Twoje ostatnie wpisy
Idzie tego tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Sómy już bez szejść lôt we tyj Uniji Ojropyjski i ludzie (nó, chopy, chopy ... ludzie) łozprawiajóm roztomajte wice, chocia i ku tymu zawdy sie poradzóm powadzić. I możno tyż wadziyli by sie i moje kamraty u Pyjtra przi piwie kiejby niy jedyn istny wigyjc, mój richticzny kamrat, ftory zawdy poradzi cosik szpasownego wypiytnościć niy napocznół rzóndzić:
Italijôk, Żabojad i Pepik zicnyli we szynku przi piwie (i niy ino). Tak po śtyruch rajach napoczynô Italijaniec:
– Wiycie chopy, jak sie chyci naszô dziołcha we tajli, we pasie, to ci sie wrółz palcyska szczasnóm i zawrzóm do kupy. I to niy skuli tego, iże my chopy mómy take krótkie palcyska, ino beztóż, co nasze dziołchy sóm takie szlangówy, sóm take ciynke we tajli choby wespy.
– E, tam – gôdô Żabojad – nasze frele, kiej sie siednóm przi szynkwasie na tych wysokich stołkach, to sióngajóm szłapami aże do ziymi. I to niy skuli tego, iże te stołki sóm take maluśke, ino beztóż, iż łóne majóm ci take dugachne szłapy.
– Mogecie gôdać co kcecie – pado na to Pepik – ale, kiej jô wylazuja rano do roboty, to sie zawdy klepna pôrã razy moja starô po rzici i kiej przilazuja ze gruby nazôd, to jesce ji sie półrzitki dyrgotajóm. I to blank niy skuli tego, co łóna mô telo, srogo rzić, ino beztóż, ... iże jô terôzki we tyj Uniji Ojropyjskij tak krótko bakóm!
Możno niy lza szpasować skorzij Wielaknocy ale ...
Wiycie! Majóm bezmać zakôzać wszelijakij ryklamy piwa. Ja, majóm ...A tak po prôwdzie, to sie ino starô Jóndercyno raduje. Jeji pies sie ciyngiym gawcy we telewizyjor i beztóż durch słepie piwo. Pewnikiym terôzki, kiejby niy uwidziôł tego ci: „tyskie ponad wszyjskie”, „dwa żubry szczimióm” abo tyż „po godzinach LECH”, to na isto zacnie słepać woda abo mlyko. I tu mi sie spómnioł taki fal.
U Pyjtra we kaczmie spiyrali sie festnie Jółzel z Bercikiym, kiere piwo jes ci na isto lepszejsze: jasne abo ćmawe? Na to wlôz cwergowaty Walduś i po jakisik kwilce padô:
– Dejcie mi pieróny pokój ze ćmawym piwym. Kiej jô ci we łóński pyndziałek wysłepôł dwanôście zajdli światłygo piwa, to mi nic niy bóło. A kiej zatym mie ino diosek podkusiół i wyduldôłech na to śtyry szopy ćmawygo piwa, to zarôzki żech napocznół sfrocać i do rana żech sie rady niy wiedziôł !
A już przeca kiejsik Hajna-gołymbiôrz u Pyjtra we kaczmie tuplikowôł, co jimu styknie ćmawe piwo i jasne świôtło, coby być blank napranym.
I tak po mojymu, to zawdy jes lepsze piwo (możno i ze cyjntlóm) niźli klachy mojij staryj ze sómsiôdkóma na siyni abo u Pióntcynyj w magli. Ino, co tak po prôwdzie ze wszyskim trza mieć miara. Moja Elza – tak dlô przikłôdu – to blank niy miarkuje eźli jô co wysłepôł, podwiyl niy napoczynóm mojigo basztarda uczyć pić ze flaszki abo naszô kukówka ze zygôra niy ucza śpiywać: „gorolu, cy ci niy żôl”.
I tak wól niy wól, piwo ludzie na ryklamach niy muszóm łoglóndać, a .... zółwizół je bydóm słepać wiela ino wlejzie.
Idzie to tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Wiycie! Przitrefiyło ci sie to jednymu mojimu kamratowi Pyjtrowi ze ftorym jużech niy jedna halbecka łobalół. Jak to bóło, i co ci sie tyż tak na isto tymu chopowi przidarziło rzykna tak:
Erbnół ci łón we gyrichcie srogo sztrofa, bo piznół ci bół paryzolym jedna tako mamzela. A bóło ci to jakiesik kielanôście lôt tymu nazôd, kiej ci to jesce we samtyjszych bankach tyrali szafnery ze takim kastlikiym na pôsku powiyszónym na karku we kierym mieli drobniôki do wydowaniô restu i ze takim dinksym na kecie do dziurkowaniô biletów. Nó ale, jadymy podle raje:
Tyn sóndca (a możno to bóła syndzinô?), we chorzowskim magistracie, kiej już wszyjsko we papiórach łobadôł gôdô do naszego Pyjtra:
– Nó, tóż łozprawiejcie sam nóm gynał po jakiymu pizliście sam ci ta kobiyta w bance bez łeb paryzolym?
– Wysoki Sóndzie! Panie syndzio, to tak po prôwdzie bóło tak – napoczynô Pyjter opaternie. – Łońskigo roku po „Dniu Hutnika” wszyjsko ci mi sie blank podrzistało i wlozech do banki, do „szóstki”, a skuli tego coch boł ździebko chycony, napocznołech krajzować tam a nazôd miyndzy Katowicami a Bytóniym. Tak przi trzecij zwyrtce, kole Rozbarku zicła ci sie wele mie ta bezkurcyjo a jô styrcoł przi łoknie, coby deczko luftu chycić. Siedła se i we łokno kukała aże prziszoł ku nij szafner. Nó i łóna napoczła: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wycióngô ceski, zawiyrô bojtlik, dowo ceski szafnerowi.
Szafner kuko, pado ku nij:
– Paniczko, ale to jes ździebko knap, za mało!
To łóna juzaś: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wycióngô złociok, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wkłôdô rajn bôjtlik, zawiyrô taśka i dowo złociok szafnerowi.
Ale, iże miała tyn ceski łod szafnera nazôd, tóż juzaś: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wrajzuje rajn tyn ceski, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wrajzuje bôjtlik, zawiyrô taśka.
Szafner jeji dowo bilet. Nó, tóż łóna juzaś: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wrajzuje bilet i zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wkłôdô tam bôjtlik, zawiyrô taśka.
– Tu majóm paniczko jesce pióntka nazôd – pado szafner.
– Ja? To gryfnie – pado ta łoszkliwô baba i juzaś: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wtykô tam pióntka, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wrajzuje bôjtlik, zawiyrô taśka.
Szafner doszôł już do poły tego pyndla, wróciół sie nazôd i gôdô ku mamzeli:
– A wyboczóm mi łóni ale cosik mi sie zdô, iżech niy zrobiół dziurki we waszym bilecie.
Nó, tóż łóna juzaś: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wycióngô bilet, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wkłôdô tam bôjtlik, zawiyrô taśka i dowo bilet szafnerowi. Tyn kuknół, pedziôł, co wszyjsko do porzóndku i dôł tyn bilet nazôd babie. A łóna snowa: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wrajzuje rajn bilet, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wkłôdô tam bôjtlik, zawiyrô taśka.
Dwa przistanki my przejechali i wlôz do banki kanar, znacy kóntroler.
– Bilety do kóntroli !!!– zawrzesknół do wszyjskich.
Nó, tóż ta baba nic, ino: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bôjtlik, wycióngô bilet, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka wkłôdô tam bôjtlik, zawiyrô taśka i dowo bilet kóntrólerowi. Tyn ci modrym blajsztiftym zrobiół sztrich na bilecie i rzyko prziliźnie ku babie:
– Piykne dziynki, sam môcie swój bilet nazôd – pado kanarek.
Tóż łóna juzaś: łotwiyrô taśka, wycióngô bôjtlik, zawiytro taśka, łotwiyrô bôjtlik, wtykô rajn bilet, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wrajzuje bôjtlik, zawiyrô taśka.
– A, iże jechała łod Bytónia aże do Katowic, to tak wele Wesołygo Miasteczka jesce jedyn kanar wlôz do banki – tuplikuje dalszij Pyjter. – Bo wiedzóm łóni Wysoki Sóndzie, te kanary to ci terôzki wachujóm kôżdy we jejigo mieście (tak jejim kôzôł tyn dyrechtor łod PKT) i zasik rycy :
– Bilety do kóntroli!!!
Baba bóła mónter i łod nowa: łotwiyrô taśka, wycióngô bojtlik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bojtlik, wycióngô bilet i dowo go kontrolerowi. Tyn kuknół, łobadôł i dôł ji go nazôd. A łóna bez tyn czôs: łotwiyrô taśka, wycióngô bojtik, zawiyrô taśka, łotwiyrô bojtlik, wrajzuje rajn bilet, zawiyrô bôjtlik, łotwiyrô taśka, wkłôdô rajn bojtlik, zawiyrô ...
– Panie Pyjter! A coby wôs pierón szczelół – wrzesknół syndzia. – A dyć dejcie pokój ze tóm taśkóm i bôjtlikiym, bo niy szczimia!!!
– A szczelół, szczelół Wysoki Sóndzie. I beztoż tyż praskołech ci ta łoszkliwô kamela paryzolym, boch nic inkszego przi sia niy miôł!!!
Idzie to ale tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Mój kamrat Ecik łod Pytlicki to sie łostatnio jakisik łoklapniynty i na fresie posmorszczany zrobiół. Na isto, niymocny. I to niy coby go łorôz cosik targało. To niy. Ino wiycie, mu sie ciyngiym zdo – a prawiół mi to na słodach we naszyj siyni – iże na co ci wejzdrzi, to sztyjc widzi babskie cycki.
Widza, iże sie karlus tropi – bo to idzie ło rozum przińść – tociech go smówiół, coby poszôł do dochtora.
Pokwanckôł sie Ecik do lazarytu i môcie anóng? Trefiół choby na łostuda na gryfnô dochtórka. Ta mu sie kôzała zicnóńć na taki skórzanny hoker, wybadała co i jak, i zacynô:
– Panie Pytel, a pedzóm mi Łóni – a pokazuje mu apluzina – co łóni widzóm ?
– Anó, dochtórko – pado Ecik – to je jedyn cycek babski.
– Hm, ... a terôzki coście panie Pytel dojzdrzili? – pytô sie ta dochtórka i pokazuje mu gryfnó, zowcitô birna.
– Tyż babski cycek – pado côłkiym na richtik Ecik.
Dochtórka sie tak ździebko zgańbióła, lica ji sie zacerwiyniyli, filuje tak naobkoło po tyj izbie i łorôz pokazuje Ecikowi taki epny weker, kiery tyczół we winklu izby.
– Mogóm mi łóni pedzieć co jim sie przipóminô?
Ecik luknół ze zadku, kuknoł z przodku, robi sie cerwióny na pysku i tak côłkiym po cichuśku – a ciyngiym sie gawcy na tyn pyndel łod zygara, kiery kiwô sie rółz w lewo, rółz we prawo – kiwô gowóm nikiej tyn pyndel ze tego srogigo zygôra.
Kuś-kuś, kuś-kuś, kuś-kuś, tak choby kuskowoł dwa babskie cycki.
Móm nadziyja, iże ... ino we tyj jego palicy!
Ale mojij gowy za to niy dóm!
Przilôz ci rółz jedyn blóndin (ja, chop to bół!) do dochtora we krankynhałzie u nôs na Pawła.
– Panie dochtór, panie dochtór jô ci móm ciyngiym srogo utropa: ani niy móm kamratów, żôdyn gizd niy kce symnóm gôdać. Kiej ino napoczynóm cosik ci łozprawiać, zarôzki wszyjskie pitajóm i łostowóm sóm.
Dochtór go łobadôł, gynał łorugowôł, kôzôł mu jesce pójńść na inksze łobadanie i na łostatek ukazowało sie, co tyn blóndin mô tyn „iloraz inteligyncji” aże 195! Na to tyn nasz dochtór gôdô:
– Wiycie panoczku, jô miarkuja po jakiymy żôdyn niy kce swami gôdać, wyście sóm dlô wszyjskich kamratów we szynku za móndre, za fest „inteligyntne”! Eźli miarkujecie, ło czym jô gôdóm?
– Nó, i co terôzki panie dochtorze, co terôzki?
– Możno jô wôm panoczku wyrzna jakiesik śćwierć filipa, śćwierć mózgu.
Chop sfornie przistôł na to i poszôł na ta łoperacjô.
Jakiesik dwa tydnie po tym wyrzinaniu, po tym lazarycie, tyn istny juzaś depce do tego swojigo dochtora:
– Panie dochtorze, jezderkusie! Jô już móm mojich kamratów, ciyngiym mie pytajóm na roztomajte balangi, ale jesce niy wszyjsko jest tak na zicher richtik. Môżno byście mie jesce śćwierć filipa, tego mózgu wyrznyli, ja?
Niy śleciało juzaś ze trzi tydnie i tyn istny, tyn blóndin uradowany witô sie na ceście ze tym dochtorym, klupie go tak po puklu i gôdô:
– Szykownie, fajniście mi żeście to panie dochtorze zrychtowali. Kôżdydziyń móm nowe frelki, jesce szumniyjsze balangi; bali i nowy ancug musiôłech sie lajstnóńć. Nó ale ... kiejbyście mi jesce wytargali, chlastli jesce śćwiartka, to bóło by gynał.
Co miôł dochtór pedzieć? Wzión go do sia do lazarytu i pajtnół jesce ta śćwiercina jejigo mózgu. Po jakimsik miesióncu dochtór trefiół na dródze tego chopa, tego jejigo pacijynta, ale jakosik takigo markotnego, jankornego. Pytô sie tego istnego tyn dochtór:
– Panoczku, a co to wóm sie stało? Coście taki markotny? Niy kce żôdyn swami gôdać, niy kce sznapsa szluknóńć, dziołchy tyż jakosik wóm niy przajóm ... bo możno sómeście terôzki za gupi, sómeście jakosik ipta, co?
– Niy, to niy ... wszyjsko jes do porzóndku tela, co jô wczorej dostôł ci tyn miesiónczny czôs, ciotka !!!
Wysłany: 13.02.2010 Temat postu: Poradnik richticznego szoferoka ... przejdź do tematu
Pamiyntej chopie, iże cylym kôżdego szoferoka jes być zawdy piyrszym ... wszelico by to znaczóło.
Im gibcij przejedziesz na czerwiónym świytle, tym myńszô szanza, iże ftosik wrómbie ci do boka.
Zaszaltrowanie blinkera pokazuje wszyjskim twój zamiar wykónaniô manybru. Richticzny autofarer nigdy tego niy wyzdrôdzô ...
Nigdy niy wymuszej piyrszyństwa, ani niy zajyżdżej drógi starszyjszymu autokowi. Tamtyn istny pewnikiym niy mô nic do stracyniô ...
Eźli jedziesz lewym pasym bez żôdnyj możybności ścigniyńciô auta przed cia abo zjechaniô na prawo a jakisik istny ze zadku titô i blyskô światłóma, łoznaczo to, iże łón mô inksze, dodatkowe możybnóści.
Wartkość we kilomyjtrach, ftoro jes na znakach drógowych, jes jedzinie wielkóścióm sugiyrówanóm i we żôdnym cufalu niy przinoleżi ji sztram reszpektówać.
Nigdy niy trzim takigo łodstympu łod autoka przed cia, coby tam mógło sie wryć inksze auto. Bali kiej tyż miynisz, iże tyn absztand jes za knap, coby bele kiery ipta móg sie tam wciś ... zmyńsz go ło połówa.
Brymzować przinoleżi we łostatnim łoka mrziku i to tak sztram, coby bezzglyndnie zadziôłôł twój ABS, i sprôwiół ci masiyrówanie raci. We przileżitości autoków bez tego ABS-a – turnujymy łozciónganie tyj szłapy.
Nigdy tyż chopie niy próbuj podkuplować sie pod walezka, ftorô jedzie na zignale. Zaobycz przikulwitosz sie tam kajeś miôł dojechać łostatni.
Eźli wpuścisz przed sia auto wyjyżdżajónce ze drógi podporzóndkowanyj wygódzisz jednymu, a łozhajcujesz i zegzisz tych, kierzi jadóm za cia.
Pamiyntej, iże pojstrzód piechciorzy, kierych przepuszczôsz na pasach abo sztrasynbankowyj wyspie moge być ... terrorista.
Merknij tyż chopie, iże eźli zaparkujesz swój autok na pojstrzodku trôwniola, na zicher żôdyn psiôk niy nasro we tym miyjscu.
Eźli niy poradzisz jechać autokiym a ku tymu nadôwać SMS-a, ćkać jakigosik chopie hamburgera i szlukać coca-cola, kurzić jesce cigareta i wekslować CD – nigdy niy łostaniesz „sales representative” znacy przedstawiciylym handlowym wywołanyj fyrmy. Baby ku tymu muszóm sie jesce naumieć kôrmić cyckiym dziecka nałónczôs jazdy autokiym.
Blóndina natrefiónô za lynkiyróm inkszego pojazdu gelduje tela samo, co sto côrnych kotów, ftore przebiygajóm ci chopie bez dróga.
Znaki drógowe łoznojmiajónce ło niybezpiyczyństwie na jakimsik absznicie drógi pokazywajóm sie zawdy zarôzki po tym, kiej już tyn kónsek sztreki przejedziesz.
Wyciepowanie habozi bez łokno autoka ugryfniô landszaft naobkoło i nadôwô zins fóngowaniu wszyjskich słóżbów porzóndkowych.
Blóndino – eźli bez połednie, kiej jes nôjwiynkszy gmyr i holaryjô na krojcóngu, ze gulika wylejzie ci napraniec – niy rób rojszpróngu ino ze rułóm wyjńdź ze swojigo autoka.
Inteligyntnó świytlno zignalizacyjô drógowô blank niy ma na to, coby ci ulekcyć życie, ino beztóż, coby ci pokôzać, iże pasowne słóżby sóm ci na biyżónco ze postympym technicnym.
Miyj tyż chopie wymiarkowanie, świadómość, iże nôjlepszyjszy autofarer, to jes tyn, ftory mô we swojim autoku nôjgłóśniyjszô titówka.
Pamiyntej chopie, co zmiynne warónki pogodowe nie ma we żôdnym cudfalu gróntym dlô zwekslowaniô tych powyższyjszyj regli. Sóm ci łóne przirodzónym „czynnikiem wzrostu gospodarczego” we gyszeftach automechanikerów, lakerników, „autodealerów” i côłkij medikamyntowyj industryji.
Te wszyjske regle sóm razinku dlô chopów, bo przeca kôżdy miarkuje, co baba za lynkiyróm autoka to siedym lôt niyszczyńściô.
Łocuciółech sie róncz ino napocznół sie szarok, kiej ino widniało ... znacy sie, ło drugij po połedniu. Ze stopieróńskim kacynjamrym ... ze mojigo organizmusu fóngowôł ino ... mój zygarek ... Weżgołech wezrok we zol achtlika, fory stôł łod wczorej na nachtiszu ...
Moja starô zwyrtô sie po chałpie, przetwiyrô sie po côłkim pomiyszkaniu i już miarkuja, co zarôzki przijńdzie ku mie i cosik mi wypokopi do roboty. Jakech miyniół po pôruch minutkach posywô mie do sklepu po żymły, cobych blank głódny niy łamziół ... nó poswała mie we takim „szczytnym” cylu ganc ajnfach.
Nó, tóż wartk pod brałza, łobleczónko i pyndaluja do delikatysów. Drógóm mijóm zadichtowanô do łostatka ludźmi kwieciarnia i we mojij, jesce niy blank trzyźbyj palicy, gróntuje sie dziobelski kóncypt łominiyńciô raji. Sztaluja plac we raji, bo razinku stôł w nij sómsiôd i gzuja do sklepu, do tych delikatysów. Bocza ło tym, iże na łodwieczerz mô wparzić ku mie kamrat i ugóścić go przeca bydzie trza, toć tyż, nôjprzodzij na sztand monopolowy ... Kupuja gorzôłecka (nó, tak ze śtyry halbecki), miódzik, pôra szejściopaków roztomajtych zortów biyru, jakesik łorzyszki, chipsy, łogórki, łoliwki. króno kyjza i inksze tam jesce duperele nadôwajónce sie na ... zapitka. Bula za wszyjsko zgodliwie, wylazuja ze delikatysów, razinku tyn mój sómsiôd przi tofli we kwieciarni, tóżech festnie sztramsko ... Śmigóm ze pôłnym rukzakym i kwiôtkami do dóm – myśla se, iże moja dzisiyjszô organizacyjô, to niy w kij pierdziôł. Wkarowôłech do dóm, kłada przed mojóm staróm sprawónki ... zadowolnióny ze sia jak sto diosków i po jakimsik łoka mrziku na ziym sprowôdzô mie jedne, blank ajnfachowe pytani:
– A kaj ... żymły?
Wysłany: 31.01.2010 Temat postu: Bo moja staro niy mo rada biyru ... przejdź do tematu
Jô, nó ja, móm baba, ftorô niy mô rada, kiej jô słepia piwo. Kiejbyście słyszeli te jeji jamrowanie i górzke żôle, kiej ino sie lajstna taki jakisik maluśki, pomiyrny szejściópak jakigosik biyru. To ci jes u nij jakiś fant, fimel. Kiej ino wlazuja we jakô alyjka ze brówarym w gracy, zarôzki napoczynô sie ciepanie afków.
Ale, to przeca jô jes Panym tego dómu i niy dóm zwóli, coby baba, tyn „puch marny”, gôdała mi co móm robić, i beztóż tyż uzdołech kupować se piwo ino wtynczôs, kiej moja starô mô ... nocny słóżba. Z poczóntku bóło wszyjsko jak przinoleżi ale po jakimsik czasie napoczła cosik podyjzdrzywać, bo już ci niy słepôłech piwo przi nij, a przeca nigdy bych sie go niy łodrzyknół. A i ze gymby mi zawdy capiyło jak ze dylinów we kaczmie na Listopada. Ftoregoś dnioszka wszyjsko sie wydało. Nôjprzodzij kukła do mojigo szrancka na balkónie a niyskorzij jesce, wrôcajónc ze szychty, pogracała (co za uwziyntość i srogô stanówczość we kroczaniu ku prôwdzie) we naszym hasioku (a miyszkómy we swojij chałpie) i ... znodła dówody zbródni.
Jezderyny! Co sie wtynczôs dziôło! Jużech myślôł, iże jako sprawca dómu , gowa familiji byda musiôł zajmnóńć przinoleżny mi plac na sztrółdeklu przi dźwiyrzach. Efektym tego rómraju bóło to, iżech juzaś napocznół kupować, sprôwiać sie piwo lygalnie, ale ze narôżaniym sie na niychciane efekty „audio” i „wideo”. Ale nôjgorsze w tym wszyjskim jes to, iże jô babów nigdy i blank do łostatka niy spokopia. Móm mniymani, iże dziyń, w kierym chop spomiarkuje, zrozumi kobiyta, bydzie łostatnim dnioszkym naszyj cywilizacyji (eźli by to miôł być tyn 2012 rok, ło kierym sztyjc rzóndzóm roztomajte planieciôrze?).
Po jakiymu take łozwôżani, takô refleksjô? Anó, na mój łostatni gyburstak moja Elza sprawióła mi szejść szykownistych zajdli do piwa i taki kónsztmajsterski, stopieróński strzybny flaszynefner!!!
Możno dzisiej deczko ło „strzydnim wiyku” (chopskich latach) we tym naszym żywobyciu. Jak ci jesce cowiek jes śpikolym, blank ci go niy łobłajzi czôs, kiej bydzie musiôł sie deczko pouwôżać ło latach, ftore napoczynajóm tyn ci jejigo strzydni wiyk. A to ci sie na isto wartko ku nóm kludzi. Jesce cowiek sie niy wygramulół ze powijôków, jesce sie cowiekowi zdo, iże mô côłkô młódość przed sia o góściami moge nabiyrać dnioszki ze tego srogigo kibla życiô a sam już przikulwitali sie wartko .... te lata, ło kierych terôzki kciołbych rzóńdzić.
Nó, tóż dejcie pozór, bo tuplowanie tego niy byda eklerowôł.
Eźli te twoji lata na tym nôjgryfniyjszym ze światów pokazywajóm sie we basisku, twoja tajla sie blank traci, to na isto znacy, iże jeżeś już chopie we ... strzydnim wiyku, dokulwitôłeś sie do chopskich lôt.
Jeżeś na zicher we strzydnim wiyku, kiej jesce môsz festelnô szkrabka i pypeć na cosik, ale tak po prôwdzie blank już niy pamiynôsz ... na co.
Kiej ci dochtór zalycô ćwiczynia na frisznym lufcie, a ty ganc ajnfach wlazujesz do autoka i łotwiyrôsz ino łokno.
Kiej napoczynôsz gasić fóncla, nachtlampecka, kôżdo mziczka we izbie skuli ajnfachowyj szporobliwóści a niy beztóż, coby przeżyć, zedrzić ci rómanticzne kwile ze umiyłówanóm łosobóm.
Kiej wieczerzô przi świycach ustowajóm być dlô cia rómanticzne, bo niy poradzisz już blank przeczytać ... szpajzykarty we szynku.
Kiej miasto sie uczôsać, napoczynôsz chopie ukłôdać opaternie wosy, ftore ci jesce na palicy łostali.
Wiycie! Mode lata, to łokrys życiô we kierym śmigómy afki i ciepiymy machy do zdrzadła ale za to strzydni wiyk, to czôs kiej te zdrzadło napoczynô nôm poszklaby robić i festelnie za te mode lata poradzi sie łodpolić.
Jeżeś na zicher we strzydnim wiyku, kiej Łojciec Czas napoczynô ci zebiyrać wszyjsko to, co ci dała Matka Nôtura.
Kiej ty już ustôwôsz szacówać i prziganiać staryj gyneracyji a napoczynôsz już przisrôwać modyj.
Kiej niy poradzisz już nikómu dôwać złygo przikładu ... ale mogesz posugować doradóm, dôwać ino dobre rady a wszyjske przi tymu szczyrzóm sie i pukajóm ze śmiychu.
Kiej już na wszyjske pytania znôsz richticznełodpowiydzi (abo ci sie zdô, iże znôsz) ale żôdyn cie ło to już łó nie ... prosi!
Wiycie! Sóm ci trzi take łokrysy we żywobyciu: dzieciynctwo, mode lata i ...”wyglóndôsz wyśmiynicie!”
Nó, tóż miarkujesz, iżeś jes we tym strzydnim wiyku? Nic to, gowa do góry! Nôjgorszyjsze jesce przed CIA !
pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn