Gheorghe I. Tătărescu (1886ko azaroaren 2a - 1957ko martxoaren 28a) Errumaniako politikari bat izan zen, bi aldiz Errumaniako lehen ministroa (1934-1937), hiru aldiz Kanpo Arazoetako ministroa (1934 eta 1938an, aldi baterako), eta behin Gerra ministroa (1934-1947). Tătărescuk bere ibilbide politikoa Ion G. Ducaren kolaboratzaile gisa hasi zuen, bere antikomunismoagatik eta, denborarekin, Dinu Brătianu PNLko buruzagiarekin eta Nicolae Titulescu Kanpo Arazoetako ministroarekin izandako gatazketengatik. Bere lehen agintaldian, Karol II.a erregearengandik gertuago jarri zen, eta burdinezko guardia faxistaren aurkako politika anbibalentea burutu zuen eta, azkenean, Errenazimendu Fronte Nazionalaren inguruan erregimen autoritario eta korporatiboa ezartzeko tresna bihurtu zen. 1940an, Bessarabiako eta Iparraldeko Bukovinaren esleipena onartu zuen.
Sobietar Batasunean. Eta dimisioa eman behar izan nuen.