Swjaty japoštoł Syman je zwobraznjeny jako sylny muž z wulkej piłu w ruce. Wón ma přimjeno "horliwc" a słuša k dwanaće japoštołam, kotrychž je Jězus wuzwolił.
Wo jeho žiwjenju je mało znate. Legendy měnja, zo běše wón nawoženja na kwasu w Kanje, na kotrymž Jězus swój prěni dźiw skutkowaše, abo zo přisłušeše radikalnej skupinje celotow, kotřiž chcychu romskich wobsadnikow z namocu z kraja wućěrić.
Po Jězusowym donjebjesspěću dźěše wón ze swjatym Judu Tadejom jako misionar do Persiskeje a Mesopotamiskeje hdźež mnohich wukřćištaj a Jězusowu wučbu prědowaštaj. Tam poćerpi tež martrarsku smjerć, jako jeho njepřećeljo pječa z piłu rozrězachu.
Swjaty Syman z piłu česćuje so jako patrón lěsnych dźěłaćerjow. Jeho mjeno je z hebrejšćiny a rěka: Bóh je wusłyšał.
Patronatny dźeń wosady swjeći so na mjeninach tuteju swjateju, dnja 28. winowca.
Swj. japoštoł Juda Tadej bydleše, prjedy hač Jězus jeho za japoštoła powoła w kónčinje Jordana, hdźež jako bur swoju swójbu zastara. Wón běše jedyn z přiwuznych Jězusa.
W Swjatym pismje je naspomnjeny při poslednej wječeri. Judaš so Jězusa praša: "Knježe, što je so stało, zo chceš so nam zjewić a nic swětej?" (Jan14,22) Jězus wotmołwi: "Jeli mje štó lubuje, budźe moje słowo dźeržeć, a mój Wótc budźe jeho lubować, a přińdźemoj k njemu a budźemoj pola njeho bydlić. (Jan 14,23). To rěka, Jězus zjewi so tym, kotřiž lubuja a jeho kaznje dźerža a napjelni jich ze swětłom, lubosću a žiwjenjom.
Po swjatkach zwosta najprjedy hišće w Jerusalemje, doniž so hromadźe z japoštołom Symanom do Mesopotamiskeje a Persiskeje njepoda, hdźež poćerpi hromadźe z nim martrarsku smjerć. Swj. Juda Tadej bu z heju zabity.
Ze symbolom heje so swjaty we wuměłstwje zwobraznja. Wón česći so jako pomocnik we wosebitej nuzy.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn