Richardson, the office secretary and a very down-to-earth person, had acquired overnight a dainty lot of whispery, tiptoe mannerisms, and the men she served, the sheriff and his staff, Dewey and the imported team of K.B.I. agents, crept about conversing in hushed tones.
Richardson andreak, bulegoko idazkaria eta pertsona xaloa, egun batetik bestera lehenago ez bezalako portaera bereganatu zuen: ahopetik mintzatzen eta oinpuntetan ibiltzen hasi zen eta bere nagusia, xerifa eta haren lankideak, Dewey eta K.B.I.ko taldekoak, tonu isiletan mintzatuz ibiltzen ziren batetik bestera.