Serbscy brat°a! Europski p°ewrˇt je wjele noweho do żiwjenja jednotliwych narodow p°injes│. Wosebje s│owjanske narody su so wuswobod╝ili z cuzeje kwakle. D╝ensa býd╝imy so jenoż my hi╣Še njesprˇcniwje wo zawýsŠenje swojeje narodneje existency. Njedwýlujemy, zo też nam pżi˝d╝e d╝e˝ swobody a samostatnosŠe; dodawk k mýrowemu wujednanju z Nýmskej wo ╣kiŠe cuzych mjen╣inow je z prýnim zak│adom na╣eho dal╣eho d╝ý│a. TwaÓmy sej tohodla swoju domowinu, każ su sej ju twarili a p°iprawjeli druhe s│owjanske narody wosebje ╚e╣a. A ╣tˇ je sej wosebite zas│użby wo Ŕýsku swobodu a samostatnosŠ doby│? Soko│ojo su to byli! ęto je Soko│? Soko│ je towaÓstwo, kotreż je za│ożi│ w Prazy w ╚echach dr. M. Tyr╣, hdyż bý tam zrudno a Šeżko każ we úużicy pod nýmskim knjeżeÓstwom. Tyr╣ bý╣e wuŔenc, filosof a wjednik ╚echow. Bý╣e pˇzna│, Ŕeho je trjeba, zo by podt│ˇŔeny Ŕýski narod zasy swoju byw╣u swobodu wudoby│. Tyr╣ wýd╝e╣e, zo jenoż strowy, sylny, wobrotny a zmużity Ŕ│owjek mˇże swˇj narodny a żiwje˝ski nadawk dospo│nje dopjelniŠ. Tohodla hromad╝e╣e w Šý│ozwuŔnych towaÓstwach Ŕýskich mużow a Ŕýske żony, zo bychu tam swoje Šý│o zwuŔowali, zo bychu byli w╣itcy sylni a strowi. P°etoż strowota je z najdrohotni╣im pok│adom kˇżdeho Ŕ│owjeka, staranje wo strowotu a sylnosŠ naroda je zawýsŠe wˇtcinstwo. Tohodle rýka zakladne hes│o sokolske: Tużmy so! (SkruŠmy so!) Cy│y na╣ narod ma so skruŠowaŠ, zo by by│ strowy a sylny. Ale dr. Tyr╣ chcy╣e hi╣Še wjacy; chcy╣e, zo bychu ╚e╣a byli narod swobodny a demokratiski, zo bychu so w╣itcy lubowali jako brat°a a sej pomhali. Tohodla njeje w "Sokole" rozd╝ýla mjez knjezom a d╝ý│aŠerjom, njeje rozd╝ýla mjez bohatymi a khudymi; tohodla praja sebi w╣itcy Soko│ojo mjez sobu "ty" a rýkaja sej "brat°a". W Sokole njeje politiskich a nabożinskich rozkorow. W╣itcy su sebi mni. Jich hes│o je: Swoboda, runosŠ, bratrowstwo. W Sokole dyrbimy swˇj wosobinski zajim stajiŠ pod zajim cy│ka, cy│eho naroda, njesmýmy so rozmysleŠ, jedna-li so wo wopor na wo│taÓ wˇtŔiny. Po tym mýjachu so cýscy a jużnos│owjanscy Soko│ojo za Ŕas swýtoweje wˇjny. Z tym p°ino╣owachu też k wuswobod╝enju swojeju wˇtŔinow, p°etoż mýjachu na mysli heslo: "Ani dobytka, ani s│awy". Soko│ojo prˇcuja so w╣ak też wo swoju zd╝ý│anosŠ. KruŠe njepowalnje kroŔa dopredka. Za│ożeja knihownje, zarjaduja p°edno╣ki, Ŕitaju, wuknu, spýwaju. D╝ý│o hiba z cy│ym swýtom, znadobnja Ŕ│owjeka, napjelnja jeho żiwjenje z radosŠu. Tohodla d╝ý│aju Soko│ojo we w╣ých wotrjadach Ŕ│owjeskeje d╝ý│awosŠe. A njespokojeja so z tym, ╣toż wýd╝a, ale chced╝a so bˇle a bˇle wudospo│njeŠ. Tu ]e z jich hes│om: WýŔny pohib-wýcna njespokojnosŠ, p°ecy dale a wy╣e, haŔ na najwy╣╣i kˇnc. To je prawid│o jich żiwjenja. A p°i tym sŠehuja jako h│ownu p°ikaznju hajenje dobrych poŔinkow - moralnosŠe. Dobrych poŔinkow a moralny je tˇn, kiż jedna tak, każ rýŔi a rýŔi tak, każ mysli, ╣tˇż je mużny, wotewrýny a ╣lachotny. A tajcy lud╝o su też we úużicy. Trjeba je jenoż, zo bychu so tajcy lud╝o zjednoŠili do jednotneje organisacije, do jednotnych sokolskich towaÓstwow roz╣ýrjenych po cy│ej úużicy ze srjed╝i╣Šom w s│owjanskim serbskim Budy╣inje. Doprýdka, swýrni Serbja a Serbowki, za│ożejŠe sokolske jednoty, k wużitku nam i cyleho na╣eho naroda!
Sokolski lýtak 1920.
zpýt na obsah Dal╣Ý: TraŠe Serbowstwa
szl_Latn szl_Latn slk_Latn