If this were wholly separated from all our outward sensations, and inward thoughts, we should have no reason to prefer one thought or action to another; negligence to attention, or motion to rest.
Pertzepzio hau gure kanpoko sentipen eta barneko pentsamendu guztietatik erabat banandurik balego, ez genuke inolako arrazoirik pentsamendu bat beste bat baino edo egintza bat beste bat baino nahiago izateko, eta ez genuke utzikeria eta artaren artean edo higitzearen eta geldi egotearen artean hobesterik.