Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: 1960ko hamarkadaren amaieran, Mikhail Ivanovich Budykok bi dimentsioko energia-orekaren klima-eredu sinpleekin lan egin zuen izotzaren islagarritasuna ikertzeko. Aurkitu zuen izotz-albedoaren feedback-ak feedback positibo bat sortu zuela Lurraren klima sisteman. Zenbat eta elur gehiago, orduan eta eguzki-erradiazio gehiago islatzen da espazioan. Eta orduan eta elur gehiago, orduan eta hotz handiagoa. Beste ikerketa batzuen arabera, kutsadurak edo sumendi baten erupzioak izotz-aro baten hasiera eragin zezakeen. 1980ko hamarkadan, Atsumu Ohmura, Suitzako Teknologia Institutu Federaleko geografia ikertzailea, aurkitu zuen eguzki-erradiazioak Lurraren gainazalean eragiten zuena %10 baino gehiago murriztu zela aurreko hiru hamarkadetan. Bere aurkikuntzek, itxuraz, berotze globala alderantzizkatzen dute. Tenperatura globalera igo zen 1970eko hamarkadatik. Lurrari heltzen zaion argi gutxiago, beraz, hoztu egingo dela dirudi. Laster beste batzuk etorri ziren ondoren: Viivi Russak 1990ean "Eestoniako eguzki erradiazioaren, hodeiaren eta atmosferaren gardentasunaren joerak azken hamarkadetan", eta Beate Liepert 1994an "Eguzki erradiazioa Alemanian <unk> Jarrera egindako joerak eta horien arrazoien ebaluazioa". Era berean, Sobietar Batasun ohiaren inguruko lekuetan ere iluntzea ikusi da. Gerry Stanhill-ek, munduko beherakada hauek aztertu zituen paper askotan, "global dimming" (global iluntzea) terminoa sortu zuen. 1980ko hamarkadaren amaieran Israelen eta Herbehereetan egindako ikerketa independenteek eguzki-argia kopuruaren murrizketa nabarmena erakutsi zuten, klima beroago egiten ari zelako ebidentzia zabalduak egon arren. Iluntze-tasa mundu osoan aldatzen da, baina batez beste % 2 eta % 3 ingurukoa da hamarkada bakoitzeko. Joera alderantziz jarri zen 1990eko hamarkadaren hasieran.  Noiz ikusi zuen Liepertek antzeko joera bat?
1994 urtean