als_Latn dik_Latn sag_Latn
K që përkon me vitin 1279 H.Sh dhe ditën e ditëlindjes së hazretit Fatime Zahra (as) .
Babai i tij Ajetollah Sejed Mustafa Musavi Khomeini, studimet e tij i ka kryer në Naxhaf në kohën e Mirzai Shirazi. Ai në atë kohë njihej si një prej dijetarëve dhe klerikëve më të mëdhenj fetarë, i cili pas kthimit nga qyteti Naxhaf ka shërbyer për popullin e qytetin Khomein. Nëna e imam Khomeinit (ra), ishte znj. Hoxhar Ahmadi një grua e e pastër dhe me dinjitet të lartë. Sejed Ruhullah, ishte në moshën 5 vjeçare në kohën kur babai i tij ndërroi jetë në moshën 47 vjeçare për shkak të një konflikti në një rajon të qytetit Khomein ku një grup vandal qëlloi me armë zjarri kundër tij duke e goditur në shpatull dhe në kurriz. Imam Khomeini (ra) studimet e fillores i mori në qytetin Khomein.
Mësuesit e tij ishin Mirza Mahmud mësues i abetares dhe shkrimit të gjuhës dhe Mula Abul’kasem i cili i ka mësuar imam Khomeinit Kuranin dhe letërsinë perse. Ndërsa profesor Aga Hamze Mahalati i ka mësuar imamit lloje të ndryshime të bukurshkrimit. Ai filloren e përfundoi përpara moshës 15 vjeçare dhe më pas filloi studimet për shkencat islame me ndihmën e z. Aga Mehdi Daji. Ai jurisprudencën e ka mësuar me ndihmën e Aga Naxhafi, burri i motrës së tij dhe studimet e tjera fetare i ndoqi në zyrën e vëllait të tij Ajetollah Pasandide. Në vitin 1299 H.Sh u nis për në qytetin Arak dhe në shkollën fetare (houze) të këtij qyteti mori mësime nga Ajetollah Sejed Abdul’karim Haeri që ishte edhe kreu i kësaj shkolle. Në këtë shkollë ai mësoi etikën dhe jurisprudencën me ndihmën e mësuesit Sheikh Muhamed Ali Boruxherdi dhe mësuesit Haxh Muhamed Golpejgani. Pjesën tjetër të dijes e ka përfituar nga mësuesi Aga Abas Eraki. Imam Khomeini në vitin 1300 h.sh, shkoi në qytetin Kum ku qëndroi në medresenë e quajtur Darul’Shafa. Në këtë qytetin ai etikën e mësoi nga mësuesi Aga Mirza Muhamed Ali Adib Tehrani, ndërsa lëndët e tjera fetare i mësoi me ndihmën e mësuesve Haxh Said Muhamed Taki Khansari dhe Aga Mirza Sejed Ali Jathrebi Kashani. Ai vazhdoi studimet deri ë vitin 1309 h.sh dhe pasi përfundoi lëndët bazë, arriti shkallën Exhtehad me ndihmën e Ajetollah Haeri. Imam Khomeini (ra) , pasi mori gradën Exhtehad sipas traditës nuk shkoi në qytetin Naxhaf, por vazhoi të japë mësim në jurisprudencë dhe etikë në medresën e qytetit Kum.
Imam Khomeini (ra) në vitin 1308 h.sh, u martua me vajzën e Ajetollah Thagafi Tehrani, që ishte një prej dijetarëve të qytetit Kum. Nga kjo martesë lindën dy djem dhe 3 vajza. Ajetollah Ruhullah Khameini, në distancën nga viti 1308 deri në vitin 1315 h.sh, dha mësim në medresenë fetare dhe publikimin e librave shkencore dhe në vitin 1315 ai u kthye në një prej figurave më të njohura dijetare, fetare dhe shkencore të kohës. Pas vdekjes së Ajetollah Haeri dhe Ajetollah Boruxherdi, imam Khomeini migroi për në qytetin Kum. Imam Khomeini (ra) ishte një prej nxënësve më shembullorë dhe mësuesve më të denjë të filozofisë. Klasat e filozofisë ishte klasat më të frekuentuara nga nxënësit në medresenë e qytetit Kum dhe pothuajse në çdo orë në të merrnin pjesë rreth 500 nxënës. Pas vdekjes së Ajetollah Boruxherdit në vitin 1340 h.sh, i cili ishte një prej klerikëve më të njohur të kohës, një grup studentësh fetarë të qytetit Kum shkuan pranë imamit dhe prej tij kërkuan leje që me shpenzimet e tyre të publikojnë fatvatë e imamit dhe t’i përmbledhin ato në një libër për medresenë e qytetit Kum.
Aktivitetet politike të imamit në mënyrë të gjerë kanë nisur në vitin 1341 h.sh., pikërisht në kohën kur Asadullah Alem, kryeministri i Muhamed Reza Pahlavi miratoi ligjin e zgjedhjeve për institutet provinciale dhe vilajeteve. Në këtë ligj është hequr kushti që çdo kandidat duhet të jetë mysliman, si dhe mbajtja e betimit përballë Kuranit. Pas publikimit të këtij lajmi dijetarët e qytetit Kum mbajtën një takim dhe pas shumë diskutimesh arritën në përfundimin se ky ligj është përpjekje e qeverisë kundër fesë dhe për këtë vendosën të rezistojnë dhe përballen me ligjin në fjalë. Qëndresa e imamit dhe e klerikëve të tjerë, mundësoi nisjen e një vale protestash popullore kundër ligjit të zgjedhjeve. Nuk kaluan vetëm 2 muaj nga miratimi i këtij ligji dhe kryeministri i asaj kohe u detyrua të tërheqë dhe anulojë ligjin në fjalë. Vazhdimi i përpjekjeve anti-fetare dhe fjalimi i fundit i mbretit Shah, u bënë shkak që imam Khomeini në nevruzin e vitit 1342 të nxjerrë një deklaratë publike ku i kërkon popullit të përkushtohet më shumë në situatën e vendit. Në hakmarrje ndaj kësaj thirrjeje të imamit, mbreti Shah dërgoi një grup personash të veshur me rroba të papërshtatshme për të prishur ceremoninë e zisë kushtuar imam Xhaaafar Sadikut (as) në qytetin Kum. Në 40 ditëshin e martirëve të medresë Faidhie, imami doli me një deklaratë ku shprehet protesta kundër dhunës që përdorte regjimi i kohës dhe kundër bashkëpunimit të qeverisë iraniane me regjimin pushtues të Kodsit. Me ardhjen e muajit të Muharremit, aparati i sigurimit të regjimit Reza Pahlavi për të parandaluar aktivitetet fetare kundër regjimit mbretëror, mori masa tepër të rrepta.
Mirëpo pasditen e ditës së Ashures që përkonte me 13 Khordadin e vitit 1342, imam Khomeini (ra) mbajti një fjalim mbi vrasjen e nxënësve të shkollës Faidhie. Ai vrasjen e këtyre nxënësve e cilësoi krim tepër të rëndë dhe të dënueshëm dhe me këtë rast sulmoi ashpër politika anti-islame të mbretit dhe bashkëpunimin e mbretit me regjimin pushtues të Kodsit. Në mesnatë të 15 Khordadit, agjentë të shërbimit inteligjent Savak të Iranit, sulmuan fshehurazi shtëpinë e imamit. Ata arrestuan imamin dhe e dërguan në Teheran.
Në fillim imami u mbajt në kompleksin e oficerëve dhe më pas u dërgua në bazën ushtarake Kasr dhe bazën Eshrat Abad. Pas dy muaj burgim, Savak e transferoi imami nga burgjet ushtarake në një shtëpi në rajonin Davudie të Teheranit ku mbahej nën kontroll të rreptë. Imami në këtë shtëpi qëndroi edhe një muaj dhe pas ardhjes në pushtet të Hasanali Mansur i cili ndoqi politikën e përmirësimit të marrëdhënieve me klerikët, imami u lirua. Imam Khomeini (ra) më 18 Farvardin të vitit 1343 u kthye në Kum ku u prit masivisht nga banorët dhe klerikët e këtij qyteti. Imami më datë 4 Aban të po atij viti mbajti një fjalim të vlefshëm lidhur me qëndrimet e qeverisë iraniane kundrejt Amerikës dhe nënshkrimin e marrëveshjes së kapitullimit. Për arsye të këtij fjalimi shtëpia e imamit më 13 Aban të vitit 1343 u rrethua nga agjentët ushtarakë dhe pas arrestimit imami u dërgua në aeroportin e Teheranit. Nga aty imam Khomeini (ra) u internua në turqit. Internimi i imamit në këtë vend zgjati 15 vjet. Mirëpo internimi i tij u shoqërua me protesta të gjera popullore në Iran. Imam Khomeini në vitin 1344, së bashku me djalin e tij Ajetollah Sejed Mustafa Khomeini, u largua nga Turqia për në Irak. Kjo shpërngulje e imami kënaqi njerëzit dhe ndjekësit e imamit, pasi u shtua mundësia e komunikimit me të.
Fjalimet, fatvatë dhe regjistrimet e imamit, dërgoheshin në Iran nëpërmjet pelegrinëve iranianë. më 1 Aban të vitit 1356, Ajetollah Sejed Mustafa Khomeini djali i madh i imamit humbi jetën në formë tepër të dyshimtë. Edhe pse shkaku i vdekjes së tij nuk është qartësuar, njerëzit besonin se vdekja e tij ishte një goditje që regjimi mbretëror u ka dhënë kundërshtarëve të tij të vjetër. Regjimi i Shahut për të ndërprerë lidhjet e imamit me popullin, ushtroi presione mbi regjimin Bath të Irakut. Regjimi i Irakut i ndikuar nga këto presione ndaloi takimet dhe vizitat në shtëpinë e imamit dhe më në fundit duke u koordinuar me qeverinë iraniane, imam Khomeinin (ra) e dëboi nga Iraku. Imami në kërkim të një vendi për tu strehuar shkoi në Kuvajt, mirëpo qeveria kuvajtiane nuk e lejoi atë të futet në territorin e vendit. Më në fund imam Khomeini më 14 Mehr të vitit 1357 u nis për në Francë ku u strehua në një fshat të vogël të quajtur Nofel Lushato në periferi të Parisit. Ai prej Parisit ka drejtuar revolucionin e madh të Iranit. Më në fund mbreti Shah me pretekstin e pushimeve jashtë shtetit, u largua nga vendi. Njerëzit u afruan edhe një hap më shumë drejt fitores dhe qeveria e z. Bakhtiar nuk arriti të rezistojë përballë kërkesës së popullit i cili kërkonte të kthehej lideri i internuar.
Më në fund pas 15 vitesh më 12 Bahman të vitit 1357, imam Khomeini u kthye në Iran dhe më pas bota vuri re pritjen më madhështore që populli i ka bërë liderit të vet. Veprimi i parë që ndërmori imam Khomeini(ra) pas fitores së Revolucionit Islamik, ishte themelimi i Republikës Islamike të Iranit me votën e popullit dhe përpilimi i kushtetutës bazë, si dhe organizimi i zgjedhjeve për ngritjen e institucioneve të shtetit.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn