නික්ලේෂ් අයියා කියද්දිම මං කෝල් එක කට් කරේ හිතේ අමුතු වේදනාවක් හා තරහක් තියෙද්දිම. මං කවදාවත් නොහිතපු දෙයක් මට සිද්ධවුණේ. මගේ හිතේ තිබුණු ඔක්කෙම ස්ට්‍රෙස් එක  මං පිටකරේ නික්ලේෂ් අයියාගෙන්.එයාගෙන් පිට පිට කෝල් ආවත් මං කෝල් කට් කරේ තවදුරටත් කාවවත් ඕනනෑ කියන බලාපොරොත්තුවෙන්.
බයෙන් බයෙන් අඩිය ඉක්මන් කරලා ආවත් ඇනෙක්ස් එකේ දොර වහලා තිබ්බේ. මං දොර ලොක් කරලද බලන්න හිතාගෙන අඟුල කරකැව්වේ ඇහෙන නොඇහෙන ගානට. මොකද කෞෂිකට ඇහෙයි කියන බයට. දොර නම් ලොක් කරලා නෑ තවම. මම හිතන්නේ කෞෂික ඇහැරලා ඇත්තේ. මං හීන් සීරුවේ දොර ඇරලා ඔළුව දාලා වටපිට බලන්න ගත්තේ කෞෂික පේන්න ඉන්නවද නැද්ද බලන්න. කවුරුවත් පේන්න නැති නිසා හෙමීට ඇතුලට ඇවිත් දොර තිබුණ විදිහටම ලොක් කරේ හෙමින් අඩි තියමින් කාමරයට යන්න හොරගල් අහුලන ගමන්.  බාත්රූම් එක පැත්තෙන් වතුර වැටෙන  සද්දයක් ඇහුණ නිසා මට පොඩි සතුටක් ආවේ කෞෂික බාත්රූම් එකේ වෙන්න ඇති කියලා හිතලා. කාමරේට ගියපු ගමන් මං කරේ මගේ බඩුටික ඔක්කොම කඩිමුඩියේ බෑග්එකට පැක් කරගන්න එක. තවත් මට මේ කොන්ක්‍රීට් වනාන්තරේ හිතක් පපුවක් නැති තිරිසන්නුන්ටත් වඩා තිරිසන්නු එක්ක නම් ඉන්න බෑ. විනාඩි දහයක් ඇතුලත ඔක්කොම ලෑස්ති කරගෙන මං හිතාගත්තේ කෞෂිකටත් නොකියා හොරෙන්ම යන්න. මොකද එයා මට යන්න නොදෙන බව මම හොඳටම දන්නවා. ඇත්තටම මට සමාවෙන්න කෞෂික. මට වෙන කරන්න කිසිම දෙයක් නෑ. ඔයාට කියන්නත් බෑ. මොකද ඊටපස්සේ ඔයා හැසිරෙන හැටි මම හොඳටම දන්න නිසා. මම හිතින් ලතැවුණේ මෙච්චර දවස් මාව තාත්තෙක් වගේ බලාගත්ත මගේ හොඳම යාළුවට නොකියා මට යන්න වෙන එක ගැන.

මං හීන් සීරුවේ අඩිය තිය තියා බෑග් එකත් කරේ දාගෙන හොරගල් අහුලමින් යන්න හැදුවේ දොර ලගට. එකපාරටම බාත්රූම් එකේ ලොක් එක ඇරෙන සද්දේ ඇහෙද්දිම මගෙ ඇස්දෙක උඩ ගියා 👀. මං එහෙම්මම බිමට පාත්වෙලා දණගාගෙන ගියේ සෝෆා එක පිටිපස්සට. මගේ හදවත ගැහුණේ බට්ටා ගැහෙනවා වගේ. අයියෝ දැන් මං මොකද කරන්නේ. මූටත් මේ වෙලාවෙම එන්න  ඕන වුණානේ. මං දත්වලින් ඇඟිල්ලක් හපාගෙන හොරෙන් බැලුවේ කෞෂිකට නොපෙනෙන්න. ඒ දැක්ක දෙයින් මං තවත් ගැස්සිලා ගියා. මගේ අත්දෙක ගියේ ඇස්දෙකට. මං ඇස්දෙක අත්දෙකෙන් වහගත්තේ දකින්න ඕන නැති දෙයක් මට පෙනුන නිසා. අයියෝ කෞෂික උපන් ඇඳුම පිටින්. අනේ මන්දා මේකට නම් කිසිම ලැජ්ජාවක් නෑ. හෙලිවැල්ලෙන් ඔළුව පිහ පිහ ඉන්නවා. ඒ තමයි මං කෞෂිකගේ නිරුවත දැක්ක පලවෙනි වතාව. කවුරුවත්ම නැති නිසා ඉතින් තමන්ගේ තැන තමන්ට ඕන විදියට ඉන්න පුළුවන්නේ. ඒක නිසා ඉතින් අවුලක් නෑ. ඒත් ඌ දන්නවා නම් මං ඉන්නවා කියලා කවදාවත් මෙහෙම එන්නේ නෑ මගේ ඉස්සරහට. කෞෂික ඔළුව පිහිදාන ගමන් සෝෆා එක පැත්තට එනවා දැක්කම මගේ බට්ටා කූල්වුණා. මං තව ටිකක් පාත්වෙන ගමන් එහාට වුණේ එයාට නොපෙනෙන්න.  මගේ කන්දෙක දෙපැත්තෙන්, නළලෙන් හීන් දාඩිය ගලන්න ගත්තේ හොරකමක් කරලා හැංගිලා ඉන්න හොරෙක්ගේ වගේ. හදවතේ ලබ් ඩබ් ශබ්දය මගේ  සවන්පත්වලට යොමුවුණේ මාව තවත් බියගන්වමින්. ඉස්සරහ මොනවා වෙනවද දන්නේ නෑ. මට කිසි දෙයක් පේන්නෙත් නෑ. අනේ ප්ලීස් කෞෂීක කාමරේට යන්න. මට මේ වෙලාවේ වෙන කරන්න කිසිම දෙයක් නෑ ඒකයි. ප්ලීස් මං හිතනවා ඔයා මාව තේරුම් ගනීවී කියලා. මංමගේ කට අතින් තදකරගෙන හිතින් හිතුවේ මට තවත් මේ ගුබ්බෑවමේ ඉඳලා දුක්විඳින්න බැරි නිසා. ඒත් එක්කම මට ඇහුණේ මගේ පෝන් එක රින්ග්වෙන සද්දේ. දෙයියනේ ඔක්කොම ඉවරයි. මං ඔළුවට අත ගහගත්තේ එහෙම්මම බිම ඉදගන්න ගමන්.

" තුහී.. මොකෝ මේ... " කෞෂීක මගේ ඉස්සරහට ආවත් මං දැක්කේ එයාගේ කකුල් දෙක විතරයි. මං හිටියේ බිම බලාගෙන කලකිරුණු සොබාවයකින්.

" මොකද බං මේ උඹ හැංගිලා ඉන්නේ.. ඔහොම ටිකක් ඉදපන්.. ඇයි මේ මෙච්චර ලොකු බෑග් එකක්... උඹ පැනලා යන්නද හැදුවේ.."  කෞෂීක මගේ ලඟින් ඉඳගත්තේ මට කටඋත්තර නැතිකරවමින්. මං දැන් මොනවද මෙයාට කියන්නේ. අර තිරිසනා මට ඉන්න දෙන්නා නෑ. මට ජීවිතේ එපා කරවනවා කියලද? මොකක්ද දෙයියනේ මේ වුණේ. මං දැන් මොකද කරන්නේ. ඇයි මටම මෙහෙම වෙන්නේ.

" කතා කරපන් මැණික... උඹට මොකක්ද මේ වෙලා තියෙන්නේ... උඹට මොකක්හරි ප්‍රශ්නයක් නම් මට කියපන්.... මං  උඹේ ඕන දෙකට ඉන්නවා කියලා උඹ දන්නවානේ... මගේ පණත් හරි මට උඹත් හරි... රත්තරනේ මගේ ඇස්දෙක දිහා බලලා මට ඇත්ත කියපන්... මොකෝ මේ... " කෞෂික එයාගේ අතැඟිලිවලින් මගේ නිකට ඉස්සුවේ ඒ ඇස් දිහා බලන්න මාව සූදානම් කරන්න වුණත් මං බිම බලාගෙන හිටියේ තවමත් මගේ හිත පශ්චාත්තාප වෙද්දි. කෞෂීක මාව එයාගේ නිරුවත් පපුවට තුරුළු කරගත්තේ මාව ඒ අත්වලින් තව තවත් තදකරමින්.

" උඹ කොහොමද රත්තරනේ මාව දාලා යන්න හිත හදාගත්තේ... දාලා ගියත් කමක් නෑ.. ඒත් නොකියා හොරෙන්ම පැනලා යන්න හැදුවේ ඇයි... උඹ දන්නවද මට මොනවා හිතෙයිද කියලා... උඹට මොනවාහරි වුණොත් මං මොකද කරන්නේ... මං කොහොමද මටම සමාවදෙන්නේ... " ඒ වචනවල තිබ්බේ දුක්ඛිත හැඟීමක් වුණත් මට දැණුනේ ජීවිතේ එපාවෙන සොබාවයක්. ඒ පපුවේ උණුහුමට තුරුළුවෙලා හිටියේ මට දැනෙන තනිකම, කලකිරීම මකාගන්න හිතාගෙන. මං කෞෂීකගේ නිරුවත් පිට මගේ අත්වලින් තවත් තදකරගෙන එයාගේ පපුවට තුරුළුවුණේ ඇස්වලින් කඳුළුකැට පනින්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි. මං කොහොමද කියන්නේ ආල්යා මට කරන දේවල් , අනූලා මාව පිලිකුල් කරන දේවල් , රුවින්ගේ සෙල්ලම්. මට තවත් මේ දේවල් දරාගන්න අමාරුයි. මාත් මනුස්සයෙක්. මට තියෙන්නෙත් ඒ අයට වගේම හිතක්. මටත් දැනෙන්නේ ඒ හැඟීම්. මනස පුරා ඇඳිලා ගියේ හිතට වදදෙන ඒ සිදුවීම් , ඒ හැසිරීම්. කන් පුරා දෝංකාර දුන්නේ ඒ ඊතල පහරවල් වගේ වචන. ඇස්වලින් කඳුළු ගලාගෙන ගියේ හිතේ කැකෑරෙන වේදනාව දෙගුණ තෙගුණ කරමින්. අම්මවත් මගේ ලග හිටියානම්.

" ඇයි මැණික මේ ඇස්වල කඳුළු... මගේ රත්තරංට මොකද වුණේ... මට කියපන් රත්තරනේ... ඔහොම අඬන්න එපා.. මටත් ඇඬෙනවා මගේ මැණික.." ඒ ඇස්වල පිරිලා තිබුණේ කඳුළුකැට. මං කියන්න හඬ අවදි කරන්න හැදුවත් මට ඒක කරන්න අමාරුයි වගේ තේරුණේ පපුව රිදෙන බවක් දැනෙන නිසා. මං අමාරුවෙන් අමාරුවෙන් වචන පටලව ගත්තේ තවත් මට දරාගන්න බැරිම නිසා වෙන්න ඇති.

" කෞෂීක... මට ... ගෙදර... යන්න.. ඕන... මට.... මෙහේ... තවත්.. ඉන්න... බෑ... මට... මෙහේ... ඉන්න... මිනිස්සු... එක්ක... ජීවත්... වෙන්න... බෑ...අනේ... මට.. ගෙදර... යන්න... දෙන්න... ප්ලීස්... " මං වචන පටලමින් ගොත ගැහුවේ ඉකිගහන ගමන්. කෞෂීක මගේ ඇස්වල කඳුළු පිහිදැම්මේ මගේ නළල ඉඹින ගමන්. ඒ ඇස්වල කඳුළු පිරිලා. නැවතත් කෞෂික මාව පපුවට තුරුළු කරගත්තේ මං ඉකි ගගහ අඬද්දි. මං කෞෂීකගේ බෙල්ල බදාගෙන ඇඬුවේ හිතේ තියෙන කියාගන්න බැරි වේදනාව පිටකරන්න හිතාගෙන. කෞෂික මගේ කොණ්ඩේ පිරිමදින ගමන් මිමිණුවේ ,

" මගෙ මැණික මොනවත් කියන්න එපා.. වැඩට යන්නත් ඕන නෑ... මං ඉන්නවනේ මගෙ තුහීට... මගේ ලඟටවෙලා ඉන්නකෝ... මගෙ රත්තරන්... මට ඒ හොඳටම ඇති..."  කෞෂික මාව තවත් තද කරගත්තේ මං තනිවෙලා නෑ කියලා මට දන්වන ගමන්. විනාඩි විස්සකටත් වඩා මං හිටියේ කෞෂිකව බඳාගෙනම. මං කෞෂීකගෙන් ඈත්වුණේ ඇස්දෙක පිහිදාගෙන ඈත්වෙන නැගිටින ගමන්. ඒත් එක්කම කෞෂික නැගිටලා මගේ කරේ තිබුණු බෑග් එක ගලවලා සෝෆා එකෙන් තිබ්බා. මගේ ඇඟ හොඳටම තෙත්වෙලා දාඬියට. නාගෙන ආවට මොකද කෞෂීකගෙත් මුළු ඇගේම දාඬිය.

" මොනවත් කියන්න ඕන නෑ මැණික.. දැන් ගිහින් මගේ හොඳ ලමයා වගේ වොෂ් එකක් දාගෙන එන්නකෝ... අපි ඊට පස්සේ නිදාගමු.. " කෞෂික මගේ කම්මුල් දෙකට අත්දෙක තියාගෙන කිව්වේ හරිම ආදරණීය විදිහට. මොන දේ වුනත් හිතේ තියෙන වේදනාව නැතිවෙන්නේ නැති බව මම හොඳටම දන්නවා. මොකද එකම දේ නැවත නැවත සිද්ධවෙනවා කියලා මට හොඳටම තේරෙනවා. වොෂ් එකක් දාගෙන මං කාමරේට යද්දි කෞෂික ආපහු බාත්රූම් එකට ගියේ ඇඟට වතුර ටිකක් දාගෙන එන්නම් කියලා. මං පෝන් එක අතට ගත්තේ නික්ලේෂ් අයියාගෙන් පණිවිඩ එහෙම තියෙනවද බලන්න. ඒ වෙලාවේ මං කේන්තියෙන් කෑගැහුවත් මං ඒ කියපු කිසිම දේකට පසුතැවිලි වෙන්නේ නෑ. මොකද මට දැන් ඒ වගේ මිනිස්සුන්ව තිත්තවෙලා තියෙන්නේ. නික්ලේෂ්ගේ වට්ස්ඇප් ස්ටේටස් එකක් පෙන්නපු නිසා මං නිකමට වගේ ටච් කරලා බැලුවේ මොකක්ද කියලා. බූට් සිංදුවක කොටසක් ඒකේ තිබුණේ. කැප්ෂන් එකේ තිබුණේ බිඳුණු හදවතක් හා කලකිරුණු ඉමෝජි එකක් 🥺💔.

" මේ දෑස හඬවන්න.. හයියක් නුඹේ...
හිත තුළට ආවේ... කොහොමද මෙසේ..
ඔය දෑත අල්ලාන... සියුමැලි නුඹේ...
හිඳි අයුරු අමතකද... මියගිය ලෙසේ..
මැරුණත් මම මතු දිනෙක...
මට නම් අමතක නොවෙන..
යම් දෙයක් ඇතොත් මෙලොව..
ඒ ඔබමයි මයෙ මැණික..." 

අනේ මන්දා මට නම් හිතාගන්න බෑ මෙයා ඇත්තක්ද කරන්නේ නැත්තම් ටයිම් පාස් කරන්න මාත් එක්ක ඉන්නවද කියලා. අඩුතරමේ අපි දෙන්නා අතර කිසිම ආදර සම්බන්දතාවයක් තිබිලා නෑනේ. ඇයි එයා මේ වගේ හැසිරෙන්නේ. අනික මෙච්චර ප්‍රසිද්ධ කෙනෙක් මේ වගේ හැසිරෙද්දි එයාගේ ෆීල්ඩ් එකේ අය මොනවා නොහිතයිද ? මගේ හිතට ඇත්තටම කිසිම දුකක් නොදැණුනේ මොකද කියලා මටවත් හිතාගන්න බෑ. ඒකට හේතුව මං මේ ටිකේ අත්විඳපු දේවල් නිසා වෙන්න ඇති. ෆෝන් එක පැත්තකින් තියන්න හදද්දිම නාඳුනන නම්බර් එකකින් මැසේජ් එකක් ආපු නිසා මම ආපහු ෆෝන් එක අතට ගත්තා.

" Hi " මම නිකමට වගේ කවුද කියලා බලන්න DP එක ටච් කරා. ඒ දැකපු දෙයින් මං පුදුමවෙලා ගියා. දෙයියනේ රුවින් නේද මේ. මේ මනුස්සයා මට සැනසීමේ ඉන්න දෙන්නෙම නැද්ද දෙවියනේ ?  ඒත් එක්කම මම නම්බර් එක බ්ලොක් කරේ හිතේ තිබුණු බයත් කේන්තියත් දෙකම මිශ්‍ර වූ හැඟීමකින්. පුදුම අසහනකාරයෙක්. අද මට ගැලවෙන්න බැරිවුණා නම් මාව ඒ මිනිහා අනිවාරෙන් විනාස කරනවා. ඒ ගැන හිතත්දිත් ඇඟේ හිරිගඬු පිපෙනවා. නිකම්හරි මට එ වෙලාවේ ෂොක් එක හැදුණානම් අද මගේ ජීව්තේ ඉවරටම ඉවරයි. ඇස්දෙක නිලංකාර වීගෙන ආවත් මං හිතට ධෛර්යය ගත්ත නිසා ඒක වෙන්න නොදී මඟහරවා ගත්තා. කෞෂීක නාගෙන කාමරේට ආවේ තුවායත් ඇඳගෙන උඩුකය නිරුවත්ව කොණ්ඩේ අතින් ගස ගසා.

" මොකෝ හොරෙන් බලන්නේ.." කෞෂීක මගේ දිහාට එනගමන් කිව්වේ කොණ්ඩෙත් අතින් ගස ගසා.

" මට වැඩේමයි හොරෙන් බලන්න.. ඇයි මං දැකලා නෑනේ... වෙනදාටත් ඉන්නේ ඔහොමනේ.. " මං කියලා අහක බලාගත්තේ නිදාගන්න යන්න හිතාගෙන. කෞෂික ඒත් එක්කම මගේ අතින් ඇඳලා එයා ලඟට ගත්තේ මං හිතුවේවත් නැති මොහොතක. මං ගියේ හුළං පොදක් පාවෙලා යනවා වගේ.

" මොකෝ මේ.." මං ඇහුවේ කෞෂිකගේ ඇස්දෙක දිහා බලාගෙනම. ඒ ඇස්වලට කොණ්ඩේ වැටිලා තිබුණු නිසා අමුතු පෙනුමක් තිබුණේ. ඒත් එක්කම කෞෂීකගේ අත්දෙක ගියේ මගේ ඉන වටේ . මගේ ඇඟ සීතලවෙලා යනවා වගේ මට දැණුනේ. මං කෞෂිකගේ අත්දෙකෙන් අල්ල ගත්තේ නවත්තන්න හිතාගෙන වුණත් මට ඒක කරන්න වෙලාව මදිවුණා. ඒ වෙද්දිත් ඒ අත් මගේ ඉන වටේ එතිලා ඉවරයි. කෞෂීක මාව එයාගේ තුරුලට ගත්තේ අපි දෙන්නගේ මූණුදෙක ගෑවෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙන මට්ටමේදී. මං ටිකක් දඟලන්න හැදුවත් ඒ දැඟලිල්ල ලැජ්ජාවට මිසක් මට අයින් වෙන්න වුවමනාවක් තිබුණේ නෑ. මොකද මං දන්නවා එයා මට වැරදි දෙයක් කරන්නේ නෑ කියලා. අනික එදා මට කෞෂීක පොරොන්දු වුණා ඒ ගැන.

" ඇයි මේ... මං අභී නෙවෙයි... ඔහොම මං දිහා බලන් ඉන්නේ..." මං කියද්දි එයාගේ මුවින් හිනීයට හිනාවක් ගියේ නළ දත මතුකරමින්. මං ආසම එයාගේ ඒ හිනාවට.

" අභී වෙනයි... ඔයා වෙනයි...දෙන්නම මගේ.." කෞෂික හීනියට හිනාවෙන ගමන් ඔළුවෙන් තෙත කොණ්ඩේ එහාට මෙහාට වැනුවේ මගේ මූණේ වද්දමින්.

" අනේ... එපා.. කෞෂික.. මට හීතලයි.. "

" සීතලයිද ? එහෙනම් චුට්ටකට ඇස්දෙක පියාගන්නකෝ.."

" ඒ ඇයි ? "

" පණ්ඩිත නොවී ඉතින් මං කියන දේ කරන්නකෝ මැණික.."  මං ඇස්දෙක පියාගත්තේ හිතේ දෙඟිඩියාවෙන්. මගේ ඉනේ තිබුණු කෞෂිකගේ අත්දෙක එකපාර අයින්වෙලා යනවා වගේ මට දැණුනා. ඒත් එක්කම කෞෂීක මට ලංවෙනවා වගේ දැණුනේ මගේ ඇඟ වටේ රෙද්දක් එතෙනවා වගේ දැනෙද්දි. 

" හරි දැන් ඔය ඇස්දෙක අරින්නකෝ.." 

අනේ දෙයියනේ මේකට ඇත්තටම පිස්සුද ? එයා ඇඳන් හිටපු තුවායෙන් එයාවයි මාවයි දෙන්නම ඔතලා. අපි දෙන්නම හිටියේ එකම තුවායකින් වෙලිලා. කෞෂික දත්ටික විරිත්තන් හිනාවුණේ මගේ දිහා බලාගෙනම. එයා තවත් තුවාය පටුකරද්දි මං තවත් එයාට ලංවුණා. මගේ අත්දෙක ගියේ කෞෂීකගේ පපු ප්‍රදේශයට. මං එයාගේ ඇස් දිහා එක එල්ලෙම බැලුවේ හිතේ ගැස්ම වැඩිවෙනවා වගේ තේරුණ නිසා.

" අනේ... ගොන් වස්සෝ.. ඇයි මේ.. අයින් වෙනවා.. මොකෝ මේ කරන්නේ.. " මං ඇහුවේ එතනින් ගැලවෙන්න දඟලන ගමන්.

" ඉතින් දැන් මගේ කොල්ලට හීතලයි කිව්වේ.... දැන් ඉතින් සීතල නෑනේ.. මං ඉන්නවානේ.." කෞෂික කිව්වේ මගේ නහයේ එයාගේ නහය එහෙට මෙහෙට අතුල්ලන ගමන්. කෞෂීකට නම් ඇත්තටම පිස්සු. අනේ මන්දා මට තේරෙන්නෙම නෑ මේකා ගැන.

" අනේ බූරූ පැටියෝ.. මට සීතල නෑ... මේ සෙල්ලම ඇති දැන්... එනවා ඉක්මනට ඇඳුමක් දාගෙන.. " කෞෂික හිනාවක් දාගෙනම මගෙන් අයින්වුණේ මං ඇස් වහගෙන ඉද්දිමයි. මොකද එයා ඒ වෙලාවේ හිටියේ නිරුවතින් කියලා අපි දෙන්නම දන්නවා. මං ඇඳෙන් ඇලවුණේ බෙඩ්ෂීට් එකක් ඇඟට පොරවගන්න ගමන්. මං කල්පනාවට වැටුණේ අද දවසේ වෙච්ච දේවල් ගැන සිහිපත් කරන ගමන්. කිසිම වැරැද්දක් නොකර මං ආල්යාගෙන් නිකම් නිස්කාරණේ අපහාස විඳිනවා. අනික් පැත්තෙන් අනුයි, සිහිනයි මාව දැක්කත් නොදැක්කා වගේ අහක බලාගෙන යනවා. රුවින්ගේ කරදරේ තමයි ඔක්කෝටම වඩා හිත පාරවන්නේ. මට මගේ ජීව්තේ එපාම කරපු මනුස්සයෙක්. පුදුම තිරිසනෙක්. ඌ හොයනවා වගේ උන් ඕන තරම් ඉන්නවා ඇතිනේ. ඇයි මගේ පස්සෙන්ම එන්නේ වනචරයා. ඒ මදිවට නික්ලේෂ් අයියා.. අනේ මන්දා මං මොකක් කරන්නද කියලා දෙවියනේ. හැබැයි තවදුරටත් මට ප්‍රශ්නවලින් පැනලා යන්න බෑ. හැමදේටම මූණ දෙන්න මං මගේ හිත ශක්තිමත් කරගන්න ඕන. රුවින් එන්නේ ඒ විදිහට නම් මට එයාව නවත්තන්න වෙන්නෙත් එයාගේ ක්‍රමේටම තමයි. එහෙනම් අපි සෙල්ලම් කරලා බලමුකෝ මොකක්ද වෙන්නේ කියලා.

කෞෂික මගේ බෙඩ්ෂීට් එක ඇතුලටම රිංගගෙන මාව තදින් තුරුළු කරලා බදාගත්තේ මං කල්පනා ලෝකේ අතරමං වෙලා ඉද්දි. නින්ද මගේ අහලකවත් තිබ්බේ නෑ. ඉස්සරහට මොන වගේ දේවල්වලට මට මූණදෙන්න වෙයිද කියලා මං කල්පනා කරේ හැමදේම අවින්ශ්චිත නිසා.

" මගෙ මැණික.. කල්පනා කරන්න එපා.. ආපහු වැඩට යන්න ඕන නෑ.. ඔයා ගෙදරට වෙලා ඉන්නකෝ මාත් එක්ක... අපි වෙන ජොබ් එකක් හොයමු... දැන් මගේ පණ ඩිංගිත්ත මගේ පැත්තට හැරෙන්නකෝ.." කෞෂික කිව්වේ මගේ ඔළුව අතගාන ගමන් එයාගේ පැත්තට මාව හරවගනිද්දි. මං තුරුළුවුණේ කෞෂිකගේ නිරුවත් පපුවේ උණුහුමට පොඩි එකෙක් වගේ. කෞෂීක මාව එක අතකින් පපුවට තදින් තුරුළු කරගෙන අනික් අතින් මගේ ඔළුව අතගාමින් මගේ නළල සිපගත්තේ මට එයා ලඟ තියෙන ආරක්ෂාව , ආදරය ගැන අඟවමින්. 