als_Latn ron_Latn bos_Latn
Moda e te komentuarit te veprimit te Rames nga te gjithe “analistet” e sallonit te TV Klan tashme ka prekur edhe Fatos Lubonjen. I njohur per qendrimet e tij kunder rrymes duke u prezantuar si nje kozmopilitan i vertete, edhe kesaj rradhe ai nuk mund te mos shprehej publikisht, gje qe e ka bere ne portalin e nje tjeter “analisti” te cuditshme, tek Lapsi i Bushatit. Ja shkrimi i plote:
Fatos LUBONJA
Nuk eshte e lehte te japesh nje mendim objektiv per takimin Rama-Vuçiç ne Beograd, kryesisht per shkak se mediat e gazetaret shqiptare qe kane asistuar atje i gjej tejet te njeanshem; po ashtu nuk kam mundesi te lexoj edhe ato qe shkruan shtypi serb per te kunderbalancuar; nderkaq, ai nderkombetar, paradoksalisht, ka qene shume me pak i interesuar sesa me rastin e ndeshjes. Por, nga sa kam ndjekur deri tani, mendoj se e kam nje gjykim pak a shume te konsoliduar persa i perket pyetjes se perse shkoi Rama ne Beograd.
Nese pergjigjja ndaj kesaj pyetjeje eshte se Rama shkoi ne Beograd per te punuar per bashkepunimin midis dy vendeve ne emer te nje te ardhmeje europiane, per te na ulur gjakrat edhe pas asaj qe ndodhi ne Beograd, per te ndihmuar bashkejetesen e te gjithe shqiptareve qe jetojne ne Ballkan me te tjeret, atehere zor se mund te jesh entuziast per takimin. Jam me shume i mendimit te atyre qe thone se takimi ishte nje vazhdim i tifozllekut nacionalist te ndeshjes Serbi-Shqiperi sesa nje reflektim pas ndeshjes. Si konfirmim te kesaj kemi qofte reagimet nacionaliste te mediave ne Tirane e Prishtine, qofte reagimin e Presidentit serb Nikoliç e te shtypit nacionalist serb me fotot lakuriq te Rames, deklaraten e vete Vuçiçit, i cili tha se ishte nje rast i humbur, qofte situaten e ndere qe u krijua ne Presheve, qofte reagimin ne Mitrovice e Graçanice, ku dhjetera serbe dolen e paralajmeruan protesta si reagim. Kemi edhe “Washington Post” qe shkruante se shkrirja e akujve mes dy vendeve nuk zgjati as sa nje konference shtypi.
Pse shkoi Rama ne Beograd
Nuk kam qene brenda per te degjuar takimin koke me koke, por ajo qe pashe jashte me tregoi se ai takim nuk ka qene nje dialog i hapur, i sinqerte, por takimi i dy lidereve te ndodhur ne sanduiç midis nderkombetareve, (per te cilet ata kane aq shume nevoje), qe bejne thirrje per bashkepunim e ulje ne dialog dhe nacionalisteve te frustruar ne vendet e tyre, qe bejne thirrje per urrejtje deri edhe vrasje te armikut. Sipas gjykimit tim, te kerkosh te punosh per nje te ardhme ndryshe midis popujve shqiptare dhe serbe do te thote te kesh guximin te çlirohesh nga frustrimet nacionaliste me se pari si lider dhe pastaj te kerkosh te çlirosh edhe popullin tend. Rama, ashtu sikurse Vuçiç, deshtuan kesaj here duke treguar se kane zgjedhur ate me te lehten: kalerimin e ketyre frustrimeve. Ata u bene me se shumti shprehes te ketyre frustrimeve duke i veshur me nje aparence qe erdhi kryesisht ne saje te gjuhes se dyfishte qe jane te detyruar te perdorin per shkak te gjendjes ne sanduiç.
Pse jane serbet te frustruar e gjen goxha mire te shpjeguar edhe ne mediat shqiptare. Jane te frustruar sepse kane dale humbes nga gjithe ajo çka bene ne ish-Jugosllavi; sepse i ka denuar e gjithe bota dhe kete nuk e kane pertypur dot si pergjegjesi te tyre. Lidhur me shqiptaret jane te frustruar sepse humben Kosoven, pasi u bombarduan nga NATO dhe se nuk mund ta pranojne qe shqiptaret, te cilet i kane konsideruar gjithnje inferiore, te triumfojne mbi ta me ndihmen e Europes. Vuçiç i ka fituar votat dhe pushtetin duke shfrytezuar pikerisht kete frustrim, prandaj zor se do te ishte i gatshem te kerkonte ndjese edhe publikisht per thirrjet “vrasje shqiptareve” qe leshuan tifozet e tij radikale, siç do te duhej te kishte ndodhur.
Po shqiptaret pse jane te frustruar, aq me teper tani qe kane fituar edhe Kosoven ndaj serbeve? Sepse historikisht jane sakrifikuar nga me te fuqishmit pasi nuk kane pasur peshe ne rajon. Sepse nuk qene ne gjendje te luftonin per shtetin e tyre, por ua bene shtetin me se shumti dhurate Fuqite e Medha (edhe me Kosoven u perserit kjo histori); se ata qe mbeten jashte kufirit kane jetuar te frustruar pasi jane trajtuar me racizem nga popujt sllave qe ndiheshin superiore. Sepse kane qene dhe kane mbetur shteti me i dobet ne Ballkan dhe popullsia me e varfer. Po te lexosh me vemendje shtypin shqiptar te para vizites se Rames, thuajse te gjithe e shprehin kete frustrim duke pretenduar se tani nuk jemi me ata inferioret, se tani jemi superiore ndaj serbeve, se Rama nuk shkon sot me sindromen e Hoxhes kur shkoi ne Beograd si vasal, se tani jemi ne NATO. Se ne jemi me afer Europes sesa serbet e te tjera si keto.
Rama shkoi ne Beograd edhe per te konfirmuar kete “superioritet” te shqiptareve ndaj serbeve, per t’u bere pra zedhenes i ketij frustrimi qe me fjale te tjera mund te quhet kompleks inferioriteti i pakapercyer. Dhe sipas meje, nuk duhej te shkohej me keto mendje, se kush eshte superior e kush inferior, se kush do te fitoje e kush do te humbase si ne nje ndeshje futbolli.
Kesisoj, takimi me Vuçiçin per Ramen them se i sherbeu me se shumti thjesht si nje paradhome nga ku doli ne skene per te bere deklaraten qe beri per Kosoven e per te cilen ai duhet te kete qene i vetedijshem se do te shkaktonte ate reagim. Ajo deklarate ishte kulmi i vizites ashtu siç ishte droni kulmi i ndeshjes se futbollit, duke tjetersuar qellimin e vizites, ashtu si droni tjetersoi qellimin e ndeshjes. Te gjitha te tjerat do te harrohen.
Nuk dua te them me kete se Rama duhet te mbante heshtje per Kosoven, sepse, nese marredheniet me Serbine jane keto qe jane, dihet se kjo vjen kryesisht per shkak te Kosoves. Por ai tha nje fjale fatale sipas meje, qe eshte pikerisht e kunderta e asaj qe duhet te thuhet kur kerkohet dialog midis paleve konfliktuale. Duke folur mbi Kosoven ai tha se qendrimet i kemi te ndryshme, por realiteti eshte nje dhe i pamohueshem. Mirepo dialogu kryhet pikerisht pasi ka dy pale qe shohin apo interpretojne ndryshe nje realitet. Vete fakti qe Kosova eshte njohur nga 108 vende dhe jo nga te gjitha vendet e Kombeve te Bashkuara (nder to edhe shtete te fuqishme si Kina e Rusia) tregon se ka vende qe kete çeshtje e shohin ndryshe dhe sigurisht qe ne krye te tyre do te jete Serbia. E perseris thenien e Jaspersit qe kam cituar edhe ne shkrimin tjeter: “Tragjedia fillon atehere kur te dyja palet e identifikojne veten me te verteten”. Arti i dialogut eshte pikerisht respektimi i te vertetes se tjetrit edhe kur nuk je ne nje mendje me te. Ja pse duhej gjetur nje gjuhe tjeter, qe kjo te mos merrej si provokim. Sikurse tha gazetari Buzhala, edhe vendet perendimore ia thone privatisht Serbise nje gje te tille dhe jo publikisht. Edhe Rama mund t’ia thoshte privatisht Vuçiçit, kurse publikisht mund te mjaftohej me pak fjale, duke deklaruar se kemi qendrime te ndryshme, nuk jemi marre vesh, por besojme dhe shpresojme se vizioni per te ardhmen e perbashket ne Europe do te na ndihmoje te gjejme zgjidhjen me te mire per te dy popujt. Nderkaq, ajo qe tha Rama nuk u duk si rezultat i çka ishte biseduar sinqerisht atje, por si nje deklarate e pergatitur per t’u thene, pavaresisht se çfare ishte biseduar, qe te merrte votat e tifozerise nacionaliste shqiptare apo qe te mos i thoshin se vajte ne Beograd per te shitur Kosoven.
A ishte provokim ajo qe tha apo jo? Pyetja shtrohet: kush e percakton se ç’eshte nje provokim, ai qe e ben apo ai qe e peson? Sipas meje, ai qe e peson, kurse ai qe nuk e di apo ben sikur nuk e di se po ben nje provokim, ose eshte budalla, ose eshte i painformuar, ose eshte shejtan-budalla. Dhe, sipas meje, nuk lahet kjo duke i thene Vuçiçit: hajde ti ne Shqiperi dhe thuaj çfare te duash e ne nuk do te ta quajme provokim. Po pse ia paskemi ne borxh Vuçiçit qe te vije te thote çfare i pelqen kunder shqiptareve? Pastaj, a nuk e quajtem ne deklaraten e Irineit ne Tirane provokim dhe gati e mbytem Janullatosin qe e ftoi? Dhe a nuk u be edhe Rama dora vete nje nga protagonistet e sulmit ndaj Janullatosit per kete? Prandaj them se kane te drejte ata qe thone se takimi ishte vazhdim i ndeshjes se futbollit me mjete te tjera. Rezultatin e kesaj ndeshjeje, sipas tifozeve shqiptare, e gjeje duke lexuar kroniken qe na erdhi nga Beogradi nga Andi Bushati, sipas te cilit Rama kishte hedhur ne Beograd nje dron te dyte, qe per shqiptaret do te thote nje afirmim te krenarise kombetare, kurse per serbet nje provokim dhe poshterim mu ne zemer te Serbise. Duke pare edhe ekzaltimin e Bushatit qe vinte ne dukje epersine “europiane” te Rames mbi homologun e tij serb; kete 3 – 0 qe Rama i paska shenuar Serbise, mund te thuhet se Rama do te kthehet ne Shqiperi krenar dhe do te pritet siç u prit Lorik Cana me fitore ne xhep. Por, per rezultatin e ndeshjes, duhet te presim vendimin e “UEFA-s”.
als_Latn ilo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn