als_Latn uzn_Latn ron_Latn
GJENOCIDI DHE KRIMI NUK JAN KATEGORI ABSTRAKTE
Ne vijim ju ftoje te lexoni me gjeresisht nje rrefim rrenqethes te Xaj MUSTAFES nga Mitrovica qe kishte perjetuar gjate luftes,te cilin e ka shkruar Fazli Hajrizi.
Plani serb – shfytyrimi dhe shkallmimi i qenies shqiptare
(...)
Realizatort e projektit t hartuar nga Akademia e Shkencave e Arteve Serbe, Kisha Ortodokse Serbe etj., polict, ushtart, paramilitart, madje edhe mercenart rus, bullgar, rumun, grek etj., drguan drejt vdekjes kolona t pafundshme shqiptarsh. Xhelatt nuk duronin qndresn shpirtrore t shqiptarve, prandaj, pr t nnshtruar shpirtin e ndrgjegjs, ushtronin gjenocid t papar.
Masakrat asgjsuese n Qirez e Likoshan, n Reak e Izbic, n Studime e Cerkolez, n Meje e Korenic, n Gjakov e Suharek, n ikatov e Abri, n Mitrovic, n Burgun e Dubravs etj., djegiet e fshatrave e qyteteve, asgjsimi i do gjje historike e kulturore me vler, trokisnin n ndrgjegjen e bots. Ajo, m n fund u ndrgjegjsua, e kuptoi se urrejtjen patalogjike ndaj shqiptarve dhe jo vetm ndaj shqiptarve, e kishte ushqyer regjimit kriminel, se, n kt drejtim prgjegjsin e mbante edhe populli serb, i cili, meq kishte krijuar bindjen se liria e tij mbaron atje ku fillon liria e shqiptarve, e kishte mbshtetur at. Historia e popullit serb sht histori e krimit t institucionalizuar, rrnjt e t cilit i gjejm shum hert, ndrsa historia e popullit shqiptar sht historia e liris. Edhe pse nuk u ka prir fati kurr, shqiptart kan qen t jashtzakonshm n mbijetes…
Ilirida ishte kthyer n lm gjaku e krimi
Gjat lufts s tmerrshme lagjja “ILIRID” n Mitrovic ishte kthyer n lm gjaku e krimi. Ngjarjet q lidhen me kt mjedis shqiptar, i kalojn kufijt e hiperbols e metafors… Ata q kan mbijetuar dhunn, terrorin e vdekjen, me kujtimet e tyre na ojn npr nnt rratht e ferrit t vuajtjeve pr t thn: “Ja ku ishte ajo antibot! Mund t gjallrohet e t popullohet me banor t lir t ers e t qiellit!...” Kujtimet dhe rrfimet e tyre na ojn n maj t Golgots pr ta zhgozhduar Krishtin. Jeta e rrfyer n bisedat me ta na shfaqet para syve si nj dram n realitetin shqiptar: gjithkund udhton Sizifi me gurin e mundimit n shpin…
Njri ndr dshmitart e tmerrit sht edhe protagonisti i ktij shkrimi, Xaj MUSTAFA. Fati dhe jeta e tij, thn figurativisht, sht fati dhe jeta, n miniatur, e popullit ton. Ai ka pasur nj jet t ngarkuar me ngjarje dhe shum t trazuar, me dhembje, zhgnjime, si ajo e popullit ton q nuk i ka prir fati kurr, por q ka mbijetuar… E ka prjetuar dhe e ka par vdekjen me sy. Pr tragjedin q u zhvillua ktu, pr at se si e prjetoi prsegjalli vdekjen, kalvarin, duke kaluar npr rrethin e nnt t Ferrit, shpesh ka rrfyer edhe para gazetarve e mjeteve t informimit. Do t dshironte t dshmonte, si shum t tjer, n Gjykatn e Hags, sepse do fjal e thn ngjeti sikur e e merr era dhe e tret dikah… Le t ecim s bashku si n Ferrin e Dants: “Per me si va nell’eterno dolare!” (Ktej kalohet me dhimbje pa kufij).
“Gjenocidi e krimi nuk jan kategori abstrakte, por veprime konkrete t kryera nga njerz t caktuar pr motive politike, ideologjike, fetare, gjenetike!- nis rrfimin e tij Xaj Mustafa. Krime jan br n Kartagjen, n Trojn e lasht, n Romn e Neronit… Krimet e institucionalizuara serbe n Bosnje e n Kosov ua kaluan t gjithave… Ato koh, ato dit, ato vuajtje, ato tmerre, ato skena makabre nuk do t’i harrojm kurr. Nuk guxojm t harrojm t kaluarn. Harresa sht antikultur. Ne kemi nevoj pr m shum kujtes, bile m shum pr nj kujtes kushtrimtare.
Duhet t denoncohet e ndshkohet gjenocidi serb, prndryshe nuk do t parandalohet krimi n t ardhmen. Po u harruan krimet, ato prsriten. Kriminelt duhet t ndshkohen. Nuk duam m luft e gjak, kriminel e viktima. Duam drejtsi. Ata q kan br krime, duhet t’i dorzohen drejtsis. Xhelatt serb domosdo duhet t’i gjykoj drejtsia, pra historia… Institucionet e drejtsis duhet t’i drejtpeshojn veprimet kriminale q kan ln gjurm t pashlyeshme, kan sjell pasoja t rnda, prndryshe ato do t prsriten. Njerzit kurr nuk do t jen t qet dhe t sigurt… Megjithat, po t kisha forc, urrejtjen do ta shkruaja n akull dhe do t prisja rrezet e diellit…
(...)
Jeta n nj “ndrr” t gjat e t frikshme
sht roman me shum faqe...
M quajn Xaj. Kshtu m kan pagzuar prindrit e mi kur erdha n jet para dyzet vjetsh. Jeta ime sht roman dhe romani nuk mund t shkruhet me dy-tri faqe. M duket se kam jetuar nj shekull n nj ndrr t gjat e t frikshme.
Fmijrin dhe rinin i kam kaluar n vendlindjen time q tash quhet Bardhan, fshati m verior i Kosovs deri ku flitet shqipja e q i takon komuns s Albanikut. Pasi kam mbaruar shkolln fillore “Kadri Bistrica” dhe klasn s par t SHMT “Arkitekt Sinani” n Mitrovic, pr shkak t kushteve t rnda ekonomike, m’u desh t’i ndrpres msimet.
Gati njzet antar t familjes me ata njzet ari tok t kategoris s tret ballafaqoheshim me urin e skamjen. Pa i mbushur 15 vjet u pajtova rrogtar. I ruaja mbi 100 kok dhi t fshatit. Dy vjet i kalova si bari n bor e n shi. M 1977 u hap kuzhina e shkolls. Mua m caktuan q ta bartja bukn pr nxnsit e fshatit do dit nga Sllatina. Her me nj kal e her me nj gomar udhtoja npr ato dhiare e gryka t thella. Punoja mir prandaj t gjith m uronin. N fillim t viteve tetdhjet fillova punn n miniern “Crnac” afr Pazarit t Ri q ishte njsi e Treps.
Pa shkputje nga puna arrita t’i kryej edhe dy vjet t shkolls teknike n degn e makineris. Pastaj m drguan n shrbimin ushtarak. Tetmbdhjet muaj shrbeva n Brione. As gjarpri nuk heq nn gur sa hoqm ne shqiptart n at vend me natyr t mrekullueshme ku shullheshin t gjith funksionart e ish Jugosllavis, duke filluar prej Titos e deri te politikant tan komunist, se Fadil Hoxha, Mahmut Bakalli, Ali Shukriu, Sinan Hasani etj. N Brionet q ishte nj ferr, zbatohej nj disiplin e hekurt: hanim e pinim, visheshim a binim n gjum me komand. Bile edhe kur merrnim frym. Kur shprthyen demonstratat n Kosov, vuajtjet na u shtuan edhe m shum.
Ne shqiptarve, pr t’u dalluar nga ushtart e tjer, na dhan rroba t tjera. Na ndaluan t komunikojm me njri-tjetrin dhe me familjet tona. Edhe ne na akuzonin atje si fajtor pr “vuajtjet” e serbve e shprnguljen e tyre nga Kosova pr shkak t “presioneve” q ua bnin bashkkombasit tan. Pas disa muajsh shtes u ktheva n shtpi. Fillova punn si farktar n fabrikn e autopjesve n Leshak. Ishim gjithsej katr shqiptar. Pr shkak t grevs s 3 shtatorit 1990 na dbuan nga puna. Kalova pak dit n fshat dhe pastaj u vendosa n Mitrovic. Zura nj banes dhe u martova. Pr t mbajtur frymn gjall m’u desh t kryej fardo lloj punsh: preja dru, shkarkoja e ngarkoja miell, cimento, tulla, tjegulla… M 1995 u punsova n shkolln fillore “Migjeni”. Q nga shtatori i vitit 1999 kalova n Gjimnazin “Frang Bardhi”. Shpesh m ka rn t fle n shkoll sepse nuk kisha vendbanim t sigurt. M 1997 syt e mi i mbuloi nata. M’u ndaln dritat, u vrbova. M drguan n Beograd, ku qndrova disa muaj. M 5 mars 1998, pikrisht at dit kur filloi lufta n Drenic e ku vran shum antar t familjes Jashari n Prekaz, mua nuk m’u lejua t vazhdoj kurimin.
(...)
Vijon...
Te une ku jetoi i respektojm edhe ata qe rane martir dhe ata e kan vendin e vete ne permendoret e ngritura
por ma shume i respektojm deshmoret e rene me pushke ne dore dhe do te grisume permendore per ta se ende nuk jan perfundue
dhe ne secilen permendore ne krye te asaj permendeore do ta shkruajm
UCK
do te ngrisum shkolla me emra te herojve
rrug, sheshe
pavarsisht qe dikujt i pelcet zemra
ne nuk do te ndalem
N rrethin e nnt t Ferrit
Erdhi pastaj marsi i vitit 1999. E pash se nuk kisha kaluar as gjysmn e rrugs s mundshme. Megjithat nuk ma merrte mendja se kjo pjes tjetr e jets do t jet edhe m e zez. Goditja e forcave t NATO-s i prhni serbt, t cilt, n pamundsi t maten me m t fortin, shfrynin ndjenjat e tyre shtazarake mbi fmijt, grat e pleqt… M 14 prill me mijra polic, ushtar e paramilitar serb e futn lagjen “Ilirid n nj unaz t hekurt. Gjith qyteti ishte pastruar nga elementi shqiptar. Mua, gruan dhe dy fmijt njher na nxorn n rrug, po pastaj na urdhruan q t hyjm srish brenda n dhomn prdhese ku banoja. Polict dhe ushtart u sistemuan n disa shtpi prreth. Dritaren e mbylla me nj ebe sa mezi dallonim se kur sht nat e kur dit. Nuk ndiheshim pr s gjalli. Kshtu, t lodhur nga uria e frika, pes jav qndruam pa e par dritn e diellit. Gjat dits kriminelt kalronin dikah: vidhnin, plakisnin, digjnin… N mbrmje ktheheshin dhe deri von dgjonim kngt, irrjet, sharjet e tyre. Shpesh rraheshin mes veti pr shkak t pres…
M 16 maj, dit e diel, polic, ushtar e paramilitar serb ndrmorn nj aksion pr pastrimin e qytetit. Hyn edhe n kasollen time. M lidhn pr trupin e nj bagremi n fund t oborrit. N kmbn time me litar e lidhen edhe djalin gjashtvjear. Ajo dit pr banort e Mitrovics, pra edhe pr mua ishte dit kijameti. Binte shi, i cili przihej me lot dhe gjak. E shihja veten dhe djalin si Krishtin e kryqzuar. Gruaja dhe vajza qanin te kndi i shtpis dhe nuk pranonin t’i bashkoheshin kolons, t ciln e kishin nisur pr tek stacioni i autobusve. Dikur ma liruan djalin. Pr nj ast m’u duk sikur qielli u hap e bota u b imja. I pash kriminelt tek i shtynin me tyta automatiku dhe i futn prapa shtpis. Pas pak u dgjua nj rafal. M’u b se qielli u prmbys e toka m prbiu. Pas pak m solli n vete shqelmi i policit. Ai kishte nxjerr thikn majn e s cils ma kishte ngulur n zverk. “Tash do t t drgoj n at bot q t’i takosh njerzit e tu q i nisem pak m par!” Mendt ishin me rrnj. Mbi dymbdhjet or m mbajtn lidhur. Kah mbrmja m drguan n stacionin e autobusve, i cili ishte mbushur prplot me njerz sa nuk kishe ku ta hidhje gjilprn. Meshkujt nga mosha 13-14 e deri n 70-vjeare i kishin ndar nga grat dhe po i ngarkonin npr kamiona. M kishin drrmuar duke m rrahur dhe disa njerz ma dhan dorn pr t’u ngjitur lart.
udi si mbeta gjall...
Na drguan n burgun e Smrekovnics, ku na prplasn 76 veta n nj dhom t vockl t shtruar me cimento. Aty ishte ferri vet. Pas dy ditsh na drguan n shkolln teknike n Mitrovic ku na morn n pyetje dhe vazhduan t na torturojn. Shkolla ishte shndrruar n nj burg, ku xhelatt ushtronin inkuizicionin mesjetar. Ofshamat, klithjet, britmat dgjoheshin larg. Mua m’i lidhn kmbt dhe mbi pes or m mbajtn me kok teposht duke m rrahur madje edhe me stupca bejsbolli. udi si mbeta gjall. N urrejtjen patalogjike ndaj shqiptarve nj prgjegjsi mban edhe populli serb. Kur na nxorn nga shkolla prjashta ashtu t prgjakur e t drmuar pr t na kthyer n burgun e Smrekovnics, serbt: gra, burra, pleq e fmij, q ishin rreshtuar n t dy ant e rrugs, n vend q t ndienin dhembje a keqardhje, na gjuanin me gur e kamos tjetr duke na shar nnn shqiptare…
Tek pas katr ditsh na dhan nga nj kore buke dhe nga pak uj. Ishim t uritur e t drrmuar. Nuk ngiheshim as me ajr. Pr t ndrruar krahun kt duhej ta bnim t gjith prnjher. Kemi par e prjetuar skena m makabre. etnikt serb urdhronin baban q t qllonte djalin, madje 14- vjear me thik, vllai t godas vllan, djali baban… “Prfytyro sikur ke prball armikun tnd t urryer serb dhe qlloje, silli me tr forcn!” - urdhronin etnikt. Darka e par q “hngrm”, qen vetm katr ve pr 76 veta. Ato ua ndam 4-5 t rinjve q sa nuk po vdisnin nga uria. Shum njerz dhan shpirt n burg. Ne t gjallt i shoqronim vetm me sy e dhembje t vdekurit q i nxirrnin nga dhoma dhe i hedhnin diku n ndonj hendek pr t’i ln gjithmon eshtrahumbur…
(...)
Vijon...
Kshtu n at ferr e ndjeja lirin...
Rrahjet e torturat si t inkuizicionit prbnin kalvarin ngjeths t jets son, nse mund t quhej jet a ne nse mund t quheshim njerz.Edhe n at ferr ndrgjegja i onte fjal dinjitetit njerzor, liris s domosdoshme pr do qenie me frym. Edhe n at skterr qendisnim ndrrn sipas bindjeve tona, mendonim pr agimin e liris. Aty na vinin fytyrat e m t dashurve, prindrve, vllezrve, motrave, fmijve, grave... Un shpesh, pr t'i "shptuar" kalvarit dhe pr t'i takuar, s pakut, m t dashurit e mi n at bot, q i dija pr t vdekur, dshiroja t shkoja tek ta.
Megjithat, njerzit q mbshteteshin n njri tjetrin, me shikimet e tyre t lodhura m jepnin zemr, m porositnin q t ruaj drejtpeshimin shpirtror, t ushqeja shpresat... Kshtu n at dhom t ngusht si sarkofag, m vinte peizazhi i pazvendsueshm i vendlindjes sime. Aty m vinte fmijria q kisha kaluar n Bardhan. Dhe pr disa aste lshohesha n prehrin e saj. Hypja n kraht e fantazis dhe fluturoja, por vetm pr nj ast, sepse roja, polici... Duke ndrruar lirin e duke krijuar parajsn n fund t atij ferri, mendoja pr t bukurn, njerzoren... Kshtu n at ferr e ndjeja lirin... Edhe ne n at ferr po e ujisnim lirin si nj lule n nj vazo t vogl. Edhe nga shpirti yn i drrmuar, nga shkreptimat e dhembjes buronte drita e liris...
T gjith ishim t bindur se do t na nisnin drejt vdekjes...!!!
Pas katrmbdhjet ditsh na ngarkuan npr autobus. Nuk e dinim se ku do t na drgonin: n ndonj barikad midis UK-s e forcave serbe, n ndonj cak ushtarak ku mund t godiste NATO, n ndonj vend pr t hapur llogore a pr t br varret tona... Mbi 500 njerz sa dolem nga ky burg-varr e ku kishte mbetur nj pjes e qenies son, shikonin njri tjetrin t hutuar. T gjith ishim t bindur se do t na nisnin drejt vdekjes, por asnjri nuk mrziteshim sepse do t na shkurtoheshin vuajtjet. Nja shtat kilometra pa hyr n kufirin shqiptaro-shqiptar, pasi na bastisn edhe njher, duke na marr do gj q kishim me vete, na urdhruan q t'i lidhim duart pas koke dhe t vazhdojm me vrap drej kufirit. Un arrita t fsheh nj fotografi t vogl t dy fmijve t mi t vegjl. I dija pr t vrar, por duke mbajtur pran zemrs fotografin e tyre, m bhej se i shihja dhe dgjoja zrat e tyre...
N kufi prisnin shum gazetar. Kishte nga t gjitha ant e bots. Me aparatet e kamerat e tyre merrnin pamje t ndryshme t njerzve q krkonin t afrmit e tyre, q qanin, qeshnin, prqafoheshin kur takonin njri-tjetrin... Kta njerz dukeshin sikur ishin zgjuar nga nj ndrr e lig e trishtuese... U ndala para nj fotoreporteri duke mbajtur fotografin e fmijve n dor. M dukej se ai mund t m ndihmonte, t'm'i gjente njerzit e mi t dashur, apo t'i lajmronte ata q kishin shptuar, se un kisha mbetur gjall. Atij sikur i plqente ai shfytyrim imi, prandaj nuk pushonte blici i aparatit t tij... Fotografin time e pash pas shum muajsh. At ma solli gazetari Tomy Blair, i cili n faqet e gazets s njohur "NEWSWEK-internacional" e kishte nxjerr bashk me nj tekst t gjat. Kt fotografi, si m than, e kishin reklamuar edhe BBS, ERTS, DSF e kanale t tjera televizive.
Fotoreportert q regjistronin edhe marrzit tona
Pas qndrimit t shkurtr n Kuks, m drguan n fillim n Elbasan e pastaj n Tiran ku qndrova dy muaj e pes dit. Atje na pritn mjaft ngroht. Kurr nuk e harroj plakun e mehalls n Tiran. Ngadal m shroheshin plagt e trupit, po dregzat e shpirtit kullonin dhembje... N gjum e n ndrr m vinte ajo krisma e 16 prillit, thika e etnikut me maskn e zez n fytyr. Kur shihja trupat e coptuar t fmijve, ndrra m prgjakej. Pastaj m kaplonte ankthi... As pr nnn, vllezrit e motrat nuk dija asgj. N muajin korrik, tek pas 105 ditsh, Kryqi i Kuq Ndrkombtar m njoftoi se familja dhe fmijt e mi jan gjall. Lufta kishte prfunduar dhe un prisja me padurim orn e nisjes pr n Kosov. Kaluam npr kufirin ku pr gati nj shekull vetm zogjt kalonin pa pasaport. Mbrrita n Mitrovic, e cila ngjante me Trojn e lasht, t djegur e t rrnuar. Pash forcat e KFOR-it francez q ishin ndalur n Urn e Ibrit dhe vendosnin mbi t telat gjembor, pash fotoreporter, gazetar e kameraman q interesoheshin m shum t regjistronin me lapsin e syrin e kamers marrzit tona...
Pas disa ditsh n dern e kasolles q i kishte shptuar zjarrit, e ku, ndonse s’ishte imja, srish u strehova me fmijt dhe gruan, trokiti gazetari i "NEWSWEEK-internacional", Tomy Blair. Biseduam disa aste. Fmijt dhe gruaja ishin shum t lumtur. Gazetari na bri nj fotografi t prbashkt. E prgatiti menjher dhe na e dha. “Po kt a e njihni?- iu drejtua djalit duke nxjerr nga anta fotografin q ma kishte br n kufi, at dit kur na dbuan n Shqipri. T gjithve u erdhi keq dhe qan kur m pan ashtu t shfytyruar. Megjithat, n ndarje reporteri na tha se e ndjente veten shum t lumtur q na gjeti bashk. Premtoi se do t bj gjithka pr t na siguruar nj streh tonen.
(...)
Vijon...
Xhelatt serb kan dhunuar e vrar shum femra shqiptare, shum sosh pastaj i kan djegur...!!!
(...)
Kaluan gati tri vjet dhe ai as s’u duk, as s’u lajmrua m. Bri fotografit, bri edhe reklam npr gazeta e media elektronike. Sigurisht edhe ka fituar honorar t majm. Pas dy-tri ditsh at dhe disa gazetar e fotoreporter i kam par duke bredhur npr do skut t qytetit. M duket se disa prej tyre m shum interesoheshin q me kamerat e tyre t regjistrojn marrzit tona… Derisa un vazhdoja t jetoja n kasollen e errt e t lagsht, fotografit e mia zinin vende t dukshme n gazeta, revista dhe albume me emrin e NATO-s. Fotografia ime u shtyp edhe n reklamat e firmave t ndryshme, pra edhe n at t amakzave t fabriks “Ersa” t Turqis. Nj dit shtat-tet fmij u futn me vrap n oborr dhe ftuan djalin e vajzn pr t’i pyetur pr fotografin, e cila ishte prdorur pr marketing: “Kjo fotografi a sht e babait tuaj dhe kjo q mban n dor, a jeni ju n t?”
Kur u hapn shkollat, dihet me nj vones mjaft t madhe, un vazhdova t punoj n Gjimnazin “Frang Bardhi” si pastrues. Marr vetn 70 euro n muaj. Ditve t vikendit, kur ka pun, fitoj dika, sepse ndryshe nuk prthekohet muaji. Ato koh, ato dit, ato vuajtje, ato tmerre, ato skena makabre nuk do t’i harroj kurr. Nuk mund t harrohet e kaluara. Harresa sht antikultur. Po u harruan krimet, ato prsriten. Kriminelt duhet t t’i kalojn drejtsis dhe t ndshkohen. Me vet faktin se kryekrimineli Milosheviq i sht dorzuar Hags dhe sot sht duke u prgjigjur para Tribunalit, se pas tij jan duke shkuar edhe t tjert, sht nj dshmi se n Kosov sht ushtruar nj terror i papar, se ka pasur gjenocid, se at e kan mbshtetur serbt. Gjat gjykimit t tij n Hag kryekrimineli mbahet krenar dhe akuzon shqiptart, UK-n, NATO-n… Gjenocidin ndaj shqiptarve dhe popujve tjer josllav ai e paraqet si akt patriotik t tij dhe t qeveris s tij. N Gjyqin e Hags ai paraqitet krenar, duke u prpjekur n kt mnyr q t mbuloj mjerimin e tij shpirtror. Po, po ai q ushtron dhunn dhe u sjell mjerime t tjerve, sht shum m i mjer se viktimat e tij!...
Xhelatt serb kan dhunuar e vrar shum femra shqiptare, shum sosh pastaj i kan djegur. Sot ndjej keqardhje kur shoh ktu ku punoj, disa nxnse, nuk jan pak, q e denatyrojn trupin, besa edhe shpirtin. Vijn n shkoll t veshura n at mnyr thua kan ardhur n disko. Nga psimet tragjike t prmasave biblike shqiptart, sidomos t rinjt, duhet t nxjerrin shum msime. Kosovn, t ciln e liruam me dashuri, mund dhe duhet ta bjm t madhe me punn ton. Duhet t flem m pak e t ndrrojm m shum. do minut, kur i mbyllim syt, i humbim gjashtdhjet sekonda t drits…
Mitrovic, 12 maj 2002
Shkruan: Fazli HAJRIZI
Ndryshuar pr her t fundit nga fegi : 14-02-2010 m 10:42
Barbaret nuk Njihnin Moshe,Gjini dhe as Te Semure
Krahas forcave policore dhe ushtarake serbe,ne masaker e shumta ne lokalitetet e komunes se Rahovecit,kane "kontribuar"edhe serbet lokal,si ato nga Hoqa e Madhe,Retia,Aperusha,Krusha e Madhe etj,vetum mbreda nje dite,u vrane e masakruan 431 veta,ndersa u zhduken pa gjurme 130 te tjere.Banoret e fshatrave Brestoc,Fortese,Celine dhe Krush te Madhe dhe.
http://www.forumishqiptar.com/attach...1&d=1266164034
http://www.forumishqiptar.com/attach...1&d=1266164496
http://www.forumishqiptar.com/attach...1&d=1266170966
http://www.forumishqiptar.com/attach...1&d=1266171134
Te Ekzektuuarit Ne Krushe Te Madhe
Ndryshuar pr her t fundit nga fegi : 14-02-2010 m 13:10
http://www.forumishqiptar.com/attachment.php?attachmentid=128179&stc=1&d=1266171 424
Ndryshuar pr her t fundit nga fegi : 14-02-2010 m 13:13
Eshte turp qe institucionet tona apo ndonje OJQ nuk doli me shifra te sakta te te vrareve dhe plagosurve ne Kosove.Priten qe kete ta beje Natasha Kandiqi e Serbise.
nese ke informacion te sakte dhe te dhena te sakta per ;
civilet e vrare gjate ketij konflikti?
ushtaret e e UCK te vrare dhe plagosur?
ushtaret dhe paraushtaraket serbe te vrare ?
demet ne ekonomine e kosoves se pas luftes?
shkaterimet dhe djegjet e kuleteve fetare dhe shtepive ?
dhe do doja shume te dija numrin e sakte te rekrutuarve ne uck gjate konfliktit
sa mercenare dhe sa vullnetare?
do doja te dija pergatitjen dhe taktiken luftarake te UCK?
operacionet dhe sulmet e UCK?
misionet shpetuese dhe mbrojtese ndaj civileve kosovare nga UCK?
\
do doja te dija se cfare armesh te renda posedonte UCK?
sa para u kushtoi popullit kosovar ky konflikt?
dhe sa para u kushtoi qeverise dhe ushtrise serbe ky konflikt?
sa para u kushtoi NATOS bombardimi dhe operacionet e metejshme ?
perkrahjen time per hapesin e temes, ke bere nje pune te madhe duke hapur kete teme te dobishme ,
als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk uzn_Latn als_Latn als_Latn als_Latn deu_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lua_Latn als_Latn als_Latn unk uzn_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk uzn_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tur_Latn als_Latn als_Latn als_Latn zho_Hant zho_Hant zho_Hant zho_Hant als_Latn als_Latn cat_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn