als_Latn dik_Latn sag_Latn
“Ti shikon atë çfarë do që të shikosh. Ti mund të mendosh që të është drejtuar ty duke të folur, por është thjeshtë imagjinata jote.”
Në vitin 1976, artisti, arkitekti dhe dizenjuesi Italian Luigji Serafini, në atë kohë vetëm 27 vjeç, mori përsipër të krijonte një enciklopedi të zhvilluar të objekteve imagjinare dhe krijesave që qëndronin diku ndërmjet alfabetit të fshehtë të Eduard Gorey, kabinetit të kurioziteteve të Alberus Seba, librit të lojërave sureale, dhe Eliza në botën e çudirave.
Për më tepër, nuk ishte e shkruar në një lloj gjuhe të zakontë por me një alphabet të pakuptueshëm që u duk si punë e marrë përsipër mjaft komplekse saqë përbën një nga arritjet më të mëdha të kriptografisë.
Ju dëshën përafërsisht tre vite për të realizuar projektin, dhe tre të tjera për ta botuar, por kur më në fund u hodh në treg, libri- një kryevepër e çuditshme dhe e bukur e artit ngacmimit filozofik mbi theqafjen e moshës së informacionit-tërhoqi gjithmonë e më shumë ndjekës që vazhduan të rroknin momentet edhe pasi botimi original nuk printohej më.
Tani, për herë të parë në më shumë se tridhjetë vite, Codex Seraphinianus u rikthye me një botim të ri nga Rizzoli- i cili ka një prirje për të ç’groposur pasuritë e harruara- duke i dhënë formë një kapitulli të ri nga Serafini, tani në të gjashtëdhjetat, dhe një printim madhështor të nënshkruar e të plotësuar.
Në një inervistë për “Wired Italy”, Serafini me mprehtësi vë në pah ngjashmërinë e hollë me librat për fëmijë në mënyrën sesi Codex magjeps fantazinë tonë prej të rrituri më një bukuri të çuditshme:
“Ajo çfarë dua që alfabeti im të paraqesë tek lexuesi është ndjenja që përjetojnë fëmijët kur kanë përpara libra që nuk i kuptojnë akoma. E kam përdorur për të përshkruar analitikisht një botë imagjinare duke i dhënë formën e së sotmes. Pamjet e kanë origjinën nga përplasja ndërmjet këtij fjalori fantazie dhe botës reale…
Codex u bë aq i famshëm sepse të bën që të ndihesh rehat me fantazitë e tua. Meqë një botë tjetër është e pamundur, një e fantazuar mund të jetë. Duku iu adresuar në mënyrë shakatore lartësive të pikave të çmimit të librit, Serafini paraqet një ide më serioze mbi mënyrën se si çmimi i librit paralajmëron përzgjedhjen ngashënjyese të qëllimeve tona:
“Botimi (i ri) është shumë i pasur dhe gjithashtu i kushtueshëm, e di, poR është sikurse psikoanaliza: Ti shikon atë çfarë do që të shikosh. Ti mund të mendosh që të është drejtuar ty duke të folur, por është thjeshtë imagjinata jote.”
Padyshim si një nga librat më të bukur dhe të komplikuar të artit të krijuar ndonjëherë, Codex Seraphinianus është gjithashtu një meditim i çdo kohe mbi atë çfarë “realiteti” është në të vërtetë, një realitet në epokën e sotme të një arritjeje gjoja sureale ashtu si të gjitha format jetësore të bioinxhinierisë, që lëshojnë copëza subatomike drejt njeri-tjetrit me shpejtësi më të madhe se ajo e dritës, dhe duke shifruar nje libër të tërë në një molekulë ADN-je.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn