We naszej krajinie – bŏjka rymowanŏ
We naszej krajinie sam na Kolōniji kjeś dŏwnymi czasy
Były yno pola,łōnki i rosły srogi lasy
Kjej po rokach wojny pokōj już nastŏwŏł
Władca Ślōnska Czŏrnymu Jastrzymbjowi
Za ôdwaga w bojach ziymja ta darowŏł
Wystawjōł sam Jastrzōmb zōmek ôkozały
Nałokoło wodōm łokolōł go cały
Słōżba sam robotnŏ wszysko ôbrobjała
I swojimu pōnu bogactw przyspożała
Zjyżdżało sie tukej rycerstwo i bogate pōny
Ze Czŏrnym Jastrzymbjym jeździli na gōny
Ale czas łuciekoł wszysko sie zmjyniało
Coroz gorszy chłopōm sie tukej mjyszkało
Pōn w zbytki łopływoł ,ludzie głodowali
Jeszcze jim nakŏzŏł,coby swoji dziołszki na służba,na zōmek skludzali
Była mjyndzy nimi Lynka,siyrotka fest gryfniutkŏ
Do kjerej to zōmkowa służba skōńczyła sie smutno
Zbereźne pōny pokoju frelkōm niy dowały
Sztyjc yno po kōntach se s nimi lygały
A kjej sie ôkozało,że mamulkōm bydzie ta Lynka siyrotka
Wygnała jōm s zōmka hernych pōnōw czelodka
Poszła ubeczanŏ i fest zastaranŏ,że zowitkōm bydzie
Na niebo zerknyła – Pōnbōczku kochany,jako mi żyć przydzie ?
Za ta srogo krzywda,za te płaczki moji
Czy tym wjelkim pōnōm po suchu sie to łobstoji ?!
Wrŏz sie wjetrzysko porwało,blyskawica w zōmek rōmbnyła
Ziymja sie zaczōnsła i sie rozstōmpiła
Zapadło w czeluści te wjelki zōmczysko
A woda ze fosy zalŏła to wszysko
Niy było we zōmku Jastrzymbja Czŏrnego
Ludziska padali,że wjelki zbōjnik potym zostoł s niego
Na granicznych polach Połomje i Śwjyrklōn po zōmczysku yno stawy sie ôstały
Potym zajś utopki we nich grasowały
Niy pamjyntŏ rychtyk żŏdyn jako sam bywało
A to wszysko w bŏjkach do dziś sie łostało
Urszula Oślislok
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn eus_Latn