Egizu esaldi hau: Eugene-k mendebaldean bakea nahi zuen, ekialdean turkoek eragindako arriskuaren ondorioz. Turkiarren anbizio militarrak 1711tik aurrera biziberritu ziren, Peter Handiaren armada Pruth ibaian (Pruth ibaiaren kanpaina) zanpatu zutenean: 1714ko abenduan Ahmed III.a sultanak veneziarrei eraso egin zien Morean. Vienan garbi zegoen turkoek Hungariari eraso eta 1699ko Karlowitzeko akordio osoa desegiteko asmoa zutela. 1716ko apirilean Porteak bitartekaritza eskaintza bat baztertu ondoren, Karlos VI.ak Eugenio Hungariara bidali zuen bere armadatxo baina profesionalaren buru izateko. Eugenioren gerra guztietatik hau izan zen bere kontrol zuzenena izan zuena; Austriak berak bakarrik borrokatu eta irabazitako gerra ere izan zen. Eugeniok Vienatik 1716ko ekainaren hasieran alde egin zuen 80.000 eta 90.000 gizon arteko zelai-armada batekin. 1716ko abuztuaren hasieran, turkiar otomandarrak, 200.000 gizon inguru, sultanen suhiaren agindupean, Damat Ali Paxa bizir nagusiak, Belgradetik Eugenen posiziora zihoazen, Petrovaradin gotorlekuaren mendebaldera, Danubioaren iparraldean. Viziero Handiak gotorlekua hartzeko asmoa zuen; baina Eugeniek ez zion aukerarik eman. "Kontuz ibili" eta "Gerra kontseilua" deitu gabe, Printzeak erabaki du
Abuztuaren 5eko goizean 70.000 gizonek inguratu zuten. Jenizario turkiarrek hasierako arrakasta izan zuten, baina zalditeria inperialen eraso baten ondoren, Ali pasha-ren indarrak nahasmenean erori ziren. Inperioak ia 5.000 hildako edo zauritu galdu bazituen ere, turkoek, Belgradora desordenean erretiratu zirenak, kopuru horren bikoitza galdu zutela dirudi, baita meleean sartu zen eta geroago zauriengatik hil zen Vizier Nagusia bera ere.