als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ajo që pritet të ndodhë në tregun e banesave është praktikisht një luftë e hapur, ndaj qytetarit…
Të gjithë agjentët e tregut të pasurive të paluajtshme në Shqipëri paralajmërojnë një rritje të çmimit të banesave me 15-30% më shumë, që këtë vit. Rritja tashmë ka filluar, edhe pse janë vetëm muajt e parë të vitit. Apartamentet në periferi janë shtrenjtuar me 20 euro/m2, ndërsa parashikimet janë për një rritje me 150-250 euro/m2.
Efekti i rritjes së pritshme të çmimit të banesave do të prekë të gjithë zinxhirin, madje edhe sektorë të tjerë të lidhur me të, si ai bankar.
Sektori i goditur më rëndë nga kriza ndërkombëtare e likuiditeteve, megjithëse në fund të vitit të kaluar, pati rikuperim në shitje që erdhi nga rënia e çmimeve me rreth 4.8%, pritet të marrë një goditje të fortë, pikërisht te ky element stimulues.
Ndërkohë, faktorët frenues të rritjes së shitjeve të banesave vijojnë të mbeten papunësia e pandryshuar, përgjithësisht e lartë, rënia e fuqisë blerëse, mbyllja e shtigjeve nga qeveria për rritje të pagave, dhe megjithëse ka mjaftueshëm oferta të mira nga bankat për kreditimin në blerje, pasiguria e shtuar e këtyre viteve, por dhe moratoriumi i lejeve të ndërtimit, po e mban tregun në darë të fortë të ndrydhur.
Por kjo rritje e re e pritshme e çmimeve, është provokuar nga qeverisja si ajo qendrore, ashtu edhe ajo lokale.
Mesatarisht, numri i familjeve të reja që krijohen në Shqipëri, dhe që potencialisht do të kërkojnë një shtëpi të re banimi është 40 mijë. Këta do ta kenë të vështirë në këto kushte të gjejnë më shumë para nga kursimet, por më shumë të ardhura periodike për të përballur, jo vetëm blerjen por dhe kreditimin.
Nëse merret parasysh që prej disa vitesh ka një stok të lartë apartamentesh të pashitura për shkak të çmimeve dhe kërkesës së ulët, që buron nga pamundësia financiare e individit dhe tregu i madh informal (pa hipotekë) i pasurve të paluajtshme, atëherë kontingjenti i familjeve që e kanë të pamundur të blejnë në banesë do të rritet.
Ky presion social do të mundohet të shkarkohet te bankat, pasi shteti praktikisht ka dështuar në politikat e strehimit. Por bankat do të kërkojnë më shumë garanci financiare për shkak të shumave të mëdha për të njëjtin objekt që dikur kushtonte më lirë, dhe më shumë vlerë kolaterali. Nga ana tjetër, kosto e amortizimit dhe mirëmbajtjes së apartamenteve të pashitura e bëjnë të pamundur uljen e çmimit nga ndërtuesit.
Po ku do t’i gjejë qytetari paratë kur ato një pjesë e mirë i janë marrë me taksat e rritura dhe një pjesë nga çmimet e rritura, kur të ardhurat vjetore nuk janë rritur?
Ky rast, përveçse tregon se cilat janë pasojat kur një qeverisje mund të punojë kundër interesit të publikut, qoftë edhe “pa dashje”, se kur e shikon zgjidhjen e problemit vetëm te rritja e taksave, kur dëshmon paaftësi të theksuar parashikuese, që po i prodhon kriza të shpeshta buxhetore brenda vitit, duke e bërë që të harxhojnë energjinë vetëm për të rikuperuar gabimet, kjo mbi të gjitha tregon përbuzje ndaj kapitalit të individit.
Sepse, duke iu referuar rastit, nuk ka si shpjegohet që qeverisja dështon me strehimin e popullatës dhe nga ana tjetër i takson ata më shumë, dhe iu provokon rritje të çmimeve, duke mos u lënë mundësi financiare, që së paku ta zgjidhin me investimet vetjake, “hallin” e tyre.
Por, me sa duket, halli i qytetarit nuk përkon me atë të qeverisë, ndaj ndoshta ka këto kërcitje në ekstreme.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn