Errusiar indarrek, Czartoryskiren gonbidapenez, herrialdean sartu eta "Familia"ri lagundu zioten 1764ko Sejm-eko Bilera ospatzen.
bere kontrolpean (Adam Kazimierz Czartoryski Sejmeko mariskala izan zen). Branicki hetman eta Karol Radziwiłł buru zuten "Errepublikanoen" frakzioaren erresistentzia garaitua izan zen eta oposizioko buruzagiek herrialdea utzi behar izan zuten. Ondoren, Andrzej Zamoyskik erreforma eraikitzaileen programa aurkeztu zuen, parlamentuko gehiengoaren agintea, kontseilu exekutibo iraunkorra sortzea (Stanisław Konarski-k gomendatu zuen bezala) eta Errepublikako kargu gorenak organo kolektibo bihurtzea barne. Frederiko II.ak eta Prusiako diplomatikoek, San Petersburgoko eta "szlachta" oposizioaren lankidetzarekin, aurreikusitako erreformaren zati handi bat zapuztu ahal izan zuten. Katalinaren laguntzarekin aurrera eramandako erreforma partzialak oraindik ere garrantzitsuak izan ziren eta "argipen" aldiaren hasiera osatzen dute, Estatu poloniar-lituaniarrak aspaldi beharrezkoak ziren hainbat neurri hartu eta horrela bere existentzia salbatu nahi izan zuenean. Parlamentuko arauak funtzionalagoak bihurtu ziren, diputatuak ez ziren gehiago lotuta zeuden delegatu zituzten tokiko batzarrek emandako argibideekin ("sejmiks"), gehiengoaren botoa ezarri zen Ogasunarekin eta ekonomiarekin lotutako gaietan (orain arte "liberum veto" prozeduraren bidez indartzen zen aho batez onartzeko eskakizuna ahultzen zuena). Militarrek (hetmanek) eta altxorretako goi-ofizial gehienei beren boterea mugatzen zuten dagozkien batzorde parlamentarioak esleitu zitzaizkien. Hiriko burgesentzat garrantzitsuak ziren gaien erreforma ere egin zen, eta ohitura pribatuak ezabatzea eta ohitura orokorrak ezartzea, baita "jurydykak" partzialki mugatzea ere.