قولام دایینین ماجرالاری
نریمان ناظیم
(۵): قولام دایینین ائلچی گئتمهسی
فهی زندایینین اؤلومونون ایلدؤنومونو سوواندان سونرا آنام منه دئدی:
– اوغلوم! قولامین بیزدن سووای هئچ کیمییوخدو،هامیدان دا چوخ سننن اینتیظاری وار، بؤیوک باجیسینین بؤیوک اوغلوسان، اونون ائولندیرمهسینه سن اؤزون گرهگ قول قویاسان!
دئدیم:
– آنا سن بویوروسان من تهراندان دوروم گلیم بوردا اونا آرواد آختاریم؟!
دئدی:
– یوخ، تاپماغین بیز تاپمیشیق، سن فقط قاباغا دوشوب ایشی قورتاراجاقسان.
سوروشدوم:
– کیمدیر او آدام؟
دئدی:
– سنین دوستون محسنآغانین بؤیوک باجیسی عزیزه؛ اوچ-دؤرد ایلدی اری رحمته گئدیب، آرواد سونسیزدی، هم قولاما موناسیبدیر، هم ده بیزلرینن سویو بیر آرخا گئدندیر. دوزو منیم قورخوم بودور کی گئده بیر ناخلفینه ایلیشه، قالاخ لوووا؛ قادان اورهییمه بالا، قول قوی بو ایشی قورتار!
محسنآغا منیم ان حؤرمتلی دوستومایدی. تصادفا من ایشلهدیگیم وزارتخانانین بیزیم شهرده کی شعبهسینین مودیریدی. گونو صاباح بیر قوطو شیرنی آلیب گؤروشونه گئتدیم. مطلبی عنوان ائلهدیم. بیر گون مؤهلت ایستهدی. صاباحی گون تلفونایلا گؤروشون گونونو، ساعاتینی قرارلاشدیق.
ائلچیلیک گونو، قولامدایی، مآاشالله، گؤز دیمهسین! دوغرودان دا بیر بهی اولموشدو، بیر ده بهیلرین یاریسی. سار- ساققال اولگوجلهنیب، بیغ یاغلانیب، اوز ایشیم-ایشیم ایشلداییردی. سئودیگین قدهر ده گئینیب گئچینمیشدی. کوت-شالوار نو به نو، دؤوره بورک تاپ-تازا، کؤینهگی آپ-آجارایدی. آمما کراواتی، اونو دای سوروشما! اونونهاردان تاپیب آلینماسی اؤزونه بیر سوالایدی!
هر حالدا ماشینا مینب یولا دوشدوک. قولام دایی شاییرد طرفینده، آنامایلا خدیجه خالا دا آرخادا ایلشدیلر. عطیر-اودکلون اییی ماشینی بورویوب. خدیجه خالا، وای! بیچاق ویراسان قانی چیخماز. بیرجه کلمه کسیلمهدن، آنجاق یولو بیتیریب مقصده چاتدیق. قاپینی چالدیق. محسن آغایلا آناسی، بیرده بؤیوک قارداشی قاباغا چیخدیلار. ایچری کئچدیک. نئچه دیقهدن سونرا عزیزه خانیم دا، ائو چارشابی باشیندا، اوتاغا گلیب ایلشدی. مجلیسی دونوق حالدان چیخارما مقصدیله نسه دانیشماغی فیکیرلشیردیم کی قاپی آچیلدی، محسن آغانین سوبای باجیسی چای خونچاسی الینده ایچری گیردی. در حال قولام دایینین گؤزلری گولدو. یئریندن قالخماق ایستهین کیمیبیر آن قیمیلداندی. آنامین دوتمهسیله اؤزونه ییغیلیب-ییغیلمامیش قیز چای خونچاسین اونون قاباغیندا ساخلادی؛ قولام دایی چایی گؤتوره-گؤتوره دولو باخیشیلا قیزی باشدان آیاغا دههتلهدی. قیز رد اولجاق، آنام اونون باشقالارینا چای توتما فرصتینی الدن وئرمهدن، قاش گؤزیله عزیزه خانیمیقولام دایییا گؤستهرهرک، دیل دوداغی آراسیندا نسه دئمهگیله قارداشینین چاشماسینی اونا قاندیردی. قولام دایینین اوز- گؤزو بولوتلاندی. بیر نئچه دقیقه سومدو. آنجاق، محسن آغانین: – آا قولام چاییز سویوماسین! دئمهسیله قولام دایی اؤزونه گلدی.
شیرنی مئیوه توتولدو. سونرا او یاندان بو یاندان صؤحبت آچیلدی؛ مجلیس بالاجا یوموشاندی. بو آرادا قولام دایینین باخیشی میخ کیمیعزیزه خانیمیدئشیر؛ سانکی اونا دئییردی: “بیر بالاجا آچیلیش آخی!”. اینصافن عزیزه خانیم دا چوخ متانتلی، گؤروب-گؤتورموش قادین اولدوغو حالد بیر نئچه یول چارشابینی آچیب بورونمهیله اؤزونو قولام دایی نین باخیشیندان قورتارماغا چالیشدی.
شیرنی مئیوه یئییلدی. بیر ایکی یول آنام اشارهیله قولام دایینین نظرین سوروشدو؛ آمما قوام دایی اؤزون اوندا قویمادی. آخیردا من یاواشجا سوروشدوم:
– نظرین نهدیر قولام دایی؟
قولام دایی میزیلدادی:
– والله بئله مودیلی چوخ آشاغیدی!، یاشدا هئچ ائله بیل مندن قالان دئییل ماشالله!
من اوز- گؤزومو تورشوتدوم؛ قولام دایی دئدیگین یاجالادی:
– بابام بیر سؤزودی دئدیک داا، دای نییه تئسیسان! هله سوروش گؤر شرایطی نهدیر؟
بیر دؤره ده چای وئریلدی. گؤردوم دای یوباتماغا گلمز؛ آمما هر نه قدهر چالیشدیم کبین – باشلیغی دیلایله سوروشام، اوز ائلییه بیلمهدیم. نهایت بیر تیکه کاغاذا بیر شئی یازیب محسن آغایا ساری اوزاتدیم. محسن آغا کاغاذی اوخویوب بؤیوک اخویسینه وئردی. او دا کاغاذدا نسه یازیب محسن آغایا قایتاردی، محسن آغا ایسه بیر اؤتری باخیشدان سونرا یادداشتی منه وئردی. من هله یادداشتی اوخویوب-اوخومامیش، قولام دایی بوغازینی قاز بوغازی کیمیاوزادیب بیر باخیشدا یادداشتی آلازلادی؛ در حال اعتراضا قاخدی:
– په! نه خبردی، خاخول تاپیبلار، یوخسا اوندؤرد یاشیندا قیز آلیریخ؟!
قولام دایی سؤونو تکجه منه پیچیلداماق ایستهمیشدیسه، آمما سؤز ائله دئییلدی کیهامیاونو ائشیتدی. من تعجبله دونوب اونا باخدیم. قولام دایینین سسی داها دا اوجالدی:
– نهیه گؤزووو برلدیرسن؟ آچ او گؤزووو بیرعاغیللی باخ، گؤر آخی دهیری وار؟
من بو جوملهدن سونرا نه دئییب-دانیشیلمانی، نئجه، نه تههر اورادان چیخیب ائوه قاییتماغیمیزی خاطیرلایا بیلمیرم. تکجه بونو بیلیرم کی منیم یئریمه قولامدایی اؤزو فرمان دالیندا ایلشدی. ائوه یئتیشندن سونراکی سؤزلری ده یادیمدا قالیب:
– بابام، منه نئیه بئله باخیرسیز آخی؟ توربادا ایلان گؤرموسوز، یوخسا آدام یئیهنم من؟ آخی بیری تاپیلسین دئسین ویژدانن آروادین او فییهته دهیری واردی یا یوخ؟
سونرا حسرتله میزیلدادی:
-گئنه اولایدی باجیسی، … باجیسی، اوندا بیر سؤرویدی!
سون
azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab snd_Arab