but the best old prose (and I strew it here up and down indifferently for verse) shines throughout with the lustre, vigour, and boldness of poetry, and not without some air of its fury.
baina prosa zaharrik hoberena (eta nik orobat neurtitz bezala barreiatzen dut nonahi) orotan distiratzen da azkartasun eta ausartasun poetikoaz, eta erakusten du haren zoramenaren itxura.