als_Latn dik_Latn sag_Latn
- Presidenti i Irlandës viziton Libanin
- Shefat e diplomacisë së Iranit dhe Amerikës takohen në Nju Jork
- ISIS liron 52 pjesëtarë të komunitetit Izedi
- Krerët e tre institucioneve kryesore të Irakut bien dakord për armatosjen e forcave kundër ISIS
- Zarif: Mosmarrëveshjet e brendshme të Amerikës nuk e lirojnë këtë vend nga zbatimi i traktateve ndërkombëtare
- Kosova, kushti i rrugës integruese të Serbisë
- Qepa e kuqe mbron nga kanceri
- Kosova drejt Republikës gjysmë-presidenciale?
- Haziri: Maqedonia ta ndalë represionin ndaj shqiptarëve
- Reali vazhdon të ndjekë Barcën
Shell synon të rikthehet në Iran
Vizita e kryeministrit grek në Moskë
“Dokumenti i mbrapshtë”
Raporti i qarqeve ndërkombëtare rreth katastrofës humanitare në Jemen
Situata tepër shqetësuese në kampin palestinez Jermuk në Siri
Marrëveshja bërthamore e Iranit dhe e ardhmja e marrëdhënieve me Euroazinë
IRIB- Që nga Revolucioni Islamik në Iran, i cili shkatërroi diktaturën e Shahut të mbështetur nga SHBA në vitin 1979, një konstante në politikën e jashtme të SHBA ka qenë një armiqësi e paepur ndaj Iranit. Uashingtoni mbështeti ish-diktatorin Sadam Husein në luftën e Irakut kundër Iranit (1980-1988). Në vitin 2003, administrata e Bushit kishte përgatitur plane për luftë me Iranin. Që nga viti 2011, SHBA dhe aleatët e saj të Bashkimit Evropian kanë vendosur ndaj Iranit një regjim të vështirë të sanksioneve ekonomike. Megjithatë, strategjia e SHBA ka ndryshuar në vitet e fundit. Pas dështimit të luftërave amerikane në Afganistan dhe Irak, ku Uashingtoni nuk ka qenë në gjendje për të mundur kryengritjet ose të bindë qeveritë e këtyre popujve që t'i nënshtrohen diktateve të saj, establishmenti publik dhe politik i SHBA nuk dëshiron të shoh dështimin e vendit përballë konflikteve të reja në Lindjen e Mesme. Në të njëjtën kohë, Uashingtoni është i kujdesshëm ndaj rritjes së Kinës në rajonin e Azi-Paqësorit dhe në botë. Obama ka miratuar një strategji të re "të strumbullarit në Azi", e cila kërkon të përballet me rolin e Kinës që është në rritje në rajon, ku SHBA është duke u përpjekur për të ndërtuar një aleancë të re anti-Pekin. Ekzekutivi pro-amerikan i Australisë dhe qeveria e Shinzo Abe's në Japoni, janë të vendosur të luajnë një rol më vendimtar në Azi dhe i kërkohet Japonisë të heqë të ashtuquajturën "klauzolë pacifiste" në kushtetutën e saj dhe në këtë mënyrë janë bërë aleatë të SHBA në këtë strategji. Kriza në Ukrainë i ka shtyrë edhe Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e saj të NATO-s në një konfrontim strategjik dhe politik me Rusinë. Moska ka marrë masa për të forcuar fuqinë e saj ushtarake, duke përfshirë zhvillimin e luftanijeve të reja, avionëve luftarakë dhe raketave bërthamore. Ajo është gjithashtu duke promovuar Bashkimin Euroazian me disa aleatë të ngushtë të tillë si Bjellorusia, Kazakistani, Armenia dhe disa vende të tjera. Irani është një lojtar kryesor në këtë lojë. Një vend i madh dhe i populluar, Irani zë vendin e dytë në botë për rezervat e gazit dhe vendin e tretë në botë për rezerva të naftës. Ky vend lidh Azinë Qendrore me Lindjen e Mesme dhe Gjirin Persik. Irani ka ndërtuar një aleancë të fortë me disa vende të rajonit, duke përfshirë Sirinë, Irakun dhe Libanin. Miliona myslimanë në botë gjithashtu ndjekin udhëheqësin e Revolucionit Islamik Ajetollah Sejed Ali Khamenei dhe udhëheqës të tjerë fetarë iranian. Marrëdhëniet e Iranit me Afrikën, Azinë dhe Amerikën Latine janë duke u bërë gjithnjë e më të rëndësishme.
Për dekada me radhë, SHBA, ka qenë gjithmonë në dijeni se Irani nuk ka ndërmend të ndërtojë armë bërthamore, mirëpo e ka përdorur këtë çështje për të bërë presion ndaj Iranit dhe është përpjekur për të frenuar zhvillimin e tij teknologjik dhe ekonomik. Tani, situata në botë ka ndryshuar dhe SHBA është duke u përpjekur për të sjellë çështjen në perspektivën e saj të vërtetë. Mosmarrëveshja bërthamore me Iranin është bërë një barrë për SHBA, mirëpo tani është detyruar që të arrijë një marrëveshje, për të ndihmuar atë në strategjinë anti-kineze dhe anti-ruse. Në të njëjtën kohë, kompanitë amerikane janë të etura për të hyrë në tregun iranian. Ata e shohin Iranin si një El Dorado të re, ku mund të marrin përfitime të mëdha. Deri tani, kinezët dhe rusët dhe në një masë më të vogël, kompanitë evropiane janë pozicionuar shumë më mirë për të përfituar nga heqja e sanksioneve ndaj Iranit. Kompanitë amerikane janë duke u përpjekur për të ndryshuar këtë situatë dhe të kthehen në Iran, por ata kanë nevojë që Uashingtoni të heqë sanksionet e njëanshme për të arritur këtë qëllim. Ndërkohë, ndikimi izraelit dhe presioni i lobit sionist në Kongres, janë bërë një pengesë kryesore për zbatimin e kësaj strategjie të re. Ata kanë një ndikim të madh në politikën e jashtme amerikane, por këtë herë interesat e tyre bien ndesh me ato të një pjesë të rëndësishme të establishmentit politik dhe ushtarak të SHBA dhe të korporatave të mëdha amerikane. Kjo mund t'i bëjë ata të humbasin betejën e tyre kundër marrëveshjes me Iranin. Në një sfidë të hapur ndaj Lobit Sionist, korporatat e mediave, të tilla si New York Times apo Washington Post, po mbështesin marrëveshjen bërthamore dhe janë të hapur duke thënë se një paqësim me Iranin do të forconte dorën e SHBA kundër rivalëve të tij me të rëndësishëm gjeostrategjik, Rusinë dhe Kinën. Nga ana tjetër, SHBA ende ka nevojë për Rusinë dhe Kinën si ndërmjetësues në komunikimin e saj me Teheranin dhe kjo është duke u bërë gjithnjë e më problematik për Uashingtonin të mbështetet në Moskën dhe Pekinin në këtë përpjekje në një kohë kur marrëdhëniet mes tyre janë përkeqësuar. Nuk ka dyshim se Kina dhe Rusia e kuptojnë këtë rrezik dhe kanë marrë masa për të ruajtur ndikimin e tyre në Iran. Në janar, gjatë një vizite të ministrit të mbrojtjes të Rusisë, Sergej Shoigu në Teheran, të dyja palët nënshkruan një marrëveshje të re bashkëpunimi ushtarak. Në shpjegimin e marrëveshjes, ministri i mbrojtjes i RII Hosein Dehkan tha se Irani dhe Rusia kanë një "analizë të përbashkët të strategjisë globale dhe ndërhyrjeve të SHBA në çështjet rajonale dhe ndërkombëtare" dhe ata theksuan nevojën për të bashkëpunuar në luftën kundër terrorizmit. Rusia thotë se është gjithashtu e gatshme për të shitur automobila, aeroplanë dhe anije në Iran, pas heqjes së sanksioneve ndaj Republikës Islamike. Nga ana e tij, ministri i jashtëm kinez, Uang Yi, vizitoi Teheranin në shkurt, për të rritur lidhjet ekonomike dhe politike mes dy vendeve. Importet e naftës kineze nga Irani janë rritur me gati 30 për qind vitin e kaluar dhe Uang tha se ka ende "hapësirë të madhe për bashkëpunim në fushën e energjisë dhe projekte industriale". Uang do të vizitojë Moskën në muajin prill dhe të dyja vendet do të analizojnë situatën pas arritjes së marrëveshjes me Iranin dhe masat për parandalimin e SHBA në rritjen e ndikimit të saj në Euroazi. Rusia dhe Kina tani mund të hapin derën për pranimin e Iranit në Organizatën e Bashkëpunimit të Shangait. Kjo organizatë e madhe synon të garantojë stabilitetin, të nxisë unitetin e Euroazisë dhe t’i kundërvihet ndikimit amerikan në këtë hapësirë të madhe.
PressTv
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lmo_Latn