Wydôwanie pijyndzy na przedużani życiô ludzi, kierych potrza na tym świecie jak stare wertiko niy mô żôdnego cweku. Nôtura gynał miarkuje, iże ze tym łoka mrzikiym, kiej dzieciokóm piźnie dwanôscie lôt, niy naumióm sie łóne łod łojców już niczego wiyncyj. I to skuli tego, przi jejich wartkim dojzdrzywaniu, napoczynajóm jim gurglować „hormóny” i majóm nôs za habozie i fifry. Nôtura szeptło jim do dakli: Pociep tych starzików, fandzolóm krómy i duperszwance, niy suchej jich, znojdź se babeczka (chopeczka).
Żyć sto lôt, to przecamć cosik niynôturalnygo, łopacznygo, i miarkuja to. Ale jednakowóż ta niynôturalnóść jes blank przijymnô. Gynał tak jak lôtanie fligrym, jak nowe gibadło we biydrze (staw biodrowy), biyr bezankoholowy abo zana bez tustego. Szumnota, piykność staróści skludzô sie do tego, iże dowo nóm zwólô do życiô poduk rytmusu naszygo ciała, bez łoglóndaniô sie na potrzyby jakigosik ferajnu. Idzie łocucić sie ło rozwidnioku ło dowólnyj porze, łoblyc na sia lecy jake stare łachy, chwańty abo łostać we samyj unterweszy, wypuścić na luft kota, zgrzôć jôdło ze wczorejszyj wieczerzy, przeczytać jakisik cajtóng (choby i ze łóńskigo tydnia), wlyjź do interneca (jak fto mô kómpa), zatym kroczać, lynkiyrować sie ku połedniowi, coby powzióńć nôjważniyjszô decyzyjô dnia: pójńść zarôzki na szkowroźny szpacyr , a zatym kimnóńć sie. A możno i na łopak?
Nasza babeczka moge zwyrtać sie, hałzować po pomiyszkaniu, ale wojna miyndzy nami już dôwno wygasła, szlus już ze larmym i drziciym sie jak stare galoty. Niy jamruje, niy labiydzi już: czamu nigdy symnóm niy łozprawiôsz? A ty chopie môsz prawo nic niy gôdać, trzimać pychol i mieć swój włóśny winkel, zakóntek, we kierym trzimôsz swoji zachy we szlamazelu i miszmaszu. Łoba tyż świyrgolicie, szczybiotôcie bez cweku, tracicie czas na projykty, dlô ftorych niy ma lógicznygo wyłożyniô: łóna rychtuje stare brify, listecki i zdjyńcia, a ty gracôsz we biksach pôłnych szraubków i muterków, i próbujesz je do kupy ze sia poskróncać.
Podanie tyż jes ze higynóm, snożnościóm łosobistóm. Bez lata miarkowôłeś, iże rygularne kómpiyle zabijajóm nôturalne bakteryje twojigo ciała, i czynióm je moc podatne na roztomajte infekcyje i zarazy. Terôzki już mogesz se dać z tym pokój. I, na Boga, dziynka łosmolyniu kómpania sie, bez łostatnie siedym lôt niy erbnółeś żôdnyj rymy i kucaniô. A twoje stare sznapskamraty zôwiszczóm ci laufpasu i słebody. Przilazujesz do szynku ło dziesióntyj z rańca, abo możno ło szczwôrtyj po połedniu. Gospodzki szynkuje ci zarôzki zwykowô laga biyru i sznapsa, i terôzki, eźli môsz takô wólô, mogesz gôdać co kcesz. Mogesz popiyrać Tuska, abo Kaczyńskigo. Mogesz jamrować na wszyjsko naobkoło, abo kwolić, co ci sie ino uzdo. Niyftore twoje kamraty sóm modsze i sztyjc żyjóm poduk sztryng cajtplanu, a ty môsz chopie siedymdziesiónt lôt i żôdyn ci niy bydzie dziury w rzici borowôł eźli przed szóstóm po połedniu niy wrócisz sie do dóm. Żôdyn tyż ci niy bydzie przeciepowôł, iże capisz piwym i gorzôłóm. Môsz wiyncyj słebody niż bele kedy. Zaziyrôsz na direkt we ślypia Geradowi abo Kubie, kiej łóni trôpióm sie swojóm prostatóm abo hercklekotami, i rzóndzisz:
– Chopy, kiej mie rzli we Ochojcu dziesiyńć lôt tymu nazôd, tyż myślôłech, iże to już kóniec świata. A terôzki, na tyn przikłôd, blank niy myśla ło zeksie, bo niy łodczuwóm żôdnego chuciska i gyfilu. Co za ulga. To wszyjsko już na hasiok wyciepniynte. Niy interesjyrujóm cie już chopie (kiej ci możno pizło zatyn łoziymdziesiónt lôt) pijóndze i dobra materijalne, wyglónd łosobisty ani tyż ta zeksualnô atrakcyjnóść. W tym wiyku stôwosz sie już… świyntym. I to jes ta dobrô zajta dugowiycznóści. Ale tyż móm rôd przetrôwić czas ze 20- i 30-latkóma, dlô kierych jeżech na zicher do podziwaniô, i prosza ino, coby te wszyjske zwiykowane jak jô, trzimali sie łodymie ze daleka. A eźli by tak na isto setka bóła ajnfachowô i ceskowô, równie dobrze moga sie ganc ajnfach prasknóńć w łeb, prôwda?
Ojgyn z Pnioków
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn