Blubry zez Kościana
Jak uszporać dziebko banioków?
Łe jery! Wiara ni mocie pojyńciu, jaki buł to wielgi kłopot. Bo przecie bejmy, dejma na to, sum potrzebne nawet małymu gzubkowi. Na klymki, na oranżade, na koperytka i na wiele inkszych wydatków, zaś starszym szczunum to nawet nie byde wyminioł, bo niż bym skuńczuł, to już byście nynali.
Jak my sie z wiarum zez naszy eki zebrali kole śmietnika, ciyngiym ino godanie num schodziuło na tyn temat. Bo ktu by tam godoł ło lani abo ło tym, co wew chaci. Szak nie buło sie czym chwolić i łobowiunzywała zasada: „Nie mów nikomu, co sie dzieje wew dumu i nie godej wole, za co podpadłeś wew szkole”. Zaś ło bejmach to buł temat ciyngiym na wiyrzchu aktualny. I tak tyż buło tum razum.
Aby Kakuś, ta wylynga, nigdy ni mioł zez tym kłopotu, bo mioł łod łojca co tydziyń kieszunkowe i pod klukiym sie chichroł, co my rychtyk aby zaczli tyn temat. Zaro mnie na niego tako ipta wziuła, co bym go najchyntni deknuł wew kluber, ale ino żym sie wydar: „Czegu sie gupio stalujesz, nie drzoźni mnie, bo jak cie wew tyn gupi łep polne abo wew kałyndek, to spryśniesz zez ty kisty, co na ni żeś sie uczapiuł, abo jum przemalujesz jak tyn karuzel, ty gupi szplinie. Ale nic wiyncy, bo Kakuś tych swoich banioków aby du sie nigdy nie przeputoł.
Zaś Eda mioł takie pomysły, co kłaki dymba stawały na łbie. Ciyngiym jakiesiś szachrajstwo abo chachulynie. Wymyśluł, co by podprowadzić na złum starum angielke, co wew antrei u stary ciotki Walosi nieczynno stojała, albo zaś wiarze zez obski eki sprzedać kilka kurczoków, co se lotały na sumsiedniym podwórku, piyrw przemalowanych na młode pawie. Niektórymu gupolowi to nawet pasowało, dopiyro co rozsundniejsze szczuny jeim wyklarowali, co jest lołs i lepi niech sie sami za te gupie pawie przemalujum abo za indianery, to może jeim ciotka Walosia tum angielke sprezentuje.
Na to brachol sie łodezwoł „Mogli by my skopać łogrudek tymu starymu kakrowi co zeszłygo roku. Ale kumple zoro mu przypumnieli co jeszczyk num do dziś nie zapłacił jak my nu zez rozpyndu przekopali swiyżo wetkane rodyski i gupigo jasia, a zaś Eda łoboluł beczke zez żyburum i feca bula nie do zgolyniu. Tero Zbiniu co jeszczyk papy nie roztwiyroł powiado „Weśma sie za zorgowanie makulatury. Co ty godosz”, zaro mu przerwali, „Ty wiysz wiela trzebno nazorgować, jakum wuchte co by gupie pore złociszy dostać. Tej, ty chebać zez głupim bez ściane sie macołeś, zapisz sie do zuchów to łuni zorgujum za friko, społecznie”.
Zbiniu, a ty, – powiado Eda, grajesz na akordiunie, szak już trzeci rok mosz te lekcje graniu. Ustow sie zez tum kastum kole bany jak wiara łod Ceglorza po robocie przyjyżdo i grej, a jo zez resztum wiary mogymy śpiywać abo walić wew jakie gorki, co niby tako łorkiera doborowo, zaś Kakuś, łyn fałszuje, to nie bydzie papy dar ino bydzie zez czopkum stjoł wedle tych bejmów co num wiara śwignie.
Tero żeś dopiyro wymyśluł jak Piyrdoła zez Gundek. Szak łojciec Kakusia i jeszczyk poru zez nos robium u Ceglorza. To jak nos eknum to zaro po kalafach nawszczylajum num przy obski wiarze, a co dopiyro bydzie wew chaci, - powiedziol Eda. No to dejma se puki co spokój zez tymi bejmami oż ktu czego rozsundnygo nie wymyśli, a ty Kakuś skocz do chaty po blaze, zagrajymy so wew kitowanygo, zaproponowołym i zaro zaczli my wybiyrać mane na tiptopy. Ło bejmach już nikt nie godoł.
pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn