als_Latn dik_Latn sag_Latn
Çfarë mund ta bëjë futbollin të jetë i këndshëm në fushë, por edhe jo një “gropë e zezë” për ata që e mbajnë në këmbë? Kjo është një pyetje e lezetshme, pasi për t’u marrë me paratë e të tjerëve jemi të gjithë ekspertë kontabël. Kuptohet që këta që fitojnë para më shumë se ne i kemi inat, por kur bie fjala për futbollin i drejtohemi me dashuri, sepse në një farë mënyre paguajnë edhe rrogat tona, pasi vazhdojmë të mbijetojmë duke u marrë me këtë sport, që është në këmbë për hir të tyre. Ndoshta e nxjerrin edhe ndonjë lek, por në mënyrë të drejtë është pothuajse e pamundur, ose me fjalë të tjera mundësitë janë shumë të kufizuara. Mbase shesin ndonjë ndeshje, por edhe kjo nuk mund të konsiderohet si alternativë. Por edhe nuk mund të ngrejmë në institucion vetëm të këqijat, që ndodhin kudo, edhe në vendin që e ka shpikur futbollin si lojë, më pas gjatë viteve e ka kultivuar dhe tashmë është pjesë e këtij spektakli pa kufinj. Marketingu është ai që vlen, por në një vend ku edhe mbathjet t’i shesin të përdorura, nuk mund të pretendosh shumë. Ndërkohë që edhe infrastruktura në stadiume është për të ardhur keq. Kush është ai i çmendur që ka dëshirë të reklamojë në bërdurat e “Selman Stërmasit”, apo në atë stadiumin e tmerrshëm të
Kavajës? Si mund të reklamosh një produkt në ato ambjente të rrjepura, të cilat janë të përshtatshme
vetëm për të derdhur ujtin e hollë? Vetëm nëse të ka shkuar mendja ta rrënosh bisnesin tënd. Për të menduar pastaj të nxjerrësh të ardhura nga biletat e shitura, mjafton të jesh prezent në një stadium çfardo (me shumë pak përjashtime) dhe e ndjen veten sikur të kanë përzënë nga shtëpia. Ata që kanë hallin tënd mund t’i numërosh me gisht dhe në fushë, më shumë dëgjohen futbollistët kur shajnë njëri-tjetrin.
Por mundësia është për të gjetur edhe ndonjë sponsor, ndërkohë që presidenti i Skënderbeut, Ardian
Takaj, është më i sakti në logjikën e tij: “Në një vend ku futbollin e godasin me baltë, kush është ai që ka dëshirë të bëhet pis”? Harrova që veç pasionit për t’u marrë me paratë e të tjerëve edhe sharjet
i kemi specialitet. Ndërsa e drejta televizive është thjeshtë një kruajtëse dhëmbësh, pas një vakti të
mirë që ta ka holluar kuletën. Por në fund të fundit nuk janë paratë tona… ne na mjaftojnë vetëm butonat
e një pulti televizori.
Futbolli, dikush paguan për ne0
Çfarë mund ta bëjë futbollin të jetë i këndshëm në fushë, por edhe jo një “gropë e zezë” për ata që e mbajnë në këmbë? Kjo është një pyetje e lezetshme, pasi për t’u marrë me paratë e të tjerëve jemi të gjithë ekspertë kontabël. Kuptohet që këta që fitojnë para më shumë se ne i kemi inat, por kur bie fjala për futbollin i drejtohemi me dashuri, sepse në një farë mënyre paguajnë edhe rrogat tona, pasi vazhdojmë të mbijetojmë duke u marrë me këtë sport, që është në këmbë për hir të tyre. Ndoshta e nxjerrin edhe ndonjë lek, por në mënyrë të drejtë është pothuajse e pamundur, ose me fjalë të tjera mundësitë janë shumë të kufizuara. Mbase shesin ndonjë ndeshje, por edhe kjo nuk mund të konsiderohet si alternativë. Por edhe nuk mund të ngrejmë në institucion vetëm të këqijat, që ndodhin kudo, edhe në vendin që e ka shpikur futbollin si lojë, më pas gjatë viteve e ka kultivuar dhe tashmë është pjesë e këtij spektakli pa kufinj. Marketingu është ai që vlen, por në një vend ku edhe mbathjet t’i shesin të përdorura, nuk mund të pretendosh shumë. Ndërkohë që edhe infrastruktura në stadiume është për të ardhur keq. Kush është ai i çmendur që ka dëshirë të reklamojë në bërdurat e “Selman Stërmasit”, apo në atë stadiumin e tmerrshëm të
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn