Bernard Smigala
POWÓDŹ
Co to sie dzieje z tóm naszóm pogodóm,
zaś ślónske wioski sie topióm pod wodóm.
Co rok do powodzi u nos dochodzi.
Czy kogoś w Warszawie to łopodzi?!
A dyć łopodzi, widza w TVN-nie
prymiera na zalónym terynie.
Na ancug wcióngnół wysoke gumoki,
i badoł potok, eli jest głymboki.
Potym prziwitoł sie z fojermanami,
pogodoł trocha z gospodorzami,
pedzioł, że władza udzieli pomocy
i życzół wszystkim spokojnyj nocy.
Jak pozióm wody przekroczy norma,
to wszystkich wcióngnie na „platforma”!
Ci, co w ancugach, grómko klackali,
inksi, bez grzeczność, nic niy godali.
Dyć wiedzóm swoje, niy roz tak było
i pamiyntajóm, jak sie skóńczyło.
Co dwa, czi lata rzóndy zmiyniajóm,
pożónd to inksi kapsy nabijajóm!
Jedyny cel, to być przi korycie,
take sóm czasy, take jest życie!
By sie tam dorwać, trza łobiecywać.
A to, że słowa trza doczimywać?
„Jak sie już sami nachapiymy,
to potym inkszym pomogymy”.
I wszystkim bydzie sie lepi żyło!
A podwiel co – to lepi już było!
„Dyć my kryzysu niy wywołali,
ci, co przed nami to zaniydbali!
My wóm za szkody zapłacymy,
ale podatki dźwignóńć muszymy.
Dziura zrobiyła sie w budżecie,
tóż trza łoszczyndzać, „wiecie rozumiecie”…
Jeszcze sie troszka pomynczycie,
potym na EURO sie zbogacicie!
Ino welujcie na nos, proszymy!
A my na pewno sie łodwdziynczymy”.
Nó tóż głosujcie, jak wierzycie.
Jo tam niy wierza! Jo znóm życie!
Autor:B.Śmigała
ace_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn