Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Galileo Galilei fisikari italiarrak planeta hori aztertu zuenean XVII. mendearen hasieran, ilargiaren faseak irudikatu zizkion, ilargi erdi izpietatik izpi beteetaraino, eta alderantziz. Artizarra Eguzkitik urrunen dagoenean zeruan, erdi-argizko fasea erakusten du, eta Eguzkitik gertuen dagoenean zeruan, erdi-hilerdi edo fase osoa bezala erakusten da. Hau posible izan zitekeen soilik Venusek Eguzkiaren inguruan biratzen bazuen, eta hau izan zen eguzki sistema kontzentrikoa eta Lurrean zentratuta zegoen Ptolomeoren eredu geozentrikoarekin argi eta garbi kontraesaten zuen lehen behaketaren artean. 1639ko Venusen trantsizioa Jeremiah Horrocksek zehazki iragarri zuen eta berak eta bere lagunak, William Crabtree-k, beren etxe bakoitzean, 1639ko abenduaren 4an (azaroaren 24an, garai hartan erabiltzen zen egutegi juliarraren arabera) behatu zuten. 1761ean Mikhail Lomonosov errusiar matematikariak aurkitu zuen Venusen atmosfera. 1790ean Johann Schröter astronomo alemaniarrak behatu zuen Artizarraren atmosfera. Schröterrek aurkitu zuen planeta erdi-erlauntza fin bat zenean, gailurrak 180° baino gehiagotan hedatzen zirela. Asmatu zuen hau gertatzen zela eguzki-izpiak atmosferan barreiatu zirelako. Geroago, Chester Smith Lyman astronomo estatubatuarrak erabateko eraztun bat ikusi zuen planetaren alde ilunean, konjunkzio inferiorrean zegoenean, atmosfera bat zegoela frogatzeko. Atmosferak planetaren errotazio-aldia zehazteko egindako ahaleginak zaildu zituen, eta Giovanni Cassini eta Schröter italiar astronomoek, planetaren itxurazko gainazaleko markazioen mugimenduetatik, 24 orduko epeak oker estimatu zituzten.  Galdera: zenbateko luzeraz irekiko ziren basoak?
180 baino gehiago.