als_Latn dik_Latn sag_Latn
LISBA ankohet për imponim të politikës ndaj besimtarëve myslimanë, pastaj u imponohet vetë në rastin e parë që i jepet – Te drejten per t’u treguar myslimaneve te Kosoves se ke duhet te zgjedhin ne krye te BIK-ut, LISBA e humbi diten qe vendosi te hyje ne politike e te lakmoje pushtetin sekular te Kosoves – Eshte joserioze qe e paraqet veten perfaqesuese e Islamit dhe e myslimaneve ne Kosove, nje pozite qe nuk e ka fituar as zyrtarisht e as moralisht.
Disa parti politike në Kosovë, prej kohësh, kanë provuar të joshin vota duke u përpjekur të artikulojnë pozicione në emër të besimtarëve në rritje myslimanë të vendit.
Mirëpo, të deklarosh veten përfaqësues të myslimanëve, nuk mjafton për ta merituar këtë status. As nuk është e sigurtë nëse vërtet të gjithë më të devotshmit e myslimanëve do të pranojnë të mblidhen në një parti të vetme, se Allahu mund të jetë një, po rrugët e zgjidhjeve të problemeve të ndryshme politike, ekonomike e sociale të vendit e shoqërisë janë të shumta.
Pikërisht se nevojitet më shumë se një pozicionim i deklaruar publikisht përpjekjet e deritanishme për të zbuluar e përvetësuar “votën myslimane” kanë dështuar. Partia e Drejtësisë, disi pionere në këtë drejtim ka marrë një përqindje votash që hedh poshtë çdo pretendim se kjo “vrimë” e elektoratit shqiptar është zënë tashmë.
As bujaria xhamindërtuese e hoxhëpërqafuese e Behgjet Pacollit nuk ka mjaftuar për të titulluar “politikanin promysliman” të Kosovës.
Më rezultativ mund të jetë (si në çdo aspekt tjetër elektoral të vendit) kryeministri Hashim Thaçi. Ndonëse në qendër të kritikave të një segmenti besimtarësh që duan ndryshime ligjore në shoqërinë kosovare, PDK duket se ka pasur shumë më tepër peshë në korridoret e BIK-ut sesa parti të tjera.
Sigurisht në mungesë të të dhënave serioze, spekullimi ulet këmbëkryq në analiza të tilla, por nuk ka nevojë për ndonjë teori konspirative për të besuar se pushteti në qeveri ka nevojë për pushtetin institucionet fetare dhe anasjelltas.
Ndoshta për disa vëzhgues të politikës së Kosovës, më e habitshme është dukur sinjali që Albin Kurti i dha pakënaqësisë fetare myslimane, para disa javësh, e që u shoqëruar më pas nga dalja e protestat e Vetëvendosjes të një numri aktivistësh të Lëvizjes Bashkohu, formacionit më të fundit që kërkon të përfaqësojë myslimanët në vend.
Disa nga ata që nuk e duan Albin Kurtin, e që janë bezdisur nga hyrja në lojën politike të Vetëvendosjes, kanë qenë të prirur më shumë që ta akuzojnë apo portretizojnë si komunist të fshehur. Çallma e islamizmit, e shfaqur si në ndonjë karikaturë në internet, ka qenë një surprizë, që të them të drejtën më shumë i ka kënaqur sesa brengosur.
Në fakt, nuk duhej të ishte kaq e papritur. Kushdo që e ka ndjekur pozicionimin e Vetëvendosjes ka vënë re jo prirjen për të bashkuar “proletarët” në tokën e papunë të Kosovës, por të margjinalizuarit e shoqërisë. Ata që besojnë se u refuzohet opinioni pa e nxjerrë ende nga goja, të paragjykuar me asocijim.
Sigurisht nga lista e partive të përmendura më sipër mungojnë të tjera që mund të reagonin duke përmendur marrëdhëniet e tyre të shkëlqyera më imamë e besimtarë, e punën për të drejtat e të gjithëve.
Po mes të gjithave pa dyshim, partia që udhëheq në garën e iluzioneve se kush përfaqëson vërtet besimtarët në Kosovë, është Lëvizja e Bashkuar.
Ndryshe nuk ka sesi të shpjegohet guximi (për të mos thënë mungesa e taktit) me të cilën kjo parti ndërhyri në procesin zgjedhor të institucionit apolitik të Bashkësisë Islame të Kosovës.
Që LISBA të mos e pëlqejë Xhabir Hamitin, nuk ka ndonjë gjë të jashtëzakonshme. Si çdo forcë tjetër politike ajo ka kandarin e saj të vlerave. Por që të njoftojë se do të përpiqet me çdo kush që ai të mos zgjidhet kryetar i BIK-ut është një premtim anormal, moment deliri që rrezaton mirazhin e një pushteti që LISBA nuk e ka.
Unë nuk e di sesa e sinqertë është Lëvizja Bashkohu në nismat e saj kushtuar Kosovës dhe komunitetit mysliman të vendit. Mirëpo, është e qartë për këdo se nuk ka ende asnjë shenjë në Kosovë, që myslimanët më të devotshëm madje edhe ata më radikalë, ta kenë pranuar këtë parti si përfaqësuese të tyre. Aq më pak nuk ka arsye për të besuar se LISBA është përfaqësuese e shumicës së myslimanëve të të gjitha ngjyrave, praktikues ose jo të fesë.
Këtu nuk është halli te Xhabir Hamiti, shanset reale të të cilit për t’u zgjedhur nuk mund t’i gjykoj. As vlerën e tij kryemyfti. Pikëpamja ime është se BIK-u ashtu si çdo organizatë ballkanase nuk do të lejojë aq lehtë kalimin e pushtetit në duart e dikujt që ka një pozitë disi të jashtme nga rrethi që ka mbizotëruar Bashkësinë deri tani. Problemi është mënyra sesi LIBSA imagjinon dhe prezanton veten si ndikuese në një proces të cilin jo vetëm që nuk mund ta ndikojë por edhe sikur të mundej nuk duhet të ishte përzierë.
Ajo e humbi atë të drejtë, ditën që vendosi të shndërrohet në parti politike e të lakmojë pushtetin sekular të Kosovës.
Kosova është një shtet i ri që sapo ka filluar të praktikojë në një dimension të caktuar lirie shtetësinë e pavarur. Si e tillë, ka mungesa, ka abuzime, ka absurditete që deri diku justifikohen. Është legjitime që besimtarët të kenë kërkesat e tyre, agjendat etj, brenda kuadrit ligjor e njerëzor. Nëse do të kalojë veprimtaria e tyre në lëmin politik dhe në çfarë mënyrë do të ndodhë kjo, mbetet për t’u parë. Shumë probleme që ngrihen në fakt, janë më shumë ligjore e kulturore sesa politike, po shumë gjëra derdhen deri diku në politikë gjithësesi.
Lëvizja Bashkohu ka fituar shpejt vëmendjen e medias, por që këtu deri te vota konkrete mund të jetë rrugë e gjatë. Çështje si ndërtimi i një xhamie apo i shamiave në shkollë, nuk janë të tilla që mjaftojnë për të krijuar një parti. Po ato mbeten tema të mira për të fituar vëmendje dhe deri diku besim në radhët e njerëzve të interesuar.
Po deklarimi për garën e BIK-ut ishte një nxerrje e panevojshme dhëmbësh. Një lloj kërcënimi që tradhëton shumë pozicione të tjera, në mënyrë automatike. Pavarësisht nga emri i Lëvizjes nuk kishte asgjë bashkuese në atë deklaratë. Përkundrazi ishte një thirrje flagrante për përçarje të thella. A ka hyrë LISBA në politikë për të ngjizur votën myslimane duke e ndihmuar të bashkohet, apo ka hyrë për të ravijëzuar një segment purist, që nuk do të ngjitej kurrë në pushtet, nuk do të zgjidhte dot asnjë problem por që do të siguronte një justifikim për të tjera synime. Në këto 20 vite kemi parë gjithshka në Ballkan, përfshi edhe krijime partish jo për vota e për pushtet por për hir të fondeve ekzistuese ndërkombëtare për një linjë të caktuar ideologjike, qofshin këto për mbrojtjen e mjedisit, fetare, etnike etj.
Më tej, deklarata e vendos LISBA-n në të njëjtin plan me ata që ka kritikuar se ndërhyjnë e imponohen në jetën e besimtarëve. Pse kritikon LISBA qeverinë që imponon heqjen e shamisë, kur ajo vetë po u imponohet BIK-ut se cilin kryetar (nuk) duhet të zgjedhë? Një parti politike si LISBA mund të vetëdeklarohet në emër të myslimanëve por ajo mbetet një institucion sekular siç janë me ligj por edhe në praktikë të gjitha partitë politike. Si e tillë, LISBA u bë dje edhe vetë ndërhyrëse në jetën e një bashkësie fetare, duke bërë pikërisht atë gjë, të cilën premton të luftojë.
Në fund, duke varur në gjoks dekorata që nuk i ka fituar ende, e duke u përpjekur të imponohet si përfaqësuese e vlerave më të mira të një feje, LISBA ka rrezikuar të tregojë se gëzon po ato cilësi për të cilat nuk ka nevojë një bashkësi fetarësh, apo një vend si Kosova. Morali e do që të priste të paktën deri në zgjedhjet e ardhshme, apo deri në manifestimin e parë kur do të mbushte rrugët në mënyrë të dukshme me popullaritet etj, e pastaj të pretendonte një ndërhyrje kaq të prerë në një proces, në të cilin është as pjesë e as e ftuar.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn