Osatu esaldi hau: 1900. urtean, Prusiako Herri Lanetako ministroak, Prusiako Ordezkarien Ganberan, Rhineko zubi bat eraikitzearen alde hitz egin zuen Bingenen. Prusiako Estatuko Burdinbideek egindako azterketek hasieran Bingerbrückeko kokapena nahiago zuten, Binger Loch inguruko korronteak (Bingen zuloa, Rhineko arrezife batean zehar XVII. mendean sortu eta gero zabaldu zen pasabide estu bat) zubi bat ezinezkoa egiten zuelako Bingenen. Horrenbestez, Rüdesheim Aue Rhineko uhartearen goi aldeko leku bat aukeratu zen, Rhineko 525,26 km-ko markoan, non ibaia 900 metro inguruko zabalera duen. Trenbide zubi bat, errepide zubi bat edo zubi konbinatu bat eraikitzearen inguruko eztabaidak hamarkada bat baino gehiagoan jarraitu ziren Reichstagen, 1913ko martxoan trenbide zubi bat eraikitzeko funtsak onartu ziren arte. Kasu honetan, militarren kezkak erabakigarriak izan ziren. Rhineko zubi berria trenbide estrategiko bat zen, Rhineko Eskuineko Trenbidea Nahe Haraneko Trenbidearekin eta Glan Haraneko Trenbidearekin lotzen zuena, horrela, Frantziako mugaraino beste trenbide militar alemaniar bat sortuz. Alemaniako Inperioak zubiaren eta sarbide lineen kostuaren %75 baino gehiago eman zuen, gainerakoa Prusiako estatu parte-hartzaileek eta Hessenko Duke Handiak finantziatu zuten. Zubietatik Geisenheim aldera eta Wiesbadenera zihoan lotura-kurbak ez zuen inperioaren finantzaketarako eskubidea, garraio militarrak Oberlahnsteinetik Rhinetik jarraitu behar zuelako, Lahn Valley trenbidea erabiliz. Bi trenbide zubi antzeko ere eraiki ziren Errinen zehar, batez ere arrazoi militarrengatik: Urmitz-eko William Printzearen Zubi eta
Ludendorff zubia Remagen-en dago.