als_Latn dik_Latn sag_Latn
Shumë gjenerata u sakrifikuan që ta shijojmë lirinë dhe pavarësinë. Askujt nuk iu ka dhimbsur jeta dhe as pasuria që më në fund të jemi të lirë në tokën tonë. Kaluan 15 vjet që kur Serbia u largua nga Kosova. Por nese e bëjmë një rekapitulim të gjithë asaj së cilat janë të arriturat dhe dështimet e deritashme, nuk mund të lavdërohemi së kemi punuar ashtu siç kemi menduar. Gjithçka filloj mirë kur mbi 1 milion shqiptarë të deportuar dhunshem nga forcat serbo-çetnike të Sllobodan Millosheviqit u kthyen masivisht në vatrat e tyre stërgjyshore. Edhe rindërtimi i vendit ishte për çdo lëvdatë. Por, nuk vonojë shumë dhe filloj lufta për pushtet ashtu siç nuk na kishte hije aspak. Në këtë relacion edhe filluan vrasjet nga më të ndryshmet deri të vrasjet për motive politike. Dhe, duke mos dashur t’i përsërisim ato që shumë herë janë thënë deri me tas për dëmin që na shkaktuan këto dukuri negative, kësaj radhe do të flasim për gjeneratën e re e cila nuk është e kënaqur më statusin e saj.
Ne jemi një popull që për nga mosha jemi më e reja në Evropë. Gjenerata e re ndërmjet moshës 15 deri ne moshën 30 vjeçare në krejt globin po përballët me nivelin e lartë të papunësisë, dhe kështu siç po shkojnë punët pak ka gjasa që të gjejnë punë dhe të inkorporohen në sistemin në shtetet e tyre. Në botë konsiderohet së rreth 80 milionë të te rinjve janë të papunë, duke mos iu realizuar kështu ëndrrat e tyre. Dhe, do të ishte po aq tragjike së sa okupimi nga regjimet e huaja që këto gjenerata të konsiderohen gjenerata të humbura siç ndodhi më shumë gjenerata të shqiptarëve deri sa ishim në okupim. Forumi Botëror për ekonomi që u mbajt në Davos të Zvicrës, nxori konkluzione skeptike kur është në pyetje perspektiva e gjeneratës së re. Dhe kjo papunësi e nivelit kaq të lartë është brengosëse edhe për paqen dhe sigurinë botërore. Kur shifra e të papunëve gjithnjë shkon duke u rritur, atëherë edhe rreziku i shpërthimit të pakënaqësive bëhet edhe më i madh. Kjo shifër sipas forumit në Davos deri ne vitin 2018 ka mundësi të dyfishohet Në shumë shtete reformat ekonomike po bëhen shumë ngadalë e në disa vende të tjera pak mund të flasim së kemi ndonjë reformë që ecuritë ekonomike të kthehen për së mbari. Edhe tubimi në Davos pati vërejtje në sistemin e arsimit i cili po bëhet pa ndonjë plan të caktuar paraprakisht, dhe së cilat kuadro sipas specifikave të shteteve duhet të vijnë në shprehje. Sigurisht së njeri ndër shkaktarët e krizës globale është edhe numri i lartë i të papunëve. Aq me keq është së pasuria e përgjithshme po kontrollohet nga një numër i kufizuar të njerëzve, ndërsa në anën tjetër mbesin të papunë me miliona njerëz. Kjo vetvetiu qon të konstatimi së kjo shumicë, duhet të veprojë konkretisht që gjendja e tyre të përmirësohet.
Kur bëhet fjalë për Kosovën niveli i të papunësuarave në krahasim më numrin e popullatës është i përmasave alarmante. Pak kush është duke u marrë me këtë punë nga ata që janë kompetentë. Kjo garniturë pushtetare është ngushtë së si ta rehatojë së pari veten, e për gjeneratën e re çka të mbesë. Kur gjysma e popullatës është e papunë nga 1 milion e 800 mijë banorë sa ka Kosova sipas regjistrimit të fundit, është diçka e paimagjinueshme për mendjen e shëndoshë të njeriut. Por, kështu e ka puna kur ata që sot po e kontrollojnë shtetin janë lakmitarë të pushtetit dhe jo njerëz të cilët e kanë dert shtetndërtimin dhe mirëqenien. Pa ndonjë plan nacional konkret nuk ka mundësi që situata në punësimin e të rinjve sado pak të kthehet në suaza të normalitetit. Nuk ka gjë më tragjike për një komb së kur shumica mendojnë sa më parë të largohen nga vendi i tyre. Dhe, kështu fatkeqësisht sot po mendojnë shumica në Kosovë. Shumë nga ata që sot po e kontrollojnë shtetin sigurisht së nuk ishte dashur të jenë as udhëheqës të ndonjë Bashkësive Territoriale. Në këtë shekull të jetojnë shumica në mjerim social, e një pjesë bukur e madhe e familjeve të jetojnë si në mesjetë ose më keq kjo nuk justifikohet në asnjë mënyrë. Të shohësh familje përmes ekraneve televizive së si jetojnë në baltë deri në gju, sigurisht është zor ta imagjinosh e lëre më ta përjetosh, siç po ndodh në shumë familje në Kosovë. Nuk pamë deri më sot që dikush nga strukturat më të larta të shtetit që u mor seriozisht më këto familje që po jetojnë skajshmerisht dobët, e mos të flasim së dikush nga këto struktura zbriti nga xhipat e zi për t’i vizituar familjet në fjalë. Një fjalë e popullit thotë ’turpi nuk çel varr për askënd’. Tek kjo udhëheqje politike në përgjithësi e pasluftës si duket turpi është ba njerëzi. Ishte dashur të mendojnë pak dhe ta vënë gishtin në kokë së edhe ata kanë familje…
als_Latn als_Latn als_Latn