als_Latn dik_Latn sag_Latn
Fitorja e mbrëmshme e PDK-së në Kosovë, karshi qeverisjes së deritashme të kësaj partie, rikonfirmoi ecjet në definicionet politike që si duket janë përgjithësisht të njëjta tek votuesi shqiptar në Ballkan. Edhe pse shumica e popullit nuk janë të kënaqur me ritmet e zhvillimeve në Kosovë dhe Maqedoni, rëndë është i mundshëm ndryshimi i partive qeverisëse, dhe kjo si duket vjen nga disa faktorë, të cilët tashmë duhet t’i kuptojnë liderët politik. Nga njëra anë kemi “votuesit bojkotues” të cilët janë përcaktuar që të mos votojnë në asnjë cikël zgjedhor, të lodhur nga politika dhe me bindje që politika nuk mund të çojë para proceset prosperuese. Kjo është masa e çimentuar e opinionit që rëndë mund të ndryshojë mendje. Numri i tyre rritet gjithnjë e më shumë. Rast konkret është në zgjedhjet e sapopërfunduara në Kosovë dhe në zgjedhjet e parakohshme parlamentare në Maqedoni, por edhe në Shqipëri.
Fenomeni tjetër, i rëndësishëm, në shumë raste determinues i fitores është ai i koalicionimeve parazgjedhore. Partitë e hapura dhe me koalicione më të zgjeruara kanë mundur të thithin votuesin e grupacioneve të vogla, që si duket ka ndikim në rritjen e numrit të përgjithshëm të votës. Këtë strategji më së shumti e shfrytëzojnë partitë në pushtet, të cilave iu ngjiten partitë më të vogla, ndoshta edhe nga interesi i pushtetit të sotëm dhe etja e pushtetit të nesërm. Rasti është fitorja e PDK-së në Kosovë, që tuboi nën obrellën e saj edhe shumë parti të vogla, dhe fitorja e BDI-së në Maqedoni e cila madje bëri koalicion parazgjedhorë edhe me partitë e grupacioneve të ndryshme etnike, edhe PS-ja e Edi Ramës, bëri koalicionin parazgjedhor me gjithë partitë opozitare të Shqipërisë. Pra, ideja që vet je më i fuqishëm, si duket nuk vlen për vendet Ballkanike.
Kështu pësoi PDSH-ja e Menduh Thaçit në Maqedoni që është shembull më i keq i koalicionimeve parazgjedhore. Jo vetëm që doli e vetme, por edhe ishte shkaktare e prishjes së raporteve me të gjitha partitë tjera opozitare. Populli dha votën duke dënuar kapriçot e zyrtarëve të kësaj partie, të kufizuar për të mos bashkëpunuar me asnjë parti tjetër. Karshi strategjive që duken të njëtrajtshme politike, kemi edhe diskursin e dobët publik të disa partive që si duket po i çojnë drejt zhdukjes. Në Kosovë partia e Behgjet Pacollit, nuk arriti të kalojë pragun, ngaqë u pozicionua keq politikisht në këto zgjedhje. Nga një parti e koalicionit qeverisës, në fushatë parazgjedhore u kthye në kritikues më të madh të pushtetit ku kishte participuar edhe vet. Në Maqedoni, partia opozitare PDSH, me diskursin skandaloz të krerëve të saj, se qoftë edhe me një deputet do të hyjnë në qeverinë e ardhshme, nxiti urrejtjen tek votuesi fiktiv. Andaj u dënua me votën qytetare, që në një mënyrë hodhi poshtë kokëfortësinë e udhëheqësisë së partisë për të vepruar ndoshta edhe kundër vullnetit qytetar.
Duke qenë agjil në këtë situatë, partia e Ramush Haradinajt, viteve të fundit ndryshoi diskursin, që është faktor i rëndësishëm për të mbajtur në kondicion politik këtë parti. Krahas tunelit të errët që mund të reflektojë dyshimin për mungesën e ndryshimeve politike në viset shqiptare, përsëri po krijohet momentum për lindjen e ideve të reja dhe të partive të reja që shumë shpejt do të jenë faktor i rëndësishëm politik. Në Kosovë, Lëvizja e Albin Kurtit, shënon ritje nga zgjedhjet e kaluara. Kjo parti po moderohet, duke ikur më shumë nga perceptimi qytetar për të se po bëhen premtime të dëshiruara por që nuk mund të realizohen. Në Maqedoni, tashmë nuk ka parti opozitare shqiptare. PDSH-ja e Menduh Thaçit dita-ditës po humb besimin edhe tek votuesit e saj, ngaqë mori epitetin e partisë së paqëndrueshme dhe të stazave të shkurta. Andaj krijohet momentum për krijimin e lëvizjes së re, që do të triumfojë shkak i pakënaqësisë së qytetarëve për qeverisjet e deritanishme, dhe kërkesave për të përmirësuar standardin jetësor./TetovaSot/
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn