Dziwno Przygoda
Przyszeł berkmon na szychta na gruba
za robota se chwyciył,pot mu ściyko z czoła.
Maszyny huczom światłym lampy migajom
wszyscy robiom,od roboty se niy ociongajom.
Berkmonowi roztomańte myśli przez głowa przelecom
dzwigo głowa, zaglondo, czorne ściany wynglo śwjycom.
Przyglondo się i coś jakby postać w tym blasku widzi,
biere i ośwjytlo to miejsce i pjyko pani widzi.
Przelynkniony kto to,aże na kolana pado,
i przed pjyknom paniom swoja głowa schylo.
Zmiarkowol że to śwjynto Barbara stoji,
że to Ona go ochronio i że on tu z jeji woli.
Naroz słyszy jak pjyknie do niygo godo,
powjydz ludziom co mi se niy podobo.
Słowami mi serce raniom, a to mie boli,
jo se przeca tu opiekuja z wami w doli i niydoli.
Berkmonie mom prośba wielko do ciebie
powjydz im niech pohamujom w przeklinaniu siebie.
Bo Pomboczek, tyż korać umjy ludzi,
odbiere im mowa że ani słowa nie wysłowi.
Nie rzycza se tego,aże to wszyscy wjycie,
by mie obrażano kej tu fedrujecie.
Berkmon z pochylonom głowom słocho i przytakuje,
w tym doś go za ramiono szarpie, zdziwjony czuje,
Jerona stowej,co ci to je ?naroz słyszy,
a on z wrażynio co to było ledwo dyszy.
Nic,nic,już stowom do kamrata zdziwjonygo godo,
przyrzeko se że nie zaklnie, i za robota se chyto.
Od dzisio upomni kożdygo do bydzie przeklinoł,
dyć taki przyrzeczyni św, Barbarze doł.
Maria Kostrzewa
ewe_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn