This may imply psychological freedom (if we choose to apply this term to a merely internal chain of ideas in the mind), but it involves physical necessity and, therefore, leaves no room for transcendental freedom, which must be conceived as independence on everything empirical, and, consequently, on nature generally, whether it is an object of the internal sense considered in time only, or of the external in time and space. Without this freedom (in the latter and true sense), which alone is practical a priori, no moral law and no moral imputation are possible.
errepresentazio determinatzaile horiek gizon horien aitorpenen arabera euren existentziaren oinarria denboran baldin badute eta, gainera, aurreko egoeran, eta hori aurreragoko beste batean, eta abar, orduan determinazio horiek beti barnekoak izan daitezke, kausalitate psikologikoa eta ez mekanikoa izan dezakete, hau da, ekintzak errepresentazioen bidez sor ditzakete eta ez gorputzaren higiduren bidez, baina hala ere zerizan baten kausalitatearen determinazio-oinarri diraute beti, horien izatea denboran determinagarria den heinean, eta beraz, beharrezko bihurtzen duten lehenaldiko baldintzen menpe, zeintzuk, beraz, subjektuak ekin behar duenean, ez dauden haren esku, zeintzuek askatasun psikologikoa dakarten, bai (hitz hori arimaren errepresentazioen barne kateatzea aipatzeko erabili nahi bada), baina natur beharrezkotasuna ere bai, eta beraz, ez dute enpirikoa den orotatik eta, beraz, oro har naturatik beregain gisa pentsatu behar den askatasun transzendentalerako aukerarik uzten, hori barne sentsuaren objektu gisa ikusi denboran edo kanpoko sentsuarena bezala ere bai espazioan eta denboran aldi berean, eta a priori praktikoa bakarrik den askatasun hori gabe (benetako azken adieran) ezein lege moral, horren arabera egiten den ezein egozpen ez da ahalgarri.