Itzuleran ez zuen parte hartu Marengoko guduan, non Desaix bere laguna hil zen garaipenari ekarpen erabakigarria egitean. Napoleonek, bere gaitasunetan konfiantza handia zuelako, azkenean dibisioko jenerala izendatu zuen eta bere ahizpa Paulinen koinatu Aimée Leclerc-ekin ezkontzea antolatu zuen, horrela Napoleonen familia zabalduaren parte bilakatuz, eta guardia konsularreko agintea eman zion. Napoleonek 1804an enperadore izendatu zuenean, Davout Inperioko jatorrizko 18 mariskalen artean izendatu zuten. Davout mariskalaren mailara igotako jeneraletatik gazteena eta esperientziarik gutxikoena izan zen, eta horrek bere ibilbidean zehar beste jeneralekiko etsaitasuna lortu zuen. "Grande Armée"ko III. Korpusuaren komandante gisa, Davoutek bere zerbitzu handiena eman zuen. Austerlitzeko guduan, 48 orduko martxa behartu ondoren, III. Korpusa aliatuen erasoaren zama jasan zuen. Ondorengo laugarren koalizioan
, Davout, korpus bakar batekin, Auerstädteko guduan borrokatu eta irabazi zuen prusiar armadaren aurka, bere eskura bikoiztu baino soldadu gehiago zituena (63.000 baino gehiago, Davout-en 28.000ren aurka). François-Guy Hourtoulle historialariak honakoa idatzi zuen: "Iena-n, Napoleonek ezin galdu zuen bataila bat irabazi zuen. Auerstädt-en, Davoutek irabazi ezin zuen borroka bat irabazi zuen". Saritzat, Napoleonek Davout eta bere gizonak Berlinen sartu zituen 1806ko urriaren 25ean.