1959ko Kubako Iraultzaren eta Che Guevararen teoria fokokoaren bertako ezarpenaren ondoren, AEBek gerra bat hasi zuten Hego Amerikan "suberbadore komunistak" deitu zituztenen aurka, eta horrela, eskuin txiletarraren babesa, hala nola, modu demokratikoan hautatutako presidenteen aurkako estatu kolpeak babestu zituzten, Augusto Pinochetek 1973an Salvador Allenderen aurkako Txileko estatu kolpearekin amaituko zena. 1976an Hego Amerika osoan diktadura militar berdinak zeuden, "juntas" izenekoak. Paraguan, Alfredo Stroessner 1954tik zegoen boterean; Brasilen, João Goulart presidente ezkertiarra 1964ko estatu-kolpe militar batek bota zuen AEBen laguntzarekin Sam Anaia Operazioa bezala ezaguna zen horretan; Bolivian, Hugo Banzer jeneralak Juan José Torres ezkertiar jenerala bota zuen 1971n; Uruguain, Hego Amerikako "Suitza" bezala kontsideratua, Juan María Bordaberryk boterea hartu zuen 1973ko ekainaren 27ko estatu-kolpean. Perun, Velasco Alvarado jenerala ezkertiarrak, 1968tik agintean, berriki indarberritutako Peruko militarrak erabiltzea planeatu zuen Txileko indar armatuak zapaltzeko, Pinocheten Txileko inbasio planeatu batean. "Gerra zikin" bat abiatu zen subkontinente osoan zehar, eta Kondor operazioarekin amaitu zen, Hegoaldeko Konoaren eta Hego Amerikako beste herrialde batzuen segurtasun zerbitzuen arteko akordioa, aurkari politikoak erreprimitu eta erailtzeko, AEBetako gobernuak babestuta. Indar armatuak 1976an Argentinan ere agintea hartu zuten, eta ondoren Luis García Meza Tejadaren 1980ko "Kokainaren Kolpea" lagundu zuen Bolivian, Nikaraguako "Contras" prestatu aurretik, non Sandinista Askapen Nazionalerako Fronteak, Daniel Ortegaren buru, 1979an agintea hartu zuen, baita Guatemalako militarrek ere.
eta El Salvadorren. Charly operazioaren esparruan, AEBek lagunduta, Argentinako militarrek Estatuaren terrorismo taktika Erdialdeko Amerikara esportatu zuten, non "gerra zikina" 1990eko hamarkadara arte burutu zen, ehunka milaka "desagertu" eginez.