1918an, armada bulgariarrak elikagai eta munizio eskasia eta moral baxua zituen. Deserzioa, baita Bigarren Armadakoak ere, maizago izan zen. Enantek ondo ezagutzen zuen Bulgariako Armadaren krisiaren berri eta Mazedoniako frontea hausteko asmoa zuen Hamaikagarren eta Lehen Armadaren aurkako ofentsiba handi batekin. Irailaren 14an, serbiarrek eta frantsesek Dobro Polen eraso zuten.
Eta aurrerapauso handia izan genuen. Bi egun geroago, britainiarrek eta greziarrek Bulgariako Lehen Armadari eraso zioten Doiranen, baina porrot handia izan zuten. Stefan Nerezov Lehen Armadako komandanteak bere indarrekin eta Bigarren Armadarekin kontraerasoa egitea proposatu zuen, baina zalantza batzuk egin eta gero, ez zioten baimena eman. Beraz, Ententearen ofentsiba gehienetan Bigarren Armada, bere 48 batailoiekin, 251 kanoi eta 462 metrailadoreekin, Lehen Armadari errefortzu txikiak bidaltzearekin mugatu zen. Hala eta guztiz ere, armadak Strumako lerroa mantentzen jarraitu zuen eta Serres harrapatzeko grekoen saiakera zapuztu zuen, kanoi batzuk garaikur gisa irabaziz. Hala ere, egoera orokorraren ondorioz, Bulgariako Gobernuak armistizio bat eskatu zion Enantari eta Ivan Lukov jenerala Salonicara bidali zuten Franchet d'Esperey jeneralarekin negoziatzeko. Elkarrizketak arrakastaz burutu ziren eta armistizioa sinatu zen 1918ko irailaren 29an. Honekin amaitu zen Bulgariaren parte hartzea Gerra Handian.