Na pódpołnocnem kjarchobje (Nordfriedhof) w měsće su zakopane žedne znate dolnoserbske procowarje, ako stej to mjazy drugim Kito Šwjela a jogo syn Bogumił. Ten drugi ma wót lěta 1948, ako jo wumrěł, swóje zgromadne rownišćo ze žeńskeju Gertrud a z dalšnymi cłonkami Haberlandojc familije, z kótarejež ga Šwjelina manźelska pochada.
Rowno tak ako rowy drugich serbskich procowarjow dej teke toś ten historiski row tam na pśecej wóstaś, lěcrownož jo jogo cas wótběžał. Pó dlejšych rozgronach su se něnto na to dojadnali, až dej se rownišćo zasej tak wugótowaś ako jo raz było a k tomu ma se napóraś wopomjeńska toflicka za Bogumiła Šwjelu w serbskej a nimskej rěcy. Za wšo to se wósebnje zasajźijo kupka „Serbske pomniki“ pśi měsćańskem zastojnstwje, ako nawjedujo Ana Kosasojc-Kozelowa, zagronita za serbske nastupnosći w měsće.
Teke dalšne „serbske rowy“ na Połdnjowem kjarchobje (Südfriedhof) w měsće deje wóstaś ako wósebne pomniki. Na rowowem kamjenju za Fryca Rochu dej se mjazy drugim serbske napismo wobnowiś, a teke row za mólarja Fryca Kitlarja dej se w rěchu zdźaržaś.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn