als_Latn dik_Latn sag_Latn
Të gjesh mikun perfekt
- Kategoria: Keshilla per qenin
- E shtunë, 21 Shkurt
Linda Fishta e programit “Linda & frutat” në kanalin LIVING ndan me ne historinë e Buddy-t, mikut të saj me katër këmbë dhe jep këshilla sesi të gjeni qenushin më të përshtatshëm për ju...
Prej dy vjetësh, në jetën tonë ka hyrë Buddy, një bulldog anglez shumë simpatik. Më kujtohet si sot dita e parë kur erdhi në shtëpi, ishte si pelush i vogël me putrat rozë, me shikim të frikësuar dhe për mua ishte “dashuri me shikim të parë”. E mora në krahë, e putha, vinte era bebe dhe nuk e mohoj që u ndjeva krenare për të... “Oh, Zot! - thashë me vete. - Sa i bukur qenka!” T’ju them dhe një sekret tjetër... Për sa kohë ishte i vogël, më pëlqente kur e zinte gjumi në krahët e mi.
Në fillim ishim shumë entuziastë por edhe u çoroditem pak, sepse duhej të mësoheshim të dy palët me njëri-tjetrin, por ai është inteligjent dhe çdo gjë shkoi shumë mirë. Buddy është një qenush sensibël, me personalitet, indiferent dhe pak arrogant. I pëlqen shumë të rrijë në kuzhinë me mua, dhe me shikon më aq ëmbëlsi sa është e vështirë t’i rezistoj për të mos i dhënë diçka. Në fund të fundit më ka ngjarë mua, që më pëlqen të ha gjëra të mira. Është e vërtetë që na duhet të bëjmë sakrifica, por kënaqësitë që na jep ai i kalojnë shumë herë sakrificat tona. Mendoj se dashuria e qenit ngjan me dashurinë e prindit për fëmijën, është dashuri pa interes dhe zgjat gjithë jetën.
Tani që u ula të shkruaj, e pyeta veten se pse kam dashur gjithmonë të kem një qen. Përpara se të merrnim Buddy-n, unë mendoja se kisha gjithçka në jetë. Kisha mbi të gjitha një familje të bukur, por ndoshta në thellësi e kam ndjerë gjithmonë që më mungonte diçka. Fëmijët shpesh janë në shtëpi vetëm me trup se me mendje janë duke eksploruar botën dhe kjo është më se normale; ata do krijojnë përvojat e tyre dhe nuk kanë shumë kohë për ne. Kur rriten, mendon: “Sa mirë! Tani jam e lirë...”, por ditët kalojnë dhe nuk di çfarë të bësh. E ndiejmë veten bosh përbrenda dhe pikërisht në këtë moment lind nevoja që të kujdesemi për dikë, por dhe që dikush të kujdeset për ne. Të na dëgjojë pa na gjykuar, të na japë dashuri gjithmonë dhe pa kushte, të mos lodhet dhe të mos mërzitet nga ne, të na bëjë të ndihemi të veçantë. Dhe ky dikush është vetëm qeni... Besoj e keni parë filmin “Unë & Marley”. Sa herë e kam parë, aq herë kam qarë dhe pasi kemi marrë Buddy-n, mund të them që jam e sigurt për frazën përmbyllëse të filmit: “Një qen nuk ka nevojë për makinë të shtrenjtë, shtëpi të madhe ose rroba firmato. Një shkop për të është i mjaftueshëm, nuk i intereson nëse je i pasur apo i varfër, inteligjent ose jo”. Për sa njerëz mund të thuhet e njëjta gjë? Nëse i jep zemrën edhe qeni do të të japë të vetën. Marley na kishte bërë një dhuratë, spontane dhe të paçmuar. Na kishte mësuar artin e dashurisë pa kushte, si ta japësh, si ta pranosh dhe na kishte treguar se ku ekziston kjo dashuri, gjithçka tjetër rregullohet vetë.
als_Latn fin_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn