My grandfather's cousin-by courtesy my great-aunt-with whom we used to stay, was the mother of that aunt Léonie who, since her husband's (my uncle Octave's) death, had gradually declined to leave, first Combray, then her house in Combray, then her bedroom, and finally her bed; and who now never 'came down,' but lay perpetually in an indefinite condition of grief, physical exhaustion, illness, obsessions, and religious observances.
eta zenbait unetan, begitantzen zait ezen oraindik ere rue Saint-Hilaire zeharkatu ahal izatea, gela bat alokatu ahal izatea rue de l´Oiseau-n-Oiseau Flesché-ren ostatu zaharrean, nongo sabaileihoetatik barreiatzen baitzen halako sukalde-usain trinko bat, nire akorduan aldian aldiro orduan bezain bero igotzen dena-izango litzatekeela Haraindiarekin harremanetan jartze bat, askoz ere miresgarriki naturaz gaindikoagoa Golo ezagutzea eta Genobeba Brabantekoarekin mintzatzea bera ere baino. Aitonaren lehengusinarenean-nire izeba-amonarenean-bizi ginen, eta haretxen alaba zen izeba Léonie hura, alarguna, senarra-osaba Octave-hil ondoren, sekula berriro atera nahi izan ez zuena, lehenik Combraytik, gero Combrayko bere etxetik, gero bere gelatik, gero bere ohetik, ez baitzen inoiz "behera jaisten", baizik eta beti han goian gelditzen, etzanda, atsekabez, makaleriaz, gaixotasunez, setakeriaz eta eraspenez nahasiriko aldarte zehatzezinean.