Mankind, which is bound to it, does not live in the blissful unity of the law with the heart, but either lives in dismal separation and suffering, or at least in deprivation of the enjoyment of itself in obeying the law, and without the consciousness of its own excellence in overstepping it.
Horri lotuta dagoen gizatasuna ez dago legearen eta bihotzaren arteko batasun zoriontsuan, baizik eta banaketa eta jasapen ankerrean, edo gutxienez bere gozamena galdu du legea betetzen duelako, eta norberaren bikaintasunaren kontzientziaren gabezian legea hausten duenean.