als_Latn bos_Latn ron_Latn
Sa mengjes i bukur..
Por sapo hapa syte u gjenda perseri e shtrire ne kete krevat per kaq dite me rradhe..Po mendoja sa keq njerezit e verber se shohin dot kete diell kaq te bukur..po ashtu dhe njerezit qe nuk ecin dot se ndjejn dot ngrohtesine e rrezeve te tij. Keshtu ndihem dhe une e verber e Paralizuar...pertej kesaj dritarje shoh njerez tek vrapojn ne mengjes per te arritur dikush autobusin dikush orarin e punes... C'ndjesi!!! Me zgjoj gjithe qelizat e trupit por perseri skam aq fuqi , si dje, si dikur!
Peisazhi im i vetem eshte nje komodine me dy sirtar ku siper jane vendosur disa lengje dhe hapesiren tjeter e zene lloj lloj ilacesh, ndodhet nje varese serumesh qe me ben shoqeri 3 here ne dite... Sa her i them si nuk u lodhe duke ndejtur ne kembe?
Cuditerisht sme kethen pergjigje..ow kam nje tavoline qe me sjell ushqimin te koka..e sa here fillojne me ushqejne ne mend me vjen ajo shpreja:erdhi supaa, supa e spitalit! I vetmi moment qe buzesh eshte ky...Fetyra e mamase time qe here me shikon me buzeqeshje e here me dhimbje, e vjen me perkedhel floket te cilet do duhen vite te krihen ha ha!
Kam filluar kujtoj mendoj njerezit qe vijne e shkojne ne jetet tona.. Secili prej tyre le nje gjurme qofte e bukur apo hidhur. Ne momente te veshtira gjithmone kujtohemi e themi sikur dhe njeher te isha e shendetshme Ndryse do veproja.. ne momente te veshtira kujtohemi te themi O Zoti im me ndihmo!
Zgjohem cdo dite me shpresen se nga ajo dera e cila eshte gjysem xham e gjysem kompesate do hyje Doktori e te me thote Oh la la u sherove koha te ikesh..
Po as dot nuk erdhi.... E se di nese do vije apo jo..
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn