Azkenean, fusioko su-igortzeko beroa ez dator primariotik, baizik eta bigarren fisio-bonba batetik, pizgailu izenekoak, bigarrenaren bihotzean txertatuta. Bigarrenaren inplosioa pizgailu hau inplosioa egiten du, leherraraziz eta inguruko materialaren fusioa piztuz, baina pizgailuak fisioan jarraitzen du ingurune neutroi aberats batean, guztiz desagertu arte, errendimendua nabarmen handitu arte. Bi faseko arma horren atzean, Truman presidenteak 1950ean 10 megatoneko hidrogenozko superbonba bat eraikitzeko agindua eman zuen, 1949ko lehen fisio-bonbaren probari erantzunez.
Etapa bakarreko armak, seguru asko lehergailuz beteak.