Wczas rano, jeszcze przed piyrszom mszom, przilecioł na fara Konder Stuchlik a padoł, że wczoraj w nocy widzioł śmierć, jak bez wieś leciała, była bioło a wielgo tak na dwa metry i łon jom widzioł na swoji łoczy, bezto teroz chciał sie wyspowiadać, bo isto hnet umrze! Ksiondz kozoł mu chuchnońć, ale Konder czysty był jak płaczka, isto wypite ni mioł, no chyba, że w nocy, ale tego to sie już stwierdzić niy dało! A po mszy to sie zrobiło larmo, bo ludziska ze cołki wsi nic inkszego niy godali, yno ło tyj Śmiertce, co bez wieś leciała. Starki spodziywały sie zorazy, bo tak tyż bezmała było jaki dwiesta lot nazod! Jednym słowym, Konder niy poradził utrzymać jynzora za zymbami i teroz Śmiertkom sie tropiła cołko wieś! Jednako farorzowi to niy dało pokoj
i zaczon rozmyślać, co by to mogło być? Po śniodaniu poszoł do swoji izby i we progu sie przelonk! We izbie było cima, bo gospodyni łokiyn jeszcze niy połodciongała, a nad farorzowym łożkiym stoła wielgachno, bioło stwora! Farorz podskoczył do szaltra a zapolił światło.To co uznoł za bioło osoba, to była jego alba, co jom gospodyni wybiglowała na łodpustowe niyszpory!
Tak to sami widzicie, że ludzie sie radzi sami straszom, bo niy myślom nad tym co widzom, ale zaroz do gowy im przichodzi, co tam kaj słyszeli. Stond tyż ksiondz prziszoł na to, że isto Konder widzioł cosikej biołego a wielgigo, co se po głownej drodze szpaciyrowało, a zaczon sie dopytować. Na piyrszy łogiyń poszła jego gospodyni.
– Godejcie mi sam zaroz, kajście ze tom koszulom po wsi lotali! – ryknoł z wiyrchowiska.
Starka sie rozpłakała a padała jak było: Jak zaczła ta alba biglować, to sie i materyjo posmorszczała pod zieloskiym i nic niy pomogło, ani kropiyni ani forskani, to co miała zrobić? Chyciła bigel z ze koszulom, powiesiła na kiju, coby sie biołe niy uszlomprało, jak bez wieś pudzie, a pognała do starej Matuszczyczki, co wszyskim chopom (i tym ze miasta!) kragliki biglowała!
I ta baba i pomogła, bo gospodyni za fest ta alba przesuszyła, a to sie niy śmi robić!
Wczas rano, jeszcze przed piyrszom mszom, przilecioł na fara Konder Stuchlik a padoł, że wczoraj w nocy widzioł śmierć, jak bez wieś leciała, była bioło a wielgo tak na dwa metry i łon jom widzioł na swoji łoczy, bezto teroz chciał sie wyspowiadać, bo isto hnet umrze! Ksiondz kozoł mu chuchnońć, ale Konder czysty był jak płaczka, isto wypite ni mioł, no chyba, że w nocy, ale tego to sie już stwierdzić niy dało! A po mszy to sie zrobiło larmo, bo ludziska ze cołki wsi nic inkszego niy godali, yno ło tyj Śmiertce, co bez wieś leciała. Starki spodziywały sie zorazy, bo tak tyż bezmała było jaki dwiesta lot nazod! Jednym słowym, Konder niy poradził utrzymać jynzora za zymbami i teroz Śmiertkom sie tropiła cołko wieś! Jednako farorzowi to niy dało pokoj
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn