als_Latn dik_Latn sag_Latn
Duke u nisur nga filozofin e përgjithësime e qenies njerëzore, që nga njeriu i parë, e deri te ky i sotmi, shohim se kjo qenie gjatë rrugëtimit të jetës së tij mund të gaboi, qoftë me vetëdije apo pa të. Për këto gabim të mundshëm të njeriut, të gjykuara, i hasim edhe në dispozitat Kuranore e ato biblike si dhe e mbështetur në drejtësinë shkencore.
Megjithatë, përkundër gabimit është pendimi, kërkesa e faljes, qoftë përmes religjionit, apo asaj të drejtësisë është një akt moral dhe lehtësues për vet parashtruesin, ashtu dhe për shoqërinë. Mbase duke u mbështetur në arsyen, hiqen dilemat e mashtrimit, apo ato të prapaskenës dhe krijohen rrethanat lehtësuese të besimit.
Pse duhet të kërkojnë falje disa njerëz? Dhe pse shtrohet kjo pyetje për falje nga një pjesë tjetër e njerëzve? Realisht sipas pozitave që qëndron njeriu mund të rrëshqas në gabime historike, religjioze apo në ato shoqërore e individuale. Meqenëse njeriu i sotëm apo edhe ai i djeshmi e i ardhshmi mund të gjendet përball këtyre sfidave. Po, lind pyetja se si të tejkalohet gabimi në pendim, dhe pendimi në kërkim falje...?
Ky proces i gabimit në pendim dhe pendimi në kërkim falje është mase i domosdoshëm, qoftë për nga religjioni, qoftë për nga aspekti i drejtësisë, për arsye se arsyeton vetën duke u mbështetur në arsye, qoftë në atë të përballjes me dhunë apo frikës, mbase edhe të momentit që më vonë ke gjykuar edhe vet. Por, ajo që është më e tmerrshmja dhe jo e pranueshme për shoqëritë demokratike është se nuk pranon gabimin, nuk pendohet dhe nuk kërkon falje. Kjo e fundit sikur në shoqërinë tonë, shqiptare, ka zënë vend si një egjër dhe duke mos e përfillur këtë ndërgjegjësim, ai ecë përpara me skena të skenuara dhe shpesh të shantazhuara dhe të zhurmshme për të arritur qëllimin, në saje të fshehjes së gabimit, kinse me përpjekjet njerëzore të një shoqërisë demokratike. Në fakt, këta njerëz të përlyer, vrapojnë për të arritur në kulm të shoqërisë demokratike pa e pastruar vetën. Të tillë shqipfolës kemi sa të duash në shoqërinë tonë shqiptare.
Shtrohet pyetja, pse nuk kërkon falje fajtorët, apo edhe vet bijtë e fajtorëve? Kur flas për këto dy nocione mbështetëm në atë se; I pari është mëkatar, kurse i dyti i biri i mëkatarit, të tillë kemi të shumtë që janë në krye të ndonjë partie, njeriu i parë, apo diku në sektorë të rëndësishëm të shtetit, që e përbëjnë shtetin, apo edhe pretendues, të tillët, për të arritur në maje të shtetit.
Kur flasim për nocionin e parë, që kësaj kategorie për fat të keq i përkasin shumë, dihet se kjo kategori ka qenë personazh kryesor i së keqes, i cili pa e pastruar vetën synon të dal engjëll para popullit; kurse te nocioni i dytë, te bijtë e mëkatarëve, këta e kanë më letë që të distancohen nga mëkatet e të paraardhësit të tyre me qëllim që të rruga e tyre të jetë e tejkaluar e dyshimit. Për fat të keq, në shoqërinë tonë, të dy këto kategori nuk kanë tentuar as ta provojnë këtë kërkimfalje, mbase edhe më keq në saje këtij gabimi kanë vazhduar ta arsyetojnë vetën se rruga e tyre, apo e paraardhësve të tyre ka qenë rrugë e drejtë.
Shtrohet pyetja se kush qenka viktima dhe i viktimizuari...?
Që pas luftës së dytë botërore kemi të bëjmë me këto dy nocione, duke hequr kategorinë e pushtuesit, armikun e kombit; E para, pas luftës ishte NDSH-ja për bashkimin me Shqipërinë dhe Titistët, partizanët e titos-shqipëfolësit, deri me kalimin e viteve të 50-ta. Gjatë viteve të 50-ta e deri te 81-ta në krye me heroin e gjallë, Adem Demaçin, ngritën vetëdijen kombëtare për Shqipërinë Etnike, ndërsa në anën tjetër ishin të hovshëm ithtarët e titos, që me fanatizëm mbronin “bashkimvëllazërimit” nën ish-Jugosllavi. Kurse në fillim të viteve 80-ta, në krye me rinin dhe organizatat ilegale kombëtare, si dhe në anën tjetër me ithtarët e “bashkimvëllazërimit”, deri më 1989, kur edhe u morë autonomia e atëhershme e Kosovës nga Serbia. Me këtë shqiptarët bënin përpjekje të dyfishtë, ata që ishin ithtar të bashkimvëllazrimit kundër atyre që ishin për Shqipërinë Etnike. Që nga kjo përudhë 89-ta e deri me fillimin e luftës kishim të bënim me organizata ilegale që ishin të vendosura për luftë dhe në anën tjetër ballafaqoheshin me dy rryma, me ata që ishin pasardhës të ithtarëve të titizmit dhe të “bashkimvëllazërimit” dhe një pjesë e këtyre që ndërruan vetëm gëzofin, kaluan në një luftë “Gandiste”pacifiste, që kjo e fundit ishte edhe kundër forcës ushtarake të UÇK-së. Gjë që kësaj të keqe sot po i ndihmojnë edhe ca njerëz që i kanë frikë veprimtarisë së tyre të dikurshme atdhetare. Pavarësisht nga ajo se që po pjell politika ditore duhet të mbrohet realja. Realisht deshëm apo nuk deshëm, që nga paslufta e dytë botërore e deri me mbarimin e luftës së UÇK-së kanë qenë dy rryma kryesore ndër vetë shqiptarët e Dardanisë-Kosovës së sotme, që edhe sot i identifikojmë me këta emra: Enveristë dhe Titista, ndonëse ka pasur edhe grupe tjera për Shqipërinë e kundër Jugosllavisë, por ajo që ka dominuar në hapësirën shqiptare ishte Enveristët dhe Titistët. Ata që përmes Enverit e përfaqësonin idenë e Shqipërisë Etnike, nuk duhet të ndihet i turpëruar, përkundër kësaj duhet të jetë krenar, sepse përmes saj e donim Shqipërinë Etnike. E Titistët, ithtarët e “bashkimvëllazërimit” ishin dhe mbetën, deri pas lufte së UÇK-së, të tillë. E të tillët as sot nuk ëndërrojnë për Shqipërinë Etnike, e duan Kosovarishten, me një servilizëm se, ma mirë me serbin se sa me Shqipërinë, këto ide dhe janë të ngulitura nëpër disa koka të UDB-shëve dhe të bijve të UDB-ashëve.
Pra, kush duhet të kërkoi falje... dhe kujt t’i japim votën?
Falje duhet të kërkojnë, aktorët që luajtën aktrim me ish të burgosurit, që nga disa të burgosurit më ka rënë të dëgjoi se: “Ne, të burgosurit shqiptar, torturimet, qofshin fizike apo psikologjike i përjetonim si të tmerrshme nga që kryheshin prej disa gardian shqipfolës, se sa nga të tjerët; dënoheshim nga gjygjtarët shqipfolës më tepër se sa nga të tjerët...”. Pra, falje duhet të kërkoi tipi i Azem Vllasit, bashkëpunëtorët e Rrahman Morinës, që disa janë diku në pozita të larta partiake edhe sot; gjygjtar që i dënuan bijtë e kombit me dhjetëra vite burgim, pse kishte kërkuar Kosovën Republikë, edhe lirin e tij? Ndër ta edhe sot mund ketë prapë në këto funksione, apo edhe funksione më të larta. Falje duhet të kërkojnë bijtë e atyre që ishin dorë e zgjatur e Armikut-UDB-së, vrastarët, tinaxar-shqipfolësit; falje duhet të kërkoi edhe bijtë e atyre që ndoqën një politikë diskriminues, diferencuese ndaj të burgosurve politik, ndaj atyre që kërkonin lirin e kombit, Shqipërinë Etnike. Pra falje duhet të kërkojnë të gjithë ata që i shërbyet armikut,UDB-së si dhe bijtë e atyre shërbëtorëve.
Megjithatë nuk duhet t’i largojmë nga shoqëria njerëzit që kanë gabuar, nëse ata vetëdijesohen, kërkojnë falje për gabimet e tyre, gjë që kjo vlen edhe për bijtë e atyre që ishin skenar, apo aktor kryesor të së keqes, t’i pranojë shoqëria por dhe jo në pozita të larta, sepse është injorim edhe për vetë popullin, votuesin. Përkundër kësaj, ne si popull duhet t’i distancojmë këta njerëz, të paktën të mos ua japim votën, që me votën tonë t’i rehabilitojmë, kur këta në asnjë rast nuk janë treguar të gatshëm të kërkojnë falje para popullit. Po ashtu të ndëshkohen ata që sollën paqartësi në popull, duke i sjellë varfëri, dhe mjerim politikë kombit. Të ndëshkohen falsifikator, të korruptuar, injorantët.
Në fund, i nderuar lexues të mos bëjmë, edhe ne si popull, gabime të përsëritshme, duke mos i ndëshkuar të merituarit dhe në saje të këtij mosndëshkimi t’i ndëshkojmë, të merituarit!
Ne, sot kemi mundësi të njohim biografin e secilit kandidat se , a është mëkatar, falsifikator, i korruptuar, apo injorant, përgjegjësi i së keqes, ish-titist apo shërbëtor i UDB-ës etj. Për të gjitha këto mendojë se na duhet sinqeriteti dhe ndërgjegjësimi se, kujt t’i japim votën?
Ministria e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Zhvillimit Rural do të vazhdojë të mbështesë gratë...
Gjatë rritjes së fotografisë është shumë e rëndësishme se çfarë do të shihni. Janë dy...
Miss Britania Shelby Tribble nga Plymouthi është përballur së fundmi me kritikat e përdoruesve...
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn