als_Latn dik_Latn sag_Latn
Centrali i parë bërthamor i Suedisë
Nuk janë të shumtë ata që e dinë se centrali i parë bërthamor i Suedisë ishte në KTH, të drejtë tjetër për laboratorë kompjuterike Q-shtëpi. Në ditët e sotme, teknologjitë e mediave që përdorin sallën e vjetër e reaktorit. Në vitin 1998, megjithatë, salla e vjetër reaktori mbetet një shpellë të fortë dhe i frikshëm 25 metra nën tokë. Ishte pastaj se çështja kërkuar profesor në Reaktorit Fizikë, Karl-Erik Larsson, i cili ishte i përfshirë në ndërtimin e reaktorit. Ky artikull është një përsëritje nga 1998.Reaktorgropen ku shufra uraniumi ishin zhytur në ujë të rëndë.
Pas bombardimeve atomike e Hiroshimës dhe Komandantit Suprem Nagasaki Suedisë kuptoi nevojën për të grumbulluar informacion në lidhje me energjinë bërthamore dhe të armëve bërthamore. Jo pak, potenciali për të mbrojtur kundër armëve bërthamore.
Seksion kryq se si ndërtesa nëntokësore dukej kur reaktori funksiononte. Përveç reaktorit, ka pasur laboratorë shoqëruese, sistemet e ventilimit dhe exchangers ngrohjes. Shpellë është e lidhur me tokë me anë të dy boshte, një me dy ashensore - e cila aktualisht nuk punojnë - dhe tjetra me kanalet e ajrit për exchanger ngrohjes dhe një dalje shkallët emergjente. Ajrit ventilim utblåstes nëpërmjet oxhakut në të majtë të imazhit. Një oxhak që u hoq rreth pesë vjet më parë.
Në këtë kohë nuk kishte një në Suedi i cili dinte asgjë në lidhje me energjinë bërthamore dhe të armëve bërthamore.
Informacioni në dispozicion u klasifikuar nga amerikanët dhe nuk mund të gjendet, kështu që shkencëtarët suedeze u rizbuluar timon atom.
Në atë kohë, punësohen Karl-Erik Larsson në FOA, me mesazhin "A diçka me neutrone".
Duke filluar nga bërthamore
Kur kërkimore bërthamore ishte një fushë krejt të re në fizikë, filluan të zhvillojnë instrumente dhe për të ndërtuar një burim neutron. Burimet kemi punuar me dha rrezatim shumë të madhe, kështu që ishte nga fillimi duhej të jenë shumë të kujdesshëm me mbrojtjen nga rrezatimi. Në fushën e mbrojtjes nga rrezatimi ishte një autoritet suedeze botë, Rolf Sievert - një nga disa njësive Suedisht SI.
Pas disa vite të kërkimit bazë filloi menjëherë pas vitit 1950 për të hartuar dhe për të ndërtuar reaktorin e parë e testimit të 300 kW e cila më vonë u zgjerua për të 1 MW.
Kur Reaktori i parë bërthamor në botë është ndërtuar nga Enrico Fermi në vitin 1942, të uraniumit natyror dhe grafit për të ruajtur reaksion bërthamor. Ky dizajn bëri thirrje për gati 30 ton uranium për të arritur masën kritike.
Një strukturë e tillë nuk ishte realiste që në Suedi marrë vetëm 300 gram uranium për ton të shist argjilor. Ata kishin një politikë që Suedia do të jetë i vetë-mjaftueshme në lidhje me të gjitha materialet e nevojshme. Prandaj ata zgjodhën ujë të rëndë në vend të grafit, i cili çoi në e vetme të nevojshme tre ton uranium në vend. Problemi ishte për të marrë të mbajë të ujit të rëndë. Pesë ton janë blerë nga norvegjeze Rujkan-turbinat.
Edhe pse u deshën më pak se katër vjet për të shkuar nga vendimi në reaktorin e porositur, gjeti ata që ka punuar në këtë projekt që shkoi ritmin e një kërmilli.
Prandaj, reaktori u bëri thirrje për English Low Energjisë Eksperimentale Pile - sleep.
Një ditë kritike
Pas punës shumë të vështirë, kështu që ju mund të filloni Njësinë 1 për herë të parë në mbrëmje 13 korrik 1954 Reaktori shkoi kritike në 18:59, një kohë historike në historinë suedeze e fizikës.
Kjo është bërë pas shumë e hulumtimit suedez në neutronfysiken deri më 1970, kur reaktori është marrë jashtë shërbimit.
Reaktori u la më pas jashtë deri në vitin 1982, kur ajo u shpërbë dhe të drejtuar larg.
Sot, pjesë të reaktorit të parë e Suedisë në STUDSVIK.
Kostoja e ndërtimit të reaktorit ishte 1954 rreth 20 milionë.
Rrënimi në vitin 1982 kosto mjaft interesante edhe 20 milionë edhe në qoftë se çmimi tag kishte disa vjet të inflacionit të qafës.
Monopoly bërthamore futur
Rreth 1954 amerikanët gjetur se rusët kishin ardhur deri tani në zhvillimin e armëve bërthamore që ka kuptim për të shpërndarë informacion mbi përdorimin civil të energjisë bërthamore dhe potencialin e saj. Pra, në vitin 1955 u mbajt një konferencë në Gjenevë në energjinë bërthamore, ku u vendos që uraniumi do të lejohet të eksportohen nga Shtetet e Bashkuara, kundër autoriteteve amerikane do të inspektojë dhe të verifikojë që uraniumi është përdorur për qëllime paqësore.
Tani, shumë të kërkuar për të ndërtuar reaktorin e saj bërthamor. Jo vetëm qeveria suedeze, por edhe industria private kërkuar për të ndërtuar reaktorë bërthamorë këtu dhe atje. Suedia u përballur me një të ardhme të lavdishme. Në mesin e avionit tjetër planifikuar mundësuar nga energjia bërthamore.
Kjo nuk mund të pranohet nga autoritetet shtetërore dhe për këtë arsye futjen e një monopoli shtetëror mbi energjinë bërthamore.
Reaktori i dytë bërthamor - R2
Reaktori i dytë i Suedisë bërthamore - i njohur si R2 - ishte gjithashtu një reaktor kërkimore, por me një fuqi kulmin prej 50 MW.
Ajo është e vendosur në STUDSVIK, është përfunduar dhe është përdorur ende për testimin dhe neutronstråleforskning.
R3 në Stokholm
Centrali bërthamor në Farsta
Në periferi të Stokholmit Farsta është ndërtuar në fillim të viteve 60-të një centrali bërthamor powered termike fuqia e 55 MW për fjärrrvärme, përfundoi në vitin 1963 (pesë vjet më vonë ne mund të shohim rezultatin në Bashkimin studenti profesion ndërtimi / Reds. Shënim).
Gjatë ndërtimit ankuar për pronarët e shtëpive lokale në besimin se e gjithë zona do të bëhet radioaktive.
Kur termocentrali do të jetë shpërbërë që nga viti 1973 (vetëm në kohë për krizën e naftës) erdhën të njëjtat pronarët e shtëpive dhe ballafaqohet ujëvarë dhe tha se reaktori mund të operohet në.
Ajo kishte qenë liqeni i tillë një të pastër dhe ajri ishte bërë në mënyrë të pastër në krahasim me më parë, kur djegur naftës në kaldaja.
Ngrohjes bërthamore ndihet të jetë shumë miqësore me mjedisin.
Vetëm bimë bërthamore të naftës-shkarkuar Suedisë
Reaktori i katërt i Suedisë, R4, është dashur të jetë në Marviken në Bråviken në Östergötland.
Ky reaktor ishte një histori e trishtuar që u godit rëndë nga burokracia dhe dithering, me ndryshime të përsëritura të asaj që do të ishte për reaktorin dhe fuqisë reaktorit.
Ndërsa ndryshimet e tjera të projektimit vonuar projektin dhe përfundimisht çoi në zhvillimin e reaktorit ishte teknikisht i çarë kaluara.
Verë e hershme e vitit 1970 u vendos të braktisë projektin.
Mbetur pjesën konvencionale që ishte konvertuar në një të naftës-shkarkuar termocentralet dhe pjesë reaktori u bë një stacion testimi ndërkombëtar.
Suedia kishte vetëm bimët e saj të parë dhe ndoshta në botë të naftës-ushqyer të energjisë bërthamore!
Rritje ynë
Lab 4 në fizikën moderne është anuluar për fat të keq për shkak të ndalimit të testit?
Ka dy rrugë Në R1, vetëm një prej të cilave ka ndriçim.
Ne mbushur ajo huazuar çelësin në hyrje të input të fundit, por ajo nuk ka punë, kështu që ajo duhej të jetë shkallë e errët poshtë.
Vetëm elektrik dore ne kishim shumë të çmuar!
Njëzet e pesë metra më vonë, ne të hap jashtë në një kohë të madhe udhëheqëse mbi sallë të madhe reaktorit.
Kudo ajo është krejtësisht bosh, shumë e errët dhe të gjithë ne e shohim - dysheme, mure dhe tavan - është e ndarë në një rrjet ku të gjitha kutitë kanë një kod unik.
Duket pak skenë surreal të vërtetë.
[Image]
Në mes të sallës reaktorit një kangjella mbron gropë ku anije reaktori ekzistuar më parë. Tavani i harkuar është e bukur blu, natyrisht, të mbuluara nga një rrjetë. Megjithatë, kjo është pak e vështirë për të thënë më shumë se tavani është e errët në dritë pamjaftueshëm nga pishtar tonë. Me sa duket ka përdorur ndriçim në sallën e reaktorit dhe zonat e tjera, por ajo kishte ndalur duke punuar një kohë më parë. Karl-Erik na tregon se sa e bukur ishte me blu harkuar tavan kur ai dhe kolegët e tij ka punuar për të ndërtuar reaktorin.
Në anën e gropës reaktorit ishte një vrimë e mbuluar si Karl-Erik shpjegoi ishin përdorur për të testuar shufrat e uraniumit. Shufra ngriheshin nga thelbi, i mbrojtur nga një këllëf të çojë dhe në fund ra në vrimë, ku ata u mbytën. Në anën tjetër të gropë përgjatë murit vë një zyrë seri ndërtesë tre kate në lartësi. Në një dhomë të vogël në anën e pusit ishte salla e kontrollit për reaktorin. Më tej në atje objektet laboratorike dhe zonat e stafit.
Nga: Dennis Grundbergbased on 13 ratings
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azb_Arab als_Latn als_Latn war_Latn