als_Latn dik_Latn azb_Arab
5 Mënyrat për të Vuajnë shumë sukses
"Ka dy mënyra për të shpëtoni vuajtje në Inferno. E para është e lehtë: pranojë ferr dhe të bëhet një pjesë e tillë e saj që ju mund të shihni më atë. E dyta është e rrezikshme dhe kërkon vigjilencë të vazhdueshme dhe kapjen: të kërkojë dhe të mësojnë të njohin se kush dhe çfarë, në mes të Ferrit, nuk janë Inferno, pastaj të ndihmojë ata të durojnë, për t'u dhënë atyre hapësirë. "~ Italo Calvino
Dhimbja është një pjesë e natyrshme e jetës. Nuk ka asnjë mënyrë rreth tij. Kur ne nuk do të marrë atë që ne duam, vuajmë. Kur ne të merrni atë që duam, ne duket të dua gjithmonë më shumë, dhe vuajmë. Kur ne jemi të uritur, vuajmë. Edhe kur ne plotësoj, ne duket që gjithmonë të ketë syrin tonë në fix tonë të ardhshëm, dhe kështu vuajmë. Por ka mënyra për të përjetojnë dhimbje në mënyra të shëndetshme. Ka mënyra të vuajnë më shumë sukses.
Ata prej nesh që të mësojnë se si të përjetojnë dhimbje në një mënyrë të shëndetshme të pushojë të vuajë, dhe ne jemi më shumë gjasa për të bërë më të mirë nga dhimbja e pashmangshme që vjen me të qenit gjallë. "Dhimbja është e pashmangshme; suffering is optional.” ~ Unknown
Here then are five ways we can learn to limit our suffering by experiencing pain more successfully.
1.) Mëso se si asgjë nuk e vë jetën në perspektivë si vdekje
"Nëse unë të marrë vdekjen në jetën time, pranojnë atë, dhe të përballen me atë drejtpërsëdrejti, Unë do të lirë veten nga ankthi i vdekjes dhe pettiness e jetës – dhe vetëm atëherë unë do të jenë të lirë për të bërë veten time. "
- Martin Heidegger
Kur ne të përqafuar vdekjen, ne të përfshijë jetën. Ne do të shkojmë nga thjesht duke jetuar, të ekzistuese dinamike në një gjendje të origjinalitetit se Karl Jasper-së të quajtur Ekzistencë. Ne do të shkojmë nga tirania e të qenit në botë si një qenie të dëshpëruar kapur në grahmat e ngjitjes, për lirinë e shkrirjes egon tonë nëpërmjet mos-identifikimi me formë. Ne të liruar veten të jetë një vetë me shpirt dhe vitalitet, në vend të thjesht një vetë me një ego që vuajnë nga vdekshmërisë.
Ne bëhemi çfarë Martin Heidegger referohet si Ekzistencë: një përvojë për të qenë plotësisht i pranishëm dhe i angazhuar me të qenë të dy vetëm dhe jo vetëm, të dy gjallë dhe potencialisht jo të gjallë, si një qenie të ndërvarur, në një botë të ndërlidhur. Kjo është një çështje e disponimit, e guximshme për të kapur ekzistencën e dikujt si një e vetë. Njerëzit që përjetojnë Dasein kuptojnë se në mënyrë që të jetojnë në mënyrë autentike ata nuk duhet të lejojnë veten të përcaktohet nga rregullat arbitrare të tjerëve, veçanërisht nga Dasein jo autentike të cilët janë të humbur në “ata.”
Ata shpërndajë vetja e tyre nga jo autentike, shteti kushtëzohet, dhe kështu i lirë shpirti i tyre për t'u angazhuar me kozmosin në një mënyrë autentike. Ata përqafojnë jetën e tyre duke përqafuar vdekjen e tyre, e kuptuar që të dy janë si unike si shenjat e gishtave të tyre dhe mund të jetë me përvojë vetëm nga Dasein individual. Përsosuri është arritur në këtë mënyrë dhe vetë autentike del si një forcë që duhet llogaritur me. Ashtu si Heidegger tha, "Epërsi përbën veten e."
2.) Kuptoni se nuk ka përhershme
"Lajm i mirë është: Nëse ju mund të njohin iluzion si iluzion, it (vetë iluzore) shkrin. Njohja e iluzionit është edhe përfundimi i saj. Mbijetesa e saj varet nga tuaj gabimisht atë për realitetin. Në pamurit e që ju nuk jeni, realitet i cili ju jeni del në vetvete. "-Eckhart Tolle
Ndryshimi është i pashmangshëm. Përhershme është një iluzion. Në mënyrë për t'i dhënë fund vuan mallin tonë tonë për gjëra të mbetet e njëjtë duhet të le të shkojnë e kështu që ne mund të përjetojnë dhimbjen e ndryshimit në një mënyrë të shëndetshme. Vuajtja ndodh kur ne duam gjëra që janë të fiksuar për të qenë i përhershëm. Vetëm Xhehennemi që me të vërtetë ekziston është shteti që ne e gjejmë veten në kur pritjet tona paarsyeshme nuk janë përmbushur. Nëse ne sakrifikojmë nevojën e përhershme, dhe në vend të përqafojnë ndryshimin, pastaj Xhehennemi do të vazhdojë të na evitoj. Në qoftë se ne nuk mund të sakrifikojmë nevojën tonë për përhershme, atëherë ferri do të vazhdojë të na gllabërojë, dhe ne do të vazhdojë të vuajë në mënyrë të paarsyeshme.
Vuajtja gjithashtu ndodh kur ne të shkatërruar ciklin e impermanence natyrës. Eko-teolog Jay McDaniel flet për "hir të gjelbër" dhe "hirit të kuqe" si mënyra për të përjetojnë një ndjenjë e shërimit në lidhje me vuajtje. Hiri gjelbër lind nga kontakti shpirtëror me tokën dhe një ndjenjë e frikë për botën në tërësi të mrekullueshme. Hiri i kuq është simbol i gjakut dhe na kujton se edhe ne kemi një dorë në vuajtjet e botës. Pra, vetëm të marr frymë. Prano gjëra mënyrë ata janë: përherë i fiksuar; dhe le të shkojnë e pritjet tuaja paarsyeshme, dhe lumturi (pavarësisht nga dhimbjet e pandarë e jetesës) nuk do të evitoj ju. Dhe kjo lumturi do të shfaqet në shfaqjen e vetë tuaj autentike.
3.) Kuptojnë se kuptimi është një çështje e perspektivës
"Nuk do të jetë gjithmonë dhimbje në jetë. Kjo është diçka që ne të mësojmë si ne progres shpirtërisht. Ne gjithashtu mësojmë se në qoftë se ne të rezistojë dhimbje, nëse kemi frikë atë, pastaj ne të krijojë dhimbje shtesë të quajtur vuajtje. Rezistenca ynë në dhimbje qëndron në mes nesh dhe të plotë trashë-jetesës; ajo na mban në luftë me problemet tona dhe nga e bërë paqe me natyrën e dyfishtë të jetës. Kur dhimbje lind në jetën tuaj dhe ju qëndroni të përshëndes atë me kureshtje të qetë, ju do të dini se ju jeni duke e bërë përparim në rrugën. "~ Chogyam Trunpa
Ideja e Niçes për Perspectivism nënkupton se nuk ka asnjë mënyrë për të parë botën që mund të merret si absolutisht e vërtetë, edhe pse ka mënyra për të parë botën që mund të jetë më i mundshëm se të tjerët. Me këtë ide Nietzsche dëshiron që ne të jetë i sinqertë me veten tonë në lidhje me faktin se ne jemi të gjithë të ndërlidhur, ndërsa në të njëjtën kohë ne të gjithë kemi përvojat tona personale. Ne të gjithë e përjetojnë ndjenjën tonë të ndërlidhshmërisë ndryshe. N, Pavarësia jonë e drejtpërdrejt ndikon ndërvarësinë tonë. Dhe kjo duhet të jetë në rregull në qoftë se ne jemi për të mësuar të vuajë mirë.
Ka më shumë se shtatë miliardë njerëz në këtë planet, dhe çdo një të vetme prej nesh ka një reaksion të ndryshme psiko-fiziologjike në çdo stimujve dhënë. "Reagimet" tona për gjërat janë si unike si vetë shenjat e gishtave tanë. Nëse unë them fjalën "spork" ajo krijon një reaksion të ndryshme psiko-fiziologjik (megjithatë minutë) në ju se ajo ka në mua, se ajo ka në saj, se ajo ka në të,.
Ne të gjithë kemi përvoja të ndryshme, kujtimet e ndryshme, ide të ndryshme, në lidhje me konceptin e "spork,"Edhe pse ne mund të gjithë janë dakord se ne jemi duke kërkuar në një spork. E njëjta gjë vlen edhe për çdo gjë tjetër: një lugë, një pemë, Koncepti i dashurisë, Koncepti i Zotit. Dhe kështu që në vend të vuajnë në kotësinë e përpjekur për të marrë në të njëjtën fletë e muzikës si njerëzit e tjerë, ne mund të përdorni mjet të perspectivism të levave ndjeshmëri në bisedat tona duke kuptuar se ne të gjithë kemi perspektiva të ndryshme. Dhe kjo është në rregull.
4.) Meditoni në rastin më të keq dhe pastaj le të shkojë
"Papritmas ju jeni grabitur në jetë gjallë. Dhe jeta është dhimbje, dhe jeta po vuan, dhe jeta është horror, por zot im ju jeni gjallë dhe kjo është spektakolare. "- Joseph Campbell
Kur ne mund të meditoni në rastin më të keq, zhyt veten plotësisht në mjerimin e saj të gjithë, dhe ende të imagjinojmë një mënyrë që ne mund të përshtaten me të dhe të zgjedhë lumturinë mbi mjerimit, ne bëhemi më të fortë kur ne zgjojë nga meditimi ynë. Paramendoni më të këqijat, përshtaten me atë, kapërcyer atë, dhe pastaj le të shkojë.
Kur ne të le të shkojnë e çfarë ne jemi, ne bëhemi çfarë mund të jetë ne. Kur ne të le të shkojnë e çfarë mund të jetë ne, ne të bëhet ajo që ne jemi. Kjo është një mënyrë e të mësuarit se si të qesh dhe qaj në të njëjtën kohë. Ne e qaj nga dhimbja e saj të gjithë, ashtu si ne jemi duke qeshur me absurditetin e saj të gjithë, duke lejuar kështu ndjenjën tonë të humorit të bëhet kursim hiri ynë.
Në fytyrën e dhimbjes, në fytyrën e vuajtjes, ne mund të ngrihen mbi pakënaqësi tonë për slings dhe shigjetat e jetës dhe të përqafojnë dhimbjen tonë thjesht si informacion që do të kapitalizohen në. Ne të liruar veten për të përdorur dhimbjen e pashmangshme si një mprehje e fuqive tona. N, si një Nietzschean vetë-tejkalimin. Kjo riafirmon jetën nga Flipping tryezat mbi dinamikën e vdekshmërisë; ku ne bëhemi shpata fleksibël të hapur për të qenë të mprehur nga dhimbje, në vend të gurëve fikse pa majë dhe edgeless nga vuajtjet tona. Si për të mbijetuar ndonjë gjë: përshtat, kapërcyer, luaj, festoj, kapitulloj, and repeat.
5.) Mëso se si për të transformuar vuajtje në art
"Ne nuk e zgjidhim problemet filozofike, ne të merrni mbi ta. "~ John Dewey
Duke qenë të vetëdijshëm është ajo që na bën të njeriut. Duke qenë të vetëdijshëm për peripecitë e shumta të jetës është thjesht të qenë dikush që mund të jetë plotësisht i pranishëm me mënyrën se si gjërat janë në këtu dhe tani. Ajo është vetëm duke marrë ndërlidhjen tonë të pafund me kozmosit në konsideratë që ne mund të shpërndajë egon tonë dhe të transformojnë atë në shpirt. Kjo jep mendim nga skllavëria e saj në vdekshmëri. Ajo është vetëm me anë të kushtonte besnikërinë tonë për këtë Infinity që ne mund të parandaluar të pakuptimtë e pandarë e universit nga kthyer jetën tonë në një shaka nihilist brenda të cilit ne jemi punchline.
Kjo është e gjitha fantastike counter intuitive. Kjo është e gjitha ridiculously absurd. N, rruga është excruciatingly dhimbshme, cila është arsyeja pse shumica e njerëzve vuajnë. Por, si Soren Kierkegaard tha, "Kjo nuk është rrugë e cila është vështirësia. Kjo është vështirësia që është rruga. "Dhe ata pak që kanë mësuar se si të vuajë mirë të ketë më shumë se sa ka gjasa mësuar se si ta kthejnë vështirësinë e rrugës në një formë arti.
"Një nga gjërat më të papritur të rëndësishme që arti mund të bëjë për ne është të na mësojë se si të vuajnë më shumë sukses." ~ Alain de Botton
Kur ne mund të transformojë vuajtjen tonë në art, ne pa dashje rrokullisje tabela për vdekshmërinë vetë. Ne do të shkojmë nga vuajtjet në absurditetin e gjendjes sonë të vdekshme, për të lulëzuar në providencën e vet ekzistencën tonë autentike. Ne të shkojnë nga të qenit një viktimë për të qenë një luftëtar, nga të qenit thjesht i vdekshëm për të qenë një zot krijues, relishing në ekstazë e të qënit një krijesë shqyer mes shpirtit dhe mishit, në mes egos dhe shpirtit; dhe pastaj të kesh guximin për të zbuluar agoni / ekstazi e saj të gjithë përmes një medium artistik.
Jetët tona shumë të bëhet një kanavacë të lavdishme që është e hapur dhe i uritur për ngjyrat e pafund dhe vibracionet e përjetshme të kozmosit të thur modelet e saj në. Është vetëm në mend pas kuvendit që e kuptojmë vështirësinë e shtegut do të thoshte çdo gjë. Dhe papritmas ne jemi mbi të, dhe vetë Nirvana bëhet altoparlant ynë.
Burimi Image:
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn eng_Latn als_Latn als_Latn shn_Mymr als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn azb_Arab