Hasieran, polea Sennak gainditu zuen, eta Piquet eta Rosberg eta Prost jarri ziren bigarren eta Mansell baino azkarrago. Gero, ingelesak eraso egin zion eta pixkanaka bigarren postua lortu zuen eta 39. itzulian Senna harrapatu zuen lider izateko. Gero, Mansell-ek lau segundoko abantaila atera zuen Sennaren eskutik eta pixkanaka sartu zuen berriro, Prost bere McLaren-TAG / Porsche-n bere isatsaren gainean eserita zegoen bitartean, Piquet-ek motorraren arazoa izan zuelako. Hamar itzuli falta zirenean, Sennak lidertza nahi zuen, baina Mansellek eutsi egin zion. Sennari ez zioten utzi behar izan hura garaitzea, eta harrezkero hura harrapatzea azkenean, ibaiaren bukaeran. Oraingoan gainditu zuen eta Mansellek hartu behar izan zuen. Horri esker, Prost bigarren gertu geratu zen. Mansellek erabaki zuen bere kasa bizitzea. Gurpil berriekin sartu zen, 20 segundu Sennen atzetik. Bederatzi itzuli falta ziren. Erlojupeko bat izan zen, lau segunduko abiaduran. Baina Prost aurretik zihoan, eta ez zuen sekula etsiko borrokatu gabe. Mansell-ek Prost gainditu zuen, baina 0.7 segundo motelagoa zen Tour hartan, Senna-ren atzetik. Mansell berriz ere bila etorri zen eta azken itzulian bi horiek segundu eta erdiko aldean jarri ziren. Mancelek arrazoia zuen Sennarekin, baina ezin izan zuen hurrengo bihurgunean. Azelerazioa azken bihurgunera iristen denean, hor dago koxka. Williams-Honda baino bizkorragoa zen, baina Senna iritsi zen helmugara. Bi autoak elkarren ondoan zeuden, eta 0.014 segundoko tartea zuten. F1eko historiako bigarren lasterketarik laburrena izan zen,
1971ko Italiako Grand Prix-a. Prost hirugarren izan zen Rosberg laugarren, Fabi bosgarren eta Berger seigarren.