Kożdy kto sie sam przifyrlo
Niych sie trocha tyż pokwyrlo.
Wszystko co sam naszkryflane
Jest przezy mie wymyślane.
Bo jo pisza prowda goło
Życie biera na wesoło
Inksi juzaś upiynkszajom
Cołki prowdy – niy godajom!
Ale już niy jedna „sroka”
Mie okradła, bo mo „ptoka”
Mie autorstwa pozbywajom
To co moje – podkrodajom!
Życiorys!
Roku łońskigo 1951, urodzioł żech sie we Chorzowie – II
Potym musiołech łazić do szkołow, bo tak chcieli moji łojce.
Chocioż nojlepiyj to bych lotoł na „Szachta” i „Balzama”
Tam kaj my za bajtla zowdy lotali i fest wyrobiali
Po roztomajtych przigodach dostołech sie do wojska
Ale i tam przijechoł żech trzi dni za niyskoro.
Za trzinoście miesiyncy mieli mie tam już dosyć
i bezto wyciepali mie do cywila.
Potym żech robioł, a coch zarobioł – wydowoł na frelki
Jak wybuch tyn „Stan wojynny” to mie te gupki zamkli
i przekopali cołko buda bo jak godali chciołech „uzbrojić”
cołki region „Ślonsko – Dombrowski” ale jak i w co – tego
mi jak mie „prali” niy godali.
No a potym to miołech tych komunistow połno rzić
i żech uciyk do Niymiec.
Tu żech tyż kupa nawyrobioł,
ale terozki żech jest na ryńcie i szkryflom sam te gupoty.
Roman Labiak
Złości mie to złości
Bo mom już stare kości
Jak tymu idzie sprostać
I na dwor je wydostać?
I niyroz fest sie biedza
Kiej w doma som tak siedza
Kaj som te przijociele
A miołech jich tak wiele.
Autor : Roman Labiak
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn