Wiersz o przemijaniu na 1 listopada umieszczony w „Wieczerniku” miesięczniku parafialnym Zadumanie Ostatni listek z drzewa spada wiatr gasi znicza mały płomień Myśli gdzieś błądzą do przeszłości pamięć przywoła kartę wspomnień Ile tu mogił zaniedbanych o których nikt już nie pamięta i tylko czasem jakiś człowiek lampion zapali tu od święta A ile mogił w […]
Nagrody,dyplomy,publikacje
CO MI ZŁOSTAŁO
CO MI ZŁOSTAŁO Ze papyndekla krzinka łod Baty, a wdriny – rozmajte stare zdjyncia. Nasze, starzików, mamy i taty, syna z synowóm, cery i ziyncia… Sznupia w tyj krzince i przeciepuja, zaś na wspominki mi sie zebrało. Przeglóndóm zdjyncia, rozpamiyntuja, co mi ze tamtych lot pozostało? Piyrsze to pamiynć, dyć pamiyntómy, tych, kerzy nos już […]
ŚWINIOBICIE
ŚWINIOBICIE Downij wszyscy u nos mieli chlywiki, czimali w nich kury, kaczki, króliki. Rubszyj gowiydzi tyż niy brakowało, ale nojczyńścij sie wieprzki chowało. Wieprzki chowali tyż nasze sómsiady, dyć bóło przi tymu niymało zwady i porzónd bóła miyndzy niymi spiyrka, łod kerego wieprzek mo rubszo szpyrka. Bóło, że nikej sie nawet pobiyli, jak swoje wieprzki […]
NA WERDÓNIE
NA WERDÓNIE Pewnie starsze Werdónioki, pamiyntajóm te gnojoki, kere stoły przed chlywami i „kusiyły” zapachami. Dzieci po nich sie góniyły, czysto-gynsto sie topiyły. Stary Mika, jak roz popiół, tyż w gnojoku sie utopiół! A zaś Ginter łod Klimczoków, złómoł noga na gnojoku. W kóńcu ludzie sie wkurzyli, wziyni i je łobalyli! Po nich haźle i […]
NA RÓMLU
NA RÓMLU Łod zawsze Wiyrek z targu bół znany, mo go teroz i kedyś mioł. Dycki na nim bół cyrkus stawiany, a na łodpust, to rómel stoł. Przijyżdżali do nos z cołkij okolicy handlyrze, ze swymi sztandami, a wroz z nimi – karasolnicy, ze swymi karasolami. Na kóńcu placu góndla stawiali, wysoko jak z kościoła […]
„IZBETA”
„IZBETA” Naprzeciw poczty na Dąbrowskiego, w ogrodzie pana Jerzego, piątka wariatów ma swoją metę, inaczej mówiąc-”Izbetę.” „Izbeta” jest to nazwa niemiła, lecz wcale nas nie zdziwiła, bo ją wymyslił podrywacz dzieci, wariat z numerem trzecim. Joza wysoko głowę swą nosi i dumnie się z tym obnosi, że ma sympatię niebrzydką zresztą, lecz jest cnotliwa niewiastą. […]
W STARYM WERTIKOLE
W STARYM WERTIKOLE Zahuczało w familoku- -wykludzajóm nos do bloków! Chałpa cołkim popynkała, bo jóm gruba podebrała. Jest decyzjo: wyburzómy, ludzi kańś powykludzómy! Jedni z tego sie radujóm, drudzy w kóncie popłakujóm. Tela lot tukej miyszkali, dzieci,wnuków wychowali! Tela miejsca tukej było, wszystko w izbach sie mjeśćyło! A jak bydzie w nowym bloku, kaj wykludzóm […]
DELIKATESY
DELIKATESY Łod rana wszyjscy w raji stowajóm, na Wjyrku nowy sklep łotwiyrajóm! Ze sztyry tydnie towor woziyli, nareszcie dzisioj sklep łotworzyli. „Delikatesy”-tak sie nazywo, możesz tu kupić wószt i pieczywo, kyjza, śmietónka, mlyko, maszkety, owoc, gorzoła i cigaryty. Ludzióm z przejyncio wyłażóm gały, bo widzóm w sklepie połne rygały! Sóm apluziny, sóm i citróny, dalij […]
Ficinus
Dawne życie na Ficinusie, kolonii robotniczej w Wirku, zaliczanej dziś do Szlaku Zabytków Techniki, wspomina Bernard Śmigała. Dedykuję je wszystkim, którzy twierdzą, że używanie mowy śląskiej prowadzi do oderwania Śląska od Polski. Pyrsk! Nojdali jak siyngóm pamiyncióm, jawi mi sie Verdón, kaj żech je rodzóny, a zarozki po tym – Ficinus, kaj łod sztwortego do […]
Fajnie było
Fajnie było Jak to fajnie kjedyś było Jak do szkoły sie łaziło Moc kamratów sie tam mjało Czasym gupoty wyprawjało Ale lata szkolne Najpjykniejsze były Bo do dzisioj jeszcze Sztama se trzymjymy Na szkolne stare zdjyncia Tyż czasym pojrzymy Ale poznać siebje Dzisio nie umjymy Bo kożdymu lot przybyło Nie jednego na szyrokoś wźyno Bo […]
pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn glg_Latn szl_Latn nld_Latn szl_Latn gle_Latn szl_Latn lvs_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn epo_Latn szl_Latn scn_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn