Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Ehunen perfusio ahula duten gaixoei soluzio kristalizatu isotonikoaren bolus bat eman behar zaie. Haurren %10tik %20ra TBSAk eragindako erredurekin eta %15tik %15ra TBSAk eragindako erredurekin, fluidoaren erreanimazio eta monitorizazio formala egin behar da. Ospitaletik kanpo hasi behar da, ahal bada, erredura horiek dituztenentzat %25 baino gehiagoko TBSArekin. Parkland formulari esker, lehenengo 24 orduetan beharrezko den likido intravenosoa kalkulatzen da. Indizio honek astinduaren TBSA eta pisuaren araberakoa izan behar du. Likidoaren erdia lehen 8 orduetan ematen da, eta gainerakoa, hurrengo 16 orduetan. Sutearen ordutegia erre egin zenetik kalkulatzen da, ez likidoaren erreanimazioa hasi zenetik. Haurrek glikosia duten mantentze-likido gehiago behar dituzte. Gainera, inhalazio zauriak dituztenek likido gehiago behar dute. Fluidoen berreskuratze eskasak arazoak sor ditzakeen arren, gehiegizko berreskuratzeak kalte ere egin diezaioke. Formula hauek orientabide bat besterik ez dira, perfusioak idealki egokituak dira 30 ml/h baino gehiagoko gernu produkzioari helduetan edo 1 ml/kg baino gehiagori umeetan eta batez besteko presio arterial 60 mmHg baino handiagoari. Ringer-en disoluzio laktatua maiz erabiltzen den arren, ez dago frogarik bere soluzio fisiologiko arruntaren gainetik dagoenik. Likido kristalak likido koloidoak bezain onak dirudite, eta koloideak garestiagoak direnez, ez dira gomendagarriak. Odol transfusioak oso gutxitan behar izaten dira. Normalean, hemoglobinaren maila 60-80 g/L (6-8 g/dL) baino beherago dagoenean gomendatzen dira, konplikazioen ondoriozko arriskuagatik. Behar izanez gero, kateter intravenoso bat sartu daiteke erredura bat duen azala zeharkatzeko, edo hezurrera bideratutako infusioa egin.  Parklandeko formula honek lehen 8 orduetan zenbat likido injektatu behar den zehazten du?
Erdia.