als_Latn dik_Latn sag_Latn
- Borziloku një mbrojtës i mirë ndaj aciditetit
- Petrit Selimi: E kemi njoftuar Serbinë se po shkojmë në Beograd
- Kim Mehmeti: Shqiptarët në Maqedoni, më keq se në regjimin socialist
- Sekretari amerikan i Thesarit: Greqia të ketë kujdes me buxhetin
- Papa Françesku bën thirrje për reagim ndërkombëtar për emigrantët
- Fitore e vështirë e Realit
- Gashi: Protestuesit nuk dolën për shkak të milionerëve Haradinaj e Limaj
- Varoufakis: Greqisë po i mbaron likuiditeti
- Merkel: Krijimi i një zone të lirë tregtare mes Gjermanisë dhe Rusisë është i mundur
- Uall Street Journal: Kompanitë perëndimore të naftës janë mbledhur rreth Iranit
Ngjyrimi hyjnor i vargjeve, sekreti i përjetësisë së Molanas
(IRIB)
Ministri i kulturës së RII është shprehur: Vargjet e Molanas për shkak të ngjyrimit të tyre hyjnor i kanë rezistuar kohërave dhe ky poet i madh i ndikuar nga mësimet Kur’anore ka paraqitur vargje të cilat kanë dimensione botërore. Seyed Mohammad Hosseini ditën e enjte në konferencën “Takimi i Shamsit me Molanan” është shprehur: Masnavie Manavi(libri i Molanasë), është fryti i jetës së tij të vlefshme, këtij poeti të shquar të shekullit të shtatë dhe ky libër aktualisht është ndër burimet më të mira dhe të dobishme të letërsisë perse, urtësisë dhe irfanit islamik. Ai shtoi më tej: Divani i Shamsit dhe Masnavi janë sikur dielli i shndritshëm që shpëtojnë njeriun dhe në të vërtetë Molana ka qenë ndër tregimtarët e Kur’anit, filozofët e mëdhenj, dijetar i shquar, simbol i unitetit të muslimanëve si dhe zbulues i mendjes. Dashamirësia e Molanas ndaj Ehlul Bejtit(a.s) ka qenë aq e madhe saqë në varrin e tij në Konja janë gdhendur emrat e 14 personave të pastër, ka thënë ndër të tjera ministri Iranian i kulturës. Konferenca “Takimi i Shamsit me Molanan” është hapur ditën e enjte në prani të presidentit të RII, Z.Mahumd Ahmedinezhad.
Përfundon konferenca ndërkombëtare e dijetarit Ghotbodin Shirazi
Morteza Motahari dhe Zgjimi Islamik
Profesori dëshmor Morteza Motahari, shkruan: “Islamin nuk duhet krahasuar me religjionet të cilat kanë tri – katër fjalë dhe rregulla këshilluese. Islami veten e konsideron përgjegjës përballë të gjitha fatkeqësive shoqërore... Islami ka ardhur të krijojë shoqëri, ka ardhur të krijojë shtet dhe pushtet, misioni i tij është reformimi i botës, prandaj dhe një fe e këtillë nuk mund të qëndrojë e pandjeshme ndaj çdo zhvillimi në shoqëri”.
Personalitete islame-shqiptare: Haxhi Jahja Daci (1905-1944)
Dita e flamurit, dita e pavarësisë - dita e përgjegjësisë
Personalitete shqiptare-islame: Jusuf Myzyri
Personalitete Islame: Merjem Xhemileh
Personalitete shqiptare-islame: Musa Hysen Shehu (1870- 1946)
Në kërkim të përsosëmërisë njerëzore në librin “Miftahu Al-Hajat”
IRIB - Ajetullah Abdullah Xhevadi Ameli, fikhist dhe komentues i madhë i Kur’anit fisnik sëbashku me një grup të hulumtuesve ka shkruar librin “Mefatih Al-Hajat” ku me anë të mësimeve kur’anore ka treguar mardhënjet e çështjeve të kësaj bote me problematikat sociale të njerëzve në mënyrë që njeriu në jetën e tij të i shfrytëzon këto programe hynore. Njeriu me mësimin dhe praktikimin e e programeve të këtilla, do të praktikon një jetë natyrore të cilën Zoti i madhë e ka konsideruar atë meritë të njeriut.
Personalitete islame-shqiptare: Hafiz Rrystem Shporta (1864-1937)
Personalitete shqiptare-islame: Xhemal Efendi Ali Pazari
Sheh Mehmet ef Rumi Serezi (Pazari) Shkodër Halveti
Sheh Osman ef. Rumi Serezi (Pazari)
Sheh Hasan ef. Rumi Serezi (Pazari)
(Sheh Ali Pazari (1581-1615)
(Shkodrani)- Azizi i Tiranës,
themeluesi i Teqesë Halvetiane në Tiranë.)
Sheh Hasan (Plaku) Pazari (1607-1719)
Sheh Ali Pazari (1660-1745)
Sheh Ahmet Pazari (1678-1779)
Sheh Mahmut Pazari (1716-1803)
Sheh Hysejn Pazari (1743-1835)
Sheh Hasan Pazari (1787-1874)
Sheh Ali Pazari (1815-1876)
Sheh Ahmet Pazari (1864-1931)
Sheh Ali Pazari (1890-1981)
Sheh Muamer Pazari (1929-2003)
Sheh Ali Pazari (i Riu)
Lindja, shkollimi dhe shërbimi
Xhemal Ali Pazari, djali i shejh Ali Pazarit (1815-1876), vëllai i shejh Ahmet Pazarit, lindi më 17 Qeshor 1864 në Tiranë, ku kreu mësimet fillestare dhe medresenë, kurse studimet i vazhdoi në Kajro, Egjipt, ku diplomoi në Filozofi e Teologji, në Universitetin Al-Az’har.
Pas diplomimit, në shenjë respekti, për diturinë, urtësinë, moralin e tij, edhe pse ishte i ri, të gjithë e thërrisnin Xhemal Efendi.
Xhemal Efendiu, përveç veprimtarisë edukative-fetare, ishte i dalluar edhe në shërbim të çështjes kombëtare. Ishte ndër përkrahësit kryesor në përhapjen e arsimit në gjuhën shqipe, të shkollës shqipe, në një kohë kur ajo ishte e ndaluar...Për këtë veprimtari atdhetare, siç shkruan Hafiz Ibrahim Dalliu (1878-1951), në kujtimet e tij “Patriotizma në Tiranë”, Xhemal Ali Pazari u keqtrajtuar disa herë, madje edhe u burgos dy herë në vitet 1909 -1910 bashkë me 27 atdhetarë tjerë, ndër ta ishte edhe Hafizi Ibrahim Dalliu, Fuad Bej Toptani, Musa Maçi etj.
E përkujtojmë këtu një ngjarje të shënuar, e cila nuk duhet harruar, se Xhemal Ali Pazari së bashku me vëllezërit e tij, Shejh Ahmet Pazarin dhe Hamdi Pazarin, së bashku me disa atdhetarë të tjerë tiranas, dhanë kontributin e tyre madhor, për ngritjen e flamurit kombëtar në Tiranë, më 26 Nëntor 1912.
Më 26 nëntor 1912, në Tiranë, ishte shejh Ahmet Pazari, ai që ngriti flamurin kombëtar, kurse vëllai i tij, Xhemal Ali Pazari mbajti fjalimin e rastit në gjuhën shqipe, bëri një lutje, e bekoi flamurin, ku ndër të tjera tha: “O Zot i gjithësisë, shyqyr që na shpëtove dhe i solle çlirimin Shqipërisë...!”
Krahas veprimtarisë kombëtare, Xhemal Ali Pazari ishte këshilltar dhe bashkëpuntor kryesor në veprimtarinë fetare në drejtimin e Teqesë Halvetiane të Tiranës, e cila udhëheqej nga vëllai i tij, shejh Ahmet Pazari, gjithashtu, ka shërbye në forumet e Bashkësisë Islame të Shqipërisë, kur ende nuk ishte Komuniteti, gjatë vitetve 1912-1920, kurse gjatë viteve 1922-1924, Xhemal Ali Pazari ishte anëtar i Këshillit Bashkiat të Tiranës, gjatë vitit 1924 ishte zëvendës kryetar i Bashkisë së Tiranës...
Vuajtjet, dënimet dhe vlerësimet
Me gjithë këtë veprimtari, me ardhjen e komunistëve në pushtet në nëntor 1944, për Xhemal Ali Pazarin, familjen e tij, si edhe për shumicën e shqiptarëve fetarë, dijetarë e atdhetar, filluan vuajtjet, dënimet, pushkatimet, një terrorr i paparë....
Në vitin 1945, kur komunistët e morën pushtetin, i pushkatojnë djalin e madh, Besimin, varri i tij, si edhe i shumë të tjerëve, ende nuk dihet, më vonë i pushkatojnë edhe nipin, Faikun, i cili kishte 18 vjeç, në atë kohë ishte ushtar, kurse fetarin, dijetarin, atdhetarin, Xhemal Ali Pazarin, në moshën 83-vjeçare, e arrestojnë nën akuzën për agjitacion e propagandë, duke e mbajtur në burg nga viti 1947 deri 1950. Ndërkohë, i konfiskojnë gjithë pasurinë, si dhe e nxjerrin nga shtëpia, duke e dërguar në një bodrum në Rrugën e Elbasanit, bashkë me djalin e dytë, të renë dhe katër mbesat e tij. Në këtë bodrum, më 17 nëntor 1955, vdes në kushte shumë të vështira jetese, kurse djali dhe familja e tij u persekutua, gjatë gjithë kohës së regjimit komunist...
Nathali Clayer, një studiuese e huaj për fetë dhe rendet islame, në librin e saj “L’ALBANIE, PAYS DES DERVICHES (1912-1967), kur flet për themelimin dhe ekzistencën e teqeve halvetiane në Shqipëri, përmend edhe personalitete të shquara botërore që lanë shënime lidhur me këto kulte fetare, si dhe për udhëheqësit e tyre shpirtërorë. Clayer pasqyron opinionin e At Cordignanos, të nxjerrë nga një artikull i këtij studiuesi italian botuar në revistën “Il pensiero Missionario”. Aty flitet për këtë teqe dhe për Xhemal Pazarin. Ja ç’shkruan Clayer: “Burimi i dytë (për teqenë e Pazarëve; shenimi im, I.G.) është një artikull i At F. Kordignano-s, i cili takon rreth vitit 1931 në Tiranë Ahmet Pazarin dhe vëllain e tij, Xhemal Pazarin, në teqen e tyre halvetiane”. Siç shkruan Clayer, At Cordignano, në kërkim për të patur shpjegime të hollësishme për Islamin dhe rendet, pas takimit me sheh Ahmetin, :
“… ai tek vëllai i tij, Xhemali, që ishte profesor i Filozofisë Religjioze, gjeti bashkëbiseduesin më të mirë për një diskutim metafizik”.
Me shembjen e regjimit komunist, me ardhjen e demokracisë, Xhemal Ali Pazari u vlerësue, u dekorua me medaljen “Për veprimtari patriotike” nga Presidenti Berisha në vitin 1995, me motivacionin:
“Ka kontribuar në luftën për çlirim kombëtar e pavarësinë e vendit. Është shquar në përhapjen e arsimit shqip”.
Mexhid YVEJSI, Gjakovë
Vihen themelet e Shtëpisë – Muze të Ukshin Hotit
Personalitete islame-shqiptare: Hoxha Said Najdeni (1864-1903)
Personalitete islame-shqiptare: Hafiz Ymer Guta (1860-1963)
Personalitete islame-shqiptare:
Personalitete islame-shqiptare: Shejh Shaban Damnori (1868-1934)
Personalitete islame-shqiptare – Baba Qazim Bakalli (1895-1981)
IRIB - Gjakova, si qytet, sipas traditës, u themelua me Emrin e Zotit, ose siç thotë populli me Bismilah! Objekti i parë kryesor është Xhamia e Hadumit, ndërtuar me 1594, e cila e mban emrin e themeluesit, Hadum Aga ose Sulejman Efendiu, nga rrethi i Gjakovës, prej fisit Thaç.
Me ndërtimin e Xhamisë së Hadumit, njëkohësisht, qenë ndërtuar edhe hani (bujtinë) një hamam, disa shtëpi, kulla, me dyqane përreth. Kjo ishte bërthama e qytetit e cila më vonë u zhvillua në një çarshi madhështore, e cila njihet edhe sot me emrin Çarshia e Madhe.
Çarshia e Madhe, me të gjitha objektet e para, si Xhamia e Hadumit, hani, hamami, shtëpitë, kullat, dyqanet, sipas traditës gojore, u ndërtuan në fushën e Jak Vulës, prej nga rrjedh edhe emërtimi i qytetit Jakovë (Fusha e Jakut).
Me këtë emër, Jakova, përmendet nga udhëpërshkruesi i madh turk, Evlija Çelebiu, i cili e vizitoi Gjakovën në vitin 1662, ku ndër të tjera shkruan:
“Gjakova ka dymijë shtëpi të stolisura që ndodhen mbi një fushë të gjerë. Ka dy xhami të bukura, mesxhide (xhami të vogla), hane të mbuluara me plumb. Ka hamam të bukur që të kënaqë zemrën dhe nja treqind dyqane të ndryshme, të mbushura me mallra…Meqë e ka klimën e këndshme, banorët janë të bukur dhe të dashur”.
Më shumë se dyqind vjet pas Evlia Çelebiut, për Gjakovën shkruan dijetari, atdhetari dhe ideologu kryesor i Zgjimit Kombëtar, Sami Bej Frashëri (1850-1904), në kryeveprën e tij të njohur me emrin: Kamus-al-A’alam, fjalori enciklopedik historik-gjeografik, i cili u botua në gjashtë vëllime në Stamboll, ndërmjet viteve 1889-1898, ku për Gjakovën shkruhet në faqen 4787, të vëllimit të gjashtë:
“Gjakova ka 16 xhami, dy medrese, një shkollë ruzhdie dhe disa mektebe; ka bibliotekë, kishë dhe mekteb të veçantë për katolikë e ortodoksë. Ka afro 1000 dyqane, ka bujtina e banjo publike (hamame). Popullsia e Gjakovës është e njohur për ruajtjen e traditave dhe kanë prirje për tregti e zejtari. Është popull guximtar dhe i aftë për armë. Nga gjiri i këtij qyteti ka pasur gjithmonë dijetarë të dëgjuar e myderrizë…”.
Këtë traditë të ndritshme, siç shkruan Sami Bej Frashëri para një shekulli, se “nga gjiri i këtij qyteti ka pasur gjithmonë dijetarë të dëgjuar e myderrizë”, Gjakova e vazhdoi edhe për një shekull, duke nxjerrë dijetarë të shquar e myderrizë, me ndjenja të fuqishme fetare-kombëtare, që i bënë shërbime të mëdha fesë, kombit dhe atdheut…
Njëri prej këtyre dijetarëve të shquar të Gjakovës është Baba Qazim Bakalli.
Baba Qazim Bakalli, nga familja e njohur e Bakallëve, që i përket fisit Thaç, lindi në Gjakovë, në vitin 1895. Në mekteb ruzhdie të Gjakovës ndoqi mësimet e para, për t’i vazhduar me 1909 në Shkup, në shkollën e njohur “Darul Mualiminë”, ku kishte edhe nxënës të tjerë nga Gjakova, si Ibrahim Fehmiu, Beqir Maloki, Sadik Brovina etj…
Shërbimi:
Qazim Bakalli, në fillim, kur Austria e përzuri Sërbinë, më 1915-1918, shërbeu si mësues në Gjakovë. Kur Sërbia e ripushtoi Kosovën me 1918, Qazim Bakalli, si shumë intelektualë, atdhetarë të tjerë të Gjakovës, doli në Shqipëri.
Aty, në Shqipëri, shërbeu si mësues në Lumë, si nëpunës në Bytyç, e herë si sekretar. Më vonë u dorëzua në tarikatin Bektashi në Fushë Krujë, ku u vesh dervish nga Haxhi Mehmed Babai. Ka shërbyer si dervish edhe në teqen e Elbasanit.
Nga Kryegjyshata e Tiranës, me vendim të Sali Nijazi Dedeit, udhëheqës i bektashinjve, në vitin 1940 emërohet në Tetovë si Baba, në teqen historike “Harabati Baba Teqe”, që kishte një traditë të shkëlqyer.
Mbas arrestimit që i bëhet në Tiranë dhe hetimeve të gjata që i bëhen në Shkup, me 1947, Baba Qazim Bakalli kthehet në vendlindje, në Gjakovë, ku shërben në Teqenë Bektashiane të Gjakovës deri sa ndërroi jetë më 15 shkurt 1981.
Baba Qazim Bakalli, siç ishin parardhësit si Baba Hamëz (1882-1952) dhe Baba Haxhi Adem Babai (1841-1927), ishte njeri i ditur, i kulturuar, merrej edhe me shkrime dhe përkthime, kishte ndjenja të fuqishme atdhetare. Në Teqen Bektashiane të Gjakovës, ku ata shërbenin, kishte edhe bibliotekë të pasur me libra e dorëshkrime, të grumbulluara ndër shekuj, por që u dogj bashkë me teqen e tyrben në pranverën e përgjakur 1999, nga forcat policore-paramilitare-barbare serbe…
Një dorëshkrim, përkthim nga persishtja, nga Baba Qazim Bakalli, kishte shpëtue për mrekulli në shtëpinë e shkrimtarit, përkthyesit, kritikut letrar, Vehap Shita, nga Gjakova, por me banim në Prishtinë, të cilin e kishin groposur në oborrin e shtëpisë, gjatë luftës së vitit 1999, dhe nga ky dorëshkrim i Babës Qazim, sot kemi librin: “Divani i Shemsi Tabrizit”, përkthye nga persishtja nga Baba Qazim Bakalli.
Ky libër u botue në Tiranë, 2007, nga Kryegjyshata Botërore Bektashiane në bashkëpunim me Fondacionin Kulturor “Saadi Shirazi” në Tiranë, nën përkujdesjen e poetit të njohur, Xhevahir Spahiu.
Libri në fjalë, përkthye nga Baba Qazim Bakalli, rreth 50 vjetë më parë, përmban poezi të zgjedhura nga Divani i Shemsi Tabrizit, shkruar nga Mevlana Xhelaledin Rumiu dhe u promovue në sallën e promovimeve të Panairit të Librit në Qendrën Ndërkombëtare të Kulturës në Tiranë, që pati jehonë të gjërë në shtypin shqiptar…
Me pak fjalë, ky ishte Baba Qazim Bakalli, një personalitet i ditur, i ndritur, të cilin e kisha edhe mik dhe kemi pas muhabete të shtruara nga shumë lëmi, të cilat i kujtoj me nostallgji…Edhe pse kanë kalue 30 vjet që ka ndrrue jetë, emri i tij, nga të gjithë që e kanë njohur, përmendet me dashuri…
Sot, në shenjë nderimi e kujtimi, në Gjakovë, një rrugë e qytetit e ka marrë emrin e Baba Qazim Bakallit…
Mexhid YVEJSI, Gjakovë
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azj_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ltz_Latn als_Latn als_Latn als_Latn zsm_Latn als_Latn als_Latn run_Latn run_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ace_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tur_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tur_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ces_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ces_Latn