als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nga Anri Bala
Zhurmë e madhe lartë e poshtë, poshtë e lart, me brisk, thika, makina, shpata, lapsa e panele. A thua ka ndodhur apokalipsi dhe turmat që kishin hypur në “Arkën e Noes”, tashmë janë kthyer nga drejtimi i gabuar dhe nuk do arratisen, por do qëndrojnë në tokë. Ne dukemi si të “tmerruar”, ngaqë nuk dimë se ku po shkojmë, sepse kemi zënë vendin e “ikanakëve”. Qesharake, sepse nuk ka as “ikanak” dhe as “ardhacak” në vendin tonë, në tokën tonë, ku flitet shqip.
Asgjë nuk ka ndodhur për të bërë kaq zhurmë. Është gjëja më normale, që dy njerëz që zihen, shahen, rrihen, për interesa sublime (Zot na ruaj në qofshin personale), kanë bërë paqe të përkohshme, për të nisur një betejë edhe më të madhe, ku fitues do të jetë ai që duhet të fitoi.
Kohët kanë ndryshuar, e fitues nuk mund të jenë ata që kanë fituar gjithmonë, sepse kanë dashur ata të fitojnë. Tani ka ardhur koha, që për herë të fundit, t’i jepet dora gjithë klasës politike, për t’u provuar nëse do të qëndroi apo do përfundoi aty ku e meriton. Shumë mllef i shoqëruar me zhurmë… me shumë zhurmë për asgjë.
Fitimtarët, ata janë të tillë derisa të humbin titullin, ulërasin e pëllasin se përse e lejuan kundërshtarin të bëhet “gango” për një muaj, ndërsa të mundurit çirren e ngjiren, se përse nuk u bënë fitues për katër vjet, duke fërshëllyer për t’i nxjerrë frikën vetes, nën hijen e çadrës.
Në fakt, jemi shumë të “poshtër” ne shqiptarët, qyqarët, opingarët, fshatarët, qytetarët, që merremi me langarët dhe zagarët, që nuk rrimë të shikojmë punën tonë, por na vret sytë errësira e njërit dhe drita e tjetrit, e që në të vërtetë duhet të na e vrasi, por ja që ata nuk mendojnë kështu, ndaj jemi të “poshtër”.
Jemi aq të “poshtër”, sa nuk i lejojmë as të gëzojnë ato që e kanë pushtetin për ta ushtruar dhe një muaj dhe as ato që e kanë dhuratë për t’i u gëzuar një muaj, as ata që shikojnë ëndrra me karrige që pjellin florinj dhe as ata që kanë karrigen me shilars.
Shpesh herë i hakërrehem vetes: Po ç’ke more shejtan që flet e shkruan lartë e poshtë?! Ti e di, që ëndrrat janë falas… si ato të gëzuarat dhe ato të trishtuarat?! Kush të ka faj se, ca ëndrra të këtyre, i’u a ke bërë realitet t’i dhe shokët tuaj?! Ti nuk je produkti i asgjëje, ata janë produkti ytë! Bëhu njeri o i mjerë!
Për të mos i rënë në qafë vetes, e vendosa: Unë them, të bëhemi “njerëz” dhe t’i lejojmë palët të gëzojnë e të ëndërrojnë, deri sa të vijë ora, ora e shumëpritur, ora kur dora jonë mund dhe duhet t’u a ngrijë buzëqeshjen në fytyrë, të gjithë atyre që kanë nënqeshur me gisht ngritur pas shpinës sonë. Ora, kur fati i tyre do jet në dorën tonë, e që nuk na vjen çdo minutë. Ora, kur fati jonë, është në dorën tonë dhe jo në dorën e tyre.
Ne kemi shansin të zgjedhim për vete… apo për ato. Ndaj, s’duhet të mërzitemi dhe inatosemi për kaq pak kohë, për kaq pak gjë. T’i lemë një muaj të gëzojnë me “fërshëllima” dhe t’i bëjmë ata, që na e kanë “bërë” nënën… ta jetojnë gjithë jetën me ulërima!/Zathur.net
bem_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn