als_Latn dik_Latn sag_Latn
Arsim Mulliqaj: "Edhe gjumi është më i mirë në tokën e bekueshme Atdhe – Dheu i Etërve!"Publikuar 7 months ago në Lajmpress
Arsim Mulliqaj, jeton dhe vepron në Milano të Italis, por ai nuk u ndal asnjëherë së vepruari për të mirën e atdheut në forma të ndryshme. Merret me shkrime gazetareske e herë pas here edhe me krijimtari letrare, duke shkruar poezi. Para pak ditësh ishte në Kosovë, edhe pse atje nuk kishte shkuar hiq më pak se 14 vite. Për të parë, se si ka kaluar andej e si ju ka duk Kosova pas kaq viteve, ne realizuam një intervistë.
Intervistoi: Dashnim HEBIBI
Z.Mulliqaj, po më vjen mirë që po takohemi në Kosovë. Pas 14 viteve erdhët në Kosovë, me që jetoni dhe veproni në Itali. Si e gjete Kosovën pas këtyre viteve?
Pas një decenje e gjyshëm u ktheva në Kosovë dhe vendin tim e gjeta të lirë e pamvarur, duke kujtuar momentet e kaluara Kosovën e gjeta mirë me besim se do përparoj në zhvillime, kulturore, ekonomike e politike. Gjëja që do më gëzonte do ishte, që vendi ynë të përparoj kulturalisht e pastaj me radhë. Po, jetoj në Itali dhe është Atdheu i dytë, ky vend që e ndihmoj popullin Shqiptarë.
Nga diaspora je munduar të kontribuosh në forma të ndryshme në të mirë të Kosovës. E ke pritur më mirë Kosovën?
Në Diasporë u angazhova pasiqë gjeta një grusht Atdhedashës dhe vepruam në fusha të ndryshme, kemi kontribuar edhe për Shqipëri e do veprojmë ç’do here aty ku mundemi, mundemi sepse kemi aftësi e zotësi – Fal Zotit, jemi lind dhe rritur në Kosovë e do kryejmë detyrat obliguese. Po, e kemi pritur më mirë edhe pse jam kurjoz që përmes shtypit e rrjeteve tjera elektronike të dijmë se si gjendet Atdheu, nuk jemi krejt të kënaqur me zhvillimet, por besojmë se do arrijmë realizimin e ëndërrave tona për Atdhe të artë.
Çka nuk të pëlqeu?
Nuk pëlqeja shumë gjëra por disa dua ti ceku, p.sh. në institucione mungon kultura e punës, në autobus nuk ipen biletat por mirren parat, në dyqane nuk ipen vërtetimet fiskale, këto më penguan shumë.
Ku duhet të përmirësohet Kosova më shumë edhe ate sa më shpejt që të jetë e mundur?
Përmirsime në vet dijsim, të rrespektohet liria e të tjerëve, të jet bazë kultura njerzore, mos të bezdisen njerztë me zhurmë, të prodhohet kulturë e që nuk kushton asgjë, vetëm vet dijsim e kujdes.
Po vendlindjen tuaj e gjete më mirë apo të njejtë?
Në fshat ku linda, vëreja shumë ndryshime, disa livadhe ishin mbushur me lisa, fshatarët ishin plakur, shumë fëmij ishin rritur, vetëm shkëmbinjtë nuk kishin ndryshuar, vizitova gjithë vendet e bukura, krojet që pija ujë kur isha i vogël, pemët që kisha shortuar ishin rritur dhe hanin kusheritë e mij, kjo më gëzoj jashta mase.
Për kend të kishte marrë malli më së shumti?
Ishin shumë vite mungesë dhe kisha aq shumë emocione sa që doja të ruaj ekuilibrin. Nipin tim Shkumbinin nuk e njifja, ishte rritur dhe festuam bashku 14 vjetorin e lindjes së tij, u gëzova shumë, malli më dërgoj te shkëmbinjtë e fshatit ku luaja si fëmij. Të gjithë më shtërngonin me mall, dajt e mij ishin ashtu siç ishin dikur – dashuri e zjarrtë, motra e vëllezër afër do kalonim gjithë kohën, familja ime e madhe me dashuri do kalonim qastet e lumtura, pastaj miqtë e shumtë.
I tha vetes, se i ke munguar Kosovës?
Po, kisha mungu sepse kam kontribu në një kohë të vështirë në ruajtjen e edukimit – arsimit. Viti 1993 deri 1996 do ipja mësim në fshatin tim me një moshë të re, doja te takoja një nxënëse që e mbaja fiksim në atë kohë, kishte veçori të veçanta, atëhere ishte në klasën e parë dhe arrita te takoja, dolëm dhe pimë kafe me Meritën e Kadriun (burrin e saj) dhe dy fëmijtë – sa u gëzova, kuptoja mungesën time kudo e në veçanti në Familje. Shëtita Prishtinën, kujtova ditët e vështira të studimeve, demostratat, plagët e mija, vuajtjet e popullit tim për liri, demokraci e mëvetësi. Edhe kur shkova në fshat kuptova mungesën time, do bëja qindra fotografi. I kam mungu Kosovës sepse atje japa shumë dhe more edhe më shumë!
Si po e sheh rininë e Kosovës?
E mrekullueshme është Rinia jonë, e menqur dhe pretenduese e arritjeve në shkencë. Asnji vend në Botë nuk ka Rini siq kemi ne, kjo më befason jashta mase për të mirë, do doja t’ju ipet rasti për arsimim cilsor.
Je apoltikë, megjithate e përcjell edhe politikën. Sipas jush, i duhen Kosovës politikanë të rinjë?
Ndonji Parti e Re me tru të ri do i bënte nder Kosovës.
Ishe edhe në Shqipëri?
Isha për herë të parë në Shqipëri dhe posa zbrita nga airoplani do vizitoja monumentin e Atit të mëvetësisë së Shqipërisë të dritshmin Ismail Qemal Bej Vlora, do shëtisa Tiranën e ëndërrava fëmijrore, e ndieja vetën si në shtëpin time, me miqtë e mij do ecnim disa orë në tokën tonë – Nënën Shqipëri.
Cili ishte ndryshimi më i madh i Shqipërisë gjatë këtyre viteve sipas teje?
Shumë ndryshime janë bërë dhe kishte mundësi që edhe më shumë të bëhej, mirpo mungonte vet dijsimi politik e qytetar. Shqipëria kishte mundësi të mëdha te dënonte me ligj diktaturën por jo shkatrrimin e pasurisë, djersës gjysëm shekullore. Më pëlqeu shumë auto-udha e Re moderne por duhet kujdes i veçant në ruajtjen e kësaj krye vepre që kushtoj shumë e që është shpëtim për qytetarët e turistët. Shqipëria ka mëndje përparimtare.
Dallimi nëmes Shqipërisë dhe Kosovës?
S’ka dallim jemi njësoj – Jemi Një!
Të bezdisin kufinjtë dhe pritjet në kufirin Shqipëri-Kosovë?
Ishte thjesht si një pikë kontrolli, asgjë më shumë.
Po në Maqedoni ishit dhe a do të shkoni?
Në Maqedoni apo siç e quajmë ne Iliridë do shkoj, nuk isha asnjihere.
Cila vizitë ishte më e rëndësishmja për ty gjatë këtyre ditëve sa je në Kosovë?
Ç’do vizitë ishte me rëndësi në përgjithësi por në veçanti ishte vizita te dajt e mij dhe takimi pas 21 vjetësh me shokun dhe kusheririn tim Remziun i cili jeton në Gjermani dhe Holandë, vizita të shumta…!
Je optimist për ditë më të mira?
Besoj në optimizëm – jemi popull i përvuajtshëm por krye lartë.
Po respektohet mërgimtari sa duhet?
Mërgimtarët janë njësoj si qytetarët tjer të Kosovës – Shqiptarisë, nuk më ra në sy se pati dikush respekt në institucione, p.sh. në Komunë isha për një ekstrakt të lindjes dhe zyrtarët e Komunës së Podujevës bënin shkeljen e rregullave në radhë, unë s’do bëja zë, dhe mbeti pa e rregullu ekstraktin e lindjes, burokraci e pritje, megjithatë për ne që kemi nështetsi përendimore s’duhet berë rrëmuja, shkurt mungonte kultura e punës.
Çfarë duhet të investojmë më shumë ne si mërgimtarë në vendlindje?
Mërgimtarët s’duhet parë si dritë dielli për investim në Atdhe, gjëja kryesore që mund të investohet është eksperienca jonë me qëllim të mirë, shembulli si funksjonon Shteti e Shoqëria në vende Evropiane, ç’ka quajmë ligj, pastaj investimet e intereseve vijnë pa probleme, është produkt jete afarizmi.
Na thoni drejt, gjumi është më i mirë në atdhe apo në diasporë?
Gjumi është më i mirë në tokën e bekueshme Atdhe – Dheu i Etërve!
Edhe sa kohë do të shkoj, që Kosova të jetë në ate ditë që të gjithë e mirëpresim në BE?
Në Evropë ekzistojmë por jemi jashta saj politikisht, faji shkon te politika vendore, sa raportet vijnë me pesimizëm. Shumë vite kalojnë deri sa të jemi në BE janë rregullat që duhët plotësu. Kjo klasë politike Kosovare duhet sa më parë të shkoj dhe vjen një grusht i Ri politikanësh që janë arsimu jashta vendit, kështu e besoj një Kosovë Evropiane të zhvilluar dhe Komb të bashkuar.
Do ta vizitoni më shpesh Kosovën?
Do vizitoj Kosovën shpesh dhe gjithë travat Shqiptare.
Kishit vizituar edhe varret e të afërmëve të tu. Edhe aty, por edhe në varrezat tjera nëpër trojet tona etnike, nuk ka rend si duhet, a do të ishte emergjente, që të investohet edhe në varreza, që të jenë më mirë?
Kam vizitu varrin e Nënës sime dhe ishte ndjesi. Kanë fillu kudo ti hjeshojnë varret, dhe besoj shumë se do bëhet edhe kulturë. Janë ca vende që duhet shtuar interes institucional por edhe shoqëror.
Pra, edhe gjendja e mirë e varrezave është një kulturë?
Pajtohëm – kulturë dhe në një far mënyre edhe borgj ndaj të dashurëve tanë që kontribuan.
Arsimi kishte fotografuar edhe shkollën, ku ai më 1 shtator të vitit1981, ishte ditë e martë, kur ka filluar klasën e parë në ketë objekt dhe shkolla quhej «Ramiz Sadiku» me mësuesin Avdulla Hoxha.
Arsimi kishte fotografuar edhe shkollën, ku ai më 1 shtator të vitit1981, ishte ditë e martë, kur ka filluar klasën e parë në ketë objekt dhe shkolla quhej «Ramiz Sadiku» me mësuesin Avdulla Hoxha.
Mungojnë shfaqet teatrale në përgjithësi në Kosovë. Ku e sheh fajin?
Mungojnë shfaqjet teatrale si arsye e fondeve, mirpo artistet veprojnë shpesh here edhe vullnerarisht, kemi talent si komb në art. Faji është te ministria e kulturës!
Me çfarë përshtypje do të kthehesh në mërgim dhe për kë do të qitësh lotë më së shumti?
Kthehem më gëzim dhe lumturi, filloj punë dhe mbaj për here dashuri për njerztë e zemrës dhe atdheun. Lot për Motrat e mija që i dua shumë!
als_Latn als_Latn lug_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn