Behind the Restaurant Philippe, with its frontage of gilt woodwork rising to the first floor, there was a yard like that of a farm, dirty, teeming with life, reeking with the odour of manure and straw.
Philippe jatetxera iritsi ziren, zeinaren egur lan urreztatuak lehenbiziko solairuraino igotzen baitziren, eta, haren atzealdean, landetxe patio bat baitzegoen, iluna eta bizia, lasto moztu berriaren usainez eta gorotz beroarenez mukuru;