එක තැනකදි මට වත් නොදැන මම කිව්වා.

ඒත් ඉද්ද ගැහුවා වගේ වාඩි වෙලා හිටි තැනින් නැගිට්ටා.

මගේ දිහා තරහින් බලන් හිටියා.

ඊලග මොහොතෙදි ඒ අතක් නතර උනේ මගේ කම්මුලක..

"චටාස්.. මම හිතුවේ නැ තමුසේ මෙච්චර පහත් කියලා. මම කවුද තමුන්ගෙ.. පුංචි.. එහෙම එකේ කොහොමද එහෙම දෙයක් හිතුවේ වත්.. හේෂාන් යමු.. මෙතනින් යමු..."

                    ___සුගත්___

ගෙදරට ආවේ කොහොමද කියන්න වත් මම දන්නෙ නැ.

නොහිතුව විදිහට සිද්ද වෙච්ච දේ මගේ ඇතුලේ හිටිය දරදඬු මිනිහව එහෙම් පිටින් මරලා දාලා.

හිතුවේ නැ පුංචි එහෙම කියයි කියලා.

ඒත් එයා මගේ එක්ක හිනා උන හැම වතාවකම මම හිතුවනේ මට කැමතියි කියලා..

වාහනෙන් බැහැපු ගමන් පුංචි මගේ අතින් අල්ලන් වේගෙන් ගේ ඇතුලට ඇවිදන් ගියා..

"අනේ. පුංචි.. මම කියන දේ අහන්න ටිකක්.. නවතින්න.."

ඒත් එක තත්පරයක වත් නැවතුනේ නැ.

වේගෙන් ඇවිදන් ගියා.

අන්තිමට නතර උනේ එයාගේ කාමරේ දොර ඇරන් දොරත් වහලා දොරට හේත්තු වෙලා අත් දෙක බැදන් මයේ දිහා බලාන.

මට ඒ මූන දිහා බලන්න බැ.

සත්තටි බලන්න බැ.

"සුදු මහත්තයා.. කොහොමද එහෙම හිතුවේ වත්.. ආ.. කොහොමද..? දෙයියනේ ඔයා දන්නවද පුංචි අම්ම කියන එක් තේරුම.. මම ඔයාට වඩා වැඩි කාලයක් වයසින් බාල නැහැ.අපි පුංචි කාලේ එකට සෙල්ලම් කරපු බවත් ඇත්ත.ඒත් සුදු මහත්තයෝ ඔයාගේ අම්මානේ මමත්.. ම්ම්.
 ඉතින් රත්තරනේ ඇයි එහෙම හිතුවේ .. කෝ එන්න මෙතනින් වාඩි වෙන්න.."

ඒ හැම වචනයක්ම මගෙ හිත පාරවනවා.

එයාම මගේ අතින් අල්ලන් ගිහින් ඇදෙන් වාඩි වෙලා ම⁣ගේ ලගම වාඩි උනා

ඊටත් පස්සෙ එයා හෙමින් මගේ අතක් එයාගේ අතක පටල ගත්තා.

එහෙමම මගේ උරහිසට හිස තිබ්බා..

අපි හිටිය තැනට පේන්නෙ බිත්තියේ එල්ලලා තිබුන ඒ දෙන්නගෙ වෙඩින් පොටෝ එක.

"සුදු මහත්තයා අර පොටෝ එකේ ඉන්න කෙනා කවුද කියන්න ඔයා දන්නවා.ඒ මගේ මහත්තයා.. දන්නවද දරුවෝ එයා අද මගේ ළඟ නැතත් ඒ ආදරේ හිතේ තියාන මට මැරෙනකල් ජීවත් වෙන්න පුලුවන්.. හිත් ගැන අපි දන් නැ.කවදා හරි වෙන කවුරු හරි හිතට ආවත් සුදු මහත්තයා ඔයාට මගේ හිතේ ඒ තැන කිසිම ඉඩක් නැ.. මොකද දන්නවද..? ඔයාව මගේ බඩින් මම ජාතක කලේ නැහැ.ඒත් ඔයාගේ අම්මා මගේ අම්මගෙ ලොකු දුව.මගේ අක්කා.. ඉතින් ඔයා මම නොවැදුවට මගෙත් දරුවා සුදු මහත්තයෝ.."

දෙයියනේ ඒ වචන ඇයි මෙච්චර දැනෙන්නෙ මගේ දඩබ්බර පපුවට.

ඇයි හරි බරට දැනෙන්නෙ...

මම වෙව්ල වෙව්ල අහන් හිටියා..

"ආදරේ කියන්නෙ මහා පුදුමාකාර දේකට සුදු මහත්තයා.. මගේ හිතේ ඔයාට තියෙන්නෙ දරුවෙක්ට තියෙන ආදරේ.. හැබැයි මෙතනින් එහාටත් ඔයාට එහෙම හිතන්න පුලුවන් උනොත් සුදු මහත්තයා ඒක මටත් කරන පවක්.. හිතන්නකෝ මම අම්මනේ.. ඉතින් රත්තරනේ අම්මා කෙනෙක් කොහොමද දරුවෙක් වැරදියට හිතන කොටවත් ඉවසන්නේ.. "

ඇත්ත.ඒ වචන ඇත්ත.ඒත් ඇයි මට ඒක කේෂාන් කියද්දි වත් තේරුම් නොගියේ...

"මම ඔයාට වැඩි සැලකිල්ලක් දක්වපු බව ඇත්ත සුදු මහත්තයා.ඒ ඔයාව මට දැනෙන්නෙ මගේ දරුවෙක් හින්දා.තමන්ගෙ කියන උන් ළඟ සුදු මහත්තයා පිටස්තර ගතියක් දැනෙන් නැ.. "

එයා අඩනවා.

මට දැනෙනවා කදුළු වල රස්නය.

මගේ ඇස් වලිනුත් කදුළු ගලන් යනවා.

"ඔයාට තාම ජීවිතේ ඉස්සරහට යන්න තියෙනවා.අම්මා අප්පච්චි දෙන්නා මේ කරගෙන ආව දේවල් දියුණු කරන් ඉස්සරහට යන්න තියෙනවා.ඒ යද්දි ඔයාගේ ජීවිතේ සහාකාරිය හම්බ වෙයි.මතක තියා ගන්න සුදු මහත්තයෝ.. අසම්මත සිතුවිල්ලක් වත් හිතට දා ගන්න හදන්න එපා.. මෙච්චර ආදරෙන් මම මේ දේවල් කියලා දෙන්නෙත් උඹ මගේම පුතෙක් විදිහට හිතාන.දඩබ්බර කම් නතර කරලා අලුතින් ජීවිතේ ගැන හිතන්න.. පුංචි අම්මා මම.. අද නෙවෙයි.. හෙට නෙවෙයි. මම කවදා හරි දවසක ඔයාගේ දරුවෙක් වත් නලවලා තමයි මැරිලා යන්නෙ සුදු මහත්තයා.. ඒ නිසා ඒ පවුකාර සිතිවිලි හිතින් අයින් කරනවා කියලා ඔයා මට අද පොරොන්දු වෙන්න.මට ආදරෙයි නම් පොරොන්දු වෙන්න.."

එයා මගේ අත අරන් එයාගේ හිසින් තියාන කියනවා.

මට ඇඩුනා.. ඉකි ගැහුනා මට

එහෙමම මම ඒ හිස මත අත තියාන පොරොන්දු උනා..

"පුංචියේ.. අනේ මට සමා වෙන්න.. ආයිත් කවදාවත් එහෙම දෙයක් ගැන මම හිතන්නෙවත් නැ.. කවදාවත්.."

එහෙමම පාත් වෙලා මම ඒ කකුල් දෙක අල්ලලා වැන්දා.

ඇස් වල කදුළු පුරෝගෙන එයා මවා තුරුල් කර ගත්තා.⁣

"උඹ මට හැමදාම මගේ දරුවා විතරයි සුදු මහත්තයා.. ඒක එහෙමමයි.. ම්ම්.. දැන් වෙච්ච දේවල් වලින් වැඩක් නැ.. මට දකින්න ඕන ඔයා වෙනස් වෙනවා.. මේ දඩබ්බර කම් නැති වෙලා වගකීම් සහාගත දරුවෙක් වෙනවා.. "

මගේ හිස අත ගාගා එහෙම කියද්දි 

මම තව තව ඒ තුරුළට තුරුල් උනා..

                     __සුගත්__
වසර කිහිපයකට පසුව..

අද මගේ ජීවිතේ විශේෂ දවසක්.

අවුරුදු පහකට කලින් මම කෙනෙකුගේ කකුල් දෙක අල්ලලා වැදලා එක පොරොන්දුවක් උනා.

මම වෙනස් වෙනවා කියලා

ඉතින් අදට අවුරුදු පහක් ගෙවිලා.

දැන් මම සාර්ථක ව්‍යයාපාරිකයෙක්.

ගංගාව මට හම්බ උනේ මේ ගෙවුන අවුරුදු පහා ඇතුලෙදි.

මමයි ගංගයි ආදරේ කරන්න ගත්තා.

අද අපේ වෙඩින් එක.පවුලේ හැමෝම ඇවිත් හිටියා.

දැන් ටිකක් පෙනුම වෙනස්.පුංචිත් ඇවිත් හිටියා.

වෙඩින් එකට දවස් ගානකට කලින්.

එදා සිද්ධ උන හැම දේම අද වෙනතුරුම අපි දෙන්නා අතර රහසක්..

ඒ කිසිම දෙයක් එයා එලියට දැම්මේ නැහැ.

ඒත් අද වෙනකොට මම එයා කිව්ව දේ තේරුම් අරන්.

මගේ හිතේ අසම්මත ආදරේ ඒ.
ඒත් එයි දෙවි කෙනෙක් වගේ.

එදා බැරි වෙලාවත් එයත් ඒ හැගීම් වලට වහල් උනා නම්.
ඒ අසම්මතයට ඉඩ දුන්නානම්.
අද වෙනකොට සමහර විට මුළු ලෝකයක් ඉස්සරහා අපි වැරදි කාරයෝ වෙලා ඇති.

ඒත් හරි ලස්සනට හැම දේම පැහැදිලි කරලා දුන්නා.

ඇත්ත 

පුංචි අම්මා කියන්නෙත් අම්මා කෙනෙකුට.

වැදුවේ නැති එක විතරයි..

                  ___සුගත්___

කසාදේ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර අවසන් උනා.

පුංචි ලගට මම ගියේ තනියම.

එයි හරි ලස්සන හිනාවකුත් දෙතොල් අතර රන්දගෙන මයේ දිහා බලන් ඉන්නවා..

"අද හරි ලස්සනයි සුදු මහත්තයා..  එදා මම ඒ දේවල් වලට ඉඩ දුන්නා නම්.අද මෙච්චර ලස්සන මොහොතක් විදින්න නැහැ නේද .. දන්නවද සුදු මහත්තයෝ.. මේ ලෝකේ අසම්මත දේ අසම්මතමයි.ඒ දේවල් කවදාවත් සම්මත වෙන් නැ.. අර ඉන්නෙ.. ඒ තමයි සම්මතය.. ඒ තමයි ඔයාගේ ජීවිතේ.. අද තමයි මම අම්මා කෙනෙක් විදිහට සතුටු වෙන දවස.. මට දරුවෝ නැහැ.ඒත් ඔයා මගේම දරුවෙක්.. තුණුරුවන්ගේ සරණින් සතුටින් ඉන්න."
ග
ඒ තමයි ඇත්ත..

ඔවු ඒ තමයි ඇත්ත..

ඉතින් මම හිනා උනා.

මගේ පුංචි අම්මා දිහා බලානම මම හිනා උනා..

අද හිතට දුකක් නැ.ඒ කර ගහන්න ගිය පව්කාර දේ සිද්ද උනේ නැ..

ඉතින් අසම්මතය අසම්මතමයි.කවදාවත් සම්මතයක් වෙන් නැ...

ඒ දේ මට කියා දුන්නෙ එයා කිව්ව විදිහට මාව නොවැදුවට මගේ අම්මා.. ඔවු ඒ මගේ අම්මා...

ගන්න තියෙන දෙයක් ගන්න.දහස් ගානක් කියවන දෙයින් සමාජයට වැරදි අර්ථ කථන දෙන අදහසකින් ලිව්වේ නැ .එක හිතක් හරි දෙයක් දැන ගනියි කියලා හිතාන ලිව්වේ..

ස්තූතියි කතාව එක්ක රැදුන දෙදහසකට කිට්ටු පිරිසට... 

නිමි.