Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: 1900. urtean, antzinako Teodosia hiri bizantziarraren inguruan, Ziboldek hamahiru harri multzo handi aurkitu zituen, eremu honen arduraduna zen basogintzan eta ingeniari gisa. Harrizko pila bakoitzak 900 metro karratu baino gehiago hartzen zituen eta 10 metro inguruko altuera zuen. Aurkikuntzak 75 milimetroko diametroa duten terrakotta hodien hondakinekin lotuta zeuden, itxuraz, hirian putzu eta iturrietara bideratzen zituztenak. Ziboldek ondorioztatu zuen harrizko multzoak Teodosia urarekin hornitzen zuten kondentsadoreak zirela; eta kalkulatu zuen aire-putzu bakoitzak 55.400 litro (12.200 imp gal; 14.600 US gal) baino gehiago ekoizten zituela egunero. Bere hipotesia egiaztatzeko, Ziboldek 288 metroko altueran harrizko kondentsadore bat eraiki zuen Tepe-Oba mendian, Teodosia antzinako gunetik gertu. Zibold-en kondentsadorea 1 metroko altuerako eta 20 metroko zabalerako horma batek inguratzen zuen, drainatzearekin ontzi formako bilketa gune baten inguruan. 10<unk>40 zentimetroko diametroa zuten itsas harriak erabili zituen, 6 metroko altueran pilatuta, 8 metroko diametroa zuen kono trunkatu batean. Harrizko pilaren formak aire-fluxu ona ahalbidetzen zuen harrien arteko kontaktu termiko minimoarekin bakarrik. Zibold-en kondentsadorea 1912an hasi zen lanean, geroago 360 litro (79 imp gal; 95 US gal) izan zela uste zen eguneko ekoizpen maximoarekin. Oinarrian isurketak sortu ziren eta 1915ean esperimentua amaitzera behartu zuten eta gunea partzialki desegin zuten abandonatu aurretik. (Zuloa 1993an berreskuratu eta garbitu zuten.) Zibold-en kondentsadoreak antzinako harri pilak aurkitu zituztenen tamaina bera zuen gutxi gorabehera, eta errendimendua Zibold-ek jatorrizko egituretarako kalkulatu zuen errendimendua baino askoz txikiagoa izan bazen ere, esperimentua geroago garatzaileentzat inspirazio izan zen.  Galdera: Ze urtetan amaitu zen esperimentua?
1915. urtean.