Trzy Króle
Trzy Króle
Trzy Króle
Trzy Króle se wyndrowały
Za gwjozdeczkóm zaglóndały
Do Betlejym trefić chcieli
Ale drógi nie widzieli
Na kamelach se jechali
Po pustyni wandrowali
A gwjozdeczka jich kludziła
Czasym trocha sie straciła
Bez to jim to długo twało
Bo kómpasów sie nie znało
Ale gwjozda wjelko była
Blyskym swojim jich kludziła
Bo łóni pokłón łoddać chcieli
Do Dziecióntka geszynki mjeli
Inksze niż my dowómy
Do dzisio ło nich godómy
Złoto – władza i królestwo zapowjadało
Mirra – myńczyństwo to być mjało
Kadzidło – to boskość łobwjeszczało
Taki to dary Króle ze sobóm tachały
Ji Dziecióntku dane być mjały
Urszula Oślislok
Wesołych Świont-opłatek,życzynia
W lichej szopie
W lichej szopie
W lichej szopie przy bydlyntach ,
dzieciontko tuli matka śwjynto
Dokoła i chłod i noc ciymno
i gwiazda co ośwjytlo rodzina śwjynto.
Zawiniynte w pieluszki dzieciontko śpi cichutko,
Jozef śwjynty czuwoi siedzi przy nich blisko.
Bydlontka na kolanach cud ten oglondajom,
i narodzone dzieciontko oddechym ogrzywajom.
Dziecionteczko śpi i cicho kwili,
kej do szopy przyszli pastuszkowie po chwili.
Anioł im powiedzioł wielko ta nowina
że Maryja w szopie urodziyła syna.
Na tako nowina pszylecieli wszyscy,
Mali i ci wielcy dary mu psziniyśli.
Za pastuszkami , najmnyjszy z nich gnoł
Ale żodnych darow bjydoczek nimjoł.
Jak se mo pokłonić małymu dzieciontku,
zaczon płakac i siod za wrotami w kontku.
Ale ta śwjynta noc pełno cudów była,
bo kaj mu spadła płaczka ,roslinka urosła i zakwitła.
Pszestoł zaroz płakać, kwiotkow biołych natargoł,
i zaros malutkymu dzieciontku pjykny darek doł
A daleko w świecie, trzy króle o dzieciontku sie dowiedzieli
By se mu pokłonić w droga zaroz wyruszyli.
Za mjastym w lichej szopie przy bydlyntach,
narodzone dzieciontko tuli matka śwjynto.
Kładzie go we żłobku na woniawym sianie,
i cichutko szepcze., Panie niech sie wola twoja stanie.
Bo ta śwjynto noc pełno cudów dokoła była,
i cudem była gwiazda kero wszystkich do szopy pszikludziyła.
Maria Kostrzewa
Dzieciontko – wspomnienia
DZIECIONTKO
Juzas prziszol taki czas, ze czlowieka nachodzom wspomniynia. Wspomniynia z dziecinstwa, jak przichodziolo do nos Dzieciontko. Pamiyntom, ze dycki czekalach niyciyrpliwie, kedy te Dziyciontko przidzie, liczolach dni, a potym godziny do strojynia krizbauma. Krizbaum strojyli my dycki we wilijo rano we dwojka: moj bracik Pyjter i jo. Nasza Mama w tym czasie rychtowala w kuchni wszystko do wieczerzy, do keryj my siodali dycki o szosty godzinie we wieczor. Pora dni przed swiyntami Mama piykla kolocze, trzi blachy: z makym i posypkom, ze syrym i posypkom i z samom posypkom. Miyszkali my na trzecim piyntrze a wonialo w colkij chalpie, az do parteru. Bo taki kolocz poradzi upiyc yno Slonzoczka!Pamiyntom jeszcze, jak bolach blank malo to dziwiolach sie, skond sie wziona w izbie tako galynz, co dycki rosnie w naszy zogrodzie, a na dodatek jeszcze tak piyknie obstrojono. Myslalach, ze to Dzieciontko przinioslo te piykne, szczybne i zlote graczki na tyj galynzi. Tak blank dokladnie to tyz niy wszystko pamiyntom z dziecinstwa, ale biolo tiszdeka na stole, fajnie poustawiane talyrze i jak my wszyjscy stoli ze zlozonymi rynkami i moj Papa zaczon rzykac, a my za nim powtarzali modlitwa – tego niy idzie zapomniec. Potym bolo jedzynie, przi stole siedzialo sie dosc dugo, a jo sie niy moglach doczkac, kedy te Dziyciontko prziniesie mi gyszynki pod krizbaum. Potym ktos zawar dzwiyrze to ty izby, kaj stol krizbaum, a Mama w tym czasie poschroniala po wieczerzy i rychtowala konski kolocza na talyrzach i stawiala na stol. Tam, kaj jo siedziala to ta biolo tiszdeka niy bola juz biolo, yno poklekrowano, ale wszyscy udowali, ze tego niy widzom. I jak juz kolocz bol na stole i szolki z kawom abo tejym, to nogle sie otwarly dzwiyrze do tyj drugi izby, kaj stol krizbaum, na kerym sie teraz juz swiycioly swiyczki, pyrskaly sztucze ognie …i …mie zaparlo dech. Pod krizbaumym siedziala piykno lalka obleczono w klajdzik i miala tako szykowno, sztrykowano mycka na glowie. Do tego bola jeszcze ksionzka, bo choc jo jeszcze niy poradziola czytac, to rada suchalach, jak mi Mama czytala, abo Pyjter, abo inkszy bracik. No i lozeczko do lalki. Dzieciontko o mie niy zapomnialo!Pod krizbaumym stol taki wielgi talyrz, na kerym boly maszkety: szekulada, szekuladowe bombony, orzechy male i wielge, apluziny, jabka…wonialo to tak piyknie! Myslalach wtedy: ale te Dziyciontko jest dobre, tela gyszynkow mi przinioslo…Potym my czaskali orzechy mlotkym, abo sciskali miyndzy dzwiyrzami, a na dylowce bolo polno szkorupkow, wonialo apluzinami, jabkami…ach, to bolo przezycie!Potym musialach isc spac. Jaaa…leko pedziec: idz spac! Lalka sie zmiesciola zy mnom w moim kinderbecie, ksionzka tyz, ale lozeczko do lalki? Jo chcialach, coby wszystke gyszynki spaly zy mnom. To juz niy szlo i w koncu sie zgodziolach, ze lozeczko lalczyne bydzie stolo wele mojego beta, a coby nom, tj. lalce i mie bolo wygodnie, to kozdo bydzie spac w swoim lozeczku, a rano sie zas bydymy do kupy bawic.Dobrze, ze pupensztuba i wozek do lalki dostalach na drugi rok od Dzieciontka, bo tyz bych chciala z tym spac! Jak bolach wiynkszo, to sie dowiedzialach, ze Mama, Papa i braciki (z wyjontkiym jednego, kery dowol pozor na mie jak spalach) kludziyli sie do Kosciola na Pasterka. Potym, jak bolach wiynkszo, to lotalach z niymi w nocy do Kosciola. Pamiyntom dokladnie tyn piyrszy roz, jak nasulo polno sniega, mroz szczypol w gymba, sniyg zgrzitol pod nogami, a jo mialach gynsio skora na colkim ciele, jak w Kosciele bola cma i nogle sie zaswiycioly wszystke swiatla i organy zaczly grac kolynda „Bog sie rodzi”. Na drugi dziyn, w piyrsze swiynto, odwiedzali my naszych starzikow. Mama mie cieplo oblykla, potym jeszcze zawinola w deka i na zmiana ciongli mie na sankach. A chopcy dycki mieli gupoty w glowach, toz niy jedyn roz londowalach w sniegowy przikopie. Ale bolo duzo szpasu!Z Omom i z Opom miyszkaly dwie ciotki (siostry moji Mamy), Angela i Lyjna. Obie boly frele, beztoz miyszkaly do kupy z Ojcami w chalpie.Tam w wielkij izbie stol krizbaum, na kerym wisialy mikolaje z cukru, zawiniynte w celofan. Kozdy z bajtli mog se jednego symnonc. Chopcy se posymowali z dolu krizbauma, a do mie, do tyj nojmynszy, zostol jedyn – na wiyrchu. Juz bych sie bola rozbeczala, ale ciotka Lyjna, kero bola mojom potkom, wziona mie na rynce i moglach se tyz mojego mikolaja symnonc. Jaaa…piykne wspomniynia…chcialoby sie to wszystko jeszcze roz przezyc…Potym prziszol czas, ze jo szykowala gyszynki pod krizbaum mojymu synkowi i bajtlom od moich bracikow. A teroz szykuja gyszynki dlo moji wnuczki. Teroz jo, tak jak piyrwy moja ukochano Mama, pieka kolocze i pierniki. Ale jo nigdy niy dorownom Mamie. Tak, jak Mama, zodyn na niy poradzi uwarzyc, upiyc, narychtowac…
Boze Narodzenie dycki bolo do mie ogromnym przezyciym.
Zycza wszystkim dzieckom na swiecie, coby na starosc mogly by miec take wspomniynia jak jo, usmiychaly sie przi tym, tak jak jo teraz.
Barbara Matusiewicz
Winszowani
Śwjynto noc
Dziecióntko sie rodzi
Dziecióntko sie rodzi
Zima,cima ,wjater wjeje
A za chwila choby dnieje
Wjelko gwjozda zaśwjyciła
Blaskym swojim zadziwiła
Anioły pjyknie śpjywajóm
Ludzie zdziwjóni pytajóm
Co sie robi ? co sie dzieje ?
We pojszczodku nocy dnieje !
Gwjozdy wesoło blyskajóm
Anioły już jim godajóm
Jezusiczek nóm sie rodzi !
Wszyskich ludzi łoswobodzi !
Idzcie wy tam do stajynki
Bo tam leży malutyńki
Tam we żłóbku na sianeczku
Ze Jozefym Maryjeczkóm
Pastuszki już tam klynkajóm
I trzy króle dobijajóm
Yno was jeszcze tam ni ma
Idzcie,gwjozda śwjyci – ni ma cima
Pokludzi was do stajynki
Do Dziecióntka,Jozefa ,Paniynki
Tam na klynczki se padniecie
Przywitocie Boże Dziecie
Urszula Oślislok
Rodzi sie dziecina
Dzieciontko!
Dzieciontko!
Coby i u Wos tak niy boło
Co sie jednyj famili trefioło.
Wieczerzo już zjedli – łod stoła wstali
I pod krisbaumym gyszynkow szukali
No bo Dzieciontko u nich tyż boło
I dlo kożdego – cosik tam skroło
Łojciec chcioł cwiter a dostoł lacie
Matka łod łojca „fajniste” gacie
Zaroz je nazod w paket wsadzioła
I cołko nerwowo po izbie łazioła
Ołpa chcioł kryka a dostoł fajfka
Ołma targała z paketu szlajfka
A kiej łotwarła to oniymiała
Bo jeji deka – nazod dostała
Flyjta dlo cery a lalka chciała
Coby chodzioła i tyż godała
Łoroz ta flyjta wciepła do pieca
I sie schowała ołmie pod keca
Synek na końcu znoloz swoj paket
A w tym pakecie „moderny” szaket
Szaket łojcowi już niy pasowoł
To na dzieciontko go sprezyntowoł
Potym zaś mieli śpiywać kolyndy
Ale, co kożdy siedzioł nadynty
Wartko sie wszyscy poprzeblykali
I pod pierziny – powskakiwali
A coby w doma niy boło udrynki
Dowejcie zowdy fajne gyszynki.
Autor : Roman Labiak
pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn eus_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn slk_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn sot_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn run_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn vec_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn quy_Latn luo_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn eus_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn