Pós 8,30
wusoki egyptojski zastojnik pśiźe do Swětego města, do Jerusalema, aby se wobgónił, co to na se ma z tym „žywym Bogom“. Zaźiwany se woglědowaŕ wobglědowašo nabóžny swěźeń. Nic njerozmějašo. Boga njamóžašo niźi wiźeś. Teke w tempelu žednogo Boga njenamaka. Wobtužony se dajo na domojdrogu. Njejo pak kśěł domoj pśiś z proznyma rukoma a bźez wuswětlenja. Nježli až wótjěźo, kupi sebje Bibliju, to groni jadnu pergamentowu rulu z tekstom profeta Jezajasa. Sednu se na swój wóz a chopi cytaś. Ako wuźěra na te cuze hebrejske pismika, jo pó krotkem casu ceło bźezradny. Wón pismikowa: „חֲזֹון יְשַעְיָהוּ בֶן-אָמֹוץ – To jo wiźenje Jezajasa, Amosowego syna…„Jez 1,1 A dalej: „Wón jo ako wójca k zarězanju wjeźony, a ako jagnje pśed swójim stśigarjom nime jo, tak njejo wón wótwórił swóje husta“. Jez 53,7 Tak cytajucy stawnje wěcej zacwiblowašo. Njerozmějašo; co to wšo dej groniś?
Naraz stoj pśi wózu cuzy cłowjek, kenž se na zastojnika wobrośijo: „Rozmějoš ty teke, což lazujoš?“Pós 8,30 Ten pšosy cuzbnika, aby se k njomu sednuł a jomu rozkładł, chto to jo, to Bóže jagnje. Hyšći se jomu njeswida, až jo kazał Filipu, jadnomu pósołoju Jezusa, kenž móžo ceło dokradnje wót žywego Boga wulicowaś.
Ako tomu egyptojskemu drogowarjeju jo se drje zejšło młogemu, kótaryž jo zachopił cytaś w našej starej cesći dostojnej serbskej Bibliji z lěta 1868. Tam a how smy ju hyšći za wjele pjenjez kupiś mógali w antikwariatach. Ale sam pismikowaś w šwabachu, w tych staronimskich znamuškach? Tekst jo wěc a wěcej jano něco za znajarjow a fachnikow był. Kak móžomy rozměś Bóže słowo, gaž wójujomy z pismikami?
Dłujcko jo se w Serbach diskutěrowało, kak mógali zwónoźeś nowe wudaśe Biblije w dolnoserbskej rěcy. Poměry njejsu byli zgódne. Něga stat a cerkwja stej wjele mócow nałožowałej, aby se serbska rěc pódtłocyła, zakazała a wutamała. Wětš jo se pak pśewobrośił. Smy wjelgin źěkowne, až smy dostali za nowośišć pjenjeze wót bramborskego kulturnego ministaŕstwa a wót ewangelskeje cerkwje. Njezabyś dejm teke pilne a lěta dłujke źěło bibliskeju kupkowu Serbskego instituta a cerkwinego Spěchowańskego towaristwa. Něnto móžomy Bibliju zasej w rukoma źaržaś – a cytaś w nacasnem pšawopisu a w modernej sajźbje. Wótněnta móžomy se na dalšne źěło daś. Rozmějomy hyšći, což lazujomy? Gaž Bibliju wócynijomy, źiwamy se wó tom, kak wjele jo se změniło w našej rěcy w běgu połtera stolěśa – a teke wó tom, kake rědne rěcne wobroty su skóro wótzabyte. Mudrosć Swětego pisma jo pak za nimjernosć, teke, gaž jeje cłowjecna formulacija se zda zestarjeta.
Egyptojski zastojnik, wó kótaremž wulicuju Pósołske statki, jo se z Filipom rozgranjał, co jo zmysł teksta. My dejmy se teke nadrobnje wuměniś, aby pšawje rozměli, což lazujomy w našom bibliskem pókłaźe.
Bóže słowo w serbskem rozgłosu RBB na prědnu njeźelu spótnego casa, 2021-02-21.
Bibliske citaty pó: Biblija: Nowośišć na zakłaźe serbskeje Biblije z lěta 1868. Chóśebuz: Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi 2020.
Bildka: Marion Kwicojc.
por_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn pol_Latn szl_Latn epo_Latn