Jakub Ticin
Jakub Ticin (* 1. awgusta 1656 w Kulowje; † 17. apryla 1693 w Běłohródźe) bě serbski jezuit a rěčespytnik. Wón bě spisar prěnjeje hornjoserbskeje gramatiki a załožer nabožneho pismowstwa katolskich Serbow.
Po wukubłanju na šuli Budyskeho tachantstwa dźěše Ticin do Čěskeje, přistupi rjedźe jezuitow a započina studij na uniwersiće w Praze. Nimo jeho měšniskeho zastojnstwa zaběra wón so z wědomostnymi studijami k słówjanskim rěčam. Zakład jeho dźěła běše jemu wužiwany, serbski dialekt z Kulowa.
We Łužicy spěchowaše Ticin putnikowanje do Róžanta a spisa 1692 rozprawu wo z Róžećanskej Marijinej postawu zwjazanynmi legendami a nałožkami. W lěće 1693 zemrě wón na chorosći we wónje Turkow blisko Běłohroda, w kotrymž je so jako kapłan we wójsku princa Eugena wobdźělił.
1994 so městno w Kulowje po nim pomjenowa.
Spisy[wobdźěłać]
- Principia linguae wendicae quam aliqui wandalicam vocant. Praha 1679 (Jako nowoćišć wudaty wot Frida Michałka, Budyšin 1985).
- Epitome Historiae Rosenthalensis, sive Compendiaria Narratio de Origine, ac Cultu pervetustae BV Mariae Statuae, in Pago Rosenthal Lusatiae superioris. Praha 1692.
Žórła[wobdźěłać]
- Alfons Frencl: Podłu klóšterskeje wody (1986), (2. přehladany a změnjeny nakład), str. 10
- Sonja Wölke: Die Anfänge der sorbische Grammatikschreibung. In: Zeitschrift für Slawistik 43(1998), S. 286-293.
lmo_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn mos_Latn szl_Latn srd_Latn szl_Latn pol_Latn deu_Latn