als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në fillim le të dëgjojmë ajetet 41 dhe 42 të sures Furkan:
" وَإِذَا رَأَوْکَ إِن یَتَّخِذُونَکَ إِلَّا هُزُوًا أَهَذَا الَّذِی بَعَثَ اللَّهُ رَسُولًا "
" E kur të shohin ty, nuk të çmojnë ndryshe, por vetëm në talje e thonë: “A ky është ai që All-llahu e dërgoi pejgamber"? (41)
" إِن کَادَ لَیُضِلُّنَا عَنْ آلِهَتِنَا لَوْلَا أَن صَبَرْنَا عَلَیْهَا وَسَوْفَ یَعْلَمُونَ حِینَ یَرَوْنَ الْعَذَابَ مَنْ أَضَلُّ سَبِیلًا "
" Sikur ne të mos ishim të qëndrueshëm ndaj tyre, ai gati na pat zmbrapsur prej zotave tanë!” e më vonë, kur ta shohin qartazi dënimin, do ta kuptojnë se kush ishte më larg nga e vërteta". (42)
Kurani në ajetet e mëparshme ka shprehur mënyrën e përballjes së mëkatarëve me Profetin e Islamit. Këto ajete janë vazhdim i temave të kaluara dhe thuhet: Ata kur përballeshin me Profetin në vend që të dëgjonin fjalët dhe argumentet e tij dhe të mendonin për to, e vetmja gjë që bënin ishte përbuzja dhe tallja dhe thonin: Vallë Zoti këtë njeri e ka zgjedhur si Profetin tonë? Ai që nuk ka as pasuri dhe as emër dhe në fëmijëri është rritur jetim? Nëse ne nuk do të jemi besnik ndaj idhujve tanë, ai shumë shpejt ne do të na devijonte nga tradita të parëve tanë. Zoti në përgjigje të këtyre fjalëve të palogjikshme të idhujtarëve thekson: Atë profet që për vite ka jetuar me ju dhe tek ai nuk shihet gjë tjetër përveç sinqeritetit dhe drejtësisë, e quani devijues: Dhe në atë kohë ju që i faleni idhujve pa asnjë shkak vetëm për të ndjekur traditën e të parëve tuaj, veten konsideron udhëzues?
Nga këto ajete mësojmë se:
1- Ata që nuk kanë logjike dhe argumente, nuk ndjekin rrugë tjetër përveç përbuzjes dhe talljes me njerëzit e Zotit dhe kjo është metoda e përhershme e mëkatarëve dhe qafirëve.
2- Ai që këmbëngul dhe mburret nuk e pranon të vërtetën. Për këtë arsye rrënja e mëkatit të shumë njerëzve, nuk është dobësia e argumenteve të besimtarëve në Zot por është këmbëngulja e këtyre njerëzve.
3- Qëndresa dhe rezistenca në rrugën e vërtetë ka vlerë ndërsa e kundërta jo/ që është pikërisht këmbëngulja dhe paragjykimi pa vend.
Tani le të dëgjojmë ajetin 43 të sures Furkan:
" أَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنتَ تَکُونُ عَلَیْهِ وَکِیلًا "
" A e ke parë ti atë që, që për zot e çmon epshin e vet, a mos do t’i bëhesh mbrojtës i atij " (43)
Ky ajet i drejtohet Profetit të Islamit dhe thekson: Mëkatarët dhe qafirët nuk pranojnë fjalën tënde, sepse fjalët e tua nuk përputhen me epshin e tyre. Ata duan të bëjnë çdo gjë që zemra e tyre ua do dhe nuk dua t'ia dinë për të keqen dhe të mirën e asaj që bëjnë. Për ta arritja e dëshirave të shtrenjta është e rëndësishme dhe jo atyre gjërave që mendja e tyre e kupton. Pra ti Profet mos shpreso që ata të cilët kanë lënë mënjanë mendjen dhe intelektin e tyre, të dëgjojnë dhe pranojnë fjalët e tua dhe të drejtohen.
Nga ky ajet mësojmë se:
1- Rrënja e shirkut dhe mëkatit është besimi në epsh dhe jo në argument apo mendje.
2- Kërkimi i Zotit ekziston në shpirtin e çdo njeriu. Disa prej njerëzve gabojnë në rrugën për të gjetjen e kësaj rruge që të çon drejt Zotit të Madhërishëm dh Fuqiplotë.
3- Vlera e besimit qëndron tek vullneti dhe jo obligimi/ Profetët nuk janë mbrojtës të njerëzve me qëllim që me çdo metodë detyruese t'i drejtojnë njerëzit në rrugën e drejtë.
Tani le të dëgjojmë ajetin 44 të sures Furkan:
" أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَکْثَرَهُمْ یَسْمَعُونَ أَوْ یَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا "
" A mendon ti se shumica e tyre dëgjojnë ose kuptojnë? Ata nuk trajtohen ndryshe, por vetëm si kafshë, bile janë edhe më të humbur nga e vërteta. (44)
Ky ajet ngushëllon profetin dhe besimtarët dhe thekson: Mos u mërzisni prej sjelljeve të këqija të mëkatarëve dhe mos t'ju vijë keq për ta, sepse ata nuk as nuk përdorin mendjen e tyre për kuptuar të vërtetën dhe as nuk dëgjojnë fjalën e vërtetë për ta pranuar atë. Ata nga ky aspekt janë si katërkëmbëshit ( kafshët) të cilët nuk kuptojnë fjalët e padronëve të tyre dhe nuk kanë as intelekt për të marrë vendim dhe për të vepruar. Në të vërtetë vëmë re se ata janë akoma më të humbur sesa kafshët. Kafshët duke qenë se nuk kanë intelekt dhe nuk arrijnë të mendojnë, ekzistencën e tyre e vazhdojnë siç janë dhe pa u zhvilluar. Mirëpo në mesin e njerëzve që mendojnë, kuptojnë dhe kanë intelekt dhe mundësi zhvillimi, ekzistojnë disa njerëz që nuk i shfrytëzojnë këto karakteristika. Kurani në përballje me qafirët dhe kundërshtarët është i drejtë dhe disa prej tyre i konsideron të tillë dhe jo të gjithë me qëllim që të mashtruarit të ndahen nga ata që kanë vepruar sipas vullnetit të tyre.
Nga ky ajet mësojmë se:
1- Kafshët nuk kanë intelekt për të kuptuar dhe dalluar të mirën nga e keqja. Mirëpo një njeriu i devijuar me gjithë intelektin e tij, ose nuk dëshiron të njohë dallimin e së mirës nga e keqja, ose e njeh dhe shkel atë.
2- Rruga e arritjes së të vërtetës është dëgjimi i mesazhit të së vërtetës dhe kuptimi i tij. Shpallja është element i jashtëm që nëse arrin në veshin e njeriut, forcon elementët e brendshëm të tij ( intelektin).
3- Ai që pranon udhëzimin hyjnor, ka dinjitet njerëzor dhe ai që refuzon të vërtetën për Zotin është më i ulët sesa kafsha.
Me përfundimin e këtij emisioni, ju të nderuar dëgjues ju lëmë nën përkujdesin e Zotit të Madhërishëm dhe Fuqiplotë. Jemi në pritje të propozimeve dhe mendimeve tuaja deri në emisionin e ardhshëm.
als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn