Lehen Opioko Gerraren eta Hong Kong-en sorreraren ondoren, Macauk portua galdu zuen. Petardoak eta intsentsua ekoiztea, baita tea eta tabakoa prozesatzea ere, garai hartan kolonian funtsezko industriak ziren. Portugalek Txinaren gerra osteko ahuldadea aprobetxatu eta bere subiranotasuna aldarrikatu ahal izan zuen; Makaoko gobernadoreak 1840ko hamarkadan hasi zen Txinari lurraren urteko errenta ordaintzeari uko egiten, eta Taipa eta Coloane anexionatu zituen, 1851 eta 1864an, hurrenez hurren. Portugalek Lapa eta Montanha ere okupatzen zituen, baina horiek Txinari itzuliko zitzaizkion 1887an, Makaoren gaineko okupazio-eskubide iraunkorrak Pekingo Itun Sino-portugaldarraren bidez formalizatu zirenean. Hitzarmen honek, gainera, debekatu egiten zion Portugalei Macau Txinaren baimenik gabe ematea. Kantongo agintarien eta gobernu kolonialaren arteko gatazka tarteka izan arren, Macaoren estatusa 1910ean Portugalen eta Portugaleko iraultza errepublikanoen bitartez aldatu gabe geratu zen.
eta Txina 1911n. Guomindang-ek, gainera, Portugaleko jurisdikzioa berretsi zuen Makaon, Pekingo Ituna berrenegoziatu zenean, 1928an.