They took different sides of the street, and it was amusing to the mother to see how Vyesovshchikov strode along heavily, with bent head, his legs getting tangled in the long flaps of his russet-colored coat, his hat falling over his nose.
Bera eta Nikolai kalearen alde banatatik zihoazen, eta amak barreguraz eta atseginez ikusten zuen nola zebilen Vesovstxikov astun, burua makurturik eta hankak beroki gorrailaren hegalen behealdeetan trabatzen zitzaizkiola, eta nola zuzentzen zuen txanoa, sudur gainera erortzen zitzaion eta.