1941ean Alemaniak Sobietar Batasuna inbaditu zuenean, Rall Ekialdeko defentsako posizioen komandante izendatu zuten ekainaren 25ean eta Bolshoy Tyuters eta Lavensaari uharteetan kostaldeko bateriak instalatzea eta Finlandiako Golkoan mina-eremuak jartzea gainbegiratu zuen. Operazio konplexu batean parte hartzeko agindua eman zitzaion.
Baltikoko untzidia Tallinn-etik Kronstadt-era ebakuatu. Rall komandantea izan zen atzealdean. Hiru ebakuazio-bide posible izanik, Rall-ek hegoko bidea hartzea gomendatu zuen. Nahiz eta itsas txikian zehar eta kostalde okupatuaren 300 km-tan zehar etsaiaren lehorreko bateriekin igaro zen, Rall-ek adierazi zuen lehorreko bateriek batez ere zelai-armaturik arinenak osatzen zituztela, erraz zapaldu zitezkeenak sobietar itsas artilleriaz, eta 200 ontzik zailtasunik gabe egin zutela pasabidea. Kliment Voroshilov marisalak ez zuen aholkua onartu, Leningradeko Frontearen komandantea, eta, Letoniako eta Estoniako tripulazioek, eta baita marinel sobietarrek ere, etsaiaren aldera ihes egin zezaketelako kezkatuta, Rall eta bere nagusia zen Vladimir Tributs almiranteari erdiko bidea hartzeko agindu zioten, nahiz eta etsaiaren indarrek minatuta egon. Ebakuazio konboiak laster hasi ziren mina eta aireko erasoengatik galera handiak jasaten. Rall-en banderaontziak, Kalinin suntsitzailea, mina bat jo zuen eta hondoratzen hasi zen. "Volodarskiy" destruktoreak tripulazioa hegazkinez eramateko alde egin zuen, baina mina bat jo eta hondoratu egin zen. Rall zaurituta eta konbultsionatuta dago. Azkenean Kronstadtera ekarri zuten, ebakuazio-indarreko bizirik irtendakoekin. Sobietar agintaritzak garaipen bat aldarrikatu zuen tropak eta errefuxiatu batzuk ebakuatzean, baina Rall-ek esan zuen "bigarren Tsushima" izan zela, Errusiar-Japoniar Gerrako Tsushima-ko guduan izandako porrot gogorrari erreferentzia eginez.