als_Latn lit_Latn uzn_Latn
View Full Version : Ali Podrimja
Ali Podrimja ėshtė autor i mė shumė se dhjetė vėllimeve me poezi dhe mbahet sot nga kritika si pėrfaqėsuesi mė tipik i poezisė sė sotme shqiptare dhe si njė poet me emėr dhe nė shkallė kombėtare. Botėn e vet poetike poeti e artikulon pėrmes njė sistemi figurativ tė konsoliduar (veēanėrisht me simbolin dhe metaforėn) dhe me njė shkallė mjaft tė lartė ndjeshmėrie.
Ali Podrimja lindi e u rrit nė Gjakovė. Studjoi gjuhė dhe letėrsi shqiptare nė Universitetin e Prishtinės, ku dhe jeton aktualisht. Periudha vendimtare pėr formimin shpķrtėror dhe intelektual tė poetit janė vitet pesėdhjetė. Mė 1957 botoi poezinė e parė nė revistėn "Jeta e Re". Ishin vitet kur shqiptarėt nė Kosovė pėrjetonin njėrin nga terroret me tė egra tė pushtuesit serb, kohėn e aksionit famėkeq pėr mbledhjen e armėve dhe tė shpėrnguljeve mė drįmatike tė pėrmasave tragjike pėr Kosovėn dhe shqiptarėt (rreth treqindmijė tė shpėrngulur dhunshėm nė Turqi). Poeti rritej dhe piqej nė kėto kushte, nė kėtė atmosfere agonie, qė e kishte mbėrthyer Kosovėn. Qyteti i Gjakovės, ku kishte lindur dhe shkollohej, qytet me traditė tė pasur patriotike, ishte mė i godituri nga kjo vėrshimė policore e UDB-sė serbe. Poeti i pėrfshirė nė kėtė pėrditshmėri ndjeu nevojė tė rezistojė, tė kundėrvihet dhe ta stigmatizojė tėrthorazi synimin e pushtuesit:
Qaj rrafshi im i dashur, qaj! (fjala ėshtė pėr rrafshin e Dukagjinit,)
Diellin tėnd verbuar e kanė tytat
E vatrat shkimbur deri mė njė...
Vargjet janė shkėputur nga poemthi lirik ,Hija e tokės", tė cilin Ali Podrimja e shkruajti nė vitin 1960, kur ishte gjimnazist. Njė vit mė pas, mė 1961, Ali Podrimja botoi pėrmbledhjen e parė me vargje elegjiake Thirrje. Mė pas vijnė pėrmbledhjet Shamijat e pėrshėndetjeve (1963), Dhimbė e bukur (1967), Sampo (1969), Torzo (1971) etj., deri nė veprėn e tij mjeshtėrore Lum, lumi, (1982), qė shėnoi njė kthesė nė poezinė bashkėkohore kosovare.
Nė vitet '80 e '90 ai do tė vazhdojė tė botojė libra poetikė si Zari, Buzėqeshje nė kafaz etj., deri te dy librat nė prozė: Burgu i hapur (1998) dhe Harakiri (1999).
Kur pėr njė poet themi se nuk ėshtė konvencional, pra ėshtė modern, kėtė duhet ta kuptojmė kėshtu: Ali Podrimja e ēliron poezinė shqipe nga disa rregulla metrike, siē ėshtė: vargu i thurur, apo nga pėrmbajtjet si fryma apologjike, brohoritėse e poezisė sė pasluftės etj. Por, ai vendos parime tė tjera krijuese, siē ėshtė vargu i lirė, shqiptimi metaforik, gjuha e ironisė, efikase pėr tė shprehur zona mė tė errėta apo mė tė fshehta tė natyrės sė njeriut. Synimi i poetit pėr t'u fshehur pėrmes reflekseve ezopike dhe pėr t'i pėrcjellė ato, duke shmangur ndalesat e jashtme, e nxjerrin nė plan tė parė mesazhin dhe nė plan tė dytė atė pjesė tė vlerės artistike qė arrihet pėrmes ritmit dhe euforisė. Me rėndėsi ėshtė tė kuptohet, nėse kėto parime poetike tė Ali Podrimjes, janė parime tė njė brezi dhe tė njė kohe dhe duhet tė njihen si pėrvojė. Pa to nuk mund tė kuptohet dhe tė zbulohet arti poetik nėpėr kohė, sidomos pėr krijuesit e rinj, poetėt e mėdhenj janė shkollė, nga e cila mund tė mėsojnė; janė pėrvojat, nga tė cilat do tė nisin ata tė krijojnė parimet e tyre poetike. Poezia e Ali Podrimjes, e pėrkthyer nė shumė gjuhė tė huaja, ėshtė pranuar e vlerėsuar pikėrisht pėr arsye se nė thesarin universal tė vlerave, hyn bindshėm pėrmes koloritit tė veēantė, pėrmes botės shpirtėrore me individualitetin e vet tė formuar, tė ndryshėm nga tė tjerėt.
Ali Podrimja ėshtė autor i mė shumė se dhjetė vėllimeve me poezi dhe mbahet sot nga kritika si pėrfaqėsuesi mė tipik i poezisė sė sotme shqiptare dhe si njė poet me emėr dhe nė shkallė kombėtare. Botėn e vet poetike poeti e artikulon pėrmes njė sistemi figurativ tė konsoliduar (veēanėrisht me simbolin dhe metaforėn) dhe me njė shkallė mjaft tė lartė ndjeshmėrie.
Ali Podrimja lindi e u rrit nė Gjakovė. Studjoi gjuhė dhe letėrsi shqiptare nė Universitetin e Prishtinės, ku dhe jeton aktualisht. Periudha vendimtare pėr formimin shpķrtėror dhe intelektual tė poetit janė vitet pesėdhjetė. Mė 1957 botoi poezinė e parė nė revistėn "Jeta e Re". Ishin vitet kur shqiptarėt nė Kosovė pėrjetonin njėrin nga terroret me tė egra tė pushtuesit serb, kohėn e aksionit famėkeq pėr mbledhjen e armėve dhe tė shpėrnguljeve mė drįmatike tė pėrmasave tragjike pėr Kosovėn dhe shqiptarėt (rreth treqindmijė tė shpėrngulur dhunshėm nė Turqi). Poeti rritej dhe piqej nė kėto kushte, nė kėtė atmosfere agonie, qė e kishte mbėrthyer Kosovėn. Qyteti i Gjakovės, ku kishte lindur dhe shkollohej, qytet me traditė tė pasur patriotike, ishte mė i godituri nga kjo vėrshimė policore e UDB-sė serbe. Poeti i pėrfshirė nė kėtė pėrditshmėri ndjeu nevojė tė rezistojė, tė kundėrvihet dhe ta stigmatizojė tėrthorazi synimin e pushtuesit:
Qaj rrafshi im i dashur, qaj! (fjala ėshtė pėr rrafshin e Dukagjinit,)
Diellin tėnd verbuar e kanė tytat
E vatrat shkimbur deri mė njė...
Vargjet janė shkėputur nga poemthi lirik ,Hija e tokės", tė cilin Ali Podrimja e shkruajti nė vitin 1960, kur ishte gjimnazist. Njė vit mė pas, mė 1961, Ali Podrimja botoi pėrmbledhjen e parė me vargje elegjiake Thirrje. Mė pas vijnė pėrmbledhjet Shamijat e pėrshėndetjeve (1963), Dhimbė e bukur (1967), Sampo (1969), Torzo (1971) etj., deri nė veprėn e tij mjeshtėrore Lum, lumi, (1982), qė shėnoi njė kthesė nė poezinė bashkėkohore kosovare.
Nė vitet '80 e '90 ai do tė vazhdojė tė botojė libra poetikė si Zari, Buzėqeshje nė kafaz etj., deri te dy librat nė prozė: Burgu i hapur (1998) dhe Harakiri (1999).
Kur pėr njė poet themi se nuk ėshtė konvencional, pra ėshtė modern, kėtė duhet ta kuptojmė kėshtu: Ali Podrimja e ēliron poezinė shqipe nga disa rregulla metrike, siē ėshtė: vargu i thurur, apo nga pėrmbajtjet si fryma apologjike, brohoritėse e poezisė sė pasluftės etj. Por, ai vendos parime tė tjera krijuese, siē ėshtė vargu i lirė, shqiptimi metaforik, gjuha e ironisė, efikase pėr tė shprehur zona mė tė errėta apo mė tė fshehta tė natyrės sė njeriut. Synimi i poetit pėr t'u fshehur pėrmes reflekseve ezopike dhe pėr t'i pėrcjellė ato, duke shmangur ndalesat e jashtme, e nxjerrin nė plan tė parė mesazhin dhe nė plan tė dytė atė pjesė tė vlerės artistike qė arrihet pėrmes ritmit dhe euforisė. Me rėndėsi ėshtė tė kuptohet, nėse kėto parime poetike tė Ali Podrimjes, janė parime tė njė brezi dhe tė njė kohe dhe duhet tė njihen si pėrvojė. Pa to nuk mund tė kuptohet dhe tė zbulohet arti poetik nėpėr kohė, sidomos pėr krijuesit e rinj, poetėt e mėdhenj janė shkollė, nga e cila mund tė mėsojnė; janė pėrvojat, nga tė cilat do tė nisin ata tė krijojnė parimet e tyre poetike. Poezia e Ali Podrimjes, e pėrkthyer nė shumė gjuhė tė huaja, ėshtė pranuar e vlerėsuar pikėrisht pėr arsye se nė thesarin universal tė vlerave, hyn bindshėm pėrmes koloritit tė veēantė, pėrmes botės shpirtėrore me individualitetin e vet tė formuar, tė ndryshėm nga tė tjerėt.
Lirikat e frymėzimit tematik politik nė krijimtarinė e Ali Podrimjes, (sidomos ato tė viteve nėntėdhjetė), degėzohen brenda tri refleksioneve: refleksi i nxitur nga pushtuesi i tokės kosovare; refleksi tjetėr, i nxitur nga "hipokrizia e Evropės", qėndrimi i sė cilės ndaj fatit shqiptar nė ēaste tė caktuara historike ka qenė fatal dhe tragjik pėr tėrėsinė e kombit dhe nė fund, refleksi qė nxitet nga pjesa e keqe e kombit tė vet.
Pėrballė "hordhisė pushtuese" poeti vė kalanė e tij mbrojtėse, tė veshur simbolikisht, si guri, kulla, muri, Rozafa, qė pėrbėjnė korpusin e kėshtjellės shpirtėrore tė kombit me rrėnjė dhe origjinė antike nė kėtė truall dhe nė kėtė hapėsirė. Pėrmes kėsaj lirike, edhe pse tė frymėzuar nga ngjarjet e ditės, poeti arrin qė ta asimilojė artistikisht lėndėn nga e cila frymėzohet, tė mos bjerė pėr asnjė ēast nė banalitet, dhe aq mė pak nė patriotizėm tė rremė dhe folklorizėm shterpė.
Edhe indiferenca dhe dyfytyrėsia e Evropės ndaj ēėshtjes dhe fatit shqiptar, ėshtė njėra nga vatrat qė e ka nxitur, sidomos gjatė viteve tė fundit, frymėzimin poetik tė Ali Podrimjes. Ai e shpreh
pezmin e vendimeve tė padrejta tė qendrave evropiane ndaj lirisė dhe pavarėsisė sė shqiptarėve, duke u bėrė thirrje shqiptarėve se duhet t'i dalin vetė pėr zot ēėshtjes sė tyre. Nė kuadėr tė kėsaj lirike, qė e emėrtuam politike, poeti nuk lė pa fshikulluar sjelljen e atyre shqiptarėve qė janė indiferentė ndaj dramės, tė cilėn e pėrjeton Kosova e aq mė pak ndaj atyre qė me sjellje a veprime e pengojnė kėtė luftė, duke u vėnė nė shėrbim tė pushtuesit. Prirjet pėr grindje dhe pėrēarje, pėr vėnie kufijsh rajonalė, krahinorė, fisnorė, dhe besimtarė, janė reflekse qė i shkaktojnė shqetėsim dhe dhimbje poetit. Si dukuri tė ditės, nė vargun poetik tė Ali Podrimjes sė talentuar, ato kanė mundur tė shndėrrohen nė vlera poetike qė shėnojnė kulme tė poezisė aktuale shqiptare.
Me tė drejtė mund tė thuhet, se Ali Podrimja ėshtė ndėr poetėt mė tė shquar tė lirikės patriotike nė poezinė aktuale shqiptare. Poemthi Hķja e tokės ėshtė matricė e pėrbashkėt frymėzimi poetik dhe e cikleve Guri, Kulla, Cungu, Poema e heshtjes, Kali i Trojės, Dėftore, Pylli, etj. Edhe tek vargjet intime, familiare tė poetit, madje dhe tek vargjet e pėrfshira nė vėllimin Lum Lumi, qė janė vargje tė dhimbjes dhe pikėllimit pėr vdekjen e tė birit (Lumit), shqetėsimi krijues pėr Kosovėn dhe etninė ėshtė nė sfond, prapavijė e pėrhershme, atmosfere nisėse dhe pėrmbyllėse. Poetika e vargut tė Ali Podrimies, e ēliruar nga konvencionet tradizionale, shquhet pėr gjuhė ekspresive e tė pasur figurative, pėr shqiptim tė dendur, dramatik dhe komunikativ. Ėshtė njė poetikė nė kėrkim tė pandėrprerė pėr mundėsi tė reja e originale tė artikulimit tė emocionit, tė imagjinatės dhe filozofisė jetėsore. Shtylla standarde tė korpusit figurativ nė kėto poezi janė emėrtimet: Guri, Kulla, Pylli, Cungu, Muri, Ura... Poetika e Ali Podrimjes ėshtė e dendur me dramacitet historik, origjinal, pėrmes tė cilit arrihet unifikimi i plotė mes individit dhe kolektivit, mes vetėdijes individuale dhe asaj kolektive. Pėrmes simbolikės sė tillė mitike dhe antike tė fisit, Ali Podrimja arrin vlera universale tė pėrgjithėsimit artistik. Pikėrisht nė mbėshtetje tė ngjyrimit emocional, shpirtėror tė fisit tė vet, vlera krijuese e kėsaj gjuhe arrin tė marrė vlerė gjithėnjerėzore.
Pylli
Cikli Pylli ėshtė njė faqe tjetėr e udhėtimit nėpėr botėn e kombit, tė fatit tė tij. Pylli, simbol i bashkėsisė sė botės dhe tė njerėzimit ėshtė shkelur, pushtuar nga dhėmbi i ujkut. Pėrtej pyllit ėshtė lumi qė shuan etjet e truallit, tokės etnike, stėrgjyshore, por pėr tė ecur lirshėm nėpėr pyll duhet tė tė prijė Ylli (ideali, besimi), i shqiptuar nė frymėn e njė pėrralle popullore. i tėrė cikli "Pylli" ėshtė njė mikrohistori e rrėfyer poetikisht, me anė simbolesh dhe aluzionesh qė sjellin mesazhin pėr trashėgiminė tonė etnike. Poezia "Dėftore" pak mė e gjatė se Pylli ėshtė njė tjetėr perspektivė ligjėrimi: ardhja dhe ikja e pushtuesve gjatė shekujve shprehet me gjuhė realiste. Ajo ėshtė ardhje pushtuesish si mbretėr, sulltanė, kralė, pėrherė nė pėrsėritje. Ndėrsa, njėsoj si tek cikli Pylli, edhe tek Dėftore, ėshtė i gjallė besimi i poetit, vizioni i hapur drejt tė nesėrmes, lirisė: njė brez i ri, njė frymė e re, por edhe njė fyell (poetik) zgjon gjakun e arbėrit dhe tė Kosovės, njėsoj si tek rilindasit.
Pertej dhimbjes
Ka rėnė degė e thyer prej reje nė trupin tėnd tė
shitur. Kosovė.
Konaqet e tua deri nė themel po rrėnohen,
e pėrtej dhimbjes do britje shemben me ballin tim,
me krahėt e zogut tim tė vrarė me dashurinė e
njerėzve tė mi tė kallur etjeje.
Rreth trupit tėnd si gjarpėr mbėshtjellė jam,
vatrat e shkimbura pėr t'i pėrflakur,
duar e kėmbė t'i lidh me lėmshin e pėrrallave tė tua -
se s'tė lėshoj gjallė me gjak, pa tė larė pėllėmbė pėr
pėllėmbė, eshtra e jetė nė ty pa i lėnė
konak e mė konak pa tė ndezur flakė...
10 Kam rėnė degė e thyer prej reje nė trupin tėnd tė
shitur prej pushkės kobzezė, prej pushkės
sė padukshme...
Cila do tė jetė kėnga ime e mbramė dhe fjala e fisit tim^
Plepi i shtėpisė sime u dogj, ku t'i preh sytė,
ku ta shuaj flakėn e ujės pėr ty, Kosovė?
--------------------------------------
Lum Lumi
A thua eshte dita jote e fundit ne spital
do t'i biem deri ne fund a thua
edhe kesaj dite te lodhur ne oren e familjes.
Nuk te kam share as nuk te kam rene kurre
vetem te kam thene;Ai ne hapsi atje larg jam Une.
Ne jete, ne art vrasesit me te medhenj jane frikacaket.
mjeshteria e tyre; gjuajtja ne gabime, dhelperia.
Ti meso te duash vogelush. Ti meso te ecesh me kembet e tua
mbi te keqen mbi te miren, mendo me koken tende
kurre mos peshtyj ne dashuri, as ne pleh;
Mallkim i fisit.
Shkolla jote antike; te dish te celesh deren e shtepise
ne cdo kohe,
te dish te thuash fjalen kur duhet thene.
Urrejtja eshte me e rende se vrasja.
Me dite me shikon nga krevati i vjeter;spitali teper i vogel
per dhimbjet e tua
per shtate plaget e tua
per ditet, per netet e tua plot klithje.
spitali teper i vogel
i vogel teper spitali
nen te Danubi i thelle e i kalter.
A thua tere jeten do te na vije era jod
semundje , murtaje
do peshtyjme gjak e vrer,
a thua tere jeten t'i dezifektojme plackat, enderrat, fjalet.
A thua edhe kete dite do ta kalojme ne spital.
Te shikoj; ne syrin tend flaka, etja, qielli,
ne syrin tend asnje dredhi, asnje mllef
pastertia e syrit tend me ka perbire te terin.
Ne fund te syrit tend
hap fatin tim te kobshem.
Ai nuk jam Une
Ai nuk je TI
Kush jam, kush je?
Syri yt mbyllet, dhe frengjia ne Kulle.
Poezia me e bukur ende s'eshte shkruar
as do te shkruhet
perderisa zhytesit ende jetojne
Vogelushi im, thellesia mashtron, vetem largon nga e verteta
dhe cdo fund eshte tragjik.
Po c'ka aty poshte ne materie
Miu i Bardhe, antimateria.
Do te vije koha kur do te me hapesh si nje liber
te vjeter psalmesh
kur do te mesoj te ecesh neper pluhurin tim
por koha ecen shpesh here ne shpine te breshkes.
A thua na u sosen fjalet, kenget,
na mundi enderra, udha,
a thua edhe kjo dite po na le me shpirt nder dhembe.
Ti je me i madh, vogelush, me i forte se ky spital
per inat kete dite ta sosim deri ne fund.
Lum Lumi.
---------------------------------------------------------------------
Kulla
I
Pėr shkak tė dashurisė, pėr shkak tė urrejtjes
baba im ka ngritur njė kulle.
Nė majė tė botės e ka ngritur,
deri nė tokė e kanė rrenuar zoterat.
Motra ime, vėllai im kmban janė bėrė,
baba im atėherė perėndi ka sharė.
Gurin e rėnde nė themel e ka vėnė
nė shtatė konaqe muratorė ka kėrkuar.
Sa mė lart kullėn e ka ngritur
10 aq mė tė fortė veten e ka ndier.
II
Njė ditė baba im ėshtė mbyllur
nė qiell i dashuruar, nė tokė i harruar.
E kanė dalė helenėt e romakėt,
e kanė kaluar mbretėrit e sulltanėt,
e kanė kaluar ushtrite e gjeneralėt,
e baba im s'ka besuar nė fuqinė e gjakut,
nė kaltrinė e fjalės mitare.
III
Nuk di prej nga, Mjegull ka qėnė,
do njerėz kanė ardhur nė tė hardhė
pas njė mijė vjetėsh, para njė milion vjetėsh.
Prej lashtėsisė, thonė, kanė ardhur
nėpėr mure tė pėlcitura tė Kullės kanė hyrė.
Gur e m'gur atje janė ngjitur,
nė majė tė botės kanė mbetur sot e atė ditė.
E baba im atėherė gurin e rėnde
nė themel ka vėnė, gurin e pėrrallave,
Nė takim me zotin e djallin kanė dalė
ai kėmbėsor kohėsh tė serta.
E nje kulle eshte ngritur nje mije vjet
mbi nje asht, mbi nje emer ajo flet
per shkak te dashurise, per shkak te urrejtjes.
-----------------------------------------------------
Emrin e ka dashuri
Per kete toke gjaku ka rrjedhur e prinderit tane
kryet e kane lene; kambana te medha kane mbetur
ne jeten tone per kete toke ata qe nuk jane me -
e ju si te doni quajeni kete toke - muze emrin e ka,
dashuri emrin e ka; o si te doni quajeni
por asnje fjale te keqe per prinderit tane,
njerez te mire, asnje fjale, se kutjimi na i verbon syte.
Asnje fjale te keqe, thashe, se ata gjithcka jane bere
per kete toke, se ata ishin trima mbi trima
dhe, - nese ndokush ka vdekur duke kenduar -
ata vdiqen maje hanxharit te dushmanit me kenge ne goje,
nese ndokush s'ka kthyer nga rruga - ata i
kerkuam;
nese ndokush ka dashuruar me jete lirine - ata
ishin.
Se ata mikun kurre ne bese nuk e kane prere
dhe, - nese ndokush ka vdekur duke kenduar,-
ata vdiqen maje hanxharit te dushmanit me kenge ne goje, -
nese ndokush s'ka kthyer nga rruga, - ata i
kerkuam,
nese ndkush ka dashuruar me jete lirien, - ata
ishin.
E ju si te doni quajeni kete toke - muze emrin e ka,
dashuri emrin e ka; o si te doni, vetem
mallkim jo
se per kete toke gjaku ka rrjedhur, i nxehte ka
rrjedhur...
----------------------------------------------------------
Vetem ose Hamlet i semure
Pak po mė jep, jeta ime,
e tepėr po lyp nga Unė.
Tė tė jap s'mundem mė tepėr,
se sa tė tė ngre nė kėmbė.
S'mundem mė tepėr se sa tė tė jap emėr,
se sa tė tė mėsoj tė ecėsh
kah e vėrtetė, kah njerėzit,
se sa kohėn time pėr ta falur,
durimin e gurit, zjarrin, kaltrinė.
S'mundem mė tepėr tė tė jap
e ti tepėr po lyp nga Unė.
Ne mes tė verbėrve vetėm jam,
nė mes tė hijeve, perėndive.
Vetėm para vetvetes e hapėsisė e murit,
para dashurisė e urrejtjes vetėm.
Po ti tepėr po lyp nga Unė
e pak pu mė jep, jeta ime.
0 Hamlet, o Harnlet, po vijnė
mjekėt me mantele tė bardha,
me mantele tė zeza po vijnė,
pėr tė tė shėruar, kokė e pafjetur e botės
--------------------------------------------
Dashuria
Koha ėshtė tė duhemi,
tė kesh besim ne mua kur tė them: Trime,
tė kem besim nė ty kur mė thua: Trim.
Por kokėn time kryeneēe shumė kurthe ngrite,
shumė e pushkėt mbushi babai yt, fisi yt,
njė mijė e njė tė zeza kurdise ku do t'ma zije pritėn.
E nėn njė kulm banonim,
nga frėngjia me ditė mė peshove,
me ditė lexoja Shekspirin nė hijen e Kullės,
se mos do tė takoj te kroni i shpresave.
Ma ruaj syrin, dashuria ime,
ma ruaj shpinėn nga dielli, nga acari!
Kam frikė se ma therin syrin cubat e territ,
kam frikė se mė vrasin pas shpine tė pabesėt.
Dashuria ime, ma zgjat dorėn ta kapėrcejme kėtė ujė tė madh,
i huaj s'jam as vij nga tokė e vdekshme.
Nė fund tė livadhit tė kositur a po sheh:
ai kali i bardhė ėshtė yni tash e pėrgjithmonė.
Mė shikon drejt nė sy, lėri zėnkat, fjalėt, sharjet.
Unė do tė sjell Lulen nga zemra e bjeshkės,
do ta ndez llambėn nė kullė,
do ta hedh farėn nė tokėn e re.
Kur tė desha, ēoje dashuri pas shtatė katundeve
e tė rėnat tė forta i kishe.
Kur mė deshe, ēoja dashuri me njė grua tė marrė
e mėhalla jehonte nga shpifjet.
Na iku jeta, trime, si s'menduam pak edhe pėr vete.
Koha ėshtė tė duhemi.
Shqipėria
Shqipėria zgjohet mbi ėndrra e gjak
Dhe nuk bie aq lehtė
Nga froni
Fuqi e yllėsisė e mban atje lart
Ēmendia terr i mendėsisė
Nė Parlamentin krra-krra
Nuk mposhtet ajo or kokėderr
Flokėlėpirė nga njė lopė
parahistorike
Ngjitet kah ylli i vet
Perėndia ia kishte
caktuar
E bekoftė
kitrra 123
31-07-2011, 21:08
Do vdesim
nė mėnyrė ilire
Duke puthur
TokeDiell
Do i marrim me vete
edhe vrasėsit
Fundi i lojės
Zgjimi i perėndive
kitrra 123
21-07-2012, 20:17
Ma jep besėn, Lum Lumi,
se nuk do tė harrojmė vendlindjen.
PARISI, VENDLINDJA
Do tė hyjmė nė Paris
gurin tonė aty do ta ngulim,
nuk do tė na presė Teuta, Genti,
nuk do tė na presė hordhi e egėr romake,
nuk do tė na presė njeri i gjallė.
Nė Paris do tė hyjmė;
ėndėrrat do t'i varim nė krahė tė lejlekėve
te njė krua do t'i lajmė sytė, duart lythore,
do t'i lėmė netėt ballkanike pas shpine
vallet, kėngėt, baladat, pėrrallat,
vetėm fyellin do ta marrim
t'i biem kur tė na rrokė malli,
kur humbim nė grumbullin e klosharėve,
tė hijeve,
tė minjve,
deri vonė rrugėve tė Parisit nė metro marramenthi:
do t'i marrim erė ftoit tė vendlindjes
pėr kohėt pis do tė flasim me gishta,
nuk do tė shkelim asnjė mizė,
nuk do tė trembim asnjė zog,
nuk do tė derdhim zjarr, vrer,
mbi kokė tė njeriut,
Evropės sė pėrgjumur s'do t'i pėrulemi
as perėndive tė krisura.
Ma jep besėn, Lum Lumi,
se nuk do tė harrojmė vendlindjen.
E mora nga Stop Injoranca !
Poezi nga Ali Podrimja
Unė, biri yt, Kosovė
Unė, biri yt, Kosovė t'i njoh dėshirat e heshtura,
t'i njoh ėndrrat, erėrat e fjetura me shekuj,
t'i njoh vuatjet, gėzimet, vdekjet,
t'i njoh lindjet e bardha, caqet e tuka tė kulluara;
ta di gjakun qė tė vlon nė gji,
dallgėn kur tė rrahė netėve t'pagjumta
e tė shpėrthej do si vullkan:-
mė mirė se kushdo tjetėr tė njoh, Kosovė.
Unė biri yt.
Ali Podrimja
Ali Podrimja
NJĖ NATĖ NGA NETET PA GJUMĖ
Zgjohu Kosovė! Zgjohu nėna ime e dashur,
balli dhe emri im i shkelur,
zgjohu, oj! A po e ndien vajin tim?
A po sheh si ti kam ngulur sytė
mu nė zemer, mu nė shpirt,
si t`i kam hedhur duart rreth belit
per tė pėrqafuar unė, ashti yt?
Zgjohu, Kosovė!
Nga degėt e mia tė thyera kush po dahet,
kėtė cater kush po e le?
Ē`janė keto gjurmė gjaku qė po shtohen
nėper fytyren tende,
kėto varre e murana qe po sillen vėrdallė
rrethė shtėpisė sime?...
Zgjohu, Kosovė! Zgjohu, nėna ime e dashur,
balli dhe emri im i shkelur,
Zgjohu, Kosovė!...
Sonte vėtem mbeta e
nė derė tė oborrit askush s`po me troket,
askush mė, thua vdekur jam e harruar
Nė keto troje e suka gjaku.
Thua mė ėshtė shkrimbur hisja
e mbyllur dera e konakut.....
Zgjohu, Kosovė, flakė e hershme e ashtit tim
t`pelcitur.
Bota nė ty le tė kallet!
Ali Podrimja
ME QENĖ
Tė jesh shqiptar
e vdekja tė mos tė gjejė
edhe nė skaj tė botės
e pamundur ėshtė
Tė jesh shqiptar
e ndonjė qen tė mos tė ndjek
deri nė varr
e pamundur ėshtė
Shqiptar tė jesh
botėn varr tė mos e kesh
e pamundur ėshtė
e pamundur
Nė trupin tim
plaga mė e thellė
sa mė afėr
Bregut
lum lumi nuk ėshtė nė linjė
Ali POdrimja
Poezi nga Ali Podrimja
PERTEJ DHIMBJES
Ka rėnė degė e thyer prej reje nė trupin tėnd tė
shitur. Kosovė.
Konaqet e tua deri nė themel po rrėnohen,
e pėrtej dhimbjes do britje shemben me ballin tim,
me krahėt e zogut tim tė vrarė me dashurinė e
njerėzve tė mi tė kallur etjeje.
Rreth trupit tėnd si gjarpėr mbėshtjellė jam,
vatrat e shkimbura pėr t'i pėrflakur,
duar e kėmbė t'i lidh me lėmshin e pėrrallave tė tua -
se s'tė lėshoj gjallė me gjak, pa tė larė pėllėmbė pėr
pėllėmbė, eshtra e jetė nė ty pa i lėnė
konak e mė konak pa tė ndezur flakė...
10 Kam rėnė degė e thyer prej reje nė trupin tėnd tė
shitur prej pushkės kobzezė, prej pushkės
sė padukshme...
Cila do tė jetė kėnga ime e mbramė dhe fjala e fisit tim?
Plepi i shtėpisė sime u dogj, ku t'i preh sytė,
ku ta shuaj flakėn e ujės pėr ty, Kosovė?
Epika
Me shekuj kam shitur gjakun
E jam rritur me gjakun e shitur
-Me shekuj kam hėngėr veten
E ditur s'kam tė qesh me veten e tepruar...
Miq,
Kosova ėshtė gjaku im qė nuk falet!
Ali Podrimja
FLUTURIMI I FUNDIT
Paqen e pėrjetshme ma fale imZot
Kėrkoj njė vend tė vė kokėn
Mbi bos dheu ku shirat
nuk pushojnė
Nė kujtesė tė mbyll fluturimin e
fundit tė fluturės
Para fjalės e shpirtit
tek digjen nė flakėn e qiriut
Faleminderės imZot qė nuk mė turpėrove
mua rebelin e mbretėrisė sė pėrhirtė
qe ik tek fishkėllon andej fryma
Ali Podrimja (Ulpianė, 1998)
NJĖ NATĖ NGA NETET PA GJUMĖ
Zgjohu Kosovė!Zgjohu nėna ime e dashur,
balli dhe emri im i shkelur,
zgjohu,oj!A po e ndien vajin tim?
A po sheh si ti kam ngulur sytė
mu nė ,mu nė shpirt,
si t`i kam hedhur duart rreth belit
per tė pėrqafuar unė, ashti yt?
Zgjohu,Kosovė!
Nga degėt e mia tė thyera kush po dahet,
kėtė cater kush po e le?
Ē`janė keto gjurmė gjaku qė po shtohen
nėper fytyren tende,
kėto varre e murana qe po sillen vėrdallė
rrethė shtėpisė sime?...
Zgjohu, Kosovė!Zgjohu, nėna ime e dashur,
balli dhe emri im i shkelur,
Zgjohu, Kosovė!...
Sonte vėtem mbeta e
nė derė tė oborrit askush s`po me troket,
askush mė, thua vdekur jam e harruar
Nė keto troje e suka gjaku.
Thua mė ėshtė shkrimbur hisja
e mbyllur dera e konakut.....
Zgjohu, Kosovė, flakė e hershme e ashtit tim
t`pelcitur.
Bota nė ty le tė kallet!
Ali Podrimja ,poeti ndėr poetėt
Sabri Hamiti
Poezia e Ali Podrimjes ėshtė njė masė pėr zhvillimet e poezisė shqipe nė gjysmė shekullin e fundit , qoftė nė nivel tė konstanteve, qoftė nė nivel tėshndėrrimeve. Kjo e provon identifikimin e poezisė sė tij brenda poezisė shqipe, ashtu dhe identifikimin e poetit ndėr poetėt shqiptarė.
http://www.mapo.al/wp-content/uploads/2012/12/download-1111-150x150.jpg
U takon poetėve tė Kosovės, brezi i viteve 60 tė shekullit XX, qė poezinė nisin ta artikulojnė: si elegji intime, si revoltė sociale dhe si pėrkėndim tė absolutit tė pėrparimit.
Tė gjithė kėta poetė kishin pararendės tė afėrt Esad Mekulin e Martin Camajn, kurse paraardhės mė tė moēėm poetėt shqiptarė tė trashėgimisė lasgushiane e migjeniane, pėr tė shkuar te trashėgimia poetike e rilindėsve shqiptarė. Ėshtė brezi i poetėve qė po shkolloheshin pėr letėrsi. Aty ku flitet pėr grupin apo pėr rrethin poetik, domosdo flitet edhe pėr ngjashmėritė dhe dallimet. Pėrbashkėsia krijon Frymėn, ndėrsa dallimet krijojnė individualitetet qė vijnė duke u forcuar. Kėto dallime ushqehen nga karaktere tė veēanta, nga kultura tė ndryshme letrare dhe nė fillim e nė fund nga talenti.
Ali Podrimja, mė i riu nė mesin e kėtij brezi, shkėlqeu qė nė shfaqjen e parė me karakteristika qė nuk do ti lė kurrė, vetėm se duke theksuar ndonjėrėn prej tyre nė faza tė ndryshme tė shkrimit poetik. Zėri i tij qė nė fillim u artikulua si thirrje, nocion zotėrues dhe karakterizues i shkrimit duke u bėrė dhe titulli i vėllimit tė tij tė parė poetik. Thirrja e Ali Podrimjes tashmė nuk ėshtė invokacion mė karakter figure, por karakteristikė e shkrimit demonstrativ, veprues, mėnyrė e komunikimit tė fuqishėm duke kėrkuar dėgjuesin apo lexuesin si bashkėvuajtės nė dhembje apo bashkė pjesėmarrės nė ekzaltimin poetik. Ky komunikim poetik dramatik plot patos shenjon autorin si aktant tė fuqishėm nė jetėn kulturore e sociale tė vendit. Ėshtė koha kur zėri i poetėve dėgjohet shumė, duke i bėrė ata tė njohur jo vetėm nė shoqėrinė e leximit, por edhe nė shoqėrinė e kulturės. Nė kėtė mėnyrė, krijuesi, me dashje apo pa dashje, bėhet veprimtar; ndėrsa poezia, me dashje a pa dashje, bėhet edhe formė e veprimit; me mesazhe tė qarta dhe me shprehje qė kapen shpejt e mbahen mend.
Ali Podrimja, mė i riu i brezit, kėrkoi tė jetė pėr herė i ri, jo vetėm nė fushėn e kėrkimit, por edhe nė fushėn e bashkėjetesės gjysmė shekullore me brezin e vet dhe me brezat e rinj tė poetėve tė tjerė qė do tė shfaqen fuqishėm nė vijim. Kėshtu ai ndėrroi pamjen, por jo edhe esencėn: nė qenėsinė e tij poetike mbeti rebelimi fillestar, qoftė nė dramatikėn e komunikimit me kohėn e vet, qoftė nė ngujimin (ishullimin), nė dhembjen e vetvetes, qoftė nė fluturimet poetike nė kohė e nė hapėsirė, nė gjeografi e nė histori, nacionale apo universale. Mirėpo, poezia e tij nuk iu largua asnjėherė njė force tė moralitetit, madje as atėherė kur krijohet nga elementėt mė intime, apo kur shtrihet nė hapėsirat e universalitetit. Malli pėr demonstrimin e moralitetit poetik nuk pushon as kur gjuha e poezisė ėshtė e shpallur, as kur kjo endet nė labirintet e kėrkimit hermetik.
Kjo ėshtė e pranishme edhe nė librin Torzo, kur gjuha e poezisė bėhet figurė, e provokon sintaksėn, bėhet shenjė, enigmė, elips, me trajta tė sinkopave tė mėdha, pėr tė theksuar shkėlqimin e mungesave dhe kėnaqėsinė e kėrkimit. Dhe kjo mund tė shfaqet si njė kėrkim i poetit nė fushėn e hermetizmit.
Rishfaqja tjetėr poetike e Ali Podrimjes merr trajtėn e gjuhės kolokuiale me motivim ekstrem duke shpėrthyer emocionet e forta tė dhembjes e tė pikėllimit. Mesa duket, kjo ėshtė faza mė e akseptueshme e poezisė sė tij nga lexuesit shqiptarė. Dhe kjo ngjet pėr dy arsye: e para, Ali Podrimja kėtu ka krijuar disa nga poezitė e tij mė personale e mė tė njohura; e dyta, ngase lexuesi shqiptar deri mė sot, mė mirė e pranon poezinė e emocioneve tė forta e tė shpalimeve tė drejtpėrdrejta, sesa krijimin e kėrkimin e thellė qė futet nė sferat e abstragimit poetik apo filozofik.
Dhe Podrimja, i rebelimeve dhe ndryshimeve poetike, nuk mund ti shmangej kėsaj, qoftė kur poetizon ndeshtrashat historike te shqiptarėve, qoftė kur reflekton e filozofon pėr natyrėn e njeriut e tė njerėzimit, duke pėrfshirė kėtu edhe abstragimet e kėngėve pėr jetėn apo pėr shkrimet e vdekjes. Ėshtė mėse e qartė qė nė tė gjitha ngushticat e jetės dhe tė shpirtit shpėtimi mbetet dashuria, prandaj Podrimja, thellė nė vete, mbetet poet i dashurisė pėr njeriun e jetėn. Kjo, nė anėn tjetėr, nė mėnyrė implicite tregon qė urrejtja ėshtė ndryshkje e shpirtit, ėshtė sėmundje (nė vėshtrimin elementar: mos mundje) qė duhet tė jetė sėmundja mė e rėndė e sojit njerėzor. Jemi pra nė fushėn e humanistikės si fondament i veprės poetike tė Ali Podrimjes qė nga fillimet deri nė fund.
Liriku i madh
Artisti ėshtė njė vetmitar qė lėviz nė mesin e turmės. Ali Podrimja, si lirik i madh, flet me veten e me botėn nė nivel intimiteti, flet nė vetėn e parė tė dramatizuar deri nė teh. Pėr pasojė, ai komunikon me botėn e kohėn e vet, dhe kur ky komunikim nuk mjafton, krijon njė botė paralele tė cilėn e rijeton sipas kritereve dhe vlerave tė veta, botė nė tė cilėn sillet tėrėsisht i lirė, sillet si mbret. Ai e ka poezinė mėnyrė tė jetesės, tė ekzistencės, e ka fe e atdhe, deri nė pėrjetėsi. Edhe kur bashkohet brenda me pėrjashtėsi (Lasgushi); edhe kur rėnkon pėr zemrėn qė bishat ia kanė ngrėnė (Bodler); edhe kur shėtit me xhepa tė shkyer e me kokė nė yje (Rembo) ai ėshtė, demonstron qė ėshtė pėr tė nėnvizuar mitin promethean tė qeniesimit e tė qėndresės.
Ky demonstrim duket dhe nė shėnime tė vendeve dhe tė datave kur dhe ku i shkruan poezitė, jo pėr tė kapur frymėzimin e rastit e tė ēastit, po pėrkundrazi, pėr tė ritheksuar grimcat e qenies e tė kohės qė pėrhumben nė rruzullimin e tij poetik.
Ali Podrimja ka njė relacion kaq specifik me poezinė pėrgjithėsisht dhe me poezinė e vet. Do qė poezia tė mos jetė vetėm shkrim, po edhe zė i gjallė, bile muzikė e sferave tė gjuhės. Ani qė poezia e tij nuk bazohet nė ritme tė rregullta e nė rimė, po mė tepėr nė kokrrėn e mendimit, ia ka ėndja qė poezinė e vet ta thotė me zė tė gjallė, duke theksuar zanoret, pėr ta kthyer atė nė njė si kantilenė. Gjė e vėshtirė, mundim i paparė: tė kthehet nė kėngė zija e rėndė e mendimit. Po ku pyet poeti pėr tė pamundurėn? Prandaj ai shėtit botėn duke deklamuar poezinė e vet, thesarin e vet njerėzor, krijesėn e vet si njė ilaē tė mbijetesės pėr tė mundur harrimin.
Se, pat kėnduar njė pararendės i vet i madh, Zef Serembe: mall tė pata mė mallkove. Nuk i ka shpėtuar askush kėsaj llahtarie tė tmerrshme, nuk i shpėton dot as Ali Podrimja kur krijoi perlat e veta poetike qė moti nuk janė tė tijat, po trashėgimi pėr tė tjerėt.
Gjuha e poezisė
Ali Podrimja ėshtė poet, krijues. Poezia ėshtė forma e tij e vetme e shprehjes letrare, forma ideale e eksperimentimit e kėrkimit gjuhėsor, duke nisur nga fjalori, figura, forma, agramatikaliteti, provokimi i sintaksės. Mė nė fund: forma ideale e provės sė gjuhės sė motivueshme nė nivelin sipėror. Kjo ėshtė formė nė tė cilėn poeti provon gjuhėn amtare, madje gjuhėn e nėnės, pėr tė arritur nė fund te idiolekti i tij. E idiolekti i tij ėshtė formė e elipsuar me denduri kuptimi, kurse poezia njė formė e shkurtėr dhe e pėrsosur.
Nė varshmėri tė plotė nga gjuha poetike ėshtė forma poetike e vjershės, duke ndjekur tė gjitha fazat e shndėrrimeve poetikės sė Ali Podrimjes pėr njė gjysmė shekulli.
Atėherė kur gjuha ėshtė shembėllim i rebelimit me fuqi tė shpėrthimit tė thirrjes e tė klithmės, vjersha merr trajtėn e tregimit tė zanafillor, pa u lodhur tepėr pėr disiplinėn e vargnimit.
Atėherė kur shprehja bėhet simbolike, apo simboli vetė, forma e vjershės arrin kufirin e pėrsosjes formale qė nuk duron variacione tė rishkrimit.
Po kur gjuha zotėrohet nga ironia e autoironia, vjersha shpeshherė merr trajtėn e mbyllur tė gjėegjėzės apo tė enigmės, e cila kėrkon zgjidhje dhe deshifrim nėpėrmjet leximit tė kujtueshėm.
Po kur shprehja merr ngjyrat natyrale e personale tė pėsimit, poezia ka trajtėn e baladės klasike me variacione tė baladės moderne.
Dhe kur gjuha e motivueshme personale thuret me mėnyrat e kėrkimit universal, atėherė forma e vjershės ėshtė tėrėsisht e lirė, duke hapur dilema tė mėdha, duke shtruar pyetje tė rėnda tė jetės, tė vdekjes e tė ekzistencės. Dhe duket qė kjo ėshtė trajta mė e lartė e poezisė sė tij qė mbetet tė kėrkohet nė leximet e pritshme.
Pėrfundimisht: gjuha shpėrthyese e rebelimit, figura simbolike, shprehja e pėrmallimit, ironia e groteskut, figura e topikės, tirania e kohės, pėrpiqen tė thuren tė gjitha sė bashku nė njė sistem tė kujtesės (tė sojit tė Horhe Luis Borhesit) nė temat historike shqiptare.
LeVoyageur
28-01-2013, 09:11
Per mua eshte nje nga figurat me te shquara qe ka nxjerre kombi shqiptar.E ve ne te njetin piedestal me Kadarene, madje eshte pak me lart Podrimja thjeshte sepse nuk ka kerkuar kurre te jete ne qender te vemendjes, ka lene vepren e tij te flase per te.Uroj qe pas vdekjes ti kushtohet shume me teper vemendje, jo atij personalisht por vepres qe na ka lene.Eshte pasuri kombetare cdo poezi e tija dhe si e tille duhet ruajtur e transmetuar ne brezat e ardhshem
Ali Podrimja (28 gusht 1942 - 21 korrik 2012)
Nė pėrkujtim..
http://static.peshkupauje.com/sites/default/files/styles/djathtas/public/field/image/ali_podrimja.jpg?itok=LBj2WKrN
RĖNKIMI
Qaj, rrafshi im i dashur, qaj!
Diellin tėnd verbuar e kanė tytat,
E vatrat shkimbur deri nė njė.
Zogun nė qiell, zogun ta kanė vrarė
Me duar tė mia tė ēara
Me rrashtat tona tė shpuara mbuluar tė kanė;
Pragje thyer e konaqe mbyllur...
Pėr gjithkė e pėr askė vrarė jemi...
Qaj, rrafshi im i dashur, qaj.
Plepi im qiellin do ta shpojė,
Plepi im i kallur
Qiellin e humbur majė njė shpate.
TI DHE UJI
Diellin ta shikosh nga hija e plepit
Dhe ta matėsh
Kur hijen tėnde s'mund ta kapėrcesh mė
Qenit ruaju se tė kafshon ajo kafshė shtėpiake
Besnik i madh i Njeriut
Nga kafshimi i gjarprit mund tė shpėtosh
Macen nxirre nga fjalori yt gjithsesi
Ajo s'ėshtė simbol i kohės sate as i artit tėnd
DIKU NE BOTE
Po qe se nuk tė shkruaj
miku im i dashur dhe
Po qe se nuk ma dėgjon zėrin
Merr njė karafil
e ma kėrko varrin
diku nė botė
se vajta pas Lumit
FLUTURIMI I FUNDIT
Paqen e pėrjetshme ma fale im Zot
Kėrkoj njė vend tė vė kokėn
Mbi bos dheu ku shirat
nuk pushojnė
Nė kujtesė tė mbyll fluturimin e
fundit tė fluturės
Para fjalės e shpirtit
tek digjen nė flakėn e qiriut
Faleminderės imZot qė nuk mė turpėrove
mua rebelin e mbretėrisė sė pėrhirtė
qe ik tek fishkėllon andej fryma
Ngushllime Poeti im!
(Poetit Ali Podrimja)
Poet ti ishe Dritė
Shėndrisje mbi re
Ashti i njė vendi tė vogėl
Qė digjej pėr atdhe
I kėrrusur nga vuajtjet
I rrahur nga stuhitė
I rexhur nga djegiet
Nė luftė me “Perėnditė”
Ti nuk flisje shumė fjalė-Poet
Mė shumė fliste metafora e jote
Domethėniet shumėzoheshin nė njėmijė
Me ngjyrime tė qarta dhe porosi kuptimplote
Tė cilat i shpėrndave falas kudo
Pėr shqiptar e ndėrkombėtar
Duke i ftuar nė kullėn tėnde tė lashtė
Me nderim, tė uleshin nė stafin e parė
Ta shihnin ashtin i cili nuk thehej
Megjithė jetėn e plagosur nuk ndalej
Nė atdheun tė cilit ia njihje vuajtjet
Dhe gjakun tėndė qė nuk falej
Mė mundon Pamja jote e heshtur, Poet
I menduar me mjekrėn mbėshtetur mbi dorė
ē`kujtoheshe vallė apo fluturoje me qiellin e praruar
Mbuluar me fantazi si Lisat e lartė nė malin me borė
Ndoshta vuaje pėr shumė gjėra ende tė pa thėna
Pėr vendin nė robėri,pėr varfėrin dhe mjerimin
Pėr lypsin e vogėl qė ende shkėpurdh nė hedhurina
I cili lufton ta siguroj edhe pėr njė ditė ushqimin
Pėr nxėnės tė cilėt nuk kishin veshmbathje
Libra,fletore as lapsa qė ta ndiqnin shkollėn
Pėr propagandėn se Kosova ishte e “lirė”
Apo pse Eva me vetėdije e mashtroi Adamin,
qė ta “hante” mollėn
Poezia jote pėrplot domethėnie, Poet
Do mbijetojė pėr mot tė moteve
Jehona e tyre do arrij edhe atje ku je
Nė vendin ku takohen kufijtė e dy botėve.
Metafora e vargjeve tua kalon shekujt,Poet
Madje,ato ngritėn nė kėmbė edhe zotėrat antik
Qė ata tė mbronin ashtin e shpirtėrave tė djegur
Nė truallin e shtrirjeve reale dhe vizionit mitik
Vargu yt edhe tani fluturon gjithandej Botės
I cili pėrkėdhel kėdo, si njė fllad i nxehtė
Ai sikur mban pėr ty,gjithmonė njė derė tė hapur
Qė nė misionet tua fisnike Poet,tė kalosh sa mė lehtė.
Ndaj e munde edhe vdekjen,e bėre tė pavlerė
Me zėrin qė nuk u shua asnjėherė nga kjo Botė
Megjithėse ti ke nisur matjen me yjet nė qiell
Shkėlqimi i vargjeve tua Poet, jeton edhe sot
Por-Poet, ti u linde mė 28 Gusht tė vitit 1942,nė Gjakovė
Dhe vdiqe nė Francė ndėrmjet 18 dhe 21 Korrikut tė vitit 2012-tė
Ndaj ē`ėshtė ky ndėrrim muajsh datash dhe imponim i kodeve
Qė nuk pėrkon me ditlindje as ndėrrimjetėn tėnde nė breglumin e qytetit tė Lodeve?!
Madje,rrafsh 30 vite mė parė,nga moti kur ti vdiqe nė “mėrgim”
Mu nga ai vend i dhembshėm, pati ikur edhe Lum Lumi yt nė amshim
Ndaj e di ti Poet?ēfar date dhe ē`njerz kujtohen-nė vendlindjen tėnde sot?
Apo,ėshtė Ego e sėmur shqiptare,qė kėrkon varrimin e saj-kuptimplot ?!
Ngushllime Poeti im!
Gani Qarri Cyrih, 9 Maj 2013
Mundesuar nga vBulletin Versioni 4.2.5 Copyright © 2017 vBulletin Solutions, Inc. All rights
eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn isl_Latn als_Latn ast_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kbp_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn vec_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lmo_Latn szl_Latn gaz_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fra_Latn mri_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn afr_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk hau_Latn tpi_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn bam_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fin_Latn als_Latn als_Latn fuv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn fin_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn afr_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn afr_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn min_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn lit_Latn lit_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn lit_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lmo_Latn als_Latn als_Latn ssw_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn uzn_Latn plt_Latn unk als_Latn lit_Latn als_Latn nso_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn plt_Latn unk als_Latn als_Latn sun_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn swe_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kab_Latn als_Latn als_Latn als_Latn bem_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn hrv_Latn hrv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kin_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ita_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lvs_Latn als_Latn hrv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn sot_Latn als_Latn als_Latn hrv_Latn bem_Latn ast_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kbp_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn sun_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ayr_Latn als_Latn hrv_Latn als_Latn smo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn hrv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kmb_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ita_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lvs_Latn als_Latn vec_Latn crh_Latn als_Latn fur_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn sun_Latn unk als_Latn als_Latn lit_Latn eng_Latn azj_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn hrv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn mri_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn uzn_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn zho_Hant