the latter two names really denoting the vulgar man as labour-slave and beast of burden)-and how, conversely, "bad," "low," "unhappy" have never ceased to ring in the Greek ear with a tone in which "unhappy" is the predominant note:
ohar bedi nola beti nahasten den horietan, azukreztatuz tamal, begirune, barkaberatasun gisako bat, harik eta gizaki arruntari dagozkion hitz guztiak "dohakabe", "errukarri" adierazteko esamolde gisa azkenerako gelditu diren arte (ikus (---) [beldurti], (---) [koldar], (---) [bilau], (---) [ziztrin], bi azken horiek gizaki arrunta lan-esklabo eta zamari gisa ezaugarritzen dutelarik) eta nola, bestalde, "txar", "baxu", "dohakabe" hitzek ez zuten inoiz belarri grekoarentzat tonu bakar baten soinua baizik izan, "dohakabe" nagusitzen den tinbre batekin: