als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ka logjikë në idenë që qytetërimet e lashta u ngritën dhe ranë në sistemin tonë diellor
“Ku janë të gjithë?” – pyeste fizikanti Enrico Fermi kur shqyrtonte çështjen e jetës në kozmos. Ai arsyetonte se, nëse gjeneza e jetës nuk është shumë e vështirë, universi mund të jetë i mbushur me krijesa të vogla të gjelbërta, në shumë triliona planete atje tej.
Kanë kaluar rreth 14 miliardë vjet që nga big bang-u, kështu që nëse disa prej këtyre shoqërive të huaja janë bërë teknologjikisht të avancuara dhe të përhapura në hapësirë, dëshmia për ekzistencën e tyre duhet të jetë e dukshme. Pse nuk shohim asnjë shenjë të tyre? Kjo mungesë e dukshme e provave njihet si paradoksi i Fermit. Ajo ka çuar në vramendje të konsiderueshme, për më shumë se gjysmë shekulli. Tani, astronomi amerikan Jason Wright ka shënuar një kthesë të re, duke riformuluar pyetjen e Fermit për: “Ku ishin të gjithë?” Një përgjigje mund të jetë në sistemin tonë diellor.
Ai pyet nëse “lloje të mëparshme teknologjike indigjene” janë ngritur këtu dhe çfarë gjurmsh mund të kenë lënë pas. Paradoksi i Fermit ka shumë zgjidhje të propozuara: që ne jemi me të vërtetë të vetëm në kozmos, për shembull, ose që Toka është ruajtur disi nga komuniteti ndëryjor, derisa të bëhet një “qytetare e përgjegjshme” galaktike. Mundësia më e frikshme është ideja e një Filtri të Madh, një pikë e pashmangshme e fërkimit që do të thotë që të gjitha qytetërimet kanë një afat relativisht të shkurtër. Në këtë rast, në afatet kohore kozmike, shanset që dy prej tyre të bashkëjetonin pranë e pranë do të ishin pothuaj zero, dhe ata gjithmonë do të dukeshin se janë të vetëm.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn