1919an argitaratutako Geometrische Kristallographie des Diskontinuums liburuak garrantzi handia izan zuen espazio-taldearen teoriaren garapenean. Liburu honetan, Niggliek erakutsi zuen, nahiz eta X izpien islatze-baldintzek ez duten beti modu bakarrean zehazten zein espazio-taldeari dagokion kristalak, balizko espazio-talde gutxi batzuk agerian uzten dituzte. Niggliek metodo morfologikoak erabili zituen barne-egitura kontuan hartzeko eta, 1928an Kristallographische und theoretische Strukturische Grundfefe, funtsean alderantzizko prozesua zein den, espazio latitudeen eta kanpo-morfologiaren arteko lotura ezartzeko lana.
Zurich-eko Swiss Federal Institute of Technology (ETH) eta Zurich-eko Unibertsitatea