Łozprowki, bery, szpasowne gyszichty a wszyjsko we naszyj szykownistyj ślónskij mółwie!
poniedziałek, 31 marca 2014
Strziżyni...
– Doczkej samtukej, a jô ino wartko pójńda lajstnóńć sie jakisik szlips.
Kiej golac łostrzig tego maluśkigo synka, a tyn chop do siela niy wrôcôł, golac rzykô do tego synka:
– Nó, i co?... Wyglóndô cosik na to, iże tatulek ło cia blank przepómniôł, pra?
– Ale, wiedzóm łóni, to niy bół mój tatulek – łodrzykô tyn synecek. – Łón mie ino napasztnół i spytôł sie eźli móm chańdź na darmowe strziżyni.
piątek, 28 marca 2014
Lôtawica...
Tyn synek chycóny na gorkim uczynku pomyślôł se:
– Ło sto pierónów, chnetki móm matura, miôłech erbnóńć łod łojców autok... mieli mie za porzómnego, a sam terôzki co?
Dziołcha juzaś pomyślała:
– Ło kule na mole! Miało być fajniście, miôł ci łón mie przedstawić swojim łojcóm, miało być miyło, wieczerzô... a sam mie łojce przichyciyli jak jakô lôtawica...
Łojciec juzaś tak se pomedikowôł:
– Nó, moja krew! Dobra synek, dobra, blank szykownistô śnij dupecka!
A na to wszyjsko mamulka mróncy pod fusiskym:
– Jak tyż to ta lôtawica trzimô giyry? Przeca tymu synkowi jes blank niywygódnie, doskwiyrnie...!
czwartek, 27 marca 2014
Piznij w ryj...
– Wiedzóm łóni, musza wlyjź rajn do tego szranku i łobadać co i jak.
Wlôz do tego szranku ale we tym łoka mrziku wlazuje do pomiyszkaniô chop, wlazuje do tego jejich szlafcimra i ze srogachnóm uciychóm wrzescy:
– Jezderkusie! Jakóż ci to szykowny szrank żeś nóm sprawióła!
Łozewrził dźwiyrze tego szranku a tyn majster driny rzóńdzi ze rułóm:
– Prasknij mie pón we pychol, bo zółwizół mi pón niy uwiyrzi, iże jô sam na.... banka czekóm!
środa, 26 marca 2014
Dobry... Parkinson...
– A wiysz, ło czym jô ci blank zapómniôł?
– Anó, ło czym Hanysku? – pytô sie ta Gryjta.
– Anó, blankech przepómniôł ło... zeksie!
– Ty stary pierdoło, ty łoszkliwy stary knakrze! Tobie by niy stanół bali kiejbyś miôł przistawióny rebulik do gowy!
– Wiym, miarkuja, ale bółoby to na isto fajniście kiejby mi tyn mój ciulik ftosik potrzimôł we gorzci. Nó, i ta Gryjta zgodzióła sie. Rozepła Hanysowi prziporek i wziyna tego jejigo posmôrszczanego ciulika do rynki.
Łod tego czasu kôżdy wieczór trefiali sie łóne we tym łogrodzie. Jednakowóż jednego dnioszka Gryjta niy zastała Hanysa na umówiónym placu. Festelnie zaniypokojónô, nerwyjs (przecamć we tym wiyku letko ło jakisik niyszczysny cufal) napoczła go szukać. Znodła go we nôjdalszyjszyj ece łogrodu i uwidziała, co jego ciulik dziyrżi 90-ciolytniô Zofija. Tak ci jóm to rómbło, iże balnk ci niy szczimała i ze płaczkami we łoczach wrzeskła:
– Ty gamracie łoszkliwy, ty żadniku! A cóż tyż ci to mô takigo ta dioseckô krapyka, lôtawica i szlóndra, czego jô niy móm?
– Parkinsóna.... parkinsóna...
wtorek, 25 marca 2014
Gospodzki...
– Gospodzki! Dló mie setka, dlô muzykantów setka, i dlô wôs, panie gospodzki tyż setka.
Kiej na łostatku prziszło tymu istnymu bulić za to, co łobsztalowôł wykôzało sie, iże łón blank niy mô pijyndzy. Tóż tyż tyn szynkôrz naświtôł mu do rzici i wyciep go ze tego szynku.
Na drugi dziyń tyn istny juzaś przilazuje do tego szynku i choby nigdy nic, juzaś napoczynô sztalować:
– Dló mie setka i dlô muzykantów setka...
– A dló mie już niy? – pytô sie szydliwie gospodzki.
– Dlô wôs panie gospodzki niy, bo jak już cosik szlukniecie, to napoczynôcie wyrôbiać!
poniedziałek, 24 marca 2014
Pónbóczek i Mojżysz...
We tym łoka mrziku do tych, ftorzi grali we tego golfa, podlôz opaternie jedyn zwiykowany starzik i spytôł sie eźli moge tyż śniymi poszpilować.
– Ja, czamu by niy – łodpedzieli łoba wrółz. – Ty bydziesz we raji po Mojżyszu.
– Nó, tóż grómy! – rzyknół starzik.
Mojżysz ustawiół tyn balik, prasknół go tóm kryjóm, balik pofurgnół blank na pojstrzodek jezióra i tam sie tónknół. Mojżysz „rozstómpiół” wody, jak kiejsik te Morze Czerwióne, podlôz ku balikowi, prasknół jesce rółz i balik wleciôł do ducki.
Terôzki we raji bół tyn zwiykowany starzik ze siwóm brodóm. Ustawiół balik, prasknół go krykóm. Balik poleciôł na pojstrzodek jezióra i tyż tyn balik tónknół sie rajn. Wele ale przypływała jedna fisza. Łapła tyn balik do pyska i popłynóła dalszij. Uwidziôł to z góry adler, srogi łorzeł, nurknół do wody, łapnół ta fisza i łodfurgnół. Leciôł ci tak ze tóm fiszóm we pazurskach. Kiej przelatowali na duckóm ryba wypuścióła ze pyska tyn balik i łón trefiół gynał do tyj ducki.
Mojżysz tak kuknół ino na Pónjezuska i pedziôł ze jankorym:
– Wiysz! Ze tym twojim starym, to na zicher niy do sie grać!
piątek, 21 marca 2014
Na tankszteli...
Łorôz ze tego czôrnego mercedesa wylazuje szykownistô frela we nôjkrótszym „mini” jake ino bóło możebne, wlazuje rajn do pojstrzodka i wrzescy łod samych dźwiyrzy:
– Prosza ksiyndza! I chipsy, weź pón ksiynżoszku jeszcze paketlik chipsów!
czwartek, 20 marca 2014
Nasze...
– Wiedzóm łóni, miarkujóm przewielebny, iże sie wóm kilszrank popsowôł!
– Suchejcie gospodyni! Niy mój kilszrank a nasz!
Za jakiesik pôra minutek ta gospodyni juzaś wkarowała do kancylaryji i rycy:
– Wiedzóm łóni... bo sie wóm farorzycku waszmaszina do imyntu popsowała!
– Jużech wóm gospodyni gôdôł, niy moja waszmaszina, a naszô waszmaszina!
Po jakisik piyńciuch godzinach do tego farorza przikludziyli sie roztomajte kapelónki do kupy ze jednym biszopym. I tyż łorôz ta gospodyni juzaś wkarowała do izby i wrzescy choby nôjyntô:
– A wiedzóm łóni, mój farorzycku, bo pod naszym prykolym mysza blank zdechła!
środa, 19 marca 2014
Juzaś baba u dochtora...
– Panie dochtorze roztomiyły, mojigo chopa niy ma dóma a jôch zaciónżóła. Jak ci to jes możebne?
– Siednóm sie łóni i zarôzki to łobadómy.
Baba se siedła i zaziyrô. Dochtór wyjmnół wata i gôdô do baby:
– Nó, bydóm tak dobrô i zeżeróm ta côłkô wata!
– Panie dochtorze! A po jakiymu jô móm ćkać ta wata?
– Niych łóni nic niy gôdajóm ino ćkajóm ta wata!
Baba jy ta wata, ćkô jóm i łorôz gôdô:
– Panie dochtorze, ale jô już wiyncyj niy poradza!
– Tóż wstanóm łóni terôzki!
Baba wstanóła, dochtór dowo jij srogachnô szklónka wody i gôdô:
– Bydóm łóni takô dobrô i wysłepióm to wszyjsko!
Baba wysłepała jedna szklónka, drugô, trzeciô i na łostatku pytô sie dochtora:
– Panie dochtorze, jô już tyż wiyncyj niy poradza wysłepać, ale bydóm łóni, panie dochtorze, tacy dobrzi i pedzóm mi łóni na co to wszyjsko?
– Wiycie! Jak skurwysyna niy uduszymy, to go utopiymy!
wtorek, 18 marca 2014
Starecka i kóndóny...
– A bydóm łóni tacy dobrzi i dadzóm mi 30 kóndónów!
– A na cóż tyż to wóm potrza tych 30 kóndónów starecko? – pytô sie opaternie japtykôrka.
– Anó, to na stopieróńske targanie gowy.
– To kóndóny pómôgajóm na ból gowy, ja? – pytô sie juzaś japtykôrka.
– A ja! Kiej jô te 30 kóndónów zapakuja mojij wnuczce wrółz ze śniôdaniym do pukeltaszy, tó łóna wtynczôs pierónym rada fyrtô do szuli i bez côłki miesiónc blank ci jóm... gowa niy boli!
poniedziałek, 17 marca 2014
Kapelónek i klôsztornô panna...
– Wiedzóm łóni, ale jô móm ino jedyn frajny prykol. – tuplikowôł festelnie zastarany chop.
– To nic niy szkłódzi – pedziôł tyn kapelónek. – Bydymy spać do kupy ze tóm klôsztornóm pannóm we jednym prykolu.
Chop ale niy poradziół spokopić, jak tyż to ksióndz moge spać do kupy ze klôsztornóm pannóm we jednym prykolu. Łodkludziół tego kapelónka na bok i spytôł ci sie go ofyn ło to.
– To jes blank ajnfach – napocznół eklerować tyn kapelónek. – Miyndzy nôs wrażymy biglbret.
– A kiej sie wóm, przewielebny, cosik... zakce?
– To jô sie przyjńda na szpacyr. – łodrzyknół kapelónek.
– Nó, ale kiejby sie tak tyj waszyj klôsztornyj pannie cosik zakciało?
– Nó, to łóna sie pójńdzie na szpacyr.
– Nó, dobra... ale... kiejby sie tak bez cufal wóm łobióm zakciało, to co?
– Anó, to wtynczôs tyn biglbret... pójńdzie na szpacyr.
piątek, 14 marca 2014
Blóndina ze knaróm...
– Jak tóż tyż to sie stanóło? – pytô dochtór.
– Anó, pónie dochtorze, próbowałach sie zabić, próbowałach sie zapukać.
– Jak? Kcieliście sie zastrzelić i prasknyliście sie paniczko we palcysko?
– Niy! Niy! Nôjprzodzij wycylowałach we serce, ale kiejech sie spómniała, wiela we wercie bóła łoperacjô wrażynia silikónów do cycków, napoczłach cylować we gymba. I zarôzki mi sie spómniało wielach zabulóła kiejsik tymu „ortodoncie”. Tóż tyż zarôzki wycylowałach we dakel. Ale kiejech sie wystawióła, kiejech sie forsztelowała tyn srogachny gruch, uzdałach, co go deczko wycisza i zatkałach lufa tyj knary.
czwartek, 13 marca 2014
Chopy a... piwo...
Festelnie przibralichmy na wôdze, spaśli my sie.
Mielichmy srogô ytropa ze kludzyniym autoka.
Niy poradziylichmy gynał ze cwekym myśleć.
Niy udało nóm sie prziznać sie do fyjlerów, chocia bóło ganc klar, że je robiymy.
Kôżdy snôs wierzół, iże jes pymkym wszechświata.
Festelnie ci nôs targało we gowie i blank niy mielichmy szkrabki na zeks.
Niy poradziylichmy panówać na emocyjóma.
Trzimalichmy sie wrółz wszyjske za rynce.
Po kôżdych dziesiyńciuch minutkach musielichmy pójńść do haźlika, i to zawdy wszyjske wrółz, cuzamyn do kupy.
...blank jak baby...
środa, 12 marca 2014
Łozprôwka ze dziobłym...
– Fto wykurzi bez godzina dwanôście cygarów, wysłepie dwanôście cyjntli i wydubczy dwanôście dziołchów – bydzie fraj, bydzie wolny.
Nôjprzodzij idzie Miymiec i niy poradziół wykurzić dwanôście cygarów. Zatym poszôł Rusek, ale niy poradziół wysłepać dwanôście cyjntli. Blank na łostatku sztartnół Polôk, tela, co skorzij gôdô do dziobła:
– Te! Dzioboł! A jô wykurza trzinôście cygarów!
– Jakóż to – pytô dzioboł – môsz przecamć ino dwanôście?
– Ale jô móm zawdy jedna cygara za daklym! – łodrzykô Polôk. – I jô wysłepia trzinôście cyjntli łorôz!
– Nó, ale jakóż to? Przecamć jôch ci dôł ino dwanôście cyjntli? – pytô sie juzaś dzioboł.
– Nó, bo jô zawdy móm jedna cyjntla we kabzi szaketa! – łodrzykô Polôk. – Nó, i ku tymu jô wydubcza aże trzinôscie frelek! – łodrzykô Polôk.
– Niy! Niy moge być! Przecamć jôch ci sam postawiół do kupy ino dwanôście dziołchów! – gôdô zadziwany dzioboł.
– Nó ja, widza... ale ty mie sie tyż festelnie podobôsz!
wtorek, 11 marca 2014
Berkmón....
Tyn istny deczko sie zachmulół, podrôpôł sie po palicy, pomedikowôł deczko i pytô sie dochtora:
– Panoczku dochtorze, a niy poradziylibyście napisać we papiórach, iże jô móm AIDS?
– Napisać, iże mocie AIDS? Nó ale po jakiymu? – pytô sie zadziwany dochtór.
– Anó, za piyrsze, to jô byda piyrszy we naszym zidlóngu, ftory mô tyn AIDS. Za druge, to jô byda miôł uważowanie, iże po mojij śmiyrci żôdyn łochyntol niy ruszy mojij baby. A za trzecie, to tak na isto kciôłbych uwidzieć fresy tych, co już kiejsik moja babeczka dupczyli.
poniedziałek, 10 marca 2014
Yjzel i... hasie...
Nôjprzodzij yjzel napocznół juzaś wrzesceć choby go ze skóry łobdziyrali. Łorôz, ku zadziwiyniu wszyjskich, ustôł, spamiyntôł sie. Pôra szaufli niyskorzij tyn pampóń kuknół do tyj studni i zadziwôł sie tym, co tak rajn ujzdrzôł: za kôżdóm szuflóm marasu, kierô ślatywała na yjzlowy pukel, tyn rozbiół cosik niymożebnego, łosiywnół sie, łotyrpôł sie i kletrowôł sie ku wiyrchowi. We miara, jak sómsiady tego istnego pampónia suli habozie i ziymia na tego zwiyrzôka, łón sie ino łosiywôł i kletrowôł sie szrit za szritym ku wiyrchowi. Chnetki tyż wszyjske ze zadziwiyniym uwidzieli jak tyn yjzel przekrôczô wiyrch tyj studni i festelnie szczysny pyndaluje przed sia.
I sam przilazuje na myślónek jedne: Życie bydzie Wôs zasuwać haboziami i marasym, kôżdóm zortóm marasu i habozi. I jes ino jedyn szimel, coby sie wykludzić ze tyj życiówyj ducki. Ganc ajnfach trza sie łotyrpać, łosiywnóńć z tego naciepanego marasu i zrobić jedyn szrit w góra. Kôżdô takô ściepniyntô ze sia zgłóba i łoprezyjô, to jedyn krok ku słebodzie. Mogymy wygramulić sie, wyplańtać ze nôjsrogszych turbacyjów, eźli niy zabrymzujymy, niy zahaltujymy na szlag, eźli sie niy dómy, eźli tego wszyjskigo niy łosmolymy!
piątek, 7 marca 2014
Dziyń Kobiyt...
– A niy mógliście sie tego kajsik we zupermarkecie lajstnóńć???
He, he a jô ci kajsik naszôł, co bezmać tyn dziyń, tyn ”Dziyń Kobiyt” napocznół sie łod tyj egipcjańskij królowyj Kleopatry, kierô we marcu kôzała sie zrolować do takigo srogigo i szykownego tepicha i podciepnóńć cysorzowi Cezarowi.
A przidarzóło sie to jesce przed Pónbóczkiym. Tak ci łóna, Kleopatra poradzióła tego cysorza zamamlasić, zbamóńcić, iże łod tego czasu zawdy jakiesik gryfne „marcowe idy” tam we tym Rzymie bajstlowali i łodprowiali. Wteda tyż przi marcowych idach tego Cezara zażgali pitwokiym, a iże ci to bóło trzinôstego marca, to łod tego casu trzinôsty (a ku tymu pióntek) jes diosecko niyszczysny.
Nó, i miarkujecie, co ze tymi babami napoczło sie to wszyjsko metlać jesce za starego piyrwyj i niy idzie tego ściepnółńć na ta łoszkliwo „kómuna”, chocia tak po prôwdzie napoczli my tyn dnioszek fajrować dziepiyro po wojnie.
A mie sie sam terôzki spómniało jak to łóńskigo roka trefiółech jake dwa dni po tym babskim fajerze na słodach mojigo sómsiada Edka. Côłko fresa ci miôł fest podropano, poharatano choby go fto tarłym po nij przejechôł.
– Edek, boroku, jak ty wyglóndôsz? Fto ci to tak ta fresa poharatôł?
– E... tam Ojgyn, to skuli kwiôtków – pado mi na to Edek.
– Jak to skuli kwiôtków? Co majóm blumy do twojij fresy?
– Nó, wiysz przeca, iże we sobota bół „dziyń kobiyt”?
– Nó wiym, ale dzisiôj jes już wtorek – padóm do Edka, bo widza iże mu sie cosik we kalyndôrzu pometlało.
– Nó ja, ale sie dej pozór. Jakech we sobota fest niyskoro na łodwieczerz prziszoł do dóm po tym côłkim sobotniym „dniu kobiyt”, to jedzine kwiôtki kiere byli we kwiôciarni na Krojcce, to byli kaktusy. I terôzki już miarkujesz cym mi ta fresa moja starô tak wybiglowała?
Jake to dôwnij bóło sroge i gryfne świynto, to wszyjskie baby, kiere majóm wiyncyj niźli trzidziyści lôt gynał pamiyntajóm. Szumne to bóło świynto, i wszyjskie – a nôjbarzij chopy – je fest fajrowali. To niy to, co terôzki, iże styknie, co jedyn z drugim modziok glingnie tym jego mobilniokiym, szkyrtnie jakiegosik „esemesa” ze kwiôtkiym, afkóm i fertik. Dziołcha mô świynto a tyn karlus łodpinkolół je za piytnôście fyników (we promocji!).
Piyrwyj to bóło tak. Kôżdy dyrechtór, kiyrownik, majster abo fto tam jesce, już tydziyn skorzij sztalowôł we kwiôciarni tela tulpów, wiela kobiyt kole niygo robióło. Tulpów, bo inkszych kwiôtków to wteda za tela niy bóło (możno jesce nelki, ale to już byli i szykowniyjsze, i drogsze blumy).
Nôjlepszij bydzie kiej połozprawióm jak to u mie we werku bóło. Mój szef, a bół ci to srogi chop, Polok, ale łod Stanisławowa, kresowiok znacy sie, już za wczasu kôzôł mi łobsztalować kajsik ze trzidziyści mieteł, bo tela kobiyt u nôs robióło. Wszyjskie chopy (a byli to same byamtry) na tyn dziyń wysztiglowali sie choby ficywyrty we Boże Ciało, pod bindrami (choby i do futerbachowyj hymdy). Co bóło do zrobiynio, do strzaśniyńcio, to sie wartko majtło, a zatym, deczko niyskorzij to już ino fajer aże szoł kurz i wiater naobkoło !
My ze szefym we śtyruch takich gryfnych plastikowych kibelkach miyszali, chechlali taki miszóng, kiery mój dyrechtor wypokopiół. Brało sie dwie flaszki czystyj gorzôły, jedna flaszka jakiegosik wermutu, flaszka jałowcówki i ze dwa litry apluzinowego zaftu. Nó, i to wszyjsko razy tela, wiela my mieli kibelków. Dziołchy zasik rychtowali roztomajto zagrycha, kołoczki, zisty, tyj i kafyj. We nôjsrogszyj izbie zestawiali my do kupy pôra tiszów, snosiyli wszyjskie stołki. Ślazowali sie niyskorzij wszyjskie byamtry do tyj izby, dźwiyrze sie zawiyrało i jedyn sztram wachowôł (taki, co to już mu leberki wysiedli), coby żôdyn cudzy, niy napytany niy wlazowôł. Nó, i napoczynôł sie fajer.
Roztomajcie to bywało, ale kiej mój szef brôł sie do śpiywaniô takij fajnyj śpiywki:
„Drótym go, drótym kolczastym po jajach...”
i zarôzki po tym drugo sztrofka (dlô śmiychu):
„Kochejmy sie, kochejmy sie...”
to wszyjskie gynał miarkowali, co to już jes szlus piyrszyj tajli tego fajeru. Napoczynali sie we myńszych klikach łozłajzić kaj fto sie przodzij namówiół, fto z kim i kaj. A wybiyrać szło, bo chocia to bóło za „kómuny”, to pôra jesce dobrych szynków we Chorzowie bóło. Szło sie abo do „Bałtyku”, „Pod Dzwon”, do „Ratuszowyj” abo „Pod Flota” na łobiôd. Niyskorzij zasik te, co mieli rade tańcować i byli jesce na tela mónter deptali do „Magnolii”, „Goplany” abo do „Merkurego”. Niyftorych cióngło do „Łani” lebo do „Parkowyj”, nó ale tam bóło gyferlich, bo nikiej we marcu bóło deczko mroza, tak iże niyjedyn łostoł we fuzeklach we przikopie. Tela ino rzykna, iże u nôs bół ci jesce jedyn taki frałcimer we kierym robióło ze dwiesta babeczków a i to we wiynkszóścióm samotnych. Nó, gôdóm wóm chopy: bóło w cym przebiyrać!!!
Wicne i szpasobliwe to bóło świynto, chocia nikedy bóło ździebko łostudy przi tym. Na tyn bajszpil.
– Suchej ino, Jorg, fest cie tam wczorej, po tym dniu kobiyt, jakeś ło drugij w nocy przikwanckôł sie do chałpy, twoja staro przijyna? – pytóm sie kamrata, bo wiym, iże jego baba zawdy pierónowe larmo robi.
– Niyyyy, nic mi niy gôdała. – łodpedziôł kamrat.
– Nic ci niy gôdała? Przecamć to jes niymożebne. Niy nazdała ci jak kormikowi do grotka ?
– A dyć niy, bo ... łóna przilazła dziepiyro ło szczwôrtyj nad ranym!!!!
Nó, bo kuknijcie ino. Po prôwdzie jest we Polsce wiyncyj babów jak chopów, ale do fajrowaniô to sie wszyjskie niy nadowajóm a chopów kierym ci sie wydowo, iże sóm samymi Leonardo di Caprio, abo chocia Johnym Weinym to ci jes dosik pôrã. I beztóż nasze baby, chocia by my gôdali cosik inkszego, tyż ze inkszymi chopami musieli fajrować. Prówda?
czwartek, 6 marca 2014
Papagaj we składzie...
Ta istnô rółzczasu uskargowała sie włóściciylowi, i łón wymiarkowôł, co klijyntka jes ważniyjszô łod tego papagaja i uzdôł, iże posztrajchuje papagaja na biôło-czôrno farba na pokuta.
Juzaś go postawiôł wele dźwiyrzy, i tyn papagaj witôł wszyjskich, króm tyj klijyntki, ftoro dôwnij zawdy sprzezywôł kurwóm.
Po jakimsik czasie, ta klijyntka ze takim tryjómfym na fersie próbowała tego papagaja napasztnóńć:
– I co gupi ptôku? Terôzki jeżeś cicho, ja?
A na to tyn papagaj:
– Terôzki jeżech we fraku i żôdnych kurew niy witóm!
środa, 5 marca 2014
Po faszingu....
Nó, tóż mómy ci już tyn côłki faszing forbaj. Tela ino, iże bół ci tyn – jak to gorole gôdajóm – „karnawał” latoś pierónym knap ... abo mie ino sie tak zdô? Ani sie cowiek niy pozdoł ani niy kapnół, róncz sie po Zilwestrze deczko ino spamiyntôł i leberka ździebko, ale to ino ździebko wyflyjgowoł, a tu ci już zapusty, ślydź i popiylcowo strzoda. Kiejch bół jesce jakiesik dwacet kilo (dôwôcie pozór? dwadzieścia kilo!) modszy, toch musiôł bez faszing być na kôżdyj balandze, na kôżdym biglu lebo fajerze. Ino moja Elza durch mi tuplikowała, iże jô niy ma ferniok inoch żyniaty i niy moga ciyngiym tyrać bele kaj sóm.
Nó, ja. Żyniatych toch na isto jes, ale – jak to gôdajóm – niy ... fanatyk, pra?
Terôzki to jô tam barzij móm rôd szeslóng, dobro halbecka, kranc wusztu a we telewizyji „karnawał we Rijo” ze tymi gryfnymi, côrnymi frelami, kiere ci tam ciyngiym tyrpióm i dyrbióm sagimi cyckami. Nale, tak jakosik kole a wele Matki Boskij Grómnicnyj moja Haźbiytka pado ku mie:
– Suchej Ojgyn, pôra lôt my nikaj niy byli i nôjwyższejszy czas, coby my kaj wylejźli, pofajrowali. Ciorómy na jako balanga, bo chnetki je szlus ze faszingiym. Przecamć zawdy bółeś wigyjc i kocynder, miôłeś rôd tańcować a terôzki to sie ino pasiesz choby kormik.
Wól niy wól wycióng żech ze szranku łostatni ancug do kierego jesce poradza wlyjźć, powyciskołech mitesry na fresie, wypucowołech lakszuły i doczkóm na moja staro. Łóna zasik polazła ze sómsiôdkóm do golaca, majtła sie dałerwele i szykowny bubikopf, posztrajchowała pazury. Niyskorzij łodbiglowała klajd, powtykała na grace roztomajte piestrzónki, armbanty a we dakle oringle. I kiej ci już bóła fertik – a zetrwało to małowiela – pokackali my sie na telki dupny „bal charytatywny” (bo przeca to ci ino je terôzki we mółdzie).
Niy moga pedzieć, balanga fajnisto, ino do tyj gorzôły, co to jóm kôżdy miôł we tasi lebo plaskówce, to bóło ździebko mało jôdła. Joch ci sie szluknół – nikiej dôwnij Starka przikazowali – gansinego fetu, ale i tak styknie, kiej rzykna, iżech sie łocuciół na sztrółdeklu dziepiyro kiej moja Świekra wylazowała do „Józefki” coby jeji gowa posuł nasz farorz hasiym. Padóm Wóm, łostudy skuli tego bóło i larma na côłki familok.
Nó ale, i takech niy wyloz nôjgorzij, bo kiej sie spómna tako moja sómsiôdka Erna, to to ci dziepiyro bół fal. Łóna pukała sie, znacy jónkała nikiej stary trachtór, nikiej wyrobióno już cugmaszina. I kiejsik na takij faszingowyj balandze przipytôł sie dó nij (zawalôł do nij) jedyn szumny ferniok. Zakludziół ci jóm niyskorzij do lałby i pokiel łóna mu piyrszy rółz pedziała: niy, ... bóła ci już we szczwôrtym miesióncu, tak ci wartko nagónióła.
A tak na isto, to sie medykuja, iże to tyż ci je dobry knif, coby mieć bez pôra lôt pokój łod tańcowanio. Pra?
poniedziałek, 3 marca 2014
Bildowane chopy...
Chop po politechnice rzóńdzi:
– Jô sprawia mojij świekrze gryfny autok, deczko w niym driny pogracóm, cosik przesztaluja i ta starô mamzela rozpierdoli sie na stromie...
Chop po Akadymiji Medicznyj gôdô tak:
– Spatrza sie maluśkô tytka „arszyniku” dosuja jij tego do jôdła... i ta kalymba zdechnie bez piyńć minut...
Na łostatku chop po Akadymiji Rolniczyj miyni:
– Lajstna sie côłki pakyt ibupromu, wrajża wszyjske pile wrółz do gymby, przemamlóm je, ulepia z tego srogô kugla, srogachnô pila, wysucza we mikroweli i położa ta pila tyj mojij murchli na stole...
– Nó, i co dalszij? – pytajóm sie te dwa jejigo kamraty.
– Anó, jak to co? Łóna wlejzie do izby, rzknie: „Ło jakô srogô pila ibupromu”, a jô wtynczôs wyfukna ze szranku i pierdolna jóm siykiyróm bez plecyska!
szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn lim_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn fon_Latn slv_Latn hrv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn gle_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn lin_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn bam_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn nno_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn ltz_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn zsm_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pap_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn deu_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn kon_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn slk_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn