als_Latn dik_Latn sag_Latn
Bibla online | SHKRIMET E SHENJTA—PËRKTHIMI BOTA E RE
A dëshiron ta lexosh këtë artikull në %%?
Psalmet 104:1-35
104 Beko Jehovain, o shpirti im!+O Jehova, Perëndia im, sa madhështor që je?+Je veshur me lavdi dhe shkëlqim,+2 je mbështjellë me dritën si me një rrobë,+i ke shpalosur qiejt si pëlhurë tende.+3 Ti i ndërton me trarë dhomat e tua të sipërme në ujëra,+i bën retë karrocën tënde,+ecën mbi krahët e erës,+4 i bën engjëjt e tu furtunë*+dhe shërbëtorët e tu si zjarr gllabërues.+5 Ti e vendose tokën mbi themele të forta;+ajo nuk do të lëkundet asnjëherë, po, kurrën e kurrës.+6 E mbështolle me ujëra të thella si me një rrobë.+Sipër maleve qëndronin ujëra.+7 Nga qortimi yt, ato zunë t’ia mbathnin;+nga gjëmimi i bubullimës sate ia dhanë vrapit në panik—8 malet u ngritën,+luginat* u ulën—deri në vendin që kishe caktuar për to.9 Vure një kufi, të cilin nuk duhej ta kalonin,+që të mos e mbulonin sërish tokën.+10 Ti i çon krojet në luginat e përrenjve;+ato rrjedhin pa pushim mes maleve.11 Atje pinë pareshtur tërë kafshët e egra të fushës;+zebrat+ shuajnë rregullisht etjen.12 Mbi to pushojnë zogjtë e qiellit,+që nxjerrin tinguj+ mes gjethnajës së dendur.13 Nga dhomat e tua të sipërme ti i ujit malet.+Toka ngopet me frytin e veprave të tua.+14 Ti bën që të mbijë bari i gjelbër për kafshët+dhe bimësia që i shërben njeriut;+që nga toka të dalë ushqimi,+15 vera që ia gëzon zemrën njeriut,+vaji që bën t’i shkëlqejë fytyra+dhe buka që ia mban atij zemrën.+16 Janë ngopur drurët e tu, o Jehova,cedrat e Libanit që ti mbolle,+17 ku zogjtë ngrenë folenë.+Lejleku e bën shtëpizën në pemë dëllinje.+18 Malet+ e larta janë për dhitë e maleve;+shkrepat janë strehë për lepujt e shkëmbinjve.+19 Hënën ti e vure për të përcaktuar kohën;+dielli e di mirë ku të perëndojë.+20 Ti sjell errësirën që të bëhet natë;+nëpër të lëvizin tërë kafshët e egra të pyllit.21 Luanët e rinj me krifë ulërijnë pas presë+dhe i kërkojnë ushqim Perëndisë.+22 Sapo nis të shkëlqejë dielli,+ ata largohene shtrihen në strofkat e veta.23 Njeriu shkon në punë të vet+dhe mundohet gjer në mbrëmje.+24 Sa të shumta janë veprat e tua, o Jehova!+Që të gjitha i ke bërë me mençuri.+Toka është plot me ato që ke bërë ti.+25 Në këtë det kaq të madh e të paanë,+krijesat që lëvizin, s’kanë të numëruar,+krijesa të vogla e të mëdha.+26 Atje lundrojnë anijet;+leviathanin*+ e ke bërë për të lozur atje.+27 Të gjitha krijesat të presin me padurim,+që, kur të vijë koha, t’u japësh për të ngrënë.+28 Ato mbledhin çfarë t’u japësh.+Ti e hap dorën e ato ngopen me të mira.+29 Po ta fshehësh fytyrën tënde, ato shqetësohen.+Po t’ua heqësh frymën, ato marrin fund,+e kthehen në pluhur.+30 Kur dërgon frymën tënde, ato krijohen;+ti ia rinon faqen tokës.31 Lavdia e Jehovait do të zgjatë përjetë.+Jehovai do të jetë i gëzuar nga veprat e tij.+32 Ai sheh tokën e ajo dridhet;+prek malet e ato nxjerrin tym.+33 Gjithë jetën do t’i këndoj Jehovait;+sa të jem gjallë do të luaj melodi për Perëndinë tim.+34 E këndshme qoftë përsiatja ime për të!+Unë do të gëzoj falë Jehovait.+35 Mëkatarët do të shuhen krejt nga faqja e dheut;+të ligjtë nuk do të jenë më.+Beko Jehovain, o shpirti im! Lëvdoni Jah!+
Shënime në fund të faqes
^ Në gjuhën origjinale është përdorur fjala rúah ose frymë.
als_Latn als_Latn nso_Latn als_Latn als_Latn als_Latn