Już lipiec na puklu – audio
Szatniarz stworzyciel
Szatniarz stworzyciel
( ze zbioru pod tytułem „Szatniarz”)
w szatni panował spokój
zwyczajny jak przed burzą
kręciły się pojedyncze płaszcze
lecz jakoś niezdecydowane
wieszaki odpoczywały
po swojej porcji gryzienia
szatniarz pozamykał wszystkie swoje potwory
pozostawił tylko dwa potwora ciszy i spokoju
usiadł wygodnie w fotelu podparł głowę ręką
rozpoczął tajemnicze rozważania
otworzył swój kalkulator świata i wpisał tajne hasło
E = mc2
zazgrzytał potwór tajemnicy
wylazł z komputera
zrobiło się tajnie
zadał potworowi pytanie
co się stanie gdy prędkość będzie wzrastać
do lub ponad prędkość światła
……………………
wtedy masa będzie maleć do zera
przestanie istnieć
materia zamieni się w światło
o wielkiej sile energii
szatniarz wstał i zaczął biec
coraz szybciej i szybciej
aż zamienił się w świetlistą poświatę
rozpłynął się w powietrzu
stał się nieśmiertelną energią
zrozumiał zasady rządzące wszechświatem
postanowił stworzyć własny świat
pozbierał garść promieni słonecznych
i ulepił z niej kulę
kulę wprawił w ruch obrotowy
– niech są pory dnia
wybrał dwa generatory słoneczne
i umieścił tam swoją kulę ziemi
ziemia zaczęła wokół nich krążyć
tworząc lata
teraz rzucił na ziemię
meteoryt kosmicznej wody
skażonej wirusami
wystarczyło czekać
patrzeć jak się zieleni i błękitnieje
powstają kwiaty owady i owoce
powstaje życie
jednego nie zrobił
nie stworzył człowieka
Leszek K.
SZOSTY MARSZ PO AUTONOMIJO !
Do mel: Czerwony pas, czerwony pas…
SZOSTY MARSZ PO AUTONOMIJO !
Dzisiyj my RAŚ, dzisiyj my RAŚ,
Już szosty roz, już szosty roz.
Przez Katowice idymy.
My wszyjscy tu, my wszyjscy tu,
Zebrali sie, zebrali sie.
Dyć Autonomijo żondomy.
Bo my z Dziada som Ślonzoki, sztyjc być nimi chcymy.
My na Ślonsku sie rodzili i tu żyć pragnymy.
Ref: Dlo Ślonzoka ni ma życio, żyć bez Autonomii,
Dyć my swoja Autonomijo, mieć w końcu muszymy.
Hubert Mojżesz
OPA I BOMBONY
OPA I BOMBONY
Przipomino mi sie coroz wiyncyj moich przezyc z dziecinstwa. Widac, ze sie starzeja…
Bolo mi tak mozno sztyry – piync lot jak dziynnie po poledniu tyralach z Mamom na Wojtula z konewkom do gospodorza po swiyze mlyko od krowy. To bolo richtig mlyko, niy tako sino woda jako terozki sie w sklepie kupuje. Te mlyko mialo smak, Mama dycki polowa przewarzola, a drugo polowa rozlywala do cwierclitrowych gorczkow i odstawiala na kiszka. Warzola tyz puding, a rano dycki dostalach grysek na sniodanie, bo to bezmas bolo zdrowe! Grysek posula cimtym i cukrym a na pojszczodek kladla konsek swiyzego masla, tyz kupowanego u tego samego gospodorza. Ale nojbardzi mi smakowala ta kiszka, kero na wiyrchu miala taki ruby placek smietonki.
Roz tyz my szly se po mlyko, a jo, taki maly tolpacz jakosik zech sie obrociola pechowo i wlazlach Mamie pod nogi. No i Mama sie skuli mie sie obalola. Do dzisiej mom wyrzuty sumiynio, bo Mama se rozczasla kolano i na pewno Jom to bardzo bolalo. Dobrze, ze my szly po mlyko, a niy nazod, bo wszystko by sie wylolo i bolaby jeszcze wiynkszo strata…
Ale Mama sie na mie niy gorszola, ani mie niy przezywala, a wolalabych, coby mi jedna wlepiola, to mozno by mie tak te rozczaskane kolano od Mamy niy bolalo…
Potym, jak juz bolach tak z dziewiync lot staro, to sama lotalach po mlyko.
Jo rada lotalach po te mlyko na Wojtula, bo dycki, przodzi z Mamom, a potym sama odwiedzalach mojich starzikow i obie ciotki – frele Lyjna i Angela.
Pamiyntom, jak moj Opa siodali na zeslu, na kerym lezol dopasowany zoglowek, coby im bolo miynko, a kery uszola im ciotka Lyjna.
Opa mieli skowane bombony w taki okronglyj, blaszanyj pucince, kero czimali we szranku za zeslym. I dycki, jak bolach u nich na byzuchu, to sie obrocali, otwiyrali szrank, wyciongali ta putnia, otwiyrali i dowali mi bombon. Bo Opa mi przoli, a jo im tyz.
Jak bolach dziesiync lot staro, to Opa umarli…bardzo mi ich brakowalo…
Moje starziki mieli starego kanarka Hanzlika. On bol juz taki stary, ze juz od downa niy spiywol. Ale w ta noc, co Opa umiyrali zaspiywol…ostatni roz…
Moja Oma przezyli Opy o osiym lot..fajrowali jeszcze 88 gyburtstag.
Mialach bardzo fajne zycie przi moich starzikach. Fest im przolach, i teraz, jak ich wspominom, zawiyrom oczy i widza ich, jak chodzom po placu, miyndzy swojom gowiedziom, jak se z tymi zwierzontkami osprawiajom, Oma sypiom kurkom ziorka, Opa cosik tam majstrujom z drutym przi dziurze we plocie…och…jak te zycie drapko ucieko…ale wspomnien zodyn niy zabiere.
Barbara Matusiewicz
Już lipiec na puklu…
Byli se kiejsik Lech, Czech i Rus… trzi braciki, ftore łosiedlyli sie na zachodzie, połedniu i na wschodzie. Znôcie to? Pewnikiym ja. Ale latoś dokuplowôł sie ku nim jesce Grek. Ja, jô miarkuja, iże pewnikiym môcie pôłnô rzić tego EURO 2012, fusbalu, fanów i tych wszyjskich klugszajsrów i móndroków, kierzi sztyjc i jednym ciyngiym tuplikowali Wóm, iże: „Polôki! Nic sie niy stało!
I naszych ci boroków fusbaloków, kierzi robiyli co mógli, ino, co niy za tela poradziyli cosik zrobić. A jô kciôłbych samtukej (dziepiyro dzisiôj) gorko podziynkować naszym chopcóm łosobliwie za to, iże łóne same tak wartko podziynkowali nóm, polskim kibicóm za sparcie i spómożyni, i iże tak gibko dali nóm laufpas łod tego bolyściwygo i przikrygo łobowiónzku robiynia dobryj machy do złyj (co, tam złyj? usmolónyj do łostatka) – gry! I iże dziynka tyj jejich uprzyjmnóści mógli my blank wartko poschróniać wszyjske biôło-czerwióne aksysorija i przidôwki, i żôdnô nóm ci tam narodowô fana już niy pozaściyrała, niy zasłónióła szykowności, gryfności fusbalu, ło ftorym miarkujymy ino jedne – gryfny fusbal jes ino tam, kaj nôs niy ma. A kiejech usłyszôł Szpakowskiego, kiery rzóńdziół z drukiym, iże „.. to jes razinku piykno fusbalu!” – wiedziôłech, co nasi już wyfurgli ze Euro 2012.
Nó, styknie tego jamrowaniô. Mómy już przecamć lipiec, lato côłkim pyskiym, dziecka już tyż samtukej u mie na Pniokach we tyj mojij „Siedymnôstce” niy wyrobiajóm, zrobióło sie chnet blank cichuśko… nó niy tak do łostatka, bo przecamć terôzki sam u nôs na Ślónsku małowiela kogo ze ślónskich familijów stać na to, coby dziecka wykludzić kajsik na feryje.
I sam mi sie spómniôł jedyn wicny fal. Dôwnij, do mojij szuli smycyli zawdy mlyko (abo łod Any Jóndercynyj ze Krojcki, abo łod staryj Kaczmarkowyj ze Logiewnickij). Jak ci to tam smycyli, to już jes inkszô pôrã galot, bo czasym to i my, coby ino wykluglować sie łod lekcjów, szli zarôzki po łósmyj do mlyczarni po te kany z mlykiym. Jô ino bocza, co rółz kiejsik przijechół fórmón ze maluśkóm rolwagóm, kierô cióngnół gryfny, fajnisty yjzel. A możno, to ci bół i stary Mugenschnabel ze dziołszynnyj szkoły, ze tyj ci dôwniyjszyj „Łoziymnôstki” – już niy bocza.
Ta fóra sztopła kole mojij „Siedymnôstki, kole takij fojerplómpy. Stary fórmón (możno to i bół stary Ceglarski?) poszoł do szule a my – jak to zawdy syncyska – napoczli mierzić, napasztować, szkubać, tyrpać tego biydnego yjzelka przi ojku. Ino jedyn synek, Michôł łod Hajmanki stôł ci sie z kraja i niy szterowôł ci tego zwierzôka. Łorôz wylazuje ze szuli tyn fórmón, łozeźlóny jak sto diosków, i dôwej tyrać ze biczyskiym, ze takim korbaczym za nami, coby nóm po tych rziciach wyszczylać. My citali, śmigali kaj fto móg i ino tyn ślimok Michôł łod Hajmanki łostôł przi fórze, bo myślôł, co jes niywinowaty; przeca łón tego yjzla blank niy szterowôł i… dostôł łod kuczera fanga bez pychol. Ani niy doczkôł, coby go łón prasknół ze drugij zajty, ino tyż zarôzki pitnół drap do szule. A tam ci we dźwiyrzach wrómbôł we naszygo ksiyndza Wale, we tego kapelónka łod katyjmusu.
– Co za szus i grundelok ze cia, synek ? – wrzesknół nasz kapelónek i prasknół ci go tyż juzaś bez pysk.
Festelnie ześlimtany wpôlół Michôł na słody i gynał szczas ci sie ze naszym rechtorym Balcarkym.
– A cóż to tak wrzeszczysz, choby cie fto ze skóry łobdziyrôł łochyntolu? – pytô ci go tyn rechtór.
– A bo, bo ksióndz kapelónek mazli mie bez pysk, a jô… a jô… przeca tymu, tymu… yjzlowi blank nic niy zgobiół – wystynkôł Michôł.
Nó, i Michôł dostôł trzeci rółz we sznupa, po fresie.
A iże to dzisiôj tyż ło fajrnacie dlô szkolorzy, to możno jesce cosik inkszego.
Wiycie, wiynkszóścióm szpasowne cufale przitrefiajóm mi sie, kiej wlejza kajsik do kaczmy abo biyrsztuby na laga i piwo. Łamża lecy kedy do jednego szynku na naszyj Krojce, kaj sztyjc góści jedyn istny, Manek, mianowany Dziamblym. Jes ci już tyż, tak jak jô, na pynzyji ale łostôł do terôzka fyrniokym. Fresa mô nikej siedym grzychów gównych, sztyjc tyż słepie piwo i gorzôła… przed pynzyjóm to i na pómp. Pómôgô gospodzkimu i bez côłki dziyń mu sie pychol niy zawiyrô. Napasztuje wszyjskich, kôżdymu poradzi przisrać, chocia miyni przi tymu, iże jes taki kocynder i szpasownik.
Wlozech do tego szynku łóńskigo tydnia. Łobsztalowôłech se – jak to móm we zwyku – piwo i ku tymu gryfnisty achtlik. A skuli tego, co majóm mie tam za jakigosik srogigo móndroka, tóż tyż przi kôżdyj swadzie zwrôcajóm sie dó mie, coby jich łozsóńdzić. Wtynczôs bóło deczko inakszij. Manek abo niy miôł pijyndzy, abo gospodzki zakôzôł mu szynkować piwo, dosik, iże siedziôł blank cicho i… łozwiónzywôł krojcula.
Jô sie polekuśku szlukôł ta moja laga aże łorôz Manek spytôł ci mie sie:
– Panoczku Ojgyn! A możno wy mi rzykniecie jakô ci to bóła cera Gospodôrza i Gospodyni?
Ludzie, mie choby pierón szczelół. Sztopło ci mie… nó dziura we filipie. Bez pôra łoka mrzików bez moja palica przerajtowało tysiónce myśli. Deszperôcko próbowôłech spomiarkować, kim sóm Gospodôrz i Gospodyni. Cóż tyż to moge być? Piyrszy myślónek: „Chłopi” Reymonta? Gyneralnie jakeś gyszichty ło chopach, pampóniach, bambrach… Ojgyn! Pozbiyrej myślónek, pokôż, co niy darmo cie majóm za móndroka, wykôż sie wiydzóm… Nó ale, trza sie jakosik retować, możno jakô podpowiydź by sie przidała:
– Te, Manek… a ło jakô ci gyszichta, ło jaki utwór ci sie rozłajzi ? – pytóm sie fałesznie.
Ludzie, jego łodpowiydź sprawióła, iże tamesznyj szynkiyrce tyj wyforsknół bez kichol, stary Hajna-gołymbiôrz chnet by łyknół swój achtlik, a mie chnetki by bół ze gymby wyfuknół gybis …
– Nó, panie Ojgyn, bo jô niy pamiyntóm gynał jak to leciało: „Ele mele dudki, gospodôrz malutki, gospodyni puklatô, a ceruszka…” Nó, i razinku niy poradza sie spómnieć jakô bóła ta jejich cerzicka …
Serce warcij bije
Serce warcij bije
Mŏsz ôczy jak heksa
Kej na mie filujesz
Ôfiary szukosz?
Czy richtig miyłujesz?
Rod mōm ta launa
Kej serce mi bije
Wartko , festelnie
Jak we bymbny kije
Zachabia ci kusik
Zaś trowi mie fiber
Dyrgōwki chytajōm
A ruby mōm cwiter
Mŏsz ôczy jak heksa
A liczko janioła
Dej pozōr i niy kuś
Dostowōm zaś fioła
Użolić sie musza
Tynsknica mie biere
Ty ciyngym caubrujesz
Diosecko śmiejesz!
Barbara Politaj
Zaproszyni do Jankowickiej Studziynki
Zaproszenie do Jankowickij Studziynki
Tak zaroz po łobiedzie
na szpacyr sie wybiera
do naszej kochanej Studziynki
bo dzisioj je niedziela
Wezna ze sobom w taszce
żymły i orynżada
łone bydom dlo bajtli
do mie bydzie bonkawa
W ciyniu na szumnej polanie
na dece sie siednymy
chocioż w lipcu spóźniono
majowka se odprawiymy
Porzykomy Zdrowaśki
świyżym luftym dychnymy
trowom zielonom kwiotkami
łoczy se napasymy
A jak kto bydzie mioł szczynści
usłyszy jak ptoki godajom
bo łone Paniynce w grocie
różaniec łodprawiajom
Studziynka to piykne miejsce
ni ma takigo na świecie
mom yno cicho nadzieja
że i wy tu przyjedziecie
Już teraz wos zaproszom
yno weźcie ze sobom
paryzol bo jak wiycie
rozmańcie je z tom pogodom
R.SOBIK
Góry moje ścieżki moje
Góry moje ścieżki moje
pierwszy śnieg pobielił granie
nakrył kosodrzewinę białym kożuchem
pajęczyny ozdobił błyszczącymi perłami
ścieżki oblepił śliskim błotem
słońce na śniegu błyszczy iskrami
śnieg się topi jak zwykle – wodą
strumyki iskry zabierają ze sobą
nie ma pociechy z pierwszego śniegu
szlaki górskie czy mnie pamiętacie
kamienie które głaskały me stopy
jeziorka zimne błyszczące wśród grani
wichry śnieżyce tez mi ukochane
marzy mi się znowu tak jak kiedyś
wędrować samotnie szlakiem – szczytami
czuć całym ciałem zmęczenia piękno
wdychać zapachy pełną piersią
świerki dorodne gdzieś pod reglami
tylko tutaj cieszą dorodnością
zaszumcie za mną tęsknotę swymi gałęziami
jak zapamiętałem jak bywało kiedyś
przypomnijcie mi proszę górskie opowieści
pamiętasz mnie sroko bystrooka
któraś narobiłaś rabanu na mój widok
mnie i mój plecak już wysłużony
i zazdrość moją ze ty tutaj zostajesz
skały jedyne poukładane przedziwnie
po których stąpać mi było zaszczytem
czy mnie jeszcze pamiętacie gdy na szczycie
piłem wodę ze strumyka o smaku niespotykanym
Leszek K.
Krajowe Forum Kobiet Wiejskich
Krajowe Forum Kobiet Wiejskich
Od 02.07.do 04.07.2012r. odbyło się Krajowe Forum Kobiet Wiejskich zorganizowane wspólnie przez Śląską Izbę Rolniczą i Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego ,w którym uczestniczyło około 100 kobiet z różnych rejonów kraju.Część odbyła się w Urzędzie Marszałkowskim w Katowicach a część w Wiśle.Przy okazji uczestniczki forum zwiedziły tereny Beskidu Śląskiego.
Co do sprawozdania z forum zapraszam na SZ
Foto Regina Sobik
szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn hun_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn lmo_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn unk szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn hun_Latn als_Latn szl_Latn als_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn deu_Latn bos_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ltz_Latn grn_Latn grn_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn sot_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn ace_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn quy_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn srd_Latn szl_Latn ast_Latn zho_Hans szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn vec_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn vec_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn kac_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn ces_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn luo_Latn pol_Latn szl_Latn pol_Latn pol_Latn bos_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn nya_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn hun_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn pol_Latn ita_Latn