For first, the Apostles power was no other than that of our Saviour, to invite men to embrace the Kingdome of God; which they themselves acknowledged for a Kingdome (not present, but) to come; and they that have no Kingdome, can make no Laws.
Izan ere, lehenik, apostoluen ahalmena ez zen gure Salbatzailearena berarena besterik izan, hau da, gizakumeak Jainkoaren erresuma onartzera gonbidatzekoa, eta hau, eurek ere aitortu zuten moduan, ez da oraingoa, etorkizunekoa baizik; eta erreinurik ez zutenek ezin izan zuten legerik egin.