Wójca
Naše domacne zwěrjeta lubujomy, ale jich mjenja cesto wužywamy ako gódła: Drjewjana gus, głupa kóza abo stara krowa – to su južo mócne zranjenja. Pla wójcow jo to wšak hynac. Gronimy „ty luba wójcka” abo boga wójca, carna wójcka, śibka, což jo skerjej jano milnje wótgódnośujuce abo samo lubosne mě. Weto njepłaśe wójce ako pśeliš mudre. Za wjelkow jo rědownja wójcow póbitowanje ako all you can eat, dokulaž mimo pastyrja su ceło bźez woboranja. Cirkus z nimi njamóžo nic zachopiś, pśeto jadnorje nic njepśiwuknu. Znajomy Kölner Haie, Kassel Huskies abo Hamburg Lions, ale kak by klincało „Chóśebuske jagnjetka” za Energie Cottbus? Wóstupjenje do 6. ligi z wěstotu móžomy pśedwiźeś.
Pótakem, wójce su głupe, njezamóžne, njamócne a pómałe. A pón ten něgajšny šapaŕ Dabit pišo: „Ten Kněz jo mój pastyŕ.” Njama jogo sławny psalm 23 naraz źiwny pśisłod? Chto co ako wójca pśez žywjenje tšabotaś?
My ga smy tak mudre, nic na swěśe nam njewucynijo. Nikula se njedajomy na kśiwe drogi, źo ga! Njebójmy se nicogo a nikogo. – Napšawdu? Snaź njejo źe pśirownanje z wójcami wopacne. Njetrjebamy notnje pastyrja, dla togo až wšykno njamóžomy sami zwónoźeś? Něchten, kenž nas za ruku wjeźo, gaž bywa śma. Něchten, kenž jo za nas tam, gaž njejsmy k rěchoju pśišli abo smy zranjone. Něchten, kenž nas pónjeźele zajtša motiwěrujo. Něchten, kenž pśiźo sobu, gaž mamy wobuzne rozgrona. Něchten, kenž źo z nami ku gójcoju pó diagnozu. Něchten, kenž jo z našymi źiśimi, gaž wóni wjedu swóje žywjenje. Něchten, kenž tebje do łona wzejo, rownož sy zas něco zwórał.
Psalm njepópišo žednu idylu. W kuždej saźe tam stoj: WÓN jo ten dobry pastyŕ. Wón, ten Kněz. Nic někakižkuli bog z fantazije abo tradicije. Ten Wóśc nam groni: Ja som tam, za tebje. To jo jogo mě. Ako wójce zglědajomy na togo pastyrja: „Co cynimy něnt?”. Z nim móžomy w měrje wusnuś a licyś: 1 wójcka, 2 wójcce, 3, … 23 wójckow.
Bóže słowo w Nowem casniku, maj 2019.
slv_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn