Nó, i terôzki spómnioł mi sie sam Karlik z „Kocyndra”, kiery ci bół kiejsik tuplikowoł, co to jes cowiek. Możno niy Łón sóm, ale tak jak to miarkujóm, a możno ci ino dôwnij miarkowali – nasze bajtle. Nó, bo co to jes cowiek? „Cowiek mô jedna gowa, ftorô styrcy na karku, na gnyku podwiyl jes […]
Co to jes cowiek…
Co to jes cowiek…- audio
Co to jes cowiek
Naszo godka
Wiycie! Jô łostatnio mocka pisza (zawdy ida ku kómpowi, kiej mie moja Haźbiytka napoczynô nerwować, abo kazuje mi cosik we pomiyszkaniu robić), i to bali po tym, kiej mie jedyn redachtór ze mojigo chorzowskigo cajtónga wyciep, bo mu sie blank, ale to blank niy zdała naszô, gryfnistô ślónskô gôdka. A jô na isto móm pierónym […]
I co mie sam jesce dziyrżi
I co mie sam trzimô? Co mie sam dziyrży? Pónbóczku, na isto co mie sam jesce dziyrży? Pónbóczku, niy dej tak dalszij żyć! Anó, samech sie urodziół, i sam kca zemrzić. I sam idzie łozprawiać take cepiate wice, szpasy. Bo cheba wszyjskie miarkujóm, co ta piyrszô połowina życiô popsowajóm cowiekowi łojce, a drugô – dziecka! […]
Psiok i jego soróński pón…
Jakisikej włôściciyl masarskigo sklepu nałónczôs ukłôdaniô towôru we chłódni przed zawarciym sklepu, merknół, iże rajn do jejigo sklepu wparzół pies. Srogi miymiecki wilczok. Masôrz wrzesknół na psiôka, coby łón poszoł fórt, tyn ci ale jednakowóż ino tak kuknół letko za sia, choby to niy bóło dó niygo. Wylôz tóż tyż tyn masôrz zeza ladyntisza, coby […]
Powiyść (róman) idijółta, abo czas jak rzyka…
Wiycie! Zima latoś bóła ci takô jakosik dziwoko. Côłki styczyń tropiyli my sie eźli to już jes te „łocieplynie klimatu”, ftorym nôs roztomajte wizynszaftlery straszóm. Klara grzôła choby we marcu abo kwiytniu. Zatym juzaś śleciôł śniyg, nafujało niym mocka , a i mróz chyciół stopieróński, a deczko niyskorzij juzaś chlapaka i gryfnô klara na niybie. […]
Popśnióny… Ślónzôk…
We mojim familoku miyszkô mocka zwiykowanych ludzi, ale tyż i małowiela modzioków, i to te łostatnie poradzóm tym starucnym blank ci jesce pometlać we palicach. Tak jakosik we pióntek wrôcôłech ku dómowi po wysłepaniu tych zwykowych mojich dwiuch lagów piwa a sam łorôz wtosik za mnóm wrzescy: – Ojgyn! Ojgyn! Sztopnij ino, bo móm ci […]
Tagebuch ze naszych Biyszczadów
Wiycie! Tak jakosik do półowy stycznia wszyjske wajali, wszyjske naobkoło jamrowali, iże samtukej u nôs blank zimy niy ma. Kiejsik, to ci byli zimy – gôdali niyftore – terôzki to ani podzim, ani zima i ani to wiesna. Za starego piyrwyj to byli zimy, niy to, co terôzki za tego prymiyra Dónalda Tuska. Terôzki skuli […]
Rajza cugiym do Rzeszowa…
Wiycie, jô tak lecy kedy sznupia po tym modernym internecu (chnet choby jaki iptowaty modziok, a niy stary knaker) i znodech ci tam rółzczasu jedyn fajnisty kónsek, bezmać samego Leona Wyrwicza, szauszpilera i wigyjca, kiery spisôł ze pamiyńci inkszy wicman Jerzy Ofierski mianowany sołtysym Kierdziołkiym i dôł go Aleksandrowi Siwiakowi (Hamiltonowi) hamerikóńskimu wicmanowi, ftory juzaś […]
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slk_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn