als_Latn dik_Latn sag_Latn
SHOQATA IA ZBUTË BRENGAT E GYRBETIT
Ramadan Reshitaj
Sapo kishte kryer shkollën e mesme në qytetin e lidnjes, në Prishtinë, pra në moshën më të mirë të jetës, Merita Sllovinja – Dragusha, mori rrugën e gyrbetit. Së bashku me bashkëshortin Sadri Dragusha, u vendosën në Gjermani. Ishte viti 1993 kur Kosova po shtërngohej dhe po shtypej nga regjimi policioro-ushtarak i Milosheviqit. Pas Gjermanisë, ku qiftit të ri i lindën dy vajza, morën rrugën për Finlandë. Por fati deshi që edhe në Finladë të mos rehatohen. Në atdhe Serbia kishte shtuar zullumin dhe kishte krisur lufta. Nga andej për çdo ditë vinin lajme gjithnjë e më të zeza. Po bëhej luftë e pabarabrtë mes zemër luanve të paarmatosur mirë që ishin rrjeshtuar në radhët e UÇK-së dhe forcave militare të shumë formacioneve ushtarako-policore dhe bandave të armatosura të Milosheviqit. Në këto kushte, edhepse tashmë kishte një jetë të qetë dhe të begatë në Suedi, Merita Dragusha nuk gjente prehje e as qetësi.
Në vitin 2001, kur kishte marrë edhe lejen e qëndrimit të përhershëm në Suedi, familja e saj, nga qyteti i Bodenit që gjendet në veri të vendit, u shpërngul në qytetin industrial Boros. Edhe lufta në Kosovë tashmë kishte përfunduar dhe jeta e bashkëshortëve Dragusha po merrte rrjedha normale. Merita ndoqi disa kurse për të përvetësuar gjuhën suedeze dhe për t´u ngritur profesionalisht. Bëri punë praktike në disa vende pune, por edhe punoi. I shoqi u punësua në një restaurant, të cilin tash edhe e menagjon.
I bashkon shoqata ”Dardania”
Në qytetin e Borosit, ka edhe familje të tjera shqiptare. Aty bashkëkombasit me kohë iu janë adaptuar jetës dhe shoqërisë suedeze. Fëmijët dhe të rinjtë shkojnë në shkollë dhe në studime dhe shumica e të rriturve, si gratë ashtu edhe burrat punojnë. Në këtë qytet, siç na tha kyrebashkiaku i Borosit Ulf Ollsson, shqiptarët janë shembull për të mirë dhe pasurojnë jetën shqoërore dhe kulturore e sportive të qytetit.
Këtu, tash disa vite vepron me shumë sukses edhe Shoqata shqiptare “Dardania” dhe Klubi fodbollistik “Dardania IF”. Anëtare e shoqatës ”Dardania” është edhe Merita Dragusha.
- Anëtare e shoqatës jam prej vitit 2012. Kam filluar në grupin e vallëve. Së bashku me
Mirvete Binakun, i cila ishte anëtare që nga themelimi i shoqatës, takoheshim nga disa herë në javë dhe ushtronim në sallë e një skolleje. Kishim një grup të shkëlqyeshëm vashash dhe djemsh, të cilët nuk pritonin të vinin në ushtrime dhe gëzoheshin sa herë që shfaqnim program para publikut. Kur në muajin mars të vitit të kaluar shoqata ”Dardania” mori lokole të përshtatshme, edhe veprimtaritë tona u shtuan dhe u pasuruan. Përpos vallëzimit, këtu zhvillojmë edhe aktivitete të tjera muzikore, pastaj angazhohemi dhe ushtrojmë për përgaditjen e ushqimit, punëdoreve dhe artizanateve si dhe me aktivitete të tjera për fëmijë dhe femra.
Si rezultat i ushtrimeve të vazhdueshme me zonjën Mirvete, në Festivalin e 8 të Foklorit Shqiptar në Diasporë që organizioi Unioni i Shoqatave Shqiptare në Suedi, e që u mbajt në Växjö, ne u nderuam me Vendin e Dytë. Kjo na gëzoi si neve që i ushtronim fëmijët por edhe vet vallëzuesit dhe prindërit.
Shoqata – shtëpi e dytë
Merita punon por ka edhe pasionet e veta. Hobi i saj është vallëzimi, muzika, leximi dhe shëtitjet. Disa nga këto pasione ajo i realizon nëprmjet shoqatës.
- Në lokalet e shoqatës sonë ”Dardania” të gjithë anëtarët, pa marrë parasysh moshën
dhe gjininë, ndjehemi si në shtëpinë tonë. Nën udhëheqjen e kryetarit, Muharrem Binakut, dhe kryesisë së saj, shoqata ”Dardania” po arrinë suksese të vazhdueshme. Këto rezultate janë evidente si në lëminë e kulturës, të sportit dhe në lëmitë tjera shoqërore. Shoqata na ka bërë të njihemi të gjithë mirë dhe të kemi ku ta kalojmë kohën e lirë. Shpeshëherë organizojmë takime tematike, kurse të ndryshme, debate dhe festa.
Në pyetjen se sa është e angazhuar femra shqiptare këtu në Suedi, Merita përgjigjet:
- Njerëzit janë të ndryshëm, edhe femrat shqiptare në Suedi. E tëra varet nga intersimi i
tyre se si duan apo sa kanë mundësi. Disa kanë dëshirë të merren më shumë me jetën, ne punë, me vemprmatri kulturore ku gjejnë kënaqsitë e tyre. Ka edhe nga ato që nuk janë fare të interesuara për asgjë tjetër, pos familjes dhe problemeve të jetës . Unë mendoj se edhe fermat shqiptare në Suedi mund ta largojnë stresin me aktivitete dhe meangazhim nëpër shoqata, siç është kjo e jona këtu në Boros. Të rejat gyrbetqare i kisha këshilluar që të kenë në rendë të parë shkollimin. Ato duhet ta flasin sa më shumë gjuhen shqipe, t´ju përmbahen traditave tona që ta vizitojnë ma shpeshë Kosovën edhe të martohen me shqiptarë.
- Pse duhet të angazhohemi në jetën e shoqatave?
- Në jetën e shoqatave mendoj se është mirë të angazhohemi për shkak të bashkpunimit
dhe shoqërimit me njëri tjetrin. Angazhimi në shoqata i bashkon njerëzit shumë, takimet sa ma të shpeshta i bëjnë njerëzit të ndihen mire. Ne kemi nevojë për biseda, për një festë apo një aktivitet tjetër që bënë që ne të ndihemi sikur në vendin tonë.
Merita Dragusha edhepse është mirë e komoduar në Suedi, këtu ka familjen e ngushtë, bashkëshortin dhe tri vajza, ka edhe dy motra, megjithate është shqetësuar për rrjedhat e ngjarjeve në vendlindje:
- Për Kosovën e sotme është e vështirë të flitet. Nganjëherë mendoj se atje nuk ka asgjë të
mirë edhe pse populli i ynë vuajati shumë si gjatë gjatë kohës sa ishte nën okupimin serb ashtu dhe gjatë luftës. I përcjellë vazhdimisht lajmet që transmetohen në TV dhe në mediat tjera. Nganjëherë më mbushet mendje se vendi është i vërshuar nga korrupcioni, nga krimi i organizuar, nga padrejtësitë, nga mashtrimet, nga varfëria… Të gjitha këto janë pasojë e keqqeverisjes, e keqmenaxhimit të situatave dhe mosshfrytëzimin e mundësive që pas luftës vendi të zhvillohej dhe të përparoj. Dhe, mjerisht, tash fajin e kemi vet e jo dikush tjetër.
Më vjen të qaj sa herë shoh vargun e refugjatëve të Kosovës se si kërkojnë shpëtim kufinjëve mes Serbisë dhe Hungarisë. Zemra më digjet kur shoh se si ata trajtohen nëpër kampet e improvizuara të refugjatëve, qyteteve dhe skutave të Evropës. Ky është tmerr dhe këtë gjë nuk e ka merituar e as e meriton populli im.
Por, edhepse Kosova nuk është ajo që duhet të jetë, nuk është vendi ashtu siç e kemi ëndërruar të jetë pas çlirimit, prapë se prapë mendja dhe zemra ime është gjthnjë atje. Unë e dua vendin tim, thotë Merita.
als_Latn hau_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn