The daily sacrifice, more awful really than all the sacrifices of the antique world, stirred him as much by its superb rejection of the evidence of the senses as by the primitive simplicity of its elements and the eternal pathos of the human tragedy that it sought to symbolize.
Eguneroko sakrifizio hark, antzinako munduko sakrifizio guztiak baino ikaragarriagoa benetan, barrenak astintzen zizkion, bai errepresentatzen zuen zentzuen egiazkotasunaren berealdiko ukazio harengatik, bai bere elementuen sinplizitate primitiboarengatik, eta baita ere sinbolizatu nahi zuen giza tragediaren zoritxar eternal harengatik.