Paragrafo honetako jarraipena idatzi - Napoleon III.ak Austro-Prusiar Gerraren aurretik eta ondoren bi aldeetatik lurralde-eskaintzak lortzen saiatu zen, baina bake negoziazioetan bitartekari gisa jokatu arren, ez zuen ezer lortu. Orduan, Austriak mendeku gerran parte hartzea espero zuen eta bere aliatu ohiek - bereziki Alemaniako hegoaldeko Baden, Württemberg eta Bavariako estatuek - kausa horretan bat egingo zutela. Itxaropen hori alferrikakoa izan zen 1866ko ituna indarrean sartu zenetik eta Alemaniako estatu guztiak militarki batu zituen Frantziaren aurka borrokatzeko. Prusiaren aurkako mendeku-gerra baten ordez, Alemaniaren hainbat aliatuek lagunduta, Frantziak Alemaniako estatu guztien aurkako gerra batean parte hartu zuen aliaturik gabe. Von Roonen armadaren berrantolaketa eta Moltke-ren estrategia operatiboak Frantziaren aurkako eragin handia izan zuten. Prusiar mobilizazioaren abiadurak frantsesak harritu zituen, eta puntu zehatzetan boterea kontzentratzeko prusiarren gaitasunak, Napoleonen estrategiak gogora ekartzen zituen duela hirurogeita hamar urte, mobilizazio frantsesa gainditu zuen. Trenbide sare eraginkorra baliatuz, prusiar tropak atseden hartuta eta borrokatzeko prest agertu ziren gudu eremuetara, frantses tropek distantzia handiak egin behar izan zituzten bitartean borroka eremuetara iristeko. Hainbat guduren ostean, eta batez ere Spicheren.
Wörth, Mars la Tour eta Gravelotte-n, prusiarrek Frantziako gudaroste nagusiak garaitu zituzten eta Metz hiri nagusira eta Frantziako hiriburua, Parisera, aurreratu ziren. Napoleon III.a harrapatu zuten eta armada osoa preso hartu zuten Sedan-en 1870eko irailaren 1ean.