DO MAMY
Rok za rokym mijo, już łoziym za nami,
jak Ciebie mamulko, już niyma tu z nami.
Łobchodziyli by my dziś Twoje stulecie,
kebyś jeszcze była z nami na tym świecie.
Łod kedy Cie niyma miyndzy nami, mamo,
familijo bez Cia, to już niy to samo!
Cóż, że jest nos dużo, kej my sómy sami!
Jak zabrakło Ciebie, sóm my siyrotami!
Terozki, po latach, jak Cie już niy mómy,
widzymy, jak wiela Tobie zawdziynczómy!
Choć kusków, chalanio i inkszych czułości,
niywiela było w tyj maminyj miłości,
toś nos, cołko szóstka, dobrze wychowała,
możno i skiż tego, żeś nos sztryng czimała!?
Radowałaś sie dycki prawnuków widokym,
chocioż coroz gorzij było z Twoim wzrokym!
Jak na dłuige lata zgasły Twoie łoczy,
już myślałaś, mamo, że ich niy łoboczysz!?
Dyć stoł sie cud dziynki Bożyj Łopaczności
i choć jedne łoko nabrało jasności!
Mógłaś juzaś widzieć nos i nasze dzieci ,
przekonać sie sama, jak drapko czas leci!
Bo przeca niymało sie u nos zmiyniyło,
bez tyn czas Ci poru prawnuków przibyło!
A miałaś ich wszystkich rada w koło Siebie,
możno Ci ich troszka brakuje tam, w niebie?
Jo dycki u Ciebie cieszół sie wzglyndami,
skiż tego, żech sóm bół miyndzy niywiastami!
Bo choć połno cerów w koło Siebie miałaś,
dyckiś sie za mnóm najprzód łoglóndała.
A miałaś sy mnóm starości niymało,
jak mi sie uczyć w modości niy chciało!
Jak szkoła z fusbalym zgodzić sie niy chciała,
toś mie, po swojymu, na czas spamiyntała!
Jak coś wy mnie dobrego, to zasługa Twoja,
toż niych Ci prziświyco dycki wdziynczność moja!
Autor:Bernard Śmigała
pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn vec_Latn