Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  1913ko azaroan, Tagorek jakin zuen urte hartako Literaturako Nobel Saria irabazi zuela: Suediako Akademiak bere itzulpen materialaren gorputz txiki baten izaera idealista eta mendebaldarrentzat eskuragarria eskertzen zuen, 1912ko Gitanjali: Kantu eskaintzak. George V.a erregeak 1915eko Urtebetetzearen omenaldian zaldun titulua eman zion, baina Tagorrek uko egin zion 1919ko Jallianwala Bagheko sarraskiaren ondoren. Zalduntzeari uko eginez, Tagorrek Lord Chelmsford Indiako orduko erregeorde britainiarrari zuzendutako gutun batean idatzi zuen: "Zorigaiztoko jendeari ezarritako zigorren neurrigabeko gogortasuna eta horiek gauzatzeko metodoak, sinetsita gaude, ez dute parekorik gobernu zibilizatuen historian... Iritsi da ordua ohorezko plakaek gure lotsa agerian uzten dutenean beren umiliazio testuinguru desegokian, eta nik, nire aldetik, nire herriko gizonen ondoan egon nahi dut, bereizketa berezirik gabe. 1921ean, Tagorrek eta Leonard Elmhirst nekazaritzako ekonomialariak "Herrialdearen Berreraikuntzarako Institutua" sortu zuten, geroago Shriniketan edo "Ongizatearen Egoitza" izena hartu zuten, Surul-en, ashram herritik gertu. Horrekin, Tagorrek Gandhi-ren Swaraj protesta moderatu nahi izan zuen, eta batzuetan Britainiar Indiaren mental eta, azken batean, kolonialaren gainbeheraren erruduntzat jotzen zuen. Mundu osoko emaile, funtzionario eta jakintsuen laguntza eskatu zuen "herriak babesgabe eta ezjakintasunaren kateetatik askatzeko" "ezagutza bizia emanez". 1930eko hamarkadaren hasieran, inguruko "kastaren kontzientzia anormala" eta ukiezintasuna bilatzen zituen. Horien aurka hitzaldiak eman zituen, bere olerki eta antzezpenetarako dalit heroiak idatzi zituen, eta kanpaina "arrakastaz" egin zuen Guruvayoor tenplua dalitentzat irekitzeko.  Noiz uko egin zion Zaldun tituluari?
1919ko Jallianwala Bagheko sarraskiaren ondoren