als_Latn dik_Latn sag_Latn
Skeda:User-info.svg
Dobruja (shkruar edhe Dobrudja; bullgar: Дoбpyджa, Dobrudzha; rumune: Dobrogea theksuar [dobrod͡ʒe̯a] ose [dobrod͡ʒe̯a]; turke: Dobruca) është një rajon historik ndahet nga Bullgaria dhe Rumania, të vendosura në mes të lumit Danub ulët dhe Detit të Zi, duke përfshirë Delta e Danubit, rumune bregdetit dhe pjesa veriore e bregdetit bullgar. Territori i Veriut përbëhet Dobruja Dobruja, e cila është pjesë e Rumanisë, dhe në jug, i cili i takon Dobruja në Bullgari. Territori i rajonit Dobrogea rumun është i organizuar tani si qarqet e Tulcea dhe Konstanca, me një sipërfaqe të kombinuar prej 15.500 km ² dhe një popullsi prej më pak se një milion. Qytetet e saj kryesore janë Konstanca, Tulcea, Medgidia dhe Mangalia. Dobrogea është përfaqësuara nga delfinët në stemës së Rumani. Rajoni bullgare e Dobrudzha është e ndarë ndërmjet rajoneve administrative të Dobriç dhe Silistra. Kjo pjesë ka një sipërfaqe totale prej 7.565 km ², me një popullsi të kombinuar prej disa 350.000 njerëz, qytetet kryesore dhe duke u Dobrich Silistra (vende rajonale). Përmbajtja [hide] 1 Gjeografia 2 Etimologjia 3 Historia 3.1 Parahistoria 3.2 Historia e lashtë 3.3 sundimit romak 3.4 Rregulli bizantine 3.5 Para sundimit bullgar Perandoria 3.6 Kthimi i sundimit bizantin dhe migrimet vonë, Perandoria dytë bullgare dhe dominimi mongol 3.7 Autonome Dobruja 3.8 Wallachian Rregulla 3.9 Osmane rregull 3.10 Pas 1878 4 Historia demografike 4.1 Veriore Dobruja 4.2 Jugore Dobruja 5, Zona popullsisë dhe qytetet 6 Shih edhe 7 Shënimet 8 Referencat 9 lexim të mëtejshme [Redakto] Gjeografia
Harta gjeografike e Dobruja
Pyje dhe toka bujqësore në Plateau Dobruja Veriore
Stepë dhe toka bujqësore në Plateau Dobruja Qendrore
Brigjet shkëmbore karakteristike për bregdetin jugor Dobrujan Me përjashtim të Delta e Danubit, një rajon kënetor e vendosur në këndin e saj verilindore, Dobruja është kodrinor, me një lartësi mesatare prej rreth 200-300 metra. Pika më e lartë është në Peak (Greci) Ţuţuiatu në malet Măcin, duke pasur një lartësi prej 467 m. Plateau Dobrogea mbulon pjesën më të madhe rumune e Dobruja, ndërsa në pjesën bullgare Plateau Ludogorie është gjetur. Liqeni Siutghiol është një nga liqenet më të rëndësishme në pjesën veriore të Dobruja. Dobruja shtrihet në zonën e butë kontinentale klimatike; klima vendore përcaktohet nga fluksi i ajrit oqeanike nga veriperëndim dhe verilindje dhe kontinentale ajër nga Plain Evropës Lindore. Terreni relativisht niveli Dobruja së dhe vendndodhjen e saj të zhveshur të lehtësuar fluksin e ajrit të lagësht, të ngrohtë në pranverë, verë dhe vjeshtë nga veriperëndimi, si edhe atë të ajrit veriore dhe verilindore polare në dimër. Deti i Zi gjithashtu ushtron një ndikim mbi klimën në rajon, veçanërisht brenda 40-60 kilometra nga bregu. Temperaturat mesatare vjetore varion nga 11 ° C në brendësi dhe përgjatë Danubit në 11,8 ° C në bregdet dhe më pak se 10 ° C, në pjesët më të larta të pllajë. Rajoni bregdetar të jugut Dobruja është pjesa më e thatë e Bullgarisë, me një reshje vjetore prej 450 milimetra. Dobruja është një rajon i njohur erë një herë për mullinjtë e erës e saj. Rreth 85-90% e të gjitha ditëve të përjetojnë një lloj të erës, e cila zakonisht vjen nga veriu ose verilindja. Shpejtësia mesatare e erës është rreth dy herë më e lartë se mesatarja në Bullgari. Për shkak të reshjeve të kufizuar dhe afërsia me detin, lumenjtë në Dobruja janë zakonisht të shkurtër dhe me shkarkimin ulët. Megjithatë, rajoni ka një numër të liqeneve të cekëta bregdetare me ujë të njelmët. [1] [Redaktoni] Etimologjia
Mendimi më i përhapur në mesin e dijetarëve është se origjina e termit Dobruja është që të gjendet në interpretim turk të emrit të një sundimtari të shekullit 14, despot Dobrotitsa. [2] [3] [4] Ajo ishte e zakonshme për turqit në emër të vendeve pas një nga krerët e tyre e hershme (për shembull, Moldavia afër ishte i njohur si Bogdan Iflak nga turqit, të quajtur pas Bogdan I). Etimologjitë tjerë janë konsideruar, por kurrë nuk ka fituar pranim të gjerë. Abdolonyme Ubicini besohet emri do të thotë "toka të mira", rrjedh nga sllav Dobro ("të mirë"), një mendim që u miratua nga 19-të shekullit të dijetarëve të ndryshëm. Kjo pikëpamje, e cila kontraston me përshkrimin e zakonshme shekullit të 19-të Dobruja si një tokë e thatë shterpë, është shpjeguar si pikë e parë e Ruthenes, që e panë deltën e Danubit në Dobruja veriore si një përmirësim të ndjeshëm gjatë stepat në veri [5]. IA Nazarettean kombinon fjalën sllave me budjak tartare ("qoshe"), duke propozuar "qoshe mirë" etimologji. Një version përputhen përshkrimet bashkëkohore ishte sugjeruar nga Kanitz, e cila lidhet me emrin dobrice bullgare ("terreni shkëmbor dhe joproduktiv"). [6] Sipas George I. Brătianu, emri është një derivim nga një fjalë sllave turk (Bordjan ose Brudjars), të cilat i referohen turk Proto-bullgarët, term i përdorur edhe nga shkrimtarë arabë. Një e përdor më të hershme të emrit mund të gjendet në tregimin turke Oghuz-emrin, datë në shekullin e 15, ku ajo duket si Dobruja-Eli, prapashtesë posesive el-i tregon se toka është konsideruar si i përkasin Dobrotitsa ( "دوبرجه" në turqisht origjinal Osmane). [7] Humbja e grimcës përfundimtar nuk është e pazakontë në botën turke, një evolucion të ngjashme duke u vërejtur në emër të Aydin, fillimisht Aydın-Elit. [8] Një tjetër përdorim është herët në përkthimin shekullit të 16-latine e historive Chalcondyles Laonicus ', ku Dobroditia termi është përdorur për origjinale greke "vendi Dobrotitsa s" (AoBpotίkew xώpa). [9] Duke filluar me cenutury 17 emri u bë më e zakonshme, me renditions të tilla si Dobrucia, Dobrutcha, Dobrus, Dobruccia, Dobroudja, Dobrudscha dhe të tjerët duke u përdorur nga autorë të huaj. [10] Fillimisht, emri nënkuptonte vetëm stepë e rajonit jugor, në mes të pyjeve përreth Bagadag në veri dhe në Silistra-Dobrich-Balchik vijë në jug, [11] por më në fund, termi është zgjeruar për të përfshirë pjesën veriore dhe Danubit Delta. [12] Në shekullin e 19-të, disa autorë të përdorur emrin për t'iu referuar vetëm në territorin ndërmjet degës jugore të Danubit (St George) në veri dhe Luginën Carasu (sot Danub-Deti i Zi Canal) në jug. [13] [Redakto] Historia
[Redaktoni] Parahistoria Territori i Dobruja ka qenë i banuar që e Mesme dhe e Epërme paleolitit, [14] si mbetet në Babadag, Slava RUSA dhe Enisala demonstruar. Në neolitit, ajo ishte pjesë e kulturës Hamangia (quajtur pas një fshat në bregun Dobrujan), kulturës dhe Boian Karanovo kulturës V. Në fund të mijëvjeçarit të pestë pes, nën ndikimin e disa fiseve Aegeo-mesdhetare dhe kulturave, kultura Gumelniţa shfaq në rajon. Në Eneolitike, popullsitë migrim nga veriu i Detit të Zi, të kulturës Kurgan, përzier me popullsinë e mëparshëm, duke krijuar kulturën I Cernavoda. Nën ndikimin Kurgan II, kultura II Cernavoda doli, dhe pastaj, përmes kombinimit të I Cernavoda dhe kultura Dojranit, zhvilluar kulturën e III Cernavoda. Rajoni pasur kontakte tregtare me botën e Mesdheut që nga shek 14-të, si një shpatë miken zbulua në medgidia provon. [15] [Redaktoni] histori e lashtë
Rrënojat e kolonisë së parë greke në rajon, Istros Mosha e hershme Hekuri (8-6 shekuj pes) pa një diferencim në rritje të fiseve lokale Getic nga masës trak. Në pjesën e dytë të shek 8 pes, shenjat e para të marrëdhënieve tregtare midis popullsisë vendase dhe grekëve u shfaq në bregun e Gjirit Halmyris (tani Liqeni Sinoe). Në 657/656 pes nga kolonët Mileti themeluar koloninë e parë në rajon-Istrias. [16] Në pes 7-të dhe të 6 shekuj, kolonitë greke u themelua më në bregdetin Dobrujan (Callatis, Tomis, Mesembria, Dionysopolis, Parthenopolis, Aphrodisias , Eumenia etj). Në shekullin e 5 pes këtyre kolonive ishin nën ndikimin e Lidhjes Delian, duke kaluar në këtë periudhë nga oligarkia në demokraci. [17] Për më tepër, në shekullin e 6-të, grupet e para skifeve filluan të hyjnë në rajon. Dy fiset Getae, Crobyzi dhe Terizi, dhe qyteti i Orgame (Argamum) janë përmendur në territorin e Dobruja aktuale nga Hekataios e Mileti (540-470 pes). [18] Në 514/512 pes mbreti Dar I të Persisë poshtëruan të gjallin Getae në rajon, gjatë ekspeditës së tij kundër Scythians që jetojnë në veri të Danubit. [19] Në rreth 430 pes, mbretëria Odrysian nën Sitalkes zgjeruar sundimin e saj në gojët e Danubit . [20] Në 429 pes, Getae nga rajoni morën pjesë në një fushatë Odrysian në Maqedoni. [21] Në shekullin e 4 pes, Scythians solli Dobruja nën ndikimin e tyre. Në 341-339 pes, një nga mbretërit e tyre, Atheas luftoi kundër Istrias, i cili u mbështetur nga një rex Histrianorum (ndoshta një sundues lokal Getic). Në 339 pes, Atheas Mbreti u mposhtën nga maqedonasit nën Mbretin Filip II, i cili më vonë shtrirë sundimin e tij mbi Dobruja. [22]
Qytetet e lashta dhe kolonitë në Dobruja (bregdeti Moderne treguar) Në 313 pes dhe përsëri në 310-309 pes kolonitë greke të udhëhequr nga Callatis, i mbështetur nga Antigonus I Monophthalmus, revoltuar kundër sundimit maqedonas. Kryengritjet u shtypën nga Lysimachus, diadochus i Thracia, i cili gjithashtu ka filluar një ekspeditë ushtarake kundër Dromichaetes, kryetar i veriut Getae të Danubit, në 300 BC. Në shekullin e 3-të, koloni në bregdetin Dobrujan paguar haraç për Zalmodegikos basilei dhe Moskon, i cili sundoi ndoshta edhe Dobruja veriore. Në shekullin e njëjtë, Keltët u vendosën në veri të rajonit. Në 260 pes, Byzantion e humbi luftën me Callatis dhe Istrias për kontrollin e Tomi. Në fund të shekullit të 3 pes dhe në fillim të shek e 2, të Bastarnae vendosur në zonën e Danubit Delta. Rreth 200 pes, mbreti trak Zoltes pushtuan krahinës disa herë, por u mund nga Rhemaxos, i cili u bë mbrojtës i kolonive greke. Rreth 100 BC Mbreti Mithridates VI i Pontus shtrirë autoritetin e tij mbi qytetet greke në Dobruja. Megjithatë, në 72-71 pes, gjatë Luftës së Tretë Mithridatic, këto qytete ishin të pushtuar nga prokonsulli romak e Maqedonisë, Marcus Terentius Varro LUCULLUS. Një foedus u nënshkrua midis kolonive greke dhe Perandorisë Romake, por në 62-61 pes kolonitë e revoltuar. Gaius Antonius hybrida ndërhyri, por u mund nga Getae dhe Bastarnae pranë Istrias. Pas 55 pes Dakët nën Mbretit Burebista conquered Dobruja dhe të gjitha kolonitë greke në bregdetin, por sundimi i tyre përfundoi në 44 pes. [Redaktoni] Roman rregull Në 28/29 Rholes pes, një sundimtar Getic nga pjesa jugore e Dobruja, mbështetur prokonsullin e Maqedonisë, Marcus Licinius Crassus, në veprimin e tij kundër Bastarnae. Deklaruar Socius et amicus Populi Romani nga Oktavian, [23] Rholes ndihmoi Crassus në shtetet pushtues të Dapyx (në qendër Dobruja) dhe Zyraxes (në veri të rajonit). [24] Dobruja u bë pjesë e mbretërisë klientit të Odrysians , ndërsa qytetet greke në bregdetin ra nën sundimin e drejtpërdrejtë të guvernatorit të Maqedonisë. Në 12 pas Krishtit dhe 15 pas Krishtit, ushtritë Getic arriti në qytetet pushtues të Aegyssus dhe Troesmis për një kohë të shkurtër, por Odrysian mbreti Rhoemetalces mundi ata me ndihmën e ushtrisë romake.
Traiani Tropaeum Monumenti në Adamclisi përkujtuar fitoren romake mbi Dakët (rindërtimi Moderne) Në 15 pas Krishtit provincën romake të Moesia u krijua, por Dobruja, nën emrin Ripa Thraciae mbeti pjesë e mbretërisë Odrysian, ndërsa qytetet greke në bregdetin formuar Praefectura orae maritimae. Në 46 AD Thracia u bë një provincë romake dhe territoret e sotme Dobruja u zhytur në krahinën e Moesia. E-Dakët Geto pushtuan rajonin disa herë në shekullin e Krishtit 1, sidomos në mes të 62 dhe 70. Në të njëjtën periudhë, baza e flotës romake Danubit (Pleqësia Flavia Moesica) u zhvendos në Noviodunum. Praefectura ishte aneksuar Moesia në 86 pas Krishtit. Në të njëjtin vit Domitian ndarë Moesia, Dobruja duke përfshirë në pjesën lindore, Moesia inferiore. Në dimrin e vitit 101-102 mbreti dake Decebalus udhëhoqi një koalicion të Dakët, Carpians, Sarmatians dhe burs në një sulm kundër Moesia inferiore. Ushtria pushtuese u mund nga legjionet romake nën perandori Trajan në lumë Yantra (më vonë Nikopoli ad Istrum u themelua atje për të përkujtuar fitoren), dhe përsëri pranë fshatit modern të Adamclisi, në pjesën jugore të Dobruja. Fitorja e fundit u përkujtua me një monument, e ndërtuar në 109 në vend dhe themelues i qytetit të Tropaeum. Pas 105, Legio XI Claudia dhe Legio V Macedonica u zhvendos në Dobruja, në Durostorum dhe Troesmis respektivisht. Në 118 Hadrian ndërhyrë në rajon për të qetësuar një rebelim Sarmatian. Në 170 Costoboci pushtuar Dobruja, duke sulmuar Libida, Ulmetum dhe Tropaeum. Krahina ishte përgjithësisht e qëndrueshme dhe të begatë deri në krizë të shekullit të tretë, i cili çoi në dobësimin e mbrojtjes dhe dyndjet barbare të shumta. Në 248 një koalicion i gotëve, Carpians, Taifali, Bastarnae dhe Hasdingi, të udhëhequr nga Argaithus dhe Guntheric shkatërruara Dobruja. [25] Gjatë mbretërimit të Trajanit Decius krahina vuajtur shumë nga sulmi i gotëve nën Mbretit Cniva. [26] Sulmet barbare ndjekur në 258, 263 dhe 267. Në 269 një flotë të gotëve aleate, Heruli, Bastarnae dhe Sarmatians sulmuan qytetet në bregdet, përfshirë Tomi. [27] Në 272 Aurelian mundi veriun Carpians e Danubit dhe u vendosën një pjesë e tyre pranë Carsium. Perandori njëjta t'i japë fund krizës në Perandorinë Romake, duke ndihmuar rindërtimin e provincës. Gjatë sundimit të Dioklecianit Dobruja u bë një provincë të veçantë, Scythia, pjesë e Dioqezës së Thracia. Kryeqyteti i saj ishte Tomis. Diokleciani edhe lëvizur Legio II Herculia të Troesmis dhe Legio I Iovia në Noviodunum. Në 331-332 Konstandini i Madh mundi gotët që sulmuan krahinën. Dobruja u shkatërruar përsëri nga Ostrogotëve në 384-386. Sipas Licinius perandorët, Julian femohues dhe Valens qytetet e rajonit janë riparuar ose rindërtuar. [Redaktoni] sundimin bizantin Pas ndarjes së Perandorisë Romake, Dobruja u bë pjesë e Perandorisë Romake të Lindjes. Ndërmjet 513 dhe 520, rajoni morën pjesë në një revoltë kundër Anastasius I. lideri i saj, Vitalian, lindur Zaldapa, në jug të Dobruja, mundi bizantin përgjithshme Hypatius pranë Kaliakra. Gjatë sundimit Justini I, duke Antes dhe sllavët pushtuan rajonin, por Germanus Justinus mundi ata. Në 529, komandanti Gepid Mundus neveriten një pushtim të ri nga bullgarët dhe Antes. Kutrigurs dhe Avaret pushtuan rajonin disa herë, deri në 561-562, kur Avaret nën Bajanit Unë u vendosën në jug të Danubit si foederati. Gjatë sundimit të Tiberit Mauricius, sllavët shkatërruar Dobruja, duke shkatërruar qytetet e Dorostolon, Zaldapa dhe Tropaeum. Në 591/593, bizantine e përgjithshme Priscus u përpoqën për të ndaluar dyndjet, duke sulmuar dhe mposhtur sllavët nën Ardagast në veri të krahinës. Në 602 gjatë rebelim të ushtrisë bizantine në Ballkan nën Phocas, një masë e madhe e sllavëve kaloi Danubin, zgjidhjen në jug të Danubit. Dobruja mbeti nën kontrollin e lirshme bizantine, dhe u riorganizua gjatë sundimit të Konstantin IV si Thema Scythia. [28] [Redaktoni] Rregulli i parë bullgar Empire
Monument për Asparuh, themeluesi i shtetit të parë bullgar, në Dobriç; Dobruja ishte pjesë e pushtimit Asparuh në shekullin e 7 Rezultatet e hulumtimeve arkeologjike tregojnë se prania bizantine në territorin Dobruja si dhe në brigjet e Danubit humbur peshë në fund të shekullit të 6-të nën presionin e Periudhës së Migracionit. Në fortifikimet bregdetare në bregun jugor të lumit Danub, monedhë e fundit bizantine gjen datë nga koha e Konstandinit perandorët Tiberit II (574-582) dhe Herakliu (610-641). Pas kësaj periudhe të gjitha qytetet në brendësi bizantine u demoluan dhe të braktisur. [29] Në anën tjetër, disa nga vendbanimet më të hershme sllave në jug të Danubit u zbuluan në Dobruja, afër fshatrave Popina, Gărvan dhe Nova Cherna, dhe u datë deri në fund të 6-të dhe në fillim të shekujve 7-të. [30] Këto toka u bë zona kryesore e zgjidhjes kompakt Bulgar në fund të shekullit të 7-të. [31] Sipas traktatit të paqes së nënshkruar, 681, pas fitores së Bullgarisë mbi Bizantit në betejën e Ongala, Dobruja u bë pjesë e Perandorisë së Parë bullgare. [32] Menjëherë pas kësaj, Bullgarët themeluara pranë kufirit jugor të Dobruja qyteti i Pliska, i cili u bë kryeqyteti i parë bullgar, [33] dhe rindërtuar madara si qendër e madhe bullgare pagane fetare. [34] Sipas Chronicle bullgar paprovuar, nga shekulli i 11-të, bullgare Ispor Cari "pranuar tsardom bullgar", krijuar "qytete të mëdha, Drastar në Danub ", një" mur të madh nga Danubi në det "," qyteti i Pliska "dhe" populluar tokat e Karvuna ". [35] Sipas historianëve bullgare, gjatë shekujve 10-7, rajoni u përqafua nga një rrjet i madh i prej balte dhe fortesa druri dhe ramparts. [36] Rreth fundi i shekullit të 8-të, ndërtimi i gjerë i fortesa dhe mure guri të reja mbrojtëse filloi. [37] Origjina bullgare e mureve është e diskutueshme nga historianët rumunë, të cilët Baza e pozitës së tyre në sistemin e ndërtimit dhe provat arkeologjike. [citim i duhur] Disa prej fortesave shkatërruara janë rindërtuar Bizantine, si dhe (Kaliakra dhe Silistra në shekullin e 8, Madara dhe Varna në 9). [38] Sipas disa autorëve, gjatë tre shekujve të mëposhtme të dominimit bullgar, bizantinët kontrolluar ende në bregdetin e Detit të Zi dhe gojët e Danubit, dhe për periudha të shkurtra, madje edhe disa qytete. [39] Megjithatë, sipas arkeologëve bullgarë, monedhat e fundit, që konsiderohen një provë e bizantine , prania në datën Kaliakra nga koha e perandorit Justin II (565-578), [40] në Varna që nga koha e perandorit Herakliut (610-641), [41] dhe në sundimin Tomi nga Constantine IV (668-685) . [42] Në fillim të shekullit të 8-të, Justiniani II vizitoi Dobruja të pyesni bullgare Khan Tervel për ndihmë ushtarake. Khan Omurtag (815-831) ndërtoi një "shtëpi të lavdishme në Danub" dhe ngriti një tumë në mes të distancës midis Pliska dhe ndërtimin e tij të ri, në përputhje me mbishkrimin e tij mbajtur në SS. Kisha dyzet martirëve në Veliko Tarnovo. Vendodhja e kësaj ndërtesë është e paqartë; teoritë kryesore të vendosni atë në Silistra ose në Păcuiul lui Soare [43] Shumë herët mbishkrime mesjetare Bulgar guri u gjetën në Dobruja, duke përfshirë edhe tregimet historike, inventaret e armatimit ose ndërtesave dhe tekste përkujtimore [44.. ] Gjatë kësaj periudhe Silistra u bë një qendër e rëndësishme kishtare bullgar-një Peshkopata pas 865 dhe selia e Patriarkut bullgar në fund të shekullit të 10-të. [45] Në 895, fiset Magyar nga Budjak pushtuan Dobruja dhe verilindore Bullgarinë. Një mbishkrim vjetër sllave, gjenden në Mircea Voda, përmend Zhupan Dimitri (ДѣиMиTpѣ жѹпaHѣ), një pronari lokale feudale në jug të rajonit në 943. [46] [Redaktoni] kthimin e sundimit bizantin dhe migrimet vonë, Perandorinë e dytë Bullgare dhe dominimin mongol Në Nikephoros kërkesës II Phocas, Sviatoslav unë e Kievit zënë Dobruja në 968. Ai gjithashtu u zhvendos kryeqyteti i Pereyaslavets në Kievan Rus ", në veri të rajonit. Megjithatë, nën bizantinët Gjonit unë Tzimisces rimorën atë në 971 dhe përfshirë atë në Mesopotami Theme e Perëndimit (Meσoπotauιa tnς Auσeov). [47] Sipas disa historianëve shpejt pas 976 [48] ose në 986, pjesa jugore e Dobruja ishte përfshirë në shtetin bullgar Samuil e, ndërsa pjesa veriore mbeti nën sundimin bizantin, duke u riorganizuar në një klimata autonome. [49] [50] Sipas teorive të tjera, Northern Dobruja u pushtua nga bullgarët si. [51] Në 1000, një ushtri bizantine urdhëruar nga Theodorokanos rimorën e Dobruja tërë, [52] organizimit rajonin si Strategia e Dorostolon dhe, pas 1020, si Paristrion (Paradounavon). Për të parandaluar sulmet e montuar nga veriu, bizantinët e ndërtuar tre ramparts nga Deti i Zi deri në Danub, në 10-11 shekuj. [53] [54] Megjithatë, sipas arkeologëve bullgarë dhe historianë, këto janë të fortifikimeve më herët, dhe ishin ngritur nga Perandoria parë bullgar në lidhje me kërcënimin e sulmeve Khazars. [55] [56] Duke filluar me shekullin e 10, bizantinët pranuan zgjidhjen e grupeve të vogla të Pechenegs në Dobruja. [57] Në pranverën e vitit 1036, një pushtim i Pechenegs shkatërruar një pjesë të madhe të rajonit, [58] shkatërruar në kalatë Capidava dhe Dervent dhe djegia e zgjidhjes në Dinogeţia. Në 1046 bizantinët pranuan zgjidhjen e Pechenegs nën Kegen në Paristrion si foederati. [59] Ata krijuar një formë të dominimit deri në 1059, kur Isaku I Komnenos rimorën Dobruja. Në 1064, pushtimi i madh i Uzes prekur rajonin. Në 1072-1074, kur Nestor, të strategos reja të Paristrion, erdhi në Dristra, ai gjeti një sundimtar në rebelimin atje, Tatrys. Në 1091, tre autonome, ndoshta Pecheneg, [60] sundimtarët janë përmendur në Alexiad: Tatos (Tatoῦ) ose Chalis (xaλῆ), në fushën e Dristra (ndoshta e njëjtë si Tatrys), [61] dhe Sesthlav (EeσθλάBou) dhe Satza (EatZά) në fushën e Vicina. [62]
Ky seksion përmban informata të një rëndësie të paqartë ose të diskutueshme apo me rëndësi për çështje të subjektit artikull. Ju lutemi ndihmoni të përmirësuar këtë artikull duke qartësuar ose hequr informacion tepërt. (Mars 2010)
Bullgaria në gjysmën e dytë të shekullit të 13-të. Pikat e kuqe tregojnë varg e Kryengritjes Ivailo. Cumans erdhi në Dobruja në 1094 dhe ruhet një rol të rëndësishëm deri në ardhjen e Perandorisë Osmane. [63] Në 1187, bizantinët e humbën atë që është tani Dobruja në Perandorinë restauruar bullgare. Në 1241, grupet e para Tatar, nën Kadan, pushtuan Dobruja filluar një histori të gjatë të shekullit të trazirave në rajon. [64] Në 1263-1264, bizantine Perandori Michael VIII Palaeologus dha leje për Sulltan Kaykaus II të vendosen në zonën me një . grup i turqve selxhuke nga Anadoll [65] Një misionar turk mistike, Sari Saltuk, ishte udhëheqësi shpirtëror i këtij grupi; [66] varri i tij në Babadag (i cili u emërua pas tij) [67] është ende një vend i pelegrinazhit për Muslimanët. Kjo ka ndodhur gjatë fushatës së Michael Tarhaniotes Gllava kundër Bullgarisë. [68] Një pjesë e këtyre turqve u kthye në Anadoll në 1307, ndërsa ata që mbetën u bë Christianised dhe miratoi Gagauz emrit. [69] [70] Në 1265 perandorit bullgar Konstandini Tikh Asen punësuar 20.000 Tatar të kalojnë Danubin dhe Traki sulm bizantin. [71] [72] Në rrugën e tyre mbrapa nga Tatarët detyruar shumica e turqve selxhuke përfshirë shefin e tyre Sari Saltuk të rivendosen në Kipchak (Cumania). [73] [ 74] Në pjesën e dytë të shekullit të 13-të, të turk-Mongolian Golden Horde Perandoria kontrolluan vazhdimisht dhe plaçkitur Dobruja. [75] paaftësisë së autoriteteve bullgare për të përballuar me bastisjeve të shumta u bë arsyeja kryesore për kryengritjen e Ivailo (1277 -1280), i cili shpërtheu në lindje të Bullgarisë. [76] Ushtria Ivailo e mundi Tatarët të cilët u detyruan të largohen nga territori bullgar, pastaj mposhti ushtrinë Konstandini Tikh së dhe Ivailo u kurorëzua Perandor i Bullgarisë. Lufta me tatarëve, megjithatë, shpërthyen-në 1278, pas një pushtimi tartare të ri në Dobruja, Ivailo u detyrua të tërhiqej në kala të fortë të Silistras në të cilën ai përballoi një rrethimi tre-mujor. [77] Në 1280 fisnikëria bullgare , e cila kishte frikë ndikimin në rritje të perandorit fshatare, organizoi një grusht shteti dhe Ivailo duhej të largoheshin për në armikut të tij Nogai Tatar Khan, i cili më vonë e vrau. [78] Në 1300 Khan i ri i Toqta Hordhia e Artë ceduar Besarabisë të perandorit Theodhorit Svetoslav. [79]
Kaliakra Kalaja, selia e Principatës Dobrujan autonome [Redaktoni] Autonome Dobruja Artikulli kryesor: Principata e Karvuna Në 1325, Patriarku ekumenik emëroi një farë Metodi metropolitane të Varnës dhe Carvona. [80] Pas kësaj date, një sundimtar lokale, Balik / Balica, [81] përmendet në jug Dobruja. Në 1346, ai mbështeti John V Palaeologus në kontestin për fronin bizantin me John VI Cantacuzenus duke dërguar një trupë ushtarake nën Dobrotitsa birit të tij / Dobrotici dhe vëllai i tij, Theodore, për të ndihmuar nënën e Gjon Palaeologus, Anna e Savojës. Për guximin e tij, Dobrotitsa / Dobrotici mori titullin e strategos dhe u martua me vajzën e Apokaukos megadux. [82] Pas pajtimit të dy pretenduesve, një mosmarrëveshje territoriale shpërtheu në mes të sistemit shtetëror Dobrujan dhe Perandorisë Bizantine për portin e Midis. [83] Në 1347, mbi kërkesën e John V Palaeologus ', Emir Bahud-din Umur, Beu i Ajdin, udhëhoqi një ekspeditë detare kundër Balik / Balica, duke shkatërruar portet Dobruja së. Balik / Balica dhe Theodore vdiq gjatë konfrontimeve, Dobrotitsa / Dobrotici bërë sundimtari i ri. [84]
Principata e Dobrotici / Dobrotitsa gjatë Vitet 1370 Midis 1352 dhe 1359, me rënien e sundimit Artë Horde në pjesën veriore të Dobruja, një shtet i ri u shfaq, sipas tartare princit Dhimitër, i cili pretendonte të jetë mbrojtës i gojët e Danubit. [85] Në 1357 Dobrotitsa / Dobrotici është përmendur si një vendimi despoti mbi një territor të madh, duke përfshirë edhe kështjellat e Varnës, Kozeakos (afër Obzor) dhe Emona. [86] Në 1366, John V Palaeologus vizitoi Romën dhe Buda, duke u përpjekur për të mbledhur mbështetje ushtarake për fushata e tij, por në rrugën shtëpi ai ishte bllokuar në Vidin nga Ivan Aleksandrit, Cari i Tarnovo, i cili konsiderohet se aleancat e reja ishin të drejtuara kundër mbretërisë së tij. Një anti-osmane nën kryqëzatë Amadeus VI i Savojës, i mbështetur nga Venediku dhe Gjenova, u shmangen për të liruar perandorin bizantin. Dobrotitsa / Dobrotici bashkëpunuar me kryqtarëve, dhe pas aleatët pushtuar kalatë disa bullgare në Detin e Zi, Ivan Alexander liroi Gjoni dhe negociuar paqen. Pozicioni i komandimit Dobrujan në këtë konflikt solli atij përparësi të shumta politike: e bija e tij u martua me një nga bijtë e John V-së, Michael, dhe principata e tij zgjeruar kontrollin e saj mbi disa nga kalatë e humbura nga bullgarët (Anchialos dhe Mesembria). Në 1368, pas vdekjes së Dhimitër, ai u njoh si sundimtar nga Pangalia dhe qytete të tjera në bregun e djathtë të Danubit. Në 1369, së bashku me Vladislav I e Vllahi, Dobrotitsa / Dobrotici ndihmoi Prince Stratsimir të fitojë përsëri fronin e Vidin. Midis 1370 dhe 1375, aleate me Venedikun, ai sfidoi pushtetin gjenuez në Detin e Zi. Në 1376, ai u përpoq për të imponuar djalin e tij-në ligj, Michael, si e perandorit Trebizond, por nuk ka arritur sukses. Dobrotitsa / Dobrotici mbështetur John V Palaeologus kundër birit të tij Andronikut Palaeologus IV. Në 1379, flota Dobrujan pjesë në bllokadën e Konstandinopojës, duke luftuar me flotën gjenovez. Në 1386, Dobrotitsa / Dobrotici vdiq dhe u pasua nga Ivanko / Ioankos, i cili në të njëjtin vit pranuar një paqe me Murati I dhe në 1387 nënshkruan një traktat tregtar me Genoa. Ivanko / Ioankos u vra në vitin 1388, gjatë ekspeditës së osmane Grand vezir Pasha Ali Çandarli kundër Tarnovo dhe Dristra. Ekspedita solli shumica e kalatë Dobrujan nën sundimin turk. [Redaktoni] Wallachian Rregulla Në 1388/1389 Dobruja (Terrae Dobrodicii-siç është përmendur në një dokument prej 1390) dhe Dristra (Dârstor) erdhi nën kontrollin e Mircea Jafetit, kryetar i Vllahi, i cili mundi Grand vezirit osman.
Dobruja (Terra Dobrotici) si pjesë e Vllahi nën Mirçea Plaku i Osman Sulltan Bajzitit I pushtuar pjesën jugore të territorit në 1393, duke sulmuar Mircea një vit më vonë, por pa sukses. Për më tepër, në pranverën e vitit 1395 Mircea rimori territoret humbur Dobrujan, me ndihmën e aleatëve të tij hungarez. Dobruja osman rigjetur në 1397 dhe vendosi atë në 1404, edhe pse në 1401 Mirçea rëndë mundën një ushtri osmane. Humbja e Sulltanit Beyazid unë nga Tamerlani në Ankara në vitin 1402 u hap një periudhë anarkie në Perandorinë Osmane. Mircea mori avantazhin e tij për të organizuar një fushatë të re anti-osman: në 1403, ai pushtoi fortesën e gjenovez të Kilia në gojët e Danubit, duke qenë në gjendje, në 1404, për të imponuar autoritetin e tij në Dobruja. Në 1416, Mircea mbështetur revoltë kundër sulltanit Mehmed I, i udhëhequr nga Sheikh Bedreddin në fushën e Deliorman, në jug të Dobruja. [87] Pas vdekjes së tij në 1418, djali i tij Mihail kam luftuar kundër sulmeve osmane përforcohet, përfundimisht duke humbur jetën në një betejë në 1420. Atij viti, Sulltan Mehmed unë personalisht kryer pushtimin definitive të Dobruja nga turqit. Vllahia mbahen vetëm gojët e Danubit, dhe jo për kohë të gjatë. Në fund të shekullit të 14-të, gjerman Johann udhëtar Schiltberger përshkruar këto vende, si vijon: [88] Unë kam qenë në tri rajone, dhe të tre u thirrën Bullgaria. ... Bullgaria tretë është atje, ku Danubi derdhet në det. Kapitali i tij është quajtur Kaliakra. [Redaktoni] Osmane rregull
Harta e Danubit nga gojët 1867 nga Heinrich Kiepert Pushtua nga turqit në 1420, rajoni mbeti nën kontrollin Osman deri në fund të shekullit të 19-të. Fillimisht, ajo u organizua si një udj (kufiri krahinë), përfshirë në sanxhakun e Silistra, pjesë e vilajeti i Rumelisë. Më vonë, gjatë Murad II ose Suleiman Unë, sanxhaku i Silistras dhe territoreve përreth u bë një Vilajeti veçantë. [89] Në 1555, një revoltë e udhëhequr nga të "rreme" (düzme) Mustafa, një pretendues për fronin turk, shpërtheu kundër osman administrata në Rumelisë dhe me shpejtësi u përhap në Dobruja, por u shtypën nga beylerbey e Nigbolu. [90] [91] Në 1603 dhe 1612, rajoni vuajtur nga forays e Cossacks dhe bash ketu, i cili djegur dhe plaçkitur Isaķči Küstendje. Perandoria ruse pushtuan Dobruja disa herë gjatë ruso-turke Wars - në 1771-1774, 1790-1791, 1809-1810, 1829 dhe 1853. Pushtimi më të dhunshme ishte ajo e 1829, e cila shpopulluar fshatra të shumta dhe qytetet. Traktati i Adrianopojë nga 1829 ceduar deltën e Danubit në Perandorinë Ruse. Megjithatë, rusët u detyruan të kthejë atë për të otomanëve në 1856, pas Luftës së Krimesë. Në 1864 Dobruja është përfshirë në vilajetit të Tuna.
Porti i Kustendje në 1856. Vizatim nga Camille Allard Gjatë sundimit osman, grupet e turqve, arabëve dhe Tatarët u vendosën në rajon, kjo e fundit sidomos në mes të 1512 dhe 1514. Gjatë mbretërimit të Peter I i Rusisë dhe Katerina e Madhe, Lipovans emigruar në rajonin e Danubit Delta. Pas shkatërrimit të sich Zaporozhian në 1775, Cossacks u vendosën në zonën veri të liqenit Razim nga autoritetet turke (po ata themeluan sich Danubit), por ata u detyruan të largohen Dobruja në 1828. Në pjesën e dytë të shekullit të nëntëmbëdhjetë, Ruthenians nga Perandoria Austriake u vendosën edhe në deltën e Danubit. Pas Luftës së Krimesë, një numër i madh i tatarëve u dëbuan me forcë larg Krime, immigrating në pas-osmane Dobruja dhe vendoseshin kryesisht në Luginën Karasu në qendër të rajonit dhe rreth Baba Dāgh. Në vitin 1864, Cherkess ikur nga pushtimi rus i Kaukazit u vendosën në rajonin e pyllëzuar pranë Baba Dāgh. Gjermanët nga Bessarabia gjithashtu themeluar koloni në Dobruja mes 1840 dhe 1892.
Hartën etnik i grykën Danubit nga 1861, sipas francez gjeografit Guillaume Lejean. (Shih legjendë këtu) Sipas historianit bullgar Liubomir Miletich, shumica bullgarë jetojnë në Dobruja në vitin 1900 ishin kolonët shekullit të nëntëmbëdhjetë apo pasardhësit e tyre. [92] [93] Në vitin 1850, Jon dijetar Ionescu de la Brad, shkroi në një studim mbi Dobruja, urdhëruar nga osmane Qeveria, që bullgarët erdhi në rajon ", në njëzet vitet e fundit apo më shumë". [94] Sipas studimit të tij, ka pasur 2285 familje bullgare (nga 8194 familje të krishtera) në rajon, [95] 1194 prej tyre në pjesën veriore Dobruja. [96] Liubomir Miletich vë numrin e familjeve bullgare në Dobruja Veriore në të njëjtin vit në 2097. [97] Sipas statistikave të Byelorussian bullgar, para 1877 ka pasur 9.324 familje bullgare nga tërësisht 12.364 familjeve të krishtera në Dobruja veriore. [98] [verifikimin e nevojshme] Sipas rus Vladimir knyaz Cherkassky, shefi i Qeverisë së Përkohshme ruse në Bullgari në 1877-1878, popullsia bullgare në Dobruja ishte më i madh sesa një rumun. [98] Megjithatë, numërimi Shuvalov, përfaqësuesi rus në Kongresin e Berlinit, deklaroi se Rumania ka merituar Dobruja "më shumë se kushdo tjetër, për shkak të popullsisë së saj". [99] Në vitin 1878, statistikat e guvernatorit ruse e Dobruja, Bieloserkovitsch, tregoi një numër të 4750 bullgar " Familja Shefat "(nga shefat e 14.612 familjeve të krishtera) në gjysmën veriore të rajonit. [96] Organizimi fetar i krishterë rajonit u vu nën autoritetin e Kishës Orthodhokse të Bullgarisë nga një Firman të sulltanit, i shpallur më 28 shkurt 1870. [100] Megjithatë, grekët dhe rumunët shumica në pjesën veriore të Dobruja mbetën nën autoritetin e Archdiocese grek i Tulča (themeluar në 1829). [101] [102]
Trupat rumune triumfalisht kalojnë Danubin në pjesën veriore Dobruja, në një Lithograph ngjyra patriotike, 1878 [Redakto] Pas 1878
Dobruja pas vitit 1878. Pas luftës 1878, Traktati i Shën Stefanit i dha Dobruja të Rusisë dhe Bullgarisë sapokrijuar. Pjesa veriore, të mbajtur nga Rusia, u lihen në Rumani në këmbim të territoreve në jug të Rusisë marrjen Bessarabia, duke siguruar një qasje të drejtpërdrejtë në grykën e lumit Danub. Në pjesën veriore të Dobruja, rumunët ishin shumicë, por popullsia përfshirë një enklavë bullgare etnike në veriperëndim (rreth Babadag), si dhe një komunitet të rëndësishëm myslimane (kryesisht turqit dhe Tatarët) shpërndara rreth rajonit. Pjesa jugore, mbajtur nga Bullgaria, u ul në të njëjtin vit nga Traktati i Berlinit. Në këshillën e të dërguarit Francez, një rrip i tokës shtrihet në brendësi nga porti i Mangalia (portokalli treguar në hartë) u lihen në Rumani, që nga këndi i saj juglindor përmbante një zonë kompakte e rumunëve etnikë. Qyteti i Silistra, të vendosura në zonat juglindore, pikë më mbeti bullgare për shkak të popullsisë së saj të madhe bullgare. Rumania pas u përpoq të zënë nga qyteti, si edhe, por në vitin 1879 një komision ndërkombëtar i ri lejohet Rumaninë vetëm për të zënë arab fort Tabia, e cila anashkaluar Silistra, por jo vetë qytetin.
Nacionaliteteve në Dobruja Veriut në fillim të shekullit të 20-të. Në fillim të Luftës ruso-turke të 1877-1878, shumica e popullsisë Dobruja ishte i përbërë nga turqit dhe Tatarët, por gjatë luftës, një pjesë e madhe e popullatës muslimane ishte evakuuar në Bullgari dhe Turqi. [103] Pas 1878 , qeveria rumune inkurajuar rumunët nga rajone të tjera të vendoseshin në pjesën veriore të Dobruja dhe madje pranoi kthimin e disa popullsisë muslimane të zhvendosur nga lufta. [104] Sipas historianëve bullgare, pas vitit 1878 autoritetet kishtare rumune mori kontrollin mbi të gjitha kishat lokale, me përjashtim të dy në qytetet e Tulcea dhe Konstanca, e cila arriti të mbajë liturgji bullgare e tyre sllave. [105] Megjithatë, në mes të 1879 dhe 1900, 15 kisha të reja bullgare janë ndërtuar në pjesën veriore të Dobruja. [106] Pas 1880, italianët nga Friuli Veneto dhe u vendosën në Greci, Cataloi dhe Măcin në pjesën veriore të Dobruja. Shumica e tyre ka punuar në granit guroret në malet Măcin, ndërsa disa became fermerët. [107] Autoritetet bullgare gjithashtu inkurajoi zgjidhjen e bullgarëve etnikë në territorin e jugut Dobruja. [108] Në maj 1913, Fuqitë e Mëdha i dha Silistra dhe zona në një rreze prej 3 km rreth tij në Rumani, në Konferencën e Shën Petersburg. Në gusht të vitit 1913, pas Luftës së Dytë Ballkanike, Bullgaria humbi Southern Dobruja (Cadrilater) në Rumani (shih Traktatin e Bukureshtit, 1913). Me hyrjen e Rumanisë në Luftës së Parë Botërore në anën e Francës dhe Rusisë, Fuqitë Qendrore zënë të gjithë Dobruja dhe i dha Cadrilater, si dhe pjesën jugore të Veriut Dobruja, në Bullgari në Traktatin e Bukureshtit të vitit 1918. Kjo situatë zgjati vetëm për një periudhë të shkurtër, si Fuqitë Aleate doli fitimtare në fund të luftës dhe Rumanisë rimori territoret humbur në Traktatin e Neuilly të 1919. Midis 1926 dhe 1938, rreth 30.000 arumunëve nga Bullgaria, Maqedonia dhe Greqia ishin të vendosur në jug të Dobruja. Në vitin 1923 Dobrujan Brendshme Revolucionare Organizata (IDRO), një organizatë bullgare nacionalist, u krijua. Aktive në jug Dobruja nën forma të ndryshme deri më 1940, detashmente IDRO luftuan kundër dhunime përhapur në rajon, [citim i duhur], si dhe administrata rumune. Kështu, ndërsa duke u konsideruar "një organizatë terroriste" nga ana e autoriteteve rumune, ajo u konsiderua në Bullgari si një lëvizje çlirimtare. Në vitin 1925, një pjesë e komiteteve revolucionare bullgare formuan Organizatën Revolucionare Dobrujan (dro), i cili më vonë u bë në vartësi të Partisë Komuniste të Rumanisë. Në kontrast me IDRO, të cilët luftuan për përfshirjen e rajonit në shtetin bullgar, dro kërkuar pavarësinë e Dobruja dhe përfshirjen e saj në një Republikës Federative planifikuar të Ballkanit. [109] mjetet e përdorura nga dro për të arritur qëllimet e saj ishin gjithashtu më të qetë. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Bullgaria rifitoi Southern Dobruja në Traktatin 1940 shtator aks të sponsorizuar nga të Krajovës, pavarësisht insistimit negociatorët rumunë që Balchik dhe qytetet e tjera duhet të mbeten në Rumani. Si pjesë e marrëveshjes, banorët rumune (arumune refugjat-ardhësit, kolonët nga rajone të tjera të Rumanisë dhe rumunët indigjene në rajon), u detyruan të largohen nga territori rifituar, ndërsa pakica bullgare në veri ishte nga ana e bëri të largohet për Bullgarinë në një shkëmbim të popullsisë. Të pasluftës Paqes në Paris Traktatet e 1947 riafirmoi kufirin 1940. Në vitin 1948 dhe përsëri në 1961-1962, Bullgaria propozoi një korrigjim të kufirit në zonën e Silistra, e përbërë kryesisht në transferimin e një territori rumun përmban burimin e ujit të atij qyteti. Rumania ka bërë një propozim alternativ që nuk përfshijnë një ndryshim territorial dhe, në fund të fundit, asnjë korrigjim ndodhi. [110] [Redaktoni] histori demografike
[Redaktoni] Veriore Dobruja Etnia 1880 [111] 1899 [111] 1913 [112] 19.301 [113] 1956 [114] 1966 [114] 1977 [114] 1992 [114] 2002 [114] All 139.671 258.242 380.430 437.131 593.659 702.461 863.348 1.019.766 971.643 Rumanisht 43.671 (31%) 118.919 (46%) 216.425 (56.8%) 282.844 (64.7%) 514.331 (86.6%) 622.996 (88,7%) 784.934 (90,9%) 926.608 (90.8%) 883.620 (90.9%) Bulgarian 24915 (17%) 38.439 (14%) 51.149 (13.4%) 42.070 (9.6%) 749 (0.13%) 524 (0,07%) 415 (0,05%) 311 (0.03%) 135 (0.01%) Turkish 18624 (13%) 12.146 (4%) 20.092 (5.3%) 21.748 (5%) 11.994 (2%) 16.209 (2.3%) 21.666 (2.5%) 27.685 (2.7%) 27.580 (2.8%) Tatar 29.476 (21%) 28.670 (11%) 21.350 (5.6%) 15.546 (3.6%) 20.239 (3.4%) 21.939 (3.1%) 22.875 (2,65%) 24.185 (2.4%) 23.409 (2.4%) Ruse-Lipovan 8250 (6%) 12.801 (5%) 35.859 (9.4%) 26.210 (6%) ² 29.944 (5%) 30.509 (4.35%) 24.098 (2.8%) 26.154 (2.6%) 21.623 (2.2%) Rusine (Ukrainian nga 1956) 455 (0.3%) 13.680 (5%) 33 (0.01%) 7025 (1.18%) 5154 (0,73%) 2639 (0.3%) 4101 (0.4%) 1465 (0.1%) Dobrujan Gjermanët 2461 (1.7%) 8566 (3%) 7697 (2%) 12.023 (2.75%) 735 (0,12%) 599 (0.09%) 648 (0,08%) 677 (0,07%) 398 (0.04%) Greek 4015 (2.8%) 8445 (3%) 9999 (2.6%) 7743 (1.8%) 1399 (0.24%) 908 (0.13%) 635 (0,07%) 1230 (0,12%) 2270 (0.23%) Roma 702 (0.5%) 2252 (0,87%) 3263 (0.9%) 3831 (0,88%) 1176 (0.2%) 378 (0,05%) 2565 (0.3%) 5983 (0.59%) 8295 (0.85%) 1According për ndarjen administrative të Rumanisë (1926-1938 qarqet e Konstancës dhe Tulcea), i cili përjashtuar një pjesë të Rumanisë së sotme (kryesisht komunat e Ostrov dhe Lipniţa, tani pjesë e Konstancës County) dhe ka përfshirë një pjesë të Bullgarisë së sotme (pjesë të Përgjithshëm Toshevo dhe komunat Krushari) 2Only rusët. (Rusët dhe Lipovans numërohen ndaras) [Redaktoni] Jugore Dobruja Etnia 1910 19301 [113] 2001 [115] All 282.007 378.344 357.217 Bulgarian 134.355 (47.6%) 143.209 (37.9%) 248.382 (69.5%) Turkish 106.568 (37.8%) 129.025 (34.1%) 76.992 (21.6%) Romët 12.192 (4.3%) 7615 (2%) 25.127 (7%) Tatar 11.718 (4.2%) 6546 (1.7%) 4515 (1.3%) Rumune 6348 (2.3%) 2 77.728 (20,5%) 591 (0.2%) 2 1According për ndarjen administrative të Rumanisë (1926-1938 qarqet e Durostor dhe Caliacra), e cila përfshinte një pjesë të Rumanisë së sotme (kryesisht komunat e Ostrov dhe Lipniţa, tani pjesë e Konstancës County) dhe të përjashtuar një pjesë të Bullgarisë së sotme (pjesë të Përgjithshëm Toshevo dhe komunat Krushari) Personat 2Including llogariten si vllehëve në Censusit bullgare [Redaktoni], Zona popullsisë dhe qytetet
I tërë rajoni i Dobruja ka një sipërfaqe prej 23.100 km ² dhe një popullsi prej jo më shumë se 1.3 milion, nga të cilat vetëm mbi dy të tretat e të parëve dhe gati tri të katërtat e fundit qëndrojnë në pjesën rumune. Etnia Dobruja rumune Dobruja [116] bullgare Dobruja [117] Përqindja Numri Numri Përqindja Numri Përqindja Të gjitha 1.328.860 100.00% 100.00% 971.643 357.217 100.00% Rumune 884.745 66,58% 90,94% 883620% 5911 0.17 1 Bulgarian 248.517 18,70% 135 0.01% 69,53% 248.382 Turkish 104.572 7.87% 2.84% 27.580 76.992 21,55% Tatar 23.409 1.76% 2.41% 23.409 4.515 1.26% Romët 33.422 2.52% 0.85% 8295 7.03% 25.127 Russian 22495 1.69% 2.23% 21.623 872 0.24% Ukrainian 1571 0.12% 1465 0.15% 0.03% 106 Greek 2326 0.18% 2270 0.23% 56 0.02% 1 persona, përfshirë llogaritet si vllehëve në Censusit bullgare 2001 Qytetet kryesore janë Konstanca, Tulcea, Medgidia dhe Mangalia në Rumani, dhe Dobrich dhe Silistra në Bullgari.
Historiku skedës
Shtypni mbi një datë/kohë për ta parë skedën siç ishte atëherë.
Lidhje skedash
Këto faqe lidhen tek kjo skedë:
Përdorimi global i skedës
Wiki-t e tjerë në vijim e përdorin këtë skedë:
- Përdorimi në ace.wikipedia.org
- Përdorimi në af.wikipedia.org
- Përdorimi në ang.wikipedia.org
- Përdorimi në an.wikipedia.org
- Përdorimi në an.wiktionary.org
- Përdorimi në arc.wikipedia.org
- Përdorimi në ar.wikipedia.org
- Përdorimi në ar.wikibooks.org
- Përdorimi në ar.wikinews.org
- Përdorimi në ar.wikiquote.org
- Përdorimi në ar.wiktionary.org
- Përdorimi në arz.wikipedia.org
- Përdorimi në as.wikipedia.org
- Përdorimi në av.wikipedia.org
- Përdorimi në ay.wikipedia.org
- Përdorimi në ba.wikipedia.org
- Përdorimi në be.wikipedia.org
- Përdorimi në bg.wikipedia.org
- Përdorimi në bh.wikipedia.org
- Përdorimi në bn.wikipedia.org
Shikoni më shumë përdorim global të kësaj skede.
hne_Deva als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn swe_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn nno_Latn wol_Latn lug_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn