පුංචි කතාවක්.

සර්පයෙක් කුකුළෙකුට දෂ්ට කළා...විෂ ශරීරය පුරා පැතිර ගොස් වේදනාවෙන් උග්‍ර වූවා.., ඌ තම රංචුව අතරට ගියේ සරණක්  සොයාගෙනය..... 

නමුත් කිසිවෙකුට උදව් කිරීමට වෙලාවක් නොතිබුණි...හැමෝම තම කාර්යයට පමණක් අවධානය දෙයි....
 කුකුළා  වේදනාවෙන් හඬමින්  කොර ගසමින් සිටියේය.., සර්පයා දෂ්ඨ කිරීමේ වේදනාවට වඩා   උගේ දැඩි අවශ්‍යතාවයේ දී උගේ පවුලේ අය ඌව අතහැර දැමීම වේදනාත්මක විය...          
   
        උණෙන් පිච්චෙමින්, එක කකුලක් ඇදගෙන, රාත්‍රියේ සීතලට වෙව්ලමින් සිටි ඌට  සෑම පියවරක් පාසාම කඳුලක් වැටුනි.   

 අවසානයේ  ඌ වේදනාවෙන්...ඔවුන් ගෙන්  ඉවත්ව පිටව යන්නට ගියේ ය....අනිත් කුකුළන්  ඌයන දෙස බලා සිටිමින්  ඔවුන් එකිනෙකාට මෙහෙම කියාගත් හ.. 
"එයාට  යන්න දෙන්න, එයා  එයි ආපහු... 

     අවසානයේදී කුකුළා ක්ෂිතිජයෙන් අතුරුදහන් වී  නොපෙනී යයි.....ටික දවසක් ගියහම ඌ මිය ගොස් ඇති බව  සියල්ලන්ම  සහතික විය.., සමහරු රාජාලීන් දැකීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් අහස දෙස පවා බලා සිටියහ.   

        කාලය ගෙවී ගියේය.   බොහෝ කලකට පසු, හම්මිං කුරුල්ලෙකු කිකිළි නිවසට පැමිණ කියනවා “ඔබේ සහෝදරිය ජීවත් වන්නේ ඈත ගුහාවක, එයාට සර්ප දෂ්ට කිරීමෙන් කකුලක් අහිමිව ගිහින්   ආහාර සොයා ගැනීමට අපහසුයි.....ගිහින්  උදව්."  කරන්න... 
    
    නිශ්ශබ්දතාවයක් ඇති වූ අතර පසුව නිදහසට කරුණු ආරම්භ විය: “මට යන්න බැහැ, මම බිත්තර දානවා... මට යන්න බැහැ, මම බඩ ඉරිඟු සොයනවා.. සොයනවා ... මට යන්න බැහැ,මගේ පැටවුන්ව බලාගන්න..."   තියෙනවා....

හැමෝම ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කළ නිසා හම්මිං කුරුල්ලා උදව්වක් නොමැතිව ගුහාව වෙත ආපසු ගියේය.   කාලය ගතවී  නැවතත්  කලකට පසු, හම්මිං කුරුල්ලා ආපසු පැමිණියේය, නමුත් මෙවර වේදනාකාරී ආරංචියක් සමඟය.. 

    "ඔබේ සහෝදරයා මිය ගියා ... ඔහු ගුහාව තුළ තනිවම මිය ගියා ... කිසිවෙකුත් නැතිව බොහෝ අසරණව මිය ගියා...
 
       ඒ මොහොතේම, සෑම දෙනාටම දැඩි ශෝකයක් ඇති වූ අතර, කුකුල් නිවස අනුකම්පාවෙන් පිරී ගියේය.  
කිකිළියන් බිත්තර දැමීම නැවැත්වූ අතර, ආහාර සොයන අය ආහාර ගැනීම නැවැත්වූ අතර, පැටවුන් රැකබලා ගන්නා අය පවා මොහොතකට නතර විය.   

පසුතැවීම ඕනෑම දේකට වඩා බලවත් ය, ....

      ඔවුන් තමන්ගෙන්ම මෙසේ අසාගනී.. ඇයි අපි කලින් මොකුත් නොකලේ..?????  ඔවුන් සියලු දෙනා  හඬමින් විලාප තබමින් ඌ සොයා යන්නට තීරණය කලද  නමුත් එය ප්‍රමාද වැඩිය.   

 “ජීවිතයේ, ඔබ ජීවත්ව සිටින විට මිනිසුන් ඔබට උදව් කිරීමට නොයනු ඇත, නමුත් ඔබ මිය ගිය පසු ඔබව භූමදාන කිරීමට ඔවුන්ටන් සියලු වැඩ නවතාන්බොහෝ දුර ගමන් කළ හැකිය අවමංගල්‍යයේදී කඳුළු එන්නේ දුකෙන් නොව දොස් හා පසුතැවිල්ලෙනි.