تنگهنی دؤنوب دایانیرام قاپینین دالیندا. هیس اییسی گلیر... چوروموش قاپینی ایتهلهییب حیطه کئچیرم. هر یئر سسسیز – سمیرسیز.
آغاجلارین یئلده ترپنمهسینه باخیرام... گیردکان آغاجی قورویوب آلما آغاجلاری سینیب، آلچا آغاجلاری آنجاق هله آیاق اوسته. حیط اورتاسینداکی یئکه حوضون رنگی گئدیب بؤیرو چارتلاییب.
سارماشیقلار دولاشیب بوتون قیزیل گوللره... اوزوم آغاجلارینا...
پیللهلری چیخیرام. تندیرین یاخینلیغیندا ایلهشیرم، اوچموش دیوارلارا باخیرام، تندیرین ایچیندهکی تیکه پارا کوللنمیش اودونلارا. . . .
شَکر خالا اَلی قوینوندا، اونو گؤزلهییردی. ـ «دئدیکلریمی ائلهدین؟»
کؤینهیینین قوللارینی سالا - سالا دئدی: ـ «هه، دوریسینی قویدوم تاغا!»
آغزینی دولدوردو یئنه فلکدن گیلئیلَنسین، آنجاق شکر خالا دئدی: ـ «یاخشی... عزیز گونده اوشاقلارووی پئشمان ائلهمه. گئت اینشاللاه دوشرگهلی اولسون! اونون بونون سؤزونه ده باخما، کیشیدی دای، آخیر کی ایشلهیهجک!» . . . . .
azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab