. Nó, tóż mómy, bydymy mieli, tyn tydziyń piyrszy dziyń lata. I zarôzki spómniała mi sie pierónym starô powiarka: „Kiej świynty Jón łónka kosi, byle baba dyszcz uprosi”. Nó, możno to i prôwda ale musza sam zarôzki pedzieć, iże we łóńske lata, kole świyntego Jóna, berôłech sam ło tych wszyjskich zwykach skuplowanych ze łostatkym wiesny […]
Lato, a czym my sómy….
Brele
Brele Cajtōng starzik czytać chcioł Niy wiy kaj se brele doł Nasamprzōd w szuflodzie szuko Potym pod stōł zaczōn kukać Do szaketa wsadziōł rynka Tam ich niy ma, co za mynka Zajrzoł pod szrank, łōżko, tepich I nic niy znod, to nojlepi Puda do antryja na dōł Niy bōło ich, tōż se padoł W kuchni […]
FICYWERT Z WERDÓNU
FICYWERT Z WERDÓNU Dycki ficywert we familoku bół tym, kery wszystko mo na łoku. Dboł ło porzóndek, beztóż bez lato, kożdo sobota plac pozamiatoł. Bez zima piyrszy stowoł ze pryka, by połodgarniać śniyg ze chodnika. Wrzeszczoł po bajtlach jak fusbal grali, abo sie na klopsztandze huśtali… Wstyrkoł sie niymalże do wszystkego, nic sie niy mógło […]
Uciychy przi Zielónych Świóntkach…
Zielóne Świóntki abo inakszij – „Zesłanie Ducha Świyntego”, to sóm ze sia do łostatka skuplowane blank stare lechickie zwyki ze naszóm krześcijóńskóm wiaróm. Bezmać to jes nôjstarsze świynto, bo spóminô nóm piyrszô gmina krześcijańskô, kierô stwórzyli jesce we Jerozolimie. Nale, u nôs zwekslowali take dôwniyjsze, pogańskie, starosłowiańskie „nowe latko”, co trefiało wtynczôs, kiej côłkô prziroda […]
Jedź pomali !!
Jedź pomali !! Jedzie chłopek drōgōm Kjerownicōm krynci Trocha sie zapōmniŏł Cyknyli mu zdjynci Niy twało to wjela Jak mu brif posłali Co tam napisane ? Posłuchejcie dali Ôtwjyrŏ koperta Czytŏ znerwowany A tam – jego zdjynci I szrofa-mandat pisany Punkty mu wlepili ! Bo za wartko jechŏł ! A ôn ô tym przeca Wcale […]
Zielóne Świóntki a ajerówka…
Zielóne Świóntki a ajerówka… Już drugi tydziyń sómy we czyrwiyniu i tyż dzisiej mómy gryfne i fajniste świynto: Zielóne Świóntki. Wszyjskie miarkujóm, iże po naszyj Wielkanocy i po Godach jes ci to trzecie nôjważniyjsze – sam u nôs na Ślónsku – świynto. A tóż kiej wczorej bóła wilijô Zielónych Świóntek, to tyż niy łobeszło sie […]
Utropa skuli chłopa
Utropa skuli chłopa Mjała baba chłopa Chociŏż go niy chciała Bo i go mamulka Ze wszyskich synkōw wybrała Tropi sie s nim tera Pociechy mŏ mało wjela Bo nic robić niy poradzi I ô wszysko sie sztyjc wadzi Rŏd by yno dobrze jŏdać Niy śmi żŏdyn mu nic gŏdać Niy chce chodzić do roboty Woli […]
ELIKSIR
ELIKSIR Jako iż ludzkość od samego zarania W tym kierunku czyniła starania. Chcąc znaleźć środek jakiś- aby ludzkie ciało Na zawsze młodym zostało. W świata historii różni magowie, kuglarze i alchemicy Wysiłki podejmowali po próżnicy. Nie jeden władca, króle i cesarze Lub też ich wysocy dygnitarze. „Tęgie” głowy na dwory sprowadzali Produktu domniemanego […]
JAK ANTEK I FRANCEK ZDROWE KROPKI WARZYLI
JAK ANTEK I FRANCEK ZDROWE KROPKI WARZYLI Jak Ponboczek wyciepnył z Raju Ewy i Adama to sie im oczy otworzyły Kapli to że sie starzejom i z latami brakuje im siyły. Już od tamtejszego zarania Ludzie zaczli rozważowania. Co by tu zrobić żeby uciyc przed skutkami starości Czabydzie wymyśleć jaki eliksir młodości. Rozmańte ludy […]
Letnio laba cwerga ogrodowego
„Letnio laba cwerga ogrodowego I co potym wynikło z tego” Roz żech w mojij zegrodce cwerga ogrodowego spotkała Fest ech sie tymu dziwowała. A on nic tym spotkaniym nie speszony Tak mi padoł -bardzo zadowolony. „Witom was gospodyni w tej waszej zegrodzie Jo tu mieszkom ze wszyskimi w zgodzie. Nazywom sie Alojzek i mom […]
szl_Latn szl_Latn hat_Latn szl_Latn deu_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lin_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn kab_Latn szl_Latn