Horren ondorioz, zientzialariek zientzia normalaren mugak bultzatzen dituzte Kuhnek bere izaera esploratzailea izendatzen duen "azterketa apartekoan". paradigma nagusiaren egituraz baliatu gabe, ikerketa apartekoan ari diren zientzialariek teoria berriak, pentsamendu esperimentuak eta esperimentuak sortu behar dituzte anomaliak azaltzeko. Kuhnek etapa honen praktika ikusten du <unk> artikulazio lehiakorren hedapena, edozer probatzeko gogoa, ezkontza-nahaste esplizituaren adierazpena, filosofia erabiltzea eta oinarriak eztabaidatzea <unk> zientziarentzat paradigma-aldaketak baino garrantzitsuagoa dela.
Diziplina zientifikoa krisian dago.