als_Latn uzn_Latn ron_Latn
Kreu 14Postuar tek: Kundërshto Djallin
Ka dy mĂ«nyra tĂ« tjera me tĂ« cilat Satani i mĂ«rzit dhe dĂ«shpĂ«ron besimtarĂ«t. NdonjĂ«herĂ« Satani do t’u thotĂ« se pĂ«rvoja e tyre e krishterĂ« nuk Ă«shtĂ« asgjĂ« e veçantĂ« – sepse shumĂ« njerĂ«z tĂ« tjerĂ« jobesimtarĂ« kanĂ« pĂ«rvojĂ« tĂ« ngjashme. Satani do t’u thotĂ« se besimi nuk Ă«shtĂ« njĂ« dhuratĂ« nga PerĂ«ndia, por vetĂ«m njĂ« ide e mendjes sĂ« tyre. Kujdesi dhe interesi i tyre pĂ«r punĂ«n e PerĂ«ndisĂ« Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« lloj i thellĂ« interesi qĂ« njerĂ«zit mund tĂ« tregojnĂ« pĂ«r çdo lloj punĂ«. Satani do t’i bĂ«jĂ« besimtarĂ«t tĂ« mendojnĂ« se progresi i tyre shpirtĂ«ror nuk ka ndryshim nga progresi i jobesimtarĂ«ve, nĂ« dashamirĂ«si apo vetĂ« kontroll. Satani do t’u tregojĂ« tĂ« gjithĂ« llojet e njerĂ«zve qĂ« jetojnĂ« mirĂ« me nder e tĂ« bindur ndaj ligjeve dhe do t’u thotĂ« besimtarĂ«ve se besimi i tyre nuk ndryshon aspak nga mirĂ«sia e njerĂ«zve qĂ« nuk janĂ« besimtarĂ«.
Kur Satani thotë kështu, besimtarët duhet të kujtojnë se Perëndia punon në jetën e njerëzve në dy mënyra kryesore. Ai u jep bekime të gjithë njerëzve, dhe u jep bekime të veçanta njerëzve të Tij të zgjedhur. Besimtarët nuk duhet të mendojnë kurrë se bekimet që Perëndia u jep të gjithë llojeve të njerëzve janë bekimet e veçanta që Ai u jep besimtarëve të krishterë. Të bësh dallimin midis tyre nuk është e lehtë, sepse disa nga bekimet që Perëndia u jep jobesimtarëve ngjasin shumë me ato që u jep besimtarëve të vërtetë. Për shembull, shumë jobesimtarë dinë shumë për besimin e krishterë. Ata e njohin Biblën dhe e kuptojnë mësimin e krishterë. Megjithatë kjo nuk i bën të jenë besimtarë të vërtetë. Shumë jobesimtarë bëjnë jetë të mirë, me dobi dhe të përulur ndaj ligjeve ashtu siç bëjnë edhe besimtarët e vërtetë. Por kjo nuk do të thotë se besimtarët janë njësoj si jobesimtarët e mirë të dobishëm që u nënshtrohen ligjeve.
Ka ndryshime tĂ« vĂ«rteta midis bekimeve shpirtĂ«rore qĂ« kanĂ« besimtarĂ«t dhe atyre qĂ« kanĂ« jobesimtarĂ«t. Jeta e re prej PerĂ«ndisĂ« qĂ« e kanĂ« besimtarĂ«t Ă«shtĂ« shumĂ« e ndryshme nga jeta e jobesimtarĂ«ve. PĂ«r shembull, besimtari kthehet nĂ« njeri i ri i cili tregon diçka nga lavdia e PerĂ«ndisĂ« nĂ« jetĂ«n e tij tĂ« pĂ«rditshme. BotĂ«kuptimi, ndjenjat dhe veprimet e besimtarit - kanĂ« ndryshuar, janĂ« pastruar dhe rinuar. Nga ana tjetĂ«r jobesimtari nuk ka ndryshuar kĂ«shtu: bekimet e PerĂ«ndisĂ« pĂ«r jobesimtarĂ«t janĂ« mĂ« tĂ« kufizuara. Po; PerĂ«ndia i bekon jobesimtarĂ«t – por vetĂ«m pĂ«r tĂ« kufizuar dhe pĂ«r tĂ« kontrolluar pasojet e mĂ«kateve tĂ« tyre. Veçse ky nuk Ă«shtĂ« njĂ« ndryshim tĂ« brendshĂ«m.
Së dyti, kur Perëndia vepron në jetën e besimtarëve, Ai u jep atyre një interes të thellë personal për realitetet shpirtërore: në Zotin, në Jezu Krishtin, në premtimet e në mbretërinë e Tij në qiell. Njerëzit që nuk janë të bekuar në këtë mënyrë mund të dinë për mësimet e krishtere, për Biblën apo për shërbesat në kishë, por ata nuk duan të njohin Perëndinë e të gëzojnë bekimet e Tij.
Dhe pĂ«rsĂ«ri, kur PerĂ«ndia vepron vĂ«rtet nĂ« jetĂ«n e njerĂ«zve, ata fitojnĂ« kĂ«naqĂ«si duke e kĂ«naqur AtĂ«: ata luten, lexojnĂ« BiblĂ«n ose takojnĂ« besimtarĂ« tĂ« tjerĂ« me gĂ«zim tĂ« vĂ«rtetĂ«. Ja mĂ«nyra se si psalmisti e pĂ«rshkruan njĂ« njeri tĂ« lumtur: “Lumturia e tij Ă«shtĂ« nĂ« Ligjin e Zotit” (Psalmi 1:2). Por ata qĂ« e quajnĂ« veten besimtarĂ«, por qĂ« PerĂ«ndia nuk i ka ndryshuar qĂ« t’i bĂ«jĂ« njerĂ«zit e Tij, nuk e kanĂ« kĂ«tĂ« lloj gĂ«zimi. Ata nuk pĂ«lqejnĂ« t’i shĂ«rbejnĂ« PerĂ«ndisĂ«, por mendojnĂ« se kjo gjĂ« do tĂ« ishte e mĂ«rzitshme dhe plot shqetĂ«sime.
Kur Perëndia e bekon dikë me mënyrën e veçantë siç bën për të krishterët e vërtetë, ai person duhet të jetë i kujdesshëm për mënyrën e jetesës. Jeta e Perëndisë në besimtarë i bën ata ta vëzhgojnë veten me kujdes. Kurse njerëzit që janë të krishterë vetëm me emër, pa pasur përbrenda jetën e Perëndisë, zakonisht kritikojnë më shumë të tjerët sesa vetveten.
Njerëzit që janë të bekuar prej Perëndisë, me jetën e Tij të re, dëshirojnë vazhdimisht të pastrohen, pa marrë parasysh se sa e vështirë mund të jetë. Njerëzit që vetëm quhen të krishterë, pa bekimin e shpëtimit të Perëndisë, nuk vazhdojnë në pastërti kur jeta e tyre fillon të vështirësohet. Jezui foli njerëz të tillë në shëmbëlltyrën e tij tek Mateu 13:20,21. Fara e mbjellë në zallishtë është për personin që e dëgjon lajmin e mirë dhe menjëherë e pranon me gëzim, por kur vjen ndonjë vështirësi ose persekutim menjëherë heq dorë nga besimi. Siç e shikoni pra, një besimtar i vërtetë e sheh më me vlerë të pasojë Krishtin, sesa të shijojë kënaqësitë e kësaj jete, pavarësisht nga vështirësitë.
PĂ«rsĂ«ri njerĂ«zit e bekuar me jetĂ«n e vetĂ« PerĂ«ndisĂ« dĂ«shirojnĂ« tĂ« bĂ«jnĂ« gjĂ«ra shpirtĂ«rore pĂ«r arsye shpirtĂ«rore. Ata dĂ«shirojnĂ« t’i luten PerĂ«ndisĂ«, tĂ« punojnĂ« pĂ«r tĂ« e ta dĂ«gjojnĂ« AtĂ« - ta shfaqin gjithĂ« dashurinĂ« pĂ«r PerĂ«ndinĂ«, sepse e dinĂ« se Ă«shtĂ« mirĂ« ta kĂ«naqĂ«sh AtĂ«. NĂ« qoftĂ« se njĂ« i vetĂ«quajtur i krishterĂ« lutet, ose punon shumĂ«, kjo ndodh sepse ai dĂ«shiron qĂ« njerĂ«zit e tjerĂ« tĂ« mendojnĂ« mirĂ« pĂ«r tĂ«. Ai nuk Ă«shtĂ« i interesuar tĂ« kĂ«naqĂ« PerĂ«ndinĂ«.
Personi tĂ« cilin PerĂ«ndia e bekon me jetĂ«n e Tij tĂ« re dĂ«shiron tĂ« braktisĂ« krejtĂ«sisht mĂ«katin dhe t’u bindet tĂ« gjitha porosive tĂ« PerĂ«ndisĂ«. Ai Ă«shtĂ« si Kalebi pĂ«r tĂ« cilin PerĂ«ndia tha: “Ai vjen pas meje me gjithĂ« zemĂ«r?” (Numrat 14:24). NjerĂ«zit qĂ« veprojnĂ« si tĂ« krishterĂ« por nuk janĂ« besimtarĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«, i shkojnĂ« PerĂ«ndisĂ« pas me gjysmĂ«-zemĂ«r dhe vetĂ«m kur kĂ«naqen vetĂ«.
Por mbi çdo gjĂ« tjetĂ«r, njerĂ«zit qĂ« janĂ« tĂ« bekuar me dashurinĂ« dhe mĂ«shirĂ«n e veçantĂ« tĂ« PerĂ«ndisĂ« mendojnĂ« pĂ«r Jezu Krishtin si mĂ« i madhi nga tĂ« gjitha bekimet. NjerĂ«zit qĂ« duken sikur tĂ« jenĂ« tĂ« krishterĂ« por nuk janĂ« besimtarĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ«, mendojnĂ« shumĂ« pĂ«r çmimin dhe vlerĂ«simin qĂ« marrin, si dhe me tĂ« gjitha pĂ«rfitimet e tjera qĂ« mund tĂ« dalin pĂ«rpara gjatĂ« tĂ« vepruarit si tĂ« krishterĂ«. Por ata nuk e çmojnĂ« Zotin Jezu Krisht mbi tĂ« gjitha gjĂ«rat e tjera. Kurse nga ana tjetĂ«r, tĂ« krishterĂ«t e vĂ«rtetĂ« janĂ« si Simon Pjetri. Ata thonĂ«: “O Zot, te kush tjetĂ«r mund tĂ« shkojmĂ«? FjalĂ«t e tua sjellin jetĂ«n e pĂ«rjetshme. BesojmĂ« dhe e dimĂ« se ti je i DĂ«rguara i PerĂ«ndisĂ«” (Gjoni 6:68).
A e doni ju Zotin Jezu Krisht mĂ« shumĂ« se çdo gjĂ« tjetĂ«r? NĂ« qoftĂ« se po, Satani e ka gabim t’ju thotĂ« se jeta juaj e krishtere Ă«shtĂ« e gĂ«njeshtĂ«r dhe joreale.
Dhe mĂ« pas vjen gĂ«njeshtra e dytĂ« e Satanit – qĂ« thotĂ« se jobesimtarĂ«t luftojnĂ« kundĂ«r mĂ«katit njĂ«soj si besimtarĂ«t. NĂ« qoftĂ« se njerĂ«zit e zakonshĂ«m jobesimtarĂ« luftojnĂ« kundĂ«r mĂ«katit, a i bĂ«n krishterimi besimtarĂ«t vĂ«rtet tĂ« ndryshĂ«m?
BesimtarĂ«t e krishterĂ« janĂ« krejtĂ«sisht kundĂ«r mĂ«katit. Mendja, vullneti dhe ndjenjat e tyre janĂ« kundĂ«r mĂ«katit. Kjo nuk Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ« me jobesimtarin. PĂ«r shembull, mendja e jobesimtarit mund tĂ« jetĂ« kundĂ«r mĂ«katit tĂ« krenarisĂ« – ata mund tĂ« mendojnĂ« dhe thonĂ« se krenaria Ă«shtĂ« gabim. MegjithatĂ« ata mundet pĂ«rsĂ«ri tĂ« ndihen krenarĂ« nĂ« vetvete. BesimtarĂ«t nga ana tjetĂ«r, janĂ« krejtĂ«sisht kundĂ«r mĂ«katit: kundĂ«r krenarisĂ« nĂ« vetvete si dhe tek tĂ« tjerĂ«t. KĂ«shtu qĂ« besimtarĂ«t dĂ«shirojnĂ« ta luftojnĂ« mĂ«katin nĂ« çdo mĂ«nyrĂ«; dhe asnjĂ« jobesimtar nuk e bĂ«n kĂ«tĂ«.
BesimtarĂ«t dĂ«shirojnĂ« tĂ« luftojnĂ« tĂ« gjitha llojet e mĂ«kateve; jobesimtarĂ«t luftojnĂ« vetĂ«m kundĂ«r disa mĂ«kateve – zakonisht atyre qĂ« mund t’i shohĂ« kushdo. BesimtarĂ«t dĂ«shirojnĂ« ta luftojnĂ« mĂ«katin pĂ«r arsye shpirtĂ«rore: sepse e duan PerĂ«ndinĂ«, sepse Krishti vdiq pĂ«r t’i shpĂ«tuar dhe sepse Shpirti i ShenjtĂ« po i ndryshon. BesimtarĂ«t e luftojnĂ« mĂ«katin gjatĂ« gjithĂ« kohĂ«s; jobesimtarĂ«t e luftojnĂ« mĂ«katin sipas rastit, dhe mĂ« pas bĂ«jnĂ« paqe me tĂ«. BesimtarĂ«t pĂ«rparojnĂ« ndĂ«rsa fuftojnĂ« kundĂ«r mĂ«katit; mĂ«kati i mposht jobesimtarĂ«t gjithmonĂ« e mĂ« tepĂ«r, bile edhe kur ata e luftojnĂ«. KĂ«shtu pra, ka njĂ« ndryshim tĂ« madh midis luftes qĂ« i bĂ«jnĂ« besimtarĂ«t mĂ«katit dhe asaj qĂ« i bĂ«jnĂ« jobesimtarĂ«t. BesimtarĂ«t duhet ta luftojnĂ« mĂ«katin deri nĂ« fund te jetĂ«s. Dhe nuk duhet ta besojnĂ« Satanin kur u thotĂ« se lufta e tyre nuk ka ndryshim nga lufta e jobesimtarĂ«ve.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn