Tsiganok quickly placed four fingers in his mouth, two fingers of each hand, rolled his eyes fiercely-and then the dead air of the courtroom was suddenly rent by a real, wild, murderer's whistle-at which frightened horses leap and rear on their hind legs and human faces involuntarily blanch.
Berehala, Tsiganokek lau hatz sartu zituen ahoan, esku bakoitzeko bi, basapiztia baten antzera begiak biribil-biribil zabaldu, eta benetako lapur-txistu basati batek urratu zuen epaiketa-aretoko aire geldoa. Horrelako txistua entzutean, zaldiak albo batera jauzi egin eta atzeko hanken gainean eserita gelditzen dira, gorturik, eta gizakien aurpegia zurbil jartzen da nahi gabe.