različne podvrste živijo v različnih habitatih, vključno s savano Vachellia in Senegalia, grmičevjem Euclea, goščavo ekoregije Albany in celo puščavo. Zjutraj in zvečer brskajo po hrani. So selektivni brskači, vendar študije, opravljene v Keniji, kažejo, da dodajajo izbirni material z razpoložljivostjo, da bi zadovoljili svoje prehranske potrebe. V najbolj vročem delu dneva so najbolj neaktivni – počivajo, spijo in se valjajo v blatu. Valovanje pomaga znižati telesno temperaturo čez dan in ščiti pred paraziti. Ko črni nosorogi brskajo, z ustnicami odstranijo veje listov. Tekmovanje s sloni povzroči, da črni nosorog spremeni svojo prehrano.
Obstaja nekaj odstopanj v natančni kemični sestavi rogov nosoroga. Ta variacija je neposredno povezana s prehrano in se lahko uporablja kot sredstvo za identifikacijo nosorogov. Sestava rogov je znanstvenikom pomagala določiti prvotno lokacijo posameznih nosorogov, kar je organom pregona omogočilo natančnejše in pogostejše prepoznavanje in kaznovanje krivolovcev.

Sporazumevanje

Nosorogi uporabljajo več oblik komunikacije. Zaradi njihove samotne narave se vonjave pogosto uporabljajo za identifikacijo drugih črnih nosorogov. Škropljenje urina se pojavi na drevesih in grmovju, okoli vodnih kotanj in območij za hranjenje. Samice pogosteje pršijo urin, ko so dovzetne za vzrejo. Iztrebljanje se včasih pojavi na istem mestu, ki ga uporabljajo različni nosorogi, na primer okoli krmnih postaj in napajalnih poti. Ko pridejo na ta mesta, bodo nosorogi zavohali kdo je na območju in dodali svoje oznake. Ko so predstavljeni z blatom odraslih, se samci in samice nosorogov odzovejo drugače kot takrat, ko so predstavljeni z iztrebki pododraslih. Urin in iztrebki enega črnega nosoroga pomagajo drugim črnim nosorogom določiti njegovo starost, spol in identiteto. Manj pogosto se drgnejo z glavo ali rogovi ob drevesna debla, da bi zaznali vonj.

Črni nosorog ima močna ušesa v obliki cevi, ki se lahko prosto vrtijo v vse smeri. Ta zelo razvit sluh jim omogoča, da zaznajo zvok na velikih razdaljah.

Razmnoževanje

Odrasli so po naravi samotni in se združujejo le zaradi parjenja. Parjenje nima sezonskega vzorca, vendar se rojstva običajno zgodijo proti koncu deževne sezone v bolj sušnih okoljih.

V sezoni bodo samice označile kupe gnoja. Samci bodo sledili samicam; ko bo iztrebljala, bo strgal in razširjal gnoj, s čimer bo konkurenčnim odraslim samcem težje zaznati njen vonj.

Obnašanje dvorjenja pred parjenjem vključuje smrčanje in bojevanje z rogovi med samci. Drugo vedenje pri dvorjenju se imenuje pretvarjanje in divjanje, kjer bo nosorog smrčal in agresivno zamahoval z glavo z ene na drugo stran, preden bo večkrat pobegnil. Vzrejni pari ostanejo skupaj 2–3 dni in včasih celo tedne. V tem času se parijo večkrat na dan in parjenje traja pol ure.

Brejost črnega nosoroga traja 15 mesecev. En mladič ob rojstvu tehta približno 35–50 kilogramov in lahko sledi materi že po treh dneh. Odstavljanje se zgodi pri približno 2 letih starosti potomca. Samica in mladič ostaneta skupaj 2–3 leta, dokler se ne rodi naslednji mladič; ti lahko ostanejo dlje in tvorijo majhne skupine. Mladiče občasno ujamejo hijene in levi. Spolno zrelost doseže samica od 5 do 7 let, samec pa od 7 do 8 let. Pričakovana življenjska doba v naravnih razmerah (brez krivolovskega pritiska) je od 35 do 50 let.

Zaščita

Večji del 20. stoletja je bil celinski črni nosorog najštevilčnejša od vseh vrst nosorogov. Okoli leta 1900 je bilo v Afriki verjetno nekaj sto tisoč. V drugi polovici 20. stoletja se je njihovo število močno zmanjšalo z ocenjenih 70.000 v poznih 1960-ih na le 10.000 do 15.000 v letu 1981. V zgodnjih 1950-ih je število padlo pod 2500 in leta 2004 so poročali o 2410 črnih nosorogih. Po podatkih Mednarodne fundacije za nosoroge – s sedežem v Yuleeju na Floridi pri White Oak Conservation, ki goji črne nosoroge – se je skupna afriška populacija do leta 2008 povrnila na 4240 (kar kaže, da je bilo število leta 2004 nizko). Do leta 2019 se je število stalno ali počasi povečevalo na 5500.

Leta 1992 je bilo devet nosorogov pripeljanih iz narodnega parka Chete v Zimbabveju v Avstralijo prek Kokosovih otokov. Po naravni smrti samcev v skupini so bili štirje samci pripeljani iz Združenih držav in so se od takrat dobro prilagodili na ujetništvo in novo podnebje. Levi plenijo mladiče in nekatere pododrasle živali, vendar se plenjenje le redko upošteva pri upravljanju s črnim nosorogom. To je velika napaka, ker je treba plenjenje upoštevati pri pripisovanju vzroka slabemu delovanju populacije črnega nosoroga. Leta 2002 je v Kamerunu ostalo le deset zahodnih črnih nosorogov, leta 2006 pa z intenzivnimi raziskavami v njegovem domnevnem območju razširjenosti niso odkrili nobenega, kar je povzročilo strah, da je ta podvrsta izumrla. Leta 2011 je IUCN razglasil zahodnega črnega nosoroga za izumrlega. Prišlo je do ohranjanja, pri katerem so črne nosoroge premestili, vendar se njihova populacija ni izboljšala, saj niso marali biti v neznanem habitatu.

V skladu z Dodatkom I CITES je od leta 1977 prepovedana vsa mednarodna komercialna trgovina z rogom črnega nosoroga. Kitajska, ki se je pridružila CITES od 8. aprila 1981, je kljub temu največja uvoznica rogov črnega nosoroga. Vendar pa gre za trgovino, v kateri nimajo koristi le akterji, ampak jih tudi nacionalne države. Kljub temu ljudje še naprej odstranjujejo nosoroga iz njegovega naravnega okolja in dopuščajo odvisnost od ljudi, da bi jih rešili pred ogroženostjo. Za zaščito nosorogov so bili urejeni parki in rezervati z oboroženimi stražarji, a kljub temu se številni lovci prebijejo in poškodujejo nosoroge zaradi njihovih rogov. Mnogi so razmišljali o ekstrakciji nosorogovih rogov, da bi odvrnili lovce od zakola teh živali ali jih potencialno pripeljali na druga mesta, kot sta ZDA in Avstralija. Metoda ekstrakcije roga je sestavljena iz pomiritve nosoroga in nato skoraj popolnega odžaganja roga, da se zmanjša pobuda za krivolov, čeprav učinkovitost tega pri zmanjševanju krivolova ni znana in znano je, da samice uporabljajo svoje rogove za ubranitev pred plenilci.

Edina podvrsta nosoroga, ki si je nekoliko opomogla od roba izumrtja, je južni beli nosorog, katerega število je zdaj ocenjeno na okoli 14.500, v primerjavi z manj kot 50 v prvem desetletju 20. stoletja. Zdi pa se, da obstaja upanje za črnega nosoroga, da si povrne svoje reproduktivne celice od mrtvih nosorogov v ujetništvu. To kaže obetavne rezultate za proizvodnjo zarodkov črnega nosoroga, ki jih je mogoče uporabiti za testiranje sperme in vitro.

Januarja 2014 je dražba za dovoljenje za lov na črnega nosoroga v Namibiji prodana za 350.000 dolarjev na zbiranju sredstev, ki ga je organiziral Dallas Safari Club. Dražba je požela številne kritike in tudi grožnje s smrtjo članom kluba in možu, ki je kupil dovoljenje.[69] To dovoljenje je bilo izdano za 1 od 18 črnih nosorogov, ki jih je namibijsko ministrstvo za okolje in turizem izrecno opredelilo kot starega za razmnoževanje in veljajo za grožnjo mlajšim nosorogom. 350.000 $, ki jih je lovec plačal za dovoljenje, je namibijska vlada porabila za financiranje prizadevanj proti krivolovu v državi.

Grožnje
Danes črnemu nosorogu grozijo različne grožnje, vključno sprememba habitata, nezakonit lov in konkurenčne vrste. Državljanske nemire, kot je vojna, so od 1960-ih močno negativno vplivale na populacije črnih nosorogov v državah, med drugim v Čadu, Kamerunu, Ruandi, Mozambiku in Somaliji. V narodnem parku Addo Elephant v Južni Afriki je afriški slon Loxodonta africana rahlo zaskrbljen zaradi črnih nosorogov, ki prav tako naseljujejo to območje. Obe živali sta brskača; vendar je prehrana slona sestavljena iz širšega nabora hranilnih zmogljivosti, medtem ko se nosorog drži predvsem pritlikavih grmovnic. Ugotovljeno je bilo, da črni nosorogi jedo tudi travo; vendar bi lahko bilo skrajšanje obsega razpoložljive hrane potencialno problematično.

Črni nosorog se sooča s težavami, povezanimi z minerali, ki jih zaužijejo. Zaradi svojega evolucijskega napredovanja so se prilagodili na uživanje manj železa v divjini, kar predstavlja težavo, ko so v ujetništvu. Ti nosorogi lahko preobremenijo železo, kar vodi do kopičenja v pljučih, jetrih, vranici in tankem črevesu. Ne samo, da se ti nosorogi soočajo z grožnjami v naravi, ampak tudi v ujetništvu. Črni nosorogi so v ujetništvu postali bolj dovzetni za bolezni z visoko stopnjo umrljivosti.

Nezakonit krivolov za mednarodno trgovino z rogovi nosorogov je glavna in najbolj škodljiva grožnja. Ubijanje teh živali ni edinstveno za sodobno družbo. Kitajci so ohranili zanesljive dokumente o teh dogodkih iz leta 1200 pred našim štetjem  Stari Kitajci so pogosto lovili nosorogove rogove za izdelavo vinskih skodelic, pa tudi nosorogovo kožo za izdelavo cesarskih kron, pasov in oklepov za vojake. Glavni trg za nosorogove rogove je bil v preteklosti v državah Bližnjega vzhoda, kjer so izdelovali bogato izrezljane ročaje za obredna bodala, imenovana džambije. Povpraševanje po teh je v 1970-ih naraslo, zaradi česar se je populacija črnih nosorogov med letoma 1970 in 1992 zmanjšala za 96 %. Rog se uporablja tudi v tradicionalni kitajski medicini, zeliščarji pa pravijo, da lahko oživlja bolnike v komi, olajša izganjanje in različne metode razstrupljanja, zdravijo vročino in pomagajo moškim pri spolni vzdržljivosti in plodnosti. Lovi se tudi zaradi vraževernega prepričanja, da rogovi omogočajo neposreden dostop v nebesa zaradi svoje edinstvene lege in votle narave. Domnevne učinkovitosti uporabe nosorogovega roga pri zdravljenju katere koli bolezni medicinska znanost ni potrdila ali celo predlagala. Junija 2007 se je zgodil prvi dokumentiran primer medicinske prodaje roga črnega nosoroga v Združenih državah (potrjeno z genetskim testiranjem zaplenjenega roga) v trgovini s tradicionalnimi kitajskimi zdravili v Portlandu v kitajski četrti Oregona.

Sklici

Zunanje povezave

 Black Rhino Info & Black Rhino Pictures on the Rhino Resource Center website.

 www.savetherhino.org
 WildLifeNow Website for the Tony Fitzjohn/George Adamson African Wildlife Preservation Trust, supporting the Mkomazi Game Reserve and Mkomazi Rhino Sanctuary in Tanzania
 U.S. Fish & Wildlife Service Species Profile
 Sebakwe Black Rhino Trust  dedicated to black rhino conservation in Zimbabwe
 A Radiolab interview with the man that won the auction to hunt a black rhino

Nosorogi
Sesalci Afrike
Taksoni, opisani leta 1758
Tradicionalna medicina

Črni nosorog


Orang Peranakan, Tionghoa Peranakan, atau hanya Peranakan (terkadang juga disebut "Baba-Nyonya") adalah istilah yang digunakan oleh para keturunan imigran Tionghoa yang sejak akhir abad ke-15 dan abad ke-16 telah berdomisili di kepulauan Nusantara (sekarang Indonesia), termasuk Malaya Britania (sekarang Malaysia Barat dan Singapura). Di beberapa wilayah di Nusantara sebutan lain juga digunakan untuk menyebut orang Tionghoa Peranakan, seperti "Tionghoa Benteng" (khusus Tionghoa-Manchu di Tangerang) dan "Kiau-Seng" (di era kolonial Hindia Belanda).

Anggota etnis ini di Malaka, Malaysia menyebut diri mereka sebagai "Baba-Nyonya". "Baba" adalah istilah sebutan untuk laki-lakinya dan "Nyonya" istilah untuk wanitanya. Sebutan ini berlaku terutama untuk populasi etnis Tionghoa dari Negeri-Negeri Selat di Malaya kala era kolonial, Pulau Jawa yang kala itu dikuasai Belanda, dan lokasi lainnya, yang telah mengadopsi kebudayaan Nusantara - baik sebagian atau seluruhnya - dan menjadi lebih berasimilasi dengan masyarakat pribumi setempat. Banyak etnis ini yang merupakan kaum elit Singapura, lebih setia kepada Inggris daripada Tiongkok. Sebagian besar telah tinggal selama beberapa generasi di sepanjang selat Malaka dan sebagian besar telah memiliki garis keturunan dari perkawinan dengan orang Nusantara pribumi dan Melayu. Etnis Peranakan biasanya merupakan pedagang, perantara antara Inggris dan Tiongkok, atau Tionghoa dan Melayu, atau juga sebaliknya karena mereka dididik dalam sistem Inggris. Karena itu, orang Peranakan hampir selalu memiliki kemampuan untuk berbicara dalam dua bahasa atau lebih. Dalam generasi selanjutnya, banyak yang telah kehilangan kemampuan untuk berbicara rumpun bahasa Tionghoa karena mereka telah berasimilasi dengan budaya Semenanjung Malaya dan telah berbicara lancar Bahasa Melayu sebagai bahasa pertama atau kedua.

Istilah "Peranakan" paling sering digunakan di kalangan etnis Tionghoa bagi orang keturunan Tionghoa, di Singapura dan Malaysia orang keturunan Tionghoa ini dikenal sebagai Tionghoa Selat (; karena domisili mereka di Negeri-Negeri Selat), tetapi ada juga masyarakat Peranakan lain yang relatif kecil, seperti India Hindu Peranakan (Chetti), India Muslim Peranakan (Jawi Peranakan atau Jawi "Pekan") (Abjad Jawi menjadi tulisan Arab yang telah di-Jawa-kan, "Pekan" adalah istilah sehari-hari yang telah mengalami kontraksi pengucapan dari "Peranakan") dan Peranakan Eurasia (Kristang) (Kristang = Kristen). Kelompok ini memiliki hubungan paralel dengan orang Hokkian Kamboja, yang merupakan keturunan Tionghoa Hoklo. Mereka mempertahankan sebagian budaya mereka meskipun bahasa asli mereka secara bertahap menghilang beberapa generasi setelah bermukim.

Terminologi
Baik Bahasa Melayu maupun Bahasa Indonesia menggunakan kata "Peranakan" yang berarti "keturunan" - tanpa arti konotasi dari etnis keturunan apa, kecuali jika diikuti oleh kata keterangan benda berikutnya, seperti misalnya "Tionghoa", "Belanda" atau "Jepang" / "Jepun". Peranakan memiliki arti konotasi tersirat yang mengacu pada keturunan dari kakek-nenek buyut atau nenek moyang yang lebih jauh.

"Peranakan" kini berarti orang keturunan bukan Indonesia-asli (misalnya, Tionghoa) yang lahir di Indonesia. Akan tetapi pada abad ke-17, istilah "Cina peranakan" ditujukan bagi orang Tionghoa muslim; yang dalam istilah Belanda kolonial disebut geschoren Chinees, yakni Tionghoa yang dipotong kuncirnya.

Baba, kata dari Persia yang dipinjam oleh penutur bahasa Melayu sebagai sebutan kehormatan hanya untuk kakek-nenek, digunakan untuk menyebut laki-laki Tionghoa Selat. Istilah ini berasal dari penutur Bahasa Hindustani, seperti penjaja dan pedagang, dan menjadi bagian dari bahasa pasar yang umum. Di Nusantara sendiri, pengucapan "Baba" dapat berubah sesuai dialek masyarakat Pribumi setempat, seperti "Babah" oleh orang Jawa atau "Babeh" oleh orang Betawi.

Wanita keturunan Tionghoa Selat entah dipanggil atau menyebut dirinya sendiri sebagai "Nyonya". Kata "nyonya" (juga sering salah dieja "nonya") adalah sebutan kehormatan Jawa yang merupakan pinjaman dari istilah Italia "nonna" ("nenek") yang berarti: wanita asing yang sudah menikah. Atau lebih mungkin dari kata "dona" ("doña" Spanyol), sebutan Portugis untuk "wanita". Karena orang Jawa pada saat itu memiliki kecenderungan untuk menyebut semua perempuan asing (dan mungkin orang-orang yang penampilannya seperti dari luar negeri) sebagai "nyonya", mereka pun menggunakan istilah tersebut untuk wanita Tionghoa Selat, dan secara bertahap menjadi lebih terkait secara eksklusif dengan mereka. "Nona" dalam bahasa Jawa berarti "wanita".

Tionghoa Selat didefinisikan sebagai mereka yang lahir atau tinggal di Negeri-Negeri Selat: sebuah koloni Inggris yang terdiri dari Pulau Pinang, Malaka dan Singapura yang dibentuk tahun 1826. Tionghoa Selat tidak dianggap sebagai "Baba Nyonya" kecuali mereka menampilkan atribut fisik tertentu yang merupakan campuran Melayu pribumi dan Tionghoa.

Keturunan

Kebanyakan Peranakan adalah dari keturunan orang Hoklo (Hokkien), meskipun jumlah yang cukup besar adalah dari keturunan orang Tiociu atau orang Kanton. Peranakan sendiri adalah keturunan ras campuran, sebagian Tionghoa, sebagian Pribumi Nusantara (Indonesia / Melayu).

Baba Nyonya adalah subkelompok dalam masyarakat Tionghoa, dan adalah keturunan serikat Sino-pribumi (Tionghoa asli) di Melaka, Pinang, dan Indonesia. Adalah hal yang biasa bagi pedagang Tionghoa awal di Nusantara zaman dahulu untuk mengambil perempuan pribumi Nusantara dari Semenanjung Malaya / Sumatra / Jawa sebagai istri atau selir, akibatnya Baba Nyonya memiliki campuran ciri-ciri budaya Tionghoa dan Nusantara.

Catatan tertulis dari awal abad ke-19 dan abad ke-20 menunjukkan bahwa pria Peranakan biasanya mengambil pengantin dari dalam komunitas Peranakan setempat. Keluarga Peranakan kadang-kadang mengimpor pengantin wanita dari Tiongkok dan mengirim putri mereka ke Tiongkok untuk mencari suami.

Beberapa sumber mengklaim bahwa Peranakan awal telah menikah-campur dengan penduduk Nusantara pribumi setempat; klaim ini mungkin berasal dari kenyataan bahwa beberapa pegawai yang menetap di Bukit Tionghoa yang melakukan perjalanan ke Malaka dengan Laksamana dari Yunnan adalah Muslim Tionghoa. Namun pakar lainnya, melihat kurangnya kemiripan fisik, sehingga mereka berpendapat bahwa etnis Tionghoa Peranakan telah hampir tidak bercampur dengan Pribumi Nusantara. Satu kasus penting untuk mendukung klaim tentang percampuran tersebut adalah dari masyarakat Peranakan di Tangerang, Indonesia, yang dikenal sebagai Tionghoa Benteng. Penampilan fisik mereka adalah Pribumi Nusantara, tetapi mereka mematuhi adat istiadat Peranakan, dan kebanyakan dari mereka adalah penganut Buddhisme. Beberapa Peranakan membedakan antara "Baba-Peranakan" (Peranakan dengan keturunan Melayu Semenanjung) dari "Peranakan" (mereka yang tanpa keturunan Melayu Semenanjung).

Bahasa

Bahasa orang Peranakan, yaitu Bahasa kreol Melayu (atau "Bahasa Melayu Baba"), adalah dialek kreol dari bahasa Melayu, yang berisi banyak kata dialek Hokkian. Bahasa ini adalah bahasa yang hampir punah, dan penggunaan kontemporernya terbatas pada anggota generasi tua. Bahasa Indonesia, Melayu atau Inggris kini telah menggantikan bahasa ini sebagai bahasa utama yang digunakan di kalangan generasi muda.

Di Indonesia, orang Peranakan muda masih bisa berbicara bahasa kreol ini, meskipun penggunaannya terbatas pada acara-acara informal. Peranakan muda telah kehilangan banyak bahasa tradisional mereka, sehingga biasanya ada perbedaan dalam kosakata antara generasi tua dan muda.

Sejarah

Pada abad ke-15, beberapa negara-kota kecil di Semenanjung Malaya sering membayar upeti kepada berbagai kerajaan seperti Kekaisaran Tiongkok (sekarang Republik Rakyat Tiongkok) dan Kerajaan Siam (sekarang Thailand). Hubungan dekat dengan Tiongkok dimulai pada awal abad ke-15 pada masa pemerintahan Parameswara ketika Laksamana Cheng Ho, utusan Kaisar Tionghoa Yongle, mengunjungi Malaka dan Jawa. Terdapat legenda bahwa di 1459 Masehi, Kaisar Tiongkok mengirimkan seorang putri, Hang Li Po, kepada Sultan Malaka sebagai tanda penghargaan atas penghormatannya. Para bangsawan (500 putra menteri) dan pegawai yang menemani putri tersebut awalnya menetap di Bukit Tionghoa dan akhirnya berkembang menjadi kelas "Tionghoa Selat" (Tionghoa kelahiran Selat Malaka), tetapi legenda ini tidak didukung adanya bukti dari catatan Kekaisaran Tionghoa.

Kala itu karena kesulitan ekonomi di daratan Tiongkok, gelombang imigran datang dari negeri Tiongkok dan menetap di Semenanjung Malaya (sekarang Malaysia Barat), Pulau Ujong (sekarang Singapura), dan kepulauan Nusantara (sekarang Indonesia). Beberapa dari mereka kemudian berasimilasi dengan adat istiadat lokal, sementara masih mempertahankan beberapa tingkat budaya nenek moyang mereka, mereka kemudian juga dikenal sebagai kaum "Peranakan". Peranakan biasanya memiliki tingkatan darah pribumi Nusantara tertentu, yang dapat dihubungkan dengan fakta bahwa selama kekaisaran Tionghoa, sebagian besar imigran dari Tiongkok adalah laki-laki yang kemudian menikah dengan wanita pribumi setempat. Orang Peranakan di Tangerang, Indonesia yang dikenal dengan sebutan Tionghoa Benteng, mempunyai tingkatan darah pribumi yang tinggi sehingga mereka hampir tidak bisa dibedakan secara fisik dari penduduk pribumi. Penampilan orang Peranakan di Indonesia dapat bervariasi, antara berkulit sangat terang sampai berwarna kulit cokelat tembaga.

Pria Tionghoa di Malaka kala itu menikah dan menghasilkan keturunan dengan wanita-wanita budak dari Jawa, Batak dan Bali. Keturunan mereka pindah ke Penang dan Singapura selama pemerintahan kolonial Inggris. Orang-orang Tionghoa di Asia Tenggara era kolonial juga memperoleh istri wanita budak dari Nias. Orang-orang Tionghoa di Singapura dan Penang disediakan istri wanita budak dari Bugis, Batak, dan Bali. Inggris kala itu memperbolehkan perdagangan perempuan budak sebagai istri karena hal ini meningkatkan standar hidup bagi budak-budak tersebut dan memberikan kepuasan kepada penduduk laki-laki. Penggunaan budak perempuan sebagai istri oleh orang Tionghoa adalah sangat umum kala itu.

Tidak bisa dipungkiri, bagaimanapun, bahwa keberadaan perbudakan di kuartal ini, pada tahun-tahun sebelumnya, adalah keuntungan besar untuk pengadaan populasi wanita di Pinang. Dari Assaban saja, sebelumnya ada kadang-kadang 300 budak, terutama perempuan, diekspor ke Malaka dan Pinang dalam setahun. Para perempuan itu menetap nyaman sebagai istri dari pedagang Tionghoa kaya, dan hidup dalam kenyamanan paling tinggi. Keluarga mereka melekatkan pria-pria itu dengan tanah mereka, dan banyak yang tidak pernah berpikir untuk kembali ke negara asal mereka. Populasi perempuan di Pinang masih jauh dari setara dengan [populasi] laki-laki; dan karena itu penghapusan perbudakan, telah menjadi pengorbanan besar untuk filantropi dan kemanusiaan. Karena kondisi para budak yang dibawa ke pemukiman Inggris, membaik secara materiil, dan karena mereka memberikan kontribusi begitu banyak untuk kebahagiaan penduduk laki-laki, dan kesejahteraan umum dari pemukiman, membuat saya untuk berpikir (meskipun saya membenci prinsip perbudakan seperti dengan siapa pun), bahwa kelanjutan sistem ini di sini, di bawah peraturan bijak yang berlaku untuk mencegah penyalahgunaan, tidak dapat telah menghasilkan banyak kejahatan. Perbudakan macam ini yang memang ada di pemukiman Inggris di kuartal ini, tidak ada yang salah dengannya kecuali namanya; karena kondisi para budak yang dibawa dari negara-negara sekitar, selalu terbantu dengan perubahan, mereka diberi makanan dan pakaian dengan baik; para perempuan menjadi istri Tionghoa yang terhormat; dan orang-orang yang berada di tingkat paling tidak rajin, mudah memperbaiki diri, dan banyak yang menjadi kaya. Kejahatan oleh majikan telah dihukum; dan, singkatnya, saya tidak tahu ras orang-orang apapun yang telah, dan memiliki setiap alasan untuk, sangat bahagia dan puas sebagai budak sebelumnya, dan debitur seperti yang disebut sekarang, yang datang dari pantai timur Sumatra dan tempat-tempat lain.Anderson (1826), p. 299
John Anderson - Agen Pemerintah Pulau Prince of Wales (nama kolonial Pulau Pinang / Penang)

Orang Peranakan sendiri kemudian bermigrasi di antara Malaysia, Indonesia dan Singapura, yang mengakibatkan tingginya tingkat kesamaan adat dan budaya di antara komunitas Peranakan di negara-negara tersebut. Alasan ekonomi atau pendidikan biasanya mendorong migrasi Peranakan di antara wilayah Nusantara (Malaysia, Indonesia dan Singapura), bahasa kreol mereka sangat dekat dengan bahasa asli negara-negara tersebut, yang membuat adaptasi mereka jauh lebih mudah.

Walaupun tidak sama, dalam perkembangannya karena alasan politik orang Peranakan dan Tionghoa Nusantara lainnya dikelompokkan sebagai satu kelompok etnis, yaitu Tionghoa. Tionghoa Singapura dan Tionghoa Malaysia menjadi semakin lebih menunjukkan budaya Tionghoa daratan, sedangkan Tionghoa Indonesia menjadi lebih terasimilasi dengan budaya Nusantara dalam budaya mereka. Hal tersebut dapat dikaitkan dengan adanya "Kebijakan Bumiputera" dan Sekolah Kebangsaan Tionghoa di Malaysia; "Kebijakan Bahasa Ibu" ("Mother Tongue Policy") di Singapura; dan adanya larangan terhadap kesenian dan tradisi Tionghoa selama era administrasi Soeharto di Indonesia.

Pada masa lalu orang Peranakan dijunjung tinggi oleh orang Pribumi Melayu. Beberapa orang Melayu pada masa lalu mungkin telah mengambil kata "Baba", merujuk pada lelaki Tionghoa, dan memasukkannya ke dalam nama mereka, ketika nama ini masih digunakan. Hal ini tidak diikuti oleh generasi muda Melayu, dan Tionghoa Malaysia saat ini tidak memiliki status atau kehormatan yang sama seperti yang dimiliki orang Peranakan kala itu.

Kebudayaan

Busana

Di Malaysia dan Singapura, Peranakan mempertahankan sebagian besar etnis dan agama asal mereka (seperti pemujaan leluhur), tetapi berasimilasi dengan bahasa dan kebudayaan Melayu. Busana Nyonya, yaitu "Baju Panjang" diadaptasi dari busana pribumi Melayu "Baju Kurung". Busana ini dikenakan dengan sarung batik dan 3 "kerosang" (bros). Sandal manik-manik yang disebut "Kasot Manek" (Kasut Manik) adalah buatan tangan yang memerlukan banyak keterampilan dan kesabaran: dirangkai, dimanik-manik dan dijahit ke kanvas dengan manik-manik kaca berbentuk tertentu yang kecil dari Bohemia (sekarang Republik Ceko).

Di zaman modern, manik-manik kaca dari Jepang lebih disukai untuk kasot manek. Desain kasot manek tradisional sering memiliki bentuk bunga Eropa, dengan warna yang dipengaruhi oleh porselin dan sarung batik Peranakan. Mereka dibuat ke dalam bentuk alas kaki atau sandal kamar, tetapi sejak 1930-an, bentuk modern menjadi populer dan tumit ditambahkan ke dalam desain alas kaki ini.

Di Indonesia, Peranakan mengembangkan kebaya-nya sendiri, terutama kebaya encim, berasal dari nama encim atau enci untuk merujuk kepada seorang wanita Tionghoa yang sudah menikah. Kebaya encim biasanya dipakai oleh wanita Tionghoa di kota-kota pesisir Jawa yang mempunyai permukiman Tionghoa yang cukup besar. seperti Semarang, Lasem, Tuban, Surabaya, Pekalongan dan Cirebon. Busana kebaya ini berbeda dari kebaya Jawa dengan bordiran yang lebih kecil dan halus-nya, kain ringan dan warna yang lebih cerah. Mereka juga mengembangkan pola batik mereka sendiri, yang menggabungkan simbol dari Tiongkok. Kebaya encim cocok dipakai dengan kain batik Jawa pesisiran berwarna cerah, yang menggunakan simbol dan motif dari Tiongkok, seperti naga, feniks, peony dan teratai. Para Baba biasanya akan mengenakan baju lokchuan (yang merupakan busana penuh orang-orang Tionghoa), tetapi generasi muda memakai hanya bagian atasannya yang merupakan jaket sutra lengan panjang dengan kerah Tionghoa, atau kemeja batik.

Agama

Peranakan biasanya berkeyakinan Tionghoa: Taoisme, Konfusianisme dan Buddhisme Tiongkok (Mahayana), merayakan Tahun Baru Imlek dan Festival Lampion, sembari mengadopsi adat istiadat tanah yang mereka tinggali, dan adat istiadat orang-orang penguasa kolonial. Telah ditemukan jejak-jejak kebudayaan Portugis, Belanda, Inggris, Melayu dan pengaruh Nusantara (Indonesia) dalam kebudayaan Baba Melayu. Sejumlah keluarga Baba Nyonya zaman dahulu adalah, dan masih merupakan penganut agama Katolik. Namun dalam masyarakat modern, banyak masyarakat Peranakan muda telah memeluk agama Kristen Protestan. Terutama di Indonesia, negara dengan jumlah Peranakan terbesar di dunia, di mana sebagian besar orang Tionghoa beragama Kristen. Namun terdapat pula kaum Peranakan yang memeluk agama Islam tersebar di Indonesia dan Malaysia.

Masakan

Dari pengaruh Melayu yang unik, Masakan Peranakan (atau juga disebut Masakan "Nyonya" di Singapura dan Malaysia) telah dikembangkan dengan menggunakan rempah-rempah khas Melayu. Contohnya adalah Ayam Kapitan, kari ayam kering, dan Inchi Kabin, versi Peranakan dari ayam goreng. Pindang bandeng adalah sup ikan umum yang disajikan di Indonesia selama tahun baru Imlek dan begitu pula kue bulan putih bulat dari Tangerang yang biasanya digunakan selama Festival Musim Gugur. Swikee Purwodadi adalah masakan Peranakan dari Purwodadi, yang merupakan masakan daging katak.

Nyonya Laksa adalah hidangan yang sangat populer di Singapura dan Malaysia, begitu pula Kueh Lapis, sejenis kue yang bertingkat, paling sering dimakan pada Tahun Baru Imlek untuk melambangkan tangga kemakmuran.

Sejumlah kecil restoran yang menyajikan makanan Nyonya dapat ditemukan di Singapura; Penang dan Malaka di Malaysia; dan Jakarta, Semarang, Surabaya di Indonesia.

Perkawinan

Adalah hal biasa bagi pedagang Tionghoa awal dahulu untuk mengambil perempuan Melayu dari Semenanjung Malaya atau Sumatra sebagai istri atau selir. Akibatnya, Peranakan memiliki campuran yang sinergis dari ciri-ciri budaya Melayu-Tionghoa.

Catatan tertulis dari abad ke-19 dan awal abad ke-20 menunjukkan bahwa pria Peranakan biasanya mengambil pengantin dari dalam komunitas Peranakan setempat. Keluarga Peranakan kadang-kadang mendatangkan pengantin wanita dari Tiongkok dan mengirim putri mereka ke Tiongkok untuk mencari suami.

Perkawinan dalam masyarakat sama dan berstatus serupa adalah norma bagi Peranakan dahulu. Orang kaya akan dipersiapkan untuk menikah dengan chin choay: Atau pernikahan matrilokal di mana suami pindah ke dalam keluarga istri.

Proposal pernikahan biasanya dilakukan dengan hadiah berupa Pinangan, sebuah keranjang dua-lapis yang dipernis, kepada orang tua pengantin wanita yang dimaksudkan dengan dibawa oleh seorang perantara yang berbicara atas nama lelaki yang melamar. Kebanyakan Peranakan bukan Muslim, dan telah mempertahankan tradisi pemujaan leluhur orang Tionghoa, meskipun banyak yang sekarang memeluk Kekristenan dan meninggalkan tradisi tersebut.

Upacara pernikahan Peranakan sebagian besar didasarkan pada tradisi Tionghoa, dan merupakan salah satu upacara pernikahan yang paling berwarna di Indonesia, Malaysia dan Singapura. Pada pesta pernikahan Pernikahan dahulu, Dondang Sayang, sebuah bentuk lagu berima tanpa persiapan dalam bahasa Melayu yang dinyanyikan dan ditarikan oleh para tamu di pesta pernikahan, adalah sorotan acara. Seseorang akan memulai tema romantis yang kemudian dilanjutkan oleh orang lain, masing-masing turun ke lantai dansa pada gilirannya, menari dalam perputaran lambat sembari bernyanyi. Untuk itu diperlukan kecerdasan cepat dan jawaban yang tepat, dan sering memunculkan tawa dan tepuk tangan ketika sebuah frasa yang sangat cerdas dinyanyikan. Aksen melodi dari Baba Nonya dan pergantian khusus frasa mereka adalah pesona utama penampilan ini .

Museum

Peninggalan sejarah dan budaya dari budaya Baba ditampilkan dalam museum budaya di Heeren Street, Jonker Street dan jalan-jalan lain di lingkungan yang sama di Malaka; "Pinang Peranakan Mansion" di Penang, Malaysia; dan di Museum Peranakan di Singapura. Mebel, makanan, dan bahkan tradisional pakaian dari Baba dan Nyonya juga dipamerkan di museum-museum ini. Pertunjukan mingguan yang gratis menampilkan pertunjukan Baba, dan pertunjukan budaya tradisional dan pop Tionghoa dapat ditemukan di Jonker Street di Malaka. Pertunjukan-pertunjukan ini adalah bagian dari pasar malam Malaka, dan biasanya penuh sesak dengan pembeli, baik lokal maupun asing.

Di Indonesia, populasi paling besar Peranakan dapat ditemukan di Tangerang, Jawa Barat.

Pertalian politik

Kaum Peranakan kala itu secara finansial lebih makmur daripada etnis Tionghoa totok kelahiran Tiongkok. Kekayaan keluarga dan koneksi memungkinkan mereka untuk membentuk golongan elit Tionghoa-Selat, yang ketat kesetiaannya kepada Kerajaan Inggris atau Belanda. Karena kesetiaan yang ketat tersebut, kala itu kebanyakan dari mereka tidak mendukung gerakan kemerdekaan Indonesia atau Malaysia sebelum paruh pertama abad ke-20.

Pada pertengahan abad kedua puluh, kebanyakan Peranakan adalah orang berpendidikan Inggris atau Belanda, sebagai akibat dari penjajahan bangsa Belanda di Hindia Belanda (Indonesia sekarang) dan Inggris di Malaya. Peranakan kala itu mudah memeluk budaya dan pendidikan Belanda atau Inggris sebagai sarana untuk memajukan perekonomian mereka, sehingga posisi-posisi administrasi dan pelayanan sipil sering diisi oleh Tionghoa Peranakan terkemuka. Banyak masyarakat Peranakan yang kemudian memilih untuk berpindah agama ke Kekristenan karena prestise yang dirasakan dan pilihan untuk kedekatan dengan Belanda dan Inggris.

Di Malaya Britania, komunitas Peranakan kemudian menjadi sangat berpengaruh di Malaka dan Singapura dan juga dikenal sebagai Tionghoa Raja karena kesetiaan mereka kepada Kerajaan Inggris. Karena interaksi mereka dengan budaya dan bahasa yang berbeda, sebagian besar Peranakan adalah (dan masih) menguasai tiga bahasa, mampu berkomunikasi dalam bahasa Tionghoa lisan, Melayu, dan Inggris (atau Belanda di Hindia Belanda). Profesi mereka umumnya adalah sebagai pedagang, penjual, dan perantara umum antara Tionghoa, Malaya dan bangsa Barat; di mana mereka sangat dihargai secara khusus oleh Belanda dan Inggris karena hal ini.

Banyak hal mulai berubah pada paruh pertama abad ke-20, dengan sebagian Peranakan mulai mendukung perjuangan kemerdekaan Indonesia dan Malaysia. Di Hindia Belanda, tiga komunitas Peranakan mulai bergabung dan menjadi aktif dalam kancah politik perjuangan kemerdekaan. Kaum Peranakan juga adalah salah satu pelopor dari surat kabar Indonesia. Dalam perusahaan penerbitan yang masih muda, mereka menerbitkan ide-ide politik mereka sendiri bersama dengan kontribusi dari para penulis Indonesia lainnya. Pada bulan November 1928, Sin Po mingguan berbahasa Tionghoa (Hanzi tradisional: 新報; pinyin: xīn bào) adalah makalah pertama yang secara terbuka mempublikasikan naskah lagu kebangsaan Indonesia Raya. Mereka yang terlibat dalam kegiatan seperti ini dihadapkan pada risiko dipenjara atau bahkan kehilangan nyawa mereka, karena pemerintah kolonial Belanda melarang publikasi dan kegiatan nasionalis.

Kaum Peranakan dan Tionghoa juga aktif dalam mendukung gerakan kemerdekaan selama Masa Pendudukan Jepang tahun 1940-an, ketika "Asosiasi Tionghoa Perantauan", atau asosiasi penduduk keturunan Tionghoa (Hanzi tradisional: 華僑中會; pinyin: Huáqiáo Zhōnghuì) dilarang oleh penguasa militer Jepang. Beberapa aktivis pro-kemerdekaan Indonesia yang terkenal adalah Siauw Giok Tjhan, Liem Koen Hian, dan Yap Tjwan Bing, anggota Panitia Persiapan Kemerdekaan Indonesia (PPKI).

Status saat ini
Budaya Peranakan telah mulai menghilang di Malaysia dan Singapura. Tanpa dukungan kolonial Inggris terhadap netralitas ras mereka, kebijakan pemerintah di kedua negara setelah kemerdekaan dari Inggris telah mengakibatkan asimilasi budaya Peranakan kembali ke aliran umum budaya Tionghoa. Singapura kemudian mengklasifikasikan Peranakan sebagai etnis Tionghoa, sehingga mereka menerima instruksi formal dalam bahasa Mandarin alih-alih Melayu sebagai bahasa kedua (sesuai dengan "Kebijakan Bahasa Ibu"). Di Malaysia, standardisasi semua Melayu ke dalam Bahasa Melayu - yang diperuntukkan untuk semua kelompok etnis - telah menyebabkan hilangnya karakteristik unik dari para Baba Melayu.

Di Indonesia, budaya Peranakan kehilangan popularitas dibandingkan budaya Barat modern, tetapi dalam beberapa tingkat kaum Peranakan mencoba untuk mempertahankan bahasa, masakan, dan adat istiadat mereka. Peranakan muda masih berbicara bahasa Peranakan, meskipun banyak perempuan muda Peranakan tidak memakai kebaya. Pernikahan biasanya mengikuti budaya barat karena kebiasaan tradisional Peranakan kehilangan popularitas. Tercatat hanya tiga komunitas peranakan yang masih menjunjung tinggi adat pernikahan tradisional Peranakan, yaitu: Tangerang (oleh orang Tionghoa Benteng), Peranakan Makassar dan Peranakan Padang. Dari tiga komunitas tersebut, orang Tionghoa Benteng adalah yang paling patuh terhadap budaya Peranakan, tetapi jumlah mereka semakin berkurang.

Orang Tionghoa Benteng biasanya hidup sebagai golongan ekonomi bawah, banyak dari mereka mencari peluang di bidang lain. Beberapa organisasi mencoba untuk meringankan beban hidup mereka. Hingga Mei 2012, sekitar 108 keluarga Tionghoa Benteng terancam tergusur dari rumah tradisional mereka. Alasan dari pemerintah Tangerang adalah bahwa daerah tersebut sebenarnya dimaksudkan sebagai lahan hijau untuk kota. Hal ini menimbulkan masalah karena kebanyakan dari mereka adalah orang-orang berpenghasilan rendah dan tidak tahu di mana untuk berpindah, sedangkan pemerintah juga tidak memberikan uang kompensasi yang cukup untuk membeli rumah baru. Beberapa upaya penggusuran di 2010 dan 2011 yang berakhir dengan kekerasan, telah menyebabkan trauma bagi mereka.

Migrasi dari banyak keluarga Peranakan, khususnya yang berkecukupan, telah menyebabkan terciptanya diaspora Peranakan kecil di negara-negara tetangga, dari Vietnam ke Australia. Namun, komunitas ini sangat kecil, dan dengan meningkatnya penggunaan berbagai bahasa di negara masing-masing, penggunaan bahasa Peranakan Melayu atau Baba Melayu telah semakin tidak terlihat.

Asosiasi saat ini
Asosiasi Tionghoa Peranakan antara lain Peranakan Association of Singapore, Aspertina (Asosiasi Peranakan Tionghoa Indonesia) dan Asosiasi Gunung Sayang, sebuah kelompok seni pertunjukan. Asosiasi Peranakan saat ini memiliki sekitar 1.700 anggota, dan Gunung Sayang memiliki sekitar 200 anggota. Meskipun Asosiasi Peranakan terdiri dari campuran orang muda dan tua, Asosiasi Gunung Sayang memiliki anggota yang kebanyakan oran tua atau pensiunan. Di Malaka, terdapat Asosiasi India Peranakan yang dikenal sebagai Chetti Melaka. Asosiasi ini adalah sebuah komunitas erat dari penganut Hindu Shaivisme. Chetti Peranakan menampilkan banyak kemiripan dengan Tionghoa Peranakan dalam hal berpakaian, lagu dan tarian, misalnya pantun rakyat. Berbeda dengan asosiasi di negara lain, Aspertina tidak hanya beranggotakan orang tua saja tetapi justru didominasi oleh para generasi muda yang tertarik dengan seni, kebudayaan dan sejarah Peranakan Tionghoa, khususnya yang ada di Indonesia.

Dalam budaya populer
Seiring bergulirnya Era Reformasi di Indonesia dan dihilangkannya pelarangan terhadap kebudayaan Tionghoa, pada tahun 1999, penulis Indonesia Remy Sylado merilis sebuah novel berjudul Ca-Bau-Kan: Hanya Sebuah Dosa yang mengangkat kebudayaan dan sejarah orang Peranakan di Indonesia. Novel ini diadaptasi menjadi sebuah film berjudul Ca-bau-kan oleh Nia Dinata pada tahun 2002. Sebuah novel yang mengangkat sejarah dan kebudayaan orang Tionghoa Benteng berjudul Bonsai: Hikayat Satu Keluarga Tionghoa Benteng yang ditulis Pralampita Lembahmata diterbitkan oleh Gramedia pada 2011.

Tokoh-tokoh peranakan

Indonesia

 Agnes Monica - Penyanyi Indonesia
 Basuki Tjahaja Purnama - Politisi Indonesia
 Chris John - Atlet tinju profesional Indonesia
 Chrisye - Penyanyi Indonesia
 Desta - Pembawa acara Indonesia
 Fanny Fadillah - Pelawak Indonesia
 Ganes TH. - Komikus Indonesia
 Hanung Bramantyo - Sutradara Indonesia
 Kho Ping Hoo - Penulis Indonesia
 Kwee Tek Hoay - jurnalis, sastrawan, novelis Hindia Belanda
 Kwik Kian Gie - Ekonom Indonesia
 Liem Swie King - Atlet bulu tangkis Indonesia
 Marga T - Novelis Indonesia
 Mari Pangestu - Ekonom Indonesia
 Rudy Hartono - Atlet bulu tangkis Indonesia
 Soe Hok Gie - Aktivis mahasiswa Indonesia
 Susi Susanti - Atlet bulu tangkis Indonesia
 Titi DJ - Penyanyi Indonesia

Malaysia

 Tun Dato Sri Tan Cheng Lock - Pendiri dan presiden pertama Malaysian Chinese Association (MCA)
 Tun Tan Siew Sin - Presiden ketiga Malaysian Chinese Association (MCA)
 Nyonya Chuah Guat Eng - Novelis

Singapura

 Goh Keng Swee - Deputi Perdana Menteri pertama Singapura
 Lee Kuan Yew - Perdana Menteri pertama Singapura
 Lee Hsien Loong - Perdana Menteri ketiga Singapura, putra Lee Kuan Yew.
 Wee Kim Wee - Presiden keempat Singapura
 Dick Lee - Penyanyi, komposer dan dramawan
 Pierre Png - Artis
 Tony Tan Keng Yam - Presiden ketujuh Singapura
 Shengen Lim - Artis kontemporer

Galeri

Lihat pula
 Tionghoa Indonesia
 Tionghoa Malaysia
 Tionghoa Singapura
 Tionghoa perantauan

Referensi

Rujukan

 costumes

Pranala luar

 "Benteng Chinese: Barely Indonesian" in "Invisible People: Poverty and Empowerment in Indonesia
 Forbes, Andrew, dan Henley, David, Komunitas Peranakan bersejarah Phuket
 Pratinjauan 360 X 360 derajat Interaktif Museum Peranakan
 Asosiasi Peranakan Tionghoa Indonesia
 Asosiasi Peranakan Singapura
 Kebijakan Bahasa Ibu Singapura
 Petisi untuk Kota Peranakan di Singapura
 Pinang Peranakan Mansion
 Apa/Siapa itu Peranakan? - Ilmuwan sejarah Didi Kwartanada; Jakartanicus  2018.
 Liputan tentang salah satu peranakan di Pulau Pinang  dari photo-outing.com
 Artikel tentang komunitas Peranakan di Jawa

Tionghoa
Suku bangsa di Malaysia
Suku bangsa di Singapura
Tionghoa perantauan

Orang Indo

Budaya Tionghoa Indonesia

Orang Peranakan


The canton of Gennevilliers is an administrative division of the Hauts-de-Seine department, in northern France. It was created at the French canton reorganisation which came into effect in March 2015. Its seat is in Gennevilliers.

It consists of the following communes:
Gennevilliers
Villeneuve-la-Garenne

References

Cantons of Hauts-de-Seine

Canton of Gennevilliers


ハロルド 作石(ハロルド さくいし、1969年3月16日 - )は、日本の漫画家。愛知県出身。血液型AB型。

本名:作石 貴浩(さくいし たかひろ)。愛知県立守山高等学校出身。『ゴリラーマン』の舞台となる白武高校は、この守山高校がモデルである。

人物

作品の随所にプロ野球、プロレス、三国志、また『BECK』中期からは欧州サッカーに関する小ネタが用意されている。群衆シーンに他の漫画のキャラやプロレスラーを登場させていることも多い。

ペンネームの由来は、力道山をスカウトしたレスラー「ハロルド坂田」からきている。ゴリラーマン連載時に、このペンネームを使用したところ、当時編集長から「ハロルドは言いにくい、作石も言いにくい。」と言われる。またケンドーコバヤシとの対談では、芸名の由来が同じくレスラーであることから感銘を受けている。

初長編『ゴリラーマン』はオフビートなユーモアと、シリアスな展開の混在を特徴とした作品であったが、第2作『サバンナのハイエナ』でアメリカン・カートゥーン系の絵柄に変えて、作風を大幅に変更した。その実験精神はいしかわじゅんにも高評価されたが、『サバンナのハイエナ』は連載途中で中断した。

続く『バカイチ』『ストッパー毒島』では、元の作風に戻る。『BECK』は少年誌連載ということもあり、ユーモアは抑えられてストレートな青春ドラマになっている。

『7人のシェイクスピア』は『ビッグコミックスピリッツ』(小学館)2010年3・4合併号(2009年12月発売)より連載開始したが、2011年50号で「第一部:完」となった。のち、続編『7人のシェイクスピア NON SANZ DROICT』が『週刊ヤングマガジン』(講談社)2017年2・3合併号(2016年12月発売)より連載されている。

影響を受けた漫画は藤子不二雄Aの自伝的漫画『まんが道』。

お笑いコンビ「新作のハーモニカ」のメンバーの藤田隼人は、従甥に当たる。

作品リスト
 ゴリラーマン (講談社『週刊ヤングマガジン』連載、単行本全19巻、文庫版全12巻)
 ストーリー別総集編版(単行本全10巻)
 復刻版『ゴリラーマン 新世紀リマスター』(単行本全19巻)
 サバンナのハイエナ (講談社『週刊ヤングマガジン』連載、単行本未収録)
 バカイチ (講談社『週刊ヤングマガジン』連載、単行本全4巻)
 ストッパー毒島 (講談社『週刊ヤングマガジン』連載、単行本全12巻)
 BECK (講談社『月刊少年マガジン』連載、単行本全34巻、文庫版全17巻)
 7人のシェイクスピア (小学館『ビッグコミックスピリッツ』連載、単行本全6巻)
 7人のシェイクスピア NON SANZ DROICT(講談社『週刊ヤングマガジン』連載、単行本既刊13巻)
 RiN (講談社『月刊少年マガジン』連載、単行本全14巻)
 ゴリラーマン40 (講談社『週刊ヤングマガジン』2022年19号 - 2022年38号、単行本全3巻)

特集記事
『週刊ヤングマガジン』2019年8月12日号に、特集記事「ハロルド作石のまんが道!」が掲載された。自身が、漫画家を志したきっかけから連載に至るまでを語っている。

受賞歴
 1987年、第17回ちばてつや賞優秀新人賞受賞。(『そうはいかん』作石智祥名義)
 1990年、第14回(平成2年度)講談社漫画賞一般部門受賞。(『ゴリラーマン』)
 2002年、第26回(平成14年度)講談社漫画賞少年部門受賞。(『BECK』)

師匠
 大島岳詩

アシスタント
 SP☆なかてま
 間中信行
 渡辺潤
 マーチン角屋
 柴田ヨクサル
 ジョン・K・ペー太 - 『ジョン・K・ペー太の世界』(2005年、桃園書房刊、)の「疑問・質問に答えるコーナー」にて明かしている。ハロルド作石自身も同本へメッセージイラストを寄稿している。
 佐久間力

著名ファン
 奥田民生
 伊集院光
 蝶野正洋
 松本太郎
 ケンドーコバヤシ
 高橋茂雄 - 『サバンナのハイエナ』にちなんでコンビ名をサバンナに決定した。
 有吉弘行
 ゆめまる(東海オンエア)

脚注

注釈

出典

日本の漫画家
愛知県出身の人物
1969年生
存命人物

ハロルド作石


Insekticidi so snovi naravnega ali umetnega izvora, ki so toksične za žuželke in jih uporabljamo za zatiranje tistih žuželk, ki so s stališča človeka škodljivci. Zaradi svoje kemijske zgradbe negativno vplivajo na metabolizem žuželk in bistveno povečajo njihovo smrtnost. Sodijo med pesticide, a je natančna klasifikacija pogosto težavna, saj lahko te snovi vplivajo tudi na druge skupine organizmov.

Pričetek uporabe insekticidov je eden od dejavnikov, ki so prispevali k močnemu porastu učinkovitosti kmetijstva v 20. stoletju, vendar pa so se kasneje pokazali tudi negativni stranski učinki (pogosto prekomerne) uporabe, saj so te snovi pogosto strupene tudi za netarčne organizme in imajo škodljiv vpliv na ekosistem kot celoto. V manjših dozah vstopajo v prehransko verigo in na ta način (ali neposredno s pridelano hrano) pridejo tudi v človekov organizem, kjer dokazano povzročajo nekatere resne bolezni, npr. raka.

Težavo predstavlja tudi dejstvo, da je prisotnost insekticida močan dejavnik selekcije. Žuželke so zaradi kratkega generacijskega časa sposobne razmeroma hitro razviti odpornost proti njegovim učinkom. Tako insekticid sčasoma izgubi učinkovitost in treba ga je nadomestiti z novim.

Razdelitev
Insekticide razvrščamo na več načinov, največkrat pa po kemijski zgradbi. Najbolj v grobem jih delimo na naravne in sintetične; med naravne sodijo izvlečki rastlin, kot so tobak (z aktivno substanco nikotinom), ki so jih v te namene uporabljali že pred odkritjem fiziološkega učinka ustreznih učinkovin. Danes je njihova uporaba večinoma opuščena, saj delujejo tudi na druge organizme (imajo zelo širok spekter delovanja) in zaradi svoje obstojnosti kontaminirajo pridelek, s čimer pridejo tudi v človeški organizem.

Sintetične nadalje delimo v organske in anorganske. Anorganski herbicidi so največkrat na osnovi kovin in močno reaktivnih elementov, npr. bakra, arzena in fluora. Zaradi škodljivih vplivov na človeka se večinoma ne uporabljajo več, z izjemo žveplovih.

Organske pesticide delimo na:

 organoklorove spojine - prvi odkriti organski pesticidi, med njimi je najbolj znan DDT, ki je zaradi toksičnosti prepovedan.
Zgledi: DDT, dieldrin, endrin, toksafen.

Organokloridi sodijo med izredno učinkovite pesticide. V zemlji se lahko ohranijo zelo dolgo, leta ali celo desetletja. Po Stockholmski konvenciji o obstojnih onesnaževalcih (POPs – Persistant Organic Pollutants), ki je prva pravno zavezujoča mednarodna pogodba za nadzor nad 12 obstojnimi kemikalijami (ducat umazanih – Dirty dozen) spada kar 8 pesticidov. Ti so: DDT, klordan, aldrin, dieldrin, endrin, toksafen, mirex, heptaklor.

Poleg izredne obstojnosti so organoklorni pesticidi tudi izredno strupeni in kumulativni. Topni so v nepolarnih topilih. Z mastmi, olji in voski ter sadjem, zelenjavo in žiti preidejo preko živil v toplokrvne organizme kjer se nabirajo v vseh maščobnih tkivih. S pesticidi okužen prah se lahko prenaša po zraku in se odloži na površine, ki so zelo oddaljene od kraja uporabe le-teh.
 organofosfati - nevrotoksini s širokim spektrom delovanja, uporabni tudi kot bojni strupi (npr. serin).
Zgledi: diazinon, dimetoat, fention, fosmet, malation
 piretroidi - sintetični analogi naravnih insekticidov, ki jih vsebujejo rastline iz rodu Pyrethrum.
Zgledi: deltametrin, permetrin, tetrametrin
 neonikotinoidi - sintetični analogi nikotinov, širok spekter delovanja, a manj toksični za sesalce kot naravni.
Zgledi: acetamiprid, imidakloprid, klotianidin
 biološki pesticidi - največkrat produkti mikroorganizmov, toksični za točno določene vrste. Med njimi je najbolj znan Bt toksin, ki ga proizvaja bakterija Bacillus thuringiensis in ga v zadnjem času z metodami genskega inženirstva vgrajujejo v transgene rastline.

Druga pogosto uporabljana razvrstitev insekticidov v kmetijstvu je po načinu aplikacije na sistemske in kontaktne. V prvem primeru rastlina insekticid vključi vase in žuželke ga zaužijejo med prehranjevanjem z rastlinskimi tkivi. Pogosta metoda vnosa takih herbicidov je tretiranje semen. Kontaktni herbicid pa se razprši po površini rastline v obliki drobnih kapljic (aerosola) in pridejo v žival skozi telesno površino. Učinkovitost je tu zelo odvisna od kvalitete nanosa.

Viri in opombe

Glej tudi
 akaricid

Zunanje povezave

 Priročnik o toksikoloških lastnostih pesticidov v Republiki Sloveniji . Ministrstvo za zdravstvo

 Classification of insecticides
 Vittum P.J. How insecticides work

Insekticid


.be — Belçikanın internet kodu.

Xarici keçidlər

 .be üçün Iana domen məlumatı

Yuxarı dərəcəli milli domenlər
Belçika

.be


Münəvvər Səməd qızı Kələntərli () — Azərbaycan aktrisası, Azərbaycan SSR əməkdar artisti (1940).

Həyatı
Münəvvər Kələntərli 1912-ci ildə Lənkəranda anadan olub. Təhsilini Lənkəranda alan aktrisa 17 yaşında ikən Bakıya gəlib. Gözəl səsə sahib olan Münəvvər Kələntərli qardaşı Haşım ilə birgə konsertlərdə xalq mahnılarını, "Aman nənə", "Kişmiri şal" və "Lolo" kimi el nəğmələrini ifa edirdi. Eyni zamanda tarzən Qurban Pirimovun, kamançaçı Qılman Salahovun və qarmonçalan Teymur Dəmirovun müşayiəti ilə muğam da oxumuşdur. Bundan xəbər tutan bəstəkar Müslüm Maqomayev 1933-cü ildə onu Opera Teatrına dəvət edir və beləliklə də Münəvvər Kələntərli 1933-cü ildən etibarən səhnə fəaliyyətinə başlayır.

Səhnə fəaliyyəti
Opera Teatrında səhnə fəaliyyətinə başlayan Münəvvər Kələntərli Ü.Hacıbəylinin "Leyli və Məcnun" operasında Leyli və Leylinin anası, "Əsli və Kərəm"də Əsli, "O olmasın,
bu olsun"da Sənəm obrazlarını yaratmışdır. Öz arzusu ilə fəaliyyətini Musiqili Komediya Teatrında davam etdirən aktrisa burada F.Əmirovun "Gözün aydın", S.Ələsgərovun "Ulduz", T.Quliyevin "Qızıl axtaranlar", S.Rüstəmovun "Durna", A.Rzayevin "Aya səyahət" və başqa tamaşalarda uğurla çıxış etmişdir.

Kino fəaliyyəti
Münəvvər Kələntərli kino sənətinə Böyük Vətən müharibəsi illərində çəkilməyə başlayan, 1945-ci ildə ekranlara çıxan və dünyanın 136 ölkəsində nümayiş etdirilən "Arşın mal alan" filmində canlandırdığı Cahan xala roluyla başlayıb. Bu filmin çəkilməsi o zaman bütün Azərbaycan xalqı üçün böyük əhəmiyyət kəsb edirdi. "Arşın mal alan"ın çəkilişlərinə ermənilərin Üzeyir bəyin bu məşhur əsərini mənimsəməyə cəhd etdikləri bir vaxtda Stalinin icazəsiylə başlanır.

Kinoya Cahan xala obrazı gələn Münəvvər Kələntərli ilk debütündə uğur qazanır. Filmə 1946-cı ildə Moskvada ictimai baxış keçirilir və "Arşın mal alan" SSRİ Dövlət Mükafatına layiq görülür. Bu filmdən sonra aktrisa "Azərbaycanfilm" kinostudiyasının istehsal etdiyi 10-dan çox bədii filmə, bir sıra qısametrajlı və sənədli filmlərə çəkilib. Onun kinostudiyada oynadığı rollar həmişə bir dubla çəkilmişdir. Ona görə də Adil İsgəndərov deyərmiş ki, Mina, bu camaat (çəkildiyi filmlərin rejissorlarını, rejissor assistentlərini, operatorları nəzərdə tuturdu) ən çox səninlə istirahət edir. Münəvvər Kələntərli 1953-cü ildə "Vətən" kinoteatrına direktor müavini təyin olunur. Bundan sonra teatrdan çıxır, ancaq filmlərə çəkilir.

Münəvvər Kələntərli daha sonra "Bəxtiyar" musiqili filmində Gülzar xala, "Əmək və qızılgül"də Daqmaranın anası Sonu, "Qızmar günəş altında"da Gülbahar nənə, "Görüş"də Münəvvər, "O olmasın, bu olsun"da Yengə, "Kazbek qutusu"nda Məlikovun hikkəli arvadı, "Kölgələr sürünür"də Məsmə, "Yeni il gecəsi"ndə ev sahibəsi rollarında oynayıb. Əməkdar artist 1953-cü ildə "Vətən" kinoteatrına direktor müavini təyin olunmuşdur. Bundan sonra teatrdan çıxmış, ancaq filmlərə çəkilmişdir.

Vəfatı
Münəvvər Kələntərli 5 fevral 1963-cü ildə 51 yaşında dünyasını dəyişib.

Təltifləri
 "Azərbaycan SSR əməkdar artisti" fəxri adı — 27 aprel 1940
 "Stalin" mükafatı — 1946

Filmoqrafiya
 Ağasadıq Gəraybəyli (film, 1974)
 Arşın mal alan (film, 1945)
 Bakının işıqları (film, 1950)
 Bəxtiyar (film, 1955)
 Əmək və qızılgül (film, 1962)
 Görüş (film, 1955)
 "Kazbek" qutusu (film, 1958)
 Kölgələr sürünür (film, 1958)
 Qızmar günəş altında (film, 1957)
 O olmasın, bu olsun (film, 1956)
 Onun böyük ürəyi (film, 1958)
 Yeni il gecəsində (film, 1958)

İstinadlar

Azərbaycan aktrisaları
Lənkəranda doğulanlar
Bakıda vəfat edənlər
Bakı quberniyası şəxsləri
Kələntərlilər

Münəvvər Kələntərli


Benita Ferrero-Waldner (Salisburgi nata die 5 Septembris 1948) est politica Austriae et internationalis.

In urbe nativa educata et apud universitatem erudita est. Ab anno 1984 legata patriae operam dedit. His annis iuxta Petrum Boutros-Ghali (secretarium generalem Nationum Unitarum ab 1992 ad 1996) nomenclatrix meruit. Die 4 Februarii 2000 ministra a rebus externis facta est, cancellario Austriaco Volfgango Schüssel. Die 20 Octobris 2004 commissa Europaea a rebus externis facta est, deinde a die 1 Decembris 2009 usque ad 9 Februarii 2010 commissa Europaea a commercio, praeside commissionis Iosepho Manuele Barroso.

Nexus externi
 Benita Ferrero-Waldner commissa Europaea 2004/2009

Homines vivi
Politici Austriae
Nati 1948
Politici internationales
Alumni Universitatis Salisburgensis
Commissarii Unionis Europaeae

Benita Ferrero-Waldner


は、日本の小説家・推理作家。

愛媛県松山市生まれ。朝日新聞社の秋田支局を振り出しに外報部、インドシナ特派員などを経て上海支局長を務めるかたわら、執筆活動を並行した。江戸川乱歩賞、日本推理作家協会賞受賞。

経歴
1954年 愛媛県立松山北高等学校卒業。
1960年 東京外国語大学中国語学科卒業。
1962年 朝日新聞社入社。
1976年 『五十万年の死角』で第22回江戸川乱歩賞を受賞。
1983年 日本冒険作家クラブの創設の発起人の一人となる。(同クラブの代表幹事をつとめたことがある )
1989年 朝日新聞社を退社
1984年 『傷ついた野獣』で第38回日本推理作家協会賞受賞。
1992年 自己作品を原作とする映画「落陽」監督。この興行的な失敗は、制作会社のにっかつの倒産を加速させた(「落陽 (映画)#製作まで」参照)。
2004年 心筋梗塞のため死去、67歳。

人物
川村二郎曰く朝日新聞が社を上げて全面支持していた文化大革命を表だって批判した数少ない先輩社員だったため、閑職にされて早期退職することになった。ラグビーをやっており、母校(東京外大か)ラグビー部の監督を務めたことがある。

作品
『中国の旅』(日東書院 1974年)
『五十万年の死角』(講談社 1976年 のち文庫)
『陽はメコンに沈む』(講談社 1977年3月 のち文庫)
『殺意の複合 陳展望探偵譚』(講談社 1977年12月 のち文庫)
『33時間』(朝日新聞社 1978年4月) 「三十三時間」(改題、講談社文庫、集英社文庫)
『Kファイル38』(カッパ・ノベルス 1978年7月 のち講談社文庫、徳間文庫)
『九頭の龍』(講談社 1979年4月 のち講談社文庫、徳間文庫)
『復讐の鎮魂歌』(徳間書店 1980年3月 のち文庫)
『六人目の裏切者』(トクマ・ノベルズ 1980年10月 のち徳間文庫)
『蒋介石の黄金』(カッパ・ノベルス 1980年11月 のち角川文庫、徳間文庫)
『ゾルゲの遺言』(講談社 1981年9月 のち講談社文庫、角川文庫)
『野獣の罠 新聞記者稼業』(角川書店 1981年11月 のち文庫)
『密室球場』(集英社 1982年6月 のち徳間文庫、集英社文庫)
『ハリマオ』(カドカワノベルズ 1982年7月 のち角川文庫)
『傷ついた野獣』(角川書店 1983年1月 のち角川文庫、双葉文庫)
『必殺者 軍神・広瀬中佐の秘密』(カッパ・ノベルス 1983年1月 のち集英社文庫)
『香港から来た男 名探偵「陳展望」の推理』(講談社ノベルス 1983年5月 のち講談社文庫)
『通り魔』(カドカワノベルズ 1984年4月)
『大航海』(集英社 1984年4月 のち文庫)
『坂本龍馬の写真 写真師彦馬推理帖』(新潮社 1984年7月 のち文庫)
『謀略回廊』(カドカワノベルズ 1984年9月 のち角川文庫)
『上海スクランブル』(中央公論社(C★NOVELS) 1984年10月 のち徳間文庫)
『さらば、黄河 日本と中国を結ぶ連続殺人』(講談社ノベルス 1985年1月 のち講談社文庫)
『マッカーサーの陰謀』(トクマノベルズ 1985年5月 のち徳間文庫)
『西郷隆盛の遺書』(新潮社 1985年10月 のち文庫)
『さまよえる湖の伝説』(祥伝社(ノン・ノベル) 1985年12月)
『驃騎将軍の死』(集英社 1986年5月 のち文庫)
『西域伝 大唐三蔵物語』(集英社 1987年12月 のち文庫)
『上海便り』(朝日新聞社 1988年10月) 「上海悠々」(改題:徳間文庫)
『孫策の死』(集英社 1989年7月 のち文庫)
『落陽曠野に燃ゆ』(カドカワノベルズ 1989年9月 のち文庫)※映画『落陽』の原作。伴野本人が監督を務めた(上記「経歴」の項も参照)。
『北京の星』(カッパ・ノベルス 1989年11月 のち文庫)
『刑事物語』(トクマノベルズ 1990年4月 のち徳間文庫)
『大遠征』(集英社 1990年9月 のち文庫)
『暴露(スクープ)』 (祥伝社(ノン・ノベル) 1991年1月)
『傾国伝 島原の乱が明滅亡を呼んだ』(祥伝社 1991年6月)
『南海の風雲児・鄭成功』(講談社 1991年8月 のち文庫)
『上海遥かなり』(実業之日本社 1992年1月 のち集英社文庫)
『上海発奪回指令』(早川書房 1992年3月 のち文庫)
『白い殺人者』(フタバノベルズ 1992年5月 のち双葉文庫)
『刺客列伝』(実業之日本社 1992年7月 のち集英社文庫)
『朱龍賦』(徳間書店 1992年9月 のち文庫)
『白公館の少女』(新潮社 1992年12月 のち集英社文庫)
『なんぞそれ神速なる 中国歴史人物小説集』(講談社 1993年5月 のち徳間文庫)
『士は己を知る者のために死す』(集英社 1993年5月 のち文庫)
『成田空港の女』(スコラ 1993年6月 のち集英社文庫)
『三国志孔明死せず』(光栄 1993年7月 のち集英社文庫)
『元寇』(講談社 1993年11月 のち文庫)
『明鏡古事 中国人物列伝』(経営書院 1993年11月)
『習性の法則 短編推理小説集』(朝日カルチャーセンター 1994年3月)
『長安殺人賦』(日本文芸社(日文ノベルズ) 1994年3月 のち集英社文庫)
『第三の原爆』(スコラ 1994年3月 のち講談社文庫)
『中国歴史散歩』(集英社 1994年8月 のち文庫)
『始皇帝』(徳間書店 1995年 のち文庫)
『国士無双』(実業之日本社 1995年1月 のち祥伝社文庫)(韓信を描く)
『毛沢東暗殺』(祥伝社 1995年7月 のち文庫)
『シャンハイ伝説』(集英社 1995年9月) 「上海伝説」(改題:集英社文庫)
『霧の密約』(朝日新聞社 1995年10月 のち文庫)
『反骨列伝』(PHP研究所 1996年1月 のち文庫)
『流転の故宮秘宝 消えた羲之真蹟の謎』(尚文社ジャパン 1996年4月)
『三国志英傑列伝 中国歴史小説』(実業之日本社 1997年2月)
『太陽王・武帝』(講談社 1997年6月 のち徳間文庫)
『長安物語 光と影の皇帝玄宗』(徳間書店 1997年7月) 「玄宗皇帝」(改題:徳間文庫)
『砂の密約 孫文外伝―革命いまだ成らず』(実業之日本社 1997年9月 のち集英社文庫)
『中国・反骨列伝』(集英社 1997年11月 のち文庫)
『三国志天下三分の計のうらおもて 正史「三国志」を読み直す』(実業之日本社 1998年1月)
『中国覇権の歴史読本 三国志、元寇、始皇帝… 史実に裏の必然あり』(青春出版社(プレイブックス) 1998年2月)
『伴野朗集』(もだんミステリーワールド 第8巻)(リブリオ出版 1998年4月)
『乱世の名君 中国の歴史読本 始皇帝、孫権、曹操、劉備… 天下制覇に謎の伏線あり』(青春出版社(プレイブックス) 1998年5月)
『ラムタラは死の香り』(こーりん社 1998年6月 のち徳間文庫)
『謀臣列伝』(実業之日本社 1998年10月)
『消えた中国の秘宝 三つ目の故宮博物院』(講談社 1998年10月)
『呉子起つ 流転の天才将軍』(祥伝社 1999年6月)
『永楽帝』(徳間書店 1999年7月)
『鄧小平の遺書』(小学館 1999年9月)
『陰の刺客』(祥伝社 2000年6月)
『呉・三国志 長江燃ゆ』(集英社 2001年 のち文庫)
『ダヴィデの密使』(毎日新聞社(アジア・ノワール) 2001年3月)
『幽霊 私本・聊斎志異 中国怪異小説』(祥伝社 2001年7月)
『伍子胥』(徳間書店 2002年2月 のち文庫)
『乾隆帝暗殺』(祥伝社 2002年9月)
『中国・鬼謀列伝』(実業之日本社 2002年10月)
『邯鄲盛衰 刎頸の交わり』(徳間書店 2002年12月)
『英傑たちの三国志』(日本放送出版協会 2003年3月 のちNHKライブラリー)

共著
『乱世の英雄』(中国の群雄)(伊藤桂一共著 講談社 1997年10月)
『『三国志』のおもしろくて新しい読み方』(正木義也共著 総合法令出版 2000年9月)

脚注

日本の小説家
日本の推理作家
江戸川乱歩賞受賞者
日本推理作家協会賞受賞者
朝日新聞社の人物
東京外国語大学出身の人物
愛媛県立松山北高等学校出身の人物
愛媛県出身の人物
1936年生
2004年没

伴野朗


Squadron Leader Johannes Jacobus "Chris" le Roux,  (12 April 1920 – 19 September 1944) was a South African flying ace of the Second World War, who flew for the Royal Air Force (RAF). He is credited with 23.5 kills

Le Roux joined the RAF in 1939. He is one of three pilots who claimed responsibility for attacking and seriously injuring General Erwin Rommel in his staff car on a road outside Sainte-Foy-de-Montgommery in Normandy. Rommel's vehicle was strafed and the driver lost control. The car then struck a tree and spun off the road, ejecting Rommel who fractured his skull. 602 Squadron comrade Jacques Remlinger and Canadian pilot Charley Fox also claimed responsibility for the attack.

Le Roux was reported missing after his aircraft failed to arrive back in England on 19 September 1944.

References

1920 births
1944 deaths
Royal Air Force pilots of World War II
South African World War II flying aces
Recipients of the Distinguished Flying Cross (United Kingdom)
Royal Air Force personnel killed in World War II
Royal Air Force squadron leaders
People from Lesedi Local Municipality
Missing in action of World War II

Johannes le Roux


Mesto so župným právom (maď. j.č. megyei jogú város) je v Maďarsku mesto s rozšírenými právomocami podobnými právomociam župy, ktoré však je súčasťou župy, v ktorej sa nachádza. V Maďarsku je 25 takýchto miest:
 Baja
 Békešská Čaba [po maď. Békéscsaba]
 Debrecín [Debrecen]
 Dunajské Nové Mesto [Dunaújváros]
 Jáger [Eger]
 Érd - od roku 2006
 Ráb [Győr]
 Hódmezővásárhely
 Kapošvár [Kaposvár]
 Kecskemét
 Miškovec [Miskolc]
 Veľká Kaniža [Nagykanizsa]
 Níreďháza [Nyíregyháza]
 Ostrihom [Esztergom]
 Päťkostolie [Pécs]
 Šalgov-Tarjany [Salgótarján]
 Šopron [Sopron]
 Segedín [Szeged]
 Stoličný Belehrad [Székesfehérvár]
 Szekszárd
 Solnok [Szolnok]
 Kamenec [Szombathely]
 Tatabánya
 Vesprém [Veszprém]
 Zalaegerszeg

Administratívne členenie Maďarska

Mesto so župným právom


Die Botschaft befindet sich in Nro. 302, Calle Ruben Dario, Tegucigalpa.

Bis 1939 waren die Gesandten in San José (Costa Rica) und Managua regelmäßig auch bei den Regierungen in Guatemala-Stadt, San Salvador und Tegucigalpa akkreditiert.

Einzelnachweise

Honduras
Argentinien
!

Liste der argentinischen Botschafter in Honduras


Gül Onat (b. 24 Tışrino Peyên 1953, Anqara), yew kaykera Tırka.

Filmografiye
 2017 – Klavye Delikanlıları (Semiha Topuz) (TV)
 2016 – Hangimiz Sevmedik
 2015 – Köstebekgiller: Perili Orman  (Kerime Badem) (Sinema)
 2014 – 2015 – Kaderimin Yazıldığı Gün  (Kıymet Yörükhan) (TV)
 2010 – 2012 – Yer Gök Aşk  (İkbal Ilgaz) (TV)
 2010 – 2013 – Lale Devri  (İkbal Ilgaz) (TV)
 2009 – Yalancısın Sen  (Müjgan) (TV)
 2008 – Gece Gündüz  (Neriman Atakan) (TV)
 2008 – Adanalı (Ballı Bacı) (TV)
 2007 – Güzel Günler  (TV)
 2007 – Düş Yakamdan  (TV)
 2006 – Sevda Çiçeği  (Meloş Anne) (TV)
 2003 – 2011 – Sihirli Annem  (Perihan) (TV)
 2002 – İki Arada  (Nadide) (TV)
 2002 – Zor Baba  (TV)
 2002 – Kibar Ana  (Kibar Ana) (TV)
 2001 – Çifte Bela  (Kezban) (TV)
 2000 – Çarli İş Başında  (Cazgül) (TV)
 2000 – Parça Pinçik  (TV)
 2000 – Oyunbozan  (Anne) (Sinema)
 2000 – Hiç Yoktan Aşk  (TV Filmi)
 2000 – Eyvah Kızım Büyüdü  (Şaziye) (TV)
 1999 – Nilgün (2)  (Hacer) (TV)
 1999 – Nilgün  (Hacer) (Sinema)
 1999 – Ah Bir Zengin Olsam  (Komşu Kadın Pakize) (TV Dizisi)
 1998 – İkinci Bahar (Safiye) (TV)
 1994 – Şehnaz Tango  (Nilgün) (TV)
 1993 – Şen Olasın Nuri Bey  (TV)
 1990 – Aşk Filmlerinin Unutulmaz Yönetmeni  (Sinema)
 1975 – Sefer Seferde (Sinema)

Merdumê weşi
Merdumê ke 1953 de biyê

Gül Onat


Harvey S. Laidman est un réalisateur américain né le  à Cleveland, Ohio (États-Unis).

Biographie

Filmographie

comme réalisateur
 1968 : Hawaï police d'État ("Hawaii Five-O") (série télévisée)
 1973 : Kojak ("Kojak") (série télévisée)
 1975 : The Blue Knight (série télévisée)
 1976 : Quincy ("Quincy M.E.") (série télévisée)
 1977 : Hunter ("Hunter") (série télévisée)
 1977 : Huit, ça suffit ! ("Eight Is Enough") (série télévisée)
 1977 : Kingston: Confidential (série télévisée)
 1977 : The Fitzpatricks (série télévisée)
 1977 : Chips ("CHiPs") (série télévisée)
 1978 : Kaz (série télévisée)
 1978 : The Contest Kid and the Big Prize (TV)
 1978 : Steel Cowboy (TV)
 1979 : The Contest Kid Strikes Again (TV)
 1979 : Shérif, fais-moi peur ("The Dukes of Hazzard") (série télévisée)
 1979 : Eischied (série télévisée)
 1979 : Côte ouest ("Knots Landing") (série télévisée)
 1981 : Chicago Story (TV)
 1982 : Seven Brides for Seven Brothers (série télévisée)
 1982 : Jake Cutter ("Tales of the Gold Monkey") (série télévisée)
 1982 : Tucker's Witch (série télévisée)
 1984 : The Boy Who Loved Trolls (TV)
 1985 : Tonnerre mécanique ("Street Hawk") (série télévisée)
 1987 : La loi est la loi ("Jake and the Fatman") (série télévisée)
 1989 : Code Quantum ("Quantum Leap") (série télévisée)
 1991 : Les Dessous de Palm Beach ("Silk Stalkings") (série télévisée)
 1996 : Savannah ("Savannah") (série télévisée)

comme producteur
 1975 : The Runaways (TV)

Liens externes

Réalisateur américain
Naissance en février 1942

Harvey S. Laidman


Tom "Tommy" Fox (birth unknown – death unknown) was a professional rugby league footballer who played in the 1930s. He played at club level for the Featherstone Rovers (Heritage № 104).

Playing career
Tom Fox made his début for the Featherstone Rovers on Saturday 3 October 1931.

References

External links
Search for "Fox" at rugbyleagueproject.org

English rugby league players
Featherstone Rovers players
Place of birth missing
Place of death missing
Year of birth missing
Year of death missing

Tom Fox (rugby league)


Əkbərov Qəzənfər Qulam oğlu () — Sovet İttifaqı Qəhrəmanı.

Həyatı
1917-ci ildə Naxçıvanın Cəhri kəndində anadan olmuş, 1940-cı ildə Naxçıvan Müəllimlər İnstitutunu bitirmiş, 1941-ci ildə Qoşadizə kənd məktəbinin müdiri işləmişdir. Faşist Almaniyası SSRİ-yə hücum etdikdən sonra Sovet Ordusuna səfərbər edilmiş, Tbilisi topçuluq məktəbində təhsil almışdır. Təhsilini başa vurduqdan sonra 1942-ci ildə Şimali Qafqaza göndərilmişdir. Döyüş yoluna Qafqaz dağlarının ətəklərindən başlayan Q. Q. Əkbərov topçu komandir kimi Ukraynanın, Belarusun alman faşistlərindən təmizlənməsində fəal iştirak etmişdir.

1944-cü il avqustun 3-də Belarusun Volojin şəhəri ətrafında gedən döyüşlərdə misilsiz qəhrəmanlıq göstərmişdir. Onun başçılığı altında üç nəfər topçu almanların beş ağır tankına qarşı qeyri-bərabər döyüşə girmişdilər. Bir neçə saat davam etmiş döyüşdə düşmənin 4 tankı, 60-dan artıq əsgər və zabiti məhv edilmişdi. Bu döyüşdə Q. Q. Əkbərov qəhrəmanlıqla həlak olsa da, düşmənin hücumunu dayandırmağa və beləliklə də öz döyüş yoldaşlarının mühasirəyə düşməsinin qarşısını almağa nail olmuşdu. Bu qəhrəmanlığına görə Q. Q. Əkbərov ölümündən sonra Sovet İttifaqı Qəhrəmanı adına layiq görülmüşdü.

Naxçıvan Muxtar Respublikasında Q.Q.Əkbərovun xatirəsi əbədiləşdirilmişdir. Ona Cəhri kəndində abidə qoyulmuşdur. Adına küçə və məktəb vardır.

İstinadlar

Mənbə
 Azərbaycan Sovet Ensiklopediyası, c. IV, 1980, səh.154.
 "Azərbaycan Respublikası Xatirə Kitabı" 3-cü cild, "Ə" hərfi. Bakı-2003. səh.435.

Xarici keçidlər
 9may.az. Qəhrəmanlar.

Babək rayonunda doğulanlar
Belarusda vəfat edənlər
Böyük Vətən müharibəsində həlak olanlar

Qəzənfər Əkbərov


Blainville-Crevon est commune Francicum 1'191 incolarum (anno 2012) praefecturae Sequanae Maritimae in regione Normannia Superiori (a die 1 Ianuarii 2016 Normannia).

Clari cives

Nati
 1887 - Marcellus Duchamp, sculptor et pictor (1968)

Mortui

 Indicem communium praefecturae Sequanae Maritimae

Nexus externi

 De hoc commune apud cassini.ehess.fr

Communia praefecturae Sequanae Maritimae
Loci habitati praefecturae Sequanae maritimae

Blainville-Crevon


Novruz bayramı — Şimal yarımkürəsində astronomik yazın başlandığı, gecə-gündüz bərabərliyi günündə (martın 20-si, 21-i və ya 22-sində) keçirilın bayram.
 Novruzçiçəyi — Novruzçiçəyi (Primulaceae) fəsiləsindən bitki növü.
 Qışlaq-i Novruz (Bicar)

Həmçinin bax
 Novruz (ad)
 Novruzlu
 Novruzov

Novruz (dəqiqləşdirmə)


An Procambarus curdi in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Reimer hadton 1975. An Procambarus curdi in nahilalakip ha genus nga Procambarus, ngan familia nga Cambaridae. Ginklasipika han IUCN an species komo diri gud kababarak-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Procambarus

Procambarus curdi


An Hippomedon kurilious in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Gurjanova hadton 1962. An Hippomedon kurilious in nahilalakip ha genus nga Hippomedon, ngan familia nga Lysianassidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hippomedon

Hippomedon kurilious


Məzmun
Kinolent Bakı Toxuculuq Birliyinin keçmişindən və bugünkü işlərindən danışır.

Film haqqında
Film böyük xeyriyyəçi Hacı Zeynalabdin Tağıyevin adını daşıyan Bakı Toxuculuq Birliyinin sifarişi ilə çəkilmişdir.

Filmin heyəti

Film üzərində işləyənlər
Rejissor: Nemət Rzayev
Ssenari müəllifi: Nəriman Əbdülrəhmanlı
Operator: Nemət Rzayev
Səs operatoru: Şamil Kərimov

Sponsor
Bakı Toxuculuq Birliyi

Mənbə
 Azərbaycan Respublikası Mədəniyyət Nazirliyi. C.Cabbarlı adına "Azərbaycanfilm" kinostudiyası. Aydın Kazımzadə. Bizim "Azərbaycanfilm". 1923-2003-cü illər. Bakı: Mütərcim, 2004.- səh. 356.

1993-cü ilin Azərbaycan filmləri
Qısametrajlı sənədli filmlər
"Yaddaş" Studiyası

Miras (film, 1993)


平埔族(へいほぞく)は、「平地に住む民族」のことで、清朝以前からもともと台湾にいた台湾原住民の民族を指す総称である。清朝の統治下には「平埔蕃」、「熟蕃」などの蔑称が用いられていた。山地に住む原住民である高山族と区別されるが、これは居住地域から便宜的に用いられるものであり、正確な民族系統を反映したものとはいえない。

元々は、台湾の平野部全域に居住していた。しかし、明代以降、特にオランダが漢人を労働力として移入させてから、漢人との通婚や漢化が進んだ。特に清朝は政策として漢化(漢文化化)を推し進めた。そのため、徐々に平埔族を名乗る者は減少していった。日本統治時代に平埔族についての研究が始められたが、既に大多数は漢人化していた。第二次世界大戦後、中国国民党が台湾を支配した後は、再び漢化政策が行われ、エスニックグループとしての意識が希薄化し、また政府も原住民として認定しなかった。

台湾の原住民研究は、国民党の時代は禁じられており、初めての台湾人総統、李登輝の時代になってようやく解放された。民主化後、エスニックグループに関する研究が盛んになると、社会や学会などの注目を集めるようになった。現在、サオ族とクバラン族のみが政府から原住民族としての認定を受けている。その他にもケタガラン族など、認定を受けていないグループが多い。

分類

クバラン(噶瑪蘭族)
ケタガラン(凱達格蘭族)
ルイラン(雷朗族)
クーロン(亀崙族)
バサイ(馬賽族)
トルビアワン(美遠族)
タオカス(道斯族)
パゼッヘ(巴宰族)
カハブ(噶哈巫族)
パポラ(拍暴拉族)
バブザ(巴布薩族)
ホアニヤ(和安雅族)
アリクン(阿立昆族)
ロア(羅亞族)
シラヤ(西拉雅族)
タイボアン(大武壠族)
マカタオ(馬道族)

出典

外部リンク
 中央研究院平埔文化資訊網
 17・18世紀の台湾東海岸における族群関係の歴史的展開――トルビアワン人を中心に清水純、日本大学研究紀要第84号(2017年)

へいほそく

平埔族


The 2013–14 LNAH season was the 18th season of the Ligue Nord-Américaine de Hockey (before 2004 the Quebec Semi-Pro Hockey League), a minor professional league in the Canadian province of Quebec. Eight teams participated in the regular season, which was won by the Trois-Rivières Viking. Jonquière Marquis won the playoff championship.

Regular season

Coupe Canam-Playoffs

External links
 LNAH Official Website

Ligue Nord-Américaine de Hockey seasons
3

2013–14 LNAH season


Kosmičeskij korabľ 3, Korabľ-sputnik 3 alebo Sputnik 6 bola sovietska družica z programu Sputnik, išlo o tretí testovací let vesmírnej lode Vostok. Štart sa uskutočnil 1. decembra 1960 a návrat sa mal uskutočniť o deň neskôr. Na palube boli dva psy - Pčolka a Muška. Návrat sa však kvôli chybe v navigácii nevydaril a loď bola preventívne zničená, aby sa nedostala do cudzích rúk. Oba psy zahynuli.

Program Sputnik
Program Vostok
Kozmonautika v 1960

Sputnik 6


Adil Azay ( 12 fevral 1957) — rejissor, rəssam, Azərbaycanın Əməkdar incəsənət xadimi (2019).

Həyatı
Adil Azay 12 fevral 1957-ci ildə Azərbaycanın  Gəncə şəhərində anadan olub. Rostov na-Donu şəhərində Kino və Televiziya  Texnikumunda (1972-1976), Azərbaycan Dövlət İncəsənət İnstitutunun rəssamlıq fakültəsində (1984-1989) təhsil alıb. 1978-ci ildən "Azərbaycanfilm" kinostudiyasında işləyir.

Mükafatları
31 iyul 2019-cu ildə Azərbaycan kinematoqrafiyasının inkişafında xidmətlərinə görə Azərbaycanın Əməkdar incəsənət xadimi fəxri adına layiq görülmüşdür.

Filmoqrafiya
Ötən ilin son gecəsi (film, 1983)
Gümüşgöl əfsanəsi (film, 1984)
Bircəciyim (film, 1986)
Hücum (film, 1989)
Qəzəlxan (film, 1991)
Qayalarda qalan səs (film, 1995)
Səmədbəy (film, 1995)
Yük (film, 1995) - Almaniyada "Berlinale" kino festivalının nominant
Beşmərtəbəli evin altıncı mərtəbəsi (film, 1996)
Kleopatra (film, 1996)
Oyun (film, 1996)
Ömürdən uzun gecə (film, 1996)
Yaz yuxusunun işığı (film, 1996)
Qobustan (film, 1997)
Vahimə (film, 1998) - 1998-ci ildə Lorken(Fransa) şəhərində XXII Beynəlxalq qısametrajlı psixoloji filmlər kinofestivalı 2-ci yer laureatı
Qız qalası (film, 2000)
Yuxu (film, 2001)
Odla qol-boyun (film, 2002)
Qırmızı rəngin ekspressiyası (film, 2002)
Yaşıl rəngin qamması (film, 2002)
Sirlər xəzinəsi-Qız qalası (film, 2003)
Arxada qalmış gələcək (film, 2004)
Zamanın zirvəsi (film, 2005)
Ərazi (film, 2005)
Cavid ömrü (film, 2007)
Azərbaycan – odlar yurdu (film, 2009)
Qarabağdı Azərbaycan (2009)
Yaddaş (film, 2010)
Son hədd (serial, 2012)
Xəlvətdə qalmış Müdrik (2014) Türkiyə Beynəlxalq Safranbolu kinofestivalında "Özəl Ödül" mükafatı.
Vulkanın nəfəsi (film, 2015) -  "Baku İnternational Tourism Film Festival"-ın milli mükafatı.
Daşın yaddaşı (film, 2016)
Miras (film, 2017)
Şəhərin iç sədası (film,2019)
Kəlağayı (film,2019)
Kuklaların zamanı (film, 2020)
Əlvida silah (film, 2020)
Zəfərin sıra nəfərləri (film, 2021)
Mənim adım Atəş (film, 2021)
Salam Sahil (film 2022)
Üzeyir Hacıbəyli. Bir portretin ştrixləri (film 2022)

İstinadlar

Azərbaycan rəssamları
Azərbaycan rejissorları
Gəncədə doğulanlar
Azərbaycan Respublikasının əməkdar incəsənət xadimləri

Adil Azay


Պոպասնայայի շրջան (), շրջան Ուկրաինայի Լուգանսկի մարզում։

Ստեղծվել է 1923 թվականին։ Վարչական կենտրոնը՝ Պոպասնայա։

Աշխարհագրություն
Շրջանի տարածքի մակերեսը կազմում է 1300 կմ²։

Բնակչություն
2009 թվականի մարդահամարի արդյունքներով շրջանում բնակվում էր 39458 մարդ։ Բնակչության խտությունը կազմում էր 30,35 մարդ/կմ²։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Ուկրաինայի Պետական վիճակագրական ծառայության կայքը

Լուգանսկի մարզ
Ուկրաինայի շրջաններ

Պոպասնայայի շրջան


Troides riedeli est papilio vulgo ornithoptera appellatus et in Insulis Tanimbar in Provincia Maluku Indonesiae endemica. Minimum eius vita et distributionis geographicae compertum habetur.

Riedel
Troides
Taxa Kirsch
Taxa 1885

Troides riedeli


Coslovia, nunc Mičurinsk, urbs regionis Tamboviensis Russiae
 Coslovia, nunc Eupatoria, urbs Crimaeae

Coslovia (discretiva)