W góli mjazy Noweju Darbnju (Neudöbern) a Mukwarjom (Muckwar), něźi kilometer na połudnjo wót Mukwarja, nadejźomy samotny śamny kamjeń. Kólasarska sćažka wjeźo jano pór metarjow dalej mimo njogo. Zanjasony kamjeń jo jaden z mało zachowanych, kenž jo zawóstajony na swójom městnje. Pśez slědnu lodowu dobu z lodojcami k nam pśisuwane pólne a zanjasone kamjenje su zwětšego skandinawiskego póchada. W 19. a 20. stolěśu bu bejna mań z nich rozbuchnjona a rozklapana. Luźe su je wužywali za twaŕ domow a drogow.
„Lutkowy kamjeń“ pla Mukwarja pak jo wóstał njeznicony za zdaśim dla pśiwěrki, až tam lutki bydle. Nimce jomu gronje połserbski „Luttchenstein“. Lutki ga su pó serbskej pśiwěrje se žywili w górkach, starych bomach a pód takimi wjelikimi kamjenjami. Serby su z lutkami bydlili w dobrem sused-stwje. W powěsćach se mjazysobu pomogaju. Až lutki su se wót Serbow wótergi źěže wupóžycali, gaž su pjakli, wulicujo se w powěsćach.
szl_Latn szl_Latn