als_Latn dik_Latn ron_Latn
Letra 1
Pershendetje!
Nuk dua te identifikohem, pasi nuk e shikoj qe perben diference. Njerez jemi te gjithe, e ne boten e dashurise, ndahemi kush dashuron me shum, e kush dashuron me pak, kush lendon, shkel, perdhos ate qe per shum njerez qe besojne quhet ndjenja me fisnike ne bote, dashurine. Historia ime daton sh kohe me pare, isha thjesht nje adoleshent e pas shum le te themi njohjesh, njoha dike qe me ktheu me te njejten fryme dashurine. Eshte deshira e njeriut per te vrapuar pas lumturise, edhe une ne ate mosha vrapoja, vrapoja pas saje, e ngrita ne piedestalin me te larte te jetes time, ishte muza ime. Enderroja, enderronim te njejten enderr bashke, ishim udhetar te se njejtes rruge, merrnim fryme nga njeri tjetri. Na bashkonin aq shum gjera sa mendoja qe e gjith bota kunder nuk do te na rrezonte. E dini, shum njerez mendojne ose besojne qe dashuria ne kte bote cdo dite e me shum zbehet ne zemrat e njerzve, por ne gjith kte histori kam mesuar se ekziston shprese, e shpresa eshte shpirti i njeriut i afte per te dashuruar shum e me shum, fort e me fort. Doni ta dini fundin? Apo jeni lodhur me keto perralla? Magjia zgjati per rreth tre vite, e pikerisht ne kulmin kur un mendoja qe do prekja lumturine, ajo lumturi iku... U zhduk, nuk e njihja me ate shpirt qe per shum kohe e kisha dashuruar, idealizuar si njeriun qe plakja do me zere me te, jeta do na mundte perkrah njeri tjetrit. Tamam si kaloresit ne beteje, ku vetem vdekja do na ndante.... I ktheu shpinen gjith asaj lumturie, bota e enderrave u shemb, e sigurisht kishte vetem nje te vdekur, vdiq personi qe e mbajti ate bote,vdiq bashke me lumturine ne ate kopeshtin e shum enderruar, plot, lule...
Iku, por duke e kthyer gjithmone mbrapa, edhe naten vone e ka nje porte ne shpirt, ku ajo e hap, ecen ne maje te gishterinjve edhe ulet e mendon...
Po sikur....
Nuk e mbaj aspak meri, e kam falur, thjeshte mund te vepronte ndryshe.
Duhej te vepronte ndryshe, te mos me vriste kaq papritur, pa menduar. E meritoja te verteten, ne respekt te asaj qe kishim arritur, ne shenje falenderimi e mirnjohje per ate rrugetim te bukur qe kaluam.
Ohh un meritoja shum e me shum...
Heren e fundit e putha ne balle, ne sy, buze...
Edhe ika...
Pavarsisht dhimbjes, vrasjes, poshterimit, e cdo gjeje qe me beri, nuk mund ta urreja, eshte jeta, askush nuk i shpeton dot fatalitetit njerzor.
Te uroj lumturi ne shtat jete, un nuk di te mbaj meri...
E ndersa une, do vazhdoj te kerkoj aromen e trupit tend ne cdo grua, ndjesine qe me falte shikimi jot, pa menduar me shum, ishte dashuri, ishte lumturi, ishte dhimbje, ishte vdekje.
E cdo mendim per ty me con ne nje shkalle te re poetike, ku nuk e bej dallimin midis jetes, meje e teje...
Lamtumire
Perjetsisht me endrren tone!
Letra 2
Pershendetje e dashur Anabel,
Lexova se eshte hapur nje konkurs per te shpallur historine te treguar me bukur, epo te flasesh bukur duhet te frymezohesh nga gjera te bukura, njerez te cmuar ne menyre qe per to te shkruash lule fjale . Teksa reflektoja menjehere me erdhi ndermend gjeja me e cmuar per mua i shtrenjti im njeriu me i bukur ne bote Vellai im. Te flasesh per vellain besoj se cdo moter do te dinte te thurte fjale te bukura, por te shkruaj per zemren time nuk gjej fjalet e duhura e adhuroj ate njeri. Vellai im erdhi ne jete me veshtiresi ai lindi vetem 6 muajsh e gjysem peshonte 900 gram dhe ishte i paformuar, te gjithe doktoret thonin :'' Na vjen keq pervecse t'u shprehim ngushellimet nuk mund te bejme dot gje tjeter'', asnjehere nuk donim t'a pranonim kete fakt qanim ne dyert e pediatrise, bertisnim neper korridoret e shurdhet te cilet na dukeshin te mbushur me njerez te pafate te cilet nuk i mertionin bluzat e bardha qe mbanin veshur, nuk dinim cfare benim ishim te rrenuar shpirterisht, ngushellim me te mire kishim lotet mik te pandashem dhimbjen per muaj te tere.Gjithmone ngrenim koken larte kryqezonim duart e luteshim te ndodhte mrekullia, por shpresat priteshin teksa degjonim mjeket te thonin te shkoje sa te shkoje. Te gjithe habiteshin se si mund te merte jete ajo qenie aq e brishte e vogel e pafajshme por e pafat.Per te nuk egzistonim kura, medikamente qe te jepnin shprese madje nuk egzitonin as rroba qe ta vishje kerkonim gjithkund por skishte.Per here te pare vellai veshi nje kanatiere e cila iu hoq nje kukulle qe gjendej ne vitrinen perballe maternitetit ajo kanatiere e cila e mbulonte plotesisht ngjante si nje fustan madheshtor per ate krijese aq te vogel.. Shtepiza e tij e pare nuk ishte ne krahet nenes ,nje shtepi ku duhet ta prisnin familjaret me te lumtur se asnjehere shtepia e tij ishte inkubatori prej qelqi ku aty e prisnin mijra tuba shiringa, vagone e gjithcka e kesaj natyre. Foshnja kishte nje ngjyre ndryshe nga te tjeret , nuk kundermonte aromen e mrekullueshme te bebushave por vinte ere farmaci nga sasia e madhe e ilaceve te cilat i injektoheshin cdo dite. Kalonin ore , dite, jave muaj ky femije i pafajshem luftonte me jeten, prinderit qe digjenin per se brendshmi teksa e shihinin aty te shtrire te mberthyer ne tuba, mbushur plot age e nuk ishin te afte te benin gje ,motrat... lotet e te cilave nuk kishin shterim e i bashkoheshin lutjeve per mrekulli, te cilat ZOTI i degjoi e beri mrekulline e formesoi ate qenie ne menyre te perkryer, i dha jete e beri te gezoje ate ne familjen e cila e adhuron e tashme e pret ti festoj 15 vjetorin ku si ne cdo ditelindje tjeter krijohet nje ambjent i hareshem, shumengjyresh ,plot dhurata por midis tyre qendron dhe kanatierja e bardhe e ruajtur me fanatizem e cilla ngjan e pabesueshme per t'u besuar se mund ta kete veshur ky djale i cili po burrerohet ka hedhur shtat e eshte bere nje femije i mrekullueshem...ZOT FALEMINDERIT qe na njohe me arsyen e lumturise sone e na Sperkate me dashurine tende duke na bekuar zemrat e buzeqeshur fytyrat.
Faleminderit Anabel
Letra 3
Dikush ka thene se jeta eshte nje enderr dhe me e keqja fillon kur fillon te zgjohesh .
Zgjimi eshte vdekja e shpejte pasi qe çdo gje eshte iluzion .
Une nuk e besoj kete . Mendoj se ne fusim ne jeten tone endrra pa fund , pasione e iluzione .
Ka raste kur eci ne rruge symbyllur duke i besuar instinkteve te mia e pasioneve qe me shtyjne ne rrugen e jetes duke me dhuruar buzeqeshje e nje zjarr te brendshem . Por une jetoj vertet , ndjej ... nuk jam vetem nje spektator pasiv ne kete skene boterore .
Shpirti nuk blehet apo komandohet si nje makine . Ka disa nyje qe prodhojne shpresa e iluzione te cilat askush nuk mund ti drejtoje . Naten kur mbyllim syte ne enderrojme pa i menduar endrrat , thjesht duam te qetesohemi , te shlodhim trupin e mesa duket vetem mes endrrash mund te arrijme paqen .
Nje buzeqeshje krijohet ne buzet e njoma te trendafilta te nje foshnje kur lundron mes endrrash . Te duket sikur bota eshte me e bukur , sikur sheh drite kudo e yjet shkelqejne me teper ate nate , vetem prej nje buzeqeshje te pafajshme .
Kur mendon per dashurin tende , ate qe do me teper ne kete bote, ate qe te ben te qash e te qeshesh perseri mes lotesh, atehere mendja jone kalon si ne nje parade te vertetat dhe iluzionet qe i ke hedhur si nje mantel kesaj dashurie. Asgje nuk eshte perfekte ne kete bote asnje person po fantazia e ky shpirt i pabesueshem qe njeriu e ruan nga dallget e jetes si thesarin me te shtrenjte, te ben ta besosh se idealja egziston.
Realja me te vertetat e hidhura lihet menjeane nje çast dhe e ve koken ne jastekun e ndjenjave ... fillojne te krijohen imazhe te thuren endrra te kendshme e ti mbulohesh nga nje gaz i brendshem qe vetem ti e sheh e ndjen . Edhe ajri behet plot aroma dhe syte mbulohen nga nje mjegull lulesh e ngjyrash gati te tejdukshme , ylbere te pafundta e drite engjujsh . Iluzionet te pushtojne zemren dhe aty ke gjithqka qe te nevojitet . Vjen dikush qe te prek shpatullen e te pyet per diqka e zgjohesh , sheh se je ulur diku e ndien ndoshta ftohte .
Jeta eshte kjo , zgjohesh ne nje moment , mendja fillon te punoje perseri me logjiken e saj dhe zbarkon ne realitet duke bartur pak nga ai gaz i brendshem lumturie .Flet e syte te shkelqejne , optimizmi te jep drite te purpurte ne fytyre . Sa e lehte eshte te ndihesh me mire , mjafton nje dore e vogel iluzioni .
Perfundimisht jeta te duket jo aq e keqe .
“ Une qenkam i limtur e nuk e dija “ ? – pyet iluzioni yt , ai zeri i dyte qe çdokush e ka brenda vetes .
Ne jemi uje , ajer dhe endrra . Formula sekrete e krijimit te njeriut .
Sa i thinjur dhe i hidhur eshte ai shpirt i zbrazur nga endrrat . Fantazia vdes kur njeriu e debon vet dhe ate njeçik qe i mbetet brenda e vret me trishtim realiteti . Por jo gjithmon vret realiteti . Ai te dhuron shpresa .
Jeta eshte kaq e bukur sepse ka larmi , ka hidherim po ka edhe gezim , ka te qara po ka edhe te qeshura , ka hije po edhe drite , ka pleqeri e vdekje po ka edhe femijeri e jete .
Jeta eshte nje zyrme midis heshtjes . nje zhurme plot te papritura , iluzione nen diell e pluhur yjesh .
Nese guxon jeto shijo pluhurin e yjeve , kupat e endrrave piji deri ne fund e lesho nje pasthirrme kenaqesie , trego çfare ndjen e ndaje lumturine . Lumturia eshte krijim i bukur i njeriut . Ka shume zhurme brenda , shume energji shume fjale tinguj shume bote . Pihet ne doza te vogla te ndare mes njerezish se e tera njeheresh te vret
Shpirti i njeriut eshte aq i pafund po zemra eshte kaq e dobet , kjo shoqeri ndan çdo gje : dashurin e shpresen .
Nje pikez te qeshure bene dy buze te tjera te hapen , nje enderr e treguar me pasion frymezon endrra te tjera .
Pak zhurme krijon zhurme tjeter ne kete jete .
Sa i bukur zinxhiri i jetes , shkon pafundesisht e rikthehet perseri te ne .
Jeta e njeriut : uje , ajer e endrra te veshura ne iluzione e ndjenja ......
Sa pak kemi nevoje per te qene te Lumtur ...!
Letra 4
Pershendetje Anabel!
Eshte hera e pare qe po shkruaj ketu dhe letren time vendosa t'ia perkushtoj babit!
Hero.
Mbartese e nje peshe te rende mbi vete, kjo fjale. Kater shkronja qe i japin nje kuptim vleresues, por jo ne te gjitha rastet. Shpeshhere kur isha e vogel, mendesia ime per kuptimin e kesaj fjale ishte e ceket. Dua te them, hero per mua ishte ai qe shpetonte princeshen me disa truke magjik apo ai princi qe vinte gjithmone ne momentin e fundit per te shpetuar perandorine e tij nga e keqja.
Ne nje fare menyre mendoja qe vjen dikush dhe shpeton dike nga e keqja. Deri ketu isha mire, por nuk kam mundur ta bej asnjehere krahasimin midis atij heroit qe besoja une ne filma vizatimore dhe heroit ne jeten reale.
Derisa nje dite u gjenda ne nje spital, doktoret e te cilit leviznin papushim. Dikush i veshur me nje uniforme perkatese hyri ne nje salle operacioni dhe nuk doli prej andej, per gati disa ore. Veshtroja familjaret e pacientit te cilet ishin plot ankth. Dhoma te mbushura plot me njerez qe kerkonin mjekim. Pas disa oresh, burri me uniforme doli nga salla dhe u afrua drejt familjareve "Djali juaj shpetoi, gjendja e tij po permiresohet" Nuk mund ta imagjinoje dot fytyren e tyre teksa priten lajmin, shpertheu lumturia dhe nje sere bekimesh te sinqerta u drejtuan drejt burrit. U stepa per nje moment pasi dhe mua me mberthyen emocionet dhe munda te shqiptoj vetem nje fjale "hero"
Zbrita shkallet e po ecja ne trotuar, teksa pashe nje grua qe kish kapur perdore femijet e saj.
Teksa drejtoheshin per nga parku nga ku femijet u shkeputen per te shkuar me vrap, filloi te bisedonte me shoqen e saj.
"Nuk ben mire te punosh kaq shume. Shendeti yt po perkeqesohet." - iu drejtua shoqja gruas. " I sheh? " - i tha ajo teksa drejtoi gishtin nga femijet. "Ata jane gjithcka per mua. Qe nga vdekja e bashkeshortit tim, une po perpiqem qe te mos ju mungoje asgje edhe nese do me duhet te punoj deri ne mengjes. Shendeti i tyre vjen perpara timit."
Me mjaftoi aq sa degjova per te me ardhur serish ne mendje fjala me kater shkronja "hero" shqiptova dhe u largova nen mendime.
Pak me tutje, pash nje grumbull njerezish qe kishin qendruar dike. Iu afrova turmes dhe syte me zune nje kotele te vogel rreth se ciles ishin grumbulluar njerezit. Ne pak minuta zune te shperndaheshin dhe aty mbeten vetem dy prinder dhe vajza e tyre e vogel. "Te lutem babi, mund ta marrim ne shtepi. Ajo ka nevoje per perkujdesje. Te betohem qe do kujdesem per te ashtu sic rregulloj dhomen time" - tha vajza e vogel teksa i lutej te atit ta merrnin ne shtepi. Pasi u kthye nga e shoqja thane te dy njezeri "Epo, fillo te mendosh per emrin dhe i shkeli syrin te bijes" Syte e saj shkelqyen.
Buzeqesha si te shihja skenen me te bukur dhe shqiptova serish "hero".
Po erresoheshe e nisa te nxitoj per te shkuar sa me shpejt ne shtepi. Hyra brenda dhe pash babin te shtrire , pamja e te cilit kishte marr nje lodhje.
- "Erdha ba, u lodhe ne pune?"
- "Paksa, ishte dite e ngarkuar por tani qe te pash ty me iku lodhja"
Shkova ta puth dhe ndala per nje moment. E veshtrova duke mos ia ndare syte dhe arrita te dalloj lodhjen tek pasqyrohej ne pamjen karakteriale kur dita ka qene mese e ngarkuar per te. Teksa dola nga dhoma, peshperita "hero".
Ngjita shkallet ne nxitim drejt dhomes sime dhe . .
Tashme e di shume mire cdo te thote "hero" ne jeten reale.
Ndodhen kudo rreth nesh duke u kujdesur per shendetin, mireqenien tone. Dhe po, kane nje potencial diversitet vlerash te pakrahasueshme. Heronj te se ardhmes sone. Duajini fort dhe jepuni vendin qe iu takon. Insistimi im per te besuar vetem ne heronjte e filmave vizatimore hasi ne rezistencen e barrikadave qe une vet kisha krijuar. Nje mur te larte per te mos pare ate cka kisha para syve. Por e tashme e di, e njoh dhe jam e sigurt qe nese eshte dikush emri i te cilit duhet lartesuar gjithnje e me shume jane ata pa te cilit ne kurre nuk do jemi dhe nuk do kemi keto qe gezojme sot.
"Hero"
Letra 5
Pershendjetje Anabel!
Qellimi im nuk eshte te fitoj konkursin,thjesht do ndjehesha mire qe per here te pare te rrefej historine e jetes sime ne nje faqe te ndjekur kaq shum.Do te rrefehem per dashurine e jetes sime.Fale tij ndjehem shum e dashuruar me ate dhe gjithcka qe me rrethon,e kam dashur qe nga momenti qe gjeti menyren per te fituar zemren time.Shkonim ne shkolle bashke, dmth udhetimi jone fillonte tek stacjoni i fugonave deri tek shkolla.Ishte shoke i mikes time me te ngushte,gjithcka filloj si nje loje,dmth loja qe ishte e planifikuar nga ai.Te dy biem ne dakort qe ne te benim sikur jemi lidhur,ne menyre te tille te shikonim reagimin e shoqeris gje qe shoqerine e kishim te perbashket.Filloj cdo mengjes duke me sjell lule me ngjyra te ndryshme tek stacjoni,ndonjehere cokollata,ne pishimet e oreve sillte perseri lule, uleshim ne kafe afer njeri-tjetrit,filloj te kishte nje kujdes te vecante ndaj meje.shoqeria filloj ta besonte lodhjen tone te rreme,ne arritem te benim ato te besojne nje gje te tille,madje morem dhe urimet e tyre,atehere vendosa ti thoja qe ta mbyllnim si loje ,sepse fillova te kisha shum dyshime qe do behesha une viktima e lojes.cdo mengjes ndjehesha shum bukur kur merrja lule nga ai,ndjehesha shum mire kur shkruanim sms qe komentonim gjerat qe benim diten,qeshnim shum me ato qe benim. Fillova te ndjehesha shum bukur nen shoqerine e tij pa e kuptuar qe ai do behej pastaj i domosdoshem qe une te ndjehesha mire.kur vendosem te shkeputnim lojen fillova te ndjehesha shum keq, e kuptova qe do me mungojne gjestet e tij,e kuptova se po dashurohesha me ate.Qellimi i tij kishte qene qe ne fillim qe te me bente per vete por kishte zgjedhur lojen sepse nese nuk do arrinte te me bente per vete ta lente si nje loje dhe mos te humbiste shoqerine qe kisha me te,por nuk mbeti thjesht loje ajo u be loje e vertete,madje loja jone e perferuar,u dashuruam aq shum sa mendonim qe asgje dhe askush tjeter nuk eshte i lindur per ne pervec se ne per njeri-tjetrin.pervec se duheshim akome me te bukur e bente lidhjen tone ato qe ne benim per njeri- tjetrin.Benim shpesh supriza ,tregoheshim tolerant ne gjerat qe zgjidhnim te benim, suprizat nuk ishin vetem nga ato te medha apo me vlera te larta monetare sepse ato skan rendesi ne nje lidhje te vertet,nje nder suprizat e para qe ishte ngulitur ne trurin tone ishte ajo qe i bera une per ditelindjen e tij te pare me mua.Ai ishte ne dasem me familjen e tij ,une sebashku me shoqerin time vendosem qe ne oren 00:00 te ishim te lokali i dasmes jashte,dhe realisht ashtu ndodhi sepse ai doli jasht te fliste ne tel me mua dhe kur na shikon atje ai ndjehet vertet i suprizuar.ka aq shum supriza por zgjodha te them ate se ishte supriza e pare nga ana ime,sepse ai ben supriza cdo muaj duhet nje liber te tregohet per ato qe ben.Ne sot jemi te fejuar dhe presim qe ne vere e 2015 te martohemi,kemi filluar duke enderruar shum gjera per ate dite, fantazojme,japim ide rreth asaj dite ne menyre tille qe te behet nje dite me kuptim te plote per ne ,te jete nje kujtim i vertet mos te jete vetem nje ritual qe duhet bere por ,te jete ashtu sic e enderron cdo cift ate dite.cdo dite bejme ndonje gje ndryshe nga ditet e tjera sepse une mendoj se te jetosh bukur duhet qe cdo dite te dashurosh dhe te jetojme sikur te jete vetem ajo dite e para dhe e fundit.Duhet bera gjera te vogla dhe te medha sipas mundesive qe ti jepet nuanca dhe ngjyra te bukura jetes dhe dashurise.une e dua jeten e dua dashurine e dua cdo gje qe me eshte dhuruar deri me sot.Eshte nje mundesi dhe mrekulli qe te jepet vetem nje here ne jete,prandaj ndjehem e bekuar qe jetoj kaq e dashuruar,jam shum e sigur se kshu mendojne te gjithe pavarsisht se dikush jeton keq e dukush mire ,me shkolle pa shkolle ,me pune pa pune,por ama te gjithe e dime qe ne kemi disa te drejta te barabarta kemi lindur te gjithe per te jetuar deri ne momentin e fundit dhe te gjithe dashurojne sipas menyres se vet,te gjithe kane ne zemren e tyre miresin pavarsisht se i ben jeta te tregohen ndonjeher ndryshe nga ato cka jane..ju falenderoj nese e lexoni dhe nese nuk jeni dakort me ate qe shpreh une ju lutem kurseni ironit dhe komentet ofenduese sepse asgje nuk fitoni nese ofendoni apo tregoheni kritukes ne menyra fyese(fundja fjala eshte lire ashtu sic eshte ideja dhe llogjika e cdo kujt)
Letra 6
Persh Anabel
Po shihja nje film tani dhe ne mendje me erdhen tre vitet me te bukura te jetes sime,por qe me dhemb zemra shum tani qe po i kujtoja me dhemb sps mbeten vetem kujtime.
Une jetoj jashte shqiperise qe e vogel me familjen gjithashtu edhe studioj
Ne moshen 18 vjecare njoha nje cun shqiptar ishte dashuria ime e pare dhe e vetme
Ai jetonte ne nje qytet tjeter me familjen e tij dhe kishte ardhur per pune ne qytetin tim ishte 5 vite me i madh se une.
Ishte cun simpatik qe te bente per vete sapo e shihje por me te bukur se fizikun kishte zemren te cilen ja njoha me vone
per te mos i hyre sh detajeve u dashuruam kalonim mrekullisht bukur edhe pse ishim ore te tera larg udhetonim cdo fundjave ose une ose ai dhe takoheshim
pas nje viti e meson familja ime per lidhjeb time dhe isha pak e shqetesuar ne fajt i treg edhe te dashurit time per kete
Dhe ai me tha mos u shqeteso fare tregoju vete cdo gje per lidhjen tone dhe une te dielen do vi ti takoj
Isha femra me e lumtur ne bote
I treg prinderve gjithashtu u them qe do vije te dielen dhe ata u qetesuan pak
Vjen e shtuna tel i tij i fikur
vjen e diela ne mengjes tel perseri i fikur dhe mendova me vete ky u zhduk tani nuk do behet me i gjalle por prinderve nuk iu treg gje
Po rija ne dhomen time dhe kur vjen vellai im me thote eja nga salloni se te kerkon mami kur vajta andej gjej te dashurin tim ne sallon duke qeshur me tha mendove qe nuk do behesha me i gjall
Zoti e di sa e lumtur isha ne ato momente edhe familja e perkrahen lidhjen time keshtu kaloi edhe nje vit lidhje une bera 20vj ai 25 kisha ditelindjen me thote dua ta festojme ne qytetin tim
Ok i thashe nuk do organizoj asgje me shoqerine time
As un tha nuk do organizoj gje dua ta festojme vetem ne te dy
Vajta ne qytetin e tij dhe me tha do ikim ne nje vend te qete ikem ne nje restorant dhe po drejtoheshim drejt nje tavoline aty ishin prinderit e tij dhe motra por une nuk e dija fare nderkohe me thote mendoj qe ka ardhur koha qe gjerat te behen me serioze te prezantoj familjen time
Isha e emocionuar por edhe shum e lumtur nderkohe
Dreka vajti sh mire kur na sollen embelsiren mami i tij hoci unazen me te bukur qe kishte ne dore dhe i thote te dashurit tim
Urdhero mami vendosja ne dore besoj do i beje kam ore qe ia shoh gishterinjet
Dhe ne fakt me beri tamam
Keshtu vazhduam edhe 5 muaj familjet u prezantuan gjithcka po shkonte sh mire isha shum e lumtur por kjo nuk do zgjaste shum
Nje nate i fejuari im vajti ne nje feste beqarie te nje shoku me mori ne tel me treg ne fak e dija sps na kishte ftuar ne dasem dite me pare dhe i them kujdes me pijen mos e tepro ke goxha rruge per te bere kur te kthehesh ose me tel te vi te te marr
Me tha qe do iki me nje shok jo me makinen time dhe une u qetesova
u shtriva per te fjetur kur ne ora 6 e mengjesit kishte hapur mami tv dhe cte shihte kishin bere aksident dhe i fejuari im kishte vdekur ne vend dersa shoku i tij jetoi edhe kater dite
Askush nuk guxonte te me tregonte hynin dhe dilnin nga dhoma
kur me ka treg babi zoti e di sa kam uleritur jane mbledhur gjithe lagjia tek pallati
me kane lene me qetesuese te forta tere diten se do isha cmendur
kur kam vajtur diten tjeter ne morg sps do e shihja dhe pas pak oresh do niseshim per shqiperi
kam dale qe aty duke ecur kemba doras nuk me benin kembet nuk qe droja dot ne kembe do duheshin dite te tera te pershkruaja dhimbjen qe ndieja i lutesha zotit te merte edhe mua.
E keshtu vazhduan sh dite te tjera me radhe kush ka thene qe koha sheron ka gabuar une cdo dite e me keq behem edhe sot pas nje viti
I flas e kerkoj e pres
E di qe ai do vije qe te me marre
Nuk me intereson jeta dua te jem prane tij.
Flm qe e lexuat.
Letra 7
Përshëndetje!
E keni menduar ndonjëherë se si jeta e njeriut mund të ndryshojë brenda një minuti dhe se si fati ose Zoti kujdeset që të ndodhemi pikërisht në vendin dhe në momentin e duhur? Unë s'e kam konsideruar asnjëherë veten si njeri me fat. Shumicën e herëve nuk më ecte aq sa isha bërë njeri pesimist dhe e hidhëruar. Mendohesha 100 herë për të hedhur një hap dhe i thoja gjithnjë vetes: "Kot mundohesh. Nuk do të dalë gjë!". Nuk dilte gjë, nuk bëhej gjë. Krijohej vetëm mburoja ime dhe imuniteti që tashmë kisha krijuar ndaj atij fati të keq. Papritur njoha ATË, atë që më hoqi mburojën avash avash, atë që nuk m'u shqit sa më fitoi zemrën, atë që më telefononte çdo sekondë të më ulte nervat, atë që duronte arrogancën, mërzitjet e mia, inatet, atë që më bënte dedikime çdo ditë edhe pse s'i jepej fare për ese, atë që qeshte kur qeshja, qante kur qaja, bëhej copë të më zgjidhte problemet, por mbi të gjitha atë që MË NDRYSHOI JETËN. E them me plot gojë që më hoqi hidhësinë e shpirtit, më ndihmoi të njoh veten, të qesh kot, të jap dashuri, të zgjohem në mes të natës e t'i telefonoj kur kam frikë nga bubullimat, të kompozoj këngë popullore kur s'i pëlqej fare vetëm ta bëj të lumtur, vetëm që ai të dijë se po bëj luftë me veten që mos ta rikthej më kurrë në jetën vajzën që dikur isha. Ka raste kur s'më zë gjumi, që rri e mendoj se ç'të mirë kam bërë për ta merituar e s'gjej përgjigje. Kur pyes atë, më thotë që mbase Zoti ka dashur të nxjerrë në pah mirësinë brenda meje dhe ma vuri përpara rrugës. Përgjigje nuk i jap dot. Di të them ama që ndihem shkëlqyeshëm, ndihem e bukur, e vlerësuar, e rëndësishme për dikë. Di të them që ai është shoku, vëllai, i dashuri dhe babai i vajzës tonë imagjinare. Shtoj me bindje madje se historia e Hirushes dhe këpucës së saj ose historia e Borëbardhës dhe princit, s'kanë të krahasuar me historinë time. Nëse më përpara mbroja tezën se njeriu duhet të përshtatet në këtë botë aq sa mundet e të vrisja po të më kundërshtoje, tani mbroj tezën se jemi të gjithë pjesë e një mozaiku gjigand; thjesht duhet gjetur gjysma përkatëse. Mos u puthisni me këdo! Meritoni më të mirën!
Letra 8
Xhiroja para shkolle ishte bere e perditshme per nje djale , jo qe kishte lidhje me shkollen se kishte vite qe e kishte mbaruar por gjithmon ka nje por , ai kishte pikasur nje vajze dhe ajo e vajza kishte pikasur kte , nfakt jo vetem kjo , per shum vajza tshkolles ky ishte 'djali pa shok' !
Me te vertet ka qene djal i vecant , aq simpatik sa te thuash tiparet e tij te fytyres mund tja ngaterroje me te nje femre ! Por ky ato xhirot nuk i kishte pa shkak , shkonte per 'ate' , per vajzen qe shum shpejt pa shum mundim e beri te veten...
Ishte nje lidhje e qete , nje lidhje e ngrohte dhe shum unike , unike pasi ata snjifnin zenka , kuptoheshin me njeri tjetrin si me asnje tjt...!
Mendonin se ndarja e tyre ishte 'mission imposible' , deri sa erdhi dita sic ndodh gjithmon qe prinderit e vajzes e marrin vesh...
...Vajza mendoi se ky ishte fundi , por djali smendote njilloj. Shtrengoi fort pantallonat dhe iu doli para 'vjehrrerve' ! Tek e tek e tek ja u numeroi te gjitha sic ai dinte , me guxim dhe dashuri ! Prinderit e vajzes ne fakt nuk kishin menduar te benin asgje kunder tyre pasi ishim shum njerez te kuptueshem dhe liberal , biles djali u cudit kur ata pa e degjuar deri nfund ja u dhane aprovimin e tyre duke pas parasysh qe djalit ja njifnin dhe familjen !
Per kta te dy ndricoi dicka edhe me e bukur pasi tani ishin me te lirshem dhe pa kushte per te dashuruar dashurine e tyre !!
Erdhi vera dhe djali vendos ta marri ate dhe te shkonin ne vendlindjen e tij qe tpushonin sadopak me njeri tjetrin afer , por qe tkishte nje arsye bindse qe ti nxirrte lejen vajzes vendosi qe me vete te merrte dhe nenen e vet , ate nene aq te dashur sa tani thoshte un kam dy femij ngaqe e donte pamase vajzen..!
Nisen per pushime te tre , por akoma pa u akomoduar mire ata nuk do te ishin me 'tre' dhe nuk do quheshin me 'pushime' !
Pushimet zeza te atij viti kurr memoria e tyre nuk i shlyen dot..! Nisen pushime por u konvertuan ne makthin me te keq qe akoma vazhdon edhe sot!!
Djali kishte nje zemer aq te madhe sa edhe vet balena do ta 'xhelozonte' , ai falte cdo gje , dhuronte shpirtin kur se kishte te tdhuronte ate qe i kerkoje , por nderin dhe fytyren mund tja jepte vetem 'vdekjes'...! Familja e tij simbolizonte nderin dhe vajza fytyren...!
Por ja , u gjend dikush qe e preku te te dyja , por pa kaluar shum kohe kembet e ketij njeriu te keq per pak preken varrin ! Djali beri gabimin qe i kushtoi dashurin dhe lirine , e plagosi 'tipin' qe skishte frena ne goje dhe u dorezua vet ne polici...!
Vajza dhe nena e tij mbeten vetem , i dashuri i tyre mendoi me shume per nderin se per to , ai u burgos , ato u shkaterruan.. Cdo lule e bukur u vyshk per 1 moment , cdo enderr dhe cdo plan i vajzes tani ndodhej pas hekurave. Ajo ishte vetem 15 vjec , familja e vet donte ta rimerrte bijen e vet dhe tja mundesonin nje tjeter jete , djali nuk i thoshte as ik as me prit , nuk i thoshte dot ik se nuk ja bente zemra , dhe nuk i thoshte dot me prit se e dinte se shum vite e prisnin ne qeli..!
U ben shum tentativa per te manipuluar shtetin , per ta nxjerr me lek por pa sukses , te afermit e djalit ben cmunden dhe ne fund ju dorezuan fatit , ai do kishte shum vite per te paguar...
... Por vajza nuk u dorzua kurr , prinder tani ajo kishte vetem nenen e djalit qe ajo tanime e quante nene .Kishin kaluar shum vuajtje , pengesa , dhimbje dhe lot dhe kurr nuk do mundej ta braktiste per te filluar nje tjeter jete sic i sugjeruan prinderit e saj. Ajo nuk u dorezua kurr , luftoi dhe sakrifikoi gjth rinine e saj per nje zemer mbrapa hekurave qe si dihej kur dilte. Ajo nuk u dorzua kurr sepse thjesht nuk mundej , ajo nuk e donte djalin , tashme 'ajo ishte ai'...!
Cdo jave i shkonte per vizit , por djali i saj nuk ishte me ajo fytyra e qeshur dhe e bukur por nje fytyre gri dhe te dobet. Pak nga pak burgu po i merrte jeten pervec lirise , vitet me tbukura te rinise ja kufizoi '1 moment' !
Por ajo nuk donte tja dinte , e donte si diten e pare , e donte sic ishte dhe sic eshte , e donte pa marr parasysh ate qe ai beri .
Ajo e do akoma edhe tani qe kan kaluar 5 vite , ka punuar per te dhe nburg atij nuk ka lejuar ti mungonte gje !
Kan kaluar 5 vite dhe fundi i lumtur tani esht shum afer , ai per 2 muaj e kryen denimin dhe eshte i lire .
Ajo , vajza ne fjale esht shoqja ime me e mir , gjithmon mka then qe durimi dhe mundi sjellin frutet me te embla dhe ja ku po e verteton tani. Ajo per 2 muaj bashkohet me gjysmen e vet dhe betohet qe tani e do shum me shum se ne fillim dhe nuk i interesojn fare vitet e humbura pasi ajo thot qe shum thjesht te dy bashk mund ti kompesojne...!
Ajo ka ber celebrimin dhe pse ai ishte ne burg qe atij tja bente me te besueshem dashurine e saj.
Ajo eshte gruaja e dajes tim ! Daja im del nga burgu ne Dhjetor te kti viti pas 6 vjetesh heqje lirie...!!!
Letra 9
GRUAJA VIKTIME E BOTES MASHKULLORE
Sapo degjoj fjalen grua, ne mendjen time zjejne me mijera mendime. Per mua gruaja simbolizon jeten, paqen, dashurine dhe miresine.
Gruaja eshte ajo qe sjell ne jete njeriun, eshte dora qe perkund djepin, eshte ajo qe rrit bijte e bijat, eshte ajo qe mban jeten gjalle. Por gruas, per keto mrekulli, se jane me te vertete mrekulli, ne vend qe ti jepet cmimi " Nobel", ne vend qe ti jepet medalja e arte, i jepet mosperfillja, perbuzja e meshkujve, te cilet harrojne qe edhe ata i ka sjelle ne jete nje nene, qe i ka rritur nje nene, qe ne radhe te pare eshte nje grua. Ata harrojne, ose bejne sikur harrojne. Eshte kjo harrese, qe e ben femren vetmimtare. Eshte perbuzja e tyre, qe e mbyll perjetesisht femren ne nje keshtjelle me dyer e dritare te hekurta e me bedena te larta, qe quhet vetmi.
Cdo hap qe hedh femra, i mire a i keq qofte ky, mashkulli e shan, e fyen, e perbuz, e nenshtron dhe ajo i bindet me perulesi, me ate perulesi, qe do ta shoqeroj deri ne fund te jetes se saj. Shpirti dhe zemra e saj e dine se sa vuan ajo, se c' heq, por mjerisht ajo s' flet dot, se gojen ja ka mbyllur ndergjegjia e vrare padrejtesisht. Edhe kur ajo nis te flase e te nxjere jashte gurin e rende, qe i ka pushtuar zemren, lotet e tradhetojne dhe ajo behet me e brishte dhe me e dobet se kurre. Mashkulli, duke perfituar nga dobesia e saj, e ul ate aq poshte, sa ajo nuk do te ngreje me kurre krye.
Sikur te kishte goje zemra, sikur te kishte goje shpirti, bota do te gjemonte nga ulerimat e tyre, nga thirrjet e cjerra per ndihme. Dhe ndoshta atehere do te lindte nje djell, qe do te ngrohte aq shume , sa te shkrinte akullin ne zemrat e meshkujve. Ndoshta atehere femra do te fitonte lirite dhe te drejtat e saj. Ndoshta atehere ajo do te gezohej per jeten, per faktin qe jeton. Ndoshta atehere gruaja do te ishte e barabarte me burrin. Ndoshta atehere qenia njerezore do te ishte nje. Ndoshta atehere... Por kur atehere?!... Dhe sa do te prese e do duroj gruaja e mjere?!.... Shpresa nuk shuhet, jeton ne fjalen "nje dite"...
Por kur?!...
Nje dite.... Dhe gruaja lind e vdes duke shqiptuar fjalen "nje dite", e cila duket sikur nuk do te vij kurre. Brezat kalojne njeri pas tjetrit dhe ne perjetesi mijera mendje femrash peshperisin : " Nje dite... Nje dite... Nje dite... "
Letra 10
Pershendetje.Dua te marr pjese te konkursi i sotem. Historia eshte e vertete.
``Une jetoj ne nje familje me prinderit dhe vellain. Isha nje femije i lumtur derisa u rrita dhe nisa te kuptoja pse prinderit e mi nuk u ulen asnjehere bashke ne tavoline per te ngrene te pakten nje vakt,nuk e shikonin asnjehere njeri-tjetrin ne sy,i flisnin njeri-tjetrin vetem kur behej fjale per ne femijet e tyre. Ishin aq te larget dhe te ftohte me njeri-tjetrin. Duke u rritur nisa te pyesja veten cfare nuk shkon? Pse keto 2 krijesa kaq te mrekullueshme nuk shkojne dot bashke? Ishte faji i babit tim. Ai eshte burre punetor,i pashem,i kulturuar dhe i lerkushtuar ndaj nesh femijeve te tij por...ka gjithnje Por! Ai e tradhetonte dhe vazhdon ta tradhetoje nenen time. Ajo eshte nje grua e qete,e dashur,nje amvise e shkelqyer dhe teper dashamirese. U desh te hynte mes tyre nje femer tjeter qe punon me babin tim. U desh te hynte nje femer pa perspektive per ti cuar prinderit e mi ne kete gjendje. U desh ajo femer qe mami im te marre medikamente te ndrushme per faktin se nuk e ka perballuar kurre sesi personi qe ajo i tha ``po`` , personi me te cilin ajo ka 2 femije ta lere peng ne shtepi. Kjo nuk eshte historia me e bukur qe mund te tregoje nje 18 vjecare por kjo eshte jeta ime. I dua te dy prinderit por sigurisht me e lidhur jam me mamin. Jam aty per gjithcka qe i nevojitet. Po ashtu dhe vellai im. Uroj qe nje familje e tille,nje cift i tille,dhe nje femije ne nje ambient te tille mos te ekzistojs ne asnje zone te botes. I uroj te 7miliardeve njerezve ne bote lumturi dhe dashuri. Gjithnje jane keto te dyja per nje jete te qete
Letra 11
E pashë ishte mikja ime e gjimnazit e transformuar në dicka hibride që nuk njihej. Duke kërkuar të ishte e pasur dhe e lirë kishte përfunduar e varfër dhe skllave.Ishtë mëngjes nëntori jetonim në një lagje, për ironi atë ditë kishte rënë një mjegull që të erresonte dhe shpirtin.Unë vrapoja për të kapur autobuzin e ajo dilte trishtueshëm me takat që nuk i bindeshin mbi cipën e hollë të akullit. Rëshkiste dhe merrte prapë drejtimin e kështu vazhdoi derisa më në fund arriti tek makina dhuratë e njërit prej tyre.Të gjithë e shikonin dikush e neveriste,dikush e përfliste,isha dhe unë pastaj që ndjeja keqardhje për të. E dija ishte bosh,nuk e di sa por ja dalloja zbrazëtirën në sy kur përballesha me të në pasticeri,kur e shihja të merrte ashensorin e vetme.E shihja që ishte bosh kur më hidhte shikime zilije ajo e bukura e dëshiruara e qytetit që tani mezor mbahej mbi taka cdo mëngjes.Më vinte keq për të e quaja mike dikur. Ndanim të njetat pikpamje për dinjitetin.Ndërsa tani dinjiteti për të ishte një concept abstrakt ashtu si dhoma e sekreteve .Nuk e di sa e fortë ka qënë lufta brenda saj mes materiales dhe shpirtërores.Nuk e di sa e qetë ndjehet në sediljet e lëkurës apo duke luajtur me celularin që e bleu sapo doli. Unë nuk mund të hyj në lëkurën e saj.Nuk e di si ndjehet ajo kur i duhet të ulë kokën që të mos i dallohen të nxirrat. Nuk e di si ndjehet kur kalon orët e vetme pa askënd për të telefonuar.Nuk e di si ndjehet në ditët e saj monotone mes paragjykimesh dhe brejtjes së ndërgjegjes .E di që e bren ndërgjegjia e shoh se lëkundet kur ec mbi taka,ka prerë dhe flokët që dikur i mbulonin belin, flet me gjysëm zëri.E di nuk krenohet me veten.Më vjen keq në limitet e keqardhjes ajo kërkoi shumë dhe shpejt.Kërkoi të sfidonte kohën.Më erdhi të mbytesha kur e pashë një mbrëmje tek shkallet e pallatit me një shishe vodka si një pijanece e ndyrë e zhgryer në pluhuri, me rroba të shqyera dhe me buzkuqin e shpërnadrë nëpër fytyrë.Më pa dhe nuk foli,thjesht puliti sytë dhe ajo e dinte që kishte ardhur fundi.Fundi që ajo vetë e kërkoi gjatë gjithë kohës duke kërkuar të shiste dhe të blinte shpirtra.
Letra 12
JETA E NJE TE HUAJI
Vjen nje dite kur cdo gje e jotja permbyset edhe duhet t'ja fillosh nga 0-ja .
Imagjino , kur vjen nje dite e veshtir ku duhet te braktisesht cdo gje : Familjen , Miqt , Dashurine edhe Shtepin tende per te shkuar larg per te kerkuar fillimin tend te jetes .
Dhe ndodhesh ne nje pike te veshtir ku do shikosh se ndodhesh ne nje shtet tjeter , qyetet tjeter , njerez qe si ke pare kurr me pare . Ne nje vend qe nuk di te flasesh edhe mbi te gjitha ne nje vend qe nuk dia nga te drejtohesh .
Ne nje nate te ftoft dimri u ndodhem midis nje qyteti plot me njerez e harmoni por qe nuk na perkisnin neve . Ne nje qytet ku shikoje prinder edhe femij bashke , shok edhe shoqe qe ishin mbledhur ne nje ambjent ku e qeshura e tyre me mungone edhe mua . Shkoje lokale te mbushura me njerez plot duke shijuar darken e tyre se bashku me te dashurit e familjes .
Kalonin dit nje pas nje edhe une bashk me familjen time na kishte pushtuar heshtja edhe frika . Cdo mengjes gjendeshim para zyrave per ta na gjetur nje zgjidhje pasi kishim kaluar naten ne nje vend aspak normal .
Sa e veshtire !
Naten pothuajse nuk flinim fare nga frika e vet ' nates ' . Ne mengjes nuk na mbanin kembet sepse edhe ushqimin e kishim ne kushte te veshtira .
Ndonjeher kur me lodhej zemra mendoja :
Po te mos kishim probleme sonte do isha ne krevatin tim , do isha ne shtepin time edhe mbi te gjitha do isha me njerzit e mi te dashur .
Kur hapja syt gjendesha e vetme edhe pse babi , mami vellai im ndodheshin me mua secilit prej nesh ju mungonte 'pjesa e tij' .
Serisht nje dit , nje tjeter e trishtueshme kalonin edhe ne endeshim si endacake duke kerkuar nje zgjidhje qe akoma nuk e kishim marre . Pavarsisht kesaj kishim munges ushqimi , kushtesh , jetese , dashurie , lumturie e mbi te gjitha MUNGES FORCE .
20 vjet pune , sakrific , perkujdesje , ndjers e prinderve te mi u permbys cdo gje per te mbrojtur jeten tone .
Nga kjo gje nuk mundemi me te mendojm per nje te ardhme te afert apo te larget sepse nje ' e ardhme ' sapo ishte fundosur ashtu sic Titaniku kur mori jeten e te shumve ashtu e nau rrembeu neper dallge edhe ' keshtjellen tone '
Njekohesisht ishte e veshtir edhe momenti kur filluam shkolle . Askush nuk rrinte afer nesh sepse ishim te drojtur edhe te friksuar nga nje menyr apo tjeter . Oborri i shkolles gjithnje ishte i mbushur me te rijn qe qendronin se bashku duke qeshur , kenduar , biseduar , diskutuar mbi cdo fush te jetes . E ne fund c'fare pretendoje te mendoje ??
Kur hyje ne oborrin e shkolles edhe ishe e vetme , ne pushimin e gjat serisht ndodheshe e vetme gjithashtu rruga per largimin ne shtepi absolutisht e vetme .
Ndoshta cdo dhimbje mbaron nje dite . Por ne pyesim veten tone KUR ?! Kur edhe ne mund te jemi te lumtur si te tjeret ?!
PRAP LUMTURIA BIE !
Dikush nga shteti jot telefonon per te lajmeruar vdekjen e nje te afermi te familjes tende .
I SHTRENJTI IM GJYSH !
E c'fare mund te benim kur nuk kishim asnje te drejt C'FAREE ?!
Shtepi eshte e mbushur me zi , bertima , qarje , hidherim e tashme nje SHKATERRIM TOTAL .
O ZOT !!
Brenda 2 viteve kaq shume hidherim edhe te papritura ?? A thua i meritojme ???
Tashme eshte frika e madhe sepse duke degjuar lajme te ndryshme nga familja kemi frik te ngrem telefonin a mos ndoshta kush serisht ka vdekur ? A eshte dikush semur ?
E serisht serisht si gjithmone nje veshtiresi e rradhes .
Lapsi , Letra Jeta ime nuk ka mbaruar por vec dua te them qe dua te jem e lumtur edhe e lire si cdo njeri ne kete bote
Letra 13
Ai eshte princi im!
Me ato syte e kalter qe i shnderrisin nr cdo moment, eshte personi qe ne ben te dridhem, me mjafton vetem nje perqafim i tiji per tu bere personi me i lumtur ne bote.. Me mjafton vetem ta shof ne sy per te filluar lotet e pafund te dashuris.. Kur degjoj nga goja e tij princesha ime me duket sikur sundoj gjith boten.. Po pra ai eshte personi i cili me ben te cmendem, te qesh e te qaj. Ja dhe dashuria ajo per te cilen te gjith mendojn se esht iluzjon.. Po ajo ekziston ne cdo tik take te zemrave tona, ne cdo shikim, perqafim qe ne i dhurojm njeri tjetrit.. Ai eshte bebi im.. Puci im i vogel te cilin un e dua, e dua me cdo qeliz te trupit tim.. Po pra... Shemtaraqja e tij jep jeten per te...
(anonim te luteeeem)
Letra 14
Historia ime filloj para 2-vitesh ....
Ishte tetor shirat kishin filluar kurse un dhe shoqja ime e ngushtë kishim filluar tmerreshim me diçka mqs une kisha mbaruar fakultetin,por per arsye qe kisha disa provime nuk munda te diplomohem,vendosa qe nga provinca ku jetoja te shkoj ne nje qytet me te madh,për tu ambientuar me ambjentin,dolem neper qytet u ulem neper kafene te ndryshme,shkuam ne clube,u kënaqen, por ktu filloj historia ime, ne nje club syte emi u kryqezuan me dike pakufizuar,ai shikim pushtoi zemren time,ishte nje ndjenje unike,plot entuziazem,trupi me dridhej,syziu im , ezmeri im,nga ajo dite jeta ime ndryshoj,per muaj me radhe nuk dija asgje rreth ti ai ishte zhdukur ,doja qe kur ecja rrugve te perplasesha me te,shikimi yne te kryqezohej serisht,por ne momentin kur mendoja qe sdo e shija serisht,ah ateher u perplasem padashur,ne vend qe ti kerkomim falj njeri-tjeter ngelem te dy te hutuar,po shikomim njeri tjetrin ,syt m shkelqim,zemra m rrinte forte,me pas u larguam as pa u pershendetur, por ate dite fati ishte me ne u rastisem serisht tek kafeja ku frekuentoja shpesh, vazhduam per njeperiudh kohe t frekuentomim t njejtin ambjent,deri ne mimentin kur ai me drg ftes ne fb,aty filluan dhe ditet e mia t bukura netet nuk flija flismim pa pushim,un ai dhe dashuria Jon po rritej,pas dy njemuaj qe flismim si t cmendur vendosem t takohemi,pim kafe,m pas shetitem per dy ore rrjesht u puthem perqafuam dhe keshtu mbaroj ajo dite,ditet vazhdonin,ne dashuroheshim me shum e me shum me njeri -tjetrin,I kishim gjetur te gjitha vendet tona te lumtura,kishim gjetur pikat tona te forta t dobeta,pasjoni rritej dashuria shtohet,-ah me pas erdhi engjelli jone kur kishim pervjetorin tone,une kuptoj qe isha shtatzan,Brenda meje dashuria shtohej,jo vetem per dashurin time por dhe per krijesen ton qe rritej brenda meje ,
Nente muaj e shtatzanis time ishin ditet me te lumtura tjetes time,ai mi plotsonte t gjitha tekat e mia,un llastoesha si nje femije ai m degjonte me falte dashuri une lumturohesha pa mas,erdhi n jete femija jone ,dashuria adhurimi,te tre formojm nje familje qe gjithsecili do donte,ndihem femra me me fat....
P.s besoni qe dashurit e mdhaja fillojne dhe me nje shikim Gloria
Letra 15
Mirmbrema Anabel
Hej ka kohe qe shpirti im ka mare nje ngjyre tjeter , ka kohe qe kam nje ndjenje qe me ngren lart ne ajer e kur me zbret serisht poshte me ben te ndihem si ne parajse .Jam e dashuruar ne ate forme qe mund te dashurohet cdo qenie e kam lotuar qe ne castin e pare te dashurise sime .Jam ne nje dashuri unike , ato te vertetat .Nje dashuri qe akoma nuk ia kam pare syte , buzet apo hunden por e di qe e dashuroj der ne palce .Jam e lumtur qe prej disa muaj e besoj shpresoj ne Zot qe ta ndjej e ta shijoj kte dashuri per gjith jeten time .Takimi i pare me te ? Them nje cast sublim :Ckemi teze edhe pak muaj un do vij ne jete dhe do doja te me llastoje pa fund .Nje kerkese qe besoj askush nuk do ishte ne gjendje ti kthente nje pergjigje negative por vecse pozitive dhe plot ndjenje .Jam e lumtur aq sa shpirti spo duron derisa ta shikoje e ta ledhatoje,jam e lumtur dhe ne cdo cast kujtoj momentin kur mami dhe babi im zyrtarisht u quajten gjysher .Pashe lotet me te ndicueshem ne jeten time .lot gezimi , pashe dy gjysher te rinj qe lumturoheshi gezonin e lotonin .Ishte gezimi i nje babai te 2 vajzave , praktikisht i ''mbytur'' nga femrat .Pashe lot gezimi te nje babi qe kurre nuk eshte shprehur per mungesen e nje djali por qe deshira per nje futbollist ne familjen e tij e ndjej qe ka qene e madhe .Jam nje teze lumtur ne pritje te nje nipceje , jam nje teze me shpirt te mbushur me dashuri dhe mezi pret t'ia shpreh atij dashurise me te bukur .
Letra 16
Shpesh herë i kam thënë vetes: Vajzë mos je ëndërrimtare por qëndro me këmbë në tokë, por vetja ime asnjëherë nuk më është bindur. Unë vazhdoj të ëndërroj...
Më kujtohet çdo gjë me detaje, shikimet e tua ngultas dhe ajo skuqja e lehtë në fytyrë kur më flisje. Unë isha e vetëdijshme për pamjen time tërheqëse dhe vështrimet asnjëherë nuk më kanë munguar, por vështrimet e tua ishin rrënqethëse. Ti kishe pamjen e një djali të qetë, paqësor dhe të padjallëzuar. Shikimet e tua ishin kthyer në motivin e ditës për mua. Sa herë shkëmbeheshim qëndronim për disa sekonda duke u parë në sy dhe nuk flisnim. Një ditë, e mërzitur siç isha, ula kokën dhe doja t'i shmangesha shikimit tënd. Ti i shqetësuar nga ky veprim më pyete: Ç'ke, pse nuk më sheh? Unë vazhdova rrugën pa folur. Kisha vendosur t'i rezistoja shikimeve të tua. Nuk doja të lëndohesha. Ti e kuptove sfidën dhe nuk u dorëzove. Ia dole të më sfidosh duke me thënë me anë të një mesazhi: "sytë e tu më magjepsin". Ia dole të më sfidosh duke më ftuar në një shfaqje artistike që unë e kisha ëndërruar dhe nuk i rezistoja. Ia dole që me shikimin tënd të thellë dhe plot ndjenjë të më bindje të përjetoja emocionet më të forta dhe pasionante. Mora frymë thellë dhe të falenderova... Po tani?! Pasi kaluam shume kohë sëbashku dhe ngjarjet pasuan njëra -tjetren erdhi nje ditë që... Ah ajo ditë!!! Tani jam pa shikimin tënd rrënqethës. Dua të të them që më mungon ai shikim. Mbyll sytë dhe ëndërroj... për shikimin tënd magjepsës, zemra ime
Letra 17
Nese jeta do kishte qene e drejte per te gjithe ne dhe do na kishte bere te lumtur cdo dite e do na kishte plotesuar cdo deshire e kenaqesi . Jam e sigurte qe sot do shihje rrugeve me shume fytyra te lumtura , e jo njerez qe ecin dhe nuk dine se ku shkojne , do shikoje femije duke luajtur me lodra pa fund , e jo femije qe I shikojne me syte qe u pikojne embelsirat e cokollatat ne dyqanin ne ane te rruges . Disa kane mungesa materiale e disa krejt ndryshe dicka tjeter qe u mungon ne shtepi , ne zemer , ne shpirt . Nje prezence burrerore qe te jete cdo dite ne shtepi e jo vetem disa dite ne muaj ose me rralle , nje dashuri aterore qe duhet ta ndihesh ne ajer , ne nje telefonate ,ne nje foto apo ne disa dite qe ai eshte aty dhe ato te mallkuara qe ikin aq shpejt. Kjo nuk me ndodh vetem mua por nje pjese shume te madhe te vendit tone . Ai I mallkuar emigracion qe na mori vitet nga duart dhe na I shperbleu me disa monedha te felliqura . Babi im ka aq vite ne emigracion fiks aq vite sa un kam jete e mos me shume plot 19 vite dhe une nese do I kisha shenuar ne nje kalendar ditet qe kam kaluar me te ne keto 19 vite do ndihesha shume keq e verteta , jane kaq pak , realiteti eshte shume I eger . Nese do numeroja festat qe kemi kaluar se bashku si familje pervec Vitit te Ri qe ka qene I pranishem gjithmone ne festat e tjera mungesa eshte e padiskutueshme . E sidomos ne disa ngjarje te rendesishme ne jetet tona ditelindjet apo mbremjet e matures apo mini matures . Nuk do e harroja 15 vjetorin tim qe mezi e prisja ta festoja me familjen time te gjithe sebashku kete dhurate doja asgje me teper , ne si familje te gjithe bashke duke pire nje gote vere . Apo mbremjen e mini matures qe si gjithmone mami ishte ajo qe me shoqeronte ne cdo gje me plotesonte cdo deshire e kenaqesi qe une te isha e lumtur por jo ajo lumturi nuk ishte tek ai fustani I bukur ate nate , apo tek floket e rregulluara e makiazhi qe nuk qendronte ne fytyre . Lumturia ime ishet tek prezenca e tij . Ti rritesh me kete mungese dhe pse ne zemer e ndien aq fort , ne fytyre e fsheh aq shume sa qe askush mos ta ver re dhe ti si gjithe te tjeret kur te kalosh ne rruge do takosh babin qe te pyet “Ku po shkon ? Mire mos u vono shume dhe eja .’’ Vertete nuk me ka munguar asgje nga ana financiare kam pasur cdo gje qe kam dashur , cdo deshire me eshte plotesuar kjo asnjehere nuk me ka mjaftuar apo me ka bere te lumtur . Lumturia nuk eshte kjo jo jo eshte krejt dicka tjeter nuk eshte nje pako e madhe dhe dhurata pa fund por eshte nje shtepi e mbushur me njerezit qe do . Nuk eshte ashtu sic e mendojne te gjithe qe te erdhi babi nga emigracioni te ka sjelle gjera te bukura , te ka sjell para dhe ti duhet te ndihesh detyrimisht e lumtur . Nuk do e harroj 18 vjetorin qe si gjithmone nuk u plotesua ajo deshire e munguar apo nje ngjarje te rendesishme mbremjen e matues . Mbaj mend qe I kam kerkuar babit pa fund I jam lutur te rrinte dhe 2 dite e pastaj te ikte , vetem e vetem ta ndieja ate nate prezencen e tij dhe te ndihesha akoma ajo ‘’vogelushja e babit’’ qe u rrit tashme u diplomua dhe po ecen ne rrugen e saj te gjate te jetes . E babi qe me thonte nuk mund te rri dot sepse kam pune dhe nese nuk shkoj sot do e humbas ate pune , ti blij gjithcka qe deshiron behu me e bukura dhe un do shoh fotot kur te vij heren tjeter . Ah sikur kjo te mjaftonte dhe te ishte nje fjale ngushelluese per mua . Pervec atyre gjerave qe nuk me kane munguar ne gjith keto vite do doja kaq shume te mos me kishte munguar kaq shume prezenca e babit , mos me kishte munguar nje perqafim , nje puthje , nje perkedhelje cdo dite te ketyre viteve . Une u mesova tashme me kete dhe nuk mbaj meri ndaj jetes por sa here qe ai eshte ketu me ne e shfrytezoj te 1000 e sekondit dhe mjaftohem me aq sa zoti me ka falur . Ndaj ju them juve qe I keni te dy prinderit cdo dite ne shtepi duajini fort dhe mos u merzisni me te nese ata u bertasin apo u terheqin vemendjen per dicka qe nuk e keni bere si duhet , ndihuni fatlume dhe te privilegjuar per kete . Dhe nje lutje per te gjithe ju qe do beheni prinder te ardhshem apo se shpejti dhurojini femijes tuaj dashuri lumturi dhe levizni cdo gje ne kete bote qe te jeni prane tyre . Nuk ka asgje me te bukur sesa prezenca e dy prinderve ne cdo hap te atij vogelushi qe rritet cdo dite e me shume … Nuk ka dhurate me te cmuar …!
Letra 18
Pershendetje anabel dhe lexuesve te saj...duke pare temen vendosa dhe une te shkruaj,jo se e mbaj veten se di te shkruaj bukur,sakte,paster dhe pa gabime por vendosa te shkruaj per ate qe un e ndjej te bukur...Dashuria per motren!!! Nuk paska gje me te keqe te shohesh nje njeri te familjes,se si tretet cdo dite para syve te tu dhe ti nuk ke asnje mundesi per ta ndalur kte... E shtrenjta ime,e bukura ime,engjelli im...eshte e mrekullueshme te shohesh forcen tende per tja dale mbane cdo dite,per te luftuar me ate semundje te tmerrshme qe ka vite qe te mundon!! Kur zgjohem cdo mengjes dhe degjoj frymemarrjen tende, te shoh teksa fle aq e qete,nuk i dua asgje tjeter zotit...e admiroj shkelqimin e syve te tu si xixellonja qe bejne drite kur thua se:un bashkjetoj me kte semundje por un jam me e forte se kjo,nuk do te me munde lehte... E vogla ime,je per tu admiruar ne cdo aspekt vogelushe per forcen,kurajon dhe guximin tend... I lutem zotit qe te beje mrekulli per ty dhe per ne motra ime e vogel ... Un do jepja jeten time per te te pare ty te shendetshme e shtrenjta ime..
Letra 19
Pershendetje ,
Po ju shkruaj per te rrefyer nje histori personale aq te vecante per mua te cilen e kam gjithmone ne mendje . Behet fjale per nje dashuri qe me ka dhuruar emocione te shumta qysh prej shikimit te pare e deri para pak muajve kur u mbyll ndoshta perfundimisht , ndoshta jo . Them jo sepse une kam besuar verberisht ne dashuri dhe nuk mund ta mendoj te perfundoj me dike qe nuk e dashuroj . Ajo vajze me beri te cmendem pas saj dhe cdo takim me te kishte rrahjen e zemres se takimit te pare . Mundohesha ta beja gjithnje te gezuar , te qeshur e te surprizuar . E puthja pa pushim , i dhuroja trendafila e perqafime pa fund . Nuk kishte rendesi se c'thonin apo se c'mendonin te tjeret per te , per mua ishte aq mbreselenese sa sakrifikoja me shume per te sesa per veten . Keto fjale ia thoja cdo dite deri naten vone e nuk e di nese me ka besuar . Shikimi i saj me thote gjithnje "po" ndersa ndarja e fundit me ben te dyshoj . E nese do mendonit per arsyen qe u ndame , nuk di te pergjigjem , vetem se me vijne ne mendje fjalet e fundit qe me tha : " Dua te vazhdoj universitetin , une kam jeten time e ti tenden " e pas pak " Me fal" . Edhe une do vazhdoj universitetin sepse jam shume mire me mesime por nuk mund te hedh pas kraheve nje njeri qe me ngrinte moralin e me bente te ndihej si askush tjeter . Ndihem shume i vetmuar me shpresen se do ta takoj perseri e do ta puth me mall ...(Ju lutem anonim )
Letra 20
Per historin me te bukur dua ta postoj kete perkushtim per te shtrejtem time. Ju lutem postojeni.!!!
Jam vajza më me fat në botë që e keni një nënë siq je ti.
Unë të jam përjetësisht mirënjohese për gjithqka që ti ke bër për ne .!
E di sa shum më gezon fakti që ngadal po ec hapav te tua, e di se nuk do zë kurr e ler më te kaloj ama kënaqem që jam në hapat tu.!
Te falëndëroj pafundësisht për këshillat, qortimet sepse tani po shoh se gjitha po më nëvojiten për jetën.!
Te dua shum ama kaq shum.
Nuk ka fjal që të mund ta përshkruaj se sa shum të dua.
E si mund të mos dua ty e shtrejta ime, përëndesha ime, muza ime.!
Nuk më duhet një ditë e veqanët ta shkruaj këtë, fakti që ti egziston për mua është qdo ditë e veqanët.
Letra 21
Pershendetje Anabel..Keto letrat e mia u ben si Llotaria Amerikane qe cdo vit e hedh dhe asnjehere nuk del.Keshtu qe po e provoj perseri
Kam qen 17 vjec kur kam njohur ate ne nje fest,ishte dashuri me kercim te pare dhe pse te dy jemi bloz per te kercyer ate dite kemi ndenjur ore te tera duke kercyer sikur kishim 1 jete te tere qe njiheshim.Pas shume takimesh takohemi per here te pare vetem per vetem.Ne mendjen time prej adoleshenteje,bazuar dhe nga keshillat e shoqeve te mia me shume eksperience ne dashuricka,e kisha te fiksuar qe ai duhej t'me puthte.Po cfare ndodhi do thoni ju? Si perfundim isha une qe e putha e para..jo se eshte ndonje cudi e madhe po thjesht se kisha imagjinuar ashtu.Qe prej atij takimi gjerat shkuan mrekullueshem..me puthte ai i pari ahaha.Me kujtohet shpesh kur takoheshim ne park e uleshim ne stol,ai me shtregonte doren e ashtu bisedonim per ore te tera dhe koha ikte pakuptuar e pastaj une qe i justifikohesha mamit se gjasme isha me shoqet ne bibloteke.Parku ishte vendi yne magjik,aty ku kemi qeshur,kemi qar,jemi zen e jemi pajtuar me mijera here,aty kemi ngren me qindra cokollata,ku kam marr shume lule e letra dashurie.1 here mendja ime e ndritur vendosi te ngjiste neper peme dedikime dashurie po ja qe ishte pune e veshtire e perfundova duke i kerkuar ndihme 1 cift i cili po bente vrap.Pas disa kohesh ai u largua ne 1 qytet tjeter por as largesia s'na ndau.Kemi 4 vjet dhe jam kaq e lumtur qe gjate ketyre viteve jemi dashuruar,kemi ndryshuar e jemi rritur se bashku.Ai me njeh me shume sec une njoh veten,njeh tekat e mia,dobesite dhe pikat e mia te forta,ashtu sic njoh dhe une ate.I njoh te qeshurat sepse ai ka 3 te qeshura,1 kur qesh me gjithe shpirt,1 tjeter kur qesh per miresjellje e 1 te fundit kur ndihet ne siklet.Me pelqen kaq shume qe ai kujdeset per mua ne cdo detaj,kur u flet shokeve te tij plot krenari per mua apo kur me puth ne balle.Me pelqen kur me therret micke,kur me fshin buzet sa here behem pis apo kur me vesh duke me puthur pasi kemi ber dashuri.Mendova se do ti humbte romanticiteti rruges por ai vazhdon te jete si heren e pare.Ky i dashuri im nuk eshte i teri sherbet,ka dhe ai te metat e veta por qe une tani po ndihem super e dashuruar(efekti i letres) e me mire s'po i permend.Kjo eshte dashuria ime e pare qe shume shpejt do kurorezohet me 1 unaze e pastaj me 2 djem binjak e 1 vajze..te pakten keshtu e kemi planifikuar.Ju uroj sa me shume dashuri ne jetet tuaja
Letra 22
Mirmbrëma miq.Më falni nèse do ju bëj të qani sonte.Më falni,nuk do mundem ta tregoj historinë time me fjalë të bukura artistikisht por do e shkruaj ashtu sic gjërat janë në të vërtetë.
Mua mè mungon shumë dashuria e nënës, po vërtetë me mungon shumë.
Ajo jeton eshte shume mirë ...Por ajo smë dhuron aspakt nga grohtësia e nënës.Që e vogël jam dhunuar nga nëna ime, si psikologjikisht ashtu dhe fizikisht:( .
Kur fillova gjimnazin aJo nuk donte qe une te shkoja ne shkolle, dhe donte tè fejonte.Por falë zotit kam nje baba shpirt njeriu qe me ka mbeshtetur e mbeshtet per cdo gje.
Ndersa sot e kësaj dite nëna ime ushtron dhunè psikologjike .
Nuk mundem tia kthej fjalen fundja ajo eshte nena ime , e dua .
Une te dashur miq te anabelit qaj cdo natë , ngrej hipoteza nga më tè ndryshme vetem per të gjetur qe mos ndoshta jam une shkaktarja e kësaj mardhënie kaq të ftohtë, por Jo mè rezulton ndryshe .
E lus zotin CDO nate qe nena ime te me jap nje perqafim, nje puthje, por CDO ditè qe kalon ajo puthje po vonon.
Une do pres do presssssss do pressss.Vetem dashuria e nenes time me lumturon mua..Dua dhe une qe te marr mendime nga Mami ne lidhje me veshjen time, ti tregoj per shkollen, per djemte qe me Kanè propozuar
Me besoni e kam marr guximin per ti treguar tè gjitha këto, dhe përgjigja qè kam marr ka qënë " zhduku nuk më intereson"
E zemra ime qe coptohet dita dites per nje perqafim .
Te lutem zot me dhuro dhe mua pak lumturi prej nënës time..
Letra 23
Anabel un sot dua te shkruaj per me te shtrenjten time...per motren time...
Ajo esht e kunderta ime ne karakter...ama esht une nne endrrat e idete qe kam...
Ne kemi patur te njejtat dhimbje..jemi rritur nen nje cati ku dhuna ka qene e pranishme dhe kercenim cdo dit... Ne ia dime vuajtjet njera tjetres...por ndryshe nga un ajo ka qene e bindur..shembulli qe prindrit kerkonin te ishte..ajo qe ndrydhte ndjenjat e saj...deshirat...ajo qe me keshillonte te ndiqja un rruget qe ajo nuk mundi ti ndjeke...
E shtrenjta ime sot esht e martuar dhe ka nje engjell...qe esht i gjithi dashuriii... Ama tani po kalon periudhen me te veshtire....pasojat e mendimeve e ndjenjave te pashprehura...pasojat e nje zeri qe ndrydhej gjithmone...pasojat e nje dhune psikologjike te vazhdueshme....
Letra 24
Per konkursin...
Nje tregim satirik.
Jini te lire te identifikoheni!
Kjo qe do u tregoj eshte nje histori per te qeshur qe do ju beje per te qare.
Kjo eshte nje komedi por jo si ajo e Dante Aligierit, me te drejte do thone ata "intelektualet" qe as ajo e Dantes nuk ishte nje komedi, dhe nuk kane faj keta "intelektualet" qe thone keshtu se ne kohen e Rilindjes komedi quhej dicka qe niste ne menyre te tmerrshme dhe mbaronte bukur, po c'dreq kerkoj dhe une qe bej si filozofe ketu ne fb, ku e shumta qe do kuptojne shumica nga ky shkrim do jete ndonje shenje pikesimi e harruar ose ndonje fjale e shkruar keq nga shpejtesia theksoj e harruar ose e shkruar keq nga shpejtesia se ju lutem shume jam studente e shkelqyer une, me e mira e Vitrines qe rahmet paste e shkreta...
Nje minute heshtje ju lutem per gjithe diplomat e pavlera qe nuk do jepen me, gjithe leket qe nuk do kerkohen gjate vitit, gjithe "terroristet" qe mbeten papune , pedagoget qe nuk do i kalojne pushimet e dimrit ne France kete vit me djersen e eterve tane, sa me qan zemra per keta te fundit more amani, e keshtu me radhe.
Por le te kthehemi ne fillim, tek komedia qe do iu beje per te qare, merrni carcafet xhanem-era se keshtu sic e kam nisur une si telenovele do perfundoje, mos pertoni ta lexoni se ato letrat me tradhetira, dashurira, mentalitetera, vdekjera aman c'mi lexoni dhe i komentoni,jemi i vuajtur si popull ne mjeranet nuk na vihet faj per shijet komerciale qe kemi.
Me lejoni t'iu flas per ata, ata qe i njihni te gjithe per Megan Fox dhe Kyzejin, bej shaka per ato iu flasin adoleshenet me bote.
Une do iu flas per Aldon, qe eshte gay, e dini sa i bukur eshte, qe c'tiu them moj cupa, po gay ai qe them une, se ju nuk keni c'te thoni, max do komentoni, ka rene ne hall, do Brunon, por Bruno do Belen kurse Bela do X6 se eshte gjithe ajo pjeshke, 16 vjece eshte po i ka te gjitha asetet e duhura per te kerkuar nje X6 do thoni ju po mire te prese e dy vjet dhe t'ua kerkoje prinderve po jo si t'ua kerkoje Bela makinen, prinderit e kane Bela Maria ate, vajzen shembullore qe as nuk di ti dalloje makinat e jo me te kerkoje nje te tille, ja dhe Bela ka goxha hall se mbeti pas bote fatkeqja, shoqet e saja ia kane nxjerre shkumen X6 kurse ajo vetem i ka pare nga larg kur i ngiste ndonje nga ato prototipet qerose dhe barkderra me Rolexera neper duar . Ajo e pelqen shume Enon i cili nuk di t'iu them nese e di per ekzistencen e saj por ai nje cope student mjekesie eshte ca mund ti ofroje ai asaj tani, asgje vecse dashuri te sinqerte po Bela nuk eshte Zhulieta dhe as Eno Romeo pra kjo eshte nje dashuri po aq e pamundur sa edhe ajo e Tatjanes me Onjeginin, meqe ra fjala a nuk iu ngjan ky libri me serialin Kurt Sayit, nejse mos te dalim nga tema, sic po shkruaja Eno le koken pas Emes, shoqes se auditorit, Ema (jo Bovari)eshte e bukur, e embel, e sjellshme, delikate, lexon shume 20 vjece asnjehere e lidhur (asnje nga shoqet e saja Tironse nuk ia beson kete dhe pse eshte e vertete) qe e sheh me nje liber ne dore dhe me 31 Dhjetor, te mbetet mes nesh dhe ajo e do Enon po eshte shume e turpshme per t'ia lene te nenkuptuar dicka te tille pranda si nje martire dashurie vuan, ajo vuan shume se as fb qe ti kundroje fotot Enos nuk ka, por Ema e shkreta Eme e ka shqetesuar shume komshien e saj Vjollcen qe e "vuan" teper beqarine e Emes, rri e pleqeron me grate e pallatit kete gje, madje e pyet shpesh dhe Emen per ndonje "shok" te sajin, dhe kur Ema i thote qe nuk ka asnje ajo e beson se po te kishte me patjeter Alma komshia katit te katert qe di cdo gje per gjithe Tiranen medoemos do ta dinte, po ama fakti qe Ema nuk ka asnje "shok" e gezon shume teta Mozen qe ka nje djale asgan, yllin e mamit, ate qe "lum nusja qe do ta marre" Aldon, he mo ju kujtohet Aldo qe donte Brunon, qe ky donte Belen po Bela donte X6 por pelqente dhe Enon i cili dashuronte Emen qe ka vene ne alarm Vjollcen per beqarine e saj te konfirmuar nga Alma gje qe gezon teta Mozen se i ka vene syrin per te birin Aldo qe eshte gay por qe ajo nuk e di qe eshte gay, se fundja sot ne keto kohe moderne ka lezet te mbahet mashkulli, po ti heqe pak vetullat ti dalin ne pah syckat e bukura qe ka, po dhe te perdore pak krem se lekura ka lezet e paster bore po dhe te depilohet asgje te keqe nuk ka se keshtu kane ardhur kohet dhe teta Moza ecen me hapin e kohes, e ka rritur ate djale e vetme moj gra e vetme, sa hotele e motele ka ndeshur ne jeten e saj prej vejushe, ka punuar pastruese se mendjen e mbrapshte e keni ju, gati per moral jeni, fiks si Besa 29 vjecarja e mbetur ne dere jo se nuk ia varte njeri apo se ishte me nam pis te zi po se kishte pretendime zonjusha, po pse mos te kishte fundja 8 klase shkolle po, 1.52 cm e 80 kg po e po, gjysherit e kamur i "respektonte" ne max, he me thoni ju tani a nuk ka te drejte te beje moral ajo ?! I ka vene syrin Brunos ajo, qe megjithese eshte 9 vjet me i vogel, per te "dashnia nuk njeh moshe" po fundja ajo nuk do ta marre per shtepi Brunon per aventure e do, por juve me te drejte iu lind pyetja ke do zgjedhe Bruno, Besen "me pretendime" apo Aldon "lum nusja qe do ta marre"?
Me kete dileme po e mbyll kete tregim te shkurter jo dhe aq te shkurter sic mund ta keni vene re me shpresen qe te mos keni qaraqeshur shume dhe kur ta keni mbaruar te keni thene cok gyzel!
Pres komente te shumta nga moralistat pa moral dhe intelektuale te Vitrina e Co, por une me shume mundesi nuk do u pergjigjem dot sepse do jem duke bere selfie ne tualet per ta hedhur ne ate faqen e librit qe gjithe diten e lexojme dhe po injorante mbesim, me ndonje thenie te M.Monro se si pjeshke qe jam e kam idhull.
Kaq ishte e gjitha, ju humbet 2 minuta per te lexuar nje gje qe shumices do i duhen 2000 shpegime per ta kuptuar.
Gyle gyle
Letra 25
Kam edhe une deshire te ndaj me anabelistet, historine qe ndikoi vazhdimisht me pas ne cdo hap te jetes sime. Behet fjale per babin tim, njeriun qe ne moshen 36 vjecare, nderkohe qe une isha 6 vjece dhe motra ime e vogel 3 e gjysme, u largua nga shtepia per te punuar ne nje traget. Ne te treja, pra une, motra dhe mami flinim vetem cdo nate dhe veprimi i fundit qe benim para se te flinim ishte te telefononim ne port per te pyetur nese kishte mberritur trageti ne destinacion si edhe sa ball kishte deti...Historia e dhimbshme e nje babai qe i la vajzat e tij te vogla se bashku me dashurine e jetes, per te punuar dite edhe nate qe ne shtepi te mos mungonte asgje. Cdo dite vinte te na takonte, cdo dite na sillte dhurata dhe lodra pa fund aq shume sa ndonjehere perseriteshin te njejtat dhurata. Edhe buken, edhe qumeshtin na e blinte ne Itali. Por, ne donim babin ta kishim prane, ne donim te na zinte gjumi me te ne shtepi. Ne ishim teper te vogla per te pritur me padurim te djelen, diten ne te cilen ai flinte me ne. Dite kjo, qe ishte e shenjte per pasi babi ate dite ishte vetem i joni dhe qendronim me te duke e pare ne sy sikur donim ti luteshim te mos ikte te nesermen. Njeriu i sakrifices, njeriu qe luftoi me detin per te na ofruar nje jete pa mungesa, nje jete ku nuk mungon edukimi, dashuria, respekti. Eshte ai njeriu, qe kurre nuk e degjuam te thoshte "u lodha". Eshte njeriu, per te cilin gjithmone do te eci me koken lart e do te them me krenari jam vajza e K. Me kujtohet kisha ditelindjen 8 vjetorin tim, nuk pranoja te fikja qirinjte e tortes pa ardhur ai sepse ma kishte premtuar se do te vinte dhe une e dija qe do te vinte...Dhe ai erdhi..Kjo periudhe zgjati rreth 6 vite, pastaj babi u kthye ne shtepi. Jeta jone qe prej kthimit te tij ndryshoi. Zoti e bekoi familjen tone me nje engjell ne vitin 2003. U beme me djale. Babi im eshte shembull per tu ndjekur, per te treguar se njeriu duhet te jete i pergjejshem per krijesat qe sjell ne jete e duhet te luftoje per te miren e tyre deri ne fund. Babi im eshte njeriu qe me motivon te jetoj cdo dite, eshte njeriu qe di te jap vetem dashuri dhe perkushtim. Ai eshte krenaria ime. Ai ze ate pjese te zemres qe shperfill pjesen tjeter. Prej tij, kam marre gjene me te shtrenjte qe nje baba mund ti fale femijes se tij, shembullin ideal per te jetuar! P.S Kjo eshte hera e pare qe shkruaj per tim ate, nese e poston premtoj qe do tja tregoj! Faleminderit
Letra 26
Te kisha ty dikur e qeshja me te madhe si nje femije. Rrija me ty aq i cilter si nje gonxhe e sapo rritur, dhe shiheshim e putheshim e pastaj prap qeshnim duke mos menduar qe ekzistonte e ardhmja. Tani rri dhe i imagjinoj kto skena sikur te jem ne enderr!! Vazhdoj dhe i jetoj akoma... dhe ditet, javet, muajt ikin si nje ujvar i pameshirshem qe mer cdo gje qe i del perpara... Dhe rri e mendoj.. a vall kjo ishte nje jet e buker?? a vall ky ishte nje cast i lumtur? ndoshta per ty po...ndersa per mua nje kohe e humbur!!
Letra 27
aman Anabel c'te shkruaj...Shkoje te vizitoj prinderit e mi sot dhe degjoja sherrin e tyre neper shkalle...Ndala hapat dhe degjoja mamin : Une do iki nje jave ne Llinxhadhe nami te behet, do iki te qetesoj kockat e mia, ai i thoshte :Jo,do shkojme ne Dardhe atje ku kemi bere muajin e mjaltit....U habita ne fakt,trokita me qellllim nderprerjen e debatit,por pas nje pershendetje te shpejt ata vazhduan hunde e buze debatin....Do blejme nje pal kolltuqe o i uruar se ngelem me keta, jane bere cope cope,po ti e ke mendjen per te ngrene o o o hengersh kembet hengersh....Po c'kolltuqe moj grua.....te marrim nje televizor. Ne fakt une shtanga sepse si dy pensioniste qe jane ata realisht mezi ja dalin,dhe i pyeta c'jane keto muhabete....Do pergjigjen ti? Po imagjinonin sikur t'u binte Telebingo...Qesha me te madhe...Piva kafen me te dy ku mbajtem ne goje gjusmen e pallatit qe s'paguan ashensorin dhe u largova....Dhe qava pastaj...Im ate aktualisht eshte i semure nga nje semundje pasherueshme por qe e perballon shume mire dhe nuk e mposht frika...Kurse ajo qan...dhe nje dite me tha se pleqerine pa te nuk e imgjinon dot! Me kujtohen te dy kur ishin te rinj dhe pa thinja! Yje te dy. Eh jeta Anabel....Ata kane pasur nje parim....Bej mire, kthehet 3fish...Tim ati nuk ju kthye...
Letra 28
ershendetje anabel ! e di qe do te duket e cudtishme por ka edhe keshtu ..isha duke ecur dhe me perplasi tek vizat e bardha 1 vajze e re me makin ..doli nga makina dhe me kerkoi falje shum here madje me ftoi dhe per kafe..un pranova sepse nderkohe qe ajo me perplasi po nigjonte kengen e beses ZONJA DHE ZOTERINJ dhe i thash LIDHNI RRIPIN E SIGURIMIT qeshem me lot ,madje qeshi dhe 1 kalimtar po ate e pam shtremt dhe ai iku ME SHALEN NDER BISHT ..nejse ikem per kafe shkembyem nr e telefonit dhe pas 1 jave u lidhem ..pas 2 javesh kryem mardhenie doja ti thoja qe te ndaheshim por prap sma bente zemra sepse ajo me mbante me lek o anabeeeeeel..nqs humbisja ate ateher humbisja dhe mirat qe ajo me ofronte o anabeeeeeee;..para 1 muaji e mora vesh qe ajo kishte 1 djal 3 vjec dhe ishte e martuar por qe burrin e saj e kishte ne burg o anabeeeeel.ajo eshte 26 vj ndersa un 21 vjec o anabeeeeeel.ka filluar te me trajtoj si femijen e saj o anabeeeeeeel..me thot a ke henger buke ? pse rrin deri von zgjuar ik shtrihu se do te rraf pau pau..mos dil ne drek se eshte vap..mos bej ket ,mos bej ate ..madje me mer tek shpia e saj dhe dhe me thot : tani do bejm çupa çupa dhe me fut ne vask ,me jep 2 rosa dhe me thot ,perplasi duart tani dhe qaj ..me ka ik mendja o anabeeeeeel ,nuk di cte bej ..me e [alestruara dmth e forta eshte qe me thot :RRI PAK ME DJALIN TIM TE VOGEL SA TE DAL PAK DHE ERDHA ..me pas bie telefoni i shtepis dhe na lajmerojn policet qe eshte ne rrajon pasi ka ber sherr me badigardet e lolit ..i kam gjetur dhe 1 kartel o anabeeeeeel ,mesa duket eshte e cmendur o anabeeeeeel ,me ndihmo o anabeeeeeeel ..PLLIZ HELLP MI
ps: kjo ESHTE QARJE ME DENES
Letra 29
Le te themi ,se ka qene situata me qesharake por me e bukura e jetes sime! Para 4 vitesh,nje dite te bukur vjeshte,kur ne familjen time kishte mberritur nje dyzine kushurinjsh e kushurirash,une si vajza me e dashur me femijet fillova po luaja pak me me te vegjlit,duke ju mbushur te gjitheve nga nje gote me shkume sapuni e pipa qe te mund te beni flluska.. Duke biseduar me tezen time vendos goten e coca coles,prane asaj me flluska te tim kushuriri. E rrembyer nga biseda,duke menduar se kisha goten e pijes ne dore,rrekellej ate me shkume sapuni.. Zeri mu hollua dhe ne goje ndjeja vetem shije testi e sapuni,nuk guxoja te flisja sepse mendoja se ne moment do te me dilnin flluska nga goja,e jo vetem kaq,me rritjen e temperatures se menjehershme perfundoj ne spital,nen kujdesin e nje mjeku te ri dhe bukurosh! Mendova, ''Oh Zot,mos! Ne cfare gjendje jam katandisur dhe pse pikerisht para ketij cuni qe ma shton dy fish temperaturen! '' .. Teksa ai filloi te me bente kontrollin,me tha te mos flisja ,por une ndoshta dhe nga emocioni i tepert bera te kunderten,duke nxjerre nje timber zeri qe beri gjithe sallen te qeshe dhe per fatin tim te keq,nxora dhe nje bulze. E si per ti shtuar vetes sikletin e madh,ngre batanijen deri tek hunda dhe nuk doja per qamet te vazhdonte kontrolli. Pas disa oresh ne spital,cuni i bukur qe me kishte terhequr aq shume,me jep nr e tij te celularit.. Dhe tani kam ne gisht nje unaze te bukur po prej tij!
Ndonjehere lumturia vjen nga nuk e presim! Eh mua nga nje gote me shkume sapuni! P.s Ju lutem ideatoreve te librave mos ta lexojne kete histori per t'ja u shkruar me pas 10-vjecareve ne libra se na deformojne me pas dhe historine e princit te kalter! Anonim Anabel (ndonse shume kane per ta ditur kush jam .. ) ....
Letra 30
Pershendetje Anabel.
Jam 17 vjec. Mbaj mend me pare isha e qeshur, e lumtur, mendjehapur. Mua mund te me tregoje cdo problem, nuk kam ditur kurre te gjykoj njerez. Kur isha me shoqet dhe ato 'perbuznin' dike tjeter, thoja gjithmone 'he se gjynah, nje zot e di si e ka hallin'. Nuk me shihje kurre te merzitur, e aq me pak duke qare sepse isha ajo goca tip 'cuni' qe se vriste mendjen per asgje por pranonte veten sic ishte.
Sot jo, sot nuk e di ku kam humbur qe nuk gjej dot asnje % te vogel te vetes time dikur.
Para nje viti e gjysme, bera nje aksident, qe sipas mjekeve nuk ishte gje serioze, por tani eshte kthyer ne makthin tim. Ne thyerjen e endrrave dhe mendimeve te mia per te ardhmen. Ne mos-ushqyerjen normalisht. Ne mungesen e deshires per te dal me shoqerine, per te qene e lumtur, per te menduar te ardhmen. Sot, ai aksident qe me preku vetem gishtat e kembes, eshte ber arsyeja pse gjej cdo pretekst per tu larguar nga njerezit e te qaj. Nuk e kam kuptuar asnjehere pse qaj. Pse jam bere keshtu? Perse ngrihem naten, pasi kam pare ne enderr aksidentin per here te 7 brenda nje nate, e filloj qaj ne 4 te mengjesit? E urrej njeriun qe jam bere. E urrej naten, i urrej njerzit qe me pyesin se cfare kam, e urrej te tregoj se cme ka ndodhur. Rri ter mbasditen mbi libra, thua se kjo do te me ndihmoj te dal nga kjo gjendje, thua se do te jem prap 17 vjec. Thua se kjo "PTSD" do te zhduket me noten 10 qe marre ne shkolle. Nuk di cte bej Anabel. Jetojme ne nje shoqeri qe te marri vesh se shkon te psikologu, te mban larg e pervec kesaj te quan te cmendur. Por kjo ide me ka kapluar dhe mua e me ka bere shume mendjengushte, me ka lene te jem keshtu. Une, qe kurre nuk e vrisja mendjen se c'mendojne te tjeret por beja gjithmone ate qe doja.
Me falni qe u zgjata, thjesht doja tu thoja lexuesve, ndaloni paragjykimet. Ndaloni se veni epitete. Dhuroni sa me shume dashuri, njerzve qe duken te ftohte, sepse jane pikerisht ata qe kane me shume nevoj per te.
Naten e mire dhe mi kurseni ironite.
Letra 31
Dedikuar ty Mami dhe Babi!
Ja...edhe sot u shtua nje dite me shume. Nje dite plot dhimbje, plot lot, plot trishtim...nje dite bosh. Edhe kjo dite filloj pa ty Ma dhe pa ty Ba. Edhe kjo dite me zgjoi pa zerin tuaj ne mengjes. Edhe sot, jasteku qe me ke qendisur ti o Ma eshte i lagur nga lotet qe nuk pushojne gjate nates teksa fle. Edhe sot u zgjova me kujtimin tuaj.
Ah, sikur te ishit vetem nje moment ketu prane meje, Reises dhe Denit. Vetem nje moment te ndjenim perqafimin tuaj dhe buzeqeshja te na rikthehej paksa. Por jo, ky moment nuk do te vije me kurre. Kaq vite ishin destinuar per ne t'ju kishim prane. Nuk me dhimbset vetja sepse une e pata fatin te jetoja me shume me ju. Jam 16 vjec dhe jam goxha e rritur sepse ju me bete nje vajze te madhe, te pjekur dhe te pergjegjshme. Por Reisa dhe Deni jane akoma te vegjel. Deni eshte vetem 8 vjec dhe akoma nuk i kupton gjerat. Por cfare i duhen, kur ai tashme ka kuptuar dhimbjen me te madhe te jetes? Kur Zoti i dha nje goditje qe ne kete moshe duke ju larguar juve pergjithmone? E ka kuptuar shume mire pse ju nuk jeni me. Por dhe Reisa, zemra e motres, nuk e pati fatin qe te jetonte me shume me ju. Do ti festonim 12-vjetorin muajin qe kaloj dhe ju i kishit premtuar nje kitare si dhurate per ditelindje. Por jo, ne nuk festuam dot sepse ju u larguat nga jeta pak muaj me pare. Ajo dite ishte dita me e trishtuar e jetes tone. Ate dite e gjitha bota u permbys per ne. Dukej sikur qielli na qendronte si fatkeqesi mbi koke. Sikur nga momenti ne moment fryma do na ndalej dhe nuk do te mund te merrnim ajer. Por jo, ditet kaluan dhe pak nga pak u bene muaj. Nderkohe qe malli per ju te dy po shtohet gjithnje e me shume.
Ma, Ba...Reisa e Deni kane ndryshuar kaq shume. Deni nuk flet dhe nuk luan me si me pare. Ate e gjej vetem ne nje cep te dhomes apo te oborrit duke qare qe ne te mos e shohim dhe qe te mos na merzise me shume. Madje nje dite, ishte larguar nga shtepia. Nuk ndodhej ne asnje vend. U tremba, por pas shume kerkimesh e gjetem tek varri juaj. Ishte ulur aty mes jush dhe qante. Here pas here mbeshteste koken mbi gurin e varrit dhe ju therriste. Ne ato momente vrapuam drejt tij dhe e perqafuam fort. Reisa e shtrengonte me lot ne sy dhe nuk e di per sa kohe qendruam ashtu.
Ditet ne vazhdim i perjetuam gjithnje e me keq. Reisa mundohet te me ndihmoje me punet dhe te jete e forte. Eshte kaq e vogel por e ka kuptuar qe vetem keshtu mund te ja dale. Ndersa une mundohem ti mbaj afer dhe tu fal dashuri edhe pse ajo kurre nuk do e mbush boshllekun qe kane per ju.
Por une ju premtoj se do te perpiqem shume qe te ndjek keshillat e tua Ma, te cilat e di qe do me ndihmojne te ec ne rrugen e duhur. Do te perpiqem qe te jem e forte si ty o Ba, qe te kaloi cdo dhimbje, veshtiresi dhe pengesa qe do te kem ne jete. Do ta bej kete per veten time, motren e vellain dhe per ju, qe te jeni te lumtur dhe krenare atje lart ku ndodheni. Prandaj Ma dhe Ba na bekoni nga lart dhe mos lejoni qe te na ndodhe asnje e keqe gjate jetes. Behuni engjejt tane te na mbroni dhe te na ndriconi rrugen e gjate qe kemi perpara.
Faleminderit qe gjithe keto vite qe ishit me ne, na falet dashuri, perkushtim dhe cdo gje per te cilat ne kishim nevoje. Ato ishin vitet me te bukura te jetes tone dhe te tilla do mbesin. Sepse vite si ato nuk do te vine kurre, dhe dashuri pa kushte si e prinderve nuk do kete asnjehere. Edhe pse ju nuk jeni me mes nesh, ju jetoni ne zemrat dhe kujtimet tona dhe pergjithmone do te jetoni.
Ju duam pafundesisht!
Letra 32
Pershendetje anabel, u mendova shume para se te shkruaja, ne fakt jo aq shume po mu duk e pershtatshme ta filloja keshtu, nuk dua te tregoj nje histori, se tashme me duket sikur i kam treguar cdo histori, cdo detaj cdo moment, te cilin e kam analizuar e steranalizuar, e kam bere copash per te kuptuar ckane dashur njerezit te thone me te dhe kam dale ne perfundimin qe gjerat jane me mire sic jane, se neqoftese jane keshtu kane nje arsye. E cte te them anabel, skam as histori emocjonuese takimesh magjike, dashurish me shikim te pare, e prekje duarsh ne oborret e shkolles, ku papritur t njoh "njeriun e jetes" -nese ky i ashtuquajturi njeri ekziston, se mire ne realitet qe nuk ekziston per mua, po keto kohet e fundit kam pasur probleme dhe me endrrat, sme ngjit asnje lloj princi o anabel dhe kjo eshte e rende, si mundet nje vajze te mos enderroje sadopak per ndonje princ(mund t jete dhe kont, apo borgjez, se princerimi duke pare kate mideltonin me duket i veshtire, plot fasada dhe artikuj gazetash...) ...kaq per sonte si letra e pare e nje kapitulli te ri ku une shpreh cmendoj dhe anabel e kam degjuar shpesh dhe nuk e kuptoja cdonin te thonin parashkruesit, po dhe une Anonim te lutem
Letra 33
Po e provoj dhe njeher ndoshta kete here e publikon! Ishte janar te vitit 2011,isha maturante dhe gjithashtu dhe nxenese e mire..prinderit per mua kishin bere plan qe shkollen e larte ta vazhdoja ne Itali. Cdo te shtune ne shkolle kishim konsultime dhe pas shkolle dilnim si shoqeri per kafe ne nje lokal aty afer. Sa hy ne lokal syt e mi perplasen me ca sy jeshil qe po me shikonin. Kete cunin e kisha pare dhe me prepara se kishte qen te shkolla ime. E si ta pershkruaj sy jeshil,1.90 i gjate,buze te trasha,tiparet geshtenj. Mbarova kafen dhe isha gati per te ikur kur shoqet me thon qe nje cun me kishte pare gjat gjith kohes..kthej koken prap AI. Dhe nga ajo dit beri te pamunduren te me gjente numrin. Pas shume te folura pas gati 3 muaj u binda te dilja per kafe, pamja e tij me vinte shume ne siklet nuk e mohoj.. Po sikleti zgjati shume pak filluam te flisnim dhe pas pak u puthem dhe aty nisi per ne historia me e bukur e dashurise. Po kot nuk i thon cdo histori ka pengesat e saj.Mua me duhej te ikja ne itali..prinderve nuk kisha si ti thosha per lidhjen time se ishte ende shume shpejt. Vazhdova vitin e pare ne Itali dhe mbajtem nje lidhje ne largesi. Doni te dini nese ekziston dashuria ne largesi? Me plot goj NE themi PO! Nuk mohoj qe eshte shume e veshtire,nuk mohoj qe ka shume vuatje po nese vertet eshte dashuri hecen. Flisnim cdo mbremje ne skype 24 ore me mesazhe o zot sa me mungonte.Un jam dhe shume xheloze dhe ndonjeher vertet pa arsye po ai e gjente mundesin gjithmon te me qetesonte dhe pse aq larg.Per 18 vjetorin cte shikoj? Hap deren e gjej te shkallet..kaluam dit te mbrekulleshme aq emocione kaluam por dhe aq lot derdhem kur ai iku. Ishte koha ti thosha prinderve. Ata pranuan pa asnje lloj kundershtimi madje pranuan dhe te kthehesha per vitin e dyte prane atij. Dhe pak muaj kishin ngelur dashuria jone ishte e forte te kalonte cdo gje. Erdhi koha qe un u ktheva ku kishte lumturi me te madhe. Tashme ishim bashk dhe asgje nk do na ndalonte. Bem lidhjen familjare..kete vit qe kaloj jetuam bashk ne tirane. Ku kishte gje me te bukur se te zgjohesh pran tij? Ai e them plotesisht e bindur eshte mashkulli ideal. Cdo femer do donte nje princ te till. Ndonjeher kur kthehesha nga shkolla princi im kishte pregatitur dreken per princeshen e tij keshtu me thot ai. Apo kur flet si beb vetem qe te me shikoj qe un qesh me te madhe. Kan kaluar 3 vjet e gjysem nga ajo puthje qe na ndryshoj jeten. Tani ne tetor fejohemi. I uroj te gjithve te ket te pakten ngjysmen e ketij fati qe kam un.
Letra 34
Faleminderit ne rradhe te pare, jo per postimin e ketij shkrimi (gje qe mbetet ne doren tuaj), por per te qeshurat dhe keshillat.
Dhe kur dita ime e punes shkonte gjithe stres, hapja faqen tuaj dhe cdo gje ndryshonte per mire. Kjo fale personave qe e formojne kete faqe .
(Personalisht nuk kam komentuar asnjehere, por komentet e te tjereve i kam ndjekur, ku kam gjetur shpesh dhe veten)
Meqe kemi dhe konkursin vendosa te shkruaja dhe une,
ashtu si shume te tjere. Detajet jane thjesht reale.
Me sakte eshte nje leter lutese, kerkese, falenderimi nga zemra.
"Ne djall te gjithe, une Te Dua Ty" , kjo eshte fraza qe une e kam ne mendje dhe ne zemer.
-Kerkoj falje per gjithcka qe te kam shkaktuar, merzitje, xhelozi, stres pafund.
-E di, vetem ti nuk e meriton, jo ti me ate zemren e femijes (pavaresisht se je alamet djali), qe me thua se rreh vetem per mua.
-Kerkoj falje qe te lashe per nje kohe te gjate, pa asnje femer perkrahe. Kshu do ishte, skishte si te ishte ndryshe kur vendose te harxhoje kohen pas lajkave te
mia, per muaj me rradhe
-Kerkoj falje per gjithe cokollatat qe i ke blere me mund dhe une nuk i kam marre, vetem sepse kam menduar se isha thjesht
fiksim per ty. Ashtu sic jane mesuar te thone shumica e djemve sot.
-Me fal per heret qe te eshte dashur te vraposh, te lagesh, ti bihesh qytetit 4 here rrotull per surratin tim.
-Me fal dhe per gjithe trendafilat qe kam refuzuar, sidomos per ata qe u detyrove ti hidhje ne kryqezimin e lagjes sime, vetem sepse une nuk i mora. I mbaj mend edhe fjalet qe mi the, pavaresisht se jam harraqe. -Me the se per mua ishin ende dhe kur te vendosja mund ti merrja, por une nga inati nuk i mora.
-Me fal qe ke derdhur dhe lot, nuk i kam merituar, me fal per merzitjen kur te thashe se te kam vetem per shoqerues cadre, kur erdhe me more pasi mbarova punen.
-Me the: - mjafton qe te mos lagesh ti...
- Me fal per gjitha heret, qe nuk te kam perfillur, e te kam bertitur ne mes te rruges, qe te me lije rehat, se doja te isha vetem.
-Me fal per heret kur kam qare per dike tjeter e ty te kam "futur" ne nje thes me gjithe meshkujt. Gaboja... e di... e kuptova...
- Me fal qe te thoja se nuk mund te kishim te ardhme vetem se njeri nga ne ishte nga veriu e tjetri nga jugu. Dashuria nuk njeh krahine, do doja te shtoja...dhe as moshe, pavaresisht se jemi te dy ende te rinj.
- Me fal per gjithe kohen qe me ke duruar pafund, pavaresisht se nuk e kam merituar kurre as vemendjen tende. Nuk e di si ja ke dale mbane, (qofsh ti qe je) kur as une ndonjehere nuk arrij
ta bej.
-Kerkoj falje per gjithe tekat, shakate e shumta pa kripe, lajthitjet e castit, ato lekundjet e humorit... Ti e di une nuk jam aq "e keqe", thjesht jam lenduar dhe kisha frike.
-Nuk kam frike nga njerezit jo, kete 21-vjecare e frikesojne largimet, zbrazetite... Ti
e di... me mire se kushdo...
- FALEMINDERIT qe ishe prane meje, ne te keqe, tani dua te jesh edhe ne te mire.
-Dua te jesh edhe tani, tani qe ja dole, qe "e zbute" kete zemer qe pulson eger nen kraharorin tim. Nuk dua te largohesh...kurre
-Nuk ke pse ndihesh xheloz per njerezit perreth.
-Une nuk kam nevoje per fjale... jam deri ne fyt e ngopur me keto te fundit... nuk jam loder ne vitrina, qe tu mbetem te tjereve fiksim, jam e gjalle.
-Kam nevoje per shikime e buzeqeshje ashtu sic vetem ti di ti dhurosh.
..."Kur dy duar shtrengohen, nuk duhet te kete me hapesira boshe midis tyre" kam shkruar dikur ne nje punim... keshtu dua te jemi edhe ne te dy
-Kam vetem nje kerkese, me duaj per aq sa e meritoj.
-Nuk jam perpjekur ndonjehere te te cmend, me duhej thjesht kohe, te cilen e mora.
Ne djall te gjithe, "farefis, komshinj, miqesi," ... nuk do arrijne dot kurre ta kuptojne pse une zgjodha lumturine, kisha
nje jete qe e prisja.
Nje zemer ka thjesht nevoje te rrahe prane nje tjetre.
p.s njerez dashuroni me shume, dashuria te jep jete, materializmin lereni pas jetes. dhe kujtimet
flmmmmmm A&E
Letra 35
Mirembrema Anabel ! Ndoshta nuk eshte ndonje gje kushedi se cfare,por dua te heq kete merak qe kam. Une jam femija i vogel,i nje familjeje te madhe. Dua te shpreh shqetesimin tim,ndaj disa personave qe habiten aq shume... Dhe e dini perse habiten ??? Se mami dhe babi im kane bere 6 kalamaj !!! Pervecse habiten,shfaqin dhe nje ironi ne fytyren e tyre,qe me vjen ti bej copash. Reagimi i tyre: uaaaa po si ka mundesi??? Po si ja dalin ato,tju mbajne juve ??? Me nervat ne kulm,u them qe,ja qe ka mundesi dhe te jemi 6 femije, dhe ja kane dale shume mire te na mbajne. Se kuptoj se cfare ka per tu habitur? Nese do isha ankuar,apo dicka te ketij lloji ok,i kuptoj,por realisht ja kemi dale shume mire. Te gjithe jemi te sistemuar, prinderit na kane rritur me sakrifica por sna ka munguar gje,gjithashtu kemi ndihmuar njeri-tjetrin ( te them te drejten une e kam honger cik si qyl gjithmone,se jam e vogla,e me takon ) . Dua tju them te gjitheve atyre qe habiten,se nuk e kam aspak per ulje qe kam nje familje kaq te madhe. Me bindjen me te plote e them qe,sa e madhe eshte familja,kaq e madhe eshte dhe dashuria ne mes nesh. Eshte gjeja me e bukur,kur mblidhemi te gjithe bashke. Dhe dicka fare te vogel, kam vene nje bast me mamin... Cili eshte thoni ju ... Te bej femije me shume se ajo . . Gjithe te mirat,ju puc ,dhe beni sa me shume femije
Letra 36
U njoha me njeriun me te cilin jam dhe sot e martuar ne muajn tetor te 2006 . Jetonte diku ne emigrim .Mbanim kontakt me telefon ,ne dhjetor u kthye dhe vendosem te bashkjetonim per te njohur me mire njeritjetrin.Kalonim shume mire .Cdo gje shkinte per bukuri.hodhem letrat ne ambasad per te bere bashkim familje por viza na u refuzua.Kaluan dy vjet dhe vendosem te largoheshim une ne menyre ilegale .Mberritem ne destinacion .Cdo gje shkonte shume mire.Ai eshte personi i cili me ben te ndihem sikur jam nje beb i perkedhelur.Jemi nje cift i cili nuk bejme dot pa njeri tjetrin.Ne qytetin ku shkuam une fillova studimet e gjuhes dhe im shoq vazhdonte punen (Dizenjator ne nje kompani ndertimi).kishim filluar dhe te kerkonim per nje bebe . Benim nje jete te lumtur deri ne nje dite me shi ku u shemb gjithcka. U arrestuam . Gjeten ne makinen tone nje sasi lekesh qe nuk ishin tonat dhe kurre nuk u moren veah te kujt ishin.mbas shume gjygjesh denohemi te dy . Me apo pa faj ata na denuan dhe ne vuajtem denimin prej tre vitesh.Me ulje dhe amnisti bem 15 muaj .Une u ktheva ne vendlindje dhe mbas meje u detyrua te linte gjithcka per ta filluar ketu nga e para.Erdhi ne jet dhe bebi jone qe e prisnim prej kohesh. Me prinderit e tim shoqi nuk kemi patur harmoni .Njerez te cilet pelqejne vetmine. Mbas nje udhetimi jashte shqiperije per pushime bejme nje aksident,faji i aksidentit bije mbi tim shoq i cili eshte perseri duke vuajtur nje denim dhe une me bebin tone presim qe ate kthehet .Tashme jam kthyer dhe jetoj me prinderit e mi. Presim diten qe te jemi serisht bashke...
Jeta kjo qenka dhe u dashka pranuar me te mirat dhe te keqijat e saj...
Uroj gjithe te mirat per ju
Letra 37
pershendetje anabel .
i kam lexuar te gjitha historite qe keni shperndar dhe desha e un te shkruaj historin time
gjithcka fillon ne vite te dyte gjimnaz kur ai me ben ftese ,e refuzova po ai kembengulte derisa e pranova ,me beri pershtypje menyra si fliste si mendonte ,nuk ishte si djemte e tjere,njs fillova te flisja si shoke po ky kishte qellime te tjera,kete cunin e kisha ne kl paralele ishte ne kl me shoqen time te ngushte,ketu fillon cdo gjee ,erdhi dita qe u lidha me kete isha e lumtur ishte lidhja e pare kisha shume plane per te dy ne po jo nuk ishte e shkruar qe te ishim bashke..shoqja ime e ngushte e donte per vete me tregoj e me shpalli lufte dmth u zum e nuk flisnim me ...lidhja me kete shkonte mire po me von filluan zenkat ky fliste e me ate ,dhe e dinte shume mire qe ajo e donte.ne mature jam ndar me kete perfundimisht (dhe pse gjate lidhjes me shume ziheshim per ate se behesha xheloze) jan te pakta fjalet per te then sa kam vuajtur ato dy vjet.po e lashe po po e lashe do thoni pseee nderkohe qe ishte i lidh me mua ishte i lidhur e me shoqen qe supozohej qe ishte shoqja ime e ngushte e pse e meritonin nje dru te mire qe te dy sidomos ajo nuk e bera nuk mundem te ulem ne ate nivel ..kam tentuar te vras e veten per ate njeri por pendohem te isha e njehere ne vit te dyte po me kete mendje qe kam sot ,,thjesht kam kuptuar qe ka qene dashuri adoloshenteje
sot jam ne vazhdim te shkolles se larte ne krah kam dike qe me gojen plot e them qe e dashuroj po bej 1 vit e lidhur e sjam zene sikur njehere jam shume e lumtur qe ja dola te mbrapa te shkuaren
Prandaj ju them gocave qe jan ne gjimnaz beni kujdes nuk ka shoqeri sot ( shoqja ju ben gropen)
Letra 38
Pershendetje Anabel , desha te publikoj historun time me te dhimbeshme , jam nje njeri I gjore dhe pa asnje te ardhme , studjoj ne shkollen profesionale Ali Myftiu profili hidraulik , pseudonimin e kam I mencuri ... Quhem Rogert Qosja dhe jam nje njeri me nje ego te madhe dhe enderroj shume , kam shum bagazh si njeri dhe si pasoje kam besim qe do te arrije te jem njeri I suksesshem , por nje dite , shum gjera ndryshuan ku cdo gje u permbys dhe endrat e mia u shuan, kisha nje plan te thjesht te gjeja nje nuse te urte te varfer qe e njeh vuajtjen , nje engjell te sprovuar nga jetaa... Dhe sapo e gjeta Rezarten time ndodhii fatkeqsia dhe Rezarta pesoj nje aksident dhe humbi kujtesen , nuk me ndjente e nuk e memorizonte ftyren time , isha njeri I huaj per ate , njeri qe kishte shum dashuri perbrenda dhe ma mori ZOTI!!! Prinderit e saj me ndaluan takimet me te me arsyen se terapia vajzes e ndalonte kte gje , dhee keshtu bera per te mos I shkaktuar dem u largova I humbur ne shpirt ...
Tani Rezarta eshte e dikujt tjeter dhe un vazhdoj ta dua me gjith shpirt edhe duke dit qe per ate sjam me askush asnje kujtim smbart ne memorien e saj
Shpresoj ta publikoni historine time sepse kam nevoj ta ndaj me dike .
Faleminderit
Letra 39
Lidhjet ne distance..sapo permend kete fjale jam e sigurt qe shumica prej jush do fillojne me paragjykimet.Historia ime fillon para 4vitesh.Nuk filloi si nje lidhje ne distance por rruget e jetes na ndane me kilometra por jo me ndjenja.
Ai iku ,ndryshoi gjithcka por jo ashtu sic mund te mendoni ju.
Mund edhe te qaj gjithe diten e te ankohem se sa me merr malli per te .por sdua ta bej nje gje te tille.numeroj ditet ne kalendar qe mbeten per ta takuar dhe cdo dite qe kalon me mbush me shprese.Edhe lidhjet ne distance kane te mirat e veta.Eshte shume interesante ta shikosh ate si e ze gjumi ndermjet skype apo te degjosh frymemarrjen e tij ne telefon .dhe me e forta eshte qe spyet qe vodafoni po te rrjep nga leket por vazhdon mban telefonin ndezur.Eshte shume bukur kur shikoni filma bashke duke i thene kur te them une 3 jepi play qe te duket sikur po e shohim bashke.
Apo ta gdhijme duke bere plane per te ardhmen ,te grindemi te acarohemi e prap te kthehemi bashke.
Me e bukura eshte momenti kur e pret ne aeroport.kjo eshte dicka per te cilen ju ciftet me fat qe jeni afer duhet te ndiheni xheloze pasi ajo ndjenje eshte e pakrahasueshme.
Ju qe thoni ku e di qe sju tradhton ,qe sju harron etj
Hmm nuk e di ne fakt ,thjesht kam besim qe sdo ndodhe.besoj te ai me shume se te vetja ime.
E di ,se takoj dot kur dua po ckuptim do kishte nese sdo perjetoja kete ndjenje malli? Si do thyhej monotonia nese do ta kisha aferm?
Mos me keqkuptoni spo them qe sdo doja ta kisha afer ,sidomos ne momentet kur zihemi qe dua ti dal prej laptopit e te nxjerr nervat
Ju them te gjithve ju qe jeni ne distance :mos e humbni besimin
Kilometrat sjane asgje ,nje dite gjithcka do behet mire.
Dashuria mund te munde gjithcka,cjane disa kilometra me shume ??
Love knows no distance!
Letra 40
Ndryshe nga te gjithe qe tregojne historine e jetes, un do tregoj ndenjat qe perjetojme gjate jetes. Besoj se shumica prej nesh eshte ndier ne kete menyre. Nese te pelqen publikoje
Dhe zgjohesh nje dite pa deshiren per te jetuar, pa dashur te takosh njeri, pa te interesuar ca mendon bota per ty, pa te interesuar sa miq ke humbur dhe cfare jete po jeton. E vetmja gje qe do te besh eshte te mbyllesh ne nje dhome te erret dhe te qash e te qash pa pushim me tingujt e kengeve te tua te preferuara. Do te qash ne pamundesi per te kthyer kohen pas, ne pamundesi per te fituar ate cka humbe, ne pamundesi per te fshire nga kujtesa gjithcka qe ke kaluar, por me e rendesishmja ne pamundesi per te zhdukur nga zemra ATE, qe ka qene gjithcka per ty, qe ashtu pa te dhene nje shpjegim u largua, dhe e gjithe ajo mardhenie qe e kishe pare me te bukur se vete Romeo dhe Zhulieta kthehet ne nje histori si ato qe ke lexuar dhe ke ndiere keqardhje. Ndjen keqardhje per veten, ndjen keqardhje per ate te ardhme qe ke enderr uar, per ate mashkull qe e ke menduar si princin e kalter, dhe mendon se jeta ka mbaruar, se nuk do gjesh kurre me nje njeri si ai, qe ta duash ne ate menyre… keshtu vazhdon per dite, jave e muaj te tere, duke fjetur dhe duke u zgjuar me imazhin e tij edhe pse nuk flet dhe nuk e shikon e mendon si heren e pare kur e takove dhe si heren e fundit kur e humbe.
Por ndodh qe dikush tjeter te kete deshire te flase me ty, te te dergoje qofte nje sms ckemi, dhe ti ti tregosh si e ke kaluar diten nga nevoja per te folur me dike. Ai te thote mirupafshim dhe ti thua shyqyr qe iku. Te flet prape e prape, te thote miremengjes dhe naten e mire, dhe ti merzitesh kur ai nuk ka kohe te flase, kur nuk te dergon mesazh sapo zgjohet dhe nuk te thote naten e mire para se te fleje. Dhe dita dites shnderrohet nga nje i huaj qe e kishe bezdi te flisje ne fillim, ne bashkebiseduesin e dites dhe shoqeruesin e neteve ne gjume. Dhe ngrihesh ne mengjes me deshiren per tu argetuar, per te dale me shoqerine, per tu kujdesur per veten, per te degjuar kenge plot ritem, per ta pare boten me ngjyra. Te shkelqejne syte, te flasin buzet dhe me e rendesishmja te buzeqesh zemra. Kush eshte ai? Si erdhi ne jeten time dhe ndryshoi githcka kaq shpejt? Nuk mendon me per ate te parin, madje cuditesh, tani ste duket me I bukur, ste duket me me virtyte, dhe thua cfare kam pelqyer une tek ai, ai eshte I shpifur, ai ka 1001 te keqija, dhe e krahason me ate qe te zgjon cdo mengjes tani…Po ky eshte I perkryeri, ky eshte me I bukuri, me I miri me I dashuri, ai per te cilin kam nevoje une. Dhe gjithcka nga e kaluara te duket sikur nuk e ke jetuar por e ke lexuar diku, nuk I kujton me me ndjenje, por ndjen per nje te ardhme te lumtur me ate q eke ne krah tani, qe te ka pranuar ashtu sic je, pa deshiren per te folur ne fillim dhe pa nje vision per te ardhme, me friken e perditshme qe nje dite dhe kjo lidhje do mbaroje, dhe me friken per te degjuar fjalen “pergjithmone” serish.
Te gjitha keto ndodhin aq shpejt sa nuk e kupton, dhe per nje cast ulesh e mendon: C’fare eshte dashuria? A eshte e vertete se njeriu ka vetem nje dashuri? A eshte e vertete se njehere rreh zemra? Po si mund te dashurojme vetem nje here, kur takojme mijera persona gjate jetes, kur ne ndryshojme dita dites dhe kerkojme tjeter karakter kur jemi 16 vjec, tjeter kur jemi 19 dhe tjeter kur jemi 25? Dashuria nuk behet me plan, dashuria nuk ka formule, port e vjen atehere kur nuk e prêt dhe te largohet atehere kur ti nuk kujdesesh ta ujisesh cdo dite sin je lule qe te cele. Dashuria eshte miqesi, besim, perkujdesje, perkushtim, mirekuptim, sinqeritet. Nuk ka nevoje per makina te shtrenjta dhe hotele me 5 yje, nuk do varese floriri dhe fustane mijera euro, do vetem dy persona te sinqerte qe te ulen te flasin me njeri tjetrin dhe te mos lodhen per ore te tera, dhe prape diten tjeter te kene plot gjera per te thene. Dashuria eshte kur dy njerez ne nje tavoline plot ulen perballe per ta kuptuar njeri tjetrin me shikime, dhe kur e ndjejne se personi qe kane ne krah eshte shume I perkyrer. Dashuria eshte admirim dhe nevoje per te pasur dike prane, adhurim dhe krenari per ta pasur prindin e femijes tend. Dashuri eshte atehere kur lidhja jote te duket me e bukur se gjithcka perreth dhe do te ulerasesh, tja tregosh gjithe botes se cfare ke ne krah, por e kupton shpejt se askush nuk e do te miren tende, dhe e mban vetem per vete sepse ne fund te fundit te perket ty dhe nuk do ta ndash me askend tjeter.
Dashuria eshte dashuri. Dashuria eshte jete!
Letra 41
Un nuk di te shkruaj bukur, madje hartimet i urreja ne gjimnaz derisa nje dite mesuesi i letersise me tha te shkruaja thjesht ate qe mendoja dhe keshtu arrita te marr 10 ne letersi,provim mature. Une sot do shkruaj per temen epike, lirike: dashurine! Jam e lidhur prej tre vitesh me nje cun. E dua me do...ou kjo eshte teper e rrahur. Do shkruaj per nje dashuri me te madhe. Ate te prinderve ndaj meje... Ata kane 26 e ca vite qe nuk u shteron kurre dashuria.Sakrifikojne e me mbeshtesin pafund.... normale si cdo prind por ata per mua kane bere shume me shume sesa per motren e madhe. E keqja ime eshte se une nuk e shpreh dashurine, nuk i puth apo tu them se sa i dua...Ata jetojne ne nje qytet larg nga tr dhe sa here shkoj ti takoj me vjen inat qe vitet ikin. Eshte e pamundur ta ndal kohen per ta mgjs dashuria dhe dhembshuria te syte e tyre eshte po ajo. I dua fort te dy mgjs i takoj rralle nga pamundesia dua te jem gjithmone me ta! Dashuria eshte e durueshme, plot miresi, i duron te gjitha...
Letra 42
Vjeshte. Dite rutine e nje Tetori, dukej sikur vjeshta kishte futur Dimrin, Pranveren dhe Veren ne frigoriferin e metafores tone jetesore. Ne vjeshte do hame vjeshte dhe stinet e tjera prisnin rikthimin e tyre per tu konsumuar si ushqim nga njeriu. I drobituri njeri, ne fakt ai eshte ushqim stinor i kohes se vet. Kete gje po mendoja kur e propozoi te formoja nje numer. Isha i lumtur qe ishte prane meje ne ate moment. Ndihesha si nje Rozafe, naten shkaterrohesha dhe ajo kishte fuqine te me ndertonte diten. Ishta me fat qe kisha ate, nuk e di te kunderten. Porositem dhome ne katin e 7.
Ishte e qeshur ate dite mengjesi, madje me ofroi edhe nje kapucino. Shiu rridhte jashte duke krijuar ne strehe nje rradhe pikash qe binin me padurim qe te perplaseshin e therrmoheshin ne toke. e veshtrova vjehurazi, ajo e vuri re dhe buzeqeshi duke ju ngritur mollezat dhe zbuloi dhembet e bardhe te shkuara rruaze ne goje. Semafori shfaqte ngjyrat e tij perjashta duke u perpjekur te vinte rregull ne kryqezim.
Nje semafor kisha edhe une ne shpirt. "Ikim" me tha, pagoi dhe me ndihoi te strukesha nen cadren e saj. Ne fakt ate dite doja te ndjeja vertet shiun por se refuzova. I buzeqeshi lehte recepsionistes, me pas shtypi nr. 7 ne ashensor. "Nuk dua te flas deri lart" me tha dhe heshti. U ndjeva mire qe spo fliste. Shikoja numrat qe nderronin vendin dhe po mendoja se, valle ne parajse po shkoj? Ndoshta ne ferr, ndoshta ne prugator. Kjo Beatrice shqiptare do mi tregoi te gjitha, endova dhe u ndjeva i lehtesuar. Veshtrova vjedhurazi fytyren e saj neperjet pasqyres. U kujtua Kostandini per dreq. Kam hipur nje kale prej hekuri dhe po kaloj 7 male per te cuar amanetin e dashurise ne shtepi. Doja tja tregoja ate balade ne ate moment por hezitova. Kaq shpejt u shenderrova ne Kostandin?, e pyeta veten. Jo, akoma nuk e ke fituar ate force por brenda ne zemer e ndjeja se isha nje Kostandin. U kujtua edhe mamaja kur me tha njehere "bir, une jam Ajo qe lindi nje femije si ti dhe Ajo do jete ajo qe do lindi femijet e tu"
Perseri po vertitej Rozafa ne mendjen time. Kjo Rozafe e gjalle e murosur brenda nje ashensori po ushqen me jete nje bir. A mund te me shenderroje vajza qe dua ne birin e saj?, mendova beftas rrebyeshem. Ndoshta po me ktheu pergjigje dikush po beftas. Ajo qe eshte prane teje e ka enderruar nje femije kur luante me kukulla dhe e gjeti nje kur u rrit. Une jam biri i saj deri ne momentin qe do lindete nje femije dhe me pas do behem burri i saj. Keshtu eshte me siguri mendova.
Mbyllem deren dhe perseri gishti i saj shtypi nr. 1. Numrat nisen te merrnin kunderthenjen e ngjitjes. Rozafa nuk ishte e qete ne shpirt, ndihej e turbulluar pse kunatat "realitet" dhe "enderrime" nuk i kishin treguar te verteten. I kapa doren. "Mos ki frike" i thashe. "Nuk kam frike, kam shume dashuri dhe ndjej peshe nga kjo gje". Rozafa ime po ndjen peshen e gureve mendova dhe nuk ankohet, madje e zgjati doren e me preku lehte sikur me perkundi. E perqafova, ai perqafim ishte i pashmangshem per mua.
E shkriu shpirtin tim duke leshuar te gjitha stinet e jetes te jetonin brenda nje perqafimi. Veshtrova veten ne pasqyre pastaj veshtrova ate ne sy. "Nuk do kem fuqi kurre te te tregoj se sa shume te dua, mashkulli eshte denuar nga krijuesi per kete fat, nuk te premtoj dot se do vdes per ty. Vetem dua te jetoj me ty, prane teje dhe per ty", kaq munda ti thoja dhe ne ate moment ndjeva brenda vetes se Kostandini e levizi rrazen e varrit.
glg_Latn pap_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn run_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn pap_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn luo_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tsn_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn luo_Latn glg_Latn slv_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn uzn_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn smo_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn lit_Latn xho_Latn hat_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn nno_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lij_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn