I looked down at him and at the rows of other customers with the wall behind them, and at the waiters in their white jackets moving fast among the tables, and, strung up there in the darkness as I was, above the glassy water of the moat, I almost felt I was in the theatre, secretly watching an agreeable, meaningless play.
Behean, lerro-lerro jarrita eta atzean horma zutela zeuden bezeroak ikusten nituen, bera ikusten nuen, jaka zuriko zerbitzarien mahai batetik besterako joan-etorri azkarra ikusten nuen, eta irudipena nuen, han iluntzean, fosoko ur kristalezkoaren gainean zintzilik nengoelarik, antzokian nengoela ia, antzezpen interesgarri eta zentzugabe bateko ezkutuko ikusle.