als_Latn dik_Latn sag_Latn
Dua të ta vë një emër,Por asnjë fjalë s’të shkon përshtat!Nga çdo gjë që shoh, ti je aq larg!Nga çdo e qeshur,Nga çdo zë i ngritur,Ti je qetësi – një ëndërr e panjohur, që mall e kam pritur.Diçka je!Por akoma s’të njoh; A të kërkoj më shumë se çdo gjë tjetër,Në tingujt e qetë, plot hijeshi,Në mua je, a në ndonjë tokë të largët – nuk e di.Në errësirë ndjellëse,Lexo më tepër
Ngrehni kokën, or ju të vënë përtokë!
E pashë këtë njerikërkon lëmoshë në rrugëbredh e s’di me ç’të bëj,do të rroj, si të tjerët në këtë botëme duar të plasura e shpirtthyer.E pash me dhembje e qavasi s’e shihni, or qeveritarë të velur në luks e arqytetarin e bëni lypsar, kriminel, vrastaremigrantë të pa perspektivë…Do me keni prapa… t’i shporrim, do të dimë,jo më vota më ashtin po ju hanë këta satrapkëto feçka qeverish me mbrapshti!Ju dhanëLexo më tepër
Kur e putha Amerikën
Kur e putha Amerikën I rash tej e ndanë Atllantikut e mezi dola nga barku bishës gojashpër e ç’mu përlot njëra faqe. Kapërceva sinorin, e ç’mu ngrit lëkura si dallgën kur e zë tërbimi… (ishte dimër) Fjolla-fjolla bora si kokrra rëre bregadriatiku, mi mbuloi flokët si me pikla vese. Eh, një tjetër rreshje më fanitej një tjetër nur pa harqe gotike, u mbërtheva tej për tej mureve të fildishta, preka me qerpik qelqet, kokrra-kokrra kristalesh njëri sy mu tha nga hijeshia… ( korrakama) Ç’ mu dukLexo më tepër
I vetmi im
Duarlidhur nëpër shëllunga tymi të përhumbur në dashuri Nën dritat e pasionit vitrinat e kuqe janë vetëm iluzion E vërteta ime je ti. Dora ime përvidhet mes gishtave të tu Nën hënën që dremit si nuse buzëqeshjet ushtojnë kalldërmave Shpirti më çmallet me tëndin Dashuria ime është një lum i rrëmbyeshëm Sa mendon që mbytesh, Del në sipërfaqe më fuqishëm. Rendim bashkë duke shkundur dyshimin.. Prit pak! Më puth! —Yjet bëhen pjesë e tokës.. Vazhdojmë.. Vetëm ne dy. As qyteti nuk na zë për të madhe. ‘Të du be’ MëLexo më tepër
O i pluhurosur!
O i pluhurosur! Më shumë ujë duhet për pluhurin e shpirtit se të trupit. Sepse pluhuri fizik dallohet vetëm kur është shumë, Gjersa pluhuri i shpirtit nuk dallohet më kur bëhet shkumë! Meqë të pengon në trup, i jepesh shiut a lumit, nëse uji të mungon. Meqë nuk e sheh në shpirt, të jep Zoti fatkeqësi dhe kështu të pastron. Prandaj, fatkeqësia është e tillë vetëm në shikimin tonë. Në sytë e zemrës fatkeqësia është shi qëLexo më tepër
Në liqenin blu të mungesës tënde
Në liqenin blu të mungesës tënde kridhem i tëri e të kërkoj ty dhe ashtu i përhumbur i dorëzohem mallit si vetmisë murgu i ri… Kjo botë e madhe nuk është e jona… Ata që dashurohen gjithnjë rrinë larg… Pranë mbajmë një libër a një bashkëshorte, por kurrsesi nuk mundemi një dallgë… Poezi nga Artan Gjyzel HasaniLexo më tepër
Lulet e saj
Më solli lule. I vendosi në vazon e kuqe të cilën si me ngut e mbushi me ujë të freskët. Në një grusht mblodhi petalet e mbetura që moti në tavolinë dhe u ul afër meje. Ishte hera e parë që dikush më dhuronte lule. Ishin të bukura, me ngjyra të ndryshme, nuk i njihja të gjithë. Sikur m’i lexoi mendimet dhe pa e pyetur, nisi të m’i prezantoi njëLexo më tepër
E kuqja
Vaza e kuqe, e plasaritur dhe boshe, dukej si zemër ne mes të tavolinës. Petale të thara e rrethonin si ndonjë kufi. Mora disa në dorë, nga afër i shikova. S’di se nga ç’lule ishin, por edhe kështu të vyshkura mu dukën të bukura. Si kujtime. Fragmente nga LundruesiLexo më tepër
Përtej dashurisë
Përtej dashurisë Në qoftë se nuk di të duash, Mëso të duash, Patjetër përpiqu të duash Çdo gjë që të sheh syri, Çdo gjë që percepton, Çdo gjë që mund të imagjinosh Duaje, duaje, Të duash mëso Edhe çdo gjë që dëgjon, Çdo gjë që ndodhet në këtë univers… Asgjë të shëmtuar s’ka në këtë botë, Asgjë, pale sa e rëndomtë të të duket, Një insekt sa i vogël po as ai i shëmtuar nuk është, Një fije bar merre në dorë Sa e brishtë aLexo më tepër
EPITAF
Vdiqe – e u bëre edhe ti njeriu i mirë, Personalitet i shkëlqyeshëm, familjar, atdhetar. Tridhjetë e gjashtë kurora të përcollën, tri fjalime nënkryetarësh Shtatë dekorata për shërbimet madhështore që ke bërë. O more, Abdylsheqer, vetëm unë e kam ditur çfarë topuzi ke qenë, Çfarë paraje e rreme, tërë jeta në gënjeshtra të shkoi. Pusho në qetësi nuk vij të ta prish rahatinë. (Unë, tërë jetën po e kaloj në zjarr, shumë shtrenjtë Do ta paguaj, jo me çmimin eLexo më tepër
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn smo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn hat_Latn als_Latn