als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në fillim le të dëgjojmë ajetin 50 të sures Furkan:
" وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَیْنَهُمْ لِیَذَّکَّرُوا فَأَبَى أَکْثَرُ النَّاسِ إِلَّا کُفُورًا"
" Ne shumë herë ua përkujtuam atyre këto fakte që të mendojnë, por shumica e njerëzve nuk deshën tjetër pos refuzimit". (50)
Zoti për të drejtuar njerëzit ajetet e librit të tij i ka zbritur në forma dhe trajta të ndryshme. Në disa raste ajetet kanë karakter këshillues, në disa raste paralajmëruar, në disa raste urdhërues dhe në disa raste obligues. Ajetet e këtij libri flasin për tregimet dhe të kaluarën e të parëve, disa janë informuese dhe disa flasin për ngjarjet e ditës së kiametit. Në disa ajete paraqitet dashuria dhe mëshira hyjnore dhe në disa të tjera mëria dhe mallkimi hyjnor. Të gjitha këto forma të ndryshme të ajeteve kur'anore, janë për atë që njeriu të ketë kujdes të mos harrojë të kaluarën e tij dhe të mendojë për të ardhmen e tij. Megjithatë historia ka treguar se shumica e njerëzve për shkak të epsheve dhe dëshirave të tyre në vend që të ndjekin rrugën e drejtë, i largohen dhe devijohen nga ajo.
Nga ky ajet mësojmë se:
1- Rreziku i mos përkushtimit tek vetja dhe tek Krijuesi, është rrezik i madh për njeriun. Për këtë arsye njeriu vazhdimisht duhet të këshillohet dhe të paralajmërohet.
2- Moszbatimi i dispozitave hyjnore në jetën personale dhe sociale, është refuzim më i madh i nimeteve të Zotit.
Tani le të dëgjojmë ajetin 51 të sures Furkan:
" وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِی کُلِّ قَرْیَةٍ نَّذِیرًا "
" Sikur të kishim dashur Ne, do të dërgonim pejgamber në çdo vendbanim ". (51)
Në çështjen e profecisë, se kush bëhet profet dhe në çfarë kohë apo vendi është në dorë të Zotit dhe njerëzit në të nuk luajnë asnjë rol. Zoti zgjedh personin e duhur duke përdorur dijen dhe fuqinë e Tij. Përballë atyre qafirëve që me pa vend kërkonin të dobësonin pozitën e profetit dhe thonin, nuk ishte më mirë që Zoti në çdo qytet apo vend të dërgonte një profet, ka ardhur ky ajet që thotë: Nëse Zoti do të donte kështu do të bënte. Mirëpo Ai profetin e Islamit hazretin Muhamed (savs) e dërgoi sipas dijes dhe fuqisë së Tij, të cili i dha i mision të ftojë dhe propagandojë për të gjithë botën. Kjo është tregues i pozitës së tij pranë Zotit. Ky ajet në një mënyrë tregon se feja islame është fe e plotë dhe e të gjithë shoqërisë dhe se profeti i Islamit është profeti i fundit. Me ardhjen e profetit të Islamit nuk është më e nevojshme të dërgohet profet tjetër dhe doktrina e tij ka kapacitetin e duhur për të drejtuar të gjitha shoqëritë njerëzore.
Nga ky ajet mësojmë se:
1- Ruajtja e unitetit në drejtim dhe udhëzimin e shoqërisë është një prej parimeve islame.
2- Resaleti dhe profecia, është çështje e emëruar nga ana e Zotit, ajo nuk mund të zgjidhet dhe njerëzit në të nuk kanë asnjë rol.
Tani le të dëgjojmë ajetin 52 të sures Furkan:
" فَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَادًا کَبِیرًا"
" Po ti mos dëgjo jobesimtarët e luftoi ata me të (me Kur’an)". (52)
Në vazhdim të pozitës së lartë të profetit të përcaktuar në ajetin e mëparshëm, ky ajet i drejtohet atij duke thënë: Për të ftuar qafirë dhe të pafetë në rrugën e Zotit dhe në Islam, mos bëjë kompromis me ta por përballu me idetë e tyre devijuese duke shfrytëzuar dispozitat e shenjta të cilat janë më efikase sesa arma dhe shpata.
Gjeografia e vendeve islamike dëshmon se sot vendi më i populluar me myslimanë është Indonezia në të cilën jetojnë mëse 200 milion myslimanë, edhe pse në këtë vend myslimanët nuk kanë dërguar ushtri. Myslimanët kurrë nuk kanë dërguar ushtri në lindje të Azisë në vende si Kina, Malajzia, Indonezia apo Filipine për t'i ftuar njerëzit atje në fenë islame. Popujt e këtyre vendeve janë kthyer në myslimanë vetëm nëpërmjet shkëmbimeve tregtare dhe kulturore me myslimanët në të gjithë botën. Përveç kësaj përhapja e valës së islamit në evropë dhe në Amerikë, e cila ka ngjallur frikën e liderëve perëndimore dhe të kishës, është për arsye se popujt perëndimorë duke studiuar me kujdes Kuranin dhe Islamin kanë arritur të kuptojnë dispozitat e larta të kësaj feje të madhe. Duhet thënë se pranimi i islamit nga ana e tyre nuk është bërë me asnjë detyrim apo imponim.
Nga këto ajete mësojmë se:
1- Një njeri besimtar kurrë nuk dorëzohet përballë kërkesave të padrejta dhe devijuese të qafirëve ( mëkatarëve) dhe përsa i përket kësaj ata kurrë nuk bien në ujdi dhe nuk bëjnë kompromis.
2- Ftesa drejtuar të tjerëve për Islamin duhet bërë në bazë të udhëzimeve dhe mësimeve të Kuranit dhe kjo është detyrë për të gjithë. Me fjalë të tjera Kurani është mjeti më i mirë dhe më i fuqishëm për xhihadin mendor dhe kulturore përballë qafirëve.
3- Xhihadi më i madh është xhihadi mendor dhe shkencore përballë devijimeve të cilat për çdo ditë trajtohen nga qafirët në forma dhe metoda të reja.
Me përfundimin e këtij emisioni, ju të nderuar dëgjues ju lëmë nën përkujdesin e Zotit të Madhërishëm dhe Fuqiplotë. Jemi në pritje të propozimeve dhe mendimeve tuaja deri në emisionin e ardhshëm.
als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn