als_Latn dik_Latn sag_Latn
Para se të quhej “ariu shqiptar”, djali kishte nofkën “qeni i çmendur”. Babai i tij, Adriani, i cili ka qënë në ushtrinë shqiptare, pa që djali i tij mund të grushtonte që në djep dhe vendosi që fëmija ishte i lindur për boks.
Adriani kishte patur të drejtë! Reshat Mati, emri i vërtetë i 16-vjeçarit, jeton në Staten Island dhe është një prej figurave të reja më të rëndësishme në sportet e mundjes. Ai është 2 herë kampion boksi në lojërat Olimpike për të rinj, 7 herë kampion në mundje, 5 herë në Jiu-Jitsu dhe dy herë kampion në Muy Thai. Djali renditet në vend të parë si boksier dhe kik-bokser në botë. Gjithashtu, nuk ka humbur asnjë ndeshje në artet marciale. Artet e miksuara marciale, një prej sporteve me rritje më të shpejtë në botë, i përshtatet më mirë talenteve të Matit, pasi kombinohen të gjitha aftësitë e tij.
Vitin e shkuar, Ariu u ndesh për skuadrën e shkollës së mesme New Dorp dhe mundi kapitenët dhe fituesit e tjerë të skuadrës. Nëpër turne, është e pamundur të gjeni një fëmijë të moshës së tij të gatshëm për ta sfiduar. Një video në YouTube e Matit ka më tepër se 11 milion shikime. Ai shkatërron pa mund një kundërshtar 2 herë sa pesha e tij.
Muret e dhomës së tij katore të gjumit janë të mbushura me rripa të fituara nëpër kampionate. Nuk ka vend për të tjera. “Andej mbrapa kemi një raft plot me trofe të tjera”, thotë ai.
Është ora 5 pasdite në Staten Island, vend ku ka lindur dhe është rritur. Mati sapo ka përfunduar një studim 1-orësh në matematikë dhe do të niset për trajnim Jiu Jitsu Brazilian dhe kikboksing. Nesër do merret me boks dhe mundje. Çdo natë ai merret 3 orë me ndeshje dhe një orë me shkollë. Shkolla nuk është prioritet.
Mati filloi të stërvitej në kikboks kur nuk kishte mbushur ende 5 vjeç. Ai u mor gjithashtu me karate, duke fituar një rrip të zi në moshën 7-vjeçare. “Kam qënë i mirë që në fillim. Nuk po gënjej”, thotë ai. Avantazhi i tij më i madh është grushti i tij dhe duart e shpejta. Shumica e djemve të moshës së tij, shumica e profesionistëve, duan të shkelmojnë, pasi këmbët janë më të gjata e më të forta. Por, fuqia e djalit qëndron në grushtin e tij. Ja pse ai nuk ka humbur kurrë asnjë ndeshje në artet e kisuara marciale ose Muay Thai. “Shumë njerëz janë të ngadaltë. Ajo që synoj unë është të godas 6-7 herë dhe të iki. Kaq. Të dal. Qëllimi është të godas dhe të mos goditem.” Pjesa e tij e preferuar në një ndeshje është fillimi, kur ai është duke pritur për kundërshtarin, duke e matur, duke kërkuar për dobësinë e tij. Kur të mbushë 21 vjeç, ai dëshiron të shkojë në Lojërat Olimpike të vitit 2020. Pas asaj, do të kthehet në profesionist ndoshta në artet e miskuara marciale, ndoshta në boks, ndoshta në kikboks, ndoshta tek të treja. Njerëzit rreth tij, shokët e stërvitjes, trajnerët, familja e tij, thonë se ai mund të bëhet profesionist shumë më herët, por ai nuk do. Ai do të qëndrojë amator për Lojërat Olimpike.
Adriani, pjesërisht babai, pjesërisht trajneri, pjesërisht manaxheri thotë se çdo gjë është e mundur, nëse djali i tij qëndron i fokusuar. “Shumë vajza e marrin në telefon”, thotë ai. Më pas i thërret Reshatit, i cili është duke luajtur basketboll në oborr: “A ke të dashur?”. Djali skuqet dhe duke buzëqeshur, tund kokën për të thënë “Jooooo”. “A mendon se njerëzit i arrijnë qëllimet e tyre duke u shoqëruar me vajza?”, e pyet Adriani të birin, i cili skuqet edhe më shumë.
Në orën 6 shkon ora për t’u nisur për stërvitje.
Ndalesa e parë është në Jiu Jitsun Brazilian. Vendi i stërvitjes është Spartan: ka vetëm tapetë në dysheme dhe në mure…qetësi e çuditshme. Jiu Jitsu është një sport dyshemeje dhe kryesisht bazohet në levizjen e duarëve. Reshati dhe disa nga shokët e tij të klasës (të gjithë më të mëdhenj në moshë e në trup) bëjnë një seri saltosh dhe pompash. I vetmi njeri më i vogël në trup se Reshati është instruktori, Joe Capizzi.
Njëri pas tjetrit, Reshati mund të gjithë kundërshtarët pa vështirësi. Më pas, në fund të stërvitjes, Reshati ndeshet me Joe-n. Joe është në gjendje që ta bllokojë djalin, fytyra e të cilit duket e menduar. Ai po përpiqet të kuptojë se çfarë ndodhi dhe se si nuk duhet ta përsërisë gabimin.
Rrugës për në stërvitje, Adriani tregon historinë e emrit të Reshatit, i cili përkthehet ar 24-karatësh në shqip. Reshati e ka marrë emrin nga babai i Adrianit, i cili, kur ishte i ri, vrau djalin e sapolindur të shokut të ngushtë në një dasmë. Ai qëlloi me armë në shenjë feste, por plumbi bëri rikoshet në një mur çimentoje. “Edhe pse miku i tij e fali, babai im luftoi me fajin gjithë jetën, derisa vdiq”, thotë Adriani. Adriani shkoi në Amerikë 23 vite më parë nga Maqedonia, pasi kishte shërbyer në ushtrinë jugosllave, nën urdhërat e një gjenerali, që më pas u dënua për krime lufte. Në ushtri ai merrej me boks. Por, djali i tij, thotë vetë ai, është më i mitë se i ati dhe më i mbledhur. Gjatë gjithë udhëtimit, Reshati është i heshtur.
Palestra tjetër është në drejtimin e 2 herë kampionit të kikboksit Akmaljan Zakirov. “Ky djalë është me të vjetrën”, thotë Adriani. Reshati ndërrohet dhe fillon të punojë me kombinimet grusht-shkelm. Më pas, në fund të stërvitjes, trajneri grushton muskujt e barkut të Reshatit për t’i forcuar.
Në orën 10 të mbrëmjes, nisen për në shtëpi. Gazetari e pyet Reshatin nëse ëndërron për ndeshje, pas ditëve të tilla kaq të gjata. Ai thotë se nuk është i sigurt. Adriani e ndërpret “Ai me siguri ëndërron, pasi ecën somnabul”.
“Vërtetë”, pyet Reshati, papritur i interesuar.
“Po, në qëndrim luftëtari. Duhet të jetë. Sepse kur je në udhëtime, nëpër dhoma hoteli, përplasesh me mure dhe pengohesh, por nuk bie kurrë!”
Burimi: New York Magazine
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn