Sobotu na wulěće w Delnjej Łužicy smój w Mosće samo hišće na pokazowanskej tafli při dróze pokiw na (stare) Horno wuhladałoj, ale hdyž sćěhuješ, docpěješ jenož slepu hasu a nasyp před hoberskej wuhlowej jamu. Na kromje Janšojskeje jamy namakaš hišće wjesku z mjenom Groźišćo. Tule wosebitosć dwurěčnosće w Braniborskej napadnje: Tež nimale wšě wažne městnosće we wěstych kónčinach serbskeho sydlenskeho ruma su dwurěčnje wupokazane, na přikład milinarnja a w tutym padźe kěrchow (hlej foto horjeka). To ani w jadrowych kónčinach serbskeje Łužicy we Sakskej njeje.
Spodźiwne dosć pak, zo so w tradicionelnje serbskej Hochozy wosrjedź lěsa samo wohnjowa wobora jenož němsce prezentuje. Jenož nad hosćencom je dwurěcnosć zaměstnjena (foto deleka). K tomu so hodźi informacija, zo so na projekće Witaj we wsy přewažnje dźěći připućowarjow z města wobdźěleja, ale nic wone ze starozasydlenych swójbow. Zo domoródni ludźo awtochtoneho ludu swoju maćeršćinu wotbywaja, je hišće bóle tragisce hač njetrjebawše spušćenje stareho štoma, kiž móžeš dołhodobnje z nowymi štomami zaso narunać. Zo so rěč, kotraž je so ze zjawneho žiwjenja pozhubjała, jónu do wšědneho dnja wróći, runjewon prawdźepodobne njeje. Wona budźe folklorna komponenta kaž serbske mjeno hosćenca, kiž ma wužitk jednotliwcam, ale lědma towaršnosći.
Tohodla dyrbimy tamle, hdźež je serbskorěčnych rumow a blakow, wšě srědki zjawneje prezency rěče wužiwać. Bych sej přał, bórze tež w Hornjej Łužicy wjac taflow kaž „kěrchow“, „milinarnja“ atd. widźeć móc.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn