. Nó, tóż mómy, bydymy mieli, tyn tydziyń piyrszy dziyń lata. I zarôzki spómniała mi sie pierónym starô powiarka: „Kiej świynty Jón łónka kosi, byle baba dyszcz uprosi”. Nó, możno to i prôwda ale musza sam zarôzki pedzieć, iże we łóńske lata, kole świyntego Jóna, berôłech sam ło tych wszyjskich zwykach skuplowanych ze łostatkym wiesny […]
Lato, a czym my sómy….
Brele
Brele Cajtōng starzik czytać chcioł Niy wiy kaj se brele doł Nasamprzōd w szuflodzie szuko Potym pod stōł zaczōn kukać Do szaketa wsadziōł rynka Tam ich niy ma, co za mynka Zajrzoł pod szrank, łōżko, tepich I nic niy znod, to nojlepi Puda do antryja na dōł Niy bōło ich, tōż se padoł W kuchni […]
Uciychy przi Zielónych Świóntkach…
Zielóne Świóntki abo inakszij – „Zesłanie Ducha Świyntego”, to sóm ze sia do łostatka skuplowane blank stare lechickie zwyki ze naszóm krześcijóńskóm wiaróm. Bezmać to jes nôjstarsze świynto, bo spóminô nóm piyrszô gmina krześcijańskô, kierô stwórzyli jesce we Jerozolimie. Nale, u nôs zwekslowali take dôwniyjsze, pogańskie, starosłowiańskie „nowe latko”, co trefiało wtynczôs, kiej côłkô prziroda […]
Zielóne Świóntki a ajerówka…
Zielóne Świóntki a ajerówka… Już drugi tydziyń sómy we czyrwiyniu i tyż dzisiej mómy gryfne i fajniste świynto: Zielóne Świóntki. Wszyjskie miarkujóm, iże po naszyj Wielkanocy i po Godach jes ci to trzecie nôjważniyjsze – sam u nôs na Ślónsku – świynto. A tóż kiej wczorej bóła wilijô Zielónych Świóntek, to tyż niy łobeszło sie […]
Piątek – trzynastego
Piątek – trzynastego Wiem, że dzisiaj trzynastego I do tego – jeszcze piątek Dzień pechowy? – Nie, radosny Bo weekendu to początek Teraz pięknie słonko świeci Słychać świergot i śmiech dzieci Pech się schował gdzieś do kąta Wcina lody i nie psoci Czarne koty gdzieś zniknęły Drabin nie ma na chodniku Lustra stoją, się nie […]
Baśniowy kwiat
Baśniowy kwiat Gdzieś w gęstym borze wśród prastarych drzew Gdzie słychać szum liści i rusałek śpiew Gdzie przejrzysty strumyk skacze po kamykach A zwierz cichuteńko w leśną głuszę zmyka Tam w Noc Świętojańską o samej północy Zakwita jedyny, piękny kwiat paproci Ten kto go odnajdzie – jak legenda niesie – Będzie najbogatszy na calutkim świecie […]
Kochany Tato
Kochany Tato Tatusiu – Dlaczego jest niebo niebieskie? Dlaczego ptaszki ćwierkają? Dlaczego jest trawka zielona, a rybki nóżek nie mają? Dlaczego deszcz leci z nieba i kwiatki są kolorowe? Dlaczego koguty pieją, a włosy rosną na głowie? Tatuś, na wszystkie pytania odpowie bez wymówki. Weźmie na ręce, przytuli, czasem pogłaszcze po główce. On wystrugał konika. […]
Pouczka na Dziyń Dziecka…
Nó, a terôzki bydzie cosik ku pouczce, bo kiej jak niy przi Dniu Dziecka prôwić kôzanie, ło tym, co dziepiyro wele starych lôt gelduje. Wiycie, Lew Tołstoj, kiery we swojim dugim życiu zdónżół napisać chnet ło wszyjskim, łostawiół potómnóści tyż i krótkô łozprowka ło żółwiach. Jego gónny pies znôd kejsik szildkryjta, żółwia, wzión go do […]
Szpas przi Dniu Dziecka….
Szpas przi Dniu Dziecka…. Nó, tóż mómy już czyrwiyń, miesiónc we kierym przilazuje samtukej ku nóm lato. A napoczynô sie tyn miesiónc łod gryfnistego fajeru, łod Dnia Dziecka, kiery to dziyń trefiół nóm razinku dzisiej. I Wiycie, moje We roztomiyłe, jô blank niy poradza spokopić jednego. Fajrowalichmy jesce za tyj łoszkliwyj „kómuny” 1 Môja i […]
Chciałabych
Chciałabych Chciałabych jeszcze roz słyszeć, jak bije Wasze serduszko. Chciałabych pedzieć – pszaja Wōm – Cichuśko, na Wasze uszko. Pohalać Wasze wosy, jak u gołōmbka biołe i pocałować rynce sharowane, zgrabiałe. Chciałabych siednōnć se przi Wos. Suchać, jak mōndrze radzicie. Przigarnōnć Wos do siebie i podziynkować za życie. Mamulko, niy ma Wos przi nos. Wziōn […]
szl_Latn szl_Latn hat_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn jav_Latn pol_Latn ces_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn