04 grudniai bydymy fajrowac Dziyn Górnika, abo
Barbórka jak kto woli. Niy ma to juz dzisiok takie szumne fajrowanie jak downij.
Starsi jeszcze pamiyntajom, jak bolo i trocha luto, ze sie wszystko pozmiynialo.
My z Erwinym chneda kozdego roku szli na barborkowo muzyka,
abo tyz trefiali sie u kieregos z Erwinowych kamratow. Ostatni roz tak my sie trefiyli,
jak moj chopeczek rychtowol sie na pynzyjo. Posproszali my do sia Ywalda, Stanika i
Jorgusia ze swojimi babami. Wszyjscy loni robiyli na tyj samyj grubie.Skirz tyj
przilezytosci napiyklach calo holda krepli, uwarzylach sztyry srogie golonka, galert z
ratkow i polno brytfana krupniokow. Erwin kupiyl gorzolka i pora piw. Siedzieli my wtedy
chned do rana. Kozdy z chopow za rajom osprawiol o robocie na dole i co im sie tam bez
wszystkie lata gyszpantnego przitrefiylo.
Nojprzod Jorgus pogodol nom o tym, jak kierys szychty
siedzieli w chodniku i sniodali. Loroz poslyszeli, ze cos wyrczy i butluje kajsik kole
nich. Niy wiedzieli co je lols. Przeca stoli z robotom. Jedyn z kamratow tompnyl ze zlosci
nogom o zola i w tym momyncie cosik sie pod nim rablo. Wleciol az po bas na dol. Wszyjscy
ze strachu zesztajfnieli, a tyn istny ryczol na colki karpyntel, bo poczul, ze cosik go
ciagnie za szlapy. Poczon wolac wystraszony - Skarbniku, niychej mie, dej mi pokoj,
jeszcze niy teroz, jo mom w doma male dziecka. Potym zrobiylo sie na chwila cicho i
wszyjscy naszpicowali uchole. Czekali co bydzie dalij. Loroz sleprym szkublo i straciyl im
sie blank z loczow. Poslyszeli tyz glosny smiych. Trocha niyskorzij dowiedzieli sie, ze
jejich kamrat wleciol do nizszego chodnika. Tamte gorniki z dolu tyz sie zlynkli, jak
nogle we fyszcie uwidzieli wiszonce szlapska. Bez pora dobrych lot godalo sie o tym na
grubie. Potym osprowiol Ywald, jak jego kamrat na nocnyj szychcie stol som przi pancrze i
loroz stanyl przed nim blank cudzy chop. Trzimol w rekach fest lostre swiatlo i nic niy
godol, a potym w momyncie sie straciyl. Tyn kamrat bol tak wylynkany, ze na drugi dziyn
zaroz sie z gruby zwolniyl.
Jak juz chopy pogodaly o tych wszystkich sleprach, hajerach
i zmierzlych sztajgrach, zaczlach losprawiac jo. A godalach o tym, jak w kieros Barborka
wybralach sie na zwiydznie gruby. Na tyj wycieczce boly przewaznie same baby. Wszystkie
chcialy lobejrzec kaj jejich chopy robiom. Nojprzod zwiydzaly my powiyrchnia. Zakludziyli
nos do lampowni, markowni, maskowni, pokozali cechownia, dyspozytornia i kuchnia, w kieryj
rychtujom paker zupa dlo grubiorzy. Na koncu oglondaly my laznia z badymajstrym w
pojstrzodku. Tam mi sie nojbardzij podobalo. Bola to srogo sala z bralzami, szpindami, a
konsek dalij z gibzdeki wisialo mocka hokow z czornymi lontami i charbolami. Wyglondalo to
tak, chocby colko hormijo ludzi loroz sie obiesiyla.Jeszcze dzisiok mi sie to stawio.
Potym zaszli my ku szybowi. Dostaly my loblyc drylichowe
mantlowy i helm na glowa. Ze strachym powsiodaly my do szole.Jechala na dol chocby dzik
jaki, a nom zolondek podskakowol ku mandlom. Wszystkie my rzykaly do sw.Barbary, co by ta
jazda szczynsliwie sie skonczyla. Pewnikiym nos wysluchala, bo dojechaly my w colkosci. Na
dole bolo cma, chocby u Murzina w rzici, yno z kronzyn swiyciylo swiatlo.
Czekalo tam na nos pora sztajgrow. Szly my za nimi, a loni
nom wszystko pokozywali i oznajmowali co je co.Widzialy my koloski, yndrola, sztraby,
sztice, hupcugi, trafoki i kronzyny z kniplami. Jedyn sztajger pokozol nom metrowo okorka
i pedziol, ze to je fela. Jo sie zaroz osmiola, bo spomnialo mi sie, jak Erwin wdycki
osprawiol, ze biere swoja FELA i lygo na nij.
Potym zakludziyli nos ku kombajnie i pancrowi. Bolo co
loglondac.Wszystko takie srogie. I wtedy przitrefiylo mi sie cos strasznego. Niy wiym jak
to sie stalo. Czych rziciom kajs zahoczyla, czy lokciym dugla, w kazdym razie cos nogle
loszkliwie zawyrczalo, a jo poczula, ze jada ze szlapami w gorze. Slyszalach jak baby
ryczaly wniyboglosy, ze Cila jedzie na pancrze. Dobrze, ze sztajgry to zwyrtne chopy i na
czas wylonczyli pieronstwo.
Ani bych se niy pomyslala, ze tako wycieczka mogla sie dlo
mie zle skonczyc. Potym, jak zech to w doma Erwinowi osprawiala, ryczol po mie, jak po
smarkatyj dziolsze. Pedziol, ze babska niy majom nic do szukanio na dole. Prziznalach mu
recht.
Nigdy bych sie juz niy opowozyla na dolowo wycieczka
wyprawic. Ta jedna mi stykla na colkie zycie. No, ale coch widziala, to widziala.
Wasza Cila
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn nld_Latn szl_Latn pol_Latn bem_Latn