als_Latn dik_Latn sag_Latn
Mbrëmja e 22 janarit nuk ishte si mbrëmjet tjera për B.M. Kjo mbrëmje për të do të jetë e paharrueshme gjatë gjithë jetës së tij, jo për ndonjë moment gëzimi, por siç e thotë vetë, për pikëllim deri në kupë të qiellit.
Kurrë nuk e kishte menduar se Kosovën e lirë, të cilën e kishte ëndërruar me vite dhe kishte qenë në gjendje edhe të flijohet për lirinë e saj, do të detyrohet ta braktisë dhe të merr rrugën e mërgimit.
Mbrëmjen e 22 janarit, ai së bashku me bashkëshorten dhe tre fëmijët, u përshëndet me të afërmit e tij dhe mbylli derën e shtëpisë në Podujevë, me vendimin shuamë të rëndë për ta braktisur atdheut dhe për ta marrë rrugën e mërgimit me shpresën për një jetë më të mirë.
Ishte i papunë dhe jeta po i rëndohej çdo ditë e më shumë nga çmimet e larta të jetesës. Shpresa për gjetjen e një pune, në rrethanat e sotme, po i venitej vazhdimisht dhe vendosi që të blejë biletat e autobusit për të marrë rrugën nëpër Serbi, drejt kufirit të Hungarisë, i cili po kalohet ilegalisht për të mësyrë si azilkërkues ndonjë nga vendet e Bashkimit Evropian.
Rrëfimi për tmerrin e rrugës së mërgimit
Bashkëbiseduesi ynë, i cili nuk dëshiroi ta zbulojë identitetin e plotë, tregon për KosovaLive vetëm një pjesë të vogël të përjetimeve të tij gjatë rrugës së bërë, për tmerrin që ka përjetuar e për të cilin thotë se nuk di si ta shpjegojë.
“Pasi i bleva biletat për në Beograd, u ktheva në shtëpi nga ku u përshëndeta me prindërit dhe të afërmit e tjerë. E mbylla derën e shtëpisë duke lënë pas gjithçka. Nuk ishte aspak e lehtë. Në Prishtinë hipëm në autobus për në Beograd. Në Merdar pritëm nja 3 orë ndoshta edhe më shumë për shkak se pati shumë njerëz. Autobusi ishte i mbushur, madje kishte njerëz edhe në këmbë. Disa i zbriste policia nga autobusi dhe i kthente prapa.
Në Beograd arritëm diku në orët e mëngjesit dhe aty hipëm në një autobus për në Suboticë”, rrëfen B.M.
Për një moment atij i ndryshon ngjyra e zërit dhe pamja e fytyrës. Duket sikur i ngufatur. Ngreh thellë frymë dhe ofshanë.
“Do të veja bast me jetë me secilin pas çlirimit të Kosovës se shpëtimin nuk do ta kërkoja nëpërmjet Beogradit, por ja që edhe kështu po ndodhka, kur vendi qeveriset nga pushtetarët e papërgjegjshëm, të cilët menduan dhe po mendojnë vetëm për vete, ndërsa popullin e sollën buzë greminës”, shkëput fjalët me zor bashkëbiseduesi ynë.
Ai rrëfen edhe për përjetimet e tij gjatë rrugës katërorëshe për të kaluar kufirin Serbi-Hungari.
“Në Suboticë qëndruam një natë në një hotel, i cili kishte kushte minimale akomodimi. Një pjesë e madhe Suboticës jo vetëm atë natë ofshante shqip.
Në mëngjes, ende pa zbardhur dita u nisëm nga aty. Aty paguam disa persona të cilët na treguan rrugën se si të kalojmë në Hungari. Mëngjesi ende nuk kishte aguar dhe ishte errësirë e vërtetë”, rrëfen ai duke shtuar se nuk ka dëshirë të rrëfejë për tmerrin që përjetuan gjatë rrugës.
“Preferoj që atë tmerr ta mbajë të mbyllur në zemër dhe shpirt. Mjafton të them se ishte e tmerrshme”, nënvizon bashkëbiseduesi duke treguar se rrugëtimi i tij nuk përfundoi me kaq.
Ai së bashku me familjen e tij, pasi kaluan në Hungari, u kapën nga autoritetet hungareze, të cilat i ndaluan ata për 24 orë. Tani ai nuk po e dinte se ai tmerr a përfundoi apo filloi.
“Fëmijët ishin shumë të frikësuar dhe të lodhur nga rruga. Askush nga ne nuk e dinte se si do të zhvillohet më tej situata. Synimi që kishim të dilnim në Gjermani ishte në pikëpyetje. Kur autoritetet hungareze na dhënë urdhër që brenda 24 orëve ta lëshonin atë shtet, ose të lajmëroheshin për azil në Hungari, mbi vete morëm edhe një rrezik, të vazhdojmë rrugëtimin për Gjermani.
Morëm biletat dhe hipëm në tren direkt nga Budapesti i Hungarisë për në Gjermani. Kishte policë gjithkund dhe kishim frikën se do të na ndalin përsëri.por ajo nuk ndodhi”, tregon ai.
Pasi arriti në Mynih të Gjermanisë, ai bashkë me bashkëshorten dhe fëmijët u paraqit për azil. Pas marrjes së shënimeve nga zyrtarët gjerman ai me familje u transferua në një nga kampet e shumta të azilit në periferi të këtij qyteti.
Ai thotë se kushtet në atë kamp nuk janë aq të mira, por ka dëgjuar se në kapet e tjera kushtet janë shumë më të vështira. Por, shpresa e tij është që të gjejë një punë dhe të sigurojë një jetë të mirë për familjen e tij.
Ky është vetëm një nga rastet e shumta të kosovarëve që po lënë vendin, pas shpresave për një jetë më të mirë.
Të dhëna alarmante për ikje masive nga vendi
Të dhënat e publikuara se vetëm gjatë dy muajve të fundit nga Kosova janë larguar rreth 30 mijë qytetarë, janë shumë alarmante. Pamjet e ikjeve masive nga vendi po hasen çdo ditë në Stacionin e Autobusëve në Prishtinë, nga ku po nisën edhe më shumë se 10 autobusë.
Çështja e ikjes nga Kosova është bërë temë debati në çdo vend. Ky fenomen ka prekur pothuajse të gjitha komunat e Kosovës.
Vendbanimet më të prekura nga ky fenomen janë Podujeva, Mitrovica, Ferizaj, Lipjani duke mos mbetur pas as mjediset e tjera. Vetëm në një rrugë të Fushë-Kosovës, KosovaLive merr vesh që janë boshatisur rreth 20 shtëpi.
Kosova po zbrazet çdo ditë, ndërsa Qeveria e Kosovës ende nuk ka një strategji për parandalimin e migrimit ilegal.
Çdo ditë mediat transmetojnë pamje të dhimbshme nga stacionet e autobusëve nga mjedise të ndryshme të Kosovës, të cilat fitohet përshtypja se të gjithë i përjetojnë shumë rëndë pos pushtetarëve tanë, të cilëve duket se nuk u bëjnë përshtypje.
Ata nuk i ndalin angazhimet në disa çështje që mendohet se u kontribuan pamjeve të tilla, udhëtojnë jashtë vendit nevojë e pa nevojë me para të shtetit, tubojnë rreth vetës asistentë e këshilltarë thuaja i kanë mbi supe punët e botës, shpenzojnë për kushte luksi, duke shpallur tenderë për vetura e orendi të shtrenjta, marrin paga enorme dhe realizojnë benifite të shumta në shtetin më të varfër të Evropës.
Ikja masive e qytetarëve jashtë Kosovës të shtynë të dyshosh për një veprim të orkestruar mirë nga forca antikombëtare të jashtme e të brendshme. Të shtynë të dyshosh për zbrazje të një mllefi të akumuluar me vite kundër udhëheqjes së papërgjegjshme të vendit, por jo me protesta sociale që do t’i dridhte ato, por me braktisje të vendit që po e dridh qenien tonë biologjike si komb.
Kjo ikje ndodh sot 15 vjet pasluftës dhe 7 vjet pas pavarësisë së Republikës së Kosovës dhe asnjë përgjegjësi as morale e pushtetarëve, të cilët e sollën këtë gjendje që qytetarët e Kosovës të janë kaq të mllefosur me shtetin e tyre.
Lëvizja Vetëvendosje! konsideron se policia e Serbisë po i kontrabandon qytetarët tanë në Hungari, duke theksuar se Serbia ka interes nga zbrazja e Kosovës, por cili është interesi i pushtetarëve tanë? A mos është kjo blerja e qetësisë sociale pasi ishte e pritshme që do të duhej të ndodhte shpërthimi i revoltës qytetarë në rrugë e sheshe dhe kahet e këtij shpërthimi u orientuan në stacione të autobusëve.
Cila në të vërtetë është kjo gjendje e tmerrshme që po i bind mijëra kosovarë që ta braktisin vendin, nuk e thotë dot as kush, as shoqëria civile, e cila nuk do ta presë degën në të cilën qëndron, por as Akademia e jonë e Shkencave dhe Arteve.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn