als_Latn bos_Latn slv_Latn
Postuar m par nga DYDRINAS
Sa here qe ne forum sillen tema te tilla, qe meritojne me te vertete vemendje dhe respekt, del dikush qe do ta ktheje ate ne teme qesharake.
Ne rast se nuk di gje, te pakten ke durim e lexo e meso, nese nuk ke gje per te thene, me mire hesht!
Keshtu Panchovilla!
Habitem me nje fakt, qe kur te huajt jane ata qe na sjellin shume materiale studimore per historine tone, del dikush nga padituria ose nese kjo tingellon e rende atehere po e ndryshoj, nga mosbesimi dhe nenvleftesimi i vlerave kombetare, nxin fleten duke shkruar me nje dore te dridhur fjale te pamenda!
Ne flasim ketu, ndersa ai studjuesi boshnjak po kryen germimet dhe po nxjerr ne drite vlera te fshehura per mijera vite, qe ndoshta neser do te flasin shume per historine dhe prejardhjen e popullit tone e jo vetem te atij.
Pellazget kane qene nje popull qe kane populluar te gjithe Evropen!
Iliret kane qene vetem nje pjese e ketij populli!
Sa per ilustrim, po sjell nje pjese nga libri "Enigma" i Robert d'Angly:
PELLAZGT
Tregimin e tij, autori e fillon nga vitet 2500 dhe 1800 para ers son, gjat migrimeve t ilirve, thrakve dhe skitve, q t gjith pellazg, q vinin nga Turkmestani i Azis, t shtyr nga mongolt t cilt vinin nga lindja. Ai prshkruan migrimet q arrijn n Karpatet dhe duke vazhduar m tej, qoft drejt Viens, venecies apo Detit t Zi dhe detit Kaspik, Thraks s sotme, pra Bullgaris, Maqedonis, etj, dhe n jug, drejt Shqipris dhe bregut t Adriatikut. Ata piktakojn ngado popujt vllezr, pellazg autokton, me t cilt do t shkrihen me kalimin e kohs. Pr autorin, vetm nj pjes e vogl e shqiptarve jan pasardhs t ilirve. Shqiptart e tjer, grupet e t cilve jan shprndar npr Shqipri, Greqi, Turqi, Serbi, Itali dhe npr ishujt, ata nuk jan pasardhs t ilirve, por t degve t tjera t trungut pellazgjik. Ai na kujton se fjala Iliri sht nj term gjeografik q prfshin vendet e banuara nga ilirt, ndrkoh q Iliricum sht nj term politik latin q u jepej ndarjeve t ndryshme t Perandoris romake.
Thrakt dhe ilirt, n kontakt me pellazgt autokton, thesalian apo epirot, filtruan n popullsin pellazgjike dhe autoktone t vendit q ende nuk quhej Greqi, pr t formuar kshtu doriant n veri, eoliant n perndim, joniant n lindje. Pak nga pak, nga viti 2500 p.e.s. dhe 1800 p.e.s. eoliant dhe joniant, n saj t migrimeve dhe przjerjeve t reja me pellazgt autokton t Peloponezit (q ende nuk quhej i till) krijuan akeant (t cilt u njohn m mir q nga mbishkrimet e lna nga hititt). Akeant prhapn dialektin eoliano-akean n Thesali, Beoti, Arkadi dhe gjer n Eolid, n Azin e Vogl si dhe n Qipro. M s fundi, jan eoliant dhe akeant q shprndan gjuhn greke n dialektet joniane dhe eoliane tek banort m t vjetr t Greqis, tek kariant dhe popuj t tjer, me t cilt ata u przien.
Pellazgt kan si djep t tyren gjith Evropn, bashk me pjesn m perndimore t Azis s Vogl dhe pjesn veriore t Afriks. Gjith kta popuj t quajtur pellazg (madje dhe nga autort klasik q flisnin t njjtn gjuh, pellazgjishten), edhe pse dialektet ndryshonin midis tyre. Prsa i prket fjals Pellazg, autori thot se vjen nga fjala greke pellazgos apo pelargos. Ai e prcakton etimologjin e saj si bn shpesh me veprn e tij, duke hequr sufiksin grek os dhe duke prdorur pastaj monosilabet radikale t gjuhspellazgo-shqiptare. Fjala pellazg nnkupton i lindur i bardh dhe njkohsisht do t thot bota primitive e bardh e Antikitetit.
Gjuha e folur pellazgjike, edhe pse ngado sht e njjt, zakonisht cilsohet nprmjet emrave t viseve dhe vendeve ku ajo flitet si: argjiane, ariane, maqedonishte, epirote, iliriane, frigjiane, kariane, lidiane, likaoniane, etruske, oske, feniciane, venete, ligure, etj. Me zbarkimin e egjiptianve, fenicianve dhe t popujve t tjer, rreth viteve 1750-1650 p.e.s., t Danaos, Cadmos, Kecrops, etj, n saj t zhvillimeve shoqrore, politike e gjuhsore, lindn greqishtja dhe latinishtja. T gjith, pushtuesit dhe emigrantt, pr t msuar gjuhn pellazgjishte, shtonin nj prapashtes ose nj parashtes, apo t dyja s bashku, sipas gjuhve t tyre. Kjo ishte nj lehtsi, n saj t monosilabizmit n formn e paprcaktuar t emrave dhe t rrnjve t foljeve pellazgjike. Kjo solli dhe format e panumurta q prmbante greqishtja e vjetr n fillimet e saj si dhe dialektet e nn-dialektet e shumta, si bnte pjes vet gjuha pellazgjike. Kto dialekte filluan t paksohen me kalimin e kohs n saj t migrimeve, zhvendosjeve dhe przjerjeve t popujve t ndryshm, n nj koh q vendbanimet ndryshonin vazhdimisht. Greqishtes s vjetr iu desh m shum se njmij vjet migrime t ndryshme, nga vitet 1650 n vitet 800-600 p.e.s. pr t qn gjuha e veprave t pavdekshme rreth viteve 500 p.e.s. athere kur epoka e art e Perikliut na e bn t njohur kt gjuh t admirueshme, duke na kujtuar se nj pakic e privilegjuar dhe elit e popullsis msonte greqishten. Pjesa tjetr e popullsis ishte analfabete dhe vazhdonte t fliste gjuhn pellazgjike shqiptare.
Lidhur me origjinn e shkrimit, autori na thot se t momit i kan br t njohur se prpara grmave kadmeane, madje prej shum kohsh m par, ekzistonin grmat pellazgjike. Gjuha pellazgjike ka qn nj gjuh e shkruar me grma t quajtura pellazgjike. Robert dAngely, vazhdon t pohoj se pas katr sistemeve t mdha ideografike, mbrrijm tek shkrimi silabik e pastaj tek alfabetizmi.
Gjithnj duke iu referuar shkrimtarve grek t Antikitetit, grmat e para q u shpikn ishin pellazgjike, t cilat fillimthi lindn n Egjipt e pastaj u shprndan m gjr, s pari rreth Mesdheut e m tej, nga ku m pas, alfabeti fenician u soll n Teb nga Kadmi, ka bri q grmat t quhen kadmiane. Autori shton se nqoftse ifutt shpikn pik-zanoret, ishin n fakt pellazgt ata q patn nderin t krijojn zanoret. Nga ky alfabet pellazgo-fenician, doln gjuht helene, etruske dhe latine, t cilat jan kryesoret, dhe ku duhen shtuar dhe gjuht pellazgo-tireniane, eteokretase, kadmiane, dhe gjuht e tjera t Greqis ai ajo hitite, lisiane, lidiane, qipriote dhe gjuht e tjera t Azis s Vogl si ombriane, oske, sabelike dhe gjuh t tjera n Itali, pa harruar alfabetet e ndryshme neo-latine, t cilat relativisht jan m t vona.
wol_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn bug_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn