Acting expresses precisely the unity of reality and the substance; it expresses the fact that actuality is not an accident for the essential element, but that, in union with that element, it is given to no right which is not true right.
Ekiteak, hain zuzen, errealitatearen eta substan tziaren arteko batasuna adierazten du; adierazten du errealitatea zerizanari ez zaiola ausazkoa, baizik eta, berarekin lotuta, ez zaiola egiazko zuzenbidea ez denik ematen.