als_Latn dik_Latn sag_Latn
Meqenëse ka gjithnjë një vijë krejtësisht subjektive që ndan një “ikonë” nga një tjetër, dhe meqenëse “populli tifoz” është i prirur të identifikojë figura të së shkuarës dhe të së tashmes që prodhojnë spektakël, ka qenë shumë e vështirë që ta identifikojë Josën me titullin “personazhi i dekadave”. Në orvatjen për ta parë historinë ndryshe, patjetër që na lejohet – qofshim të gabuar – që të përcaktojmë si shumë të rëndësishëm emra konkretë bazuar në fakte konkrete.
Mirel Josa është një sportist në përgjithësi i nënvlerësuar. Emri i tij lakohet pak në listën e gjatë të atyre që ne mendojmë se kanë bërë emër në futbollin shqiptar, ndërkohë që e njëjta sindromë e shoqëruar dhe si teknik e ka përndjekur në 12 vitet e fundit. Është e pabesueshme se si një trajner me kaq shumë suksese në vend dhe me një përvojë teknike të madhe në Europë të mos listohet kurrë si zgjedhje e parë e një klubi të rëndësishëm kur ka nevojë për trajner.
Në këtë vazhdë logjike, përfshi brenda dhe subjektizmin e të pranuarit se ky cikël dosierësh gjithsesi mund të lërë vend për diskutime, është e kuptueshme dhe shumë e pranueshme që një pjesë e rëndësishme e viteve 80’, por jo vetëm t’i përkushtohet ish-mesfushorit të përfaqësueses dhe trajnerit të sukseseve me Tiranën, Vllazninë dhe Skënderbeun. Lexim të këndshëm. Edhe sikur të mos jeni dakord me faktin që është realisht një personazh eficient, ia vlen të lexosh historinë e tij. Mbi të gjitha për golat decizivë të shënuar jashtë fushës në sfida relativisht të rëndësishme!
Momentet përcaktuese
1982
Gol kundër Holandës në finalet e “Europianit 1982”! Ndeshja vërtetë përfundoi me rezultatin 3-1 për holandezët, por pikërisht me këtë gol të shënuar “tulipanët” nuk u kualifikuan në gjysmëfinale në favor të Skocisë. Nëse Holanda do të kishte fituar 3-0 ndaj Shqipërisë, atëherë Holanda do të kish kaluar më tej. Josa iu tha “Jo”!
1983
Josa shënoi golin e barazimit në Gjermani kundër skuadrës Under-21 vendase. Shqipëria dhe Gjermania luftonin për vendin e parë në grup. Gjermanisë për mënyrën se si kishin shkuar rezultatet në grup i duhej patjetër një fitore kundës skuadrës shqiptare. Shqipëria deri në atë moment kishte mundur dy herë Austrinë dhe Turqinë ndërsa me Gjermaninë në Shkodër ndeshja kishte përfunduar në barazim. Gjermania ishte 1 pikë më pas, por kundër Shqipërisë dështoi të fitonte. Ndeshja përfundoi me rezultatin 1-1 dhe autor i golit ishte Mirel Josa. Shqipëria shkoi në 8-tëshe të Europës, rezultati më i rëndësishëm futbollistik shqiptar për të gjitha moshat në një Europian. Aty u mund dy herë 1-0 nga Italia.
1984
Shqipëria fitoi 2-0 kundër Belgjikës dhe për shumë vite kjo u konsiderua një fitore e madhe për futbollin shqiptar. Kjo ndeshje është padyshim në informimin e të gjithë tifozëve edhe sot e kësaj dite. Shqipëria ishte në një grup me Belgjikën, Poloninë dhe Greqinë dhe fitoi kundër belgëve e barazoi kundër Polonisë në Poloni e Greqisë në Tiranë. Në fund, Shqipëria zuri vendin e 3-të në grup, por për muaj të tërë shqiptarët besuan se mund të shkonin në “Meksikë 1986”.
1986
Dinamo Bukuresht ishte padyshim një ndër arritjet më të mëdha të Tiranës në arenën ndërkombëtare në vitet ‘90. Tirana luajti në Kupën e Kupave kundër skuadrës së famshme rumune dhe fitoi dy herë, 1-0 në Tiranë dhe 2-1 në Bukuresht. Ngjarja, edhe pse ishte një fitore dyshe ishte e bujshme në Shqipëri. Në Rumani, Mirel Josa shënoi në minutën e fundit, duke vulosur përfundimisht një fitore shumë të bujshme.
Kush ishte makthi i të huajve…
Mirej Josa në vitet ’80 shënoi 4 gola shumë të rëndësishëm për futbollin shqiptar, gola me peshë rezultatesh dhe me peshë historike
– Mirel, është pranuar nga të gjithë se vitet ‘90 janë një periudhë shumë interesante. E mendoni si një të tillë?
– Çdo periudhë ka vlerat e saj. Pa asnjë dyshim që ka një periudhë interesante, por unë mendoj se ka qenë e tillë për të gjithë Europën. Kontinenti ishte ndarë politikisht dhe lufta e ftohtë ishte drejt fundit. Mendoj se simptomat social-politike është e pamundur t’i shkëpusësh edhe nga futbolli. Mos harroni që futbolli ishte demokracia më e madhe në vend, ishte pluralizëm. Futbolli ishte e vetmja gjë për të cilën mund të bëje debat.
– Thuhet e flitet për një plejadë të artë, por në fakt rezultatet historike mungojnë
– Unë besoj se kualifikimi për në 8-tëshe të Europës në vitin 1983 ka qenë një sukses i madh për Under-21. Përjashto disa trofe Ballkanikë, ky është rezultati më i rëndësishëm që një përfaqësuese futbolli ka në arenën zyrtare ndërkombëtare. Gjithashtu, ne në 1984-ën fituam kundër Belgjikës dhe mos harroni që ishim në një grup me 4 skuadra dhe realisht pretendonim të shkonim në Botëror. Më pas gjërat u bënë shumë të vështira.
– Ju keni qenë pjesë e skuadrës shqiptare Under-18 që u kualifikua në Europian në 1982. Ishte hera e parë që Shqipëria merrte pjesë në një eliminatore të rinjsh. Si e shpjegoni suksesin?
– Shikoni, ndoshta ishim dhe me fat që në turin e parë luajtëm kundër Qipros. Por koha tregoi që i njëjti brez arriti mrekullinë me Under-21 dhe për këtë arsye mendoj se nuk ka qenë rastësi.
– Cilat janë argumentat?
– Skuadra shqiptare dhe ekipet përfaqësuese për një 6-7-vjeçar nuk morën pjesë në aktivitete ndërkombëtare. Gjatë kësaj periudhe u ristrukturua sistemi. Mendoj se sidomos në fundin e viteve ‘70 u bë një punë shumë e mirë me moshat, pasojat e së cilës u panë deri në fillimin e viteve ‘90. U rrit cilësia e përzgjedhjes, u rrit cilësia e masivitetit dhe u rrit gjithashtu edhe cilësia e stërvitjes. U ndërtua një sistem filtrimi shumë i mirë. Shumica e lojtarëve shqiptarë që mbajtën peshë futbollin në vend në gjithë vitet ‘80 kanë si pikënisje pikërisht këtë punë të bërë në fillimin e dekadës. Kjo është pika kyçe.
– Ju keni shënuar kundër Holandës në atë Europian
– Ishte më shumë një kënaqësi personale. Luanim ndaj një skuadre shumë të fortë. Megjithatë kënaqësia e golit është gjithnjë e madhe.
– A e dinit në atë kohë që goli juaj eliminoi Holandën?
– E mësova më vonë. Ne morëm 1 pikë në fazën finale. Nuk e dija në fillim që nëse nuk do të kisha shënuar, Hollanda do të shkonte në gjysmëfinale. Gjithsesi jam i lumtur që kam shënuar. Goli është gjithnjë i rëndësishëm.
– Edhe për një mesfushor?
– Flasim për një periudhë futbolli ku golat vinin shumë edhe nga mesfusha.
– Gega tha një ditë më parë që ju ishit një brez shumë i aftë
– Dua t’ju them një fakt. Nga viti 1980 deri në vitin 1984 u bë një revolucion brezash. Të paktën 40-50 lojtarë luajtën me skuadrat Under-18, Under-21 dhe me ekipin e madh përfaqësues. Gjatë kësaj kohe ne arritëm rezultate interesante që ju tanimë i dini. Në 1984 ky brez ishte rreth 23-24 vjeç. Në vitet pasardhëse ne qëndruam në Shqipëri, u rritëm, u forcuam dhe dhuruam një futboll në vend shumë të mirë, gjithashtu dhe disa ndeshje të mira me klubet në arenën ndërkombëtare.
– Çfarë do të ndodhte në kushtet e sotme?
– Pa shkuar 22 vjeç do të ishim shitur të gjithë jashtë.
– Duke dobësuar futbollin në vend?
– Po, besoj, njëfarësoj, po. Po nëse sistemi ecte, ne do të prodhonim dhe më shumë të rinj. Por duke shkuar jashtë ne do të kishim kontribuar në Kombëtare, do të ishim bërë lojtarë më të mirë dhe mentalitet më të mirë.
– A kishit oferta gjatë asaj kohe?
– Po, edhe unë personalisht kam pasur oferta.
– Skuadra përfaqësuese e madhe në atë periudhë mori vetëm një fitore
– Po, është e vërtetë, kundër Belgjikës. Shikoni, ne atëherë ishim 23 vjeç. Përvoja me Under-18 dhe Under-21 na i kishte hequr emocionet. Kjo është arsyeja që në atë edicion bëmë diçka pozitive.
– Po më vonë?
– Nuk di si ta shpjegoj. Kemi vetëm humbje. Realisht nuk di si ta shpjegoj. Ndoshta mentaliteti. Ne ishim po të njëjtët. Ndërkohë me ekipet dhe klubet tona realisht që bëmë diçka pozitive në Europë. Sidomos ne dhe Flamurtari. Megjithatë unë besoj se rivalët ishin edhe ata shumë të fortë.
– Kthehemi pak te suksesi i Under-21. A ishte një kualifikim më i plotë se edicioni i Under-18?
– Patjetër që po. Me Under-18 ne luanim vetëm ndaj Qipros dy ndeshje. Me Under-21 ishim në një grup të vërtetë me 4 skuadra. Kishim përballë Austrinë, Gjermaninë dhe Turqinë.
– Ju fituat 4 ndeshje kundër Austrisë dhe Turqisë. Si është e mundur?
– Ishim shumë më të mirë se kundërshtarët. Ishim cilësorë dhe luanim edhe në ekipet tona në Kampionatin e të Rriturve. Pastaj aventura me Under-18 na kish dhënë shumë përgjegjësi dhe nuk kishim ndroje në aventurat ndërkombëtare. Unë mendoj që kemi arritur rezultat fantastik. Mendoni, fituam 2 herë jashtë fushës sonë. Kush e ka bërë deri tani! Ndërkohë e mbaruam edicionin pa humbje. Një gjë e tillë nuk ka ndodhur kurrë në futbollin shqiptar. Më thoni një ekip shqiptar që ka zënë kaq bindshëm vendin e parë!
– Ju keni shënuar gol në Gjermani dhe eliminuat Gjermaninë
– Do të më pëlqente të thoja që kualifikova Shqipërinë. Nuk ishte si me Holandën. Ne dhe Gjermania ishim pretendente dhe ajo ishte një finale për të dyja skuadrat. Gjermania ishte e avantazhuar sigurisht. Nuk dua ta konsideroj golin si një avantazh personal. Patjetër që ishte një gjë e madhe për mua, por më e madhe ishte që ne u kualifikuam.
– A pati shumë jehonë?
– Ishte një sistem ku media nuk ishte sot. Imagjinoni nëse do të kishim këtë sukses. Pashë përpara disa javësh që Shqipëria humbi me Under-21 kundër Spanjës, 2-0, dhe u bë shumë publicitet. Kohërat kanë ndryshuar. Ne do të ishim shitur të gjithë që në atë moment. E gjithë skuadra do të shkonim të luanim për klube europiane. Ky është ndryshimi.
– Duke luajtur të gjithë në Europë do të dobësohej kampionati
– Po pse, çfarë ndodh sot? Më të mirët ikin që të rinj. Kjo është arsyeja që kampionatet e vogla si ne nuk bëjnë shumë përpara. Asokohe të gjithë qëndronin në vend. E përsëris, nëse do të kishim shkuar jashtë do të bënim më shumë edhe për Kombëtaren.
– A ishte strategji që i njëjti brez shkoi me Përfaqësuesen e madhe?
– Po, më duket normale, gjithë ai sukses e detyroi edhe stafin e Përfaqësueses. Mendoj se në ato 10 vite edicioni i Meksikës kishte më shumë emocione.
– Dhe jeni sërish ju që shënuat golin me Belgjikën
– Sot ngjan si një legjendë, por ju që e keni parë në video e kuptoni që ai gol ka qenë një shtyrje me kokë në rrjetë.
– Përtej modesties, të jesh në vendin e duhur në momentin e duhur është aftësi?
– Po, e pranoj.
– Mirel, nga viti 1984 deri në 1990, përfaqësueset patën shumë rënie në rezultate ndërkohë që klubet jo, përkundrazi
– Ka shumë arsye, është e vështirë ta shpjegosh. Nëpër klube kishim vite që luanim bashkë. Ishim shumë të konsoliduar. Në Kombëtare grumbulloheshim më pak. Por e përsëris edhe në ato kushte mund dhe duhej të bënim më shumë në Kombëtare. Ashtu sikundër e rithem që, nëse do të ishim shitur me siguri do të kishim bërë ndonjë kualifikim të madh.
– Emri juaj është i rëndësishëm edhe për Tiranën sepse keni shënuar një gol të rëndësishëm në Bukuresht
– Kualifikimi me dy fitore me Dinamon e Bukureshtit besoj se është kulmi i pjekurisë së “17 Nëntorit” në atë periudhë. Kishim 4-5 vite që luanim bashkë dhe kishim arritur dhe kualifikimin ndaj Linflid të Irlandës së Veriut që nuk mund të krahasohet me Dinamon e Bukureshtit.
– Dinamo në atë periudhë konsiderohej superfavorite sepse në drejtim kishte dhe Mircea Luçeskun
– Po, kishin ndërtuar një skuadër shumë të fortë. Por dhe ne ishim në kulmin e pjekurisë. Në përgjithësi klubet shqiptare në atë moment ishin në kulm sepse kishin vite që lojtarët luanin bashkë. Kjo ishte arsyeja kryesore. Lojtarët nuk shkonin nga një ekip në tjetrin dhe perfeksionoheshin brenda një ambienti. Duke qenë të shpërndarë në 4-5 skuadra edhe konkurrenca ishte shumë e madhe.
– 4 gola kaq të rëndësishëm, në një periudhë shumë të veçantë, si i komentoni?
– Besoj se ishte privilegj. Po më shumë se kaq ishte privilegj që isha i talentuar dhe punoja për të luajtur futboll. Futbolli ishte shumë i rëndësishëm për shqiptarët në përgjithësi. Ne ishim idhuj. Ju e kuptoni që ne udhëtonim jashtë shtetit, shihnim njëfarësoj Botë me sy.
– Cilat janë pengjet tuaja?
– Brenda-përbrenda vendit realizova çka desha. Kisha ëndërr të luaja me Tiranën, e arrita. Doja të fitoja tituj e Kupa, ia dola. Doja të luaja me Përfaqësuesen, luajta me gjithë moshat dhe etapat e isha vendimtar. Shënova gol në fusha kundërshtare. Çfarë mund të donte një i ri tjetër në atë kohë? Nëse do të ishim sistemi i sotëm do të isha transferuar gjetkë dhe do të kisha fituar sigurisht më shumë para.
“Dua t’ju them një fakt. Nga viti 1980 deri në vitin 1984 u bë një revolucion brezash. Të paktën 40-50 lojtarë luajtën me skuadrat Under-18, Under-21 dhe ekipin e madh Përfaqësues. Gjatë kësja kohe ne arritëm rezultate interesante që ju tanimë i dini. Në 1984 ky brez ishte rreth 23-24 vjeç. Në vitet pasardhëse ne qëndruam në Shqipëri, u rritëm, u forcuam dhe dhuruam një futboll në vend shumë të mirë, gjithashtu dhe disa ndeshje të mira me klubet në arenën ndërkombëtare”
“Ishte një sistem ku media nuk ishte sot. Imagjinoni nëse do të kishim këtë sukses. Pashë përpara disa javësh që Shqipëria humbi me Under-21 kundër Spanjës, 2-0, dhe u bë shumë publicitet. Kohërat kanë ndryshuar. Ne do të ishim shitur të gjithë që në atë moment. E gjithë skuadra do të shkonim të luanim për klube europiane. Ky është ndryshimi”.
3 Skuadra
Përfaqësuese ka luajtur Josa në një periudhë shumë të artë. Ai ka qenë pjesë e Under-18, Under-21 dhe skuadrës përfaqësuese që mundi Belgjikën
!
Me “17 Nëntorin”
Josa ishte vendimtar në ndeshjet e Tiranës në Kupat e Europës, sidomos me gola si ai në Bukuresht, por ndërkohë gjithashtu ishte i rëndësishëm për futbollin në vend
“Skuadra shqiptare dhe ekipet përfaqësuese për një 6-7-vjeçar nuk morën pjesë në aktivitetet ndërkombëtare. Gjatë kësaj periudhe u ristrukturua sistemi. Mendoj se sidomos në fundin e viteve ‘70 u bë një punë shumë e mirë me moshat, pasojat e së cilës u panë deri në fillimin e viteve ‘90. U rrit cilësia e përzgjedhjes, u rrit cilësia e masivitetit dhe u rrit gjithashtu edhe cilësia e stërvitjes. U ndërtua një sistem filtrimi shumë i mirë. Shumica e lojtarëve shqiptarë që mbajtën peshë futbollin në vend në gjithë vitet ‘80 kanë si pikënisje pikërisht këtë punë të bërë në fillimin e dekadës. Kjo është pika kyçe”
?!
Nesër do të lexoni
Demokracia e futbollit
Një vështrim edhe social mbi atë që ndodhte në futbollin shqiptar në vitet ‘80. Arsyeja e popullaritetit?! A ishte futbolli e vetmja shenjë e demokracisë në vend? Me siguri, por sepse ishte e vetmja gjë për të cilën mund të debatoje. Opinione nga gazetarë dhe sportistë. Një lloj pluralizmi i ndaluar për shumë fusha të tjera të jetës. Lexim të këndshëm!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn als_Latn als_Latn