Don Fabrizio, in fact, could not see what else there was to do: whether treating it as a fait accompli or as an act merely theatrical and banal, whether taking it as historical necessity or considering the trouble these humble folk might get into if their negative attitude were known.
Izan ere, Don Fabriziori ezin zitzaion buruan sartu bestelako aukerarik bazegoenik, berez ekintza hura erabakitako kontua zelako, komeria hutsa; aintzat hartu beharra zegoen, gainera, beharrizan historikoa, bai eta jende umil haiek izan zitzaketen buruhausteak ere, ezetzaren alde bozkatu zutela zabaltzen bazen. Alabaina, bere hitzek asko ez zituztela komentzitu konturatu zen.