Tak bolo we wynkszinie chałpōw, ale jo pamiyntōm, jak starka Gogoliczka godała, co jeja starka Kurkula trzynsła niy yno swojōm chałpōm, ale tyż kaczmōm, co jōm jeji chop dostoł po ôjcu! Za ôjcowych czasōw kaczma piykny piniōndz przinosiyła, ale jak mody Kurek wziōn jōm we swoji rynce, to wszystek szło na sater-mater! Bo tyn chop bōł za miynki, bezto wszyjscy go cyganiyli. W ōczy mu prziświodczali, a za jego plecami sie śniego śmioli, że je gupi a we wszyjstek uwierzi! Jego babeczka Anna musiała być mōndrzyjszo i wyrobić a wyszczekać za sia, a za swojigo chopa. A jak sie tyj roboty chyciła, to ji do śmierci już niy popuściyła! A praje za to nikerzi na nia godali: Herodbaba!
Niydowno, żech Wōm ô starce Waloszkuli pisała, co to starym bergmōnym Wilusiym Waloszkiym rzōndziła, a ku tymu jeszcze ciynżko rynka miała i czasym swojigo ślubnego sprała. Tego bōło już za tela, bezto jōm Skarbnik, co bergmoński fach mioł we wielgim poważaniu pokoroł! Jako sami widzicie, we wszyjskim trza mieć umiar.
Słysza już, co godocie, że to wszyjstek bōło downi, kej baby głosu niy miały! Terozki żodyn nic babōm niy zakazuje! Robiōm, co chcōm i kaj chcōm, do szkołōw chodzōm, a sztudyrujōm, ale ôd tego jednako świat sie niy stoł ani troszka mōndrzyjszy abo lepszy!
Jako to godoł za mojich modych czasōw starzik Matuszczyk: „Te babska to niby tako „słabo płeć”, a wytrzymalsze sōm jak chopiska: dziecka rodzōm, interesy kludzōm, światym trzynsōm do wszyjskigo sie wstyrkajōm, że już ani miejsca na tym świecie do tych porzondnych chopōw ni ma! Jeszcze troszka a bydom nos, chopōw, we zoōlogu ôglondać, a we klotkach jak te małpice trzimać!”
Ôd tych czasôw minyło już praje 50 lot, ale proroctwo starzika sie na te szczyńści niy spōłniyło, chociaż nasz świat sie porzad dali zmiynio!
Ps. Roztōmiłe babeczki, we dziyń Waszego Świynta życza Wōm ze szczyrego serca, co byście te umiarkowani porzad miały a czasym swoich chopeczkōw, co za pora dni tyż świyntować bydōm, do głosu dopuściyły! Bo inakszy zrobiom nōm jako rewolucyjo, a to by ani nōm ani jim na dobre niy wyszło, zaś by trza bōło zaczynać ta lajera ôd nowa!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn