තද නින්දක උන්න නයෝමි එක පාර ගැස්සිලා ඇහරුනා. දැක දැක හිටපු හීනෙ ගැනවත් හිතන්න වෙලාවක් නයෝමිට තිබ්බේ නැත්තේ මුලු කමරයා පුරාම හිරු රැස් වැටිලා තිබ්බ නිසා. නයෝමි ඔරලෝසුව දිහා බෙලුවේ ඉබේටම වගේ. වෙලාව 7.30 යි. එලාම් එක තිබ්බේ 6 ට උනත් එක වැදිලා නෑ වගේ. හිතන්න වෙලාවක් තිබුනනේ නැ. නයෝමි ටක් ගාලා ඇදෙන් බැස්සා. බැස්සා නෙමේ පැන්නා කිවා නම් තමා හරි. කෙලින්ම නාන කාමරේට දිව්ව නයෝමි දත් මැදලා ඇග සෝද ගත්තා. වෙනදට නම් මේ වැඩ ටිකට පැය භාගයක්වත් ගන්න නයෝමිට අද නම් ගියේ විනාඩි 5 යි. වෙනදා කණ්නාඩිය ඉස්සරහට වෙලා කණ්නාඩියට විරිත්ත විරිත්ත දත් මදින නයෝමිට අද මේ මොනවත් කරන්න වෙලාවක් තිබුනේ නෑ. වෙනදට තුවාය දවටගෙන කාමරයේ කණ්නාඩිය ඉස්සරහට අවිල්ලා විවිධ සරගී ඉරියව් පෙන්නලා සතුටු වෙන නයෝමිට අදනම් ඒ ගැන මතකයක් වත් නෑ. ඇග සෝදගෙන එලියට ආපු නයෝමි ඊයේ රෑ අයන් කරලා තිබ්බ ඇදුම් ටික දිහා බලලා සුසුමක් හැලුවා. හොද වෙලවාට ඒ ටික මැදලා තිබ්බේ, කණ්නාඩිය තමුන්ටම කියා ගත්තා. කලු පාට පෑන්ටියක් වගේම ඒකට හරි යන කලු සුදු තන පටක් ඊයේ රැම එලියෙන් තිබ්බ නිසා වෙනදට වගේ ඒවා හොයන්න වෙලා ගියේ නෑ. නැත්නම් ඒකත් තෝර ගන්න නයෝමිට ටිකක් වෙල යනවා.

නයෝමි ස්මාර්ට් කෙල්ලෙක්. හැඩකාර දගකාර බවේ අඩුවක් නැති ඉතාමත් කෙලිදොලෙන් ජීවිතට ගත කරපු කෙල්ලෙක්. මේ වෙද්දි වයස 27 සම්පූර්ණ වෙන්න ඔන්න මෙන්න. සුරූපි නාරි ලතා ශරීරයක් ඇයට උරුම උනේ උපතින් මයි. එයාගේ අම්මත් රූප සුන්දරියක් තරමටම ලස්සනයි. නයෝමිගේ දෙමාපියන් දෙන්නම දොස්තරලා, සමාජයේ ඉහල පිලිගැනීමක් තිබුන ඒ දෙන්නගේ බාලම දුව තමා නයෝමි. වැඩිමහල් දියනිය සුලෝචනා. ඉගෙනීමට උපන් හපනෙක් වෙච්ච සුලෝචනා විවාහ වෙලා දැනට අවුරුදු 3ක් විතර වෙනවා. මේ වෙද්දි විශ්‍රාම සුවයෙන් පසු වෙච්ච නයෝමිගේ අම්මා සමාජ සේවා වැඩවල තමා වැඩි හරියක් එයාගේ කාලය වැය කලේ. තාත්තා නම් පුද්ගලික රෝහලක අධ්‍යක්ෂක කෙනෙක් විදිහට තාමත් වැඩ.

ස්කර්ට් එකයි ටොප් එකයි එක හැල්මේ ඇද ගත්ත නයෝමි ඊලගට කලේ මෙකප් බොක්ස් එක ඇදලා අරන් මේකප් දාන්න ගත්ත එක. ඒ අතරේ “අම්මා ඊස් මයි බ්‍රෙකී රෙඩී” කියිලා හයියෙන් නයෝමී කෑගැහුවා. නයොමී ඉන්නේ දෙමහල් නිවසක. ඒත් ඉතින් මේ හයියෙන් බෙරිහන් දෙන සද්දෙ නයෝමිගේ අම්මාට නම් නුපුරුදු දෙයක් නෙමේ. ඒත් කිසිම උත්තරයක් හම්බුනේ නෑ.

“ඕ මයි ගෝඩ්, අම්මා උදෙන්ම යන්න ඇති අද මට අමතක උනානේ” තාමත් නයෝමි ඉන්නේ එලාම් එකත් එක්ක තරහෙන්. මේ ඔක්කොම කලබල මේ ජරාව නිසා, “අයි හේට් යූ” නයෝමි හයියෙන් කෑ ගැහුවා.

කණ්නාඩියෙන් බලාගෙන මේකප් දාන අතරේ එක පාර නයෝමිගේ ඇහැ නතර උනේ එයාගේ පපුව මත. හරියට වැටිලා නොතිබුනු බොත්තමත් අස්සෙන් නොයෝමියට පෙනුනේ එයගෙම තන පටය. තන පටයට තද වෙලා තිබ්බ ප්යෝදරය දැක්ක නො‍යොමි “අද දවසම ඔහොම තමා” කියලා සරාගී විදිහට මිමුනුවා. මේකප් එක ඉවර කරපු නයෝමි ගැලවෙච්ච බොත්තමත් දාගෙන ගමන් මල්ලත් අරන් කාමරයෙන් එලියට යන්න ලැහැස්ති උනා. හැබැයි ඊට කලින් කණ්නාඩිය ඉස්සරහා තමන්ගේ මුලු සිරුරෙම හැඩ බලන්න අමතක කරේ නම් නෑ. පිරිපුන් පයෝදර යුගලත් ඒ වගේම ස්කර්ට් එකට තද උන පස්සත් එක්ක අඩි 5 යි අගල් 7 ක් උස නයෝමිගේ සිරුර පරිපූර්ණව දිස් උනා. ලාලිත්වය විදහා පාන සිරුරක් තිබ්බත් ඇය මේ දවස් වල ඉන්නේ ශරීරයට ගැන ප්‍රසන්න කමකින් නෙමේ. ඒකට එකම හේතුව උනේ සතියක ඉදන් ඇද හැලෙන වැස්ස නිසා වෙනදා පුරුදු පරිදි දුවන කි.මි. 5 දුවාගන්න බැරි නිසා. පුරුද්දක් විදිහට නයෝමි ජිම් ගියත් දැන් නම් ඒකත් නැවතිලා මාස ගානක් වෙනවා. හැබැයි උදේ පාන්දරම ඇහැරිලා දුවන එක නම් අතපසු ක්රන්නේ නෑ. පිටිපස්ස හැරිලා පෑන්ටි එකේ ලයිනර්ස් ස්කර්ට් එකෙන් නොපොනෙන බව සහතික කර ගත්ත නයෝමි ඉතා කලබලයෙන් සපත්තු කුට්ටමත් අතින් අරන් කාමරයෙන් නික්මුනා.

කලබයෙන් පඩිපෙල බැහැගෙන කෙලින්ම නයෝමී ගියේ ඇගේ වාහනයේ යතුර ගන්න. අතේ තිබුන දේවල් ඔක්කොම පිටිපස අසුනට විසි කරපු නයෝමි වාහනය පන ගන්වාගෙන විනාඩි 15 ක් ඇතුලත ගෙදරින් පිට උනා. වෙලාව දිහා බලලා ලොකු හුස්මක් අරගත්තේ හරියට ලොකු ප්‍රශ්නයක් විසදගත්තා වගේ. නයෝමිගේ ගෙදර ඉදන් එයා වැඩ කරන තැනට කි.මී. 5 ක් වගේ උනාට ඉතින් මේ වෙලාවට ට්‍රැෆික් එකේ ය්ද්දි අඩුම තරමේ පැය භාගයක්වත් යනවා. හෙමින් යන්න වෙලාවක් නෑ, නයෝමි වේගය ටිකක් වැඩිකලා.