als_Latn dik_Latn sag_Latn
Kunal Basu ka lindur në Kalkuta, Indi në vitin 1956 për të prindërit e klasës së mesme komuniste, një baba botuesit, Sunil Kumar, dhe një autor dhe aktoren nënës, chabi Basu. Ai studioi në South High School Point në Kalkuta dhe u diplomua në vitin 1978 në Inxhinieri Mekanike në Universitetin Jadavpur në Indi.
Me doktoraturë e tij në dorë, ai dha mësim në Universitetin McGill në Montreal në Kanada 1986-1999 dhe që nga viti 1999 ai ka qenë një profesor i marketingut dhe menaxhimit të studimeve në Universitetin e Oksfordit në Angli. Ai u martua në vitin 1982, ka një vajzë, dhe ende jeton në Angli.
Tre romanet vlerësua Kunal Basu janë: Referenti Opium botuar në vitin 2001, miniatur botuar në vitin 2003, dhe raciste botuar në vitin 2006.
Libri i tij më i fundit, Gruaja japoneze botuar në vitin 2008, është një koleksion i tregimeve të shkurtra.
Kunal Basu, përmes historike, fiction tij interesant dhe përrallë përshkruar imtësisht, miniatur, mbart lexuesit e tij në botën e ekzotike të shekullit të 16 Indisë në kohën e perandorit Mughal Akbar Madh, që mbretëronte 1460-1535, dhe piktori ogur Bihzad.
Është një tregim i kushtueshëm, të ngjashme me një mijë e një netë, plot me hareme, eunukët, skllevërit, shërbëtorët, pallate luksoze, mbretërve, oborrtarët, dashurinë, xhelozinë dhe intrigat.
Në miniatur, si Unë jam e kuqja nga Orhan Pamuk, lexuesi është transportuar në të njëjtën epokë, toka e saj artistike dhe kultura e saj, e cila ishte pa dyshim një nga të botës më të përparuar të gjerë për shekuj, pasi ajo dha në miniaturë më i kushtueshëm piktura në historinë e artit.
Figura kryesore në këtë përrallë portretizuar gjallërisht është Bihzad Persian, artisti më të talentuar dhe të talentuar të kohës së tij. Historia vijon Bihzad nga fëmijëria e tij në një moshë të avancuar. Khwaja, babai Bihzad-së, e rriti si një i vetmuar. Privuar nga çdo edukim apo jetës sociale e cila mund të ketë një ndikim të shthurës në artin e tij, ai kishte të mbetet i pastër. Për fat të keq, Bihzad si të gjithë gjenive është munduar; ai vë në dyshim veten në lidhje me vlerën e vërtetë të artit dhe të artistëve. Ai rebelët duke refuzuar të ndjekë hapat e babait të tij dhe bëhet një oborrtar dhe të jetë si artistë të tjerë një copier, heqja dorë e tij e jetës është më prekëse. Bihzad besonin se një artist i vërtetë duhet ngritur shpirti i tij krijues të lirë.
Ai endet aimlessly në udhëtim e mospajtimit vetë dhe në mes të vuajnë tij zërin e gruas së tij Zohra, bija e sundimtarit Hazari, tingëllon në veshët e tij: "Dhurata juaj është mallkim tuaj. Defekti juaj. Kjo do të bëjë që ju të vuajnë. Edhe në qoftë se ju të kërkuar për të shpëtuar, ajo nuk do të kursen edhe ty. Ajo do të dëmtojë ju, edhe nëse ju ikni, se do të kërkojë hakmarrje e saj ".
Ai shkakton më vete verbëri duke i lidhur sytë e tij në mënyrë të vendosur për të mos për rikthim dhe pikturuar përsëri para se ai mund të arrijë vizionin themelor që ai kërkon. Ai bën një jetë të një lypës, vuajtje dhe jetëgjatë në mënyrë që të pastrohet me shpresën për të arritur Nirvana dhe për të qenë në paqe me botën dhe brenda vetes.
Çlirimi vjen në fund kur ai plotëson Ekber perandor në shtratin e vdekjes. Tani lypësi pa para, Bihzad endacak, duket se ka arritur destinacionin e tij, më në fund. Akbar ka falur atë dhe e quajti atë jo një artist, por një shenjt, sepse "vetëm një shenjtor është me të vërtetë i verbër, duke parë tjetër përveç Perëndisë brenda tij". Tani ai mund të ndahen sytë dhe të tërheqë përsëri për brezat vdekjen e tij të dashur Ekber, për të përmbushur kërkesën e perandorit të tij dhe "të kthehet në një artisti për herë të fundit."
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn