Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Odol-koagulazioari buruzko teoriak antzinatik existitu dira. Johannes Müller fisiologoak (1801<unk>1858) fibrina deskribatu zuen, tromboko substantzia. Bere aurrekari disolbagarria, fibrinogenoa, Rudolf Virchowk (1821<unk>1902) izendatu zuen, eta Prosper Sylvain Denis-ek (1799<unk>1863) kimikoki isolatu zuen. Alexander Schmidt-ek iradokitu zuen fibrinogenotik fibrinara bihurtzea prozesu entzimatiko baten ondorioa dela, eta hipotetiko entzima "trombina" eta haren aitzindaria "protrombina" izendatu zituen. Arthus-ek 1890ean aurkitu zuen kaltzioa funtsezkoa zela koagulazioan. Trombozitoak 1865ean identifikatu ziren, eta haien funtzioa Giulio Bizzozerok argitu zuen 1882an. Trombina ehun-faktorearen presentziak sortzen duen teoria Paul Morawitzek finkatu zuen 1905ean. Fase honetan, jakina zen ehun kaltetuek trombokinasa/tromboplastina (III faktorea) askatzen dutela, protrombinarekin (II) erreakzionatuz, eta protrombinak, kaltzioarekin (IV) batera, trombina sortzen duela, fibrinogenoa fibrinara (I) bihurtzen duena.  Galdera: Noiz bizi izan zen Muller?
1801 <unk> 1858 urtean