Errusiaren porrotak eta Ingalaterrarekin aliantzak Frantziaren autoritatea eta prestigioa handitu zituen Europan. Europako botereen arteko lehen gerra izan zen Napoleonen Gerren eta Vienako Kongresuaren amaieratik, ia mende erdi batez bakea mantendu zuen aliantza sistemaren haustura markatuz. Gerrak, gainera, Europako Kontzertuari eta beste lau potentziek (Errusia, Prusia, Austria eta Britainia Handia) sortutako Lauko Aliantzari edo "Waterloo Koalizioari" ere amaiera eman zien. 1856ko Pariseko Bake Konferentzia
Napoleonen erregimenaren goreneko mailara iritsi zen kanpo politikan. Napoleon III.a animatu zuen Italiako kanpo politika are ausartago bat egiteko.