als_Latn dik_Latn sag_Latn
Romela Begaj: Nuk kam marrë kurrë doping, s’kam pasur nevojë për të (Burimi: Balkanweb, www.balkanweb.com)
Romela Begaj është një emër që u ka dhënë krenari shqiptarëve jo pak herë, mirëpo sivjet ajo arriti kulmin e karrierës së saj, duke u shpallur edhe kampione e botës në shkëputje. Momenti i triumfit për Romelën zgjati pak, pasi ajo u akuzua se ka marrë doping. Sportistja 28-vjeçare nuk i pranon kurrsesi këto akuza. Në një intervistë për “Gazeta Shqiptare”, ajo mohon të ketë marrë substanca, duke theksuar se kurrë s’ka pasur nevojë për to. Përmes këtij rrëfimi, Romela i kërkon falje publikisht edhe familjes së saj, për shqetësimin që u ka shkaktuar lajmi jo i mirë. Më poshtë do të prezantoheni edhe me një anë tjetër të sportistes, atë të femrës së dashuruar. Ajo rrëfen historinë e saj të zemrës me trajnerin, i cili prej tetë vjetësh i është bërë krah në ditë të lumtura e të gëzuara.
Romela, prej sa vitesh merresh me sportin e peshëngritjes? Si kanë qenë fillimet e tua?
Fillimet e mia në këtë sport kanë qenë që në moshën 8-vjeçare. Fillova me ekipin e Tiranës deri në moshën 13-14 vjeçe. Më pas në vitin 2005 ka qenë pjesëmarrja ime e parë me Lojërat Olimpike në Spanjë. Atje për tre muaj stërvitje unë kam marrë edhe medaljen time të parë të bronzit. Më pas vazhduan garat me radhë… Kam gati dhjetë vjet që merrem me këtë sport.
A është e vështirë për një femër që ia kushton fëmijërinë dhe rininë një sporti që në Shqipëri shihet si sport për meshkuj?
Në fakt, për mua ka qenë e vështirë sidomos kur e kam nisur sportin e peshëngritjes. Kam thyer një tabu në mentalitetin e popullit shqiptar, sipas të cilit një femër duhet të rrijë në shtëpi, duhet të mbarojë shkollën, të jetë familjare, të bëhet gati për martesë… Në fillimet e mia unë komentohesha kështu, “një femër ka hyrë në sportin e burrave”.
Je ndjerë e paragjykuar?
Në fillim po, sepse shumë njerëz nuk e kishin as kulturën sportive në ato vite. Shihej me sy tjetër një femër që kishte zhvillim muskulor ndryshe nga një femër normale. Pra, nuk ka qenë një start i ri vetëm për mua, por edhe për mentalitetin e shqiptarëve. Përveç dashurisë sime të madhe për këtë sport, unë jam ndjerë edhe sikur kam dhënë një shembull që femrat shqiptare të mos kenë ndrojtje për të bërë gjërat që duan.
Po meshkujt si të shihnin? Të ngacmonin si vajzat e tjera? Të afroheshin?
Në fakt jo. Mua as nuk më kanë ngacmuar nga larg, siç i ngacmojnë zakonisht femrat e tjera. Më shihnin me atë syrin “nuk i afrohem kësaj se ta këput me grusht” (qesh), një shprehje e çuditshme për t’u thënë për një femër. Megjithatë, unë u mësova edhe me këtë.
Historia e dashurisë me të fejuarin tënd si nisi?
Ishte një lidhje që u krijua nga sporti. I fejuari im ka qenë boksier. Dhe duke qenë vetë sportist, pati tërheqje ndaj meje. Ai më shihte si një femër të veçantë.
Po ty të tërhoqi në fillim?
Të them të drejtën, mua më shumë më tërhoqi drejt tij fakti që nuk më pa me atë syrin që më shihnin të tjerët, por më pa si femër. Historia jonë nuk nisi me “unë të dua shumë”, por nisi me shikime gjatë stërvitjes, një dashuri sportive (qesh). Është gjëja më e veçantë që më ka ndodhur në jetën time.
Sa vite u bëtë bashkë? Si do t’i përshkruaje vitet e kaluara krah të fejuarit tënd?
Kemi gati 8 vjet. Kemi kaluar vite të bukura, të mbushura me emocion. Kemi kaluar edhe momente të vështira, duke i qëndruar sa më pranë njëri-tjetrit. Në këto vite në ditë të mira e të këqija, në gëzime e në lot, kemi qenë bashkë. Unë nuk jam ndjerë asnjëherë vetëm dhe kjo është shumë e rëndësishme për mua.
Romela ti ke marrë doping?
Jo, nuk kam marrë. Nuk kam pasur nevojë të marr dhe as më ka shkuar në mendje ndonjëherë që të marr. Unë jam rritur me një frymë kulture, sinqeriteti dhe respekti ndaj asaj çka unë bëj. Megjithatë, pavarësisht se njerëzit mund të mos më besojnë, është dikush në këtë botë që më beson dhe ai është Zoti.
A mundesh ta vërtetosh këtë?
Derisa unë të kem këtë moral dhe mundësitë financiare, do ta ndjek këtë çështje deri në fund. Vetëm nëse nuk do të kem mundësi do deklaroj me sinqeritet që s’do e ndjek më tej për shkak të mungesës së parave e të përkrahjes.
A mund të ndodhë që të ta kenë dhënë këtë substancë pa dijeninë tënde?
Kjo nuk mund të ndodhë se unë s’jam fëmijë. Unë shoh mirë nga sytë. Çdo gjë e këtij lloji që merret, bëhet me vetëdije, por në rastin tim nuk ka pasur shans të ndodhë. Gjatë gjithë kohës që unë kam bërë sport, unë kam qenë me të fejuarin tim që është njëherësh edhe trajneri im. Ai s’ka pasur nevojë të ma japë një substancë të tillë sepse unë kam vite që bëj sport, kam marrë medalje dhe në botëror kam dalë e gjashta në olimpiadë. S’ka pasur arsye që ta njollos karrierën time të të gjithë këtyre viteve dhe të hedh poshtë punën time. Nuk është se rezultatet e mia u ngritën papritur dhe në mënyrë të menjëhershme. Unë kam qenë e mirë në shkëputje, në dygarësh, por kurrë s’kam qenë mirë në shtytje. Nëse do të kisha marrë doping, unë sot do të isha kampione në të tria stilet e do kisha thyer rekorde. Kjo është një logjikë shumë e thjeshtë që çdokush, edhe ata që nuk marrin vesh nga ky sport, e kuptojnë.
Kush ta dha lajmin për akuzën që të kanë bërë. Ku ishe në ato momente?
Në ato momente isha në një konferencë në një shkollë private. Nuk më treguan që më kishin akuzuar, por më njoftuan që kisha një problem familjar. Pasi shkuam në shtëpi, i fejuari im më tha çfarë kishte ndodhur. Sigurisht që nuk e prisja. As nuk e kisha menduar ndonjëherë në jetën time se mund të ndodhte kjo, pasi gjithmonë kam qenë e vetëdijshme se çfarë kam bërë e si i kam arritur ato rezultate. Po atë natë jam nisur drejt Gjermanisë për te njerëzit e mi dhe nuk i kam ndjekur akuzat që janë bërë në media. Por më vjen shumë keq për familjen time që kanë vuajtur çdo gjë mbi shpinë, çdo fjalë të keq të njerëzve, gazetarëve e medias. I kërkoj falje familjes sime dhe po u them edhe atyre publikisht që unë nuk kam përdorur asnjë substancë dhe jam e pastër, ashtu siç më kanë mësuar të jem. S’kam pasur nevojë ta përdor atë lloj substance se unë i di kapacitetet e mia, ku jam e deri ku mund të arrij. Nëse s’do të kem mundësi të arrij aty ku dua, nuk do të përdor kurrë substanca, por do të distancohem nga sporti e do jap dorëheqjen vetë.
Po reagimet në publik si janë? Vazhdojnë të të mbështesin ndjekësit e tu, apo të kanë kritikuar e të janë larguar?
Të them të drejtën më kanë mbështetur. Të paktën në lagjen ku jetoj këtu në Tiranë, shumica e njerëzve e dinë historinë time, më besojnë mua e më thonë që s’kam faj. Ata e kanë vlerësuar që një Shqipëri kaq e vogël bëri emër në një botë kaq të madhe. Megjithatë, edhe atyre që nuk më besojnë, unë i kërkoj mirëkuptim. Jam munduar gjithmonë të bëj më të mirën për emrin tim dhe për flamurin im.
Kush mund të të ndihmonte që ta zgjidhje këtë çështje?
E vetmja ndihmë që kam pasur deri tani ka qenë trajneri Luan Shabani. Unë kam katër vjet që stërvitem në Athinë dhe ai ka qenë personi që më ka ndjekur, më ka mbështetur e më ka ndihmuar për çdo gjë dhe unë e falenderoj. Kanë hedhur shumë baltë mbi të dhe më vjen keq që puna dhe dashamirësia e Luan Shabanit për sportistët shqiptarë dhe kombin tonë është hedhur poshtë. Siç e kam thënë, medaljet në Shqipëri kanë ardhur falë punës së tij, dashurisë së tij për vendin tonë e për sportin. Ai është i vetmi që na ka qëndruar pranë mua dhe të fejuarit tim. Shteti shqiptar nëse ka dyshime për përdorimin e dopingut, unë jam e gatshme që të më marrin e të më bëjnë analizat në laboratorin më të mirë të botës. Jam e gatshme për çdo gjë, që të tregohet pafajësia ime. E përsëris, unë nuk e kam marrë atë substancë, sepse nuk kam pasur nevojë ta marr.
Si do të veprosh tani me karrierën tënde? Çfarë planesh ke?
Nuk do ta lë me kaq. Çfarëdo që të ndodhë do ta vazhdoj rrugën time. Siç e kam nisur, edhe do ta përfundoj. E kam nisur me rezultate dhe fundin e karrierës sime do ta kem me rezultate. Duhet të bëhet diçka për ne sportistët shqiptarë që të kemi përkrahje më të madhe, sepse ne kemi dhënë për flamurin kombëtar. Le t’i japin provat e veta tani, sepse kemi nevojë. Nuk jepet mbështetja vetëm kur marrim medalje. Personalisht do të luftoj deri në momentin e fundit. Sido që të vijë dënimi im, nuk e lë me kaq.
Po në jetën private, çfarë planesh ke? Keni menduar me të fejuarin për martesë e për fëmijë?
Martesa vjen e dyta pas sportit (qesh). Nuk kemi menduar për një fëmijë, por kemi qejf të bëjmë 5 çuna (qesh). Do vazhdojmë jetën tonë dhe presim që këto ditë të bukura të vijnë me kohën.
24.12.2014
Burimi: Balkanweb
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn fur_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn