Bere margolanetako daturik zaharrena 1674koa da, Berlingo Museoan "Elur-jausiaren" eta Vienako Lichtenstein Museoan "Lapurren kontrako borroka" egin zituenean. A Skirmish at Fleurus (1690), Bruselako galerian, lan handiago eta indartsuagoen aitzindaria baizik ez dirudi, hala nola Namureko setioa (1695) Vienako Belvederean, non William III.a ikusten den lehen planoan Max Emmanuel, hautesle bavariarra, lagun. Hiru urte lehenago, Huchtenburg-ek Eugenio eta William III.aren bilera izan zuen. 1696tik aurrera Eugenio printzearen gorteko margolari izan zen, eta Galleria Sabauda-n hamar edo hamaika oihalaren serie bat dugu, guztiak tamaina berekoak, heroi handiaren hainbat gudak irudikatzen dituztenak, Zentako gudarekin hasita (1697), Chiari-ko gudarekin (1701), Luzzarako gudarekin (1702), Blenheim-eko gudarekin (1704), Cassano-ko gudarekin (1705), Turin-eko gudarekin (1706), Oudenaarde-ko gudarekin (1708), Malplaquet-eko gudarekin (1709), Petrovaradin-eko gudarekin
(1716) Belgradoko gudarekin amaitzen da (1717). Marlborough dukeak gustuko izan balu artea gure artista handiaren eskuetan utzi izan balu, ez zuen alferrik galduko. 1911an Blenheim jauregian geratuko zena, ordea, guduen zirriborro pare bat izango ziren, ziurrenik bere garaikide handiak Churchill-i bidali zizkionak.