als_Latn dik_Latn sag_Latn
Përditshmëria kosovare në vazhdimësi e zymtë
Qytetarët, të zhgënjyer me shtetin
Qeveria nuk duhet të luajë me fatin e njerëzve
Shkruan: Zekirja Bajra, pensionist nga Kaçaniku
Me vite e vite një mjegull e zezë e ka mbuluar hapësirën kosovare, të cilën shqiptaria nuk e meriton. Edhe dallëndyshet në fole të tyre nuk janë të qeta dhe nuk kanë siguri. Duke lexuar editorialin e së bekuarës “Kosova Sot”, të datës 25 shkurt 2015 me titull: Edhe sa njerëz duhet të vdesin... vërtet, vetëm nëse s’ke 100 gramë gjak shqiptari pa të dalë lotët për fëmijën (vajzën) dy-tre muajsh nga fshati Beguncë të Vitisë, kjo dallëndyshe e njomë, e cila fatkeqësisht nga të ftohtët dhe uria vdiq në kampin e migrimit në Hungari.
Turp i turpit për të gjithë e në veçanti për Qeverinë e Kosovës. Foleja e kësaj dallëndysheje në fshatin Beguncë po vajton e në veçanti po loton. Si është e mundur që kjo dallëndyshe të largohet nga kjo fole ende pa krahë të forcuar (dymuajshe), pa e shijuar gjelbërimin pranveror në folenë e vendlindjes.
Migrimi mori hov
Thirrja e vendlindjes është shumë e shumë e ëmbël. Ajo në vazhdimësi të pret krah hapur e me gëzim. Migrimi mori hov që askush se ka menduar dhe pritur në këtë mënyrë. Populli thotë: uja të çon në derë të hasmit. Dorën në zemër as pas shtatë viteve të Pavarësisë së Kosovës, lojërat tallava s’kanë të ndalur. Baballarët tanë (kur ishim fëmijë) na thoshin: Shteti e zë lepurin me kerr (karrocë). Fatkeqësisht lepujt mafiozë, hajdutë e matrapazë në Kosovën tonë martire po e luajnë vallën, sepse s’kemi shtet.
Pensionistët, në veçanti ata të cilët kanë kontribuar për zhvillimin e gjithëmbarshëm të Kosovës nuk janë lypës. Ata meritojnë një respekt të veçantë. Shumica e pensionistëve, të cilët derdhën djers plot 40 vjet, vuajnë nga sëmundjet kronike dhe aty-këtu nuk janë në gjendje t’i sigurojnë barnat e lëre më gjërat e nevojshme të përditshme. Pensionistë të të gjitha kategorive janë të obliguar të paraqiten dy herë në vit (për çdo gjashtë muaj) në zyrën e Departamentit të pensionit (Ministrisë për Punë e Mirëqenie Sociale). Këtë obligim pensionistët e respektojnë. Një absurd që për mendimin tim s’duron koment, gjatë vitit 2014 disa pensionistë edhe pse janë paraqitur me kohë, pensioni i muajit dhjetor-2014 nuk u është paguar. Zyrtarët u janë përgjigjur: për këtë muaj e keni humbur të drejtën e pensionit. Turpi e marrja s’ka të ndalur, po mundohen të nxjerrin yndyrë edhe nga pleshti. E gjithë Qeveria e në veçanti Ministria për Punë dhe Mirëqenie Sociale duhet ta dinë pensionistët nuk janë lypsa, janë kontributdhënës dhe janë formues të një brumi që sot e gëzon Kosova. Mos luani me fatin e pensionistëve sepse djersa e tyre një ditë do të u hakmerret.
Kur humb shpresa, je i vdekur për së gjalli
Pa marrë parasysh me sfidat që ballafaqohemi, njeriun e freskon dhe i jep kurajo shpresa. Çka s’kemi përjetuar në të kaluarën, por gjithmonë na ka ushqyer e freskuar shpresa se do të vijnë ditë më të mira. Fatkeqësisht na doli e kundërta. Dorën në zemër nuk është krejt zi, por përditshmëria kosovare në vazhdimësi po bëhet e zbehtë. Shumica e qytetarëve e në veçanti rinia e ka humbur shpresën. E kur humbet shpresa, je i vdekur për së gjalli. Në fund sikur të jetë e mundur të ringjallet Ibrahim Rugova (president i Kosovës) brenda ditës do të kthehej në jetën e amshueshme, sepse LDK-së si ka mbetur as dhjetë për qind yndyrë rugoviane. Ndërsa legjenda e UÇK-së heroi i mbi heronjve Adem Jashari do të turpërohet shumë keq që në Kosovë paska humbur burrëria dhe krenaria shqiptare.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn