als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ngjashmëritë dhe dallimet brenda Judaizmit, Krishterimit dhe Islamit.
Ka tre fetë kryesore të botës që kanë çarë nga i njëjti Perëndi, Krijuesi, përmes një njeriu, Abrahamit. Në një përpjekje për të nxjerrë në pah ngjashmëritë dhe dallimet brenda këtyre tri feve të mëdha monoteiste, unë kam zgjedhur për të parë në thelbin e besimeve të tyre dhe ritet krahasuar, festat dhe festivalet. Teksti është i strukturuar në mënyrë që gjatë çdo pikë përvijon drejtimet në çdo fe veç e veç, dhe pastaj nxjerr në pah dallimet dhe ngjashmëritë unë mund të gjeni. Unë do të nxjerr në pah se kjo do të jetë një krahasim i feve në përgjithësi sepse secili nga këta të tre ka specializime dhe dallimet brenda feve të tyre të shumta. Keynotes dhe besimet
Judaizëm
Judaizmi ishte feja e parë monoteiste në historinë njerëzore, dhe ajo ka lindur përmes Abrahamit, i cili ishte ai që mori kontratën e parë, besëlidhje me Perëndinë. Themeluesi i vërtetë i fesë hebraike ishte Moisiu, ai u dha atyre ligjin që është thelbi i fesë. Ky ligj, statut, përmbledhur te Dhjetë Urdhërimet. Profetët më të mëdhenj ishin Isaia, Jeremia dhe Ezekieli. Në të kundërt, Jezusi nuk është pranuar si një Mesia, si shumica Çifutët besojnë se Mesia nuk ka ardhur ende.
Idetë themelore: Brenda judaizmit, një është Perëndia, ai është krijuesi i të gjitha gjërave dhe përkrahës dhe gjyqtar i universit. Perëndia e ka ndër popujt e dheut kanë zgjedhur popullin hebre, Izrael, një popull me detyra të veçanta në botë. Si një popull të veçantë të zgjedhur, Izraeli ka pranuar rregullat e posaçme për të jetuar me të përcaktuara me ligj në Dhjetë Urdhërimet.
Kredo çifut:
"Dëgjo, Izrael! Zoti, Perëndia ynë, është një Zot. Dhe ti do ta duash Zotin, Perëndinë tënd, me gjithë zemër dhe me gjithë shpirt dhe me gjithë forcën tënde. Këto fjalë, që po të jap në zemrën tuaj. Dhe ti do t'ua ngulitësh bijve të tu, do të flasësh për to kur rri ulur në shtëpinë tuaj dhe kur ju ecni përgjatë rrugës, kur ke rënë në shtrat dhe kur çohesh. Dhe ti do t'i lidhni si një shenjë mbi dorën tënde dhe ata do të jenë si shirita midis syve. Do t'i shkruash mbi pllakat e shtëpisë sate dhe mbi portat e tua "
Krishterimi
Besimi në një Perëndi, Krijuesi i botës dhe të zotërisë, krishterimi ka të përbashkët me judaizmin.
Doktrina e Trinitetit është përpjekja e Kishës për të shprehur thelbin e besimit të krishterë.
Ata janë shtuar në shekujt më parë dhe është e ndarë në tre artikuj rreth Perëndisë si Ati, Biri dhe Fryma e Shenjtë.
Në krishterim, Perëndia e ka marrë formën e njeriut e Jezusit, i cili quhet bir i Perëndisë.
Jezusi 'lindja, jeta dhe vdekja është thelbi i fesë së krishterë.
Idetë themelore: Në Krishtërim ka vetëm një Perëndi, i cili është i mirë dhe i plotfuqishëm dhe krijues i të gjitha. Perëndia na dha Birin e tij të vetëm, Jezu Krishtin, dhe fjala e tij është shpallja që krishterimi është i bazuar. Apostolistiska Creed është e barabartë me Trinity, Ati, Biri dhe Fryma e Shenjtë, dhe është lexuar në kishën e priftërinjve.
Besimi i krishterë:
"Ne besojmë në Perëndinë Atë Plotfuqishëm, Krijuesi i qiejve dhe i tokës. Ne besojmë në Jezu Krishtin, Birin e tij të vetëm, Zotin tonë, i cili u konceptua nga Fryma e Shenjtë, i lindur prej Virgjëreshës Mari, pësoi nën Ponc Pilati, u kryqëzua, vdiq dhe u varros, zbriti në ferr; ditën e tretë, u ngjit në qiell, i ulur në Perëndia Atë dorë plotfuqishëm të drejtë, Ai do të vijë përsëri për të gjykuar të gjallë e të vdekur. Ne besojmë në Shpirtin e Shenjtë, Kisha katolike i shenjtë, bashkësi e shenjtorëve, faljen e mëkateve, ringjallja dhe jeta e përjetshme. "
Islam
Fjala arabe për Perëndinë është Allahu dhe muslimanët e konsiderojnë veten nuk besojnë në ndonjë Perëndi tjetër përveç hebrenjve ose të krishterëve të bërë, madje Arabisht-folëse hebrenjtë dhe të krishterët, Allahu thotë për Perëndinë e tij.
Islami ka shumë profetë nga Bibla, e cila i dytë më i madh është Jezusi.
Mohammed, megjithatë, profeti më i madh i të gjithë atyre.
Keynotes: All-llahu është krijues fshehtën bota dhe zoti. Ai ka në Islam zbuloi që ai është me anë të profetëve, që hebrenjtë dhe të krishterët Bibla është duke folur rreth. Ai nuk ka fëmijë dhe askush nuk do të jetë në anën e tij. Kurani, i cili konsiderohet të përmbajë Fjalën e Perëndisë, Allahu tregon se çfarë besimi i saktë në Zot do të thotë. Kuptimi i Islamit është përmbledhur në "pesë shtyllat" janë: rrëfimin e besimit, lutjes, të agjërimit, zekatit dhe pelegrinazhi në Mekë.
Creed mysliman thotë:
"Nuk ka Perëndi tjetër veç Perëndisë dhe Muhamedi është profeti i tij".
Duke u bërë një musliman është që të jap këtë dëshmi.
Ngjashmëritë / Dallimet: E para tre fetë kanë të përbashkët që ata janë monoteiste, që ata të besojnë në një Zot.
Kjo Perëndia është një dhe e njëjtë në të dy Judaizmit, Krishterimit dhe Islamit, edhe në qoftë se ata e quajnë Atë emra të ndryshëm.
Çfarë e dallon Islamin prej Krishterimit është se Zoti / Allahu në Islam nuk ka fëmijë ai është i ngritur i vetëm, dhe askush nuk do të jetë në anën e tij. E njëjta gjë vlen edhe për Judaizmin dhe as të përfshirë Jezusin si Biri i Perëndisë në besimin e tyre. Jezusi ekziston, megjithatë, si profet në Islam, ndërsa jo hebrenjtë e njohin atë si Mesia NT duke folur rreth.
Në krishterim është doktrina e Trinisë speciale dhe nuk është gjetur në të dy fetë e tjera.
Shkrimi-i mençur, Judaizmi dhe Krishterimi GT të përbashkët, atëherë ndarë rrugët e tyre veç e veç me NT për të krishterët. Muslimanët kanë një shkrim të shenjtë krejtësisht me porosi, Kur'anin, i cili është perceptuar si fjalën e Perëndisë - si Perëndi të shenjtë dhe të pakrijuar.
Në lidhje me fenë, unë mendoj se të tri fetë të dy i ngjashëm dhe i ndryshëm. Në judaizëm thuhet se njeriu duhet të duan Zotin dhe ngulit dashurinë e fëmijëve të tyre dhe gjithmonë mendoj për këtë. Në krishterim pretendon se beson në Zot dhe në Jezu Krishtin, birin e tij të vetëm. Ajo gjithashtu përfshin Frymën e Shenjtë. Kredo mysliman është konciz dhe i them çdo gjë në një fjali të vetme; nuk ka Perëndi por Allahut dhe Muhamedi është profeti i tij. Kjo besoj është tre mënyra të ndryshme për lavdëron Perëndinë. Të hebrenj - Thirrjet për dashuri, të krishterë - pretendoj dashuri, mysliman - dëshmojnë madhështinë e pafund. Tre fetë - tre mënyra për t'iu qasur Perëndinë dhe lavdëron Perëndinë.
Ritet, festat dhe festivalet
Judaizëm
Jetën e përditshme të Judejve qeverisen nga tarifat doganore, fetare dhe fillon që në lindje. Porsalindur do të marrin një emër hebre gjatë një lutje që lexohet në sinagogë. Tetë ditë pas lindjes rrethpritet pas djalin e porsalindur. Kur i riu pastaj u kthye 13 vjeç kur ai autoritet fetar e moshës, e cila festohet me një ceremoni të quhet një mitsva bar. Ai vishet kur për herë të parë në një Talit, një shall me skajet mbi katër qoshet në kujtim të porosive hyjnore, që njerëzit që mbulojnë kokën gjatë shërbimeve të adhurimit.
Festimi i festave në shtëpi dhe sinagogë është një lidhje e fortë kohezive midis hebrenjve dhe janë shumë karakteristike për fenë e tyre.
"Gjashtë ditë do të punës dhe të bësh të gjithë punën tënde, por dita e shtatë është Zoti, Perëndia yt, e shtunë."
Eksodi i dytë, 20: 9-10
Nga muzg të premten deri mbrëmje të shtunën festoi të shtunën. Kjo festë është një kujtesë se Zoti pushoi në ditën e shtatë pas krijimit, dhe se njeriu e imiton atë. Si pasojë, çifut gjatë kësaj dite të abstenojnë nga të gjithë punën. Gjëja më e rëndësishme e shtunë është që gëzohen në ditën kur familja mund të pushoni dhe të jenë të lumtur së bashku.
Është gjithashtu e rëndësishme të Judenjve që ushqimi është i pastër (i drejtë). Kjo do të thotë se kafshët jo-ripërtypëse me thonj ose hooves që nuk çahen ndaluara (derr, kali) dhe peshku pa peshore dhe fins. Gjithashtu, kafshët therur me mjete të tjera se me një prerje në trake dhe pa u bled e ndaluar për të ngrënë. Një merr një hebre as përzierje mish dhe mjölkmat.
Vitin çifut fillon me festivalin e Vitit të Ri (Rosh Hashanah) në shtator / tetor. Dita e Vitit të Ri fillon kur dhjetë ditë jashtë analizë e vetvetes që përfundon me Ditën e Shlyerjes (Yom Jom). Pastaj përmbahet nga ushqimi dhe pija për një ditë dhe pajton veten me njerëzit e tjerë, dhe kështu me Perëndinë.
Pesë ditë më vonë festoi Kasolleve (Sukkot), në lidhje me të korrat në vjeshtë.
Ajo gjithashtu përkujton hebrenjtë për kullotë.
Në këtë festë ndërton kabinat në kujtim të mbrojtjes së Perëndisë në shkretëtirë.
"Do të banoni në kasolle shtatë ditë me radhë për të gjithë brezat tuaj të dinë që unë i mësoi bijtë e Izraelit të banojnë në kasolle, kur i nxora nga vendi i Egjiptit".
3 Zanafilla 23: 42-43
Pushimi i tyre më i rëndësishëm, Pashkë (Pesach), festohet për tetë ditë për të përkujtuar Eksodi nga Egjipti.
Kjo është për çifutët edhe një banket për rigjenerimin natyror, i quajtur edhe "festa e të Ndormëve."
Në kujtim të Holokaustit gjatë 1930-1940 shekuj festohet në prill, një ceremoni të veçantë të quajtur Yom hashoa.
Shtatë javë pas Pashkëve festohet javë të festimit (Shavuot), në kujtim të kur Moisiu mori Tevratin. Ajo është gjithashtu një festival korrjes për prodhimet e para dhe për të zbukuro pastaj sinagoga me lule. Gjatë Shavuot ne lexojmë "Dhjetë Urdhërimet e" dhe "Libri i Ruthit". Ka shumë më shumë festivale se po festohet në judaizëm më tepër këto, por hapësira është zor të jetë në gjendje për të rritur të gjithë.
Krishterimi
Festa e madhe që festohet brenda krishterimit, Pashkët.
Kur vdekja është mposhtur nga ringjalljes së Krishtit.
Gjatë kësaj kohe, dhe dyzet ditë pas festës, përshëndet krishterët ortodoksë në njëri-tjetrin me thirrje të lumtur si "Krishti u ngjall", "Po, ai u ngjall!"
Kjo festë e mëposhtme shtatë javësh të agjërimit, pra, abstinencës nga ushqime të caktuara.
Një påsksed është për të pikturuar vezët, këto vezë janë në shumë traditave një simbol i ringjalljes së Krishtit.
Në 300s filloi festimet e Krishtlindjeve të mbajtura brenda krishterimit dhe festuan të dy ortodokse, katolike dhe protestante. Kjo është për të festuar lindjen e Jezusit.
Kisha Katolike ka shtatë sakramentet që mbulon të gjithë jetën nga lindja deri në vdekje. Këto sakramentet e bën të pranishëm përmes shenjave dhe gjeste shpirtërore. Ato shërbejnë si një ndihmë thelbësore në një realitet që përndryshe do të ishte krejtësisht e pakuptueshme. Të shtatë sakramentet janë; pagëzim, konfirmim, martesa, koordinimit, gjobë, Eukaristia dhe vajosjes i sëmurë.
Krishtërimi Orthodhoks ndodh pagëzimin me zhytje në ujë, një dush simbolik që ngrihet lart si rilindur. Pas pagëzimit, prifti vajos të pjesëve kryesore të trupit me një vaj të veçantë atij shenjat e dhuratës së Shpirtit të Shenjtë. Pas pagëzimit, Eukaristia është, edhe kur bëhet fjalë për fëmijët e vegjël.
"Darka e Fundit ishte Jezusi vakt të kaluar të përbashkët me dishepujt e tij. Ndërsa ai mori bukën dhe e thyen atë, tha ai, Merrni, hani; ky është trupi im. Pastaj mori kupën që ishte mbushur me verë dhe tha: Merrni, pini, ky është gjaku im, derdhur për ju. Bëni këtë në përkujtimin tim ". Ajo është e këto fjalë dhe veprime si vepruar prifti përsërit Eukaristinë dhe në sytë e të krishterëve, të bërë Krishtin të pranishëm.
Brenda doktrinës së krishterë protestant, i cili ka lindur në 1500 nga qëndrimin katolike, Luteri ndryshuar praktikën e sakramenteve, sepse ai mendonte se ata ishin pothuajse paragjykues. Ai e mbajti, megjithatë, tre prej tyre; Pagëzimi, Eukaristia dhe Rrëfimi.
Ashtu si ritet janë festivale, festat dhe ceremonitë e festimeve të përkujtimit. Çdo vend ka në përputhje me traditat palët lokale dhe festimet për të mbledhur në, nëse ajo është processions ngjyra dhe i pasur italiane, spanjolle apo Amerikës Latine, takime butë suedeze adhurim, vallet afrikane apo Gregorian chants e murgjit në Solesmes.
Islam
Edhe në Islam festohet dhe zhvilluan ceremoni të ndryshme dhe shërbimet e kishës që kthehen vit pas viti.
Një nga më të madh të këtyre ngjarjeve në jetën e pelegrinazhit një muslimani në Mekë, e cila do të mbahet në muajin e fundit të vitit muslimane.
Ky pelegrinazh përfundon me Ndihmës el-Kebir (festës) ose Aid el-Ada (festës së Kurbanit), pastaj të flijimit të një qengji / delja Allahut.
Kjo është në kujtim të kur Perëndia e urdhëroi Abrahamin të sakrifikonte birin e tij.
Festimi i ardhshëm është partia e Vitit të Ri, 1 Muharran, e cila gjithashtu ndjek hedschra epokës muslimane që filloi vjet, 622.
Pas muajit muluds festuar Mawlid el-Nabi cili është ditëlindjen e Profetit Muhamed s.
Në fund të muajit ramadam në mënyrë të vendosur, festoi një festë të veçantë vakt (AID energji elektrike Fitr) ose parti të vogël (AID es Segir).
Të gjitha këto festime është festat gëzim dhe festivale të muslimanëve.
Kur ligje të hollë ngrënie gjobë, cookies pjekje dhe ëmbëlsirat, si dhe duke blerë rroba të reja (sidomos për fëmijët).
Të gjitha qytetet dhe fshatrat janë të ndriçuar pastaj natën, duke vizituar njëri-tjetrin dhe i japin njeri tjetrit dhurata.
Vizitoni xhaminë është gjithashtu i detyrueshëm gjatë pushimeve.
Ku ju dëgjoni një predikim nga imamit, duke i kërkuar sipas një rituali të saktë dhe gjithashtu këndon himne Perëndisë dhe thirrjen e tij për ndihmë.
Edhe në Islam festohet me shume parti dhe festimet që unë nuk mund të përshtaten këtu.
Ngjashmëritë / dallime
Në kushtet e riteve, festat dhe festivalet, hebrenjve dhe të krishterëve të festës i tyre më i madh i përbashkët, Pashkëve. Kuptimi i festimit ndryshon, megjithatë, nga që Judenjtë janë duke festuar Eksodi nga Egjipti dhe të krishterët vajtojnë vdekjen e Jezusit dhe festuar ringjalljen e tij nga të vdekurit. Përveç kësaj, unë mendoj se Judaizmi dhe Islami kanë të përbashkët që ata janë dy fe që kanë shumë festivale fetare. Këtu qëndron krishterimin si fe të vogël të trishtë ku Duhet pranuar sakramentet në dispozicion si një element rituale, por sidomos shumë festivale nuk janë të regjistruar në kalendarin e krishterë të sotme. Ndoshta ata janë më shumë kur ju vijnë larg në vendet e ngrohta, se ata janë këtu në të ftohtë Suedi. Judaizmi dhe Islami feston p.sh. Vitin e Ri me një kuptim fetar, ndërsa ne të krishterët suedeze festuar Vitin e Ri pa ndonjë arsye fetare. Ditë pushimi është, megjithatë, një festë fetare / rit se të tre kanë të përbashkët. Varësisht nga ku jetoni dhe sa ekstrem ajo është në ushtrimin e fesë së tyre, ju keni një masë më të madhe ose më të vogël, një ditë pushim në javë. Ky kujtim i Perëndisë dhe për reflektim, pushim, lutje dhe socializing me familjen.
Kur është fjala për ushqimin, ka rregulla të veçanta në të dy Judaizmin dhe Islamin, ndërsa krishterimi nuk ka rregulla të tilla. Muslimanët mund, për shembull, as të mos pijë verë, ndërsa ai është një element përsëritur në të dy judaizmit dhe krishterimit, festivale fetare dhe ritet.
Koment Own
Ajo ka qenë interesante të krahasohen këto tri fe pak më në thellësi. Megjithatë, ka pasur aq shumë e shumë festivale dhe festa dhe rite fetare që letër nuk është e mjaftueshme. I kishte për qëllim për të krahasuar zonat më interesante, por kjo ishte e gjitha unë mund të përshtatet në.
Sa për ngjashmëritë dhe dallimet u ngrita unë ndiej se dallimet janë më. Por, ajo që është themelore dhe gjëja më e rëndësishme në një fe që ata kanë të përbashkët, domethënë Perëndisë. Unë mendoj se unë e kam kuptuar se ato në thelb adhurojnë të njëjtin Zot dhe se ndihet mirë për mua, sepse unë mendoj se ata të gjithë kanë disa aspekte interesante që unë mund të marrë për mua.
Dua të vazhdoj me këtë krahasim të të gjitha aspekteve të këtyre feve, por kjo është puna që unë të xhiruar në të daljes në pension, unë mendoj.based on 83 ratings
3 Përgjigjet për të "ngjashmëritë dhe dallimet brenda Judaizmit, Krishterimit dhe Islamit."
Fredrik më 18 mars 2010 në 06:49 #
Ju keni shkruar një tekst të mahnitshme, por në qoftë se ju jeni do të kritikoj pak, ai thotë se të tre fetë kanë një të gjithë e pushimit ditor. Islami ka prehje ditë ...
jb me 16 dhjetor 2010 në 03:28 #
E pra, kjo është e premte si ata duhet të jenë të lirë. në vendet islame shufra vërtetë ndërmarrjeve shtetërore zyrat e tyre.
Emil më 3 prill 2012 në 07:07 #
Shumë mirë teksti që më dha bazën mirë për diskutime krahasimi në shkollë. Megjithatë, një gjë që unë përgjigjur.
"Kur është fjala për ushqimin, ka rregulla të veçanta në të dy Judaizmin dhe Islamin, ndërsa krishterimi nuk ka rregulla të tilla."
Për fat të keq, ajo shumë qartë në Bibël thotë se ju absolutisht nuk duhet të hani ushqim deti. Sipas një burimi, ajo është me sa duket në Zanafilla 11:10 si teknikisht takon GT, por pastaj është ende një pjesë e Krishterimit.
als_Latn als_Latn dik_Latn als_Latn als_Latn epo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ace_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn dik_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn cat_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ace_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn