that, on the other hand, principles of the pursuit of happiness cannot possibly produce morality; that, therefore, morality is the supreme good (as the first condition of the summum bonum), while happiness constitutes its second element, but only in such a way that it is the morally conditioned, but necessary consequence of the former.
Arrazoimen huts praktikoaren antinomiaren konponbide horretatik ondorioztatzen da oinarrizko esakune praktikoetan gutxienez pentsa daitekeela ahalgarri gisa etikotasunaren kontzientziaren eta horren araberako zoriona (haren ondorio gisa) baten itxaropenaren arteko berezko lotura beharrezko bat (baina horregatik hori ez da oraindik ezagutzen eta ulertzen); eta, aitzitik, ondorioztatzen da zoriona lortzeko oinarrizko esakuneek inolaz ere ezin dutela etikotasuna sortu; eta, beraz, ongi garaiena etikotasuna dela (ongi gorenaren lehen baldintza gisa), baina zoriona haren bigarren osagaia dela, halako moldez non hori lehenaren beharrezko ondorioa baita, moralki baldintzatutako ondorioa.