Corbin-en arabera, Korana islamiar filosofian paper bat jokatzen du, gnosiologia bera profetologiarekin batera doa-eta. Testuaren zahir (kanpoko alderdiak) jorratzen dituzten iruzkinak tafsir deitzen dira, eta batinari buruzko iruzkin hermeneutikoak eta esoterikoak tawil' ("interpretazioa" edo "azalpena") deitzen dira, testuari hasiera ematea dakarrena. Testuaren azken esanahia Jainkoarentzat bakarrik ezagutzen dela diote esoteriko joera duten iruzkinlariek. Koraniaren literalismoaren aurka, salafistek eta zahiristek uste dute Koranek soilik itxurazko esanahia hartu behar duela.
Jainkoak bakarrik daki esanahia.