Ftoś kedyś pedzioł, że fto rajzuje tyn dwa razy żyje. Jo sie z tym nie zgodzōm, bo życie mōmy ino jedno, aji jak kożdy kraj ôdwiydzymy. Niy znōm czowieka, kery świŏt widzioł, a nacjōnalistōm ôstoł. Tak sie niy do – przŏć swojij nacyje, z inkszymi przi jednym stole jeś, a pluć im do talyrza.
Durś myśla, czamu my tacy gupi sōm, iże wmōwić my sie dali, co sōm my lepsi ôd inkszych. Ślōnzŏki ôd Polŏkōw, Polŏki ôd Niymcōw i cołkiego świata przi okazji. Fto by pōmyśloł, iże ślōnsko nacyjo, kero szrajbować po swojimu niy poradzi coś mŏ znaczyć we świecie? Abo te Polŏki, co biydnego Pōnbōczka za szimel stŏwiajōm, a sami durś cyganiōm i ô swoji gyszefty ino sie starajōm?
Jo bych tych politykōw, kerzi gŏdajōm – ôd ludzi my sōm i Polsce ino przajymy – na sztyry strōny świata raus wygōnioł. Ino ze rajzyntasiōm, flaszkōm wody i korōnkōm, co by do swojigo Pōnbōczka porzykać mogli, jak śniŏdać niy bydōm co mieli, abo cliwić sie im bydzie. Co by Araberōw, Rusōw, Niymcōw i Murzinōw ô szolka wody i sznitka chleba prosić musieli. Ja, ôwdy kożdy ze Polŏkōw pod jednym dachym z tymi, kerymi gardzi – miyszkać bydzie, aż na włŏsnych szłapach do włŏsnyj chałpy wrōci.
Kożdy jedyn polityk raus pōdzie, do tych Allahōw, kerzi skuli Krystusa łeb utnōm. Abo do Rusōw i Niymcōw, kerzi Polŏka za nic majōm. Kożdy jedyn stōnie przed nami i zdŏ świŏdectwo. Jak uczyń przed rechtorym, jak bajtel przed ôjcym – kożdy jedyn bydzie stoł i gŏdoł co widzioł, fto go karmiōł, kaj społ, z kim gŏdoł. Jak we suchatelnicy. Aż nacjōnalizm i cygaństwo z kożdego wyjdzie.
Kożdy tyn co myśli, iże czelŏdkōm ôd Pōnbōczka na ziymi je – pōdzie raus. Tyż tyn, kery politykiem a inkszym urzyndnikiem je, a swōj fach z kapelōnkem i farŏrzym chybnōł.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn