We feel, in effect, a satisfaction in doing good when good superabounds within us, when we are swollen with pity; and we are swollen with pity when God, filling our soul, gives us the suffering sensation of universal life, of the universal longing for eternal divinization.
Izan ere, ongia egitean poztasuna sentitzen dugu, ongia soberan dugunean, errukiz asebeterik gaudenean; eta horrez aserik gaude, Jainkoak, arima betez, bizitza unibertsalaren sentsazio mingarria, hau da, betiereko jainkotasunerako irrika unibertsalarena ematen digunean.