Proteinak txikiak direnez argi-mikroskopioan ikusteko, beste metodo batzuk erabili behar dira haien egitura zehazteko. Ohiko metodo esperimentalak X izpien kristalografia eta NMR espektroskopia dira, biek bereizmen atomikoan informazio estrukturala eman dezaketenak. Nolanahi ere, NMR esperimentuek informazioa eman dezakete, non atomikoen bikoteen arteko distantziak neurtu daitezkeen, eta proteina baten azken konfigurazioak distantzia-geometria arazo baten bidez zehaztu daitezke. Kartografia interferometria polarizatzailea proteina orokorraren konfigurazioa eta konformazioak neurtzeko analisi kuantitatiboa da, eta birusaren edo birusaren aldaketak eragina izan ditzake, hau da, sendagaien diseinuan. Proteinak oso txikiak direnez argi-mikroskopioan ikusteko, beste metodo batzuk ere erabili behar dira bereizmen elektroniko handikoaren bidez lortzeko, batez ere beta-mikroskopioaren bidez.
elektroi kristalizazioa