Airoportuak eraiki zituzten hainbat lekutatik etorritako gerra gatibuek eta soldadutzat hartutako langileek, Brunei, Labuan, Ranau eta Elopuratik etorritakoek barne. Japoniarren okupazioaren aurretik, hiru aireportu baino ez zeuden: Kuchingen; Mirien; eta Bintulen Sarawaken, eta Ipar Borneon ez zeuden bat ere. Hori dela eta, japoniarrek hamabi aireportu eraikitzeko asmoa zuten Borneoko iparraldean bere defentsa indartzeko. Horietatik zazpi Api, Elopura, Keningau, Kudat, Tawau, Labuan eta Lahad Datu-n kokatuko ziren. Japoniarrek ere bide proiektu batzuk jarri zituzten abian Borneoko iparraldean, Ranau Keningaurekin eta Kota Belud Tenghilanekin lotzen dituzten errepideak hobetzeko, baita Kudat eta Kota Belud lotzen dituen errepide berria ere eraikitzeko. Errepide hauek mendi eremuetatik igarotzen zirenez, beharrezkoak ziren esklabo kopuru handiak proiektuak gauzatzeko. Aliatuen errepresalien aurka, Masataka Yamawaki teniente jeneralak 1.300 gizon inguruko indar indigenak sortu zituen 1944an. Gehienak Kuchingen kokatuta zeuden, beste batzuk Miri, Api eta Elopuran; guztiak bakea eta ordena mantentzeko, inteligentzia biltzeko eta erreklutatzeko zeregina zuten. Bruneiko portua IJNk erregai biltegi gisa eta Leyte Golkoko gudurako geltoki gisa ere erabili zuen.
-Ez da izango.