BURZA Słóneczko parzy, kożdy spocony, parno i duszno, dychać niy idzie. Wjater sie skowoł kajś prziczajóny i kożdy szepce – chyba coś przidzie? Blyskło sie roz i drugi nad nami, wiatrzycho nogle skondś przileciało i groźnie zahuśtało strómami, wywjoło z hasioków co sie dało. Już bónte chmury sie przewolajóm, dyszcz już rubymi siecze kroplami, […]
BURZA
NA NASZYM PLACU
NA NASZYM PLACU Kiedyś na Ślónsku kożdo rodzina, w chlywiku czimała rozmajto gadzina. Kury i kaczki, gynsi i króliki, połne tego były nasze chlywiki. Jedne gdakały, drugie kwakały, wzajym przed sobóm sie popisywały. I wszystkie do kupy we zgodzie żyły, podwiel sie kiedyś niy powadziyły. Jak to u gowiydzi, ło futer poszło, ło mało do […]
Kaj ta wjosna ?!
Kaj ta wjosna ?! Kaj ta wjosna sie straciła?! Mjała tu być ! a ji ni ma ! Zimo,zimo idź se już ! Dej tej wjośnie do nas klucz Niych już pryndko tu wlazuje Na łónkach kwjyci rosuje Niych słóneczko nóm przykludzi Niych sie wszysko już łobudzi ! Tynskno za nióm,a ji ni ma Wszyndzi […]
Łodpłynoł „Barkom”
Łodpłynoł „Barkom ” Łodpłynoł s „Barkom” do Łojca w niebie i chocioż ciynżko mu była droga łostawioł nom serce gorki jak łogiyń a wszystki utropty wzion do Ponboczka Teraz filuje s wiyrchu na ziymia przeca nos samych tu nie łostawioł i po coż ślimtać po coż biadolić kej nom tak pszaje i bogosławi Dlo Niego […]
WIELKANOC NA ŚLÓNSKU
WIELKANOC PO ŚLÓNSKU „Boże Narodzynie, abo Zmartwychwstanie? Kere świynta ważniyjsze, cisnie sie pytanie?..”Tak sie zaczyno mój wiersz, kery zamieszczóm poniżyj. Świynta Wielkanocne tym sie łodróżniajóm łod swiónt Bożego Narodzynio, że poprzedzajóm je roztomajte łobrzyndy kościelne.Majóm łóne niyroz swiecko otoczka, kero jednakowoż uświyncóno jes na Ślónsku wielowiekowóm tradycjóm. Jes łóna u nos po dziś dziyń żywo, […]
MIYNDZY JAWÓM A ŚNIKYM
MIYNDZY JAWÓM A ŚNIKYM Sóm take chwile,jak światła zgasnóm, a śnik niy przichodzi i niy idzie zasnónć. Nasłuchuja wtedy,jak mi bije serce, eli stuko spokojnie, abo jes w rozterce? Jak spokojnie, równiutko,jak zygarek chodzi, wtedy,jak by drapcij dó mnie śnik przichodzi. Jak niyrówno bije-cołki spokój mónci i czowiek myślami kajś po świecie błóndzi. Myśla ło […]
NASZE PRZOCI
NASZE PRZOCI Nasze przoci to dziecka Kej do sia tulymy To matczyno miłość Tak zowdy czujymy To jest i twój chopek Co ring doł ci złoty Dyć przed Bogiym prawiył Kej był jeszcze mody Naszo piykno Ziymia Na keryj żyjymy Nasz Pónbóczek dobry Fest go miłujymy W przociu dusza piykno Serduszko co czuje Przoci nojgryfniejsze […]
Saga Rodzinno-wiek dwadziesty
SAGA RODZINNO_Wiek dwadziesty Minół wiek dziewiytnosty,napoczón sie nowy, jak z podrybnickij wioski Gogołowy, mój ópa Ludwik przijechoł w te stróny by erbnóńć robota i poszukać żóny. Robota znot zaroz, na grubie, na dole, namordowoł sie przi nij bardzij niż w stodole.. Hercówóm wóngel na wózki folowoł i niyroz wyjazdu ze wsi żałowoł. W ańcli na […]
szl_Latn hau_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ceb_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn