මහේශි අක්කගෙ මඟුල් ගෙදර එන්න කියලා අපි තුන්දෙනාටම ආරාධනා කරලා තිබුණේ. මහේශි කියන්නේ අපේ අම්මගෙ ලොකුම අක්කගෙ දුව. එයාලා හිටියේ කොළඹ. ඒ ආරාධනාව අපි තුන්දෙනාටම තිබුණත් එදා මඟුල් ගෙදර ගියේ මායි අම්මයි විතරයි. අප්පච්චිට එන්න බැහැ කියලා කිව්වෙ පහුවදා වැඩට යන්න ඕන නිසා. මායි අම්මයි මඟුල් ගෙදර ගියේ පහුවදා උදේ එනවා කියලා හිතාගෙන.

අපි දවසම උත්සවය තිබුණු හෝටලයේ ඉඳලා හවස ලොකු අම්මලාගෙ ගෙදර ලොකු අම්මලා එක්ක යන්න ලෑස්ති වෙනකොට තමයි පොඩි මාමලා අපිට කිව්වෙ ඔයාලා ගෙදර යනවනම් අපි ආපු වාහනේම යන්න පුළුවන් ආයෙත් බස්වල යන්න ඕන නැහැ කියලා. පොඩි මාමා කිව්ව දේට අම්මා කැමති වෙලා අපි පොඩි මාමලා ආපු වෑන් එකේම ගෙදර එන්න පිටත් වුනා. අපි ගෙදර එනවා කියලා කියන්න අප්පච්චිට කෝල් කරත් හවස ඉඳලම ෆෝන් එක ඔෆ් තිබුණු නිසා අප්පච්චිට කියාගන්න බැරි වුනා අපි රෑ ගෙදර එනවා කියලා. 

පොඩි මාමලා අපේ ගේ ලඟ හංදියෙන් මාවයි අම්මවයි බස්සවලා එයාලා ගියේ දැං අක්කලාගේ ගෙදරට ආවොත් අපිට යන්න තවත් රෑ වෙනවා කියාගෙන. එතකොටත් රෑ එකොළහ විතර වෙලා මාත් හොඳටම නිදිමතේ හිටියේ. 

අප්පච්චි උදේ වැඩට යන නිසා අම්මා ගෙදර අනිත් යතුර අරගෙනමයි මඟුල් ගෙදර ගියේ. අම්මා අප්පච්චිව ඇහැරවන්න ගියෙ නැහැ බෑග් එකේ තිබුණු යතුර අරගෙන දොර ඇරගෙන ගේ ඇතුලට ගියා. අම්මා අම්මලාගේ කාමරේට ගියා මං මගේ කාමරේට ගියේ අප්පච්චි ඉන්නවද කියලවත් බලන්නෙ නැතුව තිබුණු නිදිමත නිසාම.

මං කාමරේට ගිහින් ඇඳට වැටෙනවා එක්කම අම්මා කියනවා ඇහුනා "තුශාරි උබ මොනවද යකෝ රෑ මෙහේ කරන්නෙ" කියලා. ඒ එක්කම තුශාරි නැන්දා කිව්වා "නිමල් අයියට අසනීප නිසා බලන්න ආවා" කියලා. මං අම්මලාගේ කාමරේ පැත්තට යද්දිත් තුශාරි නැන්දා බෙඩ්ශීට් එකත් පෙරවගෙන ගෙයින් එලියට බහිනවා දැක්කා. මං අම්මලාගේ කාමරේට ගිහින් අප්පච්චිට මොනවා වෙලාද කියලා අම්මගෙන් ඇහුවහම අම්මා කිව්වෙ "මං අප්පච්චිව බලාගන්නම් උබ ගිහින් නිදාගනින්" කියලා. මට තිබුණු නිදිමතත් එක්ක මං එහෙම ම ඇවිත් ඇදට වැටුනා.

තුශාරි නැන්දා කියන්නෙ අපේ අම්මගේ හොඳම යාලුවා. අම්මා මට කියලා තියෙන්නේ තුශාරි නැන්දයි අම්මයි ඉස්කෝලේ එකම පංතියේ හිටියේ කියලා. තුශාරි නැන්දගේ ගේ අපේ ගෙදර ඉඳලා වැඩි ඈතක නෙවෙයි තිබුණේ පයින් ගියහම විනාඩි පහක දහය දුර තිබුණේ. අප්පච්චි මඟුල් ගෙදර ආවේ නැත්තෙත් අප්පච්චිට අසනීපයි කියලා තිබුණු නිසා තුශාරි නැන්දා අප්පච්ච්ව බලන්න ආවා වෙන්න ඇති කියලා මටත් හිතුනා. 

පහුවදා උදේ ඇඳට වැටුන මම නැගිට්ට ට අම්මා නැගිට්ටෙ නැහැ. මළගෙදරදි කට්ටිය කතා වුනේ පපුව හිර වෙලා අම්මා මැරිලා කියලා. ඒත් ඉතින් පපුවේ හිර වෙන්න තරම් මොන වගේ දෙයක් අම්මගෙ පපුවෙ තිබුණද කියලා කවුරුත් දන්නෙ නැහැ.

මම අම්මගෙ පෙට්ටිය බදාගෙන අඬපු හැම මොහොතෙම හිතුනේ අම්මගේ පපුවෙ හිර වෙන්න මොනවද තිබුණේ කියන දේ විතරයි. අප්පච්චි නම් අඬන ගමන් සැරින් සැරේ කියනවා ඇහුනේ සමාවෙයන් රත්තරනේ කියලා විතරමයි. 

අප්පච්චි කරපු වරද මොකක්ද කියලා මං දන්නෙත් නැහැ. අම්ම්ගෙ පපුවෙ හිර වුනේ මොනවද කියලා මං දන්නෙත් නැහැ. මං දන්න එකම දේ තමයි අම්මගෙ පපුවෙ මොනවා හරි දෙයක් හිර වෙලා තියෙනවා කියන දේ විතරයි.