Osatu esaldi hau: Muhammad profetaren heriotzaren ondoren, bi ikuspegi ezberdin agertu ziren, musulmanen komunitatearen buruzagi bezala haren ondorengoa nor izan behar zenari buruz. Musulman batzuek, Mahomak ez zuela bere ondorengoa izendatu uste zutenek, arabiarren ohitura hartu zuten, komunitateko kide esanguratsuen batzorde batek euren buruzagia aukeratzeko. Beste batzuen ustez, Muhammadek bere lehengusua eta suhia, Ali ibn Abi Talib, aukeratu zuen bere ondorengo izateko. Desadostasun horrek
Aliren aldekoak Umayyad dinastiaren sortzaile Muawiyaren aldekoen aurka jarri zituen gerra zibila, eta bi kanpamentu horiek geroago sunitar eta xiiatar konfesio bihurtu ziren. Txiatarrentzat, Ali eta ondorengoak, pixkanaka, Jainkoaren jarraipenaren gorpuzpen bihurtu ziren, eta kalifataren funtzio erlijiosoak azpimarratzen eta haren konpromiso politikoak deitoratu ohi zituzten; sunitarrak, berriz, erlijio-jarduera mugatzeko joera handiagoa zuten eta bere dimentsio pragmatikoak errazago onartzen zituzten. Desberdintasun horiek gero eta garrantzi erlijioso handiagoa hartu zutenez, bi islamiar forma bereizgarri sortu ziren.