then, instead of the restless striving and effort, instead of the constant transition from wish to fruition, and from joy to sorrow, instead of the never-satisfied and never-dying hope which constitutes the life of the man who wills, we shall see that peace which is above all reason, that perfect calm of the spirit, that deep rest, that inviolable confidence and serenity, the mere reflection of which in the countenance, as Raphael and Correggio have represented it, is an entire and certain gospel;
horrela azaltzen zaigu oldar eta bultzatze atsedengabearen ordez, desiratik beldurrera eta pozetik sofrimendura etengabe igarotzearen ordez, inoiz asetzen ez den eta inoiz hiltzen ez den itxaropenaren ordez, zeinak gizaki nahieslearen bizi-ametsa eratzen baitu, bake hura, arrazoimen oro baino garaiago dagoena, gogamenaren itsas isiltasun erabatekoa, lasaitasun sakon hura, konfiantza eta naretasun kordokaezin hura, zeinaren distira soila aurpegian, Raffael eta Correggiok aurkeztu dutenez, Ebanjelio oso eta ziurra baita: