The nominalist or positivist or voluntarist position of Scotus-that which maintains that law and truth depend, not so much upon the essence as upon the free and inscrutable will of God-by accentuating its supreme irrationality, placed religion in danger among the majority of believers endowed with mature reason and not mere coalheavers.
Scotoren jarrera nominalistak edo positibistak edo boluntaristak, legea eta egia, esentziaren menean baino gehiago, Jainkoaren borondate aske eta aztertezinaren esku daudelako usteak, erlijioaren irrazionaltasun gorena azpimarratu eta hura arriskutan jartzen zuen, ikazkinak izan barik, arrazoimen nagusia zuten fededun gehienen artean.