Hannoverska krajna biskopka Margot Käßmann bu nětk na předsydku ewangelskeje cyrkwje w Němskej wuzwolena. Bjezdwěla wurjadna wosobina wona je, pře wšu měru sympatiska tak a tak. Njedźiwajcy toho je dźensniši reformaciski dźeń dobra składnosć, wo intentiće cyrkwjow a křesćanskej nabožinje přemyslować, wšako je knjeni Käßmann sama w telewiziji na dwajtysaclětnu tradiciju cyrkwje skedźbniła.
Reformator Martin Luther je so na brachach katolskeje cyrkwje kaž na wotpusku postorkował, takrjec na komercu wokoło wěry. Kaž přeco, hdyž opozicija we wulkoorganizaciji dosć wuspěšna njeje a zwonka njeje samstostatnje dale skutkuje, nastawaja nimo prěnjotneje temy dalše aspekty rozdźěla. Hlej na Zelenych, kiž su so na spočatku škita wobswěta dla wot SPD dźělili a potom cyłu swójsku programatiku wuwiwali.
Faktisce – ironija stawiznow – je protestantizm najwjetšemu komercializowanju wšěch časow, modernemu globalnemu kapitalzmej, ideologisce puć rubał. Nic jenož přez wotstronjenje swjatych dnjow – samo pokutny dźeń njeje ewangelska cyrkej sama škitała, ale tehdomniši sakski ministerski prezident Kurt Biedenkopf, čehoždla bohudźak w Sakskej tónle swjaty, wólny dźeń wosrjedź tydźenja w nazymiku hišće mamy. Ale tež přez sekularizowanje cyłeho žiwjenja.
Tohodla je twjerdźenje, NDR je křesćanstwo we wuchodźe Němskeje wobškodźiła, cyle wopaki, přetož katolicizm je w Pólskej a we wuchodoněmskimaj Łužicy a Eichsfeldźe statny ateizm realnoeksistowaceho socialistiskeho systema derje přetrał. Ně, poskajo na narěče ewangelskeje wyšnosće kaž wot biskopki Käßmann, maš zaćišć, zo rěči dušny socialny pedagoga z dobrymi psychologiskimi znajomosćemi. Žane wosebite potajnstwo, žana njezrozumliwa transcedenca mjez njebjom a zemju, kotraž by Bohej městno wostajiła.
Što by wona połstalětnemu mužej / osijej poručiła, kiž je bjez wěry wotrostł, je so žurnalist MDR info noweje šefowki němskeje ewangelskeje cyrkwje prašał. Sprěnja: Snadź tón spóznaje, zo trjeba runje w poslednim wotrězku žiwjenja wotmołwy. Zdruha by do ewangelija po Marku hladać móhł, dokelž je najkrótši. Třeća wón tamle snano widźi, zo ma Jězus wotmołwy za jeho žiwjenja. – Tale metoda by wězo tež fungowała, jeli by Jězus prosće někajki profet był a nic Bóh Syn.
Tak pytnješ, zo je eksistencielny rozdźěl, hač so cyrkej na mysterij złožuje, zo so na kemšach z transsubstanciaciju stawa a je potom Jězus sam w oblatce prezentny, abo hač jednotliwy wěriwy takrjec ze swojej wěru Jězusa do oblatki přinjese. Tohodla njemóže z objektiwnych přičin katolskej cyrkwi wšojedne być, štóž so na eucharistiji wobdźěli. Snadź je ewangelska warianta křesćanskeje wěry na wěste wašnje sprawniša, wšako wěri tež katolik, zo njeskutkuje Najswjećiše bjez přiwzaća přez wěru přitomnych wěriwych. Ale hdźež so to njedodnite, njedoslědźomne wobmjezuje, wočiwidnje so móc nabožiny dale a bóle pozhubjuje.
Psychologisce fundowana socialnopedagogiska strategija z křesćanskim pozadkom pak njeje atraktiwna dosć; ludźo runje w našim jara racionelnym swěće pytaja za wulkim potajnstwom, hlej na kekliju dokoławokoło halloweena. Duchowny, kiž jako celibaterny kusk zwonka normalneho swěta steji, so k reprezentancy poslednjeho potajnstwa hodźi. A tohodla je katolicizm w dialektiskim poměrje k sekularizowanemu swětej derje žiwy.
szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slk_Latn szl_Latn