Idatzi jarraipena paragrafo honetarako - Kopioek hainbat garaietako inskripzioak dituzte, eta zaharrena, 1617ko maiatzaren 27koa, zazpigarren alean aurkitzen da: "Josif-ek bere salterioa galdu zuenean jakina izan dadila". 1870. urtean, Gavrilo Vitković historialari eta bibliofiloak Serbiako Ikasle Elkarteari saldu zion ale hori. XVIII. mendearen bigarren erdialdean, bigarren kopia Stefan Kostić apaizarena zen, Kotorko badiako Krtolekoa. 1847an iritsi zen Errusiara, Vuk Karadžićek Mikhail Pogodin-i Moskura bidali zionean. Hirugarren kopia Šafárik-en eskuizkribu eta liburu inprimatu zaharren liburutegi handiaren parte zen. Bosgarren alea Vuk Karadžiciena izan zen, eta geroago Mikhail F. Rayevsky-rena, 1881ean Kieveko Teologia Akademiari eman ziona. Zortzigarren eta bederatzigarren aleak Serbiako Liburutegi Nazionalarekin batera suntsitu ziren Belgradoko bonbardaketa alemaniarrekin
1941eko apirilean. Hamargarren kopia Kroaziako Marca monasterio ortodoxo serbiarraren jabetzakoa zen XVIII. mendean. XX. mendearen hasieran, Radoslav M. Grujić-ek Veliki Pašijan herriko parrokiako etxe batean aurkitu zuen. Hamahirugarren alea Georgije Mihajlović bibliofiloaren bildumaren parte zen, Inđija herrikoa, eta Matica Srpska Liburutegiari eman zion 1962an. XVI. kopia Serbiako monasterio ortodoxo batena izan zen, Gaćište herrian, Kroazian.