Tuta lisćina podawa powšitkowne prawidła wurjekowanja. Hladajo pak na to, zo je zakład hornjoserbskeho prawopisa etymologija, potajkim pochad słowa a nic zwukowy system dźensnišeje rěče, dyrbi so kedźbliwje z tutymi prawidłami wobchadźeć. Dalši problem je, zo njeeksistuje za hornjoserbšćinu normowane wurjekowanje (ortoepija). Tu podate prawidła su tuž namjet za kompromis; wurjekowanje ma tak daloko kaž móžno wotpowědować dźensnišej praksy (kiž so wot jednotliwca k jednotliwcej chětro rozeznawa). Wobkedźbujće tež diskusiju.
Słowny akzent (přizwuk) leži w hornjoserbšćinje zwjetša na prěnjej złóžce ze slědowacymi wuwzaćemi:
W słownych skupinach ćehnje prepozicija husto (před jednozłóžkowym substantiwom přeco) akcent na so: 'ke mni, 'na wšo, 'do šule, 'na zahrodźe, 'na polu, 'do města, 'za tebje
szl_Latn szl_Latn szl_Latn