als_Latn bos_Latn ron_Latn
Letra 1
Mirmbrema Anabel.Dua te tregoj dhe une historine time prej te ciles kalove ne depresion,nese mund te quhet i tille.Isha e fejuar prej nje viti e gjysem.Dhe shkaku i ndarjes nga ish i fejuari im ishte se i dola nga qejfi.Do thoni ju qe eshte arsye absurde,por po ju them qe Po eshte e vetmja arsye qe solli kete ndarje..Pse kalova ne depresion??Isha e vetme,pa prinder,pa te aferm perreth,me nje moter larg shqiperise.U depresionova se nuk pranoja dot arsyen prej te ciles u ndava sepse ne nje vit e gjysem fejese kisha nje sjellje korrekte ndaj te fejuarit dhe familjes se tij. Dua te them qe ka qene nje nder periudhat me te veshtira te jetes sime.Humba vleresimin per veten,u mbylla ne shtepi,as haja ,as pija.E mbaja veten vetem me kafe dhe cigare.Kalova nje nje faze deri sa tentova te vetvhelmohesha duke pire ilace.Ju betohem cdo gje me dukej sketerr.Ne tre muaj depresion vetem qaja dit nate.Nuk duroja dot as veten time,u bera histerike dhe madje edhe ne shtepi diten dhe naten rrija vetem ne erresire.. Do thoni ju paske qene nje budallaqe me brire,dhe Po keni te drejte.Tani qe kam dale nga kjo gjendje dhe i shoh gjerat me qarte e kuptoj qe nuk ishte fundi i botes..Kur u lodha se qari dhe se vuajturi per ate njeri,analizova cdo gje,mblodha mendjen,gjeta forcat tek vetja dhe gjeja e pare qe mendova ishte te kontaktoja me nje psikologe.Pse nuk e bera qe ne fillim??Jo se kisha komplekse te shkoja ne psikolog nga mentaliteti se mund te quhesha e cmendur,jo.Por me pare me kishte humbur llogjika..Qe mos te zgjatem.Shkova ne psikologe.Ne seancat e para te psiko terapise ndihesha shume keq,e deshperuar,por me kalimin e kohes fillova te behesha me mire.Gjeta vetveten,fitova besimin tek vetja,fillova te pranoja perseri njerzit qe ti kisha prane dhe kuptova qe jeta eshte perseri e bukur edhe pa pranine e "atij".Tani e kam harruar plotesisht "ate" dhe cdo dite e jetoj si te ishte e fundit. Dua te jap nje mesazh per te gjithe. Mos kini turp te konsultoheni me nje psikolog dhe nese e kuptoni qe po kaloni ne faze depresioni mos i largoni nga vetja njerzit qe vertet ju duan. Jeta eshte e bukur dhe mos lejoni asgje dhe asnje t'ju prishi lumturine. Flm nese e poston. Anonim plzz
Letra 2
Pershendetje. Une qe po shkruaj jam nje vajze 19 vjecare. Gjate ketyre viteve kam kaluar shume momente te keqija. Probleme familjare, prinder qe zihen, qe skam marr kurre dashuri prej tyre, qe kane ushtruar dhune psikologjike ndaj meje, e shume gjera te tjera negative nga ana e tyre. Gjithmone ka patur zhurme, sherre, ofendime ne shtepine tone, dhe une detyrohesha te mbyllesha ne dhome dhe te qaja cdo dite. E gjithe kjo situate me ka bere shume te mbyllur ne vetvete dhe vuaj shume shpirterisht. Shpesh kam prere krahet me brisk duke i shkaktuar dem vetem vetes, askujt tjeter. E di qe eshte cmenduri, por kam qene ne gjendje depresioni dhe askush ska qene prane meje. E kam kaluar vete ate gjendje dhe ska qene aspak e lehte. Sidomos pjesa qe duhet te shtiresha sikur isha mire, dhe te fshihja te prerat ne krahe qe mos tme shihnin te tjeret. Edhe tani vuaj shume, por mundohem ta kaloj vuajtjen si nje e rritur dhe jo te demtoj veten. U bene disa kohe qe nuk prihem me me brisk dhe kjo me ben te ndihem me mire. Shpresoj qe cdokush qe ndodhet ne depresion ta kaloje ate sa me shpejt dhe te sherohet! Dhe i them cdo prindi qe te mos bejne femije kot nese nuk i duan sepse do i shkaktoni shume vuajtje femijeve tuaj.Top of Form
Letra 3
Mirembrema Anabel!
Jam vetem 22 vjec dhe kjo semundje po me shkaterron. Se di se si ka ardhur kjo gje. Para disa vitesh isha shume mire, ndersa tani cdo gje eshte tmerr. Po perpiqem te dal nga ky ferr, por eshte e pamundur ta perballosh veten. Kam kerkuar ndihme dhe mbeshtetje ne familje, por me thone e ke nga stresi i shkolles, por une e di qe eshte shume me teper se aq. Nuk pranojne te me cojne te nje psikolog, se nuk duan te degjojne fjalet e njerezve. Nuk mendojne qe shendeti im eshte me i rendesishem. Eshte kaq e veshtire ta perballosh vetem. Une po perpiqem me gjithe shpirt, por eshte kaq e pamundur. Madje kam arritur ne ate faze qe nuk dua me asnjeri afer se me jane neveritur te gjithe. Largova edhe dashurine e jetes sime, pasi nuk besonte qe une kisha nevoje per ndihme. Se kuptonte gjendjen time. Edhe pse me kerkoi fejese nuk pranove. Si mund te kaloja jeten me dike qe sme mbeshteste ta kaloja kete gjendje? Megjithate vetmia me shkaterron edhe me teper. Jam lodhur me ate qe ndodh brenda kokes sime. Jam lodhur vertete. Shpresoj vetem qe zoti, nje dite te me ktheje aty ku isha dhe te ma largoje pergjithmone kete tmerr.
Uroj mos ta provoje kurre njeri ate qe provoj une.
Letra 4
Mirmbrema. Jam nje djal q dua te tregoj dhe une historine time per her te pare dhe te fundit... Jam 28 vjec. Para 2.5 vjetesh u lidha me nje vajz...nga shok shume te mire, duke dal e duke ndenjur sh me nj-tj u dashuruam... Lidhja ne fillim ishte perfekte... Ndryshova cdo gje ne shpi per ta bere ate te ndihej e lumtur pasi e ftova per bashkejetes... Me kalimin e kohes e prezantova me familjen. Ok deri ketu shume mire. Por koha ikte dhe si pa kuptuar filluan sherret... Filluam ta shihnim nj-tj si hasem! U mondova shume ti rregulloja gjerat. Por pa sukses. Ajo filloi te ngecej e ofendonte cdo te aferm timin. Arrita der aty sa mohova dhe familjen dhe vendosa te vazhdoja me ate per ta provuar vetem ne te dy...pa te tjer midis. Asgje nuk funksionoi. Ajo me vinte faj per cdo gje, q nuk kishte nje pune e kshu gjerash... Aq ishin mundesit e mia. Te pakten ushqim,kafe e cigare nuk i munguan. As dhurata te ndryshme me vlera jo te vogla... Kishte ik disa her nga shpia por ishte rikthyer perseri. Dhe veren e fundit u mundova me mish e me shpirt q te benim dhe fisa dit pushime ne jug. Por ne shtator me erdhi gjema... Me ftoi ne kafe dhe me tha q donte te ndahej... Une skisha cbeja me. E lash te shkonte... U mundova per nja dy jav ta kontaktoja por arroganca e saj ishte ne max dhe vetem me ofendonte. Rash ne nje depresion te thell q as vet sdija cte beja... Nuk me mungonte ajo...por menyra se si e kisha ndertuar jeten. Shume veta i kisha larguar dhe i kam larg prej saj... Mbas kaq muajsh arrita ta kontaktoja drejt per drejt sepse me tel nuk me pergjigjej... Ishte bere shume arrogante ne sjellje. Si beri asgje pershtypje. Me tha q me urren dhe sdo te me shohi me me sy, nderkoh une qaja dhe dridhesha. Arrita der aty sa ju pergjerova. Qofte edhe per nje kafe. Por prap nuk me pranoi dhe me shajti me lloj lloj fjalori dhe ofendime q une si mashkull as mund ti nxjerr nga goja. Kam rene ne nje gjendje q nuk e besoj pasi une vet jam shume energjik. Rri gjith diten ne shpi edhe punen e kam len pas dore. Sme behet per asgje. Nuk e kuptoj cpo ndodh me mua... Ps: mund te ofendoni e thoni cte doni por do jua di shume per nder atyre q do shkruajne dicka te sakte e qe do me ndihmojne sadopak...te dal nga kjo gjendje...
Letra 5
Pershendetje anabel ! Lexova historit qe postuat ne lidhje me kete temen e sotme dhe kuptova qe s isha e vetmja qe kam kaluar momente depresioni . Un jetoj me motrat , babin dhe njerken . Qe kur ishim te vogla ajo na thoshte se askush sju donte dhe se babi do na conte ne jetimore dhe se ksaj ju dhimbseshim dhe kjo ' heroina' na mbajti ne shtepi . Sa e sa her kam derdhur lot e kam menduar te vras veten x shkak te saj . Shpesh her kam tentuar te vetvritem por kam menduar x motrat e mia te cilat sdo ta perballonin nje humbje te tille. Kur ishim te vogla dhe na rrihte (pasi babi punonte larg qytetit ku jetojm ) fshihej pas meje dhe qante derisa e zinte gjumi . Njeher me beri mua fajtore per nje gabim te sajin dhe ne sy te babit ajo filloi e qau duke ber si viktim dhe babi I besoj se dhe skishte sh faj pasi ishte e madhe ne ishim femij dhe babi me gjuajti me shpull dhe me tha qe te kam llastuar dhe se un sipas tij I kisha hipur ne shpine , kam qare gjith naten dhe gjith diten x 3 dit rrjesht , piva ilace pafund se doja me jeten . Dhe sot e ksaj dite ajo mundohet tme nxjerr nga shpi e kshu gjerash por un jam bere e forte dhe sdo tja jap me kurr kenaqesin qe te me shoh me lot ne sy. U zgjata pak dhe pse sa mire do ishte sikur te gjitha gjerat e keqija te ishin vetem kaq. Nejse mundohuni te beheni te fort para fatkeqsive .
Letra 6
mirmbrema anabel. pashe temen dhe vendosa tju shkruaj dhe une..... Babai im ka vuajtur 20 vjet me depresionin.. le te themi qe tanime jane bere shoke... e kan mesuar si te jetojne me njeri tjetrin.. un isha shume e vogel kur shkoja prapa vellait ne nje teqe qe kishim afer shtepise e luteshim qe ai te sherohej.... pavarsisht se un as qe e kuptoja fare se per cfar behej fjale... Ishte nje semundje krejt e padegjuar atehere ne fillimet e viteve 2000 ( kur semundja e tij ja pati kulmin) madje e diagnostikuan pa te drejte me semundje toke.... me vone per vite me rradhe e mjekuan me xanax dhe temeste.... ( keto emra i urrej) kur dihet qe maksimumi i mjekimit me keto ilace ishte 4 jave.... megjithate mjeket shqipetare ja dhan per vite me rradh... Im ate anabel eshte treguar nje luftetar i vertete.... ai punonte gjith diten e dites qe ta hiqte mendjen nga kjo semundje ... me mjekimin e duhur ai arriti ta mposhti ate.... nuk mund te them qe eshte zhdukur sepse depresioni eshte nje semundje qe fle thelle nen shpirt e zgjohet here pas here..... Dua ti them te gjith atyre qe ne keto momente ndoshta ndihen aq keq . ndoshta ndihen te pashprese... ju mund ta fitoni kete BETEJE.... JU MUNDENI.. NJE JETE KEMI.... neqoftese ju kerkoni ndihme ne vendin e duhur dhe i hapeni njerezve te dashur gjithshka do jete me e lehte..... luftoni per veten tuaj.... per familjen tuaj... per femijet... ashtu sic beri babai im per me shume se 20 vite me rradhe.... ju pershendes... anonimm....
Letra 7
Pershendetje Anabel,
Po e nis historine duke thene se njerezit e zemres jane te pazevendesueshem.Historia ime e dashurise me Mozen (e cila sjeton me) fillloi qe ne shkolle te mesme.U dashuruam dhe dashuria jone ishte shume e sinqerte.Lindi si nje pasion per filozofine qe e kishim te perbashket dhe u kthye ne dashuri.Ato 3 vite kane qene vitet me te bukura te jetes sime,ndihesha i plotesuar dhe kishim dobesi per njeri tjetrin.Mosqenia e njerit prej nesh do te ishte fatale per tjetrin Dhe keshtu ndodhi.Ne vere pasi mbaruam pushimet ishim bashke ne makine duke udhetuar nga Vlora per ne Tirane.U kenaqem me pushimet aq sa mund te thuash qe ndiheshim shume te lumtur..Por lumturia jone szgjati kaq gjate.
Gjate rruges beme aksident dhe makina u rrokullis dhe doli nga rruga.Ishte tmerr i vertete dhe per kete e kishte fajin 1 emigrant.
Une humba te shtrenjten time ,Moza e cila pas aksidentit nderroi jete pas 10 min gjakderdhje pasi ishte care nga koka,dhe une u demtova nga trupi....u permenda pak dhe shihja ate teksa jepte shpirt dhe bertisja me te madhe...ishte aq e dhimbshme qe sbeja dot asgje per ta shpetuar pasi njerezit erdhen 15 min me vonese qe te lajmeronin policine e ambulancen.
Aty me ra te fiket dhe u permenda ne spital.Aty pashe se Moza no ishte...Fillova te pyesja ku eshte Moza Por pamjet e fytyrave te infermiereve tregonin keqardhje...Fillova te cirresha,te hiqja pajisjet...u bera si i cmendur....mjeket erdhen e me bene nje qetesues...Me pas u thirr dhe psikiatri i cili me pa,por une e kisha humbur fare...pasi u kurova ne spital...fillova kuren tjeter te psikiatri dhe psikologu..edhe sot e kesaj dite shkoj te psikologu...humbja e Mozes me shnderroi si njeri...u ndava dhe nga prinderit dhe jetoj vetem ne nje apartament....Punoj dhe jetoj vetem...Shume nga femrat qe me jane verdallisur e dine historine time dhe mundohen te me bejne ta Harroj Mozen...e ku harrohet Moza...Ajo i ka rrenjosur kujtimet dhe ndjenjat ne zemren time dhe une sdua te perdhos kujtimin e saj..Ajo eshte e pazevendesueshme per mua....
Komentet tuaja sme interesojne,dua vec keshilla..
Anonim ose jo ..Zhaku e ka ne dore
Letra 8
Pershendetje! Jam 18 vjece kam pese vite qe perpiqem te mbijetoj ne kete bote! Cdo nate i kaloj ne shoqerin e loteve dhe cdo gje per faj familjes tim. Kerkonin te me fejonin qe te vogel me njerez qe nuk i njihja dhe nrm une isha nje natyre teper rebele dhe spranoja kta dyshonin se ms un kisha dike tjeter qe si pranoja sepse vinin nga nje familje e mire dhe kishin pare plot me pak fjal donin te me shisnin. Keshtu filluan te me ndalonin gjithcka sme linin te dilja me ndaluan dhe shkollen isha e deshperuar ndihesha si ne burg cdo veprim i imi kontrollohej dhe per cdo gje dyshonin per mua me ofendonin me fjale nga me te ndryshmet dhe keshtu u ktheva ne nje vajze pa vlera keshtu me dukej vetja me humbi kompletesisht besimi ne vete mendoja qe askush sme donte dhe fillova te prisja damaret pash qe kjo gje spo me sillte ate qe doja vdekjen! Por ne te njejten koh vazhdoja te shpresoja qe nje dite do mund te isha e lumtur te kisha lirine kjo eshte e vetmja gje qe doja lirine! Dhe e vetmja menyre qe mund ta kisha ishte vdekja. Keshtu u toksikova me ilace doja vetem te vdisja por me gjeten dhe e kuptuan qe i kisha pire dhe me derguan ne spital vetem se te mo merrej vesh qe kisha vrar veten se do flisnin njerzit. E kalova dhe ket tentim shpetova mbas kti tentimi filluan te ndryshonin pak dhe tani eshte e njejta perseri perserii! Por ksaj rradhe sdo i bej me keq vetes ska asnje person me te rendesishem se vetja ju lutem ms i beni keq vetes e di eshte e veshtir dhe te duket sikur ste do asnje por duaje veten sa per te gjithe gjeje paqen ne vete cdo gje do kaloje! Jeta eshte me e rendesishme se gjithcka dhe ti je me e rendesishme shpresoj tkeni dike afer te flisni dhe nqs nuk keni shkruani per ate qe ndieni cdo nate dhe do ndiheni me mire merruni me veten ne nje menyre gjeni ate qe ju ben te ndiheni me mire! Depresioni eshte gjeja me e keqe qe nje femer mund te kaloje gjithmon le gjurme por ju ben sh te forte!
Letra 9
Pershendetje anabel..kam shkruar dhe her te tjera ne form shakaje por sot dua te ndaj vertet dicka me ju... E kam pritur shum temen dhe ja vlen te flasesh e per me teper te them dhe une dicka per veten... Qe prej vitit 2010 une cdo dit e kam par veten time sesi rrenohem e rri me nje kemb varur ne gremin... Ishte pikerisht gusht kur vellai im 13 vjec vdiq . Drrita e syve te mi fryma qe une merja e fitoja nga ai . Kur ne mesin e dites nje i dehur me shpejtesi marramendese kalon ne lagje nderkoh qe ai kishte tentuar te kapte topin... Vdiq ne vend. Une ruaj akoma rrobat e tij,mbaj akoma shallin e tij kepucet dollapi cdo gje e tij ska levizur sot e 5 vjet... sot ai do te ishte 18 vjec dhe une e pres akoma qe kursin e patentes ta bejm bashk.... e gjith kjo histori e gjith kjo fatkeqsi me kaa ber te hy ne depresjon te thell, floket me kan ren,jam larguar totalisht nga shoqeria... skam.qen ne asnje vend ku ka muzik qe prej gushtit te vitit 2010,qaj me or te tera.... e kam humbur ndonje her flas dhe me veten dhe e kuptoj vetem kur shoh qe me kan ngulur syt... ne dhomen time ka vetem fotot e tij,kam stampuar pa fund bluze me foto.te.tij... ai ishte nje femij qe dinte me shum se nje djall e gjysem.njerzish...nje femij qe une e adhuroja dhe tani une jam e shkatarruar pa te.... Ai me mungon tmerrsisht shum mezor po pres ta kem pran engjellin tim... Faleminderit Anabel nqs e poston... Zoti ju bekofte !!!
Letra 10
Pershendetje .jam nje djale 19.ne pamje te pare askush nuk dyshon qe un vuaj nga kjo gje.gjithecka nisi ne vit te tret .kushtet e veshtira ekonomike ,probleme familjare ,probleme ne shkolle .te gjitha me cekuilibruan pak .gjithcka vazhdoi me tej gjate veres ku u largova nga familja .fillova cigaren ,alkol .mendimet si t vrisja veten kalonin neper mend cdo dite .digjja veten me cigare ,sepse dhimbja me qetsonte .netet e kaluara ne vetmi ishin me te tmerrshmet per mua .me duket se po e kaloj kete gjendje po eshte shume e veshtire.shpeshher dua te shkoj tek psikologu por kam frike . shpresoj ta kaloj kete .anonim
Letra 11
Anabel eshte hera e pare qe ju shkruaj po dua tju tregoj historin time te erret do i sherbej personave qe kan te njejtin problem tani. Nuk e kuptova si me erdhi fillova te ndjeja nje frik nga cdo gje nga shum persona qendroja net te shumta pa gjum dhe nese me zente gjumi per 20 min shikoja shum endrra qe mu duknin reale dhe qe i kisha perjetu kisha shum ankth mbylla fb nuk u pergjigja me telefonatave te.miqve me humbi deshira per te jetuar tentova vet vrasjen po me diktuan dhe filluan tme ruanin kudo qe shkoja kujtoja qe cdo gje qe ndodhte rreth meje isha un shkaku u mbylla ne vet vete shoket vinin cdo dit tme mernin me dal i thoja justifikime te ndryshme per mos me dal mendoja qe familjes i kisha sjell shum shqetesime jo vetem atyre po kujdo qe njihja arrita ne ate pik sa lexoja mendimet e njerzve dhe mu be nje lemsh ne tru shum veta sdo e besojn po sme interson kjo gje mas 3 muajsh torture ne vet vete erdha ne itali fal kembnguljes se motes time bera nje seanc tek psikologu dhe kjo gje me ndihmoj shum vazhdova te dilja me shoket qe kam ktu te gjitha dyshimet qe kisha i zbulova dhe ishin vetem pjell e imagjinates time vazhdova te lexoj libra ne lidhje me kte gje dhe zbulova shum gjera takimet me psikologen i vazhdoj sepse tani eshte mikja ime tani jam shum mire dhe shum i lire dhe i.lumtur me jeten qe bej me forcen time dhe te zotit qe jam lutur gjithmon te psikologes dhe familjes time qe me qendruan pran ne cdo sekond arrita te dal nga ajo sfer e ferrit qe perjetova periudhen me te keqe te jetes time. Nuk ja uroj asnjerut kte gje dhe ato qe ndhehen kshu ju keshilloj te dilni me miq nje vizit te psikologu pa ndrojte jeta eshte e shtrenjt mos e humb ate . Te lutem publikoje respekt per stafin.
glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn lug_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn pap_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn