als_Latn lit_Latn mlt_Latn
Leonard Seiti, ka lindur ne prill te vitit 1978 ne Ane-Vjose te rrethit te Tepelenes. Qe ne femijeri, ka qene i terhequr pas letersise dhe librave, deri sa ne moshen 13 vjecare kur dhe do krijonte poezine e pare te tij, per te mos u ndalur me se shkruari. I pelqen si zhanri i prozes, ashtu edhe poezise, por pasioni i tij mbetet kjo e dyta. Ka botuar dy libra me poezi.
Krijimtaria e tij vjen si nje vese mengjesi tek lexuesi, e fresket dhe me plot pasion. Tek lexon ndienjen e pasur qe frymezon poetin e ri Seiti, perfshihesh i teri ne bukurine e vargjeve, te cilat i kendojne kryesisht dashurise dhe natyres.
SI PIKĖ VESE !
Une nuk di te thur vjersha
Me fjal te medha, te bukura
Ndaj me mire bredh lendines
Me shport te shpirtit te mbledh flutura
Une nuk di te kendoj kenge
Zeri im eshte i ē’jerre, rrebel
Ndaj preferoj te hesht, ne kembe
Te duartrokas nje harabel.
Une nuk di, te loz kitaren
E vjolinen ca me pakė
Ndaj bredh pyllit porsi zog
E ēirrem ferrave gjer nė gjak
S’kam vene gishta mbi tastiere
Por ne operra them kam qėnė
Me ndodh te shoh herė herė
Kur kendon era nė lėmė.
Pasuri e fame s’me duhen
I pa ēader eci ne shi
E i mbaj vesh gjethes se shiut
Kur embel kendon dashuri.
Une qe linda lakuriq
Lakuriq dua te vdes
Me shpirt te paster, si femij
A ndoshta si nje pike vesė.
© Leonard Seiti
#########################################
Nostalgji
Thell nė shpirt, njė melodi
Zgjon tė shkuarėn, nė kujtesė
Dhe mbushet mbrėmja, nostalgji
Pėr njė lastonjė, njė vetull zezė
Njė dritė rrjedh, porsi ujvarė
K’tė mbrėmje t’vonė, mbi gjeth’
Nėn qiellin stolisur, margaritarė
Kujtime blu, kjo mbrėmje derdh
Pėrzjerė me dritė, fllad i lehtė
Gjetheve, mbrėmja belbėzon
Dhe vargje derdhen nėpėr fletė
Si vesė kristal, qė mėngjesin zgjon
Gonxhe Yjesh ēelur, Maj
Ē’bukuri, lėndinės tej
Pėrzjerė me yjet, sytė e sajė
K’tė mbrėmje t’vonė, kėrkoj tė gjej
Dhe gjum nė sy, kjo natė nuk ka
Nga shpirti, kulluar, tinguj rrjedhin
Pėrzjerė me tingujt, kujtime blu
Lidhur pėrdore, me natėn bredhin
################################
Kėputi po deshe dhe lulet
Lulet nė kopėshtin e edenit!
Mua mė pėlqejnė gėnjeshtrat
Ato qė thonė tė vėrteta tė mėdha
Ato qė mbijnė mbi varre, mbi eshtrat
Ku njė e vėrtetė e gėnjeshtėrt u tha!
-Sa kohė ėshtė bėrė, sa kohė!?
Kam frikė se njė jetė s’mė mjafton!
Kėput’ma dhe zemrėn po deshe
K’tė kafshė qė mbaj lidhur nė litarė
Mbi ēarēafė tė zhubrosur ka fjetur
Nė shtrate tė ngrohur mė parė…
-Ku je zgjuar sot, dje, ku je zgjuar!?
S’mbaj mend! Ēdo ditė njė rrugė tjetėr!
Stomaku i natės treti gjurmėt e mia…
Nga cicėrima ėndrrash shpirti mė zien
Mjegulla diku larg mėrgoi nga uria
Ndėrtesat pėrkulen e pijnė ujė nė liqen
Mė ndje, kam njė plagė nė kraharor,
Njė prej atyre gjėrave qė la mbas qyteti!
Ja, ai atje ėshtė zėri im…
Ja njoh mirė sytė kureshtar prej fėmije!
Thonė, se lulet e shkurtit kur mbijnė
Lėshojnė lotė me aromė pavdekėsie…
Ndaj, vazhdo mė tej, s’kam ē’tė shes
Janė pavlerė pėrgjigjet e mia lakuriqe…
Nė rrugėn tjetėr tregėtojnė gjithēka
Nė rrugėn tjetėr dhe shpirti kushton pak
Nė gjet’sh dhe tėndin aty, s’ėsht’ hata!
Shpirtin tim dje e bleu njė plakė!
-Pse gėnjen, mė thuaj, pse gėnjen!?
Mė pėlqejnė gėnjeshtrat qė thonė tė vėrteta!
Nė derė, dimri me dorė tė hekurt troket.
S’ka xhama tė thyer, asnjė damar i prerė…
Pėrtej liqenit qė ha yje, bejroza po pret
Zogun e blertė qė krahėt i’u thyhen nė erė…
Asgjė e ēuditėshme, mė beso, asgjė.
Njė gur u frikėsua kur e thirra nė emėr!
Njė mik i vjetėr po numėronte hapat e hėnės
Ndėrsa kėndonte nėn zė njė kėngė nga vegjėlia
Njė nga ato ninullat e ngrohta, t’ėmbla, tė nėnės
Njė nga ato pak rreshta ku ripėrtėrihet gjithėsia…
Qyteti nė kockė mė ka ngulur hijen…
Oh! Hija! Asgjė nuk dhemb mė shumė se ajo!
Sytė e mi pėrtypin dhembė kujtimesh
Sa herė dielli shkon tė flerė nė bark tė liqenit
Pėr t’mė kėputur nė mėngjes lule ėndėrrimesh
Porsi Eva gjethet nė kopėshtin e edenit.
© Leonard Seiti
##################################
Ti ecėn drejt nė rrugėn tėnde
Se zemrėn ke mbėrthyer tek unė
Unė kam shėtitur mijra vėnde
Se shpirtin tėnd kam pėr furtunė
Ti qan si vjeshtė me ngashėrime
Nė parqe shpirti mė rrėzon gjeth’
Nė buzėn tėnde shuaj etjen time
Nė lotin tėnd zemra mė bredh…
Unė ngrij si akulli, heshtjeftohtė
Ti vjen si prilli mė shkrin nė gjak
Me buzėprekje s’ngopesh dot
Ndaj ēel nė shpirtin tim zambakė
Tė mbaj petaleve porsi bletė
Ti qerpikė drite kudo pėrhap
S’porvoj tė vdes as tė bėj vetė
Se me njė puthje mė ngjall prapė
Unė eci drejt nė rrugėn time
Se zemrėn kam mbėrthyer tek ty
Ti mė bėn ėndėrr, mė jep formė drite
Ē'do ēast tė jetės t'mė kesh nė sy.
© Leonard Seiti
###################################
E trishtė vdiq, e zhgėnjyer
Ėndrra jonė e lindur tek retė
Ka mbetur dimri krahėthyer
Me kockėn e akullt qė vret!
Unė provova, me gjakun tim
T’ujisja shkretėtirėn kozmike
Por lulet e shkurtit nuk mbijnė
Prej puthjes sė ftohtė tė njė thike…
© Leonard Seiti.
#############################
Letėr nga Askundi
Mik’i vjetėr, tė solla ndėr mend,
K’tė natė vjeshta mbi supe mė rri.
Vajtim’i erės lugjeve mė tremb,
I ngjaj zogut tė humbur nėn shi.
Mė kish mbetur thellė nė zemėr,
Nga kohė e shkuar qė s’kthehet mė,
Njė nga ato kėngėt tona, pa emėr,
Por s’mund ta kėndoj, nuk kam zė.
Mė kish mbetur dhe pak klorofilė
Thellė nė shpirt, si gjeth’ i parėnė.
Ndaj mora penė e ndeza kandilė
Tė shkruaj gjithēka s’tė kam thėnė...
Poshtė mermerit, ku ti fle i qetė,
Erė e vjeshtės dot gjumin s’ta prish.
Streha ime ėshtė njė varkė nė det
Deti vet’ ėshtė njė lodėr stuhish.
Kohė tė tjera janė k’to, miku im!
Dallėndyshe mė strehėve nuk ka,
Dhe njė pendė q’e ruaja kujtim
Bashkė me gjethet e vjeshtės mė la.
E kam lėnė atje larg Shqipėrinė
Si njė livadh tė gjelbėr nė hėnė.
E braktisa dhe unė strehėn, ēatinė,
S’di as vetė nė ē’ėndėrr kam rėnė.
S’di nė do zgjohem mėngjesin tjetėr!
Kohė tė kėqija janė kėto, vėlla.
Nė u zgjofsha do tė kėndoj, patjetėr,
Paēka se dhe zėri mė la!
Sa shumė gjėra kam pėr tė thėnė...
Nė mundsh, ti qesh edhe pėr mua!
Ka kohė, buzėqeshja mė ka lėnė,
Tani njė tjetėr kam marrė pėr grua.
Kėshtu e paska, o mik, kjo jetė!
Thonė se jam bėrė hija e fatit;
Sot mė ka hedhur diku nė det,
Dje i brodha pas gjatė Eufratit!
Nuk di ku nesėr do mė zėr’ dielli...
Nė pastė diell, duhet shpresuar!
Lajme tė kėqija po vijnė nga qielli,
Dikush -tė Madhin*- ka zemėruar.
Mė ndje, nuk dua tė tė shqetėsoj!
Ndaj ti mėrzitje hiē mos ndje,
Deri sa zemra gjak t’mė pompoj
Njė strehė shpirtit do mund t’i gjej.
Le tė tėrbohet Plakushi* lart,
Njėmijė rrebeshe tė hedhė mbi mua.
Unė do mbyll sytė, dhe diell’i artė
Do m’jetė varur mbi degė si ftua.
Mė duket mik, kam humb dhe ferr’.
Mė ka mbetur veē kjo pallto e vjetėr,
Qė mė mbron sadopak kur nata ējerr
Me thonj tė mprehtė, si asgjė tjetėr.
Tė mėrzita mik, nė njė natė si kjo!
Ndoshta s’ia vlen tė lexosh Askushin.
Pėrgjatė rrugės sime unė, domosdo,
Do vazhdoj tė tallem me Plakushin*.
Kėshtu, o mik, nė patsh dhe kohė
E mund t’mė ndjekėsh gjer nė fund,
Do tė flas pėr veten se, domosdo,
Pėr tė tjerėt unė tė flas, nuk mund.
Do tė flas pėr udhėn qė mė dha fati
Dhe pėr k’tė xhaketėn time t’vjetėr.
Po t’isha lindur pasanik, k’tij shtati
Do t’i kisha veshur njė kostum tjetėr!
Sa herė kam rėnė pėr tokė, jam vrarė,
Po aq herė jam ngritur i stėrmunduar.
Ēdo herė mė i fortė, mė i ri se mė parė,
Me zemrėn-shkėmb, shpirt-rrebeluar.
Por s’i jam qarė kujt, mik, as Zotit;
Gjithēka kam mundur e kam bėrė vetė.
Ē’t’i qahesh vallė kujt qė qysh motit
S’ėshtė bėrė i gjallė, ka dymijė vjet!?
Nė mes tė territ, mik, kur nata ējerr
Dhe heshtja vdekjes mė shumė i ngjan,
Unė hedh njė dorė nė shpirt dhe nxjerr
Njė zjarr mjekėrosh-zjarr babaxhan.
Njė zjarr qė tė ngroh jo veten time,
Jo pėr t’arritur i gjallė mėngjesin tjetėr,
Por njė zjarr ku tė djeg gjith’ jetėn time
N’u dashtė pėr t’ngrohur k’tė botė t’vjetėr!
Madje dhe shpirtin, mik, kurrė s’e kursej
E prej dhimbjeve nuk e ruaj aspak,
Me ca fat dhe unė njė ditė do tė gjej
Pėr gjithēka njė ilaē, tė hidhur, farmak!
Tė shkrova sot, mik, se ndjeva mall.
Pėr kohėn tėnde, mė nis njė letėr,
Mė thuaj, Tanjusha* ėshtė ende gjallė,
Se ende po pret tek shtegu i vjetėr.
Nė pritje tė letrės tėnde,
Desha t’i them pak fjalė palltos sime,
Qė mė mbron nga i ftohti pėrēdo mbrėmje
Kur shndėrrohet nė akull kjo rruga ime.
Pak fjalė me zemrėn desha t’i shkoqit
Dhe me shpirtin, ku zjarrin e jetės ruaj,
Por fytyrė e Zotit, si pėr ēudi, m’u fanit
E me njėmijė heshtje mė dėnoi tė vuaj!
Kjo isht’e gjitha i dashur miku im
Po e mbyll mė nė fund, po hesht
Dua ėngjėt tė dėgjojnė kur tė vijnė
Pėshpėritjen e gjetheve nė vjeshtė
Unė ėndrrat i humba pėrgjithmonė
Dhe jeta s’mė josh mė si mė parė
Zemra ime ka marrė ngjyrė limon
Ndėrsa shpirti ka kohė m’ėsht‘ vrarė
Hėna mė vėshtron me plot ndjenjė
Por unė akull i ftohtė jam, acar
S'ėsht' i ngrohtė mė gjaku ndėr dej
Brėnda meje tė rindez tjetėr zjarr
S'ka mbetur gjė tjetėr tė shkruaj,
Nga jeta e njė poeti skandaloz
Tashmė vdekja s'mė duket e huaj,
Por dritare prostitutash ngjyrė rozė!
Mbas xhamit ajo qėndron e mė pret,
Buzėt akull t’mi puth gjer nė gjak,
Ndoshta s’duhet tė mėrzitem vėrtetė,
Njė tė puthur tė gjithė e kanė hak!
© Leonard Seiti
als_Latn als_Latn ast_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fij_Latn als_Latn por_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fur_Latn als_Latn azb_Arab tha_Thai ita_Latn als_Latn als_Latn als_Latn zul_Latn als_Latn als_Latn szl_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn pol_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tha_Thai als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn sag_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azb_Arab tha_Thai als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn azb_Arab tha_Thai als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azb_Arab tha_Thai ssw_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azb_Arab