als_Latn bos_Latn ron_Latn
Letra 1
Pershendetje jam nga Kosova , kam lexu her pas here ca histori ktu tek faqja juj desha te juu shkruaj edhe une timen ne qofte se doni ta postoni .. Ishim te moshes 17 vjet kur filluam te takoheshim ishte vshtire ishte koha luftes ne kosove ajo ishte nje dhe do jet perhere dashuria e jetes time , dashuria respekti dhe kujdesi qe jepnim njeri tjetrit nuk krahasohej me asgje ne kete bote , kur ishte ne pyetje Ajo une gjithqka harroja humbja mendjen pas asaje :S E kujtova dje , sot neser edhe do ta kem ne zemer per sa te mari fryme une Siq thahs me larte ishte khoa luftes filluan njerezit disa mobilizoheshin per lufte disa te iknin nga kosova per shqiperi maqedoni nuk ishe sigurt edhe ne shtepi kisha 17 vjet dhe vendosa te reshtohem ne radhet e uqk-s ne nje prej zonave ku behej lufta ma ashper ne kosove , edhe pse ajo ishte kunder qe une te shkoja nga frika se do vritesha une tashme kisha vendos doja ta jepja edhe une kotributin tim per vendin tim ..edhe pse isha ushtar i uqk her pas here vija fshehtas per ta vizituar beja me kilometra kembe vetem ti shihja syte fytyren e saj qe akoma me rri para syve kshtu nga lufta ashper qe behej ne ate zone ne kufi me shqiperin nderkoha vija e vizitoja te dashuren .. Nderkohe me vijne lajmet se periferia e qytetit ku ajo jetonte ishte sulmuar keq nga forcat serbe dhe nukme zhej vendi vend nga deshira per ta kuptu ku eshte ne eshte gjalle apo jo ... Vendosa te shkoj vet i dyti me nje shokun tim bera disa ore rruge dhe arrita tek lagjeja ku jetonin nuk levizte njeri duhej kujdes sepse snajperistet qellonin na se prisje . u afrova tek shtepia hyra ne oborr tek pragu i shtepis korridor kishin mbetur te 3te te vrare Albulena ime edhe prinderit e saje, mu shemb toka nuk dija si te reagoja se kisha menduar kurre se nje dite do kisha qendruar pran kufomes se Albulenes si 18 vjeqare ( tashme kishte bere 18) qendrova aty per disa ore qaja mbi te nuk doja ti largohesha sa qe fillova te mendoja te vetevritem aty se nuk mendoja jeten pa te nuk di si do te jetoja :S .. me pastaj morem trupat e vdekur i varrosem nga mbremja qe te mos shiheshim .. Per te mos e zgjatur i rash ne pika te shkurta . une edhe sote e kujtoj edhe nuk e haroj kurre , kam kaluar kohe me femra tjera po nuk me dha ndjesin dashurin asnje tjeter ne krahasim me ate qe ndjeja per Albulenen. Sot e kesaj dite Nuk jam martuar ende dhe nuk besoj se do tadua nje femer tjeter thjeshte ajo ka vdek ndersa une jam i vdekur i gjalle Nese ka mundesi postojeni anonim .
Letra 2
Nje ushtar serb na shpetoi jeten: Faleminderit Anabel nese e poston! Jam nje vajze 22 vjece tani por ne ate kohe kisha 6 vjet,kishte filluar lufta ne Drenice por qe ne vendet tjera ende jo,ajo dite me kujtohet aq mire sa qe me duket nga trishtimi po e perjetoj prape.. ishim ne shtepi e gjithe familja dhe lajmruan disa kusherinj qe ishin me larg nesh se duhet te ikni nga shtepia se ska kohe dhe ju zen ushtria. babi shpejt mblidhni gjerat ca keni edhe ikim por qe na zun ne dere, babin e moren ja vun armen ne koke e shtrin ne toke dhe ne serbisht thoshin, a te vrasim ty a po na jep femijet? Babi ju tha ske pune me femije ata jane te vegjel nese me vrisni mos e beni para tyre. ne nuk kuptonim kurgjo cfare thoshin e qe me vone e kuptuan.. kur e lan babin me moren mua dhe motren pak me te madhe se une.. plani tyre kishte qen femijet ti vrasin ti benin bashke aq sa donin ata ku qellimi tyre ishte te na dergonin ne nje vend ku te na varrosnin te gjalle, vetem shikonim e qanim.. por gjithmone them se ka njerze te mire edhe prej tyre qe ishin ne lufte,me lote ne sy e duke u dridh ne shpirt,i thash njerit a doni me na vra? me tha jo mos qaj se une nuk ju bej asgje,me degjoni mua behuni se jeni te semure dhe ju bashkoj prape me familjen, bem ashtu si na tha dhe ishim te semure vertete se pa ngrene asgje pa pire,vetem qanim... na mori me vete me nje makine te vjedhur te shqiptarve dhe rruges gjithe ajo xhandarmeri s'na ndali askush dhe na la aty ku na moren,por qe aty si gjetem askend shtepia bosh nuk ishte askush, orendite e shtepise neper toke.. tha prape sju le vete, na mori dhe na dergoi te nje njeri qe na njihte qe ky te na bente bashke me hallen, se me familjen tone jo, na derguan te halla e ku ktu perjetojme tmerrin e vertete,ne mes te nates shtepine perballe e bombardojne,ah Zot gjithqka permbi neve me xhama me mure... isha lenduar ne kembe aq keq ku nuk e ndjeja fare vetem qe e shihja gjakun.. qendrova 2 jave ne spital ku as aty s'dihej qa po behej e mbas 1 muaji dashti Zoti u bera bashke me familjen. I jam falenderuse atij njeriu edhe pse serb na shpetoi jeten,e gjithmone them s'jane te gjithe te njejte,por ja qe urrejtja jone per ta ka me kon gjithmone se nuk falen ato cka na kan bo,ju pershendes nga zemra dhe ta duam njeri-tjetrin me shume,pa paragjykime,1 gjak jem s'jemi shume aq sa jem.
Letra 3
Pershendetje e dashur Anabel! Kjo qe dua tju tregoj eshte nje histori miqesie dhe dashurie. Uje vete jam Shqiptare por dua te flas per miken time Kosovare. Kur ajo dhe familja e saj erdhen per tu strehuar ne shtepine tone une isha 17 vjece ndersa ajo 19. Ajo kishte prinderit dhe 3 motra por ne u afruam menjehere aq shume sa dhe motrat e saj na kishin zili. Atehere ajo me tregoi per te dashurin e saj qe kishte patur atje per te cilin nuk e dinte as a ishte gjalle dhe a do e shihte me ndonjehere. Nuk kishte dite qe nuk me fliste per te. Pas gati 1 viti familja e saj emigroi per ne Gjermani dhe humbem kontaktet por e rigjetem njera tjetren ne 2008 ne fb dhe tani flasim gjithmone e i tregojme gjithcka njera-tjetres. Nga fb mesova dhe vazhdimin e historise se saj. Ne Gjermani ajo qe martuar me nje gjerman dhe kishte lindur nje djal qe i kishte vene emrin e te dashurit qe kishte patur ne Kosove dikur. Kur djali u be 4 vjec i shoqi e braktisi per nje femer tjeter. Pas kesaj ndodh e pabesueshmja. Nje dite ne nje qender tregtare ne Mynih duke i thirrur ne emer te birit qe nuk po sillej mire, kthen koken nje burre. Ishte ai qe kishte dashur qe 19 vjece. Qe ate dite jane te pandare te dy, flas ne fb me te dy dhe jane cifti me perfekt qe njoh. Jam shume e lumtur per miken time dhe per veten qe e kam njohur. smile emoticon smile emoticon Me respekt, Brikena.
Letra 4
Anabel un jam prej Kosove po jam martu ne Shqiperi. Problemi im esht qe skuptohem me nene te burrit ndodh qe nuk kuptoj mire ndonjihere nga ana gjuhsore,un flas shqipen e shqipris shum mire po ajo flet pak ndialekt te qytetit vet dhe pse ndonjihere mduket se e ben me qellim vetem me mu po ndonjiher keqkuptohemi me gjera tvogla e ajo kush vjen ne shpi ja tregon e i thot qe ja bej me qellim. Kur fejuam vllaun e burrit une ne vend te suxhuku llokum vajta bleva suxhukun qe vjerra ja thot emrin sallam e ajo i tha vllaut tburrit qe ja bera me dashje se spo du te kete nuse e ai ja tha nuses vet mduket se mduket se ajo kunata sdon me mpa me sy hic fare. Tani ca keshille mjepni ju nuset e Shqipris qe keni pervoj me kto gra?
Letra
5 Pershendetje Anabel, faleminderit qe mundesoni te kene vemendje perjetimet tona gjate luftes ne Kosove. Ne kishim banesen (pallate) ne qender te Prishtines ku nga dritaret e kthyera nga rruga mund te shihje cdo levizje te makinave policore, policeve serb,turmave te serbeve qe shinin vetem te benin sherr e qe koheve te fundit ishin te shpeshta. Friken dhe shenjat per fillim te luftes i mbaj mend kur babi kishte porositur dritare te modifikuara nga hekuri qe i vendosnim cdo nate siper dritareve qe te shmanget ndonje plumb qe mund te depertonte nga dritarja meqe ishim dhe ne katin e I-re siper lokaleve poshte,ne dritaret e banjos kishim vendosur qese te trasha te mbeturinave ngjyre te zeze qe mos te verehej ndonje drite kur ndizej brenda. Rradhet e gjata te marketet per te blere gjera ushqimore pasi u perhap se do kete krize dhe do filloj lufta, turma te rinjeve serb qe po i vinin zjarrin cdo dyqani te shqipetarve dhe plaqkisnin me te madhe. Pas intervenimit te pare te Natos gjendja u rendua per civilet pasi serbet tashme ishin terbuar dhe kishin filluar debimin e shqipetareve nga shtepite e tyre.Erdhi edhe rradha jone qe te ikim nga shtepia pasi nje nate me pare kryetari i lagjes qe ishte serb erdhi te dera dhe njoftoj babin se neser cak do jete lagjja jon dhe meqe ishim familje me femije ai tha se nuk garanton se mund te na mbroje. Mbaj mend mamin kur na tha te merrnim cfare e donim me shume pasi nuk dihej nese do ktheheshim me aty (dhe une qe mora ca gjera te mija dhe radion e shtepise qe po i terhiqja kabllon per toke). Gezimin dhe te qeshurat ironike ne fytyrat e komshinjeve serb deri sa dhjetra familje po leshonim shtepite nuk e harroj kurr. Ashtu vendosem te shkojm te shtepia e gjysherve ku pas dy perpjekjeve per te dal jashte vendit vendosem te qendronim aty deri ne fund per mos tu ndare familja(ashtu e vendosen te rriturit). Ne shtepi ishim rreth 22 anetare,naten flinim veshur me rroba,brenda rrobave kishim te qepur para te mbeshtjellura si cigare dhe letren me nr.telefonave te kusherinjeve qe kishim ne mergim ne rast se ndaheshim nga familja te gjenim mundesine ti kontaktojme ata. Meshkujt e shtepise nuk flinin gjum benin roje ne oborr per cdo sulm qe mund te ndodhte ne cdo moment,ne patem fat qe nuk u prekem rend ne njerez nga paramilitaret serb por ka histori qe te tmerrojne ti degjosh edhe sot, ushtaret serb ishin te droguar,te pire te cmendur qe i kishin nxjerr nga burgjet e veta serbia dhe i kishte veshur ne uniforma dhe i kishte sjellur ne Kosove per te bere pastrimin etnik te shaipetareve, ata ishin te rrezkishem kane mbytur bebe ne bark te nenave, kane prere koka te femijeve dhe i kan detyruar qe familjaret te shihnin se si koken e fusnin ne tenxheren qe po zihej dreka, kane dhunuar vajza te mitura para prinderve, kane dhunuar grate para burrave kane rradhitur gjithe meshkujt e familjeve ne fshat dhe i kan pushkatuar pastaj prere me thike, tmerri qe ka perjetuar Kosova nuk harrohet po as nuk falet. Dita me bukur pas gjithe perjetimeve te tmerrshme ishte kur ushtaret e Kforit zbriten ne toke, sa shume i uruam dhe i vraponim pas tyre per te ju dhuruar lule ose qofte vetem pershendetje dhe gjyshja ime qe u cua te gatuaj pite (byrek) qe ti jepnim ushtareve qe benin roje te shtepija e gjysherve smile emoticon hehe, jane momente te bukura qe nuk harrohen edhe pse me pas pasojat dhe traumat vazhduan per kohe te gjate, mbaj mend qe mami vuajti nga pagjumsia me vite,vellaut te vogel iu veshtirsua te folurit por gjithcka kaloj,jemi mire mund te behej edhe me shume me kete shtet po shpresojme per me mire ne te ardhmen. Ka gjera pafund qe dua ti shkruaj por po e mbyll me kaq, faleminderit qe e lexuat. Ju pershendes te gjitheve
Letra 6
Pershendetje,eshte e rend te kujtosh at kohe te tmerrshme qe kaluam gjate luftes.Eshte e pamundur te mos qash kur kujton vuajtjet qe perjetuan qindra femra kosovare,dhunimet e perdhunimet e tyre.Kolona te gjata njerezish,ku nuk e dinin se ku ishte fundi i atij rrugetimi.Djepe femijesh anes rruges,kur ne kalonim nuk e dinim,ishin valle bosh,apo kishte foshnje brenda. Ishte nje tmerr qe do kujtohen ne cdo frymarrje.Jata na dhuroj shume dhimbje,sepse ka akoma nena qe nuk e din ku treten eshtrat e bijeve te tyre.Akoma dhe sot pas 16 vitesh ka dhimbje e lot. Por nuk harrojme kurr sa e sa dyer u hapen ne Shqiperi per familjet tona.Ndane me ne gjithcka kishin.
Letra 7
Pershendetje nga Kosova, nga nje shtet qe dita e dites po pakohet. E dini se cfare eshte me e trishtueshme? Kur sheh se po shperngulen te rinjet, kur sheh djem te ri te mllefosur nga jeta. Papunesi, varferi si kurre me pare! Gjithmone kam ndjere keqardhje kur shihja autobus te mbushur por asnjehere nuk e kam menduar se kete do e benin edhe vellezerit e mi! Vi nga nje familje me kushte jo fort te mira ekonomike si pjesa dermuese e vendit. Sot, pikerisht sot eshte nisur edhe vellai im. Eshte nisur ne oren 8 ne megjes e kthyen, ne oren 12 e provoi nga dheu i bardhe prap e kthyen! Per heren e trete e provoi edhe ne oren 8 dhe kishte dalur. Tani eshte ne Serbi. Vertete ndihem e merzitur per fatin e vellaut dhe per bashkevendaset e mi. Vellau im para 1 muaji kishte provuar por kishte rene ne kurthen e serbeve, kisne jane taksist dhe do i dergonin ne kufi me Hungarine. Te pa provuar nga keto situata ky bashk me dy shoke te tjere kishin rene ne gracke! Ata i kishin derguar ne nje zone te pa banueshme, pa shtepi aty rrotull, pa rruge, ne nje fushe me balte qe veshtire largohet nga kepucet e keni parasysh? Kishin verejtur nje dhome aty afer dhe i kan kerkuar njerit prej tyre te ndalnin makinen. Ishin ndal ne mes te fushes, kishin dalur nga makina dhe zgjidhja e vetme kishte qene vrapimi! Erresire, nje vend i panjohur per ta. I kishin zene dhe i kishin plaqkitur. I moren te hollat, telefonat dhe qantat, madje edhe rrobat nga trupi! Fatmiresisht nuk kishin qene te armatosur, ose edhe ndoshta qellimi i tyre ka qene plaqkitja. Keto i kan kaluar kurse ne ketu ne shtepi s'kishim degjuar asgje 3 dit! Degjuam se 2 djem ishin zhdukur dhe nje tjeter ishte gjetur i mbytur po ne te njejtin vend. Trishtim, ato 3 dite ishin trishtim. Pastaj u kthye. Tash dmth pas 1 muaji eshte nisur prap. Nuk ka gje qe i ndalon, te rinjet e Kosoves jane te lodhur nga kjo situate. Qeveria nuk ben asgje per te rinjet, cfare do i kthen keta te rinje? Asgje fare. Jeten e tyre po e rrezikojne por te kthen ne Kosove asnjehere. Cfare gjendje e dhimbshme... Po me duket sikur ne lufte. Atehere ta braktisim vendin na detyruan serbet, tash qeveritaret.
Letra 8
Pershendetje Anabel dhe lexues. Une jam nje Shqiptare nga Shqiperia por qe kam kaluar disa vite ne Kosove. Persa I perket kohes se luftes, mund te them qe kam degjuar shume e shume histori nga shoqeria apo edhe nga njerez me te moshuar. Kam degjuar qe familjaret jane ndare e nuk kane ditur nese do te shihen me te gjalle, qe kane ndenjur njerezit te mbyllur ne tualet per dy dite qe mos ti gjenin serbet, e shume histori te tjera te dhimbshme per te cilat pak a shume jemi te gjithe te vetedijshem. Mirepo, ajo qe une dua te ndaj me te gjithe, eshte mikpritja qe une kam gjetur qe nga fillimi I qendrimit tim ne Kosove. E kam pasur punen te takohem me njerez te moshuar e te arsimuar qe me tregonin se kane ecur me dite te tera vetem qe te shikonin kufirin e Shqiperise. E mendonin vendin tone si vendin me te mire ne bote, edhe pse akoma nuk kishin mundesi ta shikonin me syte e tyre (e nga nje ane me mire qe se kane pare mjerimin gjate komunizmit). Sot kam shoke qe e adhurojne Shqiperine e do te jepnin gjithcka per te pasur pasaporte Shqiptare, jo per beneficionet, por thjesht per krenarine e te pasurit shqiponjen ne pasaporte. Une kam kaluar nje kohe te gjate ne Kosove, e kam shkuar si nje vajze e re qe as nuk e kuptonte dialektin as historine e Kosoves pasi per ne ka qene thjesht nje vend qe eshte permendur ne histori. E di shume mire qe nuk jemi rritur me dashurine per Kosove, e atje gjithmone ka qene e kunderta. Sot, kur shoh sa e sa nxenes vizitojne Kosoven per eskursion (ashtu sic ata vinin tek ne pas luftes), apo kur shoh bashkepunimet ne biznes, television, muzike, pershtatjet sadopak te dialekteve, me behet zemra mal. Une kam qene ne te dyja anet e medaljes, dhe kur shoh njerez nga Shqiperia qe tashme dine te vleresojne e ta kthejne ate dashuri nga Kosova, me gezon shume. Do te doja qe te gjithe te kene mundesine jo vetem ta vizitojne Kosoven per nje fundjave, po te kalojne pak me shume kohe atje, e do ta gjejne ate atdhedashurine qe ndoshta eshte venitur ne kohe per shkak te politikave te dy vendeve pergjate historise. Kerkoj falje per zgjatjen e mesazhit, por doja te shprehesha sa me sinqerisht. Faleminderit ps: Anabel, anonim te lutem.
glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn