. Nó, tóż mómy, bydymy mieli, tyn tydziyń piyrszy dziyń lata. I zarôzki spómniała mi sie pierónym starô powiarka: „Kiej świynty Jón łónka kosi, byle baba dyszcz uprosi”. Nó, możno to i prôwda ale musza sam zarôzki pedzieć, iże we łóńske lata, kole świyntego Jóna, berôłech sam ło tych wszyjskich zwykach skuplowanych ze łostatkym wiesny […]
Lato, a czym my sómy….
Brele
Brele Cajtōng starzik czytać chcioł Niy wiy kaj se brele doł Nasamprzōd w szuflodzie szuko Potym pod stōł zaczōn kukać Do szaketa wsadziōł rynka Tam ich niy ma, co za mynka Zajrzoł pod szrank, łōżko, tepich I nic niy znod, to nojlepi Puda do antryja na dōł Niy bōło ich, tōż se padoł W kuchni […]
Uciychy przi Zielónych Świóntkach…
Zielóne Świóntki abo inakszij – „Zesłanie Ducha Świyntego”, to sóm ze sia do łostatka skuplowane blank stare lechickie zwyki ze naszóm krześcijóńskóm wiaróm. Bezmać to jes nôjstarsze świynto, bo spóminô nóm piyrszô gmina krześcijańskô, kierô stwórzyli jesce we Jerozolimie. Nale, u nôs zwekslowali take dôwniyjsze, pogańskie, starosłowiańskie „nowe latko”, co trefiało wtynczôs, kiej côłkô prziroda […]
Zielóne Świóntki a ajerówka…
Zielóne Świóntki a ajerówka… Już drugi tydziyń sómy we czyrwiyniu i tyż dzisiej mómy gryfne i fajniste świynto: Zielóne Świóntki. Wszyjskie miarkujóm, iże po naszyj Wielkanocy i po Godach jes ci to trzecie nôjważniyjsze – sam u nôs na Ślónsku – świynto. A tóż kiej wczorej bóła wilijô Zielónych Świóntek, to tyż niy łobeszło sie […]
Pouczka na Dziyń Dziecka…
Nó, a terôzki bydzie cosik ku pouczce, bo kiej jak niy przi Dniu Dziecka prôwić kôzanie, ło tym, co dziepiyro wele starych lôt gelduje. Wiycie, Lew Tołstoj, kiery we swojim dugim życiu zdónżół napisać chnet ło wszyjskim, łostawiół potómnóści tyż i krótkô łozprowka ło żółwiach. Jego gónny pies znôd kejsik szildkryjta, żółwia, wzión go do […]
ELIKSIR
ELIKSIR Jako iż ludzkość od samego zarania W tym kierunku czyniła starania. Chcąc znaleźć środek jakiś- aby ludzkie ciało Na zawsze młodym zostało. W świata historii różni magowie, kuglarze i alchemicy Wysiłki podejmowali po próżnicy. Nie jeden władca, króle i cesarze Lub też ich wysocy dygnitarze. „Tęgie” głowy na dwory sprowadzali Produktu domniemanego […]
JAK ANTEK I FRANCEK ZDROWE KROPKI WARZYLI
JAK ANTEK I FRANCEK ZDROWE KROPKI WARZYLI Jak Ponboczek wyciepnył z Raju Ewy i Adama to sie im oczy otworzyły Kapli to że sie starzejom i z latami brakuje im siyły. Już od tamtejszego zarania Ludzie zaczli rozważowania. Co by tu zrobić żeby uciyc przed skutkami starości Czabydzie wymyśleć jaki eliksir młodości. Rozmańte ludy […]
Szpas przi Dniu Dziecka….
Szpas przi Dniu Dziecka…. Nó, tóż mómy już czyrwiyń, miesiónc we kierym przilazuje samtukej ku nóm lato. A napoczynô sie tyn miesiónc łod gryfnistego fajeru, łod Dnia Dziecka, kiery to dziyń trefiół nóm razinku dzisiej. I Wiycie, moje We roztomiyłe, jô blank niy poradza spokopić jednego. Fajrowalichmy jesce za tyj łoszkliwyj „kómuny” 1 Môja i […]
Góra trzi….
A terôzki możno jesce jedyn wic skuplowany ze môjym i napoczniynciym wandrowaniô, rajzowaniô po kraju i po świycie. Jedyn wandrus i rajzynder wlazuje we Zakopanym do szynku, zicnół sie wele szynkwasu i pytô: – Gospodzki, a co łóni polycajóm dzisiôj na taki dyszczowy, zaślóndrany dziyń, na takô chlapaka? – Anó, panoczku, jô bych wóm radziół […]
Gyszichta ło bożyjmynce….
Gyszichta ło bożyjmynce…. Na dzisiôj narychtowôłech gryfnô gyszichta ło takij bożijmynce na Wynzłowcu. Możnoch jóm już sam we naszym radijoku łozprawiôł, ale jes łóna ci takô móndrô, iże werci sie jóm tuplowanie łopedzieć. Już terôzki blank niy bocza kajech jóm wysznupôł, łod kogoch jóm usłyszôł ani fto jóm nôjprzodzij napisôł, ale tak sie miarkuja, co […]
szl_Latn szl_Latn hat_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lin_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn