als_Latn dik_Latn sna_Latn
...!
E sheh se lodhur dhe të stresuar nga puna dhe aktivitetët e mundimshme për t´i siguruar ekzistencën dhe kafshatën e gojës për vetëvetën dhe familjen këtu ose atje dikund largë, në "cepin e harlisur" të ndonjë metropole të huaj, edhe mbremë të ka errur nata e gjatë shtegtimtare që nuk i duket fundi. Duke soditur dhe medituar gjithë malli dhe nostalgji përveluese qe djeg e flet për kohën dhe motmotët (vitët) e ikura në pakthim ..ku sigurisht se të jane kujtuar vitët e njoma të rinisë dhe beqarisë...Gëzimet e ndryshme të jetës...Bukuria, dashuria ,lumturia dhe krenaria që i kishte, apo që besoje dhe shpresoje aq shumë se i kishte apo mund t´i kesh një ditë. Dikur... Atëherë mbase...!?
Po, po....!
Ndofta edhe mbremë ke soditur, medituar dhe ëndërruar aq shumë për shpirtin dhe trupin e dashuruar të gocës (vashës) së re dhe çunit (djalit) atje dikund largë...Dikur...Atëherë...Për sytë e dashuruar, zjarrin, prushin dhe lotin. Atëherë ..kur në sytë e saj blu, atëbotë i kishe skicuar dhe vizatuar rrugën e ditës së nesërme së bashku me gjeografinë dhe historinë e panjohur të jetës dhe fatit. Sigurisht se të janë kujtuar dhe shfaqur në sfond edhe dritëhijet e dikurshme misterioze ose enigmatike të atdheut ose vendlindjes kur tokën dhe qiellin dikur i ndanim ose pjesëtonim përgjysmë me bajlozët dhe harambashët e paftuar në ato hapësira tona iliro-dardane. Të janë kujtuar ( ndofta?) edhe flladi i dikurshëm i vendlindjes dhe fresku...Cicërimat e zogjëve, këngët e dashura të bilbilit, puhizat e lezme të barit dhe polifonia magjepëse dhe romantike e luleve dhe atyre pemëve të gjethura në vendin e lindjes..Kafshimi I "mollës së kuqe" në "Edenin e përgjakur" të atyre ëndërrave te thinjura epiko-lirike! (...).
Dhe, ata tinguj të amshuar të erës së butë freskuese nepër fytyrat dhe flokët e arta (flori) të gocave ose vashave të bukura shqiptare qe i formonin dikur një mjë e një nota melodishë ose simfonishë të bukura, pikante dhe teper ekzotike të do zemrave të dashuruara dhe shpirtit.
Apo, mos ndofta t´kujtohet edhe prekja e lehtë e buzëve, shikimet sy me sy dhe lehtësia e padurueshme e atij ´gravitacioni të madh´ mes dy trupash dhe shpirtërash të rënë në dashuri atje dikund largë nën hijet e flladitshme të ndonjë lisi të moçëm atdhetar ose vendlindor?!...Ansambli i ngjyrave, baleti i yjeve...Dikur... Atëherë pra!
Dhe..sot ?!: " O Zot! Mos pyesni fare! Sakaq kam zënë të mendoj dhe meditoj ethshëm dhe gjithë trishtim për "pellgun e madh" të një gjaku të bërë ujë strehëve dhe këtyre metropolave të huaja...Për eklipsin diellor dhe apokalipsen e madhe të atij fundshekulli të përgjakshëm, kur njerëzit u detyruante merrnin botën në sy. Për gjakun e censuruar, palcën dhe limfën .Me ç´rast, vetja ime ka zënë të ngjaje ne nje "atlet te mundur" nga një maratone të gjatë me plot e përplot kalorës dhe heroj të ndryshem antik ose mitik si Odiseu, Eneu, Genci, Aleksandri ( Leka) i Madh, Pirroja ose Spartaku." Do shtoje ( ndofta?) në vazhdim, si për të deshiruar të mbyllim me kaq " plagën e madhe" të bisedës mërgmitare. Apo...?!
Ndërkohë që me do hije të thella kolosale dhe titanike në fytyrë, si papritur dhe kujtuar as vet, ndofta te janë shfaqur dhe rishfaqur në ëndërr edhe vet Akili së bashku me Aleksandrin ( Lekën) e Madh, Pirron, Gjergj Kastriot-Skendereun....?! Në sytë e bukur të Elenës nga Troja, Teutës, Olimpisë ose Donikë së fisëshme t´Kastriotëve, zjarr, plumb e hekur si dikur.
Në vazhdim ndofta (?) ke soditur dhe medituar i( e) tëndosur dhe bërë aq shumë merak edhe për Romeon dhe Xhulietën ...Për "Mbretin Lir", "Othellon" ose "Jorikun e përjetshem" në ato ëndërralla të përdala vegimtare dhe vezullimtare tek "Hamleti" i Shekspirit.
Në Veronë të Italisë ndofta (?) edhe mbreme si dikur...sonata, kancone, romansa ose balada të reja "dela romanticae" ? Kush e di!? Ndofta në heshtje do i thuav vetës.
Po..në "La Scala" të Milanos dhe në San Remon Romantike?! Edhe sonte ( ndofta) si dikur çao, saluti, amore ose "La Traviata"! Dhe..ata sy të dashuruar gocash të bukura dhe tepër temperamente në Vendin e Diellit...Mama Mia!
Në Paris, Londër, Vjenë ose Berlin..."Madam Antonet", "Madam Zhozefine", "Lady Makbeth","Lady Boleyn", "Lady Diana", Katarina, Konstanca e bukur ose Adelheide...Muzikë e njohur klasike, opera, balete dhe ballo të larta mbretërore -deri në kulm. Tryeza të mbushura plot e përplot me therrore, blatore ose dhurata të shumëta...Zonja të bukura mondane me plot delikatesë të lartë dhe ekstrvagancë ...Shandane dhe llambadare të praruara dhe shkëlqyera prej neoni dhe kristali që bëjnë dritë dhe rrinë ndezur ditë e natë. Në anën tjetër të tryezës ose tavolinës, buzagaze të stisura ne maje te gjuhes si dhe fytyra të mbërdhezura ose salakuqura Jul Cezarësh, Henrikësh dhe Napoleonësh të ri të kontinentit plak...Kurtha, intriga, dredhi, balada të ndryshme dhe "romansa" si si dikur. Si atëherë miku im!" Do na thonje ndofta(?) për fund të këtij kallëximi( tregimi) të shp´rralluar mërgimtar ose shtegtimtar. Duke pandehur dhe medituar gjithë trishtim të ethëshem dhe impresion mbi "sipërfaqen e mahisur" të dhembjes dhe kësaj pleqërite të hershme që po vjen turra vrap e bekuara!
Lodhur, të kalemendur, pafjetur ose të trishtuar si çdo herë tjetër nga ndonjë ëndërr e keqe mërgimtare, edhe nesër prap do të zbardhi dita.
Ndërkohë që jeta ia ka thënë(behur) atje dikund largë...Në gjysëm ose në fund të rrugës.
Pa të keq , por kështu e ka jeta i nderuar njeri!
unk als_Latn slv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn