als_Latn dik_Latn sag_Latn
Agjentët e kundërzbulimit të FBI-së as nuk falin as nuk harrojnë
Nga David Gomez
Presidenti Donald Trump nuk ishte thjesht i kënaqur me shkarkimin e James Comey nga pozicioni i tij si drejtor i FBI-së. Ai gjithashtu sulmoi besueshmërinë, kompetencën dhe integritetin e tij për ndjekjen e hetimit të kundërzbulimit në ndërhyrjen e Rusisë në zgjedhjet presidenciale të vitit 2016 dhe lidhjen e mundshme me fushatën e Trump. Tani kemi arsye për të besuar se kjo ndodhi pasi presidenti u përpoq në mënyrë të përsëritur për të mbyllur atë hetim, duke përfshirë edhe kërkimin e drejtpërdrejtë që Comey të bëjë një gjë të tillë.
Vetëm Comey e di se si reagoi ndaj fyerjeve që shoqëruan shkarkimin e tij. Por vlen të përmendet se një pjesë e FBI-së pothuajse me siguri ndihej i implikuar në ngacmimin e Trump: agjentët e posaçëm të FBI-së që kryejnë hetime të huaja të kundërzbulimit, të njohura brenda komunitetit të inteligjencës si rastet e FCI. Këta agjentë është një lloj i tyre brenda FBI-së, shpenzojnë karrierën e tyre duke punuar në heshtje në rastet e interesit të jashtëzakonshëm të sigurisë kombëtare. Dhe Trump së shpejti mund të pendohet për zgjedhhjen e tij për t’i sulmuar ato.
Së pari, një mohim: Unë nuk kam asgjë të fshehtë për asnjë nga faktet e hetimit rus që po zhvillohet nga FBI, përveç atyre që janë publikuar në media. Por unë kam shërbyer në FBI për 28 vjet, për pjesën më të madhe duke punuar me çështje të inteligjencës dhe rastet e antiterrorizmit nën atë që tani njihet si Dega e Sigurisë Kombëtare, kështu që kam një ndjenjë të mirë se si duhet të ndjehen ata agjentë që punojnë në hetimin rus.
Që kur Comey i konfirmoi Komitetit të Inteligjencës të Shtëpisë së Bardhë në mars se FBI po heton rolin e Rusisë në zgjedhje, duke përfshirë “natyrën e çdo lidhjeje midis individëve që lidhen me fushatën e Trump dhe qeverinë ruse dhe nëse ka pasur ndonjë koordinim në mes të fushatës dhe përpjekjet e Rusisë”, ka pasur shenja se presidenti dëshironte që hetimi të mbyllet. Më 16 maj, New York Times njoftoi se Trump i kishte kërkuar Comey në shkurt të përfundonte hetimin e FBI-së kundër ish këshilltarit e sigurisë kombëtare, Michael Flynn, si një pjesë e hetimit fillestar për ndërhyrjen ruse në zgjedhjet e 2016-ës. Si agjent i ri, unë u mësova të dokumentoja njëkohësisht të gjitha bisedat e ndjeshme, sepse “nëse nuk është në letër, ajo nuk ekziston.” (Kjo nuk do të vijë si një surprizë për agjentët e FBI-së që Comey vuri në dukje menjëherë këtë bisedë në një memo. “Nuk është regjistrim kasetë, por është gjëja më e mirë pas kësaj”.
Por presioni privat i Trump ndaj Comey ka qenë gjithmonë i shoqëruar nga shpërfillja publike e hetimit të Rusisë. Kur ish-Zëvendës Prokurori i Përgjithshëm Sally Yates dëshmoi më 8 maj përpara Komisionit Gjyqësor të Senatit për hetimet e kontakteve të Flynn me ambasadorin rus Sergej Kislyak, Trump shkroi: “Historia e fshehtë e Rusisë-Trump është një mashtrim i plotë, që do të financohet nga taksapaguesit. Më 12 maj presidenti shkroi në Twitter: “Përsëri, historia se ka pasur bashkëpunim midis rusëve dhe fushatës Trump u fabrikua nga Demokratët si një justifikim për humbjen e zgjedhjeve”.
Presidenti mund të ketë llogaritur se ai mund të përballojë për të bërë komente disparaguese publike në lidhje me hetimin që Comey kishte nën mbikëqyrje, sepse FBI dhe ranqet e saj mendohet të jenë më konservatore se sa publike. Por kjo ndoshta do të provojë të jetë një gabim fatal.
Së pari, FBI nuk është politikisht monolite dhe pikëpamjet politike të agjentëve rrallë përputhen mirë me kategoritë politike partiake. Në përgjithësi, agjentët e FBI-së mund të mbështesin konservatorin, por mbi të gjitha ato tentojnë të pasqyrojnë politikën e rajoneve në të cilat ata zgjedhin të jetojnë dhe punojnë. Agjentët në Qendër-Perëndim dhe Jug janë më konservatore se ato në Seattle, ku kam kaluar tetë vitet e fundit në zyrë. Në çdo zyrë në FBI të caktuar, ju jeni të detyruar të dëgjoni privatisht të njëjtat lloje të bisedimeve politike që do të dëgjoni në çdo kompani të madhe, shumëllojshme dhe shumëkombëshe. Disa agjentë mbështesin demokratët, të tjerë mbështesin republikanët, por pak në mënyrë kaq të egër apo ideologjike, saqë ndërhyn me punën e tyre.
Por oficerët e FCI, të përqendruar në Uashington dhe Nju Jork, janë të ndryshëm. Të ngarkuar me hetimin e çështjeve të sigurisë kombëtare, këta agjentë të FBI-së udhëhiqen nga misioni në një mënyrë unike. Pothuajse pa përjashtim, ata janë jashtëzakonisht të ndjeshëm – ndoshta më shumë se kushdo tjetër në qeverinë e SHBA-ve – për kërcënimet e sigurisë kombëtare të paraqitura nga shërbimet ruse dhe të tjera armiqësore të zbulimit. Ata priren t’i nënshtrojnë besimet e tyre politike në një mendim që sillet rreth mbrojtjes së vendit nga armiqtë e jashtëm që dëshirojnë të dëmtojnë amerikanët.
Ata janë gjithashtu nën tendosje të jashtëzakonshme psikologjike. Ata mbrojnë sekretet më të vlefshme të kombit nga vjedhja, abuzimi, keqpërdorimi dhe zbulimi aksidental, duke mos bërë asnjë gjykim publik për motivet politike të amerikanëve për të cilët ata janë betuar të mbrojnë, duke përfshirë edhe ata që hetojnë. Këto raste, në të cilat qëllimi parësor është mbledhja e inteligjencës për objektivat dhe aftësitë e objektivit të huaj apo të brendshëm dhe për të parandaluar zbulimin e sekreteve të SHBA-ve ndaj agjentëve të huaj, në përgjithësi janë shumë të ngadalshëm për t’u zhvilluar dhe hetimet mund të zgjasin me vite.
Agjentët e rasteve të FCI janë të vetëdijshëm se janë të destinuar që rrallë të marrin vlerësimet dhe publicitetin që bëjnë kolegët e tyre që punojnë në raste kriminale. Rastet e FCI janë të klasifikuara sipas natyrës së tyre, madje edhe kur ato përfshijnë shkelje penale si spiunazhi, kështu që agjentët që punojnë në çështjet e FCI nuk flasin kurrë për punën e tyre me familjen ose miqtë, apo edhe me agjentë të tjerë me të njëjtin nivel. Së fundmi, edhe kur ndiqen penalisht, rastet e FCI shpesh trajtohen fshehurazi me kërkesa fajsimi të ofruara në seanca të mbyllura me shumë paralajmërime dhe marrëveshje ndërmjet palëve, në mënyrë që të mos zbulohet ndonjë sekret shtetëror pa pasur nevojë.
Rastet ruse janë veçanërisht të lidhura ngushtë, kryesisht për shkak se inteligjenca ruse ka një prani të madhe në Shtetet e Bashkuara, veçanërisht në Uashington dhe Nju Jork, dhe ato raste janë ndër më të ndjeshmit në Byronë. Gjatë kohës që punova raste të FCI për FBI, komuniteti i inteligjencës i referohej shërbimeve të ndryshme të inteligjencës të Rusisë kolektivisht si shërbime të inteligjencës armiqësore, ose HOIS. Ata janë konsideruar si më armiqësorë i të gjithë HOIS-it, në fakt, dhe janë në mesin e më të mirëve në botë me çfarë ata bëjnë, që është mbledhja e inteligjencës dhe përmbysja e vendeve të tjera në interes të synimeve dhe objektivave afatgjatë të Federatës Ruse.
Për shkak të qëllimit armiqësor që Rusia dhe disa vende të tjera kanë ndaj Shteteve të Bashkuara, agjentët e FBI-së të Degës së Sigurisë Kombëtare që punojnë rastet e FCI krenohen me punën e tyre, e cila kryhet pa njohje, përveç në mesin e pjesëtarëve të komunitetit të inteligjencës. Si ndjehen ata për rastin më të fundit me Rusinë, dhe shkarkimin nga presidenti i Comey është diçka që ne kurrë nuk mund ta dimë plotësisht, por është e mundshme të imagjinohet. E njëjta gjë vlen edhe për mënyrën se si ata kanë gjasa t’i përgjigjen ndërhyrjes së vazhdueshme të presidentit në punën e tyre.
Agjentët e FCI nuk do të përdorin veprimet e presidentit si justifikim për të nënvleftësuar joetikisht administratën e tij. Burrat dhe gratë që punojnë në hetim do të “mbështesin dhe mbrojnë Kushtetutën e Shteteve të Bashkuara kundër të gjithë armiqve, të huaj dhe vendas”, siç premtuan ditën kur ata hynë në shërbim me FBI-në. Kjo përfshin ndjekjen e të gjitha rregullave të brendshme dhe rregulloreve që sigurojnë integritetin dhe fshehtësinë e çdo fakti që zbulojnë gjatë hetimit të tyre. Zbulimi i këtij informacioni për publikun nuk është roli i FBI-së, por tani mbështetet në Zyrën e Prokurorit të Përgjithshëm Rod Rosenstein.
Por një gjë është e sigurt: Hetimi rus do të vazhdojë pa u pakësuar. Hetimet ruse do të vazhdojnë pa u pakësuar. Presidenti mund të mendojë se pushteti ende qëndron në duart e tij, pasi ai ende ka fuqinë për të emëruar zëvendësimin e Comey. Por agjentët kanë fuqinë e parimeve dhe integritetit të tyre, dhe tani ata kanë mbështetjen e shtuar jo vetëm të opinionit publik, por edhe zemërimit personal dhe krenarisë profesionale.
Përkthyer nga Foreign Policy, nga Lexo.al.
als_Latn war_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn