Kiejsik ło tym czasie dziecka i modzioki rychtowali sie już łostro do swojich feryji. Latoś łostatni dziyń we szuli trefi dziepiyro 28 czyrwnia i łod nastympnego dnioszka, dziecka już bydóm niymożebnie szczysne. To, tak prôwdóm, jesce chnet trzi tydnie do tego, ale kiejech łóński tydziyń rzóńdziół ło Dniu Dziecka, to terôzki możno deczko ze inkszyj faski.
Mie to tam jes ganc egal, kiej te dzieckowe feryje sie napocznóm, chocia bydzie mi brakować tego larma łod rańca na szulplacu wele mojij „Siedymnôstki”, bo zawdy jakosik takimu zwiykowanymu knakrowi jak jô, lepszij sie z rańca wstôwało ze tego prykola, kiej słyszôł te larmowanie, te chichry dziecek już łod pół łósmyj. Jednakowóż inkaszij majóm łojce tych śpikoli. Napocznóm sie jim feryje, to i niyftore mamulki bydóm tyż yntlich mieli pokój, bo niy bydóm musieć już kludzić do szuli swojich dziecek. Co jô to gôdóm dziecek? Pachołów i sroge kamele, kierzy bali i do pióntyj klasy deptajóm a jejich mamulki niy poradzóm jich łod cycka łodchlastnóńć. I ino te dziecka, kierym sie już blank we szkole mierznie, ckni za trowóm, wodóm i ftore rade by kiźlikami na ta szkoła ciepać, niy poradzóm sie tyj laby doczkać.
Nale, dlô wieluch bajtli fajrant ze szkołóm to tyż szlus, ze bele jakim, ale zawdy kôżdydniowym, jôdłym. Same rechtory poradzóm pedzieć, wiela to tyż dziecek pyndaluje do tyj szuli bez śniôdaniô, a sóm i take, kiere tym jednym szkolnym łobiadym dzielóm sie na dwuch. Niyftore jesce możno, dziynka naszymu Farorzowi i niy ino, pojadóm kajsik ze inkszymi na tydziyń lebo dwa, ale po wiynkszóm czyńścióm łostanóm dóma, na jejich placu kole familoka, kole klopsztangi, lebo kole hasioka. Tela, iże już jim żôdyn niy bydzie eklerowôł, co cigarety abo niy dej Pónbóczku – „narkotyki”, to diosecke świństwa, kiere ino do choróbska, do niymocy wiydóm. Chocia, fto by tam dôwôł pozór, co rechtory tuplikujóm? Przeca kiej tak gymża po tych mojich Pniokach, po tym mojim Chorzowie, to wszandy idzie ujzdrzić take – jak to gôdajóm – cigaretowe ajnfarty. Boczycie? Kole kôżdyj szuli, i to już łod podstawówki, gimnazyjóm i inkszyj szuli, sóm take dwa-trzi ajnfarty, dwie-trzi siynie, we kierych wrółz te wszyjskie huncwoty idóm sie pokurzić, pobakać na pauzie. I żôdyn rechtór tam tyż dlô świyntygo pokoju niy wlazuje, chocia gynał kapuje, co te najduchy tam machlujóm. I żôdne sam gôdanie, tuplikowanie niy styknie, kiej przedowacki zółwizół bajtlóm cygarety sprzedowajóm, a niyftore to i jabola, lebo gorzôła. I niy gawcóm na to, wiela taki łochyntol mô lôt. … Nikiej we takim starym wicu, kiery łozprawiali jakech jesce bół jake dwadzieścia kilo… modszy:
Przilazuje szafner do jednego takigo pachoła we bance i sie pytô:
– A wiela to tyż synek môsz lôt?
– Ano, jak dlô wôs, panie szafner, to niy móm jesce dziesiyńć… ale kiej mie łojciec posywo po cigarety, to móm już pôłne szesnôście.
Chocia nie ino take rzecy dziecka ze szkoły wywlekóm. Sómech kiejsik we cugu widziôł (i słyszôł) takigo jednygo asnego, spyśniałego szkóta. Siedziôł ci łón przi łoknie i łorôz jedyn chop wele niygo pado ku niymu:
– A wejrzij sie synek, wejrzij, tam na trôwie na isto gryfny boczón styrcy na jednyj szłapie!
A tyn łochyntol ze sztarmskóm fresóm łodrzykô:
– Co mi pón sam take gupoty fandzolóm. Przeca my już na tym „wychowaniu w rodzinie”, to dôwno sie zwiedzieli, iże bocianów… niy ma! >>>>
A terôzki blank ze inkszyj zajty, chocia to tyż cosik mô ze sia do kupy ze cigaretami, ze gorzôłóm, i take tam. Spómniôł ci mi sie taki fal. Czyrwiyń mieli my już za sia. Prziszôł gryfny i gorki lipiec dwatysiyncznygo a drugigo roku. Tak na isto, to niy wszandy bół łón taki szumny. Kajniykaj festelnie rzgmiało, melała sie srogô wija w lufcie a wiater ci bół nikiej diosecko lufciannô trómpyjta, kierô za sia łostawiała pościepowane dachy, połómane stromy, potargane draty łod elekstryki i inkszô roztomajtô jesce łostuda. Przeca wiater do kupy ze ulichóm poradzóm ci dyć napochać, nawyrôbiać i zgobić ludzióm na paskuda, na utropa jak mało co i fto. Sam u nôs na Pniokach tak ze dwa tydnie bóło baji gryfnie, bóła ci hica choby we Egipcie (kaj my byli ze mojóm Elzóm we siedymdziesióntym drugim roku). Takô hica, iże niyftorymu to i na dekel pizło, i szło bali i hercklekoty abo i hercszlag dostać. Nale, juzaś niyskorzij, we tym lipcu, juń cheba ze piónty rółz w Berlinie łod casu kiej DDR i NRF poflikowali do kupy, zrychtowali dupny tref wszyjskich modzioków (a i starych knakrów tyż tam szło znojść), kierzy mieli radzi muzyka, co to jóm łokrzciyli „techno”. Ze côłkij Ojropy kludziyli sie na ta „love parade” samotne i fernioki, tyż i żyniate i wydane, kierzy na pôra dni poradziyli łod jejich starych i babów pyrsknóńć na ta balanga, kaj baby fyrtali blank sage jak je Pónbóczek na świat wyciep. Karycyli sie tyż take, co to jich mianujóm pyndale (abo cosik wele tego) a lesbije; chopy przeblecóne za baby, a baby ze przisztopowanymi do batków tymi chopskimi… wiycie co, pra? I wiela śnich króm cygaretów, piwa i gorzôły smyczyli ze sia take hraści do wónianiô, we szpricach abo we pilach – znacy „narkotyki”.
Tyn côłki fest bół ci tak richtik we sobota ale już łod szczwôrtku wszyjskie sztreki, wszyjskie cugi nafolowane byli tymi, kierzy jak nôjgibcij kcieli sie hań-tam przikarycyć. Śniymi wszyjskimi nôjwiynkszô utropa mieli szucmany i cylnery, kierzy brewider sznupali za tymi medikamyntóma, narkotykóma. Tak ci to juń jes, iże to, co zakôzane, co ludzióm na isto szkłódzi, snadno jes dlô nôs nôjlepszejsze. Przeca to już znómy i poradzymy gynał łod samiuśkich Jadama i Yjwy łozprawiać. Cowiekowi możno i idzie wszyjsko zakôzać, a łón zółwizół sóm dlô sia bydzie robiół na paskuda. Wszyjsko idzie na papiórze zakôzać, ale ino na papiórze, bo ludziska bydóm kurzić jak kurzyli, bydóm słepać jak słepali, bydóm wóniać i sie szpricować, jak wóniali i sie szpricowali.
Cosik i jô ło tym miarkuja. Bo przecamć i mój tatulek, kiej go tyn diosecki „rak” za chyrtóń chyciół, do łostatka, do śmiyrci niy poradziół ciepnóńć kurzyniô cygaretów. Kiej ino jego babskie szandary, znacy sie moja mamulka, i jego mamulka i starka Klara, niy dali pozór, zamamlasiyli sie, wartko chytôł bele jakô cygareta i sztrachecle, i chocia ze dwa-trzi razy musiôł sie we łoknie lebo haźliku sztachnóńć, ździebko chocia zakopcić, zasmyndzić.
To byli cygarety. A ze gorzôłóm jes jesce gorzij. Taki łochlapus, ślywôk – coby niy gôdać już ło tych na łostatku, na zoli, ło bryniolach – tyż niy poradzi ci tego ciepnóńć, choby srôł już bachorami, choby nyrki i leberka miôł łobciepane kiźlikami i choby mu sie biôłe myszy abo inksze duperszwance we śniku abo i na żywo sie pokazôwali. Przeca niy musza tego gynał eklerować, bo dyć kôżdy mô kajsik wele siebie takich słepoków, take bezkurcyje, ftore poradzóm babie, dzieckóm, łojcóm wszyjsko ze chałpy wykludzić, bele ino bóło co skalić na gorzôła, ciupnóńć na machmol lebo i bryna.
Nale, kaj tam jesce kurzokóm czy łochlapusóm do tych côłkich piźniyntych narkómanów? Ino, iże to już jes blank inkszo inkszość.
A my ze mojim myńszym bracikiym Bogusiym, chocia my ujzdrzili, co musiôł ściyrpieć nasz Faterek podwiyl niy kojfnół, napoczli my żdziebko zawczas tyż bakać. Wiela razy nachytali my kloprym, kopyścióm, kwyrlokiym abo koplóm po starziku i tym, co tam Mamulka mieli razinku pod gracóm. Mie to jesce Mamulka prali zawdy tuplowanie, boch jô bół starszyjszy łod bracika, i łón gynał robiół to, co i jô. A po cygarety lôtali my do budki starego Palucha przi samiuśkich zegródkach na Krojcce. Kiejsik – a zwiedzieli my sie ło tym łoba dziepiyro, kiej my już byli żyniate – Mamulce jeji kamrat ze werku pedziôł, iże kiej wrajzi do cygaretów połobrzinane pazurska a my sie niyskorzij takóm cygaretóm sztachnymy, to nóm do imyntu łodekce sie kurzyniô. Mamulka tak ci nóm pakslik cygaretów (niy bocza „Szportków”, „Giewóntków”) zrychtowali i podciepli tam, kaj my cygarety zawdy mieli przed nióm skukane. Jedyn, drugi taki pakycik my wykurzyli a ciepnóńć bakaniô my tak by tak niy ciepli. I tak ci bóło, iże kiej mie fto spytôł, toch jô łodrzykôł, co sóm kurza tak na isto łod zawdy, bo piyrszô moja cygareta wykurzółech za zojlóm we „Józefce” (abo możno na kiyrchowie, za laubóm łod kopidoła) kiejech bół kapistrantym za kapelónka Szpunara. Bakôłech, bakôłech ażech doszôł do trzech paketów „Carmynów” kôżdydziyń.
Dziecka, feryje i… cygarety…
Kiejsik ło tym czasie dziecka i modzioki rychtowali sie już łostro do swojich feryji. Latoś łostatni dziyń we szuli trefi dziepiyro 28 czyrwnia i łod nastympnego dnioszka, dziecka już bydóm niymożebnie szczysne. To, tak prôwdóm, jesce chnet trzi tydnie do tego, ale kiejech łóński tydziyń rzóńdziół ło Dniu Dziecka, to terôzki możno deczko ze inkszyj faski.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn