පළමු සැමියා සොයා

"මට එයාව බලන්න ඕන" 
මම, මගේ පළමු සැමියා බැලීමට අවශ්‍ය බව,මගේ දෙවන සැමියා හමුවේ කියා සිටියේ එසේය.

" කාවද?"

"සුරංජන්"

මගේ සැමියා හා දරුවන්ගේ පියා වූ ඒ මිනිසා පුදුම වූ බවක් මිස කලබල වූ බවක් පෙනුනේ නැත. නමුදු ඔහු අතිශයින් කලබලයට පත්වනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වූයෙමි.

ඇවිදගත නොහැකි වන සේ මා එක්තැන්වීමට යන බව වෛද්‍යවරුන් විසින් පැවසූ පසු දෙපයින් සිට ගැනීමට හැකිව තිබෙන අවසන් දින කිහිපය තුල "අවසන් වරට" මට යෑමට වුවමනා කොහේදැයි ඔහු මගෙන් අසුවෙය. එවැන්නක් මගෙන් ඇසීම තමා කරගත් මෝඩකමක් යැයි මගේ සැමියාට සිතුනා විය හැකියැයි ද මම සිතීමි.

වසර විසි හතකට පෙර මම මගේ පළමු සැමියා වූ සුරංජන් හැරදා මගේ දෙවැනි සැමියා සමග පැන ආවෙමි. ඉනික්බිති අපගේ දික්කසාදය උදෙසා වසර හතරක් පමණ වරින් වර උසාවියේදී හමුවීමු. ඒ සෑම විටම ඔහු දෙස බලා කෙළ ගසන ඉරියව්වක් පෙන්වීමට තරම් අප්‍රසන්න බවක් මට ඔහු කෙරෙහි විය.

එහෙත් දැන් මට ඔහුව දැකීම අත්‍යවශ්‍ය බවක් හැඟෙයි. වත්මනේ පනස් වන වියෙහි පසුවන ඔහු ඔහුගේ ගම්මානයෙහි පැරැණි කොළණි නිවසෙහි තනිව ජීවත් වන බව දන්නෙමි.

"හේතුව?" මගේ සැමියා විමසුවේය. "ඉස්සර මං හිතන් හිටියේ සුරංජන් කියන්නේ පිළිකුල් කරන්න ඕන මනුස්සයෙක් කියලා. එයාව බඳින්න සිද්ධ වෙච්ච එක මට සිද්ධ වෙච්ච මහා ඛේදවාචකයක් කියලා මං හිතුවා. මං එනකොට එයාට ලිව්ව ලියුමෙත් එයාට සාප වෙනවා කියලත් ලිව්වා"

"දැන් ඇයි එයාව බලන්න ඕන?"

"එතකොට මට විසි දෙකයි . දැන් මට හතලිස් හතයි"

"ඉතින්?"

"ඉතින් දැන් මම ෆේස්බුක් බලනවා යූ ටියුබ් බලනව. ඒවායින් මට තේරෙනවා...ඒක සාමාන්‍ය දෙයක් කියලා. මම ඒ කාලෙ හිතලා තියෙන විදිහ වැරදියි කියලා. සමහර වෙලාවට මාව බැන්ද එකෙන් මට උනාට වඩා නරකක් එයාට වෙන්න ඇති"

"ඔයාට එයාව බලන්න ඕන ඇයි?"

"මට එක පාරක් සොරි කියන්න ඕනේ"

මඳ වේලාවක් කල්පනා කරමින් සිටි මගේ සැමියා " මං හිතන්නේ ඕන වෙන්නෙ නෑ" යැයි කීවේය.

"ඔයා කැමති නැත්නම් ඕන නෑ"

"මගේ අකමැත්තක් නෑ.. ඒත් ඔයා එයාට සොරි කියන්න ඕන වෙන්නෙ නෑ. මොකද මිනිහා කවදාවත් ඔයත් එක්ක තරහ උනේ නෑ.."

"මොකද නැත්තේ? මම තමයි එයාගේ හැම රහසක්ම එළි කරේ"

"ඔයා එහෙම කළාටත් පස්සේ තමයි . එයා මට කිව්වෙ කොහොම හරි ඔයත් එක්ක යාළු වෙන්න කියලා"

ඒ කුමනාකාර විකාර කතාවක්ද? ඒ ඔහු කියූවේ මගේ පළමු සැමියා විසින් මගේ දෙවැනි සැමියාට මා සමග සම්බන්ධයක් ඇතිකර ගන්නැයි උනන්දු කළ බවක් නොවේද?

"ඔව්, ඒක ඇත්තටම උනේ එහෙම. ඒ කාලෙ මම සුරන්ජන්ගෙයි කපිලගෙයි සම්බන්ධෙ දැනගෙන හිටියා. ඒ කාලේ මටත් ඒක හරි අමුතුයි. ඒ වුනාට සුරංජන් මොනතරම් හොඳ මනුස්සයෙක්ද කියලා දන්න හින්දා මට බැරිවුනා ඒක හේතුවක් කරගෙන පොරව ප්‍රතික්ෂේප කරන්න. දවසක් අපි ඕවිටේ බොන ගමන් මං ඔය ගැන සුරන්ජන් සමග කතා කරා. මං ඇහුවා ඇත්තටම ඕක පවක් නෙවෙයිද අයියේ කියලා. එතකොට පොර කිව්වා සමහරවිට තමන්ගෙම ජාතියේ තව එකෙක් ගැන හිතන එක පවක් වෙන්ඩ ඇති. හැබැයි ඉතින් මේක හිතලා කරපු පවක් නෙමෙයි. මොන හේතුවකටද මං දන්නෑ මට කපිල ඇරෙන්ඩ කිසි මනුස්සයෙක් කැත නැතුව අල්ලන්නවත් හිතෙන්නේ නෑ කියලා. ටිකක් කල් ඒ දෙන්නත් එක්ක වැඩ කරනකොට මට තේරුණා මම යාළුවෙලා හිටපු කෙල්ලට මං තියෙන ආදරේ විදිහම එකක් තමයි උන් දෙන්න අතරෙත් තියෙන්නේ කියලා.

ඒ දවස්වල ඔයා හැම වෙලාවෙම මාත් එක්ක ඔයාගේ දුක කියනවා. ඒ දවස්වලම මම යාළු වෙලා හිටපු කෙල්ලත් මට බූට් එක තිබ්බ මතකනේ. දවසක් ඕවිටේ බොන ගමන් සුරංජන් අයියා මට කිව්වා මාර කතාවක්..

"මට මගේ ගෑනි ගැන වැලිකැටේක තරහක් එන්නෑ මල්ලි, ඒකි සාධාරණයි .ඒකිටත් ආදරයක් ඕනෑ. කෙනෙක් ඕනෑ. අපෙ අම්මලයි උන්ගේ අම්මලයි එකතුවෙලා කෙරුවෙ ලේසි අපරාධයක් නෙවෙයි .මම මේ උඹට මුලු හදවතින්ම කියන්නෙ. උඹට පුළුවන් නම් මගේ ගෑනි එක්ක යාලුවෙයං කියලා.

"යාලුවෙයං කියන්නෙ"

"යාළු කරගෙන අරන් පලයන්. උයන්න පිහන්නද, වියන්න ගොතන්නද බැරි දෙයක් නෑ. ගෙයක් දොරක් පන්සලක් වගේ තියාගන්න පුළුවන්. පේනවනේ පාට.. ඒකට තමයි පින් පාට කියලා කියන්නේ. උඹ ඒකිට පොඩ්ඩක් හරි කැමති නං මම මේ අවංකවම කියන්නෙ.. ඒකිව අරන් පලයන් හැබැයි. කවදාකවත් දුකක් දෙන්න එපා"

සුරංජන් අයියා එදා ඔහොම කිව්වේ බිව්වාම කියලා මම හිතුවට, පහුවදා දවලුත් සුරංජන් අයියා වැඩ කර කර ඉන්න ගමන් මට කිව්වා මල්ලි ඊයේ රෑ මං කිව්ව කිසි දෙයක් කිව්වේ වෙරිපිට නෙමෙයි කියලා.. එයා එහෙම කිව්ව බව ඔයාට කියන්න එපා කියලා කිව්වා.. මොකද එහෙම කිව්වොත් ඔයා ඒකට කැමති වෙන එකක් නැති නිසා. එහෙම මිනිහෙක්ව බඳින්න සිද්ධ උනා මදිවට ඒ මිනිහා තමන්ගේ ගෑණිව තව මිනිහෙකුට දෙනවා වගේ අමුතු සිද්ධියකටත් මුහුණ දෙන්න සිද්ධ වුනාම ඔයාට ඒක දරාගන්න බැරි වෙයි කියලා එයා හිතුවා. ඉතින් ඇත්තටම මට ඔයා ගැන හැඟීමක් තිබ්බ හින්දා මං මේ සම්බන්දේ පටන් ගත්තා"