als_Latn uzn_Latn mlt_Latn
Nj libr pr dhjetorin e 91-shit dhe fillimet e demokracis shqiptare sht botuar nga Naimi. Nn titullin Vorbull 91. Demokraci dhe pushtet ai sjell fatin e nj demokracie t klonuar, prmes rrfimit t jashtzakonshm t gazetarit Arjan Melonashi. Kjo Shqipri e viteve 1990-1997 q po na risjell Melonashi, sht pak a shum si Shqipria e Kadares n Vitin e mbrapsht: Nise pr xhenet, sose n xhenhem / Shqipri, moj kuk, na bre verem. Politikan si Azem Hajdari, Gramoz Pashko, Sali Berisha, Neritan Ceka, Blendi Gonxhe, Edi Rama etj., gazetar, drejtor t TVSH-s, si Fatmir Kumbaro, Sefedin ela, Hysni Lita, Sknder Bupapaj etj., diplomat, parti, turma t mdha, prshkruhen me detaje mbreslnse, midis dshirs pr demokraci dhe ca m shum etjes pr pushtet, sundim dhe kamuflim t interesave n emr t mods dhe sloganeve t reja politike. Gazeta Shqiptare boton sot nj pjes nga libri, ku flitet pr mitingun dhe detaje t tjera t kohs, rrfyer nga dshmitart. Libri sht ndrtuar nga rrfime t dy bashkshortve: gazetari Arjan Melonashi dhe muzikantja Greta Aliaj (vajza e koreografit Agron Aliaj).
DITAR (i Grets) N KOH T SHKUAR
M kujtohet fare mir ajo pasdite dhjetori. Duhej t shkoja patjetr n Institutin e Lart t Arteve pr t dgjuar provimin pasuniversitar t violinistit Lorenc Radovani. Pr mua, q synoja t njjtn gj, ishte nj eksperienc q n asnj mnyr nuk duhej ta humbisja. Iu luta Arianit t qndronte n shtpi pr tu kujdesur pr djalin ton dyvjear. Provimi u zhvillua n salln e pedagogve dhe binte n sy menjher nj frym akademizmi, rndsi, ngrirje M pas, duke zbritur shkallt, vura re nj dendsi t pazakonshme studentsh n salln e biblioteks e, si pr tu liruar nga ngrirja e pakmparshme, u afrova. Pankarta e tym duhani, t pazakonshme, ashtu si edhe 2 gishta t ngritur lart n form V-je e qirinjt e ndezur. Ardian Klosi po fliste pr John Lennon, vitet 60, 70; kndohej njkohsisht. Pak nga pak fillova t shquaj e t kuptoj ka po ngjiste. Impresionues ishte fakti se dallova shum pedagog q kishin prbr n fakt at brez t rinjsh, n artin e atyre viteve; ata q 20 vite m par ishin prpjekur t ndryshonin dika e, m pas, nuk kishin guxuar m asgj. Cili ishte J. Lennon? Pr ne t tjert, m t rinj, t rritur nn trusnin e viteve pas 73-it, pothuaj asgj, ve nj emr. Pikrisht ktu qndronte thelbi i asaj mbrmjeje. Sa m tepr ndizej atmosfera, aq m shum ndihej nj ndrojtje e hije frike n brezin e t rinjve t 70. Ata u strukn, u bn nj grusht, sikur i afroheshin njri-tjetrit n mnyr t pandrgjegjshme, dgjohet kjo zhurmri rrshqitse karrigesh. E pazakonshme ishte mnyra se si po zhvillohej kjo mbrmje dhe miratimi i heshtur e i ndrojtur i pedagogve. Pra, Lennon nuk ishte gj ve nj simbol; kjo ishte ideja e vagullt q m tronditi Aty qe edhe zv.rektorja Zana Shuteriqi, komuniste; protesta m e vogl q mund t bnte qe dalja nga salla. As kt nuk e bri. Nuk qndrova deri n fund; m prisnin n shtpi dhe, ndrsa dilja, dallova studentin e pikturs, Blendi Gonxhe, q po shprndante falas fanella ku ishte stampuar portreti i J. Lennon Provimi akademik mbeti pas, asnj hije e tij, prve faktit q po merrja me vete e oja n shtpi lajmin pr nj ngjarje t re e t papar.
DIT N VAZHDIM
T paktn un nuk mund ta prcaktoj me saktsi kronologjin e atyre ditve, as edhe vrtetsin, pra, ishin veprime q ndodhnin apo thjesht hamendje e dshira t shumkujt. Nj ecejake e vazhdueshme, qarkullime fjalsh, frazash. Nj student nga Tropoja, loj e Ramiz Alis, Pali Kuke q krkon leje nga drejtori i TV pr t shkuar e filmuar zhvillimet e ngjarjes, refuzimi i ktij t fundit, m pas nj komision i ngritur pr kt qllim, zv.drejtori Ylli Pepo ndoshta mund t bj dika etj, etj.
Krejt ndryshe nga mund t ishte mendimi i prgjithshm, n sheshin e qytetit t studentve shkuan shumica e punonjsve t RTV. Donin ndryshimin dhe mundoheshin t kontribuonin. N kt atmosfer jam i prirur t mendoj se ka shkruaj m lart jan t vrteta; entuziazmi i tyre ishte ai i studentve njkohsisht.
MBRMJA
S fundi arriti ajo mbrmje, kur, pr mrekullin e t gjithve, nj prfaqsi e studentve nuk do t takonte, por do t bisedonte Dhe do t bisedonte jo me Sekretarin e Par t Partis s Puns, por me Presidentin e vendit.
Kjo ishte prtej magjis. Ata, q m pas u dehn pas lshimit pluralizm politik, nuk kishin kuptuar aspak, se ai ndrkaq ishte nj fakt (Kujtoni fjalt e mdha: Lirin nuk ua solla un, at e gjeta n shpatat, ushtat). Ishte shum koh m par se studentt t niseshin n Pallatin e Brigadave; sepse ata n krkesn e tyre e kishin hisuar, (br pluhur, hi) figurn e Sekretarit t par t Partis, kishin instauruar figurn e re, institucionin e Presidentit, ka nuk prmbahej n Kushtetutn e shtetit shqiptar. Shkuan t bisedonin me nj figur super partes, pra, pr mbarimin e nj epoke, pr t nisur dika nga e para dhe s mbari.
DHJETOR: NJ OR M VON
Biseda pr takimin mes nj prfaqsie t studentve dhe Presidentit, si ka filluar t quhet Ramiz Alia, jan n gojn e mendjen e gjithkujt. Hamendjet, po ashtu. Askush nuk e di numrin e prfaqsuesve, as emrat e tyre; ca m pak se pr far do t flitet. Megjithat, kurrkush nuk ngurron t t jap nj prgjigje, por n ast kuptohet se ato jan vetm ajo ka shpreson me kursim bashkbiseduesi, i cili mund t t servir me kompetenc edhe plot ndrra, si me nj gjuh t zgjedhur e t rafinuar politike, ashtu edhe me shprehje t drejtprdrejta, popullore brokulla me pak fjal; kjo, mjaft q t kesh, apo t kesh krijuar nj lloj intimiteti me t.
Ort kalojn kshtu e gjithnj e m t shumt jan ata q t krkojn nj cigare: t gjith i kan mbaruar gati, pritja sht e gjat, tundimi i tymthithsve tepr i madh pr tu hedhur deri diku aty pran n rrugn e Elbasanit e t blen nj paket, e megjithat nuk luan asnjeri.
AUTOBUSI
Me pyetjen A keni nj cigare? fillon t fqinjroj gjithnj e m tepr nj fjal e vetme: AUTOBUSI. Esht gati magjike kjo fjal, q n rrethana t tjera do t sillte shtrembrimin e buzve tek nj linguist puritan, e pakuptimt, pa asnj lloj ngarkese emocionale pra, pr dik q nuk ia di domethnien n at shesh, por gjetja e nj personi t till sht e vshtir n ato momente, gati e pamundur.
Jam tek t gjith e me t gjith, por jo n fantazin e tyre, megjithat besoj krejt i bindur se askush n shqiptimin e saj nuk prfytyron dika konkrete, materiale. Autobusi sht m tepr nj fill i Arians n labirintin e komunizmit, mjeti q do t sjell lirimin nga Minotauri.
Pritja nuk sht aq e gjat, por duket e till. Qenka e thn q vjeshta e tret t jet stina e Shqipris. Errsira pothuaj ka pllakosur dhe ankthi i pritjes ndrmjet dy gjendjeve ka br q t zhduket masa e kohs. Nj muzg q zgjat e zgjat pa fund.
M n fund, ai mbrriti; ose ndoshta prej shum kohsh kishte qen aty dhe priste. Fakt mbetet se ishte nj ast i vetm kur t gjith kthyen kokat drejt tij. Si duket qe momenti kur muzgu po zhdukej me shpejtsi duke ln mbrmjen t zbriste dhe ndezja e papritur e dritave neon t SAVIEM-it, shkaktoi at trheqje t menjhershme t vmendjes.
T msuar pr vite e vite t tra me transportin e vajtueshm urban e interurban, me ata autobus Skoda e t tjera karikatura t tyre aq t shmtuara t uzins s Shkodrs, lyer vetm me ngjyra t shpifura, nj jeshile t errt si korridore repartesh ushtarak, apo valixhe drrase studentsh rural; t mrzitur e pa shpres me qarkullimin qaraman e t rrall t atyre mjeteve mesjetar drejt periferive industriale, at rn-rn-rn vajtues t motorit, t dorzuar tashm e t armatosur ndaj orareve q nuk u respektuan kurr, indiferent ndaj tymrave t zinj t nafts gjysm t djegur me at ern shpuese, t bagtizuar n at ngjeshjen e strngjeshjen e pafund n rimorkiot e pluhurosura e pa t ardhme, si gra 50-vjeare t pamartuara, me nerva t shqyera nga qndrimi me or n agjencit e udhtarve n Elbasan, La apo Fier, nn zheg e pluhur, n pritje t nj grdalle t vjetr teneqesh t ndryshkura e nj shoferi fodull si perndi, pr tu torturuar pr gjysm dite t tr deri n vendmbrritje. N prqasje me gjith kt, dritat e ftohta t SAVIEM-it, ishin m tepr se nj simbol atje posht: ishin lodhja, komoditeti, nj libr i tr shkollor pr jetn, pr t qent nj individ i veant e jo numror n turm, pr personalitetin, krenarin, sjelljen e mir, at fjaln Zotri apo Zonj, Zonjush, Ju lutem, q aq shum na mungonin e q aq t kqija na kishin shkaktuar, qoft edhe nga mosprdorja. Kishim pranuar zhvlersimin ton pr dekada t tra, asgjsimin e respektit pr veten dhe t tjert. Ishim br shok, t barabart, kur nuk ishim aspak t till.
PRCJELLJA E DRGATS
Natyrisht q qen shum t pakt ata q mund t dshmojn se far ndodhi n ato 15-20 minuta. M mir mund t rrfejn ndoshta ata q qen larg e, sidomos, ata q ndodheshin akoma m larg. Kush u ndodh afr, qe si t thuash n mes t ndrrs, n qendr, i mbshtjell nga vorbullat e t prjetuarit t ngjarjes, t s njjts ngjarje q prjetonin edhe t tjer, por nga larg, pra, m shkoqur, n po at kuptim q nj mekanizm optik, nj teleskop a nj pal dylbi t bjn t shohsh e dallosh qart e m me imtsi detaje kur i drejton e krkon t shquash n largsi, pothuaj drejt pafundsive, ndrsa afr, t paraqesin nj imazh t turbullt e lodhs deri n ankth.
Pavarsisht syve t drejtuar ngulmsisht n nj pik t vetme atje posht, n periferit e kornizs s vshtrimit, ndiheshin lvizje, zhvendosje t pafundme njerzish, q, dashur pa dashur, shkaktonin nj lloj mosvmendje, mosprqendrim, nj h pa sens si prgjigje ndaj ka dgjoje prej shokut n t djatht, ndrsa me vshtrim rrije tretur diku larg Minutat kalonin e, gjithnj e m shpesh, ai spostim njerzor niste t fokusohej. N fillim hije t grupuara, pa ndonj trajt t qart, pak m von grupe apo qoft edhe nj individ a dy, e prher e m tepr n qendr, n fokus. Ndoshta ata jan prfaqsuesit, po hipin n autobus, kan hipur, ndoshta por jo. Asgj nuk sht e qart ende.
Pak m von, silueta t gjata e t holla nn at sfond neon dritaresh autobusi. Mundohem e ia arrij ti dalloj: nuk jan tjetr ve krah, duar q ngrihen pr t takuar t tjera duar brenda, qoft pr ti prekur sapak me majat e gishtave, nj prpjekje pr kontakt, si pr t transmetuar nj mesazh, nj lutje, besimtar t vrtet q rreken t cikin gurin e Meks s asaj mbrmjeje, ti projn forcn e vullnetin e tyre q me rrokullim t fshij regjimin e vjetr ky sht interpretimi im, n mos tjetr. Ndoshta, gjith ata q qarkojn autobusin, duan thjeshtsisht t prshndesin drgatn, por mua m plqen ta mendoj ashtu si ngarkesa emocionale e momentit, ma dikton
Nuk shquhet asgj. Vetm hijet e duarve, gishtave, zgjatur lart, deri n pamundsi, t japin t kuptosh se prfaqsia ndrkaq ndodhet aty, edhe pse me vshtrim t lir nuk duket Pr shkak t avullit q kan zn xhamat n dritaret e autobusit, t shpresave q ngrihen si mjegull, apo nj tisi lotsh n syt e shumkujt.
I gjendur n nj grup t formuar afrsisht rreth nj or m par, me Zerina e Pali Kuken si edhe miq t tyre q i njoha at nat dhe po at nat mu fshin nga kujtesa (ndoshta Nora e Kujtim ashku), ishim kthyer e vshtronim t gjith bashk n nj drejtim.
E, pra, ndodheshim aty dhe magjepsja jon kishte t bnte me dika q as vet nuk dinim ta prcaktonim: dritat e autobusit, ngrirja jon dhe e t gjithve prreth, apo ajo ka guxonim t ndrronim. Nuk ishte as zili pr t qen n vendin e atyre q shkonin t na prfaqsonin, e pikrisht pr kt ishte nj gjendje e uditshme, dika pra, q nuk provohet pr her t dyt n jet. Askush nuk i njihte pjesmarrsit n drgat, pedagog dhe student thuhej. I vetmi emr q prmendej qe nj Azem, Azem.. nga Tropoja. Kurrkush nuk e njihte, e n fund t fundit nuk kishte ndonj rndsi t madhe, prderisa nuk dihej ende n do t ishte edhe dr. Pashko n at grup, apo jo.
DITAR (i Grets) N KOH T SHKUAR
Kur doli fjala pluralizm m kujtohet q tingllonte e uditshme. Mundohesha ta zbrtheja, ti gjeja kuptimin me vete, pasi m vinte turp t pyesja. Nuk shtrohej problemi q kjo fjal do t thoshte shum parti, e rndsishme pr mua ishte t gjeja rrnjt e mekanizmit, pra, mnyrn se si do t lindte e si do t funksiononte m pas. Nuk dua t them plotsisht kt; ishte thjesht nj mani pr t gjetur rrnjn e termit, ekzistencn e nj korresponduese n shqip, nj mnyr pr tu familjarizuar me kt term t ri. Ishte n nj nga ato mngjese gjith shpres, kur, rrugs pr n Konservator, takoj Arben Imamin, at q me siguri dinte dika rreth atij mekanizmi e, pikrisht pr kt, m dukej e uditshme q shkonte srish t jepte msim. Kujtoj si sot ku e takova. Prbri Lans, n at udhn plot plepa, pak prpara se te dilje n bulevard. Ish nj mngjes kristalin e plot rreze diellore. Ndjehesha krenare q rrugn po e bja me nj hero t asaj kohe. Ai ndihej m i afruar, m i ngroht dhe si i liruar. Vrtet kishim interpretuar bashk n nj film (Ball pr ball), por nuk kishte familjaritet mes nesh. Ai i ndrojtur e un n at timen, ndoshta nuk kishim folur kurr me njri tjetrin. Do t m plqente q Shqipria t mos shtyhej n krijimin e m shum se 2-3 partive, do t m dukej nj abuzim, pr nj vend kaq t vogl, i thash. Por ai m kundrshtoi. Mu prgjigj se sa m shum parti, aq m mir do t ishte pr vendin.
Duke e par gjithnj n veshjen e nj heroi, nuk guxova t kmbngul m shum n iden time, por ndrkaq n mendje shihja parcela pasionesh, kokngjeshjesh, pra, dika q nuk do t ishte e lehte t administrohej
ATHER KUR U KTHYEN
Mund t ishte rreth nnts, kur ata u kthyen. Ndoshta gaboj sepse t shumt ishin ata q i mbrthyen syt orve t dors, pr t fiksuar at ast e pr t dshmuar m pas, pr tu treguar t tjerve, m t vegjl se ata, q kishin qen: q n at or, ata, ndodheshin n at vend ku duhej t ishin.
Dhe pa faj. Kam ndeshur shum syresh q kishin edhe shum koh m von, nj lloj brenge n vshtrim pr t mos ndodhurin n sheshin e studentve udibrs t Shqipris. Kush u ndodh ndihet krenar edhe sot. Dhe me t drejt.
Rrz nj peme ku isha mbshtetur, nuk se dukej kushedi far, dgjimi ishte i mir (pr aq sa mund t quhet i mir nj z i ngjirur deri n humbje i nj studenti m t folurn dialektore t veriut, aq e vshtir pr tu kuptuar n Tiran, ku, mir a keq, gjuha e njsuar kishte br vend). Pra, dgjimi mund t konsiderohej i mir me vshtirsi, por gjithsesi ishte pamja ajo q vlente n ato aste, e un, nuk mund ta rendisja veten ndr fatlumt.
Pothuaj nuk mbaj mend asgj nga ajo bised mes prfaqsis s studentve dhe Presidentit, q na u dha e regjistruar n magnetofon, pos faktit t pranimit t pluralizmit nga ana e ktij t fundit me nj qetsi, t pakuptueshme n ato momente, thn n nj t till mnyr q nuk ngjalli ndonj entuziazm t veant e q, pikrisht pr kt, m uditi.
Kam prirje t besoj se lvizja ishte e llogaritur, por jo e llogaritur n nj fardolloj mnyre. (Sulm: Po, Partia denjon t pranoj pluralizmin politik, n rregull, e pastaj? H krkoni tjetr?. E, m tej, vetvetiu nj stepje. Trazim i t gjithve vetmevete: Me gjith mend, far krkojm m tepr? ka synonim si m t vshtirin e objektivave, na jepet menjher dhe pa luft, pa kurrfar kushtesh. far t krkojm m tepr?).
Dhe stepja qč. Ishte politikani q kuptoi se bashkbiseduesit mund ti disorientonte disi, por q e ardhmja ishte e tyre patjetr, e nj stepje e till paraprake, nj e par n sy, msimi pr t llogaritur m tepr sesa nj lvizje e kundrlvizje si n lojn e shahut, mund ti shrbente gjakftohtsis s nj klase t re politike q duhej t lindte m tej.
Ajo ka tjetr do t m mbetej n mend, ishte momenti n t cilin dikush informoi Presidentin se studentt mbanin t ngritur dy gishta lart dhe ai u prgjigj se ata gishta duheshin prer. Q ishte nj cinizm i madh, nuk do shum mend, por n kishte t bnte ky fakt me ka ngjiste n Kosov, kjo mbeti nj enigm pr mua
Dalngadal, me rnien e kuriozitetit pr at bised, n t ciln influenconte patjetr lodhja, ai qndrim pr or e or n kmb, prpjekja e 15-vjearve q nuk mund t rrinin ashtu, pa lvizur e prpiqeshin me domosdo t gjenin nj shteg mes njerzve, por shtigjet ishin vetm ishuj balte, m t vegjlit akoma, ata q kishin ardhur me prindrit e q fillonin t grindeshin, pasi sa koh q u kishte kaluar ora e gjumit, bashk me tr kto, pra, kishte arritur nj pik kulmore edhe ftohja e ngazllimit fillestar, arsyetimi i shtruar tashm, bluarja e sihariqit, ndrgjegjsimi pr kthesn e madhe q kishte ndodhur, ka i dha shkas nj entuziazmi t ri. Nuk kishte t bnte kjo me at se far kishin folur studentt n takim e prgjigje kishin marr, por thjesht me vetdijen se ata aste i takonin nj realiteti tjetr, nj ndrre t pakmparshme.
M kujtohet se u prqafuam t gjith aty, un, Pali, Zerina, miqt e tyre. Gjithandej ishte e njjta sken, i njjti mallngjim. N mes errsirs dalloheshin vetm sy q shndrisnin. Vetm sy q shndrisnin Ishte nj magji. Pothuaj besoje q ndodheshe n botn e maokve
VAZHDIM I ASAJ NATE N DITT Q PASUAN
T nesrmen, ose t pasnesrmen ndoshta (ato dit prej 8 e deri m 12 dhjetor, nuk u shtresuan por u rrokullisn n ndrgjegjen time, n po at mnyr q nj tjegull gjat trmetit mund t bjer n tok m par se copa e suvas diku aty, nn dritaren e katit prdhes, por kjo nuk mund t vrtetohet logjikisht, ashtu si sht e pamundur t vrtetosh edhe t kundrtn). N nj prej atyre ditve u shpall edhe krijimi i s pars forc politike opozitare shqiptare: Partis Demokratike. Ishte kumtuar nj miting i madh n po at shesh ku lvizja kishte nisur vetm pak dit m par dhe ftoheshin t gjith qytetart e Tirans q t merrnin pjes, e tiranas ose jo, u ndodhn aty.
MITINGU
Nuk kishte asnj rrezik shiu e, megjithat, rrugt ishin tr balt. Ishte pothuaj e paimagjinueshme pamja q t shfaqej para syve. T gjith drejtoheshin drejt pjess juglindore t qytetit. Gati arrihej t besohej se fuqi t mistershme e mjete t panjohura kurr, kishin br t mundur q stadiumi kombtar t ishte shndrruar n Wembley o Maracanŕ-n gjigante, e t gjith nxitonin pr t shijuar nj spektakl, t cilin nuk do t mund ta prjetonin m kurr, asnjher: Luante prfaqsuesja e kombit kundr kampionve n fuqi t komunizmit europian.
Krejt ashtu si n nj ndeshje t rndsishme futbolli, n do mes rruge, kryqzim t tyre, n kalime t ngushta mes dy pallatesh banimi, (n suvat e rrnuara t t cilve medoemos gjendeshin plot sharje e afshe plot fjal t turpshme q fillojn me K, Q e P, prgjithsisht shkruar nga fmij e djem n adoleshenc q ende higj kuptojn nga seksi, pra, ende nuk drejtoheshin kundr Komitetit Qendror t Partis s Puns), n kto vende pra, gjendeshin forca t mdha t policis, t cilat kanalizonin, e me druajtje prpiqeshin t devijonin e pengonin n at mas q ti jepnin njtrajtshmri rrjedhs at batic njerzish. Me sa dukej, duhej t ekzistonte nj urdhr pr t mos lejuar m kalimin drejt Qytetit Studenti, pas ors n t ciln ishte parashikuar t fillonte mitingu.
Nisur normalisht, me mendimin pr t prshkuar nj rrug normale, u detyruam shpesh, s bashku me Gretn, t kmbejm drejtim, pra, t dalim jasht pjess urbane t qytetit, diku atje mes sheshit sportiv t lagjes Ali Demi, ndrtess s Ansamblit t Ushtris e m pas, kodrave qe te ojn n at an t qytetit studentor ku ndodhet kaldaja e famshme, grdalla e vjetr me qymyr, q nuk funksionoi kurr pr t qen, e kshtu, dashur pa dashur hyri n histori si nj nga shkaqet e revolts.
Fal t qenit gazetar, n mos simpatik, t paktn jo antipatik pr gjith sa ndesha rrugs e gjith sa m rrethonin, munda t gjej vend e t qndroj n sheshpushimin prkrah hyrjes s menss q ishte improvizuar si tribun. S fundi, heronjt doln. M treguan a me intuit ose edhe me t dgjuar, kuptova se kush qe Azem Hajdari, kjo nuk m kujtohet mir. Sa pr t tjert, Gramoz Pashko, Sali Berisha, Neritan Ceka, Edi Rama, ata i njihja.
Pjesmarrsit atje posht, mbanin fotografi t burrave t mdhenj t kombit, Imzot Fan Noli, Prof. Rexhep Qosja, Kadarč. Ishte shpresa simbolike pr ndrtimin e nj t ardhmeje drejtuar nga urtsia, kultura, nga intelektual n t cilt shum m e zhvilluar sht ndrgjegjja kombtare e m t qarta jan idet nga duhet nisur e rruga nga duhet shkelur.
DITAR (i Grets) N KOH T SHKUAR
Nuk ishte Edi Rama n tribun; un e mbaj mend shum mir se si ishte E, do t ta tregoj se si ishte pikllimi i syve t tij, pas meje,.. madje shum mbrapa meje, pra, nuk mund t ishte n qendr M dukej udi q un isha para tij, q ai t shihte spektaklin ku vet kishte qen organizator. Nuk kishte ku t shkonte padrejtsia q i ishte br; Saliun nuk e kisha njohur m par, mu desh vetm nj gjysm ore, koha kur ata (Edi Rama, Ardian Klosi) po diskutonin pr t marr fjaln. Fjalimin e t dytit nuk do ta lexonte vet Ardiani q ishte nip i Ramizit (Alis) por Edi: i luteshin si fmija, ashtu si fmija prindit kur do t dal e t luaj jasht, ishin ata q me at shpirt kishin ngritur pesh gjith zemrat e studenteve, kur zrat e tyre kumbonin mrekullisht n at sall (salla e koncerteve s Institutit t Lart t Arteve).
mbaj mend hapat e moms n shtpi. Ishte kjo mom q nuk e zinte gjumi, nuk i paqtohej shpirti pr vdekjen e djalit dshmor. Ecte npr shtpi, dhe ishte Ardiani q me nj shembull t till ngrihej kundr lufts s klasave. Kundr kujt do t ngriheshim? Kundr shpirtit t nns t drobitur nga djali i vrar apo edhe kundr tjetrit q kishte bredhur presidiumeve? E ky i dyti far? Mund t ishte spitulluar, kishte fituar nj shtpi diku andej nga qendra e nj t drejt studimi, e m tej, far m tej? Tallonin! Tallonin si gjith t tjert Por ia vlente? Mund t coptohej m tepr nj zemr nne q gjithsesi ai bir i kishte mbetur?
Revolucioni i madh q kishte nisur nuk duhet t kishte m kthim mbrapa. Dhe nse isha kaq e zjarrt, nse nuk m bnin m prshtypje polict q ishin t tmerrshm n rrugicat me balt Nuk m mbante m mua asnj gj, sepse ishte shum e bukur ajo q po niste, sepse kisha nj shpres pr nj gj t mrekullueshme q kishte dal papritur. Shtatzn me binjakt, i kemi br ato rrugica me balt e plot polic ngado, pr n qytetin Studenti. Si sot e mbaj mend. Si m kishte gjetur ajo koh, pse apitesha e nuk ecja, nuk e dija akoma. Dhe prpara dshirs pr t folur n kt miting, nuk mund ta aprovoja kurrsesi mohimin, at JO-n naziste q i bri atyre ky njri (Sali Berisha) q m kujtonte paprkulshmrin e skulpturave socialiste nga fillimi e deri n fund.
E, q nga ai moment, ky njri q sapo e kisha njohur, nuk do t hynte m n ndjesit e mija. Gjithka q ndodhi m pas, fjalimet, frika e tribunarve, megjithse zhvillohej fare afr, nuk deprtonte m tek un, u shemb
GazetaShqiptare/
als_Latn als_Latn als_Latn afr_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn zho_Hant als_Latn als_Latn ltz_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn oci_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tpi_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn