als_Latn dik_Latn sag_Latn
Muzika dhe Kinematografia, veçmas së qeni për nga natyra arte mase, janë shndërruar në dy industri tejet fitimprurëse në tërësi, dhe të argëtimit në veçanti. Ndërmjet tyre ka një martesë të herëshme, që kur muzika hyri në kinematografi në trajtën e kolonës zanore, duke u bërë element integral i saj. Së voni, në fillim të viteve 80-të falë MTV-së, edhe kinematografia do vihej në shërbim të muzikës në ndërtimin e videoklipeve të këngëve. Vite ato kur radio ia kaloi stafetën televizionit për nga audienca.
Një histori dashurie kjo që ka ngjallur qejfmbetje në kurriz të muzikës, duke e kritikuar atë si të shndërruar në tejet vizuale dhe pak për veshët. Gjithsesi duket sikur kinemtagrafia ka momente që mundohet të lajë mëkatet duke i kushtuar vëmendje skenarëve mbi muzikën. Vitet e fundit kanë qenë të pasura në këtë drejtim. Përmenden këtu filma të spikatur si “Once”, “God Help the Girl”, apo “Frank”. Një prej tyre është “Begin Again” (2013) me regjisor John Carney. Në kastin e aktorëve përfshihen Keira Knightley, Mark Ruffalo dhe lideri i grupit Marron 5, këngëtari Adam Levine.
Titulli fillestar i filmit ishte “Can a love song save your life?”, por zyrtarisht u shfaq për publikun me “Begin Again”. Si për nga kasti i aktorëve, për nga realizimi dhe sidomos konceptualisht filmi kategorizohet si një indipendent shembullor. Me një skenar të ndërtuar në disa shtresëzime ideore (dobësi e filmit), por që nyja kryesore e thënë në fjalët e Celentano është musica vera. Një nyje që mund të shihet në njërën anë si kënga e mjelmës për vitet që nuk vijnë më, kur muzika të shkundte trupin dhe mendjen, ose si një apologji që tregun dhe paranë, arti i vërtetë i sheh si trupë të huaj dhe do i flakë në fund.
Fabula e filmit mbështet në një trekëndësh të zbehtë dashurie të Gretta-ës (Keira Knightley), një këngë shkruese që ka probleme me skenën, ndërmjet Dan-it (Mark Ruffalo) dhe Dave-it (Adam Levine). Në njërën anë gjendet Dave, kantautor outsider që arrin të bëhët pjesë e industrisë muzikore, por duke u tjetërsuar në arrogancën e famës. Në anën tjetër vendoset Dan, një ish producent muzikor independent i dërrmuar në historitë personale që përmballet me një industri muzikore që të vendos në dilemën e dështimit ose mainstream-it. E tërë kjo një metaforë lehtësisht e lexueshme për këdo dhe që nuk shkëlqen në origjinalitet, por merr freski në zgjidhjen që i jipet në fund fabulës.
Dy bravo të mëdha që shkojnë për filmin janë soundtrack-u dhe kulti që ngre. Soundtrack-u është i përbërë nga playlist-a e këngëve që luhen gjatë filmit me vokalet e Keira Knightley dhe Adam Levine. Nëse Adam Levine njihet për një vokal karakteristik, Keira Knightley është një super risi. Një vokal i brishtë dhe tejet i ndjeshëm që ngjan me Vanessa Paradis apo Carla Bruni. Tërësia e vokaleve, melodive të këngëve, tekstet e tyre, dhe ambjentimet e tyre përgjatë filmit, e bëjnë soundtrack-un një album të vërtetë për t’u dëgjuar.
Tjetra dhe që është tejet e rëndësishme në sferën muzikore është ndërtimi i kultit. Kur themi muzikë, na vijnë në mendje instrumentat muzikorë, pllaka e gramafonit, cd player-i, mikrofoni, koleksionet e kasetave apo vinyl-ëve. Të tërë këto kulte shtrihen në kohë deri në fund të vitete 90-të. Më pas nuk ka asgjë veçmas 8 bit music, muzikës së krijuar në mënyrë elektronike, të shkarkuar nga iTunes dhe të dëgjuar në vetminë e kufjeve. Një strukturë kjo ku mbështetet kultura e muzikës Hit-Video Clip dhe që ka shkatërruar gati përgjithnjë albumet muzikore konceptuale.
Ajo çfarë regjisori e vendos si detajin kryesor në një gjueti thesari, është një jack (fishë mashkull, kabull) i dyfishtë me dy dalje. (E thënë më ndryshe është një kabull që mundëson që nga një player apo device të vendosen dy palë kufje që dëgjojnë të njëjtin material.) Karakteri i Mark Ruffalo mban të varur në pasqyrën e makinës një jack të dyfishtë, tek i cili herë pas here fokusohet kamera në film. Atë jack personazhi e kishte përdorur ditën e parë të njohjes me ish gruan tij, për të dëgjuar bashkë se çfarë muzike kishte në playlist-ën e CD player-it të saj. Mbi një detaj të tillë “krijohet” një kult i ri, me domethënien e muzikës së gjallë dhe që e ndajmë me njerëzit që mbajmë pranë vetes. Gjithashtu, mbase duke e sforcuar si metaforë, jipet edhe një “formulë” sesi qendron arti ndërmjet intimes, personales, dhe asaj që është e përbashkët.
Vlerësimet:
Imdb: 7.6
Rotten Tomato: 82%
Metacritic: 62%
Personal: 8
Trailer i filmit:
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn kab_Latn dzo_Tibt fur_Latn pap_Latn als_Latn