als_Latn dik_Latn sag_Latn
Dashuri Pranverore!
Gjithçka në këtë stinë është e bukur! Paqe shpirti nëpër netë,
Dhe pse të panjohur kemi qënë,era e luleve na ka bashkuar,
Përqafohemi sikur asgjë dhe askush nuk mund të na ndajë,
Me këngë mbushemi,sytë i hapim...Nga vetë jeta ledhatuar!
Varg pas vargu unë gjithçka e jap për ty dhe pse heshtja qan,
Nëpër fletët e bardha rrëfehem ashtu siç di të flijohet poeti,
Do të doja të të bekoja sot që urrejtja ndërron fytyrë,
Jam këtu ekzistoj! Mundohu të më shohësh tek valët e këtij deti!
Më pati mbytur dimri i vrazhdë dhe jorgan trishtimin flaka,
Një fije rreze shprese më ngazëlloj dhe më fali magjinë,
Që të besoj se ka diej të zjarrtë te cilët as reja si shuan,
Dhe pse dashuria jote s'ishte e vërtetë..Prapë bekova Perëndinë!
Ujërave të turbullta u tregova vëndin dhe rrëketë e qiellit ftova,
Përmes lotësh ëngjëjsh zemrat e varrosura të pastrohen,
Mrekullinë e lindjes shijova dhe në pyje rrahje flatrash pashë,
Zbukurim aromash të humbura,vezullime vërtetësie që shijohen..
- Submitted by MIRANNS -
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn