Niebjeski Dōm
Ôni już poszli
My sam zostali
Dzisio stojymy nad jejich grobami
Wjater we lampce płōmjyń kolybje
Kjery w pōjszczodku pjyknie sie kiwje
Tak choby mrugŏł praje na ciebje
I chciŏł ci pedzieć
Niy trop sie – jŏ już je w niebje
Bo swoja drōga mōm już przyndzōnŏ
I śwjyczka życiŏ tyż wygoranŏ
Po licu płaczka ci poleciała
Jakojś tak sama sie wykulała
We sercu dali żŏl jakijś ściskŏ
Przeca my kjeś byli tak blisko
A możno tera blisko my sōm ?
Przeca we sercu jŏ ciebje mōm
I tam już bydziesz aż sie spotkōmy
W Niebjeskim Dōmje kaj mjyjsce mōmy
Urszula Oślislok
szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn eus_Latn