als_Latn tur_Latn dik_Latn
Konflikti mes Presidentit Bujar Nishani dhe Kryeministrit Edi Rama vetëm sa ka marre forme te plote ditët e fundit. Ai është ne fakt nje skenar i paralajmëruar qe nga koha kur socialistet, atëherë ne opozite, refuzuan te votonin Nishanin President. Prej asaj kohe, raporti mes Rames e Nishanit ka njohur ulje e ngritje, por asnjëherë nuk është shfaqur kaq agresiv sa keto dite kur ne rend te ditës eshte reforma ne drejtësi.
E shkuara është dëshmitare e një raporti te vështire mes binomit President-Kryeministër. Përgjatë gjithë historisë se pluralizmit shqiptar marrëdhëniet mes Presidentit dhe Kryeministrit, ne rastin me te mire kane arritur deri ne ndërprerje te plote te komunikimit mes dy institucioneve, e ne rastin me te keq akuzat e palëve nuk kane njohur kufi te moralit. Ne ndryshim nga çdo presidence tjetër, ajo e Sali Berishes ishte specifike për vete fuqitë ekzekutive qe i atribuoheshin. Për pasoje çdo konflikt mes tij dhe kryeministrit te kohës Aleksandër Meksi, ishte deri i pamundur per te ndodhur. Pas ngjarjeve të ’97-ës, ku në qeverinë e Pajtimit Kombëtar kryeministër u emërua socialisti Bashkim Fino, mes tij dhe presidentit Berisha pati situata tensioni per vete specifiken e zhvillimeve qe përjetonte vendi. Rexhep Meidani është ndoshta i vetmi kryetar shteti, te cilit është dashur te punoje, por jo gjithnjë bashkëpunoje me tre kryeministra socialistë, me Fatos Nanon, Pandeli Majkon dhe Ilir Metën. Fakti qe Mejdani vinte nga radhët e socialisteve, jo domosdoshmërisht solli nje klime paqesore me tij dhe krereve te ekzekutivit. Përplasjet me te mëdha ishin ato me kryeministrin e kohes Fatos Nano.
Edhe pse i zgjedhur me konsensus te gjere politik, Alfred Moisiu ishte i destinuar te përjetonte nje furtune ne marrëdhëniet me Fatos Nanon dhe Sali Berishen. Por nese me te parin tensionet nuk e kaluan kurrë cakun, me ardhjen e Sali Berishës ne pushtet ne vitin 2005 përplasja e tyre më e madhe ishte beteja për shkarkimin e kryeprokurorit Theodhori Sollaku. Ky i fundit do te shkarkohej vetëm kur ne krye te shtetit do te mbërrinte Bamir Topi. I zgjedhur pas disa raundesh sfilitese ne parlament qe nxorën nga loja Fatos Nanon, me votat e demokrateve dhe disa renegateve socialiste, Bamir Topi do te rezultonte zhgënjyes per Sali Berishën. Edhe pse pjese e se njëjtës familje politike, dashuria mes te dyve nuk do te ishte jetëgjate. Konflikti mes tyre do te arrinte kulmin ne ngjarjet e 21 Janarit 2011, kur Bamir Topi do te etiketohej si puçist dhe horr Bulevardi nga ish-bashkëpunëtori i tij me i ngushte Sali Berisha. Ajo çka po ngjan sot ne marrëdhëniet President – Kryeministër i shkon per shtat traditës se vendosur nga kjo shkolle politike qe ka qeverisur Shqipërinë postkomuniste per dy dekada me radhe. Risia kësaj here nuk është fakti se Rama e Nishani rrjedhin nga forca politike kundërshtare. Bashkëjetesa e vështire mes te dyve është e kushtëzuar nga jetëgjatësia e mandatit te Bujar Nishanit qe përfundon ne vitin 2017.
als_Latn als_Latn als_Latn