als_Latn dik_Latn sag_Latn
Në një “Dosier”, ku personazhe janë përsonalite të futbolli të luajtur përpara viteve “90, sigurisht që nuk mund të mungojë Jani Kaçi, portjeri i Skënderbeut, Partizanit, por edhe i ekipeve përfaqësuese. Eshtë historia e një njeriu që e braktisi fakultetin për të qenë në fushë “full time”. Marrëdhëniet me gjeneralët e kohës, tifozë të skuadrës kryeqytetase dhe që kishin mundësi të vendosnin. Kthimi në Korçë pa dëshirën e tij, ku e thërrisnin “Jani greku” dhe në fund largimi nga futbolli i luajtur, kur ja sfumuan kënaqësinë. Portjeri i madh rëfehet për “Sport Ekspres”.
- Historia juaj ka qenë me uljengritje, megjithëse keni këmbëngulur shumë për të qenë titullar në nivele të larta. A është korrekt ky përfundim?
– Në një farë mënyre ka qenë pikërisht kështu. Futbollin e kam filluar që fëmijë dhe në vitin 1965 kam qenë pjesë e skuadrës së të rinjve, kur trajner ishte Ilia Shuke, i cili vinte pas një specializimi në Hungari. Dhe në moshën 16 vjeç u bëra pjesë e ekipit të parë të Skënderbeut, kur duhet të konkuroja me Koço Dinellën, apo Minella Larën, që sigurisht kishin shumë më tepër përvojë se unë.
- Kur u aktivizuat për herë të parë me skuadërn e madhe?
– Fillimisht në një ndeshje të kupës së Republikës, në Lezhë ndaj Besëlidhjes, diku në edicionin 1969-70. Atëherë takimet e kupës i shërbenin trajnerëve edhe për të parë futbollistët e perspektivës. Ndërsa më pas u thirra edhe në përfaqësuesen Shpresa, që në atë kohë drejtohej nga Refik Resmja.
- Thuhet se më pas keni ndërprerë studimet, për t’iu përkushtuar totalisht futbollit. A është i vërtetë ky fakt?
– Eshtë plotësisht i vërtetë. I ndërpreva studimet të Universitetin Bujqësor dhe pranova të bëja shërbimin ushtarak, duke
shpresuar të kaloja tek Partizani, por fillimisht nuk është se isha shumë me fat.
- Çfarë ndodhi që nuk e realizuat menjëherë ëndrrën tuaj?
– Partizani kishte shkuar në Kinë, ku qëndroi për disa muaj dhe mua më dërguan për të luajtur në Elbasan, ku qëndrova për më shumë se një vit.
– Më pas si u bëtë pjesë gjithsesi e Partizanit, apo ishte thjeshtë fat…
– Fat është vetëm nëse të sheh dikush, pasi në atë kohë nuk mund të bëheshe pjesë e një skuadre kaq të madhe nëse nuk do të kishe aftësi. Ka qenë një ndeshje Elbasani – Partizani që ka përfunduar 3-0, ku më pa Petrit Dume, i cili në atë kohë interesohej shumë për mbarëvajtjen e Partizanit. Më pas, kur u kthyem me Shpresat nga Rumania, ku u shpallëm edhe nënkampion të Ballkanit, së bashku me trajnerin Bolonesku, edhe ai rumun, nga Rinasi na dërguan tek Partizani.
- Si kanë qenë vitet tuaja tek Partizani, pasi flitet për një skuadër ku nuk mund të çaje lehtë për të gjetur një vend titullari?
– Në të kundërt kanë qenë vite të shkëlqyera, të cilat i kam ende në memorje. Kam pasur respektin e drejtuesve më të lartë të klubit, por edhe futbollistëve e tifozëve. Madje u zgjidha edhe ndër 60 sportistët që përfitonin trajtim të veçantë. Madje mund t’ju kujtoj një episode. Kam pasur një njeri të afërt, Pandi Peleshi, i cili ishte në asamblin e ushtrisë, por edhe tifoz i Partizanit, që nuk linte pa ndjekur asnjë seancë stërvitore. Sa herë që vinte në klub më sillte ndonjë frutë dhe më pas ashtu bënin edhe një pjesë e tifozëve, duke më detyruar të bëja maksimumin për veten edhe për ta.
- Por kjo ëndërr e bukur mbaroi shumë shpejtë, si ishte e mundur?
– Ka qenë fundi i vitit 1975, kur unë përfundova edhe shërbimin ushtarak. Nga Korça insistonin që të kthehesha, ndërsa gjeneralët që më mbështesnin kishin përfunduar nëpër burgjet e rregjimit. Kështu që në janar të vitit 1976, nga një skuadër e madhe si Partizani dhe ekipi Kombëtar, përfundova tek Skënderbeu që luante në Kategorinë e Dytë.
- Por edhe tek skuadra e qytetit tuaj nuk keni arritur pak…
– U kthyem në kategorinë e parë, dhe arritëm në finalen e kupës së Republikës me 17 Nëntorin. Na ka eleminuar Edmond Gëzdari, i cili na shënoi 3 gola në Tiranë dhe një në Korçë. Me ato gola u bë edhe pjesë e ekipit Kombëtar. Ndërsa në vitin 1985 u largova përfundimisht nga futbolli i luajtur, madje në kulmin e formës, por ishte një kohë kur ma kishin hequr dëshirën.
- Përveç largimit pa dëshirë nga Partizani, nuk është se në Korçë keni gjetur një ambjent shumë të dashur?
– Përgjithësisht nga drejtuesit e kohës, pasi tifozët përgjithësisht më kanë mbështetur. Gjithmonë më kanë thirrur “jani greku”, pasi babai im, megjithëse ishte nga bregu kishte lindur në Athinë. Kur vajta tek Partizani u bëra Jani Kaçi.
- Si e konsideroni futbollin e tanishëm, duke e krahasuar me kohën kur luanit ju?
– Tashmë futbolli sigurisht që ka evoluar, por jo në organizim. Atëherë ka qenë perfekt në këtë drejtim. Me klasa sportive, ekipe zinxhirë, duke përfshirë ekipe të mëdha të kohës dhe deri tek Skënderbeu. Mjafton të përmendim
që në Korçë kemi një skuadër të parë që është shumë lart, ndërsa moshat janë një amulli e vërtetë.
- Dhe së fundi, a është e vërtetë që keni qenë shumë emocional kur vishnit uniformën e Kombëtares, gjë që ju pengonte për të dhënë më të mirën në fushën e lojës?
– Eshtë e vërtetë që kam pasur shumë emocione kur luaja për Kombëtaren, ndryshe përshembull nga Perlat Musta. Ai I menaxhonte më mirë aftësitë e tij. Ndoshta këta labët janë edhe më trima. Ju thashë që babain e kisha nga bregu, por duhet të kem ngjarë nga mamaja, e cila ishte nga Drenova, ku njerëzit janë më të qetë
Greku” i Korçës, që Partizani e bëri Jani Kaçi0
Në një “Dosier”, ku personazhe janë përsonalite të futbolli të luajtur përpara viteve “90, sigurisht që nuk mund të mungojë Jani Kaçi, portjeri i Skënderbeut, Partizanit, por edhe i ekipeve përfaqësuese. Eshtë historia e një njeriu që e braktisi fakultetin për të qenë në fushë “full time”. Marrëdhëniet me gjeneralët e kohës, tifozë të skuadrës kryeqytetase dhe që kishin mundësi të vendosnin. Kthimi në Korçë pa dëshirën e tij, ku e thërrisnin “Jani greku” dhe në fund largimi nga futbolli i luajtur, kur ja sfumuan kënaqësinë. Portjeri i madh rëfehet për “Sport Ekspres”.
als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn als_Latn