Krisiaren hasiera Thailandian izan zen (Thailandian Tom Yum Goong krisi gisa ezagutzen da; Thai: วิกฤตต้มยํากุ้ง) Thailandiako baht-aren gainbehera ekonomikoarekin, Thailandiako gobernuak baht-a flotatzera behartu ondoren, bere moneta AEBetako dolarrarekiko lotura babesteko atzerriko moneta falta zelako. Kapitalaren ihesaldia gertatu zen, nazioarteko kate erreakzio bat hasiz. Garai hartan, Thailandiak atzerriko zorraren zama eskuratu zuen, eta herrialdea porrotera eraman zuen bere moneta erori aurretik ere. Krisiak zabaldu ahala, Hego-ekialdeko Asiako eta Japoniako herrialde gehienek txanponak jaitsi zituzten, akzioen eta beste aktiboen merkatuen prezioak baliogabetu zituzten, eta zor pribatuaren prezipitazio handiak.
Hong Kong, Laos, Malaysia eta Filipinak