1946ko hauteskundeetan garaipena lortu ondoren, 1948ko hauteskundeetan lehendakari izateko aurkeztea pentsatu zuen. Dewey eta Robert Taft izan ziren izendapenaren bi aurrelariak, baina Warren, Harold Stassen, Arthur Vandenberg eta Douglas MacArthur jeneralak laguntza nabarmena izan zuten. 1948ko Batzar Nazional Errepublikanoaren aurretik
Warrenek bere burua irudikatu du zaldi beltz batena bezalakoa baina iritziz aldatu du. Hala ere, Dewey hautagaitza irabazi zuen konbentzioaren hirugarren bozketan. Deweyk berriro eskatu zion Warreneri laguntzaile izateko... eta oraingoan, onartu egin zuen. Harry S. Truman lehendakariaren aurkako inkestetan, Deweyk kanpaina zuhur bat egin zuen, gehienbat ohikoetan zentratu zena, ez arazoetan. Warrenek herrialde osoan egin zuen kanpaina, baina ez zen gai politika zehatzak babesteko. Ikusle askoren harridurarako, Trumanek irabazi zituen hauteskundeak, eta hauteskunde hauek izan ziren Warrenek galdu zituen bakarrak.