And the narrative of Solon, of what he had learned from the Egyptian priests, touching the long life of their state, and their manner of learning and preserving foreign histories, is not, methinks, a testimony to be refused in this consideration:
Eta Solonek dioena, Egiptoko apezengandik ikasia zuela haien estatuaren bizitza luzea eta atzerriko historien ikasteko eta gordetzeko modua, ez zait gogoeta honetan gezurtapenerako lekukotasuna iruditzen.