The Lacedaemonians, entering into battle, sacrificed to the Muses, to the end that their actions might be well and worthily written, looking upon it as a divine and no common favour, that brave acts should find witnesses that could give them life and memory.
Lakedemoniarrek musei sarraski-otoiz bat egiten zieten, gudan sarturik, beren ekintzak ongi eta zuzenki idatziak izan zitezen, ustetsirik jainkozko fabore bat eta ez ohizkoa zela egitate ederrek aurki zitzaten bizia eta oroimenaren ematen jakin zezaten lekukoak.