එයා කියද්දී මගේ අත ඉබේම මූණට ඇදුනා. මුණගැහිච්ච පළවෙනි දවසේ ඉඳන් ටිකක් ආඩම්බරකාර ගති පැවතුම් තිබුණාට, ඉක්මනින්  කේන්ති ගිහින් කෑ ගැහුවාට, ඒ වගේම නිවෙන, කෙනෙක් කියලා මම ආදිත්‍ය ගැන හිතන් හිටියේ. ඒත් ආදිත්‍ය කියන්නේ කවදාවත් කියවලා ඉවර කරන්න බැරි පොතක්. මගේ දෙවෙනි ප්‍රේම සම්බන්ධයත් කැඩිලා බිඳිලා , හිත හොඳටෝම රිදිලා තිබුණ වෙලාවක මම ආදිත්‍ය එක්ක කතා කරන්න ගත්තේ මට හොඳ සවන්දෙන්නෙක්, යාළුවෙක් ඕනේ වෙලා තිබුණ නිසා.

" ඔයා ඕනෙම දෙයක් මට කියන්න. ඔයාට ඒකට සම්පූර්ණ නිදහස තියෙනවා. ඔයා කොම්ෆටබල් විදියට මං එක්ක ඉන්න"

  ආදිත්‍ය නිතර කිවුවේ ඒ වචන ටික.එයා එකම දේ දෙපාරක් කියනවාට කොහෙත්ම කැමති වුණ කෙනෙක් නෙවී. මට සමහර වෙලාවට විසඳගන්න බැරි, උත්තර නැති ප්‍රශ්න මම ඔහේ ආදිත්‍ය එක්ක කියෙවුවා. වැඩි කාලයක්‍ යන්න කලින් ආදිත්‍යට මගේ මේ හැසිරීම, කියවිල්ල එපා වෙනවා වගේ මට දැනුණා. 
    එදා බත්තරමුල්ල වලේ වේදිකා නාට්‍යයක් බලන්න ගිහින් හිටියේ ආදිත්‍ය එක්ක මම. අපි දෙන්නාගෙ තිබුණේ යාළුකමකට එහා ගිය සම්බන්ධයක්. හැබැයි ඒක ආදරයක් නෙවෙයි කියන එක මම දැන ගත්තේ ආදිත්‍ය කියපු දේවල් වලින්. වේදිකා නාට්‍යය අතරතුරේ ආදිත්‍ය මගේ අත් දෙක පටලවාගෙන උරහිසට හේත්තු කරගත්තා මාව. ඒ වෙලාවෙ මට හරිම සුරක්ෂිත හැඟීමක් දැනුණා. 
      වේදිකා නාට්‍යය ඉවරවෙලා ආපහු නවාතැන් වලට යද්දී මම ආදිත්‍ය ගැන කලින් තිබ්බ හැඟීම සහ දැන් තියන හැඟීම ගැන කෙටි පණිවිඩ කීපයක් යැවුවා. මට ඕනෙ වුණේ මිත්‍රත්වයකට එහා ගිය මගේ හිතේ හැඟීම දැන් ආදරයකට පෙරළිලා බව කියන්න. ඒත් ආදිත්‍ය ඒ හැමදේම ප්‍රතික්ෂේප කරලා මට තදින් දොස් කියන්න ගත්තා.

" මහිදිනී, ඔයා ගැන මගේ හිතේ කිසිම ආදරයක් නෑ!! ඒක නිකම් හැඟීමක් විතරයි. ඒක මම පැහැදිලිවම කියන්න ඕනේ. ඔයා මේ ටික තේරුම් ගන්න.ඔයාගෙ තත්වය උඩ මම ඔයාට ඇහුම්කන් දුන්නා. ඔයා ගැන මටත්, මං ගැන ඔයාටත් තිබ්බේ ආකර්ශනයක් විතරයි"

    මට ඊට වඩා දෙයක් කියාගන්න ලැබුණේ නෑ  ආදිත්‍ය කියන්නේ කොහොමත් දැඩි කෙනෙක් නිසා බොහොම ඉක්මනින් මගේ හිතේ හැඟීම් වෙනස් කරගන්න ඕනේ බව මම තේරුම් ගත්තා. මම තීරණය කළා ටික කාලයක් නිහඬව ඉන්න..ඒත් ආදිත්‍ය කියන පුද්ගලයා මගේ හිතෙන් ගියේ නෑ. ඒකට හේතුව එයා මට එයාගෙ හිතේ සුවපහසු කලාපයක් හදලා තිබුණා. මගේ ගොඩක් ප්‍රශ්න එයා විසඳලා දුන්නේ හරිම ප්‍රායෝගිකව සහ මට හානියක් නොවෙන විදියට. 
     මට කවදාවත් ආදිත්‍යව හොඳින් තේරුම් ගන්න බැරි වුණා. අපි දෙන්නම රැකියාව කළේ පුද්ගලික ආයතන ජාලයක ක්ෂේත්‍ර දෙකක. ඔය අතරේ ආදිත්‍යටත් , මටත් අපි දෙන්නාගේ ක්ෂේත්‍ර වලින් ආයතනික මට්ටමෙන් ඉන්දියාවේ සංංචාරයක යෙදෙන්නට ලැබුණා. 

" ඔයා 2.30 ට එයාපෝට් යන්න ලෑස්ති වෙලා ඉන්න.මම ඔයාව පික් කරනවා"

ආදිත්‍ය කාලෙකට පස්සෙ හිතවත් විදියට කෙටි පණිවිඩයක් එවලා තිබුණා. එයා එක්ක එකට එක කියන්නවත්, ප්‍රශ්න කරන්නවත්, අමාරුයි. ඒක මම දැන් තේරුම් අරන් හිටියේ . ආදිත්‍යට මුල් කාලේ ඕනෑ තරම් මම වෙනුවෙන් වෙලාව තිබුණාට මගෙ හිතේ ආදිත්‍ය ගැන ආදරයක් ඇති වුණ දා ඉඳන් ආදිත්‍ය මාව මගෑරියා කියලා මට දැනුණා. ඉන්දියානු සංචාරය පුරාවටම ආදිත්‍ය මගේ ළඟින් හිටියත් සංචාරය නිමාවෙලා ආයෙ ලංකාවට එන දවසේ ආදිත්‍ය ආයෙමත් ටිකක් නිහඬ වුණා. සමහරවිට ආදිත්‍යට බය හිතෙන්න ඇති මම ආයෙමත් ආදිත්‍ය ගැන ආදරයක් ඇති කරගනී කියලා.

" ආදිත්‍ය මට කතා කරන්න ඕනෙ"
" ඔයා ඕනෙ දෙයක් ලියලා දාන්න මෙසෙජ්"

   ඒ කෙටි උත්තරෙන් මට සෑහීමකට පත්වෙන්න බැරි වුණත් වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනේ නෑ. ආදිත්‍ය මම යවන පණිවුඩ බැලුවාද නෑද්ද කියලවත් මට හිතාගන්න බැරි වුණා. සමහර රැයවල් තිබ්බා ආදිත්‍ය එක්ක කතා කරන්නම ඕනෙ කියලා හිතුණ. ඒත් ආදිත්‍ය මගේ පණිවුඩ බැලුවෙම නෑ හෝ බලලා උත්තර එවුවේ නෑ.

"ආදිත්‍ය මට කතා කරන්න ඕනෙ"
" මට වද දෙන්න එපා මහිදිනී.. මම ඔයාට ඕනෙ තරම් අවස්ථාව දුන්නා . ඔයාව මම අදටත් අයින් කරන්නෙ නැතුව තියන් ඉන්න එක ගැන ඔයා සතුටු වෙන්න. හැබැයි ඔයාගෙ ඔය හැසිරීම නිසා ඔයා ඉක්මනින්ම ඒ දේත් කරගන්නවා."

   ආදිත්‍ය එහෙම කියද්දි මගෙ හිත උල් පිහි වලින් පසාරු කරනවා වගෙ දැනුණා. මම තීරණය කළා ආදිත්‍යට කතා නොකර ඉන්න. ඒත් සමහර රාජකාරීමය කටයුතු වලට ආදිත්‍යට මම කෙටි පණිවුඩ යැවුවා. ආදිත්‍ය හිතුවෙ ඒවා මම එවන සාමාන්‍ය පණිවුඩ කියලා වෙන්න ඇති එයා ඒවා කියෙවුවෙත් ප්‍රමාද වෙලා. 
   කොහොම කරත් මට ආදිත්‍යගේ මිතුරුකම අතඅරින්න අමාරු නිසා මම ආදිත්‍යගෙන් ඇහුවා ඒ ගැන.

" මට තාමත් ඔයා ළඟ කම්ෆටබලි ඉන්න පුලුවන්ද ආදිත්‍ය?"
" ඔයා වැඩ අවුල් නොකරන තාක් කල් ඔයාට කම්ෆටබලි මෙතන ඉන්න පුලුවන්"

මට එයාගෙන් අහන්න ඕනෙ වුණා කොහොමද මම ඉන්න ඕනෙ කියලා. මම ආදිත්‍ය එක්ක කතා කරන්න ගත්ත මුල්ම කාලේ එයා මම කෑවාද බීවාද කියලා පවා හෙවුවා. දවසක් ඒ වෙනස ගැන ඇහුවාම එයා මට කිවුවා " මිනිස්සුන්ට ඇබ්වැහි වෙන්න එපා " කියලා. එයා දැනන් හිටියා මම එයාට ගොඩක් ඇබ්බැයි වෙලා කියලා. එයාගෙන් අහද්දි මම කොහොමද ඉන්න ඕනේ කියලා, පැහැදිලි උත්තරයක් ලැබුණේත් නැහැ  
       ආදිත්‍ය කතා නොකරපු දවස් වලට මට හරි හිස් බවක් දැනෙන්න ගත්තා . එයාගෙන් පණිවුඩයක් එනකම් මඟ බලන් හිටපු රැයවල් තිබ්බා. සමාගම් කීපයක් තියන අන්තර්ජාතික සමාගම් ජාලයක අධ්‍ය්ක්ෂවරයෙක් වෙච්ච ආදිත්‍යට මම වෙනුවෙන් වෙන් කරන්න වෙලාවක් තිබ්බේ නෑ ඇත්තටම.  ඒ වගෙම එයා නිතර කිවුවා එයාට එහෙම කාවවත් වෙනුවෙන් වෙන් කරන්න කාලයක් නෑ, ඊට වඩා එයාට එයාගෙ වැඩ වැදගත් බව.
    එහෙම කියද්දිත් මම එයාගෙන් එයාගෙ වෙලාව ඉල්ලපු එක කළේ ඇයි කියලා අදටත්  මම දන්නෑ . අර මුලින්ම කිවුවත් වගේ ආදිත්‍ය කියන්නේ අකුරු තිබුණාට, කියවලා තේරුම් ගන්න බැරි පොතක්. ආදිත්‍යට මම කිවුවෙ එයා කැමති , අකමැති හැමදේම මට කෙලින් කියන්න කියලා. ඒත් කවදාවත් එයා එහෙම කළේ නෑ. එයා ඒ වෙනුවට කළේ මට එයාව කියවලා තේරුම් ගන්න ඉඩ දීලා නිහඬ වෙච්ච එක.. මම දන්නවා ආදිත්‍ය හැම තැනදිම මාව පරෙස්සම් කළා කියලා. විශේෂයෙන්ම අපි එකම රැකියා ස්ථානයේ හිටපු නිසා. 
       මම ආදිත්‍යව තේරුම් ගන්න එක එක දේවල් කළා  නිහඬව හිටියා, එතකොට ආදිත්‍යත් නිහඬවම හිටියයා . ඊට පස්සෙ මම එයා ගැන හොයලා බලන්න් ගත්තා . එයා ඒ ගැන හොඳටම කේන්තී අරන් බැනලා තිබ්බා . ඊට පස්සෙ මම ආදිත්‍යට දවසකට එක කෙටි පණිවිඩයක් විතරක් යවන්න ගත්තා.එයා සමහර වෙලාවට ඒක බැලුවා. සමහර වෙලාවාට නොසලකා ඇරියා . ආදිත්‍ය බය ඇති මම එයාට ආදරෙ කරයි කියලා. 
     එයා මට ආදරෙ නෑ කියපු වෙලාවෙම එයාගේ වචන වලට මගේ ආදරේ මැරුණා කියලා එයාට මම කිවුවේ නෑ. 
    රාජකාරී පණිවුඩයක් ඊ මේල් කරපු වෙලාවක ආදිත්‍ය මට ලියලා එවලා තිබ්බා මට ඕනෙ ඊනෙම දෙයක් එයාට ලියලා එවන්න කියලා. ඒත් ඒ දේවල් කියවන්න තරම් ආදිත්‍යට මම වෙනුවෙන් වෙලාව තියනවා කියලා මට හිතන්න අමාරුයි. ආදිත්‍ය මාව ඈත් කරන්න උත්සාහ කරන වාරයක් ගානේ මම එයාගෙන් දශමය දශමය ඈත් වෙන නිසා දැන් මට ආදිත්‍ය ළඟ සුවපහසු තැනක් වගේ දැනෙන්නේ නෑ . 
 මාස කිපයකට කලින් ‍ රාජකාරී කටයුත්තකට නුවරඑළියේ හෝටලයකට ගිය වෙලාවේ මගේ මූණේ රෝස පවුසර් වලට උඩින් කඳුලක් ගලාගෙන එනකොට,

 "අඬන්න එපා රත්තරං" 

කියලා එයාගෙ පිටි අත්ලෙන් කඳුලක් පිහදාපු ආදිත්‍ය අද මගේ මූණෙ කඳුලක් දකිද්දි කිවුවෙ, 

"ඔය පවුඩර් ටික පිහදාගන්න." 

කියලා. මේ පොඩි කාලය කොයි තරම් ආදිත්‍යගෙ හිතෙන් මාව අයින් කරලාද කියල මට තේරුනේ අද. ජීවිතේ කියන්නේ යාම් ඊම් විතරක් වුණාට ආදිත්‍ය, ඔයාව මගේ හිතවතා විදියට දකින්න මං තාමත් ආසයි. ඒ වෙනුවෙන් මොනවා කරන්නද කියලා නොතේරෙන තැනක මම ඉන්නේ. ඉස්සරහටත් මම කාගෙහරි බිරිඳක් වුණත්, ඔයාගෙත් මගෙත් තිබ්බ මිත්‍රකම එහෙම්ම දකින්නයි මම ආසා කළේ. ඔයා දවසින් දවස මාව ඈත් කරනකොටත් මම තාමත් මඟ බලන් ඉන්නවා අර ඉස්සර ඔෆිස් එක ඉස්සරහ අයිස්ක්‍රීම් කඩෙන් අයිස් ක්‍රීම් කප් එකක් අරන් බෙදාගෙන කාපු, මූවි එකකට යමූ කිවුවම හා යමූ කියලා ආපු ආදිත්‍යව ආපහු දකින්න... 
    කාලේ බොහොම ඉක්මනින් යනවා ආදිත්‍ය... මම ආයෙමත් කියන්නෙ, මම මඟ බලන් ඉන්නවා.. අර මගේ සවන්දෙන්නා, හිතවතා එනකම්.