ඉරේශා 01

ඉරේශා වෘත්තීයෙන් ගුරුවරියක්. ඈ සේවය කලේ නාගරික පාසලක. ඈ විවාහ වී අවුරුදු දෙකක් පමණක් වුවත් ස්වාමියා පිට රටක සේවය කරන නිසා දරුවන් සිටියේ නැහැ. ඈ දිනපතා පාසල් යන්නෙ බස් එකේ. මේ කතාවත් බස් එකක උන එකක්. 
බස් ස්ට්‍රයික් දවසක ගමට යන්න තියන හැම බස් එකක්ම ඉරේශා හිටපු හෝල්ට් එකේ නැවැත්තුවෙ නැත්තෙ බස් සම්පූර්ණයෙන්ම පිරිලා තිබ්බ නිසා. හවස තුනට හෝල්ට් එකට ආවත් හවස පහ වෙනකල්ම බස් එකක්‌ තිබ්බෙ නෑ.
“මිස් විජයපුර නේද” කල්පනා සයුරක සිටි ඉරේශා පියවි සිහියට ආවෙ එම කටහඩින්.
“ම්ම් ආ ඔව්.” ඈ කෙටි පිලිතුරක් දී නැවත පාර දෙස බලා සිටියා.
“මමත් එහෙ තමා. මම දැකලා තියෙනවා මිස් බස් එකේ යනවා.”
“ඔව් අනේ. මං හැමදාම බස් එකේ තමා යන්නෙ. අද බලන්නකො බස් නෑනේ.” ඉරේශා පිලිතුරු දුන්නා.
“ඔව් මිස් අද ස්ට්‍රයික් නිසා බස් නෑ. ඊලගට එන බස් එකේ නං මම යනවා. හෙටත් එන්න එපැයි මිස්.” 
“ඒත් මට යන්න පුලුවන් වෙයිද මන්දා අනේ. ඔයාලා ෆුට්බෝඩ් ගියාට අපිට එහෙම බෑනේ.”
“ආ බයවෙන්න එපා මිස්. ඊලගට එන බස් එක මං හොදට දන්නවා. මම මිස්ව බස් එක ඇතුලට දාල දෙන්නම්”
“අනේ තැන්ක්‍යූ.. නැත්තන් අද මෙතනම තමා ඉන්න වෙන්නෙ” ඉරේශා සිනාසෙමින් කීවා. ඒ වෙද්දිත් ඒ නාදුනන්නා ඉරේශාගේ සුදු ඇග දිහා ඇතිතරම් බලමින් උන්නා.
“මම ඉරේශා. ඔයා මොකේද වැඩ.”
ආ මිස්. මම චරිත්. මමනං තාම කැම්පස්” චරිත් කියාගෙන ගියා.
"හරි හරි මිස්. ආං බස් එක එනවා" බස් එක පිරෙන්න සෙනඟ හිටිය විතරක් නෙවෙයි මේ නැවතුමෙනුත් සෑහෙන්න සෙනඟක් බස් එකට නැග්ගා. චරිත් බස් එකට නැගල බැලුවෙ ඉරේශා ටීචර් කොහෙද කියල. ඉරේශා අමාරුවෙන් සීට් දෙකක් අල්ලං හිරවෙලා හිට ගෙන. චරිත් මැද පේළියෙන් හිමින් එතනට ගිහින් හිට ගත්තා ඉරේශා ටීචර්ට පිටිපස්සෙන්. 
"අම්මෝ. පුදුම සෙනඟක් නෙ අද? දවසම මහන්සි වෙලා උගන්නලා ටීචර්ට මෙහෙම යද්දිත් මහන්සි ඇති නෙ. " පිටිපස්සෙං ඇවිත් චරිත් එහෙම කියද්දි ඉරේශා ගැස්සිල පස්ස බැලුවා. ඉරේශා රතු ලොකු තොල් දෙක මෙතනදිම හපල කට කන්න චරිත්ට හිතුන. 
"ඔව් මල්ලි. හරි මහන්සි. දැන් ටවුමෙනුත් තව දුර යන්නෙපා යැ මම" ඉරේශා එහෙම කීව
"නරකද ටීචර් මෙහෙම්ම නවතින්ඩ තැනක් හොයා ගත්තොත්" චරිත් ට ඕන උනේ ඉරේශා ටීචර් එක්ක සමීප වෙන්ඩ. බස් එක ගමන් අරඹද්දි ඉරේශා හයියෙං ෂීට් ඇන්ද අල්ලං පොඩ්ඩක් ඉස්සරාට උනා. ඇගේ පුක් පලු දෙකට හරි කෙලින් චරිත් ගෙ පොල්ල තියෙන්නෙ. ඒත් හදිසි වෙන්න හොද නෑ.