අපේ යුග දිවිය. 5 කොටස

අපි කන ගමන් එක එක දේවල් ගැන කතාවුනා. රමේෂ් ගැන කියවුනේ නෑ. මටත් ඒ ගැන එච්චර තැකීමක් වුනේ නැත්තෙ රමේෂ්ගේ අහිංසක වැදගත් පෙනුම අනුව එයා නම් වෙන්න බෑ චාරුණී එක්ක සෙට්වෙලා ඉන්නෙ. එහෙම සැකයකට හිතුනෙත් නෑ මට.
"අකී, එන සුමානෙ දුවලගෙ ඉස්කොලෙ නිවාඩු දෙනව. අපි සුමානයක් විතර අම්මලගෙ ගෙදර ගිහින් ඉදල එමුද" චාරුණී ඇහුව.
"මේ අවුරුදු කටේ මට නිවාඩු ගන්න බෑ නෙ"
"එහෙමද" කියල චාරුණී ටිකක් කල්පනාවට වැටුන. චාරුණීලගෙ අම්මල ඉන්නෙ ගාල්ලෙනුත් ඇතුලට ගිහින් තියෙන සුන්දර ගම්මානෙක. මටත් ආසයි එහෙ යන්න. දුවලත් හරි ආසයි එහෙට. එයාගෙ අම්ම තාත්ත දෙන්නම අපේ දුවලට ගොඩක් ආදරෙයි. කාලෙකින් එහෙ යන්නත් ලැබුනෙ නෑ. චාරුණීට ඉන්නෙ මල්ලි කෙනෙක් විතරයි. එයත් කොළඹ ඉන්නෙ. එයාලට කුඹුරු ඉඩම් තියෙනව. ඒවයින් බාගයක් චාරුණීගෙ නමට ලියල දුන්නට අපි කවුරුත් ඒව ගැන බලන්න යන්නෙ නෑ. ඒත් එයාලගෙ අම්මල අපිට හාල් එවනව හැම මාසෙම. අපි බැන්දට පස්සෙ කාලයක් එහෙ හිටියෙ. මම අම්බලන්ගොඩ ඒ කාලෙ වැඩ. එහෙ ඉදන් වැඩට ආවෙ. පස්සෙ මට උසස්වීමක් ලැබිල තමයි කොළඹ එන්න වුනේ. අපි දැන් ඉන්න ඉඩමත් අම්මල අරන් දුන්නෙ. මම ලෝන් එකක් දාල ගේ හැදුව. ගේ හදන කාලෙ ශාමිලාගෙ හස්බන්ඩ් තමයි ගොඩක් උදව් කලේ. ඒ චාරුණී-ශාමිලා යාලුකම නිසා. එයා ගෘහ නිර්මාන ඉංජිනේරුවෙක්. එයා වැඩ කරපු සමාගමට තමයි කොන්ත්‍රාත්තුව දුන්නෙ. ඒ වුනාට රනේ මේක එයාගෙ ගෙයක් වගේ උනන්දුවෙන් බලල කල නිසා අපිට වියදමත් අඩු වුනා. ශාම්ලාගෙ වෙඩින් එකට අපි එයා අපේම නංගි කෙනෙක් වගේ හිතල අපි මහන්සි වුනේ. ඒ වෙනකොට අපි හිටියෙ වෙනත් ගෙදරක කුලියට. රනේ මේ දැන් ඉන්න ගේ හදල තිබුනෙ. ඊට පස්සෙ තමයි අපිටත් ඒ ලඟින්ම ඉඩමක් ලැබුනෙ.
         ශාමිලාත් චාරුණීත් ගාල්ලේ එක පාසැලකට පොඩි කාලෙ ඉදන් එකට ගිහින් තියෙන්නෙ. ඒ දෙන්න ගොඩක් කිට්ටු යාලුවො මම දන්න කාලෙ ඉදන්. මමත් ගාල්ලේ පාසැල් ගිය කාලෙ දෙන්නව හොඳට දැකල තිබුන. මට හිතට වැදුනෙ හැබැයි ශාමිලාව. මමත් ලයින් එකේ එහෙන් මෙහෙන් යනව මගේ යාලුවෙක් මේක දැනගෙන ඌ මට කිව්ව 
"වැඩක් නෑ බං ට්‍රයි කරල. උන් ආප්ප කාරියෝ" මොනව උනත් ඒ කතාවට මට කේන්ති ගියා. මම තාම ඒ කෙල්ලො එක්ක කතා කරලවත් නෑ. අඩුගානෙ හිනාවක් වත් දාල නෑ. ඒත් මම ලව් ශාමිලාට.
"නිකම් ලමයින්ට අපහාස කරන්න එපා බං. උඹ කොහෙමද දන්නෙ. උඹ දැක්කද" මේක මම කාලයක් ආශ්‍රය කරන යාලුවෙක්. කොහොමද ඌටත් විරුද්ධව නැගුන මගේ හඬ. මේ නොදන්න කෙල්ලො දෙන්නෙක් නිසා.
"අප්පට සිරි. මොකද උඹට ⁣ඩෝං ගියේ. උන් උඹේ කවුද. මම දැක්ක මගුලක් නෑ. පේන්නෙ නැද්ද උන් ඉන්න උජාරුව. තිස්සෙම අත් අල්ලගෙන පෙම්වතුන් වගේ. උන් කොල්ලන්ව සතේකට ගනන් ගන්නෙ නෑ. උඹත් ඕනෙ නම් ගිහින් කාල වරෙන්" ඒ කිව්වම මටත් එහෙම හිතුන. මමත් මෙච්ච්ර බැලුම් හෙලලත් එක බැල්මක්වත් නෑ නෙ. මූ කියන කතාව ඇත්ත වෙන්න ඇති. මමත් මොකටද පාච්චල් වෙන්න යන්නෙ. වැඩේ අත්හැරල දැම්ම. හැබැයි ඒ වෙනකොට මම ඒ දෙන්නගෙ නම් දෙක හොයාගෙන තිබුනෙ. මගේ හිතේ ශාමිලා තමයි ඇඳිල තිබුනෙ. ඔහොම කාලයක් ගත වුනා.
       මට කැම්පස් ලැබුනෙ රුහුනෙ. මම ගෙදර ඉඳන්ම තමයි කැම්පස් ගියේ. දවසක් මම කැම්පස් ගිහින් එන ගමන් හවස ගාල්ලේ බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේදි චාරුණීව දැක්ක. එයා හිටියෙ වෙන බස් පෝලිමක. පාසැල් ඇඳුම පිටින්. ක්ලාස් ගිහින් එනව වෙන්න ඇති. මමත් ඒ පෝලිමට ගියා. එයා මාව දැකල හිනා වුනා. මගේ පපුව කීරි ගැහිල ගියා. අද අනිත් යාලුව නෑනෙ. ඒ නිසා උජාරු කමත් අඩුවෙලා ඇති. එයා මට කලින් බස් එකට නැග්ග. මමත් පෝලිමේ ඇවිත් නැග්ග. චාරුණීට සීට් එකක් ලැබිල. මම නගිනකොට මට ඉන්න වුනේ හිටගෙන. මම චාරුණී ලඟින් හිට ගත්ත. එයා මගේ මූන දිහා බලල නැවතත් හිනා වෙලා මගේ පොත් ටික ඉල්ල ගත්ත. තව මොනවද ඉතින්. චාරුණී ශාමිලාට වඩා සුදුයි. චාරුණීත් ලස්සනයි. ඒත් මට ඒ දෙන්නගෙන් මුලින්ම හිත වැටුනෙ ශාමලීට. ඒ එයාව සෙට් කරගන්න එක ලේසියි කියල හිතුන නිසා. චාරුණී ටිකක් පොෂ් වැඩියි. ඇඳුම් එහෙමත් යුනිෆෝම් එකටත් කෙල්ල හරි සෙක්සි ලුක් එකක් තියෙන්නෙ. ශාමිලා ඊට වඩා චාම් වගේ. ඒ නිසා වෙන්න ඇති මට ශාමිලාට හිත ගියේ. කොහොම හරි ඒ බස් පාරෙ නෙමෙයි මගේ ගෙවල් තියෙන්නෙ. මම සෙක්ෂන් එකකටයි, ටිකට් ගත්තෙ. ඒ තැන ලංවුනාම මම බහිනව කියල පොත් ටික ඉල්ල ගත්තට වෙන වචනයක් වත් කතා කරන්න ලැබුනෙ නෑ. ඒත් මම අතෑරියෙ නෑ. ඒ වෙලාවට රැක ගෙන දවස් කීපයක් ඉඳල කොහොමහරි කෙල්ලව දැලේ දා ගත්ත. ශාමලී ඒ පංතියට එන්නෙ නෑ කිව්ව. ඒත් කමක් නෑ දැන් චාරුණී මට හිතවත් වෙලා කියල තේරුනා. මොකද දවසක් කිව්ව ශාමිලාට මාව දකින්න ආසයි කිව්ව කියල. එතකොට මම දැනගත්ත එහෙනම් හරි තමයි. ඒකනෙ. මම ගැන එයාට කියල තියෙනව. මම කිව්ව එහෙනම් හෙට එයාටත් එන්න කියන්න. අපි කොහාටහරි ගිහින් මොනව හරි බිබී කතා කරමු. ඒ විදියට අපේ සම්බන්දතාවය ආදර සම්බන්දතාවයක් බවට පත් වුනා. ශාමිලාත් අපිට ගොඩක් උදව් කලා. එයාල ඉන්නෙ ගාල්ල ටවුන් එකට කිට්ටුව. අපි මුලින්ම හරියකට සෙක්ස් කරන්න ගියේ එයාලගෙ AL exam ඉවර වුන දවසෙ. එදා එයාල යුනිෆෝම් එකෙන් නෙමෙයි ආවෙ. මම චාරුණීව ඒ විදියට දැක්කේ එදාමයි. 
    මට මම ගැනම ලොකු ආඩම්බරයක් දැනුන. මෙච්ච්ර ලස්සන කෙල්ලෙක් යාලු කරගන්න ලැබුන එක ගැන. අර මගේ යාලුව කිව්වෙ බොරුවක්නෙ චාරුණීල ගැන. එයාල එහෙම අය නෙමෙයි. නැතිනම් ඒ වගේ අය කොල්ලන් එක්ක සෙක්ස් කරන්න කැමති වෙන්නෙ නෑ නෙ. මේ ගමන යන්නත් යෝජනා කලේ චාරුනීමයි. මට ටිකක් බයත් හිතුන. ඒත් චාරුණී හරි සමාජශීලියි. විවෟතයි. මාවත් ඒ දෙසට අැදිල ගියා. දවසක් අපි ගාල්ලේ කොටුවේ කිස් කරන ගමන් එක පාරට මගේ තොල් වලින් එයාගෙ තොල් ඈත් කරගෙන කිව්ව 
"මම කැමති නෑ හිතේ එකක් තියාගෙන තව එකක් කියන ඊටත් වෙනස් දෙයක් කරන අයට" මගේ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන. චාරුණී කිව්වෙ නිකං මම එයාට මෙච්ච්ර කලක් බොරුවක් කලා වගේ. ඒත් එයාගෙ ඇස්වල තිබුන කාන්තිය මගේ ඒ බිය තුරන් කලා.
"මම ඔයාට බොරුවක් කියල තියෙනවද"
"නෑ අකී, මට ආසයි ඔයාට" අපි එතෙක් කිස් කරනව, ඇඳුම් මතුපිටින් පිරිමදිනව හැරුනුකොට වෙනත් දේවල් කරල නෑ. චාරුණී මගේ එක පිටින් වත් අතගාල නෑ. මමත් පියයුරු අතගෑවට වෙන තැන් අතගාල නෑ. එහෙම කියල චාරුණී නැවතත් මගේ තොල් උරන්න ගත්ත. පිස්සු කෙල්ල. ඒ ගමන මාව බදාගෙන ඇහුව
"හෙට අපේ විභාගෙ අන්තිම දවස. අපි රූම්ස් යමුද"
"කොහේද"
"ගාල්ලෙම. ෆැබ් එකේ සෙකන්ඩ් ෆ්ලෝ එකේ රූම්ස් තියෙනව" මට ඇත්තටම අදහ ගන්න බැරි වුනා ඒ කියපු එකට. හදිසියේ මම ඇහුවනම්, මටත් බැනල යන සයිස් එකක් තිබුනෙ. මමත් එක පයින් කැමති වුනා. චාරුණී කෙල්ලෙක් වුනත් අපිටත් වඩා ෆෝවඩ්. කියන්න තියෙන දේ කෙලින්ම කියනව. මට මුලින්ම ටිකක් චකිතයක් වගේ වුනාට පසුව ඒකට හුරුවුනා.
       විභාගෙ ඉවරවෙනකොට දොළහයි. ශාමිලා අපිත් එක්කම ආව ෆැබ් එකට යන්න. අපි කෙලින්ම උඩ තට්ටුවට ගියා. මම නම් මෙහෙම තැන්වලට ඇවිත් නෑ. මෙයාල බයක් හැකක් නැතුව ආවෙ... ශාමිලා කලින් ඇවිත් විස්තර බලාගෙන යන්න ඇති. අපි ඩ්‍රින්ක්ස් තුනක් ඕඩර් කරල මම කිව්ව කාමරයක් ඕන කියල. එම සේවකය මාව කවුන්ටරය වෙත එක්ක ගිහින් වරුවක් සඳහා කාමරයක් වෙන්කරල දුන්න. පස්සෙ ඩ්‍රින්ක් එක ගත්තට පස්සෙ ශාමිලා චාරුණීව කිස් කරල
"එහෙනම් මම යනව" කියල මගේ පිටටත් තට්ටුවක් දාල ගියා. අපි දෙන්න කාමරයට ගියා. 
    මම කලින් දවසෙ ඉඳන් ප්ලෑන් කරගෙන හිටියෙ කාමරයට ගිහින් දෙන්න එක්ක වෙන වෙනම වොෂ් දා ගන්න. ඊට පස්සෙ හෙමින් කිස් කරල වැඩේට බහින්න. ඒත් ඒකට ඉඩක් ලැබුනෙ නෑ. සම්පූර්න අනසක චාරුණීගෙන්. කාමරේ දොර වහපු ගමන් මාව බදාගෙන කිස් කරන්න ගත්ත.