als_Latn dik_Latn sag_Latn
Pronari i Limak që ishte bashkë me Erdoanin në aeroportin e Prishtinës më 23 tetor në një shfaqje televizive zgjedhore për Hashim Thaçin dhe PDK-në, u arrestua nga institucionet përkatëse turke, kurse i biri i Erdoanit, sipas informacioneve që bëjnë të njohura mediat, është detyruar të arratiset nga shteti për t’i shpëtuar drejtësisë. Kryeministri i Turqisë, Rexhep Taip Erdoan, i kapardisur në krye të shtetit turk si një babaxhan dhe si një sadriazem i kohës së sulltanatit osman, e që kujtoi se ka ringjallur Perandorinë Osmane, tashmë është i rrethuar nga skandale dhe afera të shumta të mafias shtetërore që lidhen me familjen e tij të ngushtë. I vënë në krye të një rrjeti mafioz ballkanik shtetëror, Rexhep Taip Erdoan iu turr veçanërisht shqiptarëve, duke shpresuar se kështu do të arrijë që të bëjë zap ata si në kohën e Perandorisë Osmane. Në Prizren, në qytetin historik dhe të hershëm shqiptar, Erdoan nuk ngurroi të thoshte: Kosova dhe Shqipëria janë Turqi, duke e deklaruar botërisht synimin për një raport pronësie dhe vasaliteti të shqiptarëve ndaj Turqisë. Dhe këtë raport e duartrokitën Edi Rama kryeministër i shtetit shqiptar, Hashim Thaçi kryeministër i Kosovës dhe Ramadan Muja, hiçkandidati i PDK-së për kryetar komune dhe klienti i rregullt i gjykatës, duke dëshmuar se ata përfaqësonin një vijë politike vasale ndaj të tjerëve për hir të pushtetit. Prandaj, Rexhep Taip Erdoan nuk kishte pse të mos ishte në krah të krimit në Kosovë, pasi që vetëm me njerëz të inkriminuar dhe të zhytur thellë në korrupsion, në veprimtari kundërligjore dhe kundërshtetërore, mund të ëndërronte të bënte realitet ëndrrën për vasalitetin e shqiptarëve kundrejt Turqisë.
Dhe Turqia kishte dhe ka nevojë për një vasalitet të tillë, edhe për shkak se rrjeti mafioz shtetëror turk ishte shtrirë thellë në ekonominë e Kosovës, edhe për shkak se në këtë mënyrë do i bënte karshillëk BE-së, e cila nuk po honeps të fusë në gjirin e saj një shtet që drejtohet nga një rrjet mafioz që nuk lë gjë pa përdorur, qoftë edhe emocionet dhe ndjeshmëritë fetare. Në pikëpamje gjeopolitike dhe gjeostrategjike, Rexhep Taip Erdoan mëtonte të ringjallte kontekstin gjeopolitik dhe gjeostrategjik osman, mbi atë që quhej Rumeli, pra pjesë evropiane e Perandorisë Osmane, për të krijuar kështu një lloj bashkësie të kundërt me BE-në. Ishte e qartë se shqiptarët në këtë mes ishin pika më strategjike dhe më lehtësisht e nënshtrueshme për shkak të vullnetit të së majtës shqiptare për të qenë vasale për hir të pushtetit, prandaj edhe Rexhep Taip Erdoan iu turr shqiptarëve, dhe me qeveritë vasale shqiptare shpalli partneritet strategjik, si dhe vëllazëri turke me shqiptarët. Dhe kjo ishte shumë e rrezikshme për shqiptarët, sepse me partneritet strategjik nënkuptohej nënshtrim dhe vasalitet i plotë ndaj Turqisë, kurse me vëllazërinë turke ndaj shqiptarëve, mundohej të paraqiste shqiptarët si popull aziatik e jo popull evropian, si dhe mundohej të paraqiste përkatësinë fetare si parësore në raport me përkatësinë kombëtare. Me fjalë të tjera, strategjia e Rexhep Taip Erdoanit ishte që të kthente situatën e vilajeteve, por në një kontekst dhe rrethana moderne, si dhe të keqpërdorë përkatësinë fetare të shqiptarëve myslimanë për të cenuar vetëdijen kombëtare të tyre. Ishte e qartë se me një jonacionalist si Edi Rama dhe me një kundërkombëtar si Hashim Thaçi, nacionalisti dhe ekstremisti fetar, Rexhep Taip Erdoan e kishte shumë lehtë të punonte në realizimin e vasalitetit të shqiptarëve ndaj Turqisë.
Qëllimi i tij për ta shndërruar Prizrenin në një kryeqytet tjetër turk dhe qendër të fuqishme të ndikimit turk në rajon dhe më gjerë, ishte një qëllim shumë i rëndësishëm strategjik, prandaj duhej bërë bashkë për të mbajtur gjithqysh në pushtet njeriun e komprometuar, të korruptuar dhe që kishte pranuar edhe vetë se kishte shkelë ligjin, dhe të pamundësohej me çdo kusht që të vinte në pushtet Eqrem Kryeziu. Bashkimi i mafias ballkanike shtetërore kundër Eqrem Kryeziut ishte bërë për shkak se ky i fundit njihet si politikan karizmatik, i fuqishëm dhe i deklaruar hapur kundër vasalitetit shqiptar ndaj Turqisë. Në tërë fushatën e tij zgjedhore, Eqrem Kryeziu ishte deklaruar hapur kundër frymës rankoviçiane dhe kundër vasalitetit shqiptar ndaj Turqisë, e që do të thotë se ishte deklaruar kundër angazhimeve të mafias ballkanike për dëmtimin e shqiptarëve dhe të orientimit euro-atlantik të tyre. Me frymën rankoviçiane, Eqrem Kryeziu nënkuptonte atë frymë kundërkombëtare që e përfaqësonte linja e Hashim Thaçit dhe e Ramadan Mujës, në krah të të cilëve ishte vënë edhe kryeministri i Serbisë, Ivica Daçiq, babai i të cilit sipas gjasash kishte pasur jarani shumë të madhe me babain e Ramadan Mujës, dhe kishte bërë që në Prizren të shfaqen parti me orientim pro Serbisë, e që ishin në koalicion parazgjedhor me PDK-në. Në fakt, një javë para se të mbërrinte në Prizren treshja: Thaçi, Rama, Erdoan, në Kosovë kishte qëndruar Ivica Daçiq, me lejen e Hashim Thaçit dhe në krah të tij, dhe kështu ishte kompletuar rrjeti ballkanik kundërshqiptar, pasi që më parë Turqia kishte vënë nën kontroll partitë politike shqiptare në Maqedoni. Mosmarrëveshjet ndërmjet Beogradit dhe Ankarasë të shfaqura pas deklarimit të Erdoanit në Prizren lidhur me Kosovën, u tejkaluan me një ndjesë që kishte kërkuar ministri i jashtëm turk ndaj autoriteteve serbe. Kështu që ishin kapërcyer të gjitha pengesat për mirëfunksionimin e mëtutjeshëm të këtij rrjeti mafioz ballkanik, ashtu siç kishte funksionuar edhe më parë. Me këtë rast duhet rikujtuar se Turqia e kishte involvuar shumë veten në raportet Prishtinë – Beograd, pasi që ishte shndërruar në një lloj ndërmjetësueseje e veçantë ndërmjet Prishtinës dhe Beogradit, Tiranës dhe Beogradit etj. Me fjalë të tjera, rrjeti mafioz kundërshqiptar ballkanik ishte duke funksionuar në mënyrë të plotë, dhe hapëronte drejt realizimit të interesave strategjike turke dhe sllavo-ortodokse: Turqia kishte përvetësuar sektorët strategjikë ekonomikë në Kosovë; kishte arritur që të ngjallte ndjenjën e simpatisë dhe të adhurimit për mendësinë turko-anadollake që në Kosovë përhapet nëpërmjet serialeve të ndryshme televizive pa kurrëfarë vlere artistike, kurse Beogradi po merr gjithçka që i duhet në Kosovë. Prandaj, qëndrimi i qartë dhe i vendosur i Eqrem Kryeziut kundër frymës rankoviçiane dhe kundër vasalitetit ndaj Turqisë, në fakt përfaqësonte një pengesë shumë të madhe për të gjitha këto strategji dhe qëllime kundërshqiptare. Nëse do të vinte në krye të pushtetit komunal në Prizren, Eqrem Kryeziu do të prapësonte dhe do të pamundësonte funksionimin e këtij rrjeti ballkanik kundërshqiptar, pasi që nuk do të lejonte shndërrimin e Prizrenit në një qytet strategjik për Turqinë dhe për këtë rrjet ballkanik kundërshqiptar, si dhe do të jepte premisa që kjo qasje e Eqrem Kryeziut të shndërrohej në një qëndrim zyrtar të LDK-së në nivelin qendror. Në këtë kontekst ishte gjithë ai angazhim i organizuar dhe tepër i fuqishëm e këtij rrjeti mafioz ballkanik kundërshqiptar, kundër Eqrem Kryeziut, duke dëshmuar se angazhimi kundër tij, ishte angazhim kundër gjithë asaj që përfaqëson ai, pra ishte angazhim kundër frymës kombëtare shqiptare. Dhe ky angazhim nuk përjashtonte asnjë formë të veprimit që nga orientimi kolektiv i votave të pakicave drejt Ramadan Mujës e deri te lufta speciale kundër Eqrem Kryeziut, e bazuar në inate personale të individëve të ndryshëm brenda LDK-së, apo rreth saj. Gjithçka ishte vënë në përpjekjet jo vetëm për të pamundësuar ardhjen e Eqrem Kryeziut në krye të komunës së Prizrenit, e që do të thoshte triumfalizmin e tij në Prizren dhe mposhtjen e të gjithë atyre që për inate personale ishin bërë me djallin e të birin bashkë kundër tij dhe kundër LDK-së. Pasojë e gjithë këtyre angazhimeve ishte edhe mossuksesi i LDK-së në Prizren, kurse mossuksesi i LDK-së u përdor për angazhimet e anonimëve, të të shiturve dhe të zevzekëve kundër Eqrem Kryeziut.
als_Latn als_Latn als_Latn