Marcin Melon: Bojka ô trzech nacyjach
Bydzie bojka, kożdy je rod bojkōm, pra? Bojka bydzie o trzech Ślōnzokach. Richat mo cwaj-und-zibcich, mocka widzioł we swojim żywobyciu, mocka szafnoł i mocka tyż napochoł. Wiy, co niy roz narobił gupot i poradzi ô tym terozki godać ofyn. Achim bydzie miōł na bezrok Abrahama, ôn tyż poradzi wejrzeć do zadku na swoje żywobycie i niy ciepie sie choby sagi w pokrziwach, kej ftoś mu spōmni ô gupotach, kere napochoł. Je tyż Pyjter, kery mo ôziymnoście lot. Karlus je nogły, beztōż żodyn niy śmiy mu godać, kej cosik zmaści. Zaroz sie ciepie i robi chaja. Wetna sie, co kożdy z Wos zno ludzi podanych na keryś z tych trzech typōw.
Tak po prowdzie to ta bojka niy je ô Ślōnzokach, ino ô trzech nacyjach. Muszymy spokopić, co nacyje sōm choby ludzie. Angliki (łod razu żeście zgodli, co bydzie ô Anglikach, dyć jo je anglofil, pra?) sōm choby starzik Richat. Bez te wszyske storocza zmarasili sie rynce niy roz i wiynkszość z nich poradzi ô tym godać ofyn. Jejich Krōlowo Halżbieta poradzi pojechać do Irlandie i ôddować cześć powstańcōm, kere prali sie z angelskimi wojokami. Godajōm tyż ô handlowaniu Afrykonami i ô tym, jake to było ôszkliwe. Hamerykony sōm choby Achim. Sōm modsze ôd Anglikōw i jeszcze niydowno ciynżko mieli sie prziznować do tricowanio Indianerōw. Blank niydowno sztopli kryncić bioło-czorne westerny, w kerych gryfny karlus w biołym hucie retowoł gryfne frelki ôd dzikich Apaczōw abo Siuksōw. Za to Poloki sōm choby tyn nojmłodszy, Pyjter. Ciyngiym robi gupoty, nale niy do sie przegodać, a jak ftoś mu tuplikuje, jako je prowda, to zaroz je fertiś do chaje.
Ja, ja, niydowno uchwalili ta swoja nowo ustawa o IPN-ie, żodyn terozki niy śmiy godać ô frechowności norodu polskigo. Tak naprowdy to bardzij widza tukej bajtla, kery zawiero ôczy, wrażuje sie palce do uszōw i ryczy: „La, la, la! Niy byda wos suchoł! Jak niy byda słyszoł, co jo żech wyszklił ta szyba, jak my grali we fusbal, to żodyn mi niy nazdo skuli tego!” No i dobre. Po jakiymu mieliby my sie starać skuli polskigo prawa? Kej niy śmiymy godać ô tym, co naszego ōupy wziynli do obozu na „Zgodzie”, to bydymy godać, co wziynli go do „sanatorium”, kaj go zamordowali. Kej take je prawo, to trza je mieć w zocy, pra? Jak ujka Erwina przemianowali na Władysława, to przeca tyż mieli prawo i ôd tyj pory ujek mieli w auswajsie napisane „Władysław”. Dyć to sie ino ô miano rozchodzi, prowda je tako, jako była, wszysko inksze mogymy mieć w rzici. Niy ô to sie rozchodzi.
Rozchodzi sie ô to, co niydowno urodziła sie nōm nowo ślōnsko nacyjo. Naszo nacyjo je durś blank modo i ino ôd nos zależy kej przidymy do lot. Eli hned bydymy take żdrzałe, choby Angliki abo Hamerykony, coby poradzić stanōnć fōrt ôd naszyj gyszichty, wejrzeć do zadku na to, co my napochali i pedzieć same do siebie co muszymy pomiyniać, coby być lepsze? Zowdy mogymy wejrzeć na Polokōw, kere fachlujōm rynkami, ryczōm, ciepiōm sie choby sage w pokrziwach i robiōm chaja skuli tego, co ftoś im powie prowda. Wejrzeć na nich i pedzieć sie: „Niy, take być niy chcymy, bo dyć to gańba!”
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn