als_Latn dik_Latn sag_Latn
Për shkak të zhgënjimeve të njëpasnjëshme politike, populli shikon gjithmonë me një admirim kandidatët e rinj që dalin në çdo palë zgjedhje, me siglën “të pavarur”. Të ishe i pavarur donte të thoshte të kanalizoje të gjitha pakënaqësitë që kishin njerëzit. Edhe sot, jemi përpara të njëjtës situatë. Zhgënjimi i njerëzve për shkak të politikës gjen ende një shprehje në shumëfishimin e kandidatëve të pavarur. Continue reading “Kurrë mos i besoni një të vetëshpalluri të “pavarur””
“Të veprohet”
Folja e përdorur në mënyrën urdhërore të kohës së tashme (për amatorët: diateza pësore-vetvetore, mënyra urdhërore, në kohën e tashme), është një nga abuzimet më të shpeshta me të folmen mes shqiptarëve. “Të bëhet”, “të çohet”, “të nënshkruhet”, i themi njëri-tjetrit kur na vret pesha e evidencës së veprimit që duhet të ishte kryer, por s’po kryhet, ndërkohë që nuk ka asnjë vështirësi në kryerjen e tij. Është një mënyrë që përdorim për të hequr përgjegjësinë nga vetja, për mos t’ia ngarkuar tjetrit dhe për ta lënë veprimin të kryhet vet, tashmë i pjekur dhe i përgatitur dhe i rrahur në vaj e në uthull, nga këto seri ping-pongjesh që i servirim njeri-tjetrit. Me pak fjalë, është një “zonjë” mënyrë për të shprehur vullnetin tonë të brendshëm “politik” se diçka është për t’u bërë, pa u lagur në lumenjtë e vështirë të përgjegjësisë, që nuk e dimë se ku na çojnë. Continue reading ““Të veprohet””
Gjergji si Kreshniku
Njihen disa tipa të zhgënjyerish: ata nga partitë, ata nga idealet, ata nga atdheu, dhe ata nga vetvetja. Ka dhe nga ata si Gjergji, i cili s’na e thotë pse është zhgënjyer, duke u orvatur me dinakëri të bëjë bashkë qingjin dhe ujkun nën emëruesin e përbashkët, perëndinë e të gjitha bestytnive, Zhgënjimin. Continue reading “Gjergji si Kreshniku”
Të gjithë bashkë për një vend parkimi
Historia e dhënies me konçesion të parkimeve në Tiranë është shembulli më i mirë se çfarë mrekullish mund të bëjë autoriteti publik, kur forcat politike bien dakord. Kur forcat politike bien dakord për diçka, mrekullia e parë është heshtja e atyre mizave që gumëzhijnë në veshin tonë, të quajtura përfaqësues të shoqërisë civile. Këta trima me fletë që nuk pipëtinin as pas ngjarjeve të 21 Janarit, u prekën thellë nga rritja e çmimit të naftës, apo nga rritja e çmimit të energjisë elektrike. Continue reading “Të gjithë bashkë për një vend parkimi”
Lufta e Ftohtë – shumë të reja, asnjë ndryshim
Aleanca e naftës është e pathyeshme dhe e pakthyeshme. Këtë fakt e dëshmon vizita e Obamës dhe delegacionit amerikan në Riad për të takuar Mbretin e ri dhe homazhet për vdekjen e paraardhësit të tij. Vlen të kujtojmë se vetem dy javë më parë, Obama mungoi në manifestimin për ngjarjet e Parisit dhe masakrën në gazetën satirike “Charlie Hebdo”. Continue reading “Lufta e Ftohtë – shumë të reja, asnjë ndryshim”
Paternalistët e politikës shqiptare
Pas ngjarjeve të djeshme në Prishtinë është shumë e vështirë të kuptosh, nga brenda Republikës së Shqipërisë, se përse situata u përshkallëzua aq shumë. Asnjë analist, asnjë analisto-politikan, madje as edhe një deputet i ardhur në pushtet me kujtimin e rëndë të 21 Janarit, nuk përpiqet të analizojë qoftë dhe në mënyrë sipërfaqësore situatën atje.
Përjashto vetëm njërën, një analizë të cekët, e vetmja analizë që po del gjithmonë e më në pah, ajo me ngjyrime paternaliste: mos bëni kështu se nuk është mirë. Shumica e atyre që formulojnë këto kritika e kanë të vështirë të pranojnë se ka masa të gjera në popull që tashmë kanë mësuar të ecin vetë. Continue reading “Paternalistët e politikës shqiptare”
Ngritja e përballueshme e SIRIZËS
Fitorja e Sirizës, nuk e di pse, s’më entuziazmon. Madje më vjen inat me veten pse nuk më entuziazmon fitorja e të majtës radikale, vota e vegjëlisë, grushti dërrmues që masat i dhanë dinastive politike në Greqi!
Pastaj shoh sesi, bashkë me shumë të majtë që janë gëzuar çiltërsisht, kjo fitore e Sirizës ka gëzuar edhe fashistët e Le Penit, karagjozët e Grillos, dhe bjeri ti biem indipendetistët e ishullit Britanik të UKIP-it. Pra diçka kam nuhatur që s’më entuziazmon te kjo fitore historike. Thjesht nuk po kuptoj se çfarë.
Më shqetëson edhe tendenca e disave për t’i vënë bashkë grekët e Sirizës me shqiptarët e Vetëvendosjes. Me siguri sepse protestat e udhëhequra nga Albin Kurti të këtyre ditëve përkojnë në kohë me fitoren e Tsiprasit në Athinë, sepse tjetër analogji mes dy lëvizjeve vështirë të gjehet. Continue reading “Ngritja e përballueshme e SIRIZËS”
Gjykatat e mosvarme dhe varësia e tyre ndaj pushtetit
Në 22 mars të vitit 1992, Partia Demokratike fitoi zgjedhjet duke marrë 92 deputetë, nga 140, të Kuvendit Popullor. Është e qartë se me aleatët e asaj kohe, PSD-ja dhe PR-ja, të cilët kishin respektivisht 7 deputetë dhe 1 deputet, koalicioni i udhëhequr nga Saliu shkonte në 100 deputetë. Gjithçka e bukur, solemne, ngazëllyese për një fillim të ri për Shqipërinë. Continue reading “Gjykatat e mosvarme dhe varësia e tyre ndaj pushtetit”
Syriza, PASOK-u i ri
Syriza, partia e majtë radikale greke, e cila sipas sondazheve të fundit, mund të dalë fituese e zgjedhjeve të parakohshme legislative në Greqi, ka filluar një operacion “seduksioni” me Kishën Ortodokse greke. Pasi takoi të parin e Kishës dhe pasi vizitoi murgjit e malit Atos, Tziprasi, lideri i Syrizës, dëshiron të tregojë me fakte “respektin për Kishën”. Pasi njoftoi dhe tregoi me fakte respektin për NATO-n, për BE-në dhe për Euron, tani iu vardis institucionit më konservator grek. Dhe kush? Përgjegjësi i një partie e cila një nga shtyllat kryesore ku mbështetej ideologjia e saj ka qenë skepticizmi ndaj këtij institucioni. Continue reading “Syriza, PASOK-u i ri”
Ata që s’jetojnë dot më në Shqipëri
Albi punon në Bankën e Shqipërisë. Lindur e rritur në Tiranë, nënë, babë e gjyshër denbabaden autoktonë. Qysh i vogël i rritur me të gjitha të mirat, edhe për shkak të ofiqeve politike të prindërve në periudhën e vështirë të fillim tranzicionit. Sot, s’jeton dot më në Shqipëri. Depresion ekonomik thotë, social dhe kulturor. Shtet policor, dhunë psikologjike, vështirësi ekonomike. Albi dëshiron të shkojë në Gjermani, aty po, që bëhet jetë… Por Albi s’e ka provuar emigracionin, nuk e di se çdo të thotë të lash pjatat në restorante për të paguar qeranë e një shtëpie që e ndan me 5 shokë. Ai ka disa apartamente në Tiranë dhe dy vila në bregdet. Me gjithë shpirt i urojme Albit ta provojë një eksperiencë në emigracion e të lirojë vendin e punës që e ka fituar me të drejtën hyjnore. Continue reading “Ata që s’jetojnë dot më në Shqipëri”
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn