als_Latn dik_Latn sag_Latn
Poezi nga Arbër Zaimi
Marrëzi
Do t’jem me ty ,kur gjithë guximtarët të t’kenë braktisur
Do t’jem aty, kur tepër vonë të jetë për të rinisur
Për ta dhunuar tënden lakuriqësi të tmerrshme
Kur energji e frytit tënd t’jetë mekur
E palca të ketë mbetur e papjekur,
Kur të jesh plakur nëpër ëndrra të përhershme
Që sytë e tu të zbraztë të t’i mbush me zemër
Asaj që s’bën dot tjetër kush, me ty unë dua t’i vë emër
N’tru tim imazhi yt përzier avujsh alkooli rri
Do i ndrroj muzat gjer te ty, të kthehem përsëri
Marrëzi.
Përsëri
Me siguri këtu nuk gjendemi për të fundit
Herë. Me gjetë burime të reja të ujit, brenda vetes së përskuqur
Është një mënyrë me sjellë ndërmend se kohë kemi sa të duash,
Për gjithçka të papritur, për çdo fatalitet
Që sigurisht do të pretendojë se është i fundit. E kam të qartë konceptin.
Tha një burrë në televizion, që citoi një shkencëtar. Dhe ja ku rikthehen
Ditët e para. Një diell i eklipsuar i shfaqet Hanës përmbi dritare.
Dhe ajo preket sërish. Ndërron libër, nis të lexojë për një vend të vogël plot dritë
Ku ditët e lumenjve të mëdhenj marrin forma monumentesh
Të shpërndarë thuajse kudo, me një palëvizshmëri të qetë
E që shohin tjetërkund, të palagur prej vesës, të paprekur prej dritës
Dhe pse e përpijnë krejt shiun dhe dielli rrezon mbi to. Hana i di këto. Lotët e rinj
Derdhur mbi tokën e lagur rishtaz prej shiut kanë më pak rëndësi
Se një lumë i madh, që i merr e i shpie në humbëtirë.
Vështirë të mos kujtohesh
Në të njëjtin qytet
Gjithnjë në të njëjtin qytet. Nuk
Ka nevojë që i lumturi të largohet
Prej vendit ku qëndron i mjeri
Që i mjeri
Të harrojë
Se të lumturit ekzistojnë.
Ata fotografohen
Në gurët e plazheve
Të jugut
Me veshje të kaltra plazhi
Me syze, të buzëqeshur
Duke sharë
Me cinizëm çdo zot.
E njëjta qenie, por jo
E njëjta muzikë. Vdesim
Në kohë
Të ndryshme, por nuk vdesim
Në botë të ndryshme,
Klithin.
Puthim rreze të ndryshme
Por pas meje, se unë
I putha i pari
Dhe për ty gjithnjë do të jetë e vështirë
Të rrish e
Të mos kujtohesh.
Vjeshta e shkurtër e Sirenës
Eja sot, në vendin ku anijet mbyten
Do t’jem deti, ec’ mbytu tek unë
Eshtë këngë që thyen tejetej, është si
Në buzë të humnerës edhe fryn, fryn, fryn
Era, stuhi japoneze, dallgë edhe shkumë
Ajo kridhet në ujë, i tregon qukat ujit moskuptues
Të pret! është gati, ka veshur një fustan jeshil
Si te fillimi i identitetit të Nerudës
Xhelozi e ujtë. Premtim që s’do t’i shqisë sytë nga libri
Era prek gjithçka
Dridhma,
Spazma,
Ikje,
Buzëqeshje.
Sy.Dritare nate
Heshtje, përskuqje dhe
Dëshirë për të qenë diku tjetër,
Ta kapësh për cepash të jakës së palltos,
T’ia tërheqësh e t’ia afrosh buzët e sa,j te sytë e tua
Dëshirë që del prej rrahjes ritmike të shuajve
Në rrugët e zbrazëta, plot pemë ku flenë netëve korbat
A është vallë zgjuar?
Nëse po, pse s’bëhet e gjallë?
Asaj i pëlqen gjumi, ndoshta fle
Siç e ka zakon, ajo fle kudo, në motele, në rrugë e në zyra
Divane a dysheme shtëpish të panjohura
Nëpër cerga merimangash dhe ngec nëpër gjumë
Apo nëpër emisione televizive që imazhin e saj e përcjellin
Më të qelqtë se sytë a se hejet e dimrit
Që varen bordurave ndanë trotuarit
Vijon të ecësh…
Rrugëtim prej një filmi – tek tjetri
Në kërkim të bujtinës perfekte, në kërkim
Të aktorëve e të pasionit ngjyrëshege
Që fshihet brenda syve të saj të përgjumur
Pasi mbërrin në shtëpi…
lexon, nuk bën ndonjë gjë të madhe
rri shtrirë…
i ke krahët bosh, përqafon jastëkun
e ajo vjen ta përqafojë kur e zë gjumi
ai e pret pasi të flejë
aty ia puth sytë, pa i marrë leje se asaj nuk i pëlqen kur ai i merr leje
në gjumë
diell, vapë dhe një ëndërr që pjek
ëndërr prej kadifeje të kaltër,
ide, akull i pastër përmalluar për zjarr.
me lehte me u plagose se me u pa
Më lehtë me u plagosë se me u pa
mri_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn gle_Latn ita_Latn nno_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn