als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nėse ju i besoni fėmijėve edhe ata do besojnė te ju
E hėne 10 Nėntore 2014 0:26
Ekzistojnë katër ndjenja të cilat e bëjnë njeriun njeri: besimi, siguria, shpresa dhe besimi në vetvete.
Për secilën ndjenjë mund të shkruhet një histori më vete, por më i rëndësishëm është përjetimi i ty re në çdo çast të jetës sonë.
Ne kërkojmë të rrisim dhe edukojmë breza të cilët i kanë përvetësuar këto katër ndjenja në mëny rë të shëndetshme. Po sa i përjetojmë ne këto ndjenja? A jemi njëshembull i mirë për fëmijët tanë?
Fëmijët vijnë në këtë botë duke mbartur me vete trasnferimin e brezave. Nuk është e mundur të ndry shosh kodet gjenetike, por ne mund t’u mësojmë aty re të besojnë, t’u besojnë të tjerëve, ta shohin jetën me shpresë dhe të jenë të sigurt në vetvete.
Të rriturit e përsërisin shpesh një fjalë që thotë “Bëj siç them unë, por mos bëj siç bëj unë”. Një fjalë e tillë nuk na hyn fare në punë. Fëmijët përqendrohen te sjelljet tona dhe jo fjalët. Ne nuk jemi pasqy ra e ty re, por ata janë pasqy ra jonë.
Pas një periudhe thatësire të gjatë banorët e fshatit mblidhen për të bërë lutjen e shiut. Vetëm një fëmijë i vogël vjen me një çadër në dorë. Ai ishte krejtësisht i bindur se shiu do të binte. Ndërkohë që të tjerët thjesht shpresonin në rënien e shiut, djaloshi i vogël kishte ardhur i bindur se do të binte shi. Sa më të përputhura të jenë sjelljet me fjalët tona, aq më lehtë do të transmetohet mesazhi ynë te fëmija.
Fëmija trembet, çuditet kur hidhet për herë të pare në ajër, por herën e dy të fillon të qeshë. Pse? Sepse është i bindur se ju do ta mbani, përpiqet ta shijojë lojën deri në fund.
Vendosja e alarmit për të nesërmen në mëngjes lidhet me besimin tone se do të zgjohemi në mëngjes.
Nëse ende bëjmë plane për të ardhmen do të thotë se nuk i kemi humbur shpresat. Edhe forcën e bërjes së planit e marrim nga vetëbesimi ynë.
Në të vërtetë të jesh prind nuk do të thotë të edukosh fëmijët, por të edukosh, shndërrosh veten. Nëse ne besojmë, edhe fëmijët tanë do të besojnë; vetëbesimi ynë kalon te fëmija, e shpresat tona po ashtu. Nëse ne nuk u besojmë të tjerëve, as ata nuk do të besojnë.
Është një ëndërr e parealizueshme të presësh nga fëmija krijimin e shoqërive të reja pa i mësuar katër ndjenjat e mësipërme. Nuk mund të hedhim përgjegjësinë te të tjerët. Ne jemi aktorët kry esorë në filmin e fëmijëve.
Suksesi fillon në shtëpi dhe përhapet në çdo çast të individit. Nëse nxehemi me dobësitë e fëmijës duket se dëshirojmë të nxjerrim zemërimin tonë, paaftësinë tone tek ata. Është shumë e rëndësishme ta kuptojmë këtëNuk është asnjëherë vonë të bësh ndry shimin.
Nëse ju besoni, edhe fëmijët tuaj do të besojnë. Nëse nuk do ta bëni ju, atëherë kush do ta bëjë?
/Gazeta Start/
Nėse ju i besoni fėmijėve edhe ata do besojnė te ju
als_Latn srd_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ita_Latn als_Latn