It was not alone that the scales descending on the counter made a merry sound, or that the twine and roller parted company so briskly, or that the canisters were rattled up and down like juggling tricks, or even that the blended scents of tea and coffee were so grateful to the nose, or even that the raisins were so plentiful and rare, the almonds so extremely white, the sticks of cinnamon so long and straight, the other spices so delicious, the candied fruits so caked and spotted with molten sugar as to make the coldest lookers-on feel faint and subsequently bilious.
Ez zen soilik, balantzak salmahaiaren gainean erortzerakoan soinu alai bat egitea, edo eta lokarria eta txirrika hainbesteko bizitasunez banatzea, edo eta te poteak prestidigitadore baten eraginez bezala tintin egitea, edo eta baita tearen eta kafearen usainak usaimenarentzako hain era atseginean nahastea, edo eta mahaspasak hain oparoak eta bikainak, urrak hain aparteko eran txuriak, kanela makiltxoak hain luze eta zuzenak, eta bestelako espeziak hain gozoak izatea, fruta azukreztatuak hain karraskatsuak eta urturiko azukreaz pikardatuak ziren ze ikusle hotzenak ere hauen aurrean burua galtzen zuen eta ondoren gozakaitz sentitzen zen.