සත් වසර

මා විවාහ වී සත් වන සංවත්සරය සැමරුවේ පසුගිය සතියේ සඳුදාය. මගේ සැමියා ඒ සඳහා විශාල සාදයක් සංවිධානය කර තිබුණි. හැමෝම ඔහුව සැලකුවේ ඉතා යහපත් මහත්මයෙක් ලෙසය. මමද ඔහු ගැන එසේම සිතුවෙමි. ඔහු මා හමු වන විට මගේ වයස දහ නවයකි. ඔහුට ඒ වන විට තිස් තුනක් වයසක් විය. නමුත් ඔහු චාම්, ඉතා කඩවසම් මිනිසෙක් වූයේය.

මගේ සැමියා සුධීර එවකටද ලොකු ව්‍යාපාරිකයෙකි. ඔහු දෙමාපියන්ගෙන් මා ගැන අසන විට අම්මා සතුටු කඳුළු හෙළුවාය.

“ කෙල්ලගේ වාසනාව “ තාත්තාද කීවේ උද්දාමයෙනි.

අපේ පවුල අමාරුවෙන් ගුරු වැටුපෙන් ගැට ගසාගත් පවුලකි. මල්ලිලා දෙදෙනක් මට විය. සැමියා ඔවුන්ට රට යාමට සහ අධ්‍යාපනය ලැබීමට උපකාර කළේය. අම්මලට සැලකුවේය. අප හට දරුවන් සිටියේ නැත.

සැබවින්ම දරුවන් ලබන්නට හැකියාවක්ද නොවීය. දකින දකින අය ඒ ගැන විමසන විට මම නිහඩව සිනා සුනෙමි.

“ ලස්සන නිසා බැන්දට ඒ මහත්තයාට මේ කෙල්ලව එපා වෙයි “ බහුතරේ කීවේ මගේ මූණටමය. එක දිනක අපේ අම්මාගේ මල්ලිගේ බන ගෙදරට ගිය මගේ සිත ඥාති කාන්තාවන් විසින් දැඩිව රිදවා තිබුණි. එන මග දිගට ඔහු සාමන්‍යය ලෙස කළා කරන්නට උත්සහ දැරුව නමුත් මම කාරයේ කන්නාඩියෙන් එපිට බලාගෙන බුම්මගෙන සිටියෙමි. මගේ දෙනෙතින් කඳුළු කඩා වැටීමට ඉතාම ආසන්නය. නමුත් මා අසරණය. කෝපය බුර බිරා නැගේ.

“ සුධීර අයියේ …. මා ගැන ඔයාට විශාවා නැත්නම් මාව තියාගෙන ඉන්න එපා. මට යන්න දෙන්න. “ මම කෝපයෙන් කීවෙමි.

“ ආ..යන්න? ගිහින් මගේ මූනේ දැලි ගාල බලනවකෝ. දොනියන්දගේ තරම මම පවුලේම එවුන්ට කියනවා “ ඔහු කීවේ ඉදිරිය බලා සිනාසෙමිනි.

සාමන්‍යය ජීවිතේ කොතරම් හොඳින් කා බී ජීවත් වුවද සුධීර මා සමග ලිංගිකව හැසිරුනේ නැත. එයට හේතු ලෙස ඔහු කීවේ පළමු දිනයේ මට පිරිසිඳු කම ඔප්පු කිරීමට බැරි වුනු නිසාය.

අප බයෙන් සහ ආසාවෙන් හනිමුන් එකට නුවර එලියට ගිය දිනය අද මෙන් මතකයේ රැදී ඇත. මම බොහෝ වෙහෙස වී මසා ගත් අලංකාර නිදන ඇඳුම ඇඳ කොණ්ඩය පීරාගෙන එන විට සුධීර යහනට ආවේය. ඉක්බිති මගේ සුන්දර සිහින දෙදරවමින් ඔහු වහා විදුලි පහන් සියල්ලම නිවා දැමුවේ කාමරේ කට්ට කළුවර කරමිනි.

මද වෙලාවක් අඳුරේ මගේ සිරුර අතපත ගෑ මේ මිනිසා යමක් මගේ යෝනි පෙදෙසට තබා තද කරනු මට දැනුනි. විනාඩියක් දෙකක් ඇතුලත තෙරපීම නතර වී ගියද අභ්‍යන්තරයට කිසිවක් දැනුනේ නැත. මට පෙර කිසිම ආකාරයක සම්බන්ධයක් තිබිලා නැත. ඒ ගැන සුධීර දැන සිටියේය. අප කලුවරේම නින්දට වැටුනෙමු.

“ එහෙනම් මේ මේකයි…. කාලය යද්දී මාත් ඒක ගැන සතුටු වේවි “ මම සිතුවෙමි. මගේ අක්කලා කිවූ පරිදි පළමු සන්සර්ඝය වේදනාකාරීය. නමුත් මට නම් කිසිවක් දැනුනේ නැත. පහුවෙනිදා උදේ පිබිදුනු අපි සාමාන්‍යය ලෙස තේ බීවෙමු. මම නැවත වරක් ඔහු මා වෙතට ලං කර ගන්නට උත්සහ කළෙමි.

“ අල්ලන්න එපා……සි. පොඩි කමට මාව රැවට්ටුවා “ ඔහු බෙරිහන් දුන්නේය.

මම බය වී “ ඇයි අයියේ? “ ඇසීමි.

“ බබා වගේ රඟපාන්න එපා. කෝ තමුසෙගෙ පිරිසිඳු කම ? තමුසේ මොන ගොම ගොඩක ලැගලද ආවේ ?” ඔහු ඇසුවේ සන්සුන්වය.

“ මම දන්නේ නැහැ අයියේ..අපි ආයේ කරමු. ඊයේ ඇතුලට ගියේ නැහැ “ මම කීවේ බියෙනි. සුධීර මාව හෙටම ගෙදර ගිහින් දමාවිද ? එතකොට නෑයන් “ලොකු අතු අල්ලන්න ගියා හොඳ වැඩේ” කියනු ඇත. ඔවුන්ගේ අම්මලා මගුල් ගෙදර පොඩි කර දමනු ඇතිද ? භ..ය පත් වුනු මම ඉකි ගැසුවෙමි.

මද වෙලාවකින් පැමිණි සුධීර මගේ ඔලුව අතගෑවේය.

“ බබා ඔයා මට මෙහෙම වං..චාවක් කරයි කියල මම හිතුවේ නැහැ. ඒත් මම ඔයාට ආදරෙයි. ඒ නිසා අපි මේක රහසක් විදිහට තියා ගමු. දැන් ඉතින් අඬන්න එපා “ ඔහු කාරුණිකව කියමින් මා සැනසුවේය මට සුධීර ගැන හටගත්තේ ගෞරවයකි. මතක් වෙන විට මට මගේ නොදනුමත් කම ගැන ඇතිවන්නේ බලවත් පි..ළිකුලකි.

දෙවන දවස ඉතාම සාර සුබාවට පැවතුණි. අම්මලා බෙහෙවින් සතුටු විය. අපගේ යුගල කාමරයේ මා සමග පදිංචි වුනු නමුත් සුධීර බොහෝ විට නිදා ගත්තේ පහළ මාලයේ කාමරයකය. ලිංගික ඇසුර ගැන මා මතක් කරන හැම වෙලාවකම මගේ කන්‍යා භාවය ගැන කියා බඩුවක් පොලේ ගැසීම ඔහුගේ සිරිතකි. ඒ හැර අනික් හැම විටම මට සහ මගේ පවුලට ඔහු ඉතා හොඳ සැමියෙක් විය. උපන් දිනයට පවා මා පුදුම කරවමින වටිනා ත්‍යාග දුන්නේය. මේ ලෙස කාලය ගෙවී ගිය අතර අප දෙදෙනා යහළුවන් මෙන් දිවි ගෙවීමු. නමුත් දිනෙන් දින දැඩි කම්පනයක් මගේ හිතේ ඇතිවේ. පීඩනයක් දැනේ. අඬන්න සිත්වේ. මා කම්පනයෙන් බව කීවොත් සුධීර මට දොස් නගයි.

“ වෙන ගෑනුන්ට ඉන්නේ බීල ඇවිත් ගහන පිරිමි. අච්චර වරදකට සමාව දීල ගෙදර තියාගෙන මුළු පවුලටම යුතුකම් කරන මට ඔයා මේ මොනවද කියන්නේ ? මට බැහැ එක එකා එක්ක ගිහින් මාව රවට්ටපු කෙනෙක් එක්ක නිදාගන්න “ ඔහු කියවයි. මම බය වී පස්සට යමි.

දරුවෙක් සම්බන්ධ ගැටලුව ඔහුගේ මිතුරෙක් දිනක සාදයකදී අසන ලද අතර “ මගේ කෙල්ලට අම්මෙක් වෙන්න බැහැ කියල මම එයා පි..ළිකුල් කරන්නේ නැහැ. වෙනදාටත් වඩා ආදරෙන් බලාගන්නවා “ කියමින් මා සිප ගත්තේය. මිතුරන්ගේ බිරියන් ඔහු බෝධිසත්වයෙක් බව කීහ.

අපගේ සත් වන විවාහ සංවත්සරය දා වෙන තුරු මම මේ ඇම ගිලගෙන සිටියෙමි. මතක් වන විට ගෙවුණු කාලය ගැන ඇති වන්නේ මහත්ම කණගාටුවකි. සංවත්සරය ඉවර වී අමුත්තන් ගිය අතර මම උඩු මහලට ගොස් නින්දට වැටුනෙමි. රාත්‍රියේ මා පිබිදුනේ වතුර තිබහ නිසාය. පහළ මාලයට යන ලෙස මට සිතුනේ මන්ද මට අදටත් නොතේරේ. මම හෙමින් යන විට පහළ මාලයේ කාමරයේ ඇඳ සෙලවෙන බව මට දැනුණි. දොර වසා ඇති නිසා නිශ්ශබ්දව මම පසුපසින් ගොස් බැලුවේ ඔහුගේ කාමරයේ ජනේල හැර දමා ඇතිද කියාය. එය හායි ගා ඇර දමා තිබුණු අතර මගේ වාසනාවට ලයිට් එකද දමා තිබුණි. මම පහත් වී ඒ දෙසට ගියෙමි. මා සිතුවේ සැමියා වෙනත් ගැහැණියක් සමග රම..ණයේ යෙදෙමින් සිටිනවා විය යුතුය කියාය.

මා දුටු දෙයින් සසල වී ගියෙමි. ඔහුගේ හොඳම මිතුරා කනිෂ්ක අයියා සහ ඔහු නි..රුවතින් දකින විට මට කෑ ගැසුනේ ඉබේටමය. දොර වෙතට ගිය මම අරින ලෙස පවසමින් බෙරිහන් දුන්නෙමි. ඔවුන් පැමිණ මට පිස්සු බව හඟවන්නට උත්සහ දරන ලද නමුත් මම පිහි..යක් ගෙන මොවුන් දෙදෙනා මරා දමන බවට තර්ජනය කළෙමි. මගේ කෝපය සහ රැවටීමේ වේදනාව නිම හිම් නැති විය. පහුවෙනිදාම මම මාපිය නිවසට ගොස් සියලු පවත් කීවෙමි.

පහුවෙනිදාම කනිෂ්ක ගේ බිරිඳ හමු වෙන්නට ගියෙමි. ඈද මේ සබන්ධය දැනගෙන සිට ඇත. නමුත් කනිෂ්ක විසින් ඇය බය ගන්වා තබාගෙන සිට ඇත. කනිෂ්කගේ බිරිඳ නිතරම පන්සල් යන අහිංසක ගැහැණියකි. මොවුන් දෙදෙනාම අපව තබාගෙන ඇත්තේ සමාජයට පෙනීමට බව මට වැටහිණි. ඈ රහසේම ඈ විසින් එකතු කළ සාක්ෂ්‍ය සියල්ලම මගේ අතේ තැබුවාය. ඇය එසේ කළ බව කිසිවෙක්ට නොකියන මෙන් ම ගිවිස්සවා ගත්තාය. ඈ එසේ කළේ මගේ ගැලවීමට උපකාර කිරීම පිණිසය.

මගේ හිතේ වූයේ දැඩි තරහකි. සුධීර විසින් අහිංසක මා රවටා සිය වරද වසාගෙන මගේ දිවියෙන් වසර හතක් නාස්ති කර දැමුවේය. සුධීර අපේ පවුලේ අය හමුවී තිබුණි. අම්මලා හැමදාම මෙන් සුධීරගේ මුදල් වලට වහ වැටී මා හට එදිරි වූහ. මම නඩුවෙන් දිනුවේ කනිෂ්කගේ බිරිඳ නිසාය. ඇගේ සාක්ෂ්‍ය මට ඉතාම වැදගත් විය.

විශාල වන්දියක්ද මට ලබාගත හැකි වුනු අතර මා ලංකාව හැර යාමට මේ වන විට සියල්ලම සූදානම් කරමින් සිටිමි. කනිෂ්කගේ බිරිඳ තවමත් ඒ අපායේ හිරවී සිටින්නීය. වෙන්ව යන මෙන් කොතෙක් කීවත් එසේ කිරීමට දිරියක් ඇයට නැත. මැරෙමින් ඉපදෙමින් කෙටි ජීවිත කාලය උගුලක වැටී ගෙවා දමමින් සිටිනීය. මට ඈ ගැන දුකය.

සත් වසරක් විවාහයක සිටි මම අදටත් කන්යාවියකි. ජීවිතේ වුනු අත්දැකීම් නිසා මා සැබවින්ම පිරිමියෙක් විශ්වාස කිරීමට තවමත් බයය. කාලය මගේ තුවාල සුව කරනු ඇත.