als_Latn dik_Latn sag_Latn
Me ardhjen e kohës së organizimit të takimeve vjetore mbi namazin, atmosfera kulturore dhe spirituale e Iranit i mbush sërish me aromën e këndshme të këtij obligimi Hyjnor. Ardhja e kohës së namazit e kenaqte Profetin Muhammed (savs) i cili i thoshte muezinit të tij Bilalit: “ O Bilal! Më qetëso zemrën me ezan, që është lajmi për ardhjen e kohës së Namazit”. Respektimi dhe falja e namazit u ngjall dhe gëzon zemrat e besimtarëve duke larguar rretë e zeza të shqetësimit dhe zemërimit. Kjo gjendje e besimtarëve është dhuratë që e jep vetëm namazi që është qetësues i zemrave dhe largues i stresit dhe shqetësimeve të tjera shpirtërore të besimtarëve.
Takimet vjetore mbi namazin në Iran u organizuan më 5 dhe 6 Shtator të vitit 2012. Organizimi i 21 takimeve vjetore mbi namazin në RII flet për përpjekjet e funksiknarëve të ndryshëm iranianë për përhapjen sa më të madhe të përmendjes dhe kujtimit të emrit të All-llahut në kuadër të Namazit në shoqërinë iraniane. Gjatë javës që lamë pas, qyteti Kermanshah në perëndim të Iranit ishte mikpritës i mbi 800 ekspertëve dhe mendimtarëve të cilit e vizituan këtë qytet për të marrë pjesë në takimet e 21-ta shtetërore mbi namazin. Lideri suprem i RII Ajetollah Khamenei, në mesazhin e tij për këto takime, vendosjen e namazit në pozitën e merituar e cilësoi si kusht për arritjen e shoqërisë në pikën e dëshiruar të Islamit dhe theksoi: “ Të gjitha përpjekjet kulturore, artistike dhe edukative duhet të orientohen drejt përhapjes sa më të madhe të kulturës së namazit në mesin e popullit dhe në vecanti në mesin e të rrinjëve”.
Faljen e namazit mund ta konsiderojmë si obligimin kryesor të fesë Islame dhe në vecanti në vendet të cilat kanë nderin të valëvisin flamurin e kësaj feje të madhe Hyjnore dhe të zbatojnë ligjin islam. Kjo për faktin se shumica e objektivave madhore të një shoqërie të lumtur si vendosja e drejtësisë shoqërore, mirëqenia e përgjithshme, përhapja e moralit dhe marrëdhëniet e shëndosha shoqërore, mund të arrihen vetëm nën hijen e edukimit individual dhe përhapjes së moralit të vyeshëm në mesin e shtresave të ndryshme të shoqërisë dhe në atë shoqëri të rriten njerëz me vlerë dhe besim që në kuadër të këtyre vecorive të mund të marrin mbi supe përgjegjësi të mëdha shoqërore. Si rrjedhim, sa më i madh të jetë numri i individëve të këtillë në një shoqëri apo shtet, e ardhmja e asaj shoqërie apo atij shteti është më e ndritur dhe lëvizja drejt lumturisë së përgjithshme është më e lehtë. Padyshim, namazi në këtë mes luan rolin më ndikues dhe pikërisht ky është edhe shkaku se pse në mësimet islame është vënë një theks i vecantë mbi namazin. Namazi është njëri nga ibadetet më të mira i cili individët e një shoqërie mund ti pajisë me vlera të larta morale dhe shpirtërore.
Namazi është shtylla kryesore e fesë islame. Në a jete dhe thënie të ndryshme besimtarët ftohen që të falin namazin dhe në asnjë moment të mos e harrojnë atë. Në Kur’anin famëlartë, All-llahu Fuqiplotë thotë: “ O ju që besuat! Përmedni shumë Zotin. Kujtoni Atë në mengjes dhe në mbrëmje” (Ahzab: 41-42)
Gjatë namazit, njeriu arrin një lidhje të dashur dhe shumë të këndshme me Krijuesin. All-llahun e beson si Një dhe të Vetëm dhe në cdo punë vetëm nga Ai ndihmë dhe mbështetje kërkon. Kjo lidhje tek besimtari që e fal namazin krijon një ndjenjë sigurie dhe qetësie duke i falur fuqi në kryerjen e punëve të tjera. Ajetollah Khamenei, në një pjesë të mesazhit të vet për takimet mbi namazin, në lidhje me rëndësinë e këtij ibadeti thotë: “ Rëndësinë e namazit duhet ta kuptojmë ashtu sic duhet. Ajo që thuhet se nëse namazi pranohet tek Zoti atëherë janë pranuar edhe veprat e tjera dhe nëse namazi nuk është pranuar atëherë janë refuzuar të gjitha punët e tjera, neve na njeh me një të vërtetë shumë të madhe dhe ajo e vërtetë është kjo: Nëse në një shoqëri islame namazi gjen pozitën e merituar, atëherë të gjitha përpjekjet materiale dhe shpirtërore të asaj shoqërie do të orientohen drejt qëllimeve ideale duke e ngritur shoqërinë në pikën më të lartë që e kërkon feja islame. Mirëpo, nëse puna e namazit shpërfillet, atëherë kjo rrugë nuk do të jetë e drejtë dhe përpjekjet tona nuk do të kenë ndikimin e nevojshëm në lëvizjen e shoqerisë drejt pikës të cilën feja islame e ka parashikuar për shoqërinë njerëzore”.
Muzikë
Një vecori tjetër e bukur dhe madhështore e namazit është falja e tij në vende të caktuara sic janë xhamitë. Xhamitë janë bazat krysore spirituale të një shoqërie ku prezenca masive e njerëzve me zemër të pastër dhe qëllim mirë të rradhitur në rradhë të rregulluar dhe të drejtë e dyfishon madhështinë e këtyre qendrave të ibadetit. Motoja e takimit të 21-të mbi namazin këtë vit ishte “Namazi dhe lëvizja e ndërtimit të xhamive” ku u theksua mbi nevojën e ndërtimit të sa më shumë xhamive. Ndërtimi i xhamive i ngjan një projekti madhështor i cili në epoka dhe shekuj të ndryshëm në të gjithë botën islame ka vazhduar të realizohet dhe e gjithë kjo ka ndodhur me një qëllim të vetëm, që në këto vende të falet namazi. Ashtu sic thuhet edhe Kur’anin famëlartë se ndërtimi i xhamive është reflektim i besimit në All-llahun Fuqiplotë dhe në botën tjetër. Në Suren Teube në ajetin 18, thuhet: “ E drejtë e përkujdesjes së xhamive të All-llahut është vetëm e atij që i ka besuar All-llahut dhe ditës së mbramë e që e falë namazin, jep zeqatin e nuk i frikësohet askujt pos All-llahut. Të tillët do të jenë të udhëzuarit (në rrugën e drejtë)”.
Në të vërtetë xhamia është vendi më i përshtatshëm që reflekton ndikimin dhe dobitë shoqërore të namazit. Pikërisht për shkak të rëndësisë së xhamisë, Imam Sadiku (as) për ndërtuesin e saj thotë: “ Çdokush që ndërton një xhami në këtë botë, All-llahu atij do ti ndërtojë një shtëpi në xhennet”.
Në konferencën fetare dhe kulturore mbi namazin, duke prezantuar artikuj shkencorë, studiuesit dhe ekspertët prezantuan e rrugët e përhapjes së kulturës së namazit dhe programin për ndërtimin dhe përhapjen e xhamive dhe duke analizuar pengesat dhe progresin e shënuar gjatë tre dekadave të fundit, u prezantuan edhe rrugët dhe mundësitë për fillimin e “lëvizjes së ndërtimit të xhamive”. Ajetollah Mustafa, Imami i xhamisë së qytetit Kermanshah, duke theksuar se cështja e ndërtimit të xhamive këtë vit është vendosur pranë namazit në moton e konferëncës së këtij viti, deklaroi: “ Kjo është një lidhje e merituar dhe fatmirësisht gjatë viteve të fundit, namazi dhe ndërtimi i xhamive në vend ka shënuar një progres të dukshëm. Në Iran janë ndërtuar xhami të shumta të cilët kanë pritur falës të shumtë të namazit. Shpresojmë që takimet mbi namazin me këto tituj të vecantë të kontrobuojnë në programin për ndërtimin e xhamive”.
Nga ana tjetër, Huxhetul Islam Muhsen Keraeti, kryetar i shtabit për faljen e namazit, gjatë fjalimit në këtë konferencë, deklaroi: “ Vendi i parë që Zoti e ndërtoi mbi tokë ishte xhami dhe në Kur’an na porosit që fillimisht të ndërtojmë xhami dhe pastaj shtëpi. Është thënë që njeriu të gjitha punët e tij ti kryejë në xhami dhe se shërbëtorët e xhamisë janë shërbëtorë të Zotit. Fillimi i Miraxhit të Profetit Muhammed (savs) ishte nga xhamia kur edhe kryengritja e Imam Mehdiut (as) do të fillojë nga xhamia. Të gjitha këto flasin për vlerën dhe prioritetin e namazit dhe xhamisë ndaj cdo gjëje tjetër. Pikërisht për këtë arsye, banorët e një qyteti islamik duhet të zgjohen nga gjumi me thirrjen All-llahu EKber të muezinit dhe xhamitë duhet të ndërtohen të mëdha dhe madhështore”.
All-llahu Fuqiplotë, megjithë madhështinë e Vet, namazin e ka vendosur si një mjet me cilin robët mund të krijojnë lidhje me Krijuesin e tyre në mënyrë që jeta tokësore atë të mos largojë nga identiteti i tij qiellor. Megjithëse përpara krijimit të njeriut engjujt e madhëronin dhe i faleshin All-llahut, por me krijimin e njeriut ibadeti u fut në një fazë të re i shoqëruar me liri në zgjedhje.
Ndikimi i namazit si abadeti më i plotë është aq i thellë saqë edhe dijetarët joislamë kanë folur për këtë cështje. Historiani dhe dijetari amerikan Uill Durant, thotë: “ Sai këndshëm është zëri i muezinit në veshin e besimtarit dhe jobesimtarit që këto shpirtra të burgosur në trupat nga dheu, nga mijëra xhami ftohen drejt krijuesit Fuqiplotë dhe me shpirtin e tyre të lidhen me Krijuesin”.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn