als_Latn dik_Latn sag_Latn
Nga Ana Hamollari
E dëgjojmë shumë shpesh fjalën pushtet, në të përditshmen tonë. Por çfarë është pushteti? Shumë definicone janë dhënë për pushtetin, por e thënë sa më thjeshtë, pushteti është e drejta dhe mundësia, që ka dikush për të urdhëruar dikë, për të vepruar ose për të ndikuar mbi dikë a mbi diçka.
… pushtet, me të gjitha kostot e mundshme, etja për pushtet, kjo është gjithë ideologjia e kohëve te sotme…
Ashtu siç ka thënë dhe Napoleon Bonoparti “Vazhdimësia e njeriut anon nga qëndrimi dhe nga etja e tij e përjetshme për pushtet.”
Ecejaket, shikimet, veprimet 24 orë në 7 ditë të javës citojnë imazhin e dëshirës së etshme për pushtet. Sepse kjo është sot në Shqipëri, po nuk pate pushtet je veç një hije e padukshme që vërtitesh rreth një vorbulle boshe.
Dhe nuk bëhet fjalë per pushtetin e servirur nga qeveritë, por pushtetin individual që kërkojmë çdo ditë. Ne si qënie njerëzore jemi vazhdimisht në kërkim të vëmendjes dhe mund të ndermarrim çdo lloj rruge veç për të qenë pak ‘të dukshëm’.
A mund të na gënjejë kjo? Patjetër. Për këtë, shpërblimi i gjithsecilit është sakrifica e venitjes së integritetit, në mënyrë, që të arrihet aq i dëshiruari pushtet.
Është natyrore në instiktet tona për të konkuruar dhe të qenit mbizotërues, dhe dëshira e madhe për pushtet është diçka që ka bërë jehonë në rrjedhën e historisë në mënyra të ndryshme. Nuk mund të imagjinohet se si mund të jetë një histori njerëzimi pa një dëshirë për të dominuar, diktuar të tjerët, kjo pasi është në natyrën e njeriut të sillet si një individ me impulse të caktuara ashtu dhe si një shoqëri që kënaq keto prirje / impulse. Është shoqëria ajo që luan rolin e funksionit shtypës ashtu dhe krijues. Të ndihmon të rrisësh etjen për pushtet.
Pushteti është i dukshëm sapo hapim sytë në mëngjes, kur shihemi para pasqyrës. Përpiqemi të rregullojmë me make-up çdo defekt për të na bërë të dukshëm në syte e të tjerëve. Pastaj ajo buzëqeshja shtirëse, që veshim sapo dalim nga dera e shtëpisë, e cila me të vërtetë na lodh, por është e nevojshme për ti bëre ballë luftës për pushtet, që të pret gjatë vazhdimësisë.
Tek tuk një përshëndetje shtirëse, tek tuk një fjalë e hedhur shkarazi plot ironi. Kjo ironi e njollosur me të zezë, as që nuk të ndihmon të përparosh ‘pastër’, përkundrazi të jep kurajo të ndërmarrësh rrugë të thepisura për të kapur pak pushtet. Gërvishtja e personalitetit tonë është e papërfillshme para etjes së egër për pushtet.
A thua se veç me këtë etje jetohet? Ne duam të kapërcejmë limitet e vendosura, të shkruara për ne, dhe kjo gjë na bën të mjerë, na servir në një pjatë të argjendtë ’zhgënjimin’. E kur kjo ndodh, ne bëjme me faj tjetrin. Ishte ai që kishte më shumë pushtet, ai që na i preu udhën, ai që na tha këtë… ai që na bëri atë… Por faji ynë ku mbeti? A nuk jemi ne ata që krijojmë varësi nga pushteti kur kjo varësi eshte pushteti me i madh?
Çdokush kërkon të ketë pushtet duke sjellë në këtë mënyrë një ndarje, përçarje në luftën për pushtet. Duket si e përkëmbyeshme me Luften e Klasave të kohëve më parë, ku për të mbajtur sa më gjatë pushtetin individual hyn në luftë. Kjo përçarje është e frikshme, parë në prizmin e kësaj ideologjie. Pasi ndahen njerëzit, ndahen rolet, ku nuk ka më meritokraci, por pushtet prej sundimtari. Ashtu kemi qenë para viteve ’90 por edhe për 23 vite me rrallë. Gjatë këtyre viteve ushqyem veten se pa pushtet nuk ke ku shkon. Kjo ka sjellë në një degjenerim rolesh, injorancë, dhunë, kriminalitet. Pse enden të lirë kriminelët? Për këtë arsye, për shkak të kësaj lirie të trashëguar, sepse kanë pasur pushtet ose kanë pasur lidhje me pushtetin. Janë antarë të ndonje partie, apo kane lidhje me njerez të partive dhe ndihen të sigurtë se nuk do te arrestohen për krimin e bërë, por dhe nëse arrestohen nuk do të vuajnë dënimin e merituar për shkak të këtyre lidhjeve.
Ështe e frikshme në fakt. Është i frikshëm pushteti i fituar në vendin tonë. Sidomos kur kriminaliteti ndërthuret me injorancën, pushteti është vrasës. Por jo veç vrasës fizik por dhe psikologjk. Kriminaliteti është një formë e rrezikshme e manifestimit të pushtetit dhe në vendin tonë karakterizohet me një veprimtari dhe shtrirje të gjerë në të gjitha fushat e jetës. Deri dje kemi pasur një sistem jodemokratik kur pasiguria e pushtetit ndihej në frikën e të qenit pa pushtet. Kriminelet jane endur të lumtur nëpër qytetet tona për shkak se ligji ka qenë i lehtë për të mos u respektuar dhe mbrojtja ka qenë e siguruar.
Ndoshta është mirë që po zhvishemi përfundimisht nga ky pushtet i trashëguar për të rifilluar luftën për një pushtet tjetër, në ndihmë të vehtes tonë. A do mundemi të rifitojmë para se gjithash veten tonë?
Une besoj se po. Kemi rastin me të mirë me ngjarjet e fundit që ndodhen dhe me qëndrimin e mbajtur të kreut të qeverisë ku ndër të tjera u shpreh se: “Historia e gjithë këtyre viteve të vështira gjatë viteve të krimit ka gjetur të përzier edhe fëmijët e njerëzve të politikës. Kjo histori papastërtie sociale ka krijuar tek njerëzit e zakonshëm idenë se ka një ligj për fëmijët e tyre, e një për fëmijët e politikanëve. Apo se ka dy shtete, një për politikanët e familjet e tyre, e një për njerëzit e tjerë. Por sot unë di me siguri se koha e dyfytyrësisë së qeverisë me kundravajtësit ka marrë fund me 23 qershor….”
mri_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn