als_Latn bos_Latn ron_Latn
GONE GIRL ( 2014 ) – REVIEW
Nuk di nga t’ja nis… ky eshte nje film…nje nga shume te paktet filma qe te marrin frymen kur i shikon (ne kuptimin e mire te fjales).
Normalisht, eshte nje film i David Fincher, dhe nuk mund te presesh qe te jete thjesht nje histori e zakonshme, me nje femer te zhdukur dhe qe vijon ajo historia e perhershme e kesaj lloj situate. Kuptohet qe do te kete me patjeter dicka te vecante, dicka te mistershme dhe dicka shume te fuqishme qe fshihet pas gjithe kesaj historie sa e sa te rrahur nga shume regjisore.
Filmi flet per nje cift, duke narratuar zeri i vajzes se humbur, bashkeshortes se protagonistit, i cili vihet ne qender te investigimit dhe te akuzave se ka vrare gruan e tij te zhdukur.
Duket kaq e thjeshte kur e thua…por qe nuk eshte aspak keshtu.
Filmi ka nje lloj tregimi dhe zhvillimi ngjarjesh shume te ngjashme me “Prisoners”. Ka te njejten essence, mister, zhvillim ngjarjesh, dhe ka te njejtin efekt “disturbing”, por shume me shume te forte se “Prisoners”.
Fincher kishte bere jo nje film, por nje kryeveper! Nje film, qe zgjaste gati 3 ore, dhe qe ti nuk e ndjeje fare se si fluturonte ora. Nje film qe fillon me mister, dhe mbaron po ashtu. Nje hapje dhe nje mbyllje perfekte e nje super filmi.
Qe te flas me konkretisht, pa spoilur asgje nga historia… ky film kishte disa elemente qe e benin shume me te forte dhe me te veshtire per t’u pertypur emocionalisht, se cdo film tjeter i ketij zhanri.
Efektet zanore – Keto ishin qershia mbi torte dhe elementi me bombastik i gjithe filmit, qe e bente cdo skene dritheruese dhe qe te “kallte daten”. Gjate gjithe kohes, efektete zanore i jepnin nje enigme te madhe filmit, nje mister kapllues, nje ankth, nje agoni, nje gjendje emocionale krejtesisht te ngaterruar, te komplikuar, te frikshme, te huaj… nje gjendje emocionale, qe ti pret e pret se cfare do ndodhe, nje pikepyetje e madhe, …te vendos ne nje pozicion qe ti nuk e di se cfare po ndodh, kush eshte i miri, kuhh eshte i keqi….edhe vete protagonisti (Ben Affleck) ndodhet ne nje pozicion te tille, ku edhe ai eshte i turbulluar dhe nuk e kupton as vete nese eshte fajtor apo jo.
Ngjyrat – Mund te duken si elemente zbukurues keto qe po them, por qe ne te vertete jane elementet qe i japin kuptim nje filmi, dhe fuqine per tu ngritur ne piedestal apo per te rene prej tij. Ngjyrat ne kete histori ishin gri, ashtu si dhe vete historia, as ne toke as ne qiell… gri-ja me jeshilen qe krijojne ate atmosferen e akullt, te ndere, te varur pezull. Asnje ngjyre e ngrohte nuk shfaqet ne film… sepse historia nuk te fal asnje moment relaksi, ngrohtesie apo qetesie.
Kasti i aktoreve – Nje elite akotoresh! Rosamund Pike, eshte nje super super talent! Jemi mesuar ta shohim gjithmone si ajo vajza e ceket, siperfaesore, budallaqe, bukuroshe dhe vetem kaq. Dhe ti kujton se do shohesh nje film ku kryeson Ben Affleck, dhe qe aty tek tuk do te jete dhe nje vajze qe deri me sot ka bere role Bond Girls, dhe qe ketu me siguri do kete perseri nje rol siperfaqesor, qe do dale nja dy here ne skene dhe kaq. Jo qe s’eshte askapk keshtu, por qe po ju them vetem kaq, pa dashur te spoil gje nga filmi…”Kjo vajze eshte thelbi i gjithe filmit, dhe intepretimi i saj eshte themeli i kesaj kryevepre te tere!”
Affleck gjithashtu ka meriten e tij, me nje interpretim perfekt te atij burrit pak “te trashe” naiv, dhe te trubulluar. Komisaria e policise nga ana tjeter, me pelqeu gjithashtu shume…per mos mbetur mbrapa dhe motra e protagonistit (Carrie Coon) me interperimin shume mbreselenes. Por qe mbi te gjithe, ishte Rosamund Pike ajo qe shkelqeu dhe qe pa asnje diskutim per mua eshte aktorja me e mire e ketij viti!
Skenari/fabula – i bazuar ne novelen me te njetin titull, skenari eshte i qarte, konciz, i bukur, letrar, ke qejf ta degjosh cdo fjale qe thuhet. Nuk thuhet asgje kot, cdo fjale ka nje mesazh nje qellim dhe nje objektiv pse thuhet. Cdo gje e thene ne nje menyre melodioze, dhe gjerat me te keqija, me te shpifura, e te temerrshme.
Regjia – spektakolare! S’po e zgjas me sepse kuptohet vete qe sa lexon emrin e regjisorit.
Me pak fjale, eshte nje film thriller, me mister dhe agoni, nje film me nota reale, pasi vete menyra se si tregohet, te duket kaq reale. Tregon per menyren e “frikshme” te konceptimit te nje personi me probleme te renda psikologjike, te nje vrasesi gjakftohte, te nje mostre.
Dua t’ju paralajmeroj per dicka, pa treguar asgje nga filmi: Kujdes kur te shihni skenat me Nail Patrick Harris aka “Barney Stinson”, sepse aty ne njeren prej tyre ndodh bomba… gjema… e tmerrshmja… e paimagjinueshmja, kur nuk e ke fare mendjen dhe kur nuk mund ta perceptosh qe mendja e frikshme e nje mostre te arrije deri aty. Kjo eshte skena qe do ju ngelet ne mendje, jam shume e sigurt. Eshte skena me “creepy” dhe em “disturbing” e gjithe filmit. Ne kete skene, futet dhe nje efekt zanor super i rende qe e ben skenen horrorifike. Ju keshilloj te mbyllni te pakten syte, per personat shume te ndjeshem.
Po te me linit, do flisja gjithe diten per kete film. Nuk eshte nga ata filma qe rishikohen…ohh jooo, ne asnje menyre. Vetem ne qofte se do te doje t’i beje keq vetes emocionalisht dhe t’i hiqje gjithe humorin, e ta beje veften me traume… po ateher po mund ta shihje edhe nje here te 2-te…
Ne IMDB e kane vleresuar me 8.7… une do i ve nje 9.5.
Sugejrohet te shihet nga gjithe meshkujt per te mesuar nje mesim te mire me ate rast…lol…nuk e sugjeroj ta shohin personat shume emotive. Eshte nje film shume i rende psikologjikisht, qe do ju ngelet ne mendje per dite te tera, dhe qe do ju heqe humorin per nje afat te pacaktuar
Nje David Fincher skandaloz, me nje veper disturbing dhe fantastike ne te njejten kohe, nje mjeshter!
Dhe nje mesazh kisha per meshkujt pasi ta shohin filmin “Jo po tradhetoni tani po ua mbajti!”…lol
eng_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn