als_Latn dik_Latn sag_Latn
Mbi tavolinat e tyre politikanët e Bashkimit Europian kanë dy dosje që na interesojnë. Dosja 1 ku tregohet historia frymëzuese, mbijetesa e Bashkimit Europian dhe mbi 70 vite paqë në Europë. Një eksperiment i suksesëshëm shpresëdhënës për popujt e kontinentit të vjetër por që në kohët e fundit po përjeton lëkundje nga brënda. Veç krizës ekonomike disa vjeçare që ende vijon, largimi i Britanisë së Madhe prej Bashkimit Europian qe goditja e parë e madhe seizmike kundër BE-së. Frika është që Brexiti mund të pasohet nga nga exite të tjera nga frymëzime nacionaliste që do ta kthenin Europën në një epokë të pa qartë pararendëse, në atë të shteteve kombëtare.
Duke përgjithësuar mbi shpërbërjen e grupim shteteve në Europë, përfshirë shpërbërjen e Bashkimit Sovjetik, të Jugosllavisë dhe tendencat separatiste në disa prej shteteve të BE lind dyshimi në vështirësitë, deri pa mundësitë e mbijetesës së bashkimeve të mëdha të shteteve, është paraqitur në mjaft analiza dhe studime. Aktualisht një ndër teknokratët europianë, ish ministri grek i financave Varufakis e sheh të keqen e BE tek kriza e euros që sipas tij “ka rezultuar si pasojë e gabimit të bërë me të menduarit që një union monetar mund të evoluojë në një union politik. Sot një gabim i ri gradualisht po kërcënon Europën: besimi se një federalizëm mund të evoluojë në një federatë të qëndrueshme demokratike. Sado paradoksale që mund të tingëllojë, shpallja e një federatë të simuluar mund të jetë shansi i fundit për ta shpëtuar ëndrrën për një Bashkim Europian prej së vërteti.”(“Gabimi gradual i Europës”,Koha Ditore, 28.6.2017) Shihet dëshpërimi i Varufakis që si shans të fundit për mbijetesën e BE konsideron federalizimin e BE të cilin ai veç një rresht më lart e quan
E ardhmja e Bashkimit Europian mbështetet kështu mbi përpjekje që ndërtohen mbi pohim mohime, supozime, mbi hipoteza teknokratike paradoksale të cilat realiteti mund ti marrë para. E megjithë këtë paqartësi për të ardhmen e BE, që pas vitit 2000 mbi tavolinat e politikanëve të Bashkimit Europian, gjindet dhe “Dosja 2”ku është plani i BE për të krijuar në rajonin e Ballkanit Perëndimor një Treg të Përbashkët, paralel me BE, një treg që sipas strukturimit mbi të cilin kërko të ndërtohet konturon në fakt një trego-sllavi, një Jugosllavi. Po nëse në rastin e Bashkimit Europian krahas rrezikut të shpërbërjes, egziston një eksperiencë dhjetra vjeçare e një egzistence të suksesëshme përpjekje dhe ëndrrimi i bukur dhe përpjekje e europianëve për mbijetesën e Bashkimit Europian, në Ballkan për Jugosllavinë egzistojnë vetëm ankthet e tmerreve që kanë sjellë, askush nuk e do, me çfardo emërtimesh të recikluara të na paraqitet. Por megjithatë, sipas BE për të mirën e ballkanasve, parë edhe në perspektivë të një integrimi të mundshëm të shteteve të rajonit në BE, po pa pyetur fort çfar mendojnë ballkanasit, BE në vizionet e veta gjeopolitike, po ngul këmbë në mëkëmbjen dhe organizimin e kësaj pjese të Ballkanit sipas konceptit të vet duke i mbërthyer të gjashtë shtetet në një grup. Parimet dhe rruga sesi mund të realizohet diçka e tillë janë paraqitur disa herë në takime të ndryshme të BE me të gjashtë shtetet e rajonit. Po ne do paraqesim parimin themelor që do bënte të mundur realizimin e një synimi të tillë, të shprehur nga Lordi Pady Ashdown, ish përfaqësuesi i Kombeve të Bashkuara gjatë konfliktit në Bosnje. Sipas tij, duhet ''të punohet për ti mbërthyer'' vendet e Ballkanit Perëndimor, njëherë e mirë dhe sa më shpejt të jetë e mundur në një zonë ekonomike dhe hapësirë politike të vetme dhe koherente! Dhe për këtë duhen përdorur shumë, muskujt europjanë!( Me8 prill 2006, lordi Paddy Ashdoën mbajti një bisedë politike në''London School of the Economics''(LSE), me temën:''A është Ballkani Perëndimor pjesë e Europës apo jo? Pa përmendur tash për tash muskujt që thekson Ashdoën, është dhe vetë Komisioni Europjan që ka bërë pak a shumë të njëjtin propozim dhe përpiqet ti shtyjë këto vende në atë drejtim. Sic shihet ajo cfar ofrohet ka të bëjë mbi të gjitha me shqiptarët, po saktësisht dhe mbi të gjitha me shqiptarët të cilëve duhet tu imponohet, për interesat e Europës në radhë të parë që të futen as më pak as më shumë sesa në një lloj shteti të ri të përbashkët me sllavët..nga i cili vetë sllavët e tjerë sapo morën arratinë. Atëherë si e ndjejnë vehten shqiptarët para këti paradoksi të paimagjinuar? Nuk është hera e parë që shqiptarët e ndjejnë vehten të zhgënjyer keqas, por e vecanta është se këtë radhë i besuan kaq shumë magjistares demokraci..Paradoksi bëhet dhe më i theksuar kur kontributi perëndimor për Kosovën ka qenë dhe është vertetë shumë i madh.( G.Drini,“Pse serbët nuk duhet të jenë në një union me shqiptarët”, gazeta Metropol, 18 tetor 2013,)
Duke i bashkuar dy dosjet, atë nr.1 dhe atë nr.2, shohim se fati i BE kushtëzon dhe fatin e një Tregu të Përbashkët të BP, në rastëse do të krijohej por me një ndryshim të madh në mes tyre. Nëse shpërbërja e BE do ndodhte me bisedime në mes shteteve mënyrë paqësore, shpërbërja e “Tregut të BP”do ndodhte me luftë dhe shkatërrime, siç e parasheh dhe Presidenti Junker në mesazhin drejtuar Presidentit Trump.(në shkrimin pararendës) Po lum e për lum për mjaft politikanë shqiptarë “super optimistë”, mes tyre dhe për ministrin e financave të Shqipërisë i qeverisë së para zgjedhjeve, A.Ahmetaj që mezi ç’pret të vijë tregosllavia, dhe me naivitet shprehet se “problemet në Ballkanin Perëndimor tashmë kanë marrë fund”…! Kur ti je pa ide dhe pa program kombëtar dhe futesh në garë veç për përfitim fondesh për projekte nga BE, “për të rregulluar infrastrukturën apo ekonominë sipas një shkurt vizioni, as BE dhe askush nuk ka si mbron ministrin nga vetëvetja. As shqiptarët kur drejtohen prej pseudopolitikanëve.
X
Në v. 1999,disa nga shtetet e BE anëtare të NATO-s, hezituan që të bombardohej Jugosllavia për të ndërprerë masakrat që po bënte Serbia në Kosovë, sepse nuk donin të përplaseshin me Rusinë dhe nuk donin të humbisnin Serbinë. U shtyn fortë nga SHBA dhe Britania e Madhe, deri sa me “12 tetor 1998 Uashingtoni kërkon përgjigje urgjente nga Boni: “Për 15 minuta kujton Joshka Fisher, gjatë momentit të luftimeve “duheshte të vendosnim mes luftës dhe paqës”…Gerhard Shroder dhe Fisher vendosën për “Po”, pa mandatin e OKB. Kështu shtetet e BE miratuan politikën e shkopit, NATO goditi, Jugosllavia kapitulloj. Si u mposht armata agresive, Jugosllavia u shpërbë. Situata u përmbys. Bashkimi Europian, mes tyre Gjermania lider, u gjendën para urgjencës gjeopolitike që i shtynte për të mos e humbur Serbinë e dobësuar, simbas “ekuacionit të njohur” kishte ardhë momenti që BE për të ndërtuar skemat e veta duhej të ofronte “karrotën”. Imagjinoi të krijonte një Jugosllavi tjetër ku Serbia të ishte përsëri kapo. Mjaft “lehtë”, aty do rrasnin të gjithë shqiptarët në Ballkan dhe popuj të tjerë. Ideuan kështu një kthim të pa pritur aventuresk në skemën e vjetër luftëgjeneruese Jugosllavi. Dy vende sllave u alarmuan, kundërshtuan fort, gjetën mbështetje dhe shpëtuan nga kurtha Jugosllavi, Sllovenia më 2004 dhe Kroacia 2013, u futën në BE madje të mbështetura nga Gjermania. Gjashtë shtetet tjera u lanë nga BE, si peshku në zall në pritje përpëlitëse. Ndër ta katër qenë shtete me popullsi kryesisht sllave, po dhe popullsi shqiptare në ta, dhe dy shtete shqiptare, Shqipëria dhe Kosova. Përpara këtyre gjashtë shteteve ishin dy variante. Në njërin, integrim në BE secili nga shtetet veç e veç, ashtu si të gjitha shtetet e BE, ndër të fundit Kroacia dhe Sllovenia. Sigurisht “kur të bëhet mbarë” që do të thotë “kur BE të ketë aftësinë për ti integruar dhe kur ato shtete do plotësojnë kushtet për integrim. Në variantin tjetër mbërthim i gjashtë shteteve në një Treg të Përbashkët që po bëhet thelbi i politikës së BE, aq sa po interpretohet mirëfilli si një zëvëndësim i anëtarësimit të gjashtë shteteve në BE.
Kontributi i SHBA dhe i shteteve të BE me ndërhyrjen e NATO-s në Kosovë, qe një ndihmë e jashtëzakonëshme dhënë luftës që po bënin shqiptarët, kjo çoj në lirimin e Kosovës dhe Pavarësinë e saj në.v. 2008. Por pa dyshimin ndërhyrja e NATO-s qe dhe një zgjidhje gjeostrategjike në interes të shteteve të aleancës. Shqiptarët shohin një përputhje të plotë të politikës dhe interesave amerikane me ato të shqiptarëve, dhe me ato të BE, dhe ndajnë mendimin demokratik dhe të lirisë me gjithë shtetet perëndimore, janë mirënjohës dhe kontribues në këto vlera. Por duhet të kujtohemi mirëfilli se Bashkimi Europian, që i ka shërbyer paqës dhe demokracisë në Europë për disa dhjetëvjeçarë, nuk është një “ide”abstrakte, as një idil, po një grupim që mbron interesat shteteve që e përbëjnë, dhe për këtë ndërton gjeopolitikën e vet edhe në këtë pjesë të Ballkanit. Ideja për një Treg të Përbashkët të Ballkanit Perëndimor apo Jugosllavi tjetër përputhet mirëfilli me interesat e shteteve të BE, ndryshe kurrë nuk do ti hynin kësaj aventure. Po dy shtetet shqiptare Shqipëria dhe Kosova sot nuk janë pjesë e BE, nuk janë formulues të politikave të BE dhe nuk janë pjesë e tregut të BE. Këndvështrimi dhe interesat e dy shteteve shqiptare nuk merren parasysh direkt dhe nuk përputhen aspak me vizionin e BE për një zone të vetme të unifikuar, një Jugosllavi tjetër që do ngrihej dhe ku do zhysnin dhe shqiptarët. Dy shtetet shqiptare vëretë janë nisur të bëhen pjesë e BE, po kjo nuk do të thotë se janë, ose se do arrijnë të bëhen anëtare të BE qoftë edhe pas refomave që do bëjnë, koha do ta tregojë. Po edhe nëse do të ishin në BE, do kundërshtonin atë plan antishqiptar, dhe do ishte vendim i vendeve sovrane dhe pa tjetër do merreshin parasysh në BE dhe kështu as “treg i përbashkët dhe as Jugosllavi tjetër nuk do mund të krijohej. Sot të dy shtetet shqiptare, shqiptarët, interesat e tyre duhet ti llogarisin në statusin që kanë, ashtu siç janë, jashtë Bashkimit Europian të mbrojnë me forcë pozicionet e veta dhe jo të sugjestionuar nga një perspektivë integrimi nesër në BE të lozin të nënshtruarin. Na kërkohet nga BE kryerja e disa reformave. Ne nuk duhet të bëjmë reforma formalisht veç për tu integruar në BE po duhet të vijojmë me reforma të vërteta për vete, për transformimin pozitiv brënda dy shteteve tona që vetëvetiu do shërbenin edhe në rastin një integrimi të Shqipërisë e Kosovës në BE. Kjo filozofi e të punuarit drejt për drejt për vete do të shpëtonte politikanët tanë nga pozicioni i nxënësit krejt të nënshtruar para politikanëve të BE dhe do ti kthente në kolegë me ta. Kështu do ti shpëtonim dhe shtytjes nga BE, për një “treg të përbashkët të shteteve të Ballkanit Perëndimor”, alias një Jugosllavi tjetër, një “gjetje” e pa pa mundur dhe krejtësisht kundër interesave të shqiptarëve. E megjithëse BE ballafaqohet me sfidat e veta që kanë vënë në dyshim deri egzistencën e BE dhe drejtuesit e saj kanë deklaruar prerë që “për vitet e ardhëshme procesi i zgjërimit do pezullohet”, dhe kjo do ishte një pritje pa fund, BE na vë para vë para një skeme që nxit krijimin e një tregu të përbashkët të këtyre gjashtë vendeve, të krijimit të një Jugosllavie tjetër. Kjo nuk mund të ndodhë, se do ishte fatale për shqiptarët. Serbia aty do ishte për të luajtur rolin e saj të preferuar... Dhe në rastëse integrimi në BE nuk do të ndodhë, apo dhe më keq nërastëse Bashkimi Europian do shpërbëhej, atëherë do mbetej në këmbë vetëm Jugosllavia e sajuar, me të gjithë shqiptarët të zhytur në të, me Serbinë mbi kokë dhe pa diskutim Rusinë pas saj. Çfarë do ndodhte ndryshe nga ajo çfar ndodhi në dy Jugosllavitë? A mos është një pyetje vështirë për qeveritarët e Shqipërisë dhe drejtuesie e BE për ti dhënë përgjigje?
Por jo më kot BE ka mburrur politikanët e Shqipërisë duke pohuar se “Shqipëria është faktor stabiliteti në rajon”. Është shumë mirë të jeshë faktor stabiliteti, por pa dëmtuar aspak interesat tueja, e kur i dëmton ato, lavdërimi “Shqipëria është faktor stabiliteti në rajon” përplaset si ironi dhe sarkazëm therëse e politikanëve europianë mbi ata shqiptarë.
Bashkimi Europian përpiqet për tu imponuar shqiptarëve për projektin e vet për trego-sllavi, Jugosllavi tjetër, vetëm një këndvështrim, atë pozitiv, sepse BE atij kali i ka hypur, dhe mundohet t’ua “korigjojë” dioptrinë politike shqiptarëve kryesisht klasës politike drejtuese të shqiptarëve për të eliminuar çdo këndvështrim tjetër. Prej ngutjes ekzistenciale BE në vend të një qasjeje strategjike afat gjatë për shtetet e rajonit, bazuar mbi historinë dhe të ardhmen, ku përfshihet dhe zhvillimi jo kontradiktor, jo përplasës i lëshohet një politike emergjence duke shartuar mbi skemat e vjetra me Jugosllavi, skemën për një rajon ekonomik zhvillimor të aftë për të absorbuar dhe siguruar kapitalet Perëndimore. Jo më kot kancelarja A.Merkel e shpreh se Ballkani Perëndimor është në interesin e BE që kërkon një zonë pa barriera, dhe sipas saj i shërben dhe vendeve, popujve të rajonit.
Zëdhënësi,“shtyrësi optimist”i këtij këndvështrimi, Komisioneri i BE, Hahn shprehet vazhdimisht se “nisma e liderëve për krijimin e tregut të përbashkët duhet të nënkuptohet si “largim i pengesave, për të lejuar rrjedhje të lirë të tregtisë dhe shërbimeve”, dhe kjo do përmirësonte rajonin ekonomikisht”. Tingëllon një slogan tepër arkaik, semplist që apriori vë ekonominë në plan të parë duke shpërfillur politikën, por siç është provuar bollshëm në ish Jugosllavitë politika mund të marrë para dhe të përmbysë çdo gjë. Përpjekjet politike për të paqtuar shqiptarët e Kosovës me serbët, shqiptarët e Maqedonisë me maqedonësit, ngatrresat në Bosnje, janë të pa mjaftueshme dhe jo në rrugën e drejtë. Mbi të gjitha i lë shqiptarët të copëzuar në gjashtë shtete dhe ndërkohë që gjermanët arritën bashkimin e gjermanëve, rruga trego-sllavi që propozojnë gjermanët për rajonin duket si shumë sarkastike. Në këto muajt e fundit në periudhën e zgjedhjeve është provuar se Bashkimi Europian nuk ia del dot me shtetet e Ballkanit Perëndimor. Qenë Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe jo europianët që zgjidhën probleme kyçe zgjedhjesh në Shqipëri, Maqedoni, Kosovë dhe frenim të penetrimit agresiv rus në këto vende.
Pas deklarimit kundër projektit për Treg të Përbashkët, kundër një Jugosllavie të politikanëve në Kosovë, të kryeministrit në largim I. Mustafa, dhe Ministrit të Jashtëm të Kosovës E.Hoxhaj, edhe ministri Bushati, dhe më fort Kryeministri Rama, siç shkruam në shkrimin e kaluar, e denoncuan këtë vizion të njëanshëm dhe të deformuar të BE. Përmirësimi ekonomik i rajonit, edhe ai i pa sigurtë, po edhe sikur të ndodhte nuk përmirëson rajonin, sepse nuk sjell kurr apriori dhe përmirësimin politik që përbën çelësin e suksesit të vërtetë.
Kryediplomati në largim i Kosovës Enver Hoxhaj në një deklaratë të shkruar në rrjetin social Twitter ku është shprehur kundër krijimit të një zone të përbashkët të lirë ekonomike në Ballkan sqaron më tej: “Ideja e Serbisë për një treg të përbashkët rajonal është tendencë anti-europiane për ta çorientuar dhe dominuar rajonin, si dhe zgjatur ndikimin e Rusisë. Kosova është kundër një ‘Jugosllavie të re“, ka shkruar Hoxhaj në Twitter. /Insajderi.com Sidoqë duket paradoksale, sepse është Perëndimi që po shtyn drejt një projekti të tillë, Hoxhaj ka të drejtë, një union i tillë që grupon katër vende sllave që sytë i kanë pasur gjithnjë sytë nga Rusia dhe shqiptarët që sytë i kanë pasur gjithnjë nga Perëndimi, bën që rusët të penetrojnë me ndikimin e tyre edhe mbi shqiptarët.
Koncepti europian në këtë rast “Ekonomia në plan të parë, që regullon dhe politikën” apo “vihet përmbi politikën”, është një pllakë gramafoni me të çara të thella nga luftat në dy ish Jugosllavitë, çirren egër që të na paralajmërojnë për rreziqet dhe të na shëmbin iluzionet. Mesazhi përkëdhelës, i zotit Hahn që ai treg është po ashtu “kontribut i fuqishëm në përgatitje “për integrim të mëtejshëm kah Bashkimi Evropian” (raporton AFP.) me evazivitetin e vet klasik të diplomatit standard nuk thotë asgjë. Vijon
Lexo edhe këtë: Burra shteti nuk janë ata që fitojnë zgjedhjet, po ata që sigurojnë të nesërmen e kombit shqiptar
Strukja e politikanëve shqiptarë përballë politikave të bashkimit europian për ngritjen e një jugosllavie tjetër, me pasoja fatale për shqiptarët
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn deu_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn