als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në një negociatë mes partive politike apo blloqeve politike, secili prej liderëve politikë tenton të përfitojë maksimalen. Betejë politike që vijon me përllogaritje të forta, pasi janë përfitime të mundimshme në tavolinë, dhe në prani të një pale të tretë që luan arbitrin në këtë negociatë. Nëse nuk arrihet të përllogaritet deri në detaje përfitimi dhe lëshimi, dhe për një arësye apo tjetër ndërpritet negociata, atëherë pala që ka humbur shansin nuk mund të kërkojnë një “raund” të dytë me palën që ka bërë lëshimin. Asnjëherë nuk ndodh një gjë e tillë, të paktën analet e historisë politike botërore nuk e kanë të parashikuar si precedent. Kështu ka ndodhur dhe me Partinë Demokratike të Lulzim Bashës dhe liderit historik të PD Sali Berisha. Në negociatat e organizuara nga dy negociatorët e PPE dhe të Merkel, opozitës shqiptare ju dha një shans që siç do ta cilësonte kryeministri Edi Rama “kur ishte në opozitë as në ëndrrën më të bukur nuk e shihte në kohën kur Sali Berisha ishte kryeministër i vendit”. Kështu Lulzim Bashës iu ofrua oferta e McAllister, e cila parashikonte shumë. Deri dhe katër ministri me ministra teknikë, në dikasteret që kërkonte Lulzim Basha dhe që jepnin garanci për zgjedhjet, Presidentin, kreun e KQZ, kreun e KLSH, Avokatin e Popullit dhe mbi të gjitha shtyrje të mundshme të zgjedhjeve deri më 16 korrik. Vetëm që të votohej më parë Vetting-u. Pra, thjeshtë me dy muaj në çadër, pa asnjë krizë qeverisëse, pa asnjë revoltë në vend, pa asnjë rrëzim ekonomik Lulzim Bashës iu afruan lehtësira që as që mendoheshin nga një mendje e qetë, vetëm e vetëm që opozita të hynte në Kuvend dhe të votonte Vetting-un e të hiqte dorë nga bojkoti i zgjedhjeve të 18 qershorit. Lulzim Basha, i konsultuar dhe me ish-kryeministrin Sali Berisha refuzoi ndërkombëtarët, miqtë e PPE-ve ku PD është anëtare, të dërguarit e kancelares Merkel, duke kërkuar vetëm dorëheqjen e Ramës dhe qeverinë teknike. Të dërguarit e Merkel dhe të PPE-ve u larguan të zhgënjyer, duke hequr dorë përfundimisht nga Basha. Më pas ishte presidenti në largim Nishani që organizoi një tryezë që iu përgjigjen të dyja palët, dhe Rama e Basha të shoqëruar nga krerët e grupeve parlamentare respektivë Ruçi e Paloka u takuan për 3 orë në Presidencë. Tashmë oferta ishte “rrudhur”, nuk kishte më katër ministri teknike, kishte një task force që do të minitoronte gjithçka që “lëvizte” për zgjedhjet, për të garantuar zgjedhje të lira dhe të ndershme. Por pikërisht këtu, del se Lulzim Basha por dhe Sali Berisha ishin penduar me sa duket se kishin refuzuar ofertën e parë të paketës “McAllister”. “Tahmaja” e madhe i kishte lënë pa gjë, thjeshtë duke dëgjuar këshilltarët e këqinj që i nxisnin duke thënë se “sa më shumë presion të ushtrohet ndaj Ramës aq më shumë përfiton”. Pra e rikërkonin atë paketë-ofertë, shtuar dhe largimin e kryeministrit, deklaratë për të thënë se s’heqin dorë nga qeveria teknike. “O mashtrues ordiner, Nastradin i vërtetë. Tre ditë më parë deklaronte se unë do të bëj çfarë të thotë PPE-ja, kurse dje i thoshte në takim Bashës “as i njoh fare ato propozime”, deklaroi sot Berisha në “Parlamentin” e çadrës. Pikërisht të njejtën deklaratë bëri dhe Basha një natë më parë. Dhe meqë jemi tek përmendja e Nastradinit, qarkullon për shumë e shumë vite një anekdotë e tij. Sipas të cilës “Nastradin beu bleu ca qershi në Pazar dhe u nis rrugës për tek një mik. Diku pushoi, dhe hëngri një pjesë të qershive. Meqë përtonte të merrte pjesën tjetër, por dhe nuk donte që dikush të përfitonte dhe të konsumonte pjesën e mbetur, i urinoi. Në kthim, Nastradini i uritur pushoi në të njejtin vend. Duke qënë se s’kishte ushqim me vete, filloi të konsumonte qershitë e lëna duke thënë “kjo s’është fëlliqur, as kjo dhe as kjo…”. Derisa i konsumoi të gjitha qershitë e urinuara”. Kështu i ka ndodhur dhe Lulzim Bashës me ofertën e negociatorëve të PPE dhe të dërguar nga Merkel. Por tashmë, s’kthehet më “lëvizja”./TemA
Në një negociatë mes partive politike apo blloqeve politike, secili prej liderëve politikë tenton të përfitojë maksimalen. Betejë politike që vijon me përllogaritje të forta, pasi janë përfitime të mundimshme në tavolinë, dhe në prani të një pale të tretë që luan arbitrin në këtë negociatë.
Nëse nuk arrihet të përllogaritet deri në detaje përfitimi dhe lëshimi, dhe për një arësye apo tjetër ndërpritet negociata, atëherë pala që ka humbur shansin nuk mund të kërkojnë një “raund” të dytë me palën që ka bërë lëshimin. Asnjëherë nuk ndodh një gjë e tillë, të paktën analet e historisë politike botërore nuk e kanë të parashikuar si precedent.
Kështu ka ndodhur dhe me Partinë Demokratike të Lulzim Bashës dhe liderit historik të PD Sali Berisha.
Në negociatat e organizuara nga dy negociatorët e PPE dhe të Merkel, opozitës shqiptare ju dha një shans që siç do ta cilësonte kryeministri Edi Rama “kur ishte në opozitë as në ëndrrën më të bukur nuk e shihte në kohën kur Sali Berisha ishte kryeministër i vendit”.
Kështu Lulzim Bashës iu ofrua oferta e McAllister, e cila parashikonte shumë. Deri dhe katër ministri me ministra teknikë, në dikasteret që kërkonte Lulzim Basha dhe që jepnin garanci për zgjedhjet, Presidentin, kreun e KQZ, kreun e KLSH, Avokatin e Popullit dhe mbi të gjitha shtyrje të mundshme të zgjedhjeve deri më 16 korrik. Vetëm që të votohej më parë Vetting-u.
Pra, thjeshtë me dy muaj në çadër, pa asnjë krizë qeverisëse, pa asnjë revoltë në vend, pa asnjë rrëzim ekonomik Lulzim Bashës iu afruan lehtësira që as që mendoheshin nga një mendje e qetë, vetëm e vetëm që opozita të hynte në Kuvend dhe të votonte Vetting-un e të hiqte dorë nga bojkoti i zgjedhjeve të 18 qershorit.
Lulzim Basha, i konsultuar dhe me ish-kryeministrin Sali Berisha refuzoi ndërkombëtarët, miqtë e PPE-ve ku PD është anëtare, të dërguarit e kancelares Merkel, duke kërkuar vetëm dorëheqjen e Ramës dhe qeverinë teknike.
Të dërguarit e Merkel dhe të PPE-ve u larguan të zhgënjyer, duke hequr dorë përfundimisht nga Basha. Më pas ishte presidenti në largim Nishani që organizoi një tryezë që iu përgjigjen të dyja palët, dhe Rama e Basha të shoqëruar nga krerët e grupeve parlamentare respektivë Ruçi e Paloka u takuan për 3 orë në Presidencë.
Tashmë oferta ishte “rrudhur”, nuk kishte më katër ministri teknike, kishte një task force që do të minitoronte gjithçka që “lëvizte” për zgjedhjet, për të garantuar zgjedhje të lira dhe të ndershme.
Por pikërisht këtu, del se Lulzim Basha por dhe Sali Berisha ishin penduar me sa duket se kishin refuzuar ofertën e parë të paketës “McAllister”.
“Tahmaja” e madhe i kishte lënë pa gjë, thjeshtë duke dëgjuar këshilltarët e këqinj që i nxisnin duke thënë se “sa më shumë presion të ushtrohet ndaj Ramës aq më shumë përfiton”.
Pra e rikërkonin atë paketë-ofertë, shtuar dhe largimin e kryeministrit, deklaratë për të thënë se s’heqin dorë nga qeveria teknike.
“O mashtrues ordiner, Nastradin i vërtetë. Tre ditë më parë deklaronte se unë do të bëj çfarë të thotë PPE-ja, kurse dje i thoshte në takim Bashës “as i njoh fare ato propozime”, deklaroi sot Berisha në “Parlamentin” e çadrës. Pikërisht të njejtën deklaratë bëri dhe Basha një natë më parë.
Dhe meqë jemi tek përmendja e Nastradinit, qarkullon për shumë e shumë vite një anekdotë e tij. Sipas të cilës “Nastradin beu bleu ca qershi në Pazar dhe u nis rrugës për tek një mik. Diku pushoi, dhe hëngri një pjesë të qershive. Meqë përtonte të merrte pjesën tjetër, por dhe nuk donte që dikush të përfitonte dhe të konsumonte pjesën e mbetur, i urinoi.
Në kthim, Nastradini i uritur pushoi në të njejtin vend. Duke qënë se s’kishte ushqim me vete, filloi të konsumonte qershitë e lëna duke thënë “kjo s’është fëlliqur, as kjo dhe as kjo…”. Derisa i konsumoi të gjitha qershitë e urinuara”. Kështu i ka ndodhur dhe Lulzim Bashës me ofertën e negociatorëve të PPE dhe të dërguar nga Merkel. Por tashmë, s’kthehet më “lëvizja”./TemA
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn