als_Latn dik_Latn sag_Latn
(Rreth tekstit të Halil Matoshit “Për gomarët dhe gomarllëqet”, botuar me 28. Nëntor në faqen online të të përditshmes „Koha ditore“).
Dje ishte festë dhe “të përshëndeta shkurtë”. Më la përshtypje se ke bërë paqe me “muhaxhirët” dhe i paske hequr nga lista e atyre që ta kontaminojnë lirinë tënde. Ke përparuar. Tani të kemi mbetur vetëm ne prej së largu që të shqetësojmë. Ia dalim. Se nuk më paske kuptuar asnjëherë edhe pse i lexuake “pështymat” e mia prej së largu shihet në faktin se as emrin nuk din të ma shkruash drejtë. Xhemal e jo Xhemail. Edhe këtë e mëson dikur, s’ka problem.
Në tekstin tënd akuzon diskursin shqiptar; të pakulturë. E si duhet të dukej kultura e debatit? Me pështyma? Emotivizitet? Rrezikshmëria e lartë kontaminuese e njeriut me pushtet? Gomarët?
Debatuesit jonjerëz dhe bisha – siç i quan ti – qenkan problemi, sepse përziejnë terminet, konceptet absolutiste, staliniste, neoliberale. Askënd nga autorët në Kosovë nuk e kam identifikuar të jetë në konflikt me natyrat dhe konceptet e sferave të ndryshme ideologjike se sa ti. Për vete këtë e kam sqaruar me habitusin tënd si militant i dy fazave ideologjike nëpër të cilat kaluan shqiptarët; nga ajo staliniste, kuazisocialiste dhe kjo që ti e quan liberale demokratike. Në të parën shihet se as “Manifestin komunist nuk e ke lexuar si duhet” e liberalizmin nuk ta mësojnë as bishat e Niçes e as Altermattët nëse i keqpërdor vetëm sa për të linçuar konkurrencën publikisht. Asnjërën prej tyre nuk e njeh – për këtë ta jep diplomën shumica e ekspertëve edhe më modest kosovarë.
Ti shkruan:
“Po përse përplasen skajshmërisht në debatet publike përfaqësues të elitës kosovare? Në thelb, debati është vetë demokracia, por mjerisht në Kosovë nuk ka kulturë debati. Madje në debatet ndër shqiptare vërehet një ngatërrim nocionesh dhe konceptesh themeltare, pra kryesisht debati mes shqiptarësh është mujshor, dhe gjithnjë i varfër“.
Sa herë kur të kam përmendur diku pikërisht këtë alarm jam përpjekur të ta transmetojë se je maratonë brenda debatit shqiptar në masakrimin, keqinterpretimin dhe shtrembërimin e koncepteve dhe nocioneve themeltare. Nuk ke kuptuar.
As sot si duket.
Parasëgjithash: pse debaton t’i me këtë soj njerëzish „bisha, jo njerëz, gomarë“ ku apriori e dike që janë të tillë? Apo mos mendon se bota është si fryma jote?
Me keqardhje ta them se: Nuk ke as kapitalin elementar të gjykosh debatin shqiptar e as ndonjë tjetër. Shihet nga harta e “argumenteve” që plason rregullisht në gazeta e media tjera. Pra nuk ke asnjë arsye të sillesh si katedër mobile e Oksfordit, pasi në çdo shkrim sipërfaqësia dhe padija të qajnë si ato shtrigat mbi turmën e drunjve që i digjnin kot.
Pastaj del tek unë, citat: “Dikur i gatshëm të pështyjë nga larg si gjithnjë Xhemail Ahmeti, një “kujdestar i devotshëm” mbi racizmin, këtë herë heshti, sepse ai që shqiptoi këto fjali raciste, me gjasë nuk i duket atraktiv për t’u sharë me të!? Ose ia ka drojën fuqisë së tij politike!? Dhe interpretimi i tretë: Ndodh që as kujdestari i devotshëm nuk kujdestaron gjithnjë, sepse mund t’i jetë rënduar koka nga pija, për çka ai akuzon të tjerët me lehtësi të padurueshme!?”
E para unë nuk pështyj por shkruaj. E dyta nuk mund t’ia kem dronë politike dikujt sepse jam larg – apo jo, vetë e thua. Çka duhet të droja se nuk do të mi japin votat kastat e fanattikëve islamikë dhe të cilët po mundën më fshijnë? Koka nga pija më rëndohet herë pas herë. Dakord. Po se kam dyshuar se edhe ty të të jetë rënduar koka nga birrat ka qenë më shumë një përpjekje e imja për të lehtësuar rrëshqitjet aq të mëdha që i bën në tekste, apele, diktate publike.
Pse nuk kam reguar ndaj Gold AG? Po kam reaguar – madje ndër më aktivët – herën e parë. Ndaj fenomenit më shumë se sa ndaj personit. E lash më sepse mu bëtë shumë. Dhe të ta them të drejtën Gold AG s’më duket fare i rrezikshëm se masat nuk e perceptojnë si normal. Po ç’të bëj me ty amigo që ke gjithë atë audiencë dhe na mbyte me kontaminimet, shkronjat e mia pështymë, debatuesit bisha e gomerë, kah t’ia nis me ty?
Jo jo ti ke plotësisht të drejtë nuk mundesh ta hedhësh në gjyq një injorant, sidomos jo atëherë kur ai me injorancën tënde mund t’i ikë çdo lloj gjyqi.
Halim Matoshi unë nuk të urrej. Madje kohëve të fundit as të kam lexuar më. Një miku im më tregoi se “ma ke fut”. U shqetësova gjithashtu që nuk reaguan as mediat “ku përshtyj” më shumë se dy vite. Sa për ty – vazhdo të mësosh e ku ta dish ia del edhe emrin të ma shqiptosh njëditë si duhet. I falur je! Se bota është kështu, sidomos atje larg, ku nuk jam unë fizikisht. Adios amigos!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn