als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ángel Di María
Ángel Fabián Di María Hernández (lindur më 14 Shkurt 1988) është një futbollistë argjentinas i cili luan për klubin anglez Manchester United në Premier League dhe me kombëtaren argjentinase. Ai mund të luaj si anësor por edhe si mesfushor sulmues.
Pasi filloi karrierën e tij me Rosario Central, Di María lëvizi në Europë në vitin 2007 ku luajti me Benficën, e cila e transferoi te Real Madrid për 25 milion € tre vite më vonë. Pasi fitoi trofeun e Champions Leagues me klubin spanjoll, ai firmoi me klubin anglez Manchester United në vitin 2014 për shumën rekord në Britani prej 59.7 milion £.
Një lojtar i rregullt i Argjentinës që nga viti 2008, Di María ka luajtur më shumë se 50 ndeshje për vendin e tij. Ai shënoi golin për vendin e tij e cila fitoi Lojërat Olimpike 2008, dhe gjithashtu e ka përfaqsuar atë në dy Kupa Bote dhe në 2011 Copa América.
Përmbajtja
- 1 Jeta e hershme
- 2 Karriera
- 3 Kombëtarja
- 4 Statistikat
- 5 Trofe
- 6 Jeta personale
- 7 Referenca
- 8 Lidhje të jashtme
Jeta e hershme[redakto | redakto tekstin burimor]
Di María ka lindur më 14 Shkurt 1988 në Rosario të Argjentinës, dhe ishte një nga tre fëmijët e Miguel Di María dhe Diana Hernández de Di María, dhe u rrit në Perdriel. Si një i mitur, ai ishte jashtëzakonisht aktiv, dhe nën rekomandimin e mjekut u nënshtrua për të filluar futbollin që në moshën tre vjeçare. Ai gjithashtu ndihmoi prindërit e tij në punën e tyre në një lokal sëbashku me dy motrat e tij, Vanesa dhe Evelyn. Për shkak të të ardhurave të pakta të familjes së tij, blerja e takave të futbollit dhe plotësimi i dëshirave të Di Marías ishte e vështirë për familjen. Ai e konsideron veten të jeten të jetë orjentues i familjes, dhe përdor shuma të mëdha parash për të mbajtur familjen e tij [2]. Pasi u transferua te Benfica, ai pyeti babain e tij për të mos punuar më dhe i bleu motrave dhe prindërve të tij një shtëpi [3].
Karriera[redakto | redakto tekstin burimor]
Rosario Central[redakto | redakto tekstin burimor]
Në moshën katër vjeçare, Di María u bashkua me Rosario Central. Pasi më parë ai kishte pranuar për të luajtur me klubin lokal, Torito, Rosario dha 35 futbollistë në këmbim për lojtarin argjentinas [2].
Di María bëri debutimin e tij si profesionist më 14 Dhjetor 2005 në ndeshjen e fundit të Rosarios në Apertura, në barazimin 2–2 jashtë fushe kundër Independiente, ai hyri në fushën e lojës në vend të Emiliano Vecchio [4]. Ai shënoi për herë të parë si profesionist më 24 Nëntor 2006 në sezonin tjetër të Aperturas, në fitoren 4–2 në shtëpi kundër Quilmes, ai e shënoi Golin një minutë pasi zëvëndësoi Leonardo Borzanin në fillim të pjesës së dytë [5]. Pasi luajti në 2007 Kupën e Botës U–20 në Kanada, Boca Juniors bëri një ofertë 6.5 milion $ për të [6].
Benfica[redakto | redakto tekstin burimor]
Di María u transferua te klubin portugez Benfica në Korrik 2007 ku atje luajti si anësor. Benfica i pagoi klubit argjentinas 6 milion € për 80% të të drejtave të tij sportive dhe 50% të të drejtave sportive të Andrés Díaz [7]. Vonë, në Gusht 2008, klubi portugez pagoi 2 milion € shtesë 20% e mbetur [8], por i ri-shiti 10% te GestiFute. Di María u ble si zëvëndësuesi i kapitenit të larguar, Simão, i cili u bashkua me Atlético Madrid më herët gjatë verës [6].
Di María firmosi një kontratë të re me Benficën në Tetor 2009, duke shtuar edhe tre vite të tjera kontratës momentale të saj, e cila skadonte më 30 Qershor 2015 me 40 milion € klauzolë lirimi [9]. Më vonë në atë muaj, ai ishte cilësuar nga Diego Maradona për të qënë "superylli i ardhshëm argjentinas" [10].
Më 27 Shkurt 2010, Di María shënoi hat-trickun e parë si profesionist në fitoren 4–0 kundër Leixões SC. Ditën tjetër, të gjithë titujt e gazetave portugeze ishin "Magic Tri María" [11].
Real Madrid[redakto | redakto tekstin burimor]
Sezoni 2010–11[redakto | redakto tekstin burimor]
Më 28 Qershor 2010, Real Madrid postoi në faqen zyrtare në internet se kishte arritur marrëveshjen me Benficën për transferimin e Di Marías. Ai firmosi një kontratë pesë vjeçare për 25 milion €, plus 11 milion € bonuse, siç njoftoi subjekti në portugalisht Stock Exchange [12]. Më 7 Korrik 2010, Di María mbërriti në Madrid direkt nga Buenos Aires [13], dhe kaloi testet mjekësore më 8 Korrik 2010 [14].
Ai bëri debutimin e tij me klubin më 4 Gusht 2010 në një ndeshje miqësore kundër Club América, ku Real Madrid fitoi me rezultatin 3–2 [15]. Më 22 Gusht, Di María shënoi golin e parë me klubin në një ndeshje miqësore kundër Hércules CF, ku Real Madrid fitoi me rezultatin 3–1 [16]. Në ndeshjen e fundit të para-sezonit, më 24 Gusht, loja e tij individuale u përshkrua si një "moment magjik", ai shënoi golin e parë të fitores 2–0 kundër CA Peñarol, ndeshje e vlefshme për Trofeun Santiago Bernabéu [17]
Debutimi i tij në ligë erdhi më 29 Gusht, në barazimin 0–0 kundër RCD Mallorca [18]. Më 18 Shtator, Di María shënoi golin e parë në ligë për Real Madrid në fitoren 2–1 kundër Real Sociedad [19]. Dhjetë ditë më vonë, ai shënoi golin e parë në Champions League në fitoren 1–0 kundër francezëve të AJ Auxerre [20]. Ai shënoi një gol të diskutueshëm kundër Sevillës më 19 Dhjetor, dhe pas kësaj, Di María assistoi dy golat e Karim Benzemas dhe një gol të Cristiano Ronaldos në fitoren shkatërrimtare 8–8 kundër Levante UD më 22 Dhjetor. Në ndeshjen e kthimit të raundit të 16 të Champions Leagues kundër Olympique Lyonnais, ai shënoi golin e tretë të fitores 3–0 duke ndihmuar Realin për të shkuar në tetë më të mirat për herë të parë pas shtatë vitesh [21].
Di María shënoi golin e tretë në ndeshjen e parë çerek–finale të Champions Leagues kundër anglezë të Tottenham Hotspur më 5 Prill 2011 [22]. Më 20 Prill, ai u nxorr jashtë me karton të kuq në minutën e 31 të kohës shtesë në finalen e Copa del Rey kundër rivalëve të Barcelonës. Real Madrid fitoi ndeshjen me rezultatin 1–0, pasi një goli të vonshëm të Ronaldos në minutën e 13 të kohës shtesë, e cila erdhi nga krosi i tij, duke bërë fituar trofeun e parë me Real Madrid [23].
Sezoni 2011–12[redakto | redakto tekstin burimor]
Gjatë fillimit të sezonit 2011–12, Di María duroi disa ndeshjeve të vështira dhe ai luftoi për të kapur ritmin pas pushimeve të verës. Si rezultat, performanca e herëshme e Di Marías ishte e lëkundur duke pasur paraqitje të mira të këqija nga argjentinasi. Kjo pikë shtë ilustruar në humbjen 1–0 kundër Levantes, një ndeshje që pa Di Marían të bënte një ndërhyrje horror kundër Juanfran gjatë ndeshjes. Kjo ndërhyrje e tij bëri që të dyja skuadrat të grindeshin në fushë. Pas kësaj, megjithatë, performanca e Di Marías u përmirësua, duke bërë që ta mbyllte sezonin në vendin e dytë në renditjen e assistëve. Nga Tetoi i 2011, Di María ishte i zgjedhuri i Mourinhos në formacion në vend të mesfushorëve Kaká dhe Mesut Özil, një shenjë e përmirësimit të tij [24].
Më 27 Nëntor 2011, Di María luajti 60 minuta në një ndeshje në ligë kundër rivalëve të qytetit Atlético Madrid, në një ndeshje ku ai shënoi edhe gol. Skuadra e Mourinhos fitoi me rezultatin 4–1. Më 3 Dhjetor 2011, Di María shënoi golin e parë të skuadrës së tij në fitoren 3–0 jashtë fushe kundër Sporting de Gijón në La Liga [25]. Ai ishte kërcënim i vazhdueshëm dhe luajti si titullar në ndeshjen ku Real Madrid fitoi titullin e 23-të kampion në La Liga, ai luajti në fitoren 3–0 kundër Athletic Bilbao duke siguruar përfundimisht titullin [26].
Sezoni 2012–13[redakto | redakto tekstin burimor]
Ai shënoi golin e parë të sezonit kundër Barcelonës në ndeshjen e parë të 2012 Supercopa de España në Camp Nou pas një gabimi të portierit të Barcelonës Víctor Valdés [27].
Pavarësisht se Di María nuk pati sezonin e tij më të mirë, ai kontriboi në momente të mëdha, më shquar duke dhuruar krosin e golit të Cristiano Ronaldos kundër Manchester United më 13 Shkurt [28], në ligë gjithashtu dhuroi assista me kualitet, dhe shënoi 8 gola gjatë gjithë sezonit në 46 paraqitje, më shquar kundër Atlético Madrid dhe Málaga C.F..
Më 9 Gusht 2012, Di María firmosi një kontratë të re me Real Madrid, duke bërë që ai të rinovojë deri në vitin 2018 [29].
Sezoni 2013–14[redakto | redakto tekstin burimor]
Më 3 Tetor 2013, Di María shënoi dy gola në fitoren 4–0 në shtëpi kundër danezëve të Copenhagen në Champions League [30]. Di María filloi të përdorej në mesfushë pas mbërritjes së trajnerit të ri Carlo Ancelotti.
Më vonë gjatë sezonit, për shkak të vendimeve manaxheriale të Carlo Ancelottit, atij iu ndryshua pozicioni duke u vendosur përpara Luka Modrić dhe Xabi Alonsos si një mesfushor sulmues. Ai kontriboi në fitoren 2–1 të klubit kundër Barcelonës në finalen e Copa del Rey, duke shënuar golin e parë të ndeshjes [31]. Di María u shpall assistuesi më i mirë i sezonit në La Liga, duke kontribuar me plot 17 [32].
Më 24 Maj 2014, në finalen e Champions Leagues, ai bëri një driblim fantastik zig-zag duke kaluar tre lojtarë dhe duke e gjuajtur topin në portën e Thibaut Courtois, i cili e priti, por shoku i skuadrës Gareth Bale ishte aty për të goditur topin me kokë dhe për t'i dhënë avantazhin skuadrën 2–1 në minutën e 110 të shtesës kundër rivalëve të Atlético Madrid, me ndeshjen që në fund u mbyll me fitoren 4–1. Di María u shpall lojtari i ndeshjes nga UEFA dhe çmimi i'u dha nga trajneri legjendar Alex Ferguson [33].
Sezoni 2014–15[redakto | redakto tekstin burimor]
Di María ishte një zëvëndësim i papërdorur me Real Madrid që fitoi 2014 Superkupën e Europës kundër Sevillës më 12 Gusht [34]. Një javë më vonë, në ndeshjen e parë të Supercopa de España, ai luajti 15 minutat e fundit në barazimin 1–1 në ndeshjen në shtëpi kundër Atléticos, ai hyri si zëvëndësues në vend të kroatit Luka Modrić [35].
Manchester United[redakto | redakto tekstin burimor]
Më 26 Gusht 2014, Di María firmosi një kontratë pesë vjeçare me klubin anglez Manchester United për shumën e 59.7 milion £, duke u bërë transferimi i pestë më i shtrenjtë në historinë e futbollit dhe transferimi më i shtrenjtë i kryer nga një klub britanik [36][37][38]. Ai mori fanellën me numrin 7 të Manchester United, që më parë ishte veshur nga shumë legjenda të klubit si George Best, Bryan Robson, Eric Cantona, David Beckham dhe Cristiano Ronaldo [39][40].
Sezoni 2014–15[redakto | redakto tekstin burimor]
Di María bëri debutimin e tij më 30 Gusht në barazimin 0–0 kundër Burnley, ku ai u zëvëndësua nga Anderson pas 70 minutash [41]. Di María shënoi golin e parë me United në debutimin e tij në Old Trafford më 14 Shtator, duke shënuar direkt nga një goditje dënimi në fitoren 4–0 kundër skuadrës së sapongjitur Queens Park Rangers [42][43][44]. Ai gjithashtu dhuroi assistin e golit të Juan Matës në të njëjtën ndeshjen, duke u shpallur lojtari i ndeshjes [42]. Performanca e tij u përshkrua nga Sky Sports si lojtar me tipare Player Cam, e cila u kthye në veçanti për këtë ndeshje [45].
Kombëtarja[redakto | redakto tekstin burimor]
Të rinjtë[redakto | redakto tekstin burimor]
Në vitin 2007, Di María u zgjodh për të luajtur me skuadrën e kombëtares U–20. Ai u zgjodh për të përfaqsuar vendin e tij në 2007 Kampionatin Amerikano Jugor të të rinjëve që u zhvillua në Paraguaji. Në vitin 2007, ai u zgjodh për të luajtur në 2007 Kupën e Botës U–20 që u zhvillua në Kanada. Argjentina fitoi turnamentin kurse Di María shënoi tre Gola gjatë zhvillimit të saj [46].
Më 28 Janar 2008, Di María dhe disa nga shokët e kombëtares U–20 u zgjodhën për të luajtur me Argjentinën në 2008 Beijing. Ai shënoi golin e fitores në kohën shtesë pas një pasimi nga Lionel Messi në minutën e 105 në fitoren e skuadrës 2–1 në çerek–finale kundër Hollandës [47]. Më 23 Gusht, Di María shënoi golin e fitores, një parabël në zonë në minutën e 57 në ndeshjen ku Argjentina mposhti me rezultatin 1–0 Nigerinë për të fituar medaljen e dytë rresht të artë në lojërat olimpike [48].
Kombëtarja e parë[redakto | redakto tekstin burimor]
Më 6 Shtator 2008, Di María bëri debutimin e tij me kombëtaren argjentinase në një ndeshje kundër Paraguajit [49].
2010 FIFA Kupa e Botës[redakto | redakto tekstin burimor]
Më 19 Maj 2010, Di María u zgjodh nga trajneri i asaj kohe Diego Maradona si një nga 23 lojtarët për të luajtur në Kupën e Botës 2010 që u zhvillua në Afrikën e Jugut [50]. Në fitoren 5–0 kundër Kanadasë më 24 Maj, Di María shënoi golin e parë ndërkombëtarë të tij, duke goditur nga jashtë zonë dhe më vonë me topin që kapi shtyllën dhe hyri në rrjetë [51]. Ai ndihmoi kombëtaren e tij të arrinte në çerek–finale, duke luajtur në të pesta ndeshjet e Argjentinës duke nisur katër si titullar [52].
Pas Kupës së Botës, më 11 Gusht 2010, ai shënoi golin e parë ndërkombëtarë në stadiumin e ri të Dublimit në Aviva Stadium në një ndeshje miqësore kundër Irlandës, me Argjentinën që fitoi me rezultatin 1–0 [53].
2014 FIFA Kupa e Botës[redakto | redakto tekstin burimor]
Di María bëri 12 paraqitje gjatë kualifikueseve të Kupës së Botës 2014 [49], dhe më pas ishte në listën e 23 lojtarëve të zgjedhur për të përfaqsuar Argjentinën në turnament [54]. Në ndeshjen e raundit të 16 kundër Zvicrës, Di María shënoi golin e vetëm të ndeshjes psa 118 minutash [55]. Gjatë ndeshjes çerek–finale kundër Belgjikës, Di María pësoi një tërheqje të muskujve dhe u nxorr jashtë nga fusha me barrelë. U konfirmua më vonë se ai do të humbiste pjesën tjetër të turnamentit për shkak të këtij dëmtimi [56]; Argjentina shkoi deri në finale duke humbur kundër Gjermanisë me rezultatin 1–0 pas kohës shtesë [57].
Më 11 Korrik, Di María ishte në listën e 10 lojtarëve për të fituar Topin e Artë të FIFA-s si lojtari më i mirë i turnamentit [58].
Më 3 Shtator 2014, në një ndeshje miqësore kundër Kampionëve të Botës, Gjermanisë, Di María kishte pjesë në të katërt golat e shënuar nga Argjentina, duke assistuar tre dhe duke shënuar një [59].
Golat me kombëtaren[redakto | redakto tekstin burimor]
- Lista e Golave dhe rezultateve me kombëtaren argjentinase.
Statistikat[redakto | redakto tekstin burimor]
Klubet[redakto | redakto tekstin burimor]
Redaktuar më 14 Shtator 2014 [60]
- 1 Përfshirë Supercopa de España.
Kombëtarja[redakto | redakto tekstin burimor]
- Lindje 1988
- Futbollistë
- Futbollistë argjentinas
- Futbollistë në kombëtaren argjentinase
- Futbollistë në Rosario Central
- Futbollistë në S.L. Benfica
- Futbollistë në Real Madrid C.F.
- Futbollistë në Manchester United F.C.
- Futbollistë në LA Liga
- Futbollistë në Premier League
- 2010 FIFA Kupa e Botës – Futbollistë
- 2014 FIFA Kupa e Botës – Futbollistë
- Lojtarë fitues të UEFA Ligës së Kampioneve
glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn mlt_Latn als_Latn als_Latn nob_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn min_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn glg_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn dik_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn