සැමියෙක් තමන්ගේ බිරිඳගේ උපන් දිනය දවසේ ඇයව සතුටු කරන්න හිතාගෙන ගොඩක් ප්ලෑන් කරලා ඇයට හොරෙන් උත්සවයක් සංවිධානය කළා. ඔහු සිහින මවනවා තමන්ගේ බිරිඳ ගොඩක් සතුටු වෙයි කියලා. හැබැයි උත්සවය ගැන දැන ගත්තම බිරිඳ තරහ ගන්නවා.

“මේ මොන බොරු වැඩක්ද? ඕකට නාස්ති කරපු සල්ලි වලින් මට කරාබු දෙකක් හදලා දෙන්න තිබ්බේ නැද්ද? කරොත් කරන්නේ මෝඩ වැඩක්මයි. අනිත් එක පාර්ටියට මොකටද අර පුංචි අම්මට ආරාධනා කලේ? මම ඔය ගෑනිට එච්චර කැමති නැහැ කියලා දන්නේ නැද්ද?”
ඇයට ඇගේ සැමියාගේ ආදරය, කැපවීම එක බිඳක්වත් වැදගත් වෙන්නේ නැහැ. පෙනුනේ අඩුපාඩු පමණයි.

එතකොට, උසස් පෙළ කරන වයසේ දුවෙක් තමන්ට ඉන්ටර්වල් එකට කන්න දෙන සල්ලි මාස ගානක් තිස්සේ ඉතුරු කරලා අම්මට තෑගී දෙන්න බ්ලවුස් එකක් ගන්නවා. ඊට පස්සේ එය තමන්ගේ හොඳම යෙහෙළියගේ ගෙදර සඟවලා තියෙනවා. හරියටම අම්මගේ උපන්දිනය දවසේ ඇය බොහොම ආදරයෙන් ඒ ඇඳුම තමන්ගේ අම්මට ගෙනවිත් දෙනවා.

“මේ මොන ජරාවක්ද මේ? මේ ලා දම් පාට මම අඳිනවද? අනිත් එක එක එකාගේ ගෙවල් වල මේක හංගන්න ගියේ මොකටද? උන්ගේ ගෙවල් වල මොන විෂබීජ තියෙනවද දන්නේ නැහැ.” කියන අම්මා ඒ බ්ලවුස් එක පුටුවක් යටට විසි කරලා දානවා.
මේ මවට තමන්ගේ දියණියගේ කැපවීම, සතෙන් සතය මුදල් එකතු කර ගත්තු විදිහ, ඒ වෙනුවෙන් බඩගින්නේ හිටිය හැටි එක බිඳක්වත් වැදගත් වෙන්නේ නැහැ.

එතකොට පුතෙක් තමන්ගේ පලවෙනි පඩියෙන් තාත්තට ලස්සන ෂර්ට් එකක් අරගෙන යනවා.
“අපෝ මේවා හොඳ වැඩියි. මට මේවා ඕනේ නැහැ.” කියන තාත්තා පුතාගේ ඉස්සරහම ඒ ෂර්ට් එක එහා ගෙදර මනුස්සයට දෙනවා.
පුතා පලවෙනි පඩියෙන් කොටසක් දෙවියන්ට කැප කරනවා වගේ බොහොම භක්තියෙන් තමන්ගේ තාත්තට තෑග්ගක් ගෙනත් දීපු වටිනාකම ඒ තාත්තට දැනුනේ නැහැ.

මේ වගේ දේවල් වලට ඔබ කිහිප වරක් මුහුණ දුන්නොත් ඔබ ඔබවම වැරදි කාරයෙක් කර ගන්නවා.

“අනේ මට මගේ බිරිඳව/ සැමියාව සතුටු කරන්න බැරි වුනානේ. මම හරිම අසාර්ථක මනුස්සයෙක්.”

“අනේ මට මගේ අම්මව/ තාත්තව සතුටින් තියන්න බැරි වුනානේ. මම මහා නරක දරුවෙක්.”

ඔබ දිගින් දිගටම කල්පනා කරන්න ගන්නවා, “කොහොමද මම මගේ ආදරණියයන්ව සතුටු කරන්නේ?” කියලා.

දැන් ඒ ගැන කල්පනා කළා හොදටම ඇති. ඔබේ කිසිම වරදක් නැහැ.

අනිත් කෙනාව සතුටු කරන්න කප්පරක් දේවල් කරපු ඔබේ කිසිම වරදක් නැහැ. ඒ කප්පරක් දේවල් වලින් එක බිඳුවක්වත් සතුටු වෙන්න බැරි වුනු ඔබේ ආදරණීයයන් තුලයි වරද තියෙන්නේ.

සතුටු වෙන්න බැරි කම. සමහර විට එය ඔවුන්ගේ වරදක් නොවෙන්නත් පුළුවන්. ඔවුන්ට සතුටු වීමට පිනක් නැහැ.
රසම රස කෑම ගොඩක් ලැබුනම ඔබට එය කන්න පුළුවන්. හැබැයි උපතින්ම ඔබට දිවක් පිහිටලා නැත්තම්? ඔබට ඔබේ දිව දෛවය විසින් ලබා දීලා නැත්තම් ඔබට කිසිම කෑමක රස විඳින්න බැහැ නේද? 
සමහර විට 
සතුට ලැබෙද්දීත් සතුටු වෙන්න බැරි කම පෙර කර්මයක් වෙන්න ඇති.

සතුටු වෙන්න නොදන්නා මිනිසුන්ගේ සතුටෙහි වගකීම ඔබ ගන්න එපා. එයින් සිදු වන්නේ ඔබ අසතුටට පත් වීම පමණයි.

මේ වගේ දේවල් වලින් ඔබව දුකට පත් කරන්නේ ඔබේම සමීපතමයින්. ඒකයි ඒ සිදුවීම ඔබේ හදවත ඒ තරමට රිද්දුවේ. නමුත් කරන්න දෙයක් නැහැ.
මේ ගැන හිතලා සතුටු වෙන්න.
ඔබ දන් දීලා ලබා ගත් පින ඔබට තියෙනවා, අනිත් කෙනාගේ ස්තුතිය නැති වුනත්. ඒ නිසා ඔබේ දානය අහක ගියේ නැහැ.