The world of sense contains merely appearances, which are not things in themselves, but the understanding must assume these latter ones, viz., noumena.
Sentimen-munduak fenomenoak besterik ez du edukitzen, horiek ez baitira berbaitango gauzak; azkeneko hauek (noumenoak), berriz, onartu egin behar izaten ditu adimenak, eta onartu ere esperientziaren objektuak fenomeno soiltzat jotzen dituelako.