als_Latn dik_Latn sag_Latn
Një vesh i shqyer dhe i bërë copë nga një pincë, tufa flokësh të shkulura deri në pikën sa të dukej lëkura e kokës, thonj të hequr me pincë, djegiet me cigare në trup. Kështu ishte katandisur Stefania, të cilën nuk arrije ta njihje për 19 vitet e saj, e torturuar dhe e përdhunuar. Ajo është një nga 100 mijë femrat e reja nga Evropa Lindore dhe Nigeria të reduktuara në skllavëri për shkak të shfrytëzimit të prostitucionit.
Ëndrra e saj ishte të mund ti kthente qetësinë familjes së saj, gjë që e bëri të pranonte propozimin e jashtëzakonshëm për të ardhur në Itali për të punuar si shërbyese. Sipas premtimeve do të fitonte një shumë të mjaftueshme për të mbajtur të gjithë të afërmit e saj. Por Stefania e gjen veten të plasur në një nga rrugët e bregdetit të Abruzzo-s, ku miqtë e saj të dashur, tek të cilët ajo kishte patur besim filluan ta kërcënonin se do të hakmerreshin kundër familjes së saj në qoftë se ajo nuk do tu bindej urdhrave të tyre. Pra vajza bëhet një prostitutë, gjë që shumica e italianëve e quajnë “zgjedhje të lirë” duke i parë ato në pamje të parë të veshura mirë, me makiazh dhe të reja në moshë. Një qëndrim i imponuar nga tutorët për të fituar sa më shumë para. Por Stefania nuk mund të bëjë gjase, fytyra e saj është e lagur me lot që asnjë klient nuk mund të thajë: “Askush nuk më ka pyetur ndonjëherë pse unë qaja , apo nëse kisha ndonjë problem, dhe askush nuk më ka pyetur përse vuaja”.
Në mëngjes, paratë në xhep janë gjithmonë shumë pak për të përmbushur kërkesat e dy tutorëve. Nga 700 euro që kërkoheshin si fillim, ajo i jep vetëm 150. Shumë pak për ta hedhur lumin. Në fakt pronarja e saj filloi ta trajtojë me egërsi, ajo arrin deri të shkelë me taka të holla trupin e saj të pafuqishëm. Ky është vetëm një nga aktet e tmerrshme torturuese që ajo do të kalonte, por pa iu nënshtruar asnjëherë kërkesave të skllavëruesve. Nuk ndodh kurrë, sepse është shumë e rrezikshme të vihesh kundër “padronit”, por një natë ishin vetë shoqet e saj të aventurës, që të habitura nga gjëndja në cilën ajo ndodhej kërkuan ndërhyrjen e policisë. Kur ata mbërrijnë, ajo është në makinën e një klienti; dhe pa hapur mirë derën Stefania humb ndjenjat. Kur hap sytë në spital ajo thërret: ” Shpresoja që dikush herët a vonë të vinte dhe të më shpëtonte.”Policia e bind të denoncojë rrëmbyesit e saj duke i kërkuar të rrëfejë në detaje çdo hap nga premtimi fillestar deri në horrorin e përjetuar.
Pas një muaj shtrimi në spital ajo pranohet në shtëpi e mbrojtur të Komuninetit Papa Gjon XXIII.Proçesi i rehabilitimit do të jetë i gjatë dhe i ndërlikuar, sepse plagët e shkaktuara në trup dhe sidomos ato që kanë shënuar shpirtin dhe psikikën ende janë të dukshme. Një dhimbje që më në fund ka parë, drejtësinë hyjnor dhe atë tokësore. Në tërmetit që shkatërroi Akuila-n, gjykata u shpërbë dhe të gjitha dosjet dhe dokumentet gjyqësore dukej se humbën përgjithmonë. Një avantazh ky për të burgosurit të cilët e panë këtë gjë si një mundësi për ti rikthyer lirinë. Por në mesin e rrënojave vetëm tre ditë para datës x, zjarrfikësit rekuperojnë diçka: një dosje shpëtohet nga shkatërrimi dhe ishte pikërisht dosja e saj. Dhe kështu gjykata arrin të dënojë kriminelët për veprën penale të trafikimit të qenieve njerëzore dhe reduktimit në skllavëri.
Dhe ndërsa Papa Françesku me përfaqësues të feve të ndryshme e dënojnë këtë formë të skllavërisë moderne dhe Evropa insiston duke i kërkuar vendeve anëtare të miratojnë të ashtuquajturën “model nordik” që godet rritjen e kërkesës, Italia pozicionon politikanët e saj më të mirë përmes propozimit të ligjeve që shkojnë drejt perspektivës së pështirë të prostitucionit të Shtetit.
Përkthyer nga: Ilda Kashami
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn