als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ardian Gjini
Mehmet Kraja na tha shumë gjëra që i kemi ditur, ose thënë ndryshe, është e pritshme që një Kosovarë i moshës madhore, me intelegjencë mesatare, duhet t’i dijë.
Se jemi të mbërthyer nga mashtrimi, në të gjitha sferat e jetës. Se vuajmë nga papërgjegjësia totale. Se jemi zhveshur dhe i kemi harruar vlerat. Se politikanët janë zhvatësit më të mëdhenjë, por edhe shoqëria civile, bota akademike, mediat, punëtorët shëndetësorë, biznesi, të gjithë!, janë zhvatës. Të gjithë zhvasin sipas mundësive që i kanë. Se kanë faj të gjithë!, se të huajt na kanë mbushur kokën se patriotizmi është anakronik!, dhe se ata që shtiren si patriotët më të mëdhenj janë oportunistët më të mëdhenj.
Nuk besoj të ketë njeri normal në Kosovë që nuk i ka menduar të paktën një herë të gjitha këto. Madje edhe ata që kanë përfituar materialisht, dhe vet kanë zhvatur, i kanë menduar të gjitha.
Çka mësuam pra? Në dukje asgjë të re. Por e gjitha është më komplekse. Përdorimi në mënyrë të tërthortë i një teorie, që unë e quaj pseudo, për ta spjeguar evidenten, rrezikon të shkaktojë edhe më tepër huti dhe të krijojë më shumë probleme se sa të ofrojë zgjidhje. (po ia vë një titull pune “pseudo teori”, vetëm për hir të argumentit)
Na u tha edhe një herë se në Kosovë të gjithë janë njësoj. Ose të paktën këtë shije e lë artikulli që nga fillimi deri në fund. Kjo është pseudo teoria që ka mbizotëruar në shtatë vitet e fundit dhe që ka qenë mbytëse për të gjitha zhvillimet në Kosovë. Habia ime më e madhe është se si ende nuk po shihet rreziku që e prodhon ngulitja e kësaj bindjeje në kokat e njerëzve.
Kjo pseudo teori e ka mbytur zhvillimin demokratik, e ka mbytur konceptin e sundimit të ligjit. E ka mbytur ndjenjën e solidaritetit në mes njerëzve. Kjo pseudoteori ka ndikuar në feudalizimin e politikës Kosovare. (Njerëzit kanë përfunduar në dijësim të mbrapsht se të gjithë vjedhin. Dhe nëse të gjithë vjedhin, më mire le të vjedhin tanët se sa tjerët). E ka mbytur shpresën e njerëzve se këtu një ditë do të ndodhë diçka e mirë. Nëse ka diçka që duhet mësuar urgjentisht, është pikërisht fakti se nuk janë të gjithë të njejtë.
Por si ka lindur kjo pseudo teori? Së pari nga PDK. Nga mesi i vitit 2008 kur shpërthyen skandalet e korrupsionit të qeverisë së atëhershm mu në mes njerëzve të cilët kishin ardhur në pushtet duke premtuar luftë të pakompromis kundër korrupsionit, të njejtve nuk iu mbet tjetër për të thenë përpos të fillojnë të propagandojnë se të gjithë janë të njejtë. Pastaj vazhduan mediat e kontrolluara nga ata, me storien e njejtë. Pastaj vazhduan edhe mediat tjera, të cilat ishin nominalisht të pavarura por ishin të frikësuara. Këto media e përfundonin çdo kronikë për krim ose korrupsion qeveritarë me fjalët, edhe partite tjera janë të njejta ose edhe qeveritë e kaluara kanë bërë njejtë (këtë e bënin për të mos u prishur me pushtetin). Pas këtyre, këtë pseudo teori e përqafuan edhe mediat pronë e njerëzve që kishin ambicie politike. Duke i portretizuar të gjithë si të këqinj, rritet hapësira për forca të reja politike, apo jo!? Këtë pseudo teori e përqafoi edhe Vetvendosja, për arsye krejt oportuniste sigurisht, të gjithë janë të këqinj, vetëm neve duhet të na votoni. Pastaj vazhduan të gjithë frikacakët dhe opportunistët tjerë. Në fund, kjo pseudo teori arriti të bëhet njëfarë pseudo paradigme të cilës filluan t’i besojnë edhe vet ata që e kishin lansuar dhe e dinin saktë se është rrenë e kulluar.
Çka i solli vendit kjo pseudo teori krejt e pavërtetë? Fitore të njëpasnjëshme të atyre që e kanë nisur atë dhe humbje të shpresës dhe demoralizim total të shoqërisë deri në depresion kolektiv. Kjo është ekzakt ajo që kanë dëshiruar ata që e kanë nisur këtë teori. Mënyra më e sigurtë për të mbetur në pushtet një grup politik autoritar, është që së pari të krijojë klientë të cilët gjithmonë votojnë njejtë dhe së dyti, t’i mbajnë në depression dhe të ngujuar të tjerët, që nuk binden. E kuptoj saktë pse e bën një gjë të tillë pushteti (nuk e miratoj assesi) por të tjerët nuk po i kuptoj. Botën akademike, mediat, shoqërinë civile! Qysh u bënë këta të fundit vegël e atyre që në një mënyrë Kraja I quan njerëz që e kanë fituar tërë dijen “me vesh”! Shpërthimin e mllefit, të llojit Migjenian “0, si nuk kam një grusht të fortë, t’i bij mu në zemër malit që s’bëzanë…”kundër dukurive negative e kuptoj plotësisht, por edhe vet mllefi po relativizohet tej mase me aplikimin e pseudo teorisë “të gjithë janë të njejtë”. Në anën tjetër, nëse ky është mllef akademik, atëherëështë goxha i vonuar. Për faktin se prej njerëzve me kredenciale të këtilla akademike presim piskamë më heret se prej tjerëve. Presim piskamë atëherë kur tjerët nuk shohin, jo pasi të krijohet masa kritike e atyre që kanë pare dhe janë inatosur. Një piskamë të tillë akademike ka qenë dashur ta dëgjojmë në vitin 2000 për shembull, kur ka filluar blerja e titujve akademik, në vend se t’iu thurren laved të turpshme zaptuesve. Dhe tani, për hir të argumentit, prapë më duhet të bëj spjegim të cilin nuk kam menduar se do të më duhet ta bëj. Nëse cilido përkohësisht jopolitikan ka të drejtë të thotë se të gjithë politikanët janë fundërrina, sepse politika kosovare është e korruptuar, atëherë edhe mua do të duhet të më lejohet të them se të gjithë punonjësit universitarë janë të korruptuar sepse në universitet studiohet fals, ipen diploma fals, merren tituj akadenmikë fals dhe poashtu vjedhet e zhvatet. Duhet të më lejohet edhe mua të them se të gjithë mjekët janë hajna dhe zhvatës sepse në QKUK vidhet, merret mito, abuzohet me pacientë, abuzohet me barna, e çkamos tjetër.
Në botën e shkencës duhet të vlejë një rregull, nëse të gjithë janë të njejtë, atëherë të gjithë janë të njejtë, pa përjashtim! Nëse unë me mendje të kthjellët konkludoj se të gjithë janë hajna, atëherë ose edhe unë jam hajn ose jam një sharlatan egocentric.
E vërteta është pak më ndryshe, besoj unë. Nuk janë të gjithë të njejtë. Më shumë ka njerëz të mire se sa të këqinj, në cilëndo sferë të jetës, dhe këtë nuk po e them për korrektesë politike. Edhe në politikë, edhe në media, edhe nëpër spitale, edhe në Akademi e universitete shumica e njerëzve janë në fakt të mirë. Por këta të mirët po bëjnë shumë pak, për të mos thenë asgjë. Në aspektin sociologjik nuk është fare e rendësishme vlera jonë intrinsike (e brendshme). Krejt çka vlen është ajo vlerë që ne e ndajmë me të tjerët. Nëse titulli “Ku ishe ti Adam?” është një shkëndijë e vetëkritikës, apo kritikës kolektive apo edhe thumbim, nuk ka lidhje. Është i pamjaftueshëm dhe praktikisht i panevojshëm. Askush nuk po kërkon vetëkritikë e as fleëtrrufe. Kosova ka nevojë për ide dhe zgjidhje. Idetë vinë kryesisht nga inteligjencia! E meqenëse idetë nuk janë në vetvehte zgjidhje, kemi nevojë edhe për lideër politik, ne daq pranoni në daq jo. Për të justifikuar, rrallë ndodh që i njejti njeri të jetë edhe ideatorë edhe udhëheqës.
Është e vërtetë se kur një Akademik thotë diçka, jehona është shumë më e madhe se sa kur e thotë dikush tjetër, sepse konsiderohet se ata nuk posedojnë dije aksidentale. Por njerëzit nuk presin nga profile akademik që ta amplifikojnë atë që edhe ashtu e thonë të gjithë, ose të na e tregojë më fuqishëm dhe më bukur atë qëështë evidente, se ka krim, korrupsion, evasion,…. Aq më keq duke përdorur pseudo teori.
Dikur diku e kam pas lexuar një mendim intrigues (këtë po e them për t’u siguruar se nuk po bëj plagjiat), se durimi nuk është diçka që humbet papritur por është diçka që vet individi vendos ta flake tutje. Nuk pritet prej akademikë ve që ta flakin tutje durimin, por që të jenë sistematikisht të involvuar.
Nuk mund t’iu themi njerëzve se ky shtet ta shpif, se të gjithë janë hajna, kush më shumë e kush më pak varësisht prej mundësive!, se ky vend nuk duhet të ekzistojë por duhet të bashkohet me një shtet tjetër dhe në të njejtën kohë të mllefosemi me ta, sepse nuk paguajnë taksa, sepse nuk e respektojnë ligjin, sepse vjedhin vota, sepse nuk besojnë në të ardhmen, etj. etj. Është oksimoro
Dhe zgjidhjet vine në një mënyrë ose në tjetrën. Me ose pa ideatorë profesionistë. Shoqëritë janë ballafaquar me situata të pashpresa, kur të gjithë të menqurit janë pajtuar se nuk ka zgjidhje; dhe me të vërtetë nuk ka pasur zgjidhje përderisa të menqurit janë pajtuar se nuk ka zgjidhje dhe nuk e kanë kërkuar atë mëtutje. Por zgjidhja rëndom ka ardhur në momentin kur disa të “marrë” kanë thenë: ka zgjidhje! dhe e kanë gjetur atë. Kosova është dëshmitare e vërtetësisë së kësaj thënie të huajtur.
E gjithë kjo që shkrova nuk është replikë me Akademik Mehmet Kraja. Është mllefi im!
vie_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn