Gagarin w swětnišću
„Wóśce nas na njebju” – tak zachopijo bjatowanje, kenž zwězujo kśesćijanow na cełem swěśe. Naš Bog jo Kněz njebjaskego kralojstwa. Bog cebaot – to groni na hebrejski nic drugego ako Bog, kenž komanděrujo njebjaske ryśarstwo. Wót srjejźowěka sem smy zwucone na hierarchiski swět – buŕ, kněžk, kral, bamž. A na cole tronujo Bog ten Kněz na njebju. Na hołtarju w chóśebuskej Nimskej cerkwi móžomy to w złośanych barwach wiźeś. Źo to jo, źož Bog sejźi? Spiwaŕ Philip Poisel spiwa: „Wo fängt dein Himmel an?” Napšawdu – Źo jo pak to njebjo? W njeskóńcnych dalinach swětnisća skerjej nic. Wót prědnego cłowjeka w kosmosu, Jurija Gagarina, se wulicujo, až jo musał groniś pó pśizemjenju, až Boga wiźeł njejo, tam górjejce. To jo dejał byś dopokaz za komunistow, až Bog zewšym njeeksistěrujo. Wót pšawowěriwego abo ortodoksnego nastajenja Gagarina nic njejsu piknuli. Swójim dobrym pśijaśelam wón jo pak gronił: „Kosmonawt njamóžo do swětnišća leśeś mimo Boga we głowje a wutšobje!”
Ako moderne, rozjasnjone luźe derje wěmy: Bog abo Kristus njejo tam górjejce w orbitu zemje. Žeden kśesćijan z tym licył njejo, až Gagarin jo mógał w swětnišću Boga wót woblica wiźeś.
Tak se wulicujo wót Gagarina naslědujucy žort:
Chruščow se pšaša Gagarina, lěc jo wiźeł Boga. „Jo, som wiźeł.” Na to Chruščow: „How maš 100 rublow, ale nikomu nic njegroń!” Pśi awdiency bamž se teke pšaša za Bogom. Gagarin wótegroni: „Ně, njejsom wiźeł.” – „How maš 1000 dolarow, ale mjelc!” Skóńcnje zmakajo Gagarin prezidenta Kennedyja. „Sy wiźeł Boga?” „Yes, jo!” – „OK. To nic njewaźi. Mě wóle tak a tak wěrjece a njewěrjece.” Gagarin na to: „Wóna jo carna.“
Jo, Bog jo połnje pśechwatanjow. Móžomy wó njom jano w pśirownanjach powědaś. Gaž póznawamy našu wěru ze słowami „stupił do njebja, sejźi k pšawicy Boga”, wěmy, až bibliske rozpšawy wó do-njebja-stupjenju su njedosegajuce metafry wó městnje pśebywanja Boga.
Bog jo wšuźi, jogo pśibytnosć njama žednych mrokow, daniž w rumje, daniž w casu. Ako fyzikaŕ móžom to derje wopśimjeś. Z prabuchom njejo se jano materija wuwijała, ale teke rum a cas. Njewuměrnosć kosmosa jo zwězana z njewuměrnosću Boga. Bog jo pak Duch zwenka ruma a casa.
Njebjo, we kótaremž jo Bog, njejo našo fyzikaliske njebjo abo swětnišćo, ale wobłuk zwenka stwórby. Tak ja rozmějom do-njebja-stupjenje Jezusa. Jezus jo se zminuł do nimjernosći zwenka stwórjonego swěta. To juž njamóžomy wiźeś. W Bibliji jo to wopisane z wobrazom, až Jezus jo se zminuł w mrokawje.
„Kněžo cebaot, ty israelski Bog, kenž nad Cherubami sedaš, ty sy sam Bog nad wšyknymi kralojstwami na zemi, ty sy njebjo a zemju hugótował.”[Jezajas 37, 16] Njamóžomy śi wiźeś, ale cakamy na znamje twójeje pśibytnosći. Daj nam rozměś, až mimo fyzikaliskich dimensijow maš wjele wěcej dimensijow, kenž njeznajomy. Comy tebje pytaś wšuźi: nad mrokami, w pśiroźe, w nas samych, w cerkwi, w Swětem Pismje. Glědamy na Jezusa Kristusa, aby tebje póznali.
Bóže słowo na źasetej njeźeli pó swětej Tšojosći w serbskem rozgłosu RBB, 2018-08-05.
Bibliske citaty pó: Biblija abo to zełe Sswėte Pißmo Starego a Nowego Teſtamenta, do ßerſkeje rėzy pſcheſtawjone, wot nowotki pilṅe pſcheglėdane a pſcheporėżane. Hala: Kanſtein (1868).
szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn