als_Latn dik_Latn sag_Latn
Lufta e Vietnamit, gabimi më i madh i Amerikës!
Në vitin 1946, një vjet rebel në frëngjisht Indochina. Komunistët tregojnë fuqinë e tyre dhe duke e detyruar Francën që pas tetë viteve të konfliktit lënë Indochina shfrytëzuar. Jo vetëm që e kanë lënë varfërinë dhe urinë me veten e tyre, tashmë e përdorur me rastin e Shteteve të Bashkuara aktualisht dhe së shpejti filloi një imperializmi i komunistëve nuk pranoi të bashkohet. Momenti u vijnë tani për Shtetet e Bashkuara për të treguar se sa budalla ky ishte. Gabimi më i madh i Amerikës kështu në historinë e luftës.
Imperializmi Madhe-fuqi ka jetuar gjithmonë. Kur një fuqi e madhe e sheh shansin e saj për të thithur pasurinë nga vendet e tjera më të vogla, ato kanë marrë gjithmonë mundësi. Jo më pak kur bëhet fjalë për Shtetet e Bashkuara. SHBA ka që nga Evropa, ARN erdhi në kontinentin ka qenë një nga fuqitë më të mëdha në botë. Në këtë rast, kur fuqia e madhe Franca nuk ka arritur të marrë rrugën e tyre në Indokinë francez, Shtetet e Bashkuara kujdeset për të. SHBA me një forcë ushtarake moderne dhe të qëndrueshme pushton vendin e vogël e Vietnamit për pothuajse 100% të fermerëve. Në shumë vende të botës janë në dijeni të imperializmit Amerikës. Jo më pak në Suedi. Gjatë Luftës së Vietnamit, Olof Palme përgatitur në proces. Ai ishte i përfshirë në një demonstratë kundër luftës, dhe ai vetë urryer politikën e jashtme të Amerikës në çështjen e Vietnamit. Një pjesë e madhe e popullsisë ishte kundër luftës dhe mbështetur shumë FNL (Fronti Nacional Çlirimtare e Vietnamit Jugut). Olof Palme dhe popullata suedeze donte të Vietnam do të bëhet një komb i vetëm dhe nuk ndahen. Lufta Suedisë shënuar nga stacionet demonstratë masive në të gjithë vendin. Protestat trok refuzoi Shtetet e Bashkuara të tërhiqet. Ata nuk mund të kuptojnë se lufta larg nga shtëpia do të bëhet gabimi më i madh i Amerikës i të gjitha kohërave.
Frëngjisht Indochina
Indochina frëngjisht është përcaktimi i kolonive se Franca ishte në vitin 1880, të cilat tani formojnë shtete: Kampuchea, Laos dhe Vietnam. Pas Luftës së Dytë Botërore, Indochina francez u pushtua nga ana e japoneze. Japonezët bënë Indochina francez ishte në të ashtuquajturin Federatës Indochinese. Ajo përbëhej nga protektorateve Kochi Kinë, Annam, Tonkin, Kamboxhia dhe Laos.
Franca u përpoq disa herë për të mbajtur Indochina, por kjo çoi për të luftuar në vitin 1946 me lëvizjet nacionaliste, por mbi të gjitha me Vietminhrörelsen komuniste të dominuar.
Luftimet e përgjakshme në fund u bë tetë-vjeçare.
Ata më në fund hoqi dorë Francën 1954 përfaqësuesit e Madhe me Fuqi u thirrën në një konferencë në Gen, ve në prill
-54, E cila ndër të tjera do të adresuar situatën në Indokinë. Më 8 maj -54 ishte një ditë pas fitores Viet Minh në Dien Bien Phu se konferencë së bashku me përfaqësuesit e shteteve Indochinese filloi për të diskutuar një marrëveshje paqeje të luftës në Indokinë, Përfaqësuesi francez sabotuan dhe menaxhohet negociatat.
Dy marrëveshje janë ato që lidhen me Vietnam: Marrëveshja Pezullimi u nënshkrua fillimisht nga Franca dhe Republikës Demokratike të Vietnamit. Marrëveshja e dytë ishte deklarata finale miratuar me gojë.
Të dy marrëveshje parimi kryesor ishte pavarësia dhe paqja Vietnamit. U vendos gjithashtu se nuk ka bazat e huaja ushtarake janë ndërtuar dhe ka trupa të huaja janë futur. Vietnam ndarë përkohësisht në 17 paralele si vija ndarëse ishte për të ndarë trupat ndërluftuese. (Nuk ka kufi në mes dy vendeve).
Nën marrëveshjet do të mbahen zgjedhjet në Vietnam më vonë në vitin 1956, kur ndarja do të pushojë. Vietnam atëherë do të keni paqe dhe Shtetet e Bashkuara premtoi të mos ndërhyjnë në kontratë. Gjeneral, ve marrëveshja ishte bërë një lajm i madh për popullin e Vietnamit. Njerëzit kishin shpresa të reja, edhe në qoftë se forcat ushtarake kishin çliruar të gjithë vendin nga trupat franceze. 1954 Shtetet e Bashkuara kanë hyrë në Indochina për të ndihmuar francezët. Frëngjisht Perandori Bao Dao i dha rrugën për të Amerikës Premier Diem. Shtetet e Bashkuara Franca sukses në praktikë. Diem nuk donin ndonjë zgjedhjet do të mbahen. Ai pohoi se regjimi në jug nuk ishte i lidhur me Gen, veavtalen dhe se liritë demokratike mungonin në zonën veriore. Populli i Vietnamit u zemërua me Diem, dhe për të forcuar regjimin e tij dhe pozita e vet solli Shtetet e Bashkuara në ngarkesa të pajisjeve ushtarake në zonë, vënë këshilltari amerikan për asgjësimin Diem-së dhe ka krijuar një komandë ushtarake në Saigon (qytet në Vietnam jugore). E gjithë kjo ishte në kundërshtim me Gen, veavtalet. Kishte Budistët dhe studentët të cilët përfundimisht ndihmuan çështjen Diem-së. Budistët, megjithatë, kishte kohë që janë diskriminuar nga Kisha Katolike. Diem ishte një vetë katolike, dhe ishte kundër Budizmit.
Pas protestave të dhunshme shumë të dyshuar se një luftë ishte gati të shpërthej. Një ushtrim i ri që ushtarët amerikanë kanë treguar se edhe një ofensivë masive e ajrit mund të ndaluar komunistët. Shumë prej këshilltarëve të presidentit të kërkuar për të rritur përpjekjet në Vietnam. Por nuk ishte një gjeneral që e quanin de Gaulle si president e kishte paralajmëruar shumë herë për të shkuar në frëngjisht "gjurmët e këmbëve" në Vietnam. Ai bëri thirrje Vietnam për një vend të kalbur. Por edhe Gjenerali de Gol ishte në gjendje për të ndaluar në Shtetet e Bashkuara. Forcat guerile Vietkongët u bë më të guximshme dhe në fillim të 1965, në mënyrë që ata kryer një sulmeve të mirë-organizuara kundër garnizoneve Vietnamisht Jugut në Pleiku dhe Enj-Nan.
Pas sulmi vrau 38 këshilltarë amerikanë dhe mbi 100 të plagosur. Kjo ngjarje nxiti amerikanët vendosën. Shtetet e Bashkuara Presidenti Lyndon Baines Johnson dha viston një sulm hakmarrës me ajër për aq kohë sa Pentagoni planifikuar. Avion i forcave ajrore nga transportuesit avionëve bombarduar dy qytete të vogla në veri të Vietnamit. Kjo ishte ndoshta një gabim, amerikanët bënë. Vetëm atëherë ishte Ministër i Alexander Kosygin Sovjetik në vizitë në Hanoi. Ai ishte ndoshta e mjaftueshme atje për të bindur Ho Chi Minh për të negociuar. Alexander Kosydin ishte atje për të shmangur një konflikt të armatosur. Sulmet e SHBA-së bëri që ata ndryshuar mendjen e tyre dhe dhjetë ditë më vonë, pas mbërritjes Aleksandrit në Moskë, ishte mbrojtja e parë e avancuar Sovjetik ajrit pse qyteti port më i rëndësishëm i Haiphong në veri të Vietnamit.
Në mars të vitit 1965 amerikanët filluan një fushatë më të organizuar dhe sistematike ajrore kundër Vietnamit të Veriut. Një muaj më vonë, ekspertët ushtarakë që sulmi nuk e ka bërë ndonjë ndikim të rëndësishëm në luftën në Vietnam. U vendos që të shtojnë përpjekjet edhe më shumë dhe filloi të marrë në sulmuesit me bazë në tokë B-52. Tani dhe pastaj shtoi B-52 AI punën që vazhdoi gjatë gjithë luftës. Lufta e Vietnamit u bë në vitin 1966 një makth për Presidentin të SHBA-sw Johnson.
Ajo u bë e vështirë për të që të përqendrohen në problemet e tjera. Mendimet e tij ishin të fokusuar në gjëra të tjera, dy vjet më parë, kur ai arriti John F. Kennedy u vra në Dallas në vitin 1963, ai donte për të përfunduar një punë që Presidenti Roosevelt nisur në të 30-ta. Ai "do të bëjë" Amerikën në një shoqëri moderne, të cilën ai e quajti "Shoqëria e Madhe". Vetë Johnson erdhi nga kushtet e vogla dhe të vendosur të bashkohen në një mësues i cili pastaj bëri ai në fillim hyri në politikë në shtetin e tij të Teksasit. Ai më pas u zgjodh në Kongres në vitin 1937, ai ishte atëherë 29 vjeç. Pas kësaj ai i avancuar kryetarit të grupit Demokratike Senatit, dhe më në fund, ai u zgjodh zëvendës president në vitin 1960, një nga hapi i tij më i madh ishte në rezistencë të madhe nga Jugu për të kaluar një legjislacion shumë të gjerë që lëviznin barazinë zinjtë në shoqëri. Ai miratoi ligje që ndihmuan të rinj nga lagjet e varfëra për të marrë paratë për arsimin. Kjo gjithashtu ndihmoi një të pestën e popullsisë së SHBA-sw që ka jetuar shumë të varfër. E gjithë kjo ishte fatale për politikat e tij në Vietnam. Ata filluan të thonë se ai ishte duke humbur kredibilitetin, kur ai më pas u rrit më tej përpjekjet e luftës. Në verën e vitit 1967, ai propozoi një taksë shtesë prej 10% për financimin e luftës, por doli se shpenzimet janë rritur në mënyrë të konsiderueshme nga një deficit prej 10 miliardë dollarë nga 1967-30000000000 në vitin 1968.
Numri i ushtarëve amerikanë në Vietnam në vitin 1967 ishte rritur në rreth 450 000 amerikanëve përqendruar gjithnjë e më shumë në greva të mirë-organizuara ajrore që jo vetëm i ndodhën luftëtarëve, por edhe kundër popullatës civile. Për amerikanët, ishte e vështirë për të parë ndonjë ndryshim dhe pas një sulm i zhdukur luftëtarët në tropiksogarna, kënetat apo male të paarritshme. Bombardimet ajrore vazhduan kundër Vietnamit të Veriut dhe Ho Chiminhleden, por ajo nuk mund të pengojë Vietnamese Veriut nga dërguar përforcime të reja kundër jug të Vietnamit. Ata dërguan rreth 20 000 burra në muaj në vitin 1967 në jug të Vietnamit. Sulmet ajrore nuk mund të ndalojë shpërndarjen e armëve nga Bashkimi Sovjetik dhe Kina.
Në fillim të vitit 1968, ka qenë mbi gjysmë milioni ushtarë amerikanë dhe aksionet u rrit në mënyrë të qëndrueshme, por këto përpjekje të mëdha nuk mund të goditur Vietnamin e Veriut ose luftëtarët Frontin Nacionalçlirimtar. Ndërsa në shtëpi në Shtetet e Bashkuara shpërthyen demonstrata të mëdha dhe të opozitës të luftës në Vietnam është në rritje çdo muaj. Në vjeshtën e vitit 1967 ka pasur një demonstrim i madh në frontin e Shteteve të Bashkuara të Departamentit të Luftës së Pentagonit në Uashington. Pas demonstratës dorëheqjen Mbrojtje Sekretarin McNamara. Në -68 Numri årsskiftet1967 kishte ushtarët e rënë amerikane ishte rritur në 15.000, vetëm 1967 vdiq 9000 ushtarë.
Në shkurt 1968 filloi luftëtarët NLF njohur si "Tet ofensive". (Tet është Vietnamisht Viti i Ri), pasi një armëpushim thyer bëri luftëtarët Vietkongët dhe Veriut Vietnam ofensiva më e madhe deri më sot. Mbi 100 qytete të mëdha dhe të vogla janë sulmuar në të njëjtën kohë nga trupat komuniste. Kjo ishte edhe hera e parë që trupat Veriut Vietnamese dhe gueriljet Viet Cong depërtuar Saigon. Shumë bazat amerikane u sulmuan me humbje të mëdha.
Në Paris, negociatat filluan në vitin 1968 Në njërën anë ishin Shtetet e Bashkuara dhe Vietnami Jugut dhe Vietnam Veriut dhe Viet Cong luftëtarët. Negociatat ishin gati për t'i dhënë fund luftës.
Në nëntor të njëjtin vit mbaroi bombardimin ajror amerikan kundër Vietnamit të Veriut. Kur Richard Nixon gjithashtu ishte bërë president i Amerikës. Ai ishte pasardhësi Johnson, dhe në vitin 1969 ai filloi një tërheqje graduale të trupave amerikane. Nixon të ashtu-quajtur "vietnamiseringspolitik" hedhur përgjegjësinë për luftën në krahun Vietnamese Jugut, n. Shtetet e Bashkuara i mbështetur ata me armë dhe pajisje amerikane. Në pranverë të vitit 1969 lufta përhapja e fshehtë e Shteteve të Bashkuara për të Kamboxhia për të sjellë më tej në shtëpi ushtarët amerikanë dhe të transferojë luftën për sydvietnameserna.
, 1970, normat e vdekjes bjerë dhe Nixon mori ushtarë më shumë amerikanë. Në fund të vitit ka qenë vetëm 280 000 ushtarë të mbetur në Vietnam. 1971 vazhdoi zhvillimin dhe Shtetet e Bashkuara në fund të vitit me presion të fortë nga ushtarët Sekretari i Mbrojtjes Melvin Laird shkurtuar në 14 000 njerëzve.
Me pajisje të reja dhe të armëve nga Bashkimi Sovjetik kishte Vietnamese Veriut mbledhur forcat për të shkatërruar Saigon. Në atë kohë Shtetet e Bashkuara kishte vetëm 60 000 mbetur në Vietnam dhe sydvietnameserna ndërtuar një krah, mbi një milion burra. Amerikanët vendosën për herë të parë për një kohë rënë bomba dhe mina mbi Hanoi dhe portet kryesore. Vit ishte 1972, kur fundjavë Pashkëve dhe lufta zgjati tre muaj. Pas luftimeve ishte më e Hanoi në rrënojat. Në fund, pasi të gjitha luftimet u nënshkrua paqja e Parisit më 27 janar 1973 Menjëherë pas kësaj ata i lanë trupat e fundit amerikane Vietnam Jugut. Në pranverë të vitit 1975 theu armëpushimin. Trupat FNL dhe njësitë Vietnamese Veriut sulmuan në jug të Vietnamit të cilët tani duhet të qëndroj për veten e tyre pa ndihmën e Shteteve të Bashkuara. Më 30 prill, Saigon ra dhe Vietnami Veriut dhe NLF kishte kontroll të plotë të jug të Vietnamit. Dhe pastaj mori një nga luftërat më të përgjakshme pas vitit 1945 përfundoi në fund. Humbësit më të mëdhenj përveç Shteteve të Bashkuara kanë qenë refugjatë. Fati i tyre ishte i pasigurt në Vietnam të ri komunist.
E gjithë kjo tregon anët e forta dhe të dobëta të Amerikës. Shtetet e Bashkuara sot është një fuqi ushtarake hiper-moderne jo minuta provuar këtë gjatë Luftës së Gjirit. Edhe atje ju mund të shihni se arsyeja e vetme e Amerikës për të sjellë në trupat në Kuvajt ishte pasuri, në këtë vaj rast. Por kjo është një tjetër histori.based on 11 ratings
als_Latn als_Latn als_Latn ltz_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn