It seems to me that what expresses itself here is nothing but the consciousness of that eternal justice, which is, nevertheless, at once misunderstood and falsified by the unenlightened mind, for, involved in the principium individuationis, it produces an amphiboly of the concepts and demands from the phenomenon what only belongs to the thing in itself.
Niri iruditzen zait honetan justizia betiko haren kontzientzia baizik ez dela mintzo, zeina argituriko zentzutik gaizki ulertu eta faltsutu egiten baita bitartean principium individuationis-ean harrapaturik adigaiaren anfibolia bat burutzen baita eta agerpenari eskatzen dio berbaitango gauzari bakarrik dagokiona, ez duela ulertzen, noraino beren baitan iraintzailea eta iraindua bat eta izaki bera diren, bere agerpen propioan, bere burua ez berrezagutuz tormentua eta errua jasaten dituena;