For my part I could ill conceive that anyone would willingly leave a world which seemed to me so fair, or fail to exhaust to the end, despite all its evils, its utmost possibility of thought and of contact, and even of seeing.
Nik neuk; berriz, ez nuen ongi ulertzen nola alde egin zezakeen pertsona batek, nahita, hain eder neritzon mundu honetatik, nola egiri ziezaiokeen halakoak uko bizitzari, zoritxarren gorabeherak direla-eta, nola joan zitekeen ihes, pentsatzeko, ukitzeko, baita begiratzeko ere, ditugun aukera guztiak azken tantoraino ustiatu gabe.