„SZTRIKOWANO” GYŃŚ
Świónteczny łobiod, cołko rodzina,
jak to we Świynta – połny stół gości.
Łowiynzie rolady i gynsina…
Zaś myśli lecóm w lata młodości…
Krótko po wojnie, biyda - aż piszczy!
Mama i ópa, szóstka lebóni.
Zjodo sie wszystko, nic sie niy zniszczy!
Nojwyżyj zaszkodzi i cie przegóni.
We familoku z nami miyszkajóm,
dwie stare ciotki: Mikla i Klara.
Tyż majóm psinco, tóż sie starajóm,
co by tu wrazić w Świynta do gara?
Łobie zawczasu wypokopiyły,
na wieś pojechać, kajś ku Wygodzie.
Za łachy po łojcach wycyganiyły,
gyńś wychudzono, ale „na chodzie”.
By w familoku niy robić łostudy,
ciotki w zekrecie wielgim czimały,
że ptok w miyszkaniu, biydoczek chudy,
nabiyroł wogi bez miesiónc cały!
Tak przibadały sie siostry do gyńsi,
że jak już prziszoł tyn dziyń grudniowy -
- żodno z nich wcale niy miała chynci,
by jóm na gnotku pozbawić gowy!
Nareszcie welować sie zgodziyły!
Padło na Klara – już slimto boroka!
A Mikla śmiótła! Niy miała siyły,
by sie prziglóndać śmierci ptoka.
Prziszła pod wieczór, jak już sie ćmiyło,
gyńś już na stole leży bez życio.
Ale że kwie nikaj widać niy było,
spytała, jak doszło do zabicio?
Klara spłakano, w łokropnym stanie,
bez hyrtóń ściśnióny wychrypiała:
„Dałach i twoje tabletki na spanie!
Trzyma pilami żech jóm uspała!”
„Żodyn uwierzyć niy bółby w stanie,
jake przi tymu żech przeszła mynki!
Terozki do ciebie noleży szkubanie!
Jo niy prziłoża do tego rynki!”
Z bekym sie Mikla wziyna do tego.
Z biydóm jakosik go łoszkubała.
A potym ptoka, łoszkubanego,
wywnóntrzyć młodszyj siostrze kozała.
Tego już Klarze za dużo było!
Na to już w sobie niy znodła siyły!
Ale że cima sie już zrobiyło -
- robota do rana łodłożyły.
Jakeż musiało, na drugi dziyń rano,
być zdziwiynie ciotek, jak z łóżka wstały
i zdrowo, radosno, rozgyngano,
sagato gyńś we dźwiyrzach ujrzały?!
Wielge tyż było moje zdziwiynie,
jak żech we Świynta łodwiedziół ciotki.
Ujżoł żech wreszcie te dziwne stworzynie,
w usztrikowanym cwitrze we kwiotki!
Po gowie żech poznoł, że to gyńś była,
bo cołko reszta była wełniano!
Jeszcze u ciotek siedym lot żyła!
Godali na nia – gyńś sztrikowano!
Autor: B.Śmigała
szl_Latn szl_Latn szl_Latn kea_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn