BABY TO ANIOŁY
Babo moja, babo, ty żeś jes jak zdrowie,
wiela żeś we wercie, tyn ino sie dowiy,
fto z dnia na dziyń coroz to bardzi siwieje
jak widzi, co z jego pijóndzmi sie dzieje.
I ty mi chcesz godać, po co ta łostuda?
Dyć jo, skuli ciebie, po fechcie wnet puda!
To łostatni driker, byś sie spamiyntała,
jak tak dali pudzie, bydziesz betlowała!
Szastosz pinióndzami, choby łopyntano:
to pelcmantel, bóty, mycka futrowano,
ze nojdrogszych sklepów cwitry i spodnice,
bluzki, badki, lajbiki i inksze łoblycze!
Do tego parfiny, farby, lipynsztifty,
kryjmy roztomajte, pudry, inksze gifty…
Dyć to, co przismyczysz do dóm z drogeryje,
kosztuje co miesiónc pół moji pyndzyje!
By mie łobamóncić, kusisz mie, zwodnico,
przikwolosz, przichlybiosz, kusik dowosz w lico…
A jak już nikedy dóm sie łochachmyncić,
gowa cie rozboli i przyńdóm mi chynci!
Wszyscy mi godajóm – mosz baba anioła
i, co do wyglóndu, niy mylóm sie zgoła.
Ło charakter jak idzie – inkszo godka już,
możno pedzieć, tyż anioł, ale anioł – stróż!
Porzónd mie wachuje, durś mie mo na łoku,
nic niy moga zrobić przedsia, kajś na boku!
Dyć kożdy chop zdrowy, jak minie go frela,
łobroci sie za nióm, gaftnie mało wiela,
porówno, łobtaksuje, łoko nacieszy…
Eli to co złego, przeca tym niy grzyszy?!
Ale mój stróż – anioł zaroz sie łobruszy,
już mi muki ciepie, już gowa mi suszy:
„ Zbereźniku, zboku! Wszyscyście ci sami,
yno za cudzymi gafcycie babami!”
Nikej mi sie zdarzi, prziść do dóm nad ranym
i, by jom niy budzić do dźwiyrzy klupaniym,
w kapsach szukóm kluczy, przeważnie darymnie,
ta już z nudelkulóm czeko w dźwiyrzach na mie!
I choć tuplikuja, że jes piyńć dziepiyro,
take fómlowanie do ni niy dociyro!
Już niy godo symnóm, gorszy sie łogrómnie,
choć to kara dlo ni gorszo niźli dó mnie!
Dyć poradzóm baby tyrtać bez dziyń cały:
kero z kerym czimie, co na łobiod miały,
jak kreple sie lepi, wiela kero mo szatów
i jeszcze sto inkszych do godki tymatów!
Toż jak niy ma do kogo łodewrzić gymby,
ciyrpióm bardzij niżby bolały je zymby!
Brónczóm po nos, buczóm i sie s nami wadzóm,
dyć sie łobyńść bez nos nijak niy poradzóm!
A i my, choć s niymi, krziż pański mómy,
to bez tych „aniołków”, rady sie niy dómy!
Autor:Bernard Śmigała
bam_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lim_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn vec_Latn