As the men who inhabit democratic countries have no superiors, no inferiors, and no habitual or necessary partners in their undertakings, they readily fall back upon themselves and consider themselves as beings apart. I had occasion to point this out at considerable length in treating of individualism.
Herrialde demokratikoetan bizi direnak, ez dutenez ez beren gainekorik, ez azpikorik, ezta ohiko eta beharrezko asoziaturik ere, beren baitara itzultzen dira gogotsu eta izaki isolatuki kontsideratzen dituzte beren buruak. Hori luze eta zabal azaltzeko aukera izan dut indibidualismoaz hitz egiterakoan.