als_Latn dik_Latn sag_Latn
Dua të ta vë një emër,Por asnjë fjalë s’të shkon përshtat!Nga çdo gjë që shoh, ti je aq larg!Nga çdo e qeshur,Nga çdo zë i ngritur,Ti je qetësi – një ëndërr e panjohur, që mall e kam pritur.Diçka je!Por akoma s’të njoh; A të kërkoj më shumë se çdo gjë tjetër,Në tingujt e qetë, plot hijeshi,Në mua je, a në ndonjë tokë të largët – nuk e di.Në errësirë ndjellëse,Lexo më tepër
Ngrehni kokën, or ju të vënë përtokë!
E pashë këtë njerikërkon lëmoshë në rrugëbredh e s’di me ç’të bëj,do të rroj, si të tjerët në këtë botëme duar të plasura e shpirtthyer.E pash me dhembje e qavasi s’e shihni, or qeveritarë të velur në luks e arqytetarin e bëni lypsar, kriminel, vrastaremigrantë të pa perspektivë…Do me keni prapa… t’i shporrim, do të dimë,jo më vota më ashtin po ju hanë këta satrapkëto feçka qeverish me mbrapshti!Ju dhanëLexo më tepër
Kur e putha Amerikën
Kur e putha Amerikën I rash tej e ndanë Atllantikut e mezi dola nga barku bishës gojashpër e ç’mu përlot njëra faqe. Kapërceva sinorin, e ç’mu ngrit lëkura si dallgën kur e zë tërbimi… (ishte dimër) Fjolla-fjolla bora si kokrra rëre bregadriatiku, mi mbuloi flokët si me pikla vese. Eh, një tjetër rreshje më fanitej një tjetër nur pa harqe gotike, u mbërtheva tej për tej mureve të fildishta, preka me qerpik qelqet, kokrra-kokrra kristalesh njëri sy mu tha nga hijeshia… ( korrakama) Ç’ mu dukLexo më tepër
O i pluhurosur!
O i pluhurosur! Më shumë ujë duhet për pluhurin e shpirtit se të trupit. Sepse pluhuri fizik dallohet vetëm kur është shumë, Gjersa pluhuri i shpirtit nuk dallohet më kur bëhet shkumë! Meqë të pengon në trup, i jepesh shiut a lumit, nëse uji të mungon. Meqë nuk e sheh në shpirt, të jep Zoti fatkeqësi dhe kështu të pastron. Prandaj, fatkeqësia është e tillë vetëm në shikimin tonë. Në sytë e zemrës fatkeqësia është shi qëLexo më tepër
AQ!
Eja vetëm sa për të ma hapur zinxhirin e fustanit, lehtë, me kujdes,duke shkuar nga lart poshtë me një ngadalësi të ëmbël. Nuk të ftoj në mëkat. Vetëm hape dhe shko. Dua vetëm të ndjej lëvizjen e gishtit tënd tregues se si me ndrojtje rrëshqet duke e prekur lëkurën e shpinës sime pak aty e pak këtu. Dua vetëm të ndjej atë drithërimë në lëkurë. Aq! Eja vetëm të rimë nëLexo më tepër
EPITAF
Vdiqe – e u bëre edhe ti njeriu i mirë, Personalitet i shkëlqyeshëm, familjar, atdhetar. Tridhjetë e gjashtë kurora të përcollën, tri fjalime nënkryetarësh Shtatë dekorata për shërbimet madhështore që ke bërë. O more, Abdylsheqer, vetëm unë e kam ditur çfarë topuzi ke qenë, Çfarë paraje e rreme, tërë jeta në gënjeshtra të shkoi. Pusho në qetësi nuk vij të ta prish rahatinë. (Unë, tërë jetën po e kaloj në zjarr, shumë shtrenjtë Do ta paguaj, jo me çmimin eLexo më tepër
Të pimë çaj me zonjën Bodler
Ishte e paevitueshme se si çaji i jaseminit gjithmonë më kujtonte shijen e diçkaje të parealizuar. Çaj i ëmbël, freskues e delikat me aromë të veçantë që shpeshherë e pinim bashkë me zonjën Bodler në ballkonin e saj plot lule jargavani. Edhe atë mbrëmje pranvere po e shoqëroja në vend të një mbese që nuk e pati kurrë e që aq shumë dëshironte ta kishte. Ishte e diel, një pasditeLexo më tepër
Malli për ty
I hapa kanatet e zemrës këtë mbrëmje Dhe prita të më vinte një lajm nga ti Më erdhi nga larg zëri yt nëpër ëndje Kristale lotësh me vendosi mbi sy Je e vetmja që kam në këtë botë të fëlliqur Gjysmë-shpirt i trupit të lodhur nga dhimbja Je puthja-trëndafil për buzën e rreshkur Që më mungon në këtë burg vetmie Me shaj, nëse s’me beson ,copëtoma zemrën Që tashmë gjysmë ka mbetur, pa jete Unë nën psherëtima tentoj ta mbysLexo më tepër
Përnatë
Përnatë provoj të vi tek ty, me hapa breshke nisem dhe gjithmonë mbetem në askund. Këpucët e palustrosura nga qëmoti gjithmonë më mbyten nga thërrmijat ah ,kockat tarzale që nata mi shkërrmoq gjithmonë. Përnatë kërkoj të gjejë oazën e tharë në itineraret e kohës që ta thith nga vetja mallin dhe ta hedh në të. Poezi nga Blerona JakupiLexo më tepër
Insan
Ti je një yll i vogël që dritës sate intensitetin s’ia di,Një guacë e fshehur që gatuan margaritarë në fshehtësi.Në këtë botë të mbrapshtë të gjithë jemi piktorë,Dhe pa ‘po’-në tonë, paleta me të gjitha ngjyrat na është dhënë në dorë.Jetë të plotë njerëzore që të pikturojmë, brushën në të gjitha ngjyrat duhet ngjyer,Ndryshe jetën plotësisht kurrë s’do ta kuptojmë.Ti je një copë frymë mbi tokë,‘Insan’ e pagëzuar. Ashtu jeLexo më tepër
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn smo_Latn als_Latn crh_Latn als_Latn hat_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azj_Latn als_Latn