1918 hasieran, beraz, mendebaldeko aurkariak baino gehiago ziren eta erabakita zuten erasoko zutela garaipena eskuratzeko. Flandriako trenbide britainiarren aurkako erasoaren Kuhlen proposamena onartu zen, baina lurra lehortzen den bitartean, 1918ko martxoan Cambrai gertuko hegoaldeko fronte britainiarra hautsi zuten, Rupprecht armada taldearen hegoaldeko hegalean zeuden bi armadetako tropak erabiliz. Arrakasta izugarria izan zuten eta erasoa luzatu zuten, baina ez zuten lortu Frantziako eta Britainiako armadak banatzea eta Flandriarako bideratutako baliabideak agortu zituzten. Han eraso zutenean, britainiarren eta portugaldarren lerroak hautsi zituzten, baina beren helburu estrategikotik gertu gelditu ziren. Flandriako erreserbak hustu nahian Alemaniak hegoaldetik sartu ziren eta frantziarrei eraso egin zieten. Beste behin, etsaiaren lerroak hautsi zituzten.
Baina haien erresistentzia ez da inoiz apurtu. Alemaniarrek Flandrian berriro eraso behar zutelako Kuhl, Rupprecht eta haien artilleria-komandanteak Ludendorffekin bildu ziren irekiera-barraka egiteko planak amaitzeko, telefonoz jakin zutenean frantses eta estatubatuar eraso bateratuak alemaniarren hegoaldea txikitu zuela hegoaldean. Rupprecht-ek bere egunerokoan idatzi zuenez: "Dudarik gabe gainditu dugu aurtengo lorpenen muina". Guztiek jabetu ziren ez zutela erasoari eusteko baliabiderik, eta beraz, hasi ziren defendatzen.