als_Latn dik_Latn lim_Latn
Shkruan: Shqipe HOXHA
Spektaklet antike etruske, që përzienin artin skenik me muzikën dhe kërcimin: kemi kështu ludiones-it, aktorë që kërcenin nën ritmin e tibiae-ve –një lloj aulos-i–; më vonë, me shtimin e muzikës vokale, lindën histriones-it –që do të thotë “balerinë” në gjuhën etruske–, që përzien këngë dhe mima (saturae, origjina e satirës).
Një aulete aulētēsi është muzikanti që luajti në një aulos. Ekuivalenti i lashtë romak ishte tibicen (tibicines plural), nga Tibia latine, “tub, aulos”. Aulodi i neologizmit nganjëherë përdoret nga analogjia me rapsodë dhe citharod (citharedo) për t’iu referuar një lojtari aulos, i cili gjithashtu mund të quhet aulist; Megjithatë, aulodi më shpesh i referohet një këngëtari që këndoi shoqërimin në një pjesë të luajtur në aulos.
Zëri i vetëm i me klarinetë ishte i njohur për popujt e tjerë të lashtë. Provat e artit dhe të letërsisë tregojnë se ishte kallami i dyfishtë që ishte standard në periudhën klasike. Sipas sistemit Hornbostel-Sachs, për këtë arsye, aulos duhet të klasifikohet si një oboe.
Duhet pranuar se “oboa-Vajzë” është më pak evokative se “flauta vajzë”, për të cilën klasikët kanë qenë të mësuar dhe se kur bëhet fjalë ‘oboe’ ka të ngjarë të duket e çuditshme.
West, Martin L. (January 1992). Ancient Greek Music. Clarendon Press. p. 84. ISBN 0-19-814975-1. T
Aulist performing for Isis in funerary art from Roman Egypt (Royal Ontario Museum, Toronto)
The competition between Marsyas and Apollo on a Roman sarcophagus (290–300)
Joven tocando el aulós
Trono Ludovisi, s.VI a.C
Etruscan terracotta plaque, male double-flute player – used to cover the the walls of a tomb-Fine Arts Boston
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn eng_Latn eng_Latn spa_Latn vec_Latn eng_Latn