تپه گؤز
تپه گؤز دده قورقود کیتابی اساسیندا دپه گؤز؛ سگگیزینجی بوْیون اصلی شخصیتلریندندیر. اوْرتا آسیا روایتلرینده اوْنون آدی «بیر گؤزلو دیو» و یا «یالنیز گؤزلو دیو» دیر.[۱]
تپه گؤز دده قورقود کیتابیندا[دَییشدیر]
تپه گؤزون آتا آناسی[دَییشدیر]
تپه گؤزون آتاسی اۇروزون چوْبانی، قوْنور قوْجا ساری چوْبان، آناسی پری قێزیدیر:[۲][۳][۴][۵][۶]
تپه گؤزون دۆنیایا گلمهسی[دَییشدیر]
داستاندا تپه گؤزون اوْبیری اینسانلار کیمی دوْغولدوغو یوْخ یۇمورتدایا بنزر بیر ات توْپلوسونون ایچیندن چیخماسی بللی اوْلور. چوْبان گلن ایل بولاغین باشینا گلدیگی زامان یئنهده قوْیون هۆرکور. چوْبان ایرهلی گئدیب بیر ات توْپلوسو گوْرور. پری گلیب دئییر امانتیندیر. چوْبان قوْرخوب ساپاندی ایله اوْنو وۇرور ولی ات توْپلوسو یئکهلیر چوْبان قوْرخوب قاچیر. اوْ زامان بایاندور خان ایگیدلری ایله بیرلیکده گزمهیه چیخمیشلار، اوْنو گؤرورلر، وۇردوقجا ات توْپلوسو بؤیویورموش نهایت کی:
تپه گؤزون داورانیشلاری[دَییشدیر]
تپه گؤز بؤیودوکجه اوْ بیری اۇشاقلارین بارماغین، بۇرنون و… یئمهگه باشلادی. نهایت اوْغوز ایچیندن قۇوالاندی، آناسی پری اوْنا بیر اۆزوک وئردی اۆزوک سایهسینده بدنینه اوْخ باتماسین قیلینج کسمهسین. نهایت تپه گؤز حرامی اوْلدو. اوْغوزدان آدام یئمهگه باشلادی. اوْغوز ییغیلیب اۆزهرینه گلدی. تپه گؤز گؤروب غضبلندی. بیر آغاجی یئریندن قوپارتدی، آتیب اللی-آتمیش آدام هلاک ائیلهدی. آلپلار باشی قازانا ضربه ووردو دۆنیا باشینا دار اوْلدو. قازانین قارداشی قارا گۆنه تپه گؤز الینده زبون اوْلدو و… و نهایتکی آروز اوْغلو باسات اوْنو مغلوب ائدرک اؤلدوردو.
قایناقلار[دَییشدیر]
- ↑ Tofiq Hacıyev (۲۰۱۲). TƏPƏGÖZ, DƏPƏGÖZ (آذربایجان تورکجهسی (لاتین)). Öndər Nəşriyyat. یوخلانیلیب ۱۳ اوکتوبر ۲۰۱۵.
- ↑ قورقود, دده (۱۶-جی عصر). کتاب دَدَم قورقود علی لسان طایفه اوغوزان (درسدن نوسخهسی) (تورکجه), ۲۱۴–۲۱۵.
- ↑ فرزانه, محمدعلی (۱۳۸۵۸). دده قورقوت کیتابی -کتاب دده قورقوت- (بازنویسی از روی متن اصلی) (تورکجه-فارسجا). تهران: انتشارات فرزانه, ۱۵۸.
- ↑ زارع شاهمرسی, پرویز (۱۳۹۲). کتاب دده قورقود (درسدن یازقیسی), اول. تهران: انتشارات تک درخت, ۱۰۹–۱۱۰.
- ↑ اسماعیلزاده دوزال, رسول (۱۳۷۸–۱۹۹۹). دده قورقود داستانلاری اوشاقلار و جوانلار اۆچون مۆعاصیر آذربایجان دیلینده, اول (تورکجه). تهران: انتشارات بینالمللی المهدی, ۲۰۱–۲۰۲. آیاسبیان: ۷-۲۳۳-۴۷۲-۹۶۴.
- ↑ محسنی, عزیز (۱۳۸۱). دده قورقود (تورکجه). انتشارات تابان, ۲۰۱.
- ↑
- ↑
azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab azb_Arab pes_Arab azb_Arab azb_Arab unk unk