Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: Enzima batzuek ez dute behar osagai gehigarririk jarduera osoa erakusteko. Beste batzuek kofaktore izeneko proteina ez diren molekulak behar dituzte aktibitateari lotzeko. Kofaktoreak ez-organikoak izan daitezke (adibidez, ioi metalikoak eta burdina-sulfuro multzoak) edo konposatu organikoak (adibidez, flavina eta hema). Kofaktore horiek helburu asko betetzen dituzte; adibidez, ioi metalikoek espezie nukleofiloak egonkortzen lagundu dezakete gune aktiboaren barruan. Kofaktore organikoak koenzimoak izan daitezke, erreakzioan zehar entzimaren gune aktibotik askatzen direnak, edo talde protetikoak, entzimari estuki lotuta daudenak. Talde organiko protetikoak kobalente lotuta egon daitezke (adibidez, biotina pirubat karboxilasa bezalako entzimetan). Kofaktore bat duen entzimaren adibide bat anhidrasa karbonoa da, goiko zinta-diagraman erakusten dena zinka kofaktore batekin lotuta, bere gune aktiboaren zati gisa. Lotura estuan dauden ioi edo molekula horiek, normalean, gune aktiboan aurkitzen dira eta katalizan parte hartzen dute. Adibidez, flavina eta heme kofaktoreak sarritan parte hartzen dute erreakzio erredoxetan. Kofaktore bat behar duten baina loturarik ez duten entzimak apoenzimoak edo apoproteinak deitzen dira. Enzima bat, aktibitateak behar dituen kofaktoreekin batera, holoenzima (edo haloenzima) deitzen da. Holoentzima terminoa proteina azpieunitate anitz dituzten entzimak ere aplikatu daitezke, hala nola DNA polimerasa; hemen holoentzima jarduerarako beharrezkoak diren azpieunitate guztiak dituen konplexu osoa da.  Galdera: Nola sailkatu daitezke flavina eta hemoa?
konposatu organikoak