and Mme. Cottard, typical, in this respect, of the public, were incapable of finding, either in Vinteuil's sonata or in Biche's portraits, what constituted harmony, for them, in music or beauty in painting.
Publiko orokorrak ez baitu aintzat hartzen ez xarmarik, ez graziarik, ez naturaren antzirudirik, motelki bereganatua duen arte asimilatu baten topikoetan izan ezik, artista sortzaile batek aurrena arbuiatu egin behar dituen topikoetan hain zuzen, Cottard jaun-andreek ere, alde horretatik publiko orokorraren irudi, ez zuten aurkitzen, ez Vinteuilen sonatan, ez margolariaren erretratuetan, beraientzat musikaren harmonia eta pinturaren edertasuna zenaren arrastorik.