1962an, Konstituzioaren bigarren zatiak erabat desegin zuen lehen ministroaren kargua, botere guztiak Pakistaneko presidenteari transferitu zitzaizkiolako. Lehendakaritzaren kritika 1965eko hauteskundeetatik aurrera botereen zentralizazioaren inguruan. 1970eko hauteskunde orokorren ondoren, Nurul Amin lehen ministro bihurtu zen eta lehendakariorde ere izan zen. Zulfikar Ali Bhutto, Mujibur Rehman eta Yahya Khan-en arteko negoziazioak eten egin ziren, Ekialdeko Pakistango askapen mugimendua eragin zuena. India Ekialdeko Pakistanera iritsi zenean, eta Pakistanek porrota onartu zuenean, gerra amaitu zen.
Presidentearen erabakimenaren ondorioz, 1971ean,