als_Latn uzn_Latn slv_Latn
JOZEFI
Kur ndrgjegjja lakohet, lulzojn fuqishm dhe pallogaritshm rezultatet e kompromisit q bjm __
Biri m i dashur i t atit; i prndjekuri nga vllezrit, i cili prfundimisht u shptoi jetn atyre; i shituri tek t huajt dhe i burgosuroi n burgjet e Nilit. Tablo t mbushura me fuqi, simbole frymore. Por kjo ishte nj shprehje tjetr e jets s Jozefit.
Nse jeta e Moisiut sht e mbushur me fuqi, jeta e Jozefit karakterizohet nga nj mahnitje dhe madhshti e veant. Nse Perndia marshonte me t vrtet ngjitur me Moisiun, n jetn e Jozefit mund t themi se Perndia e mbajti fort pr dore. I riu me rrobn shumngjyrshe e cila u b shkas pr urrejtje dhe armiqsi nga vllezrit e tij, do t vesh rrobn e sundimtarit t Egjiptit, e t parit pas faraonit.
Ku qndron e fshehta e madhe e t riut ifut? N nj njohje t drejt t gjrave t Perndis, do t thot dikush. sht e drejt. S'ka dyshim se bhet fjal pr nj karakter t diamantt. Nj njeri durimi, bindjeje dhe respekti. Madje sht e sigurt se bhet fjal pr nj person me nj zgjuarsi t rrall, me mundsi t marr vazhdimisht elemente t reja, t'i prvetsoj dhe t'i shndrroj n vendime, politik dhe pozita t duhura.
Truri i Jozefit punonte si kompjuter. Jeta dhe karakteri i ktij t riu ngjason me nj thes t vogl t mbushur me gur t mueshm, ku ndrmjet t cilve ekziston dhe nj, guri m i mueshm. Vetm nj, por q duhet gjetur.
Sikurse edhe n jetn e Moisiut ashtu edhe n at t Jozefit ekziston asti historik nga i cili fillon gjith ajo madhshti e mvonshme. sht tashm i njohur shtjellimi i ksaj historie t veant e tragjike e ktij t riu.
Jozefi gjendet n shtpin e Potifarit. Nuk do t vonoj dhe do t marr n duart e tij t gjith administrimin e pasuris, e t mirave dhe ndrmarrjeve. Dhe t shtpis.
Do t prsritet fije e pr pe historia e burgut: skllavi shum shpejt bhet i besuari, administruesi, ekonomisti i pakontrolluar. Potifari nuk di m se sa ka dhe far ka. I mjafton q e di Jozefi. Sepse ky i ri hebre nuk sht vetm nj vegl e ndershme administrimi, por njkohsisht edhe nj burim misterioz bekimi.
T mirat shtohen nn administrimin e zgjuar t Jozefit. Pasurit uditrisht shumohen nn shkopin e dirigjimit t ktij dirigjenti besnik. T mirat materiale tashm jan t tijat.
Liria mbeti vetm nj dshir e vogl e tij. Skllavi mund t ket skllevr; i huaji drejton Egjiptin. T gjitha rrugt jan t hapura pr nj karrier t suksesshme. 'gj m shum do t ishte e mundur t ndrronte, t dshironte dhe t mos e kishte? I kishte t gjitha. Dhe ishte n dorn e tij q t fitonte edhe m shum.
Kur, n rrugn e shesht dhe n shtjellimin e pa pengesa t planeve t Jozefit hyri madam Potifari. Djalli me madamn dhe madama me djallin. Jozefi u gjend n kryqzimin e njohur. Do t mjaftonte nj buzqeshje dhe do t hapej plotsisht rruga pr nj pakt.
Kur ndrgjegjja lakohet, lulzojn fuqishm dhe pallogaritshm rezultatet e kompromisit q bjm. Dhe Jozefi do t kishte edhe m pozit, fitime, fuqi dhe autoritet dhe natyrisht zonjn e re t aristokracis. Dhe nj zonj e till me lidhje, me ndikim dhe me t njohur n instancat m t larta t sfers s drejtimit egjiptian dhe pushtetit, duhej t dukej shum e nevojshme pr ifutin me bukurin e mahnitshme.
Mos vall oferta e cila bhet kaq e qart prej saj sht shtegu q do ta onte n dit ende m t mira Jozefin? A mund ta prjashtoj kush? Nse po, me 'kriter baz?
sht gabim q t shikojm ktu ekskluzivisht tundimin. Ktu gjendet interesi q ndrsa hapet nj port e till, askush s'e di se ku on. Llogarit thon "Po!". Dhe mishi ofron nj "Po!" t dyt. N propozimin e ksaj bashkshorteje t mrekullueshme duhet t dallojm zotimin t nuk e di se kujt shprblimi. Lirim? Pse jo?! Ngjitje n mekanizmin e Egjiptit? Ndoshta. Me t tilla veti si ato t Jozefit, do propozim dhe zotim pr ngritje mbshtetet mbi baza t forta.
Dhe madje kush mund ta prjashtoj forcn e nj krcnimi, q artistikisht la t zbulohej, kjo zonj e zjarrt?! Jozefi e njeh mir karakterin e madam Potifarit, fuqin e saj, dinamikn e saj t veant, dhe do t dij ende m mir, sesa ndikim ushtronte kjo grua mbi bashkshortin e saj. Jozefi duhet t dinte edhe shum incidente, n t cilat madam Potifari ia kishte arritur qllimeve t saj, duke i plotsuar dshirat e saj, cilatdo qofshin ato.
Jozefi nuk duhet t'i ket llogaritur dhe as marr para sysh mendimet e msiprme. Nuk duhet t'i ket ln t bheshin elemente krize pr krahasim.
Jozefi nuk i vendoste n kandar gjrat. Nuk zuri vend aty ku dy ant e peshores gjejn ekuilibrin. Duhet ta ket par me syt e tij t zinj zonjn Potifar, t ket tundur leht kokn, i skuqur, dhe t'i ket thn me z t qet, t vendosur:
- Jo!
Ajo do t kmbngul, do t mobilizoj dshirat, do t lutet, do t krcnoj, ndoshta do t qaj, do t premtoj shum dhe do t tregoj se e ka fuqin, pr t gjitha ato sa premton, t'i realizoj. Jozefi e di mir kt. Koka e t riut hebre do t lviz prsri mohueshm, serioz dhe i vendosur:
- Jo!
E dinte se 'do t thonte ajo "Jo!". Dhe e dinte mir sepse para pak kohsh kishte pasur prvojn e skllavit t shitur. E njihte mir madam Potifarin. Dhe e njihte mir karakterin e burrit t saj. Por kjo nuk e pengoi t thot duke buzqeshur, guximshm:
- Jo.
Q nga ktu fillon rruga pr humbjen e t gjitha sa kishte: rruga pr n burg, varrosja e tij e gjall, dhe ndoshta vdekja. Nj skllav m pak... Vese q nga ktu, pikrisht nga ktu fillon rruga drejt ngjitjes, madhshtis, lavdis, pasuris, pushtetit. Rrugt e Perndis prfundojn prhere me triumf, pavarsisht se nga ku kalojn.
Jozefi shpton nj popull; Jozefi ruan flakn e nj shprese njerzore q po dridhet. Nuk ekzistojn kompromise, as llogari. Nj sekond i pozicionuar drejt, vlen aq sa nj prjetsi.
Ky pr Jozefin nuk ishte fundi, ishte, dhe do t jet gjithmon, fillimi i lavdis q do t fillonte me nj;
- Jo!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn min_Latn als_Latn min_Latn als_Latn min_Latn als_Latn als_Latn als_Latn min_Latn