Andryushka rode along the path to the forest- our cavalry transport was in the forest, the carters of the transport yelling and whistling, and making signs to Vosmiletov like to a deaf man. The Cossack was already halfWay there when Trunov, suddenly falling to his knees, hoarsely yelled after him.
basoan gure konboia zegoen; konboiko kotxe-gidariak erretxinduta zeuden, txistu eta keinuak egiten zizkioten Vosmiletovi, mutu bati bezala. Kosakoak jadanik bidearen erdia ibilia zeukan baina orduan Trunov bat-batean belauniko erori eta ahots erlatsez esan zion atzetik: -Andrei -esan zuen eskuadroi-buruak lurrera begira-, Andrei -errepikatu zuen begiak lurretik jaso gabe-. Bizirik zagok oraindik ere gure Errepublika Sobietarra, goizegi duk partiketa egiteko, itzul itzak trasteak, Andrei! Baina Vosmiletov ez zen jiratu ere egin. Trostan zihoan kosakoen era harrigarrian; alaiki altxatzen zuen isatsa zaldikoak, bizkarra emango baligu bezala.