1940-41ko neguan, Ribbentropek presio handia egin zion Jugoslaviako Erresumari hiru alderdien arteko ituna sinatzeko, nahiz eta Belgradoko Enbaxada alemaniarrak aholkatu zuen horrelako ekintza batek ziurrenik Paulo printzea, Jugoslaviako erregeordea, boteretik kentzea ekarriko lukeela. Ribbentropen asmoa zen transito-eskubideak lortzea Alemaniak Grezia inbaditzeko. 1941eko martxoaren 25ean, Jugoslaviak gogoz kontra sinatu zuen hiru alderdien ituna; hurrengo egunean, Jugoslaviako militarrek Paul printzea boteretik kendu zuten odol gabeko estatu kolpe batean. Hitlerrek Jugoslaviaren inbasioa agindu zuenean, Ribbentrop aurka jarri zen, uste baitzuen Atzerri Ministerioa Jugoslaviako okupazioaren gobernatzetik kanpo geratuko zela. Hitler oso haserre zegoen Ribbentropekin, bere inbasioa aurka egiteagatik, eta ministroak ohean egon behar izan zuen hurrengo egunetan. Ribbentrop sendatu zenean, bere agentziaren eragin handiagoa lortzeko aukera bilatu zuen Kroaziari independentzia emanez. Ribbentropek Ustacha aukeratu zuen Kroazian agintzeko. 1941eko apirilean Edmund Veesenmayerrek negoziazioak arrakastaz bukatu zituen Slavko Kvaternik generalarekin Ustacha-rekin, bere alderdiak Kroazia gobernatzea lortzeko Alemaniaren inbasioaren ondoren. Belgradoko Enbaxada alemaniarrarekiko bere atsekabea isladatuz, zeinak aholkatu baitzuen Jugoslaviari tripartite ituna sinatzera bultzatzearen aurka, Ribbentropek uko egin zion Alemaniako Enbaxada atzeratzea, Alemaniak Belgrad bonbardatu baino lehen.
1941eko apirilaren 6an. Langileak bonbardaketa eragotzi nahian zebiltzan, ahal zuten moduan.