CO MI ZŁOSTAŁO
Ze papyndekla krzinka łod Baty,
a wdriny – rozmajte stare zdjyncia.
Nasze, starzików, mamy i taty,
syna z synowóm, cery i ziyncia…
Sznupia w tyj krzince i przeciepuja,
zaś na wspominki mi sie zebrało.
Przeglóndóm zdjyncia, rozpamiyntuja,
co mi ze tamtych lot pozostało?
Piyrsze to pamiynć, dyć pamiyntómy,
tych, kerzy nos już łopuściyli.
Podwiel w pamiynci ich zachowómy,
tak dugo z nami bydóm żyli.
Co nojważniyjsze – dziecka złostały!
Dorobek nojwiynkszy – syn i cera!
Dwa wosy na glacy sie uchowały
i w DD-eRze kupióno kamera.
Z tych lot złostało mi pomieszkanie -
- trzi izby, kuchnia – na sztwortym sztoku.
I moja ślubno, moje kochanie,
co mie wachuje na kożdym kroku.
Licho pyndzyjo za lata harówy,
poru kamratów, jedyn przijociel,
ształchniynty nos po lewym siyrpowym,
po haji na molo, we Sopocie.
Tela mi z lot modości złostało.
Pewnie sóm inksi, co wiyncyj majóm?
Eli to dużo jest, eli mało?
Mie tego styknie, jo niy wajóm.
Autor:B.Śmigała
pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn hrv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn