Tatulek mu strzelił pora razy bez zadek, a potym mu zaczon lewity czytać, że ze łebonia żodnego pożytku ni ma, że jak sie czego chyci, to zarozy zepsuje, łojców niy sucho, we szkole sie niy uczy, ze kamratami sie piere, małymu braciszkowi bombony ukrod, bo wzion bez pytanio (a jak mioł sie spytać, kej maluśki jeszcze nic niy godo!), psu na łogon nadep, kota postraszył… jednym słowym, synek je chachor nic wert! Za to łon, jego tatulek był za modu jak aniołeczek: niy pyskowoł, łojcom a starzikom pilnie pomogoł, na bombony ani niy zaglondoł, a we szkole to sie tak dobrze uczył, ze rechtory godali, że reksenwaldym łostanie, a taki był mondry – jak stary!
Isto by się jeszcze tak dali tatulek przekwoloł, ale praje prziszła starka Poloczkula – jego mamulka.
– A ło kerym to godosz, Jozefku?
– spytała sie swojego syna. – Kaj to taki dziecka som? Bo jo jeszcze takigo niy spotkała.
– No, przeca jo taki był mamulko!
– padoł tatulek a rozpolił sie jak
szyna i zaczon gynsto mrugać na starka, ale łona isto słabo widziała, abo ani niy dała pozor, ło co tatulkowi idzie, yno dali godała:
– Jakoś mi nic takigo do gowy niy przichodzi… isto musisz sie mylić synku, boś ty dycki zgłobny był jak diosi! Starka Hajzyczka sztyjc na ciebie przezywała, a kozała mi cie brać zarozki do dom, boś co chwila coś wynajduszył! Nejści toś był ty, coś tymu jejimu kotu szczypa na łogon wsadził?
– To tata był taki lomp, starko?
– Synek niy poradził sie nadziwić.
– Żeby yno taki, synku, łon tego isto na sumiyniu mioł wiyncy jako ty! Starce Kurkuli mysz do łożka puścił, a potym na kota sfalił. Kejś swojimu tatulkowi skowoł cygarety. Mie potym godoł, że chciał coby tatulek niy kurził a na żyrka niy umar, ale Zeflik łod Konskow łebonia wyzdradził, że łoba za stodołom pokurzowali…
– Ale mamulko mieli byście tego przi synkowi niy godać, bo mi cołko pedagogiczno robota zepsujecie!
– Roznerwowoł sie tatulek.
– Niy wiym co se myślisz, ale jedno ci powiym: niy pamiynto woł, jak cielynciym boł, a fertik!
Tak synek sie dowiedzioł, że jego tatulek niy był taki świynty, jako godoł…
Tatulek mu strzelił pora razy bez zadek, a potym mu zaczon lewity czytać, że ze łebonia żodnego pożytku ni ma, że jak sie czego chyci, to zarozy zepsuje, łojców niy sucho, we szkole sie niy uczy, ze kamratami sie piere, małymu braciszkowi bombony ukrod, bo wzion bez pytanio (a jak mioł sie spytać, kej maluśki jeszcze nic niy godo!), psu na łogon nadep, kota postraszył… jednym słowym, synek je chachor nic wert! Za to łon, jego tatulek był za modu jak aniołeczek: niy pyskowoł, łojcom a starzikom pilnie pomogoł, na bombony ani niy zaglondoł, a we szkole to sie tak dobrze uczył, ze rechtory godali, że reksenwaldym łostanie, a taki był mondry – jak stary!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn