ආච්චි එක්ක අලුත් ජිවිතයක්

අම්මගෙ බාප්පා. ඒ කියන්නෙ අපෙ සීයා මැරිලා අදට දවස් අටයි. ඊයෙ තමයි හත් දවසෙ බන තිබ්බෙ. දැන් ආච්චි මහගෙදර තනියෙම. ආච්චිට අපෙ අමිමා නොවඳිනා වැඳුමි වැඳල කිවිවා තනියෙම ඉන්නෙ නැතුව අපෙ ගෙදර ඇවිත් ඉන්න කියලා. අහන්නෙම නෑ.
".මම මෙි ගේ දාලා කොහෙවත් යන්නෙ නෑ. මම මැරෙනකමිම ඉන්නෙ මෙහෙ. මෙි වත්ත පිටිය පාලුවට දාලා. මම කොහොම යන්නද. ආච්චි කියන්නෙ එහෙම.."
ආච්චිට දරුවො තුන් දෙනෙක්. ඒ තුන්දෙනාම දුර ගෙවල් දොරවල් හදාගෙන. ඒ අය ගමට ආස නෑ ආයෙ ගම ඉන්න කල්පනාවක් නෑ.
මම ඉස්කෝලෙ ගිහින් ඉවරවෙලා. තාත්තගෙ කුඹුරු ඉඩමි වගා කරගෙන ගමෙිම ඉන්නවා. මටත් මල්ලිලා දෙන්නයි. උං දෙන්නා තාම ඉස්කෝලෙ යනවා.
කොහොමින් කොහොමින් හරි අන්තිමට පවුලෙ තීරණය උනේ. තාත්තගෙ ඉඩකඩමුත් බලාගෙන. සීයගෙ කුඹුරුත් මට කරගෙන තනියම ඉන්න ආචිචිව බලාගෙන මහගෙදර නවතින්න කියලා.
මහගෙදරත් මටම දෙන්න තමා කටිටියගෙ අදහස. අම්මලත් නිතර උදවිවට ඇවිත් යන එන හිංදා. මම කැමති උනා රෑ ආච්චිගෙ තනියට. මහගෙදර නවතින්න. 
හත් දවසෙ දානෙ ඉවරවෙලා. දවස් දෙක තුනක් යනකොට. සේරම තම තමන්ගෙ ගෙවල් වලට ගිහින්. අන්තිමට මමයි ආච්චියි විතරයි ගෙදර ඉතුරු උනේ.
" ලොකු පුතේ. උඹ එහෙනම්. දවල් දවස ගෙදර වත්ත පිටියෙ වැඩ කරලා රෑට ආච්චි බලාගන්න මෙහෙ නැවතියං. මම පුලුවන් වෙලාවට ඇවිත් ආච්චිට තියෙන වැඩක් පලක් කරල දීලා යන්නම්." අමිමා මට එහෙම කිව්වා.
අපේ ගෙදර තියෙන්නෙ. ආච්චිගෙ ගෙදරට හැතැප්ම දෙකක් විතර. වෙල්යායෙන් එහාට වෙන්න. අපෙ ආච්චි ටිකක් අමුතුයි. මහ ආඩම්බරකාරියක් කියල තමයි ලමෙි උං කියන්නෙ. තරුණ කාලෙ. ගමෙි හිටිය ලස්සනම ගෑනියෙක් කියලයි කතාව. අපෙ අමිම ළඟ හිටියාම දෙන්න අක්කයි නංගියි වගෙ.
තාම ඒ ලස්සන ටිකක් තියෙනවා. වයස හැට පහක් විතර උනාට..තාම හොඳට වැඩපල කරන් ඉන්නවා. මට තමා ගොඩක් ආදරේ. මම පොඩි කාලෙ වැඩිපුරම හිටියෙ ආච්චි ළඟනෙ ඒ හිංදා
ආච්චිගෙ අමුතු පුරුදු කීපයක් තිබුනා. අසනීපයක් නැත්නම් හැමදාම ඇලට බැහැලා පැයක් විතර දවල්ට නාන්න ඕනෙ.නිදියන්න කලින් ඇඟ හොදන්න ඕනෙ..පිරිසිදුවට අඳින්න ඔිනෙ..ගෙවල් මිදුල වත්ත එක කොල කෑල්ලක් නැතුව අතුගාලා පිරිසිදුවට තියාගන්න ඔිනෙ..ආච්චි ළඟ. නිතරම. පුසුඹ සබන් සුවඳයි.
ඒ හිංදම පොඩි කාලෙ. මම නිදියගත්තෙම ආච්චි ළඟ. 
අද. තමයි මලගෙදරින් පස්සෙ. ඉස්සෙල්ලාම ආච්චිගෙ ගෙදර නිදියන දවස.
ලොකූ පුතේ. මම ඇඟ හෝදගෙන එන්නම්. කෑම බෙදල ඇති.