Idaz ezazu paragrafo honen jarraipena Alemaniaren okupazio garaian Polonian
(Bigarren Mundu Gerra), alemaniarrek hiru lan esparru sortu eta kudeatu zituzten herrian (bat poloniar gizonezkoentzat, bestea emakume juduentzat eta bestea gerra preso errusiarrentzat). 15 eta 50 urte bitarteko gizonezko poloniarrak Wyrzysk eta Nakło nad Notecią-tik deportatu zituzten, eta emakume juduak Stutthofeko kontzentrazio esparruko presoak ziren. Kanpamenduan bizi-baldintza eta higiene-baldintza izugarriak zeuden poloniarrentzat, zeintzuek txerriaren gaineko ganbaran bizi ziren, erre zen gaztelu baten sotoan, eta aldi baterako kuartel batean, 1944ko udazkenean eraikia. Poloniar presoek belarretan egiten zuten lo gehienetan, eta alemaniarrek bi preso bakoitzeko manta bat ematen zieten. Preso poloniarrek lakuan edo ibaian bainuak hartzen zituzten, eta neguan behien uretan edo elurretan ur hotzean. Ez zegoen osasun arrastorik kanpamenduan, eta gaixoenak Brodnica gertuenera eraman zituzten. Poloniarrak kolpatzen zituzten poloniar abestiak abestea bezalako delitu txikiengatik, eta alemaniarrek heriotza zigorra ezartzen zuten ihes egiteko edozein saiakeragatik. Poloniarrentzako kanpamentua "SA" eta "Wehrmacht"ek zaintzen zuten, eta emakume juduentzako kanpamentua "SS" eta "Wehrmacht"ek zaintzen zuten, eta emakume juduak poloniarrek baino tratu okerragoari ere erantzuten zioten. Preso poloniarrek "P" intsignia zeramaten, eta emakume juduek "intsignia horia". Poloniar gizonek eta emakume juduek lubakiak zulatu zituzten alemaniarren defentsa-helburuetarako, eta janari eskas bera ematen zitzaien. Bi lan esparruak 1945eko urtarrilean desegin ziren, eta presoak alemaniarrek ebakuatu zituzten. Ebakuazioan, preso poloniarrak Todt Erakundera behartu zituzten, baina batzuk ihes egitea lortu zuten. Preso juduak Pruszcz Gdański aldera martxatu ziren neguko baldintzak gorabehera, eta asko hil ziren martxan zehar. Errusiarrentzako lan esparrua tren geltokian zegoen.