als_Latn dik_Latn sag_Latn
Simbioza politike Berisha & BashaPostuar më: 12 September 2015 09:03
Ndërkohë që në këtë fillim shtatori, raportet mjekësore për shëndetin e Shumicës qeverisëse nuk janë aspak të mira, sepse analizë pas analize, laboratorët mediatikë, diplomatikë dhe politologjikë dallojnë gjurmë të theksuara të një virusi të rëndë përçarës, një hipotezë analoge vjen edhe nga kampi i kundërt politik.
Kjo hipotezë është tashmë edhe diagnoza kryesore apo diversioni kryesor që përdoret nga laboratorët analitikë të majtë dhe lidhet me shëndetin e marrëdhënieve Berisha-Basha.
Lënda kryesore që është përdorur për dekriptimin apo edhe për gatimin e kësaj hipoteze, mbështetet mbi këto “argumente” apo të dhëna “laboratorike” parësore:
E para, Berisha nuk është i kënaqur nga Basha dhe nga performanca e tij më e fundit, elektorale dhe në kryesimin e partisë.
E dyta, Berisha, në një formë ose tjetër, kërkon të kthehet përsëri në krye të Partisë Demokratike.
E treta, ndërmjet Bashës dhe Berishës, ka shenja të “padyshimta” ftohjeje personale, që nuk mund të mbetet pa një “Përse” të logjikshme dhe të interpretueshme të natyrës politike.
Mirëpo nëse i marrim një e nga një, argumentet që çimentojnë hipotezën mediatike dhe jo vetëm, duke ia nënshtruar një analize logjike më të ftohtë, ngrenë krye argumente të tjera, të cilat për mendimin tim, e ftohin diqysh temperaturën e këtyre hipotezave e diversioneve, ose si thonë “konstruktivistët” në PD, tendencën e këtyre “hipotezave diversioniste”.
Në disa dalje televizive rresht, Berisha ka ushtruar të drejtën e autoritetit të tij personal si ish- Kryeministër, ish-President dhe deputet me peshë të krahasueshme me askënd tjetër në Partinë Demokratike. Kjo vërehet edhe nga pasqyrimi mediatik krejt i posaçëm që iu është rezervuar daljeve verore të Doktorit, apo edhe ato më të fundit të debateve parlamentare. Në këto dalje, ish-Kryeministri ka artikuluar politikë, kriticizëm dhe de facto ka bërë edhe analizën e tij për zgjedhjet më të fundit, të qershorit që sapo kaloi.
Një analizë ku nuk ka munguar realizmi dhe sensi kritik edhe ndaj PD-së dhe rezultatit të saj zgjedhor. Në leximin e etur dekriptues mediatik dhe më gjerë, këto shenja që Berisha lë në radarin publik, e sidomos pjesa kritike ndaj partisë, janë interpretuar si trajektore përplasjeje kundër kryetarit Basha. Si një gjykim dhe si një “goditje” e tërthortë e tij.
Mirëpo, për autoritetin publik dhe politik që ka, Berishës i lejohet ky ton dhe ky impostim paternalist, në kulturën politike të Partisë Demokratike, që është pavarësisht ndaj kujt do apo jo, një kulturë politike berishiste.
Tanimë të gjithë e dinë që kjo është Partia Demokratike. Që do të thotë, një parti me një rol të përjetshëm qendror të Sali Berishës.
Argumenti i parë pra do të qëndronte në këmbë, vetëm nëse do të kishte një replikë direkte nga Lulëzim Basha ndaj ish-Kryeministrit dhe ish-Kryetarit të PD. Gjë që nuk ka ndodhur. Madje për Bashën, ndoshta është fare më mirë që kriticizmi korrektonjës të vijë nga Berisha, që është edhe mentori i tij, sesa të fërshëllehet nëpër dhëmbë nga kundërshtarët e vet politikë në brendësi të partisë. Kështuqë duket se kriticizmi politik dhe paternalist i Doktorit është krejt më i asimilueshëm dhe më pak i dëmshëm për qëndrueshmërinë pozicionale të Lulit në krye të partisë. Aq më tepër në një kohë si kjo, me klimë të acartë dhe të varfra në oferta apo shpërblime që përjetojnë partitë opozitare.
Sepse Basha, ndërkohë, në opinion dhe në jetën organizative merr çdo ditë prova të shumëfishta, që është Partia që ka më shumë nevojë për të sesa ai, personalisht, është tashmë një përfitues i saj.
Argumenti i dytë lidhet me perceptimin që herë daravitet dhe herë përforcohet se Berisha ka ndërruar mendje dhe kërkon një, apo një varg arsyesh për t’u kthyer në krye të PD.
Në të vërtetë, Berisha, me gjendjen e tij fizike dhe psikologjike që gëzon, do të ishte teorikisht në gjendje ta drejtonte sërish Partinë Demokratike, ashtu si edhe de facto drejton grupin parlamentar. Personalisht dhe mbështetur në analizë, mendoj që zgjedhja sovrane që ai ka bërë mbas humbjes së thellë të vitit 2013, është e qëndrueshme dhe politikisht e ka më në favor.
Berisha, ndryshe nga sa përflitet nga gupe apo grupazhe të interesuara brenda apo jashtë partisë, është i ndërgjegjshëm që Basha është kryetari më i mirë i mundshëm në timonin e PD.
Çdo rikthim, që është edhe kënga që ia këndojnë nostalgjikët, do të shoqërohej me një çarje të rëndë politike. Çdo tundim për protagonizëm, që është në natyrën e çdo politikani me karrierë shumëvjeçare, bëhet më i thjeshtë në rastin specifik, sepse Basha është për nga natyra një person që nuk e parapëlqen as sfidën ballore dhe as ngrefjen mosmirënjohëse ndaj themeluesit të partisë dhe padyshim, sponsorit të tij më të madh në jetën e tij të deritashme.
Basha ka me vete një aleat super të madh, Kohën. Dhe ai e di mirë këtë koeficient dialektik.
Argumenti i tretë ku mbështetet hipoteza e këtij “konflikti Berisha-Basha”, është raportimi i korridoreve, mbi një ftohje të tyre personale. Mirëpo, duke qenë se raportimet janë episodike dhe nga burime të interesuara për dezinformim, më e pakta është mosmarrja në konsideratë e tyre. Sidomos në sfondin e analizës logjike që sapo parashtruam.
Simbioza Berisha & Basha, është padyshim një dukuri krejt e re në politikën shqiptare. Interesat dhe të interesuarit për ta zhbërë janë të shumtë, por kjo nuk do të thotë akoma asgjë thelbësore dhe interesat e dikujt apo të disave nuk përbëjnë argument apo argumente që dëshmojnë çarjen e tyre.
Të paktën deri në daljen në dritë të fakteve të reja. Gjithmonë nëse ka fakte të reja, që zhbëjnë simbiozën e tyre. Deri atëherë, fotografia e këtij realiteti dhe analiza që e pason, nuk besoj se del dot realisht përtej kësaj analize.
Interesat, diversionet dhe dëshirat, kanë edhe ato të drejtën e të jetuarit, por kjo është një çështje tjetër.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn