als_Latn dik_Latn ron_Latn
– Edi?
– Po.
– Nuk kam për ta harruar kurrë mbrëmjen e sotme.
– E di, shpirt. As unë.
– Të dua shumë.
– Të dua shumë edhe unë.
Pas një copë here, Suela foli përsëri. – Ishte mbrëmja më ebukur e jetës sime, – tha.
Edi nuk foli.
Fjetën të dy, ngjitur e ngjitur, derisa celulari i Suelëstringëlliu. Përgjumësh, ajo u çua dhe vuri re se Edi ishtengritur para saj. Dita kishte filluar me kohë dhe rrezet e diellithynin përmes perdeve, si tehe shpatash.
Dhe zilja e celularit vinte nga një vend i çuditshëm... vintenga... poshtë saj?! Të qe e mundur? Pastaj u kujtua.Qysh mbrëmë, kur i kishte rënë të fikët nga ajo telefonata eatij doktor idiotit, nuk e kishte parë më celularin me sy. Mesiguri që, atë çast i ka rrëshqitur poshtë krevatit.
Celulari pushoi së tringëlluari. Gjithsesi, Suela zbriti prejkrevatit dhe u ul ta marrë. Kur i ndezi ekranin, pa që kishte plotpesëdhjetë e shtatë thirrje të humbura.
Zgurdulloi sytë dhe i zgurdulloi akoma edhe më shumë kur pa se tëgjitha thirrjet vinin nga i njëjti numër. Dhe ishte një numërfiks. Një numër që... po pse më duket sikur e kam parëedhe diku tjetër?
Celulari tringëlloi përsëri.
Numri fiks pulsonte në ekranin e vogël të celularit.
crh_Latn slv_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn