als_Latn som_Latn uzn_Latn
Shqip
Suretu Ali Imran - Vargjet Numri 200
الم ( 1 )
Elif, Lam, Mim.
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ( 2 )
All-llahu sht Nj, e nuk ka t adhuruar (Zot) pos tij, sht i prjetshm mbikqyrs.
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ ( 3 )
Ai ta zbret ty (Muhammed) librin me argument q t sht vrtetues i librave t mparshme. Ai e zbriti m par Tevratin dhe Inxhilin.
مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ ۗ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ ( 4 )
Udhrrfim pr njerz, e zbriti edhe Furkanin (dalluesin e s vertets nga gnjeshtra). S`ka dyshim pr se ata q mohojn argumentet e All-llahut i pret ndshkimi i rrept. All-llahu sht ngadhnjyes, shpagimtar.
إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَىٰ عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ ( 5 )
S`ka dyshim se All-llahu nuk mund t`i fshihet asgj n tok e as n qiell.
هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 6 )
Ai sht q ju krijon (formon) juve n mitra ashtu si t doj. S`ka Zot pos Tij, e q sht fuqiplot i urti.
هُوَ الَّذِي أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ ۖ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ ۗ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ ۗ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ ( 7 )
Ai sht q ta zbriti ty e q n t ka ajete t qarta dhe ato jan baz e librit, e ka t tjer q nuk jan krejtsisht t qarta (muteshabih). E ata, q n zemrat etyre kan anim kah e shtrembta, ata gjurmojn at q nuk sht krejt qart pr t shkaktuar huti, e kinse krkojn komentin e tyre. Po, pos All-llahut askush nuk e di domethnien e tyre t sakt. Dijetart e pajisur me dituri thon: ?Ne u kemi besuar atij (atyre q jan t paqarta), t gjitha jan nga Zoti yn! Por kt e kuptojn vetm ata q jan t zott e mendjes.
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً ۚ إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ ( 8 )
?Zoti yn, mos na i lako zemrat tona pasi na i drejtove, na dhuro mshirn Tnde, pse vetm Ti je dhuruesi i madh?.
رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ ( 9 )
?Zoti yn Ti je ai q n nj dit do t`i tubosh njerzit, dit q prt cilin nuk ka dyshim. All-llahu nuk shkel premtimin e vet.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ ( 10 )
sht e vertet se atyre q nuk besuan nuk do t`u vlej asgj para All-llahut, as pasuria e as fmijt e tyre. Ata vet jan lnd e zjarrit.
كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 11 )
Si gjendja e pasardhsve t faraonit dhe e atyre q ishin para tyre, q prgnjeshtruan argumentet tona, e All-llahu i shkatrroi me fajet e tyre, All-llahu ndshkon shum ashpr.
قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ( 12 )
Thaju atyre q nuk besuan: ?Do t jeni t mposhtur (ne kt jet) dhe do t hidheni n Xhennenem. Sa i shmtuar sht ai djep (shtrat).
قَدْ كَانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۖ فِئَةٌ تُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأُخْرَىٰ كَافِرَةٌ يَرَوْنَهُم مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۚ وَاللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَن يَشَاءُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُولِي الْأَبْصَارِ ( 13 )
Ju (jehudi) patt nj prvoj t madhe n ato dy grupet q u konfrontuat ndrmjet vete, njri grup luftonte n rrugn e All-llahut e tjetri ishte pabesimtar, dhe me shikimin e syve t tyre i shihnin se ishin dy her m shum se besimtart. Po, All-llahu me ndihmn e vet prforcon at q do. Vrtet, n kt sht nj prvoj e madhe pr ata q kan mendje t kthjellt.
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذَٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الْمَآبِ ( 14 )
U sht zbukuruar njerzve dashuria ndaj t kndjeve prej grave, djemve, pasuris s grumbulluar nga ari e argjendi, ndaj kuajve t stolisur, bagtis e bujqsis. Kto jan knaqsi t ksaj bote, po te All-llahu sht e ardhmja m e mir.
قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَٰلِكُمْ ۚ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ( 15 )
Thuaj: ?A t?ju lajmroj pr di shum m t mir se ato? Pr ata q friksohen, ata kan te Zoti i tyre Xhennete npr t cilat rrjedhin lumenj dhe aty do t jen prgjithmon, kan bashkshorte t pastra, dhe knaqsi nga All-llahu. All-llahu sht Basir (Ai q sheh dogj) pr robrit.
الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ( 16 )
T cilt thon: ?Zoti yn, ne vrtet besuam, na i fal mkatet tona dhe na ruaj prej ndshkimit t zjarrit!?
الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ ( 17 )
Durimtart, t drejtit, t devotshmit, dordhnit, faljekrkuesit n as?har (syfyr).
شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ وَالْمَلَائِكَةُ وَأُولُو الْعِلْمِ قَائِمًا بِالْقِسْطِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 18 )
All-llahu vrtetoi se nuk ka zot tjetr prve Tij, e dhe engjjt e ata q kan dijeni, se Ai sht Zbatues i drejtsis. Nuk ka zot prve Tij, Fuqiplotit, t Urtit.
إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 19 )
Pa dyshim feja te All-llahu sht Islami. U kundrshtuan ata q u sht dhn libri, pasi q u erdhi e vrteta, nga zilia mes vete. E kush mohon argumentet e All-llahut, (le ta dij se) All-llahu (ia) llogarit shpejt.
فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ ۚ فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ( 20 )
E, nse t polemizojn, thuaj: ?Ia kam nnshtruar fytyrn (qenien) All-llahut, e edhe ithtart e mij!? E thuaju edhe atyre q u sht dhn libri dhe analfabetve: ?A u nnshtruat?? Nse jan nnshtruar, ather jan prudhur e nse refuzojn, vrtet ti ke (pr obligim vetm) kumunikimin; All-llahu sht Basir (Ai q sheh) pr robrit.
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ( 21 )
Ata q mohojn argumentet e All-llahut, mbysin pejgambert pa far t drejte, mbysin njerz q kshillujn pr t drejtn, ti ata lajmroi pr nj ndshkim t dhembshm e pikllues.
أُولَٰئِكَ الَّذِينَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ ( 22 )
Ata veprat e tyre i asgjsuan n kt bot dhe n botn tjetr, ata nuk kan ndonj mbrojts.
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُدْعَوْنَ إِلَىٰ كِتَابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ وَهُم مُّعْرِضُونَ ( 23 )
A nuk i sheh ti ata, t cilve u sht dhn mjaft nga libri, kur t thirrn q ndrmjet tyre t gjykoj libri i All-llahut, se si nj grup prej tyre prapsohej. Ata jan refuzues.
ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ ۖ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِم مَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ( 24 )
E at (e bnin) ngase ata thonin: ?Neve nuk do t na djeg zjarri vetm pr pak dit t numruara, e ajo q shpifn pr fen e tyre, i mashtroi keq.
فَكَيْفَ إِذَا جَمَعْنَاهُمْ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيهِ وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ( 25 )
E, si do t jet gjendja e tyre kur Ne do t?i tubojm ata nj dit, pr t ciln nuk ka dyshim dhe do njeriu do t?i ofrohet ajo q e ka e fituar, duke mos iu br atyre kurrnj e padrejt.
قُلِ اللَّهُمَّ مَالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَن تَشَاءُ وَتَنزِعُ الْمُلْكَ مِمَّن تَشَاءُ وَتُعِزُّ مَن تَشَاءُ وَتُذِلُّ مَن تَشَاءُ ۖ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 26 )
Thuaj: ?O All-llah, Sundues i do sendi, Ti ia jep pushtetin atij q do, Ti ia heq prej dore pushtetin atij q do dhe e prul at q do, e lartson at q do. do e mir sht n dorn Tnde, vrtet, Ti ke mundsi pr do gj!?
تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَتُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ ۖ وَتُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَتُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ ۖ وَتَرْزُقُ مَن تَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 27 )
Ti e fute natn n dit dhe Ti e fute ditn n nat, Ti nxjerr nga i vdekuri t gjallin dhe nga i gjalli t vdekurin dhe Ti e begaton pa mas at q do!
لَّا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَن تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ ۗ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ( 28 )
Besimtart t mos i misojn mosbesimtart, e t?i ln manash besimtart. E kush bn at, ai nga feja e All-llahut nuk ka asgj, prveq pr qllim ruajtja prej t keqs s tyre. All-llahu ju trheq vrejtjen prej (dnimit t) Tij pse vetm te All-llahu sht e ardhmja.
قُلْ إِن تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ ۗ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 29 )
Thuaj: ?Edhe nse e fshefin at q keni n zemrat tuaja ose, e publikoni, All-llahu e di gjithka ka n qiej e ?ka n tok; All-llahu sht i plotfuqishm pr do send.
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ( 30 )
Ditn kur do njeri e gjen pran vete at q veproi mir ose keq, e pr at t keqe q bri, do t dshiroj q n mes tij dhe n mes asaj t jet nj distanc shum m e madhe (e mos ta shoh). All-llahu u jep t friksohen prej dnimit Tij, megjithq All-llahu sht i mshirshm ndaj robve.
قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ( 31 )
Thuaj: Nse e doni All-llahun, ather ejani pas meje q All-llahu t ju doj, t?ju fal mkatet tuaja, se All-llahu sht q fal shum, mshiron shum.
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ( 32 )
Thuaj: ?Binduni All-llahut dhe t drguarit, e ata refuzojn, ather All-llahu nuk i do pabesimtart!?
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 33 )
All-llahu e zgjodhi (pejgamber) Ademin, Nuhun, familjen Ibrahimit, familjen e Imranit mbi popujt tjer (t asaj kohe).
ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِن بَعْضٍ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 34 )
Q jan pasardhs njri prej tjetrit. All-llahu dgjon gjithka dhe i di t gjitha.
إِذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 35 )
(Prkujtohu) Kur gruaja e Imranit pat thn: ?Zoti im, Un kt q sht n barkun tim, vendosa ta kushtoj thjesht vetm pr shrbimin Tnd, pra pranoje kt prej meje, vertet Ti je Ai q dgjon e di!?
فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ( 36 )
E kur ajo e lindi tha: ?Zoti im, un e linda femr!? Po All-llahu e di m s miri at q ajo e lindi. E mashkulli nuk si femra.? Dhe un e emrtova at Merjeme, e at dhe pasardhsit e saj po t?i l Ty n mbrojtje prej djallit t mallkuar.
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا ۖ قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَا ۖ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 37 )
Zoti i saj e pranoi premtimin e saj si sht m mir, e rriti me nj edukat t mir e t plot dhe e vuri nn kujdesin e Zekirjas. Sa her q hynte Zekirjaja n mihrabin e saj gjente te ajo ushqimin e thonte: ?Ai sht nga All-llahu, se All-llahu at q do pa mas e furnizon!?
هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ ۖ قَالَ رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً ۖ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاءِ ( 38 )
Aty n at moment Zekirjaja e lut Zotin e tij e thot: ?Zoti im, falma edhe mua nga ana juaj nj ppasardhs (fmij) t mir, vrtet, Ti je dgjues i lutjes?!
فَنَادَتْهُ الْمَلَائِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَىٰ مُصَدِّقًا بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ ( 39 )
E duke u falulr ai n faltore engjjt e thrrasin: ?All-llahu t prgzon ty me Jahjan, q do t vrtetoj fjaln (Isain) e ardhur nga All-llahu, e q do t jet prijs i matur dhe pejgamber nga t dalluarit!?
قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَقَدْ بَلَغَنِيَ الْكِبَرُ وَامْرَأَتِي عَاقِرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكَ اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ ( 40 )
Ai (Zekirjaja) tha: ?Zoti im, si mund t kem un djal kur mua m ka arritu pleqria dhe shoqja ime beronj (sterile)?? Tha (All-llahu): ?Kshtu, All-llahu punon ka t doj!?
قَالَ رَبِّ اجْعَل لِّي آيَةً ۖ قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ إِلَّا رَمْزًا ۗ وَاذْكُر رَّبَّكَ كَثِيرًا وَسَبِّحْ بِالْعَشِيِّ وَالْإِبْكَارِ ( 41 )
Ai (Zekirjaja) tha: ?Zoti im m jep mua nj shenj!? Shenja e jote - tha Ai - sht q tri dit nuk do t mund t?u flassh njerzve, pos me gjeste (mimik), e ti prmende shum Zotin tnd dhe madhroje mbrmje e mngjes!?
وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ ( 42 )
Prkujto kur engjujt i than:? Oj Mejreme, All-llahu t dalloi ty (me besim e karakter), dhe t lartsoi mbi grat e bots.
يَا مَرْيَمُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَاسْجُدِي وَارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ ( 43 )
Oj Mejreme, vazhdoje adhurimin ndaj Zotit tnd, bn sexhde dhe falu pr Zotin bashk me ata q falen!
ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۚ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلَامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ( 44 )
Kto jan nga lajmet e fshehta (t hershme) q po t?i shpallim ty. Ti nuk ishe ndr ta kur i hidhnin shortet se kush prej tyre do t bhej kujdestar i Mejremes, nuk ishe pran tyre as kur ata ziheshin mes vete.
إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ( 45 )
Prkujto kur engjujt i than: ?Oj Mejreme, All-llahu t prgzon me fjaln e vet (me lindjen e nj fmije si rezultat i fjals s Zotit).
وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 46 )
E q duke qen n djep (foshnje) u flet njerzve, e edhe si i rritur e q sht nga t prsosurit.
قَالَتْ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ ۖ قَالَ كَذَٰلِكِ اللَّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ إِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ ( 47 )
Ajo tha: ?Zoti im, si mund t kem un djal e mua s?m ka prekur njeriu (nuk jam e martuar)? Ai (All-llahu) tha: ?Ja, kshtu, All-llahu krijon ka t doj. Kur Ai vendos pr nj shte, vetm i thot: Bhu! Ajo menjher bhet.
وَيُعَلِّمُهُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ ( 48 )
Ai (All-llahu) ia mson atij librin (besimin), urtsin, Tevratin dhe Inxhilin.
وَرَسُولًا إِلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُم مِّنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِ اللَّهِ ۖ وَأُنَبِّئُكُم بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ( 49 )
Dhe, t drguar te bijt e Israilit: un kam ardhur nga Zoti juaj me argument, un nga balta ju bj di si shpendi, i fryej atij dhe ai me lejen e All-llahut bhet shpend, un i sheroj t verbrit, t smurit ne lkur, dhe un me lejen e All-llahut ngjalli t vdekurit: un ju tregoj pr at q e hani dhe pr at q e depononi n shtpiat tuaja. Vertet, kjo sht fakt pr ju nse jeni besimtar.
وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَلِأُحِلَّ لَكُم بَعْضَ الَّذِي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ ۚ وَجِئْتُكُم بِآيَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ( 50 )
Dhe (kam ardhur) q t?ju vrtetoj Tevratin q e keni para duarsh, t?ju lejoj disa q u ishin ndaluar juve, kam ardhur me argument nga Zoti juaj, pra kinie frik All-llahun dhe m dgjoni mua.
إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ ۗ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ( 51 )
All-llahu sht Zoti im dhe Zoti juaj. Adhuronie At; kjo sht m rrug e drejt!
فَلَمَّا أَحَسَّ عِيسَىٰ مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ ۖ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ آمَنَّا بِاللَّهِ وَاشْهَدْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ( 52 )
E kur e kuptoi Isai vendosmrin e tyre n mosbesim (dhe qllmin q ta mbysin), tha: ?Kush jan ndihmtart e mij pr n rrug t All-llahut?? Havarijunt than: ?Ne jemi ndihmtar t fes s All-llahut, nei besuam All-llahut, e ti dshmo pr ne se jemi musliman (t bindur, t dorzuar)!
رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ ( 53 )
Zoti yn, ne e besuam at q e zbrite (shpalljen), e pasuam t drguarin (Isain), pra shnona bashk me ata q dshmojn (besimin e drejt)!?
وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللَّهُ ۖ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ ( 54 )
E, ata (jehudi) i kurdisn nj dredhi (mbytjen e Isait), All-llahu iu kundvu dredhis s tyre, All-llahu sht asgjsuesi m i fuqishm kundr atyre q bjn dredhi.
إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَىٰ إِنِّي مُتَوَفِّيكَ وَرَافِعُكَ إِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَجَاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۖ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيمَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ( 55 )
(Prkujto, o i drguar) Kur All-llahu tha: ?O Isa, Un po t marr ty, po t ngris te Un, po t shptoj prej sherrit t atyre q nuk besuan. E ata q t besuan ty, do t?i ngris lart mbi ata q nuk besuan deri n ditn e kijametit, pastaj vetm te Un sht kthimi juaj, Un gjykuj mes jush pr atq kudshtoheshit.
فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ ( 56 )
Pr sa u prket atyre q nuk besuan, Un do t?i ndshkoj me nj ndshkim t ashpr n kt bot dhe n botn tjetr, dhe ata nuk do t ken ndihmtar.
وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 57 )
E pr sa u prket atyre q besuan dhe bn vepra t mira, atyre u jap shprblim t plot. All-llahu nuk i do t padrejtit.
ذَٰلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيمِ ( 58 )
Kto q po t?i lexojm ty (o i drguar) jan nga ajetet, jan nga Kur?ani i pa t meta (i rrezistueshm).
إِنَّ مَثَلَ عِيسَىٰ عِندَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ ۖ خَلَقَهُ مِن تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ( 59 )
Vrtet, qshtja e Isait (t lindur pa baba) te All-llahu sht sikurse qshtja e Ademit. At e krijoi Ai nga dheu, e pastaj atij i tha ?Bhu!? ai u b.
الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ فَلَا تَكُن مِّنَ الْمُمْتَرِينَ ( 60 )
E vrtetsht (kjo) nga Zoti yt, e ti kurrsesi mos u bn nga ata q dyshojn.
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ ( 61 )
E kush t kundrshton ty n qshtjen e tij (Isait) pasi t sht br e ditur e vrteta, ti thuaj: ?Ejani i thrrasim bijt e tan dhe bijt tuaj, grat tona dhe grat tuaja, vet ne dhe vet ju, mandej sinqerisht t lutemi pr mallkim, dhe mallkimi nga ana e All-llahut ta hedhim kundr gnjeshtarve.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 62 )
S?ka dyshim, ky sht lajm i vrtet. Nuk ka asnj t adhuruar tjetr pos All-llahut. All-llahu sht Ai, i plotfuqishmi, i vetdijshmi.
فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ ( 63 )
E nse ata refuzojn (besimin e drejt), ata jan ngatrrestar, pr t cilt All-llahu e di shum mir.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ( 64 )
Thuaju (o i drguar): ??O ithtar t librit (Tevrat e Inxhil), ejani (t bashkohemi) te nj fjal q sht e njejt (e drejt) mes nesh dhe mes jush: t mos adhurojm, pos All-llahut, t mos ia bjm Atij asnj send shok, t mos konsiderojm njri - tjetrin zotr pos All-llahut!? E n qoft se ata refuzojn, ju thoni: ?Dshmoni pra, se ne jemi musliman (besuam nj Zot)!?
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنجِيلُ إِلَّا مِن بَعْدِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ( 65 )
(madje thuaju): ?O ithtar t librit, pse po polemizoni me ne rreth Ibrahimit? E, nuk ja n shpallur as Tevrati as Inxhilli, vetm se pas tij?! A nuk e kuptoni (gnjeshtrn tuaj)??
هَا أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ حَاجَجْتُمْ فِيمَا لَكُم بِهِ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاجُّونَ فِيمَا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ( 66 )
Ja ju jeni ata q polemizuat edhe pr at q e dinit (pr Isain) e prse polemizoni pr at q s?keni kurrfar dije (ppr Ibrahimin)? All-llahu e din t vrtetn e ju nuk e dini.
مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلَا نَصْرَانِيًّا وَلَٰكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 67 )
Ibrahimi nuk ka qen as jehudi as i krishter, por ai ishte larg besimeve t kota, ishte musliman dhe nuk ishte prej idhujtarve.
إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا ۗ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ ( 68 )
Njerzit m me merit pr t?u thirrur n Ibrahimin, ishin ata q e ndoqn at (besimin e tij) dhe ky Pejgamber me ata q besuan (ymeti i ktij). All-llahu sht mbrojts i besimtarve.
وَدَّت طَّائِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ( 69 )
Nj grup nga uthtart e librit kishin dshir t?u shpiejnn rrug t gabuar por ata nuk mashtrojntjetrpos vetes s tyre, dhe nuk e vrejn.
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ ( 70 )
O ithtar t librit, prse nuk i besoni ajetet (Kur?anin) e All-llahut, e duke e ditur t vertetn?
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ( 71 )
O ithtart e librit, prse, duke qen se ju e dini t vertetne ngatrroni me gnjeshtn dhe fshihni realitetin?
وَقَالَت طَّائِفَةٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 72 )
Nj grup nga ithtart e librit than (t vetve): ?Besoni para dite n at q u sht shpallur atyre q besuan (muslimanve), e pasdite mos e besoni, e ndoshta edhe ata (muslimant), do t zbrapsen (nga besimi i tyre).
وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَىٰ هُدَى اللَّهِ أَن يُؤْتَىٰ أَحَدٌ مِّثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِندَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ ( 73 )
Dhe (u thonin): Mos i besoni askujt prve atij q shtn fen tuaj!? Thuaj (o i drguar):? I vetmi udhzim sht udhzimi nga All-llahu!? (u thoni t vetve mos besoni nga droja) Se po i jepet ndokujt (pejgamberllku) sikurse u sht dhnjuve dhe (nga droja) se t?ju paraqesin fakte (muslimant) para Zotit tuaj (ditn e gjykimit). Thuaju: ?E tr e mira sht n duar t All-llahut, Ai ia jep at kujt t doj; All-llahu sht dhurues i gjr, i gjithdijshm?
يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 74 )
Ai veon me mshirn e vet (me pejgamerllk) k t doj. All-llahu sht Zot i mirsis s madhe.
وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَّا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ( 75 )
Ndr ithtar t librit ka, q po ia besove nj sasi t madhe (ari), ai ta kthen ty at, por ka t atill q po ia besove nj dinar, ai nuk takthen ty at, prve nse gjithnj irri gati (ia krkon pajada). Kt (e bjn) pr arsye se ata thonin:? Ne nuk kemi kurrfar prgjegjsie ndaj (pasuris q u marrim) t t paditurve (arabve analfabet). Pra duke e ditur t vertetn, ata bjn gnjeshtr ndaj All-llahut.
بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ( 76 )
Jo, (nuk sht ashtu si thon ata) po kush e prmbush emanetin e vet (sht besnik) dhe ruhet nga mkatet, s?ka dyshim, All-llahu i do ata q ruhen.
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 77 )
Ata q pr nj vler t pakt e shesin besn e dhn All-llahut, ndryshojn edhe zotimet e tyrue, t tillt nuk kan pjes (mshir) n botn tjetr, dhe n ditn e kijametit All-llahu nuk u flet atyre, nuk i shikon ata dhe i pastron (prej barrs s gabimeve), ata kan nj dnim t dhembshm.
وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ( 78 )
N t vertet, nj grup prej tyre jan ata q phtjellojn gjuht e tyre kur lexojn librin (pr t deformuar kuptimin) ashtuq ju t mendoni se ajo (shprehje) sht nga libri, po ajo nuk sht nga (i vertet), adje thon: Kjo sht nga All-llahu!? Po ajo nuk sht nga All-llahu. Ata duke ditur thon gnjeshtra pr All-llahun.
مَا كَانَ لِبَشَرٍ أَن يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِبَادًا لِّي مِن دُونِ اللَّهِ وَلَٰكِن كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِمَا كُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتَابَ وَبِمَا كُنتُمْ تَدْرُسُونَ ( 79 )
S?sht e drejt as nuk i takoiasnj njeriu q t?i ket dhn All-llahu librin, urtsin dhe pejgamberllkun, e pastaj ai t?u thot njerzve:? Bhuni rob t mij (adhuromni mua) e jo t All-llahut!? por (ju thot):? Bhumi dijetar t msimeve t Zotit, ngase e keni msuar njerzve livrin dhe e keni studiuar at.
وَلَا يَأْمُرَكُمْ أَن تَتَّخِذُوا الْمَلَائِكَةَ وَالنَّبِيِّينَ أَرْبَابًا ۗ أَيَأْمُرُكُم بِالْكُفْرِ بَعْدَ إِذْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ( 80 )
Dhe as q ju urdhron ai (pejgamberi) q t adhuroni engjjt, as pejgambert pr zota. Vall, a ju urdhoi ai juve mosbesimin pasiq ju jeni musliman?
وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّينَ لَمَا آتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ ۚ قَالَ أَأَقْرَرْتُمْ وَأَخَذْتُمْ عَلَىٰ ذَٰلِكُمْ إِصْرِي ۖ قَالُوا أَقْرَرْنَا ۚ قَالَ فَاشْهَدُوا وَأَنَا مَعَكُم مِّنَ الشَّاهِدِينَ ( 81 )
Prkujtoni (o ithtar t librit) kur All-llahu mori zotimin e pejgamberve: nga ajo se juve ju dhash libr e urtsi, e q verteton at q ju keni pran veti. Tha (All-llahu):? A pranuat, a e mort sipr obligimin Tim? ?Ata than:? Ne e pranuam!? Tha (All-llahu):? Dshmoni pra, edhe Un dshmoj bashk me ju!?
فَمَن تَوَلَّىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ( 82 )
E kush shkel kt (zotim) pas ksaj, ata jan jasht respektit ndaj All-llahut.
أَفَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ( 83 )
A mos krkojn ata (ithtart e librit) fe, pos fes s shpallur nga All-llahu? E Atij i sht dorzuar gjith ?ka n qiej e n tok, me dashje dhe te Ai kthehen.
قُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَالنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ( 84 )
Thuaj: ?Ne i kemi besuar All-llahut, edhe asaj q na zbrit neve, edhe asaj q i sht zbritur Ibrahimit, Ismailit, Is-hakut, Jakubit dhe pasardhsve. Edhe asaj q i sht dhn Musait dhe Isait, edhe asaj q i sht zbritur t gjith pejgamberve nga Zoti i tyre. Ne nuk bjm kurrfar dallimi n mes tyre dhe ne vetmAtij jemidorzuar.
وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ ( 85 )
E, kush krkon fe tjetr prve fes islame, atij kurrsesi nuk do ti pranohet dhe ai n botn tjetr sht nga t dshpruarit.
كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 86 )
E, si ta udhzoj All-llahu nj popull q pas besimit t tyre u bn pabesimtar dhe pasi dshmoi se i drguari sht i vrtet, dhe pasi t?ju ken ardhur atyre argumente t qarta? Alllahu nuk i mundson udhzimin e Vet popullit zullumqar.
أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 87 )
Ndshkimi i t tillve sht: mallkimi nga All-llahu, nga engjjt dhe nga gjith njerzimi tok.
خَالِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ ( 88 )
Ata prgjithmon jan n te (n zjarr), atyre as nuk ju lehtsohet dnimi dhe as nuk u jepet afat.
إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ( 89 )
Prveq atyre q pas asaj upendan dhe u prmirsuan. Vrtet, All-llahu fal shum dhe mshiron.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ ( 90 )
Ata, t cilt pas besimit t tyre u bn pabesimtar, e pastaj e shtuan mosbesimin, atyre kurrsesi nuk du pranohet pendimi. T tillt jan mu ata t humburit.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ الْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَىٰ بِهِ ۗ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ ( 91 )
Ata q nuk besuan dhe vdiqn si mosbesimtar, anjrit prej tyre nuk do t?u pranohet r konpensim, qoft edhe plot faqen e dheut ari. Ata i pret dnim dhmshm dhe pr ta nuk ka ndihmtar.
لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ( 92 )
Kurr nuk do t arrini sinqeritetin e plot me besim (as knaqsin e lumtur n Xhennet) derisa t mos e jepnim t dhmbshmen (m t dashurn) e pasuris suaj. kado q jepni (pr Zotin), All-llahu at e di.
كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ( 93 )
I tr ushqimi ishte i lejuar pr bijt e israilit, prve atij q Israili (Jakubi) para se t s briste Tevrati, ia ndaloi vetvets. Thuaju: ?Sillne pra nj Tevrat dhe lexoni at, nse jeni t vrtet (n ka thoni)?
فَمَنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 94 )
Ai q edhe pas ksaj shpif gnjeshtra kundr All-llahut, ata vrtet jan mizor.
قُلْ صَدَقَ اللَّهُ ۗ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 95 )
Thuaj: ?Alahu e tha t vrtetn, pra ndiqne fen e pastr t Ibrahimit, sepse ai nuk u ta konte idhujtarve.
إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِينَ ( 96 )
Shtpia (xhamia) e par e ndrtuar pr njerz, sht ajo n Bek (Mek), e dobishme udhrrfyese pr mbar njerzimin.
فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ ۖ وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا ۗ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ۚ وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ ( 97 )
Aty ka shenja t qarta: vendi iIbrahimit, dhe kush hyn n te, ai i sigurt, Pr hir t All-llahut, vizita eshtpis (Qabes) sht obligim pr at q ka mundsi udhtimi te ajo, e kush nuk e beson (ai nuk e viziton); All-llahu nuk sht i nevojshm pr (ibadetin q e bjn) njerzit.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا تَعْمَلُونَ ( 98 )
Thuaj: ?O ithtar t librit, prse i mohoni ajetet (argumentet) e All-llahut? E All-llahu mbikqyr at q veproni.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَهَا عِوَجًا وَأَنتُمْ شُهَدَاءُ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 99 )
Thuaj: ?O ithtar t librit, prse e pengoni at q besoni nga rruga e All-llahut, duke u angazhuar q ta paraqitni at t shtrembr, ndrsa vet ju, jeni dshmues se sht e vrtet! Veprimi juaj nuk mund t?i shmanget mbikqyrjes s All-llahut.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تُطِيعُوا فَرِيقًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ ( 100 )
O ju q besuat, n qoft se ju i bindeni nj grupi t atyre q iu sht dhn libri, ata, do t?ju kthejn n mosbesimtar.
وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ آيَاتُ اللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُ ۗ وَمَن يَعْتَصِم بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ( 101 )
Si bn t mos besoni, kr juve jan duke iu lexuar (duke iu shpallur) ajetet e All-llahut dhe kur n mesin tuaj gjendet i derguari i Tij? E kush i prmbahet fes s All-llahut, ai padyshim sht i udhzuar n rrugn e drejt.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ( 102 )
O ju q besuat, kinie frik All-llahun me sinqeritet t vrtet dhe mos vdisni, pos vetm duke qen musliman (besimtar)!
وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 103 )
Dhe kapuni q t gjith ju pr litarin (fen dhe Kur?anin) e All-llahut, e mos u prani! Prkujtomie nimetin e All-llahut ndaj jush, kr ju (para se ta pranonit fen islame) ishit t armiqsuar, e Ai bashkoi zemrat tuaja dhe ashtu me dhuntit e Tij aguat t jeni vllezr. Madje ishit n buz t gremins s Xhehennemit, e Ai ju shptoi prej tij. Po kshtu All-llahu ua shqaron juve argumentet e veta q ju t gjeni t vrtetn e lumtur.
وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 104 )
Nga ju le t jet grup q thrret n at q sht e dobishme, urdhron pr pun t mbara dhe ndalon nga e keqja. T tillt jan ata t shptuarit.
وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 105 )
E mos u bni si ata q u ndan dhe u pran pasi u patn zbritur argumentet. Ata do t psojn nj dnim t madh.
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ( 106 )
N ditn kur ka ftyra q zbardhen dhe ka fytyra q nxihen. E pr sa u prket atyre ftyrave q jan nxir u (thuhet): ?A edhe pasbesimit tuaj u bt pabesimtar? Vuanie pra, dnimin pr shkak se ishit q nuk besojshit!?
وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللَّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 107 )
Ndrsa atyre q u jan zbardhur, ata jan n mshirn (Xhennetin) e All-llahut dh aty jan prgjithmon.
تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعَالَمِينَ ( 108 )
Ja, kto q po t?i lexojm ty jan argumentet e sakta t All-llahut. E All-llahu nuk sht ai q e do padrejtsin pr njerz.
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ ( 109 )
T All-llahu ja ?ka n qiej dhe ?ka n tok dhe vetm te All-llahu kthehen shtjet.
كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ ۗ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُم ۚ مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ ( 110 )
Je jeni populli m i dobishm, i ardhur pr t mirn e njerzve, t urdhroni pr mir, t ndaloni nga veprat e kqia dhe t besoni n All-llahun. E sikur ithtart e librit t besonin drejt, do t ishte shum m e mir pr ta. Disa prej tyre jan besimtar, por shumica e tyre jan larg rrugs s Zotit.
لَن يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى ۖ وَإِن يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ( 111 )
Ata kurrsesi nuk mund t?ju sjellin ndonj dm jve, prve ndonj shqetsimi, po edhe n ju luftofshin, ata do t zmbrapsen prej jush. Mandej ata nuk jan t ndihuar.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ ( 112 )
Atyre (jehudive) u sht vn njoll e nnmimit kudo q t gjenden, vetm nse kapen pr litarin (fen) e All-llahut dhe kthehen n besn e njerzve (t muslimanve), ata kan shkaktuar kundr vetes prbuzje nga All-llahu, andaj atyre u sht shtar shtypja e mjerimi. Kt pr shkak se ata i mohonin argumentet e All-llahut, i mbytnin mizorisht pejgambert dhe pr shkak se kundrshtonin (udhzimet e Zotit) dhe tejkalonin (do norm njerzore).
لَيْسُوا سَوَاءً ۗ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ( 113 )
Ata (ithtart e librit) nuk jan t njejt. Nga ithtart e librit ka q jan n rrug t drejt, gjat nats lexojn ajetet e All-llahut duke u lutur.
يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَأُولَٰئِكَ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 114 )
I besojn All-llahut dhe s dits, kshllojn pr t mir dhe largojn nga t dobishme, edhe ata jan prej t mirve.
وَمَا يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَن يُكْفَرُوهُ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ ( 115 )
E fardo t mire q bjn, ajo nuk u mohohet. All-llahu i di shum mir t devotshmit.
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ( 116 )
S?ka dyshim se atyre q nuk besuan, nuk do t?u bjn dobi ndaj (dnimit t) All-llahut as pasuria e as fmijt e tyre. Ata jan banues t zjarrit dhe aty jan prgjithmon.
مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )
Shembulli i asaj q ata e japin n kt jet (pr t?u lavdruar e pr e prmendur) sht si i nj er me breshr q godet dhe shkatrron t mbjellat e nj populli q e ka lshuar rrugn n dm t vetes. All-llahu nuk u bri zullum atyre, por ata ishin q i ben t padrejt vetes s vet.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ ۚ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ( 118 )
O ju q besuat, mos i zini pr miq t ngusht t tjert jasht mesit tuaj, ata nuk pushojn s bepruari n dm tuajin, u dshirojn ka u mundon juve. Urrejta kundr jush duket nga gojt e tyre, por ajo q fshehin n tyre, sht edhe m e madhe. Ne pra, u kemi sqaruar faktet nse ju i kuptoni.
هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ ۚ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 119 )
Ja, ju (musliman) jeni q i doni ata, e ata nuk u duanjuve. Madje ju i besoni librat n trsi (t gjitha shpalljet), e kur u takojn thon:? Ne kemi besuar!? e kur veohen, ata mllefi kundr grisin majet e gishtrinjve. Thuaju: ?Vdisni me at mllef tuajin!? All-llahu i di shum mir se ka mbajn (t fshehtat) zemrat e tyre.
إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِهَا ۖ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 120 )
Nse ju prjetoni ndonj t mir, ata i dshpron ajo, e nse u godet ndonj e keqe, ata gzohen pr at. Po, n qoft se ju bhi t durueshm dhe ruheni (mkateve), dinakria e tyre nuk do t t?u dmtoj aspak. sht e sigurt se All-llahu e ka n dor at q punojn ata.
وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 121 )
Prkujto (O i drguar) kur dole nga familja jote q t?ua prcaktosh besimtarve vendet pr luft, e All-llahut sht q dgjon (fjalt) dhe q kupton (qllimet).
إِذْ هَمَّت طَّائِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلَا وَاللَّهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 122 )
Kur dy grupe prej jush gati u treguan t dobta, po All-llahu ishte q u ndihmoi atyre (q t mos largoheshin), andaj besimtart le t?i mbshteten vetm All-llahut.
وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 123 )
All-llahu u ndihmoi juve n Bedr kur ju ishit pak n numr, e pr t qen mirnjohs, keni frik nga Zoti.
إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُم بِثَلَاثَةِ آلَافٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُنزَلِينَ ( 124 )
Kur ti u thoshe besimtarve: ?A nuk sht mjaft pr ju q Zoti juaj t?ju vazhdoj ndihmn me tre mij engjjt e zbritur??
بَلَىٰ ۚ إِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ ( 125 )
Po, nse jeni t qndrushm e t matur, e ata (armiqt) t?ju vin tash n kt momoent, Zoti juaj ua vazhdon juve ndihmn me pes mij engjjve t ushtruar (pr luft) ose t shnuar.
وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ ۗ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 126 )
E at (ndihm) All-llahu nuk e bripr tjetr por vetm pr t?ju gzuar dhe me t t qetsoj zemrat tuaja, prndrushe ndihma vjen vetm prej All-llahut, ngadhnjyesit, t urtit.
لِيَقْطَعَ طَرَفًا مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُوا خَائِبِينَ ( 127 )
(u ndihmoi) Q ta kpus nj grup nga ata q nuk besuan (duke i mbytur a zn rovr), ose pr t?i demoralizuar dhe ashtu t kthehen t dshpruar.
لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ ( 128 )
Ty nuk t takon asgj rreth shtjes se a do t?u pranoj Ai pendimin apo do t?i dnoj ata, n t vrtet ata jan zullumqar.
وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ( 129 )
Vetm e All-llahut sht gjith?ka n qiej e n tok, Ai i fal atij q do dhe Ai dnon at q do. All-llahu sht mkatfals, mshirues.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُّضَاعَفَةً ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 130 )
O ju t clt besuat, mos e hani kamaatn q po e shum fishoni dhe kini frik (dnimin e) All-llahut ashtu q t gjeni shptim.
وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ ( 131 )
Dhe ruajuni zjarrit q sht prgaditur pr pabesimtart.
وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 132 )
E bindjuni All-llahut dhe t drguarit, ashtu qt mshiroheni.
وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ( 133 )
Dhe ngutuni (me pun q meritoni) n falje mkatesh nga Zoti juaj dhe pr n nj Xhennet, gjersia e t cilit sht si gjersia e qiejve dhe e toks, i prgatitur pr t devotshmit.
الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 134 )
T cilt japin kur jan shlir edhe kur jan n vshtirsi dhe q e frenojn mllefin, q u falin (keqen) njerzve, e All-llahu i do bamirsit.
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ ( 135 )
Edhe ata t clt kur bjn ndonj (mkat) t shmtuar ose i bjn zullum vets s tyre, e prmendin All-llahun dhe krkojn falje pr mkatet e tyre - e kushi i fal mkatet prve All-llahut? - dhe q duke ditur, nuk vazhdojn n ata q kan punuar (n t keqen).
أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ( 136 )
Shprblimii t tillve sht falja nga Zoti i tyre dhe Xhennetet npr t cilt rrjedhin lumenj e aty do rrijn prgjithmon. a i mir sht shprblimi i atyre q punojn.
قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُمْ سُنَنٌ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 137 )
Prpara jush kan kaluar ppopujt ndaj t cilve jan zbatuar ligjet, ndaj, udhtoni npr tok dhe shikoni si qe prfundimi i atyre q prgenjeshtruan.
هَٰذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ( 138 )
Ky (Kur?ani) sht sqarim pr njerzit, sht dhzim dhe kshill pr t devotshmit.
وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ( 139 )
E mos u dobsoni (fizikisht0 dhe mos u dshproni (shpirtrisht) derisa ju jeni m t lartit, po qe se jeni besimtar t sinqert.
إِن يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهُ ۚ وَتِلْكَ الْأَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنكُمْ شُهَدَاءَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 140 )
N qoft se juve u preku ka u dhemb (n Uhud). edhe at popull (armikun) e pat prekur dhembje si kjo e juaja (n Bedr. Ne, kto dit i ndrrojm (u japim n prdorim) mes njerzve pr t?u ditur te All-llahu ata q besuan dhe pr t?i zgjedhur disa prej jush pr dshmor (ose dshmues). All-llahu nuk i do zullumqart.
وَلِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَيَمْحَقَ الْكَافِرِينَ ( 141 )
Dhe q All-llahu t?i pastroj besimtart, ndrsa gradualisht t?i shkatrroj mosbesimtart.
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ ( 142 )
A mos menduat ju se do t hyni n Xhennet e All-llahu pa i ditur (pa u vrtetua n praktikse prej jush kan luftuar, dhe pa u ditur cilt prej jush ishin t durueshm.
وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ( 143 )
Ju ishit ata q dshironit vdekjen para se t ballafaqoheshit me te. Ja pra, at e pat dhe e shikuat me syt tuaj.
وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۚ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ ۚ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا ۗ وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ ( 144 )
Muhammedi nuk sht tjetr vetm se i drguar. Edhe prpara tij pati t drguar (q vdiqn ose u vran). E nse ai vdes ose mbytet, a do t ktheheshit ju prapa (nga feja ose lufta)? E kushdo q kthehet prapa, ai nuk i bn dm All-llahut aspak, kurse All-llahu Ne do t?i shprblej mirnjohsit.
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ كِتَابًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا ۚ وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ ( 145 )
Askuh nuk vdes pa vullnetin dhe lejen e All-llahut. Ai sht shnim i afatit t caktuar. E kush e dshiron shprblimin e ksaj bote, Ne atij ia japim, e kush e dshiron shprblimin e botes tjetr, edhe atij do t?ia japim at, kurse mirnjohsit Ne do t?i shprblejm.
وَكَأَيِّن مِّن نَّبِيٍّ قَاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَمَا وَهَنُوا لِمَا أَصَابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَا ضَعُفُوا وَمَا اسْتَكَانُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ ( 146 )
E sa pejgamber pati qs bashku me t luftuan turma t mdha besimtarsh dhe pr at q i goditi n rrugn e All-llahut, ata nuk u dobsuan dhe nuk u pruln. All-llahu i do durimtart.
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ( 147 )
Fjala e tyre nuk ishte jetr pos vetm: ?Zoti yn, na i fal mkatet tona dhe lshimet n punt tna dhe na forco n vendet tona (n luft), nduhmona kundr popullit jobesimtar!?
فَآتَاهُمُ اللَّهُ ثَوَابَ الدُّنْيَا وَحُسْنَ ثَوَابِ الْآخِرَةِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 148 )
Ndaj All-llahuua u dha atyre shprblimin e ksaj bote dhe shprbllimin m t mir t bots tjetr; All-llahu i do pun mirt.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَىٰ أَعْقَابِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ ( 149 )
O besimtar, nse u nnshtroheni jobesimtarve, ata ju kthejn prapa aty ku ishit (n kufr) dhe ather do t jeni t humbur.
بَلِ اللَّهُ مَوْلَاكُمْ ۖ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ ( 150 )
Sepse vetm All-llahu sht ndihmtar i juaji dhe Ai sht m imiri ndihms.
سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا ۖ وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ ( 151 )
Ne do t mbjellim frikn n zemrat e atyre q nuk besuan sepse ata All-llahut i trillojn e imveshin zota t tjer, duke mos pasur pr t kurrfar fakti, ndaj vendbanimi i tyre do t jet xhehnemi. Sa i shmtuar sht vendi i mizorve.
وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الْآخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ( 152 )
All-llahu prmbushi premtimin e vet ndaj jush, ngase me vullnetin e Tij i korrt ata (me shpata) deri kur u dobsuat dhe u prat ndrmjet vete, n shtjen e vendit (q u pat caktuar Pejgamberi) dhe pasi vrejtt at q e dshironit (pren e lufts), e ather kundrshtuat (urdhrin e Pejgamberit). Pati prej jush q e deshn kt jet (ata q u ngutn pas pres) e pati prej jush q e deshtn botn tjetr. Pastaj, pr t?ju sprovur u zmbrapi juve nga ata. Po All-llahu u fali juve; All-llahu sht dhurues i madh ndaj besimtarve.
إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَىٰ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ ۗ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ( 153 )
Dhe kur largoheshit e nuk prfillshit as njri-tjetrin, ndrsa i drguari ju thrriste mbrapa. Ather u goditi me dshprim pr dshprim (q i shkaktuat Pejgamberit), ashtu q mos piklloheni pr at q u shptoi (preja e lufts) e as pr at q u goditi. All-llahu sht i njohur hollsisht me at q veproni.
ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا يَغْشَىٰ طَائِفَةً مِّنكُمْ ۖ وَطَائِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِاللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الْأَمْرِ مِن شَيْءٍ ۗ قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِي أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِيَ اللَّهُ مَا فِي صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِي قُلُوبِكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 154 )
Mandej, pas asaj tronditjeje trnd, Ai u lshoi sa pr qetsim, nj kotje (gjumi t leht) q i kaploi nj grup prej jush, kurse nj grup i kishte preokupuar vetm shtja e vetvetes. Ata formuan bindje t padrejt ndaaaaj All-llahut, bindje injorante, e thonin: ?Ne nuk kemi n dor asgj nga kjo shtje!? Thuaj: ?E tr shtja sht vetm n duar t All-llahut!? Ata fshehin n vetvete at q uty nuk ta shprehin. Thonin: ?Sikur ne t kishim dika n dor n kt shtje, ne nuk do t mbyteshim ktu!? Thuaj: ?Edhe sikur t ishit n shtpit tuaja, atyre q sht caktuar mbytja (vdekja), do t dilnin n vendin e flijimit t tyre!? N mnyr q All-llahu t provoj at q sht n zemrat e tuaja (sinqeritetin, ose hipokrizin) dhe q t pastroj at q sht n zemrat tuaja. All-llahu i di shum mirt fshehtat n zemrat.
إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا ۖ وَلَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 155 )
Vrtet, ata q u zbrapsn prej jush ditn e ndeshjes s dy grupeve (besimtar dhe idhujtar n Uhud), ata vet djalli i shtyri t rrshqasin me disa pun t tyre q i bn, po All-llahu ua fali atyre gabimin; All-llahu sht mkatfals dhe i but.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ كَفَرُوا وَقَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا فِي الْأَرْضِ أَوْ كَانُوا غُزًّى لَّوْ كَانُوا عِندَنَا مَا مَاتُوا وَمَا قُتِلُوا لِيَجْعَلَ اللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 156 )
O besimtar, mos u bni si ata q nuk besuan dhe, pr vllezrit e tyre q kishin dal n udhtim (tregtie e gjallrimi) ose q kishin shkuar n luft thonin: ?Sikur t kishin ndejtur pran nesh (e t mos dilnin), at (bindje), All-llahu ua bri nj dshprim n zemrat etyre. Pse All-llahu sht Ai q jep jet dhe jep vdekje dhe All-llahu sheh at q ju punoni.
وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ( 157 )
E sikur t ishit mbytur n rrugn e All-llahut, ose t?u kikshte zn vdekja, do t gzonit falje e mshir prej All-llahut q sht shum m e dobishme se ajo ka ata grumbullojn.
وَلَئِن مُّتُّمْ أَوْ قُتِلْتُمْ لَإِلَى اللَّهِ تُحْشَرُونَ ( 158 )
Ti ishe ibut ndaj atyre, ngase All-llahu t dhuroi mshir, e sikur t ishe i vrazhd e zemrfort, ata do shkaprderdheshin prej teje, andaj ti falju atyre dhe krko ndjes pr ta, e konsultohu me ta n t gjitha shtjet, e kur t vendossh, ather mbshtetu n Allhun, se All-llahu ido ata q mbshteten.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ ۖ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ ( 159 )
Ti ishe ibut ndaj atyre, ngase All-llahu t dhuroi mshir, e sikur t ishe i vrazhd e zemrfort, ata do shkaprderdheshin prej teje, andaj ti falju atyre dhe krko ndjes pr ta, e konsultohu me ta n t gjitha shtjet, e kur t vendossh, ather mbshtetu n Allhun, se All-llahu ido ata q mbshteten.
إِن يَنصُرْكُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۖ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِي يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 160 )
Nse All-llahu dshiron t?ju ndihmoj, s?ka kush q mund t?ju mposht, e nse Ai iu l pa ndihm, ather kush sht ai pas Tij, q dot?jundihmoj? Pra vetm All-llahut le t?i mbshteten besimtart.
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ ۚ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ( 161 )
Asnj pejgamberi nuk i takoi t bj hile dhe kush bn hile (n ndarjen e plaks s lufts), ai n ditn e kijametit vjen i ngarkuar me at q ka br, pastaj secilit njeri i jepet ajo q e ka fituar, duke mos iu br e padrejt.
أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللَّهِ كَمَن بَاءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 162 )
A sht i njejt ai qiu bind All-llahut dhe krkoi knaqsin e Tij, si ai q trhoqi kundr vetes hidhrim t madh nga All-llahu dhe e ardhmja e tij sht Xhehennemi, q sht prfundim shum i keq?
هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ( 163 )
Ata kan dallim te All-llahu, e All-llahu she shum mir ata q veprojn.
لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ( 164 )
sht e vrtet se All-llahu u dha dhurata t madhe besimtarve, kur ndr ta nga mesi ityre drgoi t drguarq atyre t?u lexoj shpalljen e Tij, t?i pastroj ata, t?ua msoj Kur?anin dhe sheriatin, edhepse, m par ata ishin krejtsisht t humbur.
أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَٰذَا ۖ قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنفُسِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 165 )
E kur juve u goditi nj dshtim (n Uhud) e q ju ia patt dhnat dyfish (armikut n bedr), that: ?Prej nga kjo?? thuaj: ?Ajo sht nga vet ju!? S?ka dyshim se All-llahu sht i plotfuqishm pr do send.
وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ ( 166 )
Ajo q ju goditi juve ditn eballafaqimit t dy grupeve (besimtar dhe idhujtar), ishte me lejen e All-llahut, pr t?u dalluar besimtart e sinqert.
وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا ۖ قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنَاكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ( 167 )
Dhe, pr t?u ditur ata q ishin hipokrit. E atyre u sht thn: ?Ejani e luftoni n rrugn e All-llahut ose mbroni vetn!? E ata than: ?Sikur t dinim se do t luftohej, ne do t vinim pas jush!? N at moment ata ishin m afr mosbesimit se besimit. Flisnin me gojt e tyre at q uk e kishin n zemrat e tyre, po All-llahu edi mir pr at q fshehin.
الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا ۗ قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ( 168 )
Dhe ata q nuk luftuan dhe atyre t vetve u than: ?Sikur t na dgjon neve (e t ktheheshin si u kthyem ne), nuk do t mbyteshim!? thuaju: ?Largoie pra vdekjen prej vetes suaj, nse jeni t sigurt ka thoni??
وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ( 169 )
Kurrsesi t mos mendoni se jan t vdekur ata q ran dshmor n rrugn e All-llahut. P rkundrazi, ata jan t gjall duke u ushqyer te Zoti ityre.
فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 170 )
Jan t gzuar me at q u dha All-llahu nga t mirat e Tij, dhe atyre q kan mbetur ende pa i bashkuar rradhve t tyre, u marrin myzhde se pr ta nuk ka as frik dhe as q kan pse t brengosen.
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ( 171 )
Ata jan t gzuar me begati e dhurata q ua dha All-llahu, e s?ka dyshim se All-llahu nuk ua humb shprblimin besimtrve.
الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِن بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 172 )
T cilt edhe pasi i goditi plaga iu prgjegjn All-llahut dhe t drgurit. E pr ata prej tyre q bn, mir dhe u rujtn, sht nj shprblimi madh.
الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 )
E atyre (shokve t pejgamberit) q dikush u tha: ?Populli (idhujtat (sht tubuar t?ju sulmoja, pra kini fri!? Ajo, vetm u a shtoi edhe m shum besimin e than e than: ?Neve na mjafton q kemi All-llahu, Ai sht mbrojtsi m i mir!?.
فَانقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ وَفَضْلٍ لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ( 174 )
Dhe at pa i gjetur kurrfar e keqe fituan begati e mirsi t mdha nga Allhu dhe e arritn knaqsin e Tij All-llahu sht dhurues i madh.
إِنَّمَا ذَٰلِكُمُ الشَّيْطَانُ يُخَوِّفُ أَوْلِيَاءَهُ فَلَا تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ( 175 )
P at (propagnd) e bri vetm shejtani q dshironte me miqt e vet (idhujtart), t?ju friksoj, poju mos u friksoni prej tyre, friksomnu Mua, nse jeni besimtar.
وَلَا يَحْزُنكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْكُفْرِ ۚ إِنَّهُمْ لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا ۗ يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ( 176 )
E ty t mos t brengosin ata q prpien pr mosbesim, ata kurrsesi nuk mund t dmtojn asgj All-llahun. All-llahu me urtsin e vet dshiron q atyre t mos u takoj kurrfar e mire n botn tjetr dhe ata kan nj dnim t madh.
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 177 )
Ata q n vend t besimit pranuan kufrin, nuk i bjn asgj dm All-llahut, ata ipret nj dnim i idht.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ ۚ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا ۚ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ ( 178 )
T mosmendojn ata q nuk besuan se afatin q u dham Ne atyre t jetojn, sht n dobi t tyre. Ne i lam t jetojn vetm q shtojn edhe m shum mkate, se ata ipret nj dnmim nnmues
مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَىٰ مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىٰ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاءُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( 179 )
All-llahu nuk ju zblon juve t fshehtat (e t dini se ?mbajn n zemrt e tyre). Por All-llahu sht Ai q nga t drguarit e vet zgjedh at q do (e i zbulon ndonj t fseht). Prandaj, bsoni All-llahut dhe t drguarit t Tij, e n i besofshit dhe nse ruheni, ather ju keni nj shprblim t madh.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 180 )
Ata, t cilt bjn koprrraci me at nga t mirat e veta u dha All-llahu, t mos mendojn kurrsesi se ajo sht n dobi t tyre. Jo, ajo sht n dm t tyre. Ajo e mir me ka bn koprraci, n ditn e kijametit do t?u mbshtillet n qafn e tyre. All-llahut i mbesin trashgim qiejt dhe toka, All-llahu sht i njohur mir m at q veproni.
لَّقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ ( 181 )
All-llahu ka dgjuar fjaln e tyre q than: ?All-llahu sht i varfr e ne jemi t pasur!? Ne do t shnjojm at q than ata dhe q i mbytn pejgambert pa kurrfar faji, e do t?ju themi: ?Vuane mundimin e djegjies s zjarrit.
ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ ( 182 )
Kjo sht merit e duarve tuaja, se All-llahu nuk zullumqar ndaj robve.
الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ( 183 )
Ata jan q than: ?All-llahu na ka porositur q t besojm asgj t drguar derisa ai t na sjell nj kurban q do ta ngrn zjarri. Thuaju: ?Para meje juve u erdhn t drguar me argumente dhe me at q e that, e prse i mbytet ata, nse thoni t vrtetn??
فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ جَاءُوا بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتَابِ الْمُنِيرِ ( 184 )
Po nse ata ty t prgnjeshtrojn, jan prgnjeshtruar edhe para teje t drguar q u erdhn me argumente t prera, me shkrime qiellore dhe me libr t nditshm.
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۖ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ( 185 )
Secili njeri do t shijoj vdekjen, e shprblimet tuaja u plotsohen diten e kijametit, e kush shmanget zjarrit e futet n Xhennet, ai ka arritur shptim, e jeta e ksaj bote nuk sht tjetr pos nj prjetim mashtrues.
لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا ۚ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 186 )
Ju patjetr do t sprovoheni si n pasurin tuaj, si n vetn tuaj, madje do t dgjoni ofendime t shumta prej atyre q u sht libri para jush, e edhe prej idhujtarve, po n qoft se duroni dhe ruheni, ajo sht gjja m vendimtare.
وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ ( 187 )
Dhe kur All-llahu mori zotimin nga ata q i pat dhn libri: q githqysh t?ua publikoni at njerzve, e t mos e fshehni, por ata e lan pas dore at pr pak send t ksaj jete; pra, bn pun t keqe.
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا وَّيُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 188 )
Mos mendo se jan t shptuar ata q gzohen pr at q bn (e fshehen shtjen tnde) dhe dshirojn t jen t lavdruar pr at q nuk e punuan mos llogarit shptimpr ta (nu e than t vrtetn), ata kan nj dnim t dhmbshm.
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 189 )
Vetm All-llahut i takon sundimi i qiejve e i toks dhe All-llahu sht i gjithfuqishm pr do send.
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ ( 190 )
N krijimin e qiejve e t tokr, n ndyshimin e nats dhe t dits, ka argumente t qarta pr ata q kan arsye dhe intelekt.
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ( 191 )
Pr ata q All-llahun e prmendin me prkujtim kur jan n kmb, kur jan ulur, kur jan t shtrir dhe thellohen n mendimie rreth krijimit t qiejve e t toks (duke thn):: Zoti yn, kt nuk e krijove kot, i lartsuar qofsh, ruanaprej dnimit t zjarrit!
رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ( 192 )
Zoti yn, at ti e fute n zjarr, at e ke poshtruar; or mizort nuk ka ndihtar!
رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ ( 193 )
Zoti yn, ne dgjuam nj thirrs q ftonte pr besim (e q thoshte): T besoni Zotin tuaj! E ne besuam! Zoti yn, na i fal mkatet tona, na i mbulo t metat dhe pas vdekjes na bashko me t mirt!
رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ( 194 )
Zoti yn, jepna at q nprmjet t drgurve Tu, na e premtove dhe n ditn e kijametit mos na turpro; vrtet Ti je Ai q nuk e shkel premtimin!?
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ ( 195 )
Zoti i tyre iu prgjegj lutjes s tyre (e tha): Un nuk ia humb mundin asnjrit prej jush, mashkull qoft apo femr. Ju jeni njri nga tjetri por ata q u dbuan prej shtoive t tyre dhe emigruan, u munduan vetm pse ishin n rrrugn Time, lftuan dhe u vran, atyre patjetrdo t; ua shlyej mkatet e tyre dhe do t?i veje n Xhennete n t cilt burojn lumenj. Ai sht shprblim nga ana e All-llahut, se m i miri i shprblimeve sht te All-llahu.
لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ ( 196 )
T mos mashtroj bredhja npr qytete e atyre q nuk besuan.
مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ( 197 )
Ajo sht nj knaqsi e pakt, e pastaj vendi i tyre sht Xhehennemi q sht vend mjerimi.
لَٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ لِّلْأَبْرَارِ ( 198 )
Por ata q ia patn frikn Zotit t tyre, ata i kan Xhennetet npr t cilat rrjedhin lumenj dhe aty jan prgjithmon. Ajo sht pritje nga ana e All-llahut, e pr t mirt m e dobishmja sht ajo q sht te All-llahu.
وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۗ أُولَٰئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 199 )
Po edhe nga ithtart e librit ka q besojn All-llahun, e besojn at q u sht shpallur juve, e besojn at q sht shpallur atyre, jan t bindur ndaj All-llahut n shpallje nuk i shesin pr pak sendt ksaj jete. T tillt kan shprblimin e vet te Zoti i tyre, e All-llahu sht q llogarin e bn shpejt.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 200 )
O ju besimtar, bni durim, bhuni t qndrueshm kundr armikut, rrini t prgaditur dhe, q t shptoni, ruajuni dnimit t All-llahut.
als_Latn als_Latn ace_Arab ace_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn