PODSŁOCHANO GODKA DWUCH ŚLONSKICH BERGMONOW !
Było to, jak jo po szychcie z dolu wyjechoł,
Kamrat mi powiedzioł, my to momy pecha.
Coż to Zeflik godosz? Mosz piykno żoneczka,
No i tyż mosz fajne, wszystki twoji dziecka.
Co ci wiyncy do życio potrzeba?
Dopiyrko jak łumrzesz, to pujdziesz do nieba.
Joch tyż tak dycki myśloł, Frańciku kochany,
Jednak łod dzisiyj, jes żech załomany.
Ci co nami regiyrujom, Gruba nom zawrzyli,
Z czego my łod dzisiyj s cołkom familijom bydymy żyli.
Łoch Zefliku drogi, niy kapuja tego,
Przeca wongel my fedrowali dlo Narodu Polskigo.
Za Gierka, to unmoglich by było, by taki cojś sie stało,
Przeca fedrować wongel, to sie fest łopłacało.
Frańciku, dzisiyj sie s nami niy liczom, wongel s Chin sprowadzajom,
Zajś nasze Gruby na Ślonsku, jedna za drugom zawiyrajom.
Ślonzokow, to dycki za Manusiow mieć chcieli.
A dzisio to nami regiyrujom, ci tam w Brukseli.
I co my teraz pocznymy, co powiymy doma?
Pon Boczku, niy wypado nic inszego, jyno zrobić tak jak zrobiyli Opa i Oma.
Spakujymy klamoty, wezna żonka no i nasze dzieci,
Wyruszymy na Sachsy, sprubujymy życio w cołkim inkszym świecie.
Bydzie nom ciynżko, jak bydymy łopuszczali nasze piykne, Ślonski strony,
Ale dlo mie to tu nima życi bez mojij Gruby, a widza , że Ślonsk jest rograbiony.
Trza spróbować łod nowa, chocioż na łobczyżnie,
A przeca dycki my byli wierni, naszej kochanej Łojczyżnie.
Tam ciężko nom bydzie, tak daleko łod Ciebie,
Ślonsko Ziymio, Matko naszo kochano.
Przysiyngomy na honor Ślonzoka, niy bydziesz przez nas i nasze dziecka zapomniano.
Hubert Mojzesz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn ltz_Latn