"අනේ මයෙ දෙයියෝ මාව දාල යන්න එපා. මේ තරම් ඉක්මනට මාව දාල යන්නද මගුල් කාලා, රබන් ගහලා කැන්දාන ආවෙ. මේ ගෙයි කැවිලි පෙවිලි සුවඳවත් තාම ගිහින් නෑ දෙයියනේ. පේනවද අර ගොක්කොල සැරසිලි ඒ ඔක්කොම තාම එහෙම්මමයි. පාටවත් වෙනස් වෙලා නෑ. යන තැනක මාවත් එක්ක යන්න එපා නේද , මැරෙනකම්ම එකට ඉන්නව කියල දිවුරුව නේද? දැන් මට මොකද වෙන්නෙ දෙයියනේ " මට ඒ ඔක්කොම කියලා කෑගහන්න ඕන උනා. ඒත් මගෙ පපුව හිරවෙලයි තිබුනෙ. අඬන්න එපා සිරිමලියෙ. අඬන්න එපා. කවුද හිමින් එහෙම කියනව ඇහුනා. ඊට පස්සෙ මට මුකුත්ම මතක නෑ. වටේ ඔක්කොම අඳුරු වෙලා යනව විතරයි පෙනුනෙ.