als_Latn dik_Latn sag_Latn
Artikuj të ngjashëm:
Skeda e ndeshjes:
Shqiperi – Spanje 0-2
Stadiumi “Ruzhdi Bizhuta” Elbasan
Shqiperia: Teqja,Prenci,Gjoka,Shala,Kace,Shkurtaj,Gino(‘59Muriqi),Kruja(‘46Bardulla),Kotobelli,Batha(‘79Rrahmani),Husaj
Spanja:
Pacheco,Carvajal,Bernat,Sergi Gomez,Amat,Campana(‘79Sergi Darder),Muniain(‘86Samperio),Sergi Roberto(’69 Saul Niguez), Morata,Oliver Torres,Deulofeu
Shenues: ’66 Muniain, ‘88Deulofeu
Kartone te verdhe: Gjokaj,Kotobelli,Batha,Amat,Sergi Roberto
burimi: fshf.org
Artikuj të ngjashëm:
Nga Flora Xhemani
Udhëtimi
Jemi në vjeshtën e vonë dhe rrugët e Tiranës janë mbushur me gjethet e fundit të blireve, rrepeve e gështenjave të egra, që kërcasin nëpër këmbët e kalimtarëve, apo që i merr shiu i këtij fundnëntori, si për të na kujtuar se po hyjmë zyrtarisht në stinën e dimrit.
Ne vendosëm që të udhëtojmë sërish drejt Korçës, kësaj radhe për në Dardhë, një fshat shumë i njohur e karakteristik, që përveç bukurive natyrore, ofron edhe kulturë e traditë, ashtu siç në fund të fundit e ofrojnë nga pak të gjitha fshatrat e Korçës.
Pasi kemi përshkuar për rreth tri orë e gjysëm itinerarin e gjatë Tiranë-Korçë, vazhdojmë, në dalje të qytetit, në drejtimin që të çon për Ersekë. Lemë pas rrugën kryesore dhe marrim në të majtë, aty ku tabela turistike shkruan e bardhë mbi kafe “Dardhë-pikë turistike”. Fshati ndodhet rreth njëzet km nga Korça dhe gjithë rruga për atje, është një gjarpërim mbi kodrina të buta, që ashpërsohen gradualisht, derisa përfundojnë në male, gjithnjë të mbushur me bimësi e pemë. Peisazhi vjeshtor është ngjyra-njgyra, ku i gjelbër, ku i verdhë e ku i kuqërremtë, sipas ngjyrave që stina i ka dhënë bimësisë. Por surprizat më të bukura, natyra na i ka rezervuar në fshat, rrethinat e të cilit janë të gjitha të mrekullueshme e dhurojnë panorama të veçanta.
Sapo hyjmë në fshat, bashkë me ne ndalon edhe një autobus plot me udhëtarë.
Banorët, na përshëndesin miqësisht, duke ngritur dorën ose duke buzëqeshur. Edhe ne buzëqeshim vetvetiu, sepse mikpritja e tyre na krijon një ndenjë ngrohtësie. Në qendër takojmë kryeplakun e fshatit, i cili na ftoi në shtëpinë e tij. Oborri i shtëpisë së gurtë, ishte plot me lule, të të gjitha stinëve. Kur i thamë se kishim ardhur të bënim një reportazh për Dardhën, ai hyri në shtëpi e na nxori një libër të vjetër. Ishte një guidë turistike për Dardhën, botuar nga intelektualë dardharë e korçarë, në vitin 1938, nën kujdesin e Mitrush Kutelit, dhe drejtoreshës së atëhershme të Turizmit, Princeshës Maxhide Zogu. U habitëm kur pamë një guidë turistike në atë vit e në atë kohë kur mendohej se në Shqipëri kishte vetëm varfëri e luftë.
E shoqja e kryeplakut na qerasi me ëmbëlsira dhe një pije që e kishte bërë vetë. Atyre u dukej krejt normale që të qeraseshin miqtë. Gjithmonë kishin diçka gati për ta, madje edhe dhomën për fjetje. Ata e dinin se fshati ka vizitorë gjithë vitin. Madje kjo kishte ndodhur edhe para 90-ës, në vitet e diktaturës, kuptohet me njëfarë kujdesi. Vizitorët ose turistët priteshin e përcilleshin si miq ose farefis. Atëhere ishte e ndaluar të thoshe se kishe shkuar për turizëm. Por sot, banorët më në fund mund të ishin të lirë të mirëprisnin këdo që vinte për të vizituara Dardhën.
Si fshat turistik Dardha ka qenë i përmendur dhe i preferuar shumë kohë më parë, gjë që e vërtetojnë edhe shumë dokumente e botime të kohës. Përveçse destinacion i mirëfilltë turistik, Dardha rrezaton edhe një kulturë intelektuale e popullore që e bën atë të gëzojë traditë të pasur në vlera. Dardha si shumë fshatra të tjerë të juglindjes së Shqipërisë, ka shtëpitë se saj karakteristike të ndërtuara me pllaka guri, rrugicat me kalldrëm, portat e zbukuruara me motive artistike e oborret plot me lule. Në Dardhë dikur ndodheshin njëqind burime të kthyera në çezma të bukura, ndërtuar nga mjeshtra të ndryshëm, që udhëtarët të freskoheshin e të shuanin etjen. Akoma edhe sot disa prej këtyre burimeve ndodhen nëpër rrugët e fshatit.
Mikpritja e banorëve të Dardhës është e përmendur edhe shumë larg kufijve të saj, duke filluar që nga përshëndetja më e thjeshtë që u drejtohet të gjithëve, e deri tek gatimet e mrekullueshme të zonës, që mahnisin çdo vizitor. Të gjitha stinët janë të bukura në Dardhë, por pranvera është një festë e vërtetë pasi gjelbërimi dhe lulet që Dardha i ka me shumicë, mbulojnë rrugicat e kalldrëmta dhe muret e shtëpive të bukura. Të jetosh në Dardhë mund të konsiderohet një bekim, siç pohojnë banorët e zonës, por edhe ta vizitosh Dardhën, është një kënaqësi e vërtetë, që duhet provuar të paktën një herë në jetë.
Turistët që vijnë në Dardhë, mahniten nga rregullsia e planimetrisë së shtëpive, arkitektura interesante, pastërtia shembullore nëpër rrugët me kalldrëm, që në shumicën e kohës, janë të mbushura edhe me një shtresë bari.
Akomodimi
Në Dardhë të gjitha shtëpitë e banorëve janë të përshtatshme për akomodim, me kushte komode e mjaft të rehatshme. Nga ana tjetër, ka edhe hotele që ju ofrojnë akomodim dhe restorant gjithashtu, me kushte shumë të mira dhe çmime të përshtatshme. Struktura ekzistuese përfshin edhe ish-shtëpinë e dikurshme të pushimit, që funksiononte me fletët e famshme të kampit. Sot ajo është kthyer në hotel e restorant.
Së fundi në Dardhë janë ngritur të paktën dy komplekse të mëdha turistike me parametra modernë, që do të ofrojnë përveç cilësisë së shërbimeve, edhe një kapacitet më të madh akomodues. Njëri prej tyre ndodhet në hyrje të luginës dhe ju mund ta shikoni teksa jeni rrugës për të hyrë në Dardhë, ndërsa tjetri është në qendër të fshatit. Panorama që ju ofron nga dritaret ky kompleks qe ka marrë edhe emrin e fshatit, është e mahnitshme. Është e pamundur të vini në Dardhë dhe të mos e shikoni strukturën e bukur alpine të Hotel Alpin Dardha.
Gastronomia
Pa dyshim që karakteristikë e kuzhinës dardhare është lakrori me dy petë. Gjithashtu, ju duhet të provoni patjetër edhe pjata të tjera të amvisave të Dardhës, pa lënë mënjanë gatimet e tjera të zonës së Korçës, si oshmaret, kërnackat, mishin e pjekur të zonës etj. Por edhe produktet e zgarës, duhen provuar, ato sidomos marrin shije tjetër, nëse i konsumoni gjatë një pikniku në natyrë.
Për ski në Dardhë
Dimri është në prag dhe të gjithë ata që duan të shkojnë për ski në Dardhë, mund të pajisen me informacion dhe me instruktorë, duke pyetur për ta në çdo shtëpi fshati. Pista e skive është në funksion të plotë, dhe është sot një nga pikat më tërheqëse dimërore të fshatit.
Të vizitoje Dardhën ishte vërtet një bekim. Ne madje, do të shtonim, se Dardha duhej vizituar jo një, po katër herë, nga një herë në të gjitha stinët. Se duhej provuar shushurima e pyllit dhe këngët e zogjve në pranverë, se duhej parë gjithë ai ansambël lulesh të mrekullueshme në verë, se duheshin parë gjyrat e saj mbresëlënëse në vjeshtë, sidomos mbi Gurin e Vjeshtës, e se përveç skive, duhej provuar edhe oxhaku i ngrohtë ku piqeshin gështenja dimrit, apo duhej pirë një gotë verë tek Hotel Alpin Dardha, ndanë zjarrit. Për të gjithë ju që nuk e keni provuar ende, themi se diçka keni humbur, e se duhet të shkoni patjetër…
Të dhëna të dobishme për turistët
Korça ndodhet rreth 185 km larg nga Tirana, nën një itinerar që përshkon qytetet Elbasan-Librazhd-Prrenjas-Pogradec-Korçë.
Dardha ndodhet rreth 20 km në dalje të Korçës, në të majtë të rrugës nacionale Korçë-Ersekë. Rruga për në destinacion është në gjendje shumë të mirë dhe mund të përshkohet me çdo lloj automjeti. Nëse udhëtoni me mjete publike bileta kushton 500-700 lekë të reja.
Pjesë nga guida turistike e Dardhës, guidë e botuar në vitet ’30, nën kujdesin e Patroneshës së Turismit zonjës Maxhide Zogu
Dy fjal përmi turism
Një nga vijat që ndan e që çquan Shqipërinë e sot – me nga Shqipëri e parë është se kjo Shqipëri – anë e kënd – ështe e ç’ do shqipëtari. Jo vetëm në mënyrë theorike, si shtet i organizuar dhe unitar po edhe në mënyrë praktike. Më fort në mënyrë praktike. Kësilloj sot bukuritë e tokës shqiptare, fort të pajosur nga dora e Zotit, mund të shijohen prei cilit – do: deti prej atyre që banojnë lark tij, pylli prej atyre që banojë në fusha e anëdete. Dobitë që rjedhin nga kjo gjëndje janë të shumta e të mbëdha..Dobira ekonomike, dobira shëndetësore, dobira shoqërore e kombëtare e sa e sa të tjera .Rrugët e sotme, një nga objektet e para të kujdesis të Shtetit, si dhe mjetet e qarkullimit kanë afruar pranë e pranë viset e njerëzit që gjer aty e disa vjet ishin të larguar fort. Sepse gjer aty e disa vjet për tiranasin a për dursakun ish m i afërmë një stacion klimaterik i huaj, në një mijë e sa kilometra, sesa Dardha shqipëtare. Se qe nga Durrsi gjer në Dardhë lipseshe të bënjë tri a katër dit rrug me karvan e me frikën e kusarëve në gji ( nuk keni dëgjuar si ç’ vishej karvani aty e disa vjet ?) Sot punët u ndryshuan fort. Nisesh në mëngjes nga vëndi ku vapa të tret të gjallë e pas mes dite je brenda në pyllin e Dardhës ku mbretëron boriga e vgjeri. Këtu gjen gjith komoditetet e jetës të qytetit t’ ënd pranë e pranë me erën e pastër, me ujën e ftohtë e gjelbërin e pyllit. Një çip parajsi i sbritur në dhe, ku të shlodhet edhe shpirti edhe trupi. Këtë çip parajsi ky pyllin e kini ne dera vizitoje – ni vit për vit për të përmbajtur e për të plotësuar shëndenë tuaj. Kësilloj u lutet një i mërguar që fati e ka hedhur fort larg ë që nuk ka mundësinë ti shijojë bukuritë e dobitë veç se rall e tek. Po në dëshirat e vet , në ëndërimet e vet, e ka gjithmonë përpara.
Artikuj të ngjashëm:
Artikuj të ngjashëm:
Pak njihen si vepra arti dhe konkretisht si afreske dhe tablo me vlera të mëdha artistike edhe pse kishat ku ato ndodhen janë të njohura për njerëzit e interesuar pas kulturës dhe trashëgimisë shqiptare. Në këtë shkrim përveç artit të kohës së periudhës mesjetare, e cila shënon edhe fillimet e pikturës sonë do të paraqesim edhe nga afresket më të famshme, temat që ato trajtojnë dhe rrethanat në të cilat janë bërë. Të gjitha këto përbëjnë një krenari për ndjenjën kombëtare shqiptare
Gjatë mesjetës, arkitektura dhe piktura në Shqipëri bashkëjetuan në një unitet të plotë stilistik. Muret e trashë e masivë të shumicës së tempujve kristianë e humbasin përshtypjen e peshës reale nga zbukurimet e sajuara prej kombinimit me fantazi të motiveve të ndryshme prej tulle. Si një qilim i endur me mozaikë duken p.sh. muret e kishës në Mesopotam të Delvinës, margaritarit të rivierës shqiptare, afër Sarandës. Një si qilim tjetër, akoma edhe më madhështor me piktura vesh tejmbanë pjesët e brendshme të tempujve.
Dhe ndonëse kurdoherë e kudo i qendrohet besnik ikonografike bizantine e përcaktuar rigorozisht, një pasuri e tërë stilesh e nuancash të panumërta takohen brenda pikturave murale, fragmente të të cilave ruhen që nga shek.X. Në pikturën e hershme mesjetare u përdor në shkallë të gjerë ansambli i thurur me mozaikë, që aq shpesh ndeshet në godinat antike të vendit tonë, duke mbuluar tejmbanë dysheme të gjera. Doemos që në fazën kalimtare, piktura mesjetare, më shumë u mbështet në përvojën e frutshme të së kaluarës, se sa u përpoq t’i bëjë ndryshime regjistrit të përgjithshëm të trashëguar. Megjithatë tradita e përvetësuar mirë nga mjeshtri mesjetar, kurdoherë u përdor për të përçuar përmbajtjen simbolike e dogmatike kristiane.
Shprehjet spirituale larg antikitetit
Për herë të parë stili i ri shfaqet në mozaikun mural të faltores së vogël të adaptuar në amfiteatrin e qytetit antik të Durrësit. Mozaiku paraqet një skenë perandorake të realizuar me gurë natyrorë dhe mozaikë qelqi të zmaltuar me ngjyra të gjalla e të freskta. Është punuar me dorë të lirë e pa kurfarë sforcimi, po në një kompozim të mbyllur pa prespektivë, me figura të stilizuara në bazë të idealit estetik bizantin, për bukurinë e njeriut që largohet shumë nga ai i antikitetit. Gjithçka ikën me shpejtësi nga bota e vërtetë. Figurat duken si pa jetë, si hije të figurave reale por me një shprehje spirituale të theksuar.
Zhvillimin e shpejtë e të lartë të pikturës së hershme monumentale të realizuar me teknikën e freskës mund ta ndjekim në pikturën e shpellave eremite. Të hapura në vende të ashpra, por piktoreske, larg qëndrave të banuara, ato kanë mundur t’i shpëtojnë dorës së pushtuesve e grabitësve apo fuqive shkatërrimtare të natyrës, fat, të cilin nuk e kanë pasur shumë kisha e manastire të këtyre shekujve. Piktura e shpellave shqiptare të ngjall interes si për origjinalitetin ikonografik, me paraqitjen e shumë skenave të pazakonshme për Bizantin sikur janë, Krishti me tri pamje, skena Melizmos etj, ashtu edhe për vlerat e larta estetike që përmban në vetvete. Në pikturën e shpellës së Bllashtojnës shek. XII vijat lëvizin me një siguri të çuditshme mbi atë copë shkëmbi paksa të suvatuar.
Duke reflektuar stilin më të lartë të pikturës së formuar bizantine. A nuk mund të dilet së këtejmi në përfundimin logjik se, kur në një shpellë të largët e të humbur hasim kualitete të tilla të larta po kaq, në mos më të larta, duhet të kenë qenë pikturat e kishave dhe manastireve të qyteteve që, siç dihet, kudo e kurdoherë, i kanë paraprirë pikturës së shpellave? Lidhjen në mes të pikturave të shpellave eremite dhe të artit qe realizuan mjeshtrit e kategorive më të larta nëpër qytete e pikasim edhe në përsëritjen e asaj tradite që fillon me mozaikun e Durrësit e vazhdon në shekujt e mëvonshëm, për të paraqitur pranë figurave hyjnore edhe figura reale. Përfaqësuesit e pushtetit laik e fetar të provincës, sipas shembullit të perandorit e të oborrtarëve të lartë të kryeqytetit, e përjetësuan vetveten mes figurave hyjnore.
Në pikturën e shpellës së Letmit, në të dy krahët e dhuruesit të kishës, radhiten edhe shtatë pjestarët e familjes së tij në pozë lutëse me duar të çuara përpjetë nga shën Mëria dhe pantokratori.
Si janë trajtuar figurat laike
Figurat laike janë trajtuar si një brez dekorativ në miniaturë dhe mezi sa shquhen. Autori i tyre Stano, i vetmi freskist që njohim deri në periudhën e pushtimit turk, nuk mund të radhitet ndër piktorët e dorës së parë, por padyshim ai e njeh mirë artin e stilit të formuar bizantin. Përmbas naivitetit dhe trajtimit skematik të figurave dallojmë një ekspresivitet të madh. Me anë të vizave lakonike e të qarta. Stano ka ditur të japë modelin dhe elegancën e veshjeve të trupit e të kokës, e sidomos të mëngoreve, me ato motive popullore që hasen edhe sot në qendisjet e kësaj krahine. Këto elementë etnografikë që vërejmë në pikturën e shpellave, janë pjesë organike e asaj linje jetësore dhe realiste.
Mbi një copë shkëmb të fshatit Kallmet pranë Lezhës, vendvarrimit të heroit kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeut, ruhet një fragment pikture që paraqet martiren Eufcmi, të hasur shumë rrallë në ikonografinë tonë. Shprehja thellësisht spirituale e fytyrës së heshtur të kujton sakaq pamjen e përvuajtur të një asketi që Bizanti e kultivoi me endje deri në fund të ekzistencës së tij.
Piktura e Kallmetit mbart tipare të atilla artistike që e lidhin ngushtësisht si me traditat paraardhëse të mozaikut ashtu dhe me ato të freskave të mëpastajme. Gama përgjithësisht e shuar e ngjyrave është jehonë e mozaikut të vonë antik që punohej me gurë natyrorë, ndërsa në format e përcaktuara qartë të kontureve, ndihet jo vetëm ndikimi i prirjeve monumentale por edhe i vetë teknikës së mozaikut bizantin.
Arti në kishat e Shqipërisë
Në shekujt XIII-XIV në vendin tonë u krijuan vepra të shumta artistike, ndër të cilat dallohen veçanërisht freskat e manastirit të Apollonisë e të Rubikut, të kishës së Vaut të Dejës, Maligradit në liqenin e Prespës, e shumë kishave të kalasë së Beratit, e të tjera.
Me vlera të larta artistike janë përgjithësisht dhe ikonat e kësaj periudhe. Ka midis tyre ikona me përmasa të mëdha të trajtuara në mënyrë të gjerë që tregojnë për ndikimin e pikturës monumentale. Por nga fundi i kësaj periudhe vemë re të kundërtën. Ky fenomen u duk në sistemin e copëzuar dekorativ të pikturave murale që i ngjajnë më shumë një ansambli të përbërë nga ikona të vendosura pranë e pranë.
Në një kishë tjetër të Shqipërisë së Veriut, në atë të Rubikut 1272 jehonën e kësaj tradite të lashtë e ndiejmë vetëm përmes disa elementeve ikonografike, ndërsa nga fundi i shek. XIII dhe fillimi i shek. XIV ajo do të tingëllojë edhe më e zbehtë. Si elementë orientalë mund të cilësohen objekte fare anësore si janë kapelat izraelite shumëngjyrëshe, të cilat do t’i pikturojnë me endje edhe piktorët tanë mesjetarë të mëvonshëm.
Ndikimet e artit perëndimor i ndiejmë fortë në arkitekturë. Katedralja e madhe e Sergut dhe Bakut buzë lumit të Bunës në Shkodër. Kisha e Vaut të Dejës po në Shkodër të dyja të shek. XIII dhe një numër kishash të shekujve të tjerë janë të stilit të pastër romantik. Ndikime të pjesshme të arkitekturës romanike vihen re dhe në kisha të stilit bizantin. Është interesante të theksohet se piktura në të gjitha kishat e stilit romantik ka qenë bizantine. Tradita bizantine ishte aq e fortë sa nuk i dha asnjë mundësi zhvillimi stilit të pikturës së perëndimit. Nga ajo, piktura bizantine mori vetëm disa elementë siç janë aksesorët e etërve të kishës, mitrat e skepterit, format e pergamenave ose edhe vetë mbishkrimet në gjuhën latine.
Lidhjen e pikturës sonë të shek.XIV me atë ballkanike e pikasim në ornamentikë, në përdorimin e motiveve të rrathëve të vargëzuar e të pleksur me njëri-tjetrin. Në fushën e tematikës këtë lidhje e dëshmon përfytyrimi i shumë asketeve në brezin e poshtëm të murit të kishës me shenjtorët në këmbë, cikli i çudive si dhe pikturimi i portreteve në fasadat e tempujve, të cilën e ndeshim dy herë tek ne, në Apolloni e Maligrad të Prespës.
Artikuj të ngjashëm:
Ai është një nga këngëtarët e rinj më të spikatur të rrymës rrok. E, kjo jo rastësisht pasi kënga është e trashëguar në genet e tij. Madje supriza e tij e radhës është një premtim i bërë prej kohësh. Sivjet në festivalin “Kënga Magjike” ai këndon bashkë me Aleksandër Gjokën një këngë hard-rrok. Ky fillim vjeshte ka qenë plot ndryshime për djalin e preferuar të netëve “live”. Ai është shkëputur nga grupi i tij “Burn” për të krijuar një bandë të re, pjesë e së cilës është edhe djali i Alfred Kaçinarit, Gjergji. Një bashkëpunim që në thelb ka talentin, po sigurisht edhe miqësinë për të cilën Renisi tregon se nuk preferon shumë ta përziejë me punën. Në këtë bisedë të gjatë për revistën “Shqip” Renisi preferon të flasë pak përtej problemve të muzikës në Shqipëri apo projekteve muzikore. Ai rrëfen copëza të përditshmërisë dhe jetës së tij, e cila përherë është e lidhur me jetën e natës. Ama, Renisi ndryshe nga çdo rroker tjetër nuk pëlqen të flasë shumë për lidhjet e tij me femrat. Në këtë pikë mbetet i rezervuar dhe shpjegon se jeta e tij private vazhdon të mbetet e tillë pasi, “nuk marrë njeri në telefon që të më bëjë foto, dhe kaq”,- thotë ai. Megjithatë disa sekrete të vogla ai i ka zbuluar për ne, edhe pse të fshehura shpesh pas ndonjë buzëqeshjeje.
Intervista
Renis, këtë verë jeni larguar nga banda juaj “Burns” dhe keni vazhduar karrierën në një bandë të. Përse kjo lëvizje?
E kam thënë edhe në intervista të tjera. Çdo gjë ka një cikël të caktuar. Them se kishte ardhur momenti për të filluar një cikël të ri për karrierën time.
Si i keni marrëdhëniet me djemtë e ish-grupit tuaj?
Shumë të mira.
A vazhdoni të jeni miq edhe pas ndarjes?
Sigurisht që po.
Në grupin e ri keni marrë edhe një nga talentet e zbuluara për publikun në “The Voice”, Gjergj Kaçinarin. Çfarë mendon se mund të jap ndryshe ai?
Gjergji është një super talent përveç të tjerave. Ai është vetëm 18 vjeç dhe kur bisedon profesionalisht apo luan muzikë me të, duket sikur ke në krah një profesionist shumë më të rritur në moshë. Është një figurë e dashur për të gjithë e një djali të ri, që unë jam i bindur se në të ardhmen do të jetë një nga figurat kryesore të muzikës shqiptare.
Bëhet më e lehtë apo më e vështirë të punosh me dikë që e ke mik?
Unë pak a shumë kam arritur të mos i përziej miqësinë me punën. Kështu që mendoj se gjithkush që e bën këtë pakt me veten, është më i predispozuar të mos ketë ngërç e të ketë më shumë ecuri në punë.
Keni thënë se do të keni së shpejti një këngë me Sandër Gjokën. Kur do të vijë ajo?
Nuk ka shumë që e kam konfirmuar edhe në faqen e rrjetit social Facebook. Me Sandrin do të jemi prezent në këtë edicion tek “Kënga Magjike”. Është një këngë e stilit hard–rock. Kaq dua të them për momentin. Të tjerat do t’i shihni dhe dëgjoni kur të vijë radha jonë për t’u prezantuar.
Ndërkohë keni ripunuar këngën “Ajo” së bashku me Gjergjin. Keni në plan dicka të afërt, ndonjë klip apo single?
Jo! Kënga “Ajo” në versionin akustik, ka qenë një dëshirë e imja e hershme. Erdhi momenti tani dhe mendova që ta këndoja me Gjergjin, pasi doja që edhe ai të jepte diçka nga stili i tij. Nuk kemi në plan asnjë klip, pasi mendoj se ky realizim duhet të mbetet në kontekstin e një dëshire të realizuar. Ku i dihet, në të ardhmen mund të bëjmë një këngë fringo të re dhe atëherë mund të mendohet edhe për një klip.
Renis ju jeni një nga këngëtrët më aktiv në jetën e natës. Ia vlen të këndosh live në Tiranë?
Sigurisht që ia vlen. Të mos ia vlente, nuk do të humbisja nëntë vjet nga jeta ime duke bërë të njëjtën gjë.
Si janë ofertat sidomos në periudhën e dimrit ku çdo gjë rrotullohet rreth kryeqytetit?
Pak a shumë është krijuar një farë stabiliteti në oferta prej kohësh. Të them të drejtën nuk është më problem. Jo vetëm për mua, por edhe për shumë nga artistët e tjerë që kanë kohë që këndojnë live.
Cilat këngë preferon më shumë publiku?
Varet nga ambienti. Ka ambiente që preferojnë më shumë këngë shqiptare, ka ambiente që preferojnë më shumë këngë më të rënda. Këtu futet edhe pak nuhatja në punë.
Shumë këngëtarëve që këndojnë live kanë thuajse të njëjtin repertor këngësh. Kush e bën diferencën sipas teje?
Diferencën e bën cilësia muzikore, vokale… Gjithashtu edhe kontributi që artisti ka dhënë në krijimtarinë e tij personale. Pra, ai që ka bërë edhe këngë të vetat, duke mos ngelur vetëm në atë përkufizimin: “Ky që këndon shumë bukur këngët e të tjerëve”
A janë bërë pak monotonë këngëtarët e live-it kur dëgjon në të gjitha lokalet të njëjtat këngë?
Nuk do të thoja, pasi gjithsesi është muzikë e gjallë. Si e tillë asnjëherë nuk është njëlloj, ndryshe nga muzika me playback.
Nuk ke preferuar kurrë të jesh pjesë e faqeve rozë për jetën private. Si ke mundur t’i shmangësh gazetarët apo fotografët?
Nuk marrë njeri në telefon që të më bëjë foto, dhe kaq (qesh).
Mendon se jeta private arrin të shesë deri diku edhe artin që bëhet?
Sigurisht. Por ka dhe një logjikë që këtu tek ne nuk është se funksionon shumë. Duhet të japësh kontribut të mirë në anën profesionale tënden, që kur të flasin për jetën private, edhe kjo temë të ketë lezetin e vet. Këtu ndodh shpeshherë që të ketë artikuj të jetës private të dikujt që publiku nuk ia ka idenë se më çfarë merret J.
Beson tek dshuria me shikim të parë?
Absolutisht jo.
Ke menduar ndonjëherë se çfarë do të kishe bërë nëse nuk do të bëje muzikë?
E kam thënë edhe më parë. Çfarëdo që mund të bëja, me siguri do të ishte një profesion shumë i vakët pasi do ndihej mungesa e artit.
Renis si mund ta ndryshojë artisti botën sipas teje?
Sigurisht me artin që bën. Artistët pothuajse gjithmonë kanë luajtur rolin kryesor në ndryshimet që kanë ndodhur në botë.
Cili është fenomeni që të tërheq më tepër vëmendjen në realitetin shqiptar?
Hipokrizia? Servilizmi? J.
Dita jote perfekte si është?
Për ta bërë një ditë perfekte mbase nuk duhen shumë detaje. Unë them që mund të mjaftojë të kesh qetësinë shpirtërore. Me të, më pas vijnë edhe energjitë pozitive për të bërë gjëra të bukura. Dhe kështu pa e kuptuar, dita jote u bë perfekte J.
E ke frikë vetminë?
Frikë jo, por nuk e kam qejf. Edhe pse duhet ta pranoj, që shpesh herë e kam pasur edhe të nevojshme.
Koha ideale për t’u martuar, cila është?
Koha kur ti i ke të gjitha mundësitë emocionale, ekonomike etj. Të mundësh t’i ofrosh partneres dhe fëmijëve të tu në të ardhmen gjithçka që ata duan.
Personazhi më i dashur i filmave të animuar?
Nuk më vjen tani. Mbase Mark Lenders tek Holly&Benji J.
Një këngë që të bën të qash?
Nuk kam qarë ndonjëherë duke dëgjuar këngë.
Seks apo dashuri?
Të treja bashkë J.
Ke pasur shpesh“one night stand”?
Hahahahaha…
Artikuj të ngjashëm:
Artikuj të ngjashëm:
E kishe menduar ndonjëherë më parë se do të dashuroje “Gjinin”, katunar e të prapambetur?
Unë veç e dashuroja nga ekrani po se do e dashuroja dhe në të vërtetë, s’ma kishte marrë kurrë mendja. Megjithatë më besoni; është shumë herë më i mirë kështu si Besi.
Çfarë kishe menduar kur e shihje në skenë dhe nuk e kishe njohur ende nga afër?
Ka qenë një nga figurat më të dashura në ekran. Shikoja Besin në televizion dhe pastaj më zinte gjumi… me buzëqeshjen që na jepte
Po kur të ndaloi për herë të parë?
U tregova krejtësisht indiferente (qesh)
Përdori humorin për të të bërë për vete?
Humori ishte një nga armët e tij, por me zemrën që ka më bëri më shumë për vete.
Besi është shumë i pëlqyer nga femrat. Të bezdis ky fakt?
Jo aspak. Përkundrazi. Besi ka krijuar besimin e duhur tek unë ashtu si dhe unë tek ai. Kështu që në këtë pikë s’ka vend bezdisja.
Përveç se të është betuar çfarë ka bërë Besi për të të bindur të mos jesh xheloze?
Besimi te njeri tjetri, komunikimi dhe dashuria që kemi për njeri tjetrin.
Të ndërhyn në muzikë?
Po. Madje me shumë pozitivitet. Ai është iniciatori i këngëve dhe teksteve të mia.
Çfarë këshillash të jep për këngën?
Di thjesht që bën zgjedhjen e duhur.
Cila është ajo karakteristikë e tij pa të cilën nuk do të bëje dot?
Sinqeriteti dhe çiltërsia e tij. Janë të rrallë besoj njerëzit që i kanë të dyja njëkohësisht
Mendon se lidhja me Besin do të të japë një shtysë në karrierën tënde muzikore?
Humori dhe zemërgjerësia e tij patjetër. Ai është shtysa ime kryesore.
Cilat janë impenjimet e tua aktuale?
Aktualisht Topfesti. Më pas përgatitja për klipin veror.
Si të duket kënga e Besit?
Kënga “Katunari gangsta”? Besoj se i ka pëlqyer të gjithëve…dhe mua gjithashtu.
Do të kishit kënduar një këngë bashkë?
Kismet! Në plan e kemi(qesh)
Një person kaq me humor edhe në jetën e përditshme si është kur nervozohet?
S’e kam parë ndonjëherë nervoz…Të paktën me mua. Deri tani jo.
Cila është dëshira jote më e madhe përsa i përket karrierës muzikore?
Të mbahem mend si këngëtare.
Nga Arjan Konomi
Artikuj të ngjashëm:
Festivali i Filmit pret regjisorin Francis Coppola
Përgjatë një jave, mbi tapetin e kuq në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Durrës do të parakalojnë disa nga emrat më të mëdhenj të kinematografisë botërore. E kësaj here me të vërtetë. Bëhet fjalë pikërisht për regjisorin Francis Ford Coppola, i njohur nga të gjithë me filmin që ka bërë epokë, “Kumbari”, i cili do të jetë i pranishëm gjatë dy ditëve në Festivalin e Durrësit. I po të njëjtit brez me Coppolën, një ikonë e bukurisë femërore, është aktorja italiane Claudia Cardinale, e cila do të mbyllë edicionin e katërt të këtij festivali. Nuk do të mungojnë edhe emra të tjerë në jurinë e festivalit apo pjesëmarrës në aktivitete të tjera, që do të zhvillohen gjatë një jave.
Ndër ta mund të përmendim regjisorin çek Jiri Menzel, regjisorin polak Kryzystof Zanussi, Lech Majewski, producenti britanik Nick Powell (kryetar i Jurisë Ndërkombëtare), producenti dhe regjisori Jan Harlan, aktori Rade Serbedzija etj. Festivali Ndërkombëtar i Durrësit do nisë në Amfiteatrin Romak me filmin turk “Honey” (“Mjalti”) të Semih Kalanouglu, fitues i Ariut të Artë në Festivalin e Berlinit 2010. Një shfaqje nën qiell të hapur në Amfiteatrin Romak, e cila do të rijetëzojë këtë monument të jashtëzakonshëm dhe do të mbyllet me shfaqjen e Federico Fellinit.
Hanks e Roberts, rikthehen suksesshëm në “Larry Crowne”
Të jesh rreth 50 vjeç dhe të humbësh punën, nuk është edhe aq e papritur në kohët e krizës globale. Ky hall e ka zënë edhe protagonistin e komedisë dramatike “Larry Crowne”, i cili është shfaqur në kinema Millenium. Larry Crowne (interpretuar nga Tom Hanks), një shitës ekzemplar në një hipermarket amerikanm pushohet krejt papritmas nga puna, ku punonte prej kthimit të tij nga marina. I papunë dhe i trishtuar, Larry vendos të kthehet në universitet për të vijuar studimet e lëna përgjysmë dhe bëhet pjesë e një komuniteti të larmishëm me njerëz të “mënjanuar”.
Gjatë kursit për të mësuar se si të flasë në publik, Larry bie ne dashuri më mësuesen e tij Mercedes Tainot (interpretuar nga Julia Roberts), e cila ka humbur jo vetëm pasionin për mësimdhënien, por edhe pasionin për bashkëshortin e saj, Dean (Bryan Cranston). Ky njeri i thjeshtë, që ka të gjitha arsyet për të menduar se jeta e tij ka marrë fund, merr një mësim të papritur: kur mendon se gjithçka që vlente ka ikur, mund të zbulosh arsyen e të jetuarit. Në këtë film, Tom Hanks nuk na vjen vetëm si aktor, por edhe si regjisor i filmit. Regjia e dytë e tij vjen 15 vjet pas “Music Graffiti”. Shkruar nga Tom Hanks dhe Nia Vardalos, protagonistja e “My Big Fat Greek Wedding”, Larry Crowne eksploron një argument tepër të shtrenjtë për kinemanë amerikane, atë të shansit të dytë. Filmi është ndjekur me interes dhe është pëlqyer nga kryeqytetasit për ditë me radhë gjatë shfaqjes së tij.
Të huajt dashurohen me vallet shqiptare
Të huaj që vijnë në Shqipëri tashmë shtohen dita ditës. E shumë prej tyre janë turistët ata që fokusohen në kryeqytetin e vogël europian për të parë disa nga vendet karakteristike me të cilat krenohemi. Disa prej tyre që kanë vizituar vetëm pak ditë më parë Tiranën janë munduar të kapin thelbin e këtij vendi. Dhe këtë nuk mund ta bësh më mirë se duke njohur folklorin shqiptar, këngët, vallet, veshjet.
E, në veçanti vallet, të cilat nuk kanë qejf vetëm t’i shohin, por edhe t’i kërcejnë. Kështu turistët e huaj, pasi kanë mësuar e parë shumëçka që i duhet një turisti, kanë shprehur dëshirën të zhvillojnë një kurs gjatë të cilit të mësojnë të kërcejnë vallet shqiptare dhe të marrin disa leksione mbi muzikën, veshjet dhe traditën popullore. Kursi është zhvilluar prej disa ditësh në ambientet e Ansamblit të Këngëve dhe Valleve Popullore, ku valltarët profesionistë të këtij institucioni, me durim u kanë mësuar lëvizjet e valleve të Jugut, të Shqipërisë së Mesme e të Veriut. Seminari ka qenë një iniciativë personale e holandezit Cees Hillebrand, i cili vite më parë, kur Shqipëria ishte ende nën diktaturë, kishte dëgjuar kalimthi muzikë shqiptare e qysh atëherë ëndërronte të vinte e të mësonte më shumë mbi të.
“Art&Trashëgimi”, revista që promovon artin shqiptar
Një botim luksoz, ku mund të mësosh gjithçka mbi artin e trashëgiminë kulturore shqiptare. “Art & Trashëgimi” është revistë e përtremuajshe dygjuhëshe, në shqip dhe në anglisht, që i kushtohet promovimit të trashëgimisë kulturore shqiptare dhe arteve të bukura.
Një botim i mirëfilltë kushtuar kulturës, që synon t’i ofrojë lexuesit shqiptar dhe atij të huaj një copëz arti, një copëz historie, një copëz poezie dhe pak nga shpirti shqiptar. Ky botim i cili ka marrë si mision shpalosjen e historisë, promovimin e trashëgimisë e të vlerave tona, e sjell atë të lexueshme dhe të kapshme nga të gjithë.
Çdo numër i dedikohet një qyteti shqiptar apo një qendre historike, përmban informacione, artikuj historikë, analiza, reflektime, si dhe ese për çështjet e trashëgimisë kulturore, artit dhe kulturës në Shqipëri. Numri i parë i kushtohej Beratit e pas tij do të jetë radha e Gjirokastrës, për t’u ndjekur me Shkodrën, Durrësin dhe qytete të tjera.
Apolonia mbledh artistë nga shumë vende
Nëse kryeqyteti ka marrë ditët e pushimit të sezonit veror kjo nuk ka ndodhur për disa qytete të tjera. Kështu Parku Kombëtar i Apolonisë në Fier është kthyer në skenën e artistëve të ardhur nga Italia, Greqia, Kroacia e pa dyshim ata shqiptarë. Duke filluar nga shtatori, në kuadër të projektit “Archeos” do të zhvillohen “Netët Apoloniane”.
Programi i “Netëve Apoloniane” ofron shfaqje teatri, baleti, operistike, ekspozita pikture e fotografike. Këtë vit, nën ombrellën e këtij aktiviteti janë përfshirë disa ngjarje të tjera artistike të zhvilluara mëvetësishëm gjatë viteve të fundit, si Apolonia International Festival, Festivali i Aktrimit “Apollon”, Sofra Ilire etj. Aktiviteti mbështetet nga Ministria e Turizmit, Kulturës, Rinisë dhe Sporteve, Ministria e Integrimit dhe Bashkia Fier, që është një nga organizatoret e këtij aktiviteti. Sipas organizatorëve, ky projekt synon gjallërimin e jetës artistike në një nga qendrat arkeologjike më të rëndësishme të Shqipërisë, e cila së fundmi ka pritur edhe turistë të shumtë.
Basha e shpall Eliza Dushkun “Ambasadore Nderi” të Tiranës
Kryetari i Bashkisë së Tiranës, Lulzim Basha ka pritur në zyrën e tij aktoren e njohur shqiptaro-amerikane, Eliza Dushku. Basha i dhuroi aktores “Kullën e Sahatit të Tiranës”, simbolikën e qytetit, si dhe i bëri të ditur se do t’i propozojë Këshillit Bashkiak për t’i dhënë titullin “Qytetare Nderi e Tiranës” dhe emërimin si “Ambasadore Nderi e Tiranës në botë”. “Jam e nderuar dhe e privilegjuar”, tha Dushku, e cila hyri në zyrën e kryetarit të Bashkisë duke përshëndetur në shqip: “Përshëndetje!”.
“Unë jam shumë i lumtur që Eliza ndodhet sot në Tiranë dhe besoj se flas edhe në emër të të gjithë qytetarëve të Tiranës, që e kemi pritur këtë vizitë me shumë kënaqësi. Të gjithë jemi entuziastë për vizitën e saj dhe do të shërbejë për ta vendosur Tiranën në hartën turistike të botës. Kam pasur nderin t’i propozoj sot, si dhe kënaqësinë që ajo pranoi të jetë Ambasadore Nderi e Tiranës në botë, e ngarkuar për artet, kulturën dhe turizmin”, tha Basha pas takimit me aktoren. Dushku i tha Bashës se ishte e befasuar nga energjia që kishte parë në Tiranë, si dhe u interesua më tej për planet dhe projektet që ka Bashkia.
Basha e informoi aktoren e njohur për programin që ai ka për ta bërë Tiranën një qytet më të mirë për të gjithë. Kryetari i Bashkisë e njohu me planet për përmirësimin e cilësisë së jetës, për krijimin e hapësirave të gjelbra, ndërtimin e më shumë shkollave, si dhe për përpjekjet për ta bërë Tiranën një destinacion tërheqës për turizmin dhe biznesin. Ndërsa aktorja ka bërë edhe njëherë me dije projektin e saj për të promovuar në botë turizmin shqiptar. “Unë do të bëj të pamundurën që ta promovoj Tiranën kudo. Shqipëria është vend turistik. Kam vizituar deri tani Tiranën dhe njerëzit këtu janë shumë të mirë. Do ta filloj turin nga Korça, për të promovuar turizmin shqiptar me anë të një dokumentari”, tha aktorja Dushku. Bashkë me Elizën, në realizimin e dokumentarit për Shqipërinë do të kontribuojnë dhe artistë të tjerë me famë botërore, si sopranoja Inva Mula, fotografi Fadil Berisha dhe aktori Blerim Destani.
“Tinguj dhe vargje” mes statujave antike
Muzeu Arkeologjik i Durrësit është kthyer në një skenë artistike. Koncerti “Tinguj dhe vargje” ofroi një mbrëmje ndryshe, e cila la mbresa te të pranishmit, jo vetëm për magjinë që të fal muzika e poezia, por edhe për mënyrën se si ato u transmetuan në publik. Një skenografi që zbriste në ditët tona qysh nga antikiteti, me kolona të Dyrrahut të lashtë, ku edhe statujat e gurta dukeshin sikur frymonin nën magjinë e fjalës dhe tingujve.
Protagonistë të kësaj shfaqjeje ishin kryesisht artistët durrsakë; D.Dervishi, R.Tafaj, K.Gjezi, I.Çullhaj, O. Juba, nën shoqërimin e prezencën e aktorëve të mirënjohur të teatrit “Aleksandër Moisiu”, M.Marjanaku e M.Tafaj dhe me pjesëmarrjen e violinistes A.Leka. Gjithçka nën drejtimin e regjisores Driada Dervishi, e cila konceptoi një performancë me një frymë të re. Përpos këtyre instrumentisteve sharmin këtij aktiviteti ia shtuan edhe dy këngëtaret lirike: I. Çullhaj-soprano e O. Juba që interpretuan secila nga një arie nga kolosët e muzikës operistike Verdi e Puçini. Artisteve durrsake iu shtua edhe pjesëmarrja e veçantë e një violinisteje nga Elbasani, Albana Leka. “Tinguj dhe vargje” solli një mbrëmje të këndshme për publikun durrsak, mes të cilëve ishin edhe personalitete të artit, si dhe familja Durrazo, një nga familjet më fisnike në Gjenovën e shekujve XVI-XVIII.
Shkrimtarët më të paguar të momentit
Lexuesit e romaneve, qoftë romantikë policeskë po rriten ndjeshmë dita ditës. Madje tani identifikohen lehtë edhe shkrimtarët më të kërkuar e të paguar njëkohëisht. Në bazë të këtij trendi revista “Forbes” sapo ka nxjerrë një listë me shkrimtarët më të paguar në botë.
Shuma marramendëse që variojnë nga 16 milionë dollarë, që është vendi i dhjetë, deri në 84 milionë dollarë. Shkrimtari me fat në krye të listës është James Patterson, fiton plot 84 milionë dollarë në vit. Vitin e kaluar ai ka shitur më shumë se 10 milionë libra. Edhe Amazon bëri të ditur se librat e tij elektronikë kanë kaluar shifrën 1 milion. Patterson ndiqet me një diferencë jo të vogël nga shkrimtarja sa e dashur aq edhe e urryer, Danielle Steel. Me romancat e saj, që duket sikur i pjek në furrë sa hap e mbyll sytë, Steel fiton plot 35 milionë dollarë. Me sa duket, Steel ua ka gjetur pikën e dobët lexueseve. U ofron atë që ata nuk e kanë në jetë, pak romanticizëm.
Artikuj të ngjashëm:
Të divorcuarit dhe beqarët kanë formë më të mirë fizike
Lidhjet shpirtërore janë të lidhura ngushtë me formën fizike. Martesa ndikon në “prishjen” e një forme të mirë fizike, ndërsa të qenët vetëm apo i divorcuar ndikon për të pasur një formë më të mirë trupore.
Ky është përfundimi i dalë nga “Karolinska Institute” në Suedi i drejtuar nga Dr.Francisco Ortega.Studiuesit kanë monitoruar 9000 vullnetarë të rritur, 6900 meshkuj dhe 1971 femra.
Subjekte të tilla u kontrolluan për tre vjet dhe gjendja e tyre psikofizike u vlerësua përmes testeve dhe intervistave mbi stilin e jetesës. Përfundimi? Martesa mund të përkeqësojë gjendjen fizike të të dy sekseve.
Për sa u përket grave, ato që ishin beqare ishin shumë herë më në formë të mirë se koleget e martuara, madje edhe gjatë periudhës së vëzhgimit arritën të përmirësonin paraqitjen fizike.
Edhe për sa u përket meshkujve, situata nuk është shumë ndryshe. Kështu, beqarët dhe të divorcuarit kishin trup më të mirë se ata të martuarit, edhe pse këta të fundit luftonin shumë.
Pra, rezultatet tregojnë qartë se ndryshimet e mëdha në jetën e një personi si martesa apo divorci, kanë një impakt të dukshëm mbi aspektin fizik dhe gjendjen shëndetësore.
Studimi
Studiuesit kanë monitoruar me teste të ndryshme fizike dhe pyetësorë periodikë stilin e jetesës, shëndetin dhe formën fizike të personave për një periudhë kohore prej tre vjetësh, gjatë të cilës një pjesë e mirë e njerëzve ishin martuar, të tjerë ishin divorcuar dhe një pjesë kishin mbetur beqarë.
U pa se gratë që kishin mbetur beqare gjatë gjithë periudhës së studimit kishin një formë fizike më të mirë në krahasim me shoqet e tyre të martuara, madje përgjatë këtyre viteve kishin përmirësuar formën e tyre fizike.
Për meshkujt, rezultatet ishin më të këqija, të martuarit kishin humbur pothuajse të gjithë formën e tyre fizike, ndërsa beqarët pjesërisht kishin shpëtuar nga ky fat i hidhur.
Për meshkujt, që gjatë studimit ishin përballur me një divorc, format fizike përkundrazi ishin përmirësuar. Me pak fjalë, nëse martesa është në prag, më mirë të regjistrohemi në palestër dhe jo vetëm për të na ndenjur bukur fustani që kemi zgjedhur për ditën e martesës, por edhe për të qenë në formë në vitet pasardhëse.
Studimet mbështetëse
Një tjetër studim i “Cornell University”, i publikuar në vitin 2004 në revistën “Social Science and Medicine”, e konfirmonte këtë tezë.
Sipas studimit, çiftet e sapomartuara janë të prirura të grumbullojnë më shumë kilogramë, ndërsa ata që divorcohen priren t’i humbin.
Një tjetër studim i publikuar në “Obesity Research” jepte edhe shifra të sakta: kush martohet shton 2 ose 3 kilogramë në dy vitet pas martesës.
Si ka mundësi që ndodh e gjithë kjo? Shpjegimi i parë është se secili prej dy të martuarve ka prirjen të ndikohet nga zakonet e këqija të të ushqyerit të partnerit.
Me pak fjalë, më thuaj se si ha, të të them nëse do të martohem me ty. Sigurisht që nuk duhet të arrijmë deri në këtë ekstrem, por nuk duhet lënë pas dore nënvizimi i kërkimit që të ushqehesh njëlloj si personi që ke zgjedhur për të kaluar jetën.
Sipas David Katc të “Yale University School of Medicine”, rritja e përgjegjësisë, reduktimi i kohës së lirë për të praktikuar aktivitet fizik dhe stresi i shkaktuar nga administrimi i familjes, janë faktorë që nuk ndihmojnë ata që duan të jenë në formë.
Jeta familjare dhe në çift lidhet me konsumin e vakteve të rregullta, më të plota dhe më të shëndetshme. Humbja e partnerit dhe divorci janë dy faktorë që të bëjnë të humbësh peshë, por nuk ka asnjë marrëveshje mes ekspertëve rreth motiveve që çojnë drejt dobësimit.
Një shpjegim mund të jetë fakti se të ngrënit vetëm çon në reduktimin e racioneve dhe të shtyn të hash më pak. Po ashtu, një studim i “Duke University” ka treguar se ardhja e fëmijëve përkon me një rritje të peshës 7 për qind për gratë dhe 4 për qind për burrat.
Net pa gjumë, ushqyerje jo e rregullt, tendenca për të ngrënë pjata të përgatitura shpejt, më pak kohë në dispozicion për të praktikuar aktivitete fizike janë faktorë të tjerë që me ardhjen në jetë të një fëmije u shtohen atyre se me martesën jemi të prirur të shtojmë në peshë.
Pastaj nuk duhen harruar vështirësitë që jeta në çift të imponon, kur një prej dy partnerëve është në dietë. Po ashtu, për të mos u nënvlerësuar është edhe fakti se shumica e rasteve të qëndrimit në shtëpi të detyron të hash së bashku.
Darka romantike, kinema dhe kokoshka, mbrëmjet apo aperitivët me miqtë janë të tjerë faktorë negativë. Atëherë si ta evitojmë të shtuarin në peshë gjatë martesës? Një ushqim i mirë i zgjedhur, pak ushtrime fizike dhe aspak stres.
Ideale do të ishte të gatuanit dhe të bënit pazarin së bashku, duke u argëtuar dhe duke kërkuar të zgjedhësh ushqimet më të shëndetshme dhe më pak kalorike.
E doni apo keni thjesht një pasion për të? Jeta juaj duket sikur nuk ka kuptim kur ai nuk ndodhet pranë jush, apo tek ju vlen shprehja “kur te shoh me sy me shkon mendja tek ty”? Përgjigjuni pyetjeve të mëposhtme dhe do të zbuloni nëse dashuria që ju po përjetoni është vërtet dashuri apo një pasion që juve ju bën të ndiheni mrekullisht mirë…
Është dashuri apo pasion?
Cila është cilësia kryesore tek një mashkull?
a- Ndershmëria
b- Qëndrueshmëria
c- Ndjeshmëria
Zakonisht kur flet me të…
a- Jeni gjithnjë dakord
b- Ndonjëherë nuk e dëgjon
c- Kërkon gjithnjë që të jeni dakord
Takimi juaj i parë ka qënë…
a- Një lojë e gjatë joshëse
b- Një bisedë e gjatë për të njohur njëri-tjetrin më mirë
c- Dashuri me shikim të parë
Gjatë një feste një grua e bukur kërkon ta bëj për vete
a- Është një rast i mirë për të kuptuar nëse të do me të vërtetë
b- Nuk ka asnjë rrezik, ai të do vetëm ty
c- E puth me shumë pasion në mënyrë që të mos i shkojë mendja tek asnjë femër tjetër.
Sonte ke një takim me të…
a- Do të veshësh një fustan seksi dhe do të ketë shumë shampanjë
b- Një darkë në shtëpinë tuaj dhe një bisedë e qetë
c- Një dalje në kinema, për tu mbështetur në supin e tij
Nëse do të të linte do të mendoje…
a- Është e pamundur, të do me gjithë shpirt
b- Nuk ia vlen, ti meritoje më shumë
c- Nuk më dashuronte më të vërtet
Miqtë tuaj ju konsiderojnë…
a- Dy njerëz që flasin shumë me njëri tjetrin
b- Të dashuruar apasionantë
c- Një cift unik
Nëse do të të kërkonte të martoheshit
a- Do të mendoheshe
b- Po, bashkë përgjithmonë
c- Jemi mirë kështu, përse duhet të martohemi?
Përgjigjet
Më shumë A
Ke ndjenja shumë të forta
Lidhja juaj është e mbështetur në ndjenja shumë të thella. Këtë e tregojnë shumë elementë, keni gjithnjë nevojë të rrini bashkë, jeni të pandashëm, dhe bëni shumë plane bashkë. Lidhja juaj ësëhtë bërë gjithnjë dhe më e fortë dhe të gjithë ju konsiderojnë një cift të vërtetë. Ke përshtypjen se ke gjetur mashkullin e jetës tënde dhe edhe nëse një tjetër afohet je shumë e sigurt që nuk ka asnjë rrezik. Nuk ke asnjë dyshim në besnikërinë e mashkullit tënd. Nuk të pëlqen të ndryshosh sipas situatave që ju paraqiten.
Më shumë B
Je në dilemë
Është dashuri apo dëshirë?Këtë pyetje i bën vetes gjithnjë. Për frikë apo për pasigurin që të karakterizon, nuk je e sigurt nëse të tërheq partneri sepse e dashuron apo sepse ka një paraqitje të këndëshme fizike dhe është i mirë në shtrat. Me pak fjalë frenon veten vecanërisht nëse të duket se nuk të jep aq shumë dashuri. Nuk je nga ato që bien në dashuri këmbë dhe kokë. Je shumë e kujdesshme sepse ke nevojë të dish se me kë ke të bësh. Për ty dashuria është diçka me shumë vlerë e cila nuk duhet të konsumohet me dikë që nuk e meriton.
Më shumë C
Ndjen një tërheqje kafshërore
Mashkulli yt të duket eksitues dhe joshës. Ke dëshirë ta shtrëngosh e të bësh dashuri me të. Për ty ka më shumë rëndësi që ai të të njohë anën tënde joshëse se sa anën tënde të personalitetit. Ke një aftësi të lindur për tu dhënë në lojën e joshjes. Të pëlqen të japësh dhe të ndjesh kënaqësi. Ke më shumë tendenca të vlerësosh anën fizike tek një mashkull, duke lënë mënjanë anën tjetër të rëndësishëme atë të ndjenjave. Kjo është logjike duke parë që më shumë dëgjon zërin e trupit sesa të zemrës.
Artikuj të ngjashëm:
als_Latn als_Latn als_Latn nso_Latn als_Latn mlt_Latn grn_Latn uzn_Latn tur_Latn als_Latn als_Latn mri_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn tsn_Latn als_Latn als_Latn lij_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn ita_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fra_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn mri_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn sag_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn