Bernard Smigala
DON JUAN
Dycki po gowie mi to chodziyło
i żech spokopić niy móg tego,
co modo, gryfno baba skłóniyło,
że sie wydała za chopa starego?
Łóna-dwadzieściapiynćletnio frela,
łón-łósmy krzyżyk na puklu nosi!
Łóna wyzgerno, jak ta gazela,
jego za chwila kostucha skosi!
Rojma, prostata, sztajfne kolano,
grzib we charbołach, szupy na gowie,
boli łod szpriców d… zeżgano,
no i „tyn Niymiec”,co wszystko mu chowie!
Co taki dziod może dać kobiycie
-dycki tropiyło mnie te pytanie?
Dziepiyro niydowno znod żech w i-necie,
gyszichta ło starym Don Juanie.
Niyjaki Don Juan, chop już wiekowy
i modo frela Ana - ślub wziyni.
Łón-łoziymdziesióntpiynć już mioł z gowy,
a łóna prawie sześćdziesiónt lot myni!
Zaroz po ślubie sie ugodali
-skiż lot kere łobuch dzielyły-
że w izbach osobnych bydóm spali,
by chop niy mynczół sie ponad siyły.
We noc poślubno, jak uzgodniyli,
spać poszli przedsia, kożde do siebie.
Ana już w łóżku, a tu po chwili,
Don Juan klupie, bo bół w potrzebie.
Po wszystkim dziubka doł swoi żónie
i poszoł do sia. Została sama.
Dyć już po chwili słyszy klupanie
i w dźwiyrzach widzi zaś Don Juana.
Wszystko to, co przed chwilóm było,
roz drugi jóm spotkało łod dziada!
Dziołsze aż w gowie sie zakrynciyło
łod tego przónio, tak bóła rada!
Łón zaś we dziubek baba całuje,
do swoi izby drepce poleku,
łóna we szoku, bo niy pojmuje,
skónd tela siyły w starym czowieku!
Ledwo co pora minut minyło,
zaś do jyj izby stary wlazuje.
I tak, choby nigdy nic niy było,
zaś sie do łóżka Anie ładuje!
Trzeci roz sprawiół sie jak noleży,
Ana dostała wszystko co chciała!
Zadowolóno na łóżku leży-
-takego chopa jeszcze niy miała!
Już go wypuścić niy chce z alkowy,
chciała by jeszcze sie nim radować.
Łón tuplikuje, że jes wiekowy,
musi łoszczyndzać sie i flegować…
„Tóż jo ci powiym, moje kochanie,
żech niyjednego chopa już miała!
Dyć żodyn niy przoł mie tela razy
co ty, mój luby Don Juanie!”
Wielce sie zdziwiół słowami Any
Don Juan, jak je usłyszoł.
Dyć przeca świyncie bół przekónany,
że ino roz do ni prziszoł!
Tóż pryku stary, posuchej mie tera
- zadbej ło swego Alzheimera!
Jak widać, Alzheimer tyż mo zalyty
tak samo do chopa, jak i do kobiyty!
Autor:
B.Śmigała
„tyn Niemiec”, co wszystko chowie - tu-choroba Alzheimera
ace_Latn grn_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn isl_Latn quy_Latn bos_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slk_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn vec_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn ast_Latn pol_Latn pol_Latn