یاشام اؤزهتی / فائضه بزرگان (حیکایه)
-لاله…لاله… هارداسان بس؟ نییه جاواب وئرمیرسن؟
گل بو ایستیکانې یانېمدان گؤتۆر سو ایله دۏلدوروب حبلریمی ده گتیر.
هاوا نه سۏیوق دېر! باخ گؤر بیردنه ده آرتېق پتو تاپسان، گتیریب قېچلارېما سال.
آیهان اۏغلوم هله ایشدن گلمهییبمی؟
آیدا نه یوباندې؟ گؤرهسن قارا دۆشمهییبمی؟ آخېر کیلاسې ساعات آلتېدا قورتولوردومو؟
قۏی بیر زنگ إدیم، گؤزلۆڲۆم هاردا؟ آی آللاه بس بو آرواد نییه سس وئرمیر؟ لاله…لاله…گل گؤزلۆڲۆمۆ وئر… آهان تاپدېم صیفر، دۏققوز، بیر، دؤرد، ایکی، بئش… نه؟ زنگ إتدیڲینیز نؤمرهیه ایندیلیک قۏشولا بیلمک ایمکانېنېز یۏخ دېر! نئجه یانې؟ بو قېز گؤرهسن هاردا؟
لاله، آیدا نهواخت إوه گلهجک ایدی؟ قۏی بیر آیهانا زنگ إدیم… صیفر، دۏققوز، بیر…
زنگ إتدیڲینیز نؤمرهیه ایندیلیک قۏشولا بیلمک ایمکانېنېز یۏخ دېر! آخې نییه گؤرهسن؟ بونلار هاردا دېرلار؟
یئریمهڲه زۏرلانان طاقتسیز آیاقلارېنې یئرده سۆرۆیه-سۆرۆیه گئدیب ایستیکانې دۏلدوروب، اۆچ دنه حب آغزېنا قۏیوب، بیر قورتوم سو ایله اودماغا چالېشدې… بو حبلر ده زَهَر کیمی بیر شئی دیرلر
پالتۏوونو چیڲنینه سالېب، تۆکلۆ بؤرکۆنۆ باشېنا قۏیوب، یاواش-یاواش بالاجا آددېملار’لا پنجرهنین یانېنا گلدی.
نه بَتَر کۆلک دیر! نهواخت بیر بئله قار یئره اۏتوردو؟ مَڲَر نئچه ساعت دېر کی یاتمېشدېم؟ قارلارېن بیر-بیر نئجه اۏینایا-اۏینایا یئره دۆشمهسینی دۏنموش گؤزلری ایله ایزلهییردی…
لاله یادېندامې منی نهقَدَر بو قارلې هاوالاردا گؤزلَتمیسَن؟ هله سنین’له ایلک تانېش اۏلدوغوموز گۆنلرده، آناوېن قۏرخوسوندان قرار باشېنا گلمهمیشدین، من ایسه قار آلتېندا دورماقدان، قار آدامېنا اۏخشامېشدېم… دۏنموش دۏداقلارېوېن قېراغېندان، بیر بالاجا گۆلۆمسَندی…گۆلۆمسهمهسی دۏداغېندا دۏندو…
هله آیهان تزه دۆنیایا گلن واختلارې ایدی، بیر دفعه بَتَر خستهلَندیڲینده، اۏ گئجه هاوا بو قاردان دا بَتَرینی یاغېردې، اۏنو قوجاغېمدا یالېن قاچا-قاچا، فرمان فرماناجان آپاردېم.
لاله یادېوا گلیر آیهان ایله آیدا، بو حَیَطده نئچه دنه قار آدامی دۆزَلدیبلر؟
کۆچهنین اوشاقلارې ایله قار گۆللهسی اۏیناماقلارېنېن سسی، هله ده قولاغېمدا دېر.
لاله بیلیرسن، کئچمیش دئیه بیر شئی یۏخ دېر، من إله هر آن، قار آدامېنا دؤنمۆش حالدا، سنی گؤزلهییرم…
هر آن اۏ قارلې گئجهده، قوجاغېمدا آیهان وارکن، سایخاش خیابانلاردا قاچېرام…
هر آن اوشاقلار حَیَطده قار آدامې دۆزَلتمک’له باشلارې قارېشېب، هر آن قار آداملارې أریییب، یۏخ اۏلور…
هر آن کۆچهدهکی اوشاقلار، های-کۆی سالا-سالا، قار گۆللهسی’له اۏینایېرلار…
بیلیرسنمی؟ یاراتدېغېمېزلار ابدی یاشایېرلار!
لاله…لاله…نییه بس جاواب وئرمیرسن؟
دؤنۆب بیر آرخاسېنا باخېب، گؤزلری دوواردا آسېلان شکیلده دۏنوب قالدې… اوشاقلار’لا هاوا لیمانېندا، أن سۏن چکدیکلری رسیم، اۆرهڲینه بیر اۏخ کیمی سانجېلدې.
هله لالهنین گؤزلری… اۏنلارې گؤرمهدیڲیندن نه چۏخ زامان اؤتمۆشدۆ.
اۆرهڲینه بیر درین سېخېنتې اۏتوردو؛ لالهنین دۆنیاسېنې دَڲیشدیڲی گۆن گؤزۆنۆن قاباغېنا گلیب، اۆرهڲینه بیر سانجې گیردی. طاقتسیز آیاقلارېنې یئرده سۆرۆیه-سۆرۆیه، دؤشهڲینه گیریب، گؤزلرینی یومدو؛ بیر دامجې یاش، کیرپیکلرینی ایسلاتمېشدې… بو گئجه نه اوزون گئجه اۏلاجاق ایمیش…
azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab