als_Latn dik_Latn sag_Latn
Sonte, Republikanët mund të fitojnë shumicën edhe në Senat dhe në këtë mënyrë do të mund të kontrollojnë të dy dhomat e Kongresit.
Dekada më parë kur Kongresi I përkiste një partied he Shtëpia e Bardhë një partie tjetër bashkëjetesa ishte normale. Madje nganjëherë presidentët kishin më shumë probleme me deputetët e partive të tyre, por kohët kanë ndryshuar në Amerikë dhe demokracia po njeh sfidat e saj të radhës.
Vitet që kaluan kanë qenë vite të mosbashkëpunimit e të përpjekjeve për bllokim e sabotim.
Nëse Republikanët përmbysin edhe shumicën në Senat, atëhere kongresistët e tyre dhe Presidenti Barack Obama do të nodhen në një pikë historike nga ku shihen dy rrugë që mund të ndjekin.
Njëra është që Republikanët ta bllokojnë duke ia rrëzuar projektligjet dhe vendimet, ndërsa Presidenti i injoron dhe i anashkalon ligjet duke stërpërdorur të drejtën e debatueshme të vendimeve ekzekutive.
Tjetra është që të dyja palët bashkëpunojnë duke bërë kompromis për pikëpamjet e tyre dhe duke mërzitur disa nga mbështetësit më të flaktë po duke i shërbyer më mirë Amerikës.
Për të dy këto alternativa ka arsye të forta.
E para, duke e bllokuar presidentin Obama në Kongres, Republikanët mund të sigurojnë që dy vitet e fundit të tij në Shtëpinë e Bardhë të mbyllen pa lavdi. Ekonomia nuk u ngrit asnjëherë në nivelin që shpresonte ai, imazhi i Amerikës në botë nuk u përmirësua, gjendja e sigurisë është bërë më e ndërlikuar dhe administrata nuk i shpëtoi dot skandaleve.
Republikanët me sabotimin e tyre kanë gjithashtu faje por përgjegjësia kryesore mbetet te Presidenti.
Vetë Barack Obama mund të shtyhet që të vazhdojë të përdorë të drejtën për vendime ekzekutive që i jep mundësinë atij të veprojë përtej lejes së ligjeve. Si për shembull në rastin e studentëve të talentuar pa dokumente, të cilët fituan të drejtën të mos deportohen e të fillojnë procesin e natyralizimit, ndonëse ende nuk ka një ligj për ta. Obama firmosi një urdhër ekzekutiv për këtë çështje.
Mirëpo, disa kritikë kanë vënë në dukje se këto urdhëra janë cënim i Kushtetutës sepse krijojnë precedentin për një president që të injorojë sistemin dhe të ndërmarrë veprime që u përngjajnë më shumë diktaturave sesa demokracive. Sistemi është qëllimisht i tillë që të detyrojë kompromisin.
Mirëpo, Presidenti Obama nuk mund të lejojë që t’ia humbasin dy vitet e tij të fundit në Presidencë që mund të kenë rëndësi për trashëgiminë e tij historike. Krahu më radikal i liberalëve i kanë duartrokitur vendimet ekzekutive dhe po kërkojnë të tjera.
Alternativa e dytë është ajo e bashkëpunimit. Edhe kjo ka arsye të forta nga pas.
Republikanët vërtet që mund të vazhdojnë ta bllokojnë presidentin, duke ia hedhur poshtë projektligjet apo emërimet në administratë, gjykata e ambasada, mirëpo, në vërtet në 2016, do të marrin Shtëpinë e Bardhë, do të jenë Demokratët që do të përgjigjen në të njëjtën monedhë. Edhe sikur Republikanët ta marrin Senatin këtë vit, ata nuk do të kenë 60 vota që nevojiten për të shmangur paralizimin e vendimeve me anë të debateve pafund të njohur si “filibastër”.
Përkundrazi, me syrin drejt Shtëpisë së Bardhë, Republikanët do të kishin më interes afatgjatë për një klimë bashkëpunimi në Washington. Pa diskutim që kandidatët për president në radhët e Partisë Republikane do t’i shohin jo pa shqetësim turmën e neorepublikanëve të skajshëm në Kongres të cilët kanë refuzuar në mënyrë kokëfortë edhe kompromiset më të vogla me administratën. Ata mund të sjellin dhimbje koke edhe për një republikan në Shtëpinë e Bardhë.
Presidenti Obama vetë mund të kuptojë se vetëm me veto dhe vendime ekzekutive nuk mund të qeverisë në mënyrë efikase. Ai mund të zgjedhë disa objektiva të arritshme për t’i përmbushur përpara se të largohet nga Shtëpia e Bardhë dhe mund të pranojë në këtë drejtim që të “takohet në gjysëm të rrugës” me Republikanët si thotë një shprehje amerikane që përshkruan kompromisin.
Bill Clinton në vitet 1990 ka qenë më pak i shqetësuar se çfarë do të thonin liberalët për të dhe shumë i interesuar për të realizuar diçka. Në fund të fundit, liberalët do ta adhurojnë Obama-n si president çfarëdo që të bëjë ai në dy vitet e fundit.
Sonte Republikanët ndoshta do të festojnë në më shumë shtete se Demokratët, por nga janari në Washington do të ishte mirë të agonte një periudhë bashkëpunimi për disa sfida të vështirë, si rrallë ndonjëherë në historinë moderne të Amerikës; sfida që rrezikojnë njësoj si Republikanët dhe Demokratët e të cilat do t’I rëndojnë njësoj presidentit që do të zgjidhet në 2016.
PER OPINIONE DHE ANALIZA NGA RUBEN AVXHIU, TROKISNI NE KETE LIDHEZ
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn