Gesichter der Reformation
Swoboda wěry je za ludźi w Hornjej Łužicy wažne kubło. Wot časa zawjedźenja reformacije su tu ewangelscy a katolscy křesćenjo měrnje ze sobu žiwi. Symbol nabožneje mnohotnosće je Budyska katedrala (tachantska cyrkej), kotruž do dźensnišeho wobě konfesiji wužiwatej. Nimo toho je Hornja Łužica ze swojim podźělom serbskeje ludnosće dwurěčny kraj. Reformacija přinošowaše bytostnje k wutworjenju hornjo- a delnjoserbskeje spisowneje rěče.
Dokelž słušeše Hornja Łužica do lěta 1635 k čěskej krónje, su jeje stawizny ze susodnymaj krajomaj Čěskej a Šleskej wusko zwjazane. Tež tam přesadźi so w 16. lětstotku reformacija. Habsburgčenjo pak móžachu w běhu rekatolizacije lutheranow wróćo stłóčić.
Hač do lutherskeho lěta 2017 budu kulturne zarjadnišća w Hornjej Łužicy za slědami pytać. Wjacore projekty a akcije zaběraja so z reformaciju a jeje sćěhami. Kóždy projekt je z „wobličom“ zastupjeny. „Wobliča reformacije“ pokazuja, zo je ewangelske namrěwstwo žiwe. Přez rěčne a krajne hranicy zwjazuje wone ludźi w Hornjej Łužicy, Čěskej a Šleskej.
deu_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn