1943ko armistizioaren ondoren, hiria italiar erresistentziaren gune nagusia bihurtu zen. 1944ko azaroaren 7an, Porta Lame inguruan, "Gruppi d'Azione Patriottica"ko 7. brigadako partaideek okupazio indar faxistaren eta naziaren aurka egin zuten bataila batek, ez zuen lortu altxamendu orokor bat piztea, nahiz eta erresistentziak gidatutako hiri-gatazka handienetako bat izan Europako antzokian. Erresistentziako indarrak Bolonara sartu ziren 1945eko apirilaren 21eko goizean. Garai hartan, alemaniarrek jada hiriaren zati handi bat utzi zuten aliatuen aurrerapenaren aurrean, ekialdetik aurrera zihoazen indar poloniarrek gidatuta.
Boloniako gudua apirilaren 9an hasi zen. Lehenik zentrora iritsi zen Arturo Scattini jeneralaren agindupean zegoen Friuliko Borroka Taldearen 87. infanteriar erregimentua, zentrora "Porta Maggiore"tik hegoaldetik sartu zena. Soldaduek jantzi britainiarrak zituztelako, hasieran aliatuen indarren parte zirela uste zen; bertako biztanleek soldaduak italieraz ari zirela entzun zutenean, kaleetara jaitsi ziren ospatzeko.