Idzie to tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl
Klara ci już bez połednie festelnie blynduje. Bryle mi sie już blank zećmiyli, wiycie? take „fotochrōmy”. Szpacyruja sie tak, kwanckōm pomaluśku, polekuśku po tych mojich Pniokach. Kukōm tam i siam. Ptŏszki świyrgolŏm choby nŏjynte i wyrŏbiajōm we krzŏkach... nō... wōniŏ wiesnōm! Pŏłnōm wiesnōm. Łorŏzki ujzdrzŏłech ci jōm! Deptŏ ci paradnie, łogibami łobyrtŏ, zwyrtŏ pōłrzitkōma, i te szłapy, duge aże do ziymi, taki srogi szlic na jednyj... siedzieć ci pierōna tyż mŏ na czym... nō, tōż jŏ ździebko gibcij fyrtōm. Jezderkusie! To ci jesce sam u nŏs na Pniokach sōm take gryfne, wizgerne i szykowne dziołchy?
Zglajchowech sie śniōm. Jerōnie! Te dychanie, pŏłnŏ szōstka, brzuch plaskaty nikej bigelbret, te licka rōżowianne, czŏrne duge wosy... żŏdna ci tam blōndina jak te tyrpniōne Mandariny lebo Dody elektrody. Niy! Blank jak Pamela Anderson, tela, co moc modszŏ. Gŏdōm Wōm direkt ze jakigosik babskigo cajtōnga abo ze „Playboya” (nō, tego dŏwnego, bo terŏzki już tam sebleczōnych babōw niy pokazujōm). Niy! Szykownie łobleczōnŏ (jŏ sie ino wiela poradza forsztelować), ino kej sie jeji tyn mantel na tym dychaniu łōmsknie, to czowiek przeca widzi to, co ci tyż łōna kce pokŏzać! >>>>
Takŏ szykownŏ kobiyta a teli srogie nece targŏ. Hmm...
– Przeprŏszōm wŏs paniczko gryfnie – zagaduja ci ku nij, kej my już byli tak na rōwno. – A dadzōm łōni, to pōmoga tyn nec ździebko poniyść!
– A niy trza, panie Ojgyn, niy trza – jezderkusie anich sie niy spodzioł, iże mie łōna znŏ – niy trza, bo jŏ tam w niym ino mōm dwa pakety tyj „Belli” ze tymi krzidełkōma, co to je terŏzki reklamiyrujōm we telewizyji, i paketlik „Corega Tabs” na gybis.
– Niy szkłōdzi, niy szkłōdzi, jŏ wōm hilfna – pierōna, byda ci mōg śniōm deczko sie po Pniokach przyjńść. Niech kamratōw do łostatka pierōn skuli tego szczeli!
A co? Jescech niy taki stary, cobych sie dziołchōm niy podobŏł. Picasso ci miŏł siedymdziesiōnt lot, kej mu sie synek urodziōł a jŏ... nō, tyż mōm tela...
– Aleście galantny panie Ojgyn, aże galantny – pado ci ta gryfnŏ Agnys (ino skondziś ci jŏ wiym, iże łōnyj dali na krzcie takie miano?).
– Terŏzki, jakeście panie Ojgyn sōm te dwadzieścia kilo modszy, to tyż na swoji lata niy wyglōndŏcie.
Na jake lata, na jake lata, a dzisz jōm... nō ale... dej pokōj Ojgyn, bo ci sie jesce druk dźwignie!
I co jŏ Wōm byda gŏdŏł? Styknie co rzykna, iże po pŏruch minutach byli my ci u nij we chałpie. A szykownŏ ta chałpa, zabranŏ, betkōw ci u nij musi być za tela.
– Siednōm sie sam na zofie panie Ojgyn, możno sie co łōni szluknōm? A jŏ wartko ściepna te szaty i łobleka cosik lekszyjszego i zarŏzki sam ku wōm przijńda nazŏd.
Sto dioskōw! Ludzie, łōna kce jesce cosik ściepować... przeca już blank niy bydzie nic na sia miała.
Chopy, mogecie sie to forsztelować? Jŏ na zofie u takij gryfnyj dziołchy (szłapach na szłapa przeciep; normalne chopy wiedzōm skuli czego), we gracy lampus ze kōniakym, kole mie gryfnŏ dziołcha we takij ciyniuśkij kiecce (jerōnie! te łogiby, te szłapy, kere wylazujōm spode tych szatōw, niy wszyjskie knefle mŏ zapniynte, a i na zicher bisynhaltra to na isto blank niy potrzebowała).
– Panie Ojgyn, jŏ wŏs zawdy miała rada – gŏdŏ ci łōna dō mie (Elza słyszysz? i ucz sie, bo jŏ wiecznie żyć niy byda!) i łociyrŏ sie tymi dugimi szłapami ło moje, tak blank blisko mojij fresy, te parfiny... jak łōna ci wōniŏ?
– Wy tak fajniście fandzolicie we tym radijoku, iżech już dŏwno kciała wŏs sam ku mie (jak chopa niy bydzie) napytać!!!
Ludzie, przeca to idzie ło gowa przijńść, takŏ frela (chocia wydanŏ, nale to niy fyjler) lampus we gracy, muzyka ci gryfnie ze radijoka (Radio Piekary na isto!), dziołcha chnetki fertik... nō, co jŏ byda jesce sam gŏdŏł? .......
– Wstŏwej Ojgyn, wstŏwej! Dugo tak bydziesz gniōł na tyn szeslōngu? – słysza wyrcynie mojij Elzy ze antryja.
– Narychtowałach ci bōnkafyj i tyj kupnyj zisty łod Maloty, keroś wczorej cheba napultany – przismycōł... A cōżeś ty tam pod kicholym mrōncŏł:
– „Chałupy welcome tu”?
Tōż już wiycie, pra? Mōmy wiesna cŏłkim pyskym! Tela, co nŏjprzodzij cosik ze inkszyj zajty. Mogecie mi pedzieć fto wysztudiyrowŏł tyn hamerikōński lebo australijski bo nŏjwiyncyj go idzie ujzdrzić na piŏsku we Australiji) zwyk tego ci łobiyraniŏ nŏjgryfniyjszyj dziołchy we stoplanyj ōberhymdzie? Nō, to co u nŏs roztomajte angyjbery mianujōm: „miss mokrego podkoszulka”.
Anō, fto? A dyć Ślōnzŏki! Wszyjskie przeca znajōm nasz ślōnski „śmiyrgust”, pra? A co to ajntlich je? Nic inkszego, ino takŏ samo uciecha dlŏ chopōw jak te ci gawcynie sie na baby, kerym bez te utoplane łodziynie, widać wszyjsko tak, jak to Pōnbōczek stwōrzōł – na tablecie. Tela co ło tym byda berŏł inkszōm razōm.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn umb_Latn szl_Latn szl_Latn