als_Latn dik_Latn sag_Latn
Feja e terrorizmit!
Shkruan: Besnik SINANI, Tiranë
Shtëpia e Bardhë organizoi këto ditë një samit dedikuar luftës kundër ekstremizmit. Presidenti Obama, ashtu si Sekretari i Shtetit, John Kerry në Davos pak javë më parë, ngulin këmbë të dallojnë terrorizmin e kryer nga muslimanët nga feja e tyre. Ata kundërshtojnë emërtimin “Terrorizëm Islamik” dhe preferojnë “militantizëm ekstremist.” Gjatë samitit u theksua nevoja që të shqyrtohet edhe terrorizmi që vjen nga bashkësi të tjera fetare. Në fjalët e John Kerry-t në Davos: “Gabimi më i madh që mund të bëjmë është të fajësojmë muslimanët për krime të cilat feja e tyre totalisht i dënon… Me siguri që nuk do mund t’i mposhtim armiqtë tanë, duke etiketuar negativisht partnerë potencialë. Në atë mënyrë do i hidhnim benzinë zjarrit që duam ta shuajmë.”
Ky qëndrim nuk është thjesht shfaqje korrektësie politike, por vjen si rrjedhojë e një konsensusi në administratën amerikane, e cila gjykon se duke etiketuar aktet terroriste si “Islamike”, i kontribuohet kauzës së grupeve si ISIS. Vizioni për botën si e ndarë midis Islamit dhe të tjerëve është pikërisht vizioni mbi të cilin po investon ISIS-i dhe është themeli i propagandës së vet rekrutuese.
Historiani i Universitetit të Michigan-it, Juan Cole, shkroi se vetë qëllimi për sulmet në Francë ishte që të krijonte një reagim sa më të ashpër anti-musliman e kjo do ta bënte më të lehtë rekrutimin midis muslimanëve në Europë. Në anën tjetër, bashkësitë muslimane në Lindjen e Mesme janë jo vetëm viktimat kryesore të dhunës së ISIS-it, por edhe vende muslimane si Jordania, Emiratet e Bashkuara, Arabia Saudite dhe Egjipti janë edhe vendet më të angazhuara në luftën kundër kësaj organizate.
Presidenti Obama u tha liderëve botërorë, të mbledhur në samitin në Uashington, se “Kur njerëzit pështyjnë urrejtje kundër të tjerëve për shkak të fesë së tyre ose sepse ata janë emigrantë, kjo ushqen narrativën e terroristëve. Kjo ushqen një cikël frike dhe zemërimi si dhe një sens padrejtësie dhe këto janë gjërat që gjuajnë terroristët.”
Por, etiketimi “terrorizëm islamik”, përveç dëmit politik, sjell edhe vështirësi në të kuptuarit të fenomenit që kërkon të shpjegojë. Etiketimi “islamik” mistifikon dhe mbulon arsyet politike që qëndrojnë pas kontekstit historik dhe social ku këto akte terrorizmi ndodhin. Ato krijojnë iluzionin se informacioni, motivi, shpjegimi i akteve brutale të terrorizmit, gjenden në ndonjë tekst fetar mesjetar, pasojë e një indoktrinimi obskurantist, që kërkon ta kthejë botën në Mesjetë, e si i tillë nuk mund të analizohet në mënyrë racionale.
Askush nuk e përfaqëson këtë karikaturë më mirë sesa talibanët. Në një tekst shkollor që përdoret sot në shkollat për fëmijë në Afganistan “Alfabeti i dijes së Xhihadit” fëmijët lexojnë: “Jobesimtarët janë armiqtë tanë.” Një fjali tjetër u mëson fëmijëve të vegjël: “Xhaxhai im ka një pushkë. Ai bën xhihad me pushkë.” Këto tekste të përdorura këto ditë në disa shkolla në Afganistan nuk janë prodhuar nga pena e Mullah Omarit ose Al-Kaidës, por janë paguar nga qeveria amerikane dhe shtypur në Universitetin e Nebraskës, SHBA. Ato u shtypën diku në vitet 1980-të, që t'i shërbenin rekrutimit të xhihadistëve kundër Bashkimit Sovjetik, por pas mbarimit të luftës nuk pati më sponsorizim tekstesh shkollore e të njëjtat tekste shkollore janë në qarkullim e përdoren sot e kësaj dite. A mund të kuptohen talebanët duke kërkuar nëpër vargjet e Kuranit apo kanunet mesjetare të Islamit pa e kuptuar Luftën e Ftohtë?
Në të njëjtën mënyrë, a mund të kuptohet ISIS-i duke kërkuar nëpër tekstet kanonike nga Islami në Mesjetë, kur është se, siç kanë thënë në intervista themelues të ISIS, si Abu Ahmad për The Guardian: “Po të mos kishte burg amerikan në Irak, nuk do kishte ISIS tani. [Burgu] Bukka ishte fabrika. Ajo na bëri ne të tërëve. Ajo ndërtoi ideologjinë tonë.” Sipas një analisti irakian, Hisham al Hishami, 17 nga 25 figurat qendrore të ISIS-it sot kanë kaluar kohë në burgjet amerikane nga 2004 gjer në 2011.
I njëjti Abu Ahmad, i pyetur për shpërthimin e luftës sektare në Irak, i thotë intervistuesit të The Guardian: “Kishte arsye për hapjen e kësaj lufte. Nuk ishte ngase ata janë shia, por sepse shiat po nxisnin për të. Ushtria amerikane po lehtësonte që ata të merrnin gjithë vendin nën kontrollin e tyre, duke ua dhënë vendin atyre. Ata po bashkëpunonin me njëri-tjetrin.”
Nuk përmendet parajsa apo ferri, traktate të habitshme teologjike ose mistike. Bëhet fjalë për ngjarje të mirëfillta politike, pushtim, kontroll territori.
Për t’ju kthyer samitit në Uashington, fokusi i Obamës për një strategji të luftimit të ISIS-it, duke inkurajuar avancimin e të drejtave të njeriut dhe demokracisë, ndesh në vështirësinë se disa nga aleatët kryesorë të SHBA-së, si Egjipti, janë edhe ndër dhunuesit më të mëdhenj të demokracisë dhe të drejtave të njeriut.
Në përkufizimin e vet, terrorizmi është përdorimi i dhunës për të arritur qëllime politike. Mistifikimi i terrorizmit, duke i mveshur petka fetare, duke e emëruar si një produkt ‘islamik’ krijon paragjykime e politika diskriminuese ndaj bashkësisë së besimtarëve, të cilët në mënyrë dominuese janë kundër brutalitetit të ISIS-it, e shpesh janë viktimat e tij primare. Në të njëjtën kohë, kjo veshje me petk fetar e pezullon konsiderimin e kontekstit historik e social që krijon realitetet politike të terrorizmit.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn