Gerra bukatu eta gero, 1946ko abuztu arte, Kazakov gudarostearen buru izan zen,
Moskuko garaipenaren desfilea, 1945ean. Kaukasiar Barruti Militarrera lekualdatu zuten, 1946ko abuztuan barruti-orde-komandante bihurtu zen eta 1947ko otsailean bere kabineteburu. "Formazio nazionaletako arazoei buruzko jarrera okerra" izan zuelako, Kazakov Ural Hegoaldeko Barruti Militarreko indarren komandante laguntzaile izendatu zuten. Hori behin-behinekoa izan zen, 1950eko azaroan Odesako Barruti Militarreko kabineteburu izendatu baitzen eta Ural Barruti Militarreko komandantea 1953ko maiatzean. 1955eko abuztuan Armadako jenerala izendatu zuten, eta 1956ko urtarrilean Lurrezko Indarren komandante nagusiorde izendatu zuten. Goi karguetara igotzea jarraitu zuen eta urte hartako abendutik Hungariako Hegoaldeko Indar Taldea agindu zuen eta gero Leningradeko Barruti Militarra 1960ko urritik. Kazakov Varsoviako Itunaren Erakundeko Indar Armatu Bateratuen Estatu Nagusiaren buru izendatu zuten eta aldi berean Estatu Nagusiaren lehen diputatu nagusi izendatu zuten 1965eko azaroan. Hau izan zen bere azken lanpostu aktiboa, 1968ko abuztuan erretiratu baitzen Inspektore Nagusien Taldearen inspektore-aholkulari gisa. Kazakov 1979ko abenduaren 25ean hil zen Moskun eta Novodevitxiko hilerrian lurperatu zuten.