als_Latn dik_Latn sag_Latn
Mikaela, forca qëndron te brishtësiaPostuar më: 22 August 2016 10:54
Një histori dhimbjeje dhe force, një histori dashurie dhe vullneti. Kjo është historia e Mikaela Llallës, maturantes nga Elbasani që ka fituar bursën Pashko në UET.
Mikaela është një vajzë trupvogël, me sy të zgjuar që i shndrijnë, me një të folur të shpejtë dhe kumbuese që e shoqëron me një të qeshur të bukur. Kur ishte vetëm 2 vjeçe dhe nuk kishte akoma një kujtesë jeta iu dhurua për së dyti. Asaj, motrës më të vogël foshnje dhe mamasë së saj, Fluturës. Minutat, fati ose një mrekulli i shpëtoi nga vdekja prej duarve të babait të tyre. I alkoolizuar dhe i dhunshëm me gruan dhe dy vajzat 16 vite më parë babai i Mikaelës vret, në gjaknxehtësi gjatë një debati për shkak të divorcit me gruan, një pjesë të familjes së tij, mamanë, vëllain dhe nusen e vëllait dhe fill pas krimit makabër niset për të kërkuar gruan e vajzat e vogla me qëllim për t’i vrarë dhe ato. Dielli i asaj dite nuk kishte pranuar më shumë gjak të pafajshëm prej duarve të tij dhe ua fshehu si me magji tri femrat që do të jetonin gjatë dhe me njëra-tjetrën. Të gjendura në fshat te gjyshërit ato shpëtojnë nga agresori vetëm sepse kishin dalë në arë dhe sërish ato nuk i puq fati me armën e tij pasi “vdekja” merr një rrugë të ndryshme.
“Në debat, babai qëllon ndaj vëllait të tij, gruas së vëllait dhe mamasë së tij duke i vrarë. Në gjaknxehtësi niset te gjyshi në fshat për të vrarë mamin dhe mua, por atë ditë gjyshi na nxjerr për fat në arë për të punuar arën me gjyshin. Mamaja më tha që pata një ndjesi që të mora. Babai erdhi në shtëpi, kërkoi mamanë time me armë në dorë. Gjyshja nuk i tregoi duke i thënë se s’kishte më punë me Fluturën. Në fshat mori vesh se ku ishim dhe u nis për të ardhur te toka i armatosur, por sërish për fat mamaja zgjedh të kalojë në një rrugë tjetër. Policia doli në kërkim dhe e arrestoi. Sot ai është në burg, i dënuar me 25 vjet burg” -tregon Mikaela duke folur në emisionin “Një mesazh për ty” tek e Diela Shqiptare në Tv Klan.
Ajo beson se e kujton atë ditë kur mamaja e shtrëngoi për dore dhe e mori në rrugën e jetës ndërsa babai i kërkonte për t’i vrarë…ose ka ndjesinë e tillë pavarësisht se kujtimi mund të mos jetë i vërtetë.
Mikaelën e njohëm atë ditë që erdhi në Universitetin Europian të Tiranës për të marrë bursën “Pashko”, një bursë e veçantë e akorduar për herë të parë këtë vit nga ky universitet dhe që synon të bashkojë dy kritere të veçanta; të rinj të talentuar, ekselentë në shkollë, por që kanë pamundësi financiare apo kanë një histori jete të vështirë, siç është dhe rasti i vajzës nga Elbasani. Ajo ka vendosur të studiojë për Shkenca Politike dhe ka një synim të qartë të cilin sapo e thotë e kupton se do të bëjë të pamundurën për ta realizuar: “Dua të punoj për organizatat ndërkombëtare që merren me të drejtat e njeriut, me të drejtat e fëmijëve. Do të punoj për OKB-në. Mbas 10 vitesh e shoh veten të punoj në OKB dhe të punoj për politikat ndërkombëtare për fëmijët, pasi ata janë të mrekullueshëm.”
Është kaq e shpenguar dhe kaq bindëse kur flet sa e gjithë kjo siguri prej të rriture duket sikur i rri si një fustan i madh në trupin e saj të imët dhe në pamjet prej fëmije. Të jep përshtypjen se hallet më të mëdha në jetë i ka kaluar gjatë fëmijërisë, kur i është dashur të përballet çdo ditë teksa rritej me historinë e tmerrshme të familjes së saj, të përballej me depresionin e mamasë prej kësaj historie. Por në një moment kuptoi se çdo histori sado e errët të jetë e ka anën e saj të shndritshme dhe ajo duhet të dinte t’i ishte mirënjohëse asaj që i ishte dhënë; -Jetës!
Ja si e shpjegon vetë Mikaela përballjen e saj me ndjenjat më të forta dhe arritjen e ekuilibrit në jetën e saj:
“Pas ndodhisë ishte një periudhë shumë e vështirë për mamin sidomos psikologjikisht, pasi ajo nuk i merr dot gjërat lehtë. Fatmirësisht gjatë asaj kohe nusja e vogël e dajës është kujdesur shumë për mamin tim. Në këtë periudhë mami ka tentuar të vetëvritet dhe në të tria herët jam gjetur unë pranë saj në momentin e duhur, pa ditur e pa kuptuar se isha akoma fëmijë i vogël. Vetë mamaja më ka treguar se kjo e bëri të kuptojë se ajo duhet të merrte vendimin për të jetuar për vajzat e saj. Dy vjet më parë unë jam bërë pjesë e një grupimi që quhet “Federata e Familjes” ku na mësojnë që familja është shumë e rëndësishme. Aty mësova që duhet të fal dhe duhet të reflektoj për jetën time. Të mendoja që deri në momentin ku s’do të mund të çliroja ndjesitë negative brenda meje, do të isha robinë e atyre ndjenjave. Pastaj mendova se gabimi që bëjnë njerëzit është që mbeten peng të disa situatave apo ngjarjeve. Unë vendos për jetën time dhe jo jeta ime për mua. Kur fillova të mendoja kështu thashë deri në momentin që unë vendos duhet të jem e lirë nga ndjesia negative dhe fillova të punoja për ndjesitë e mia. Tani kam arritur në pikën që më vjen keq për babain tim, pavarësisht urrejtjes që ndieja më parë për të. Më parë nuk e quaja më baba dhe më rëndonte të thoja babi im, por tani ndihem keq për atë dhe më shumë se sa falje nuk ndiej më urrejtje për të. Ndihem shumë e liruar tani dhe thjesht dua të jetoj jetën time dhe t’i qëndroj pranë mamit dhe motrës”.
Marrëdhënia me nënën e saj është sigurisht marrëdhënia më e fortë njerëzore që ajo ka dhe pikërisht për këtë shkak u bë dhe pjesë e emisionit “Një mesazh për ty”, ku ajo i shprehu të ëmës gjithë mirënjohjen për përkushtimin dhe forcën që i ka dhënë në jetë. Por, pavarësisht dashurisë dhe përkushtimit ajo nuk kishte mundësi financiare ta mbështeste për studimet e larta vajzën e saj të madhe.
“Mamin gjithmonë e ka torturuar mendimi që nuk më ka dhënë atë që unë meritoja. Shumë njerëz i thonë që “gjynah, vajza jote mëson, por ti nuk ke lekë që ta shkollosh siç duhet. Mamit kjo i ka mbetur peng në zemër. Dua t’i them mamit që unë do t’i arrij gjërat që dua sepse besoj se nëse beson në veten tënde, do t’ia dalësh. Unë dëshiroj të vazhdoj studimet. Nëse nuk fitoj bursën nuk do të mund të filloj shkollën në Tiranë, pasi nëse nuk kam bursë do të duhet të punoj dhe s’do jem e fokusuar 100% te shkolla”, u shpreh Mikaela gjatë emisionit, pa e ditur se për të ishte një surprizë, ndoshta surpriza që çdo i ri që e do arsimin do ta ëndërronte . Zv/rektorja e UET-it, prof. dr. Luljeta Minxhozi, e gjendur mes spektatorëve i ofroi Mikaelës Bursën Pashko, e cila i jep asaj të drejtën e studimeve të plota 3 vjet në Bachelor dhe një fond prej 25 mijë lekësh të rinj në muaj gjatë gjithë shkollës. “E ftoj Mikaelën që nga Shtatori të bëhet pjesë e Universitetit Europian të Tiranës dhe dua t’i them se jemi shumë të nderuar që të kemi në UET një vajzë të talentuar dhe që ka një forcë kaq të madhe jete” -u shpreh Minxhozi.
Mikaela erdhi vetëm disa javë më vonë për të parë nga afër auditorin ku do të studiojë dhe nuk bën asnjë përpjekje që të fshehë emocionet. “E kisha një dëshirë të madhe të studioja pikërisht në këtë universitet, por nuk guxoja t’ia thoja as vetes pasi nga ana tjetër kisha frikë se as në universitetin shtetëror nuk do të mund t’i mbuloja shpenzimet e shkollës dhe jetës në Tiranë. Më duket e pabesueshme që fitova një bursë kaq të rëndësishme dhe që mban një emër të madh, jam e bindur që do ta nderoj këtë emër me punën dhe arritjet e mia akademike”, thotë ajo e bindur se do të jetë një aktiviste e të drejtave të njeriut në të ardhmen.
Por e rritur me dashurinë e nënës por me pengun e një fati tragjik për atë që qëlloi të ishte babai i saj ajo ka me merak një këshillë për prindërit e rinj.
“Nëse nuk i jepni dashuri fëmijëve kur janë të vegjël, ata mund të bëhen problematikë kur të rriten. Mos mendoni se janë vetëm fëmijët tuaj dhe ju keni të drejtë të silleni si të doni me ta, t’i mërzisni, apo më keq t’i dhunoni”, thotë ajo dhe shton se kjo do të jetë kauza e saj e jetës kur të rritet.
Është kaq e brishtë kur e shikon, akoma një fëmijë që do të hyjë në botën e të rriturve, por është kaq e fortë në brishtësinë e saj, sa beson se ka fuqinë të tundë edhe malet.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn