Pure mathematics, as synthetical cognition a priori, is only possible by referring to no other objects than those of the senses. At the basis of their empirical intuition lies a pure intuition (of space and of time) which is a priori. This is possible, because the latter intuition is nothing but the mere form of sensibility, which precedes the actual appearance of the objects, in that it, in fact, makes them possible.
Matematika hutsa, apriorizko ezagutza sintetikoa denez, zeragatik bakarrik da posible, sentimenaren objektuei soilik lotzen zaielako, zeintzuen intuizio enpirikoa (espazio eta denboraren) intuizio hutsean, eta gainera apriorizkoan, oinarritzen baita, eta oinarritu ere egin daiteke, sentsibilitatearen forma besterik ez delako; eta sentsibilitatea objektuen benetako agerpenaren aurretik joaten da, eta berak egiten ditu objektuok benetan ahalgarri, beste ezer baino lehen.