در سال 1371 گروهی مانع سخنرانی استاد در کنگرهی بین المللی بزرگداشت نظامی گنجوی در تالار وحدت دانشگاه تبریز شدند. شعر زیر را استاد در همان روزها سرودهاند.
تبریزده قورولان «نظامی» قورولتاییندا
چیخیشمی لغو ائدهن قارداشلارا هدیه دیر.
قویماییرلار بوردا چیخیش ائده م من،
گؤرۆرسن هر ایکی گؤزۆنله تبریز.
دئییرلر «مصلحت دگیل، دانیشما،
ائومیزی ییخارسان سؤزۆنله!»، تبریز.
علسگر، دئییرلر امر وئرمیشدی،
چیخیشیمی منیم لغو ائیلهسینلر.
سالون ایچره منه یولدا وئرمهییب،
خلقه «خسته لنیب اوستاد!» دئسینلر.
اینانمازسان منیم سوسماغیما سن،
سنی دانانلارین اویموشام گؤزۆن.
اوغلون چیخیشیله اوغلون دیلیله،
دۆنیانی بۆرۆیۆب حکمتلی سؤزۆن.
سویونو ظن ائدهن یۆکسک نژاددان،
بیرگۆن نظامی یه «دانیشما!» دئمیش.
«منیم اؤز دیلیمده دانیشمالی سان،
اؤلدۆررم باشقا جۆر دئسن!» سؤیلهمیش.
شاها او دئمیشدیر: «باخ! نظامینی
خطادیر، خطادیر، خطا! اؤلدۆرمک!» [1]
منیم نظامیله، بونون شاه ایله،
نه فرقیمیز واردیر، بوگۆن دۀ گؤره ک؟
قوی دئییم ایذین وئر بوگۆن اوجادان،
بو نادانا خیطاب اۆرهك سؤزۆمۆ.
دئییم: «آرشینینا سیغمارام سنین،
ساتمارام ناکسه سن تک، اؤزۆمۆ .
تبریزین ایچینده شاه پرستلره،
تریبون وئریسن، سؤز آییریرسان.
گئری قالمیش هر بیر عالیم نۆمایا،
امکانلار یارادیب ائو قاییریرسان.
انقلاب یارادان بیر شاعیرم من،
سن تکین ناداندان ائتمرم تمکین.
دین اؤرتۆگۆ آلتدا گیزلتمه اؤزۆن،
باشقا بیر شئ سن سن، بامباشقادیر دین.»
تبریز! بو نادانا سؤیله کی: «دۆزگۆن،
جانلی نظامیسی اولموش بو عصرین،
اونون چیخیشیندان نهدن قورخورسان؟
داغیتمیش سؤزیله استبداد قصرین!»
تبریز یوللاریندا - ص 18.
[1] هان! خطا بود، خطا، کشتن چون نظامی یی!
برچسبها: نظامی گنجوی در پژوهش دکتر حسین محمدزاده صدیق, نظامی گنجوی به روایت دکتر حسین محمدزاده صدیق, شناختنامه نظامی گنجوی پژوهش دکتر صدیق, نظامی گنجوی شناسی دکترحسین محمدزاده صدیق, حسین دوزگون
pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab urd_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab pes_Arab