2011ko martxoaren 11n 9.0 graduko lurrikara izan zen.
Bitarte horretan, 2:46 p.m.n, Japonia ipar-ekialdeko kostaldean... historiako lurrikararik gogorrena gertatu zen. 4., 5. eta 6. unitateak "itxi" egin zituzten lurrikara baino lehenago, mantentze-lanak egiteko. Gainerako erreaktoreak automatikoki itzali ziren lurrikararen ondoren, eta erregaiaren gainontzeko desintegrazio-beroa larrialdi-generadoreen energiaz hozten ari ziren. Ondorengo tsunami suntsitzaileak 14 metroko olatuekin estazioa gainditu zuen, zeinak itsas-hormak zituen, larrialdiko sorgailuak desaktibatu zituen erreaktoreak hozteko eta 1-5 unitateetako erregai gastatuen igerilekuak. Hurrengo hiru asteetan, 1., 2. eta 3. unitateetan partikulatutako urtze nuklearraren froga izan zen: 1. eta 3. unitateetan hidrogenoaren gasak eragindako leherketa ikusgarriak; 2. unitatean leherketa bat izan zela susmoa izan zen, eta horrek kalte egin zezakeen lehen zeldako edukiontziari; eta 1., 3. eta 4. unitateetan gastatutako erregaiaren igerilekuak agertzea. 5 eta 6 unitateek, martxoaren 19an, IAEAren estazio osoko "ohartarazpen eguneratzeak" salatu zuten, gasolindegiaren tenperaturak pixkanaka igotzen ari zirela, era berean, offsite energia galdu zutelako, baina 6. unitatearen bi diesel sorgailuek emandako tokian tokiko energia ez zen uholdea izan, bikoitza egiteko eta 5. eta 6. unitateetako gasolindegiak "eta nukleoak" hozteko konfiguratuta zeuden. Prebentzio neurri gisa, aireztapen irekiak ere egin ziren bi unitate horien teilatuetan, hidrogenoaren gasaren presioaren eta gero su hartzearen aukera saihesteko.