1854an tximista batek jo eta zulatu egin zuen bertako dorreetako bateko bazterreko argia. Kalte egin zioten dorrea berreraiki egin zuten geroago. Gero, 1870ean, eraikinaren zaharberritze osoa egin zen. 1900eko azaroaren 10ean, Jose de Diegok bere ezkontza elizan egin zuen. San Fermineko lurrikara
1918ko urriaren 11n, erori egin zen bat eta hondatu egin zituen besteak, eta lehertu egin zen gainerako guztia. Dorrearen aztarnak dinamita erabiliz eraitsi zituzten. Geroago, bigarren eliza bat eraikitzea erabaki zen; Don Luís Perocier arkitektoari eskatu zitzaion planak sortzea; horiek ez ziren guztiz onartu (1920). Eraiki zen eliza Perocier jaunaren lehen planoen xehetasun eta elementuetan bakarrik desagertzen da, hala ere estetika antzekoa mantentzen dute. Aurreko planoek hiru ate zeuzkaten, arku zorrotzekin eta laugarren arku gotiko bat portikoan. Berreraikuntza Don Luis f. Nieva eta 1922an hasi ziren.