WSPÓMNIYNIE
1-go Maja, wszystko zielynieje,
słóneczko cołkóm gymbóm sie śmieje.
Rano my pochód łodfajkowali,
potym rodzinnie my świyntowali.
Żonka pod paża, cera „na barana”,
idymy na szpacyr, na piwo „Do Jana”.
Tam, pod kasztanym, laga „Tyskiego”,
dlo moji – srogo kufa ciymnego,
dziołsze czerwóno oranżada
i nadziywano szekulada.
Nawet te piwo mi smakowało
choć wiymy, jaki wtedy smak miało!
Festelnie radosne bóło to świynto,
a możno jo ino tak je pamiyntóm?
Możno jo snokwióm ze tóm radościóm,
możno teschnica to za modościóm?
Pamiyntóm, choć tela minyło czasu,
szpacyr na „Alina” i tamta wóń lasu!
Dziś lasu tam niy ma, bo go wytnyli
i autobana tam wytyczyli!
Żodyn już tukej niy szpacyruje,
do auta wsiado i kajsik gzuje.
1-go Maja tyż sie dziś świynci,
ino niy tak, jak jo móm w pamiynci.
Choć piwo dzisiejsze lepi smakuje,
to mie tamtego świynta brakuje.
Autor:Bernard Śmigała
szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn wol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn fij_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn vec_Latn