Wasn't the blossoming of Maria's childish emotion over the song from America just as pure and beautiful an artistic experience and exalted as far beyond doubt as the rapture of any academic big-wig over Tristan, or the ecstasy of a conductor over the Ninth Symphony?
Mariak, haur batek bezala, Amerikako abestiaren aurrean sentitzen zuen hunkidura gartsua ez al zen arte sentsazio bat, irakasle batek Tristanen aurrean izan dezakeen zorabioa edo zuzendari batek Bederatzigarren Sinfonia zuzentzean duen ekstasia bezain garbia, ederra eta zalantza guztien gainean dagoena?