Po naszymu
Jo se dycki godōm tak: Tyn rok to jo se już żodnego postanowiynio niy zrobia, bo to ni ma nic wert! Jo se tam co umyśla, bez pora dni tym pożyja, a na kōniec, jak mi ta uciecha pominie, to już moj bydzie, a zaczna dumać, że to sie wszystek niy powiedzie, bo jedne, bo drugi, bo po trzeci czasu ni mōm, a po sztworte, we pojstrzodku roku na te rzeczy je już troszka za niyskoro... Moji kamratki godajōm, że tyż tak majōm, a wy?
Bezto tego roku swoji postanowiyni zrobia we Nowy Rok, a wykōnōm go dziepiyro bez feryje. Downoch takich dalekich planōw niy robiła, ale tyn rok sie ôpowoża! Pojada se za granica, do Czechōw! Już sie śmiejecie: Co to babo je za zagranica, dyć to je ôd nos czopkōm ciepnōńć! Ale wiycie roztōmili, że jo już ni ma teroz na dugi a daleki rajzy, bo mi zdrowie niy dozwōlo na zbytki, bezto pojada se kaj blisko, bo tam tyż je piyknie! Grōnt se niy ganić!
Wszyskich tam pytōm, bo we Ôstrawie piykne ZOO a "dinoland" majōm. To tam nasze małe dziecka dycki majōm kupa uciechy, za to nasze chopy rade idōm do muzeum techniki! Co tam je, to Wōm niy wyzdradza, bo co byście ôglōndali? No, ale to jeszcze niy ma kōniec tych dobrych, noworocznych wiadōmości! Bez cołki rok zbiyrałach nowe szprymy, a mōm kupa materyje do pisanio po naszymu i byłabych ôgromnie rada, jakbych Wōm te moji godki mogła pisać dali. Chocio jeżech już na pynzyji, to mi je żol sie s Wami rozłōnczyć!
Dziynkuja Wszystkim za to, co do mie piszecie, zwōnicie abo mejlujecie, bo tak chocioż wiym, co by Wos interesowało. Myśla, że jeszcze mi dajōm bez jakiś czos we tych Nowinach popisać, bo już przeca czako cołko raja modych, co tyż majōm ô czym porozprowiać, bezto trza im plac zrobić, ale z tym ni ma tak łaps! Roztōmiłe Dziołszki a Synczyska, musicie jeszcze troszka zetrwać, a potym to uwidzymy! Istoście sie na mie niy pogorszyli, żech troszka poszpasowała? Ale, jako to u nos godajōm: szpasy – szpasami, a daleki plany yno planami, a teroz muszymy nazod slyź na ziym: Nowy Rok przeca mōmy!
Bezto winszuja Wōm zdrowio, szczyńścio, bogosławiyństwa bożego ôd Pōnbōczka roztōmiłego, na tyn rok i na dalsze lata, a w niebie niych Wos czeko za cołki żywot dobro ôdpłata!
GRYMLINO
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn bug_Latn