als_Latn dik_Latn sag_Latn
Gresë Maliqi
Pas betejash për jetë a vdekje Vinin muajt e qetësisë Në gjysmë errësirën e ftohtë akull Ata i kënduan lirisë. Afrim Maliqi
Duke u nisur nga kërkesat e fundit të Veteranëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës lidhur me privilegjet e fëmijëve të kësaj kategorie, nuk munda assesi ta tejkaloj këtë ngjarje dha ta vlerësoj si të paqenë. Ne të gjithë përulemi para njerëzve të cilët na sollën këtu ku jemi sot se qëllimi i tyre i vetëm ishte liria të cilën ne po e jetojmë.
Përulemi para familjeve të dëshmorëve, sepse ata dhanë atë çfarë të tjerëve vetëm t’u shkojë mendja aty rrëqethen nga trishtimi. Por ama…arsyeja e cila më shtyu që këtë shkrim ta filloj pikërisht me ato vargje poezie është mbi të gjitha ky varg: Ata i kënduan lirisë. Dhe thënë të drejtën as nuk mund të besoj se ndonjërit prej luftëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në momentin kur i mori në krah armët për të luftuar, i kishte shkuar në mendje përfitimi i privilegjeve. Ata luftuan për liri, disa ia dolën ta jetojnë e disa jo. Sidoqoftë si ata që mbijetuan, si familjet e dëshmorëve, ndoshta kurrë nuk janë çmuar dhe vlerësuar aq sa duhet, por disa privilegje i kanë pasur dhe me shumë të drejtë.
Por, së fundmi me shumë keqardhje po e shkruaj, kërkesat e Veteranëve të UÇK-së po i përulin fëmijët e familjeve të kësaj kategorie. Pranimi në Universitetin e Prishtinës për fëmijët e dëshmorëve dhe veteranëve të luftës, pa ndihmën e protestave dhe kërcënimeve po del që qenka i paarritshëm! Këta fëmijë nuk qenkan në gjendje që duke u mbështetur në diturinë e tyre t’i arrijnë qëllimet e veta! Atëherë si ia bënë sa e sa fëmijë të familjeve të këtyre kategorive që arritën të regjistrohen në degët ku kanë pasur për qëllim dhe që diplomuan pa pikë “privilegji”?
Atëherë ku është problemi me fëmijët e tjerë të familjeve të po këtyre kategorive që përkundër ndihmesave të shumta nuk e arritën as kriterin minimal akademik për t’u regjistruar në UP?! Duket poshtëruese se si kërkesat e veteranëve dhe familjeve të tyre arrijnë deri aty sa të kërkojnë të pakërkueshmen. Edhe më poshtërues është fakti se në protesta për këtë çështjen e pranimit në UP ishin të pranishëm edhe shumë të rinj. Zotërinj, përderisa keni kohë të dilni dhe të protestoni për t’i nxjerrë se s’bënë privilegjet e juaja, si thoni që këtë kohë të lirë ta shfrytëzoni për diçka më të frytshme?! Ndoshta, tani s’do të ishit në rrugë duke bërë të pamundurën për t’u pranuar në UP, por duke mësuar nëpër sallat e bibliotekave të po këtij Universiteti!
Në anën tjetër veteranë të nderuar, përderisa ua mbushni kokën të rinjve se çdo gjë në këtë jetë mund të fitohet në krah të prindërve, çfarë prisni prej tyre? Që edhe të diplomojnë në kuadër të privilegjeve?! Pastaj, nuk e di pse në shoqërinë tonë qenka kaq e papranueshme të pajtohemi me faktin se jo të gjithë janë të prirë për t’u shkolluar. Nuk ka aspak rëndësi gjendja dhe historia familjare me apo pa aftësinë e dikujt për të qenë student me plotë kuptimin e fjalës. Apo ndoshta, gjithë ato lëshime që iu bënë këtyre të rinjve në dy afatet për pranim në UP, i bënë ata që mbetën jashtë lojës të pretendojnë për shumë më tepër? Të bëhen student pa i pasur as njohuritë më minimale që duhet t’i ketë një moshatar i tyre! Thënë të drejtën kam dëgjuar për kërkim të lëmoshës për bukë, por jo edhe për diçka që mund të arrihet me pak punë!
Veteranë të nderuar, ndoshta ka ardhur koha që të interesoheni pak se sa fëmijë të familjeve të dëshmorëve dhe veteranëve kanë arritur të regjistrohen dhe të diplomojnë pa kurrfarë problemi, pikërisht nga institucioni të cilin ju po e kërcënoni? Ta keni të ditur se numri i atyre të rinjve është ndoshta shumë më i madh se sa numri i atyre për të cilët ju egër po kërkoni lëmoshë. Dhe me keqardhje, por ajo që i bënë edhe më qesharake kërkesat e juaja është lista ende e pazbardhur e numrit të veteranëve të luftës. Ku të jemi ne të sigurt se këta fëmijë vijnë pikërisht prej familjeve të këtyre kategorive?
Nëse rastësisht ky shkrim lexohet nga ndonjëri prej të rinjve që kërkojnë të arrijnë përmes kujtimit të dikujt atë nuk e arrijnë dot vet, i lus t’i lexojnë këto vargje:
Hapësirës shëtitë portreti yt I buzëqeshur dhe krenar Përshëndetë rritën tonë. – Afrim Maliqi
Shpresoj, që ata në shpinë të të cilëve po kërkoni privilegje të jenë të buzëqeshur dhe krenarë teksa ju shohin të luteni për të marrë diçka që nuk ju takon!
( Autorja është vajza e Dëshmorit të Kombit, Afrim Maliqi)
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn