1885etik aurrera, "Itsasoetako loria"k bere bizitza luzearen gainerakoa Ozeano Bareko kostaldean igaro zuen, denbora batez San Frantziskoren eta Puget Sound-en artean nabigatzen eta batzuetan Alaskara. 1906ko martxoan, San Frantziskon saldu zuten, txalupa bihurtzeko, baina apirileko lurrikararen ondoren konpondu zuten.
eta "Berriro ere itsasora". 1911an jabe berriak izan zirenean, berriro kendu zizkioten mastak eta arrain kontserbatzeko lantegi flotatzaile bihurtu zuten, eta gero, biltegi hotz flotatzaile. 1923ko maiatzaren 13an, Seattleko hondartzan lehorreratu zen eta burdina eta kobrea berreskuratzeko erre zuten.