Ewa Grzesik: Dziyń Kobiet
Tak se myśla, że napisałabych trocha skuli tego co w tym tydniu bydzie sie dzioło w naszych dōmach, szkołach i robotach – Dziyń Kobiet. Dziyń kiery mo mocka zwolennikōw i przeciwnikōw.
Pamiyntōm, że za czasōw PRL-u to były my w zocy za to, że my takie zagoniōne, że we wszystkim rady se dowōmy, w kożdyj robocie szło nas uwidzieć. W szkole, w sklepie i na traktorze…To tyż dycki dostały my po nelce, rajtuzach i paczce 250-kawy arabiki. I co z tego, że bez cały rok nie poradziło tego i wiela inkszych rzeczy kupić w sklepie, no ale tyn dziyń był Nasz. Jak świyntować to świyntować fest! A nojbardzij te świytnowanie udzielało sie tyż naszym chopōm, kierzy z tyj ôkazji radzi sie dycki wypili.
Dzisioj czasy sie zmiyniły, a z nimi i geszynki. Idzie iść z frelkōm na szykowno wieczerzo, do tyjatru, dać ij bōn prezyntowy do galerii, abo jōm wziōnć do spa, żeby sie tam trocha potōplała i zrelaksowała. A te co ni majōm zazdrosnych karlusów, to idōm bezmała pozaglōndać jak tańczōm pōłsagie chopy – chippendales. Takie to roztomainte geszynki ôprōcz tych tradycyjnych kwiotkōw, kere dycki sie sprawdzajōm, i maszketōw kere cisnōm w boczki, idzie zafundować wszystkim frelkōm. Ale czy my same wiymy czamu dzisiej tak mogymy sie bawić? Downo downo tymu w Ameryce, w Nowym Jorku w 1908 roku modsze i starsze frelki, kiere robiyły w fabryce we fest ciynżkich warunkach, ôpowożyły sie postawić swoimu majstrowi i zasztrajkowały, że nie bydōm robić w takich warunkach za tak licho wypłata. Żeby to wszystko nie wylazło na wiyrch, to majster zawżył je w fabryce, bo było go za tyn incydynt gańba. Ku wielkimu nieszczyńściu rozlegnył sie ôgiyń, dziołchy nie poradziyły uciyc i 126 młodych frelkōw straciyło życie. Wiela inkszych nieszczynśliwych zdarzyń i frelkōw, pojawiało sie bez lata, kiere starały sie ô nasze równouprawniynie i skuli tego dzisiaj mogymy fajrować nasze świynto bycia kobietōm.
Ale po mojimu, Dziyń Kobiet to je kożdy dziyń. To je jak mój ōupa pomogoł moij ōumie wykryncać ciynżkie pranie, nanosił wōngla, naszykowało sie mamie ôbiadu, żeby nie musiała warzyć jak przyjdzie z roboty, przykryło sie jōm dekōm jak usynyła na szeslongu, jak jōm chorōbsko zmōgło.
Dzisioj mogymy jeździć autami, mieć rōwny geltag jak chopy i mieć coś do powiedzynio nie yno w doma, ale w robocie i arynie politycznej. 8 marca to je yno data w kalyndorzu, kero przypomino, że Pōn Bōczek stworzył baba i chopa na rōwnych prawach i obowiōnzkach. Ale wiycie chłopy, nic złego sie nie stanie jak w tyn dziyń kupicie tym swoim frelkōm kwiotki, maszkety, nie skuli tego, że je 8 marca i żeby nie buczała, ale skuli tego, że im przajecie. Nie zapomnijcie ô tym co nic nie kosztuje, a je nojważniejsze – ô KUSIKU!
Ewa Grzesik – 45-letnia laureatka konkursu „Po Naszymu czyli po śląsku 2017”. Zaangażowana w pielęgnowanie tradycji śląskich, z zawodu dyżurna ruchu kolejowego. Mieszka w Raciborzu z dwójką dorosłych dzieci i mężem. Hobbystycznie zajmuje się zbieraniem pamiątek związanych z kultura i tradycją śląską oraz ich renowacją.
Foto tytułowe: www.pexels.com
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn cat_Latn