Pale as a statue and with eyes red as fire, Charles, not weeping, stood opposite her at the foot of the bed, while the priest, bending one knee, was muttering words in a low voice.
Estatua bat bezain zurbil, eta begiak gorri txingar batzuen gisa, Charles, negarrik gabe, Emmaren aurrez aurre zegoen ohearen oinean, eta apaizak bitartean, belaun batez tinkaturik, mintzoak murmurikatzen zituen ahapean.