Hafiz Süleymanov () — Türkiyənin tanınmış ağır atleti. İndiyədək iki dəfə dünya çempionu, beş dəfə isə Avropa çempionu titulunu qazanıb.

Həyatı
Hafiz Süleymanov 1967-ci il sentyabrın 20-də Sumqayıt şəhərində anadan olub. Orta təhsilini də Sumqayıtda alıb. 1982-ci ilin oktyabr ayında Sumqayıt şəhərində "Polad" idman klubunda ağır atletikaya başlayıb. 1985-ci ildə gənclər arasında SSRİ çempionu olub. 1986-cı ildə hərbi xidmətə yollanıb. Hərbi xidmətdə idmançı olduğu üçün Moskvada-ÇSK-da keçib və əsas fəaliyyətlərinə orada başlayıb.

Fəaliyyəti
1986-cı ildə gənclər arasında Avropa çempionu olub. Dünya 3-cülüyünü qazanıb. Yenidən 1987-ci ildə gənclər arasında Avropa çempionu və dünya ikincisi olub. Həmin il gənclər arasında dünya çempionatında qızıl medal qazanıb. 1989-cu ildə böyüklər arasında Dünya və Avropa çempionluğunu qazanıb.

1989-cu ildə Ağır Atletika üzrə Dünya Çempionatında iştirakından sonra Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikasını tərk edib və Türkiyəyə köçüb. O, Türkiyəni təmsil edən dövrdə ilk medalını 1990-cı ildə Macarıstanın paytaxtı Budapeştdə keçirilən Ağır Atletika üzrə Dünya Çempionatında 56 kq çəki dərəcəsində qazanıb. Təəssüf ki, o, ağır atletlərin qarşılıqlı mübarizəsi zamanı qolunu sındırdı. Hafiz Süleymanov Dünya və Avropa çempionatlarında müxtəlif medallar qazanıb, 1991-ci ildə Polşanın Vladıslovovo şəhərində keçirilən Ağır Atletika üzrə Avropa Çempionatında 56 kq çəki dərəcəsində və 1997-ci ildə Xorvatiyanın Riyeka şəhərində keçirilən Ağır Atletika üzrə Avropa Çempionatında 64 kq çəki dərəcəsində iki dəfə Avropa çempionu olub.

Hafiz Süleymanov iki dəfə Olimpiadalarda, 1992-ci ildə İspaniyanın Barselona və 1996-cı ildə ABŞ-nin Atlanta şəhərində iştirak edib. Ancaq heç bir müvəffəqiyyətə nail ola bilmədi.

1998-ci ildə Finlandiyanın Lahti şəhərində keçirilən Ağır Atletika üzrə Dünya Çempionatında 9-cu yerdə qərarlaşdı. daha sonralar 1999-cu ildə İspaniyanın La-Korunya şəhərində keçirilən Ağır Atletika üzrə Avropa Çempionatında və 1999-cu ildə Yunanıstanın Afina şəhərində keçirilən Ağır Atletika üzrə Dünya Çempionatında uğursuz münarizələri təkrarlandığı üçün Türkiyə Ağır Atletika Federasiyası onu milli komandadan uzaqlaşdırdı. Hafiz Süleymanoğlu bu zaman Azərbaycana dönəcəyini bildirdi.

Qalereya

Həmçinin bax
 Ağır atletika

Xarici keçidlər
 Hafiz Süleymanov

İstinadlar

Ağır atletika
Türkiyə azərbaycanlıları

Hafiz Süleymanov


Axel Seeberg (11 February 1931  – 6 February 2011) was a Norwegian archaeologist. He was a professor of classical archaeology at the University of Oslo.

Biography
Seeberg was born in Oslo, Norway.  He attended upper secondary school at Ullern and graduated with a degree in art.
After finishing his secondary education in 1949, he studied classical archaeology in Oslo, as well as the 1952-53 semester at University College London under T.B.L. Webster (1905–74). After graduating, Seeberg worked at the University of Oslo from 1956. From 1974 to 2001 he served as a professor of classical archaeology.

Seeberg  was also a translator who translated works by P.G. Wodehouse. He was a fellow of the Norwegian Academy of Science and Letters from 1982.  He resided at Bestum where he died in 2011 at nearly 80 years old.

References

1931 births
2011 deaths
Archaeologists from Oslo
University of Oslo alumni
Academic staff of the University of Oslo
Members of the Norwegian Academy of Science and Letters

Axel Seeberg


Marinus Jacobus Hendricus Michels zvaný aj Rinus Michels (* 9. február 1928, Amsterdam† 3. marec 2005, Aalst, Belgicko) bol holandský futbalový tréner a reprezentant.

Mladosť
Narodil sa 9. februára 1928 v Amsterdame, blízko Olympijskeho štadióna, na ktorom hrával svoje domáce zápasy Ajax Amsterdam. K deviatim narodeninám dostal dres a pár futbalových ponožiek, futbal hrával so svojím otcom na ihrisku vedľa domu. Všimol si ho priateľ Michelsovej rodiny, Joop Köhler, ktorý pôsobil v klube Ajax Amsterdam ako funkcionár. V roku 1940 už hrával malý Michels za Ajax. Keď začala druhá svetová vojna, konkrétnejšie Holandský hlad 1944, Michelsova kariéra bola prerušená. Francúzsky klub Lille OSC tiež chcel s ním uzavrieť kontrakt, ale nebolo to možné kvôli jeho povinnej vojenskej službe v holandskej armáde.

Kariéra
9. júna 1949 debutoval v prvom tíme Ajaxu Amsterdam a strelil vo víťaznom zápase, 8-3, proti ADO Den Haag päť gólov!

Počas hráčskej kariéry hrával na pozícií útočníka v tomto klube. Za 12 rokov aktívnej činnosti strelil v 264 zápasoch 122 gólov a za reprezentáciu odohral 5 zápasoch, v ktorých gól nestrelil. Debutoval 8. júna 1950 v zápase proti Švédsku 1-4 a v ostatných zápasoch vyhral, a to proti Fínsku 4-1, Belgicku 4-0, Švédsku 6-1 a Švajčiarsku 3-1.
Najviac sa však preslávil ako tréner. Je považovaný za otca totálneho futbalu. Štyrikrát viedol holandskú reprezentáciu. Prvý raz ju prevzal od Františka Fadrhonca pred Majstrovstvami sveta 1974 a na tomto turnaji skončilo Holandsko vo finále, pričom vyhrávalo 1-0 a Nemci sa za toho stavu lopty nedotkli. Nakoniec, po dvoch góloch Gerda Müllera prehralo Holandsko 2-1. Druhý raz ju viedol v rokoch 1984 až 1985 a s tímom výraznejší úspech nezaznamenal. Na pár mesiacov prenechal trénerstvo Holandska Leovi Beenhakkerovi, aby sa opäť stal trénerom Holandska. A v roku 1988 tím doviedol k zatiaľ poslednému víťazstvu na Majstrovstvách Európy. Z funkcie hlavného trénera odstúpil. Posledný raz viedol Holandsko v rokoch 1990 až 1992, keď po Majstrovstvách Európy 1992, kde dosiahol semifinále, skončil. Bol to jeho posledný futbalový angažmán.

Smrť
Počas kariéry mal problémy so srdcom. Dvakrát absolvoval srdcovú operáciu, prvú v roku 1986, po ktorej sa ešte dokázal vrátiť, ale po druhej zomrel dňa 3. marca 2005.

Zdroj

Holandskí futbalisti
Holandskí futbaloví tréneri
Hráči Ajax Amsterdam
Osobnosti z Amsterdamu

Rinus Michels


An Asteroschematidae in uska familia han Ophiuroidea. An Asteroschematidae in nahilalakip ha ordo nga Euryalida, classis nga Ophiuroidea, phylum nga Echinodermata, ngan regnum nga Animalia. An familia nga Asteroschematidae in naglalakip hin 51 ka mga species, sumala ha Catalogue of Life.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Asteroschematidae

Asteroschematidae


Aelfricus sive Anglosaxonice Ælfric Bata, qui saeculo XI ineunte floruit, fuit discipulus Aelfrici grammatici de quo nihil scimus nisi quod opus magistri ad linguam Latinam docendam confecta, titulo Colloquium, recensuit, colloquium unum rescripsit, aliaque nonnulla addidit. Colloquia ita ab Aelfrico Bata refecta et aucta, glossis Anglosaxonicis munita, in uno libro manu scripto servantur qui hodie Oxonii iacet in bibliotheca Collegii S. Iohannis sub siglo 154.

Bibliographia
 "Ælfric (fl.1005)" in
 Malcolm Godden, "Ælfric of Eynsham (c.950–c.1010): Ælfric Bata" in
 Scott Gwara, David W. Porter, edd., Anglo-Saxon Conversations: the colloquies of Ælfric Bata. Woodbridge: Boydell, 1997
 P. Lendinara, "Il Colloquio di Ælfrice e il Colloquio di Ælfric Bata" in P. Lendinara, L. Melazzo, edd., Feor ond Neah: scritti di filologia germanica in memoria di Augusto Scaffidi Abbate (Palermo: Facoltà di Lettere e Filosofia, Università di Palermo, 1983) pp. 173-249
 David W. Porter, "Anglo-Saxon Colloquies: Ælfric, Ælfric Bata and De raris fabulis retractata" in Neophilologus vol. 81 (1997) pp. 467-480
 W. H. Stevenson, Early Scholastic Colloquies. Oxonii: Clarendon Press, 1929 Textus apud Internet Archive

Nati saeculo 10
Mortui saeculo 11
Scriptores Angliae
Auctores Latini mediaevales
Auctores Anglosaxonici

Aelfricus Bata


Edward Bertie "Ed" Horler (born 22 September 1995) is an English field hockey player who plays as a forward for Wimbledon.

Club career
Horler, educated at Millfield, started playing for Team Bath Buccaneers and represented England U-18s and U-21s. He has also played for Loughborough Students. He played club hockey in the Men's England Hockey League Premier Division for Wimbledon from 2017. He left England in July 2020 to play for Racing Club de Bruxelles in Belgium.

References

External links

1995 births
Living people
English male field hockey players
Wimbledon Hockey Club players
Men's England Hockey League players
Team Bath Buccaneers Hockey Club players
Loughborough Students field hockey players
Place of birth missing (living people)
Male field hockey forwards
Men's Belgian Hockey League players
Royal Racing Club Bruxelles players

Ed Horler


Sankt Blasien  est urbs et commune Badense-Virtembergense 3'684 incolarum (anno 2012).

Clari cives
 Iosephus Glaser, pedilusor (1887–1969)

 Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi

 Sankt Blasien pagina interretialis

Urbes Badeniae et Virtembergiae

Sankt Blasien


Firudin bəy Vəzirov (tam adı: Firidun bəy Camal bəy oğlu Vəzirov; ) — Rusiya imperiyasında və Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti Milli Ordusunda xidmət etmiş azərbaycanlı general-mayor.

Həyatı
Firidun bəy Camal bəy oğlu 1850-ci il aprelin 19-da Tiflisdə zadəgan ailəsində anadan olmuşdur. Firidun bəy ilk təhsilini Tiflis klassik gimnaziyasında almışdır. 1868-ci ildə Kropivnitskidəki (əvvəlki Yelizavetqrad) suvari məktəbini əla qiymətlərlə bitirmişdir. Hərbi xidmətə unter-zabit (xarici ordularda aşağı komanda heyətinə mənsub hərbi qulluqçu.) rütbəsində yeddinci Belarus qusar alayında başlamışdır. 1906-cı ildə ordudan tərхis olunan general-mayor Firidun bəy Vəzirov doğma şəhəri Tiflisdə Miхaylovsk prospektindəki yüz on bir saylı mülkündə yaşamışdır.

zərbaycan bolşeviklər tərəfindən işğal edildikdən sonra Firudin bəy Vəzirov 1925-ci ilin 30 iyun tarixində güllələnmişdir.

Ailəsi
Atası Camal bəy Mirzə İsmayıl oğlu Tiflisdə məhkəmə iclasçısı, anası Əsmət хanım evdar qadın idi. 1868-ci ildə Kropivnitskidəki yunkerlər məktəbini ikinci dərəcə ilə bitirmişdir. Firudin bəy Vəzirov sonralar Litva tatarı Zinayda Kriçinskaya ilə evlənmiş, daha sonra Zinayda xanım adını müsəlman adına dəyişərək Zeynəb Vəzirova olmuşdur. 1902-ci il 22 dekabr tarixində Nigar, 1907-ci ildə isə Səfiyyə adlı qız övladları dünyaya gəlmişdir.

Hərbi xidməti

Rusiya imperiyası ordusunda
Hərbi karyerasına 1870-ci ilin 20 oktyabrında Belarusda başlamışdır. Bu zaman o, kornet rütbəsini daşıyırdı. 1872-ci ildə leytenant, 1874-cü ildə ştabskapitan və 1876-cı ildə kapitan rütbələrini almışdır. 1876-cı ildə Kavaleriya Təlim Eskadronuna göndərilmişdir.

Firudin bəy Vəzirov həyat yoldaşı Zeynəb xanımla birlikdə rus qoşunları tərkibində 1877–1878-ci illərdə Rus-Türk müharibəsi zamanı Bolqarıstanın Osmanlı imperiyasından alınması uğrunda döyüşlərdə iştirak etmişdir. 1877-ci ildə Tver-Draqun alayında хidmət edən rotmistr Firidun bəyi dördüncü eskadrona komandir təyin etmişdilər. Onun komandirlik etdiyi eskadron avqustun 19-dan sentyabrın 8-dək Odessa şəhəri yaхınlığındakı Mehmetçi, Dobruji, Çobanköysü, Hacıoğlu, Bazar düzü kəndlərini düşməndən təmizlədi.

5 may 1881-ci ildə mayor rütbəsinə yüksəldildi. 1882-ci ildə Qafqaz Hərbi Dairə Məhkəməsinin hakimlərindən biri təyin edilmişdir. 1882-ci ilin may ayında Vəzirov хidmət yeri ikinci Qafqaz kavaleriya diviziyasına dəyişdirildi və 1884-cü ilin 6 may tarixində Vəzirov podpolkovnik rütbəsinə yüksəldildi. Podpolkovnik Firidun bəy Vəzirovu əlaçı zabit kimi Qafqaz-Hərbi Dairə məhkəməsinin üzvü seçildi. 1890-cı ilin 11 oktyabrında o, X Ordu Korpusunun 28-ci Novqorod Draqon Alayına təyinat aldı. 1897-ci ildə isə xidmətdə fərqlənməyə görə vaxtından əvvəl polkovnik rütbəsinə yüksəldildi.

1897-ci il oktyabrın 13-də polkovnik rütbəsi ilə təltif olunan Firidun bəy iki il sonra onuncu Novotroski draqun alayına komandir təyin olundu. Bir müddət Varşava, Rılski və başqa şəhərlərdə hərbi хidmətdə olan Firidun bəy Vəzirov 1906-cı il aprelin 18-də general-mayor rütbəsilə yüksəldildi. General-mayor rütbəsi aldıqdan sonra Firudin bəy Vəzirov hərbi sahədəki yaş həddinə çatdığı üçün fəxri forma və təqaüdlə hərbi sahədən ehtiyata göndərildi. Təqaüddə olduğu dövrdə o, ailəsi ilə birlikdə anadan olduğu Tiflis şəhərinə köçdü və burada Mixaylovskaya küçəsində yaşamağa başladı.

Azərbaycan Xalq Cümhuriyyəti ordusunda
1919-cu il mayın ilk günlərində Tiflisdə yaşayan general-mayor Firudin bəy Vəzirovun ünvanına Bakıdan bir məktub gəlir. Məktubda deyilirdi:

Bu məktubu alan general ailəsi ilə bərabər Bakıya köçmüşdür. Azərbaycan Demokratik Respublikasının hərbi naziri Səməd bəy Mehmandarovun 7 avqust 1919-cu il tarixli 351 nömrəli əmri ilə general-mayor Firudin bəy Vəzirov Bakı şəhərinin komendantı təyin olunmuş, eyni zamanda Bakı şəhər qarnizonu rəisi vəzifəsinin icrası da müvəqqəti olaraq ona tapşırılmışdır. 1919-cu il avqustun 16-da 2-ci piyada diviziyasının komandiri general-mayor İbrahim ağa Usubov Bakı qarnizonunun rəisi təyin edildiyindən Firidun bəy Vəzirov xidmətini yalnız Bakı şəhər komendantı kimi davam etdirmişdir.

Medal və təltifləri
Nizami qoşun hissələrində otuz səkkiz illik qüsursuz хidmətində general Firidun bəy Vəzirov yüksək ali ordenlərlə təltif olunmuşdur.

  — üçüncü dərəcəli "Müqəddəs Stanislav" — (müsəlmanlar üçün təsis olunmuş), 1882-ci il, 19 yanvar;
  — üçüncü dərəcəli "Müqəddəs Anna" – (1889-cu il, 6 may);
  — ikinci dərəcəli "Müqəddəs Stanislav" – (1893-cü il, 15 iyun);
  — dördüncü dərəcəli "Knyaz Vladimir" – (1898-ci il, 22 sentyabr);
  — ikinci dərəcəli "Müqəddəs Anna" – (1902-ci il, 1 avqust);
  — üçüncü dərəcəli "Knyaz Vladimir" – (1905-ci il, 20 noyabr) ordenləri ilə təltif olunmuşdur.

1877–78-ci illərdəki müharibədə göstərdiyi sərkərdəlik qabiliyyətinə görə "Tunc medal", üçüncü Aleksandrın imperatorluq etməsinin ildönümü şərəfinə "gümüş medalla" təltif olunmuşdur.

Həbsi
1921-ci il iyunun 2-də AzÇK tərəfindən həbs olunur. F.Vəzirov "İslam" Partiyasının agenti kimi ittiham olunur. Onu çar və "Müsavat" ordusundakı xidmətlərinə, hətta Tbilisidəki dədə-baba malikanəsinə görə ittiham edirlər. Sənədlərlə yaxından tanış olan Şəmistan Nəzirlinin yazdığına görə, əslində generalı bir il əvvəl olmuş Gəncə üsyanına görə sorğu-suala tuturdular… İstintaqa verilən cavabdan aydın olur ki, Firudin bəy Bakının komendantı olduğunu, Sovetlər gələnədək bu işdə çalışdığını bildirib. Nə "Müsavat" vaxtı, nə də sonra heç bir partiyanın üzvü olmadığını, bolşevik işğalından sonra əvvəlcə Çingiz İldırımın qərargahında ehtiyat zabiti vəzifəsində saxlandığını, daha sonra Əliheydər Qarayevin yanında xüsusi tapşırıqlar üzrə əməkdaş kimi çalışdığını deyib:

1921-ci il iyunun 19-da Xalq Komissarları Sovetinin sədri Nəriman Nərimanovun imzası ilə Fövqəladə Komissiyaya order göndərilir: "Sizə tapşırılır ki, bu orderi alan kimi Firudin bəy Vəzirovu (keçmiş general) həbsdən azad edəsiniz". Generalı azad edirlər… 1925-ci ildə bolşeviklərin orqanı olan "Qızıl əsgər" jurnalında "Dağlı Əli Hüseyn" imzalı bir yazı çıxır. Yazıda 1920-ci il aprelində bolşeviklərin Bakıya "zəfər yürüşü" təsvir olunur və general Vəzirovun o vaxt mövqe komandiri olduğu vurğulanır. Dağlı Əli Hüseyn Firudin bəyə: "Bu gündən sonra (aprelin 29-dan sonra) bizlər mövqe komandiri olacağıq"—deyir. Bu yazıdan sonra general təkrar həbs olunur.
1925-ci il iyunun 30-da onu güllələyirlər. Güllələnərkən generalın 75 yaşı vardı. Nərimanov bu zaman artıq vəfat etmişdi.

Tərcümələri
General-mayor Firidun bəy Vəzirova məхsus sənədlər arasında tərcümələr də tapılmışdır. Rus və ərəb əlifbasında yazılmış "Beşik mahnıları", məşhur maarifçi İsmayıl bəy Əfəndiyevin Nuхa qəzasının kəndlərindən topladığı bayatıları, beşik mahnılarını, atalar sözlərini general rus dilinə tərcümə edib. Uzun müddət Rusiyanın ayrı-ayrı şəhərlərində yad mühitdə hərbi хidmətdə olmasına baхmayaraq, general Firidun bəy Vəzirov ana dilini incəliklərinə qədər qoruyub saхlaya bilib.

Həmçinin bax
 Tofiq Hüseynov (general)
 Musa xan Vəziri
 Murtuz Quliyev

Xarici keçidlər
 Firudin bəy Vəzirov
 Nəriman Nərimanovun həbsdən azad etdiyi generalı kimlər güllələdi? — General Firidun bəy Vəzirovun həyat hekayəti

Mənbə
 Назирли Шамистан. Расстрелянные генералы Азербайджана = Güllələnmiş Azərbaycan Generalları. — 2-е изд. — М. Баку, 2006. — С. 103–108. — 655 с.
 Cümhuriyyət generalları. "Hərbi nəşriyyat", Bakı-1995, səh. 167–169 — 211 s.

İstinadlar

Azərbaycanlı generallar
Azərbaycan hərbçiləri
Repressiya qurbanları
Azərbaycan generalları
Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin generalları
Rusiya İmperator Ordusunun azərbaycanlı generalları
Birinci Tiflis gimnaziyasının məzunları
Birinci Dünya müharibəsində azərbaycanlılar

Firudin bəy Vəzirov


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Tobbdalen.

Walog ang Tobbdalen sa Noruwega. Nahimutang ni sa munisipyo sa Hitra ug lalawigan sa Sør-Trøndelag Fylke, sa habagatan-kasadpang bahin sa nasod,  km sa amihanan sa Oslo ang ulohan sa nasod. Ang Tobbdalen nahimutang sa pulo sa Hitra.

Ang klima klima sa kontinente. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Agosto, sa  °C, ug ang kinabugnawan Pebrero, sa  °C.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga walog sa Sør-Trøndelag Fylke

sv:Tobbdalen (dal i Norge, Sør-Trøndelag fylke)

Tobbdalen (walog sa Noruwega, Sør-Trøndelag Fylke)


Bachureň môže byť:

 pohorie na východnom Slovensku, pozri Bachureň (pohorie)
 vrch (1 081,5 m n. m.) v rovnomennom pohorí, pozri Bachureň (vrch)

Bachureň


La Témia temnure (Temnurus temnurus) est une espèce de passereau appartenant à la famille des Corvidae. C'est la seule espèce du genre Temnurus.

Cet oiseau vit à Hainan, Vietnam, dans l'est du Laos et le sud  de la Thaïlande.

Son habitat naturel sont les forêts de plaine subtropical ou tropicale humide.

Annexes

Références taxonomiques

Liens externes

Corvidae
Oiseau d'Indochine

Témia temnure


Şeyx Cüneyd türbəsi — Qusar rayonunun Həzrə kəndi ərazisində yerləşən XVI əsrin əvvəllərinə aid tarix-memarlıq abidəsi.

Şirvanşahlar və Ərdəbil hakimlərinin mübarizə tarixindən məlumdur ki, Qusar rayonu ərazisində  1456-cı ildə I Xəlilullahın başçılıq etdiyi Şirvanşahlar və Şeyx Cüneydin başçılıq etdiyi Qızılbaşlar arasında baş vermiş döyüşdə, ikinci ordunun rəhbəri öldürülmüşdür. Səfəvilər Şirvanda hakimiyyəti ələ aldıqdan sonra, 1544-cü ildə Həzrə kəndindəki məzar üzərində türbə tikdirilmişdir.

Şeyx Cüneyd türbəsi planda hər tərəfi 7.23 metr ölçüyə malik olan kvadrat formalı tikilinin hər dörd divarında qapı yeri vardır. Türbənin divarları daxildə 1.42 m hündürlükdə kvadrat formalı, şahmat formasında düzülmüş mavi və qara-bənövşəyi rəngli kaşı plitələrlə üzlənmişdir. Kaşılar aşağı keyfiyyətlidir və onların üst təbəqəsi çatlarla örtülmüşdür. İnteryerin təyinedici detalı, kvadrat formalı həcmdən günbəzə keçidi təmin edən stalaktitlərdir.

Tarixi
Şeyx Cüneyd Şah İsmayıl Xətainin babasıdır. Şirvanşahlar və Ərdəbil hakimlərinin mübarizə tarixindən məlumdur ki, Qusar rayonu ərazisində  1456-cı ildə I Xəlilullahın başçılıq etdiyi Şirvanşahlar və Şeyx Cüneydin başçılıq etdiyi Qızılbaşlar arasında baş vermiş döyüşdə, ikinci ordunun rəhbəri öldürülmüşdür. Səfəvilər Şirvanda hakimiyyəti ələ aldıqdan sonra, 1544-cü ildə Həzrə kəndindəki məzar üzərində türbə tikdirilmişdir. Bu məlumatı tikilinin şimal fasadında yerləşdirilmiş kitabə də sübut edir.

Ə. Salamzadə qeyd edir ki, kitabənin yerləşdiyi divarın tədqiq edilməsi, həmin hissələrin tikiliyə sonradan əlavə edildiyini göstərmişdir. Salamzadə 49 Bu halda kitabə həmin divara daha əvvəlki tikilinin divarından  köçürülmüşdür. Həmin türbənin 951-ci ildə inşa edildiyini (miladi 1544) bildirən A. A. Ələsgərzadə də bu fikri təsdiqləyir.

XVI əsrdə Şeyx Cüneydin qalıqları Ərdəbilə köçürülsə də, ehtimal ki, bu hadisə türbənin inşasından bir müddət sonra baş vermişdir. Türbənin inşa edildiyi vaxtda Səfəvilərin artıq geniş ərazilərdə hakimiyyətə malik olduğu nəzərə aldıqda, Şah I Təhmasibin ulu babasının qalıqlarını köçürdüyü zaman onun vaxtilə dəfn edildiyi yerdə xatirə məscidi tipli türbə inşa etdirməsində qeyri-adi heç nə yoxdur. Türbə binası mərkəzi günbəzli məscid binaları ilə bir çox ortaq xüsusiyyətlərə malikdir.

Şeyx Cüneydin məzarı üzərindəki sənduqə bərk ağacdan nəfis işlənmiş şəbəkəli çərçivə içərisinə alınmış, üzərində mənbər qoyulmuşdur. Görünür bu türbədən bir zamanlar məscid kimi istifadə edibmişlər. Türbənin üzəri böyük bir günbəzlə örtülmüşdür. Yeddi sətirdən ibarət ərəb dilində nəsx xətti ilə həkk olunmuş kitabə türbənin qərb qapısı üzərindədir:

Hicri 951-ci il 1544-1545-ci Milad ilinə müvafiqdir. Kitabədən göründüyü kimi abidəni, məscid-türbəni hicri 951-ci il (1544-1545) ilin axırlarında I Şah Təhmasibin hökmranlığı dövründə onun vəziri Xacə Fəxrəddin Əhməd Fərəhani oğlu Xəcə Ziyaəddin Nizamülmülkün oğlu Ağa Məhəmməd tikdirmişdir.

Memarlıq xüsusiyyətləri

Şeyx Cüneyd türbəsi planda hər tərəfi 7.23 metr ölçüyə malik olan kvadrat formalı tikilinin hər dörd divarında qapı yeri vardır. Üç tərəfdən - qərb, şərq və cənubdan - qapılar, 4.67 m enə və 2.90  m dərinliyə malik böyük portal içərisində yerləşdirilmişdir. Fasadların kompozisiya elementinin bir hissəsi olan bu cür böyük portalların olması, daxildə köməkçi otaqlar kimi istifadə edilən kiçik künc otaqlarının yaranmasına gətirib çıxarmışdır. Cənub-şərq tərəfdə yerlşən hücrədə günbəzin təməli səviyyəsindən ona aparan qapı vardır.

Türbənin divarları daxildə 1.42 m hündürlükdə kvadrat formalı, şahmat formasında düzülmüş mavi və qara-bənövşəyi rəngli kaşı plitələrlə üzlənmişdir. Kaşılar aşağı keyfiyyətlidir və onların üst təbəqəsi çatlarla örtülmüşdür. İnteryerin təyinedici detalı, kvadrat formalı həcmdən günbəzə keçidi təmin edən stalaktitlərdir. Onların türbənin interyerində dominant mövqeyini göstərmək üçün, döşəmədən stalaktitlərin aşağı sırasına qədər hündürlüyün 2.95 metr olduğunu qeyd etmək olar. Stalaktit kəmərinin öz hündürlüyü isə 4 metrə bərabərdir. Böyük yuvalar şəklində həll edilmiş stalaktit kəməri ilk baxışdanca tikilinin konstruktiv elementi kimi görünür. Birinci stalaktit sırasının hündürlüyü 1.87 m, ikinci stalaktit sırasının hündürlüyü isə 1.70 metrdir. Yuxarı stalaktit sırası üzərində daxildən tağvari görünüşə malik olan günbəz yerləşir.

Divarların şirli kaşı lövhələrlə üzlənmiş aşağı hissələri istisna olmaqla, stalaktitlər də daxil, bütün digər divar səthi gəclə üzlənmişdir. Salamzadə 50 Türbənin interyeri sakit böyüklüyü ilə heyran edir. Bu cür effekt əsasən, bölünmələrin ümumi böyüklüyü və tromp-stalaktitlərin xüsusiyyəti ilə bağlıdır.

Türbə binasına şimaldan bitişən tikili, heç şübhəsiz ki, sonradan inşa edilmişdir. Bu, həm tikilinin ümumi planında (həmin əlavə edilmiş hissə kompozisiya baxımından tikiliyə uyğun gəlmir), həm də əlavə tikilinin divarlarının türbə divarlarının davamı olmayıb, yalnız ona birləşməsində özünü göstərir.

Şəkilləri

Türbənin ərazisindəki qəbirlər

İstinadlar

Ədəbiyyat

Xarici Keçidlər
Şeyx Cüneyd Türbəsi

Həmçinin bax

 Şeyx Heydər türbəsi – Şeyx Heydərin Xızı rayonu ərazisindəki türbəsi
 Şeyx Səfi kompleksi - Səfəvilərin Ərdəbil şəhərindəki ailə türbəsi

Qusar rayonunun türbələri
1544-cü ildə yarananlar
Azərbaycan memarlığı
XVI əsr memarlığı
Səfəvi memarlığı

Şeyx Cüneyd türbəsi


Walog ang Cuobburråčči (Northern Sami: Cuopporohči) sa Noruwega. Nahimutang ni sa munisipyo sa Karasjok ug lalawigan sa Finnmark Fylke, sa amihanan-sidlakang bahin sa nasod,  km sa amihanan-sidlakan sa Oslo ang ulohan sa nasod.

Ang klima boreal. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Hulyo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Pebrero, sa  °C.

Ang mga gi basihan niini

Mga walog sa Finnmark Fylke

sv:Cuobburråčči

Cuobburråčči


An Cerconeotes constrictus in uska species han Maxillopoda nga syahan ginhulagway ni Lang hadton 1965. An Cerconeotes constrictus in nahilalakip ha genus nga Cerconeotes, ngan familia nga Leptastacidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Cerconeotes

Cerconeotes constrictus


An Hatschekia oblonga in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni C. B. Wilson hadton 1913. An Hatschekia oblonga in nahilalakip ha genus nga Hatschekia, ngan familia nga Hatschekiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Hatschekia

Hatschekia oblonga


Le  d'infanterie ( RI) est un régiment d'infanterie de l'Armée de terre française constitué en 1914 avec les bataillons de réserve du  régiment d'infanterie. À la mobilisation, chaque régiment d'active créé un régiment de réserve dont le numéro est le sien majoré de 200.

Ses lieux de regroupement sont Bellac et Magnac-Laval en Haute-Vienne (Limousin). Levé dans la  militaire, il est indépendant du  d'armée. Il est rattaché à la  d'infanterie de réserve, commandée par le Général Ganeval.

Création et différentes dénominations
  :  d'infanterie
 Le  RI, commandé par le lieutenant-colonel Robert, comprend 37 officiers, 143 sous-officiers,  de troupe.
Le régiment comporte, à la mobilisation, deux bataillons : le , à sa tête, le commandant André Charles Wayne d'Arche (1864-1947) de Bellac et son adjoint le lieutenant Louis Poulte de Puybaudet de Dompierre-les-Églises ; le , à sa tête, le commandant Jules Séguran, originaire de Marseille.

Chefs de corps
Le lieutenant-colonel Marcel Robert, plus tard colonel, du  au 10 mai 1916, prend ensuite le commandement du 296e RI, mort pour la France le 30 avril 1917. Son casque, percé de plusieurs éclats d'obus, est retrouvé en 2015 dans une brocante.

Lieutenant-colonel Reynaud, du 27 mai 1916 au 27 mai 1917.

Colonel Blavier, du  au .

Drapeau
La fourragère aux couleurs de la Croix de guerre 1914-1918 lui est décernée le .

Fait exceptionnel, les trois régiments d'active (138 RI), de réserve ( RI) et territorial ( RIT) d'une même ville de garnison (Magnac-Laval) se sont vus décerné cette même fourragère.

Historique des garnisons, combats et batailles du  RI

Première Guerre mondiale

Affectation :
  d'infanterie d' à

1914
Le régiment est affecté au titre de la  d'infanterie à la défense mobile du camp retranché de Paris avec la  d'infanterie et la  division territoriale de campagne sous les ordres du Gouverneur militaire de Paris.

 Combats du Transloy, Rocquigny et Sailly- Saillisel (, aux confins du Pas-de-Calais et de la Somme), connus aussi sous le nom de "Bataille de Bapaume" (792 tués, 400 blessés et prisonniers) : la  DI est envoyée vers le nord, en direction de Douai, pour enrayer l'avancée des troupes ennemies ; elle s'oppose seule au  d'armée allemand qui marche vers le sud. Un monument aux morts du 338 a été érigé en 1927 dans le cimetière du Transloy. Lors de cet engagement, le régiment perd en trois heures 51 % de ses effectifs (source : JMO du  RI, page 9).
 Bataille de la Marne (6 au ), notamment lors de la phase de poursuite de la bataille.
 Combat de Puysalène (14 au ).
 Guerre de Tranchées (1914-1915- début 1916), dont Combats de Daucourt-Armancourt (4-, Sud de la Somme, à l'ouest de Roye) : le régiment perd 10 officiers et 700 hommes de troupe, soit 43 % de ses effectifs).

1915
 Guerre de Tranchées (1914-1915- début 1916).

1916
 Combats de Pressoire ().

1917
 Combats du Moulin de Laffaux ().
 Combats de Vauxaillon - Mont des singes (15 au ).

1918
 Combats de Fère-en-Tardenois ().
 Combats de La Vesle ().
 Combats de la Position Hunding ().

Entre-deux-guerres
Le régiment est dissout le .

Faits d'armes faisant particulièrement honneur au régiment
L'Ourcq 1914-1918

L'Aisne 1917

La Serre 1918

Batailles figurant sur le drapeau du régiment.

Traditions et uniformes

Insigne

Devise
Aucune devise connue.

Personnages célèbres
Le 6e bataillon comprend dans ses effectifs le sergent Charles Guingouin, père du futur résistant Georges Guingouin.

Notes et références

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des régiments français
 Liste des grades dans l'armée française

Liens externes
Site du Comité du Centenaire de la guerre 1914-1918 du Pays du Haut-Limousin http://centenaire1418hautlimousin.jimdo.com/

Sources et bibliographie
 Le  Régiment d'infanterie pendant la grande guerre, 1914-1918, Imprimerie Ussel Frères, A. Bontemps successeurs, Limoges, 1920, 32 p.

Unité d'infanterie française dissoute

338e régiment d'infanterie


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Dolphin Peak.

Bungtod ang Dolphin Peak sa Nuzeland. Nahimutang ni sa distrito sa Westland District ug rehiyon sa West Coast, sa habagatang bahin sa nasod,  km sa habagatan-kasadpan sa Wellington ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Dolphin Peak.

Ang yuta palibot sa Dolphin Peak kabukiran. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa sidlakan sa Dolphin Peak.  Kunhod pa sa 2 ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Dolphin Peak. Walay lungsod sa palibot. Hapit nalukop sa kasagbotan ang palibot sa Dolphin Peak. Sa rehiyon palibot sa Dolphin Peak, yelo talagsaon komon.

Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hulyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Oktubre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Pebrero, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga bungtod sa West Coast (rehiyon)
Kabukiran sa Nuzeland nga mas taas kay sa 1000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

sv:Dolphin Peak (kulle)

Dolphin Peak (bungtod)


The 2017–18 West Midlands (Regional) League season was the 118th in the history of the West Midlands (Regional) League, an English association football competition for semi-professional and amateur teams based in the West Midlands county, Shropshire, Herefordshire, Worcestershire and southern Staffordshire. The league operates three divisions: the Premier Division, see below, at level 10 in the English football league system, Division One at level 11, and Division Two. The Premier Division is one of three divisions which feed into the Midland League Premier Division, the other two being the East Midlands Counties League and the Midland League's own Division One.

The constitution for Step 5 and Step 6 divisions for 2017–18 was announced on 26 May 2017, and following one amendment, the WMRC Premier Division constitution was ratified at the league's AGM on 26 Jun.

Premier Division

The Premier Division featured 17 clubs which competed in the division last season, along with three new clubs:
 Hereford Lads Club, promoted from Division One
 Tividale, relegated from the Midland Football League
 Wednesfield, promoted from Division One

League table

References

External links
 West Midlands (Regional) League

2017-18
10

2017–18 West Midlands (Regional) League


Pokrajina Pistoia (v italijanskem izvirniku Provincia di Pistoia, izg. Provinča di Pistoja) je ena od desetih pokrajin, ki sestavljajo italijansko deželo Toskana. Meji na severu z deželo Emilija - Romanja, na vzhodu s pokrajino Prato, na jugu s pokrajino Firenze in na zahodu s pokrajino Lucca.

Večje občine
Glavno mesto je Pistoia, ostale večje občine so (podatki 31.08.2007):

Naravne zanimivosti
Severni del pokrajine (56% celotnega ozemlja) je gorato področje, eno od najhladnejših predelov Apeninov. Podnebje je popolnoma celinsko, ponekod alpsko. Zime so ostre in snežene; že na nadmorski višini 600–700 m je povprečna januarska temperatura okoli 0 °C. Obilo snega zapade med novembrom in marcem, a večkrat se pojavi sneg tudi oktobra in aprila. Poletne temperature so precej visoke, podnevi do 30 °C, toda ponoči padejo tudi do 10 °C. To podnebje je ugodno vplivalo na razvoj gozdov, ki so včasih pokrivali velik del Toskane, a so se ohranili v glavnem le na tem področju. V njih bivajo razne divje živali, na primer svizci, srne, jeleni, lisice in volkovi, pa tudi orli ter več vrst jastrebov in netopirjev.

Seznam zaščitenih področij v pokrajini:
 Naravni rezervat Abetone (Riserva naturale Abetone)
 Naravni rezervat Acquerino (Riserva naturale Acquerino)
 Naravni rezervat Piano degli Ontani (Riserva naturale Piano degli Ontani)
 Naravni rezervat Campolino (Riserva naturale Campolino)
 Naravni rezervat Padule di Fucecchio (Riserva naturale Padule di Fucecchio)

Zgodovinske zanimivosti
V drugi polovici devetnajstega stoletja je bila ustanovljena v pistojskih hribih privatna livarna za pridobivanje bakra in industrijska kovačnica za njegovo obdelavo. Ob koncu stoletja je obrat prevzela tedaj največja italijanska metalurška industrija, SMI iz Livorna, ki je uspešno obratovala tudi po vojni. Toda splošna kriza železarske industrije, ki je zadela italijansko gospodarstvo v povojnem času, je v osemdesetih letih dvajsetega stoletja privedla do postopnega upadanja proizvodnje, dokler ni tovarna prenehala delovati leta 2006. Poslopja in zgodovinsko pomembni objekti so bili ohranjeni in nedavno vključeni v Dynamo Camp. To je širši projekt, ki predvideva za otroke s težkimi ali kroničnimi boleznimi zdravljenje in oskrbo po odpustu iz bolnišnic. Nastal je po zamisli in s finančno pomočjo filmskega igralca Paula Newmana.

Viri
 Istituto Nazionale di Statistica
 Parchi e aree protette in Italia, Touring Club Italiano, 2003
 Lessico Universale Italiano Treccani 1968-1986

Pokrajine Italije

Pistoia (pokrajina)


Jadranka je žensko osebno ime.

Izvor imena
Ime Jadranka je različica ženskega osebnega imena Adrijana, ki izhaja iz latinskega imena Adriana z nekdanjim pomenom »izhajajoča iz mesta Adria; adrijanska«.

Različice imena
Jadrana, Jadranka, Jadrenka

Pogostost imena
Po podatkih Statističnega urada Republike Slovenije je bilo na dan 31. decembra 2007 v Sloveniji število ženskih oseb z imenom Jadranka: 871. Med vsemi ženskimi imeni pa je ime Jadranka po pogostosti uporabe uvrščeno na 194. mesto.

Osebni praznik
V koledarju je ime Jadranka uvrščeno k imenom Adrijana, Adrijan Hadrijan; god praznuje 9. januarja, (Hadrijan, Adrijan, angleški opat, † 9.jan. 710), 5. marca, Hadrijan Nikomedijski, maloazijski mučenec, † 5.mar. okoli leta 303) in 8. julija, Papež Hadrijan III., † 8.julija 885).

Glej tudi
 seznam osebnih imen na J
 seznam najpogostejših imen v Sloveniji

Viri

Ženska osebna imena

Jadranka


Լուրագո Մարինոնե  () , կոմունա Իտալիայում, տեղակայված է Լոմբարդիա մարզի Կոմո գավառում։

Բնակչությունը կազմում է 1971 մարդ, խտությունը՝ 657 մարդ/կմ²։ Զբաղեցնում է 3 կմ² տարածք։ Փոստային ինդեքս՝ 22070։ Հեռախոսային կոդ՝ 031։

Բնակավայրի հովանավորն է Սուրբ Գևորգը։ Տոնը նշվում է ապրիլի 23-ին։

Ծանոթագրություններ

Իտալիայի բնակավայրեր

Լուրագո Մարինոնե


Quzeyxırman (əvvəlki adı: Quzeyqaler) — Azərbaycan Respublikasının Xocavənd rayonunun Güneyxırman kənd inzibati ərazi dairəsində kənd. Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin 29 dekabr 1992-ci il tarixli, 428 saylı Qərarı ilə Xocavənd rayonunun Quzeyqaler kəndi Quzeyxırman kəndi adlandırılmışdır. 2 oktyabr 1992-ci ildən 10 noyabr 2020-ci ilə kimi Ermənistan Silahlı Qüvvələrinin işğalı altında olmuşdur. İkinci Qarabağ müharibəsinin nəticələrinə əsasən imzalanmış 10 noyabr 2020-ci il tarixli üçtərəfli bəyanata uyğun olaraq Quzeyxırman kəndi Rusiya sülhməramlı qüvvələrinin nəzarətinə keçmişdir.

Toponimikası
Oykonim quzey (günəş az düşən yer, şimal) və xırman sözlərindən ibarət olub, "quzeydə olan xırman" mənasındadır. Yaşayış məntəqəsi coğrafi mövqeyinə görə belə adlandırılmışdır. XIX əsrdə burada ermənilər məskunlaşdıqdan sonra kəndin adı Quzeyqaler (erm. Quzeyqışlaq) şəklinə düşmüşdü. 1992-ci ildən kəndin əsl adı bərpa edilmişdir.

Tarixi

Tarixi abidələri
Kənddə daşınmaz tarix və mədəniyyət abidəsi qeydə alınmamışdır.

Coğrafiyası və iqlimi
Kənd Qarabağ silsiləsinin ətəyində yerləşir.

Əhalisi

İqtisadiyyatı

Mədəniyyəti
Kənddə mədəniyyət müəssisəsi mövcud deyil.

Təhsil
Kənddə təhsil müəssisəsi mövcud deyil.

Din
Kənddə dini ibadət yeri və ya dini icma qeydə alınmamışdır.

Səhiyyə
Kənddə səhiyyə müəssisəsi mövcud deyil.

İstinadlar

Xarici keçidlər

Həmçinin bax

Xocavənd rayonunun kəndləri
Güneyxırman kənd inzibati ərazi dairəsindəki yaşayış məntəqələri

Quzeyxırman


Ladislav Vízek, né le  à Chlumec nad Cidlinou, est un ancien footballeur tchécoslovaque.

Ce milieu de terrain du Dukla Prague obtient 55 sélections avec la Tchécoslovaquie, marquant 13 buts.

Avec l'équipe nationale, il est champion olympique à Moscou en 1980 participe à la Coupe du monde 1982 en Espagne.

Biographie

Carrière
  TJ Cechie Hlusice
  Jiskra Novy Bydzov
 1974-1975 :  Dukla Zatec
 1975-1986 :  Dukla Prague
 1986-1988 :  Le Havre AC

Palmarès

En sélection
 Médaille d'or aux Jeux olympiques d'été de 1980 avec la Tchécoslovaquie
 Troisième de l'Euro 1980 avec la Tchécoslovaquie

En club
 Champion de Tchécoslovaquie en 1977, 1979 et 1982 avec le Dukla Prague
 Vainqueur de la Coupe de Tchécoslovaquie en 1981, 1983 et 1985 avec le Dukla Prague

Liens externes

Source
 Marc Barreaud, Dictionnaire des footballeurs étrangers du championnat professionnel français (1932-1997), L'Harmattan, 1997, page 238.

Naissance en janvier 1955
Footballeur international tchécoslovaque
Footballeur tchèque
Champion olympique tchécoslovaque
Joueur du Dukla Prague
Joueur du Havre AC
Footballeur aux Jeux olympiques d'été de 1980
Champion olympique de football

Ladislav Vízek


Nena je žensko osebno ime.

Izvor imena
Ime Nena je nastalo s krajšanjem imen, ki se začenjajo na Ne-, npr. Nedeljka, Nevenka. Zlog Ne- je v imenu Nena podvojen, kar pri imenih ni tako redek pojav (npr. Cici, Lola, Lili, Mimi, Nina). Sicer pa ime Nena spada med skrajšana ali tvorjena imena, ki so se na Slovenskem uveljavila v zadnjih desetletjih.

Različice imena
Nedeljka, Nenada, Nene, Nenka, Nenkica, Nevenka, Nevena

Pogostost imena
Po podatkih Statističnega urada Republike Slovenije je bilo na dan 31. decembra 2007 v Sloveniji število ženskih oseb z imenom Nena: 176.

Osebni praznik
V koledarju se ime Nena uvršča k imenom, iz katerih je nastalo, to je k imenoma Nedeljka oziroma Nevenka.

Glej tudi
seznam osebnih imen na N

Viri

Ženska osebna imena

Nena


キュリロス()は、ギリシア語の男性名。「キュリロス」は古典ギリシア語再建音であり、中世以降のギリシア語・現代ギリシア語ではキリロスとなる。日本正教会では教会スラヴ語再建音からキリルと表記される。日本のカトリック教会ではラテン語の奪格形()の教会式発音に基づいてチリロと表記される。

エルサレムのキュリロス - 4世紀のキリスト教聖職者、エルサレム主教。
アレクサンドリアのキュリロス - 5世紀前半のキリスト教聖職者。エフェソス公会議でネストリウスを弾劾。
キュリロス (スラヴの(亜)使徒) - 9世紀のキリスト教修道士。キリル文字の前身グラゴル文字を考案し、教会スラヴ語聖書を翻訳した。
キリロス・ルカリス - 16世紀から17世紀の正教会のコンスタンディヌーポリ総主教

関連項目
キリル
シリル

ギリシャ語の男性名

キュリロス


Aare je najdlhšia rieka vo Švajčiarsku. Je to ľavostranný prítok Rýna s dĺžkou  a povodím . Zaľadnených je z toho . Rýn odvodňuje 70 % Švajčiarska.

Na rieke bolo vybudovaných niekoľko vodných elektrární.

Priebeh toku
Rieka začína pod ľadovcom Aare v Bernských Alpách. Preteká cez Brienzské, Thunské a Bielske jazero. Pod nimi preteká cez Švajčiarsku pahorkatinu. Ústi zľava do Rýnu blízko miest Koblenz (Švajčiarsko) a Waldshut-Tiengen (Nemecko).

Zoznam prítokov
 Limmat
 Linth (hlavný prítok Zürišského jazera)
 Sihl
 Reuss
 Kleine Emme
 Sarner Aa
 Engelberger Aa
 Schächen
 Furkareuss
 Suhr
 Wigger
 Emme
 Zihlkanal
 Suze
 Broye
 Orbe
 Saane (Sarine)
 Sense
 Kander
 Simme
 Allenbach
 Lütschine

Referencie

Iné projekty

Rieky vo Švajčiarsku
Rýn
Geografia kantónu Aargau
Geografia kantónu Bern
Geografia kantónu Solothurn

Aare


Lək — Azərbaycan Respublikasının Samux rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Əhalisi
Əhalisinin sayı 1314 nəfərdir.

Toponimikası
Tədqiqatçılar bu oykonimi Qafqaz Albaniyasında yaşamış qədim leq/lək tayfasının adı ilə əlaqələndirirlər. Mənbələrdə legk, legi, lərg formasında qeyd olunan bu tayfa  müasir ləzgilərin əcdadları olmuşdur.

Coğrafiyası və iqlimi
Kənd rayon mərkəzindən 28 km. şimal-şərqdə, Gəncə-Qazax düzənliyində yerləşir.

Tanınmış şəxsləri
 Arif Həmzəyev — Vətən müharibəsi şəhidi

İstinadlar

Həmçinin bax

Samux rayonunun kəndləri

Lək (Samux)


株式会社阿波銀行(あわぎんこう、)は、徳島県徳島市に本店を置く地方銀行。通称「あわぎん(阿波銀)」。徳島県(旧阿波国)内を中心に、四国各県や瀬戸内海を挟んで近接する岡山県、兵庫県、大阪府、首都圏(東京都と神奈川県)にも進出している(「店舗展開」参照)。

概要
明治時代に開業した"阿波商業銀行"が前身。徳島県の指定金融機関である。

旧三菱銀行の親密地銀であり、三菱UFJフィナンシャル・グループとの関係が深い。

近年は関東地方へも進出しており、東京都北区王子に営業拠点を設置したほか、2013年8月には神奈川県横浜市にも法人営業部を設置した(2015年7月に支店化)上、関西での融資の開拓にも力を入れるなど、徳島県外での営業強化が顕著である。だが、中四国地方の地方銀行で唯一広島県に店舗を構えていない。一方で、四国の地方銀行の中では空中店舗化が顕著であり、四国内のうち高松支店と高知支店は空中店舗化している。

2019年12月16日、徳島市東新町に所在した阿波銀新町ビルを解体し、建てられた本店営業部がオープンした。なお営業部移転後の本店は本社機能に特化する(下記参照)。

背景
阿波銀行の前身となる久次米銀行は、藍商の久次米兵次郎が創設した、全国6番目の私立銀行であった。当時は三井銀行に次いで全国2番目の資本金を誇ったが、やがて経営に行き詰り、合名会社(旧)阿波銀行に経営を受け継ぐことになる。ここでも藍商である西野謙四郎、美馬儀一郎たちよって再建され、現在では徳島経済界の主軸銀行となっている。

ここに阿波銀おける、永代取引という伝統的な営業方針を垣間見ることが出来る。これは目先の短期的な利益を求めるのではなく、取引先を大事にし幾代にもわたり息の長い取引を継続していくという方針に則っているとされる。

沿革
 1896年(明治29年)6月19日 破綻した久次米銀行の関西部の経営を受け継いだ整理会社である、合名会社(旧)阿波銀行が母体となり、株式会社阿波商業銀行として設立。同時に大阪支店開設。
 1898年(明治31年)10月 - 貯蓄銀行条例に準拠して貯蓄部兼営を開始。
 1921年(大正10年)12月 - 貯蓄部を分離し、阿波貯蓄銀行として創業。
 1927年(昭和2年)3月 - (旧)本店新築落成。
 1928年(昭和3年)5月 - 徳島銀行の営業権譲受。
 1934年(昭和9年)4月 - 二木銀行を買収合併。
 1943年(昭和18年)8月 - 阿波貯蓄銀行を吸収合併。
 1944年(昭和19年)1月 - 預金1億円突破。
 1951年(昭和26年)7月 - 資本金1億円に増資。
 1960年(昭和35年)12月 - 外国為替業務取扱開始。
 1964年(昭和39年)10月1日 - 株式会社阿波銀行に商号変更。
 1965年(昭和40年)9月 - 東京支店開設。
 1966年(昭和41年)
7月 - 本店新築落成。
10月 - 資本金10億円に増資。
 1968年(昭和43年)3月 - 預金1,000億円突破。
 1973年(昭和48年)
1月 - 事務センター竣工。
4月 - 東京・大阪両証券取引所第2部上場。
 1974年(昭和49年)2月 - 東京・大阪両証券取引所第1部上場。
 1975年(昭和50年)2月 - オンラインスタート。
 1976年(昭和51年)9月 - 財団法人阿波銀福祉基金設立。
 1977年(昭和52年)3月 - 総預金5,000億円突破。
 1981年(昭和56年)
3月 - 研修所落成。
4月 - 海外コルレス業務開始。
 1983年(昭和58年)4月 - 公共債の窓口販売業務取扱開始。
 1984年(昭和59年)
7月 - ファームバンキング開始。
9月 - 総預金1兆円突破。
 1985年(昭和60年)
3月 - 財団法人徳島経済研究所設立。
6月 - 公共債ディーリング業務開始。
8月 - 海外コルレス包括承認取得。
 1986年(昭和61年)4月 - 資本金83億円に増資。
 1988年(昭和63年)
1月 - 第1回無担保転換社債発行。
6月 - 担保附社債信託業務の営業免許取得。
7月 - 徳島市指定金融機関となる。
 1989年(平成元年)10月 - 資本金152億円に増資。
 1990年(平成2年)10月 - サンデーバンキング開始。
 1993年(平成5年)3月 - 新事務センター「鴨島センター」竣工。
 1994年(平成6年)1月 - 信託業務取扱開始。
 1995年(平成7年)
1月 - 新総合オンラインシステム稼動。
1月 - 財団法人阿波銀行学術・文化振興財団設立。
 1996年(平成8年)
2月 - CD・ATMの祝日稼動開始。
6月 - 創業100周年。
 1997年(平成9年)
2月 - 阿波銀新町ビル竣工。
4月 - 資本金234億円に増資。
 1998年(平成10年)
3月 - 県内店舗網200店達成。
5月 - 総預金2兆円突破。
12月 - 証券投資信託窓口販売業務取扱開始。
12月 - ニューヨーク事務所閉鎖(1988年に開設したが、閉鎖時、年間来所者30人程度であった)。
 2000年(平成12年)11月 - 第1回無担保普通社債発行。
 2001年(平成13年)
4月 - 住宅ローン利用者向け長期火災保険の取扱開始。
4月 - 香港駐在員事務所(1994年12月開設)廃止、海外拠点は全廃となる。
 2002年(平成14年)
6月 - 執行役員制度導入。
10月 - 個人年金保険の取扱開始。
 2004年(平成16年)
1月 - じゅうだん会共同版システム稼動。
12月 - 証券仲介業務開始。
 2008年(平成20年)11月 - 同行と、百十四銀行・伊予銀行・四国銀行とのATM相互出金無料提携を開始。
 2009年(平成25年)- 徳島県郷土文化会館の命名権を取得。愛称が「あわぎんホール」となる。

 2014年(平成26年)
7月 - 連結子会社「阿波銀コンサルティング」設立。
12月25日 - じゅうだん会組成行と災害時の相互支援協定を締結。
 2015年(平成27年)7月27日 - 横浜支店開設(横浜法人事業部を格上げ)
 2016年(平成28年)11月11日 - 百十四銀行、四国銀行、伊予銀行と共に地方創生の推進に向けた包括提携「四国アライアンス」を締結。
 2018年(平成30年)10月1日 - 眉山ロープウェイの命名権を取得。愛称が「あわぎん眉山ロープウェイ」となる。
 2019年(令和元年)12月16日 - 新本店営業部がオープン。
 2020年(令和2年)1月31日 - 野村證券と株式や投資信託など証券関連商品の仲介業務統合を柱とした業務提携で基本合意したと発表。

関連会社

連結子会社
 阿波銀保証株式会社
 阿波銀カード株式会社
 阿波銀コンサルティング株式会社
 阿波銀リース株式会社

出資会社
四国アライアンスキャピタル

店舗展開

本店営業部
2019年12月16日、本店ビルにあった本店営業部と両国橋支店を移転統合し、徳島市東新町一丁目に事業費約29億円を投じ建てられた新しい本店営業部がオープンした。建物は地上4階地下1階建てで、延床面積は4974㎡。外観は石造りのフレームとガラス張りを基調にし、内部を吹き抜けの構造とした。延床面積の約6割が公共スペースで、ギャラリーの阿波銀プラザ、仕事や勉強に使えるコワーキングスペースのほか、徳島の歴史を展示する「ヒストリールーム」などを設けた。また、「フロアアテンダント」と名付けた新しい担当者を11人配置して、銀行利用目的以外の来店客も案内する。

店舗統合
店舗統合の際、口座店のみを残すブランチインブランチの手法をとったケースがある。括弧内は統合先の店舗。
 徳島駅前支店(本店営業部。ATMコーナーは残存)
 新聞放送会館出張所(本店営業部、2012年8月6日から。ATMコーナーは残存)
 かちどき橋支店(両国橋支店、2009年1月26日から。ATMコーナーは残存)
 大津支店(鳴門支店、2010年1月25日から)
 矢三支店(田宮支店、2011年10月17日から。ATMコーナーは残存)
 見能林支店(阿南支店、2011年10月24日から。ATMコーナーは残存)
 古庄支店(羽ノ浦支店、2012年1月23日から。ATMコーナーは残存)
 末広支店(福島支店、2015年12月7日から。ATMコーナーは残存)
 丸亀支店(高松支店、2018年2月5日から。)
 勝瑞支店(北島支店、2018年7月23日から。ATMコーナーは残存)
 中田支店(小松島支店、2018年8月5日から。ATMコーナーは残存)
 両国橋支店(本店営業部、2019年12月9日から。ATMコーナーは残存)

情報処理システム
2004年1月5日、基幹系システムを八十二銀行のシステムをベースとするじゅうだん会共同版システムに移行した。

2014年4月1日、徳島県内外の全店舗にiPad Airを導入した。書類を電子化した上で、顧客の負担軽減化を図り、併せて商品提案力を強化したいとしている。

ATM提携
コンビニATM提携は、2007年9月18日からイーネットとローソンATMとのサービスが開始された。また、2013年2月22日にはセブン銀行との提携も開始されている。

キャラクター
かつてCMキャラクターとして徳島出身の板東英二を起用していた。現在はイメージキャラクターに、RODAN(地元育ちの4コマ漫画家・佃公彦が生みの親)が採用されている。また、あわぎんスマートネクスト(カードローン)のCMキャラクターに乃木坂46が起用された。

脚注

外部リンク
 阿波銀行

地方銀行
日本の信託兼営金融機関
徳島県の銀行
東証プライム上場企業
徳島市の企業
1896年設立の企業

阿波銀行


Frauenmord ist ein österreichischer Fernsehkrimi von und mit Fritz Eckhardt aus dem Jahr 1973. Er entstand als 35. Folge der Kriminalreihe Tatort. In seinem dritten Fall untersucht Oberinspektor Marek den Mord an der Ehefrau eines reichen Industriellen. Die Maske verantwortete Alexandra Pekarek.

Handlung
Die Frau des Industriellen Rahl wird im Wiener Prater erschossen aufgefunden. Oberinspektor Marek sucht den Witwer Rahl in dessen Villa auf. Rahl gibt an, am Abend mit seiner Frau zu Hause gewesen zu sein. Sie sei gegen 22 Uhr in den Garten gegangen. Von dort sei sie verschwunden, während er drinnen Getränke gemischt habe. Sie sei von einem Unbekannten entführt worden, der ihn ca. zehn Minuten später anrief. Er wollte eine Million Schilling, noch in derselben Nacht. Rath verständigte nicht die Polizei, schnitt aber ein zweites Telefonat mit dem Entführer mit und spielt dieses Marek vor. Der Entführer stellte ihm ein Ultimatum bis drei Uhr morgens, erst dann verständigte Rahl die Polizei, da er die Summe nicht so schnell aufbringen konnte.

Frau Künzl, Rahls Haushälterin, sucht kurz darauf Marek im Präsidium auf und sagt aus, dass Frau Rath viele Liebhaber gehabt habe. Marek nimmt ihre Aussage nicht ernst. Er vermutet lediglich Eifersucht auf ihren jüngeren Mann hinter der Aussage.

Derweil wird Mareks Assistent Wirz gebeten, sich eines Falles anzunehmen, bei dem sich ein Wiener Gangster namens Ewald Hoess in einem gestohlenen Sportwagen zu Tode gefahren hat. Die Versicherung will seine querschnittsgelähmte Witwe in Regress nehmen. Wirz sucht die Frau auf, die allerdings mittellos ist. Nachdem Wirz gegangen ist, wird Harald Hoess, Ewalds Bruder, Klara Hoess unter Druck, der Polizei nichts zu sagen. Dann will Hoess von seiner Schwägerin wissen, was diese "von der Sache" weiß.

Schnell wird Marek und seinen Assistenten klar, dass Hoess etwas mit der Entführung von Frau Rahl zu tun hat. Er kann sie allerdings nicht ermordet haben, weil sein tödlicher Unfall gemäß Obduktion vor der Ermordung von Frau Rahl lag.

Kurz darauf meldet sich ein Herr Lahmann, der Sekretär von Rahl. Er gibt an, dass Frau Rahl ein Verhältnis mit ihm hatte. Sie sei Nymphomanin gewesen. Ferner verdächtigt er Rahls Chauffeur Künzl. Inspektor Berntner sucht die Geliebte von Hoess auf, trifft aber auf dessen Bruder Harald, der ihn offen bedroht. Marek befragt Rahls Chauffeur Künzl. Dieser behauptet zunächst, die ganze Zeit mit seiner Frau in Jugoslawien gewesen zu sein, gibt dann aber zu, vorzeitig nach Österreich zurückgekehrt zu sein. Er habe auch Frau Rahl am Semmering getroffen, allerdings in Begleitung eines anderen Mannes, mit dem sie wohl auch ein Verhältnis hatte. Anschließend befragt Marek Rahl und konfrontiert ihn mit den Affären seiner Frau. Dieser gibt zu, davon gewusst zu haben. Er musste allerdings mit ihr zusammenbleiben, da seine Firma finanziell von ihr abhängig war. Er selbst hat allerdings auch eine jüngere Geliebte, Ilse Brinck, die Stieftochter seines Freundes Konsul Brinck. Brinck ist in seine "Tochter" verliebt und erklärt Marek, dass sie nur seine Stieftochter sei und dies deshalb moralisch nicht verwerflich.

Berntner berichtet, dass die Frauenhaare, die im Auto von Hoess gefunden worden sind, nicht von Frau Rahl stammen. Kurz darauf sucht er, diesmal zusammen mit Wirz, Lissy, die Geliebte des toten Hoess auf. Sie gibt an, am Tatabend in Salzburg bei ihrer Mutter gewesen zu sein. Hoess habe sie nach Salzburg gefahren. Es stellt sich heraus, dass sie wusste, dass auch Hoess ein Verhältnis mit Frau Rahl gehabt hat. Wirz verliert die Beherrschung, er bekommt aber nichts weiter aus Lissy heraus. Hoess' Bruder Harald kommt aus dem Hinterzimmer, nachdem die beiden Beamten gegangen sind. Er fragt sie über die Entführung aus, doch auch Lissy weiß es nicht. Sie spekulieren, dass Ewald Hoess eigentlich Rahl entführen wollte und dass der Freund von Rahl, Konsul Brinck, der Auftraggeber gewesen sein könnte. Marek unterhält sich derweil doch noch einmal mit der Haushälterin Künzl. Sie gibt an, von ihrem Mann geschlagen zu werden, doch liebt sie ihn trotzdem. Sie hat in Jugoslawien Mann und Kinder für ihn zurückgelassen. Wirz kann unterdessen Hoess' Witwe die gute Nachricht überbringen, dass die Versicherung keinen Regress mehr gegen sie anstrengt. Berntner sucht noch einmal die Geliebte von Rahl, Ilse auf, doch auch sie hat ein Alibi.

Marek vermutet nunmehr, dass Hoess einen Komplizen gehabt hat oder ein anderer Mann Hoess' Geliebte nach Salzburg gefahren hat. Marek möchte deshalb Harald Hoess verhören. Wirz und Berntner fahren zu Hoess, als dieser sein Haus verlässt, folgen sie ihm zu einer U-Bahnbaustelle. Hoess versucht, sich seiner Verhaftung zu entziehen, indem er auf die Beamten schießt, woraufhin er von einem Unbekannten selbst erschossen wird. Unterdessen meldet sich ein Zeuge, der den Unfall von Ewald Hoess beobachtet hat. Er sagt aus, dass auch eine Frau im Auto gesessen hatte. Diese ist nach dem Unfall aus dem Wagen herausgestürzt. Der Zeuge sagt aus, dass es sich um Frau Rahl gehandelt haben könnte.

Marek sucht die Villa Rahl auf, wo Rahl und Konsul Brinck dessen Tochter Ilse beim Klavierspiel zuhören. Auch Rahls Chauffeur Künzl ist anwesend. Marek befragt Brinck zum Tatabend. Dieser hatte Gäste, allerdings so viele, dass er unauffällig hätte verschwinden können. Marek weiß, dass Brinck seine Villa nur gemietet und enorme Schulden hatte. Brinck wohnt direkt gegenüber der Villa Rahl. Marek weiß, dass einer der Anwesenden der Mörder sein muss und konfrontiert die Anwesenden mit seinem Wissen.  Da Marek einen Anruf erhält und weg muss,  überlässt er das Verhör seinem Assistenten Wirz. Marek geht zur Villa Brinck. Kurz danach kehrt er zurück und kehrt mit einem Kleid von Ilse Brinck zurück. Marek eröffnet den Verdächtigen nunmehr seine These bezüglich der Tatnacht. Entführt wurde in dieser Nacht nicht Frau Rahl, sondern Ilse Brinck. Weil Ilse Brinck an dem Abend bei Rahl war, hat Hoess sie für Frau Rahl gehalten und Ilse gekidnappt. Ilse Brinck ist nach dem Unfall aus dem Auto gesprungen und entkommen. Dann kam Frau Rahl von ihrem Ausflug mit einem anderen Mann zurück. Marek kann seine Theorie beweisen, da ihre Gürtelschnalle im Auto gefunden wurde. Rahl oder Ilse Brinck muss dann auf die Idee gekommen sein, die Gelegenheit auszunutzen, Frau Rahl zu töten und es dem verunglückten Entführer Hoess in die Schuhe zu schieben. Als Rahl alles abstreitet, entgegnet ihm Marek, dass eine Haarprobe beweisen würde, dass nicht Frau Rahl, sondern Ilse Brinck im Wagen gesessen hat. Marek vermutet, dass Ilse Rahl angestiftet hat. Harald Hoess wusste davon und versuchte, Rahl zu erpressen und Rahl war es deshalb, der ihn getötet hat. Marek kündigt an, am Tatort nach der Mordwaffe und nach Spuren von Rahl zu suchen. Brinck gibt daraufhin zu, dass er auch am Tatort war und Rahl dort gesehen hatte. Er ahnte die ganze Zeit, dass Rahl der Täter war und war ihm deshalb gefolgt, da er wegen seiner Stieftochter eifersüchtig auf Rahl war. Rahl gesteht alles und sagt aus, dass die ganze Sache Ilse Brincks Idee an, die wiederum ihn bezichtigt, der Drahtzieher zu sein. Marek lässt beide verhaften und Rahl kündigt an, alles gestehen zu wollen.

Marek resümiert, dass Rahl eigentlich alles hatte, und sich dann von der jungen Frau, die nur von ihrem verliebten Adoptiv-Vater weg und reich heiraten wollte, so hat manipulieren lassen, dass er zum Mörder wurde und alles verloren hat.

Weblinks

Frauenmord
Österreichischer Film
Filmtitel 1973

Tatort: Frauenmord


She enmys Ewnish yn enmys Chumash ny Ḥumash (,  ny [ħuˈmaʃ]; ny Ewdish: ) as eh çheet er y Torah 'sy chummey prentit (she Torah Sefer yn enmys ta currit er y scrolley). Ta'n fockle çheet magh ass ḥamesh (חמש, "queig") y Ewnish, agh she Ḥamishah Ḥumshei Torah ("queig queiggaghyn Torah") y lhieggan formoil. She enmys Ewnish eh er Queig Lioaryn Moses.

Shirveishyn Ewagh
Torah

Chumash


Rüstəmbəyovlar — Azərbaycan xalqının tanınmış soylarından biri.

Soyun yaranması
Şuşa şəhərində dörd ailə vardı ki, bunlar Rüstəmbəyov soyadını daşıyırdılar. Bu Rüstəmbəyovlar bir-biriləri ilə sümük qohumu deyildilər.
Bu soyun ulu babası Rüstəm bəy Kəbirlidir. Rüstəm bəy Kəbirli elinin Əfətli obasında dövran sürmüşdü.
Rüstəm bəyin Qasım bəy adlı oğlu vardı.
Qasım bəy Kəbirli mahalının Əfətli obasında anadan olmuşdu.
Qasım bəyin Gülməmməd bəy, Şirin bəy, Kazım bəy, Məhəmməd bəy, İskəndər bəy, İsfəndiyar bəy adlı oğlanları vardı.

Soyun məşhur nümayəndələri

Ağa bəy Rüstəmbəyov — Qarabağ bəyi, poruçik.
Səlim bəy Rüstəmbəyov — Qarabağ bəyi, Çar Rusiyası ordusunun praporşiki.
Rüstəm bəy Rüstəmbəyov — Qarabağ bəyi, ştabs-kapitan.\

Mənbə

Ənvər Çingizoğlu, Rüstəmbəyovlar, "Soy" dərgisi, 9 (29), Bakı, 2009.

Həmçinin bax

Qarabağ
Şuşa

Kəbirlilər

Rüstəmbəyovlar (Qarabağ)


Unfinished Music No.1: Two Virgins  je avantgardni album, ki sta ga izdala John Lennon in Yoko Ono leta 1968. To je rezultat celonočnega eksperimentiranja v Lennonovem studiu v Kenwoodu. Njun debitantski album se jemlje ne le kot avantgardna umetnost, ampak tudi kot prvi kover album. Naslovnica albuma prihaja iz občutkov »two innocents, lost in a world gone mad«, zato sta na naslovnici tudi gola.

Seznam pesmi
Vse pesmi so bile sproducirane iz strani Yoko Ono in Johna Lennona.

Prva stran (14:14)
"Two Virgins No. 1"
"Together" (George Buddy DeSylva-Lew Brown-Ray Henderson)
"Two Virgins No. 2"
"Two Virgins No. 3"
"Two Virgins No. 4"
"Two Virgins No. 5"

Druga stran (15:13)
"Two Virgins No. 6"
"Hushabye Hushabye" (neznan avtor)
"Two Virgins No. 7"
"Two Virgins No. 8"
"Two Virgins No. 9"
"Two Virgins No. 10"

Bonus pesem: "Remember Love"

Albumi Johna Lennona
Albumi Yoko Ono
Albumi leta 1968
Albumi založbe Apple Records

Unfinished Music No. 1: Two Virgins


Æthelwulf († zwischen 781 und 785) war Bischof von Elmham. Er wurde zwischen 758 und 781 zum Bischof geweiht und trat sein Amt im selben Zeitraum an. Er starb zwischen 781 und 785.

Einzelnachweise

Bischof (8. Jahrhundert)
Bischof von Norwich
Geboren im 8. Jahrhundert
Gestorben im 8. Jahrhundert
Mann

Æthelwulf (Elmham)


Mikkwakhola  is a Gaupalika(Nepali: गाउपालिका ; gaupalika)(Formerly: village development committee) located in Taplejung District in the Mechi Zone of eastern Nepal. The local body was formed by merging four VDCs namelyKhokling, Liwang, Sanwa, Papung. Currently, it has a total of 7 wards. The population of the rural municipality is 9,160 according to the data collected on 2017 Nepalese local elections.

Population
As per 2017, Mikkwakhola hosts a population of 9,160 across a total area of 442.96 km2.

See also
Taplejung District

References

Rural municipalities in Koshi Province
Rural municipalities in Taplejung District
Rural municipalities of Nepal established in 2017

Mikkwakhola Rural Municipality


Aurèle Emile 'Little Giant' Joliat (* 29. október 1901, Ottawa, Kanada – † 2. jún 1986, Ottawa) bol kanadský hokejista, ktorý odohral 16 sezón za Montreal Canadiens (v rokoch 1922 až 1938). Hrával na pozícií ľavého krídelníka.

