I am very much of Plato's opinion, who says that facile or harsh humours are great indications of the good or ill disposition of the mind. Socrates had a constant countenance, but serene and smiling, not sourly austere, like the elder Crassus, whom no one ever saw laugh.
Bihotz onez sinesten dut Platon, baitio aldi errezak eta zailak eragin handikoak direla gogoaren ontasunean edo gaiztakerian. Sokratesek aurpegi iraunkor bat izan zuen, baina lasaia eta irribartsua, ez iraunkorra Kraso zaharra bezala sekula ez baitzitzaion irri egiten ikusi.