بهجت آباد خاطره سی
بوگون، زومار آیینین 27 – سی اولاراق، ایران دا « شهریار » گونی آدلانیب. بونا گؤره ده نئچه اولمادیغیمدان سونرا، ایسته دیم بیر گؤزل شعر ایله شهریار جنابلاریندان سیزین قوللوغوزدا وارام. تانری بو بؤیوك كیشیه رحمت ائله سین! آنا دیلینه چوخ چالیشدی!
اولدوز سایاراق گؤزله میشم هر گئجه یاری
گئج گلمه ده دیر یار، یئنه اولموش گئجه یاری
گؤزلر آسیلی، یوخ نه قارالتی، نه ده بیر سس
باتمیش قولاغیم، گیر نه دوشورمكده دی داری
بیر قوش «آییغام» سؤیله یه رك، گاهدان اییلدر
گاهدان اونو دا یئل دئیه لای – لای هوش آپاری
یاتمیش هامی، بیر آللاه اویاق دیر، داها بیر من
مندن آشاغی كیمسه یوخ، اوندان دا یوخاری
قورخوم بودی یار گلمه یه، بیردن یاریلا صبح
باغریم یاریلار، صبحوم آچیلما، سنی تاری!
دان اولدوزی ایستر چیخا، گؤز یالواری چیخما
او چیخماسا دا، اولدوزومون یوخدی چیخاری
گلمز، تانیرام بختیمی، ایندی آغارار صبح
قاش بیله آغاردیقجا، داها باش دا آغاری
عشقین كی قراریندا وفا اولمیاجاقمیش
بیلمم كی طبیعت نیه قویموش بو قراری؟
سانكی خوروزون سون بانی، خنجردی سوخولدی
سینه مده اورك وارسا، كسیب قیردی داماری
ریشخندله قیرجاندی سحر، سؤیله دی دورما
جان قورخوسی وار عشقین، اوتوزدون بو قماری
اولدوم قره گون، آیریلالی او ساری تئلدن
بونجا قره گونلردی ائدن رنگیمی ساری
گؤز یاشلاری هر یئردن آخارسا، منی توشلار
دریایه باخار، بللی دی، چایلاری آخاری
از بس منی یاپراق كیمی هجرانلا سارالدیب
باخسان اوزونه سانكی قیزیل گولدی، قیزاری
محراب شفقده اؤزومی سجده ده گؤردوم
قان ایچره غمیم یوخ، اوزوم اولسون سنه ساری
عشقی وار ایدی «شهریار» ین گللی – چیچكلی
افسوس، قارا یئل اسدی، خزان اولدی باهاری
محمدحسین بهجت تبریزی - شهریار
pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab