And if, finally, we apply this view to the interpretation of harmony and melody given above, we shall find that a mere moral philosophy without an explanation of Nature, such as Socrates wanted to introduce, is precisely analogous to a mere melody without harmony, which Rousseau exclusively desired; and, in opposition to this mere physics and metaphysics without ethics, will correspond to mere harmony without melody.
Eta azkenik ikuspuntu hori lehenagoko harmonia eta melodiaren interpretazioarekin harremanean jartzen badugu, orduan naturaren azalpenik gabeko filosofia moral soil bat, Sokratesek ezarri nahi zuena bezalakoa, harmoniarik gabeko melodia batenarekin, Rousseauk esklusiboki nahi zuena, erabat analogikoa aurkituko dugu, eta horrekiko oposizioan etikagabeko fisika eta metafisika soil bat melodia gabeko harmonia soil bati egokituko zaio.