als_Latn dik_Latn sag_Latn
Kur thotë se s’e ka problem Saliun, Rama zbulon se është i sëmurë nga anti-berishizmi
Dështaku Edi Rama, pas dështimeve si piktor e si basketbollist, prej kohësh (të paktën prej më se 5 vjetësh) është konfirmua edhe si dështak në politik. Si i tillë, i kompleksuar nga këto dështime, pasi ka harruar dhe lënë pas krahëve pikturën dhe basketbollin, ai (Edi Rama), të paktën për një gjë demonstron zgjuarsi, kur e kupton dhe pranon, se emri i dështimit të tij si politikan, ka emrin Sali Berisha. Edi Rama mund të përpiqet sa të dojë, “ti mbushë mendjen vetes”, se s’ka ndonjë gjë personale me Sali Berishën, por të gjithë e dinë kompleksin e tij ndaj liderit demokrat… Historia e antiberishizmit të Edi Ramës, nis që me publicistikën e viteve ’90, vazhdon me thirrjen e çmendurisë “O doktooooor…”, në vitin 2000, dhe kulmon me qëndrimet antikombëtare që po mban në më se 5 vitet e fundit në krye të PS-së. Sukseset e kryeministrit Sali Berisha, në planin kombëtar, por për më tepër në atë ndërkombëtar, ku është e tepërt të përmenden anëtarësimi në NATO dhe liberalizimi i vizave, “ia kanë errësuar sytë” Edi Ramës. Në këtë gjendje terri, Edi Rama, duke mosgjetur rrugë politike për të dalë në sipërfaqe, ka zgjedhur futjen e PS-së, në trasenë e veprimeve radikale dhe anarkiste, ku ndërsa proteston dhunshëm për të shtatat e Kosta Trebickës, apo për datat përkujtimore të Leninit e Stalinit, arrin deri atje, sa të organizojë protesta edhe në ditën e marrjes së ftesës për anëtarësim në NATO të Shqipërisë, apo edhe në ditën e marrjes së vendimit për liberalizimin e vizave për shqiptarët.. Në këtë metodë të aksionit të tij politik, me bazë radikalizmin dhe anarkizmin, Edi Rama, eksitohet aq shumë ndonjë video përgjimi, sa arrin, që për inat të kryeministrit Sali Berisha, të ngjisë në këtë video, pa asnjë lidhje edhe emrin e kryeministrit. Kompleksi inferior i tij ndaj superioritetit të Sali Berishës, dukshëm kuptohet që është i madh, por ajo që nuk kuptohet është rruga pa krye që ka zgjedhur Edi Rama, kur nga njëra anë, zgjedh të vetëpërjashtohet nga tentativa për tu bërë faktor në politik, duke mos pranuar të kandidojë për deputet, dhe nga ana tjetër, i duket vetja dhe sillet si kryedeputet i PS-së, aq sa ti lërë deputetët e kësaj partie pa hyrë në parlament, me shpresën se kështu mund të dëmtojë mazhorancën qeverisë të kryeministrit Sali Berisha. Dashtë fati dhe Edi Rama çlirohet nga kompleksiteti i inferioritetit disavjeçar.
Edi Rama, themeluesi i kusarisë me firmë shtetërore
Nga projekti i fasadave e deri tek sistemi i lejeve të ndërtimit, Edvini ka vulën e tij në shndërrimin e kulturës së bakshisheve në një kombinat fitimesh, nga orientimi i firmës shtetërore drejt korrupsionit të organizuar
Edi Rama bërtet gjithë ditën e ditës për “korrupsion”. Në këtë bërtitje të tij, pa shkak, ai harron një gjë jo aq të vogël… Harron atë që ai është themeluesi i “korrupsionit” në Shqipëri.
Deri pa u bërë publik emri i tij, “korrupsioni” në Shqipëri, kuptohej dhe zhvillohej në formën e dhënieve të bakshisheve, për të përfituar diçka.
Sapo u shfaq Edi Rama në jetën publike e politike, fillimisht si Ministër i Kulturës, projekti i fasadave i njohur si “kthim në identitet”, vuri themelet e “korrupsionit”, nga Edi Rama.
Me katapultimin e tij në krye të bashkisë së Tiranës, Edi Rama themeloi “neo-korrupsionin”.
Me këtë “neo-korrupsion”, nuk kemi më dhënie bakshishesh për të përfituar diçka, por kemi zhvatje të pasurive shtetërore e publike, me kontribut të pashembullt të Edi Ramës.
Sapo Edi Rama erdhi në krye të bashkisë së Tiranës, me anë të firmave të prenotuara nga jashtë akaparoi toka publike, duke ia dhënë “klientëve” të tij, biznesmenë, për të ngritur lokale me emra të tipit “Tajvan”. Po, kështu, zhduku nga harta e kryeqytetit rrugë, për t’i dhënë mundësi Dash Pezës, të ngrinte pallat.
Këto dhe të tjera, ku zhduku deri edhe kinematë, për të ngritur pallate, janë njëra anë e “neo-korrupsionit” të Edi Ramës.
Ana tjetër ka të bëjë me shtimin dhe fryrjen e administratës së bashkisë, me qëllim që shtimi i numrit të punonjësve që këta të ishin jo thjesht “shtim zërash buxhetorë”, por të shndërroheshin (sikurse janë shndërruar) në “vatra elektorale”, të financuara nga buxheti i shtetit, falë vendimeve që merreshin me arbitraritet nga ai vetë, si kryebashkiak i Tiranës.
Duke ia njohur vetes si vlerë themelimin e “neo-korrupsionit”, Edi Rama, në emër “të luftës kundër korrupsionit”, ëndërron me puçe të dështuara shteti, ta kombëtarizojë “neo-korrupsionin” e tij.
Kjo tentativë e dështuar e tij, sigurish bëhet edhe nga halli. Sepse prej vitesh e vitesh me radhë, “donatorët”, njëkohësisht “pengmarrësit” e tij, që kanë investuar me shpresën se një ditë Edi Rama do të gdhihet kryeministër, dhe njëlloj si te fabula e Qerosit që i dha për ushqim edhe tulet e tij korbit për ta nxjerrë nga pusi, gjithë këta “donatorë” dhe “pengmarrës”, jo të gjithë qerosë, shpresojnë se do të rikuperojnë tulet e tyre, me të cilat kanë ushqyer Edi Ramën, për ta nxjerrë nga pusi, me sa duket i pafundmë…
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn