als_Latn lit_Latn uzn_Latn
Dueli i futbollit i 14 tetorit 2014, i zhvilluar nė Beograd mes Kombėtares shqiptare dhe asaj serbe, edhe njėherė nxori nė sipėrfaqe jo vetėm armiqėsinė 13 shekullore shqiptare serbe, por edhe vazhdimin e agonisė sė nacional-fashizmit serb, i cili kurrsesi nuk po heq shpirt, edhe pse ėshtė plagosu rėndė, edhe pse ka humbur terren, edhe pse ėshtė rrudhur, edhe pse ėshtė katandisur si mos mė keq mes Lindjes gjenetike dhe Perėndimit joshės. Edhe kėsaj radhe, ky lloj fashizmi primitiv me thirrje pėr vrasjen dhe zhdukjen kolektive tė shqiptarėve, gjeti shprehje te shumica serbe, te ajo shumicė, e cila nė vitin 1998 i kishte dhėnė besimin fizik e shpirtėror politikės vrastare e kriminale tė Milosheviqit, duke e votuar me 92 pėr qind. Vetėm 8 pėr qind e pjesėmarrėsve tė Referendumit, ishin shprehur kundėr Milosheviqit, i cili duke marrė besimin kolektiv tė sojit tė tij, iu kishte vėrsulur shqiptarėve pėr t i dėbuar nga trojet e veta dhe pėr ti zhbėrė fizikisht, ashtu sikur po kėrkojnė aktualisht, jo do huliganė serbė, jo do grupe tifozėsh, por vetė drejtuesit e kėtij kombi, i cili kurrsesi nuk po pajtohet me rrudhje territoresh, dikur tė pushtuara, dhe me vdekjen e bardhė e cila e ka kapluar, sepse duket se as Zoti, madje as Zoti i tyre nuk po lejon qė kjo racė tė rritet e tė ngihet.
Nė Serbi, bazuar nė statistikat zyrtare tė regjistrimit tė popullatės, hetohet se pjesėtarėt e kėtij kombi po zhduken dalėngadalė, sipas njė ligji biologjik, qoftė hyjnor apo tokėsor. Mbase edhe kėtu duhet kėrkuar njė segment tė frustrimit fashist serb dhe tė egėrsisė sė tyre ataviste.
Edhe pse Serbia e sotme po karakterizohet me njė erozion tė thellė tė vlerave njerėzore, morale e fetare, edhe pse politika e saj luftėnxitėse ėshtė ndėshkuar nga fuqia mė e madhe e botės, nga Aleanca Veriatlantike nė pranverė tė vitit 1999, edhe pse ky komb i ka pėrgjakur tė gjitha kombet fqinje dhe ka mbijetuar duke qenė nė rolin e xhandarit tė Evropės, me pėrkrahjen e saj dhe tė nėnės Rusi, kėta nuk kanė marrė asnjė mėsim meritor nga pėsimet, por po vazhdojnė ti mbeten besnikė, idesė sė pokerit serb, Sve ili nista, Tė gjitha, ose asgjė!
Serbia e sotme po rrudhet drejt Pashallėkut tė dikurshėm tė Beogradit, tė cilin pėr disa qindra vjet e kanė administruar pashallarėt shqiptaro-turq. Ajo do tė rrudhet edhe mė tej pasi tė ndahen dhe tė pavarėsohen, Vojvodina, Sanxhaku e Timoku. Kemi tė bėjmė me njė proces sa historik aq edhe demografik, njė proces qė akordon me ligjet e jetės sė ēdo populli e ēdo qenie. Andaj kemi aq tė shprehur ulėrimėn fashiste serbe, pėr t i vrarė shqiptarėt dhe tė gjithė jo serbėt. Histeria dhe hallakatja e kėtij populli nuk ka si tė mos na kujtojė mėsimet e Biblės pėr Sodomėn e Gomorėn.
Serbia nė vazhdimėsi ka ngulfatur zėrat e arsyes nga gjiri i vet. Ajo nuk e kujton dot Ilarion Ruvarasin, nuk ka mėsuar asgjė nga satira dhe gjuha shpatė e Radoje Domanoviqit, nuk i kujton dot, Dimitrije Tucoviqin, Kosta Novakoviqin, nuk e honeps dot Ēedomir Jovanoviqin as Nenad Ēanakun dhe tė tjerėt qė mendojnė si kėta. Edhe sot gjallon me zorrė nėpėr kėmbė ajo pakica numerike serbe, e cila nė vazhdimėsi ka qenė e ngulfatur dhe nuk ka arritur asnjėherė ta bind shumicėn, pėr paqe me fqinjėt, mirėkuptim, koekzistencė dhe respekt reciprok.
Bastardėt, nė maratonėn e tyre tė turpit pėr tė fundit herė mbrojnė Serbinė dhe Beogradin
Nuk ėshtė pėr t u habitur me Serbinė as me zezonat e ndeshtrashat e saj. Si ēdo popull pushtues i mėsuar tė rrojė mbi kurriz tė popujve tė tjerė, serbėt nuk po arrijnė tė mėsohen qė tė vetėqeverisen dhe tė jetojnė vetėm me punėn dhe djersėn e tyre. Ata, pėr afėr njė shekull kanė qenė mėsuar tė jetojnė duke i sunduar tė tjerėt, duke jetuar mbi supet, djersėn dhe gjakun e tyre.
Ndjenja e humbjes sė dominimit tė dikurshėm nė tėrė Jugosllavinė, doemos se po u kthehet si bumerang, meqė nuk ėshtė mė Serbosllavia qė dikur shtrihej nga Sllovenia deri nė Gjevgjeli, nuk ka mbetur asgjė mė kėnga mė e preferuar serbe, luaj vallen rrotullo, prej Vienės nė Stamboll. ( Igraj kolo okolo, od Beēa do Stambola). Sado tė dhembshme qofshin kėto humbje pėr fashistėt e sodomistėt serbė kjo nuk na habit, meqė kemi tė bėjmė me njė popull anakronik, ( gjithsesi me njė shumicė anakronike ) qė po lufton pėr ta kthyer me ēdo kusht tė kaluarėn, mesjetėn dhe mitet, me tė cilat janė ushqyer dhe ushqehen ashtu si shtrigat me shpirtrat e tyre tė shpifur.
Serbisė po ia qajnė hallin jo vetėm serbėt e agraisur, por edhe mbetjet e jashtėqitjet e saj nė disa nga meset tona, nė Kosovė dhe nė Shqipėri.
Serbisė po ia qajnė hallin bastardėt tanė, shqipfolėsit tanė, ish dhe tani kumbarėt e tyre, gjaku i pėrzier qė nuk bėhet ujė, nostalgjia e kohės sė bashkimit e vėllazėrimit, nostalgjia pėr kohėn kur baballarėt, vėllezėrit, nėnat e motrat e tyre janė shpėrblyer nga Beogradi, madje edhe me poste tė larta, duke i ndėrsyer kundėr vėllezėrve tė tyre tė gjakut e tė gjuhės, kundėr shqiptarėve nacionalistė e irredentistė, kundėr tė gjithė atyre shqiptarėve tė cilėt pikė referimi pėr identitetin dhe angazhimin e tyre jetėsor e kombėtar kishin dhe kanė Tiranėn dhe jo Beogradin, tė cilėt me sakrificėn e tyre tė pėrditshme, me gjakun e tyre tė derdhur rrėke arritėn tė ēlirojnė vendin nga barbaria gati njėshekullore serbe.
Kėta nuk ia dinė hiret lirisė, sepse janė derra tė mbetur nga ajo fara e egėr e Serbisė.
Kėta janė si dosat e gicat, tė cilėve edhe po ti u hedhesh para margaritarėt, ata i pėrlajnė me turi sikur tė ishin jashtėqitjet e tyre. Kėta janė derrat qė po bėrlykėn duke e mbrojtur Serbinė, po pėrjargėn duke u munduar tė na bindin nė mendėsinė e tyre bastarde. Kėto gjirize ende po kutėrbojnė falė disa medieve, nė tė cilat po shprehen, po ushqehen dhe po mbijetojnė pikėrisht duke thithur, po nė ato gjirize tė sė kaluarės sė zezė tė kohės sė robėrisė.
I dimė cilėt janė. Pak janė, tė mjerė e tė ndėrkryer janė, hiqa e kėrkusha janė, bijė e nipa bastardėsh janė, por dikush ende po i ushqen, po i mbanė, dikush qė i ka thellė rrėnjėt nė Beograd dhe nė Athinė. Por, edhe kėto rrėnjė kanė filluar tė thahen, sepse janė tė egra, nuk janė autoktone, ato nuk i duron as toka jonė e pėrgjakur prej tyre nėpėr shekuj.
Bastardėt nga mesi ynė pėr tė fundit herė po mbrojnė Serbinė dhe Beogradin. Maratona e tyre e turpit, pėr ta mbrojtur fashizmin e egėr dhe tė frustruar serb, nuk i ngjall dot hijet e zeza tė sė kaluarės, sepse ato pėrgjithmonė kanė perėnduar.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn