als_Latn dik_Latn sag_Latn
Asport - Mërgim Mavraj ka vetëm dy vite përvojë në Kombëtaren e Shqipërisë në futboll. Mbrojtësit shqiptar nuk i është dashur kohë e gjatë që të shndërrohet në shtyllë të mbrojtjes në ekipin kuqezi.
Mbrojtja e Shqipërisë tash nuk mund të paramendohet pa Mavrajn, ndërsa sa herë që mungon 27-vjeçari evidentohen lëshime në këtë repart.
Mavraj, që luan në qendër të mbrojtjes, ka debutuar për Shqipërinë më 22 maj të vitit 2012. Por historia e tij me Shqipërinë nis shumë më herët. Ishte viti 2006, kur për Mavrajn u vlerësua se ka të ardhme te kombëtarja, ndonëse atë kohë luante në kategorinë e tretë gjermane për ekipin Darmstadt. Në shtator të vitit 2006, Mavraj u pajis me pasaportë të Shqipërisë me rekomandim të përzgjedhësit të mëhershëm, gjermanit Hans Peter Briegel. Pasi mori pasaportën, pasoi një periudhë e gjatë plot zhvillime e akuza. Mbrojtësi perspektiv nuk u ftua në Kombëtaren A, por vetëm në atë U-21 të Shqipërisë. Në shkurt të vitit 2007, Mavraj debutoi për U-21 të Gjermanisë, për të cilën përfaqësuese ka luajtur gjithsej dy herë. Në pesë vitet në vijim, Mavraj edhe në të paktën dy raste ishte fare pranë që t’i bashkohej kombëtares, por kjo nuk ndodhi deri në maj të vitit 2012.
Mavraj ishte pre e fjalëve shumë të rënda që vinin nga Shqipëria. Në disa mediume tiranase u quajt edhe tradhtar, ndërsa ofendime mori edhe nga drejtuesit e Federatës Shqiptare të Futbollit. Ndër të tjera iu kërkua që të kthejë pasaportën e Shqipërisë dhe u deklarua se dyert e kombëtares për të janë përgjithmonë të mbyllura. Por tash Mavraj llogaritet ndër lojtarët më të mirë kuqezi dhe ndër lojtarët me angazhimin më të madh në fushë. Akuzat tash janë zëvendësuar me lëvdata që vijnë nga të gjitha anët: trajnerët, tifozët, bashkëlojtarët, drejtuesit e FSHF-së e mediat.
Kur Mavraj shikon prapa, nxjerr vlerësimin se historia e tij me kombëtaren ishte “problematike”. Atij i vjen keq për tërë gjërat që ndodhën, ndërsa vajton kohën e humbur.
“Kam pasur histori pak problematike”, ka thënë Mavraj në një bisedë për gazetën. “Atë periudhë tash e shoh me një sy si të mbyllur. Më vjen keq dhe e qaj kohën e humbur”.
Mbrojtësi që ka lindur në Gjermani, por ka prejardhje nga Istogu, thotë se shumë gjëra kanë luajtur rol në zhvillimet që kishin të bënin me Kombëtaren.
“Thjesht, nuk ishte e shkruar që më herët të jem pjesë e kombëtares. Dhe vetëm Zoti e di nëse po t’i bashkohesha më herët Kombëtares do të isha i suksesshëm sa tash. Kanë ndikuar shumë gjëra, isha i ri, pa përvojë. Kanë pasur ndikim edhe menaxheri, Federata, mediumet. Të gjithë kanë kontribuar që gjërat të ishin ashtu”, ka theksuar Mavraj. Ai vlerëson se FSHF-ja është përmirësuar shumë në organizim dhe skautim me ardhjen e Gianni de Biasit në postin e përzgjedhësit. Thotë se kujdesi ndaj lojtarëve është rritur shumë.
Të kaluarën nuk e kujton me shumë qejf
Mavraj nuk e kujton me shumë qejf të kaluarën që lidhet me angazhimin në Kombëtare, por shijon çdo ditë që është pjesë e saj. Është i prirë që të shikojë para, të përgatitet për sfidat që e presin. Thotë se nuk ka përfitim që të shikojë prapa, pasi asgjë nuk mund të ndryshojë nga ajo që ka ndodhur. Ai tregon se kur iu bashkua kombëtares për herë të parë, kishte frikë se si do të pritej. U befasua për të mirë.
“Për shkak të historisë që kisha, kam pasur pak frikë për atë se si do të pritem. Por çdo gjë ishte shumë mirë që prej ditës së parë. Shumë më kanë respektuar. Stafi, lojtarët, të gjithë më kanë pritur shumë mirë dhe më kanë dhënë përkrahje. Më kanë ndihmuar shumë edhe lojtarët me përvojë si Bogdani, Dallku e të tjerët, prandaj jam ambientuar shumë shpejt”.
Mavraj tashmë i ka 15 ndeshje me Kombëtaren.
“Kam lexuar nëpër mediume se në kombëtare lojtarët nuk kalojnë mirë në mes vete, se ka ndasi. Por këto të gjitha janë shumë të pavërteta. Ne funksionojmë si një grup dhe nuk e shikon askush nëse lojtari është nga Shqipëria apo Kosova. Jemi një dhe vërtet më vjen keq që dalin gjëra të tilla të pavërteta në opinion”, ka thënë Mavraj.
Faktin që për kohë të shpejtë u bë i rëndësishëm për kombëtaren, Mavraj e arsyeton me atë që e vë ekipin para interesit personal. Thotë se për të e rëndësishme është se si paraqitet skuadra e jo si paraqitet ai.
“Personaliteti im ka të bëjë që të punojë për skuadër e jo për interesat e mia personale. Për mua e rëndësishme është që të ndihmoj bashkëlojtarët që kam afër në fushë. Kur u ndihmoj atyre i ndihmoj edhe vetes e mbi të gjitha i ndihmoj ekipit. Ka ndikuar edhe përvoja që kam në Bundesligë që të stabilizohem shpejtë, por kryesorja është që nuk luaj për vete, por për ekipin”.
Koelni, klubi i duhur për të vazhduar karrierën
Mërgim Mavraj së fundi për tri vite e gjysmë luajti për Greuther Fuerthin. Dy vite e gjysmë i kaloi në Bundesliga 2, e një në Bundesliga 1. Në Bundesligë ishte edhe kapiten i skuadrës. Së fundi Fuerthi përfundoi në pozitën e tretë dhe përmes barazhit dështoi të kalonte në Bundesligë. Por Mavraj qysh më herët e dinte se do kthehej në Bundesligë, pasi kishte marrëveshje me Koelnin që doli kampion në Bundesliga 2. Marrëveshja për tri vite me Koelnin u zyrtarizua të hënën. Pos me Fuerthin, Mavraj në Bundesligë ka luajtur edhe me Bochumin, për tre stinorë rresht. Me Koelnin synon që në kategorinë e parë gjermane të qëndrojë edhe më gjatë. Ai ka 84 ndeshje e një gol në Bundesligë dhe 86 ndeshje e tre gola në Bundesliga 2.
“Kam vendosur më herët të largohem nga Fuerthi. Kam përjetuar shumë gjëra te kjo skuadër, isha kapiten, kam luajtur në Bundesliga 1 e 2, luajta në gjysmëfinale të Kupës dhe vlerësova se është koha për diçka të re, për sfida të reja. Te Koelni më pret sfidë e madhe, por kam biseduar kohë të gjatë me menaxherin e këtij klubi dhe kam vlerësuar se është i duhuri për mua. Ka pasur rol edhe fakti që e njoh rajonin ku do të luaj, ka shumë shqiptarë atje dhe nuk pata arsye të vendos ndryshe”, ka thënë Mavraj.
Koelni ka histori të pasur, tifozë të shumtë dhe emër në futbollin gjerman. Ndeshjet si vendas i luan para 60 mijë tifozëve.
“Ka pasur probleme në vitet e kaluara, por me ardhjen e menaxherit të ri është stabilizuar dhe tani ka synime që të qëndroj gjatë në Bundesligë dhe të luftoj për pjesën e epërme. Janë të gjitha kushtet që të jetë kështu”.
Mavraj ka thënë se më e rëndësishmja ishte që të qëndrojë pranë familjes. Ai nuk mund të paramendojë që të mos i vizitojë shumë shpesh prindërit.
“Më përfundoi kontrata me Fuerthin dhe u transferova pa dëmshpërblim. Kjo më krijonte favore. Ka pasur oferta konkrete edhe nga ekipe të tjera të Bundesligës. Kam pranuar një ofertë shumë interesante edhe nga Australia, por më kërkuan edhe ekipe nga vende të tjera si: Italia, Zvicra, madje edhe nga Azerbajxhani, Kina e Rusia”.
U gëzohet miqësoreve të Kosovës
Te Fuerthi Mavraj bashkëlojtar e kishte sulmuesin Ilir Azemi. Azemi 22-vjeçar ka shpërthyer në pranverë, duke u shndërruar në sulmuesin kryesor të kategorisë së dytë gjermane. Për të tash po interesohen disa skuadra të Bundesligës.
“Ilirin e kam vëlla të vogël. Në çdo mënyrë mundohem të jem shembull për të, jo vetëm në futboll, por në përgjithësi në jetë. Ka zemër të mirë, është djalosh shumë i mirë dhe vjen nga një familje e mirë. Ai duhet të jetë falënderues që tani po i ecën mirë, por duhet të jetë i gatshëm, pasi në karrierë jo çdo herë gjërat rrjedhin mirë. Nëse punon vazhdimisht, ka disiplinë, e pret një karrierë e ndritur. Kam shumë respekt për të, ka përjetuar gjëra të vështira deri sa ka dalë në skenë dhe ka shfaqur talentin që ka”, ka thënë Mavraj.
Azemi luan për përfaqësuesen e Kosovës. Debutoi në ndeshjen kundër Haitit të luajtur më 5 mars. Mavraj shpreh kënaqësi që Kosova më në fund po luan ndeshje. Sipas tij, të gjithë gëzohen që Kosova po ecën përpara.
“Më është bërë qejfi kur kam parë Kosovën duke luajtur. Jam gëzuar shumë. Na gëzon të gjithëve fakti që Kosova po ecën para. Kisha frikë shumë se mos do të ketë përçarje me këtë rast, mos do të mundohen armiqtë të shfrytëzojnë situatën e krijuar, por për fat të mirë, gjërat po rrjedhin në mënyrën më të mirë. Dikush luan për Kosovën dikush për Shqipërinë, dikush për ndonjë vend tjetër. Ka të bëjë me zgjedhje personale dhe këtë duhet ta respektojnë të gjithë. Ne të gjithë e kemi pasur ëndërr të luajmë për Kosovën, tash na mundësohet të luajmë për Kosovën, Shqipërinë dhe vendet tjera. Por të gjithë ne luajmë në emër të shqiptarisë. Të gjithë, edhe ne që luajmë për Kosovën e Shqipërinë edhe ata që luajnë për vendet tjera, kontribuojmë për shqiptarët, për vendin tonë”, ka theksuar Mavraj.
Besimtar e atdhetar i madh
Ndonëse ka lindur dhe është rritur në Gjermani, Mavraj njihet si atdhetar dhe besimtar i devotshëm mysliman.
“Unë kam lindur në Gjermani dhe kam jetuar tërë jetën në këtë vend. Por edukatën e kam marrë nga familja, që respekton traditat shqiptare. Të gjitha gjërat i kemi bërë si shqiptarët, ndonëse në kurbet. Kam folur shqip, kam menduar shqip, kam ëndërruar shqip, kam hëngër bukë shqip. Familjes i falënderohem shumë edhe për atë se i kryej me rregull obligimet që i kam si mysliman”, ka thënë Mavraj.
Ai ka tri vite që falet pesë herë në ditë. Mavraj thotë se vjen një kohë në jetë kur duhet që i vetëm të marrë vendimet e duhura. Tregon se ka lexuar shumë për fenë dhe se është i vetëdijshëm për obligimet që i ka. Thotë se me respektimin e obligimeve që dalin nga feja, ka stabilizuar edhe karakterin. Thotë se e rëndësishme është të kuptohet prejardhja “nga vijmë dhe ku do të shkojmë”.
“Feja për mua është numër një e më pas vijnë gjërat e tjera. Kam forcuar shumë besimin duke lexuar, por edhe duke vizituar xhaminë. Deri vonë nuk e kam ditur se ka xhami aty ku jetojë, por tani sa herë që shkoj në xhami më duket sikur të lindi për herë të dytë. Ka tri vite që nuk lëshoj asnjë namaz. Nuk lëshoj asnjë kohë, pasi për mua fillimisht është namazi e më pas mundësia për gjëra të tjera”.
Mavraj tregon se prej që ka nisur të falet është përmirësuar në të gjitha aspektet. Ka përmirësuar sjelljet me njerëz edhe të feve tjera, e thotë se është bërë më i mirë edhe në futboll.
Me Mavrajn mburren shumë në Istog. Por edhe vetë lojtari mburret që është në gjendje të përfaqësojë mirë qytetin ku kanë lindur babai dhe gjyshi i tij.
“Jam krenar që mund të respektoj Istogun. Për mua kjo gjë është me vlerë shumë të madhe. Fakti që në vendlindjen e prindërve të mi janë krenar me atë që kam bërë unë, ka vlerë të përjetshme. Kur shkoj në Istog më respektojnë shumë. Edhe unë mundohem t’ua kthej njëjtë. Çdo vit jam atje. Do të jem edhe këtë verë. E ndiej obligim që të vizitoj çdo vit Kosovën e Istogun, por në të njëjtën kohë më bëhet qejfi që e kam këtë mundësi”.
/Koha/
You must be logged in to post a comment Login
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn