NASZA TOŻSAMOŚĆ
Piyknie po ślónsku godała óma,
my już tak piyknie niy poradzymy.
Jeszcze godómy po ślónsku w dóma,
dyć poza dómym – już sie gańbiymy!
W robocie, w sklepie abo w urzyndzie,
w szkole, w kościele, na kożdym kroku,
niy słychać godki, mówi sie wszyndzie.
Eli na Ślónsku już niy ma Ślónzoków?!
Ci, co po ślónsku dzisio godajóm,
sóm naznaczyni sorónia łatkóm!
Bezto sie wszyscy mówić starajóm
i łomióm jynzyk niy swojóm godkóm!
Trzeba nom nasza godka łobchować,
by dziecka mowa starzików znały,
by poniywczasie sie niy dziwować,
że wyrodziyły sie, „zgorolały”!
Tóż smól to, że patrzóm krziwym łokym
i twoja „inkszość” ci przeciepujóm!
Ło tym, czy Ślónzok jest Ślónzokym,
łobyczaj i godka decydujóm!
Mjyj dycki godka w nojwyrszyj zocy!
Godej bez gańby, w sklepie, w urzyndzie!
Dbej o łobyczaj ze cołkij mocy
i być Ślónzokym! Dycki i wszyndzie!
Autor:B.Śmigała
pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn