als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në skenën e Teatrit Kombëtar të Operës dhe Baletit vjen javën e ardhshme opera e parë për këtë vit.
TKOB njofton se dy pjesë të Triptikut të Giacomo Puccinit, Operat me një akt Suor Angelica dhe Gianni Schicchi, janë produksione tërësisht të reja, që nga koncepti regjisorial, skenat dhe kostumet.
Ndërkohë që ky produksion do të risjellë edhe një herë në skenën e TKOBAP sopranon e njohur që kërkohet vazhdimisht nga publiku Ermonela Jahon, por edhe baritonin Gezim Myshketa, një artist shqiptar i cili gjithashtu na përfaqëson denjësisht në skenat botërore.
Baritoni Myshketa debuton edhe si regjisor pasi ka marre përsipër regjine e Operas Gianni Schicchi.
Kasti i këtyre dy operave përfshin edhe emra të tjerë të njohur që janë solistët e TKOBAP, si Irini Nikolla e cila do të jetë Suor Angelica në natën e tretë dhe të katërt, dhe Vikena Kamenica e Ivana Hoxha që do të interpretojnë tezen zemërgur të Suor Angelicas.
Ndërsa për Operan komike Gianni Schicci, kasti do të plotësohet nga emra të tjerë të njohur si Besa Llugiqi, soprano nga Kosova, Ramona Tullumani, Armando Likaj, Eriona Gjyzeli, Sonila Baboçi etj.
Artistë të tjerë të ftuar janë nga Italia. Regjisori i Suor Angelica është Marco Pucci Cattena, një profesionist i regjisë operistike, veprat e të cilit janë vendosur në skenat e teatrove më të njohur të Italisë dhe botës.
Gianni Schicchi, personazhi do të interpretohet në natën e tretë dhe të katërt nga një bariton i cili vjen nga Italia, Leonardo Galeazzi dhe tenori në rolin e Rinuccio do të jete po italian, Gabriele Mangione.
I ftuari i fundit nga Italia do te jete Dirigjenti Sebastiano Rolli.
Shfaqjet ndiqen më 14, 16, 18 dhe 20 Shkurt 2015, ora 19.00.
Datë 12 Shkurt 2015, Ora 19.00
(Para-Premierë e hapur për Publikun)
14, 16, 18 dhe 20 Shkurt 2015, Ora 19.00
PREMIERË
Nga Triptiku I Giacomo Puccini
Opera “Suor Angelica”
Opera tragjike me një akt me libret të Giovacchino Forzano
Opera “Gianni Schicchi”
Opera komike me një akt me libret të Giovacchino Forzano
Suor Angelica – Ermonela Jaho, Irini Nikolla
Ne rolet e tjera
Tezja (Princesha) – Vikena Kamenica, Ivana Hoxha, Murgeshë Genovieffa – Dorina Selimaj, Murgesha Misionare – Ina Gaqi, Murgeshë infermiere – Sofika Kola, Kryemurgesha – Manjola Konjari, Kujdestarja e Murgeshave të reja – Enkelejda Katroshi, Murgeshë Osmina – Elda Kocibelli, Murgeshë Dolcina– Klodi Bocka, Murgeshat rishtare – Redrina Kokona, Murgeshat që mbledhin ndihmat për kishën – Emiljana Palushaj, Eglantina Shkurti, Murgeshat Shërbyese – Irena Saraçi, Silvana Balla. Fëmija i Suor Angelica – Deivid Verdha, Vivian Verdha
Regjizor: Marco Pucci Catena
Skenografia dhe Produksioni Skenik: Artur Çela
Kostumet: Meliha Fyshku
As/ Regjizore: Ada Gurra
Orkestra Simfonike dhe Kori i TKOB
Dirigjent Kori: Dritan Lumshi
Dirigjent: Sebastiano Rolli
Gianni Schicchi -Gëzim Myshketa, Leonardo Galeazzi
Në rolet e tjera:
Lauretta – Besa Llugiqi, Ramona Tullumani, Rinuccio – Gabriele Mangione, Denis Skura, Zita, E moshuara – Ivana Hoxha, Simone – Armando Likaj, Gheraldo – Klodian Kaçani, Nella – Eriona Gjyzeli, Gheraldino – Rajan Kukaleshi, Betto Di Signa – Ogert Islami, Marco – Genc Vozga, La Ciesca – Sonila Baboçi, Ina Gaqi, Maestro Spinelloccio dhe Ser Amantio Di Nicolao – Sidrit Bejleri, Pinellino – Sokol Tomorri, Guccio– Jani Cekixhi,
Regjizor: Gëzim Myshketa
As/ Regjizore: Ada Gurra
Kostumograf: Ardi Asllani
Impianti skenografik: Armand Peza
Orkestra Simfonike e TKOB
Dirigjent: Sebastiano Rolli
Suor Angelica
“Suor Angelica” është opera me një akt, Opera e dytë e Triptikut të Pucinit, me libret të Giovacchino Forzano. Ajo është nga të paktat vepra që ka vetëm personazhe femra. Nga të tre veprat që përbëjnë Triptikun, kjo ishte e preferuara e Puccini-t.
Sinopsis
Opera “Suor Angelica” zhvillohet në fund të shekullit XVII, brenda mureve të një manastiri afër Siena-s.
Për shtatë vjet, Motër Angelica, e cila vjen prej një familje aristokrate, ka përqafuar me forcë jetën e manastirit për të shlyer një mëkat dashurie. Gjatë kësaj periudhe nuk kishte asnjë dijeni se ç’bëhej me fëmijën e lindur prej asaj dashurie, të cilin ja hoqën nga krahët menjeherë pas lindjes. Pritja duket sikur merr fund kur në sallonin e manastirit, Motër Angelica-s i shfaqet tezja e saj Princesha. Por zonja e vjetër, e akullt dhe e largët, nuk ka ardhur për t’i dhënë faljen aq shumë të dëshiruar, por për t’i kërkuar Motër Angelica-s një akt formal të dorëzimit të pjesës së saj të pasurisë së familjes, në mënyrë që t’i shkojë si prikë motrës e saj më të re, Anna Viola, që do të martohet së shpejti. Kujtimi i tragjedisë së largët, mbetur gjallë në kujtesë dhe takimi me një person të familjes, e shtyn Angelica-n të kërkojë me këmbëngulje lajme për fëmijën e saj. Por tezja e saj e pamëshirshme, i rrëfen se fëmija ka dy vjet që ka vdekur nga një sëmundje e rëndë. Përpara agonisë së nënës, e cila përplaset në tokë, halla thotë një lutje në heshtje. Britma drithëruse e Angelica-s vazhdon edhe pasi halla largohet. Motër Angelica mbërthehet nga një vision, I bëhet sikur dëgjon zërin e djalit të saj që e fton të bashkohet me të në parajsë. Angelica në fshehtësi shkon në kopshtin e manastirit: mbledh disa barëra helmuese dhe përgatit një pije vdekjeprurëse. Pasi ka pirë disa pika nga lëngu i përgatitur, Angelica kupton se ka rënë sërisht në mëkat, dhe shpirti I saj nuk do mund të bashkohet me të birin në Parajsë. Ajo I lutet Virgjëreshës për falje dhe ndërsa vdes në hyrje të kishës shfaqet Shën Mëria, dhe me gjeste prej nëne, i vë fëmijën tashmë të vdekur në krahët e saj.
Ajo që pyeta veten kur mora përsipër të bëja regjinë e Suor Angelica, ka qënë: “A do jem në gjendje vallë të përshkruaj dhimbjen e një nëne të cilës i është shkulur nga gjiri fëmija i sapolindur?” “A do të mund të përçoj tek publiku pashmangshmërinë e vdekjes? Emocionin e një loti? Ligësinë e një plake zemërgur?”. “ A mundet ideja ime të gjejë rrugën për në shpirtin e gjithësecilit dhe të shkrihet e përzihet në një simbiozë të përkryer me shpirtin e një nëne të trishtuar, të braktisur dhe të shkatërruar nga dhimbja?” Do të jenë duartrokitjet tuaja në fund që do të më largojnë të gjitha dyshimet dhe në një çast të vetëm, do të më japin të gjitha përgjigjet që kërkoj.
Marco Pucci Catena
“Gianni Schcchi”
Nga Triptiku i Puccinit, opera “Gianni Schicchi” (opera me një akt) ishte ajo që arriti suksesin më të madh duke u vënë në skenë edhe e ndarë nga të tjerat, pavarësisht dëshirës së Puccinit që të trija operat të viheshin gjithmonë së bashku në skenë, dhe jo të kombinuar me tituj të tjerë.
Sinopsis
Gianni Schicchi, i famshëm në të gjithë Firencen për zgjuarsinë dhe mprehtësinë e tij, thirret me nxitim nga të afërmit e Buoso Donatit, një tregtar i pasur që sapo ka vdekur, sepse tregtari ia ka lënë të gjithë pasurinë e tij trashëgimi manastirit të murgjëve pranë shtëpisë, duke mos i lënë kështu asgjë të afërmve të vet. Nisur nga kjo, Gianni duhet të gjejë një rrugë në favor të të afërmve të tregtarit, për t’i shpëtuar nga situata në të cilën ndodhen, dhe që është për të ardhur keq. Në fillim Schicchi nuk pranon t’i ndihmojë, nisur nga qëndrimi përbuzës i familjes Donati (aristokratë të vjetër fiorentinë) ndaj tij, pasi ai përfaqësonte “borgjezët e rinj”. Por lutjet e vajzës së tij Lauretta (Aria “O mio babbino caro”), që është e dashuruar me Rinuccio-n, nipin e Buoso Donati-t, e bëjnë atë të ndërrojë mendje, dhe të sajojë një plan që më pas do të kthehet në shaka. Duke qenë se askush nuk është në dijeni të vdekjes, ai urdhëron që kufomën e Buoso-s ta çojnë në një dhomë tjetër, në mënyrë që ai vetë të mund të shtrihet në krevatin e të ndjerit, dhe duke i imituar zërin, t’i diktojë noterit vullnetin e tij të fundit. Gianni Schicchi siguron të afërmit se ai do të respektojë dëshirat e gjithsecilit, dhe i tregon atyre që të kenë kujdes pasi ligji është shumë i ashpër për këdo që ndryshon vullnetin e të vdekurit; dëbim të menjëhershëm nga Firenze dhe prerjen e dorës jo vetëm për të, por edhe për bashkëpunëtorët e tij. (“Lamtumirë Firence, lamtumirë qiell hyjnor”). Vjen Noteri. Schicchi deklaron përpara tij dëshirat e tij të fundit, duke i lënë pasuritë më të çmuara – “mushkën më të mirë në Toskanë”, shtëpinë e lakmuar në Firence dhe mullinjtë në Signa, “mikut të tij të dashur e të përkushtuar, Gianni Schicchi-t”. Të afërmit shpërthejnë në britma të indinjuar, por Buoso i rremë (G.Schicchi), u kujton atyre ligjin e dëbimit dhe në fund i përze ata nga shtëpia, e cila bëhet menjëherë pronë e tij. Jashtë në ballkon, Lauretta dhe Rinuccio përqafohen ëmbëlsisht me njëri-tjetrin, ndërsa Gianni Schicchi buzëqesh duke parë lumturinë e tyre, dhe mjaft i kënaqur me dinakërinë e vet.
Më ka intriguar gjithnjë ky “çapkën djall”, Toskan i porsa zbritur nga provinca…
Gianni Schicchi më ngjet me ata individë që ndër shekuj janë projektuar fizikisht në realitete të reja jetësore, për ti dhënë një shuplakë lëvizëse një bote të plakur e të mbetur në vend.
Komedia e frymëzuar nga vargjet e Ferrit Dantesk zhvillohet në vitin 1299 në Firence por në mëndjen time nuk ka as kohë e as vendndodhje përderisa notat teatrale të saj tingëllojnë pabesueshmërisht reale kudo dhe kurdoherë. Jam përpjekur të sjell një teatër konceptual në një skenë gati të boshatisur nga impiantet e rënda pa vlerë, e ku Zot të jetë vetëm fjala, interpretimi skenik, stimulimi i imagjinatës së publikut, por mbi të gjitha, muzika sublime e një tjetër “çapkën djalli ” Toskan: Giaccomo Puccini-t.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fra_Latn mri_Latn scn_Latn als_Latn scn_Latn als_Latn tso_Latn als_Latn als_Latn vec_Latn als_Latn ind_Latn ind_Latn als_Latn hau_Latn vec_Latn lmo_Latn als_Latn scn_Latn als_Latn ind_Latn tur_Latn lij_Latn als_Latn vec_Latn fin_Latn als_Latn zsm_Latn als_Latn als_Latn als_Latn vec_Latn scn_Latn als_Latn zsm_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn