Tyn łostatni most.
Przed tym mostym stanymy
Z wszystkiymi sie pożegnomy
A pudymy polekku do nieba
Tam kaj bydzie iść nom trzeba
Wszystko sam oroz zostawiymy
Ze smutkiym na wiyrch pudymy
I łza sie w oku bydzie krynciła
Smutno melodia bydzie nuciła
Że śmierć już szans pozbawiyła
Bliskich wartko nom zostawiyła
Krok za krokiym na samo góra
A w sercu została srogo dziura
I oroz fest jasno sie zrobiyło
Wszystko kole nos sie zmiyniło
Tam furt na wiyrchu w niebie
Kożdy znojdzie Anioła dlo siebie
Bydzie mu tam czas yno umiloł
Żeby kożdy ziymi niy wspominoł
Wyleczy On kożdego z tynsknoty
Do coś nowego dziynnie do roboty.
Pokoże pomau tajniki tego nieba
Uczyć bydzie sie nom tego trzeba.
Autor : Stanisław Skiba
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn