"If, in the pupillary substitution," say Gaius and Justinian, "the testator is afraid that the substitute will lay any snares for the pupil, he may leave the vulgar substitution open, And put the pupillary into a part of the testament, which cannot be opened till after a certain time." These fears and precautions were unknown to the primitive Romans.
"Baldin eta tutorepekoaren ordezkapenean", diote Kaiok eta Justinianok, testamentugilea beldur bada ordezkatuak tutorepekoari tranpa egingo ote dion, agerian utzi dezake ordezkapen arrunta, eta tutorepekoaren ordezkapena denboraldi bat pasatu arte ireki ezingo den testamentu-zati batean jarri". Lehen erromatarrek ez zituzten ezagutzen horrelako beldur eta neurriak.