als_Latn dik_Latn sag_Latn
Mburru me atë që je, e mos u asimiloPublikuar 1 year ago në Portalb
Ne shoqërinë ku jetojmë, nga individët kërkohet të jenë të përpiktë ne lëmin e tyre, por njëkohësisht të jenë të gjithanshëm dhe me njohuri të ndryshme që mundëson rritjen e tyre profesionale. Ne Shqiptarët jetojmë në dy shtete të ndryshme zyrtarisht.
Shqipëria, një shtet në zhvillim, sapo ka lënë pas një nga periudhat më të errëta që mundet ti tejkalojë një shtet. Nga ana tjetër Kosova, përballet me sindromin e tejorientimit kah iluzioni i quajtur Bashkimi Evropian.
Duke dashur ti shprehim falënderimin Shteteve të Bashkuara të Amerikës për ndihmën e tyre, ne faktikisht duam brenda nesh të rrjedh gjaku amerikan, rryma amerikane, bota e tyre shndërrohet në botën tonë. Jemi duke e anashkaluar veten tonë, duke i mohuar vlerat tona, duke përdorur anti-vlera dhe duke e vlerësuar të kotën.
Morali gjithmonë ka qenë në traditën Shqiptare. Nënat e trimave që luftuan për këtë liri kanë pasur vlera të larta morale, ani pse edhe ndoshta nuk kanë poseduar ndonjë diplomë nga Universitetet “prestigjioze” të Kosovës.
Të flasësh për një temë të caktuar duhet të kesh njohuri të mëdha, por të akuzosh dikë në profesionin e tij, mund të quhet edhe krim. Një profesion që ngrit shoqërinë në nivelin tjetër me siguri që është mësimdhënia. Një mësues i mirë nxjerr një gjeneratë të mirë. Puna e prijësve fetar është e ngjashme, mos të them e njëjtë, me atë të mësuesve tanë. Edhe ata kanë vendin ku mbajnë ligjëratat e tyre, kanë nxënësit e tyre, kanë diplomat e tyre, si dhe më e rëndësishmja kanë përgjegjësinë morale për veprat e tyre.
Kohëve të fundit në Kosovë u bë një skandal i madh rreth deklaratave të një prijësi religjioz të përkatësisë Islame ku ai qartë dhe drejtë e mbron moralin dhe e mohon amoralitetin si virtyt shoqëror. Në njërën nga ligjëratat e ditës së Xhuma, që është festë javore Islame, ai i këshillon nxënësit e tij, që në numër të madh ishin të grup-moshës së re, që mos të shikojnë kah femrat e pamoralshme, dhe i këshillon vajzat që të mos shikojnë kah djemtë e pamoralshëm. Sipas të gjitha normave morale të cilitdo lloj të besimeve monoteiste, këshilla e hoxhës ka qenë shumë e drejtë.
Por gazetarët tanë sikur po përpiqen të mohojnë se kush janë, sikur nuk dinë që duhet të gjykohet ajo për të cilën hoxha po flet, e jo hoxha pse e ka thënë atë. Mediat tona po zhvillojnë një propagandë të hatashme me të cilën me çdo kusht mundohet ta çrrënjosin atë që ne jemi, dhe të instalojnë një shoqëri moderne ku më shumë vlen ngjasimi me të tjerët, se sa origjinaliteti i të qenurit vetvetja.
Akuzat nga më të ndryshmet vijojnë çdo ditë në adresë të hoxhës dhe të atyre që e përkrahin këtë ideologji. Deputeti i vetëm që është në mbrojtje të këtij mendimi se amoraliteti është dukuri negative, bombardohet nga akuzat e llojit të ndryshëm. Por ofendimet nuk ndalojnë këtu, marrin masa edhe më gjigante, ku disa deputet marrin guximin të shajnë ata që i kanë hipur në atë karrige, dhe thonë që feja islame është fe e shpikur.
Faktorët që ndikojnë në një ndryshim kaq të madh nga fundi i luftës janë të shumtë. Rrymat amerikane, liberalizimi i tepërt, demokracia e rrejshme, disbalanci mes tradicionales dhe modernes ku kjo e dyta merr hov ne çmim të të parës, gjeneratat e komunizmit, si dhe shumë faktorë të tjerë.
Zgjidhja e vetme por afatgjate është që të fillojmë nga ardhmëria, nga më të vegjlit. Mësim-besimi në shkolla do të ishte shumë e dobishme për shoqërinë. Nëse duam ta ndryshojmë botën, çdoherë duhet të fillojmë nga vetvetja.
Secili prej nesh duhet të mundohet të japë këshillë të mirë, së pari vetvetes e pastaj të tjerëve. Ti mësojmë fëmijët tanë që morali është gjëja më e shtrenjtë. Ti mësojmë që vjedhja, gënjeshtra, përgojimi, amoraliteti janë gjëra të shpifura.
Ti mësojmë që nënat tona kanë pasur vlera të larta e baballarët tanë burrëri me plot kuptimin e fjalës. Ti mësojmë që edhe pse janë pedant, të pastër, të bukur dhe modern, nuk duhet harruar qe duhet të jenë modest, tradicional, dhe çdoherë krenarë që i përkasin shqiptarisë së vjetër e cila njihet për pastërti, besë, trimëri, moral. Të mburremi me atë që jemi.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn