Kito Lorenc jo dostał myto „Kluc wót Smedereva“
02.12.2008
Serbskemu spisowaśeleju Kitoju Lorencu jo se na zachopjenku nowembra wusoka cesć dostała: W měsće Smederevje w bliskosći Bełograda jo znaty serbski baznikaŕ dostał wuznamnjejše serbojske mjazynarodne myto za poeziju „Kluc wót Smedereva”. Nosaŕ myta jo był teke pśiwitany na dlejše rozgrono ze serbojskim kulturnym minsterom Njebojska Bradić. Wobšyrnje su serbojske casniki rozpšawili wo pósćenju myta. Wjeliki serbojski casnik „Politka“ jo wózjawił dlejšy interview z baznikarjom.
Kito Lorenc jo se naroźił w lěsé 1938 w Slepom a bydli źinsa ako lichy spisowaśel we Wuježku pla Bukec. Wón jo absolwěrował swóju abituru w źinsajšnem Dolnoserbskem gymnaziumje w Chóśebuzu, pótom swój studium slawistiki w Lipsku. Wón jo źěłał ako wědomnostny asistent a dramaturg.
Kito Lorenc płaśi se ako jaden z tych wuznamnjejšych serbskich basnikarjow, dramatikarjow, pśełožowarjow a wudawarjow. K twórbje Lorenca słušaju mjazy drugim „Nowe časy – nowe kwasy“, 1961; „Struga – Wobrazy našeje krajiny/Bilder einer Landschaft“, 1967; „Kluče a puće“, 1971; „Serbska poezija“, 1973; „Ty porno mi“, 1988; „Kołbas“, Serbska dźiwadłowa zběrka 1, 1994; „Suki w zakach“, 1998; „Die wendische Schiffahrt“, 2004; Handrij Zejler: „Der betresste Esel“, wud. a pśeł., 2004; „Serbska poezija 7 Kito Lorenc“, wud., zest, 2008.
Kito Lorenc jo cłonk Sakskeje akademije wuměłstwow. Wón jo nosaŕ Literarnego myta Domowiny, Heinricha-Heine-myta, Jakuba-Barta Ćišinskego-myta, Heinricha-Manna-myta, a spěchowańskego myta Literatura k wuměłstwowemu mytoju Barliń.
Lichotny stat Sakska jo pó słowach wuměłstwoweje ministerki Ewy-Marje Stange nominěrowała „wuznamnjejšego serbskego basnikarja pśibytnosći” za Lessingowe myto Lichotnego stata Sakska, z kótarymž budu jogo w januarje lěta 2009 pśipóznawaś.
lit_Latn unk szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn