als_Latn dik_Latn sag_Latn
Sot është 80-vjetori i lindjes së “Artistit të Popullit” Serafin Fanko, një nga regjisorët më të shquar të teatrit shqiptar, një aktor dhe personalitet i kulturës shqiptare. Ai sot do të festonte 80-vjetorin e tij të lindjes, por, fatkeqësisht u nda nga jeta 10 vjet më parë, në 2007.
Serafini ka meritën se ishte ai që e ngriti lart emrin e teatrit “Migjeni”, pjesët dramatike që vuri në skenë evidentuan emra të shquar të teatrit e kinematografisë. Fanko numëron rreth 125 regji, interpretime në teatër dhe kinematografinë shqiptare. “Kam punuar me mjeshtra të mëdhenj të dramaturgjisë dhe në Teatrin “Migjeni” jam mbështetur në aktorë të njohur si Tinka Kurti dhe Ndrek Prela, Preg Lëkunda dhe Adem Kastrati, Bep Shiroka, etj, thoshte Serafini. Por unë jam munduar të punoj edhe me të rinjtë, ndërkohë që të vjetrit i kisha në krah”, ishte shprehur një herë artisti i njohur. Gjithashtu thoshte se, “në se kam një pëllëmbë vlerë, këtë e kam në sajë të bashkëpunimit me artistë, dramaturgë, regjisorë dhe piktorë, duke përmendur, Fadil Krajën dhe Agim Zajmin. Janë të njohur nga të gjithë dramat e vëna në skenë, nga ai si regjisor si : “Gjaku i Arbërit”, “Baca i Gjetajve”, “Ç’murrosja”, “Quo Vadis”, “Këshilli i Ndrikullave”, “Rozafa”, “Pse”, “Çifti i Lumtur” etj.
Filmi i tij i parë është ,”Fije që priten” me regjisor Muharem Fejzon, në rolin e Klarkut. Të tjerë filma ku ai ka interpretuar janë: “Shembja e idhujve”, “Yje mbi Drin”, “Emblema e dikurshme”, “Qortimet e vjeshtës”, “Pranvera s’erdhi vetëm”. Në të gjitha personazhet e Fankos të bie në sy ngrohtësia, që ai i jepte personazheve e lidhur kjo me talentin dhe intuitën e tij prej artisti të mirëfilltë. Çdo figurë e krijuar nga ai ka individualitetin e saj, dhe njëherazi vërtetësinë e personazhit.
Për kontribut të shquar në artin skenik shqiptar është nderuar me titullin “Artist i Popullit” Ndërroi jetë më 29 shtator 2007 në Tiranë, në moshën 70-vjeçare. Për të parë mjeshtërinë dhe klasin e tij, le të lexojmë disa pjesë të zgjedhura nga njëra prej intervistave të tij të botuara në shtypin e viteve të fundit ët jetës së tij. “360grade.al”
***
Serafin Fanko: Dënimi më i madh për artistët është libreza e pensionit
- Ju jeni shkodran dhe keni lindur në Shkodër, megjithatë origjina juaj nga është?
- Unë babain e kam nga qyteti i Përmetit, kurse origjinën e nënës nga Manastiri i Maqedonisë, puro shqiptar dhe atje është bërë dhe kongresi i “Manastirit”. Kanë qenë intelektual. Ata janë njohur në këtë mënyrë. Babai studionte në “Akademinë Franceze” si ushtarak, ndërsa nëna studionte në Rumani për ekonomi. Takimi ka qenë në Korfuz tek vendi i shenjtë i “Shën Spiridionit”dhe kur ka ardhur babai në Shkodër, njohja ka qenë më e mirë duke përfunduar bashkë. Në Përmet kam qenë një herë me teatrin. Fisi im atje është tepër i madh dhe i zgjeruar në të gjithë botën si: Argjentinë, SHBA, Meksikë, Zvicër, Turqi e Egjypt. Megjithatë, ato më kujtojnë dhe unë jam pak neglizhent. Unë kam dhe një libër ku familja ime e “Buhalitëve”, sqarohet me gjysha e katragjysha deri sa vjen tek unë. Mbiemri jonë Fanko, vjen nga gjyshi, i cili është quajtur Stefan dhe shkurtimisht “Fanko”, mirëpo babi im e ka marrë për mbiemër. Në fakt ne jemi Adham. Gjyshi ka qenë dy herë kryetar Bashkie, kurse babai ka qenë i shkolluar sepse ka ndjekur edhe në Padova të Italisë shkollë tjetër nga 27-30-tën.
- Mund të na tregoni diçka më tepër rreth fillimeve tuaj në botën e artit?
- Kam filluar që në fëmijërinë time të largët. Në Shtëpinë e Pionerit profesor kam pasur artistin e madh Ndrek Prela. Kam qenë dhe në grupin e valles, por edhe në Ansamblin e Ushtrisë. Me të mrekullueshmen Ida Melgushi kam punuar, por kam bërë edhe tre vite piano në Liceun Artistik dhe pastaj kam fituar bursën e UNESKOS në Pragë. Aty kam ndjekur Akademinë e Arteve për tre vite rresht për regji filmi. Jemi kthyer të gjithë prej andej, sepse qëlloi të prisheshim me kampin socialist duke vazhduar Akademinë e Arteve për aktrim në Tiranë. Më pas vazhdova në teatrin “Migjeni” si aktor, e mbas tre vitesh u specializova për regjisor dhe si pedagog. Në atë shkollë ka pasur shumë nxënës që sot janë aktorë të mëdhenj si, Mirush Kabashi etj. Më vonë kam vazhduar si regjisor dhe aktor njëkohësisht.
- Mund të na njihni me disa detaje të veprimtarisë suaj që keni zhvilluar jashtë Shkodrës?
- Shkurtimisht mund të them se unë veprimtarinë kryesore e kam në Shkodër. Kam bashkëpunuar me Teatrin e Operas dhe Akademinë e Arteve, ku është vënë një dramë e imja ku kam qenë bashkëregjizor me Kujtim Spahivoglin, i cili ka qenë pedagog i imi. Kam bashkëpunuar me teatrin “Aleksandër Moisiu” në Durrës dhe atë “Bylis” në Fier dhe kemi krijuar sëbashku me Fadil Krajën teatrin “Sofra” në Strugë, si dhe në teatrin e “Kombësive” në Shkup. Po t’i rendis, atëherë duhet të them se kam bashkëpunuar me teatrin Turk, atë “Popullor” të Gjakovës dhe “Teatrin Kombëtar” të Malit të Zi. Kam pasur një kënaqësi të veçantë, sepse atje janë vënë dy drama të miat, “Quo Vadis”, duke marrë dhe çmime republikane po në Mal të Zi. Kam rreth 150 shfaqje si regji ku janë vënë dhe dramat e realizuara nga unë. Ndërsa si aktor kam 50 role në teatër, kinema dhe televizion. Megjithatë nuk kam ndonjë konsideratë të madhe për veten, por dhashë vetëm numrin e atyre që më kërkuat.
- Ju profesor thatë se në Pragë keni studiuar për regji filmi dhe gjithashtu keni luajtur shumë filma kinematografik dhe televiziv. Çfarë mund të na thoni pikërisht për këtë gjini të artit?
- Kinematografia është një ëndërr për të gjithë aktorët. Por të them të drejtën, duke mos pasur asnjë gram modesti, kurrë nuk më ka pëlqyer vetja në film. Unë nuk kam parë asnjë film timin në ekran, madje edhe kur është dhënë premiera “Unë kam frikë me ardhë në televizion” dhe gjithmonë u thoja të tjerëve të dilnin nga dhoma sepse doja ta shihja interpretimin tim vetëm. Kjo, pasi më vinte zor, pavarësisht se kjo punë më ka dhënë emër dhe ka bërë që të kem dashurinë e respektin e shumë njerëzve, të cilët përherë më janë afruar duke më thirrur me emrat e personazheve që luaja. Në Tiranë më thirrnin: “O Klark”, sepse kisha dhe flokët e gjatë në kohën kur dilnin grupet e rinisë që t’i prisnin flokët. Mund të shtoj se me punën e regjisorit dhe komunikimin që kemi ne, nuk mund të bëhesh kurrë i njohur. Duhet të jesh regjisor i Teatrit Kombëtar në Tiranë, sepse publikimi është më i madh.
Aleks Hajdari dhe Muhamet Rrumbullaku kanë dhënë dorëh...
Një ditë pasi Kryeministri Edi Rama mblodhi 74 deputetë e r...
Kryetari i partisë 'Zgjidhja', Koço Kokëdhima, ka uruar s...
Kryeministri Edi Rama ka publikuar adresen elektronike ku kushdo qe do te ...
Të paktën dy nga nënkryetarët e Bashkive të LSI n...
Deputeti i PD-së Arben Imami, i njohur si pjesë e grupit kund&eu...
Partia Demokratike ka hyrë zyrtarisht në proçes zgjedhor ...
Pas zgjedhjeve parlamentare të 25 Qershorit dhe rezultatit të ty...
Ministrat teknikë të propozuar nga Partia Demokratike, pas marr&...
Mbledhja e djeshme e Kryesisë së PD-së mund të ishte n...
Etrit Bersiha rikthehet të luajë në “Europa League&rd...
Astrit Patozi ka reaguar ndaj deklaratave të Arben Ristanit një ...
Ish-kryetarja e Kuvendit dhe ish-nënkryetare e PD-së, Jozefina T...
Në mbledhjen e ditës së sotme të KQZ-së, ish-depu...
Një tjetër anëtare e Kryesisë së PD-së, Valb...
Gjatë mbledhjes së Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, Mesila...
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn