Idzie to tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Jedyn istny wrŏcŏ łod dochtora i gŏdŏ swojij babie, iże łostało mu ino dwadzieścia styry godziny życiŏ. Po tym łoznŏjmiyniu poprosiōł jōm ło... zeks. Snadnōm rzeczōm łōna sie zgŏdzŏ, nō i dupczōm sie.
Jakesik szejś godzin niyskorzij tyn istny idzie juzaś ku swojij babie i pytŏ sie:
– Moja ty roztomiyło, łostało mi łoziymnŏście godzinōw życia. A możno zrobiylibychmy to jesce rōłz?
I juzaś babeczka tego istnego zgŏdzŏ sie i juzaś sie dupczōm jak za modych lōt. Niyskorzij, po letkim śniku, tyn istny kukŏ na weker i spobōg sie, iże łostało mu ino łoziym godzinōw życiŏ. Tyrpie tak za ramia swojij baby i rzōńdzi:
– Moja ty roztomiyło! Jesce jedyn rōłz pokiel mi sie niy zemrzi!
– Tōć dyć, mōj chopecku, dupnymy sie! – gŏdŏ ta baba.
Dupczōm sie choby nŏjynte trzeci rōłz. Zatym baba łobyrtŏ sie na drugo zajta i biere sie do spaniŏ. Tyn istny festelnie sie trŏpi, iże chnetki mu sie zemrzi, kulŏ sie ze boku na bok, tyrpie sie, aże na łostatku łostowŏ mu ino śtyry godziny życiŏ. Klepie ta swoja babeczka po dupie aże ta sie łocuciyła...
– Moja ty roztomiyło! Łostało mi ino śtyry godziny życiŏ... Mōglibychmy...
We tym łoka mrziku baba sztrekła sie na tym prykolu i rzōńdzi:
– Niy! I jesce rōłz niy! Jŏ musza ło rozwidnioku stanōńć do roboty... a ty NIY!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn