Neostygarctus is a genus of tardigrades. It is the only genus in the family Neostygarctidae. It was named and described by Grimaldi de Zio, D'Addabbo Gallo and Morone De Lucia in 1982.

Species
The genus includes three species:
 Neostygarctus acanthophorus Grimaldi de Zio, D'Addabbo Gallo & Morone De Lucia, 1982
 Neostygarctus lovedeluxe Fujimoto & Miyazaki, 2013, named after a Stand from JoJo's Bizarre Adventure that was in turn named after an album by Sade; the discoverers said that the "hairy appearance of the new species appears as if affected by the power of 'Love Deluxe'".
 Neostygarctus oceanopolis Kristensen, Sørensen, Hansen & Zeppilli, 2015

References

Further reading
Grimaldi de Zio, D'Addabbo Gallo & Morone De Lucia (1982), Neostygarctus acanthophorus, n. gen. n. sp., nuovo tardigrado marino del Mediterraneo. [Neostygarctus acanthophorus, n. gen. n. sp., New Marine Tardigrades of the Mediterranean] Cahiers de Biologie Marine, vol. 23, no, 3, p. 319-323.

Arthrotardigrada
Tardigrade genera

Neostygarctus


Koideova enačba je v fiziki enačba, ki povezuje mase treh negativno električno nabitih delcev iz skupine leptonov. Enačbo je leta 1981 pri raziskovanju sestavljenih modelov kvarkov in leptonov odkril Jošio Koide. Enačba je napovedala tudi maso tauona. Tedaj je bila napaka izmerjene vrednosti dve standardni deviaciji od napovedane, zato je Koide dve leti kasneje 1983 objavil članek s čisto fenomenološko obravnavo in uvedel člen , da bi uskladil vrednosti z meritvami.

Razmerje mas je:

Iz definicije je razvidno, da velja . Večja vrednost se dobi, če se predpostavi, da je kvadratni koren strogo pozitiven. R. Foot je opazil, da se lahko  poda kot kvadrat kosinusa kota med vektorjema  in .

Problem je fizikalna vrednost. Mase elektrona, miona in tauona so izmerjene: , kar da:

Iz tega sledi, da tri navidezno naključna števila dajo preprost ulomek in tudi, da je Q srednja vrednost obeh mejnih vrednosti 1/3 in 1.

Enačbo so poskušali pojasniti z več prijemi, a je ostala nepojasnjena.

Glej tudi

 Cabibbo-Kobajaši-Maskavova matrika (matrika CKM)

Sklici

Viri

Leptoni
1981 v znanosti
Nerešeni fizikalni problemi

Koideova enačba


プラット・ワン(Plat One)

株式会社プラット・ワン
1. の運営していた東経110度CS放送のプラットフォーム

会社
株式会社プラット・ワンは、東経110度CS放送「プラット・ワン」のプラットフォームを運営していた会社。2004年3月1日に株式会社スカイパーフェクト・コミュニケーションズ(現・スカパーJSAT株式会社)と被合併し消滅している。

2003年9月30日時点での大株主
三菱商事株式会社 35.00%
日本テレビ放送網株式会社 19.90%
株式会社WOWOW 18.00%
エヌ・ティ・ティ・コミュニケーションズ株式会社 10.00%
株式会社エヌ・ティ・ティ・ドコモ 5.00%

プラットフォーム
プラット・ワンは、株式会社プラット・ワンの運営していた東経110度CS放送のプラットフォーム。2002年3月1日から同プラットフォームを利用する委託放送事業者の本放送が開始された。前述の合併期日に株式会社スカイパーフェクト・コミュニケーションズのスカイパーフェクTV!2と統合され、スカイパーフェクTV!110(現・スカパー!)となった。

本プラットフォームを利用していた委託放送事業者
→放送していたチャンネルについては、以下事業者の項目、並びにスカパー! チャンネル一覧を参照。
イーピー放送(現・SCサテライト放送)
シーエス日本(現・CS日本)
CS-WOWOW(本プラットフォーム後期にシーエス・ワウワウから改称、2007年解散)
スペーステリア
日本ビーエス放送(現・日本BS放送)
日本メディアーク(2007年にマルチチャンネルエンターテイメント→スカパー・エンターテイメント)へ合併)
メガポート放送(2006年に日本ビーエス放送へ合併)

いずれの事業者も、受託放送事業者は宇宙通信(現・スカパーJSAT)であった。うち3社はその後、WOWOWが新たに立ち上げた東経110度CSプラットフォームのWOWOWデジタルプラスへ移行したが、それも2006年末に終了した。

2007年以降も当時の法人格を維持し東経110度CS放送を続けている事業者は、シーエス日本(スカパー!e2→スカパー!(東経110度CS放送)加盟局)、及びSCサテライト放送の2社となっている(日本BS放送はBSデジタル放送に専念)。

沿革
2000年11月9日 - 株式会社ワン・テン企画設立。
2001年5月7日 - 株式会社プラット・ワンと商号変更。
2002年3月1日 - 同社の運営するプラットフォームを利用する委託放送事業者の一部が本放送を開始。
2004年3月1日 - 株式会社スカイパーフェクト・コミュニケーションズ(現・スカパーJSAT株式会社)と被合併し消滅。

関連項目
 日本における衛星放送
 有料放送管理事業者
 N-SAT-110(SUPERBIRD D) - 本プラットフォームの放送に利用していた通信衛星

日本の衛星放送史
かつて存在した日本の放送事業者
スカパーJSATグループの歴史

プラット・ワン


Dub môže byť:
 rod rastlín, pozri dub
 Dub (hudobný štýl)
 syn keltskej bohyne Carman
 škótsky kráľ, pozri Dub (Škótsko)
 dedina v Poľsku v Lubelskom vojvodstve, pozri Dub (Poľsko)
 obec v Česku:
 Dub (okres Prachatice)
 skrátene Dub nad Moravou
 Český Dub
 časť obce v Česku:
 Dub (Ratibořské Hory)
 Dub (Kondrac)
 Dub (Mžany)
 Dub (Starý Jičín)
 Dub (Velké Popovice)
 vrch v Česku, pozri Dub (vrch)
 postava poručíka z knihy Osudy dobrého vojaka Švejka od Jaroslava Haška

DUB môže byť:
 Dublinské letisko, kód IATA
 "Dysfunctional uterine bleeding" - nefunkčné maternicové krvácanie
 DUB Magazine

Dub (rozlišovacia stránka)


An Anchicleidochasma mirabile in uska species han Bryozoa nga syahan ginhulagway ni Harmer hadton 1957. An Anchicleidochasma mirabile in nahilalakip ha genus nga Anchicleidochasma, ngan familia nga Cleidochasmatidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Anchicleidochasma

Anchicleidochasma mirabile


"Baby, Walk On" is a song originally recorded by American country music singer Matraca Berg. It was her first single release, and it appears on her 1990 debut album Lying to the Moon. A second version, titled just "Walk On", was released by Linda Ronstadt in 1995.

History
As with most of the tracks on Lying to the Moon, Berg wrote the song with Ronnie Samoset, with Josh Leo and Wendy Waldman as producers. Instead of a B-side, the commercial single release featured three snippets from the album. Berg's version was also the B-side of her 1991 single "It's Easy to Tell".

Critical reception
Kimmy Wix of Cash Box reviewed Berg's version with favor, stating that "an energy-boosting time that says 'If you're gonna walk, take big steps!'" and that it "not only flaunts Berg's driving vocals, but gives us a tune full of deep-boppin' music, as well as a message with which we can easily
relate."

Linda Ronstadt version
Linda Ronstadt also covered the song as just "Walk On" on her 1995 album Feels Like Home for Elektra Records, with Alison Krauss on backing vocals. Ronstadt's version also charted in 1995, with "The Waiting" on the B-side.

A review in Billboard of Ronstadt's version was favorable, stating that it "gives this progenitor a chance to fully strut her vocal stuff."

Chart performance

Matraca Berg

Linda Ronstadt

References

1990 songs
1990 debut singles
1995 singles
Linda Ronstadt songs
Matraca Berg songs
Songs written by Matraca Berg
Songs written by Ronnie Samoset
Song recordings produced by Josh Leo
Elektra Records singles
RCA Records Nashville singles

Baby, Walk On


est le deuxième album studio du groupe britannique de rock indépendant Arctic Monkeys sorti le  sur le label Domino Records en Europe, mais dès le  au Japon. De nouveau plébiscité par les critiques musicales, le disque affiche de très bonnes ventes, bien qu'inférieures à son prédécesseur, et remporte le BRIT Awards du .

Contexte et enregistrement

Alex Turner et Jamie Cook forment Arctic Monkeys en 2002 avec deux autres élèves de leur école de Sheffield : Andy Nicholson à la basse et Matt Helders à la batterie. Leur profil MySpace, créé par les fans, permet à ceux-ci de s'échanger les démos enregistrées par le groupe et connaît un grand succès, surtout dans le nord du Royaume-Uni, ce qui intéresse les tabloïds britanniques et la BBC.

Après un premier EP autoproduit, la formation de Sheffield signe finalement avec Domino Records pour leur aspect DIY en juin. Ils enregistrent leur premier album studio de juin à septembre aux Chapel Studios, avec Jim Abbiss à la production et se produisent à guichets fermés à plusieurs reprises dans le Royaume, régulièrement acclamés par la foule et la presse.  sort le 23 janvier 2006 et entre directement à la première place des charts britanniques, dépassant largement le record de l'album le plus rapidement vendu avec  à sa première semaine. Avec plus d' de copies vendues outre-Manche, il y est disque de platine. La presse est également unanime et l'applaudit largement, certaines critiques y voyant déjà l'émergence d'un grand talent. L'album décroche le Mercury Music Prize à la rentrée, récompense suprême pour un disque britannique, et devient rapidement une référence musicale des années 2000.

Arctic Monkeys continue d'enregistrer de nouveaux morceaux et publie un EP le 24 avril 2006, , avant de partir en tournée en Amérique du Nord sans Andy Nicholson, fatigué par l'accumulation de concerts. Il quitte définitivement le groupe lorsque ce dernier rentre au pays et est remplacé par Nick O'Malley qui avait participé à la tournée américaine. Un nouvel EP, , sort le 14 août et se classe  des classements de ventes. La formation enregistre son deuxième album au cours du mois de décembre aux studios Miloco.

Parution et réception

Sortie et succès commercial

Le premier single, , sort le 2 avril 2007, soit trois semaines avant , et se classe en  de l'UK Singles Chart. L'album est publié en premier au Japon, le 18 avril 2007 sur le label , n'arrivant que six jours plus tard au Royaume-Uni et en France. Il rentre directement en tête du classement britannique des ventes d'albums, avec plus de  vendus le premier jour et plus de  dès la première semaine. Le disque est également au sommet des classements danois, irlandais et hollandais, n'occupant que la  au mieux dans son homologue français. Aux États-Unis, il ne fait mieux qu'une  avec  à sa première semaine.

Avec plus de  vendus outre-Manche en septembre 2013, l'album y est certifié double disque de platine. Il est également disque d'or en Australie, au Canada et au Japon. Niveau récompenses, contrairement à son prédécesseur,  n'est que nommé pour le Mercury Music Prize en 2007, mais remporte malgré tout le prix du  aux BRIT Awards.

Classements et certifications

Accueil critique

Tout comme son prédécesseur,  est également applaudi par la critique à sa sortie, obtenant le même score de 82 % sur Metacritic, basé sur trente-huit avis. Pour le Q magazine, ce ne sont pas , tandis que le Mojo l'estime . Le NME confirme ainsi que c'est , Uncut ajoutant qu'il . Stephen Thomas Erlewine, dAllMusic, note que .

Résumant la tendance générale, lA.V. Club qualifie , mais qu'. Le Guardian considère ainsi qu'ils , ce qu'approuve PopMatters, qui trouve aussi ce deuxième album . Pitchfork remarque malgré tout . À l'inverse, le Rolling Stone estime qu'il est . Sputnikmusic surenchérit en évoquant même .

Fiche technique

Liste des titres

Interprètes

Arctic Monkeys
 Alex Turner : chant, guitare, orgue électronique  sur , guitare baryton sur
 Jamie Cook : guitare, chœur
 Nick O'Malley : basse, chœur
 Matt Helders : batterie, tambourin, chœur

Musiciens additionnels

 James Ford : guitare sur
 Miles Kane : guitare sur

Équipe de production

 James Ford : production et mixage
 Mike Crossey : production et mixage
 Alan Moulder : mixage
 George Marino : matriçage
 Juno Liverpool : design et illustrations
 Matt Goodfellow : photographie
 54 Crew : artwork

Notes et références

Album musical sorti en 2007
Album des Arctic Monkeys
Album de rock indépendant
Album publié par Warner Records
Album publié par Domino Records
Album numéro un au Royaume-Uni
Album produit par James Ford

Favourite Worst Nightmare


ロリ

小説
『ロリータ』から派生した、幼女、少女を指す製の俗語。
同小説に由来するロリータ・コンプレックスの略「ロリコン」をさらに略したもの。
地名
ロリ地方 - アルメニア北部の地方。
フランスの都市ロリスの旧称
人名
ロリ・パウロ・サンドリ - ブラジルのサッカー指導者。
ロリ・ロックリン(ロリ・ローリン) - アメリカの女優。
ロリ (アルバニア人歌手)
ジャン=ピエール・ロリ - フランスの俳優。
ローリーの表記揺れ

zh:蘿莉

ロリ


Flassan  est commune 420 incolarum (anno 2011) praefecturae Vallis Clausae in Franciae australis regione Provincia et Alpibus.

 Index communium praefecturae Vallis Clausae

Nexus externi

Communia Praefecturae Vallis Clausae
Loci habitati praefecturae Vallis Clausae

Flassan


Un multivibrateur est un oscillateur électronique dont un seul type d'élément stocke les charges qui circulent dans le circuit.

Types de multivibrateurs

Le multivibrateur astable

Le multivibrateur astable oscille en permanence entre deux états.

Ci-contre un exemple de schéma de multivibrateur astable. Les sorties sont situées au niveau du collecteur de Q1 et de Q2. Si l'on néglige les temps de montée, le signal de sortie produit par le multivibrateur est un signal carré.

Les sorties sont inversées l'une par rapport à l'autre. La durée de l'état 1 (sortie à l'état bas) est relié à la constante R2C1 correspondant à la charge de C1, et la durée de l'état 2 (sortie à l'état haut) sera reliée à R3C2 correspondant à la charge de C2. Vu qu'ici les charges des condensateurs sont indépendantes, il est aisé d'obtenir un rapport cyclique différent.

La tension aux bornes d'un condensateur avec une charge initiale non nulle est donnée par :

En regardant C2, juste avant que Q2 commute, la borne gauche de C2 est au potentiel base-émetteur de Q1 (VBE_Q1) et sa borne droite est à VCC ("VCC" est utilisé ici à la place de "+V" pour faciliter la lecture). La tension aux bornes de C2 est VCC moins VBE_Q1 . Juste après la commutation de Q2, la borne droite de C2 est maintenant à  ce qui conduit l'autre borne de C2 à  moins (VCC - VBE_Q1) ou VBE_Q1 - VCC. À cet instant, la borne gauche de C2 doit se charger de nouveau jusqu'à VBE_Q1. C'est le temps de cette charge qui va fixer la moitié de la période du multivibrateur (l'autre provenant de C1, est suivant le même raisonnement). Dans l'équation de charge d'un condensateur présentée au-dessus, en remplaçant les variables :

on obtient :

Ce qui nous donne une équation pour t :

Pour que ce circuit fonctionne, VCC>>VBE_Q1 (par exemple: VCC=, VBE_Q1=), on peut alors simplifier l'équation précédente :

ou

ou

La période de chaque «moitié» du multivibrateur est alors donnée par :
t = ln(2) * RC.

Une des plus célèbres réalisations de multivibrateur astable en technologie TTL est le circuit intégré NE555 (1970).

Le multivibrateur monostable

Un multivibrateur monostable peut avoir en sortie deux états : haut ou bas.

Une courte impulsion négative sur son entrée active la sortie à l'état haut, qui va revenir à son état initial après une période de temps déterminée par le temps de charge du condensateur. Si, toutefois, l'impulsion négative est maintenue, la sortie ne pourra pas revenir à son état initial. Elle y retournera une fois l'impulsion négative arrêtée.

Le multivibrateur bistable

Un multivibrateur bistable est un type de circuit dont la sortie change d'état lors de la modification de l'état d'une de ses entrées et qui garde cette position jusqu'à ce qu'un nouveau signal vienne rétablir la sortie à son niveau d'origine.

Ce type de circuit possède deux entrées et une ou deux sorties. Les entrées sont nommées Set et Reset. L'activation de Set modifie l'état de la sortie, alors que l'activation de Reset la renvoie à son état d'origine.

Tous les multivibrateurs possèdent un état interdit, c'est-à-dire un état dans lequel le multivibrateur ne doit pas être. Cet état est créé lorsque l'entrée Set et l'entrée Reset sont actionnées en même temps.

Notes et références

Voir aussi

Article connexe
 Oscillateur électronique

Oscillateur électronique
Montages de l'électronique

Multivibrateur


Robertus Fulton (natus Little Britain in oppido Pennsilvaniae die 14 Novembris 1765; mortuus Novi Eboraci die 24 Februarii 1815) fuit inventor et constructor machinarum naviumque vaporariarum Americanus.

Vita

Robertus Fulton Philadelphiae in Beniaminum Franklinium, Londinii in Beniaminum West, pictorem Americanum, et Robertum Owen, conductorem Cambricum, Lutetiae in Iacobum Rumsey, ingeniarium et constructorem navium, incidit.

Anno 1804, Londinii cura Gulielmi Pitt Iunior primi ministris Britannici armas ad usum classis Britannicae construxit.

Opera
 Navis submarina Nautilus, longitudinis 6,46 metrorum, propulsorio acta, constructa anno 1800 in cantherio Perrier urbis Rothomagi Franciae
 Navis vaporaria North River Steamboat vulgo Clermont anno 1807 in cantherio navium Charles Browne Novi Eboraci ad commeatum inter urbes Novum Eboracum et Albaniam constructa
 Navis New Orleans Pittsburgo annis 1811–1812 facta
 Navis militaris Demologos classis Americanae, post mortem ingeniarii in honorem eius Fulton vocata

Naves in honorem ingeniarii nominatae
Classis militaris Civitatum Foederatarum saeculis 19 et 20 quinque naves nominis Fulton gessit.

Honores
Robertus Fulton Aula Famae Inventorum nationalium inscriptus est.

Notae

Nexus externi
 Situs publicus Musei maritimi fluminis Hudson de reconstructione navis Clermont.
Situs historicus classis Americanae.

Bibliographia
 H. W. Dickinson: Robert Fulton. Engineer and Artist. Londinhii 1913.
 Cadwallader D. Colden: The Life of Robert Fulton. Novi Eboraci 1817. pp. 170, 171, 174, 274.
 Iles, George: Leading American Inventors. Novi Eboraci 1912, pp. 40–75.
 Alice Crary Sutcliffe: Robert Fulton and the "Clermont": The Authoritative Story of Robert Fulton's Early Experiments, Persistent Efforts, and Historic Achievements. Containing Many of Fulton's Hitherto Unpublished Letters, Drawings, and Pictures. 1909.
 Heinz Neukirchen: Seemacht im Spiegel der Geschichte. Gondrom-Verlag 1988. ISBN 3-8112-0368-1.

Nati 1765
Mortui 1815
Artifices Civitatum Foederatarum
Ingeniarii
Incolae Novi Eboraci
Viri
Naves

Robertus Fulton (ingeniarius)


Le Médaillon est un film américano-hongkongais réalisé par Gordon Chan, sorti en 2003.

Synopsis
À Hong Kong, l'inspecteur Eddie Yang fait la rencontre de Jai, un mystérieux enfant pourchassé par le redoutable Snakehead. Ce que ce dernier convoite, c'est l'étrange médaillon qui a le pouvoir de rendre immortel et que possède l'enfant. L'infâme Snakehead parvient à enlever le jeune garçon et l'emmène dans son château en Irlande. Eddie se lance alors sur les traces de Jai et de son ravisseur. Le détective de Hong Kong Eddie Yang, la très jolie agent d'Interpol Nicole James et l'agent en chef gaffeur Arthur Watson conjuguent leurs efforts afin de sauver un garçon des griffes du vilain Snakehead. Mais lorsqu'il perd la vie au combat, Eddie est réanimé grâce au Médaillon et empreint de ses pouvoirs. Jouissant d'une nouvelle force surhumaine et son immortalité, Eddie tentera de déjouer les plans de domination sur le monde de Snakehead.

Fiche technique
 Titre original : The Medallion
 Titre français : Le Médaillon
 Titre québécois : Le Médaillon
 Réalisation : Gordon Chan
 Scénario : Alfred Cheung Gordon Chan
 Montage : , Ki-hop Chan
 Direction artistique : Alan Cassie, Lek Chaiyan Chunsuttiwat, Conor Dennison et Anna Rackard
 Décors : Joseph C. Nemec III
 Costumes : Grania Preston
 Musique : Adrian Lee
 Pays d'origine :  |
 Langue : anglais
 Genre : Comédie, Film d'action, Film de fantasy
 Durée : 88 minutes
 Dates de sortie
  :
  :
  :
  :

Distribution
 Jackie Chan (VF : William Coryn ; VQ : François L'Écuyer) : l'inspecteur de police Eddie Yang, Police de Honk Kong
 Lee Evans (VF : Cyrille Artaux ; VQ : Gilbert Lachance) : Agent en chef Arthur Watson, Interpol
 Claire Forlani (VF : Laura Blanc ; VQ : Geneviève Cocke) : Agente Nicole James, Interpol
 Julian Sands (VF : Bernard Lanneau ; VQ : Benoît Gouin) : Snakehead
 John Rhys-Davies (VF : Benoît Allemane ; VQ : Yves Corbeil) : Commandant Hammerstock-Smythe, Interpol
 Anthony Wong Chau-Sang (VF : Marc Perez ; VQ : Michel M. Lapointe) : Lester Wong
 Christy Chung : Charlotte Watson
 Johann Myers (VF : Jean-Paul Pitolin ; VQ : François Godin) : Giscard
 Alex Bao (VF : Gwenaël Sommier) : Jai
 Billy Hill : Miles Watson
 Nicholas Tse : le serveur
 Edison Chen : le serveur
 Scott Adkins : l'acolyte
 Matt Routledge : l'acolyte
 Reuben Langdon : l'acolyte
 Nicola Berwick (VF : Géraldine Asselin) : l'infirmière kidnappeuse
 Howard Gibbins (VF : Patrick Mancini) : le professeur d'archéologie
 Rick Nathanson (VF : Patrick Noérie) : le physicien
 Sources et légendes : version française (VF) sur Voxofilm ; version québécoise (VQ) sur Doublage.qc.ca

Accueil

Box-office
  :
  :
  :
  :

Notes et références

Voir aussi

Liens externes

Film hongkongais sorti en 2003
Film américain sorti en 2003
Comédie d'action hongkongaise
Comédie d'action américaine
Film de fantasy hongkongais
Film de fantasy américain
Film se déroulant à Hong Kong
Film se déroulant en Irlande
Film tourné en Irlande du Nord
Film tourné à Dublin
Film de kung-fu
Film sur la résurrection
Film de TriStar Pictures
2003 en fantasy
Film réalisé par Gordon Chan

Le Médaillon (film, 2003)


Creney-près-Troyes  est commune Francicum 1'610 incolarum (anno 2010) praefecturae Albae in provincia Campania et Arduenna.

 Indicem communium praefecturae Albae

Nexus externi

 Creney-près-Troyes pagina interretialis

Communia praefecturae Albulae
Loci habitati praefecturae Albulae

Creney-près-Troyes


Herrin der Gesetzlosen (OT: Hurricane Smith) ist ein US-amerikanischer Abenteuerfilm aus dem Jahr 1952 basierend auf Gordon Ray Youngs Roman Hurricane Williams. Unter der Regie von Jerry Hopper spielen Yvonne De Carlo und John Ireland die Hauptrollen in dieser Geschichte auf See und einer Südsee-Insel.

Handlung
Mitte des 19. Jahrhunderts in der Südsee: Raikes, Kapitän des Schiffes "Das Kreuz des Südens" sprengt eine Insel mittels Kanonenfeuer, um den Eingeborenen einen Schrecken einzujagen und sie dann einfangen und auf dem Sklavenmarkt verkaufen zu können. Zusammen mit seinem Ersten Offizier Brown und weiteren Besatzungsmitgliedern wird zur Insel übergesetzt, um die Lage zu erkunden. Dort befinden sich drei gestrandete Abenteurer Hurricane Smith, Dan O'Hara und Brundage. Die Männer haben sich mit den Einheimischen angefreundet und beobachten das Vorgehen von Raikes Crew aufmerksam. Für Hurricane Smith ist Raikes kein Unbekannter, er gilt als Sklavenjäger und übelster Pirat der Südsee. Die Männer beschließen, das Piratenschiff zu kapern und damit die Insel zu verlassen, da sie lange genug dort ausgesetzt gewesen seien. Es gelingt ihnen, die wenigen auf dem Schiff verbliebenen Männer zu überwältigen und davon zu segeln. Smith will Kurs auf Australien nehmen, um sich Leute und Schiffsproviant zu besorgen. Dann will er zurück, um das Gold im Wert von einer halben Million Dollar zu holen, das er, als er das erste Mal in Dakaru war, als Strandgut gefunden und dort vergraben hatte, da das Schiff mit dem Gold aufgelaufen und die Besatzung tot gewesen sei. Strandgut gehöre schließlich immer noch dem Finder, auch wenn die königliche Marine das seinerzeit anders gesehen, seinen Anspruch abgelehnt und ihm den Stempel "Seeräuber" aufgedrückt habe.

Einige Monate später gehen die drei Männer in Castleton, einem nordaustralischen Seehafen, an Land. Sie überlegen, wie sie das nötige Kapital für Ausrüstung und eine Crew auftreiben können. Überraschend werden sie dort von Eric Gorvahlsen, der sich als Wissenschaftler ausgibt, angesprochen. Er behauptet, ein Schiff zu benötigen, da er die Fauna und Flora der Südsee studieren wolle. Die Charter für sechs Monate werde er sofort bezahlen. Die Männer werden sich handelseinig. Smith misstraut Gorvahlsen, zumal die genannten Koordinaten, auf die das Schiff Kurs nehmen soll, auf Dakaru hinweisen. Kurz darauf betreten Raikes und zwei seiner Männer die Bar und fragen nach Hurricane Smith. Sie werden von Smith und seinen Männern überwältigt, gefesselt und mit an Bord genommen. Am nächsten Tag kommt Gorvahlsen in Begleitung von Dr. Whitmore und dessen halbpolynesischer Tochter Luana an Bord. Aus einem Gespräch, das Gorvahlsen kurz darauf mit Dr. Whitmore führt, wird klar, dass er von Hurricane Smith und dessen Goldfund weiß, hinter dem er her ist. Allerdings hält er O'Hara für Smith. Gorvahlsen, der mit Luana zusammen ist, will, dass sie besonders freundlich zu O'Hara ist, um an Informationen zu kommen. Dr. Whitmore bringt bereits jetzt sein Unbehagen über den gefassten Plan zur Sprache, wird jedoch von Gorvahlsen beschieden, dass er gar keine Wahl habe. Raikes und Brown, die inzwischen aus ihrem Arrest befreit sind, beginnen an Bord eine Messerstecherei, die dazu führt, dass Raikes wieder eingesperrt wird.

Als Luana sich während einer Flaute an der Reling aufhält, stürzt sie über Bord, gerade in dem Moment, in dem ein Hai gesichtet worden ist. Smith setzt ihr nach und lenkt das Tier ab. In der Aufregung ruft Brundage ihn mit "Hurricane" an, was von Gorvahlsen, der neben ihm steht, bemerkt wird, ohne dass er das zu erkennen gibt. Nachdem Smith den Hai töten und Luana retten konnte, wird er von Gorvahlsen zu einem Drink am Abend eingeladen. Vor Smith Erscheinen instruiert Gorvahlsen Luana, wer der angebliche Matrose Jim Tyler wirklich sei und dass sie ihn betrunken machen solle. Luana, die mit den Plänen ihres Freundes nicht mehr einverstanden ist, schenkt heimlich statt Gin Wasser in Hurricanes Glas, während sie Eric Alkohol serviert. Smith bekommt heraus, dass Gorvahlsen jede Menge Gewehre in seiner Kabine gelagert hat. Etwas später teilt Luana Hurricane mit, dass Gorvahlsen seine wahre Identität kenne und beabsichtige, die Mannschaft zu bewaffnen und das Schiff zu übernehmen, sobald man in Dakaru sei. Hurricane erklärt Luana, dass er jetzt an Land schwimme und sie keine Angst habe müsse, da O'Hara und Brundage genau wüssten, was ihre Aufgabe sei. Es kommt zum ersten Kuss zwischen beiden.

Brown bringt Gorvahlsen dazu, O'Hara als Kapitän abzusetzen, Raikes zu befreien und gemeinsame Sache mit ihm zu machen. Clobb, einer der Matrosen, der zu Unrecht ausgepeitscht wird, wiegelt einen Teil der Mannschaft auf. Als er vom Maat des Schiffes erneut hart angepackt wird, erschlägt er ihn. Er will seine Kameraden dazu überreden, eine Meuterei anzuzetteln. Hurricane greift ein, rüstet die Männer mit Waffen aus und überzeugt sie davon, auf seiner Seite zu kämpfen. Auf der anderen Seite erwidern die von Gorvahlsen hinter sich gebrachten Männer das Feuer. Luana hat sich auf Hurricanes Rat hin in ihrer Kabine verbarrikadiert. Einen eindringenden Matrosen erschießt sie.

Gorvahlsen erzählt den Männern von dem Gold, das auf Dakaru liege, weswegen er das Schiff gechartert habe. So bringt er die gesamte Mannschaft dazu, sich auf seine Seite zu stellen, denn der Aussicht auf so viel Gold kann keiner widerstehen. Mit vorgehaltenem Gewehr zwingt man Hurricane, sie zu der Stelle zu führen, wo er es vergraben habe. Als sie dort graben, werden sie schon nach kurzer Zeit fündig. O'Hara, der nach seiner gewaltsamen Absetzung auf die Insel geflüchtet war, hat inzwischen die Eingeborenen hinter sich gebracht, die die grabenden Männer eingekreist haben. Als der erste Speer von ihnen abgeschossen wird, kommt es zwischen den Männern zu Schießereien und wilden Kämpfen. Dr. Whitmore tötet Gorvahlsen. O'Hara, Brundage, Dr. Whitmore und die übrig gebliebenen Männer schauen auf eine halbe Million Gold, während Hurricane Luanda in die Arme schließt.

Produktion und Hintergrund
Die Dreharbeiten begannen Mitte Februar 1952 und dauerten bis Mitte März 1952. Der Arbeitstitel des Films war Hurricane Williams. Für die Kostüme war Edith Head verantwortlich. Das Drehbuch, das auf Gordon Ray Youngs Sea stories fusst, wurde filmgerecht angepasst. Young schrieb zwei Romane um Hurricane Williams: Hurricane Williams (1922) und Rache des Hurricane Williams (1925). Der von Forrest Tucker gespielte Charakter Dan O'Hara trägt in den Büchern den Namen Dan McGuire. Ursprünglich sollte Paulette Goddard die in den Romanen unter dem Namen Jeanne Vaugh geführte kaltblütige Schönheit der Südsee verkörpern.

Premiere hatte der Film am 3. Oktober 1952 in New York. Es handelt sich um eine Produktion der Paramount Pictures Corp. In der Bundesrepublik Deutschland kam Herrin der Gesetzlosen am 2. März 1954 in die Kinos.

Es existieren zwei weitere an den Stoff angelehnte Verfilmungen:
 Schwarzweißfilm von 1941: Hurricane Smith (1941), Regie: Bernard Vorhaus, Ray Middleton: Bill "Hurricane" Smith und Jane Wyatt: Joan Blair Smith.
 Hurricane Smith (1992), auch bekannt als: Dead on Liefer, Regie: Colin Budds, Carl Weathers: Billy Smith und Cassandra Delaney: Julie.

Kritik
Das Lexikon des Internationalen Films konstatierte dem Film, dass er "ein konventionell inszenierter, leidlich spannender Unterhaltungsfilm mit den üblichen Effekten" sei.

Die von BC am 4. Oktober 1952 in der New York Times veröffentlichte Kritik sprach von einer Mischung eines Freibeuterdramas mit Akten des Vaudeville, Rivalität unter Freibeutern, der Jagd nach einem vergrabenen Schatz auf einer Südsee-Insel und davon, dass der Held am Ende das Mädchen bekomme. Fazit: Das Drehbuch sei ein wenig abgenutzt.

Weblinks

 Hurricane Smith (1952) bei TCM – Turner Classic Movies
 Herrin der Gesetzlosen (1952) Filmplakat bei kinoart.net

Einzelnachweise

Filmtitel 1952
US-amerikanischer Film
Filmdrama
Abenteuerfilm
Literaturverfilmung

Herrin der Gesetzlosen


iPad je tablični računalnik podjetja Apple Inc., ki deluje na podlagi operacijskega sistema iOS.

iPad
Prvo generacijo iPada je Apple izdal 3. aprila 2010. Na voljo so bili modeli wifi in wifi+3G.

Sklici

Zunanje povezave
 Apple: iPad

Računalniki
Apple Inc.

IPad


Claude-Thomas Dupuy (le 10 décembre, 1678, Paris, France - 15 septembre, 1738, château de Carcé, Bruz, France) est un magistrat et administrateur français.

Biographie
Il a suivi l'ascension familiale en se préparant pour une carrière en droit. Il est reçu avocat du roi au Châtelet en 1700, passe avocat général au Grand Conseil en 1707, puis maître des requêtes ordinaire de l'hôtel en 1720,

Ses bonnes fortunes concernant sa carrière ont été clairement identifiées dans sa nomination comme Intendant de la Nouvelle-France de 1726 à 1728. Il succédait ainsi à Michel Bégon de la Picardière à cette position.

Dupuy a pris possession de son bureau en septembre 1726, mais est resté seulement deux ans au Canada. Il semble avoir été compétent et clairvoyant mais n'était pas d'accord avec le gouverneur, Beauharnois, sur la plupart des questions. Un désaccord continu entre les deux a causé, en grande partie, le rappel de Dupuy. Son inflexibilité et inadaptabilité l'ont peu à peu disqualifié pour la position. Il est revenu en France et a commencé une nouvelle carrière dans le monde scientifique où il était bien considéré et où il a bien réussi.

Des fouilles menées dans les vestiges du palais de l'intendant à Québec pendant le dernier quart du  ont étonnamment mis au jour quatre figurines égyptiennes dont on attribue la propriété à Dupuy, en raison de la grande curiosité intellectuelle de celui-ci, dont la bibliothèque en Nouvelle-France comptait plus de 1 100 volumes apportés de France.

Il avait épousé Marie Anne Madeleine Lefouin, fille du magistrat François Lefouin.

Notes et références

Bibliographie
 Jean-Claude Dubé, « DUPUY, CLAUDE-THOMAS », dans Dictionnaire de la biographie canadienne en ligne, 2000
 Jean-Claude Dubé, Claude-Thomas Dupuy, Intendant de la Nouvelle-France, 1678–1738, Montréal : Fides, 1969, 395 p.

Liens externes

Intendant de la Nouvelle-France
Personnage historique désigné du Québec
Magistrat français du XVIIIe siècle
Histoire de Québec
Naissance en décembre 1678
Naissance à Paris
Décès en septembre 1738
Décès à Bruz
Décès à 59 ans

Claude-Thomas Dupuy


Morbus chronicus obstructionis pulmonum (MCOP) est morbus pulmonum, cuius indicia enim respiratio ardua, tussis, ac sputum sanguinis excernens sunt. Is in homines Civitatum Foederatarum una ex frequentissimis causis debilitatis et mortis.

Cum gradatim deficiunt functiones respiratoriae, tum communiter gravescunt symptomata, quod est, ut cursus morbi chronicus nominatur; tempore aegro difficile fit gradus ascendere et res graves portare. Plurimi qui bronchitidem chronicam patiuntur MCOP habent.

Morbus plerumque a fumatione tabaci efficitur; causae minoris momenti sunt genetica et inquinatio aëris, in civitatibus provectibilibus praesertim ex fornacibus proveniens. Cum his irrationibus longo tempore corpus obicitur, pulmones inflammantur, viae respiratoriae coartantur et textus pulmonum dissolvere incipit; haec condicio emphysema appellatur.

Medici symptomata allevare possunt, sed morbum curare nequeunt.

De nomine
Morbus varia nomina in variis linguis habet. Anglice Chronic obstructive pulmonary disease appellatur; abbreviatur COPD saepe in aliis linguis reperitur. Nonnullis linguis vocabulum bronchopneumathia adhibetur (e.g. Francogallice Bronchopneumopathie chronique obstructive, BPCO).

Diagnosis

Ad malum confirmandum spirometria necesse est. Et valor FEV1 (praedictus) et cursus curvae spirometricae gradus obstructionis indicat. Secundum GOLD (Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease) quatuor gradus sunt.

Bibliographia
 Haniana, Nicola A., et Amir Sharafkhaneh.  COPD: a guide to diagnosis and clinical management.  Novi Eboraci:  Humana Press, 2011.  ISBN 9781588299499
 Broaddus, V. Courtney, ed., et alii.  Murray & Nadel's textbook of respiratory medicine.  Philadelphiae: Elsevier/Saunders, 2016.  ISBN 9781455733835

Nexus externi

 De morbo COPD apud Medline Plus
 De morbo COPD apud CDC

Morbi
Pulmonum morbi
Pulmo

Morbus chronicus obstructionis pulmonum


Əbrəqunus (əvvəlki adı: Əbrəqunis, digər qədim adı: Qarakilsə) — Azərbaycan Respublikası, Naxçıvan Muxtar Respublikasının Culfa rayonunda kənddir. Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin 1 mart 2003-cü il tarixli, 423-IIQ saylı Qərarı ilə Naxçıvan Muxtar Respublikasının Culfa rayonunun Əbrəqunis kənd inzibati ərazi dairəsi tərkibindəki Əbrəqunis kəndi Əbrəqunus kəndi, Əbrəqunis kənd inzibati ərazi dairəsi Əbrəqunus kənd inzibati ərazi dairəsi adlandırılmışdır.

Kənd rayon mərkəzindən 25 km şimalda, İlandağın ətəyində, Əlincə çayının sağ sahilində yerləşir.

Tarix və etimologiyası
Əbrəqunus Azərbaycanın ən qədim yaşayış məntəqələrindən biridir. Arxeoloqların Əbrəqunusda aşkar etdiyi, Naxçıvan mədəniyyəti üçün xarakterik olan maddi-mədəniyyət nümunələri kəndin tarixinin qədim dövrlərə aid olduğunu sübut edir.

Tədiqatlar zamanı Əbrəqunus ərazisindən qədim dövrə, o cümlədən orta əsrlərə aid edilən xeyli sayda abidələr aşkar edilmişdir ki, bu abidələr də, əsasən, qoç heykəlləri və qəbirüstü abidələrdir. Qeyd edilən abidələrin vaxtilə Azərbaycan ərazisində mövcud olmuş Qafqaz Albaniyası və Qaraqoyunlu dövlətlərinə aid olduqları qeyd edilir.

Qədim və orta əsrlərdə Əlincə qalası və ətraf ərazilərə gedən yol Əbrəqunusdan keçirdi. Əbrəqunus XIV əsrin 80-90-cı illərində Azərbaycan xalqının Əmir Teymura qarşı apardığı mübarizənin və digər tarixi hadisələrin şahidi olmuşdur. Kənd 1590-cı ildə elə həmin il yaradılan Naxçıvan sancağının Əlincə nahiyəsinin tərkibinə daxil edilmişdir.

1905 və 1918-ci illərdə Cənubi Qafqazda azərbaycanlı qırğınları dövründə bölgənin digər kəndləri də daxil olmaqla Əbrəqunusda da Andranikin rəhbərliyi ilə erməni quldur dəstələri azərbaycanlı əhaliyə qarşı qırğınlar həyata keçirmişlər. 1918-ci il may ayının 29-dan iyun ayının 20-dək Əbrəqunusda Andranikin dəstəsi ilə yerli əhali arasında şiddətli döyüşlər gedir. Andranik xeyli itki versə də, əhalini soyqırıma məruz qoya bilir. Lakin həmin ilin yayında Naxçıvanda azərbaycanlı əhalini erməni quldurlarından qorumaq və Naxçıvanın ermənilər tərəfindən tutulmasına yol verməmək məqsədilə Kazım Qarabəkir paşanın rəhbərliyi altında Naxçıvana türk qoşunları gəlir. 1918-ci il iyulun sonu, avqustun əvvəllərində Andranikin quldur dəstələri Əbrəqunusda türk qoşunları və yerli əhalinin müdafiə dəstələri ilə döyüşə girərək məğlub olurlar. Bu ağır məğlubiyyətdən sonra Andranik Ordubadın Bist və Nəsirvaz kəndlərindən keçərək Zəngəzura gedir.

Kənd 1925-1930-cu illər ərzində 30 kəndi əhatə edən dairə mərkəzi, 1930-1948-ci illər ərzində isə Əbrəqunis rayonunun mərkəzi olmuşdur. Azərbaycan xalqının ümummilli lideri Heydər Əliyev ilk dəfə Əbrəqunis seçki dairəsindən millət vəkili seçilmişdir.

1948-ci ildə Əbrəqunis rayonu Culfa rayonu ilə birləşdirildikdən sonra Naxçıvan MSSR inzibati cəhətdən beş rayona (Naxçıvan (1978-ci ildən Babək), Şərur, Şahbuz, Culfa və Ordubad) bölünmüşdür.

Əvvəlki adı Əbrəqunis olmuş və 1 mart 2003-cü ildən dəyişdirilərək Əbrəqunus adlandırılmışdır.

Kəndin adı D.D.Paqirevin 1913-cü ildə tərtib etdiyi "Qafqazın beşverstlik xəritəsinin adlar göstəricisi" toplusunda Əbrəkunus şəklində yazılmışdır.

Kəndin adının mənası barədə bir sıra mülahizələr mövcuddur, lakin ən tutarlı və həqiqətə uyğun mülahizə kimi Adil Bağırovun fikirlərini qəbul etmək olar:

"Azərbaycan onomastikasında mübahisəli toponim kimi diqqəti cəlb edən coğrafi adlardan biri də "Əbrəqunus" adıdır. Kəndin adı orta əsr mənbələrində "Abraqanus", "Qarakilsə" (başqa adı "Əbrəqunis") şəkillərində qeyd olunmuşdur.

"Əbrəqunus" coğrafi adı əsaslı kameral təhlilə cəlb olunmadığından adın mənşəyi ilə bağlı bir-birindən fərqli fikirlər, əsası olmayan şifahi mülahizələr yaranmışdır. Məsələn, bəzi fikirlərə görə, "Əbrəqunus" xüsusi adı "əbrə"+"kunis" komponentlərinə ayrılır. Adın "əbrə" hissəsi ərəbcə "binalar, tikililər" mənasında işlənən "əbniyə" sözündən, "kunus" hissəsi isə adı məşhur Əshabi-Kəhf əfsanəsində çəkilən müqəddəs "Qurani-Kərim"in "Əl-kəhf" surəsində "Rum qeysəri, bütpərəst Diqyanus" kimi təqdim edilən, əfsanəyə görə, eradan əvvəl Naxçıvanda hökmranlıq etmiş Dağ Yunusun adı ilə bağlı yaranmışdır. Fikrimizcə, adın məna açımına bu cür yanaşma komponentlərin zahiri səslənişi, oxşarlığı, bənzəyişindən başqa bir şey deyil. Çünki bu mülahizə adın etimoloji təhlilinə heç bir material vermir, əksinə, düşüncələri başqa səmtə yönəldir.

"Əbrəqunus" adının mənşəyi ilə bağlı fikirlər elmi ədəbiyyatda da birmənalı deyil. Məsələn, XIX əsrdə rus tədqiqatçıları səhv olaraq bu xüsusi ada ermənipərəst mövqedən yanaşmış, ancaq adın kökü ilə bağlı tutarlı söz deyə bilməmişlər. Azərbaycan dilində "Əbrəqunus" coğrafi adı XX əsrin II yarısında tədqiqatçıların diqqətini cəlb etmiş, bu haqda müxtəlif versiyalar yaranmışdır.
"Əbrəqunus" adının mənşəyinə ayrıca məqalə həsr edən M.Elli bu toponimi "Avesta"da adı çəkilən, qədim türk əsatirlərində baş Tanrı sayılmış, sonralar dastan qəhrəmanına çevrilmiş, daha sonralar isə tarixi şəxsiyyət kimi tanınmış Əfrasiyabın adı ilə bağlı açıqlayır: "Əfrasiyab" qədim türkcə "Alp Ər Tunqa" sözünün fars deyilişində işlənən formasıdır. Güman edirik ki, "Alp Ər Tunqa" sözü türk-azərbaycanlı deyilişində mürəkkəb fonetik dəyişikliyə uğrayaraq "Əbrəqunis" şəklinə düşmüşdür. Məşhur "Avesta"da Əfrasiyab "Franqrasyan" adı ilə tanınır. "Franqrasyan" sözü "Alp Ər Tunqa xan" sözündən törəmişdir. Onu da deyək ki, "Əbrəqunis" və "Franqras" ("yan" hissəciyi "kan-xan" sözünün bir variantıdır: k-x-h-y əvəzlənməsi təbii haldır) sözləri səsləniş etibarilə bir-birinə çox yaxındır. Tarixi mənbələrdə "Əfrasiyab" sözü çox vaxt "Frasiyab" şəklində işlənmişdir. Buna uyğun olaraq, "Franqras" sözünün əslini "Əfranqras" kimi də qəbul etmək mümkündür. Deməli, "Əbrəqunis" sözü Alp Ər Tunqanın "Avesta"dakı adı ilə – Franqrasyan (əfranqras-yan) adı ilə bağlıdır: "Əfranqras-Əbranqras-Əbrəqunis".

Yuxarıdakı xülasədən belə qənaətə gəlmək olur ki, "Əbrəqunus" sözünü "kilsə", "qala", "iç qala" sözləri ilə əlaqələndirmək elmi cəhətdən özünü doğrultmur. Xüsusən "Əfrasiyab" sözü və onun derivatları olan "Alp Ər Tunqa" "Alp Ər Tunqa xan", "Franqrasyan", "Frasiyab", yaxud k-x-h-y əvəzlənməsinin "Əbrəqunus" coğrafi adı ilə heç bir əlaqəsi yoxdur. Çünki "Əbrəqunus" sözü qədim türk hun tayfa adı əsasında yaranmış toponimdir. Mürəkkəb söz modelində olan bu toponim əbrə-hun-us tərkib hissələrinə ayrılır. Adın "əbrə" ("abra") hissəsini türkcə "xilas edən", "qoruyan", "saxlayan", "xeyir verən" mənasında qəbul etmək olar. Toponimin tərkibindəki "hun" ("qun") komponenti qədim türk hun tayfa adı, "us" hissəsi isə "ölkə, məkan" (ulus sözündən yaranan) sözləri ilə bağlı olub, "hunlara məxsus qala, tikili", "hunlar xilas edən, qoruyan məkan" mənasını bildirir".

Əhalisi
Culfa rayonunun ən iri yaşayış məntəqələrindən biridir.

27 avqust 1727-ci il tarixli "Naxçıvan sancağının müfəssəl dəftəri"ndə (səh. 39) verilən məlumata əsasən, Naxçıvan sancağının Əlincə nahiyəsinə tabe olan Qarakilsə (Əbrəqunus) kəndində kişi cinsindən 10 nəfər müsəlman (şiə) və 14 nəfər isə qeyri-müsəlman (xristian (ortodoks)) əhali yaşayırdı.

Əbrəqunusun Azərbaycanın ərazi bütövlüyü və müstəqilliyi uğrunda Qarabağ və Sədərəkdə gedən döyüşlərdə şəhidləri olmuşdur.

Tanınmış şəxsləri
Vilayət Eyvazov — Azərbaycanın hərbi və siyasi xadimi, general-polkovnik, Azərbaycan Respublikasının daxili işlər naziri (2019-cu ildən).
Qüdrət Həsənquliyev — Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin II, III, IV, V və VI çağırış deputatı, Milli Məclisin Hüquq Siyasəti və Dövlət Quruculuğu Komitəsinin sədr müavini. Bütöv Azərbaycan Xalq Cəbhəsi Partiyasının qurucusu və hazırkı sədri.
Vüsal Əliyev — Azərbaycanlı futbol hakimi.
Rauf Əliyev — Aprel döyüşləri iştirakçısı, İkinci Qarabağ müharibəsi şəhidi.
Miryasin Seyidov — Vətən müharibəsi şəhidi.

İqtisadiyyatı

Bir zamanlar rayon mərkəzi olan Əbrəqunus Culfa rayonunun sosial, iqtisadi və mədəni inkişafında mühüm rola malik olub.

Kənd təsərrüfatı
Sovet dövründə Əbrəqunusda, əsasən, üzümçülüklə məşğul olublar.
Hal-hazırda kənddə, əsasən, üzümçülük, əkinçilik və heyvandarlıqla məşğul olurlar.

Sənayesi
Sovet dövründə Əbrəqunusda şərab zavodu fəaliyyət göstərirdi. Zavodda hazırlanan şərab bir çox İttifaq respublikalarına ixrac olunurdu.

Həmçinin bax
 Əbrəqunis rayonu
 Əbrəqunus nekropolları

İstinadlar

Xarici keçidlər

Culfa rayonunun kəndləri

Əbrəqunus


An Okliulus beveli in uska species han Diplopoda nga ginhulagway ni Ottis Robert Causey hadton 1953. An Okliulus beveli in nahilalakip ha genus nga Okliulus, ngan familia nga Parajulidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Okliulus

Okliulus beveli


Առիհայի շրջան (), շրջանի կարգավիճակ ունեցող վարչատարածքային միավոր Սիրիայի Արաբական Հանրապետությունում։ Գտնվում է երկրի հյուսիս-արևմուտքում՝ Իդլիբի մարզում։ Հանդիսանում է Առիհայի գավառի երեք շրջաններից մեկը։

Վարչական կենտրոնն Առիհա քաղաքն է։ Ըստ 2004 թվականի պաշտոնական մարդահամարի տվյալներով շրջանը ունի 83,487 բնակչություն։ Քաղաքն ու շրջական ավանները կազմում են 83,487 քառ.կմ տարածք։

Ունի 24 գյուղ և ավան՝
 Առիհա ()
 Բազաբուր ()
 Օրմ Ալջոզ ()
 Աբկալլի ()
 Բաբ Ալահ ()
 Թահերիյա ()
 Շարջա ()
 Բանին ()
 Շինան ()
 Բերջհաբ ()
 Էբնե ()
 Մարզաֆ ()
 Մաջդալիյա ()
 Մսեյբին ()
 Քաֆր Ազիբա ()
 Քաֆր Լատա ()
 Նահլե ()
 Մարաբալիթ ()
 Նահլիյե ()
 Մոտաֆ ()
 Կորին ()
 Քաֆր Շալայա ()
 Մոտարամ ()
 Ալ-Բադրիա ()

Ծանոթագրություններ

Սիրիայի շրջաններ
Առիհայի գավառ

Առիհայի շրջան


.uz — Özbəkistanın internet kodu.

Xarici keçidlər
 IANA .uz whois information
 Registration page of former registry at Eurid
  Redelegation of .uz TLD to Uzinfocom (IANA report)

Yuxarı dərəcəli milli domenlər
Özbəkistan

.uz


Bayou est une collection de Gallimard consacrée à la bande dessinée créée en 2005.

Elle est dirigée par Joann Sfar qui dit vouloir proposer « de grandes histoires en bandes dessinées lisibles par tous ». Chaque titre fait plus de cent pages pour permettre un espace de narration plus proche des bandes dessinées japonaise ou américaine que du standard franco-belge de 48 pages.

D'horizons géographique et stylistique très variés, les auteurs publiés respectent une parité aussi involontaire qu'inédite dans le milieu.

Parutions
Aya de Yopougon (6 tomes) de Marguerite Abouet et Clément Oubrerie
Capucin de Florence Dupré la Tour
Orage et désespoir de Lucie Durbiano
Le local de Gipi
La forêt de l'oubli (3 tomes) de Nadja
Skateboards et vahinés, Cow-boy moustache de Morgan Navarro
Chaque chose de Julien Neel
Klezmer (3 tomes) de Joann Sfar
ALIEEN de Lewis Trondheim
Cadavre exquis de Pénélope Bagieu
L'Arleri de Baudoin
Princesse aime Princesse de Lisa Mandel
RG (2 tomes) de Frederik Peeters et Pierre Dragon
Mamohtobo de Nancy Peña et Gabriel Schemoul
Mémoires d'un guerrier de Jean-Louis Marco
Raiden & Raiju de Loïc Sécheresse et Stéphane Melchior-Durand
Diables sucrés de Clément Baloup et Mathieu Jiro
Post Mortem de Pierre Maurel
Coucous Bouzon d'Anouk Ricard
Wounded-Knee et Dimitri Bogrov de Benjamin Bachelier et Marion Festraëts

Lien externe
 Site officiel

Collection de bande dessinée

Bayou (collection)


Les Adjots  est commune Francicum 492 incolarum (anno 2010) praefecturae Carantoni in regione occidentali Pictaviensis et Carantonis.

 Indicem communium praefecturae Carantoni

Nexus externi

 De Les Adjots apud INSEE

Communia praefecturae Carantoni
Loci habitati praefecturae Carantoni

Les Adjots


Dzaoudzi est commune 14'311 incolarum (anno 2012) praefecturae Francicae Mayottae .

 Index communium praefecturae Mayottae

Nexus externi

Communia praefecturae Mayottae
Loci habitati insulae Maiotae

Dzaoudzi


Chaeremon Alexandrinus (Graece Χαιρήμων ὁ Ἀλεξανδρεύς), vel Chaeremon Stoicus, fuit philosophus stoicus et sacerdos Aegyptius, qui Romae saeculo primo vivebat.

De vita
Chaeremon fortasse natus est in Aegypto, ubi scholam grammaticorum Alexandriae duxit. Historiam Aegypti aliaque opera composuit. Sacerdos Serapei Alexandrini fuerat, donec Romam abiit, ubi Neronis praeceptor post annum 49 meruit.

Bibliographia
 Pieter Willem van der Horst (1984), Chaeremon, Egyptian Priest and Stoic Philosopher: The fragments collected and translated. Brill.

Nexus externi

Incolae Alexandriae
Nero
Philosophi Stoici
Sacerdotes Aegyptii

Chaeremon


NGC 430 is an elliptical galaxy of type E: located in the constellation Cetus. It was discovered on October 1, 1785 by William Herschel. It was described by Dreyer as "faint, very small, round, very suddenly brighter middle similar to star."

References

External links

0430
17851001
Cetus
Elliptical galaxies
004376

NGC 430


Lisice mogu biti:

 Lisice (), tribus sisara
 Lisice ili lisičine, jednostavni uređaj za zauzdavanje zatvorenika
 Lisice (Blansko), (češ. Lysice) varošica u okrugu Blansko, Južnomoravski kraj, Češka Republika
 Lisice (Lučani), naseljeno mjesto u opštini Lučani, Moravički okrug, Republika Srbija
 Lisice (Ljubuški), naseljeno mjesto u opštini Ljubuški, Federacija BiH, BiH
 Lisice (TV serija), srpska TV_serija iz 2002. godine
 Lisice (film), jugoslovenski film iz 1970. godine

Vidi još
 Lisica (razvrstavanje)

Lisice


Pohjonen is a Finnish surname. Notable people with the surname include:

Aarne Pohjonen (1886–1938), Finnish gymnast
Mauno Pohjonen (1907–1987), Finnish agronomist and politician
Kimmo Pohjonen (born 1964), Finnish accordionist

Finnish-language surnames

Pohjonen


Enn Dörsi () — ABŞ-nin Azərbaycandakı keçmiş səfiri (2006–2009). 2009-cu ilin sentyabrın 28-dən bəri ABŞ-nin Litvadakı səfiridir.

Həyatı
Enn Dörsi 1976-cı ildə Minnesota ştatının Sent Paul şəhərində yerləşən Makalester Kollecində Fransız dili və Linqvistikası ixtisası üzrə bakalavr diplomunu əldə etmişdir. 1981-ci ildə isə Con Hopkins Universitetində Beynəlxalq Münasibətlər ixtisası üzrə magistr təhsilini başa vurmuşdur. Həmin ildə isə ABŞ Dövlət Departamentinə işə düzələrək Trinidad və Tobaqoda 1981–1983-cü illərdə xidmət etmişdir. Bundan sonra müxtəlif illərdə Sinqapur, Avropa Birliyi, İraqdakı diplomatik nümayəndəliklərində işləyən Enn Dörsi 2006–2009-cu illərdə ABŞ-nin Azərbaycandakı səfiri kimi də xidmət göstərir.

İstinadlar

ABŞ-nin Azərbaycandakı səfirləri
ABŞ-nin Trinidad və Tobaqodakı səfirləri
ABŞ-nin Sinqapurdakı səfirləri
ABŞ-nin Litvadakı səfirləri
ABŞ qadın diplomatları

Enn Dörsi


Sainte-Enimie  est commune 523 incolarum (anno 2008) praefecturae Losarae in Franciae australis regione Occitania et Ruscinone.

 Index communium praefecturae Losarae

Nexus externi

 Sainte-Enimie pagina interretialis

Communia praefecturae Lesurae
Loci habitati praefecturae Lesurae

Sainte-Enimie


Սաղմնածագում (էմբրիոգենեզ) ( — սաղմ և προέλευσης — ծագում), տարբեր օրգաններից ու հյուսվածքներից կազմված բազմաբջիջ կենդանական օրգանիզմի զարգացումը համեմատաբար պարզ կազմակերպված զիգոտից կամ չբեղմնավորված ձվից (անսեռ բազմացման դեպքում)։
Սաղմնային զարգացում

Սաղմնային զարգացում, բազմաբջիջ կենդանիների զարգացումը ձվային կամ սաղմնային թաղանթներում։ Ընթանում է մայրական օրգանիզմում կամ օրգանիզմից դուրս։ Սաղմնային զարգացմանը նախորդում է նախասաղմնային զարգացման շրջանը, երբ աճում, ձևավորվում և հասունանում է ձուն։

Սաղմնային զարգացման ընթացքում համեմատաբար մեկ պարզ ձվաբջջից առաջանում է բազմաբջիջ, տարբեր օրգաններից և հյուսվածքներից կազմված, ինքնուրույն գոյության ընդունակ օրգանիզմ։ Սաղմնային զարգացման հիմնական փուլերն են՝ բեղմնավորումը (կուսածնության ժամանակ՝ ձվի ակտիվացումը), տրոհման բաժանումները, գաստրուլյացիան, օրգանոգենեզը, թաղանթներից դուրս գալը կամ ծնունդը։ Բեղմնավորումը տեղի է ունենում մայրական օրգանիզմում կամ ջրում, այնուհետև, տրոոման ընթացքում ձուն հաջորդաբար բաժանվում է սկզբում մեծ, հետո ավելի ու ավելի մանր բջիջների (բլաստոմերներ)․ առաջանում է բազմաբջիջ (սովորաբար խոռոչավոր) սաղմը՝ բլաստուլան։ Գաստրուլյացիայի ժամանակ առանձնանում են սաղմնային թերթիկները (տես էկաոդերմ, էնաոդերմ, մեզոդերմ) և սաղմի մարմնի պատերը ձեռք են բերում երկշերտ, իսկ կենդանիների մեծամասնությունը՝ նաև եռաշերտ կառուցվածք։ Սաղմնային զարգացման ընթացքը տարբեր կենդանիների համար տարբեր է, բայց արդյունքում ստեղծվում է օրգանիզմի կառուցվածքի ընդհանուր պլան, որը նման է նույնիսկ հեռավոր կարգաբանական խմբերում։ Օրգանոգենեզի ժամանակ սաղմնային թերթիկները բաժանվում են օրգանների և համակարգերի սաղմերի (նախասկիզբների)։ Օրգանոգենեզն իրականանում է գլխավորապես բջիջների տեղաշարժերի և տարբերակման շնորհիվ։ Թաղանթներից դուրս գալու կամ ծննդի ժամանակ սինթեզվում է թաղանթները լուծող ֆերմենտ, ի հայտ են գալիս կեղևը կոտրելու հարմարանքներ և այլն։ Սաղմնային զարգացման և հյուսվածքների ու օրգանների տարբերակումը պայմանավորվում է բջջի գենետիկական ապարատով։ Օրգանիզմի բոլոր բջիջները ստանում են գեների լրիվ հավաքակազմեր, բայց սաղմնային զարգացմանման ընթացքում, տարբեր հյուսվածքներում և օրգաններում, զարգացման տարբեր փուլերում գործում են տարբեր գեներ, որոնք պայմանավորում են տվյալ տարբերակման համար անհրաժեշտ սպիտակուցների սինթեզը։ Այսպիսով, սաղմնային զարգացմանման պրոցեսում տարբերակման գործոնները պայմանավորում են այն գեների գործունեությունը, որոնք իրականացնում են համապատասխան սպիտակուցների սինթեզը, իսկ սպիտակուցներն ապահովում են բջիջների տարբերակումը։

Տարբեր կենդանիների սաղմնային զարգացման զգալիորեն տարբերվում է իրարից։ Որոշ կենդանիների սաղմնային զարգացման ընթացշում զարգացման առանձին փուլեր բացակայում են։ Սաղմնային զարգացման պրոցեսն ինչ-որ չափով հիշեցնում է էվոլյուցիայի ընթացքը)։ Սակայն սաղմնային նմանությունը հարաբերական է, քանի որ զարգացման ամեն մի փուլում սաղմերը հարմարվում են գոյության համապատասխան միջավայրին։ Սաղմնային զարգացումը կյանքի կարևորագույն շրջան է և պայմանավորում է օրգանիզմի հետսաղմնային զարգացումը։

Սաղմնաբանություն

Սաղմնածագում


José Padilla, španski ambient producent  in DJ, * 1955, Girona, Španija, † 18. oktober 2020, Ibiza, Španija.

Poznan je predvsem po svojem delu kot DJ v Café del Mar na Ibizi.

Opombe in reference

Španski glasbeniki
Ambient glasbeniki
Didžeji

José Padilla (DJ)


This article lists important figures and events in the public affairs of British Malaya during the year 1909.

Incumbent political figures

Central level
 High Commissioner to the Federated Malay States:
 Sir John Anderson
 Governor of Straits Settlements:
 Sir John Anderson

State level

Straits Settlements
  Penang :
 Residents-Councillor: William Peel
  Malacca :
 Residents-Councillor:

Federated Malay States
  Selangor :
 British Residents of Selangor: Henry Conway Belfield
 Sultan of Selangor: Sultan Sir Alaeddin Sulaiman Shah
  Negri Sembilan:
 British Residents of Negri Sembilan:Douglas Graham Campbell
 Yang di-Pertuan Besar of Negri Sembilan: Tuanku Muhammad Shah
   Pahang :
 British Residents of Pahang:
 Harvey Chevallier (acting, until unknown date)
 Edward Lewis Brockman (from unknown date)
 Sultan of Pahang: Sultan Ahmad Muazzam Shah
  Perak :
 British Residents of Perak: Ernest Woodford Birch
 Sultan of Perak: Sultan Idris Murshidul Adzam Shah I

Other states

  Perlis :
 Raja of Perlis: Syed Alwi Jamalullail
  Johore :
 Sultan of Johore: Sultan Ibrahim Al-Masyhur
  Kedah :
 Sultan of Kedah: Sultan Abdul Hamid Halim Shah
  Kelantan :
 Sultan of Kelantan: Sultan Muhammad IV
  Trengganu :
 Sultan of Trengganu: Sultan Zainal Abidin III

Events
 10 March - The Anglo-Siamese Treaty is signed. Siam transfers suzerainty of the northern Malay states of Perlis, Kedah, Kelantan and Terengganu to the United Kingdom. Siam also cedes parts of Upper Perak (Gerik) region to the Federated Malay States.
 Unknown date – The Birch Memorial Clock Tower is unveiled to commemorate the first British Resident of Perak, James W. W. Birch.

See also
 1908 in Malaya
 1910 in Malaya
 History of Malaysia

References

1900s in British Malaya
Malaya

1909 in Malaya


Tullum  (alia nomina: Tutellum, Tutelium) (Italiane: Tollo) est oppidum Italiae et municipium, in Regione Aprutio et in Provincia Teatina situm.

Insignia

Municipia finitima

 Aprutium,
 Provincia Teatina,
 Teate (urbs),
 Municipium Italiae.

Nexus externi

 Situs publicus

Pinacotheca

Notae

Municipia in provincia Teatis

Tullum (Italia)


Գրիգորի Խրիստաֆորովիչ Վերմիշև (Գրիգոր Քրիստափորի, ), որոշ աղբյուրներում`  Գրիգոր Վերմիշյանց, հայազգի խորհրդային պատմական գրող, ռազմական ինժեներ, հասարակական գործիչ։

Կենսագրություն

Ծագում
Գրիգորի Վերմիշևը ծնվել է Թիֆլիսում, Անդրկովկասի կադետական կուսակցության առաջնորդներից Քրիստաֆոր Ավակովումովիչ Վերմիշևի ընտանիքում, որը եղել է Բաքվի առաջատար թերթերի՝ «Բաքու» և «Բիրժևիե Վեդոմոստի» (Биржевые ведомости) հրատարակիչ, իսկ 1905 թվականին ծառայել է որպես Թիֆլիսի քաղաքապետ և Հայաստանի Առաջին հանրապետությունում եղել է Ֆինանսների նախարար։ Գրիգորի Խրիստոֆորովիչի մայրը՝ Վարվառա Ալեքսանդրովնա Արղությանը, ծագում էր Արղության-Երկայնաբազուկներ իշխանների տոհմից։

Կրթություն
Գրիգորի Վերմիշևն ավարտել է Ֆրայբերգի (Գերմանիա) լեռնային ակադեմիան (1916), սովորել Պետրոգրադի ռազմա-ծովային ինժեներական ուսումնարանում (1916-1917)։

Գործունեություն
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ (1914-1918) մասնակցել է Կովկասյան ռազմաճակատի կռիվներին։ 1920 թվականին եղել է թուրքական զավթիչների դեմ մարտնչող հայկական հեծելազորային ջոկատի հրամանատար։

Քաղաքական գործունեություն
Սովետական իշխանության հաստատումից հետո ապրել է Մոսկվայում։ 1923-1956 թվականներին զբաղեցրել է մի շարք ղեկավար պաշտոններ (ԽՍՀՄ պետպլանի բաժնի վարիչ, ԽՍՀՄ արտաքին առևտրի ժողկոմատի բաժնի վարիչ և այլն), մասնակցել Հայաստանի մի շարք կարևոր տնտեսական խնդիրների մշակմանը։

Ստալինյան ռեժիմի ժամանակ երկու անգամ ենթարկվել է բռնաճնշումների։ Վերջին կալանքի վայրից վերադառնալուց հետո նա զրկվել է բնակության իրավունքից ինչպես Մոսկվայում, այնպես էլ Միութենական հանրապետությունների այլ մայրաքաղաքներում։ Օրջոնիկիձե քաղաքը դարձել է Գրիգորի Վերմիշևի բնակության վայրը, որտեղ նա ծառայել է որպես քաղաքի գլխավոր ճարտարապետ, և թոշակի անցնելուց հետո ամբողջությամբ նվիրվել գրական գործունեությանը։

Գրական գործունեություն
1958 թվականից զբաղվել է գրական գործունեությամբ։ Հավաքել է Հայաստանի և Վրաստանի 12-13-րդ դարերի պատմության վերաբերյալ նյութեր, որոնք հիմք են ծառայել իր «Ամիրսպասալար» (1968, 65 հազար տպաքանակով), «Թագավորության մայրամուտը», «Տամտա» և «Հրաձիգ ժողովուրդը» (վերջին երեքը անտիպ) քառահատոր վիպաշարի համար։ Դրանցում Վերմիշևը ներկայացրել է Զաքարյան իշխանների ճակատագիրը, պատկերել հայ և վրաց ժողովուրդների համատեղ պայքարը հանուն ազատության ու անկախության։

Գրիգորի Վերմիշյևը մահացել է 1973 թվականին, Ռուսաստանի Օրջոնիկիձե (ներկայիս՝ Վլադիկավկազ) քաղաքում։ Նա չի հասցրել տեսնել «Ամիրսպալասար» պատմա-փաստագրական վեպի հայերեն թարգմանության լույս տեսնելը։ Թարգմանության ձեռագրի, ինչպես նաև դրա հեղինակի ճակատագիրը նույնքան ողբերգական է։

Գրականություն

Մամուլ
 Միքայել Շաթիրյան, Արժեքավոր վեպ ժողովուրդների բարեկամության մասին։ «Գրական թերթ», 1969, № 5:

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Գրիգորի Վերմիշև «Хайазг» կայքում

Հայ գրողներ
Հայ հասարակական գործիչներ
Ռուսագիր հայ արձակագիրներ

Գրիգորի Վերմիշև


An Ctenoplana yurii in uska species han Ctenophora nga syahan ginhulagway ni Dawydoff hadton 1929. An Ctenoplana yurii in nahilalakip ha genus nga Ctenoplana, ngan familia nga Ctenoplanidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Ctenoplana

Ctenoplana yurii


Bestla je retrogradni naravni satelit Saturna iz Nordijske skupine.

Odkritje in imenovanje
Luno Bestla so odkrili  Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Jan Kleyna in Brian G. Marsden 4. maja leta 2005 na posnetkih, ki so jih naredili med 13. decembrom 2004 in 5. marcem 2005. Njeno začasno ime je bilo S/2004 S 18. Uradno ime je dobila leta 2007 po velikanki Bestli  iz nordijske mitologije

Zunanje povezave
 Podatki o Saturnovih lunah
 Okrožnica IAU o odkritju

Saturnove lune
Astronomska telesa, odkrita leta 2004

Bestla (luna)


|}

屋島ケーブル(やしまケーブル)は、かつて香川県高松市にあった屋島登山口駅から屋島山上駅に至る屋島登山鉄道のケーブルカー路線である。正式な路線名はなく、「屋島ケーブル」は通称である。

概要
観光地の「屋島」山上へ登るケーブルカーで、四国第八十四番霊場の屋島寺や景勝地の獅子の霊巌への足となっていた。
建設に当たっては風致破壊、生活への脅威などを訴える地域住民の反対もあったが、屋島ドライブウェイが開通する1961年(昭和36年)までは、唯一の動力登山手段であり、徒歩で1時間を要する距離を5分で結んだことから開通後は賑わいを見せた。

路線データ
 路線距離:0.858km(営業キロは0.8km)
 軌間:1067mm
 駅数:2駅(起終点駅含む)
 高低差:265m
 最急勾配:447‰(最緩勾配:202‰)
 速度:2.52m/s(9.072km/h)
 捲揚機:2段減速エンドレス式(スイス・ギーセライベルン社製)
 電動機:150馬力(電圧440V)
 定員:121名
 客数:5万5,514人(2003年度)

運行形態
上下同時発車で毎時15分・35分・55分の20分間隔で運行されていた。所要時間は5分。シーズン中(3月21-5月15日、7月25日-10月10日)の営業時間は平日が8:15から18:15、休日(土・日・祝)が7:35から18:55発車分まで。それ以外のオフシーズンは終日8:55から17:35発車分まで。

車両
1950年(昭和25年)の営業再開にあわせて日立製作所で製造された1・2の2両を保有しており、1に「義経号」、2に「辨慶号」の愛称が付けられていた。車体は白地に赤帯の塗装であった。

歴史
1926年の計画ではケーブルカーと地上部(平坦線)を予定していたが、実現したのはケーブルカーのみであった。
 1926年(大正15年)4月7日 屋島登山電気鉄道発起人に対し鉄道免許状下付
 1927年(昭和2年)
 3月18日 屋島登山鉄道への社名変更届出。
 11月24日 屋島登山鉄道株式会社設立。
 1929年(昭和4年)4月21日 屋島神社前(後の屋島登山口) - 屋島南嶺(後の屋島山上)間が開業。
1930年(昭和5年)8月26日 木田郡古高松村 - 同郡屋島村(平坦線)の鉄道免許取消。
 1944年(昭和19年)2月11日 屋島神社前 - 屋島南嶺間が不要不急線として休止。資材を供出。
 1950年(昭和25年)4月16日 屋島登山口 - 屋島山上間が営業再開。屋島神社前駅が屋島登山口駅、屋島南嶺駅が屋島山上駅へ改称。
 2004年(平成16年)10月16日 屋島登山口 - 屋島山上間が営業休止。
 2005年(平成17年)8月31日 屋島登山口 - 屋島山上間が廃止。

廃止へ
2004年(平成16年)10月12日、ケーブルの運営会社である屋島登山鉄道は高松地裁に自己破産を申請した。負債総額は約9億円。直接的な原因は屋島観光の衰退に伴う利用客の減少で収支が悪化し、資金繰りが困難になったことであった。しかし、その背景にはかつて同社は高松琴平電気鉄道(ことでん)の子会社であったが、ことでん本体が2001年(平成13年)末に民事再生法の適用を申請したため、以降同社はグループの支援を受けられず完全な単独経営を余儀なくされたことがあった(詳細は「屋島登山鉄道」を参照)。

運営会社の経営破綻と同時にケーブル事業も2004年10月16日から休止する旨を四国運輸局に届け出た。2005年(平成17年)7月1日には「鉄道事業の廃止届出」を行い、その中で事業廃止日を1年後の2006年(平成18年)7月1日とした。しかし、廃止届出から約1か月半後の2005年8月22日には「事業廃止の日の繰上の届出」をし、当初予定していた廃止日を一年近く繰り上げることを決定。その届出通り同年8月31日に廃止された。運営会社は破産手続きを進めながら、譲渡先を探すなどケーブルカーの存続の道を模索したが、施設の老朽化などが障害となって譲渡先は見つからなかった。

運行最終日となった2004年10月15日には、約800人の観光客が詰めかけたが、運行前の試運転時に電気系統にトラブルが発生。両車両ともに駅から約50mの位置に停止したまま動かなくなり、結局、終日事故運休となった。

廃止後

屋島ケーブル廃止後は、乗合タクシーによる代行輸送が行われていた。また2006年12月の新屋島水族館開館に併せ、土日祝日と一部の学校休業日にはことでんバスにより琴電屋島駅 - 屋島山上間のシャトルバスの運転が開始された。このバスは好評のため2007年(平成19年)4月1日から毎日運転となり、同時にJR屋島駅への乗り入れも開始され、屋島への公共交通機関が完全復活した。

2005年11月からボランティア団体によるケーブルカーの運行再開を求める署名活動が行われた。

しかし、高松市が屋島の活性化をめざして2011年に設置した「屋島会議」は、2012年11月に市長に提出した「屋島活性化基本構想(仮称)最終報告」の中で、ケーブルについては「登山道・遊歩道として整備することを念頭に、関係する行政機関が連携し、適切に対応していくものとする」としており、ケーブルとして復活する方針は採用されていない。

廃止後、1号車「義経号」が屋島登山口駅、2号車「辨慶号」が屋島山上駅にそれぞれ留置されていたが、災害時等に滑落する懸念から、辨慶号は2013年1月に四国森林管理局香川森林管理事務所の手によって山麓の屋島登山口駅まで引き下ろされた。

屋島登山口駅については、2014年 - 2015年頃に解体され、2016年に地元新馬場自治会の自治会館「新馬場会堂」が落成したが、駅のホームは撤去されず、車両2両が留置された状態で存置している。なお、車両2両については、2015年に車体の錆び落としと、グリーン1色への再塗装を実施している。

駅一覧
事業者名・路線名等は廃止時点のもの。全駅とも香川県高松市に所在。

接続路線
登山口駅への最寄り駅はことでん琴電屋島駅が徒歩5分(約310m)で最短である。琴電屋島駅からの距離に不動産取引表示の際に利用される徒歩所要時間(時速4.8km)の基準を当てはめると3分となるため一部資料にはこの数字が利用されている場合があるが、駅からは緩い上り坂になっているため実際は5分ほどかかり、公式パンフレットなどでもこの時間が記載されている。また、JR屋島駅からの徒歩時間は公式パンフレットでは徒歩10分 (1.14km) とされているが、徒歩所要時間(時速4.8km)の基準を当てはめるとこの距離は徒歩14分かかる。しかしそれでも、実際は経路が複雑なうえに国道11号などいくつかの道路を横断し、かつ琴電屋島駅からと同様に緩い上り坂を登る必要があるため、実際は14分では到達しない場合がある。

コトデンバス(当時)はかつて(1990年代後半まで)高松築港駅から登山口駅行き(行先表示は「屋島ケーブル」)の路線バスを運行していた。ちなみに同社は屋島山上への直行バスも運行していた。

山上を移動する手段としては山上駅から貸し自転車(500円)が貸し出されていた。

運賃

脚注

関連項目

 日本の廃止鉄道路線一覧
 廃線

外部リンク
 屋島再生にケーブルカーは必要か - 四国新聞社

四国地方の鉄道路線 (廃止)
廃やしまとさんてつとうやしまけえふる
香川県の交通史
廃やしまけえふる
高松市の歴史
屋島

屋島ケーブル


デカラビア(Decarabia)は、悪魔学における悪魔の一人。

概要
カラビア(Carabia)とも呼ばれる。『ゴエティア』によると72人の魔神の一人で、30軍団を従える序列69番の地獄の大侯爵である。一方、『悪魔の偽王国』によると王にして伯爵である。

召喚すると、最初は五芒星の姿で現れるが、召喚者が命じれば人の姿になる。『悪魔の偽王国』には「人の姿になる」との記述は見えず、アスタリスクの姿で現れるとされる。コラン・ド・プランシー著『地獄の辞典』では、「ブエル同様、五つ光の星形で現われる」という。薬草や宝石の効能を詳しく知っている。鳥の姿をした使い魔を与えてくれ、その使い魔は召喚者の前で本物の鳥同様に飛び、歌い、水を飲むという。

脚注

参考文献

 Mathers, S.L. MacGregor and Crowley, Aleister, The Lesser Key of Solomon(1904), The Internet Sacred Text Archive 内の文書(英文)
 Waite, A.E., The Book of Ceremonial Magic(1913), The Internet Sacred Text Archive 内の文書(英文)
 Weyer, Johann, Pseudomonarchia Daemonum, Twilit Grotto: Archives of Western Esoterica 内の文書(ジョゼフ・H・ピーターソン編集・解題・注釈、ラテン語原文、レジナルド・スコットの英訳)
 Goetia, Twilit Grotto: Archives of Western Esoterica 内の文書(ジョゼフ・H・ピーターソン編集、英文)

ゴエティアの悪魔

en:List of demons in the Ars Goetia#Marquis Decarabia

デカラビア


Sher Bahadur may refer to:
Sher Bahadur Deuba (born 1946), Former Prime Minister of Nepal
Sher Bahadur Kunwor, Member of Nepalese Parliament
Sher Bahadur Thapa (1921–1944), Nepalese Victoria Cross holder
Sher Bahadur Singh (died 2020), Indian politician
Sher Bahadur Tamang, Nepalese politician

Sher Bahadur


An Chonodesmus in uska genus han Diplopoda. An Chonodesmus in nahilalakip ha familia nga Cryptodesmidae.

An kladograma hini sumala ha Catalogue of Life:

Mga kasarigan

Chonodesmus

Chonodesmus


Մոնթեսումա II (), ացտեկների կառավարիչ 1503 թվականից։

Իսպանացի նվաճողները, մտնելով Տենոչտիտլան, գերել են Մոնտեսումա II-ին, որը հնդկացիներին կոչ է արել ենթարկվել իսպանացիներին, ինչի համար ապստամբած ցեղակիցներն սպանել են Մոնտեսումա II-ին։

Ծանոթագրություններ

Ացտեկներ

Մոնթեսումա II


赤川駅(あかがわえき)は、青森県むつ市赤川町にある、東日本旅客鉄道(JR東日本)大湊線の駅である。

かつては「田名部駅」を名乗り、田名部町(現むつ市)の中心部に向かう馬車軌道の起点でもあった。

歴史
 1921年(大正10年)
 9月25日:大湊軽便線の田名部駅(たなぶえき)として開業。
 12月14日:田名部町中心部の柳町までをつなぐ馬車軌道(田名部軌道:当駅 - 田名部町柳町)の起点が設けられる。
 1924年(大正13年)2月11日:電報取扱開始。
 1941年(昭和16年):大畑線開業にともなう利用減により、田名部運輸軌道(田名部軌道から改称)廃止。
 1948年(昭和23年)12月1日:赤川駅に改称。
 1963年(昭和38年)10月31日:電報取扱廃止。
 1972年(昭和47年)3月15日:荷物を廃止。旅客の取り扱いについては無人化。
 1974年(昭和49年)3月1日:専用線発着車扱貨物を廃止。
 1987年(昭和62年)4月1日:国鉄分割民営化により、東日本旅客鉄道の駅となる。

駅構造

単式ホーム1面1線を有する地上駅。一見、直線の線路の真ん中に駅ホームがあるように見えるが、駅の部分で線路がホームに近づく配線をしている。

青森駅管理の無人駅。

駅周辺

 国道279号
 青森県道176号赤川下北停車場線
 青森県道271号赤川停車場線
 大湊湾(陸奥湾の内湾)

隣の駅
 東日本旅客鉄道(JR東日本)
 大湊線
 快速「しもきた」
 通過
 普通
 金谷沢駅 - 赤川駅 - 下北駅

脚注

関連項目

 日本の鉄道駅一覧

外部リンク

むつ市の鉄道駅
かかわ
東日本旅客鉄道の鉄道駅
日本国有鉄道の鉄道駅
1921年開業の鉄道駅

赤川駅


An Psammocamptus axi in uska species han Maxillopoda nga ginhulagway ni Mielke hadton 1975. An Psammocamptus axi in nahilalakip ha genus nga Psammocamptus, ngan familia nga Canthocamptidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Psammocamptus

Psammocamptus axi


Çexiya (çex. Česko) və ya rəsmi adı ilə Çex Respublikası () — Mərkəzi Avropada dövlət. Çexiya dənizə çıxışı olmayan ölkədir. Şimal və şimal-şərqdə Polşa, qərb və şimal-qərbdə Almaniya, cənubda Avstriya, şərq və cəbub-şərqdə Slovakiya ilə həmsərhəddir. Paytaxtı və ən böyük şəhəri Praqa şəhəri, ümumi sahəsi 78,866 kvadrat kilometrdir. Ölkə tarixi 2 vilayətdən — Bohemiya və Moraviyadan ibarətdir. Tarixi bölgə olan Sileziya torpaqlarının da bir hissəsi Çexiyanın ərazisinə düşür. Çexiya 1 may 2004-cü ildən Avropa İttifaqının üzvüdür və Şengen zonasına daxildir.

Çex Respublikasının əhalisinin sayı 2010-cu ilin martın 31-nə olan məlumata əsasən 10 509 377 nəfərdir. Paytaxt Praqa — 1 212 097 nəfər və Brno — 719 555 nəfər əhali ilə Çexiya Respublikasının ən böyük şəhərləridir.

Ümumi məlumat
Mərkəzi Avropada dövlət. Çexiya, Moraviya və qismən Sileziya tarixi əyalətlərindən ibarətdir. Şimalında və şimal-şərqində Polşa, cənub-şərqində Slovakiya, cənubda Avstriya, cənub-qərbində və şimal-qərbində Almaniya ilə həmsərhəddir. Sahəsi 78,9 min km2. Əhalisi 10,5 mln. (2011). Paytaxtı Praqa şəhəridir. Rəsmi dil çex dili, pul vahidi Çexiya kronasıdır. İnzibati cəhətdən 13 dairəyə və paytaxt dairəsinə bölünür. Çexiya BMT-nin (1993), NATO-nun (1999), AB-nin (2004), AŞ-nin (1993), ATƏT-in (1993), BYİB-in (1993), İƏİT-nin (1995), ÜTT-nin (1995) üzvüdür.

Tarix

Bohemiya bölgəsində yaşayan keltlər ölkənin tarixində məlum olan ilk yerli əhalisidir. V əsrdə şərqdən slavyan qəbilələri gələrək Elba çayının vadisində yerləşmişlər. Altı əsr ərzində müntəzəm olaraq slavyan, alman və macarların işğallarına məruz qalmışdır. XIV əsrdə qurulan Alman İmperiyası uzun illər ölkəyə hakim olmuş, XVII əsrin əvvəllərində Avstriya-Macarıstan İmperiyasına məğlub olaraq bu torpaqları itirmişdir. Avstriya, Bohemiya və Moraviyaya, Macarıstan isə Slovakiyaya hökm etməkdə idi. Birinci dünya müharibəsi nəticəsində Avstriya-Macarıstan İmperiyasının yıxılması ilə 1918-ci ilin oktyabrında Çexoslovak Respublikası adıyla müstəqilliklərini elan etdilər. Ölkədəki etnik qruplardan almanların qiyamları və Almaniyanın təzyiqi ilə Bohemya bölgəsi almanlara verildi (1938). Bir il sonra Hitlerin əmri ilə alman ordusu Çexoslovakiyanı işğal etdi.

İkinci dünya müharibəsi nəticəsində 1945-ci ildə ölkə bu səfər də Rusiya tərəfindən işğal edildi. Çexoslovakiyanın şərqdəki Rütenya əyalətini öz torpaqlarına qatan Rusiya, təzyiq nəticəsində Çək Kommunist Partiyasını iqtidara keçirərək sosialist bir rejim qurdurdu. Yeni rəhbərlik öz anlayışı gərəyi azadlıqları məhdudlaşdırdı. Azadlıq tərəfdarı olan kəsləri həbsxana və ağıl xəstəxanalarına dolduraraq ölkəni Rusiyanın peyki vəziyyətinə gətirdi. 1955-ci ildə Varşava Müqaviləsi Təşkilatı na daxil oldu. 1960 dan sonra əkinçilik kollektivləşdirildi. Nəqliyyat, ticarət və ağır sənaye dövlətləşdirildi. Mədəniyyət və dini inanclara təzyiq altına alındı. 1968-ci ildə Stalin tərəfdarlarının yerinə keçən Aleksandr Dubçek və Ludvik Svoboda ölkədə liberal bir siyasət izləyərək iqtisadiyyatda xaricə açılma istiqamətində müxtəlif islahatlar etdilər. Mətbuat və nəşr quruluşlarına azadlıq verildi. Kommunizmin diktatorluq rejimindən xilas olub insanca yaşamaq üçün səy sərf edən liderlər Rusiya idarəçiləri tərəfindən şiddətlə tənqid edildi. Çexoslovakiyadakı bu liberal islahatlar nəticəsində bir peykini itirmə qorxusu eşidən Rusiya ölkəni işğal etdi. Ölkələrə müstəqillik şüarları öyrədən Rusiya özünün etdiyi işğala qarşı gələn xalqı insafsızca tankların palitraları altında əzdi və ölkə idarəçilərini şiddətlə cəzalandırdı. Yüz minlərlə Çexoslovakiyalı, Rus zülmünə dözə bilməyərək Avstriya və Almaniyaya qaçdı.1989 da bütün şərq bloku ölkələrində olduğu kimi, Çexoslovakiyada da yumşalma siyasəti başladı. Çox partiyalı sistemə keçildi və 1990 da ilk sərbəst seçki kecirildi. Kommunistlər qazana bilmədilər. Milliyyətçi Partiyalar iqtidar oldular. 1992 İyununda Çexoslovakiyanı meydana gətirən Çex və Slovak respublikalarında ayrı-ayrı edilən seçkilərdən sonra iki respublikanın bir-birindən ayrılması gündəmə gəldi. Edilən görüşmələr nəticəsində 25 noyabr 1992 günü edilən andlaşma ilə 31 dekabr 1992 tarixində iki respublika bir-birindən ayrıldı.

İntibah dövrü
Çexiyanın əsasını qoyan Çex və onun qızı Libuşenin nəslinin birbaşa davamçısı — çex hökmdarlarından biri, XIII əsrin sonlarında hökmdarlıq edən IV Karldır. Onun dövrünü Çexiyanın intibah dövrü hesab etmək olar. Karlın hökmdarlığı ərəfəsində müqəddəs Vita məbədi, Karlov körpüsü, saysız-hesabsız saraylar, qəsrlər tikilib. Məhz bu ərəfədə Çexiyada Avropanın ən yaşlı universitetlərindən biri açılır. Çexiya tarixində təbliğatçı və islahatçı Yan Qusun əməyi danılmazdır. O, katolik kilsəsinin ədalətsiz mövqeyini, kasıblara qarşı münasibətini açıq-aşkar göstərmişdir. Bu mövqeyinə görə, onu tonqalda yandırmışdılar.

Çexoslovakiya
İkinci dünya müharibəsinin başa çatmasından sonra Sosialist blokuna qatılan Çexoslovakiya 1968-ci ildə Sovet qoşunlarının Praqa baharı adı ilə tarixə düşən, sosializmdən uzaqlaşma meyllərinin qarşısını hərbi müdaxilə yolu ilə almasından sonra 1990-cı ilə qədər kommunist rejimi ilə idarə olunmuşdur. Çexiya və Slovakiya olmaqla iki federasiya subyektinin birləşməsindən yaranan Çexoslovakiya 350 üzvlü Federal Məclis tərəfindən idarə olunurdu. Federal Məclis bütün ölkədən seçilən 200 deputatlı Xalq Məclisindən və hər federasiya subyektindən 75 üzv olmaqla 150 deputatlı Millət Məclisindən ibarət idi. Dövlət başçısı, baş nazir və nazirlər Federal Məclis tərəfindən öz üzvləri arasından seçilirdi. 1989-cu ildə Şərqi Avropanın sosialist bloku ölkələrində baş qaldıran demokratikləşmə və çoxpartiyalı sistemə keçid, Çexiyada da müşahidə olundu. 1990-cı ildə ilk çoxpartiyalı seçkilər keçirildi. 1992-ci ilin iyununda Çexoslovakiyanı təşkil edən Çexiya və Slovakiya Respublikalarında ayrı-ayrı seçki keçirildi. Çexiyadakı seçkilərdə qalib gələn Vatslav Klaus baş nazir oldu. Bu seçkilərdən sonra aparılan danışıqlardan sonra 31 dekabr 1992-ci ildə iki respublika bir-birindən ayrıldı.

Dövlət quruluşu
Çexiya parlament respublikasıdır. Dövlət başçısı prezidentdir, parlament tərəfindən 5 il müddətinə seçilir. O, Konstitusiya Məhkəməsi hakimlərini təklif etmək, parlamentin Deputatlar palatasını buraxmaq, qanunlara veto qoymaq səlahiyyətlərinə malikdir. Prezident həmçinin baş naziri və onun təqdimatı ilə hökumətin digər üzvlərini təyin edir. Qanunverici hakimiyyəti ikipalatalı parlament təmsil edir. Əsas qanunverici orqan olan Deputatlar palatası proporsional seçki sistemi üzrə 4 il müddətinə seçilən 200 deputatdan, Senat majoritar seçki dairələrindən 6 il müddətinə seçilən 81 nümayəndədən (nümayəndələrin üçdə biri hər iki ildən bir yenidən seçilir) ibarətdir. Deputatlar palatasının qəbul etdiyi qanun layihəsini Senatın rədd etmək hüququ var. İcraedici hakimiyyəti Baş nazirin başçılıq etdiyi hökumət həyata keçirir. O, parlament qarşısında hesabat verir. Deputatlar palatasında hökumətə etimad məsələsi qoyula bilər. Çexiyada çoxpartiyalı sistem mövcuddur. Əsas siyasi partiyalar: Vətəndaş demokratik partiyası, Çexiya sosial-demokrat partiyası, Çexiya və Moraviyanın kommunist partiyası, Xristian-demokratik ittifaqı — Çexoslovakiya xalq partiyası.

İqlim və təbii ehtiyatlar
Dənizdən uzaq Mərkəzi Avropa ölkəsi olan Çexiya, digər Mərkəzi Avropa ölkələrində olduğu kimi qışı sərt keçən quru iqlimə malikdir. Yayı sərin keçən ölkədə, illik orta temperatur ildən ilə fərqlənir. Qışda ölkədə hava hər zaman sıfır dərəcədən aşağı olur. İllik orta yağıntı bölgələrə görə 1000–1500 mm arasında dəyişir. Yüksəkliyi çox olmayan düzənlik bölgələrdə yağıntı miqdarı 1000 mm ətrafında olur, yüksək dağlıq ərazilərdə dağların yağış buludlarını tutması və sıxlaşdırıcılıq vəzifəsi görməsi, illik yağıntı miqdarının orta hesabla 1500 mm ətrafında olmasını təmin edir. Yağıntılar qışda ümumiyyətlə qar şəklində olur.

Çexiyanın 30%-i meşələrlə əhatələnmişdir. Xüsusilə Bohemya dağları və Karpatların yüksək bölgələrində iynəyarpaqlı meşə bölgələri, yüksəkliyi çox olmayan yerlərdə qayın, palıd və gürgen meşələri üstünlük təşkil edir. Meşəlik bölgələrdə yaşayan vəhşi heyvanlar — çöl donuzu, çöl pişiyi və dağ keçisidir. Yeraltı ehtiyatları məhduddur. Avropanın ən çox uran çıxaran ölkəsi olan Çexiyada kömür, stibium, maqnezit, civə, qrafit, kaolin və az miqdarda neft də çıxarılır. Çıxarılan uranın miqdarı, bu maddənin strateji əhəmiyyəti baxımından açıqlanmır.

İqtisadiyyat
Çexiya sənayeyə arxalanan iqtisadiyyata malikdir. Sosializm idarəetmə üsulu zamanı torpaqlar dövlətinkiləşdirilərək kollektiv əkinçiliyə keçildi. Bu səmərəliliyi aşağı saldı və ölkə əvvəlkindən daha çox ərzaq məhsulu idxal etmək məcburiyyətində qaldı. Ən əhəmiyyətli əkinçilik məhsulları buğda, arpa, yulaf, çovdar, qarğıdalı, çuğundur, kartof və balqabaqdır. Heyvandarlıq geniş təşəkkül tapmışdır. Ən çox ev heyvanlarının yetişdirildiyi ölkədə böyük baş heyvanların sayı kiçik baş heyvanların sayından çoxdur. Meşələrdən əldə edilən məhsullar ehtiyacı ödəməklə yanaşı, ixrac da edilir. Yeraltı ehtiyatları ölkənin ehtiyacını ödəmədiyi üçün bu malları idxal etmək məcburiyyətindədir. Dəmir kondensatının əhəmiyyətli qisimini idxal etməsinə baxmayaraq dünyada polad istehsalında ilk on ölkə içinə girə bilməkdədir. Şərq bloku ölkələrin maşın, kimyəvi maddə, silah, tekstil məhsulu ehtiyaclarının böyük bir qismini Çex Respublikası qarşılamaqdadır.

Əhali
Çex Respublikası əhalisinin 95%-ini çexlər, təqribən 2%-ini slovaklar təşkil edir. İmmiqrantlar (ukraynalılar, vyetnamlılar, ruslar, almanlar, qaraçılar, macarlar) ölkə əhalisinin təqr. 4%-ini təşkil edir. Çex dilində danışan çexlər qərbi slavyan xalqlarına aiddirlər. Çex dili Çexiya, Orta Moraviya və Şərqi Moraviya dialektlərinə bölünür. Dindarların əksəriyyəti xristiandır. Əhalinin orta sıxlığı 1 km2-də 130 nəfərdir. Çexiya yüksək urbanizasiyalı ölkədir: şəhər əhalisi təqr. 71%-dir; kənd əhalisinin sayı azalmaqdadır. Ən iri şəhəri və yeganə meqapolis Praqadır (1 mln. 188 min nəfər). Digər iri şəhərləri Brno, Ostrava, Plzen və Olo- moutsdur. 1994–2005-ci illərdə əhalinin təbii azalması baş versə də, 2006-cı ildən başlayaraq ölüm səviyyəsinin azalması, doğum səviyyəsinin və miqrant axınının artması nəticəsində ortaillik artım müsbət olmuşdur. Fertillik göstəricisi 1 qadına 1,2 uşaqdır. Son illər Çexiya uşaq ölümünün az olduğu ölkələr sırasına daxildir (1000 nəfər diri doğulan uşağa 4 nəfərdən az). Əmək qabiliyyətli əhalinin (15–65 yaş) xüsusi çəkisi təqr. 71,2%-dir. 15 yaşadək olanların xüsusi çəkisi 14,4%, yaşlıların isə (65 yaşdan yuxarı) xüsusi çəkisi 14,5%-dir. Çexiyada əhalinin orta yaş həddi 39,3 ildir (qadınlarda 41,1; kişilərdə 37,5). Gözlənilən orta ömür müddəti kişilərdə 72,9, qadınlarda 79,7 ildir. İqtisadi cəhətdən fəal olan əhali 51,5%-dir. İşsizlik səviyyəsi 7,3%-dir (2006).

Səhiyyə
Çexiyada xəstəxana çarpayılarının sayı əhalinin hər 1000 nəfərinə görə 8,7-dir. Səhiyyəyə qoyulan xərc ÜDM-in 7,9%-ini təşkil edir (2010). Ambulatoriya sektoru özəlləşdirilmiş, stasionar sektor dövlətə məxsusdur. Bütün əhali tibbi sığortaya malikdir. Səhiyyə sistemi üçün yüksək tibbi xidmət səciyyəvidir. Çexiya çox inkişaf etmiş kurort müalicəsi sisteminə malikdir. Ölkədə bir neçə balneoloji kurort (Karlovi-Vari, Mariansike Lazne, Frantişkovı Lazne və s.) fəaliyyət göstərir.

İdman
Futbol üzrə Çexiya yığma komandası 1996-cı ildə keçirilən Avropa çempionatının gümüş mükafatçısı, hokkey üzrə Çexiya yığma komandası isə 6 dəfə dünya çempionu olmuşdur. Olimpiya Oyunlarının onnövçülük yarışlarında R.Zmelik (1992, Barselona), R. Şebrle (2004, Afina) qızıl, T. Dvorjak bürünc (1996, Atlanta), avarçəkmənin maneələri dəfetmə yarışlarında L. Pollert (1992, Barselona), Ş. Xilgertova (1996, Atlanta; 2000, Sidney) qızıl, ikiyerli kanoedə avarçəkmədə M. Jiras və T. Mader (2000, Sidney), Y.Volf və O.Stenanek (2004, Afina) bürünc medal qazanmışlar. M. Navratilova və İ. Lendl böyük tennisdə uğurlar əldə etmişlər. 2000–2012-ci illərdə Çexiya idmançıları Olimpiya Oyunlarında 10 qızıl, 12 gümüş, 10 bürünc medal qazanmışlar.

Təhsil
Çexiyada 6–16 yaşlı uşaqlar üçün təhsil icbari və pulsuzdur. Məktəb təhsili sistemi 4 pillədən ibarətdir: məktəbəqədər təhsil (2–5 yaş); ibtidai məktəb (6–15 yaş, icbari); orta məktəb, gimnaziya, kollej və un-t kollecləri. Məktəb təhsili 9 yaşdan 2 mərhələdə – ibtidai (1–5 siniflər) və orta təhsil (6–9 siniflər) həyata keçirilir. Çexiyanın ali təhsil sistemi ictimai, dövlət (polis və hərbi təhsil) və özəl universitetlərdən ibarətdir. Qədim universitetləri: Karl universiteti (1348, Praqa), Palats universiteti (1249-cu ildə kollec kimi yaradılmışdır, 1573-ci ildən universitet), Çexiya texniki universiteti (1717, Praqa), Masarik universiteti (1919,Brno), Mendel universiteti (1919, Brno) və s., 1989-cu ildən universitetlər yerləşdikləri regionun adı ilə adlandırılır. Qərbi Bohemiya universiteti (1990), Cənubi Çexiya universiteti (1990, Çeske-Budeevits), Liberets texniki universiteti (1994) və s. Dövlət ali təhsil müəssisələrində təhsil 26 yaşadək məhdudiyyətsiz və pulsuzdur. Tələbələrə 26 yaşadək tibbi sığorta ödənilir. Çexiya Elmlər Akademiyası [1993, Praqa; Çexiya Kral Elmi Cəmiyyəti (1790), Çexiya ədəbiyyat və incəsənət Elmlər Akademiyası, (1890), Çexoslovakiya Elmlər Akademiyasının (1952) əsasında yaradılmışdır]. Elmlər Akademiyasının nəzdində 51 institut: Astronomiya, Riyaziyyat, Geologiya, Kimya prosesləri, Etimologiya, İqtisadiyyat, Arxeologiya, Etnologiya, Slavyan və s. institutlar var.

Təsərrüfat
Çexiya sənaye ölkəsidir. ÜDM-in həcmi təqribən 285,6 mlrd. dollar (alıcılıq qabiliyyəti pariteti üzrə; 2013), adambaşına – 26,3 min dollar; real ÜDM artımı təqribən 0,9% (2013); insan inkişafı indeksi 0,873 (2013; dünyanın 186 ölkəsi arasında 28-ci yer) təşkil edir. ÜDM-in strukturu (2012): xidmət sferası – 60,3%, sənaye – 37,4%, k.t. – 2,4%. Aparıcı sahələr: yanacaq-energetika, maşınqayırma (energetika və digər sənaye avadanlıqları, elektrotexnika məmulatları, avtomobil istehsalı), kimya (plastik kütlə, sintetik kauçuk, gübrə), yüngül (toxuculuq, trikotaj, ayaqqabı-dəri) və yeyinti (şəkər, pivə, ət, qənnadı) sənayesidir. Qonur və daş kömür (Ostrava-Karvin, Şimali Çexiya və Sokolov kömür hövzələri), dəmir və uran filizi hasil edilir. İldə 87,57 mlrd. kVt·saat elektrik enerjisi istehsal olunur (2012). Əsas sənaye mərkəzləri Praqa, Plzen, Ostrava və Brnodur. Ölkə ərazisinin 43%-i k.t.-nda istifadə olunur, otlaq və çəmənliklər 11%, meşələr 33% təşkil edir. Ətlik-südlük heyvandarlıq, donuzçuluq və quşçuluq inkişaf etmişdir. Şəkər çuğunduru, taxıl, arpa, kartof, mayaotu, tərəvəz, müxtəlif meyvələr becərilir. D.y.-larının uzunluğu (min km) – 9,4, avtomobil yollarının uzunluğu – 130,6 (o cümlədən 730 km-i bərk örtüklüdür); avtoparklar: minik avtomobilləri 3,1 mln., yük maşınları və avtobuslar 0,2 mln. təşkil edir; 128 aeroport var (2013). Maşın və avadanlıqlar, kimyəvi preparatlar, yüngül və şüşə-keramika sənayesi məmulatları, yeyinti məhsulları ixrac edilir. Əsas xarici ticarət tərəfdaşları: Almaniya, Slovakiya, Avstriya, Rusiya, Polşa və Çindir.

Memarlıq və təsviri sənət
Çexiyada Paleolit dövrünə aid heykəltaraşlıq, Neolit dövrünə aid keramika nümunələri, protoslavyan, Halştat mədəniyyəti və Laten mədəniyyəti abidələri mühafizə olunmuşdur. Katolikliyin qəbulundan sonra Bizans, Karolinq nümunələrinə yaxın daş kilsələr inşa edilmişdir. 11,13-cü əsrlərdə roman üslubu təşəkkül tapmışdır [Praqa Qradındakı Müq. Vit (11-ci əsr) və Müq. Yirji (12-ci əsr) bazilikaları]. Divarların qalınlığı, konstruksiyaların möhtəşəmliyi, qüllələrin hündürlüyü kimi xüsusiyyətlər roman üslubuna xasdır. 12-ci əsrdə roman üslubu çiçəklənmə dövrünü keçirmişdir. Bu mərhələdə Müq. İrji məbədinin yenidən tikilməsi, Treşbiçdə bazilikanın, Rovnda Müq. Yakub kilsəsinin inşası başa çatdı. 13-cü əsrin ortaları — 15-ci əsrin 1-ci yarısında qotika üslubu inkişaf etmişdi. Bu dövrdə inşa edilmiş memarlıq nümunələrinin içərisində xüsusilə Karlşteyn qəsri (1348–57) məşhurdur. Xaçşəkilli qüllələrin, şəbəkəli ala-qapıların, həmçinin karkas konstruksiyaların inşasında qotik üslubdan istifadə olunmuşdu. Çexiyada Habsburqlar sülaləsinin hökmranlığı bərqərər olduqdan sonra (1526) memarlıqda renessans üslubu geniş yayılmışdı (Praqada Belveder, Şvartsenberq sarayları və s.). 17-ci əsrin 2-ci yarısından memarlıqda yeni üslub — təmtəraqlılığa, əzəmətliyə meyilli barokko üslubu yarandı. Bu dövr Çexiya memarlığı çoxsayda bəzək və dekorativ elementləri ilə fərqlənirdi (Praqadakı Qalib olan Müq. Məryəm kostyolu). Praqa şəhərinin memarlığında 2 üslub — qotika və barokko üstünlük təşkil etmişdir. Məhz bu üslublar ilə Çexiyada çoxsaylı məşhur memarlıq abidələri yaranmışdır. 18-ci əsrin sonu — 19-cu əsrin əvvəllərində (bu dövr Çexiya İntibahı da adlanır) milli azadlıq hərəkatının inkişafı ilə əlaqədar incəsənət də milli özünütəsdiq mübarizəsinə qoşuldu. 19-cu əsrin ortalarından memarlıqda milli romantika istiqaməti meydana gəldi. 19-cu əsrin sonu — 20-ci əsrin əvvəllərində modern üslubu rasionalizm təmayülləri ilə əvəz edildi. 1920–30-cu illər memarlığında milli funksionlizm məktəbi təşəkkül tapmışdı [Y. Qoçar, K. Qonzik, Y. Qavliçek; Vitkov dağında "Azadlıq" milli abidəsinin inşası (1929-cu ildən, memar Y. Zazvorka)]. Çexiya faşist əsarətindən azad edildikdən (1945) sonra incəsənətin inkişafı üçün yeni perspektivlər açıldı. Praqa, Qotvaldov, Olomouts və s. şəhərlərdə yeni yaşayış rayonları salındı. 1970-ci illərdən binaların plastik ifadəliliyi və fərdi simasının öyrənilməsi sahəsində axtarışlar aparılmışdır. 11,13-cü əsrlər təsviri sənətinə Almaniya və Bizans incəsənətinin təsiri olmuşdur. Ciddi obrazlardan (Strakonitsidən olan Madonna, 14-cü əsrin ortaları) lirizmə, zərifliyə meyil (Mixel Madonnası, 14-cü əsrin 2-ci yarısı) rəngkarlıqda özünü göstərirdi. Barokko dövrü (17–18 əsrlər) Çexiya təsviri sənətinə realist və demokratik təmayüllər xas idi. Praqada "Vətənpərvər incəsənət dostları cəmiyyəti" (1796) və Rəssamlıq Akademiyasının təşkili (1799) təsviri sənətin inkişafına mühüm təsir göstərdi. Natürmort, portret, həmçinin dini mövzularda olan əsərlərlə təmsil olunan Çexiya təsviri sənəti milli, tarixi, klassisizm, romantizm və vətənpərvərlik ideyaları ilə ifadə olunurdu (L. Kol, A. Maxek, K. Postl, A. Manes və b.). 18-ci əsrin ortalarında rokoko və klassisizm əlamətləri meydana gəldi. 19-cu əsrin sonlarında rəssam M.Aleşin başçılıq etdiyi rəssamlar qrupu incəsənətin inkişafında əhəmiyyətli rol oynadı. Y.V. Mıslbek dövrün görkəmli heykəltaraşı idi. 1920–30-cu illərin təsviri sənətində realist və demokratik meyillər möhkəmləndi. 1920–30-cu illər təsviri sənətində realist-demokratik meyillər möhkəmləndi. Çexiya faşist əsarətindən azad edildikdən (1945) sonra incəsənətin inkişafı üçün yeni perspektivlər açıldı. Praqa, Qotvaldov, Olomouts və s. şəhərlərdə yeni yaşayış rayonları salındı. Bu illərdə V. Makovski, K. Liditski, K. Pokornı, Y. Vaqner və b. heykəltaraşlar Qələbə, Praqa üsyanı qəhrəmanları, sovet döyüşçüləri, Çexiya mədəniyyəti xadimləri şərəfinə abidələr yaratmışlar. 1970-ci illərdən binaların plastik ifadəliliyi və fərdi simasının öyrənilməsi sahəsində axtarışlar aparılmışdır. Bu illərin heykəltaraş, rəssam və qrafiklərinin yaradıcılığında tarixi inqilibi motivlər üstünlük təşkil edirdi (Y. Maleyovsk, M. Aksman, A. Zabransk, Y. Yuroj və b.). Çexiyada monumental dekorativ-tətbiqi sənət, bədii şüşə, parça, teatr-dekorasiya sənəti yüksək səviyyədə inkişaf edir. Təqribən 1984-cü ildə Çexiyada postmodern yaradıcılıq konsepsiyası yayılmağa başladı (F. Skala, Y. David, M. Qabriel, Y. Rona və b.). Rəssamlardan K. Nepraşa, E. Kmentova, Y. Andle, Y. Naçeradski 20-ci əsrin 80–90-cı illərində fiqurlu plastika sahəsində işləmişlər. M. Knijak heppe- ninq bədii yaradıcılıq üslubunun nümayəndəsidir (hazırda Praqadakı Milli qalereyanın direktorudur). T. Piştek hiperrealizmin nümayəndəsidir. P. Nikl 2005-ci ildə Yaponiyanın Aixi ş.-ndə EKSPO sərgisində Çexiya sərgi kompozisiyasını təşkil etmişdir.

Nəqliyyat
Çexiya inkişaf etmiş avtomobil və dəmir yolu şəbəkəsinə malikdir. Dəmiryollarının dörddə birində elektrikli qatarlar çalışmaqdadır. Praqa və ölkənin digər böyük şəhərləri hava nəqliyyatı ilə bir-birinə bağlıdır.

Köpüklü içkilər diyarı
Çexiyada pivə çəkmə sənəti geniş yayılıb. Çexlərdə pivə nəsilləri birləşdirən dəyər kimi qiymətləndirilir. Pivənin məşhur Budvar növü bir çox vitaminlərlə zəngindir. Bu pivənin suyu 300 metr dərinliyi olan artezian quyusundan çıxardılır. Çex pivəsinin dadından həzz almaq istəyirsiniszə xüsusi barlara gedin.

Çex suvenirləri
Xanımlar üçün ən sevimli və dəyərli hədiyyə kimi tanınan çex suvenirləri dünyada məşhurdur. "Mozer" firmasının suvenir — büllur qabları adından söz etdirməyi bacarır. Çexiyada məşhur olan daha bir aksessuar — duzlara hopdurulan güldür. Belə gül uzunmüddətli qalır.

İstinadlar

Həmçinin bax

Çexiya


Barbarossa əməliyyatı (alm. Unternehmen Barbarossa) — İkinci dünya müharibəsində Almaniyanın SSRİ-yə qarşı həyata keçirdiyi ildırımsürətli müharibə (alm. Blitzkrieg) planı. Əməliyyatın adı Müqəddəs Roma imperiyasının imperatoru I Fridrix Barbarossanın adından götürülmüşdür.

Plan 1940-cı il iyulun 21-də general Fridrix Paulusun rəhbərliyi altında hazırlanmağa başlanmış və həmin il 18 dekabrda Vermaxtın ali baş komandanı Adolf Hitlerin 21 nömrəli direktivi ilə təsdiq edilmişdir. Plana görə 3 ay ərzində SSRİ-nin Avropa hissəsini tutmaq planlaşdırılırdı.

Əməliyyat 1941-ci il 22 iyun tarixində 4,5 milyon nəfərlik alman ordusunun hücumu ilə 2 900 km-lik SSRİ sərhədi boyunca icra edilməyə başlamış, bu hadisə tarixə ən böyük hücum əməliyyatı kimi daxil olmuşdur. Əməliyyata həmçinin 60 000 texnika və 750 000 at cəlb olunmuşdu.

Barbarossa planı
Barbarossa planına uyğun olaraq 22 iyun 1941-ci ildə SSRİ-yə hucum üçün Almaniya və onun müttəfiqlərinin 190 diviziyası(o cümlədən 19 tank və 14 mühərrikli diviziya)cəmləşdirilmişdi. Onları dörd hava donanması, eləcə də Rumıniya və Finlandiya aviasiyası dəstəkləyirdi. Hücum üçün cəmləşdirilmiş qoşunlar 5,5 mln əsgər, 4300 tank, 47 min səhra topları və minaatanları, 5000 döyüş təyyarəsindən ibarət idi. Üç ordu qrupu var idi:
 Şimal ordular qrupu — Memeldən(Klaypeda)Qoldapa qədər zolağda, hamısı alman olmaqla, 29 diviziya;
 Mərkəz ordular qrupu — Qoldapdan Pripyat bataqlıqlarına qədər zolağında, hamısı alman olmaqla 50 diviziya və 2 briqada;
 Cənub ordular qrupu — Pripyat bataqlıqlarından Qara dənizə qədər, 13 rumın diviziyası, 9 rumın və 4 macar briqadası olmaqla, 57 diviziya və 13 briqada. Məqsədinə müvafiq hər qrup bir istiqamətdə hərəkət etməli idi: Leninqrad, Moskva və Kiyev.

Finlandiya və Norveçdə, 5-ci hava donanması və fin aviasiyasının dəstəyi altında, cəmi 21 diviziya və üç briqada olmaqla, alman "Norveç" ordusu və 2 fin ordusu cəmləşirdi. Onlar Murmansk və Leninqrada şimaldan çıxmalı idilər. Rezervdə 24 diviziya qalırdı.

1941-ci ilin sonlarında almanların Moskva ətrafındakı döyüşlərdə geri oturdulmasından sonra əməliyyatın tam uğursuz olduğu məlum oldu.

Səbəbləri
İkinci dünya müharibəsində Böyük Britaniya mühüm dayaq nöqtələrini, kommunikasiya xətlərini əlində saxlamaqla müqaviməti davam etdirsə də, Fransanın Almaniyaya təslim olması ilə Hitler qərbdə öz məqsədlərinə çatdığını güman edirdi. İndi Avropada tam hakim qüvvə olmaq üçün o, öz qüvvələrini SSRİyə qarşı yönəltdi. Almaniya ilə müqavilənin məxfi protokolunda ona vəd edilmiş ərazilərin, demək olar ki, hamısını ələ keçirən Stalinin Balkan yarımadasına və Qara dəniz boğazlarına olan iddiaları Hitleri ciddi narahat etmişdi. 1940-cı ilin iyununda Hitler Vermaxt rəhbərliyinə SSRİ-yə qarşı hücum planı hazırlamaq tapşırığını verdi. Barbarossa adını almış plan 1940-cı il dekabrın 18-də təsdiq edildi.

1941-ci ilin əvvəllərindən Stalin tez-tez alman qoşunlarının yeni sovet sərhədləri boyunca cəmləşdirilməsi haqqında məlumatlar alırdı. Həmin ilin mayın 15-də sovet kəşfiyyatçısı Rixard Zorgenin Tokiodan göndərdiyi məlumatda hətta müharibənin başlanacağı tarix 1941-ci il iyunun 22-si dəqiq olaraq göstərilmişdi. Lakin Stalin bu məlumatlara inanmır, onları Almaniyanı SSRİ-yə qarşı yönəltməyə çalışan İngiltərənin cəhdləri kimi qiymətləndirirdi. O, Almaniyanın İngiltərə ilə müharibəni başa çatdırmadan SSRİ ilə müharibəyə başlayacağına inanmırdı. Digər iddialara görə Stalin bilərəkdən Sovet ordusunu Almaniya ilə sərhəd bölgədə zəiflətməklə Almaniyanı müharibəyə bilərəkdən həvəsləndirirdi, bununla da öz üstün qüvvələri ilə müharibədə Almaniyanı dağıtmaqla Şərqi Avropanı, Balkan yarımadasını və Qara dənizdəki boğazlara sahiblənmək istəyirdi. Tarixçilər indiyə kimi Stalinin müharibədən qabaq hansı fikirdə olduğunu müəyyən edən qəti nəticəyə gələ bilməyiblər. Beləliklə, SSRİ qoşunlarının hazırlıq vəziyyətinə gətirilməsi yubanırdı. SSRİ-nin yeni sərhədlərinin möhkəmləndirilməsi işi süni surətdə ləngidilirdi. SSRİ hərb sənayesinin inkişafına, ordunun yenidən silahlandırılması sürətinə görə Almaniyadan çox geri qalırdı. 30-cu illərin repressiyaları da Sovet ordusu rəhbərliyini xeyli zəiflətmişdi.

Əməliyyat
1941-ci il iyunun 22-də Almaniya SSRİ-yə hücum etdi. SSRİ-nin Böyük Vətən müharibəsi başlandı. İldırımsürətli müharibə strategiyasına əsaslanan alman qoşunları qəfil zərbə ilə Sovet ordusunu ciddi məğlubiyyətə uğratdı. Almanlar qışa qədər Arxangelsk-Həştərxan xəttinə çıxmaq ümidində idilər. SSRİ-nin qərb sərhədlərində hələ tam komplektləşdirilməmiş hərbi birləşmələr daha yaxşı silahlanmış və müasir döyüş aparmaq təcrübəsi daha çox olan alman qoşunlarının güclü hücumuna tab gətirə bilmədi, böyük itkilər verərək ölkənin içərilərinə doğru sürətlə geri çəkildi. Almanlar müharibənin birinci həftəsində Leninqrad və Kiyevə yaxınlaşdılar, Smolenski ələ keçirdilər. Sentyabr ayında alman ordusu Kiyevi tutdu, Leninqradı mühasirəyə aldı və Moskva üzərinə güclü hücuma başladı. Lakin Sovet ordusunun təşəbbüsü ələ almaq səyləri sayəsində alman qoşunları Moskva döyüşündə darmadağın edilərək geri atıldı. Noyabrın 15-də alman qoşunları böyük qüvvə ilə paytaxt üzərinə ikinci dəfə hücuma keçdi. Bəzi yerlərdə paytaxta 5 km-ə qədər yaxınlaşa bilmiş alman ordusunu sovet qoşunları müdafiə döyüşlərində taqətdən saldılar. 1941-ci il dekabrın 5 və 6-da sovet qoşunlarının əks-hücumu başlandı. Düşmən 100–250 km geri oturduldu.

Moskva döyüşündə və 1942-ci ilin qış hücumunda sovet qoşunlarının qələbəsi Almaniyanın İldırımsürətli müharibə planını boşa çıxardı.Bu qələbə işğal edilmiş ölkələrdə Müqavimət hərəkatına güclü təkan verdi, antihitler koalisiyasını möhkəmlətdi, faşist dövlətləri blokunu zəiflətdi.

İstinadlar

Müharibə
Almaniya tarixi
SSRİ tarixi
İtaliyanın döyüşləri

Barbarossa əməliyyatı


Տիվիսա (՝ մունիցիպալիտետ Իսպանիայում, մտնում է Տառագոնա նահանգի մեջ, Կատալոնիայի ինքնավար համայնքում։ Վարչատարածքային միավորը գտնվում է Ռիբեռա դ՛Էբռե շրջանում։ Զբաղեցնում է 209,4 կմ² տարածք։ Բնակչությունը՝ 1812 մարդ (2010 թվականի տվյալներով)։

Բնակչություն

Ծանոթագրություններ

Հղումներ
 Página oficial del Ayuntamiento
 Información de la Generalitat de Catalunya
 Información del Institut d'Estadística de Catalunya

Իսպանիայի քաղաքներ
Իսպանիայի բնակավայրեր

Տիվիսա


スパゲッティ(スパゲティー、スパゲッティー、スパゲティなどとも、)は、イタリア料理で使われる麺類であるパスタの一種で、断面が円形で、紐(ひも)のように細長いものをいう。イタリアでは太さにより呼び分けられる(後述)。

イタリア本国においては数あるパスタの中で麺の一種を指す代表的なパスタであり、よく食べられているパスタの一つでもある。

種類

スパゲッティ (spaghetti) という語は、紐を意味するイタリア語 spago に縮小辞のついた形 (spaghetto) の複数形である。イタリアでは直径1.9 - 2mm程度のもののみをスパゲッティと呼ぶが、日本においては、断面が正円のロングパスタは太さに関わらずスパゲッティと呼ぶことがある(イタリアのメーカーも、日本輸出向けのパッケージはSpaghettiと表記している)。

イタリアでは、
 直径2.3 - 2.5mm前後のものをヴェルミチェッリ(vermicelli)
 直径2.1 - 2.2mm前後のものをスパゲットーニ (spaghettoni) またはヴェルミチェッリーニ (vermicellini)
 直径1.9 - 2.0mm前後のものをスパゲッティ
 直径1.6 - 1.8mm前後のものをスパゲッティーニ (spaghettini)
 直径1.3 - 1.5mm前後のものをフェデリーニ (fedelini)
 直径1.3mm未満の物をカペッリーニ (capellini)
と呼び分ける。

なお、ヴェルミチェッリは英語のヴァミセリーに相当する単語だが、英語でヴァミセリーと言うと一般に春雨や素麺のような極細の麺を意味し、アメリカ合衆国の規格では直径0.06インチ(約1.5ミリメートル)以下のパスタを指す。

調理法などについては本項「#スパゲッティ料理」「#日本におけるスパゲッティの歴史」や「パスタ#料理法・ソース」「パスタ#調理」を参照。

小麦粉と食塩の他に、イカスミや唐辛子、ホウレンソウなどを練り込んだスパゲッティもあり、乾麺として市販されている。

乾麺のゆで時間は、直径1.4mm前後で5分、1.6mm前後で8分、1.8mm前後で10分、2.1mm前後で15分程度であるが、一部のメーカーでは乾燥状態での麺の断面を改良して最短でゆであがりを2分としているものもある。ゆでる時には硬水の使用が望ましい。軟水でゆでる場合にはアルペンザルツ(岩塩)やにがりで硬度を補う。日本では調理が簡単なソフトスパゲッティ式めんも製造・販売されている。

スパゲッティ料理

代表的なメニュー
 ボロネーゼ(ミートソース)
 カルボナーラ
 ヴォンゴレ
 ペスカトーレ
 ペペロンチーノ(アーリオ・オリオ・ペペロンチーノ)
 ジェノヴェーゼ
 プッタネスカ
 アラビアータ
 イカスミスパゲッティ(ネーロ)
ビーゴリ・イン・サルサ(:it:Bigoli con le sardelle)

和風スパゲッティ
 ナポリタン
 たらこスパゲッティ(明太子スパゲッティ)
 和風きのこスパゲッティ
 納豆スパゲティ
 あんかけスパゲッティ(名古屋)
 しょうゆマヨスパゲティ

現代の日本料理としてはツナ缶、たらこ、辛子明太子、海苔、山菜、納豆、大根おろし、シソなどを使ったり、醤油などで和風の味付けをしたりしたスパゲッティ料理が広く親しまれ、和風スパゲッティと呼ばれている。

調理済み製品
欧米ではパスタにソースがからめられた状態での缶詰が古くから販売されており非常に一般的だが、日本では人気がなくほとんど見かけることはない。
缶詰や瓶詰めの市販ソースは国産、輸入ともに多数販売されており、スパゲッティとソースをセットにした商品もある。種類もミートソースとナポリタンを筆頭に、和風なものからイタリア風なものまで多岐にわたる。
近年では冷凍食品の品揃えも充実しており、またレトルトパウチに入った常温保存の効く商品もコンビニエンスストアを中心に販売されている。また、即席麺でも「日清Spa王」(日清食品)のような商品が登場している。

日本におけるスパゲッティの歴史
日本で初めての国産スパゲッティ「ボルカノ」は、兵庫県尼崎市南塚口町3丁目(現在のピッコロシアターの地)にあった高橋マカロニ(髙橋胖)によって1928年に製造された。この商品名は髙橋胖がイタリアでスパゲッティに出会った時に見たヴェスヴィオ火山にちなんでおり、当時は「スパゲッチ」と称した(現在は日本製麻株式会社ボルカノ食品事業部)。

スパゲッティは、第二次世界大戦後の1945年から1952年までの連合国軍占領下の日本において、進駐軍の糧食を通して広く知られるようになった。大量生産の軍用食であるため、あらかじめゆでた麺をトマトソースやトマトケチャップで味付けしたものが主流だった。1953年当時の東京でスパゲッティが食べられる店は帝国ホテルと、米国CIA東京支局初代局長のポール・ブルームが自邸の元料理人に開かせた田村町(現在の西新橋)のHole in the Wall(「壁の穴」の前身)など3軒ほどしかなく、帝国ホテルでは960円、Hole in the Wallでは100円で提供された。同店は、手頃な価格とオーダーボイル(注文後に麺をゆでる)とアルデンテ(歯ごたえを残す)を実行したことにより、在日外国人客や海外通に支持された。1960年代には広く一般家庭でも料理されるようになったが、当時は大都市部を除けばまだイタリア料理を出す店がなく、本格的な食材の入手も容易ではなかった。この頃に誕生したのがバジルの代わりにシソの葉を用いた「スパゲッティ・バジリコ」である。オリーブオイルや生バジルが手に入らない中で編み出された苦肉の策であったが、当時としては斬新でおしゃれなメニューとして流行の先端を行く若者たちの憧れの的となった。

当時の国産スパゲッティはデュラム小麦のセモリナではなく一般的な強力粉で作られており、また麺はゆで置きが主流であった(ゆでるときに入れる食塩もほんのひとつまみであったため、麺自体にはほとんど味もコシも効いていないが、当時はむしろそのような方が好まれたようである)。また、日本の学校給食ではレトルトのうどんのようなソフト麺もよく使用された。ナポリタン、イタリアンなどと称されるケチャップ炒めスパゲティが昭和ノスタルジーの風物として人気を得ている。

1970年ごろまでの日本においてスパゲッティといえば基本的にミートソースかナポリタンの二択であり洋食屋や喫茶店、デパートの大食堂などで提供されるものであった(伊丹十三は、1968年に刊行されたエッセイ集『女たちよ!』において、「スパゲティは断じて、炒めうどん(焼きうどん)ではない」と書いている)。しかし日本万国博覧会を期に多種多様な外国料理が紹介されるようになり、1970年代の後半に入ると円高の影響で外国製のパスタが安価に輸入されるようになった。また壁の穴が発明したたらこスパゲッティ(明太子スパゲッティ)や納豆スパゲッティといった和風スパゲッティ、さらにはボンゴレ、ペスカトーレといった新しいメニューが雑誌などを通して紹介されるようになったのもこの頃からである。さらに1980年代後半に始まるバブル期には「イタメシブーム」が起こり、本場イタリア風のさまざまなパスタ料理が紹介されるようになった。そして1990年代半ば頃には家庭での調理や冷凍食品も本場イタリアの調理法を踏襲するものとなり、また前述のような和風パスタも一般家庭に浸透していった。

地方で考案され、ご当地グルメとして根付いたスパゲッティ料理も数種類ある。「あんかけスパゲッティ」(愛知県)や、熱した鉄板の上にスパゲッティと豚カツをのせてミートソースをかけた「スパカツ」(北海道釧路市)、アサリの煮汁の旨味に着目したスープ系パスタ「ボンゴレスープスパゲッティ」(群馬県高崎市)などが代表例である。

物理
スパゲッティを両端から曲げると高確率で3本以上に分割されることが経験上知られていたが、理由についてはリチャード・P・ファインマンなどの物理学者が取り組んだものの長らく不明のままだった。この現象を研究したフランスにあるピエール・アンド・マリー・キュリー大学の研究者は2006年のイグノーベル賞物理学賞を受賞している。さらに2018年に米国マサチューセッツ工科大学の研究者らが、捻ることで2つに折れると明らかにした。

スパゲッティと文化、比喩表現など
 空飛ぶスパゲッティ・モンスター教

 スパゲッティの絡まった様子から
 スパゲティプログラム - ごちゃごちゃに書かかれて可読性を損なうコンピュータープログラム。
 スパゲティー・ジャンクション - 多数の路線が入り乱れて複雑な構造となったジャンクション・インターチェンジ。
 スパゲッティ症候群(spaghetti syndrome) - 入院中の患者が人工呼吸器や点滴、心電図のセンサーなどにつながれた状態の比喩。
 スパゲティボウル現象 - 自由貿易協定(FTA)の問題点をスパゲッティが入ったボウルに例えて表現した経済学の概念。
 スパゲッティの細長い様子から
 スパゲッティ化現象 -  常に強く不均一な重力場によって、物体が垂直方向への引き延ばしおよび水平方向の圧縮を受け、スパゲッティのように細長い形状になる現象。

脚注

注釈

出典

関連項目

 イタリア料理
 パスタ
 アルデンテ
 ソフトスパゲッティ式めん

パスタ
イタリアの食文化
洋食
麺料理
麺
イタリア語の語句

スパゲッティ


An Freyella drygalskii in uska species han Asteroidea nga ginhulagway ni Döderlein hadton 1927. An Freyella drygalskii in nahilalakip ha genus nga Freyella, ngan familia nga Freyellidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Freyella

Freyella drygalskii


Bojačno je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Općine Zagorska Sela, Krapinsko-zagorska županija.

Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 20 stanovnika te 7 obiteljskih kućanstava.

Napomena: Od 1880. do 1900. iskazivano pod imenom Boječno.

Izvori

Naselja u Krapinsko-zagorskoj županiji

Bojačno


İsfəndiyar Rüstəmov () — Azərbaycanlı ustad aşıq, Azərbaycan SSR əməkdar mədəniyyət işçisi. Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdçüsü, Azərbaycan Aşıqlar Birliyi İdarə heyətinin üzvü.

Həyatı
İsfəndiyar Ədil oğlu Rüstəmov 1 iyul 1937-ci ildə Gədəbəy rayonunun Gərgər kəndində doğulub. 1954-cü ildə orta məktəbi bitirdikdən sonra aşıq sənəti ilə məşğul olmağa başlayıb. Lap erkən yaşlarından aşıq sənəti ilə məşğul olan İsfəndiyarın da ilk ustadı atası Ədil kişi olub. O, atasının yanında 5 il sənət öyrəndikdən sonra müstəqil sənətkar kimi fəaliyyətə başlayır.

1958-ci ildə SSRİ-nin 50 illik yubileyi münasibəti ilə keçirilmiş festivalda birinci dərəcəli diplom və döş nişanına layiq görülüb.

1964-cü ildə 9 nəfər gənc aşığı ətrafına toplayaraq ansambl yaradıb, bu ansambl tezliklə Azərbaycanda məşhurlaşmağa başlayıb.

1972-ci ildə Aşıq Ələsgərin anadan olmasının 150 illik yubileyi münasibəti ilə Moskvada keçirilən tədbirdə Azərbaycandan olan nümayəndə heyətinə Aşıq İsfəndiyarın rəhbərlik etdiyi ansambl da daxil idi. Ansambl orada uğurla çıxış edərək Aşıq Ələsgərin yubiley medalına layiq görülüb.

1975–1977-ci illərdə keçirilən Ümumittifaq Festivalında da bu ansambl məharətlə çıxış edib, 9 nəfər aşığın hər biri "Qızıl medal"a layiq görülüb. Aşıq İsfəndiyar isə ansamblı yüksək səviyyədə təşkil etdiyinə görə "Qızıl medal"la yanaşı birinci dərəcəli diplom və Azərbaycan Ali Sovetinin fəxri fərmanı ilə təltif edilib.

Heydər Əliyev aşıq sənətini istər sovetlər dönəmində, istərsə də müstəqillik illərində həmişə diqqət mərkəzində saxlayıb. Təsadüfi deyil ki, hələ 1981-ci ildə bir çox sənət adamları kimi Aşıq İsfəndiyar da Heydər Əliyevin qayğısını görüb, onun təşəbbüsü ilə Azərbaycan Kommunist Partiyasının 30-cu qurultayında yaxşı iştirakına görə aşığın rəhbərlik etdiyi ansambl "Xalq aşığı ansamblı" adlanmağa başlayıb.

Yaradıcı aşığın fəaliyyəti ölkə rəhbərliyi tərəfindən Əməkdar mədəniyyət işçisi fəxri adı ilə qiymətləndirilib.

Aşıq İsfəndiyar bir sıra xarici ölkələrdə qastrol səfərlərində olub və keçirilən yüksək səviyyəli tədbirlərdə iştirak edərək mükafatlarla doğma vətəninə qayıdıb. Aşığın həyat və yaradıcılığı 2007-ci ildə dərc edilmiş "Baş sarıtel" kitabında öz əksini tapıb.

Aşıq İsfəndiyar Prezident təqaüdçüsüdür və bu gün də respublikada saz sənəti ilə bağlı bütün tədbirlərdə fəal iştirak edir.

25 yanvar 1991-ci ildə aşıq musiqi-ifaçılıq sənətinin təbliğində xidmətlərinə görə ona "Azərbaycan SSR əməkdar mədəniyyət işçisi" fəxri adı verilmişdir.

10 may 2007-ci ildə Prezident təqaüdünə layiq görülmüşdür.

2007-ci ildə Aşıq İsfəndiyar haqqında "Ustad nəfəsi" sənədli filmi çəkilmişdir.

Mədəniyyət və Turizm Nazirliyi tərəfindən keçirilən gənc aşıqların müsaqibəsində dəfələrlə münsiflər heyətinin sədri olmuşdur.

2010-cu ildə Azərbaycan Respublikasının Mədəniyyət və Turizm Nazirliyinin fəxri fərmanı ilə təltif olunmuşdur.

Filmoqrafiya
 Ustad nəfəsi. Aşıq İsfəndiyar (film, 2007)

İstinadlar

Xarici keçidlər

 Aşıq İsfəndiyar

Azərbaycanlı aşıqlar
Azərbaycan aşıqları
Azərbaycan SSR əməkdar mədəniyyət işçiləri
Azərbaycan Respublikası Prezidentinin fərdi təqaüdçüləri

Aşıq İsfəndiyar Rüstəmov


Spoločenský dom v Dunajskej Strede patrí medzi najvýraznejšie stavby tohto mesta. Nachádza sa na Korze Bélu Bartóka 788|1, v centrálnej časti Dunajskej Stredy.

Charakteristika

Vznikol v rokoch 1974 – 1977 podľa projektu J.Slíža, E. Grébertovej a A. Braxatorisa,(známe realizácie: gymnázium na Tomašíkovej ulici v Bratislave, zotavovňa ROH na Donovaloch, 22- triedna škola v Petržalke, sídlisko Barónka- Rača v Bratislave, kultúrne domy v Mútnom, v Tešedíkove a iné.) v rámci celkovej prestavby okresného mesta a 4. novembra 1977 bol odovzdaný do užívania ako nový Dom kultúry. Dnes Mks- Mestské kultúrne stredisko.

Konštrukčný systém vychádza z modulovej osnovy 6+6  3+6 a z technológie monolitického železobetónu,ktorá umožnila variabilné dispozičné riešenie interiérov. Pre architektúru exteriéru je typické hmotové členenie 3. poschodia s vysunutými terasami a kontrast plných a zasklených plôch. Štruktúra obkladu je z bielych betónových, kanelovaných panelov. Budova je situovaná hlavným vstupom do námestia s parkom a fontánou a svojou hmotou tvorí dominantu celého námestia. Na severnej bočnej fasáde sa nachádza figurálny reliéf od J. Jankoviča.

Nástup z námestia vytvára vstupný vestibul cez dve podlažia, kde sa ešte aj v súčasnosti nachádzajú pôvodné výtvarné diela- drevené reliéfy F. Hubla , kamenná mozaika L. Bergera a figurálna kompozícia Š. Kubíka. Obsahovú náplň tvoria: divadelná sála, kinosála, Žitnoostrovská knižnica, kancelárie, reštaurácia s kuchyňou, klubovne, technicko- hospodárske priestory, vzduchotechnika atď. Prevádzkové vzťahy sú riešené s ohľadom na variabilitu priestorov, ktorú zabezpečujú zasúvacie a padacie steny pri divadelnej sále. Variabilitu celkovej hmoty zabezpečuje aj konštrukcia zo železobetónu, nebola obmedzená záväzným použitím montovaného skeletu.

Objekt sa zaraďuje do obdobia neskorej moderny s brutalistickou prímesou a stretol sa s veľmi pozitívnym ohlasom. V roku 1978 získal Spoločenský dom Cenu Zväzu slovenských architektov - dnešná cena Dušana Jurkoviča. V 90. tych rokoch sa začala k bočným stenám pristavovať dobová architektúra, ktorá narušila celkový harmonický vzhľad budovy. V súčasnosti je objekt v čiastočnej rekonštrukcii.

Informácie o stavbe
 autori projektu: Ing. arch. Jozef Slíž, Ing. arch. Eva Grébertová, Ing. arch. Alexander Braxatoris
 konštrukcia: Ing. Emil Janeček
 generálny projektant: Stavoprojekt Bratislava
 úžitková plocha: 6030 m2
 obostavaný priestor: 35 000 m3
 počet stoličiek: 1020
 investičný náklad: 40 mil. Kčs
 realizované: 1974 – 1977

Použitá literatúra
 Dulla, Matúš, Slovenská architetúra od Jurkoviča po dnešok,vydavateľstvo PERFECT, Bratislava 2007,75 s., 169 s.
 Šlachta, Š.- Spoločenský dom v Dunajskej Strede., ČS Architekt  č. 17, r.1979, 3 s.
 Šlachta, Š.- Spoločenský dom v Dunajskej Strede, hodno vidieť., Projekt  č. 7, r.1978, 43- 45 s.
 Krivošová, J.- E. Lukáčová, Premeny súčasnej architektúry Slovenska, vydavateľstvo ALFA, Bratislava 1990, 160- 161 s.
 Zalčík Tibor, Dulla Matúš, Slovenská architektúra 1976- 1980, vydavateľstvo VEDA, Bratislava 1982, 63, 89 s., 25, 92 s.

Iné projekty

Stavby v Dunajskej Strede
Architektúra z 1977

Spoločenský dom (Dunajská Streda)