Artikulu honen jarraipena idatzi - Poloniar erromantizismoaren literatura bi aldi ezberdinetan erortzen da, biak matxinadekin definituak: lehenengoa 1820-1830 inguruan, 1830eko azaroaren altxamenduarekin bukatuz; eta bigarrena 1830 eta 1864 artean, Poloniako Positibismoa sortuz. Lehenengo aldian, erromantiko poloniarrak Europako beste erromantiko batzuen eraginpean zeuden. Haien arteak emozionalismoa eta irudimena, folklorea, landa-bizitza eta independentziaren idealen hedapena zituen. Garai horretako idazle ospetsuenak: Adam Mickiewicz, Seweryn Goszczyński, Tomasz Zan eta Maurycy Mochnacki izan ziren. Bigarren aldian (Urtarrileko matxinadaren ondoren)
), poloniar erromantiko askok atzerrian lan egin zuten, askotan okupazio botereak lur poloniarretik kanporatuak. Euren lanean nagusitu ziren askatasunaren idealak eta beren herrialdearen galdutako subiranotasuna berreskuratzeko borroka. Mistizismoaren elementuak nabarmenagoak bihurtu ziren. Garai hartan ere, "poeta-wieszcz" (nazioaren bardoaren) ideia garatu zen. "Wieszcz" erreprimitutako herriaren buruzagi espiritual gisa funtzionatzen zuen. "Erromantizismoaren bardo nagusien artean, bi garaietan hain aitortuak, Adam Mickiewicz izan zen poeta nabarmenena. Beste bi poeta nazionalak izan ziren: Juliusz Słowacki eta Zygmunt Krasiński. Erromantizismo garaiko idazle eta poeta poloniarrak honako hauek dira: