. Nó, tóż mómy, bydymy mieli, tyn tydziyń piyrszy dziyń lata. I zarôzki spómniała mi sie pierónym starô powiarka: „Kiej świynty Jón łónka kosi, byle baba dyszcz uprosi”. Nó, możno to i prôwda ale musza sam zarôzki pedzieć, iże we łóńske lata, kole świyntego Jóna, berôłech sam ło tych wszyjskich zwykach skuplowanych ze łostatkym wiesny […]
Lato, a czym my sómy….
Uciychy przi Zielónych Świóntkach…
Zielóne Świóntki abo inakszij – „Zesłanie Ducha Świyntego”, to sóm ze sia do łostatka skuplowane blank stare lechickie zwyki ze naszóm krześcijóńskóm wiaróm. Bezmać to jes nôjstarsze świynto, bo spóminô nóm piyrszô gmina krześcijańskô, kierô stwórzyli jesce we Jerozolimie. Nale, u nôs zwekslowali take dôwniyjsze, pogańskie, starosłowiańskie „nowe latko”, co trefiało wtynczôs, kiej côłkô prziroda […]
Zielóne Świóntki a ajerówka…
Zielóne Świóntki a ajerówka… Już drugi tydziyń sómy we czyrwiyniu i tyż dzisiej mómy gryfne i fajniste świynto: Zielóne Świóntki. Wszyjskie miarkujóm, iże po naszyj Wielkanocy i po Godach jes ci to trzecie nôjważniyjsze – sam u nôs na Ślónsku – świynto. A tóż kiej wczorej bóła wilijô Zielónych Świóntek, to tyż niy łobeszło sie […]
Pouczka na Dziyń Dziecka…
Nó, a terôzki bydzie cosik ku pouczce, bo kiej jak niy przi Dniu Dziecka prôwić kôzanie, ło tym, co dziepiyro wele starych lôt gelduje. Wiycie, Lew Tołstoj, kiery we swojim dugim życiu zdónżół napisać chnet ło wszyjskim, łostawiół potómnóści tyż i krótkô łozprowka ło żółwiach. Jego gónny pies znôd kejsik szildkryjta, żółwia, wzión go do […]
Szpas przi Dniu Dziecka….
Szpas przi Dniu Dziecka…. Nó, tóż mómy już czyrwiyń, miesiónc we kierym przilazuje samtukej ku nóm lato. A napoczynô sie tyn miesiónc łod gryfnistego fajeru, łod Dnia Dziecka, kiery to dziyń trefiół nóm razinku dzisiej. I Wiycie, moje We roztomiyłe, jô blank niy poradza spokopić jednego. Fajrowalichmy jesce za tyj łoszkliwyj „kómuny” 1 Môja i […]
Dziyń Mamulki…
Dziyń Mamulki … We môju snadno sie u nôs festelnie fajruje, chocia jes ino jedyn taki dziyń, bez kierego te côłkie nasze życie bółoby blank bez cweku. Niy idzie mi sam ło 1-go lebo 3-cigo Môja. Rozłajzi sie ło nôjszykowniyjszy môjowy dziyń, ło… „Dziyń Matki”, kiej na isto kôżdy snôs musi ło swojij modszyj abo […]
Góra trzi….
A terôzki możno jesce jedyn wic skuplowany ze môjym i napoczniynciym wandrowaniô, rajzowaniô po kraju i po świycie. Jedyn wandrus i rajzynder wlazuje we Zakopanym do szynku, zicnół sie wele szynkwasu i pytô: – Gospodzki, a co łóni polycajóm dzisiôj na taki dyszczowy, zaślóndrany dziyń, na takô chlapaka? – Anó, panoczku, jô bych wóm radziół […]
Gyszichta ło bożyjmynce….
Gyszichta ło bożyjmynce…. Na dzisiôj narychtowôłech gryfnô gyszichta ło takij bożijmynce na Wynzłowcu. Możnoch jóm już sam we naszym radijoku łozprawiôł, ale jes łóna ci takô móndrô, iże werci sie jóm tuplowanie łopedzieć. Już terôzki blank niy bocza kajech jóm wysznupôł, łod kogoch jóm usłyszôł ani fto jóm nôjprzodzij napisôł, ale tak sie miarkuja, co […]
Niymoc a medikamynta na wiesna…
. Rółzczasu do dochtora przilazła blóndina ze łozcharatanym palcyskiym przi lewyj gracy. – Jak tóż tyż to sie stanóło? – pytô dochtór. – Anó, pónie dochtorze, próbowałach sie zabić, próbowałach sie zapukać. – Jak? Kcieliście sie zastrzelić i prasknyliście sie paniczko we palcysko? – Niy! Niy! Nôjprzodzij wycylowałach we serce, ale kiejech sie spómniała, wiela […]
Stary purt a môjowe gyfile….
Nó, tóż mómy już drugi tydziyń tego szykownistego, miyłosnego miesiónca… drugi tydziyń môja. Jôch już mocka sam łozprawiôł, gôwyńdziół bez te côłke trzinôście lôt na antynie Radia Piekary ło môju, ło przóniu, ło tych môjowych dziołchach, nó, ło wszysjkim, co jes ze tym miesióncym skuplowane. I chociach już deczko zwiykowany i barzij ku mie sztimujóm […]
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn