Nó, tóż mómy chnet półowa listopada a jô, po tyj latowyj pauzie, fórt niy poradza sie spamiyntać, i fórt mi do palicy przilazujóm fale, ło ftorych ale niy mógech bez lato rzóńdzić, bo mie ganc ajnfach we radijoku niy bóło. Miôłech tyż bez te trzi miesiónce takô dólegliwość, ftorô mianuje sie: lyń go tropi. A sam naobkoło podzim przeca côłkim pyskiym, i takimu zwiykowanymi cowiekowi jak jô, przilazujóm do filipa łobrôzki ze lata, łobrôzki ze latowych wandrów… nó, roztomajte łobrôzki, łod ftorych robi sie tak jakosik barzij gorko, i to niy ino skuli tego, iże wrawego piwa sie cowiek nasłepôł.
Dejcie pozór na taki cufal! Zadziwiynie, szok dlô naszych łócz. Poradzicie sie wystawić, iże niy ma srogszego trefu, zgrómadzyniô brzidôków, stopieróńsko żadnych i szpatnych ludzi niźli sztrand, plaża i to niy ino u nôs nad Bałtykym, ale wszandy tam, kaj ludzie sie bez lato wykludzajóm. Bylichmy ze mojóm Elzóm i we Egipcie, we Tunezji, Grecji, Szpaniolsku, u Italijoków, i kajsik aże na Kubie. I wszandy, na isto wszandy łoglóndalichmy sztyjc i jednym ciyngiym krótke szłapska, fetowne rzicie i fest spaśne basiska, wampy… moc srogachne basiska, wampy… i jesce rółz wampy, wampy, wampy…
Basiska, basy, wańtuchy stare, mode i dzieckowe, wyfutrowane, moc wypasióne roztomajtymi auflaufami, zapiykankóma, nasłepane piwskym, moc nafolowane prażokóma i lódami, fetowne, baniate, szmarowane łolejym łod pojstrzodka i ze wiyrchu, basiska, ftore niy poradzóm sie zmiyścić ani we hymdach, ani we galotach, ajnfachowe, gynste, a dziynka tymu zbereźne, żadliwe i bez żôdnyj sztrofy, bo sóm łóne przecamć gynał take same jak… wszyjske naobkoło.
Côłke te fandzolynie i pisanie, ło zdrowym jôdle, higynie łodżywianiô, ruchu, ruchu i jesce rółz ta samo lajera: ruchu – wszyjsko to tela jes we wercie, co ta jedna jedzinô kaloryjô, łodciepniyntô we eka wrółz ze galotami, kieckami i wystawióne ku latowyj klarze abo ustawióne we raji po piwo, prażoki abo lódy – nasze ci nadobne, spyśniałe basiska, rube kity, tuste gyniki i wszyjske trzi wóla.
A cowiek, znacy sie chop, zaziyrô tak opaternie naobkoło (coby starô sie niy spomiarkowała) eźli uwidzi jakiesik poseblykane Weróniki Książkiewicz, Anie Przybylske, abo chocia sago Radwańskô (łostana ino przi naszych dziołchach), a sam nic, nic ze tych zachów, ino rube, fetowne, spaśne mamzele, ftore ze takóm ci srogachnóm uciychów skwarszczóm na słóńcu swoje bele fetu.
A skorzij, jesce przed feryjóma, kiejeś chopie ino zaszaltrowôł telewizyjô, abo tyn łoszkliwy internec, zarôzki wyfukli na cia ryklamy roztomajtych pilów, kropek, ftore pozwolajóm na ściepniyńcie ze basiska. A to +20, +30, +50… tela ino, co niy miarkuja eźli to sóm kila do ściepniyńciô abo liczóm sie lata do setki babów, ftore sie to kcóm lajstnóńć? I to wszyjsko fónguje zarôzki po piyrszyj pili, ale musisz sie sprawić trzi paketliki, bo to bydzie wtynczôs tónij.
A po połedniu, chopy, smycymy paryzol, wandszirmbadytuch, mokre batki, roztomajte krymy, naplómpane kółko, kibelek dzieckowy i szipki, côłke te ci plażowe bambetle, ślazujymy do naszyj dukli, festelnie rade, iże trefióła sie nóm izba bez szwôbów i mozgoli.
Ja, jô miarkuja, iżech sam już mocka razy gôwyńdziół ło roztomajtych fyjlerach naszych (i niy ino naszych) ludzi. Ale za kôżdóm razóm wiela tyż ci mi do filipa wlazuje bez te latowe, gorke miesiónce. Bo i zgniylstwo srogsze, cowiek redszij zawiyrô ślypia na to, co jesce mógby zrobić, cosik tam poczytô i zatym do filipa przilazujóm roztomajte gupoty. Jakby to sam pedzieć… Feryje, te gryfne latowe miesiónce, to tak na isto – jak kiejsik napisôł jedyn móndrok Daniel Passent – szok, dziwota dlô ślypiów, dlô naszych dakli, nó i dlô naszego filipa, naszyj mózgownicy. I przi tyj przileżitóści spómniôł mi sie jedyn inkszy latowy cufal. Bół ci taki jedyn fric, kiery stopieróńsko dbôł, stôł ło swoji ciało. Rółzczasu stanół ci przed zdrzadłym, seblyk sie do saga, napocznół cmankać i na isto fest podziwiôł swoj lajb. Ze zadziwiyniym spomiarkowôł jednakowóż, iże wszyjsko jes gryfnie łopolóne, króm tego jejigo chopskigo wichajstra, tego chopskigo dinksa. Niy zdało mu sie to, tóż tyż uzdôł cosik z tym zrobić. Poszôł ci łón na plaża, seblyk sie do saga, zasuł côłke swoji ciało, króm tego, co Wy wiycie, a jô gynał miarkuja, ftorego wystawiół direkt na słóńce. Bez ta plaża przelazowali szpacyrym dwie starecki. Jedna podpiyrała sie krykóm. Kiej tak przelazowali wele tego zasutego piôskym istnego, ujzdrzała ci łóna, iże cosik styrcy ze tego piôsku. Szpicóm tyj kryki napoczła tyrpać te cosik, co styrcało, tam a nazôd.
– Wiysz Erna – pedziała ta ze tóm krykóm do drugij starecki. – Życie blank niy ma sprawiydliwe.
– A po jakiymu tak miarkujesz Ana? – spytała sie ta drugô, tyj ze krykóm.
– Anó beztóż, iże jakech bóła 20 lôt starô, bółach tego pierónym ciekawô. Jakech bóła 30 lôt starô, toch to ci stopieróńsko miałach rada. Przi śtyrdziestuch latach już sama sie ło to prosiółach. Kiejech bóła 50 lôt starô, to żech za to moc płacióła. We wiyku 60 lôt napoczłoch ło to do Pónbóczka festelnie rzykać, coby przi siedymdziesióntce ło tym blank… przepómnieć. Terôzki, kiej mi już pizło 80 lôt, take fizymatynta rosnóm ci dziko na piôsku, a jô sie bali ani przicupnóńć ku tymu niy poradza!
Listopada a… łóńske feryje…
Nó, tóż mómy chnet półowa listopada a jô, po tyj latowyj pauzie, fórt niy poradza sie spamiyntać, i fórt mi do palicy przilazujóm fale, ło ftorych ale niy mógech bez lato rzóńdzić, bo mie ganc ajnfach we radijoku niy bóło. Miôłech tyż bez te trzi miesiónce takô dólegliwość, ftorô mianuje sie: lyń go tropi. A sam naobkoło podzim przeca côłkim pyskiym, i takimu zwiykowanymi cowiekowi jak jô, przilazujóm do filipa łobrôzki ze lata, łobrôzki ze latowych wandrów… nó, roztomajte łobrôzki, łod ftorych robi sie tak jakosik barzij gorko, i to niy ino skuli tego, iże wrawego piwa sie cowiek nasłepôł.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn