since that which they get by their daily labour does but maintain them at present, and is consumed as fast as it comes in, there is no overplus left to lay up for old age.
Langileek, aldiz, ez dute momentuan beren lanean ez abantailik ez gozorik aurkitzen eta bestalde geroari buruz, zahartzaroa miserian iraganen dutelako arrenkurarekin higatu behar dute: beren jornal-apurrak ez baldin badie emaiten beren eguneroko beharrei buru egiteko doirik, nondik ote utziko die gainera mozkinik beren zahartzaroko behar orduentzat, egunero bazter dezaketenik?