Egiptoar panteoian jainkoak bizi ziren, naturaz gaindiko botereak zituzten eta laguntza edo babesa eskatu zieten. Hala ere, jainkoak ez ziren beti ongileak, eta egiptoarrek uste zuten eskaintzekin eta otoitzekin lasaitu behar zirela. Panteoi honen egitura etengabe aldatzen zen, jainko berriak hierarkian sustatu ziren bitartean, baina apaizek ez zuten ahaleginik egiten mito eta istorio anitzak eta batzuetan gatazkatzaileak sistema koherente batean antolatzeko. Jainkotasunaren hainbat kontzeptu ez ziren kontrajarritzat jotzen, baizik eta errealitatearen alderdi anitzetan.
Opariak eta errezoak.