Nie tak cołkiym to beło, bo pobiło nie dwók, nie trzok, nie śtyrek ino ze śtyry setki tyk góroli. A wsyćko skrony strasnego smoka, co to se grasuwoł w dolinach i do chałpy kozdymu właził. Co go ludziska wypuscali kominym, to dźwiyrzami i łoknami właził z powrotym. I kozdom jednom małom nawet śparkom sie wepchoł. A kiej fto zapolił w piecu wynglem, mokrym drzewem abo nie daj Bók śmiyciami, to smokowi beło w smak. Wtej rós jesce wiynksy i strasniyjsy. Strach beło wiecór z chałpy wyńść. Ludziska się boli tego smoka. A sprytny beł telo tyn smok, ześ go widzioł, cuł a nie ułapił. Kozdyn jedyn cłek se myśloł:
- No jakos to tak? Widzis gada blisko, zamachnies sie, co by łodegnać abo ułapić a tu w rynce dali pusto.
W lecie smok sie chowoł. Ludziska nawet na chwile ło nim zapominali, ale na pocontku zimy nad całom dolinom zaś zalygała smoco mgła. I tak wej to się ciongło ładnyk pare lot. Ludziska ze strachu i z bezradności sie zarli miyndzy sobom, bo wiadomo, ze jak ni mozes nic poradzić to nolepi zwalać wine jedyn na drugiygo.
Rózni mieli rozne rady na łodpyndzenie złego. Jedni pedzieli, ze łolyj pomoze. Trza go palić w piecu, łon ci chałpe łogrzeje a smok sie go ponoć straśnie boi. Znalozło się paru łodwoznyk, co sprugówali. Pokupili łolyje, pobudowali nowe piece i tak cekali nostypnyj zimy. Ale kiej prziysła, to i smok wrócił i łokazało się, ze łon se nic z tyk ik carów marów nie robi. Jak siedzioł w dolinie, tak siedzi. Reśta ludzisków przypatrziyli sie z ciekawościom, pokiwali głowami ale jak to na smoka nie pomogło, to nic nie zrobili. Na koniec łolyj łokropnie podrozoł i wscyćka polili znowu cym popadło.
Minyno pore roków i znowu zebrali sie co bogatsi gazdowie. Wymyśli, ze trza smoka łodpyndzić bez słońce. Jedyn bez drugiygo zacyni montować na dachak takie lustra, co przyciongajom słonecko a smoka łodpyndzajom. No i wiycie, byłoby to nawet dobre ino, ze łokazało sie, ze słonecko dobrze to ino w lecie grzeje. W zimie tyz ale nie telo, co by się go smok boł. Słonecko wode nagrzoło, co by dzieciska mozno było kompać nie ino roz tygodniu ale nawet i co dziyń, ale dym z komina dalyj smoka kormił i smok kozdziutkom zime w doline se wracoł. Bo mu tam dobrze było i znajomo. Kie sie ludzie jedyn bez drugiego wyzywali i łobrozoli, to siedzioł i śmioł sie.
Co roz to były we wsi zebrania i narady. A to ze gaz na smoka dobry. Hej, gaz dobry, ale skond go wziońć? Duzo by kopać, daleko sukać. Długo cekać. A tu trza juz, bo smok coroz to straśniejsy. Ftórysi słysoł ło wiatrakak. Ale inny pado, ze wiatraki niy. Za duze. Ze hucom, ptoski bałamucom. Ze u nos nie wolno, bo pony gdziesi hań na górze zakazali. No dobre, to wiatraki niy. Po zebraniak kozdy łozchodził się do chałupy zły i łobrozony.
Poru pobudowało nowe piece i poliło ino cyściutkim drzewem. Inni pokopali w ziymi. Naciongli wody, co by łona chołpe grzoła a nie tyn wyngiel dziadowski, co smoka kormi. Ale to wsyćko było ino tak trosecke smokowi nie w smak. A we wsi zwada jak była tak była dali.
Wreście wtórysi rozumniyjsi nie wytrziymoł i zawezwoł dochtora - myndrola. Tyn przyjechoł ze światu i godo tak:
- Słuchojcie chopy, jak tak dali bedziecie robić bele fto, bele co, sami się pryndzyj podusicie, a tego smoka nie łopyndzicie. Tu trza się wziońć wsyćka kupom! Te dziady z zza góry, co to ło Bozym świycie nic nie wiedzom, a lepsi łod wos. Smoka ni majom i mieć pewnie nie bedom. I trza po łapak bić tyk co smoka kormiom. Ten Stasek z brzyzku taki hruby i wozny gazda a nie wiy, ze smok nowiycy skrony jego w dolinie siedzi? To ni mo fto mu tego pedzieć? Niek se mo piece, kominy i co tam jesce fce ale smoka niek se swojego trziymo w chołpie jak lubi. Bo turysty jak jadom do wase wsi to jej ni mogom znajś i do niyj trafić tako zamglono i wy tys łostatnio jak po łomacku chodzicie.
Gazdowie pedzieli: - Dobrze godo! Uradzili i zrobili tak:
Kozdy gazda zrobił ftóromsi z tyk rzecy: abo poli teroz suchućkim ładniućkim drzewym, abo se chołpe grzeje wodom, abo se chołpe grzeje gazym, abo se chołpe grzeje słonkiym, abo se chołpe grzeje łolyjym, abo se chołpe grzeje prondym. Nolepse ze tego som dwie rzecy: prond ze słonka abo wykopać w ziymi dziure i ciagnońć wode. Nołodwozniyjsi i nobogatsi jeni się za to. Jedni z drugimi sie dogadali, pomogali se i było toniyj. A smok sie telego luda zacon boć, robił sie z dnia na dziyń coroz to mniyjsy jaz cołkiem zniknon. Wsyckim ulzyło a w dolinie scynśliwość zapanuwała, hej!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn