als_Latn dik_Latn sag_Latn
SHBA, BE dhe dekriminalizimi i “butë” e “revolucionar”Opinion e Premte, 13 Mars, 2015 | 12:44 pm KASTRIOT ISLAMI
Gjatë 72 orëve publikut shqiptar iu vunë në dispozicion dy qëndrime lidhur me mbledhjen e Grupit Kuvendor të Miqësisë Shqipëri-SHBA. Dy shpjegime relativisht të ndryshme për mosorganizimin e këtij aktiviteti. Njëri i drejtpërdrejtë, serioz dhe i dhënë qartas në faqen zyrtare të Ambasadës së SHBA në Tiranë dhe tjetri i “rrëshqitur” nën rrogoz nga media, që nuk dihet nëse e kishte sajuar apo diku e kishte gjetur. Të dyja qëndrimet, ndonëse të ndryshme, kishin pika të njëjta, sepse bëhej fjalë për Dekriminalizim të Kuvendit apo, e thënë më shkoqur, pastrimin e maxhorancës nga përfaqësuesit e Oligarkisë, Banditizmit dhe Krimit e Vrasjeve politike. Qëndrimet e Ambasadës së SHBA janë në koherencë të plotë me qëndrimin e Sekretarit amerikan John Kerry më 1 shkurt 2014 në Mynih dhe pasojnë angazhimin e Parlamentit Europian për një proces të Dekriminalizimit të Kuvendit dhe administratës publike shqiptare. Ky reagim i fundit amerikan ka ardhur pas bërjes publike të çështjes Doshi. Një çështje e luftës së brendshme të 3 klaneve Rama, Meta dhe Doshi&Co, e mbajtur në errësirë për 6 muaj. Një nga ngjarjet më të rënda me themel kriminal, ku janë përfshirë në mënyrë të qartë figurat më të larta të shtetit, të cilat me veprimet ose mosveprimet e tyre kanë ushqyer tezën e lidhjes së ngushtë të krimit me shtetin. Çështja Doshi, përsëris, ka qenë dhe është një çështje e brendshme e vetëm kësaj maxhorance të kriminalizuar, figurat kryesore të së cilës prej 6 muajsh janë përfshirë në një inskenim aspak institucional, të tipit parti-shtet apo bandë-shtet për “vrasje politike”. Opozita ka qenë dhe është tërësisht jashtë kësaj lufte klanesh, madje ka qenë në shënjestrën e këtyre planeve dhe vetëm e ka ndriçuar atë politikisht e moralisht për publikun dhe partnerët ndërkombëtarë. Opozita ka qenë aktive edhe për faktin se ndërmjetës midis këtyre klaneve janë përpjekur dhe kanë bërë të gjitha manovrat, madje deri në minutën e fundit për ta mbyllur dhe varrosur këtë çështje. Më i rëndë është fakti se pas daljes në publik, po të njëjtët drejtues të maxhorancës, në vend që t’i viheshin në dispozicion drejtësisë, e kanë kërcënuar atë duke u përpjekur më së koti që i) këtë ngjarje t’ia faturojnë opozitës, ii) të ngarkojnë “armikun” e brendshëm Doshi me akuzën e dëshmisë së rreme; iii) apo ta konsiderojnë këtë ngjarje të sajuar nga një paranojak apo si një telenovelë të opozitës. Ndërkohë, opozita është e përqendruar seriozisht në prioritetin e saj dhe të publikut, Dekriminalizimin e Kuvendit dhe administratës. Prioritet të cilin beson ta realizojë nën kujdesin e BE. Gjykoj se ky proces s’do të mund të ishte i suksesshëm pa angazhimin konkret të SHBA.
Përshëndetje maksimale për angazhimin serioz të SHBA kundër përfaqësuesve të interesave të Oligarkisë dhe të lidhjeve të krimit me politikën…
Më duhet ta filloj këtë opinion, të shoqëruar me disa propozime, me një vlerësim maksimal dhe përshëndetje për angazhimin serioz të SHBA (John Kerry është i pari lider botëror që ka stigmatizuar interesat e Oligarkisë e Korrupsionit që po nëpërkëmbin interesat e qytetarëve në vendet e Ballkanit, por edhe në Shqipëri, një vend tipik me qeverisje Oligarkike, Banditeske e deri Kriminale) dhe veprimet e Ambasadës së SHBA në Tiranë për Dekriminalizimin e Kuvendit dhe të administratës publike të Shqipërisë (kam parasysh deklaratat e fundit të Ambasadës Amerikane në Tiranë). Publiku ndihet i sigurt që SHBA e BE janë të bindura se Oligarkia, Korrupsioni dhe Krimi kanë kapur peng politikën shqiptare apo, e thënë ndryshe, krimi dhe politika janë bërë njësh dhe nuk ka më asnjë kufi midis tyre. Kjo është ndoshta shumë e rëndë për imazhin e vendit, por njëkohësisht mund të konsiderohet edhe e “shëndetshme” në kuptimin se dy partnerët strategjikë të Shqipërisë, e mbi të gjitha SHBA, janë të ndërgjegjësuara për situatën në Shqipëri, madje njohin shumë mirë e deri në terma konkretë diagnozën e saj. Bëhet fjalë tani për përcaktimin e terapisë, e cila mund të ndjekë dy rrugë i) rrugën e “butë” institucionale të Dekriminalizimit dhe ii) rrugën e “protestave masive popullore” (të ngjashme me ato Portokalli, Trëndafiltë, Arabe…).
1. Hapi I: Rruga e “butë” apo institucionale përmes angazhimit të SHBA dhe BE…
Kam bindjen e plotë se vetëm përmes angazhimit të SHBA e BE mund të kryhet Dekriminalizimi i Kuvendit dhe administratës publike, pra goditja e krimit që është bërë njësh me politikën, përmes rrugës institucionale parlamentare apo, e thënë ndryshe, përmes një rruge të “butë”. Pra, vetëm Rruga Institucionale përmes Angazhimit/ “Monitorimit”/Interesimit të SHBA e BE do të mund të shmangte zgjidhjen alternative që do të ndërmerrnin vetë qytetarët përmes protestave masive popullore… e cila është tashmë e maturuar dhe e gatshme të vihet në veprim nëse rruga e “butë” do të pengohet, bllokohet apo nuk do të funksionojë… Kjo rrugë e “butë” mund të niste simbolikisht me “pastrimin” e Grupit Kuvendor të Miqësisë Shqipëri-SHBA, si një gjest konkret e serioz i politikës shqiptare ndaj angazhimit amerikan për Dekriminalizimin e Kuvendit, angazhim që Ambasada e ka dhënë si një sinjal të qartë publik menjëherë pas përjashtimit të Doshit nga PS, ndërkohë që Rama fliste për “arsye etike” të përjashtimit të “shokut” të tij më të ngushtë, me të cilin shumë shpejt ndoshta do të vinte edhe dita e “pajtimit”…
2. Hapi II: e njëjta gjë do të duhet të ndodhte me të gjitha grupet e miqësisë Shqipëri-vende të BE…
Hapi II duhet të jetë që “simbolika apo gjesti” i politikës shqiptare me Grupin Kuvendor të Miqësisë me SHBA të shtrihej edhe në të 27 vendet e BE, sepse do të ishte paradoksale që një deputet që s’do të mund të ishte në Grupin Kuvendor të Miqësisë Shqipëri-SHBA për shkak të dekriminalizimit, të ishte pjesë në një grup kuvendor miqësie midis Shqipërisë dhe një vendi të BE. Natyrisht pjesëmarrja në një grup kuvendor miqësie është një mesazh simbolik, por që shpreh një vullnet të qartë politik ndaj dy partnerëve kryesorë, SHBA dhe BE, në procesin e Dekriminalizimit. Dhe besoj kjo do të mirëpritej nga SHBA e vendet e BE, ndërkohë e kundërta do të krijonte dyshime dhe shije te pakëndshme…
3. Hapi III: Maxhoranca e cilësuar duhet të deklarohet jolegjitime
Hapi III do të duhet të jetë Dekriminalizimi real i Kuvendit aktual. Kjo do të thotë ndryshe që Maxhoranca e Cilësuar prej më shumë se 84 deputetësh, e formuar nga deputetë të zgjedhur me vota të vjedhura a të blera apo mandate të trafikuara a nga përfaqësues me rekorde të dyshimta, duhet të konsiderohet jolegjitime. E thënë ndryshe, Maxhoranca e Cilësuar (prej më shumë se 84 deputetësh) duhet të deklarohet në mënyrë solemne jolegjitime nga drejtuesit e kësaj maxhorance për shkak të prezencës së deputetëve që do të ishin objekt i Dekriminalizimit. Sepse do të ishte paradoksale, madje e turpshme, që deputetët e “lustruar nga procesi i dekriminalizimit” do të mund të përdoreshin për vendimmarrje me shumicë të cilësuar, për reformat europiane apo euroatlantike, apo për të reformuar Drejtësinë.
4. Hapi IV: Të gjitha reformat integruese vetëm me shumicën gjithëpërfshirëse të deputetëve që kanë kaluar testin e Dekriminalizimit.
Hapi IV duhet të jetë moskryerja e asnjë reforme me Maxhorancën e Cilësuar aktuale, sepse pjesa e saj e “papastër’ s’do të duhet të përdoret. Sepse s’mund dhe s’duhet të bëhet asnjë reformë, as Reforma në Drejtësi, as ajo Elektorale dhe as Reformat Integruese apo ato që kanë të bëjnë me NATO me pjesën e Kriminalizuar të Maxhorancës së Cilësuar. Kjo në terma praktikë do të thoshte minimalisht që Reformat dhe vendimet me tre të pestat duhet të miratohen në Kuvend me konsensusin e deputetëve të “pastër” të maxhorancës dhe opozitës. Ose ndryshe, duhet të ngrihet Komisioni “ad hoc” i Reformave Integruese, ku maxhoranca dhe opozita kryesore të kenë të drejtën e vetos.
5. Në vend të përfundimit: Ky është vetëm fillimi… pastaj hapat e tjerë…
Hapat e tjerë për “pastrimin” e Parlamentit aktual apo administratës publike, parandalimin e Dekriminalizimit në të ardhmen do të artikulohen në një artikull të ardhshëm. Fillimisht duhet testuar vullneti politik i drejtuesve të maxhorancës aktuale, sepse realisht procesi i Dekriminalizimit lidhet kryesisht dhe thelbësisht me maxhorancën aktuale e vullnetin e drejtuesve të saj. Deri tani, drejtuesit e maxhorancës e kanë penguar apo refuzuar procesin e Dekriminalizimit apo janë përpjekur ta shmangin atë, sepse realisht kanë ardhur në pushtet përmes kësaj rruge dhe përmes kontributit të deputetëve të kriminalizuar dhe kanë shumë frikë se Dekriminalizimi do të jetë një proces i prerjes së pemës së pushtetit ku janë ngjitur dhe qëndrojnë. Hapi i nisur apo ata të propozuar do të ishin vetëm fillimi i një procesi të “butë” të Dekriminalizimit. Me angazhimin e SHBA e BE, kjo rrugë e butë do të mund të vazhdonte dhe suksesi mund të garantohej. Përndryshe, qytetarët, siç e treguan edhe në protestën e 12 marsit 2015, janë maturuar e përgatitur mjaftueshmërisht për ta kryer Dekriminalizimin për veprime masive popullore… Këtë të fundit e ka parashikuar për vendet e Ballkanit presidenti i PPE, Joseph Daul, i cili e ka pagëzuar rrugën e protestave masive si rruga “revolucionare” e çrrënjosjes së Oligarkisë, Banditizmit e Korrupsionit…
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn