als_Latn dik_Latn sag_Latn
Doug Sosnik është një strateg politik demokrat i cili ka shërbyer si një nga këshilltarët kryesorë të Bill Clinton që prej viti 1994 deri në vitin 2000.
Tentativat të cilat vazhdojnë non-stop të administratës amerikane për të menaxhuar hetime të shumëfishta më kthen rreth 20 vite më parë, kur shërbeja si Këshilltar Kryesor në Shtëpinë e Bardhë të drejtuar në atë kohë nga Bill Clinton. Një administratë në atë kohë që ishte ndeshur shpesh me kontradikta politike dhe publike.
Mësimi që mora nga ato ditë duke reflektuar në aktualitet është se: “Administrata e Trump dhe këshilltarët e tij janë të papërgatitur për atë çka i pret. Drejtori i shkarkuar i FBI-së James Comey i cili doli për të dëshmuar përpara Komitetit të Inteligjencës në senat vetëm hapi siparin e një numri të madh investigimesh që pritet të ndodhin në përgjatë presidencës Trump.
Ramën e vënë në vështirësi vlonjatët: Si këtu me ju s'më paska ndodhur më parë
Banorët e Vlorës, me të cilët kryeminsitri Rama po zhvillonte dëgjesë...Lexo më shumë
Historikisht, aftësia e një presidenti për të mbijetuar varet në aftësinë për të mbajtur pas vetes publikun dhe partinë e tij. Kur Richard Nixon humbi besimin e vendit, ai humbi dhe lidershipin e partisë dhe mbështetjen e shumë eksponentëve të lartë të Partisë Republikane. Fati i tij u vulos në atë moment.
Bill Clinton ndodhej në një pozitë shumë më të fuqishme, kur u përball me një rrezik të ngjashëm për t’u larguar nga posti i presidentit. Sondazhet e aprovimit të Clinton ishin shumë të larta gjatë kohës që u ngritën akuza që kishin për qëllim ta rrëzonin si president. Bumi ekonomik dhe besimi i fortë se vedni po shkonte në drejtimin e duhur, i jepte Clinton një mbështetje të madhe.
Trump tanimë, përballet me të njëjtën imperativë. Por, aftësia e tij për të marrë mbështetjen e duhur është e dyshimtë duke gjykuar se mori Zyrën Ovale me nivelet më të ulëta të aprovimit popullor në historinë politike moderne. Duke pasur parasysh deficitin paraprak të vullnetit të mirë për Trump, si edhe provat rrethanore që po ngrihen kundër tij, elektorati do të jetë më i tunduar për të qenë dyshues dhe armiqësor me presidentin.
Panucci zyrtarisht Kuqezi: Objektivi im, Europiani i 2020-ës
Presidenti i FSHF-së, Armand Duka, ka zyrtarizuar sot në një konferencë për shtyp se ...Lexo më shumë
Trump mund të ketë aftësinë të ruajë mbështetjen e elektoratit të tij deri në zgjedhjet për Senat në mes të presidencës së tij, por kjo ndoshta nuk do të jetë e mjaftueshme. Në rast se të Republikanët humbasin kontrollin e Kongresit, partia mund të fillojë të dyshojë nëse do të duhet të mbështesë presidentin ose jo.
Ndërkohë, kultura që po rrethon Trump-in dhe dështimet e administratës së tij për t’u fokusuar në themelet e qeverisjes e bën pozicionin e tij tejet të brishtë.
Pikë së pari, serioziteti i akuzave me të cilat përballet Trump e bën të duket i vogël skandali i “Watergate” i cili largoi nga posti i presidentit Richard Nixon. Rreziqet më të mëdha të presidencës së Clinton ishin sjelljet personale të Bill dhe jo pëergjegjësitë e tij zyrtare. Nëse provohet se fushata e Trump në mënyrë direkte ose indirekte ka bashkëpunuar me rusët, presidenca e tij humbet legjitimitetin. Nuk është e vështirë të imagjinojmë pse Trump është i opsesuar të deklarojë se e ka fituar garën presidenciale në mënyrë shumë të rregullt.
Së dyti, Trump përballet me një luftë në tre fronte të cilat përfshijnë fushatën e tij, tranziocionin si president i zgjedhur dhe presidenca. Në rrenjë të shumë problemeve të Trump është mungesa e një plani të mirë nga ekipi i tij për të marrë pushtetin, për të ngritur një administratë efektive dhe për të operuar me rregullat e lojës presidenciale. Edhe pas fitores së tij, këshilltarët e tij nuk arritën të rroknin realitetin e tij të ri dhe se çfarë do të thotë të punosh në nivele kaq të larta qeveritare.
Së treti, operacioni aktual i Trump po drejtohet nga një ekip disfunksional të cilit i mungon eksperienca e qeverisjes si edhe disiplina apo gjykimi i duhur për t’iu përgjigjur një krize të vazhdueshme. Administrata e re nuk i ka dhënë provat se ka mundësi të ruajë disiplinën personale dhe vetë-kontrollin që kërkon posti i presidentit.
Në kontrast me Shtëpinë e Bardhë të drejtuar nga Clinton-ët të cilët u përballën me kulmet e investigimeve kundër tyre, përgjatë mandatit të dytë qeverisës, teksa kishin në dispozicion një ekip me operativë me eksperiencë të kultivuar në një klimë krize. Që prej fillimit ishte krijuar një menxahues krize, i mëveçëm për t’u përballur me krizën që prej fillimit.
Skandali i Watergate dhe ai i Clinton-ëve, ofron shembuj sesi një investigim mund të zmadhohet. Në fund zgjidhja e ngërçit ka të bëjë me aftësinë menaxhuese dhe me marrëdheniet me publikun që ngre ekipin presidencial. Përshtatur nga “The New York Times” K.H/ tiranapost.al
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn