Nó, tóż mómy (bydymy mieli) dzisiej fajrant ze tóm zimowóm olympiadóm. Jakech już sam gôdôł, jôch tam niy ma srogi kibic i beztóż tyż nicech ło tym Wóm, moje Wy roztomiyłe, przi śniôdaniu niy fandzolół. Chopy yntlich łod jutra przipómnóm sie, iże majóm w dóma i swoje babeczki, i swoje dziecka. Baby juzaś bydóm mieli […]
Olympiada a tusty szczwortek – audio
Zimowe uciychy… i niy ino – audio
Olympiada a tusty szczwortek…
Zimowe uciychy i… niy ino…
Podwiyl co, jesce ta zima (zima… abo to my mieli zima we grudniu abo do półowy stycznia?) – niy puściyła tak na fest, i te wszyjskie gripska, kucanie i rymy jesce ludzi tropióm. A ku tymu rółz chlapaka, rółz juzaś ci śniygiym suje i tak na łobyrtka. Kiej latoś drugda, i niy ino u nôs, […]
Samtyjsze i… Gorole…
Łod zawdy sam u nôs, na Górnym Ślónsku, byli Ślónzôki i Gorole. I kiejsik niy trza sie bóło tego gańbić, nó możno ino wtynczôs, kiej sam u nôs wszyjskim reskiyrowali te sztramskie chopy zeza Brynice. Za starego piyrwyj Ślónzôk poradziół sie po kamracku dogôdać ze Gorolym, i niy bóło z tego chaji. Niyskorzij prziszli take […]
Eźli idzie pedzieć kómuś… ciul – audio
Eźli idzie pedzieć kómuś… ciul…
Bóło wczas ło rozwidnioku… Na termómyjtrze jakesik śtyry-piyńć gradusów ciypła. Łoblykech sie już blank niy na zima, wylazuja, jak zawdy, po sprawónki, i łorôz łapła ci mie za knefel łod jupy nôjstarszyjszô terôzki we naszyj siyni (po tym jak zemrziło sie naszyj sómsiôdce ze szczwôrtego sztoka) – Yjwa łod staryj Babralki. – Ojgyn, Ojgyn a […]
Duch Gór, Rzepiór lebo Liczyrzepa…
Legynda Ducha Gór sióngô jesce strzydniowiyczô – jeji napoczniyńcie kupluje sie neści ze pohańskim kultym zdrzódła Łaby (Elby) – i sknółtlowanô bóła jesce ku tymu ze starodôwnym Światowitym (Swantewitym), kierymu zawdy skłôdali te dôwniyjsze ludzie we łofiyrze czôrne kokoty. Przi wkludzaniu krześcijôństwa kcieli wyplynić dôwniyjsze prziwyki i zastympowali tego Światowita świyntym Witym, kierego zimbolym tyż […]
Duch Gór, Rzpiór lebo Liczyrzepa – audio
Luty, Móngoły i chorzowske utopce…
Terôzki my sóm przi lutym, a na te piyrsze trzi miesiónce we roku nasze starki i staroszki sporze powiarków zawdy gôdali. Rzykna tyż je terôzki podle raji: „Styczyń – do kachloka sie prziczyń”, „Pytô luty, czyś dobrze łobuty” , „We marcu jak w garcu”. Nale, za blank starego piyrwyj, to na Podhalu (sam u nôs […]
szl_Latn eng_Latn szl_Latn hau_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn