als_Latn lit_Latn mlt_Latn
Udhėtarėt e autobusit shikonin me simpati deri sa gruaja e re dhe atraktive me bastun tė bardhė kujdesshėm hynte nė autobus. Shoferit ia pagoi biletėn dhe me ndihmėn e duarve ecte ngadalė tė gjejė ulėsen pėr tė cilėn i thanė qė ishte e lirė. Mandej u ulė, vendosi ēantėn anash dhe shkopin pranė kėmbėve.
Kaloi njė vit qė kur Safija, tridhjetė e katėrvjeēare humbi tė pamurit nga diagnoza e gabuar mjekėsore dhe u hedh nė botėn e errėsirės, zemėrimit, frustrimit dhe vetė-keqardhjes.
Safija nganjėherė plotėsisht e pavarur, ndėrsa nė moment ndjehej e mallkuar pėr shkak tė lojės sė fatit e tė bėrit e paaftė, dhe barė e tjerėve rreth saj. Si mund tė mė ndodhte kjo?, pyet veten deri sa zemra i mbushet me zemėrim. Pa marrė parasysh dhe sa do qoftė tė qajė apo zemėrohej, e dinte tė vėrtetėn e hidhur se shikimi nuk do ti kthehej asnjėherė. Mirėpo, mjegulla e depresionit fluturon mbi shpirtin e dikurshėm optimist tė Safijes. Ēdo ditė e kaluar paraqiste njė ushtrim frustrimi dhe rraskapitjeje. Ndėrsa ajo qė e shtynte tė pėrmbahej ishte bashkėshorti i saj Mehmedi.
Mehmedi ishte oficer forcave ajrore dhe ai e dashuronte Safijen me gjithė zemėr. Kur ajo humbi tė pamurit ai e shikonte gruan e tij si fundosej nė dėshpėrim dhe ishte i vendosur ti ndihmojė qė tė fitoj fuqi dhe vetėbesim tė cilėn e kishte mė se tė nevojshme.
Angazhimi profesional ushtarak, Mehmedin e kishte mėsuar mirė si tė pėrballoj situata tė tilla tė ndjeshme, edhe pse e dinte qė ky rast paraqiste betejėn mė tė rėndė me tė cilėn pėrballej.
Mė nė fund Safija ndjehej e gatshme qė tė kthehej nė punė, mirėpo si do tė vinte deri te vendi i punės? Ajo mė herėt udhėtonte me autobus, mirėpo tani ėshtė e frikėsuar se si do tė udhėtonte e vetmuar nė qytet. Mirėpo, Mehmedi e dėrgonte atė deri tek puna, edhe pse vendet e punės i kishin nė anė krejtėsisht tė kundėrta tė qytetit.
Nė fillim, kjo ngushėlloi Safijen dhe nevojėn e Mehmedit pėr ti ofruar mbrojtje gruas sė tij tė verbėr i cila ishte i pasigurt pėr tė kryer madje detyrėn mė tė vogėl. Ai e dinte se kjo punė ishte shumė e vėshtirė dhe e shtrenjtė. Safija duhej pėrsėri tė udhėtojė me autobus, ia pranoi veten sė tij. Por e kishte problem si tia pėrmend asaj. Ende ishte mjaftė e brishtė dhe e zemėruar. Mu ashtu siē mendoi Mehmedi, ajo tmerrohej nga udhėtimi me autobus. Unė jam e verbėr, i pėrgjigjej me trishtim. Si do ta dijė nga tė shkoj? Mė duket sikur dėshiron me mė lėnė mua.
Kėto fjalė i thyenin zemrėn Mehmedit, mirėpo e dinte ēfarė duhet bėrė. Mehmedi i premtoi Safijes qė pėr ēdo ditė nė mėngjes dhe nė mbrėmje do tė udhėtonte me tė nė autobus, deri sa tė ketė nevojė, deri sa Safija tė mėsohet. Dhe mu kjo ndodhi
Dy javė tė tėra, pėr ēdo ditė Mehmedi me uniformėn ushtarake e pėrcjellke Safijen deri te puna. Mehmedi e mėsoi Safijen si duhet mbėshtetur nė shqisat e tjera, nė veēanti shqisėn e dėgjimit, ashtu qė tė njoh ku gjendet dhe si duhet ti pėrshtatet mesit tė ri. Mehmedi i ndihmoi tė shoqėrohet me shoferin e autobusit i cili mund tė pėrkujdesej dhe tė ruaj njė ulėse pėr tė. Mehmedi e bėnte tė qesh Safijen, madje edhe atėherė kur ajo pengohej nė dalje nga autobusi, apo kur i binte ēanta. Pasi e lente Safijen, Mehmedi me taksi shkonte nė zyrėn e tij.
Edhe pse ky udhėtim ishte i shtrenjtė dhe i mundimshėm, Mehmedi e dinte se ėshtė nė pyetje koha kur ajo do tė mėsoj udhėtimin me autobus. Mehmedi kishte besim tek Safija, meqė e njihte atė qė para se ta humb shikimin; gruan e cila nuk frikėsohej nga asnjėfarė sfide dhe asnjėherė nuk hiqte dorė. Pėrfundimisht Safija vendosi se ėshtė e gatshme tė tentonte tė udhėtoj.
Erdhi e hėna nė mėngjes, dhe para se tė niseshin, Safija e pėrqafoi Mehmedin, pėrcjellėsin e tij tė pėrkohshėm me autobus, bashkėshortin dhe shokun mė tė mirė pėrcjellės. Sytė ishin pėrplot falėnderime pėr shkak tė pėrkushtimit, durimit dhe dashurisė sė tij dhe nisėn rrugėn. E hėnė, e martė, e mėrkurė, e enjte Ēdo ditė kalonin pėr mrekulli dhe ajo asnjėherė nuk ishte ndjerė mė mirė. Mandej filloi tė udhėtoi krejtėsisht e vetme!
Tė premten, si zakonisht Safija udhėtonte pėr nė punė me autobus, dhe deri sa priste tė del nga autobusi, shoferi i tha: Motėr, unė tė xhelozoj. Safija nuk ishte e sigurt qė flet shoferi i flet asaj. Nė fund tė fundit, a mund dikush nė Botė ti xhelozoj njė gruaje tė verbėr e cila mezi mbijeton vitin e fundit? Me kureshtje, pyeti shoferin: Pse the qė mė keni zili? Shoferi u pėrgjigj: Ju me siguri ndjeheni shkėlqyeshėm kur aq mirė kujdesen dhe ju mbrojnė. Safija ende nuk e kishte tė qartė ku e ka fjalėn shoferi dhe e pyeti: Pse mendoni ashtu? Shoferi iu pėrgjigj: E dini, njė zotėri me uniformė ushtarake pėr ēdo ditė qėndronte nė skaj dhe ju pėrcjellke si dilni nga autobusi. Vėrente a do ta kaloni e sigurt rrugėn dhe mandej ju pėrcjell me shikim deri sa hyni nė ndėrtesėn ku punoni. Mandej ju pėrshėndet dhe ik. Ju jeni njė grua shumė me fat.
Lotėt filluan tė rrjedhin nė faqet e Safijes. Meqė, edhe pse sytė e Safijes fizikisht nuk mund tė shikonin, ajo gjithmonė e ndjente prezencėn e Mehmedit. Safija ishte shumė e lumtur qė ai ia dha njė mirėsi mė tė madhe se shikimi, mirėsinė e dashurisė e cila mundėson depėrtimin e dritės atje ku ėshtė errėsirė.
Besimtarėt dhe besimtaret janė miq pėr njėri-tjetrin. Ata urdhėrojnė qė tė bėhen vepra tė mira dhe i ndalojnė tė kėqijat; falin namazin, japin zeqatin dhe i binden Allahut dhe tė Dėrguarit tė Tij. Kėta janė ata qė do ti mėshirojė Allahu. Se, Allahu me tė vėrtetė, ėshtė i Plotfuqishėm dhe i Urtė. [Et-Teube, 71]
Pėrshtati: Lutfi Muaremi
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn