This much vaunted portion of existence, considered dispassionately, seems to me often a formless, opaque, and unpolished period, both fragile and unstable.
Bere horretan kontsideraturik, hainbeste goraipatu ohi den gaztaro horri zera deritzot, bizitzaren bolada leundu gabeko bat, latza eta zarpaila, sasoi ilunbetsu eta tajurik gabea, iheskor eta hauskorra.