හොස්පිට්ල් එකෙන් ටිකට් කැපුවට පස්සෙ ලස්ලෝ කෙලින්ම මාව එක්කගෙන ආවෙ එයාගෙ ගෙදර.පොඩි පොඩි වැඩ හැරුනකොට අනිත් වැඩ එකක්වත් කරන්න දුන්නැ.එයා  උදේට වැඩට ගියාට පස්සෙ  දවසම මම හිටියෙ හරිම පාළුවකින්.වැඩක් නොකර ඉන්න එකත් මොකක්ද වගේ.හවස ආවත් ඉව්වෙ එයා. සති අන්තයෙ උදේ මම කවුන්සලිං සෙෂන් එකට යනව කිව්වම නං එයත් සතුටු වුණා.ඒත් එයා තාම දන්නෑ ඒක සෙක්ෂුවල් බිහේවියර් සම්බන්ධව තියෙන එකක් බව.මට එයාව රවට්ටන එක හරිම ගිලිටි.ඒත් එයාට කට ඇරල  මේක කියන්න මට තාම හිත හදාගන්න බෑ.

සාට් සාට් 

මම ගැස්සිල මේ ලෝකෙට ආවා කල්පනා ලෝකෙක ඉදල.ලස්ලෝ හොස්පිට්ල් එක පෙන්නුවා.

බහින්න,ඔයාට යන්න පුළුවන් නේද.සෙෂන් එක කලින් ඉවර වුනොත් ඇවිද ඇවිද ඉන්න,නැත්තම් ඔය මාලිගාව පැත්තෙ හරි ලන්ඩන් අයි පැත්තෙ හරි කමක් නැ රවුමක් දාන්න.මම හවස ගන්න මෙතැනට එන්නම්.ඒම නැත්තම් ඔයා සුපර්මාර්කට් එකට එනවනං ඒත් කමක් නැහැ.ඔයාට පහසු විදිහක්.

හරි.මම යනව එහෙනං.

මම බහින්න ලෑස්තිවුනා.

සාට්..

ආය කතා කරනවා ඒ පාර.මම එයා දිහාව බැලුවෙ මට මොනාහරි අමතක වෙලාද බලන්න වගේ.මම බෑග් එකවත් අරං නැද්ද.නෑ ඒකත් තියෙනව මම ලග.එතකොට ඇයි.අහ්.දැන්නෙ මගෙ ටියුබි ලයිට් මොලයට ඒක නෝට් වුණෙ.මම හැරිල එහෙමම බදාගත්ත මෑන්ව.ඊට පස්සෙ ඒ සුදු කමිමුල්  මිරිකන තරං තදකරා.

බායි.ක්ලීන් කරන අයගෙ වැඩ බලල කෝඩිනේට් කලාට කමක් නෑ සුපර්මාර්කට් එකට  එන කොල්ලන්ට පේන්න වැඩිය එලි පහලියට යන්න එපා හොදේ. මරනව ඈ.

මම කිව්වෙ හිනාවෙන ගමන්.

පුදුම ඉරිසියාවක් මේක නං.දැන් මමත් හරිනං කියන්න ඕන නේද හොස්පිට්ල් එකෙ තරුණ ඩොක්ටර්ස්ල හරි තරුණ පේෂන්ට්ල දිහා හරි බලන්න එපා කියල.මම ඒම කිවිවද දැන්.නෑනෙ.

මම ඒ ඔළුවට හෙමීට ගැහුව තට්ටු පාරක්.

මේ මෝඩස්.හොස්පිට්ල් එකෙ නෑ ජැන්ඩියට ඇද පැලදගත්ත අය.ඒකට එන්නෙ මිනිස්සු බෙහෙත් ගන්න.හැබැයි සුපර්මාර්කට් එකෙ තත්ත්වය වෙනස්.අනික ග්‍රීක ස්ටැචියු එකක් වගෙ නළු පෙනුමක කොල්ලෙකුට වශී නොවෙන කෙනෙක් නැ.ඒකයි වැඩිය පේන්න යන්න එපා කීවෙ.තේරුනාද.

අපොයි ග්‍රීක ස්ටැචියු එක.මේ කෙට්ටු උස මගෙ මොන නළු පෙනුමක්ද.ඔයා නළුවො දැකල නෑ.නළුවෙක් කියල එළුවෙක්ව තමයි දැකල තියෙන්නෙ.ඒකයි  ඕම කියන්නෙ.

ඔව් ඔව්.ඒක තමා ස්කොට්ලන්ත එළුවෙක්ට මෙහෙදි මාව අහුවුණෙ.ඒ එළුව ගැන නම් ඉතින් කතා කරල වැඩක් නෑ.දැන් දවස් ගානක ඉදල සාට් අරක කරන්න එපා සාට් මේක කරන්න එපා කියන එක විතරමයි කියන්නෙ.බෑ බෑ කියනව වෙනුවට ඒ  එළුව එපා කියන එක විතරමයි කියන්නෙ.ඔය එළුවගෙ ගෙදර තව කාලයක් හිටියම  ඒ  කෙට්ටු එළුවගෙ තරම කෝක වෙතත් නිකං  පුටුවකට  වෙලා ඉදලම මේ  සත්සරයා අර තරබාරු බඩෙක්  වගෙ වෙනවා අනිවාර්යයෙන් ඇගට කිසි ව්‍යායාමක් නැතිව.ඒක නම් මට හොදටම ෂුවර්.අනික එළුව නම් එතකොට ලස්සනට ඉදී.එළුගෙ කොලුව ඉදී නිකං එළු නාට්ටෙක් වගෙ.

ලස්ලෝ හිනාවුණ පාරට බොන්න ගත්ත වතුර බෝතලෙත්  හැලුණ.

ඔය මම කියන්නෙ බොරුද.මාවත් තෙමුවා  කාර් එකත් තෙමුණා.එළු පැටියා.

ඔයා තමා එක එක විකාර කතා කියන්නෙ.එි හිංදනෙ වතුර හැලුණෙ.

අනේ මේ.දැන් එළු කතාව ඇදල ගත්තෙ මමද.අනික  වතුර බොද්දි පරිස්සමට බොන්න දන්නෙම නැද්ද.කතාව නම් සියල්ලන්ගෙ ලෝඩ් වගෙ.වතුර උගුරක් හරියට බොන්න දන්නෑ හලාගන්නව හැමතැනම.අනික මේ  උදේ පාන්දර.

මම ලේන්සුවක් හොයාගෙන බැන බැන වතුර ඔක්කොම පිහල  දැම්මා.ලස්ලෝගෙත් තොලේ ඉදල නිකටට එනකම් පිහල  දැම්ම.මගෙ තෙමුණ අත අරගෙන එයා ඉම්බා.

ආදරෙයි.

ආ  ඇති ඇති බටර්.මාත් ආදරේට තමා බැන්නෙ ඉතිං.මේ ඒක  නෙවේ.මම පරක්කුයි ලස්ලෝ.මම යනවා.

මම ඒ මූණට එබිල කිව්ව.ලස්ලෝ මගෙ නලලට කිස් එකක් දුන්නා.

පරිස්සමට සාට්.ෆෝන් එක එහෙ මෙහෙ දාගන්න එපා මතක ඇතිව පොඩි හරි අමාරුවක් ආවොත් කෝල් එකක් දෙන්න හොදද.

හරි හරි තාත්තෙ.හරි.දැන් යන්න ඉතින්.

මේ පිස්සා නැත්තම් තවත් යන්නෑ.අත වනාගෙන ගියාට පස්සෙ මම කවුන්සලිං රූමි එක හොයාගෙන ගියා.ඒක තිබ්බෙ හොස්පිට්ල් එකේම පැත්තක වෙනම පොඩි හෝල් එකක ඇතුලෙ කාමරයක.මම ගිහිල්ල වාඩිවෙනකොටත් එතැන හතරදෙනෙක් විතර හිටියා.ඊට පස්සෙ තව දෙන්නෙක් විතර ආවා.වටෙිට තිබිබ පුටුවල අපි ඉදගෙන හිටියෙ.හාඩි තව ලේඩි ඩොක්ට කෙනෙක් එක්ක පුටු කවයෙ මැද්දට වෙලා හිටගෙන හිටියා.හාඩි ඒ ඩොක්ටර්ව අපට අදුන්වල දුන්නා.

ගායිස්,මේ තමයි ඇනමේන් ජෝශප්.ඔයාලගෙ සයික්‍රැටිරික් අද ඉදලා.මේ සෙෂන් එක ඔයාලට ගොඩක්  ඉදිරියට ප්‍රයෝජනවත් වෙයි වගේම කොච්චර බාධා ආවත් ඒ එක්කම  ඉන්න කියලත් ඉල්ලා  හිටිනවා.

මම දැක්ක  ඩොක්ටර් හාඩි එහෙම කියල මම දිහා තද බැල්මක් දානව.ඊට පස්සෙ ඩොක්ටර් ආය  කතා කරන්න ගත්තා .

එහෙනම් මෙතන ඉදල සෙෂන් එක ඇනමේන් කරගෙන යයි.මම එහෙනං යනවා.හෑව් අ නයිස්  ඩේ.

හාඩි ඊට පස්සෙ යන්න ගියා. මැද්දට ඇවිල්ල හිටගත්තම ඩොක්ටර් ඇනමේන්ගෙ ලොකු කන්නාඩි දාපු මූණ මැදින් එල්ලෙන කොණ්ඩා ගස් මැදින් ලොකු හිනාවක් පෙනුනා.

එහෙනං,අපි අදුරගම්මු,මගෙ නම ඇනමෙින් වුනාට ඔයාල ඒ දිව උලුක් වෙන නම කියන්න එච්චර කරදර වෙන්න ඕන නෑ .සරලව මට ඈන් කියන්න.ඒක හරිම ලේසි.මෙතැනදි ඔයාලගෙ ඕනම සෙක්ෂුවල් ගැටලුවක් විවෘතව ඔයාලට කතා කරන්න පුළුවන්.මොකද අපි අපි අපි ගැන කවුරු කෝම හිතයිද කියන එක ගැන වද වෙන්න ඔින නෑ.ඔයාල මෙතන කතා කරන හැම දෙයක්ම මෙතැන ආරක්ෂිතයි.අපි අපි කතා කරල මුලින් අපේ පීඩනය දුරු කරගමිමු.ඊට පස්සෙ පුළුවන් අපට ඒ ප්‍රශ්නයට උත්තර හොයන්න.මුලින්ම මම ඔයාලගෙ කවුන්සලර් කියන එක ඔළුවෙන් අයින් කරන්න.ඔෆ් කෝස්.මම එහෙම තමයි.හැබැයි ඊට එහා අපි අපි හැමෝම හිතවත්තු.යහළුවො.තේරුම් ගන්න පුළුවන් අය.ඒ වගෙ තත්ත්වයකට ආවම ඔයාලට කතා කරන එක ලේසි වෙනව එහෙම නේද.එහෙනම් අපි මුලින්ම ඔයාලට දෙනව අංකයක්.එහා පැත්තෙ දකුණු කොනෙ ඉන්න කෙනා පටන්ගන්න එක කියලා.මෙහා පැත්තෙ කෙනා දෙක.තුන,හතර,පහ එතකොට මේ කොනෙ අන්තිම කෙනා හය.හරි.දැන් පලවෙනියා.ඉතින් අපි කතා කරමු මුලින්ම ඔයා ගැන.ඔයාගෙ ප්‍රශ්නය ගැන.

මගෙ අංකය වුණේ හය.කොණ්ඩය පෝනියක් වගෙ බැදගත්ත  ඇගට හිරට හිරෙ කිට් එකක් ගහල හිටිය හාදයා පුටුවේ හරිබරි ගැහුණා.

ඔක්කොටම ගුඩ් මෝනින්,මම වික්ටර්.මම ගායකයෙක්.වාදක කණ්ඩායමක තමයි ඉන්නෙ.මම බැදල දැනට අවුරුදු තුනක්.මගෙ වයිෆ් හරිම හොදයි.ඒත් මට ගොඩක් තරහ යනවා.අපි අතර සෑහෙන ප්‍රශ්න ඇතිවුණා ලගදි.ලොකුම දේ ඒ ප්‍රශ්න ඇතිවෙන්නෙ මෙන්න මෙි හිංද කියල කියන්න බෑ.ඒත් ඒත් පස්සෙ මට තේරුම් ගියා ඒකට ලොකුම හේතුව මම කියල.අපි දෙන්න සෙක්ස් වලට ගියාම මම එයාට සෑහෙන රිද්දනව.අයි මීන් ෆිසිකලි.එයා⁣ගෙ කම්මුලට අත් කකුල් වලට මම පහර දෙනව.ඒව රතු වෙනකම්ම.පස්සෙ මම පියවි සිහියට ආවම මටම ලැජ්ජයි.මම එයාට කීප සැරයක් කිව්ව මාව දාල යන්න කියල.ඒත් එයා මාව දාල යන්නෙ නැ.මගෙ පුරුද්ද මට අතැර ගන්නත් බැ.මම මම මොකද කරන්නෙ

කවුරුත් නොහිතුව විදිහට එකපාරටම වික්ටර් අත්දෙක මූනෙ ඔබාගෙන අඩන්න ගත්තා.ඈන් ටග්ගාල වික්ටර් ලගට ගියා.වික්ටර් ගෙ කතාවෙන් මට ලස්ලෝ මැවිල පෙනුනා.මගෙ හදවතත් ඩග් ඩග් ගාල ගැහුණා.මගෙත් පපුව රිදෙනව වගේ දැන්.