SPOMINOM SIY MOJA STARKA
Łostawiyłaś tu serce,choć duszom żeś łodpłynyła,
Chmury na niebie zakryły Twoj ciyń.
Łotulona luftym, skrzidła żeś rozwinyła,
I zapadłaś we błogi sen.
Te dobre Twoji łoczy, tam kańsik łutkwiyły,
Wargi Twoji we wieczności zamarły.
Zawrzyłaś Twoji powieki, dlo mie był to widok niy miyły,
A płaczki szlak żalu zatarły.
Tak żeś łod nos łodeszła, musiałaś,
Hury Aniołow psalmy śpiywały.
Choby jaki ptok, do Niebios poleciałaś,
Obłoki na Niebie Ci droga przciyrały.
Szyroko łotwarło siy Niebo przed Tobom,
A Twoja Dusza, fest jasnojść owiyła.
Tyś była dycki dlo mie najdroższom łosobom,
I chcioł bych żebyś Ty sztyjc niom była.
Tak mi cojsik szeptło, przilecioł żech do Ciebie,
Tyś łodyść niy chciała sama,
Wiym, że Ci Starko dobrze tam we Niebie,
Tyś przeca do mie była jak moja Mama.
Hubert Mojżesz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn tuk_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn nso_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn