als_Latn dik_Latn sag_Latn
I vetmi sukses i protestës
Për një vëzhgues të jashtëm, ka tri mënyra për ta interpretuar manifestimin me të vërtetë paqësor, aq sa dhe të shkurtër të paradites së djeshme. Ose të dhënat e shërbimeve të specializuara dhe policisë kanë qenë të pasakta, ose atyre u janë servirur qëllimisht informacione për dhunë, gjakosje e thyerje për të imponuar një prani të madhe policore nëpër rrugë (e dëshmuar kësisoj ‘shtetin e dhunës’), ose… nën presionin e madh nga të gjitha anët, e madje paralajmërimet e prera, ideatorët e këtij stili protestues janë tërhequr çastin e fundit.
Për shumëkënd, kjo e treta është shumë më pranë të vërtetës. Se për çfarë frymëzonte PD-ja mbështetësit e saj para protestës, mjafton t’u rikthehemi deklaratave e thirrjeve të fundit të Berishës për rrëzime, për përmbysje ‘qelbësirash’ etj etj; apo sinjalit të qartë të Edi Palokës se “PD nuk mban dot përgjegjësi për përmbajtjen e popullit të revoltuar në protestë”. Se si e ndërroi tonin e mesazhit të tij jo dhe aq të koduar Berisha, drejtuar militantëve, mjafton fjalia e shqiptuar prej tij më 11 mars në darkë: “Do të jetë një protestë madhështore dhe paqësore”. Lulzim Bashës iu tërhoq rëndë vëmendja në Bruksel, ndërsa pothuajse ngrirja e komunikimit mes ambasadës amerikane dhe selisë blu këto ditë, ishte një kosto, peshën e së cilës Berisha e ka provuar një herë.
Në këtë mënyrë, erdhëm tek protesta e djeshme, e cila ishte një hije e manifestimit të 22 nëntorit të kaluar. Dhe ky është trishtimi i vërtetë, sepse 22 nëntori erdhi si një paralajmërim serioz për mazhorancën: Njerëz vërtet të revoltuar për shumë arsye që lidhen drejtpërdrejt me një pakënaqësi ndaj qeverisjes (gjendja ekonomike, ndonjë burgosje për energjinë, gjoba makinash, prishje ngrehinash pa leje e deri tek papunësia apo puna e premtuar), iu përgjigjën thirrjes së opozitës dhe u bashkuan me pjesën militante duke protestuar qetësisht.
Sa për ditën e djeshme, fakti që gjithmonë duhen angazhuar kaq shumë palë e drejtime për të “qetësuar Berishën dhe të tijtë”, tradhton edhe një arsye të madhe dhe tashmë të vjetër, se për çfarë duhet protestuar ndaj kësaj qeverie: Kjo arsye është fryma e pandëshkueshmërisë që përçon dhe mosçuarja para drejtësisë e personazheve si Berisha, duke e lejuar atë të vijë vërdallë si hije e zezë dhe si rrezik permanent për stabilitetin e brishtë të këtij vendi. Dhe si për kompensim, mazhoranca ndëshkon (dhe nuk bën keq) çdo shkelës ligji e kundravajtës të madh e të vogël të kahut të saj politik. Ky farë mazokizmi i parimit të keqkuptuar “nise nga vetja së pari”, duket se do t’i mundësojë për shumë kohë kreut real të PD-së të shijë si të dojë në kurriz të të gjithëve.
Gjithsesi, protesta e 12 marsit do kishte vërtet hije të rëndë kundruall qeverisë, dhe nuk do ishte shndërruar në hije të zbehtë të asaj të mëparshmes, nëse opozita do kishte lënë jashtë retorikës së saj politike çështjen ‘Doshi’. Një dosje në dorë të prokurorisë e cila duket se po punon shpejt dhe me efikasitet, aq më tepër që ka të bëjë me konflikte brenda mazhorancës dhe aq më shumë që mbetet për t’u zbardhur, mund të përdorej për luftë politike në Kuvend, por jo për protestë videosh.
Këtë herë megjithëse u harxhua mjaft energji nga shumë anë, për ta çuar këtë protestë drejt paqësores, tek e fundit kjo është një shenjë e mirë; do të thotë se edhe në PD këtë herë fitoi krahu i arsyes. Ama, a do të thotë kjo se fitoi “qëndrimi i Bashës” për një opozitë-bërje qytetare, apo se thjesht Berisha u tërhoq? Është herët për të dalë në një konkluzion. Kësisoj, ajo që mbetet nga 12 marsi, dhe që të gjitha mediat e paskan pasur merak për ta vënë në dukje, është që Lulzim Basha tregoi më në fund staturën e një lideri të pjekur, sepse këtë radhë… nuk iu ngjir zëri!
-
asnje ndjesi
-
I kenaqur
-
i shqetesuar
-
i trishtuar
-
i indinjuar
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk als_Latn unk knc_Latn