als_Latn dik_Latn sag_Latn
Pjesëmarrja në Lojërat Olimpike është gjithnjë ëndrra e çdo sportisti, i cili investon për të ardhmen e tij, garon për të qenë më i miri dhe në fund, nderon edhe ngjyrat e vendit të tij. Për t’ia dalë mbanë duhen shumë mund e sakrifica dhe asnjëherë të kapësh majat nuk është e lehtë. Përpos talentit, duhet edhe puna e madhe, e veçanërisht ndihma e shtetit të cilin ai përfaqëson. Ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike të Soçit më dha një leksion të mirë jo vetëm mua si resident I KOKSH, por mbarë botës. Një leksion që ka të bëjë më mënyrën e menaxhimit të sportistit, trajnerit, por
edhe sportit në tërësi. Delegacioni indian parakaloi jo me flamurin e vendit të tij, por me flamurin e Komitetit Olimpik Ndërkombëtar (IOC). Arsyeja ishte e thjeshtë: Komiteti Olimpik Ndërkombëtar e kishte dënuar Komitetin Olimpik Indian për ndërhyrjet e shtetit ndaj këtij institucioni. Për të mos dënuar sportistët, IOC vendosi që delegacioni indian të mos parakalojë me flamurin e vendit të tij, por me atë të olimpizmit. Kjo që ndodhi ishte diçka tepër e rëndë për sportistët, pasi ndodhi në sytë e mbarë botës, ndërsa IOC kërkon të thotë me këtë gjest se shteti nuk duhet të bëhet kurrë pengesë, por partner. Pas shumë vitesh të mbushura me polemika, sot marrëdhëniet mes KOKSH dhe Shtetit janë të shkëlqyera, falë insistimit të vetë ministres Nikolla, që është bërë krah në mbështetjen e sportit. Por së fundmi në skenë ka dalë z.Ndreca, që po bëhet pengesë e bashkëpunimit mes MAS-it, Federatave dhe KOKSH, me pretekstin se nuk jemi regjistruar në Gjykatë. Kjo është e gabuar, pasi ka një vendim qeverie për ekzistencën e KOKSH, ka një Ligj Parlamentar që e njeh KOKSH-in dhe ka një Komitet Olimpik Ndërkombëtar që e njeh KOKSH-in. Çfarë kërkon më shumë z.Ndreca, që i ka prerë financat KOKSH-it? Mos kërkon që Shqipëria të mos parakalojë me flamurin kuqezi? Jo, z.Ndreca, gaboheni rëndë nëse prisni këtë, pasi kjo nuk ka për të ndodhur. Kur ju mendoni se keni zbatuar ligjin,
atëherë e keni thyer atë. Nuk është mirë që hiqni pagat e sekretarëve të Federatave, të cilët janë njerëz të thjeshtë dhe kontribues, ndaj mos I përçmoni duke thënë se janë të pazotë, pasi rrojnë vetëm me rrogën e shtetit. Turp! Nëse keni mundësi për ta ndihmuar sportin ndihmojeni atë, nëse jo mos e pengoni, se pastaj do të kthehet në bumerang. Këtë gjë ka kërkuar dhe kërkon të bëjë prej muajsh edhe Komiteti Olimpik Kombëtar Shqiptar, që investon te sportistët elitarë, trajnerët e tyre, në përpjekje që flamuri kuqezi të valëvitet triumfues në arenën ndërkombëtare, kudo. Por ata duan të ndjejnë edhe ngrohtësinë e shtetit, të mbështetjes së tij financiare, në mënyrë që të mbajnë më fort e më lart flamurin kuqezi. Kjo do të ishte shumë domethënëse për çdo sportist, që kërkon të ndihet I vlerësuar. E po kështu edhe trajneri i tij, shokët e tij, rivalët, Federata dhe i gjithë komuniteti i sportit. Pra, një zinxhir i gjatë dhe që lypset të jetë I fortë në mënyrë që të rezistojë gjithnjë ndaj vështirësive.
Një leksion për ju z.Ndreca nga Olimpiada e Soçit3
Pjesëmarrja në Lojërat Olimpike është gjithnjë ëndrra e çdo sportisti, i cili investon për të ardhmen e tij, garon për të qenë më i miri dhe në fund, nderon edhe ngjyrat e vendit të tij. Për t’ia dalë mbanë duhen shumë mund e sakrifica dhe asnjëherë të kapësh majat nuk është e lehtë. Përpos talentit, duhet edhe puna e madhe, e veçanërisht ndihma e shtetit të cilin ai përfaqëson. Ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike të Soçit më dha një leksion të mirë jo vetëm mua si resident I KOKSH, por mbarë botës. Një leksion që ka të bëjë më mënyrën e menaxhimit të sportistit, trajnerit, por
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn