Planaren hasieran, inportazio horiek, batez ere, beharrezkoak ziren oinarrizko produktuak ziren, hala nola elikagaiak eta erregaiak, baina geroago erosketak berreraikuntza beharretara bideratu ziren, hasieran aurreikusitako moduan. Azken urteetan, Estatu Batuetako Kongresuaren presioaren pean eta Koreako Gerraren hasierarekin, laguntza kopuru gero eta handiagoa Mendebaldeko Europako militarrak berreraikitzen gastatu zen. 1951ko erdialdera 13 mila milioi dolar inguru zeuden, 4 mila milioi dolar materialak eta produktu erdifabrikatuak inportatzean gastatu ziren; 3,2 milioi dolar elikagaietan, eta ongarrietan; 1,9 milioi dolar ibilgailuetan, eta erregaia atzerritik inportatzeko.
% 40eko aukera.