"මල්ලි දැන් නංගීට ලිප් කිස් එකක් දෙන්න."

ඡායාරූප ශිල්පියා කැමරාව සකස් කරමින් පැවසුවේ ධාර්වීගේ දෙනෙත් නළලට යවමින. යුවතියට දැනුණේ තමාගේ හදගැස්ම ද වේගවත් වූ බවකි. ඈ භිතීයෙන් දේහදාරියා දෙස බලද්දි ඔහු සිටියේ ඡායාරූප ශිල්පියා දෙස බලමින් දත්මිටිකමින. 

"දැන් ඇති ඔය පොටෝස් ගත්තා. අපි වෙලාවට චර්ච් එකට යන්න ඕනා."

දේහදාරියා ඉවත බලාගෙන පැවසීය. එහෙත් ඡායාරූප ශිල්පියාගෙන් බේරුමක් නොමැති හැඩයි.

"තව වෙලා තියෙනවා මල්ලි. අපි වෙලාවට ඔයාලාව දෙන්නව චර්ච් එකට යවන්නම්. මේක විතරක් ගමු."

වේදේශ් ගිනිගෙන දැවෙන දෙනෙත් ඡායාරූප ශිල්පියා දෙසට විතැන් කළේ ඔහු කියන සිංහලක් තේරුම් නොගැනීම හේතුවෙනි. ඔහු පවසන අයුරට ඇයගේ දෙතොල් සිප ගැනීමට දේහදාරියාට කළ නොහැක. මෙම විවාහය ගනුදෙනුවක් පමණක් කොට එවැන්නක් කිරීමට ඔහුට අයිතියක් නැත. ඇරත් යුවතිය එවැනි දෙයකට බිය බව වේදේශ් දන්නේය.

"කෝ ඔය දෙන්නා මේ හරියට එන්න."

"දැන් මං තමුන්ට සැරයක් කිව්වා. ඔය හොඳටම ඇති. තමුසේට ගෙවන්නේ මම. මං කියන විදිහට වැඩ කරනවා මඟුලක් කියවන්නේ නැතිව."

ඡායාරූප ශිල්පියා ඔවුන් දෙදෙනාව ඡායාරූපය ගැනීමට ස්ථානගත කිරීමට තනද්දි දේහදාරියා ඔහුගේ කමිස කොලරයෙන් අල්වා ගත්තේ ඡායාරූප ශිල්පියාගේ පමණක් නොව ධාර්වීගේ ද දෙනෙත් විසල්ව යද්දීය.

"ඒ අතඇරපන් බන් ඔය මනුස්සයාව. උඹට පිස්සුද?"

වේදේශ්ගේ ළඟම මිතුරා චරණගේ මැදිහත් වීමෙන් ඡායාරූප ශිල්පියා ඔහුගේ හැඩිදැඩි හස්තයෙන් ගැළවුණේය. ඡායාරූප ශිල්පියා ඔහු දෙස රවා බලමින් තම කමිස කොලරය සකසා ගත්තේය. ඔහු මෙවැනි වූ සිද්ධියකට මුහුණ දුන් පළමු අවස්ථාව මෙය විය. වේදේශ් වෙනුවට ඔහුගෙන් සමාව ගනු ලැබුවේ චරණය. වේදේශ් ඡායාරූප ශිල්පියාගෙන් සමාව නොඅයදින බව චරණ දැන සිටියේ ය. දෙවැනි මනාලයාට සිටි චරණ වේදේශ්ගේ මිතුරෙක් බව ධාර්වී දැන ගත්තෙත් මේ අවස්ථාවේය. 

"අම්මෝ බන් මම හිතුවා හැබැයි අර මනුස්සයා වේදේශ් අයියාගෙන් හොඳ කෑමක් කන්න ළඟයි කියලා. බලපන්කෝ උඹගේ වෙන්ඩ හබීයා පිපිරෙන පිපිරිල්ල. උඹ හෙට ඉඳන් අයියට කොහිල කටු පිටින් හදලා දීපන් තුන් වේලට කන්න."

යෙනාලි සිය මිතුරිය වෙත ළංව පැවසුවේ ධාර්වීගේ මුවෙත් ඇයගේ වචන නිසා සිනහවක් ඇදි යන විටෙකය. කුඩා දෙයටත් ඔහු කෝප ගන්නේ අසීමිත ලෙසයි. මෙතෙක් දවසක් යෙනාලිට වේදේශ් වූ දේහදාරියා මේ වනවිට වේදේශ් අයියා වී ඇත. එය සිහිවද යුවතියගේ මුවෙහි භසරැල්ලක් මැවුණා ය.

වේදේශ්ගේ ක්‍රියාව හේතුවෙන් ආවේගයෙන් පසු වූ ඡායාරූප ශිල්පියා කිසිවෙකු සමඟ කතා නොකරමින් ඔහුගේ අනෙක් සඟයන්ට ද උපදෙස් ලබා දෙමින් ඡායාරූප ගැනීමට මෙහි රැගෙන පැමිණි බඩුබාහිරාදිය ඔහුගේ වෑන් රථයට දමා ගත්තේ චරණ සිය නළලත් දෑඟිලි තුඩුවලින් තෙරපවා ගනිද්දීය. 

"උඹගේ ඔය කේන්තිය නම් හරියන මඟුලක් නෙවෙයි වේද්. පොඩ්ඩ ගෑවෙන්න බෑ නැට්ට ගිනිගත්ත හනුමා වගේ නටන්න තියාගන්නවා. තොගේ ඔළුවේ කොහේ හරි වැදුන ද කියහන් අද උදේ පාන්දර. යකෝ මනුස්සයෙක්ට දෙයක් කියද්දි ඒ දේ කියන විදිහක් තියෙනවා. උඹ නම් අනේ මන්දා බන්. බලපන් අර කොල්ලා කේන්තියෙන් ඉන්නේ. උදේ පාන්දර උඹ ඌගේ දවසම කෑවා."

"අනේ මේ උඹ ඉඳපන් කටපියාගෙන. ඌට මම එක සැරයක් හොඳින් කිව්වනේ. ඌට ඒක අහන්න බැරි වුණාට මට කරන්න දෙයක් නෑ."

බටහිර පන්නයේ විලාසිතාවෙන් හැඩව සිටි දේහදාරියා තද නිල් පැහැති බ්ලෙසරයේ බොත්තම් කාසියක් පන්නා දැමුවේ චරණගේ දොස් පැවරුම් ගැන තැකිමක් නොකරමින.

"තොට කියන කට හොඳයි ඉතින් මම බිම අතුල්ල ගන්නවා. අර මනුස්සයා ඉතුරු පොටෝස් ගන්න චර්ච් එකට නාවෝත් තමයි උඹට දවල් තරු පෙනෙන්නේ."

"බොරුවට කලබල නොවී හිටපන් චරණ. මම ඕකාට ලක්ෂ ගාණක් ගෙවලා තියෙන්නේ අද දවස වෙනුවෙන්. ඌට එන්නේ නැතිව ඉන්න බෑ. මාත් එක්ක කේන්ති වුණත් ඌ අනිවාර්යයෙන් එනවා."