als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nga Arben Dybeli
Pak ditë më parë, trajneri i kombëtares mister DE BIASI u nderua nga shteti italian me çmimin “KAVALIER”, për arritjet profesionale në drejtimin e kombëtares sonë të futbollit, me rezultatin historik duke u bërë pjesëmarrës në evropianin e shkuar në Francë.
Sigurisht, çmim i merituar dhe dinjitoz për vlerësimin e arritjeve të padiskutueshme për çka arriti të bëjë mister DE BIASI, GANIU”, siç e quan Kryeministri Rama, të cilat jo gjithkush dhe të paktë në fushën e sportit kanë arritur të shkruajnë historinë.
Kjo histori e futbollit dhe futbollistëve shqiptarë, u bë jo vetëm me meritën e komandant “GANIUT” por dhe të aftësive të stafit drejtues nën komandën e të cilit mundën të bëjnë të mundur arritjet e suksesit të futbollit shqiptar kombëtar. Merita gjithashtu shkon për gjithë stafin po ashtu dhe për zv.mistër Tramezzanin, i cili i heshtur, ashtu sikurse punonte mbrapa kuintave ashtu në heshtje dhe pse i larguar pak kohë më parë, akoma nuk është vyshkur në atë që me kontributin e tij unik dhe të parreshtur ndonjëherë duke dhënë gjithçka për këtë kombëtare.
Sakrifica, mund, aftësi teknike duke mbledhur të gjithë profesionistët futbollistë shqiptarë në diasporë anembanë Europës dhe jo vetëm, dhe duke bërë të mundur seleksionimin e një kombëtareje, e cila pasqyroi cila ishte.
Zv/mister Tramezzani iku pa lënë gjurmë, pothuajse flash pa shumë komente, ose fare, apo polemika. Iku siç i ka hije një profesionisti elitë. Ikja e Tramezzanit gjithësesi nuk ngeli pa u vëzhguar nga objektivi I mediave, duke lënë në pikëpyetje motivin, si nga sportëdashësit, por dhe nga istitucionet dhe nga vetë mediat.
Tramezzani dhe pas ikjes nuk ka lënë shumë shteg për të supozuar motivin e vertetë të ikjes, duke bërë të mendojnë se mos vallë vendosi të iki për mosmarrveshje me presidencën e kombëtares, ndoshta për mungesë kolaborazioni nga istitucionet përkatëse, ndoshta “futboll I sëmurë” siç ndodh në politikë, apo ndoshta pretendonte më shumë vizibilitet.
Ikja e tij, ashtu sikurse u shpreh në biseda miqësore dhe të drejtëpërdrejta ishte për një zgjedhje më të mirë. Ai aktualisht trainer i Luganos, ndjehet më i kompletuar ku dhe është trasferuar familjarisht.
Pas ikjes, Tramezzani gjeti vetveten në skuadrën e Luganos, e cila i ofroi profesionalisht më shumë se çka mundi të kishte ofruar kombëtarja. Çka nuk arriti ta gjejë në kombëtaren e Shqipërisë dhe pse flet me mall dhe me nostalgji për kombetaren tonë, për vendin në veçanti, Shqipërinë, dhe sigurisht djemtë e kombëtares.
Sot, kudo në Evropë, futbolli nuk është më jo vetëm sport i thjeshtë me vlerat e pasionit argëtimit, kalitjes, por ka marrë përmasat e nje industrie të vërtetë monetare prodhues kampionash “investimi monetar” ku shiten, blihen, komplotohen, ndahen kuota, ku nuk lejohet dhe nuk ke hapësirë të bësh një hap të gabuar, përndryshe pasojat janë kompromentuese dhe me pasoja.
Skuadrat e mëdha evropiane flasin qartë mbi këtë industri prodhuese erutalenti, të cilat mbizotërojnë “tregun” e futbollit duke paguar apo inkasuar me shifra stratosferike marramendëse kampionët e futbollit.
Falë kësaj kombëtarje në Evropë ku spikati Shqipëria, talentët shqiptarë përfituan duke pasur më shumë kërkesa në tregun e futbollit dhe me kuota në ngritje. Kjo tregon se futbolli gjithnjë dhe me shumë po ashtu dhe në Shqipëri dhe pse me përmasa të ngushta ka një rritje profesionale dhe ekonomike.
Natyrisht mbrapa skuadrave tona nuk ka financues apo industri biznesi të investojnë miliona duke mundësuar rritjen profesionale duke folur pa dorashka “pa euro s’ka futboll”, sepse dhe vetë sistemi politik, ekonomik i zhvillimit të vendit tonë nuk e ka të regolarizuar këtë pjesë si në vendet e europiane; mbi investitorët, mënyrën e shkarkimtaksave, tvsh-së etj, etj dhe kjo frenon sadopak ata biznesmenë, te cilët kanë dëshirë të madhe por nuk gjejnë mbështetje për investime në futbollin tonë.
Disa mendojnë se dhe tek futbolli shqiptar mbizotëron sëmundja e korrupsionit ashtu si politika, duke menduar se ndoshta ky mund të jetë një prej motiveve të largimit të Tramezzanit.
Tramezzani është një prej profesionistëve të rrallë të futbollit, i cili dha maksimumin për Shqipërinë dha shumë duke e treguar dhe në të shkuarën por dhe në aktualen, se korrupsioni nuk bën pjesë dhe se nuk është pjesë e etikës së tij profesionale, ndoshta mund të jetë ndër të paktët të cilët nuk i pranon ndërhyrjet për një arsye apo për një tjetër në zgjedhjen e talenteve. Këtë e tregoi vetë puna e tij.
De Biazi shprehet se i detyrohet gjithçka Shqipërisë, duke e bërë nga askushi dje, sot trainerin ndër më të kërkuarit nga shumë vende të ndryshme, të cilat ai i ka refuzuar dhe vazhdon t’i refuzojë, duke i qenë mirënjohës Shqipërisë.
Të gjithë Shqiptarët kudo në botë shpresojnë që ëndrra të vazhdojë dhe pse rruga gjithnjë është më e vështirë për kombëtaren tonë.
Sot Tramezzani është i zevendesuar nga një tjetër i rradhës, sikurse u shpreh presidenti Duka: “ikën njëri, vjen një tjetër”. Fakti tregon sot se punën e tij nuk mund ta bëjë gjithkush.
Ndoshta presidenca e kombëtares duhet të bënte mundimin e vet për t’i krijuar, ose bashkëpunuar për t’i bërë të mundur Tramezzanit të vazhdonte siç e pati bërë punën e tij.
Dhe vetë De Biasi u shpreh se seleksionimet për një kombëtare kompakte dhe të fortë janë gjithnjë dhe më të vështira.
“Shqipëria la shenjë në zemrën time dhe do ta mbaj me vete kudo më shumë se çdo vend tjetër dhe më shumë se ç’ka mund të imagjinoni” thotë Tramezzani. “Sot gjeta realizimin dhe jam i kënaqur në Lugano dhe sigurisht përqëndrohem në të”.
bem_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn