Jak dziołcha kōńczyła te pielyngniarski nauki, to ȏbiecali, co pojadōm na pora dni na wycieczka nad morze abo na Mazury, ale nojprzōd trza bōło znojś „spōnsora” coby za taki luksusy zapłaciōł. No i tyn „spōnsor” sie trefiył pryndzy niż se myśleli. Szpital na Glywicki mioł swōj autobus, ale mało tam ś niego korzystali, bezto sie szkoła ś nimi gibko dogodała. Potym uzbiyrali jeszcze kajś pora groszy, a reszta sami ôjcowie dopłaciyli, coby se ôd nich dziecka mōgły tym wielki świat ȏbejrzeć. Autobus hnet bōł połny. Jechały nim praje same dziołchy, bo synkōw na roku było yno trzech. Jak stowali we myjszych miejscowościach żodyn sie na nich ani niy podziwoł, ale tak na trzeci dziyń przijechali do Olsztyna (tego na Warmii), a stanyli tym autobusym na jakimsik placu we cyntrum. Jeszcze niy wyleźli, a tu dali pozōr, że miejscowe ludzie cosik pokazujom na jejich autocar.
- Isto we tyj wsi kaj my spali, nos kery gōwnym ôbszmarowoł! – padoł jedyn synek, a drugi wyskoczył zaroz na dwōr, coby sie na to podziwać.
We tym momyncie ci co kōnsek ôd tego autobusa stoli, a tak palcami na niygo pokozowali, ôdskoczyli a uciykli. A tyn synek, co prziszoł ze dworu nazōd, mioł tako macha, jakby mu za kragel kapało, a yno wystynkoł:
- Idźcie se ôbejrzeć, co tam stoji napisane...
To co tam stoło to już stykło, coby sklepy przed nimi pozawiyrali, a ludzie ze drōgi sie potraciyli! Dziołszyska sie wkurziły, a padały szoferowi, coby stanył nojlepi na rynku, bo ône muszōm sie ze tym piyknym miastym rozłōnczyć choćby yno ze autobusa.
Jak wele nich przechodziyła wielgo wycieczka ze przewodniczkōm , dziołchy zaczły nojprzōd machy strzylać, a potym sie jeszcze niby się prać , a narobiyły przi tym takigo butlu, że ludzie pouciekali a pokryli sie we sklepach a barach. Keryś zazwoniōł po milicyjo, ale tyż sie trzimała ôd nich z daleka. Ô nic sie niy pytali yno bez megafōn nakozali szoferowi jechać we kierunku granice miasta, a dziepiyro tam stanyli a potym pojechali nazōd.
Na szczyńśći to bōł yno jedyn taki incidynt, a reszta wycieczki bōła udano.
Grymlino
P.S. Podziynkowani do panoczka Alojza Zimōńczyka za pōmōc we ślōnski korekcie.
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn bug_Latn szl_Latn