මයිස්ගෙ හෙනහුරා.

මයිස් මුදලාලි කියන්නෙ ටිකක් දුර ඈත ගමක එකම ආභරණ කඩය හිමි ව්‍යාපාරිකයා. ඉතින් දවසක් දා මේ කඩේ වැඩ ඉවර වෙද්දි තරමක් රෑ බෝ වුණා. පීටරුත් එදා කලින්ම ගෙදර ගිහින්. පීටර් කිව්වේ  මයිස් මුදලාලිගෙ ගෝලයා. එදා රෑ බෝම පරෙස්සමට කඩේ වහපු මයිස් මුදලාලි , දොරට  දාන්න ඕනි අගුල් සේරම දාලා , ටෝච් එකත් අරගෙන පාර දිගෙ ඇවිදගෙන යන්න ගියා. මයිස් මුදලාලි යන මග තමයි කනත්ත තියෙන්නෙත්.

විවිධාකාර සත්තු කෑගහන සද්ද බද්ද ඇරුණම මුළු පැත්තම පාළුයි. මුදලාලිගෙ හිතට මොකක්දෝ අමුතු බයකුත් ආවා. මොකද මුදලාලි මෙච්චරටම රෑ වෙලා තනියම මෙහෙම යන්නෙ සෑහෙන කලාතුරකින්. හැමදාම වගෙ කලින් යනවා. නැත්නම්  පීටර් එක්ක යනවා. ඉතින් මුදලාලි හිතට දිරිගෙන දිගටම ඇවිදගෙන යන්ඩ ගියා. ටික දුරක් යද්දි මුදලාලිට දැණුනා කවුරුහරි තමන් පස්සෙන් එන සද්දයක්. මයිස් මුදලාලිට හීන් දාඩිය දැම්මා, යටි බඩ හීතල වුණා. මුදලාලි අඩිය ඉක්මන් කරා. පස්සවත් නොබලා දඩ බඩ ගාලා ඉස්සරහට දුවපු මයිස් මුදලාලිට අමුතු කට හඬකින් කවුද කතා කරා..! 

" කෝ මගෙන් එදා ගලවගත්ත ආභරණ..?"

මුදලාලි ක්ෂණිකව පිටිපස්ස හැරුණා. කළුවරේම කවුද බලද්දි මගුල් සාරියක් ඇඳපු ගෑණියෙක් පේනවා.මුදලාලි බය වුණ පාර ටෝච් එකත් බිම වැටිලා කැඩුණා. දැන් මුළු පැත්තම කට්ට කළුවරයි. 

" කෝ මගෙන් එදා ගලවගත්ත ආභරණ..?"

අර ගෑණි ආපහුත් ඇහුවා. මයිස් මුදලාලි හූ තියාගෙන අඩි දෙකක් විතර දුවගෙන ගිහින් බිම ඇදගෙන වැටුණා. පහුවදා මුළු ගමේම කතාව පැතිරුණා. 

" කළ පව් පස්සෙන් එන්ඩ පටන් අරන්..." 

" මොකක් ද පීටර් ඒ කතාව..?"

" ඒක ලොකු කතාවක් විජේ.."

" අනේ ඉතින් කියපංකො.." 

පීටර් තටමලා තටමලා වට පිට බලලා කතාව කියන්ඩ පටන් ගත්තා. 

"කාලෙකට කලින් උඹ වගේම එකෙක් මෙහෙට වැඩට ආවා. නම ඩැනියල්..."

ඊටපස්සෙ වෙච්ච කතාව ඒ විදියටම ඔන්න පීටර්,විජේට කියනන පටන් ගත්තා. 

" ඒ පසික්කාඩු වැඩේ මට කරන්ඩ බෑ  පීටර්..චැහ්.." 

" උඹට පයිත්තියං බං.. මමත් වැඩට ආපු අලුත ඕම තමා හිතුවේ.. ඒම කේස් එකක් නෑ බං.. ඕක හොඳට හෝදලා කරලා වතුරෙත් දාලානෙ ගන්නෙ බං.."

"ඒ වුණාට යකො මළ මිනි වලට දාන ආභරණම ආපහු මනමාලියන්ට දානවාද..? " 

" ඩැනියො මේක නොදියුණු පුංචි ගමක්.. පුංචි ලෝකයක්..! මේකට තියෙන්නෙ එක ආභරණ කඩයයි.. ඒක තමයි මේක.. ඉතින් බං මනමාලියක් වෙන්ඩ හිටි තමන්ගෙ දූ මලාම උන්ගෙ අම්මලාට අප්පලාට ඕනි නම් ඒකිව මනමාලියක් වාගෙ අන්ඳවලා අවසන් ගමන් යවන්ඩ උන් ආභරණ ගන්නෙ කොයින්ද කියපං..?"

" ඉතින් උන් ගාව තියෙන ඒවා දැම්මම හරිනෙ..! "

" හැහ්.. යකො මේ ආභරණ සෙට් පිටින් උන්ට තියේ නම් උනුත් ඒවා කුළියට දෙනවානෙ.. බොට නම් පයිත්තියම්  ඩැනියො.. මේ ගමේ එව්වොන්ට පිස්සුද බං මාල හතයි , ඉරයි හඳයි..."

"ආහ් හරි හරි ඇති ඇති... චැහ් දැන් ඉතින් ඕක ගැන ගමේ එවුන් දැනගත්තම ආයෙ මගුල් ගෙවල් වලට මෙහෙන් ආභරණ ඉල්ලයි ද..? "

" උන්ට කවුද බං කියන්නෙ අපි එකම සෙට් එක දානවා කියලා. උන් හිතන් ඉන්නෙ අපිට මේ වගෙ තව සෙට් පහක්වත් තියෙනවා කියලා..අනික බං මේක අද ඊයෙක පටන් ගත්තු දෙයක්ද.. හොහ්.."

" ඉතින් ඇත්තටම එහෙම වෙනම සෙට් තිබුණා නම් හොඳයි නෙ...ඇයි උඹලා ඒම නොකරන්නෙ..?" 

" යකො ඩැනී.. මේකෙ එහෙමට කියලා කෙල්ලො මැරෙන්නෙත් නෑ , මගුල් ගෙවලුත් නෑ.." 

" අම්මපා ඇයි බං මේ පසකට යට කරන මළ කඳකට ඔච්චරටම විච්චූරණ..?"

" එව්වා මිනිස්සුන්ගෙ ආතල් නෙ බං.. මළ කඳෙන් හරි උන් ඒ ආතල් එක ගන්නවා නම් අපිට මොකද..? උන්ගෙ හිත් හදාගන්නනෙ බං.. මොනවා වුණත් පව් ඉතින්.. උන් නෙ දන්නෙ උන්ගෙ හිත් වල වේදනාව.. නිකමට හිතපං.. උඹට දුවෙක් ඉඳලා ඕම වුණා නම්..?"

" හ්ම්ම්ම්....දැන් උඹ හිතපං උඹට දුවෙක් ඉඳලා ඒකියෙ මඟුලට මේම ආභරණ ආවොත්..?" 

" ආහ් හරි හරි බං.. යමං යමං  දැන් උඹ ඕක හිතන්ඩ එපා..යමං මල් සාලාවට..වරෙන් ඉතින්, බෑ කියලා බෑ.. අපිට මුදලාලි සල්ලි ගෙවන්නෙ මේවට..යමන්. "

ඩැනියල්,පීටර් එක්ක ආභරණත් අරගෙන මල් ශාලාවට යන්ඩ පිටත් වුණා. මල් ශාලාවේ ජොන්ස්ටනුයි , සයිමනුයි මිනිය එම්බාම් කරලා ඉවර වෙලා ඔසරිය අන්ඳනවා. 

" ආහ්.. පීටර්.. නියම වෙලාවට ආවේ..." 

" හප්පටසිරි යකො.. මේ සිරියලතාගෙ කෙල්ල⁣ නේද..?"

" ඇයි උඹ දැන්ද දන්නෙ..?" 

" ලොක්කා කිව්වම කෙල්ලෙක් වහ බීලා මැරිලා කියලා මම හිතුවෙම ජයසිරියාගෙ කෙල්ල කියලා. ඒකි බඳින්න හිටිය කොල්ලනෙ පැනලා ගියෙ..."

" අපිටත් ආරංචිය එනකොටම හිතුවේ ඒකි කියලා.. මේකි මෙහෙම මගුලක් මොකට කොරගත්තද මන්දා.."

"හත්තිලව්වයි...! පොලිසි⁣ය මොකද කියන්නෙ බං..?" 

" උසාවි නියෝගයක් දුන්නලු වල දාන කරමේ ගැන.. ඒමලු වල දාන්නෙ.. පරීස්සන කරනවලුනෙ තව.. ඇඟෙ කෑලි එහෙම අරගෙන ඉස්සිරිතාලෙන්..." 

" හනේ මන්දා බං.. මුන් කොරගන්න වින්නැහි.. චැහ්.. මහ අපරාධ.. ආහ් සයිමෝ මේ ටික පරෙස්සමට දාපන්.. වල දාන්ඩ කලින් ගලවගෙන පරෙස්සමටම ආපහු දීපං.. උඹට ආ⁣යෙ ඕක අමුතුවට කියන්න දෙයක් නෑනෙ.."

"මේ ආභරණ කට්ටලේ  මේ ගමේ කෙල්ලෝ කීයකට දැම්මද බං..? " 

"තිහ හතළිහකට වඩා නෑ මයෙ හිතෙ...පොඩ්ඩක්  හිටපම් ගැනලා බලමු..ම්ම්ම්...මනමාළියො විසි හතයි... මළ මිනී විස්සක් විතර ද මන්දා... හරියටම මතකයක් නෑ බං...හෝදපු වාර ගාණ පොතේ ලියලා ඇති..බලන්ඩ ඕනි.. ආහ් ඕකට විටින් විටේ අගස්ති ඇට එහෙමත් අල්ලන්ඩ වුණා..අලුත් වැඩියා පහ හයක් ගියා සෙට් එකටම...හූම්ම්ම්.. ඕක  දැන් මාර වටිනවා ඉතින්.."

" හ්ම්ම්ම්, හ්ම්ම්ම් නැතුං නැතුං.. සුළු පටු රාජකාරියක් ද... මයිස් මුදලාලිව මතක් කරා කියපං.."

" හරේ.. අපි යනො.. යමන් ඩැනී.." 

ඩැනියල් හිටියෙ හරිම කලකිරිමකින්.. පීටරුත් එහෙමයි.. පීටර් කල්පනා කළේ මැරිච්ච කෙල්ල ගැන..ඩැනියල් කල්පනා කරේ ආභරණ ගැන. 

"අම්මපා පව් ඩැනි.. ඒකි හොඳ කෙල්ල.. මහ වයසකුත් නෑ.." 

" හ්ම්ම්ම්..." 

" සිරියලතාට ළමයි පහක් හිටිය එක එකාතකට හොඳා.. ඕකි හතර වෙනියා.."

" හ්ම්ම්ම්..." 

" දැක්ක තැන හිනා වෙනවා.. හිනාව සිරියාවයි.. කෝකටත් යමන් මළ ගෙදර පැත්තට.." 

" හ්ම්ම්ම්..." 

ඩැනියල් පීටර්ගේ පස්සෙන්ම මළ ගෙදරට ගියා. ඒ මළ ගෙදරත් සුපුරුදු අනෙක් මල ගෙවල් වගේම තමයි. වෙනසක් කියලා නෑ. ඇඬුම් විලාප සෝ තැවුල් හැම තැනම.  ඒ අතරේ පිරිසක් ගෙදර අස් පස් කරනවා,තව පිරිසක් ටෙන්ට්,බැනර් ගහනවා. සමහර කාන්තාවෝ ලොකු ලොකු හට්ටි මුට්ටි අරගෙන ගෙදර පිටිපස්සෙ ගහපු ටෙන්ට් එකක් යට උයන්න ලැහැත්ති වෙනවා. පිරිමි ලොකු ගල් ගෙඩි අරගෙන ගිහින් ලිප් බඳිනවා. කඩි ගුලක් ඇවිස්සුන ගානයි. ඒ අල්ල පනල්ලේ මළ ගෙදරට ගොඩ වෙච්ච පීටර්ව දැක්ක මැරිච්ච කෙල්ල⁣ගෙ කවුරුහරි පීටර් ළඟට ආවා. 

" අනේ බලහන් පීටර් මේ වෙච්චි අපරාධෙ.." 

" ඒකනෙ බං... මටත් මේ අදහා ගන්ඩ බෑ..මොකක්ද වුණෙ..?" 

" කෙල්ලට සම්බන්ධකමක් තිබ්බා, අර සුගත් එක්ක..ඒකට අපි විරුද්ධ වුණා කියලනෙ බං මේ.. පුදුම තරම් හිතුවක්කාරකමක්නෙ පීටර්.. යකො මං කුඹුරට ඉහින්න ගෙනාව බේත්..!! කීයක් කියලද බං බේත් කුප්පියක්.. ඇඩ්වඩ් මුදලාලිගෙන් සීයට පහේ පොළියට ගත්ත සල්ලි වගයකින් බං ගත්තෙ..හරිම අපරාධෙ බං.. " 

" හත්තිලව්වෙ, මේකි මෙච්චරටම හිතුවක්කාර ද බං..?" 

"ඔය කාලකණ්ණියා එක්ක යාළු වුණ දා ඉඳලා ඒකියෙ තිබුණ අර අහිංසක මනුස්සකම් නැති වුණා. හරිම දරදඬු වුණා.. අරූ ඉතින් කැලෑ සතා වගෙනෙ..මට ඕකා අහුවුණොත් මම ඕකයෙන්  බෙල්ල මිරිකලා හරි සල්ලි ගන්නවා. ඇයි බං පොඩි අපරාධයක්ද.. දැන් ඉතින් ආයේ බේත් බෝතල් ගන්ඩ ණය වෙන්ඩ එපැයි.."

" හ්ම්ම්ම්... යකො ඒකා වගෙ එකෙක් එක්ක මේකි මොකට යාළු වුණාද..?" 

"නංගිත් බැන්ඳානෙ.. එතකොට ගෙදර හිටි  කෙල්ලො තුන් දෙනාගෙන් දෙන්නෙක්ම බැන්ඳා, අයියලා දෙන්නත් බැඳලා. හෙට අනිද්දාට රෝසිත් බඳිනවනෙ.. මම හිතන්නෙ ඒක හිතට වද දෙන්න ඇති..ඒ නිසා අහුවෙචච් එකා එක්ක යාළු වුණා.. ඒත් බං ගඟකට හරි පනින්න තිබ්බා.. නැත්නම් බෙල්ලෙ වැලදාගන්ඩ තිබ්බා.. අර බේතට ඇඟ ඇතුළ තැම්බිලාලු.. වල්පැල මරණ බේත නෙ බං.. වන් සොට් වැඩේ ගොඩ.. බලපන්කො අපරාධෙ.."

" උඹලා ඉතින් බැලුවේ නැද්ද කෙල්ලට හොඳ කොල්ලෙක්ව..?" 

" බැලුවා බං.. බැලුවා.. මේකියෙ වපරේ නිසා ගොඩක් උන් කැමති නෑ..අපරාධෙ සුගතට අරන් යන්ඩ දෙන්න තිබ්බේ..සිකේ.."

" හනේ මන්දා.. මහ අපරාධයක් නම් තමයි..දැන් ඉතින් මක් කොරන්නද..! මම ගිහින් එන්නම්.." 

"හොඳා පීටර්.. මේ අලුත් හාදයා ද..?"

"ආහ් ඔව්.. මේ ඩැනියෙල්.. " 

ඩැනියල් ,පීටර් එක්ක හවස කළුවර වැටෙද්දිම මළ ගෙදරින් පිටත් වුණා. 

" උඹට කියන්න ඩැනියො ඒකි එච්චරටම හිතුවක්කාර වුණා කීවාම අදහගන්ඩ බෑ බං.." 

" දැන් අර රෝසිගෙ මගුලටත් උඹලා මේ සෙට් එකම දානවද..?"

" හෑ.. මොකක්.?"

"ඇයි බං අර කිව්වේ...!" 

" ආහ් ඒක.. උඹ මෙච්චර වෙලා ඒකද හිතු⁣වේ..? ආහ් ඔව් ඉතින්.. අපෙන් ඉල්ලුවොත් පුතො ඕක තමා.." 

එහෙම කියපු පීටර් මැරිච්ච කෙල්ල ගැනම කියව කියව එද්දි ඩැනියල් කල්පනා කරේ රෝසිගෙ මගුල ගැන. ඩැනියල් පීටර්ට කඩේට යන්න කියලා ආපහු මළ ගෙදරට ගියා. ඊටපස්සෙ අර හාදයාව මුණ ගැහුනා. 

"ආහ් ඩැනියෙල් , ආපහුත් කෝ පීටර්..?" 

"උන්දැ ගියා.. රෝස්ගෙ ගෙවල් කොහෙද..?"

" කාගෙ..?" 

" රෝසිගෙ..?" 

" ආහ්...හා හරියටම අර ගිනි පොළියාගෙ⁣ ගෙට ඉස්සරහ ගෙදර.. උගෙ නම් ගිනි පොළි හම්මෝ.. සීයට පහේ පොළියටනෙ මම...." 

" ආහ් හරි හරි.. බෝම ස්තුති.."

එහෙම කියපු ඩැනියෙල්  ඊටපස්සෙ ගියා රෝසිගෙ ගෙදර හොයාගෙන.

" මේ කවුද..?"

" මම කවුද කින්ද මන්ද වැඩක් නෑ.. රෝසිගෙ ගෙදර මේකද..?" 

කලබල වෙච්ච කාන්තාව උත්තර දෙන්න පටන් ගත්තා. 

" ඕ.. ඕ.. මෙහෙ තමයි.. ඇ යි...ඇයි...?" 

" කලබල වෙන්ඩ දෙයක් නෑ.. රෝසිගෙ මගුල ළඟදි ගන්නවානෙ.. ඒකට ආභරණ මයිස් මුදලාලිගෙ කඩෙන් කුළියට ගන්ඩ එපා.. මොකද ඒක මිනි වලට දානවා.. උඹලගෙ හොඳට මම මේ කියන්නෙ.." 

ඩැනියල් දිහා හොල්මනක් වගෙ බලාගෙන හිටපු කාන්තාව හූ තියලා ඉකි ගහලා බිම පෙරළිලා අඬන්න පටන් ගත්තා. ඒ හූවට ගෙදර ඇතුළේ  හිටපු දෙතුන් දෙනෙක් සාලෙට කඩාගෙන ආවා. උන් තව පොඩ්ඩෙන් නන්නාඳුනන මේ තැනැත්තාට හොඳටම තඩි බානවා. 

" කවුද තමුසේ..? මේ රෑ.. ඇයි මේ අපේ අම්මා බය වෙලා අඬන්නෙ.?" 

තුස්නිම්භූත වෙලා හිටපු ඩැනියෙල් උන් දිහා රවලා බලලා 

"මේ යෝධි අහවල් එහෙකට මෙච්චර අඬනවද මම දන්නෙ නෑ... මම කියන්ඩ ආවේ හෙට අනිද්දට මේ ගෙදරින් බඳින්න ඉන්න අර රෝසි ළමයට මයිස්ගෙ ක⁣ඩේ ආභරණ දාන්න එපා කියන්න.. ඒවා මිනී වලටත් දානවා..." 

ඒක අහපු ⁣අනිත් එවුනුත් බය භිරාන්ත වෙලා අඬන්න පටන් ගත්තා. ඩැනියල් තවත් තුස්නිම්භූත වුණා. 

" ඔහේ කවුද..? පිටගම්කාරයෙක් ද..? "

" ඔව්, මයිස්ගෙ ක⁣ඩේට ඇවිත් සති දෙකයි.." 

" කෝමද දැනගත්තේ අපේ රෝසි ගැන..?" 

" මළ ගෙදර හිටි එකෙක් කිව්වේ.." 

" මොකක්..? ආහ්  ඒ මම හිතන්⁣නේ මේ රෝසි ගැන නෙමේ.. ඔය කියන්නෙ වෙලේ ගෙදර රෝසි ගැන..අර හරියටම අපේ ගෙදර ඉස්සරහ ගෙදර..අර ගෙදර.. අපේ රෝසි මළා.. එයා ගෙදර හුරතලේට හදාපු බැල්ලි..." 

ඩැනියල් කටට ආපු අමු තිත්ත කුණුහරුප වැලක් මතුර මතුර කළුවරේම පාරට බැහලා අදාල රෝසිගෙ ගෙදරට ගියා.

" මොකක්.. මොනවා..? ඔහේ මේ මොන හෙන ගහන බොරුවක් ද කියන්නෙ..? මයිස් මුදලාලි මේ ගමට අවුරුදු තිහක් පරණයි.. ඒ මනුස්සයා කවදාවත් එහෙම අසමජ්ජාති වැඩක් කරන්නෙ නෑ.. මොන පිස්සු ද.? අනික ගමේ හැම මළ ගෙදරකටම ලොකු බිස්කට් පෙට්ටියක් අරගෙන යන මනුස්සයා. "  

" හා හොඳයි, මම මුසාවක් කියනවා නම් අද රෑට අර මැරුණු කෙල්ලව ගෙනාවම ගොහින් හොඳට බලහන්..ඇස් ගෙඩි දෙක හොඳට ඇරලා බලහන්..! මම ගියා.." 

එහෙම කියාපු ඩැනියල් කඩේට ඇවිත් කාටවත්ම නොකියා තමන්ගෙ ඇඳුම් කෑලි දෙක තුන දාගත්ත බෑග් එකත් අරගෙන මහ රෑම ⁣පාරට බැහැලා ඔහේ ඇවිදගෙන ගියා.

රෝසිගෙ ගෙදර ඇත්තො මළ ගෙදර ගියා. හත්තිලව්වෙ කිව්වත් වගෙ මිනියෙ තියෙන්නෙ එදා ගිහින් ඇඩ්වාන්ස් බැඳලා ආපු ආභරණ සෙට් එක. කුලප්පු වෙච්චි රෝසිගෙ ගෙදර ඇත්තෝ ගමටම මේ ආරංචිය දුන්නා. ගමේ එවුන් බාගෙට බාගයක් කටේ අත තියාගෙන අපාය බලන්ඩ යන්ඩ වගෙ පෝළිම් හැදිලා ඉන්නවා දැන් ඔන්න මිනිය බලන්ඩ යන්න.

මේ මුකුත්ම නොදන්න මයිස් මුදලාලි බිස්කට් පෙට්ට්යකුත් අරගෙන ගියා මළගෙදර. මළගෙදරට ආපු සේරම උන්දලා මයිස් මුදලාලිට ඉස්ම බේරෙනකම් නෙලුවා. පීටර් ගුටි අස්සෙම පැනලා ගිහින් පොලිසිය එක්කරගෙන නොඑන්න මයිස් මුදලාලිත් එදාම අවසන් ගමන් යනවා. අන්තිමට ගම්මු තීරණය කරා ආභරණ එක්කම මිනිය වල දාන්ඩ. මයිස් මුදලාලි ගුටි කෑවට පස්සෙ කඩේට පොලිස් ආරක්ෂාවකුත් දාගත්තා. හැබැයි කඩේට මැස්සෙක්වත් ආවේ නම් නෑ. 

මිනිය ආභරණ එක්කම වල දැම්මා. මෙන්න යකො දවස් දෙක යද්දි මිනිය ගොඩ අරන්. මුළු ගමම බය වෙලා. පොලිසිය ආවා පරීක්ෂණ කරන්න. ආභරණ නෑ. මුලින්ම බැලුවේ මයිස් මුදලාලිගෙ කඩේ. උන්දැ අරගෙනත් නෑ. අතුරුදන් වුණ ඩැනියෙල්ව සැක කරන්ඩත් හේතු කාරණා නෑ. 

කාලය ගෙවිලා ගියා. තුන් මාසයක් යද්දි මයිස් මුදලාලි පෙර පරිදිම වෙළදාමත් කරගෙන ගියා. ඒ අතරතුර තමා මේ සිද්ධිය සිද්ධ වුණෙ. පීටර්, විජේට කතාව කියලා ඉවර කරා. 

මැරුණු සිරියලතාගෙ කෙල්ල මයිස් මුදලාලිගෙ පස්සෙන් එනවා කියලා ගම පුරා කතා පැතිරුණා. මයිස් මුදලාලිට ලාවට වගෙ සිහිය ආපු ගමන් පීටර්ට කතා කරා. 

"පීටර්, අර ආභරණ ටික අරකිගෙ වලටම දාපං.." 

" අයියො බොසා.. පිස්සුද.. ඒකෙ දැන් ඇටකටු ඇත්තෙ."

"තොට ඒ පැහිච්චකම් වැඩක් නෑ.. අද රෑම එතන හොයලා දාපං.. නැත්නම් ඕකිගෙ අවතාරේ මයෙ පස්සෙන්ම එයි. මොකා නැතත් ඒකිගෙ හොල්මන දන්නවනෙ මමයි ඒ බඩු ටික ගත්තෙ කියලා.." 

"හා හා කට කට. කාටහරි ඇහුණොත් විනාසයි..යකො මේ පාර අහුවුණොත්  මැරුම් කන්ඩ වෙන්නෙ.." 

"යකො, මේ පිත්තල බඩු සෙට් එකකට මට මෙච්චර නහින්න බෑ..පලයන්.. උඹ දන්නෙ නෑ.. මට මේ දැන් ලාවට වගෙ මතක් වෙන්නෙ..ඒකිගෙ අවතාරේ  පිරිමියෙක් වගෙ වෙලා. කටහඬත් අමුතුයි.. හම්මෝ..බලපන් මතක් කරද්දිත් මගෙ හිරි පිපෙනවා..මාව කක්කුස්සියට එක්ක පලයන්..."

මුදලාලිගෙ කරුමේ ඉවසන්ඩම බැරිම තැන පීටර් විජේ එක්ක ගිහින් එදා රෑම සිරියලතාගෙ කෙල්ල වල දාපු තැන හොයාගෙන වල හාරන්න පටන් ගත්තා. අඩි තුනක් විතර කපද්දි මෙන්න යකො පොලිසියෙන් පැනපි. පීටරයයි විජේයි අම්බානෙට ගුටි කෑවා. ගමම ආභරණ කතාව දැනගත්තා. ආපහුත් මූ මිනියකට දාලා වලකටත් දාපු ආභරණම මනමාළියන්ට ඇන්ඳුවා නේද කියලා ගමම ගිනි අරන් එන්ඩ කලින් මයිස් මුදලාලි පොලිස් ආරක්සාව එක්කම බඩු මුට්ටුයි පවුලයි අරන් ගමෙන්ම ගියා. 

එදා රස්සාවත් දාලා ගමෙන් ගිය ඩැනියල් මාස තුනක් විතර ගිහින් හරි හමන් රස්සාවක් නොලැබුණ තැන ආපහුත් ආවා පරණ රස්සාවට. එද්දි රෑ වුණා. කඩේ වහලා නමුත් ලයිට් එළිය තිබ්බ නිසා  පිටිපස්සේ දො⁣රට තට්ටු කරන්න යන ඩැනියල්ට ඇහුණා බීපූ මුදලාලිගෙයි, පීටර්ගෙයි කසු කුසුවක්.

" අර පර ඩැනියෙලා අවුලපු ගින්න කොච්චරක් අමාරුවෙන් ද බං නිවාගත්තෙ.."

"අම්මපා බොසා මම හිතුවේ නෑ ඌ ඒම පාහර වැඩක් කොරයි කියලා."

"ඌ හිටියා නම් ඔය ආභරණ ටික ආපහු වලෙන් එළියට ගන්න කියලාද..? එහෙම නම් ඌ ඒකත් කියනවා ආපහු ගම්මුන්ට.. ගොන් ගම්මු ටික.. මට තඩි ගහපු හැටි.. ගුණමකුවො.." 

"හා හා හා මුදලාලි.. මුදලාලි..මම හැමදාම කියනවා බීගත්තු වෙලාවට මිනි ගොඩ දාන්න එපා කියාලා.. සස්..ස්ස්..සූ... යකඩෝ බැරි කොටවත් ගමේ ⁣එකෙක්ට ඇහුණොත් වසලා හමාරයි.."
 
ඔය දෙබස ඇහුණ ඩැනියල්ට හොඳටම කලකිරුණා. ඊටපස්සෙ තමයි මිනිහා තීරණය කරේ හොල්මනක් වගෙ ඇඳගෙන මුදලාලිව බය කරන්න. දවස් ගාණක් තැන තැන හැංගි හැංගි ඉඳලා , වැලකින් සාරියකුත් හොරකම් කරගත්ත ඩැනියල් තමයි හොල්මන වගෙ කළුවරේ හැංගිලා ඉඳලා මුදලාලිව බය කරේ. 

කොහොම නමුත් මයිස් මුදලාලි ආයෙ ඒ ගමේ පැත්තකට ගියේ නෑ.! 

සම්පූර්ණ මනකල්පිතයකි.

පූර්ණිමා චාරුණී බණ්ඩාර.