Domyslimy se: w prědnem casu pó lěśe 1989, ako bu Nowy Casnik wěcej kritiski, jo „Matej, ten Slěpjański“ we swójich pśinoskach w serbskej a nimskej rěcy šwikał, což njejo se jomu spódobało w serbskem a docełego w cełem politiskem a drugem žywjenju. Pótom pak jo wón bóžko zasej womjelknuł, lěcrownož jo było a dalej jo dosć a nadosć za satěru a kritiku. No jo, daś jo ako jo.
Gaby ten Slěpjański Matej (jogo pšawe mě pak njocomy a njesmějomy pśeraźiś!) pak dalej pisał za Casnik, by wón se nejskerjej teke tomu źiwował, což smy dajeto wiźeli na swěźenju na Njepilic dwórje w Rownem. To jo był napšawdu zasej wjelgin rědny a pisany swěźeń, kenž jo pśiwabił wjele gósći zbliska a zdaloka, teke z Dolneje Łužyce. Rowno tak pisane jo było to awto, kenž jo stojało tam na dwórje, slězy togo stana, w kótaremž su wšake kupki wugótowali swój program. Cerwjeny a žołty jo ten „awdi“ namólowany, a ako wuglěda, jo wón hyšći bejnje nowy. A napismo teke ma, na wobyma bokoma a hyšći prědku „GEMEINDE SCHLEIFE – FIRST RESPONDER“ – tak móžomy tam cytaś, nimski a engelski.
szl_Latn szl_Latn