They closed their eyes to the external world which can always offer an escape from anything, stubbornly nurturing their all-too-real fantasies and pursuing with all their strength the images of a land in which a certain light, two or three hills, a favourite tree and the faces of women composed a climate that nothing could replace.
Edozertatik salba gaitzakeen kanpoko mundua, begiak ixten zituzten haren aurrean, liluratuegiak baitzeuden ameskeria benetako egiez gozatzen eta indar guztiekin ordezkaezinak zitzaizkien lurralde edo argi jakin batek, bi edo hiru mendixkek, arbola gogokoen edo emakumeen aurpegien irudiek osatzen zuten giroaren atzetik.