Dźěćo
Dźěćo je młody čłowjek. Muske dźěćo mjenuje so hólc, mjeztym zo je holca žónske dźěćo. Někotre fazy so móžu rozeznawać, a to:[1]
- nowo narodźene: hač do dźesateho žiwjenskeho dnja
- ćěšenk: prěnje žiwjenske lěto
- mjeńše dźěćo: druhe a třeće žiwjenske lěto
- pěstowarske dźěćo: štwórte hač do šesteho žiwjenskeho lěta
- šulske dźěćo: 7. hač do 14. žiwjenskeho lěta
Po konwenciji wo prawach dźěći Zjednoćenych narodow je dźěćo čłowjek w starobje pod 18 lětami.
Dźěćo móže tež potomnik być, na př. "Mój nan je dźěćo mojeho dźěda."
Wobsah
Słowo[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Słowo dźěćo je po Mukowym "Słowniku dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow" přiwuzne z delnjoserbskim słowom źiśe, ale tež z pólskim dziecię a čěskim dite. Serbskej słowje dźěćo a źiśe stej kaž w druhim słowjanskim rěčam njeprawidłownej, přetož pluralowej formje stej dźěći a źiśi. W delnjoserbšćinje wužiwaja so samo we wjetšinje kazusow singulara a po cyłym dualu formy słowa góle. Tute słowo je po samsnym słowniku přiwuzne ze słowom hoły (delnjoserbsce goły).
Hlej tež[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
Nóžki[wobdźěłać | žórłowy tekst wobdźěłać]
- ↑ Der Brockhaus in einem Band, 2000, strona 466
szl_Latn szl_Latn bos_Latn nno_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slk_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn deu_Latn