1948ko martxoan, konbertsagailu unitatea instalatu zen, irakurlearen bidez IBM txartel estandarretik programazioa posible egin zuena. Apirilean jarraitu zuen Monte Carlo arazoari buruzko kode-teknika berrien "lehen ekoizpen-jarduera". ENIAC Aberdeenera joan ondoren, memoriarako erregistro-panela ere eraiki zen, baina ez zuen funtzionatu. Makina piztu eta itzaltzeko kontrol unitate nagusi txiki bat ere gehitu zen. ENIAC-erako programa gordetako programazioa Betty Jennings, Clippinger, Adele Goldstine eta beste batzuek egin zuten. 1948ko apirilean programa gordetako ordenagailu gisa erakutsi zuten, Adele Goldstine-k John von Neumann-entzat programatu zuen. Aldaketa honek ENIAC-en abiadura 6ko faktore batez murriztu zuen eta konputazio paraleloaren gaitasuna murriztu zuen, baina konputazio paraleloaren denbora orduetara murriztu zuen, konputazio-abiadura galdu beharrean egunetan ere balio zuen.
konputazio paraleloa