IDZIE OLA DO PRZEDSZKOLA Jorguś idzie do przedszkola, a z Jorgusiym idzie Ola. Mo dziepiyro sztyry lata, dyć szprytniyjszo jes łod brata. Jorguś trocha cielepiaty, widać – podoł sie na taty. Za to Ola – cołko mama, wszyndy sie poradzi sama! Gowa mo niy łod parady, tóż w przedszkolu do sie rady! Mógła jeszcze rok […]
IDZIE OLA DO PRZEDSZKOLA
PRIMA – APRILIS
PRIMA APRILIS Francik mo dzisioj na drugo zmiana, bezto niy wadzi mu dyszcz na dworze. Niy zeszterujóm go dzisioj z rana, tóż dłużyj w łóżku poleżeć może. A tukej Wili klupie we dźwiyrze i łod samego proga jamruje: „…ty sie tu wylegujesz we wyrze, a złodziyj działek ci łopyndzluje!” „Przi fórtce wisi urżniónto kotka, w […]
REFLEKSJA Z OKAZJI DNIA POEZJI (21.03.)
REFLEKSJA Z OKAZJI DNIA POEZJI Wszystko co dotąd napisałem, raz jeszcze dzisiaj przeczytałem i myślę czy moje rymowanie, poezją może być nazwane? Uświadomiłem sobie, niestety, jak bardzo daleko mi do poety. Poeta to ktoś kto ma ”dar Boży”, a ja ledwo umiem rym ułożyć! Po co więc piszę, pomyślałem i zaraz sobie odpowiedziałem: jeśli przyjemność […]
ZAPUSTY – abo Tusty sztwortek
ZAPUSTY – abo tusty sztwortek Jedyn, jedyny dziyń taki mómy, w kerym łobżarstwo jest dozwolóne! W tym dniu kreplami sie łobżyrómy, bo łobyczajym to uświyncóne. Ruby czy chudy, mody czy stary, a nawet ci, co dieta czimajóm, w jedzyniu krepli niy majóm miary i diety wcale niy przestrzegajóm! Godajóm na niego – sztwortek tusty, inksi […]
RICHTYCZNO HISTORYJO WAWELSKIGO SMOKA
RICHTYCZNO HISTORYJO WAWELSKIGO SMOKA We Krakowie poruszynie, zaś ze smokym utropiynie! Nawet sóm król Krak sie tropi, co tyn gizd zaś wypokopi? Co mu szczeli zaś do gowy, ponoć mu sie zbrzidły krowy?! Teroz ponoć chce dziywicy i łod rana z jamy ryczy: „Drapko, bo mie chyci ora, mo być tukej do wieczora!” „To ci […]
ZUBER
ZUBER Po latach małżyństwa, czowiek już jest syty, już go tak niy cióngnie do jego kobiyty. Coroz bardzi w przóniu chop sie robi zgniyły, tak, choby hormóny już sie wypolyły. Dyć przeca niy cołkim, bo może sie zdarzyć, że po latach czidziestu jeszcze sie podarzy! Móm jedna znajómo, co na to liczyła, dyć sie okozało, […]
WILIJO
WILIJO Zbliżo sie Wilijo, już za łoknym stoji, w kożdym pomiyszkaniu chojinka sie stroji. Kapry już we wannie nerwowo szpluchtajóm, widać, że swój rychły kóniec przeczuwajóm. Ludzie sie radujóm, Syn Boży sie rodzi, a mie to jakosik niywiela łopodzi. Wrocóm sie myślami w te lata modości, wspóminóm te świynta, tak połne radości… Świyżo jedliczka, z […]
FTO MO RESKYROWAĆ?
FTO MO RESKYROWAĆ? Wadziyły sie tajle ludzkigo ciała, kero z tych tajlów by rzóndzić miała? Kero s nich w ciele jes nojważniyjszo, bardzi wercito i potrzebniyjszo. Piyrszy ze wszyskich sie mózg łodezwoł: „Gelduja nojbardzi, to jo wos tu wezwoł! To jo ło wszyskim tu decyduja, wszysko w tym ciele jo kóntroluja!” „A my ze wszyskich […]
BOSKE ŁOSZCZYŻYNIE
BOSKE ŁOSZCZEŻYNIE Suchej człowiecze, co chca ci wyłożyć i radza byś dobrze to zapamiyntoł! Eli chcesz jeszcze na tyj Ziymi pożyć, czas już nojwyższy, byś sie łopamiyntoł! Niydugo kończy sie nasza umowa, co my zawarli tysionce lot tymu. Czas, byś spokopiół, że trza użytkować, ta zdrachano Ziymia blank po nowymu! Coroz to wiyncyj zużywo sie […]
ZOWISTNIK
ZOWISTNIK Zanim legnół w pryko,do Pónbóczka rzyko: „Prosza Cie, Pónbóczku, coby moja Cila, w moje ciało wlazła, choby roz, na chwila! Niych na własnyj skórze chocioż roz łodczuje, wiela mnie robota na grubie kosztuje! Niych sie roz przekóno, jak jyj chop sie trudzi, kej łóna w chałupie siedzi i sie nudzi. AMYNT.” Widać Pón Bóg […]
szl_Latn szl_Latn scn_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ibo_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn