als_Latn lit_Latn uzn_Latn
Pėrpjekjet pėr pėrvetėsimin, apo shkarravitjen e personaliteteve historike, pėr lakimin e emrave tė tyre sipas shijes dhe bindjes politike e ideologjike, pėrpjekjet pėr ta paraqitur Gjergj Kastriotin, Skėnderbeun, kryqtar, sikur bėn, Vilgjil Kule, apo tregtar kuajsh e pelash sikur pretendon, gjermani sllavist, Shmidt, apo turkvrasės, sikur etiketon ndonjė islamist frik i konvertuar, pėrpjekjet pėr ta paraqitur si mbrojtės sė krishterimit, apo pėrpjekjet pėr t ia mohuar origjinėn shqiptare sikur bėjnė grekėt e serbėt, tė gjitha kėto tok tregojnė njė tė vėrtetė tė pa mohueshme.
Skėnderbeu ishte dhe po mbetet personalitet madhor, vėshtirė i kapshėm pėr tė qenė i kėtillė apo i atillė, sipas bindjeve e interesave ideologjike e fetare tė individėve, apo klaneve tė caktuara.
Ėshtė vėshtirė tė vėrtetohet, duke u mbėshtetur nė dokumente reale historike se Ai ishte kryqtar, apo mbrojtės i krishterimit, meqė nuk luftoi pėr ta mbrojtur varrin e Jezusit nė Palestinė, as ndėrmori ndonjė ekspeditė pėr ta rimarrė Konstandinopolisin nga turqit, as pati nevojė tė shkojė e ta mbrojė Vatikanin e rrezikuar nga Mehmed Pushtuesi.
Gjergj Kastrioti ishte dhe gjatė tėrė jetės sė tij mbeti, njė shqiptar, njė gjeneral dhe strateg lufte, i cili mbi tė gjitha e deshi Atdheun, tokat e tė parėve, njerėzit e fisit, tė gjuhės, tė gjakut. Atdheu i lirė ishte synimi i tij jetėsor, bashkimi i shqiptarėve nėn kėtė ide ishte jo vetėm synimi, por edhe realizimi i atij synimi pėr afėr 25 vjet.
Si rast i tillė, unikat nė historinė tonė kombėtare, ideja dhe porositė e tij u rishfaqėn nė tė gjitha periudhat e Lėvizjeve tona pėr liri, kundėr tė huajve nga Lindja e Perėndimi dhe nė kėtė segment, Ai mbeti strumbullari i ADN-sė kombėtare tė shqiptarėve, pa dallim feje, krahine apo ideologjie.
I trajtuar nga turqit si tradhtar, atij iu vulos fati pėr tė qenė i ndjekur dhe pėr ta zbrazur mbi tė dhe luftėtarėt e tij tėrė zemėrimin e njė Perandorie shumė tė fuqishme, qė shtrihej gjerė e gjatė mbi tri kontinente. I trajtuar nga Venediku dhe Vatikani si njė rival, qė po e rrezikonte dominimin e tyre tregtar nė Shqipėri, ai nuk e mori bekimin e Evropės pėr sė gjalli. Vetėm pas vdekjes, pasi Sulltan Sylejmani mbante nėn rrethim Vjenėn, Romėn, Vatikanin, Barcelonėn e shumė qytete tė tjera tė Evropės dhe kishte pushtuar krejt Ballkanin dhe Evropėn Lindore, bota e krishterė ishte kujtuar pėr kalorėsin e famshėm, Gjergj Kastrioti-Skėnderbeu, pėr tė cilin u shkruana sa e sa libra, drama, poezi madje edhe opera.
Emri mysliman, Skėnderbe, nuk iu hoq kurrė nga shkrimtarėt evropianė, me qėllim pėr t ia kujtuar edhe 20 vitet nė shėrbim tė Sulltanėve tė Turqisė, shėrbim tė cilin Evropa nuk ia fali as po ia fal, sepse ajo do ta donte njė Gjergj Kastriot, si Riēard Zemėrluani i famshėm i kryqėzatave, qė kishte vrarė e masakruar mijėra myslimanė e hebraikė, gra e fėmijė dhe qė nuk ishte vrarė nė luftė kundėr ushtarėve tė Salaudin Ejubiut, por kishte vulosur jetėn nė njė gjiriz ujėrash tė zeza, duke ikur nga Palestina. I tillė ishte Zemėrluani, por jo Skėnderbeu. Ai nuk kishte asnjė synim ta mbronte Evropėn as krishterimin, sepse nė kėtė ide nuk e ndihmoi as Evropa e kohės as edhe fqinjėt tanė tė dhunshėm, grekėt e shkulur e serbėt e shurrosur tė kohės.
Evropės sė kohės, kur ishte e rrethuar nga tė gjitha anėt me ēallmat e turqve, Gjergj Kastrioti iu shėrbente pėr frymėzim, pėr t iu dhėnė zemėr princėrve tė shumtė, tė teleisur me tituj, dekorata e armė tė praruara nė ar e serm, por qė u dridhen para pashallarėve turq, pėrplot 500 vjet.
Skėnderbeu nuk luftoi pėr ēlirimin e Evropės, por pėr ēlirimin dhe bashkimin e shqiptarėve, tė cilėt nuk e duronin pushtimin, me tė cilin aq lehtė u pajtuan sllavėt e grekėt, qė pasi pranuan skllavėrinė e pėrkuljen morėn bekimin e Sulltanit, tė cilit pastaj i bėnin temena, ia puthnin jo dorėn, por kėmbėt e qyrkun e gjatė, i cili me siguri se duhet tė ketė qenė i pastėr. Ashtu mė vonė bėnė edhe shumė vezirė shqiptarė qė luftuan pėr interesat e Perandorisė.
Skėnderbeu qėndroi mes Azisė dhe Evropės, Ai qėndroi vertikalisht, duke i treguar botės nė Lindje dhe nė Perėndim se derisa nuk vdes ideali pėr liri, nuk vdes populli, kombi as Atdheu, pavarėsisht se me ēfarė force do tė pėrballej. Ai e tregoi me vepėr, e tregoi me dhjetėra beteja tė fituara, nė tė cilat pati mbėshtetjen morale tė Evropės e tė Vatikanit, por jo tė ushtarėve e princave trima tė Evropės, tė cilėve frika nga Turqit iu kishte hyrė nė palcė tė qenies sė tyre. Ajo ndihmė simbolike qė i dėrgoi Roma, Vatikani apo Venediku, nuk ėshtė pėr t u pėrmendur seriozisht, as pir hir tė kėsaj Evropės sė djeshme tė Gjergj Fishtės, apo kėsaj tė sotmes tė BE-sė tė Ramės e Thaēit, sepse ishte njė ndihmė po thuajse e papėrfillshme. Kjo dihet botėrisht. Janė sa e sa dokumente tė kohės, nė gjuhėn latine e turke, qė flasin pėr kėto relacione, pėr kėto hiq ndihma nė krahasim me nevojat qė Ai pati.
Ata qė sot marrin turrin, qė pėr hir tė integrimit nė Evropė ta paraqesin Gjergj Kastriotin si kryqtar, bėjnė pėrpjekje pėr ta kryqėzuar, pėr sė vdekuri, pėr t i ndarė shqiptarėt nė pikėpamje feje, pėr ta paraqitur pjesėn shqiptare, islame, si turke e arabe dhe pjesėn krishtere si ushtarė tė Krishtit, sipas shijes sė dikurshme sė Papa Inoēentit, qė dėrgoi drejt vdekjes tė tmerrshme, (nė dy nga 12 kryqėzatat) 16.000 mijė fėmijė tė krishterė nga vendet e Evropės, prej moshės 12 deri nė 16 vjet pėr ta ēliruar varrin e Krishtit, meqė ata ende nuk kishin rėnė nė mėkat sikur baballarėt e tyre.
Kėta ishin kryqtarėt dhe jo Skėnderbeu. Ai nuk vrau asnjė fėmijė turk, nuk ēnderoi as njė femėr turke, por luftoi nė mbrojtje tė fėmijėve, grave e burrave shqiptarė dhe i mbrojti pėr mrekulli, jo me lutje drejtuar Krishtit, as Muhamedit, jo me hipokrizi e tradhti sikur princat e Evropės, por me trimėri e burrėri si trimat e Arbrit. Ushtarėt e tij jo rastėsisht u krahasuan me shqiponjat.
Pėrpjekjet pėr ta luhatur nga memoria dhe ndėrgjegjja e formuar kombėtare, personalitetin e Skėnderbeut, nuk patėn as nuk do tė kenė sukses. Pseudo historianėt, papagajtė e politikave tė ditės, mjeranėt e analistėt e vetėshpallur, tė gjithė ata qė duan tė fėrkohen me Skėnderbeun, janė djegur dhe do tė digjen, sepse dielli nuk mbulohet me shoshė, sepse nuk mund tė ndėrrohet historia e njė kombi pėr hatėr tė njė politikani tė ditės, pėr hir tė Brukselit, as pėr hir tė Stambollit. Gjergj Kastrioti-Skėnderbeu ėshtė trinia kombėtare shqiptare, ėshtė kulti qė bashkon Komb, Fe, Gjuhė, Atdhe dhe qė nuk trandet dot nga plehrat e mbetjet romane, bizantine, turke, greke, sllave, serbe, cingare, bullgare apo evropiane.
Evropa kėrkon nga ne qė Gjergj Kastriotit, t ia heqim Skėnderbeun, ndėrsa Azia kėrkon qė Skėnderbeut t ia heqim, Gjergj Kastriotin. Ne, shqiptarėt qė jemi edukuar nė frymėn skėndebegiane e ademjashariane as pėr hir tė Evropės, as pėr hir tė Azisė nuk do ta vėmė nė dilemė ADN-nė tonė kombėtare, Gjergj Kastriotin-Skėnderbeun. Pa ēka se do tė mbesim keq pėr Evropėn e kryqtarėve apo pėr Azinė e Isisėve.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn