Idatzi paragrafo honetako jarraipena - 40ko hamarkadako hondamendiaren ondoren, alderdiaren konposizioak aldaketa larriak izan zituen. Erakundea ahuldu egin zen 50eko hamarkadaren hasieran, kurduen laguntza handituz eta 1949-1950 aldian alderdia Kurdistanetik zuzendu zuten, Bagdadetik izan beharrean. Ia Bagdadeko buruzagi zahar guztiak espetxeratu zituzten, kurduen ardurapean zegoen hutsune bat sortuz. Garai horretan, gainera, kide juduen beherakada handia izan zen, zalantzarik gabe, garai hartan Iraketik 120.000 judu inguruk egindako exodo masiboarekin lotuta. 1952 eta 1954 artean, altxamendu sorta batek lege martziala ezartzea ekarri zuen, alderdi politiko guztiak, kultur zirkuluak, sindikatuak eta komunikabide independenteak legez kanpo uztea, eta haien buruzagiak atxilotzea. Nuri al-Saidek gobernuaren gaineko kontrol garai askotan ezarri zuen politika hori. Betidanik legez kanpoko erakundea izan zen ICPk, 1953an estatutu nazional berri bat onartu zuen, 1944ko estatututik desberdina, herri kurduaren bereizketa posiblea onartzen zuelako. Garai hartan, iturri baten arabera, 500 bat lagun ziren. 1953ko ekain eta irailean, espetxeetako baldintzen aurkako istiluak piztu ziren, lehenik Bagdaden eta ondoren Kut-en, eta, ondorioz, preso politiko komunista asko hil ziren poliziaren eskutik. Horrek nazio osoko protesta eragin zuen, eta jende asko bildu zuen alderdi komunistaren alde. 1956ko Bigarren Biltzarrean, alderdiak ofizialki panarabismo jarrera hartu zuen. 1955eko uztailean Egiptoren eta Sobietar Batasunaren arteko arma akordioak ez ezik, Suezko Kanalaren nazionalizazioak ere eragin zuen hau, ondorioz, Egiptoren aurkako eraso anglo-frantses-israeldarra.
-Ez da izango. Nasseristaren aldeko jarrera hau 1958ko iraultzaren ondoren gatazka puntu bihurtuko zen. 1958an, alderdiak iraultza eta Abd al-Karim Qasim-en gobernu berria babestu zituen, zeinak bere laguntzaz ziurtatu zuen.