MÔJ ŚLÔNSK
Miyszkôm na Ślônsku. Godajôm, że cornym,
kaj berkmôn podobny do Murzina,
kaj walôm sie chałpy z cegły cerwôny,
kaj smrodzôm i kopcôm ze kômina.
Miyszkôm na Ślônsku, wtory jest piykny,
roztomajcie krasiaty i swojski.
Tak godôm jo, niy żodyn istny.
Tu jest nojzocniejszy kônsek Polski.
Tukej sôm gôry, zielône lasy,
pola i gruby kaj sie fedruje,
ludzie robotni a niy mamlasy
i piykno godka, co serce raduje.
Zaś nasze dziołszki jak sie wystrojôm,
to keby danga z nieba tu zeszła,
bezto Ślônzoki Ślônzockôm przajôm,
bo baba ze Ślônska jest nojgryfniejszo.
Môj Ślônsk jest piykny. Durch byda godać.
I niy môm na łocach rôżowych bryli.
Wto mi niy wierzi musi przijechać
i powiy, że nos niy docyniyli.
H.L.
nno_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn mlt_Latn