als_Latn dik_Latn gla_Latn
Organizimi çdo vit i ceremonive të muajit Muharrem, në fakt dëshmon për fitoren e revolucionit të Ashurasë. Në Qerbela, megjithëse Imam Huseini dhe shokët e tij besnikë u martirizuan, ata arritën qëllimin e tyre duke e ringjallur Islamin. Ata me trimërinë e tyre të pashoqe, i mësuan njerëzimit se si të përballet me shtypjet dhe padrejtësitë dhe vetë ata fituan mirësinë e madhe të martirizimit. Martirët e Qerbelasë, përjetësisht janë të dashurit e zemrave të besimtarëve dhe njerëzve liridashës dhe drejtësidashës të botës. Por kryengritja fitimtare e Imam Huseinit 9as) në Ashuranë e vitit 61 H.K., u realizua me gjakun e pastër të njerëzve të dashur, me vuajtjet e fëmijëve dhe grave dhe me skena tepër të tmerrshme dhe tronditëse. Mbi këtë bazë, kujtimi i tragjedisë së asaj kryengritjeje të përgjakshme gjithmonë ndikon në ndjenjat e të gjithë njerëzve, prandaj përkujtimi i fitores së gjakut ndaj shpatës shoqërohet me ceremoni zije.
Myslimanët dhe dashamirësit e Ehli Bejtit (as) duke mbajtur zi për Imam Huseinin (as), mbajnë të gjallë kujtimin, emrin dhe mesazhet e Ashurasë me qëllim që t’ia përcjellin ato gjithë njerëzimit. Pjesëmarrja në ceremonitë e zisë për Imam Huseinin (as) dhe shokët e tij besnikë, i njeh pjesëmarrësit me personalitetin dhe madhështinë shpirtërore të këtyre njerëzve të mëdhenj. Ata janë njerëz të përsosur që mishërojnë virtytet më të mira si durimi, besnikëria, rezistenca, devotshmëria dhe sakrifica dhe secili prej tyre është simbol i mirësive dhe virtyteve të larta. Pjesëmarrësit në ceremonitë e zisë duke kujtuar vuajtjet e mëdha të martirëve të Qerbelasë, qajnë dhe vajtojnë dhe në këtë mënyrë i japin ndjenja më të mëdha njohjes dhe lidhjes së tyre me heronjtë e Qerbelasë. Nga ana tjetër, ata njihen me armiqtë e Imam Huseinit (as), d.m.th. me Jezidin dhe jezidët dhe thellojnë urrejtjen ndaj këtyre njerëzve mizorë e të humbur. Në fakt, Ashura është konfrontim mes dy grupeve. Njëri grup është në kulmin e injorancës, mizorisë dhe barbarizmit, ndërsa grupi tjetër ndodhet në majat e dashurisë dhe besimit ndaj fesë. Ngjarja e Qerbelasë është rezultati i konfrontimit mes të vërtetës dhe të pavërtetës. Në njërën anë ndodhet Huseini dhe përkrahësit e tij ku tek sjelljet dhe veprat e tyre duket qartë besimi, pastërtia dhe sinqeriteti, ndërsa në anën tjetër ndodhet Jezidi dhe përkrahësit e tij që janë mishërim i krimit dhe mizorisë.
Nga Imam Bagher (as) është transmetuar një hadith i famshëm që thotë:” Feja nuk është gjë tjetër, veçse dashuri.” Zija për Imam Huseinin kultivon dashurinë dhe përlotja në ceremonitë e zisë i bën zemrat huseiniane dhe shtrin në zemra dashurinë për Ehli Bejtin. Sigurisht duhet theksuar se fara e kësaj dashurie u mboll në epokën e Profetit të madh të Islamit (s.a.v.s). Në Kuranin e shenjtë, dashuria për Ehli Bejtin është konsideruar si shpërblim për shpalljen e Profetit (s.a.v.s). Në ajetin 23 të Sures Esh Shura thuhet: Thuaj: “Unë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim për thirrjen time vetëm respektin e dashurisë për hir të farefisnisë.” Kur u zbrit ky ajet, shokët e Profetit (s.a.v.s) thanë:” O Profet, cilët janë të afërmit tuaj, të cilët ne duhet t’i duam dhe t’i respektojmë?” Profeti (s.a.v.s) u përgjigj:” Aliu, Fatimeja dhe bijtë e tyre” dhe këtë fjali e përsëriti tre herë. Ky hadith është përmendur në burime të shumta dhe në rreth 50 libra të Ahle Sunetit.
Ceremonitë e Ashurasë, nga njëra anë janë shprehje e dashurisë për Imam Huseinin (as) dhe nga ana tjetër, shprehje e urrejtjes ndaj të gjitha gjërave të këqija e të shëmtuara dhe ndaj Jezidit dhe jezidëve në të gjitha vendet dhe kohërat. Nëse kjo dashuri do të jetë e themeltë, nuk do të kufizohet vetëm me shprehjen e ndjenjave, por ndikimi i saj do të vërehet në vepra dhe i dashuruari do të bashkohet me të dashurin dhe do të ecë në rrugën e tij dhe kjo lidhje simbolizohet kështu:” Unë jam në paqe me miqtë tuaj dhe në urrejtje dhe luftë me armiqtë tuaj. I dua miqtë tuaj dhe i konsideroj armiq armiqtë tuaj dhe nga Zoti i Gjithëpushtetshëm që të më nderojë me dijen tuaj dhe të miqve tuaj dhe të më falë urrejtjen për armiqtë tuaj dhe të më bashkojë me ju në këtë botë dhe në ahiret.”
Përlotja në ceremonitë e zisë për imam Husienin nganjëherë vjen për shkak të pasionit dhe emocionit. Shumë nga ngjarjet e Qerbelasë për shkak të frymës së rezistencës shkaktojnë gjendje të lartë emocionale. E keni dëgjuar historinë e natës së Ashures, kur imami u kërkon shokëve të tij të kthehen duke thënë: “ O shokët e mi, përfitoni nga errësira e natës dhe ikni, sepse armiqtë kanë punë vetëm me mua dhe me asnjë tjetër...” Befas vendi u pushtua nga një heshtje e habitshme. Më pas shokët besnikë me vendosmëri dhe me shprehje të bukura thanë: “ Përse të të braktisim dhe të ikim, vallë të mbetemi të gjallë pas teje kurrë mos e thëntë Zoti një gjë të tillë. Këto fjalë të guximshme fillimisht i tha vëllai i imam Huseinit (as) hazreti Abas Ali (as) dhe këto fjalë i përsëritën edhe të tjerët. Muslem Ben Ausxhe, një nga shokët besnik të imamit tha: “ O biri i Profetit të Zotit, mos e jetofsha jetën pas teje. Do të luftoj derisa shpatën dhe shtizën time t’i ngul në gjoksin e armiqve të tu dhe nëse mbetem pa to do të luftojë me gurë dhe nuk largohem prej teje derisa të vdes. Më pas u ngrit dhe foli Zohejr Ben Kain: U biri i Profetit, dua të vritem një mijë herë dhe të ringjallem dhe prapë të luftoj për ty dhe Zoti të faltë jetë ty dhe Ehli Bejtit tënd”. Secili nga shokët e imam Huseinit (as) në atë natë në format më të mira të mundshme shpallën besnikërinë ndaj imamit. Ata e dinin mirë se vdekja është vetëm një çast por sakrifica dhe vetëmohimi në rrugën e imam Huseinit (as) sjell madhështi dhe lumturi të përjetshme. Si rrjedhim zija për imam Husenin kujton të tilla skena madhështore dhe emocionuese të cilat ndikojnë në ndërgjegjet e pastra dhe kjo dukuri mund të vërehet dhe komentohet vetëm në pikat e lotit.
Përlotja dhe zia ka aspekte ndjesore sepse njeriu jeton me ndjenja. Nëse një zemër duke dëgjuar ngjarjet tronditëse të Qerbelasë trishtohet, ndjenja e saj lëndohet dhe vala e fortë e keqardhjes shfaqet në formën e lotëve dhe kjo është dëshmi e forcës dhe e shëndetit të zemrës. Në ceremonitë e zisë rikujtohen dhe rindërtohen fusha përvëluese e Qerbelasë, trupat e copëtuara të martirëve, kokat e të dashurve të Profetit të Zotit s.a.v.s mbi shtiza, tendat e djegura, fëmijët e tmerruar, britmat dhe gazimi i paturpshëm të popullit të Kufës dhe Shamit, keqtrajtimi i pasardhësve të Profetit dhe vështirësitë e imam Sexhadit (as) dhe hazretit Zejnab (sa). Nuk është e mundur që njeriu që dëgjon këto tmerre dhe përfytyron pamje kaq tronditëse të mos emocionohet dhe të mos dënojë veprimet e jezidëve.
Përlotja për imam Huseinin (as) ka ndikime shumë të rëndësishme edhe nga aspekti politik dhe social, sepse kjo përlotje përkujton një njeri të madh i cili për të ringjallur fenë dhe për të zbatua drejtësinë e vendosi veten në kushtet më të vështira duke duruar çdo tmerr dhe vështirësi dhe duke u martirizuar në këtë rrugë. Në fakt kjo përlotje personalitetin e zimbajtësit e lidh me personalitetin madhështor të Husein Ben Ali (as) dhe rrënjos thellë në shpirtin e tij qëllimet dhe aspiratat e atij hazreti. Zimbajtësi duke u përlotur për imam Huseinin (as) qartazi deklaron se është besnik i imam Huseinit (as), i lëvizjes dhe aspiratave të tij dhe në fushën e veprimit, si dhe në fushën sociale e vërteton me vepra këtë besnikëri. Ashtu si myslimanët iranianë në fusha të ndryshme të revolucionit dhe të mbrojtjes së shenjtë morën si shembull rrugën e imam Huseinit dhe qëndruan përballë dhunës dhe padrejtësisë të të gjithë tiranëve. Në fakt përlotja dhe mbajtja zi për imam Huseinin (as) mban gjallë revolucionin dhe aspiratat e tij dhe transmeton për të gjithë njerëzit mesazhin e tij. Mbi këtë bazë ceremonia e zisë në kulturën e Ashures, është një armë e mprehtë që përfaqëson protestën ndaj shtypësve dhe tiranëve dhe nderimin e gjakut të martirëve. Në lidhje me këtë flet qartë thënia e imam Khomeinit (ra): “ Përlotja e zisë për imam Huseinin (as), është mbajtje gjallë e revoltës dhe e kujtimit se një grup i vogël qëndroi përballë një perandori të madh... ata (armiqtë) frikësohen nga këto përlotje, sepse kjo përlotje është një klithmë kundër shtypjes dhe padrejtësisë”.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn