This frenzied joy, this gaiety, this thirst for pleasure, this tendency to forget every sad or even reasonable feeling, were carried to such a pitch, between the 15th of May, 1796, when the French entered Milan, and April, 1799, when they were driven out again after the battle of Cassano, that instances have been cited of old millionaire merchants, old money-lenders, old scriveners who, during this interval, quite forgot to pull long faces and to amass money.
Poz eroak, alaitasunak, atseginzaletasunak eta sentimendu triste edo behinik behin zentzuzko guztien ahanzturak goia jotzerainoko betetasuna izan zuten 1796ko maiatzaren 15etik 1799ko apirila arte, frantsesak Milanen sartu zirenetik Cassanoko guduaren ondoren handik egotzi zituzten arte, alegia; eta hainbesterainokoa izan zen goraldi hura, non, bitarte hartan, ahaztu ere egin omen zitzaien betilundurik egotea eta dirua irabaztea merkatari aberats, lukurari, notario eta halakoxe jende zaharkitu batzuei.