The noble consciousness, being the extreme which is the self, assumes the r(tm)le of producing the language by which the separate factors related are formed into active spiritual wholes.
Kontzientzia noblea, norberaren muturra delako, agertzen da hizkuntzaren abiapuntu gisa; eta hizkuntzaren bitartez erlazioaren alderdiek osoki arimadunaren tankera hartzen dute.