How magisterially and insolently does Epicurus reprove the Stoics, for maintaining that the truly good and happy being appertained only to God, and that the wise man had nothing but a shadow and resemblance of it!
Zein ozarki ausikitzen dute estoikoek Epikuro, honek baitio Jainkoari baizik ez dagokiola zinezko izate on eta zorionekoa, eta gizon zuhurrak haren itzalik eta antzekotasunik besterik ez duela!