als_Latn bos_Latn ron_Latn
Besoj e keni marre vesh te gjithe qe tashme mund ta shihni kete film ne te gjitha kinemate, edhe tek ne, si perhere fix ne kohe premiere boterore.
Ne kete shkrim do ju jap pershtypjet e mia perreth filmit, ndersa ne nje tjeter shkrim pauses, do sqaroj disa nga paqartesite qe mund t’ju jene krijuar gjate filmit, te cilta besoj do te jene te shumta. Cdo gje sqarohet, kete ta keni te sigurt
Filmi eshte nje krijim i famijles Nolan dhe si i tille nuk kishte asnje gjase qe te dilte dicka e zakonshme dhe e thjeshte…kete duhet ta keni te qarte qe para se te hyni ne salle. E mira do ishte te kishit dhe nje bllok shenimesh me vete (lol) sepse informacioni qe percillet (si ne cdo film Made by Nolan), eshte shume voluminoz dhe me vetem nje te pare te filmit eshte shume e veshtire t’i kuptosh te gjitha cka thuhen ne film. Une po e mendoj edhe nje riparje te dyte, per disa sqarime te vockla.
Per mua ishte filmi me i shumepritur qe prej kohes se “Inception”, dhe mezi e kam pritur deri sa erdhi dita e premieres. Qe jam nje fanse e betuar e Nolan, kjo besoj eshte kuptuar me kohe, por kjo s’do te thote qe nuk do e kritikoja nje film te tij nqs nuk do me pelqente mjaftueshem, por ja qe Nolan nuk gabon…asnjehere!
Ky nuk eshte nje film, ky eshte nje KRYEVEPER!
Eshte hera e pare pas “Inception”, qe mendoj se nje film eshte aq madheshtor sa nuk ka te krahasuar me asnje tjeter.
Filmi nis me ngadale duke treguar me kujdes lidhjen e forte baba – bije, dhe dashurine e madhe qe nje prind ka per femijen e vet nga njera ane, dhe adhurimin qe femija ka per prindin nga ana tjeter, njelloj si nje forme perendie.
Skenari, krijim Nolani-it te vogel te familjes Jonathan, lexova qe fillimisht ne 2006-en ishte destinar per Spilberg, projekt qe nuk u realizua per arsye te panjohura. Dhe shyqyr qe nuk u realizua ateher, po e imagjinoj kete film qe pashe, te punuar nga Spilberg…. booo do te dilte totalisht nje film mainstream sci-fi, dhe tejet i merzitshem dhe pa aspak risi ne te, me efekte special “alla viti 1900”. Chris Nolan e mori ne dore skenarin me pas duke krijuar totalisht nje film te ri, me shume ide te cuditeshme dhe super fantaziose, me ate imagjinaten e vet qe duket sikur nuk shteron kurre nga idete fantastike, gjeniale, qe asnje regjisor tjeter nuk mund t’i veje dot ne jete pervec tij.
Eshte nje regjisor i pakarahsueshem me asnje regjisor tjeter. Dhe pikerisht per kete arsye, dihet gjithmone paraprakisht qe kur Nolan merr persiper nje projekt, filmi do te jete nje “bombe imagjinate” qe do te mahnise gjithe boten per nje kohe afatgjate.
Sic e permenda dhe me larte, filmi transmeton shume informacion, i cili ne qofte se nuk kapet ne momentin e duhur, shume skena qe do te vijojne nuk do te kuptohen qarte. Por qe me thene te drejten eshte shume e veshtire t’i kuptosh te gjitha ne kete film, per arsyen minimale te mos kuptueshmerise dhe njohjes aq te mire te fizikes, matematikes dhe astronomies nga ana e audinces. E megjithese me nje shikim te dyte ose nje research ne Google, mund te arrihen te kuptohen edhe ato gjera qe jepen ne film ne menyre shkencore, pasi filmi megjithese perdor fjale “te medha” te shkences, perseri nuk eshte se skenari u hyn edhe shume thelle t’i shpjegoje keto gjera nje me nje, pasi kuptohet qe ideja e regjisorit nuk ishte te percillte informacion jo interesant dhe tejet lodhes per shikuesin, por qe te transmetoje idete perreth te cilit rrotullohet filmi dhe te kuptohet historia baze dhe thelbi i saj.
Megjithese filmi duket sikur ecen pak ngadale ne fillimet e tij, e ben kete jo pa arsye, por qe te kuptohen dhe te fiksohen disa skena qe megjithese ne fillim duken si te padobishme dhe te thata, ne fund arrin ta kuptosh qe keto skena paskan qene thelbi i historise, dhe qe ateher arrin ta kuptosh rendesine e vertete te tyre.
Efektet speciale jane marramendese! Nuk duken aspak si efekte speciale qe jemi mesuar te shohim sa here ne cdo film, por si skena totalisht reale. Te punuara deri ne perfeksion! Te dukej njesoj sikur ishte aty brenda e hedhur ne mes te boshllekut te universit pa fund, fare prane asaj vrimes se zeze Gargantua…uuuuu e temerrshme, vetem sa e kujtoj me kall daten.
Per te kaluar pastaj tek muzika, kolona zanore dhe efektet zanore…..nje kryeveper eshte pak ta thuash. Hans Zimmer eshte nje alien i ardhur nga nje galaksi hyjnore qe me vetem disa tinguj i ben njerezit te kalojne ne tjeter dimension. Pa ate muzike dhe ato efekte zanore, ky film me gjithe superfuqine e tij ne cdo aspekt, nuk do te ishte kurre kaq “hyjnor” sa ishte ne te vertete. Kur bashkohej nje skene e fuqishme me efektetet special vizuale, dhe me muziken apokaliptike te Zimmer, me ato tingujt e organos kishtare, ishte e pamundur te mos ndjeje mishin te te behej kokrra kokrra, zemren te te rrihte me 1000 ne sekonde dhe frymen te te mbetej ne fyt. Nuk e di per te tjeret qe e kane pare filmin, por une kur kam dale nga kinemaja ndjeva trupin te me dridhej nga fuqia e stermadhe emocionale qe me percolli ky film. Dhe ta mendosh qe filmat e Nolan mbahen si filma jo emotive, te forte, qe nuk perfshijne gjendje emotive njerezore, Nolan e kompenson kete mungese me skena fenomenale dhe perzjerje idesh brilane me efekte vizuale dhe zanore, qe te bejne te te ngrihen qimet perpjete.
Ajo muzika….ato pamje…ato lloj idesh…ato lloj skenash….per mua, filmi “Nirvana”, absolutisht!!! Nuk jam ndjeke kurre ne asnje film tjeter ne nje gjendje te tille, ku te me dridhehsin duart e ku te isha ndjere tamam sikur te isha e pranishme realisht ne nje histori te tille. Shume trondites, sidmos nga gjysma e dyte e tij. Nuk du ate spoil, por pjesa pas hyrjes ne vrimen e zeze, per mua ishte kulminantja…nuk mbetet pas as pjesa e bashkimit ne ajer te anijes me qendresen.
Ngjyrat, te jashtezakonshme… ne perfeksion, s’kisha snje dyshim.
Kasti i aktoreve ishin te mrekullueshem. Nuk e di se si kane gjykuar disa qe e quajne veten si kritike te rendesishem, qe kishin shkruar se kasti nuk ishte dhe aq i mire dhe se Hathaway nuk ishte e duhura per ate rol….mua mu duk totalisht ne karakter dhe nuk me la asnje shije te tille zhgenjimi sic u ka lene disa te rendeisshmeve…s’e di, ndoshta e kam dhe une gabim, por une co ku nuk para gabohem per punen e aktrimit se e kam pike te dobet vete kete pjese….modestia ne maksimum eeee
Matthew McConaughey me mahnit cdo here e me shume. Me duket kaq e habitshme se si nje aktor komedish romatike, te kthehet e te behet super aktori i momentit, i filmave me te fuqishem emocionalisht dhe me mberthyes, me drama e historira jo te zakonshme. Eshte nje super aktor, dhe kam filluar ta pelqej shume, sidomos me kete kryevepren e fundit. Me pelqeu dhe Chastain, me pelqeu vertete, jo si ne filmat paraadhes, qe me dukej shume e thate dhe e ftohte, ketu mu duk shume me e cilter, njerezore dhe e thjeshte. Hathaway gjithashtu, sic e permenda dhe me siper, mu duk shume mire, goca e vogel qe luante rolin e Murph-it te vogel, ishte gjithashtu shume ne karakter dhe shkelqyeshem ne rol. E zbukuroi akoma dhe me shume katsingun hyrja e papritur e Matt Damon ne skene, i cili i dha akoma dhe me shume emocion filmit dhe e perforcoi akoma dhe me shume fuqine e tij.
Nuk e di cfare ka mbetur pa thene, di vetem qe ky nuk eshte nje film si gjithe te tjeret, dhe kjo merrej me mend qe ne fillim, por asnjehere s’mund ta imagjinoja qe te ishte kaq madheshtor.
Ua sugjeroj te gjitheve atyre qe mund te perqendrohen dhe qe pelqejne filmat jo mainstream. Ky eshte nje film special per njerez speciale qe nuk kenaqen me pak dhe me te zakonshmen, njesoj si vete Nolan.
Kur behen bashke Nolan dhe Zimmer, nuk ka gjasa te dale gje tjeter vecse nje mjeshteri e paimagjinueshme.
E adhurova filmin nga fillimi ne fund, pa i hequr ansje pike e asnje presje. E di qe kur ta shihni do mendoni se ka disa gjera qe nuk kane lidhje dhe qe mund te jete bere gabim…..ta keni te sigurt qe nuk ka gabime ne filmat Made by Nolan, pak por e sigurt. Cdo gje e a nje kuptim dhe cdo gje e ka nje lidhje, asgje nuk thuhet kot, asgje nuk ndodh pa arsye.
Vete mesazhi i filmit eshte shume i thelle dhe eshte e pamundur ta kuptosh qe sapo del esell nga filmi, te duhet pak kohe ta bluash ne mendje tamam ate qe pe dhe ta tresesh historine e ta vesh ne vije kuptimin e asaj qe sapo pe.
Mesazhi eshte dicka kohore, nuk ka te beje me ngrohjen globale ne thelb si pasoje e ngjarjeve pasuese, por eshte shume me i thelle se kaq. Ndaj them qe filmat e Nolan, megjithese ne dukje shume te ftohte e strikt me cdo detaj, ne fakt jane filmat me emotive dhe me mesazhet me te fuqishme se cdo film tjeter. Ketu shpalosej dashuria si concept, ne cfaredo lloj forme te saj, e cila kalon cdo kufi, edhe ato universale, edhe ato galakitike, duke kaluar e duke filtuar aq thjesht midis galaksive, vrimave te zeza e tyneleve te dimensioneve transendente. Dashuria e babait per vajzen e tij eshte ajo qe e mban gjalle, ajo qe e dergon jashte kufijeve te mendjes njerezore, duke lundruar ne mes te hicit, ne erresiren e thelle te te panjohures. Eshte po ajo dashuria qe thyen cdo barrier e kalon cdo pengese, ajo qe e mban njeriun gjalle, ajo qe i jep force kudo edhe ne momentet e fundit e qe e ben ate te mbijeteoje. Ky mesazh kuptohet jo vetem nga historia qe trajtohet me lidhjen babe e bije te protagonisteve por edhe nga fjalimi i Amelias (Hathaway) mbi dashurine e saj per astronautin Edmund, dashuri e cila e solli deri aty sa ajo te dilte ne kerkim te tij ne mes te asgjese. Po ashtu edhe monologu i Dr Mann (Damon) mbi dashurine per femijet, serish edhe ky nje pjese e mesazhit kryesor te te gjithe filmit.
Per mua nuk eshte filmi i vitit, por filmi i mijevjecarit!
Nje miku im me tha “e ke nga euforzimi, sepse eshte i fresket”, nuk e di ndoshta ka te drejte, por nje gjendje te tille nuk e kam perjetuar asnjehere ne ndonje film tjeter me pare, keshtu qe edhe sikur vetem per kete, ja vlen ta vleresoj me superlative.
Lexo më tepër »
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn