als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në kinematë e Shqipërisë sapo ka nisur të shfaqet filmi “The other Woman” me Cameron Diaz, Leslie Mann dhe Kate Upton. Përpos historisë (tre femra të dashuruara me të njëjtin mashkull, planifikojnë hakmarrje kundër tij), mijëra gra e vajza mezi presin ta shohin këtë film për veshjet. Sepse, kur stilistja e “Sex and the City” merr në dorë një film, ajo lëviz ujërat e modës.
Field ka vendosur trende (edhe pse vetë i urren), ka ndihmuar në karrierën e të tjerëve dhe është përgjegjëse për disa nga hitet më “fashion’ të Hollivudit si “Rrëfimet e një të çmendure pas shopingu-t” , “Beti e shëmtuar”, “Djalli vesh prada” etj. Këtë muaj ajo do të ketë një tjetër film për ta renditur në sukseset e saj të stilit: “Ajo tjetra” (The other ëoman)
Çfarë mendove për filmin?
Patricia Field – U kënaqa, më pëlqeu. Njerëzit më thanë që dukeshin të veshura shumë bukur, por unë I pyeta: “A qeshët?” Mund ta veshësh bukur, por nëse s’ka humor…
Nga aktoret, cila të pëlqeu më shumë në bashkëpunim?
PF –Leslie Mann. Ajo thjesht nuk ndalet. Mendoj se Leslie ishte shkëlqimi i filmit dhe unë u frymëzova menjëherë nga ajo. E nisi filmin si një mendjelehtë, si ato gratë e viteve 50-të. M’u duk pak a shumë si tipi i Sharlotës (Sex and the City). Ajo ka një trup shumë të bukur, vishej lehtësisht, ndaj fillimisht kërkuam një stil të tipit të një gruaje që jeton në periferi, pak a shumë si “Stepford Wives”.
Një nga skenat më të bukura nga ana kostumografike, ishte në një bar, ku të gjithë kishin veshur të zeza dhe shfaqet Leslie, me një triko të verdhë dhe fustan çiklamin me lule. E konceptove kështu këtë?
Më pëlqen shumë ajo skena. Ajo duket si një bletë! Është një animacion komik ky lloj stili në karakterin e saj.
Ti e pranove këtë film sepse doje të punoje me Cameron Diaz. Cfarë të tërhoqi tek ajo?
Cameron është profesioniste. Më pëlqen të punoj me profesioniste. Ajo më mëson, njësoj si të punoja me Meryl Streep. Dhe Cameron-it çdo gjë i rri bukur.
E paharrueshme skena kur prezantohemi me Kate Upton. Ti zgjodhe për të një palë rrobabanjo të thjeshta të bardha por që dukeshin fantastike. Sa rrobabanjo pe përpara se të zgjidhje këto?
Rreth 20 palë. Ne ia treguam dhe ajo zgjodhi disa palë. Po ashtu edhe regjisori. Në këtë punë, të gjithë duhet të vendosin…është një festival vendimesh.
Kur sheh filmin, stili duket i thjeshtë, pa mundime, por prapa skene, ka aq shumë detaje dhe punë për çdo veshje që shfaqet në ekran. Si është proçesi i një kostumografi?
Është proçes i gjatë. Nis me skenarin. Lexon skenarin dhe mëson për karakteret. Më pas takohesh me regjisorin. Krijon në mendje karakterin sipas asaj që lexove në skenar dhe çfarë të tha regjisori. Pastaj takon aktorët. Është shumë e rëndësishme të vrojtosh me kujdes dhe të mësosh mënyrën se si ata lëvizin, format e trupit, idetë e tyre , si komunikojnë. Kështu gjen paralele midis aktorit – njeriut në jetë – dhe karakterit fiktiv. Frymëzohesh nga ajo çfarë ata kanë të përbashkët dhe qëndron brenda atyre kufijve.
Nëse ti arrin të izolosh karakteristikat që kanë të përbashkëta dhe nëse qëndron brenda tyre, atëherë krijon diçka të besueshme. Nëse kërkon të fusësh një rreth brenda një katrori, do të duket e stisur. Në fund të fundit, aktori është përpara kameras. Unë jam aty që të ndihmojë aktorin të gjej personazhin e tij. Është një marrëdhënie personale.
Ka kaq shumë komedi fizike në këtë film: lLeslie duke dashur të mbysë Cameron me tylin e fustanit të saj të nusërisë; Cameron që mban hopa Leslie-n, me taka të larta të Jimmy Choo-së…si i vesh ti këto skena? A fiton prakticiteti mbi stilin?
Disa aktore i duan shumë takat dhe ne ua japim. Ne ku ta gjejmë t’i veshim me taka. Por nëse një aktore thotë që unë vesh taka 5 cm, atëherë unë i jap këpucë me taka 5 cm. Unë nuk u them kurrë : “Do veshësh taka – gozhdë 12 cm.” Ti bën më të mirën e mundshme.
Gratë dhe veshjet – ka gjithmonë një lidhje emocionale. A të ka ndodhur të bindësh një aktore të veshë diçka në të cilën ajo s’ndihej rehat?
Pergjegjësia ime është që të bëj aktoret të ndihen rehat. Nëse ato nuk besojnë tek ajo që veshin, ato do të jenë të shpërqëndruara…ato nuk janë aty për t’u shqetësuar për garderobën e tyre. Dhe nëse kanë probleme, atëherë s’po e bën punën siç duhet. Për shembull: “ Unë nuk ndihem mirë sepse s’më pëlqejnë këmbët e mia dhe nuk dua të shfaqen.” Nëse s’të pëlqejnë, as unë nuk do të t’i tregojë ato.
Njerëzit mendojnë se puna jonë është një luftë e vazhdueshme mes shijes së kostumografit dhe të aktorit. Por unë jam këtu të bëj aktorin ta ndjejë sa më shumë rolin e tij.
Në karrierën tuaj si kostumografe, ju keni vendosur disa trende të mëdha mode, që nga këpucët Manolo Blahnik e deri tek varëset me emra. A i zgjidhni aksesorët duke synuar që ato të kthehen në trende?
Kur dizenjoj një film, unë nuk po shes syze për dyqanin tim dhe as po krijoj një trend. Të stilizosh një film, do të thotë të rrëfesh një histori. Ajo çfarë ndodhi me “Sex and the City” dhe çdo seri tjetër popullore, është se njerëzit që të shohin çdo javë, familjarizohen me personazhin. Ndaj, nëse një vajzë vesh një varëse çdo javë me emrin e saj të gdhendur, ti e sheh e thua “ E dua dhe unë këtë”. Nuk e bëj sepse dua të krijoj trend. E bëj sepse i shkon personazhit dhe më pas bëhet trend.
Çfarë mendon për trendet në përgjithësi?
I urrej ato. I urrej sepse kur ato bëhen trend, të gjithë i veshin – edhe kur s’u shkon fare – dhe pastaj një stil bëhet i shëmtuar dhe i pisët. Si p.sh. Fustanet e gjata me të çara në vitet 90-të. Ishin shumë të bukura kur e shihje në një këmbë të bukur duke lëvizur. Po pastaj çfarë ndodhi? Të gjithë po i vishnin fundet me të çara …dhe i kombinonin me atlete e këpucë ortopedike. E urreva!
Për çfarë veshje specifike ju ndiheni më shumë krenare në karrierën tuaj?
Nuk është roli im në një film që të marr meritën e një veshjeje. Unë vesh për të rrëfyer një histori. Këtu ngatërrohen njerëzit e modës. Kostumografia nuk është modë. Unë kam qëlluar që bëj filma ku moda është kryefjalë, sepse kam bërë disa të suksesshëm dhe gjithmonë më kërkojnë për tema të tilla. Nuk me kërkojnë për filma horrorë apo ushtarakë. Por nuk duhet harruar: Nuk kemi të bëjmë me një sfilatë mode dhe unë nuk po shes ndonjë veshje dhe as po ekspozoj një fustan të mrekullueshëm për t’i shtyrë të gjithë të shkojnë ta blejnë. Unë thjesht jam e përfshirë në histori.
Si do ta përshkruaje stilin tënd personal?
Është shumë e vështirë të përshkruash veten. Mendoj se stili im është interesant. Është inteligjent. Shpesh i dekoruar, por asnjëherë i bezdisshëm. Unë jam kjo që jam!
Burimi: Popsugar
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn