als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nje kronike per Kaosin e Tiranes ne vetem 7 minuta ! Ju keshilloj ta shihni ...
Dita e re agoi dhe mëngjesi duket i zymtë. Në mes të një rrëmuje të madhe, të gjithë nxitojnë për të arritur të parët në destinacionet e tyre, por duket se trafiku do t’i lërë në pritje. Transporti publik është për të qarë hallin, me urbanët e linjave të ndryshme që mbushen si konserva peshku. Ambulancat buçasin në mes të makinave, por askush nuk përpiqet t’i hapë rrugën. Vërtët i madh ky kryeqytet. Një milionë banorë, a ndoshta më tepër se kaq. Mes tyre ndodhesh dhe ti student, që pret të ardhmen të të lulëzojë. Sikur të ishte kaq e lehtë në këtë vend. Kryeqyteti është i mbushur plot me mundësi. Nuk mungojnë vendet e lira të kamarierit, banakierit, call centera e ctë thuash më tepër. Te mos permendim pastaj pagesat teper modeste. Sakrificë ky kryeqytet ka gojë të madhe ! Universitetet tejmbushushen çdo vit e më shumë me studentë që kërkojnë një profesion dhe që pas përfundimit të studimeve nuk dihet sesa do enden edhe sa do të paguajnë për ta gjetur një vend pune. Disa nga ata që bëjnë betimin e Hipokratit, se jeta e njerëzve është mbi të gjitha, shohin vetëm xhepat dhe jo hallin. Spitalet janë gjithmonë të tejmbushura me njerëz që presin nëpër sportele ku nuk ekziston sensi i radhës. Aty ku punonjësit e sporteleve mendojnë se janë drejtorë dhe nuk kanë pikën e edukatës. Kafene të stërmbushura plot me njërëz që ankohen se nuk e kanë një punë. Kafene të stërmbushura më njërëz që ankohen për varfërinë. Të gjithë kërkojnë të largohen nga vendi i tyre me justifikimin se Shqipëria nuk bëhët. Nëse nuk bëhët, nuk duam në t’a bëjmë. Të rinjtë mbushin llotot dhe lojrat e fatit me shpresën për tu bërë shpejt të pasur. Fryma që mund të sjellë ndryshimin duket sikur nuk ekziston më. Të rinjtë janë rekrutuar nga forumet e partive. Përtej në horizont duket se nuk ka optimizëm. Të gjithë shikojnë që e ardhmja e tyre të jetë vetëm me xhepat plot, por sesi , kjo nuk ka rëndësi. Vallë të jetë kaq ftohtë ? Aty jashtë është vërtet ftohtë, aq ftohtë sa duart e një fëmije të vogël janë mavijosur duke u zgjatur sa këtëj e andej për të kërkuar lëmoshë. Kur ata afrohen, të gjithë qëndrojnë indiferentë edhe bëjnë sikur nuk shohin. Zhurma e ditës mbaroi. Veshët i ndiej më të qetë. Aty të gjithë më shumë duken sesa janë. Ajo natë e ka një fund, por kur të mbarojë ti do të jesh po ai që ke qënë. Para që nuk dihet nga cfarë pisllëqësh kanë ardhur, konvertohen në shishe xhami të mbushura me alkool dhe të zhytura në akull. Të gjithë po kënaqen, po kënaqen me një gotë bosh kënaqësie. Femra që shesin dinjitetin, dhe trupin e tyre për të mira materiale. Të pafajshme, por që ndihen në faj. Nuk është faji i tyre, është faji i vendit ku ne jetojmë. Ndoshta nuk është fare faji i vendit ku jetojmë, por faji i njërëzve që jetojnë në këtë vend. Nuk është faji i askujt, mbase gjithcka e ka një arsye që ndodh ashtu. Askush nuk e ve ujin në zjarr dhe nuk i intereson se cfarë po i ndodh këtij vendi. Ujqërit janë të etur. Mjerë njërëzit e shkretë dhe mjerë ai që derdh djersën e ballit cdo ditë për t’i siguruar familjes copën e bukës, ndërkohë që të tjerët pasurohen mbi kurrizin e tij. Njerëzit kanë frikë të ankohen, sepse e dinë që nuk ka për t’ju dëgjuar zëri. Është koha kur fjalët nuk kanë më fuqi, sepse vëndin e tyre e ka zënë paraja. Janë vetëm ca fletushka me ngjyra që kontrollojnë jetën tonë. Jeta e luksit ne Tirane duket sikur i ka pushtuar te gjithe, por këtu nuk banojnë vetëm ata me Mercedezat e shtrenjtë që bredhin sa këtëj e andej, ata me smart-fonët e shtrenjtë nëpër duar edhe me rrobat firmato. Tirana ka të pasur por akoma më shumë të varfër. Listat e stërgjatura nëpër dyqane vazhdojnë të mbushen çdo ditë e më shumë. Për pjesën më të madhe të njërëzve fatkeqsisht luksi ka vdekur, por ndershmeria dhe te berit cdo gje me djerse rron ende. Me gjithë të mirat e të këqijat, Tirana mbetet një qytet i bukur. Me plot vlera dhe me mundësi të shfrytëzueshme. Ka ende shumë punë për të bërë dhe ne duhet ta shohim me optimizëm këtë pjesë e të përpiqemi të kontribojme sadopak në këtë drejtim. Gjithcka është në dorën tonë, nëse ne mësojmë si të kujdesemi për të, gjërat do të ndryshojnë gjithmonë e më tepër. Ndryshimi për të gjithë vjen nga secili prej nesh. Nuk mjafton vetëm dashuria për vendin ku jetojmë, por edhe kontributi për ta bërë më të bukur atë që dashurojmë.
als_Latn als_Latn