Jesteśmy już oswojeni z rudzką katastrofą górniczą. Jest jeszcze dzisiaj żałoba. A mnie sie pcha pod palce na klawiaturze coś innego, coś o czym dawno się u nas nie mówiło. Powiedziałem to dzisiaj w Radiu Piekary w mojej audycji i w tej wersji (jest to tylko fragment) wrzucam to na mój blog:
Ździebko ci mie wżdy rombło kiejech usłyszoł jednego mondroka we telewizyji, kiery tuplikowoł, co to boł nojwiynkszo łod trzidziystu lot tragedyjo gorniczo sam u nos na Ślonsku. A tak po prowdzie, nojwiynkszo tragedyjo po drugij wojnie boła sam u mie we Chorzowie. Tela, co do dzisioj mało fto ło nij boczy, mało fto spomino i jesce mynij szkryflo. Jo wiym, iże niy ma co sie sam przeciepować tym kaj, kiej i wieluch gerkmonow zatrzasło, bo to sie niy godzi. Nale, jo sam kca przi tym srogim polskim jankorze ździebko ło tym połozprawiać. Boła niydziela 21 marca 1954 roka kiej kole siodmyj na łodwieczerz jedyn ze hajerow na grubie „Barbara-Wyzwolenie” we Chorzowie merknoł co na flecu 501 napoczyno goreć drzewnianno łobudowa szpongu i to ino jakiesik dwiesta piyńdziesiont myjtrow łod tych wyntylacyjnych szachtow „Wyzwolenie I” i „Wyzwolenie II”. To ci jes, a tak richtik boło, blank kole mie. We ta niydziela na popołedniowyj szychcie fedrowało 399 grubiorzy. Probowali łoni łogiyń zaciepać same nale, to sie jim niy udało, blank sie niy darziło. Ruk-cuk i ta fojera przeciepła sie na cołki tyn szpong, cołko sztreka . Nasze „Trybuna Robotnicza” i „Dziennik Zachodni” godali ło śtyrdziestuch piyńciuch umrzitniyntych. Nale, do dzisioj jesce dyszkutiyrujom roztomajte mondroki wiela tam richtik zatrzasło, wiela jich tam na dole zgorało. Tak po prowdzie to boło jich wiyncyj niźli sto chopa (gynał to 103). Godali ło tym na telkij sesyji naukowyj dwadziestego marca 2004 roka kiej trefiyło razinku piyńćdziesiont lot łod tego niyszczysnego falu we Chorzowie. Mocka ze tych, kierzy we ta niydziela bakali na tyj grubie jakosik wylazło na wiyrch, nale niyftore to łostali tam do dzisioj, bo jich niy lza boło wykludzić na wiyrch. Łostali tam na dole na wiecznyj szychcie, kiej zgorany szpong trza boło zasztopować, zadajchować, coby tyn łogiyń niy szoł dalszij. Cajtongi wtynczos wynokwiali, iże to wszyjsko skuli tego – jak to boło za Bieruta we modzie – tego „sabotażu”. Tela, co żodnymu niy przijńszło, niy wlazło do palicy, żodyn tego niy spokopioł, iże to możno boło skuli tego, co gruba niy boła richtik wyntilowano, niy boło ci na nij richticznego skuplowanio tych, kierzy sjechali na retong i jesce ku tymu to, iże na dole bakali roztomajte ludzie, niy berkmony nale jesce i heresztanty, wojoki abo i junaki ze SP. Żodyn tyż niy poradzioł tak na isto porachować wieluch ci tam po prowdzie fedrowało heresztantow, jyńcow ze tego Ośrodka Pracy Więźniów ze Bytonia-Logiewnik. I coby sam już wiyncyj niy wynokwiać, trza jesce na łostatek spomnieć jesce jedne. We tym piyńćdziesiontym szczwortym roku ganc ofyn, blank promp godało sie, iże we grubach Chorzowskigo Zjednoczynia Przemysłu Wonglowego wyrachowali, co na jedyn milijon ton wonglo trefio sie sześciuch grubiorzy, kierych tam na dole zatrzasło. I mogecie sie to wystawić? Wyfedrowali wtynczos cosik kole 90 milijonow ton tego cornego goldu, co dowo do kupy aże szejśćset chopa umrzitniyntych we kożdym roku. A tak richtik to samtyjsze ludzie do dzisioj tyn niyszczysny fal spominajom, a i jo, wtynczos bajtel, blank gynał bocza te pochowki, kiere robiyli na roztomajtych smyntorzach, coby ino blank niy pokazować wiela tak na isto gerkmonow na tyj „Barbarze-Wyzwolynie” zatrzasło. Nale, tak sie miarkuja terozki, co to by już możno stykło, przeca świat idzie do przodku i niy ma co wajać nad blank downo łozkidanym mlykiym, pra?
Ojgyn z Pniokow
pol_Latn szl_Latn pol_Latn