Ondorengo esaldia osatu: Jose Maria Torrijos y Uriarte (1791ko martxoaren 20a - 1831ko abenduaren 11a), Torrijoseko kondea, Erreginaren gobernadoreak hilondokoan emandako titulua, Torrijos jenerala bezala ere ezaguna, Espainiako soldadu liberala izan zen. Espainiako Independentzia Gerran borrokatu zuen eta Ferdinand VII.ak 1814an absolutismoa berreskuratu ondoren, 1812ko Konstituzioa berreskuratu nahi izan zuen 1817ko John Van Halen-en adierazpenean parte hartu zuen, eta bi urte eman zituen kartzelan, 1820an Riego altxamenduaren garaipenaren ondoren aske utzi zuten arte. Frantziarrekin gerrara itzuli zen askatasuna irabazi zuenean.
San Luiseko ehun mila semeek Espainia inbaditu zuten Fernando VII.aren botere absolutua berreskuratzeko. Bertan, berak zuzendutako adierazpen bat prestatu zuen, 1831ko abenduaren 2an Gibraltarretik Málagako kostaldera lehorreratuz, hirurogei gizonekin batera, baina agintari absolutistek jarritako tranpan erori ziren eta atxilotu egin zituzten. Bederatzi egun geroago, abenduaren 11n, Torrijos eta bizirik atera ziren beste 48 lagunak epaiketarik gabe fusilatu zituzten San Andres de Málagako hondartzan, José de Esproncedaren "Torrijosen eta bere lagunen heriotzari" izeneko soneto batek, "A la memoria del General Torrijos" liburuak, eta Antonio Gisbertek 1888an margotutako pintura ospetsu batek hilezkortu zuten gertaera. "Bere bizitzaren ondorio tragikoak azaldu egiten du zer gertatu den historian, zintzotasun osoz, despotismoaren eta tiraniaren aurkako borrokaren sinbolo handi gisa, heroi erromantikoaren berezko ezaugarri epikoak dituen nobleziaren eta lasaitasunaren ezaugarri gisa, Antonio Gisberten koadro ospetsuan hilezkorturik". Málagako hiriak Torrijosen eta bere lagunen monumentu bat eraiki zuen Plaza de la Merced plazan, Pablo Picasso margolariaren jaioterriaren ondoan. Torrijosen monumentuaren azpian, plazaren erdian, fusilatu ziren 49 gizonetako 48ren hilobiak daude; horietako bat, britainiarra, hilerri ingelesean (Málaga) lurperatu zuten.