"ගෑණු කියන්නේ පිඹුරෝ වගේ ජාතියක්" මගේ තාත්තා එහෙම කියන්න පුරුදුවෙලා හිටියා. හේතුව විදිහට, "උන්ට මිනිහෙක් අහුවුනොත් ආයේ ගැලවිල්ලක් නැහැ" කියලයි එයා කිව්වේ. පොඩි කාලේ මං ඔය කතාවට බඩ අල්ලන් හිනා වුනත්, වයසෙන් වැඩෙනකොට මං තේරුම්ගත්තා තාත්තා කිව්ව කතාව හරි කියල. හැබැයි ඒ කතාව පොඩ්ඩක් වෙනස් වෙන්න ඕනේ, ඒ.... "ගෑණියෙක්ට මිනිහෙක් අහුවුනොත් ආයේ ගැලවිල්ලක් නැහැ"කියල නෙමෙයි "ගෑණියෙක්ට උන්ගේ හිතට අල්ලන පිරිමියෙක් අහුවුනොත් ආයේ ගැලවිල්ලක් නැහැ" කියල.

මං මේ කියන්න යන පෙම් කතාව..... නෑ ඒ වචනේ ගැලපෙන් නැහැ.... ප්‍රේම ආක්‍රමණය!!! අන්න ඒක තමයි වචනේ. ඔයා මීට කලින් ඒ වචනේ අහල නැද්ද? පුදුම වෙන්න එපා. තේජාට ධනුකව "හිතට අල්ලනකන්" මාත් ඔය වචනේ අහල තිබුනේ නැහැ.

මං ඔයාව අරන් යනවා 2015 අවුරුද්දේ, සබරගමුව සරසවියට. තේරේන විදිහට කිව්වොත් සබරේ කැම්පස් එකට. ඒ අපේ සෙකන්ඩ් ඉයර් එකේ පළවෙනි සෙමෙස්ටර් එක. කොකු ගහන්න (ප්‍රේම සම්බන්දතා පටන් ගන්න) තහනම් වුණ ෆස්ට් ඉයර් එකක් අස්සෙ වේලි වේලි හිටපු කොල්ලෝ සෙට් එක, පාන්දර ම ඇහැරෙන කුරුල්ලෝ හොඳ පණුවෝ වැඩියෙන් අල්ලගන්නවා කියන ආදර්ශ පාඨේ 100% ක් හිතට අරන්, "කෙල්ලෙක් දැලේ දා ගැනීමේ" මහා මෙහෙයුමට අවතීර්ණ වෙලා හිටියේ ඒ වෙද්දි. ලස්සන ම මල් හොය හොය බඹරු වටේ කැරකෙන ඒ කාලේ, අපි කාටත් හොරෙන් එක මලක් ආදරේ කරන්න පටන් අරන් තිබුණා බඹරෙක්ට, ඒ මල තේජා. තේජා යුනිවර්සිටි සිලෙක්ට් වෙලා තිබුණේ අනුරාධපුරෙන්. කාෂ්ඨක පැතිවල හැදෙන මිනිස්සු හරි රළු පරළුයි කියලයි අපෙ අම්මා කතාවට කියන්නේ. ඒ කතාව ඇත්ත කියල මට හිතෙන්න පටන් ගත්තේ තේජාව අඳුනගත්තට පස්සෙ. වැඩි යාළුවෝ ආශ්‍රයක් නොතිබුණ තේජා හැමදාම ලෙක්චර් එකේ වාඩි වුණේ වම් පැත්තේ සීට් වල පළවෙනි පේළියේ දකුණු පැත්තේ තිබුණ පළවෙනි පුටුවේ. ඒ පුටුව එයාටම සින්නකර ලියල දීලා තිබුණේ බැච් එකේ උන්. පුටු නැතුව බිම වාඩිවෙන්න සිද්ධ වුණත් (එහෙම වුණේ නැහැ කාටවත්) තේජාගේ සිංහාසනේ වාඩිවෙන්න තරම් කවුරුත් නිර්භීත වුණේ නැහැ. ඒ විතරක් නෙමෙයි, දිග කොණ්ඩයක්, කිසි හැඟීමක් මතුපිටට නොපෙන්නපු හීනී ඇස් දෙකක්,දැගැටි මූණක් තිබුණ මේ ලස්සන පුරේ මල ගාවට ළංවෙලා ඉඟිබිඟි පාන්නත් කිසි බඹරෙක් ඒ වෙනකන් ඉදිපත් වුණේ නැහැ. ඒත් ඒ හැමදේම වෙනස් වෙන්න පටන් ගත්තා දවසක.

කෙල්ලෝ අල්ලගන්න තමන්ට විශේෂ හැකියාවක් තියනවා හිතන් හිටපු,බැච් එකේ නෙමෙයි යුනි එකේ ම වුණත් ගෑණුන්ගේ දුක් අහන්න ඕන වෙලාවක සැදීපැහැදී හිටපු එකෙක් තමයි ධනුක කියන්නේ. සීන්නෝ ඌට දාපු කාඩ් එක මොකක්ද කියල අපිට මතක තිබුණේ නැහැ,මොකද අපි ම ඌට දාපු කාඩ් එකක් තිබුණා, ඒ "කොට්ටෝරුවා". කාඩ් එකට ගැළපෙන විදිහට ම ඌ අහුවෙන ඕන ගහකට කොටන්න රෙඩි වෙලා හිටියේ. ඒත් දවසක් මේ මෝඩ කොට්ටෝරුවා ගිහින් කෙටුවා කෙහෙල් ගහකට!!!

මීදුම බේරේන ආදර කන්ද දිහා බලාගෙන දවසක් කොට්ටෝරුවා අපිට හෙන උජාරුවෙන් කිව්වා, මිනිහා දැන් තේජාගේ දුක්ගන්නාරාළ කියල. ඒත් උන් එච්චර ළංවුණේ කොහොමද කියල අහන්න අපි කාටවත් වුවමනා වුණේ නැහැ.මොකද ඕක ඇහුව නම් කොට්ටෝරුවා උගේ "ගැහැණුන් වශී කරගැනීමේ අරුම හැකියාව" ගැන පැය තුනක හතරක දේශනාවක් පවත්වනවා කියල අපි දන්න නිසා. අනිත් අතට, ඌට තේජා එයාගේ ප්‍රශ්න කියනවා කියල අපි සත පහකට විශ්වාස කරේ නැහැ. කළුගල් හිතක් තිබුණ ඒ කෙල්ල මේ වගේ සෙවලයෙක්ට අහු වෙයිද?

ඒත් කොට්ටෝරුවා කිව්ව දේවල් බොරුවක් නෙමෙයි කියල අපේ ඇස්පනා පිටම ඔප්පු වුණ දවස ආවා. තේජා ලෙක්චර් හෝල් එකට ආවා එදා උදේ. ඒත්...... තමන්ගේ සිංහාසනේ අතෑරපු පුරේ රැජිණ ගිහින් වාඩි වුණේ පිටිප්පස්සෙ ම පුටු පේළියේ කොනක. විශ්වාස කරත් නොකරත් ලෙක්චර් හෝල් එකක් එච්චර නිශ්ෂබ්ද වුණ දවසක් මගේ කැම්පස් ජීවිතේ අවුරුදු 4 ට ම උදා වුණේ නැහැ ඊටපස්සේ. අපි කටවල් පූට්ටු වුණ මොක්කු ද වගේ ඉස්සරහ ම තිබුණ වයිට් බෝඩ් එක දිහා බලන් හිටියා. කර උස්සල පිටිපස්ස බලන්න එකෙක්ටවත් හයියක් තිබුන් නැහැ. 9 වෙද්දි පාඩම පටන් ගත්තා. ලෙක්චර් එක පටන් අරන් මිනිත්තු 10 ක් ගිය තැන, සුපුරුදු පරිදි කොට්ටෝරුවා පන්තියට කඩා වැදුණා. ලෙක්චරර් ගේ මිනිත්තු දෙකේ බැනිල්ල සාවධානව අහන් හිටිය මෑන්ස් ඊළඟට කෙළින්ම දිව්වේ තමන්ගේ රජදහන වුණ,පිටිපස්සේ පේළියට. සීට් එකේ වාඩි වෙලා ටික වෙලාවක් ගියාට පස්සෙයි මිනිහට ක්ලික් වුණේ, තමන්ගේ අඩවියට අනවසර කඩාවැදීමක් සිද්ධ වෙලා තියනව කියල.

කොට්ටෝරුවා එදා තේරුම් ගත්තා ඌ දුරදිග නොබලා කොටල තියෙන්නේ වැරදි ගහකට කියල!

තේජාගේ දුක අහන්න ගිය ධනුකයා, ඌටත් නොදැනිම තේජාගේ ආදර දැලට කඩන් වැටිල තිබුණා. ගැලවෙන්න කොච්චර දැගලුවත්, දැලේ කොණක හිටිය තේජාට ඕන වුණේ ධනුකව කොහොමහරි තමන්ගේ කරගන්න. ඒකේ මූලික පියවර විදිහට කෙල්ල කරේ තමන්ගේ රජ දහන පිටිපස්ස පේළියට මාරු කරගත්ත එක. ඊට සමගාමීවව ම වගේ කොට්ටෝරුවත් තමන්ගේ රජ දහන මැද පේළියකට මාරු කරගත්තා. ඒත් තේජා ගේම අතෑරියේ නැහැ. කොට්ටෝරුවා වාඩිවෙන්නේ කොතන ද, ඌට පිටිපස්සේ හරි ඌට සමාන්තරව හරි තිබුණ පුටු පේළියක ඉඩක් අල්ලගන්න තේජාට පුළුවන් වුණා. හැමදාම කොට්ටෝරුවාව පේන තැනකින් වාඩි වුණ කෙල්ල,ලෙක්චර් එක පුරාවට ම කරේ, තමන්ගේ ගොඳුර දිහා බලන් ඉන්න සිංහයෙක් වගේ ධනුකයා දිහා බලන් ඉන්න එක. මේ ප්‍රේම ආක්‍රමණේ ලෙක්චර් හෝල් එකට විතරක් සීමාවුණේ නැහැ. මැට්ටට (කැන්ටිමට) ගියත්, වලට (එළිමහන් වේදිකාවක්) ගියත් කොට්ටෝරුවාව පේන මානෙක ඉන්න තේජා වගබලා ගත්තා. ඒ විතරක් නෙමෙයි, අවුරුද්දක් පුරාවට තමන්ගේ කට්ට අස්සට වෙලා ජීවත් වුණ කෙල්ල, කට්ට බිඳගෙන හෙමින් හෙමින් එළියට එන්න පටන් ගත්තා. කිසි යාළු ආශ්‍රයක් නොතිබුණ තේජා, අපිට ගුඩ් මෝර්නින් කියන්න පටන් ගත්තා හිනාවෙලා. බැච් එකේ ගැණු ළමයි එක්ක ගොඩක් සුහද වෙන්න පටන් ගත්තා. මළාට නෝට් එකක් නොදුන්න කෙල්ල, තමන්ගේ නෝට් බැච් එකේ හැමෝටම දෙන්න තරම් පරාර්ථකාමී වුණා. ඒ පරාර්ථකාමීකම කොච්චර ද කියනව නම් ධනුකයට එයාගේ ගාණෙම ෆොටෝ කොපි ගහල දුන්න නෝට් ඔක්කොම!

ප්‍රේම ආක්‍රමණය එන්න එන්න දරුණු වුණා. හොස්ටල් එකේ උයපු බත් හැමදාම කොට්ටෝරුවා අතට ආවා අපි කාගේ හරි අතේ. මිනිහා ඒ කිසිදෙයක් ආයේ හරවල යැව්වේ නැහැ. ඒ ඌට තේජා ගැන අම්මටසිරි සෙනෙහසක් පහළ වුණ නිසා නෙමෙයි, නොහිතපු විදිහට බත් කොක්කක් සහ නෝට් කොක්කක් එකපාර ලැබුණ වාසිය නිසා. උණු හින්දා බොන්නත් බැරි කැඳ හින්දා අහක දාන්නත් බැරි අමාරු තත්ත්වෙකට කොට්ටෝරුවා ඇදන් වැටිලා හිටියා. ඒත් මිනිහා තේජාට ෆේස් ටු ෆේස් කතා කරන්න තීරණේ කරා දවසක්. ඒ ඌ පැනි හල හල හිටපු කෙල්ලෙක්ට තේජා කෑගහල කියල දැනගත්ත වෙලාවේ. "ධනුකගෙන් ඈත්වෙලා ඉන්නවා, අනුන්ගේ මිනිස්සුන්ගේ කරේ එල්ලෙන්න ලැජ්ජ නැද්ද ඕයි" කියල, සෑහෙන්න කට්ටියක් හිටිය ග්‍රවුන්ඩ් එක මැද්දෙ දි තේජා ඒ ගෑණු ළමයට තග දාලා තිබුණා. ඒ කෙල්ල කෙලින් ම ඇවිත් කඩාපැන්නේ කොට්ටෝරුවගේ ඔළුවට! එදා ඌ තීරණේ කරා තේජා ගාවට යන්න. අපි හැමෝම කුතුහලෙන්,ත්‍රාසෙන් භීතීයෙන් ඇලලිලා හිටියේ, හරියට හින්දි ෆිල්ම් එකක් බලනවා වගේ. 

කොට්ටෝරුවා තේජාට කතා කරා. උන් මොනවද කතා වුණේ කියල අගෙන් අහන්න එපා. මොකද තේජා එක්ක කතා කරාට පස්සේ මූණ රතු කරන් ආව කොට්ටෝරුවා අපිට උන්ගේ කතාව ගැන වචනයක්වත් කිව්වේ නැහැ. උගෙන් කොච්චර ඇහුවත් උත්තරේ විදිහට ලැබුණේ නිශ්ශබ්දතාවයක් විතරයි. මහා අභිරහසක් කොට්ටෝරුවා එක්ක ම පොළොවට පස්වෙලා ගියා වගේ හැඟීමක් අපිට ආවේ. සිද්ධියෙන් පස්සේ උදාවුණ පළවෙනි සතියෙම තේජා ලෙක්චර්ස් ආවේ නැහැ. හොස්ටල් එකේ එයාගේ යාළුවෝ කියපු විදිහට කෙල්ලට අසනීපයි. කොට්ටෝරුවාගෙ වැඩි සද්දබද්දයක් තිබුණෙත් නැහැ ඒ සතියේ.ඊළඟ සතිය ආවා.... තේජා පුරුදු පරිදි ඇවිත් ඉස්සරහ පේළියේ තිබුණ තමගේ පරණ සිංහාසනේ වාඩිවුණා. කෙල්ල ගේම අතෑරලා! අපි එක එකාට කොඳුරන්න පටන් ගත්තා. අපි වැරදියි. තේජා ගේමට හරියට ම බැහැලා තිබුණේ එදා ඉදන්. වර්ණපාල තියරිය වෙනුවට තමගෙ ම තියරියක් අනුගමනේ කරපු පුරේ කෙල්ල තර්ඩ් ඉයර් ෆස්ට් සෙමෙස්ටර් එක වෙද්දි සෙවල කොට්ටෝරුවව තමන්ගේ කරගත්තා. තේජාගේ තියරිය ගැන මගෙන් අහන්න එපා දැන්. මොකද ඒක සෑහෙන්න සංකීර්ණ දිග කතාවක්! මට කම්මැලි ටයිප් කරන්න. කොට්ටෝරුවගෙයි පුරේ කෙල්ලගෙයි ආදර ලෝකෙට අන්තිමට මොකෝ වුණේ කියලත් අහන්න එපා මගෙන්. ඒක අතිසුන්දර ආදර අන්දරයක් වුණේ නැහැ කියල විතරයි මට ඔයාලට කියන්න පුළුවන්. 

ඒත් එක දෙයක් මං ඔයාට බොහොම පැහැදිලිව කියනවා.කවදාවත් !!!කවදාවත් ම අමතක කරන්න එපා....
ගෑණු, පිඹුරෝ වගේ! උන්ගේ හිතට පිරිමියෙක් අහුවුනොත් ආයේ ගැලවිල්ලක් නැහැ.