Saint-Juire-Champgillon, yew komunê qezay Fontenay-le-Comteyo. Cayê nê komuni dewleta Fransa de, mıntıqaya Pays de la Loire de wılayetê Vendéeyi dero.

Xızmete
Saint-Juire-Champgillon de şebekey awe esto û sistemê kanalizasyoni ratneyao. Xeta elektriki û interneti anciyao.

Embıryani
Dormey Saint-Juire-Champgillon ra komunê Chantonnay, La Chapelle-Thémer, La Jaudonnière, La Réorthe, Sainte-Hermine, Saint-Martin-Lars-en-Sainte-Hermine û Thiré ca gênê.

Nıfus
Grafikê diagrami sero gorey seran ra nıfusê Saint-Juire-Champgillon;

Bıvênên
 Lista komunanê Vendée
 Lista qezanê Pays de la Loire
 Kantonê Pays de la Loire

Çımey

Komunê Vendée
Saint-Juire-Champgillon

Saint-Juire-Champgillon


An Rattus feliceus in uska species han Rodentia nga ginhulagway ni Thomas hadton 1920. An Rattus feliceus in nahilalakip ha genus nga Rattus, ngan familia nga muridae. Ginklasipika han IUCN an species komo harani ha karat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rattus

Rattus feliceus


Ferdinando »Nando« Barbieri, italijanski dirkač, * 29. avgust 1907, Genova, Italija, † 8. oktober 1997, Genova, Italija .

Ferdinando Barbieri se je rodil 29. avgusta 1907 v Genovi. V mestu je bila navada, da je skupina dirkaških zanesenjakov kupovala dirkalnike, s katerimi so dirkali mladi in nadarjeni dirkači. Tako je gospod Capredoni ali Capreolini leta 1933 mlademu Barbieriju kupil 1,1L dirkalnik Maserati 4CM, s katerim je uspešno dirkal na manjših dirkah, kar mu je za  prineslo mesto v moštvu Scuderia Ferrari. Zablestel je že na drugi dirki v novem moštvu z drugim mestom na dirki Targa Florio z dirkalnikom Alfa Romeo Monza, zmagal pa je moštveni kolega Achille Varzi z novejšim dirkalnikom Alfa Romeo P3. Enak rezultat je dosegel tudi na dirki Targa Abruzzi, kjer je dirkal skupaj z Mariem Tadinijem. V  je kot privatnik z dirkalnikom Maserati 8CM dosegel tretje mesto na dirki Targa Florio, premagala sta ga le Ferrarijeva dirkača Antonio Brivio in znameniti Louis Chiron. V , v kateri je zabeležil veliko število odstopov, je edini dober rezultat dosegel na dirki Coppa Edda Ciano v razredu Voiturette, ko je bil z dirkalnikom Maserati 6C tretji. Po dirki Mille Miglia v , na kateri je bil z dirkalnikom Fiat 1100MM le štiriindvajseti, se je upokojil kot dirkač. Umrl je leta 1997 v rojstni Genovi.

Viri in reference

www.kolumbus.fi

Rojeni leta 1907
Umrli leta 1997
Italijanski dirkači
Dirkači dirk za Veliko nagrado

Ferdinando Barbieri


Aelia Ariadna (Graece: Αἴλια Ἀριάδνη, nata circa annum 450, mortua anno 515) imperatrix Imperii Romani Orientalis et uxor imperatorum Zenonis (474 - 491) et Anastasii I (515 - 518) fuit.

Familia
Ariadna filia Leonis I imperatoris et Aeliae Verinae erat. Sororem Leontiam habuit.

Vita
Anno 466 vel 467 Tarasicodissae duci militum nupsit, qui postea Zeno imperator factus est. Filium genuit, qui anno 474 Leo II breve tempus imperator fuit. Qui puer maritum Zenonem consortem imperii fecit atque Ariadna die 29 Ianuarii 474 Augusta nominata est. Cum Flavius Basiliscus avunculus mense Ianuario 475 Zenonem ex urbe Constantinopoli expulisset et ipse purpuram sumpsit, Ariadna cum marito in exilium iit et mense Augusto 476 cum eo rediit, cum Basiliscus deponeretur. Zenone anno 491 mortuo non Flavius Longinus frater eius, sed Anastasius silentiarius successor electus est, cui Ariadna die 20 Maii nupsit. Sed de novo marito liberos non peperit.

Nexus externi

Imperatrices Byzantinae

Ariadna (imperatrix)


Eau Claire yew bacarê Dewletanê Amerikayê Yewbiyayeyano.

Nıfus

İklım

Eau Claire

Eau Claire, Wisconsin


Malecela is a Tanzanian surname. Notable people with the surname include:

Anne Malecela (born 1956), Tanzanian politician, wife of John
John Malecela (born 1934), Prime Minister of Tanzania
Mwele Ntuli Malecela (born 1963), Tanzanian politician and administrator

Surnames of African origin

Malecela


An Ophiomusium cancellatum in uska species han Ophiuroidea nga ginhulagway ni Lyman hadton 1878. An Ophiomusium cancellatum in nahilalakip ha genus nga Ophiomusium, ngan familia nga Ophiolepididae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ophiomusium

Ophiomusium cancellatum


An Euphausia sanzoi in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Gianantonia Torelli hadton 1934. An Euphausia sanzoi in nahilalakip ha genus nga Euphausia, ngan familia nga Euphausiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Euphausia

Euphausia sanzoi


Իվան Ռոմանի Թարխանով (, ), նշանավոր բժիշկ, ֆիզիոլոգ, հոգեբան, Ռուսաստանի ԳԱ ակադեմիկոս։ Գրվել է նաև իշխան Թարխանով Ի. Ռ., Թարխան-Մոուրավի, Իվան Ռամազի Թարխանաշվիլի։

Կենսագրություն
Ծնվել է 1846 թ. հունիսի 3 (15)–ին, Թիֆլիսում։ Վրացահայ ազնվականներ Թարխանյանների շառավիղն է («Բանբեր Հայաստանի արխիվների», Եր., 1971, 3, 157)։ Ունեցել է իշխանական տիտղոս։

1869 թ. ավարտել է Պետերբուրգի բժշկա-վիրաբուժական ակադեմիան։ Եղել է նշանավոր ֆիզիոլոգներ Ֆ. Օվսյաննիկովի և Ի. Սեչենովի աշակերտը։ 1869 թ․ Ի. Սեչենովի աշակերտներից առաջինն է, որ գիտական աշխատանք է կատարել զգացող նյարդերում սումմացիայի երևույթների փորձարարա-ֆիզիոլոգիական վերլուծության վերաբերյալ։

1871 թ. Ի․ Սեչենովի ղեկավարությամբ պաշտպանել է դոկտորական թեզ «Արյունաչզրկված և արյունազրկված գորտերի զգացող նյարդերի, ողնուղեղի և գլխուղեղի վրա ջերմության ազդեցության մասին» թեմայով։

1877 թ. նրան շնորհվել է պրոֆեսորի կոչում։

1877-1895 թթ. եղել է նույն ակադեմիայի (1881 թ.-ից ՝ Ռազմա-բժշկական ակադեմիա) ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի պրոֆեսորը։ Երկար տարիներ համատեղությամբ եղել է ակադեմիայի գիտնական քարտուղարը, որն այդ բուհի ամենապատվավոր պաշտոնն էր։

1895 - 1901 թթ. որպես պրիվատ-դոցենտ դասախոսել է Պետերբուրգի համալսարանում։

1895 թ․-ից չունենալով սեփական լաբորատորիա՝ համագործակցել է պրոֆեսոր Պելլի մասնավոր դեղագործական լաբորատորիայի հետ և կատարել նշանավոր գիտական աշխատանքներ սպերմինի վերաբերյալ, ինչը հանդիսանում է ներզատական համակարգի ֆիզիոլոգիայի ամենավաղ ուսումնասիրություններից մեկը։ Ժամանակ առ ժամանակ մեկնել է արտասահման, աշխատել Գրաց քաղաքի համալսարանի լաբորատորիայում։ Ռուսաստանի տարբեր վայրերում, մասնավորապես Սոլյանոյ թաղամասում, հանդես է եկել գիտահանրամատչելի դասախոսություններով, որոնցից մեկի ունկնդիրն էլ եղել է երիտասարդ Լևոն Օրբելին։

1882 թ.-ին ընտրվել է Պետերբուրգի ռազմա-բժշկական ակադեմիայի ակադեմիկոս։ Գիտական աշխատանքները նվիրված են էլեկտրաֆիզիոլոգիային, կնետրոնական նյարդային համակարգի, քնի, հիպնոսի, նարկոզի ֆիզիոլոգիային, մարդու օրգանիզմի վրա արտաքին ազդակների, մասնավորապես ջերմության, ցրտի, լույսի, ռենտգենյան, իոնացնող ճառագայթների ներգործությանը և այլն։ Նա իր գիտական փորձերը կատարել է՝ ելնելով մարդկանց տարիքային առանձնահատկություններից, ինչը կարևոր նշանակություն ունեցավ տարիքային ֆիզիոլոգիայի զարգացման վրա։ Իվան Թարխանովը մանրամասն նկարագրել է մաշկա-գալվանական ռեակցիան, որը բոլոր դասագրքերում կոչվում է նրա անունով՝ Թարխանովի ֆենոմեն։ Զբաղվել է նաև սոցիալական հիգիենայի հարցերով։ Հեղինակ է բազմաթիվ գիտական աշխատությունների՝ տպագրված մասնագիտական ժողովածուներում, հանդեսներում, թերթերում։ Եղել է հայրենական և արտասահմանյան մի քանի բժշկական ընկերությունների անդամ։ Փարիզի կենսաբանական ընկերության թղթակից անդամ։

1876 թ. Պետերբուրգի բնախույզների ընկերության կենդանաբանության բաժանմունքում ստեղծվել է ֆիզիոլոգիայի սեկցիա, որի հիմքի վրա հետագայում ստեղծվել է Ռուսաստանի առաջին ֆիզիոլոգիական ընկերությունը։

Մահացել է 1908 թ. օգոստոսի 24 (սեպտեմբերի 6)-ին, Պետերբուրգում։

Աշխատություններ
 « Արյունաչզրկված և արյունազրկված գորտերի զգացող նյարդերի, ողնուղեղի և գլխուղեղի վրա ջերմության ազդեցության մասին », ՍՊԲ, 1871 թ.
 « Տնային բժշկարան », «Անդամազննություն և բնախոսություն » (հայերեն), պրակ Ա., Թիֆլիս, 1903 թ.
 « Տնային բժշկարան » (համահեղ. հայերեն). Պրակ Բ, Թիֆլիս, 1903 թ.

Տես նաև
 Կլինիկական բժշկագիտություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Իվան Ռոմանի Թարխանով  // Mdcpedia

Ռուս բժիշկներ
Ռուս ֆիզիոլոգներ
Ռուս հոգեբաններ
Բժշկական գիտությունների դոկտորներ

Իվան Թարխանով


Gniezno (hist. slovenský názov Hnezdno; ) je jedno z najstarších poľských miest, nachádzajúce sa v západnom Poľsku. Bolo založené v 8. storočí a stalo sa prvým historickým hlavným mestom Poľska (do roku 1038). Rozkladá sa uprostred jazier Jelonek, Świętokrzyskie a Winiary.

Je najstaršou cirkevnou metropolou Poľska, sídli v ňom Gnieznianska arcidiecéza.

Legenda
Podľa legendy traja bratia Lech, Čech a Rus hľadali miesto, kde by sa mohli usadiť. Našli pahorok, na ktorom stál starý dub, na ktorom sedel biely orol. Lech sa tu rozhodol usadiť. Okolo duba vybudoval svoj hrad, nazval ho Gniezno podľa orlieho hniezda a bieleho orla prijal za svoj znak. Zostávajúci bratia potom putovali ďalej, Čech na juh a Rus na východ.

História

Od konca 8. storočia tu stálo obranné hradisko kmeňa Poľanov na návrší Lecha. V polovici 10. storočia v čase Meška I. bolo rozšírené a stalo sa hlavným mestom poľského štátu. V Gniezne bola roku 977 pochovaná přemyslovská kňažná Doubravka (manželka Meška I., českého pôvodu) a roku 999 svätý Vojtech po jeho mučeníckej smrti v Prusku v roku 997. V roku 1000 sa pri jeho hrobe stretol na svojej púti nemecký cisár Oto III. s poľským kniežaťom Boleslavom I. Chrabrým - toto stretnutie je známe ako Gnieznský zjazd. Pri tejto príležitosti tu bolo založené arcibiskupstvo, ktorému boli podriadené ďalšie novo založené poľské biskupstvá (Krakov, Vratislav a Kołobrzeg). V roku 1025 sa v Gniezne konala korunovácia Boleslava chrabrého ako prvého poľského kráľa. V roku 1039 dobyl mesto české knieža Břetislav I., ktorý ho pritom vypálil a katedrálu vylúpil. Následkom toho poľský knieža Kazimír I. Obnoviteľ preniesol svoje sídlo do Krakova.

Gniezno získalo mestské práva v roku 1239. V roku 1300 sa v tunajšej katedrále uskutočnila korunovácia Václava II. ako poľského kráľa. Bola to posledná kráľovská korunovácia v Gniezne, všetky ďalšie korunovácie až do 18. storočia sa už odohrávali v Krakove. V roku 1331 bolo mesto obsadené a zničené križiakmi. Ďalší rozvoj zažilo mesto za kráľa Kazimíra III. Veľkého. Roku 1419 získali gnieznskí arcibiskupi titul poľského prímasa. Mesto bolo naďalej významným centrom obchodu, remesiel a umenia, ale následkom vpádov cudzích vojsk, požiarov a epidémií chorôb postupne strácalo svoj význam.

Roku 1793 následkom delenia Poľska pripadlo Gniezno Prusku. V roku 1918 bolo jedným z hlavných stredísk Veľkopoľského povstania a roku 1919 sa stalo súčasťou obnoveného poľského štátu. V rokoch 19391945 bolo mesto okupované hitlerovským Nemeckom a v roku 1945 utrpelo ťažké straty pri dobývaní Červenou armádou. V roku 1997 sa tu uskutočnili veľkolepé oslavy 1000 rokov od smrti svätého Vojtecha za účasti pápeža Jána Pavla II. a prezidentov 7 stredoeurópskych krajín (Poľska, Nemecka, Česka, Slovenska, Maďarska, Ukrajiny a Litvy). Podobné stretnutie sa tu konalo aj v roku 2000 ako pripomienka 1000 rokov od gniezdnského zjazdu za účasti 5 prezidentov krajín strednej Európy.

Pamiatky
 Najvýznamnejšou pamiatkou je katedrála Nanebovzatia Panny Márie (pôvodne z 11. storočia, v 14. storočí obnovená goticky, barokové úpravy v 17. storočí). Vnútri sa nachádza strieborný relikviár - náhrobok svätého Vojtecha zo 17. storočia a tzv. Gnieznské dvere (románske z doby okolo roku 1175).
 V meste je rad ďalších starobylých kostolov: sv. Juraja (12. storočie), sv. Jána (14. stor.) s kláštorom johanitov, sv. Trojice (15. stor.), Františkánsky (13. stor.), sv. Michala (15. stor.), sv. Vavrinca (16. stor.), sv. Petra (17. stor.).

Gniezno sa nachádza na tradičnej Piastovskej ceste, vedúcej z Poznane cez Ostrów Lednicki, Gniezno, Trzemeszno, Mogilno, Strzelno, Kruszwica, Inowrocław, Biskupin, Giecz - jedná sa napospol o historicky významné miesta, spojené s počiatkami poľského štátu. V Gniezne začína aj jedna z vetiev pútnickej cesty sv. Jakuba, ktorá vedie ďalej cez Poznaň, Głogów (v Sliezsku) a Prahu do španielskej Compostely.

Priemysel a doprava
Mesto je v súčasnosti strediskom priemyslu potravinárskeho, textilného, obuvníckeho, elektrotechnického, strojárskeho a stavebných hmôt. Prechádzajú ním tiež významné dopravné trasy: hlavná železničná trať v smere Poznaň – Inowrocław, po ktorej jazdia okrem iného rýchliky, spájajúce Vratislav a Gdaňsk a vedľajšia železnica do Jarocina; na lokálke v smere Nakło nad Notecią je osobná doprava zastavená. Cesta č. 5/E261 spája mesto s Poznaňou a Bydgoszczou.

Partnerské mestá
  Anagni
  Ostrihom
  Falkenberg
  Saint-Malo
  Sergijev Posad
  Speyer
  Roskilde
  Umaň
  Veendam

Externé odkazy
 Jan Klápště: Rok tisíc a tristo navyše

Iné projekty

Zdroj

Mestá vo Veľkopoľskom vojvodstve
Powiat gnieźnieński
Bývalé hlavné mestá

Gniezno


Redistributio divitiarum est traductio reditus aut divitiarum aut proprietatis ab alteris ad alteros quodam mechanismo sociali effecta ad iniquitatem allevandam, ut puta taxatione progressiva, subsidio sociali, nationalizatione, operationibus, divortio.

Aequalitas resultati
Allevatio paupertatis
Civitas subsidii socialis
Isotetismus
Iustitia socialis
Motus flavis colobis indutorum
Occupy Wall Street
Opera socialia
Tributum pro divitis
Salarium minimum

Notae

Oeconomia

Redistributio divitiarum


Thomas Staniforth & Co. was a sickle, scythe and tool smiths based in Hackenthorpe, Sheffield, England. The company was founded by Thomas Staniforth in 1743 and operated out of workshops located on Main Street, Hackenthorpe until it was closed during the 1980s and its assets incorporated into Spear & Jackson. The company was known for its Severquick brand of gardening tools.

History
During the 17th and 18th centuries, the brooks around Hackenthorpe and the neighboring villages of Eckington, Mosborough, Ridgeway, Ford contained a number of grinding wheels used for the sharpening of Sickles and scythes. In fact there is even documented evidence showing the Staniforth family itself was involved in sickle smithing in the 17th century in Ford. Prior to moving to the Eckington parish, this particular line of Staniforths can be found in the neighbouring parish of Norton. William Staniforth was baptized at St. James on 28 October 1560 to Henry Staniforth (Henrici Stannyforthe), a farmer at The Herdings. William married Elizabeth Thorpe and had several offspring, including a son William, baptised 16 September 1607. William married Elizabeth Hodgson. Elizabeth died giving birth to a son William, baptised at Eckington on 22 February 1640; William would go on to remarry Dorothy Monk, whilst their son was apprenticed to his grandfather, Richard Hodgson at Jordanthorpe. The family then split with the young William Staniforth moving to Hackenthorpe and his half siblings staying in the Eckington area to form other lines of Sickle smithing lines. William had a number of children in Hackenthorpe including Samuel. Thomas Staniforth (1721–1776), the son of Samuel Staniforth operated a number of wheels along the Shire Brook. One notable wheel can still be found in the Shire Brook Valley Local Nature Reserve and is known as the Nether Wheel.

In 1743 Thomas Staniforth along with brothers John (1723–1795) and William (1706–1773) decided to set up a purpose-built workshop on Main Street, Hackenthorpe. Building began in 1740 with the workshops coming into full operation in 1743. Although the family was actively selling tools under their unique makers mark, it wasn't until the 1870s that the name Thomas Staniforth & Co. came into use. The company passed down through the generations, first to Thomas' son Thomas Staniforth II (1756–1808), then to Thomas Staniforth III (1785–1847), then Thomas Staniforth IV (1810–1873) before finally going to Thomas' son William Staniforth (1840–1900). The company successfully had contracts to sell their tools in various countries including Russia, Ireland and other mainlane European countries. The only competition the business faced in the area was the Hutton & Co. works which operated in nearby Ridgeway, Derbyshire.

By the time William Staniforth took control, the tool trade was moving to machine based manufacture rather than hand smithing, and for the first time an outside partner was brought in to run the company. John Hibbard (1846–1923) of a prominent family from Woodhouse, Sheffield was brought in to partner with William. Shortly following this partnership William died in 1900 after gradually losing control of the company.

The Grade II listed Greenside House is located next door to the workshops and was also occupied by the Staniforth family for centuries.

The company continued to operate well into the 20th century; in 1967 it was taken over by Spearwell Tools, which was eventually transferred to Spear & Jackson in 1972. The Thomas Staniforth & Co. finally closed their workshop in the 1980s.

Today the building still remains and has been converted into small business units, with the smithy pond remaining in the yard.

References

Garden tool manufacturers
Tool manufacturing companies of the United Kingdom
Horticultural companies of the United Kingdom
Manufacturing companies based in Sheffield
1740 establishments in England
British brands
British companies established in 1740
Manufacturing companies established in 1740

Thomas Staniforth & Co


An Petraliella umbonata in uska species han Bryozoa nga ginhulagway ni Okada ngan Shunsuke F. Mawatari hadton 1937. An Petraliella umbonata in nahilalakip ha genus nga Petraliella, ngan familia nga Petraliellidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Petraliella

Petraliella umbonata


Lisenziyalı federasiyalar
Bu siyahı hal-hazırda rəsmi lisenziyası olan Azərbaycan idman federasiyalarının siyahısıdır. Hal-hazırda respublikada 31 rəsmi federasiya və 1 rəsmi assosiasiya lisenziyalı şəkildə fəaliyyət göstərir.

Digər federasiyalar
 Azərbaycan Aykido Federasiyası
 Azərbaycan Strongmen Federasiyası
 Azərbaycan Alpaqut Federasiyası
 Azərbaycan Ciu-Citsu Federasiyası
 Azərbaycan Braziliya Ciu-Citsu Federasiyası
 Azərbaycan Çimərlik Futbol Federasiyası
 Azərbaycan Futzal Federasiyası
 Azərbaycan Xokkey Federasiyası
 Azərbaycan Kosiki Karate-do Federasiyası
 Azərbaycan Qol Güləşi Federasiyası
 Azərbaycan Pauerliftinq Federasiyası
 Azərbaycan Reqbi Federasiyası
 Azərbaycan Səmti Müəyyənetmə İdman Federasiyası
 Azərbaycan Yelkənli İdman Federasiyası
 Azərbaycan İdman Turizmi Federasiyası

Mövcud olmuş federasiyalar
Bəzi federasiyalar bir müddət aktiv fəaliyyət göstərmiş və ya fəaliyyət göstərməmiş, lakin rəsmi lisenziyaya sahib olmuşdur. Sonra isə bu lisenziya ləğv edilmiş və ya müddəti uzadılmamışdır. Bu səbəbdən də həmin federasiyalar ləğv olunmuş və ya fəaliyyətsiz hesab olunurlar.

İstinadlar

Xarici keçidlər
 İdman Federasiyaları
 Azərbaycan Respublikası Gənclər və İdman Nazirliyi
 Nazirlər nəyi dəyişəcək?
 Gənclər və İdman Nazirliyinin Kollegiya iclası keçirilib


Elsa Anna Sofie Hosk (* 7. November 1988 in Stockholm) ist ein schwedisches Model.

Leben
Elsa Hosk wurde 1988 in Stockholm geboren. Sie wuchs in Schweden auf und besuchte das Enskilda Gymnasiet. Sie bekam bereits während der Schulzeit erste Angebote als Model, nachdem ihr Vater Fotos an verschiedene schwedische Agenturen geschickt hatte, so dass sie im Alter von 14 Jahren mit der Arbeit als Model begann.

Während der Gymnasialzeit führte sie einige Projekte für Guess und andere Firmen durch, konzentrierte sich aber weiterhin auf ihre schulische Ausbildung. Nach dem Abitur entschloss sie sich zu einer Karriere als professionelle Basketballerin und spielte zwei Jahre lang in der schwedischen Damenliga (Damligan, heute Basketligan dam).

Hosk arbeitet als Model für Marken wie Christian Dior, Dolce & Gabbana, Ungaro, H&M, Lilly Pulitzer und Guess. Sie trat von 2011 bis zur Einstellung 2018 jährlich für Victoria's Secret in den Victoria's Secret Fashion Shows auf. Bei der letzten Show hatte sie die Ehre, den Fantasy Bra für die Modemarke zu präsentieren. Außerdem nahm sie an einigen Kampagnen dieser Marke teil, insbesondere für PINK. Seit 2015 gilt sie als einer der "Engel" von Victoria's Secret.

Obwohl oft geschrieben wird, dass sie ihre Arbeit mit Victoria's Secret in die obersten Ebenen der Modewelt gebracht hätten, hält Hosk selbst ihre Arbeit mit der Fotografin Ellen von Unwerth für eine Kampagne für Guess für einen der wichtigsten Meilensteine ihrer Karriere. Seit 2015 ist sie mit dem britischen Geschäftsmann Tom Daly liiert. Das Paar bekam 2021 eine Tochter. 2023 war Hosk Gastjurorin bei Germany's Next Topmodel.

Weblinks

Einzelnachweise

Schwede
Model
Geboren 1988
Frau

Elsa Hosk


本郷駅(ほんごうえき)
現存する駅
 本郷駅 (長野県) - 長野県長野市にある長野電鉄長野線の駅
 本郷駅 (愛知県) - 愛知県名古屋市名東区にある名古屋市営地下鉄東山線の駅
 本郷駅 (広島県) - 広島県三原市にある西日本旅客鉄道(JR西日本)山陽本線の駅
 本郷駅 (福岡県) - 福岡県三井郡大刀洗町にある西日本鉄道甘木線の駅
本郷の名称が付く駅
 会津本郷駅 - 福島県会津若松市にある東日本旅客鉄道(JR東日本)只見線の駅
 本郷三丁目駅 - 東京都文京区にある東京地下鉄(東京メトロ)丸ノ内線・都営地下鉄大江戸線の駅
 本郷台駅 - 神奈川県横浜市栄区にあるJR東日本根岸線の駅
 幕張本郷駅・京成幕張本郷駅 - 千葉県千葉市花見川区にあるJR東日本総武本線(中央総武緩行線)・京成電鉄千葉線の駅
 上本郷駅 - 千葉県松戸市にある新京成電鉄新京成線の駅
 伊那本郷駅 - 長野県上伊那郡飯島町にある東海旅客鉄道(JR東海)飯田線の駅
 美濃本郷駅 - 岐阜県揖斐郡池田町にある養老鉄道養老線の駅
 若狭本郷駅 - 福井県大飯郡おおい町にあるJR西日本小浜線の駅
 宇賀本郷駅 - 山口県下関市にあるJR西日本山陰本線の駅
改称・廃止された駅
 本郷駅 (北海道) - 北海道北斗市にある北海道旅客鉄道(JR北海道)北海道新幹線・函館本線の新函館北斗駅の2代前の旧称
 木頃本郷駅 - 広島県尾道市にあった尾道鉄道の駅
 天塩本郷駅 -北海道留萌郡小平町にあった天塩炭鉱鉄道の駅

同名の鉄道駅

本郷駅


An Brachydesmus avalae in uska species han Diplopoda nga ginhulagway ni Bozidar P.M. Curcic ngan Makarov hadton 1997. An Brachydesmus avalae in nahilalakip ha genus nga Brachydesmus, ngan familia nga Polydesmidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Brachydesmus

Brachydesmus avalae


Ağdamın Xan Şuşinski adına Muğam məktəbi — 1985-ci ildən fəaliyyətə başlayıb. Yarandığı vaxtdan indiyə kimi məktəbə respublikanın Əməkdar Mədəniyyət İşçisi Rafiq Rüstəmli rəhbərlik edir. R.Rüstəmlinin 1987-ci ildə məktəbin nəzdində təşkil etdiyi "Qarabağ bülbülləri" ansamblı dövlət tədbirlərində, M.Maqomayev adına Azərbaycan Dövlət Filarmoniyasında, televiziyada, hərbi hissələrdə geniş proqramla konsertlər vermişdir.

Muğam məktəbi yüzlərlə sənətkar yetişdirib. Onlardan əməkdar artist Firuz Səxavət, Opera və Balet Teatrının solisti Səbuhi İbayev, Sevinc Sarıyeva, Humay Məmmədova, Ehtiram Hüseynov, Fəqani Əliyev, Cabir İmanov, Ayaz Qasımov, Habil Hacıyev və digərləri republikamızın tanınmış, adlı-sanlı sənətkarlarıdır.

1993-cü ildə Ağdam şəhəri işğal olunduqdan sonra muğam məktəbi Biləcəridəki Q.Abbasov adına 284 saylı orta məktəbdə fəaliyyətini davam etdirir. 7 şöbə üzrə fəaliyyət göstərən məktəbdə təhsil alan 251 şagirdin təlim-tərbiyəsi ilə 50 müəllim məşğul olur

Həmçinin bax
"Qarabağ bülbülləri" ansamblı

İstinadlar

Ağdam

Ağdam muğam məktəbi


Ekunha (auch Ecunha) ist ein Landkreis und eine Kleinstadt in Angola. Vor 1975 hieß der Ort Vila Flor.

Verwaltung
Ekunha ist Sitz eines gleichnamigen Kreises (Município) in der Provinz Huambo. Der Kreis umfasst eine Fläche von 1677 km² und hat etwa 92.000 Einwohner (Schätzung 2011). Die Volkszählung 2014 soll fortan gesicherte Bevölkerungsdaten liefern.

Zwei Gemeinden (Comunas) bilden den Kreis Ekunha:
 Chipeio (auch Tchipeio oder Quipeio)
 Ekunha (auch Ecunha)

Weblinks

 Profil des Kreises Ekunha auf der offiziellen Website zur Volkszählung 2014

Einzelnachweise

Ort in Angola
Provinz Huambo
Município in Angola
Comuna in Angola
Ort in Afrika

Ekunha


スーパーマン()は、DCコミックスの出版するアメリカン・コミックスに登場する架空のスーパーヒーロー。及びコミック、映画、ドラマ、アニメ作品のタイトル。

概要
1938年に原作ジェリー・シーゲルと作画によって創造され、アクション・コミックス誌第1号で初登場した。

2013年には75周年を記念する動画が制作されている。

2018年には80周年を迎え、4月にはアクション・コミックスが1000号に達した。

テレビ・シリーズ冒頭のナレーションは「弾丸(たま)よりも速く、力は機関車よりも強く、高いビルディングもひとっ跳び!」。

キャッチフレーズは、「空を見ろ!」「鳥だ!」「飛行機だ!」「――いや、スーパーマンだ!」(Look! Up in the sky! It's a bird! It's a plane! It's Superman!)。

ここでは主にスーパーマンの関連作品について記述する。キャラクターの詳細はスーパーマン (架空の人物)を参照。

登場人物

ファミリー
 スーパーマン / カル゠エル / クラーク・ケント

 主人公。DCユニバース最強でありながら、最も人間らしいヒーロー。
 ロイス・レイン

 デイリー・プラネット新聞社の優秀な女性記者。スーパーマンの妻。
 ジョン・ケント

 スーパーマンとロイス・レインの息子。
 スーパーガール / カーラ・ゾー゠エル / カーラ・ダンバース

 スーパーマンのいとこ。
 スーパーボーイ / コン゠エル / コナー・ケント

 スーパーマンのクローン。
 パワーガール / カーラ・ゾー゠エル / カレン・スター

 並行世界「アース2」のスーパーガール。
 スティール / ジョン・ヘンリー・アイアンンズ

 メトロポリスの元鉄工員。スレッジハンマーを武器に戦うヒーロー。
 クリプト

 スーパーマンが飼っている犬。

協力者
 ジミー・オルセン

デイリー・プラネット新聞社のカメラマン。クラーク・ケントの同僚かつ友人。
 ペリー・ホワイト

デイリー・プラネット新聞社の編集長。クラーク・ケントの上司。
 キャット・グラント

デイリー・プラネット新聞社のコラムニスト。クラーク・ケントの同僚。
 マギー・ソーヤー

特殊犯罪担当の女性刑事。
 ジョナサン・ケント

 スーパーマンことクラーク・ケントの育ての父親。
 マーサ・ケント

 スーパーマンことクラーク・ケントの育ての母親。
 ラナ・ラング

 クラーク・ケントがスモールヴィルに住んでいた頃からの友人。
 ピート・ロス

 クラーク・ケントがスモールヴィルに住んでいた頃からの友人。

敵対者
 レックス・ルーサー(Lex Luthor)

 メトロポリスの巨大企業レックスコープの社長。スーパーマンの宿敵。
 ブレイニアック(Brainiac)

 知識の収集を目的に惑星を破壊する、ルーサーと並ぶスーパーマンの宿敵。
 ゾッド将軍(General Zod)

 ファントムゾーンへ追放されたクリプトン人。
 ダークサイド(Darkseid)

 悪のニューゴッズ、惑星アポコリプスの支配者。
 ドゥームズデイ(Doomsday)

 スーパーマンを殺害したこともある人造生物。
 エラディケーター(Eradicator)

クリプトン人の保護を目的に作られた人工知能。
 サイボーグスーパーマン(Cyborg Superman)

 サイボーグ化したスーパーマンのクローン。
 ウルトラマン(Ultraman)

 善悪が逆転した並行世界「アース3」のスーパーマン。
 ビザロ(Bizarro)

 スーパーマンの不完全なクローン。
 パラサイト(Parasite)

 放射性廃棄物の影響で普通の人間が変貌した怪物。触れた相手のパワーを吸収する能力を持っている。
 トイマン(Toyman)
 オモチャを利用した犯罪を行う。
 プランクスター(Prankster)
 イタズラで様々な悪事を行う愉快犯。
 ブルーノ・マンハイム(Bruno Mannheim)
 メトロポリスを拠点に活動する犯罪集団「インターギャング」のリーダー。
 メタロ(Metallo)
 クリプトナイトで出来た心臓を動力源としたアンドロイドのボディに人間の脳を移植したサイボーグ。
 テラマン(Terra-Man)
 天馬に乗り光線銃を武器とするガンマン。元は19世紀の西部に生まれた少年だったが宇宙人に育てられていた。
 クリプトナイトマン(Kryptonite Man)
 元はブラー星出身の宇宙人だったが緑の星雲を通過したときに全身がクリプトナイト化した怪人。触れる物をクリプトナイト化する能力を持っており、スーパーマンの天敵と呼べる存在。
 ミスター・ミクシィズピトルク(Mister Mxyzptlk)
 5次元の世界からやってきた魔法使い。人智を越えた魔法を操る強敵だが、スーパーマンをからかうことを生きがいとする。

漫画
アクション・コミックス (Action Comics)
「Action Comics #1」はスーパーマンのデビュー作。
(vol. 1) 1939年~2011年(#1-#904)、2016年~(#957-)
(vol. 2) 2011年~2016年(#1-#52) 全52号
Superman (comic book)
(vol. 1) 1938年~1986年(#1-#423)、2006年~2011年(#650-#714) 全488号
(vol. 2) 1987年~2006年 全228号
(vol. 3) 2011年~2016年 全57号
(vol. 4) 2016年~

単行本
The Man of Steel (マン・オブ・スティール (コミック))
1986年に出版されたによる設定をリブートしたミニシリーズ。
Whatever Happened to the Man of Tomorrow? (何がマン・オブ・トゥモローに起こったか?)
1986年に出版されたアラン・ムーアによる「スーパーマンの最終回」を描いたエピソード。
The Death of Superman (デス・オブ・スーパーマン)
1992年から1993年にかけて出版された複数の作家によるスーパーマンの死と復活を描いたストーリー展開。
Superman: The Wedding Album (スーパーマン: ウェディング・アルバム)
1996年に出版された複数の作家によるスーパーマンとロイス・レインの結婚を描いたワンショット。
Superman Red/Superman Blue (スーパーマンレッド/スーパーマンブルー)
1998年に出版された複数の作家によるスーパーマンの分離を描いたストーリー展開。
Superman: Peace on Earth (スーパーマン: ピース・オン・アース)
1999年に出版されたポール・ディニとアレックス・ロスによる貧困問題を題材にしたワンショット。
Superman: War of the Supermen (スーパーマン: ウォー・オブ・スーパーメン)
2010年に出版されたスーパーマンとゾッド将軍の戦いを描いたミニシリーズ。
Superman: Lois and Clark (スーパーマン: ロイス&クラーク)
2015年に出版されたスーパーマンとロイス、5歳の息子ジョンとの日々を描いたミニシリーズ。
Superfriends Part.1, Part.2
2018年2月の"Batman vol.3 #36-#37"に掲載された、スーパーマンとロイス・レイン、バットマンとキャットウーマンのダブルデートを描いたエピソード。

スピンオフ
Superman Family Adventures (スーパーマン・ファミリー・アドベンチャーズ)
2012年に出版されたアート・バルタザールとフランコによる絵本風にアレンジした作品。
Superman of Smallville (スーパーマン・オブ・スモールヴィル)
2019年に出版されたアート・バルタザールとフランコによる絵本風にアレンジした作品。
SUPERMAN vs 飯 スーパーマンのひとり飯(スーパーマン バーサス めし スーパーマンのひとりめし)
2021年から宮川サトシの原作で北郷海の作画により日本で連載されたDCコミックス公認のスーパーマングルメ漫画。

日本語訳
スーパーマン 世界一のアメリカ漫画雑誌 (1949/5)
コミックス社刊。
月刊スーパーマン (1959)
少年画報社刊。
月刊スーパーマン増刊 スーパーマン対モハメド・アリ (1978/9)
マーベリック社刊。
スーパーマン/バットマン No.1(1996 ISBN 978-4796841016)
スーパーマン/バットマン No.2(1996 ISBN 978-4796841023)
スーパーマン/バットマン No.3(1997 ISBN 978-4796841030)
小学館プロダクション刊。スーパーマンの誕生秘話『マン・オブ・スティール』を全て収録。
スーパーマン: ピース・オン・アース (2000/6 ISBN 978-4796841054)
小学館プロダクション刊。
スーパーマン: フォー・トゥモロー (2006/6 ISBN 978-4861763137)
ジャイブ刊。
スーパーマン パーフェクト・ガイド (2006/8/9 ISBN 978-4796870320)
小学館プロダクション刊。
スーパーマン: ザ・ラスト・エピソード (2010/5/20 ISBN 978-4796870702)
小学館集英社プロダクション刊。
キングダム・カム 愛蔵版 (2010/10/29 ISBN 978-4796870788)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン: レッド・サン (2012/08/29 ISBN 978-4796871273)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン: アースワン (2013/3/23 ISBN 978-4796871433)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン・フォー・オールシーズン (2013/5/29 ISBN 978-4796871525)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン: ラスト・サン (2013/08/10 ISBN 978-4796871600)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン: アクション・コミックス Vol.1 (2013/8/24 ISBN 978-4864910798)
ヴィレッジブックス刊。
NEW52:スーパーマン/ヤング・ジャスティス (2013/10/30 ISBN 978-4864910927)
ヴィレッジブックス刊。
バットマン/スーパーマン:クロスワールド (2015/4/22 ISBN 978-4796875417)
小学館集英社プロダクション刊。
オールスター:スーパーマン (2015/10/30 ISBN 978-4864912471)
ヴィレッジブックス刊。
スーパーマン: アンチェインド (2015/12/26 ISBN 978-4864912563)
ヴィレッジブックス刊。
スーパーマン/バットマン: パブリック・エネミー (2016/02/29 ISBN 978-4864912631)
ヴィレッジブックス刊。
バットマン VS. スーパーマン: ベストバウト (2016/3/16 ISBN 978-4796875899)
小学館集英社プロダクション刊。
トリニティ バットマン/スーパーマン/ワンダーウーマン (2016/07/27 ISBN 978-4796876001)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン/バットマン:スーパーガール (2016/7/30 ISBN 978-4864913041)
ヴィレッジブックス刊。
スーパーマン: サン・オブ・スーパーマン (2017/08/23 ISBN 978-4796876810)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン: トライアルズ・オブ・スーパーサン (2018/02/21 ISBN 978-4796877183)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーマン: アメリカン・エイリアン (2018/02/21 ISBN 978-4796877220)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーサンズ (2018/08/23 ISBN 978-4796877404)
小学館集英社プロダクション刊。
スーパーサンズ2 (2019/02/21 ISBN 978-4796877695)
小学館集英社プロダクション刊。
アクション・コミックス #1000 (2019/02/16 ISBN 978-4-86491-416-1)
ヴィレッジブックス刊。

映画

実写映画
連続活劇 (1948年)
演 -
 (1950年)
演 - カーク・アリン
 (1951年)
演 - ジョージ・リーヴス
スーパーマン (1978年の映画) (1978年)
演 - クリストファー・リーヴ、日本語吹替 - ささきいさお/東地宏樹
スーパーマンII/冒険篇 (1981年、2006年)
演 - クリストファー・リーヴ、日本語吹替 - ささきいさお/東地宏樹
スーパーマンIII/電子の要塞 (1983年)
演 - クリストファー・リーヴ、日本語吹替 - ささきいさお
スーパーマンIV/最強の敵 (1987年)
演 - クリストファー・リーヴ、日本語吹替 - ささきいさお
スーパーマン リターンズ (2006年)
演 - ブランドン・ラウス、日本語吹替 - 東地宏樹
マン・オブ・スティール (2013年)
演 - ヘンリー・カヴィル、日本語吹替 - 星野貴紀
バットマン vs スーパーマン ジャスティスの誕生 (2016年)
演 - ヘンリー・カヴィル、日本語吹替 - 星野貴紀
ジャスティス・リーグ (2017年)
演 - ヘンリー・カヴィル、日本語吹替 - 星野貴紀
ジャスティス・リーグ:ザック・スナイダーカット (2021年)
演 - ヘンリー・カヴィル、日本語吹替 - 星野貴紀
ブラックアダム (2022年)
演 - ヘンリー・カヴィル、日本語吹替 - 星野貴妃
Superman: Legacy(2025年)
演 - デヴィッド・コレンスウェット

アニメ映画
スーパーマン (1941年-1943年)
声 - バド・コルヤー
制作:フライシャー・スタジオ(9話まで)、フェイマス・スタジオ(10話から)、配給:パラマウント映画、テクニカラー、劇場用短編、フィルム1巻もの(各話10分程度)、全17話
レゴ®ムービー (2014年)
声 - チャニング・テイタム、日本語吹替 - 森川智之
レゴバットマン ザ・ムービー (2017年)
声 - チャニング・テイタム、日本語吹替 - 花田光
DCスーパーヒーローズvs鷹の爪団 (2017年)
声 - 鈴村健一
ティーン・タイタンズ・ゴー! トゥ・ザ・ムービーズ (2018年)
声 - ニコラス・ケイジ
レゴ®ムービー2 (2019年)
声 - チャニング・テイタム、日本語吹替 - 花田光
DC がんばれ!スーパーペット (2022年)
声 - ジョン・クラシンスキー、日本語吹替 - 山野井仁

ドラマ

主演ドラマ
スーパーマン (テレビドラマ) (1952年-1958年)
演 - ジョージ・リーヴス、日本語吹替 - 大平透(初回放送)、小林清志(再放送)
 (1988年-1992年)
演 - //
スーパーマンの青年時代「スーパーボーイ」の活躍を描いたテレビシリーズ。
LOIS&CLARK/新スーパーマン (1993年-1997年)
演 - ディーン・ケイン、日本語吹替 - 堀内賢雄
ヤング・スーパーマン (2001年-2011年)
演 - トム・ウェリング、日本語吹替 - 野島健児
スーパーマン&ロイス(2021年-) 演 - タイラー・ホークリン

関連ドラマ
SUPERGIRL/スーパーガール (2015年-現在)
演 - タイラー・ホークリン、日本語吹替 - 玉木雅士
 (2018年-現在)

アニメ

主演アニメ
スーパーマン新冒険 (1966年-1970年)
 声 - 、日本語版 - 広川太一郎
スーパーフレンズ (1973年-1986年)
 声 -
スーパーマン (1996年-2000年)
 声 - ティモシー・デイリー、日本語版 - 花田光
ジャスティス・リーグ (2001年-2004年)
 声 - 、日本語版 - 花田光
ジャスティス・リーグ・アンリミテッド (2004年-2006年)
 声 -
 (2006年-2008年)
 声 - ユーリ・ローエンタール
 (2010年)
 声 - デビッド・ケイ
スーパーマン・オブ・トーキョー (2012年)
 声 - ブレア・アンダーウッド/ジェフ・ベネット
ジャスティス・リーグ・アクション (2016年-2018年)
 声 - ジェイソン・J・ルイス

ゲスト出演アニメ
スーパー・ダック (1996年)
 声 - ジム・カミングス、(日本語版 - 玄田哲章)
バットマン・ザ・フューチャー (1999年-2001年)
 声 - クリストファー・マクドナルド
ザ・バットマン (2004年-2008年)
 声 - 、日本語版 - 花田光
 (2005年-2006年)
 声 -
バットマン:ブレイブ&ボールド (2008年-2011年)
 声 -
ヤング・ジャスティス (2010年-現在)
 声 - ノーラン・ノース
スーパー・ベスト・フレンズ・フォーエバー (2012年)
 声 -

長編アニメ
ザ・バットマン・スーパーマン・ムービー ~ ヒーロー頂上対決 ~ (1997年)
声 - ティモシー・デイリー
スーパーマン:ブレイニアック・アタック (2006年)
声 - ティモシー・デイリー
スーパーマン:ドゥームズデイ (2007年)
声 - アダム・ボールドウィン
スーパーマン/バットマン:パブリック・エネミー (2009年)
声 - ティモシー・デイリー
スーパーマン/バットマン:アポカリプス (2010年)
声 - ティモシー・デイリー
スーパーマン/シャザム!:リターン・オブ・ブラックアダム (2010年)
声 -
オールスター・スーパーマン (アニメ) (2011年)
声 - ジェームズ・デントン
スーパーマン VS. エリート (2012年)
声 -
バットマン:ダークナイト・リターンズ (アニメ) (2013年)
声 - マーク・バレー
スーパーマン:アンバウンド (2013年)
声 - マット・ボマー
デス・オブ・スーパーマン (アニメ) (2018年)
声 - ジェリー・オコンネル
レイン・オブ・ザ・スーパーメン (アニメ) (2019年)
声 - ジェリー・オコンネル

パロディ
 アンダードッグ ショーは、本作をイメージして作られたヒーローアニメ。
 ステューパー・ダックは、ダフィー・ダックがクラック・トレントとして活躍するルーニー・テューンズの短編映画。

ゲーム
Superman (1979 video game) (1979年)
Superman: The Game (1985年)
Superman (Kemco game) (1987年)
Superman (arcade game) (1988年)
Superman: The Man of Steel (1989 video game) (1988年)
Superman (Sunsoft game) (1992年)
The Death and Return of Superman (1994年)
スーパーマン64 (1999年)
ジャスティス・リーグ Task Force (1995年)
Superman: The Man of Steel (video game) (2002年)
Superman: Shadow of Apokolips (2002年)
Superman: Countdown to Apokolips (2003年)
Superman Returns (video game) (2006年)
DCユニバース・オンライン (2011年)
Scribblenauts Unmasked: DC Comics (2013年)

対戦型格闘ゲーム
モータルコンバット vs. DCユニバース (2008年)
インジャスティス:神々の激突 (2013年)
インジャスティス2 (2017年)

脚注

注釈

出典

関連項目

メトロポリス (イリノイ州) - DCコミックス社が「スーパーマンの故郷」と認定したイリノイ州南部の小都市。
トヨタ・プリウス - 3代目モデル前期型の当初の宣伝にマット・ボマー演じるスーパーマンが登場し、ジョン・ウィリアムズのBGMが使用されている。なお、同車のキャッチコピーはスーパーマンに準えて「スーパー・ハイブリッドカー」。
DIGNO S KYL21 - 京セラが開発・製造したau(KDDI・沖縄セルラー電話連合)向けのau 4G LTE対応Android 4.0搭載スマートフォンのひとつで当機種の宣伝にスーパーマンが登場する。
スーパーマンパンチ - キックボクシングや総合格闘技で使用されるパンチの一種。
メトロポリス交響曲 - コミック誌創刊50周年にちなんで、マイケル・ドアティにより作曲された交響曲。各楽章は、〈レックス〉〈クリプトン〉〈MXYZPTLK〉〈オー、ロイス〉〈レッド・ケイプ・タンゴ(赤マントのタンゴ)〉と、スーパーマンに沿ったタイトルが付けられている。

外部リンク
スーパーマン - ワーナー公式
Superman - DCコミックス公式

うはあまん
1939年の漫画
DCコミックスの漫画作品
地球外生命体を題材とした漫画作品

スーパーマン


The Holland Reformed Protestant Dutch Church, now known as the Pillar Church, is a religious structure located at 57 East 10th Street in Holland, Michigan. It was listed on the National Register of Historic Places in 1990.

History
Holland was first settled by Dutch immigrants, led by Rev. Albertus Christiaan Van Raalte, in 1847. That summer, the  immigrants built their first church, a log structure. By 1854, the growth of the settlement necessitated the construction of a new church, and work on this building began. Construction was supervised by Jacobus Schrader, a millwright.

Substantial renovations were made to the church over the years. A pipe organ was installed in 1890. An annex, originally constructed to house the church library and classrooms, was added in 1900. A heating system and partial basement were put in place later. In 1947, a full basement was installed, and the church interior was entirely remodeled.  The annex and the basement were remodeled in 1988.

The congregation has remained in this church through the present day. Early schisms split the church, particularly in 1884, after Van Raalte's death, when the majority of congregants voted to change denominations. However, in 2012, Pillar Church voted to become a dual-affiliation congregation, thus restoring what was split in 1884.

Description
The Pillar Church is an elegant white clapboard Greek Revival structure with a low pitched roof. The front facade has temple front, with a portico containing six massive Doric columns topped by a classical entablature. A three-part tower, 60 feet in height, with an octagonal belfry, projects from the roof. A clapboard annex, constructed in 1900, projects from the rear of the building.

The current interior has a floor plan with a rectangular sanctuary with a center aisle, two side aisles and plain wooden pews. Additional seating is contained in a balcony above.

References

External links
Pillar Church

National Register of Historic Places in Ottawa County, Michigan
Churches completed in 1847

Pillar Church


La Parseierspitze est un sommet des Alpes, à  d'altitude, point culminant des Alpes de Lechtal, en Autriche (land du Tyrol).

Notes et références

Sommet des Alpes autrichiennes
Montagne au Tyrol

Parseierspitze


Suhoj Su-25 (Natova oznaka Frogfoot - žabji kraki) je reaktivno letalo, izdelek letalskega biroja Suhoj. Su-25 je bil sovjetski odgovor na ameriškega uničevalca tankov - letalo Warthog-Thunderbolt. Robustno, srednje veliko letalo je imelo eno samo nalogo, uničevanje ameriških in britanskih tankovskih enot na območju Zahodne evrope. Prototip letala je poletel leta 1975, serijska proizvodnja pa se je začela leta 1978. Raznovrstna oborožitev tega letala sega od raket zrak-zemlja pa do protitankovskih raket, bomb in topa kalibra 30mm. Letalo še danes ostaja v operativni uporabi mnogih letalskih enot po svetu. Nekatere države pa so svoje Frogfoote posodobile in jim s tem podaljšale operativno uporabo še za nekaj let.

Verzije

Su-25

Osnovna verzija letala je bila zgrajena v tovarni 31, v Tbilisiju takratni Sovjetski
Republiki Gruziji. Med 1978 in 1989, 582 enosedežnih Su-25 so naredili v Gruziji, ne
upoštevajoč izvoznih letal Su-25K. Ta verzija je hrbtenica Su-25ic v Ruskih Zračnih Silah in
predstavlja najštevilčnejšo floto teh letal na svetu.

Veliko nesreč se je zgodilo med bojnimi uporabljanji zaradi odpovedovanjem sistemov, ki so
jih pripisali salvam streljanja z orožji. Zaradi teh nesreč so uporabo glavnega orožja raket
S-24 240mm prepovedali.

Su-25K
Osnovna verzija Su-25 je bila uporabljena kot model za izvozno  različico, poznano kot Su-25K. To verzijo so izdelovali tudi v tovarni 31 v Tbilisiju. Letalo je imelo manjše razlike od tistih, ki so jih uporabljali Sovjetske Zračne Sile. Skupno 180 Su-25K letal je bilo narejenih med letomi 1984 in 1989.

Su-25UB
Su-25UB trenažer je bil izrisan v letu 1977. Prvi prototip poimenovan "T-8UB-1" je bil narejen Julija 1985, prvi polet pa je naredil 12. Avgusta istega leta z letališča tovarne v Ulan-Udeu. Namenjen je bil šolanju in ocenjevanju aktivnih pilotov ter šolanju kadetov Sovjetskih Zračnih Sil.

Su-25UBK
Od 1986 do 1989 leta so v tovarni Ulan-Ude vzporedno z bojnim trenažerjem Su-25UB izdelovali tudi izvozno različico Su-25UBK, namenjeno državam, ki so kupila Su-25K s podobnimi izboljšavami.

Su-25UTG
Su-25UTG je verzija Su-25UB narejena za šolanje pilotov pri simuliranih vzletanjih in pristankih na letalonosilki na zemlji, opremljeno s skakalnico in zaviralnimi vrvmi. Prvo letalo je poletelo Septembra 1988, vsega skupaj pa je bilo narejenih približno 10 letal. Približno polovica jih je ostala v Ruski lasti po letu 1991, uporabljenih na Ruski edini letalonosilki Admiral Kuznjecov. Tako majhno število letal je bilo premalo za potrebe šolanj Ruskih Zračnih Sil Mornarice, tako da so nekaj Su-25UB modificirali v Su-25UTG in jih poimenovali Su-25UBP. Okoli deset teh letal je trenutno operativnih v Ruski Mornarici kot del  279. Regimenta Mornariškega Letalstva.

Su-25BM
Su-25BM je letalo, ki vleče tarčo za sabo katerega razvoj se je začel 1986. Prototip označen
"T-8BM1" je prvič uspešno poletel 22. Marca 1990 v Tbilisiju. Verzije pa so začeli izdelovati po končani testni fazi.

Su-25BM je bil razvit, da zagotovi kopenskim in mornariškim posadkam vaje v protiletalskih bojih.

Su-25T

Su-25T je protitankovska verzija, ki je bila bojno preizkušena v Čečeniji. Avionika je bila modificirana vključno z avtopilotom in HUD prikazovalnikom.
Opremljen je z opazovalno-namerilnim TV sistemom Škval z laserskim namerilnikom v nosu (enak sistem se uporablja v jurišnem helikopterju Ka-50)
in lahko uporablja lasersko vodene protitankovske rakete Vikhr.

Druga generacija Su-25T: Su-25TM (poimenovana tudi Su-39) je bila izdelana z izboljšano navigacijsko in bojno opremo. Ruske Zračne Sile so prejele samo majhno število teh letal.

Su-25KM

SU-25KM z vzdevkom Škorpijon je program moderniziranja Su-25, ki ga je sta ga razvili Tbilijsijska tovarna letal v Gruziji in Elbit Systems. Prototip je prvič poletel 18. Aprila 2001 v Tbilisiju v barvah Gruzijskih Zračnih Sil.

Su-28

Suhoj Su-28 označen tudi kot Su-25UT je napredno osnovno šolsko letalo osnovano na  Su-25UB kot privatna iniciativa Suhoja. Su-28 je lahko letalo narejeno za zamenjavo Češkoslovaških Aero L-39 Albatros. Za razliko od osnovnega Su-25UB letalu manjka sistem nadzora ognja, vgrajen top, nosilci orožij ter oklepljene motorje.

Druge verzije
 Su-25R  – Taktično izvidniško letalo razvito 1978 vendar nikoli zgrajeno.
 Su-25U3 – Znan tudi kot Ruska Trojka  je bil trosedežno šolsko letalo. Projekt so ukinili 1991 zaradi pomankanja denarja.
 Su-25U  – Šolska verzija Su-25ic narejenih v Gruziji med 1996 in 1998. Vsega skupaj so zgradili tri letala za Gruzijske Zračne Sile.

Uporabniki

Dogovor med Sovjetsko Zvezo in Angolo v letu 1988 o dobavi eskadrilje Su-25 je vključeval 12 enosedežnih Su-25K in 2 Su-25UBK trenažna letala. Pozneje so dodatno naročili še najmanj 3 dvosedežnike.

Po razpadu Sovjetske Zveze Armenija ni imela Su-25. Toda ob izbruhu spopadov v Gorski Karabah v letih 1991–92, je nova država Republika Armenija neuradno nabavila manjše število letal. Od 26. Januarja ima Armenija 5 Su-25, 9 Su-25K in 1 Su-25UBK.

Tako kot Armenija, Azerbajdžan ni podedoval nobenega Su-25 po razpadu Sovjetske Zveze  temveč so prvega SU-25 dobili s prebegom pilota iz Ruskih Zračnih Sil (nastanjenega v bazi Sital-Chai) v Aprilu 1992. Po incidentu so po neuradni poteh pridobili še 5 letal Su-25, enega pa s ponovni prebegom, tokrat iz Gruzijskih Zračnih Sil. Druga letala so verjetno pridobili kasneje. Iz inventarja v letu 2001 je razvidno, da ima Azerbajdžan še zmeraj tri različne tipe Su-25, kljub izgubam štirih Su-25 v spopadih z Armenijo.

Po razpadu Sovjetske Zveze, je Belorusija druga država Skupnosti neodvisnih držav, po Rusiji, ki je nasledila veliko število Su-25. Večji del od sedemdesetih Su-25 in šestih Su-25UB je od leta 2004 nastanjenih v letalski bazi Lida.

Bolgarija je bila druga država Varšavskega pakta, ki je dobila Su-25. Pridobila je prve primerke Su-25K in Su-25UBK v letu 1985. Letala so bila namenjena zamenjavi zastarelih MiG-17F Fresco-C, ki so bila hrbtenica bombnikov Bolgarskih Zračnih Sil več let. Dvajset Su-25K in trije Su-25UBK so postali operativni v letu 2004 in so nastanjeni v letalski bazi Bezmer.

V sredini leta 2008, je Čad razkril naročilo šestih Su-25 v Ukrajini. Od 1. Novembra 2008 do zdaj sta prispeli samo dve letali.

 V drugi polovici leta 1999, je tovarna letal v Tbilisiju podpisala pogodbo z Demokratično republiko Kongo o dobavi 10 Su-25K Zračnim Silam Konga. Pogodba je bila ocenjena na 6 milijonov Ameriški Dolarjev. Prva štiri letala so prispela natovorjena v An-124 v Novembru 1999. Preostalih šest pa so dostavili Januarja 2000. Eno letalo se je zrušilo v Decembru 2006 med rutinskim poletom, še eden pa se je zrušil 30. Junija 2007, med prikazom dneva neodvisnosti Konga.

Ekvatorialna Gvineja V letu 2005 so bili štirje Su 25 vključno z dvema Su-25UB bojnima trenažerjema dobavljeni Zračnim silam Ekvatorialne Gvineje. Trenutni status letal je neznan.

Med letoma 2001 in 2006 je bilo je bilo dobavljeno skupno šest Su-25 Zračnim Silam Eritreje.

Par Su-25T in dva Su-25UBK bojnih trenažerje je bilo dobavljenih Etiopiji v prvem četrtletju 2000. Dvosedežnike so vzeli iz uporabe Ruskih Zračnih Sil in modificirali po specifikacijah, ki so jih zahtevali pri Etijopskih Zračnih Silah. Od kar so jih dobili so jih uporabljali v bojnih operacijah proti Eritrejskimi uporniki.

 Gruzija, ki je naredila na stotine MiG-21U/UM/US "Mongol" trenažerjev in kar nekaj enosedežnih Su-25s v Sovjetskem času, je ostala praktično brez letal po razpadu Sovjetske Zveze. Samo manjši del enosedežnih Su-25s je bilo zapisanih na seznamu na novo osnovanih Gruzijskih Zračnih Sil. Ta letala so ostala v tovarni v času Gruzijskega osamosvajanja.Gruzija je imela devet Su-25s različnih tipov od tega so jih leta 2004 osem nadgradili v Su-25KM "Scorpion" (Izboljšana verzija Su-25 v sodelovanju z Izraelom).

21. Januarja 1991, je sedem Iraških Su-25 preletelo v Iran v upanju, da bodo našli začasno skrivališče pred napadi na Iraške letalske steze v operaciji puščavski vihar. Ta letala so Iranci smatrali kot darilo od nekdanjega nasprotnika in jih je Iranska vojska zasegla. Vendar zaradi pomankanja rezervnih delov, dokumentacije in treniranja pilotov ta letala niso letela v Iranskih Zračnih Silah. Pozneje je Iranska Islamistična Revulocionarna Garda Zračnih Sil dodala še šest novih letal na seznam in je verjetno vrnila bivše Iraške SU-25 v leteče stanje.

 Kazaške Zračne Sile so dobile 12 enosedežnih Su-25s in dva Su-25UB trenažerja v Decembru 1995 kot poplačilo za vrnitev Tu-95MS "Bear-H" strateških bombnikov, ki so v času razpada Sovjetske Zveze na hitro odleteli iz republike. Kazastanski Su-25 so nastanjeni v zračni bazi Chimkent na jugu države.

Severna Koreja je bila prva Azijska država, ki je prejela Su-25. Severno Korejske Zračne Sile so pridobile veliko izkušenj v 50-tih, ko so leteli na predhodniku Su-25, Ilyushin Il-10 "Beast". V času od 1987 do 1989, je DLRK pridobila skupno dvaintrideset enosedežnih Su-25K in štiri Su-25UBK. Letala so nastanjena v zračni bazi Sonchon (80 km od Pjongjanga).

Peru je pridobil 18 Su-25 pozno leta 1998 od Belorusije. Pošiljka je sestavljala 10 enosedežnikov in osem Su-25UB trenažerjev. Vsa ta letala so bila narejena tik pred razpadom Sovjetske Zveze, tako da predstavljajo končne verzije Su-25. Med letoma 1998 in Decembrom 2005 so Perujski SU-25 sestrelili najmanj 25 lakih letal, ki so pravažala kokain.

Danes Rusija poseduje zmanjšano floto Su-25. Večina različic je enosedežnih Su-25, dvosedežnih Su-25UB in označevalce tarč Su-25BM. Dodatno so Ruske Zračne Sile pridobile manjše število protitankovskih Su-25T, ki so jih preizkusili v bojnih razmerah z vidnim uspehom v Čečeniji. Su-25 uporabljajo tudi Ruske Mornariške Zračne Sile, obe standardne kopenske verzije Su-25 in Su-25UB kot tudi posebne Su-25UTG trenažerje na letalonosilkah. Vse skupaj Ruske Zračne Sile od leta 2008 naprej uporabljajo 245 Su-25 vključno z 10, ki so v mornarici. Modernizacija enosedežnih Su-25 v različico Su-25SM poteka. Prvi modernizirani Su-25SM je bil dostavljen Avgusta 2001, naknadno pa še dodatnih šest pozno Decembra 2006 v zračno bazo Lipetsk.

Sudanske Zračne Sile so razkrile nove Su-25 na paradi dneva neodvisnosti 31. Decembra 2008.

Po razadu Sovjetske Zveze, je novonastala neodvisna Republika Turkmenistan dobila 46 Su-25, ki so bili v tistem času razstavljeni in vskladiščeni v Turkmenistanu. V sporazumu z Gruzijo in Turkmenistanom leta 1999, je tovarna letal v Tbilisiju restavrirala 45 teh letal za uporabo Zračnih Sil Turkmenistana, kot poplačilo za dostavo naravnega plina. Restavrirana letala so bila prestavljena v letalsko bazo Ak-Tepe. Skupno je bilo leta 2004 operativno le še 18 Su-25.

 Ukrajina je pridobila 92 Su-25 različnih verzij po razglasitvi neodvisnosti ob razpadu Sovjetske Zveze. Trenutno Ukrajinske Zračne Sile upravljajo z 60 Su-25, Su25UB in Su-25UTG, ki so nastanjena v 299. neodvisnem bobnem regimentu v bazah Kulbakino, Mykolaiv Oblast in Saki na Krimskem polotoku, ter 456. bobnem regimentu v Chortkivu. Do 30 Su-25 je bilo shranjenih v 4070. rezrvni bazi. Očitno so trije Su-25, ki jih je Ukrajina prodala Makedoniji prišli iz te rezervne zaloge.

Do leta 1990 so imele Sovjetke Zračne Sile v Uzbekistanu za trening v zračni bazi Chirchik 20 Su-25, Su-25UB in Su-25BM. V letu 1991, je bilo manjše število Su-25 nastanjenih v zračni bazi Dzhizak, toda po letu 1991 so vsa Su-25 v Uzbekistanu prestavili v Chirchik, v 59. lovsko-bobniškem zračnem regimentu Sovjetskih Zračnih Sil. Po razpadu Sovjetske Zveze so vsi Su-25 na ozemlju novonastale Republike postali lastnina nove vlade.

Nekdanji uporabniki

Devet Francoskih vojakov je bilo ubitih in triindvajset ranjenih v bombnem napadu dveh Slonokoščenskih Su-25 na francoske položaje v Bouaké. V povračilo je Francoska Vojska uničila Su-25tice na tleh v zračni bazi Yamoussoukro.

ČeškoslovaškaLetala sta nasledili državi naslednici v razmerju 2:1 v prid Češke.

Po ločitvi Češkoslovaške je Češka pridobila štiriindvajset Su-25K in enega Su-25UBK. V Decembru 2000 so Češke Su-25 upokojili in shranili v zračno bazo Přerov.Scramble.

Republika Makedonija je kupila tri enosedežne Su-25 in enega dvosedežnega Su-25UB po napadu Albanskih upornikov. Letala so dostavile Ukrajinske oblasti potem ko so jih izvzeli iz uporabe Ukrajinskih Zračnih Sil. Letala so leta 2004 upokojili in jih nato naslednje leto prodali Gruziji.

Na začetku Iransko-Iraške vojne je Irak zaprosil Sovjetsko Zvezo za nakup vojaške opreme. Tako je Irak postala prva država, ki ni bila v Varšavskem paktu, ki je pridobila Su-25K in Su-25UBK bojne trenažerje. Irak je nabavil nekje okoli 73 Su-25, od katerih so bili štirje Su-25UBK. V Januarju 1998 so Iraške Zračne Sile še zmeraj imele 12 Su-25s in vsaj trije Su-25K so bili videni v demonstraciji nad Bagdadom v Decembru 2002. Vendar so bila preostala Su-25  upokojena takoj po invaziji na Irak 2003.

Sudanske Zračne Sile so opremljene z vsaj dvanajstimi letali Su-25.

Slovaške Zračne Sile so pridobile 12 Su-25K in enega Su-25UBK po ločitvi Češkoslovaške. Letala so bila nastanjena v Slovaški 33. zračni bazi Malacky-Kuchyna. Prodali so jih Armeniji.

 Predali so jih državam naslednicam.

Specifikacije (Su-25/Su-25K, kasnejši modeli)

Zunanje povezave

Reaktivna letala
Ruska letala
Letala Suhoj
Jurišniki

Suhoj Su-25 Frogfoot


Die Spiele um den 1975 erstmals ausgespielten DHB-Pokal der Frauen umfassten lediglich zwei Runden. Teilnahmeberechtigt waren nur die vier Regionalmeister, die bei der Meisterschaftsendrunde nicht den Titel gewonnen hatten. Die Teilnehmer waren TSV GutsMuths Berlin als Meister des Regionalverbandes Berlin, TSV Rot-Weiß Kiebitzreihe als Meister des RV Nord, TSV Rot-Weiß Auerbach als Meister des RV Südwest sowie der FC Bayern München als Meister des RV Süd. Der TuS Eintracht Minden als Meister des RV West war zuvor Deutscher Meister geworden und nahm daher nicht am Pokalwettbewerb teil. In Halbfinalspielen mit Hin- und Rückspiel wurden die beiden Finalisten ermittelt. Das Endspiel fand am 6. September 1975 in Rüsselsheim statt. Der neue Wettbewerb wurde im Hinblick auf den neuen Europapokal der Pokalsieger geschaffen, dessen Austragung ab der Saison 1976/77 vorgesehen war und für den ein Teilnehmer in einem von der Meisterschaft unterschiedenen Wettbewerb ermittelt werden sollte. Obwohl sich der Pokalsieger der Frauen 1975 noch nicht für einen Europacup qualifizieren konnte (da dieser erst zur übernächsten Saison eingeführt wurde), wurde die Pokalmeisterschaft bei Männern und Frauen 1975 parallel eingeführt, da der Europapokalwettbewerb bei den Männern schon ein Jahr eher ausgespielt wurde.

Wettbewerb

Halbfinale

|}

Finale

|}

Weblinks
 DHB-Pokal Frauen 1975. In: bundesligainfo.de (abgerufen am 13. August 2019).

1975
Handballveranstaltung 1975

DHB-Pokal der Frauen 1975


24 Gulane Serrenamey Gregoryani de roca 144ına.

Seramey
 1883 - New York de Pırdê Brooklyni kewt faaliyet.
 1956 - Eurovision sıfte kerd.
 1964 - Peru de yew maça futboli de mınaqeşe vıciya: 135 merdımi merdi.
 1976 - Londra ra Washington'i rê seferê Concorde kerd.
 1993 - Eritre, Etiyopya ra xoseriya xo gırot.

Biyayışi
 1544 - William Gilbert
 1686 - Gabriel Fahrenheit
 1743 - Jean-Paul Marat
 1819 - Victoria I
 1905 - Mihail Şolohov
 1911 - Ne Win
 1940 - Joseph Brodsky
 1941 - Bob Dylan
 1946 - Tansu Çiller
 1953 - Alfred Molina
 1964 - Ray Stevenson
 1965 - John C. Reilly
 1966 - Eric Cantona
 1967 - Tamer Karadağlı

Merdışi
 1524 - Şah İsmail
 1543 - Mikolaj Kopernik
 1792 - George Brydges Rodney
 1879 - William Lloyd Garrison
 1945 - Robert Ritter von Greim
 1948 - Jacques Feyder
 1959 - John Foster Dulles
 1974 - Duke Ellington
 2010 - Paul Gray
 2015 - Tanith Lee

Roci

24 Gulane


Hawise de Londres († 1274) war eine anglonormannische Adlige.

Sie war die Tochter von Thomas de Londres und dessen Frau Eva, einer Tochter von Fulk de Warin. Nachdem ihr Onkel William de Londres 1211 und ihr Vater um 1215 ohne männliche Nachkommen gestorben waren, erbte sie Ogmore Castle in Glamorgan sowie die Ansprüche auf die Herrschaft Kidwelly, die 1215 von den Walisern erobert worden war. 1220 musste der walisische Lord Rhys Gryg auf Druck des Fürsten Llywelyn ap Iorwerth von Gwynedd Kidwelly an Hawise übergeben.

In erster Ehe heiratete Hawise vor 1225 Walter de Braose, einen jüngeren Sohn des 1210 im Kerker von König Johann Ohneland gestorbenen William de Braose. Walter starb 1233 oder 1234 im Kampf gegen die Waliser. Bereits 1231 war jedoch Kidwelly Castle wieder von Llywelyn ap Iorwerth erobert worden. In zweiter Ehe heiratete Hawise Henry de Turberville. Dessen Herkunft ist nicht eindeutig geklärt. Er könnte ein Verwandter von Gilbert de Turberville von Coity Castle in Glamorgan gewesen sein, aber auch der Militär Henry de Trubleville, der 1234 das belagerte Carmarthen Castle entsetzt hatte. Henry starb bereits vor 1239. In dritter Ehe heiratete sie Patrick de Chaworth. Patrick de Chaworth konnte 1243 oder 1244 Kidwelly Castle von dem walisischen Lord Maredudd ap Rhys zurückgewinnen. 1257 oder 1258 fiel Patrick de Chaworth im Kampf gegen die Waliser.

Aus ihrer dritten Ehe hatte sie mehrere Kinder, darunter:
 Payn († 1279)
 Patrick de Chaworth († 1283),
 Eva ⚭ Robert de Tibetot

Sie wurde in der Prioratskirche von Ewenny begraben.

Einzelnachweise

⚭Hawise #Londres
⚭Hawise #Londres
Britischer Adliger
Geboren im 13. Jahrhundert
Gestorben 1274
Frau

Hawise de Londres


The Collaborative Computational Projects (CCP) group was responsible for the development of CCPForge, which is a software development tool produced through collaborations by the CCP community. CCPs allow experts in computational research to come together and develop scientific software which can be applied to numerous research fields. It is used as a tool in many research and development areas, and hosts a variety of projects. Every CCP project is the result of years of valuable work by computational researchers.

It is advised for projects to have one application, this helps users to search a category and classification system so they can find the right project for their work. Furthermore, the project can be under up to three CCPs provided it is a collaboration. Each classification category will have sub-sections to filter the category further. CCPForge projects, such provide essential information which has been used in publications such as 'Recent developments in R-matrix applications to molecular processes' and 'Ab initio derivation of Hubbard models for cold atoms in optical lattices', in which codes from CCPQ were used.

The Joint Information Systems Committee (JISC) and EPSRC both fund the CCPForge project. The Scientific Computing Department (SCD) of the Science and Technology Facilities Council is responsible for the development and maintenance of CCPForge, and this is funded by a long-term support grant from EPSRC.

Current Projects

* CCPQ was formed from CCP2 "Continuum States of Atoms and Molecules", incorporating aspects of CCP6 "Molecular Quantum Dynamics".

References

Engineering and Physical Sciences Research Council
Jisc
Science and Technology Facilities Council
Science and technology in Oxfordshire
Computational physics
Computational chemistry

CCPForge


Jacques Pohl, eigentlich Jakob Pollak (14. Februar 1850 in Proßnitz – 8. November 1926 in Wien) war ein österreichischer Opernsänger (Bass) und Opernregisseur.

Leben
Jacques Pohl, Sohn eine Lederhändlers, sollte ursprünglich Rabbiner werden, lernte aber zuerst einen kaufmännischen Beruf. Zu dieser Zeit sang er bereits im Proßnitzer Gesangsverein. Dort empfahl man ihm, Gesangsunterricht zu nehmen. Daraufhin ging er nach Wien und ließ seine Stimme von den Professoren Laufer, Schmitt und Franz Josef Löwenstamm schulen. Sein Debüt feierte er 1871 in Preßburg als "Silva" in Ernani. Danach sang er an verschiedenen Bühnen Deutschlands, Österreichs, Hollands und der Schweiz als Bassist und Baßbuffo. 1880 gastierte er unter dem Namen Jakob Pollak am Hofburgtheater in Wien, wo er den Bartolo im Barbier von Sevilla sang. Nachdem er bis 1884 unter seinem wirklichen Namen Pollak aufgetreten war, nannte er sich danach Jacques Pohl. Später wandte er sich der Opernregie zu und hatte Auftritte in Operetten. Ab 1893 übte er diese Tätigkeiten am Theater an der Wien aus. 1900 ging er an das Carltheater. Er gab auch Unterricht in den dramatischen Fächern, insbesondere Oper, Operette und Posse.

Literatur

 Pohl, Jacques In: Karl-Josef Kutsch, Leo Riemens: Großes Sängerlexikon. Band 5. Saur, München 2003, S. 3707.

Weblinks

Opernsänger
Bass
Opernregisseur
Person (Cisleithanien)
Österreicher
Geboren 1850
Gestorben 1926
Mann

Jacques Pohl (Sänger)


Hong Kong International Theme Parks est une coentreprise entre la Walt Disney Company et le Gouvernement de Hong Kong, créée en 1999. Elle possède et gère le complexe de loisirs de Hong Kong Disneyland Resort, située sur l'île de Lantau.

Description

Le , l'accord officiel est signé entre le gouvernement de la SAR de Hong Kong et la Walt Disney Company et marque la création de la société Hong Kong International Theme Parks Limited détenu à 43 % par Disney et le reste par la SAR de Hong Kong.  Disney a investi 316 millions de $ dans la société.

Le , Disney et le gouvernement de Hong Kong annoncent un budget de 452 millions de $ pour réaliser des extensions au parc de Hong Kong Disneyland et un changement du capital, Disney reprenant 5 % du capital avec la répartition suivante de Hong Kong International Theme Parks Limited : 48 % pour Disney et 52 % pour le gouvernement de Hong Kong.

Le , The Walt Disney Company annonce une augmentation de 350 millions d'HK$ du capital de Hong Kong International Theme Parks afin de financer les agrandissements et ainsi passé à 48 %.

Notes et références

Voir aussi
 Hong Kong Disneyland Resort

Lien externe
  Hong Kong Disneyland (Site officiel)

Filiale de la Walt Disney Company
Walt Disney Parks and Resorts
Entreprise de gestion de parc de loisirs Disney
Entreprise fondée en 1999
Coentreprise

Hong Kong International Theme Parks


Besua (Francogallice Bèze) est commune Francicum 722 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.

Geographia
Besua est vicus eponymus quem Besua Praeterfluit.

 Index communium praefecturae Clivi Aurei

Notae

Nexus externi

 Besuae pagina interretialis

Communia praefecturae Collis Aurei
Loci habitati praefecturae Collis Aurei

Besua


植草 貞夫(うえくさ さだお、1932年9月29日 - )は、元・朝日放送アナウンサー。同社からの定年退職(1992年)後も、個人事務所の(植草貞夫事務所・オフィスSARAH)代表を務めながら、フリーアナウンサーやスポーツコメンテーターとして2010年代の初頭まで活動していた。

来歴・人物
東京府東京市の出身で、東京都立墨田川高等学校から早稲田大学へ進学。大学卒業後の1955年に、アナウンサーとして朝日放送に入社した。入社時点の朝日放送はラジオ単営局であったが、テレビ単営局の大阪テレビ放送との合併によって、入社直後の6月1日付でテレビとの兼営局として再スタートを切った。朝日放送アナウンサーとしての同期に田村安起と矢代清二、他の職種で採用されていた同期の社員に山内久司と澤田隆治と槇洋介などがいる。

朝日放送では、テレビ・ラジオともスポーツ中継の実況を長らく担当。全国高等学校野球選手権大会の実況中継で数々の名言を残している。特に決勝戦では、ミュンヘンオリンピックの民放共同制作体(現・ジャパンコンソーシアム) へ派遣された関係で開会式から3回戦までしか担当できなかった1972年を除いて、1960年(ラジオ)から1988年(テレビ)まで延べ28年にわたって実況を務めた。1976年には、JNN・JRN系列局所属の優秀なアナウンサーに贈られるアノンシスト賞で、第2回のグランダ・プレミオ(年間大賞)を受賞している。

日本シリーズでは、1985年の阪神タイガース対西武ライオンズ戦(阪神甲子園球場での第4戦)において、テレビ朝日系列向けの全国中継で実況を担当。その他にも、テレビで『おはよう朝日です 土曜日です』のスポーツキャスター、ラジオで『ナイター一番乗り』(プロ野球シーズン)、『草やん悠さんのがんばれタイガース』『植草貞夫のプロ野球スニーカー』『貞夫・雅人のスポーツタイム』(いずれもプロ野球オフシーズン)などのパーソナリティを務めていた。

オリンピック中継では、前述のミュンヘン大会のほかに、1964年の東京オリンピックでも民放選抜のアナウンサーとして実況を担当。陸上男子100mの実況では、「黒い弾丸! ボブ・ヘイズ!」と表現しながら、ヘイズの金メダル獲得の瞬間を伝えた。

朝日放送を1992年に定年で退職してからも、同局の専属キャスターとして、1998年まで全国高等学校野球選手権大会中継の実況を継続。朝日放送との専属契約期間を満了してからは、フリーアナウンサーとして、全国高等学校野球選手権地方大会中継の実況を岐阜放送などで担当した。また、1994年から2008年までの14年間にわたって、サンテレビで冠番組『植草貞夫のゴルフ交遊録』のホストを担当。阪神タイガースの選手・OBなどとゴルフのラウンドを回るかたわら、アナウンサーとしての経験を基にさまざまな話を聞いていた。さらに、2007年10月1日から半年間にわたって、ラジオ関西で『植草貞夫の青い空・白い雲』のパーソナリティを担当。高校野球やタイガースの話題でスポーツ番組・雑誌に「コメンテーター」として登場したほか、全国各地で講演活動を展開していた。

2010年から2012年まで日本女子プロ野球公式戦の場内実況を担当していたが、アナウンサーとしては2013年頃に引退。2019年に階段で足を捻った影響で骨折してからは車椅子での生活を余儀なくされていて、2022年からは神戸市内の老人ホームで暮らしている。その一方で、2023年には『熱闘甲子園』(朝日放送→朝日放送テレビとテレビ朝日の共同制作による全国高等学校野球選手権大会のダイジェスト番組)のPR動画に登場。この動画では、「朝日放送のアナウンサー時代に阪神甲子園球場の放送席で大会の実況に臨む姿が写っているアーカイブ映像に、車椅子姿での近影を収めた肉声入りの新録映像を組み合わせる」という演出が施されていた。

家族・親族
朝日放送のアナウンサーだった妻(1998年に死去)との間に3男1女を授かっているが、長女を生後75日で亡くしている。

長男の結樹は長崎放送 → テレビ大阪、三男の朋樹はRKB毎日放送 → テレビ東京で、貞夫と同様にスポーツアナウンサーとして長らく活躍。2021年開催の2020東京オリンピックでは、朋樹がテレビ中継の実況要員としてテレビ東京からジャパンコンソーシアムへ派遣されたため、日本の放送局に勤務するアナウンサーとしては初めて「親子2代にわたる東京オリンピック中継の実況」に至った。また、結樹がテレビ大阪・朋樹がテレビ東京へ移籍してからは、テレビ東京系列のプロ野球中継で「兄弟共演」が何度も実現している。

二男の裕樹はPL学園高校硬式野球部のOBで、実父が代表を務める「アノンシスト企画」→オフィスSARAH(植草貞夫事務所)の代表取締役だった。

孫(結樹の息子)は沖縄テレビアナウンサーの植草凛とRKB毎日放送アナウンサーの植草峻で、2人ともスポーツ中継を担当している。

名言集
「青い空、白い雲…」: 試合前の決まり文句。
「甲子園球場に、太陽が戻ってきました」: 第57回大会 ※この大会は雨天続きで5日間の順延だった。
「大会は終わりました! 青春のドラマの終幕!」: 第57回大会 決勝・習志野(千葉) VS 新居浜市商(愛媛)
「戦いは終わった! 甲子園の夏は終わった! 3対2、PL学園初優勝!!」: 第60回記念大会 決勝・高知商(高知) VS PL学園(大阪)
「打ち上げた! レフトへ飛んだ! これも大きい〜! レフトバック、なおバック、ず〜〜っとバックだー! ホームラ〜〜ン! 甲子園球場に奇跡は生きています!」: 第61回大会 3回戦・箕島(和歌山) VS 星稜(石川)※当時、ABCテレビ地上波での中継は終了していたものと思われ、ハイライト番組(現在の『熱闘甲子園』)用に収録した実況での一言。
「これで腕が痛いのか? ホームラン! お医者さん『無理するなよ』。はい、わかりました。その答えがホームラン! 怪物ドカベンホームイン!」: 第61回大会 準々決勝・浪商(大阪) VS 比叡山(滋賀) ※その前に自打球を当てるも痛みを全く感じさせない特大ホームランを打ったドカベン香川に対してあえて"怪物"と称した。
「川戸、3年間の努力が今実りました!」: 第62回大会 決勝・横浜(神奈川) VS 早稲田実(東東京)※エース愛甲猛の控えだった川戸浩(日産自動車)がリリーフで好投して優勝投手となったことに対して。
「初球でやりました! 初球に全てを賭けました報徳学園!」:第63回大会 決勝・報徳学園(兵庫) VS 京都商(京都)※0対0で迎えた7回裏、初球スクイズを見事に決めて先制点を上げた報徳学園に対して。
「第64回を迎えました夏の甲子園。幾多の名投手・大投手が、この完全試合という記録に挑んできましたが、誰一人その記録を達成した選手はいません。」: 第64回大会  1回戦・佐賀商(佐賀) VS 木造(青森)※完全試合達成間近の佐賀商・新谷博に対して(その後、死球を与えノーヒットノーランにとどまる)。
「荒木大輔、鼻つまむ!」: 第64回大会 準々決勝・早稲田実(東東京) VS 池田(徳島)
「59歳蔦(文也) 監督の青春!」: 第64回大会 決勝・広島商(広島) VS 池田(徳島) 池田優勝決定の瞬間に。
「さぁ~上がった! 上がったぁ~~!! ホームラァ~~~ン!!! 攻めダルマ!」 第65回大会 準々決勝・池田(徳島) VS 中京(愛知)※9回表勝ち越しホームランを放った池田・高橋勝也に対して。
「大きく上がった~! レフトは見上げるだけだ~! 真っ白いスタンドだ~! ホームラァーン!! (中略)背番号1の水野(雄仁) が、背番号11の桑田(真澄) に打たれました。」: 第65回大会 準決勝・PL学園(大阪) VS 池田(徳島)※阿波の怪童といわれた水野が、1年生の桑田にレフトスタンド中段まで運ばれるホームランの場面は衝撃的で、レフトを守っていた吉田衝(電電四国)は追うこともなく打球の行方を見守るだけだった。
「水野、自分がいつもやっている事を今日は相手にやられてしまいました。」: 同上※当時、猛打をほしいままにしていた池田のエース水野が不調でPL学園打線に打ち込まれる姿を見て。
「三浦の執念! 執念だ!」:第65回大会 決勝・PL学園(大阪) VS 横浜商(神奈川)※3点ビハインドの最終回2アウトから、センターオーバーの二塁打を放って意地を見せた横浜商のエース三浦将明に対して。
「レフトへ飛んだ! レフトへ飛んだ!! レフトへ飛んだぁ~~~~!!! 同点!!!! 昭和53年の逆転PL! あれ以来伝統は生きています」: 第66回大会 決勝・取手二(茨城) VS PL学園(大阪)※9回裏同点ホームランを放ったPL学園・清水哲(同志社大学)に対して。
「打ち上げた! これもレフトへ上がった! これも大きいぞ! これも大きいぞ! こ~~れもホームランになるのかぁ~~! なったぁ~!!! スタンドォ~~~! ホームランにはホームラン!!」: 同上※10回表勝ち越し3ランホームランを放った取手二・中島彰一(東洋大→住金鹿島)に対して。
「さぁ~~~~~~打った! センターの藤井(進) のところに飛んだ! 藤井が見上げているだけだ! ホームランか、ホームランだ! 恐ろしい! 両手を挙げた! 甲子園は清原(和博) のためにあるのか!!」: 第67回大会 決勝・宇部商(山口) VS PL学園(大阪)
「セカンドの右を抜いた! センターの右だ! 打球が転がっていく、ランナーは3塁を回った!! PL学園が、勝ったぁぁ~~~~~~!!!!!!! 85年の夏はPL学園が制しました!! キャプテン松山、素晴しい打球をセンターの右に打ちました。奇跡のPL学園、今年も生きていました!! そして、桑田、清原、3年の夏を締めくくりました!!!」:同上※9回裏優勝を決めるサヨナラタイムリーを放ったPL学園・松山秀明に対して。
「甲子園は魔物!」:第69回大会 1回戦・徳山(山口) VS 東海大山形(山形)※9回表2アウト三塁から、ピッチャーゴロを処理した温品浩(青山学院大学)の一塁高投により、東海大山形が同点に追いついた場面で。
「ノーヒットノーラン目前、しばらくはマウンド上の杉内(俊哉) に注目したいと思います。お許し願いたいと思います。」: 第80回記念大会 1回戦・鹿児島実(鹿児島) VS 八戸工大一(青森)

といった様々な名言を残し、高校野球ファンの支持を集めた。彼が44年間のなかで実況できなかった大物選手といえば江川卓と松坂大輔ぐらいである。

また、松井秀喜が5打席連続敬遠された第74回大会・星稜(石川) VS 明徳義塾(高知)戦も彼がテレビ実況を担当し、ともすれば松井ばかりに注目が集まる中、解説としてコンビを組んだ松岡英孝(元北陽高校監督)と共に、ベンチの指示でこのような戦術を取ったであろう(つまり投手たちは勝負をしたいであろうと感じたことから)明徳義塾バッテリーの気持ちを慮った「勝負(は)しません!」という実況を行った。

1998年の第80回記念大会3回戦第一試合(8月19日・大会14日目)の智弁和歌山(和歌山) VS 豊田大谷(東愛知)戦の試合を以て実況を引退し、その時「残念ながら今日は見ることは出来ませんでしたが"青い空・白い雲"を私の心の中にしまって44年間の実況を終了したいと思います。ありがとうございました」というコメントを残した。自ら、この試合(というよりもその大会で最後に実況を担当する試合)を「野球アナウンサーとしての決勝戦」と位置づけていたという。のちの新聞記事では、同年に妻を失ったことを機に引退したとしている。ちなみにこの試合でゲストを務めたのは元箕島高校監督の尾藤公であった。

阪神タイガースとのかかわり
朝日放送がプロ野球では阪神タイガースの試合を多く中継したことから、阪神タイガース戦に欠かせないアナウンサーの一人としても有名であった。

1962年セ・パ2リーグ制後、初めて優勝を決めた試合ではテレビで実況を務めたが、1964年の2度目の優勝時は、前述の東京五輪実況に携わったため、五輪開催間際と重なり、実況できなかった。

1973年10月22日に甲子園球場で行われた、「勝った方が優勝」という阪神タイガース対読売ジャイアンツ戦のシーズン最終戦でテレビの実況を担当したが、阪神の惨敗ぶりに7回あたりから放送席にまで暴徒と化した観衆がものを投げ込んだりするようになり (植草によるとほうきまで飛んできたという) 、「ABCは勘弁したろか」という周囲の心あるファンが毛布などでバリケードを作ってくれたおかげでかろうじて放送できたエピソードがある。

その後、長らく阪神が優勝から遠ざかった時代には「架空優勝実況」をいくつか吹き込んでいる。こうした架空実況は当時評論家で、キー局・テレビ朝日の解説者だった野村克也から批判されたりもして、本人も「本当の優勝実況が一番です」と語っていた。

1985年4月17日の甲子園球場での読売ジャイアンツ戦での伝説の「バックスクリーン3連発 (ランディ・バース、掛布雅之、岡田彰布) の実況を担当していた。3選手のホームランの際、バースの時は「センターへ持ってったぁー。センターが下がった、下がったぁ、下がったぁーー! 逆てぇーん!! 今シーズンの第1号はバース、逆転3ラーン!! センターのバックスクリーンに飛んでいきました。バースは狙っていたのか、無心にセンターにはじき返したのか、一発に泣いた槙原!」、掛布の時は「こぉーれもセンターだ! クロマティはー、追わないっ! 昨日に続いて(今シーズン)第2号! バース、掛布爆発! 甲子園球場は大歓声! いやぁ、嬉しそう、嬉しそう」、岡田の時は「センターへ! こぉーれも行くのか? こぉーれも行くのか? こぉーれも行ったー! 今シーズンの第1号! 甲子園球場はもうお祭りです、甲子園はお祭りです!! そして、三塁側のスタンドから空き缶が投げられています!」と実況している。解説は藤田平。

そして、1985年10月16日、21年ぶりの優勝を決めたヤクルトスワローズ対阪神タイガース戦の実況(ラジオ)を担当し、1962年以来の優勝実況が実現した。優勝の瞬間の言葉をいろいろ考えていたが、結局出てきたのは「1985年度ペナントレース、阪神タイガースが制しました」という、アナウンサーらしい冷静な言葉であった。なお日本一を決めた11月2日の西武ライオンズ戦 (西武ライオンズ球場) はテレビ・ラジオとも放映権の都合上実況できなかった。

阪神のバッターがいい打球をかっ飛ばすと「さぁー」や「こぉーれもいくのかぁー?」と絶叫することが多かった。

一方、阪神ファンの応援の代名詞であるジェット風船については、実況の中で「(試合中に)こういうのを飛ばされると、試合進行の妨げとなるので、是非とも止めて頂きたい」と批判的なコメントをしたことがある。

著書
「球児たちよ 永遠(トワ)に-PL学園野球 その強さの秘密」(芸術生活社、1984年1月)
「青い空白い雲-甲子園高校野球放送42年」(講談社、1999年3月)

レコード・カセットテープ
「トラトラ・マーチ」(1982年)
「吠えろ! 若トラ」(1983年)
ともに日本コロムビア。間奏中に植草の架空実況が織り込まれている。
「架空実況中継 阪神タイガースが優勝した日」(1983年)
アポロン音楽工業。カセットテープで発売。
「阪神タイガース対読売ジャイアンツ戦で掛布が江川からサヨナラ満塁ホームランを打ち、阪神がリーグ優勝を決める」という内容。植草が架空実況を担当している。
ヒットを記録し、制作を担当した篠木雅博の記憶によれば5万本以上売れたとのこと。約7万枚とも。

関連項目・人物
箕島対星稜延長18回

ABC関係
先輩
中村鋭一 (故人。のち衆議院議員・参議院議員)
玉井孝 (故人。退職後フリー)
同期
山内久司 (故人。のち顧問兼花園大学客員教授)
槇洋介 (現在、フリー)
澤田隆治 (故人。のち東阪企画会長兼テレビランド社長)
後輩
松本明 (現在、A-Proオフィス代表者)
部下
乾浩明 (現在、フリー)
道上洋三 (現在、顧問兼エグゼクティブアナウンサー)
安部憲幸 (故人。退職後フリー)
鞍田朝夫 (在籍時代に植草を師事。地元の北日本放送移籍後は全国ネットの番組(ズームイン!!朝!)や同局の役員も歴任。退職後は話し方教室の講師として活動)
成宮恒雄(のちラジオ制作部)
吉田治美(故人。退職後、地元の山口放送を経て、フリーアナウンサー、ローカルタレントとして活動)
乾龍介 (現在、顧問兼フリー)
林伸一郎 (のち監査役会事務局事務長)
西野義和 (2012年3月で定年退職、最後の役職はアナウンスセンター長)
太田元治 (現在、スカイ・エー常務)
和沙哲郎 (現在、大阪芸術大学教授兼フリー)
武周雄 (現在、ABC開発常務)
楠淳生 (現在、フリー)
中邨雄二 (現在、シニアアナウンサー)
伊藤史隆 (現在、シニアアナウンサー)
松原宏樹 (現在、他部署に異動)
宮根誠司 (現在、フリー)
加瀬征弘 (現在、他部署に異動)

その他の人物
島村俊治 (元・NHKエグゼクティブアナウンサー、オリンピック実況を8回務めた)
杉本清 (元・関西テレビ放送アナウンサー、競馬中継の実況で知られる)
井上光央 (元・毎日放送アナウンサー、「春の選抜高校野球中継」の実況を数多く担当)
梅田淳 (元・関西テレビ放送アナウンサー、前述の長男・結樹とは同じ誕生日※1歳下であり、2004年に同局を退職して以降はフリーアナウンサーとして朝日放送のラジオ番組にたびたび出演している)
橋本由紀(RKB毎日放送アナウンサー、前述の孫・峻の同期入社と三男・朋樹と同じ慶應義塾大学出身で、2019年に「第91回選抜高校野球大会」開会式の司会を担当)

脚注

外部リンク
オフィスSARAH 植草貞夫事務所

フリーアナウンサー
朝日放送テレビのアナウンサー
スポーツアナウンサー
全国高等学校野球選手権大会
早稲田大学出身の人物
東京都出身の人物
1932年生
存命人物

植草貞夫


Kürdlər ( — "Kurd") — Yaxın Şərqdə Türkiyə, İraq, İran, Suriya ərazisində kompakt halda yaşayan xalq. Əsasən kürd, türk, ərəb və fars dillərində danışırlar.

Kürd tayfaları qədimdən cənub-qərbi İranda yaşamışlar. "Kürd" sözü qədim dillərdə "pəhləvan", "mərd" deməkdir.

Dil və mənşə
Kürdlük anlayışının milliyyət anlamında kimlərə məxsus olduğu elmi mühitdə günümüzdə mübahisəli mövzular sırasında dayanmaqdadır. Beləki kürd milliyyətçiləri tərəfindən kürd hesab edilən xalqlar elmi araştırmalara əsaslanan dilçilər və əksər etnoqraflar tərəfindən ayrı-fərqli xalq olaraq qəbul edilirlər. Əsas mübahisəyə səbəb olan lək, kəlhur, feyli, mamasani, bəxtiyari, lur, goran və zaza dilində danışan xalqların kürdlərin tərkibinə daxil edilməsidir. Dil və mənşə araştırmaları əsas alınaraq demək mümkündür ki kürdlər iki əsas — ana etnoqrafik qrupa ayrılırlar: Soran və Kurmanc .
 Soran dili :
 Kurmanc dili :

Məskunlaşma
Kürdlərin sayına dair müxtəlif təxminlər mövcuddur. Ancaq təxmini də olsa bu haqda rəqəmlər irəli sürmək olduqca çətindir, belə ki, XXI əsrin əvvəlində kürdlər dünyaya səpələnmiş şəkildə onlarla ölkədə yaşasalar da onların əksəriyyəti bu ölkələrdə yeni yaranmış diasporalara sahibdirlər və əksərən yaşadıqları ölkələrin vətəndaşları deyildirlər. Nəticədə onların saylarına dair təxminlər verilərkən böyük ölçüdə vətəndaşlıqları ikinci plana alınaraq gözardı edilir, həm vətəndaşaları olduqları ölkələrdə həm də əcnəbi statusunda yaşadıqları ölkələrdə hesablanırlar və nəticədə təxminlər qeyr-real şəkil alaraq süni olaraq artır. Əminliklə söyləmək münkündür ki, kürd etnosuna mənsub fərdlərin təxminən 90–95%-ə qədəri Türkiyə, İraq, Suriya və İran dövlətlərinin vətəndaşlarıdır (xeyli ölçüdə İraq, İran və Suriya vətəndaşı olan kürd əsilli əhali müharibə və digər humanitar fəlakətlərin təsirindən yayınmaq, daha yaxşı həyat şəraiti axtarışı və sairə amillərin təsiri ilə qeyr-qanuni şəkildə Türkiyəyə köçmüş və hazırda vətəndaşlıqları olmadan daimi olaraq bu ölkədə yaşamaqdadırlar). Avropada məskunlaşmış kürd diasporalarına aid olan insanların təxminən 75%-80%-i isə məskunlaşdıqları ölkələrin vətəndaşları deyildirlər (böyük ölçüdə Türkiyə vətəndaşlarıdır).

Türkiyədə

Türkiyədə kürdlərin sayına dair bütün hazırkı rəqəmlər müəyyən hesablamalar əsasında alınmış təxminlərdən ibarətdir.
 1965-ci ildə aparılmış siyahıyaalmada kurmanc dilini ana dili kimi 2.219.502 nəfər (ana dilini kurmanc dili olaraq qeyd edənlərin 1.323.690 nəfəri kurmanc dilindən başqa dil bilməmişdir), "ikinci ən yaxşı bildiyi dil" kimi (yəni ana dilini kurmanc dilindən başqa bir dil olaraq göstərən və həmçinin kurmanc dilini də bildiyini qeyd edənlər; bunlar içərisində ana dilini zaza, türk, ərəb, çərkəz, süryani və erməni dilləri olaraq qeyd edənlər birlikdə 99%-dən çox olmuşdur) isə 429,168 nəfər göstərmişdir, yəni Türkiyənin zazalar sayılmadan qeyd edilən iki göstəriciyə əsasən kurmanc dilini bilən əhalisi 2,648,670 nəfər olmuşdur. Beləliklə, 1965-ci ildə 31,391,421 nəfər olan Türkiyə əhalisinin ən yüksək ehtimalla 8,44%-ni kürdlər (kurmanclar) təşkil edirdi (Belə ki, kürd dilinin kurmanc ləhcəsini bilən hər kəs etnik olaraq kürd olmamışdır, yəni "ikinci ən yaxşı bildiyim dil" qrafasında "kurmancca" deyə qeyd edənlərin içərisində kökən olaraq şərqi anadoluda kürdlərlə iç-içə yaşayan və müəyyən dərəcədə "dil baxımından kürdləşmiş" şiə türklər-öz deyimləri ilə ələvi türkmənlərin, həmçinin məlum səbəblərdən dolayı əsasən XX əsrin əvvəllərində 1910–1920-ci illərdə sürətlə islamı qəbul etmiş və ya onun kölgəsinə sığınmış bölgədən köç etməyərək "erməni şüuruna sahib olduğu halda" özünü kürd olaraq göstərən ermənilərin, kürdlərlə qarşılıqlı dolğun qohumluq əlaqələri olan ərəblərin müəyyən hissəsinin, kürdlərdən ayrı bir millət hesab edilən zazaların da olması nəzərə alınmalıdır).
 Türkiyə Statistika Qurumunun 31 dekabr 2013-cü il tarixinə olan rəsmi təxminə əsasən Türkiyə Cümhuriyyəti əhalisi 76,667,864 nəfərdir . Əgər bu nisbət payı (8,44 %) olduğu kimi qalsaydı onda 2013-cü ilin sonuna olan təxmini hesablamalara əsasən Türkiyədə ən çoxu 6.471 milyon nəfər kürd yaşamalıdır. Ancaq uzun illərdir kürdlərin əksəriyyətinin məskunlaşdığı Türkiyənin şərq və cənub-şərq vilayətlərində əhalinin təbii artımının yüksək olması, həmçinin 1-ci körfəz müharibəsində 1 milyondan artıq kürdün İraqdan Türkiyəyə keçərək burada məskunlaşması kürdlərin ölkə əhalisi içərisində payını xeyli artırmışdır.
 Konda : Araştırma ve Danışmanlık tərəfindən Türkiyə hökumətinin sifarişi ilə 1993-cü ildə Türkiyə Respublikasının etnik və sosial quruluşunu öyrənmək məqsədiylə apardığı araştırmanın yekunları əsasında 2006-cı ilə verdiyi təxminə əsasən Türkiyə əhalisinin 76%-ni Anadolu türkləri , 15,7%-ni kürdlər və zazalar, 2,8%-ni digər türk xalqlarının nümayəndələri, 0,7%-ni ərəblər, 4,7%-ni isə digər etnik qruplar təşkil edir.

İranda

İranda kürdlər ölkə əhalisinin təxminən 5 % – 7%-ni təşkil edirlərlər (bu zaman bu qurupun içərisinə sayları 1 milyondan yuxarı olan və lur dilində danışan ləklər, lur dilində danışan feylilər və kermanşahilər, həmçinin tutarlı elmi əsaslarla kürd olmadıqları təsdiqlənmiş zaza toplumuna daxil olan goranlar və s. kürdlüyü mübahisə doğuran qruplar sayılmadan irəli sürülmüş təxminlərə əsasən 5,3%) və bu payla onların İranda sayı 2006-cı ilə olan təxmini hesablamalara əsasən 4,9 milyon nəfərdir.

İraqda

 1957-cii ildə İraqda aparılmış siyahıyaalmanın 1959-cu ilin əvvəlində elan olunmuş yekun nəticələrinə əsasən İraqın 6,34 milyon nəfərlik əhalisinin 12,92%-ni (819 min nəfər) kürdlər , 8,94%-ni (567 min nəfər) isə türkmanlar təşkil etmişdir. Sonrakı siyahıya almalarda türkmənlərin sayı süni şəkildə azaldılaraq bölgələrdən asılı olaraq ya ərəb ya da kürd kimi qeyd edilmişdir.
 2008-ci ilə olan rəsmi təxminə əsasən İraq əhalisi 31,895,637 nəfərdir . Müxtəlif təxminlərə əsasən kürdlər ölkə əhalisinin təxminən 13%-ni, 15%-ni, 17%-ini və ya 20%-ni təşkil edirlər və bu payla onların İraqda sayı 2008-ci ilə olan təxmini hesablamalara əsasən 4,1–6,4 milyon nəfərdir.

Suriyada

Suriya Mərkəzi Statistika Bürosunun son rəsmi məlumatına əsasən 31.12.2011 tarixinə ölkənin daimi əhalisinin sayı 21,377,000 nəfər olduğu təxmin edilir. Suriyada kürdlərin ümumi əhali içərisindəki nisbətinə dair müxtəlif təxminlər (1993-cü ilə 938 min nəfər və ya əhalinin 6,3%-i ; 1995-ci ilə 1,075,100 nəfər və ya 14,661,500 nəfər ölkə əhalisinin 7,33%-i ; 2001-ci ilə 500 min nəfər və ya əhalinin 2,8%-i ; 2002-ci ilə 1,5 milyon nəfər və ya əhalinin 8%-i ; 2004-cü ilə 1,8 milyon nəfər və ya əhalinin 10%-i ; 2004-cü ilə 2,5 milyon nəfər və ya əhalinin 13%-14%-i) mövcuddur. Bu təxminlər 2,8%-dən 14%-dək dəyişməkdədir. Bu təxminləri nəzərə alaraq Suriyada kürdlərin sayını 2011-ilin sonu üçün 0,6–3 milyon arasında qiymətləndirmək münkündür.

Azərbaycanda
Kürdlər hazırda Naxçıvan MR-nın Şərur rayonunun Dərəkənd kəndində yaşayırlar, həmçinin erməni işğalına qədər Laçın (Qarakeçdi, Bozlu, Kamallı, Şeylanlı, Katos, Ağcakənd kəndləri), Kəlbəcər (Soyuqbulaq, Yuxarı Şurtan, Orta Şurtan, Aşağı Şurtan, Zəylik, Xallanlı, Ağcakənd və Oruçlu Rəhimli (Kəlbəcər) elliklə), Qubadlı (Zilanlı Kürd Mahruzlu kəndi) rayonlarında da kürdlər yaşayırdılar. İşğaldan sonra bu rayonların əhalisi Azərbaycanın digər şəhər və rayonlarına məcburi köçkün düşmüşlər.

İraqın Süleymaniyə şəhərində kürd təşkilatlarının qurultayı keçirilib. Qurultayda nümayiş etdirilən "qırmızı Kürdüstanın" xəritəsinə Naxçıvan, Laçın, Zəngilan, Qubadlı və Kəlbəcər rayonları daxil edilib, kürdlərin Azərbaycanda məskunlaşması məsələsi müzakirə olunub. Məhz həmin qurultaydan sonra kürdlərin Azərbaycan Respublikasına köçürülməsi planlı şəkildə həyata keçirilir.,

Ermənistanda
2001-ci ildə aparılmış rəsmi siyahıya almaya əsasən Ermənistanda bu ölkənin vətəndaşı olan 40,620 nəfər Yezidi Kürd və 1,519 nəfər Müsəlman Kürd yaşayır .

Livanda
Kürdlərin Livana ilk gəlişləri XVI əsrin əvvəllərində təxminən Osmanlı Sultan I Səlimin hakimiyyəti dövründə başlamışdır. Sultan tərəfindən bu ərazidə yerləşən bəzi feodal bölümlərə hakim vəzifələrə təyin edilmiş kürd ailələri XIX əsrədək demək olar ki tamamiylə ərəbləşərək asimilyasiya olmuşdurlar. Hazırda Livanda mövcud olan kürd toplumunun Livanda məskunlaşma tarixi isə I dünya müharibəsinin başlanması dövrünə təsadüf edir. Ancaq bu ölkədə yaşayan kürdlərin təxminən 95%-i iki əsas köç dalğası (1925–1937-ci illərdə Türkiyədən, 1960-cı ildən sonra Suriyadan) ilə Livana yerləşən əhalinin varisləridir. Suriyada yaşayan kürdlərin çoxu Türkiyə kökənlidir və 1925–1937-ci illər arasında Türkiyədə baş vermiş kürd qiyamları zamanı qiyamda iştirak etmələri ilə əlaqədar Türkiyə xüsusi xidmət orqanları tərəfindən təqib olunduqlarından dolayı ölkələrini tərk edərək Livanda məskunlaşmışdırlar . Onların demək olar ki, hamısı hazırda Livan vətəndaşlarıdır. Torpaq islahatları (özəlləştirmə) aparan mərkəzi Suriya hökuməti islahatlar gedişində ölkənin şimal bölgələrində torpaq sahibliyinə və vətəndaşlığa dair sənəndlərdə xeyli ölçüdə saxtakarlıqlar olmasından şübhələnərək 1962-ci ildə (rəsmi s.a. 1960-cı ildə aparılmışdı) bu bölgələri əhatə edən xüsusi siyahıya alma aparmışdır, nəticədə 1945-ci ildən sonra qeyri-qanuni olaraq Türkiyədən ölkəyə köç edərək məskunlaşmış və saxta sənədlər alaraq torpaq payına iddia edən 120,000 nəfər (Suriyada yaşayan cəmi kürdlərin təxminən 45%-i qədər) kürd müəyyən olunmuş və oların pasportları müsadirə edilərək vətandaşlıqları ləğv olunmuşdur. Kürdlərin Suriyada hüquqlarını bərpa edə bilməyən bu qismi ölkəni tərk edərək xaricə üz tuturlar. Onların müəyyən hissəsi 1960–1980-ci illərdə Livanda məskunlaşmışdır. Livanda yaşayan kürdlərin ümümi sayı (1985-ci ilə dair təxminlərdə 60,000–90,000 nəfər) hazırda (2012) qeyri-rəsmi hesablamalara əsasən 75,000–100,000 nəfər dolayında qiymətləndirilir. Bütün kürdərin 75%-80%-i Beyrut mühəfazasında (əsasən Beyrut şəhərində) məskunlaşmışdır. Livanda yaşayan kürdlərin 70%-i bu ölkə vətəndaşı deyildirlər.

Gürcüstanda
1939-cu ildə aparılmış siyahıya almaya əsasən Gürcüstanda 12,915 nəfər müsəlman və Yezidi kürd yaşayırdı. Həmin siyahıya alamaya əsasən 13 min nəfərə yaxın kürdün təxminən 4,000 nəfəri Mesxetiya-Cavaxetiya bölgəsində , 3,000 nəfəri əsasən Batum şəhəri olmaqla Acarıstan MR-da , 6,000 nəfəri isə digər iri sənaye mərkəzlərində məskunlaşmışdı. SSRİ Komunist Partiyasının birinci katibi İosif Koba Cuqaşvili Stalinin əmriylə 1944-cü ildə Gürcüstanın Türkiyə sərhəddi boyu məskunlaşmış 100,000 nəfər müsəlman (Ahıska türkləri, Kürdlər və Müsəlman Ermənilər-Hemşinlilər) əhalisi əsasən Qazaxıstan, qismən Qırğızıstan, Türkmənistan və Özbəkistana sürgün edildilər . Sürgün olunanların təxminən 9,000 nəfərini müsəlman kürdlər təşkil edirdi. 2002-ci ildə Gürcüstanda aparılmış rəsmi siyahıya almaya əsasən bu ölkədə 18,329 nəfər Yezidi və 2,514 nəfər Müsəlman Kürd yaşayır. 2002-ci il siyahıya almasına əsasən 18,329 nəfər Yezidi kürdün 17,116 nəfəri Tiflis şəhərində, 357 nəfəri Telavi rayonunda , 293 nəfəri Rustavi (Bostandərə) şəhərində qalanları isə digər ərazilərdə məskunlaşmışdır. İşsizlik və ağır sosial şəraitin təsiri ilə Yezidi kürdləri ölkəni kütləvi surətdə tərk edir və qazanc axtarmaq məqsədiylə Avropa ölkələrinə miqrasiya edirlər. Nəticədə ölkədəki Yezidi kürdlərin sayı kəskin azalmışdır. 2005-ci ilə olan təxminə əsasən Gürcüstanda daimi olaraq 6,000 nəfər Yezidi kürd yaşamaqdadır.

Əfqanıstanda

Hazırda Əfqanıstanda yaşayan çoxsaylı onlarla xalqlar içərisində kürdlər də az sayda təmsil olunmaqdadırlar. Onlar əsasən dağınıq halda Herat, Kabil və sairə kimi iri şəhərlərdə məskunlaşmışdırlar. Ana dilləri kurmanccadan başqa əsasən türkmən və dari dillərində danışan kürdlərin sayları Əfqanıstan əhalisinin (2011-ci ilin əvvəlində 25.500.100 nəfər) təxminən 0,10%-i qədərdir.

Türkmənistanda

10–21 yanvar 1995-ci il rəsmi əhali siyahıya alınmasına əsasən Türkmənistanda 6,097 nəfər kürd yaşamaqdadır.

Tacikistanda
21–30 sentyabr 2010-cu il ümumtacikistan əhali siyahıyaalınmasına əsasən 7.564.502 nəfər olan ölkə əhalisinin 7 nəfəri etnik kürdlərdən ibarətdir.

Avropada
Finlandiyada 7.135 nəfər kürd yaşayır.

Tanınmış kürdlər
 Səid Nursi – Türkiyəli İslam alimi və filosofu
 İntizar – Türkiyəli müğənni
 Yıldız Tilbə – Türkiyəli müğənni : atası Ağrılı sünni kürd
 İclal Aydın – Türkiyəli aktrisa, şairə : atası kürd
 Şərəf xan Bidlisi – siyasətçi , yazar
 Əhməd Qaya – Türkiyəli müğənni : atası kürd
 Özcan Dəniz – Türkiyəli müğənni : ana və atası kürd
 Alişan – Türkiyəli müğənni
 Emrah İpek – Türkiyəli müğənni
 Nihad Doğan – Türkiyəli müğənni
 Fərhad Köçər – Türkiyəli müğənni
 Mehmet Ali Erbil – Türkiyəli aktyor
 Mehmet Ali Alabora
 Bəylər Eyyubov – Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Mühafizə Xidmətinin rəisi.
 İbrahim Tatlısəs – Türkiyəli müğənni , aktyor , iş adamı :

 Siyasətçilər
 Bülənt EcevitTümgazeteler : Kürt kökenli olabilirim :…. Türklerin çeşitli kökenden, bölgelerden gelen insanlardan oluşan bir millet olduğunu ifade eden Ecevit, şöyle konuştu:`Ailemizde Kürt kökenliler de olabilir. Mesela rahmetli annemin ailesi Boşnak`tı. Osmanlı`daki büyük vezir-i azamların, büyük komutanların hemen hemen tümü başka kökenlerden gelip Osmanlı Türklüğü`nü benimsemiş kimselerdi. Bülent Ecevit, dedesi Mustafa Şükrü Efendi`nin `Kürtzade` olarak tanındığını ilk kez açıkladı. Yıllar önce babasının doğduğu köye gittiğinde bir büyüğünün mezar taşında `Kürtzade` yazdığını gördüğünü anlatan Ecevit, `Ben ilk olarak orada öğrenmiştim bu ismi. Yaptığı araştırmada sadece kendilerinin değil köyün tamamının Doğu`dan geldiğini öğrendiğini söyleyen Ecevit, `Ben bunu ne yadırgadım, ne de `hayır öyle değil` demeye kalkıştım. Çünkü benim gözümde Kürt-Türk ayrımı yoktur` dedi. – Türkiyə siyasətçisi, keçmiş Baş Nazir: ata nəsli kürd, ana nəsli boşnak (serb)
 Zeki Ergezen
 Dengir Mir Mehmet FıratHACİ BEDİR AĞA (HACİBEY)
 Hüseyin Çelik
 Abdülkadir Aksu
 Hayati Yazıcı
 Salih Sümer : 25 iyun 1993 – 5 oktyabr 1995 tarixlərində 50-ci TC Hökumətinin Devlet Bakanı
 Bülent Arınc : 5 iyul 2011 tarixindən 61-ci TC Hökuməti Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı
 Egemen BağışKABİNEDE İKİ ÇAKMA KÜRT :.. Başbakan Tayyip Erdoğan`ın partisinde 75 Kürt kökenli milletvekili bulunduğunu belirterek, Türkiye`deki Kürtlerin gerçek temsilcisinin DTP değil, AKP olduğunu söylemesi bir dönem çok tartışılmıştı. Kabinede iki ÇAKMA Kürt bakan zaten vardı. Kim mi? Birr tanesi İngiliz Mehmet lakaplı Batmanlı Mehmet Şimşek. Diğeri ise de çocukluğunu Amerika'da geçirmiş olan Siirtli Egemen Bagış.. Her ne kadar iki vekil de Kürtçe biliyor olsa dar ama aldıkları batı egitimi onları hem bölgeden hem de Kürt gerçekliğinden oldukça uzaklaştırmış.Egemen Bağış'ın MHP'lileri kızdıracak sözleri :…Bağış, "Vatanı sevmek, bu ülkenin kişi başına düşen gelirini artırmakla olur. Yoksa 'şunu bunu isterim' demekle, abuk sabuk bıyıklar bırakıp el kol işaretleri yaparak vatan sevgisi göstermeye çalışmak bu ülkenin insanına haksızlıktır" dedi.Bağış'tan çok ilginç benzetme! :.. Devlet Bakanı Egemen Bağış, terör örgütü PKK'nın, artık birilerinin taşeronluğunu yapmaya başladığını belirterek, "Ha Kürt milliyetçiliği ha Türk milliyetçiliği… Bunların toplumu gererek her iki ırkçı zihniyeti köpürtmeye çalıştıklarına şahit oluyoruz" dedi. : 5 iyul 2011 tarixindən 61-ci TC Hökuməti Avrupa Birliği Bakanı ve Başmüzakereci
 Mehmet Şimşek<ref>MALİYEYİ BİR KÜRT BAKAN, EKONOMİYİ DE BİR ZAZA BAKAN YÖNETİYOR :…Devlet Bakanı Cevdet Yılmaz, eğer ayrımcılık olsaydı Türkiye'nin kalkınması bir Zaza'ya teslim edilmezdi. Devlet Bakanı Cevdet Yılmaz, Türkiye`de ayrımcılık yapıldığı iddialarının yersiz olduğunu söyledi. Bakan Yılmaz, memleketi Bingöl`de, "Eğer ayrımcılık olsaydı bizler o noktaya gelemezdik, Türkiye`nin kalkınması bir Zaza`ya teslim edilmezdi." açıklaması yaptı. Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, Gaziantep'te yaptığı konuşmada "Binlerce kardeşimiz oralarda çalışıyor. Kim istemez ki kendi kardeşine, kendi köylüsüne hizmet etmeyi. Benim sizlerden bir ricam var. Buradaki huzuru engelleyenlere oy vermeyin. Esnafa zorla kepenk kapattıranlara oy vermeyin. Batman'ın imajını bozanlara oy verirsek buraya yatırımcı gelmez. Çocuklarımız yine işsiz kalır. Biz daha çok özgürlük, daha çok demokrasi, daha çok iş ve aş diyoruz." dedi. "Ben de sizin gibi Kürt'üm, ben de Kürtçe biliyorum." ifadesini kullanan Şimşek, herkesin birinci sınıf vatandaş olduğunu vurgulayarak, şöyle konuştu: "Birinci sınıf olmazsa Maliye Bakanlığı'nı niye bir Kürt'e teslim ediyorlar? Kürtçe üzerinde bir yasak var mı? Yok. Kürtlere kötü bir muamele yapılıyor mu? Yok.dedi</ref> Maliye Bakanı Mehmet Şimşek: Ben Etnik Olarak Kürt Kökenli Ama Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlığı İle Gurur Duyan Bir Vatandaşım, lpghaber.com, 04.09.2009. : 2007-ci ildən başlayaraq idiyədək (2011-ci il) AKP (Adalet ve Kalkınma Partisi) millətvəkili , 29 avqust 2007 – 1 may 2009 tarixlərində TC Ekonomiden Sorumlu Devlet Bakanı , 1 may 2009 – 14 iyun 2011 tarixlərində TC Maliye Bakanı , 5 iyul 2011 tarixindən 61-ci TC Hökuməti Maliye Bakanı .
 Mehmet Zafer Çağlayan Ülkücü kökenli Kürt'üm, Hürriyet gazetesi, 29 mart 2010. : 1 may 2009 – 14 iyun 2011 tarixlərində TC Yurtdışı Müteahitlik ve Dış Ticaretten sorumlu Devlet Bakanı'' , 5 iyul 2011 tarixindən 61-ci TC Hökuməti Ekonomi Bakanı .
 Mehmet Mehdi Eker : 5 iyul 2011 tarixindən 61-ci TC Hökuməti Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı

Mənbə
 Akif Muradverdiyev. Zəngəzur. Tariximizin yaddaşı. Bakı: Xəzər, 2007, səh. 455.

İstinadlar

Xarici keçidlər
 Anadolu'da "Kürdistan" Nasıl Uyduruldu?
 "Kürt" Adı Üzerine
 Kurdish tribes — Encyclopaedia İranica
 Yazidis i. General — Encyclopaedia İranica
 Parlamentimizdə 20–yə yaxın təmiz kürd deputat var — www.musavat.com — Xəbərin onlayn yayınlanma tarixi: 2 iyul 2011 09:31; Yoxlanılıb: 19.02.2015
  Türkiyede Etnik Dağılımlar — www.yenicag.org  — Xəbərin onlayn yayınlanma tarixi: 15 yanvar, 2011; Yoxlanılıb: 19.02.2015
 Депортация курдов — Kurdist.ru
 Kürdlər kimdir?
 Qorbaçov Laçında "Kürdüstan" yaratmaq istəyib? — ARAŞDIRMA

Azsaylı xalqlar
Azərbaycanda yaşayan etnik qruplar
İranda yaşayan etnik qruplar
İraqda yaşayan etnik qruplar
Suriyada yaşayan etnik qruplar
İrandilli xalqlar
Türkiyədə yaşayan etnik qruplar
Yaxın Şərqdə yaşayan etnik qruplar

Kürdlər


An Anasterias pedicellaris in uska species han Asteroidea nga ginhulagway ni Jean Baptiste François René Koehler hadton 1923. An Anasterias pedicellaris in nahilalakip ha genus nga Anasterias, ngan familia nga Asteriidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anasterias

Anasterias pedicellaris


Trögelsby  () ist der Name eines Ortes in der Stadt Flensburg, der im östlichen Stadtteil Engelsby liegt. Er liegt am Rande des Stadtbezirks Vogelsang.

Entstehung und Benennung
Wann genau Trögelsby entstanden ist, ist unklar. Mit seiner Namensendung "-by", die eher auf eine größere Siedlung, einem  Dorf hindeutet, liegt die Vermutung nahe, dass Trögelsby, wie viele der ehemaligen Dörfer der Gegend, beispielsweise auch Engelsby, als ein Tochterdorf von Adelby entstanden sein könnte, möglicherweise schon in der Wikingerzeit. Doch Beweise für eine solche Vermutung existieren nicht. Erst 1420 wurde das kleine Gebiet, inmitten von Angeln, erstmals als "Truelbul" erwähnt. Dazu kamen im 15. Jahrhundert noch die beiden Namensvarianten Truwelsbul (1452) und Truwelszbüll (1438). Daher hat der Name des Gebietes wohl die Bedeutung "Wohnung des Truel" beziehungsweise, wenn man von der heutigen Schreibweise ausgeht, "Wohnung des Trögel". "Truel" dürfte eine Variante oder Schreibweise des altdänischen Männernamens "Thrugils" darstellen bzw. dessen heute noch verbreiteten Variante "Troels".

Man geht daher davon aus, dass die Endung "-bull" die ursprüngliche Endung darstellte. Erst später wurde die Endung offenbar zu "-by" umgedeutet (erstmals belegt im Jahre 1438 mit der Variante "Truwelby"), wodurch man glauben könnte, dass die dortige Siedlung etwas größer war. Doch um 1400 stand dort offenbar nichts was an ein ganzes Dorf erinnern würde.

Trögelsby im 15. Jahrhundert
Um 1400 befand sich im besagten Bereich offenbar nur das Gut des Adligen Peter Lund, so dass dort nicht sonderlich viele Gebäude gestanden haben dürften. Peter Lund gehörte außerdem auch der angrenzende, nordöstlich gelegene Vogelsang.

Peter Lunds Tochter Catharina verschenkte einen Teil des Trögelsbyer Gutes, dann um 1430 der Marienkirche, den Hof Vogelsang erhielt das St. Jürgenhospital (Vgl. St. Jürgen-Kirche (Flensburg)). So befanden sich also spätestens seit dem im Gebiet Trögelsby zwei Höfe und im Gebiet Vogelsang ein dritter Hof. Bald darauf bekam die Marienkirche auch den zweiten Trögelsbyer Hof. Ein kleines Stück westlich der beiden Höfe lag zudem die Kate Schiedengatt, die erstmals 1436 erwähnt wurde. Der besagte Bereich wurde auch Klein Trögelsby genannt.

Trögelsby seit dem 19. Jahrhundert

Der Speckberg
Hinter einem der Trögelsbyer Höfe soll nach einer alten mündlichen Überlieferung um 1800 eine Räucherkate gebrannt haben. Bei dem Brand sollen die Speckseiten mit einem lauten Knall in die Luft geflogen sein. Bis zu einem Hügel, der dort in der Nähe lag, seien sie geflogen. Nach dieser Begebenheit soll der Hügel den Namen Speckberg bekommen haben. Alternativ wäre es auch möglich, dass im dortigen Hügel nur eine Speisekammer, zum Lagern kühler Lebensmittel, eingebettet war. Die Straße Speckberg () erhielt ihren Namen offiziell am 5. Juli 1979. Die Häuser Trögelsbyhof 2, 2A, 4, 4A, 4B, 4C, 6A, 6B, 6C waren ursprünglich unter denselben Nummern dem Speckberg zugeordnet. Die Neuzuordnung erfolgte ungefähr Ende der 1980er Jahre.

Die Eingemeindung mit Twedt nach Flensburg
Im Jahre 1874 wurden die zwei Höfe vom Ökonomierat Peter Jessen Petersen übernommen. Dieser stammte aus Joldelund und besaß schon im nahgelegenen Twedt einen Hof. Er verstarb im Jahre 1902. Das Gebiet wurde als Teil von Twedt, so wie auch der  Vogelsang, im Jahre 1910 eingemeindet.

Trögelsby in neuerer Zeit
In den 1980er Jahren wurden Teile des Trögelsbyer Gebietes mit Einfamilienwohnhäusern überbaut, womit Trögelsby nördlich und westlich mit Flensburg erst richtig verwachsen ist. An Klein Trögelsby erinnert noch der gleichnamige Gehweg "Klein Trögelsby" (seit dem 5. Juli 1979) sowie der dort befindliche kleine Teich, an dem die erwähnte Kate stand. An den erwähnten Speckberg erinnert in dem Gebiet heutzutage gleichfalls eine Straße (ebenfalls seit dem 5. Juli 1979). Der Hügel der sich dort wohl befand ist heutzutage eingeebnet. Die heute in Trögelsby befindlichen Höfe haben zwar ihren Ursprung in dem mittelalterlichen Adelshof, deren Bauten sind jedoch jüngeren Datums. Die beiden Wohnhäuser stammen aus der Zeit um 1850 und die Wirtschaftsgebäude wohl aus der Zeit um 1905. Sowohl der Trögelsbyer Weg, wie auch der breite Feldweg Trögelsbyhof enden in Trögelsby. Der Trögelsbyer Weg, eine Verkehrsstraße, hat ihren Anfang im Westen am Rande Adelbys und führt über die fast ganze Breite Engelsbys nach Trögelsby rein. Der Feldweg Trögelsbyhof hat seinen Anfang ungefähr bei Rüllschau nahe Maasbüll und führt über den heutigen Stadtbezirk Vogelsang bis nach Trögelsby.

Einzelnachweise

Weblinks

Ort in der kreisfreien Stadt Flensburg

Trögelsby


East Livermore is an unincorporated village in the town of Livermore Falls, Androscoggin County, Maine, United States. The community is located along Maine State Route 133 and the Androscoggin River,  north of Lewiston. East Livermore has a post office with ZIP code 04228.

References

Villages in Androscoggin County, Maine
Villages in Maine

East Livermore, Maine


Château-Ville-Vieille  est commune Francicum 337 incolarum (anno 2010) praefecturae Alpium Superiorum in regione Provincia et Alpis.

 Indicem communium praefecturae Alpium Superiorum

Nexus externi

 Château-Ville-Vieille pagina interretialis

Communia praefecturae Alpium Superiorum
Loci habitati praefecturae Alpium superiorum

Château-Ville-Vieille


En Amérique du Nord, la division Centrale, ou section Centrale, de la Ligue nationale de hockey a été formée en 1993 en tant que partie de l'Association de l'Ouest durant le réalignement opéré par la Ligue. Son prédécesseur était la division Norris. Elle est parfois abrégée CEN.

Équipes actuelles
 Coyotes de l'Arizona
 Blackhawks de Chicago
 Avalanche du Colorado
 Stars de Dallas
 Wild du Minnesota
 Predators de Nashville
 Blues de Saint-Louis
 Jets de Winnipeg

Évolution de la division

1993-1996
La division Centrale est formée en résultat du réalignement de la LNH et est formée par les Blackhawks de Chicago, les Red Wings de Détroit, les Blues de Saint-Louis et les Maple Leafs de Toronto provenant de la division Norris tandis que les Jets de Winnipeg proviennent de la division Smythe. Dans le même temps, les North Stars du Minnesota quittent leur ville pour rejoindre Dallas et deviennent les Stars de Dallas, nouvelle équipe dans la LNH et dans la division Centrale.

1996-1998
En 1996, les Jets de Winnipeg déménagent à Phoenix dans l'Arizona et prennent le nom de Coyotes de Phoenix tout en restant dans la même division.

1998-2000
Avec l'ajout dans la LNH d'une nouvelle franchise, les Predators de Nashville, les divisions sont chamboulées et deux nouvelles divisions sont créées. Les Stars de Dallas et les Coyotes de Phoenix rejoignent la division Pacifique tandis que les Maple Leafs de Toronto rejoignent la division Nord-Est. Enfin, les Predators rejoignent la division Centrale.

 Blackhawks de Chicago
 Red Wings de Détroit
 Predators de Nashville
 Blues de Saint-Louis

2000-2013
En 2000, les Blue Jackets de Columbus intègrent la LNH et la division Centrale.

2013-2020
En 2013, les Blue Jackets de Columbus et les Red Wings de Détroit quittent pour la division Métropolitaine et la division Atlantique respectivement. Les Jets de Winnipeg quittent la division Sud-Est, le Wild du Minnesota et l'Avalanche du Colorado quittent la division Nord-Ouest et les Stars de Dallas quittent la division Pacifique pour intégrer la division Centrale.

Les équipes sont donc les suivantes :
 Blackhawks de Chicago
 Avalanche du Colorado
 Stars de Dallas
 Wild du Minnesota
 Predators de Nashville
 Blues de Saint-Louis
 Jets de Winnipeg

2020-2021
En raison des restrictions dues à la pandémie de Covid-19, la LNH s'est réalignée pour la saison 2020-2021 :
 L'Avalanche du Colorado, le Wild du Minnesota et les Blues de Saint-Louis partent pour la division Ouest.
 Les Jets de Winnipeg partent pour la division Nord.
 Les Hurricanes de la Caroline et Blue Jackets de Columbus arrivent de la division Métropolitaine
 Les Red Wings de Détroit, les Panthers de la Floride et le Lightning de Tampa Bay arrivent de la division Atlantique.

Équipes en lice
 Hurricanes de la Caroline
 Blackhawks de Chicago
 Blue Jackets de Columbus
 Stars de Dallas
 Red Wings de Détroit
 Panthers de la Floride
 Predators de Nashville
 Lightning de Tampa Bay

À partir de 2021
À la suite de l'arrivée du Kraken de Seattle en 2021, les Coyotes de l'Arizona quittent la division Pacifique pour intégrer la division Centrale.

Équipes en lice
 Coyotes de l'Arizona
 Blackhawks de Chicago
 Avalanche du Colorado
 Stars de Dallas
 Wild du Minnesota
 Predators de Nashville
 Blues de Saint-Louis
 Jets de Winnipeg

Champions de division
La liste ci-dessous reprend les équipes championnes de division, au sens champion de la division à l'issue de la saison régulière.

Légende :

Résultats saison par saison

Vainqueurs de la Coupe Stanley
 1997 - Red Wings de Détroit
 1998 - Red Wings de Détroit
 2002 - Red Wings de Détroit
 2008 - Red Wings de Détroit
 2010 - Blackhawks de Chicago
 2013 - Blackhawks de Chicago
 2015 - Blackhawks de Chicago
 2019 - Blues de Saint-Louis
 2021 - Lightning de Tampa Bay
 2022 - Avalanche du Colorado

Vainqueurs de la Coupe du Président
 1995 - Red Wings de Détroit
 1996 - Red Wings de Détroit
 1998 - Stars de Dallas
 2000 - Blues de Saint-Louis
 2002 - Red Wings de Détroit
 2004 - Red Wings de Détroit
 2006 - Red Wings de Détroit
 2008 - Red Wings de Détroit
 2013 - Blackhawks de Chicago
 2018 - Predators de Nashville

Liste des équipes vainqueur de la Division Centrale

Références
  Histoire de la LNH sur nhl.com

Centrale

Division Centrale de la LNH


.ie est le domaine de premier niveau national (country code top level domain : ccTLD) réservé à la République d'Irlande.

Le .ir est réservé à l'Iran parce qu'il est seize fois plus peuplé que l'Irlande, c'est pourquoi la lettre suivante dans le nom du pays a été utilisée, c'est-à-dire e dans Ireland. Cette décision et les décisions semblables concernant d'autres pays est héritée des normes plus anciennes de l'Organisation internationale de normalisation (ISO), norme ISO 3166.

Voir aussi
 Liste des domaines Internet de premier niveau

Code internet de pays
Fondation en 1988

sv:Toppdomän#I

.ie


Až do smrti () je akčný film z roku 2007 v hlavnej úlohe s Jeanom Claude Van Dammom.

Zápletka

Jean Claude Van Damme je v úlohe nečestného policajta Anthonyho Stowa, závislého od drog, ktorého nikto nemá rád, vrátane jeho vlastnej ženy. Jeho hlavným nepriateľom je Gabriel Callaghan - bývalý policajt, ktorý sa pridal k mafii. V prestrelke Anthonyho ťažko rania a on upadne na niekoľko mesiacov do kómy. Potom ako sa preberie sa z neho stáva iný človek, rozhodne sa dať svoj život do poriadku, potrestať tých, ktorí ho kvôli odhaleniu pravdy takmer zabili a oslobodiť svoju unesenú tehotnú manželku, v ktorej sa prebudila stará láska.

Externé odkazy

Filmy z 2007
Filmy USA

Až do smrti


Phidippus est genus aranearum familiae Salticidarum. Nonnullae ex maximis Salticidis in hoc genere describuntur, et multis harum speciebus sunt virides chelicerae splendide iridescentes. Omnes species in America Septentrionali distribuuntur, duabus speciebus exportis (Phidippo audace et Phidippo regio) exceptis. Anno 2004 in genere fuerunt sexaginta species legitime descriptae. Species autem in Phidippo olim descriptae sed in India et Bangladesia inventae recte ad hoc genus non pertinent.

Nomen
Nomen generis ut videtur ex oratione Ciceronis Pro Rege Deiotaro deducitur: Phidippus fuit servus et medicus Deiotari, principalis tetrarchis Tolistobogiorum et regis Galatiae. Vocabulum Graece ad verbum significat 'qui equis parcit'.

Species acceptae
Generi Phidippo sunt sexaginta species:

Species in alieno loco conlocatae
Praeter species supra perscriptas, nonnullae species in hoc genus false digestae (apud retractationem Edwardianam) non iam in alia genera translatae sunt. Inter eas sunt:

Adnotationes

Bibliographia
Edwards, G. B. 2004. Revision of the jumping spiders of the genus Phidippus (Araneae: Salticidae). Occasional Papers of the Florida State Collection of Arthropods 11: i-viii, 1-156, 350 figs.
Gardner, B. T. 1965. Observations on Three Species of Phidippus Jumping Spiders (Araneae: Salticidae). Psyche 72:133-147 PDF (P. californicus = P. coccineus, P. apacheanus, P. octopunctatus = P. opifex)
Platnick, Norman I. 2009. The world spider catalog. Ed. 9.5. American Museum of Natural History.
Ubick, D., P. Paquin, P. E. Cushing, et V. Roth, ed. 2005. Spiders of North America: An Identification Manual. American Arachnological Society. ISBN 0-9771439-0-2.

Nexus externus

Pelliculae
Hill, David Edwin. Imago Phidippi audacis feminae vescentis. Pellicula, www.archive.org
Hill, David Edwin. Variabiles salticidae Phidippi clari formae feminae. Pellicula, www.archive.org

Photographemata
Catalogus generis Phidippi, www.miiz.waw.pl
Photographemata Phidippi arizonensis, www.awesomespiders.com (Awesome Spiders)
Photographemata Phidippi audacis, www.cirrusimage.com
Photographemata Phidippi mystacei, maris adulti, www.cirrusimage.com
Photographemata Phidippi otiosi, maris adulti, www.cirrusimage.com
Photographemata Phidippi principis, www.cirrusimage.com
Photographemata diagnostica Phidippi clari, maris et feminae, www.cirrusimage.com
 Picturae nonnullarum specierum Phidippi, www.miiz.waw.pl (P. adumbratus, P. apacheanus, P. arizonensis, P. asotus, P. audax, P. basalis, P. boei, P. cardinalis, P. carneus, P. clarus, P. comatus, P. cruentus, P. johnsoni, P. mystaceus, P. octopunctatus, P. olympus, P. otlosus, P. phoenix, P. plus, P. princeps, P. pruinosus, P. pulcherrimus, P. purpuratus, P. putnami, P. regius, P. richmani, P. texanus, P. tigris, P. toro, P. tyrelli, P. whitmani, P. workmani)
 Picturae specierum Phidippi, www.forestryimages.org

Phidippus
Salticidae
Taxa Koch
Taxa 1846

Phidippus


An Orconectes bisectus in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Rhoades hadton 1944. An Orconectes bisectus in nahilalakip ha genus nga Orconectes, ngan familia nga Cambaridae. Ginklasipika han IUCN an species komo nadudultan. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Orconectes

en:Orconectes
fr:Orconectes
vi:Orconectes

Orconectes bisectus