WE ROCZNICA TRAGEDI NA WYSTAWIE GOŁYMBI WE CHORZOWIE
Chopy na Ślonsku taki ci chobby majom,
Toć przeca to wielki łu Nich zamiyłowani.
Ci ludzie tak fest GOŁYMBIOM przajom,
Dyć zrobiyli wystawa, jich pokozani.
Pokozać cołkimu światu chcieli,
Jaki to piykne PTOKI majom.
Ale tego niy przewidzieli,
Jako tragedyjo i łokrutne losy jich czekajom.
Był to wieczor we sobota,
Tak piyknie to wszystko wyglondało.
Wszyjscy byli fest hyrni s tego,
Że tak mocka ludzi to widzieć chciało.
Ąż tu nogle trzask, huk, zawalyni siy dachu,
Ćmok, krziki, ratonku głośne wołani.
Łokropna chwila grozy i strachu,
A nikerych we wielkich boleściach konani.
Ci, kerym siy wydostać łudało,
We płaczu, drżoncym głosym Pon Boczkowi dziynkujom.
Dziynki Ci Panie, dziynki, do Niebios wołało,
Byli też i tacy, kerych już niy łuratujom.
Za Tych, to jyno pożykać łostało,
By godnie trefiyli do Boga.
We żałobie był Ślonsk, no i Polsko cało,
Zajś dlo ich bliskich, to wielki bol i trwoga.
Hubert Mojżesz
szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn quy_Latn pol_Latn nno_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn ltz_Latn