Osatu esaldi hau: Sadoveanu-k Carol II.a errege autoritarioaren eta haren indar korporatiboaren, Errenazimendu Nazionalaren Frontearen, aldeko izateak monarkaren nortasun kultuan parte hartzea eragin zuen. 1940an, erregeari goraipamen eztabaidagarria eskaini zion "Revista Fundațiilor Regale" aldizkari ofizialaren bidez, eta horrek Carolen aurkari politikoak, Nicolae Mărgineanu psikologoak, Sadoveanu eta bere kolaboratzaileak "gaizkileak" direla erabaki zuen. Senatuan izandako mandatua Carolen mesede bat izan zen, George Enescu, Lucian Blaga filosofoa, Emil Racoviță eta Iuliu Hațieganu zientzialariak eta beste hainbat pertsona publiko ere onartu zituena. Ion Antonescu diktaduraren garaian, Sadoveanu ez zen oso ezaguna eta apolitikoa zen. Hala ere, Cioroianuk idazten du, Sobietar Batasunaren inbasioaren eta Errumaniaren lankidetzaren alde egin zuen Ekialdeko Frontean, Bessarabia eta Bukovinarako iparraldeko zatia berreskuratzeko aukera ikusten zuelako.
1940ko okupazio sobietarra). 1944ko udaberrian, Michael erregearen estatu kolpea erregimena bota baino hilabete batzuk lehenago, Errumaniako Alderdi Komunistak eta bere sinpatikoak akademian hurbildu zitzaizkion, Errumaniaren aliantza Alemaniako naziarekin gaitzesteko gutun ireki bat sinatzeko. Ekintza honetan parte hartu zuen Belu Zilber ekintzaile komunistaren arabera, Sadoveanuek, Dimitrie Gusti, Simion Stoilow eta Horia Hulubei bere intelektual kideek bezala, agiria sinatzeari uko egin zioten. Zilberren arabera ere, Sadoveanu-k uko egitea motibatzen zuen esanez eskutitza ez zela Antonescu-ri zuzendua izan behar, Mikel I. erregeari baizik. Hala ere, eta bere gai nagusiaz gain, "Păuna-Mică" Antonescu-ren erregimenak 1940ko hamarkadan errumaniar juduen gerra garaiko deportazioa aipatzen zuen prosa-lan bakarretako bat izan zen; "Caleidoscop" -ek ere 1941ko Iași pogromoaz hitz egiten du "gure lotsa" gisa, eta aurka zeudenak goraipatzen ditu.