Pius X.a ezaguna zen bere jarrera sendoagatik eta pobreziagatik, San Frantzisko Hirugarren Ordenako kide izateagatik. Maiz hitzaldiak eman zituen pulpitutik, garai hartan ohitura arraroa zena. 1908ko Messinako lurrikararen ondoren
Errefuxiatuz beteta zegoen, Italiako gobernuak hasi baino askoz lehenago. Bere familiaren edozein mesede baztertu zuen; bere senide hurbilenek pobrezian jarraitzea erabaki zuten, Erromatik gertu biziz.