The artificer employs plant life for this purpose, which is no longer sacred as in the previous case of inactive impotent pantheism; rather the artificer, who grasps himself as the self existent reality, takes that plant life as something to be used and degrades it to an external aspect, to the level of an ornament.
Landareen bizitza, jadanik aurreko panteismo ezindua ez bezala santua ez dena, horrek bere burua berbaitarako den zerizan gisa ulertzen duenak baliagarri gisa hartzen du, eta atzean uzten da kanpoko alderdi eta edergarri gisa. Ez du, ordea, aldatu gabe erabiltzen, baizik eta norberaren buruaren jabe den formaren langileak aldi berean baliogabetu egiten du bizitza horren existentzia bitartegabekoak bere baitan daukan iraungitasuna, eta horren forma organikoak pentsamenduaren forma zorrotzago eta orokorragoetara hurbiltzen ditu.