Ôba majōm potym dziecka, wnuki a prawnuki i to je prowda! Ale niy wszyjscy sōm jednacy! Jedyn mōj ujek dycki se szpasy robiōł, że we jego wsi baby do niygo brakło, a do drugi iś niy chcioł, bezto sie niy ôżyniył! Mōj potek, co tyż do kōńca życio bōł „stary karlus”, zaś na kożdej dziołsze, co mu mamulka polycała, dycki jakiś feler znod. Dziepiyro jak mu pizło piyndziesiōnt, ōma dała mu pokōj, a roztōmiły ujek do roboty chodziył, ale we kożdo frajno kwila żył jako chcioł. Mioł smak, to se jod same niyzdrowe jodła! Spać chodziył kej se uznoł, bezto rano niyrod stowoł, a dycki godoł, że je mu s tym dobrze, bo żodyn mu nad uchym niy brzynczy! Jedna moja cioteczka tyż sie niy wydała, ale mało ô tym godała. Bezmała miała jednego karlusa do żyniaczki ale jejimu tatulkowi sie niy widzioł, chocioż synek bōł robotny. Isto ciotczyn tatulek se myśloł, że po jego umiłowano cera jaki princ na biołym kōniu przijedzie! No a potym wiyncy sie żodyn brocz niy trefiył i cioteczka ôstała sama. Mamulczyna kamratka wysztudyrowała na rechtōrka. Dycki godała, co ôna mo ku tymu powołani, bezto sie wydować niy bydzie, bo wszyjskim dzieckōm przaje, jakby to były jeji! Jednako jak poszła na pynzyjo, ôstała cołkiym sama. Bōło ji dziepiyro bez piyndziesiōnt lot, a niy wiydziała, co bydzie dali we swoim żywocie robić! Jedyn roz przijechała ku ni ciotka ze Rzeszowa, a radziyła ji tak: Wiesz co Gabrylko, na tym świecie tak jest, że jak burza szaleje, to lepiej się skryć za byle krzakiem, niż stać we szczerym polu! Eli jōm Gabrylka posłuchła, tego niy wiym, bo hnet po tym se ze Żorōw wykludziyła aże nad morze. Kejś baba bez chopa nic niy znaczyła, bo sie żodyn za niōm niy ujōn! Dzisio baby sōm wyuczōne jak chopy i same na sia zarobiōm, a czasym do dōm wiynkszy geltak prziniesōm niż jejich chopeczek!
Być tym singlym, to może je i fajnie, jak sie to robi ze swoji dobrej wōle, a niy ze musu! Musza sie przyznać, że jo bych tak niy poradziła, jo swoji familiji przaja, a jeżech rada, że jōm mōm!
szl_Latn szl_Latn