Roztomili
Coroz bliży Świynta Bożego Narodzynio i to jest tymat numer ańc, nojważniejszy. Dlo mie nojbarzi te gody kojarzoły sie ze wilijom a w szczególności z wieczerzom wilijnom. Za bajtla w tyn dzień nie wolno nom było brojić bo mamulka godali mie, siostrze i bracikowi, że jak nabrojymy to bydymy grzeszyć bez cołki rok. No ale jednak nojważniejszym argumyntym przemawiajoncym do nos było to, że dzieciontko nie przyniesie gyszynkow pod krisbałn. Bez toż we wilijo byli my grzeczni abo przynojmni sie starali nie brojić i pomogali przy sprzontaniu, strojeniu choinki i we zakupach.
Moje bajtlowe wilije nie boły bogate bo pochodza z robotniczy familije i w doma podobnie zresztom jak we innych sie wtedy nie przelywało. Trza jednak przyznać, że nasi łojcowie tak zarzondzali domowym budżetym, ze stykło dlo wszystkich i kożdy pojod i dostoł skromny gyszynk pod choinka. Mijoł bych sie jednak z prawdom jak to dzisiaj godajom jak wtoś cygani, że we wszystkich domach tak boło. Zdarzały sie i familije myni porzondne, kerym niy zawsze stykło i kaj sie żoło łod wypłaty do wypłaty. Znaczy było tak, że w geltak w taki familiji boło wszystko a po poru dniach na wszystko brakowało. W latach 60-tych boło nawet powiedzenie: radio, koło a rzyć goło. Do omy w tamtych czasach lotała jedna sonsiadka na pożyczki i kedyś chciała pożyczyć sto zł to oma ji pedziała że mo ino 50 to ta istno na to: Pożyczcie mi te 50 a te 50 bydziecie mi winni. Jak ta istno zaklupała do dźwiyrzy kiej indzi i sie spytała: Szołtysiczko som zeście w doma to oma ji łodpedzieli: Jak żeście przyszli łoddać te fufcich złoty to jeżech, a jak pożyczać to mie nie ma.
Jak żech już spominoł świynta w owych czasach nie boły tak bogate jak terozki. Dejmy na to apluzyna, na świynta to boł rarytas, o bananach nikomu sie niy śniyło ale za to wtedy ludzie byli sobie życzliwsi i nie tacy zowistni. Choć biydy podobnie jak dzisioj było sporo, jednak nie boło tyla krezusow, kerzy nabijajom swoja kabza cudzym kosztym i aszom sie przy kożdy nadarzajoncy okazyji.
Dobrze sie stałom, że naprzeciw potrzebom mieszkańcom Rudy Ślonski wychodzom nasze władze - czego przykładym jest Rudzki Jarmark Swionteczny przed ratuszym na Rudzkim Placu Defilad. Brakuje jednak organizatorom rozmachu, a może i doświadczynio w tego rodaju imprezach. Piyńć budek na krzyż i pora wystympow we wyznaczone dni nie satysfakcjonuje mie jako Rudzianina. Moji dobrzy znajomi wybrali sie na taki jarmark do Wrocławio i łosprawiali ło nim w kontekście naszego rudzkiego jarmarku. Niystety nasze miasto wypado blado i skromnie ze swoimi poroma budkami na dupnym placu zafundowanym nom bez poprzedniego prezydenta. Rozumia, że miasto Wrocław mo wiynksze możliwości i finanse, nie mniej uważom, że idzie pora fajnych rzeczy zrobić za niewielke piniondze, kerymi sie pódzie pochwoli w ościennych aglomeracjach.
Na koniec pozwola sie na trocha prywaty. Na Rudzki Jarmark zaproszono góralskie zespoły i chyba bez toż, że ślonzoki dzielom się na hanysow i goroli. Jednak gorole do górali majom się nijak bo górale chodzom po gorach, a gorole chodzom po ślonsku i widocznie w Rudzie ich jest tyla, że wolom słuchać góralskich a nie śląskich pastorałek . Pisza ło tym bez toż bo w 2004 roku własnym sumptym i przy pomocy poru entuzjastów udało mi sie wyprodukować koncert ”Gornoślonskich pastorałek i polskich kolynd", kaj w tekstach promowano jest naszo Ruda.
Muzyka do tych pastorałek pisali takie tuzy jak Katarzyna Gaertner i Jerzy Milian. Za sprawom poprzedniego prezydenta udało nom sie zagrać w kilkunastu rudzkich kościołach. Wszyndzie koncert boł przyjmowany rewelacyjne. Niestety łod poru lot władze miasta zapominajom ło propagowaniu regionalnych twórców i artystów, a wolom siyngać po inne wzorce. Tych kerzy chcieliby łobejrzeć tyn koncert zaproszom do kościoła w Katowicach Zołynżu w druge świynto ło poł pionty na wieczor a wszystkim ludziom dobry woli winszuja Wesołych świont .
Marian Makula
Wieczerzo tuż
Wilijo, wilijo, szykowno choina
Iskrzy sie lameta, krynci serpyntyna.
Błyszczom sie glaskugle, śniyg sie bieli watom,
Oma spod choiny jegły durś zamiato.
Loto se po kuchni malutki Marianek,
Loto bez koszuli, batki mo zmazane.
Batki mo zmazane, bo grzeboł w hasioku,
Poprzetykoł ruszta w starym żeleźnioku.
Wilijo, wilijo, stoi se choinka,
Marianek podpolił z papindeklu krzynka,
Było trocha smrodu, było larma kupa,
Marianek łod omy dostoł klapsa w pupa.
Teroz na choince zawieszo bombony,
Pysk mo z szokolady cały zmaraszony.
Wiyszo se tak wiyszo i jenzykiym mlasko,
Zjod już sześć bombonów, trzy glaskugle strzaskoł.
Wilijo, wilijo, gwarno pod choinkom,
Opa na mandoli kolyndy se pinko.
Pinko se kolyndy, jak to przy wiliji,
Oma z ciotkom śpiywo, ujek gro na cyji.
Zaś mały Marianek spod wielki choinki
Wyciongo nojwiększe do siebie gyszynki.
We włosach mo wata i pełno lamety,
Wyciongo gyszynki i zjodo maszkety.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn epo_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn smo_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn gle_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn lin_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn