Rozmańci ludzie
Pónbóczek mo rozmańto rasa
Jedyn je szpetny,a inkszy sama krasa
Sóm tacy co poradzóm miłować
A inksi yno drugich szterować
Sóm tacy co drugim pomogajóm
I tacy,co sztyjc szkamrajóm
Jedni by inkszych w łyżce wody utopili
Choćbyś pod i tak by cie smolili
Ludzie i ludziska na śwjecie mjyszkajóm
Bo s Pómbóczka woli sie rodzóm i łumjyrajóm
Przeca śwjat do wszyskich stworzóny !
Tuż czamu jedyn sie mo dobrze ?
A drugi życiym sztyjc łumynczóny ?
Ciynżko to pojónć i pokapować
Czamu ludzie nie poradzom sie miłować ?
Na co sie żeróm i sztyjc sztychajóm ?
Przeca jedno yno życi majóm !
Czy serca w pojszczodku u nich s kamjynia ?
Czy poradzóm ? czy chcóm - samym na lepsze pozmjyniać?
Urszula Oślislok
- There are no comments yet
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn eus_Latn eng_Latn