als_Latn dik_Latn sag_Latn
Ju pshurrsha zanatinPublikuar 1 year ago në Zëri
Nuk ka asnjë dyshim se njerëzit siç janë Fatos Lubonja dhe Arben Idrizi shkaktojnë debat, sepse edhe njëri edhe tjetri kanë dëshmuar shumë herë se provojnë të jenë ndryshe gjithë dynjasë. Në gjuhën e popullit "ata janë të trentë"! Edhe i pari edhe i dyti, me gjithë origjinalitetin që kanë, në jo pak raste kanë rrëshqitur, e kanë kapërcyer, kanë rrjedhur dhe në emër të një farë filozofie që përfaqësojnë, kanë bërë përpjekje maksimale të shndërrohen në mefistofelë të një shoqërie që s'para shquhet më ndonjë shkallë të kënaqshme intelektualizmi e aq më pak debati.
Fatos Lubonja, me gjasë duke dashur të shfajësohet për "katrahurën" e shkaktuar me përfundimet e tij, krejt të pabazuara dhe përtej kësaj edhe të paverifikuara, për "herojt e luftës" thotë se ai nuk është gazetar investigativ dhe nuk ka të drejtë të japë përfundime se kush është vrasës, por që e mban të drejtën të ngrehë dyshimet e tij për këta "vrasës" pavarësisht se cila është e vërteta për ta!
Lubonja e interpreton shkrimin e tij, heq dorë nga titujt që kanë dalë në shtypin shqiptar, por jo nga ata që kanë dalë në shtypin gjerman...por egoja e personit me telashe intelektuale nuk e lejon atë të thotë se ai këtë herë e kishte bërë një shkrim krejt sipërfaqësor!
Ndërkaq ky Arben Idrizi, që këtë herë mundohet t'ia "mbajë zhagun" Lubonjës, kjo pa as edhe një arsye të vetme, del krejt në "stërnishtë"!
"Siç do të thoshte P. P. Pasolini...(shkruante ai) i di emrat, por nuk i kam provat bile as shenjat. Unë i di sepse jam një intelektual e shkrimtar dhe e tërë kjo bën pjesë në zanatin dhe në instinktin e zanatit tim". Edhe Lubonja, sipas tij, e kishte bërë sepse ishte intelektual e shkrimtar të cilit i kishte thënë zanati dhe instinkti i zanatit të tij.
Sipas kësaj logjike, shkrimtarët e intelektualët e tipit të Lubonjës dhe të Idrizit, kanë të drejtë të jenë "shah në vete" dhe t'ia fusin si dhe sa të duan. Sepse atyre kështu iu thotë zanati dhe instinkti i zanatit të tyre.
I kam parë komandantët e luftës, atje dhe atëherë kur është bërë lufta, sepse kam qenë aty, ku është djegur vendi dhe ku janë vrarë i madh e i vogël. I kam parë të vriten edhe ata, dhe disa të tjerë të mbetën gjallë. Prandaj me gjithë respektin për intelektualë e shkrimtarë, iu pshurr zanatin të gjithë atyre që guxojnë t'i cilësojnë vrasës e tradhtarë.
Nuk i kam parë kurrë e asnjëherë këta si filozofë e shkrimtarë (as Lubonjën e as Idrizin) të kenë qenë aty ku është mbrojtur atdheu, ku janë krijuar heronjtë dhe vrasësit përnjëherë, prandaj edhe nuk e pranoj, që bile ata, të më tregojnë si duhet atdheu. Për sjelljet e trimave në paqe, hajde të bëhemi bashkë e t'i mundim, sepse shtrenjtë po na e paguajnë haraçin e lirisë, apo ky nuk është shqetësimi i juaj.
Zogoria e profanëve patriotë e opinionistë të shpifur, qe sa herë që nuk pajtohen më disa të tjerë, i quajnë zogj kurvash ose monstrumë e fytyrëprishur, ma kanë gërditur idenë e debatit dhe gjuhën me të cilën shkruajmë e flasim. Kjo jo vetëm për shkak të gjuhës së fëlliqur që kanë, por edhe për shkak të pafuqisë së përballjes, në rastin konkret me sofizmin e Lubonjës e të Idrizit. Zogoria e profanëve dhe gjuha e tyre, ose lufta e tyre kundër Lubonjës e Idrizit, i ka bërë këta të fundit edhe "më shkrimtarë e më intelektualë" të cilëve kush e di se çfarë do t’u thotë tjetër instinkti i zanatit.
Kur Kosova, njëherë ishte mbushur me langonj e zagarë, gazetat shkruanin se tashmë nuk ishte lajm nëse qeni e kafshonte njeriun, sepse kjo ndodhte përditë, por lajm do të ishte nëse një ditë e me pahir njeriu do ta kafshonte qenin e çarshisë.
Nuk jam pajtuar me as edhe një shkronjë të Lubonjës dhe Idrizit, sepse edhe njëri edhe tjetri këtë herë më janë dukur si ajo e "famshmja e estradës" që e kishte zbuluar "zogun" e saj, për ta kthyer veten atje ku nuk përkiste më. Duke ëndërruar vetën shkrimtarë, intelektualë ose filozofë ndoshta, ata këtë herë janë marrë me "sience fiction". Por përplasja e të tjerëve me ta, ishte një diçka që unë nuk e kam të qartë se çfarë është. Diçka si fashiste ndoshta, komuniste, e kuqe, ortodokse...apo diçka qe veç shqiptarët e dinë!
Lubonja do të duhej të shpjegohej, ndoshta edhe të kërkonte falje. Ndërkaq Idrizi duket së është e pashpresë, sepse ai ka filluar të mbështetet në instinktin e zanatit. Zoti e ndihmoftë!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn