We have seen that the Federal Constitution entrusts the permanent direction of the external interests of the nation to the President and the Senate, which tends in some degree to detach the general foreign policy of the Union from the control of the people.
Konstituzio federalak nazioaren kanpo-interesen zuzendaritza iraunkorra lehendakariaren eta Senatuaren esku uzten duela ikusi dugu, eta honek Batasuneko politika orokorra herriaren zuzeneko eta eguneroko eraginetik kanpo jartzen du neurri bateraino.