narodźeny 15.01.1905 w Njebjelčicach jako syn žiwnosćerja a młynka, studowaše po wopyće ludoweje šule na Katolskim wučerskim seminarje w Budyšinje. Po studiju wukonješe wučerske zastojnstwo w Chrósćicach wot lěta 1926 a w Njebjelčicach wot lěta 1929. W lěće 1940 dyrbješe do fašistiskeho wójska. Wot 1945 wuwučowaše serbske dźěći a młodostnych na serbskim realnym gymnaziju w čěskim Varnsdorfje. Wróćiwši so l. 1949 do Łužicy, bu šefredaktor Noweje doby, hdźež skutkowaše zaměrnje w zajimje dźěłaćerskeje strony. Tutu funkciju zastawaše hač do lěta 1954. Pod pseudonymom Mandawski wozjewjowaše rozpominanja předewšěm wo hudźbno-kulturnych podawkach a swoje na wsach zaměstnjene literarne reportaže. Štyri lěta (1954-1958) běše wón šeflektor w Domowinskim nakładnistwje.
Jurij Wuješ bě muž z njewšědnym angažementom za wšo nowe a doprědkarske, štož so w Serbach rodźeše. Njewotpokaza tuž tež nadawk, hdyž w l. 1958 za tehdyše Serbske ludowe dźiwadło intendanta trjebachu. Tak wón nětko hač do swojeje smjerće dnja 22.12.1968 w dźěwadle dźěłaše. Pytaše w lěće 1963 wutworjenym Němsko-Serbskim ludowym dźiwadle, kotrež sobu profilować pomhaše, jako zastupowacy intendant a šefdramaturg za najpřihódnišimi hrami, přełožowaše ze swětoweje dramatiki a steješe sam na jewišću jako dźiwadźelnik. Při tym čuješe so stajnje zamołwity za cyłkowne rozwiće serbskeho dźiwadłownistwa. Tak bě Jurij Wuješ mnohostronski organizator w serbskim kulturnym žiwjenju. Tola přeco zaso namaka chwile, so tež literarnemu tworjenju wěnować. Naposledk bě hišće přełožił za knižku dźěćacych basni „Swěć, słónčko, swěć“. A bě sebi hišće mnoho předewzał. Nahła smjerć jemu předewzaća spjelnić njeda.
Basniska tworiłosć Jurja Wuješa saha wróćo do studentskich lět. Předstaji w basnjach dowěru do serbskeho luda, lubosć k domiznje a ródnemu krajej.
Hnydom po wuswobodźenju jimaše so Jurij Wuješ znowa pjera. Wustupowaše jako mobilizowacy lyrikar a komponist, kiž sam swoje melodije tworješe, a to wosebje za serbsku młodźinu. Jurja Wuješowe pěsnjerske zawostajenstwo budźe tuž přeco do repertoira młodych kulturnych skupin słušeć.
W lěće 1959 wuńdźe jeho zběrka basni „Hdyž rěči wutroba! W njej su zezběrane wšitke jeho spěwy a w serbskich publikacijach rozbrojene basnje.
Gerat Libš – Serbska poezija 10
szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn epo_Latn