Dziyń Ôjczystyj Mŏwy
Dzisiej 21 lutego, Dziyń Ôjczystyj Mŏwy. Fajruje sie go ôd 2000 roku ku pamiyńci Ruchu Mŏwy we Bangladeszu. Po tym, jak Brytyjŏcy wycŏfali sie Indyji, regiōn bōł potajlowany na dwa kraje: Indie i Pakistan. Pakistan skłŏdoł sie z dwōch czyńści: wschodnij i zachodnij, co miyndzy niymi było geograficznie dwa tysiōnce kilōmetrōw, a kulturowo lata świetlne. Na zachodzie gŏdało sie urdu, a na wschodzie po byngalsku. I chociŏż na wschodzie hned sto procynt ludzi tyj mŏwy używało, regyrōnek w Karachi uzdoł w 1948 roku, iże ôficjalnōm gŏdkōm bydzie ino urdu. Po poczōntkowych protestach, publiczne trefy i sebrania były zakŏzane. Chociŏż zakŏz durch fungowoł, sztudyńciŏ Uniwestytetu w Dhace wyszli na ulicã 21 lutego 1952 roku. Policyjŏ wziōnła dō nich strzylać i pŏru straciyło życie. Byngalskŏ mŏwa dostała ôficjalny status w roku 1956.
Dalszŏ tajla artykułu niżyj
My, 21 lutego kożdego roku, niy ino spōminōmy zabitych tamtego dnia ludzi, co ino chcieli gŏdać po swojymu. Tumaczymy i eklerujymy, iże ludzke jynzyki to nasze bogajstwo, a niy problym, iże mŏwy ôd ludzi to nojlepsze nŏczynie zachowywaniŏ naszyj erbowizny.
Co dwa tydnie na świecie traci sie jedna gŏdka i biere ze sobōm cołkõ swojã kulturalnõ i intelektualnõ erbowiznã. Na świecie 40 procynt ludzi niy mŏ dostympu do edukacyje we mŏwie, co jij używŏ abo rozumiy.
Dyrechtorka Gyneralnŏ UNESCO Audrey Azoulay we swojij wiadōmości na tyn dziyń, pedziała: „Gŏdka to wiyncyj jak knif kōmunikacyje; to je warunek naszego czowieczyństwa. Nasze werty, nasze wierzynia, nasza tożsamość, sōm w niego wrażōne. To bez gŏdkã przekazujymy nasze doświadczynia, nasze tradycyje i naszã wiedzã. W rozmajtości gŏdek ôdbijŏ sie bogajstwo naszych usōndkōw i spusobōw życiŏ”.
UNESCO używŏ tego dnia, coby dać pozōr na jynzykowõ rozmajtość i wielojynzykowość jako na integralne czyńści stałego rozwoju. W tym roku slogan Dnia Ôjczystyj Mŏwy to je „Nasze mŏwy, nasze atuty”.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn