als_Latn dik_Latn sag_Latn
– Mos thuaj më trego kjo është çfarë?
– Shtëpia e re, – tha Edi dhe, Suela, si priti një çast, qëtë sigurohej që i kishte dëgjuar vërtet ato fjalë dhe nuk ikishte imagjinuar, bërtiti. Pastaj filloi të vinte rreth e përqark.Nuk ishte një apartament normal, si ai që kishte dashur aq shumë.Si ai që kishte parë me dylbi. Ai ishte një kat i tërë... jo,prit! Ishin dy kate. Tani që po shikonte me kujdes, vuri renjë palë shkallë që të çonin në një kat të dytë. Suela ingiti shkallët me vrap dhe doli në një korridor të vogël medhoma, dhoma dhe vetëm dhoma. Nuk guxoi të hynte në asnjërënprej tyre.
Ndjeu Edin pas krahëve. U kthye dhe iu var në qafë.
– Po si? – Me sa dukej, fjalët një rrokeshe ishin të vetmet qëmund të shqiptonte në ato çaste.
Edi i vuri gishtin mbi buzë. Pastaj u përkul dhe e puthi lehtë. –Eja! – i tha dhe i tregoi një palë shkallë prej druri në fundtë korridorit.
Jo, s’kishte mundësi! Apo kishte?
Kishte dhe që ç’ke me të! Sipër, në tarracë, ishte njëkopsht i tërë me lule dhe pemë nga më të ndryshmet. Një park ivërtetë. Në qendër të parkut ishte edhe një pishinë e vogël eveshur me pllaka të kuqe.
Suela kaloi nga një lule në një pemë, nga një pemë në njëlule tjetër, si të ishte një flutur e porsaardhur në jetë. Nëçdo cep që shkonte, shikonte dritat e qytetit dhe i thoshte mevete: Tani je i imi! Tani je i imi! Tani...
Nata u mbush me notat e një kënge, që e la aq të shastisur, saqë,iu deshën disa çaste që t’u besonte veshëve.
Jo, s’është e mundur! Edi këtë këngë?!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn