Armistizioaren ondoren, Caserta Estatu Batuetara bidali zuten. 1919ko otsailean, 1.500 soldadu estatubatuar ekarri zituen etxera, 63ko Artilleriaren, Kostaldeko Artilleriaren Korpusa barne. John Brown, 63. Artilleriako soldaduak eguneroko bat zeukan, eta bertan Caserta ontzian egin zuen etxerako bidaia deskribatu zuen 1919ko otsailean. Otsailaren 6ko arratsaldean Marseilatik abiatuta, garraioa Gibraltarrera iritsi zen hiru egun geroago, eta han ainguratu zen etxerako bidaiarako ikatz karga baten zain. Lau egunen buruan, itsasontzia abian zegoen, baina berriro atzeratu zen Atlantikoan izandako ekaitzekin Azoreen ondoan. Bidaian zehar "Caserta"n emandako otorduak ez ziren soldaduen gustukoak izan. Egunean bi aldiz "espageti, makarroi edo fideo" zerbitzatzea tarteka-tarteka eten zen pasta gabeko otorduekin, hala nola oilaskoa Washingtonen Urtebetetzearen omenez, otsailaren 22an. Tropa estatubatuarrek "Macaroni Barge" ezizena eman zioten ontziak, azkenean, New Yorkera iritsi zen otsailaren 27an. "Caserta"n ere Robert W. Louden soldadu bat zegoen, 60 urtekoa, Albuquerquekoa, Mexiko Berrikoa. Louden, Espainiar-Amerikar Gerra eta Mexikoko Espedizioaren beteranoa
Bi aldiz zauritu zuten Frantzian. Garaiko albisteek "gerran egon den estatubatuar zaharrena" izendatu zuten. Beste bidaiari bat Sultan zen, Alemaniako mezulari-txakurra. AEBetako armadako bi kapitainek adoptatu zuten Verdun inguruko lubaki alemaniar abandonatu batean aurkitu zutenean. "Caserta" Gibraltarrera eta Italiara abiatu zen martxoaren 6an.