als_Latn dik_Latn sag_Latn
– Po sikur të mos shkojmë fare? – tha, duke trokitur gishtatmbi timon.
– Të mos shkojmë? Si të mos shkojmë? Pse të mos shkojmë?
Edi anoi pak kokën nga e majta dhe pa qiellin. – Shiko lart, –tha pastaj.
Suela zgjati kokën dhe pa qiellin përmes xhamit të përparmë tëmakinës.
– Shiko, ç’qiell! Ç’yje! Po sikur të dalim për qejfin tonësonte? Kush vete e rri kot në dasmë, për të parë se kush ështëveshur më bukur se kush? Si thua? Hajde e kalojmë ketë natë përveten tonë.
Suela ngriti supet. Në fakt, asaj nuk ia kishte pas dhe aq shumëqejfi për atë dasmë, por Edi pati këmbëngulur, sepse dhëndri qenjë prej shokëve të tij të fëmijërisë.
– Po Astriti? Çfarë do thotë Astriti kur mos të të shohë?
– Është shoku im i fëmijërisë. Jam njëqind për qind i bindurse do ma falë.
– Epo... mirë. Po ku do shkojmë?
Edi buzëqeshi dhe vuri makinën në lëvizje.
– Gjithsesi, – ia priti Suela, pak më vonë. – Unë e di qëkëtë e bëre vetëm e vetëm që të mos kërceje.
– Pse? Jo, s’është ashtu. Unë mund të shkoja dhe të moskërceja. Nuk do ishte hera e parë.
– E di, e di që ti s’di të kërcesh, por kësaj here do ishtendryshe. Sepse kësaj here martohet shoku yt i fëmijërisë.
Suela e dinte që po ia fuste kot, por e dinte gjithashtu, që edheEdi e dinte që ajo e dinte.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn