NA RÓMLU Łod zawsze Wiyrek z targu bół znany, mo go teroz i kedyś mioł. Dycki na nim bół cyrkus stawiany, a na łodpust, to rómel stoł. Przijyżdżali do nos z cołkij okolicy handlyrze, ze swymi sztandami, a wroz z nimi – karasolnicy, ze swymi karasolami. Na kóńcu placu góndla stawiali, wysoko jak z kościoła […]
NA RÓMLU
ŻYWOT CZOWIEKA
ŻYWOT CZOWIEKA Bez cołke piynć dni Pónbóczek harowoł, stworzół niebo, woda, ziymia i rośliny. Potym na niebo gwiazdy powciepowoł i zabroł sie za stworzynie zwierzyny. Piyrszy bół łosioł z wielgimi uszami, mioł nosić na swojim puklu ciynżary. Robić jak gupi cołkimi dniami, zdechnóńć, jak bydzie piynćdziesiónt lot stary. Piynćdziesiónt lot łosłu za dużo było, bezto […]
NIYDZIELNE ROZMYŚLANIA
NIYDZIELNE ROZMYŚLANIA Rozmyśloł żech nad tym przi niydzieli, kej mnie Pónbóczek wezwie do siebie? Wiela mnie czasu łod tego dzieli, kaj znojda plac swój, w piekle czy w niebie? W pragliwych czasach nóm żyć przichodzi, kej człowiek patrzy ino swojego. Ważne - by MIEĆ! BYĆ – nos niy łopodzi! I niy łoglóndać sie na bliźniego! […]
HICA
HICA Straszno hica latoś mómy, i na susza durś wajómy. Już trzi tydnie, abo wiyncyj, tyn festelny wor nos mynczy. Gorónc durś sie z nieba leje, klara coroz bardzij grzeje. Chyba na nos sie uwziyła, choć na chwila by sie skryła! W chałpie choby w piekaroku, tak za dnia, jak po cimoku. Propelery luft miyszajóm, […]
GNIOZDO
GNIOZDO Kto z nos rodzinnego gniozda niy pamiynto, do kerego sie zjyżdżo w kożde wielge świynto? Na Wielkanoc, Gody, czy gyburstag ómy, cołkóm familijóm do niego zjyżdżómy. I u ómy Trudy, jak gyburstag miała, cołko familijo razym sie zbjyrała. Żodyn by niy wierzół, że sie nos pomieści, we ańcli z kuchynkóm, bez mała czterdzieści! Przi […]
KONCERT WOJSKIEGO NA ROGU
KÓNCERT WOJSKIEGO NA ROGUWtynczos Wojski chyciół na rzymiyniu przipniony dugi róg łod woła, kropkowany, skryncóny jak żmija, łobiyma rynkami do wargów przicisnół, gymba napion jak bania, we łoczach kwióm blysknół, potym je przimrużół, wcióngnół wsia pół brzucha, luftu nabroł we puca, coby mioł czym dmuchać. I zagroł, a z roga, choby wiatrym dmuchano w las […]
WIYRECKI UTOPLEC
WIYRECKI UTOPLEC Jo łod swego ópy, łón łod łojca swego, słyszoł ło utopcu stawu wiyreckiego. W tym czasie bez Wiyrek rzeczka przepływała i połne ryb stawy w woda zasilała. Jedyn stow bół w miejscu, kaj jest plac targowy, a drugi łopodal, kaj stadión wawlowy. Przi tym drugim stawie studnia wykopali, kaj wszyscy Wiyrkorze woda nabiyrali. […]
CO TO JES PRZÓNIE?
CO TO JES PRZÓNIE? Roz syn swymu łojcu zadoł pytanie: łociec, po czym poznóm, co to jes przónie? Stary dość chwila pomedykowoł i tak to synkowi wyerklerowoł: jak żeś zmynczóny, a spać niy idzie, na dobre jedzynie smak ci niy przidzie, we uszach anielskie chóry śpiywajóm, we brzuchu ci szmaterloki furgajóm, we gowie czujesz dziwne […]
„IZBETA”
„IZBETA” Naprzeciw poczty na Dąbrowskiego, w ogrodzie pana Jerzego, piątka wariatów ma swoją metę, inaczej mówiąc-”Izbetę.” „Izbeta” jest to nazwa niemiła, lecz wcale nas nie zdziwiła, bo ją wymyslił podrywacz dzieci, wariat z numerem trzecim. Joza wysoko głowę swą nosi i dumnie się z tym obnosi, że ma sympatię niebrzydką zresztą, lecz jest cnotliwa niewiastą. […]
JO CI PRZAJA
JO CI PRZAJA Jak Ty sie sztiglujesz by mi sie podobać, jak Ty mnie flegujesz kej przidzie choroba; jak umisz mi słodzić, kej coś potrzebujesz i by mi dogodzić- – kołocym futrujesz. Jak posłepia za dużo i robisz mi haja, to choć mnie to wkurzo- -JO CI ZA TO PRZAJA! Jak Ty sie frasujesz kej […]
szl_Latn gle_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn scn_Latn szl_Latn gle_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lvs_Latn pol_Latn wol_Latn szl_Latn