K smjerći Alfonsa Frencla piše wučer Michał Šołta w mjenje kolegow a kolegowkow Serbskeje šule Ralbicy:
Spěšnje roznjese so po Delanach powěsć wo přezažnej smjerći našeho něhdyšeho woblubowaneho kolegi, spisowaćela a nošerja Myta Ćišinskeho Alfonsa Frencla. Połny optimizma bě so wón před lětami na wuměnk podał a chcyše, kaž sam praji, so sylnišo swojemu „pisanju“ wěnować. A to wón tež činješe, byrnjež jeho njesmilna chorosć potrjechiła. Poslednja kniha z jeho pjera „Mój serbski słownik“ je hakle njedawno w Ludowym nakładnistwje Domowina wušła a z njeje je awtor 10. septembra w Budyskej Smolerjec kniharni hišće sam čitał.
Za čas wučerjenja – wot nazymy 1972 bjez přetorhnjenja na Ralbičanskej serbskej šuli – měješe wón za prěnjorjadny nadawk, dźěćinje a młodźinje přikubłać strowe narodne wědomje a hordosć na swój serbski narod. Wuprudźeše lubosć k swojemu ludej a je druhich za narodnu wěc zahorjał. To spisane wot Radlubina a to słyšane dobre wot sprawnych ludźi podłu Klóšterskeje wody jemu cyle wěsće dopomha spóznać to bytostne – kaž sam husto praješe – za spomóžne skutki.
bos_Latn szl_Latn szl_Latn