Bennet could hardly contain herself. As soon as Jane had read Mr. Gardiner's hope of Lydia's being soon married, her joy burst forth, and every following sentence added to its exuberance.
Gardiner jaunak Lydia luze barik ezkontzea espero zuela entzun bezain laster, anderearen pozak eztanda egin zuen, eta ondoren entzundako esaldi bakoitzarekin bere zorionaren jarioa handituz joan zen.