and that Polyænus, who had been a great and famous doctor in it, despised it, as full of falsity and manifest vanity, after he had once tasted the delicate fruits of the lozelly gardens of Epicurus.
Sokratesek uste izan baitu aski zela hartaz jakitea ematen eta hartzen den lurra neurtu ahal izateraino, eta Polienok, hartan doktore ospetsu eta argia izan baitzen, gutietsi baititu, faltsukeriaz eta itxurazko hutsalkeriaz beterik bezala, Epikuroren baratze gozoko zitu eztiak dastatu ondoren.