Zwukowe pismo wotpowěduje Mjezynarodnemu fonetiskemu alfabetej (Mfa, tež znaty jako API a IPA).
Tuta lisćina podawa powšitkowne prawidła wurjekowanja. Hladajo pak na to, zo je zakład hornjoserbskeho prawopisa etymologija, potajkim pochad słowa a nic zwukowy system dźensnišeje rěče, dyrbi so kedźbliwje z tutymi prawidłami wobchadźeć. Dalši problem je, zo njeeksistuje za hornjoserbšćinu normowane wurjekowanje (ortoepija). Tu podate prawidła su tuž namjet za kompromis; wurjekowanje ma tak daloko kaž móžno wotpowědować dźensnišej praksy (kiž so wot jednotliwca k jednotliwcej chětro rozeznawa). Wobkedźbujće tež diskusiju.
Słowny akzent (přizwuk) leži w hornjoserbšćinje zwjetša na prěnjej złóžce ze slědowacymi wuwzaćemi:
- Někotre stare kompozita maja přizwuk na druhim elemenće: lět'stotk, woko'mik
- Nowše požčonki na -ěrować a -ować maja akzent zasadnje před -ować: re'agować, gra'tulować, ko'pěrować
- Słowa cuzeho pochada, kiž su přez němčinu sposrědkownjene, maja akcent před prěnim serbskim elementom (sufiksom abo kóncowku): agen'tura, agi'tacija, mini'sterstwo, proce'sjón (nulowa kóncowka w nominatiwje)
W słownych skupinach ćehnje prepozicija husto (před jednozłóžkowym substantiwom přeco) akcent na so: 'ke mni, 'na wšo, 'do šule, 'na zahrodźe, 'na polu, 'do města, 'za tebje
- 1Tuchwilu wužiwa hišće wulka ličba awtomatisko dowožowanych nastawkow te znamja.
[wobdźěłać] Referency a dalše informacije
szl_Latn szl_Latn szl_Latn slv_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn