W marcu jak w garcu: przelatuje nierołz jeszcze śniyg, ale jak przidzie dwudziestygo, to choćby i suło, dziecka idą ku rzyce topić Marzana, a nazołd już idą z mojika. Piyrwyj to przed kożdą chałupą śpiywali roztomajty przyśpiywki.
Niechtory jeszcze pamiantom: "Nasz gospodołrz szumny koniy mają, jak jy wypuszczą, to piyknie skołkają. Jak ji dają łowsa, to skołkają hopsa! Jak ji dają wyki, to skołkają poprzyki". A refren boł taki: "Nasz moik zielony, piyknie ustrojony!”. Na niechtorych to boły ekstra śpiywki: "U Sobocika pod tołczką biją Edusia szkrobołczką". I potyj refren, a szło se do drugygo gospodołrza i śpiywało se tak: "Wasz parobek na szpotawych trepach, we dniy i w nocy lołce po zołlytach". Gospodyniy po tych śpiywkach wynosiyły dziecią w somionkach jajca i apfelsiny.
Nołwiancyj se dzioło we Wielki Tyjdziyń. Zaczło se w żurową strzoda. Jak se zećmiyło, to na zołpóciu synki podpolyli wielką fojerka, a my ze szkroboczkoma, co se uzbierały bez cały rok, czekali. Jak już fest gorało, to lołtalimy ś niymi i łobrołcali, coby siła iskrzyły i świyciyły, bo trza boło znołść skrytego Judasza.
We Wielki Sztwortek zajś, za to, iż Pon Jezus mył swoji uczniom przi Łostatniy Wieczerzy nogi, my dzieci, na wieczor musieli umyć nogi swoji łojcom. Za to narołz kole waszpeka wykulły se apfelsiny abo kroszonki. Długo wierzyłach, iż są prosto z nieba. We Wielki Piontek, kole sztwołrty rano, ludzie, co miyszkali kole rzyki, szli se do niy umyć, na pamiontka tygo, że Pana Jezusa tyż żydzi wciepli do wody. U nołs muter postawiyli na ławka przed siyń grotek z zimną wodą i po koleji wszyscy my se w ni myli. Joł se jyno ździebko gmajtła i drabko leciała nazołd pod pierzinka. Po połojdniu to mie weźli do Bożygo Grobu. Tał my porzykały, a potyj mie zakludzili ku krziżu, co leżoł na postrzodku kościoła. Zanich po klanczku popuckała wszysky bolonczki Pana Jezusa, zajś narołz pod krziża leżała tytka, a driny apfelsiny, kroszonki i szyjbki. Na dworze mi potyj padali, iż Ponboczek mi to podkulnoł, boch fajnie rzykała, ale nieskorzi starszy dzieci mi poklytały, iż to muter mieli pod plejta skowaną ta tytka i ją podłożyli pod krziż.
Przeczytaj całe opowiadanie Anny Myszyńskiej w 12. (26.) numerze "Tygodnika Ziemi Opolskiej".
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn