als_Latn dik_Latn sag_Latn
Perditesimi i Fundit 10:24 - 03/11/2017
4:56 - 29/04/2017 Redaktori Forum 0
Nga e premtja e fundit e prillit 2017-ës, ai është zgjedhur të qëndrojë mbas një porte, tek e cila, herët a vonë, do të trokisin të gjithë. Edhe ata që e kanë goditur me gurë. Ky nuk është thjesht triumf personal i një njeriu që i shërbeu pothuaj i vetëm një partie dhe ideje vetjake për 15 vjet rresht, por është një leksion demokracie, institucionesh dhe natyrisht, edhe shenjë fati. Që shënon se vetëm e përkohshmja është e përjetshme!
Nga Lorenc Vangjeli
Për fat të keq nuk ndodhi as kështu dhe as në ndonjë formë tjetër! Një grup prej pesë a gjashtë deputetësh të Partisë Demokratike që kanë bojkotuar prej më shumë se dy muajsh Kuvendin, të premten mbasdite shkonin në seancën që do të zgjidhte Presidentin e ri të Republikës. Shënonin emrin në listën e prezencës. Merrnin fletën e votimit kur ju vinte radha. Shënonin “Jo”, nën emrin e kandidatit të maxhorancës. Dhe e hidhnin në kutinë e votimit. Rezultati i përgjithshëm i votave kundër do të shtohej, por demokracia, solemniteti i çastit dhe shërbesa e fundme me votë për këtë sesion ndaj vullnetit tashmë të largët të votuesit shqiptar të qershorit 2013-të, do të quhej i kryer. Jo vetëm formalisht. Por si një akt politik.
Edhe historia e re e Shqipërisë ka mjaftueshëm raste për të dëshmuar se vetëm e përkohshmja është e përjetshme. Dhe se ky është thelbi i demokracisë që pushtetin e sheh si refleks dhe produkt të ndryshimit të humorit të publikut. Dhjetë vjet më parë, në 2007-ën, edhe PS-ja e djeshme veproi si PD-ja e sotme. Edi Rama atëherë nuk lejoi partinë e tij të merrte pjesë në procesin e zgjedhjes së Bamir Topit, përjashtoi gjashtë deputetët e tij që votuan “pro” Bamir Topit, e konsideroi atë president ilegjitim, por më pas, për shkak të një karuseli të pabesueshëm ngjarjesh, raportesh politike, rrethanash dhe situatash, trokiti pikërisht në derën që e goditi me gurë. Sepse ajo nuk ishte dera e Topit, por ishte porta e institucionit. Shndërrimi nga individ në institucion, është i vështirë të kuptohet në Tiranë, sa kohë që të gjithë njohin të gjithë dhe sa kohë kodi i interesave të vogla të ditës, bën shkurtpamës pothuaj gjithkënd.
Ilir Meta u zgjodh President i Republikës në një klimë të dyzuar, që në mënyrë pothuaj tërësisht paradoksale, trazoi letrat përtej logjikës që do t’i shihte ato nga sipërfaqja e ngjarjeve. Zgjedhja habiti indiferentët që nuk e prisnin, preokupoi miqtë dhe ngazëlleu armiqtë. Të parët, indiferentët, sepse shumë pak shenja konkrete ishin dhënë që votat e maxhorancës do të mblidheshin nën emrin e tij. Të dytët, miqtë sepse duket sikur llogaritë e tyre vetjake të nesërme komplikohen nga mungesa e Metës në partinë e tij. Dhe të tretët, kundërshtarët sepse ngjan se kanë larguar një rival të rëndësishëm nga ndeshjet e përditshme politike në vend.
Ky është rasti ideal për t’u dhënë nga pak të drejtë të gjithëve, por pa pasur të drejtë askush prej këtyre grupeve. Shtuar këtu edhe atë masë të madhe njerëzish të ngeshëm që fjalët i kanë gurë. Dhe argëtohen duke hedhur gurë në lumë. Me shpresë se herët a vonë do t’ja hapin vrimën e premtuar ujit. Një vrimë si produkt më pak i mjerë se raporti i tyre dëshpërues mes ambicjes dhe arritjes.
Edhe indiferentët, edhe miqtë, edhe kundërshtarët, pa përjashtuar as të ngeshmit, kanë të drejtën e tyre të pjesshme, të gjykojnë sipas interesit, por duke rrezikuar të gabojnë kur nuk dallojnë dinamikat e të nesërmes. Kur nuk marrin parasysh situatën tërësisht atipike në të cilat Shqipëria po hyn në ndeshjen elektorale pa ndeshje. Kur në mënyrën më absurde të mundshme, preokupimi kryesor i maxhorancës është të tërheqë opozitën në zgjedhje dhe zgjidhja e vetme e opozitës duket se ka mbetur shpresa që zgjedhjet të mos prodhojnë zgjidhje.
Fjalët e para të Ilir Metës, tashmë jo të individit politik aspak të shenjtë në një ambient plot me mëkatarë, por ato të Presidentit të zgjedhur të Republikës, nuk ishin elegante, nuk patën shkëlqim feste apo brohori finishi. Në të kundërt ato demonstruan shajakun e ashpër të fundprillit shqiptar në dy momente kryesore. Në fillim, raportin mes pushtetit dhe demokracisë. Sipas Metës, President i zgjedhur, pari është mjet, i dyti është më shumë se qëllim. Dhe kjo mund të jetë padyshim kredoja e nesërme e presidentit të ri. Dhe më pas, individi që sapo po zhvishte një kostum për t’u shndërruar në diçka krejt tjetër, do t’i parapërgjigjej në të njëjtën kohë edhe indiferentëve, edhe miqve, edhe kundërshtarëve, edhe gurëhedhësve vriman’ujëbërës: “Nuk jam shumë i lumtur, por ndjehem i nderuar!”.
Nga e premtja, Meta e sheh veten në të vetmin “bunker” kushtetues për gjithë ditët e zymta që po parashikon opozita të prodhojë dhe që maxhoranca po tenton t’i shmangë me të gjitha mjetet. Në krizën e mundshme që po urohet të ndodhë nga një palë dhe që do të godasë të gjitha palët me delegjimitet, presidenca do të jetë porta ku herët a vonë të gjithë do të trrokasin. E para shkaku i krizës, opozita. Kryeministri Rama që sheh pak më larg, që dallon shumë më qartë dhe natyrisht di më shumë se të tjerët në këtë histori, e quajti Metën “më shumë të PD-së edhe sikur vetë PD-ja ta zgjidhte”. Ndonëse tingëllon si shaka, kryeministri tha gjysëm me të qeshur pikërisht atë që ai e beson më shumë si të vërtetën e Metës. Tha ekzaktësisht atë që i pëshpërisnin në vesh pothuaj të gjithë ata që i uronin nisjen e luftës mes dy partive të së majtës për të vendosur paqen e fitimtarit të vetëm qeverisës në Tiranë. Tha atë që ishte edhe ëndrra, edhe makthi i vetë PD-së (është Meta me ne???).
Për fat të keq, të premten opozita humbi një shans të rradhës së fundit. Të bëhej pjestare e një procesi që kur nisi kishte të bënte me individin Ilir Meta, por kur u votua, e shndërroi atë në institucionin e presidencës.
Basha bëri të njëjtën gjë që bëri gabim edhe vetë Rama dhjetë vjet më parë. I zhytur në rrjedhën e detajeve të së përditshmes, nuk diti të ngrihet mbi thelbin politik në demokraci: vetëm e përkohshmja është e përhershme! Pavarësisht emrave të personazheve dhe kompetencave ligjore, por dhe morale të individëve. Aksioni politik i opozitës tashmë ka marrë një trajektore të pakuptueshme vetëshkatërrimi e pothuaj të pakthyeshme dëshpërimi. Ai po shkon me vendosmërinë e të verbrit drejt greminës duke përgatitur një vetëhedhje në erë me stil kamikaz, me shpresën e vetme që të dëmtojë sa më shumë kundërshtarin. Opozita po dëshmohet si një palë që kërkon negociatë, por të vetmin “aset” që afron, e shtron në pazarin: më jep gjithçka që ke në vitrinë, sepse ndryshe të thyej xhamat e dyqanit.
Duke nisur nga e premtja e fundit e prillit, edhe indiferentët, edhe miqtë, edhe kundërshtarët e të tjerët, duhet të nisin ta harrojnë Ilir Metën, njeriun e kontrasteve të forta, kryetar partie, ish-kryeministër, politikan të dorëhequr apo politikan të rikthyer. Nga e premtja e fundit e prillit 2017-ës, ai është zgjedhur të qëndrojë mbas një porte, tek e cila, herët a vonë, do të trokisin të gjithë. Edhe ata që e kanë goditur me gurë. Ky nuk është thjesht triumf personal i një njeriu që i shërbeu pothuaj i vetëm një partie dhe ideje vetjake për 15 vjet rresht, por është një leksion demokracie, institucionesh dhe natyrisht, edhe shenjë fati. Që shënon se vetëm e përkohshmja është e përjetshme! (Javanews.al)
Nov 03, 2017 0
Nov 03, 2017 0
Nov 02, 2017 0
Nov 02, 2017 0
Nov 03, 2017 0
Nov 03, 2017 0
Nov 02, 2017 0
Nov 02, 2017 0
03/11/2017
Kryetari i bashkisë së Roterdamit Ahmed Aboutaleb ka kryer një vizitë në Tiranë, ku i shoqëruar nga homologu i tij Erion Veliaj është njohur me zhvillimet e fundit në kryeqytet. […]0
03/11/2017 0Dy vëllezër nga Vlora e lanë jurinë me goje hapur teksa...
03/11/2017 0Grupi shqiptar “Saz’iso” ka interpretuar mbrëmë në...
02/11/2017 0Pamjet më poshtë janë të rralla. Ekipi i Al Ahli në...
01/11/2017 0Fëmijët e familjeve të varfra të Bulqizës që punojnë...
01/11/2017 0Roma ka mposhtur 3-0 Chelsean në ndeshjen e vlefshme për...
03/11/2017
Shqipëria është vendi i tretë në botë për barazinë në paga mes meshkujve dhe femrave, thotë Forumi Ekonomik Botëror, në raportin e fundit për hendekun gjinor. Në këtë raport, vendi […]0
03/11/2017
Ndërtimi dhe shfrytëzimit i burimeve të energjisë së rinovueshme me kapacitet të instaluar mbi 2MW,të cilat kanë vlerë investimi mbi 100 milionë euro do të përjashtohen nga procedurat aktuale të […]0
03/11/2017
Sot ministri i brendshëm italian Minniti tha një fjalë të madhe, e cila pritet nga shqiptarët dhe nga miqtë ndërkombëtarë: Do godasim fort të paprekshmit! Ministri i Brendshëm i Italisë, Marco […]0
02/11/2017
Seanca e Kuvendit kishte dje në rendin e ditës diskutimin për buxhetin faktik 2016. Por ajo për cilën u fol më pak ishin pikërisht financat dhe ekonomia e shqiptarëve. Debati […]0
03/11/2017
Nga Astrit Patozi Tani nuk ka asnjë vlerë gjendja penale e Saimir Tahirit, çështja e të cilit shkaktoi aq shumë debat javët e fundit në Shqipëri. As për sot, dhe, […]0
03/11/2017
Disa media morën udhëzim, që ta trajtonin rastin si dorëheqje të Vishos për shkak të mbarimit të mandatit. Fatkeqësisht ky variant është një gënjeshtër e trashë. Ligji Nr. 8391 Dt. […]0
02/11/2017
Nga Pierre GARRONE Tashmë dy vjet më parë, në konferencën pas zgjedhjeve lokale, kisha thënë se erdha si veteran i ligjit dhe praktikës zgjedhore shqiptare. Kjo është ende më e […]0
02/11/2017
Sot ka informacione se kryeministri Rama ka urdhëruar ministren e drejtësisë që ti propozojë shkarkimin e drejtoreshës së Ipotekave të Shqipërisë. Dhe kryeministri, tregojnë burime kryeministrore, e ka shkarkuar. Megjithatë […]0
02/11/2017
Nga Enton Abilekaj Në orën e kulmit të debatit në Parlament, atëherë kur aktorët kryesorë morën përsipër si përherë të shpëtojnë shfaqjen bajate të politikës, Edi Rama spikati me tragjikomizmin. […]0
02/11/2017
Shtete dhe grupe etnike në Ballkan vazhdojnë të mohojnë se trupat e tyre kryen krime lufte, në një përpjekje për t’iu shmangur përgjegjësisë morale duke fajësuar palën tjetër dhe duke […]0
02/11/2017
Sondazhi/Nëse kemi zgjedhje sot: Barazim mes pozitës e opozitës Nga Eduard Zaloshnja Për çdo 100 votues të partive të mazhorancës (PS+PDIU+PSD), do të kishim sot 92 votues të tyre , […]0
02/11/2017
Nëse dyshemeja e shtëpisë apo ambientit të punës po mbushet me fijet e flokëve të tua, mos u shqetëso se nuk je e vetme. Të shumtë janë ata që ankohen […]0
02/11/2017
Të konsumoni patate apo patatina rrit rrezikun e tensionit të lartë, thotë një studim i ri. Katër apo më shumë racione në javë të patateve, të pjekura, të ziera apo […]0
als_Latn zsm_Latn als_Latn tso_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn slv_Latn slv_Latn slv_Latn slv_Latn slv_Latn slv_Latn slv_Latn slv_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn