Tak jakosik po dwadziestuch piyńciuch latach ranżyrowaniŏ harleym jedyn istny miŏł mniymani, iże uwidziŏł już kyns świata i uznŏł, co już czŏs coby łosiydlić sie kajsik na fiks. Lajstnōł sie kōnsek ziymi kajsik we Vermont, tak daleko łod inkszych ludzi, jak to ino bōło możebne. Ze briftryjgrym widziŏł sie ino rōłz na tydziyń, a po sprawōnki jejździōł rōłz do miesiōnca. Krōm tego naobkoło bōła ino nŏtura i… łōn sōm.
Tak po jakimsik pōłtora roku takigo życiŏ usłyszŏł klupanie do dźwiyrzy. Idzie ku nim, łotwiyrŏ i widzi srogigo, brodziatego samtyjszego chopa.
– Sergust chopie! – gŏdŏ tyn tuziymiec. – Jŏch jes Enoch, twōj sōmsiŏd, a sōm miyszkōm jakesik śtyry mile we tamtym richtōngu. Za jakesik możno dwa dni, na łodwieczerz rychtuja maluśkŏ gōścina, take przijyńcie. Miŏłbyś możno lust, chańdź ku mie przijńść?
– Nō ja, a dyć! Po pōłtora roku na tym łodludziu rŏd sie zabawiã… bydzie fajniście…
Enoch pożygnŏł sie i już miŏł deptać ale łobyrtnōł sie i rzōńdzi jesce:
– Suchej ino! Jeżeś sam blank nowy, tōż tyż pewnikym musza cie łostrzyc, co bydymy tam na tyj gōścinie łostro słepać!
– Niy ma problyma, Enoch! Bez 25 lŏt jejździōłech harleym, tōż tyż tak sie medikuja, iże dōm rada.
I juzaś już miŏł łōn łodlazować, kej juzaś sie łobrōciōł i rzykŏ:
– Musza cie tyż jesce łostrzyc, co jesce nigdy niy bōło u mie impryzy bez srogachnyj chaji, szarpaki i krachu.
– Ze dwadziyściapiyńciolytnim doświadczyniym motorcyklisty myśla se, co… dŏm se radã.
Nō, i tyn Enoch juzaś sie łodwrŏcŏ, coby łodyjńść, ale zahaltowŏl, jakby sie cosik spōmniŏł:
– Nō, chopie, musza ci jesce ku tymu pedzieć, co ta gōścina u mie, to takŏ ci orgijŏ zeksu! Widziŏłech tam zachy ło ftorych mi sie ani niy śniōło.
– Chopie, dej pokōj, po 25 latach jejżdżyniŏ na harleyu i po pōłtora roku na tym łodludziu jeżech wiyncyj niż fertik, razinku na to. Aha, rzyknij mi jesce Enoch jak jŏ sie mōm na te przijyńcie łoblyc?
– Wiysz chopie, mogesz sie łoblyc jak ino kcesz…. zōłwizōł bydymy na tyj gōścinie ino my łoba!
Harleyowiec…
Tak jakosik po dwadziestuch piyńciuch latach ranżyrowaniŏ harleym jedyn istny miŏł mniymani, iże uwidziŏł już kyns świata i uznŏł, co już czŏs coby łosiydlić sie kajsik na fiks. Lajstnōł sie kōnsek ziymi kajsik we Vermont, tak daleko łod inkszych ludzi, jak to ino bōło możebne. Ze briftryjgrym widziŏł sie ino rōłz na tydziyń, a po sprawōnki jejździōł rōłz do miesiōnca. Krōm tego naobkoło bōła ino nŏtura i… łōn sōm.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn