My doctrine of the ideality of space and of time, therefore, far from reducing the whole sensible world to mere illusion, is the only means of securing the application of one of the most important cognitions (that which mathematics propounds a priori) to actual objects, and of preventing its being regarded as mere illusion.
Eta hala, ez da inola ere egia, ezen espazio eta denboraren idealitateari buruzko nire irakatsiak itxura hutsetara murrizten duela sentimen-mundu guztia, ba hain zuzen irakatsi horixe da helpide bakarra ezagutza garrantzitsuenetako bat, hots, Matematikak a priori eskaintzen duena, objektu errealetan seguru aplikatzeko, eta hori itxura soiltzat kontsideratzetik babesteko; ba izan ere, ohar hau gabe, erabat ezinezkoa litzateke antz ematea, ea espazio eta denboraren intuizioak, guk inolako esperientziatatik jasotzen ez ditugunak, eta hala ere gure errepresentazioan a priori aurkitzen direnak, gure buruak sortutako asmakeria soil batzuk ez ote diren, eta asmakeria ere berei korresponditzeko, egoki behintzat, inolako objekturik ez daukatenak;