als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ja kush është Ahmet Davutoglu
Duke qenë një prej figurave kyçe në politikën turke, akademiku Ahmet Davutoglu ka shërbyer me besnikëri në Partinë për Drejtësi dhe Zhvillim që nga viti 2002, si një këshilltar i Abdullah Gul dhe Rexhep Tajip Erdogan, ndërsa për pesë vitet e fundit, ishte ministër i jashtëm.
Davutoglu, i njohur ndryshe si “zotëria i diplomacisë turke” është një nga figurat kryesore të partisë që për më shumë se një dekadë ka triumfuar në secilën sfidë dhe në të gjitha zgjedhjet. Davutoglu me mjeshtërinë e një akademiku dhe një njeriu të urtë dhe paqësor, ka drejtues Turqinë në një pozicion qendror në skenën rajonale dhe globale.
Si ministër i jashtëm i vendit që prek Evropën me Azinë, Davutoglu ka kërkuar të transformoj Turqinë në një fuqi jo vetëm rajonale, por edhe globale.
I lindur në krahinën qendrore anatoliane të Konias në vitin 1959, Davutoglu mbeti pa nënë në moshën katër vjeçare. Por kjo nuk i pengoi që të vazhdoj rrugën e drejtë të shkollimit dhe edukimit, ndërsa miqtë e vjetër e përshkruajnë si njeri i qeshur dhe gjithmonë bujar.
Edhe para se të merrte rolin e tij në ministrinë e jashtme, ai ishte një shkrimtar i njohur për çështjet e politikës së jashtme me libra të botuar në turqisht, anglisht, japonisht, portugalisht, rusisht, arabisht, persisht dhe shqip.
Kjo punë e tij e vuri në kulmin e karrierës, ku në vitin 2010 Revista për Politikë të Jashtme e rangoi të shtatin në listën e 100 mendimtarëve globalë, duke përmendur rolin e tij si "truri i rizgjimit global të Turqisë."
Gjatë jetës së tij politike, ai është ballafaquar me konfliktin 40-vjeçar të Qipros; mosmarrëveshjet midis Turqisë dhe Armenisë; si dhe luftërat gjithnjë e më të vështira në mes të palestinezëve dhe Izraelit.
Në Qipro, ai mbështeti planin e paqes të Kofi Anan 2004 e cila e bëri që turqit qipriotë të bien dakord për një sistem federal.
Në një tjetër pengesë diplomatike që Davutoglu e zgjidhi ishte përfshirja në negociatat për vendosjen e lidhjeve midis Ankarasë dhe Erevanit në vitin 2007, duke dhënë shkëndija pajtimi mes Turqisë dhe Armenisë.
Që nga viti 2002, Turqia ka luajtur një rol të rëndësishëm si ndërmjetës në konfliktin Izrael-Palestinë, ku Davutoglu ka sjellë të dy palët së bashku për një konferencë paqeje në Ankara.
Ai gjithashtu ka luajtur një rol në qendër të përpjekjeve të Turqisë për të zgjidhur dhunën sektare në botën myslimane midis fraksioneve sunite dhe shiite, sidomos në Irakun dhe Sirinë fqinje, si dhe ushtron ndikim në mosmarrëveshjet mes Serbisë me Bosnjën dhe Kosovën dhe mbi tensionet ndër-kufitare mes Afganistanit dhe Pakistanit.
Gjatë periudhës së Davutoglusë pranë qeverisë, përfaqësimi i Turqisë jashtë vendit është rritur në mënyrë të konsiderueshme, me numrin e misioneve diplomatike në rritje, nga 163- në 221, gjatë 12 viteve të fundit.
Për më tepër, Turqia ka zhvilluar politikën e saj për të shtrirë dorën e ndihmës në kontinentin e Afrikës, duke siguruar kontrata të vlefshme komerciale si për Turqinë, ashtu edhe për vendet e vuajtura afrikane. Numri i ambasadave të Turqisë në Afrikë është trefishuar, ndërsa 28 vende afrikane janë të përfaqësuara tashmë në Ankara.
Ndoshta më shumë se çdo çështje tjetër e politikës së jashtme, Bashkimi Evropian e ka favorizuar hyrjen e Turqisë në BE kur Davutoglu ishte në pushtet. Turqia ka filluar negociatat në vitin 2005 dhe ka qenë duke punuar shumë për të siguruar anëtarësim. Në fund të vitit të kaluar, Turqia nënshkruan një marrëveshje për të lejuar udhëtimin pa viza në BE për qytetarët turq.
Megjithatë, projekti diplomatik i Davutoglut nuk ka qenë vetëm politikë, por edhe diplomaci humanitare, në veçanti për vendet e përvuajtura në Lindjen e Mesme dhe në ato që dolën nga pushtimet.
Prandaj në vitin 2012, Raporti i Ndihmave Humanitare Globale renditi Turqinë si e katërta nga vendet kontribuese në fondin e saj emergjente humanitar, ku vetëm Turqia ka shpenzuar më shumë se 1 miliard dollarë në projekte humanitare, që synonte kryesisht refugjatët sirianë.
Emërimi i Davutoglu-së si ministër i jashtëm është parë si një fillim të ri për politikën e jashtme të Turqisë.
Në një artikull të botuar në revistën Foreign Policy, Davutoglu deklaroi parimet e politikës së jashtme si "Balancë mes sigurisë dhe demokracisë," "zero probleme me fqinjët", "diplomaci proaktive dhe promovuese të paqes," " politikë të jashtme shumë-dimensionale" dhe "diplomaci ritmike. "
Ai gjithashtu theksoi rolin e Turqisë në rajon dhe rëndësinë e marrëdhënieve politike, ekonomike dhe të sigurisë me vendet fqinje në nivel më të lartë.
Davutoglu shpjegoi termin "diplomaci proaktive dhe promovuese të paqes" si "masë e nevojshme përpara se një krizë të arrij në nivel kritik."
Ai tregoi se "diplomacia ritmike" do të thotë të qenurit aktiv në platforma të shquara ndërkombëtare siç janë KS i OKB-së, NATO, Shoqata e Kombeve të Azisë Juglindore dhe të Bashkimit Afrikan.
Ai shpesh e ka theksuar se Turqia shtrinë dorën e saj duke ndihmuar të gjithë pa diskriminim feje, sekti dhe përkatësie etnike. Ndihmat humanitare të Turqisë kanë parë një rritje masive, si pjesë e politikës së jashtme aktive të Davutoglusë.
Në vitin 2012, ai u rendit nga revista Time në mesin e njerëzve më me ndikim të vitit.
Ish-sekretarja amerikane e Shtetit, Hillari Klinton në librin e saj e përshkroi Davutoglun si "një person që ka sjellë pasion dhe urtësi në postin e tij."
Davutoglu flet anglisht, gjermanisht dhe arabisht dhe është autor i shumë artikujve dhe librave për politikën e jashtme, marrëdhëniet ndërkombëtare, shkencat politike dhe historinë./mesazhi/
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn