als_Latn uzn_Latn bos_Latn
EDHE “FILIALA” RACISTE E KISHS ORTODKSE SERBE N MAL T ZI KUNDR PAVARSIS S KOSOVSShkruar nga Prof.Dr.Mehdi HYSENI
Wednesday, 16 January 2008
* Mitropoliti malazez, Amfilohije: “Do t jet i mallkuar ai malazez, q do ta nnshkruaj pavarsin e rreme t Kosovs.” (vecernji.hr.,14.01.2008).
Sepse, sipas ktij “studenti” t indokrtinuar keq dhe, n mnyr infantile me “dialektikn” propagndistike dhe gjeopolitike “lebensraum” nga “profesort” e tij neonacist gjerman: Fridrih Ratzel dhe Adolf Hitler, si dhe i ushqyer n mnyr enorme me idelogjin, me politikn, me propagandn dhe me praktikn gjenocidale t Platforms serbomadhe t Ilia Grashaninit, t nojhur me emrin “Naertania”(1844), edhe ky far “meritus” Amfilohije (sikurse vllau prift i tij, vladika Artemije nga Graanica e Kosovs), nga “altari” i kishs serbomalazeze, “pall” nga Durmitori i Cetnijes, se asnj shtetar malazez, nuk duhet ta njoh pavarsin e Kosovs, sepse at, sipas paranojs s tij psikopatologjike kolektive serbomalazeze, ia pasksha ln “tapi trashiguese”, krajl Nikola dhe Petar Petroviq Njegoshi, si dhe princrit dhe knezt e ter serbomalazezm, q nga “lirimi” sebomalazez i Kosovs (1912-1913)?! –Jo, kursesi, e vrteta sht n ann e gjenezs iliro-dardane-shqiptare, Kosova sht vetm e shqiptarve dhe, pjes e pandashme integrale e Shqipris Etnike, e jo, kursesi, as e Serbis e as e Malit t Zi. Nolens volens, me kt vrtet, duhet t pajtohet edhe mitropoliti i rezignuar dhe i katandisur serbomalazez, Amfilohije.
Mallkimi
- E mbuloft terri dhe muzgu i zi serbomalazez at shqiptar, q me dorn e vet e ka nnshkruar pavarsin e rreme dhe fallso t Malit t Zi, cili qe dy shekuj me radh, me gjenocid dhe me terror e ka pushtuar zemrn shqiptare dhe, edhe sot, n fillimshekullin XXI, “po fle” pa drojtje n djepin antik t shqiptarve dhe t Shqipris Etnike.
Sikur Republika e Shqipris t mos e kishte njohur pavarsin e Malit t Zi, tani as mitropolitit racist, etniko-fashist serbomadh, Amfilohije, nuk do t’i kishte shkuar aq keq dhe, aq larg mendja e molepsur antisemitiste pr ta mallkuar dhe pr ta mohuar “pavarsin” e Kosovs, as q do t kishte pasur koh t merrej me t, sepse dallgt e furishme prvluese t Adriatikut shqiptar, do ta kishin prpalsur si cung t kalbur n ceklin t brigjeve t Kotorrit “malazez”.
Antiteza shqiptare
Njohjen e pavarsis s Malit t Zi nuk e kundrshtuan as nuk e mallkuan as politika dhe diplomacia, e as xhamia dhe, as kisha shqiptare n Ballkan. Mirpo, ky ishte nj gabim i madh, sepse, n asnj mnyr nuk sht dashur t njihej pavarsia e Malit t Zi, pa zgjidhjen e drejt dhe prfundimtare t statusit t pjess s kombit dhe t territorit etnik shqiptar n at shtet artificial, i cili, edhe sot po i shtyp, po i terrorizon, po i burgos, po i vret, po i shprngul dhe po i asimilon sikurse gjat dy shekujve t klauar (XIX dhe XX).
Ndryshe nga Amfilohije, edhe pse kishin t drejt morale dhe t ligjshme, asnj kryhoxh dhe asnj kryeprift as n Shqipri, as n Kosov nuk e mallkoi, as nuk e kritikoi Alfred Moisiun(ish-kryetar) dhe Sali Berishn (kryetar aktual), kur ndr shtetet e para n bot Republika e Shqipris e njohu pavarsin e Malit t Zi, m 9 qershor 2006, madje, edhe para Serbis, para Greqis, para Bullgaris dhe para “Maqedonis”. Ja, s’ka asnj dilem se, ky “sht zeniti” i diplomacis s Shqipris n 20 vitet e fundit t saj.
Amfilohije nuk e kundrshtoi, as nuk e refuzoi, as nuk e mallkoi votn, as njohjen zyrtare shtetrore shqiptare me rastin e pavarsimit t Malit t Zi!
-Athua, ku ishte n at moment t rndsishm historik, mitropoliti serbomadh, Amfilohije, pse, s pari, nuk i apostrofoi n fromn mallkuese pushtetmbajtsit serbomalazez, q t mos e pranonin aktin e njohjes s qeveris shqiptare pr njohjen e pavararsis s Malit t Zi? – Sepse, qe m se dy shekuj dihet, se kur t’iu bie tamam interesave kolonilaiste dhe imperialiste t Kishs Ortodokse Serbe, politiks, propagands, diplomacis dhe kuazishkencs s Serbis, serbomdhenjt nuk reagojn negativisht ndaj vetgabimeve katastrifike dhe negative t politiks dhe t diplomacis shqiptare.
Kjo sht “deviza” parsore e politiks serbomadhe, t ciln, mjerisht, ende “elitat politike” shqiptare nuk kan kapacitet t mjaftueshm mendor dhe profesional pr ta kuptuar, pr ta interpretuar dhe, pr ta gjykuar drjet, ashtu sipas “merits” s saj antishqiptare. Mirpo, n format m tragjiko-komike i “vardisen” si kriejsat e zalisura n “baltn e gjall”, duke e lutur, q t’ia ln me zor n dor karanfilin kacavjerrs paqsor, duke krkuar bashkpunim, mirkuptim dhe pajtim me t, pavarsisht nga statusi robrues dhe vasal i shqiptarve dhe i gjysm Shqipris Etnike nn Serbi, nn Mal t Zi, nn Greqi dhe nn “Maqedoni”, q nga viti 1912 e deri n ditt e sotme t dekads s par t shekullit XXI(Viti 2008).
Po t kishte qen i ndershm (si njeri, si besimtar dhe si politikan) mitoropoliti malazez, Amfilohije, s dyti, do t duhej ta mallkonte qeverin shqiptare, t drejtuar nga Sali Berisha pse ai, pa asnj argument t ligjshm e njohu Malin e Zi n gjysmn e territorit etnik shqiptar.
Mirpo, antisemitisti Amfilohije nuk e ka qortuar as ish-presidentin Alfred Moisiu as kryeministrin aktual Sali Berisha t Republiks s Shqipris, as votuesit shqiptar n territoret e tyre etnike n Mal t Zi n rastin konkret, sepse i ka shkuar prshtati n llogari t politiks kolonizuese kishtare dhe shtetrore t Malit t Zi. E qart, serbt dhe malazezt shqiptart nuk i trazojn, vetm ather, kur t’iu duhet vota dhe plqimi i tyre plqimi i tyre pr ta konfirmuar dhe rikonformuar sovranitetin kolonial t Serbis dhe t Malit t Zi mbi shqiptart dhe mbi Shqiprin Etnike (Kosova, Presheva, Bujanoci, Medvegja dhe Malsia e Madhe e Mbishkodrs). Vetm n kt rast, shqiptart jan t vlefshm dhe t ndershm nga pushtuesit e tyre kolonialist dhe gjenocidist serbomalazez. Mirpo, kt t vrtet fataliste, politika dhe diplomacia e brisht e qeverive dhe e parlamenteve demokratike n qendrat e tyre t vendosjes niran, Prishtin, Shkup, si dhe “prcjellsit” e tyre t informacionit, t propagands, t shkencs dhe t biznesit, ende nuk e kan “lexuar” e as nuk jan n rrugn e hulumtimit dhe t “deshifrimit” t shkaqve dhe t pasojave t saj t dikurshme dhe t sotshme.
Xhamia dhe kisha shqiptare nuk jan politike dhe, t politizuara, sikurse Kisha Ortodokse Serbe
Pr dallim nga serbomadhi Amfilohije, si hoxhollart, ashtu edhe priftrinjt katolik dhe ortodoks shqiptar, t gjith kan pasur t drejt, q t’i kritikonin dhe t’i mallkonin n mnyrn m t ashpr Alfred Moisiun dhe Sali Berishn pr pr nnshkrimin e verbr antishqiptar t atij akti t turpshm dhe t padrejt (si n kuptimin historik, juridik, gjeopolitik, ashtu edhe n at kombtar shqiptar), sepse m se gjysma e territorit n t cilin shtrihet Mali i Zi ka karakter kolonizues, kshtuq, ligjrisht nuk iu prket malazezve as Malit t Zi, por shqiptarve, sepse historikisht sht pjes legjitime integrale e territorit t Shqipris Etnike(Plava Gucia, Hoti, Gruda, Ulqini, Tivari, Kraja, Tuzi, Trieshei, Koja... etj.).
Me t drejt shtrohet pyetja: - Duke qen se, si institucioni i xhamis, ashtu edhe ai i kishs ortodokse e katolike shqiptare kan pasur t drejt t reagojn kundr njohjes s pavarsis s Malit t Zi, ather, pse kryetitullart shqiptar t xhamis dhe t kishqs shqiptare zrytarisht nuk e kan kritikuar aktin antihistorik, antikombtar dhe antishqiptar t njohjes s pavarsis s shtetit malazez nga ana e qeveris s Republiks s Shqipris? – Thjesht, ata nuk kan reaguar si institucion zyrtar, jo pse ata n heshtje jan pajtuar dhe jan solidarizuar me at akt t turpshm, por pse, para s gjithash, as xhamia e as kisha shqiptare nuk karakterizohen nga roli simfonik dhe kakofonik (nuk merren, nuk ndrhyjn as nuk drejtojn kurrfar politike shtetrore n Shqipri), ashtu sikurse Kisha Ortodokse Serbe, por jan vetm institucione fetare, t cilat kurrnjher n histoin e tyre t derisotme nuk jan przier n shtje t brendshme as t jashtme politike, n ndrtimin dhe n drejtimin e politiks shtetrore t Shqipris, as nuk kan luajtur rolin e tyre t dyfisht institucional hipokrit, edhe fetar, edhe politiko-propagandistik shtetror, ashtu sikurse ka vepruar me shkeuj dhe, edhe sot, po vperon Kisha Ortodokse Serbe, e cila sht faktori dhe fajtori kryesor pr t gjitha gjenocidet dhe kolonizimet serbomdha n kurriz t viktimave shqiptarve dhe t Shqipris Etnike.
Kt shembull pozitiv t xhamis dhe kishs shqiptare, do t duhej ta kishte ndjekur edhe Kisha Ortodokse Serbe me krert e saj. Mirpo, ajo nuk ka shans t ndjek shembullin e till shqiptar, sepse q nga krjimi i saj, ajo ka luajtur rolin e dyfisht=fetar+politiko-propagandistik shtetror, domethn institucioni i saj ka karakter politik, religjioz dhe shtetror.Me nj fjal, si n krijimin e platformave nacionaliste shtetrore, ashtu edhe n drejtimin e politiks, t propagands, t diplomacis, t shkencs, t kulturs s shetit t Serbis s Madhe, rolin kryesor e ka luajtur Kisha Ortodokse Serbe me kryepriftrinjt dhe me priftrinjt e saj. Kt rol ajo e luan edhe sot. Kjo sht pengesa kryesore, q nuk e lejon politikn shtetrore serbomadhe, t arrij kurrfar kompromisi politik me shqiptart, as n rastin e Kosovs, as t Preshevs, as t Bujanocit,as t Medvegjes, e as t shqiptarve n tokat e tyre entike n Mal t Zi, edhe pse atje, kinse, “sht pavarsuar kisha malazeze”. N fakt, ajo nuk sht kurrfar kishe malazeze, por sht nj “filial” origjinale raciste, agjenturore antishqiptare e KOS-it, me nj emr t nj mitropoliti tjetr nacionalist serboamdh, Amfilohije, q nuk ndryshon as pr nga prmbajtja, as pr nga forma, e cila s bashku me priftrinjt e saj, ka t njjtin program, t njjtat detyra dhe angazhime politike dhe religjioze, kur sht fjala pr shtypjen, terrorin dhe pr mohimin e t drejtave historike, nacionale legjitime,juridike dhe politike t shqiptarve jo vetm n Mal t Zi, por edhe n Kosov dhe, n t gjitha territoret e tjera t Shqipris Etnike.
Kolonializmi serbomalazez mbi shqiptart dhe mbi gjysmn e Shqipris Etnike nuk sht substitut i lirimit shqiptar(1878-2008), por sht kolonializm klasik, ende i pandshkuar nga OKB-ja dhe nga bashksia ndrkombtare!
Fatkeqsisht, kt konstatim tonin, e provon edhe ky apel antishqiptar, politiko-kishtar i metropolitit racist t Malit t Zi, Amfilohije, i cili, me rastin e kremtimit t vitit t ri ortodoks n Serbi dhe n Mal t Zi, m 13 janar 2008, n “lutjen” politiko-propagandistike-religjoze t tij, drejtuar qarqeve politike malazeze, kundr pavarsis s Kosovs, sht shprehur n kt kt mnyr skandaloze, primitive, anticivilizuese dhe antishqiptare: “Ai malazez q do ta nnshkruaj pavarsin e Kosovs dhe t Meohis, do t jet i mallkuar nga Shn Pjetri i Cetins dhe, do ta turpronte Malin e Zi. Ai do t ishte akti m i turpsjm pr Malin e Zi, sepse mbreti yn Nikolla e ka liruar Deanin, Gjakovn dhe Pejn. Prandaj, pushteti malazez nuk do t duhej ta njihte pavarsin e rreme t Kosovs.” (Shih:www.vecernji.hr,14.01.2008).
Edhe rreshtat e ktij konstatimi t paqndrueshim historikisht, juridikisht, moralisht dhe politikisht, t dekalruar botrisht nga mitropoliti Amfilohije provojn qartazi se ky sht nj ripasqyrim i vjetr i urrjetjes, i racizmit, antisemitizimit dhe i hollokaustit serbomalazez mbi shqiptart dhe territoret e tyre etnike n Kosov jo vetm i qyeteteve t thekusara “Pej, Dean dhe Gjakov, t liruara nga mbreti Nikoll i Malit t Zi”, por i mbar territoreve etnike shqiptare, t coptuara dhe t kolonizuara nga Serbia dhe Mali i Zi (1912-2008).
Duke e kundrshtuar dhe, duke hudhur posht kategorikisht si t pabaz kt konstatim t tij politiko-propagandistik, q ka pr qllim mohimin e gjenezs s historis s identitetit t shqiptarve dhe t territoreve t tyre etnike autoktone, si dhe mbi kt baz, rindezjen e konfliktit me shqiptart n Kosov, duhet t’ia bjm me dije ( ashtu, sikurse “msuesit stragjist” t tij, racistit serbomadh t Kishs Ortodokse Serbe (me seli n Kosov), vladiks, Artemije Radosavleviq), edhe racistit politko-propagandist antishqiptar, Amfilohije se, kral Petri i tij nuk i ka liruar as Pejn, as Gjakovn, as Deanin, por s bashku me kral Petrin tjetr t Serbis i kan okupuar me forc, me djegje, me vrasje, me terror gjenocid, me asmilim, me shprngulje dhe me konvertimin e dhunshm t shqiptarve katolik dhe mysliman n fen ortodokse serbomalazeze sllave(1912-1941).
Kt t vrtet mbi pushtimin dhe kolonizimin e shqiptarve dhe t Shqipris Etnike n Ballkan ( gjat shekujve XIX dhe XX), tanim e kan shkruar me dhjetra e qindra shkenctar historian, politikolog, diplomat, antropolog, etnolog, etnograf, arkeolog, gjuhtar, letrar etj. t Evrops dhe t bots, por kt vrtet shkencore, si politika shtetrore, shkenca, ashtu edhe Kisha Ortodokse Serbe e kan murkulluar opinioni i brendshm, me qllim q shqiptart, t’i pasqyrojn si “element t huaj”-ardhacak migrues n “tokat serbomalazeze”, t pushtuara nga trungu natyror i Shqipris Etnike, t cilat i sundojn si plak t tyre kolonialiste dhe imperialiste (1878-2008).
Lind pyetja, pse Serbia dhe Mali, sht dashur ta “lirojn” Kosovn, si dhe dhe viljatet e tjera t Shqipris Etnike, Shkodrn dhe Manastirin n kohn e luftrave ballkanike (1912-1913), kur ato kan qen t liruara nga kryengritjet dhe nga luftrat e zhvilluara shqiptare kundr Perandoris Osmane? Pyetja tjetr, pse regjimet pushtuese gjakatare t Malit t Zi dhe t Serbis, jan hedhur “pr t’i liruar territoret” shqiptare, kur ato, mbi asnj baz nuk kan qen pron e paluajtshme serbomalazeze, por kan pasur t bjn me shqiptart, sepse kan qen territore t tyre dhe t Shqipris Etnike, jo t Serbis, as t Malit t Zi?
Kt absurditet historik dhe politik t kolonializmit serbo-malzez t shqiptarve dhe t territoreve indigjene t Shqipris Etnike, nuk mund ta gjen njeriu n asnj histori t asnj shteti n bot, sepse si n teori, ashtu edhe n praktik, kolonializmi nuk sht substitut i lirimit, por sht vetm kolonializm, q do t thot se sht antitez e nocionit lirim.
Nocioni “lirim” serbomalazez i tokave shqiptare dhe i shqiptarve n Ballkan, sht i vetmi rast unik, i falsifikuar n historin botrore, sepse dihet, n periudha t ndryshme t saj, fuqit e mdha kolonialiste evropiane dhe botrore, n doktrinn dhe n praktikn e tyre t luftrave kolonialiste, asnjher nuk kan tentuar q kolonialzmin e tyre, ta kualifikojn dhe ta justifikojn me termin “lirim”,(ashtu si kan vepruar n teori dhe n praktik Serbia dhe Mali i Zi me rastin e kolonizimit t shqiptarve dhe t gjysms s Shqipris Etnike), por at e kan quajtur dhe e kan mbrojtur si n kuptimin historik, ashtu edhe n at politik, me emr konkret-kolonializm. Term ky, q pr pushtuesit serbomalazez, do t thot “lirim” pr Kosovn dhe pr territoret e tjera t Shqipris Etnike.
Ky sht gabimi fatal historik, i fabrikuar nga Kisha Ortodokse Serbe dhe nga shtetet e saj kolonialiste gjenocidale si jan Serbia dhe Mali i Zi, cili i ka rrnjt q n shekullin XIX, qysh nga Kriza Lindore (1876-1878), q karakterizohet nga mosmarrveshjet, nga konfliktet dhe nga luftrat ruso-turke, gjat kohs s krijimit t shteteve t reja ballkanike. Q ather, z fill virusi antisemitist serbosllav pr asmilimin, pr shprnguljen dhe pr shfarosjen kolektive t shqiptarve, si dhe pr prthithjen e territoreve t Shqipris Etnike.
Pr kt tragjedi shekullore t shqiptarev dhe t Shqipris Etnike n Ballkan, FAJTORI KRYESOR I PAAMNISTUESHM sht Kisha Ortodokse Serbe me n krye vlladikt, peshkopt dhe mitropolitt e saj si jan, edhe Artemije “rashko-prizrenski” dhe Amfilohije “primorski-crnogorski” e t tjer, t cilt, s bashku me regjiemt e tyre aktuale shtetrore serbo-malazeze t Beogradit dhe t Podgorics, kursesi t distancohen nga konceptet e vjetra raciste, gjenocidale dhe hegjemoniste t Serbis dhe, t Malit t Zi “demokratik” ndaj shqiptarve t Malsis s Madhe t Mbishkodrs, t Kosovs, t Preshevs, t Bujanocit dhe t Medvegjs, por ato, edhe sot, pas tre gjenocideve t kryera t Serbis dhe t Malit t Zi kundr Koracis, Bosnjs dhe Kosovs (1992-1999), po i propagandojn dhe, po i promovojn si “vlera” dhe si “t drejta historiko-juridike, poltike, demokratike,reformuese, integruese dhe sovrane” t Serbis dhe t Malit t Zi mbi shqiptart dhe territoret e tyre etnike autoktone.
Kur do t “vyshket” karanfili kacavjerrs paqsor i dialektiks s diplomacis shqiptare ndaj shteteve fqinje kolonialiste serbosllave?
Me gjas, sikurse shekujt e kaluar, edhe shekulli 21 do t perndoj shpejt nn hijen e karanfilit kacavjerrs paqsor t politiks dhe t diplomacis shqiptare n Ballkan ndaj partnerve t saj antipaqsor, e shqiptart nuk do t jen n gjendje pr ta kuptuar esencn e politiks kishtare dhe shtetrore serbomalazeze ndaj tyre dhe ndaj Shqipris Etnike, se Beogradi dhe Podgorica kurrnjher n historin e ekzistencs s tyre nuk kan treguar interesim as vullnet q me shqiptart t prfundojn ndonj lloj paqeje. Lind pyetja, pse? – Sepse, historikisht, si kisha, ashtu edhe shteti serbomalazez, shqiptart i kan nnmuar edhe si komb, edhe si shtet, duke i trajtuar vetm si plak t tyre koloniale.
Prandaj, edhe sot, nuk e njohin gjenezn e tyre etnike, territoriale dhe shtetrore n Ballkan, sepse shqiptart si pasardhs t ilirve jan autokton n tokat e tyre, q quhet Shqipria Etnike, kur se serbosllavt jan ardhacak “doshlak” nja 3000 vjet pas shqiptarve.
Po, deri kur, ne do t qndrojm “gatitur” “me gjethin e blert paqsor” n dor, duke i lutur serbomalazezt, grekt dhe “maqedont” pushtues kolonizator se “po t jini t nj mendjeje me ne, e vendosm paqen”. Po, ky lloj cirku fatalist shekullor i politiks dhe i diplomacis qorre shqiptare, duhet t marr fund njher e prgjithmon, kur sht fjala pr mbrojtjen fizike, biologjike, etnike, territoriale dhe shtetrore t qenies shqiptare n Ballkan nga hordhit pushtuese sllavo-bizantine.
Paqe, bashkpunim dhe fqinjsi normale me serbosllavt kolonizues, do t vendosim vetm aher, kur ata t ndryshojn mendjen dhe praktin e tyre n disfavor t ideologjis serbomadhe, grekomadhe dhe bullgaromadhe ndaj coptimit dhe kolonizimit t territoreve etnike shqiptare.
Nuk quhet paqe ajo, nse sht shprehje dhe dshir e njanshme si n kuptimin e ngusht, ashtu edhe n at gjer t nocionit t saj.
Si mund t lidhet paqe me serbomalazezt, me grekt dhe me “maqedont”, kur i gjith ky konglomerat sllavo-bizantin, ende, edhe n fillimshekullin XXI, shqiptart dhe gjysmn e territoreve etnike, i mban nn sundimin e tij t hekurt kolonilaist dhe imperialist?
N kt kuptim, raste m t “freskta” jan “Maqedonia” dhe Mali i Zi, t cilat Tirana i njohu dhe, vendosi marrdhnie diplomatike dhe paqsore me to, para se kt ta bnin Serbia, Greqia dhe Bullgaria?!
Prderisa t mbretroj nj statu quo e till e gjysm Shqipris etnike t kolonizuar dhe t coptuar nga “antanta” serbosllave bizantime, as politika, as diplomacia e as shkenca shqiptare nuk kan kurrfar t drejte morale, historike, politike, ligjore as demokratike, q nga “arkivi” tradicional historik, ta nxjerrin karanfilin kacavjerrs paqsor pr t’u pajtuar, as pr t br kurrfar “biznesi” me kolonizatort shekullor serbosllav.
Boston, m 16 janar 2008
als_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn azj_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kab_Latn