Miało to swoji dobre strōny, bo we dwie użyci wyszło im łacni, ale roz za czos tyż sie cioteczki harły, a potym bez pora dni niy godały, a kożdo jak sopuch siedziała we swoji izbie. Wtynczos, dycki wkroczała miyndzy nich jejich nojlepszo kamratka, paniczka Rōzala, coby ich pogodzić, yno, że to tyż trwało nikedy i cołki dziyń!
Jak nastały dezodoranty ciotka Gynia se zaroz taki jedyn kupiła, a sztyjc sie loła, coby fajnie wōniać, yno, że tyn jeji dezodorant mioł tako ôszkliwo, mydlano wōń i ciotka Agata niy poradziła tego strzimać! Padała swoji siostrze, że to ni mo rada, bezto chce, coby sie Gynia niczym we chałpie niy gichała! A ôna sie zaroz rozciepała, a padała, że Agata ji tyj wōni zazdrości, a loła sie jeszcze bardzi! Na to Agata miała yno jedyny sposōb: dziynnie luftowała ôd rana do wieczora, bo godała, że lepszy je chłōdek niźli smrōdek! Jednako ôd tego chłōdku Gynia anginy dostała i jak była choro to ô wōnidłach zapomniała, a jak sie ji troszka poprawiło, to dezodorantu już w doma niy było! Gynia nic niy padała, ale se to zapamiyntała, a zamiarowała se to przi jaki prziwiliji na siostrziczce ôdbić!
Za jakiś czos sōmsiadce Rōzali ôcieliła sie krowa i mlyka miała baba zatela, bezto dwa razy we tydniu bioły syr robiła a kamratkōm tyż dycki kōnsek zaniōsła. Gynia „spapusiała” taki świyżuśki, bioły, za to Agata czakała, aż sie ôn zależy, a zrobi sie śniego hauskyjza! Teroz Gynia na Agata a za tyn smrōd zgrzitała, ale nerwy straciła dziepiyro, jak Agata padała, że se tyn syr przesmażi, bo taki ji nojlepi podłazi, a niy dała sie uprosić, coby tego niy robić! Gynia wziyna głymboki dech, wlazła do kuchynie, ôtwarła ôkno, a frōnkła garcym ze syrym na dwōr! Agata zaczła lamyntować, co tela dobrego jodła zniszczyła! Gynia ôśmioła sie słodziuśko a padała: Isto se spominosz, roztomiło siostrziczko, że lepszy je chłōdek niźli smrōdek? Jo tyż je tego zdanio, bezto jeszcze sam trocha poluftujymy!
Miało to swoji dobre strōny, bo we dwie użyci wyszło im łacni, ale roz za czos tyż sie cioteczki harły, a potym bez pora dni niy godały, a kożdo jak sopuch siedziała we swoji izbie. Wtynczos, dycki wkroczała miyndzy nich jejich nojlepszo kamratka, paniczka Rōzala, coby ich pogodzić, yno, że to tyż trwało nikedy i cołki dziyń!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn