Lorentz-en transformazioa argitasunaren abiaduraren konstantziaren postulatu gabe lortzeko saiakera batzuk egin ziren. Vladimir Ignatowski (1910) adibidez, horretarako erabili zituen (a) erlatibitatearen printzipioa, (b) espazioaren homogeneotasuna eta isotropia, eta (c) elkarrekikotasunaren eskakizuna. Philipp Frank eta Hermann Rothe (1911) argudiatu zuten derivazio hau osatugabea dela eta osagarri suposaketak behar dituela. Bere kalkuluak ondorengo asmoetan oinarrituta zeuden: (a) Lorentz-en transformazioak talde lineal homogeneo bat osatzen du, (b) fotograma aldaketak egitean, abiadura erlatiboaren aldaketen seinalea bakarrik, (c) kontrakzioa abiadura erlatiboaren araberakoa da. Hala ere, Pauli eta Millerren ereduen arabera, ez ziren nahikoak haien abiadura aldaketan aldaketa aldakorra ezagutzeko argiaren abiadurarekin.
ez da nahikoa abiadura invariablea identifikatzeko