als_Latn dik_Latn azb_Arab
“Një ditë shqiptarët do të kthehen në atdhe”
Intervistë me Lindita Pelushin, gruan nga Përmeti që prej vitesh jetoi në Greqi dhe tani është stabilizuar në Tiranë bashkë me familjen e saj
Lindita ka kapërcyer të tridhjetë e pestat. Historia e saj është e veçantë jo për ngjarjet, as për vështirësitë që kaloi në emigracion, por për vlerësimin pozitiv që ajo ruan në kujtesë për momentet më të bukura që kaloi në Athinë.
Kur i propozuam intervistën për gazetën, ajo e mirëpriti shumë mirë, duke u treguar e gatshme të ofronte eksperiencën e saj disavjeçare në Greqi dhe periudhën e kthimit në Shqipëri. Konçize, e prerë në çdo mendim, ajo tregon detaje nga jeta e saj familjare, udhëtimin e parë drejt një vendi të panjohur dhe arsyet pse ka vendosur të mos i kthehet më emigracionit. Nga Përmeti, qyteti i lindjes, drejt Athinës dhe tashmë në një stacion tjetër, pikërisht në Tiranë ku ka gjetur veten, njerëzit dhe gjithçka normale brenda problematikave që po kalon Shqipëria.
Ju lutem, na tregoni eksperiencën tuaj të parë kur udhëtuat për në Greqi…
Së pari, faleminderit për intervistën. Ju përgëzoj shumë për rubrikën dhe po ju them një “sekret”, ëhtë e para në jetën time dhe do ta mbaj mend shumë gjatë. Në Greqi shkova në vitin 1996 bashkë me bashkëshortin dhe vajzën time te vogël, që ishte vetëm 16 muajshe shkuam për një jetë më të mirë. Një nga arsyet kryesore që shkuam në Greqi ishte sigurisht ajo ekonomike. Bashkëshorti im shkoi disa muaj më parë dhe më pas u kthye dhe na mori edhe ne, sa rregulloi shtëpi dhe punë atje. Jetova në Athinë për shumë vjet, mund të them që ishin vite të bukura dhe kaluam mirë, por gjithashtu hasëm edhe disa vështirësi. Im shoq vazhdoi të punonte në zanatin e tij si teknik ndërtimi, vajzën e çuam në kopësht kurse unë si fillim fillova punë në një dyqan në Manastiraq si ndihmëse e pronareve në paketimin e materialeve të ndryshme që ato shisnin. Im shoq gjatë gjithë atyre viteve punoi në ndërtim. Kurse unë punova në dyqan rreth 6-muaj, dhe më pas gjeta punë në disa shtëpi. Zakonisht merresha me hekurosje por pë festa ndihmoja zonjat e mia dhe në punët e shtëpisë. Mund të them që ishin familje intelektuale, jo shumë të pasura por shumë të respektuara dhe më bënë të ndihem shumë mirë.
Kur dhe pse u kthyer në Shqipëri?
Në fakt, para se t’i përgjigjem kësaj pyetjeje dua të theksoj se fëmijët lindën në Shqipëri. Vajzën e kisha lindur në Çorovodë para se të shkoja në Greqi kurse çunin e linda pasi u ktheva nga Greqia. Thashë që në përgjithësi kam kaluar mirë në Athinë dhe kjo falë atyre njerëzve të mrekullueshëm që njoha. Por gjithashtu patëm dhe vështirësitë tona, siç ishte puna e dokumenteve. Vitet që unë jetova në Athinë ishin vite të vështira në lidhje me dokumentat. Për dy vjet deri në 1998 nuk patëm mundësi të vinim një herë të vetme të Shqipëri. Dokumentet e para atje filluan nga vitin 1998 dhe atëherë me ndihmën e një miku grek që punonte në Ministri na u dha mundësia të vinim të takonim prindërit tanë. Vështirësi të tjera hasëm dhe në ambientet publike sepse kishte grekë që ishin racistë në lidhje me shqiptarët, dhe kjo na bënte të ndjeheshim keq. Dhe pikërisht ndonjëherë mendonim se ishte mirë emigrimi dhe të jetoje atje ishte mirë, por nuk mendoj se mund të ndjehesh vetvetja në një vend të huaj. Ndoshta unë jam pak më shumë se ç’duhet atdhetare dhe nuk mund ta toleroja kurrë që për çdo gjë që ndodhte akuzonin shqiptarët dhe kjo më bënte që shpesh herë të përballesha me grekët dhe t’ju thoja që këtu e keni gabim, mos mendoni se të gjithë janë të këqij etj. Dhe pikërisht kjo frymë më bëri që mos ta ndërtoja jetën përgjithmonë në Greqi por të mblidhja disa kursime dhe të ndërtoja diçka në vendin tim. Pra, një nga arsyet që nuk doja të jetoja përgjithmonë në Greqi ishte vlerësimi, na vlerësonin por kurrë nuk mund të ishe ti, ishe dikush tjetër në një vend tjetër. Një tjetër gjë ishte që nuk doja që fëmijët e mi të fillonin shkollën në Greqi, dhe të mos kishin mundësi të mësonin shumë mirë gjuhën e tyre, historinë e vendit të tyre, kulturën etj. Prandaj morëm vendimin që kur vajza jonë të arrinte moshën e shkollës ne do të ktheheshim në vendin tonë. Dhe kështu u bë kur vajza jonë po bëhej gati për shkollë ne u kthyem në Shqipëri.
Po tani si ndiheni në Shqipëri, keni gjetur punë, jeni stabilizuar?
Kur u kthyem dhe këtu gjërat nuk ishin aq të thjeshta. Edhe këtu hasëm shumë vështirësi në fillim. Në radhë të parë ishin kushtet e përditshme që na i bënë jetën akoma më të vështirë. Në qoftë se do flisnim për vitet e para kur u kthyhem sinqerisht shumë herë e mendova të kthehesha përsëri në Greqi. Mbaj mend atëherë shumë orë në ditë ishim pa drita, ujë i pishëm vinte me orar, rrugët ishin në ndërtim dhe ambienti ishte pak i mërzitshëm. Por më pas vazhdova shkollën, fillova punë këtu në Shqipëri dhe tani nuk dua të shkoj më asgjëkundi. Për momentin jetoj në Tiranë e kam dy fëmijë, të dy janë në shkollë dhe shkojnë shumë mirë me mësime, dhe sigurisht që jam e lumtur për këtë. Kur u ktheva, puna e parë që bëra fillova studimet që dikur i lashë pas dore për të shkuar në emigrim. Tani jam duke punuar si mësuese në një shkollë private si mësuese kompjuteri si dhe jam duke mbaruar studimet për informatikë pranë Universitetit “Logos”.
Çfarë shpreson për të ardhmen?
Tashmë e kam rregulluar jetën time këtu dhe nuk mendoj të shkoj më në emigrim. Jo se nuk kalova mirë, por sepse e dua më shumë Shqipërinë. Shpreh mirënjohjen time për të gjithë grekët që kam njohur, ishim me të vërtetë njerëz të mrekullueshëm, do shkoj për vizitë në Greqi dhe sidomos në Athinë se kam mall për atë vend që kalova një pjesë të jetës sime dhe që do të mbetet gjithmonë në kujtesën time. Po e mbyll këtë intervistë me një sugjerim për gjithë atdhetarët e mi. Dua të them se nuk ka vend më të mirë se vendi yt. Vështirësitë në Shqipëri vazhdojnë por prapë nuk ndjehem keq. Rëndësi ka ta duam vendin tonë, dhe ju uroj të gjithë shqiptarëve kudo që ndodhen që një ditë të kthehen në vendin e tyre. Dhe ta bëjmë këtë vend të lulëzojë si gjithë vendet e Evropës, se mbi të gjitha dhe ne evropianë jemi.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn