1102an, Kroaziako Erresuma eta Hungariako Erresuma elkartu egin ziren eta errege bera izan zuten, Ladislaus I.a. Hungariako noblezia zatitu egin zen, baina Habsburgokoek Hungariako Erresuma anexionatu zuten, Kroazia eta Hungaria koroa bakar baten pean mantenduz. 1848ko Hungariako Iraultzan
Kroaziak austriarren alde egin zuen, beraz, Ban Josip Jelačić kroaziarrak Austriari Hungariako indarrak garaitzen lagundu zion 1849an eta germanizazioa hasi zuen. 1860ko hamarkadan, politika horren porrota nabaria izan zen, 1867ko Austro-Hungariar Konpromisoa eta Austriako Inperioaren eta Hungariako Erresumaren koroen arteko batasun pertsonala sortzea ekarri zuena. Kroaziaren estatusari buruzko auzia 1868ko Kroaziar-Hungariar Konponbideak ebatzi zuen, Kroaziako eta Eslavoniako erreinuak Kroazia-Eslavoniako Erresuman batu zirenean. Austro-Hungaria Lehen Mundu Gerran porrot egin ondoren desegitearen ondoren, Kroaziako Parlamentuak 1918ko urriaren 29an independentzia aldarrikatu zuen eta esloveniarren, kroaziarren eta serbiarren Estatu berrira batzea erabaki zuen, Habsburgoko aginteari eta Hungariarekin 816 urteren ondoren izandako batasunari amaiera emanez. Trianongo Itunaren bidez, Hungariak Međimurje konderria eta Baranya hegoaldeko zatia galdu zituen Kroaziaren esku. Bigarren Mundu Gerratik hona, bi estatuen arteko harremanak naziekin, Sobietar Batasunarekin eta Jugoslaviarekin izandako lankidetzak definitu ditu, 1989ko iraultzak eta Jugoslaviaren haustura arte. Hungariak 1992an Kroaziaren independentzia aitortu zuen Europako Ekonomia Erkidegoko gainerakoekin batera, eta Kroaziari lagundu zion Kroaziako Independentzia Gerran.