Idzie Nowy Rok
Idzie Nowy Rok
Idzie Nowy Rok
Nowy Roczek sie szykuje
Zaroz do nas przywandruje
Stary taki zastarany
Że bydzie już wyganiany
Chocioż mo dopjyro roczek
Tyn nasz Stary nieboroczek
Ale łodynś chneda musi
Nowy na nim to wymusi
Jak w Sylwestra północ wybije
Kożdy bydzie szczyloł i szampana wypije
Ludzie bydóm sie winszowali
Nowy Rok z radościom witali
Ani śladu nie bydzie Starego
Wszyskich cióngnie do Nowego
Co by lepszy sie nóm żyło
Samo dobro sie spełniło
Nowy nóm nadzieja dowo
Bydzie lepszy,tak sie zdowo
Tuż idymy w Nowy Roczek
Kożdy z nas już robi kroczek
Już na zygor zaglóndómy
Kjeliszki tyż wyciongomy
Zaroz winszować bydymy
Nowy Roczek–szampana pijymy
Zdrowja ,szczynścia winszujymy
O Starym już nie myślymy
Aż za rok zajś przydzie Nowy Roczek
Tuż winszuja–niech zajś wszyjscy dożyjymy
Urszula Oślislok
Rok ucieko
Rok ucieko
Już ucieko nóm tyn roczek
Yno jeszcze zrobi kroczek
Chocioż broda długo mo
Wyzgerny sie jeszcze zdo
Nie zostało mu już wjela
Pora dni – łod,yno tela
Jaki buł? to sami wjycie
Wjela dzioło sie na śwjecie
Jednym dobrze sie darzyło
Inkszym wszysko zajś skończyło
Ale czasu nie cofnymy
W nowy za chwila wlezymy
Stary bydzie już za nami
My z nowymi nadziejami
W Nowy Roczek se wlezymy
A ło Starym zapomnymy
Urszula Oślislok
Rok ucieko
Dzieciontko – wspomnienia
DZIECIONTKO
Juzas prziszol taki czas, ze czlowieka nachodzom wspomniynia. Wspomniynia z dziecinstwa, jak przichodziolo do nos Dzieciontko. Pamiyntom, ze dycki czekalach niyciyrpliwie, kedy te Dziyciontko przidzie, liczolach dni, a potym godziny do strojynia krizbauma. Krizbaum strojyli my dycki we wilijo rano we dwojka: moj bracik Pyjter i jo. Nasza Mama w tym czasie rychtowala w kuchni wszystko do wieczerzy, do keryj my siodali dycki o szosty godzinie we wieczor. Pora dni przed swiyntami Mama piykla kolocze, trzi blachy: z makym i posypkom, ze syrym i posypkom i z samom posypkom. Miyszkali my na trzecim piyntrze a wonialo w colkij chalpie, az do parteru. Bo taki kolocz poradzi upiyc yno Slonzoczka!Pamiyntom jeszcze, jak bolach blank malo to dziwiolach sie, skond sie wziona w izbie tako galynz, co dycki rosnie w naszy zogrodzie, a na dodatek jeszcze tak piyknie obstrojono. Myslalach, ze to Dzieciontko przinioslo te piykne, szczybne i zlote graczki na tyj galynzi. Tak blank dokladnie to tyz niy wszystko pamiyntom z dziecinstwa, ale biolo tiszdeka na stole, fajnie poustawiane talyrze i jak my wszyjscy stoli ze zlozonymi rynkami i moj Papa zaczon rzykac, a my za nim powtarzali modlitwa – tego niy idzie zapomniec. Potym bolo jedzynie, przi stole siedzialo sie dosc dugo, a jo sie niy moglach doczkac, kedy te Dziyciontko prziniesie mi gyszynki pod krizbaum. Potym ktos zawar dzwiyrze to ty izby, kaj stol krizbaum, a Mama w tym czasie poschroniala po wieczerzy i rychtowala konski kolocza na talyrzach i stawiala na stol. Tam, kaj jo siedziala to ta biolo tiszdeka niy bola juz biolo, yno poklekrowano, ale wszyscy udowali, ze tego niy widzom. I jak juz kolocz bol na stole i szolki z kawom abo tejym, to nogle sie otwarly dzwiyrze do tyj drugi izby, kaj stol krizbaum, na kerym sie teraz juz swiycioly swiyczki, pyrskaly sztucze ognie …i …mie zaparlo dech. Pod krizbaumym siedziala piykno lalka obleczono w klajdzik i miala tako szykowno, sztrykowano mycka na glowie. Do tego bola jeszcze ksionzka, bo choc jo jeszcze niy poradziola czytac, to rada suchalach, jak mi Mama czytala, abo Pyjter, abo inkszy bracik. No i lozeczko do lalki. Dzieciontko o mie niy zapomnialo!Pod krizbaumym stol taki wielgi talyrz, na kerym boly maszkety: szekulada, szekuladowe bombony, orzechy male i wielge, apluziny, jabka…wonialo to tak piyknie! Myslalach wtedy: ale te Dziyciontko jest dobre, tela gyszynkow mi przinioslo…Potym my czaskali orzechy mlotkym, abo sciskali miyndzy dzwiyrzami, a na dylowce bolo polno szkorupkow, wonialo apluzinami, jabkami…ach, to bolo przezycie!Potym musialach isc spac. Jaaa…leko pedziec: idz spac! Lalka sie zmiesciola zy mnom w moim kinderbecie, ksionzka tyz, ale lozeczko do lalki? Jo chcialach, coby wszystke gyszynki spaly zy mnom. To juz niy szlo i w koncu sie zgodziolach, ze lozeczko lalczyne bydzie stolo wele mojego beta, a coby nom, tj. lalce i mie bolo wygodnie, to kozdo bydzie spac w swoim lozeczku, a rano sie zas bydymy do kupy bawic.Dobrze, ze pupensztuba i wozek do lalki dostalach na drugi rok od Dzieciontka, bo tyz bych chciala z tym spac! Jak bolach wiynkszo, to sie dowiedzialach, ze Mama, Papa i braciki (z wyjontkiym jednego, kery dowol pozor na mie jak spalach) kludziyli sie do Kosciola na Pasterka. Potym, jak bolach wiynkszo, to lotalach z niymi w nocy do Kosciola. Pamiyntom dokladnie tyn piyrszy roz, jak nasulo polno sniega, mroz szczypol w gymba, sniyg zgrzitol pod nogami, a jo mialach gynsio skora na colkim ciele, jak w Kosciele bola cma i nogle sie zaswiycioly wszystke swiatla i organy zaczly grac kolynda „Bog sie rodzi”. Na drugi dziyn, w piyrsze swiynto, odwiedzali my naszych starzikow. Mama mie cieplo oblykla, potym jeszcze zawinola w deka i na zmiana ciongli mie na sankach. A chopcy dycki mieli gupoty w glowach, toz niy jedyn roz londowalach w sniegowy przikopie. Ale bolo duzo szpasu!Z Omom i z Opom miyszkaly dwie ciotki (siostry moji Mamy), Angela i Lyjna. Obie boly frele, beztoz miyszkaly do kupy z Ojcami w chalpie.Tam w wielkij izbie stol krizbaum, na kerym wisialy mikolaje z cukru, zawiniynte w celofan. Kozdy z bajtli mog se jednego symnonc. Chopcy se posymowali z dolu krizbauma, a do mie, do tyj nojmynszy, zostol jedyn – na wiyrchu. Juz bych sie bola rozbeczala, ale ciotka Lyjna, kero bola mojom potkom, wziona mie na rynce i moglach se tyz mojego mikolaja symnonc. Jaaa…piykne wspomniynia…chcialoby sie to wszystko jeszcze roz przezyc…Potym prziszol czas, ze jo szykowala gyszynki pod krizbaum mojymu synkowi i bajtlom od moich bracikow. A teroz szykuja gyszynki dlo moji wnuczki. Teroz jo, tak jak piyrwy moja ukochano Mama, pieka kolocze i pierniki. Ale jo nigdy niy dorownom Mamie. Tak, jak Mama, zodyn na niy poradzi uwarzyc, upiyc, narychtowac…
Boze Narodzenie dycki bolo do mie ogromnym przezyciym.
Zycza wszystkim dzieckom na swiecie, coby na starosc mogly by miec take wspomniynia jak jo, usmiychaly sie przi tym, tak jak jo teraz.
Barbara Matusiewicz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn eus_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn vec_Latn eus_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn sot_Latn