als_Latn dik_Latn sag_Latn
Sa herë që shkrimtari Ismail Kadare vihej në epiqendër të kritikave, dera e lutjeve për të dukej se ka qenë Nexhmije Hoxha. Për herë të parë ‘Gazeta Shqiptare’ ka siguruar letrën e Ismail Kadaresë, pas plenumit të PPSHS në qershor të vitit 1982, kur ai u kritikua për veprën "Nëpunësi i pallatit të Ëndërrave", drejtuar Nexhmije Hoxhës, ku i kërkon kësaj të fundit të flasë me Enver Hoxhën e ti shpjegojë situatën në të cilën ai ndodhet.
Po kështu ndodhi edhe në prillin e vitit 1973 ku përmes një letre drejtuar Nexhmije Hoxhës, i kërkon ndihmë për akuzat që po i bëheshin atij dhe romanit të tij, "Dimri i vetmisë së madhe". Po ju shpjegojmë pak situatën politike të asaj kohe kur u shkrua letra. Në 17 dhjetor të vitit 1981, Mehmet Shehu vret veten. Qëndrimi që mbajti partia dhe më pas dënimet që u dhanë për bashkëpunëtorët e tij, krijuan një situatë frike.
Llambi Ziçishti, ish-ministër i Shëndetësisë u arrestua në vitin 1982 dhe në deponimin e tij në hetuesi përmendi dhe emrin e Ismail Kadaresë duke e përfshirë shkrimtarin në grupin e Mehmet Shehut ndërkaq që Kadareja ishte mik i ngushtë me Bashkim Shehun, djalin e ish-kryeministrit të vetëvrarë. Në letrën e shkrimtarit dërguar Nexhmije Hoxhës, ndjehet fort frika që e kishte kaptuar atë sidomos pas plenumit të Komitetit Qendror të Partisë ku vepra e tij "Nëpunësi i pallatit të Ëndërrave" u kritikua fort.
Në këtë letër (10 faqe të daktilografuara) shkrimtari pohon se është komunist në bindje dhe ia di për nder shumë udhëheqësit dhe partisë që e nxorën nga situata pas kritikave më 1973, duke shpresuar sërish në ndihmën e tyre.
Shoqja Nexhmije,
Më falni që po ju shkëpus nga puna me disa probleme të miat për të cilat nuk doja të shqetësoja shokun Enver. Nuk e fsheh që dëshira ime do të ishte që ai të ishte në dijeni për to, por duke e ditur se sa i zënë është me punët e Partisë së vendit, ju drejtova juve, me shpresë se, po ta gjykoni të arsyeshme dhe në një kohë të përshtatshme diçka do t'i tregoni për to.
Në punën time si shkrimtar, krahas vënies në dukje të anëve të mira të veprës sime, gjë që më ka stimuluar të vazhdoj me një ndjenjë përherë e më të madhe përgjegjësie punën krijuese në shërbim të popullit e të Partisë, unë edhe jam kritikuar. Kjo është një gjë normale në jetën e shkrimtarit, dhe prej kritikave gjithashtu kam përfituar e jam përpjekur të nxjerr mësime. Në Plenumin e fundit u kritikova përsëri, dhe kritika, ashtu siç u formulua atje, parimisht qe e drejtë. Në qoftë se do të ngre disa çështje në këtë letër, kjo s'do të thotë që unë mbaj ndonjë rezervë me kritikën që u bë në Plenum. Shkaku që më shtyn t'ju shkruaj nuk është kjo, por situata e re që u krijua për mua
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn bos_Latn als_Latn als_Latn