When the day was ended and the evening shadows were falling, if he went to some tavern on the Bruges road, to wash out his coal-blackened gullet with cuyte, all the women taking the cool air on their doorsteps would call out a friendly greeting:
Zaparroa zen, mardoa, sendoa eta aurpegi alaikoa. Eguna azkendu eta arrastiria ilundutakoan, tabernaren batera joaten zen, Bruges-ko bidean, ikatzez baltzituriko eztarria kuytez garbitzen, ate ondoan freskura hartzen zeuden andrazko guztiek lagunkiro egiten ziotela dei: