als_Latn dik_Latn sag_Latn
Unioni bankar shërben më shumë se taksat
Ajo që ka vendosur Banka Qendrore Europiane mbi rregullat e kapitalit të bankave është më e rëndësishme në terma afatgjatë se ajo që përcaktojnë normat e interesit, për të favorizuar një rimëkëmbje ekonomike dhe financiare në të gjithë Bashkimin Europian.
Drejtimi i likuiditetit duhet të jetë një shoqërues për rikthimin në normalitet, por sigurisht nuk mund të zëvendësojë një përcaktim të rregullave në mënyrë sistematike dhe homogjene temën e aftësisë paguese të bankave.
Nëse Banka Qendrore Europiane gabon në hartimin e rregullave, dëmet potenciale janë më të larta, jo vetëm për ekonominë dhe financiar, por edhe për vetë reputacionin e saj, si aktor i politikës ekonomike europiane, si aktor i politikës ekonomike europiane. Mario Draghi, në daljen e fundit tha se politika monetare do të vazhdojë të mbetet lehtësuese dhe Banka Qendrore Europiane do të vazhdojë të vlerësojë të gjithë instrumentët e gatshëm për ndërhyrje, duke parë edhe dobësinë e stërzgjatur të ekonomisë.
A mund të vepronte ndryshe? Apo më mirë: A është më me leverdi nëse Banka Qendrore Europiane të marrë përsipër rreziqe më të mëdha në drejtimin e likuiditetit për të nxitur rimëkëmbjen, cuke qenë në kontrollin e ecurisë së çmimeve?
Përgjigjja është se sot, pjesa më e madhe e kontributet që mund të japë Banka Qendrore Europiane për shëndetin e Eurozonës varet nga mënyra se si do të përcaktohet dhe zbatohet masa e re mbi bilancet e bankave, që do të sanksionojë edhe nisjen e unionit bankar dhe Mekanizmit të Përbashkët të Mbikqyres. Unioni, në ditët e sotme, ka përballë një trilemë monetare dhe financiare, shumë të ndryshme nga ajo që ka përballuar dhjetë vjetë më parë, në kohën e lindjes së euros.
Arkitektura monetare duhet të ndërtojë perimetrin më të përshtatshëm për të mundësuar për politikat kombëtare, luajtjen e rolit të tyre, në mbështetje të vendeve të Bashkimit Europian drejt niveleve më të larta të rritjes ekonomike. Prania e rregullave ndërkombëtare, bashkë me lirinë e lëvizjeve të kapitalit, i ka bindur të gjtihë se liria e çdo vendi dhe çdo banke për të bërë zgjedhjet e tyre të buxhetit të jetë e përbashkët dhe e monitoruar nga gatishmëria e përbërë e mekanizmave të tregut dhe rregullave të përbashkëta.
Mësimi i Mario Draghit është bërë një pjesë thelbësore por jo e përbashkët e strategjisë që duhet të përcaktojë përballimin e trilemës së re të Europës. Tani është e pamundur për të patur – në të njëjtën kohë – autonomi të politikës monetare, pavarësi të politikave fiskale kombëtare dhe gërshetim midis borxhit sovran dhe atij bankar.
Pasiguria mbi aftësinë paguese të bankave është në rrënjë të problemeve të likuiditetit. Nga këtu lind nevoja e Bankës Qendrore Europiane për të vepruar mbi rregullat bankare, duke shoqëruar një veprim të tillë me parashikimet mbi likuiditetin. Në planin e rregullave, Banka Qendrore Europiane ka përballë tre lëvizje kryesore që janë; përcaktimi i përmasave për të vlerësuar rreziqet bankare, zbatimi nëpërmjet një kuadri prej 130 bankash përfaqësuese të 85% të sistemit europian dhe stimulimin e efekteve të një goditjeje makroekonomike mbi atë kuadër.
Kësaj radhe nuk mund të gabohet, pasi mund të kompromentohej reputacioni i Bankës Qendrore Europiane, si aktor i besueshëm i politikës monetare. Historia ka treguar se falimentimet e mbikqyrjes kanë efekte reputacioni mbi bankat qendrore në tërësi. Urgjenca europiane ka bërë që, rreziqet që mund të ishin shmangur, të arrinin në krye të Bankës Qendrore Europiane. Unioni ka vendosur që të përballet me ta dhe shpresohet të mos jetë i gabuar.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn