Though more positive than Kierkegaard's or Chestov's, Husserl's manner of proceeding, in the beginning, nevertheless negates the classic method of the reason, disappoints hope, opens to intuition and to the heart a whole proliferation of phenomena, the wealth of which has about it something inhuman.
Kierkegaarden edo Xestoven baitan baino positiboagoa izateko, Husserlen ibilbideak halere, jatorriz, arrazoimenaren metodo klasikoa ukatzen du, esperantza etsipenaz itzaltzen, intuizioari eta bihotzari fenomeno-multzo ugari irekitzen dizkie, berorien aberastasunak gizatiar ez den zerbait duelarik.