Dejma na to nasz ujek Józik! Tyn chop dycki bōł zimny jako ryba. Nic go niy ruszało. Choby strzały z nieba prały, ujek musioł skōńczyć śniodani, swoji pilulki wziōnć, a dziepiyro sie chytoł roboty. Bo dycki godoł, że robota mu niy uciecze, bo ôna dycki bōła, je, a porzad jeszcze bydzie! Jak mu kery chcioł, co padać, to go wysłōchoł, ale do pōmōce to ōn niy bōł. Tyn chop wszyjstek by ci doł, abo ôbiecoł, ale jakby przi tym nic zrobić niy musioł, bo inakszy to żeś mōg czekać cołki lata! Ujkowi sie nikaj niy śpiychało, ale na zegrōdka szoł sie rod podziwać, ale yno podziwać, bo do roboty, to mioł inkszych ludzi. To samo bōło we robocie. Tam sie chopy ś niego śmioli, a godali mu do szpasu: Kerowniku, dejcie mi piynć ludzi, a jo to zrobia! A jak go kerownik posłōchoł to robota bōła zrobiono na bank!
Terozki weznymy na warsztat ujka Bōnifaca: Tyn chop sie ôd bajtla niy rod uczył. Dycki godoł, że je słaby abo że mu je zima i isto go jakiś chorōbsko chyto, abo, że mō głōd i skuli tego nic robić niy mōże! Ôjcowie mieli ś nim „krziż pański”! jak sie czego we chałpie chycioł, to zaroz zepsuł! Bezto jego tatulek padoł, coby go posłać do roboty na gruba. Tam tyż pora rzeczy wystrugoł, ale jak go sztajger postarszył badaniym psychiatrycznym, to Bōnifac poszoł po rozum do gōwy i dzisio sie ze swojich bracikōw śmieje, bo mō grubsko pynzyjo, a mōże teroz robić, co mu sie yno podobo!
Jeszcze nōm ôstała ciotka Zofijo. Ta baba to tyż do nauki niy bōła. Ôna wolała za synkami lotać niż do szkoły chodzić, aże jeji starziki, co jōm wychowali, rynce załōmōwali! Jednako ciotka wiedziała, co robi, bo se hnet chopa znodła i to bogatego! A ôn sie dycki kwoloł, że se napasowoł dziołcha nojgryfniyjszo ze cołki wsi! Ciotka dziecek miała piyńć, ale chopōw aże trzech. Musieli przi ni mieć ciynżki żywot, bo gibko ji poumiyrali! Tak godały te stare frele ze wsi, co ni miały w żywōcie ani jednego chopa, coby im przoł! Eli nasza ciotka przoła tym swoim chopeczkōm, tego niy wiym, ale ôna mi godała, że chce sie wydować po sztworte! Jednako ciynżki gripy dostała i umrziła!
Jakby tak dobrze pokōmbinować, to by my kożdymu mōgli jako łatka prziszyć, niy yno tym „zmarzłym”, pra?
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn