Rōłzczasu jedna istnŏ uzdała, iże na swojigo Abrahama, na piyńćdziesiōtka lajstnie sie łoperacyjŏ plastycznŏ. Wybulōła na to kajsik kole piyńć tysiyncy dularōw, łodmōdziōła se fresa, poprawōła wrōłz swoji cycki i na łostaku bōła ci festelnie radŏ, bōła łocaubrowanŏ swojim nowym gyzichtym, blank nowym wyglōndym. Drōgōm ku chałpie wlazła jesce do budki po gazyta. Podwiyl jesce niy wylazła, spytała tamesznyj przedowaczki:
– Wiedzōm łŏni, jŏ jmōm nŏdziyja, co sie łōni na mie niy pogorszōm, iże sie spytōm jak łōni mie widzōm… wiela mi już pizło lŏt?
– Nō, jŏ myśla, co jakesik trzidziyści dawa lata. – łodpedzikała przedowaczka.
– Niy, niy! Mie pizło już gynał 50 lŏt! – rzykła szczysnŏ baba.
Zatym uzdała, co wlejzie kajsik do szynku coby cosik zmaszkycić. Wlazła do McDonalda i spytała kasijyrka ło te same, co skorzij ta przedowaczka.
– Mie sie zdŏ, iż mŏcie paniczko jakesik 29 lŏt…
– Niy! Niy! Jŏ mōm gynał 50 lŏt. – łodpedziała ze szyrokim uśmiychym.
Zarŏzki tyż poczuła sie pewniyjszŏ siebie, gryfniyjszŏ i we dobryj launie wlazła do japtyki. Podlazła ku ladzie, coby kupić pŏra lecy jakich medikamyntōw. Jednakowōż niy poradziyła sie szczimać i zadała japtykorzowi te same pytani, co skorzij.
– Pedziŏł bych, co mŏcie mozno jakesik 30 lŏt. – łodrzyknōł japtykŏrz.
Nałōnczŏs kej czekała na haltynszteli na autobus do dōm, spytała sie jeszcze jednego starszyjeszego chopa, kery stŏł wele ło te same.
– Wiedzōm łōni paniczko, jŏ już mōm 78 lŏt i skuli tego mōm tyż deczko fyjlerny weźrok. Jednakowōż kejech bōł jesce modym i gryfnym poradziōłech we taki niyzawōdny szimel gynał łokryślić wiyk kŏżdyj baby. Miarkuja, co to moge niyrichtki zabrzmiyć, ale musiŏłbych wrajzić wōm paniczko moje rynce za cycnhalter. Zatym rzykna akuratnie, dicht wiela łōni majōm lŏt. – łodpedziŏł tyn istny na tyj haltynszteli.
Doczkali pŏra minutek we cichōści na kōmplytnie prŏznyj hulicy podwiyl ciykawōść tyj baby niy wygrała. Na łostatku niy szczimała:
– Aaaa, co mi tam! Dŏwej pōn, wkłŏdej pōn ta swoja graca za mōj bistynhalter.
Tyn starszyjszy chop wrajziōł opaternie łōnyj swoji gorzście pod lōźnŏ jakelka i napocznōł dylikatnie macać jeji cycki, macać powolnymi, łokrynżnymi ruchami, festelnie opaternie i polekutku. Zwŏżōł we rynce kŏżdy ze cyckōw, lekuśko ci je popodciepowŏł i tyż blank dylikatnie uszczypnōł na szpicach. Ścisnōł je do sia i potar jedyn cycek ło drugi.
Po pŏruch minutkach takigo łokryślaniŏ wiyku baba pedziała:
– Nō dobra, styknie, rzyknijcie mi zarŏzki wiela jŏ gynał mōm lŏt?
Tyn istny lostatni rōłz pomacŏł jeji cycki, wyciōng swoji rynce spod jakelki i pedziŏł:
– Łōni, moja roztomiyło paniczko, majōm gynał 50 lŏt!
Baba sztopło na amynt. Baba we srogim sztichu spytała:
– Tōż to niymożebne. Jakeście to panoczku stwiyrdziyli?
– A mogōm mi łōni paniczko, prziłohbiycać, iże sie na mie niy pogorszycie?
– Łobiycuja, co blank niy byda sie na wŏs gorszyć ino mi to rzyknijcie.
– Wiedzōm łŏni paniczko… jŏch stŏł za wami we raji we McDonaldzie!
Stołech za wami we raji….
Rōłzczasu jedna istnŏ uzdała, iże na swojigo Abrahama, na piyńćdziesiōtka lajstnie sie łoperacyjŏ plastycznŏ. Wybulōła na to kajsik kole piyńć tysiyncy dularōw, łodmōdziōła se fresa, poprawōła wrōłz swoji cycki i na łostaku bōła ci festelnie radŏ, bōła łocaubrowanŏ swojim nowym gyzichtym, blank nowym wyglōndym. Drōgōm ku chałpie wlazła jesce do budki po gazyta. Podwiyl jesce niy wylazła, spytała tamesznyj przedowaczki:
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn