als_Latn bos_Latn ron_Latn
Debatet dhe mendimet e shumta qe ka lene pas vizita e Kryeministrit Shqiptar, Edi Rama, ne Serbi, i shtohet edhe opinioni i Ilir Metaj i botuar sot ne gazeten Dita. Nen titullin “Edi Rama dhe nervozizmi sistematik i Lubonjes”, Metaj ve ne dukje se pavaresisht faktit se si i ben gjerat Kryeministri Shqiptar, mire apo keq Fatos Lubonja gjithmone do ta thumboje Ramen keqas.
” Por, shyqyr qe pas çdo gabimi nuk mungon komenti sherues i Lubonjes. Ai eshte perhere aty per ta korrigjuar, per ta keshilluar. Keshtu edhe kete here. Sidomos kete here, qe ka gabuar aq rende sa fitoi duartrokitjet edhe te kundershtareve me te betuar,” thote Metaj ne komentin e tij.
Me poshte opinioni i plote i Z. Metaj:
—-
ILIR METAJ
Fatos Lubonja nuk mund te mungonte arbitrimin kur ne fushe eshte Edi Rama. Ne kete pike eshte i perpikte. Ishte edhe dje tek “Panorama” per viziten e Rames ne Beograd.
Statusi qe Lubonja ka ne gazetari, duhej te me ngjallte interesin per te mesuar se çfare optike kishte per çeshtjen, por emri i Rames ne titullin e shkrimit te tij e sfumonte menjehere kureshtjen. Nuk ka me asnje gje te papritur apo te paparashikuar ne shkrimet e tij kur behet fjale per Ramen. Ka vite qe eshte keshtu, jo thjesht sepse tani eshte kryeminister. Çeshtje obsesioni.
Keshtu qe e lexova me kureshtjen se çfare argumentash do te kishte qemtuar kete here Fatosi per te nxire figuren e Rames ne nje rast te veshtire si ky.
Ne mos per ta nxire, per ta erresuar mjaftueshem. Ah ky Rama, gjithmone e nervozon Lubonjen. Sistematikisht e nervozon.
Po si xhanem nuk ndodh qe ndonjehere gabimisht, te beje diçka per te cilen Ljuba bie dakord? Ç’eshte kjo ngjarje me probabilitet 1? Nuk mund te ishte te pakten probabiliteti 0.9999? Patjeter 1?
Po ky Rama qenka me i keq se studenti me i keq. Se dhe studentit me te keq, madje edhe ai analfabeti i atyre qe u mbyllen, gabonte ndonjehere te rrethonte alternativen e sakte. Ishte shprehja “bera bingo” per keto raste.
Ndersa Rama jo. Ai gabon ne çdo hap. Ai nuk di te beje as bingo. Por, shyqyr qe pas çdo gabimi nuk mungon komenti sherues i Lubonjes. Ai eshte perhere aty per ta korrigjuar, per ta keshilluar. Keshtu edhe kete here. Sidomos kete here, qe ka gabuar aq rende sa fitoi duartrokitjet edhe te kundershtareve me te betuar.
Por, ja ku vjen Lubonja me kuren e rradhes, madje kete here me doze me te forte, se gabimi i ka kaluar caqet e Shqiperise. Edi Rama ka kaluar kufijte dhe ka prishur qetesine shpirterore te Vuçiçit. Ai, mbasi helmoi shqiptaret me fajet e veta, po na helmon edhe fqinjet. Ndaj, ja ku vjen shpejt Fatosi.
Pa te shohim ç’na paska katranosur kete here ky Edi yne problematik?
Se pari, ai, ne menyre te barabarte me Vuçiçin, “ka kaleruar frustrimin nacionalist” te popullit shqiptar, thote Lubonja. Pra, njesoj si Vuçiç, ka “kaleruar” frustrimin nacionalist te popullit serb. Ok, e formuluar keshtu duket diçka e gabuar njesoj nga ana e dy lidereave.
Po pa te shohim, pse sipas Fatosit serbet qenkan frustruar? “Sepse humben Kosoven pasi u bombarduan nga NATO dhe se nuk mund ta pranojne se shqiptaret, te cilet i kane konsideruar gjithnje inferiore, te triumfojne mbi ta me ndihmen e Europes”.
Po shqiptaret? “Sepse historikisht jane sakrifikuar nga me te fuqishmit pasi nuk kane patur peshe ne rajon”.
Uau, çfare ekuivalence!
Pra, per Fatosin, dhimbja dhe tabuja e frustrimit qenkan njesoj, si per serbet qe qajne per dhuraten qe ua dhane dhe ua moren, dhe per shqiptaret, qe qajne per ç’u kane marre e s’ua kane kthyer me kurre.
Uau, çfare sinqeriteti nga ana e Fatosit! Dhe çfare miopie nga ana e Rames! Si nuk mundet valle ta dalloje ekuivalencen, madje identitetin, e dy aneve qe shtron Fatosi? Por Rama ne fakt, jo vetem qe nuk e kupton se sa njesoj qenkan te frustruar te dy popujt, sesa njesoj i ligjshem qenka vaji i tyre i frustrimit, por ai ka gabuar akoma me shume.
Ramen e paska genjyer mendja se shqiptaret mund madje te jene inferiore ndaj serbeve. Aq inferiore, sa te mos e ndjeje fare, po fare veten vasal. Ai madje, nuk qenka aq i zgjuar as sa Enveri! Kjo sjellje per Lubonjen nuk eshte as me shume e as me pak, por “kompleks inferioriteti i pakapercyer”.
Kush ka qene ne gjume letargjik keto dite dhe nuk ka mundur te ndjeke detajet nga vizita e Rames ne Beograd, duke lexuar keto rradhe qortimi superior te Fatosit nga inferiorit-nxenes Rama, me siguri do te mendonte se, epo diçka duhet te kete bere Rama kete here per te merituar kete dush te ftohte.
Me siguri, ai, si i kompleksuar nga frustrimi nacionalist i mesiper-shpjeguar, do ia kete plasur Vuçiçit: Boll me me superioritetin tuaj serb! Ne shqiptaret jemi pasardhesit e Ilireve e jo ardhacaker si ju ne keto troje. Ndaj na takon neve dhe jo juve te ndihemi krenare si shqiponjat ne maje te malit…etj,etj.
Dicka te tille do kete thene patjeter, perderisa meriton kete kritike te gjate e te ashper te Lubonjes. Se, vertet qe Lubonja e ka hale ne sy Ramen, po ama ai nuk mund te sajoje gabime nga asgjeja.
Vertet, çfare ka bere Rama qe e paska bere hak nje faqe gazete?
Ai, o miq qe keni qene ne gjume keto dite, guxoi te thoshte se Kosova eshte e pavarur. Dhe t’ua thoshte kujt, serbeve, qe nuk kishte guxuar njeri t’ua thoshte ne sy. Nuk kishin guxuar, madje kishin derguar predhat e avioneve t’ua linin te kuptohej, se vete nuk kishin guxim. As Hillari Klinton madje.
Rama, o miq, ky rebeli yne, guxoi te lendonte ndjenjat e fqinjeve serbe e t’u tregonte gjemen: Atyre u paskeshin marre Kosoven, ate plaçken qe ua kishin lene trashegim te paret e tyre!
E shikoni pra çfare guximi te marre? E shikoni çfare kompleksi inferioriteti? E shikoni çfare frustrimi?
E ç’eshte frustrimi i shqiptareve, qe Lubonja e shpjegon qarte se vjen nga qe u kane marre gjithmone copa nga toka e vet pa i pyetur e pa i llogaritur e ua kane dhene serbeve, edhe ata pa i pyetur e pa i llogaritur nese i donin apo jo?!
Ky qenka provokimi per Lubonjen, njesoj siç ishte provokimi per Vuçiç. Madje, nuk besoj se ka qene vertet provokim per Vuçiçin. Ai thjesht ka bere rolin per zgjedhesit e vet.
Por eshte provokim i sigurt per Lubonjen tone, ama.
Per ate qe i kemi dhene simpatine tone kombetarisht duke e lejuar te okupoje pa kursim frekuencat tona publike, te atij qe e kemi respektuar me tepri per vuajtjet dhe frustrimet e kaluara. Ai Lubonje, o miq, e quaka te drejten tone te neperkembur ne shekuj, te denje per te mbetur e neperkembur. Se, po u perpoqe te thuash se eshte e drejta jote shekullore qe po rivendoset, kjo provokoka serbet dhe Lubonjen. Ndaj, sipas Lubonjes, meqe fqinjet qenkan mesuar te na shohin me koken poshte, le te vazhdojme ta mbajme poshte, sepse turbullokemi shpirtrat e serbeve (dhe Lubonjes). Me besoni, duke shkruar keto fjale, nuk gjej fuqi te vazhdoj te shkruaj me tej.
Mpihem kur shoh sa inferiore paskemi edhe te ashtuquajturit “elitare opinioniste” si Lubonja. Trishtohem kur shoh sa te thella i paska rrenjet vertet kompleksi i inferioritetit nder shqiptare.
Por, kjo e ben edhe me madheshtore figuren e Edi Rames. Se ai po u tregon ne rradhe te pare vete shqiptareve dhe pastaj gjithe botes, se e drejta eshte natyrale dhe shkelja e te drejtes eshte jonatyrale.
Ndaj e drejta brohoritet sa here ta kerkon shpirti, sa here ta kerkon kombi. Se e drejta eshte diçka qe te takon se duhet te jete e jotja. E drejta eshte pjese e jetes se lire. E nese dikush ta merr kete te drejte, nuk duhet te turperohesh kur e kerkon mbrapsht. Perkundrazi, duhet te turperohen ata qe ta grabisin.
Edi Rames i takonte ta bertiste fort emrin e Kosoves se Pavarur mu ne zemer te Serbise. Ndersa serbeve u takonte te turperoheshin qe e kishin grabitur Kosoven per kaq kohe, qe e kishin frustruar Kosoven per kaq kohe. I takonte Edi Rames, sepse ai perfaqesonte Shqiperine, e cila ishte e grabitura e madhe. Kjo nuk u takonte asfare nderkombetareve, as Hilari Klintonit. Se ata nuk ishin te grabiturit. Ata ishin gjykatesit qe bene drejtesi.
Po nese shqiptaret kane kompleksin e inferioritetit te pretendojne te drejten e tyre, nese shqiptaret preferojne te bejne strucin, duke shpresuar se kjo nuk do lendoje ndjenjat delikate te serbeve qe nuk ishin aspak delikate kur i vrane e i prene me gra e me femije, nuk do te doja kurre te isha shqiptar.
Por shqiptaret, per fat, jane si Edi Rama ne shumice dhe jo si Lubonjat. Ndaj sot ata, kudo ku ndodhen, krenohen me Kryeministrin e tyre qe u tregoi se koka duhet mbajtur lart, qe u tregoi se te drejtat e tua duhet t’i njohesh vete ne rradhe te pare, pastaj te pretendosh t’i njohin te tjeret. Se e drejta nuk eshte provokim per askend. E drejta eshte pjesa jote natyrale.
Kosova e pavarur eshte nje e drejte qe nuk ka pse te provokoje askend, aq me pak ata qe e kishin burgosur prej shekujsh kete te drejte.
Pastaj, pjesa tjeter e shkrimit, eshte nje deshmi e gjalle e varferise se krijimtarise se Lubonjes ne kushtet e mungeses totale te argumentave. Imagjinoni, arrin te shkruaje se, “Ja pse duhej gjetur nje gjuhe tjeter, qe kjo te mos merrej si provokim. Edhe vendet perendimore ia thone privatisht Serbise diçka te tille e jo publikisht. Edhe Rama mund t’ia thoshte privatisht Vuçiçit, kurse publikisht mund te mjaftohej me pak fjale duke deklaruar se kemi qendrime te ndryshme…”.
Se pari, merreni me mend se ku mund ta dije Ljuba i shkrete se çfare flasin privatisht diplomatet nderkombetare me Vuçiçin. Nuk besoj se Vuçiç telefonon me nje fryme Lubonjen mbas takimeve.
Se dyti, pesh-peshet ne vesh nuk vlejne per driten e diellit. Dhe Kosova eshte drita e diellit. Por Fatos Lubonja ka frike nga drita e diellit, ndaj mban gjithmone syze te zeza. Me syze te zeza te duket çdo gje e zeze. Por syzet e zeza e sjellin boten te zeze vetem tek ty zoti Lubonja. Se bota vete eshte me ngjyra, eshte plot diell. Çeshtja e syzeve kerkon vullnetin tend, se eshte e drejta jote. Dhe kjo nuk eshte provokim. As Kosova, i dashur Ljuba.
als_Latn als_Latn als_Latn unk bjn_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn