I had recourse to the consolation of all who suffer, and, after tasting for the first time the sweetness of a prayer from an innocent heart full of anguish, I peacefully fell asleep without giving a thought to what might befall me.
Nahigabetu guztien kontsolamenduari heldu nion, eta bizitzan aurreneko aldiz dastatu nuen bihotz urratu baina makulagabetik jaiotako otoitzaren gozoa. Lasai lokartu nintzen, etortzeko zenaren beldurrik gabe.