Bernard Smigala
ACH..TE BABY
Kedy Pónbóczek stworzół chopa,
łod piyrszyj chwili mioł s niym utropa.
Chop bół w łogrodzie rajskim samotny,
bezto nerwowy bół i markotny.
Gymziół po raju i sie nerwowoł,
na kóńcu Pón Bóg sie spomiarkowoł,
że Adam bezto sie tak nerwuje,
bo mu we Raju baby brakuje.
Z gnata Adama gysztel zrobiół,
potym go piyknie prziłozdobiół
i wyszło Mu cacko takij urody,
że chopu ślina kidała z brody.
Nojprzód mu nogi sie ukozały,
tak duge, choby kóńca niy miały!
A przi tym gładke i take libeźne,
że chop mioł zaroz myśli zbereźne.
Potym bioderka, załokrónglóne,
ciyniutkóm talijom zakóńczóne,
a troszka wyżyj - cud natury -
nojlepszo tajla babskij figury!
Dwie gruszki - jyndrne i zofcite -
dugimi wosami ździebko przikryte.
Chop, jak to ujrzdżoł, wytrzyszczół gały
i ze wrażynio dyrgotoł cały!
Już by jóm gracnół, już by jóm klepnół,
ło mało wargi sie niy przidepnół!
Już jóm chcioł chytać ryncyskami,
dyć sie skapowoł, że niy sóm sami.
A że kóńczyła sie już sobota,
tóż Bóg dokóńczół swoja robota.
Dodoł dwie rónczki do chalanio,
szykowno buziynka, jak malowano
i łoczy przimilne, co tak blyszczały,
że pod Adamym nogi dygotały!
Zaś na buziynki sóm środeczek,
doł nosek i przepiykny dziubeczek.
Dyć ledwo co dziubek tyn łotwarła,
zarozki na chopa sie wydarła!
I łodtónd baby to do sia majóm,
że na nos, chopów, dziób łotwiyrajóm!
A jak już jynzyk swój rozpuszczóm,
toś już stracóny, bo niy popuszczóm!
Autor:B.Śmigała
- There are no comments yet
ace_Latn lim_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn eng_Latn