මට මහී හම්බවෙන්න ඉද්දි කෑම සම්බන්දයෙන් තිබුණෙ අංතිම දුෂ්කර කතාවක් .මට වෙන අයට වගේ කන්න බැරි උනේ නෑ.හැබැයි ඒ ගෙදර හදන කෑම.අනුන්ගෙ ගෙවවලින් කන්න පුළුවන් උනාට ඉතිං එහෙම ලැබුනා අඩුයි

කොහොමහරි ඒ දුෂ්කර අංතිම කටුක කාලෙ ගෙවිලා ගිහින් මට හොඳට කන්න පුළුවන් උනා.කන්න අප්පිරිය උනේ අලිගැටපේර .දැක්කත් වමනෙ යන සයිස් .ආසම උනේ කිඹුල බනිස් අයිස්ක්‍රීම් .ඒ කාලෙ දවසට කිඹුලා පහයි චොක්ලට් අයිස්ක්‍රීම් එකයි.ඒ කොයිතරම් කෑවත් මගෙ ෂුගර් වැඩි උනේ නෑ.

කොහොමහරි අංතිම කාලේ බබා නිතර දඟලන එකත් මොනිට් කරන්න ඕනෙනෙ.ඒ කාලේ මම ඇඬූ කඳුළින් ඉන්නේ.ඔෆිස් එකේ ප්‍රශ්න ගෙදර ප්‍රශ්න ජීවිතේ ඇත්තටම කණාමැදිරි රාත්‍රියක් වගේ .
ඔහොම යද්දි සාමාන්‍ය ප්‍රමාණෙට වඩා බබාගෙ දැඟලීම අඩුයි.වතුර බිව්වත් තට්ටු දැම්මත් ඇඬුවත් බබා නිහඬයි.ඊටපස්සෙ මම හොස්පිට්ල් ගියාම එයාලා පටි දාලා චෙක් කරලා කිව්වා බබා ඉන්නවා හොඳට ප්‍රශ්නයක් නෑ කියල .කල්පනා කරනවද කොහෙද කියල ඩොක්ට හිනා උනා.අන්න එදා නම් මට හිතුනා මගෙ අවුල් හින්දා බබා නිශ්ශබ්දව ඇති කියල .

මම එදා ගෙදර එද්දි ලොකු චොක්ලට් අයිස්ක්‍රීම් එකක් අරන් ඇවිත් ටබ් එක බඩ උඩම තියාගෙන කෑවා.මොනවහරි මම කිව්වා.මට දැන් ඒවා මතක නෑ.අනේ කිසිම සද්දයක් නැතුව හිටිය බබා මාළුවෙක් වගේ පීන්නවා දඟලනවා කැරකෙනවා.අන්න එතකොට මම  හිතුවා දරුවා සතුටු වෙන්නෙ අයිස්ක්‍රීම් වලින් කියල .මම ඕන දුකක් දැනුනත් නාඬා අයිස්ක්‍රීම් කෑවා.ඒත් ෂුගර් වැඩි උනේ නෑ

බබා ඉපදුනා.මුලින්ම අයිස්ක්‍රීම් කෑවෙ අවුරුදු එකහමාරෙදි. මේ වෙනකල් අයිස්ක්‍රීම් පෙට්ටියක් දැක්කත් මේ ළමයා නලියනවා.ඒ හිනාව කටින් එකයි.ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට අයිස්ක්‍රීම් දැකපු දරුවෙක් වගේ එයා අයිස්ක්‍රීම් දැක්කම සතුටු වෙනවා.. අපේ ගෙදර දැන් නම් වැඩිය ගේන්නෙම නෑ.ගෙනාවම කෝප්පෙකට පුරවල දාගෙන කනවා.ඒවෙලාවට එයා ඉන්නෙ ලොකු කල්පනාවක.වෙනම ලෝකෙක..

ඔයා මොනවද අනේ කල්පනා කරන්නෙ අයිස්ක්‍රීම් කද්දි මං අහනවා

මට හැමදේම අමතක වෙනවා අම්මෙ අයිස්ක්‍රීම් කද්දි 

ජීවිතේ අතිදුෂ්කර ප්‍රශ්න මම අමතක කලේ අයිස්ක්‍රීම් කාලා.මහීටත් ඒව ඒ විදිහට දැනෙන්න ඇති!