Idatzi paragrafo honetako jarraipena. Ez dago garbi nork aurkitu zuen lehenik organismoa. David Douglas Cunningham, Indiako armada britainiarreko zirujau nagusia, 1885ean ikusi zuen, gaixotasunarekin erlazionatu ezinik. Peter Borovskyk, Tashkent-en lan egiten zuen kirurgialari militar errusiarrak, "ekialdeko lesioaren" etiologiaren inguruko ikerketa egin zuen, bertakoek "sart" lesio gisa ezagutzen dutena, eta 1898an agenteraren lehen deskribapen zehatza argitaratu zuen, parasitoaren harremana zuzenean deskribatu zuen ostalariaren ehunekin eta zuzenean erreferentzia egin zion protozoari. Hala ere, bere emaitzak errusieraz argitaratu zirenez, zirkulazio txikiko aldizkari batean, bere bizialdian ez ziren nazioartean aitortu. 1901ean, Leishmanek zenbait organismo identifikatu zituen "dum-dum sukarraren" (Dum Dum Kalkutatik gertu dagoen eremua da) hil zen gaixo baten baztanetik hartutako frogetan eta Indian lehen aldiz aurkitu ziren trypanosomes izatea proposatu zuen. Hilabete batzuk geroago, Charles Donovan kapitainak (1863<unk>1951) Leishman-Donovan gorpuak izenekoak aurkitu zituela baieztatu zuen, Indiako hegoaldeko Madraseko pertsonengandik hartutako frogetan. Baina Ronald Rossek Leishman-Donovan gorputzak bizkarroi berri baten fase intraselularra direla proposatu zuen. "Leishmania donovani" izena jarri zion. "Kala-azar" gaixotasunarekin lotura Charles Donovanek proposatu zuen lehenengoz, eta Charles Bentleyk "L. donovani" aurkitu zuen "kala-azar" duten gaixoetan. Lionel Napierrek eta Ernest Struthersek Kalkutako Medikuntza Tropikaleko Eskolan hipotetizatu zuten harea-euliaren transmisioa eta geroago bere lankideek egiaztatu zuten. Gaixotasuna arazo handia izan zen Aliatuen armadarentzat Siziliako gerran.
Bigarren Mundu Gerran; Leonard Goodwinen ikerketak pentostoma tratamendu eraginkorra zela erakutsi zuen.