At least they interpose themselves so much between our understandings, and the truth which it would contemplate and apprehend, that, like the medium through which visible objects pass, the obscurity and disorder do not seldom cast a mist before our eyes, and impose upon our understandings.
Hitzek gutxienez tartekatu egiten dira gure adimenaren eta kontenplatu eta atzeman nahi dugun egiaren artean, halako moldez tartekatu ere, non objektu ikusgarriek zeharkatu behar duten bitarteko espazioa bailiran, begiak lausotzen dizkiguten, gure adimenera iluntasuna eta nahasmendua igorriz.