als_Latn dik_Latn sag_Latn
Tingëllon çuditshëm ta quash Hamdi Salihin “veteran” në radhët e kuqezinjve, por pas ndryshi meve të mëdha në edicionin e fundit e vërteta është e tillë. Ai, së bashku me Canën, Agollin, Bulkun dhe Dallkun (nëse këta dy të fundit do të thirren në të ardhmen), janë ndër më të vjetrit në radhët e Kombëtares shqiptare. Ndoshta tingëllon çuditshëm, sepse i është dashur të luftojë përherë për një vend titullari me të “pavdekshëm” si Bogdani apo “ekspertë” si Kapllani, por shkodrani të krijon përshtypjen e një sulmuesi që sapo ka nisur rrugën për të kryer një mision të madh. Mision që nuk e kanë kryer shumë “gjahtarë” të tjerë të golit, që kanë luajtur para tij. “Ndoshta edicioni i ardhshëm mund të jetë i duhuri për të bërë diçka të madhe. Ndoshta ka ardhur edhe koha, por së pari duhet të vendosim objektiva”, thotë Salihi nga Shkodra, aty ku po kalon disa ditë pushimi me familjen. Në një intervistë për “Panorama Sport”, sulmuesi flet për të ardhmen, duke pohuar se mund të largohet nga Kina. Flet për Kombëtaren dhe për të rinjtë që e kanë impresionuar më shumë në radhët e kuqezinjve.
Hamdi, mbyllët një sezon të lodhshëm në Kinë. Si do ta përkufizonit ecurinë tuaj?
Në përgjithësi, pozitive. Gjashtë muajt e parë realisht ishin shumë të mirë. U përshtata menjëherë, ekipi kishte shumë forcë edhe shumë grintë. Më pas, gjërat ndryshuan disi.
Në ç’kuptim ndryshuan?
Fillova të humbja terren kundrejt lojtarëve të tjerë në ekip. Sidomos kur vija në ekipin përfaqësues, sforcoja ishte jashtëzakonisht e madhe. Kur kthehesha pas grumbullimit në kombëtare, mbërrija në Kinë ditën e premte. Të shtunën kishim ndeshje. Lodhje e madhe. Fillova të mos luaja rregullisht dhe, në disa raste, aktivizohesha vetëm 10 minutat e fundit. Skuadra gjithashtu hasi probleme në tërësi dhe gjërat në fund u komplikuan më shumë nga ç’prisja. E kam fjalën për ekipin, sepse rrezikoi të binte. Por edhe vetë nuk bëra atë që dëshiroja të bëja.
Ju e keni kontratën 1+1, pra aktualisht ju ka skaduar, por keni të drejtë ta rinovoni. Do të vazhdoni të qëndroni aty?
Nuk di ta them nëse do të qëndroj apo jo. Së pari nuk varet nga unë, por nga klubi, sepse unë vazhdoj të jem nën kontratë. Hapin e parë duhet ta bëjë klubi.
Ju dëshironi të qëndroni apo jo te Jiangsu Santi?
Unë dëshiroj të qëndroj. Mendoj se tani e njoh shumë mirë skuadrën dhe futbollin kinez. Kam lënë përshtypje të mira aty dhe mendoj se mund të jap shumë. Por çështja është që trajneri dhe stafi teknik janë shkarkuar. Janë larguar gjithashtu drejtorët, si dhe administratori i përgjithshëm. Pritet që të vijnë të gjithë të rinj dhe duhet të shohim se çfarë planesh e ç’strategji kanë.
Nëse ata që do vijnë do t’ju ofronin rinovimin, do firmosnit?
Po, pa diskutim që po. Unë kam kaluar shumë mirë në Kinë dhe mendoj se shumë gjëra funksiononin mirë. Ishin korrektë në gjithçka. Por dua të saktësoj se nuk kam ndërmend të firmos me kushte të ndryshme nga ato që kisha. Nëse qëndroj, do ta bëj për të njëjtat kishte që kisha.
Në të kundërt?
Në të kundërt do të pres që klubi të bëjë lëvizjen e parë dhe do të shoh për mundësi të tjera.
Nëse nuk rinovoni, do të ktheheni në Europë apo do të kërkoni për ndonjë klub tjetër?
Do të shihja mundësinë për të firmosur në ndonjë klub tjetër kinez, që do të më ofronte të njëjtat kushte që kam sot te Jiangsu. Në të kundërt, do shoh edhe opsionet europiane.
Duket që e keni për zemër kampionatin kinez, por sapo thatë se largësia me këtë vend ju kishte penalizuar disi sa i përket edhe impenjimit në Kombëtare. Nuk ju duket se po riskoni të sforcoheni sërish shumë nëse vendosni të qëndroni në Kinë?
Po, e vërtetë, por jam në një moshë që duhet të shoh dhe të mendoj edhe për jetën e për të ardhmen time. Ndoshta do të më duhet të bëj ndonjë zgjedhje të dhimbshme, por besoj se do të gjendet një zgjidhje e ndërmjetme sa i përket Kombëtares, duke qenë se gjatë këtij viti që kaloi, u gjetën disa zgjidhje.
Flasim pak për Kombëtaren, pse nuk jeni ftuar kundër Bjellorusisë?
Ishte një zgjedhje e De Biazit, pasi bëmë një bisedë së bashku. Unë i thashë se prej dy javësh më ka përfunduar kampionati dhe nuk isha në formë, pasi edhe stërvitjet kanë qenë individuale. Kështu që u vendos që unë të mos isha në këtë ndeshje.
Ju tashmë jeni ndër “veteranët” e ekipit përfaqësues. Çfarë duhet të bëjë Shqipëria në eliminatoret e ardhshme për të shmangur ritualin e vazhdueshëm të një starti të shkëlqyer dhe të një mbylljeje sezoni zhgënjyese?
Pa diskutim që skuadra dhe stafi duhet të punojë më shumë, por ka edhe shumë elemente të tjera.
Çfarë elementesh?
Së pari duhet të kesh një grup konkurrues në të gjitha repartet. Së dyti duhet që atmosfera dhe opinioni të mos karikohen më shumë sesa duhet në start dhe të shkatërrohet çdo gjë pas një humbjeje apo pas një barazimi. Shqipëria është një ekip që nuk ka mbërritur kurrë në nivele të larta dhe nuk është e lehtë të menaxhojë si duhet as fitoret shumë shpresëdhënëse dhe as humbjet shumë zhgënjyese. Për këtë duhet pak ndihmë edhe nga media, por edhe nga opinioni në tërësi. Së treti, çka është shumë e rëndësishme, mendoj se duhen vendosur objektiva që në fillim. Pra, pasi mësohen skuadrat e grupit dhe bëhen disa përllogaritje për potencialin që ke dhe për rivalët me të cilët do të ndeshesh, atëherë vendoset një objektiv se ku do të arrish dhe i referohesh gjithnjë atij. Nuk mendoj se është mirë që pas tri ndeshjeve synojmë gjithnjë kualifikimin dhe pas një humbjeje jemi të paqartë se për çfarë luftojmë.
De Biazi është lavdëruar shpesh për prurjet e reja, por edhe është kritikuar për ndryshimet e shpeshta në formacion. Ju si mendoni?
Unë jam i bindur se dyvjeçari i parë i një trajneri nuk është kurrë njësoj me të dytin. Po, është e vërtetë se De Biazi ka bërë ndryshime, por edhe ka qenë i detyruar, sepse i duhej të provonte dhe të njihte gjithë lojtarët. Ndërsa tani mendoj se duhet të krijohet një grup solid dhe maksimumi duhen tri apo katër ndryshime në formacion, gjithnjë kur dikush është jashtë forme, i pezulluar apo i dëmtuar. Gjithsesi, ky është mendimi im personal, sepse nuk mund t’i jap unë mend trajnerit.
Çfarë note do t’i vinit edicionit që shkoi?
Pozitive. Ishte një edicion transit dhe arritëm të jepnim mjaftueshëm. Pengu i madh ishin humbjet me Slloveninë dhe Islandën, sepse po të kishim marrë qoftë edhe një pikë, mendoj se do kishte pasur një rrjedhë tjetër gjithçka.
Ndër lojtarët që u larguan si Skela, Lala, Duro dhe Bogdani, cili prej tyre i mungoi më shumë skuadrës dhe cili prej tyre ju mungoi më tepër juve në fushën e lojës?
Ata ishin një brez dhe mungesa e tyre ishte në “paketë”. Herë na mungonte qetësia dhe klasi i Skelës, herë na mungonte grinta dhe besimi i Lalës e gjithashtu edhe sakrifica e Duros. Por unë mendoj se më shumë nga të gjithë ndjeva mungesën e Bogdanit, sidomos në ndeshjet e fundit. Bogdani kishte një efekt të madh në krijimin e hapësirave, qetësinë që i jepte skuadrës dhe ekuilibrat që impononte edhe jashtë fushës. Nuk ishte e lehtë të luaje pa të.
Cili nga të rinjtë e afruar edicionin e fundit ju ka bërë më shumë përshtypje?
(mendohet…) Etrit Berisha. I shkëlqyer. Punëtor, korrekt, i sjellshëm dhe tej mase profesionist. Mendoj se është një “gur i çmuar” në ekip jo vetëm për potencialin e madh që ka, por edhe sepse është një shembull për të gjithë sa i përket sjelljes dhe seriozitetit. Më ka mahnitur.
Po për nga cilësitë, talenti dhe zgjuarsia, cili ju ka bërë më shumë përshtypje?
Amir Abrashi. Në ndeshjet ku ka luajtur, nuk ka treguar gjithë potencialin e tij, por në stërvitje më ka mrekulluar. Shumë talent, shumë forcë dhe mbi të gjitha e lexon lojën në mënyrë të mrekullueshme. Ai është vërtet lojtar shumë i mirë.
Ka një krisje mes Vajushit dhe De Biazit. Duke qenë se Armando është shkodran, çfarë këshille do t’i jepje në distancë?
Shikoni, unë kam qenë prezent kur Vajushi dhe De Biazi kanë diskutuar për dëmtimin. Duke qenë se Vajushi nuk dinte mirë italisht, ndërhyra disa herë për të bërë përkthyesin. Gjithsesi, aty biseda ishte shumë normale dhe mendoj se mori përpara në mënyrë të ekzagjeruar, nga elementë të jashtëm. Realisht nuk ka pasur asnjë përplasje mes tyre. Por unë kam folur me Vajushin dhe i kam thënë se ka një potencial të madh dhe se duhet të bëjë kujdes që të mos ndikohet nga elementë të jashtëm, që mund ta vënë në situata të vështira. Vajushi është shumë i talentuar dhe mund të konsiderohet e ardhmja e Kombëtares.
Rrëfehet Salihi: Ja se si Kombëtarja e bën hapin e madh0
Tingëllon çuditshëm ta quash Hamdi Salihin “veteran” në radhët e kuqezinjve, por pas ndryshi meve të mëdha në edicionin e fundit e vërteta është e tillë. Ai, së bashku me Canën, Agollin, Bulkun dhe Dallkun (nëse këta dy të fundit do të thirren në të ardhmen), janë ndër më të vjetrit në radhët e Kombëtares shqiptare. Ndoshta tingëllon çuditshëm, sepse i është dashur të luftojë përherë për një vend titullari me të “pavdekshëm” si Bogdani apo “ekspertë” si Kapllani, por shkodrani të krijon përshtypjen e një sulmuesi që sapo ka nisur rrugën për të kryer një mision të madh. Mision që nuk e kanë kryer shumë “gjahtarë” të tjerë të golit, që kanë luajtur para tij. “Ndoshta edicioni i ardhshëm mund të jetë i duhuri për të bërë diçka të madhe. Ndoshta ka ardhur edhe koha, por së pari duhet të vendosim objektiva”, thotë Salihi nga Shkodra, aty ku po kalon disa ditë pushimi me familjen. Në një intervistë për “Panorama Sport”, sulmuesi flet për të ardhmen, duke pohuar se mund të largohet nga Kina. Flet për Kombëtaren dhe për të rinjtë që e kanë impresionuar më shumë në radhët e kuqezinjve.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn