കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണിയ്ക്ക് കുറേകൂടി സ്ട്രങ്ക്ത് ആവാമായിരുന്നു, കുറേക്കൂടി ആസ്വാദകൻ എന്ന രീതിയിൽ ഇതിൽ കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ഒരു പരിധി വരെ എനിക്ക് തോന്നുന്നു, കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി എന്ന കഥാപാത്രത്തെ, അതെ ഈ  മികവ്, അല്ലെങ്കിൽ ശക്തി, രംഗങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ, ആ സിനിമയിൽ മുഴുവൻ പടർന്നു പന്തലിക്കാൻ സാധിക്കാതെ പോയത്, അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് എങ്ങനെ ഫിൽ ചെയ്യാതെ പോയത് ഒരുപക്ഷേ ഒരു നല്ല ഒരു വില്ലൻ്റെ കുറവുണ്ട്. വില്ലൻ എന്നു പറയുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയല്ല, ഒരു കഥാപാത്രമല്ല, ചില സാഹചര്യങ്ങൾ ആവാം. കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണിയെ സംബന്ധിച്ച അന്ന് നിലനിന്നിരുന്ന സാമൂഹ്യ ചുറ്റുപാടുകൾ ആണ് അയാളുടെ വില്ലൻ എന്നു പറയുന്നത്. ചുറ്റുപാടുകൾ ശക്തമായി കാണിക്കുവാൻ, നമ്മുടെ രാജമൗലി ഒക്കെ ചെയ്യുന്ന പോലെ, വില്ലനെ ഫോക്കസ് ചെയ്യാം. ആ വില്ലൻ എത്രത്തോളം ശക്തൻ ആവുന്നുവോ, നായകൻ ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി, അത്രത്തോളം അല്ലെങ്കിൽ അതിനു മേലെ, ശക്തൻ ആവും എന്നുള്ളതാണ്. പക്ഷേ, ഈ സിനിമ തീർച്ചയായും തിയേറ്ററിൽ പോയി കാണുക. കാരണം, അവസാനം ഈ സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സ് ഉണ്ട്. എൻറെ മോനെ ഒരു രക്ഷയുമില്ല, എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒരു രക്ഷയുമില്ല. ഇത്തരം ഒരു ക്ലൈമാക്സ്, സിനിമാ പ്രവർത്തകർക്കും അതുപോലെതന്നെ വളർന്നു വരുന്ന സിനിമാ പ്രേമികൾക്കും ഒക്കെ, ഇതിലും വലുത് ഇനി മലയാള സിനിമയിൽ സാധിക്കും എന്നുള്ള ആ ഒരു കോൺഫിഡൻസ് തരുന്നുണ്ട്. സംവിധായകൻ  സഞ്ജയ് ബോബിയുടെ തന്നെ തിരക്കഥയിലെ ഒരു ഡയലോഗ് എടുത്തു പറയുകയാണെങ്കിൽ, “ഈ സിനിമ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. മലയാള സിനിമ ഇതുപോലെ തന്നെ മുന്നോട്ടു പോകും. പക്ഷേ ഇന്നീ സിനിമ ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് ഇനിയും ചരിത്ര കഥാപാത്രങ്ങളെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആളുകളിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള ശ്രമം  ഉണ്ടാവുന്നു” അതു വളരെ സ്ട്രോങ്ങ് ആയിരിക്കും എന്നൊക്കെയുള്ള. അതിന് ഗ്രാഫിക്സ് ഉപയോഗം അതുപോലെതന്നെ മികച്ച ആർട്ട് വർക്ക് ഉപയോഗങ്ങൾ ഒക്കെ തന്നെ ഇനി മലയാള സിനിമയിൽ നമ്മൾ ഇനിയും കാണാൻ ഇരിക്കുന്നു എന്നതിനുള്ളതാണ് പടയോട്ടം പോലുള്ള സിനിമകൾ. അതിനുശേഷം വന്ന സിനിമകളൊക്കെ ഉദാഹരണം ആയിട്ടുണ്ട്. എങ്കിൽ പോലും കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണി ഒരു ഒരു വലിയ മികച്ച അറ്റംപ്റ്റ് തന്നെയാണ്. ചില രംഗങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ തേർട്ടി സിക്സത് ചേബർ ഓഫ് ഷവോലിൻ, ഷവോലിൻ  സംതിങ്, അങ്ങനെയൊരു സിനിമയുണ്ട്, യൂട്യൂബിൽ സെർച്ച് ചെയ്താൽ കിട്ടും. ആ സിനിമയിലെ ട്രെയിനിങ് രംഗങ്ങൾ, അതുപോലെതന്നെ ബാറ്റിൽഷിപ്പ് ഐലൻഡിലെ ക്ലൈമാക്സ്, അങ്ങനെ കുറച്ച് രംഗങ്ങളിൽ എവിടെയൊക്കെയോ അനിതരസാധാരണമായ  സാമ്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ എന്ന് ഒരു സംശയം എനിക്ക് തോന്നി. അത് ഞാൻ ആ സിനിമ കണ്ടതുകൊണ്ടാണ്. അത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല, എന്നുണ്ടെങ്കിൽ കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണിയുടെ ഈ രംഗങ്ങൾ, തീർച്ചയായും മറ്റെല്ലാ കാണികളെയും പോലെ തന്നെ ഞാൻ അത്ഭുത പരതന്ത്രനായി നോക്കിയിരുന്നു പോയേനേ. പിന്നെ, ഞാൻ ഈ വീഡിയോയിൽ കുറ്റം പറയേണ്ട കാര്യമില്ല; അല്ല, കുറ്റം പറയാനാണെങ്കിൽ, എന്തുവേണമെങ്കിലും പറയാം.  ഒരു ആക്ടറിന് കുറേ ഏതൊക്കെയോ നടന്മാരെ അനുകരിക്കാൻ വേണ്ടിയിട്ടുള്ള മോണോആക്ട് ശ്രമം ഇറക്കേണ്ടി വന്നു എന്നൊക്കെയുള്ള കുറച്ച് നെഗറ്റീവ് വശങ്ങൾ പറയാമായിരുന്നു. അവസാനമായി ഒരു വാക്ക് കൂടി പറയട്ടെ, ഈ സിനിമ തിയേറ്ററിൽ തന്നെ പോയി കാണണം അതിനുള്ള, അതിനുള്ള പടം ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ, നെഗറ്റീവ് ആയാലും പോസിറ്റീവ് ആയാലും, എൻറെ മാത്രം അഭിപ്രായം ആയിരിക്കും. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട് ഞാൻ മണിക്കുട്ടനെ മിസ് ചെയ്തു. ഒരുപക്ഷേ എൻറെ ചെറുപ്പകാലത്ത് ഞാൻ ഒരുപാട് വട്ടം കണ്ടിട്ടുള്ള സിനിമ ആയതു കൊണ്ടായിരിക്കാം. അതിഗംഭീരമായി ആവേശം ടിവി സീരിയലിലൂടെ പകർന്നാടിയത് കൊണ്ട് ആയിരിക്കാം മണിക്കുട്ടൻ, ഞാൻ നിങ്ങളെ മിസ്സ് ചെയ്തു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, അതേസമയം ദയാലുവായ, കായംകുളം കൊച്ചുണ്ണിയെ താങ്കൾ കുറേക്കൂടി ആഴത്തിലുൾക്കൊണ്ടു എന്ന് തോന്നുന്നു. എന്തായാലും തീയേറ്ററിൽ പോയി കാണുക കേട്ടോ. ഒരാളുടെ അഭിപ്രായം കേട്ടിട്ട്, ആരെങ്കിലും ഒക്കെ യൂട്യൂബിൽ കയറി ഇരുന്ന് ഒരു വീഡിയോ ചെയ്തു എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ട്, ഒരു സിനിമ കാണണോ എന്ന് ഇന്ന് തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കേണ്ട. നല്ല നല്ല സിനിമകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. പ്രത്യേകിച്ച് പരീക്ഷണങ്ങൾ, ഇത്തരം ശ്രമങ്ങളെ വിജയിപ്പിക്കേണ്ടത് മലയാള സിനിമയുടെ കൂടെ ആവശ്യമാണ് .