And Plato, having invited her to his feast, we see after how gentle and obliging a manner, accommodated both to time and place, she entertained the company, though in a discourse of the highest and most important nature:
Ibilia nintzen herrestan, ilaunduxea, frantsesezko hitzez, baina hain hitsak eta meharrak, hain hustuak zentzuz eta gaiez non, egiazki, frantsesezko hitzez besterik ez baitziren; bide luze eta aunagarri baten buruan, hara nola heldu nintzen gora, joria eta hodeirainoko garaitua zen zati batera.