Idazle modernoak, hala nola Ernesto Palacio, Norberto Galasso eta Jorge Abelardo Ramos, Morenoren irudia birgaitzen saiatu dira, bi muturrak saihestuz: Morenoren liberal gozoa eta berrikusleek idatzitako izugarria. Historialari horiek ez dute Bernardino Rivadavia Morenoren ondorengoa dela uste, eta Britainia Handiarekin aliantza bilatzeko proposamenak ez dira Morenoren anglofilia produktu gisa ikusten, baizik eta Lehen Juntaren aukera mugatuen adibide bat. Era berean, ez diote eraginik gehiegi ematen "Erpresentziari"..., Cisneros-i ez zion inpaktu handirik izan, nazioarteko testuinguruetan merkataritza librea onartuko zuen bezero batentzat egindako lan soil bat zelakoan. Politika gogorrak aitortuak dira, baina ez Morenori zuzenduta, baizik eta Junta osoari, eta Chuquisaca zigortzeko erabilitako neurri errealistekin alderatuta, La Pazko iraultza
, eta Túpac Amaru II.aren matxinada indigena.