Niels Henrik Abel norvegiarrak eta Évariste Galois frantsesak frogatu zuten ez dagoela metodo aljebraikorik lau gradutik gorako ekuazio polinomioak ebazteko (Abel<unk>Ruffini teorema). XIX. mendeko beste matematikari batzuek hau erabili zuten frogatzen zutenean ez direla nahikoa zuzenbideak eta iparrorratzak bakarrik angelu arbitrario bat triseitzeko, kubo baten alboak kuboko baten bolumena bikoizteko eraikitzeko, ezta zirkulu jakin bateko azalera berdina duen karratu bat eraikitzeko ere. Matematikoek alferrik saiatu ziren arazo horiek guztiak ebazten antzinako greziarren garaitik. Bestalde, geometrian hiru dimentsioko zenbakien muga XIX. mendean gainditu zen espazioaren eta hiperkonplexutasunaren parametroen bidez.
Norvegieraz