If Micol were at home, now, he wouldn't worry in the least, because Micol, heaven knows how, always managed to see to everything, not just her own studies, but the running of the house in general, and even of the kitchen, for which in fact-and a very good thing too, in a woman !-she had a passion only slightly less intense than her passion for literature. (It was she who made up accounts at the end of the week with Gina and Vittorina, she who saw personally to cutting the throats of the poultry, when necessary: in spite of the fact that she loved animals so much, poor pet!).
Jakina, Micòl bertan izan balitz, berak ez zuen kezkatzeko motiborik izango, Micòlek beti aurkitzen zuelako astia, auskalo nola baina, denetaz arduratzeko, bere ikasketez ez ezik, etxearen gobernu orokorraz ere arduratzen zelarik, bai eta "labetxoez" ere, bai horixe, elaberri eta poesiek pizten ziotenaren adinako grina sentitzen zuelako haiekiko (berak egiten zituen kontuak asteburuan Gina eta Vittorinarekin, berak hartzen zuen bere kontu, beharrezkoa zenean, oilaskoei lepoa bihurritzea, eta hori animaliak oso maite zituelarik, gaixoa!).