NOWE SOMSIADY
Jak mi bolo szesc lot, a miyszkali my jeszcze na trzecim sztoku, tam, kaj sie urodziolach, to do naszy chalpy na drugi sztok przikludzioly sie nowe somsiady: panstwo z jednym synkym i z dinstmyjdlom , kero nazywali „gosposia”, ona o nich godala: „Pan” i „Pani”. Z tym synkym, kerymu na miano bolo Jarek, to my sie zarozki skolegowali, a potym laziyli do kupy bez siedym lot do szkoly podstawowy. Moja Mama niy musiala zy mnom lazic do szkoly, bo jak „gosposia” zakludzala Jarka, to mie tyz dycki zabiyrala, a potym po lekcjach po nos przilaziola. Ale to bolo yno w piyrszy klasie, bo potym jo sama tyralach do szkoly.
Z Jarkym my sie zgodzali i fajnie bawiyli. „Gosposia” przilaziola do nos na wiyrch i wolala mie do nich do miyszkanio, coby Jarek sie zy mnom bawiol. Ludzieee! Co tyn miol za graczki! Jo niy wiedziala, jak sie z tym bawic!
Ale nojsmiyszniejsze bolo to, ze na poczontku my sie niy bardzo rozumieli, bo Jarek „mowil” a jo „godala”. Panstwu i gosposi to niy szkodziolo, a my sie i tak „dogodali”. Jarek miol taki aparat, do kerego sie wraziolo film z bojkom i obrozki sie pokozowaly na scianie. Tego jeszcze niy bolo: kino w doma! Mama Jarka czytala nom, co bolo napisane pod kozdym obrozkym.
Miol tyz Jarek take drzewiane lalki, kere sie sklodalo do kupy, bo wszystko bolo ekstra: glowa, rynce, nogi, brzuch, szczewiczki, klajdziki, i za kozdym razym lalka bola inaczy obleczono. Jak pedzialach, ze te pupy som szykowne, to Jarek sie zy mie smiol, i godol: „jak ona sie brzydko wyraza”. Bo do mie „pupa” to bola lalka, a dlo Jarka – zadek. A na dodatek jo niy wiedzialach, co to znaczy „sie wyraza”.
Abo te auta, kere same jechaly jak sie je przodzi do zadku nacionglo a potym pusciolo. Przejechaly colki dugi antryj od izby srodkowy az do kuchnie, a tak fajnie przi tym brzynczaly! Jo mialach auto drzewiane ciongnione na sznurze, kere mi zrobiol ujek, ale takich cudow to jeszcze niy widzialach! Pamiyntom ta fojerwera, Jarek godol, ze to jest „straz pozarna”, jak sie jom pusciolo to richtig sie slyszalo zignal: „uauauauaua”, abo autobus, na kerym we oknach boly namalowane glowy od pasazerow, czy tyn wielgi dzwig, abo prawdziwy buldog z anhyngrym i inksze auta osobowe itp.
Abo na colkij dylowce porozklodali my szyny, a potym puszczali my zug z lokomotywom i wagonami. Jarek godol, ze to jest „pociag”. Jo tyz mialach zug co mi ujek zrobiol z drzewa, ale tyz musialach se go ciongnonc na sznurku. A tyn pociong od Jarka jechol som!
Jo mialach moc ksionzek, co mi Mama kupowala, ale jak widzialach te, co miol Jarek, to aze gymba otwarlach! Niy dosc, ze duzo wiyncy, to mialy twarde oprawki, kolorowe i swiyconce, a te obrozki dryny…mie sie ani take cos niy sniolo! Niykere boly sklodane jak harmonijka.
Miyszkol tam z niymi tyz pies ratlerek, na kerego wolali „Lala”. Lala bola malo i rubo, a miala take ciynke szlapki, na kerych pomalutku sie kulala bez antryj, a my z Jarkym stowiali ji przeszkody z tych rozcionganych ksionzek. Ale ona cisla jak pancer, porozwalala nom tyn mur, a bawic sie wcale niy poradziola. Szczekala za to jak gupio i szterowala przi graniu!
Jarek przilaziol tyz czasym do mie na wiyrch se pograc, ale moje graczki niy boly take fajne jak te od niego. To przinosiol ze sobom jakes gry i tyz bolo fajnie. Roz, niy wiym skond, bo papa golol sie brzitwom, znodlach kajs ziletka. Czimalach jom w rynce, Jarek chciol mi jom zabrac a jo niy chcialach puscic. No i jak to bywo, Jarusiowi przejechala przez palec i…poleciala krew. Jak tyn sie rozdar na colki glos, a wrzeszczol: „Basia mnie zarznela”, ze wszyscy mysleli, ze Jarek umiyro. Jo sie wystraszolach i tyz zaczlach beczec, przileciala gosposia i chciala leciec z Jarkym na pogotowie, ale moja Mama, jak zwykle rozsondno, obejrzala ta wielgo rana i…okozalo sie, ze, ze to jest ledwie przeciynto skora na palcu, nalola mu jodu, zawinola flastrym i…po placzu. Za dwa dni niy bolo juz sladu po tym wielgim niyszczynsciu.
Na drugi roz byda osprawiac dalij o moich przigodach z Jarkym.
Na tym obrozku jo (ta malo) stoja z kamratkom Ewom. Obie boly my 12 lot stare. Jo dycki bola taki skrzot i jestech do dzisiej:-)
Barbara Matusiewicz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn sot_Latn