All the matter of practical rules rests on subjective conditions, which give them only a conditional universality (in case I desire this or that, what I must do in order to obtain it), and they all turn on the principle of private happiness.
Erregela praktikoen materia orok beti baldintza subjektiboetan hartzen du oin, eta horiek hari ez diote baldintzatua den orokortasuna baino ematen zerizan arrazoidunentzat (nik hori edo hura desiratzen dudan kasuan, egin behar dudana hori erreal bihurtzeko), eta haiek norberaren zorionaren printzipioaren inguruan dabiltza biraka oro har.