Wiycie! Kiejskik mielichmy ta łoszkliwô kómuna, we kieryj wszyjske mieli po równo… biyda potajlowanô na wszyjskich… nó, króm piyrszych sekretôrzy. Zatym wypraskła ta „Solidarność”, kiej to kôżdy snôs kciôł być „kapitalistóm”. Kôżdy, na isto kôżdy kciôł być kapitalistóm, bo wtynczôs JO, jô jeżech jes kapitalistóm, i terôzki dziepiyro pokôża tymu mojimu forarbajterowi (majstrowi, kerownikowi, dyrechtorowi) fto sam reskiyruje. Tela, co żôdyn niy spokopiół tego, iże we tym (dôwnij łoszkliwym) terôzki festelnie już umiyłówanym kapitalizmusie, tych kapitalistów jes ino pôrã procyntów, a reszt zółwizół musi bakać jak zawdy, i jak wszandy. Ale… jô dzisiôj blank ci niy ło tym kciôłech łozprawiać, chocia jes ci to tyż ze tym kapitalizmusym festelnie skuplowane….
Moji ludkowie roztomiyli! Znôcie tyn mierski gyfil, kiej ftosik napoczynô wrółz czytać wasz cajtóng bez wasze ramiy? Nó, tóż witejcie moje roztomiyłe we niy tak do łostatka łodlygłyj prziszłóści. Znodech ci niy tak dôwno jedyn szykowny artikel Charliego Brookera, ynglickigo wicmana i szpasownika. I tak ci sie sam miarkuja, co terôzki połozprawióm ło tych cufalach, ło ftorych tyn istny tak ci szykowniście i ze fantazyjóm łozprawiôł.
Posztiklować, podziylić sie czymsik ze inkszymi, tóż ci to na isto szykownistô idyjô, kierô jednakowóż sie ździebko wyszpotlawióła. A kiejsik bóło ci to take blank ajnfach…. Rzyknijmy, iże jô jes jakimsik hyjlynmynszym, jaskiniówcym. Ugóniółech ci fetownego bizóna. Niy wydola, niy byda poradziół ci go wećkać, tóż tyż posztikluja sie ze inkszymi. Niyftorzi sóm festelnie wdziynczne, na tyn przikłôd mój sómsiôd łoziymdziesiónt piyńć lôt stary, kiery niy jôd miynsa łod môżno i côłkigo miesiónca, bo sóm niy poradzi łapnóńć nicego króm możno jakisik ino glizdy. Nó ale, sam tak na isto niy idzie ino ło miynso. Tajluja sie sztikluja sie tyż ku tymu infórmacyjóma: myślónkóma, ftore brółdlujóm sie, kłymbióm we palicy, abo gryfnistymi gyszichtami ło przigodach, ftore mie sie przitrefiyli. Łozprôwióm festelnie szpasowny wic, jakech to kiejsik ciepnół kiźlikiym we kaczyca w lufcie, a śnij śleciało na ziym jajco. Przekôzuja plytnie, klachy ło wywołanych ludziach, ło znanych człónkach mojigo plymia. Jeżech na isto sam nôjważniyjszóm perzółnóm we côłkim ferajnie. To ci moji tajlowani miałó swój cil. Mógech niy ino nakôrmić swojich spółplymiyńców, ale i nastrynczyć jim moc łozrywki i ważnych byfyjlów, wiadómóści.
Nale, wróćmy sie ku naszym czasóm. Tajlowanie, barzij sztiklowanie jakosik wyńszło ze mółdy. Maluśkô ino tajla ludnóści łozporzóndzô srogszym forantym bizónigo miynsa, niźli bółaby w sztańdzie wećkać, a wszyjsko beztóż, iże prziznôwo sie nadbytnie porcyje we póstaci prymiji, roztomajtych culagów do gróntnych dôwków, znacy sie do gyhaltów. Gôdóm sam tak szprymnie „bizóni miynso”, ale móm na myśli, eźliście sie jesce niy skapli – pijóndze.
Te łogrómnucne gyhalty i prymije majóm przebródzać, zahaltować masówyj wykludzce tyj ci maluśkij tajli pragliwych i przepadzitych łochyntoli do cudzych krajów. Wystôwcie sie ino, co by to bóło, kiejby wykludziyli sie na tyn przikłôd do Singapuru i tam napoczli przepadzito zgrzybać dlô sia, co sie ino dô? Bez tyj jejich niypoślydnij, wziyntyj wiydzy, wybildowaniu i tymu jesce, iże poradzóm swojóm obecnościóm nôs uholkać, blank niy miarkuja, co bychmy samtukej zrobiyli. Pewnikiym we krótkich abcugach napoczli by my wrółz chodzować po sztwiórnóg i zjôdać włóśne dziecka.
Nie kca sam siôć paniki, ale takô jes prôwda. I na isto niy ma sam we tych mojich słówecka bździnki bali iróniji i zgrzyndliwóści. Masto ślimtać nad wielkóścióm jejich prymiji, godzióło by nóm sie paś, bechnóńć na klynczki i stôć ło to, coby jim wygódzić, a ku tymu jesce szkómleć ze płaczkami we łoczach i pôłnymi gymbóma, coby łóni łostali samtukej, na miyjscu. Abo potuplować jim gyhalty i uformiyrówać ludzki rzecióndz, lyńcuch naobkoło flugplaców, coby nóm niy pitli. I niy błôgać jich, wychciywać łod nich – bróń Pónbóczku – coby czym niy bóńdź sie snami sztiklowali. To by jich możno ino nadbytnio łozhajcowało.
Tajlowanie sie jes ci ino dló nôs, dlô côłkigo resztu, sztikla śmiyrtylników. Niy jakimsik miynsyn, ino informacyjóm. Kaj my sómy? Co robiymy? Podziylmy sie tym! Łopóblikójmy to! Nó, dalij! Tóż to szykownô i moc szumnô gracka! Corôzki czyńścij trefióm na aplikacyje i zerwisy, take jak FaceBook, Naszô Klasa abo Twitter, kiere łoczykujóm, iże byda sie dzielół wszyjskim, co robia łod tego łoka mrziku, kiej ino ło szaroku łezewrza ślypia. Ja, jô miarkuja, iże niyftore rzyknóm, iżech jô, stary knaker, łogup i prziszôł ło gowa, bo mi sie internecu zakciało. Ale tyż wiym, coch niy ma piyrszy, ani łostatni ze tych tyż zwiykowanych, kierzi sztyjc i jednym ciyngiym siedzóm przed kómputrym. Sómech sie dziwowôł, jaki to cud techniki. Całbrowny świat muzyki na tyn przikłôd za drikniyńciym jednego knefla. To take niypodobne jak to, iże niech aż Pónbóczek bróni, kiej buks policajta góni! Kiej ci jedna fyrma wkludzióła walkmana na łostatek lôt siedymdziesióntych, jejigo gównóm atrakcyjóm bóło to, iże cowiek móg se pyndalować po lekuśku hulicóm i suchać sóm dlô sia „Sweet Caroline” Neila Diamonda, i żôdyn go ci niy szacówôł i niy łocyniôł. Bylichmy, my, mode ludzie wtynczôs, pónami włóśnygo, priwatnygo świata muzyki. Kiejby jesce wtynczôs tyn walkman miôł fónkcjô potajymnygo kuplowaniô sie ze naszymi kamratóma i łozprawianiu jim ło tym, co razinku terôzki suchómy, żôdyn by tego wichajstra sie niy lajstnół, a jejigo twórcy trefiyli by sie ze nôjsrogszóm podyjzdrzliwóścióm.
Niy spokopcie mie moje roztomiyłe źle! Jô jes za dzielyniym sie tymi mojimi myślóma, nawet gupielokowatymi i belerowymi (czego przikłôdym sóm moje radijokowe kónski). Ludzie przecamć zawdy bydóm sie łoddôwać tyj czynnóści ze zamiyłówaniym. Eźli ftosik kce szkryflać na Twitterze ło tym, iże niy poradzi uzdać eźli łoblyc dzisiôj modre fuzekle, lebo brónotne, niych sie szkryflô. Ale kiej sztiklowanie sie, dzielynie informacyjóm stowo sie bez znaniô, bezwiydnie, przelazujóm mie dyrgówki, chytô mie zima.
Ludzie tak by tak twórzóm jakiesik wymyślate i dziwokie wersyje samych siebie na potrzyby internecowygo płużynio, korzystaniô: łostre wpisy, łozbuchane, wyłolbrzimióne ryakcje. Bo we tym côłkim łoszkliwym internecu my ino markiyrujymy siebie, a bydzie jeszcze gorzij. Bo te côłke kómputrowe łoprogramowani bydzie za nôs myśleć, bydzie za nôs klachać kómu potrza, co łoglóndómy, co suchómy bez tego kómputra. Bydymy jak bohatyrze fylmów animówanych, nad naszymi palicóma bydzie wisieć „kursor” i bydzie ci łón cichtować i ślakować nasze życie. Znôcie, moje roztomiyłe, tyn niyprzijymny, mierski gyfil, kiej we cugu abo we bance ftosik napoczynô czytać wasz cajtóng bez wasze ramia. Witejcie tóż tyż we świycie prziszłóści. Mogecie sie już wszyjske , i mode, i te stare knakry jak jô, do tego po lekuśku przibadać. Bydymy sie wszyjskim dziylić, bydymy wszyjsko sztiklować. Ja sztiklować, i dziylić do łostatka! Możno myślicie, iże łozprawióm jakiesik duperszwance i belery, bo przecamć niy kôżdy snôs, tych barzij zwiykowanych, sztyjc zicuje przi kómputrze jak modzioki, ja? Nó tóż dejcie sie pozór, bo przecamć terôzki samtukej we Polsce jes bez piytnôście roztomajtyj zorty „służb” (CBA, CBŚ, NIK i co tam jesce idzie wypokopić), kiere zbiyrajóm, tajlujóm, sztiklujóm wszyjsko łó nôs, a my nic ło tym niy wiymy. Bali i nasze mobilnioki (a tych jes we Polsce wiyncyj niźli ludzi) poradzóm wszyjsko ci łó nôs pedzieć tam, kaj by my tego blank niy kcieli.
Sztiklowanie bez szpicowanie i kukanie…
Wiycie! Kiejskik mielichmy ta łoszkliwô kómuna, we kieryj wszyjske mieli po równo… biyda potajlowanô na wszyjskich… nó, króm piyrszych sekretôrzy. Zatym wypraskła ta „Solidarność”, kiej to kôżdy snôs kciôł być „kapitalistóm”. Kôżdy, na isto kôżdy kciôł być kapitalistóm, bo wtynczôs JO, jô jeżech jes kapitalistóm, i terôzki dziepiyro pokôża tymu mojimu forarbajterowi (majstrowi, kerownikowi, dyrechtorowi) fto sam reskiyruje. Tela, co żôdyn niy spokopiół tego, iże we tym (dôwnij łoszkliwym) terôzki festelnie już umiyłówanym kapitalizmusie, tych kapitalistów jes ino pôrã procyntów, a reszt zółwizół musi bakać jak zawdy, i jak wszandy. Ale… jô dzisiôj blank ci niy ło tym kciôłech łozprawiać, chocia jes ci to tyż ze tym kapitalizmusym festelnie skuplowane….
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn