Venerdì eutto de luggio: de tutto ’n pö
Pòsso garantilo: no gh’ea nisciun acòrdo tra mi e o Valerio Parödi de Bogiasco, o mago ‘mentalista’. Diö de ciù: quànd’o m’à dito de pensâ a ’n pòsto into mondo, in scê primme no m’é vegnuo in mente ninte. Pöi ò pensòu a ‘Singapore’ in pòsto che m’é cao aregordâ perché o l’é quello che dovieiva ese Zena: ’na moderna republica mainâ. E coscì ò scrito quello nomme in sciô papê che o Valerio o m’à dæto. E lê o l’à indovinòu! Coscì comm’o l’à indovinòu o nomme pensòu dò-u Roby Carletta. O trucco o gh’é de seguo: difiçile scrovî quæ o l’é anche pe mi che gh’eo a ’n metro de distansa.
Ma vegnimmo a-e paròlle. Quella ch’a l’à avuo ciù rispòste a l’é a traduçion de ‘calabrone’ che aivimo comensòu a parlane za a setemann-a pasâ. Ecco e traduçioin che n’en stæte dite: scarósso, sgâvón rósso, scâfón, scaón, gâvón, grâón, moscón rósso, scalànbro, rogêo. L’é stæto citòu e scixélle (coscì a Capenàrdo ciamman i ‘narcisi’); emmo parlòu de doe paròlle che pan pæge ma veuan dî cöse despæge: scoriàtta (= falce fienaia) e scoriâ (= frusta) e emmo dito che pe fâ ciocâ a scoriâ in çimma gh’é ligòu ’na specce de spaghetto ciamòu strafonsìn.
In teleascoltatô o l’à domandòu percöse se dixe lésca quande a un se ghe tia zu a braghe pe demoa. Mi no saviæ pe questo o domando a viatri. In cangio mi ò aregordòu che quande se tia adòsso a un in bolacco d’ægoa se dixe d’aveighe fæto a capeléuia. Pe urtimo in sciâ töa gh’ea ’n arneize de legno fæto comme e còrne do beu con doî pertuxi into mezo. Ben quello cöso o se ciamma tâvélla e o serviva pe strenze a còrda ch’a ligava e fascìnn-e de fen, de gran ò de legne.
Concluddo co-e doe paròlle italiann-e do Franco de Borgomâ. Unn-a l’ò capia ben e a l’é ‘bischero’ ch’o l’é ’n legno a forma de ciavetta misso in fondo a-o manego di strumenti comme viôlin e chitare pe acordali e che mi ò senpre ciamòu ciavétta. L’atro nomme no l’ò capio goæi ben, ma o Franco o l’à dito ch’o l’é ’n atresso pe fa o pertuzo a-e botte. Òua in italian quello pertuzo o se ciamma ‘cocchiume’ e co-o mæximo nomme se ciamma o tappo pe seralo; in zeneize o Cazassa o registra pertûzo da bótte e tàppo da bótte. L’atresso, senpre in italian, o se ciamma ‘cocchiumatoio’ che o Casazza o tradue: casêua.
Alegri!
P.S.
A domanda: perché se dixe fâ lesca quande a un se ghe tia zu e braghe pe demoa?
A risentise!
3 Commenti
-
No o so manco mi.
-
mai feto schersci do genere..
lij_Latn lij_Latn lij_Latn lij_Latn lij_Latn kea_Latn szl_Latn lij_Latn scn_Latn srd_Latn unk lij_Latn unk lij_Latn