In the profane world, as he foresaw, a worldly voice would bid him raise up his father's fallen state by his labours and, meanwhile, the voice of his school comrades urged him to be a decent fellow, to shield others from blame or to beg them off and to do his best to get free days for the school.
Mundu profanoan ere, aurrez ikusten zuen, etorriko zen ahots mundutar bat aitaren etxaguntza lur joa lanaren bidez berreraiki zezala erregutuko ziona eta, bien bitartean, eskola-lagunen ahotsek premiatzen zuten lagunkide on izatera, besteen hutsegiteak estaltzera, hauen barkamenaren alde bitartekotza egitera, eta opor egunak lortzeko ahalegin guztiak egitera. Ahots hutsal guzti horiek eraginda gelditu zen, erabakigarritasunik gabe, bere fantasmen jarraiketatik.