Moreover, I often thought of Rösi and was again overcome by the evil, indignant realization of my peasant inability to turn myself into a self-assured man of the world.
Eta gero sarritan pentsatzen nuen Rösigan ere eta berriro sumatzen nuen neure baserritar-ezintasunaren, "munduan" gizon ziur eta mugikor izango ez nintzen sentipen menperatzaile eta txar hura.