. Nó, tóż mómy, bydymy mieli, tyn tydziyń piyrszy dziyń lata. I zarôzki spómniała mi sie pierónym starô powiarka: „Kiej świynty Jón łónka kosi, byle baba dyszcz uprosi”. Nó, możno to i prôwda ale musza sam zarôzki pedzieć, iże we łóńske lata, kole świyntego Jóna, berôłech sam ło tych wszyjskich zwykach skuplowanych ze łostatkym wiesny […]
Lato, a czym my sómy….
FICYWERT Z WERDÓNU
FICYWERT Z WERDÓNU Dycki ficywert we familoku bół tym, kery wszystko mo na łoku. Dboł ło porzóndek, beztóż bez lato, kożdo sobota plac pozamiatoł. Bez zima piyrszy stowoł ze pryka, by połodgarniać śniyg ze chodnika. Wrzeszczoł po bajtlach jak fusbal grali, abo sie na klopsztandze huśtali… Wstyrkoł sie niymalże do wszystkego, nic sie niy mógło […]
Uciychy przi Zielónych Świóntkach…
Zielóne Świóntki abo inakszij – „Zesłanie Ducha Świyntego”, to sóm ze sia do łostatka skuplowane blank stare lechickie zwyki ze naszóm krześcijóńskóm wiaróm. Bezmać to jes nôjstarsze świynto, bo spóminô nóm piyrszô gmina krześcijańskô, kierô stwórzyli jesce we Jerozolimie. Nale, u nôs zwekslowali take dôwniyjsze, pogańskie, starosłowiańskie „nowe latko”, co trefiało wtynczôs, kiej côłkô prziroda […]
Zielóne Świóntki a ajerówka…
Zielóne Świóntki a ajerówka… Już drugi tydziyń sómy we czyrwiyniu i tyż dzisiej mómy gryfne i fajniste świynto: Zielóne Świóntki. Wszyjskie miarkujóm, iże po naszyj Wielkanocy i po Godach jes ci to trzecie nôjważniyjsze – sam u nôs na Ślónsku – świynto. A tóż kiej wczorej bóła wilijô Zielónych Świóntek, to tyż niy łobeszło sie […]
Piątek – trzynastego
Piątek – trzynastego Wiem, że dzisiaj trzynastego I do tego – jeszcze piątek Dzień pechowy? – Nie, radosny Bo weekendu to początek Teraz pięknie słonko świeci Słychać świergot i śmiech dzieci Pech się schował gdzieś do kąta Wcina lody i nie psoci Czarne koty gdzieś zniknęły Drabin nie ma na chodniku Lustra stoją, się nie […]
POCHÓD
POCHÓD Robotniki świynto majóm, dyć im wyspać sie niy dajóm. Majster dostoł przikozanie: „Jutro oddział, w połnym stanie, mo sie stawić na pochodzie, egal,w słońcu czy we wodzie! Kto na pochód sie niy stawi, tego prymii sie pozbawi!” Tóż, chcónc niy chcónc, sie stawiyli, nawet dziecka przikludziyli! Modzi,wszyscy pod bindrami, idóm ze transparyntami: „Naród z […]
WSPÓMNIYNIE
WSPÓMNIYNIE 1-go Maja, wszystko zielynieje, słóneczko cołkóm gymbóm sie śmieje. Rano my pochód łodfajkowali, potym rodzinnie my świyntowali. Żonka pod paża, cera „na barana”, idymy na szpacyr, na piwo „Do Jana”. Tam, pod kasztanym, laga „Tyskiego”, dlo moji – srogo kufa ciymnego, dziołsze czerwóno oranżada i nadziywano szekulada. Nawet te piwo mi smakowało choć wiymy, […]
HAJA 1-go MAJA
HAJA 1-go MAJA Pamiyntóm te lata sześćdziesiónte, jak my modymi byli chopcami, jak prawie codziyń, w pióntek czy świóntek, hanysy prali sie z gorolami! Bez cołki tydziyń, na jednyj grubie, wszyscy dokupy my fedrowali, ale we szynku, jak było „w czubie”, niy było przebocz, durś my sie prali! Coby kamractwo, tak jak w robocie, we […]
Kocianki, bagnióntka i ciciki…
Starszyjsze – co jô gôdóm? – te, co sie wczas urodziyli Chorzowioki, to jesce boczóm, spómnóm sie szynk ze bilijardym łod Kosmalinyj na Pudlerskij. Miyszkôł ci tyż tam, antryj w antryj, stary Pilawa u kierego zawdy bóło knap ze złociokóma, a smacysko na gorzôła, abo chocia kufa piwa, miôł zawdy sroge. Prziszôł ci łón kiejsik […]
Mōmy wiosna
Mōmy wiosna Blyndło dzisioj słōnko w łokna Widać, że już prziszła wiosna Cołko izba wyzłociło Wszystkich kuskym łobudziło Nowy dziōnek, tōż robota Czeko na nos – niy dziwota Jak se troszka łodpocznymy Za robota sie weznymy Po tyj zimie trza posprzōntać Do kożdego zajrzeć kōnta I trza kuknōńć do zegrōdki Czy już niy wyjrzały kwiotki […]
szl_Latn szl_Latn deu_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn vec_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn