Co ty togodla groniš?
6Jezus póchyli se dołoj a pisašo z palcom na zemju.
7Gaž wóni pak njepśestachu jogo pšašaś, nachyli wón se górjej, a źašo k nim: Chtož mjazy wami bźez grěchow jo, ten chyś k prědnemu kamjeń na nju.
8A póchyli se zasej dołoj, a pisašo na tu zemju.
0Wóni pak to słyšece a wót jich wědobnosći hopóznanjone, źěchu wen jaden za drugim, a zachopichu wót tych staršych až k tym slědnym.[Jan 8,6–9]
Pismawucone a Farizejarje su pśiwjadli do templa žeńsku, kótaruž su łamanje manźelstwa do winy dali. Pó kazni Mojzasa jo se měła kamjenjowaś. Wóni su se pak pšašali Jezusa: „Co ty togodla groniš?”[Jan 8,5]
Kak dejał Jezus na to lasne pšašanje Farizejarjow reagěrowaś? Dejał manźelstwołamarku zasuźiś, aby kazni wěrny wóstał, abo dejał gnadny byś, až taka kazń za njogo jo knicomna? Co by my wótegronili?
Kněz nejžpjerwjej njewótegronijo na pšašanje pśeśiwnikow. Póchylijo se dołoj a pišo, ako njeby glědał na tych luźi. Co wón pišo? Až sam syn fryjneje kněžny jo? Jezus jo pak wiźony ako swětło swěta, a wón nastaja swójo swěśadło kazni na pšašarjow. Tak pśiźo jogo wótegrono: Jo, awtorita kaznjow płaśi, nic jano za manźelstwołamarku, ale płaśi za wšyknych! Kake mócne wótegrono: „Chtož bźez grěchow jo, ten chyś prědny kamjeń!” Jezus njejo pśišeł zasuźit. Jo pśišeł, aby nas pówucył a swět wustrowił.
Zasej se póchylijo a pišo. Co ga wón pišo na zemju? Su mjenja tych njewuwěrnych do zemje abo do pěska pisane…?[Jeremias 17,13]
Pisanje Jezusa dajo nam móžnosć k pśemyslowanjeju. Co jo grěch? Grěch se śišći do našogo žywjenja a zajźujo, aby pšawdosćiwje žywe byli. Gaž zawustanjomy, móžomy jen spóznaś. Tak ako how, źož Farizejarje su te pópšawne njestatkarje. Wóni su zgrěšyli! By kśěli cłowjeka zwoprowaś, aby mógali drugemu zeškóźeś. Załapjone Farizejarje wuśěguju, jaden pó drugim, starše ako prědne, dokulaž wóni njejsu kśěli pósromośone byś. Jezus wóstanjo sam z wobwinowaneju žeńskeju. Co Jezus pišo na zemju? Snaź njepišo jadnorje: Bog jo lubosć. To by było pśeliš lažko. Grěchy njamóžomy pśejś z lubosću. Njestatki a njepócynki se muse zasuźiś. Grěšniki pak maju šansu na wrośenje. Grěchy nikula njejsu pšawe, ale grěšnik móžo byś zasej wopšawnjony pśed Bogom. Pótakem Jezus zasuźujo tu žeńsku z mjelcanim swójeje lubosći, kenž miłosćiwa jo. Wón pak groni žeńskeje: „Ga ja teke śi njezatamujom, źi tam, a njegrěš hyndalej wěcej.” [Jan 8,11] Kněz nas wuwjeźo z grěchow. Njejsmy popajźone našych grěchow. Wón groni:
„Ja zaženjom twójo pśestupjenje kaž mrokawu a twój grěch kaž kurjawu. Hobroś se ku mnjo, pśeto ja śi humóžyjom.”[Jezajas 44,22]
Bóže słowo w serbskem rozgłosu RBB na stwórtu njeźelu pśichoda 2018.
Bibliske citaty: Dolnoserbska biblija 1868
ces_Latn vec_Latn ces_Latn hrv_Latn ces_Latn hrv_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn bos_Latn szl_Latn szl_Latn