als_Latn dik_Latn sag_Latn
E kishim lënë me Rexhep Ferrin dhe Ali Podrimjen të takoheshim tek hoteli ku rrija. Po unë, bash n’atë orë kur e dinja se do vinin dola nëpër rrugët e Prishtinës. Nuk e di si u ngjaja njerzve… Si lypsar a si shtegtar i largët që shkonte për herë të parë aty. Vërejta se kthenin kryet kah unë. Unë vetëm qeshja me mendje. Unë s’i njihja ata, por edhe ata s’më njihnin. U futa në një kafe dhe zura vend në një tavolinë pranë një qoshi të zbrazët. Klientët po më shihnin me vemendje. Ndofta po mendonin se u bënë edhe lzpësat të futen në kafe. Porosita një raki. Kamarieri e solli shpejt. Mbas do kohe erdhi prapë dhe më tha:
-E ke të paguar, – dhe i drejtoi sytë tek një djalosh në tavolinën tjetër.
-Falemnderës- i thashë djaloshit. M’u dha ta thirrja te tavolina ime. Erdhi.
-Kush je ti? – më pyeti.
Unë s’fola.
-Fotografinë tënde e kam parë diku, – shtoi ai, -nuk e di por më ngjason me dikënd…
-Me veten time, – i thashë- jo me kënd tjetër.
Ai m’i nguli sytë. Kish dy sy të ndritshëm, me një dritë të thellë. Kurrë s’kisha parë sy të tillë.
-Jam mysafir i Prishtinës , – i thashë.
-Prishtina është e madhe, – ma ktheu ai.
-Pse nuk të ngjaj si mysafir i saj?- e pyeta.
Ai nisi me qeshë. Edhe të qeshurën e kish si me dritë.
-Jam mysafir i Rexhep ferrit dhe Ali Podrimes, – i thashë. –Kam qënë poet.
-Poet?! – i hapi sytë në katërsh.
-Po, – i thashë.
Ai ende s’po më besonte.
-Jam Frederik Rreshpja, – i thashë.
-Nuk ka mundësi, -tha. –Nuk ka mundësi
Frederik Rreshpja është tjetër kush. A e di se çfarë poezish ka ai?
-E di, e di,- i thashë.- Ka shkruar dikur poezi.
-Poezia e tij “Ave nëna ime” është poezia më e bukur e qiellit, – më tha ai.
Djaloshi po fliste për mua si të fliste për dikend tjetër kur më kishte para syve.
-Unë jam Fredi, – i thashë. – Fredi vetë.
U ngrit në këmbë, më përqafoi dhe më tha:
-O zot , Frederik Rreshpja në Prishtinë!
M’u mbushën sytë me lot.
-Jam student, – më tha.- Më prit këtu sa të marr leje orën e parë. Më prit, të lutem!
-Po, – i thashë.
Ngadalë-ngadalë dola prej aty dhe u nisa për tek hoteli ku rrija.
Ec e ec por dikun u lodha…
U mundova me ecë prapë, por s’munda.U afrova te një pemë dhe u mbështeta në të. M’u afruan dy nxënës shkolle dhe njëri nxori një monedhë metalike.
-Xhaxh, merre,- më tha.
-Jo, i thashë. – Më ka dhënë Rexhep Ferri edhe për sot.
-Merre, merre të lutem- më tha dhe ma lëshoi monedhën në dorë.
U ula dhe nisa të qaj. Si s’u kënaqa njëherë në jetë! Si nuk munda të përkëdhel fëmijë njëherë! Pse Zoti pati nge të merret vetëm me mua!
Një zonjushë, m’u afrua dhe më pyeti:
-Si mund t’ju ndihmoj?
-Dua të shkoj në hotel, – i thashë
Ia tregova emrin e hotelit, që tani e kam harruar. Qe një hotel pranë pazarit.
Zonjusha më mori në makinën e vet.
-Nga je?- më pyeti.
-Nga Shkodra, -i thashë. -Kam ardhur të shoh Prishtinën, – dhe nisa të qaj.
Zonjusha e ndali makinën dhe më pyeti:
Ç’pate?
-Asgjë,- i thashë.- Mu kujtua nëna ime. Ka vdekur.
Zonjusha më pa si e shastisur dhe më tha:
-E nënave qoftë!
E nisi makinën. Mendja më thoshte se nëna ime kishte vdekur. Si më tha zonjusha? E nënave qoftë!
Nëna ime kishte vdekur, por edhe unë i vdekur isha, veçse po prisja kur të më futnin nën tokë. Pse vetëm nënat vdesin? Ne, bijtë e tyre, nuk vdesim?
Zonjusha, më çoi te hoteli. Kish qenë zonjushë përnjimend. E ndaloi makinën. Zbriti dhe më hapi derën e makinës. M’u duk vetja si aristokrat, tash kur s’kisha më kohë të shijoja asnjë ditë më tepër. Nxori dhe më dha 20 Euro. Si duket i ngjava me një lypës.
-Kam, -i thashë, -Kam plot miq këtu. Kam qënë poet.
Ajo u mpi krejt. Më pas në një copë letër shkroi numrin e telefonit.
-Jam arkitekte, -tha. –Mbasdite kthehem nga puna dhe do vi te hoteli të pimë kafe bashkë.
Tek futesha në hotel, letren e hodha në tokë.
Pse ta mbaja atë numër telefoni? S’do kisha më kohë të flisja me njerëz.
Kur u futa në kafen e hotelit, Ali Podrimja, më tha:
-Humbe Frederik…
-Jo,- i thashë,- në Prishtinë të gjithë më donin…”
# # #
Marrë nga libri i Petrit Palushit, “Frederik Rreshpja, që s’e kuptuam kurrë”
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn por_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lus_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lim_Latn als_Latn tha_Thai als_Latn