als_Latn dik_Latn sag_Latn
Shejh AbdulAziz Ibn Bazi për librin “Sifatu Salat-in-Nebi salAllahu alejhi ue selem” të Shejh Albanit
Pyetje: Çfarë mendoni për librin e Shejkh Muhamed Nasir-ud-Din el-Albanit “Sifatu Salat-in-Nebi salAllahu alejhi ue selem”?
Përgjigje: Libri është i mirë dhe i dobishëm. Shejkh Muhamed Nasir-ud-Din el-Albani është një njeri shumë i ditur, një Alameh. Ai është i shkëlqyer. Ai është shumë aktiv kur është fjala për ringjalljen e Sunnetit dhe sqarimin e hadithit të vërtet nga ai i dobët. Ai duhet të lavdërohet për përpjekjet e tij – Allahu e shpërbleftë atë shumë dhe ia dyfishoftë shpërblimin e tij.
Çdo njeri bën gabime. Asnjë dijetar nuk është i pagabueshëm. Mund të ndodhë që ai të bën ndonjë prej gabimeve, apo ndonjë gabim në librat e tij. Ky është rasti edhe me dijetarët që janë më të mëdhenjë sesa ai. Pra siç thashë ai mund të gabojë. Një gabim i tillë në “Sifatu Salat-in-Nebi” është se ai thotë se falësi gjatë namazit duhet të ketë duart e tij të lëshuara pas rukus. Kjo është gabim. E sakta është se ai duhet ti vendos ato në gjoksin e tij ashtu siç i kishte ato para rukus. Kjo është e vërtetuar nga hadithet e vërteta të Profetit salAllahu alejhi ue selem që vuri dorën e djathtë mbi dorën e majtë, kur ai qëndronte duke u falur. Kjo përfishinë të dy gjendjet para dhe pas rukus. Gjithashtu ka treguar Sehl bin Sad radijAllahu anhu nga Profeti salAllahu alejhi ue selem:
“Ne u urdhëruam që njeriu të vendos dorën e tij të djathtë mbi parakrahun e tij të majtë në namaz.”
Është e ditur se namaz falësi vendos duart mbi gjunjë në ruku, kur është në sexhde i vendos ato në tokë dhe mbi kofshë apo mbi gjunjë gjatë uljes. E vetmja gjë që mbetet është pozicioni në këmbë, gjatë qëndrimit në këmbë vendoset dora e djathtë mbi dorën e majtë, mbi kyçin e dorës apo mbi parakrah. Kjo është ajo për të cilën autori – Allahu i dhëntë sukses – mund të kritikohet.
Pra siç thashë të gjithë mund të bëjnë disa rrëshqitje. Ky burrë duhet të lavdërohet për punimet e tij të mira dhe përpjekjet e tij të mëdha dhe kujdesin e tij për Sunnetin. Allahu e shpërbleftë atë shumë dhe e shtoftë mirësinë tonë, tuajen dhe të tij dhe udhëzimin.
Shejkh Mukbil bin Hadi el-Uadi´i (Allahu e mëshiroftë!)
Burimi: Nasa’ih ue Fadha’ih, fq. 273 Përgatiti:www.perlat-muslimane.com “Librat e Shejkh Albanit janë përhapur. Myslimanët kanë përfituar nga dituria e tij. Unë nuk jam duke thënë se ai është i pa gabueshëm. Ai ia qëllon dhe gabon, ai di ndonjëherë dhe ndonjëherë nuk di. Megjithatë, ai konsiderohet të jetë Imami i Ehl-us-Sunnetit sot. Dhe ti – et-Tahan (Abdurr-Rrahim et-Tahan) – i mjeri ti; çfarë ke bërë për Islamin? Qortimet tuaja e kishin zakon të jenë efektive. Tani unë nuk e kuptoj se si Katari kanë durim me shpifjet tuaja.”
Mu kujtua përshkrimi i gruas plakë të shejh Albanit për jetën e tij, kur ishte intervistuar përmes telefonit nga disa nxënës dije para ca viteve, dhe kur ishte pyetur se si ka qenë sjellja e shejhut me të, ajo ishte përgjigjur interesant.
Shejhu e ka pas zakon që gjatë fundjavave të më qojë në piknik, ku e kishte një korpë të cilën e mbushte me ushqim dhe e merrte një libër gjithashtu. Dilnim në natyrë, e ai edhe lexonte edhe bisedonim.
Allahu e mëshiroftë imam Allbanin, ishte shëmbëlltyrë.
Ministri i brendshëm i Sirisë në atë kohë më tha se ai e di se daveti im është e vërteta
Albani (rahimehullah) ka thënë: “Myftiu i Sirisë kërkoi që unë të dëbohem në shkretëtirë, në verilindje të Sirisë. Ndërsa ministri i brendshëm i Sirisë në atë kohë më tha se ai e di se daveti im është e vërteta dhe se puna e tij e vetëm është për të ruajtur sigurinë e vendit.” (Silsilet-ul-Huda uen-Nur (173))
Shejh Albani (Allahu e meshirofte!): Ne jemi te lumtur per kete el gurbeh (te qenurit guraba per shkak te kapurit ne fene e paster) dhe krenohemi me kete, sepse i Derguari i Allahut salAllahu alejhi ue selem i ka lavderuar keta te huajt (el gurabau) me fjalen e tij: “Me te vertete Islami ka filluar i huaj dhe perseri do kthehet i huaj ashtu sic edhe filloi. Dhe tuba qofte per keta te huaj.” Thane: O i Derguari i Allahut, kush jane keta? Tha: “Jane ate te cilet permisojne kur njerezit prishen.”
Nuk ka argument për ngritjen e duarve në lutje pas namazit
“Nuk ka asgjë të vërtetuar nga i Dërguari i All-llahut sal-lAllahu alejhi ue sel-lem që ai i ka ngritur duart pas namazit(në lutje). Ajo që Imami dhe namazfalësit e bëjnë lutjen së bashku pas namazit është bidat”
Çka i tha Shejh Albani nxënësit të tij Shejh Ebu Jusrit pak para vdekjes
Shejh Ebu Jusri, Allahu e ruajttë, na tregoj:
“Disa ditë para vdekjes së shejhut, shkova në spital ku shejhu ishte i shtrirë që ta vizitoj atë. Njëherit ky ishte takimi i fundit me shejhun tim. Pasi hyra, ia zgjata dorën dhe e përshëndeta, shejhu ishte lodhur tej mase dhe kishte humbur shumë në peshë.
Nuk ma lëshoi dorën dhe më këshilloi duke më thënë:
“O Ebu Jusër, çështja tek Allahu nuk peshohet me dije të madhe dhe vepra të shumta por, me sinqeritet dhe frikë ndaj Allahut”.
Këto ishin fjalët e fundit që i dëgjova nga Shejhu im, Allahu e mëshiroftë”.
Ndërsa unë, xheladini, them: O Allah na shto sinqeritetin dhe frikën ndaj Teje dhe mos na humb atë ditë kur do të dalim para Teje!
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn hau_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn