- Poczkej dziołcha, aż zawra ta kōmputra! – padoł. – Potym se zrobiymy bōnkawy a pogodōmy! - Czamu ujku godocie kōmputra, przeca wszyjscy kōmputer godajōm! – spytałach sie, bo byłach ciekawo, co tyż powiy.
- Ano dziołcho, bo to bydzie bardzi po ślōnsku! Myśla, że ty wiysz, że u nos je wszystek dycki na ȏpy! Jak wszyjscy fajrujōm imiyniny, to Ślōnzoki – urodziny. W Polsce dziołszkōm dowajōm modre szatki, bo godajom, że to je maryjno farba, to uparte Ślōnzoki oblykajōm im różowe, a modre ȏstowiajom synkōm! Ale nojgorzi je, jak cudze ludzie widzōm, że przi witaniu modszy dowo rynki starszymu. Godajōm, że to sie tak niy godzi, ale to ni ma stōnd, że mody je frechowny, yno to je ze szacōnku, bo to je tak, jakby przed starszym czopka sjōn a jeszcze niōm ziemia pozamiatoł, jak hań downi robiyli te rycerze! Widza, że sie śmiejesz pod nosym, myślisz se, że stary ujek fleki pieprzy, co?! – znerwowoł sie.
- Ujku skōnd wy tako nowomodno godka znocie?. - Ty myślisz, że jo sie yno za modu ȏd starych uczoł? Od modych tyż sie idzie wiela nauczyć, choćby yno na tyj kōmputrze...-Niy gorszcie sie ujku, trocha mi sie chciało śmioć, bo żech se przedstawiyła nasza ciotka Klarka, jak sie ji taki rycerz kłanio do ziymie hutym z piyrzami...
- Ja, Klara by tygo niy zdzierżyła, to mosz recht. – Ujek sōm sie ȏśmioł na spōmnieni swoji baby. – Jednako Poloki nikere rzeczy lepi ȏd nos robiōm: jak babōm abo dzieckōm przajōm to im ȏ tym pedzōm, niy to co u nos! Powiym ci we skrytości, że jo Klarce przoł jak diosi, ale nigdy żech ji tego niy padoł, a teroz po wszyjskim, jak je niyskoro, to tego żałuja!
- Wy ji to możecie padać do pewności i teroz, myśla, że ciotka nos słyszy, jak sie na nos dziwo ze nieba! - Toś mie dziołcha pocieszyła, ty to umisz, a za to ci przaja! – ujek sie ȏśmioł a zaczōn godać ȏ czym weselszym. – Pamiyntosz, jak my sie po piyrsze potkali? Pedziałaś na mie ślōnski filozof... eli dali tak myślisz? - Dali se tak myśla ujku, a mieli byście, te wasze mōndrości pospisować! Z miłōm chynciōm Wōm pōmōga!. Ugodali my sie, że na wiosna ku niymu przijada a wszyjski jego godki nagrom, ale ujek, Stanik, umrził pod kōniec zimy, bezto ksiōnżki o ślōnskj filozofiji my niy napisali...
Grymlino
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn bug_Latn