چوبان گونو ( روزگار چوپان)
آت دی الین د کی داشی، بلکه دی ه شانسا داشا
چوخ یامانی دی بیر نفر داش لاری هی دَی دی داشا
اوت دو گیراغدا بیر نفس، کوٌز چایی نی چک دی باشا
بوقچا دا کی آشی دا هه، آشی دا سالدی بوغازا
باخدی گوؤزو لارا گورن، گوخدی کی سایقی آزالا
( گوؤزو :گوسفند)
سایدی گوزوندَ تز به تز بیلدی کی هن بیر آزالا
(گوز: چشم)
رنگ سارالدی بیر زامان
دوندو داغا باخدی باشا
قاخدی گوؤ گت دی داغا
( قاخدی گوؤ: بلند شد)
یولدا تاپیب بیر گوؤزو نو
حیوانی گوردو یرد دی
سئنئب گئچی، دورامَدی
(سئنئب: شکستن)
آلدی اله بیر نفسه
سویلدی کی: آی چورَگیم سن نیه بس ایندی بلأ
گلدی یتیش دی مکانا
گوت دو نی ی بلکه چالا
غم لی بیر آوازی چالیب
اوز نظرین د خوش لاییب
آت دی نی ، ال دن یره
ایندی دوروب، بلکه گدَ
گؤز لری گوؤ لر باخیر
گوؤ د گوزو گونش گزیر
گونش تاپیب بیلیر کی گت مه وقتی دی
حیواناتین یولا سالیر
کند د طرف یولون تاپیر
یاواش یاواش گلیر چیخیر
کند دی گورن د بیر دورؤر
ال لرینی توتوب گوؤَ
اللّهینا شوکر الییر....
شاعر:
میلاد صیادی ( آیدین) مرداد 93
urd_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab prs_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab prs_Arab snd_Arab pes_Arab