als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në një botë ku flitet për paqe, bashkëjetesë paqësore dhe progres drejt së ardhmes, paraqitja e grupeve me të menduar të ngurtë, fanatik dhe radikal të quajtura takfiristë, konsiderohet një fenomen i shëmtuar dhe në disharmoni me zhvillimet globale. Kjo është një e vërtetë që njeriu në bazë të natyrës qenësore të tij, gjithnjë është në kërkim të dritës dhe vigjilencës si dhe ecën drejt lirisë dhe humanizmit, prandaj si është e mundur që disa njerëz të zhytën në dekadencë, ngurtësi dhe fanatizëm, duke u shndërruar në qenie të dhunshme, radikale dhe terroriste? Sjelljet e dhunshme dhe radikale të grupeve takfiriste aktualisht janë shfaqur më së shumti në Siri dhe Irak ku dhuna e këtyre krimeve ka tronditur të gjithë botën. Në mënyrë të qartë mund të thuhet se grupet takfiriste të cilët veprojnë në kuadër të organizatave ISIS, Fronti Nusrsa, Al Kaida, Boko Haram, praktikisht nuk veprojnë në bazë të mësimeve të asnjë prej shkollave të njohura islame. Këto grupe ushqehen nga Amerika, nga regjimi sionist dhe nga disa shtete të varura prej tyre dhe konsiderohen dukuritë më të këqija të këtij shekulli. Koha po ecën dhe zhvillimet moderne po shoqërojnë njerëzit. Në këto rrethana askush nuk mund të krijojë pengesë përballë progresit pozitiv të njerëzimit në fusha të ndryshme që ata të kthehen mbrapa dhe të jetojnë si popujt e mëparshëm. Pas zbulimit të avionit, trenit, automobilit, nuk ka mundësi që njeriu përsëri të udhëtojë me kafshë të ndryshme. Me zbulimin e energjisë elektrike nuk ka kuptim që disa të paraqiten dhe përdorimin e kësaj mirësie ta konsiderojnë mëkat dhe pastaj të jetojnë duke përdorur qirinj dhe gjëra primitive për ndriçim. Sjellje të tilla përbëjnë pikërisht atë fanatizëm, atë ngurtësi dhe atë prapambetjeje e cila sjell pasoja katastrofale për shoqërinë njerëzore. Ngurtësia e mendimit do të thotë ngecje, mosndryshim, mbyllje, ecje mbrapa dhe mosdurim i kulturës dhe vlerave të drejta dhe të ngritura të njeriut. Individët me mendim të ngurtë dhe fanatik, si në sferën intelektuale dhe të vizionit, ashtu edhe në sferën e prirjeve dhe sjelljeve janë shumë të prapambetur në krahasim me individët me të kuptuar dhe vigjilencë të drejtë. Individët me të menduar të ngurtë duke mbyllur portën e racionalizmit dhe të logjikës, në radhë të parë dëmin më të madh e shkaktojnë për vete dhe pastaj për shoqërinë ku jetojnë. Individët me mendim të ngurtë mohojnë edhe mjetet për fitimin e njohurive si dhe burimet e vetëdijesimit, prandaj si rezultat i këtyre qëndrimeve, ata bëhen zemërgur dhe të dhunshëm e të pamëshirshëm. Në këtë mënyrë ata janë të gatshëm të kryejnë krimet më të rënda çnjerëzore si prerja e kokës së njerëzve të tjerë. Shtrembërimet dhe mendimi i ngurtë është bërë shkak për krijimin e sektit ekstremist vehabist, ndjekësit e të cili aktualisht në botën islame në kuadër të grupeve takfiriste janë burim i dhunës më të ashpër dhe më të keqe në shoqëritë myslimane. Funksioni i parë i ngurtësisë në të menduarin islam është përkufizuar në Kur’anin e shenjtë. Sipas Kur’anit, njeriu me mendim të ngurtë është ai person që zemra e të cilit reziston sikur guri përball pranimit të fjalës së vërtetë dhe mrekullive të qarta të Zotit si dhe përballë ndjekjes së urdhëresave hyjnore, ndërsa në anën tjetër mban të menduarin e vet. Në burimet islame thuhet se kur Profeti Muhamed s.a.v.s. i thërriste jobesimtarët që të pranojnë besimin në një Zot, ata për shkak të fanatizmit dhe ngurtësisë mendore dhe kulturore, përgjigjeshin duke thënë: “Sjellja dhe bindjet tona janë po ato që kanë pasur të parët tanë dhe kurrë nuk do t’i ndryshojmë ato”. Ata për këtë arsye nga këshillat dhe udhëzimet e Profetit s.a.v.s. nuk dëgjonin asgjë tjetër, përveçse disa tingujve dhe zërave. Mendimtarët dhe intelektualët shoqëror vlerësojnë se burim kryesor i fanatizmit dhe të menduarit e ngurtë është injoranca dhe padituria. Ata besojnë se të paditurit gjithnjë janë të rrethuar në ambientin e jetës së tyre dhe nuk pranojnë asnjë gjë tjetër të re dhe të ndryshme. Ata janë të zotuar në masë shumë të madhe me normat, zakonet dhe bindjet me të cilat janë njohur qysh në fëmijëri, ndërsa edhe pse ato mund të jenë vetëm një varg besëtytnish, nuk i ndryshojnë ato dhe mohojnë çdo lloj bindje dhe traditë tjetër. Për individët fanatikë dhe me mendim të ngurtë, pranimi i mendimeve të reja po thuajse është i pamundur, prandaj ata zhvillohen në një izolim të ashpër. Individët me mendime të tilla largohen nga gjetja e ideve të reja dhe nga bashkëpunimi intelektual me shoqërinë dhe mendimtarët e tjerë. Në periudhën aktuale e cila është një epokë e shpejtësisë së shkencës dhe zhvillimit, për fat të keq vërejmë njerëz injorantë të cilët janë zhvilluar dhe rritur në një atmosferë të ngurtësisë dhe fanatizmit, ndërsa duke vepruar në kuadër të grupeve takfiriste, po vrasin dhe po kryejnë krimet më çnjerëzore. Ata janë rob të një fanatizmi të përzier me hidhërim dhe nuk kanë kuptuar asgjë nga natyra njerëzore. Në burimet islame dhe të vlefshme është bërë një ndarje në mes fanatizmit të pëlqyer dhe fanatizmit të papëlqyer. Imam Aliu (a.s.) në lidhje me fanatizmin me vend, ka thënë: “Nëse duhet të keni fanatizëm, atëherë ky fanatizëm duhet të jetë për shkak të moralit të pëlqyer, veprimeve të mira dhe sjelljeve të bukura”. Nga kjo thënie e Imam Aliut (a.s.) në mënyrë të qartë kuptohet se rezistenca për përkrahjen e një sjellje dhe të një morali të pëlqyer, jo vetëm që nuk konsiderohet fanatizëm i qortuar, por ajo është një metodë dhe rrugë për ndërtimin dhe edukimin e njeriut drejt virtyteve të larta dhe përkryerjes. Imam Aliu (a.s.) në një rast tjetër ka thënë se një prej rrënjëve të thella të fanatizmit dhe ngurtësisë të papëlqyeshme, është mendjemadhësia dhe arroganca. Në burimet fetare, djalli ka qenë i pari ai që ka treguar fanatizëm dhe ngurtësi. Imam Aliu (a.s.) në ligjëratën e njohur me emrin “Kasea” në lidhje me këtë ka thënë: “Djalli për shkak të origjinës dhe prejardhjes së tij tregoi fanatizëm dhe nuk u përul përball Ademit (a.s.) duke nënçmuar atë. Ai tha: unë jam krijuar prej zjarri, ndërsa tij prej dheu”. Gjurmët e ngurtësisë së mendjes dhe fanatizmit, në radhë të parë tregojnë mosbesimin. Në një thënie të Imam Xhafer Sadik (a.s.) thuhet: “Ai i cili tregon fanatizëm ose të tjerët kanë fanatizëm për atë, në realitet ata kanë shkëputur lidhjen e tyre me besimin, për arsye se njeriu fanatik nuk mund të shikojë të vërtetën dhe ta pranojë atë. Kjo është në kohën kur rezultati i mosbesimit është shtrembërimi nga e vërteta. Insistimi i popujve të devijuar dhe me mendje të ngurtë përball profetëve të Zotit, gjithashtu në të shumtën e rasteve është rezultat i kësaj dukurie. Pasojë tjetër e mendjes së ngurtë dhe fanatizmit është prapambetja dhe injoranca. Kur mbi mendjen dhe logjikën bien mbulesa të rënda dhe njeriu nuk mund të mendojë dhe të logjikojë në mënyrë të drejtë dhe të shëndosh, krijohet një shoqëri e izoluar dhe e prapambetur e cila do të jetë një fushë e përshtatshme për shfaqjen e anti-normave dhe dhunës ekstremiste. Një tjetër pasojë e fanatizmit dhe ngurtësisë së mendjes është krijimi i përçarjeve në shoqëri. Nëse një shoqëri formohet nga individë dhe grupe fanatike të cilët nuk e pranojnë njëri-tjetrin, atëherë një shoqëri e tillë kurrë nuk do të ketë unitet dhe bashkim në mesin e anëtarëve të saj. Ashtu siç po vërejmë aktualisht se grupet takfiriste në botën islame janë bërë shkak për krijimin e mosmarrëveshjeve, përçarjeve dhe tensioneve të shumta në shoqëritë islame. Pikërisht për këtë arsye, kolonizatorët të cilët tani janë krijues dhe financues të grupeve takfiriste në botën islame, po bëjnë përpjekje që nëpërmjet këtyre grupeve të krijojnë konflikte dhe sa më shumë luftime në mesin e myslimanëve. Këto shtete duke krijuar fanatizma të ndryshme etnik dhe fetar në shtetet islame, synojnë të shkatërrojnë unitetin kombëtar të këtyre shteteve. Aktualisht në disa shoqëri islame kanë depërtuar idetë dhe mendimet e ngurta të grupeve takfiriste, prandaj myslimanët dhe dijetarët islamë duhet të mendojnë për përballje me rrënjët e tyre do të thotë përballje me fanatizmin, ngurtësinë dhe injorancën. Kthimi në udhëzimet e ndritura të Kur’anit të shenjtë dhe në islamin burimor të cilin e ka predikuar Profeti s.a.v.s. për njerëzit dhe të cilin e ka vazhduar Ehli Bejti (a.s.) , mund të jetë rruga e shpëtimit nga mendimet e ngurta dhe fanatizmat e injorancës si dhe nga pasojat e tyre. Sipas ekspertëve të çështjeve shoqërore, rruga më e mirë për të luftuar kundër natyrës së keqe të fanatizmit dhe ngurtësisë së mendjeve është kjo që të bëhet përpjekje në të gjitha nivelet për të ngritur nivelin e kulturës, të menduarit dhe besimit të njerëzve në përgjithësi duke rritur edhe nivelin e tolerancës së njerëzve përballë mendimeve të ndryshme.
- Kontrolli i plotë i rafinerisë Beixhi nga irakianët / Vriten 300 pjesëtarë të ISIS
- Rama dhe Meta mbledhin kandidatët: Gati për një fitore shembullore
- Qeveria nuk i pranon ultimatumet
- Ali Ahmeti nuk e lë partneritetin me Nikolla Gruevskin
- Qindra libanezë dëbohen nga Arabia Saudite
- Italia kërkon të kryejë sulme kundër terroristëve në Libi
- Terroristët e ISIS dëbohen nga rafineria Beixhi
- Vazhdojnë sulmet e përgjakshme saudite në Jemen
- Grupi terrorist ISIS përgjegjës për sulmin në Xhalal Abad të Afganistanit
- Palestinezët protestojnë përpara zyrës së OKB në Gaza
Të menduarit e ngurtë dhe fanatik, shkak i zhvillimit të takfirizmit
- madhësia e shkronjave Zvogëlo shkronjat rrit madhësinë e shkrimit
- Stampo
- Add new comment
Në këtë program do të analizojmë dy faktorë, ngurtësinë dhe fanatizmin në të menduar si themele të lëvizjes takfiriste.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn lij_Latn eng_Latn als_Latn