Downi, to sie ludzie tak niy wadziyli, niy chwolyli i niy udowali jak to terozki robiōm. Kożdy, mioł prawie to samo. Pomiyszkiwali ze familiom we familoku, a niykiej kajś w cimrze ze kuchniōm abo we ańcli. Haźlik, to mieli abo we siyni, abo na placu. Chop, robiōł a baba bōła przi dzieckach, no, to i miała kupa casu na klachanie i tyranie po sklepach. Bajtle, lotali ufifrane, bo przeca muter niy mogła jich co kwilka myć i przeblykać. Jak chop z roboty do dōm prziloz , to mioł łobiod na stołe i sie jadło co baba upichciōła, a niy jak terozki, co jedzōm kajś na mieście, a w dōma, to jesce sznupōm kryncōm, bo jim niy smakuje. No, nale to bōło downi.
Udowanie!
Pado Yma do Bercika
Kedy rano wstali z pryka:
„Teroz kedy zima idzie
Nowe łachy kupić przidzie
Przeca ludzie my miastowe
To kupiymy, mantle nowe
Ty dostaniesz hut pliszowy
Kalabryjzer - jo chca nowy
I galoty i szczewiki
I glazyjki i szaliki
Kiej sie fajnie łoblecymy
Asić, fukać – sie bydymy“
Bercik sucho i go biere
Chyba Yma zaroz spiere!
Jako spłacić nowe szmaty
Spłaco auto - już na raty
Bercik, nosi staro jupa
Kero, niy przikrywo dupa
Yma, jakla wyciorano
Mo tyż mycka sztrikowano
W starych łachach durś tyrajōm
Nowe auto - za to majōm
Chocioż, te w garażu stoji
Bo sie jechać, kożdy boji
Coby mu sie nic niy stało
By sie auto, niy zdropało.
Autor : Roman Labiak
szl_Latn szl_Latn min_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn hrv_Latn szl_Latn deu_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn ayr_Latn szl_Latn cym_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn