W staryj chałupce kole kościōłka, kery na kympce już wieki stoł, miyszkała Marta skrōmno, pobożno, jōm chyba kożdy we tyj wsi znoł. Kościōłek stary z smolnego drzewa w postrzodku ołtorz rzeźbiōny mioł, drzewiane ławki, małe łokynka, dzwōn z wieży wołoł ludzi na mszo. . Zaś nałokoło wiekowy smyntorz, nad kerym brzimy cicho szumiały, we […]
Kedyś
Robotny trółl….
Robotny trōłl… Rōłzczasu jednymu pampōniowi tak z nŏgła, ze dnia na dziyń ustŏł stŏwać ciulik. Borok ze jankuryji napocznōł słepać, prać swoja baba, i tak gyneralnie popŏd we depresyjŏ. Nic ci mu niy spōmŏgało. Jak mu tyn „interes” wisiŏł, tak wisiŏł. Jednakowōż miŏł ci łōn mazel i keregoś dnioszka , kej wrŏcŏł łod dochtora, we […]
Jo i moja familijo….
Tak gynał, to jŏ ci niy poradza spomiarkować: jeżech „kriegskind” – abo jak inksi gŏdajōm – dziecko wojny lebo niy? Tak po prŏwdzie to jŏ te moje ślypia łozewrził na tym nŏjgryfniyjszym ze światōw jakiesik trzi miesiōnczki niyskorzij, kej kamraty i wojŏki łod Adolfa podszrajbowali, dali swoji klały, iże ze drugŏm wojnōm je już na […]
Ziga i klawiyr
Ziga i klawiyr Ziga fest muzyce pszoł, dziynnie na klawiyrze groł. Groł we wieczōr, pinkoł rano w kōłko yno durch to samo. Już sōmsiadōm puchnōm uszy, a łōnego nic niy ruszy. . Proszōm starzik, łojciec, brat – Przestōń już nareszcie grać. Na klawiyrze grosz bez przerwy, a nōm wysiodajōm nerwy – Łōn zaś to „na […]
Klosztorne panny…
Muter Ōłberin (matka przełożōnŏ) szła na jutrzinowe rzykani i łominōła drōgōm dwie mode klŏsztorne panny, ftore razinku wrŏcali ze rzykaniŏ. Kej ci wele nich przelazowała pozdrowiōła je gryfnie: – Dziyń dobry dziołszki, niych Pōnbōczek bydzie swami. – A dziyń dobry muter ōłberin, Bōg ze cia! Nō, i kej już te dziywki wartko łodlazywali, ta muter […]
Śtyruch pynzjónistów…
Śtyruch pynzjōnistōw wykludziyło sie na feryje do Gdyni. Szpacyrujōm se tak po miyście i łorŏz widzōm szynk i nadpis: Wszyjske nŏpitki po 10 ceskich (10 groszy)! Blank we sztichu wlazujōm rajn. Knajpecka miluśkŏ, łokludnŏ, caubrownŏ, mocka placu, sporze ludzi. Łod proga słyszōm głōs galantnego gospodzkigo: – Witōm wŏs panoczki gryfnie! Sam je plac gynał dlŏ […]
Ło szkole
Ło szkole Łoziym lot po wojnie – w piyńdziesiōntym trzecim, we piyrszego września szły do szkoły dzieci. Maluśko Maryśka fest sie radowała, na poczōntek tyta maszketōw dostała. Łojcowie do szkoły sami jōm kludzili, potym przi rechtorce cerka łostawili Ta wziyna „piyrszoki” do klasy we szkole, posadziōła w ławkach i zicła przi stole. Pytała kożdego, jako […]
Mojowe spóminki starego knakra…
Nō, tōż mōmy za trzi dni tyn nŏjgryfniyjszy miesiōnc, miesiōnc dlŏ przōniŏ, tyn blank mechniōny, pofyrtany i bamōntny miesiōnc mŏj za sia. I sam sztimuje mi gynał to, co nasz srogi poyta Kazimierz Przerwa Tetmajer poradziōł jesce we latach trzidziystych łōńskigo wiyku napisać: „W tę cichą, senną, wonną noc majową Czuję twe ręce ponad moją […]
W lazarecie
W lazarecie Jak cie chorōbsko łoroz utropi, do lazaretu kerujesz kroki. Kejś we Rybniku bōł szpital stary – „Na Rudzkij” – wszyjscy na nōń godali. A tam lyczyli mōndre dochtory, kożdy ś nich „stawioł na szłapy” chorych. Rano, we maju, jakoś to bōło, wielke chorōbsko Selwy sfinōło Na pogotowie dzwōniła Elka. Do lazaretu wiōzła go […]
Czorne świniorzisko…
Jŏ znod szykownistŏ gyszichta i inoch jōm na naszŏ szykownistŏ gŏdka przełożł. I tego sie byda dziyrżōł. We chlywie byli dwa prosiyńcia. Napoczli łozprawiać. Piyrszy prosiŏk, modszy prosiŏk pytŏ sie drugigo: – Te! A wiyrzisz ty we jakesik życie po Rzyźni, po szlachthauzie? – A dyć, iże wiyrza! Cosik tam musi być. Mie sie zdŏ, […]
szl_Latn szl_Latn lmo_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn uzn_Latn szl_Latn fur_Latn szl_Latn deu_Latn szl_Latn vec_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn