නෝනගෙ දිනපොත 

සඳුදා

එන්න එන්නම ලයිට් බිල වැඩියි. කොයිමක්කරවලත් බෑ ඒක බස්ස ගන්න. අයිස් පෙට්ටියකුත් තිබිලා ලයිට් බිල එන්නෙ එකසීය පණහයි කියලා සම්පකාරෙ ගාවදි රමණි පාරම් බෑවෙ. රමණිගෙ අරපිරිමැස්ම හොඳය කියල කට්ටිය කසු කුසු ගෑවට එවුන්දගෙ ඇති කෙහෙල්මල් අරපිරිමැස්මක් නෙවේ ඕකි ලයිට් බිල් කාරය ආවම ගස්සලා පද්දෝලා මුකුළු කරලා ලයිට් බිල අඩුවෙන් ලියා ගන්නව වෙන්න ඇති. මං නොදන්න රමණියා. එතන කයිය ගහ ගහ ඉඳලා ගෙදෙට්ට ගොඩ වෙනකොටයි දැක්කෙ අමතක වෙලා මං ගිහින් තියෙන්නෙ ටෙලිවිසන් එක දාල වග.

අඟහරුවාදා

හන්දියෙ මාළු ලෑල්ලෙන් ඊයෙ ගෙනාපු සාලයො දෙසීය පණහ අද හොද්දට ඉව්ව. කට හරියෙ තියන්න බෑ එව්ව කුණු වෙලා කට කසනව ඉන්න හිටින්න බැරි වෙන්න. හොඳ මාළුය හොඳ මාළුය කිය කිය කුණු මාලු දුන්නෙ මොකද අහන්න හවස් වෙලා මාළු ලෑල්ල ගාවට යන්න ඕනය කියල මං කියනව අහගෙන ඉඳලා අපේ මනුස්සයා කියාපි ඈ ඕයි ඔහේ ඔය සාලයො ගෙනාවෙ බල්ලට දෙන්න කියලය නේද දැන් ගිහින් ඕක කියාපුවාම මාළු කොල්ල අහවි කට කසන වග කිව්වෙ බල්ලද කියල. අනේ මගෙ කට. රෙද්දක් ඇඳන් සාලයො දෙසීය පණහක් ඉල්ලන්න බැරි හින්ද නෙව මං බල්ලටය කියල සාලයො ගෙනාවෙ. මේ මිනිහට නම් මොකෝ  දෙන දෙයක් කාල වෙන දෙයක් බලා ඉන්න නෙව තියෙන්නෙ. මං එපායැ එක එකා ගාව ලැජ්ජ වෙන්න.

බදාදා

පියසෝමගෙ බාල කෙලීට මාන්දමලු. ඉස්පිරිතාලෙන් කිව්වලු කෙල්ලට ලේ මදිය හොඳට ලේ වඩන කෑම බීම දෙන්නය කියල. මං දවාලෙ වැට ගාව දඹල වැලේ කොළ අහුරක් කඩන්න ආපු වෙලේ පියසෝම බරට බරේ මහ මල්ලක් ඔක්කෙ ගහන් යනව දැකල මං ඇහුව ඈ බං පියසෝමයො මක්කදෑ ඔය මල්ලෙ කියල. කෙල්ලට ලේ වැඩෙන්න කන්න දෙන්න අතේ තිබුණු සේරම සල්ලි වලින්  රතු අල ගත්තය කීවෙ. අනෙ අම්මප ඌ වගේ ගොනෙක්. මාන්දම නෙවේ කෙල්ලට වෙන ලෙඩක් හැදිලයි නතර වෙන්නෙ තුන් වේල රතු අල ගිල්ලෝලා.

බ්‍රහස්පතින්දා

කියවීමෙන් මිනිසා සම්පූර්ණ වෙනවය කියල බාල කෙලීට ඉස්කෝලෙන් කිව්වලු පොත් කියවන්න කියල. ගෙදර ආපු වෙලාවෙ ඉඳල කණක් ඇහිල ඉන්න නෑ කතන්දර පොත් ගෙනත් දෙන්නය කියල. අම්මප මට එන කේන්තියක්. ඉස්කෝලෙ පොත් කියවපුවහම මදෑ හොඳටෝම මේ කටේ කිරි සුවඳ නොගිය කොලු කෙල්ලන්ට. ළමයින්ගෙ මොළ කනව මේ ඉස්කෝලෙ ඇරිල්ලෙන්. කන බොන දෙයක් බඩට දා ගත්තනම් ආයෙ ඇඟ හරි සම්පූර්ණ උනා කිව්වැකි පොත් කියෝලා මක්ක සම්පූර්ණ වෙන්නද මන්ද. නාහෙන් ඇඬිල්ල ඉවසගන්න බැරි තැන පිට මැද්දට ගුටියක් දීල කඩේ ණය පොතයි හාල් පොතයි අතට දුන්න ඕං පැත්තකට වෙලා කියෝ ගනින් කියල. ඇයි වදේ.

සිකුරාදා

උදේ රෙදි ටික වැලේ දාන්න යනකොට ලයිට් බිල් කාරය වංගුවෙන් මතු වෙනව දැකල ගෙට දුවල ගිහින් කොණ්ඩෙට පනා පාරවල් හතර පහක් ගහගෙන පියරු ඩිංගක් දාගෙන ආව. එළියට එනකොටත් ඒ මිනිහ මිදුල මැද්දෑවෙ. ඇස් දෙක යටින් බලල ඩිංගක් ඇඹරිලා හේම දත් තිස් දෙකම එළියට දාල හිනා උනාම ඒ මිනිහ මගේ උඩ ඉඳන් පල්ලෙහාට බැලුව. ඉඳා රමණියට විතරයෑ පුලුවන් කොමළ කොරල ලයිට් බිල අඩු කර ගන්න. ඇයි අපිට බැරිද. ලයිට් බිල දෙනකොට මූණ බලල ඇස් කඩන් යන හිනාවක් දැම්මෙ ලබන මාසෙ බිලට හිලව් වෙන්න. ලයිට් බිල් කාරයට යන්න ඇරල බිල බැලුවෙ මගේ හිනාවට වසී වෙලා බිලෙන් බාගයක්වත් අඩු කරල ඇතිය කියල හිතාගෙන. යකෝ බිල කලින්ටත් වඩා දෙගුණයක් වැඩී. ඔව් ඉතින් අපේ පොත්ත රතු නෑනෙ රමණියගෙ වගේ. නෙද්දකින් දාපු පියරු ඩිංගත් අපරාදෙ.

සෙනසුරාදා

නිවාඩු දවසෙ පාන්දරින්ම කොහෙදෝ යන ගමන් කියල හික්කඩුවෙ මහප්පලෑ පවුල අපේ ගෙදරට පාත් උනා. හදිස්සියෙන්මයි ආවෙ කියල ඇට ගැහිච්චි කෙහෙල් ඇවරියක් ගෙනත් තිබුන ගෙදර ගහේය කියල. එව්ව එක ගෙඩියක් මගේ මාපට ඇඟිල්ලක් සයිස් ඇති. කොහෙදෝ යන ගමන් කිව්වට කයිය ගහ ගහ හිටිය මිසක් යන පාටක් තිබුනෙ නැති හන්ද මං කිව්ව ඉන්න මහප්පෙ දවල්ට කාලම යන්න පුලුවන්නෙ කියල. නිකන් මූනිච්චාවට එහෙම කිව්වට මං හිතුවෙ නෑ කන්න ඉඳීවි කියල. දූ ඔච්චරම කියන එකේ එහෙනම් බත් කටක් කාලම යන්නම්කො කියල මහප්ප කියාපි. මදෑ කොරා. ඇඟිල්ලක් විතර කෙහෙලකට දීපල්ලකො දැන් බත් මාළු පිණි. අපිට උනොත් ඉතින් ඔහොම ලාබ තමයි.

ඉරිදා

යාන්තන් හැන්දෑ වීගෙන එනකොට ඉන්න හිටින්න බෑ මේ මදුරු වසංගතේ හින්ද. මදුරුවො කාල සරුවාංගෙම කහනව.  පොල් කට්ටක් පුච්චලා ගිනි අඟුරු ටිකක් හදාන කජු ලෙලි ටිකක් ඒකට දාල ගේ මැද්දෑවෙන් තිබ්බෙ මදුරුවො පන්නන්න කියල. මේං ඩිංගකින් අපේ එක්කෙනා දුං කබල උස්සන් කුස්සියට ඇවිත් මං වටේ කරකැවෙනව. මොකෝ මනුස්සයො මේ කියල අහපුවාම මේ මිනිහ කියනව කජ්ජු දුම යස්ස දිස්ටි වලට අපලයිය උන් පළාතෙ නොහිට පැනල දුවනවය කියල. මං කියන්නෙ නෑ ඉතින් යස්ස දිස්ටිය ගැන. හිතේ ඇති මාව පන්නලා අල්ලපු ගෙදර උඩැක්කිය එක්ක නටන්න. එව්ව කොහෙද මං ඉන්නකම්.