Nó, tóż mómy szlus ze tym piyrszym latowym miesióncym. Nó, i mómy już ci te feryje dlô dziecek. He, he nagabujecie mie po jakiymu pedziôłech: MY? Anó, to skuli tego, co te wszyjskie majoryntne, dorósłe tyż już majóm ździebko pokój. Chocia? Niy jes to tak blank ajnfach. Niyftore dziecka to sam i bez dziesiyńć miesiyncy deptajóm do szuli, i to ino skuli tego, co tam mogóm cosik pojeść, cosik wećkać… kiej tego dóma niy nastyknie. Jużech sam kiejsik możno gôdôł, iże tak jakosik we kwiytniu z rańca widziôłech na naszyj hulicy synecka, kiery móg być tak kole łoziym-dziewiyńć lôt stary, i kiery pyndalowôł do tyj mojij „Siedymnôstki”, do tyj piyrszyj mojij szuli już ło siódmyj z rańca. Bôłech sie podlyjź do niygo, coby mie ftosik niy przeciepnół, iżech jes ci możno jakisik „pedofil” abo inkszy zaprzaniec. Nalech podloz ku niymu i sie pytóm:
– A po jakiymu tyż to synek tak wczas rano deptôsz do szuli?
– Anó, a kaj móm pójńść? W doma niy ma co wećkać na śniôdanie a we szuli to chocia dajóm kôżdydziyń cosik do jôdła!
Ino, ino, terôzki łod soboty to sie tak jakosik markotnie zrobióło. Niy ma już larma łod rana na szulplacu, niy ma tyraniô za balym, rómplowaniô, i… tego dzieckowygo lachaniô sie, chichraniô. Jô ze łokna gynał gawca sie i na szula, i na tyn szportplac, i na ta turnhala, kaj jesce pôra dni tymu nazôd mocka ci sie dziôło, pôłno bóło dziecek ze jejich uciechóma, ze jejich śmiychym. Cicho, jankor ci jakosik srogi i mersko tak na tym placu, na dródze ku szkole. Nó, ja… dziecka tyż muszóm mieć fraj a i rechtoróm to sie tyż przinôleży łoddychniyńcie łod tych łochyntoli, kiere na isto poradzóm naobkoło wszyjskim na fest zdrowiô naszkłódzić. Jô tam miarkuja, iże na isto szkolorze to sie wciepujóm na te ichnie SMS-y, co szkoła, to jes nikiej dôwniyjszy haźlik na placu; łamzisz tam bo… musisz! I tyż możno być to na isto prawie. Ale, juzaś po dwóch miesióncach pewnikiym tyż i tym dzieckóm napocznie sie cknić bez tyj szuli, bez kamratów i kamratek ze kierymi idzie zawdy cosik dlô śmiychu, dlô uciychy abo na łostuda nazgobić.
Nó, tóż – jakech pedziôł – majóm i dziecka, i łojce zbyte tyn rok szkolny, majóm go już forbaj. Ino terôzki, to juzaś majóm przed sia dwa miesiónce we kierych blank ci niy bydóm mieli co ze sia zrobić, kaj sie podziôć. Tyn ci to synek, kieregoch skorzij spóminôł, tyż bydzie rôd, co szula jes forbaj, ale czy bez tyn côłki czôs, bez te dwa miesiónce latowe niy zmierznie mu sie tyn fuzbal i to bez jôdła z rańca? Niy miarkuja jak tam u niygo, ale mi sie zdô, co kajsik na feryje na zicher sie niy wykludzi. Tak jak sie niy wykludzóm te dziecka, kiere bez côłki rok niy zawdy mieli co na śniôdanie, niy zawdy mieli co na łobiôd. Przeca niy kôżdym łojcóm styknie jejich geltaku lebo zasiyłku, coby dzieckóm fóndnóńć jakiesik wywczasy, jakiesik kolónije, hajocikowy lager abo jesce co. Niy kôżde łojce bydóm same poradziyli kajsik wyjechać, wykludzić sie kajś na chocia ze dwa tydnie ze swojóm familijóm i swojimi dzieckami. Jużech niyrółz medikowôł, po jakiymu tela dziecek loce, tyrô bele kaj po placu, u nôs kole hasioków, wele klopsztangi, kiej jesce niy tak dôwno tymu nazôd bez te dwa latowe miesiónce kole mojigo familoka blank cicho ci bóło, bez larma, bez chichraniô, bez wicnych gracków.
We wrzyśniu dziecka wrócóm sie nazôd do szule i bydóm na kalopy, jedne przed drugimi łozprawiać kaj to byli, co łoglóndali, i ino tymu, kiery poradzi na isto festelnie bajerować, możno sie udo inkszych zamamlasić, iże mu fto tak richtik uwiyrzy. Chocia kôżdy zółwizół wiy, iże to, co łón połozprawiôł, to tak po prôwdzie ino we telewizyji ujzdrzôł. Sóm i take, kiere bydóm ci mieli co łozprawiać, czym sie asić. Mało mie pierón niy szczelół jakiesik dwa tydnie tymu nazôd, kiejech ujzdrzôł i usłyszôł we telewizyji trzi take angyjbery, festne aski, zadufane we sia, jak jedna przed drugóm chwôlnô rzić gôdała :
– Wiycie, moja dziołcha to i na balet łamzi, i uczy sie po ynglicku i miymiecku. I tela ci mô roboty, iże blank niy wiym eźli styknie łónyj czasu coby nôjprzodzij na Cyprus pojechać (tam jesce gôdajóm po ynglicku i jeżdżóm lewóm zajtóm), a we siyrpniu kajsik na Bajery, coby doszlajfować tyn jeji miymiecki.
Zasik inkszô tropióła sie, iże rechtory niy kcóm jeji synka bez côłki rok szkolny wypuścić chocia na dwa tydnie do Italijańców (bo razinku mamulka kciała do łojca Świyntygo sie przejechać gynał wteda, kiej jesce niy ma tak gorko).
– Bo wiedzóm łóni, iże te rechtory żôdnygo smiyłowaniô dlô mojigo synka niy majóm, a łón przeca niy poradzi durch, bez côłke dziesiyńć miesiyncy szczimać we tyj łoszkliwyj szuli.
Trzeciô zasik flałma niy poradziyła sie nadziwać, iże niy wszyjskie dziecka kajsik bez lato sie wykludzajóm.
– Przeca takim łojcóm trza by jakosik sztrofa dać, iże te jich dziecka sam we miyście bez côłkie lato tyrajóm, miast kajsik na luft sie wykludzić. Przeca to jes skôranie boskie ze takimi łojcami, pra ?
Bo poradzicie sie forsztelować takigo łojca, kierymu na isto werk lebo gruba zawiyrajóm, abo mamulka, kierô dziepiyro terôzki mô utropa, co dzieckóm za tyn zasiyłek dać pojeść, terôzki, kiej już niy bydóm mógli sie dziecka we szkole nackać? Dobrze sie drzisto takim mamulkóm, kierych chop abo sie polityki chyciół, abo kajsik za prezidynta mô fucha, lebo cosik takigo. Niy poradza ino spokopić, kaj sie podziôli te czasy, kiej jô za bajtla, bóło, iże i bez côłke dwa miesiónce bół kajsik na kolónijach lebo harcyrskim obozie. I wteda, kiej my prziszli po labie nazôd do szuli, to kôżdy, chnet kôżdy, miôł co łozprawiać ło tych latowych miesióncach.
Napoczli sie feryje…
Nó, tóż mómy szlus ze tym piyrszym latowym miesióncym. Nó, i mómy już ci te feryje dlô dziecek. He, he nagabujecie mie po jakiymu pedziôłech: MY? Anó, to skuli tego, co te wszyjskie majoryntne, dorósłe tyż już majóm ździebko pokój. Chocia? Niy jes to tak blank ajnfach. Niyftore dziecka to sam i bez dziesiyńć miesiyncy deptajóm do szuli, i to ino skuli tego, co tam mogóm cosik pojeść, cosik wećkać… kiej tego dóma niy nastyknie. Jużech sam kiejsik możno gôdôł, iże tak jakosik we kwiytniu z rańca widziôłech na naszyj hulicy synecka, kiery móg być tak kole łoziym-dziewiyńć lôt stary, i kiery pyndalowôł do tyj mojij „Siedymnôstki”, do tyj piyrszyj mojij szuli już ło siódmyj z rańca. Bôłech sie podlyjź do niygo, coby mie ftosik niy przeciepnół, iżech jes ci możno jakisik „pedofil” abo inkszy zaprzaniec. Nalech podloz ku niymu i sie pytóm:
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn