අද උදේ හස්බන්ඩ් කෝල් කරල අහනවා උදේ හයයි තිහට පුතාලා ඉස්කෝලෙ ගියාම ඊට පස්සේ පැය හත අටක්  යනකම් ඔයා මොනවද කරන්නේ කියලා.

හපොයි දෙයියනේ දැන් ඉතින් දීපල්ලකො උත්තර .ඇත්තටම උදේ ඉඳලා හවස තුන විතර වෙනකං මං මොනවද කරන්නේ අප්පා ? කියන්න  දේකුත් නෑ. ඉතින් කෝල් එක එහෙම්මම  කට් කරලා  මාත් කල්පනා කරන්න ගත්තා එයාල ගියාට පස්සේ කරන වැඩ මොනවද කියලා.

පුතාලා ගියාට පස්සෙ , බාගෙට උයලා තිබ්බ කුස්සියේ ඇතුලට ගිහින් මං හිටගත්තා.  මෙන්න බොලේ මං බලාගෙන ඉන්දැද්දි ඉතිරිය  නිකන්ම ඉවෙනවා 

ඊට පස්සේ කුස්සිය නිකම්ම අස් වෙනවා. කුණු ගෙනියන දවසක් නම්, කුණු බාස්කට් ටික නිකංම ගේට්ටුවට එළියෙන් තියවෙනවා.. වේලිච්ච කොල ගොඩක් හැලිලා  නේද කියලා කල්පනා කරද්දිම මෙන්න යකඩෝ මිදුලත් නිකංම අතුගෑවෙනවා. තණකොළ වැවිලා වැඩියි කියලා හිතෙද්දිම මෙන්න ග්‍රාස් කටර් එක ඇවිදං ඇවිත්  නිකංම  තණකොළ කැපෙනවා
( හා මේක පුදුම මැජික් එකක්නේ )

 ඊට පස්සේ නිකමට මං ගියා ලොන්ඩ්‍රි  බින් එක ගාවට.  පුතාලගේ ඉස්කෝලෙ ඇඳන් ගිය යුනිෆෝම් ටික මෙන්න තියෙනවා හොඳට කිලිටුවට දිළිසි දිළිසි.

 " අපොයි මේ ළමයි ඉස්කෝලෙ යනවද නැත්නම් පාරේ වැඩ කරනවද" කියලා හිතෙද්දිම, යුනිෆෝම් ටික ඇවිදං ගිහින්  සබන් කුඩු ටිකක් වතුර බේසමකට දාගෙන , ඒකෙ පෙඟෙන්න ගියා. පැයකට විතර පස්සේ කුණු වැඩියෙන් තියෙන තැන් බල බල ඇඳුම් ටිකම එයාලව බ්‍රෂ් එකෙන් අතුල්ල ගත්තා. පස්සේ වොෂින් මැෂින් එකට ගිහින් තනියම හොඳට හෝදගෙන, තනියම බේසමට ඇවිත් ,තනියම රෙදි වැලක එල්ලුනා.  ( ආහ් මට හරිම සතුටුයි. හැම දෙයක්ම නිකම්ම වෙනවා ) 

පැයක් විතර යන්න ඇති. හොඳටම අව්ව තිබ්බ අහස එක පාරටම කළු කරන්න  පටන් ගත්තා. වහින්න වගේ ආවා .අනේ අර යුනිෆෝම් ටික තනියම වැලෙන් බැහැලා ඉස්සරහ වැරැන්ඩා  එකේ තිබ්බ රෙදි රැක් එකේ එල්ලුනා. ( කොච්චර ශෝක් ද ) 

ඊට පස්සේ මට වැඩකුත් නැති නිසා කම්මැලිකම යන්නත් එක්ක ගේදොර ටිකක් සුද්ද කරන්න ඕන කියලා හිතුවා  විතරයි . වහලෙ තියෙන මකුළු  දැලුත් කඩාගෙන  මෙන්න කොස්ස තනියම අතු ගාන්න පටන් ගත්තා ඊට පස්සේ ගෙදර බඩු වල දූවිලි නිකන්ම  පිහදෑවිලා ගියා.  මොප් බාස්කට් එක තනියම  වතුර පුරෝගෙන ඇවිත් මුළුගේම මොප් කරන්න පටන් ගත්තා. ( ෂාහ් ) 

අද නම් මාර රිලැක්ස් ගතියක් දැනෙන්නෙ  කියල හිතාගෙන ආයෙමත් මිදුල පැත්තට ගියා වහිනවද බලන්න. ( ඒ ෆීලින් එකත් මට විඳින්න ඕන උනා ) මොන වැස්සද? මෙන්න ඉර පායගෙන එනවා.  අනේ ඉතින් සුදු රෙදි ටිකත් අහස දිහා බලලා අපි වේලෙන්න ඕන නේද  කියලා එයාලටම කියාගෙන ඉබේටම වගේ ගිහින් වැලක එල්ලුනා. ( අප්පේ ඇති යාන්තම් නැත්නම් ඒක කරන්න වෙන්නෙත්  මටමනේ ) 

අනේ මන්ද ඇත්තටම මට කරන්න ඇති වැඩක් ගේ ඇතුලෙත් නෑ. හිතන්න විතරයි තියෙන්නේ. ඉබේටම ඒවා වෙනවනේ

ආ ... එහෙම හිතෙද්දි මතක් උනේ,  උදේ ගෑස් එක ඉවර වුණා නේද කියලා. ගෙදර කුස්සියේ උයන බඩුත් ඉවරයි. හාලුත් ඒ තරම් නෑ දවස් දෙකකට වගේ තියෙන්නේ. අඩුපාඩු ලිස්ට් එකකුත් හදාගෙන මං ලෑස්ති උනා විතරයි. මෙන්න හිස් ගෑස් සිලින්ඩරේ තනියම හන්දියට ගිහින්. අලුත් ගෑස් එකත් අරගෙන ගෙදර අඩුපාඩු ටිකක් නිකම්ම ගෙදර ඇවිත්!
(  පුදුම මැජික් තමයි අපේ ගෙදරත් තියෙන්නේ )

ඒ වැඩ ටිකත් නිකංම වෙච්ච එකේ දැන්වත් වැඩ ටිකක් කරන්න ඕන කියලා හිතලා හෝදල වේලලා තිබ්බ රෙදි කන්ද නවල දාලා මදින්න තියෙන ඇඳුම් ටිකත් මැදලා ඉන්න ඕන කියලා හැරුණ විතරයි,  එක සැණෙකින් මෙන්න ඒ වැඩ ටිකක් ඉබේටම වෙලා. ( මෙහෙම දේවල් ඔයාලගෙ ගෙවල් වලත් වෙනවද කියලා අහන්න  තරම් මට දැන් හිතෙනවා. ) 

                                          

කාලෙ ගෙවිලා ගිහින් මෙන්න පුතාලත් ඉස්කෝලේ ඇරිල ආවා.මට ඉතිං ආයේ වචනෙකින්වත් අරක කරන්න ,මේක කරන්න කියලා එයාලට මතක් කරන්න දෙයක් නෑ නේ ,  ඒ ළමයි  සපත්තු ටික අව්වෙන් තියලා,  කිලිටු ඇඳුම් මේස් ඔක්කොම පිළිවෙලට ලොන්ඩ්‍රි බින් දාලා,  කෑම පෙට්ටි  පිළිවෙලට හෝදලා ඒවයෙ තෙත පිහදාලා ලස්සනට කබඩ් එකට දැම්මා.

 ඊට පස්සේ පිළිවෙලට ගිහින් නාගෙන ඇවිත් එයාලම කෑම බෙදාගෙන කාලා, පිඟන් එහෙම හෝදලා සින්ක් එක අස් කරලා ඉස්කෝලෙන් දීපු හෝම් වර්ක් කරන්න යනවා කියලා කාමරයට ගියා. මේසෙ උඩ තිබ්බ  මොබයිල් ෆෝන් එක දිහා බැලුවෙවත් නෑ. ඒවා එයාලට අයිති දේවල් නෙමෙයිනේ . ( කීකරු දරුවො ලැබෙන්නේ පෙර පිනට කියලා මට හිතුනා )

ඔක්කෝම වැඩ කරලා ඉවර වෙලා,  එළියට ගිහින් පැයක් විතර සෙල්ලම් කරන්නද කියලා ඇහුවහම, මං  කිව්වා ෆෝන් එකේ game play කරන්න කියලා  ඕන නෑ අපි එළියට ගිහින් සෙල්ලම් කරන්නම් කියලා එයාල මගෙන් අවසර අරගෙන ගියා.

ඉතින් මං කෑම  කාලා පිඟාන හෝදන්න ගියාම මගේ පිඟාන ඉබේම හේදිලා කුස්සිය ආයෙමත්  නිකන්ම පිළිවෙලක් උනා . ( හස්බන්ඩ් කිව්වා වගේ මං කොයිතරම් නිදහසින්ද ඉන්නේ? ) 

හවසට පැය බාගයක්  හරි පොඩි නින්දක්  දාන්න ඕන කියලා හිතලා මං කාමරයට ගියා 

                                        
හවස තේ බොන්න ඕන කියල හිතෙද්දී පුතාලා දෙන්නත්  සෙල්ලම් කරල ඉවරවෙලා ආව. ඉතින් තේ ටිකත් ඉබේටම හැදුනා. "අපි බුදු; පහණ  ලෑස්ති කරන්නම් " කියලා දෙන්නම ඒ වැඩේට ගියා .  එක්කෙනෙක් මල් කඩාගෙන ආවා. දෙන්නා එක්කම මල් පූජා කරලා ඇවිත් මා එක්ක ටිකක් කතා කරමින් හිටියා. 

වැඩකුත් නැති එකේ අපි දැන් කීබෝඩ් එක ප්ලේ කරන්නම් කියලා අහිංසක විදියට මගෙන් ඇහුවා ( මේ තරම් කීකරු විදියට ඉන්න ළමයි වෙන කොහෙවත් නැතුව ඇති කියල එවෙලේ මට හිතුනා ) මං කිසිම දෙයක් මතක් කරන්න ඕන නෑ. එයාලටම හිතිලා වැඩ කරනවා.

මාත් ඒ වෙලාවෙ කරන්න වැඩකුත් නැහැනෙ කියලා නිකං ඔහේ සෙටියෙ හාන්සි වෙලා හිටියා.  ( මහන්සියටද කියලා දැන් ඔයාලා හිතාවී.)නෑ නෑ මොන මහන්සියක්ද ගෙදර වැඩ  ඉබේම වෙන එකේ සන්තෝසෙ මම විඳින්න ගත්තා.

ඉතිං ඊට පස්සේ රෑ කෑම වෙලාව, හෙමිහිට කුස්සිය පැත්තට එද්දි හිතුව මොනවද අද කන්නේ කියල. නූඩ්ල්ස්  ටිකක් කෑවනම් හොඳයි කියල හිතෙද්දිම මෙන්න වතුර හට්ටිය නිකන්ම ලිපට උනා.  එළවලුත් සුද්ද වෙලා කැපිලා කෙටිල තෙලේ බෙදිලා නූඩ්ල්ස් එකත් නිකම්ම හැදුනා.

තුන්දෙනාත් එක්ක කෑම රස විඳිමින් ඉන්දැද්දි මට පේනවා කුස්සියේ පාවිච්චි කරපු  බඩු හේදෙනවා,  ඉබේම රාක්ක වල නැවෙනවා. පිහදෑවෙනවා .අපි කාලා ඉවර උනාම, මං හිතුවා හෙට උදේ පුතාලට කෑම ගෙනියන්න ඕන මොනවද කියලා? 

මෙන්න ඒ පාර ඒ වැඩෙත් නියමෙට වෙනවා. එක පැත්තකින් පොල් ගෑවෙන සද්දේ,  තව තැනක එළවළු කැපෙන සද්දේ.  විනාඩි දෙකක් ගියේ නෑ ඒකත් ඉබේම උනා. කැපුණු එළවලු තනියම ප්ලාස්ටික් කන්ටේනර් වලට ගිහින් ෆ්‍රිජ් එකට ගියා . මං බලාගෙන ඉඳිද්දි කුස්සයත් ලස්සනට අස්වුණා.

පුතාලත් නිදාගන්න  ගියාට පස්සේ මට තිබුණේ වොෂ් දාගෙන ඇඳට යන එක විතරයි. ඇඳට ගියාම හස්බන්ඩ් මං ගාව නෑ කියල කිසිම පාළුවත් තනිකමත් මට දැනුනේ නෑ. මං මාර සතුටින් දවසම ගෙවපු විදිය ගැන හිතමින් සනීපෙට නිදාගත්තා. 

                                    

මං දවස ගෙවන හැටිය ගැන මගේ හස්බන්ඩ් ඔය විදියට තමයි හිතාගෙන ඉන්නේ. මං හෙන ජොලියේ නිදහසේ ජීවිතේ විඳින හැටි දැකලා එයාට තව තවත් මං ගැන ඊර්ෂ්‍යා හිතෙන්නමයි  මේක ලිව්වේ 

ඔයාලත් කොහොමද, මං වගේම නිකන්ද දවස ගෙවන්නෙ ? මට වගේම ඉබේටම ගෙදර වැඩ වෙනවද 