Chorhoj
Wotkel přińdźe běło-zelene płatno?
Běłe a zelene stej barbje sakskeje krajneje chorhoje. Historisce widźane je wona chětro młoda. Dnja 22. meje 1815 přepoda Bjedrich Awgust I. za čas wuswobodźerskich wójnow generalnemu leutnantej von Lecoq komando nad sakskimi wójskami při Rynje. Zo njeby w boju k zaměnjenjam z druhimi kontingentami přišło, měješe Lecoq dotalne běłe wyšnostne znamjo na uniformach wójska ze šěrokej zelenej kromu wobdać.
Hišće prjedy hač so kral ze swojimi wójskami do domizny nawróći, je so powěsć wo nowych barbach tu rozšěriła. Jako Bjedrich Awgust I. do Drježdźan zaćahny, bě město hižo w běło-zelenej chorhojowej pyše. Studenća běchu swoje rewery z běło-zelenymi seklemi wozdobili. Wojacy nošachu wyšnostne znamjenja w nowych barbach a zastojnicy rjadowe paski na swojich kłobukach.
Tak buštej čerstwej barbje po wuswobodźerskich wójnach z wulkimi stratami symbol za nowy započatk.
Chorhoj swobodneho stata
Swobodny stat Sakska přewza 1918 běło-zelenu chorhoj wot zašłeho kralestwa. Wot toho časa so wona dwójce wutłóči: Nacionalsocialisća narunachu ju z chorhoju z hókatym křižom; po rozpušćenju kraja Sakskeje a wutworjenju třoch wobwodow jako zarjadniske jednotki w NDR wuměni so wona po krótkej powójnskej renesancy z chorhoju NDR. Wot 1990 pokročuje běło-zelena chorhoj swoju tradiciju jako sakska krajna chorhoj.
Chorhoje Swobodneho stata Sakskeje
Krajowa chorhoj (zeleno-běła) móže so wot kóždehožkuli swobodnje wužiwać. Jenož wopon nošace zarjady, z wuwzaćom čłonow krajneho sejma a notarow, maja prawo, na krajowej chorhoji wopon pokazować (krajowa słužbna chorhoj).
uzn_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn