Rieux knew what the old man was thinking at that moment as he wept, and he thought the same: that this world without love was like a dead world and that there always comes a time when one grows tired of prisons, work and courage, and yearns for the face of another human being and the wondering, affectionate heart.
Rieuxek bazekien negar-malkotan zegoen gizon hura minutu hartan bertan zertan pentsatzen ari zen, eta hark bezala, berak ere pentsatzen zuen mundu hau maitasunik gabe mundu hila litzatekeela eta etorri ohi dela ordu bat non aspertu egiten baita norbera espetxeekin, lanarekin eta adorearekin, izaki baten aurpegia eta samurtasunaren bihotz liluragarria eskatzeko.