I reckon, said Socrates, that no one who heard me now, not even if he were one of my old enemies, the Comic poets, could accuse me of idle talking about matters in which I have no concern:
-Ez dut uste, behintzat-esan zuen Sokratesek-, inork, ezta komediagile batek ere, orain niri hizketan entzunda, berritsukeriatan ari naizela eta ez dagozkidan gauzez hitz egiten dudala esango lukeenik.