whereas it is seldom possible, and by no means so to everyone, to satisfy the empirically conditioned precept of happiness, even with regard to a single purpose. The reason is that in the former case there is question only of the maxim, which must be genuine and pure;
Etikotasunaren agindu kategorikoa betetzea edonoren esku dago beti; zorionaren arau enpirikoki baldintzatua betetzea inoizka baino ez, eta inolaz ere ezin du edonork lortu, ezta asmo bakarrari begira ere. Horren kausa da lehena egiazkoa eta hutsa izan behar duen maximaren menpe dagoela;