Bernard stood for a second or two wambling unsteadily on legs that seemed to have lost their bones, their tendons, their muscles, to have become mere sticks of jelly, and at last not even jelly-water: he tumbled in a heap on the floor.
Bernatd segundo batzuetan albo alboka ibili zen. Oinak hezurrik, zainik, giharrik gabe geratu zitzaizkiola zirudien, gelatinazko eta azkenez ur hutsezko habe xoil bihurturik; eta fardotzar batek bezala lurra jo zuen.