als_Latn uzn_Latn slv_Latn
Shoqata e enigmatve "LABIRINTI" n Rahovec, sht themeluar n vitin 1986, e njejta ushtron veprimtarin e vet edhe sot e ksaj dite.
Shoqata n kuadr t vet, ka tri seksione: enigmatik, letrar dhe t artit figurativ. Q t tri seksione, mbrenda ktyre viteve jo t pakta, n mnyrn e vet, kan dhn nj kontribut t lakmueshm, kshtu seksioni enigmatik, tri her ka marr pjes n garat Federative t enigmatve t ish Jugosllavis, poashtu tri her ka marr pjes n garat enigmatve n nivel t Kosovs, antart e ktij seksioni kan bashkpunuar me t gjitha revistat e kohs, boton dy revista enigmatiko-zbavitse n nivel t kosovs, "Filizat" 55 dhe "Filizat" 1oo; seksioni letrar, poashtu ka korrur suksese jo t vogla - antart e ktij seksioni, jan paraqitur n mnyr t organizuar n t gjitha revistat letrare t kohs e nga viti 1087, ka botuar revistn letrare pr fmij t pagzuar me t njjtin emr "Filizat", n kuadr t dhjetvjetorit t veprimit t Shoqats, ka botuar prmbledhjen me vjersha dhe tregime nga autor q kan qen m t suksesshm e pr nder t njzetvjetorit t veprmit t Shoqats, ka botuar prmbledhjen e dyt me vjersha e, tregime dhe disa drama njaktshe pr fmij.
Un do t'prpiqem di veoj disa vjersha e tregime nga m t sukseshmit e me knaqsi do t'u dhuroj lexuesve t vegjl t Forumit t nderuar shqiptar.
S pari, do ta nis prezentimin me nj letr t shkrimtarit tani m t afirmuar, kritikut letrar, poet... Miftar Kryeziut, drguar redaksis s "Filizave".
Miftar KRYEZIU
E nderuar redaksi!
Para se t futem n brendi t ktij shkrimi, dshiroj t theksoj se nuk flas n cilsin e ndonj vlersuesi profesional, por n at t nj lexuesi t rregullt. Doemosdo, do t prpiqem t jem sa m i shkurt, pikrisht do t pozicionohem n nj mendim mjaft t qlluar (t paktn pr t Mr.se. Hasan Dula se: „Rahoveci sht qytet i muzave“. Po ksaj shprehje „t palvizshme“, ai n revistn letrare „Filiza“ n numrin e Janarit 2003, sikur i dha nj impuls, dhe nga pozita e lartprmendur, e solli n nj pozit „t lvizshme“, gjithsesi t kndshme: „Po zgjohen muzat rahoveciane“.
Cilt mund t jen faktort e transformimit t shprehjes s par, n shprehjen e dyt?
Ndonse shpjegimin m t plot, pamdyshje do ta thot profesori im i nderuar z. H. Dula, n ndonj shkrim m t kompletuar, duke e vshtruar n mnyr m poliedrike, nga pozicioni prizmor i tij, mirpo un si lexues i rndomt, duke krkuar leje publike profesorit, do t orvatem t shpjegoj, vetm njrin nga faktort e transformimit t shprehjes s „palvizshme“, n at t „lvizshme“.
Mendoj, dhe jam mse i vetdishm, se pr t br nj transformim n dobi t nj ardhmrie m t begatshme, dhe m bashkkohore, posarisht n sfern e kulturs, nuk ka mjaftuar, nuk mjafton, dhe nuk do t mjaftoj asnjher vetm nj faktor, por disa faktor. Megjithat, n familjen e ktyre faktorve, sht e domeosdoshme q njri ta hap shtegun, pas t cilit do t shtegtojn t tjert. Po, cili sht ky faktor q i dha, dhe vazhdon ende ti jep impulse ktij transformimi?
Ktu pa emocione, mendoj bindshm se: Pikrisht, sht revista letrare ”Filizat”, q ka trokitur dhe po troket pandrprer, n “muzat e fjetura rahoveciane”, derisa ato filluan t zgjohen. Dhe, kur muzat e fjetura zgjohen, ather ’ndodh?
Sigurisht, se ather lkunden nga vendi “gur e drur”. Sigurisht se ather lkunden nga vendi “vargje, ngjyra, melodi...”, q u vie nj arom e kndshme ardhmrie.
Revista letrare “Filizat”, me kt emr simbolik, n planin e receptimit t saj, asnjher nuk i ka munguar begatia, bujaria dhe mbi t gjitha guximi. Me nj fjal, “uni i saj”, kurr nuk ka qndruar anash vetes, por stoike n mes vetes, edhe ather kur fryente e ’fryente “murlani”.
Kontributi i saj, sidomos n rrebeshet e viteve “90-ta, sht i pakrahasueshm me thniet e mia vlersuese, n kohn e sotme. Atbot n disa faqe t saj vlente formula:
“Kur trupi ndodhet n eli,
Zemrn duhet ta ket n letr”.
Pra, t burgosurve politik, dhe t vrarve, u thurte vargje krenarie – vargje q ata i kan pasur brenda zemrs s tyre.
Kt formul, kjo revist e vazhdon edhe n ditt e sotme, si sht rasti me Mr. Ukshin Hotin, t cilin prher e mban t gjall, dhe stoik n mesin ton.
N fund, pa hezitim, theksoj se shpirtin dhe jetn e ksaj reviste, me kontributin e tij sistematik, e ka mbajtur gjall, padyshim kryeredaktori i saj z. Agim Metbala, t cilin e prshndes publikisht, duke mos i ln ansh dhe kontributin e denj t antarve t tjer dhe bashkpuntorve t revists.
Fahrije PALLQA
MSIM NGA EDUKATA
Msim nga edukata,
Marr n do ast;
Mami t’m kshilloj -
Nuk humb asnj rast.
- Kur thrret kush,
- Bija ime mos prito,
N’vend t fjals ha -
Prgjigju me urdhro!
Nj gjest t vogl,
Pa hije t’br pllumbesh;
T krkosh falje -
Lehtsim shpirti do t kesh!
Dhuratat i ke n huj,
Do i merrje prdit;
Andaj duke buzqeshur -
Do t’u thuash - falemnderit!
Rregulla ka shum,
Por mami m’ka premtuar;
Do t’mi msoj t gjitha -
Q un t’jem e edukuar!
Irfan CANA
FMIJT N SHKOLLA
Si uj burimi i ftoht n’bjeshk
Nat e dit q thurr melodi…
Jan fmijt, faqepjeshk-
M e bukura e prindrve stoli!
Ata jan si rrnjt e rrapit
Thell q zgjaten mbrenda n’ dhe,
T nxjn dije s’ e ndalin vrapin-
Qerrja e dijes prpara i ngreh!
Lart n’ bregore godina e bukur
Kshtjell e dijes e zbukuruar,
Kto dit duket e lumtur-
Me margaritar fytyrgzuar!
Si dallandyshet heret n’ pranver,
Drejt foleve q fluturojn,
Fmijt t’ gzuar si kurr ndonjher-
Ia msyjn shkolls t msojn!
Pr fmijt prher kan thn:
-Ata jan shpres e ardhmris!
Pasuri pr etr e nn-
Gjerdan i florinjt i lumturis!
Agim METBALA
PROBLEMI I ARDIT
Babai shtypte me makin nj rrfejz.
E ma prgatiste mngjesin.
Ardi shkruante detyrat e shtpis.
- Babi, o babi!
- Urdhro pllumbi i babit!
- Ti babi patjetr duhet t vish n shkoll te msuesja ime!
- Prse pllumbi i babit, mos ke br srish ndonj problem?
- Jo babi jo, por...
- far por?...
- Msuesja babi m ka ndruar bankn dhe un tani nuk rri me Therandn por me Artn!
- Ani pllumb, far t keqe ka nse tani rri n bank me Artn e jo me Therandn?
Ardi kroi nj her kokn dhe pastaj leht ia ktheu babait:
- Asi babi, banka ime dhe e Therands ishte e pastr, ndrsa kjo tani q rri me Artn, sht fare e zhlyer! Ja, pr kt e pata dhe jo pr di tjetr! – dhe u skuq n fytyr
Pas pak, babai e muarr fletoren e Ardit. N faqen e fundit t fletores, vrrejti se Ardi kishte vizatuar nj zemr t madhe, at e kishte ngjyrosur me ngjyr t kuqe, ndrsa n mes kishte shkruar dy shkronja t mdha “A” dhe “TH”.
M pastaj babai i premtoi Ardit, se do t shkoj n shkoll, pr t biseduar me msuesen, n mnyr q ai srish t ulet n bank me Therandn.
N fytyrn e Ardit u duk hareja.
Ai vazhdoi t’i shkruaj detyrat e shtpis
Irfan CANA
FMIJT
N’do skut t dheut me ngashrim,
Zra t’mbla si t’gurrs dgjohen,
N veri, lindje, jug dhe perndim –
Lojrat e bukura an e knd shtrohen!
Si ajrin e pastr q frymojn mushkrit,
Dhe prore i ushqejn damart n’jet,
Njashtu pr bot jan gjith fmijt –
Me prkushtim nnat q’i rrisin n’ djep!
N t katr ant e rruzullit toksor,
Fytyra u buzqesh, mbushur plot shend;
T’i ruajm, edukojm... kta filiza bardhsor –
Detyr madhshtore, le t’jet pr gjithkend!
Pr fmijt e njom, gjyshrit kan thn:
- Jan shpres e gjall e ardhmris,
Pasuri me vler, pr etr dhe nn -
Gjerdan i florint i jets dhe lumturis!
Fitore METBALA
QENUSHI IM
Mbrmje vjeshte.
Nata me mantelin e saj t errt tashm e kishte mbuluar qytetin. Hna bashk me yjet e shumt thuajse e stolisnin qytetin. Edhe dritat e tjera npr rrug e shtpi, qytetit tim ia jepnin nj pamje t veant.
Askush nga antart e familjes nuk e kishte dgjuar lajmin e paralajmruar se kush mbante qen n shtpi, t kujdesej dhe t’i mbante ata lidhur, sepse do t fillonte aksioni pr shfarosjen e qenve endacak.
At nat, pr habin ton t madhe, nuk dgjoheshin t lehurat e qenit ton – Bubi, edhe pse t lehurat e tij n kt koh ishin t zakonshme. Meq vazhdimisht kujdesesha pr te, edhe at nat e bra nj gj t till, pastaj me vllan – Albionin, ram n gjum.
N gjum t thell, m’u shfaq nj ndrr e keqe. Nga frika u zgjova dhe pr udi dgjova nj krism pushke, e cila sikur ma shpoi zemrn...
T nesrmn, kur shkova pr ta par e pr ta ushqyer qenin (at e mbanim mbrapa shtpis) e gjeta medalonin e tij pr vakcinim dhe gjurmt q m friksonin. M von, nj njeri i panjohur na lajmroi se qenushin ton – Bubin, e kishin gjetur t vrar diku te tregu i qytetit.
Gjurmt dhe medalonin e tij t gjetur at dit, i kam vizatuar n blokun e vizatimit, kurse ngjarjen e kam prshkruar edhe n ditarin tim dhe, sa her q prmallem pr t, me nostalgji e shfletoj ditarin tim, me dhembje t madhe e kujtoj – Bubin ton t dashur.
Fahrie PALLQA
KUKULLS
Kukulla ime s’mund t flas,
Andaj n’kt aspekt s’e ngas,
Kukulla ime s’ha dot –
Edhe kt veprim s’e bj kot.
Por kukulln time q e kam xhan,
Shpesh ia rregulloj nga nj fustan,
Sandalla dhe ’i duhet pr ver –
Frizurn bukur ia rregulloj prher.
Pr t, s’ka rroba n’dyqan,
Dimrit s’e l t’mrdhihet n’fustan,
Kam angazhuar rrobaqepsen e mir -
’preferon, t’ia qepi me dshir.
N sirtart e saj mund t’gjesh,
Mes tjerash edhe vath pr vesh;
Pr natn e mir, e puthi n’ball,
Shpesh ia rrfej ndonj prrall.
Pr shkolln, shoqet dhe ndonj problem,
Ndonj fshehtsi pa frik ia them;
E kam motr, shoqe, e kam xhan –
Gjithmon kam dshir ta kem pran.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn crh_Latn war_Latn war_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn zsm_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn pap_Latn fra_Latn als_Latn dik_Latn ayr_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn dan_Latn als_Latn lmo_Latn kab_Latn bos_Latn vec_Latn als_Latn fur_Latn als_Latn cym_Latn als_Latn als_Latn als_Latn min_Latn epo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn pap_Latn ron_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn hat_Latn als_Latn als_Latn als_Latn dan_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn deu_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn crh_Latn kmb_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn isl_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lmo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn