als_Latn dik_Latn sag_Latn
Qytetarët janë më të gatshëm se kurrë të shembin përfundimisht bronzet e gjalla të enverizmit
Përsëri neo-bllokmenët kremtuan ditën e çlirimit në ditën e Enverit dhe përdhosën me portretet e tij të rënët e kombit, idealet e tyre, në bulevardin e tyre. Me këtë rast dua të theksoj se: Së pari, për datën ekzistojnë jo një por dhjetëra dokumente që faktojnë se Shkodra është çliruar më datë 28 Nëntor kurse gjermani i fundit nga Shqipëria është larguar një javë më vonë më 4 dhjetor. Dokumentet faktojnë se fillimisht për mëse një vit është njohur si ditë çlirimi data 28 nëntor.
Por në kuadrin e bashkimit të Shqipërisë me Jugosllavinë, Enver Hoxha ndryshoi datën e çlirimit dhe e unifikoi atë me festën kombëtare të Jugosllavisë.
Së dyti, pa dyshim Lufta është një faqe e ndritur e historise tone kombetare. Lufta Nacional Çlirimtare me gjithe momentet e saj te luftes civile është çështje themelore e dinjitetit dhe shpirtit liridashës të kombit tonë, që bënë krenar çdo shqiptarë. Sikundër duhet thënë se pa Luftën, pazaret mbi Shqipërinë dhe integritetin e saj edhe mund të vazhdonin. Por pretendimi se u çliruam vetë është qesharak. Nga okupatorët nazifashist pas kapitullimit të Hitlerit u çliruan pa përjashtim të gjitha vendet që luftuan apo jo dhe se në cilën anë qëndruan.
Së treti, Lufta në Shqipëri në tërësi u mbështet direkt nga Britania e Madhe dhe aleatët. Njësitë partizane shqiptare u themeluan, u financuan, u veshën, u armatosën, u stërvitën nga qeveria britanike dhe oficerë ndër më të mirët e saj. Përsëri neo-bllokmenët që festuan 70-vjetorin në ditën e Enverit, njëlloj si diktatori mizor, nuk përmendën kurrë këtë ndihmë pa të cilën shqiptarët do ta kishin tejet të vështirë të luftonin.
Po kështu, njëlloj si etërit e tyre, çunat e bllokut nuk gjetën gjatë një viti qoftë dhe një fjalë të vetme për të dënuar vëllavrasjen gjatë Luftës apo për të vlerësuar me mirënjohje kontributin dhe sakrificën e mijëra nacionalistëve shqiptarë që luftuan me flamurin kombëtar pa yll në Shqipëri dhe Kosovë dhe në trojet e tjera shqiptare. Përkundrazi neo-bllokmenët mbajtën ndaj tyre po atë qëndrim armiqësor që mbajti Enver Hoxha për 45 vjet me radhë.
Gjatë gjithë vitit të 70-vjetorit të çlirimit neo-bllokmenët nuk nderuan qoftë dhe një të rënë të vetëm të Luftës, por çdo gjë e përqendruan në rehabilitimin e Enver Hoxhës që nga paraqitja e fotografive të tij në protokollin shtetëror më 29 Nëntor të vitit 2013 tek “Varrezat e Dëshmorëve” deri te shpërndarja e dokumentarëve të veprimtarive të tij, që u finalizuan me perkujtimin e çlirimit të Tiranës rrethuar në të gjitha anët me portrete të diktatorit barbar dhe ngritjen e muzeut të tij shtetëror një javë më parë.
Në Luftën e Dytë Botërore peshën më të madhe, sakrificat më të jashtëzakonshme ranë mbi Bashkimin Sovjetik, Ushtrinë e Kuqe që udhëhiqeshin nga Stalini. Por kjo nuk ka penguar njerëzimin në vlerësimin e Stalinit si krimineli më i madh i Europës. Për analogji, lufta partizane, sakrificat sublime të të rënëve tanë, nuk mund të jenë kurrë mburojë për Enver Hoxhën si krimineli dhe tradhtari më i madh në historinë e kombit shqiptar dhe regjimin e tij, si diktatura më e egër që shqiptarët kanë njohur në tërë historinë e tyre. Askush nuk mund të mohojë se përfundimi i Luftës nuk solli lirinë për shqiptarët, por vetëm zëvendësoi një pushtim të huaj me një regjim barbar të brendshëm. Neo-bllokmenët nga dita e parë deri sot kremtuan vitin e 70 vjetorit të çlirimit nën ritin e enver – serb, pra të armiqve më të egër të kombit tonë! Duhet një 20 shkurt i dytë! Qytetarët janë më të gatshëm se kurrë të shembin perfundimisht bronxet e gjalla të enverizmit, neo-bllokmenët me në krye Edi Ramën!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn