als_Latn dik_Latn sag_Latn
Rilindje me klientë të vjetër? (Burimi: Gazeta Tema, www.gazetatema.net)
Edi Rama është munduar të sigurojë dje komunitetin e biznesit se nëse ai vjen në pushtet pas 23 qershorit, gjërat do të shkojnë ndryshe, do të ketë një klimë më të mirë, më shumë drejtësi dhe barazi për ata që duan të fitojnë në mënyrë të ndershme. Përpos idesë të një taksimi më të drejtë, që ka ngjallur debat të vërtetë në shoqëri dhe që e ka vënë Berishën në pozitën e klounit kur flet për Marksin, komunizmin apo Kolekën, lideri i opozitës ka përsëritur edhe disa ndryshime të tjera. Ai është angazhuar sërish për rishikimin e koncesioneve, që nuk janë ligjore dhe në përputhje me interesat kombëtare, për verifikimin e HEC-eve që janë shitur për një copë bukë dhe për heqjen e referencave doganore që janë bërë një mjet korrupsioni. Po t’u shtosh këtyre edhe disa deklarata të mëparshme, për zhbërjen e disa privatizimeve dhe riparjen e disa licencave të duket sikur opozita është ngërthyer në një proces reflektimi për një Shqipëri më të drejtë. Deri këtu gjithçka duket e bukur. Po a mjafton kjo?
Për një pjesë të opozitës jo. Sepse një pjesë e heshtur e opozitarëve, që gëlojnë në rrjetet sociale, në forume të ndryshme, por që fatkeqësisht përfaqësimin e vetëm politik e kanë në linjën denoncuese të Erion Braçes, kërkojnë më shumë se kaq. Kërkojnë që tani në opozitë, lideri i saj të denoncojë së paku verbalisht edhe gjithë klientelën e këtij pushteti. Ata që vërtet kanë përfituar shumë me rritjen e bizneseve të tyre, por që njëkohësisht kanë kontribuar monetarisht dhe fizikisht për pasurimin e të afërmve të kryeministrit, për fushatat e tij elektorale, për korruptimin e gjykatësve që i kanë shërbyer të njëjtave qëllime, për ndarjen e padrejtë të pasurisë kombëtare e me radhë.
Për këtë pjesë të opozitarëve është e pakuptueshme se si mund të godasësh atë që familja Berisha shkaktoi në Gërdec dhe të mos kesh guximin të flasësh kurrë për Delijorgjin që u vu në shërbim të këtij projekti.
Është e pakuptueshme se si mund të denoncohen privatizime plot anë të errëta si ato të ARMO e Albpetrolit, me gjithë favoret që ju bënë më pas, 10 përqindëshat e humbura dhe borxhet e pambledhura dhe mos kesh guximin të përmendësh.
Shembuj të tillë ka plot dhe këto kritika për Ramën nuk janë të reja. Shpesh artikuluesit e tyre kanë shkuar deri në idenë e pashpresë se lideri i opozitës është peng i klientëve që kontrollon kryeministri. Shpesh shumë njerëz të lartë në PS, e kanë parë me keqardhje se si Rama bënte ç’është e mundur për eliminimin e Erion Braçes nga podiumet ku ai bënte me vetëdije rolin e denoncuesit radikal.
Vetë Rama është mbrojtur nga këto akuza, herë duke thënë se ai nuk merret me emra të përveçëm, herë duke propaganduar se ai nuk do të vijë në pushtet për të bërë gjueti shtrigash dhe herë (si në rastin e fundit kur u përgjigj për Ilir Metën) se ai do të jetë në gjendje të ngrejë një sistem më të mirë, që i bën automatikisht edhe njerëzit më të ndershëm.
Por, garancitë e liderit të opozitës ka pak gjasë të ngjallin besim. Sepse problem në Shqipëri, nuk është vetëm përmirësimi i ligjeve, rregullave dhe praktikave. Kjo është vetëm njëra anë. Nëse ai nuk shoqërohet edhe me denoncimin e atyre njerëzve që kanë qenë katalizatorët e ngritjes së një sistemi korruptim, e keqja sipas te gjitha gjasave mund të përsëritet, ndonëse në forma të tjera.
Me ikjen e Berishës në ’97, pasardhësi i tij Nano, vërtet ngriti një ekonomi “pa piramida, por me banka private”, por kjo nuk e pengoi pushtetin e ri të ngrinte në maja më të larta korrupsionin. Sudja dhe Rrapushi u zëvendësuan nga drejtorët e doganave dhe tatimeve, nga hordhia e pafundme e drejtorëve publikë të ndërmarrjeve të paprivatizuara. Kur Berisha u kthye në pushtet, një pjesë e mirë e këtyre ndërmarrjeve u privatizuan, ai hoqi dorë nga pasurimi i familjarëve dhe të afërmve përmes doganave dhe tatimeve, por ai gjeti me qindra rrugë të tjera për të vazhduar vesin e vjetër. Pikërisht ato rrugë që Rama po denoncon sot, me HEC-e, koncesione, e privatizime të mëdha.
Pra, e gjithë kjo histori e shkurtër, tregon një gjë, tregon se sistemi në të cilin jetojmë, me lirinë e tij, sidomos në një shtet të pa konsoliduar, të krijon mundësi të pamasa për të abuzuar dhe përfituar në dëm të interes publik. Ndaj për përmirësimin e tij, nuk mjaftojnë vetëm disa masa, vetëm disa arnime, disa koncesione të ripara apo tenderë të anuluar. Për përmirësimin e tij mbi të gjitha duhet bindje dhe frymë.
Dhe një frymë e tillë nuk krijohet vetëm me korrigjime të atyre që janë bërë keq, por kryesisht me denoncimin e gjithkujt që është bërë pjesë e kësaj të keqeje. Pa këtë aksion të dyfishtë, pra me taktikën hileqare të goditjes së praktikave të Berishës, por të ruajtjes së klientëve të tij, nuk mund të ketë kurrë transformimi. Sepse së pari kjo rrugë kërcënon rezultatin e 23 qershorit. Por, edhe nëse këtë verë, njerëzit e stërlodhur nga keqqeverisja tetëvjeçare, vendosin ta çojnë në shtëpi Berishën, kjo rrugë mund të sjellë vetëm rrotacion dhe jo ndryshim. Aq me pak rilindje.
20.03.2013
Burimi: Gazeta Tema
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn unk als_Latn