පිළිසරණ

 මධුරි ව්‍යාපාරයක් පවත්වාගෙන යන විවාහක තරුණියක්. ව්‍යාපාරයෙන් ලැබෙන ආදායම බොහොම සකසුරුවම් විදිහට පාවිච්චි කරන්න මධුරි දැනගෙන හිටියා. මධුරිට අනාගතය ගැන බයක් තිබුණේ නැහැ.

 වයස අවුරුදු තිස් හතක් වගේ වයසකදී මේ වගේ තැනකට එන්න ලැබුණු එක ගැන මධුරි හිටියේ හරිම ආඩම්බරෙන්. මධුරිට මධුරිගෙ පවුලේ ඥාතීන් හැමෝම ආදරෙයි. මධුරිගේ ඥාතීන් මධුරිගේ උත්සාහවන්තකම, දක්ෂකම පසසන්න දෙපාරක් හිතුවේ නැහැ.

 "මේ වගේ දරුවෙක් අපේ පවුල් වල ඉන්න අපිත් වාසනා කරලා." මධුරිගේ පුංචි අම්මා නිතර නිතර එහෙම කියද්දී මධුරි අහිංසක සතුටක් වින්දා. පවුලේ හැමෝටම හොඳින් සලකන්න මධුරි දෙපාරක් හිතුවේ නැහැ.

"දුවේ අපේ පුතාව දුවගේ බිස්නස් එකේ වැඩ වලට හවුල් කරගන්නකෝ." දවසක් පුංචි අම්මා එහෙම කිව්වා.

 "මල්ලි ඉගෙනගෙන තියෙන විෂයන් බිස්නස් එකකට ගැලපෙන්නේ නැහැනේ. මම මල්ලිට හරියටම හරි යන ජොබ් එක හොයලා දෙන්නම්." මධුරි එහෙම උත්තර දුන්නා.

 පුංචි අම්මාගේ පුතා වුණු සම්පත් ඉගෙනගෙන තිබුනේ කලා විෂයන්. සම්පත් ගී පද රචනා කරන්න, සිංදු කියන්න  බොහොම දක්ෂ තරුණයෙක් බව මධුරි දැනගෙන හිටියා. මධුරි සංගීත කණ්ඩායම් කලමණාකරණය කරන ආයතනයක වැඩ කරන තමන්ගේ මිතුරෙකුව සම්බන්ධ කරගෙන සම්පත්ට එහි අවස්ථාවක් හොයලා දුන්නා. සම්පත් එතැනින් ඉහළට ගියේ හිතාගන්නත් බැරි වේගයකින්.

 ගීත ලිවීමේ හැකියාවත්, ගීත කීමේ හැකියාවත් එකවර පිහිටි සම්පත්ගේ මාසික ආදායම කෙටි කාලයක් ඇතුළත ගොඩක් වැඩි වුණා.

සම්පත්ට විතරක් නෙවෙයි පවුලේ අනෙක් ඥාතීන්ටත් ඕනෑම වෙලාවක උදව් කරන්න මධුරි පොඩ්ඩක්වත් පසුබට වුණේ නැහැ.

නොහිතපු විදිහට මධුරිගෙ ව්‍යාපාරයට තර්ජනයක් එල්ල වුණේ මේ අතරෙදි. තරඟකාරී ආයතනයකින් මධුරිගේ ආයතනයේ වැඩ කරන සේවකයන්ගෙන් දක්ෂම පුද්ගලයන්ව වැඩි පඩි  ලබා දී තමන්ගේ ආයතනයට බඳවා ගත්තේ මධුරිට හිතන්නවත් වෙලාවක් ඉතිරි නොකර. මධුරිගේ ව්‍යාපාරික රහස් පවා ඔවුන්ගේ අතට පත් වුණා.

 එකවරම සිද්ධ වුණ දේ නිසා මධුරි මානසිකව කඩා වැටුණා. ඒත් ඒ දින කිහිපයකය විතරයි. අලුතින් දක්ෂ සේවකයන් බඳවා ගන්න මධුරි පෙරටත් වඩා උනන්දුවෙන් වැඩ  කරන්න පටන් ගත්තා. දැනට ඉතුරු වී සිටින අනෙකුත් සේවකයන්ගේ සහ අලුතින් බඳවා ගන්නා සේවකයන්ගේ වැටුප් වෙනුවෙන් පසුගිය මාස වලට වඩා වැඩි මුදලක් වෙන් කරන්න මධුරිට සිද්ධ වුණා. මධුරිගේ දෙමව්පියනුත්, සැමියාත් මේ ගැන බොහොම කනස්සලු වුණා. ඒ වගේම ඥාතීනුත් මධුරිට තමන්ගේ කනගාටුව පළ කලා.

අලුත් තරඟකරුවා සමඟ කරට කර තරඟ කරන්න සිද්ද වෙන නිසා මධුරිට නවෝත්පාදන වෙනුවෙනුත් මුදල් සහ කාලය වෙන් කරන්න සිද්ධ වුණා. වැය වෙන මුදල ගැන හිතන්නේ නැතිව මධුරි ව්‍යාපාරය අල්ලාගෙන සිටීමේ අරමුණින් ඒ වෙනුවෙන් දිවා රෑ නොබලා මහන්සි වෙන්න පටන් ගත්තා.

මාසයක් යන්නත් කලින් මධුරිට තවත් අකරතැබ්බයකට මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වුණා. ඔයිල් ලීක් එකක් නිසා මධුරිගේ වාහනය ගිනි ගැනීමකට ලක් වුණා. එක පිට එක කරදර එන්නේ ඇයි කියලා මධුරිට හිතාගන්න බැරි වුණා. රක්ෂණ මුදල් ලැබෙන තුරු මධුරි සිතින් නොවැටී ඉන්න උත්සාහ කලේ හැමෝගේම උදව්වෙන්. 

මධුරි හිතට වෙනසක් අවශ්‍ය නිසා ඇය ව්‍යාපාර වැඩ කටයුතු වලින් පුංචි විවේකයක් අරගෙන ඥාතීන් බැහැ දකින්න යන්න පටන් ගත්තා. ඔවුන්ගේ සැනසිලි වදන් මධුරිට ශක්තියක් වුණා.

 දවසක් මධුරිගේ පුංචි අම්මා මධුරිට ඇමතුමක් දීලා ඇගේ ප්‍රශ්නයක් ගැන කිව්වේ මේ අතරේයි. ඇය කියපු විදිහට සම්පත් ඇය සමග දරු..ණු විදිහට අමනාප වෙලා ගෙදරින් පිටවෙලා ගිහිල්ලා.

 මධුරිගෙ පුංචි අම්මා හොදටම හඬා වැටුණා. මධුරිට කියන්න දෙයක් හිතාගන්න බැරි වුණත්
"පුංචි අම්මේ, මම මල්ලිත් එක්ක කතා කරන්නද?" කියලා ඇය ඇහුවා.

 "එපා එපා මම මේ විස්තරය දුවට කිව්වා කියල දැනගත්තොත් පුතා මාත් එක්ක තවත් වෛ..ර බඳීවි." එහෙම කියපු පුංචි අම්මා නැවතත් හඬා වැටුණා.

 කවදත් අනුන්ගේ දුකේදී හිතු උණු වෙන මධුරි තමන්ගේ පුංචි අම්මාව නිතර නිතර සනසන්න පටන් ගත්තේ තමන්ගේ ප්‍රශ්න අමතක කරමින්.

" අනේ ඇයි පුංචි මල්ලි එහෙම කළේ? ගෑනු ළමයෙක් නිසාද? මට නම් හිතා ගන්නත් බැහැ." මධුරි ඇහුවා.

 "මට තේරෙන්නේ නැහැ දුව. මොකක්ද වුනේ කියලා. මට ඒක හීනයක් වගේ. මම එක්ක ඉද්දි නිදහස නෑ කියලා තමයි යන්න ගියේ. අද වෙනකම් කෝල් එකක්වත් දුන්නේ නැහැ. මම කෝල් කරත් ආන්ස්වර් කරන්නෙත් නැහැ." ඇය කඳුල මැදින් කිව්වා.

"අනේ අම්මේ, පුංචි අම්මා පව්. නිතර නිතර කෝල් කරලා බලන්න." මධුරි තමන්ගේ අම්මටත් කිව්වේ සැබෑම අනුකම්පාවෙන්.

 ඉඩ ලැබෙන හැම වෙලාවකම මධුරි පුංචි අම්මට ඇමතුම් අරගෙන ඇයගේ හිත හදන්න උත්සාහ කලා.

 "මල්ලි කතා කරේ නැද්ද පුංචි අම්මේ?"

 "අනේ නැහැ දුව. ඔයාලා වගේ දරුවො වාසනාවන්. බලන්න ඔයාගෙ අම්මයි තාත්තයි ඔයා නිසා මොනතරම් සැනසීමෙන් ජීවත් වෙනවද කියලා. අපේ දරුවෝ ඇයි ඔයා වගේ හැදුනේ නැත්තෙ? මට මේ දුක ඉවසන්න බැහැ." පුංචි අම්මා කියද්දී මධුරිගේ ඇස් වලටත් කඳුළු ඉනුවා.

මේ අතරේ මධුරිගේ අම්මත් මධුරිට විස්තර කියන්න පටන් ගත්තා.

 "අදත් මම පුංචි අම්මට කතා කළා දුව. එයා ඉන්නේ හැඬූ කඳුළින්. සම්පත් පුතා ෆෝන් එක ආන්සර් කලාලු. ත..මුසේ මගේ කවුරුත් නෙවෙයි මට කෝල් ගන්න එපා කියලා ෆෝන් එක කට් කලාලු." අම්මා එහෙම කියද්දී මධුරිට හොඳටම තරහ ගියා. ඒත් සම්පත්ට කෝල් එකක් දීලා මේ ගැන අහන්න බැරිව මධුරි ඒ තරහ ඉවසා දරා ගත්තා. 

මධුරිට අවශ්‍ය වුණේ සම්පත්ගෙන් අහන්න, මේ තරම් ඔයා වෙනුවෙන් කැපවීම් කරපු අම්මට ඔයා මෙහෙම කරන්නේ ඇයි කියලා. ඒත් ඊටත් පස්සේ අම්මාගෙයි පුතාගේ රණ්ඩුව තවත් දුරදිග යයි කියලා බය නිසා මධුරි නිහඩ වුණා..

"බලන්න දුව. අපි වගේ නෙවෙයි පුංචි අම්මා ඔය ළමයව හදාගන්න කොච්චර නම් දුක් වින්දද? ඒ ගෑණි තරුණ කාලේ දිය කලේ තමන්ගේ පුතාව උස්මහත් කරන්න. මොනතරම් නම් මහන්සි වුනාද?" 

"ඒකනෙ කියන්නෙ මනුස්සය මැ..රුණට පස්සේ වෙන කසාදයක් වත් කර ගත්තේ නැහැ. පුංචි අම්මා ඉස්සර හරිම ලස්සනයි. පිරිමි ඕන තරම් පුංචි අම්මාගේ පස්සෙන් ආවා. ඒත් පුතා වෙනුවෙන් එයා ඒ කිසිම දෙයක් ගැන උනන්දු වුණේ නැහැ. තමන්ගෙ පාඩුවේ රස්සාව කරගෙන මුදල් හම්බ කරල දරුවව බලා ගත්තා. එහෙම කරපු අම්මටනෙ මේ ළමයා මෙහෙම කරන්නේ."

මධුරිගේ අම්මයි තාත්තයි පවා පුංචි අම්මගෙ ප්‍රශ්නය ගැන කම්පා වුණේ එහෙම  කියමින්.

"මම නම් කියන්නේ මධුරි අපි සම්පත් මල්ලිට කතා කරලා බලමු. මේ ප්‍රශ්නය මෙහෙම දුරදිග යවන්න බැහැනේ. ඔයාගේ පුංචි අම්මට මොකක් හරි අසනීපයක් හැදෙයි ඔහොම අඬලා දොඩලා දුක්වෙලා. අම්මා කෙනෙක්ට දරාගන්න පුළුවන් සීමාවක් තියෙනවානේ. තමන්ගේ එකම දරුවා එහෙම කරද්දි අම්මා කෙනෙක්ට දරාගන්න පුළුවන්ද?" මධුරිගේ සැමියා මධුරිගෙන් දවසක් ඇහුවා.

"ඒ වුනාට මට බයයි මේ ප්‍රශ්නේ තව දුරදිග යයි කියලා. පුංචි අම්මත් කියන්නේ සම්පත් මල්ලි එක්ක මේ ගැන කතා කරන්න එපා කියලා." සම්පත් මල්ලි බැනලා සදහටම තරහ වෙයි කියල පුංචි අම්මා බයයි." මධුරි උත්තර දුන්නා.

"මේ ප්‍රශ්නේ තව මොනවද දුරදිග යන්න තියෙන්නෙ? වෙන්න තියෙන නරකම දේ වෙලා නේද තියෙන්නෙ? පුතෙක් අම්මා කෙනෙක් එක්ක වෛ..ර බඳිනවා කියන එක සුළුපටු ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයිනේ."

"මධුරි, මම මේ කියන්නේ හේතුවක් ඇතුව. මේ ප්‍රශ්නෙට අපි මැදිහත් වුණේ නැත්තම් ඔයාගේ පුංචි අම්මා මානසිකව ඇද වැටෙන්න හොඳටම ඉඩ තියෙනවා." ඔහු මධුරිට උත්තර දුන්නා.

තමන්ගේ සැමියා කියන්නේ ඇත්ත කියල මධුරිට දැනුනා. ඉතින් පුංචි අම්මටවත් තමන්ගේ දෙමව්පියන්ටවත් කියන්නේ නැතිව මධුරි සම්පත් මල්ලිට දුරකථන ඇමතුමක් ගත්තා.

"මල්ලි ඔයා දැන් කොහෙද ඉන්නේ?" සම්පත් දුරකථන ඇමතුමට සම්බන්ධ වුණ ගමන්ම මධුරි ඇහුවා. 

"අක්කේ මම යාපනයේ ඉන්නේ. මේ දවස්වල මෙහෙ ෂෝ වගයක් කරනවා. මාස තුනක් එක දිගට මෙහෙ ඉන්න වෙයි." සම්පත් උත්තර දුන්නේ කිසිම වෙනසක් නැතිව.

 "අම්මට කතා කළාද?" 

"ඔව් අක්කේ.  අද උදේ කතා කළා." සම්පත් උත්තර දෙනකොට මධුරිට පුදුම හිතුණා. 

"මල්ලි ඔයා ඇයි මට බොරු කියන්නෙ? ඔයා අම්මා එක්ක තරහා වෙලා ගෙදරින් ගියා නේද? ඇයි ඒ? ඇයි එහෙම කලේ මල්ලි?" මධුරි ඇහුවෙ ආවේගයෙන්.

 "මොකක් අක්කට පි..ස්.සුද? මම මොකටද අම්මා එක්ක තරහා වෙලා ගෙදරින් යන්නේ? මම අම්මා එක්ක හැමදාම කතා කරනවා." 

"බොරු කියන්න එපා මල්ලි. ඔයාගේ අම්මා නිතර අඬනවා ඔයා කතා කරන්නේ නැහැ කියලා. අම්මා ගන්න කෝල් එකක්වත් ආන්සර් කරන්නේ නැහැ කියලා. මට හිතාගන්න බැහැ ඔයා එහෙම කරන්නේ ඇයි කියලා. දැන් මේක කියලා අම්මත් එක්ක ආයෙමත් ර..ණ්ඩු වෙන්න යන්න එපා. ඔයා වෙනුවෙන් ඔච්චර දුක් විඳපු අම්මාට ඔහොම කරන්න ඔයාට පුලුවන්ද? ඔයාගේ අම්මා අසනිඔප වුනොත්, මානසිකව වැටුණොත් ඔයා කැමතිද ඒකට? එයා මොන තරම් වේදනාවෙන්ද ඉන්නේ කියලා ඔයා දන්නවද?" මධුරි බොහොම තරහින් ඇහුවා.

 "අක්කේ ඔයාට මාව විශ්වාස නැද්ද එහෙනම් මම මගේ call history එකේ screenshot එකක් ඔයාට එවන්නම්. ඔයාම බලාගන්න මම අම්මට හැමදාම කෝල් කරපු වෙලාවල්." එහෙම කියලා සම්පත් දුරකථන ඇමතුම විසන්දි කලා. වට්ස්ඇප් හරහා සම්පත් එවපු screenshot එක බලපු මධුරිට කිසිම දෙයක් හිතා ගන්න බැරි වුණා. එහි තිබුණු හැටියට සම්පත් දිනපතා තමන්ගේ අම්මට ඇමතුම් අරගෙන තිබුණා. එහෙනම් ඇයි පුංචි අම්මා ඒ වගේ බොරුවක් කිව්වේ? මධුරිට හිතාගන්න බැරි වුණා.

මධුරි ආයෙමත් සම්පත්ට ඇමතුමක් ගත්තේ මේ නිසයි.

 "සම්පත් මල්ලි ඔයාගෙ අම්මට මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ කියලා මට නම් හිතාගන්න බැහැ. කෝකටත් ඔයා ඒ ගැන අම්මගෙන් අහන්න යන්න එපා. මමත් අහන්නේ නැහැ. අපි බලමු මොකද වෙන්නේ කියලා. අම්මා එහෙම කිව්වේ මොකක් හරි හේතුවක් තියෙන නිසා වෙන්න ඇති. පුළුවන්නම් නිවාඩුවක් අරගෙන ඉක්මනටම ගෙදර ඇවිත් ම්මව බලලා යන්න. සමහරවිට ඔයා මේ ගෙදරින් ඈත් වෙච්ච පළවෙනි වතාව නිසා අම්මගේ මනස අවුල් වේගන එනවද දන්නේ නැහැ. මට නම් බයත් හිතෙනවා." මධුරි කියද්දී සම්පත්ටත් එය බය දැනුනා.

"මටත් බය හිතෙනවා අක්කේ. මම මේ සෙනසුරාදාම එහෙනම් ගෙදර එනවා අම්මව බලන්න." සම්පත් එහෙම කිව්වා

සෙනසුරාදා හවස සම්පත් ආයෙමත් මධුරිට ඇමතුමක් ගත්තා. 

"අක්කේ මම ගෙදර ගාව ඉන්නේ. මම ඔයාට වීඩියෝ කෝල් එකක් ගන්නම්. එතකොට ඔයාට බලාගන්න පුළුවන්නේ අම්මගෙ තත්ත්වය. මොකක්ද වෙන්නේ කියලා ඔයාටයි මටයි දෙන්නටම එතකොට තේරුම් ගන්න පුළුවන්. මොකක් හරි අවුලක් නම් අම්මාව ඩොක්ටර් කෙනෙක් ගාවට හරි මම ගෙනියන්නම්" සම්පත් එහෙම කියද්දී මධුරි ඒකට කැමති වුනා.

ඔහු වීඩියෝ ඇමතුම ඔන් කරලා ෂර්ට් එකේ උඩ සාක්කුවේ දාගෙන නිවෙසට ඇතුළු වුණා. මධුරි ඇමතුම හරහා බලාගෙන හිටියේ පුංචි අම්මව.

"අනේ දෙයියනේ පුතේ. කියන්නෙත් නැතුව ආවාද මගේ රත්තරන් පුතා" පුංචි අම්මා සම්පත්ව දැකලා සතුටින් අහන හැටි මධුරි ඇමතුම හරහා බලාගෙන හිටියා.

"ඔව් අම්මේ නිවාඩුවක් අරගෙන මම උදේම ආවා." සම්පත් උත්තර දුන්නේ කිසි වෙනසක් නැතුව.

 "ඉතින් අම්මේ. අම්මට කොහොමද? මේ දවස් වල මොකද කළේ තනියෙන්. ගෙදර ඉන්න පාළු හිතුනද. මාත් එක්ක යාපනේ යමුද ටික දවසකට? එහෙ මගේ ඇනෙක්ස් එකේ ඕන තරම් ඉඩ තියෙනවා. අම්මා කැමති නම් යමු මාත් එක්ක." සම්පත් ඇහුවා.

"අපෝ බැහැ පුතේ. මට මෙහෙ හොඳයි. අනිත් එක මට ඔයාට කියන්න දේකුත් තියෙනවා. අර මධුරි අක්කට හරියට ප්‍රශ්න. බිස්නස් එක කඩාගෙන වැටිල, කාර් එකත් ගිනි ගත්තා. මට බය හිතුනා මධුරි අක්කා ඔයාගෙන් සල්ලි ඉල්ලයි කියලා. ඔයා දැන් ලොකු ගානක් හම්බ කරනවා කියලා එයා දන්නවනේ. ඒ නිසා මම කිව්වා ඔයා මේ දවස්වල මාත් එක්ක ත..රහ වෙලා ඉන්නේ කියලා. පුතාගෙන් අහන්න එපා කියලත් මම කිව්වා. ඒ නිසා ඔයා ගෙදර ආවා කියලා දැනගත්තොත් විනාශයක් වෙන්නෙ." පුංචි අම්මා එහෙම කියද්දිම වීඩියෝ ඇමතුම විසන්ධි වුණා.