But this imagination, however more natural, is no less absurd than the other; for to suppose the eternal thinking Being to be nothing else but a composition of particles of matter, each whereof is incogitative, is to ascribe all the wisdom and knowledge of that eternal Being only to the juxta-position of parts;
Baina burutapen hau, naturalagoa den arren, ez da bestea baino absurdutasun gutxiagoz hornitua, zeren betiereko izaki pentsatzailea materi partikula ez-pentsatzailez osaturiko zerbait dela uste izatea izaki eternal horren jakituria eta ezagutza guztia atalen justaposizio hutsari egoztea baita, eta hau baino absurduagorik ezer ere ezin daiteke izan.