Ta bera żech naszkryfloł skiż tego, co bych můg ja połosprowiać bajtlům. Teroski chca tyż jům Wům przedstowić.
Je tako tradycjo, że zbiyro sie kůnski astůw, żeby nům fajnie zakwitły w důma.
Ta łosprowka je ło tym jak jedyn chop poszoł miyndzy strůmy, czyli do lasa, po pora takich badyli.
Dzioło sie to jakie sto lot do zadku. Żył se tyn chop wele tego lasa, mioł mało chaupka i fajny zegrůdek. Miyszkoł tam ze swojům babeczkům, keryj pszoł fest a fest. Wszysko to było we miyjscu, kere mianuje sie brzeziny, a to skiż tego, że rośnie tam dużo brzůzek.
Tůż poszoł roz miyndzy te strůmy, a było to już tak leko na wiosna, ptoszki gryfnie śpiywały, klara gorała na niebie i w ogóle świot był lepszy. Sam trza łod razu pedzieć, że kożdego roku we noszych paniowskich brzezinach je durch gynał tak samo.
Idzie tak, idzie, zaglůndo to we ta, to we wta, to we lewo, to we prawo, ale borok nic snojść niy poradzi. Durś sie godo ...chopie niych ci sie niy zmierznie, to znojdziesz fest fajne... I tak łazioł po tym lesie, ale snolyź niy umioł. Nogle patrzi, stoi taki mały syneczek, a we koszyku mo kupa takich richtich astów, za jakimi łon to sznupoł. Pado mu:
– Syneczku, kaj żeś to snod takie fajne asty, co?
– Jo? –zdziwił sie modzik – Jo żech je tukej snod, ale jak chcecie to Wům moga je dać.
– Ja, gynał... – padoł z niydowiyrzaniym chop.
– No, na prowda ... Ino niy za darmo.
I sie uśmiychnył.
– A co byś ty za to chcioł, co?
– Ano, Wasze bryle mi sie fest podobajům...
Chop sie zdziwioł, bo i na co takimu syneczkowi bryle, ale pado se ...hmm, czamu ni... i sie zgodził.
Tyn karlusek sie po drapku stracił, a chop poszoł dů dům. I tak szoł miyndzy tymi strůmami i radowoł sie, aże radowoł.
Kej już był wele tyj swoij chaupy, padoł se ...pochwola sie moij, jaki to cufal żech dzisio mioł... i zawołoł:
– Anaaa...!!!
– Co?! – łodpedziała mu.
– A poć sam, pokorza Ci coś.
Tůż jak wołoł, tak prziszła i patrzi na niego zdziwiůno...
– Anuś, moja Ty roztomiło, patrzo co mům. – I pokozoł ij koszyk.
– Co mołsz ... łobocz sie chopie co Ty sam mołsz!!
Łon tak na nia sie podziwoł, a łona mu dalij ryczy:
– Ty gupieloku, przeca to sům same chaszcze!! A kaj Ty mołsz bryle w ogóle?!
– Jo?
– Ja Ty!
– A! I patrz tera jaki myk! – i zaczon ij hyrsko łosprowiać – Szłech tak bez tyn las, szłech, ażech snod takigo fajnego syneczka. Łon to mioł tyn koszyk, a we nim takie szykowne asty. Pado mi, że rada sie zamiyni zy mnům za te moje bryle. Jo tak chwila podumoł i padołech ...Dobra!...
– Jeruna! Pierůn by Cie strzeloł! Chopie takie fajne bryle za takie chaszcze! Czy Ciebie sie na łeb ciepło?!
– Co?! Jakie chaszcze?! – zdziwioł sie chop.
– No łobocz sie co tam mosz we tym słůmioku!
Tyn borok sie tak popatrzoł i niy móg dać wiary.
– Jernika piernika! – ryknůł – Co to je?! Kaj sům te gryfne asty?! Przeca piyńć minut tymu to jo sam mioł same fajne asty, kere już pynki puszczały! A tera? Tera to sům same suche, krziwe i spruchniałe badyle! Jeruna kaj to je...? – padoł załomany chop.
– Jo wiym! – pado Ana – To na pewno Cie tyn nasz paniowski utopek zbałamuciůł!
– Co?! – zdziwioł sie chop – Utopek?! Hmm... Ty richtich! Jak sie tak tera spominům to łon gynau mioł tako magierka!
– Widzisz! Niy trza było Ci sie pryndzy kapnůnć?
Jak sie tak tera pomyśla... – pado chop, tak choby wcale niy słyszoł tyj swoij babeczki – Że to był na prowda utopek, to durś je żech zlynkniynty.
– No, nic już niy poradzymy – skonkludowała Ana i ze śmiychym dodała – Tyn nasz utopek to Ci je blank rojber, ja!
I pościskała swojego chopeczka.
Tůż łod teroski dejcie se pozůr z kim i kaj godocie, bo wto wiy czy to niy be to jaki utopek, abo inny straszek ślůnski.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn twi_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn min_Latn als_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn