1989an motor turboak debekatu ondoren, V10 bihurtu zen Formula 1eko motorren konfigurazio ezagunena, potentziaren eta erregaiaren kontsumoaren arteko konpromiso onena eskaintzen zuelako. 1998ko denboralditik aurrera, lehiatzen ziren talde guztiek V10 motorrak zituzten beren autoetan. V12ak indartsuak baina egarriak ziren, V8ak erregai-eraginkorragoak ziren baina potentzia falta zutela. Hala ere, aurreko borroka Häkkinen eta Schumacherren artekoa izan zen, bi aldiko txapeldunak, bi autoen errendimenduan parekatzen zirenak. Ferrarik etengabe hobetzen joan zen 1990eko hamarkadaren hasierako puntu baxua izan zenetik eta 2000an Schumacher nagusitu zen, Senna geroztik hiru aldiz txapeldun izan zen lehenengoa bihurtuz, eta 1979an Jody Scheckterren ondoren lehenengo aldiz munduko gidarien titulua ekarri zion Ferrariri. Denboraldian Ferrarik gainerakoak atzean uzten hasi zen, eta Schumacherrek txapelketa irabazi zuen Hungariako Sari Nagusian, eta Nigel Mansell-ekin batera bigarren garaile azkarrena izan zen. 2001ean, gainera, gidariaren laguntza elektronikoak sartu ziren zazpi urteko etenaldiaren ondoren, Espainiako Sari Nagusian hasita, guztiz automatikoak ziren abiadura-kutxak, jaurtiketa-kontrola eta trakzio-kontrola barne hartuta, denboraldiaren ondoren lehen aldiz sistema horiek erabiltzeko baimena izan zena. Denboraldia hondatu zen. Ferrarik lasterketa guztiak irabazi zituen, eta 15 irabazi zituen 17tik. Michael Schumacherrek bigarren eta hirugarren sailkatuek baino puntu gehiago lortu zituen, lasterketa guztietan podium bat lortu ondoren (Schumacherrek hirugarren postu bakarra izan zuen, Malaysian). Denboraldi honetan, Frantziako Grand Prix irabazi zuen.
(XVII. jardunaldiko hamazazpigarren jardunaldia), inoizko txapelketako lehen irabazlea bilakatuz.