Dobry czowiyk gŏdŏ po naszymu; po polsku poradzōm ino te złe.
Miołech kejś kupa szpasu skuli tego, jak sie ślōnski mŏ do polskigo. Gralimy z kamratami we Warhammera RPG, a cŏłki ferajn bōł cwergami. Gŏdalimy durś po ślōnsku, aże jednyj szpilerce prziszło do gŏdki z grŏfym. Ôrŏz zaczła stynkać po polsku: „Szanowny panie, czy pan by łaskawie… Czy mógłby… Bo ja bym chciała…”. Nigdy przi szpilaniu po polsku niy widziołżech tak gryfnie pokŏzanygo rojbra, kerymu prziszło gŏdać rŏz – hochschprache, a dwa – mało wiela inkszōm gŏdkōm. Taki efekt ino przi ślōnskij mŏwie (i cwergach, kerzi – co by niy pedzieć – fest sōm podani na Ślōnzŏkōw)!
Po jakimu ô tym ôsprawiōm? Muszã wŏm pedzieć, iżech wŏs w piōntek trochã ôcyganioł. Scynka przi betlyjce je prawŏ, ino gŏdka bōła inkszŏ jak we poście. Widzicie – tak po prŏwdzie to jedna i drugo kobiyta gŏdały po polsku. Ale żech zrobiōł mały eksperymynt, coby ôbŏczyć na żywym tekście, jak sama mŏwa zmiyniŏ ônymu syns.
Tōż złōnaczył mi sie z tego przikłŏd dyskryminacje: ôszkliwŏ gorolka charkŏ na Ślōnzŏczkã, kerōm słyszała gŏdać po ślōnsku. Pojechołżech sam czŏrnym stereotypym Ślōnzŏka – borŏka, gupigo elwra, śląskiego chama z werbōngu siepomaga.pl.
Mojigo cygaństwa by niy było, jakbych ôstawił cŏłki dialog po polsku. Bo juzaś przekłŏdanie go na ślōnski kŏzałoby czytŏczowi medykować, eli aby rychtyk we Katowicach trefiła sie tako scyna. Przeca ciynżko tukej trefić na gŏdka miyndzy cudzymi ludziami.
Ślōnskŏ gŏdka niy ma przezroczysto (abo: je jeszcze mynij przeźroczysto jak inksze). Kej stawiōm kole siebie ślōnski i polski, zarŏz kajś we gowie zwōni mi ôpozycyjŏ swōj-cudzy. Swōj – dobry; cudzy – zły, pra? Kery mōndrŏk to tuplikŏwoł, Eliade?
Il. Tomasz Oracz, zachachmyncōnŏ ze zajty http://wydawnictwoportal.pl
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn