Eta Lewis eta Tolmanek (1909) denbora dilatazioaren erreziprozitatea deskribatu zuten A eta B bi argi erlojuak erabiliz, bata bestearekiko abiadura erlatibo jakin batekin. Erlojuak bi ispilu planoek osatzen dute, bata bestearen paraleloak eta mugimenduaren lerroarekin. Ispiluen artean argi seinale bat errebotatzen da, eta behatzaileak A erreferentzia berberan atseden hartzeko, A erlojuaren aldia distantzia da ispiluen arteko distantzia, argiaren abiadurak zatituta. Baina behatzaileak B erlojuan ikusten badu, erlojuaren barruan seinale bat errepikatzen dela, B erlojuaren barruan seinale bat errebotatzen dela, B erlojuaren barruan seinale bat errebotatzen dela, B erlojuaren barruan seinale bat errebotatzen dela, B erlojuaren barruan seinale bat errebotatzen dela, B erlojuaren barruan seinale bat errebotatzen dela, B erlojuaren barruan seinale bat errebotatzen dela, B erloju
Ispiluen artean.