So many lives were about, and all with friends and enemies, that Sir Lancelot felt alone and lonely in his heart, darkened and chilled also, and no stars shone in him.
Hainbeste izaki bizidun zegoen inguruan, eta denak beren lagun eta etsaiekin, non Lancelot bakarrik eta babesgabe sentitu zen, eta bere baitan ere hotza eta ilunpea nagusitu ziren, izar bakar baten distirarik gabe.