Ôn sztajgowoł fest wysoko!
Jak żech miyszkała z ôjcami na "starych Żorach" mieli my takigo sōmsiada, co isto musioł być troszka starszy jak mōj tatulek, a Lojzik bōło mu na miano.
Szkolno wycieczka
Ôstatnimi czasy wiela klachōm bez telefōn ze jednōm kamratkōm, co kejś uczyła sie we licyum pielyngniarskim we Rybniku. Ôna je już kupa lot na pynzyji, ale jeszcze wiela poradzi doradzić we tych dzisi...
Nasze roztōmiłe bajtle
Poczōntkym czyrwnia kożdego roku nasze roztōmiłe bajtle majōm swoji świynto. Do szkoły trza iś, jak tyn jejich dziyń wypadnie beztydziyń, ale uczyć sie niy trza! Bo we szkołach sōm akadymije a wystymp...
Jako sie ȏbrōnić przed posuchōm
Styknie yno se spōmnieć łōński rok, kej nōm ta posucha fest poszkodziyła. Jak bez zima śniega ni ma, a na wiosna niy popado, to posucha być musi! – tak dycki godoł mōj starzik, co bōł fesztrym, a mioł...
Jo mojimu tatulkowi porzad przaja!
Jo porzad mojimu tatulkowi przaja, chocioż go ni ma s nami bez trzidziści lot. Dycki spōminōm, jako przi mie twardo stoł, a niy doł mi żodnej krziwdy zrobić! Jedinie, co gupoty niy podpiyroł!
Miyndzy nami geologami
Ludziska se dycki myślōm, że geȏlog, co na grubie robi, to musi być chop, a tu sie idzie ȏszydzić!
Dziyń aptykorza
Pod kōniec września dycki świyntujemy dziyń aptykorza, cōż kej u nos je wiyncy aptykorkōw niż tych aptykorzi i mało kej chop za aptykorskōm ladōm stoji!
Dziyń poczciorza
Dycki poczōntkiym października nasze poczciorze majōm swoji świynto. Napisałach „nasze”, bo jak inakszy moga pōmianować ludzi, co ich dobrze znōm, bo lata ku nōm chodzōm a roztōmańte pisma przinoszōm.
"Mgła"
W Kąciku śląskiej poezji publikujemy wiersz Stanisława "Fojermana" Neblika z Rybnika, znanego publicysty oraz literata, który pisze po naszymu. Więcej na: www.fojerman.pl.
Co je lepsze sztudyrowani abo wynokwiani?
Praje we listopadzie trefio Dziyń Sztudynta, ale skuli czego tak to ludziska wymyśleli, tego to jo niy wiym, bo to ani poczōntek, ani tyż kōniec tego sztudyntowego roku ni ma. Isto kaj indzi do tych m...
Po naszymu: Godki ȏ Skarbniku
Starzik ȏd moji kamratki Bogusie to bōł stary bergmōn na pynzyji i ōn nōm, dzieckōm, wiela ȏ tyj grubie, kaj pora dziesiōntkōw lot przerobioł, ȏgrōmnie rod rozprowioł, a już nojwiyncy, to my słyszeli ...
Po naszymu: Co zrobić ze niyutrefiōnymi gyszynkami?
Niydowno mieli my Godni Swiynta, a kożdy dostoł cosik na Dzieciōntko. Jo mōm dycki ze tym umsztynda, że jak dostana co do ȏbleczynio, to je dycki za małe! Jedyn roz chciałach wymiynić doś drogi szaty,...
Po naszymu: Jako wyglondoł „babski comber”
Isto kożdy cosik ȏ niym słyszoł. W jednych wsiach sie ȏdbywoł we Tłusty Szczwortek, kaj indzi dziepiyro na dziyń przed Popielcym, ale wszyndy baby se grały bez caluśki dziyń aże do wieczora. Chopy wty...
Po naszymu: Kej przidzie ta wiosna?
Ano, ludziska już tacy sōm: we lato myślōm ȏ zimie, zaś we zima ȏ lecie! Porzad se yno wrożōm jako bydzie ta pora roku, co dziepiyro mo prziś.
Po naszymu: Dycki lepszy chłōdek niźli smrōdek
Dzisio zaś bydzie mało spōminka, tym razym na moji cioteczki, co ich już kupa lot s nami ni ma.
Po Naszymu Niy rōb szpasów na prima aprilis
Mōj znajōmek Jōzef to je ȏgrōmnie wesoły chop a rod robi szpasy, ale czasym tyż niy zno umiaru i to sie wtynczos przeciw niymu ȏbraco! Tak tyż bōło dwa lata nazod we prima aprilis!
Ach Tōmato! - Brzechwa po naszymu (audiobook)
Dzisio do posłōchanio coś z inkszej zorty. Poezyjo...
Po naszymu: Richtik piykno godka na Wielganoc
Dzisio byda Wōm ȏsprowiać jedna piykno godka, cożech jōm za bajtla słyszała.
Po naszymu: Jako je nasza ekologiczno świadomoś
Jakisik czos nazod bōłach u dochtora, bo mie chyciyła rojmatyka, bezto lyki musiałach se dać przepisać! Tam wszyjski pacyjynty siydzieli na poczekalni, bo kożdy czakoł na swoja raja. Ȏroz wloz jakisik...
Po naszymu: Mosz pszczoły, to mosz miōd, jak mosz dziecka, to mosz smrōd
Tak żywot maluje stare ślōnski przisłowi! Moja ȏma bōła ze taki familije, co dycki za sobōm trocha grosza miała! Chociaż dziecek aże 13 było, to im stykło na dwie dziywki, jedna do gospodarki a drugo ...
Po naszymu: Drōn we świyntojōnkach
Wczora potkałach starka Kucharsko, co ji już je bez ȏziymdziesiōnt lot. Ȏgrōmnie sie uradowała, jak mie yno uwidziała. Chyciyła mie pod parza, a ȏdkludziyła na bok!
Po naszymu: Tatulkow żegnaczek
Jo rada spōminōm czasy, jak żech bōła smarkatym bajtlym. Piniyndzy my niy mieli, ale wszyjscy my se przoli! Dobrze pamiyntōm jedna rzecz: we kuchyni ȏd mojich ȏjcōw wele dźwiyrzi wisioł taki blaszanny...
Trześnie na zegrōdce a przi drodze
Niydowno bōł tym czas, co mieli my na zegrōdce swoji trześnie. Ale zawiela tego niy było, bezto krauzōw ze trześniowym kōmpotym mōmy yno pora. Nojwczośniyjsze to sōm te trześnie, co im „majōwki” godaj...
Jak żech na urodziny chopym ȏstała
Moji urodziny trefiajōm we latowe feryje. Kamratki ze podstawōwki mi dycki zowiściły, bo godały, że niy musza przinosić bōmbōnów do szkoły, ale mie nikedy bōło żol, że jo sie niy moga kamratōm a recht...
Po naszymu: Ȏ świyntyj Hanki mōmy zimne wieczōry a ranki
Świyntyj Hanki (Anny) przipado 26 lipnia, bezto to sie zdo aże dziwne, bo przeca mōmy pojstrzōdek lata! Ale tego dobrego ni ma nigdy za tela!
Po naszymu: Jo pultōm fest przaja!
Mōj sōmsiod Karlik Gōmola ȏgrōmnie przoł pultōm. Gołymbnik mioł nojpiykniyjszy we wsi! Nad warzkuchniōm, kaj piyrwyj mioł swoja ajncla starzik Łomozik, ȏjciec ȏd jego baby, terozki urzyndowały pulty, ...
Ȏ kanarkach ȏd ciotki Any
Ciotka Ana miała dwa gryfne ptoszki co jednymu bōło Handzliczek a drugimu – Zefliczek.
Po naszymu: Ȏd czego mōmy ta policyjo! Załadowali baby do auta
Moji trzi kamratki: Lynka, Basia a Olka wybrały sie na pońć aże pod Krakōw. Miałach jechać ś nimi, alech sie rozniymogła. Za to dziołchy narzykały się a naśpiywały za wszyjski czasy, tak tam było piyk...
Po naszymu: Jedyn dziyń bez auta
Co tu byda dużo godać: łacni pedzieć niż zrobić, bo teroz bez auta, to czowiek je jak bez rynki! Jo tych boleści na swoji skōrze niy czuja, bo auta ni mōm ani nim jeździć niy poradza. Niy, żeby mi sie...
Po naszymu: Dejcie mi swōj czas!
Cobyście se niy myśleli, że klachōm yno porzad ȏ drugich, bezto dzisio napisza co sie mie samyj przidarziło. To było we tych kryzysowych czasach, kej kożdy mioł trocha tego grosza, yno nic kupić we sk...
Po naszymu: Czamu Cygōn wiyncy mioł we zocy nogi niż gowa
To było tak downo, że yno nojstarsi ô tym spōminajōm. Jedni godajōm, że to sie przidarziło we Żorach we hańdōwniyjszych czasach, a drudzy, że to było we Rybniku, a jeszcze inksi, że we Pszczynie. Jak ...
Po naszymu: Świynty Michoł sfaczyna skichoł
Piyrwyj jak sie najmowało ludzi do roboty na polu, to trza im było dać jeś aże sztyry razy do dnia: śniodani (dzisio by my padali drugi śniodani), ȏbiod, sfaczyna a wieczerzo. Bo inakszy, to do roboty...
Naprane ôszkubki
Zaczło sie cołkiym niywinne: starka Kuliczka kozała swoji wnuczce Emilce zawrzić gynsi we kotyku. Emilczyn bracik, Pietrek zaroz doł pozōr, że cosik sie szykuje i poszoł ze ciepłym ku starszyj siostrz...
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn eng_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn