Elkarren arteko etsaitasun iraunkorrak eta haien mugakideetan tentsio berritzeak Bigarren Gerra Punikoa ekarri zuen (218-201 K.a.), Mendebaldeko eta Ekialdeko Mediterraneoko alderdiak inplikatu zituena. Hannibalen Erromarako lur bidez egindako bidaia harrigarriak markatzen du gerra, bereziki Alpeetako bere zeharkaldia, garestia eta estrategikoki ausarta. Italiako iparraldera sartu eta gero, bere aliatu galiarrek sendotu egin zuten, eta garaipen handiak lortu zituen Erromako armadaren aurka Trebiako guduan.
eta Trasimango zelaiaren zelai handiak. Bere trebetasunaren aurka, erromatarrek Fabioren estrategia erabili zuten, zuzenean borrokatzearen ordez eskrimulak erabiliz, bere indarrak atzeratu eta pixkanaka ahultzeko helburuarekin. Eraginkorra izan arren, planteamendu hau ez zen politikoki oso ezaguna, estrategia militar tradizionalaren aurka zihoalako. Beraz, erromatarrek beste gudu handi bat egin zuten Kanako zelaietan, baina, nahiz eta beren kopuruak handiagoak izan, porrot latza izan zuten, 60.000 hildako izan baitzituzten.