حَیَط / نرمین کامال (شعر)
کۆلک قالخدې، هر نه تاپسا بارماغېنا دۏلایېر
بو حَیَطده اوشاق یۏخدو، إله آنجاق یارپاقلاردې اۏینایېر
یارپاغېن دا گۆجلۆسۆ، مظلومو وار،
آیاقسېز اوشاق کیمی بوردان بورا حَیَطه
قاچا بیلمهڲهنی وار.
بو کۏمادا چۏخدو إله یارپاقلار
پالازدا وار، یۏرقاندا وار، دووار کاغېذېندا وار
پالاز إله کؤهنهدی، تارزن گلسه ایپلرینده تار چالار
پایېز بیزیم پالازداکې یارپاقلارا بیر اۆفله’سه قالدېرار
دووار کاغېذېنداکې یارپاقلار یاشېل ایدی،
یاپېشقان سارالدېقجا یارپاقلار دا سارالدې
یۏرقانداکې یارپاقلارا آیاق قۏیما، إله بیل
آلتې بۏشدو، خندک اؤرتۆب بیر اۏوچو
ایندی کۆلک اینسان اۏلا، گیره بیزیم کۏمایا
بوردان بیر یارپاق گؤتۆره، یئنه چېخا بایېرا
قۏشا بیزیم یارپاغې دا اۏیناشان یارپاقلارا، –
دئیه: بو اوشاق’لا دا اۏینایېن.
urd_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab