ගොඩේ සර්වන්ට්
(කෙටි කතාවකි)

"සර් මේ ගයනි මේ සර් ඇවිත් නැ.."

යුවතිය මිමිනුවේ හෙමින්.

කැරකෙන පුටුවේ වාඩි වෙලා උන්න කෙනාව තාම පේන් නැ.

නමුත් ඇය දැනන් හිටියා දැන් මේක කියපු ගමන් වෙන දේ ගැන.

අමුතුවෙන් කියන්න දෙයක් නැ.

යකා වැහෙනවා කියන්න දන්නවා.

සුප්‍රසිද්ද නිමි ඇදුම් කම්හලක අයිතිකාරයා.

අවුරුදු විසි හයයි.

කඩවසම් සිරුර.

කම්පැනි එක සම්පූර්නයෙන්ම භාර අරගෙන අවුරුදු තුනයි.

ගෙවුන අවුරුදු තුනට ලංකාවේ යන්න පුලුවන් හොදම තැනට ඔහු කම්පැනි එක අරන් ගියා.

හොදම බිස්නස්මන්ට හිමි අ වර්ඩ් එක පිට පිටම අවුරුදු තුනක් ගත්තෙ ඔහු.

රෂ්මිත ගිම්හාන සිරිවර්ධන.

අද කම්පැනි එකේ අලුත්ම ගවෝම් ඩිසයින් පහක් එලියට දානවා.තව පැයයි ඉතුරු

හැමදාම  අලුත් දෙයක් හදුන්වලා දෙනකොට මෝස්තර නිරූපන ශිල්පිනිය විදිහට හිටියෙ ගයනි.

මෙතෙක් වෙලාවක් පිටු පා උන්න ඔහු වේගයෙන් හැරුනා.

ඒ ඇස්.

රැවුල ⁣ගානට සේවු කරපු මූන.

සුදු මූන ජම්බු ගෙඩියක් තරම් රතු වෙලා.අමුතුවෙන් කියන්න දෙයක් නැ.

යකු නැගලා.

අතේ තිබුන ෆයිල් එක වේගයෙන් ටේබල් එක මතට විසි කරලා නැගිට්ටා.

"වට්හ්.. තමාරා මොකක්ද මෙතන වෙන්නෙ.එහෙම කොහොමද වෙන්නෙ.තව පැයකින් මීටින් එක පටන් ගන්නවා.ගයනි කොහොමද එහෙම යන්නෙ.මෙච්චර කාලයක් කම්පැනි එකට තිබුන නම නැති වෙලාම යයි.ෂිට්.. කොහොමද ඒ කි ඒ විදිහට හැසිරුනේ.කොහොමද...?"

ඇය වචනයක් වත් කිවුවේ නැ.

මිටි මෙලවුන අතින් වේගයෙන්  ටේබල් එකට වැදුන පාරට ටේබල් එක උඩ තිබුන ග්ලාස් එක බිම වැටිලා කෑලි කෑලි වෙලා ගියා.

මොහොතක් නිහඩව ගෙවිලා ගියා.

"මම දන් නැ.තව පැයක් යන්න කලින් මේ සිටූවේෂන් එකට ගැලපෙන ගර්ල් කෙනෙක්ව ඕන.එහෙම නැති උනොත් ත මු සෙ ලා එ කෙ ක් වත් මම මෙතන තියන් නැ.අන්න ඒක මතක තියා ගන්නවා.දැන් යනවා මෙතන මගේ ලේ** පුච්චන් නැතිව..."

තමාරා වචනයක් වත් නොකියා හැරුනා.

"ඉන්නවා.මේ ලගදි කෙ ල් ල ක් ව ගත්තා නේද.ඩැඩිගේ රෙකමන්ඩ් එකට.."

"ඔ.  වු සර්.. මන්දාරමී.."

"මන්දාරමී.. මොන නමක්ද ඒක.ඒ කි මොන සෙක්ෂන් එකටද වැටුනේ.. "

"ස.. ර් මේ ක්ලිනින්ග් වලට.වේකන්සි තිබුන් නැ.ඒ ගර්ල්ම කිවුවා එතන හරි කමක් නැ කියලා.."

"මේ ගැන ඩැඩි දන්නවද..?"

"නෑ සර්.."

"ඒ ගර්ල්ගෙ පෙනුම කොහොමද..?"

තමාරාට ඉවෙන් වගේ දැනුනා මේ කියන්න හදන්නෙ මොකක්ද කියලා.

ඒත් කන්නාඩි දෙකක් දාලා

දිගට දිගේ ගවෝම ඇදපු මන්දාරමීව මෙතනට මැච් වෙන් නැ.

"සර් මන්දාරමී ගමක හැදුන ගර්ල් කෙනෙක්.ඉතින් සර් එයා මේකට මැච් වෙන එකක් නැ.."

තමාරා එහෙමම කිවුවා.

"අයිසේ මෙතන ඕනර් මමද නැත්තම් ත මු සෙ ද..? තමාරා මට ගොඩේ මඩේ කියලා වැඩක් නැ.මට ඕන මගේ වැඩේ කර ගන්න.යනවා.ඒ ගර්ල්ව අරන් එනවා...."

තමාරා වචනයක් වත් නොකියා යන්න ගියා.

තරහින් පුටුවෙන් වාඩි උනා.රෂ්මිත.ඒ ඇස් වල තිබුනෙ තරහා.

එහෙමම කෝල් එකක් ගන්නවා.

"හෙලෝවු.ගයනි ගිහින් තියෙන්නෙ ලීවූ දාලද..?"

"සර් ගයනිගෙ අම්මා හිටියෙ ⁣හොස්පිටල්.සර් එයාගේ අම්මා නැති වෙලා සර්.. ඒකයි.."

රෂ්මිතට තව තරහා ගියා.

"ගයනිව අස් කරනවා.දෙන්න තියෙන දෙයක් දීලා අදම ගයනිගෙ අස්වීම ගහනවා.තේරුනාද.."

"සර් ඒත් එයාගේ සිටූවේෂන් එක.."

"මෙතන එක එකාගේ බැග් ග්‍රාවුන්ඩ් දිහා බල බල හිටියොත් අයිසේ මට වෙන්නෙ හිගා කන්න.කියන දේ කරනවා .එච්චරයි.."

කොල් එක කට් කලා.

තරහින් ඇගත් එක්ක වෙවුලනවා...

                          ___සුගත්___

"චූටියේ.තාම මට පඩි හම්බ උනේ නෑනේ. ම්ම්. තව දවස් දෙකක් තියෙනවා.ඒකත් මේ මාසේ හම්බ වෙන්නෙ වැඩ කරපු දවස් ගානකට විතරයි. මේ මාසෙට විතරක් ක්ලාස් පීස් කවර් කර ගන්න විදිහක් නැද්ද...?"

මන්දාරමී..

මන්දාරමී අකීත්මා ගුණසේන.

යාන්තම් කෙල්ලට අවුරුදු විසි දෙකයි.

උසස් පෙල පාස්.

එතනින් එහාට ඉගෙනීම හමාර කලේ ඇත්තටම කෙල්ලගෙ දුප්පත් කමට.

කෙල්ල හරි දුප්පත්.

මේ ගෙවුන අවුරුදු විසි දෙකට මහා ගෑ නියක් වගේ දුක් වින්දා.

මේ ජොබ් එක කෙ ල්ලට ඉහටත් උඩින් වටින්නෙ කෙල්ලගෙ ලෙඩින් හිටපු අප්පච්චිට බේත් ටික ගන්න ඕන නිසා.

සුදුසුකම් වල විදිහට නැතත් ක්ලිනින්ග් සෙක්ෂන් එකට හරි වැඩට ආව එක ඇයට රටක් රාජ්‍යයක් ලැබුනා වගේ.

මොනරාගල ඉපදුනේ.

ගමේ ඉස්කෝලේ උගන්නපු ලොකු සර් සහා ලොකු මිස් විශ්‍රාම ගියා.ඒ අය පදිංචි කොලඹ.දෙන්නා විතරයි ගෙදර හිටියේ.

දරුවෝ ඔක්කොම පිට රටවල් වල.

කතා කරලා කියපු ගමන් ලොකු මිස් වගේම ලොකු සර් කිවුවෙත් එන්න කියලා.

ඒක කෙල්ලට මහාමෙරක් වගේ.

තාම දවස් දහාතුනයි වැඩට ඇවිත්.

ඒත් ආව දවසේ ඉදන් මේ වෙනකල් කෙල්ල එක්ක වැඩ කරපු අය විතරක් නෙවෙයි.

ගොඩක් අය හොදයි.

චූටිට හැම මාසෙම ක්ලාස් පීස් ගෙවන්න ඕන.

මේ මාසේ චුට්ටක් පරක්කු වෙනවා.දැනුයි කෙල්ලට ගෙදරට කෝල් එකක් ගන්න විවේකයක් ලැබුනේ.

රෙස්ට් රූම් එකේ කවුරුත් හිටියෙ නැ.

ඇදන් හිටියේ ක්ලීනින්ග් ස්ටාෆ් එක අදින යුනිෆෝර්ම් එක.

"එහෙනම් මම තියන්නම්.අප්පචිචිව බලාගන්න.අම්මට කරදර කරන්න යන්න එපා.. බුදු සරණයි.."

කෝල් එක කට් කරලා එහෙමම බිත්තියට ⁣හේත්තු උනා.

ජීවිතේ හැටි.

සල්ලි නිසානේ මේ හැම දේම.

එක පාරටම රෙස්ට් රූම් එකේ දොර ඇරුනා.

"මාන්දී.. තමාරා මැඩම් හොයනවා.."

අතේ තිබුන මොප්ලරය පැත්තකින් තියලා කෙල්ල රෙස්ට් රූම් එකෙන් එලියට ගියා...

                        __සුගත්__

"මැ..ඩම්.. අනේ මම මොකුත් වරදක් කලේ නෑනේ.ඇයි ලොකු සර් මාව හොයන්නෙ..?"

තමාරාගේ පස්සෙන් කෙ ල්ල ඇවිදන් ගියේ බයෙන්.

හේතුව මේ තමයි පලවෙනි වතාවට රෂ්මිත ඉස්සරහට යන්නෙ.

දැකලාවත් නැ.

"මොකක් උනත් සද්ද නැතිව ඉන්න.සර්ට ටිකක් මල පැනලා ඉන්නෙ.අපි වගේ නෙවෙයිනේ දරුවෝ.."

තමාරා ඇයට කැමතියි.

රෂ්මිත ඇයව හොයන හේතුව තාම කිවුවේ නැ.

ඔෆිස් එක ලං වෙන්න ලං වෙන්න කෙල්ලගෙ පපුව වේගයෙන් ගැහුනා.

"සර් එක්ස් කියුස් මී.. "

ඒ වෙනකොටත් රෂ්මිත හිටියෙ ඔවුන්ට පිටු පාලා.තව විනාඩි පනහයි තියෙන්නෙ.

මාන්දී කැමති උනත් ඇයව මේකට රෙඩි කරන්න ඕන.

රෂ්මිත හැරුනෙත්

මාන්දිගෙ ඇස් එක්ක ඒ ඇස් ගැටුනෙත් එකටම.

මොහොතක් රෂ්මිත ඇය දිහාම බලාන හිටියා.

කලු පාට ලොකු කන්නාඩි⁣ දෙක.බැලු බැල්මටම ඒක බේත් කන්නාඩි දෙකක්.
කෙල්ල බිම බලනකොට රෂ්මිත කෙල්ලගෙ ඉහේ ඉදන් පයට යනකල් බැලුවා.

තමාරා කියපු දේ ඇත්ත.

කෙල්ල මේකට මැච් වෙන් නැ.ඒත් වෙන කරන්න දෙයක් නැ.

"තමාරා මේ කණ්නාඩි දෙක අයින් කරලා මෙයාව ටිකක් ක්ලින් කරලා ගන්න.නියපොතු කපලා.තේරෙනවනේ.මේකෆ් එක දානකොට හරි යයි.. ඒයි ත මු සෙ ට කණ්නාඩි දෙක නැතිව පේනවද..?"

කෙල්ල හා පැටියෙක් වගේ ගැහෙනවා.

ඔවු හා පැටියෙක් වගේ ගැහෙනවා.

බයයි.

දන්නෙ නැ මේ මොනාද කියන්නෙ කියලා.

හිස හෙලෙවුවේ කණ්නාඩි නැතිව ඇයට ඇවිදින්න අමාරු නිසා.

"ඕ ෂිට්.මොකක්ද තමාරා මම කරන්නෙ අ ර කි ඇයි මෙහෙම කරලා ගියේ.. ෂිට්.මේ ගොඩේ හත්තිලවුවක් දාගෙන .."

කිසිම දෙයක් නොහිතා රෂ්මිත කෑ ගහනවා.

දෙයියනේ දුප්පත් තමයි.

ඒත් කෙල්ලටත් තියෙනවානේ හිතක්.

දුප්පත් කමට මේ තරම් ගහනකොට රිදෙනවනේ.

ඒ හිතට රිදෙනවනේ.
ඇඩෙන්නම එනවා.

ඒත් අමාරුවෙන් කදුලු නතර කර ගත්තා.

රෂ්මිත වාඩි වෙලා උන්න සිය පුටුවෙන් නැගිටලා කෙල්ල ලගටම එනවා.

"ඒයි මේ අහනවා.මම හදන්නෙ ත මු සෙ ට හොද ඔෆර් එකක් දෙන්න.තව විනාඩි හතලිස් පහකින් අපේ නිවු ඩිසයින් ටික හදුන්වලා දෙන කම්ෆරන්ස් එක තියෙනවා. අපේ හිටපු මොඩ්ලින් අද නැ.ත මු සෙ ට පුලුවන්නම් මේක කරන්න අදින් පස්සෙ ත මු සෙ ට ඒ තැන ලැබෙයි.ලොකු සැලරි එකකුත් එක්ක.කම්පැනි එක ගානේ ලැබෙන හැම දේම ලැබෙයි .මොකද කියන්නෙ.කැමති නම් කියනවා.හැබැයි ඔය ගොඩේ මූඩ් එක නම් නැති කරන්න වෙනවා.."

කෙල්ල කැමති වෙයිද..?

රැදෙන්න ඊලග කොටසට.