Tym naszym znajōmkōm ani do gowy niy prziszło, że ôni sie tyż troszka sami prziczyniyli do tego, że na gupkōw wyszli. Bo kożdy może czego niy wiedzieć, ale swōj rozum mo, a we bele co niy miołby uwierzić, bo do kożdego je lepszy być niydowiarkym niż gupielokym.
Kej synczyska byli we 8 klasie nabrali dwōch kamratōw, co byli ze drugigo ôsiedlo. Zawołali ich na wieczōr, a mie padali, że dwa synki sam przidōm yno na kwilka i tak rychtik bōło, bo za kwilka usłyszałach jakby sto kōni po schodach gnało, tak boroki uciekali! Te nasze łebōnie puścili ich na balkōn a tam im pokozali kościotrupa, co go we szkole zamurowali! Wtynczos szpas sie im powiōd bez przipadek, bo elektrownia wyłōnczyła wszyjski światła na sztwierć godziny i bezto było fest cima. Synczyska mieli tako latara, co jōm pożyczyli ōd ujka, a ôna dowała taki małe, wōnski światło i nic wiyncy niy bōło widać, krōm tego na co sie praje poświyciło! Kole nos we szkole bōła biologiczno sala, a we ôknie stoł tam taki bioły niyborok, co sie na nim dziecka
ô ludzkich kościach uczyły. Jak synki wycylowali we niygo ta lampa, to wyglondało, że ôn ni ma za ôknym yno we ścianie! Padali tym dwōm synkōm, że to je taki jedyn Zdzisek, co sam robiył jak szkoła stawiali. Chop do roboty rano prziszoł,
a potym sie ôroz straciył! Policyjo go tyż szukała i go niy znodła! Bezto ludzie godali, że isto cosikej przeszkroboł, a potym kary sie wylōnk a za granica uciyk! Jednako teroz wyszło na jaw, że go bez przipadek zamurowali, jak tam kajś we kōntku drzimoł! Potym tyn chop fest ryczoł z tej ściany, a ō retunek błagoł, ale ludziska, co to słyszeli, myśleli, że to radio gro! I tak sie Zdzisek pōmoce niy doczkoł! Te dwa kamraty już ani wiedzieć niy chcieli, po czym go nasze synki poznali, yno boroki uciekali aż sie kurziło!
P.S. Serdeczne podziynkowani do panoczka Alojza Zimōńczyka za pōmōc we ślōnski korekcie.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn