Jedna starczyno kamratka miała dwie cery. Ôbie były doś gryfne, ale cōż kej ta starszo bōła dycki zabuczało, a ta modszo wesoluśko jako raszka! Ta starszo sie ze synkami niy patyczkowała, jak ji kery co nazgłobioł, to poradziyła mu ôbōnckać, abo do zadku nakopać! Za to ta modszo bōła przilizno jako koczka. Bezto synczyska wiyncy byli za tōm modszōm wizgyrniyjszōm, a starczyno kamratka ôbie chciała dobrze wydać! Bezto jak prziszli na smowy to dycki polycała ta starszo, że niby je fest gospodarno, czysto, umi dobrze warzić, a żodnego sie niy boji: ani złodzieja, ani Cygōna! Na tako godka, to sie karlusy zaroz brali ku chałpie. A jak kery spōmnioł, że myśloł ô tyj modszyj, to mamulka dycki godała, że nic z tego, że s kraja trza brać a niy babrać! Abo dodowała, że modszo cera jeszcze do wydaju sie niy nadōwo, bo we tych sprawach jeszcze gupio je!
Latka leciały, dziołchy były coroz starsze, a mode frelki juzaś porosły i konkuryncyjo bōła coroz wiynkszo. No to jejich mamulka wszyjskim godała, co wydo swoji dziołchy, ale jak przidōm po nich dwa braty! I sam sie jeji pragniyni społniyło, chocioż niy tak, jak se to przedstowiała! Na podzim do szkoły prziszoł mody rechtōr i zaroz na wiosna zaczōn szukać frele do wydaju! Niy, żeby tam keryj przoł, ale bezto, że cołko chałpa mioł na swoji gowie, a rady se już ze tōm gospodarkōm niy dowoł. Hnet prziszoł na to, że za płotym mo dwie kandydatki i napoczōn tam chodzić, yno, że ku keryj, to sie niy dyklarowoł! Mamulka zaroz wyskoczyła ze tym bratym do żyniaczki i ôn takigo brata mioł! To bōł stary młynorz, bezto mamulka dała mu ta starszo a rechtorōwi ta modszo, a wystrojyła dwa wesela we kupie. Myślała se, że bydzie mieć pokōj a tu sie po ślubie dziepiyro zaczło. Rechtorowi sie teroz wincy widziała ta starszo, bo podle niygo bōła mōndrzyjszo, zaś starymu młynorzowi ta wyzgyrniyjszo, chocioż gupszo. We wsi potym godali, co bezmała sie braciki babami zamiynili, ale jako to zrobiyli, tego żodyn niy wiedzioł, bo kożdo przikładnie ze swoim chopym siedziała! Ale jak było, tak było, mamulka to dobrze wykōmbinowała, bo wszyjstek we familiji ôstało, chocioż ze poczōntku trocha ôstudy skuli tego bōło!
szl_Latn szl_Latn