Jak nakazuje tradycja, przed spożyciem wieczerzy wigilijnej czyta się fragment Ewangelii wg. św. Łukasza, który traktuje o narodzeniu Chrystusa. Serdecznie zachęcam Was, aby fragment Pisma przeczytać w tłumaczeniu na język śląski. Będzie to wspaniałe dochowanie starej tradycji, uzupełnione o regionalny – śląski akcent.
Przygotowałem dla Was trzy wersje tłumaczenia:
- pierwsza – dra Gabriela Tobora z wydanego Nowego Tystamentu po ślonsku
- druga – Andrzeja Cichonia
- trzecia – liryczna interpretacja Bronisława Wątroby
Dowolną z nich możecie pobrać, wydrukować i przeczytać podczas kolacji wigilijnej. Niestety papierowe – książkowe wydanie śląskiego Pisma Świętego zostało już całkowicie wyprzedane i nie będzie już dostępne.
Ewangelia na wigilię po śląsku:
1. „Ewangelia podug Śwjyntego Łukasza” w tłumaczeniu dra Gabriela Tobora
Łk 2,1–14
1 Tym casie wyszoł dekret Cezara Augusta, coby spisać ludzi w cołkim państwje.
2 Tyn pjyrszy spis łostoł zrobjony przes namiystnika Syrii, Cyryna.
3 I szol kożdy, coby sie dać zapisać, kożdy do swojigo miasta.
4 Poszoł tys i Józef z Galileje, z mjasta Nazaryt do Judeje, do mjasta Dawida, mjanuwanego Betlejem, bo boł ze domu i pokolenia Dawida,
5 coby sie dać zapisać ze Maryjom, zaślubjonom swojom, ftoro była przy nadzieji.
6 Kej tam prziśli, nadszoł cas dlo Maryji na łozwjonzanie,
7 i urodziyła swojigo piyrworodnego Synka, i łowinyła go w pieluchy i położyła we złobje, bo niy było dlo nich placu we gospodzie.
8 A w ty samy łokolicy byli pastyrze i czimali straż nocno nad swojom czodom,
9 i naraz anioł Pański stanoł przi nich, i jasnoś Boża zewszond jich łośwjyciyła, tak że fes sie zlynkli.
10 I pedzioł jym anioł: Niy lynkejcie sie; bo godom wom srogo uciecha,
11 ftoro bydzie uciechom cołkiego ludu, bo sie wom dzisioj we mjeście Dawida, urodziol Zbawiciel, ftorym jes Chrystus Pan.
12 A to bydzie znak dlo wos: Znojdziecie Dzieciątko łowinione we pieluchy, co bydzie leżało w złobje.
13 I narozki pokozała sie ze aniołem fes srogo liczba zastympow niybjeskich, ftore kwolyły Boga godajonc:
14 Chwała na wysokości Bogu, a na ziymi pokoj ludziom dobry woli.
- Przedruk na Portalu za zgodą autora tłumaczenia – dra Gabriela Tobora. Kliknij, aby pobrać i wydrukować tekst.
2. „Ewangelijo Podug Śwjyntego Łukasza” w tłumaczeniu Andrzeja Cichonia
Łk 2,1–14
No toż wtedy wyszło zarzōndzynie Cysorza Augusta, coby porachować ludzi na cołkim świecie. Piyrszy taki rachunek zrobiyli, kiej ołberym we Syrii boł Kwiryniusz. Kożdy musioł iś do swojigo miasta, coby sie tam zapisać.
Poszoł tyż Jozef z Galileji, z miasta Nazaryt, do Judeji, do miasta ôd Dawida, kere mianowali Betlejym, bo pochodziōł z dawidowyj familije, coby sie dać zapisać ze swojōm ślubnōm Maryjkom, kero boła przi nadzei.
Kiej tam byli, prziszoł na Maryjka czas. Porodzioła swego piyrworodnego Syna, zawinyła go w powijoki i położyła w żłobie, bo niy stykło dlŏ nich placu we gospodzie.
W tyj samyj ôkolicy pastyrze wachowali po nocy swoje ôwce. Ôroz zjawioł im sie janioł Pański i kwała Pańsko im zablyndziła, toż sie fest zlynkli. Ale janioł im padoł: „Niy strachejcie sie! Dyć wōm zwiastuja wielgo uciecha, kero bydzie udziałym cołkij nacyje: dzisiej we mieście ôd Dawida narodziōł sie wōm Zbawiciel, kerym je Mesjōsz, Pōn. A dejcie pozōr na to: znojdziecie Dzieciōntko zawiniynte w powijoki, kere leży we żłobie.
I ôroz znodło sie s janiołym mocka zastympōw niybieskich, kere wielbiyły Boga słowami:
Kwała Bogu na wysokościach, a na ziymi pokōj ludziom, kerym pszaje.
- Przedruk na Portalu za zgodą autora tłumaczenia – Andrzeja Cichonia. Kliknij, aby pobrać i wydrukować tekst.
3. „Ewangelicznie za św. Łukaszym” w tłumaczeniu Bronisława Wątroby (interpretacja)
Łk 2,1–14
Kej Cezar August zadekretowoł
We cołkim państwie register stowoł
Ludziōm trza było sie dać zrachować
Kaj kto rodzōny tam za tym stawać
Wiela na wander bestōż wybrało
Tako we Syrji tyż sztimowało.
Kwiryn w prowincji namiystnikowoł
Stało sie tako jak Cezar kozoł
Jōzef co miyszkoł we Nazarycie
Tyż musioł ruszyć, pewno to wiycie
Tōż chnetko za niym ta Galileja
Jako prziwito syna Judeja?
Jōzef z Dawiada dyć pokolynia
Mu betlejymsko szkryfniōno ziymia
Tam ze Maryjōm ślubnōm keruje
Miasto kaj rodziōł tym uraduje?
Fest przi nadzieji Maryja była
Wander jyj ciynżkim, tego niy kryja
W Betlejym prziszło jyj rozwiōnzanie
W stajynce lichy, tako dyć stanie
Placu w gospodzie im brakowało
W stajynce lichy wszysko sie stało.
Tam urodziyła piyrworodnego
Tam dała światu Syna Bożego
W pieluchy Jego tam ôwinyła
W żłōbie gowiedzi Go położyła
Zbawicielowi żłōb stoł sie lyżym
Bestōż co ziymske tako mu bliżyj.
Pastyrze wele dyć wachowali
Gowiydź cuzamyn w stadzie trzimali
Nogle janioła Pańskego widzōm
Blaskym strachajōm, tym trefym biydzōm
Łōn sfurgnōł do nich prawie z wieściami
We kerych radość, wiycie już sami.
Pedzioł im: Wcale sie niy lynkejcie
Radować trzeba, tymu dziwejcie
Radujcie – dzisioj w rodzie Dawida
Zbawiciel znoloz, skōńczy sie biyda
Krystus Pan prawie już na tym świecie
Idźcie tam kaj Go wartko znojdziecie.
Idźcie, Dzieciōntko we żłobie leży
W pieluszkach tako, musicie wierzyć
Yno na sianie, w lichy stajynce
Dyć zdo świat cołki we Jego rynce
Syn Boga tako richtig narodziōł
W Betlejym prawie, Bōg na to godziōł.
Naroz ze nieba sfurgły janioły
Wiela ich było, śpiyw ich wesoły
Dało sie słychać – chwolyły Boga
Jako? Wōm szkryfnōńć terozki moga:
Niych Bogu chwała na wyskości!
Na ziymi pokōj niych ciyngym gości!
Chwała Dzieciōntku, Zbawicielowi
Chwała i Bogu, i Krystusowi
Pokōj kaj ludzie sōm dobry woli
Pokōj kaj czowiek Boga durś chwoli.
Kej już janioły kajś pofurgały
Pastyrzōw nogi tako zabrały
Drap do Betlejym – ôboczyć chcieli
Kaj Dzieciōnteczku Maryja ścieli
Co z woli Boga, ô czym janioły
Im ôznojmiały co Jymu pszoły.
- Przedruk na Portalu za zgodą autora tłumaczenia – Bronisława Wątroby. Kliknij, aby pobrać i wydrukować tekst.
Mam szczerą nadzieję, że Ewangelia na wigilię po śląsku nie tylko przypadła Wam do gustu, ale także będzie nową tradycją w Waszych domach podczas Świąt Bożego Narodzenia.
pol_Latn pol_Latn pol_Latn bos_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn ast_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn ast_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn ast_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn ltg_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn