als_Latn dik_Latn tur_Latn
Tema: Poezi Për Shoqerinë
Për Mikëpritjën
Po bëj plane për një shtëpi
posht dua dy a tre dhoma ,
e lart mbuluar me çati
dhe një derë të madhe për miqësi.
Të ulemi bashkë ashtu si dikur
të çmallemi me oxhak e me gurë.
Të flasim për hidhërime e gëzime
si ka rrjedhur jeta me shumë kujtime.
Dikur në tre a katër dhoma
jetonim nga pesëmbëdhjetë veta,
e sot, kemi ngritur pallate ,
por i gjen vetëm nga dy veta !
Përpara mysafiret rrinin dy a tre ditë
edhe komshit i ftonin pa u korit.
E sot akoma pa na fol i varin turit,
sa futesh të pyesin, kur keni me ik?
Më par njerezit nuk kishin shumë,
por dashuria nuk mungonte askund.
Gjën e fundit e nxirrnin për mik,
çka se për vete do ngelnin pa hiç.
Ndanim me njëri-tjetrin ate që kishim,
me fara kungulli më të kënaqur ishim.
S'kish rëndësi që rehatia mungonte
me miq, shtëpia gjithmonë gëzonte.
Sot tavolinat rrinë plot e për plot
por gëzim e hare, nuk gjejnë dot!
Po vrapojmë të kapim me dorë erën,
mikpritjes ja kemi mbyllur derën!.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn