Serce
Ôtwōrz swoji serce do ludzi !
Ôtwōrz swoji serce by pszoć !
Bo w sercu je mjyjsca zatela
Co by ludzi swojim pszociym grzŏć
Miłuj ! jak yno poradzisz !
Miłowaniym ze wszyskim se poradzisz
Mjyj serce tak wjelki jak morze !
Niych twoji pszoci pokŏże !
Pszyj ! i nie przestŏwej !
I inkszym te pszoci dŏwej
Bo człowjek go potrzebuje
Bez pszocio wszysko sie rozlatuje
Ôtwōrz swoji serce do ludzi !
Niych jejich pszoci ôbudzi
Niych serca tym pszociym gorōm !
Niych jedyn drugigo niy smolōm !
Niych miłujōm sie wszyjscy !
Niych bydōm do siebje bliscy !
Urszula Oślislok
szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn pol_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn szl_Latn eus_Latn