als_Latn dik_Latn sag_Latn
Kërkimi më i rëndësishëm i jetës tonë është ai i gjetjes së dashurisë. Asaj dashurie që Gëte i shkruan letra dhe që mban emrin Sharlotë, asaj tjetrës që Vasco Rossi me shokë i thurin himne e që bëjnë cdokënd ta kërkojë me ngulm . Njeriu, vajza sidomos lodhet gjithë jetën (ose gjysmën e saj, varet nga fati ndoshta, ose sa i zoti je për të kërkuar) për të arritur tek një njeri i vetëm. Një njeri, që supozohet të jetë i duhuri. Dhe me të duhur nënkuptoj njërin, që plotëson të gjitha kriteret e asaj listës së gjatë, që si cdo vajzë tjetër e ke përpiluar edhe ti.
Në gjimnaz, në shkollë të lartë, në 8 vjeçare nëse bën pjesë tek ato më kërkueset, e zhgënjyer nga një dashuri, pa provuar një tjetër, ose e lodhur nga djemtë e tjerë që të rrethonin. I ke vendosur aq mirë ato pika, saqë ai që nuk i plotëson të gjitha, (edhe sikur të plotesojë 97 nga 100) skualifikohet direkt dhe nuk është i denjë as për një vështrim.
Dhe po të thoja? Po, më në fund e gjete këtë njeriun që kërkon, king, brun ose bjond, trup i palestruar sigurisht, i shkon kostumi serioz, po edhe ai sportiv, i edukuar, me 3 shtëpia, me makine luksoze, me prindër të mirë, me një diplomë të mirë e një karrierë për tu patur zili, dmth që i plotëson të gjitha kushtet e listës tënde, madje ka ca kushte ekstra, që ti si njeri i fiksuar që je, ha inat me veten, pse nuk i kishe futur vetë në listë. Po ku e kisha mendjen xhanëm, ku?
Për një rastësi fatlume, një nga ato që ndodhin vetëm një herë ne 10000 vjet, ai ti hedh sytë pikërisht ty, që në mendjen tënde ke më shumë fantazi në të cilat ai nuk ta var, sesa ta var dhe dilni bashke. E filloni si lojë, të dalë ku të dalë, derisa e gjen veten në takime serioze, prezantime miqsh, darka familjare, njohje prindërore dhe me një unazë në dorë.
Ëndrra u bë realitet, Princi i Kaltër ekziston dhe është i joti. Aq i joti, sa ti zgjohesh në mëngjes, pas pushimeve të para së bashku, dhe ai të urdhëron ti bësh gati mëngjesin, ti lash banjën se ai nuk e përdor dot të patharë, e ëma i ka dhënë gjithmonë vezë sy dhe salçiçe të tymosur, si dreqin munde ta harrosh ti, i ke harruar furçën e dhembëve në shtëpi,aq shumë të tjera, saqë të vjen ta hedhesh atë, Princin e Kaltër megjithë valixhe e mëngjes nga kati i 6 dhe mos të pendohesh aspak.
E pastaj, në mes të atij nervozizmi të kujtohet vetja kur mërziteshe pse nuk kishe dhe ti një partner, një njeri me të cilin të dilje darkave, të shkoje në kinema, të të dhuronte vëthë, ora e varëse dhe të të zgjonte në mëngjes me lule e muzikë romantike dhe me shampanjë.
Po pra, kështu duhet të jetë, ne vajzat kështu e endërrojmë dhe kështu e meritojmë, por e vërteta është pak më e hidhur, sigurisht ekziston edhe pjesa e romanticitetit (ti dhe ai, një birrë dhe ndeshjet e futbollit, ai të puth sa herë që ska aksion në fushë, ose luan ndonjë skuadër që si di as emrin) por shumicën e rasteve, je ti dhe problemet e tij, që shumë shpejt bëhen edhe të tuat. Madje, më shumë të tuat se të tij. Sigurisht, kjo është të duash dikë, të jesh me të në të mirë e në të keq, të pranosh krizat e tij të histerisë (se thonë që kemi vetëm ne femrat të tilla) kur këmisha nuk është e hekurosur si duhet, kur këpucët kanë zënë pak pluhur, ose ti nuk je aty për ti dhënë pultin e telekomandës, por askush nuk e thotë realitetin me detajet e tij.
E vërteta është që fejesa, martesa e çdo lloj impenjimi dashuror është si ato reklamat e këpucëve, që ajo vajza bukuroshe i mban veshur gjithë ditën dhe është e lumtur, se ka gjetur rehati, janë të bukura dhe sdo ti ndërrojë, por në fakt, sapo të mbarojë xhirimi i reklamës, ajo bukuroshja, i heq këpucët me të hedhura dhe sdo tja dijë as për bukurinë e kepucëve,e as se sa e bukur ngjan ajo me ato veshur. Dhe kur ne femrat, arrijmë të bëjmë krahasimin me këpucët, na merrni seriozisht,ne dimë se çfarë themi.
Sa herë shohim një cift rrugës, themi se sa të lumtur duken (ose jo) por askush nuk e kupton se në të vërtetë ata sapo janë grindur për akulloren që ajo hengri(ja, do ta shpjegoj pse) ose për parkimin e keq që bëri ai. Ne shohim se si ai kujdeset që ajo të buzëqeshë sa më shumë, i bën perkedhelje e merr me të mira, në fakt, po ta mendosh hollë hollë ai thjesht përkujdeset për veten. Sa më shumë t bëjë qefin asaj, aq më shumë ka mundësi të jetë i qetë vetë dhe të evitojë hatërmbetjet e saj. Pra, kompromis për të qënë i qetë.
Thashë që do shpjegoja punën e akullores. Nuk është gjetje artistike jo, tamam tamam ngrënie akulloreje është. Pas drekës, ku ai është shqepur në mish, birra e gjithë yndyrnat e kësaj bote të mbledhura në një vakt, dhe ti ke ngrënë një sallatë të thjeshtë, të shoqëruar me ujë, nën syrin e tij të rreptë kritik, ti pas shumë e shumë lutjesh, shfryrje nervash, kërcënimesh për ndarje, largim nga shtëpia e pushimeve, sherr në mes të tavolinës ku je ulur me 4 njerëz të tjerë që hapin veshët për sherr, e 60 të tjerëve n gjithë restorantin, që tashmë kanë krijuar versionin e tyre të "grindjes së ashpër" merr akulloren e bekuar dhe fillon ta hash.
Ai të sheh sikur ti sapo ke ngrënë një elefant të shoqëruar me nja 3 qingja e një kec dhe një kantinë me verë dhe mërzitet. Po po, ai mërzitet se ti ha shumë, sepse sdo që ti të prishësh linjat, sepse ti tashmë je një trofe, një trofe që duhet treguar me krenari te shokët. Nëse je elegante, mund ta dëgjosh atë që javën e 3 të njohjes duke thënë: kjo është e fejuara ime, e nëse të duket pak barku, ose mendja e tij e fiksuar thotë që ti ke bark, edhe kur të jeni të martuar do të të prezantojë me gjysmë zemre: ehh, ja nusja, mirupafshim, dhe kjo e gjitha nëpër dhëmbë, me një skërmitje nofullash.
E pas gjithë kësaj, ti je po aty, duke pritur të nesërmen tjetër, për të qënë përsëri nën dietën e tij strikte, ku të heq ushqimin nga dora sepse ke ngrënë shumë, ku të thotë në sy të të tjerëve që ajo tjetra atje larg (njëra që është mesiguri anoreksike) është shumë e bukur dhe ti duhet të dobësohesh, për ta pritur me padurim atë të nesërme, kur ai do të nxehet pse dushi nuk ka ujë të ngrohtë, pse nuk punon ashensori, e pse nuk dolën siç duhet zgjedhjet në Kosovë.
Epo mesohuni vajza të dashura, ai Princi i Kaltër, në fund të fundit është një gomar dhëmbëdalë e i çalë, që me pak aftësi, të bën mëndjen çorbë dhe të sjell në majë të gishtit, e më e bukura është që mund të të dojë vërtetë, por mënyra e tij e shprehjes së dashurisë është më e cuditshmja. E më e bukura, cdo femër e ëndërron një të tillë, e merzitet nëse nuk e gjen.
Këshilla ime? Mos u merzisni, as mos e mbani mendjen aty, diku, ekziston dikush që është gati të ta bëjë humorin një ruletë ruse, e ti prapë të duash akoma më shumë nga ai, se ka atë gjënë e vecantë, që sa herë e sheh, të bën ta duash cdo herë e më shumë atë torturën e ëmbël.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn