Znakomity tekst, znakomita fabuła, znakomity czarny humor. Niesamowita śląska gwara (bydźcie cicho, trza to słōwko strzimać, jak chwolōm!), którą Autor posługuje się swobodnie i bez kompleksów, potwierdzając, że po śląsku mogą być tworzone doskonałe utwory literackie. Nie tylko dla Ślązaków.
– Barbara i Adam Podgórscy, autorzy „Mitologii śląskiej” i „Słownika gwar śląskich”.
„Kōmisorz Hanusik” w prziszłym tydniu bydzie fertich. Przi rychtowaniu do druku trocha my godali ô tym, jako to je zorta literatury. Jakby na to poszukać jakijś ekstra szuflŏdki, to trza by chyba pedzieć: kryminalnŏ czornŏ kōmedyjŏ z miastowōm fantastykōm (urban fantasy). Możno kōmisōrz by sie skamracił z Jakubym Wędrowiczem? I u Melōna, i u Pilipiuka belōnto sie trocha podobno idyjo, chociŏż kōżdy jōm ôblyko po swoimu. Abo mi sie to ino zdŏwŏ, bo żech sie znokwioł fałeszny ôbrŏz Wyndrowicza? Czytołech to kejś downo, downo tymu i po prŏwdzie psinco pamiyntōm.
Kaj my to sōm… Toć! Nojważniyjsze, co „Kōmisorz Hanusik” to niy ma żodyn dziwny miszung, ino fajne, rychtyk udane ôsprŏwki, kere do kupy skłodajōm sie na gyszichta policaja ze Katowic. Jak mie szteruje boznowaniy ze ślōnskij godki, tak żech u Marcina Melona tego niy widzioł. A przeca idzie sie rychtyk ôśmioć z tego, co w ksiōnżce gŏdajōm i pochajōm. Ku tymu znojdziecie sam niy ino wice, ale tyż satyra na dzisiyjszy Ślōnsk a Polska, kōnsek gyszichty, moc ślōnskich stworŏkōw… a kajś tam głymboko siedzi nostalgijo za Ślōnskiym – abo światym – kery by bōł inkszy, lepszy jak tyn nasz.
Forsztelujcie sie terozki stōł, a przi nimu raja mōndrŏkōw w brylach i ancugach. Ôroz jedyn stowo, kuco i pado: „Panie i panowie, zŏcne chopy a kobiyty. Dejcie pozōr. Mōmy ślōnsko literatura!”.
Fto by chcioł sie „Hanusika” lajstnōnć, tego prosza na zajta ôd wydawcy. Festelnie sie werci!
pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn