Wojerecy (SN/mwe). Najebać špatne wjedro je wutoru něhdźe połsta zajimcow, mjez nimi tójšto swójbow, na hodowne wodźenje po Wojerowskim zwěrjencu přišło. „Tule rjanu tradiciju mnozy něhdyši Wojerowčenjo, kotřiž w cuzbje bydla a swjate dny doma přebywaja, skomdźić nochcedźa.“ To rjekny Silke Kühn, coologiska šulska pedagogowka. „Mnozy chcedźa wědźeć, što je so w zašłosći pola nas změniło.“ Tak móžeše wona wćipnym připosłucharjam powědać, zo su w minjenych tydźenjach zwěrjencowy hat dospołnje ponowili a znowa wobsadźili. Wopicy dóstachu nowu čumpjel darjenu a dalše zwěrjata nowe hěty. Wo tajke móžnosće so tež darićeljo z města staraja. Wobdźiwać móžachu hosćo nimo připrawow ponowjene hrajkanišćo. Zańdźene lěta su we Wojerowskim zwěrjencu tójšto zwoprawdźili, štož mjenuja „kroki po puću k geocowej“.
Silke Kühn so wjeseli, zo su Wojerowčenjo ze swojim zwěrjencom zwjazani, zo pak „je wón tež turistam w jězorinje přeco dobra adresa za wopyt a rjane dožiwjenje. Někotryžkuli z hosći je tu hižo jako dźěćo na kozy sedźał a nětko činja to wnučki.“
szl_Latn hrv_Latn