Thus practical freedom, viz., the freedom in which reason possesses causality according to objectively determining grounds, is rescued and yet natural necessity is not in the least curtailed with regard to the very same effects, as appearances.
Libertateak, beraz, ez dio trabarik egiten fenomenoen natur legeari, honek ere arrazoi-usaera praktikoaren libertateari kalterik egiten ez dion bezalaxe, usaera hori harremanean baitago berbaitango gauzekin, hauek arrazoi determinatzaile direnez. Honela, beraz, salbatu egiten da libertate praktikoa, non kausalitatea arrazoiak daukan, printzipio objektiboki determinatzaile batzuen arabera, eta salbatu ere egiten da, naturazko derrigortasunak, efektu berei buruz, hauek fenomeno direnez, kalte txikienik ere jasan gabe.