کران
کران : تورکجه تورکجه
[آد،فا،شع] سیْنیر، (فا:حدود)
کران : تورکجه تورکجه
[اؤزل آد] آذربایجان دیلینده ائوین¬تیکینتی سی اوٌچون تاواندا ایشله نن یوْغون تیره و دیره¬گه دئییلیر«توُفارقانلی دان بیر شعر: ال¬بیر اوْلسا، داغ اوْینادار یئریندن. گوٌج بیر اوْلسا، ضربی کران سیْندیریر.»محمدوف بوُ کلمه نی تالیش منشاءلی بیلیر، البتده بوُ آد تالیش بؤلگه لرینه یاخین یئرلرده اوْلسادا آیری بؤلگه لرده ده گؤرسه¬نیر؛ لنکران (توٌرکه¬کران،سپنه-کران)،آستارا(اوْژاکران، آسخانا¬کران)،لئریک(لـله¬کران،لوٌله¬کران)،یاردیملی(اوُراکران، اوْدوراکران)، همچینین آیری بؤلگه لرده: قوُبا (توٌله¬کران)، تَرتر(ذوْغال¬کران)، توْووُز (خیْناکیران)220؛ بوُ کلمه کیْران شکلینده ات توْپراق و اؤزللیکله داش کیمی برک اوْلان بیرنوع توْپراغا دئییلیر؛ باخ:کرن
kas_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab