Cosi do śmiychu, sranda, błozna...
Jedyn Gorol szoł s babóm i ze synkiym przez rzyke. Synkowi było możne ze siedym roków. Na postrzodku rzyki baba sie go pyto:
- A kaj je Jóntek?
- Nie starej sie o niego – prawi chłop – kludzym go za rynke
Baca z gaździnóm jadóm do pola:
- Posłuchej chłopie - prawi gaździno – cosi sie mi zdo, że naszo Mania jest w ciónży.... yny jako to je możne? Galana ni mo, na muzyki nie chodzi, w nocy spi z nami...
- A, bo z wami tak je dycki – szkubnył sie baca - w nocy się poodkrywocie, rzić wypniecie, a po ćmoku poznej człowiecze kiero rzić je czyjo…
W gorolskim kojściółku wypyrczóne gaździnki klynczóm przed ołtorzym i rzykajóm.
Naros jedna se drzisła. Srobiła sie czyrwióno po gymbie, zatkała se noc i prawi:
- Kiero to, kiero?
A Staro Maciejowa ji prawi:
- A tóż co, Jaśkowa? Mosz dwie rzici, że nie wiysz kiero?
Starzik poszeł piyrszy roz w życiu do tyjatru, tóż sie go potym pytajóm:
- Starziczku, na jako sie Wóm też to podobało?
- Na wiycie co, Piekne to było, ale nejbarzy sie mi podobało, jak na kóniec dowali mantle, bo wziónech trzi…
epo_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn