als_Latn dik_Latn sag_Latn
I vetmi ekip që e ka mundur Barcelonën (pra filozofinë e Pep Guardiolës, sot trajner i Bayernit) në një ndeshje duke e dominuar atë dhe duke sulmuar pa fund, është Arsenali, kur fitoi në shtëpi para tre vitesh me rezultat 2-1. Madje, rezultati nuk e tregon mirë çfarë loje të paparë bëri Arsenali asokohe. Dhe, ia vlen ta theksojmë se ndeshja e kthimit pati një episod që ndihmoi “blaugranasit”, fakt i gjithëpranuar nga shumica e mediave, në lidhje me Van Persien.
Pra, ajo që duam të themi është se as Interi, as Chelsea dhe as Bayerni nuk i kanë nisur ndeshjet e tyre (kur kanë fituar) me synimin për të sulmuar pa fund që në minutën e parë ndaj Barcelonës. Interi me fitoren 3-1 luajti kryesisht me kundërsulme dhe ishte egoja e atij brezi fantastik lojtarësh që mposhti katalanasit. Chelsea zgjodhi totalisht rrugën e mbrojtjes. Po Bayerni? Natyrisht, e mundi Barcelonën 4-0 dhe 0-3, nuk i la as tri gjuajtje në drejtim të Neuerit në 180 minuta lojë, ama duhet ta pranojmë se Jupp Heynckes ia la Barcelonës topin dhe preferoi që lojtarët bavarezë të bënin golat. Bayerni përdori fizikun, sidomos me dyshen Javi & Basti. Arsenali ishte ndryshe. Arsene Wenger ishte ndryshe. Ai e sulmoi Barcelonën dhe e mundi pikërisht me armën e katalanasve: shpejtësinë, pasimet e shpeshta dhe fleksibilitetin në ndërrimin e pozicioneve. Pra, ai mposhti idenë e Pep Guardiolës me sinoniminë e spanjollit, pavarësisht se u kualifikua më tej, apo jo.
Natyrisht, ai Arsenal nuk është sot, por Arsene Wenger ka krijuar atë që shpesh quhej “Barcelona e dytë e Evropës” në Londër dhe ka qenë shpesh alternativë për stolin e Barcelonës, sepse ka një filozofi loje sulmuese dhe me futboll tërheqës, ashtu si Pep Guardiola.
Gjithsesi, tekniku spanjoll është më pragmatist dhe më me këmbë në tokë se francezi. Pep Guardiola dëshiron që topi të mbahet vetëm nga skuadra e tij dhe kështu nuk i jep shanse kundërshtarit të rrezikojë. Kjo do të ndodhë sonte. Spanjolli e tha edhe në konferencën e tij për shtyp, që ideja e tij është të mos i lërë topin “topçinjve” dhe të mbajë Mesut Ozilin. Duke qenë se Bayerni po luan në transfertë, mbajtja e topit është diçka që do të ndodhë me patjetër. Pse? Sepse duke mbajtur topin, Bayerni zotëron fushën dhe hyn në lojën e tij, nuk lejon kundërsulmet e Arsenalit dhe goli … do të vijë. Për këtë, ne guxojmë të parashikojmë që Mario Mandzukic së paku nuk do të luajë gjithë ndeshjen, për të mos thënë nuk luan si titullar. Thomas Müller ka luajtur titullar ndaj Manchester Cityt dhe kjo rezultoi e suksesshme. Ai futet kudo, ka sensin e golit dhe luan me mesfushorët. Pep Guardiolës i pëlqen fleksibiliteti në lëvizje, kurse Mario Mandzukic markohet kollaj, duke marrë parasysh se arma e tij më e fortë, fiziku, është pikërisht ajo që dyshja Mertesacer – Koscielny e kanë armë gjithashtu të fortë. Gjithsesi, anti-argumenti i kësaj ekziston dhe është i fortë: kroati krijon hapësira për të tjerët dhe mbase kjo do të jetë arsyeja pse Pep mund ta zgjedhë si titullar. Faktori tjetër është edhe forma e tij, për mendimin tonë, aktualisht më e mirë se e Müllerit.
Mendojmë gjithashtu se Pep Guardiola do të guxojë sonte me një formulë të re. E mbani mend në Superkupën e Gjermanisë ndaj Dortmundit? Provoi Xherdan Shaqirin si sulmues të fshehtë dhe Mandzukic u spostua majtas. Këtij të fundit nuk i pëlqeu kjo detyrë dhe u zemërua në fakt. Këtë detaj po jua sjellim tani me një qëllim të thjeshtë. Guardiola në ndeshjet e mëdha shpesh hedh teorikisht një formacion të pritshëm dhe me pykë, por sulmuesin e bën dikush tjetër. Kësaj here mund të jetë Robben, Müller ose Götze. Holandezi i përshtatet më tepër kësaj ndeshjeje për të bërë sulmuesin. Arsenali sulmon me 6-7 lojtarë dhe hapet jo pak. Arjen Robben mund të jetë një armë për Bayernin dhe këtu e kemi fjalën për kundërsulmet. “Tulipani Fluturues” nuk quhet më kot i tillë, por sepse me të vërtetë është i shpejtë. Anti-argumenti i këtij elementi fillon te ndeshja e fundit e Bayernit, ku për rreth 30 minuta Guardiola e përdori Robbenin pikërisht si sulmues të fshehtë dhe Claudio Pizarro luajti poshtë. Lind pyetja: A ishte manovër e Guardiolës kjo për të shpërqëndruar Arsene Wengerin, apo ishte një “provë teknike” për ta vënë në zbatim në ndeshjen ndaj Arsenalit? Kjo e dyta duket e rrezikshme, sepse trajneri francez sigurisht që duhet ta ketë ndjekur ndeshjen e fundit të Bayernit dhe Pep nuk është aq budalla sa t’ia servirë taktikën e tij një javë para.
Elementi tjetër që ia vlen të merresh me të është pozicioni i Philipp Lahmit. Kapiteni duhet të luajë sonte mesfushor, sepse kështu mban Ozilin dhe, pavarësisht nëse Wengerit “ia ndjen miza” këtë pozicionim dhe përdor Cazorlën si më defensiv përballë Lahmit, prapë se prapë Lahm duhet të jetë sonte dirigjenti i aksioneve të Bayernit. Pse? Sepse u bënë shumë ndeshje që ai luan i tillë dhe Rafinha nuk ka zhgënjyer. Pse të ndryshohet skema në një ndeshje kaq të rëndësishme? Pastaj, Lahm nuk ka një zëvendësues të denjë për momentin në mesfushë, sepse Bastian Schweinsteiger dhe Javier Martinez nuk janë në 100%-in e tyre – sapo janë kthyer nga dëmtimi. Një ide është gjithsesi. Thiago si numër 6 dhe më lart të luajë dyshja Kroos – Götze. Müller në krah, Robben në krah dhe Mandzukic pykë.
Dhe elementi i fundit për të cilin duam të japim një mendim është pika e dobët e Arsenalit dhe pika e dobët e Bayernit. Këtu fillon e gjithë ideja e një trajneri – besojmë.
Ne mendojmë se Bayerni fiton një mbështetje fantastike në qendër me Philipp Lahmin dhe dyshja Boa – Dante, pavarësisht se nuk janë mbrojtësit më të mirë në botë, të paktën sonte i mjaftojnë këtij Bayerni magjik. Problemi i Bayernit sipas nesh është këndi mbrojtës qendre – mbrojtës krahu. Me 3-4-3 që Guardiola sugjeron kur Bayerni ka topin, krijohet një hapësirë e madhe mes dysheve Dante – Alaba dhe Boateng – Rafinha (ose Lahm). Kështu, lojtarë si Cazorla, Chamberlain dhe Rosicky, apo edhe Özil, nëse luan anësor, mund t’i sjellin probleme Bayernit. Pra, parashikojmë që Wenger do të luajë me diagonalet e gjata, për të “zënë gafil” këndet e mbrojtjes së Bayernit. Krahët Arsenali i ka super të fortë, jo thjesht si emra, por si mentalitet loje, pavarësisht se nuk luan Walcott.
Vjet, në mënyrë që Arsenali ta shtynte sa më poshtë Bayernin dhe të mos qarkullonte shumë topin, përdori Giroudin si pykë, por meqë atëherë luante dyshja Javi – Basti, topi nuk depërtonte dot drejt tij. Më pas, Wenger përdori Walcottin si pykë, për të shfrytëzuar shpejtësinë e tij. Kjo nuk solli gola, por pati efekt, ndoshta sepse qendërmbrojtësit e Bayernit nuk janë të shpejtë. Kjo fatmirësisht nuk do të ndodhë sonte, sepse Walcott është i dëmtuar. Pra, ne parashikojmë se në qendër Bayerni sonte është i blinduar. Problemi janë krahët.
Dhe pika e dobët e Arsenalit, sipas nesh, është krahu i djathtë. Pse? Së pari, nëse Robben luan aty ku luan gjithmonë, pra djathtas, ai do të marrë pas vetes të paktën dy lojtarë të Arsenalit, sepse kjo ndodh gjithmonë. Ka vite që ndodh, sepse ai është magjik. Kështu, Flamini dhe një mbrojtës qendre i Arsenalit do të spostohen tepër në krah. Kjo krijon një hapësirë të madhe në krahun e mbrojtësit Sagna, ku për fat pritet të luajë Götze, i cili teknikisht do ta dominojë pa dyshim mbrojtësin. Nëse luan Rosicky në krahun e djathtë të Arsenalit si mefushor, do të jetë problem i madh për 21-vjeçarin e Bayernit, sepse Rosicky mbron shumë dhe kthehet mbrapa. Nëse luan Chamberlain apo Özil, do të jetë më mirë. Parashikimi ynë përfundimtar është që goli i Bayernit sonte do të vijë nga krahu i Sagnasë. Nëse bëhet gol në krahun e Gibbsit, do të ndodhë sepse thjesht Robben është i jashtëzakonshëm dhe do krijojë hapësira për dikë në krah.
Si i presim ne formacionet titullare? Ja të provojmë një ide:
Arsenali: Szcz?sny – Gibbs, Koscielny, Mertesacker, Sagna – Flamini, Wilshere – Özil, Cazorla, Rosicky – Giroud.
Bayerni: Neuer – Alaba, Dante, Boateng, Rafinha – Lahm – Götze, Thiago, Kroos, Robben – Müller (Mandzukic).
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn swh_Latn hau_Latn