a certain impoverishment of life is the presupposition of the latter as of the former-add, frigidity of the emotions, slackening of the tempo, the substitution of dialectic for instinct, seriousness impressed on mien and gesture (seriousness, that most unmistakable sign of strenuous metabolism, of struggling, toiling life).
bizitzaren halako pobretze bat da, bai kasu batean eta bai bestean, bere aurresupostua,-afektu hoztuak, tempo berandutua, dialektika instintuaren lekua hartzen, seriotasuna aurpegietan grabatua eta keinuak (seriotasuna, metabolismo neketsuago baten, borrokan ari den bizitza baten, zailtasun gehiagorekin lanean ari den zantzu zalantzagabe hori).