1.
„Współczesne teksty śląskie na tle procesów językotwórczych i standaryzacyjnych współczesnej słowiańszczyzny”. To je ale tytuł! Pamiyntōm szpas, jaki żech mioł przi rychtowaniu tytułu do mojij pracy magisterskij. Mioł aże żgać swojōm uczōnościōm, ôsobliwie skuli tego, że wiedziołech już wtynczos, co moja szpotlawŏ kariera uczōnego na nij sie skōńczy. Tōż żech znokwił „Efekt quasi-rzeczywistości światów fantastycznych na przykładzie Innych Pieśni Jacka Dukaja”. Licho to wyglōndŏ wele „Wspōłczesnych tekstōw…”, pra? Znać, iże do Artura Czesaka niy ma to piyrszŏ (ani, mōm nadzieja, ôstatniŏ) przileżytoś do mianŏwaniŏ uczōnego tekstu. Abo to je do niygo blank przeździyrne, abo tyż rŏd przifandzolŏ tytułym z epnym klangiym.
2.
Co je louz z gŏdkōm w cieszyńskij tajli naszego Ślōnska; gŏdajōm i piszōm durś te Cesarŏki, abo dali se pokōj? Je gŏdka ôd Ślōnzŏkōw cudym niy z tyj ziymi a ôsobliwościōm bez żŏdnego precedynsu, abo sōm tyż inksze inksze słowiańskie (a niy ino) gŏdki, w kerych idzie zmiarkować i wedle kerych idzie wytuplikŏwać symetryczne procesy? Idzie pochytać we tryndy te felery, kere porzōnd trefiōm w gŏdce, w necu, abo sōm u sia? Problym za problymym, tajla po tajli: je sam wszysko, co chciołech poczytać ô gŏdce, ale niy wiedziołech, kaj to znojś – coby pociś sam Allenym.
3.
Artur Czesak rŏd mŏ ślōnskŏ gŏdka i niy udŏwŏ, że tak niy ma. Zdŏ sie ale, co trzimie przi tymu uczōny dystans i jednakŏ sōndzi roztōmajte strōny we ôstudzie ô nasza gŏdka. Ofyn padŏ wrŏz ô ajchniyńciach polskigŏ językoznawstwa a ô mitach i bŏjkach ôd kŏzacieli ślōnskij sprawy.
4.
„Współczesne teksty śląskie…” to je ważnŏ ksiōnżka. Dŏwōm jōm do jednej szuflŏdki ze „Śląskiem wymyślonym” ôd Michała Smolorza. Jedna ôdmykŏ ôczy na kulturowy projekt z mianym „Ślōnsk”, drugŏ erkleruje fōngowanie ślōnskij gŏdki. Ôbydwie szukajōm za prŏwdōm w tymatach, w kerych ta prŏwda je skrytŏ za emocyjami, wizyjami a ideologijami. Ôbydwie tyż ôstŏwiajōm czytŏcza kōnsek wiyncyj świadōmygo.
5.
Niy strzimia, jak sie niy poasza. Oschlblog robi we ksiōnżce za przikłŏd ślōnskigo blogowaniŏ. Mōm se to w zocy… i zarŏz żech dostoł szwōngu, coby wiyncyj robić z gŏdkōm.
unk szl_Latn unk szl_Latn unk szl_Latn unk szl_Latn unk szl_Latn