als_Latn lit_Latn uzn_Latn
Nuk ka shumė ditė qė policia greke organizoi njė operacion tė ri pėr kthimin e
klandestinėve dhe ėshtė pėr tu habitur qė nė rrethinėn e Grevenasė ishin arrestuar
mbi tetėdhjet shqiptarė pa leje qėndrimi. Megjithėse Greqia Veri-Perėndimore njihej,
para zgjerimit tė Komunitetit Evropian drejt Lindjes, si zona mė pak e zhvilluar nė
BE dhe megjithėse shteti fqinj po bėn bujė nė mediat botėrore pėr shkak tė krizės
ekonomike qė e ka pllakosur, duket se kjo nuk pėrbėn problem pėr tė uriturit shqiptar.
Ata ende vazhdojnė tė sillen rrugėve tė emigrimit dhe ndjehen me fat sapo kalojnė
kufirin shqiptar drejt njė bote aspak mikpritėse pėr emigrantėt. Se Greqia, si edhe
shtetet e tjera tė Evropės, ėshtė lodhur nga fluksi i klandestinėve afrikan dhe aziatik
tė cilėt luftrat, skamja dhe rrėnimi i dėrgojnė drejt botės perėndimore. Akoma mė
habi shkakton fakti i shėmtuar qė Shqiptarėt pas njėzet vjetėsh demokracie ende
duan tė largohen nga vendi i tyre duke iu bashkangjitur kėshtu refugjatėve afrikan
dhe aziatik. Me pėrjashtim elitėn e qendrave urbane, pėr pjesėn tjetėr tė popullsisė
njė martesė jashtė vendit, njė bursė studimi nė Evropė apo njė vizė turistike pėr nė
SHBA shpjegohet si "fat i madh".
Vetėm se 2 Korriku i 2010-ės ėshtė shumė herė mė i hidhur sesa 2 Korriku i 1990-ės. Refugjatėt e 1990-ės u larguan nga shteti mė komunist i Evropės. Ata iknin me shpresėn se do ktheheshin shumė shpejt, do ktheheshin sapo Shqipėria tė bėhej demokratike dhe profetėt e PD-ės ta bėnin atdheun si gjithė Evropėn. Kurse Shqiptarėt e 2010-ės po largohen nga Shqipėria demokratike.
Kėta tė fundit nuk largohen pėrkohėsisht, kėta po ikin pėrgjithmonė. Tė privuar nga
njė punė stabėl, njė shtet proteksionist, njė treg i mundėsive tė barabarta dhe njė
shtet ligjor, shumė bashkėatdhetarėve nuk i mbetet mė gjė pėr tė pritur nė kėtė vend.
Aq mė tepėr Shqiptarėt janė lodhur me politikėn dhe me votimet. Ata kanė njėzet
vjet qė dėgjojnė tė njėjtat premtime dhe qė votojnė pro ose kundėr tė njėjtit person.
Nėse komunizmi shqiptar kishte Enverin e vet, demokracia shqiptare ka Saliun e vet.
Ēdo emėr ėshtė i ndryshueshėm nė politikėn shqiptare pėrveē Sali Berishės.
Rrjedhimisht, nėse tė gjithė aktorėt politik kanė njė pėrgjegjėsi mbi krizėn qė po kalon
Shqipėria kėto njėzet vitet e tranzicionit, Berisha ka pėrgjegjėsinė mė tė madhe. Ai
ėshtė gjithmonė aty, duke vjedhur ose lypur votėn e popullit. Emri i tij ka kandiduar
nė tė gjitha votimet qysh nė 1991-shin dhe jam i sigurtė se nė asnjė demokraci
normale nuk do hidhte njė dėshtarak si Berisha kandidaturėn pėr tė udhėhequr vendin
shtatė herė radhazi. Po, Berisha ėshtė njė dėshtarak. Ai ėshtė simboli i dėshtimit tė
demokracisė shqiptare. Kur ai dhe farefisi i tij tė largohen nga jeta politike jam i
sigurtė se Historia e Shqipėrisė do i ruaj Berishės njė kėnd pėrkrah Lekė Dukagjinit,
Esat Pashė Toptanit, Qazim Mulletit dhe figurave tė tjera tragjiko-komike tė atdheut.
Enveri dhe Saliu...
Megjithėse doktor Berisha do kishtė dėshirė tė mbahej mend si njė Enver i dytė, tė
cilit i shėrbeu me vullnet sa ishte nė jetė, njė paralelizim mbi Enverin dhe Saliun do
tė ishte i cekėt. E para e punės, Enveri ishte burrė nė fjalė dhe nė vepra. Pavarsisht
se veprimtaria e tij i shkaktoi shumė dėme Shqipėrisė, Enveri zakonisht e mbante
fjalėn dhe i shprente mendimet e veta haptazi si nė nivel brenda-partiak si nė nivel
ndėrkombėtar. Akoma edhe kur i eliminonte miqtė e vet, ish-diktatori i akuzonte
vet ata dhe, si ne rastin e Beqir Ballukut, ēėshtja demonstrohej brenda partisė ose nė
publikun e gjerė. Nė demokracinė e Sali Berishės gazetarėt, politikanėt dhe qytetarėt
sulmohen nga forca tė padukshme dhe nga agresorė qė nuk arrestohen kurrė. Siē do
raportonte Organizata e Helsinkit pėr tė Drejtat e Njeriut (HRW, 1996), nė periudhėn
1993-1994 mbi 30 gazetarė tė opozitės do sulmoheshin fizikisht dhe njė anėtar partie
do vritej barbarisht nga persona qe nuk u arrestuan kurrė. Megjithėse perjardhja e tij
ėshtė nga njė zonė ku njerėzit betohen nė besė, Sali Berisha nuk duket se e njef kėtė
zakon. Berisha, nė kundėrshtim me Enverin qė fliste gjuhėn e komunizmit, flet shumė
gjuhė. Ndryshe ia thotė ndėrkombėtarėve, ndryshe Shqiptarėve, ndryshe Kosovarėve
dhe Serbėve.
Enveri mbante nė krahun e vet bashkėluftėtarėt, kurse Saliu jo vetėm qė nuk ka
luftuar ndonjėherė pėr tė drejtat shqiptare por menjėherė pas fitores tė 1992-shit
largoi nga postet qeveritare ose syrgjinosi jashtė vendit tė gjithė ata politikanė tė
PD-ės qė ishin pėrpjekur pėr demokracinė dhe i zėvendėsoi ata me njerėz tė vetė me
aspak pėrvojė nė politikė. Sigurisht qė kėtė vendim doktori do e tėrhiqte mbrapsht
kur popullariteti i tij do fillonte tė ulej, nė ndryshim esencial nga Enveri i cili nuk e
kthente mė shikimin drejt atyre qė kishte shporrur nga partia. Nė kėtė pikė sigurisht
qė ngrihet pyetja, pse disa politikanė dhe gazetarė pranojnė pajtimin me Berishėn.
Pėrgjigja ėshtė: se ata ndajnė tė njėjtat vlera me tė (aspak idealizėm dhe shumė lakmi
pėr pushtet dhe pasuri).
Njė tjetėr pikė ku ndryshojnė Saliu dhe Enveri ėshtė tek logjika e internimit. Nė
komunizėm internimi bėhej brenda shtetit. Njėrėz me edukim, kapital, histori dhe
parime tė caktuara u shvendosnin pėr shkaqe politike nga qendrat urbane drejt
periferisė sė vendit. Internimi kishte rregull dhe pasojat ishin tragjike vetėm pėr
personin apo familjen qė internohej. Pėr vendin pasojat nuk ishin negative, sepse nė
kėtė mėnyrė inteligjenca e qendrave urbane transferohej nė zonat e largėta rurale ku
popullsia ishte e pashkolluar. Pėrkundrazi, njė ish-kuadėr qė demokracia shqiptare
e shndėrroi nė njė fshesaxhi tė Torontos apo Nju Jorkut pėrveē dėshtimit personal
pėrbėn edhe dėshtim shtetėror. Shteti shqiptar nuk mundi ta mbaj atė nė Shqipėri dhe
administrata humbet eksperiencėn dhe njohuritė e dobishme tė kėtij personi.
Nė demokracinė ala-berishiane internimi nuk ka dallim dhe kryesisht kthehet ndaj
atyre qė nuk kanė asnjėlloj kapitali. Ky internim kryet pa rregull dhe shteti nuk ka
asnjėfarė pėrgjegjėsie mbi fatin e tė internuarit refugjat. Refugjati mund tė vritet,
mund tė burgoset, mund tė keqtrajtohet, mund tė mbetet i papunė dhe i pastrehė
nė njė dhe tė huaj dhe shteti shqiptar nuk ka asnjėlloj statusi legal dhe asnjėlloj
potenciali tjetėr qė ti vihet nė ndihmė refugjatit. Nė kohėn e komunizmit ekzistonte
mundėsia qė njė i internuar dikur tė kthehej nė vendlindjen e tij, pasi Partia e Punės tė
vendoste diēka tė tillė, kurse nė demokracinė shqiptare njė gjė e tillė as qė diskutohet.
Bile vet Banka e Shqipėrisė dhe institucione tė tjera kohėt e fundit publikojnė
raporte "shqetėsuese" mbi kthimin e Shqiptarėve nė atdhe. Shteti shqiptar jo vetėm
qė nuk ka njė politikė riatdhesimi dhe rehabilitimi pėr emigrantėt por e shikon me
mėri kthimin e emigrantėve (rrjedhimisht edhe emigrantėt qė kthehen nė atdhe nuk
qėndrojnė gjatė).
Internimi i Enverit pėrfshinte njė pakicė njerėzish, kurse syrgjinosja e Berishės prek
njė nė katėr Shqiptarė. Niveli i eksodit shqiptar pėrbėn rekord botėror (shiko United
Nations Demographic Yearbook 2006), dhe ky eksod ėshtė njė nga projektet kryesore
dhe suksesi mė i madh i ideatorit Berisha. Nė intervistėn qė Sali Berisha do jepte pėr
mediat e huaja, gjatė fushatės elektorale me 20 Mars 1992, ai deklaron se "Evropa
duhet tė pranoj njė numėr akoma mė tė madh emigrantėsh" (Vickers and Pettifer,
1997) dhe se ai do bėnte ēmos qė diēka e tillė tė realizohej. Treqind mijė Shqiptarėt
qė ishin larguar jashtė vendit para votimeve tė Marsit tė 1992-shit nuk dukeshin asgjė
nė sytė e Berishės. Si pasojė, vėrejme akoma njė ndryshim themelor midis shtetit
enverist dhe atij berishian. Byroja komunsite bėri ēmos qė ta rrisi popullsinė shqiptare
kurse kabineti berishian qė ta zvogėloj nė minimum. PPSH-ja reklamonte autarkinė
absolute ndėrsa PD-ja ekonominė parazite.
Akoma edhe sot, pas njėzet vjetėsh, tranzicioni edhe eksodi masiv nuk duket ta
ket ndryshuar linjėn e bandės Berisha. Premtimi i radhės ėshtė qė Shqiptarėt tė
lėvizin pa viza nė Evropė. Shtypi berishian nėse nuk ka mė gjė pėr tė thėnė mbi
dosjet komuniste, qė pak na interesojnė tani pas njėzet vjetėsh me Berishėn, atėhere
reklamon lėvizjen pa viza tė Shqiptarėve. Megjithėse pėr BE kjo levizje ėshtė njė
formė turizmi nėntėdhjetė ditėsh, pėr bandėn e Berishės ėshtė njė ēlirim politik nga
presioni i tė uriturve. Duke u dėrguar jashtė kėta njerėz tė "pafat" ulin opozitėn ndaj
grupit qė kontrollon vendin dhe, akoma mė tepėr, kthehen nė kontribues tė ekonomisė
parazite. Pėr pasojat afatgjate tė njė ekonomie parazite Berisha dhe partia e tij nuk
kanė as pyetje dhe as pėrgjigje.
Pėr kėto dhe shkaqe tė tjera z. Berisha do tė hidhėrohej qė nė Historinė e Shqipėrisė
ai nuk do radhitet pėrkrah Enver Hoxhės. Ėshtė tjetėr gjė tė jesh tragjik dhe tjetėr gjė
tė jesh tragiko-komik. Berisha mund tė jet po aq despotik dhe sulltanik sa idhulli i tij
Enver, por opozitėn dhe ndėrkombėtarėt nuk ka pasur ndonjėherė guximin ti sfidoj si
profesori i vet. Ai edhe Shqipėrinė do ta zvogėloj sa mė shumė tė jet e mundur, por
edhe PD-ėn ka dėshirė ta zvogėloj, se ndryshe nuk e udhėheq dot.
Berisha nė akademitė perėndimore...
Pas kėtij krahasimi tė shkurtėr midis atit tė komunizmit shqiptar dhe atit tė
tranzicionit tė pafund mirė do ishte tė kthejmė shikimin drejt mendimit akademik
perėndimor mbi Berishėn. Siē tė gjithė e mbajmė mend shumė mirė, akoma edhe
ne fėmijėt qė duartrokisnim kryetarin e PD-ės kur krenosej pėrbri Xhejms Bejkerit
nė sheshin Skėnderbej nėntėmbėdhjet vjet nė parė, Berisha ishte dikur i dashuri i
perėndimorėve. Aq e madhe ishte dashuria e tij pėr perėndimorėt saqė ai, si Lekė
Dukagjini dikur, ėshtė shkaku qė akoma sot e kėsaj dite Shqipėria sovrane nuk
mer dot njė vendim pa pyetur Evropėn dhe SHBA-tė. Ne Shqiptarėt sigurisht qė
lutemi qė Berisha tė mos marri vendime pa pyetur BE-nė dhe SHBA-tė sepse jemi
bindur plotėsisht se kėto vende tė huaja interesohen mė shumė pėr ne se sa vet
kryeministri. Megjithatė, nėse ky vend njė ditė pėrfundon nė formėn e njė protektorati
tė perėndimorėve -siē edhe ndodhi nė 1997-tėn- krediti historik nuk mund ti jepet
kujt tjetri veēse ideatorit Berisha.
Ai ishte personi i parė qė thirri Amerikanėt dhe Evropianėt tė bojkotojnė qeverinė
Alia-Nano qė lindi nga votimet a para tė lira dhe pluraliste nė 1991-shin, duke i hapur
kėshtu rrugėn njė shteti hibrid qė kurrė nuk do ishte i aftė tė zgjidhi problemet e veta
pa ndėrhyrjen ndėrkombėtare. Bile PD-ja i mbante mėri qeverisė Italiane Kraksi pse
guxoi tė organizonte projektin humanitar "Pelikan", sepse nė sytė e Berishės mė mirė
tė vdisnin disa Shqiptarė sesa tė ndaheshin ndihma humanitare nė njė kohė qė ai nuk
kishte uzurpuar ende pushtetin. Sot, pas nėntėmbėdhjet vjetėsh, historia pėrsėritet
dhe Berisha me mikun e tij Meta na tregojnė se ndėrkombėtarėt nuk na hyjnė nė
punė. Megjithėse siē e pėrmenda, Saliu nuk kishte kurrė guximin e Enverit qė tė
pėrdori tė njėjtėn gjuhė si pėr Shqiptarėt ashtu edhe pėr ndėrkombėtarėt. Njė shtet
hibrid dhe parazit si Shqipėria nuk mundet tė mbijetoj pa konsensusin dhe ndihmėn e
ndėrkombėtarėve, kėtė gjė e di mirė edhe Berisha -ngase e provoi vet nė 1996-tėn kur
i ishte mbushur mendja se ishte sulltan i Shqiptarėve dhe nuk merte parasysh asnjėlloj
paralajmėrimi. SHBA-tė dhe BE e bėnė njė herė gabimin duke mbrojtur Berishėn,
ngase ky i fundit pėrdori faktin se PPSH-ja komuniste po qeveriste akoma vendin, por
nuk duket se janė mė tė gatshme tė bėjnė tė tilla gabime.
Bota e di shumė mirė se kush ėshtė Berisha, dhe farefisi i tij mund tė ngjyrosi sa tė
dojė shtypin berishian apo librat shkollor me "Veprat e Saliut". Kur Berisha farefisi
apo banda e tij tė braktisin politikėn, diēka qė pritet tė ndodhi vetėm pasi Berisha tė
lėr kėtė botė, e vėrteta do triumfoj. Profesori i Universitetit tė Kalifornisė, Steven
Fish, nė njė libėr tė botuar nga Universitetet e Oksfordit dhe Prinsitonit (shiko
Anderson et al. 2001), e radhit Berishėn pėrkrah diktatorėve tė republikave tė Azisė
Qendrore dhe pohon se Kushtetuta e 1994-ės do e kishte kthyer Shqipėrinė nė njė
diktaturė. Tė njėjtin mendim duket se ka edhe Clarissa de Waal (2009), profesore
nė Universitetin e Kejmbrixhit. Bile ajo shkon akoma mė tutje duke argumentuar se
ėshtė turp qė shteti demokratik, me nė krye president Berishėn, nė 1996-tėn dėshtoi tė
pėrsėrisi votimet e lira qė ishin organizuar fillimisht nga qeveria komuniste e Ramiz
Alisė. Kurse Miranda Vickers dhe James Pettifer (1997) nė njė botim tė New York
University, e pėrshkruajnė Sali Berishėn si njė udhėheqės tė dhunshėm dhe despotik.
Ne, shqiptarėt pas njėzet vitesh 'tranzicioni'...
Duke iu kthyer sėrish pikėnisjes sė kėtij shkrimi, do thosha se data 2 Korrik 1990
simbolizon hapjen e Shqipėrisė kundrejt Evropės dhe botės perėndimore. Si njė
foshnje e pafajshme dhe hutaqe -jetime nga udhėheqja komuniste, pas dyzetepesė
vitesh e izoluar nė vetevete -, Shqipėria nis proēesin e njohjes me botėn dhe e vet-
identifikimit nė arrenėn ndėrkombėtare. Ėshtė fakt tragjik qė nė kėtė pėrpjekje foshnja
shqiptare u rrėmbye nga njė grup pionerėsh qė aspak eksperiencė nuk kishin nga
politika. As vet kryetari i kėtyre ēirakėve tė politikės, z. Sali Berisha, nuk duket tė ket
pasur ndonjė lidhje tjetėr me politikėn pėrveēse disa spiunimeve pėr llogari tė PPSH-
ės. Megjithatė kjo nuk e pengoi Berishėn qė tė vendosi veten nė krye tė shtetit, me
ndihmėn perėndimore sigurisht, dhe tė zgjedhi pėr kabinet vetėm njerėz qė kishin
mė pak eksperiencė se ai nė politikė. Kėshtu nėse Berishės nė 1992-shin dikush do
i jepte notėn xero nė politikė, kabineti i tij vetėm me njė numėr negativ mund tė
vlerėsohej. Ky grup ēirakėsh, qė e ndjente veten disi superior nga pjesa dėrrmuese
e popullsisė, kishte vetėm dy receta pėr foshnjen shqiptare. Receta e parė ishte "ta
bėjmė Shqipėrinė si gjithė Evropėn" dhe e dyta, qė nė akademitė perėndimore ėshtė
kthyer nė sarkazėm, njihet si "Shock Therapy".
Pjesa e parė e Shock Therapy u plotėsua me sukses. Pothuajse brenda njė viti
qeverisjeje nga PD-ja, ēdo industri, fabrikė apo strukturė komuniste ishte rrėnuar apo
shfarrosur nga sipėrfaqja shqiptare. Ndėrsa pjesa e dytė e kėsaj terapie, dmth. ardhja
e investimeve tė huaja pas shkatėrrimit total tė ekonomisė komuniste, nuk duket se
ėshtė realizuar ende, pavarsisht se z. Berisha na i premtoi para njėzet vjetėsh dhe ėshtė
i gatshėm tė na i premtoj edhe njėzet vite tė tjera -duke mbyllur kėshtu, pa sukses,
ciklin e tij enverian nė politikėn shqiptare. Pėrveē disa investimeve nė mbeturinat
radioaktive dhe nė energjinė bėrthamore, tė cilat me njė gabim teknik mund tė
shkaktojnė holokaustin e Shqiptarėve, nuk duket nė horizont ndonjė projekt ambicioz
i cili do plotėsonte nevojat shqiptare nė industri dhe punėsim.
Pėrsa i pėrket reklamės kryesore me tė cilėn PD-ja erdhi nė pushtet, pasojat janė
shumė herė mė tė hidhura. Duke i premtuar Shqiptarėve Evropėn, Sali Berisha
dhe partia e tij kanė arritur me sukses tė monopolizojnė ēdo dialog tė politikės dhe
mendimit intelektual shqiptar. Evropianizimi ėshtė kthyer nė psikozėn tonė kombėtare
dhe ka kalbur ēdo mendim dhe ēdo formė frymėzimi. Shqiptarėt nė mendimin
akademik dhe politik nuk janė mė heronjtė e Skėnderbeut apo ushtarėt e Spartės me
tė cilėt PPSH-ja krenohej dhe kultivonte nė maksimum ideologjinė e autarkisė dhe
vetmbrojtjes. Sa problematik qė ishte pozicioni i PPSH-ės mbi historinė dhe rolin
e Shqiptarėve po aq problematik ėshtė edhe Evropianizimi i mendimit shqiptar.
Duke pėrjashtuar ēdo lloj tjetėr debati, politika dhe inteligjenca shqiptare i dhuron
popullit tonė njė rol pasiv dhe e furnizon me njė shije dėshtimi. Shqiptarėt nuk janė
mė ata qė "e nxjerrin vet gomarin nga balta", ne presim qė Evropa tė zgjidhi hallet
tona dhe politikani mė i mirė pėr ne ėshtė ai qė na e premton mė shumė Evropėn.
Ēuditėrisht ky lloj mentaliteti na ka larguar mė shumė nga Evropa dhe na ka bėrė pre
tė populistėve tė stilit Berisha.
BE pret qė Shqiptarėt tė zgjidhin vet telashet e tyre, kurse Shqiptarėt presin qė
Evropa tė bėj diēka pėr ta. Nėse Berisha ėshtė oratori numėr njė i Evropianizimit,
atėhere kundėrshtari i tij duhet tė jet poashtu orator i Evropianizimit. Nė kėtė mėnyrė,
fatkeqėsisht, Berisha ka mbytur mendimin politik shqiptar tė njėzet viteve tė fundit
dhe populli shqiptar ėshtė lėnė krahėprerė duke besuar se nuk ėshtė nė gjendje tė
dali nga kriza nė tė cilėn ėshtė mbytur nėse nuk bėhet pjesė e BE-sė. Pėr sa kohė qė
Shqipėria nuk ėshtė pjesė e BE-sė pėr aq kohė Shqiptarėt nuk kanė hyrje nė kutinė e
Pandorės dhe gėnjehen rėndshėm nga ata qė ia premtojnė atė.
Hyrja nė BE, serioziteti dhe detyrimet qė lidhen me anėtarėsimin jam i sigurtė
se do i jepnin fund karrierės politike tė z. Berisha dhe tė atyre politikanėve qė
ndajnė tė njėjtat vlera me tė. Por siē u pėrmend mė sipėr, mentaliteti politik mė
shumė po e largon se sa po e afron Shqipėrinė me BE-nė. Ky ėshtė edhe shkaku
pse mbas njėzet vitesh tranzicioni e ardhmja e Shqipėrisė ėshtė ende e pasigurtė.
Informacion mbi Shqipėrinė e Berishės:
Anderson, Richard, et al. Postcommunism and the Theory of Democracy. Princeton &
Oxford: Princeton UP, 2001.
De Waal, Clarissa. Albania Today: a Portrait of Post-Communist Turbulence. London: Tauris,
Vickers, Miranda, and James Pettifer. Albania: From Anarchy to Balkan Identity. New York:
New York UP, 1997.
Human Rights Watch. Human Rights in Post-Communist Albania. USA: Human Rights
Watch, 1996.
Shekulli !
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lit_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn shn_Mymr eng_Latn eng_Latn eng_Latn eng_Latn zho_Hans als_Latn