als_Latn dik_Latn sag_Latn
Shkruan: Elton Çela
Një Kombëtare si kjo nuk e kemi patur asnjëherë.ndoshta tifozë apo specialistët e vjetër të futbollit do të vlerësonin kombëtaren në kohën e Loro Boricit, Panajot Panos, Arben Mingës etj.
Ndoshta emra të tillë janë luks për futbollin shqiptar dhe në ëndërrojmë ti kemi. Por një Kombëtare si kjo nuk e kemi patur asnjëherë. Një Kombëtare që luan, shënon, fiton dhe korr rezultate edhe duke na dhuruar kënaqësi si për lojën ashtu edhe për pikët që na sjell. Dikur tifozët shqiptar kënaqeshin edhe me një lojë të mirë pavarsisht se kishim humbur. Dikur ishin “mallkim” minutat e para ose të fundit të ndeshjes kur Shqipëria pësonte gola me një vijueshmëri që të trembte.
Por momenti më i vështirë ishte në fundin e eleminatoreve të Euro 2012. As Kuzhe nuk kishte ndikuar aq sa duhet këtë kombëtare duke u larguar andej nga erdhi. Ndërkohë Kombëtarja kuqezi po plakej dhe po tkurrej. Me Skelën dhe Lalën të larguar dhe Bogdani apo edhe ndonjë tjetër jot ë gatshëm për të përballuar ritmin e ndeshjeve klub-kombëtare shpëtimi ishte vetëm një. Gjetja e një trainer të gatshëm për të “bredhur” gjithë Evropën dhe të gjente djem të talentuar shqiptar që luanin në klube të ndryshme nëpër Evropë dhe të gjuante talentët e ri që do të shpërthenin në Superligën Shqiptare dhe atë të Kosovës.
Këtu ndoshta ka qënë edhe zgjedhja më e drejtë që ka bërë kjo federatë pas viteve ’90. Afrimi në stolin kuqezi të italianit Gianni De Biasi me një karrierë për tu përshëndetur në Itali dhe Spanjë u tregua të merrte përsipër detyrën për të drejtuar një kombëtare e pa mësuar me objektiva të mëdha por me tifozë që gjithnjë kanë ëndërruar shumë larg. Por problemi më i madh i De Biasit ishin zgjedhjet e pakta që kishte për të bërë. Por nga ajo periudhë duket se kanë kaluar shekuj pasi tashmë kemi një kombëtare thellësisht të ndryshuar dhe të mbushur me alternative.
Nga ndeshja e parë që italiani e ka drejtuar këtë kombëtare dhe sot kemi midis sfidave miqësore dhe zyrtare janë 49 futbollist që janë grumbulluar nga De Biasi një pjesë e të cilëve nën urdhrat e italianit kanë bërë edhe prezantimin e parë nën fanellën kuqezi. Një pjesë e të cilëve më parë as nuk dinim që ekzistonin apo do të ëndërronim ti kishim apo do kishim kafshuar thonjtë kur ti shihnim me një kombëtare ashtu si rëndom kishin vepruar më parë të tjerë futbollist me origjinë shqiptare. Por duket efekti De Biasi u ndje kudo pasi edhe Kombëtaret e moshave nisën të thërrisnin djem të rinj me origjinë shqiptare që luajnë nëpër Evropë. Por në fund të këtij konstatimi lind pyetja e meritojmë në këtë kombëtare.
A i meritojmë ne Canën, Ramën, Berishën, Kaçen, Bashën, Abrashin etj., futbollistë për të cilët nuk kemi investuar asgjë. Futbollist që nuk e kanë provuar futbollin e klubeve në Shqipëri apo Kosovë. Tifozët sigurisht që po sepse janë shqiptar dhe bëjnë tifo për disa djem shqiptar që luajnë për fanellën e kombit të tyre pavarsisht ku kanë lindur apo kanë hedhur hapat e para të futbollit. Por për FSHF, drejtuesit e sportit dhe futbollit shqiptar jo. Nëse nuk do të ishte De Biasi dhe anëtar të stafit të tij(shqiptar dhe italian) strategjia do të ishte e njejtë.
Do të grumbulloheshin dhe do të luanin të njëjtët emra pavarsisht formës apo nëse luanin apo qëndronin në stol në klubin e tyre(për të mos përmendur edhe futbollist pa klube që kanë luajtur në kombëtare). Ndoshta pa këta njerëz sërish Shqipëria do të kishte dalë nga loja për kualifikimet e botërorit duke menduar për trainerin e ri ndërsa “Qemal Stafa” do të ishte vetëm me ata qindra djem që janë aty në të mirë e në të keq, të cilët do të mendonin se mund të kishim një kombëtare më të mirë por nuk mundemi!
You must be logged in to post a comment Login
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn