නමුදු තත්වය සෑහෙන්න භයානකය.රුද් ඉරුගල් බංඩාරගෙ ලේ වර්ගයට අනුව ගැලපෙන කිඩ්නි එකක් සොයා ගත යුතුය.ඔහුට තිබුනේද දුර්ලභම ලේ වර්ගයකි...

"ඩොක්ටර් අපිට ඉක්මනටම මොනා හරි කරන්න වෙනවා.."

"ඒක හරි.ඒත් මේ බ්ලාඩ් ගෘෆ් එක තියෙන අය දුර්ළභයි.අනික එහෙම කෙනෙක් හම්බ උනත් ඒ කෙනා උනත් කිඩ්නි එකක් දෙන්න ඉදිරිපත් වෙයි කියලා හිතන්න අමාරුයි.හේතුව එයාගෙත් ජීවිතේට ඒක බලපාන නිසා.ඒ නිසා කවුද එහෙම ඉදිරිපත් වෙන්නෙ.දැන දැනම.."

                       ___සුගත්___

දිනක් ගෙවි නව දිනක් උදා වන්නෙ අන්ධකාරය හෝරා ගනනාවක් පුරා මුළු ලෝකයම වසාගෙන හමාරවද්දීය.ඉදින් ඒ අන්ධකාර රාත්‍රින් තුල අප්‍රමාණ ජීවින් පෙර කල පාපයන් ගෙවිමට පෘතුවියෙ ජීවය ලබන්නේය.තවත් සමහරක් පවු ගෙවා අවසන් කොට ජීවිතය හැර යන්නේය.ඉදින් කොතරම් නිහඩ උවද රාත්‍රියෙහි සත්‍යය එය වද්දි කොලඹ තදාසන්න ප්‍රදේශයක නොවුනද කොලඹ ආසිරි පෞද්ගලික රෝහල ඉදිරිපිට විසාල පිරිසක් රෝක් වී සිටියේය .

ඒ අතර වැඩි හරියක් වුවේ අනාථ නිවාස වලින් සහා වැඩිහිටි නිවාස වලින් පැමිණ සිටි දරුවන් සහා වැඩි හිටියන්ය.ඔවුන් සියළුම දෙනාගේ මුහුනු වල තිබුනෙ සැනසීමක සේයාවක් නම් නොව.දුකින් පිරි තිබු බවකි.

"රුද් මාමා නැගිටලා එයි නේද අම්මේ. අනේ මාමා පවු.."

අවුරුදු තුනක හතරක වයසක් යැයි සිතිය හැකි කුඩා දැරිවියක් ඔවුන් සමග සිටි වැඩිහිටි කාන්තාවක් අසලට ඇවිද යන්නෙ දෙනෙත් පොඩි පොඩි කරමින්ය.සිගිත්තිය ඇසු පැනයට වැඩි හිටි කත කෙසේ නම් පිලිතුරු බදින්නටද. සැබැවින්ම එහි තීරණය ඇත්තේද දෙවියන් අතය.සියල්ල සිදු වන්නෙ දෙවියන්ට අවැසි ආකාරයටමය.එයයි ලෝක ස්භාවය.

වැඩි හිටි කාන්තාව සෙමෙන් දැරියව සිය සමීපයට ගත්තේය.කදුළු පිරි දෙනෙත් යුග්ලයෙන් දැරිය දෙස බලාගෙනම ඇය දැරියගේ මුහුන සිය වියපත් දෝතින්ම අල්වා ගත්තේය.රාත්‍රිය එලඹි තිබු බැවින් අහසෙහි සදද කළු වලාකුලක සැගව ගොස්ය.නමුත් වයෝවෘද්ධ කාන්තාව ඒ කළු වලාකුල පහව යනතුරු අහස් කුස දෙස මොහොතක් බලා සිටියේය.

"සිගිති.. දූට මතකද එයා කතාවක් කිවුවා.. ම්ම්.. "

ඇය සෙමෙන් අසන්නේය.ඉදින් සිගිත්තිය සෙමෙන් හිස සොලවන්නෙ අහස දෙස බලාගෙනමය.

"රුද් මාමා කිව්වා දවසක කුමාරයෙක් එනවාලු.ඒ කුමාරයා මේ මුළු ලෝකෙම අසනීපෙන් ඉන්න මම වගේ අයව හොද කරලා යන්න යනවලු.. අම්මා අහන්නෙ ඒ කතාව ගැන නේද.."

සිගිත්තියගෙ මුවින් නිකුත් උන වදන් එහි රැස්ව සිටි අයගෙ දෙනෙත් මත කදුළු උනවන්නට සමත් වද්දි ඇයව සිය ඔක්කට ගත් වයෝවෘද්ධ කාන්තාව ඇ⁣ගෙ බද වටා දෑත් දමාගෙන අහස දෙස ඇය බලා සිටි අයුරින්ම බලා සිටියේය...

"ඉතින් රුද් මාමා තමයි ඒ කුමාරයා.එයා ඔයාගේ අසනීපයත් සුව කරා .ඉතින් දෙවියන්ට එයාව දෙවියෝ ලගට ගන්න බැ.. හැම දේම දෙවියෝ බලාගනිවි.එයා එයි.. ම්ම්.. සිගිතිගෙ හිරෝ නේද එයා.. ම්ම්.."

"ඔවු මගේ සුපර් හීරෝ.. රුද් මාමා එයි.. අපි ලගට ආයිත් එයි.."

ඉදින් සිගිත්තියගෙ දෙතොල් අතර ඇදුනේ සිනාවකි.සියල්ලෝම හීල්ලුම් පිට කරද්දි සද අහස් කුස මත සිය සිසිල  පතුරවමින් සිටියේය.

ඉදින් ඒ ඔහුය.ලෝකයක් බිය රුද් ඉරුගල් බංඩාරය.නමුත් මේ කුඩා දැරියගේ ලෝකයෙහි වීරයා ඔහුය.සත්තකින්ම දිලිසෙන දෙනෙත් ඊට සාක්ෂි දැරුවේය.

දෙවියනේ රුද් නරක කෙනෙක් නෙවෙයි.මේ හැමෝම ඉන්නෙ රුද් නිසා.මේ අහිංසක දරු පැටවුන්ගෙ හිත් වල ඉන්න වීරයාට මොකුත් වෙන්න දෙන්න එපා.දෙවියෝ කියලා කවුරුම හරි ඉන්නවානම් කිසිම දෙයක් වෙන්න දෙන්න එපා.. එච්චරයි ඉල්ලන්නෙ.. එච්චරම විතරයි...

සිගිත්තිය තුරුළු කොට ගත් වයෝවෘද්ධ කාන්තාව සිතින් යැද්දේය.අන් අයෙකු වෙනුවෙන් නොව.රුද් ඉරුගල් බංඩාරයන් වෙනුවෙන් සිතින් යැද්දේය.

පසෙක සිටගෙන සිටි අයෙකු ඒ අවස්ථාවේදි සිදු උන සියල්ල අසා සිටියේය.ඉදින් ඒ ඇයය.රුද් ඉරුගල් බංඩාරගෙ වියරුව දෑසින්ම දුටු ඇයය.තේජා.. ඇය රෝහල් පරිශ්‍රයට ඇතුල් උනේ පුදුමයෙන් විසල් කොට ගත් දෑස් යුග්ලයෙන් සහා මනසින්ය.සිය දෑස් ඉදිරියෙහි විසල් නිවස තුල විසුවේ රාක්ෂයෙකු බැවු ඇය දන්නේය.නමුදු එම රාක්ෂයා වෙනුවෙන් ජීවිතය යදින පිරිස දුටුවේය.ඔවුන් කතා බහා කෙරු සියල්ල යුවතියගෙ සවන් මතින් රිංග විත් සිහින් නහර වැල් දහස් ගානක උඩු දුවා නතර උවේ මනස මතය.ඉදින් ඔහු ස්වරූපය යලි යලිත්.යුවතියගෙ මනස මත ඇදුනේය.සත්තකින්ම තමන් දුටඅ රුද් ඉරුගල් බංඩාරයන් සහා මෙහි රැස්ව සිටිනා අයවලුන් කතා කරනා රුද් ඉරුගල් බංඩාර අතර   විසල් වෙනසක් ඇත්තෙය.එම වෙනස අහස සහා පොලොව අතර වෙනසටත් අන්ත යැයි වරෙකදි ඇයට සිතුනේය.

"දෙයියනේ මේ අය මේ මොනවද කියවන්නෙ.. ඒත් රුද් ඉරුගල් බංඩාර මේ අය මේ කියන තරම් හොද කෙනෙක්ද..? "

යුවතිය තම මනස මතින් තමන්ගෙන්ම අසන්නෙ පිළිතුරක් සිතා ගත නොහැකි පැණයකි.සත්තකින්ම ඇගේ මනසෙහි ඇදි ඇති රුද් ඉරුගල් බංඩාර රක්ෂයෙකි.කුඩා කල මවගේ ඇකයෙහි හිද ඇසු කතාන්දර වල ජීවමාන කරන ලද රක්ෂයා රුද් ඉරුගල් බංඩාරට සමානය.නමුදු එම රාක්ෂයා පිලිබදව කුඩා දරුවෙකු පවා දොඩන්නෙ හොදය.ඇගේ සිත පිරි ගිය පැණය එය වද්දි මොහොතක් මහල් ගොඩනැගිල්ල දෙස බලා සිටියේය.විසල් හුස්මකින් ලය පුරවා ගත් ඇය තම අතෙහි සිරව තිබු තම නැගණියගෙ අත තව තවත් සිර කර ගනිමින්ම ඉදිරියට ඇවිද ගියේය.

සත්තකින්ම මනස මත තව තවත් ඇදේනා චිත්තාරූප යන්හි හිමිකරුවා ඔහුය .රුද් ඉරුගල් බංඩාරය.සවන් මත යලි යලිත් රැවු දෙනු ලැබුවේද අණතුරු සිදු වන අවස්ථාවට තත්පර ගානකට පෙර ඇගේ සවන් මතට ඇසුන ඔහු හඩය .එම හඩෙයි ඇගේ නාමය ගැඹිව තිබු බැවු ඇය සක් සුදක් සේ සහාතික කොට දන්නේය.ඉදින් කෙසේ වත් දෑස් අද අයෙකු මෙන් අපසු හැරී යාමට ඇයට නොහැකිය.

වෙවුලමින් තිබු දෙපා වේගයෙන් පියවර ඉදිරියට තැඹුවේය.කුඩා නැගණිය සිය කුඩා දෑස් විසල් කොට තම සොහොයුරිය දෙස බලා සිටියේද පුදුමයෙන්ය.කුඩා උවද උපන් දා සිටම එකට විසිනා සිය සොහොයුරියගෙ හැසීරීමෙහි වෙනස ඇයට තදින් දැනෙමින් තිබුනේය.එය රුධිරය සමග බැදුන බැදීමක්ය.සත්තකින්ම ඔවුන් එක කුස උපන් එක බඩ වැල ඉරාගෙන ජීවය ලද අයවලුන්ය.ඉදින් පුංචි වෙනසත් අනේකාට දැනෙන්නට හේතුවද එයය.. 

"අක්කේ. මොකක්ද මේ දේවල් වල තේරුම. දෙයියනේ ඔයාට මොනාද වෙලා තියෙන්නෙ..  කවදාවත් ඔයා ඔය විදිහට ඉදලා නැ.එයා අපි හිටපු ගෙදර ගිණි තිබ්බා අක්කෙ.අන්තිමට අපි දෙන්නා කාත් කවුරුත් නැතිව පාරය වැටුනා.ඉතින් එහෙම කෙනෙක් වෙනුවෙන් ඇයි මේ. ආ.. "

ඉදිරියට තැඹු පියවර එක තැන නතර කොට ඇය අසන්නෙ තේජාගේ දෑස් මතටම එඹිගෙනය.ඉදින් ඇයට බේරි යාමට නොහැකිය.පිළිතුරක් දිය යුතුමය.

"නන්ගි මොනා උනත් එයා මනුස්සයෙක්.දෙයියනේ අම්මයි අප්පච්චියි ඉන්නකල් අපිට කියලා දුන්නෙ කෙනෙකුගෙ කරදරයකදි අත් හරින්න කියලා නෙවෙයි.ඒක ඔයත් දන්නවා.මමත් දන්නවා.ඒ නිසා අපිට හිතක් තියෙන නිසා ටිකක් බලලා යන එක අමාරු වැඩක් නෙවෙයි.අනික නන්ගි එයා අපි දෙන්නා දිහා බලාන හිටියා.දෙයියනේ ඒ ඇස් මට මැවි මැවි පේනවා ..."

ඉදින් ඇගේ මුවින් පිටතට පැමිණි⁣යේ හදෙහි උපන් හැගුමන්ය.ඔහු රාක්ෂයෙකුය.සත්තකින්ම ඇය ඒ බැවු ⁣හොදින්ම දුටුවේය.තමන්ව රැගෙන ගිය මොහොතෙහි අදුරු විසිත්ත කාමරය තුල උඩු කය නිරුවතින් අසුනක් මත වාඩි වී සිටියේය.

එපමනක්ම නොව.සිරුර පුරාම රුධිරයෙන් තෙත්ව ගොස් තිබුනේය.වෙවුලමින් තිබු දකුණත මත ලේ වැගිරෙමින් තිබුනේ කඩුවකි.නමුත් සත්‍යය එය වුවද ඇගේ සිතට ඔහඅ පැමිණ හමාරය.ඉදින් එයින් මිදි පලායන්නෙ කෙලෙසකද..?විසල් හුස්මකින් සිය ලය පුරාවා මුදාහල තේජා යලිත් ඉදිරියට ඇවිද ගියේ නැගණියගෙ අත තරයේ අල්වා ගනිමින්ය...

                    ___සුගත්___

රෝහල් කොරිඩෝව අඩ අදුරේය.අඩ අදුර අතරින් විමර්ශන කවුළුවෙන් විමසා බැලු අංකය සහිත වාට්ටුව සොයාගෙන ඇය ඉදිරියට ඇවිද ගියේය.එම අංකය සහිත වාට්ටුව වාට්ටුවක් නොව.දැඩි සත්කාර ඒකකය බැවු යුවතිය නොදැන සිටියේය .

"මේ මිස්.. අර රුද් ඉරුගල් බංඩාර ඉන්න වෝඩ් එක මොකක්ද..?"

ඔවුන් ඉදිරියට පැමිනෙමින් සිටි හෙදියකගෙන් ඇය අසන්නෙ සෙමෙන්ය .හෙදිය බියෙන් මෙන් වට පිට බැළුවේය.කිසිවෙකුත් අසලක වත් නොමැති බැවු වටහා ගත් නිසාම හෙදිය ඇය අසලට කිට්ටු වුවේය.

"ඔය දරුවා කවුද එයාගේ.."

ඇය අසන්නෙ සිහින් හඩින්ය .එයට දීමට පිළිතුරක් යුවතිය නොදන්නේය.සත්තකින්ම තමන් ඔහුගේ කිසිවෙකුත් නොවන බැවු ඇය දන්නේය.

"ආහ්.. මේ මගේ සර් ඒ.. සර්."

දෙතොලතරට පැමිණි දෙය එසේම කියා දැම්මේය.හෙදිය විමසිලිමත් දෙනෙතින් ඇය දෙස බැලුවේය.නමුත් ඊලග මොහොතෙදි හෙදියගෙ දෙතොල් අතරින් පිට උන වදන් යුවතියගෙ ආත්මය තලා දමන්නට තරම් සමත්ය.

"ඩොක්ටර්ස්ලා කියන විදිහට නම් එයාව බේර ගන්න බැරි හැඩක් තියෙන්නෙ .කිඩ්නි දෙකම ඩැමේජ් වෙලාලු.මේ වෙනකොටත් තත්වේ හොද නැහැලු.අනික එයාට තියෙන්නෙ දුර්ලභ බ්ලඩ් ගෘෆ් එකක්.ඒ බ්ලඩ් ගෘෆ් එකම තියෙන කෙනෙකුගෙන් කිඩ්නි එකක් තව පැය දා හතරක් යන්න කලින් බද්ධ කරන්න බැරි උනොත් එයාව බේර ගන්න බැහැලු.ඒත් දරුවෝ කවුද කැමති වෙන්නෙ එහෙම කිඩ්නි එකක් දෙන්න.අනික ඒ දෙන කෙනාට ඉදිරියට කරදරයක් වෙන් නැති වෙයි කියලා හිතන්නෙ කොහොමද...? හැබැයි ඉතින් රුද් ඉරුගල් බංඩාරට මොකුත් උනොත් ලොකු කලඹලයක් වෙයි කියලා කට්ටිය බයෙන් ඉන්නෙ.ඔහෝමම ඉස්සරහට ගිහින් වමට හැරිලා කෙලින්ම යන්න.එතකොට හම්බ වෙන්නෙ අයි සී යූ එක.දැන් නම් එතන වැදගත් කවුරුත් නැ.දැන් ටිකකට කලින් නම් සෑහෙන පිරිසක් හිටියා.. පවු.. මොනා උනත් ජීවිතයක්නෙ.."

හෙදිය එසේ පවසා යන්නට ගියේය.නමුදු ඇගේ සර්වාංගයම ගැහෙන්නට ගෙන තිබුනේය.හේතුවක් ඇයවත් නොදන්නේය.නමුදු සත්‍යය නම් ඇය ගැහෙන්නට ගෙන තිබුනු බවය.දෑස් කදුලින් පිරි යන්නෙ ඇයි දැයි ඇයවත් නොදන්නේය.සත්තකින්ම ඇගේ දෑස් කදුලු බිදු වලින් පිරි ගොස් තිබුනේය.ලය වේගයෙන් උස් පහත් වෙමින් තිබුනේය.කදුලු පිරි දෙනෙතින් තම නැගණිය දෙස බැල්මක් හෙළු යුවතිය යලිත් විසල් හුස්මක් ගෙන ලය පුරවා මුදා හැරියේය...

                     ___සුගත්___

වෙවුලමින් ඉදිරියට තැඹු පියවර නතර වුවේ දැඩි සත්කාර ඒකකයෙහි වසා තිබු දොර අසලය.වීදුරු යොදා ආවරණය කර තිබු දැඩි සත්කාර ඒකකය ඇතුලත තිර රෙදි වලින් අවාරණය කර තිබුනද ඇතුලත යාන්තමට පෙනුනේය.ඈත් වී තිබු තිර රෙද්ද තුලින් සිය දෙනෙත් දැඩි සත්කාර ඒකකට තුලට යවනුයේ ගැහෙන හදින්ය.

ඇසිල්ලකින් දැඩි සත්කාර ඒකකයෙ යහනක් මත යන්ත්‍ර රාශියක් මැද ජීවිතය යදිමින් සිටි දේහධාරියාගේ රුව නෙතු ගැටුනේය.

ඉදින් ඇගේ හුස්ම ගැනිමේ වේගය පවා වැඩි වි ගොස්ය.ඇයටම නොදැන ඇගේ සර්වාංගයම ගැහෙන්නට ගෙන තිබුනේය.ඒ ඔහුය .රුධිරය පිරි රක්ථ වර්ණයට හැරි තිබු දෙනෙත් පිය වී ගොස්ය.දේහධාරි සිරුර මත වෙළුම් පටි යොදා වෙලා තිබුනේය.රුද් ඉරුග් බංඩාරයන්ගෙ නිසල ⁣සිරුර යුවතියගෙ කදුලු පිරි දෙනෙත් නතු කර ගත්තෙ ලයම ගැහෙද්දිය.

අවසන් මොහොතෙදි තමන් දෙස නොඹලම ඔහු කියු සෑම වචනයක්ම සවන් මත යලි යලිත් ඇසෙන්නට ගෙන තිබුනේය.තවත් තත්පර ගානක් දේහධාරියාගේ නිසල රුව මත රැන්දු තේජා ආපසු හැරුනේය.ඇගේ මනස මත විසල් බරක් පැටවුනක් මෙන් දැනුනේය.

ගැහැණු ආත්මයක් පිරිමි ආත්මයක් අසල බියය.සත්තකින්ම එය සත්‍යයකි.ඇයද නුහුරු නුපුරුදු ඔහු අසලදි බියෙන් වෙවුලා ගියේය.නමුදු ඇගේ ආත්මය කුමක්දෝ මුමුණන්නට ගෙන තිබුනේය.

සවන් මත යලි යලිත් ඇසෙන්නට ගෙන තිබුනේ හෙදිය පැවසු වදන්ය.

"කවුද කැමති වෙන්නෙ ඒ බ්ලාඩ් ගෘෆ් එකම තියෙන කෙනෙක් තමන්ගේ ජීවිතේ අණතුරක දා ගන්න .. "

හෙදිය පැවසු වදන් යලි යලිත් ඇ⁣⁣ගේ සවන් මත රැවු දෙන්නට ගෙන තිබුනේය.යලිත් විසල් හුස්මකින් සිය ලය පුරවා ගත් යුවතිය වේගයෙන් සිය පියවර ඉදිරියට තැඹුවේය.

වේගයෙන් ඇවිද ගිය පියවර නතර උවේ කාර්‍යයාලය අසලය.ඒ මොහොත වන විටත් රෝහල් කාර්‍යය මණ්ඩලය කාර්‍යය භහුල වී සිටියේ රුද් ඉරුගල් බංඩාරයන්ට අවශ්‍යය දේ සොයාය.

"අ..ක්කේ.. ඔයා.. මො... කක්ද කරන්න යන්නෙ.. "

කුඩා නැගණිය ඇගේ දෑස් මතටම එඹි ඇසුවේය.පසෙක තිබු පුටු පෙලෙහි හිස්ව තිබු පුටුවක් මත ඇය හිද ගත්තේය...

සත්තකින්ම ඇගේ දෑස් බරය.

බර දෑස් මත තිබු හැගීම කුමක්දැයි කියා කුඩා නැගණියට සිතා ගත නොහැකිව කුඩා දෙනෙත් විසල් කොට බලා සිටියේය.

"නන්ගි මේ ලෝකේ කෙනෙකුට හරි සතෙකුට හරි කරදරයක් වෙනකොට උදවු කරන්න ඕන අපි නේද..?"

