JAK JO CHODZIOLA DO SZKOLY…
Mialach pecha. W moji klasie niy bolo wiyncy Slonzokow, yno jo.
Dziecka mie wysmiywaly, jak pedzialach cos po slonsku, a pani sie obrocala zadkym do klasy i tyz sie smiola.
Pamiyntom, jak pokozala olowek i sie spytala, co to jest, a jo pedziala, ze blajsztift. Colko klasa miala uciecha!
Abo jak jedyn synek, kerego ojciec bol wysokim wojskowym mie sztuchnol i jo glowom walnola o sciana, gwiozdki mi sie w loczach pokozaly i wyskoczola pieronowo bojla. Placzki mi lecialy, bo to przeca bolalo. Pani sie spytala:”dlaczego placzesz”? A jo gupio niy chcialach pedziec, kto mie sztuchnol, bo Mama dycki mie uczola, ze niy wolno klachac na drugich, to yno pedzialach, zech sie sama pizla w glowa. Pani, zamiast mie pozalowac, to sie glosno osmiola i poszla do klasy. Terozki sie sama smieja, jak to pisza:-)))
W naszy szkole dylowki boly z parketu, a na siyni boly kachle. Kozdy bajtel musiol miec miech z papuciami i w siyni zmiyniac szczewiki na papucie. W klasach boly „kaloryfery” (Musialach sie dugo uczyc, coby dobrze to pedziec:-).
Dziolchy musialy miec obleczone granatowe fortuchy z biolymi kraglami, a chopcy take same bluzy i granatowe galoty.
Dziynnie trza bolo miec czysty kragel, toz Mama kupiola mi siedym takich samych, dziynnie przipinala swiyzy, a we sobota prala, szterkowala i biglowala wszystke kragle i fortuchy, coby styklo zas na colki tydziyn. Fortuchy mialach dwa na na zmiana. Wszystke bajtle musialy miec prziszyte do lewego rynkowa tarcze szkolne.
Na przodku pani siedziala gymbom do nos, coby my niy wyrobiali na lekcjach, a za paniom wisiala tablica. Na scianie za paniom wisialy w romkach obrozki od Gomulki i Zawadzkiego a pojszczodku miyndzy niymi Bioly Orzol – Godlo Polski. Po prawy stronie za paniom stol szrank, kaj boly skowane „pomoce naukowe”, kreda na ibrich, gombki do wyciyranio tablic i inksze bele jake klamory. Zarozki wele tego szranku bol waszbek, na kery niy wiedzialach czamu godali „umywalka”, na nim lezalo mydlo, a z kokotka leciala zimno woda. Ryncznik kozdy musiol miec swoj. Do hazla, kery sie nazywol „ubikacja”, wolno bolo isc yno w czasie pauzy. Ale jak kogos richtig przicislo, to mog podniysc dwa palce do wiyrchu i sie spytac: „Czy moge wyjsc do ubikacji?” i pani go puszczala. Jo dycki czimala az do pauzy. A hazle boly na koncu siyni po lewy stronie. Ja, a na blank normalno siyn godali „korytarz”.
We klasie ze zadku boly hoki do powieszynio mantlow, jaklow i miechow na papucie. Tak roz na dwa tydnie przilaziola higienistka, i wtedy wszystke bajtle musialy pokozac, eli majom czyste taszyntuchy, rynce, pazury, zaglondala eli uszy som czyste i kark, abo eli keres niy mo wszow. Czasym kozala tyz seblyc chopcom zoki, eli majom czyste nogi. Do mie sie nigdy niy prziczepiola, ale niykere bajtle musialy zbiyrac manele i sie stracic, a na drugi dziyn przisc z mamom abo ojcym.
We piyrszy klasie mieli my „Elementarz” i ksionzka do rachowanio, 16 kartkowe zeszyty w linijki i w kratka. Pisali my blajsztiftym (abo olowkiem). Procz polskiego i rachunkow mieli my jeszcze gimnastyka (WF), prace reczne, rysunek i spiew. Mieli my tyz dodatkowe lekcje kaligrafii. Jo sie fest prziklodala do tego, bo chcialach fajnie pisac, ale niykere bajtle do konca szkoly pisaly jak kura pazurym.
We heftach od polskego i rachunkow musieli my dziynnie na koniec lekcji malowac kredkami wzorki. Jo se dycki dowala proca, coby to fajnie, rowno namalowac, ale boly bajtle, kere malowaly bele szczasnonc.
Cynzurka z piyrszy klasy mialach niyhersko. Przeca jo sie dziepiyro uczola „mowic i pisac”. Ale na szczynscie przepusciyli mie do drugi klasy. A potym to juz szlo…
Barbara Matusiewicz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn sot_Latn