Should Fabrizio ever escape (Great God, be Thou propitious to me!" She crossed herself), "the unutterable meanness of the Marchese del Dongo will decide that it is a sin to supply food to a man pursued by a lawful Sovereign: then he will at least find my diamonds, he will have bread.
Fabricek noizbait ihes egiten badu (Jainko Jauna, izan zakizkit ongile! -esan zuen dukesak, aitaren eginez-), hara zer irudituko zaion del Dongo markes jaunaren koldarkeria neurrigabeari: alegia, bekatu dela printze zuzen eta bidezko batek jazarritako gizonari ogia bidaltzea; beraz, nire diamanteak izango ditu, bederen, mutikoak; ogia izango du.