Egipton 1967tik aurrera, bost hilabetez izan ezik, "larrialdi-egoera" egon da, eta horrek ahalbidetzen dio lehendakariari manifestazioak debekatzea, atxilotuak epaiketarik gabe mugagabe atxikitzea, eta legeak dekretu bidez ematea. Orokorrean, larrialdi-legeak gobernuari eskumena ematen dio jarduera politikoaren maila guztiak kontrolatzeko, baita formalki definitutako esparru politikoaren mugetan daudenak ere. Legearen iraupena hiru urtekoa da, baina egunero berritzen da. Gamel Abdel Nasser presidenteak 1956an larrialdi egoera ezarri zuenetik hasi zen joera, Britainia Handiak, Frantziak eta Israelek Egiptora inbaditu ondoren.
, eta 1963ra arte jarraitu zuen Egiptoren aurkako ofentsiba baten mehatxu iraunkorraren ondorioz. Nasserrek 1967ko ekainean beste larrialdi-egoera bat aldarrikatu zuen Sei Eguneko Gerraren ondorioz, Gerra Eragilearen, Urriko Gerraren eta Anwar El-Sadaten lehendakaritzaren azken urteetan zehar iraun zuena, eta horietan nabarmenki nabarmendu ziren politika, ekonomia eta gizartearen gorabeherak eta asaldura. Guztira, 1967ko gerran deklaratutako alarma egoerak 13 urte iraun zituen. 1981eko urriaren 6an Sadaten hilketaren ondoren, bere lehendakariorde eta ondorengoa, Hosni Mubarak, beste larrialdi-egoera bat deklaratu zuen, eta hiru hamarkadetan zehar mantendu zuen.