als_Latn dik_Latn sag_Latn
Helmi që lëshonte Ylli Manjani kundër Edi Ramës pas shkarkimit si ministër, u duk si sharjet e zakonshme pas krahëve të ofiqarit të rënë nga vakti. Por shpejt u pa se sinjaleve që dolën nga Tëitter-i i Manjanit, iu afruan prononcimet e deputetëve të LSI në media, intervistat nëpër studio, pastaj konferencat nga selia, që u shndërruan në vendime të forta politike, sot të gjithëpranuara; një tërmet i vërtetë për karrigen e Ramës.
Por kunjat, ngacmimet, akuzat, deklaratat me kuptim të dyfishtë që dolën nga LSI, nuk mbetën pa përgjigje. Në PS kanë nisur ta mohojnë aleatin. Herë për t’i dhënë kuptim mandatit politik, herë për të rënë në sy tek Rama dhe ndonjëherë të dirigjuar nga vetë ai, zërat që dalin nga PS kundër Ilir Metës janë shtuar.
Socialistët dhe lsi-stët janë në mes të një kacafytjeje publike, nga ato spektakle që di të ofrojë vetëm e majta.
Kriza PS-LSI kalon për çdo ditë nga një nivel më lart, duke pakësuar argumentat llogjike, se përse qëndrojnë bashkë, në një koalicion këto dy forca politike?
Ideja e rrëzimit të kësaj qeverie nga LSI, doli direkt prej familjes së Ilir Metës. Monika Kryemadhi foli lirshëm në News24 dhe tregoi fuqinë që ka arritur LSI, pa iu dridhur qerpiku.
News24: Doni të rrëzoni qeverinë?
Monika Kryemadhi: Jo. Po rrëzova unë qeverinë sot, e di çfarë ndodh? Burgjet të shqyhen dhe të hapen. Policinë e ke rrugëve. Ke opozitën në protestë në shesh. Maqedoninë e ke në krizë, Italia shumë e dobët ekonomikisht. E di se çndodh kur fqinjët janë të dobët?
Kishte qenë po kaq e drejtpërdrejtë edhe në Elbasan. Përballë varfërisë së banorëve të Prrenjasit, kishte pranuar se politikanët flisnin për “pseudo-reforma”, sepse banorët nuk kishin as ujë.
Taulant Balla nuk e la me aq. Monika Kryemadhi e kishte prekur në zonën e tij, në Librazhd.
“Sulmi ndaj reformës në arsim bëhet për të manipuluar brezin e ri, pasi të vetmen opozitë që kemi, e kemi brenda vetes”,- iu kundërvu deputeti socialist.
Kur temperaturat në koalicion nisën të rriten, Partia Demokratike ishte në rrugë. Basha kishte zgjedhur protestën totale, dalje nga parlamenti dhe bojkoti i zgjedhjeve të 18 qershorit deri në largimin e Edi Ramës nga kryeministria për një qeveri teknike.
Në fillimet e protestës, LSI nuk pati nxitim, por vëzhgoi, sa serioz do të tregohej Basha.
Paranoja Rama-Meta i ka rrënjët thellë në të kaluarën politike, por në kohë zgjedhjesh, atëherë kur duhet të ulen, të negociojnë, të bien dakort, rizgjohen inatet, historitë, kulisat e shkuara, por jo të harruara.
Mund t’i shfrytëzonin zgjedhjet e Kavajës për t’u ulur në bisedime dhe për të folur, por ndodhi që u përplasën.
Rama nisi të vlerësonte emrat e kandidatëve për kryetar bashkie, sikur asgjë të mos kishte ndodhur, sepse në marrëveshjen e vjetër, posti i takonte PS.
Menjëherë u lëshua Luan Rama. LSI nuk do të merrte pjesë në zgjedhje. Emri për kandidaturën ishte zgjedhur pa u konsultuar, arsyetoi LSI. Në anën tjetër: Si mund të kishte zgjedhje pa opozitën?
FRESSH i Kavajës nxorri këtë video në Facebook, për Luan Ramën.
Bojkoti i Kavajës mund të ishte parathënie e 18 qershorit dhe PS nuk ra pre e presionit.
Skifterët socialistë u ngritën t’i përgjigjen në mbledhjen e Asamblesë Kombëtare. Saimir Tahiri dhe Taulant Balla u përbetuan të dy se nuk mund të kishte qeveri pa Edi Ramën kryeministër.
“Nuk ka ditë dhe takim që të mos dëgjoj nga një kërkesë apo lutje, mos hyni në zgjedhje me këtë apo atë parti dhe mos bëni koalicion me këtë apo atë parti” tha Tahiri.
“Kandidojnë 2 kandidatë për kryeministër, jo më shumë. I pari dhe fituesi është Edi Rama; i dyti s’ka asnjë shans. Luli nuk ka shans, s’kemi çfarë t’i bëjmë” tha Taulant Balla.
Deklaratat vetëm shtuan mllefin, por kur Meta u bë gati t’ia kthente përsonalisht përgjigjen nga Fieri u propozua darka e shumëpërfolur e Pazarit të Ri.
Shuplakën për Asamblenë ia la Luan Ramës.
“Retorika patetike e PPSH-se se 1989-es nuk na ndihmon për Shqipërinë Europiane. Analizën e qeverisjes duhet ta bëjmë sebashku jo me eufori dhe njëanshmëri” tha Luan Rama.
Nga darka e Pazarit të Ri, çiftet politike dolën të ndarë. Të parët, të buzëqeshur dhe me duart në xhepa, Edi Rama dhe Erion Veliaj. Të dytët, njësoj të buzëqeshur, Ilir Meta dhe Petrit Vasili.
Lajmeve që përhapën gazetarët për një marëveshje, Luan Rama iu përgjigj me nervozizëm.
“Marrëveshje Rama-Meta? Kush ua tha?”
ZGJEDHJE PA OPOZITËN NUK KA
Edi Ramës ia kishin thënë disa herë por nuk kishte dëgjuar. Vazhdonte të përsëriste se zgjedhjet do të bëheshin në 18 qershor, i bindur se LSI nuk e kishte seriozisht.
Petrit Vasili madje i përmendi shembullin e Koresë së Veriut dhe duke paralajmëruar anarshi.
“Dita që do themi që nuk ka më opozitë, sistemi ka rënë. Do ishte anarshi. Është një anomali madhore. E përfytyron dot njeri që do konkurojë vetëm një pjesë e politikës? Me kë? Ç’ndodh ditën kur ne konkurojmë pa gjysmën tjetër? Sistemi politik botëror flet për dy palë. Nuk flas për Korenë e Veriut, por flas për sistemin kapitalist” tha Vasili.
Edi Rama e besoi Ilir Metën, vetëm kur ky lëshoi bombën e “qeverisë së besimit”, një version i moderuar i “qeverisë teknike” që predikonte Lulzim Basha. Pas formulës “zgjedhje pa opozitën nuk ka”, Rama e sheh veten pa rrugëdalje.
Ndaj për momentin të gjithë janë sulur kundër të gjithëve.
Erjon Braçe tha se nuk e ndan pushtetin me ish-kryeministrin Sali Berisha, as në tavolinë dhe as me zgjedhje.
“Besimi tek vrases me pushtet, kryeminister e minister per te vrare, nuk mund te jete besimi im. Nuk mund te jete as besimi qe une mund ti detyroj shqiptareve, me vote ne tavoline! Gjaku i te pushkatuarve prej ketij pushteti uleret akoma! Kete nuk mund te ma kerkoje kush! Ne cilendo forme, perfshire qeverine Teknike apo qeverine e Besimit! Qeveri qe nuk ka dale nga zgjedhjet, qeveri qe nuk eshte votuar nga populli, nuk mund te votohet nga une. As ne partine time e as ne koalicion”
LSI u hodh në sulm, me Kejdi Mehmetajn që nxorri thonjtë dhe përsëriste fjalët e Metës duke i kërkuar socialistëve të lëshonin karriget.
“Ne hoqëm dorë nga çdo gjë, tani është rradha që secili të heqë dorë nga diçka!
Nëse vërtet e doni vendin aq sa e thoni me fjalë, boll me arrogancë dhe mendjemadhësi, por me vepra konkrete lëshoni pak nga karriget dhe pushteti se kjo është ajo që presin qytetarët” tha deputetja e re.
Sulmet kundër tjetrit janë sporti i preferuar në koalicion. Me një skemë futbolli e këshilloi Ramën, ish kryetari i Bashkisë së Vlorës, Shpëtim Gjika.
“Imagjinoni nje ndeshje futbolli midis dy ekipeve, ku njeri nga te cilat, per me shume se 85 minuta, e dominon bindshem ekipin kundershtar!
Me loje dhe me rezultat!
Ne 5 minutat e fundit te lojes, tre nga lojtaret e ekipit fitues, refuzojne te luajne, qendrojne statik ne mesfushe, as andej dhe as ketej, as marrin dhe as japin top, madje i kerkojne gjyqtarit ta mbylli lojen para afatit!
Eshte refuzim per te luajtur, mungese fuqie per te vazhduar, keqardhje per ekipin kundershtar qe po humb keqazi, kompromis e kompromentim, apo nuk u pelqen me ngjyra e fanelles qe mbajten veshur nga fillimi i ndeshjes?!
Si duhet te veproje trajneri ne kete rast?
Qe ndeshja te quhet “fair play”, trajneri duhet ti nxjerre nga loja patjeter!” thotë Gjika, që sugjeron daljen nga koalicioni.
Në valle hyn edhe Ledi Shamku. Deputetja e PS flet rrallë në kuvend, por nuk është përmbajtur kundër LSI që kërkon qeveri besimi.
“I vetmi besim qe ndjek më kënaqësi është Besim Zekti i Valles së Shqipeve”, thallet Shamku. “Kam hesapet vetjake me çelësat e ndërgjegjes”, përfundon ajo.
Ka nga ato që janë hutuar në këtë rrokullisje që ka marrë koalicioni. Për shëmbull Dash Peza. I humbur në përkthim, thotë se punët po shkojnë mirë dhe s’ka asgjë për t’u shqetësuar.
“Qeveria është qeveri e besimit, sepse ka marrë besimin në Parlament. Unë nuk mendoj se aleanca ndodhet në një krizë për çështjet e saj”
Në Berat është ndezur një tjetër vatër zjarri. Shkak janë bërë ankesat e PS për kryetarin e Bashkisë, që i përket, LSI-së. Mes Blendi Klosit dhe Silva Cakës nuk ka komunikim direkt. Të dy shkëmbejnë letra me ironi për njëri tjetrin, nën shembullin e kryetarëve.
“LSI do të vijojë të jetë bashkëpunuese, pasi e ardhmja e Beratit, për ne nuk është një natë bixhozi”, shkruan Cako.
Blendi Klosi i kujton “socialistët e Beratit që vihen në presion për t’u konvertuar në anëtarë të partisë suaj, sepse ndryshe hiqen nga puna”.
Nga PS del vetëm mllef dhe përbuzje për propozimin e Ilir Metës, për një qeveri besimi. Duket e paimagjinueshme një qeveri tjetër, veç ajo e Edi Ramën.
“Cila është qeveria e besimit? Qeveria e shqiptarëve mjafton”, thotë Xhemal Qefalia, deputet i PS.
Propozimi i Ilir Metës për një qeveri besimi risjell mes socialistëve ndjenjat e tradhtisë dhe zhgënjimit në qershorin e 2009, kur Edi Rama moralizonte për dhjetëra mijëra zemrat e tradhëtuara. Ndoshta ndjenja që nuk janë larguar asnjëherë në PS.
Pak ditë më parë, kumbari i marrëveshjes së 1 Prillit, KoçoKokëdhima i kujtonte kështu kohët kur bëri bashkë Edi Ramën me Ilir Metën.
“Kam punuar për të bashkuar koalicionin që do të fitonte zgjedhjet e 2013. Kam qenë garant i atij bashkimi, që kishte shumë vështirësi, pasi besimi i palëve nuk ekzistonte. Më kujtohet shumë mirë se në PS kishte një urrejtje të pashembullt për lidershipin e LSI”.(Lapsi.al)
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn