මාමාගේ පුතා එක්ක 01

මේ කතාව කියන මගේ වයස 15යි. මේ සිදුවීම මගේ ජීවිතයේ වුන රසවත්ම සිදුවීම කියලා කියන්න පුළුවන්. මම අඩි 5යි අඟල් 1ක් උසයි. තරමක් සිහින් සිරුරක් තියෙන්නේ. ඒ වගේම ගොඩක් පැහැපත් සමක් මට උපතින්ම හිමි වෙලා තියෙනවා. කොණ්ඩය නම් ටිකක් දිගට වවලා ඉන්නේ. මම ගෙදර එකම දරුවා. ඉතින් මට හැම දෙයින්ම අඩුවක් නැතිව මගේ දෙමවුපියන් වගබලා ගත්තා. 
  
කොහොම වුනත් ඉතින් මේ වයස වෙනකොට අපිට ඕන හැමදෙයක්ම ඉතින් එයාලට දෙන්න බැහැනේ. මම ඉස්කෝලේ හොදට වැඩ කරගෙන ඉන්න කෙල්ලෙක්. හැමෝම මගේ හොද කියනවා. එකම වරදකට තියෙන්නේ ටිකක් කට වැඩි එක තමයි කියලා හැමෝම කියන්නේ. ඒක නම් ඇත්ත වෙන්නත් ඇති. මොකද ඉස්කෝලේ අය විතරක් නෙවෙයි පවුලේ හැමෝමත් එහෙම කියනවා. වෙලාවකට මටත් එහෙම හිතෙනවා. 

ඉතින් මම මගේ පාඩුවේ ඔහොම කාලය ගත කරගෙන ගියා. අපේ ගෙදර තිබුනේ ටිකක් ටවුන් එකට ලග. ඉතින් අපේ මාම කෙනෙක්ගේ පුතෙකුත් ඉස්කෝලේ යන්න ඕන නිසා අපේ ගෙදර නැවතිලා හිටියා.

අපේ ගෙදර හිටියේ මම විතරක් නිසා අපේ අම්මලා එයාව නතර කර ගත්තේ බොහොම කැමැත්තෙන්. ඉතින් එයත් දැන් අවුරුදු 3ක් විතර අපේ ගෙදරම තමයි ඉන්නේ. ඇත්තටම එයත් දැන් මගේම පවුලේ කෙනෙක් වගේ. අපි දෙන්න අතර වයස පරතරය අවුරුදු 3ක්. මේ වෙනකොට එයාටත් වයස 17ක් විතර ඇති. 

අපි ඉතින් බොහොම සමගියෙන් සතුටෙන් තමයි හිටියේ. සමහර විට පොඩි පොඩි රණ්ඩු එහෙමත් අපි අතර වෙනවා. වෙන අයට නොකිවුවට ඉතින් රණ්ඩු වලට මුලත් මමම තමයි. මොකද මට ඉතින් කට පියාගෙන ඉන්න ටිකක් අමාරුයි නේ. 

මට වයස 13 ක් 14ක් කාලේ ඉඳලා මට දිනුක අයියා ගැන වෙනදා දැනෙන හැගිමට වැඩි වෙනසක් දැනෙන්න ගත්තේ මටත් නොදැනීමයි.

මම ගොඩක් විට එයාගේ ලගම ඉන්න ගොඩක් කැමතියි. ඒ වගේම එයාට ස්පර්ශ වෙලා ඉන්නත් මට ලොකු ආසාවක් තිබුනා. එයාට එහෙම දෙයක් දැනුනද කියන්න මට තේරුනේ නැහැ. නමුත් මගේ වෙනස ගැන අවබෝදයක් එයාට නැති බව මට තේරුනා. 

මේ අතරේ දවසක් මම එයාගේ කාමරයට ගියා. මම එයාගේ කාමරයට යන එක අලුත් දෙයක් නෙවෙයි. මොකද මම යන්නේ මොකක් හරි දෙයක් ගන්න හරි එයත් එක්ක පොඩි රණ්ඩුවක් අල්ලන්න හරි තමයි වැඩිපුරම. නමුත් මගේ ඇතුළතින්ම මටත් හොරා ඇතිවුන වෙනස නිසා මම එදා ගියේ රණ්ඩුවක් අල්ලන්නම නෙවෙයි. කොහොම හරි අයියා හිටියේ නැහැ. 

ඉතින් මම එයාගේ පොත් ගොඩ අවුස්සන්න පටන් ගත්තා. එක එක කොළ කැලි හැම පොතකම. එයාගේ එක පොතක් අස්සේ තිබිලා රෝස පාට කොලයක් මට හම්බ වුනා.