TYNSKNOTA
Posadzioł starzik na placu drzewko
codziynnie lotoł podlywać z konewkom
drzewko se rosło piykne zielone
zawdy prziciynte, wopnym łobielone
Jak starzik poszoł do świata lepszego
to jego syn podlywoł za niego
na gałynziach cimple siedzialy
zawdy wczas rano wysoło ćwiyrkały
Tak sie prziwionzoł do drzewa tego
wykopoł i przenios do łogroda swojego
choć podlywoł i dboł ło nie mocno
drzewo umiyrało, już wiyncy niy rosło
Biydne stare drzewo soki wypłakalo
z tynsknoty za placym teroz usychało
umarło drzewo choć żyć mogło jeszcze
ale przeniyśli go w inksze miejsce
Moral:
Kto mo kaj korzynie głymboko wrośnione
to zawdy bydzie tynskniol za swojim domym,
choć w świecie żyjesz dobrze a tukej w biydzie
to zawdy Ślonsk Twojom Ojczyznom bydzie.
Autor : Janina Żoch
isl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn lin_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn deu_Latn