Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Xiao'erjing bi multzotan banatu daiteke, "Mezkita sistema" eta "Eguneroko sistema". "Mezkita sistema" mezkitako eta madrasaetako ikasleek eta imamak erabiltzen duten sistema da. Hiztegi erlijioso arabiar eta persiar asko ditu, eta ez du karaktere txinatarren erabilerarik. Sistema hau nahiko estandarizatua da, eta egiazko idazketa-sistema bat izan liteke. "Eguneroko sistema" hezkuntza gutxiago dutenek erabiltzen duten sistema da gutun eta korrespondentziak maila pertsonalean. Askotan, karaktere txinatar sinpleak arabiar idazkerarekin nahasten dira, gehienetan erlijiozkoak ez diren gaiak eztabaidatuz, eta, beraz, gutxi dira arabiar eta persiar maileguak. Praktika hori erabat desberdina izan daiteke pertsona batetik bestera. Idazleak berak asmatuko zuen sistema, bere alfabeto arabiar eta persiarraren ulermen propioarekin, bere dialektoaren ahoskera horren arabera. Askotan, gutuna bidaltzen duenak eta jasotzen duenak bakarrik uler dezakete guztiz idatzitakoa, nahiz eta beste batzuentzat oso zaila izan irakurtzea. Txinako beste eremu batzuetako Hui musulmanek ez bezala, Shaanxi eta Gansu ipar-mendebaldeko probintzietako musulmanek ez zuten Han Kitab edo Txinera Klasikoa ezagutzen, Xiao'erjing erabiltzen zuten. Xiao'erjing txineraz komentatzeko erabiltzen zen, atzerriko hizkuntzako dokumentu islamikoak persieraz bezalako hizkuntzetan. Xiaojing gehienbat txinerazko karaktereak irakurri ezin zituzten musulmanek erabiltzen zuten. Ez zen perfektua, hainbat arrazoirengatik. Txinako dialekto desberdinek Xiaojing-ekin erretratu desberdinak behar dituzte. Xiaojing-ek ezin ditu txinerazko tonuak erakutsi, silaba amaierak bereiztezinak dira, hau da, xi'an eta xian. Xiao'erjing txinatar karaktereak baino askoz ere sinpleagoa zen txinera irudikatzeko.  Galdera: Zer alfabeto erabili zituen idazleak?
Arabiera eta persiera.