als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nina - nana o Sadik, ti m’u bëfsh mekanikPublikuar 1 month ago në Lajmpress
SERMET SULEJMANI
Në qytetin tim ka një automekanikë të mirë. Më falni, ka dy a tre, përpos këtij timit, që janë gjenial (jo gjinihall) për servis dhe mirëmbajtjeje makinash sa, makinat e mija ka 20 vite që s’kanë parë " doktor" tjetër makine. Se ç’i ndodhi makinës time që pas pesë viteve s’i eci mirë sagllëku, sa u desh ta vizitoja te miku im, Sadik Turshia, që thënë drejtë ia nxirrte tërë zorrët jashtë makinës sa hap e mbyll sytë.
Kishte kohë që s’ishim pare saqë kur e takova mezi e njoha. Ishte bërë kallamoq. Në kokën e tij të rruar ‘’njësh’’ kishte vurë një palë syçka Rejban e mbi trup një kostum Versaçe, që i shkëlqente trupin mu si aktori amerikan Pierce Bronsnan. E përshëndeta si rëndom, me një të përqafuar, por për çudi, m’u duk paksa i tërhequr dhe i ftoftë, ftohje sa s’më bëri mall. Po mundohesha t’ia shpjegoja " sëmundjen '' e makinës kur papritmas ma drejtoi gishtin tregues drejt çirakut të lyer me vaj makine sikur të kishte dalë nga ndonjë oxhak shtëpie, e që i ngjante një jevgu si mos më keq. Pas pak m’u drejtua me një zë gjysëmzyrtar : - " Moti s’të kam parë, Bido!" – Eee, moti qe besa. Po si i ke punët? - " Bereqat versën, ka dhënë Zoti. Ku ke humbur ashtu? ". Po ja, andej-këtej, me halle e
derte. Po ia dalim disi. " Paske edhe makinë të re. Si duket edhe ty mirë të paska ecur ?" – Goxha mirë, Sadik. " Me politikë… si i ke hallet? Akoma je aty?" – Aty. Po ku të shkoj në këtë moshë më? Po ti? - " Unë, Bido, moti s’jam aty ku je ti dhe më doli mirë. Edhe pse jam bërë si ajo personazhja jote " Dada" e dasmave, s’durova dot të luaja rolin e " Gagës" tërë jetën. Dhe kjo më doli mirë. A më more vesh. Pse a të qëndroja si ai Avniu me dhjetëra diploma dhe i papunë!" – Po edhe atij si doktor ju duhet një punë, o Sali? − "Ouu, pse u doktoruaka për punë, Bido?!'' – ma preu fjalën si me sopatë Runice. −Jooo,ore , po ç’ne ai punë? E si na paska nevojë ai për punë? - ia thashë me spec djegës po atij as që i hyri kjo në kokë . – Madje, mora vesh që na paskërka kaq diploma e magjistratura, sa për një qytet të tërë! - iu drejtova këtij aktivistiti partiak. – "Po de, pikërisht këtë thashë dhe unë!" –Jo bash këtë, megjithë që "jam dakord" me atë që the se e ka ‘dhjerë!’ − " Hë de, hë, ashtu thashë. Sa të djersitej për kaq diploma pse s’ka ardhur të antarësohet në parti tonë që ta merr një "diplomë blu " dhe t’i qeraste shtabet tona zgjedhore me 5 mijë pica, sot do të ishte në ndonjë ministri." – Me vërtetë thua? Pse kjo, e mundur…me kaq pica të fitosh një vend pune? Po,po,po qe ashtu, atë-he-he-he-rë… ja ku më ke mua! Tek e fundit, jemi edhe jarana edhe destana! – " Ouu shoku, po ç’po thua ashtu? Pa-pa-papu-pu-unë je!" -Po de, pse çuditesh kaq shumë? - " Ja-a-a…vdekjen e kam ditur, këtë jo. Po ti a sJe në…!" – Jo nuk jam. Është histori e gjatë…dhe s’ia vlenë të merrem me ta. - " Me kë? Më thuaj, të lutem, me kë?" – Shë-shë-shëët mos fol, se na përgjon ai " i madhi" ? - " Ore, po kush " i madhi" se më çmende?! –ia bëra me mimikë se për kë po flisja.- "Aaa, për kë po fliske ti, po atë e kam mik shtëpje , ore Bido. Po ç’ke ti.Po të jem, tamam-tamam i sinqertë me ty, se të kam mik të shkuarit miku, duhet " lyer rrotën me kollomaz" se nuk bëhet pa të." – Po ç’ke ti,-i thashë,- lalës, paguaj jo pica, por po qe nevoja edhe për qebap " Destani" , vetëm hape gojën! - " Si mik që të kam do të bëj gjithëçka, po më thuaj si të larguan…kush të ka larguar be n…?!" − Të thash një here, lere këtë punë e thuaj, të lutem, sa ‘kollomaz’ duhet hedhur që rrotat e makinës të mos fishkëllojnë? − " Do ta shikoj këtë punë, Bido…ama edhe ti, mos e tepro me ato satirat e tua kundër pushtetit,a?
Ti shkruaj, ama, bëji…pak… disi… "më të buta"!? - Po, po… patjetër që po. - " Sa vetëm ta kem më lehtë para parisë, e jo kur të të përmendë emrin yt, të gjithë të zgjohen në këmbë nga mënia. E more vesh ku e kam llafin?" – Po patjetër që e mora! Si urdhëron, do ta zbusë kalemin se ç’ke me të. Bile jo vetëm kaq, por edhe do ta mbyllë atë të flamosur sqep me selotep sa mos t’i kujtohet kurrë më të dërrdëllisë. Qartë? – " Ashtu të lumtë! -ma ktheu .- Po ty të kam jaran të shkuarit jarani, o!" –m’u përgjigja si ushtarak. – Po sikur të më gjeje edhe një ilaç për këtë të mallkuar dorë, që edhe këtë s’po mundem ta kontrolloj dhe më detyron të shkruan lloj-lloj gjepurash që as vetë s’di si më vijnë në kokë? Sa herë që ulem para laptopit për të shkarravitur diçka, kjo e mallkuar dorë, më tërheq zvarrë saqë edhe eskavator më i fuqishëm në botë nuk do t’ia dilte dot ta ndalë.
Thjeshtë, po e vura dorën mbi tastier, kjo e shkretë dorë ma merr kontrollin e plotë mbi mua dhe vetë m’i cakton temat dhe subjektet e shkrimeve! Jam në hall të madh ore mik!Më ndihmo, të lutem ç’të bëj? Më ka mbetur vetëm t’ia fus sharrën e ta pres dorën që mos ta shohë kurrë dritën e diellit. E ç’më duheshka të merrem me këto budallallëqe a paska a s’paska bukë Avniu?! Mua më duhet ndërhyrje në kokë. − " Shiko shoku, ti vërtetë paske hall të madh. Po-jo ashtu o mik.Jo ashtu. Po si u bëka remont i motorit të " makinës tënde " kur fajin e kanë gomat ? Më ngadalë se s’është ky ndonjë problem i madh që nuk zgjidhet." – Me vërtetë e ke? - " Qind përqidë i sigurtë. Kryesorja që motori yt pas kësaj bisede që bëmë ka për të funksionuar si sahat zvicërre." – Ashtu thua,a? - " Po-po, gomat janë si të heqësh një dhëmb.
T’i paguan Sadiku ty. Tani u vërtetova se ç’paske hequr me ato shkrimet në gazetë!" − E-e-e, u binde? Nëse ka faj dora nuk prihet i gjithë trupi, po dora. Kështu të ndodhë kur s’ndëgjon gruan kur të thotë të ndërroja krah kur gërrhisja kurse unë iu përgjigjësha, se ishte e njejta gjë. Shihe që s’është e njejta gjë. Bravo miku im! Po ta them me gjithë mend – bravo! Vetëm një automekanikë mundet t’i përgjigjet në mënyrë kaq praktike këtyre problemeve psikologjike. − " Kush të tha se jam akoma automekanik?" – Urrdhëro!Pse ç’ka ndodhur…? – " He, more Bido, ti kujton se vetëm ai Avniu ka tituj doktoraturash? Sa kohë ka që s’m’a ke sjellur makinën tek unë?" – S’di…?! – " Ti, Bido,ti më mësove që mos të mbetja me shkollë fillore." – Unë!…Edhe? – " Si edhe?! Pa shikom mirë edhe një herë?" E shikova hollë e hollë, po përpos kostumit të tij dhe kollares së tij alla- Versaçe, nuk vërejta gjë tjetër. – " Hëëë, s’pe gjë të veçantë?"- Jo, përpos kostumit tënd…jo.Bile edhe flokët i ke të njejtat. – " Po si s’ke marrë vesh gjë për mua? Po ti ishe nxitësi im kryesor për të vazhduar shkollohimin tim." – Jo, s’më kujtohet.Mbase. - "Për pesë vjet kam arritur, falë teje, të jem ligjerues në Universitet! Po-po, profesor!" – Dale-dale pak, - e ndërpreva pa e nisur fjalinë tjetër. – Si the?…Ku-ku…jeee?! Profesor universiteti?! - " Ty të kam shumë borxh , miku im!" – Borxh, për çfarë? – " Eheee, mos u bëj ‘toshë’.Ta thashë njëherë se ti ke qenë ai që vazhdimisht më flisje se një ditë edhe automekanikët do të detyrohen të diplomohen në fakultete dhe unë këtë bëra!" – Amani ore, po sa diploma e magjistratura ke siguruar? – " S’e ke idenë sa,Bido!? Për secilin drejtim nga një.Më ka mbetur vetëm e fakultetit të mjeksisë.
Këtë e kam më të lehtë ngase edhe ne automekanikët jemi disi të përafërt me mjekët, ata e njohin autonominë e trupit të njeriut ngase jemi "doktorë" të trupit të makinave. – Por vetëm që, s’i thonë " autonomi" po anatomi! – " Ehuuu, ska gjë, s’është ndonjë gabim i madh sa e atyre që bëjnë politikanët me karierë që ngatërrojnë "veteranët" me "veterinerët" dhe askush se ka vënë re!" – Shumë e drejtë. Dëgjo, sa ka si ti në këto universitetet tona, që për pesë vite, nga fillorja bëhen ligjerues universitetesh? – " Ohuuu, sa të duash. Pse…?" – Jo,jo…hiç, kot pyeta! - " Me sherr e ke, a? Ti kujon se bota ka mbetur ashtu siç e sheh ti. Si kujtove ti, mos ne tërë jetën do mbetemi automekanikë?"...
- E shikova hollë - hollë këtë "profesor-automekanikun", që nga këpucët e tij deri në xhaketën e tij alla-Versaçe, sakaq kur hapi nofullën, nga dhëmbët e tij doli një erë jashtëqitjeje pele sa ma zuri frymën. – "E më ë thuaj ç’ke të mbaruar më shumë se unë? Meqë ra fjala, di ti të riparosh makina? Jo, sigurisht që jo, ngase edhe makinat kërkojnë një farë " mjeku " që, siç më the ti, t’ua njohë a-a-ut-natominë e trupit të tyre. Ja pse nëna ime më kishte kënduar ninulën " Nina – nana o Sadik, ti m’u bëfsh automekanikë!..Më mbeti vetëm t’i thoja : " Të fala mamit! " …
als_Latn hau_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn