It was, moreover, not a badly conceived plan, in order at once to take from readers (who are accustomed to form their conceptions of books from newspaper reports) the desire to read the book itself, to pour out in one breath a number of passages in succession, torn from their connexion, and their grounds of proof and explanations, and which must necessarily sound senseless, especially considering how antipathetic they are to all school-metaphysics; to exhaust the reader's patience ad nauseam, and then, after having made me acquainted with the sensible proposition that persistent illusion is truth, to conclude with the crude paternal moralisation:
Ez zen izan asmo txarrez pentsatutako azpikeria ere, liburuen ideia bat egiteko aldizkarietako berriak bakarrik irakurri ohi dituzten irakurleei, liburua irakurtzeko gogoak berandu baino lehen kentzeko, proposizio-sail luze bat aletzea, denak arnasaldi batean eta bata bestearen segidan, zeintzuk, beren argumentu eta esplikazioen testuingurutik erauzirik (batez ere Metafisika eskolastikotik hauek bezain antipodatakoak izanik), derrigor behar baitute burugabeko iruditu, eta horrela irakurlearen pazientzia nazka-nazka egin arte gogaitaraztea, eta gero, zerako proposizio artetsua niri jakinarazi ondoren, alegia itxura jarraitua egia dela, ondo-esan gogor eta halere aita-giroko honekin bukatzen du: zertara dator orokorki onartutako hizkeraren kontrako borroka hau?