Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
poniedziałek, 31 października 2016
Pōnbōczek i klachoce...
– Mōj ty Bożycku, czamu ty sie niy łoddychniesz? Powiniyneś wykludzić sie kajsik na jakisik dugszy urlałb. Na tyn przikłŏd po jakiymu Pōnbōczku niy pojedziesz fōrt, choby i na Ziymiŏ?... Tam ci je tak gryfnie, tak szykownie...
– Gŏdŏsz na ziym ?– rzyknōł Pōnbōczek. – Na Ziymia to jŏ ani za boga już nigdy niy pojada!
– Jezderkusie! A czamu Pōnbōczku niy? – pytŏ sie tyn janiołecek.
– Bo na Ziymi sōm same paploki i klapidziury! Rōłzczasu, pierōnym dŏwno tymu nazŏd rōłz żech sie tam pokludziōł i... do dzisiŏj ło tym ludzie mocka łozprawiajōm...
piątek, 28 października 2016
Superman kutas...
Łod jednego tisza wstowo inkszy fric, inkszy chop, chybnōł ku tymu piyrszymu i moreśnie pytŏ:
– Panoczku! Jakeś to pōn zrobiōl? Przeca sōmy jakesikbez sto myjtrōw nad ziymiōm!
- Wiedzōm łōni co, ta samtyjszŏ tequila je jakosik dziwnŏ. Szlukna jōm, skokōm, gzuja ku ziymi i jakisik myjter przed niōm sztopuja i miyntko landuja...
Mogecie to łoboczyć...
I richtik – jak pedziŏl tyn istny, tak zrobiōł. Jejigo łozmōwca we srogim sztichu uzdŏł, iże zrobi te same. Wysłepŏł lampus tequili, wyfuknōł bez łokno i... prasknōł ło ziym zatrzaśniynty.
Wtynczŏs gospodzki, kery przyciyrŏł ze zgniylstwym szklōnka, godŏdo tego piyrszego chopa:
– Wiysz, Superman, jak popijesz, jak sie deczko napieresz, to na isto niyzły ze cia... kutas!
czwartek, 27 października 2016
Rechnōng łod...
– Suchej ino chopie. Jak ty to robisz, iże żŏdyn niy kce wykorzystać sytuacyji i dostać łod cia darmōwyj dorady?
– A, wiysz, wszyjske ustali mie nagabować, kej po takich łozprŏwkach na impryzie napocznōłech łōnym posywać rechnōngi za dorady prawne. Ty tyż tak łod dzisiŏj sprōbuj.
Na drugi dziyń tyn dochtōr tōmpie na poczta, coby richik poswać rechnōngi byzuchantōm, ze ftorymi wczorej łozprawiŏł.
– Yntlich ustanōm mie mynczyć! – raduje sie tyn istny.
Skorzij jednakowōż kuknōł do swojij brifkastli, a tam... rechnōng łod tego wczorejszego juristy, anwaltera!
środa, 26 października 2016
Grzycznōść, moreśnōść...
wtorek, 25 października 2016
Nŏjlepszyjszy zeks...
– Moja starŏ mŏ dzisiŏj gyburstak i niy mōm anōngu jaki gyszynk łōnyj dać.
– Mōm idyjŏ! – łodrzykŏ kamrat. – Napisz łōnyj taki byszajnigōng, certyfikat, iże kej kce, to moge mieć dwie godziny nŏjlepszyjszego zeksu jaki sie łōnyj ino uzdŏ. Podszrajbuj to i dej łōnyj to na łodwieczerz.
Na drugi dziyń juzaś kamraty spichli sie we szynku.
– Jōłzel, coś dzisiŏj taki prziklapniōny, starośliwy?
– Wiysz! Napisŏłech coś mi pedziŏł, dołech tyn certyfikat mojij babie, ta mie wyściskała, wykusikowała… i wypolōła ze chałpy ze wrzeskym:
– Wrŏcōm za dwie godziny!
poniedziałek, 24 października 2016
Po coś ty mie...
– Mōj piyrszy winsz – rzykŏ baba – to sprŏw mi rybecko, cobych bōła takŏ modōm i gryfnōm krōlywnōm.
Ta fisza szkyrtła slotōma, pletwōma i starŏ baba zwekslowała sie we gryfnistŏ krōlywna.
– Mōj drugi winsz – gŏdŏ już krōlywna. – Sprŏw, coby ta moja starŏ chałpa, kerŏ sie już buli ze starōścia we ftoryj jŏ miyszkōm zwekslowała sie we srogi, paradny zōmek.
Ta goldowŏ fisza szkyrtła juzaś slotōma, płetwōma ta starucnŏ chałpa przemiyniōła sie we gryfnisty zōmek.
– Mōj trzeci winsz – rzōńdzi dalszij ta starucnŏ baba. – Kciałabych, coby tyn mōj stary, zabłechowany kot stŏł ci sie zeksōwnym ksiōnżōm ze bŏjki.
Rybka trzeci rōłz szkyrtła płetwōma i tyn stary kocur zwekslowŏł sie we sztramskigo ksiōnża.
Goldowŏ fisza fukła do wody a wkurwiōny ksiōnża wrzescy na ta krōlewnŏ:
– Nō i co, starŏ krapyko? Na jakigo pierōnaś, kurwa, mie... wykastrowała.
piątek, 21 października 2016
Stopierōński brand...
– Panoczku! – pytŏ ftosik zdymbiŏły. – A wiela zajdli piwa poradzicie tak bez cŏłki dziyń wysłepać.
– Nō... tak łod dwanostuch do piytnostuch zajdli kŏżdydziyń.
– Eee, to musiecie panoczku mieć stopierōński brand, prŏwda?
– Brand? – pytŏ sie łosłupiŏły biyrbruder. – Przecamć jŏ blank ale to blank niy dopuszczōm ku tymu, coby mieć... brand!
czwartek, 20 października 2016
Richat we piekle...
Richat kŏzŏł tymu dziobłowi łōminōńć tyn plac.
Dalszij dokulwitali sie do zolu kaj hangniynty za ramia fric biczōwany bōł korbaczym upleciōnym ze kocich łogōnōw.
Richat juzaś pokryńciōł gowōm, iże mu sie to niy zdŏ.
Na łostatku doszli do izby we ftoryj uwidzieli sagigo chopa prziknōłtlowanego dośsciany. Gryfnŏ babeczka klynczała przed niym i cyckała jejigo ciulik.
Na to Richat pedziŏł:
– To je na isto plac kaj kciŏłbych łodbywać moja sztrofa.
Dzioboł na to łodrzyknōł:
– Jeżeś chopie tego pewny? To zetwŏ i bez 1000 lŏt. Zdowŏsz sie ze tego sprawa?
– Ja, jeżech isty, to je tyn plac!
– Nō, tōż gryfnie! – pedziŏł Lucyper.
Podlŏz do tyj gryfnyj babeczki, blōndiny, sztuchnōł jōm we ramia i pedziŏł:
– Nō, mŏsz już fajrant. Prziszŏł yntlich twōj zmiynnik!
środa, 19 października 2016
Minutnik mi sie popsowŏł...
– Mōj ty roztomiyły! Musisz mie drabko, w te pyndy... przedupczyć!
Łōnymu blyndły ślypia i zarŏzki tyż, coby sie ino jejigo baba niy łozmyślōła, niy dała se pokōj, przedupczōł jōm jak ino poradziōł nŏjlepszij. Razinku tam we kuchyni, na kuchyniannym tiszu. Zatym łōna rzykła zgodliwie:
– A dziynki ci chopecku!
I wartko wziyna sie dalszij za robota. Chop, deczko zadziwany, spytŏł:
– Ło co sam sie rozłajzi, mogesz mi pedzieć?
– Wiysz chopecku, mie sie mōj kuchynianny „minutnik” do warzyniŏ jajec popsowŏł!
wtorek, 18 października 2016
Podmōkły teryn...
– Co tam u cia chopie po łostatnim szlustydniu? – pytŏ sie jedyn.
– Aaa, nic takigo, miarkujesz, starŏ biyda, cheba już prziszŏł taki mōmynt, coby zmiynić autok. – łodrzykŏ drugi. – Mōm ci już ta moja „beymka” bez rok, czŏs zwekslować tego grata na cosik nowygo..
– Co prŏwda, to prŏwda, mōj „mercedes” tyż juz jes starucny, chnet dwa lata go już mōm.
– Te, chopie, a jak tam ze babeczkōma, ze dupami?
– Eee, lipnie, cŏłki czŏs dupcza te same... już mi sie zmierzło. Czŏs, coby wykludzić sie na jakisik urlaub... Możno na Seszele abo do Braziliji na srogi karnewal sie wypuszcza, przedupczyć jakisik egzoticzny towŏr.
– Nic niy gŏdej, bōłech łōński miesiōnc we Grecyji, stopierōńsko gorko bōło, nic ino sie naprać i leżeć cŏłki dziyń...
– A co ze twojim nowym basingym? – pyrtŏ sie juzaś jedyn śnich. – Gŏdŏłeś, co mŏ być łogrōmniasty, dekniynty, ze ruczbanōm i saunōm. Robisz juz cosik?
– Wiysz, kciŏlech, ale byli jakesik łoszkliwe ludzie, łobadali grōnt i pedzieli, iże na mojij farze niy dŏ rady postawic tyn basin, bo ziymia je niy takŏ jak potrza... teryn je podmōkły!
poniedziałek, 17 października 2016
Nŏjprzodzij kawa wysłepiōm...
– Nō, tŏż kamracie zaszaltrujymy „autōmatycznygo pilota” i nŏjprzodzij szluknymy sie dobrego kafyju a zatym przedupczymy stewardesa!
Ta boroka stewardesa, kej ino usłyszało ta cŏłkŏ gŏdka bez łozwŏgi napczła tyrtać ku kabinie pilotōw ale drōgōm fiksła sie i skipła na dyliny we ausgangu kole starszyjszego pasażyra. Tyn, kej uwidziŏł cŏłkŏ ta zituacyjŏ sztreknōł sie ze swojigo siedzyniŏ, spōmōg pomaluśku stanōńć tyj stewardesie i rzykŏ ku nij:
– I cōż tyż to sie tak kurwa uwijŏsz? Przeca pilot gynał pedziŏł, co nŏjprzodzij łōni wysłepiōm.... kafyj!
piątek, 14 października 2016
Jak sie łoblekesz...
– Tak jak ty to chopie łozprawiŏsz, spōminŏ mi sie gyszichta jednyj baby, kerŏ nie wiedziała jak sie prziłodziŏć na noc poślubnŏ. Matka kŏzała łōnyj łoblyc dugŏ, rubo nachthymda a kamratka jakisik zeksownŏ garnitura, znacy batki i cycnhalter...
Nale, panoczku jak to je skuplowane semnōm? – pytŏ tyn istny.
– Chopie, niy ma ważne jak ty sie łoblekesz. Zōłwizōł cie ze tego amtu... wypierdolōm!
czwartek, 13 października 2016
To niymożebne...
– To łokropiczne,, Hanys niy żyje!
Idzie tyn istny dalszij i juzaś łomijŏ baba, kerŏ gynał tak samŏ jak ta piyrszŏ ślimtŏ i jamruje:
– To niymożebne, Hanys niy żyje!
Przeszŏł jeszcze kōnszczek drōgi a sam naposprzyk hulicy styrcy lastauto, a pod kołami leży wyrośniōny chop. Wele niygo pŏłno jamrujōncych babōw. Siyła pizniyńciŏ bōła tak logrōmnucznŏ, iże ze tego chopa serwało ci cŏłke prziłodziynie i widać bōło jejigo niymożebnie srogi ciulik. Kej tyn istny wrōciōł yntlich do dōm łozprawiŏ swojij babie:
– Wiysz, moja ty roztomiyłŏ, niy uwiyrzisz coch razinku na drōdze widziŏł. Jakesik sto myjtrōw łod naszyj chałpy laustauto tyrpło ci rōsłygo chopa. Gŏdōm ci, jescech nigdy we życiu niy widziŏł, coby ftosik miŏł takigo srogigo ciulika!
– Niymożebne, niymożebne! Hanys niy żyje?
środa, 12 października 2016
Jscanie...
– Eee, chopie, co tam u cia słychować? – pytŏ sie jedny śnich.
– Aaaa, nic dobrego – łodrzykŏ drugi ze kamratōw.
– Wiysz, jŏ mōm takŏ niymoc, iże jscōm we śniku i niy miarkuja co mōm z tym zrobić.
– Nō, niy ma to gryfnie, ale sam poblisku miyszkŏ jedyn festelnie wywołany „psychoterapeuta”. Spōbuj, możebne, co łōn ci spōmoże i znŏjdzie szimel na twoja utropa.
Po pŏruch miesiōncach juzaś sie trefiyli te dwa kamraty i jedyn śnich pytŏ:
– Nō i co? Bōłeś u tego „psychoterapeuty”?
– Ja, bōłech i jeżech ci festelnie wdziynczny.
– Co, już niy jscosz nałōnczŏs śniku?
– Ja, ja... jscōm bez śnik... ale jeżech terŏzki ze tego moc hyrny, jeżech sztolc!
wtorek, 11 października 2016
Nŏjlepszyjszy parkinsōn...
– A wiysz, ło czym jŏ ci blank zapōmniŏł?
– Anō, ło czym Hanysku? – pytŏ sie ta Gryjta.
– Anō, blankech przepōmniŏł ło... zeksie!
– Ty stary pierdoło, ty łoszkliwy stary knakrze! Tobie by niy stanōł bali kejbyś miŏł przistawiōny rebulik do gowy!
– Wiym, miarkuja, ale bōłoby to na isto fajniście kejby mi tyn mōj ciulik ftosik potrzimŏł we gorzci. Nō, i ta Gryjta zgodziōła sie. Rozepła Hanysowi prziporek i wziyna tego jejigo posmŏrszczanego ciulika do rynki.
Łod tego czasu kŏżdy wieczōr trefiali sie łōne we tym łogrodzie. Jednakowōż jednego dnioszka Gryjta niy zastała Hanysa na umōwiōnym placu. Festelnie zaniypokojōnŏ, nerwyjs (przecamć we tym wiyku letko ło jakisik niyszczysny cufal) napoczła go szukać. Znŏdła go we nŏjdalszyjszyj ece łogrodu i uwidziała, co jego ciulik dziyrżi 90-ciolytniŏ Zofija. Tak ci jōm to rōmbło, iże blank ci niy szczimała i ze płaczkami we łoczach wrzeskła:
– Ty gamracie łoszkliwy, ty żadniku! A cōż tyż ci to mŏ takigo ta dioseckŏ krapyka, lŏtawica i szlōndra, czego jŏ niy mōm?
– Parkinsōna.... parkinsōna...
poniedziałek, 10 października 2016
Jak go folujecie...
– Aaaa, a jŏ zawdych medikowała jak tyż to wy, chopy tyn ciulik... folujecie!
piątek, 7 października 2016
Dorada dochtora...
–Nō, panie Ojgyn, i jak tam u wŏs ze... ankoholym?
Nō, panie dochtorze... jakby to pedzieć... na łodwieczerz jedna flaszecka, ale kej warza, to już możno i dwie... A jŏ co i rōłz... fōrt warza. Jak bez cufal blank dugo warza, to poradza wysłepać i trzi szykowne falszecki... A jŏ sztyjc dugo warza... Nō, tōż niyrōłz dociōngna i do śtyruch flaszecek...
– Dobra, styknie, panie Ojgyn. A rzyknijcie mi ino a dugo to już dōma warzicie?
– Nō, łod jakichsik trzidziestuch... lŏt...
– Nō, tōż panie Ojgyn... niych już tak łostanie! Przecamć niy werci sie tego terŏzki na starōść wekslować!
czwartek, 6 października 2016
Minetka...
– Hanysku, musisz mi dzisiŏj zrobić zarŏzki „minetka”...
– A co to je? – pytŏ sie tyn fajfus.
– Musisz mi Hanysku wartko wylizać moja cipka, kapujesz?
Biydny Hanys dlŏ dobra sprawy zrobiōł tyj gryjfini ta minetka, ale gryjfini we kwili nŏjwiynkszyjszyj błōgości, wygodzyniŏ... pierdła jak fōrmōn po grochōwie. Zgańbiōnŏ mocka napoczynŏ sprawować sie, tumaczyć sie ze tyj blank niymiyłyj zituacyji. A nasz Hanysek na to:
– Ja, ja moja paniczko gryjfini: biydnymu zawdy wiater we łoczy...
środa, 5 października 2016
Kej srōm to mie boli...
– A cōż to tyż mōwm dolygŏ?
Tyn istny sie festelnie snerwowŏł, iże przi ludziach ze raji musi wrazidlatyj szwesterzre tuplikować, co mu je, tōż tyż grōmkim głōsym łodpedziŏł:
– Mōm stopierōńsko utropa ze dupōm!
– Ależ, prosza wŏs panoczku, tukej sōm ludzie porzōmne, tōż jak wy sie wyrażŏcie... Niy bōłoby lepszij, coby pedzieć, iże majōm łōni problym ze czymsik blank inkszym, na tyn przikłŏd ze daklym, a zatym we kabinycie dochtora wyeklerować wszyjsko jak przinŏleżi? Niy zmuszŏłby pōn inkszych ludzi do suchaniŏ takich impertinyncjōw...
Chop moryśny wylazuje za dźwiyrze i po łoka mrziku wrŏcŏ.
– Dziyń dobry.
– Dziyń dobry. Co wōm panoczku dolygo?
– Mōm, wiedzōm łōni, problymy ze... daklym.
– Ja? – kiwła gowōm szwestera, rada, co pacijynt posuchŏl jeji dorady. – A co takigo richtik dziyje sie ze waszym daklym?
– Jak jŏ bez tyn dakel srōm, to mie stopierōńsko boli!
wtorek, 4 października 2016
A jŏ myśloł, iże to łod...
– A łōni to czynsto uprŏwiajōm zeks, znaczy sie dupczōm?
– Nō, niy za czynsto. Zwykowo dupczymy sie ze starōm dwa razy ło rozwidnioku, zatym trzi razy kej wrōca ze roboty, nō i we nocce jesce dwa razy. Nō, ździebko wiyncyj przi szlustydniu.
– Nōōō... przi takim sztrichu życiŏ, to pewnikym niy ma gŏdki ło flamie, ło kōchance, prŏwda? – pytŏ sie opaternie dochtōr.
– Tak prŏwdōm pōnie dochtorze – łodrzykŏ ze rułōm tyn istny – mōm kogosik. Jużcić richtik niy ma letko, musza pitać ze roboty, a dupczymy sie zaobycz nałōnczŏs drugigo śniŏdaniŏ, lecy kedy udŏ mi sie wkarować ku nij podwiyl jesce niy wrōca do dōm ze roboty...
– Tela sztosōw, sztuchaniŏ bez dziyń? – wołŏ ze zadziwaniym dochtōr. Tōż tyż niy ma sie co dziwać, ize wŏs panoczku targajōm jajca!
– Nōōō, pociyszōł mie pōn – rzyknōł tyn istny – boch jŏ już myślŏl, iże to łod brandzlowaniŏ sie, łod tyj dioseckij „masturbacyji”!
poniedziałek, 3 października 2016
Szajdōng...
– Pedzōm mi łōni paniczko, co wōm niy sztimuje we chałpie?
– Anō, mie wszyjsko we chałpie sztimowało – łodrzykŏ ta istnŏ. Je ci ta chałpa na isto gryfnistŏ i poza miastym. Ło wiela dobrze bocza, to je ci tam tyż cŏłke 10 hektarōw grōntu.
Sōndca niy dowo za wygranŏ:
– Łōni mie źle spokopiyli. Joch pytŏ łna jakij podstawie...
– Ło, sztabilnyj, prosza wysokigo sōndu. Żelbetōn i to na śtyry myjtry w ziymia...
Sōndca już letko podłōmany:
– Pytōm jake sōm wasze stosōnki...
– Ło, pierōńsko dobre, wysoki sōndzie. Mōmy mocka przocieli i kamratōw, kŏżdy piōntek chodzymy grać we bridża.
Sōndca już fest zaufryjgowany dalszij pytŏ
– Suchajōm mie łōni paniczko, iże sie tak ajnfachowo spytōm, eźli cosik we waszym małżyństwie niy grało?
– Tak prŏwdōm mōmy dwie wieże hi-fi, moderny radijok, klawiyr, nale zaobycz to niy suchōmy muzyki... nale werkcojgi sōm we nŏjlepszykjszym stanie...
Na łostatku sōndca niy strzimŏł:
Na miyłōść bosko, babo! To czamu kcecie tego szajdōngu?
– Anō, to niy jŏ kca szajdōngu, ino mōj chop! Łōn zawdy miyni, iże niy poradzi sie symnōm bla nk dogŏdać!
szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn bem_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn lim_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn bjn_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lim_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn fon_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn lim_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn som_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn