NIYDZIELNE ROZMYŚLANIA
Rozmyśloł żech nad tym przi niydzieli,
kej mnie Pónbóczek wezwie do siebie?
Wiela mnie czasu łod tego dzieli,
kaj znojda plac swój, w piekle czy w niebie?
W pragliwych czasach nóm żyć przichodzi,
kej człowiek patrzy ino swojego.
Ważne - by MIEĆ! BYĆ – nos niy łopodzi!
I niy łoglóndać sie na bliźniego!
Czy nos Pónbóczek za to pokwoli,
że mómy auto abo dóm srogi?
Niy! Przeca bardzij po Jego woli,
jest kogoś ugościć, zabrać z drógi!
Niy bydzie sie pytoł, co w szranku my mieli,
ani tyż – wiela my zarobiyli?
Spyto sie – wielu my prziłodzieli
i by zarobić, co my poświynciyli?
Pón Bóg niy bydzie chcioł wiedzieć tego,
jacy somsiedzi miyszkali z nami.
Ważniyjsze przeca bydzie dlo Niego,
jakimi my byli somsiadami?
Pónbóczka łopodzieć bydzie niy to,
że dużo mieli my przijocieli,
ale pewnikiym sie nos zapyto,
czy przijociele radzi nos mieli?
Jak Mu łodpowiym na te pytania?
Tropia sie nad tym cołko niydziela.
Dyć Bóg łodpowiedź downo zno na nie!
Kajś przirychtowoł już dlo mnie sztela.
Autor:B.Śmigała
swój plac – swoje miejsce
pragliwy – zachłanny, samolubny
srogi – wielki
szrank – szafa
łopodzieć – obchodzić, interesować się
sztela – miejsce pobytu
pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn hat_Latn pol_Latn pol_Latn