Ottilie had not given up Edward-how could she?-although Charlotte, wisely enough, in spite of her conviction to the contrary, assumed it as a thing of course, and resolutely took it as decided that a quiet rational regard was possible between her husband and Ottilie.
Ottiliak ez zion Eduardi uko egin. Ezinezkoa zen halakorik, nahiz eta Charlottek, aski azkarra izaki, eta bere konbentzimenduaren aurka, jazoera ziurtzat ematen zuen, eta arazo deliberatutzat suposatu zuen bizimodu adiskidekor, lasaia posible izan zitekeela bere senarraren eta Ottiliaren artean.