ŁO SOWIE, HAZOKU I WILKU
Bezdziyń i w nocy robotno sowa,
w lesie na myszy cichtowała.
Rano, zmynczóno, klupła sie w gowa:
Dość tego! Wiyncyj niy byda tyrała!
Co jo móm z tego, że tak haruja?
Ło mało żyłów sie niy wyprułach!
Tak żech zmochano, że krzideł niy czuja,
łod dziś niy robia! Leża na bułach!
Na aście stróma siadła wysoko,
pod gowa krzidło sie podłożyła
i do drzymaki zmrużyła łoko,
choć usnóńć jeszcze niy zdónżyła.
Bo nogle hazok sie skóndś przipytoł.
Sztopnół pod strómym i dźwignół gowa.
A że ciekawski bół, to sie spytoł:
co tam na drzewie robisz, sowa?
A nic niy robia- łodrzykła sowa-
leża na bułach i sie łobijóm!
Tobie tyż radza-lygej na trowa,
inksi niy robióm i jakoś żyjóm.
Tóż niy namyśloł sie hazok wiela,
legnół na trowie z łapkom pod gowóm.
I choć niy bóła to przeca niydziela,
jón sie łobijać pospołu z sowóm.
Aż tu nogle wylazło wilczysko!
Kłapnół zymbami i zjod hazoka!
Potym ze smakym łoblizoł pyszczysko,
wejrzoł do góry i ujrzoł ptoka.
A ty co tam robisz?-spytoł sie sowy.
Razym z hazokym my sie łobijali,
teroz hazoka móm chyba z gowy,
to sama sie łobijóm dali”.
Tóż niy ma co we wata łowijać,
ło tym już dziecka nawet wiedzóm!
Leżeć na bułach i sie łobijać
ci mogóm,ftorzy wysoko siedzóm!
Autor:B.Śmigała
vec_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn