For, because it affords no object, either favourable or unfavourable, for the will which is constantly in need of striving and attaining, there only remains the state of pure contemplation, and whoever is incapable of this, is ignominiously abandoned to the vacancy of unoccupied will, and the misery of ennui.
Zeren beti ahalegindu eta lortzea behar duen nahimenari objekturik eskaintzen ez badio ere, ez aldekorik ez kontrakorik, horrela kontenplazio hutsezko egoera bakarrik gelditzen da, eta horretarako gai ez dena, lanpetu gabeko nahimenaren hutsartean aspertasunaren tormentuan murgilduko da beherakada umiliagarriarekin.