The Sans Sault Rapids are a navigational impediment on Canada's Mackenzie River, in the Northwest Territories.
The river narrows, and takes a tight turn north, near the river's confluence with the Mountain River, near mile 630. Barry Gough, in his account of explorer Alexander Mackenzie's transit of the river, recounted how Mackenzie's guides described the rapids as "the most difficult, dangerous stretch of the river to canoe."  However, he found that his party was able to transit the rapids, and avoid a tedious portage, after all.

Above the rapids the river is several kilometres wide. At the rapids it narrows to less than one kilometre.  A rock ridge extends into the river channel, from the east bank.  Boaters can avoid the rocks by sticking to the west bank.

The river's only other rapids, the Ramparts, are found 56 kilometres north.

In 1979 a tourist described transiting the river, in Motorboating magazine.  He wrote authorities had marked hidden navigational hazards, within the rapids, with navigational buoys—and that many of the buoys were missing, or submerged.

References

Mackenzie River
Rapids of Canada

Sans Sault Rapids


Nadradenosť alebo superiórnosť alebo superiorita alebo nadriadenosť je matie (v poradí, v systéme) vyššieho, dôležitejšieho miesta, matie vyššej hodnoty.

Nadradenosť alebo superiórnosť alebo superiorita je povýšenosť.

Superiorita je prevaha.

Nadradenosť


Piramid  (Yunankiyo Antik: πύρ [pýr] = adır + μέσο/μέση [méso/mése] = miyan) banê gırdê u berzê kı dınya sero demanê antiki dı vıraziyay, êyê. Piramidi yew kêrang ra hetê bınêni rê benê hera, resenê herrı. Dınya sero tewr verên Mezopotamya dı merdıman piramidi vıraştê. Namey piramidê inan zi Ziggurat bi. Mezopotamya dı têdıma Sumerıcan, Babilıcan, Elamıcan, Akadıcan u Asurıcan xo rê piramidi vıraştê. O taw inan Homay xo rê ibadet kerdêne, coka zi perestışgey kerdê inşa, uca dı ibadet kerdo.

Desto bin ra Mısır dı zi merdıman piramidi vıraştê. Demo antik dı firawıni est biy, enê firawınan xo rê piramidi vıraştê, merdış ra tepeya tedı biy şeveknayış. Piramidê Mısıri piramidanê binan ra namdarêrê, vêşêr şınasiyenê.

Referansi

Piramidi

Piramid


An Rattus simalurensis in uska species han Rodentia nga syahan ginhulagway ni Miller hadton 1903. An Rattus simalurensis in nahilalakip ha genus nga Rattus, ngan familia nga muridae. Ginklasipika han IUCN an species komo nangangarat-an. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Mga sumpay ha gawas

Rattus

Rattus simalurensis


Alminas ist ein litauischer männlicher Vorname.

Namensträger

 Alminas Mačiulis (*  1961), Beamter, ehemaliger Verkehrspolitiker, Vizeminister

Männlicher Vorname
Litauischer Vorname

Alminas


Patrice Louvet (born 1964) is a French American business executive. The CEO and president of the Ralph Lauren Corporation since July 17, 2017, he began his career at Procter & Gamble (P&G) in 1989, where he held numerous executive roles across Northeast Asia, North America and Europe. In 2015 he became group president of P&G's global beauty and hair care units, a role he held until June 30, 2017. He currently serves on the board of Bacardi Limited.

Early life and education
Patrice Jean Louis Louvet was born in 1964 in Saint-Cloud, France,  spending his youth in both France and the United States. In 1986, Louvet graduated from ESCP Europe with a master's degree in business administration (MBA) and earned a second MBA from the University of Illinois in 1987.  During his graduate studies, he served as a marketing professor for undergraduate students and authored the book Overcoming Barriers to Entering the US Market. From 1987 until 1989, he briefly served as a naval officer and aide-de-camp to an Admiral in the French Navy.

Career

1989-2010
In 1989, Louvet joined P&G's marketing department in France and was appointed marketing director for Pantene's global franchise in Cincinnati, Ohio ten years later. In 2002, he moved to Japan to become P&G's general manager for health care and hair care in northeast Asia,  returning to North America to spend four years in P&G's hair colorant division. In 2005, he became vice president of global hair colorants, running the Clairol and Wella brands from Stamford, Connecticut.

In March 2008 he transferred to Geneva, Switzerland to serve as the vice president of future strategy and growth for the Global Prestige Products unit of Procter & Gamble. From 2010 to 2011, he served as president of the global prestige products unit, overseeing fragrances, skin care, cosmetics, hair care, and grooming, with brands such as Gucci, Dolce & Gabbana, Hugo Boss, Rochas, and Lacoste.

2011-2017
In 2011, Louvet was named president of global shave care for P&G, overseeing Gillette Company, and two years later group president of global grooming and shaving. The role gave him oversight of the company's grooming brands, including Braun electric razors, Venus razors, and the global Gillette shaving business.

In 2015, P&G appointed Louvet to group president of the company's global beauty and hair care units. Louvet remained in this role following Coty Inc.'s acquisition of Procter & Gamble's perfume, hair care and make-up US businesses in July 2015. In this role, he oversaw 12 brands in the global beauty unit, including Head & Shoulders, Pantene, Olay, and Old Spice, which generated about $11.5 billion in combined revenue in 2016. By early 2017, Louvet had worked in six of P&G's 10 product categories.

2017-present
In May 2017, the Ralph Lauren Corporation selected Louvet as its future CEO and president, effective July 17. Louvet also joined the Ralph Lauren board on July 17. With the appointment, Louvet became the third appointed CEO in the history of the Ralph Lauren Corporation. Founder Ralph Lauren stepped down as CEO in 2015 and remains as executive chairman and chief creative officer. Stefan Larsson became CEO in 2015, but after he announced his resignation in February 2017, chief financial officer Jane Nielsen was appointed interim chief CEO on May 1 while the company searched for a successor.

Louvet stated plans to retire from P&G on June 30, with P&G saying it would name a successor to lead its beauty division at a later time. As the new Ralph Lauren CEO, Louvet reports to executive chairman and creative director Ralph Lauren and the company's board of directors. Lauren stated that he was "thrilled" about "finding the right partner to work with me," citing Louvet's "collaborative working style, transformation experience and intense focus on results."

Other activities
 Danone, Member of the Board of Directors (since 2022)
 Bacardi Limited, Member of the Board of Directors (since 2012)

Personal life
As of May 2017, Louvet is based in the New York area. He and his wife Christine have two children.

See also
List of University of Illinois at Urbana-Champaign people

References

Further reading

1964 births
Living people
ESCP Europe alumni
French chief executives
People from Saint-Cloud
Gies College of Business alumni

Patrice Louvet


Die Grube Hermannsfreude ist eine ehemalige Buntmetallgrube im Bensberger Erzrevier in Rösrath. Sie lag in der Umgebung von Lüghausen und Großbliersbach.

Geschichte
Die Grube Hermannsfreude wurde  am 3. April 1867 auf Blei, Kupfer und Zink verliehen. In der Berechtsamsakte gibt es nur spärliche Hinweise. Erwähnt wird, dass die AG Bergbau, Blei- und Zinkfabrikation zu Stolberg und in Westfalen ab 14. September 1892 Eigentümer war. Neuer Eigentümer wurde am 31. Januar 1939 die 1837 von dem belgischen Bankier und Industriellen François-Dominique Mosselman gegründete "Société Anonyme des Mines et Fonderies de Zinc de la Vieille-Montagne". In der Zeit von 1853 bis 1881 wurden 80 t Blende und 170 t Bleierze gefördert. Nach Buff war der Gang im Übrigen taub. Eine 1967 abgeteufte Kernbohrung erbrachte allerdings das Ergebnis, dass es sich um ein höffiges Vorkommen handele.

Einzelnachweise

Stillgelegtes Bergwerk im Rheinisch-Bergischen Kreis
Bergwerk in Rösrath
Erzgrube im Bensberger Erzrevier

Grube Hermannsfreude


{
  "type": "FeatureCollection",
  "features": [
    {
      "type": "Feature",
      "properties": {},
      "geometry": {
        "type": "Point",
        "coordinates": [ 98.380369, 3.199006 ]
      }
    }
  ]
}Danau Lau Kawar adalah satu danau yang berada di berada di Desa Kutagugung, Kecamatan Naman Teran (dulu Kecamatan Simpang Empat), di bawah kaki gunung berapi Sinabung, Kabupaten Karo, Sumatera Utara.

Referensi
 Lau Kawar Danau Misteri di Kaki Sinabung
 indahnya danau lau kawar di kaki gunung sinabung
 Gunung Sinabung

Sumatera Utara
Kabupaten Karo
Batak
Batak Karo
Danau di Sumatera Utara
Taneh Karo

DAS Wampu

Danau Lau Kawar


Epiklorohidrin (kemijska formula: OCH2CHCH2Cl) je brezbarvna strupena tekočina s sladkobnim in ostrim vonjem po kloroformu. Hlapi so težji od zraka. Uporablja se za izdelavo epoksidnih smol.

Fizikalne in kemijske lastnosti
V stiku s katalizatorji ali pri visokih temperaturah, snov polimerizira. Nastane eksotermna reakcija z alkoholi, fenoli, organskimi kislinami ali amini. Snov reagira z aluminijem. Pri segrevanju tekočine ali v vročih dneh se tvorijo eksplozivne zmesi, ki so težje od zraka. Pri stiku z vročimi površinami, iskrami ali odprtim plamenom obstaja nevarnost vžiga. Pri stiku epiklorohidrina z alkalijskimi ali zemljoalkalijskimi kovinami obstaja nevarnost eksplozije ali silovite reakcije.

Ukrepi ob nezgodah
Takoj je potrebno poklicati zdravniško pomoč, ne sme se dopustiti ohladitve ponesrečenca. V primeru nevarnosti nezavesti je ponesrečenca potrebno dati v stabilni bočni položaj. Ponesrečenca se prenese na svež zrak. Pri zastoju dihanja mu dajemo umetno dihanje. Pri zaznavi vonja so zdravstvene okvare že nastopile. Pri poškodbah oči oko 10-15 min spiramo z vodo. Očesno veko s palcem in kazalcem odpremo, hkrati pa je treba oko premikati v vse smeri. Pri stiku s kožo kontaminirane dele obleke takoj odstranimo, prizadete dele telesa pa temeljito speremo z vodo.

Gorečo snov se gasi iz varnega kritja. Pri požaru nastajata jedka in zelo strupena plina klor in vodikov klorid. Majhne požare gasimo z vodo, aparati na prah ali z CO2. Velike požare gasimo s peno ali razpršenim vodnim curkom. Obvezna je uporaba zaščitne kreme, zaščitne maske s filtrom A (rjava barva), pri koncentraciji preko 0,5 vol. % pa izolacijskega aparata.

Delovne nesreče

12. maja 2022 se je v podjetju Melamin v Kočevju pripetila delovna nesreča med pretakanjem epiklorhidrina v zabojnike. Ta je povzročil silovito eksplozijo, v nesreči je umrlo 6 ljudi, okrog 20 je bilo poškodovanih. Del tovarne Melamin je bil povsem uničen.

Glej tudi
 nevarne snovi

Nevarne snovi

Epiklorohidrin


Rük — Azərbaycan Respublikasının Quba rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd.Kəndin dəniz səviyyəsindən hündürlüyü təqribən 1620-1630 metrdir

Toponimikası
Rük oyk., sadə. Quba r-nunun eyniadlı i.ə.v.-də kənd. Dağətəyi ərazidədir. Oykonim qədim türk dillərindəki uruq (ailə, tayfa; daya¬nacaq) sözünün təhrif olunmuş forması hesab edilir və "düşərgə, yaşayış məskəni" kimi izah olunur.

Əhalisi
2009-cu ilin siyahıyaalınmasına əsasən kəndə 301 nəfər əhali yaşayır. Əhalisi tatlardır.

Təhsil
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2 fevral 2018-ci il tarixli Sərəncamı ilə Quba rayonu Rük kənd 56 şagird yerlik modul tipli ümumi orta məktəbin quraşdırılması üçün 315 000 manat vəsait ayrılmışdır.

Həmçinin bax
Quba rayonu

Xarici keçidlər
Azərbaycan Respublikası Quba Rayon İcra Hakimiyyəti

İstinadlar

Quba rayonunun kəndləri

Rük


She greinneyder bluckan coshey as aa-vluckaneyr Finnlynnagh eh Jussi Albert Jääskeläinen (ruggit er 19 Averil 1975).

Kianglaghyn magh

Ruggyryn 'sy vlein 1975
Deiney ass Mikkeli
Bluckaneyryn soccer firryn Finnlynnagh
Bluckaneyryn soccer eddyr-ashoonagh Finnlynn
Bluckaneyryn Vaasan Palloseura
Bluckaneyryn Bolton Wanderers F.C.
Bluckaneyryn West Ham United F.C.
Bluckaneyryn Veikkausliiga
Bluckaneyryn Premier League Hostyn
Bluckaneyryn Football League Hostyn
Bluckaneyryn Wigan Athletic F.C.
Bluckaneyryn ATK (club soccer)
Bluckaneyryn Hur-leeg yn Injey
Fwirran neu-chloie Wrexham A.F.C.

Jussi Jääskeläinen


Mattaincourt, yû komuna qezay Épinaliya. Cayê na komune dewleta Fransa de mıntıqaya Grand Esti de wılayetê Vosgesi dero.

Xızmete
Mattaincourt de şebekey awe esto û sistemê kanalizasyoni ratneyao. Xeta elektriki û İnterneti anciyao.

Embıryani
Dormey Mattaincourt ra komunê Bazoilles-et-Ménil, Domèvre-sous-Montfort, Hymont, Mirecourt, Velotte-et-Tatignécourt û Vroville ca gênê.

Nıfus
Grafikê diagrami sero gorey seran ra nıfusê Mattaincourt;

Bıvênên
 Lista komunanê Vosgesi
 Lista qezanê Grand Esti
 Lista kantonanê Vosgesi

Çımey

Komunê Vosgesi
Mattaincourt

Mattaincourt


Carolus Figulus, qui medio saeculo XVI floruit, origine ut videtur Francicus, fuit grammaticus linguarum Graecae et Latinae. Discipulus Philippi Melanchthonis, Confluentibus in Germania habitavit. Coloniae de libris edendis tractavit cum Euchario Cervicorno et Iohanne Schoenstenio: hic versionem Hesiodeam a Figulo factam divulgari curavit. Figulus Lutetiae ante annum fere 1540 apud cardinalem episcopum Ioannem Bellaium operam dedisse censetur quem "dominum suum clementissimum" nuncupavit.

Annis 1540 et 1541 dialogos Latinos de re botanica, de piscibus, de mustelis, de avibus in usum Latinistarum tironum edidit.

Scripta
 1540 (interpres) : Hesiodi Ascraei Opera et dies, interprete Carolo Figulo. Coloniae: in officina Nicolai Bastoniensis, impensis M. Iohannis Schoenstenii
 1540 : Dialogus qui inscribitur botanomethodus. Coloniae: apud Iohannem Schoenstenium
 1540 : Mustella. Coloniae: ex officina Eucharii Cervicorni
 1540 : Ἰχθυολογία seu Dialogus de piscibus. Coloniae: ex officina Eucharii
 1541 : Πετεινολογία sive Dialogus de avibus Donati. Coloniae: ex officina Eucharii Textus

Notae

Bibliographia
 Brigitte Gauvin, "Carolus Figulus: Ichtyologia" in Brigitte Gauvin, Marie-Agnès Lucas-Avenel, edd., Inter litteras et scientias, recueil d'études en hommage à Catherine Jacquemard (Cadomi: Presses universitaires de Caen 2019) pp. 33-63

Nexus externi
 "Figulus, Carolus" apud Noscemus

Nati saeculo 15 aut 16
Mortui saeculo 16
Grammatici
Eruditi Germaniae
Eruditi Franciae
Interpretes Graeco-Latini

Carolus Figulus


La chambre de commerce et d'industrie de Lille Métropole était l'une des six CCI du département du Nord. Son siège était à Lille, place du Théâtre. Celui-ci est devenue le siège de la chambre de commerce et d'industrie du Grand Lille.

Ce site est desservi par la station de métro Rihour.

Elle faisait auparavant partie de la chambre régionale de commerce et d'industrie du Nord - Pas-de-Calais.

Rôle économique

À ce titre, elle était un organisme chargé de représenter les intérêts des entreprises commerciales, industrielles et de service de l'arrondissement de Lille, partie du département du Nord et de leur apporter certains services. C'était un établissement public qui gère en outre des équipements au profit de ces entreprises.

Comme toutes les CCI, elle était placée sous la double tutelle du Ministère de l'Industrie et du Ministère des PME, du Commerce et de l'Artisanat.

Service aux entreprises

 Centre de formalités des entreprises
 Assistance technique au commerce
 Assistance technique à l'industrie
 Assistance technique aux entreprises de service
 Aide à l'implantation d'entreprises : agence pour la promotion internationale de Lille Métropole

Gestion d'équipements
 Port fluvial de commerce de Lille ;
 Aéroport de Lille - Lesquin ;
 Parcs d'activités de la CCI de Lille Métropole.

Centres de formation
 C Com : école de communication Graphisme et Multimédia ;
 CNDE : centre national des décorateurs étalagistes ;
 E2ST : école supérieure des services et du tertiaire ;
 EGC de Lille-Métropole appartient au réseau national des EGC ;
 IPRA : école supérieure de vente, affiliée au réseau national des 76 instituts des forces de vente gérées par les CCI ;
 Centre de formation d'apprentis de la CCI de Lille Métropole.

Ces écoles sauf l'EGC, sont regroupés sur le campus CEPRECO à Roubaix.

 CEPI Management à Marcq-en-Barœul.

Architecture

Historiquement la chambre de commerce de Lille était située à la Vieille Bourse. Elle occupe ensuite différents locaux jusqu'à la construction de la chambre de commerce de Lille au début du .

Historique

 La chambre de commerce et d'industrie de Lille Métropole naît en 1967 de la fusion des chambres de commerce de Lille, avec celles de Roubaix et de Tourcoing ; on notera qu'à l'époque, la plus importante des trois est la chambre de commerce de Tourcoing.
 L'assemblée générale du  la dissout pour rejoindre la chambre de commerce et d'industrie du Grand Lille.
 Le décret du , reconnait sa fusion dans la chambre de commerce et d'industrie du Grand Lille. C'est un regroupement de 4 chambres de commerce : chambre de commerce et d'industrie de Douai, Lille, chambre de commerce et d'industrie d'Armentières - Hazebrouck, chambre de commerce et d'industrie de Saint-Omer Saint-Pol-sur-Ternoise.
 Le  : Disparition de la chambre de commerce de Lille Métropole pour devenir la CCI Grand Lille.

Présidents de la chambre de commerce de Lille

Pour approfondir

Articles connexes
 Liste des chambres de commerce et d'industrie françaises
 Vieille Bourse
 chambre de commerce de Lille
 chambre de commerce et d'industrie Grand Lille

Liens externes

 Site officiel

Notes et références

Lille
Métropole européenne de Lille

Chambre de commerce et d'industrie de Lille Métropole


MHK Kežmarok je slovenský hokejový klub.

Klub hrá momentálne v 2. slovenskej hokejovej lige.

História

Vznikol v roku 1931.Prvý zápas jeho hokejisti odohrali v roku 1932 s ČASK Praha s výsledkom 1:16. Klub hral dlhé roky v tretej najvyššej súťaži. Postup do druhej najvyššej slovenskej súťaže 1. slovenskej národnej hokejovej ligy sa podaril v roku 1991. Potom sa však klub pre finančné problémy prepadol do 2. hokejovej ligy. Tú v roku 2006 vyhral a v nasledujúcom roku aj 1. hokejovú ligu a postúpil do extraligy. Avšak po neúspechu v baráži o extraligu v sezóne 2008/09 proti tímu HK Spišská Nová Ves sa mužstvo prepadlo naspäť do 1.hokejovej ligy SR. Od sezóny 2009/10 je farmou extraligového HK ŠKP Poprad. V lete 2010 došlo k záplavám v meste Kežmarok. Tie vážne poškodili zariadenie štadióna a tak sa klub v sezóne 2010/11 odhlásil z 1. hokejovej ligy a neprihlásil sa do žiadnej súťaže.

Názvy klubu
 1931 - ŠK Kežmarok
 1936 - Forwärts Kežmarok
 1946 - ŠK Kežmarok
 1965 - Jednota Kežmarok
 1991 - HK 31 Kežmarok
 1997 - HK 31 Setra Kežmarok
 2000 - MHK Kežmarok
 2007 - MHK SkiPark Kežmarok
2018 - MHK Kežmarok

Športové úspechy
 2006/2007 - Víťaz 1.hokejovej ligy SR
 2005/2006 - Víťaz 2.hokejovej ligy
 1990/1991 - Víťaz 2. slovenskej národnej hokejovej ligy

Umiestnenia v jednotlivých sezónach

Česko-Slovensko

 1. slovenská národná hokejová liga - 2. ročníky

 11. miesto: 1991/92
 12. miesto: 1992/93

 2. slovenská národná hokejová liga - 16. ročníkov (skupiny východ)

 1. miesto: 1990/91
 3. miesto: 1988/89(skupina stred), 1989/90
 4. miesto: 1983/84
 5. miesto: 1977/78, 1982/83
 6. miesto: 1971/72, 1972/73, 1979/80, 1980/81,
 7. miesto: 1979/80, 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1987/88
 8. miesto: 1981/82

 Krajské Majstrovstvá SSR - 2. ročníky (skupina východ)

 1. miesto: 1970/71, 1976/77

Slovensko

 Slovnaft extraliga - 2. ročníky

 9. miesto: 2007/08
 12. miesto: 2008/09

 1. hokejová liga SR - 8. ročníkov

 1. miesto: 2006/07
 6. miesto: 1993/94
 7. miesto: 1994/95
 8. miesto: 2009/10
 9. miesto: 1995/96
 11. miesto: 1996/97, 1997/98
 12. miesto: 1998/99(zo súťaže sa odhlásil)

 2. hokejová liga (Slovensko) (skupiny východ a stred) - 5. ročníkov

 1. miesto: 2005/06(v)
 5. miesto: 1999/00(v), 2000/01(s)
 6. miesto: 2001/02(v), 2004/05(v)

Slávni hráči
 Richard Šechný (2006/07, 2007/08)
 Slavomír Pavličko (začiatok sezóny 2007/08)
 Radoslav Suchý
 Ľuboš Bartečko
 Miroslav Škovira
 Martin Klempa

Referencie

Kežmarok, MHK SkiPark

MHK SkiPark Kežmarok


Spycker (Nederlandice: Spijker) est commune 1500 incolarum (anno 2008) praefecturae Septentrionis in Franciae borealis regione Septentrione et Freto.

 Index communium praefecturae Septentrionis

Nexus externi

Communia Praefecturae Septentrionis
Loci habitati praefecturae Septentrionis

Spycker


Polárny ďalekohľad je dlhoohniskový fotografický ďalekohľad na meranie presných deklinácií hviezd blízko pólu.

Polárny ďalekohľad stále mieri k pólu a po niekoľkých hodinách expozície sa hviezdy na fotografickej platni zobrazia ako oblúky so stredom v póle. Z mnohých takýchto pozorovaní za rok možno určiť aberačnú konštantu a z niekoľkoročných pozorovaní nutačnú konštantu.

Ďalekohľady

Polárny ďalekohľad


Massenbachhausen  est vicus et commune Badense-Virtembergense 3'388 incolarum (anno 2012).

Clari cives
 Firminus Wickenhäuser, franciscanus et sculptor (1876–1939)

 Indicem Communium Badeniae-Virtembergiae

Nexus externi

 Massenbachhausen pagina interretialis

Communia Badeniae-Virtembergiae

Massenbachhausen


Քվարցիտ կամ ջեսպիլիթ, փոխակերպային ապար՝ կազմված հիմնականում քվարցից (SiO2)։ Բացի քվարցից, հաճախ հանդիպում են նաև ուիրիշ միներալներ, ըստ դրանց էլ առանձնացվում են քվարցիտի հատուկ տեսակներ՝ փայլարային, նռնաքարային և այլն։ Քվարցիտի առաջացումը կապված է փոխակերպման ընթացքում ավազաքարերի վերաբյուրեղացման հետ։ Երկաթային (մագնետիտային) քվարցիտները երկաթի արժեքավոր հանքանյութ են։ Օգտագործվում է շինարարության մեջ։ Տարածված է Հայաստանի Արարատի, Լոռու, Տավուշի, Վայոց ձորի մարզերում և Արցախի Մարտակերտի շրջանում։

Անգլիա-հասպիս և Հունաստանի-քարավանը հասպիսի նմանությամբ երկաթախառն քվարցիտ խիստ մետամորֆացած նստվածքային կամ հրաբխածին-նստվածքային քվարկեց-երկաթա-յին ապար։ Կազմված է ցայտուն շերտավորված, սովորաբար զոլավոր քվարց կամ սիլիկատ-մագնետիտային կամ հե-մատիտային ապարներից, որոնց առանձին բարակ շերտերում գերակշռում է որևէ միներալ՝ քվարց, մագնետիտ կամ մաբտիտ հեմատիտ քլորիտ սերիցիտ, բիոտիտ, ամֆիբոլ և այլն։ Տարածված է մինչքեմբրիի գոյացումներում։ 25-30% ավելի երկաթի պարունակության դեպքում հարստացման ենթակա երկաթի արդյունաբերական հանքանյութ է։ Ջեսպիլիթ-ի խոշոր հանքավայրեր կան ԱՄՆ-ում, Ռուսաստանում, Կանադայում Բրազիլիայում Հնդկաստանում Հարավային Աֆրիկայում։

Ապարներ

Քվարցիտ


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Tveitedalen.

Walog ang Tveitedalen (Norwegian: Tveitdalen) sa Noruwega. Nahimutang ni sa munisipyo sa Askøy ug lalawigan sa Hordaland Fylke, sa habagatan-kasadpang bahin sa nasod,  km sa kasadpan sa Oslo ang ulohan sa nasod.

Ang klima kasarangan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Hulyo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C.

Ang mga gi basihan niini

Mga walog sa Hordaland Fylke

sv:Tveitedalen (dal i Norge, Hordaland fylke, Askøy)

Tveitedalen (walog sa Noruwega, Hordaland Fylke, Askøy)


Buchholz in der Nordheide (Lat. Buchholz in Locis Desertis Septentrionalibus) urbs in Saxonia inferiore est. Buchholz oppidum maximum circuli Harburgensis est. Ad Buchholz etiam vici Holm-Seppensen, Steinbeck, Sprötze, Trelde atque Dibbersen pertinent.

Historia
Buchholz anno 1450 primo nomine Bockholte in actis descripta est. Postea pars ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto ducato a copiis Francicis occupata est. Annis 1810/11 pars regni Westphaliae erat, deinde ad usque annum 1814 ad Primum Imperium Francicum, tum ad regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Ab anno 1946 pars est Saxoniae Inferioris. Anno 1958 oppidum vocatum est.

Nexus externi

 Pagina officialis

Communia Saxoniae Inferioris
Condita saeculo 15

Buchholz in der Nordheide


The 2016–17 season was İstanbul Başakşehir's eighth consecutive season in the Süper Lig and their 27th year in existence. This season, İstanbul Başakşehir participated in the Süper Lig, Turkish Cup and UEFA Europa League. The season covers the period from 28 July 2016 to 4 June 2017.

Transfers

In

Out

First team squad

Statistics

Competitions

Overview

Pre-season, mid-season and friendlies

Süper Lig

League table

Results summary

Pld = Matches played; W = Matches won; D = Matches drawn; L = Matches lost; GF = Goals for; GA = Goals against; GD = Goal difference; Pts = Points

Results by round

Matches

Turkish Cup

Group stage
Group F

Pld = Matches played; W = Matches won; D = Matches drawn; L = Matches lost; GF = Goals for; GA = Goals against; GD = Goal difference; Pts = Points

Matches

Knockout phase

UEFA Europa League

Third qualifying round

2–2 on aggregate. İstanbul Başakşehir won on away goals.

Play-off round

İstanbul Başakşehir lose 1–4 on aggregate.

Notes

References

İstanbul Başakşehir F.K. seasons
Turkish football clubs 2016–17 season
İstanbul Başakşehir

2016–17 İstanbul Başakşehir F.K. season


Parliament Square je významné námestie nachádzajúce sa pri severozápadnej časti Westminsterského paláca v londýnskom mestskom obvode City of Westminster.

Na námestie ústia ulice Whitehall, Victoria Street, Millbank a most Westminster Bridge.

Opis námestia
Okrem Westminsterského paláca, sídla parlamentu Spojeného kráľovstva sa na námestí nachádzajú ďalšie významné budovy. Okrem iného je to Westminsterské opátstvo a kostol St Margarets, budova Middlesex Guildhall (od roku 2009 sídlo Najvyššieho súdu Spojeného kráľovstva). Na rohu námestia a Parliament Street sa nachádza budova HM Treasury, HM Revenue and Customs a Porticulis House. Okrem  iného má na námestí svoje východy aj stanica metra Westminster.

Z námestia vybieha niekoľko ulíc. Sú to: St Margaret Street (ktorá voľne prechádza v Abingdon Street a Millbank), Broad Sanctuary (ktorá prechádza do Victoria Street), Great George Street (z ktorej sa stáva Birdcage Walk), Parliament Street (ktorá prechádza do Whitehall) a Bridge Street, ktorá ústi na Westminster Bridge.

Sochy
Na námestí sa nachádza niekoľko sôch. Tieto sochy zachytávajú významných štátnikov: britského vojnového premiéra Winstona Churchilla (nachádza sa na severovýchodnej strane parku, otočená smerom k budove parlamentu), amerického prezidenta Abrahama Lincolna (pred budovou Middlesex Guildhall), britského premiéra Roberta Peela (v juhozápadnom rohu parku), v severozápadnom rohu sa nachádza socha Lorda Palmerstona, britského premiéra z polovice 19. storočia. Na severnej strane námestie sa nachádza socha juhoafrického premiéra a politka Jana Christiaana Smutsa. Ďalej sa tu nachádzajú sochy ďalších britských premiérov: Edwarda Smith-Stanleyho, Benjamina Disraeliho a Georgea Canninga.

 George Canning
 Earl of Derby
 Benjamin Disraeli
 Viscount Palmerston
 Robert Peel
 Jan Smuts

História
Parliament Square bolo vybudované v roku 1868 z dôvodou otvorenia priestranstva okolo Wesminsterského paláca a pre zlepšenie plynulosti dopravy. Autorom projektu bol architekt Charles Barry. Jeho pôvodný návrh obsahoval aj fontánu Buxton Memorial Fountain, ktorá bola v roku 1940 odstránená v roku 1957 premiestnená do neďalekého parku Victoria Tower Gardens. Po druhej svetovej vojne bol poverený rekonštrukciou námestia George Grey Wornum.

Námestie býva častým dejiskom rôznych protestov a demonštrácií.

Externé odkazy
 Parliament Square; stránka Briana Hawa o námestí

Námestia v Londýne
City of Westminster

Parliament Square


La piscine de Bethesda, située sur le chemin de la vallée de Beth Zeta, est mentionnée dans l'Évangile de Jean, au chapitre 5, comme le lieu d'un miracle de Jésus sur un paralytique. La description qui en est faite signale qu'elle était entourée de cinq portiques.

Les anciens manuscrits de l'Évangile de Jean ne s'entendent pas sur le vrai nom de cet endroit : il s'appellerait « Bezatha », ou « Bethesda », ou « Belsetha », ou encore « Bethsaïda ». Un des manuscrits de la mer Morte résout le problème de façon inattendue.

Le rouleau de cuivre, qui doit dater de la première moitié du , présente une longue liste de trésors cachés à Jérusalem et ailleurs en Terre d'Israël. Une des cachettes est située dans un lieu de Jérusalem appelé Bet-eshdatain, marqué par une piscine à deux bassins de grandeurs différentes. Il ne fait pas de doute, que la transcription grecque de Bethesda doit être retenue comme la plus juste, et le nom doit être traduit par « maison des deux flots, des deux bouches » : il est fait référence à deux sources d'alimentation d'une piscine, ce qui se comprend bien si cette dernière comporte deux bassins indépendants.

À la suite de restaurations entreprises sur l'église Sainte-Anne à Jérusalem en 1888, deux grandes piscines avec cinq portiques et de nombreux fragments de l'époque romaine ont été exhumées. Une fresque située sur l'un des murs représente un ange remuant l'eau.

Période du Premier Temple : la piscine supérieure
La piscine fut construite durant le  et fut nommé la « piscine supérieure » ().

Elle est mentionnée dans le Livre des Rois :

et dans le Livre d'Isaïe :

Période du Second Temple : les piscines de nettoyage
Les secondes piscines furent érigées durant le  par le grand-prêtre Simon II (de la famille des Oniades). Ces piscines étaient utilisées pour laver les moutons avant leur sacrifice au Temple. Cette méthode d'utilisation des piscines conféra à l'eau un halo de sainteté, et plusieurs invalides vinrent se baigner dans les piscines dans l'espoir d'être guéri.

Les piscines sont mentionnées dans le Nouveau Testament. Dans Jean (), il est rapporté que Jésus guérit un homme dans la piscine. Son nom est décrit comme provenant de l'araméen Beth Hesda, signifiant « lieu de la grâce » (). D'autres désignations incluent les noms de Bethzatha et Bethsaïda (qu'il ne faut pas confondre avec la ville de Bethsaïde en Galilée).

Selon l'Encyclopédie juive : « Bethesda », elle symbolisait la maison de la pitié, un réservoir (gr. kolumbethra, « un bain pour nager ») avec cinq porches, près de la porte du marché des moutons (Néhémie 3:1; Jean ).

L'historien Eusèbe de Césarée (~265-~340) la surnommait . Il la désigna également par les noms de « Bethsaïde » et « Beth-zatha » (Jean 5:2, marg. RSV). Sous ses « porches » ou colonnades se retrouvaient habituellement un grand nombre d'infirmes qui attendaient que l'eau se trouble et qu'un miracle se produise.

Précédant la construction des digues archéologiques, elle fut identifiée comme étant la version moderne de la fontaine de la Vierge, dans la vallée du Cédron, car étant située non loin du bassin de Silwan et aussi de , une piscine située tout près de l'embouchure de la vallée qui conduisait jusqu'à Cédron sud et, de là, à la porte St-Stéphane.

Lorsque les digues archéologiques furent construites au , Conrad Schick découvrit un énorme tank, à l'état d'esquisse, situé à environ  au nord-ouest de l'église Sainte-Anne, qui était, sans véritable contestation possible, très probablement la piscine de Bethesda. Cependant, plusieurs archéologues l'identifièrent en concomitance avec les piscines jumelles qu'ils dénommèrent les « Souterrains », sous le , situé sur ce qui aurait été le fossé de roches pointus qui marquait la séparation entre  et la forteresse Antonia.

Période byzantine
L'endroit du miracle de Jn 5 est mentionné dès le début du  s. (Eusèbe, Burdigalensis, Cyrille de Jérusalem), mais l'église commémorant le miracle du paralytique n'est pas antérieure à Jérôme qui ne la mentionne pas encore, ni postérieure à Juvénal sous l'épiscopat duquel Jean Rufus en parle. On observe également une évolution en ce qui concerne le type de mémorial qu'elle représente : à l'origine, seul le miracle de Jn 5 est rapporté, alors qu'une thématique mariale s'introduit apparemment au début du  s., quand le pèlerin Théodose parle de , puis au début du siècle suivant quand le patriarche Sophrone, dans son ode anacréontique XX, situe la maison natale de Marie à la « Sainte-Probatique ». Ce dernier thème est déjà supposé dans différents documents patristiques, dont les plus anciens ne sont pas antérieurs, eux aussi, au  :
 André de Crète, Homélies CPG 8170; 8171; 8172; 8173; Canon CPG 8219 ;
 Romanos le Mélode, J.B. Pitra, Analecta sacra, I, Paris, 1876, 198-201 ;
 Jean de Damas, Homélie CPG 8060 ;
 Protévangile de Jacques lu pour la fête du  d'après des notes marginales de copistes.

Il est manifeste que ce dernier document (Protévangile de Jacques, ch. 3-4) a joué un rôle déterminant dans l'évolution d'une thématique purement biblique (Jn 5) à une thématique purement mariale, au point que les croisés  hésitent sur la localisation de la Probatique de . Dans le Protévangile, les parents de Marie sont supposés habiter près du temple et Joachim père de Marie est présenté dans un rôle de pasteur de brebis rencontrant Anne près d'une porte de la ville. Le thème du miracle, mais aussi la typologie de Marie comme nouveau Temple, pouvaient aider à cette transformation, au moins partielle, du mémorial.

L'église byzantine a servi de lieu de station dans la liturgie de Jérusalem (détails ici).

Dans les arts
 Jésus guérissant le paralytique de Bethesda, peinture de Giandomenico Tiepolo ;
 La guérison du paralytique à la piscine de Bethesda, peinture de Jean II Restout ;
 La piscine de Bethesda, peinture de Sebastiano Ricci ;
 La piscine probatique, tableau de Giacinto Diano ;
 La piscine probatique, tableau qui se trouve dans la salle supérieure de la Scuola Grande de San Rocco ;
 Le Christ à la piscine probatique, tableau de Jacques de Létin ;
 « À l'œuvre » - guérison du paralytique de Bethesda, dessin en noir et blanc de Henri Lindegaard.

Notes et références

Liens externes

  Encyclopédie juive : « Bethesda ».
  Encyclopédie catholique : « Bethsaida : II. LA PISCINE ».

Bethesda
Site archéologique de Jérusalem
Lieu saint
Lieu du Nouveau Testament
Eau et religion

Piscine de Bethesda


Brian Savoy (born January 13, 1992) is an Argentine-born Swiss professional basketball player. He currently plays for Union Neuchâtel Basket of Switzerland's Championnat LNA.

He represented Switzerland's national basketball team at the EuroBasket 2017 qualification, where he recorded most assists and steals for his team.

References

External links
 FIBA EuroBasket 2017 Profile
 Eurobasket.com Profile
 REAL GM Profile
 End career announcement Profile

1992 births
Living people
BBC Monthey players
Point guards
Shooting guards
Swiss men's basketball players
Swiss people of Argentine descent
Sportspeople of Argentine descent
Union Neuchâtel Basket players

Brian Savoy


Charny est parvum commune Francicum 33 incolarum (anno 2009) praefecturae Clivi Aurei in regione occidentali Burgundia.

 Index communium praefecturae Clivi Aurei

Nexus externi

Communia praefecturae Collis Aurei
Loci habitati praefecturae Collis Aurei

Charny (Clivus Aureus)


Little Odessa est un film américain réalisé par James Gray, sorti en 1994. C'est le tout premier long métrage du réalisateur-scénariste.

Synopsis
Joshua Shapira (Tim Roth) est un tueur à gages d'une trentaine d'années. Un jour, son commanditaire lui ordonne de se rendre à Brighton Beach, quartier juif ukrainien de Brooklyn, pour exécuter un bijoutier iranien véreux. C'est le quartier de son enfance, où il a tué quelques années auparavant le fils du parrain de la mafia du quartier Boris Volkoff.

Joshua est un homme déprimé et d'une incroyable froideur et brutalité. Il se rend à contrecœur à sa destination. Son jeune frère Reuben (Edward Furlong) d'une dizaine d'années son cadet apprend qu'il est revenu et souhaite à tout prix reprendre contact avec lui. Joshua se montre d'abord réticent, pour éviter de le mettre en danger, avant d'accepter après avoir appris que leur mère est mourante. Reuben vit encore chez ses parents : d'un côté Irina, une mère douce et attentionnée, de l'autre Arkady, un vendeur de journaux soucieux de l'éducation de ses enfants, très despotique, un fort caractère qui a laissé des séquelles psychiques à ses 2 enfants, particulièrement à Joshua qu'il a chassé à la suite de ses activités criminelles. Lorsque ce dernier se rend à l'appartement pour revoir sa mère, Arkady gifle Reuben pour avoir ramené Joshua à la maison ; Joshua réagit et assène un violent coup de poing à son père qui le chasse ensuite. Parallèlement, Volkoff commence à se douter de la présence de l'assassin de son fils à Brighton.

Fiche technique

 Titre original et français : Little Odessa
 Réalisation et scénario : James Gray
 Décors : Kevin Thompson
 Costumes : Michael Clancy
 Photographie : Tom Richmond
 Montage : Dorian Harris
 Musique : Dana Sano
 Production : Paul Webster
 Société de production : Fine Line Features, Live Entertainment et New Line Cinema
 Société de distribution : Fine Line Features (Etats-Unis), Les Films Number One (France), Ciné Sorbonne (France, ressortie en version restaurée)
 Budget :
 Pays d'origine :
 Langue originale : anglais (quelques passages en yiddish et en russe)
 Format : couleur (Technicolor) —  — 2,35:1 — son Dolby Digital
 Genres : drame, policier, thriller
 Durée : 98 minutes
 Dates de sortie :
  :  (festival du cinéma américain de Deauville)
  :
  :
  :  (version restaurée)
 Classification :
 États-Unis : R
 France : Interdiction aux mineurs de moins 12 ans

Distribution
 Tim Roth (VF : Philippe Vincent) : Joshua Shapira
 Edward Furlong (VF : Damien Boisseau) : Reuben Shapira
 Vanessa Redgrave : Irina Shapira
 Maximilian Schell : Arkady Shapira
 Moira Kelly (VF : Déborah Perret) : Alla Shustervich
 Paul Guilfoyle : Boris Volkoff
 Natalya Andrejchenko : Natasha
 David Vadim : Sasha
 Mina Bern : Grandma Tsilya
 Boris McGiver : Ivan
 Mohammed Ghaffari : Pahlevi
 Michael Khmurov : Yuri
 Dmitry Preyers : Victor

Production
Pour son premier long métrage, James Gray s'inspire largement de l'histoire de sa propre famille, juive russe, qui a immigré aux États-Unis dans les années 1920. Il se documente par ailleurs beaucoup sur la mafia de Brighton Beach : . Il mettra deux ans à financer le projet.

Le tournage a lieu du  au  à Brooklyn, notamment à Bay Ridge, Brighton Beach, Coney Island, Red Hook ou encore Sheepshead Bay.

Accueil

Critiques

À sa sortie, malgré de nombreux prix dans des festivals, le film reçoit des critiques assez partagées. Sur l'agrégateur américain Rotten Tomatoes, il récolte 61% d'opinions favorables. Sur Metacritic, il obtient une note moyenne de  pour 18 critiques.

Le réalisateur français Claude Chabrol déclare être un grand fan du travail de James Gray dès la vision de ce premier long métrage.

Box-office

Aux États-Unis, le film ne récolte que . En France, il enregistre  entrées.

Distinctions
 Union de la critique de cinéma 1996 : Grand Prix
 Festival du cinéma américain de Deauville 1994 : Prix de la critique (exæquo avec Federal Hill de Michael Corrente)
 Mostra de Venise 1994 : Lion d'argent du meilleur réalisateur
 Coupe Volpi du meilleur second rôle féminin pour Vanessa Redgrave

Notes et références

Liens externes

Film américain sorti en 1994
Film policier américain
Film dramatique américain
Thriller (film) américain
Film sur la mafia russe
Film de New Line Cinema
Film se déroulant à New York
Film réalisé par James Gray
Premier long métrage sorti en 1994

Little Odessa (film)


|}

名寄本線(なよろほんせん)は、日本国有鉄道(国鉄)、及び北海道旅客鉄道(JR北海道)が運営していた鉄道路線(地方交通線)。北海道名寄市の名寄駅で宗谷本線から分岐し、上川郡下川町、紋別郡西興部村、同郡興部町、紋別市などを経て紋別郡遠軽町の遠軽駅で石北本線に接続する本線と、紋別郡上湧別町の中湧別駅で本線から分岐し同郡湧別町の湧別駅に至る支線から成り立っていた。国鉄再建法の施行により第2次特定地方交通線に指定され、JR北海道に承継されて2年余り後の1989年5月1日に廃止された。なお、廃止された特定地方交通線の中では、唯一の「本線」であった。また2023年現在、「本線」を名乗るJR線で唯一全線が廃止となった路線である。

路線データ
廃止時
 管轄:北海道旅客鉄道(第一種鉄道事業者)
 路線距離(営業キロ):
 名寄 - 上湧別 - 遠軽 138.1 km(本線)
 中湧別 - 湧別 4.9 km(支線)(列車運行上は起終点が逆転しており、中湧別方面行きが下り列車だった)
 駅数:40(起終点駅を含む)
 軌間:1,067 mm(狭軌)
 複線区間:なし(全線単線)
 電化区間:なし(全線非電化)
 閉塞方式:
 タブレット閉塞式 本線
 スタフ閉塞式 支線
 交換可能駅:8(下川・上興部・中興部・興部・沙留・紋別・小向・中湧別)
 上名寄・一ノ橋・西興部・宇津・渚滑・元紋別・沼ノ上・上湧別・開盛の各駅にはかつて交換設備が設置されていたが、後に撤去された。
 簡易委託駅:西興部・渚滑・上湧別・湧別
 中興部と小向は運転職員が配置されていたものの、切符の発売は一切行っていなかったが、路線末期には入場券を発行していた。

運転

廃止直前の1989年3月11日改正時点では普通列車のみの運転であったが、一部の列車は一部の駅を通過して運転していた。また、旭川に直通する列車は、宗谷本線内では快速として運転していた(関連記事を参照。これは札幌駅まで直通していた急行「紋別」の後身であった )。

全線通しの列車が多く遠軽に向かうほど本数が増え、1-3時間に1本程度運転されていた。渚滑線廃止前は、渚滑線からの直通列車も設定されていた。

1989年3月11日改正時点の各区間の運転本数は、以下の通り。
 名寄 - 遠軽間下り
 名寄 - 下川間 8本(うち名寄発遠軽行き6本、旭川発遠軽行き1本、休日運休の名寄発下川行き1本)
 下川 - 紋別間 7本
 紋別 - 中湧別間 9本(うち2本は紋別発遠軽行き)
 中湧別 - 遠軽間 10本
 遠軽 - 名寄間上り
 遠軽 - 中湧別間 11本(うち遠軽発名寄行き3本、遠軽発旭川行き1本、遠軽発興部行き1本、遠軽発中湧別行き1本、他は遠軽発紋別行き)
 中湧別 - 紋別間 10本
 紋別 - 興部間 8本(うち3本は紋別発名寄行き)
 興部 - 名寄間 8本(うち1本は興部発名寄行き)
 湧別 - 中湧別間 朝夕2往復(すべて遠軽駅発着、夕方の湧別発遠軽行き1本以外は紋別方面の列車と併結)

湧別-中湧別間は、1986年3月3日改正時点では夕方の上り列車が湧別発中湧別行きであるほかは湧網線(1987年3月20日廃止)と直通運転していたが、1986年11月1日改正で中湧別発着列車は遠軽方面との直通運転になった。

遠軽駅の上り始発は4時台、紋別駅基準で下り最終は22時台で、遠軽駅において札幌発着の石北本線の夜行列車(1986年3月3日改正時点では急行「大雪」3・4号、1989年3月11日改正時点では急行「大雪」)と接続していた。

優等列車
 1962年(昭和37年)5月1日:札幌 - 遠軽間の急行「紋別」(もんべつ)、旭川 - 遠軽 - 名寄 - 旭川間の循環準急「旭川」(あさひかわ)、興部 - 網走間の準急「天都」(てんと)運転開始。
「紋別」は、札幌-幌延間を留萌本線・羽幌線経由で運行する急行「はぼろ」を深川駅まで併結していた。
 1963年(昭和38年)6月1日:急行「紋別」紋別 - 遠軽間を普通列車化。
 1966年(昭和41年)3月5日:準急列車制度の変更に伴い、「旭川」「天都」が急行列車化。
 1968年(昭和43年)10月1日:下り急行「紋別」の普通列車区間を興部→遠軽間とする。また、「旭川」を廃止し、旭川 - 遠軽 - 興部 - 名寄間の急行「オホーツク」運転開始。ただし、興部 - 名寄間は普通列車となる。
 1970年(昭和45年)10月1日:急行「オホーツク」の名寄本線内は普通列車となる。下り急行「天都」の運転区間を名寄→網走間に延長するが、名寄→興部間は普通列車として運行。
 1972年(昭和47年)10月2日:急行「オホーツク」が「大雪」(下り4号・上り3号)に名称変更、下り(石北本線基準)旭川発興部行きは遠軽 - 興部間、上り(石北本線基準)名寄発旭川行きは名寄 - 遠軽間普通列車。
 1980年(昭和55年)10月1日:急行「天都」廃止。上り急行「紋別」の普通列車区間を遠軽→興部間とする。
 「天都」廃止時の停車駅( )内は名寄本線内の停車駅
 (興部駅 - 渚滑駅 - 紋別駅 - 中湧別駅 - 上湧別駅 - 遠軽駅) - 生田原駅 - 留辺蘂駅 - 北見駅 - 美幌駅 - 網走駅
 1986年(昭和61年)11月1日:急行「紋別」廃止。このほか、旭川直通で石北本線回りの急行「大雪」(1・2号)も廃止。これにより、名寄本線を経由する優等列車はすべて消滅した。
 「紋別」廃止時の停車駅( )内は名寄本線内の停車駅 ※興部 - 遠軽間は普通列車
 札幌駅 - 岩見沢駅 - 美唄駅 - 砂川駅 - 滝川駅 - 深川駅 - 旭川駅 - 和寒駅 - 士別駅 - (名寄駅 - 下川駅 - 西興部駅 - 興部駅)

歴史
名寄本線は、北海道鉄道敷設法に規定する「天塩国奈与呂ヨリ北見国網走ニ至ル鉄道」の一部であり、道央とオホーツク海沿岸方面を結ぶ幹線鉄道として建設されたものである。

湧別軽便線(ゆうべつけいべんせん)の延長として、1915年に野付牛(現在の北見駅)方面(下生田原、現在の石北本線安国駅)から社名淵(後の開盛)へ延長された路線を発端とする。国有鉄道の軽便線は、軽便規格とはいいながら他路線と同じ軌間1067mmで建設されたが、湧別軽便線だけは軌間762mmであった。翌年(1916年)には、軌間1067mmに改軌されたが、私鉄買収線を別にすれば国有鉄道が軌間762mmで建設した唯一の例である。この年、社名淵 - 下湧別(後の湧別)間が軌間1067mmで延伸開業し全通。1922年に軽便鉄道法の廃止により、湧別線(ゆうべつせん)と改称された。

一方、名寄 - 中湧別間は難所であった石北峠・北見峠を避けて、名寄方は名寄西線(なよろさいせん)、中湧別方は名寄東線(なよろとうせん)として両側から建設が進められ、1919年から1921年にかけて名寄線(なよろせん)として全線が開通した。1923年には、支線(渚滑線)の開業に伴って、名寄本線と改称している。

なお、渚滑(紋別市)から滝上、サクルー(滝上町)、札滑(西興部村)、上興部(西興部村)への「滝上経由」でルート変更を求めて、渚滑原野の住民が運動を起こし、請願も出されたが、当初の「興部経由」で最終決定している。渚滑 - 滝上間は渚滑線として開業した。

1932年に北見峠を克服して石北線(当時の名称。1961年に石北本線と改称)が全通すると湧別線は遠軽を境に分割され、遠軽 - 下湧別間は名寄本線に、遠軽 - 野付牛間は石北線に編入された。同時に、名寄本線は幹線鉄道としての役目を石北線に譲ることとなった。

1980年に国鉄再建法が成立すると、第2次特定地方交通線に指定されたが、冬季の代替輸送に問題があるとして天北線・池北線・標津線(名寄本線も含めて長大4線)と共に一時、廃止承認が保留された。しかし、問題が無くなったとして1985年8月に追加廃止承認された。

1987年4月の国鉄分割民営化後、沿線の遠軽町、紋別市、下川町が住民の利用に補助金を出すなど、なおも存続を求める運動が行われた。

第三セクター部分存続案
1988年9月1日、自民党と社会党の政治折衝で比較的乗降客数が多かった名寄駅 - 下川駅間(16.5km)と紋別駅 - 遠軽駅間(49.9km)を第三セクター化して部分存続させる案が浮上した。

1988年9月16日、政治収拾を受けた北海道は第三セクター案を示した。前提条件として、要員は名寄 - 下川間25人のうち20人、紋別 - 遠軽間53人のうち42人はJR北海道からの出向者で7年間限りとし、JR出向者の人件費は半分をJRが負担(7年間限り)。更新車両はJR使用車より3割ほど安い新型車を購入。運賃は初年度5%、以降5.3%、10.3%を毎年交互に引き上げ、10年間でバス運賃と同水準まで引き上げるとした。人件費は三セク職員で毎年2.8%引き上げ(JR出向職員については前述)、物件費は毎年1.3%引き上げるとした。

前提条件をもとに収支を試算し、転換交付金(1kmあたり3000万円)から初期投資(旅客用車両、保守用車両、車庫、検修機器、保守用機器、設備改良など)と定期運賃差額補助を差し引いた基金への繰入額として、紋別 - 遠軽間は3億8400万円を捻出したが、名寄 - 下川間は初期投資と定期運賃差額補助が転換交付金を上回り最初から1400万円の赤字となった。転換交付金は名寄 - 下川間4億9500万円、紋別 - 遠軽間14億9700万円。初期投資で名寄 - 下川間5億0600万円、紋別 - 遠軽間11億0300万円、定期運賃差額補助は名寄 - 下川間300万円、紋別 - 遠軽間1000万円を要した。

また、基金所要額は15年間元金を取り崩さず、基金の利息(運用利率は年5.4%)で赤字を補填することを前提とした場合、名寄 - 下川間が16億円で、北海道8億円、名寄市と下川町で8億円の負担。紋別 - 遠軽間は31億円で、北海道15億5000万円、転換交付金から4億円、紋別市と湧別町、上湧別町、遠軽町で11億5000万円の負担が必要とされた。

単年度の収支でも、名寄 - 下川間は初年度1億0600万円の赤字で法律補助により地元負担は5300万円、法律補助が無くなる6年目は9900万円の赤字、JRの人件費負担が無くなる8年目は1億1600万円の赤字。紋別 - 遠軽間は初年度2億1400万円の赤字で法律補助により地元負担は1億0700万円、6年目は1億9300万円の赤字、8年目は2億2900万円の赤字が見込まれた。

地元負担が重いことから、鉄道としての存続は断念され、1989年4月1日からバス転換の予定であったが、転換日が雪が降る時期だと運行に支障が出るなどと地元側から延期の申し入れがあり、同年1月31日に開催された第5回対策協議会で同年5月1日からバス転換することと決定し、同年4月30日の旅客営業を以って全線廃止となった。

名寄線
 1919年(大正8年)10月20日:名寄 - 下川間 (16.5km) が名寄線として開業、上名寄・下川の各駅を新設。
 1920年(大正9年)10月25日:下川 - 上興部間 (22.4km) が延伸開業、一ノ橋・上興部の各駅を新設。
 1921年(大正10年)
 3月25日:中湧別 - 興部間 (54.1km) が名寄東線として開業、沼ノ上・小向・元紋別・紋別・渚滑・沙留・興部の各駅を新設。名寄 - 上興部間を名寄西線に改称。
 10月5日:上興部 - 興部間 (28.9km) が延伸開業し全通、瀬戸牛・中興部・宇津の各駅を新設、名寄東線を名寄西線に編入して名寄線として統合。
 1923年(大正12年)11月5日:名寄線を名寄本線と改称。

湧別線
 1915年(大正4年)11月1日:(下生田原 - )遠軽 - 社名淵間 (4.5km) が湧別軽便線(軌間762mm)として延伸開業、遠軽・社名淵の各駅を新設。
 1916年(大正5年)
 11月7日:遠軽 - 社名淵間を762mmから1,067mmに改軌。
 11月21日 社名淵 - 中湧別 - 下湧別間 (16.6km) が延伸開業し全通、上湧別・中湧別・下湧別の各駅を新設。
 1922年(大正11年)9月2日 軽便鉄道法廃止により、湧別軽便線を湧別線に改称。

両線統合後
 1932年(昭和7年)10月1日:湧別線の遠軽 - 下湧別間を名寄本線に編入し、名寄本線(名寄 - 遠軽間、中湧別 - 下湧別間)に改称。
 1934年(昭和9年)2月5日:社名淵駅を開盛駅に改称。
 1935年(昭和10年)6月1日:中湧別 - 下湧別間でガソリンカー運転開始。
 1947年(昭和22年)
 2月11日:豊野仮乗降場を新設。
 9月10日:旭仮乗降場を新設。
 9月21日:中名寄仮乗降場を新設。
 12月25日:二ノ橋仮乗降場を新設。
 1949年(昭和24年)6月1日:日本国有鉄道法施行に伴い、日本国有鉄道(国鉄)に移管。
 1950年(昭和25年)1月15日:中名寄・二ノ橋・豊野の各仮乗降場を駅に変更。
 1954年(昭和29年)11月10日:下湧別駅を湧別駅に改称。
 1955年(昭和30年)
 12月1日:一区中通仮乗降場を新設。
 12月25日:一本松・厚生病院前・四号線の各仮乗降場を新設。
 1956年(昭和31年)
 4月30日:幸成仮乗降場を新設。
 5月1日:弘道仮乗降場を新設。
 9月1日:秋里・富丘の各仮乗降場を新設。
 9月20日:旭仮乗降場を駅に変更。
 10月30日:矢文・岐阜橋の各仮乗降場を新設。
 1957年(昭和32年)
 1月27日:キハ12形気動車導入により客貨分離。
 8月1日:川西仮乗降場を新設。
 11月1日:北興仮乗降場を新設。
 12月3日:班渓仮乗降場を新設。
 1959年(昭和34年)
 4月20日:六興仮乗降場を新設。
 11月1日:潮見町駅を新設、矢文・岐阜橋・北興・川西・共進(←一区中通)・北遠軽(←学田)の各仮乗降場を駅に変更。
 1961年(昭和36年)3月20日:瀬戸牛駅を西興部駅に改称。
 1962年(昭和37年)10月1日:中湧別 - 湧別の旅客列車がそれまでの5往復から2往復に削減される。
 1966年(昭和41年)10月1日:厚生病院前仮乗降場を廃止、北湧仮乗降場を新設(厚生病院仮乗降場の代替)。
 1978年(昭和53年)12月1日:中湧別 - 湧別の貨物営業を廃止。中名寄・上名寄・二ノ橋・中興部・宇津・小向・沼ノ上・開盛の各駅の荷物取扱を廃止し旅客のみ取扱とする。
 1984年(昭和59年)2月1日:一ノ橋・西興部・上湧別・湧別・渚滑の各駅の荷物取扱を廃止し旅客のみ取扱とする。
 1985年(昭和60年)8月2日:第2次特定地方交通線として廃止承認。
 1986年(昭和61年)11月1日:名寄 - 紋別間の最終を1時間以上繰上げ。
 1987年(昭和62年)
 4月1日:国鉄分割民営化に伴い、北海道旅客鉄道(JR北海道)に移管。全線 (143.0km) の貨物営業を廃止。幸成・六興・旭ヶ丘・富丘・一本松・弘道・北湧・四号線の各仮乗降場を駅に、班渓仮乗降場を臨時駅に変更。
 12月1日 班渓臨時駅を駅に変更。
 1989年(平成元年)5月1日:全線 (143.0km) を廃止し、バス路線に転換。

駅一覧
接続路線の事業者名・駅の所在地は、名寄本線廃止時点のもの。名寄本線廃止以前に廃止された路線は、その路線の廃止時点のもの。全駅北海道に所在。

支線

※()内は実キロ。営業キロの設定はされていなかった。

転換先のバス事業者
 名士バス
 市立病院前 - 名寄駅前 - 下川バスターミナル - 興部
 2014年8月30日現在 市立病院前 - 下川バスターミナル:上下14往復 下川バスターミナル - 興部:上下7往復
 転換時は名寄側は西3条南6丁目起終点
 紋別や遠軽への直通便も設定された
 北紋バス
 興部 - 紋別高校前 ※一部便は興部から雄武まで直通し興浜南線代替も兼ねる
 紋別 - 遠軽
 2015年4月1日現在 興部 - 紋別高校:上下12往復(休日11往復) 紋別バスターミナル - 湧別:上下9往復 湧別 - 遠軽:上り20本、下り21本(休日16往復)
 転換時は名寄より直通便もあり
 北海道北見バス
 紋別 - 遠軽
 名寄本線廃止当時は北見バス
 北高前→潮見町3丁目への直通便も設定された
 現在の運転頻度は北紋バスの項目を参照。
 湧別町営バス
 上湧別中学校 - 中湧別小学校 - 中湧別TOM - (西3線) - 旭
 2012年4月1日現在 上湧別中学校 - 中湧別TOM:上り4本、下り1本 中湧別TOM - 西3線:上り4本、下り2本 西3線 - 旭:4往復
 転換当時は上湧別町営バス

登場作品
 放浪-さすらい- (TBS、菊池桃子出演)- 網走市、紋別市(両方とも当時)が協力したテレビドラマ。
 吹雪の名寄本線 天北峠に挑む9600 (1972年) - 国鉄の鉄道100年記念事業の一環として製作

脚注・出典

注釈

出典

関連項目

 日本の廃止鉄道路線一覧
 国鉄の特殊狭軌線:遠軽 - 開盛間が該当、旧線名「湧別軽便線」
 オホーツク海縦貫線

北海道の鉄道路線 (廃止)
北海道旅客鉄道の廃止路線
日本国有鉄道の鉄道路線
特定地方交通線

名寄本線


Esencial may refer to:

 Esencial (Christian Chávez album), 2012
 Esencial (Mónica Naranjo album), 2013
 Esencial (Ricky Martin album), 2018

See also
 Lo Esencial (disambiguation)

Esencial


Susanna and the Elders is a 1652 painting by the Italian artist Artemisia Gentileschi. It currently hangs in the Pinacoteca Nazionale, Bologna. The painting, over two metres broad, was completed in collaboration with Gentileschi's pupil Onofrio Palumbo - documents relating to the sale of the painting mention a payment to Palumbo.

It is one of many paintings by Gentileschi that depicts the story of Susanna from the Book of Daniel. Her first was completed when she was seventeen and around the time she was raped by one of her father's students; this particular painting was done when she was approaching sixty years old and is her last known dated work.

Description
The story derives from the biblical book of Daniel, in which a virtuous woman is set upon by two lustful older men. They surprise her while she is bathing and demand that she submit to their lewd intentions, threatening to publicly accuse her if she does not. The theme was commonly used in art from the 16th century and was often used as an opportunity to portray the nude female form. In contrast to the version that Gentileschi painted at the start of her career, this version shows Susannah in a more theatrical pose, deflecting the men's advances rather than shrinking away.

A faint signature and date have been detected on the lower left at the base of the balustrade.

Provenance
Bank records indicate that a version of Susannah was sold to Antonio Galise in early 1653; historians believe it to be this version. It can then be traced to the Medici collection at the Palazzo Medici Riccardi by 1774. By 1945 it was in the Azzolini collection as a work by Elisabetta Sirani, from which it was left to the Italian nation and designated for the regional gallery in Bologna. Recent restoration and investigation have led to the attribution to Gentileschi rather than Sirani.

Other versions of Susanna by Artemisia Gentileschi

See also
 List of works by Artemisia Gentileschi
 Susanna and the Elders in art

References

Sources

1650 paintings
Paintings by Artemisia Gentileschi
Gentileschi

Susanna and the Elders (Gentileschi, Bologna)


An Irodes gracilis in uska species han Maxillopoda nga syahan ginhulagway ni C. Heller hadton 1865. An Irodes gracilis in nahilalakip ha genus nga Irodes, ngan familia nga Taeniacanthidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Irodes

Irodes gracilis


Ampd Energy is a company in the energy industry, which designs and manufactures energy storage systems (ESS). It is a member of the Incu-Tech Programme, a Hong Kong Government and HK Science and Technology Park initiative. Their mission is to provide clean, affordable and stable electricity to people and enterprises that lack access to a reliable electric supply.

History
Ampd was founded in December 2014. Its founders, Brandon Ng and Luca Valente created an electric motorcycle company during a blackout in the city, they reasoned that the batteries of their motorcycles could be redesigned to power buildings.

In February 2015, Ampd Energy was accepted into the Incu-Tech program. As of June 2017, the company has raised a total of $3.7 million in seed investment.

Product
In December 2016, the company launched an energy storage system called Ampd Silo, which aims to replace lead acid battery, Uninterruptable Power Supply systems (UPSs) and diesel generators primarily in countries affected by frequent blackouts.

Unlike many related companies such as Tesla and Sonnen, The Ampd Silo is primarily aimed at on-grid energy storage.

The Ampd Silo uses 1,792 rechargeable lithium-ion batteries cells, with each Ampd Silo offering a storage capacity of 16.8 kWh.

Awards and recognition
In early 2017, Ampd Silo received the CES2017 Innovation Award Honoree in the "Tech For a Better World" category. The company was also shortlisted as one of the finalists in Engadgets best CES 2017 in the start-up category.

In May 2017, co-founder and CEO, Brandon Ng, was named as a Forbes Asia 30 Under 30 honouree in the "Industry, Manufacturing & Energy" category.

See also
Lithium-ion battery
Energy storage
Standby generator
Uninterruptible power supply
Particulates

References

External links
 Official website

Energy companies of Hong Kong
Energy storage
Energy companies established in 2014
Chinese companies established in 2014

Ampd Energy


An Haematotropis octocentra in uska species han Diplopoda nga syahan ginhulagway ni Henri W. Brölemann hadton 1905. An Haematotropis octocentra in nahilalakip ha genus nga Haematotropis, ngan familia nga Aphelidesmidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Haematotropis

Haematotropis octocentra


Lungsod ang Kharigaira sa Nepal. Nahimutang ni sa dapit sa Bherī Zone ug rehiyon sa kakayuhan sa Madhya Pashchimanchal, sa kasadpang bahin sa nasod,  km sa kasadpan sa Kathmandu ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Kharigaira, ug adunay  ka molupyo.

Ang yuta palibot sa Kharigaira kabungtoran sa habagatang-kasadpan, apan sa amihang-sidlakan nga kini mao ang kabukiran. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa amihanan sa Kharigaira. Dunay mga  ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Kharigaira medyo hilabihan populasyon. Ang kinadul-ang mas dakong lungsod mao ang Dailekh,  km sa habagatan sa Kharigaira. Hapit nalukop sa lasang nga sagolsagol ang palibot sa Kharigaira.

Ang klima tropikal sa ibabwan. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Mayo, sa  °C, ug ang kinabugnawan Enero, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Hulyo, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Nobiyembre, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Mga lungsod sa Madhya Pashchimanchal
Mga lungsod sa Nepal nga mas dako pa kay sa 3000 ka mga tawo

Kharigaira


Միջին մեծություններ, վիճակագրության մեջ, ընդհանրացնող ցուցանիշներ, տեղի ու ժամանակի կոնկրետ պայմաններում որակապես միասեռ երևույթի մեկ միավորի հաշվով քանակապես փոփոխվող հատկանիշի տիպային մակարդակ։ Վիճակագրության մեջ միջին մեծությունների կիրառման անհրաժեշտ պայմաններն են՝ միջինների օգնությամբ ընդհանրացվող օբյեկտների որակական միասեռություն, ընդհանուր միջինների լրացում համակցության առանձին մասերը բնութագրող մասնակի, խմբային միջիններով, միջինից անհատական շեղումների ուսոււհւասիրում, նոր որակի առաջացման, քանակից որակի անցման պրոցեսի արտացոլում։ Միջինացվող հատկանիշի բնույթից և ունեցած տվյալներից կախված կիրառվում են միջին մեծությունների տարբեր տեսակներ, թվաբանական, երկրաչափական, ներդաշնակ ու քառակուսային միջիններ, մոդա ու միջնարժեք։

Միջին մեծություններ

Միջին մեծություններ


Fanum Sancti Martini Lantuscanorum (Francogallice Saint-Martin-Vésubie) est commune 1327 incolarum (anno 2008) praefecturae Alpium Maritimarum in Franciae austro-orientalis regione Provincia et Alpis.

 Index communium praefecturae Alpium Maritimarum

Nexus externi

 Fani Sancti Martini Lantuscanorum pagina interretialis

Notae

Communia Praefecturae Alpium Maritimarum
Loci habitati praefecturae Alpium maritimarum

Fanum Sancti Martini Lantuscanorum


Edmundus Bernacca (Romae die 5 Septembris 1914 natus; ibidem mortuus die 15 Septembris 1993) miles et aëronauta, fuit illustris meteorologus Italianus.

Anno 2005 civitas Romae ei viam dicavit.

Bibliographia

Libri Edmundi Bernacca
 Edmundus Bernacca, Che tempo farà. Manuale di meteorologia pratica, Milano, Arnoldo Mondadori, 1971
 Edmundus Bernacca, La previsione del tempo e i climi della Terra e d'Italia, Brescia, La Scuola, 1972
 Harry Milgrom, Il gioco del meteorologo, introduzione di Edmondo Bernacca, Roma, Armando, 1974
 Vincentius Serveda et Iesus A. San Gil, L'atmosfera e le previsioni del tempo, con un'intervista di Edmondo Bernacca a cura di Curzia Ferrari, Novara, Istituto geografico De Agostini, 1977
 Edmundus Bernacca, Il tempo domani, Firenze, Giunti, 1991

Libri de Edmundo Bernacca
 Amadeus Benedetti, Storia dei programmi televisivi di maggior audience in Italia, Ianua, Erga, 1999.

Notae

Nexus externi
 Staztio meteorologica Edmondo Bernacca dicata
 Societas Edmondo Bernacca dicata - Onlus

Meteorologi
Milites Italiae

Edmundus Bernacca


«Փախուստի ծրագիր» (), թրիլեր՝ ռեժիսոր Միքայել Հոֆստրյոմի կողմից։ Գլխավոր դերերում են Առնոլդ Շվարցենեգերը, Սիլվեսթր Ստալոնեն, Ջեյմս Կևիզելը։ ԱՄՆ-ում ֆիլմի պրեմիերան եղել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 18։

Սյուժե

Ռեյ Բրեսլինը, իր ճարպկության և հմտությունների շնորհիվ, կարողանում է փախչել ցանկացած բանտից։ Նա աշխատում է թիկնապահական կազմակերպությունում և կարողանում է փախչել 14 բանտերից ու անգամ գիրք է գրում դրանց մասին։

Մի օր կազմակերպություն է գալիս գործակալ Ջեյսիկա Մայերը, ով Բրեսլինին առաջարկեց փորձարկել «Դամբարան» գաղտնի բանտը, որը վտանգավոր հանցագործների համար է։ Հաշվի առնելով նաև, որ ձախողումների ժամանակ նրան ոչ մեկ չի օգնելու՝ Ռեյի ինքնագնահատականը ստիպում է նրան համաձայնվել։ Փոխում են նրա անունը և նրա մասին պատմվող լեգենդները։ Նա դառնում է տերորիստ՝ Էնթոնի Պորտոս անունով։ Նրա մարմնում տեղադրում են լրտեսական սարք՝ նրա մասին իմանալու համար, սակայն երբ նրան Նոր Օռլեանում ձերբակալում են՝ թիկնապահները գտնում են լրտեսական սարքը և հանում իր մարմնից։ Դրանից հետո Ռեյը կորցնում է գիտակցությունը։

Ռեյը, գիտակցության գալով, հայտնված է լինում բանտում։ Նա նկատում է, որ բանտի բոլոր խցիկների պատերը ապակուց են, իսկ թիկնապահները հսկում են սև դիմակներով։ Հարցաքննության ընթացքում Ռեյը հասկանում է, որ նրան խաբել են և եթե նա չկարողանա փախչել բանտից, ապա կմնա այնտեղ ցմահ։

Բանտում զբոսանքի ժամանակ՝ Ռեյը ծանոթանում է մուսուլման և իրենց առաջնորդ Ջավեդի հետ։ Կռվից նրան փրկում է ազատազրկվածներից Էմիլ Ռոտտմայերը, ով ժամանակին եղել է համաշխարհային բանկի հանցագործ՝ Վիկտոր Մանխայմի թիկնապահը։ Ռոտտմայերը Խոբբսից փորձում է իմանալ Մանխայմի գտնվելու վայրը։ Ռոտտմայերը Ռեյին առաջարկում է իր օգնությունը և Ռեյը խնդրում է օգնել իրեն մեկուսարան հասնելու համար։ Նրանք երկուսով կռիվ են սարքում, որից հետո նրանց երկուսին էլ մեկուսարանում են բանտարկում՝ վառ լուսային ճառագայթների տակ։ Ռեյն այնտեղ նկատում է, որ հատակին ամրացված է պողպատե տախտակ։ Բանտի Ճարտարապետության շնորհիվ Ռեյը հասկանում է, որ բանտը գտնվում է գետնի տակ, բայց ավելի ուշ, Ռեյի և Ռոտտմայերի ծրագրի համաձայն, Ռոտտմայերը ձևացնում է իբր վատ է իրեն զգում և Ռեյը, հասնելով վերև, հասկանում է որ նրանք գտնվում են մի մեծ նավի վրա՝ օվկիանոսի մեջտեղում, ուստի փախուստը դառնում է անիրանելի։

Ավելի ուշ Խոբբսը, ցանկանալով պատժել Բրեսլինին, հրամայում է իր թիկնապահներին յուրաքանչյուր վայրկյան ծեծել նրան։ Չնայելով դրան՝ Բրեսլինին հաջողվում է թիկնապահների սովորություններն բացահայտել։ Հետո նա փորձում է իմանալ տեղական բժիշկ Կայրիից, թե որտեղ են գտնվում, բայց վերջինիս չի պատասխանում։ Այդժամ, իր ձեռքի տակ ունեցած իրերով, Ռեյը պատրաստում է մի իր, որի շնորհիվ կարող են իմանալ լայնությունները, բայց պետք էր այդ իրը դուրս տանել նավի ներսից։

Հետո Բրեսլինն ու Ռոտտմայերը խնդրում են Ջավեդին օգնել իրենց՝ խոստանալով իրեն նույնպես օգնել բանտից փախչելու։ Վերջինս Խոբբսին ասում է պլանավորված փախուստի մասին և Խոբբսը նրան թողնում է նավի վրա՝ լուսնի շողերի տակ, աղոթել։ Ջամեդը որոշում է իրենց գտնվելու դիրքը։ Նրանք գտնվում էին Մարոկոյից ոչ հեռու։ Ռեյին հաջողվում է բժշկին համոզել, որ նա օգնի իրենց և բժիշկը նամակ է գրում Ռոտտմայերի ծանոթներից մեկին։

Ավելի ուշ Ռեյը, Ռոտտմայերը և Ջավեդը կռիվ են պատրաստում և փորձում փախչել։ Խոբբսը փակում է բոլոր դռների, ինչի շնորհիվ նրանց չի հաջողում իջանցքից փախչել։ Նրանք կռվում են թիկնապահների դեմ և այդ կռիվներից մեկի ժամանակ մահացու վիրավորվում է Ջամեդը։ Նա մահանում է բանտում՝ պայքարելով մինչև վերջին շունչը։

Հաղթահարելով դժվարին փորձությունները՝ Ռեյը և Ռոտտմայերը ելնում են նավի ներսում գտնվող գաղութից և այդժամ նրանց ուղղաթիռով սպասում էր Ռոտտմայերի բարեկամը։ Արդեն գտնվելով ուղղաթիռում Ռեյը կրակում է վառելիքով լի ցիստեռներին։ Պայթյուն է տեղի ունենում, Խոբբսը մահանում է, իսկ ուղղաթիռը հասնում է Մարոկո։

Ափին հերոսներին դիմավորում է Ջեյսիկա Մայերը։ Պարզվում է, որ Ռոտտմայերը Ջեյսիկայի հայրն է և հենց ինքը Վիկտոր Մանխայմն է ու Ջեյսիկան հատուկ է ուղարկել Ռեյին, որ փրկի իր հայրիկին։ Ռեյը նաև իմանում է, որ հենց իր ղեկավարն է ուղարկել նրան բանտ։

Բրեսլինը վերադառնում է Լոս Անջելես և իմանում է որ Կլարկին(ղեկավարին) առաջարկել են կառավարել ամբողջ «Դամբարան»-ը եթե Ռեյը ապացուցի, որ բանտը անխոցելի է՝ չկարողանալով փախչել։ Նաև հայտնի եղավ, որ Կլարկը փախել է, բայց նրան գտնում են և նա, արթնանալով, փակված է լինում իր մեքենայում՝ բեռնարկղի մեջ՝ բեռնափոխադրողի տախտակին։

Դերերում
 Սիլվեստր Ստալոնե - Ռեյ Բրեսլին/Էնթոնի Պորտոս
 Առնոլդ Շվարցենեգեր - Էմիլ Ռոտտմայեր/Վիկտոր Մանխայմ
 Ջեյմս Կեվիզել - Ուիլլիարդ Խոբբս
 Էմմի Ռայան - Էբիգեյլ Ռոսս
 Վինսենթ Դ՛Օնոֆրիո - Լեստեր Կլարկ
 Սէմ Նիլլ - Բժիշկ Կայրի
 Ֆարան Թահիր - Ջամեդ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ

2013 ֆիլմեր
Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Անգլերեն ֆիլմեր
Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում Լոս Անջելեսում
Նոր Օռլեանում նկարահանված ֆիլմեր
Ամերիկյան ֆիլմեր
Lionsgate ֆիլմեր
Ամերիկյան էքշն թրիլեր ֆիլմեր
2010-ականների էքշն թրիլեր ֆիլմեր
Լոս Անջելեսում նկարահանված ֆիլմեր
Summit Entertainment ֆիլմեր
Ամերիկյան մարտաֆիլմեր
Բադի մուվի
Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում ԱՄՆ-ում

Փախուստի ծրագիր


Fran Kobal, slovenski filolog, gledališki intendant in prevajalec, * 31. maj 1881, Ljubljana, † 22. junij 1937, Ljubljana.

Fran Kobal se je rodil muzejskemu slugi v Ljubljani. Ljudsko šolo Schulvereina je obiskoval v domačem kraju, kjer je leta 1899 tudi maturiral, nato do 1903 študiral klasično filologijo na Dunaju, poučeval na gimnnaziji v Ljubljani (1903–1906) in od 1908 dalje. Kot tajnik Dramatičnega društva je s F. Hubadom in O. Župančičem od januarja do decembra 1912 opravljal posle intendanta ljubljanskega gledališča. Do 1913 je bil stalen dopisnik Slovenskih novic, pri katerih je poročal o družabnih prireditvah, gledaliških predstavah, o razstavah in o novih knjigah. Od 1917 je vodil ljubljansko ekspozituro graške podružnice dunajskega Korrespondenzbureauja, iz katere se je ob koncu prve svetovne vojne razvil Dopisni urad deželne vlade za Slovenijo, ki ga je vodil do julija 1919. Prevedel, priredil ali lokaliziral je kakih 60 gledaliških iger in Kellermannov tehnično-utopični roman Predor (Der Tunnel, Maribor, 1922).

Kobal je ostro in odklonilno ocenjeval Cankarjevo delo. Zato ga je ta z imenom omenil v eseju Bela krizantema.

Viri

Slovenski prevajalci

Fran Kobal


Poslanska skupina nepovezanih poslancev je naziv za poslansko skupino, sestavljeno iz poslancev, ki izstopijo iz drugih poslanskih skupin ali pa njihova poslanska skupina razpade.

Sestava

4. državni zbor Republike Slovenije
Poslanska skupina je nastala 26. februarja 2007, ko je zaradi nesoglasij v LDS to stranko zapustilo veliko število poslancev, med njimi dr. Matej Lahovnik, Majda Širca, Cveta Zalokar Oražem, Pavel Gantar in drugi. 12. oktobra istega leta se je poslanska skupina nepovezanih poslancev preimenovala v poslansko skupino Zares.

5. državni zbor Republike Slovenije
Poslanska skupina je bila ustanovljena 9. novembra 2010; ustanovni člani so bili Andrej Magajna, Vili Rezman in Franc Žnidaršič.

7. državni zbor Republike Slovenije
Poslanska skupina je bila ustanovljena leta 2014; njeni člani so bili

 Bojan Dobovšek - vodja (prestopil iz SMC)
 Alenka Bratušek (razpadla PS ZaAB)
 Mirjam Bon Klajnšček (razpadla PS ZaAB)
 Franc Laj (prestopil iz SMC)

8. državni zbor Republike Slovenije
Poslanska skupina je bila ustanovljena 30. marca 2021.

 Janja Sluga - vodja (prestopila iz SMC)
 Jurij Lep - namestnik vodje (prestopil iz DeSUS)
 Igor Zorčič (prestopil iz SMC)
 Branislav Rajić (prestopil iz SMC, 16. decembra 2021 prestopil v SAB)

Viri in opombe

Nepovezani
Politična telesa, ustanovljena leta 2007
Politična telesa, ukinjena leta 2008
Politična telesa, ustanovljena leta 2010

Poslanska skupina nepovezanih poslancev


Կոլգա - գյուղ Էստոնիայի Կեինա շրջանի կազմում։
 Կոլգա - գյուղ Էստոնիայի Ռիուգե շրջանի կազմում։
 Կոլգա - գյուղ Էստոնիայի Նիո շրջանի կազմում։
 Կոլգա - գյուղական ավան Էստոնիայի Կուուսալու շրջանի կազմում։

Կոլգա (այլ կիրառումներ)


() —  aləminin  şöbəsinin  sinfinin  dəstəsinin  fəsiləsinin  cinsinə aid bitki növü.

Botaniki xarakteristikası
Hündürlüyü 10–50 sm olan, çox vaxt yerüstü kökümsovları sürünən və qonur təbəqə ilə sıx örtülmüş bitkidir. Yarpaq ayası görünüşünə görə uzanmış-neştərşəkillidir, qalın dəriciklidir; yuxarı hissəyə doğru seqmentlər tədricən daralan, dartılmış və ya dəyirmiləşmişdir, tamkənarlıdır və yaxud qeyri-müəyyən mişarvaridir, qaidə hissəsinə doğru birləşmişdir; ikinci dərəcəli damarlar ikiqat-çəngəlvaridir, əsas damardan enli, demək olar ki, düz bucaq altında çıxır. Saplaq yarpaq ayasından qısadır. Sorusları dəyirmidir, orta damara yaxın yerləşmişlər; sporlar sarımtıldır, çox və ya az qabarıqdırlar. Çoxillikdir. İyul-avqust aylarında sporlayır.

Azərbaycanda yayılması
BQ (Quba), BQ şərq, BQ qərb, Qob., Kür-Araz oval., KQ mərkəzi, KQ şimal, KQ cənub, Lənk. dağ., Lənk. oval.

Yaşayış mühiti
Qayalıq yerlərdə, daşlar arasında, meşələrdə, daş binalarda və sökülmüş yerlərdə, bəzən gövdə və kötüklərdə rast gəlinir. Meşəli rayonlarda üstünlük təşkil edir.

Təsərrüfat əhəmiyyəti
Kökümsovunun tərkibində aşı və alma turşusu qlisirizin, santozin vardır. Tibbdə istifadə olunur. Dekorativ bitkidir.

İstinadlar

Həmçinin bax

Adi şirinkök


An Ampelisca lobata in uska species han Malacostraca nga ginhulagway ni Edward Morell Holmes hadton 1908. An Ampelisca lobata in nahilalakip ha genus nga Ampelisca, ngan familia nga Ampeliscidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ampelisca

Ampelisca lobata


Bolonya sistemi - təhsil sistemində xüsusi istiqamət.

Bolonya sisteminin başlanğıcı 1970-ci illərin ortalarına, Avropa nazirlər sovetinin təhsil sahəsində əməkdaşlıqla bağlı birinci proqram haqda qətnamənin qəbul etdiyi vaxtlara təsadüf edir.

Yaranması və genişlənməsi
Prosesin rəsmi başlanğıcı isə 1999-cu il iyunun 19-u hesab olunur. Həmin tarixdə Bolonya şəhərində 29 Avropa ölkəsinin təhsil nazirlərinin xüsusi konfransında "Avropa Ali təhsil məkanı" bəyannaməsi və ya Bolonya bəyannaməsi qəbul olunur. Bolonya sistemi digər ölkələr üçün də açıqdır. Sonralar hökumətlərarası görüşlər Praqada (2001), Berlində (2003), Bergendə (2005) və Londonda (2007)  keçirilmişdir. Hazırda Bolonya sistemi 46 ölkəni birləşdirir. Ehtimal olunur ki, onun əsas məqsədləri 2010-cu ilə qədər yerinə yetməlidir. Rusiya Bolonya sisteminə 2003-cü ildə, nazirlərin Berlin görüşündə qoşulub. Bolonya sisteminin əsas istiqamətlərinin həyata keçməsi üçün bir çox rus ali təhsil məktəbləri buraya cəlb edilib.

Məqsədi

Bolonya sisteminin əsas məqsədləri 2010-cu il üçün bu məqsədlərə nail olmaq gözlənilir: Avropa ali təhsil məkanının vətəndaşların işlə təmin olunması imkanlarının sürətlə inkişaf etdirilməsində əsas istiqamətverici sistem kimi qurulması; Avropanın intellektual, mədəni, sosial və elmi-texniki potensialının formalaşması və möhkəmlənməsi; dünyada  Avropa ali məktəbinin nüfuzunun  yüksəlməsi; Digər təhsil sistemləri ilə tələbə, pul, nüfuz mübarizəsində rəqabəti təmin etmək; Milli ali təhsil sistemləri ilə uyğunlaşmaya və müqayisə olunmağa nail olmaq; təhsilin keyfiyyətinin yüksəlməsi; Avropa mədəni dəyərlərinin inkişafında universitetlərin mərkəzi rolunun artması. Bu dəyərlərə görə, universitetlər Avropa düşüncəsinin (və ya şüurunun) daşıyıcısı hesab olunur.

Bolonya bəyannaməsinin əsas müddəaları
 Məqsəd – Avropa ali təhsil məkanı yaratmaq, eləcə də o sistemi dünya miqyasında fəallaşdırmaq.

Bəyannamə altı əsas müddəadan ibarətdir:

Müqayisə olunan dərəcədə qəbul edilmiş sistemlər, o cümlədən, diplomda işlə təmin olunma və Avropa ali təhsilinin beynəlxalq rəqabətdə güclü olması.

İki pilləli  təhsilə giriş: dərəcəyə qədər və dərəcədən sonra.
Birinci pillə 3 ildən az çəkmir.
İkinci pillə magistr və ya doktor dərəcəsi almağa doğru aparır.  Avropa sisteminin tətbiq edilməsi  tələbənin həyat fəaliyyətinin sürətli inkişafına dəstək üçün zəhmətsevərlik vahidinin hesablanması üçündür ( kredit sistemi). "Ömür boyu təhsil almaq" konsepsiyası çərçivəsində işləməyi bacaran və sistemi davamlı edən ECTS (European Credit Transfer System)  qəbul etmək təklif olunur. Bu  iştirakçıların fəallığını inkişaf etdirmək böyük əhəmiyyət kəsb edir (əvvəlki iki maddənin yerinə yetirilməsi əsasında). Avropa regionunda müəllim və digər personalın fəal olmasını təmin etmək. Transmilli təhsil standartlarını yaratmaq. Uyğun kriteriyaların və metodologiyaların işlənilməsi məqsədilə keyfiyyətin təmin olunmasında Avropa əməkdaşlığına kömək etmək. Avropa ali təhsilinə, əsasən də dərs planlarının inkişaf etdirilməsi sahəsinə, institutlararası əməkdaşlığın, ümumi təhsil proqramının və sürətlilik sxeminin, təcrübi hazırlığın və elmi tədqiqatların aparılmasına ciddi nəzarəti təmin etmək.

Bolonya sisteminə qoşulma

Ölkələr Bolonya sisteminə könüllü olaraq, müvafiq bəyannamənin imzalanması yolu ilə qoşula bilərlər. Bu zaman həmin ölkələr bəzi öhdəlikləri üzərilərinə götürürlər. Öhdəliklərdən bəzilərinin zaman məhdudiyyəti var:  2005-ci ildən Bolonya sisteminin iştirakçısı olan bütün ölkələrin məzunlarına havayı bakalavr və magistr diplomlarına olan yeganə əlavəni vermək.

2010-cu ilə qədər milli təhsil sistemlərini Bolonya bəyannaməsinin əsas müddəalarına uyğun olaraq dəyişdirmək. "Avropa ali təhsil məkanı" Bolonya sisteminin və bəyannaməsinin iştirakçıları bu ölkələrdir: Albaniya, Andorra, Ermənistan, Avstriya, Azərbaycan, Belçika, Bosniya və Hersoqovina, Bolqarıstan, Xorvatiya, Kipr, Çexiya, Danimarka, Estoniya, Finlandiya, Fransa, Gürcüstan, Almaniya, Yunanıstan, Vatikan, Macarıstan, İslandiya, İspaniya, İrlandiya, İtaliya, Latviya, Litva, Lüksemburq, Malta, Çernoqoriya, Moldova, Niderland, Norveç, Polşa, Portuqaliya, Makedoniya, Rumıniya, Rusiya, Serbiya, Slovakiya, Sloveniya, İsveç, İsveçrə, Türkiyə, Ukrayna, Böyük Britaniya.

Bolonya sistemi haqqında fikirlər
Neue Zurcher Zeitung alman  qəzetinin yazdığına görə, (aprel 2007-ci il),  yeni sistemə birinci keçən Sankt-Qallens universitetində professor və dosentlərin əksəriyyəti dəyişikliyin təhsil prosesinə mənfi təsir göstərdiyini gizlətmirlər. Təhsilin standartlaşdırılmasının və ECTS bal sisteminə girişin daha çox humanitar sahəyə nəzərə çarpan zərbə vurulduğunu deyirlər.

Xarici keçidlər
 Azərbaycansayağı Bolonya sistemi

Həmçinin bax
 Bolonya prosesi

Təhsil sistemi

Bolonya sistemi


Ռոբերտ Նիկոլայի Խաչատրյան (), հայ ազատամարտիկ։

Կենսագրություն
Ծնվել է 1949 թվականի հունվարի 5-ին, Տումի գյուղում, Հադրութի շրջան։ Ավարտել է գյուղի միջնակարգ դպրոցը։ Այնուհետև ընդունվել է Երևանի բժշկական ինստիտուտը։ Ծառայել է Խորհրդային բանակում։ Աշխատանքի է անցել Պրիմորիեի երկրամասի Վլադիվոստոկ քաղաքում։ Երեք տարի աշխատելուց հետո վերադարձել է Հադրութ, այնուհետև բնակություն հաստատել Ստեփանակերտում։ Աշխատել է ուռուցքաբանական դիսպանսերում։

Զինված հակամարտության տարիներին ծառայել է Կարմիր շուկայի, Վարանդայի, Հադրութի դաշտային հոսպիտալներում։ Մահացել է 1997 թվականին նոյեմբերի 5-ին, Հադրութում, ծառայության ժամանակ։ Ամուսնացած էր, ունի չորս երեխա։ Հանգչում է Տումի գյուղի գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ

Ռոբերտ Խաչատրյան


Црнча је насеље у Србији у општини Љубовија у Мачванском округу. Према попису из 2011. било је 951 становника.

Географија
Црнча је просторно и становништвом највеће насељено место (поред Љубовије) у Азбуковици. За Црнчу се знало још у средњем веку, када је рудник олова и цинка Липник био коришћен. У том периоду називана је Зрнза или Црнциа, а највећи део становништва чинили су Дубровчани. Црнча се помиње и у писму папе Климента четвртог упућеном из Авињона српском цару Стефану Душану, где се наводи као један од највећих средњовековних рудника у тадашњој Европи. Као велепоседнике у том граду (тада је Црнча имала статус града) наводе се имена Дубровчана Брајана Ненадића и Богавца Прибојевића.

Историја
Доласком Османлија у Србију, Црнча постаје један од најважнијих рудника, који поседује и топионицу, једну од најбољих у Османском царству. Касније, током турских освајања, Дубровчани се повлаче и започиње стагнација.

Међутим, током 19. века и одласком Турака са ових простора, Црнчу насељавају српске породице из Црне Горе и Херцеговине, па Црнча убрзо постаже варош. Најпознатије породице које су се доселиле тридесетих година 19. века су: Павловићи (потомци Павла и Итане Петровић, Његошевих рођака, који су због убиства турског аге побегли у Црнчу), који су дошли из црногорског Грахова, Николићи, који су дошли из Херцеговине, Марковићи такође из Херцеговине, из општине Гацко, село Наданићи и други.

Ускоро, Црнча постаје општина и због свог географског положаја (налази се између Љубовије и Зворника) убрзано се развија. Од познатих породица су: Симићи, Пуртићи, Павловићи, Mарковићи.

Крајем деветнаестог века председник општине Црнча, Андрија Павловић (највиши човек у Србији у том тренутку и потомак Павла Петровића) постаје близак српском краљу Милану од којег бива више пута одликован и добија чин пуковника. Интересантно, да се његово име спомиње у књизи Масони у Југославији (написао Ненезић). Његови потомци и данас живе у Црнчи (славе св. Архангела Михаила).

После Другог светског рата Црнча као и цео крај падају у немилост комунистичког режима, као четнички крај.

Демографија
У насељу Црнча живи 967 пунолетних становника, а просечна старост становништва износи 39,4 година (38,0 код мушкараца и 41,0 код жена). У насељу има 365 домаћинстава, а просечан број чланова по домаћинству је 3,32.

Ово насеље је великим делом насељено Србима (према попису из 2002. године), а у последња три пописа, примећен је пад у броју становника.
Најпознатија личност из Црнче је признати новинар Милован Бркић

Референце

Спољашње везе

 Мапе, аеродроми и временска ситуација локација (Fallingrain)
 Сателитска мапа (Wikimapia)
 Гугл сателитска мапа (Maplandia)
 План насеља на мапи (Mapquest)

Opština Ljubovija
Naselja u Mačvanskom upravnom okrugu
Vikiprojekat geografija/Naselja u Srbiji

Црнча (Љубовија)


Lacus subglacialis est lacus sub glaciario semper conditus. In Antarctica, ubi scuti glaciali altitudo usque ad 4 chm accedere potest,  lacus subglaciales circa 150 instrumentis radioelectricis detectoriis inventi sunt. Ad aliquot lacus etiam foramina machinis terebratoriis terebrata sunt. Lacus Antarcticae etiam fluminibus subglacialibus coniungi supponuntur, sed haec flumina nondum certe inventa sunt.

Lacus Antarcticae
Lacus Antarcticae subglaciales maximi vel iam explorati sunt:

Vostok
 dictus (secundus a maximo)
 dictus (de nomine stationis Antarcticae propinquae, nunc relictae)

aliique.

Aqua subglacialis aliis locis

In Europa Iovis satellite et in Encelado Saturni satellite oceani vel maria subglacialia sunt.

In Islandia, ubi montes igniferi glaciario tecti existunt, circa eos haud raro aqua tabescit et quoddam lacui subglaciali simile facit.

Nexus externi
 De lacubus Antarcticae

Lacus
Glacies
Geographia Antarcticae
Loci subterranei

Lacus subglacialis


坂本 義和 (さかもと よしかず、1927年9月16日 - 2014年10月2日)は、日本の政治学者。専門は、国際政治学・平和学。東京大学名誉教授。国際基督教大学平和研究所顧問。戦後の進歩的文化人を代表する人物の一人であり、学問的活動とともに、論壇で発言し続けた。父は東亜同文書院教授の坂本義孝。

経歴
米国ロサンゼルスで義孝・太代子の第二子として生まれた。生後間もなく上海に移り、小学3年まで同地ですごした後、日本(鎌倉・東京)に定住することになった。

1945年3月に東京高等師範学校附属中学校(現・筑波大学附属中学校・高等学校)を卒業。旧制第一高等学校を経て、1948年 東京大学に入学し、演習は丸山真男ゼミであった。1951年 東京大学法学部卒業。1954年4月助教授に任命される。

1955年7月シカゴ大学に留学し、ハンス・モーゲンソウに師事。

1959年、雑誌『世界』(1959年8月号)掲載の「中立日本の防衛構想」で国連警察軍駐留論を唱える。

1964年から1988年まで法学部教授として国際政治学を担当する。東大紛争では加藤一郎総長代行と共に解決に尽力。東大教授退官後は明治学院大学、国際基督教大学で教える。衆議院議員の加藤紘一や政治学者の藤原帰一は坂本の演習の選択者である。門下生の学者に高橋進、中村研一、大西仁(東北大学教授)らがいる。

戦後冷戦期の論壇において、アメリカに批判的な平和主義の立場から、高坂正堯や永井陽之助らと外交や安全保障政策をめぐって、論戦を交わす。いわゆる「アイデアリズムとリアリズムの論争」とされるものだが、モーゲンソウの弟子としての坂本は、外交を道徳論レベルでのみ考えるものでない。したがって、坂本にあっては、日米安保条約の相対化のみならずいわゆる9条護憲主義もまた相対化され、「一国平和主義でなく、国連中心主義にたっての自衛隊の国際貢献のみの使用」が導き出される。

『軍縮の政治学』で、ソ連のアフガン侵攻を「侵入」と表現しており、『自由』から「その罪を緩和する用語を使い分ける坂本義和東大名誉教接並みの冷静さ」と評されている。

北朝鮮による日本人拉致問題では、「『拉致疑惑』問題は、今や日本では完全に特定の政治勢力に利用されている。先日、横田めぐみさんの両親が外務省に行って、『まず、この事件の解決が先決で、それまでは食糧支援をすべきでない』と申し入れた。これには私は怒りを覚えた。自分の子どものことが気になるなら、食糧が不足している北朝鮮の子どもたちの苦境に心を痛め、援助を送るのが当然だ。それが人道的ということなのだ」と発言した。

2002年(平成14年)に北朝鮮自身が日本人拉致を認めると、坂本は『諸君!』『正論』などから激しく批判された。また、山脇直司のようなリベラル派からも、北朝鮮による拉致という国家犯罪は絶対に許してはならないし、左翼知識人の過去の言動は徹底的に糾弾されてしかるべきだろう、と批判された。

1994年、作家柳美里の小説『石に泳ぐ魚』が提訴された裁判では、原告の知人として大江健三郎らとチームを作り原告を支援して勝訴に導いた。

1996年、新聞論説「問われる国家の品格――国連人権委の元『従軍慰安婦』問題での決議」(クマラスワミ報告)で「現にナチの犠牲者に対し、日本の賠償の十倍近くの戦後補償を払いつづけているドイツのことは、人権委員会の議題にもなっていないし、なりようもないではないか。・・それが未解決であり、日本政府の対応が不十分であり『失敗』であったことを物語っているのだ」「問われているのは、日本の国家の品格なのである。そのことは、重い戦後補償を果たしてきたドイツが、国際社会で品格と信頼を回復してきた事実に示されている。私たちは、日本の過去の戦争での罪の償いが終わっていないという事実、まだ終わったと国際的に認められていないという事実を正視しなければならない」と主張する。

2000年代以降も、「単独講和より全面講和の道を選ぶべき」という論説を朝日新聞に掲載。これに対し神谷不二から産経新聞の「「正論」欄」において批判を受けている

2012年の韓国の李明博大統領による天皇謝罪要求発言については「明らかに失言」であり、「日本の戦争責任を日本のふつうの国民以上に痛感している点で、私も敬愛を惜しまない現天皇について、あまりに無知であり、恥ずべきである」と強く批判した。

2014年10月2日夜、心不全のため東京都内の病院において87歳で死去した。

著作

単著
『核時代の国際政治』(岩波書店, 1967年/新版, 1982年)
『平和――その現実と認識』(毎日新聞社, 1976年)
『軍縮の政治学』(岩波書店[岩波新書], 1982年/新版, 1988年)
『地球時代の国際政治』(岩波書店[同時代ライブラリー], 1990年)
『地球時代に生きる日本――憲法と「国際貢献」』(岩波書店[岩波ブックレット], 1991年)
『相対化の時代』(岩波書店[岩波新書], 1997年)
『人間と国家――ある政治学徒の回想』岩波書店、岩波新書(新赤版)上・下巻1316-1317、2011年、ISBN 978-4-00-431316-8,ISBN 978-4-00-431317-5

編著
『暴力と平和』(朝日新聞社, 1982年)
Asia: Militarization & Regional Conflict, (Zed Books, 1988).
Global Transformation: Challenges to the State System, (United Nations University Press, 1994).
『世界政治の構造変動(全4巻)』(岩波書店, 1994-1995年)
「世界秩序」
「国家」
「発展」
「市民運動」
『核と人間(1・2)』(岩波書店, 1999年)
「核と対決する20世紀」
「核を超える世界へ」

共編著
(長洲一二)『自治体の国際交流――ひらかれた地方をめざして』(学陽書房, 1983年)
(松本繁一)『変動するアジア国際政治』(アジア経済研究所, 1984年)
(R・E・ウォード)『日本占領の研究』(東京大学出版会, 1987年)
(大串和雄)『地球民主主義の条件――下からの民主化をめざして』(同文舘出版, 1991年)
(小森陽一・安丸良夫)『歴史教科書何が問題か――徹底検証Q&A』(岩波書店, 2001年)

訳書
 F・L・シューマン『ソヴエトの政治――内政と外交(1・2)』(岩波書店, 1956年)
 アナトール・ラパポート『戦略と良心(上)』(岩波書店, 1972年)

著作集
『坂本義和集(全6巻)』(岩波書店, 2004年-2005年)
「国際政治と保守思想」
「冷戦と戦争」(解題:藤原帰一)
「戦後外交の原点」(解題:藤原帰一)
「日本の生き方」(解題:遠藤誠治)
「核対決と軍縮」(解題:石田淳)
「世界秩序と市民社会」(解題:大串和雄)

百科事典
『世界大百科事典』 - 「軍拡」「軍事化」「軍縮」「国際政治」「世界政治」「ナショナリズム」「モーゲンソー」

脚注

関連項目
 筑波大学附属中学校・高等学校の人物一覧

日本の政治学者
日本の国際政治学者
平和学研究者
東京大学の教員
明治学院大学の教員
国際基督教大学の教員
筑波大学附属高等学校出身の人物
旧制第一高等学校出身の人物
東京大学出身の人物
ロサンゼルス出身の人物
帰国子女
1927年生
2014年没

坂本義和


Norma Franklin est une archéologue membre de l'équipe de fouilles de Megiddo. Elle est également connue pour ses travaux à Samarie. Elle a identifié des marques gravées dans les pierres, signatures de tailleurs de pierres, qui sont identiques à Megiddo et à Samarie, indiquant que ce sont les mêmes maçons qui, sous les Omrides, ont construit ces grands palais de pierres taillées.

Principales publications
 Franklin N., The Tombs of The Kings of Israël ; Two Recently Identified 9th-Century Tombs from Omride Samaria., in "Zeitschrifts des Deutschen Palästina-Vereins", vol. 116, 2003, pp. 1-11.
 Franklin N., Samaria : From the Bedrock to the Omride Palace., in "Levant", vol. 36, 2004, pp. 89-202.
 Franklin N., Correlation and Chronology : Samaria and Megiddo Redux., in T. Levy and T. Higham, editors, "Radiocarbon Dating and the Iron Age of the Southern Levant : The Bible and Archæology Today", Londres, 2005, pp. 310-322.

Articles connexes
 Données archéologiques sur David et Salomon

Archéologue américaine
Israël antique
Histoire de la Palestine

Norma Franklin


El Niño - južna oscilacija (, krajše tudi ENSO) je globalno razširjen pojav na stičišču zraka in morja. Tako kot La Niña, je to pojav nihanja temperature na vodni gladini v zahodnem delu Tihega oceana. Ime El Niño v španščini pomeni dobesedno »deček«, pisana z veliko začetnico se ta beseda sicer nanaša na Jezusa kot otroka, tako ime pa je pojav dobil zato, ker je običajno opazen na zahodni obali Južne Amerike v času božiča. Skladno s tem La Niña pomeni »deklica«. Pojav je leta 1923 prvič opisal Gilbert Thomas Walker, po katerem je poimenovano tudi kroženje vode (Walkerjevo kroženje) in še nekateri drugi pojavi v zvezi z ENSO.

El Niño s seboj prinaša poplave, sušo in druge vremenske motnje. Ravno to pa so glavni razlogi, zakaj se znanstveniki tako trudijo, da bi pojav lahko napovedali. Vsaj nekaj korakov proti tem cilju je uspelo narediti znanstvenikoma Stephenu Zebiaku in Marku Canu. Tople in s hranili revne vodne mase, ki jih prinaša pojav ob zahodnih obalah Južne Amerike, negativno vplivajo na ribolov, s tem pa na prehransko oskrbo ljudi ob obalah. Večinoma so posledice zgolj lokalne, saj traja otoplitev le nekaj tednov na leto, ob daljšem trajanju pa opazno prizadene celotno globalno trgovino z morsko hrano.

Pojavlja se na vsake 3 do 8 let po vsem svetu, tako v Tihem kot v Atlantskem in Indijskem oceanu. Je najbolj znan vremenski pojav, ki ga ni mogoče napovedati. Od leta 2000 so ga opazili večkrat, v letih 2002–03, 2004–05, 2006–07 in 2009–10. Močnega El Niña ni bilo vse od leta 1998. Nove zmožnosti za napovedovanje tega pojava bi imele velike sociološko-ekonomske posledice. Ker je El Niño običajen del Zemljinega ozračja, je popolnoma mogoče, da na intenzivnost njegovega pojavljanja vpliva tudi globalno segrevanje.

El Niño in La Niña
El Niño in La Niña sta opredeljena kot dolgotrajnejši odkloni temperature na morski gladini, in sicer za več kot 0,5 °C. V preteklosti se je pojavljal na vsake 2 do 7 let, trajal pa je od enega do dveh let.

Prvi znaki El Niña so:
 Dvig zračnega tlaka nad Indijskim oceanom, Indonezijo in Avstralijo
 Padec zračnega tlaka nad Tahitijem in ostalim osrednjim in vzhodnim Pacifikom
 Šibki vetrovi v južnem Tihem oceanu, v območju zemljepisne širine okoli 0°
 Območja toplejšega zraka v bližini Peruja, kar ima za posledico dež v puščavah Peruja
 Širjenje toplih tokov iz zahodnega na vzhodni Tihi in Indijski ocean. Ti tokovi s seboj prinašajo tudi dež, kar ima za posledico sušo na zahodnem in običajno dež na vzhodnem Tihem oceanu

Med pojavom El Niño je na površju mogoče videti krožne tokove zraka, imenovane Walkerjevo kroženje, ki prenašajo segreto vodo in zrak proti zahodu. Zahodni del Tihega oceana ima ob pojavu El Niña toplejše in vlažnejše podnebje, njegova vlaga pa se odlaga v tajfune in tropske viharje. Tudi gladina oceana je lahko zaradi tega pojava do 60 cm višja.

V Tihem oceanu z izrazom La Niña označujemo nizke temperature vode v vzhodnem ekvatorialnem Tihem oceanu, medtem ko z izrazom El Niño označujemo visoke temperature vode v vzhodnem ekvatorialnem Tihem oceanu. Ob pojavu La Niñe se običajno pojavi tudi atlantski ciklon. Kadar je La Niña prisotna manj kot 5 mesecev, običajno sledi El Niño, vendar tudi ta ne več kot 5 mesecev.

Posledice El Niña na globalni ravni

Ker območje toplega zraka, ki ga povzroča El Niño, hrani ciklone, se poveča količina padavin.

Vplivi El Niña so močnejši v Južni kot v Severni Ameriki. El Niño prinaša topla in mokra poletja (december - februar) na obalah severnega Peruja in Ekvadorja, kadar pa je pojav zelo močan, pa tudi poplave in druge ekstreme v mesecih od februarja do aprila.

Tudi južna Brazilija in severna Argentina v času pomladi in zgodnjega poletja občutita vpliv El Niña. Čile občutijo vpliv v obliki milih zim z ogromnimi količinami padavin, v perujskih in bolivijskih gorah pa se prožijo številni plazovi. Toplejše in bolj suho vreme El Niño prinaša na območje Amazonke, Kolumbije in Srednje Amerike. El Niño vpliva tudi na vreme v Južni Aziji in severni Avstraliji, kamor prinaša bolj suho vreme, kar ima za posledico številne požare. Tudi nekateri predeli Antarktike vsebujejo več ledu v času El Niña. Zime na severu Severne Amerike so toplejše kot običajno, medtem ko je podnebje v Kaliforniji, Mehiki in na jugozahodu ZDA bolj deževno in hladno. Severozahodna obala Tihega oceana se na eni strani srečuje z bolj vlažnimi in meglenimi zimami, na drugi strani pa s toplimi in sončnimi poletji. El Niño povzroča tudi višje valove ob obalah, kar povzroča erozijo na obalah Tihega oceana, in na račun tropskih vetrov zmanjšuje število ter intenzivnost hurikanov na območju Atlantskega oceana.

El Niño vpliva tudi na Vzhodno Afriko, vključno s Kenijo, Tanzanijo in porečjem Nila, s povečano količino dežja od marca do maja. Od decembra do februarja pa prinaša bolj suho vreme v Južno Afriko, natančneje v Zambijo, Zimbabve, Mozambik in Bocvano.

Atlantski pojav
Podoben pojav je opazen tudi v Atlantskem oceanu, kjer morski tokovi na območju ekvatorja ob obali Afrike postanejo toplejši, tokovi, ki prihajajo z območja Južne Amerike, pa hladnejši.

La Niña

La Niña je drugo ime za hladno fazo pojava ENSO, med katerim se okrepijo vetrovi in območje hladnega zraka na območju vzhodnega Tihega oceana. Včasih pojav La Niña imenujejo tudi »obratni El Niño«.

La Niña ima najpogosteje nasproten vpliv kot El Niño. Na primer, če El Niño povzroči deževno dobo v srednjezahodnem delu ZDA, bo La Niña tipično povzročila sušno dobo na tem območju.

Viri

Zunanje povezave

 Mednarodni center za raziskave El Niña (CIIFEN)

Oceanografija
Meteorologija
Podnebne spremembe

El Niño


Tatjana Germanowna Wlassowa (; geborene Naumowa (); * 21. Mai 1977 in Gornosawodsk) ist eine russische Ski-Orientierungsläuferin.

Wlassowa gewann zwischen 2000 und 2011 bei all ihren Europa- und Weltmeisterschaftsteilnahmen stets mindestens einen Titel. Insgesamt gewann sie zehn Gold-, zwei Silber- und drei Bronzemedaillen bei Weltmeisterschaften sowie 13 Gold- und sechs Silbermedaillen sowie einmal Bronze bei Europameisterschaften. Bei den Weltmeisterschaften 2007 gewann sie alle drei Goldmedaillen in den Einzelentscheidungen sowie mit Olga Schewtschenko und Natalja Tomilowa Gold im Staffelwettbewerb.

Tatjana Wlassowa war Gesamtsiegerin des Weltcups 2008 und Zweite in den Jahren 2001, 2003 und 2006.

Platzierungen
Weltmeisterschaften: (10 × Gold, 2 × Silber, 3 v Bronze)
 1996: 6. Platz Kurz
 1998: 7. Platz Kurz, 21. Platz Lang, 4. Platz Staffel
 2000: 1. Platz Kurz, 8. Platz Lang, 3. Platz Staffel
 2002: 3. Platz Sprint, 7. Platz Mittel, 5. Platz Lang, 1. Platz Staffel
 2004: 1. Platz Sprint, 4. Platz Mittel, 4. Platz Lang, 2. Platz Staffel
 2005: 6. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 1. Platz Lang, 4. Platz Staffel
 2007: 1. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 1. Platz Lang, 1. Platz Staffel
 2009: 3. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 6. Platz Lang, 2. Platz Staffel

Europameisterschaften: (13 × Gold, 6 × Silber, 1 × Bronze)
 2001: 2. Platz Sprint, 1. Platz Lang, 1. Platz Staffel
 2003: 3. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 2. Platz Lang, 1. Platz Staffel
 2006: 1. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 2. Platz Lang, 1. Platz Staffel
 2008: 1. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 1. Platz Lang, 2. Platz Staffel
 2010: 1. Platz Sprint, 1. Platz Mittel, 3. Platz Lang, 2. Platz Staffel
 2011: 1. Platz Sprint, 4. Platz Mittel, 2. Platz Lang

Weblinks
 Tatyana Vlasova World of O Runners
 Tatyana Vlasova 6prog.org

Ski-Orientierungsläufer (Russland)
Weltmeister (Ski-Orientierungslauf)
Europameister (Ski-Orientierungslauf)
Russe
Geboren 1977
Frau

Tatjana Germanowna Wlassowa


Կապոսի դպրոց, հայ գրչության և ուսումնառության կենտրոն։ Գործել է համանուն վանքում (Երզնկայից արևմուտք, Գոհանամ լեռան ստորոտին)։

Պատմություն
Վանքը հիմնադրվել է 12-րդ դարում, գրչության արվեստը ծաղկել է 13-15-րդ դարերում (13-րդ դարից դարից հայտնի է երկու ձեռագրի ընդօրինակություն)։ Կապոսի դպրոցը համբավ է ձեռք բերել հատկապես 14-րդ դարի վերջերից, երբ րաբունապետ է եղել Տաթևի համալսարանի սան Գևորգ Երզնկացին, որին այստեղ էր ուղարկել իր դասընկեր և համալսարանի րաբունապետ Գրիգոր Տաթևացին։ Կապոսի դպրոցում ուսանելու էին գալիս Հայաստանից և այլ վայրերից։

Հակոբ Ղրիմեցին այստեղ հմտացել է տոմարագիտության մեջ և հետագայում այդ առարկան դասավանդել նույն, ապա՝ Մեծոփավանքի դպրոցում։ Գևորգ Երզնկացու մահից հետո (1416) մի քանի տասնամյակ անշքացել է Կապոս դպրոցը, բայց վերստին ծաղկել և համալսարան է դարձել Հովհաննես Համշենցու րաբունապետության օրոք։

Հովհաննես Քաջ Հռետորի անխոնջ գործունեությամբ և Ներսեսի առաջնորդությամբ Կապոսի վանքը իրեն է ձգել ուսումնատենչ անձանց։ Հովհաննես Համշենցուն հաջորդել են (1497) իր սաներ Ներսեսն ու Ատեփանոսը։ Կապոսի վանքում են ընդօրինակվել Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում պահվող 114, 620, 2074, 2487, 5364, 3487 (Հակոբ Ղրիմեցու ժողովածուն, 1389), 2074 (Քարոզգիրք, 1416), 3275 (Լուծմունք, 1494, գրիչ՝ Մաղաքիա Բաբերտացի) ձեռագրերը։ Ընդօրինակությունների մի մասն էլ պահվում է Երուսաղեմի և Վիեննայի մատենադարաններում։

Զարգացած միջնադարի հայկական դպրոցներ
Ուշ միջնադարի հայկական դպրոցներ
Արևմտյան Հայաստանի կրթօջախներ

Կապոսի դպրոց


Athenaeum Illustre Amstelodami fuit institutum ad informandam iuventutem Amstedolamensem anno 1632 constitutum, quod floruit usque ad annum 1877, quo in Universitatem Amstelodamensem conversum est.

De Athenaeo condito
Cum rebellioni contra regem Hispanum Philippum II anno 1578 accessisset, oppidum Amstelodamum aetate quae Aurea Bataviae dicitur, id est saeculo septimo decimo, cito crevit donec una ex opulentissimis mercatorum  urbibus in orbe terrarum facta est. Praesertim post atque propter casum Antuerpiae anno 1585, quo haec urbs magnam partem sui commercii multorumque mercatorum amisit, urbs Amstelodamum augere quivit et in ea quidem maximus totius orbis terrarum portus exstructus est una cum copiosissima classi. Quae profecto magna commercii per maria omnia parte potita est. Urbs rebus secundis prosperitatem sine pari experta est. Eadem tempestate forum argentarium et mensa argentaria condita sunt, quibus urbs Amstelodamum caput orbis terrarum rebus nummariis facta est.

Hac de causa hominum frequentia magnopere adolevit, cum multi divites ex omnibus Europae partibus urbe allecti essent. Haec hominum alluvies prorsus patefacta est in provinciis mercaturae, litterarum et artium. Magis atque magis civibus superiorem educationem postulantibus, urbis senatores anno 1629 iusserunt paedagogium condi cui nomen Athenaei Illustris foret.

Locus Athenaeo Illustri constituendo electus est Sanctae Agnis Romanae monasterium a sororibus religiosis sanctae Clarae anno 1397 conditum et ideo dictum Capella sororum Sanctae Agnis (Agnietenkapel). Cuius aedificium, flammis anno 1452 consumptum, iuxta fossam Oudezijds Voorburgwal anno 1470 restitutum erat. Saeculo autem sexto decimo, Reformatione Protestantium peracta, aedificium monasterii, cuius pondus apud religiosos iam oblitteratum esset, tandem refectum anno 1578 potestati senatus populique urbis incidit. Ex edicto diei 11 Decembris 1630 ad Athenaeum Illustre condendum, aedificium renovari coeptum est, et demum anno 1631 perfectum. Sola tandem Sanctae Agnis capella e verteribus aedificiis monasterii servata est.

De Athenaei conditione eiusque effectus
Cum Athenaeum Illustre die 8 Ianuarii 1632 inaugurarent, senatores urbis in animo habebant futuris studiosis occasionem perficiendae suae institutionis praebere, ut postea sine negotio in aliquam universitatem studiorum ingredi possent. Namque usque ad hoc temporis Amstelodamenses una tantum schola usque ad septimum Latinitatis gradum gaudebant. Senatores enim putabant alumnos adhuc nimis iuvenes esse ut modo tredecim annos nati aliena in civitate aestuabundae discipulorum vitae adiungerentur. Amstelodamum profecto universitate carebat neque ullam habere licebat invidente Lugduno Batavorum, quae sola esset provinciae Hollandiae urbs cui venia erat universitatis administrandae. Itaque iuvenibus Amstedolamensibus facultas perficiendae suae eruditionis in ipsa urbe oblata est, sed tamen gradui doctoris studentibus etiam tum ad aliquam universitatem auctoritate praeditam adeundum erat.

De illustribus Athenaei doctoribus
Hoc consilio allectus, Gerardus Iohannes Vossius (Voss), doctor historiae rerum gestarum, Lugduno Amstelodamum venit ut orationem auguralem "De utilitate historiae" haberet, scilicet die 8 Ianuarii 1632. Postridie, 9 Ianuarii, Casparus Barlaeus (van Baerle), philosophiae doctor, item orationem commendatoriam habuit inscriptam "Mercator sapiens sive Oratio de conjungendis mercaturae et philosophiae studiis." His eruditis Martinus Hortensius (1605–1639) magister mathematicae anno 1634 adiectus est.

Praeterea aliae disciplinae illic cultae sunt. Exempli gratia, Ioannes Cabeljauw (1600–1652) suscepit anno 1640 cathedram iurisprudentiae et anno 1660 praesides Athenaei Gerardum Blasium (1625–1682) adicere potuerunt, qui scientias medicas referens iniit lectiones in Nosocomio Sancti Petri (Sint Pietersgasthuis), hodie "Binnengasthuis" nuncupato. Haec artium provincia anatomistarum Nicolai Tulp et Friderici Ruysch gratia mirum in modum floruit.

Principio lectiones, perpetuo Latinae, in supra dicta Capella Sanctae Agnis habebantur, postea vero, increscente professorum audientiumque numero, locus non iam suppetebat. Idcirco professores in auditoriis privatis aut praeparatis ad tempus suas scholas saepius saepiusque recitabant. Praeter disciplinas quas supra demonstravimus, fiebant etiam acroases de theologia et curriculo studiorum scholae Graecitatis orientaliumque linguarum successerunt, atque artes liberales ut ethica et rhetorica acceptae sunt. Theatrum etiam anathomicum exstructum est, ubi lectiones fiebant medicinae et, iam inde ab anno 1632 crescens, in primo tabulato aedium bibliotheca posita est.

De Athenaei occasu
Propter angustiam loci aedium Athenaeum Illustre semper fuit institutum aliquantulum parvum quod haud plus quam octo praeceptoribus et fere 250 alumnis constaret. Attamen multi viri docti ex eo egressi sunt, namque Athenaeum factum est institutio egregia, ubi nobiles Bataviae cives eruditionem hauriebant. Ceterum pergebat esse illicitum reportare gradus universitarios in eo. Postquam anno 1815 Athenaeum Illustre agnitum est a re publica ut institutio superior formandae iuventutis, capella sanctae Agnis paulatim pessum data est. Simul conlectio bibliothecae tantopere creverat ut anno 1860 concilium civitatis instituerit dare Athenaeo novam sedem in vetere domo arquitium (Handboogdoelen), ubi kalendis Octobribus anni 1862 operari coepit. Anno 1877 Athenaeum Illustre a suo pristino consilio destitutum in Universitatem municipalem Amstelodamensem conversum est.

Anno 2012 nova societas privata nomine Athenaei Illustris constituta est eo consilio, ut restituatur traditio veteris instituti, imprimis in eo quod ad studia humana et linguarum antiquarum attinet.

Notae

Nexus externi
 De Universitate Amstelodamiensi, www.uva.nl/over-de-uva (Batavice)
 De Universitate Amstelodamiensi, www.uva.nl/about-the-uva (Anglice)
 De medicinalibus rebus Amstelodami gestis, www.amc.nl (Batavice)
 Pellicula de Athenaeo, media.at5.nl (Batavice)

Academiae
Amstelodamum
Universitas Amstelodamensis

Athenaeum Illustre Amstelodami