1918 hasieran, beraz, mendebaldeko aurkariak baino kopuru handiagoa zuten eta garaipena lortzeko erasotzeko erabakia hartu zuten. Flandriako trenbide britainiarretan eraso egiteko Kuhlen proposamena onartu egin zen, baina lurra lehortzen zain, 1918ko martxoan, hegoaldeko fronte britainiarra irabazi zuten
Cambrai, Rupprecht armadaren hegoaldeko hegalean dauden bi armadetako tropak erabiliz. Arrakasta izugarria izan zuten eta erasoa luzatu zuten, baina ez zuten lortu Frantziako eta Britainiako armadak banatzea eta Flandriarako bideratutako baliabideak agortu zituzten. Han eraso zutenean, britainiarren eta portugaldarren lerroak hautsi zituzten, baina beren helburu estrategikotik gertu gelditu ziren. Flandriako aliatuen erreserbak agortzeko, alemaniarrek norabidea aldatu zuten hegoaldean frantziarrak jotzeko, beste behin ere aurkarien lerroak txikituz, baina erresistentzia egiteko borondatea zapuztu gabe. Alemaniarrek Flandrian berriro eraso behar zutelako Kuhl, Rupprecht eta haien artilleria-komandanteak Ludendorffekin bildu ziren irekiera-barraka egiteko planak amaitzeko, telefonoz jakin zutenean frantses eta estatubatuar eraso bateratuak alemaniarren hegoaldea txikitu zuela hegoaldean. Rupprecht-ek bere egunerokoan idatzi zuenez: "Dudarik gabe gainditu dugu aurtengo lorpenen muina". Guztiek jabetu ziren ez zutela erasoari eusteko baliabiderik, eta beraz, hasi ziren defendatzen.