Xarici siyasət — digər dövlətlərin davranışına təsir göstərmək və ya öz davranışını beynəlxalq mühitə uyğunlaşdırmaq üçün dövlətin həyata keçirdiyi fəaliyyətlər sistemi. Xarici siyasətin başlıca məqsədi milli maraqların müdafiəsidir. Xarici siyasətin həyata keçirilməsinin bir çox vasitələri mövcuddur ki, onların içində ən əhəmiyyətlisi diplomatiyadır. Müharibələr də xarici siyasətin həyata keçirilmə vasitələrindəndir.

Xarici siyasətin təbiətinə beynəlxalq münasibətlər elmində müxtəlif fərqli yanaşmalar mövcuddur. Bir yanaşma belə hesab edir ki, dövlətin xarici siyasəti onun daxili siyasətinin davamı və ya bir növ xarici uzantısıdır. Başqa yanaşmanın tərəfdarları, xüsusən də beynəlxalq münasibətlər elmində neorealist məktəbin nümayəndələri isə, əksinə, iddia edirlər ki, xarici siyasətin formalaşmasında daxili siyasət heç bir rol oynamır. Kennet Volts buna klassik misal kimi Soyuq müharibə illərində Sovet və ABŞ xarici siyasətlərini nümunə göstərir. Belə ki, siyasi və sosial-iqtisadi quruluşlarında, eləcə də hakim ideologiyalarında fundamental fərqlər və ziddiyyətlər olmasına baxmayaraq hər iki dövlət, demək olar ki, oxşar xarici siyasət yürüdürdü. Neorealistlərin fikrincə xarici siyasətin əsas determinantı Beynəlxalq sistemin strukturudur. Struktur, hər bir dövlətin üzərinə müəyyən öhdəlik qoyur ki, bu da dövlətin daxili xarakteristikalarından yox, onun bacarıqlarından və imkanlarından qaynaqlanır.

Xarici siyasətə nəzarət dövlət və ya hökumət başçısının, hökumət və parlamentin əlində olur, lakin birbaşa rəhbərliyi xüsusi mərkəzi xarici siyasət orqanı – Xarici İşlər Nazirliyi həyata keçirir. XİN də öz növbəsində qarşisina qoyulmuş məqsədləri yerinə yetirmək üçün həm ölkə daxilində, həm də xaricdə geniş bürokratik aparata malik olur.

Tarixi
Münasibətlərin uzunmüddətli idarə olunması ideyası diplomatiyanı idarə edən peşəkar diplomatik korpusun inkişafını davam etdirdi . 1711-ci ildən başlayaraq "diplomatiya" termini qrupların və ya millətlərin nümayəndələri arasında danışıqlar aparmaq sənətini və təcrübəsini ifadə etmək mənasında istifadə edilmişdir .

XVIII əsrdə Avropa diplomatiyasındakı həddindən artıq qarışıqlıq və davam edən münaqişələr səbəbindən diplomatiya təcrübəsi çox vaxt təcrid olunmuş məsələlərin həlli zərurəti ilə parçalanırdı. Buna görə də belə məsələlərin daxili idarə edilməsi mülki işlər adlandırıldığı halda, xarici işlər termini suverenlikdən kənar müvəqqəti məsələlərin idarə edilməsinə şamil edilirdi. Bu termin XX əsrə qədər ingilis dilli dövlətlərdə geniş istifadədə qaldı və bir sıra ştatlarda xarici əlaqələri idarə edən departamentlərin adı olaraq qalır. Əvvəlcə konkret bir narahatlığın qısamüddətli idarə edilməsini təsvir etmək üçün nəzərdə tutulsa da, indi bu departamentlər dövlətlər arasında bütün gündəlik və uzunmüddətli beynəlxalq əlaqələri idarə edir.

ABŞ-dəki Xarici Əlaqələr Şurası kimi təşkilatlar bəzən dövlət xarici əlaqələr təşkilatları tərəfindən mövcud siyasətə alternativ olaraq xarici siyasət təklifləri hazırlamaq və ya inkişaf edən münasibətlərin analitik qiymətləndirmələrini təmin etmək üçün istifadə olunur.

Məqsədləri
Hökumətin xarici siyasətini motivasiya edə biləcək bir neçə məqsəd vardır. Digər səbəblərlə yanaşı, xarici siyasət müdafiə və təhlükəsizliyə, iqtisadi faydaya və ya ehtiyacı olan dövlətlərə yardım göstərməyə yönəldilə bilər. Bütün xarici siyasət məqsədləri bir-biri ilə bağlıdır və hər bir dövlət üçün vahid, hərtərəfli xarici siyasətə töhfə verir. Daxili siyasətdən fərqli olaraq, xarici siyasət məsələləri xarici ölkələrdə baş verən proseslərə və böyük hadisələrə cavab olaraq birdən-birə yaranmağa meyllidir.

Müdafiə
Xarici siyasət çox vaxt milli təhlükəsizliyin təmin edilməsinə yönəldilir. Hökumətlər tarixən hücuma qarşı daha güclü müqavimət göstərmək və qarşısını almaq üçün xarici dövlətlərlə hərbi ittifaqlar qurmuşlar. Xarici siyasət həmçinin yumşaq güc, beynəlxalq təcrid və ya müharibə yolu ilə rəqib dövlətlərlə mübarizəyə yönəlib.

XXI əsrdə müdafiə xarici siyasəti qlobal terrorizm təhlükəsini aradan qaldırmaq üçün genişləndi. Xarici yardım və maliyyə sanksiyaları kimi xarici siyasət tədbirlərinin terrorçuların fəaliyyətini azaltdığı, hərbi müdaxilə və hərbi yardımın isə terror fəaliyyətinin riskini artırdığı düşünülür.  Xarici siyasət ətraf mühit və qlobal sağlamlıq kimi digər təhlükəsizlik və təhlükəsizliklə bağlı məsələlərdə də qlobal əməkdaşlığı asanlaşdırmaq üçün genişləndi.

İqtisadi
Xarici siyasət ölkənin dünya iqtisadiyyatında və beynəlxalq ticarətdə rolu üçün mərkəzidir. İqtisadi xarici siyasət məsələlərinə ticarət müqavilələrinin yaradılması, xarici yardımın bölüşdürülməsi, idxal və ixracın idarə edilməsi daxil ola bilər. Ümumdünya Ticarət Təşkilatı əksər ölkələrin iqtisadi xarici siyasətini asanlaşdırır.

Beynəlmiləlçi məqsədlər
Bir çox dövlətlər "qoruma məsuliyyəti" konsepsiyası adı altında humanitar proqramlar hazırlayıblar. Liberal beynəlmiləlçiliyin tərəfdarları hesab edirlər ki, daha güclü və imkanlı ölkələrin vəzifəsi daha az güclü ölkələrə yardım və dəstək verməkdir. Bu ideya çox vaxt idealist düşüncə məktəbi ilə əlaqələndirilir. Liberal beynəlmiləlçi dəstəyi müdafiə və ya iqtisadi dəstək şəklində ola bilər

Xarici siyasətin doqquz qaydası

 Diplomatiya səlib ruhundan azad olmalıdır.
 Xarici siyasətin hədəfləri milli maraqlar baxımından müəyyən edilməli və adekvat güc ilə dəstəklənməlidir.
 Diplomatiya siyasi səhnəyə üçüncü dövlətlərin gözü ilə baxmalıdır
 Dövlətlər onlar üçün həyati əhəmiyyətə malik olmayan bütün məsələlərdə güzəştlərə həmişə hazır olmalıdırlar
 Gerçək səmərə dəyərsiz simvolik hüquqlara dəyişdirilməməlidir
 Özünü elə vəziyyətlərə salma ki, sonra böyük risklər və ya simanı itirmək bahasına həmin mövqedən çəkilməyəsən.
 Zəif müttəfiqinin sənin əvəzinə qərar verməsinə heç vaxt imkan vermə
 Silahlı qüvvələr siyasətin rəhbəri yox, siyasətin alətidir
 Hökumət ictimai rəyin köləsi deyil, əksinə, onu yönləndirməyi bacarmalıdır.

Qeydlər

Beynəlxalq münasibətlər
Xarici siyasət

Xarici siyasət


An Apolochus menehune in uska species han Malacostraca nga syahan ginhulagway ni J. L. Barnard hadton 1970. An Apolochus menehune in nahilalakip ha genus nga Apolochus, ngan familia nga Amphilochidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Apolochus

Apolochus menehune


Alma  bitki növünün meyvəsi olub, dünyada mədəni bitki kimi genş şəkildə becərilir. Bitki Orta Asiyada bu gün də bitən yabanı Malus sieversii növündən törəmişdir.

İstinadlar

Xarici keçidlər

Alma (meyvə)
Şirəli meyvələr

Alma (meyvə)


John Mooney (21 February 1926 – July 2000) was a Scottish footballer who played as an outside right, for Hamilton Academical, Doncaster Rovers, and Boston United.

Mooney started off playing for Cleland and then in 1948 he was signed by Hamilton Academical manager Jimmy McStay to play in the Scottish Football League Division B.

Senior club career

Hamilton Academical
His first game for Hamilton was on 14 August 1948 against Strirling Albion. He went on to play in 15 league matches that season, scoring 2 goals. The following season saw him scoring 8 goals in 27 league games, including a hat-trick in a 4–0 home win against Alloa Athletic on 11 March 1950.

In subsequent seasons Mooney scored 2 in 4 league games, 8 in 24, and then 0 in 5 as Hamilton came second in the league gaining promotion to Division A.

In November 1952, Lincoln City nearly signed him. In April 1953, following Hamilton's promotion, Mooney was released by the club on a free transfer.

Doncaster Rovers
As a free agent, Mooney was signed in May 1953 by English second division club Doncaster Rovers, his debut being in a 1–0 victory at Bristol Rovers on 24 August 1953 in front of a 28,117 crowd. Only 8 games with no goals in that first season, the following one he figured more with 6 goals in 32 league matches and 2 in 7 FA Cup ties.

The 1955–56 season proved more successful, with 12 goals in his 45 League and FA Cup games. In May 1956, Mooney scored in the 4–0 victory over Sheffield United in the Sheffield & Hallamshire County Cup final at Belle Vue.

In the 1956–57 season, he scored a hat-trick in a 4–0 win over Fulham.

Boston United
Following his release by Doncaster after the 1958–59 relegation season, Mooney moved on to play for Boston United in the Southern League until the end of their 1960-61 relegation season.

Honours
Doncaster Rovers
 Sheffield & Hallamshire County Cup Winner 1956

Personal life and death
After his retirement from the professional game, Mooney managed amateur side Doncaster United and worked at British Ropes in Doncaster.

Mooney died in Doncaster in July 2000, at the age of 74.

References

1926 births
2000 deaths
Footballers from West Lothian
Scottish men's footballers
Men's association football outside forwards
Hamilton Academical F.C. players
Doncaster Rovers F.C. players
Boston United F.C. players
Scottish Football League players
Scottish Professional Football League players
English Football League players

Johnny Mooney (footballer)


An Platyrhacus kerri in uska species han Diplopoda nga syahan ginhulagway ni Cook hadton 1896. An Platyrhacus kerri in nahilalakip ha genus nga Platyrhacus, ngan familia nga Platyrhacidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Platyrhacus

Platyrhacus kerri


智頭急行HOT7000系気動車(ちずきゅうこうHOT7000けいきどうしゃ)は、智頭急行の特急形気動車である。

概要
中国山地を通過する智頭急行智頭線および西日本旅客鉄道(JR西日本)因美線は、山岳路線ゆえに急勾配・急カーブが続く区間がある。本系列は、この高速運転に不利な条件を克服するため開発された、制御付自然振り子機構を採用した高速気動車である。

形式称号のHOTは、智頭線沿線の3県・兵庫県 (Hyogo)、岡山県 (Okayama)、鳥取県 (Tottori)のローマ字表記の頭文字を並べたものであり、番号の7000は1両あたりの機関出力が約700 PSであることに由来する。

構造

車体
気動車における振り子機構は気動車の機構的な性質から困難と考えられてきたが、先んじてJR四国が鉄道総研と共同開発した2000系気動車によって問題解決され、同時に「制御付自然振り子方式」が開発されたため(詳細は2000系の当該箇所を参照)、当形式は2000系の振り子機構、エンジン、台車、車体構造の多くを踏襲している。

車体は、全長21.3m(車体長20.8m)、全幅2.845m(車体幅2.820m)の軽量ステンレス車体で、3次元曲面で構成された先頭車の運転台部分は、普通鋼であり、低重心で車高を抑え、車体断面が制御付自然振り子機構作動時に車両限界を超えないように設計されている。

非貫通形の先頭車側の前面ガラスは、前方の視界を向上するため3次元ガラスであり、傾斜角度やガラス面積を大きくし、先頭形状はスピード感あふれる流線形であり、前照灯や尾灯は運転台上部に収納し、ワイパーブレードや手すり以外の突起物を取り付けないようにしている。
貫通形の先頭車側は、貫通扉が目立たず非貫通形とのバランスを考慮し、前面ドア部は傾斜をつけた構造となっており、中間車として運用される場合は幌アダプターを使用することとした。

車体側面塗装の塗り分けは、HOT3500形と同じであり、色合いはHOT3500形より明るい色で、山陰・山陽の海の色を表したダークブルーをベースとし、前頭部の裾の部分は白色であり、各車両の側面車端部には山々の緑に映えるワインレッドのアクセントカラーを配し、背景の景色に溶け込む配色とした。
側面全体が流れるような造形とするため、側面の側窓は、大型の高反射率ガラスを使用し、窓周りは黒色に塗装されており、車外の吹き寄せ部にもガラスを取り付け、連続窓とした。

振子装置は、超過遠心力による乗り心地悪化を防ぐために、車体傾斜用空気シリンダを取り付けた制御付自然振子装置を採用し、HOT7000形とHOT7200形には曲線や距離を検知した情報などを総合指令を出す振子指令制御装置(CC装置)があり、振子制御装置から指令を受けて各車の振子制御装置(TC装置)でカーブの度合によって車両傾斜を制御しており、智頭線内のみ作動している。

客用扉は、ウイングスライド式のプラグドアを採用し、45度外側へ45mm移動し、車体に沿って電話室やトイレ方向に900mm移動する方式で、車椅子でも容易に乗り降りができるようにし、ステップを張り出す構造としたため戸袋は廃止している。片側1箇所となっており、冬季の雪害対策で客用扉閉時に下部レールが露出しないようにした。
また、各車両側面の客用扉付近に、車号表示器や駅名と特急列車名を交互に表示させるように、LEDの表示器を設置した。

車内
車内は、ウォームグレーを基調とし、ワインレッドを加えた色調で、メラミン樹脂化粧板や化粧シートを使用し、落ち着きのある空間とした。

床には高耐候性鋼板のキーストンプレートの上に車両用の床材を設置し、その上から防音や断熱効果を高めるために塩化ビニル樹脂を貼り付けてカーペットを敷き防音シートを貼り付けたことから、床下からの騒音を軽減し静粛性の向上を図った。

照明は、天井中央部に半間接照明を設置し、客室の側窓は、直射日光を遮り、車外から見えにくくするためにハーフミラーガラス(高反射率ガラス)の複層固定式であり、カーテンはプリーツタイプの横引きとした。

腰掛は、980mmのシートピッチで4列シートであり、ジャガード張りの中肘掛け付き回転式フリーストップリクライニングバケットシートを採用しており、背面に大型テーブルやフットレストを装備している。
HOT7020形の運転席側には2人・4人用のソファーの簡易個室を設け、HOT7040形の出入台部側の2席分が車椅子固定ベルト付きの専用席とし、HOT7050形の半室グリーン席の腰掛は、1,170mmのシートピッチで3列シートである。

客室と出入台部の仕切り扉は、光電管式電気式自動扉であり、接点不良などによる故障を防ぐ構造とし、客室側の仕切り扉上部にLED案内情報表示器を設置し、停車駅・沿線案内などを表示し、自動音声装置で停車駅のアナウンスを自動で放送できる仕組みである。

各先頭車両前部にテレビカメラを設置し、客室の前後端にあるビデオモニターに前面展望映像やビデオ映像を映し出すことができる。

トイレは、中間車のHOT7030形・HOT7040形・HOT7050形の客用扉側に清掃が容易なFRP製ユニットの大便所と小便所が設置され、その反対側には人工大理石洗面所が設置されており、HOT7030形の大便所は和式、HOT7040形は車椅子のまま使用可能な洋式、HOT7050形は洋式であり、それぞれ床下に循環式汚物処理装置を設けている。

走行装置
走行用ディーゼルエンジンは、HOT3500形と同じコマツ製SA6D125H-1 [ / 2,100rpm]を各車に2基ずつ搭載する。
力行指令は6ノッチで高出力化を図るとともに、機関の部品はHOT3500形と共用とし、部品の共通化を図った。
液体変速機は変速1段・直結2段式の 新潟コンバーター製のTACN-22-1608を搭載し、変速と直結の切替は、自動切替とした。

台車は、制御付き自然振子装置組込円錐積層ゴム式ボルスタレス1軸駆動台車であり、車輪径は他の振子式気動車と同じ810mmとし、密封複式円錐コロ軸受を採用しており、台車形式はFU46Dであり、ブレーキ装置は、ユニットブレーキを用いた特殊鋳鉄制輪子の踏面両抱き式を採用し、メンテナンスの向上を図った 。

制動装置は、営業最高速度が130 km/hであり、高速度からの制動を配慮するため、電気指令式空気ブレーキ・応荷重装置・応速度装置・滑走防止装置や機関・排気ブレーキを装備した。また、下り勾配では抑速制動も可能としており、保安ブレーキは直通予備ブレーキを装備した。

当形式で改良された技術がN2000系にフィードバックされている。

空調装置
暖房装置は、運転席に能力4.9kW(4,200kcal/h)のエンジン排熱を利用した温風式が2基、客室のHOT7000形とHOT7010形に6基、HOT7020形に7基、HOT7030形・HOT7040形・HOT7050形に9基搭載されている。
冷房装置は、能力27.9kW(24,000kcal/h)の新冷媒対応のBCU-50が2基搭載されており、換気は、天井に取り付けた電動換気扇を3台設置している。

改造

リニューアル
2009年までに全編成に「なごみの空間」をテーマにした、グリーン席・自由席車の腰掛モケットの交換や、内装・トイレの真空洋式化・車椅子対応トイレの自動扉化・LED 案内情報表示器のFM文字放送の表示・客用扉の開閉音声メッセージ機能の追加などのリニューアル工事を施工し、リニューアルにより全車両禁煙となり1・5号車に喫煙ルーム(2009年6月に廃止)が設置された。HOT7010形とHOT7020形車両の携帯電話コーナーは撤去され飲料の自動販売機が設置された。このリニューアルにより2008年度グッドデザイン賞「身体の移動 領域部門」を受賞した。

リニューアル車の展示会などは以下の日程で実施された。
 2007年8月5日 - 展示会を鳥取駅2番のりばで実施。リニューアル車が公開された。
 2008年8月2日 - 展示会を倉吉駅3番のりばで実施。また、試乗会を鳥取 - 智頭間(片道)と智頭 - 大原間を往復する区間で実施。
 2008年8月3日 - 展示会を神戸駅1番のりば、京都駅7番のりばで実施。

再リニューアル
2016年春に再びリニューアル工事を施工。デッキ部に大型荷物置き場の設置(1・5号車)、多目的室の設置(5号車)、窓側座席にモバイルコンセントの設置、温水洗浄便座の設置・小便器の取り替え(2 - 4号車)が行われた。車体および車内のLED案内装置(次駅案内、観光案内など)も3色LEDからフルカラーLEDに更新している。

編成・形式
以下の6形式がある。HOT7050形はグリーン・普通合造車、そのほかは普通車であり、当初は普通車のみであったが、1997年にグリーン・普通合造車のHOT7050形が登場し、2002年までに6形式・計34両が富士重工業で製造された。

HOT7000形 (Mc1)
 京都方の非貫通型先頭普通車で、7001 - 7005の5両が在籍。多目的室と荷物置き場を設置。定員44名。
 HOT7010形 (Mc1')
 鳥取・倉吉方の非貫通型先頭普通車で、7011 - 7015の5両が在籍。飲料の自動販売機と荷物置き場を設置。定員44名。
 HOT7020形 (Mc2)
 貫通型先頭普通車で、方向転換することができる。7021 - 7023の3両が在籍。運転室直後の区画にコンパートメント・多目的室を設置。定員49名。
 HOT7030形 (M1)
 中間普通車で、7031 - 7037の7両が在籍。小便所および温水洗浄便座つき洋式トイレを設置。定員60名。
 HOT7040形 (M2)
 中間普通車で、7041 - 7048の8両が在籍。バリアフリー対応温水洗浄便座つき洋式トイレを設置。定員58名。
 HOT7050形 (Mhs)
 中間グリーン・普通合造車で、7051 - 7056の6両が在籍。バリアフリー対応温水洗浄便座つき洋式トイレを設置。定員グリーン18名・普通24名。

通常は、下表の5両編成を組成する。なお、Mc1・Mc1'・M1の代わりにMc2が組み込まれることがある。多客時は2号車と3号車の間に増2号車としてMc2・M1・M2のいずれかが組み込まれて6両編成で運転されている。

 推移
1994年12月3日より5両編成2本と増結・予備用の3両を含む13両で「スーパーはくと」としてデビュー。

車両配置と運用線区

1994年12月3日に智頭急行線が開業し特急「スーパーはくと」で運用されている。

 JR西日本
 東海道本線・山陽本線(JR京都線・一部のJR神戸線):京都 - 上郡間
 因美線:智頭 - 鳥取間
 山陰本線:鳥取 - 倉吉間
 智頭急行
 智頭線:全線

書類上の車籍は智頭急行の大原基地にあるが、保守・管理はJR西日本に委託しており、中国統括本部後藤総合車両所鳥取支所に常駐する。

運用開始まで
1994年10月30日に大阪駅と神戸駅で、11月3日に大阪駅で車両展示会が行われ、11月20日には大阪 - 大原間で試乗会を開催。

阪神・淡路大震災の影響
1995年1月17日に阪神・淡路大震災が発生し、東海道・山陽本線は神戸市内で不通となった。この時HOT7000系は姫路 - 和田山間のノンストップ快速で使用された。

1月23日からは姫路 - 鳥取間で、4月1日から新大阪 - 鳥取間で「スーパーはくと」の運転を再開している。

注釈

出典

参考文献
 交友社『鉄道ファン』通巻402号(1994年10月号)

 日本鉄道運転協会『運転協会誌』通巻426号(1994年12月号)

 日本鉄道車輌工業会『車両技術』通巻206号(1995年2月号)

  ジェー・アール・アール『JR気動車客車編成表』('95年版)

 電気車研究会『鉄道ピクトリアル』通巻612号「新車年鑑1995年版」(1995年10月臨時増刊号)

 電気車研究会『鉄道ピクトリアル』通巻660号(1998年10月臨時増刊号)

 日本鉄道運転協会『運転協会誌』通巻494号(2000年8月号)

 交友社『鉄道ファン』通巻558号(2007年10月号)

 交友社『鉄道ファン』通巻608号(2011年12月号)

 交友社『鉄道ファン』通巻730号(2022年2月号)

Web資料

外部リンク

スーパーはくと

 グッドデザイン賞受賞概要 - 日本デザイン振興会

日本の気動車
車HOT7000
1994年製の鉄道車両
富士重工業製の気動車
車体傾斜式車両
グッドデザイン賞受賞車 (鉄道車両)

智頭急行HOT7000系気動車


Notre-Dame-du-Sacré-Cœur  est une ancienne municipalité du Québec, dans la banlieue sud de Montréal, annexée à Brossard depuis 1978. Elle était située à trois kilomètres de la rive sud du fleuve Saint-Laurent.

Les limites de Notre-Dame-du-Sacré-Coeur étaient assez simples puisque la municipalité avait exactement la forme d'un rectangle. Aujourd'hui, son ancien emplacement correspond à la partie sud de la section A de Brossard, délimitée par la rue Alain, le boulevard Grande Allée, la rue Baillargeon et le boulevard Lapinière.

Histoire

Notre-Dame-du-Sacré-Cœur a été formée à partir de la municipalité de la Paroisse de La Prairie de la Magdeleine en 1950. Il s'agit de cette même municipalité à partir de laquelle la ville de Brossard fut créée en 1958.

Le 25 mars 1978, Notre-Dame-du-Sacré-Cœur fut annexée à la ville de Brossard afin de fournir des services suffisants et de maintenir un gouvernement municipal adéquat pour une si petite région géographique. Notre-Dame entretenait déjà des liens étroits avec la ville de Brossard puisque son territoire était presque entièrement entouré par cette dernière. De plus, les écoles de Notre-Dame étaient desservies par la commission scolaire de Brossard.

Immédiatement après la fusion, les rues de Notre-Dame-du-Sacré-Cœur furent rebaptisés et intégrés à la section A de Brossard.

James Darby a été le dernier maire de cette ville, de 1967 à 1978. Le parc James-Darby de Brossard est nommé en l'honneur du dernier maire de Notre-Dame-du-Sacré-Cœur. Ce parc de taille modeste et d'apparence typique est situé à l'intersection des rues Asselin et Anthony.

Gouvernement

Notre-Dame-du-Sacré-Cœur était dirigée par un maire et six conseillers élus tous les deux ans. L'hôtel de ville de Notre-Dame-du-Sacré-Cœur était situé sur la rue Domville.

Bien qu'elle était une très petite municipalité, Notre-Dame-du-Sacré-Cœur disposait de son propre service de police.

Éducation
Notre-Dame-du-Sacré-Coeur était desservie par deux écoles primaires catholiques : Notre-Dame et St-Michel.

L'école Notre-Dame était située sur la rue Riendeau tandis que l'école St-Michel se trouvait sur la rue Pauline.

Les deux écoles relevaient de la Commission scolaire de Brossard et la municipalité n'avait pas d'école secondaire.

Rues

La presque totalité du changement des rues s'est produit durant la fusion en 1978. La 5e avenue fut  rebaptisée boulevard Grande Allée en 1971.

Ancienne municipalité au Québec
Brossard

Notre-Dame-du-Sacré-Cœur


Օռնիկա (), կոմունա Իտալիայում, Լոմբարդիա մարզում։ Տեղակայված է Բերգամոյի գավառում։ Բնակչությունը ըստ 2008 թվականի տվյալներով կազմում է 185 մարդ։ Խտությունը կազմում է 13 մարդ/կմ²։ Տարածքը՝ 14 կմ²։ Փոստային ինդեքս՝ 24010։ Հեռախոսային կոդ՝ +39 0345։

Ժողովրդագրություն
Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Տվյալներ
 Հեռախոսային համար - 0345 89021
 Պաշտոնական կայք - http://www.provinciabergamasca.com/vallebrembana/ornica/ornica.html

Պատկերասրահ

Արտաքին հղումներ
 Բնակավայրի պաշտոնական կայք
 Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
 http://www.istat.it/english/

Ծանոթագրություններ

Իտալիայի բնակավայրեր

Օռնիկա


Sadıqov Məşədi Əyyub Hacı Sadıq oğlu (Məşədi Əyyub Baki) — Azərbaycan şairi.

Həyatı
Məşədi Əyyub Baki 1866-cı ildə Şuşa şəhərində doğulmuşdu. İbtidai təhsilini molla yanında almışdı. Sonra mədrəsədə oxumuşdu. Ticarətlə məşğul idi. Bir müddət Şiraz şəhərində yaşamışdı. Onun haqqında Mir Möhsün Nəvvab, Məhəmməd ağa Müctəhidzadə, Firudin bəy Köçərli öz əsərlərində söhbət açmışlar. Qardaşı Məşədi Nəsir Lövhi də şair idi. Məşədi Əyyub Baki 1900-cü ildə vəfat edib.

Məşədi Əyyub Balış xanım Mehdi bəy qızı Vəzirova ilə həyat qurmuşdu.

İstinadlar

Xarici keçidlər

Azərbaycan şairləri
Azərbaycanlı şairlər
Şuşada doğulanlar
Şuşada vəfat edənlər

Məşədi Əyyub Baki


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Stair Peak.

Tumoy sa bukid ang Stair Peak sa Nuzeland. Nahimutang ni sa distrito sa Queenstown-Lakes District ug rehiyon sa Otago, sa habagatan-kasadpang bahin sa nasod,  km sa habagatan-kasadpan sa Wellington ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Stair Peak.

Ang yuta palibot sa Stair Peak kasagaran kabukiran, apan sa habagatang-sidlakan nga kini mao ang kabungtoran. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa sidlakan sa Stair Peak.  Kunhod pa sa 2 ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Stair Peak. Hapit nalukop sa kasagbotan ang palibot sa Stair Peak. Sa rehiyon palibot sa Stair Peak, busay, ug mga patag talagsaon komon.

Ang klima baybayon. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hunyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Mayo, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Abril, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Otago
Kabukiran sa Nuzeland nga mas taas kay sa 1000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

sv:Stair Peak (bergstopp)

Stair Peak (tumoy sa bukid)


al-Bayan (arabisch: البيان; DMG: al-Bayān; deutsch: "die Bekanntgabe") war eine arabischsprachige Zeitschrift. Sie erschien vom 1. März 1897 bis 16. August 1898 einmal beziehungsweise zweimal monatlich in einem Jahrgang. Sie wurde von Ibrahīm al-Yāziǧī (1847–1906) und Bišāra Zalzal (1851–1905) in Kairo herausgegeben und war die Nachfolgerin der medizinischen Fachzeitschrift aṭ-Ṭabīb (1874–1885). Al-Yāziǧī, ein libanesischer Sprachgelehrter und Journalist, machte sich ab 1898 vor allem als Chefredakteur der Zeitschrift aḍ-Ḍiyāʾ (1898–1906) einen Namen.
Neben wissenschaftlichen Beiträgen legte al-Bayān den Schwerpunkt auf kulturelle und anthropologische Themen sowie Sprache und Erziehung.

Ein bekannter Redakteur der Zeitschrift war der Diwan-Dichter ʿAbbās al-ʿAqqād.

Literatur
 Ami Ayalon: The Press in the Arab Middle East, New York 1995.
 Dagmar Glaß: Der al-Muqtaṭaf und seine Öffentlichkeit. Aufklärung, Räsonnement und Meinungsstreit in der frühen arabischen Zeitschriftenkommunikation, Band I, Würzburg 2004, S. 42, 113.
 Elias Hanna: La presse Arabe, Paris 1993.
 Martin Hartmanns: The Arabic Press of Egypt, London 1899.
 William A. Rugh: The Arab Press. News Media and Political Process in the Arab World, New York 1979.
 Père Paul Soueid: Ibrahim Al-Yazigi, L'Homme et son Œuvre, Beirut 1969.

Weblinks
 Online-Version: al-Bayān

Einzelnachweise

Arabischsprachige Zeitschrift
Antiquarische Zeitschrift (Ägypten)
Ersterscheinung 1897
Erscheinen eingestellt 1898

Al-Bayan


Miočinovići je naselje u Republici Hrvatskoj, u sastavu Grada Petrinja, Sisačko-moslavačka županija.

Stanovništvo

Prema popisu stanovništva iz 2001. godine, naselje je imalo 35 stanovnika te 15 obiteljskih kućanstava.

Napomena:Iskazuje se od 1890. U 1890. i 1900. označeno kao dio naselja, a od 1948. kao naselje. Od 1910. do 1931. podaci su sadržani u naselje Mačkovo Selo.

Izvori

Naselja u Sisačko-moslavačkoj županiji

Miočinovići


Hermes Trismegistus (Graece , scil. "Mercurius ter maximus") est deus syncreticus factus ex diis qui sunt Hermes et Thot et habetur auctor hermeticae.

De eius natura
Uterque et Toth et Hermes sunt dii magicique compositi in unum patronum astrologiae ac alchemiae. Quod plerique tamen veterum Graecorum et Romanorum non accipiebant, sed utriusque cultum seiunctum retinebant.

Marcus Tullius Cicero in libro "De natura deorum" "Mercurii quinti" mentionem fecit quem Aegytii Theyt appellaverint: "Mercurius […] quintus, quem colunt Pheneatae, qui Argum dicitur interemisse ob eamque causam in Aegyptum profugisse atque Aegyptiis leges et litteras tradidisse: hunc Aegyptii Theyt appellant eodemque nomine anni primus mensis apud eos vocatur."

Bibliographia
 Ebeling, Florian, The secret history of Hermes Trismegistus: Hermeticism from ancient to modern times [Translated from the German by David Lorton] (Cornell University Press: Ithacae, 2007)
 Festugière, A.-J.,La révélation d'Hermès Trismégiste. 2e éd., 3 vol., Lutetiae 1981.
 Fowden, Garth, 1986. The Egyptian Hermes: A Historical Approach to the Late Pagan Mind. Cantabrigiae: Cambridge University Press (Princeton University Press, 1993)

Adnotationes

Hermetismus
Mythologia Graeca
Mercurius (deus)
Mythologia Aegyptia

Hermes Trismegistus


QuattroPole est un réseau de villes transfrontalier composé de Luxembourg, Metz, Sarrebruck et Trèves. Depuis 2000, les quatre villes coopèrent à la suite de la signature d'une déclaration d'intention. En vue d'approfondir cette coopération, les quatre maires et 40 conseillers municipaux (dix par ville) ont créé en  une association de droit allemand.

Histoire
La déclaration d'intentions de QuattroPole, qui constitue donc son acte de naissance, a été exposée à Metz le  par :
 Lydie Polfer, bourgmestre de Luxembourg ;
 Jean-Marie Rausch, maire de Metz ;
 Charlotte Britz, maire de Sarrebruck  ;
 Wolfram Leibe, maire de Trèves.

Mission et objectif de coopération
La coopération dans le cadre de cette structure associative a pour objectif l'élaboration de stratégies politiques communes et la pérennisation des échanges entre les administrations des quatre villes. Elle doit aider à gommer les effets séparateurs des frontières pour les quelque  habitants des villes de QuattroPole et leur faire prendre conscience de leurs intérêts communs. Les quatre villes rendront ainsi possible la réalisation de projets concrets d'ampleur transfrontalière dans divers domaines.

Fonctionnement
Les organes politiques du réseau de villes QuattroPole sont le Directoire, qui se compose des maires des quatre villes, et l'Assemblée générale. Cette dernière se compose de dix conseillers municipaux par ville et des quatre maires.

Les organes politiques de l'association définissent l'orientation stratégique de la coopération. L'assemblée générale élit un(e) Président(e) pour une durée de deux ans. Le Président élu de l'association QuattroPole pour les années 2017-2018 est Dominique GROS, Maire de Metz.

Depuis , le réseau de villes QuattroPole dispose d'un Secrétariat général. Ce dernier est implanté à la Maison de la Grande Région à Esch-sur-Alzette au Luxembourg. Les missions du Secrétariat couvrent notamment la préparation des réunions du Directoire et de l'Assemblée générale (tant sur le plan matériel que des contenus), la coordination des travaux entre les organes politiques et les groupes de projets ainsi que la gestion centralisée des finances et la comptabilité.

Les groupes de projet œuvrent à l'initiation et à la pérennisation d'actions communes. Composés de spécialistes des quatre villes, ils élaborent et concrétisent des projets dans le domaine du tourisme, de la culture, de l'économie, du numérique, de l'énergie et de la politique sociale communale.

Vision d'avenir de QuattroPole
Conjointement à la création de l'association en , il a été décidé de réaliser une vision d'avenir de la coopération des villes de Luxembourg, Metz, Sarrebruck et Trèves. La vision d'avenir fait office de document d'orientation dont le but est d'approfondir la coopération entre les villes et de consolider la visibilité de QuattroPole sur l'échiquier européen.

Ce Leitbild, terme allemand signifiant en français une sorte d'« idéal réaliste », est le fruit de nombreux groupes de travail et d'entretiens effectués au sein des quatre villes pendant près d'un an par trois experts de la coopération transfrontalière, afin de proposer des projets qui concordent avec les ambitions du réseau de villes. Le rapport a été rédigé sur la base de nombreuses rencontres avec les administrations municipales et des acteurs externes tels que des représentants d'Universités, de chambres de commerce et d'autres institutions publiques et privées.

Champs d'action
Un réseau dynamique
 Économie / Numérique
Organisation d'un marketing régional commun
 Mobilité
Lobbying politique pour une meilleure infrastructure de transport entre les villes et pour une meilleure desserte sur le réseau européen des lignes grande vitesse

Un réseau attractif
 Tourisme
Offre touristique commune et coopération pour établir les villes de QuattroPole comme destination touristique attractive
 Culture
QuattroPole organise des manifestations culturelles et œuvre au soutien et à la diffusion de la diversité culturelle au sein de la Grande Région

Un réseau engagé
 Énergie
Échanges approfondis sur les différents systèmes de gestion de l'énergie dans les bâtiments publics
 Intégration et inclusion
Échanges et partages de savoir-faire entre les administrations des quatre villes dans les domaines de l'intégration et de l'inclusion
 Développement durable
Premier réseau transfrontalier du commerce équitable, soutien de la mobilité douce

Liens externes
 Site officiel

Documentation
 Déclaration QuattroPole
 Rapport final de la Vision d'avenir de QuattroPole
 Annexe à la Vision d'avenir de QuattroPole

Références

Économie à Metz
Luxembourg (ville)
Trèves
Sarre (Land)

QuattroPole


Qarbis Zakaryan () — Türkiyənin ilk peşəkar boksçusu, erməni əsilli idmançı.

Həyatı

İstanbulda doğulmuş Zakaryan Türkiyənin 50-ci və 60-cı illərdə rinqlərdə bir-birinin ardınca yalnız qələbə qazanmış ilk peşəkar boks idmançısı hesab olunur. 1949-cu ildə Türkiyə və İspaniya arasında keçirilmiş boks yarışında idman forması geyinmiş Zakaryan daha sonra 1950-ci ildə Almaniyadan tutmuş, Argentina, Misir, Livan, Fransa, Braziliya  kimi ölkələrdə Türkiyənin idman şərəfini qoruyub. 1964-ci ildə isə o, Yaxın Şərq çempionu olub. 22 il idman karyerası yaşamış Zakaryan peşəkar olaraq 51 dəfə pinqə çıxıb. 1966-cı ildən təqaüdə çıxaraq məşqçiliyə başlayıb. Avropa çempionu Camal Kamaçi onun yetirməsidir. Zakaryan italyan əsili xanımı Esiliya ilə hazırda Sislidə qocalıq həyatını yaşayır.

İstinadlar

1930-cu ildə doğulanlar
İstanbulda doğulanlar
Türkiyə boksçuları

Qarbis Zakaryan


Mollacəlilli (əvvəlki adı: Yeni Əlibayramlı) — Azərbaycan Respublikasının Göygöl rayonunun inzibati ərazi vahidində kənd. Azərbaycan Respublikası Milli Məclisinin 5 oktyabr 1999-cu il tarixli, 708-IQ saylı Qərarı ilə Xanlar rayonunun Yeni Əlibayramlı kənd inzibati-ərazi vahidi tərkibindəki Yeni Əlibayramlı kəndi Mollacəlilli kəndi, Yeni Əlibayramlı kənd inzibati-ərazi vahidi Mollacəlilli kənd inzibati-ərazi vahidi adlandırılmışdır.

Toponimikası
Keçmiş adı Molla Cəmilli olmuşdur. Yaşayış məntəqəsi rayonun ərazisində inqilabçı Əli Bayramovun adı ilə bağlı ikinci kənd olduğu üçün belə adlandırılmışdır.

Mollacəlilli kəndinin adının yaranması bir zamanlar bu kəndə yaşayan əslən Göygöl rayonunun Aşıxlı kəndindən olan Cəlil adlı molla ilə bağlıdır. Məhz molla Cəlilin xatirəsinə kəndin adı Mollacəlilli adlandırılmışdır.

Tarixi

Coğrafiyası və iqlimi
Kənd Kiçik Qafqazın ətəyində yerləşir.

Dağətəyi bölgə olduğundan havalar adətən küləkli olur. Yayı çox isti olsa da qışı mülayim keçir. Yayda az miqdarda yağış və qışda da az miqdarda qar yağır. Axar çay və gölün olmaması səbəbindən burada yay vaxtı güclü istilər olur.

Əhalisi
2009-cu ilin siyahıyaalınmasına əsasən kənddə 1936 nəfər əhali yaşayır.

İqtisadiyyatı
Kənd əhalisi əsasən heyvandarlıqla, qismən əkinçilik və mədən daşı (Mollacəlilli daşı) istehsalı ilə məşğul olur. Gəncə bölgəsinin süd məhsullarıyla təmin olunmasında mollacəlillilərin payı yüksəkdir.

Mədəniyyəti
Köhnə qəbirstanlıqda Sömastalı ocağı var ki, günümüzdə də ziyarət edilir.

İstinadlar

Xarici keçidlər
 Azərbaycan Respublikası Göygöl Rayon İcra Hakimiyyəti

Həmçinin bax

Göygöl rayonunun kəndləri

Mollacəlilli


Mert Hakan Yandaş (* 19. August 1994 in Osmangazi in der Provinz Bursa) ist ein türkischer Fußballspieler und er steht seit August 2020 beim Fenerbahçe Istanbul unter Vertrag.

Spielerkarriere

Vereine
Yandaş begann mit dem Vereinsfußball 2006 in der Nachwuchsabteilung vom Bursa Güven SK. 2011 wechselte er zum Stadtrivalen Oyak Renault SK, ein Farmteam vom Bursaspor. Im Oktober 2012 erhielt er einen Profivertrag und wurde in die erste Mannschaft aufgenommen. Bis zum Saisonende absolvierte er für den Viertligisten 17 Ligaspiele und schoss dabei ein Tor.

Zur Saison 2013/14 wechselte er mit seinem Teamkollegen Erce Kardeşler zum Drittligisten Altınordu Izmir. Mit diesem Verein wurde Yandaş zum Saisonende Gruppensieger und stieg in die TFF 1. Lig auf. Für die Spielzeit 2014/15 wurde er an den Viertligisten Tire 1922 Spor ausgeliehen und nach einer Saison an diesen abgegeben. Nach zwei Jahren bei Tire zog Yandaş Ende August 2016 zum Drittligisten Menemen Belediyespor weiter und absolvierte 35 Spiele, aus Liga- und Playoffspielen, und erzielte zwölf Tore.

Zur Saison 2017/18 wechselte er zum Erstligisten Sivasspor. Yandaş bestritt in drei Spielzeiten für die Rot-Weißen 72 Pflichtspiele, aus Liga- und Pokalspielen, und erzielte 13 Tore. Seine erfolgreichste Saison bei Sivas war die Letzte (2019/20) mit zehn erzielten Toren und fünf Torvorlagen in 37 Pflichtspieleinsätzen, wo er auch zu den auffälligsten Fußballspielern der Liga angehörte durch seine Fernschusstore. Des Weiteren wurde Yandaş mit Sivasspor Herbstmeister und stiegen somit temporär zu den Meisteraspiranten auf, am Saisonende reichte es für den vierten Rang und der direkten Qualifikation zur UEFA Europa League.

Nach Vertragsende beim Sivasspor wechselte Yandaş im August 2020 zur Saison 2020/21 zum Ligakonkurrenten Fenerbahçe Istanbul. Er gehörte er in seiner ersten Saison für Fenerbahçe zum Stammkader an, wo er sowohl über die Saison als Startelf- und Einwechselspieler agierte. In der Saison 2021/22 führte Yandaş zweimal seine Mannschaft als Kapitän an und trug mit seinen Torvorlagen gegen Saisonende zur türkischen Vizemeisterschaft seiner Mannschaft bei. Darüber hinaus gehörte er mit seinen Torvorlagen zu den offensiven Leistungsträgern der Mannschaft und auch unter den zehntbesten Torvorlagengebern der Süper-Lig-Saison an.

Nationalmannschaft

Nach seinem Vereinswechsel zum Erstligisten Fenerbahçe Istanbul wurde Yandaş im August 2020 unter dem Nationaltrainer Şenol Güneş erstmals für die türkische A-Nationalmannschaft berufen für Länderspiele der UEFA Nations League 2020/21. Gleich im ersten Länderspiel am 3. September 2020 im Neuen Stadion des 4. Septembers gegen Ungarn gab er sein A-Länderspieldebüt und das direkt in der Startelf, somit ging ein Karrieretraum von ihm in Erfüllung.

Erfolge
 Mit Altınordu Izmir
 Gruppensieger der TFF 2. Lig (Gruppe Rot) und Aufstieg in die TFF 1. Lig: 2013/14

 Mit Tire 1922 Spor
 Torschützenkönig der TFF 3. Lig (1. Gruppe): 2015/16

 Individuell
 Tor des Spieltages der türkischen "Süper Lig" (beIN Sports): 9., 34. Spieltag der Saison 2020/21

Literatur

Weblinks

Einzelnachweise

Fußballnationalspieler (Türkei)
Fußballspieler (Yeşil Bursa SK)
Fußballspieler (Altınordu Izmir)
Fußballspieler (Tire 1922 Spor)
Fußballspieler (Menemen Belediyespor)
Fußballspieler (Sivasspor)
Fußballspieler (Fenerbahçe Istanbul)
Person (Bursa)
Geboren 1994
Türke
Mann

Mert Hakan Yandaş


The 19th United States Colored Infantry was an infantry regiment that served in the Union Army during the American Civil War. The regiment was composed of African American enlisted men, mostly from southern Maryland and that state's Eastern Shore. Commanded by white officers, it was authorized by the Bureau of Colored Troops which was created by the United States War Department on May 22, 1863.

Service
The 19th U.S. Colored Infantry was organized at Camp Stanton in Benedict, Maryland beginning December 25, 1863 and mustered in for three-year service under the command of Colonel Henry Goddard Thomas.
The regiment was attached to 2nd Brigade, 4th Division, IX Corps, Army of the Potomac, April to September 1864. 2nd Brigade, 3rd Division, IX Corps, to December 1864. 3rd Brigade, 3rd Division, XXV Corps, to January 1865. 3rd Brigade, 1st Division, XXV Corps, to January 1866. Department of Texas, to January 1867.

Initially posted to provost (guard) duty in Baltimore, Maryland, beginning on March 1, 1864, they were described as having "great proficiency in discipline and drill" and praised for their "bearing and military qualities", despite the prejudice of the times against "colored troops". The next month, they were ordered to join the Army of the Potomac under the command of Gen. Ulysses S. Grant in the Overland Campaign. Following skirmishes en route, the 19th Regiment engaged in their first major combat on May 6, 1864, at the Battle of the Wilderness. They later participated in the Siege of Petersburg, and sustained heavy casualties. Praised for their "conspicuous gallantry", the victorious African-American Marylanders were among the first Union troops to enter Richmond, Virginia, when the Confederate capital fell in April, 1865.

Detailed service
Duty at Camp Stanton, Benedict, Md., until March 1864, and at Camp Birney until April, after which they were in the Campaign from the Rapidan to the James River, Va., May and June 1864. Guarded trains through the Wilderness. Before Petersburg, Va., June 15–18. Siege operations against Petersburg and Richmond, Va., June 16, 1864 to April 2, 1865. Mine Explosion, Petersburg, July 30, 1864. Weldon Railroad August 18–21. Fort Sedgwick September 28. Poplar Grove Church September 29–30. Hatcher's Run October 27–28. Actions on the Bermuda Hundred front November 17–18. Duty at Bermuda Hundred until March 1865. Appomattox Campaign March 28-April 9. Hatcher's Run March 29–31. Assault and capture of Petersburg April 2. Pursuit of Lee April 3–9. Appomattox Court House April 9. Surrender of Lee and his army. Duty at Petersburg and City Point until June. Moved to Texas June 13-July 3. Duty at Brownsville and on the Rio Grande River in Texas, until January 1867. The 19th U.S. Colored Infantry mustered out of service January 15, 1867.

Casualties
The regiment lost a total of 294  men during service; 3 officers and 47 enlisted men killed or mortally wounded, one officer and 243 enlisted men died of disease.

Commanders
 Colonel Henry Goddard Thomas
 Colonel Joseph G. Perkins
 Lieutenant Colonel William Welsh

See also

 List of United States Colored Troops Civil War Units
 United States Colored Troops
 19th USCT Research Site

Notes

References
 Dyer, Frederick H. A Compendium of the War of the Rebellion (Des Moines, IA: Dyer Pub. Co.), 1908.
Attribution

United States Colored Troops Civil War units and formations
Military units and formations established in 1863
Military units and formations disestablished in 1867
Units and formations of the Union Army from Maryland

19th United States Colored Infantry Regiment


Ruin (often stylized as RUIN) is an American thrash metal band from Portland, Maine, formed in 2005. Ruin's latest album Rite of Passage debuted in October 2014.

Members

Current
  Richard Carey – guitar and vocals
  Craig Carey – drums
  Kevin Whitman – guitar
  Todd Biddwell – bass

Former
  Ken Vought – former guitarist (2005–2012)

Discography
 Hands of Enmity (2007)
 Human Moral Deception (2009)
 Rite of Passage (2014)

References

External links
Official website

Musical groups established in 2005
American thrash metal musical groups

Ruin (American band)


Anne Roth ist eine deutsche Autorin und Netzaktivistin. Seit 2014 arbeitet Roth als Referentin im Deutschen Bundestag, seit September 2018 als Referentin der Fraktion Die Linke für den Bereich Netzpolitik. Roth schreibt und arbeitet zu den Themen Überwachung, Innenpolitik, Medien und Feminismus.

Leben
In den frühen 1990ern war Anne Roth Hausbesetzerin im Osten Berlins. Roth studierte Politikwissenschaften an der Freien Universität in Berlin. Unter anderem war sie an der Gründung von Indymedia beteiligt. Des Weiteren war sie als Online-Redakteurin, Journalistin und Übersetzerin tätig. Später arbeitete sie als Program Editor and Researcher bei Tactical Technology Collective, wo sie sich mit digitaler Sicherheit beschäftigte.

Anne Roth lebt mit ihrem Partner Andrej Holm und ihren zwei Kindern in Berlin.

Ermittlungsverfahren gegen Andrej Holm
Anne Roth berichtete in ihrem Blog über das strafrechtliche Ermittlungsverfahren gegen ihren Partner Andrej Holm, der am 31. Juli 2007 wegen des Verdachts der Mitgliedschaft in einer terroristischen Vereinigung verhaftet worden war. Das Ermittlungsverfahren wurde am 5. Juli 2010 mangels hinreichenden Tatverdachts eingestellt.

Netzpolitik
Roth sprach als Referentin in Vorträgen nicht nur über die eigenen Erfahrungen und Erlebnisse im Rahmen der Ermittlungen, sondern äußerte sich auch allgemein zu den Themen der Überwachung und Innenpolitik. Im Dezember 2007 sprach sie erstmals auf dem Chaos Communication Congress. Seit 2008 trat sie als Rednerin auf der Demonstration Freiheit statt Angst und auf der Konferenz re:publica auf, um über die Überwachung durch staatliche Stellen und durch Private aufzuklären. Als Referentin sprach sie bei Elevate, Computers, Freedom and Piracy und der Transmediale.

Im Zuge der Überwachungsenthüllungen durch Edward Snowden äußerte sich Roth kritisch über die Sicherheits- und Innenpolitik der Bundesregierung und warf dieser vor, die Grundrechte der Bürger nicht zu schützen. Mehrere Jahre später resümierte Roth, dass die deutsche Öffentlichkeit zwar ein "Bewusstsein für Überwachungsthemen" gewonnen hätte, aber weitere "Snowden-Momente" für ein schärferes Bewusstsein notwendig seien. Sie forderte eine stärkere Kontrolle der Geheimdienste.

Seit 2018 referiert Roth verstärkt über digitale Gewalt gegen Frauen, insbesondere über den wenig beachteten Bereich der digitalen Partnerschaftsgewalt, wie zum Beispiel Doxing, das Veröffentlichen von privaten Daten gegen den Willen der Betroffenen, um ihnen zu schaden. Sie plädiert vor allem für ein stärkeres Bewusstsein für das Thema auf allen Ebenen und ein stärkeres Engagement der Politiker und der Betreiber von Plattformen.

Feministisches Engagement
Ende 2009 kritisierte Roth die mangelnde Präsenz und Rezeption von Frauen in Blogs, unter anderem thematisierte sie dies bei der re:publica 2010 und 2011.
Dies führte zu ihrem Blog 50 Prozent – inzwischen eine Datenbank – in dem Roth seit 2012 Zahlen über die Besetzung von Podien und Konferenzen sammelt, um auf das häufig starke Ungleichgewicht zwischen männlichen und weiblichen Teilnehmern auf Podien hinzuweisen.

Zusammen mit der Non-Profit-Gruppe Rails Girls, die Frauen ermuntert und motiviert, sich mit dem Programmieren zu beschäftigen, initiierte Roth im März 2014 die sogenannte "Speakerinnen-Liste". Auf der Website können sich Frauen jedweder Richtung als Expertinnen eintragen, um Organisatoren von Podien und Konferenzen zu ermutigen, mehr Frauen einzuladen.

Tätigkeit im Deutschen Bundestag
Von 2014 bis 2017 war Anne Roth als Referentin für den NSA-Untersuchungsausschuss der Fraktion Linke im Deutschen Bundestag tätig und arbeitete unter anderem zusammen mit der Obfrau der Fraktion im Ausschuss, Martina Renner. Anschließend war sie von Februar bis August 2018 wissenschaftliche Mitarbeiterin der Bundestagsabgeordneten Anke Domscheit-Berg. Seit September 2018 ist Roth Referentin für Netzpolitik der Fraktion Die Linke.

Veröffentlichungen
Anne Roth schreibt unregelmäßig für Zeit Online, früher für die Blogs der Frankfurter Allgemeinen Zeitung und des Neuen Deutschlands.

Terrorermittlungen und Internet. Verdachtsmomente und Gegenstrategien. In: Kulturrisse. Zeitschrift für radikaldemokratische Kulturkritik 1 – 2008. Innere Sicherheit 2.0 (mit Andrej Holm)
Blogging against Surveillance. In: Riseup: Digital Security for Activists (als PDF verfügbar)
Innenansicht einer Überwachung. Das Blog annalist. In: Leipziger Kamera – Initiative gegen Überwachung (Hg.) Kontrollverluste. Interventionen gegen Überwachung, Unrast, März 2009; ISBN 978-3897714915 (als PDF verfügbar)
Zensus 2011: Volkszählung im Verborgenen. In: Blätter für deutsche und internationale Politik 3'11, S. 12–15 (mit Daniel Leisegang)
Facebook: Whose side are you on? In: Oliver Leistert/Theo Röhle (Hg.): Generation Facebook. Über das Leben im Social Net, Transcript Verlag, 2011; ISBN 978-3837618594
Das Annalist-Blog. Innenansichten einer Terrorismus-Ermittlung. In: Hans Christian Voigt/Thomas Kreiml (Hg.): Soziale Bewegungen und Social Media. Handbuch für den Einsatz von Web 2.0, ÖGB Verlag, September 2011; ISBN 978-3703514623
Heinrich-Böll-Stiftung: Praktische Tipps zur Kontrolle persönlicher Daten: Mach Dich rar!, Dez. 12
Wo ist die linke Netzzeitung? In: ak – analyse & kritik – zeitung für linke Debatte und Praxis, Nr. 580, 15. Februar 2013
Die Gedanken sind frei. In: Markus Beckedahl und Andre Meister (Hrsg.): Überwachtes Netz: Edward Snowden und der größte Überwachungsskandal der Geschichte. epubli, Berlin 2013, ISBN 978-3-944622-02-6. (Freier Volltext: als PDF; als AZW3, EPUB)
Warum protestiert eigentlich niemand?, in: Markus Beckedahl, Anna Biselli und Andre Meister (Hg.): Jahrbuch Netzpolitik 2014: Fight for your digital rights, epubli Berlin 2014
Der NSA-Untersuchungsausschuss des Bundestages, November 2017

Weblinks

 Blog von Anne Roth
Profil auf speakerinnen.de
Beiträge auf Netzpolitik.org
Beiträge auf Freitag.de

Einzelnachweise

Blogger
Internetaktivist
Deutscher
Geboren im 20. Jahrhundert
Frau

Anne Roth


The 2018 National Hockey League All-Star Game took place at Amalie Arena in  Tampa, home of the Tampa Bay Lightning on January 28, 2018. Tampa last held the NHL All-Star Game in 1999. The All-Star Game was played in lieu of NHL participation in the 2018 Winter Olympics, as the NHL Board of Governors ruled against interrupting the season to send players to Pyeongchang from February 10 to 25.

The Pacific All-Stars won the All-Star Game, which was in its third straight year of a four-team, 3-on-3, single elimination format, with one team representing each of the league's four divisions. Rookie Brock Boeser of the Vancouver Canucks was named the Most Valuable Player, scoring two goals with an assist. He became the first rookie to win MVP since Mario Lemieux in 1985.

Format
The 2018 All-Star Game again used the 3-on-3 tournament format successfully introduced in 2016, in which teams representing each of the NHL's four divisions (the Atlantic, Metropolitan, Central, and Pacific) played a single-elimination tournament, with each game consisting of two 10-minute halves played 3-on-3 and going directly to a shootout if tied after 20 minutes.

In keeping with the four-team format, four separate uniforms were unveiled on January 3, one for each division.  As with the previous year, the jerseys are meant to be of high contrast against one another to avoid confusion regardless of which teams face off.  The primary colors of each jersey mirror the colors used by the event's host, the Lightning, with the Pacific division in white, the Central in black, the Atlantic in blue, and the Metropolitan in gray.  Accent colors of "solar red" (on the Western Conference uniforms) and "UV yellow" (on the Eastern Conference uniforms) are meant to evoke the "warm, vibrant sunset tones and the energy of the Tampa Bay area."  The custom-designed number font also includes a pattern based on the suspension cables of the nearby Sunshine Skyway Bridge.  The uniforms also see a nod to classic 1980s All-Star uniforms in the inclusion of stars on the sleeves, one for each division.

Skills Competition

The NHL All-Star Skills Competition took place the day before the All-Star Game on January 27, 2018, at Amalie Arena. Event winners were awarded a $25,000 prize, with new events the passing challenge and goalie save streak added to the competition. The winners were:

 Fastest Skater – Connor McDavid, Edmonton Oilers, 13.454 seconds
 Puck Control Relay – Johnny Gaudreau, Calgary Flames, 24.650 seconds
 Passing Challenge – Alex Pietrangelo, St. Louis Blues, 46.610 seconds
 Save Streak – Marc-Andre Fleury, Vegas Golden Knights, 14 saves
 Hardest Shot – Alexander Ovechkin, Washington Capitals, 101.3 mph
 Accuracy Shooting – Brock Boeser, Vancouver Canucks, 11.136 seconds

Rosters

As in the previous two All-Star Games, captaincy of each division was determined by a fan vote, running from December 2, 2017 until January 1, 2018.  On January 3, 2018, after a month of fan voting, the four captains were announced by the NHL. Steven Stamkos of the hosting Lightning was selected captain for the Atlantic Division. Alexander Ovechkin of the Washington Capitals was selected for the Metropolitan Division.  P. K. Subban of the Nashville Predators and Connor McDavid of the Edmonton Oilers were selected to captain the Central and Pacific Divisions, respectively, for the second consecutive year.

On January 7, Jon Cooper of the Lightning was named head coach of the Atlantic Division Team.  Joining him as coaches are Peter Laviolette of the Predators (Central), Barry Trotz of the Capitals (Metropolitan), and Gerard Gallant of the Golden Knights (Pacific).  Coaches are chosen from the team in each division with the highest points percentage through January 6, the season's halfway point: the Lightning sat at 0.744 with 61 points as the top team in the NHL, trailed by the Golden Knights at 0.725 with 58 points. The Predators, with a 0.659 percentage and 54 points, were ranked fourth while the Capitals, sitting at a 0.646 percentage for 53 points, ranked sixth overall.

Full team rosters were announced on January 10, 2018. Brock Boeser, the Vancouver Canucks' first-round draft pick in 2015, was the sole rookie selected to appear in the 2018 All-Star Game. As of January 10, he led all rookies in goals and points with 22 and 40 respectively through 40 games, placing him fifth overall in goal scoring in the entire NHL.

Under a week prior to the game, Jonathan Quick of the Los Angeles Kings elected to not accept his invitation. As a consequence, he was suspended for one regular season game. Mike Smith of the Flames replaced Quick and joined Marc-Andre Fleury as the goalies for the Pacific Division. As well, Taylor Hall of the New Jersey Devils was injured and replaced by Brian Boyle in the Metropolitan Division.

† Replacing Victor Hedman due to injury.

† Replacing Taylor Hall due to injury.
‡ Replacing Seth Jones due to illness.

† Replacing Jonathan Quick due to injury.

Uniforms
As with the previous game, the NHL used four uniquely-colored jerseys for each of the four division teams. As this was the first game with Adidas as the uniform supplier, the uniforms all featured Adidas' trademark three stripes down the sides of the jerseys, underneath the arms. The colors for each division were: blue with yellow trim, with blue pants, for the Atlantic; gray with yellow trim and black pants for the Metropolitan; black with reddish-orange trim and black pants for the Central; and white with reddish-orange trim and white pants for the Pacific. White pants had previously only been worn in the NHL by the 1974–75 Washington Capitals for a few games, and the Los Angeles Kings for the 2015 NHL Stadium Series game. The numbers on the back of the jerseys featured a pattern based on the Sunshine Skyway Bridge.

Bracket

Game summaries

First semifinal game

Second semifinal game

Final

Festivities and entertainment

All-Star celebrations began on January 26 with the 2018 NHL All-Star pregame near the arena.  Events included an opportunity to meet NHL mascots, participate in skills challenges in the NHL All-Star Skills Zone, view the NHL's various trophies, including the Stanley Cup, and meet past and present NHL players for autographs.  The pregame was a recurring event open all of All-Star Weekend.

All-Star Friday Night included the Enterprise NHL All-Star Friday Night concert at Curtis Hixon Park headlined by Fitz and the Tantrums.

The 2018 Gasparilla Pirate Festival and the Gasparilla Parade of the Pirates took place nearby on January 27, prior to the All-Star Skills Competition at Amalie Arena.  Former Lightning center Vincent Lecavalier was named the grand marshal for the parade, and regarded as a "perfect choice" by Christopher Lykes, the Captain of Ye Mystic Krewe of Gasparilla, who have hosted the parade annually since 1904.  According to Lykes, "Vinny was a force with the Lightning and a force as an NHL All-Star. He has continued his leadership by being an active and positive role model in our community."

The All-Star Red Carpet began prior to the All-Star Game at 1:00 pm on January 28, with further opportunities for fans to interact with the players as they enter the arena.  Kid Rock performed during the second intermission, prior to the start of the championship game. News of his performance was announced during NBCSN's pregame coverage for the January 16 Flyers-Rangers game.  The announcement was received with mixed opinions, due to a combination of factors including the length of time since his last major musical hit and his political stances.

Lindsay Ell sang the Canadian national anthem while Brett Young sang the American national anthem.

Television

The All-Star Game and skills competition were broadcast in the United States by NBC and NBCSN, respectively. This marked the second consecutive season that the All-Star Game was broadcast on American broadcast network television: the year before, it returned to NBC and network television at large for the first time since 2004. In Canada, both the All-Star Game and skills competition were broadcast on both CBC and Sportsnet, and on TVA Sports in French.

References

National Hockey League All-Star Games
All
National Hockey League All-Star Game
Ice hockey competitions in Tampa, Florida
National Hockey League All-Star Game
21st century in Tampa, Florida


Laurentius Brownworth, vulgo Lars Mehrling Brownworth (natus anno 1975) est auctor ac magister emeritus historiae Civitatum foederatarum Americae itemque magister Scholae Stony Brook in insula longa, Novi Eboraci, sitae, qui creavit chorum notissimum XII imperatores Romani: Historia imperii Romani orientalis una cum fratre Anders Brownworth. Hoc tempore cum saepe collegii professus putaretur tamen adhuc magistri munere hac in schola fungebatur.

Mense Augusto anni 2007 Brownworth hoc munus renuntians se omnino libro conscribendo dedicavit, quem duobus post annis nomine Lost to the West: The Forgotten Byzantine Empire that Rescued Western Civilization ("Occidentalibus deperditum: Imperium Romanum orientale oblitum quo servatum est cultus partium occidentalium) edidit. Alterum librum de Normannis anno 2014 edidit.

 Nexus externi
 "Interview with Lars Brownworth" apud Medievalists.net''

Homines vivi
Nati 1975

Laurentius Brownworth


Saint-Florent-le-Vieil  est commune Francicum 2'721 incolarum (anno 2011) praefecturae Cenomannicae et Ligeris in regione Pagis Ligeris.

Filii illustres
Iulianus Gracq, scriptor

 Indicem communium praefecturae Cenomannicae et Ligeris

Nexus externi

 Saint-Florent-le-Vieil pagina interretialis

Communia praefecturae Meduanae et Ligeris
Loci habitati praefecturae Meduanae et Ligeris

Saint-Florent-le-Vieil


Zim Zim Falls is a 100+ ft tall waterfall in northern Napa County, California in the Knoxville Wildlife Area. This area is also a part of the much larger Berryessa-Snow Mountain National Monument. The waterfall became accessible to the public in 2005 after the wildlife area was expanded by 12,000 acres. The falls are located along Zim Zim Creek which is a tributary of Eticuera Creek. The water from the falls eventually flows into Lake Berryessa via Eticuera Creek.

References

Rivers of Napa County, California
Waterfalls of California

Zim Zim Falls


Alang sa ubang mga dapit sa mao gihapon nga ngalan, tan-awa ang Mount Hyde.

Bukid ang Mount Hyde sa Nuzeland. Nahimutang ni sa distrito sa Queenstown-Lakes District ug rehiyon sa Otago, sa habagatan-kasadpang bahin sa nasod,  km sa habagatan-kasadpan sa Wellington ang ulohan sa nasod.  metros ibabaw sa dagat kahaboga ang nahimutangan sa Mount Hyde, o  ka metros sa ibabaw sa naglibot nga tereyn. Mga  ka kilometro ang gilapdon sa tiilan niini.

Ang yuta palibot sa Mount Hyde kay  kabukiran sa amihang-sidlakan, apan sa habagatang-kasadpan nga kini mao ang kabungtoran. Ang kinahabogang dapit sa palibot dunay gihabogon nga  ka metro ug  km sa kasadpan sa Mount Hyde.  Kunhod pa sa 2 ka tawo kada kilometro kwadrado sa palibot sa Mount Hyde. Walay lungsod sa palibot. Hapit nalukop sa kasagbotan ang palibot sa Mount Hyde. Sa rehiyon palibot sa Mount Hyde, mga patag talagsaon komon.

Ang klima baybayon. Ang kasarangang giiniton  °C.  Ang kinainitan nga bulan Enero, sa  °C, ug ang kinabugnawan Hulyo, sa  °C. Ang kasarangang pag-ulan  milimetro matag tuig. Ang kinabasaan nga bulan Mayo, sa  milimetro nga ulan, ug ang kinaugahan Abril, sa  milimetro.

Saysay

Ang mga gi basihan niini

Kabukiran sa Otago
Kabukiran sa Nuzeland nga mas taas kay sa 2000 metros ibabaw sa dagat nga lebel

sv:Mount Hyde (berg i Nya Zeeland, Otago, lat -44,75, long 168,80)

Mga artikulo sa posisyon itarong ni bot

Mount Hyde (bukid sa New Zealand, Otago, lat -44,75, long 168,80)


Irena Yebuah Tiran (born March 25, 1974) is a Slovenian mezzo-soprano opera singer of Ghanaian descent.

She graduated with honors from Mozarteum University of Salzburg  under prof. Ingrid Mayr (Ingrid Janser-Mayr) and completed post-graduate studies in lied and oratorio with prof. Wolfgang Holzmair. Her debut was in Ljubljana Opera House as Cherubino in Mozart's The Marriage of Figaro in 2000. She is a recipient of several awards.

She was on the jury panel of the first season of the Slovenian version of the Your Face Sounds Familiar show.

References

1974 births
Living people
Slovenian opera singers
Mozarteum University Salzburg alumni
21st-century Slovenian women singers
Slovenian people of Ghanaian descent

Irena Yebuah Tiran


Le Controguerra rosso est un vin italien de la région Abruzzes doté d'une appellation DOC depuis le . Seuls ont droit à la DOC les vins rouges récoltés à l'intérieur de l'aire de production définie par le décret.

Le vin rouge du type rosso répond à un cahier des charges moins exigeant que le Controguerra rosso riserva, essentiellement en relation avec le vieillissement.

Aire de production
Les vignobles autorisés se situent en province de Teramo dans les communes de Controguerra, Torano Nuovo, Ancarano, Corropoli et Colonnella.

Caractéristiques organoleptiques
couleur : rouge rubis intense
odeur: vineux, agréable
saveur: sèche, légèrement tannique, caractéristique.

Le Controguerra rosso se déguste à une température de 16 – 17 °C et il se gardera 2 – 3 ans.

Détails historiques

Association de plats conseillée

Production
Province, saison, volume en hectolitres :
 Teramo :  (1996/97)  908,32

Voir aussi

Articles connexes
 Viticulture en Italie.

Bibliographie

Notes et références

Vin de la province de Teramo

Controguerra rosso


Am 4. Februar 1966 stürzte eine Boeing 727-100 auf dem All-Nippon-Airways-Flug 60 während des Anflugs auf den Flughafen Tokio-Haneda unter ungeklärten Umständen in die Bucht von Tokio.

Flugzeug
Die Boeing 727 war zum Zeitpunkt des Absturzes 11 Monate alt. Die meisten Passagiere kamen von einem jährlichen Winterfestival in Chitose.

Verlauf
Der letzte Funkkontakt bestand wenige Minuten vom Zielflughafen entfernt. Die Piloten meldeten der Flugsicherung, sie wollten Landebahn 33R im Sichtanflug anfliegen. Nach Aufforderung der Flugsicherung meldeten die Piloten um 19.00 Uhr, dass sie sich im Queranflug befänden. Dies war der letzte Funkkontakt, wenige Minuten später schlug das Flugzeug auf der Meeresoberfläche auf.
Trotz sofort eingeleiteter Rettungsmaßnahmen gab es keine Überlebenden.

Bergung

Von den 133 Personen an Bord konnten nur 20 Leichen geborgen werden. Das Flugzeug war, bis auf das Heck und die Tragflächen, vollkommen zerstört. Die Trümmerteile wurden zur Unfalluntersuchung geborgen.

Theorie zur Absturzursache
Die Untersuchung der Trümmer ergab, dass die Boeing 727 intakt auf dem Wasser auftraf. Eine Hypothese besagt, dass die Piloten beim Sichtanflug die Orientierung verloren und das Flugzeug zu schnell sinken ließen, sodass es dann auf dem Wasser zerschellte.

Absturzserie in Japan
Der Unfall von All-Nippon-Airways-Flug 60 war der erste von fünf Unfällen mit Passagiermaschinen in Japan im Jahr 1966, welche das dortige Vertrauen in die Luftfahrt erschütterten.
 4. März: Canadian-Pacific-Airlines-Flug 402 mit 64 Toten
 5. März: BOAC-Flug 911 mit 124 Toten
 26. August: Startunfall einer Convair CV-880 der Japan Domestic Airlines (JA8030) bei einem Trainingsflug mit 5 Toten
 13. November: All-Nippon-Airways-Flug 533 mit 50 Toten

Weblinks
 Unfallbericht B-727-100 JA8302, Aviation Safety Network (englisch), abgerufen am 22. Februar 2019.

Einzelnachweise

Flugunfall in Japan
Flugunfall 1966
Flug 0060
Verkehr (Präfektur Tokio)
Boeing 727

All-Nippon-Airways-Flug 60


Ferrivia subterranea Moscuensis sive Mosmetro (мосметро́) est Moscuae ferrivia metropolitana. Prima linea anno 1935 aedificata, primum ferriviariarum subterranearum Unionis Sovieticae systema est. Hodie summa longitudinum omnium linearum 515.5 km (320.3 mi) est. Inter ferrivias subterraneas orbis terrarum frequentia traminum Mosmetronis maxima est, intervallo circiter modo 90 secunda.

Lineae
 Sokolničeskaia (saepe dicitur rubra)
 Zamoskvoretskaia (viridis)
 Arbatsko-Pokrovskaia (caerulea)
 Filëvskapa (caesia)
 Koltsevaia (i.e. Circularis)
 Kalužsko-Rižskaia (aurantia)
 Tagansko-Krasnopresnenskaia (purpurea)
 Kalininsko-Solntsevskaia (gilva, cuius duae partes nondum coniunctae sunt)
 Serpuchovsko-Timiriazevskaia (cana)
 Liublinsko-Dmitrovskaia (chlora)
 Bol'shaja Koltsevaia (i.e. Circularis maior, anno 2023 aedificatio finita est)
 Butovskaia
 Via unius regulae Moscuensis (super terram it)
 Circulum Moscuense Centrale (ferrivia electrica, cum lineis subterraneis arte coniuncta)
 Nekrasovskaia
 (Kachovskaia — anno 2019 clausa et in lineam Circularem maiorem inclusa est)

Stationes aliquae
 Komsomolskaia statio
 Kropotkinskaia statio
 Novoslobodskaia statio

Notae

Nexus externi
 Situs proprius

!
Incepta 1935
Moscua

Ferrivia subterranea Moscuensis


Second Coming je druhý štúdiový album britskej rockovej skupiny The Stone Roses vydaný 5. decembra 1994 vo Veľkej Británii a začiatkom roka 1995 v USA pod značkou Geffen Records. Jeho predajnosť vo svete presiahla 1 milión kópií. Album bol venovaný Philipovi Hallovi, publicistovi The Stone Roses, ktorý umrel v roku 1993 na rakovinu.

Prijatie
Second Coming, vydaný po viac ako piatich rokoch od debutu The Stone Roses a štyri roky od posledného živého vystúpenia skupiny, sa stretol so zmiešaným prijatím ako u fanúšikov tak u kritiky. The Stone Roses vstúpili po dlhej dobe do zmenenej atmosféry - Oasis a Blur práve začali vo Veľkej Británii novú britpop éru.

Napriek tomu sa prvý vydaný singel "Love Spreads" vyšplhal až na 2. miesto rebríčka (pre očakávané 1. miesto  však išlo o sklamanie) a samotný album na 4. miesto (v Top 10 sa mu podarilo udržať len pár týždňov). Následné podporné turné naplánované na začiatok roka 1995 bolo zrušené po tom, čo Reni The Stone Roses opustil a skupina tak zostala bez bubeníka.

O albume
Cez všetky negatíva je Second Coming považaný za jeden z lepších v britskej rockovej histórii. Skladbami sa nesie "hypnotická rocková skúsenosť". Je plný tradičných rytmov. Funky rock, blues či džez spojené s gitarou Johna Squireho, ktorá silno pripomína 70-te roky, vytvárajú dohromady jedinečný zvuk. V skladbách "Your Star Will Shine" a "Tightrope" cítiť vidiecky až country štýl (skupina sa na nahrávanie Second Coming presunula z Manchesteru do Walesu, čo do značnej miery ovplyvnilo ich hudobný štýl).

Zoznam skladieb
Všetky skladby napísal John Squire.
 "Breaking into Heaven" – 11:21
 "Driving South" – 5:09
 "Ten Storey Love Song" – 4:29
 "Daybreak" (John Squire, Ian Brown, Gary Mounfield, Alan Wren) – 6:33
 "Your Star Will Shine" – 2:59
 "Straight to the Man" – 3:15
 "Begging You" (John Squire, Ian Brown) – 4:56
 "Tightrope" – 4:27
 "Good Times" – 5:40
 "Tears" – 6:50
 "How Do You Sleep" – 4:59
 "Love Spreads" – 5:46
 13–89 Nepomenované  stopy – 0:04
 90. Nepomenovaná stopa, vo všeobecnosti známa ako "The Foz" (Brown, Mounfield, Squire, Wren) – 6:26
 91–99 Nepomenované stopy – 0:04

Vydané single
 "Love Spreads", november 1994, VB #2
 "Ten Storey Love Song", marec 1995, VB #11
 "Begging You", november 1995, VB #15

Album nahrali
Ian Brown - spev
John Squire - gitara (vokály pre "Tightrope")
Mani - basgitara
Reni - bicie, vokály

Referencie

Hudobné albumy z 1994
Albumy The Stone Roses

Second Coming (album)


Le Nyala de montagne (Tragelaphus buxtoni) est une espèce d'antilopes du genre Tragelaphus découvert par Lydekker en 1910. Cette espèce endémique d'Éthiopie est classée en danger d'extinction par l'Union internationale pour la conservation de la nature.

Description

Les cornes : seul le mâle a des cornes, très semblables à celle du Nyala mais plus écartées et évoquant celles du Grand Koudou, avec généralement 2 spirales.

Le corps (crinière, queue, pelage) : le pelage de la femelle est très couché, lisse et luisant, celui du mâle est un peu allongé et raide sur le cou, le garrot et les fesses. L'animal a une queue touffue atteignant les talons, il a une crinière de 10 cm qui commencent de la nuque jusqu'à la racine de la queue.I l un pelage qui diffèrent selon l'âge et le sexe. Les vieux mâles ont une robe plus foncée que les autres, les jeunes mâles ont une robe plus brune que celle des jeunes femelles qui est roussâtre, devenant gris-brun avec l'âge. Le pelage est aussi composé de 2 à 5 rayures transversales blanches et de 6 à 10 taches blanches eux aussi (les taches disparaissent avec l'âge chez les femelles), le veau (qui a une robe fauve clair) lui aussi a ces rayures et ces taches (sauf les rayures de la croupe) .Il n'a pas de glandes préorbitaires, il a 2 glandes inguinales et les femelles ont 4 mamelles.

Il a 4 sabots, 1 à chaque patte. Ces sabots sont latéraux, grands, forts et très serrés.

L'allure : Le Nyala de montagne a une allure de Grand Koudou.

Biologie
Le Nyala de montagne a un odorat et une ouïe excellente, mais il a une mauvaise vue il apprécie mal la distance des objets rapprochés, il ne sait pas reconnaître un prédateur immobile placé à bon vent mais son odorant et son ouïe sont excellentes.

Le nyala est silencieux. la femelle émet un une sorte de halètement, le mâle aussi mais plus rarement et plus grave.

Écologie et comportement
Les Nyalas se divisent en deux groupes. Le premier groupe est conduit par les femelles et quelques vieux mâles, le  est celui des mâles sédentaires. Dans le deuxième groupe chaque mâle a son territoire (de 2 à 5 kilomètres carrés à Arussi et de 2 à 9 kilomètres carrés à Bali).

Le Nyala de montagne est actif de 16 h à 8 h.

Le Nyala est un herbivore qui mange des feuillages, des arbustes et des plantes herbacées.

La gestation du Nyala est de 6 mois. La periode de rut est entre novembre et décembre. La mise-bas est différente selon les régions. Pendant la saison des pluies (avril-juin) à Bali, entre octobre et décembre à Arussi et pendant la saison sèche (décembre-janvier) à Goba.

Prédateurs
Puisque le Nyala vit dans les montagnes hautes, il n'a pas beaucoup de prédateurs, l'homme est son principal prédateur. Le léopard peut s'attaquer à des vieux ou des jeunes spécimens, mais Ceci est plutôt rare car ce dernier est en voie de disparition en Éthiopie.

Habitat et répartition

Le Nyala de montagne est endémique des hauts plateaux d'Éthiopie. Il a été observé à Chercher, Asba Tafari, Gugu, Arussi, Cacca, Galana, Badda et à Erosa-Chilalo à l'est, à Bali et à Wollega au centre et à Limmu et Sidamo au sud. On le rencontre de  d'altitude en hiver à  en été.

Menaces et protection
Le Nyala de montagne est rare (classé En danger d'extinction par l'UICN). Sa population a chuté de  en 1985 à  -  en 2008. La cause principale de cette chute est la destruction de son habitat naturel pour
des pâturages, des cultures plantées par l'homme, la deuxième cause est le braconnage et le trafic de ces cornes et sa peau très prisées.

Notes et références

Liens externes

Ruminant (nom scientifique)
Bovidae
Bovidé d'Afrique
Faune endémique d'Éthiopie
Faune d'Afrique de l'Est

Tragelaphus buxtoni


Novi Grad je lahko:
 Novi Grad, Sevnica (Slovenija)
 Dvorec Novi grad, grad blizu Sevnice
 Novi Grad, Sarajevo (Bosna in Hercegovina)
 Novi Grad, prej Bosanski Novi (Bosna in Hercegovina)
 Novi Grad, Odžak (Bosna in Hercegovina)
 Novi Grad, Oprisavci (Hrvaška)
 Novi Grad (nem. Güssing, madž. Németújvár), gradiščanskohrvaško naselje na Gradiščanskem v Avstriji
 Grad Lanšprež (novi grad)

Glej tudi

 Novigrad
Novi Gradac
 Stari grad

Novi Grad (razločitev)


Baredine (italijansko Baredine) so naselje na Hrvaškem, ki upravno spada pod mesto Buzet; le-ta pa spada pod Istrsko županijo.

Demografija

Sklici

Glej tudi
 seznam naselij na Hrvaškem

Naselja Istrske županije

Baredine, Buzet


Sergio Leone (Rim, 3. 1. 1929. - Rim, 30. 4. 1989.), italijanski filmski režiser, scenarist i producent.

Leone je poznat po svojim špageti-vesternima i svojim prepoznatljivim stilom koji podrazumijeva izmjenu ekstremno krupnih planova s ekstremno udaljenim scenama, kao što se može vidjeti u uvodnoj sceni filma Dobar, loš, zao iz 1966. godine.

Biografija
Leone je rođen u Rimu, a roditelji su mu bili filmski pionir Vincenzo Leone (poznat kao režiser Roberto Roberti) i glumica Edvige Valcarenghi. U 18. godini je počeo raditi u filmskoj industriji.

Pedesetih godina je počeo pisati scenarije za popularne italijanske historijske epske filmove iz tog perioda. Radio je i kao pomoćnik režisera u raznim visokobudžetnim spektaklima kao što su Quo Vadis (1951.) i Ben-Hur (1959.).

Kad je režiser Mario Bonnard obolio tokom snimanja italijanskog epskog filma Posljednji dani Pompeja, zamolili su Leonea da uskoči u režisersku stolicu i završi film. Njegov režiserski debi bio je film Kolos s Rodosa, a nakon tog filma imao je dovoljno opreme da snima niskobudžetne filmove koji su izgledali i podsjećali na holivudske spektakle.

1960-te
Ranih šezdesetih, epski filmovi gubili su na vrijednosti, a Leone je imao sreće da bude jedan od rodonačelnika žanra koji je osvojio pozornost publike: vesterna. Njegov film Za šaku dolara iz 1964. bio je prvi u nizu filmova poznatih kao špageti-vesterni. Film je postao poznat i po pojavi Clinta Eastwooda u glavnoj ulozi. Do tog vremena, Eastwood je bio američki televizijski glumac s nekoliko glavnih uloga.

Izgled filma bio je upečatljiv iz više razloga: zbog malog budžeta, djelomično zbog španskih lokacija, a predstavio je nasilnu i moralno složenu viziju američkog Zapada, čime je film podsjetio na klasične američke vesterne, ali ne i po radnji, likovima i ugođaju. Leone sigurno zaslužuje naziv filmskog inovatora jer je uveo neke tehnike koje se koriste i danas: u klasičnim vesternima, junaci i razbojnici izgledali su kao da su tek izašli iz modnog časopisa, a moralna suprotnost bila je jasno naznačena, do te mjere da su junaci nosili bijele šešire, a razbojnici crne. Leoneovi likovi bili su više "realističniji" i kompleksniji: obično su to "usamljeni vukovi", često neobrijani, prljavi, s reputacijom razbojnika i nepristojna ponašanja; u pogledu morala su dvoznačni, ili jako plemeniti, ili jako sebični, ovisno o situaciji. Ovaj osjećaj realnosti ostavio je utjecaja na sve vesterne do danas, ali i na druge filmske žanrove. Mnogi su ironično primjećivali kako italijanski režiser, koji ne govori engleski i nikad nije vidio američki Zapad, može redefinirati tipičnu viziju američkog kauboja. Prema knjizi Something to do with Death Christophera Fraylinga, Leone je mnogo čitao o američkom Zapadu, što je se odrazilo na njegove filmove. Ta fasciniranost počela je u njegovom djetinjstvu, prenijela se u odraslu dob i na njegove filmove.

Njegova dva sljedeća filma, Za dolar više (1965.) i Dobar, loš, zao (1966.), kompletirala su ono što će postati poznato kao "dolarska trilogija", a svaki film bio je financijski isplativiji i tehnički dotjeraniji od prethodnog. Glazbu za sva tri filma napisao je produktivni skladatelj Ennio Morricone: Leone je imao vlastiti način snimanja, paralelno s Morriconeovom glazbom. Kritičari su često naglašavali da je Dobar, loš, zao najbolji film iz trilogije.

Na temelju uspjeha trilogije, 1967. Leone je pozvan u SAD da režira film za koji se nadao da će biti njegovo remek-djelo, Bilo jednom na Divljem zapadu za studio Paramount. Sniman većinom u Španiji i Italiji, te kratko u Monument Valleyu, Utah. Zvijezde filma bili su Henry Fonda, Charles Bronson i Claudia Cardinale, a sami film bio je epska i nasilna oda mitologiji američkog Zapada. Scenarij su napisali sam Leone i njegov dugogodišnji prijatelj i suradnik Sergio Donati, originalnu priču napisali su Bernardo Bertolucci i Dario Argento. Prije izlaska, međutim, film je bezobzirno montiran u Paramountu, koji je tako vjerojatno bio zaslužan za neuspjeh filma u američkim kinima. Međutim, film je bio pravi hit u Evropi, a hvalili su ga i sjevernoamerički studenti filma, a mnogi ga smatraju najboljim Leoneovim filmom.

1970-te
Nakon Bilo jednom na Zapadu, Leone je 1971. režirao film Za šaku dinamita. Leone isprva nije ni trebao režirati film, nego je bio producent. Ali zbog umjetničkih razmimoilaženja s režiserom Peterom Bogdanovichem, Leonea su zamolili da uskoči i režira film. Radnja filma smještena je u Meksiku za vrijeme Meksičke revolucije, a u glavnim ulogama pojavljuju se James Coburn kao irski revolucionar, i Rod Steiger kao meksički razbojnik koji postaje meksički revolucionar.

Leone se nastavio baviti produkcijom, a ponekad bi pomagao režiserima na snimanju nekih scena. Jedan od ovakvih filmova bio je Moje ime je nitko iz 1973., režisera Tonina Valeriija. Film je vestern-komedija koji parodira špageti-vesterne. U glavnim ulogama nastupili su Henry Fonda, kao stari revolveraš koji gleda kako "njegov" stari Zapad nestaje pred njegovim očima, i Terence Hill kao mladi stranac koji pomaže Fondi da pobjegne sa umirućeg Zapada sa stilom.

1980-te
Leone je odbio ponudu da režira Kuma, ali je proveo sljedećih deset godina pripremajući novi epski projekt, ovaj put se fokusirajući na kvartet jevrejskih mafijaša iz New Yorka u dvadesetim i tridesetim godinama 20. vijeka, koji su prijatelji od djetinjstva. Bilo jednom u Americi (1984.), bio je projekt koji je Leone zamislio prije filma Bilo jednom na Divljem Zapadu, te je to bio razlog da odbije ponudu za režiranje Kuma.

Temeljen na romanu The Hoods Harryja Greya, film Bilo jednom u Americi, bila je još jedna oda jednom drugom dijelu popularne američke mitologije, priča o pohlepi i nasilju i njihovom vezom sa značenjem pripadnosti nekoj etničkoj grupi i prijateljstva. U glavnim ulogama nastupili su Robert De Niro i James Woods. Kao i njegovi raniji filmovi, bio je predug i studio se nije usudio pustiti ga u produkciju prije kraćenja. Studio je drastično skratio film (samo za američko tržište), što je dovelo do toga da je film izgubio osjećaj kompleksne priče. Takva verzija filma doživjela je velike kritike.

Originalna verzija, prikazana u ostatku svijeta, doživjela je velike pohvale od publike i kritičara. Kad je integralna verzija filma objavljena na DVD-u u SAD-u, zaradila je mnoge pohvale, a kritičari su film proglasili remek-djelom.

Smrt
Prije svoje smrti u 60. godini, 1989., Leone je planirao novi epski film, ovaj put o opsadi Lenjingrada za vrijeme Drugog svjetskog rata. Leoneu je hrana bila veliki porok, zbog čega se doveo u stanje pretilosti. To je, bez sumnje, bio razlog smrti nakon što ga je pogodio srčani udar. Leone je imao nekih nesuglasica s Clintom Eastwoodom, njegovim najpoznatijim glumcem. Kad je režirao Bilo jednom u Americi, komentirao je kako je Robert De Niro pravi glumac, za razliku od Eastwooda.

Međutim, izgladili su nesporazume prije njegove smrti. Godine 1992. Clint Eastwood je režirao  film Nepomirljivi, anti-vestern, za kojeg je dobio Oscara za najboljeg režisera. Leone je bio jedan od onih kojima ga je posvetio.

Leoneovi najveći obožavatelji bili su njegovi kolege režiseri. Neki od filmaša koji su izjavili da su ih inspirirali Leoneovi filmovi su Sam Peckinpah, Martin Scorsese, Steven Spielberg, John Milius, George Lucas, Quentin Tarantino, Robert Rodriguez, Gore Verbinski i Stanley Kubrick (za svoj film Barry Lyndon). Leoneovi filmovi, posebno njegovi rani vesterni sa sekvencama obračuna, amoralnim junacima i glazbom Ennia Morriconea postali su dio filmske historije i popularne kulture.

Zanimljivosti
 Kad je objavljeno da će Willem Dafoe glumiti Isusa Krista u filmu Martina Scorsesea Posljednje Kristovo iskušenje, Leone je navodno uzviknuo: "Ovo je lice ubojice, a ne našeg Gospodina!"
 Na setu filma Za šaku dolara, Clint Eastwood dao je nadimak Leoneu "Yosemite Sam" zbog njegove ratoborne naravi.
 Iako se dva puta posvađao s Leoneom, Eastwood je ipak svoj vestern Nepomirljivi posvetio Leoneu i Donu Siegelu.
 Četiri Leoneova vesterna postala su slavna i po post-produkcijskoj montaži zvuka. Jedan filmski kritičar napisao je: "Pištolji zvuče kao topovi, a topovi zvuče kao nuklearna eksplozija."
 Prema biografiji Christophera Fraylinga, Leone je htio snimiti remake filma Zameo ih vjetar.
 Nakon što je pogledao zloglasni italijanski film o kanibalizmu, Kanibalski holokaust, Leone je poslao pismo filmskom režiseru, Ruggeru Deodatu: "Dragi Ruggero, kakav film! Drugi dio je remek-djelo filmske stvarnosti, ali sve izgleda tako stvarno da sam pomislio da ćeš upasti u nevolju sa svijetom". Deodato je kasnije uhićen jer su vlasti mislile da je to pravi snuff film.

Filmografija
 Posljednji dani Pompeja (1959.)
 Kolos s Rodosa (1961.)
 Za šaku dolara (1964.)
 Za dolar više (1965.)
 Dobar, loš, zao (1966.)
 Bilo jednom na Divljem zapadu (1968.)
 Za šaku dinamita (1971.)
 Bilo jednom u Americi (1984.)

Vanjske veze

 Fistful-of-Leone.com

 Senses of Cinema: Great Directors Critical Database
 www.fistfulofwesterns.com  A Fistful of Westerns
 www.Spaghetti-western.net The Spaghetti Western Database
 Biografski članak  na fansiteu "Bilo jednom u Americi"

Italijanski filmski režiseri
Italijanski filmski scenaristi
Italijanski filmski producenti

Sergio Leone


Բարետիկին, հայկական իգական անուն։ Առաջացել է հայերեն բարի և տիկին բառերից։

Գործածություններ
 Բարետիկին, կին պարոն Վարդանի, ով տվել է մի Ավետարան (թվականն անհայտ)։

Ծանոթագրություններ

Հայկական իգական անձնանուններ

Բարետիկին


L'Éveil de Maximo Oliveros (en filipino ) est un film philippin réalisé par Auraeus Solito, sur un scénario de Michiko Yamamoto, sorti en 2005.

C'est le premier film du réalisateur philippin Auraeus Solito, qui l'a tourné dans les rues de Manille, près de son propre appartement. C'est l'un des premiers films philippins à aborder ouvertement l'homosexualité  d'un jeune personnage de façon positive et poétique.

Synopsis
Maxi (Maximo), un garçon de douze ans qui vit dans un bidonville de Manille avec son père et ses deux frères, criminels. Il tombe amoureux de Victor, un séduisant policier (J. R. Valentin). Il se retrouve bientôt pris entre deux feux...

Fiche technique

 Réalisation : Auraeus Solito
 Scénario : Michiko Yamamoto
 Pays d'origine :
 Langues originales : filipino, tagalog et anglais
 Dates de sortie :
  :  (Festival Cinemalaya du film indépendant - première mondiale),  (sortie limitée à Manille),  (sortie à Davao)
  :  (Berlinale)
  :  (Festival de San Francisco),  (Festival du film Asie-Pacifique de Los Angeles),  (sortie limitée à New York)
  :  (Festival Hors-Écran de Lyon),  (Festival fu film gay et lesbien de Paris),  (sortie nationale)

Distribution

 Nathan Lopez : Maximo « Maxi » Oliveros
 Soliman Cruz : Paco Oliveros, père de Maxi
 J. R. Valentin : Victor, policier
 Neil Ryan Sese : Boy Oliveros, frère de Maxi
 Ping Medina : Bogs Oliveros, frère de Maxi

Distinctions

Avec un total de onze prix et deux nominations, ce film a obtenu trois récompenses à la Berlinale de 2006, dont le Teddy Award et le Prix du Jeune Public. En France, il a obtenu le Prix du Public du Festival international du film de Lyon Hors-Écran 2006. En Italie, le Festival du film gay et lesbien de Turin lui a décerné le titre de Meilleur film.

Liens externes

 Le site du Festival Hors-écran de Lyon

Film philippin sorti en 2005
Film dramatique philippin
Film sur les enfants et les adolescents LGBT
Film philippin sur l'homosexualité masculine
Film sur la sexualité des mineurs
Film tourné aux Philippines
Teddy Award
Film en filipino
Film en tagalog
Film en anglais

L'Éveil de Maximo Oliveros


Classement des plus grandes entreprises d'Afrique du Sud en 2005.

Classement

Voir aussi

Articles connexes
 Économie de l'Afrique
 Économie de l'Afrique du Sud

Lien externe
 Forbes Global 2000 (sources)

Afrique du Sud

Liste des plus grandes entreprises d'Afrique du Sud


Gulielmus Hill Brown (Bostoniae mense Novembri 1765; Murfreesboro Carolinae Septentrionalis, 2 Septembris 1793) fuit scriptor mythistoriarum Civitatum Foederatarum, auctor libri The Power of Sympathy (1789), primae mythistoriae Americanae usitate habiti, fabulaeque "Harriot, Or The Domestick Reconciliation," primum in fasciculo primo The Massachusetts Magazine Ianuario 1789 editae. Etiam scripsit "The Reformer," commentarium seriale; West Point Preserved (1797); ludum scaenicum de morte Maioris Ioannis André, speculatoris Britannici; seriem fabellarum versu dispositarum; Penelope, comoediam modo Indorum Occidentalium concepto; commentarios; atque Ira and Isabella, brevem mythistoriam alteram, post mortem anno 1807 editam.

Notae

Bibliographia
Brown, William Hill. 1789, 1970. The Power of Sympathy, ed. William S. Kable. Columbi: Ohio State University Press.
Brown, William Hill. 1789, 1996. The Power of Sympathy. Londinii: Penguin Classics. ISBN 0140434682.
Mulford, Carla, ed. 2002. Early American Writing. Novi Eboraci: Oxford University Press.

Nati 1765
Mortui 1793
Auctores Anglici
Incolae Massachusettae
Scriptores mythistoriarum Civitatum Foederatarum
Scriptores scaenici

Gulielmus Hill Brown


An Tanystylum isabellae in uska species han Pycnogonida nga ginhulagway ni Marcus, E. hadton 1940. An Tanystylum isabellae in nahilalakip ha genus nga Tanystylum, ngan familia nga Ammotheidae. Waray hini subspecies nga nakalista.

Mga kasarigan

Tanystylum

Tanystylum isabellae


Уэгунэбзу лъэпкъыр () — унэбзу хэкӀыгъуэм щыщ лъэпкъщ.

Теплъэр
Инхэкъым, унэбзум хуэдизынщ, е нэхъ пӀащаӀуэхэщ. Быдэу зэхэщӀыхьахэщ, я пкъым елъытауэ щхьэшхуэхэщ, лъакъуэ кӀэщӀхэщ, я дамэхэр кӀыхьщ, бгъуэщ, фӀыуэ къажыхь икӀи мэлъатэ. Я теплъэм кусэ бэуэ хэлъщ.

Здэпсэухэр
Щопсэу Азиэм, Африкэм, Еуропэм. УащыпэщӀохуэ губгъуэ тафэхэм, вагъэхэм, къумхэм, мэз лъапэхэм. Здэгъуалъхьэр щӀылъэм деж. Шырхэр анэми хъуми зэдапӀ.

Ӏусыр
Я Ӏусым хохьэ удз жылэ, хьэпщхупщ, гъудэбадзэ.

Лъэпкъыгъуэхэр
Лъэпкъыгъуэ 19 мэхъу, лӀэужьыгъуэ 78-рэу зэщхьэщыкӀыу, ахэр:
Mirafra
Pinarocorys
Heteromirafra
Certhilauda
Chersomanes
Eremopterix
Ammomanes
Alaemon
Ramphocoris
Melanocorypha
Уэгунэбзухэр Calandrella
Spizocorys
Eremalauda
Chersophilus
Galerida
Pseudalaemon
Lullula
Alauda
Eremophila

Тхылъхэр
 Брат Хьэсин. Адыгэхэм я къуалэбзу щӀэныгъэр. Черкеск къ. 2007 гъ.

Уэгунэбзухэр
Къуалэбзу лъэпкъхэр

Уэгунэбзу лъэпкъыр


Dialecti Scanicae sunt turma dialectorum Suecici sermoni in Scania comitatu nativa. Fere similes lingua Danica sunt quia Scania olim Daniae erat. Dialecti Scanicae speciales sunt, ubi certae a multo populo quo aliae dialecti Suecicae loquuntur ut taetrae et festivae esse putatur. Dialecti Scanicae nonnulla propria vocabula habent quae occasionibus certis ahbibentur, sicut in contextibus festivis.

Nexus externi
 "Scanian" apud Glottolog

Lingua Suecica
Lingua Danica
Dialecti

Dialecti Scanicae


Mormonizm () — rəsmi adı "İsa Məsihin Son Gün Əzizlər Kilsəsi" olan bu cərəyanın əsası 1830-ci ildə Cozef Smit adlı dini lider tərəfindən Nyu-York ştatının La-Feyette şəhərində qoyulmuşdur.

Etimologiyası
"Mormonizm" termini Mormonların inanc mətnlərindən biri olan Mormon Kitabından yaranmışdır. Buna görə, kitabın adına əsasən, qurucusu Cozef Smitin ilk davamçıları Mormon və inancları isə Mormonizm adlandırılmışdır.

Mövcud olması
Mormonizm, İkinci Böyük Oyanış olaraq bilinən dinin aktiv dövründə, 1820-ci illərdə Qərbi Nyu Yorkda meydana gəldi.

Dini lider, kilsənin qurucusu və ilk peyğəmbəri olan Cozef Smit 1805-ci ildə Vermont ştatının Jarone şəhərində anadan olmuşdur. O, sistemli təlim-təhsil almasa da özünü yetişdirmişdir. Smitin iddiasına görə Moroniy adlı mələk onun gözünə görünərək, vaxtı ilə torpağa basdırılmış hindu peyğəmbərin qızıl vərəqlərdən ibarət kitabının yerini göstərmiş və Tanrının ona iş tapşırdığı xəbərini çatdırmışdır.

Bu vaqedən sonra Smit kilsə təsis etmiş, ətrafına tərəfdarlar toplayaraq, ətraf ştatlarda aktiv dini fəaliyyətə başlamışdır. Onların az müddətdə uğur qazanmasının əsas səbəbi cərəyan mənsublarının təmənnasız dindarlara məsuliyyətlə yanaşmaları idi. Lakin protestanların güclü təqibləri ilə üzləşdikdən sonra əvvəlcə Missuri, ardınca isə əsasını qoyduqları Nauvu şəhərinin yerləşdiyi İllinoys ştatına köçmüşlər.

İnanclar
1843-cü ildə icmanın ilk missioner yığıncağı keçirilmişdi. Yığıncaqda "çoxarvadlılıq" ideyasını irəli sürsələr də, ABŞ hökumətinin güclü təzyiqi nəticəsində 1890-cı ildə bunun qarşısı alınmışdır. Smitin teokratik dövlət qurmaq istəyi də olmuşdur. Lakin 1844-cü ildə o, Vətənə xəyanət və digər cinayətlərdə günahlandırılaraq, həbs edilmiş və Karthaqe şəhər həbsxanasında dustaqlar tərəfindən qətlə yetirilmişdir. Onun ölümündən sonra cərəyanın rəhbərliyi Brayan Yanqın başçılıq etdiyi on iki həvaridən ibarət Məşvərət Şurasına verilmişdir. Bu dövrdə mormonların nüfuzu genişlənmiş və onlar Solt Leyk Siti adı ilə məşhur olan Dezeret (Yeni Yerusəlim) şəhərinin əsasını qoymuşlar.

Cərəyan mənsubları etiqad məsələlərində ənənəvi Xristianlıqdan o qədər də fərqlənmirlər. Onlara görə, din həyat tərzi olduğu üçün Tanrıya ibadət yalnız bazar günü kilsəyə getməklə məhdudlaşmamalıdır. Mormonlar "üç uqnum"un müxtəlif statuslara malik olduğunu bildirirlər. Onlar hesab edirdilər ki, bütün insanlar dünyaya günahsız və xeyirxah gəlmişlər. Sonradan qazanılmış günahlardan yalnız ağıl və güclü iradə sayəsində xilas olmaq mümkündür. Dünyada və axirətdə hər kəs İsa Məsihin xoş müjdəsini eşitmək imkanı əldə edəcək. İnsanlar onu qəbul, yaxud rədd edə bilərlər.

Mormonlar yalan və eqoizmi kəskin tənqid edir, siqaret çəkmir, spirtli içki, kofe və qara çay içmir, əməyi əbədi həyatın mənası hesab edirdilər. Onlar üçün inam və optimizm müvəffəqiyyətin əsasıdır. Kilsəni dünyəvi qanunlara hörmət etməyin, dövlət və onun hakimiyyət məsələlərinə bitərəf qalmağın təbliğinə çağırırlar. Kilsə binasını isə təkcə ibadət məkanı deyil, həm də dini tədris, ictimai, idman və mədəniyyət müəssisəsi kimi dəyərləndirirlər.

İbadətləri
Mormonların ibadət forması protestantları xatırladır. Bu dini mahnıların ifasında daha açıq nəzərə çarpır. Əsas məbədləri Solt Leyk Sitidə yerləşir. Altı qülləli məbəddə Moroniya mələyinin qızıl suyuna salınmış heykəli var.

Onlar protestantlıqdan ayrılmaqla, Tanrının anası, əziz ikona və təbərrük məfhumlarından da uzaqlaşmışlar. Mormonlara görə, nikahın həm səmavi, həm də dünyəvi forması var. Əgər nikah kahin tərəfindən Allahın evində bağlanıbsa, bu bağlılıq, hətta qəbirdə də qırılmazdır. Mormonlar nikaha böyük əhəmiyyət verərək, qadının yalnız əri vasitəsilə xilas ola biləcəyi inamına tapınmışlar. Məhz buna görə də cərəyan rəhbəri ərə getməmiş qadınlarla dünyasını dəyişmiş kişilərin nikahını kəsirlər.

Cərəyan banisinin fikrincə, insan əqli inkişaf sayəsində Tanrı səviyyəsinə yüksələ bilər. O, bildirirdi ki, Tanrı da insan kimi cismanidir. Lakin insandan fərqli olaraq, o, hər şeyi biləndir. Çünki mələklər yerdə baş verən bütün hadisələri vaxtı-vaxtında ona çatdırırlar. Tanrının axirətdə rahatlıq verəcəyi insanlar haqqında müəyyən planı var. Bu insanlar Yer üzərində sevgi təcəssümü olur, "xeyir" və "şər"i öyrənir, ölür və mühakimə olunurlar. Axirətdə isə üç kateqoriyaya bölünürlər: pis insanlar, sadə insanlar,  mormonlar.

Mormonlar hesab edirlər ki, vəftiz (xaç suyuna salınma) yalnız səkkiz yaşından sonra icra oluna bilər. Bu, günahlardan təmizlənmə və kilsə üzvlüyünə qəbul mahiyyəti daşıdığından dünyasını dəyişmiş insan da vəftiz oluna bilər. Bunun üçün onun tərcümeyi-halı haqqında ətraflı məlumat olmalıdır.

Kitabları
Mormon təliminin əsasları üç kitabda toplanmışdır:

 "Mormon kitabı"
 "Təlimlər və cəmiyyətlər"
 "Qiymətli mirvari"

Bu kitablar mormonlar üçün Bibliyadan da əhəmiyyətlidir.

"Mormon kitabı" onların əsas kitabıdır. Burada Bibliya və "Mormon kitabı"nın mətnləri müqayisə edilir və ikincinin həqiqət olduğu bildirilir. Kitab on beş fəsildən və beş yüz səhifədən ibarətdir. "Təlimlər və cəmiyyətlər", eləcə də "Qiymətli mirvari" kitablarında mormonların peyğəmbər kimi qəbul etdikləri Cozef Smitin həyat barədə fikirləri cəmlənmişdir.

Mormonlar xarici görkəmə xüsusi əhəmiyyət verir, təmiz və səliqəli geyinir, ətrafdakılarda özlərinə qarşı yüksək intellekt daşıyıcıları təəssüratı oyatmağa çalışırlar.

Hazırda Qərbi Avropa ölkələrində "Mormonlar"a maraq artmaqdadır. "Tanrı evi" və mənəvi mərkəz hesab etdikləri Çollikofen İsveçrədə yerləşir.

İstinadlar

Mormonizm

Mormonizm


Dragutin »Drago« Mlinarec, slovenski hokejist, * 24. avgust 1960, Čakovec, Hrvaška.

Mlinarec je člansko kariero začel pri klubu HK Kranjska gora v sezoni 1977/78 jugoslovanske lige. Za HK Acroni Jesenice pa je prvič zaigral v naslednji sezoni 1978/79, klubu pa je ostal zvest vse do sezone 1995/96 v slovenski ligi, z izjemo sezone 198/89, ko je prestopil v hrvaški klub KHL Medveščak, s katerim je osvojil enega od devetih naslovov prvaka, ostalih osem je osvojil z jeseniškim klubom. Na prvenstvenih tekmah jugoslovanske lige je odigral skupno 351 tekem, na katerih je dosegel 174 golob in 154 podaj, na tekmah slovenske lige pa je dosegel 59 golov in 62 podaj.

Za jugoslovansko reprezentanco je igral na Zimskih olimpijskih igrah 1984 v Sarajevu in osmih Svetovnih prvenstvih, skupno pa na 140-ih tekmah, na katerih je dosegel 39 golov in 62 podaj. Med letoma 1993 in 1995 je bil član slovenske reprezentance, v kateri je bil tudi prvi kapetan. Za slovensko reprezentanco je nastopil na treh Svetovnih prvenstvih, skupno pa na devetnajstih tekmah, na katerih je dosegel po štiri gole in podaje.

Pregled kariere

|-
| HK Kranjska gora
| Jugoslovanska liga
| 77/78
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 78/79
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 79/80
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 80/81
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 81/82
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 82/83
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 83/84
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Jugoslavija
| Olimpijske igre
| 84
|
| 5
| 0
| 1
| 1
|
| 12
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 84/85
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 85/86
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 86/87
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 87/88
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| KHL Medveščak
| Jugoslovanska liga
| 88/89
|
| 31
| 6
| 11
| 17
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 89/90
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Jugoslovanska liga
| 90/91
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Jugoslavija
| Svetovno prvenstvo B
| 91
|
| 7
| 1
| 0
| 1
|
| 6
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Slovenska liga
| 91/92
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Slovenska liga
| 92/93
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Slovenija
| Svetovno prvenstvo C
| 93
|
| 7
| 3
| 3
| 6
|
| 2
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Slovenska liga
| 94/95
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Slovenija
| Svetovno prvenstvo C
| 94
|
| 6
| 1
| 2
| 3
|
| 2
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Slovenska liga
| 94/95
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Slovenija
| Svetovno prvenstvo C
| 95
|
| 3
| 0
| 0
| 0
|
| 0
|
|
|
|
|
|
|
|-
| Acroni Jesenice
| Slovenska liga
| 95/96
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
| EC Keutschach
| Avstrijska 4. liga
| 01/02
|
|
| 16
| 16
| 32
|
| 10
|
|
|
|
|
|
|
|-
| bgcolor="#7FFF00" | Skupaj
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" | 59
| bgcolor="#7FFF00" | 27
| bgcolor="#7FFF00" | 33
| bgcolor="#7FFF00" | 60
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" | 22
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
| bgcolor="#7FFF00" |
|}

Glej tudi
 Seznam slovenskih hokejistov na ledu

Zunanje povezave

Slovenski hokejski branilci
Olimpijski tekmovalci za Jugoslavijo
Hokejisti Zimskih olimpijskih iger 1984
Jugoslovanski hokejski reprezentanti
Slovenski hokejski reprezentanti
Hokejisti HK Kranjska gora
Hokejisti HK Jesenice
Hokejisti KHL Medveščak
Hokejisti EC Keutschach
Slovenski hokejski trenerji
Trenerji HK Jesenice
Sprejeti v Slovenski hokejski hram slavnih

Drago Mlinarec


Luciano Berio, Cavaliere di Gran Croce OMRI (24 Octobris 1925—27 Maii 2003), fuit compositor Italicus qui plerumque musica experimentali innotuit, praecipue propter Symphoniam pro vocibus et orchestra (1968) et Sequenza ('Sequentia'), res enumeratas pro singulis, et quod praecursor fuit serialismi deinde musicae electronicae.

Nota

Bibliographia
Giomi, Francesco, Damiano Meacci, et Kilian Schwoon. 2003. Live Electronics in Luciano Berio's Music. Computer Music Journal 27(2).
Osmond-Smith, David. 1991. Berio. Oxford studies of composers, 24. Oxoniae et Novi Eboraci: Oxford University Press.

Nexus externi

Biographia et opera, www.universaledition.com
Biographia et index operum, www.composers21.com (The Living Composers Project)
Biographia, brahms.ircam.fr (IRCAM, 23 Novembris 2007)
Centro Studi Luciano Berio, www.lucianoberio.org
Covell, Grant Chu. "This Represents At Least a Thousand Words I Was Not Counting On" (Berio's Sinfonia), www.lafolia.com (La Folia Online Music Review, November 2005)
Curriculum vitae Luciani Berio, www.brikcius.com
Fowler, John. compilator, "Berio/Dubuffet - a conversation," www.thing.net (1996)
Griffiths, Paul. Laudatio: "Luciano Berio, 77, Composer of Mind and Heart, Dies," www.nytimes.com (New York Times, 28 Maii 2003)
Laudatio, www.telegraph.co.uk (Daily Telegraph)
"Luciano Berio's Musical Odyssey," nyphil.org (New York Philharmonic, 2008)
Ruch, Allen B. "Luciano Berio's 'Sinfonia'" (2003), www.themodernword.com (The Modern Wolrd)
Sedes investigationis musicae, www.temporeale.it (Tempo Reale, Florentiae, res a Berio condita)
Stevenson, Joseph. [ Laudatio: "Luciano Berio"] (AllMusic)
Thomas, Gavin. "Luciano Berio," www.compositiontoday.com (Composition Today)
Whiting, John.  "The maestro they love to hate," www.whitings-writings.com (1996)

Res auditoriae
The Complete Works for Solo Piano, www.newalbion.com (New Albion, 1997), cum David Arden, pianista; John Yaffé, productore
Extractiones operum Berioanorum ex archivis auditoriis, www.musiquecontemporaine.fr

Nati 1925
Mortui 2003
Compositores classici saeculi 20
Compositores classici saeculi 21
Compositores Italiae
Compositores operarum
Modernismus
Professores Scholae Juilliard
Professores Universitatis Harvardianae

Lucianus Berio


Kirman ostanı — İranın cənub-şərqində ostan. Mərkəzi Kirman şəhəridir . Ostanın ərazisi 181.814 km² - dir . 2006 - cı ildə aparılmış rəsmi siyahıya almaya əsasən ostanda 2.652.413 nəfər əhali yaşayır .

Şəhristanları
Baft şəhristanı
Bərdsir şəhristanı
Bəm şəhristanı
Ciruft şəhristanı
Ravər şəhristanı
Rəfsəncan şəhristanı
Cənubi Rudbar şəhristanı
Zərənd şəhristanı
Sircan şəhristanı
Şəhr Babək şəhristanı
Ənbərabad şəhristanı
Qala Gənc şəhristanı
Kirman şəhristanı
Kuhbənan şəhristanı
Kəhnuc şəhristanı
Mənucan şəhristanı

İstinadlar

Xarici keçidlər
 Encyclopædia Iranica :ḴĀLU a small Turkic tribe of Kermān province.

İran ostanları

Kirman ostanı


The Australian Indigenous Education Foundation (AIEF) is a non-profit organisation which provides scholarships to the Indigenous students in Australia.

History
The Australian Indigenous Education Foundation was established in 2008 by Andrew Penfold. In 2002, as a result of Bali bombings he lost a few friends, which inspired him to lay the foundation of this organisation. He is also the chief executive officer of the organisation.

AIEF currently offers over 500 scholarship places at 34 educational partners as well as universities across Australia.

Campaigns
In May 2013, the Australian Indigenous Education Foundation launched an advertising campaign centred on the concept of Australia's first Indigenous Prime Minister, following Newspoll research which revealed that two thirds of Australians do not believe that they will see an Indigenous Prime Minister in their lifetime.

Partner Schools
Adelaide
Seymour College

Armidale
The Armidale School

Brisbane/Ipswich
Ipswich Girls' Grammar School
Ipswich Grammar School
Marist College Ashgrove
St Joseph's College, Nudgee
St Peters Lutheran College

Cairns
St Augustine's College (Queensland)
Saint Monica's High School, Cairns

Melbourne
Scotch College, Melbourne
Melbourne Grammar School

Perth
Aquinas College, Perth
Scotch College, Perth
Wesley College, Perth
PLC Perth

Sydney
Cranbrook School
Knox Grammar School
PLC Sydney
Pymble Ladies College
Kincoppal School
Loreto Normanhurst
St Catherine's School, Waverley
St Gregory's College, Campbelltown
St Vincent's College, Potts Point
Scots College (Sydney)

Toowoomba
Toowoomba Anglican School

Townsville
The Cathedral School

Tertiary partners
University of Technology Sydney
University of New South Wales

References

External links

Indigenous Australian education
Foundations based in Australia
Educational foundations
Organisations serving Indigenous Australians
2008 establishments in Australia
Organizations established in 2008