als_Latn dik_Latn sag_Latn
Kaluan 40 ditë nga ngjarja e Ashures. Ashures së gjakut dhe kryengritjes, Ashures së kokave të prera dhe të vendosura mbi shtiza dhe fëmijëve të torturuar! Kaloi edhe një Arbain që tregon për tendat e djegura dhe për vuajtjet e bëra nga panjerëzia! Për dyzetë ditë me radhë nipat dhe mbesat e Profetit s.a.v.s. me fytyra të mavijosura dhe me plagë të pa kuruara, u dërguan nëpër qytete me që qëllim që sipas mendimit të Jezidit, të gjithë le të vërejnë se si u poshtërua e vërteta. Mirëpo trimëria dhe rezistenca e Hazreti Zejnabit (s.a.) dhe e Imam Saxhadit (a.s.) prishi planet e shëmtuara të Jezidit deri në atë masë saqë shoqëria njerëzore ende është e mahnitur me triumfin e pavdekshëm të Imam Huseinit (a.s.).
Ehli Bejtit (a.s.) është një prej dy margaritarëve të çmuara që ka lënë Profeti s.a.v.s. për të mbrojtur ummetin islam përball devijimeve dhe shtrembërimeve, ndërsa ka thënë: “Unë pas vete po ua lë juve dy gjëra të çmuara dhe nëse do të ndiqni këto dy gjëra, kurrë nuk do të jeni të humbur. Këto dy gjëra janë Libri i Zotit dhe familja ime”. Në ditën kur flamuri i kryengritjes së Imam Huseinit (a.s.) u rrëzua për toke nga duart e këputura të flamurtarit e kësaj kryengritje Abas bin Ali (a.s.) dhe më pasi koka e Imam Huseinit (a.s.) përpara syve të familjes së tij u vendos mbi shtizë, Jezidi dhe ndjekësit e tij mendonin se kanë arritur të marrin nga myslimanët njërën prej këtyre dy margaritarëve të çmuara dhe në këtë mënyrë margaritarin tjetër do të thotë Kur’anin e shenjtë të shtrembërojnë sipas interesave të tyre. Mirëpo vullneti i Zotit të madhëruar ishte diçka tjetër. Vullneti i Zotit të lartësuar ishte ky që gjaku i Imam Huseinit (a.s.) përgjithmonë të qarkullojë në damarët e myslimanëve të vërtetë në mënyrë që kërkimi i të vërtetës dhe zbatimi i drejtësisë mos të dorëzohet përball mashtrimeve dhe intrigave të jobesimtarëve dhe armiqve të Zotit.
Vlera e Arbainit të Imam Huseinit (a.s.) gjithnjë është njohur në mesin e myslimanëve shiitë duke u regjistruar në kalendarin historik të ndjekësve të rrugës së Imam Huseinit (a.s.). Në bazë të vlerës që ka kjo ditë në mesin e dashamirësve të Ehli Bejtit (a.s.), pavarësisht të gjitha vështirësive dhe kërcënimeve nga pushteti, ata që nga vitet e para pas Ashures kanë vizituar varin e Imam Huseinit (a.s.). Kjo traditë respektohet dhe zbatohet edhe sot në nivel shumë të gjerë në Irak dhe aktualisht po vërejmë se miliona myslimanë nga e gjithë bota shkojnë për të vizituar varrin e Imam Huseinit (a.s.) për të deklaruar se janë ndjekës të rrugës së Imam Huseinit (a.s.) dhe nën hijen e tij, kurrë nuk do të dorëzohen përballë padrejtësisë dhe në këtë rrugë nuk do të kursejnë as jetën e tyre.
Xhabir bin Abdullah Ansari, një prej shokëve të njohur të Profetit s.a.v.s., ishte vizitori i parë i Qerbelasë dhe i varrit të Imam Huseinit (a.s.), i cili ditën e Arbainit të Ashures pavarësisht se ishte i verbër, sëbashku me Atijetu bin Sa’ad Kufi, dijetarë dhe komentues i Kur’anit të shenjtë, vizitoi varrin e Imam Huseinit (a.s.). Atijetu bin Sa’ad Kufi transmeton: “Sëbashku me Xhabir bin Abdullah Ansari shkuam në Qerbela për të vizituar varrin e Imam Huseinit (a.s.). Xhabir bin Abdullah më tha mua: “Më dërgo mua deri te varri i Husein bin Aliut (a.s.)”. Unë e shoqërova atë deri sa shkuam pranë varrit të Imam Huseinit (a.s.). Xhabir bin Abdulla u ulë mbi varrin e Imam Huseinit (a.s.) dhe ra pa vetëdije. Unë i hodha pak ujë mbi fytyrën e tij. Kur atij i erdhi vetëdija, tre herë tha: “O Husein!” Pastaj shtoi: “O Husein pse nuk më përgjigjesh mua? Ah, si mund të më përgjigjesh mua kur t’i kanë këputur damarët e qafës dhe të kanë këputur kokën nga trupi? Unë dëshmojë se tij je biri i Vulës së Profecisë s.a.v.s. dhe biri i Imam Aliut (a.s.). Përshëndetja qoftë mbi ty dhe kënaqësia e Zotit qoftë me ty!”.
Në burimet më të vjetra fetare të myslimanëve është porositur vizita e varrit të Imam Huseinit (a.s.) me rastin e Arbainit. Burimi më i sigurt në lidhje me këtë është një transmetim nga Imam Askeri (a.s.). Ai ka thënë: “Shenjat e besimtarit janë pesë: falja e 50 rekatëve të namazit duke përfshi ato të obligueshme, sunetet dhe të preferuara; vizita e varrit të Imam Huseinit me rastin e Arbainit; vendosja e unazës në gishtin e dorës së djathtë; vendosja e ballit mbi dhe gjatë sexhedës; shqiptimi i fjalisë “Bismilahi-rrahmani-rrahim” me zë të lartë gjatë namazit”. Në një transmetim tjetër gjithashtu është porositur se ata të cilët me rastin e Arbainit nuk kanë mundësi të vizitojnë varrin e Imam Huseinit (a.s.), nga distanca të këndojnë lutjen e vizitës së varrit të Imam Huseinit (a.s.). Kjo tregon rëndësinë që ka Arbaini dhe përkujtimi i kulturës së luftës kundër dhunës gjatë kryengritjes së Ashures.
Nga Ashura deri në Arbain janë dyzetë ditë dhe në këto dyzetë ditë ishte Zejnabi (s.a.) e cila me maturinë dhe trimërinë e mësuar nga Imam Aliu (a.s.), i prishi Jezidit dëshirën për të kremtuar fitoren. Ajo flamurin e kryengritjes së Imam Huseinit (a.s.) e ngriti me aq forcë dhe vendosmëri të madhe sa që ky flamur edhe sot qëndron i lartësuar me dinjitet dhe krenari. Ishte pikërisht Zejnabi (s.a.) e cila që nga Ashura e përgjakur deri te Arbaini i përlotur, me zë të qartë dërgojë për të gjithë myslimanët mesazhin e Ashures për të gjithë myslimanët dhe tregoi padrejtësinë që u bë ndaj Imam Huseinit (a.s.) si dhe të vërtetën e rrugës së tij. Ky mesazh i dërguar nga Zejnabi (s.a.) ishte aq i fortë saqë edhe sot trondit pallatet e dhunës dhe padrejtësisë. Hazreti Zejnabi (s.a.) ka luajtur rol të rëndësishëm në realizimin e objektivave të Kryengritjes së Ashures. Ajo pas Ashures, përkrah mbrojtjes së jetës së robërve dhe mbrojtjen e Imam Sexhadit (a.s.) përball rreziqeve, duke përjetuar shumë vuajtje arriti ta çojë në fitore kryengritjen e Imam Huseinit (a.s). Ajo bëri këtë rezistencë për të mbrojtur fenë e Profetit s.a.v.s..
Kur karvani i robërve hyri në Kufe, së pari popullit doli në pritje duke kremtuar, por Zejnabi (s.a.) me fjalët e saj të zjarrta e ndryshoi plotësisht situatën dhe populli i Kufës u zhytë në zi. Ajo ka thënë: “O njerëzit e mashtrimit dhe intrigës! Nuk përfituat asgjë nga nderi dhe burrëria! Ju vratë më të dashurin e Profetit s.a.v.s. dhe zotërinë e të rinjve të parajsës. Ju vratë atë i cili gjatë luftës ka qenë strehim për juve dhe gjatë paqes ka ofruar qetësinë tuaj. A e kuptoni çfarë krimi të madh keni bërë ndaj Profetit s.a.v.s.?” Me këtë rast shumë njerëz e kuptuan se çfarë kanë bërë. Hazreti Zejnab (a.s.) me fjalët e saj e poshtëroi Ubejdullah bin Zijadin në pallatin e tij dhe asgjësoi intrigat e tij për shtrembërimin e Kryengritjes së Imam Huseinit (a.s.). Ubejdulla për këtë arsye e konsideroi të rrezikshëm praninë e robërve në Kufe dhe i dërgoi ata drejt qendrës së dinastisë Emeverit në Damask.
Kur karvani i robërve hyri në Damask, qyteti ishte kapluar me kremtime dhe gëzime, për arsye se në bazë të propagandës së Jezidit, njerëzit mendonin se Ehli Bejti (a.s.) kishte bërë rebelim kundër kalifit legjitim të Shtetit Islam dhe në këtë mënyrë ata janë vrarë me të drejtë. Jezidi me këtë rast kishte organizuar një kuvend me pjesëmarrjen e funksionarëve shtetëror. Ai në fillim në bazë të mendjemadhësisë dhe krenarisë, godiste me shkop buzët dhe dhëmbët e kokës së Imam Huseinit (a.s.) dhe thoshte: “A sikur këtu të ishin edhe të parët e fisit tim të cilët u vranë në luftën e Bedrit dhe të shikojnë se ne kemi vrarë të parët e fisit Beni Hashim dhe kemi nxjerr hakun e luftës së Bedrit. Fisi Beni Hashim ka lozur me pushtet, përndryshe nuk ka ekzistuar as shpallja nga qielli dhe as profecia e Muhamedit”. Jezidi në këtë mënyrë në ato qaste dëshmoi idhujtarinë dhe ateizmin e tij duke mohuar Zotin dhe Profetin s.a.v.s.. Mirëpo Hazreti Zejnab (a.s.) në këtë çast mbajti një fjalim i cili të pranishmëve u kujtoi fjalimet e Imam Aliut (a.s.). Ajo në një pjesë të këtij fjalimi tha: “...Me të vërtetë Zoti i madhëruar ka thënë të vërtetën me këtë rast: “Më në fund puna e atyre që bënë vepra të këqija arriti në atë masë saqë ata argumentet e Zotit i quajtën gënjeshtra dhe u tallen me ato...”. (Rum, 10) O biri i Muavijes! Edhe pse bota na solli në këto kushte që të flasim me ty, mirëpo unë ty të konsideroi më të vogël saqë të flas me ty, sepse mëkatet e tua janë më të mëdha dhe dënimi yt është më i madh saqë unë të ndalem e t’i numëroj. Mirëpo çfarë të bëjë? Sytë e mi janë të përlotur nga vrasja e më të dashurve dhe zemrat të djegura nga ndarje prej tyre... O Jezid! Tani vepro gjithë çfarë ke mundësi. Betohem në Zotin se ti kurrë nuk mund të shuash emrin dhe shpalljen tonë dhe në këtë mënyrë të realizon dëshirën tënde. Këtë krim gjithashtu nuk mund të pastrosh kurrë nga personaliteti yt”. Jezidi me këtë rast e humbi kontrollin dhe vrasjen e Imam Huseinit (a.s.) e quajti krim të Ubejdullah bin Zijad, guvernatorit të Kufës. Fjalët e Hazretit Zejnab (s.a.) dhe të Imam Saxhadit (a.s.) rrokullisën situatën në Damask dhe qartësuan të vërtetën për popullin dhe këtë nuk e priti fare Jezidi.
Sot dashamirësit e Ehli Bejtit (a.s.) ashtu si viteve të kaluara përsëri kanë ardhur pranë varrit të Imam Huseinit (a.s.). Ata kanë kaluar një distancë të madhe duke ecur në këmbë. Gjithë kjo dashuri dhe etje është për të vizituar varrin e Imam Huseinit (a.s.) i cili sipas fjalëve të Profetit s.a.v.s., është anije e shpëtimit dhe dritë e udhëzimit për njerëzit përgjithmonë. Ummeti mysliman ende nuk ka humbur rrugën dhe vazhdon t’i bashkohet anijes së shpëtimit, pavarësisht të gjitha mashtrimeve dhe intrigave.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn