farba
Wykŏz treści
Etymologijŏ
Ze niymieckigo Farbe.
Wymŏwa
AS: [farba]
Rzeczownik
farba rodzaj żyński
- ôsobliwy zestŏw widzialnych kōmpozycyji spektralnych
- 1936, H. Hahn, Parada w Cieszynie
- Kwiŏteczki sie grzoły na wrześniowym słōneczku, patrziły ôczkami na ludzi. Były wszelijaki farby - tak jak stroje ludu ślōnskigo.
- substancyjŏ, co sie jōm nakłŏdŏ we formie płynu abo pasty na jakõś powiyrchniã i po wyschniyńciu ôna przidŏwŏ farbã (1) tyj powiyrchni
- 1984, Augustyn Halotta, Śląskie bery, bojki i opowiastki z dawnych lat
- Chycił sie zarozki do łobmalowywania, ale ledwie wtonknął pendzelek do farby, a tu już pańsko karyta po niego przyjechała.
ôdmiana:
synōnimy:
Inksze jynzyki
- angelski: colour, hue
- czeski: barva
- francuski: couleur
- hiszpański: color, palo
- niymiecki: Farbe
- polski: kolor
- ruski: kpacka, MacTb, pyMяHeц, цBeT
szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn plt_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn grn_Latn szl_Latn pol_Latn bel_Cyrl