als_Latn bos_Latn dik_Latn
NGA JULIA SINANAJ ZOI
Doktor eshte e shtune, e shtune Maji, une u ula te shkruaj ca rrjeshta per ty per ate qe nuk pata kohe ta thoja kur duhej. Ne vrapuam mbas ritmeve te jetes dhe u harruam, po ne fakt une nuk e paskam harruar doktorin e femijerise time.
Doktorin shpitmire, qe shkonte nga nje fshat ne tjetrin per te ndimuar te semuret. Ate doktor qe shume e njohen dhe e deshen, por qe jeta nuk u tregua shume e mire me të.
Doktor, mua me pelqen te flas shume per femijerine time, per jeten time, per jeten tone atije ne fshatrat e Skraparit.
Te verfer, por ndryshe, shpirtmire. Ne kete histori dua te flas per ty, si ne nje perralle qe do te doja shume te mbaronte me fund te lumtur.
Na ishte njehere nje doktor nje djale i ri, i cili studioi ne nje fshat shume te thelle ne femijerine e tij dhe u rikthye dhe ndimoi shume njerez te semure.
Ai jetoi ne ato fshatra ku bora ne dimer dhe lulet ne vere ishin pa kursim. Kohe me vone shkoi te sherbejë ne spitale shume me te medha, por shume pak e njohen dhe e diten se kush ishte dhe nga vinte. Pastaj nje dite te martë maji…
Doktor, une degjova per tentativen e vetvrasjes ate mengjes, lexova se cfare kishte ndodhur dhe u trondita si gjithe qyteti. ”Një vajze qe vdes gjate operacionit dhe nje doktor qe tenton vetvrasjen”.
Lexova per ty, une ta njoh sedren si te gjitheve nga anet tona, ta njoh dhe dhemshurine.
Doktor nuk i urrej ata qe folen keq per ty, ata nuk te njihnin, ata nuk e dinin se kush ishe ti.
Une i perkas atij brezi ku doktori ishte heroi i fshatit, atij brezi ku kopshti dhe cerdhja brohorisnin kur ti vije per te na vizituar, une i perkas atij brezi qe e deshem jeten thjesht.
Femije te tjere kane nevoje te besojne ne doktor te mire dhe ne njerez shpirtmire.
Do te doja dhe njehere te kthehesha ne ate femijeri ku te shikoja tek vije ne shtepite e fshatit per te ndimuar te semuret. Dhe une te vrapoja per te te pare ne gardhin e fshatit.
Doktor ne te merzitem te paret, po dhe ti na merzite.
Nese Zoti do te jepte dhe nje copez jete do kuptonim sesa e bukur eshte jeta dhe se ti bere sa munde. Do te shkonim aty ku kaluam fillimin e jeteve dhe do vraponim perseri duke dashur jeten, ate qe ti bere gjithe jeten tende.
Doktor, ndoshta Zoti do te te japë perseri nje copez jete dhe te gjitha keto qe po te shkruaj, të t’i them ne sy dhe te kthehemi edhe njehere ne ate kohe ku dielli dhe lulet ishin pafund. Doktor, ndoshta Zoti do te te japi dhe nje copez jete!
war_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn bos_Latn als_Latn als_Latn