Hrubjelčicy
Hrubjelčicy (němsce Grubschütz) su hornjołužiska wjes z 273 wobydlerjemi[2] w Budyskim wokrjesu. Běchu hač do lěta 1950 samostatna gmejna a słušeja wot 1999 ke gmejnje Dobruša-Huska.[3]
GeografijaWobdźěłać
Hrubjelčicy leža někak štyri kilometry na juhozapad wot Budyšina we wysokosći 200 metrow nad mórskej hładźinu. Južnje a wuchodnje wokoło Hrubjelčic ćeče Sprjewja, kotraž je wyše a niže wsy wusku wudrjeńcu wutworiła. Susodne wsy su Sćijecy na sewjeru, Přišecy na wuchodźe, Dobruša na juhu a Ćěchorjecy na juhozapadźe. Sewjerowuchodnje Hrubjelčic leži Humboldtowy haj. We wsy nadeńdźe so woblubowany hosćenc Sprjewiny doł.
Ležownostne mjenaWobdźěłać
Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Haje, Broj (= Brohi?), Hrabšina, Dźěłošća, W dołkach, Na skowrončej horje, Na Torinje, Pola skałow, Pola křiža.[4]
StawiznyWobdźěłać
Prěnjotnje běchu Hrubjelčicy kulowc při Ćěchorječanskim puću w južnym dźělu dźensnišeho sydlišća. Prěnje historiske naspomnjenje pochadźa z lěta 1419 (Gropschitz) a 1466 mjenowaše so wjes jako wudwór.[3] Ležownostne knjejstwo wukonješe Budyske tachantstwo. Poměrnje dołho wužiwaštej dwě formje wjesneho mjena paralelnje: zněmčene Grubschütz (Grobschitz 1466, Grubschitz 1590) a po serbskim wuprajenju warianty Rubelschitz (1550), Rubolschütz (1620) abo Rubelschütz (1669).
WobydlerstwoWobdźěłać
Po Mukowej statistice mějachu Hrubjelčicy we 1880tych lětach cyłkownje 150 wobydlerjow, mjez nimi 124 Serbow (83 %) a 26 Němcow.[5]
Přewažnje ewangelske wobydlerstwo přisłušeše wot jeje załoženja Michałskej wosadźe w Budyšinje. Tež poměrnje wulka katolska mjeńšina bě do Budyšina zafarowana. W lěće 1834 bě wot 129 wobydlerjow 63 katolskich, 1925 bydlachu w Hrubjelčicach 224 ewangelskich (80 %) a 57 katolskich wobydlerjow.
ŽórłaWobdźěłać
- ↑ staw: 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
- ↑ 31. decembra 2018; Gmejnska nowina gmejny Dobruša-Huska
- ↑ 3,0 3,1 Hrubjelčicy w Digitalnym stawizniskim zapisu městnow Sakskeje (němsce)
- ↑ Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 15 (digitalizat).
- ↑ Ernst Tschernik: Die Entwicklung der sorbischen Bevölkerung. Akademie-Verlag, Berlin 1954, str. 53. → wšě wjeski
WotkazWobdźěłać
Běłe Noslicy | Brězynka | Cokow | Ćěchorjecy | Demjany | Dobruša | Drječin | Družkecy | Hnašecy | Holca | Hrubjelčicy | Hunćericy | Huska | Kočica | Kosarnja | Nowa Wjes | Nowe Demjany | Nowe Družkecy | Přišecy | Słónkecy | Warnoćicy
slk_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn knc_Latn slv_Latn slv_Latn szl_Latn hrv_Latn deu_Latn mos_Latn szl_Latn