Z ôstatnij chwile: Na autobanie
Za szofera jeżdża ôd niydowna, ale fest rada. Sam po drōgach jeżech durś za piyrszo, bo wszyjscy inksi jadōm za mnōm. Bez to dobrze widza przed siã. A jak yno tym inkszym sie zmierznie, to jadōm ze szwōngym i titaniym, coby za chwila na mie poczekać na skrziżowaniu.
Niy roz tyż kogo karna, na tyn przikłod moigo chopa. Tyn już sie niy trzimie czego yno, coby sie zaś niy klupnyć w gowa na kierym ôkryncie. Już ni mo tyż strachu, że zachocza jaki borsztajn abo przikopa abo stana na skrziżowaniu i byda ôdpolać auto szōsty roz. Mo trwani jak kieryś roz mi klaruje, że jak nic niy widza, to dobrze sie je te blyndy rozświycić.
Karna tyż teściowo i doprowdy niy wiym czamu wala taki abfale, że pyrskōm po szybie a mōm cyknyć migacz. Abo skyrż jeji huta niy widza, ze jedzie gynau w nos inksze auto na skrziżowaniu. Ôna na te szczynście nimo strachu jak moj chop i rada sy mnōm jedzie.
Jak roz w drodze nazod ze Bełku. Tela razy sie w gowie godałach na rōndzie w prawo, coby jeszcze do Czerwōnki zajechać. No i pojechałach w prawo yno niy na tym rōndzie! Hercklekotōw eh dostała jak uwidziałach tabulka kaj stoło Autobana! No i musiałach sie rozfechtować i niy wiym jak to sie stało, alech jechała do Żorōw zamias do dōm, ô czym zdōnżył mi pedzieć mōj chop, jakech miała jeszcze jedna kryska bateryjki we telefōnie i wartko mu klarowałach co widza wele sia. Kozoł mi jechać nazod jak bydzie szło. Szło we Żorach…
I durś mi sie tak trefi, co tyż mōm ôstanio krapla we baku.
Roz, rychtyk bez przipadek, znodłach sie na autobanie zaś z jednōm kryskōm i tym proznym bakym we Gliwicach. Policjo darła za mnōm, toż aż tak fest eh sie niy boła. Mōj chop zaś mie z tego wykludził. Mieli my czas, że ôdbiyroł telefōn i pytoł: “duszko, co terozki widzisz?”
Mōm taki knif, jak jada, a niy wiym jak trefić, to jak je zaś te same skrziżowani abo rōndo, to jada w inkszo strōna niż piyrwyj, aż na ôstatku trefia. Ale skyrż tego coby trocha prziszporować na paliwie i trefić zaroz, to mōm już terozki nawigacjo!
Ta dopiyro mi robi miszōng, sztyjc godo: Nazod!
Agnyszka Ôciypkowo
Agnieszka Snopek – Dziołcha z Leszczyn, ze Ślōnska. Rechtōrka, artystka, mamulka trojki bajtli. Baba swoigo chopa. Durch we szwōngu a dycki w gangu i na ôstatni driker. Godo, a ôstatnio i szkryflo.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn