als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ajo më tha se do të punoja me kompaninë e saj të produksionit dhe unë mendova: “Perfekte! Do të jem asistentja e saj personale në filma. Kjo ishte ajo çfarë unë doja të bëja!” Ajo më dha librin e saj të parë që donte ta kthente në film dhe mua m’u duk një mrekulli kjo gjë. Doja të isha pjesë e kësaj. Sepse vërtetë mendova që detyra ime do të kishte lidhje vetëm me produksionin. Ndaj qëndrova gjatë, duke pritur që kjo do të ndodhte, por nuk ndodhi kurrë. Dhe ishte vetëm fillimi…
E ndava me një nga të dashurit e saj, aktor i njohur. Ajo më tha: “Oh, I mbyllëm xhirimet e filmit. Nuk ka për të funksionuar mes nesh; në fakt unë po dal me dikë tjetër. Të lutem do t’i thuash atij të më lërë rehat? “
Këtë gjë ma kërkoi në telefon, gjatë Krishtlindjeve. Ajo vazhdoi: “Dil me të në takim, në emrin tim.” Këtë bëra. Mendohet se të ndahesh me një sms, është gjëja më e keqe e mundshme. Absolutisht që jo. Më e keqja është të çosh asistenten tënde, që të ndahet me të dashurin tënd. Ai as nuk e priste këtë gjë dhe kjo ishte e tmerrshme. Sepse kur fola me të në telefon një natë me parë, ai më tha: “Fantastike! Ajo pranoi! Thuaji të lutem që të takohemi këtu: Do t’i porosis verën që ajo pëlqen më shumë!”
Unë u përgjigja vetëm: “Ok”. U ndjeva shumë keq për të. I thashë: “Ti nuk e meriton këtë që të bëri ajo. “ Kisha dy javë që kisha nisur punë si asistente, kur ndodhi kjo ndarje. Këtu nisa të tronditem – O Zot I madh, kjo do të jetë puna ime?
Përpara se të jetoja me të, dilja çdo mëngjes në 4 nga shtëpia dhe mbërrija tek ajo në 5 të mëngjesit. Pastaj nisja me rutinën e përditshme: I bëja gati ccajin, vitaminat, mëngjesin. Dhe kur më kërkoi të jetoja tek vila e saj, në 5 të mëngjesit shkoja tek Starbucks, I merrja një kafe dhe ja vendosja tek koka e krevatit. Më pas, zbrisja poshtë dhe I përgatisja ccajin. I hapja kompjuterin, kontrolloja të gjithë axhendën e saj ditore dhe ja printoja. Pastaj I merrja gazetat, ku lexoja kritikat e librave më të fundit. Ajo donte që unë të shkoja të blija për të, të gjithë librat më të vlerësuar edhe nëse s’do t’I lexonte kurrë. Ose do të lexonte 4-5 kapitujt e parë e do ta dhuronte. Pastaj, hapja televizorin të kuptoja se çfarë po ndodhte. Në orën 7 të mëngjesit, ajo donte të dinte gjithçka çfarë ishte thënë në lajme. Unë isha tej mase e informuar.
Nëse i duhej të punonte, e lexonim bashkë skenarin. Ajo xhironte shumë filma dhe gjatë xhirimeve, unë isha alarmi I saj dhe më duhej ta zgjoja në mëngjes në orën 4. Dhe gjatë ditës, bëja transportin e djalit të saj dhe dados nga shtëpia në sheshxhirim dhe anasjelltas, sapo fëmija niste të “tërbohej”.
Nuk kisha kurrë mundësi të bëja gjërat e mia, për sa kohë jetoja në shtëpi me të. Të mos flasim për jetën private. Nuk ndodhte asnjëherë. Për të shpëtuar, më duhej që të ikja fizikisht nga shtëpia. Kam udhëtuar shpesh gjatë fundjavave. Kishte raste që dado më ftonte në apartamentin e saj. Unë merrja makinën time, e fshihja dhe e kaloja fundjavën tek apartamenti I dados, vetëm për të fjetur. Kur dilja, pija shumë. Shkoja tek disa bare pranë apartamentit dhe të zotët më njihnin, më kuptonin dhe thonin: “ E dimë se ç’jetë bën. Këto pijet I ke nga ne.” Pija, pastaj kthehesha në vilë, e ushqeja atë e më pas flija në zyrë. Kjo gjë zgjati disa muaj derisa u ndërgjegjësova: “Kjo jetë po më kthen në një pijanece. Nuk jam e lumtur kështu.” Madje edhe motra më tha disa kohë më vonë: “Doja të të jepja një shpullë, sepse ti nuk kishe jetë. Nuk ishe vetvetja. Nuk ishe e lumtur. Kishe një buzëqeshje false hollivudiane.”
Një ditë më kërkoi me urgjencë në telefon: “Më duhet të takoj terapistin tim.” U detyrova të lija familjen time, të shkoja tek ajo, ta merrja e ta çoja sepse ajo thoshte:” Pas terapisë, s’jam asnjëherë në gjendje t’I jap makinës.” Dakord, e kuptoj. Ajo u fut brenda të takonte terapisten dhe unë e prita në makinë, duke lexuar. Kur nuk e di se si, por sytë më vajtën tek emri në derën e “terapistes”. Na doli qe ajo ishte thjesht një fallxhore, nga ato që lexojnë duart. Një fallxhore, për të cilën kishte një kupon me zbritje, të fituar në një çantë dhuratash në një ceremoni çmimesh. “Unë lashë një darkë familjare për të parë një fallxhore!”
Atë moment m’u hapën sytë. Kujtova të gjitha detajet e çdo gjëje që ajo më kërkonte të bëja. Si psh. kur më kërkoi t’i merrja një bimë medicinale dhe tani e kuptova që në fakt, unë po blija drogë! Një herë, kur shkuam në një festival filmi, unë u nisa më herët me avion që t’I bëja rrobat gati. Kur ajo hyri në dhomën e hotelit më tha: “PO atë gjënë ma more?” Çfarë gjëje? “Oh të vura një gjë në çantë.” O ZOT! Unë hipa në avion me drogë në çantë!?Mund të më arrestonin! Të paktën të ma thoje e unë të dija se ç’të bëja. Ta vendosja në çantën që s’do të kontrollohej. Çfarë më bën kështu?
Unë shkoja blija të gjitha ilaçet për të dhe paskëtaj, fillova të hulumtoja çdo gjë, për të kuptuar se çfarë pinte. Kuptova se duhet të njoftoja këdo që shkonte me të, se ajo kishte disa sëmundje seksualisht të transmetueshme. Telefonova ish-të dashurin e saj dhe I thashë, “ Hej, duhet të shkosh të bësh një kontroll. Nuk besoj se ajo ka për ta thënë ndonjëherë.” Ai u përgjigj “Oh, punë muti! Faleminderit!” Kjo ndodhi 7 muaj pas ndarjes. Të paktën bëra një gjë të mirë; I njoftova.
Kisha planifikuar të shkoja në një festival ndërkombëtar filmi me të, sepse më tha: “Nuk bëj dot pa ty.” Kjo nuk do të ishte aspak pushim për mua, sepse do të isha në punë, por të paktën do të ishte një eksperiencë, për të rregulluar ato çfarë kishin ndodhur deri tani. Kështu mendova unë të paktën, derisa në momentin e fundit, ajo papritur më tha, “ Oh, se harrova, nuk do të të marrë me vete.” Si the?
“Është njëri që kam njohur kohët e fundit dhe ai do të vijë të rri një ditë, në vend të dy javëve që do të rrije ti.” Ajo donte të përdorte biletën time të avionit për “njërin” që do të rrinte vetëm një natë. U detyrova t’ja jepja dy javët e mia. Më pas kur njoftova të gjithë që do ikja nga puna, ata më thanë, “Oh, atëherë më duhet të komunikoj me një asistente tjetër që sot e tutje?” Unë ngela. “ Pse, sa asistente ka pasur ajo? “ Ata m’u përgjigjën : “Ti je e vetmja që s’e ke të afërme dhe ke duruar më shumë se 6 muaj.” Ky ishte momenti që e vendosa përfundimisht: “Po, e mbylla! I mbijetova asaj. Por isha shumë e lodhur dhe urreva çdo gjë që kishte lidhje me industrinë e filmit.
Kur e takova shumë kohë pasi lashë punën, ajo më pa në sy por nuk më foli. Unë direkt I thashë: “Hej, e dija që do të ishe këtu, kështu që të solla kafen që të pëlqen. “ Ajo tha vetëm: “Oh!” Nuk e priste që dikush të sillej mirë me të. E pyeta: “Si është çuni?” Isha vërtetë e interesuar ta dija, nuk po hiqesha. Më pas ajo më kërkoi t’I bëja një favor, sepse unë isha dikush tek e cila kishte besim. U çudita: “Pas gjithë atyre që ndodhën, unë jam dikush të cilës ajo i beson?” Nuk e prisja.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn