NIY ŁUMIA TEGO SPOKOPIĆ !
Dyć i Sond już niy łuznowo nos Ślonzokow,
Chce zrobić z nos Hanysow, na siyła Polokow.
A jo nigdy w życiu niy był ani Niymcym, ani Polokym,
Wy mie ślonsko siedzi dusza, łod poczyńcioch je Ślonzokym.
Zajś moj Łojciec sztyjc mi godoł, być ty hyrny s tego,
Że ty synku siy wywodzisz ze Norodu Ślonskigo.
Dyć jo niy wiym co to majom do nos we tym Sondzie,
Że niy łumiom nos spokopic, łoni i we Rzońdzie.
Prowda tako staro i że ze Ślonzoka, choby i cuda robiyli,
Niy zrobiom ani Niymca, ani Poloka.
No bo Ślonzok mo to do sia, jaki siy łurodzioł,
Taki bydzie już do śmierci, po tyj ziymi chodzioł.
A nadziyjo mo tyż tako, że tam i w zaświatach,
Bydzie miyjsce dlo Ślonzoka i Kaszuba brata.
Hubert Mojżesz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn