als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në fillim le të dëgjojmë ajetet 41 dhe 42 të sures Shu'ara:
" فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن کُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِینَ"
" E kur erdhën magjistarët i thanë faraonit: “A do të ketë shpërblim për ne, nëse dalim fitues?" (41)
" قَالَ نَعَمْ وَإِنَّکُمْ إِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِینَ "
" Ai tha: “Po, bile ju do të jeni atëherë prej më të afërmve!" (42)
Në emisionin e mëparshëm thamë se faraoni dhe oborrtarët pasi panë mrekullinë e hazretit Musa atë e quajtën magji dhe morën vendim që të thërrasin të gjithë magjistarët nga i gjithë Egjipti me qëllim që të skandalizojnë Musain në prani të popullit. Ky ajeto thotë: Magjistarët u mblodhën dhe të bindur në punën e tyre iu drejtuan faraonit duke thënë: Cili do të jetë shpërblimi për atë person që fiton mbi Musain dhe plotëson kërkesën tënde? Sigurisht që në të tilla rrethana për faraonin ishte tepër e rëndësishme skandalizimi i Musait dhe humbja e tij dhe tha: Jo vetëm që do të japë shpërblime materiale por ju do të jeni ndër të afërmit dhe këshilltarët e mi. Jap edhe pasuri edhe pushtet. Vetëm bëni atë që Musai të mos ketë fuqi të rezistojë dhe të tronditë pushtetin tonë.
Nga këto ajete mësojmë se:
1- Adhuruesit e kësaj toke nuk synojnë të njohin të vërtetën nga e pavërteta. Ashtu siç magjistarët mendojnë vetëm për interesat e tyre dhe të marrin shpërblime nga faraoni, ata në punën e tyre nuk i kushtojnë rëndësi së vërtetës dhe të pavërtetës.
2- Pushtetarët sundimtarë dhe despotikë, për tu përballur me të vërtetën përdorin çdo lloj mjeti apo metode siç janë magjitë dhe hamendësitë.
Tani le të dëgjojmë ajetet 43, 44 dhe 45 të sures Shu'ara:
" قَالَ لَهُم مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنتُم مُلْقُونَ "
" Musai atyre u tha: “Hidhnie atë që keni për ta hedhur!" (43)
" فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِیَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ "
" E ata i hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “Për hir të madhërisë së faraonit, ne me sifuri do të jemi ngadhënjyes! (44) "
" فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِیَ تَلْقَفُ مَا یَأْفِکُونَ "
" Atëherë edhe Musai e hodhi shkopin e vet, i cili menjëherë gëlltiti gjithçka kishin improvizuar ata." (45)
Më në fund erdhi dita e caktuar dhe faraoni sëbashku me oborrtarët dhe magjistarët nga njëra anë dhe populli nga ana tjetër, u mblodhën në sheshin e madh të qytetit në pritje të spektaklit të magjistarëve. Musai dhe vëllai i tij Haruni duke mos u kushtuar rëndësi masës së madhe të njerëzve u shfaqen në sheshin e qytetit. Ata pa u frikësuar aspak nga magjistarët dhe çka ata kishin në fuqi, filluan të prezantojnë fuqinë e tyre. Nga ana tjetër magjistarët të bindur në punën e tyre, ishin krenarë dhe mburreshin vazhdimisht. Ata hodhën në tokë mjetet e tyre të magjisë si dru dhe litarë. Këto pajisje të magjistarëve me magjinë e tyre për njerëzit dukeshin si gjarpërinj të vegjël e të mëdhenj. Ishte e qartë se njerëzit duke parë gjarpërinjtë do të frikësoheshin, mirëpo nga njëra anë ata ishin të kënaqur nga fitorja e magjistarëve kundrejt Musait. Ata kujtonin se magjia e magjistarëve i kishte dhënë fundin Musait dhe ai kishte arritur pikën e fundit. Mirëpo kjo kënaqësi e njerëzve nuk zgjati shumë. Kur Musai hodhi shkopin e tij i cili i shndërrua në një gjarpër të madh dhe të frikshëm, nuk mbeti asgjë nga drunjtë dhe litarët e hedhur në tokë. Papritur oborrtarët dhe njerëzit mbetën të shtangur dhe ata nuk mund ta pranonin atë që panë me sytë e tyre. A ishte e mundur që një njeri të mund kaq lehtë magjistarët?!
Nga këto ajete mësojmë se:
1- Njerëzit hyjnorë duke u mbështetur tek Zoti, paraqiten në skena të vështira të rezistencës. Ata nuk frikësohen aspak nga masa e madhe e njerëzve kundërshtarë të tyre.
2- Besimtarët përballë mëkatarëve dhe dashakeqëve duhet të jenë të pajisur me qëllim që të kenë mundësi të përballen me ta dhe t'i mundin ata.
3- Duke qenë se e pavërteta nuk ka rrënjë dhe është e dobët, ajo nuk ka kapacitetin e duhur që të përballet me të vërtetën. Pikërisht ashtu siç magjistarët nuk kishin fuqinë e duhur për tu përballur me mrekullinë e Musait.
Tani le të dëgjojmë ajetet 46,47 dhe 48 të sures Shu'ara:
" فَأُلْقِیَ السَّحَرَةُ سَاجِدِینَ "
" Atëherë magjistarët ranë në sexhde (u përulën)". (46)
" قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِینَ "
" E thanë: “Ne i besuam Zotit të botëve" (47)
" رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ "
" Zotit të Musait e të Harunit!" (48)
Në mesin e njerëzve të pranishëm, ishin vetëm magjistarët ata të cilët menjëherë e kuptuan diferencën mes mrekullisë dhe magjisë. Ata e kuptuan se puna e Musait nuk ishte e njëjtë me punën e tyre. Ata e kuptuan se këtë nuk mund ta bëjë një njeri pasi asnjë njeri nuk mund ta kthejë drurin në gjarpër. Vërtetësia e asaj që bëri Musai ishte aq e qartë dhe transparente saqë magjistarët e ndikuar nga skena ranë në saxhde dhe u përkulën. Ata pasi u ngritën nisën të flasin për të vërtetën. Ata të cilët pak më parë nëpërmjet aparatit të faraonit synonin të përfitonin sa më shumë pasuri dhe pushtet dhe punën e tyre e nisën në emër të faraonit, ndryshuan aq shumë saqë me guxim të plotë shprehën besimin e tyre ndaj Zotit të Musait. Kjo ngjarje dhe ndryshimi i shpejtë shpirtëror arrihet me njohuri dhe vetëdije. Ata ishin të bindur se ajo çka bëri Musai ishte mrekulli e madhe e cila është jashtë fuqisë së njeriut. Në kohën kur ata arritën të shohin të vërtetën kaq qartë dhe hapur, e pranuan atë dhe popullit i thanë se kuptuan që ajo çka bëri Musai nuk ishte magji.
Nga këto ajete mësojmë se:
1- Nëse mendja e kupton, zemra e pranon dhe përkulesh përballë së vërtetës, atëherë krijon besim.
2- Njeriu është krijesë me të drejtën e zgjedhjes. Ai ka kapacitetin e duhur që të kuptojë gabimet e veta dhe për një moment të ndryshojë rrugën e vet dhe të ecë në krahun e kundërt të asaj rruge që ndiqte më parë. Kjo në realitet është një prej mundësive që ka njeriu.
als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn