Swjata Katyrna z Aleksandrije, dźowka krala Costusa, bě w 4. lětstotku w Egyptowskej žiwa. Rjaneho dnja słyšeše Katyrna wot pobožneho putnika wo Jězusu Chrystusu. Wumyslena ale jara mudra młoda žona spózna swoje špatne žiwjenje, nakaza so a da so wukřćić. Z wěry do Chrystusa čerpaše telko mocy a zmužitosće, zo spyta samo romskeho kejžora Maxentiusa wo křesćanskej wěrje přeswědčić. Maxentius pak prócowaše so, Katyrnu wot křesćanstwa wotwobroćić. K tomu da wón na pjećdźesat wučenych muži z njej diskutować. Tola, što so sta? Katyrna rěčeše tak přeswědčiwje, zo so mudri ludźo nakazachu a so wukřćić dachu. To sej Maxentius njeda lubić. čuješe so ranjeny a wohańbjeny a da wučencow k smjerći zasudźić. Katyrnu da wón surowje čwělować. Młoda žona pak wosta kruta. Skónčnje ju na koło zwjazanu dračowachu, tola koło so rozłama. Na to da jej kejžor hłowu wotćeć. Legenda powěda, zo jandźeljo jeje ćěło na horje Sinai pochowachu. Tam steji dźensa sławny klóšter swjateje Katyrny. Jako smjertne lěto martrarki je naspomnjene lěto 306.
Katyrna je patrónka šulow a uniwersitow, wučencow a wědomostnikow a wšěch powołanjow, kotrež z kołom a nožom w zwisku steja.
Katyrna słuša z Borboru a Marhatu do skupiny swjatych třoch knježnow a je jedna ze 14 pomocnikow w nuzy. Je předstajena jako hordozna žónska z krónu, mječom a kołom na wołtarju pomocnikow w klóšterskej cyrkwi Marijineje hwězdy a w farskej cyrkwi w Ralbicach.
(wujimk z „Moja wulka kniha křćenskich swjatych“)
szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn