Yet I felt that men through the ages had been overwhelmed by the ineffable in life, had abandoned their daily tasks and fled into seclusion to hearken to the song of creation, to contemplate the fleeting clouds, restlessly and longingly as hermits, penitents, and saints to implore the Eternal.
Halere, susmatzen nuen garai guztietako pertsonek, ni bezala ulertezinezko horrek hunkiturik, beren eguneroko lana utzi eta isiltasuna bilatu izan dutela, sorkuntzaren kanta entzun, hodeiak nola igarotzen diren begira egon eta ezin egonezko joranez betikorantz beren beso gurtzaileak hedatzeko, ermitau, penitentzigile eta santuak.