Pasabidea: Sistema informatikoak konplexuak dira eta askotan (batez ere zerbitzuetara bideratutako arkitekturen azken igoerarekin) software-hornitzaile desberdinek hornitutako sistema tradizionalak lotzen dituzte. Konplexutasun-maila hori kudeatzeko, SDLC eredu edo metodologia batzuk sortu dira, hala nola ur-jauzia, espirala, garapen software malgua, prototipazio azkarra, inkrementua eta sinkronizatu eta egonkortzea. SDLC espektroan zehar deskribatu daiteke, metodologia malgutik iteratiborako eta sekuentzialerako. Metodologia malguak, hala nola XP eta Scrum, aldaketa azkarrak ahalbidetzen dituzten prozesu arinetan oinarritzen dira (SDLC planteamenduaren ereduari jarraitu beharrik gabe) garapenaren bidean zehar. Iteratiboak diren metodologiak, hala nola Rational Unified eta sistema dinamikoen garapen metodologia, proiektuaren esparrua zabaltzean eta iteratibo ugari eginez hobetzean oinarritzen dira.
Sekuentziazko edo diseinu handiko modeloak (BDUF)