Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
piątek, 23 września 2016
Ło co weta...
– Muszōm łŏni panoczku miarkować, co idzie mi ło srogachnŏ suma pijyndzy. – rzykła ta istno do byamtra.
Po dugotwałych dyskusyjach dali zwōlŏ starucnyj paniczce trefić sie ze prezesym, bo – tak prŏwdōm – klijynt nasz pōn.
Prezes spytŏł sie ło wiela to pijyndzy sie rozłajzi, wiela to tyż ta starucnŏ ōłma kce wpłacić do banku.
Zwiykowanŏ paniczka łodpedziała, iże idzie łōnyj ło 50 milijōnōw ojro. Zatym łozewrziła ta swoja tasia, tyn jeji koferek, coby tego istnego przeprzić, iże to je na zicher prŏwda.
Ganc ajnfach interesowny prezes pytŏ ło pochodzyni tych pijyndzy:
– Roztomiyło paniczko, jeżech festelnie zadziwany takōm ilōściōm pijyndzy, jakŏ mocie przi sia. Jakeście to paniczko erbli?
Ta klijyntka ze rułōm łodrzykła:
– Blank ajnfach. Mōm rada sie wetować!
– Idziecie ło weta? – pytŏ prezes. – Nale ło co sie wetujecie?
Zwiykowano damulka łodrzykŏ:
– Nō, cōż, tarŏzki wszyjsko je myjglich. Na tyn przikłŏd moga sie wetnōńć swami panoczku prezesie ło 25 tysiyncy ojro, iże wasze panoczku jajca sōm śtyrykańciate!
Prezes sie ino lachnōł festelnie i pedziŏł:
– To przecamć je festelnie wicne! Na tyn szimel niy mōglibyście paniczko nigdy tak wiela zarobić.
– Nō, cōż, przecamć pedziałach, co we tyn szimel zarobiōłach moje pijōndze. Sōm łōni fertik wetnōńć sie ło to symnōm?
– A już-cić... wetna sie! – łodpedziŏł prezes ( w kōńcu szlo ło mocka pijyndzy). Wetna sie swami paniczko ło 25 tysiyncy ojro, iże moje jajca nie sōm śtyrykańciate!
Starszyjszŏ paniczka łodpedziała wrōłz:
– Nō, tō wetlichmy sie , ale skuli tego, co idzie lo srogachne pijōndze, musza spytać eźli moga przijńść jutro ło dziesiōntyj ze mojim anwalterym, alwokatym, coby sprŏwdzić nałōcznie i przi świadku?
– Ja, moge być, iże sprŏwdzymy to jutro!
Bez cŏłkŏ noc prezesbōł niymożebnie snerwowany i przetrŏwiōł mocka godzinōw na sprŏwdzaniu, eźli jejigo jajca sōm jak przinŏleżi. Łobadowŏł je ze kŏżdyj zajty. Na łostatku przi spōmożyniu gupigo testu bōł 100 % isty, iże wygrŏ weta.
Na drugi dziyń ło rozwidnioku, ło dziesiōntyj prziszła do banku ta zwiykowanŏ paniczka ze jeji anwalterym, ze jeji prawnikym. Przedstawiōła łobiuch chopōw i tuplowanie powtōrzōła, iże idzie ło weta, kerego stŏwkōm je 25 tysiyncy ojro.
Prezes przichwŏlōł wetowanie ło to, iże jejigo jajca sōm śtyrokańciate.
Starszŏ damulka kŏzała prezesowi spuścić galoty. Prezes spōściōł, zwiykowanŏ damulka gynał łobadała te prezesowe jajca, spytała jesce eźli moge tyknōńć tych jajec.
– Dobra! Tykejcie, bele wartko, 25 tysiyncy ojro je tego we wercie. Zwiykowanŏ paniczka kukła rōłz jesce, pomacała gynał prezesowe jajca...
Wtynczŏs prezes uwidziŏł, co tyn anwalter zwiykowanyj paniczki piere palicōm ło ściana. Kuknōł na ta zwiykowanŏ damulka i pytŏ sie jōm:
– A rzyknijcie mi paniczko po jakymu tyn wasz prawnik, tyn wasz alwokat tak piere palicōm ło ta ściana?
– Anō, wiedzōm łōni, jŏch sie ze mojim alwokatym wetła ło 100 tysiyncy ojro, iże dzisiŏj ło dziesiōntyj z rańca byda dziyrżōła we mojich gorzściach jajca samego prezesa Deutsche Bank!
szl_Latn pol_Latn vec_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn