At times Tsiganok really lost his senses and whirled absurdly about in the cell, still tapping upon the rough, plastered walls nervously.
Batzuetan, Tsiganoki erabat nahasten zitzaion zentzua, eta nora ezean ibiltzen zen ziegan barrena, baina, hala ere, igeltsuz estalitako horma zimurtsuak haztatzen zituen etengabe.