Osatu esaldi hau: XII. mendearen bukaeratik Erreforma arte Baltikoko hegoaldeko eta ekialdeko kostaldeko lurrak konkistatzeko eta konbertitzeko kanpainak Baltikoko edo Iparraldeko Gurutzadak bezala ezagutzen dira. Eskandinaviako, Alemaniako, Poloniako eta Bohemiako misiolariek kristautasun latindarrera bihurtzeko egindako ahaleginak porrot egin zuten XII. mendearen amaieran, Suediako, Gotlandiako eta Saxoniako gurutzatzaileek Letoniako eta Estoniako zati handi bat konkistatu zutenean. Ezpatako Anai Livoniarrek okupazio indar iraunkorra eskaini zuten gurutzatzaileak etxean negu egiten zuten bitartean. 1236an Saule-n eta
Peipus lakuak 1242an ordena Lituaniara eta Errusiara zabaltzea gelditu zuen. 1237tik aurrera, Gregorio IX.a Aita Santua hasi zen ezpata anaiak Orden Teutonikoan barneratzen. 1190eko hamarkadan Akko setioaren ondoren, Palestinan ospitale-ordena gisa sortu zen, Teutonikoen Zalditeriak ordena militar gisa berrantolatu ziren. Robert Bartlett historialariak Baltikoan boterearen konkista eta antolaketa "Kristautasun latinoaren hedapenaren" aldeko mugimendu orokor baten zati gisa definitzen du. Gerraren gakoa izan zen ideologia militarra zeinak elizaren mekanismo osoak teknologia militar aurreratuaren atzean jarri baitzuen. Soldaduak erreklutatzea ahalbidetu zuen, borrokalarientzako sari espiritualak eskaintzea eta konkistatutako lurraldeetan gobernu bat ezartzeko administrazio-mekanismoa.