als_Latn dik_Latn azb_Arab
Intervistë me regjisorin Kaltrim Balaj
Regjisori i ri Kaltrin Balaj paraqitet para publikut të Podujevës me pjesën e Beketit “Oh ditët e bukura”, në kuadër të festivalit teatror “Teatri Ndryshe”. Kjo është shfaqje e diplomës, por tashmë më e pjekur, një shfaqje që është pëlqyer nga publiku jo vetëm në Podujevë.
Për regjisorët e rinj është gjithmonë e më vështirë, sidomos nga ana financiare. “…për regjisorë student, siç jam unë, është shumë e vështirë më së shumti nga ana financiare. Pavarësisht dëshirës së madhe që kemi ne regjisorët apo aktorët e rinj për të punuar nuk kemi atë mbështetjen financiare për të punuar dhe për të vazhduar më tej…”
- Më flisni si fillim për shfaqjen tuaj . Si ka mbërritur në duart tuaja kjo vepër?
-Kjo ka qenë shfaqja e diplomës që unë kam përgatitur për t’u diplomuar në Fakultetin e Arteve. Çdo vit ne kemi për detyrë të vemë në skenë nga një shfaqje si praktikë. Unë u rrita pak, shkova në vitin e katërt dhe më dukej më interesante të merrja diçka pak më të rrezikshme edhe profesori më propozoi që të lexoja diçka nga letërsia absurde. Të gjithë e dimë që Samuel Becket ka veprat më të mira të absurdit dhe njihet si babai i absurdit dhe si autor iu drejtova atij. Kam pasur një komplet veprash të përkthyera nga Eqrem Basha dhe kur i kam lexuar ato vepra diçka më lidhi shumë me veprën “Oh ditët e bukura”. Si titull menjëherë më është dukur interesant sepse ka të bëjë me një nostalgji, dhe ne ndonjëherë kemi nostalgji edhe për ditët më të këqija që kemi pasur, por kur i kalojmë ato ditë themi që ndoshta kanë qenë të bukura. Mundohemi të gjëjmë të bukurën edhe te ato ditë që nuk kanë qenë të bukura. Premiera ka qenë për diplomën time në drejtimin regji teatri. Me këtë shfaqje janë diplomuar edhe dy aktorë shumë të talentuar dhe shumë të mirë që kam pasur fatin që kam bashkëpunuar Donika Ahmeti dhe Ermal Sadiku.
-Pas premierës së shfaqjes a është dhënë shfaqja në ndonjë skenë tjetër?
-Pas premierës vepra është prezantuar në një festival tjetër në “Etno Fest” e cila ka të bëjë me kulturën tonë me traditat tona. Aty kemi fituar çmin regjia më e mirë dhe aktorja më e mirë. Në festivalin “Teatri Ndryshë” është hera e tretë që është shfaqur vepra. Ka shkuar për mrekulli. Nuk e di se si e kanë pritur shikuesit por e rëndësishme është që atë që kemi bërë ne në premierë dhe atë që ne kemi dashur të bëjmë e kemi dhënë.
-A do vazhdojë rrugëtimi i shfaqjes apo do ndalet këtu?
-Unë mendoj që nuk kemi nevojë të presim ftesa që të japim shfaqjen por mendoj që duhet të shohim ku ka festivale që ne të mund të aplikojmë dhe të vazhdojmë më tutje. Nuk besoj që ne në Kosovë e kemi atë luks që të vinë të na ftojnë për tu përfaqësuar në festivale.
-Si ka qenë përzgjedhja e aktorëve?
-Përzgjedhja e aktorëve ka qenë e imja. Që kur e mora tekstin i kam parë dy aktorët që kanë luajtur në shfaqje me kam menduar që ata ishin më të përshtatshmit për të bashkëpunuar. I zgjodha dhe filluam punën deri sa e përfunduam.
-Ju jeni një regjisor i ri. Sapo jeni diplomuar. Sa e vështirë është për një regjisor që të vazhdojë punën e tij?
-Për regjisorët që punojnë në produksione me shtëpitë teatrore ata sigurisht e kanë shumë më lehtë pavarësisht nëse janë regjisor të rinj apo regjisorë me eksperiencë. Këtu flas nga ana financiare. Por për regjisorë student, siç jam unë, është shumë e vështirë më së shumti nga ana financiare. Pavarësisht dëshirës së madhe që kemi ne regjisorët apo aktorët e rinj për të punuar nuk kemi atë mbështetjen financiare për të punuar dhe për të vazhduar më tej. Gjithmonë idetë e studentëve të regjisë varen nga lekët nga financimi.
-A jeni i kënaqur me pritjen që i ka bërë publiku shfaqjes suaj?
– Po jam shumë i kënaqur. Unë nuk e kam pritur që shfaqja do pëlqehej kaq shumë nga publiku. Faktikisht ne e kemi ditur se çfarë kemi bërë, e kemi ditur se çfarë kemi nxjerrë nga duart tona. Kur erdhëm në Podujevë menduam që nuk do kishte shumë publik por pamë që publiku ishte i shumtë dhe menduam që shfaqjet pjesmarrëse kanë qenë të mira dhe prandaj publiku qenka i shumtë.
-A mendoni se organizimi i këtyre festivaleve është një mundësi e mirë për regjisorët apo për aktorët për të shpalosur vlerat e tyre?
-Unë mendoj që është e vetmja mundësi për të mundur që atë pak kohë të ndihesh si regjisor apo si aktor, të shplaosësh krejt vlerat e tua dhe të shohësh se sa i rëndësishëm je në atë rreth të madh apo të vogël. Është e vetmja mundësi edhe për komunitetin artistik që të shohin vlerat e regjisorëve apo aktorëve të rinj se ndoshta nuk kanë dëgjuar më parë dhe ndoshta nuk e kanë parë shfaqjen. Me ardhjen time në këtë festival apo në festivale të tjera nuk po them që ju imponohem të tjerëve por mund të them që ju jap mundësinë për të parë punën time.
-Kjo është shfaqja juaj e parë të themi profesionale?
– Kjo është shfaqja ime e parë profesionale, por megjithatë ne në universitet kemi bërë detyrat që më janë kërkuar për të realizuar një shfaqje për çdo vit por që kanë pasur minutazhin e përcaktuar. Kanë qenë detyra që ështgë dashur tu përmbahesh rregullave shkollore. Kjo është ajo shfaqje që unë e kam dashur ta bëj, ashtu si unë kam dashur ta realizoj duke futur brenda elemenete të miat. Ka qenë komplet e pavarur dhe me një përkushtim më të madh dhe më profesional.
- Cilët kanë qenë mbështetësit e tu më të mëdhenj?
-Familja ime dhe profesori në anën profesionale. Nëse unë ndonjëherë kam dyshuar në veten time ai më ka mbështetur dhe më ka thënë që duhet të vazhdoj dhe duhet të jap nga vetja atë më të mirën. E falenderoj shumë për gjatë kësaj kohe në universitet që më ka mbështetur.. Në asnjë moment nuk më ka lënë vetëm dhe më ka lënë të kuptoj që gjithçka mund të bëhet nga mua. Më ka ndihmuar të formohem, më ka këshilluar shumë dhe pastaj normal që punën më të madhe e kam bërë vet, jam marrë me veten, kam punuar me veten por normalisht kur e ke dikë që të orientohen është shumë më lehtë dhe shumë më mirë.
-A keni ndonjë plan për të ardhmen?
-Unë tani e kam marrë titullin regjisor i teatrit dhe tani duhet ta vazhdoj dhe ta dëshmoj këtë titull. Dua të vazhdoj, nuk kam qejf të ndalem këtu. Plani im është tja krijoj vetes mundësinë që të mos ndalem këtu.
-Një mesazh për artistët e rinj, për aktorët e rinj apo edhe për strukturat e artit.
-Për studentat e rinj do thoja që të mos dorëzohen. Unë vete kam pasur shumë momente në këtë shfaqje apo në shfaqje të tjera që ndoshta më është dashur të mendohem të dorëzohem apo jo, ta le këtë shfaqje apo jo? Shkaku i mundësië financiare, i vetë stresit, i vetë angazhimeve që kam pasur por gjëja më e mirë është që të mos dorëzohesh dhe të vazhdosh të mendosh që çdo gjë ka për të shkuar shumë mirë. Për institucionet do lutesha që të tregonin pak më shumë vemëndje dhe pak më shumë respekt për mundin tonë dhe për dëshirën tonë që kemi për të punuar për kulturën tonë, sepse tek e fundit ne nuk po bëjmë aspak dëm por përkundrazi po bëjmë mirë. Vetëm nuk mundemi që t’ja dalim pa mbështetjen e tyre.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn