William II.arekin gudarostearen tamainari buruzko gatazkaren ondoren, bere heriotza goiztiarrarekin amaitu zena, oraingo erregeorde garaileek denbora gutxi galdu zuten armadaren tamaina are gehiago murrizten. Zoritxarrez, itsas armadari eskaskeria bera erakusten zioten, eta almirante independentuei baimena ematen zieten espainiar armada osoaren zati handi bat saltzeko, zeinak hain gogor garaitu baitzuen Ingalaterrako ur neutraletan, Downs uhartearen guduan.
1639koa. Politika honen zentzugabekeria argi eta garbi erakutsi zen Lehenengo Gerra anglo-holandarrean, hasieran behintzat, itsas armada holandarrak ez zuela inolako aukerarik izan Ingalaterrako ontzidiaren aurka, gutxienez barne itsasoetan, bere gutxitasun kualitatibo eta kuantitatiboaren ondorioz. Gerra oraindik hasten ari zela, De-Witt erregimenak itsasontzien eraikuntza eta itsas erreforma programa anbiziotsua hasi zuen. "Itsas armada berria" jaio zen, Holandako boterea atzerrian proiektatzeko tresna nagusia bihurtuko zena. Berrikuntza nagusia honakoa izan zen: orain hirurogei kapitainek itsas armadan betiko lan egingo zuten, eta horrek asko handituko zuen bere profesionaltasuna. Holandako itsasoetako sakontasun eskasa zela eta, holandako itsasontzi handienak ezin ziren ingeles lehen mailakoen tamainakoak izan, baina armek duten pisuaren aldea txikitu egin zen.