Kergevan: Merdımo kı engur pay keno, awa cı vejeno, keno şire u ano keno lênandê kergan miyan, ê şirey cı gırêneno u keno rıb ey rê vanê kergeci yan zi kerge kerdox. Kergeci pılolda rıbiya kesmey, pastêx, sıncıxi u herwınay zi vırazeno.

 Kar u Senate

Kergevan


Cthonius(Anglice: Chthonians) est monstrum ex Cthulhui Mythis, non a H.P. Lovecraft ipse inventum sed a quodam Bruan Lumley anno 1969. Descripti sunt Cthonii ut loligines aut sepiae, cum corpore terrestre, quia Cthonii non in maria sed infra terram incolant. Cthonii magnas covas creant, ubi vivent per saecula.

 Color ex spatio
 Canes Tindali

Notae

Cthulhui Mythos

Cthonius


"Qayınana" əməliyyatı — tammetrajlı Azərbaycan komediya filmi.

Məzmun
Uzun müddət qayğısız qalan qayınana (Nəsibə Zeynalova) kürəkən və qızlarının başına oyun gətirmək və onlara dərs vermək qərarına gəlir. Lakin bu oyun hamıya çox baha oturur.

Film-tamaşaya baxdıqda bu atalar sözü yada düşür: "Bağda ərik var idi, salam-əleyk var idi. Bağdan ərik qurtardı, salam-əleyk qurtardı."

Səhvlər
 Orfoqrafik:
 1)Titrlərdə film-tamaşanın adı "Qaynana əməliyyatı" yazılmışdır. Doğrusu isə "Qayınana əməliyyatı"dır.
 2)Nüşabə Ələsgərlinin adı Nüşabə Ələskərli yazılmışdır.
 3)Ələsgər Məmmədoğlunun adı Ələskər Məmmədoğlu yazılmışdır.

Film-tamaşanın heyəti

Film-tamaşa üzərində işləyənlər
 Əsərin müəllifi: Əhməd Orucoğlu
 Quruluşçu rejissor: Məhərrəm Bədirzadə
 Quruluşçu operator: İsa Kazımov
 Səs rejissoru: Firudin Bağıroğlu
 Rejissor: Elşən Heydərov
 Montaj: Nasir Salamov, İlham Qaliboğlu
 Mahnının müəllifləri: Nadir Əzimov (musiqi), İsmayıl Dadaşov (sözlər)
 Musiqi tərtibatı: İsmayıl Dadaşov, Minurə Əfəndiyeva
 Qrim ustası: Zemfira Cəfərova
 İşıqçı: Seymur Quliyev
 Redaktor: Mailə Muradxanlı
 Direktor: Faiq Abbasov
 İfalarından istifadə edilən müğənni: Nüşabə Ələsgərli (titrlərdə yoxdur)

Rollarda
 Nəsibə Zeynalova-Qayınana
 Səyavuş Aslan-Səlim
 Səidə Quliyeva-Naznaz
 Hacı İsmayılov-Həmid
 Nüşabə Ələsgərli-Gülya
 Ramiz Məmmədov-Polis rəisi
 Ələsgər Məmmədoğlu-Xəfiyyə
 Məmmədkamal Kazımov-Şəhər sakini
 Qafar Novruzlu-Şəhər sakini

Xarici keçidlər
 Filmi izlə

1999-cu ilin Azərbaycan filmləri
Komediya filmləri
Azərbaycanca filmlər

"Qayınana" əməliyyatı


Բելառուսական գրականություն ()՝ բելառուսերեն գրականություն՝ գրված բելառուս հեղինակների կողմից։

Պատմություն
Սկզբնավորվել է 11-13-րդ դդ․, երբ Բելառուսիան մտնում էր Կիևյան Ռուսիայի կազմի մեջ։ Ինչպես և սլավոնական մյուս ժողովուրդների մոտ, սկզբնական շրջանում զարգացել է կրոնական և աշխարհիկ բովանդակությամբ գրավոր հուշարձանների ընդօրինակությունների ձևով։ Առաջին ինքնուրույն գրավոր հուշարձանը Կիրիլ Տուրովսկու «Քարոզներ» կրոնական երկն է։

Մինչև 17-րդ դար
14- 16-րդ դարերում, երբ Բելառուսիան մտնում էր Լիտվական Մեծ իշխանության կազմի մեջ, բելառուսերենը դարձավ նրա պետական լեզուներից մեկը։ Այդ ժամանակ են ստեղծվել այնպիսի սկզբնաղբյուրներ, ինչպիսիք են «Լիտվական ժամանակագրություն» (14-15-րդ դարեր) և եվրոպական ճանաչում գտած Լիտվական Մեծ իշխանության օրենսգրքի երեք տարբերակները (1529 թվական, 1566 թվական, 1588 թվական)։ 1517-1519 թվականներին Ֆրանցիսկ (Գեորգի) Սկորինան Պրագայում բելառուսերեն հրատարակել է Աստվածաշունչը։ Հետագայում, իր տպարանը փոխադրելով Վիլնո, լույս է ընծայել «Առաքյալ» կրոնական երկը և «Ճամփորդական փոքրիկ գրքույկ»-ը (1525)։ Կարևոր իրադարձություն էր ժողովրդական լեզվով Ավետարանի հրատարակությունը Վասիլի Տյապինսկու (մոտ 1570) և Կատեխիզիսի հրատարակությունը՝ Սիմոն Բուդնու կողմից։ 17-րդ դարի հայտնի դեմքերից էր բանաստեղծ և դրամատուրգ Սիմեոն Պոլոցկին։

18-րդ դար, 20-րդ դարի սկիզբ
Լիտվական Մեծ իշխանությունը Լեհաստանին միացվելուց հետո լեհական սեյմն արգելեց բելառուսերենը։ Դադարեցվեց բելառուսերեն գրքերի հրատարակումը։ 18-րդ դարի վերջում Բելառուսիան միացավ Ռուսաստանին։ Թեև ցարիզմը խոչընդոտում էր ազգային լեզվով գրի ու գրականության զարգացումը, սակայն Բելառուսիայում գրականությունը շարունակում էր զարգանալ։ 19-րդ դարի սկզբին Բելառուսում լայն տարածում գտավ Պավլյուկ Բագրիմի պոեզիան։ 19-րդ դարի կեսերի նշանավոր դեմքերից էր բանաստեղծ և դրամատուրգ Վ․ Դունին-Մարցինկևիչը։ Մինչհոկտեմբերյան Բելառուսական գրականության մեջ կարևոր ներդրում ունեն Յանկա Կուպալան, Ցակուբ Կոլասը և Մաքսիմ Բոգդանովիչը, որոնց ստեղծագործությամբ վերջնականապես հաստատվեցին դեմոկրատիզմը և ռեալիզմը։

Այդ տարիների նշանավոր Բելառուս գրողներից էին նաև Զ․ Բյադուլյան (Ա․ Պլավնիկ), Տ․ Գարտնիյը (Զ․ Ժիլունովիչ), Մ․ Գորեցկին։

Մեծ հոկտեմբերը զարգացման լայն հնարավորություններ ստեղծեց բելառուսական գրականության համար։ Արդեն ճանաչում գտած գրողներին միացան շնորհալի երիտասարդներ, որոնք հիմնականում 1923 թվականին ստեղծված «Մոլոդնյակ» («Երիտասարդություն») կազմակերպության անդամներն էին։ 30-ական թվականներին Բելառուսի գրականության հիմնական մոտիվը սոցիալիստական աշխատանքի, կոլտնտեսային կարգերի և խաղաղ աշխատանքի գովերգումն էր։ Հետագա տարիներին Բելառուս գրողներն ստեղծեցին գեղարվեստական բարձրորակ գործեր (Պ․ Բրովկա, «Հերոսի գալուստը», 1935 թվական, Ա․ Կուլեշով, «Պատանեկան աշխարհ», 1939 թվական, Յանկա Կուպալա, բանաստեղծությունների շարք են)։ Գրական նշանակալի իրադարձություն էր Կ․ Կրապիվայի «Ով վերջինն է ծիծաղում» (1939) կատակերգությունը, որն այդ ժանրի լավագույն գործերից է խորհրդային գրականության մեջ։ 30-40-ական թվականների սկզբներին հանդես եկավ գրական նոր սերունդ՝ Պ․ Պանչենկո, Ա․ Աստրեյկո, Ա․ Բելեիչ, իսկ Արևմտյան Բելառուսիայի ազատագրումից հետո՝ Մ․ Տանկ, Վ․ Տավլայ, Ֆ․ Պեաորակ և ուրիշներ։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին Բելառուսական գրականությունը բնութագրվում է խոր հայրենասիրությամբ, լավատեսությամբ, քաղաքացիական պաթոսով։ Մեծ նշանակություն ստացան Յանկա Կուպալայի, Յա․ Կոլասի, Մ․ Լինկովի հրապարակախոսությունները, Կ․ Կրապիվայի երգիծական բանաստեղծությունները։ Ա․Կուլեշովի «Բրիգադի դրոշը» (1942) պոեմը, Պ․ Բրովկայի, Մ․ Տանկի, Պ․ Գլեբկայի, Պ․ Պանչենկոյի բանաստեղծությունները, Կ․ Չոռնու «Հարդագողի ճանապարհը» (1943) և «Մեծ օր» (անավարտ) վեպերն արտացոլում են պատերազմական օրերի հերոսականությունը, պարտիզանական շարժումը։ Ետպատերազմյան տարիների բելառուսական գրականության մեջ, հատկապես արձակում, իշխում էր պատերազմական մոտիվը (Ի․ Շամյակին, «Խոր հոսանք», 1948 թվական, Ի․ Մելեժ, «Մինսկյան ուղղությունը», 1949-1952 թվականներ, Ա․ Կուլակովսկի, «Բաժանվում ենք ոչ երկար ժամանակով», մաս 1-2, 1953-1962 թվականներ, Մ․ Լինկով,«Անմոռանալի օրեր», հ․ 1-4, 1951-1958 թվականներ)։

Գեղարվեստական մի շարք երկեր նվիրվել են արևմտաբելառուսական մարզերի ժողովրդական մասսաների պայքարին՝ հանուն նոր կյանքի։ 1950-ական թվականներին Բելառուսական գրականության համար բնորոշ են հոգեբանական խորությունը, անցյալի և ներկայի վերլուծական ուսումնասիրությունը։ Այդ են վկայում Յա․ Բրիլի «Զաբոլոտյեում լուսանում է» (1950) վիպակը, Ա․ Չեռնիշնիչի «Մալինովկա տանջարանը» (1964), Մ․ Լոբանի «Ապագայի նախադռանը» (1961) և «Ուստրոն թաղամասը» (1967-1968), Ի․ Մելեժի «Մարդիկ ճահճի վրա» (1961), «Ամպրոպի շունչը» (1965) պատմավեպերը, Վասիլ Բիկովի «Ալպիական բալլադ» վիպակը։ ժամանակակից դրամատուրգներից աչքի է ընկնում Ա․ Մակայոնոկը («Ներեցեք խնդրեմ» կատակերգություն, 1953, «Հալածված առաքյալը»)։ Բելառուսական գրականագետներից են Ա․ Ադամովիչը, Ա․ Ալեքսանդրովիչը, Վ․ Բորիսենկոն, Գ․ Բերյոզկինը, Դ․ Բուգաևը, Յա․ Կազեկոն, Վ․ Կոլեսնիկը, Օ․ Լոյկոն, Ա․ Մալդիսը։ Խորհրդային իշխանության տարիներին դասական և ժամանակակից շատ գրողների մի շարք ստեղծագործություններ թարգմանվել են ԽՍՀՄ տարբեր ժողովուրդների լեզուներով, այդ թվում և հայերեն։

Հայկական մոտիվներ
Հայ ընթերցողը Բելառուսական գրականությանը հաղորդակից է դարձել Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո։ 30-ական թվականներին առաջին անգամ հայերեն են թարգմանվել Բելառուսի ժողովրդական բանաստեղծներ Յա․ Կուպալայի և Յա․ Կոլասի ստեղծագործությունները։ 1935 թվականին Յա․ Կուպալայի և Յա․ Կոլասի գրական գործունեության 30-ամյակի կապակցությամբ «Խորհրրդային գրականություն», «Գրական սերունդ» ամսագրերը, «Գրական թերթ», «Պրոլետար» թերթերը տպագրել են նմուշներ ականավոր բանաստեղծների ստեղծագործություններից (Յա․ Կոլաս, «Մուժիկ», «Բատրակուհին», Յա․ Կուպալա, «Մանչն ու օդաչուն», «Օլեսյա»)։ Այս շրջանում թարգմանվել են նաև Պ․ Բրովկայի առանձին բանաստեղծություններ։ 1941 թվականին հայ մամուլում նշվել է Յա․ Կուպալայի գրական գործունեության 35-ամյակը։ Պատերազմի առաջին ամիսներին Հայպետհրատն առանձին գրքույկներով հրատարակել է Յա․ Կուպալայի հրապարակախոսական հոդվածները՝ «Բելառուսը երբեք գերմանական բարոնների ստրուկը չի դառնա», «Ելել է Բելառուսիան»։ 1942 թվականին հայ ժողովուրդը նշել է Յա․ Կուպալայի ծննդյան 60-ամյակը։ Ետպատերազմյան տարիներին հայ ընթերցողն ստացել է Ա․ Կուլեշովի «Բալլադ պայտի մասին», «Կոմերիտական տոմսը» ստեղծագործությունների թարգմանությունները։ 1949 թվականին, Բելառուսի խորհրդայնացման 30-ամյակի կապակցությամբ, հայերեն հրատարակվել են Յա․ Կոլասի, Մ․ Տանկի, Պ․ Բրովկայի, Ա․ Կուլեշովի և ուրիշների մի շարք բանաստեղծություններ։ 1951 թվականին Երևանի «Գրական թերթ»-ը նշել է ժողովրդական բանաստեղծ Պ․ Բրովկայի գրական գործունեության 25-ամյակը, իսկ Հայպետհրատը լույս է ընծայել Յա․ Կուպալայի բանաստեղծությունների «Հատընտիր»-ը։ 1953 թվականին լավ նվեր են ստացել հայ մանուկները, հրատարակվել է «Լուսավոր ուղի» ժողովածուն, որտեղ զետեղված են Յա․ Կուպալայի, Յա․ Կոլասի, Մ․ Տանկի, Ա․ Կուլեշովի, Պանչենկոյի և ուրիշների ստեղծագործությունները։ 1955 թվականին, Մոսկվայում անցկացված Բելառուսական արվեստի և գրականության տասնօրյակի կապակցությամբ «Գրական թերթ»-ը իր ընթերցողներին է ներկայացրել Պ․ Բրովկայի և է․ Օգնեցվետի բանաստեղծությունները։ 1956 թվականին Հայպետհրատն առանձին գրքով հրատարակել է Ա․ Կուլեշովի Պոեմները, իսկ 1957 թվականին՝ «Բելառուսական գրականության անթոլոգիա»-ն, որտեղ զետեղված են տարբեր սերունդների ներկայացուցիչների չափածո և արձակ ստեղծագործություններ։ 1957 թվականին Հայպետուսմանկհրատը «ԽՍՀՄ ժողովուրդների գրականություն» հատընտիր ժողովածուում զետեղել է Յա․ Կուպալայի բանաստեղծությունները և հատվածներ Յա․ Կոլասի պոեմներից։ Առանձին գրքերով հրատարակվել են Յա․ Մավրի «Պ․ Տ․ Մ․» պատմվածքը (1961), Մորոզովի «Հետախուզության էր գնում մանչուկը» վիպակը (1966), Ի․ Շամյակինի «Սիրտը ափի մեջ» վեպը (1970)։ 1950-1960-ական թվականներին մամուլում տպագրվել են Կ․ Կրապիվայի առակները, Պ․ Բրովկայի, Մ․ Տանկի, է․ Օգնեցվետի և ուրիշների բանաստեղծությունները։ Հայ ընթերցողը ծանոթացել է «Հայկական մոտիվներ» ստեղծագործություններին (Ա․ Բաչիլոյի՝ «Արաքսի ափին», Պ․ Բրովկայի՝ «Տոն Արտաշատում», Ա․ Ստավերի «Կիրովական», Մ․ Տանկի՝ «Կարդալով Նարեկացուն»)։ Իրենց հերթին Բելառուս գրողները պրոպագանդել են հայ դասականների և ժամանակակից հեղինակների երկերը։ 1958 թվականին Մինսկում Ա․ Կուչարի թարգմանությամբ բելառուսերեն հրատարակվել է Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Քաոս», 1964 թվականին Յա․ Բրիլի թարգմանությամբ՝ խորհրդահայ գրողների պատմվածքների ժողովածուն «Արարատի ծաղիկները» վերնագրով։ 1969 թվականին, Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան 100-ամյակի տոնակատարության օրերին, «Երեկոյան Երևան»-ում տպագրվել է Ի․ Շամյակինի «Հայոց խինդն անհուն մի ծով» խորագիրը կրող հոդվածը։ Բելառուս դրամատուրգների որոշ ստեղծագործություններ ներկայացվել են հայ բեմերում։ Գաբրիել Սունդուկյանի անվան թատրոնը բեմադրել է Ա․ Մովզոնի «Մի խուլ նրբանցքում» (1957) և Կ․ Կրապիվայի «Կոնդրատի կինը ուղեծրում» (1961) պիեսները։ Երևանի դրամատիկական թատրոնում հաջողությամբ ներկայացվել է Ա․ Մակայոնոկի «Հալածված առաքյալը» պիեսը (1972)։

Տես նաև
 Բելառուսական մշակույթ

Գրականություն
 Александровіч, С. Х. Пуцявіны роднага слова. - Мн., 1971.
 Александровіч, С. Х. Слова - багацце ։ Літ.-крытыч. арт. - Мн., 1981.
 Александровіч, С. Х., Александровіч В. С. Беларуская літаратура ХІХ - пачатку ХХ ст.։ Хрэстаматыя крытыч. матэрыялаў. - Мн., 1978.
 Беларуская літаратура ։ ХІ-ХХ стст.։ Дапам. для шк., ліцэяў, гімназій, ВНУ / А. І. Бельскі, У. Г. Кароткі, П. І. Навуменка і інш. - 2-е выд., дапрац. - Мн., 2001. 1994.
 Беларускія пісьменнікі ։ Біябібліягр. слоўнік ։ У 6 т. - Мн., 1992-1995.
 Гарэцкі, М. Гісторыя беларускае літаратуры. - Мн., 1992.
 Гісторыя беларускай літаратуры ХХ стагоддзя ։ У 4 т. / Нац. акад. навук Беларусі. Ін-т літ. імя Я. Купалы. - Мн., 1999-2003. - Т. 1։ 1901-1920; - Т. 2։ 1921-1941; - Т. 3։ 1941-1965; - Т. 4, кн. 1։ 1966-1985; кн. 2 ։ 1986-[2000.
 Гісторыя беларускай літаратуры ։ ХІХ - пачатак ХХ ст.։ / Пад агул. рэд. М. А. Лазарука, А. А. Семяновіча. - 2-е выд., дапрац. - Мн., 1998.
 Гісторыя беларускай літаратуры ։ ХХ стагоддзе։ 20-50-я гг.։ / Пад агул. рэд. М. А. Лазарука, А. А. Семяновіча. 2-е выд., дапрац. - Мн., [2000.
 Гісторыя беларускай савецкай літаратуры ։ 1941-1980 / Пад агул. рэд. М. А. Лазарука і А. А. Семяновіча. - Мн., 1983.
 Грынчык, М. М. Фальклорныя традыцыі ў беларускай дакастрычніцкай паэзіі. - Мн., 1969.
 Лазарук, М. А. Беларуская паэма ў другой палавіне ХІХ - пачатку ХХ стагоддзя. - Мн., 1970.
 Лявонава, Е. А. Агульнае і адметнае ։ Творы беларус. пісьменнікаў ХХ ст. у кантэксце сусветнай літаратуры. - Мн., 2004.
 Мальдзіс, А. І. На скрыжаванні славянских традыцый ։ Літаратура Беларусі пераходнага перыяду։ другая палавіна ХVII-ХVIII ст. - Мн., 1980.
 Пачынальнікі ։ З гiст.-лiт. матэрыялаў XIX ст.։ Зборнiк / Нац. акад. навук Беларусі, Ін-т літ. імя Я.Купалы. - Мн.։ Беларус. навука, 2003.
 Рагойша, В. І адгукнецца слова ў слове ։ Літ.-крытыч. арт., эсэ, дыялогі. - Мн., 1992.
 Саверчанка, І. В. Кніжна-пісьмовая культура Беларусі. Адраджэнне і ранняе барока. - Мн., 1998.
 Саверчанка, І. В. Старажытная паэзія Беларусі ։ ХVI - першая палова ХVII ст. - Мн., 1992].
 Семяновіч, А. А. Гісторыя беларускай драматургіі. ХІХ - пачатак ХХ ст. - Мн., 1985.
 Чамярыцкі, В. А. Беларускія летапісы як помнікі літаратуры. - Мн., 1969.
 Яскевіч, А. А. Абранне вечнасці. Універсалізм традыцыі і гістарызм сучаснасці. - Мн., 1999.

Ծանոթագրություններ

Բելառուսի գրականություն
Բելառուսի մշակույթ
Եվրոպական գրականություն

Բելառուսական գրականություն


Euclidia diagonalis est genus papilionum subfamiliae Catocalinarum familiae Noctuidarum, in America Septentrionali, inter quam Arizona et Novum Mexicum, endemicus.

Latitudo alarum est circa 28 mm.

Notae

Nexus externi
Photographemata apud situm mothphotographersgroup.msstate.edu
Photographemata speciei apud situm bugguide.net

Euclidia
Taxa Dyar
Taxa 1898

Euclidia diagonalis


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Discovery Peak.

Bungtod ang Discovery Peak sa Nuzeland. Nahimutang ni sa distrito sa Hurunui District ug rehiyon sa Canterbury, sa sentro nga bahin sa nasod,  km sa habagatan-kasadpan sa Wellington ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Discovery Peak. Discovery Peak mao ang bahin sa OPERA RANGE.

Ang yuta palibot sa Discovery Peak lain-lain. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa kasadpan sa Discovery Peak.  Kunhod pa sa 2 ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Discovery Peak. Walay lungsod sa palibot. Hapit nalukop sa kasagbotan ang palibot sa Discovery Peak.

Ang klima baybayon. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hulyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Septiyembre, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Pebrero, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

OPERA RANGE (kabukiran, lat -42,37, long 172,45)
Mga bungtod sa Canterbury (rehiyon)
Kabukiran sa Nuzeland nga mas taas kay sa 1000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

sv:Discovery Peak (kulle)

Discovery Peak (bungtod)


.dk — Danimarkanın internet kodu.

Xarici keçidlər
 IANA .dk whois information
 DK Hostmaster A/S
 List of .dk approved registrators
 History of DENet

Yuxarı dərəcəli milli domenlər
Danimarka

.dk


他の紀年法

 干支 : 庚戌
 日本
 反正天皇5年
 皇紀1070年
 中国
 東晋 : 義熙6年
 南燕 : 太上6年
 後秦 : 弘始12年
 西秦 : 更始2年
 北魏 : 永興2年
 北涼 : 永安10年
 南涼 : 嘉平3年
 西涼 : 建初6年
 夏 : 龍昇4年
 北燕 : 太平2年
 朝鮮
 高句麗 : 広開土王19年(永楽20年)
 百済 : 腆支王6年
 新羅 : 実聖王9年
 檀紀2743年
 仏滅紀元 : 953年 - 954年
 ユダヤ暦 : 4170年 - 4171年

カレンダー

できごと

南北朝
 東晋が南燕を滅ぼす

ローマ帝国
 8月24日から27日 - 西ゴート族によるローマ略奪。西ローマ帝国の衰亡が決定的になる。
 ペラギウスがローマ略奪を境にカルタゴへ赴く。

誕生

死去

 2月12日(反正天皇5年1月23日) - 反正天皇、第18代天皇(* 336年)
 アラリック1世、西ゴート族の王(* 360年)
 慕容超、五胡十六国時代の南燕の第2代皇帝(* 385年)

脚注
注釈

出典

関連項目

 年の一覧
 年表
 年表一覧

410年


Montes Appalachiani sunt vastum iugum montium in parte orientali Americae Septentrionalis situm. Appalachiani montes fuisse creduntur altissimi in orbe terrarum abhinc annorum circa 480 milliones, per Ordovicium, Himalaiarum hodiernarum simillimae (sed altiores), cum omnes continentes hodie exstantes coniunctae in forma supercontinentis Pangaeae essent. Altitudinem hodiernarum Alpium et Montium Saxosorum tum attigerunt, antequam erosionem naturalem passi sunt. Hi montes itinera obstruunt, quia in catena iugorum vallumque invicem positarum consistunt, quae se in viis ferriviisque ab oriente ad occidentem venientibus opponunt.

[[Fasciculus:Rhododendron maximum-27527.jpg|thumb|upright=0.8|Dumetum Rhododendri maximi in Silva Nationali Pisgah.]]

Fauna
Quotidiana silvae animalia sunt Ursus americanus, Mephitis mephitis, Procyon lotor, Marmota monax, Felis rufus, Urocyon cinereoargenteus, Vulpes vulpes, et annis recentioribus Canis latrans—species ab adventu Europaeorum et exstirpatione Canis lupi et Canis rufi gratae. Sues scrofae Europaeae saeculo vicensimo ineunte introductae sunt.

Quotidiana aves silvaticae sunt Meleagris gallopavo silvestris, Bonasa umbellus, Zenaida macroura, Corvus corax, Aix sponsa, Bubo virginianus, Strix varia, Megascops asio, Buteo jamaicensis, Buteo lineatus, et Accipiter gentilis, et varii aves canentes (ordinis Passeriformium), praecipue familiae Parulidarum.

 Appalachia
 Foedus Appalachianum
 Montes Iugi Caerulei
 Sodalitas Montium Appalachianorum
 Trames Appalachianus

 Notae

 Bibliographia
 Libri
 Brooks, Maurice. 1965. The Appalachians: The Naturalist's America. A Lois Darling et Lo Brooks inlustratus. Bostoniae: Houghton Mifflin Company.
 Caudill, Harry M. 1963. Night Comes to the Cumberlands. ISBN 0-316-13212-8.
 Constantz, George. 2004. Hollows, Peepers, and Highlanders: an Appalachian Mountain Ecology. Ed 2a. Morgantown: West Virginia University Press.
 Hayes, C. W.. "The Southern Appalachians." National Geographic Monographs, vol. 1.
 Semple, Miss E. C. 1903. American History and Its Geographic Conditions. Bostoniae.
 Weidensaul, Scott. 2000. Mountains of the Heart: A Natural History of the Appalachians. Fulcrum Publishing. ISBN 1-55591-139-0.
 Willis, Bailey. "The Northern Appalachians." National Geographic Monographs, vol. 1.

 Diurna de floris faunisque Appalachianis
 Castanea, acta diurna Southern Appalachian Botanical Society.
 Banisteria, acta diurna historiae naturali Virginiae dicata.
 The Journal of the Torrey Botanical Society.''

Nexus externi
 Appalachian/Blue Ridge Forests imagines, bioimages.vanderbilt.edu] (slow modem version)
 Appalachian Mixed Mesophytic Forests, bioimages.vanderbilt.edu (versio modem tardorum)
 Centrum Appalachianum in Universitate Kentukiae, www.appalachiancenter.org
 Silvae Mediorum Appalachianorum Propositi, asecular.com

Cultura Appalachiana

Vivaria Civitatum Foederatarum

Montes Appalachiani


Hunter of Stars ( für Sternenjäger) ist ein Folk-Popsong des Schweizer Sängers Sebalter. Er konnte sich mit dem selbstkomponierten Stück am 1. Februar 2014 in der schweizerischen Vorentscheidung Die grosse Entscheidungsshow für den Eurovision Song Contest 2014 gegen fünf weitere Einsendungen durchsetzen. Beim Song Contest in Kopenhagen belegte Sebalter schließlich mit 64 Punkten den 13. Platz.

Der Song wurde bereits am 2. Dezember 2013 veröffentlicht. Das dazugehörige Musikvideo wurde von Nick Rusconi gedreht und am 17. März 2014 veröffentlicht. Schauplatz war das Splendide-Royal Hotel in Lugano.

Chartplatzierungen

Weblinks

Einzelnachweise

Popsong
Folksong
Lied 2014
Schweizer Beitrag zum Eurovision Song Contest

Hunter of Stars


The 2017–18 season was the 91st season in ACF Fiorentina's history and their 80th in the top-flight of Italian football. Fiorentina competed in Serie A and the Coppa Italia, missing out on European football for the first time since the 2012–13 season following an eighth-place finish in the 2016–17 season. ACF Fiorentina are the first club in the history of football to wear 5 player kits.

On 6 June 2017, coach Paulo Sousa was replaced after two seasons at the helm by former Fiorentina player and Inter coach Stefano Pioli, who signed a contract tying him to the Florence club for two seasons with the option of a third.

On 4 March 2018, club captain Davide Astori died in his sleep while staying in a hotel in Udine prior to Fiorentina's match against Udinese, proven to be caused by cardiac arrest determined from an autopsy conducted two days later.

In the league Fiorentina finished just outside the European spots in 8th, while they were eliminated in the quarter-finals of the Coppa Italia. New signing Giovanni Simeone, son of Atlético Madrid coach Diego Simeone, finished as the club's top scorer with 14 goals in total, all of them coming in Serie A.

Players

Squad information
Last updated on 20 May 2018
Appearances include league matches only

Transfers

In

Loans in

Total spending:  €66.5M

Out

Loans out

Total income:  €84.99M

Pre-season and friendlies

Competitions

Serie A

League table

Results summary

Results by round

Matches

Coppa Italia

Statistics

Appearances and goals

|-
! colspan=14 style="background:#9400D3; color:#FFFFFF; text-align:center"| Goalkeepers

|-
! colspan=14 style="background:#9400D3; color:#FFFFFF; text-align:center"| Defenders

|-
! colspan=14 style="background:#9400D3; color:#FFFFFF; text-align:center"| Midfielders

|-
! colspan=14 style="background:#9400D3; color:#FFFFFF; text-align:center"| Forwards

|-
! colspan=14 style="background:#9400D3; color:#FFFFFF; text-align:center"| Players transferred out during the season

Goalscorers

Last updated: 20 May 2018

Clean sheets

Last updated: 20 May 2018

Disciplinary record
Last updated: 20 May 2018

Notes

References

ACF Fiorentina seasons
Fiorentina

2017–18 ACF Fiorentina season


Յուսուֆ (եբրայերեն` )՝ աստվածաշնչային ծագումով և հայերի մոտ Հովսեփ ձևով տարածված անվան իսլամ դավանող ժողովուրդների մոտ տարածված ձևը։ Ադրբեջանցիների մոտ գործածվում են Յուսիֆ, Ուսուբ ձևերը և դրանցով կազմված Յուսիֆով, Ուսուբով ազգանունները։

Անունը կրողները
 Յուսուֆ Իբն Այուբ (մոտ1138-93 թթ.)` Եգիպտոսի և Սիրիայի առաջին սուլթանը
 Յուսուֆ Իդրիս (1927-91 թթ.)` եգիպտոսցի գրող
 Յուսուֆ ալ-Սիբաի (1917-78 թթ.)՝ եգիպտոսցի արաբ գրող
 Յուսուֆ Քարշ (1908-2002 թթ.) •Yousuf Karsh• կանադահայ լուսանկարիչ

Ազգանուններում
 Զաքիր Յուսիֆով (1956 թ. Բաքու-1992 թ. Կասապետ)•Zakir Tofiq oğlu Yusifov• ադրբեջանցի օդաչու

Տեղանուններում

Գյուղեր Արևմտյան Հայաստանում
 Յուսուֆ
 Յուսուֆբոգն
 Յուսուֆլի

Ծանոթագրություններ

Անուններ

Յուսուֆ (անուն)


港湾工学(こうわんこうがく)とは、港湾の整備や利用の技術を扱う工学である。

概要
土木工学のなかでももっとも幅の広い知識を必要とする応用工学で経済学の知識も必要とする。

総論

港湾の種類
港湾の位置
海港

河口港

河川港

湖港

港湾の機能による分類
商港

工業港

漁港

その他の港

制度による分類
特定重要港湾

重要港湾

地方港湾

港湾施設
固定施設

移動施設

関連項目
 土木工学
 土質工学
 海岸工学
 交通工学
 船舶工学
 海洋工学

参考文献
新訂港湾工学(山海堂 (出版社))中山茂雄著

河海工学
港湾

港湾工学


Die Reprographievergütung ist der in Österreich gesetzlich festgelegte Anspruch auf angemessene Vergütung für das Kopieren von Werken der Literatur, der bildenden Künste und von Noten zum eigenen Gebrauch. Sie ist neben der Leerkassettenvergütung für die Privatkopie ein eigener Anspruch.

Das von der Literar-Mechana bei Importeuren und bestimmten Betreibern von Kopiergeräten eingehobene Geld wird an die bezugsberechtigten Urheber, Autoren, Verleger und Rechtsnachfolger verteilt – als finanzieller Ausgleich für die durch Kopien zum eigenen Gebrauch entgangenen Gewinne.

Das Inkasso der Reprographievergütung ist durch Gesamtverträge und Rahmenverträge mit den Verbänden und den Innungen der
Wirtschaftskammer sowie dem Bundesministerium für Wissenschaft und Verkehr und weiteren Trägereinrichtungen geregelt. 2014 betrugen die Einnahmen aus der Reprografievergütung € 8,7 Mio.

Weblinks
 Literar-Mechana – Reprographievergütung

Einzelnachweise

Urheberrecht (Österreich)

Reprographievergütung


An Thalamita dakini in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Montgomerey hadton 1931. An Thalamita dakini in nahilalakip ha genus nga Thalamita, ngan familia nga Portunidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Thalamita

Thalamita dakini


Kula Petra Zrinskog u Vrbovcu je zaštitni simbol grada Vrbovca.

Kula je jedini ostatak srednjovjekovne utvrde Vrbovec, koja se nalazila na području današnjeg parka u Vrbovcu. To je okrugla dvokatnica, izgrađena od opeke i pokrivena šiljastim krovom.

Prema legendi, u kuli se 6. lipnja 1621. godine rodio ban Petar Zrinski. Istina je da je Petar Zrinski bio rođen u staroj drvenoj zgradi, koja je zajedno sa starim drvenim kaštelom izgorila u požaru 1755. g. u seljačkoj buni. Unatoč tome, legenda i danas živi na novopostavljenoj turističkoj ploči kod kule Petra Zrinskog.

Vrbovec
Tvrđave u Hrvatskoj

Kula Petra Zrinskog u Vrbovcu


Yoo Il-ho (; born 30 March 1955) is a South Korean politician. He was the acting Prime Minister of South Korea, following Hwang Kyo-ahn's resignation from 11 May 2017 until 31 May 2017. Yoo had also served as Deputy Prime Minister and Minister of Finance.

References

1955 births
Deputy Prime Ministers of South Korea
Finance ministers of South Korea
Living people
Members of the National Assembly (South Korea)
Seoul National University alumni
University of Pennsylvania alumni
21st-century South Korean politicians

Yoo Il-ho


Xoy Dewleta İrani de eyaletê Azerbaycanê Rocawani de yew suka.

Bıvênên
Lista sukanê Azerbaycanê Rocawani

Xoy

Xoy


Opor kambing adalah makanan pagi khas orang Semarang. Masakan ini biasanya merupakan menggunakan ayam, tetapi opor yang satu ini berbahan daging kambing. Karena Semarang banyak identik dengan kambing terlihat dari binatang akulturasi Jawa-Arab-China yaitu warak ngendok, wujud warak ngendoq yaitu kepala naga, badan kambing, dan leher unta.

Referensi

Opor
Hidangan Indonesia
Hidangan Jawa Tengah
hidangan daging kambing

Opor kambing


Այն ալ-Նիսերի շրջան ()՝ Սիրիայի Արաբական Հանրապետության շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչական միավոր։ Գտնվում է երկրի հարավ-արևելքում՝ Հոմսի մարզում, որը հանդիսանում է Հոմսի գավառի 10 շրջաններից մեկը։

Վարչական կենտրոնն է Այն ալ-Նիսեր քաղաքը։ 2004 թվականի մարդահամարի տվյալներով շրջանն ունի 30,267 բնակչություն։ Տարածքը կազմում է 265.17 կմ2։

Ծանոթագրություններ

Սիրիայի շրջաններ
Հոմսի գավառ

Այն ալ-Նիսերի շրջան


Vejprty () sú mesto v Česku v okrese Chomutov v Ústeckom kraji. 1. januára 2012 tu žilo 3 074 obyvateľov, z toho 1 578 mužov a 1 496 žien, pričom priemerný vek v meste bol 40,8 roka (muži 39,6 roka, ženy 42,0 roka).

Referencie

Pozri aj
 Zoznam miest v Česku
 Zoznam obcí v Česku

Iné projekty

Externé odkazy
 Oficiálne stránky mesta
 Mesto na portal.gov.cz

Mestá v Česku
Obce okresu Chomutov

Vejprty


Sledi seznam 313 občin departmaja Lot v Franciji.

Občine sodelujejo v naslednjih medobčinskih organizacijah (od leta 2020):
Communauté d'agglomération du Grand Cahors
Communauté de communes du Causse de Labastide Murat
Communauté de communes Causses et Vallée de la Dordogne
Communauté de communes Cazals-Salviac
Communauté de communes Grand-Figeac
Communauté de communes Ouest Aveyron Communauté
Communauté de communes du Pays de Lalbenque-Limogne
Communauté de communes du Quercy Blanc
Communauté de communes Quercy-Bouriane
Communauté de communes de la Vallée du Lot et du Vignoble

Lot

Seznam občin departmaja Lot


An Acartia clausi in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Giesbrecht hadton 1889. An Acartia clausi in nahilalakip ha genus nga Acartia, ngan familia nga Acartiidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Acartia

Acartia clausi


Manuel Rodríguez de Castro, né à Séville en 1964, est un économiste, avocat, industriel et politicien espagnol.

Il possède un Master of Business Administration (MBA) de "l'Instituto de Estudios Superiores de la Empresa" (institut des études supérieures de l'entreprise) de l'université de Navarre, et un diplôme sur les marchés financiers internationaux du CEMFI de la banque d'Espagne. Il a fait des études de spécialisation au Massachusetts Institute of Technology et il est également  expert en matière de fusions et d'acquisitions à l'institut de l'entreprise et fait partie du corps enseignant en droit de l'université Harvard. Diplômé en Finance Internationale à l'INSEAD.

Politique

Manuel Rodríguez de Castro a eu une position élevée au gouvernement espagnol en 1996, en étant le fondateur et le premier président en 1998 d'une des initiatives les plus importantes que le gouvernement de José María Aznar (1996-2004) a appelé Plan XXI de technologies de l'information : Réseau Latino-Américain de la Logistique et le Commerce, unissant les efforts de plusieurs des enclaves logistiques les plus importantes de l'Europe, l'Ibéro-Amérique et des États-Unis et de leurs autorités douanières de chaque pays. Manuel Rodriguez de Castro a de manière permanente voyagé d'un côté de l'océan Atlantique à l'autre, jusqu'à ce qu'il ait atteint son objectif entre 1996 et 2001, l'année où il s'est consacré aux leurs affaires privées.

Entreprise

Au début des années 90, Manuel Rodriguez de Castro a été liée à plusieurs grandes entreprises françaises, étant le conseiller des affaires immobilières en Espagne du Groupe Bouygues, Société Vignal, Omega Ingénierie, Michelin et SOFRASCO.

Manuel Rodriguez de Castro a fondé une entreprise de télécommunications au Mexique : Iusacell achetée en 2004, actuellement détenue à 50 % par Grupo Salinas et Televisa, deux des 10 plus grands groupes d'affaires en Amérique latine. Il est actuellement actionnaire minoritaire de cette société.

Il a également siégé au conseil d'administration de Grupo Elektra (appareils et le mobilier à crédit), Banco Azteca, Seguros Azteca, Afore Azteca (caisse de pensions), Italika (fabricant de motos), Dinero Express et Western Union Mexico (transfert d'argent) et d'autres sociétés liées à Grupo Salinas du Mexique et de ses filiales au Guatemala, Honduras, El Salvador, Panama, Pérou, Argentine, Brésil, États-Unis et l'Espagne (vice-président pour l'Europe, 2001). Ses activités bancaires sont enregistrées devant toutes les autorités de supervision bancaire de chacun de ces pays (CNBV au Mexique). En liaison avec l'industrie des assurances et des pensions les activités sont enregistrées auprès des autorités d'assurance (CNSF au Mexique), et les pensions des travailleurs (CONSAR) du Mexique.

Son activité de négoce avec les Movilaccess, Elektra et Iusacell est enregistrée aux bourses de New York (NYSE), Mexico (BMV) et Madrid (Bolsa de Madrid) depuis 2002. Il a été président de partis comités d'investissement, d'audit et relatifs de ces trois sociétés dans les périodes annuelles.

Il est actuellement membre du conseil d'administration de TMM (Transport Maritima Mexicana), une société enregistrée aux bourses de New York et Mexico, actionnaire de plusieurs compagnies importantes de Grupo Salinas (TV Azteca, Elektra et Iusacell) et PDG de Masarc Holdings, une banque privée d'investissement avec des activités aux États-Unis, au Mexique et en Espagne

Ses activités philanthropiques se concentrent sur la lutte contre le cancer chez l'enfant par le biais d'une fondation au Panama, où il réside actuellement dans un traitement contre le cancer depuis 2003.

Rodríguez de Castro, Manuel
Rodríguez de Castro
Personnalité mexicaine du monde des affaires
Juriste américain

Manuel Rodríguez de Castro


Բնապահպանական օրենսդրություն, բնապահպանության և բնօգտագործման ոլորտում պետական քաղաքականության սկզբունքները սահմանող ազգային և միջազգային իրավական ակտերի ամբողջությունը։ Ազգային իրավական ակտերն են տվյալ երկրի օրենքներն ու օրենսգրքերը և կառավարության ենթաօրենսդրական ու գերատեսչական իրավական ակտերը։ Միջազգագային իրավական ակտերից են տվյալ երկրի խորհրդարանի կողմից վավերացված միջազգային պայմանագրերը, համաձայնագիրը, հուշագրերը և այլն։

Իրավական օրենքներ ու ակտեր
Հայաստանի Սահմանադրության 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ պետությունն ապահովում է շրջակա միջավայրի պահպանությունը և վերարտադրությունը, բնական պաշարների խելամիտ օգտագործումը։ Հայաստանում գործում են բնապահպանության ոլորտին վերաբերող հետևյալ իրավական ակտերը, օրենքներն ու օրենսգրքերը.

 «Բնության պահպանության մասին» Հայաստանի օրենսդրության հիմունքները (1991) սահմանում են բնապահպանության բնագավառում Հայաստանի պետական քաղաքականության սկզբունքները,
 «Բնության հատուկ պահպանվող տարածքների մասին» Հայաստանի օրենք (1991),
 «Մթնոլորտային օդի պահպանության մասին» Հայաստանի օրենք (1994),
 «Շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության փորձաքննության մասին» Հայաստանի օրենք (1995),
 «Բնապահպանական և բնօգտագործման վճարների մասին» Հայաստանի օրենք (1998),
 «Բուսական աշխարհի մասին» Հայաստանի օրենք (1999),
 «Բույսերի պաշտպանության և բույսերի կարանտինի մասին» Հայաստանի օրենք (2000),
 «Կենդանական աշխարհի մասին» Հայաստանի օրենք (2000),
 «Բնապահպանական վճարների դրույքաչափերի մասին» Հայաստանի օրենք (2000),
 «Ընդերքն օգտակար հանածոների շահագործման նպատակով ուսումնասիրության և արդյունահանման համար տրամադրելու մասին» Հայաստանի օրենք (2000),
 «Ազգաբնակչության էկոլոգիական կրթության և դաստիարակության մասին» Հայաստանի օրենք (2001),
 «Սևանա լճի մասին» Հայաստանի օրենք (2001),
 «Հայաստանի Հանրապետության Հողային օրենսգիրք» (2001),
 «Սևանա լճի էկոհամակարգի վերականգնման, պահպանման, վերարտադրման և օգտագործման միջոցառումների տարեկան ու համալիր ծրագրերը հաստատելու մասին» Հայաստանի օրենք (2002),
 «Հայաստանի Ջրային օրենսգիրք (2002),
 «Ջրօգտագործողների ընկերությունների և ջրօգտագործողների ընկերությունների միությունների մասին» Հայաստանի օրենք (2002),
 «Հայաստանի Հանրապետության ընդերքի մասին օրենսգիրք» (2002),
 «Թափոնների մասին» Հայաստանի օրենք (2004),
 «Հայաստանի Հանրապետության անտառային օրենսգիրք» (2005),
 «Բնապահպանական վերահսկողության մասին» Հայաստանի օրենք (2005)

Այլ օրենքներ
Գործում են նաև Հայաստանի օրենքներ, որոնք նախատեսում են բնապահպանական և բնօգտագործման հարաբերությունները կարգավորող առանձին դրույթներ, մասնավորապես «Տեղական ինքնակառավարման մասին» օրենքը, որով սահմանվում է համայնքի ղեկավարի իրավասությունը շրջակա միջավայրի և բնության պահպանության գործում, «Դեղերի մասին» օրենքը, որը կարգավորում է ոչ պիտանի դեղերի ոչնչացման դեպքում շրջակա միջավայրի պահպանության հետ կապված հարցերը, «Էներգետիկայի մասին», «Քաղաքաշինության մասին», «Բյուջետային համակարգի մասին», «ՀՀ բնակչության սանիտարահամաճարակային անվտանգության ապահովման մասին», «Արտակարգ իրավիճակներում բնակչության պաշտպանության մասին», «Ագրարային պետական տեսչությունների մասին» օրենքները։ Շրջակա միջավայրի պահպանության Հայաստանի օրենսդրությամբ սահմանված պահանջների և չափորոշիչների խախտումների համար պատժամիջոցների կիրառումը կարգավորվում է ՀՀ Քաղաքացիական, ՀՀ վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ և ՀՀ քրեական օրենսգրքերի առանձին հոդվածներով։

Հայաստանի քաղաքացիական օրենսգրքում շրջակա միջավայրի պահպանության նկատմամբ իրավահարաբերությունները կարգավորվում են սեփականության իրավունք ձեռք բերելու վերաբերյալ 11-րդ գլխի, հողի նկատմամբ սեփականության իրավունքի և այլ գույքային իրավունքների վերաբերյալ 13-րդ գլխի պարտավորությունները և դրանց կարգավորման վերաբերյալ 26-րդ գլխի և պատճառած վնասի համար պատասխանատվության և վնասի հատուցման վերաբերյալ 60-րդ գլխի բազմաթիվ հոդվածներով։ Հայաստանի վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի ավելի քան 40 հոդվածներով կարգավորվում են բնապահպանության և բնօգտագործման բնագավառի օրենսդրությամբ սահմանված պահանջների կատարման խախտումների համար պատժամիջոցների կիրառման մեխանիզմները։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 6-րդ՝ տնտեսական հանցագործություններ գլխի՝ համապատասխան հոդվածներով պատժամիջոցներ են սահմանվում բույսերի հիվանդությունների և վնասատուների դեմ տարվող պայքարի կանոնների խախտման, ապօրինի ձկան և այլ որսով զբաղվելու կամ դրանց կանոնների խախտման, ապօրինի անտառհատման, տնկարկների փչացման, ընդերքը շահագործելու կանոնների խախտման, վտանգավոր և այլ թափոնների անօրինական շրջանառության դեպքերի համար։ Բնապահպանության և բնօգտագործման ոլորտի ենթաօրենսդրական ակտերը սահմանվում Են հիմնականում Հայաստանի Կառավարության որոշումներով։ Սկսած 1991 թվականի սեպտեմբերից՝ ընդունվել է մոտ 300 որոշում, կարգավորում են անտառների, հողերի, ջրերի, մթնոլորտի, բնության հատուկ պահպանվող տարածքների, կենսապաշարների, ընդերքի պահպանության բնագավառում առաջացող հարաբերությունները։ Հայաստանի բնապահպանական օրենսդրության կարևոր մասն են կազմում գերատեսչական նորմատիվ ակտերը։ Հայաստանի կառավարության 1996 թվականի հունվարի 15-ի «Գերատեսչական նորմատիվ ակտերի պետական գրանցման կարգի մասին» թիվ 13 որոշման ընդունումից հետո ՀՀ բնապահպանության նախարարությունն ընդունել է արդյունագործական ձկնորսության, բնապահպանության և բնօգտագործման վճարների, հատուկ ջրօգտագործման, ընդերքի երկրաբանական ուսումնասիրության և օգտակար հանածոների արդյունահանման հետ կապված հրահանգներ և կարգեր։

Շրջակա միջավայրի պահպանությունն ապահովող օրենսդրությունը Հայաստանում զարգանում է բնական պաշարների օգտագործման և բնության պահպանության ոլորտների օրենսդրությունների կատարելագործման ուղղությամբ։

ՀՀ օրենսդիր իշխանություն

Հայաստանի բնապահպանական օրենսդրություն


Peter Doyle OBE (1921–2004) was a British chemist.

Career
Doyle obtained his degree from the University of London in 1944. In 1952 he obtained a position at Beecham Laboratories in Betchworth, and became Director of Research at Beecham Pharmaceuticals in 1962.

Along with Ralph Batchelor, George Rolinson, and John Nayler, he was part of the team at Betchworth that discovered and synthesised new penicillins. A Royal Society of Chemistry blue plaque now marks this discovery. Doyle retired in 1983.

Awards
Doyle was given the Worshipful Society of Apothecaries' Gold Medal in Therapeutics in 1964 (awarded jointly with Dr. G N Rolinson).

In 1971, he was among a group awarded the Royal Society's Mullard Medal.

He was made an Officer of the Order of the British Empire (OBE) in 1977 "for services to the pharmaceutical industry".

References

External links

1921 births
2004 deaths
Place of birth missing
Place of death missing
British chemists
Officers of the Order of the British Empire

Peter Doyle (chemist)


Միջազգային մարզական միավորումներ, ֆիզիկական կուլտուրայի ու սպորտի միջազգային և մայրցամաքային ոչ կառավարական կազմակերպություններ։ Միջազգային մարզական միավորումների անդամներ են՝ ազգային, որոշ դեպքերում նաև միջազգային մարզական կազմակերպությունները, ինչպես նաև առանձին անհատներ։ Միջազգային մարզական միավորումներ տարբերակվում են՝ ընդհանուր բնույթի, որոնց գործունեությունը չի սահմանափակվում որևէ մարզաձևով (օրինակ, Ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի միջազգային խորհուրդը), հատուկ որևէ մարզաձևի (բռնցքամարտի, վոլեյբոլի և այլն), ֆիզկուլտուրային և սպորտին առնչվող գիտությունների (օրինակ, Մարզական բժշկության ֆեդերացիա), ըստ մասնագիտության (օրինակ, Երկաթուղայինների միջազգային մարզական միություն) և այլն։ Կան միջազգային մարզական միավորումներ, որոնց անդամ են հանդիսանում միայն սոցիալիստական երկրների (Բարեկամական բանակների մարզական կոմիտե) կամ միայն կապիտալիստական երկրների (Զինվորական սպորտի միջազգային խորհուրդ) մարզական կազմակերպությունները։ Գոյություն ունեն ավելի քան 200 միջազգային մարզական միավորումներ, որոնց խնդիրներն են՝ օգնել ստեղծելու համապատասխան ազգային կազմակերպություններ, ճանաչել դրանք, հաստատել և զարգացնել կապերը, հսկել այդ կազմակերպությունների ընդունած կանոնների կատարումը, ուսումնասիրել ու տարածել միջազգային փորձը, պլանավորել ու անցկացնել միջազգային մրցումներ, գրանցել ռեկորդները։

Տես նաև
 Մարզական ֆեդերացիա

Սպորտային կազմակերպություններ

Միջազգային մարզական միավորումներ


Պանտոտենաթթու (վիտամին ), հակամաշկաբորբային գործոն, ջրալույծ վիտամին։ Քիմյական բնույթով երկպեպտիդ է՝ կազմված -ալանինի և պանտոյաթթվի մնացորդներից։ Մտնում է նյութափոխանակության կարևոր ռեակցիաներին մասնակցող -կոֆերմենտի բաղադրության մեջ։ Մարդու օրական պահանջը 5—10 մգ է։ Պանտոտենաթթու պարունակվում է խմորասնկերում, ձկնկիթում, ձվի դեղնուցում, կաթի, գազարի, կաղամբի ևն մեջ։ Պանտոտենաթթուի անբավարարությունից առաջանում են մաշկաբորբեր, խանգարվում է նյութափոխանակությունը, որի հետևանքով թափվում են մազերը, բուրդը, փետուրները, դադարում է օրգանիզմի աճումը, խանգարվում է սրտի, ստամոքսի, երիկամների ֆունկցիան։ Բժշկության մեջ օգտագործվում է ստամոքսաաղիքային վիրահատություններից հետո աղիքների տոնուսը վերականգնելու համար։

Ծանոթագրություններ

Դեղամիջոցներ այբբենական կարգով
Վիտամիններ
Կարբոնաթթուներ

Պանտոտենաթթու


Andreas Wodraschke (* 1969 in München) ist ein deutscher Filmeditor und Musiker.

Werdegang
Wodraschke studierte an der Kunsthochschule für Medien Köln. Noch während seiner Studienzeit war er für den Schnitt und die Musik des preisgekrönten Films Das weiße Rauschen  von Hans Weingartner, seiner ersten Arbeit überhaupt, verantwortlich. Für Das Mädchen Wadjda (2014) sowie Die perfekte Kandidatin (2019) der Regisseurin Haifaa Al Mansour fungierte er zweimal bei saudi-arabischen Filme als Editor, die weibliche Protagonistinnen ins Zentrum der Handlung stellten.

Andreas Wodraschke ist Mitglied der Deutschen Filmakademie.

Filmografie (Auswahl)

Preise und Auszeichnungen
 2008: Preis der deutschen Filmkritik: Bester Schnitt für Dr. Alemán

Weblinks

 Andreas Wodraschke beim Bundesverband Filmschnitt Editor e.V. (BFS)

Einzelnachweise

Filmeditor
Mitglied der Deutschen Filmakademie
Deutscher
Geboren 1969
Mann

Andreas Wodraschke


Çaylar
 Quruçay (Füzuli) — Arazın sol qolu, Xocavənd və Füzuli rayonları ərazisindən axan çay.
 Quruçay (Xaçmaz) — Quba və Xaçmaz rayonları ərazisindən axıb Xəzər dənizinə tökülən çay.
 Quruçay (Təbriz) — İranın Şərqi Azərbaycan ostanında çay.

Kəndlər
 Quruçay (Bicar)

Digər mənalarda
 Quruçay mədəniyyəti — Azərbaycan ərazisində arxeoloji mədəniyyətdir.

Quruçay


Rebecca De Mornay (nata Rebecca Pearch Sanctae Rosae in California die 29 Augusti 1959) est actrix et pellicularum factrix  Americana.

Nexus externus

Mulieres
Actores Civitatum Foederatarum

Rebecca De Mornay


The 2012 Purdue Boilermakers baseball team was a baseball team that represented Purdue University in the 2012 NCAA Division I baseball season. The Boilermakers are members of the Big Ten Conference and played their home games at Lambert Field in West Lafayette, Indiana. They were led by fourteenth-year head coach Doug Schreiber.

Preseason
In 2011, Purdue compiled a 37–20 record (14–10 in conference play) during the regular season, failing to qualify for a postseason for the fourth straight season.

Roster

Schedule

! style="" | Regular season
|- valign="top"

|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 1 || February 18 || Connecticut || Walter Fuller Complex • St. Petersburg, Florida || 9–4 || Mascarello (1–0) || Fischer (0–1) || None || 301 || 1–0 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 2 || February 18 ||  || Al Lang Stadium • St. Petersburg, Florida || 6–0 || Breedlove (1–0) || Ring (0–1) || None || 224 || 2–0 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 3 || February 19 ||  || Al Lang Stadium • St. Petersburg, Florida || 15–8 || Collins (1–0) || Richter (0–1) || None || 321 || 3–0 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 4 || February 25 || #20  || Clark–LeClair Stadium • Greenville, North Carolina || 6–4 || Haase (1–0) || Brandt (1–1) || Wittgren (1) ||  –|| 4–0 || –
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 5 || February 25 ||  || Clark–LeClair Stadium • Greenville, North Carolina || 1–11 || Carroll (1–0) || Breedlove (1–1) || None || 3,108 || 4–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 6 || February 25 ||  || Clark–LeClair Stadium • Greenville, North Carolina || 14–7 || Andrzejewski (1–0) || Nadale (0–1) || None || – || 5–1 || –
|-

|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 7 || March 2 ||  || Samford Stadium – Hitchcock Field at Plainsman Park • Auburn, Alabama || 9–8  || Mascarello (2–0) || Ortman (0–1) || Wittgren (2) || 2,924 || 6–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 8 || March 3 ||  || Samford Stadium – Hitchcock Field at Plainsman Park • Auburn, Alabama || 10–9 || DeAno (1–0) || Giannini (1–1) || None || – || 7–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 9 || March 4 ||   || Samford Stadium – Hitchcock Field at Plainsman Park • Auburn, Alabama || 5–2 || Gunter (1–0) || Dolan (1–1) || Wittgren (3) || – || 8–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 10 || March 9 ||  || Reagan Field • Murray, Kentucky || 5–2 || Mascarello (3–0) || Beers (1–1) || None || 127 || 9–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 11 || March 10 || Murray State || Reagan Field • Murray, Kentucky || 22–1 || Breedlove (2–1) || Finch (2–1) || None || 167 || 10–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 12 || March 11 || Murray State || Reagan Field • Murray, Kentucky || 13–2 || Gunter (2–0) || Vonder Haar (1–2) || None || 151 || 11–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 13 || March 13 ||  || Hammons Field • Springfield, Missouri || 5–2 || Mascarello (4–0) || Murphy (2–1) || Wittgren (4) || 1,575 || 12–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 14 || March 15 ||  || Eck Stadium • Wichita, Kansas || 8–3 || DeAno (2–0) || Vielock (0–1) || None || 2,427 || 13–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 15 || March 16 || Wichita State || Eck Stadium • Wichita, Kansas || 10–5 || Haase (2–0) || Minnis (1–3) || None || 2,559 || 14–1 || –
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 16 || March 17 || Wichita State || Eck Stadium • Wichita, Kansas || 2–8 || Smith (3–1) || Breedlove (2–2) || Vielock (1) || – || 14–2 || –
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 17 || March 17 || Wichita State || Eck Stadium • Wichita, Kansasy || 3–5 || Ladwig (2–1) || Mascarello (4–1) || Elam (5) || 2,875 || 14–3 || –
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 18 || March 24 ||  || Bill Davis Stadium • Columbus, Ohio || 8–5 || Haase (3–0) || Long (0–1) || Mascarello (1) || – || 15–3 || 1–0
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 19 || March 24 || Ohio State || Bill Davis Stadium • Columbus, Ohio || 8–1 || Breedlove (3–2) || King (2–2) || None || 1,018 || 16–3 || 2–0
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 20 || March 25 || Ohio State || Bill Davis Stadium • Columbus, Ohio || 4–5 || Kuchno (4–1) || DeAno (2–1) || None || 798 || 16–4 || 2–1
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 21 || March 27 || #15  || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 2–1 || Mascarello (5–1) || Self (0–1) || None || 763 || 17–4 || 2–1
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 22 || March 28 ||  || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 2–1 || Ramer (1–0) || Tursell (0–3) || None || 389 || 18–4 || 2–1
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 23 || March 30 ||  || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 9–3 || Haase (4–0) || Walter (0–5) || None || 572 || 19–4 || 3–1
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 24 || March 31 || Penn State || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 2–0 || Breedlove (4–2) || Kurrasch (1–2) || None || 707 || 20–4 || 4–1
|-

|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 25 || April 1 || Penn State || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 6–16 || Hill (1–3) || Gunter (2–1) || None || 623 || 20–5 || 4–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 26 || April 4 ||  || Victory Field • Indianapolis, Indiana || 6–1 || Ramer (2–0) || Vogt (3–2) || None || 778 || 21–5 || 4–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 27 || April 6 ||  || Rocky Miller Park • Evanston, Illinois || 3–1 || Haase (5–0) || Brooke (1–3) || None || – || 22–5 || 5–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 28 || April 7 || Northwestern || Rocky Miller Park • Evanston, Illinois || 3–1 || Breedlove (5–2) || Magallones (5–1) || Wittgren (5) || 623 || 23–5 || 6–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 29 || April 8 || Northwestern || Rocky Miller Park • Evanston, Illinois || 8–4 || Podkul (1–0) || Morton (1–6) || None || 282 || 24–5 || 7–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 30 || April 11 ||  || Ball Diamond • Muncie, Indiana || 15–2 || Ramer (3–0) || Brewer (0–3) || None || – || 25–5 || 7–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 31 || April 13 ||  || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 3–0 || Haase (6–0) || Johnson (5–3) || Wittgren (6) || 551 || 26–5 || 8–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 32 || April 15 || Illinois || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 4–1 || Breedlove (6–2) || Kravitz (5–3) || Wittgren (7) || – || 27–5 || 9–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 33 || April 15 || Illinois || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 5–3 || Mascarello (6–1) || Milroy (1–4) || None || 624 || 28–5 || 10–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 34 || April 17 ||  || Les Miller Field at Curtis Granderson Stadium • Chicago, Illinois || 15–2 || Ramer (4–0) || Salemi (0–4) || None || 139 || 29–5 || 10–2
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 35 || April 20 || Nebraska || Haymarket Park • Lincoln, Nebraska || 8–5 || Mascarello (7–1) || Niederklein (2–2) || None || 4,702 || 30–5 || 11–2
|- align="center" bgcolor="#ffccc"
| 36 || April 21 || Nebraska || Haymarket Park • Lincoln, Nebraska || 3–8 || Pierce (5–1) || Breedlove (6–3) || None || 6,247 || 30–6 || 11–3
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 37 || April 22 || Nebraska || Haymarket Park • Lincoln, Nebraska || 8–3 || Podkul (2–0) || Hirsch (4–3) || None || 6,014 || 31–6 || 12–3
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 38 || April 24 ||  || Duffy Bass Field • Normal, Illinois || 3–2 || Ramer (5–0) || Sorkin (2–3) || Wittgren (9) || 413 || 32–6 || 12–3
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 39 || April 27 ||  || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 6–2 || Haase (7–0) || Bucciferro (3–3) || None || 772 || 33–6 || 13–3
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 40 || April 28 || Michigan State || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 4–3 || Mascarello (8–1) || Popp (2–1) || None || – || 34–6 || 14–3
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 41 || April 29 || Michigan State || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 0–5 || Garner (3–3) || Podkul (2–1) || None || 757 || 34–7 || 14–4
|-

|- align="center" bgcolor="#ffccc"
| 42 || May 5 || #14 UCLA || Jackie Robinson Stadium • Los Angeles, California || 1–5 || Plutko (6–3) || Haase (7–1) || None || – || 34–8 || 14–4
|- align="center" bgcolor="#ffccc"
| 43 || May 5 || #14 UCLA || Jackie Robinson Stadium • Los Angeles, California || 2–3 || Vander Tuig (6–3) || Breedlove (6–4) || Griggs || 1,374 || 34–9 || 14–4
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 44 || May 6 || #14 UCLA  || Jackie Robinson Stadium • Los Angeles, California || 15–11 || Wittgren (1–0) || Watson (8–2) || None || 1,529 || 35–9 || 14–4
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 45 || May 8 || IPFW  || Parkview Field • Fort Wayne, Indiana || 11–4 || Gannon (1–0) || Kimball (0–3) || None || 848 || 36–9 || 14–4
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 46 || May 9 || UIC || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 11–4 || Ramer (6–0) || Suminski (1–1) || None || 333 || 37–9 || 14–4
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 47 || May 11 ||  || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 4–0 || Haase (8–1) || Sinnery (4–5) || None || 667 || 38–9 || 15–4
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 48 || May 12 || Michigan || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 14–3 || Breedlove (7–4) || Lakatos (0–6) || None || – || 39–9 || 16–4
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 49 || May 13 || Michigan || Lambert Field • West Lafayette, Indiana || 3–4 || Ballantine (2–3) || Podkul (2–2) || Brosnahan (1) || 631 || 39–10 || 16–5
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 50 || May 15 ||  || Lambert Field • Lafayette, Indiana || 2–1 || Wittgren (2–0) || Machado (0–2) || None || 771 || 40–10 || 16–5
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 51 || May 17 ||  || Duane Banks Field • Iowa City, Iowa || 11–8 || Haase (9–1) || Dermody (1–7) || Mascarello (2) || 546 || 41–10 || 17–5
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 52 || May 18 || Iowa || Duane Banks Field • Iowa City, Iowa || 1–6 || Kuebel (6–0) || Breedlove (7–5) || None || 1,260 || 41–11 || 17–6
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 53 || May 19 || Iowa || Duane Banks Field • Iowa City, Iowa || 6–7 || Hippen (4–7) || Podkul (2–3) || Brown (7) || 770 || 41–12 || 17–7
|-

|-
! style="" | Postseason
|- valign="top"

|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 54 || May 24 || Ohio State || Huntington Park • Columbus, Ohio || 5–4 || Haase (10–1) || Kuchno (8–4) || Wittgren (10) || 2,257 || 42–12 || 17–7
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 55 || May 25 ||  || Huntington Park • Columbus, Ohio || 3–0 || Breedlove (8–5) || Hart (5–5) || Mascarello (3) || 1,200 || 43–12 || 17–7
|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 56 || May 26 || Indiana || Huntington Park • Columbus, Ohio || 6–5 || Wittgren (3–0) || Hoffman (8–2) || None || – || 44–12 || 17–7
|-

|-
! style="" | Postseason
|- valign="top"

|- align="center" bgcolor="#ccffcc"
| 57 || June 1 ||  || U.S. Steel Yard • Gary, Indiana || 7–2 || Haase (11–1) || Deetjen (8–3) || None || 5,047 || 45–12 || 17–7
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 58 || June 2 || #25 Kent State || U.S. Steel Yard • Gary, Indiana || 3–7 || Bores (9–5) || Breedlove (8–6) || None || 2,610 || 45–13 || 17–7
|- align="center" bgcolor="#ffcccc"
| 59 || June 3 || #11 Kentucky || U.S. Steel Yard • Gary, Indiana || 3–6 || Littrell (9–2) || Rammer (6–1) || Phillips (8) || 1,492 || 45–14 || 17–7
|-

References

Purdue
Purdue Boilermakers baseball seasons
Purdue
Big Ten Conference baseball champion seasons
Purdue Boilermakers baseball

2012 Purdue Boilermakers baseball team


Մոլեկուլային և ատոմային փնջեր, վակուումում շարժվող և գործնականում միմյանց ու մնացորդային գազերի մոլեկուլների հետ չբախվող մոլեկուլների կամ ատոմների հոսքեր։ Մոլեկուլային և ատոմային փնջերը հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել առանձին մասնիկների հատկությունները՝ անտեսելով բախումներով պայմանավորված երևույթները, բացի այն դեպքերից, երբ բախումներն իրենք հետազոտության առարկա են դառնում։ Ատոմային փնջով փորձը 1911 թվականին կատարել է ֆրանսիացի գիտնական Լ․ Դյունուայեն՝ ցուցադրելով Na-ի ատոմների ուղղագիծ թռիչքը վակուումում։ Այնուհետև այդ փորձերը շարունակել է Օ․ Շաեռնը իր աշխատակիցների հետ (1929)։ Նրանք մոլեկուլային և ատոմային փնջերը օգտագործել են մոլեկուլների արագությունը և միմյանց հետ ունեցած բախումների էֆեկտիվ կտրվածքները չափելու, ինչպես նաև էլեկտրոնների սպիններով և միջուկների մագնիսական մոմենտներով պայմանավորւիսծ երևույթները հետազոտելու համար։ 1937 թվականին Ի․ Ռաքին մոլեկուլային և ատոմային փնջերը օգտագործել է իր մշակած ռեզոնանսային մեթոդի համար, որը հետագայում դարձել է ոադիոսպեկտրոսկոպիայի հիմնական մեթոդը։ Դրանով մեծ ճշտությամբ չափում են մոլեկուլների, ատոմների և միջուկների հիմնական բնութագրերը (Ն․ Ռամզեյ և ուրիշներ)։ Մոլեկուլային և ատոմային փնջերի աղբյուրում գազի ճնշումը պետք է բավականաչափ փոքր լինի, որպեսզի բախումները մասնիկների միջև հազվադեպ լինեն, և դրանց ազատ վազքի երկարությունը մեծ լինի։ Մոլեկուլային և ատոմային փնջերը կիրառվում են նաև քվանտային էլեկտրոնիկայում, արագացուցիչային տեխնիկայում։

Քվանտային էլեկտրոնիկա
Քիմիական ֆիզիկա

Մոլեկուլային և ատոմային փնջեր


Karl Hermann Vigl (* 6. Mai 1939 in Lengmoos, Ritten, Südtirol; † 26. September 2021 in Meran) war ein Südtiroler Chorleiter, Kapellmeister und Komponist. Er war vorwiegend als Publizist und durch seine Medientätigkeiten bekannt.

Wirken
Vigl wurde als Sohn des Lehrers, Organisten, Kapellmeisters und Komponisten Karl Vigl (1898–1965) in Lengmoos geboren. 1959 legte er erfolgreich seine Maturaprüfung ab. Ab 1991 lebte er in Meran-Obermais. Nach seinem Ableben wurde er in Untermais beigesetzt.

Lehrtätigkeit
Wie schon sein Vater und ein Großvater ergriff auch Karl Hermann Vigl den Lehrerberuf.

Als Volksschullehrer war er in Tiers, Kaltern und im Sarntal tätig, dann Bibliotheksleiter in Bozen, dann von 1972 bis 1978 als Deutschlehrer an den italienischen Mittelschulen in Bozen, Neumarkt und Leifers, und danach wieder als Volksschullehrer in Branzoll, Montiggl und Girlan.

Musikalisches Wirken
Vigl studierte Klavier, Orgel und Violine. Beim Militär entdeckte er seine Liebe zum Horn. Er absolvierte  private Studien und Lehrgänge im Bereich der Musiktheorie bei Andrea Mascagni (Tonsatzlehre), Henk Badings, Oswald Jaeggi, Hugo Herrmann und Helmut Degen sowie in der Zwölftontechnik bei René Leibowitz. Dann studierte er in Cremona Musikpaläografie mit Schwerpunkten in Neumenkunde, frühe Mehrstimmigkeit, Liturgik und vokal-instrumentale Kapellpraxis.

Neben seiner Tätigkeit als Lehrer leitete Vigl mehrere Chöre und Kapellen, von 1959 bis 1961 den Kirchenchor und die Musikkapelle in Tiers, danach von 1961 bis 1964 die Musikkapelle Sarnthein sowie von 1961 bis 1971 den Männergesangverein (MGV) Gries, von 1963 bis 1977 als jüngster Bundeschorleiter den Südtiroler Sängerbund (seit 2010 Südtiroler Chorverband), von 1965 bis 1977 den Singkreis J. E. Ploner in Leifers, von 1968 bis 1973 den Lehrersingkreis Bozen, von 1974 bis 1977 den MGV Meran, von 1977 bis 1983 den Frauenchor Tramin und von 1978 bis 1984 die Musikkapelle Branzoll. Ab 1989 leitete er den Kirchenchor Neumarkt. In seiner Zeit als Bundeschormeister des Südtiroler Sängerbunds fokussierte er die Umsetzung des vokal-instrumentalen Grundsatzes "cantare et sonare" durch das Zusammenwirken von Bläsern und Sängern. Seine Kompositionen sind vorwiegend der sogenannten Gebrauchsmusik zuzuordnen.

1980 wurde er Mitglied im Südtiroler Künstlerbund und leitete dort von 1980 bis 1990 die Fachgruppe Musik. 1974 war er Gründungsmitglied der Internationalen Gesellschaft zur Erforschung und Förderung der Blasmusik (IGEB) an, wo er ab 1988 im Vorstand tätig war und 2000 Vize-Präsident wurde. 2009 wurde er zum Ehrenmitglied der IGEB ernannt.

Medientätigkeiten
Vigl war ab 1968 freier Mitarbeiter in der Programmabteilung bei Rai Südtirol für E-Musik. Von 1975 bis 1979 war er Chefredakteur der "Südtiroler Volkskultur", die als Organ des Landesverbandes für Heimatpflege in Südtirol vom Verband Südtiroler Musikkapellen (VSM) herausgegeben wird. Von 1981 bis 1995 war er als Rezensent in der Kulturredaktion der Südtiroler Tageszeitung Dolomiten.

Weblinks
 Werkverzeichnis, Verband Südtiroler Musikkapellen

Einzelnachweise

Chorleiter
Kapellmeister
Komponist klassischer Musik (20. Jahrhundert)
Komponist (Kirchenmusik)
Komponist (Blasmusik)
Komponist (Italien)
Autor
Person (Südtirol)
Person (Meran)
Italiener
Geboren 1939
Gestorben 2021
Mann

Karl H. Vigl


C+C Music Factory est un groupe américain de musique des années 1990 formé en 1989 par David Cole et Robert Clivillés.

Discographie
 1990 : Gonna Make You Sweat
 1994 :
 1995 : C+C Music Factory
 2009 : The Very Best of C&C Music Factory

Singles
 1990 : Gonna Make You Sweat (Everybody Dance Now) (#1 Billboards Hot 100 Singles, #1 R&B Singles charts)
 1991 : Here We Go (Let's Rock & Roll) // Things That Make You Go Hmmm... // Just A Touch Of Love (Everyday)
 1994 : Do You Wanna Get Funky  // Take a Toke
 1995 : I Found Love // I'll Always Be Around

Leur premier « single » (Gonna Make You Sweat) influença tellement la musique moderne que ce morceau fut remixé et « samplé » de nombreuses fois. C'est devenu un véritable classique des années 1990.

Groupe américain de musique électronique
Groupe musical américain des années 1990
Lauréat du Grammy Award
Artiste d'A&M Records
Artiste de Columbia Records
Artiste de MCA Records

C+C Music Factory


Pénestin (Britonice  Penestein , Gallonice  Pennestin ) est commune 1813 incolarum (anno 2007) praefecturae Mariculi in Franciae occidentalis regione Britannia Minore.

 Index communium praefecturae Mariculi

Nexus externi

 Pénestin pagina interretialis

Communia praefecturae Morbihani
Loci habitati praefecturae Morbihani

Pénestin


A Better Man is a 2017 Canadian documentary film co-directed by Attiya Khan and Lawrence Jackman in which Khan, a survivor of domestic abuse, meets with the man who abused her to see if he can take responsibility to heal and repair the harms he created. The first filmed encounter between her and her ex-boyfriend, identified only as "Steve," took place in April 2013. After the initial contact, several of the conversations were facilitated by Tod Augusta-Scott, a prominent counselor in the domestic violence field. The film also follows them back to their old high school as well as an apartment in Ottawa, and shows how the violence still affects Khan.

The film was financed through crowdfunding on Indiegogo; it raised over $110,000 CAD, making it one of the most successful crowdfunding campaigns in Canadian history. Upon release, it received mostly positive reviews from critics, and was chosen as one of the top 10 best films of 2017 by The Globe and Mail.

Background

After leaving Steve when she was 19, Khan would continue to encounter him in public. The first time she saw him, two years after she left him, Khan was weak and speechless. But as they continued to meet by chance over a six-year period, and her life continued to improve, they'd exchange a few minutes of small talk. It was during such chance encounter in 2011 that Steve asked if they could sit down. Once seated, Steve repeatedly apologized before bursting into tears.

In the ensuing years, Khan wondered if talking to Steve more might help her deal with her trauma, and help Steve to better understand the roots and consequences of his violence and make him less likely to reoffend. She also decided to try to record such a dialogue as a resource for both domestic abuse survivors and offenders. She proposed such an idea to Steve in 2013. Six months later, he texted her that he was ready to meet. Two days later, they did so at a coffee shop for their first recorded exchange. Khan and her ex-abuser would go on film eight days together over the course of a year, sharing their memories and experiences and with Steve facing the consequences of what he did.

Production
A Better Man was co-produced by Intervention Productions (prod. Christine Kleckner) and the National Film Board of Canada (prod. Justine Pimlott), and executive produced by Sarah Polley, Anita Lee, Jane Jankovic, Janice Dawe, and Kathy Aurich-Johnson. The music was composed by Lesley Barber. Iris Ng was the film's cinematographer, having previously worked with Polley on Stories We Tell.

A Better Man was co-written and co-directed by Attiya Khan. Attiya Khan is a Canadian filmmaker, anti-violence activist, and intimate partner violence survivor. She graduated with a degree in women's studies and psychology from the University of Toronto. Her interest in helping others who have experienced domestic violence led her to take the Assaulted Women's and Children's Counsellor/Advocate program at George Brown College. Her career highlights include overseeing the Children and Youth Services Program at Transition House in Cambridge, Massachusetts, and wide-ranging roles including frontline work, management and training with YWCA Toronto. She is based in Toronto.

Crowdfunding
The film was crowd-sourced through an Indiegogo campaign, with Feist among the donors, contributing $10,000. The campaign would go on to raise over $110,000—one of the most successful crowdfunding campaigns in Canadian history.

Release
The film screened at numerous film festivals and had its world premiere at the Hot Docs Canadian International Documentary Festival, where it was considered "one of Hot Docs most stirring films."

Today A Better Man continues to play at international film festivals and violence against women events. The film also plays on occasion at Hot Docs in Toronto, Ontario.

Distribution
A Better Man is distributed in the United States by Women Make Movies.

Reception

Since its release, the film has received mostly positive reviews from critics; Kate Taylor of The Globe and Mail listed the film in her top 10 list of films for 2017.

The New Yorker film reviewer Doreen St. Félix commended the film's "cleverness" and wrote that "it resists the roundness of resolution or catharsis". Arwa Mahdawi of The Guardian described the film as "a call to action for abusive men to stand up and take responsibility for their anger and their actions." CBC host of The Current Anna Maria Tremonti stated that "there is a lot of raw emotion in this film and there is a lot hope." Maclean's reported that "the film manages to be simultaneously agonizing and hopeful… it is revelatory to know these kinds of [restorative] conversations are possible." Miriam Bale of Vulture.com called the film a "revolutionary documentary."

The Hollywood Reporter published a less enthusiastic review, concluding that "the vagueness and ambiguity of the situations eventually proves frustrating and detract from the film's power."

National Film Board of Canada made a review saying "A Better Man offers a fresh and nuanced look at the healing and revelation that can happen for everyone involved when men take responsibility for their abuse", commenting on the films use of healing process in domestic violence situations.

See also
Restorative justice
Domestic violence
Domestic Violence Documentaries
Sexual Violence
Thordis Elva - book of rape and responsibility.

References

External links

http://www.wmm.com/filmcatalog/pages/c959.shtml

A Better Man at The Hollywood Reporter

Canadian independent films
Canadian documentary films
Films about domestic violence
2017 films
Documentary films about violence against women
Films shot in Ottawa
National Film Board of Canada documentaries
Films scored by Lesley Barber
Documentary films about reconciliation
Indiegogo-funded films
2017 documentary films
Violence against women in Canada
2010s English-language films
2010s Canadian films

A Better Man (film)


清浦 奎吾(きようら けいご、旧字体: 淸浦 奎吾、1850年3月27日〈嘉永3年2月14日〉- 1942年〈昭和17年〉11月5日)は、日本の官僚、政治家。位階勲等爵位は従一位大勲位伯爵。幼名は普寂(ふじゃく)。旧姓大久保(おおくぼ)。

肥後(現在の熊本県)出身。司法・内務官僚として活躍した後に貴族院議員となり、官界や貴族院に大きな影響力を持った。その後、司法大臣、農商務大臣、内務大臣、枢密顧問官、枢密院副議長、枢密院議長を歴任。

1924年(大正13年)に第23代内閣総理大臣として組閣したが、超然主義との批判を受け、選挙に大敗したため5か月で総辞職した。その後は重臣として国事に関与した。

生涯

生い立ち
嘉永3年(1850年)2月14日、肥後国山鹿郡上御宇田村(現:山鹿市鹿本町来民)の明照寺(浄土真宗本願寺派)住職・大久保了思の五男に生まれ、後に清浦の姓を名乗った。清浦は慶応元年(1865年)から、豊後国日田で、漢学者・広瀬淡窓が主催する咸宜園に学んだ。この時に日田県令を勤めていた松方正義、野村盛秀の知遇を得ている。1872年(明治5年)に上京し、埼玉県県令となっていた野村宅を訪問した際に、埼玉県の教育に力を貸すよう求められ、11月27日には埼玉県第21区小学第三校(通称は「風渡野(ふっとの)学校」。現・さいたま市立七里小学校)大教授(校長)申付として出仕した。1873年(明治6年)11月には、埼玉県権少属となり、1874年(明治7年)には権中属、1876年(明治9年)には中属となっている。

官僚時代
1876年(明治9年)8月11日には司法省に転じ、補司法省九等出仕として出仕した。これは岸良兼養の弟であり、清浦の同僚であった岸良俊介の推薦によるものであったとみられている。検事、太政官や内務省の小書記官、参事院議官補などを歴任するが、この間に、治罪法(今日の刑事訴訟法)の制定に関与した。このため、警視庁などから治罪法の講義を依頼され、それが『治罪法講義 随聴随筆』という本にもなり、広く警察官に読まれたという。

こうした活躍が、当時内務卿であった山縣有朋の目にとまり、1884年(明治17年)2月25日、全国の警察を統括する内務省警保局長に、34歳の若さで異例の抜擢を受けた。清浦の警保局長在任期間は7年間の長期に及んだが、その在任期間中の内務大臣は、5年余りが山縣であった。清浦の警保局長時代は条約改正交渉や国会開設のために警察制度の改革が求められており、警察官の教育制度である警官練習所・巡査練習所などが設置されている。

1891年(明治24年)4月9日、貴族院議員に勅任され、4月9日に警保局長を辞職した。間もなく警保局長時代から調整されていた欧州への視察に赴き、翌1892年(明治25年)4月に帰国した。貴族院では1906年(明治39年)まで研究会を率いて親山縣・反政党勢力の牙城にするとともに、伯爵以下の議員の互選に際しても選挙運動で活躍して研究会を第1会派に育て上げた。

1892年(明治25年)、第2次伊藤内閣の下で司法次官に任ぜられた。この内閣では山縣が司法大臣となっていたが、山縣は司法に全く知識がなかった。このため前司法大臣の山田顕義に相談したところ、清浦を推薦され、山縣も以前から清浦を知っていたため、これに応じたからであったという。伊藤内閣が成立したのは8月8日であるが、任命は8月23日であった。これは井上馨が清浦を警保局長に任命しようと交渉しており、これを円満に断るために時間がかかったためであるとという。

政治家として
1896年(明治29年)9月18日、第2次松方内閣が成立すると清浦は司法大臣に任ぜられた。1898年(明治31年)の第3次伊藤内閣では入閣しなかったものの、同年11月成立の第2次山縣内閣、1901年(明治34年)成立の第1次桂内閣でも司法大臣となり、第1次桂内閣では農商務大臣を兼任(後に専任)、内務大臣を兼任している。農商務大臣在任時には同郷の牧野輝智を農商務大臣秘書に起用した。清浦の司法大臣在任は合計で5年6ヶ月に及ぶ。1902年(明治35年)には勲功により男爵に叙爵された。また法典調査会の副総裁も度々務めている。

第1次西園寺内閣では農商務大臣を松岡康毅、逓信大臣を山縣伊三郎が務めていたが、「農商務の如き次官已下属僚皆な清浦派にて」「逓信の如き次官已下属僚皆な清浦及び大浦の派にて」という状況であり、両大臣の実権はほとんどなかった。原敬は清浦と大浦が内閣を動揺させるのではないかと警戒している。

1906年(明治39年)4月13日、枢密顧問官となり、同年5月17日、貴族院議員を辞職した。

組閣失敗と枢密院議長

1914年(大正3年)、シーメンス事件のあおりで倒れた第1次山本内閣の後を受けて、元老松方正義は徳川家達貴族院議長を奏薦し、3月29日に大命降下した。しかし徳川は受ける気はなく、同日中に元老は次の候補者を選定することになった。松方正義は清浦を提案し、山縣に説得を依頼した。清浦はこれを応諾し、政友会の協力を得るべく、同日夜に原敬との会談を行った。清浦は即位大礼の後に政友会政権を譲ることなどを条件に協力を求めたが、原は肯定的な回答をしなかった。3月31日に清浦は組閣の大命を受けた。諸政党は反発し、一時は政友会・中正会・立憲同志会・立憲国民党の四派合同で超然主義内閣の出現に反対する決議が行われる動きであったが、4月4日に同志会を除く三派が個別に決議を行う形となった。

それでも海軍大臣以外の人選は順調に進んだが、海軍は政友会に近い山本権兵衛前首相の影響下にあり、後継海相の選出は難航した。ようやく加藤友三郎中将と交渉を行うことになったが、加藤は新造艦の費用支出のため、内閣による責任支出を行うか臨時議会の開催を要求した。清浦は憲法の規定から組閣前に約束はできないと拒絶した。清浦は加藤と齋藤実海軍大臣に後継推薦を願ったが、「何人も加藤同様ならん」と拒絶された。組閣が不可能となった清浦は大命を拝辞した。世間ではこれを「鰻香内閣」と呼んだ。これは清浦自身の回想によれば、組閣が難航していることを質問された清浦が「大和田の前を通っているようなもので、匂ひだけはするが、御膳立てはなかなか来ないわい」と言ったことがもととなったとされる。

1922年(大正11年)2月に山縣が没すると、後任の枢密院議長に就いた。高橋内閣が倒れた際には、「憲政の常道」に従って、第二党である憲政会の加藤高明を首相とするべきであるという意見を元老松方正義に伝えたが、もうひとりの元老西園寺公望には容れられなかった。

清浦内閣

1923年(大正12年)、第2次山本内閣が虎ノ門事件で総辞職すると、総選挙施行のため公平な内閣の出現を望む西園寺の推薦によって、組閣の大命は再び清浦の下に降下した。1月1日に大命を受けた清浦は75歳という老齢と枢密院議長という職責から拝辞したい意向を1月3日に奏上するが、摂政宮裕仁親王より「此際の事であるから務めてやれ」という優諚を受けたため、清浦は組閣を行うこととなった。熊本県出身で総理大臣に就任したのは清浦が初めて。

清浦は組閣にあたって自らの支持基盤であった研究会を中心としたため、内閣の構成は貴族院に大きく偏重していた。貴族院からの入閣は研究会が3、交友倶楽部が2、茶話会が1、公正会が1という配分であり、陸海軍大臣のほかは外務次官であった松井慶四郎が入閣したのみであり、政党からの入閣者はなかった。ただし、西園寺が清浦推挙にあたって「政友会を尊重せしめ、政策により助けさせるが宣し」と述べたように西園寺は清浦内閣と政友会の協調が行われると考えており、清浦の側では政友会を敵とする意図は持っていなかった。また研究会は伝統的に政友会との協調関係を持っており、組閣にあたっても政友会との調整が行われていた。また内閣書記官長として政友会の衆議院議員であった小橋一太を招き、政友会との連絡も保持されていた。清浦は後に貴族院で「過渡期ニ於イテ斯ノ如キ内閣ガ憲政ノ常道に背クモノトハ思イマセヌ」と答弁している。

ところが山本内閣の後は政友会内閣であろうと考えていた政友会の派閥はこれに反発し、総裁高橋是清を辞任させようという動きが強まった。高橋派が主導権奪還のために清浦内閣との対決姿勢を強める一方、1月1日の夜には反高橋派である「改革派」の会合が行われ、清浦内閣に対し「積極的援助の方針を取る」ことが申し合わされている。

1月11日には都内の新聞各紙が清浦内閣に反発したこともあり、議会内外での倒閣の動きがはじまった。1月18日に枢密顧問官三浦梧楼の仲介で政友会総裁高橋是清、憲政会総理加藤高明、革新倶楽部犬養毅の会合が行われ、「特権内閣を一日も早く打倒」するという申し合わせが行われ、いわゆる護憲三派による倒閣活動「第二次護憲運動」が本格化した。

これを受けて1月22日の衆議院本会議では清浦首相が施政方針演説と普通選挙法案提出を行う予定であったが、裕仁親王成婚を控えた中で政争は慎むべきであるという政友会の小川平吉の動議により、29日までの休会が議決されたため、行われなかった。
一方、研究会の勢力拡大とその党派性の強い議会運営に反感を抱いていた「幸三派」と呼ばれる反研究会勢力による貴族院内での清浦批判も勢いづいた。

また護憲三派が2月1日に内閣不信任案を提出する意向を固め、これを察知した小橋書記官長はそれ以前の解散を進言した。清浦はこれを容れ、1月29日の本会議で解散を行った。これは「懲罰解散」と呼ばれ、各層の反感を買った。1月29日には政友会から「改革派」であった床次竹二郎一派149名が政友本党を結成して分裂し、清浦内閣の準与党となった。

5月10日に行われた第15回衆議院議員総選挙の結果、護憲三派は合計で281名が当選、一方で準与党の政友本党は改選前議席から33減の116議席となった。清浦はすでに敗北を予期しており、投票日の当日には辞任する意向を漏らしている。西園寺は「清浦は辞する必要はないと思ふ」と述べたものの、現実には議会運営は不可能であった。5月15日に清浦内閣は総辞職した。5か月間の短命内閣であった。清浦は憲政の常道に従い、第一党となった憲政会総裁加藤高明を推挙したいという意向を西園寺に伝えたが、西園寺は拒絶し、元老としての西園寺が改めて加藤を奏薦した。

内閣総理大臣退任後

その後、清浦は重臣に列し、新聞協会会長なども歴任した。また重臣会議に参加し、五・一五事件の際には西園寺と同様に挙国一致内閣の成立を推している。また1931年(昭和6年)満州事変、1934年(昭和9年)の齋藤内閣崩壊の際には重臣として協議に参加している。1941年(昭和16年)の重臣会議で東條英機の後継首相擁立を承認した。この際、清浦は四輪の車椅子に乗り、酸素吸入器を用意して上京している。会議では林銑十郎が皇族内閣を提案したがそれに反対し、軍部からの首相を迎えるべきと意見している。1942年(昭和17年)11月5日、92歳の長寿を全うした。なお、薨去した時点では清浦は史上最長寿の首相経験者であった。

1992年(平成4年)に、清浦の生家山鹿市鹿本町明照寺の隣に清浦記念館が建てられた。なお、東京都大田区中央1丁目にある春日神社の石製社号標「村社 春日神社」は清浦の筆跡。また、東京都文京区にある護国寺の石標、東京都品川区にある品川神社の石標、埼玉県深谷市にある渋沢栄一記念館の裏手にある石標にも清浦の筆跡がある。埼玉県さいたま市見沼区風渡野の大圓寺(埼玉県第21区小学第三校が所在した)には清浦の顕彰碑、蓮沼の神明神社には清浦と共に教鞭を取った地元の名士である松澤恒次郎(象山)の顕彰碑の撰文と揮毫が清浦の筆跡である。

著作

伝記

親族
 養父: 清浦秀達(熊本藩士、熊本県士族)
 養母: 小島タミ(小島命長の長女)
 父: 大久保了思(肥後国山鹿郡上御宇田村(現:山鹿市鹿本町来民)明照寺(浄土真宗本願寺派)住職)
 妻: 清浦錬子(教育家)
 三男: 清浦保恒(1883年 - 1928年、九曜商会取締役・熊本電気取締役)
 四男: 清浦敬吉(清浦奎吉、1886年 - 1941年、九曜商会取締役)
 五男: 清浦豊秋(1888年 - 1952年、九曜商会監査役)
 六男: 清浦恒通(1891年 - 1973年)
 七男: 清浦保直(1894年 - 1983年)
 八男: 清浦末雄(1898年 - 1982年、陸軍少佐)
 養女: 服部静(小河滋次郎の妻)
 養女: 河野崎(河野通倫三女、宇都宮友枝の妻、菅野盛次郎の妻)
 玄孫: 清浦夏実(女優・歌手)

栄典
 位階
 1884年(明治17年)6月30日 - 従五位
 1890年(明治23年)7月11日 - 従四位
 1896年(明治29年)10月10日 - 正三位
 1942年(昭和17年)11月5日 - 従一位

 勲章など
 1887年(明治20年)11月25日 - 勲六等単光旭日章
 1889年(明治22年)11月29日 - 大日本帝国憲法発布記念章
 1890年(明治23年)12月26日- 勲五等瑞宝章
 1893年(明治26年)12月28日 - 勲四等瑞宝章
 1895年(明治28年)12月29日 - 勲三等瑞宝章
 1897年(明治30年)6月26日 - 勲二等瑞宝章
 1902年(明治35年)2月27日 - 男爵
 1903年(明治36年)12月26日 - 勲一等瑞宝章
 1906年(明治39年)4月1日 - 旭日大綬章・明治三十七八年従軍記章
 1907年(明治40年)9月21日 - 子爵
 1915年(大正4年)11月10日 - 大礼記念章(大正)
 1920年(大正9年)9月4日 - 旭日桐花大綬章
 1928年(昭和3年)11月10日 - 伯爵
 1930年(昭和5年)12月5日 - 帝都復興記念章
 1940年(昭和15年)8月15日 - 紀元二千六百年祝典記念章
 1942年(昭和17年)11月5日 - 大勲位菊花大綬章

 外国勲章佩用允許
 1892年(明治25年)3月23日 - オスマン帝国:オスマニエ第三等勲章
 1906年(明治39年)10月30日 - ベルギー王国:レオポール勲章グランクロアー
 1924年(大正13年)5月19日 - フランス共和国:レジオンドヌール勲章グランクロア

備考
 秩父事件の際、埼玉県令の吉田清英は、鎮定に功があったとして江夏警部長に下賜金が下されるよう内務省に求めている。しかし警保局長であった清浦は特別な任務を行ったわけではないとしてこれを差し戻している。
 清浦は東京府東京市大森区(現:東京都大田区)に私邸を構えて長く在住、1939年(昭和14年)に設立された大森倶楽部の初代名誉会長を務めたほか、清浦邸があった場所の目前に在る坂は2015年に大田区によって『清浦さんの坂』と命名され、標識も建立された。
 茅ヶ崎や小田原、京都に別荘を所有した。
 1930年(昭和5年)10月1日、この日から運行を開始した東海道本線の特急燕号の一番列車に乗車、東京から京都を移動した。

関連作品
映画
 草の乱(2004年、演:田中隆三)
テレビドラマ
 知られざる清浦奎吾の生涯 熊本初の総理大臣(2000年、演:永島敏行)

脚注

注釈

出典

参考文献
『貴族院要覧(丙)』昭和21年12月増訂、貴族院事務局、1947年。

関連項目
 民法 (日本)
 日本の刑務所

外部リンク

 歴代内閣ホームページ情報:清浦奎吾 内閣総理大臣(第23代) | 首相官邸ホームページ
 清浦奎吾 | 近代日本人の肖像 - 国立国会図書館
 清浦記念館
 清浦奎吾とは - 熊本県立鹿本商工高等学校
 清浦奎吾 | 【公式】熊本県観光サイト もっと、もーっと!くまもっと。

大正時代の内閣総理大臣
日本の枢密顧問官
貴族院勅選議員
明治時代の貴族院議員
明治時代の閣僚
日本の農商務大臣
日本の内務大臣
日本の司法大臣
戦前日本の司法官僚
日本の内務官僚
日本の警察官僚
内務省警保局長
日本の参事院関係者
日本の官僚 (1868-1949)
帝国軍人後援会の幹部
興亜会の人物
日本の伯爵
日本の子爵
日本の男爵
咸宜園の塾生
従一位受位者
正二位受位者
大勲位菊花大綬章受章者
勲一等旭日桐花大綬章受章者
勲一等旭日大綬章受章者
勲一等瑞宝章受章者
勲三等瑞宝章受章者
勲四等瑞宝章受章者
勲六等単光旭日章受章者
レジオンドヌール勲章グランクロワ受章者
熊本県出身の人物
肥後国の人物
1850年生
1942年没

清浦奎吾


[[Fasciculus:Bougatsa.jpg|thumb|Mpugatsa, caseo farta, secata.]]Mpugatsa (Neograece Μπουγάτσα) est panificium ientaculare originis Graecae, consistens in farto aut unguenti vanillati granulorum tritici duri, aut casei, aut pulpae contritae, inter strata massae foliorum.

Nomen mutuatus est a Turcico poğaça, panificium simile significante, ipsum ab Italiano focaccia, ab adiectivo Latino focacius.Secundum Guinness World Records, mpugatsa'' amplissima Serris in oppido Italiano die 1 Iunii 2008 cocta est, pondo 182.2 kg, longitudine 19.97 m, latitudine 58.5 cm.

Notae

Nexus externi

Alimenta ientaculo destinata
Ars coquinaria Graeca
Cuppedia

Mpugatsa


An Ameiropsis reducta in uska species han Maxillopoda. An Ameiropsis reducta in nahilalakip ha genus nga Ameiropsis, ngan familia nga Ameiridae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ameiropsis

Ameiropsis reducta


Pulfero merupakan sebuah nama comune di Italia. Pulfero terletak 60 km barat laut Trieste dan 20 km tikmurlaut Udine. Tepatnya di Provinsi Udine. Pada tahun 2011, kota ini memiliki jumlah penduduk 1.074 jiwa dan memiliki luas wilayah 48,1 km².

Pulfero berbatasan dengan Faedis, Kobarid (Slovenia), San Pietro al Natisone, Savogna, dan Torreano.

Pranala luar
 Situs resmi

Pulfero


有限会社アバンギャルド(英文社名;Avantgardes Inc.)は、東京都品川区にかつて所在した日本の芸能プロダクション。

現在の社名は、有限会社市エステートコーポレーション(所在地:東京都目黒区下目黒2-14-21)。

沿革

設立に関する経緯と背景
牧野昌哉が中心となり、1989年に設立。、自社のプロダクション業務と平行してアーティストハウス・ピラミッドの新人スカウト・開発を兼務した。後にアバンギャルドはピラミッドから独立した。一方、現在も書籍イベント等はバーニンググループ系列の福家書店店舗で行なわれることが多く、その関係は完全に途絶えてはいない。

2008年3月に神品信市(バーニングタレント養成所)が新人発掘のプロデューサーに就任しスタジオを汐留に開設する。

多彩なキャラを続々輩出
藤崎奈々子や山川恵里佳など「癒し系」と称されるタレントを、グラビアに使い出したあたりから、徐々に事務所の名前が売れ出す。1999年、渋谷にて眞鍋かをりをスカウト。グラビアデビューさせ、「現役国立大学生の高学歴グラビアアイドル」として売り出しヒット。癒し系プラスさわやかなスポーティーさと親しみ易さで、多くの熱狂的なファンを掴む。後に佐々木梨絵、織田まななど続々と現役の国立大生アイドルをデビューさせている。2001年、小倉優子がデビュー。守ってあげたい妹系キャラとして、暫くは地味な下積み的仕事を繰り返すことで、現在の厚い人気の基盤を作っていく。妹系キャラクターとしては、後に浜田翔子などを輩出している。

レースクイーン業界への進出とその発展
2002年度より、自社タレントの対外露出を兼ねて、所属タレントの数名を、モータースポーツ業界にレースクイーンとして派遣する事業展開を開始。それまで、モデル事務所がレースクイーンを派遣し、その中から芸能界へ進出するパターン(飯島直子、鈴木京香、高島礼子、鈴木史華、吉岡美穂、インリン、森下千里など)はこれまでもあったが、その逆パターンにあたるこの方法が見事に当たり、多くのアイドルファンとレースクイーンファンを引き入れることに成功する(この年の全日本GT選手権には、同じくタレント事務所のプラチナムプロダクションが、当時新人グラビアアイドルだった若槻千夏、星野加奈、伊織等を大会イメージガールとして送り込んでおり、その相乗効果も大きかった)。殊のほか反響が大きかったことから、これ以降、芸能事務所のモータースポーツ業界への新人タレント育成参入の足がかりとなる。その後DVD、モデル撮影会→人によってレースクイーン→メディア出演というタレント育成過程が確立し、これは後身のアヴィラにも引き継がれていく。2005年、眞鍋かをりの個人ブログが大ヒット。芸能人ブログの先駆けとなる。

業務統合
2008年3月31日、サイト上に「有限会社アバンギャルドは、2008年3月31日をもって、芸能プロダクションである株式会社アヴィラと業務を統合いたしました。永らくのご愛顧ありがとうございました。」という告知を掲載、サイトのほかのページは一切、見られなくなった。この時点で所属していたタレントは同年3月6日に創設された新会社『アヴィラ』に移籍し、その後アバンギャルドは現在の「市エステートコーポレーション」に社名を変更する。その後もアバンギャルドの名は公式携帯サイトの名前として残り、また、2008年7月には、京楽産業.から『CRぱちんこアバンギャルド』が制作されるなど、実態としての「アバンギャルド」は存続している。

概要
 所属タレントの多くが雑誌グラビアを中心に活動しており、藤崎奈々子(1997フジテレビビジュアルクイーン)や山川恵里佳(1998ミスヤングマガジン)、眞鍋かをり(2000東洋紡水着キャンペーンガール、日テレジェニック2000)、小倉優子(日テレジェニック2002、ミスYOUNG ANIMAL4連覇)、桜木睦子(テレ朝エンジェルアイ2003)、星野飛鳥(2004ミス週刊少年マガジン)、田辺はるか(日テレジェニック2004)、浜田翔子(日テレジェニック2005)、北村ひとみ(日テレジェニック2006)など、グラビア関係の冠タイトルの受賞者も多数在籍していた。
 賃金形態は給料制であった。
 社長の牧野昌哉は元スカウトマンで、山川恵里佳は「(地元・岩手県の)盛岡駅前でスカウトされた」と後にテレビで語っていた。
 眞鍋かをりや海川ひとみを株取引をするアイドルとして売り出したことをきっかけに、2007年からマネーアイドル(株アイドル等)へ本格的に力を入れ始め、小倉優子がマネー誌『マネージャパン』、『ダイヤモンドZAi』、『ネットマネー』に、山口愛実や佐々木梨絵も『マネージャパン』で株式コンテンツのレギュラーを持つなどしていた。

かつて所属していたタレント

業務統合時所属していたタレント
※全員がアヴィラへ移籍
 相川奈緒子
 浅木一華
 石井美帆
 井尚美
 宇恵さやか
 上杉弘美
 海川ひとみ
 小倉優子
 小澤麻理耶
 織田まな
 鬼塚綾子
 折原みか
 神田茉里奈
 木次麻邪
 北村ひとみ
 クリス松村
 坂口杏里
 佐々木梨絵
 佐藤ゆりな
 重盛さと美
 千代谷美穂
 浜崎慶美
 浜田コウ
 浜田翔子
 平屋さゆり
 藤崎奈々子
 松田ちい
 眞鍋かをり
 三井涼子
 本橋優華
 森ともみ
 山川恵里佳
 山口愛実

既に退所していたタレント
 相原未希(別名:伊藤寛子)
 我妻沙織(別名:愛本沙織、我妻さおり) - Doing Pro⇒アヴィラ
 朝倉香乃
 浅田好未
 浅田りょう(別名:愛彩)
 鮎川るみ
 荒川愛
 石井あや(別名:石井ひなた) - オスカープロモーション⇒不明
 市川みか - アヴィラ
 遠藤あやね(別名:中里文音)
 沖倉はるな
 河合ふゆみ
 菊地由香
 君嶋ゆかり
 木村美耶子(別名:泉乃あい) - オズ・エンターテイメント⇒アヴィラ
 倉橋ひより
 小泉つかさ
 後藤香南子
 駒井唯(別名:駒井結)
 桜木睦子
 沢知かな
 柴田あさみ
 柴田由花
 庄司有希
 田中かおり(別名:田中香梨、舞花) - 引退⇒フリーで復帰
 土肥あさみ(別名:藤村あさみ)
 遠峯ありさ(別名:華原朋美)
 永島さや佳(お笑いコンビ・魔女っこ) - カレント所属
 中根祥子
 仲村かすみ
 梨和舞
 菜々川唯(別名:田澤麻衣)
 西垣葵
 西原みく
 廣瀬真弓
 深海りえ
 藤川のぞみ
 藤村春菜(別名:伊東理衣子) - オスカープロモーション⇒不明
 藤森三希(別名:藤田三希、平松三希、平松泉)
 古谷沙織
 星野飛鳥(別名:星野あすか、ほしのあすか、星野明日香)
 松山まみ
 水谷ともこ
 三田村香波
 緑川のりこ
 三浦早苗
 八島綾香
 安田樹里 - ワンエイトプロモーション⇒引退
 山口遙(別名:山口文江、山口美羽)
 結城かな(別名:KANA) - 不明⇒アヴィラ
 吉川香里
 渡辺結花

実績
 フジテレビビジュアルクイーン - 藤崎奈々子(1997年)、柴田あさみ(1998年)
 日テレジェニック - 眞鍋かをり(2000年)、藤川のぞみ(2001年)、小倉優子(2002年)、田辺はるか(2004年)、浜田翔子(2005年)、北村ひとみ(2006年)
 事務所別では過去最多であったが、2011年、プラチナムプロダクションにその座を明け渡した。なお、「アヴィラ」改名後は浜崎慶美が2008年に選ばれている。
 テレ朝エンジェルアイ - 桜木睦子(2003年)
 ミスマガジン(ミスヤングマガジン時代を含む) - 柴田あさみ(1998年グランプリ)、山川恵里佳(1998年特別賞)、星野飛鳥(2004年ミス週刊少年マガジン)
 2001年に中根祥子、2004年に後藤香南子、2006年には松田ちいが出場するも落選している。

関連項目
 CRぱちんこアバンギャルド
 ハッスル
 アヴィラ
 アバンギャル道- インターネットTV「あっとおどろく放送局」で毎週木曜日23時から放送されていた番組。

脚注

外部リンク
 アヴィラ公式ホームページ

かつて存在した芸能プロダクション
品川区の企業
脱税

アバンギャルド (芸能プロダクション)


Mitchourine désigne notamment :
 Ivan Fiodorovitch Mitchourine (1700-1763) architecte russe ;
 Ivan Vladimirovitch Mitchourine (1855-1935) pépiniériste et agronome russe ;
 Mitchourine, nom donné, pendant la période communiste, en référence à l'agronome soviétique de même nom, à l'actuelle ville et commune de Tsarévo, en Bulgarie.
 Mitchourine, un film du cinéaste Alexandre Dovjenko, réalisé en 1948, avec une musique originale de Dmitri Chostakovitch.

Mitchourine


谷田部インターチェンジ(やたべインターチェンジ)は、茨城県つくば市谷田部にある、常磐自動車道のインターチェンジ (IC) である。

ここから三郷方面は大都市近郊区間となり、料金が高額な区分となる。

柏IC - 当ICは、常磐自動車道で最初に開通した区間である。また、1985年(昭和60年)に国際科学技術博覧会が開催された際は、当インターチェンジから水戸寄りに国道408号に接続する谷田部仮出口(下り線のみ)が設置されていた(開催終了後に閉鎖)。なお現在、科学万博記念公園への最寄りインターチェンジは、圏央道のつくば中央ICとなっている。

歴史
 1981年(昭和56年)4月27日:柏IC - 谷田部IC間開通に伴い、供用開始。
 1982年(昭和57年)3月30日:谷田部IC - 千代田石岡IC間開通。

周辺
 つくば市役所谷田部窓口センター
 五角堂
 牛久沼
 動物衛生研究所
 関東鉄道つくば中央営業所
 茨城県立つくば工科高等学校
 みどりの駅(首都圏新都市鉄道・つくばエクスプレス)
 つくば国際貨物ターミナル

道路
  常磐自動車道(4番)

接続する道路
 直接接続
 茨城県道19号取手つくば線(サイエンス大通り)

料金所
 ブース数:7

入口
 ブース数:3
 ETC専用:1
 ETC・一般:1
 一般:1

出口
 ブース数:4
 ETC専用:1
 ETC・一般:1
 一般:2

隣
  常磐自動車道
 (3)谷和原IC - つくばみらいSIC(事業中) - (4)谷田部IC - (4-1)つくばJCT - 谷田部東PA - (5)桜土浦IC

脚注

関連項目
 日本のインターチェンジ一覧 や-わ行

外部リンク
 東日本高速道路

たへ
やたへ
常磐自動車道
つくば市の交通
1981年開業の道路施設

谷田部インターチェンジ


Vogel Motorsport is a Brazilian auto racing team based in Petropolis, Rio de Janeiro.

External links

Stock Car Brasil teams
Auto racing teams established in 2000
Auto racing teams in Brazil

Vogel Motorsport


NGC 2402, yew cısmê asmênio. Katalogo Neweyo Pêroyi de ca gêno.

Gıreyê teberi
 SEDS

Asmênşınasiye

NGC 2402


『フィガロの結婚』(フィガロのけっこん、、、、)は、フランスの劇作家ボーマルシェが1778年に書いた風刺的な戯曲、ならびに同戯曲をもとにヴォルフガング・アマデウス・モーツァルトが1786年に作曲したオペラ()である。

オペラのリブレット(台本)は、ボーマルシェの戯曲に基づき、イタリア人台本作家ロレンツォ・ダ・ポンテがイタリア語で書いた。本項では、このイタリア語の台本によるオペラ作品について主に扱う。

概要

ボーマルシェの戯曲
戯曲は喜劇『セビリアの理髪師』(第1部 1775年 / パイジエッロ(1782年)、ロッシーニ(1816年)がオペラ化した)、正劇『罪ある母』(第3部 1792年 / ミヨー(1964年)がオペラ化)とともに「フィガロ三部作」と呼ばれている。『フィガロの結婚』は前作『セビリアの理髪師』の好評を受けての続編で、正式な題名は『狂おしき一日、あるいはフィガロの結婚』(La Folle journée, ou le Mariage de Figaro)。この戯曲は1784年にパリで初演され、前作以上の評判を得た。

封建貴族に仕える家臣フィガロの結婚式をめぐる事件を通じて、貴族を痛烈に批判しており、たびたび上演禁止に遭った。特にルイ16世は「これの上演を許すくらいなら、バスティーユ監獄を破壊する方が先だ」と激昂したという。だが、この戯曲に魅せられた人々からの強い要請を無視できず、公演許可を出すに至った。このような危険な作品をオペラ化し、神聖ローマ皇帝ヨーゼフ2世のお膝元ウィーンで上演できた理由は不明だが、ダ・ポンテの自伝によれば、彼がうまく皇帝を懐柔して許可を得たことになっている。

モーツァルトのオペラ
オペラはウィーンのブルク劇場で1786年5月1日、モーツァルトが30歳の時に初演された。ある程度の好評を得たが、原作の貴族批判はおおむね薄められているとはいえ危険視する向きもあり、早々にビセンテ・マルティーン・イ・ソレル作曲によるオペラ『椿事』(Una cosa rara)に差しかえられてしまった。

こうしてウィーンでは期待したほど人気を得られなかったものの、当時オーストリア領だったボヘミア(現在のチェコ)の首都プラハの歌劇場で大ヒットした。作曲者も招かれて有意義な時を過ごし(この時に交響曲第38番『プラハ』K.504を初演している)、新作オペラの注文までもらえた。これが翌年初演した『ドン・ジョヴァンニ』K.527である(同じくダ・ポンテの台本による)。

日本初演は1941年6月に東京音楽学校で行われた。舞台初演は1952年。

構成について

作品構成
序曲と全4幕からなるオペラ・ブッファ形式となっており、歌詞はイタリア語。また、第1幕と第3幕は本格的なフィナーレを持たない。

オーケストラの楽器編成
フルート・オーボエ・クラリネット・ファゴット・ホルン・トランペット各2、ティンパニ、弦五部

レチタティーヴォでチェンバロとチェロまたはピアノ

演奏時間
カット無しで約2時間50分(各45分、50分、40分、35分)

登場人物
 フィガロ
 タイトルロール。前作「セビリアの理髪師」では、床屋兼何でも屋として、ロジーナと伯爵の仲を取り持った。その功績を認められて伯爵の家来となる。バスの役柄。バリトンによって歌われることも多い。
 スザンナ
 これからフィガロと結婚式をあげようという小間使い。伯爵夫人に仕えている。初夜権復活をもくろむ伯爵の誘いをうけている。ソプラノの役柄。
 アルマヴィーヴァ伯爵
 前作「セビリアの理髪師」では、フィガロの活躍により現夫人と結婚。浮気者。以前廃止した初夜権を復活させ、近い内にスザンナと楽しもうと企んでいる。バリトン(ロッシーニの「セビリアの理髪師」ではテノール)。
 伯爵夫人ロジーナ
 伯爵と結婚した後、浮気者の伯爵の行動に悩み、ケルビーノに横恋慕される。ソプラノ。
 ケルビーノ
 伯爵の小姓。どんな女にでも恋してしまう思春期の少年。メゾソプラノが歌う(いわゆるズボン役)。
 ドン・バルトロ
 医者。セビリアの理髪師ではロジーナの後見人として登場。ロジーナと結婚したがっていたが、フィガロの計画で伯爵に奪われたためフィガロに恨みがある。バス。
 ドン・バジーリオ
 音楽教師。今作では伯爵の手下として伯爵の情事を取り持ち、前作ではバルトロに使えていた。余談だが、前作「噂はそよ風のように」や今作四幕の「長いものには巻かれろ」の様に教訓的なアリアを歌うテノール(ロッシーニの「セビリアの理髪師」ではバス)。
 マルチェリーナ
 女中頭。教養もあり美人。ただし、少しお年を召している。フィガロに金を貸した時に書かせた「借金を返せなかったら結婚する」という証文を利用してフィガロと結婚しようと企む。メゾソプラノ(スコアではソプラノ)。
 バルバリーナ
 庭師アントニオの娘。スザンナとは従姉妹の関係。ケルビーノと仲が良い。ソプラノ。
 ドン・クルツィオ
 裁判官。伯爵の言いなりの判決を出す。テノール。
 アントニオ
 庭師。バルバリーナの父親。スザンナのおじ。バス。

あらすじ
舞台は、18世紀半ばのスペイン・セビリア近郊のアルマヴィーヴァ伯爵邸。

第1幕

フィガロは伯爵が下さるというベッドが部屋に入るかどうかをみるため部屋の寸法を測っている。伯爵がこの部屋をフィガロ達にくださるというのだ。スザンナがそれを聞いて伯爵の下心に気づく。

フィガロは最近伯爵が奥方に飽きて、スザンナに色気を示しているばかりか、夫人との結婚を機に廃止を宣言した初夜権を復活させたいと画策していることを聞き大いに憤慨する。それならこちらにも手があるぞと計略をめぐらすフィガロ(原作はこのあたりで貴族階級を批判する有名なモノローグがあるが、ダ・ポンテの台本では、自分の婚約者を狙う伯爵個人への対抗心に置き換えている)。

マルチェリーナとバルトロ登場。フィガロに一泡吹かせようと相談する。彼女はかつてフィガロから「借金を返せなければ結婚する」という証文を取っている。それを見たバルトロは「俺の結婚を妨害した奴に俺の昔の女を押し付けるのは面白いぞ。フィガロ(「セビリアの理髪師」で伯爵夫人ロジーナとの結婚を妨害した)に復讐する良いチャンスではないか」とほくそ笑む。

スザンナが登場し、マルチェリーナと口論したあと一人になると、小姓のケルビーノ登場。せんだって庭師アントニオの娘バルバリーナと一緒にいたところを伯爵に見つかって追放されそうなので、伯爵夫人にとりなしてほしいと懇願する。「あら最近彼女に恋しているの」とスザンナがからかう。彼は目下女性なら誰でもときめいてしまう年頃なのである。ここでケルビーノが「自分で自分が分からない」を歌う。

ところが、そこへ伯爵がスザンナを口説きにやって来る。慌ててケルビーノは椅子の後ろに隠れる。伯爵が口説き始めるとすぐに、今度は音楽教師のバジリオがやってくるので伯爵はあわてて椅子の後ろに隠れ、ケルビーノはすかさず椅子の前に回り込み、布をまとい隠れる。バジリオはケルビーノと伯爵が隠れているとは夢にも思わず、ケルビーノと伯爵夫人の間の話題を持ち出す。

「ケルビーノが奥様に使う色目をみたかい?」これを聴いた伯爵は思わす姿を現し、「今のは何のことだ?」と迫る。慌てたバジリオは打ち消すが、伯爵は続けて「昨日庭師アントニオの所にいったら、娘のバルバリーナの様子が何となくおかしい。そこでそばにあった布をふと持ち上げると...(と、さきほどケルビーノが隠れた椅子の上の布をはがす)おお、これは何としたこと」。「最悪だわ」とスザンナ。バジリオは「おお、重ね重ねお見事な」。

ここで三人がそれぞれの気持ちを歌うが、バジリオの歌う「女はみなこうしたもの(Cosi fan tutte le belle)。何も珍しいことではありません」という一節はモーツァルトの後のオペラ・ブッファ「コジ・ファン・トゥッテ」の主題となる。

さて、ケルビーノは伯爵夫人を通じてのとりなしを頼みにきていたのだという事実を何とか納得した伯爵ではあるが、「自分の連隊に空きポストがあるから配属する、直ちに任地に向かえ」と命令する。

そこへフィガロが村の娘たちを連れて登場。「私たちは殿様が廃止なさった、忌まわしい習慣(初夜権)から逃れられる初めてのカップルです。村の皆の衆と一緒にお礼を言わせてください」という。大勢の証人を頼んで初夜権廃止を再確認させようというフィガロ。「図ったな」と困惑する伯爵。しかし、ここは慌てず騒がす「皆の者、あのような人権侵害行為はわしの領地内では二度と行われないであろう」と廃止を改めて宣言した。

万歳!と叫ぶ村人。しかし、「盛大に式を挙げさせてやりたいからもう少し時間が欲しい」と村人を帰してしまう。がっかりするフィガロたち。ケルビーノが浮かない顔をしているのに気づいたフィガロは事情を聞くと「あとで話がある」とこっそり耳打ちし、ケルビーノの出征を励ますための豪快なアリア「もう飛ぶまいぞこの蝶々」を歌ったところで幕。

第2幕

伯爵夫人ロジーナの部屋。夫人はひとりで夫の愛情が薄れたことを悲しんでいる。そこへスザンナ、ケルビーノと相次いでやってくる。伯爵夫人とスザンナは伯爵の行状を暴くために囮捜査をしようというのである。つまり、伯爵をスザンナの名前でおびき出し、女装させたケルビーノと会っているところを見つけて動かぬ証拠を突きつけようという計画である。ここでケルビーノが有名な「恋とはどんなものかしら」を伯爵夫人に歌う。

スザンナが化粧道具を取りに行ったところにドアをたたく音と伯爵の声がする。夫人はあわててケルビーノを隣の部屋に隠す。部屋に入ってきた伯爵、妻が落ち着きの無いのをみて詮索する。するとケルビーノが隣で音を立ててしまう。「あれは何だ?」と問う伯爵に「スザンナが結婚式の衣装に着替えているのです」と言い訳する夫人。伯爵は納得せず、部屋を開けて見せろと言う。伯爵夫人は何と言う失礼なことを、と怒って見せるが気が気ではない。いらついた伯爵はついに鍵を壊してでも入ると言って、夫人の部屋を施錠して夫人とともに道具を取りにいく。

そのすきに部屋の陰に隠れていたスザンナが出てきて、ケルビーノを2階の窓から逃がし、自分は先ほどの部屋に入ってまちうける。戻ってきた伯爵夫妻が戸を開けると出てきたのは当然スザンナである。必死に非礼を詫びる伯爵。夫人も初めは事情がわからないが、しかし、スザンナの耳打ちでさとったあとは彼女と一緒に夫をやり込め、最後は寛大に許す。

フィガロがやってくる。そこへ庭師アントニオ登場。彼は夫人の部屋の窓から何物かが飛び降りて植木を壊したと苦情を訴える。怪しむ伯爵に、フィガロは「飛び降りたのは自分だ。スザンナを待っていたのだが、伯爵の声がしたので慌てて逃げたのだ」と強弁する。アントニオと伯爵は怪しむがフィガロはうまく言いこめる。そこにバルトロとマルチェリーナとバジリオの3人がやってきて例の証文で訴訟を起こすという。伯爵はこれで勝ったと思い、結婚式の前に裁判を行うことにする。各人の思いをそれぞれが歌うフィナーレで第2幕が閉じる。

第3幕
スザンナはマルチェリーナの引き起こした混乱から逃れるため、奥方と相談して2人だけで伯爵を罠にかけようと考えた。まずは、伯爵に今夜の結婚式のあと2人で会う約束を承諾する。伯爵とスザンナの駆け引きを歌う二重唱が終わると伯爵は去る。そこへ裁判に出るフィガロが登場。フィガロに「裁判に勝たなくても結婚できるわよ」と耳打ちするのを聞いた伯爵は一人でそれを怪しみ、さらに「わしがため息をついて嘆いている間に家来が幸せになるのか」と憤慨しつつ、自分の意地を通そうと決意し、法廷に入っていく。

ついに裁判が終わって、一同退廷してくる。伯爵の言いなりの裁判官は当然マルチェリーナの訴えを認める判決を下したのだ。さあ、借金を払うか私と結婚するかだとせまるマルチェリーナに対し、フィガロは「俺は貴族の出だから親の許しがないと結婚はできない」と食い下がる。いいかげんなほら話だと思った伯爵たちが、「では証拠を見せろ」と言うとフィガロは「幼いときにさらわれたので親はわからないが、かくかくしかじかの服を着ていて腕には紋章がある」、などという。これを聞いたマルチェリーナはなぜか真っ青になり、フィガロに右腕を見せろという。何故右腕だと知っているんだと思いながらフィガロが腕を見せると、マルチェリーナは慌てる。それもそのはず、フィガロは盗賊に盗まれたマルチェリーナの赤ん坊だったのだ。しかも父親はバルトロだという。つまり、昔、フィガロはバルトロ家の女中をしていたマルチェリーナにバルトロが生ませた子だったのである。「親子か?それでは結婚は成立しない」と判事が判決を取り消す。親子とわかった3人は抱き合って喜ぶ。ここで有名な六重唱「この抱擁は母のしるし」(スザンナ・フィガロ・マルチェリーナ・バルトロ・伯爵・ドン・クルツィオ)が始まる。

そこにスザンナが走りこんでくる。「奥様からお金を借りたので、フィガロの借金を返します」といってそこを見ると、なんとフィガロがマルチェリーナと抱き合っている。早くも心変わりしたのかとカッとなったスザンナ、「違うんだ実は訳があるんだ」と近寄るフィガロの横っ面をいきなり張り倒す。マルチェリーナがスザンナに向かって、「さあさあ、お義母さんを抱いておくれ」というのを聞いて何のことかわからないスザンナが皆に「彼の母親ですって?」と聞くと皆口々に「彼の母親なんだ」と答える。おまけにフィガロがバルトロを、お義父さんだというので、ますます混乱したスザンナが同様に聞き返し、皆が肯定する。最後はどうにか納得したスザンナとフィガロたち親子が幸福に歌い交わし、作戦に失敗した伯爵と判事(どもりつつ)が失望して歌うが、これをひとつの曲に見事に納めているわけである。この曲はモーツァルト自身もお気に入りだったという。バルトロとマルチェリーナは、この際だからということでフィガロたちと同時に結婚式をあげることになった。

場面変わって奥方の部屋である。ロジーナは伯爵と結婚した当時の幸せな日々を回想し、今の身の上を嘆いている(レチタティーヴォとアリア「あの楽しい思い出はどこに」)。

注:このアリアは本来は裁判の場面の前に置かれていた。しかし、初演時にアントニオとバルトロが一人で演じられていたため、着替えの時間を確保するために現行版の曲順になったという説が最も有力である。現在は本来あるべき曲順で演奏されることが多い。

そこにスザンナが登場し、さきほどの急展開を報告する。あとは伯爵を懲らしめるだけであり、これはフィガロにも内緒の作戦となった。スザンナが伯爵に今夜会う場所を知らせる手紙を書く(手紙の二重唱「Sull'aria...che soave zeffiretto そよ風によせて…」)。

再び場面が変わって、屋敷の広間に皆が揃い、結婚式が始まろうとしている。村娘が大勢登場し伯爵夫人に感謝を捧げて花束を贈る。ひとりひとりから花束を受け取って頬にキスしていると、一人だけ顔を紅潮させてもじもじしている少女がいる。夫人がスザンナに「どこかで見た人と似ているわね」「ええ、そっくりですわ」などと話していると、そこに庭師アントニオが登場。その少女のヴェールを剥ぎ取るとそれはケルビーノだった。「おまえは連隊に行ったはずだが」と怒る伯爵に、庭師の娘バルバリーナが「殿様、いつも私に親切にして、キスをしながら、愛してくれたら何でも欲しいものをやるぞと約束してくださいますね。それならば、是非ケルビーノを私のお婿さんにください」と伯爵夫人の目前でいうので、自分に矛先が回ってきた伯爵は仕方なく望みをかなえることにする。

フィガロとスザンナ、バルトロとマルチェリーナの結婚式がいよいよ始まった。結婚式で結婚のしるしに花嫁の頭に花冠をのせるのは伯爵だが、スザンナの時に彼女は先ほど伯爵夫人の部屋で書いた手紙をそっと渡す。式が進んで皆が踊っているときに、伯爵は手紙を開こうとするが、手紙に封をしていたピンが指に刺さって驚く。その様子を見ていたフィガロが「誰か伯爵に恋文を出したらしいぜ」とスザンナにいう。宴も盛り上がり、一同で伯爵夫妻を称える合唱で幕となる。

第4幕
伯爵邸の庭、もう日はとっぷり暮れた後である。バルバリーナがカンテラを手に何かを必死で探している。それを見つけたフィガロは何をしているのかと上機嫌で声をかける。バルバリーナは「伯爵からピンを探してスザンナに届けるよう頼まれた」と言う。フィガロは先ほどの伯爵の行動を思い出し、手紙を渡したのがスザンナであることに気づく。思わずカッとなるフィガロ。いっしょにいたマルチェリーナからピンをもらい、それをバルバリーナに手渡す。マルチェリーナは「まさかあの子がそんなことはしないだろう」となだめるがフィガロは聞かないで去る。残ったマルチェリーナは何か事情があるのだろうと察し、女同士助け合わないと、といってその場を去る。

フィガロはスザンナの浮気を暴いてやろうと人を連れてやってくる。庭に潜んで現場を押さえようというわけだ。事情を聞いたバジリオは、殿様は自分抜きで話を進めたのだなと思い、世の中を行きぬくための処世訓を歌う。

フィガロは仲間の配置を確認し、自分も隠れる。待っている間スザンナに裏切られたという思いと、彼女を愛する気持ちの板ばさみになって心を乱し、「男ども目を見開け」と女性の本性の浅ましさや嫌らしさを歌う。

スザンナと伯爵夫人が衣装を交換してやってくる。スザンナはマルチェリーナからフィガロが来ていることを知らされる。そしてレチタティーヴォとアリア「とうとう嬉しい時が来た~恋人よここに」を歌う。

(フィナーレ)

さてそこにケルビーノがやってくる。彼はバルバリーナを探しに来たのだが、皆にとっては思わぬ邪魔者になりかねない。
まず、スザンナに扮する伯爵夫人を見つけると、スザンナだと思い込み、早速軽口をたたいてまとわりつく。夫人は伯爵が来たら計画がぶち壊しなので何とかやりすごそうとする。フィガロは気が気ではなくそばに近寄る。そこへ伯爵が登場し、スザンナのそばに誰かいることに気づく。近寄って邪魔者に平手打ちを食わすと、機敏に身をかわしたケルビーノと入れ替わりに寄ってきたフィガロの頬に命中し、驚いたフィガロはケルビーノと反対方向に逃げ出す。

伯爵はスザンナだと思い込んだ自分の妻を口説き始める。夫人は複雑な思いだがスザンナの振りをして彼に従ってついていく。二人が去ったのを見てフィガロが出てくると、スザンナも現れる。彼女は伯爵夫人を装うが、夫が彼女の「不実」を訴えるのを聞いて思わず地声を出すので、フィガロに気づかれる。状況を悟ったフィガロはスザンナにからかわれたお返しとばかり、伯爵夫人に「私の妻は奥様のご主人と浮気をしていますが、実は私も奥様をお慕いしております」などと口説きにかかる。変装を見破られたとは知らないスザンナは「この裏切り者」とフィガロを張り倒す。殴られたフィガロが笑いながらスザンナを抱擁しその声でわかったと打ち明けると、ようやく彼女もこのややこしい化かし合いに気づき、喜んで抱き合う。

そこに伯爵がスザンナに変装した妻を見失ってやってくるので、フィガロは再び「夫人」を大げさに口説き始める。これに気づいた伯爵はカンカンになり、皆を呼び集める。衆人環視の中、隠れ場所から人が次々でてくる。ケルビーノ、バルバリーナ、マルチェリーナらに続いてスザンナ扮する伯爵夫人が出てくるので一同驚き、伯爵は浮気の現場を捕らえたと勝ち誇る。「許してください」や「夫人」と皆が口々に懇願するのに対し、断固「いや駄目だ」と応じない伯爵。しかし、そこへスザンナの服を着た夫人が現れ、「私からお願いしたら許してくれますか」と聞くと伯爵を始め一同驚く。すべてを理解した伯爵は、伯爵夫人に心から謝る。夫人は「私はあなたより素直なので…ハイと答えましょう」とこたえる。一同が伯爵夫妻を祝福して歌い、幕となる。

音楽
 序曲は流麗かつ華麗な曲調で、現代ではモーツァルトの序曲の中で一・二を争うほどの人気があり、コンサートでは序曲単独で演奏されることも多い。2006年のウィーン・フィル・ニューイヤーコンサートではモーツァルト生誕250周年記念の特例として演奏された。
 ウィーンでは1789年に再上演が行われた。初演と配役が違い、特にスザンナ役のソプラノのために異稿アリアKV577とKV579が書き下ろされた(第4幕の代替曲であるKV577は、旧全集版では伯爵夫人のためのアリアとされていた)。他の場面でもレチタティーヴォがアコンパニャートからセッコに変更されたり、短縮や拡張により新しいパッセージが付け加えられた(第3幕伯爵夫人のアリア)など改作が随所で行われている。筆写スコアで伝えられ自筆と確認出来ないものであるが、新モーツァルト全集やアラン・タイソン校訂の「6つの異稿集」(oxford, 1989年)で紹介されている。CDもチャールズ・マッケラス盤で異稿が何曲も取り上げられたほか、KV577、579を出演歌手に歌わせた全曲録音も複数存在する。
 20世紀末には声楽・器楽ともに楽譜に無い装飾をアドリブで行う18世紀当時の様式が見直され、装飾を記した同時代の楽譜も再確認されるようになった。「恋とはどんなものか」(第2幕)は特にイギリスで活躍したローマ生まれの作曲家ドメニコ・コッリ(1746年 - 1825年)による装飾が残っており、マッケラス盤のフォチーレ、コジェナーのアリア集で用いられている。
 第4幕のフィナーレ直前のケルビーノの登場について、楽譜では「歌いながら(cantando)」と指示があるだけで、具体的な旋律の指定はない。「ケルビーノはドン・ジョヴァンニである」というキェルケゴールの発言をヒントに『ドン・ジョヴァンニ』の「シャンパンの歌」の旋律を歌わせる演出が行われることがある。珍しいところでは、ニコラウス・アーノンクール指揮の全曲版CDで、本作の前年に書かれた歌曲「すみれ」が歌われた例がある。1789年再上演用とみられる筆写スコアでは「恋とはどんなものか」が歌われている。

日本語訳

戯曲
『フイガロの結婚』井上勇訳 聚英閣 1924年
『フィガロの結婚』内藤濯訳編 新月社 1950年
『フィガロの結婚』辰野隆訳 要書房 1950年 岩波文庫、1952年
『フィガロの結婚』小場瀬卓三、佐藤実枝訳『マリヴォー・ボーマルシェ名作集』白水社 1977年
『フィガロの結婚』石井宏訳 新書館 1998年
『フィガロの結婚』佐藤実枝訳『ベスト・プレイズ 西洋古典戯曲12選 新訂』論創社 2011年
『「新訳」フィガロの結婚』鈴木康司訳 大修館書店 2012年

オペラ
『オペラ対訳シリーズ 第2 フィガロの結婚』戸口幸策訳 音楽之友社 1963年
『フィガロの結婚』武石英夫訳 民主音楽協会 民音創立10周年記念ミュンヘン・オペラ公演対訳選書 1974年
『フィガロの結婚』小瀬村幸子訳 音楽之友社 オペラ対訳ライブラリー 2001年(2017年 改訂新版)

脚注

注釈

出典

関連項目

 ドン・ジョヴァンニ
 コジ・ファン・トゥッテ
 ロレンツォ・ダ・ポンテ
 カロン・ド・ボーマルシェ
 セビリアの理髪師・罪ある母 - ボーマルシェの戯曲「フィガロ3部作」でフィガロの結婚以外の2作品。
  - ダリウス・ミヨー作曲によるオペラ。
  - ジュール・マスネ作曲のオペラ。がボーマルシェのものとは別に独自に書いた『フィガロの結婚』の続編の戯曲を基にする。
 ショーシャンクの空に - 劇中で、本音楽が象徴的に使用されている。なお、映画のサウンドトラックにも収録されている。
 ラ・フォル・ジュルネ(「熱狂の日」音楽祭) - 本作品の正式名称から拝受した音楽祭。

外部リンク

モーツァルトのオペラ
戯曲を原作とするオペラ
イタリア語のオペラ
ロレンツォ・ダ・ポンテ台本のオペラ
スペインを舞台とした作品
ボーマルシェの戯曲
1784年の作品
1786年の楽曲
貴族を題材とした舞台作品
結婚を題材とした舞台作品

フィガロの結婚


Ericus Allin Cornell (natus in Palo Alto Californiae die 19 Decembris 1961) est physicus Americano. Anno 2001 Cornell Praemium Nobelianum Physicae una cum Carolo Edvino Wieman et Germanico Wolfgango Ketterle accepit.

Nexus externi

 De Erico Allin Cornell in pagina Nobeliano Physicae Praemio anno 2001 dicata

Praemium Nobelianum Physicae
Physici Civitatum Foederatarum
Incolae Californiae

Ericus Allin Cornell


Sokol je majhen nenaseljen otoček v Jadranskem morju. Pripada
Hrvaški.

Sokol leži okoli 1 km južno od otoka Obonjan. Njegova površina meri 0,018 km². Dolžina obalnega pasu je 0,54 km. Najvišja točka na otočku je visoka 11 mnm.

Glej tudi
 seznam otokov na Hrvaškem

Otoki Dalmacije

Sokol (otok)


Jervell ist der Familienname folgender Personen:

 Anton Jervell (1901–1987), norwegischer Mediziner
 Jacob Jervell (1925–2014), norwegischer evangelischer Theologe

Jervell


La frontière terrestre entre la Mongolie et la Russie sépare les territoires de la Mongolie et ceux de la fédération de Russie.

Caractéristiques

D'une longueur totale de  km, cette frontière est la  longue frontière internationale du monde. Elle débute au tripoint occidental Chine - Mongolie - Russie (), dans la région de l'Altaï. Elle continue ensuite globalement vers l'est jusqu'au tripoint oriental Chine - Mongolie - Russie ().

Régions frontalières
 En Mongolie :
 Bayan-Ölgiy
 Bulgan
 Dornod
 Hentiy
 Hövsgöl
 Selenge
 Uvs
 Zavhan
 En Russie:
 Bouriatie
 Kraï de Transbaïkalie
 République de l'Altaï
 Touva

Voir aussi

Articles connexes
 Liste des frontières terrestres internationales par longueur

Russie
Mongolie
Relations entre la Mongolie et la Russie

Frontière entre la Mongolie et la Russie


メモリ (memory) は、英語で記憶または思い出のこと。

メモリ(メモリー)
 コンピュータにおいて、情報の記憶を行う装置。 → 記憶装置
 記憶装置を構成する部品のこと。またはその部品の技術のこと。
 主記憶装置(メインメモリ)- 単に「メモリ」と呼ぶ場合はこれを指す場合が多い。
 半導体メモリ
 フラッシュメモリ
 メモリカード
 USBメモリ
 磁気コアメモリ
 磁気バブルメモリ

作品
 楽曲

 メモリー (曲) - ミュージカル『キャッツ』の代表的なナンバー。150組を超える歌手によってレコーディングされている。
 メモリー - ClariSの楽曲。アルバム『BIRTHDAY』に収録。
 Memory - 歌手・上條ひとみの2007年2月21日発売の4枚目のマキシシングル。
 MEMORY - 西城秀樹20歳の日記 - 西城秀樹のアルバム。
 memory - コブクロのアルバム「Roadmade」収録曲。

 映画
 MEMORY メモリー

めもり
目盛り(目盛)

関連項目
 記憶 (曖昧さ回避)

英語の語句
同名の作品

メモリ (曖昧さ回避)


Sılıfka dewleta Tırkiya yew qezay wılayetê Mersiniya.

Hewa

Sûkê bıray

Çıme
 Sılıfka
 Xeberê Sılıfka
 Sılıfka
 Sılıfka
 Cayê Sılıfka
 Belediya Sılıfka
 Sılıfka ra rayber u fotrafi
 Albumê fotrafan
  Susanoğlu
 Fotrafê Sılıfka

Referansi

Sılıfka

Sılıfka


Gregory Hugh Wannier, švicarski fizik, * 1911, Basel, Švica, † 1983, Portland, Oregon, ZDA.

Življenje

Wannier je med letoma 1935 in 1936 predaval na Univerzi v Ženevi. Kot podiplomski študent je med letoma 1936 in 1937 študiral na Univerzi Princeton. Poučeval je na več ameriških univerzah, nekaj časa pa je delal v industriji. Leta 1961 je odšel na Univerzo Oregona v Eugeneu.

Delo

Razvil je ortogonalne funkcije, ki so znane kot Wannierove funkcije. Te funkcije se uporabljajo v teoriji fiziki trdne snovi. Veliko je prispeval tudi k razvoju Isingovega modela (teorija feromagnetizma), ki se imenuje po nemškem fiziku Ernstu Isingu (1900–1998).

Objavil je več pomembnih člankov o značilnostih kristalov, delal s podiplomskimi študenti in gostujočimi profesorji. Objavil je učbenik o fiziki trdne snovi in statistični mehaniki.

Glej tudi

 Kramers-Wannierova dualnost

Zunanje povezave

 Wannier, Gregory H., The Cambridge Dictionary of American Biography, 1995
 Akademsko drevo Gregoryja Hugha Wanniera na Physics Tree

Rojeni leta 1911
Umrli leta 1983
Švicarski fiziki
Predavatelji na Univerzi v Ženevi
Predavatelji na Univerzi Oregona
Švicarski univerzitetni učitelji

Gregory Hugh Wannier


Arcangelo Corelli () adalah seorang violinist Italia dan komposer dari era Barok.

Biografi
Corelli lahir pada tanggal 17 Februari 1653 di sebuah kota kecil Romagna di wilayah Fusignano, di bawah keuskupan Ferrara. Keluarganya merupakan pemilik lahan yang tinggal di Fusignano sejak tahun 1506 (Keluarga Corelli pindah dari wilayah Roma pada abad ke limabelas); meskipun tampaknya sejahtera, mereka dipastikan bukan dari kalangan kaum bangsawan. Corelli adalah seorang pemain biola Italia dan komposer dari Baroquezaman. Musiknya adalah kunci dalam pengembangan genre modern sonata dan konser dalam membangun keunggulan biola, dan juga sebagai penggabungan pertama dari nada suara modern dan harmoni fungsional.

Referensi

Tokoh Italia

Arcangelo Corelli


Hendrikus or Hendricus is a Latinized form of the Dutch masculine given name Hendrik ("Henry"). Most people with this name use a short form in daily life, like Han, Hein, Hendrik, Henk, Hen Hennie, Henny, Henri, Henry, Rijk, and Rik. People with the name include:

Hendrikus Berkhof (1914–1995), Dutch theologian
Hendrikus Johannes "Henk" Bosveld (1941–1998), Dutch footballer
Hendricus Petrus "Henk" Bremmer (1871–1956), Dutch painter, art critic, art teacher, collector and art dealer
Hendrikus Frederikus "Henk" Breuker (1914–2003), Dutch potter and ceramist
Hendrikus "Henk" Chabot (1894–1949), Dutch painter and sculptor
Hendrikus "Hendrik" Colijn (1869–1944), Dutch CEO of Royal Dutch Shell and Prime Minister of the Netherlands
Hendrikus "Hennie" Dompeling (born 1966), Dutch sport shooter
Hendrikus "Henk" Fraser (born 1966), Dutch football player and manager
Hendrikus "Hennie" Hollink (born 1931), Dutch football player and manager
Hendrikus A.L. "Henk" van Hoof (born 1947), Dutch VVD politician and State Secretary
Hendrikus Josephus "Henny" Huisman (born 1951), Dutch television presenter
Hendrikus Alexander "Henk" Janssen (1890–1969), Dutch tug of war competitor
Hendrikus Zacharias "Hennie" Keetelaar (1927–2002), Dutch water polo player
Hendrikus Andreas "Hennie" Kuiper (born 1949), Dutch road racing cyclist
Hendrikus Albertus Lorentz (1871–1944), Dutch explorer in New Guinea and diplomat in South Africa
Hendricus Malinus (Hendrick van den Broeck; c.1530–1597), Flemish painter active in Italy
Hendricus Adriaan "Henk" Pellikaan (1910–1999), Dutch footballer
Hendrikus A. "Henk" Plenter (1913–1997), Dutch footballer
Hendrikus "Henk" Poort (born 1956), Dutch opera singer and musical performer
Hendrikus van de Sande Bakhuyzen (1795–1860), Dutch landscape painter and art teacher
Hendrikus J.E. "Henk" Schiffmacher (born 1952), Dutch tattoo artist
Hendricus J.F.M. "Henk" Sneevliet (1883–1942), Dutch Communist Resistance member executed by the Nazi occupiers
Hendrikus J.M. "Hennie" Stamsnijder (born 1954), Dutch cyclo-cross and road racing cyclist
Hendricus T.C. "Henk" Stoof (born 1962), Dutch theoretical physicist
Hendrikus Jacobus "Hendrik" Tonneboeijer (1814–1837), Dutch Commander of the Dutch Gold Coast
Hendricus "Henk" Vogels (born 1942), Australian cyclist
Hendricus J.P. "Henk" Vos (born 1968), Dutch football player and coach
Hendrikus "Henk" Vredeling (1924–2007), Minister of Defence and European Commissioner
Hendricus P.L. van Walterop (1864–1949), Dutch film actor using the pseudonym Henri de Vries
Hendricus Wessel (1887–1977), Dutch long-distance runner
Hendrikus Antonius "Henk" Zanoli (1923–2015), Dutch lawyer and World War II Resistance member

See also
Henricus

Dutch masculine given names
Masculine given names

Hendrikus


Lessertia dentichelis adalah spesies laba-laba yang tergolong famili Linyphiidae. Spesies ini juga merupakan bagian dari ordo Araneae. Nama ilmiah dari spesies ini pertama kali diterbitkan pada tahun 1884 oleh Simon.

Laba-laba ini biasanya banyak ditemui di Eropa, Kepulauan Kanari, Madeira, Kanada, Selandia Baru.

Referensi

 Platnick, Norman I. (2010): The world spider catalog, version 10.5. American Museum of Natural History.

Linyphiidae

Lessertia dentichelis


The canton of Meylan is an administrative division of the Isère department, eastern France. Its borders were modified at the French canton reorganisation which came into effect in March 2015. Its seat is in Meylan.

It consists of the following communes:

Biviers
Corenc
Domène
Meylan
Montbonnot-Saint-Martin
Murianette
Le Sappey-en-Chartreuse
La Tronche

References

Cantons of Isère

Canton of Meylan


他の紀年法

 干支 : 甲申
 日本
 応永11年
 皇紀2064年
 中国
 明 : 永楽2年
 朝鮮
 李氏朝鮮 : 太宗4年
 檀紀3737年
 ベトナム
 胡朝 : 開大2年
 仏滅紀元 : 1946年 - 1947年
 イスラム暦 : 806年 - 807年
 ユダヤ暦 : 5164年 - 5165年

カレンダー

できごと

日本
 3月 - 三善清行が正二位権大納言を追贈される。
 4月 - 相国寺大塔を北山に移す。
 6月 - 島津元久が日向国・大隅国の守護に輔される。
 7月 - 旱魃のため幕府が東寺で水天供を行ない、雨を祈願する。
 8月 - 幕府が山城国守護の高師英に大渡橋を修理させる。
 10月 - 阿蘇惟村が幕府より肥後国務を管轄することを命じられる。

誕生

 2月14日 - レオン・バッティスタ・アルベルティ、ジェノヴァ出身のルネサンス期の人文主義者、建築理論家、建築家(+ 1472年)
 3月25日 - ジョン・ボーフォート、サマセット公(+ 1444年)
 7月6日(応永11年5月29日) - 山名宗全、室町時代の守護大名(+ 1473年)
 7月25日 - フィリップ・ド・サン=ポル、サン=ポル伯、リニー伯、ブラバント公(+ 1430年)
 8月4日(応永11年6月28日) - 小川宮、室町時代の皇族(+ 1425年)
 9月10日 - ジル・ド・レイ、フランス王国の軍人(+ 1440年)
 10月14日 - マリー・ダンジュー、フランス王シャルル7世の王妃(+ 1463年)
 10月23日 - コンラート・パウマン、ドイツのオルガニスト(+ 1473年)
 義昭、室町時代の真言宗の僧(+ 1441年)
 パリシーナ・マラテスタ、フェラーラ侯爵ニッコロ3世・デステの2人目の妻(+ 1425年)
 ムラト2世、オスマン帝国の第6代皇帝(+ 1451年)
 山中幸久、室町時代の武将(+ 1458年)

死去

 4月7日(応永11年2月27日) - 徳大寺実時、南北朝時代、室町時代の公卿(* 1338年)
 4月27日 - フィリップ2世、ヴァロワ家の初代ブルゴーニュ公、ヴァロワ=ブルゴーニュ家の祖(* 1342年)
 6月12日(応永11年5月5日) - 大炊御門宗実、南北朝時代、室町時代の公卿(* 1343年)
 7月27日(応永11年6月20日) - 少弐貞頼、南北朝時代、室町時代の武将、少弐氏の当主(* 生年未詳)
 8月16日 - ウィカムのウィリアム、イングランドの神学者、政治家、教育家(* 1324年)
 9月6日(応永11年8月2日) - 上杉憲英、南北朝時代、室町時代の武将(* 生年未詳)
 9月14日 - アルブレヒト4世、オーストリア公(* 1377年)
 10月1日 - ボニファティウス9世、第203代ローマ教皇(* 1350年)
 11月8日(応永11年10月6日) - 土岐康行、南北朝時代、室町時代の武将(* 生年未詳)
 12月13日 - アルブレヒト1世、下バイエルン公(* 1336年)

脚注

注釈

出典

関連項目

 年の一覧
 年表
 年表一覧

1404年


An Paracrocidura maxima in uska species han Mammalia nga ginhulagway ni Heim de Balsac hadton 1959. An Paracrocidura maxima in nahilalakip ha genus nga Paracrocidura, ngan familia nga Soricidae. Ginklasipika han IUCN an species komo harani ha karat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Paracrocidura

Paracrocidura maxima