Wele tego placu ze jednej strōny była drōga na Rybnik, a ze drugi trzi stare gospodarki, kaj chowało sie kōnie, krowy, kury, gynsi, kaczki, perłōwki a kaj jako zorta pultokōw. Jedna baba miała takigo fest wielgigo czorno-biołego pultoka, co go inksi szacowali tak na bez 10 kilo żywej wogi, a fest ji zowiściyli, że sie ji tak dobrze gowiydź chowie! I tak isto skuli tego sie ji tyn hyndor poprzniył. Ôroz żrać przestoł a jak sie zrobiył troszka lekszy, to mu sie gupot zachciało!
Nojprzōd wyfurgnoł na kalynica gospodorzowej chałpy a siedzioł tam bez trzi dni ô suchym dziōbie. Jak już fest mioł głōd, to sfurgnōł na plac, tak se pożar, że aże ziopoł! Potym pultnōł ze dwa razy na ziym, a za kwilka roztopiyrzōł krzidla, ôdbiył sie ôd ziymie, a wylandowoł na kalynicy naszyj szkoły. Przesiedzioł tam do rana. Po ôsmej godzinie na dach wyloz nasz panoczek woźny a chcioł go pognać, bo bezmała coluśki dach, co był ze nowych dachōwkōw, tyn pultok ôbsroł! Chop sie ôgromnie namordowoł niż na tyn dach wyloz, bo mody już niy bōł, a hyndor sie na niego wypiōn. Podskoczył jak tyn chop na niego kamiyniym ciepnōł, a miasto na ziym, sztartnōł na kościelny dach. Fest mu sie signaturka uwidziała, bo bez dwa dni na ni potym siedzioł. Możnej boł sie slecieć na ziym? Potym zaś go cosikej dziōbło, bo na sōm wiyrch wieże wysztartowoł, kaj kościelne fany sie dycki na ôdpust wiyszało, a siedzioł tam na gylyndrze. Ludziska stowali pod kościołym, a śmioli sie, że pultok chce polecieć do samego Pōnbōczka! Bezto ta istno baba poleciała z bekiym do farorza, a ôn posłoł na wieżo jednego modego kościelnego, ale pultok gupi niy był! Jak sie kapnył, że tyn modziok zamiaruje go chycić, to sfurgnōł nojprzōd na signaturka, potym na szkoła i prosto na swój plac, a tam już sie poczuł w doma. Nażar sie za wszyjski czasy, co na wieży pościył. Jakby przeczuwoł, że to była jego ôstatnio rajza we żywocie! Baba mu niy darowała, że ji tako gańba zrobiył, a zaroz go na niydzielny ôbiod upiykła, chociaż chudy bōł, sama skōra a kości!
Wele tego placu ze jednej strōny była drōga na Rybnik, a ze drugi trzi stare gospodarki, kaj chowało sie kōnie, krowy, kury, gynsi, kaczki, perłōwki a kaj jako zorta pultokōw. Jedna baba miała takigo fest wielgigo czorno-biołego pultoka, co go inksi szacowali tak na bez 10 kilo żywej wogi, a fest ji zowiściyli, że sie ji tak dobrze gowiydź chowie! I tak isto skuli tego sie ji tyn hyndor poprzniył. Ôroz żrać przestoł a jak sie zrobiył troszka lekszy, to mu sie gupot zachciało!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn