1866an, Austriak Prusiarekin eta Italiako estatu batzuekin gerra galdu zuen. Frantzisko Jose I.a bere erreinuaren barne arazoak konpontzera bultzatu zuten eta ongi aholkatu zuten Hungariako nobleziari igoera nabarmena emateko, zeinak erresistentzia pasiboan geratu ziren berarekin zapaldutako Erromatar Inperioaren ondoren.
1848ko eta 1849ko Hungariako iraultzak. 1867ko Austro-Hungariar Konpromisoaren ("Ausgleich") bidez, Hungariako Erresuma eta Austriako Inperioa bi entitate bereizi bezala batu ziren, berdintasunean oinarrituta, Austria-Hungariako Monarkia Duala osatzeko. Horrela, Habsburgokoek gobernatutako lurrak monarka bat eta armada, itsas armada eta kanpo politika komunak partekatzen zituzten batasun bikoitz batean birmoldatu ziren. Transilvania berriro ere Hungariaren zati bihurtu zen, eta Kroazia-Eslaviak, berriz, Stefan Santuaren Koroaren Lurraldearen zati gisa onartu ziren, Transleithania deitu zuten gobernuaren funtzionarioek, Cisleithania-tik bereizteko, 1867tik aurrera Inperioaren zati austriarra. Azken hauek "Erresuma eta Lurraldeak Kontseilu Inperialean Ordezkaritza" ("Die im Reichsrat vertretenen Königreiche und Länder") bezala ezagutzen ziren barne administrazioan. Geroztik, ofizialki ez, lurralde hauek ofizialki "Austria" deitu zuten 1915etik 1918ra arte bakarrik, nahiz eta herritar guztiek 1867tik Austriako herritartasun komuna izan zuten.