Paragrafo honetarako jarraipena idatzi - Nahiz eta India independentea hasieran kolonialismoaren aurkako txapeldun gisa ikusi zen, Nazioen Elkargoarekin zuen harreman adeitsuak eta Ekialdeko Afrikako Britainiar kolonialaren politiken ikuspegi liberalak kolonialaren aurkako mugimenduen babesle leialaren irudia kaltetu zuen. Indiak Kenian eta Algerian borroka militanteak gaitzesten ditu
Afrikako independentzia lortzeko borroka armatua babestu zuen Txinaren aurka borrokatu zen. Nehruk Suezko krisian izan zuen paperen ondorioz, India Afrikatik isolatzea oso-osorik izan zen, eta soilik lau herrialdek lagundu zioten: Etiopiak, Keniak, Nigeriak eta Libiak, 1962ko Txinako eta Indiako Gerran. Gandhi lehen ministroa bihurtu ondoren, harreman diplomatikoak eta ekonomikoak zabaldu ziren Txinako eta Indiako gerran Indiaren alde egon ziren estatuekin. Gandhi negoziazioak hasi zituen Keniako gobernuarekin Afrika-India Garapenerako Lankidetza sortzeko. Indiako gobernuak ere Afrikan finkatuta dauden indiarrak ekartzeko aukera aztertzen hasi zen, bere helburu politikoen barruan, bere eragin geoestrategiko murriztua berreskuratzen laguntzeko. Gandhi-k Afrikako jatorri indiarreko pertsonak "Indiako enbaxadore" izendatu zituen. Asiako komunitatea Indiako diplomaziarekin bat egiteko ahaleginak alferrik izan ziren, zati batean indiarrek ingurune politikoki ezegonkorrean jarraitzeko ez zuten gogoagatik eta, zati batean, indiar afrikarrek Britainia Handira egindako exodoagatik, 1968an Commonwealth Immigrants Act legea onartu zenean. Ugandan, Afrikako indiar komunitateak ere jazarpena jasan zuen eta, azkenean, kanporatua izan zen Idi Aminen gobernuaren pean.