als_Latn dik_Latn sag_Latn
VENDIM
Nr. 38, datë 6.7.2016
NË EMËR TË REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË
Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë, e përbërë nga:
Bashkim Dedja kryetar i Gjykatës Kushtetuese
Vladimir Kristo anëtar i “ “
Sokol Berberi anëtar i “ “
Vitore Tusha anëtare e “ “
Altina Xhoxhaj anëtare e “ “
Fatmir Hoxha anëtar i “ “
Besnik Imeraj anëtar i “ “
Fatos Lulo anëtar i “ “
Gani Dizdari anëtar i “ “
1 Gjyqtarët V. Kristo dhe F. Lulo votuan vetëm për shfuqizimin e vendimit nr. 00–2014–3102, datë 9.10.2014, të Kolegjit Administrativ të Gjykatës së Lartë. me sekretare Edmira Babaj, në datën 7.4.2016 mori në shqyrtim, mbi bazë dokumentesh,
çështjen nr. 4 Akti, që i përket:
KËRKUES: Viktori Qirjazi, Brikena Qirjazi, Qirjako Qirjazi
SUBJEKTE TË INTERESUARA: Artan Treska, Etleva Goga (Maliqi), Florika Maliqi
OBJEKTI: Shfuqizimi si i papajtueshëm me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë i vendimit nr. 00-2015-(384), datë 23.9.2015 të
Kolegjit Civil të Gjykatës së Lartë.
BAZA LIGJORE: Nenet 33, 41, 42, 131/f dhe 134/1/g të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë, neni 6 i Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut, si dhe neni 1 i Protokollit nr. 1 të KEDNJ-së.
GJYKATA KUSHTETUESE,
pasi dëgjoi relatorin e çështjes, Gani Dizdari, mori në shqyrtim pretendimet me shkrim të kërkuesve, të cilët kanë kërkuar pranimin e
kërkesës, dhe pretendimet me shkrim të subjekteve të interesuara, të cilat kanë kërkuar rrëzimin e kërkesës, si dhe diskutoi çështjen në tërësi,
VËREN:
I
1. Subjektet e interesuara (A. Treska etj.) kanë
paraqitur një padi në Gjykatën e Rrethit Gjyqësor
Korçë, duke paditur kërkuesit, prej të cilëve kanë
kërkuar: njohjen si bashkëtrashëgimtarë në ¾-at
pjesë të truallit me sipërfaqe 900 m2
, të ndodhur
në qytetin e Korçës, të pasurisë së ish-pronares
P.M., të njohur, të kthyer e të kompensuar me
vendimin nr. 275, datë 2.5.2003 të Komisionit të
Kthimit dhe Kompensimit të Pronave, Korçë (në
vijim “KKKP”) dhe me vendimin nr. 632, datë
21.4.1995, të KKKP-së Korçë; dorëzimin e
pjesës përkatëse të kësaj pasurie trashëgimore,
duke urdhëruar subjektin e interesuar, Zyrën
Vendore të Regjistrimit të Pasurive të Paluajtshme,
Korçë (në vijim “ZVRPP”), të bëjë
regjistrimin e ¾-ve pjesë të pasurisë trashëgimore
në emër të tyre.
2. Gjykata e Rrethit Gjyqësor Korçë, me
vendimin nr. 41–2010–3174 (2000), datë
30.7.2010, ka vendosur: “Pranimin pjesërisht të
kërkesëpadisë. Detyrimin e të paditurve, Viktori
Qirjazi, Brikena Qirjazi, Qirjako Qirjazi, të njohin
bashkëpronarë për shkak të trashëgimisë paditësit Artan
Treska, Etleva Gogo, Florika Maliqi mbi pasurinë e
paluajtshme të regjistruar në ZRPP-në Korçë me nr.
5/276 pasurie, zona kadastrale nr. 8563, vol.19, faqe
232, me sipërfaqe 900 m², e ndodhur në Korçë në rrugën
“Papa Kristo Negovani“ e më konkretisht të dorëzojnë
pjesën prej 202.8 m² nga ky truall. Rrëzimin e padisë
për pjesët e tjera të saj. Regjistrimin e këtij vendimi
gjyqësor dhe të disponimeve të tij në ZRPP-në Korçë pasi
të marrë formë të prerë.”.
3. Gjykata e Apelit Korçë, me vendimin nr.
530, datë, 20.12.2010, ka vendosur: “Lënien në fuqi
të vendimit nr. 2000, datë 30.7.2010 të Gjykatës së
Rrethit Gjyqësor Korçë për sa i përket pjesës së rrëzuar të
padisë së paditësve, Artan Treska, Etleva Gogo dhe
Florika Maliqi. Ndryshimin e pjesës tjetër të këtij
vendimi si më poshtë: rrëzimin e padisë së paditësve për sa
i përket kërkimit për pasurinë trashëgimore në emër të
trashëgimlënëses Dhimitra Maliqi.”.
4. Kundër vendimit të Gjykatës së Apelit
Korçë, në bazë të nenit 472 të Kodit të
Procedurës Civile, kanë ushtruar rekurs Artan
Treska, Etleva Gogo dhe Florika Maliqi. Kolegji
Civil i Gjykatës së Lartë, me vendimin nr. 00–
2012–240, datë 8.2.2012, ka vendosur:
“Mospranimin e rekursit të paraqitur nga Artan
Treska, Etleva Gogo dhe Florika Maliqi kundër
vendimit nr. 530, datë 20.12.2010 të Gjykatës së
Apelit Korçë.”.
5. Gjykata Kushtetuese, me vendimin nr. 55,
datë 3.6.2014, ka vendosur: “Shfuqizimin e vendimit
nr. 240, datë 8.2.2012 të Kolegjit Civil të Gjykatës së
Lartë. Dërgimin e çështjes për rishqyrtim në Gjykatën e
Lartë.”.
6. Kolegji Civil i Gjykatë së Lartë, me
vendimin nr. 00–2015–(384), datë 23.9.2015, ka
vendosur: “Ndryshimin e vendimit nr. 41–2010–
3174 (2000), datë 30.7.2010 të Gjykatës së Rrethit
Gjyqësor Korçë, si dhe të vendimit nr. 530, datë
20.12.2010 të Gjykatës së Apelit Korçë dhe pranimin e
padisë së palës paditëse Artan Treska dhe Etleva Gogo
(Maliqi).”.
II
7. Kërkuesit i janë drejtuar me kërkesë
Gjykatës Kushtetuese (Gjykata) sipas objektit të
kërkesës, duke paraqitur këto shkaqe në mënyrë
të përmbledhur:
7.1 Kolegji Civil i Gjykatës së Lartë ka shkelur
parimin e gjykatës së caktuar me ligj, pasi duke
ndryshuar faktet dhe rrethanat ka kaluar kufijtë e
shqyrtimit të çështjes. Ai ka arritur në
përfundime të ndryshme nga dy gjykatat më të
ulëta, duke u kthyer në gjykatë fakti dhe jo ligji.
7.2 Nuk është respektuar standardi i arsyetimit
të vendimit gjyqësor. Ai është kontra-diktor dhe
jologjik. Në arsyetim ka kundërthënie, gjë që e
bën vendimin të cenueshëm.
8. Subjektet e interesuara kanë parashtruar
se:
8.1 Pretendimi i kërkuesve se nuk është
respektuar parimi i gjykatës së caktuar me ligj
nuk është i bazuar, pasi gjykata nuk ka
shtrembëruar faktet dhe nuk ka marrë fakte të
reja, por mbi bazën e fakteve të mbledhura dhe
të pranuara nga gjykatat e faktit ka arritur në një
përfundim të ndryshëm.
8.2 Nuk është i bazuar as pretendimi për
mosarsyetimin e vendimit nga ana e Kolegjit
Civil, pasi ky Kolegj ka dhënë të gjitha
argumentet e nevojshme lidhur me zbatimin e
ligjit për konfliktin konkret. Kërkuesit janë
përpjekur të ngatërrojnë gjykatën duke lidhur
dorëzimin e sendit me çështjen e ligjit të
zbatueshëm në rastin e trashëgimisë. Dorëzimi i
sendit, siç ka pranuar edhe Gjykata e Lartë, nuk
mund të bëhet pa u bërë pjesëtimi midis
bashkëpronarëve dhe është i shkëputur nga ky
gjykim konkret.
III
Vlerësimi i Gjykatës Kushtetuese
A. Në lidhje me legjitimimin e kërkuesit
9. Kërkuesit legjitimohen ratione personae, në
kuptim të rregullimit kushtetues të neneve 131/f
dhe 134/g të Kushtetutës, dhe ratione temporis,
pasi kërkesa është paraqitur brenda afatit të
parashikuar nga neni 30, pika 2, i ligjit nr. 8577,
datë 10.2.2000, “Për organizimin dhe funksionimin
e Gjykatës Kushtetuese”.
10. Në lidhje me legjitimimin ratione materiae,
Gjykata vëren se në përmbajtjen e kërkesës
evidentohen pretendimet për cenimin e
standardit kushtetues të arsyetimit të vendimit
gjyqësor dhe të parimit të gjykatës së caktuar me
ligj. Për rrjedhojë, kërkuesit legjitimohen ratione
materiae.
11. Gjykata rithekson se ajo ndërhyn në ato
raste kur, përmes veprimeve të tyre, gjykatat e
zakonshme cenojnë të drejtën për një proces të
rregullt ligjor. Në këto raste, Gjykata nuk bën
rivlerësimin e fakteve dhe të rrethanave, por një
vlerësim të natyrës kushtetuese, të dallueshëm
nga ai i gjykatave të juridiksionit të zakonshëm.
Gjykata e analizon ligjin, faktin dhe rrethanën
përkatëse në atë dimension që ka ndikim mbi të
drejtat dhe liritë e parashikuara nga nenet 42 dhe
131/f të Kushtetutës, gjë e cila përbën juridiksionin
e saj kushtetues. Detyra e Gjykatës nuk
është zgjidhja e një mosmarrëveshjeje juridike
për çështje fakti, por identifikimi i fakteve të
natyrës kushtetuese, të cilat shërbejnë për
realizimin e kompetencave të saj dhe përbëjnë
elementin thelbësor në përcaktimin e autoritetit
të një gjykimi kushtetues (shih vendimin nr. 16, datë
19.4.2013 të Gjykatës Kushtetuese).
B. Për cenimin e standardit kushtetues të arsyetimit të
vendimit të Gjykatës së Lartë
12. Kërkuesit pretendojnë se nuk është
respektuar standardi kushtetues i arsyetimit të
vendimit gjyqësor nga Kolegji Civil. Ai është
kontradiktor dhe jologjik. Sipas tyre, në arsyetim
ka kundërthënie, gjë që e bën vendimin të
cenueshëm.
13. Gjykata ka theksuar se në funksion të
garantimit të së drejtës së aksesit është e një
rëndësie thelbësore respektimi i standardit
kushtetues të arsyetimit të vendimit gjyqësor.
Funksioni i një vendimi të arsyetuar është t’u
tregojë palëve se ato janë dëgjuar, si dhe u jep
mundësinë atyre ta kundërshtojnë atë (shih vendimin
nr. 3, datë 23.1.2014 të Gjykatës Kushtetuese).
14. Po ashtu, Gjykata ka vlerësuar se bazuar
në parashikimet e normave procedurale që
përcaktojnë elementet që duhet të përmbajë një
vendim gjyqësor, si dhe bazuar në veçoritë e
gjykimit në Gjykatën e Lartë dhe në praktikën e
saj, në funksion të realizimit të vëzhgimit publik
të administrimit të drejtësisë, si dhe të
koherencës së vendimit gjyqësor, në mënyrë që
përfundimi i procesit të vlerësimit të gjykatës të
jetë i mbështetur, përmbajtja e vendimit përbën
premisën për përmbushjen e standardit të
arsyetimit të vendimit, i cili në këtë drejtim duhet
të plotësojë dhe të përmbajë kriteret e
përcaktuara nga dispozitat ligjore përkatëse dhe
ato të zhvilluara nga jurisprudenca kushtetuese e
konsoliduar (shih vendimin nr. 82, datë 28.12.2015 të
Gjykatës Kushtetuese).
5. Referuar vendimit të Kolegjit Civil rezulton
se në pjesën hyrëse ai përmban palët ndërgjyqëse,
objektin e padisë, disponimet e gjykatës së
shkallës së parë dhe të apelit, si dhe faktin se
kundër vendimit të kësaj të fundit kanë paraqitur
rekurs subjektet e interesuara. Po ashtu, vendimi
i Kolegjit Civil pasqyron në pjesën hyrëse të
gjitha shkaqet e parashtruara në rekurs nga
kërkuesit. Gjithashtu, Kolegji Civil, mbi
pretendimin kryesor të kërkuesve për interpretim
dhe zbatim të gabuar të ligjit lidhur me kontratën
e dhurimit dhe radhën e trashëgimlënëses, ka
konkluduar se ky pretendim është i bazuar, duke
dhënë edhe argumentet përkatëse, gjë që është në
kompetencë të atij Kolegji. Kështu, ai ka
argumentuar se “në interpretim të nenit 364 të Kodit
Civil, në të cilin parashikohet se në radhë të tretë thirren
në trashëgim ndërmjet të tjerësh vëllezërit dhe motrat, si
dhe fëmijët e vëllezërve e të motrave të paravdekur, ky
Kolegj vlerëson se në rastin në gjykim, për sa kohë që
H.M. ka vdekur para trashëgimlënëses O.M. (motra e
nënës së tij), e drejta për pjesën takuese duhet t’u kalojë
trashëgimtarëve të tij ligjorë paditësve A.T. dhe E.G.
fëmijët të tij, të cilët trashëgojnë në pjesë të barabarta me
të paditurën V.Q. Kështu, A.T dhe E.G u kalon nga
¼ pjesë takuese, ndërsa V.Q. 2/4 pjesë takuese të
pasurisë trashëgimore të trashëgimlënëses O.M.” (§.30 i
vendimit).” Mbi këtë bazë ai ka konkluduar se
gjykata e rrethit duhej të kishte pranuar tërësisht
padinë e subjekteve të interesuara.
16. Sipas nenit 472/1 dhe 472/ 2 të KPC-së,
rekursi mund të bëhet edhe kur: a) nuk është
respektuar ose është zbatuar keq ligji dhe b) ka
shkelje të rënda të normave procedurale. Duke iu
referuar vendimit të Kolegjit Civil të Gjykatës së
Lartë, rezulton se ai ka argumentuar mjaftueshëm
se përse gjykatat e faktit kanë keqzbatuar ligjin,
duke tejkaluar përcaktimet kontraktuale, që
përbëjnë ligj për palët. Në rastin konkret,
vendimi i Kolegjit Civil të Gjykatës së Lartë ka
dhënë arsye për pranimin e padisë, duke
përmendur edhe pretendimet e rekursuesve,
sipas udhëzimeve të Gjykatës Kushtetuese në
vendimin nr. 55/2014 lidhur me këtë çështje, gjë
që e bën vendimin të rregullt në formë, të qartë
në përmbajtje dhe tërësisht të arsyetuar.
17. Në këtë vështrim, Gjykata vlerëson se
vendimi i Kolegjit Civil të Gjykatës së Lartë
plotëson të gjitha kriteret e standardit të
arsyetimit të vendimit gjyqësor, në kuptim të
nenit 42 të Kushtetutës dhe nenit 6 të KEDNJsë,
si dhe të jurisprudencës së Gjykatës Kushtetuese.
18. Për rrjedhojë, Gjykata arrin në përfundimin
se pretendimi i kërkuesve në lidhje me
procesin e zhvilluar në Gjykatën e Lartë është i
pabazuar dhe nuk duhet pranuar.
C. Për pretendimin për cenimin e parimit të gjykatës
së caktuar me ligj
19. Kërkuesit kanë pretenduar se Kolegji Civil
i Gjykatës së Lartë ka shkelur parimin e gjykatës
së caktuar me ligj, pasi duke ndryshuar faktet dhe
rrethanat ka kaluar kufijtë e shqyrtimit të
çështjes. Ai ka arritur në përfundime të
ndryshme nga dy gjykatat më të ulëta, duke u
kthyer në gjykatë fakti dhe jo ligji.
20. Gjykata ka vlerësuar se një nga elementet
e procesit të rregullt ligjor, sipas nenit 42 të
Kushtetutës dhe nenit 6 të KEDNJ-së, është dhe
shqyrtimi i çështjes nga një “gjykatë e caktuar me
ligj”. Ky element karakterizohet, në sensin
material, nga funksioni i saj gjyqësor, që ka të
bëjë me zgjidhjen e çështjeve nga organe të
ngarkuara me ligj për të dhënë drejtësi. Përveç
këtij kushti, këto organe duhet të shqyrtojnë dhe
të vendosin mbi çështje që janë në kompetencë
të tyre gjatë një procesi të zhvilluar mbi një
procedurë ligjërisht të përcaktuar dhe në pajtim
me rendin juridik. E drejta e çdo pale për t’u
dëgjuar në seancë përpara një gjykate kompetente
dhe të caktuar me ligj nënkupton që gjykata të
ketë juridiksion për të gjykuar çështjen dhe që
kompetenca për të vendosur për të t’i jetë njohur
nëpërmjet ligjit (shih vendimin nr. 40, datë
25.6.2015; nr. 2, datë 22.1.2014 të Gjykatës
Kushtetuese).
21. Sipas jurisprudencës kushtetuese procesi
nuk konsiderohet i parregullt, në kuptim të nenit
42 të Kushtetutës, kur Kolegji Civil i Gjykatës së
Lartë, mbi të njëjtat prova e fakte të vlerësuara në
gjykimet e mëparshme, vendos të prishë
vendimet dhe zgjidh vetë çështjen, për shkak të
zbatimit të gabuar të ligjit (shih vendimet nr. 40, datë
25.6.2015; nr. 27, datë 24.6.2013; nr. 7, datë
9.3.2009 të Gjykatës Kushtetuese). Në ushtrimin e
funksionit të saj si gjykatë e ligjit, Gjykata e Lartë
mund të vendosë për themelin e çështjes vetëm
nëse mosmarrëveshja mund të zgjidhet në bazë
të të njëjtave fakte dhe prova të vlerësuara nga
gjyqtari i faktit dhe që përbëjnë bazën e vendimit
në të cilin është bërë një interpretim i gabuar i ligjit.
Kontrolli i saj duhet të fokusohet vetëm në drejtim
të ligjshmërisë dhe bazueshmërisë së vendimeve të
ankimuara, pra mbi mënyrën e zbatimit të ligjit nga
gjykatat më të ulëta. Gjykata e Lartë nuk mund të
anashkalojë apo të lërë pa vlerë prova që janë
shqyrtuar dhe vlerësuar nga gjykatat e faktit, si dhe
nuk mund të pranojë prova të cilat nuk janë
administruar gjatë gjykimit në fakt. Gjykata thekson
se kusht për dhënien nga Gjykata e Lartë të një
vendimi mbi themelin e çështjes, në kuptim të
nenit 485 të KPC-së, është që jo vetëm të mos
nevojitet administrimi i provave të reja, por edhe që
provat e administruara të jenë shqyrtuar dhe
vlerësuar në mënyrë të mjaftueshme nga gjyqtari i
faktit (shih vendimin nr. 1, datë 29.1.2016; nr. 40, datë
25.6.2015 të Gjykatës Kushtetuese).
22. Në kuptim të funksionit rishikues të
Gjykatës së Lartë, të sanksionuar në nenin 141 të
Kushtetutës, Gjykata ka vlerësuar se kompetenca e
saj për shqyrtimin e çështjeve nuk bazohet mbi të
njëjtat dispozita procedurale të cilave u referohen
gjykata e shkallës së parë dhe gjykata e apelit. Në
nocionin kushtetues të rishikimit futet, në radhë të
parë, shqyrtimi i rekurseve për pretendimet e
shkeljes të ligjit material ose procedural, gjë që
përbën funksionin kryesor të Gjykatës së Lartë.
Neni 485 i KPC-së i ka dhënë të drejtë Kolegjit
Civil apo Kolegjeve të Bashkuara të Gjykatës së
Lartë që, ndër të tjera, të vendosin prishjen e
vendimit të gjykatës së apelit dhe të lënë në fuqi
vendimin e gjykatës së shkallës së parë, si dhe të
ndryshojnë njëkohë-sisht vendimet e të dyja
gjykatave më të ulëta (shih vendimin nr. 11, datë
3.3.2016; vendimin nr. 40, datë 25.6.2015 të Gjykatës
Kushtetuese).
23. Duke iu referuar çështjes konkrete, Gjykata
konstaton se Kolegji Civil i Gjykatës së Lartë nuk
ka marrë prova të reja. Ai Kolegj, mbi të njëjtat
fakte dhe rrethana të mbledhura nga gjykatat e
faktit, ka bërë interpretim të ndryshëm të
dispozitave të Kodit Civil që lidhen me radhën e
trashëgimtarëve ligjorë, duke arritur në
përfundimin se edhe subjektet e interesuara duhet
të njihen bashkëpronarë të pasurisë së lënë nga
trashëgimlënësja. Në fund, Kolegji ka vendosur
pranimin tërësisht të padisë. Në këto kushte,
Gjykata çmon se Kolegji Civil ka vepruar brenda kompetencave të njohura nga Kushtetuta dhe ligji procedural civil.
24. Nisur nga sa më lart, Gjykata arrin në përfundimin se edhe ky pretendim i kërkuesve është i pabazuar dhe nuk duhet pranuar.
PËR KËTO ARSYE,
Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipë- risë, në mbështetje të neneve 131/f dhe 134/ 1/g të Kushtetutës, si dhe të neneve 72 e vijues të ligjit nr. 8577, datë 10.2.2000, “Për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë”, me shumicë votash2
,
VENDOSI:
- Rrëzimin e kërkesës.
Ky vendim është përfundimtar, i formës së prerë dhe hyn në fuqi ditën e botimit në Fletoren Zyrtare.
Anëtarë pro: Bashkim Dedja (kryetar), Sokol Berberi, Fatmir Hoxha, Altina Xhoxhaj, Vitore Tusha, Besnik Imeraj, Fatos Lulo
Anëtarë kundër: Vladimir Kristo, Gani Dizdari
als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ayr_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn nld_Latn tpi_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn cjk_Latn fin_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kbp_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fin_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn vec_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn swh_Latn