Gyszichta leko sie mitologizuje, a im wiyncyj funguje polityka historyczna z roztōmajtych strōn, tym te mity sōm srogsze. Sroge mity srogo pierōm na dekel. Ciyngiym słychać fulanie ô tym, jakŏ to Polska niy ma wielgo i dycki polskŏ, jako Ślōnzŏki to je nacyjŏ czysto a biydnŏ, abo milijōn inkszych balakwastrōw. Mity sōm choby bakteryje – jak ich je za moc, to trza sie śnich lykować.
„Dziennik księdza Franza Pawlara” to je ważnŏ ksiōnżka – poradzi robić za lyk na mity. Pokŏzowŏ zdŏrzynia, kere bōły, a niy tuplikuje, jak MŎ być.
Za dwa tydnie bydzie we Rudzie tref z Leszkiem Jodlińskim, co „Dziennik” przełożył i narychtowoł do wystŏwiynio. Przidźcie sie śnim trocha polykować.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn