Because a moment has for it no reality at all, it affirms that very moment as real: or, what comes to the same thing, in order to assert one moment as per se existent, it asserts the opposite as the per se, existent.
une batek inolako errealitaterik ez daukanez berarentzat, ezartzen du, hain zuzen, une erreal gisa; edo, berbera dena, une bat berbaitan den gisa baieztatzeko, aurkako den unea baieztatzen du berbaitan izate gisa.