آنا
حیاتین دولاشیق لحظه لرینده،
عؤمرومه داغ کیمی دایاقسان آنا !
ظولمت لر اؤنومده آت چاپان زامان،
یولوما نور ساچان چیراقسان آنا .
لقمان شفالیدیر قیزغین نفسین،
سیغماز بو دونیایا عشقین، هوه سین .
دردیمه درماندیر آنالیق سسین
سن منه مقدس اوجاقسان آنا .
هر داملا دیله یین بیر بؤیوک ده نیز،
محبتین تمیز، ایسته یین تمیز،
سن منه عزیزسن، من سنه عزیز
دیلک سماسیندا شافاقسان آنا .
آلقیش کؤنلونده کی پاک نیتینه،
سؤز – صحبت یئتیشمز علویتینه،
کائنات مات قالمیش محبتینه
حیاتی ایسیده ن قوجاقسان آنا .
آنالی گونلریم چیچکلی باهار،
آناسیز گونلریم کدرلی غبار،
دنیادا آنادان مقدس نه وار؟ !
جسمیمه جان وئره ن نووراقسان آنا .
ایستک ده نیزیدیر جوشقون اوره یین،
ائولاد سعادتی آرزو – دیله یین .
سن تک مقامی وار هانسی مله یین؟ !
کیم دئییر ملک دن اوفاقسان آنا .
سن منی باغرینا باسدین جان کیمی،
آخدین اوره ییمه ایستی قانکیمی .
غرق اولسام غملره بیر یئلکان کیمی
منه یول گؤسته ره ن مایاقسان آنا .
بیلمیره م، قلبیمده آخان قان میسان؟
سن منه جسمیسن، یوخسا جان میسان؟
سؤیله ملک میسن یا انسان میسان؟
یوز بئله سؤزلردن قاباقسان، آنا !
من سویوق ده ی مه دن دوشنده خسته
دردین منه گلسین ! – دئدین، آهسته .
هر زامان گؤز آچدیم، باشیمین اوسته
گؤردوم نیگرانسان، اویاقسان آنا
خیرالله حق بیگی « ساپاق »
Filed under: تورکی شعرلر Türkcə şeirlər | Tagged: گوزل آنام,آنا,آنا شعری,آنالار,آنالار گونو,آنالار گونو موبارک,آنالار شعرلری,تورکی شعر |
snd_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab kas_Arab urd_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab prs_Arab kas_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab