als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nga Xhevdet Shehu
Po bëhen afro dy muaj që PD proteston në bulevard ku ka ngritur një çadër me pretendimin që qeveria të garantojë zgjedhje të lira dhe të ndershme. Më saktë, të ikë kjo qeveri dhe të krijohet një qeveri teknike që të ketë zgjedhje të lira dhe të ndershme në 18 qershor. Kështu artikulohet synimi i çadrës. Por, sikurse tashmë është vërtetuar katërcipërisht, PD nuk e ka hallin tek zgjedhjet që thuajse nuk i interesojnë, pasi e ka të garantuar humbjen, por tek reforma në drejtësi e cila e ka ngushtuar së tepërmi rrethin…
Në atë çadër kanë parakaluar në mënyrë ciklike disa nga figurat kryesore të asaj partie, por sidomos kryetari Basha dhe ish-kryetari Berisha. Dhe ata flasin në emër të popullit.
Në ‘DITA’ analisti Viktor Malaj i quan këta “jaranë”, ndërsa shkruante dje: “Të folurit në emër të popullit, mashtrimet në emër të popullit dhe aktet kriminale po në emër të popullit nuk janë karakteristike vetëm për regjimet moniste por edhe për ato pluraliste. Ata që kanë ngritur çadrën në mes të Tiranës flasin përditë në emër të popullit, por janë pikërisht ata që ia kanë çuar thikën në kockë disa herë popullit dhe Shqipërisë dhe mu për këtë populli i dërgoi si pakicë në opozitë. Tani, në emër të cilit popull flasin këta “jaranë” kurorëshkelës të përhershëm të sistemit politik pluralist?”
Por ti Eduard nuk flet. As nuk shkon në atë çadër. E kanë vënë re të gjithë këtë, anëtarët e partisë tënde, opozitarët, por edhe vëzhgues si puna ime. Pse nuk shkon në çadër dhe pse nuk flet ti, Eduard? Po mundohem të bëj një arsyetim në distancë dhe pa miratimin tuaj.
Kemi shumë kohë që nuk kemi komunikuar së bashku dhe nuk i di arsyet e vërteta të mospjesëmarrjes tënde në çadër. Qofshin pa zarar arsyet dhe argumentet e tua, por unë dyshoj se që në nisje ti ke qenë kundër kësaj të ashtuquajture protestë pa kauzë brenda saj. Unë dyshoj se ti ke parë një fëlliqësi dhe një lojë të ndryrë dhe aspak të moralshme politike që po luhet nën atë çadër. Ti që ke një tjetër formim dhe një tjetër aspiratë për demokracinë, nuk mund të përziheshe me atë llum dhe me atë degradim që shpërfaqet në emër të opozitës në atë çadër. Ti, i mënjanuar, ndoshta thua: Jo, nuk është kjo opozita që meritojnë shqiptarët…
Miku im Eduard, ti linde si politikan në një parti të vdekur, sikurse e quajti Kasëm Trebeshina partinë tuaj vetëm dy javë pas krijimit. Ndaj dhe pate një karrierë të shkurtër në atë parti. Nuk ishte i mjaftueshëm idealizmi i një 30-vjeçari dhe i disa idealistëve si ti që besuan se mund të ngjallnit një foshnjë të vdekur. Nuk është faji yt. Unë jam dëshmitar konkret se si ti u përpoqe në atë gjysmën e parë të viteve ’90 të zbusje atë pjesën egërshane dhe barbare të asaj partie që çuditërisht ty të zgjodhi kryetar për ca kohë. Por ata treguan se ishin dominues dhe të hoqën qafe. Unë kam qenë në atë sallë ku ty të shkarkuan si kryetar de jure të partisë së ashtu donte kryetari de fakto i asaj partie që vazhdon ta sundojë edhe sot e kësaj dite. E ndërkohë që ti nuk ishe shkarkuar ende si kryetar i asaj partie, ishe i pari që iu drejtove me këto fjalë Sali Berishës së plotfuqishëm në atë fillim marsi 1995:
– Ti je shndërruar në një diktator që po e mbyt këtë parti dhe demokracinë në këtë vend. Sa më shpejt të largohesh, aq më mirë do të jetë për partinë demokratike, për vendin, por edhe për ty si person…
Salla e tejmbushur e Teatrit të Operas dhe Baletit ngriu nga ato fjalë. Ishte 5 mars, një përvjetor i vdekjes së Stalinit. Berisha i ka qejf përkitjet e datave, sidomos me ato të diktatorëve…
Pas një viti ndodhi masakra e zgjedhjeve të 26 Majit. Më 28 maj ti Eduard e pe përgjakjen që ndodhi në sheshin ‘Skënderbej’ nga banditët e Berishës nga taraca e 15 katëshit dhe nuk ngurove ta quaje këtë një diktaturë. Një vit më vonë u përgjak gjithë Shqipëria dhe u vranë mijëra njerëz, por në atë kohë ti ishe larg, në Amerikë, ku qëndrove për afro dy dekada.
Kur u ktheve para katër vjetësh pandehe se partia jote kishte ndryshuar, kishte vënë mend nga gabimet e së shkuarës. Gabove apo u mashtrove, nuk di ç’të them. Por futja sërish në atë vathë nga ku të përzunë pamëshirshëm, u prit me një skepticizëm të skajshëm. Edhe brenda asaj partie ku ti bën pjesë. Gazeta ‘DITA’ të ironizoi keqas për gjestin tënd.
Sidoqoftë, një pjesë menduan se ti u ktheve që ta bëje më të mirë atë parti. Dhe kjo është parë në sjelljen tënde si deputet gjatë katër viteve të fundit, kur ti thuajse nuk ke folur fare. Ti vetëm ke dëgjuar i mënjanuar atje në karrigen tënde të deputetit dërdëllitjet e kolegëve të tu demokratë dhe ke medituar. Heshtja jote ka folur shumë ndërkohë dhe ishte më e lexueshme se fjalimet e Edi Palokës, Sali Berishës, Eduard Halimit apo Arben Ristanit e Jozefina Topallit. Sepse ti kishe dhe ke një alibi të fortë: Ti nuk ke të bësh me krimet që janë kryer ndërkohë që ishe në Amerikë, nuk ke të bësh me Gërdecin, as me 21 janarin dhe as me afera të tmerrshme abuzive…
Ndoshta ke menduar: Si është e mundur të kenë degraduar në këtë farë feje partia ime? Nuk e di se si e ke ndjerë veten kur në krah kishe Kastriot Islamin, atë ish-deputetin socialist që, kur ti ishe kryetar i PD-së përbetohej publikisht se do t’u thyente kafkat…
Pse mungon ti në çadër?
Dyshoj se ti dhe ca pak si ti në atë kampin tuaj e duan reformën në drejtësi dhe nuk janë në një mendje me ata që janë bërë barrikadë kundër vetingut. Ti nuk ke frikë nga vetingu, por besoj se edhe ke bindjen se vetingu do të bëhet, duan apo nuk duan ata që janë ngujuar në çadër. Sepse ti je një shqiptaro-amerikan. Ti nuk ke të bësh me krimet e së kaluarës nga e cila kanë frikë ata që janë ngujuar në çadër.
Ti je opozitar dhe si opozitar je kontestues i kësaj qeverie dhe nuk mund të pajtohesh me shumë gjëra që po bën kjo qeveri e mandatuar katër vite më parë. Kjo është krejtësisht normale. Por ti, Eduard, i di rregullat e demokracisë dhe i respekton ato. Dhe alfa e demokracisë është: Përderisa kjo qeveri ka fituar votat e shumicës së popullit, ajo duhet ta çojë deri në fund mandatin qeverisës. Ndryshe prishen rregullat e demokracisë dhe kalohet në anarki. Pikërisht me këtë dyshoj se nuk pajtohesh ti dhe pak si ti me ata që udhëheqin partinë tënde në këtë protestë absurde.
Besoj gjithashtu se, ashtu i mënjanuar, ti ndjek fjalimet e përditshme që mbahen në çadër. Dhe unë përfytyroj se si ti dhe ca pak si ti brenda asaj partie trishtohen kur dëgjojnë klithma për luftë, për dhunë, për tërheqje zvarrë…
Jo, janë të papranueshme për ty Eduard dhe ca pak si ti në opozitë terma të tillë 27 vjet pas përmbysjes së diktaturës. Ja pra pse mungoni ju në atë çadër groteske, e kontestuar edhe nga Uashingtoni, nga Brukseli, nga Berlini dhe nga aleatët tuaj të djathtë perëndimorë. Ti Eduard dhe ca pak si ti në atë parti e shikoni me trishtim këtë rrokullisje, këtë degjenerim, këtë zhbërje të idealeve të dhjetorit dhe të partisë së cilës ti i besove dhe me sa duket vazhdon t’i besosh.
Më ka ardhur mirë kur ti dhe disa deputetë të tjerë të partisë tënde vitin e kaluar kur flitej për reformën në drejtësi nuk iu bindët urdhrave të kryetarit për të mos e votuar atë reformë. Ju mbështetët vendosmërisht qëndrimin amerikan dhe evropian pro reformës, duke ndryshuar edhe sjelljen e partisë suaj. Më në fund, sikurse dihet, partia juaj e pa që nuk kishte rrugë tjetër veç asaj të votimit pro. Kështu po ngjet edhe tani. Çadra nuk është ngritur për zgjedhje të lira dhe të ndershme, po për të ndaluar reformën, për të penguar vetingun.
Dyshoj se mospajtimi yt me çadrën për këtë flet. Apo jo?
war_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn