For it determines the limits in accordance with which the phenomena of the forces of nature divide themselves in the possession of matter, while the original forces of nature, as the immediate objectification of will, which, as a thing in itself, is not subordinated to the principle of sufficient reason, lie outside these forms, within which alone all etiological explanation has validity and meaning, and just on that account can never lead us to the inner reality of nature.
Agian ez litzateke alferrikako izango, adibide baten bitartez oraindik argiago uztea nola kausalitatearen legeak denbora eta espazioarekin eta bien bateratzean datzan materiarekin harremanean soilik zentzua duen; mugak determinatzen baititu, zeinen arabera natur indarren agerpenak haien jabetzan banatuak baitira, jatorrizko natur indarrak berak, nahimenaren objektibazio bitartegabe gisa, hori berbaitango gauza gisa ez baitago arrazoiaren printzipioaren mendean, zeinak forma haietatik kanpo gelditzen baitira, zeinen barruan bakarrik azalpen aitiologiko orok baitute baliozkotasuna eta zentzua, eta horregatik hain zuzen ere ezin baikaituzte inoiz naturaren barneko esentziara gidatu.