als_Latn dik_Latn ron_Latn
Jane keto momentet, castet si ky i sotmi, ku une ndihem vertete si Tetori.
Momentet, ku rrembyeshem kalon oret, ecen, shkel gjethet e rena; largohesh neper endrra, valevitesh tek notat muzikore, shkruan pa fund (shpeshhere dhe pa sens), dhe ecen pa destinacion.
Momentet, ku ne zemer mbizoteron nje ambient vjeshtak, nostalgjik e permallues, ne te cilat ke tmerresisht nevoje per dike dhe njekohesisht deshiron te qendrosh vetem.
Momentet, ku gjate endjes, sheh ne ēdo cep foto-kujtime, video te shkurtra, te shkeputura nga ditet me te bukura..., dhe perreth gjethe te arta, qe 'ngrijne' per nje ēast ēdo gje.
(Sa te pameshirshme jane kujtimet!).
Dhe serish, ngjan se gjithēka rrjedh ne normalitet; gjethet bien dhe une pa meshire i shkel, sepse me pelqen zhurma qe krijohet; ajo zhurme me kujton se serish jam vetem...
Tetori.
Qetesisht ecin ditet e tij, ashtu siē eci une ne kete muaj; e vetme, e heshtur dhe njekohesisht si nje shi i rrembyeshem, si nje qiell i akullt! Si dikush qe domosdoshmerisht do te beje ate qe ndjen, ashtu si Tetori, qe nuk pyet ne ke ftohte, ne ke cader, ne ke mall...
...Si nje qenie qe adhuron te ulet ne nje qoshe dhe te qeshe me rene e zeze qe shpeshhere i vihet pas...
Dhe mbyllet dita kesisoj...
Apo nis?!!!
Nje permbledhje shume e bukur qe gati gati,me beri te ndihem Tetor dhe une!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn