als_Latn dik_Latn sag_Latn
Pse dhe si u vra Isa Boletini në Podgoricë?
Vrasja mizore e Isa Boletinit më 23 janar 1916 në Podgoricë të Malit të Zi (1)
“Nuk kam ardhë ta kërkoj Mitrovicën, por çdo pllamë toke që ashtë shqiptare”! / ISA BOLETINI, më 1913, Eduart Greit në Londër.
Prof. Dr. Hakif Bajrami
Amaneti-Porosi!: “Ma keni ngrit përmendoren, ia keni vnu emnin tem Universitetit në Mitrovicë, keni emnue rrugë, shkolla me emnin tim, por nuk m’i keni sigurue dy metra tokë për varr në dheun e Kosovës qe 100 vjet. Po, kam pasë dëshirë me pas varrin pranë Hasan Prishtinës, Bajram Currit, Idriz Seferit, bile edhe pranë Ahmet Delisë, sepse kemi luftue bashkë për Shqipni. Mendoni…”! – Do të na thoshte pa droje Isa Boletini.
Në vend të hyrjes, çfarë mbollëm dje e korrim sot!
Shumë studiues shqiptarë dhe të huaj mendojnë se shpallja e pavarësisë së Shqipërisë është dashur të ndodhte në Shkup në gusht 1912. Mendimet janë gjithmonë çështje imagjinare që bazohen në mundësi realiste, jo reale. Sipas dokumenteve angleze, franceze, ruse, serbe dhe vjeneze, pas çlirimit të Shkupit, aty do të gjenden tre përfaqësues të fuqive evropiane: një rus, një austriak dhe një francez. Francezi do t’i afrohet Hasan Prishtinës dhe Isa Boletinit (shiko: K. Jezdiç, Narod i drzhavnici, Beograd 1913, f. 7) dhe në emër të rusit dhe austriakut do t’i komunikoj: “çfarëdo rezultati të ketë lufta juaj e drejtë, ndryshim të kufijve të Perandorisë Osmane nuk ka”. Mos të harrohet se 99 % të ushtarëve të Hasan Prishtinës, Isa Boletinit, Bajram Currit dhe Idriz Seferit ishin analfabetë. Ata kreshnikë kishin armë dhe municion të siguruar për luftë kundër okupatorit, që mund të zgjatet vetëm për gjashtë ditë në mënyrë frontale. Po ajo ushtri kryengritëse nuk kishte topa, pra nuk kishte armë të rënda. Nuk kishte ushqim të mjaftuar. Ushqimin ia siguronte populli. Nuk kishte arsimim të duhur për të projektuar më tepër histori çlirimtare. Me ultimatumin evropian, Hasan Prishtina do të gjendet para “kullës dhe çekanit”, para urdhrit të Fuqive dhe kërkesës së kombit. Do të detyrohet ta zbatojë urdhrin e “kullës” të fuqive evropiane. Sipas Shyqri Hoxhës, që ishte përcjellës i Hasan Begut, Isa Boletini do të hidhërohet dhe do të shpërthejë: “Atëherë kur këta bir k… të Evropës: francezi, nemci dhe miskovi, e duan Sulltan dovletin Hazretleri Hasan Beg, eja ta shkojmë deri në Selanik e ta nxjerrim një sulltan nga burgu, se atë e njohë personalisht. Së pakut do të kemi më pak mizori, më pak taksa dhe ndoshta do të kemi shkolla që ne i duam në gjuhen tonë”!
Në Luftën e Parë Ballkanike, fund i tetorit-fillim i nëntorit 1912 në ushtritë e Serbisë dhe Malit të Zi në cilësinë e instruktorëve do të marrin pjesë 620 oficerë të lartë nga: Austro-Hungaria, Gjermania, Franca, Anglia, Rusi, Italia…. Lufta e Parë Ballkanike në realitet ishte kundër plisit e jo kundër fesit, pra ishte kundër shqiptarëve sepse osmanlia ishte dorëzuar në pallatet e Stambollit. Lufta e parë ballkanike më 1912 do të çmohet në Beograd, Sofje, Cetinë, Athinë, Vjenë, Peterburg dhe Paris (dokumentet gjendet në Arkivin e Luftës në Vjenë) “ai një kryqëzatë e suksesshme”. Dokumentet i ka sjellë R. Shvanke nga Vjena. Dokumentet gjinden edhe në A. të Parisit. Dokumentet gjinden në A. ushtarak të ish-Jugosllavisë në Fondet: P. 3 dhe P. 4; por edhe në P. 17. Dokumentet në Beograd janë përpiluar dhe nënshkruar nga Vojvoda R. Putnik. Për dokumentin (që Luftën e Parë Ballkanike e çmon si kryqëzatë) a gjendet në Londër, Berlin dhe Moskë nuk e di). Në dokument thuhet tekstualisht se Lufta e Parë Ballkanike : “Ishte KRYQZATA Më E SUKSESHME NE HISTORI. Më në fund Evropa mbetet pa myslimanë!”. Gjatë viteve 1913-1914, do të vazhdoi gjysmëloja e dytë e luftës kolonialiste, sepse nga viset shqiptare 395 anije evropiane kanë bartë shqiptarë myslimanë në Anadoll. Atëbotë nuk llogariteshin ai të shpërngulur fëmijët nën gjashtë vjeç. Por numri i të shpërngulurve mbi 6 vjeç llogaritej në 280 000. Sot, më 2015 shpërngulja masive e shqiptarëve nga Kosova, ku po llogariten edhe fëmijët, nëpër shtetet e BE-së pa Kushtetutë institucionale, llogaritet se janë rreth 70 000, sidomos në këta gjashtë muajt e fundit.
Shpërngulja ka metastazuar posaçërisht, pas rrahjeve të demonstratave me policinë në fund të janarit 2015 në Prishtinë, ku psikologjinë e masës popullore e përfshiu një zhgënjim në shoqërinë e ‘demokratizuar’!?. Po, shtrohet pyetja cili është emëruesi i përbashkët i shpërnguljes 1913-ës dhe ky i 2o15-ës, po edhe të atyre në mes (1918-1999). Natyrisht se ishte robëria e egër e çdo okupatori. Përgjigjen si përfundim e kemi shumë të thjeshtë. Diplomatët serbë (1913-1919) nëpër Evropë dhe Amerikë sidomos gjatë janarit dhe shkurtit 2015, po flasin “gojëkëqijtë”, e kanë vetëm një detyrë nga Beogradi dhe Moska: ”Shqiptarët nuk dinë të krijojnë shtet. Shkurt, historia po tregon se nuk kanë zotësi për organizim shtetëror, prandaj shtetin e Kosovës nuk e meritojnë”!!!. Po për cilën tokë po kalojnë këta të mjerë emigrantë shqiptarë sot më 2015 në vendet e BE-së? Po emigrojnë lirishtë dhe me përshëndetje nga policia serbe për mafiozët që i trafikojnë të arratisurit nga Kosova nëpër Serbi, pa asnjë problem. Dhe kjo epidemi e dirigjuar nga popët dhe partitë çetnike-komiterniste do të gjallërojë. Pra mos të habitet dikush e të mendoi se do të ndalen, sepse vet Evropa po i beneficon, po i përkrahë dhe këta politikanët serbë që duhej të ishin të Hagë për krimet e mësuesve të tyre, por serbët nuk dinë të ndalen. Për ta mbyllë, po kthehem prapa në vitin 1913. Atëherë austriakët, serbët, francezët, rusët etj. thanë: “Lufta Ballkanike më 1912 ishte kryqëzata më e suksesshme në histori”. Por kur filluan malazezët të konvertojnë shqiptarë në Dukagjin, dhe serbët po përgatiteshin ta fillojnë serbizimin dhe kolonizimin, Vjena reagoi, por duhet të thuhet se edhe vet kishte kontribuar. Dhe si iu përgjigjen serbët mafiozë reagimit të Vjenës: U përgjigjën me atentat në Sarajevë nga një organizatë kriminale kundër Franc Ferdinantit. Vetëm atëherë austriakët e “kuptuan se me kenë kanë punë”. Këtë aksiomë e dinë të gjithë politikanët evropianë edhe sot, por zanati i vjetër nuk harrohet, bile në diplomaci! Lexojeni diplomatë dhe politikanë të nderuar se çka theksonte atëbotë E. GREI: “E sakrifikuam një pjesë të tokave shqiptare, por e siguruam paqen”. Dhe çka ngjau më pas? Dihet, Lufta e Dytë Ballkanike (serbo-bullgare), Lufta e Tretë Ballkanike (serbo- shqiptare), filloi Lufta e Parë Botërore.
Ja se çfarë sakrifikimi ishte që të disiplinohen serbët, sepse Lufta filloi me fajin e tyre. Po këta evropianët më 1918-1992 fuqishëm do ta përkrahin bashkimin e sllavëve të jugut, e që në fakt janë kombe dhe entitete të ndryshme. Ndërsa evropianët “demokratë” kurrë nuk e përkrahen asnjë ide të bashkimit të shqiptarëve. Nuk e përkrahen sepse vetë na kanë copëtuar duke bërë pazare me trojet tona stërgjyshore.
Do të pasojë një episod tjetër e vënies në peshojën historike të gjyqit të historisë, pra pas mundësisë që shpallja e pavarësisë së Shqipërisë të ndodhë në Shkup, a është shpallë Pavarësia e Shqipërisë në Durrës apo në Vlorë, në nëntor 1912?. Po, ka ngjarë shpallja e Pavarësisë në Durrës që ishte projekt politiko-ushtarak vjenez, për t’ ia ndaluar hyrjen ushtrisë serbe (ushtria serbe hyri në Durrës më 29 XI 1912) në të, për me pas dalje Serbia në det e që ishte vendim publik i Londrës 1913, por nuk ishte askund që Vlora të krijoi histori, sepse ishte projekt prapë i Vjenës që ky Lima historik t` i takojë Italisë. Dhe Italia, natyrisht se deri më 26 prill 1915 do të gjendet në “prehër” të Berlinit dhe Vjenës. Pastaj Italia e ndryshoi çmimin dhe u gjet në prehër të Moskës, Parisit dhe Londrës. Çmimet gjeostrategjike te të mëdhenjve janë të tilla. Po si t’i kuptoi ato Isa Boletini, pse jo edhe Hasan Prishtina me Bajram Currin dhe Idriz Seferin.
Më duhet të them se largimi i Isamil Qemalit nga Durrësi për të shkuar në Vlorë ishte gjenial, sepse e bëri historinë aty ku nuk do të ketë ma forcë që ta abortoi edhe pse Italia dihet se më vonë e bëri të vetëm, e okupoi Vlorën deri më 1920, kur e lëshoi me rastësi historike, sepse edhe shqiptarët kishin plane që të tërhiqen nga sulmet, po edhe italianët. A ishte ai fenomen rastësi?!. Jo, historia ndodhi sepse ashtu kërkonte populli, Kombi i tërë në Kongresin Kombëtar të Lushnjës. E pra populli vendosë, por politikanët duhet t’i hapin horizonte në arsimim shkollor, politik, ushtrak, diplomatik, kulturor, civilizues…
Tash vijmë në udhëkryqin e historisë, a ka ndryshuar Evropa e Eduard Greit (1913) që bënte pazare me tokat shqiptare për ta blerë paqen me “shokë”, për ta fituar paqen në Ballkan, gjithnjë duke i copëtuar trojet shqiptare. Çka vërtetoi realiteti me atë sakrificë për paqen në Evropë. Ngjanë krematoriume edhe më të mëdha. Lufta e Dytë Ballkanike (Bullgari-Serbi); Lufta e tretë Ballkanike (Serbi – shqiptar), Lufta e Parë Botërore (1914-1918). Pra Evropa nuk ka ndryshuar fare prej atëherë, por kemi ndryshuar NE. Dhe Evropa të dëgjon për aq sa je i aftë ta ndryshosh vet. Përndryshe të mbetet në derë robëria: Një Republika Srpska në Bosnje, pa qenë kurrë, si bombë e kurdisur; të mbetet një Projekt i Ahtisarit në Kosovë, pa asnjë logjikë politike dhe njerëzore, sepse në të dy rastet Serbia ishte ajo që bëri gjenocid, bëri krime monstruoze të papara në Ballkanin e përgjakur, por mori shpërblime. Kjo fjali ndoshta ndokujt i duket e rëndë, por realiteti zyrtarë është dhe mbetet ky. Dokumentet e flasin vet. Dhe pse nuk bëmë ne më shumë se Ismail Qemali, Hasan Prishtina e Isa Boletini me plis të bardhë më 1912?, sepse gati 60 % të popullit të Kosovës më 1989-1999, e SABOTOI LUFTËN E DREJTË, Luftën e shekullit, neoluftën, madje pati organizim që të demobilizohet ushtria dhe ai dezertim ngjau në Dukagjin (I posedojmë edhe numrat e armëve që janë dorëzuar, i posedojmë edhe emrat e atyre që u larguan nga lufta. Posedohet edhe Marrëveshjet Beograd-Prishtinë! Por një fakt nuk duhet harruar se ushtarët e Adem Demaçit dhe Adem Jasharit 98 % ishin me shkollë të mesme dhe me fakultet. Madje kishte edhe magjistra dhe doktorë shkencash. Kishte në UÇK, mbi 160 oficerë të shkolluar me akademi ushtarake. Pra, ndryshuam ne e jo Evropa. Më duhet të them një fakt, se diplomatët amerikanë deri më 2007 e kanë pas jashtë fjalorit fjalën pavarësi të Kosovës. Këtë fenomen e kemi përcjellë me pedanteri shkencore “mikroskopike”. Por kur erdhi i MADHI BUSHI I RI (ish-kryetar i SHBA-së) në Krujë, kur e vërejti se çfarë kombi janë shqiptarët për miqtë e mëdhenj, u mahnit dhe jo rastësisht e tha atë fjalinë gjeniale: “Çfarë është mjaft, mjaftë është, Kosova duhet të shpallet e pavarur”! (epoka e re)
als_Latn als_Latn als_Latn swh_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn