Paragrafo honetarako jarraipena idatzi - Bizantziako idazle garaikideek serbiar edo dukljan ("Βοϊσθλάβος ὁ Διοκλητιανός") deitzen diote, baina ez dute bere genealogia aipatzen, "Duklja apaizaren kronika"k, geroago, iturri zalantzazkoago batek, lehengo agintari Jovan Vladimirren lehengusua deitzen du (r. 990-1016 artean). Basilio II.a enperadorearen erregealdi luzean bere gorenera iritsi ondoren, Bizantziako inperioa etengabeko gainbehera hasi zen bere heriotzaren ondoren, 1025ean. Hau bereziki nabaria izan zen Balkanetan, non Bulgariaren mehatxu iraunkorraren ezabatzeak, zerga politika insensible batekin konbinatuta, askapen mugimenduak bultzatzen lagundu zuen. Vojislav the Dukljan-ek "arkona" eta "toparch" titulua zuen Zeta eta Harriaren "kastra" dalmatarrena " ((<unk>ν δὲ εἰς τὰ κάστρα Δαλματίας εἰς τὴν Ζένταν καὶ εἰς τὴν Στάμνον τοπάρχης Βοϊσθλάβος ὁ Διοκλητιανός)". Dalmaziarren, kroaziarren, serbiarren eta beste batzuen kontuak "strategoiek" zaintzen zituzten Niš, Skopje, Ragusa (Dubrovnik) eta Dyrrhachiumen. Vojislavek ohiko bilerak izan zituen Katakalon Klazomenitekin (Catacalon), Ragusako estrategoekin, eta, behin, bera eta bere taldea bahitu zuten Vojislavek nahi zuelako bere seme Katakalonen aitabitxia izatea bere bataioan. Honek erakusten du eragin estua izan zutela bertako buruzagiek eta ofizial bizantziarrek Inperioaren eremu periferikoan, Basilioren "berreskurapenaren" ondoren
-Ez da izango.