Gdo sam straszy ?
Gdo sam straszy… Jedyn mój kamrat, Andrzej dostoł robota za siongorza. Zakwatyrowali go we taki wielgi starej fesztrowni, tak ze tri kilometry łod nojbliższyj wsi. Miyszkała tam jeszcze jedna dość liczno familio, ale we maluśkim hinterhałzie. We fesztrowni Andrzej miyszkoł som, chocioż jeszcze ze trzi inksze izby stoły prożne, bezto spytoł sie somsiada, czamu tak je. Tyn chop troszka sie wykryncoł, ale w końcu mu padoł, że łon niy chce tam miyszkać, bo we fesztrowni straszy! Synek sie wylynkoł a dwie noce niy społ, ale jak sie nic niy dzioło, to se padoł, że to som bajdy!
We latowe feryje Andrzej dostoł urlop a pojechoł łojcow nawiydzić. Jak broł sie nazod mamulka mu napakowała wusztow a wyndzonki a ku tymu prziciepła jeszcze wielgo krałza kiszonych łogorkow, co ich Andrzej łogromnie rod jodoł. We fesztrowni synek wsadził wyndzonki do lodowki, ale krałza ze łogorkami już sie niy zmieściła, bezto postawił jom na łokno, zaciognoł gardiny a ło ni zapomnioł.
Zaroz położył sie spać,
bo był łogromnie zmochany, ale łobudził sie kole połnocy. Zdało mu sie, że cosikej słyszy! Nojprzod myśloł, że keryś idzie w laczach po schodach, bezto roświycił światło a wyjrzoł za dźwiyrze, ale tam żodnego niy było. Strach go troszka łoblecioł, ale padoł se: przeca sie niy dom zwariować! Lygnoł se nazod do łóżka, ale światła niy zgasił.
Za kwilka zaś cosikej usłyszoł i chcioł uciekać do somsiadow, ale boł się, że po cimoku sie straci, bezto siodł na łóżko a czekoł, co bydzie dali. Za jakiś czos coś zaś zabulkało, jakby za łoknym, a potym zaś cicho! Tak synek przesiedzioł do rana a jak sie yno rozwidniło, polecioł do hinterhałzu. Tam już było dwóch inkszych siongorzy. Te chopy sie ni mogli nadziwić, że Andrzej je tak wczas, bo łon dycki zaspowoł do roboty. Jak im padoł, co sie stało, chopy zaczli sie śmioć:
-My yno tak do szpasu padali, a tyś gupi w to uwierził!
Andrzejowi już wiyncy niy godoł, ale drugij nocy było to samo! Bezto uznoł, że niy wytrzimie sam ani godziny dłużyj, a zaroz rano szoł szukać swojigo majstra,! Łon tyż mu niy uwierził, ale poszoł s Andrzejym podziwać się do izby. Podźwignoł gardina a straszka znodł: Na łoknie stoła krałza ze łogorkami a w ni porzondnie bulkało, bo łogrzoła sie łod damfhajconga.
Gdo sam straszy…
Grymlino. (Nowiny 2009 rok)
Słowniczek:
siongorz – drwal,
nawiydzić – odwiedzić,
łojcowie – rodzice,
hinterhałz – oficyna,
damfhajcong – centralne ogrzewanie.
Zapraszam do przeczytania innych tekstów z serii po naszymu.
pag_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pag_Latn slv_Latn pol_Latn sna_Latn szl_Latn pol_Latn deu_Latn pol_Latn pol_Latn