Po mojymu Janina Zoch
Wznosioly sie kominy w gora wysoko
stoły proste i dumne az ku obłokom
niy poradzioły im nigdy żodne wichury
na nasze familoki zaglondały z gory
wele kominow wielke piece były
niyjedna tukej familio żywiyły
żywioła nos huta tyla czasu
żodyn niy szkamrol że połno marasu
to przeca bola nasza wielgo duma
zawdy sie łosprawialo ło ni w doma
huta w koło familoki łoplotala
robota kożdymu łojcowi dowala
buczki na szychta glośno buczały
bajtle po łojcow na brama lotaly
szli łojcowie do dom ciynżko narobiyni
baby już czekały z laciami we siyni
potym pod familokym wszyscy sie zbiyrali
chopy w szkata grali, baby se klachali
we Floriana boło wielke hutnicze świynto
teroz majom strażoki, ło hutnikach sie niy pamiynto
ciynżko w hucie boła ta robota
choć liczoł sie górnik z kiż czornego zlota
kaj sie podzioły piece i kominy
co nom tu stoły i lata i zimy
kominy zbulyli, piece rozebrali
ludzi pozwolniali, reszta spółkom sprzedali
spółki rozgrabiyli cołko nasza huta
jedyn sie piec łostoł jak Ordona reduta
stoji piec dumnie, choć zimny, wygaszony
smutno zaglondo na hutnicze domy
bydymy ło cia pisać, niy domy ci spokoj
przeca bołaś naszo,naszo huto "POKÓJ"
autor:Janina Żoch
- There are no comments yet
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn als_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn sag_Latn quy_Latn szl_Latn deu_Latn eng_Latn