Wszyjscy godōmy po naszymu, i ci kole Rybnika i ci spod Tarnowskich Gōrōw, yno kożdy robi to troszka inakszy. Rozumiymy Ślōnzokōw ze Cieszyna i tych co miyszkajōm wele Raciborzo, ale kożdy godo po swojimu i tak by to miało nojlepi ôstać!
Jednako nasza godka porzad sie miyni, chocioż my ani na to niy dōmy pozōr. Jo cołki życi miyszkōm we Żorach i pamiyntōm, że nasze starki a starziki troszka inkszy godali, jako my dzisio. Moja starka czynsto powtōrzała: Niy pamiynto wōł, jak cielynciym bōł! Jednako słowa „bōł” już sie u nos niy słyszy, bo modzi i starzi godajōm „byył”, jakby my we tym słowie dwa „y” pisali. Ta wymowa to porzad sie zmiynio, weźma taki słowo jak „robiył”, teroz to sie u nos słyszy „robiił”, abo daliście pozōr, że godōmy jeszcze „wszyjscy”, ale we słowie „wszystek” już się te „j” straciyło? Tak by my se mōgli wiela spōminać, ale zmiynić tego niy poradzymy. Bo ślōnski jynzyk żyje, a jak żyje, to sie zmiyniać musi! Ze jynzykym je jak ze czowiekym. Po tym jako wyglōndo rozeznać idzie, kery je stary, a kery – bajtel! A jak go niy widzymy, bo godōmy ś nim bez telefōn abo słyszymy go we radyjoku – ano po tym, jako godo! Teroz isto rozumicie, co żech Wōm chciała pedzieć?
Jednako we wsiach sie jeszcze porzad słyszy ta staro godka ôd naszych starzikōw. Jo ōgrōmnie rada nawiydzōm nasza ciotka ze Jejkowic, bo ôna tak gryfnie godo po naszymu. Jo by jōm godzinami słōchać mōgła! A wiela ôna roztōmańtych godkōw zno ô utopcach a inkszych straszkach i ô tym, co sie kejś hańdowni przidarziło naszym starzikōm. Nikere słowa to my już pozapominali. Wiycie, co znaczyło kejś słowo stracić sie? Krōm tego, że jak sie kery straciył, to trza go bōło szukać, tyż tak sie godało, jak kery umrził nogle, abo jak jako baba, co zastōmpiła, bez lato ôd hicu sie ôbaliła. Teroz sie godo, że ôna zymdlała. A słyszeli żeście ô utopku, co sie kōmpoł we „kanarze”, a dziecka do sia wobiōł? Wiycie, co to je „rosikōń” abo „kōński zōmb”? Nasze mode tyż po slōnsku godajōm, ale wiela polskich słowōw do niygo miyszajōm. A jedne angielski słowo”kōmputer” isto ôstanie we tym jynzyku na dłōgo, bo żodyn nic lepszego niy wymyślōł! Jo se tak myśla, że jak by my tak za dwiesta lot ze grobōw stanyli, to by my mieli sie ciynżko, że swojimi potōmkami dogodać, a świat tyż bōłby inakszy jako dzisio.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn