als_Latn dik_Latn sag_Latn
Një nga tregimet e shkurta të Bertolt Brehtit me zotin K. është edhe kjo:
“Çfarë bëni ju, e pyetën zotin K., kur doni një njeri?” “Krijoj një model të tij, u përgjigj zoti K., dhe kujdesem që ai t’i ngjajë atij”. “Kush? Modeli?” “Jo”, ia ktheu zoti K., “Njeriu.”
Tranzicioni 25 vjeçar e ka rishkruar historinë e zotit K duke e përmbysur atë. Çfarë bëjnë shqiptarët kur duan një lider antikomunist? Krijojnë një model antikomunist dhe kujdesen që ai t’i ngjajë atij? “Kush? Lideri?” “Jo, Modeli!”. Është e njohur tashmë dëshira obsesive 25 vjeçare e një pjese të mirë të shoqërisë shqiptare për ta paraqitur Berishën si lider antikomunist, qoftë edhe me çmimin e modifikimit (lexo: shtrembërimin) të një modeli të mundshëm antikomunist.
Çfarë bëjnë shqiptarët kur duan një parti antikomuniste? Krijojnë një formë antikomuniste dhe kujdesen që ajo t’i ngajë asaj. “Kush? Partia?” “Jo, Forma!” Është e njohur tashmë dëshira obsesive 25 vjeçare e një pjese të mirë të shoqërisë shqiptare për ta paraqitur Partinë Demokratike si një parti antikomuniste, qoftë edhe me çmimin e modifikimit (lexo: shtrembërimin) e të një modeli të mundshëm të një partie antikomuniste.
Çfarë bëjnë shqiptarët kur duan një sistem demokratik? Krijojnë një model demokratik dhe kujdesen që ai t’i ngjajë atij? “Kush? Sistemi?” “Jo, “Modeli sistemit!” Është e njohur tashmë dëshira obsesive 25 vjeçare e politikës shqiptare për ta paraqitur sistemin tonë politik si demokratik, qoftë edhe me çmimin e modifikimit (lexo:shtrembërimin) të një modeli ideal demokratik.
Kurse për kundërshtarët e sotëm të regjimit të atëhershëm komunist shqiptar, për mënyrën sesi flamurtarët e sotëm të antikomunizmit i shërbenin dje diktaturës, Brecht tregon historinë e mëposhtme:
Ndërkohë që po fliste para një auditori kundër dhunës, Zoti K, mendimtari, vuri re se njerëzit i përvidheshin dhe braktisnin sallën. Shikoi rreth e rrotull dhe pa se pas shpinës së tij qëndronte – dhuna.
“Çfarë po thoshit?” – e pyeti dhuna
“Po flisja në favor të dhunës” – ia ktheu zoti Koiner.
Kur zoti K u largua, nxënësit e pyetën atë, nëse kishte shtyllë kurrizore. Zoti K u përgjigj: “Unë nuk kam shtyllë kurrizore për të ma copëtuar. Pikërisht unë duhet të jetoj më shumë se dhuna”.
Dhe zoti Koiner u tregoi nxënësve historinë e mëposhtme:
Në banesën e zotit Ege, i cili kishte mësuar të thoshte jo, erdhi një ditë, në kohën e Ilegalitetit, një agjent, i cili paraqiti një dokument të lëshuar në emrin e atyre që sundonin qytetin. Në të thuhej se agjentit i përkiste çdo banesë ku shkelte këmba e tij, çdo ushqim që kërkonte dhe se duhej t’i shërbente çdo burrë që takonte.
Agjenti u rehatua në një karrige, kërkoi t`i sillnin për të ngrënë, u shtri dhe, para se të flinte, pyeti me fytyrën nga muri: “A do të më shërbesh?”
Zoti Ege e mbuloi agjentin me një batanije, ia përzuri mizat, e mbikëqyrte teksa flinte dhe, si këtë ditë, ai iu bind atij për shtatë vite me radhë. S’la gjë pa bërë për të, veçse ruhej fort se mos i shpëtonte ndonjë fjalë nga goja. Kaluan shtatë vite, agjenti qe shëndoshur nga të ngrënit, të fjeturit dhe të urdhëruarit e tepërt dhe vdiq. Zoti Ege e mbështolli me batanijen e kalbur, e nxori zvarrë nga shtëpia, lau dyshemenë, leu muret me gëlqere, mori frymë thellë dhe u përgjigj: “Jo.”
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn