Znod Houellebecq „możliwość wyspy” dlŏ czowiyka, wyspy na morzu lankōru? Spōmna: czowiyka XXI stoleciŏ, dykadynckigo, rozerotyzowanygo, kery kajś potraciōł wszystki medycyny na swōj lankōr: familijo, religijo, prawŏ rŏbota, itd.; kery abo je mody, piykny, fertig do wielkigo bōmsu (życio?), abo nadowo sie ino do truły.
Możno isto bydzie niōm przajyni – miłoś u Houellebecqa to je blank inkszy, wielgi tymat. Atoli bez wiynkszy kōnsek ksiōnżki zdowo sie, iże momy retunek: styknie ustoć być czowiykiym! Lankor je w nŏs immamyntnie wkludzōny? Tōż zrobiymy technologijŏ, kero zasuje ańfachowe, biologiczne zdrzōdła lankoru! Budujymy czowiyka 2.0, kerymu niy trza jodła, kery niy mo seksualnygŏ szwōngu, kery niy bydzie sie starzoł. Przōdzi wyglōndo, iże to rychtyk bydzie rozwiōnzaniy. Tajle ze sektōm (ôna mo wizjo nowygo czowiyka) czyto sie lepij – narracjo traci kajś swoja neurastynio, chyto rytm klasycznyj, fabularnyj rōmany – aże żech żałowoł, kiej Daniel przijeżdżoł nazod do Paryża.
Darymny futer – ani czowiyk 2.0 niy poradziōł blank stracić lankor i tynsknota. We cywilizacyje ôbojyntności, we utopie cynikōw, znodły sie takie, kere poszły fōrt ôd pokoju i stabilizacje. Bōłoby to skuli tego, iże tymu „2.0” ôstowili rozum, ôstatnie zdrzōdło lankoru? Prowda – ino pies (kynos, pra?) je we ksiōnżce durś szczynśliwy.
Houellebecq poszeł ku fantastyce naukowyj, co by retować czowiyka. Po prowdzie niy wykludził snij mocka. Trocha sam je cygaństwa, prōznej symulacje do pokozaniŏ swoij tyzy. Pado, iże technologia tyż niy ma zbawiyniem. Ino eli naprowda zrobiōł przi tymu rzetelnŏ rŏbota z forsztelunkiym? Mogymy mu wierzić?
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn