35. infanteriako brigada, 113. erregimentuan eta 67. tankeen aurkako erregimentuan, Londresko 1. dibisiora transferitu zuten. Brigadaren etorrera dibisioaren berrantolaketaren zati bat izan zen infanteriako dibisio batean. Brigadaren osaeran aldaketa gutxi izanik, Italiako Kanpainan borrokatu zuen 1943 eta 1945 artean. 36. infanteriako brigada 2. Londresko dibisiora (beste motor formazio bat) atxiki zuten, gerra bulegoaren agindupean edo korpus mailako aktibo gisa zuzenean infanteriako brigada independentea bihurtu aurretik. Azkenean, 78. infanteriako dibisiora transferitu zuten, eta brigadak (aldaketa batzuekin) Ipar Afrikako kanpainan borrokatu zuen 1942an, Siziliako inbasioan.
1943ko italiar kanpainan izan zen, 1943tik gerra amaierara arte. Infanteriako 37. brigada formazio independentea bihurtu zen, korpus mailako agintearen pean. 1941ean 7. infanteriako brigada izendatu zuten, eta ondoren, Erresuma Batuan kokatutako dibisio desberdinetara bidali zuten gerra osoan zehar. 114. Eremu Erregimentua ere Londresko 2. Dibisioa batu zen eta dibisioa jarraitu zuen 1941eko amaiera arte. Ondoren, Indiara eraman zuten eta 20. Infanteriako Dibisioa atxiki zuten eta Birmaniako kanpainan borrokatu zen. 118. erregimentua 18. infanteriako dibisiora transferitu zuten, artilleria indartzeko. Borroka egin eta errendizioan erori ziren, Singapurren bataila baten ondoren, 1942an. Dibisioko ingeniariek XII Korpusuaren Tropak bihurtu ziren, Ingeniari Erregeak, eta Bigarren Armadaren parte izan ziren 1944-1945ean Ipar-Mendebaldeko Europako kanpainan. Dibisioko seinale unitatearen bizirik atera zirenak Erresuma Batuko, Sudaneko eta Mediterraneoko eta Ekialde Hurbileko teatroetako seinale unitateetara banatu ziren.