Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Japoniako hiletak oso erritualak dira, eta, oro har, - ez beti - erritualitate budistekin bat datoz. Hiletarako prestaketetan, gorpua garbitzen da eta zuloak kotoiarekin edo gereziarekin ixten dira. Zeremonia hori, departamentuetan agertzen den bezalakoa, oso gutxitan egiten da, eta orduan ere landa eremuetan bakarrik. Zeremonia hau ez da estandarizatua, baina, oro har, gorpuaren prestaketa errituala egiten duten hiletako profesionalek (納棺師, nōkanshi) hartzen dute parte, hildakoari zuria jantzi eta batzuetan makillajea aplikatuz. Gero, gorpua izotz lehorrean jartzen da hilkutxa batean, ondasun pertsonalekin eta hil ondorengo bizitzara bidaiatzeko beharrezkoak diren gauzekin batera. Heriotza-erritualak garrantzitsuak izan arren, Japoniako kultura tradizionalean gaia kutsatutzat jotzen da, heriotzarekin zerikusia duen guztia kegare (kutsadura) iturritzat jotzen baita. Hildakoekin harremanetan jarri ondoren, jendeak bere burua garbitzeko errituak egin behar ditu. Hildakoekin gertutik lan egiten duten pertsonak, hala nola ehorzleak, kutsatutzat hartzen dira, eta feudal garaian heriotzarekin zerikusia zutenak burakumin (ukiezinak) bihurtu ziren, beren herrixketan bizitzera behartuta eta gizarte zabalagoak diskriminatuta. 1868ko Meiji Errestaurazioaren ondorengo aldaketa kulturala gorabehera, heriotzaren estigmak oraindik ere indar handia du Japoniako gizartean, eta ukiezinen aurkako diskriminazioak jarraitu du. 1972ra arte, heriotza gehienak familiek, hileta etxeek edo nōkanshik kudeatzen zituzten. 2014 urterako, heriotzen %80 inguru ospitaleetan gertatzen dira, eta gorputzak ospitaleko langileek prestatzen dituzte; horrelako kasuetan, familiak ez du gorpua hileta arte ikusten. 1998an egindako inkesta baten arabera, japoniarren %29,5ek uste zuen beste bizitza bat dagoela, eta beste %40k sinetsi nahi zuen; sinesmen handiena gazteen artean zegoen. Arimaren existentzian (% 54) eta bizien eta hildakoen munduaren arteko loturan (% 64,9) sinestea ere ohikoa zen.  Galdera: Zenbat japoniarrek sinesten zuten 1998an bizitzaren ondoko bizitzan?
% 29,5ekoa.