als_Latn dik_Latn sna_Latn
Zen e Alchemy: Transformimi i Ankthi në Art
"Kjo është arsyeja pse ekziston alkimi. Kështu që të gjithë do të kërkoni për thesar të tij, gjeni atë, dhe pastaj duan të jenë më të mirë se ai ishte në ish-jetës së tij. Lead do të luajë rolin e saj derisa bota nuk ka nevojë të mëtejshme për të çojë; dhe pastaj të çojë do të duhet të kthehet në vetvete në ar. Kjo është ajo që bëjnë alchemists. Ata tregojnë se, kur ne përpiqemi për të bërë më mirë se ne jemi, çdo gjë përreth nesh bëhet më mirë, too.” ~ Paulo Coelho
Transformimi është i ashpër. Edhe transformimi i shëndetshëm është një punë e vështirë. N, healthy transformation can be even more painful than unhealthy transformation. It is scary stretching comfort zones and breaking mental paradigms. It’s uncomfortable thinking outside of traditional and parochial boxes, especially when those boxes are all we’ve ever thought inside of. Creating art is one of the ways we have to smooth the transition of transformation, and art can even make the process an exciting adventure.
But in order to see/feel/understand how powerful art can be we first need to get to a place of peace and calm. So it is that the first art in the Zen of alchemy is the transformation of anger into humor. Like Deepak Chopra said, “The secrets of alchemy exist to transform mortals from a state of suffering and ignorance to a state of enlightenment and bliss.”
Transforming anger into humor
“Anger is an acid that can do more harm to the vessel in which it is stored than to anything on which it is poured.” –Mark Twain
Anger is indeed an acid, but through the art of emotional alchemy, it can also be a fuel that can help us to outline healthy boundaries and to express our essential truth, pasion, qëllim, and even bring forth a necessary healing strength into the world: a sacred sense of humor. But in order to be able to transform acid into fuel, we first must resolve the dilemma of the ego, which requires resolving the dilemma of either remaining a victim or becoming a hero. No easy task, this. But art isn’t supposed to be easy, and neither is transformation. Like Seth Godin said, “Making art hurts. But it’s better than the alternative.”
We read a lot about soul authentication and ego denunciation, lidhje starving the ego and feeding the soul, and this is an extremely important process, but at a certain stage of spiritual development it is highly necessary to have a robust ego that can act as an independent force of interdependence in an otherwise codependent world.
This is the individuated ego, the resolute self, the creative force of personal character, aspekt i vetë që tregon botën e ndërvarur vet shpirti-nënshkrimin e saj. Guximshme për të treguar botës unik shpirt-firma jonë merr kurajo të jashtëzakonshme dhe nervore të mohoj viktimën dhe të ushqyer hero për të zbuluar humor të lartë. Viktima është në zemërim si hero është të humorit. Kur ne të zgjidhur çështjen e egos, ne individuate dhe rindërtoj me shpirt.
Heroes gjithmonë funksionojnë nga një vend i shpirtit. Dallimi në mes të një hero dhe një horr është se platforma e heroit ka tendencë të jetë shpirt-centric, ndërsa platforma horr-së tenton të jetë ego-centric. Heroes ende përdorin vetja, mendje ju, ata vetëm të ndodhë që të përdorin atë si një mjet për të levave humorin, në këtë mënyrë duke fituar pushtet. Villains kanë tendencë për t'u përdorur by ego i tyre, duke u bërë një mjet n pushtet, cila thekson separateness (Pavarësia / varësi emocionale) përmes energjisë zemëruar.
Kjo ndoshta shkon pa thënë se ne të gjithë do të më mirë të jetë heronj se viktima apo villains, dhe se ne të gjithë do të më mirë të jetë e guximshme se sa frikacak. But most of us don’t want to do the hard work necessary to transform our victimization into individuation. In most cases it requires us becoming intimate with our pain and comfortable with being vulnerable. It usually requires us to face our demons and wrestle with our shadows.
Pain, demons, shadows; these are all scary concepts. But even scarier is their suppression. In order not to become people who suppress themselves in unhealthy ways (in order not to become victims or villains), ne duhet në vend të bëhen njerëz të cilët mund të shprehin veten në mënyra të shëndetshme (heronj). Çfarë vijon janë dy taktika e vetë-shprehje që mund të parandaluar shtypjen tillë: catharsis krijues dhe mendje artistike.
Catharsis Creative
"Në pothuajse çdo situatë të keqe, there is the possibility of a transformation by which the undesirable may be changed into the desirable.” – Nyanaponika Thera
Një mënyrë emocionuese dhe të dobishme që ne mund të shkojnë për t'u bërë vetë heroi ynë, në vend të mbetur një viktimë, është me anë të katarsisit krijuese: spastruar ankthin tonë përmes shprehjes artistike. Duke transformuar zemërimin tonë në humorit, dhe humor tonë në art, ne jemi të gjithë në të njëjtën kohë duke e lejuar veten të jenë të denjë dhe të angazhohet me guxim me demonët tanë. Ne jemi të guximshme veten për të kërcyer në zjarr, për të shfrytëzuar aftësinë për të transformuar bujë në një zjarr që gatuan gjëra në vend se të djeg ato.
Dhe në qoftë se ne duhet kështu ndodh që të merrni djegur, kështu që çfarë. Ne thjesht mund të rritet si një feniks përmes vetë shprehjes sonë artistike. Ashtu si Lawrence Ferlinghetti tha, "Nëse do të ishte një poet, të krijojnë vepra të aftë për t'iu përgjigjur sfidave të kohës apokaliptike ". Me kanalizimin zemërimin tonë dhe shqetësimet në krijimtarinë, ne të nisur veten në një shtet të rritur të vetëdijes ku arti ynë është i lirë për të transubstantiate botën.
"Çfarë është origjina e vërtetë e zemërimit tim?"Shkroi Jean-Yves LELOUP. "A është ego mbrojtur territorin e saj, apo është diçka që e ka burimin e vet në dëshirën për mirëqenien e të gjithë?"Jeta nuk është vetëm për të duruar dhe të shkojnë nëpërmjet saj. It’s about the ability to affirm life despite, dhe madje edhe në dritën e, the worst that can be dished out. It’s about coming back to what one has as their bedrock, their own unique capacity to be creative. Nga ky vend mund të kapërcej çdo sasinë e dhimbje, anger, or hate, and even transform it into a gift for others.
When we can process anxiety by expressing the energy through a drawing, a painting, a dance, or through song, we are indirectly unshackling the soul from its attachment to ego. Ne jemi të çliruar veten duke transformuar atë që na theksoi në një gur mprehje që na mpreh në një instrument finer, një instrument i aftë për shpirtëror vetë-shprehje. Ashtu si poeti Latine Quintilianus tha, "Indinjatë ndaj: Zemërimi im krijon vargje e mia. "Harroje ujin në verë, kjo është vjetruar. Në vend të kësaj, kthehet zemërimin në art. Tani që është një alkimi më i vlefshëm.
Playfulness proaktiv
"Njerëzimi ka përparuar, kur ajo ka përparuar, jo sepse ajo ka qenë i matur, përgjegjës dhe i kujdesshëm, por sepse ai ka qenë i gjallë, rebel, dhe i papjekur. "- Tom Robbins
Playfulness, dhe me makinë për të luajtur, kërkon shtypjen e drive për të dominuar. Kjo në vetvete është i denjë për ushtron playfulness, por duke qenë proaktiv me playfulness të tillë e merr atë në një nivel krejt të ri. E quajti atë kaos dashamirës; Çrregullia strategjik; improvizim i qëllimshëm; eksperimentimi i gjallë; gëzim alchemical.
Playfulness proaktive është aftësia e saktë për të transformuar i zakonshëm në mythos, Serioziteti në sinqeritetin, karakter fetar në rezonancë të shenjtë, dhe zemërimi në art. Praktikuar mendje proaktive është përdorur fuqinë për të transformuar konfuzion në qartësi. Paramendoni Toto me qetësi duke tërhequr perden të zbulojë për Dorothy dhe miqtë natyrën e vërtetë të magjistar i Ozit. Paramendoni Banksy praktikuar mosbindje civile përmes grafiteve humoristike.
Një gjendje e tillë është një platformë ku hutim dhe trazirat mund të lulëzojë në qartësi Insightful, dhe mund të ketë edhe fuqinë për të shtrihet në zonën e rehati apo të thyer paradigmat mendore e të tjerëve. "Ka disa ndërmarrje në të cilat një disorderliness i kujdesshëm është metoda më e vërtetë". Kështu thotë Ismaeli, hero i romanit Herman Melville Moby Dick. Sa e vërtetë është, veçanërisht në një botë të përkohshme që është vazhdimisht në ndryshim.
Playfulness i tillë nis shpirtin në një shtet të rritur të krijimtarisë madje si ajo parandalon siguri nga imagjinata burgosjen. Ajo vallet një valle e shpejtë mbi dafina dhe lavditë e vjetra me qëllim të plotë të shkelur ato, varrosje ata si fara që mund të rritet në diçka lavdi të re.
Ashtu si Bruce Nusbaum artikuluar mischievously, "Në një pasigurt, Bota kompleks i ndryshimit të vazhdueshëm, me shaka zbuluar përgjigje të reja për të puzzles që nuk kanë një përgjigje e drejtë është një qasje më e mirë se zgjidhja e problemeve ekzistuese që bëjnë. "Kjo është e gjitha gjerë të hapur. Jo edhe qielli është kufiri kur iu afrua me zemër të gjallë. Nuk ka rregulla por për pragjet kozmike, dhe madje ato mund të shkelen (të paktën metaforike) me imagjinatë të mjaftueshme.
Ashtu si Einstein tha, “Games are the most elevated forms of investigation… Mystery is the most beautiful thing we can experience. It is the source of all true art and science.” Proactive playfulness puts us firmly in the game of life, in the thick of the pains and pleasures, the heartaches and love quakes, dancing us over it all with a humor of the most high that launches us into immanence. Ja pse ju shoul .., even the gods bow to us in profound veneration.
Burimi Image:
Galaxy head
Buddha quote
William H. Gass quote
Oscar Wilde quote
als_Latn als_Latn eng_Latn eng_Latn eng_Latn eng_Latn eng_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ita_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn azb_Arab eng_Latn bjn_Latn deu_Latn lim_Latn