රන් දෑඟිලි

"ඩොක්ටර්...සදෙව්ට මොකද?"

"එයාට දවස් තුනක වගේ ඉඳන් උණ තිබිලා තියනවා.....උණ බැහැලම නෑ.....ඒ හින්දා බ්ලඩ් එකක් ටෙස්ට් කරලම තමා බලන්න වෙන්නේ....මේ දවස්වල වයිරල් එකකුත් තියනවා ඩෙංගුත් තියනවා....මොකක්ද කියන්න දන්නේ නැති නිසා අපි රිපෝට්ස් ආවම බලමු......දැනටනම් එයාට බෙහෙත් දීලා තියෙන්නේ....අපි බලමු හරිද?"

"ඕකේ ඩොක්ටර් තැන්ක් යූ..."

භාව්‍යා ඩොක්ටට ස්තූති කලා....මේක අහන් ඉඳපු සදෙව්ගේ අම්මා භාව්‍යාට කතා කලා...

"දෝණි....දවස් තුනක් උණලු මේ ළමයට....ඔයාටවත් මෙයා අසනීපෙන් බව තේරුනේ නැද්ද දරුවෝ..."

"ආහ්.....නෑ...නෑ අම්මා...මේ....මන් කිව්වා බෙහෙත් ගන්න යමු කියලා...ඒත් ඒත් මේ වැඩ වැඩ ගගා හිටියනේ...ඒකයි......"

"අනේ මන්දා දරුවෝ ඔයාලත් ...ඔහොම වැඩම බදාගෙන ඉන්න එපා....අසනීප උනාම හැම දේම ඉවරනේ....දෝණි එහෙනම් මන් තරුශ් එක්ක ගෙදර ගිහින් පුතාට සුප් එකක් එහෙම හදලා එවන්නම්.....පුතා ඇහැරුනාම මට කෝල් එකක් ගන්න...ඔයත් පරිස්සමට දෝණි"

මෙහෙම කියලා සදෙව්ගේ ඔලුවත් අත ගාලා සදෙව්ගේ අම්මා යන්න ගියා.....සදෙව්ගේ මූණේ පුදුමාකාර තෙහෙට්ටු පාටක් තිබ්බා......එයා තද නින්දක හිටියේ......ඉතින් භාව්‍යා සදෙව්ට කතා කරලා කරදර කරන්න ගියේ නෑ.......එයා ඇහැරෙනකල්ම බලාගෙන හිටියා.... ටිකකින් නර්ස් ඇවිල්ල ආයෙමත් සදෙව්ගේ සේලයින් එක අලුත් කරලා යන්න ගියා....ටිකකින් සදෙව් ඇස් ඇරියේ එයා ළඟ භාව්‍යා ඉන්න බව නොදැන...

"ආහ්.....ඔ...යා ආ...වද භාව්‍යා..."

ෆෝන් එක දිහා බලන් උන්නු භාව්‍යා සදෙව් ඇහැරෙනවා දැක්කේ නෑ.......සදෙව් අමාරුවෙන් කතා කරද්දි භාව්‍යා එයා දිහා බැලුවා...

"අනේ සදෙව් ඔයා නැගිට්ටද? ඔයා අසනීපෙන් බව ඇයි මට නොකිව්වේ සදෙව්....බලන්නකෝ ඔයා හොඳටම වීක් වෙලානේ....දවල් මන් ආපු වෙලේවත් කියන්න තිබ්බනේ....."

භාව්‍යා කියාගෙන කියාගෙන යද්දි සදෙව් අමාරුවන් බලන් හිටියා....

"කියන්න තමා හිටියේ......ඔ....යා අහන්...නත් එ..පැයි....දව...ල් ඇවි...ල්ලා මට බැ....නලා බැන...ලා ගියේ......"

සදෙව් මෙහෙම කියද්දිනම් භාව්‍යාට ලැජ්ජත් හිතුනා.....එයා දවල් සනුලිටත් බැනපු එක වැරදි කියලා භාව්‍යාට හිතුනා උනත් එයා ඒක කියන්න ගියේ නෑ....

"ආහ්....සොරි සදෙව්....මන් වැරදි වැටහීමක් ඇති කරගත්තා.....ඔයා...සනුලි එක්ක"

"මන් ස..නුලි එක්ක සම්..බන්ධයක් ඇති කියලද? හරිනම් එහෙම තිබ්බත් ඔයාට තරහා ගන්න අ..යිතිය..ක් නෑ...මන් ඔ..යාගේ නමට මිනිහනේ"

සදෙව් මෙහෙම කියද්දි භාව්‍යා පුදුමෙන් බැලුවේ මේ නමට මිනිහා කියන කතාව හැම වෙලේම කියන්නේ නිසල් නිසා....

"මො...මොනවද සදෙව් මේ ඔයා කියවන්නේ....පිස්සුද?"

"පිස්සු නෑ...ඒ....කනේ ඇත්ත භාව්‍යා"

ඒත් එක්කම දොර ඇරගෙන ඇතුලට ආවේ සනුලි....සනුලි උශාරයි දෙන්නම සදෙව් බලන්න ඇවිල්ලා තිබ්බා...... උශාරා එක්ක සනුලිත් ඇවිල්ලා තියනවා දැක්කම භාව්‍යාට කේන්ති ගියේ ආයෙමත් නිරායාසයෙන්මයි...

"ආහ් මිස්....මිස් ඉන්නවා නේ...මන් හිතුවා ගිහින් කියලා"

උශාරා එහෙම කියද්දි භාව්‍යා එයා ගියේ නෑ කියන්න ඔලුව වැනුවා...

"සර්...සර්ට කොහොමද දැන්...සනුලි තමා ඇත්තටම සර් ගැන ඇලට් එකේ හිටියේ.....අම්මෝ......සර් ගැහුන විදියට නම් අපි බයත් උනා......සර්ත් වැඩ වැඩ කිය කිය ඒවයෙම එල්ලිලා ඉන්නවනේ සර්....."

උශාරා කියාගෙන කියාගෙන යනවා.....ඒත් භාව්‍යා මේ කියවිල්ලෙන් අල්ලගත්තේ එකම දෙයක් විතරයි...ඒ සනුලි තමා සදෙව් ගැන ඇලට් එකේ හිටියේ කියන එක.....භාව්‍යා පුටුවෙන් නැගිටලා සදෙව් දිහා බලන් ඉන්න සනුලිට කාමරෙන් එලියට එන්න කිව්වා...

"සනුලි අපි පොඩ්ඩක් එලියට යමුද?"

උශාරා සදෙව් එක්ක කාමරේ තියලා භාව්‍යා සනුලි එක්කන් එලියට ආවා...සදෙව්ට මොනවත් කියාගන්න බැරි උනේ උශාරා හිටිය නිසා....

"ඇයි මිස් කියන්න..."

"සනුලි...ඔයා මොකාටද එන්න හදන්නේ.....ඔයා දන්නවනේ සදෙව් දැන් කසාද බැඳලයි ඉන්නේ කියලා....එයා නීතියෙන්ම මගේ වෙලා ඉවරයි...ඔයා එයා ගැන බලන්න ඕනේ නැ..."

භාව්‍යා මේ කියන ඒවා අහන් හිටපු සනුලි කට ඇරියේ කවදාවත් අවුරුදු ගානක් සදෙව් වෙනුවෙන් වචනයක්වත් වැය නොකරපු එකේ අදවත් එයා වෙනුවෙන් කතා කරනවා කියලා හිතාගෙන....

"මිස්....මන් ඔයාට හරිනම් මිස් කියන්න ඕනෙත් නෑ....භාව්‍යා මේක හොඳට අහගන්න....සදෙව් කියන්නේ එයාගේ නමටම ගැලපෙන කෙනෙක්..එයාව හම්බවෙන ගෑනි මේ ලෝකෙම ඉන්න වාසනාවන්තම ගෑනුන්ගෙන් කෙනෙක්...ඒ තරම් එයා ළඟ ආදරේ තියනවා...එයා මට ආදරේ කරපු තරම කොච්චරද කියලා මට තේරුනෙත් මන් එයාට හොරෙන් තවත් කෙනෙක් එක්ක ආදරේ කරන්න පටන් ගත්තටත් පස්සේ...සදෙව්ගේ පපුවේ පිරෙන්න ආදරෙ තියනවා....ඒක තේරුම් ගන් නැතුව මාත් ජීවිතේ වරද්දගත්තා භාව්‍යා....මන් මෝඩයෙක් නෙමෙයි.....ඔයා යන්නෙත් මන් ගියපු අඩි පාරෙමයි කියලා මට තේරෙනවා....ඔයා දන්නවද සදෙව් මාව වැඩට ගත්ත පලවෙනි දවසේ කිව්වේ මොකද්ද කියලා..එයා කිව්වා..සනුලි ඔයාට මන් අවුරුදු ගානක් ආදරේ කලත් මන් දැන් භාව්‍යා ළඟට ගිහින් ඉවරයි....ඒ හින්දා ඔයාට මගෙත් එක්ක තියාගන්න පුලුවන් රාජකාරි මට්ටමේ දේවල් විතරයි...එහෙම ඉන්න අපහසුනම් මේ ජොබ් එකට නාවට කමක් නෑ කියලා......එයා දවසෙන් වැඩි හරියක් කතා කරන්නේ භාව්‍යා ඔයා ගැන.....ඔයා ගැන විතරමයි.......ඒක පුදුම දෙයක්...ඔයාට ලැබිලා තියන ආදරේ නැති කරගන්න එපා...මොකද මන් අත්දැකීමෙන්ම දන්නවා ඔයා ඔය ආදරේ නැති කරගත්තොත් ආයේ කවදාවත් නොලැබෙන බව....එච්චරයි මට ඔයාට කියන්න තියෙන්නේ......මන් යනවා.....ආයේ ඔයා අපි ගැන වැරදියට හිතන් නැති වෙයි කියලා මන් හිතනවා....."

සනුලි මේ ට්ක කියලා යද්දි භාව්‍යා දන්නෙම නැතුව එයාගේ ඇස්වලින් කඳුලු ඇවිල්ලා තිබ්බා.....එයා සදෙව්ව පාවිච්චි කලා කියන ඇත්ත අද භාව්‍යාට හොඳින්ම තේරිලා තිබ්බා.....එ හින්දා සදෙව්ගෙන් සමාව ගන්න හිතාගෙන රූම් එකට යද්දි උශාරා හිටියෙත් නෑ.....සදෙව් ෆෝන් කෝල් එකක හිටියා.....ඒක ඉවර වෙනකන් භාව්‍යා බලන් හිටියත් සදෙව් ඒක ඉවර උන ගමන් හයියෙන් හුස්ම ගන්න පටන් ගත්තා.....

"සදෙව් ඇයි මේ....ඔයාට අමාරුද ?"

"භාව්‍යා......මට පාඩුවේ ඉන්න දීලා යනවා යන්න.......ගෙදර ගිහින් මල්ලිව එවනවා....ප්ලීස්...."

සදෙව් අමාරුවෙන් උනත් කේන්තියෙන් මෙහෙම කියද්දි භාව්‍යාට හිතාගන්න බැරි උනා මේ මොනවා වෙලාද කියලා......

"අනේ ඇයි සදෙව් මේ...මන් මොනවා කලාටද ඔහොම කතා කරන්නේ..."

"ප්ලිස් යනවා භාව්‍යා....මට ටිකක් තනියෙන් ඉන්න ඕනේ....මට පණක් නෑ තමුන් එක්ක දැන් කෑගහගන්න....ගෙදර ආවම මන් මේ ප්‍රශ්නේ විසඳගන්නම්....දැන් යනවා"

භාව්‍යා කඳුලු පුරවගෙන කල්පනා කලා මොකක්ද මේ එක පාරටම උනේ කියලා....සදෙව්ගේ අසනීප තත්ත්වේ වැඩි කරන්න ඕනේ නැති නිසා භාව්‍යා අඬාගෙනම යන්න ගියා.

මොකද්ද දන්නේ නෑ ඒ පාර අලුතෙන් පාත් උන හෙන ගෙඩිය....දිගටම බලන් ඉමු ළමයි...සනුලි ගැන දුක හිතුනා නේද අද? ආදරේට ආදරේ කරේ නැත්තන් ඒ හිස්තැන් වලට යක්කු රිංගනවා කියන එක ඇත්ත

දිගටම බලමු...ආදරෙයි