Witom wszystkich piyknie na razie próbuja to wszystko pochytać
Dni sie wypełniły
Na Ciebie kamracie tera prziszoł czas
idziesz do Ponboczka bo Cie potrzebuje,
w zapolonej świyczce płomjyń życio zgos,
yno kurz jak ptok w niebo ulatuje.
Nie rajzuj po ziymi przocieli nie szukej,
że ich łostawiołeś z tym sie pogodzili,
nie wracej sie z drogi do dźwiyrzi nie klupej,
łoni z Twym odyjściym już sie łoswojili.
Pamiynć i rzykani w ich sercach łostanie,
ale nie przywroci życio ulotnego,
do Ciebie człowieku światełkiym sie stanie,
i zakludzi Ciebie do Pana naszego.
Droga Ci łoświytli byś po ciymku nie szoł,
bez staranio trefioł do fortki niebieski
w duszy wielko radoś i pokój bydziesz mioł,
bo tam Cie przywito iście po krolewsku
som Ponboczek Pan
R,SOBIK
pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn