Cas dowola jo mimo a kuždy jo se wrośił z nowymi dožywjenjami a zaśišćami domoj. Sama som lětosa woglědała swójomu bratšoju w Ljubljanje, w Slowjeńskej. Wón jo se pśed někak 35 lětami tam k swójej žeńskej pśesedlił. Z manźelstwa stej wujšłej dwóje źiśi a syn Jure jo měł lětosa swajźbu. Tak smy měli w Ljubljanje małe familijowe zmakanje. Som pśišła napšawdu kusk domoj, dokulaž ceła Matowa familija powěda běžnje dolnoserbski. Běšo to wjelgin rědne zacuśe zgromadnosći. Ta howacej geografiska dalokosć mjazy nami njejo zewšym wěcej pytnuś była.
Tegdy pak, ako Mato jo wudrogował, smy byli wšykne wjelgin tužne, njejsmy ga wěźeli, co buźo a ga a kak buźomy se zasej wiźeś. Běšo to hyšći w casu NDR a njejo wěste było, lěc smějo na woglěd pśiś abo my tam jězdźiś. Wšo běso wjelike pšašanje. Ale lej, granice su se wótcynili a diktatura se rozpušćiła! Bóžy źiw jo se stał! Tegdejše łdzy su měli swójo wopšawnjenje, ale wšo jo pśišło wjelgin hynac, ako my smy se to myslili.
szl_Latn szl_Latn