Gowiydź „miastowo”
Mono ździybko pomarudza , wiersz Wom na Jastrzymbie kludza
Chocioż frela jo miastowo, gowiydź znom tak mi sie zdowo
A poznałach jom za bajtla , teraz Wom tu gibko majtna
Jak jo jeszcze bajtlym była , w familoku jo se żyła
Grałach w guma przy chlywiku , a tam wieprzek robioł kwiku
Boł tuściutki, różowiutki a tyn ryjok mioł gryfniutki
W drugi raji kurnik był, kokot tam z kurami żył
Pieron z niego był ognisty , zowdy dziuboł dzieci Kristy
Toż gospodarz sie znerwowoł , we bulionie wylondowoł
W inkszym zaś siedziały trusie, te króliki te łod Usie
Dakle duge łone miały, jedyn czorny drugi bioły
Pora kaczek tyż tyrało , we kałuży sie toplało
Pultok dreptoł łoćby paw , wszyske bajtle miały strach
Gulgoł łod samego rana , dyć w gowiedzi istno szpana
No a w doma koty psy, hamstry , ptoszki to sie wiy
Toż to na miastowo frela , znałach tyj gowiedzi wiela?
Niych łocyni komisyjo , dyć niy bydzie z tym mecyjo.
Barbara Politaj
V Festiwal Kultury Ślonski – Jastrzymbie 2010
min.rostrzygniyńcie konkursu “Nasza gowiydź”
- kaj wiersz zostoł nagrodzony.
szl_Latn twi_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn zho_Hans szl_Latn lvs_Latn szl_Latn