Jendźelske słowo playground rěka telko kaž hrajkanišćo. Tam wšak wšitcy rady smy: dźěći, młodostni a – zdźěla tež starši a samo dźědojo a wowki. To wědźa tohorunja rejwarjo z Drježdźan. Tak je sej Helena Fernandino mysliła, zo dyrbjeli rejwarjo na hrajkanišćach rejwać. Jim so mjenujcy runje tak dźe kaž wam. Hdyž so njehibaš, potom so dale a hubjeńšo hibaš. Leon a Alba staj tuž ze šulerjemi Worklečanskeje šule krótko do lětnich prózdnin wšelake rejwanske kroki zwučowałoj. K tomu dyrbjachu so na wšelke hry koncentrować. Na šulskim dworje su rejwarjo a šulerjo skónčnje hromadźe hrali. Abo byšće wy stejo wostać chcyli, hdyž słyšiće Mašu wołać: „Zaječko w dólčku“ abo „Woheń, woda, pěsk“? Njeje scyła dołho trało, a na šulskim dworje so dźěći chowachu abo so honjachu. Nadźijomnje su sej wšitko derje spomjatkowali, zo móža tež w prózdninach po hrajkanišćach rejujo wulke wjeselo měć.
Mytujemy
najporadźeniše rysowanki a jědnatkirysowance a jědnatce: Hana Šmitec a Halina Hejduškecsłódny wulki lód trěbne lětnje wochłódźenje rozběži mi w hubje zymny
woda
małki čołmik
jědźe po žołmach
wětřikec hólcy jón njesu
spěšnosć
Čitamoj a kupujemoj knihi bjez přestaća. Knihi su naju (tele-)wizory do swěta a runje tak do nutřkowneho swěta ludźi. Jedna z minjeny čas čitanych je Jurja Kochowy dźenik „Gruben – Rand – Notizen“. Smój sej jón mjez sobu z ruki wzałoj, dokelž je naju do čitanja ćahnył. Tež měsacy po tym wo Kochowej knize rěčimoj, hdyž dźe wo prašenja přitomnosće, a přirunamoj swoje měnjenje z Kochowym. Při tym wjace na to njemyslimoj, zo je w němskej rěči spisana. Za naju je wona serbska kniha. Serbska literatura w němskej rěči? Hač w tym padźe tak je, abo je to scyła móžno, njech wědomostnicy rozsudźa!
Jednanje na kromje wuhlowych jamow, kaž titul praji, tak jara do čitanja njewabi. Tola čłowjek dyrbi wědźeć: Tu njeńdźe jenož wo wuhlo, dźe wo žiwjenje scyła. Dźe wo nas w našim času. Kniha móhła tež rěkać: Swójba a swět – w přewrótach časa. Jurij Koch wopisuje priwatne žiwjenje we wuskim zwisku z politiskimi prudami. To so dźiwaš, kak sylnje politika do našeho swójbneho žiwjenja zasahuje. Kak wona našim dźěćom jich powołanja nadiktuje, jich prócu wo zastup do sebjezastaranja.
Mnozy čitarjo maja z basnjemi Róže Domašcyneje swoje ćeže. To ma wjacore přičiny, kotrymž so přichodnje hišće wěnuju. Zasadnje je tak, zo so lyrika Domašcyneje z wěstej poetiskej radikalitu wuznamjenja. To drje je někotremužkuli ćerń we wóčku, dokelž so poetka starodawnych serbskich hódnotow, kaž na přikład katolskeje nabožiny abo folkloristiskich praktikow, njejima. To prosće jeje swět njeje.
szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn taq_Latn szl_Latn isl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn