and indeed it is this never-ceasing machinery that prevents their being, like me, the critics of their own lives and recognizing the stupidity and shallowness, the hopeless tragedy and waste of the lives they lead, and the awful ambiguity grinning over it all.
eta etengabe ari den mekanika horrek eragozten die, niri bezala, beren bizitzari kritika egiten, beren ergelkeria eta itxurakeria, beren huskeria ikaragarri barregarria, beren dolumin eta nazka esperantzarik gabea aitortzen eta somatzen.