පිටිසර කෙල්ල

මම අවුරුදු එකහමාරකට කලින් වෙච්ච මගේ ජීවිතයේ සිද්දියක් ගැන ඔයාලට කියන්න යන්නෙ. මම ජීවත් උනේ මඩකලපුව පුදුකුඩිරිප්පුවේ හද්දාපිටිසරගමක. මම නමින් නන්දා කියලා හඳුන්වා දෙන්නම්. කොටි කලබල අතරේ අපි ජීවත් උනේ.

 

  සිංහල මිනිස්සු අඩු උනාට ගමේ දෙමළ මිනිස්සු එක්ක අපි සහයෝගයෙන් ජීවත් උනේ. මම විවාහ උනේ දයාරත්න එක්ක. ඒක ආදර සම්බන්ධයකුත් එක්ක තමයි සිද්ධ උනේ.

දයාරත්න වැඩකලේ  සීටීබී එකේ කොන්දොස්තර කෙනෙක්ට විදිහට. 

එයා මට ගොඩක්ආදරෙන් සැලකුවා. මට තාමත් මතකයි මාව එයාගෙ ගෙදරට එක්කන් ආපු දව. එදා  දවසමට ජීවිතේට අමතක කරන්න බෑ. මොකද එදා තමයි මම ජීවිතේට පිරිමියෙක් අතින් උනුසුම් උනේ. අපි ආදරේ කලාට ලිංගික හැසිරීම් වලට පෙළඹුණේ නෑ. එයාගෙ ඇවිටිලි වලට බැද්දට ගියත් ඒ සිප ගැනීමක් විතරමයි. දවසක් වැවට ගියපු වෙලාවක් බලලා දයාරත්නත් ආවා ගමේ ගොඩ දෙනෙක් අපේ සම්බන්ධය දැනගෙන හිටියා.

"නන්දා.. අද ඔයා හුඟක් ලස්සනයි"

එහෙම කියපු දයාරත්න මගේ දියරෙද්දෙන් විනිවිද යන පපුව දිහා බැලුවා. මට තේරුම් ගන්න වැඩිවෙලාවක් ගියේ නෑ දයාරත්න මම ගැන උනුසුම් හැඟීමක් ඇතිවෙලා කියලා.

"අනේ චාටු එපා හරිද."

"චාටු නෙමෙයි මැණිකේ මට ඔයාව ඉඹින්න ඕනි"

එහෙම කියපුවම මටත් දයාරත්න ගැන අනුකම්පාවක් හිතුනා. ඒත් මේ වැවේ මිනිස්සුගැවසෙන හින්දා දයාරත්න මගේ කොපුල් ඉඹලා වැවේ එබුනා.. අපි නාගෙන අවත් දයාරත්න වැඩි කතා බහක් නැත්තේ මොකද කියලා මං තේරුම් අරං හිටියේ. 

"දයා මම බැද්දට යන්න ඕනි. දර මිටියක් අරන් ගියොත් අම්මට ලේසියි"

"මං ආවට කමක් නැද්ද මැණිකේ"

"ඔයාට පරක්කු නැත්නම් කමක් නෑ දයා."

නාපු ගමන් දර මිටියක් අරන් යන එක මම කරන දෙයක් නෙවෙයි. මට හිතුනා දයා ට මං සලකනවා මදි කියලා.

බැද්දට ඇවිත් දර හොයද්දි දයා මට උදව් උනත් එයාගෙ ඇස් දෙක තිබුණේ මගෙ පපුවට යි,මගේ කකුල් දෙකටයි. බැද්දට යද්දි චීත්තෙ කොටට ඇඳලා හිටියේ. මම පහත් වෙද්දී මගේ හැට්ටයේ කර අතරින් පියයුරු දිහා දයා බලන් හිටියා. 

මමත් නොදැක්කා වගේ හිටියේ ඒ වෙන කොටත් මගේ හැඟීම් වලත් වෙනසක් වෙනවා දැනුනු හින්දා. වැඩි මහන්සියක් නැතත් මං දයා වාඩිවෙලා හිටපු ලී කොටය උඩින් වාඩි උනා.

"දැං ඔය මදැයි රෑ උනා මැණිකේ" 

ඒ වෙනකොට කරුවල වැටීගෙන තිබුනා

"එහෙනම් අපි යමු නේද..?"

"මට බඩගිනියි මැණිකේ" 

දයා මාව තුරුළු කරන් ඉල්ලනනේ මොනවද කියලා මට තේරුනා. 