Sago plaża
Na dworze wiater wieje, a je fest zima, bezto dzisio bydzie jedna piykno spōminka na lato. Mōżnej, że ôd tego sie Wōm na sercu ciepli zrobi?
Doś pora lot nazod jedyn mōj znajōmek, co mu Waldek je na miano, wygroł rajza do Francyje. Ôgrōmnie sie skuli tego radowoł, a nojwiyncy mioł uciechy, że ta tura była yno do jednego. Bezto żodnego niy musioł ze sobōm brać!
– Teroz to jo se ôddychna! – radowoł sie w duchu, ale macha robiył markotno, że niby mu je żol, że cołki swoji roztōmiłej familije ze sobōm zabrać niy poradzi.
We autokarze Waldek siedzioł ze takim jednym chopym ze Chorzowa, co sie go sztyjc gupoty trzimały, a ku tymu jeszcze rod śpiywoł, a wice godoł. I tak se ôba chopy do gustu przipadli. Bezto bez cołko rajza trzimali sie społu. Te wszyjski miasta, kaj jechali, to sie im fest widziały!
Skuli tego połno fotografijōw natrzaskali,
coby se jejich familije tyż chocioż kōnsek tyj Francyje mogli ôbejrzeć! Ôstatni dwa dni mieli se ôddychnōnć nad morzym. Pogoda była piykno, na plaży piosek bioluśki
a ciepły! Jak kery ni mioł rod słōneczka to sie mōg pod taki elegancki namiot skryć, a „drinka” se wypić. Jak sie tak ôba chopy piyknie wygrzoli, a potym jeszcze pora tych „drinkōw” wypiyli, zachciało sie im do hajźlika!! Kej szli nazod dali pozōr, że kōnsek dali je jeszcze jedna plaża, yno że je płotym ôgrodzōno, a ludzi tam ani wiela ni ma.
Tymu chopu ze Chorzowa zaroz gupoty zagrały, a Waldik tyż niy bōł ôd tego, nō, to płot roz-dwa przesadziyli, a za mōmynt bōli po drugi strōnie. Jak prziśli bliży, to sie dziepiyro kapli, kaj trefiyli: to była sago plaża! We hotelu słyszeli, co kara sie płaci, jakby sie tam we batkach łaziyło. Rezikować niy chcieli, bo tych frankōw wiela ni mieli. Nazōd uciyc sie tyż niy dało, bo akuratnie za tym siatkōwym płotym szli te francuski szandary. No, to chopy batki we piosku zakopali a sagich udowali.
I nawet sie im tam widziało, bo widoki piykne mieli, ale gorzi było potym, jak trza było te batki ze piosku wykopać. Waldik swoji znod roz-dwa, ale jego kamrat straciył aże trzi godziny, bo se niy naznaczōł, kaj batki skowoł, a we tych galotkach mioł paszport!
Jakbych jo taki przigody miała, to bych sie fest zagrzoła, a Wy?
PS. Dziynkuja panoczkowi Alojzowi Zimończykowi za pomoc we ślonski korekcie.
Grymlino.
Jeśli podobało Ci się opowiadanie “Sago plaża” to zapraszam do czytania innych z cyklu po naszymu
Koniecznie zajrzycie na mój profil na Facebook.
dyu_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn bug_Latn pol_Latn pol_Latn