that is to say, their lives are not their own and have no form. They are not heroes, artists or thinkers in the same way that other men are judges, doctors, shoemakers, or schoolmasters. Their life consists of a perpetual tide, unhappy and torn with pain, terrible and meaningless, unless one is ready to see its meaning in just those rare experiences, acts, thoughts and works that shine out above the chaos of such a life.
Gizaki guzti horiek, beren ekintza eta lanak edozein izanik ere, ez dute benaz bizitzarik, hau da, beren bizitza ez da izate bat, ez du itxurarik, ez dira heroe edo artista edo pentsalari, beste batzuk epaile, sendagile, zapatari edo irakasle diren bezala, beren bizitza aldiz da mugimendu eta maria betiko eta samingarri, tamalez eta saminez hautsita dago eta iguingarri eta zentzubakoa da, horrelako bizitza baten kaosaren gainetik argi egiten duten gertakizun, egite, pentsamendu eta ekintza berezi horietan beraietan zentzua ikusteko prest ez egonez gero.