als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në prill 1998, një komandant rebel i cili transportonte shumicën e armëve, Ilir Konushevci, akuzoi zotin Haliti se kishte përfituar nga transaksionet e armëve, sipas komandantëve të pranishëm në një mbledhje të nxehtë. Pak ditë më vonë, ai u prit dhe u vra në rrugë jashtë Tropojës në Shqipërinë e Veriut. Komandanti kishte akuzuar se zoti Haliti ishte duke blerë kuti me granata për 2 dollarë secilën dhe lëvizjes u kishte thënë se çdo granatë e blinte për 7 dollarë.
Ka pasur raporte të vazhdueshme në kohën që ai personalisht kishte kryer ekzekutimet e shqiptarëve të Kosovës, që ai i kishte quajtur si tradhtarë ose bashkëpunëtorë, por nuk ka dëshmitarë që kanë dalë në sipërfaqe. Z. Thaçi ishte i përfshirë, së bashku me z Haliti, në krahët e kontrabandës nga Zvicra në vitet para kryengritjes së vitit 1998, thonë komandantët aktualë dhe të mëparshëm të lartë rebelë. Z. Thaçi dhe Z. Haliti kanë gratë dhe fëmijët në Zvicër, edhe pse Z. Haliti ka formuar një familje të re në Tiranë, ku ai ka një vilë të madhe dhe lidhje të ngushta me drejtues të lartë të Qeverisë, thonë zyrtarë në Shqipëri.
Kur filloi kryengritja, dhe paratë dhe vullnetarët ‘përmbyten’ Shqipërinë nga 700.000 shqiptarët e Kosovës që jetojnë në Evropë, zoti Thaçi dhe zoti Haliti gjetën veten në krye të mijëra luftëtarëve dhe dhjetëra miliona dollarëve. Kontrabanda e armëve në një operacion të madh që e kanë parë me kamionë të ngarkuar me armë, ishte blerë nga zyrtarët shqiptarë, të drejtuar për kampe të rebelëve në kufi. Deri në fund të luftës, vlerësojnë ish-zyrtarë rebelë, forca guerile kishte paguar 50 milionë dollarë për armë dhe municion. Në prill 1998, një komandant rebel i cili transportonte shumicën e armëve, Ilir Konushevci, akuzoi zotin Haliti se kishte përfituar nga transaksionet e armëve, sipas komandantëve të pranishëm në një mbledhje të nxehtë.
Lexo edhe këtë: Hashim Thaçi, i “blinduar” me akuza
Pak ditë më vonë, ai u prit dhe u vra në rrugë jashtë Tropojës në Shqipërinë e Veriut. Komandanti kishte akuzuar se zoti Haliti ishte duke blerë kuti me granata për 2 dollarë secilën dhe lëvizjes u kishte thënë se çdo granatë e blinte për 7 dollarë. Edhe pse u zhvillua në një rajon të kontrolluar nga rebelët në veri të Shqipërisë, për këtë vrasje u fajësuan serbët. Vrasjet e tjera të komandantëve rebelë dhe rivalëve politikë të mveshura Z. Thaçit, i atribuohen një lufte për të konsoliduar kontrollin dhe eliminimin e sfiduesve të mundshëm. ''Kufomat kurrë nuk kanë qenë pengesë në karrierën e Thaçit, '' tha Bujar Bukoshi, kryeministri në mërgim në administratën e zotit Rugova, i cili shpesh ishte në kundërshtim me forcat rebele. Një diplomat perëndimor, duke cituar raporte të inteligjencës, tha se zoti Thaci kishte planifikuar atentat mbi zotin Bukoshi majin e kaluar. Komplot dështoi. ''Thaçi ka një qëllim të vetëm dhe që është për të promovuar veten, për të qenë nr 1',' tha Z. Bukoshi.
Si u vra Ahmet Krasniqi?
Derisa rebelët kishin vuajtur shfuqizimin në fushën e betejës në verën dhe vjeshtën e vitit 1998, në pjesë të madhe për shkak të papërvojës dhe mungesës së komandës qendrore, ata iu kthyen shqiptarëve të Kosovës, të cilët kishin shërbyer në ish-Ushtrisë Jugosllave. Më me përvojë ishte një ish-kolonel i quajtur Ahmet Krasniqi i cili kishte organizuar 600 ish-oficerë, shumica prej të cilëve jetonin në Zvicër dhe Gjermani, për t'u bashkuar luftës. Z. Krasniqi e kishte dorëzuar garnizonin e tij në Gospiç, Kroaci, në vitin 1991 në vend që të mbrojë Qeverinë e Sllobodan Millosheviçit në Beograd. Z. Krasniqi kishte bekimin e zotit Bukoshi, i cili lejoi atë për të shpenzuar 4,5 milionë dollarë për rebelët nga fondet e ngritura nga administrata e zotit Rugova.
Ai me shpejtësi, ngriti kampe trajnimi në rajonin kufitar dhe formoi njësitë speciale. Z.Bukoshi e quajti komandant të një strukture ushtarake rivale e njohur si Forcat e Armatosura të Republikës së Kosovës. Përpjekja për t'u bashkuar me luftën e armatosur ishte një përpjekje e vonuar nga administrata e Rugovës për të rifituar kredibilitetin duke luajtur një rol në ''çlirimin'' e provincës serbe. Z. Thaçi dhe Z. Haliti kishin pranuar paratë dhe vullnetarët e trajnuar në njësitë e tyre, por filloi të iu pengonte përpjekja e zotit Krasniqit për të ndërtuar një forcë të pavarur ushtarake. Në qershor të vitit 1998 Ushtria Çlirimtare e Kosovës, e cila ka kontrolluar kufirin, filloi të devijoi blloqet e armëve duke marrë përsipër një mal të këtyre njësive rivale që luftonin rreth Pejës dhe Deçanit.
Derisa tensionet rriteshin, zoti Thaçi dhe autoritetet shqiptare vendosën për të eliminuar z. Krasniqin, sipas ish-komandantëve rebelë dhe dy ish-zyrtarëve shqiptarë të intervistuar në Tiranë. Ata thane, se në mes të shtatorit 1998, policia shqiptare ndaloi zotin Krasniqi dhe disa ndihmës të tij dhe ua konfiskuan armët atyre. Zyra e zotit Krasniqit në Tiranë u kontrollua nga rreth 50 policë dhe u zbrazën armët dhe municionet. Më 21 shtator në 11 të darkës në rrugën prapa një restoranti në Tiranë, Z. Krasniqi u përplas me një pikë kontrolli të policisë në lidhje me 300 kantierët nga zyra e tij në rrugën e Dibrës, sipas një ish-komandanti rebel i cili ishte me zotin Krasniqin. Z. Krasniqi dhe dy shokët e tij u kontrolluan përsëri për armë dhe automjeti i tyre u kontrollua.
Dy makina pas Z. Krasniqit, të cilat drejtoheshin nga ndihmësit, nuk u lejuan nëpër pikën e kontrollit. Kur z. Krasniqi dhe dy shokët e tij dolën nga xhipi i tyre gri Opal, ata panë tre burra të dalin nga hijet me maska të zeza mbi fytyrat e tyre. Burrat, duke folur me një theks shqiptar që i dallonte ata nga shqiptarët e Kosovës, urdhëruan dy burrat me zotin Krasniqi që të shtrihen në tokë. ''Cili është ai? '', pyeti një nga personat e armatosur, sipas një prej komandantëve i cili ishte i prirur në asfalt. ''Ai në mes, '' tha një tjetër. Personat e armatosur, e qëlluan në kokë z. Krasniqin.
Ata pastaj qëlluan edhe dy herë në kokën e z. Krasniqit derisa ai ra në trotuar. Zyrtarët amerikanë gjithashtu kishin raportuar se ushtria rebele kishte vrarë Z. Krasniqi, por thanë se më vonë ka pasur edhe deklarata kontradiktore nga rajoni se ai u vra nga anëtarët e pakënaqur të njësisë së tij. Pas vdekjes së zotit Krasniqi, ish-komandantët rebelë thanë se, vrasjet, spastrimet dhe arrestimet u përshpejtuan. Policia rebele, të veshur me uniforma të dallueshme të zeza, e hodhi në të gjithë ndalimin armiqësor që ishte shfaqur ndaj zotit Thaçi. Shumë nga këta njerëz janë rrahur.
Në gjykatë si bashkëpunëtor
Një komandant, Blerim Kuçi, është marrë në tetor 1998 në një burg ushtarak rebel dhe u tërhoq para gjykatës revolucionare, thanë komandantët e rebelëve. Ai u mbajt për disa javë në akuzat se ai bashkëpunoi me serbët, dhe më pas u lirua papritur në fytyrën e një ofensive të madhe të Serbisë dhe u lejua për t'u ribashkuar luftës.
''Unë pashë një bashkëpunëtor të akuzuar të gjykohet në gjykatën revolucionare dhe më pas ishte lidhur me pjesën e pasme të një makine në Gllogjan dhe u zvarrit nëpër rrugët derisa vdiq'', tha një ish-oficer rebel në Shqipëri. Një zyrtar i lartë i Departamentit të Shtetit dhe një diplomat perëndimor në Ballkan kanë konfirmuar këtë deklaratë. Derisa bombat e NATO-s, ranë në Kosovë në prill, dy komandantët më të zëshëm, Agim Ramadani, një kapiten në ish-Ushtrisë Jugosllave, dhe Sali Çeku, u vranë, secili në një pritë të dyshuar serbe.
Edhe pse një ish-oficer i lartë i rebelëve në Tiranë, tha se zoti Thaçi ishte përgjegjës, një diplomat perëndimor pretendon se zoti Çeku u vra nga një snajper serb. Diplomati tha se kontaktet e tij treguan se Z. Ramadani u vra në betejë, por ato kontakte nuk e përmenden një pritë, ose vrasjen e lidhur politikisht, në të dyja rastet. Ish oficeri rebel tha, megjithatë, se zyrtarët rebelë kishin thënë se z Çeku dhe ndihmësi i tij, Tahir Zemaj, duhet të largoheshin nga lëvizja, por kokëforti Z. Çeku kishte refuzuar që të largohej. Z. Zemaj, megjithatë, iku në Gjermani. ''Tahiri e dinte se ata ishin të rëndë dhe ai doli jashtë", tha zyrtari. ''Saliu qëndroi dhe ai u vra.''
Christopher Lynn Hedges është një gazetar amerikan, aktivist, autor, dhe ministër prezbiterian. Hedges është i njohur edhe si autor i librave më të shitur i mirë i New York Times. Hedges, është një kolumnist për lajme dhe komente i “Truthdig”, dhe autor i OpEdNews. Hedges ka kaluar gati dy dekada si një korrespondent i huaj në Amerikën Qendrore, Lindjen e Mesme, Afrikë, dhe në Ballkan. Ai ka transmetuar nga më shumë se pesëdhjetë vende, dhe ka punuar për Christian Science Monitor, NPR, Dallas Morning Neës, dhe The New York Times, ku ai ishte një korrespondent i jashtëm për pesëmbëdhjetë vjet (1990-2005).
(Marrë nga gazeta Nju York Times, të 25 qeshorit 1999)
Përktheu Bota sot
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn