Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Paleontologoek Allosaurus animalia handien harrapari aktiboa dela onartzen dute. Allosaurioek Stegosaurioak erasotzeko ebidentzia dramatikoa dago, besteak beste, Allosaurioaren buztan-hezur bat, Stegosaurioaren buztan-zuloarekin bat datorren zulo-zauri partzialki sendatuarekin, eta Stegosaurioaren lepo-plaka bat, Allosaurioaren muturrarekin ondo erlazionatzen den U formako zauri batekin. Sauropodoak, sauropodoen hezurretan alosauroen hortzak ondo egokitzen dituzten harramazkien eta sauropodoen hezurrekin alosauroen hortzak erortzen dituzten hezurren presentziaren arabera, balizko hautagaiak dira. Hala ere, 1988an Gregory Paulek adierazi zuen bezala, Allosaurus ez zen ziurrenik erabat helduak ziren sauropodoen harrapari bat, ez bada taldean ehizatzen, tamaina txikiko burezurra eta hagin nahiko txikiak zituelako, eta sauropodo garaikideek asko gainditu zutelako. Beste teoria baten arabera, nahiago izan ditu gazteak ehizatu helduak baino. 1990eko hamarkadan eta XXI. mendeko lehen hamarkadan egindako ikerketek beste irtenbide batzuk aurkitu ahal izan zituzten galdera horri. Robert T. Bakkerrek, Allosaurus eta Cenozoiko ezpata-hortz haragijaleak alderatuz, antzeko egokitzapenak aurkitu zituen, hala nola, masailezurreko muskuluen murrizketa eta lepoaren muskuluen handitzea, eta masailezurrak oso zabal irekitzeko gaitasuna. Allosaurusek ezpatako hortzik ez bazuen ere, Bakkerrek beste eraso modu bat proposatu zuen, lepoa eta masailezurra egokitzeko modua erabiliz: hortz laburrak, egia esan, zerratzaren antzeko ertz bateko zartada txikiak bihurtu ziren, goiko masailezurraren luzera zehar, harrapakinaren aurka bultzatuko zena. Masailezur mota honek erasotzaile handiagoei erasotzeko aukera ematen die, biktimak ahultzeko helburuarekin.  Galdera: Nork alderatu zuen Allosaurus eta Kenozoikoa?
Robert T. Bakkerrekin