Na koniec prziszły my na łokozały grob, co w nim leżała yno jedna baba, co sie mianowala Bynigna Samsoń a jo se niy poradziła spomnieć, eli to je nasza przocielka? To była starczyno ciotka, niywłosno siostra łod jejigo tatulka. Tatulek łod Bynigny, co był łorganistom, umrził jak jego cera chodziła jeszcze do szkoły, ale przed śmierciom zapisoł i swoja gospodarka, co była nojszumniyjszo we wsi. Jednako Bynigna sie niy wydała, chocioż miała wielgi wiano, bo wolała miyszkać ze mamulkom. Mamulka, co prowda, wydała sie po drugi a miała jeszcze piyńć dziecek, w tym starczynego tatulka, ale ta familijo była biydno jak mysz kościelno, bo tyn drugi chop nic niy mioł, ale łojcym był dobrym, a Bynigna niy poradziła sie go nakwolić! Cołki lata wszyjscy żyli ze gospodarki łod Bynigny, bezto fest wele ni skokali, to samo robili łojcowie łod starki, bo ciotka śnimi miyszkala.
Jednego roku coś sie uzdało ciotce, że bydzie umiyrać i naparła sie tyj nojpiykniyjszej truły, co widziała we mieście. Ze poczontku to wszyjscy sie gorszyli, bo gdo to widzioł kupować truła za żywota, ale potym ustompili i Bynigna dostała, to co chciała! Truła stoła na gorze, ale ciotka zażyczyła se i do izby a potym, jak żodnego w doma niy było, oblykła sie gryfnie a do ni se lygła, ale nojprzod tak se nastawiła zdrzadło, co wisiało na ścianie, że sie cołko w nim widziała! W końcu te łoglondani i sie zmierzło i choć było i trocha zaciasno, to sie zdrzimła. Łoroz słyszy, że keryś klupie na dźwiyrze a potym na szyba we łoknie. Podźwigła sie gibko, bo chciała łotworzić, ale żodnego już niy uwidziała, yno usłyszała straszny huk a potym wielgi lamynt!. Wyleciała przed chałpa a tam na ziymi leżoł somsiod, brona na niego spadła a łobie nogi mioł poharatane! Chocioż starczyn tatulek wiela śnim po doktorach pojeździł, a kupa piniyndzy przi tym stracił, to tyn chop już na swojich nogach niy chodził!.
We wsi dugo jeszcze ciotka spominali, a godali, że skuli jeji gupoty a huby niywinny chop nogi stracił, ale łona nic se stego niy robiła!
Na koniec prziszły my na łokozały grob, co w nim leżała yno jedna baba, co sie mianowala Bynigna Samsoń a jo se niy poradziła spomnieć, eli to je nasza przocielka? To była starczyno ciotka, niywłosno siostra łod jejigo tatulka. Tatulek łod Bynigny, co był łorganistom, umrził jak jego cera chodziła jeszcze do szkoły, ale przed śmierciom zapisoł i swoja gospodarka, co była nojszumniyjszo we wsi. Jednako Bynigna sie niy wydała, chocioż miała wielgi wiano, bo wolała miyszkać ze mamulkom. Mamulka, co prowda, wydała sie po drugi a miała jeszcze piyńć dziecek, w tym starczynego tatulka, ale ta familijo była biydno jak mysz kościelno, bo tyn drugi chop nic niy mioł, ale łojcym był dobrym, a Bynigna niy poradziła sie go nakwolić! Cołki lata wszyjscy żyli ze gospodarki łod Bynigny, bezto fest wele ni skokali, to samo robili łojcowie łod starki, bo ciotka śnimi miyszkala.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn