She was my comrade and sister-my double, almost, in her resemblance not to me only, but to Herman, my boyhood friend, the enthusiast, the poet, who had shared with ardor all my intellectual pursuits and extravagances.
Hermine hurbilegikoa zitzaidan, nire kideko nuen, nire arreba, nire parekoa, nire antza zuen, eta nire gaztetako Hermann lagunaren antza zuen, ameslariaren, poetaren, nire izpirituko ariketa eta galeren lagun sutsuaren antza.