Tyrell taldeak arazoak izan zituen 1980ko hamarkadan eta 1990eko hamarkadan. Taldeak arrakasta ekonomikoa izan zuen 1984ko eztabaida ondoren, nahiz eta 1987an Colin Chapman Trofeoa irabazi zuen, Renaultek urtea bertan behera utzi ondoren. 1990eko hamarkadaren hasieran zoriaren berpizkundea izan zen. Harvey Postlethwaite-ren Tyrrell 019 anhedral altuaren eta Jean Alesi-ren 1990eko estreinako denboraldi osoaren konbinazioak taldeari bi bigarren postu ekarri zizkion Phoenix-en eta Monakon. Alesi-k Phoenix-eko lasterketako 30 itzuli egin zituen. Hurrengo urtean, Siziliako frantsesa Ferrari-ra joan zen, baina Hondako motorrek eta Braunen babesak lagundu zioten Stefano Modenari Monakon lehenengo lerroan abiatzea lortzen, Sennarekin batera, eta bigarren postua lortzea 1991ko Kanadako Sari Nagusian. Hala ere, taldea pixkanaka jaitsi zen erdialdera. Azkenean, 1998an, eta forma txikitzen eta osasun txarra zela eta, Kenek bere taldea British American Tobacco-ri saldu zion, taldea British American Racing bihurtuz. Tyrrellen F1ko azken puntuak Mika Salok lortu zituen 1997ko Monako Sari Nagusian. Tyrrell-en azken lasterketa 1998ko Japoniako Grand Prix izan zen.
, non Ricardo Rossetek ez zuen sailkatu eta Toranosuke Takagi taldekideak erretiroa hartu zuen 28. itzulian Esteban Tueroren Minardi-rekin talka egin ondoren. Kenek berak taldea utzi zuen salmentaren ondoren, 1998ko denboraldia hasi baino lehen, Craig Pollock taldeko zuzendari berriarekin desadostasun bat izan ondoren, Jos Verstappen baino gehiago Rosset hautatu zuelako.