als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në fillim le të dëgjojmë ajetet 70 dhe 71 të sures Furkan:
"إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا"
“Përveç ati që është penduar dhe ka bërë vepër të mirë, të tillëve All-llahu të këqijat ua shndërron në të mira. All-llahu është mëshirues, ndaj Ai falë shumë”. (70)
" وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ یَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا "
“Ai që është penduar dhe ka bërë mirë, në të vërtet, ai është kthyer te All-llahu dhe është i pranishëm” (71)
Në emisionin e kaluar folëm për mëkatet e mëdha si prostitucioni dhe vrasja, për të cilat njeriu ndëshkohet si në këtë botë ashtu edhe në ahiret. Këto ajete theksojnë: Zoti mëshirues, i fal edhe këto mëkate, por me kushtin që njeriu të pendohet me të vërtetë dhe ai njeri mëkatar gabimet e tij t’i lajë duke bërë veprime të mira dhe të denja në këtë botë. Pra me fjalë të tjerë të heqë dorë nga shirku, t’i bindet Zotit dhe ato të drejta që ua ka shkelur njerëzve, tua kthejë atyre me sa mundet. Këto ajete flasin jo vetëm për faljen e mëkateve me anë të pendimit por gjithashtu theksojnë: Pendimi real krijon aq shumë ndryshime tek shpirti dhe brendësia e njeriut saqë atë e pastron dhe e vesh me virtyte të bukura. Fryma e shirkut dhe mëkatimi, kthehet në frymën e besimit dhe bindjes, karakteristika e shtypësit dhe sunduesit kthehet në karakteristikë e përballjes me shtypësit dhe pastërtia zëvendëson papastërtinë. Kurani për të inkurajuar sa më shumë mëkatarët që të pendohen u rikujton atyre se nëse heqin dorë nga punët e këqija dhe i zëvendësojnë ato me punë të mirë, pendimi juaj do të pranohet me padyshim dhe ju do të keni mëshirën e Zotit.
Nga këto ajete mësojmë se:
1- Islami nuk është qorrsokak. Për mëkatarin ka rrugë kthese dhe çdo mëkat i tij mund të hiqet me anë të pendimit dhe veprimeve të denja.
2- Pendimi është një revolucion i brendshëm dhe jo një lëvizje sipërfaqësore sa për të mbyllur sytë duke thënë disa shprehje për gjoja pendim. Pendimi real është ai që shoqërohet me veprat e duhura.
3- Pendimi, ndryshon mendimin dhe veprimin e njeriut.
Tani le të dëgjojmë ajetin 72 të sures Furkan:
" وَالَّذِینَ لَا یَشْهَدُونَ الزُّورَ وَ إِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِرَامًا "
“(Robërit e Zotit janë) Edhe ata që nuk dëshmojnë rrejshëm dhe kur (rastësisht) kalojnë pranë së keqes, kalojnë duke e ruajtur karakterin e vet”. (72)
Ky ajet flet për karakteristika të tjera të robërve të Zotit dhe thotë: Një prej karakteristikave të tyre dalluese është respektimi dhe mbrojtja e së drejtës të të tjerëve. Ata në asnjë rrethanë nuk konfirmojë të padrejtën dhe nuk thonë fjalë që bëhen shkak për shkeljen e të drejtave. Ata nuk marrin pjesë në tubimet që nuk janë të drejta dhe nuk dëgjojnë të tilla fjalë. Kjo për arsye se pjesëmarrja në të tilla tubime konsiderohet mëkat dhe parapërgatitje për të ndotur zemrën dhe shpirtin. Ky ajet në vazhdim jep një tjetër karakteristikë të robërve të drejtë dhe thotë: Ata nuk thonë dhe nuk kryejnë punë të kota. Në kohën kur përballen me të tilla raste, ata me madhështi u largohen të tilla punëve. Këta njerëz janë kaq të mëdhenj saqë ambienti i ndotur kurrë nuk ndikon tek ata. Sigurisht që mënjanimi i tyre nga ky ambient gjithmonë shoqërohet me madhështi morale pasi ata nuk i largojnë njerëzit nga vetja e tyre.
Nga ky ajet mësojmë se:
1- Jo vetëm kryerja e mëkatit por edhe vështrimi i një mëkati nuk është i lejueshëm. Besimtarët nuk marrin pjesë në takime mëkatare dhe vetë nuk kryejnë mëkate.
2- Një prej rrugëve për largimin nga e keqja është distancimi nga mëkatari dhe mos angazhimi në tubimet apo takimet mëkatare.
3- Robërit e Zotit, gjatë jetës kanë objektiv dhe jetën e tyre nuk e shpërdorojnë për gjëra të kota dhe të padobishme.
Tani le të dëgjojmë ajetin 73 të sures Furkan:
" وَالَّذِینَ إِذَا ذُکِّرُوا بِآیَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْهَا صُمًّا وَ عُمْیَانًا "
“Edhe ata që kur këshillohen me ajetet e Kur’anit të Zotit të tyre, nuk u kthejnë shpinën si të shurdhët e të verbër”. (73)
Një prej karakteristikave të robërve të Zotit është se ata kanë dinjitet dhe mëshirë. Ata nuk pranojnë ndonjë gjë me sy dhe veshë të mbyllur dhe në kohën kur dëgjojnë ajetet hyjnore futen në mendime me qëllim që të kuptojnë sa më thellë atë çka Zoti përcjell dhe thotë. Besimtarët e denjë dhe të devotshëm nuk bëhen pre e punëve dhe lojërave të kota dhe duke qenë të qëndrueshëm si mali ata nuk janë sipërfaqësorë dhe ajetet kuranore nuk i shohin në mënyrë sipërfaqësore pa kuptuar thelbin e tyre. Mirëpo njerëzit e tjerë janë e kundërta dhe mbyllin sytë dhe veshët. Të tillë njerëz shumë lehtë mashtrohen, devijohen nga rruga e drejtë, bëjnë mëkate dhe distancohen.
Nga ky ajet mësojmë se:
1- Të menduarit dhe kuptuarit, përbëjnë themelin dhe bazën e çdo veprimi apo pune të besimtarit. Zoti ka kërkuar që njerëzit të shkojnë në anë të fesë në bazë të njohurive dhe inteligjencës.
2- Besimtarët, nuk falen sy dhe veshë mbyllur, por ibaedi i tyre bazohet në njohuri dhe vetëdije.
Me përfundimin e këtij emisioni, ju të nderuar dëgjues ju lëmë nën përkujdesin e Zotit të Madhërishëm dhe Fuqiplotë. Jemi në pritje të propozimeve dhe mendimeve tuaja deri në emisionin e ardhshëm.
als_Latn knc_Arab als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn knc_Arab als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn