rejoicing in a peace which brings only an increase of anxiety, and in a prosiness which serves as a deep source of poetry to the stranger who passes through their midst without having lived amongst them.
sasoian sasoikoak, baina altzariratu eta etxezuloratuak, antzigar zuriaren mingarra ogi beroaren gozoak eztitu dienak, herriko erlojutzar bat bezain aisiazko eta ordukoi, nagi eta eratsu, axolagabe eta aurreikusle, mihise zuriaren, goiznabarraren, debozioaren, bakezko zorionaren usnagai, bake horrek egonezin gehigarri bat besterik ez badakarkio ere, eta beharbada poesia-gordailu handia izateko balio duen prosaikotasun bat ere bai, zoriontasun hori bertan bizi izan gabe zeharkatzen duenari.