I proceeded in the following manner with respect to the doubts raised by the Scottish philosopher touching the notion of causality. If Hume took the objects of experience for things in themselves (as is almost always done), he was quite right in declaring the notion of cause to be a deception and false illusion;
Humek oso zuzenki jokatzen zuen kausaren adigaia iruzurtitzat eta lilura faltsutzat jotzen zuenean, hark (ia edonon gertatzen den moduan) esperientziaren objektuak berbaitango gauzatzat hartzen zituenez; izan ere, berbaitango gauzei eta horien determinazioei halakoak diren aldetik dagokienez ezin da ikusi A ezarri delako B ere halabeharrez ezarri behar denik, eta beraz, hark ezin zuen inolaz ere berbaitango gauzez halako apriorizko ezagutzarik onartu.