A few seconds later, and there was a head-splitting racket in the room, a storm of tomfoolery, a sort of cats' concert, with Vautrin as conductor of the orchestra, the latter keeping an eye the while on Eugene and Father Goriot. The wine seemed to have gone to their heads already.
Palma Bianchonentzat izan zen "Euritako-saltzailea!" aldarrikatzen egin zuen sudur-mintzoagatik. Istant batzuetan buruaren hausteko gisako azantza sortu zen, solasaldi bat aldrebeskeriaz josia, egiazko opera bat Vautrinek orkestra-buru baten antzera gidatzen zuena, Eugène eta Goriot zaharra begiratuz, ordukotz mozkorturik bide zeudenak.