“එක දවසක් තෙමුණට මුකුත් වෙන්නෑ දිහස් මට ඕන මෙහෙම ඔයා ළඟ ඉන්න ගමන් වැස්සේ තෙමෙන්න..සමහර දේවල් හිතට බර වුණාට ඔයා ළඟ ගෙවන මේ ජිවිතේ⁣ට මං හරි ආසයි දිහස් මට තේරෙන්නෑ ඒක කියන්න මං හරි ලෝබයි ඔයා ළඟ මෙහෙම ජීවත් වෙන්න..මං හිතන්නේ ආදරේ කියන්නේ මේක වෙන්න ඕන..මං ඔයාට ආදරේ කරන්න පටන් අරන් දිහස්..”

සමාරා දිහස්ගේ දෑස් දෙස බලාගෙන එලෙස මිමිණුවේ මේ වගේ අවස්ථාවක් ඇගේ හිත ඔහු ඉදිරියේ තබන්න ඇයට නැවත වතාවක් හමුනොවුණොත් පසුතැවෙන්න වෙයි කියා කවදම හෝ ඇයට බියක් දැණුන නිසයි..

“මං මෙහෙම ආදරෙයි කියලා කියන පළවෙනි පාර දිහස් මං කලින් ආදරේ කරපු කෙනෙක් ඒත් ඒ ආදරේට වඩා මං ඔයාට දැන් කරන ආදරේ ඒක හරි වෙනස් මං දන්නෑ මං එහෙම අතීතේ එක්ක වර්තමානේ සසදනවා නෙවෙයි මං මගේ හිතට දැනෙන දේ කියන්නේ ඔයයි මමයි දෙන්නම ආදරේ නිසා කැඩිලා බිඳිලා ගිය දෙන්නෙක් අපි අතීත මතක උඩින් මේ ගමන පටන් ගත්තේ මං හිතලා තිබුණේ නෑ මේ තරම් ඉක්මනට අපි දෙන්නට එකට ගමනක් යන්න ප⁣ටන් ගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා..

“මං ආදරෙයි දිහස් ඒක කවදා කොහොම ඇතිවුණ හැඟීමක්ද කියලා මං දන්නෑ..ඒත් ඔයා ළඟදී මට මේ දැනෙන හැඟීම ඒක ආදරේ තමයි..මං ඔයාට ආදරෙයි..”

දිහස්ගේ දෑස් දෙස බලාගෙන සමාරා එලෙස පවසා විනාඩි කිහිපයක් ඔහු දෙස බලාගෙන සිටියේ මල් වැස්ස ඔවුන් දෙදෙනාව ආක්‍රමණය කර ගතලා සිටි ඇඳුම් පවා තෙත බරියම් වී සිරුරට ඇලී යද්දියි..

දිහස්ගේ දෑස් වල තිබුණේ ආයාචනයක් සමාරා දෑස් පියාගත්තේ ඔහුගේ නිහඬ ආයාචනයට ඉඩ දීයි..

දිහස්ගේ දෙතොල් මල් වැස්සට තෙමී සීතලෙන් වෙව්වලමින් තිබුණ සමාරගේ දෙතොල් පෙති මතට බර වුණේ ඔවුන් දෙදෙනාගේ හිත මත්තේ හැඟීම් දහසක් සැරි සරද්දියි..

හදවත මත නොකියා සිර කරගෙන වුන් හැඟීම් පිටාර ගලමින් තිබුණ මොහොතක දිහස් සමාරගේ දෙතොල්පෙති වලින් මිඳී ඇගේ නළලත මතින් සිපුමක් තැබුවේ ඇය ගැන හදවත මත පණ ගැහෙන ප්‍රේමය කියාපාන්නට වගෙයි..

“මං ආදරෙයි සමාරා මං මේ අත අල්ල ගත්තේ ඔයාව කවදාවත් මඟින් අතැරලා යන්න නෙවෙයි ජිවිතේ තියෙන තාක්කල් මගේ ළඟින්ම ඉන්න ම⁣ට ඕන එච්චරයි බබා මං දළදා හාමුදුරුවෝ ඉස්සරහ ඔයාට පොරොන්දු වෙනවා මං කවදාවත් මේ අල්ල ගත්ත අත අතාරින්නෑ කියලා..”

පමා වී.. පිපුණු මල්‌ සුවඳයි..
පමා වී.. පිපුණු මල්‌ සුවඳයි..
පිපුණි දෙතැනක ඒ නමුත්‌
සුවඳ ළෙන්ගතුමයි..
හිතට හිතැතිව ගලා යන සුළඟේ..
හිතා ගන්නට බෑ..
කුමන මලට ද.. කුමන සුවඳට දෝ..
හද පියන්පත්‌ හැර දමන්නේ..
සිහින.. නගරේ.. සිලිටි සඳ එළියේ..
දෝර ගලනා.. මතකයේ..
සිනිදු පිනි අග පිපී නැලැවෙන
මලකි මා.. මලකි මා ඔබගේ..
පතන්‌ බිම්‌ පෙත තුරු වියන්‌ තුරුලේ..
දිය කඳුරු ඉවුරේ..
පිනි කඳුළු මත උදා අරුණත
හුදකලාවට සිනා මුසුකල
මලකි මා.. මලකි මා ඔබගේ..
පමා වී.. පිපුණු මල්‌ සුවඳයි..
පිපුණි දෙතැනක ඒ නමුත්‌
සුවඳ ළෙන්ගතුමයි..

“රෙඩියෝ එක අද අපිට ගැලපෙන සිංදු තෝරගෙනද මංදා බබා මේ සිංදුව මාරෙට ගැලපෙනවා..ඇත්තටම පමාවී පිපුණු මල් හරි සුවඳයි..”