Against all evidence they calmly denied that we had ever known this senseless world in which the murder of a man was a happening as banal as the death of a fly, the well-defined savagery, the calculated delirium and the imprisonment that brought with it a terrible freedom from everything that was not the immediate present, the stench of death that stunned all those whom it did not kill.
Lasai asko ukatzen zuten, argi eta garbi bazegoen ere, gizonaren heriotza euliena bezain ohikoa zen zentzu gabeko mundu hura ezagutu genuenik, ukatu hain garbi definitutako basakeria hura, zehatz kalkulatutako eldarnio hura, atxiloketa hura, oraingotik kanpo zegoen guztiarentzat berarekin batera espantuzko askatasuna zekarrena, akabatzen ez zituenak lerdotuta uzten zituen heriotza lurrun hura, ukatzen zuten, azken batean, zorabioak hartutako herri hura izana ginenik, zeinen zati bat, egunero, labe baten ahoan pilaturik, kedar koipetsutan lurruntzen zen, beste zatia, bitartean, ezinaren eta beldurraren kateaz zamaturik, txanda noiz helduko itxaroten zegoelarik.