Böhme-k idatzi zuen gizakiaren erorketa unibertsoaren eboluzioan beharrezko etapa bat zela. Eboluzio hori, berez, jainkoaren auto-kontzientzia osorako nahiaren ondorioa zen. Hegel-ek Kant-en, Rousseau-ren eta Johann Wolfgang Goetheren lanak eta Frantziako Iraultza liluratu zituen. Filosofia, kultura eta gizarte modernoak kontraesan eta tentsioz beteta zeuden Hegel-i, hala nola, ezagutzaren subjektuaren eta objektuaren, adimenaren eta naturaren, eta bestearen, askatasunaren eta autoritatearen, ezagutzaren eta sinesmenaren, edo Ilustrazioaren eta erromantizismoaren artekoak. Hegel-en proiektu filosofiko nagusia kontraesan eta tentsio horiek hartu eta ezagutza absolutuaren zati gisa interpretatzea zen, jakintza integrala, unitate arrazionala eta eboluzionatzen zuena.
Jainkoak bere burua guztiz ezagutzeko duen nahia