als_Latn dik_Latn sag_Latn
U bënë disa vjet tani që lexoj fyerje dhe tallje për mënyrën sesi u zgjodh presidentja e Kosovës, Atifete Jahgjaga.
Nga një anë ankesat kanë qenë me vend, se politika e një vendi të pavarur meriton ta prodhojë vetë presidenten e një vendi, në vend që të propozohet e të shtytet nga një ambasador i huaj.
Mirëpo, nga ana tjetër, pjesa që është fshirë nga kujtesa është paaftësia totale e partive politikë në Kuvend për të gjetur një kompromis, qoftë edhe të përkohshëm për kreun e shtetit. Politikanët e Kosovës preferojnë më mirë një krizë institucionale sesa të heqin dorë nga preference e tyre.
Në një demokraci funksionale, ku politikanët nuk jetojnë sot për nesër, asnjë diplomat i huaj nuk mund të ndërhyjë në punët e brendshme.
Nga ana tjetër, nëse paratë e taksapaguesve të vendit të diplomatit po shkojnë për ekonominë e vendit tënd, nëse djemtë dhe vajzat e vendit të diplomatit po rrezikojnë jetën për të ruajtur integritetin e vendit tënd, atëhere diplomati nuk është më i huaji që po sillet si guvernator por një negociator nga halli.
(Nuk kam për ish-ambasadorin Dell asnjë merak dhe në parim besoj se Amerika ka nevojë për një ligj që ndalon ish-shërbyesit publikë që të punësohen pas mandatit në firma private po kjo është një temë tjetër.)
Rishikimi i gjithë asaj situate që solli “presidenten me zarf” bëhet i nevojshëm sot sepse klasa politike kosovare po e përsërit skenarin. Sot, kemi përsëri një ambasadore të huaj që detyrohet t’i thotë disa gjëra pak më me ngjyrë se ç’duhet, një shenjë dëshpërimi për atë se çfarë po ndodh në Kosovë.
U bënë 5 muaj që klasa politike e Kosovës shtrëngohet për të lëshuar një copë qeveri e nuk arrin dot.
Kosovarët janë një popull i varfër, pavarësisht nga luksi i një pjese të jetës urbane e siguruar nga rrogat e larta të të huajve dhe ndihmat e mërgimtarëve. Kosova mund të ketë shpallur pavarësinë, po nëse komuniteti ndërkombëtar i mbyll derën, shteti rrezikon falimentimin.
Ky nuk është një popull që ka luksin të presë pa fund ndërsa politikanët e Kosovës pranojnë vetëm zgjidhje ideale për partitë dhe liderët e tyre.
Si u katandisën përfaqësuesit e Kosovës nga luftëtarë që thonin se ishin gati për të dhënë jetën për pavarësinë e Kosovës, në burokratë e partiakë hileqarë që nuk sakrifikojnë as karriken qeveritare për dy vjet (jetëgjatësia maksimale e çdo qeverie pajtimi që mund të dalë tani)?
Një arsye kryesore për këtë dështim është se në mendjen e politikanëve të Kosovës, puna e pavarësisë ka mbaruar. Serbia nuk e merr dot më vendin mbrapsh, kështu që tani Kosova është një tortë të cilën ata e hanë me lopata, ndërsa pjesa më e madhe e qytetarëve të tyre vuajnë ekonomikisht dhe kanë po aq mundësi përparimi social sa në kohën e Millosheviçit.
Dy kujtesa për ta. Kosova nuk u çlirua e pavarësua që të ndërtojnë shtëpi luksoze kryetarët e partive dhe të afërmit e tyre, por që populli të jetojë më mirë. E dyta, se puna e pavarësisë së Kosovës nuk ka përfunduar ende. Se BE po kalon në krizë, se SHBA po kruan kokën se pse ndodhet ende në Ballkan dhe se Rusia po bën çmos që Europa të rikthehet në çmendurinë e viteve 90.
Nuk ka zgjidhje ideale në politikë. Po për fat të mirë, shumë prej tyre janë të përkohshme. Kushdo që ta marrë qeverinë sot nuk do të mundë të qeverisë normalisht dhe ka shumë mundësi që të ndëshkohet në zgjedhjet e ardhshme. Në këtë situatë edhe ligji më i thjeshtë dhe vendimi më i pranueshëm do të djersisë shumë për të marrë shumicën në Kuvend. Do të jetë një qeveri me paterica e pa programe serioze.
Politikanët me vizion do të luftonin për të mbetur në opozitë në këtë moment. Nëse Thaçi do që të mbetet me çdo kusht edhe pak në qeveri, le të rrijë. Ai 30% rrezikon të përgjysmohet pas kësaj. Do blloku të qeverisë në këto kushte? Posi, pse jo. Një koalicion me kaq shumë arna do të bëjë që pas dy vjetësh njerëzit t’i luten Thaçit që të kthehet.
Po askush nuk mendon për pas dy vitesh.
Edhe kjo ka arsyet e veta. Politikanët e Kosovës mendojnë se po ta kenë qeverinë mund ta mjelin edhe pak lopën me emrin shtet me ato privatizime që mund të kenë mbetur. Dhe e dyta duke qenë në qeveri do të mund të manipulojnë e vjedhin votën tjetër, duke e kthyer një zgjidhje të përkohshme në zgjidhje të përhershme.
Asnjë nga këto nuk do të tolerohen. Një kujtesë e vogël për ata që kanë vjedhur, po vjedhin e do të vjedhin në Kosovë. Drejtësia do të vonojë por nuk do të mungojë. Ato para nuk do t’i gëzoni dot. Shitja e aseteve ekonomike të Kosovës për pak para është një dëm katastrofik afatgjatë më i rëndë se ai i Millosheviçit dhe për atë do të paguhet rëndë një ditë.
Kosova mund të jetë një vend i pavarur, por është gjithashtu një projekt ndërkombëtar, të cilin e kundërshton një pjesë e rëndësishme e botës. Asnjë politikan apo parti politike nuk duhet të ëndërrojë skenare në të cilën vendi mund të veprojë tërësisht pa bashkëpunimin me aleatët. Kjo tani nuk varet më shumë as nga ne e as nga ata, por nga energjia dhe vendosmëria e kundërshtarëve ndërkombëtarë të Kosovës. Ata që punojnë çdo ditë që ta eliminojnë nga harta. Ky eliminim, nuk është bashkimi me Shqipërinë, siç mund të ishte e pranueshme për shumë shqiptarë, por kthim të Serbia. Nuk ka dhe nuk mund të ketë bashkim kombëtar pa njohje të plotë të Kosovës dhe anëtarësim në OKB. Ata që ëndërrojnë të parën para të dytës mund të jenë duke bërë padashje lojën e Serbisë.
Kosova ka vuajtur shumë dhe nuk meriton këtë sjellje të klasës politike. Dhe përgjegjësia vjen sipas peshës politike. 30% të përgjegjësisë dhe më të madhen e ka PDK-ja dhe pastaj vijnë të tjerat.
Unë nuk e di se si do të zgjidhet kjo punë, po turp për të gjithë politikanët e Kosovës nëse shkohet përsëri në zgjedhje. Nëse ia faturojnë edhe një kosto tjetër ekonomisë së lodhur të Kosovës dhe parave që në fakt do të dalin nga xhepat e varfër me vrima të qytetarëve të Kosovës e jo nga llogaritë e politikanëve.
Ndërsa nëse ka më në fund një zgjidhje dhe krijohet një qeveri, mos harroni të votoni me çdo kusht për partinë apo partitë që mbetën jashtë e jo për ato që deri në fund nuk hoqën dorë nga e tyrja për pak pushtet.
Hallet e popullit dhe haletë e politikës
U bënë disa vjet tani që lexoj fyerje dhe tallje për mënyrën sesi u zgjodh presidentja e Kosovës, Atifete Jahgjaga.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn