GNIOZDO
Kto z nos rodzinnego gniozda niy pamiynto,
do kerego sie zjyżdżo w kożde wielge świynto?
Na Wielkanoc, Gody, czy gyburstag ómy,
cołkóm familijóm do niego zjyżdżómy.
I u ómy Trudy, jak gyburstag miała,
cołko familijo razym sie zbjyrała.
Żodyn by niy wierzół, że sie nos pomieści,
we ańcli z kuchynkóm, bez mała czterdzieści!
Przi stole, wele ómy, starsi siadali,
zaś sislóng i zofa – modzi zajmowali.
We malutkij kuchni, abo na balkónie,
siedziały na ryczkach nojmodsze łebónie.
Potym żodne inne rodzinne fajery,
niy miały już nigdy takij atmosfery!
Gniozdo sie rozpadło, jak zabrakło ómy,
dzisio już w tym grónie sie niy spotykómy.
Już sie prawie niy zno modsze pokolynie,
dyć przeca w ich gowach zostanie wspómniynie,
ło ómie Gertrudzie, kero, kedy żyła,
cołko familijo dokupy łónczyła!
gle_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn