If, the illusion of living being shattered, living for the mere sake of living or for the sake of others who are likewise doomed to die, does not satisfy the soul, what is the good of living?
Bizitzeko ilusioa behin galdu eta gero, bizitzearren bizitzeak edo eta berdin hil behar duten beste batzuengatik bizitzeak arima betetzen ez badigu, orduan zertarako bizi?