But nobler far is the serious pursuit of the dialectician, who, finding a congenial soul, by the help of science sows and plants therein words which are able to help themselves and him who planted them, and are not unfruitful, but have in them a seed which others brought up in different soils render immortal, making the possessors of it happy to the utmost extent of human happiness.
Baina, nire ustez, gauza horien inguruko ardura askoz ederragoa bihurtzen da norbaitek, arte dialektikoa erabiliz eta arima egokia hartuta, hitzaldiak landatu eta ereiten dituenean jakintzarekin batera, beren buruari eta landatu dizkionari laguntzeko gai direnak, eta ez antzuak, hazidunak baizik. Eta hazi horietatik sortzen dira beste ikurretan beste hitzaldiak. Hauek hazi hilezkor hori beti zabaltzeko bide izango dira, eta hauek dauzkana zoriontsu bihurtzen dute, gizakia izan daitekeen mailarik handienean.