als_Latn dik_Latn sag_Latn
Trilema e bombave shqiptare të ZaevitPublikuar 1 month ago në Lajmpress
Ato që deri tani i dëgjuam si të shurdhta dhe shumë pak interesante, na çojnë në hamendje vallë çka posedon Zaevi për politikëbërësit shqiptar në arsenalin e vetë siç thotë ai të begatshëm që përfshin mbi 20.000 të tilla
HYSEN HASKAJ
Maqedonia po e përjeton epokën e bombave të Zaevit. Ato u bënë dukuri e shpeshtuar e këtij viti. Pasi na i zgjati bukur shumë veshët, kur opinioni filloi ta humb durimin dhe kur shumë njerëz filluan ta urrejnë për paralajmërimet e shpeshtuara të gjysmëvjetorit të vitit të kaluar më në fund ai filloi t’i hedh ato dhe ta sensibilizojë ambientin e monotonizuar politik i cili një kohë të gjatë ishte bërë banal, i mërzitshëm dhe i pashpresë për ndonjë ndryshim në aspektin zhvillimor të vendit.
Në aspektin ushtarak në përgjithësi mjetet shpërthyese ku bëjnë pjesë edhe bombat janë të dy llojeve - ato luftarake me aftësi shkatërruese dhe imitacione që përdoren për stërvitje dhe ushtrime. Për nga sofistikimi ekzistojnë ato më të vjetrat M-52 dhe ato të viteve shtatëdhjeta – tetëdhjeta të ashtuquajtura M-75 kurse për nga mënyra e përdorimit ato përdoren duke i hedhur në cakun e menduar dhe ato befasuese që zakonisht janë shumë efektive. Me rëndësi është ruajtja dhe transporti i tyre i cili bëhet me masa të rrepta sigurie. Zakonisht ato përbëhen nga dy pjesë, masës eksplozive dhe asaj inicuese ku njëra pa tjetrën nuk bën punë. Po me që këtu nuk e kemi fjalën për bomba luftarake edhe pse edhe këto nuk do të thotë se nuk do t’i përdorin mendjelehtit dhe të frikësuarit për tërheqjen e vëmendjes se popullit në kahje tjetër si shumë herë më parë dhe qëllime të tjera nisur nga thënia se “Qëllimi nuk zgjedh mjete”. Prandaj po i kthehemi problemit për ato politike që shpesh kanë efekte të mëdha shkatërruese në rastin konkret ne shqiptarëve çdo ditë e më shumë na shtohet kureshtja për ato që kanë të bëjnë më ne. Ato që deri tani i dëgjuam si të shurdhta dhe shumë pak interesante, na çojnë në hamendje vallë çka posedon Zaevi për politikëbërësit shqiptar në arsenalin e vetë siç thotë ai të begatshëm që përfshin mbi 20.000 të tilla.
Cilat janë trilemat e bombave të Zaevit për shqiptarët
1. Vallë a posedon me të vërtetë Zaevi bomba në kuptimin ashtu si që flet shpesh në opinion apo ai luan në kartën e blofit?
2. Kushtimisht nëse Zaevi me të vërtet posedon bomba edhe për shqiptarët me aftësi të madhe shkatërruese vallë ato do t’i përdorë apo i ruan të demoluara për kohëra tjera të cilat do t’i përdorë në një periudhë postzgjedhore nëse kushtimisht partner koalicioni do jetë subjekt që është pjesë e arsenalit të bombave të ruajtura e që të përdoren si material komprometues-kushtëzues për çështjet e hapura të barazisë nacionale të shqiptarëve në Maqedoni dukuri e cila deri më tani është përdorur në mënyrë sistematike nga të dy partitë maqedonase bartëse të qeverisjes së shtetit. Pastaj të behet edhe kyçja e politikanëve të besueshëm nga e kaluara e qeverisjes se SDS-it, analist-kritik të qeverisë së tanishme dhe shqiptare qe kan qene besnik nga periudha e pavarësisë të RM-së dhe çështje tjera që do t’i siguronin qeverisje të rehatshme dhe të mirëpritur nga shumica e maqedonasve, dhe
3. Pse Zaevi nuk mund të posedojë bomba me aftësi të madhe rrënuese për shqiptarët? Kjo është edhe çështja kyçe e kësaj problematike. Në trurin maqedonas pa marrë parasysh se cilit spektër politik i takon ka mbisunduar vetëdija e mosbesimit ku shqiptarët janë konsideruar si rrezik për shtetin e Maqedonisë të cilin ata e konsiderojnë ekskluzivisht maqedonas por se me shqiptarët duhet bërë politikë me që ata na kanë rënë hise e keqe edhe pse dihet se kush kujt i ka rënë hise, me të cilët jemi të detyruar të bashkëjetojmë sepse kohët e spastrimeve etnike dhe e asimilimit janë një e kaluar e papërsëritshme dhe e patolerueshme nga SHBA-të dhe aleatët e tyre evropian.
Të bindur nga kjo dukuri shumica dërmuese e shqiptarëve të kyçur në rrjedhat politike dhe shoqërore dhe intelektual të pavarur kanë qenë të vetëdijshëm se përcillen, përgjohen dhe janë nën mbikëqyrjen permanente jo vetëm të strukturave të sigurisë po të sistemit të ndërtuar asisoj që ka siguruar informacione për çdo segment të jetës dhe veprimit brenda shtetit dhe jashtë tij. Të paktë janë shqiptarët që kanë qenë të vendosur deri në fund ta rezistojnë këtë jetë të vështirë, prandaj shumica e shqiptarëve, të kyçur në strukturat politike të partive më të mëdha, për të arritur një status të lartë në politikë e me të edhe në shoqëri, kundër kësaj dukurie e kanë zgjedhur rrugën më të lehtë të veprimit - metodën e veprimit të keqbërjes kundrejt bashkëkombasve si metodë e vardisjes dhe fitimit të besimit të padronit të cilin ata me këto veprime qysh nga fillimi e kanë promovuar dhe ajo dukuri është mirëpritur nga proviniencat qeveritare maqedonase. Numri i vogël të themi simbolik i atyre që kanë zgjedhur formën e veprimit të drejtë duke iu kundërvënë në forma të ndryshme trysnive të shtetit nuk kanë mundur ta ndryshojnë situatën ndryshe ku si rezultat e kemi gjendjen e mjerimit. Fatkeqësisht kjo kategori e njerëzve të vendosur për drejtësi dhe barazi ka qenë nën trysnin e dyfishtë. Në atë direkte nga politikëbërja shqiptare dhe në mënyrë të tërthortë - indirekte nga ajo shtetërore.
Duke u nisur nga sendërtimi i shtetësisë sovrane qysh nga faza e mëvetësimit në mënyrë permanente shqiptarëve këtu u janë kurdisur shumë afera, montime, vrasje, burgosje dhe veprime të tjera antinjerëzore nga regjimi, pjesë e së cilës supozohet të kenë qenë pjesëmarrës çdoherë edhe subjekte politike shqiptare e në disa raste edhe ndonjë burrështet të shteteve amë shqiptare. Sipas një kronologjie të ngjarjeve antishqiptare dhe antinjerëzore nga mbamendja po i ceki: Ladorishtin, Bit-Pazarin, “Aferën e armëve”, ngjarjet e Gostivarit, vrasjen e Telit me shokët, masakrën e Lubotenit, Sopotin, Çairçanjën, Brezën, vrasjen dhe sulmin në familjen Ajvazi në Haraçinë, vrasja e Harun Aliut me shokë, Kalaja, dhe së fundi rastin e vetëm ku palë të dështuara janë maqedonas dhe shqiptarë në “Monstrën” e ku ekziston bindja se janë të dënuar shqiptarë të pafajshëm. Ajo që i dallon bombat eventuale shqiptare për këto raste nga ato maqedonase të hedhura deri më tani është së në ato tonat janë përdorur sistematikisht forca të armatosura policore-speciale ku rregullisht ka pasur viktima njerëzore kurse këto të palës maqedonase jane të ngjyrës politike ku subjekte të veprimit janë mosrespektimi i kushtetutshmërisë, ligjeve dhe thyerje e të drejtave njerëzore të kundërshtarëve politik. Vetë natyra e llojit të këtyre bombave nisur nga e thënia se “Politika është lavire” e në vendet me demokraci të brishtë - demohajni si te ne e gjëkundi tjetër në rrethinë, për t’u ruajtur ambienti i pasurimit të politikëbërësve jam skeptik se Zaevi ka dhe do të hedh ndonjë bombë të fortë shqiptare pasi që ajo edhe mund të ketë kundërefekt në strategjinë e arritjes së qëllimit. Duhet cekur faktin se kryeaktorët e vendimit të përgjimit kanë qenë të vetëdijshëm për operacionin por nuk u ka shkuar mendja se elementi i befasimit do t’u kthehet bumerang. Nga ana tjetër kur thamë për karakterin e veprimeve inkriminuese shqiptare, duhet ditur se ato nga vetë natyra kërkojnë regjim krejtësisht ndryshe të planifikimit, organizimit dhe realizimit.
Vendimet për ngjarje të natyrës së tillë inkriminuese zakonisht sillen nga një rreth shumë i ngushtë mos të themi në katër sy, larg opinionit dhe pse jo jashtë shtetit. Zakonisht në rastet e aferave të montuara, ministrat e resorëve dhe krerët e partive politike shkojnë jashtë shtetit dhe atë e përdorin si alibi të arsyetimit. Rast eklatant do ta përmendi të ashtuquajturën “Aferë të armëve” ku në ditët e arrestimit 5 dhe 6 nëntor 1993 (e shtunë dhe e dielë) ministri i mbrojtjes se atëhershme Vllado Popovski ndodhet në Turqi, kryetari i PPD-së Nevzat Halili në Gjermani, Imer Imeri ( in memoriam) atëherë zv. ministër i shëndetësisë me pastaj kryetar i PPD-së dhe nënshkrues i marrëveshjes së Ohrit ndodhet në Shqipëri. Nga e kaluara më kujtohet kur ekzistonte linjë e veçantë telefonike speciale treshifrore në të cilën kishin çasje vetëm personat numër 1 nga të dy anët vendimmarrëse dukuri e ngjashme siç thonin dikur se ekzistonte “TELEFONI I KUQ” ndërmjet Uashingtonit e Moskës te i cili kishin çasje vetëm kryetarët e këtyre shteteve dhe askush tjetër. Edhe pse një formë e komunikimit të tillë është demode pse të mos ekziston diçka e ngjashme dhe aktorët e vendimmarrjes së dukurive inkriminuese të posedojnë celular, radiolidhje apo ndonjë mjet tjetër të komunikimit te sofistikuar special me që për këto qëllime janë harxhuar shumë mjete buxhetore dhe ato t’u shërbejne ekskluzivisht vetëm për komunikim ndërmjet tyre.
Më herët e përmendëm se në rastet e aferave kundër shqiptarëve çdoherë janë përdorur forca të armatosura atëherë edhe mënyra e komunikimit dhe lidhjeve është ndryshe nga ajo e bombave të Zaevit. Në këto raste lidhjet mbahen vetëm me mjete tjera dhe komunikimi bëhet në formë të shifruar, me përdorim të kodeve speciale, në frekuenca të veçanta ku qasje kanë vetëm aktorët, mënyrë e cila edhe nëse incizohet apo hyn ne frekuencën e lidhjeve biseda nuk mund të deshifrohet. Prandaj bombat e Zaevit për shqiptarët konsideroj të jenë të plogështa ndryshe nga interesimi dhe kureshtja e shqiptarëve që po presin me padurim ndonjë sensacion.
Ndër disa shqiptarë intelektualë, analistë kritik të strukturës së tanishme shtetërore janë shpeshtuar kërkesat ndaj Zaevit për t’i publikuar përgjimet e tyre. Është fakt i pamohueshëm se shumë të tjerë shqiptarë jemi dhe kemi qenë aktorë të përgjimit permanent por i mbetet Zaevit të vlerësojë së çka është më frytdhënëse për të arritur te qëllimi i caktuar. Duhet cekur se ne shqiptarëve na mungon aftësia e organizimit të sistemuar dhe kundërvënies ndaj dukurive dhe subjekteve shkaktarë të së keqes sonë. Këtë dobësi çdoherë e mbuluam kinse duke u bërë të njohur si popull me shkallë të lartë tolerance - durimi Gandian siç thoshte i ndjeri Rugova edhe pse personalisht durimin e tepruar e konsideroj si maske ndaj frikës dhe tolerancë ndaj keqbërjes - mëkat të dyfishtë. E para se e duron zullumin dhe e dyta se e ushqen e kultivon dhe e mundëson atë. Ne tani po na e rikujtojnë ëndrrën e mollës së kuqe, edhe pse punët shihen se si i kemi.
Të mbesim me shpresë se përfundimisht në Maqedoni do të fiton koncepti i mendjes së shëndoshë, instalimi i vlerave të mirëfillta njerëzore, demokratizimi i shtetit, barazisë qytetare, shteti do të shkon rrjedhave drejt integrimeve civilizuese dhe do bëhemi shtet normal i jetesës së sigurt me perspektivë për të gjithë njerëzit, pa marrë parasysh përkatësisë nacionale, kulturore apo fetare.
als_Latn als_Latn hau_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn