and when we imagined that we thought matter, we really thought only the subject that perceives matter;
orduan, bere gailurrera berarekin iritsirik, olinpikoen barre iraungiezinaren bat-bateko oldarra sentituko genuke, eta bitartean gu, amets batetik itzartuz bezala konturatuko ginateke, bere azken emaitza, hainbeste kostata lortua, ezagutza, jadanik hasierako abiagunean, materia soilarenean, ezinbesteko baldintza bezala suposaturik zegoela eta horrekin egiazki materia pentsatzen genuela bururatzen baitzitzaigun, izatez ordea materia errepresentatzen duen subjektua besterik ez genuela pentsatzen, hura ikusten duen begia, hura sentitzen duen eskua, hura ezagutzen duen adimena.