Mendebaldeko lurzoru-patroiak ez ziren uniformeak; zenbait eremutan lurzoru-patroiak oso zatituta zeuden, baina beste zenbait eremutan lurzoru-bloke handiak ziren normala. Desberdintasun horiek nekazari-elkarte askotarikoak ahalbidetu zituzten, batzuk lurzoru-jabe aristokratek menperatuak eta beste batzuk autonomia handia zutenak. Lurzoru-eraikinak ere asko aldatu ziren, hala nola, Erromatar Inperioaren bukaeran, hiriburuak eta beste hainbat hiriburu.
Goi-mailako komunitatea eta legeak.