Klubové štatistiky

Sportliche Erfolge
 Stanley Cup: 1924, NHL 1929/1930 a 1931

Osobné ocenenia
 NHL First All-Star Team: 1931
 NHL Second All-Star Team: 1932, 1934 a 1935
 Hart Memorial Trophy: 1934

Literatúra

Externé odkazy

 Aurèle Joliat v Hockey Hall of Fame

Zdroj

Hráči Montreal Canadiens
Členovia Hokejovej siene slávy
Kanadskí hokejisti
Osobnosti z Ottawy

Aurèle Joliat


Le kangourou géant (Macropus giganteus ; en anglais : Eastern grey kangaroo) est un marsupial très répandu dans le Sud et l'Est de l'Australie avec une population de plusieurs millions d'individus.

Description

Avec ses  pour le mâle, 32 pour la femelle et une taille de  à , il ne mérite pas son qualificatif de giganteus, le kangourou roux étant plus lourd que lui. Sa queue puissante de  lui sert de contrepoids lorsqu'il saute, d'appui lorsqu'il est au repos.

Son pelage gris, avec un bas ventre, la face inférieure de la queue et l'intérieur des pattes blanc permettent de le distinguer facilement du kangourou roux.

Il se déplace en bondissant sur ses pattes arrière et à pleine vitesse, il peut faire des bonds de . Il peut se déplacer sur ses quatre pattes lorsqu'il avance lentement, par exemple pour brouter.

Il a une vue puissante, un odorat développé et il peut orienter le pavillon de ses grandes oreilles pour localiser l'origine d'un bruit.

Distribution et habitat

On le trouve dans toute la partie est de l'Australie, depuis le Queensland jusqu'à la Tasmanie. Il vit dans les prairies et les bois clairsemés.

Mode de vie

Animal nocturne, il dort le jour dans des trous creusés dans la terre et profite des heures fraîches et de la nuit pour se nourrir.

Il vit en petits groupes (un mob en anglais) avec un mâle dominant, 2 ou 3 femelles et 2 ou 3 jeunes mâles. Plusieurs mobs peuvent se rassembler pour brouter ensemble.

Alimentation

Ce sont des animaux herbivores qui vivent dans les prairies humides (à la différence du kangourou roux qui vit dans des zones semi-arides) très souvent à la limite des prairies agricoles (il mange donc principalement de l'herbe).

Dents
Formule dentaire :

Reproduction

Le kangourou géant devient adulte vers un an et demi, deux ans. La période de reproduction se fait du printemps au début de l'été. La durée de gestation est de 30 à 38 jours puis le petit passe dans la poche marsupiale pour une période de 300 jours. Il restera avec sa mère jusqu'à 18 mois.

Ennemis

Il n'a que deux ennemis : le dingo et l'homme, qui supporte difficilement sa proximité.

Liens externes

Marsupial (nom vernaculaire)
Macropodidae
Faune endémique d'Australie

Kangourou géant


Valensiya (be İspanyolki: Valencia), yew eyaletê dewleta İspanyayo.

Wılayeti
 Alicante (wılayet)
 Castellón
 Valensiya (wılayet)

Sûki
 Valensiya
 Alicante
 Elche
 Castellón de la Plana
 Torrevieja
 Gandia
 Orihuela
 Benidorm

Valensiya
Eyaletê İspanya

Valensiya


HMAS Vendetta je (bilo) ime več ladij Kraljeve avstralske vojne mornarice:
 HMAS Vendetta (D69)
 HMAS Vendetta (D08)

Vendetta

HMAS Vendetta


Ziegenort bezeichnet:

 den deutschen Namen des polnischen Dorfes Trzebież
 Ziegenort (Kurzfilm) von Tomasz Popakul aus dem Jahr 2013

Ziegenort


装甲回収車(そうこうかいしゅうしゃ、Armoured Recovery Vehicle, ARV)は、戦場で破損したり、鹵獲した戦車などの軍用車両を回収するための車両である。

戦車回収車(せんしゃかいしゅうしゃ、Tank Recovery Vehicle, TRV)あるいは装甲戦車回収車(そうこうせんしゃかいしゅうしゃ、Armoured Tank Recovery Vehicle, ATRV)ともいう。特に、戦車の派生型として開発されたり改装されたりしたものは「回収戦車(Recovery Tank)」とも呼ばれる。また、戦車のエンジン交換など整備を行えるものもあるが、その場合は装甲修理回収車(そうこうしゅうりかいしゅうしゃ、Armoured Repair & Recovery Vehicle, ARRV)と呼ぶこともある。

歴史
装甲車両の回収作業に同種の車両を使用することは第一次世界大戦に「戦車」が実戦投入される以前、「装甲車」というものが開発された際から行われており、車両牽引用のタグロープや牽引具は装甲車両の必需品でもあった。第一次大戦にて「戦車」が開発されて実戦に投入されると、それまでの装甲車両に比べて遥かに大重量と複雑かつ過重気味の機構を持つ戦車は、戦闘損傷以前に機械故障や軟弱な地盤で擱坐するなどで行動不能になることが多く、第一次大戦後、「戦車(機甲)部隊」が各国で整備されるようになると、様々な理由により行動不能になった車両を回収・修理するための装備もまた重要であるとして、主に装甲車両を回収するための牽引車両として大型の半装軌車(ハーフトラック)や四-六輪の大型トラックがそれらの部隊に配備された。

第二次世界大戦が始まって急速に戦車その他の装甲車両が進歩すると、特に戦車の車体重量の増加は著しく、従来の車両回収用に使用されてきた装備では回収作業が困難となり、複数の車両を使用してやっと1両の戦車を回収できる、という状況が多く発生するようになった。それに従い、エンジン出力と牽引車重、踏ん張りの強い走行装置があるものとして、戦車を改造した「回収戦車」が開発・製造されるようになり、また、砲塔を損傷した戦車から砲塔を取り外して牽引用ワイヤーなどの装備を追加搭載した、という現地急造の回収車両も多数製作された。

第二次大戦中、また戦後には装甲戦闘車両(AFV)として戦車の他にも自走砲・装甲兵員輸送車など多種多様なものが開発され、それらを支援するための装甲回収車もまた、戦車や装甲車の発展型として多種が開発され、機械化された部隊の運用において必須の装備として用いられている。

なお、軍において運用されている他にも、退役した後に重量物牽引車や装軌式クレーン車として民間に払い下げられて使われている例も多く、このため、軍用車両としての装備を外したものがいわゆる「重機」(建設機械)として登録・使用されている車両も数多く存在する。

構造
第二次世界大戦頃までは余剰車両や旧式化した車両の再生品として製作されることが多かった車種だが、近年は回収対象となる車両の派生型として当初から開発されることが多く、機動性能を統一して部隊全体の機動性を向上させることに主眼が置かれている。また、回収対象となる車両と同一の車体を持つことは、部隊の保管している予備部品が尽きた際も、"共食い整備"によって戦闘車両の稼働能力を維持することも視野に入れられている。

装甲回収車として開発されたものは各種とも概ね同じ構造となっており、基体となる車両の砲塔などの戦闘装備を取り払って一体型の密閉型戦闘室を設置し、起重機や巻上げ機などの吊上・索引設備を備えていることが通例である。回収作業時の安定性を増すための駐鋤(ちゅうじょ、英語ではSpade)が装備されていることも多い。

車両の修理・整備に用いられる関係上、車体各所にはスペアパーツが大量に装備されており、車両によっては予備のエンジンなどを運搬する際に使用する架台をエンジンデッキ上などに設置していることもある。また、装甲修理回収車(ARRV)とも呼ばれる車両は、溶接機材、コンプレッサーなどの各種整備機材を搭載している。

特殊型
通常の装甲回収車の他にも、特殊な状況で回収作業を行うための特殊装備を持つ装甲回収車両が何種か存在する。

BARV
Beach Armoured Recovery Vehicle,「海岸用装甲回収車」の略で、上陸作戦の際に波打ち際での車両回収や小型の上陸用舟艇の離岸といった作業を行うための車両である。砲塔を外した戦車の車体の水密を強化し、給排気系統を延長して水陸両用能力を持たせ、車上に舟形の構造物を設置して車体が水没した状態でも行動できるようにしたもので、水中での作業のために潜水具を装備する水中作業員(ダイバー)が同乗している。

BARVはイギリス軍によりM4 シャーマン中戦車の特殊派生型の一つとしてノルマンディー上陸作戦に備えて開発されたもので、1950年には後継としてセンチュリオン戦車の車体を用いたものが開発され、 "FV 4018 Centurion BARV(CEBARV)"の名称が与えられている。この車両はフォークランド戦争にも参加しており、2005年まで運用されていた。2003年には牽引/押出能力と水中行動能力を強化したレオパルト1の車体に船舶の操舵室に似た構造物を搭載した車両が"Future Beach Recovery Vehicle" (FBRV)の計画名称で開発され、"Hippo BRVの名称で装備された。

イギリスの他、オーストラリアはブルドーザー(もしくはトラクター)を改装したBARVを独自に製作した他、グラント中戦車の車体を流用してシャーマンBARVに準じた構成の車両とした"M3 BARV"を製造し、この車両は1950年から1970年に老朽化により退役するまで運用された。また、オランダ海兵隊は2003年よりHippo BRVに類似したレオパルト1戦車ベースのBRVを"BullDog BAV"の名称で装備している。

LVTR/AAVR
Landing Vehicle Tracked Recovery、「装軌式回収上陸車」の略で、水陸両用車両部隊に随伴する装甲回収車として海岸及び陸上での回収作業と車両整備作業を行うための車両で、アメリカのLVTP-5およびLVTP-7水陸両用装甲車の派生型として開発された。

両車とも折り畳み式のクレーンおよび牽引用ウインチと発電機(溶接機などの電源として用いられる)、エアコンプレッサーなどの回収・整備機材を搭載しており、基体車両と同じく水上/海上航行が可能である。

1985年に「LVTP」の制式記号は「AAV(Amphibious Assault Vehicle:水陸両用強襲車)」に改められたため、それに伴って「LVTR」の制式記号も「AAVR(Amphibious Assault Vehicle Recovery:水陸両用強襲回収車)」に改称されている。

主な装甲回収車
()は基になった車輌

脚注

注釈

出典

関連項目
 回収戦車
 装甲戦闘車両
 レッカー車

外部リンク

ARV
装甲戦闘車両
es:BREM (vehículo de ingenieros)

装甲回収車


Pujols-sur-Ciron (Gasconice Pujòus de Siron ) est commune Francicum 779 incolarum (anno 2012) praefecturae Girundiae in regione occidentali Aquitania (a die 1 Ianuarii 2016 Aquitania Lemovicensi Pictaviensi et Carantonis).

 Indicem communium praefecturae Girundiae

Nexus externi

 Huius communis pagina interretialis

 De hoc commune apud cassini.ehess.fr

Communia praefecturae Girumnae
Loci habitati praefecturae Girumnae

Pujols-sur-Ciron


Bedağar — Azərbaycan Respublikasının Balakən rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.

Tarixi
Bedağar Balakən r-nunun Qazma i.ə.v.-də kənd. Balakən çayının sahilində, Alazan-Həftəran vadisindədir. Oykonim be/bet (avar. "baş", "başlanğıc", "bir qədər yuxarı") və dağar/dahar (azərb. "daşlı, çınqıllı yer") komponentlərindən düzəlib, "daşlı, çınqıllı yüksəklik" mənasındadır. XVIII əsrə aid xəritələrdə Alazan çayının hər iki sahilində Bidiqar adlı yaşayış məntəqəsinin olduğu göstərilir.

İstinadlar

Xarici keçidlər
 Balakən Rayonu
 http://www.azstat.org/region/az/005_1.shtml
 Bələdiyyə İnformasiya Sistemi
 Balakən Rayonu

Balakən rayonunun kəndləri

Bedağar


Pokrajina Caltanissetta (v italijanskem izvirniku Provincia di Caltanissetta [provìnča di kaltanisèta]), je ena od devetih pokrajin, ki sestavljajo italijansko deželo Sicilija. Meji na severu s pokrajino Palermo, na vzhodu s pokrajinama Enna in Catania, na jugu s pokrajino Ragusa in s Sredozemskim morjem (Sicilska ožina) ter na zahodu s pokrajino Agrigento.

Večje občine

Glavno mesto je Caltanissetta, ostale večje občine so (podatki 31.12.2006):

Naravne zanimivosti

Pokrajina, ki ima približno obliko številke 8, se zelo razlikuje med eno polovico in drugo, bodisi v površinskih oblikah, kot tudi v podnebju. Čeprav je vsa pretežno gričevnata in brez visokih vzpetin, je severozahodna polovica bolj gorata in prepredena z globokimi skalnatimi dolinami, ki jih omejujejo manjše težko dostopne planote. V jugovzhodni polovici se gričevje postopno spušča v rodovitne doline vse do morske obale. Podnebje je v severni polovici hladno, saj je povprečna zimska temperatura med 0° in 3 °C, poletna med 15° in 18 °C: izjemoma se zgodi, da se dvigne za dan ali dva do 45 °C, vendar brez vlage in z vetrom. Južna polovica pokrajine pa ima temperature, ki so bolj razumljive za to zemljepisno širino, zime okoli 10 °C in poletja okoli 25 °C. Tudi padavin je tu samo do 400 mm letno, medtem ko v severnem predelu dežuje skoraj dvakrat toliko.

Seznam zaščitenih področij v pokrajini:
 Naravni rezervat Contrada Scaleri (Riserva naturale orientata geologica di Contrada Scaleri)
 Naravni rezervat Lago Sfondato (Riserva naturale integrale Lago Sfondato)
 Naravni rezervat Lago Soprano (Riserva naturale Lago Soprano)
 Naravni rezervat Monte Capodarso e Valle dell'Imera Meridionale (Riserva naturale orientata Monte Capodarso e Valle dell'Imera Meridionale)
 Naravni rezervat Sughereta di Niscemi (Riserva naturale orientata Sughereta di Niscemi)

Zgodovinske zanimivosti

V pokrajini je bilo leta 1834 popisanih 88 rudnikov žvepla od okoli skupnih 200 na otoku. Delovne razmere rudarjev so bile strašne, a ne samo zaradi telesnega napora. Kovina se je namreč pridobivala s taljenjem rude, kar je sproščalo ogromne količine žveplovega dioksida, ki je strupen. Šele leta 1952 je bil uveden postopek flotacije, a že leta 1975 so bili vsi rudniki žvepla zaprti. Ostali so v bridkem spominu predvsem otroci, imenovani carusi [karùzi], ki so v preteklih časih bili nekakšni sužnji rudarjev. Ti dečki, ki so jih revne družine "odstopile" za nekaj denarja, so hodili v najgloblje rove po vreče žveplene rude in so jih na hrbtu prinašali na površje. Niso dobivali plače razen prehrane, ki je bila večkrat le kruh in voda. V rudniku so delali do nabora, a niso bili sprejeti v vojsko, in sicer zaradi zvite hrbtenice ali slepote, zato so ostajali na milost in nemilost rudarjev do smrti.

Viri
 Istituto Nazionale di Statistica
 Parchi e aree protette in Italia, Touring Club Italiano, 2003
 Lessico Universale Italiano Treccani 1968-1986

Pokrajine Italije

Caltanissetta (pokrajina)


Daniel Hausig (* 1959 in Kreuzlingen) ist bildender Künstler mit dem Schwerpunkt Licht und Intermedia.

Leben
Daniel Hausig studierte an der "Schule für Gestalten" "Restaurierung" sowie an der Hochschule für bildende Künste Hamburg "Freie Kunst". Von 1989 bis 1992 war er Mitglied der Schweizer Künstlergruppe Projekt Querschnitt der u. a. auch Lorenz Spring, Stefan Haenni und Peter Wüthrich angehörten.1999 wurde er zum Professor für Malerei und Intermedia an die Hochschule der Bildenden Künste Saar in Saarbrücken berufen. Hausig lebt in Hamburg und Saarbrücken.

Ausstellungen (Auswahl)

 2016: Installation "Metamere Farben" im Rahmen der Ausstellung SWITCH, Zentrum für Internationale Lichtkunst, Unna
 2014: Lichtinstallation "Farbdepesche", Niedersächsisches Landesmuseum, Hannover
 2008/2013: Installation "Schwimmreifen", Kunsthalle Arbon, Arbon
 2008/2009: Installation "licht.bad", Kunstmuseum Heidenheim
 2006/2007: Ausstellungsbeteiligung "On/Off" mit Christina Kubisch, Antonia Low, Tobias Rehberger, Veit Stratmann im Saarland Museum, Saarbrücken
 2005/2006: Ausstellungsbeteiligung "Lichtkunst aus Kunstlicht", Zentrum für Kunst und Medientechnologie (ZKM), Karlsruhe
 2002: Lichtinstallation "Anleitung zum Stromdiebstahl", Lichtrouten Lüdenscheid
 2000: Installation "Boxenstop", Lichtparcours, Braunschweig

Publikationen
 Kunstmuseum Celle (Hg.): Scheinwerfer – Lichtkunst in Deutschland im 21. Jahrhundert. Kerber Verlag Bielefeld 2015. ISBN 978-3-7356-0056-1.
 xm:lab: Intermediäre Positionen zwischen Malerei und Mapping - Light_Act_Project Berliner Promenade 2014. HBKsaar Saarbrücken 2014.
 Hausig, Daniel: Farblicht-Räume. Kettler Verlag Dortmund 2010. ISBN 978-3-86206-006-1.

Presse
 Sonja Fröhlich: Lichtgestalt(er) am Landesmuseum / Der Schweizer Kunstprofessor Daniel Hausig signalisiert mit seiner Installation "Farbdepeche" im Landesmuseum den baldigen Beginn der Ausstellungen zur Personalunion, in: Hannoversche Allgemeine Zeitung vom 15. Januar 2014, online zuletzt abgerufen am 20. Mai 2014

Weblinks

Einzelnachweise

Maler (Hamburg)
Fotograf (20. Jahrhundert)
Fotograf (21. Jahrhundert)
Fotograf (Hamburg)
Fotograf (Saarland)
Restaurator
Lichtkünstler
Herausgeber
Hochschullehrer (HBK Saar, Saarbrücken)
Schweizer
Geboren 1959
Mann

Daniel Hausig


Guêlê Gerindali (be Tırki: Gerindal Gölü), yew golo turistiko. Şeklê goli zey qelbiyo. Eno gol Çoligi de, nezdiyê dewa Şaban de ca gêno u Çolig ra 18 km. dûriyo.

Çolig
Golê Çoligi

Golê Gerindali


Savitaipale est une municipalité du sud-est de la Finlande. La commune se trouve dans la province de Finlande méridionale et la région de Carélie du Sud.

Géographie
La commune se situe en bordure ouest du grand lac Saimaa. Elle compte des dizaines d'autres lacs de petite taille. Environ 2 600 maisons de vacances ont été construites dans ce paysage largement préservé.

Le centre administratif concentre les 2/3 de la population de la commune. Traversé par le deuxième Salpausselkä, le village est situé à 37 km du centre de la capitale régionale Lappeenranta, à laquelle il est relié par la nationale 13. Mikkeli est à 70 km et Helsinki à 220 km.

Les municipalités voisines sont Suomenniemi au nord-ouest, Taipalsaari à l'est, Lemi au sud-est, Luumäki au sud, Valkeala au sud-ouest (Vallée de la Kymi) et Mäntyharju à l'ouest (Savonie du Sud). À noter une frontière lacustre avec Puumala au nord-est, au-delà du Saimaa.

Démographie
Depuis 1980, l'évolution démographique de Savitaipale est la suivante :

Histoire
La paroisse est créée en 1639 par une scission de Taipalsaari. À la fin de la Guerre Russo-Suédoise de 1741-1743, elle est cédée à la Russie mais se retrouve très proche de la nouvelle frontière.
Les russes y construisent l'importante forteresse de Kärnäkoski à côté des rapides et la forteresse de Järvitaipale qui sont terminées en 1793.

Le rattachement de la Finlande à la Russie à la suite de la Guerre de Finlande et du traité de Fredrikshamn rend la forteresse inutile.
Celle-ci a été récemment restaurée et constitue une des principales attractions touristiques de la commune.

L'église en pierre de Savitaipale, construite dans le style du nationalisme romantique par Josef Stenbäck, est inaugurée en 1924.

Aujourd'hui, la commune peine à enrayer la baisse de sa population, notamment en raison de la faible diversification de son économie et du taux de chômage très élevé.

Lieux et monuments
 Église de Savitaipale
 Peintures rupestres de Niinivuori
 Peintures rupestres Ruuniemi
 Forteresse de Kärnäkoski
 Forteresse de Järvitaipale
 Bibliothèque de Savitaipale
 Lycée de Savitaipale

Transports
La seututie 378 relie Savitaipale et Luumäki.

Lapeenranta peut être atteinte par la seututie 408 ou par la valtatie 13 et Kouvola par la 377.

Personnalités
 Toimi Alatalo (1929–2014)
 Jonni Myyrä (1892–1955)

Galerie

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des municipalités de Finlande

Liens externes
  Municipalité de Savitaipale

Notes et références

Savitaipale

Savitaipale


Levahn Mek. Versted A/S, kurz Levahn, war ursprünglich ein Motorenwerk in Oslo, das kleine Schiffsmotoren herstellte. Der Name existiert heute noch für Schienenfahrzeuge. In ihrer 90-jährigen Geschichte baute die Gesellschaft zwischen 400 und 500 Lokomotiven.

Levahn Motor Co.
Die Firma wurde 1906 von den beiden Inhabern Levanger und Rahn als Levahn Motor Co.  gegründet und hatte ihre erste Fabrikationsstätte in der Pilestredet. 1917 kaufte das Unternehmen die zwischen 1886 und 1900 erbauten Gebäude des Ziegelwerkes Ensjø Teglverk in der Hedmarksgata 25 (heute Rolf Hofmos gate 20). Die seit 1855 betriebene Ziegelei hatte Steine für das Storting und das Nationaltheatret geliefert.

Levahn Mekaniske Verksted Aktieselskap
Am 16. Oktober 1929 erfolgte eine Umstrukturierung, bei der der Name der Firma in Levahn Mekaniske Verksted Aktieselskap geändert wurde. Die Motorfabrik ging 1933 in Konkurs. Sie wurden von dem Ingenieur Wiig übernommen, der sie zu einer mechanischen Werkstätte ausbaute. Als Hauptprodukt wurde ab dieser Zeit vor allem Eisenbahnmaterial hergestellt. Nach einem Brand der Fertigungsstätte 1946 wurde in Ensjø ein neues Werk gebaut, die alte Werkhalle aber wieder instand gesetzt.

Für Holmekollbanen, Vestlige forstadsbaner, Ekebergbanen und U-Bahn (Oslo T-bane) wurden Bauzuglokomotiven hergestellt. Auf vielen norwegischen Bahnstrecken kamen die kleinen Lokomotiven der Firma zum Einsatz. Bei Jernbaneverket sind Levahn-Fahrzeuge noch im täglichen Betrieb.

Levahn Industrier AS
1985 wurde eine Tochtergesellschaft Levahn Industrier AS gegründet, die ab diesem Zeitpunkt sämtliche Fertigungsaktivitäten übernahm. Es wurde zudem Produkte für die Ölindustrie entwickelt, um ein weiteres Standbein zu bekommen. 1990 hatte das Unternehmen noch knapp 50 Mitarbeiter. In den 1990er Jahren wurde der Wettbewerb härter. Norges Statsbaner änderten die Beschaffungspolitik und vergaben mehr und mehr Aufträge an ausländische Konkurrenten. Dadurch ging der Betrieb 1996 erneut in die Insolvenz und 17 Mitarbeiter verloren ihren Arbeitsplatz. Daraufhin wurden 1996 die Fertigungsaktivitäten eingestellt und die Gebäude an eine Autowerkstatt verkauft.

Letzter Geschäftsführer der Firma war von 1977 bis 1996 Erling Johan Wiig (* 1947).

Parlamentarische Anfrage
Am 22. Mai 1996 wurde Levahn Gegenstand einer parlamentarischen Anfrage von Erling Folkvord, dem einzigen Abgeordneten im Storting der kommunistischen Partei Arbeidernes kommunistparti. Er vermutete, dass das Industrieunternehmen als Folge der Beschaffungspolitik der Norges Statsbaner (NSB) in Konkurs ging, weil Wagen, für die Levahn Angebote unterbreitete hatte, von einem deutschen Lieferanten bezogen wurden. Industrieminister Jens Stoltenberg erwiderte, dass die NSB für ihre Einkäufe eigenständig zu entscheiden haben.

Nachfolgefirma
Am 1. Mai 1996 wurde die Firma Sivilingeniør E J Wiig AS gegründet, die die Aktivitäten der Produkte für die Ölindustrie sowie den Kranbau weiterführt. Diese Firma wurde von Erling Johan Wiig geführt.

Weblinks

Einzelnachweise

Ehemaliges Unternehmen (Norwegen)
Produzierendes Unternehmen (Norwegen)
Wirtschaft (Oslo)
Ehemaliger Eisenbahnhersteller
Gegründet 1906
Aufgelöst 1996
Schienenverkehr (Oslo)

Levahn Mek. Verksted


Musausta, wılayetê Zonğuldaki de yew dewa qezay Çaycumaya.

İklım
Musausta de iklımê Deryayê Siyay vêniyeno.

Ekonomiye
Musausta de ekonomiye be heywanweyikerdış u ziraet ra bena.

Terbiyet
Na dewe de mekteb çıniyo. Musausta ra domani şonê qeza de terbiyet vênenê.

Awe
Musausta de şebekey awa şımıtışi esto. Sistemê qanalizasyoni çıniyo.

Resayış
Musausta de xeta ceyran u têlefoni esta. Raya dewe asfalta.

Dewê Çaycuma
Dewi

Musausta, Çaycuma


Wayne Henry Broeren (2 March 1933 – 26 March 1991) from Champaign, Illinois, was a United States Paralympic athlete. In the 1960 Summer Paralympics, he competed in multiple sports including dartchery and wheelchair basketball.

In the 1960, he was a member of the winning United States wheelchair basketball team and one half of the pair that won the mixed dartchery, along with Jack Whitman.

In 2004 he was posthumously honoured with a letter by his alma mater, the University of Illinois at Urbana–Champaign.

Personal life
Wayne married Cecil Marie Creath. They had four children: Stuart, Rachel, Timothy and Thomas.

References

Dartchers at the 1960 Summer Paralympics
Wheelchair basketball players at the 1960 Summer Paralympics
Paralympic gold medalists for the United States
Paralympic bronze medalists for the United States
1933 births
1991 deaths
Medalists at the 1960 Summer Paralympics
Paralympic medalists in wheelchair basketball
Paralympic wheelchair basketball players for the United States
Paralympic medalists in dartchery

Wayne Broeren


Ոչ առևտրային կազմակերպության նպատակային կապիտալը ( - էնդաումենտ) — ոչ առևտրային կազմակերպության ունեցվածքի նվիրատվությունների հաշվին ձևավորված մաս է, որը հավատարմագրային կառավարման է տրված կառավարող կազմակերպությանը եկամտի ստացման համար, որն օգտագործվում է կազմակերպության կանոնադրությամբ սահմանված գործունեության ֆինանսավորման համար։

Ամբողջ աշխարհում էնդաումենտները ձևավորվում են ընդմիշտ։ Միջոցների կառավարումից եկամուտը կարող է օգտագործվել միայն նպակային կապիտալի ձևավորման ժամանակ սահմանված նպատակների համար։

Պատմություն
Առաջին նպատակային կապիտալը ձևավորվել է Պլատոնի կողմից իր ակադեմիայի ֆինանսավորման համար։ Ակադեմիան ունեցել է ավելի քան 900 տարվա պատմություն և փակվել է 529 թ. Յուստիանոս կայստրի հրամանով։

Ներկայիս նպատակային ֆոնդերի ևս մեկ նմանակ ստեղծվել է Մեծ Բրիտանիայում, երբ 1502 թ. լեդի Մարգարետ Բյուֆորտը՝ Հենրի VIII արքայի տատիկը, բարեգործական ներդրում կատարեց Օքսֆորդի և Քեմբրիջի համալսարաններում աստվածաբանության ամբիոններ ստեղծելու համար։

ԱՄՆ-ում ամենանից հայտնի են Հարվարդի, Յելի, Պրիստոնի և Ստենֆորդի համալսարաններիի նպատակային ֆոնդերը։ Նրանց ծավալը կազմում է միլիարդավոր դոլարներ (մասնավորապես, Հարվարդի համալսարանի էնդաումենտը 2012 թ. արդյունքներով կազմել է $32, 7 մլրդ.)։

Նոբելյան հիմնադրամը ամենահայտնի միջազգային էնդաումենտ-հիմնադրամն է՝ ստեղծված XIX դարում։ Ալֆրեդ Նոբելի կտակին համաձայն, նրա ունեցվածքի վաճառքից ստացված ողջ միջողները պետք է ներդրվեին վստահելի արժեթղթերում, որոնցից ստացվող եկամուտից այսօր վճարվում են մրցանակներ գիտնականներին՝ գիտության մեջ ակնառու նվաճումների համար, և հասարակական գործիչներին՝ խաղաղության նվաճման և պահպանման գործում ներդրման համար։

Նպատակային կապիտալի հիմնադրամի առավելությունները

Նպատակային կապիտալի հիմնադրամի առավելությունն է նրա գործունեության թափանցիկությունը։ Հիմնադրամի գործունեության մեխանիզմը շատ պարզ է. բարեգործները նվիրատվություն են կատարում նպատակային կապիտալի հիմնադրամում, հիմնադրամը միջոցները փոխանցում է կառավարման՝ կառավարող կազմակերպությանը, իսկ ստացված եկամուտը ուղղվում է մեկ կամ մի քանի ոչ առևտրային կազմակերպութոյւնների գործունեության ֆինանսավորմանը։ Նվիրաբերված միջոցները միանգամից չեն ծախսվում որևէ ծրագրի իրականացման համար, այլ գեներացնում են եկամուտ և ֆինանսավորում ծրագիրը երկար ժամանակահատվածում։

Նպատակային կապիտալի հիմնադրամի ձևավորումը հնարավորություն է տալիս ապահովելու ոչ առևտրային կազմակերպությունների մասնակի անկախություն միանգամյա անհատական նվիրաբերություններից և այլ տեսակի ոչ պարբերական դրամական մուտքերից երաշխավորված եկամուտի ստացման շնորհիվ։ Ներդրումները հիմնադրամում հանդիսանում են ոչ առևտրային կազմակերպության նկատմամբ բարձր վստահության դրսևորում։ Նպատակային հիմնադրամ կարելի է ձևավորել միայն այն դեպքում, երբ հասարակությունը վստահ է, որ ոչ առևտրային կազմակերպությունը գործնականում կհետևի իր հայտարարած սկզբունքներին և գործունեության նպատակներին։ Հիմնադրամ ներդրվող գումարները և դրանցից ստացվող եկամուտները չեն հարկվում։ Ֆիզիկական անձանց կողմից ներդրված միջոցների չափով նախատեսված է նվազեցում եկամտային հարկի հարկման բազայից։

Ֆինանսներ
Կրթություն


An Oncaea similis in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Georg Ossian Sars hadton 1918. An Oncaea similis in nahilalakip ha genus nga Oncaea, ngan familia nga Oncaeidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Oncaea

Oncaea similis


La Rotonde est un centre de culture scientifique, technique et industrielle situé dans l'École nationale supérieure des mines à Saint-Étienne.

Ce lieu, ouvert à tous, est destiné à la diffusion des sciences et techniques. Il des animations sur l'état de la recherche et sur le potentiel industriel dans la Loire. Il a pour objectif de faire découvrir la science aux enfants en organisant expositions et expériences destinées aux jeunes publics.

La Rotonde a ouvert en 2011 une antenne sur le site de Gardanne au  du bâtiment 3. Ce bâtiment a vocation culturelle expose les différentes techniques de démolition.

La Rotonde contribue à la Web TV d'Universcience.

Liens externes

Notes et références

Musée à Saint-Étienne
Musée scientifique en France
Musée fondé en 2011
CCSTI

La Rotonde (Centre)


Եզնիկ Կողբացու փողոց, փողոց հին Երևանի  Շահարի թաղում։ Տեղակայված է Աստաֆյան (ներկայումս՝ Աբովյան) փողոցին զուգահեռ հարավ֊արևմուտք հյուսիս֊արևելք առանցքի վրա։ Սկիզբ է առել հարավային կողմում Առևտրային հրապարակում տեղակայված քարվանսարաներից, անցել Նազարովսկայա, Բեհբութովսկայա, Ցարսկայա, Թարխանովսկայա փողոցների միջով և ավարտվել Բժշկական (ներկայիս՝ Թումանյան) փողոցում՝ հասնելով քաղաքի հյուսիսային այգիներին։ Ներկայումս կրում է հայ փիլիսոփա, թարգմանիչ, հասարակական-եկեղացական գործիչ, Մեսրոպ Մաշտոցի աշակերտ Եզնիկ Կողբացու անունը։

Անվանում
Քարվանսարայի փողոցը կապել է Շահարի թաղի բնակելի թաղամասերը քարվանսարաների ու խանութների հետ, այդտեղից էլ ստացել է իր անվանումը։ Հետագայում փողոցը կոչվել է Մելիք֊Աղամալյանի (1913), Րաֆֆու (1920), Թումանյանի (1933), Տեր֊Գաբրիելյանի (1961)՝ ի պատիվ քաղաքական, պետական, կուսակցական գործիչ Սահակ Տեր-Գաբրիելյանի, իսկ 1991 թվականից Եզնիկ Կողբացու անունով։

Պատմություն

Քարվանսարայի փողոցում են գտնվել Պետական բանկի էրիվանյան մասնաճյուղը, որ տեղակայված է եղել Ցարսկայա (ներկայիս՝ Արամի) փողոցի անկյունում (Արամի 54), իգական գիմնազիան, որ տեղասկայված է եղել վարձով տրվող շենքերում, Պուշկինի քաղաքային ուսումնարանը, ինչպես նաև Ա․ Կիրակոսյանի մասնավոր ուսումնարանը։ Քարվանսարայի և Նազարովսկայա փողոցների անկյունում է գտնվել է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին։

Փողոցի հիմնական մասը եղել են սեփական տներ։ Դրանցից էին Էմին Տեր-Գրիգորյանի տունը, որը ծառայել է նաև Երևանի հայտարարություններ թերթի խմբագրություն (N41), վաճարականներ Հ․ Թադևոսյանի և Մնացականյան եղբայրների տները (N22), Բոշնաղյանի տունը (N42), բժիշկ և քաղաքային հիվանդանոցի առաջին տնօրեն Սիմոնյանի տունը (N20), գործարանատեր Օհանյանի տունը (N45): Բնակելի շենքերը կառուցված են եղել հիմնականում տուֆից և աղյուսից։ Դրանց դեկորատիվ դետալներից յուրաքանչյուրն ունեցել է իր ուրույն երանգը փողոցի ճարտարապետա֊գեղարվեստական ձևավորման և առտահայտչականության մեջ։

Տվյալներ
Համաձայն 1906-1911 թթ հատակագծի՝ փողոցի երկարությունը Շարիաթի փողոցից մինչև Բժշկական (ներկայումս՝ Թումանյան) փողոց եղել է 790 մ, լայնությունը՝ 10,5 մ։

Ներկայումս սկսվում է Մովսես Խորենացու փողոցից, ձգվում հյուսիսարևելյան ուղղությամբ, հատում Ամիրյան, Փավստոս Բուզանդի, Արամի, Պուշկինի, Հին Երևանցու փողոցները, հասնում Թումանյան փողոց։

Նշանակալի օբյեկտներ
Փողոցում են գտնվում.
 «Վիլլա Դելենդա» հյուրանոցը (նախկինում՝ Մնացականյան եղբայրների բնակելի տուն պատմամշակութային շինությունը)
 Չայկովսկու անվան երաժշտական դպրոցը
 Խուլ-համրերի մշակույթի և սպորտի հանրապետական պալատը («Կիլիկիա» մարզադահլիճ)
 Երևանում Իտալիայի հյուպատոսությունը
 «Սահմանադրական իրավունք միություն» կուսակցությունը (խորհրդային տարիներին այդ շենքում տեղակայված էր Հայպետֆիլհարմոնիան)

Պատկերասրահ

Տես նաև
 Երևանի փողոցների ցանկ
 Երևանի վարչական բաժանում

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ
 Երևան քաղաքի հասցեների տեղեկատու, Երևան, 1983, էջեր 369-506, Երևան քաղաքի փողոցների անվանումները
 Երևան քաղաքի քաղաքային նշանակության փողոցների ցանկ

Երևանի փողոցներ

Եզնիկ Կողբացու փողոց (Երևան)


Szólád je obec v Maďarsku v Šomoďskej župe v obvode Balatonföldvár.

Má rozlohu 1998 ha a žije tu 611 obyvateľov (2007).

Obce v Maďarsku

Szólád


Hadisələr
 7 yanvar — Vyetnam qoşunları tərəfindən Kambocadakı Pol Pot rejiminin devrilməsi.
 yanvar — Məhəmməd Rza Pəhləvinin İranı tərk etməyə məcbur olması.
 11 fevral – İranda İslam İnqilabının qələbə çalması.
 17 fevral – Çin qoşunlarının Vyetnam ərazisinə daxil olaraq onun bir hissəsini işğal etməsi.
 1 aprel — İran İslam Respublikasının elan edilməsi,Nickelodeon kanalının yaranması.

Doğumlar
 18 mart – Adam Levin, ABŞ musiqiçisi.

Vəfatlar
 10 aprel – Nino Rota, İtaliya bəstəkarı.
 2 iyun – Hüseyn Seyidzadə, azərbaycanlı kinorejissor.
 11 sentyabr — Aqostinyo Neto
 17 dekabr – Vaqif Mustafazadə, azərbaycanlı cazmen.
 16 iyul — Muxtar Abduyev
 11 aprel – Viktor Valerianoviç Bunak
 Ənvər Məmmədquluzadə — Cəlil Məmmədquluzadənin oğlu, həkim

İstinadlar

1979


Radoboj je naselje na Hrvaškem, ki je središče občine Radoboj Krapinsko-zagorske županije.

Zgodovina
V kraju stoji enoladijska gotska župnijska cerkev Presvetog Trojstva, ki so ji v 17. stoletju prizidali zvonik in 1721 dodali stranski baročni kapeli.  V arhivskih listinah se kraj prvič omenja leta 1334. Večji razvoj pa se je začel po letu 1811, ko so v bližini odkrili nahajališča žvepla in premoga. V Radoboju je bil eden od redkih rudnikov žvepla v Evropi. Obratoval je do 2. svetovne vojne. Arheološke raziskave so odkrile artefakte iz železne dobe iz antične Grčije pa zlatnike, ki prikazujejo glavi Atene in Nike.

Demografija

Viri in opombe

Glej tudi
 seznam naselij na Hrvaškem

Naselja Krapinsko-zagorske županije

Radoboj


Adil Abış oğlu Əliyev () — Azərbaycan Kikboksinq Federasiyasının prezidenti, Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin III, IV, V və VI çağırış deputatı, Milli Məclisin sədr müavini (2020).

Həyatı
Adil Əliyev 1969-cu il sentyabrın 25-də Naxçıvan Muxtar Respublikasının Şərur rayonunun Maxta kəndində anadan olmuşdur. 1987-ci ildə Bakı idman təmayüllü internat məktəbini bitirib. 1992-ci ildən İdman Ustasıdır. 1992-ci ildə Rusiya Federasiyasının Sankt-Peterburq şəhərindəki M. V. Frunze adına Ali Hərbi Dənizçilik Akademiyasını bitirib. 1998-ci ildə Daxili İşlər Nazirliyinin Polis Akademiyasını bitirib.

2000-ci ildən Azərbaycan Kikboksinq Federasiyasının prezidentidir.

2004-cü ildə Bakı Dövlət Universitetinin magistraturasını bitirib. 2010-cu ildə BDU-nun aspiranturasını bitirib.

2009-cu ildə Kikboksinq üzrə veteranlar arası dünya çempionu olub.

2012-ci ildə çap olunmuş "Erməni soyqırımı: mif və gerçəklik" adlı kitabın ingiliscədən Azərbaycan və rus dilinə tərcüməsinin ideya müəllifi olmuşdur.

2012-ci ildə "Kütləvi iğtişaş əməlləri ilə mübarizənin cinayət-hüquqi və kriminoloji problemləri" adlı monoqrafiyası işıq üzü görmüşdür. Monoqrafiya kütləvi iğtişaş əməlləri və kriminoloji problemlərin tədqiqinə həsr edilmişdir. 9 aprel 2013-cü ildə hüquq üzrə fəlsəfə doktoru elmi dərəcəsi almışdır.

Ailəsi
Ailəlidir, üç övladı var.

 General-polkovnik Məhərrəm Əliyevin qardaşıdır.

Hərbi xidməti
1992–1993-cü illərdə Azərbaycan Respublikasının Hərbi Dəniz Qüvvələrində zabit kimi xidmət edib.

1994–2003-cü illərdə Daxili İşlər orqanlarında müxtəlif vəzifələrdə — Bakı şəhəri Səbail rayon 39-cu polis bölməsində rəis müavini, Nəqliyyatda Baş Polis İdarəsinin Bərə keçid bölməsinin rəisi, Binəqədi rayon Polis İdarəsinin Narkotiklərlə Mübarizə bölməsinin rəisi, Yasamal rayon Polis İdarəsinin Cinayət Axtarış Şöbəsinin rəisi işləyib.

2003-cü ildə polis polkovnik-leytenantı rütbəsinə layiq görülüb. 2003–2005-ci illərdə Bakı şəhəri Nərimanov rayon Polis İdarəsinin 16-cı bölməsinin rəisi işləyib.

Siyasi fəaliyyəti
20 saylı Nərimanov II seçki dairəsindən 2005-ci ildə III çağırış, 2010-cu ildə IV çağırış və 2015-ci ildə V çağırış Azərbaycan Respublikasının Milli Məclisinin deputatı seçilib.

2005–2010-cu illərdə Milli Məclisin Təhlükəsizlik və Müdafiə məsələləri daimi komissiyasının üzvü, Azərbaycan-Hollandiya parlamentlər arası əlaqələr üzrə İşçi qrupunun rəhbəri, Azərbaycan-Rusiya, Azərbaycan-Ukrayna, Azərbaycan-Almaniya və Azərbaycan-Türkiyə parlamentlər arası əlaqələr üzrə İşçi qrupunun üzvü olub.

2009-cu ildə MDB Müdafiə və Təhlükəsizlik Komitəsinin Sədr müavini işləyib.

10 mart 2020-ci ildə Adil Əliyev Azərbaycan Respublikası Milli Məclisi Sədr müavini seçilmişdir.

10 mart 2020-ci ildə Adil Əliyev Azərbaycan Respublikası Milli Məclisi Gənclər və idman komitəsinin sədri seçilmişdir.

Təltif və mükafatları
 "Polis əlaçısı" fəxri adı (2000)
 "İgidliyə görə" medalı (2005)
 20 iyun 2020-ci ildə "ehtiyatda olan polkovnik" rütbəsiylə təltif edilmişdir.

İstinadlar

Azərbaycan Milli Məclisinin III çağırış deputatları
Azərbaycan Milli Məclisinin IV çağırış deputatları
Azərbaycan Milli Məclisinin V çağırış deputatları
Azərbaycan Milli Məclisinin VI çağırış deputatları
Polkovnik-leytenantlar
Azərbaycan Respublikasının Milli Məclisinin sədrinin müavinləri
Azərbaycan Milli Məclisinin Gənclər və idman Komitəsinin sədrləri
Azərbaycan Kikboksinq Federasiyasının prezidentləri

Adil Əliyev (siyasətçi)