als_Latn dik_Latn sag_Latn
Richard Gere (1949 – )Një veteran i kinematografisë si Richard Gere nuk ka pasur fatin të shijoi një moment në çmimet Oskar (ndryshe nga “rivali” i tij George Clooney). Edhe pse ka qënë shumë pranë një nominimi me rolin e tij në filmin "The Hoax and Arbitrage", ndoshta duhet që edhe Gere të sigurojë Wall Street-in e tij. Momenti më kulminant i Gere është performanca që ndoshta i ka më shumë hije, ajo e një polici, te filmi “Internal Affairs’.
John Cusack (1966 – )Edhe pse shumica e filmave të tij si “The Grifters”, “Bullets over Broadway”, “Being John Malkovich” kanë tërhequr vëmëndjen e Akademisë duket se rolet e tij nuk kanë mundur të godasin sa për një nominim. Ndoshta Cusack është ende duke pritur nënshkrimin e ndonjë projekti tjetër, një rol në mesin e karrierës, që do t’a vendos atë në listën e të nominuarve. Roli i tij si kapiteni Guff te “The Thin Red Line” është vërtet i çmueshëm
Joseph Cotten (1905-94)A e ka merituar apo jo nominimin Cotton? Gjithmonë janë pëlqyer nga audienca shumica e punëve të tij në role dhe karaktere të ndryshme. Madje edhe kur ka luajtur ndonjë karakter të veçantë, të ndryshëm nga natyra e roleve të tij si për shembull vrasësi Uncle Charlie në filmin “Shadow of a Doubt” ai ka qënë mjaftueshëm magjepsës për të fituar besimin e audiencës. Roli i tij si Holly Martins tek filmi “The Third Man” është krijimi tipik i Cotton.
Peter Lorre (1904 - 64)Në fakt roli i tij më i famshëm si vrasësi i femijës tek filmi “Fritz Lang’s M” ishte në fillimet e Oskarit, në kohën kur filmat e huaj ende nuk ishin të përfshirë. Pavarësisht kësaj, më vonë Lorre mundi të lërë gjurmët e tij në Hollivud. Me fytyrën e tij të pazakontë, pamjen ëngjëllore ai kishte aftësinë të ndizte atmosferën vetëm me disa shikime të shpejta e ledhatuese.
Jim Carrey (1962 – )Në fakt jo se mund të pretendojmë që të gjitha rolet komike të Jim Carrey-t ja vlejnë të nominoheshin për një çmim Oskar por "The Grinch" për shembull edhe ndoshta. Nëse arrin të gërrmosh thellë në rolet e tij, ai të surprizon me mënyrën sesi përshkruan me shumë emocion çdo njeri të zakonshëm. Ka pasur edhe role të tjera që për pak kanë qënë në shenjestrën e Akademisë, por “ Eternal Sunshine of the Spotless Mind” është roli kryesor më intim dhe më i arrirë i Carrey-t.
Steve Buscemi (1957 – )Prej vitesh ai ka qënë i njohur në rolet e tij dhe ka spikatur ndër djemtë e tjerë. Në fakt Buscemi është i njohur si aktori i karaktereve më të mëdhenj amerikanë të viteve 1990, pak a shumë një Elish Cook e kohës së atëhershme. Asnjë nominim për ndonjë nga këto role? Epo disa personazhe vështirë të respektohen ashtu siç duhet!. Roli më i paharrueshëm i luajtur nga Buscemi si Carl Showalter në filmin “Fargo” duhet të ishte nderuar patjetër.
Jeff Daniels (1955 – )Daniels ishte pothuajse më pak i spikaturi në filmin e vitit 1983 “Terms of Endearment” të James L. Brooks, por megjithatë ka mundur t’ja dalë më karrierën e tij hollivudiane, duke u sjellë edhe si komik aty-këtu, diku tjetër dinjitoz ndoshta pak i hidhur, por pa i’u përulur ndokujt. Me siguri ai ka qënë shumë pranë nominimit në rolin e Noah Baumbach tek “ The Squid and The Whale”.
Jennifer Jason Leigh (1962 – )Duhet të zgjedhësh Leigh nëse do një rol filmi shpërthyes, emocional dhe gjaknxehtë, por nëse do të doje një nominim Oskar për filmin tënd, atëherë ajo është më pak e besueshmja. Ndoshta sepse shpesh është e ligë apo e bezdisshme dhe kjo e bën të mos fitoj pëlqimin tonë? Sido që të jetë gama e roleve të saj është padiskutim dinamike.
Ann Miller (1923-2004)Legjenda e këngës dhe e kërcimit, Ann Miller ka pasur zërin më të spikatur dhe pothuajse gjithmonë kjo ka qënë gjëja më e mirë në filmat e saj. Ajo mund të kërcente aq shumë saqë të bënte të të merreshin mendtë, dhe njëkohësisht edhe aktronte. Ann doli në pension në 1976-tën, edhe pse David Lynch i dha më pas një rol duke i mundësuar një rikthim te mrekullueshëm si personazhi Coco tek filmi "Mulholland Drive".
Myrna Loy (1905-1993)Akademia është ndjerë shumë fajtore që nuk e ka nominuar asnjëherë Loy-n për çmim Oskar, saqë një fushatë lobuese u bë pikërisht për t’i vendosur gjërat në vendin e duhur e për t’i dhënë asaj një Oscar Nderi në vitin 1991. Ajo e pranoi çmimin në shtëpinë e saj thjesht duke thënë “Më keni bërë shumë të lumtur. Faleminderit shumë”.
Raúl Juliá (1940-94)Karriera e aktorit portorikan u ndërpre fiks në kulmin e saj. Roli i tij në dramën e Shekspirit ishte legjendar, dhe aty ai fitoi respektin e Hollivudit. Por pavarësisht roleve të spikatura, titulli më i privilegjuar i filmit, nuk i’u dha asnjëherë. Me rolin e tij thellësisht brilant si Sandy Stern, avokati dinak mbrojtës i Harrison Ford tek filmi “Presumed Innocent”, Juliá duhet t’ja kishte dalë.
Hugh Grant (1960 – )Hugh Grant është i mahnitshëm në atë që bën. E gjithë karriera e tij është e lidhur me mënyrën sesi ai luan një rol romantik, në mënyrë madhështore, gjë që tregon më së miri aftësitë e tij të natyrshme. Këtë në fakt e dimë dhe e pranojmë të gjithë por Grant nuk është vlerësuar asnjëherë për këto role. Madje për të mos folur për aktrimin e tij te “Four Weddings and a Funeral” film në të cilin Grant padiskutim ka shkëlqyer.
Isabella Rossellini (1952 – )Ndërsa mamaja e saj Ingrid Bergman ka mundur të fitojë 3 nga statujat e bekuara, shumë pak veta mund të thonë që Rossellini nuk është ndonjë gjë në krahasim me yllin Ingrid Bergman, edhe pse asaj i janë dhënë disa performanca hipnotizuese. Ajo është tek të 60-at tani, por le të shpresojmë që do të ketë ndonjë kthesë që asaj t’i jepet ajo mbështetje që do ta bashkojë me grupin e të nominuarve për çmim Oskar.
Jashtë kesaj orbite, si mazokistja magjepsëse Dorothy Vallens te "Blue Velvet" e David Lynch, Rossellini me shumë mundësi ka trembur këdo kaq shume saqë për të mos i dhënë asaj votën.
Alan Rickman (1946 – )Vështirë të gjesh dikë që e luan shejtanin në mënyrën më simpatike sesa Rickman. Ai është edhe një udhëheqës i shkëlqyer romantik, idhnak kur i kërkohet (edhe pse jo shpesh), edhe një lloj aktori për të cilin votuesit e Oskarit, zakonisht jepen me shpirt për t’a shpërblyer. Po në fund çfarë i është dhënë? Falë rolit të tij si i pabesi Hans Gruber, filmi "Die Hard" konsiderohet si një ndër filmat më të mirë aksion të të gjitha kohërave.
John Barrymore (1882–1942)Jo vetëm një ndër kokat e dinastisë legjendare të Hollivudit dhe një prej aktorëve më të rendësishëm të teatrit në kohën e tij, por edhe një yll i madh në filmat e një epoke të lavdishme dhe të dekadës së parë të filmave me zë. Barrymore vdiq i ri për shkak të konsumimit të tepërt të alkolit ndërsa vëllai i tij Lionel fitoi një statujë të artë për filmin "A Free Soul". John gjithsesi ishte më madhështor.
Meg Ryan (1961 – )Ryan hyn në kategorinë e aktorëve si Jim Carrey apo Hugh Grant por nëse ajo i futet rolit “me kokë” ajo shfaq një sharm të çmendur si të askujt tjetër. Në CV-në e saj mungon shuplaka e fortë e një nominimi Oscar, i cili ndoshta do të ndryshonte shumë gjëra.
Mia Farrow (1945– )Pavarësisht marrdhënies së saj me regjizorin Woody Allen, madje në shumicën e filmave të Allen për një dekadë ajo ka qënë muza e tij, për të nuk ka pasur asnjë nominim Oskar, edhe pse aktorët në rolet dytësore i fituan vazhdimisht ato. Me bukurinë e saj lehtësisht të dallueshme, me qukat tipike ajo ka qënë një thesar për Hollivudin dhe këtë të paktën Akademia duket t’a kishte vënë re.
Donald Sutherland (1935 – )Asnjë nominim edhe për Sutherland. Mos ndoshta e ka fajin mallkimi kanadez (njësoj si Jim Carrey), se çfarë arsyeje tjetër mund të ketë qënë?! Ai dallohet lehtë për zërin e tij prej baritoni dhe ka qënë ndoshta një prej zërave më të çmueshëm në filmat e James Mason. Galeria e madhe e roleve të tij është e tillë që të ngjall një afeksion të pazakonshëm.
Marilyn Monroe (1926-62)Marilyn është konsideruar si personi më tërheqës dhe më i spikatur që ka ekzistuar ndonjëherë në kinematografi dhe po ashtu është gjerësisht e njohur si ylli më i suksesshëm për 10 vjet rradhazi. Ndoshta fakti se rolet më të shumta i ka pasur në komedi nuk e ka favorizuar atë për të qënë e nominuar nga Akademia. Por sidoqoftë ndonjë nga performancat e saj të shumta mund edhe të kishin ndikuar në nominim, kjo edhe sikur në shënjë vlerësimi.
Edward G. Robinson (1893-1973)Një aktor me një karakter shumë të domosdoshëm për Hollivudin, rreth viteve 1930-1940, në të 70-tat e tij, Robinson ka qënë i magjishëm. Ai mund të ketë humbur për pak nominimin për rolin e tij në filmin “Little Caesar” (1931), dhe fatkeqësisht ndërroi jetë 2 muaj përpara se në 1973-shin atij t'i jepej Oskari i Nderit.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn