Esztergomko konderria bi konderrietako bat izan zen, zeinetan lidergoa noble arruntek osatzen zuten eta ez lider erlijioso eta politikoek (bestea Pest-Pilis-Solt-Kiskun konderria izan zen). Ez zitzaien Lord teniente maila eman, beste konderri batzuetako buruzagiek ez bezala; vice-ispán eta beste maila baxuagoak baino ezin zituzten lortu. Bi konderriak lehen aldiz batu ziren 1786an Joseph II.ak, eta hiriburu berria Tata izan zen. 1790ean hil eta gero, Esztergom eta Komárom-ek eskualdeko erdigunea izan zuten. 1848ko maiatzean, nobleen zuzendaritza bi konderrietako konderri-batzordeek ordezkatu zuten. Komáromko konderriko konderri batzordea 1848-1849ko independentzia gerraren amaiera arte funtzionatu zuen.
, baina Esztergom konderriko batzordea 1849ko urtarrilaren 15ean tropa inperialek okupatua izan zen. Gerraren ondoren, kontzejuen agintea enperadorearen errege komisarioek zeukaten. 1851ean, Danubioaren hegoaldeko ertzean zeuden konderrien zatiak Esztergom konderri bezala berrantolatu ziren, Esztergom zentroa izanda, eta iparraldeko ertzeko zatiak Komárom konderri bezala berrantolatu ziren, Komárom zentroa izanda. Erreformatutako konderri horiek 1860ra arte bakarrik egon ziren. Horren ondoren, 1848an hautatutako konderriko batzordeek lehengo egoera berreskuratu zuten. XIX. mendearen amaieran, Komárom konderriko bi herri - Lábatlan eta Piszke - Esztergom konderrira gehitu ziren, 1876ko konderrien berrantolaketan.