als_Latn dik_Latn sag_Latn
Veprat 17
Trazirë në Selanik
1Sila e Pali, pasi kaluan nëpër Amfipojë e Apoloni, arritën në Selanik, ku gjendej një sinagogë e judenjve. 2Pali hyri brenda, sikurse e kishte zakon, dhe për tri të shtuna duke u bazuar në Shkrimet e shenjta, 3u shpjegonte e u provonte se Krishti duhej të vuante e të ngjallej prej të vdekurve. Ai u tha: «Ky Krisht të cilin po jua shpall juve, është Jezui». 4Disa prej tyre u bindën dhe shkuan pas Palit e Silës, sikurse edhe shumë grekë që ishin kthyer në besimin e judenjve dhe disa gra nga shtresat e larta.
5Por judenjtë të nxitur nga smira, mblodhën disa njerëz të mbrapshtë nga ata që endeshin nëpër treg dhe pasi u bënë turmë, shkaktuan trazira në qytet. Ata sulmuan shtëpinë e Jasonit dhe po kërkonin të gjenin Palin e Silën për t’i nxjerrë para popullit. 6Pasi nuk i gjetën, e tërhoqën zvarrë Jasonin bashkë me disa vëllezër besimtarë dhe i nxorën para krerëve të qytetit duke bërtitur: «Ata që kanë bërë rrëmujë gjithë botën kanë ardhur edhe këtu 7e Jasoni i ka strehuar. Të gjithë këta veprojnë në kundërshtim me urdhrat e Cezarit e thonë se mbret na qenka tjetërkush, Jezui».
8Kështu, me këto fjalë, i acaruan turmën dhe krerët e qytetit që po dëgjonin. 9Krerët, pasi morën prej Jasonit e të tjerëve para si dorëzani, i lanë të shkonin.
Apostujt në Berea
10Atë natë vëllezërit besimtarë i nisën Palin e Silën në Berea. Kur arritën atje, shkuan në sinagogën e judenjve. 11Këta judenj ishin më fisnikë se ata të Selanikut dhe e pranuan fjalën me gatishmëri të madhe. Çdo ditë shqyrtonin Shkrimin e Shenjtë për të parë nëse këto gjëra ishin kështu. 12Prandaj shumë prej tyre besuan bashkë me disa gra greke fisnike si dhe shumë burra.
13Po kur judenjtë e Selanikut morën vesh se Pali e kishte predikuar fjalën e Perëndisë edhe në Berea, erdhën deri aty që të nxisnin turmat e të bënin rrëmujë.
14Atëherë vëllezërit besimtarë e nisën Palin në drejtim të detit, ndërsa Sila e Timoteu mbetën aty. 15Ata që e shoqëruan Palin, e çuan deri në Athinë e pastaj u kthyen të porositur prej tij që Sila e Timoteu të shkonin tek ai sa më parë.
Pali në Athinë
16Ndërsa po i priste në Athinë, Pali u mërzit shumë kur pa se qyteti ishte plot me idhuj. 17Ai diskutonte në sinagogë me judenjtë dhe me paganët e kthyer në besimin e judenjve, dhe çdo ditë fliste në sheshin e tregut me ata që ndodheshin aty. 18Disa filozofë epikurianë e stoikë po diskutonin me të.
Disa thanë: «Çfarë po përpiqet të na thotë ky fjalaman?».
Disa të tjerë thanë: «Duket se është lajmëtar hyjnish të huaja». Këtë e thanë sepse ai po predikonte ungjillin e Jezuit dhe ngjalljen.
19Atëherë e morën, e çuan në Areopag dhe e pyetën: «A mund ta dimë çfarë është ky mësim i ri për të cilin po flet? 20Na tingëllojnë si gjëra të çuditshme, prandaj dëshirojmë të dimë ç’kuptim kanë ato».
21Në të vërtetë, të gjithë athinasit e të huajtë që jetonin aty, nuk e kalonin kohën ndryshe veçse duke treguar apo duke dëgjuar ndonjë të re. 22Atëherë Pali u ngrit në mes të Areopagut e tha:
«Athinas, unë po shoh se ju jeni njerëz shumë fetarë në gjithçka. 23Duke ecur nëpër qytet e duke parë me vëmendje vendet e shenjta ku ju adhuroni, gjeta edhe një altar me mbishkrimin: “Perëndisë së panjohur.” Atë që ju e adhuroni si të panjohur, unë po jua shpall. 24Perëndia që bëri botën dhe gjithçka që gjendet në të, ai që është Zoti i qiellit e i tokës, nuk banon në tempuj të ndërtuar me duart e njerëzve. 25Meqenëse ai vetë u jep njerëzve jetë, frymë dhe gjithçka, nuk pret që t’i shërbejnë njerëzit, a thua se ka nevojë për ndonjë gjë. 26Prej një njeriu të vetëm Perëndia i bëri të gjitha kombet, që e mbushin tokën dhe u ka caktuar kohët dhe kufijtë e vendit ku duhet të banojnë.
27Ai deshi që njerëzit ta kërkojnë dhe të përpiqen ta gjejnë duke kërkuar si në terr, ndonëse ai nuk është larg secilit prej nesh.
28“Në të jetojmë, lëvizim e jemi, sikurse kanë thënë edhe disa nga poetët tuaj,
se edhe ne jemi bijtë e tij.”
29E meqë jemi bijtë e Perëndisë, nuk duhet të mendojmë se hyjnia është e ngjashme me arin, argjendin apo gurin, të punuar nga mjeshtëria dhe aftësia e njerëzve. 30Por Perëndia nuk i mori parasysh kohët e padijes njerëzore, veçse tani i urdhëron të gjithë njerëzit, kudo që janë, të pendohen, 31sepse e ka caktuar ditën kur do të gjykojë me drejtësi botën përmes njeriut që po ai e ka caktuar. Dhe këtë e ka provuar duke e ngjallur atë prej të vdekurve».
32Kur dëgjuan për ngjalljen e të vdekurve, disa filluan të talleshin, ndërsa të tjerët thanë: «Për këtë do të të dëgjojmë një herë tjetër». 33Atëherë Pali u largua prej tyre. 34Por disa nga ata shkuan pas tij dhe besuan në Perëndinë. Ndër këta ishin Dionis Areopagiti, një grua me emrin Damara si edhe disa të tjerë.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn pag_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn