als_Latn dik_Latn sag_Latn
Fetarizimi i konfliktit me shpresën për të sabotuar mbështetjen e Perëndimit për shqiptarët është një aventurë e rrezikshme për vetë të ardhmen e Maqedonisë
Ajo që të bën më shumë përshtypje të Gruevski është sesi gërshetohet aftësia e jashtëzakonshme taktike me paaftësinë e pabesueshme strategjike.
Kryeministri i ri në moshë por nga më jetëgjatët në pushtet është mjeshtër i planeve afatshkurtra dhe amator total në planafatgjatë.
Ia ka dalë mbanë të shpartallojë opozitën, të fusë në thes shumicën e shoqërisë dhe elitës maqedonase, të përçajë shqiptarët në pikën që nuk manovrojnë dot politikisht ngaqë nëse rebelohet njëri-tjetrin bën pakt me Gruevskin dhe ia zë vendin.
Po në plan afatgjatë ku po shkon Gruevski me këtë monopol pushteti? Demokracia, rivaliteti politik dhe ekonomik nuk është zbukurim për t’u lavdëruar nga Perëndimi apo thjesht mjet për të hyrë në BE dhe NATO. Liria është e nevojshme që të lulëzojë ekonomia dhe të përparojë vendi. Kjo situatë është vetëm një bombë me sahat deri në krizën më të parë ekonomike, kur do të ketë vetëm një fajtor, kur krizat institucionale do të mblidhen të gjitha bashkë e ku do të ketë vetëm një udhëkryeq me dy rrugë: diktaturë ruso-putiniane ose rrëzim me forcë të Gruevskit nga vetë maqedonasit.
Është e fortë se si Gruevski ia ka dalë mbanë të nervozojë Greqinë. Në 2008, Athina kokëfortë ia mbylli derën e NATO-s megjithë presionin amerikan dhe lutjet europiane që ta linte të paktën në NATO Maqedoninë dhe të vazhdonte me bllokimin në BE. Greqia këmbënguli se ndërrimi i emrit ishte kusht i pandryshueshëm se nesër pasnesër maqedonasit do të provonin të hiqeshin edhe si maqedonasit e lashtë.
Pas kësaj Gruevski vendosi të bënte pikërisht atë që kishin frikë grekët se do të ndodhte. Vendi është kthyer në një park historik, një muze gjigan kushtuar Aleksandrit të Madh dhe Maëedonisë së Lashtë. Sot privatisht mesiguri që grekët janë penduar që e penguan hyrjen në NATO se padashur çliruan çmendurinë e identitetit aleksandrian. Maqedonasit janë sllavë të ardhur në Ballkan gati një mijë vjet pas vdekjes së Aleksandrit , po janë identifikuar me të duke hedhur me përbuzje sllavizmin e tyre me të njëtin pasion me të cilin refuzuan edhe origjinën bullgare.
Po kjo hakmarrje kulturore-historike e Gruevskit ngre pyetjen se çfarë fitoi Maqedonia nga kjo zhuritje e urave me Greqinë. Nëse në 2008, Greqia edhe mund të ishte bindur për të hequr veton, sot perëndimorët as nuk do të lodhen me këtë punë. Shumë diplomatë të huaj kanë ndjekur me habi injorimin e Gruevskit për pasojat që mund të kishte ky revolucion identiteti për shanset e integrimit në BE dhe NATO.
Puna e integrimit nuk është thjesht një zgjedhje që e bën ose jo. Maqedonia nuk ka luksin që të mbetet një vrimë e zezë në Ballkanin europian ku edhe Serbia e Kosova do të bëhen pjesë e BE-së. Shkupi ndoshta beson se BE do të shembet përshkak të krizave ekonomike dhe rritjes së nacionalizmit në Perëndim, por prirja e globalizmit nuk le dyshim se Europa do të mbetet e bashkuar në një formë apo një tjetër dhe se kryeministri fitimtar po u udhëheq popullin e tij drejt një aventure mjaft të papërgjegjshme.
Kjo llogjikë e mbrapshtë karakterizon edhe taktikën e tij për të paraqitur konfliktin me shqiptarët si një konflikt fetar.
Në mënyrë metodike dhe të kujdesshme ai ka ndihmuar rritjen e prirjes islamiste mes shqiptarëve të Maqedonisë. Shqiptarët e këtyre trevave gjithnjë kanë qenë krenarë dhe të pasionuar për besimin e tyre, por konflikti me maqedonasit nuk ka qenë për xhamitë e besimin, por për ,mohimin e të drejtave të tyre kombëtare.
Gruevski është detyruar që të respektojë shqiptarët për shkak të presionit perëndimor dhe për shkak të nevojës për vota në parlament. Tani pothuajse e ka zgjidhur këtë të dytën ndërsa ka vite që punon për të sabotuar mbështetjen perëndimore për shqiptarët.
Sipas llogjikës së tij, nëse shqiptarët dalin me protesta fetare atëhere Perëndimi dhe bota do të justifikojë dhunën maqedonase. Fetarizimi i kauzës nga ana tjetër do të ndajë edhe vetë shqiptarët, një pjesë e madhe e të cilëve duan që fenë ta gëzojnë në kontekstin e lirive europiane dhe jo me aspiratën e një shtetit islamik.
Klika e Gruevskit ka treguar kujdes që shqiptarët në këto 10 vite t’i ofendojë kryesisht në planin fetar. Kjo ka rritur besimin edhe te një pjesë e shqiptarëve se konflikti është vërtet fetar. Sigurisht një rritje e pranisë së islamit global në shqiptarët e Maqedonisë nuk mund të lihet vetëm në derë të qeverisë. Në vitet e fundit, udhëtimi i shumë shqiptarëve të Maqedonisë për të luftuar në Siri dëshmon se një pjesë e rinisë myslimane shqiptare ka zhvendosur prioritetin e kauzave. Çështja shqiptare në Maqedoni nuk është zgjidhur as nuk janë vënë në vend të gjitha të drejtat fetare aty. Atëhere pse të derdhet gjak në një vend tjetër, përveçse nuk e sheh veten jo si një luftëtar i çështjes shqiptare, as i kauzës fetare në atdhe, po si një ushtar i kauzës së Islamit global?
Maqedonasit në Perëndim gjatë gjithë ditës dje kanë nëvizuar se në protestë u bënë thirrje “Allahu akber” dhe kanë qarkulluar me shumicë foton e flamurit të jeshil me shkronja arabe që kishte me vete një protestues i ri. Prania e atij flamuri mund të ketë qenë e sinqertë dhe e natyrshme për ndjenjat e një pjese të protestuesve po është përdorur e po përdoret për të sabotuar çështjen e shqiptarëve.
Klika e Gruevskit donte një protestë fetare prandaj edhe data e vendimit të gjyqit ishte lënë që të përkonte me Ramazanin. Për çfarë arsye tjetër, mund të lësh pikërisht për atë datë, dënimin më të rëndë në gjyq në historinë e vendit me akuza për terrorizëm islamik përveçse nëse shpreson që protesta e pritshme të ketë ngjyra fetare.
Po këtu është problemi pikërisht me Gruevskin. Ai edhe mund të fitojë përkrahjen dhe simpatinë e ndonjë diplomati e madje dhe ndonjë udhëheqësi shqiptar duke i trembur me gogolin e Islamizmit, porn ë planin afatgjatë nëse do me çdo kusht një konflikt fetar mund të marrësh vërtet një konflikt fetar.
Nëse vërtet shqiptarët islamizohen deri në pikën sa të mos e vrasin mendjen për çështje kombëtare por të duan vetëm një republikë islamiste pjesë të kalifatit në Maqedoni, çfarë do të fitojë realisht Gruevski nga kjo punë. Po shkoi aty i rroftë mbështetja dhe mirëkuptimi perëndimor se tragjedia e një lufte fetare do të shkatërrojë vendin e nuk do të ketë më rrugëdalje.
Maqedonasit nuk mund të shfarosin dot shqiptarët se janë rreth një e treta në mos më shumë e vendit. Po as shqiptarët nuk mund të gjunjëzojnë shumicën maqedonase gjithnjë për shkak të numrit. Të dy palët janë “të dënuara” të jetojnë me njëra-tjetrën. Po kjo është e mundshme vetëm në kuadrin e Bashkimit Europian. Shqiptarët do të kenë mundësi në BE të jetojnë në hapësirën e tyre mbarëshqiptare, pa shtyrë për copëtimin e Maqedonisë, ndërsa maqedonasit do të mund të shtjellojnë identitetin që dëshirojnë në kuadrin e atij europian.
Po një Maqedoni e ndarë vetëm fetarisht nuk mund të bashkëjetojë në kontekstin europian. Ajo do të mbetet vërtet një vrimë e zezë e Ballkanit, në pamundësi për të pajtuar qendrimet e aspiratave tepër të largëta nga njëra-tjetra.
As nuk është e shëndetshme në planin afatgjatë mënyra sesi Gruevski luan me partitë shqiptare duke i bazuar aleancat jo në ngjashmërinë e pikëpamjeve dhe programeve po në atë të interesave dhe gatishmërisë për kompromis. Në fund, ajo që mund të ndodhë do të jetë paaftësia e këtyre partive për përfaqësuar vërtet shqiptarët e Maqedonisë.
Në fund shqiptarët vetë duhet të kuptojnë se në Maqedoni mund të fitojnë vetëm si shqiptarë. Ne jetojmë në një botë kombesh dhe jo në një botë të organizuar në bazë fetare. OKB-ja është organizata e kombeve, NATO, BE, Liga Arabe vetë Konferenca Islamike janë të organizuara në bazë kombesh.
Nëse shqiptarët bien në grackën e konfliktit fetar do të humbasin. Nuk do të humbasin vetëm ata që besojnë të vlerat e laicizmit por edhe vetë fetarët më të devotshëm. Edhe ata më të skajshmit që bështyjnë mbi portretin dhe simbolin e Skënderbeut dhe preferojnë flamurin jeshil mbi atë kuqezi do të humbasin nëse dalin me kauzën njëdimensionale fetare.
Gjëja më e lehtë sot është që të përçahemi duke denoncuar “arabët” dhe të “pafetë” mes nesh. Më e vështira është të jemi një front i bashkuar për të mirën e të gjithëve.
Mbi të gjitha shqiptarët po edhe maqedonasit duhet të kuptojnë se drejtësia ligjore është një domosdoshmëri për të gjithë. Pavarësisht nga feja, etnia e përkatësia politike, të gjithë duam të jemi të barabartë përpara ligjit. Një ligj që të diskriminon sot ty, nesër më diskriminon mua. Asnjë vrasës nuk duhet t’i shpëtojë burgut, ashtu si asnjë i pafajshëm nuk duhet të vendoset pas hekurave.
Le të mos mbrojmë asnjë kriminel vetëm se është shqiptar, por po ashtu të mos lejojmë që një i pafajshëm të shkojë në burg vetëm se është shqiptar. Faktet dhe evidenca dhe jo paragjykimi fetar e etnik duhet të jetë baza e vendimeve gjyqësore. Në këtë pikë të gjithë njerëzit e ndershëm pavarësisht se nga vijnë janë të gjithë bashkë. Nuk ka fe, ligj e arsye njerëzore që të jetë kundër kësaj.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn