Zgnujśo se, znowa!
Pawoł pišo do Korinta zběgow a zwadow w tamnej kśesćijańskej wósaźe. Luźe njejsu se byli zjadne wó směru, kenž dejali hyś. Su byli zwaźone w pšašanjach teologije, etiki a socialnego žywjenja. Pawoł pak co, až wósada za jadnym póstronkom śěgnjo. Jadnota jo jomu wažna.
W lisće pótakem pišo:
11 Lube bratśi, wjaselśo se, buźćo dopołnjone, troštujśo se, buźćo jadnakeje mysli, mějśo měr. 2 Kor 13,11
Taku sadu móžomy na wšaku wašnju słyšaś: ako pśijazny pókiw mudrego cłowjeka abo ako mudrostowanje. Za jadnogo z adresatow jo sada snaź pśiśpiśe. Drugi jo skerjej spokojom, až skóńcnje něchten z kšutym słowom powěda. Tśeśi pak měni, až tak jadnorje ze źaržanim měra njejo, gaž su wažne konflikty zajmow. Njewěmy, kak Pawoł list jo napisał, njeznajomy teke reakcije cytarjow. Móžomy pak na to glědaś, což słowa we nas wubuźuju.
Wjaselśo se – No jo, to njamóžomy pśikazaś. K nuze móžomy se smjejkotaś, gaž smy nuzkane, ale to nutśikowna radosć njejo. Napominanje se wjaseliś a wjasołe byś rědko dopomožo k wjaselenju. Njewě to Pawoł teke? Dalej to źo w tekśe: Buźćo jadnakeje mysli. Jo to realistiske? Byś se wobjadne, byś jadneje mysli, kśěś to samske? To jo móžne w małem krejzu – wótergi. Ale nic pśecej móžomy jadnakego měnjenja byś. Kak to dej funkcioněrowaś w cełej wósaźe?
Mějśo měr! To jo drje to nejwažnjejše. Gaž se nam to raźijo, pótom wšykno drugego z togo slědujo. Dopołna zjadnosć – kak to se móžo dopołniś? Pódla Boga jo to móžne Lk 18,26, ale pódla cłowjekow? Gaž glědamy to swěta, do politiki, do našych swójźbow abo do wósadow, wiźimy, až z měrom jo to zazdaśim bejnje śěžke, ako w małem, tak teke we wjelikem. Mjazy wšyknymi tymi sadami pak stoj něco drugego, což nam dajo pósłuchaś.
W modernjejšych pśełožkach stoj: Chopśo hyšći raz znowa, dajśo se skoboźiś! Dejał to ten rozwězański pśistup byś? Ta strategija, pominanjam wótpowědowaś, mimo zacuśe pśepominanja abo pówucenja?
Zgnujśo se, znowa! Dostawamy pak taku šansu wót Boga na nowy zachopjeńk źeńk wóte dnja z kuždym zajtšom.
Pawoł wjele pomina wót wósadnikow w Korinśe: měr, wjasele, jadnakosć. Napóslědku to pśepominanje abo wobuza njejo. Rozsuźecy jo, až Pawoł swóje napominanja zwězujo ze zlubjenim. Bog lubosći buźo z wami. Jano, gaž tak pósłušnje smy? Jo Bog jano pla nas, gaž smy wjasołe, jadnotne a měrne? Abo nawopak? Jo Bog z nami, dla togo až co a musy nam pomagaś, aby wjasołe, jadnotne a měrne byli? Co pśiźo ako prědne? Jadnakosć abo Bog? Njejo Bog zachopjeńk wót wšyknogo?
How jo jasne, cogodla ten prjatkaŕski tekst se derje góźi na źinsajšny swěźeń swěteje Tšojosći. Ten tšojny a jadny Bog ze wšyknymi swójimi fasetami dawa wótegrono. Wót njogo wšo pśiźo. Gaž pśipóznajomy pśibytnosć a prioritu Boga Wóśca, ze žognowanim swětego Ducha, pótom móžomy žywjenje zwónoźeś. Gaž wšykno wujźo wót Bóžeje lubosći, móžomy teke my lubowaś. W Jezusu Kristusu jo za nas śerpjeł a wumrěł, nic ako Bog, ale ako cłowjek. Gaž wusměrijomy našo zgromaźeństwo na lubosć Jezusa, móžomy se pominanjam Pawoła nanejmjenjej pśibližowaś. Z Bóžym Duchom njejsmy wěcej ześěsnjone, ale móžomy dožywiś lichotu a wobjadnosć. Chtož to jo wuznał, njemusy daniž jadnu minutu cakaś, aby swět pśeměnił.
Kśěł skóńcyś z póstrowom Pawoła, kenž stoj na kóńcu jogo lista a kenž derje znajomy z Bóžeje słužby:
Gnada našogo Kněza Jezom Kristusa a lubosć Bóža a zgromadnosć swětego Ducha buź z wami wšyknymi. 2 Kor 13,13
Bibliske citaty pó: Biblija abo to zełe Sswėte Pißmo Starego a Nowego Teʃtamenta, do ßerʃkeje rėzy pcheʃtawjone, wot nowotki pilṅe pʃcheglėdane a pʃcheporėżane. Hala: Kanʃtein (1868)
Bóže słowo w serbskem rozgłosu RBB, 16.06.2019.
hrv_Latn szl_Latn kab_Latn ces_Latn szl_Latn ces_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn