It was thus rather the exacting nature of my aspirations than any particular degradation in my faults, that made me what I was and, with even a deeper trench than in the majority of men, severed in me those provinces of good and ill which divide and compound man's dual nature.
Beraz, nire irritsen gehiegikeria izan zen, eta ez nire hobeen tamaina, nintzen bezala egin ninduena eta nire baitan bereizi zituena gizonaren izaera bikoitza osatzen duten ongiaren eta gaizkiaren bi eskualdeak-niregan gehiengoarengan baino neurri handiagoan bilakaturik zeudenak-.