When I survey this countless multitude of beings, shaped in each other's likeness, amidst whom nothing rises and nothing falls, the sight of such universal uniformity saddens and chills me, and I am tempted to regret that state of society which has ceased to be.
Antzeko izakiz osaturiko jendetza zenbatezin horren gain begira ari naiz, eta ezerk ez du ez gorantz, ez beherantz egiten. Uniformitate unibertsal horren ikuskizunak tristetu eta odola gatzatzen dit, eta jada existitzen ez den gizartea gura izateko tentazioa dut.