Piyrw do dziadka i ôjcōw ôd babcie, na smyntŏrz Wszyjskich Świyntych we Pszczynie. Jak już my tam sōm, pŏrã rajōw dalij je grōb pani Werki, tōż wejrzymy.
Potym do Mikołowa, do ōmy i ōpy. Zapolymy lampki, porzykōmy i zacznymy szpilać we „znŏjdź groby ujkōw”. Zawdy trza sie ich fest naszukać (jedyn zarŏz na wiyrchu, drugi kōnsek dalij). Grobōw ôd tatowyj familije bōłoby za tela, jadymy dalij.
Panewniki, do ujka Marianka. Smyntŏrz komunalny w Katowicach, do drugigo dziadka. Smyntŏrz za katedrōm, do maminych starzikōw.
Nazŏt ku Pszczynie. Na wieczōr zawdy żech szeł pod krziż: na Wszyjskich Świyntych abo na Jadwiżkã, sŏmymu abo z kamratami. Jakech sie przekludził, zmiyniło sie ino to, że zaczynōm ôd Panewnikōw i jadã w drugŏ strōna.
Takŏ je naszŏ – moja – rajza.
Szlus! Za wiela czytōm demagogōw, a za mało filozofōw, coby poradzić ô tym wiyncyj ôsprŏwiać bez fulaniŏ.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn