Idzie to tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Kej ino sie skōńczōło lato, ludzie przi roztomajtych trefach łozprawiajōm ło latowych wandrach, rajzach, ło tym fto, co i kaj widzŏł, co zwiydzŏł, kaj bywŏł i take tam jesce... Po poruch sznapsach łozwŏł sie jedyn deczko zwiykowany ujek, ftory kajsik jesce we latach łoziymdziesiōntych puściōł sie na rajza swojim „moskwiczym” do Ruskich.
– Wiycie chopy, Ruske to sōm na isto nŏjbarzij do porzōndku ludzie – napocznōł ujek Bonuś. – Przocielske, wylywne... Polŏkōw, a tym tuplym Ślōnzŏkōw, majōm festelnie radzi. Pamiyntōm jak kejsik bez zima jakosik tajla (cheba szwinga) mi sie serwała we mojim autoku. Jakisik ichni bamber srogōm cugmaszinōm dociōng mie do wsi, pijyndzy żŏdnych łodymie niy kciŏł, zatym zakludziōł do ichniego sołtysa, kedy jedziny we tyj dziydzinie miŏł telefōłn... Dŏł mi zazwōnić... Tajle mōgli przijńść dziepiyro za trzi tydnie, tōż tyż zarŏzki, na doczkaniu forszlagowŏł mi gōścina. Autok łodkludziyli my do kowŏla. Tyn ci przi dwadziestogradusowym mrozie wymōntowŏł stary „wahacz” (ta szwinga)... Nō, i tak musieli my, musiŏłech doczkać. Cuciōłech sie ło szaroku a tu ci już na mie czekała srogŏ glaska bimbru i szisel kapusty. I takech se chopy siedziŏł trzi tydnie u tego sołtysa... Na łostatek tajle przijńszli, kowŏl autok zrychtowŏł. Pijyndzy juzaś wziōńć niy kcieli, piyńciolitrowŏ kanka bimbru na drōga mi dali...
– A rzyknijcie ino ujku, a bōło to chocia dobre? – spytŏł jedyn snŏs.
Ujek tak kuknōł na nŏs zamglōnym weźrokiym i pedziŏł:
– Dobre? Chopy... Po powrocie do Polski bez pōł roku mi wosy i pazurska po tym nŏpitku niy rośli... ale dobre to bōło... szmektne jak sto dioskōw!
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn