And every occasion when a mask was torn off, an ideal broken, was preceded by this hateful vacancy and stillness, this deathly constriction and loneliness and unrelatedness, this waste and empty hell of lovelessness and despair, such as I had now to pass through once more.
Eta aldi bakoitzean, maskara hautsi baino lehen, idealak porrot egin baino lehen, huts eta isiltasun beldurgarri hori zetorren, hestutasun mortal hori, bakardadea eta harreman gabezia, maitasunezaren eta desesperantzaren infernu huts eta hits hori, berriro ere jasateko nengoenaren antzekoa alegia.