The author and creator of Parsifal was as little spared the necessity of sinking and living himself into the terrible depths and foundations of mediæval soul-contrasts, the necessity of a malignant abstraction from all intellectual elevation, severity, and discipline, the necessity of a kind of mental perversity (if the reader will pardon me such a word), as little as a pregnant woman is spared the horrors and marvels of pregnancy, which, as I have said, must be forgotten if the child is to be enjoyed.
Parsifal sortu eta mamitu zuenari ez zitzaion aurreztu berbizitze sakon, errotiko eta ikaragarria ere bazenaren eta arimazko kontraste ertarotarretara jaistearen lana, jasotze, errigore eta izpiritu-diziplina orotatik aldentze etsaizkoa, perbertsitate intelektual gisako bat (esamoldea zilegi bazait), hezurberri dagoen emakumeari haurdunaldiko nazka eta apetak aurrezten ez zaizkion bezala: gauza horiek, dagoeneko esan denez, ahaztu egin behar dira haurraz gozatzeko.