JOHAN PAUL II gi ŚWJYNTYM ŁOSTOŁ!
I tak siy mijały dziyń za dniym,
Aże we koncu nadeszła data dnia tego.
Kedy Ty Łojcze Śwjynty Johanie Paulu IIgi,
Rodaku nasz kochany, dostompjyłeś godności Śwjyntego.
Śwjyntym łostołeś,
Boś Ty za życio jak Śwjynty już był.
Tyś sztyjc dobrociom dlo bliżnich,
A zgodnie z nałukom Chrystusa żył.
Cołko Polsko ło to żykała,
No toż, prośba ta wysłochano łostała.
Matka Pomboczka za Tobom siy wstawjyła,
Boś Ty boł Ji dycki wjerny,
Maryja i we zamachu łod śmierci Cie łuchroniyła.
Zajś teraz zwrociyła siy s prośbom do Syna swojigo,
By powołał do Grona Śwjyntych naszego Rodaka,
Johana Paula IIgo.
Hubert Mojżesz
ltz_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn lus_Latn ltz_Latn