als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nga çantat-minë te videoja e Gjinit: banalizimi i tragjikesPostuar më: 19 Mars 2015 07:47
Dy shkolla në kryeqytet, një e mesme e një elementare, janë bërë dje pjesë e kronikës gazetareske dhe panikut. Dyshimi se një çantë e zezë te rrethimi i “Petro Ninit” dhe një celular mbi një pako në afërsi të “Musine Kokalarit” në Kombinat, mund të jenë pjesë e zinxhirit të sulmeve me tritol të muajve të fundit, ka ngritur në këmbë Policinë dhe ka alarmuar komunitetet. “Petro Nini” e ka të njohur incidentin, duke qenë se pak javë më parë një koktejl shpërthyes u gjet në një biçikletë pak metra larg vendit ku ish vendosur ‘bomba’ e djeshme. Për fat të mirë, në të dy rastet bëhej fjalë për alarme të rreme dhe Policisë iu desh vetëm t’i shpërthente objektet në fjalë me simulim.
Duke thënë se jetojmë në epokën e sigurisë si qytetërim, nuk mjafton për t’u vetëngushëlluar për pasigurinë e dyfishtë që e ka rrethuar mjedisin shqiptar në cikle që përsëriten e megjithatë nuk marrin fund. Paranoja e publikut dhe reagimet e opozitës duket se përputhen në këtë rast. Përpjekja për të hedhur dritë mbi shkaqet do të ndalet në të gjitha stacionet e dyshimeve duke filluar nga më i vjetri: puna e pamjaftueshme parandaluese e institucioneve përgjegjëse. Cilatdo qofshin ato, në çdo rast janë më shumë se një dhe bëjnë përgjegjës shtetin.
I tillë ishte edhe mesazhi i gjetur në çantën e shpinës, kinsebombës të mbjellë në afërsi të “Petro Ninit” dje. Ky mesazh na thotë disa gjëra dhe bën pyetjen më të parë dhe më ngulmuese: si arritëm deri këtu?
Sepse, qartësisht, disa prej alarmeve false me bomba janë shenjë e përqeshjes së shtetit. Parodizimi ky është: humor me gjendjen sunduese, me normalitetin e vendosur në një hapësirë, për një arsye a një tjetër. Aktorët e Portokallisë bëjnë parodi të korrupsionit pikërisht për atë se ka fituar intuita e përgjithshme se korrupsioni ekziston. Loja, apo humori është zgjatim i gjendjes kolektive, pasqyrë e asaj që ndodh përditë, jashtësim i brendësimit social të përgjithshëm.
Dramatik sa është, korrupsioni apo vese të tjera shoqërore nuk janë megjithatë tragjike sa siguria e jetës. Kinsebombat janë simulim minash të vërteta, të cilat intuita i ka ‘pranuar’ pikërisht se janë fakte, se kanë ndodhur.
Një motiv i njohur i eksponentëve të mazhorancës ka qenë pretendimi se sulmet me tritol janë grahmat e fundit të krimit që po humb luftën me shtetin. Ka rrjedhur kohë që atëherë dhe çdo kohë që kalon i shton dyshimet për efikasitetin e njërës palë.
Kinsebombat janë një përpjekje për ta banalizuar tragjiken, për të thënë se kjo është gjendja e natyrshme e gjërave. Mësohuni me të!
A mund të thuhet e njëjta gjë edhe për kinsevideot? Më saktë për një video-parodi me një akuzë për eliminimin e deputetëve që i bëhej kryetarit të Kuvendit, Meta nga deputeti Tom Doshi. Premisat apo pikënisjet nuk janë të njëjta, por në të dyja rastet synohet banalizimi ose përqeshja e një akti apo një gjendjeje me shemrën e vet. Nëse kjo e fundit është e pavërtetë, e tillë, pse jo, është edhe e para.
Është një lojë psikologjike, në fund të fundit. Rasti i eksperimentit të njohur kur katër individëve u vihej përpara një portret dhe herën e parë që të gjithë identifikonin të njëjtën gjë. Herën e dytë, tre të parëve, pa e ditur i katërti, u kërkohej që të përgatisnin një ‘kurth’ duke e ndryshuar identifikimin e portretit. Individi i katërt, i zhbalancuar, pasi dëgjonte tre të parët që ndërronin ‘dëshmi’ hezitonte por bënte si ata.
As në demokraci nuk e kemi lirinë, dhe as luksin, për ta banalizuar të keqen. Kushton.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn