Pod dziesiyncio piyntrowym blokiym stoi ławka. Wele ławki szpilplac. Siedzymy na łoparciu. Jo, Markus i jeszcze jedyn kumpel. A łon stoi, bo to łon mo problym.
— Zrobiemy fojer na banie, bo jo sie powoli byda żegnoł.
— Z kim?
— No, z wami.
— Co ty dupisz za alajny?
— Hajtom sie i jus niy byda karlusym jak wy. Styknie.
— Coś sie zakochoł pieronie?
— Ja, chyba ja.
— No, to chyba czy ja?
— Ja, zakochoł żech sie.
— I scesz nom pedzieć szlus?
— Ja, to znaczy, niy.
— Te, słyszys sie co ty godosz?
— Chca sie ustatkować.
— Jo cie rozumia, ale możes sie ustatkować i niy żegnać sie z kolygami.
— Ja, ale wiysz jak to jes, nowy etap w życiu…
— Nowy etap w kerym nos niy ma. Te, słyszeliście?
— Niy, niy do końca.
— Chces suchać baby, a niy kolegów, pra?
— Chca założyć rodzina.
— I gut, ale kolegów zowżdy warto mieć.
— Ja, ale…
— Suchej, pszajesz tyj swoij libscie?
— Ja… to znaczy… łona czasami… jo ij czasami niy rozumia.
— Po jakiymu?
— No, łona czasym mi godo, że źle sie tukej czuje u nos.
— Przestoń.
— Pora lot tymu przyjechała ze wsi, z kieleckiego, na studia.
— To chyba zdonżyła się jus przyzwyczaić pra?
— Hmm… niy za bardzo. Mierzi jom tyn ksynżycowy landszaft. Godo, że niy ma kaj iść nad woda, do lasu, na łonka, na pole.
— (śmieje sie) No na pole niy ma, bo u nos sie wyłazi na plac abo na dwór.
— Ja, ale, wiysz jake som baby. A tak po prowdzie, to łona mie cołki czos poprawio i jak jo godom, to łona mi pado – mów normalnie, mów ładnie.
— I ty sces z niom wyczmać bez cołkie życie?
— (marszczy sie) No…
— Chopie, łona zatruwo w tobie to, coś wyssoł z mlykiem matki. Łona sce z ciebie wyciepnonć cołkie te dziedzictwo kere żeś dostoł w doma łod starych. Chopie, ty sie zastanów z kim ty sie hajtosz. Markus ić ino do żabki, kup cztery piwa, boch się wkurwił.
Daja Markusowi gelt i idzie.
Słychać larmo łod dzieci.
— (myśli) Som jus niy wiym.
— Kaj tyn fojer scesz robić?
— Na ewybary.
— Tam na banie?
— Ja, na beszongu.
— Wuszty mosz?
— Ja, nawet wino swojskie żech upyndził.
Wartko Markus s flaszkami jes nazot. Biera fojercojg i łotwierom. Frup leci pod niebo. Im wszystkim tysz łotwierom, bo te ćmory pierońskie nigdy sie niy nauczom mynskich czynności. Robia szluka i wkłodom kciuk do flaszki, coby gaz niy pitoł.
— Chopie, zwonzek baby i chopa niy polego na tym, coby kogoś zmiyniać. Jo rozumia, że jak chop na przykład dżisto przy babie, jak capi łod niego potym, jak ciepie zokami po izbie kaj popadnie, jak wali mu z ryja abo na łodwrót, jak babie wali z afy, baba jes pieronie flejtuchym takim, że łazi bródno bez cołki tydzień, to z tym sie można miyndzy sobom dogadać. Ale ty żeś sie urodzioł na Ślonsku i wychowołś sie w tradycyjnyj, ślonskij rodzinie i to jus zowżdy w tobie łostanie i tego sie niy do zmienić. Rozumisz? Niy do!
— Ale…
— Twoje myśli zowżdy bydom ślonskie, zowżdy bydziesz przeklinoł po ślonsku i nawet jak sie sformatujesz do Poloka i będziesz mówił poprawną polszczyzną, to jak sie wkurwisz na gorola, zowżdy nazdosz mu po naszymu. Pra chopcy?
Kiwajom gowami że ja. Cisza. Biera dupnego szluka, ale tak dupnego, że we środku jus nic nie łostaje. Szuminy wylewom na borsztajn. Flaszka kłada za ławka. Łoni tys wychylajom srogim haustym do dna.
— Ach, pieronie…
— To co idymy na tyn fojer?
— (myśli) Hmm, toś mi teroz klina wbioł. Łodechciało mi sie tyj fojery.
— Ale dziołchy ci sie niy łodechaciało?
— Niy.
— To gut.
— Ino, że łona kozała mi iś na studia, na politechnika.
— A pojakiymu? Przeca tyś jes elektryk, ty dobrze zarobiosz.
— Bo godo, że z synkiem kery mo studia, to można sie ło czymś pogodać. I tysz mi godo, że na studiach przestana godać po naszymu.
— Markus, leć no jesce do Żabki, weź piyńć, bo terozki to żech sie fest wkurwił, asz mi ciśniynie skoczyło. Aha, weź te flaszki mit ze sobom, bydzie tonij.
Markus biere gelt, flaszki i leci. Za pora minut jes nazot. Zaś musza im łotwiyrać browar fojercojgiem, bo to sie pieronie nigdy niy nauczom mynskich czynności. Szczylom frupym, biera dupnego szluka, tak że widza ino niebieskie niebo i biołe chmury. Sky is the limit.
— Ach… dobre te piwo.
— Chopie, niy wiym co pedzieć. Skonś ty jom wyczas?
— W szkole my sie poznali. Miołech tam fucha, przeglond instalacji.
— I co? Łona przyszła, pedziała „Jak ładnie pan robi” i żyliście dugo i szczynśliwie?
— Niy, łona sie mie spytała czy bych ij w doma sztekdołzy niy podłonczył, bo jak mioła rymont, to malorz coś ij zdupił.
— No i?
— No i jo tam po połedniu przyszłech do nij, z tasiom, łodkrynciłch szlałbincyjerym sztekdołza, izolirbandym żech te wszyske kable połonczył jak czeba i zakrynciłch. Zicherungi tysz sprawdziłch. Sztrom załonczyłch i fetrig. Po szpilu. I łona sie ucieszoła i gelt mi wcisła do łapy, i pado że warzy mittag, i czy bych zupy niy chcioł spróbować. A woniało oberibom, to żech sie skusioł. I jedli my i godali.
— Ale chwila, godołś z niom czy…
— Na początku godołch, ale późnij mówiłem, bo żech sie kapnoł, że łona niy bardzo kapuje naszo godka. Pedziała mi, żech jes fajny synek i za pora dni zaś my sie trefili. Wiysz jak, łona jes nauczycielkom i som rozumisz, że we szkole sie niy godo…niy?
— Kaj sie niy godo? Dyć jo zowżdy godoł, pra Markus?
Markus kiwie gowom że ja i przechylo flaszka. Jo tysz przechylom i robia szluka, a późnij hepia gazym.
— Ja, ale widzisz, musiołch przystopować s naszom godkom.
— Jo ci coś powiym. Afa zaczyła ci woniać i robioł żeś wszysko żeby…
— Ach, kaj tam (śmieje sie).
Wszyscy na ławce sie śmiejom i wychylajom.
— No ja, dej pozór ino.
— No, może trocha.
— I zakochołś sie i sces terozki sie wyprzeć swojego pochodzynia, sces iś na studia i tam oduczyć sie godać. A wiys, że to jes Politechnika Ślonsko i tam tysz godajom po naszymu?
— Ty mie niy rozumisz.
— Chopuś, jo cie rozumia i to doskonale. S synkiem po studiach, to ta twoja baba sie może pokozać w towarzystwie, bo ij niy bydzie gańba, kej cie bydzie mianować inżynierym. I do tego jesce będziesz mówił poprawną polszczyzną, to jus wcale.
Cisza. Słychać ino duldanie.
— …
— Godanie po naszymu to jes pieronie łobciach w wyższych sferach. Pra? Naszo godka, to jynzyk rynsztoku, kery łod razu jak sie łodezwiesz robi s ciebie lebra, robola, bergmona, kogoś fto niy siedzi za biurkiem pod bindrym, kogoś fto niy mo łap jak pianista. Pra? Dlatego gorole chcom nos uczyć jak momy godać, bo myślom, że my som tympe ciule, kere ino nadowajom sie do hercówy przi wonglu. Som w szkołach, urzyndach i na wysokich stanowiskach, bo mianujom sie jako intylygyncja. I ty scesz do nich dołonczyć?
—…
— Skończys studia, siedniesz sie za biurkiyem i niy bydziesz umioł z nimi wyczymać. Zboczysz jake łoni majom poczucie wyższości. Jak łoni nos majom za nic. Nos Ślonzoków, co robiemy na nich łod końca wojny. Zobocysz jacy łoni som. I jesce te ich wsiórskie naleciałości, te ich zacionganie i godanie durch ino ło tym co boło na wsi we weekend. Chopie, niy wyczymies tego.
—…
— Jo ci terozki powiym ino, że tyn fojer to sie poli w twoim sercu i niy dej mu zagasnonć bez baba, bo wychowołś sie na czornym Ślonsku i tukej żeś wdychoł za bajtla ołów i kadm i tukej żeś pluł sadzom…
Łoroz.
— Chowej, chowej te flaszki…
Podjeżdżo radiowóz, wyłażom dwa gliniorze i idom w naszo strona. Chowia te flaszki kajś za siebie, ale chyba jus za późno, bo mie widzom. Przedstawiajom sie i godajom, że mieli zgłoszenie, że na szpilplacu do dzieci, ftoś pije alkohol. Niy zaprzeczom. Kożom pokozać papiyry. Godom, że niy mom. Chopcy tysz niy majom. Za spożywanie kożdy po secie. Niy ciepia sie, bo mogom mie na izba wzionć. Markus za piyrszego dyktuje im swoje dane, a łoni sprawdzają to bez krótkofalówka. W pewnym momencie zauważom jesce jedno zamknynte piwo. Biera je do łapy, podwarzom frup fojercojgiem i szczylom nim pod niebo. Robia wielkiego szluka. Gliniarz jak to widzi, wyciepuje mi flaszka z rynki, wykrynco drugo rynka i szarpie mie do auta. Pacza sie na chopców, a szczególnie na niego, co to babie uwierzył i powoli sie żegnom.
— Pamiyntej: jes żeś Ślonzokiym, możesz wszysko! Sky is the limit!
szl_Latn szl_Latn pol_Latn fuv_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn fin_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn est_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn plt_Latn quy_Latn bos_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn pol_Latn gla_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn tpi_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lim_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn tpi_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn unk szl_Latn unk szl_Latn unk szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn