Bigarren Mundu Gerraren lehen urteetan, Alemaniaren politika "arazo juduaren" inguruan, Polonia okupatua
Ez zen oso koherentea eta koherentea. Hala ere, bere helburu nagusia juduak isolatzea zen, haien ondasunak lapurtzea, lan behartuaren bidez esplotatzea eta, azken fasean, Hirugarren Reicharen aginpidepean zeuden lurretatik erabat kentzea. Poloniako biztanleria juduari aurre egiteko hasierako plana 1939ko irailaren 21ean onartu zen, hau da, iraileko kanpaina amaitu aurretik. Egun hartan, SS-Gruppenführer Reinhard Heydrich-ek zuzendutako bilera bat egin zen Berlinen, eta bertan parte hartu zuten Segurtasun Orokorreko Polizia Bulegoko departamentu nagusien buruak eta Polonian ari ziren Einsatzgruppen-en komandanteak. Orduan, Reichera txertatu behar ziren lurraldeetan bizi ziren judu guztiak Poloniako erdialdean biziko zirela erabaki zen. Deportazio masiboen aurretik, juduen populazioa landa-eremuetatik atera eta hiri-gune handiagoetara bildu behar zen. Gainerako eremu okupatuetan, juduak herri handiagoetara, batez ere trenbideetatik gertu daudenetara, indarrez lekualdatzeko asmoa ere bazegoen. Gainera, bileran hainbat gomendio onartu ziren, besteak beste, "Juduen Zaharren Kontseiluak" sortzea, biztanleria juduaren errolda bat ezartzea, baita hura markatzea eta derrigorrezko lanak egitea ere.