الا، ای بئی، ایکی نوالین شوکرون ذکر ائتمه یه عاجزدو زبانیم یوخدور.
سیّد عظیم شیروانی 05 – قطعه
بیلسه لب لعلی نین سرّینی فاش ائتدیگیم
فوت شه حوسن اوچون توتموش ایکن خط عزا هفته ده بیر یول او مه لیک قارادن چیخار.
فراق یار گولرخساردن اینجینمه، ای سیّد
وصال یار گولرخسار آخر دؤندو هجرانه، مقامیم روضۀ رضوان ایکن آخردا نار اولدو.
شاهد رازدن گؤتور بورقع
گر فریدونه چاتسا دولتده، بی هنر کیمسه دیر جهاندا فقیر
لاجوردی طلادی دیواره
قاردا گر آجیندان اولسا هلاک، یئمز ایت آرتیغین زمانه ده شیر
اغیار نه بیلسین کی، ندیر صورت حالیم
ساقی، هانی خورشید مئی آخر کی، صاباح بی ساغر مئی اهل وفا خونجگر اولدو.
یا منی ائششک ائیله بیخود تک
بیز ایکی شاعریک، فلک، آخر بیزی هر خاصیتده توأم قیل.
لاش وئریب بسله دیم هر کوچه یو دهرده
بیخود ظاهرپرست ظاهریمه بند اولوب، چیخمادی باشی اونون، حیف ایچیمدن منیم؛
ای بیخود کم همت، بو مصرعی ورد ائیله:
رسم و ره اشعاری، تعلیم تاپیب مندن، ایندی اؤزونو بیخود اوستاد سانیر عمدا.
من ده انکار ائتمیرم، امّا کی، واردیر بیر مثل:
وار نئچه شاعر کی، رسم شعری مندن اؤگرنیب، اونلارین اوستادییم، عالم بیلیر، بالاتفاق.
azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab urd_Arab azb_Arab pes_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab urd_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab