The history relating to extreme violence, whether fantasied, observed in reality, or actually experienced by the child, fits in with the psychoanalytic hypothesis that the child's exposure to overwhelming stimuli, before he can master them, is closely linked to early defects in ego formation and later severe disturbances in impulse control.
Bortizkeria neurrigabearekin loturiko historia hori, nahiz fantasiazkoa, errealitatean ikusia edo benetan jasandakoa, ongi ezkontzen da ondoko hipotesi psikoanalitikoarekin: alegia, bati trumilka gainera datozkion estimuluak bideratzeko gauza ez den garaian, haien eraginaren menpe egotea, estu loturik dagoela ego-aren eraketako akats goiztiarrekin eta ondorengo olde kontrolaren nahaste larriekin.