Italian workers and peasants, together with their natural leaders, had lost every effective hope of social redemption and human dignity, and, for nearly twenty years now, had been vegetating and dying in silence.
ez al genekien?); langile eta nekazari italiarrek, beraien buruzagi naturalekin batera, askapen sozialarekiko eta giza duintasunarekiko itxaropen oro galdua zuten, eta hogei urte zeramatzaten begetatzen eta isilik hiltzen.