1243. urteko otsailean, Frederick enperadoreak bere armada biltzea agindu zuen apirilaren 1erako. Armada Capuan ezagutu zuen, eta maiatzean iparraldera abiatu zen Erromara, non hasi zen erasotzen eta suntsitzen castelli eta ahal zuen hondamen guztia eragin. Erroman zeuden bi kardinalek Anagni-ra ihes egin zuten, eta orain zortzi kardinalak bilduta zeudela, enperadoreari eskatu zioten, eta enperadoreak onartu egin zuen haien eskaera bere erresumara itzultzeko. Frédéricek Jacobus de Pecorara kardinala askatu zuen,
Giglioko bataila, 1241ko maiatzean. Hala ere, Frederick erregeak kardinalek elkarlanean aritu eta aita santu bat sortzea espero zuen. Eta, hala ere, konferentzia bertan behera uztea erabaki zuten. Frederiquek bere haserrea erakutsi zuen Erromaren aurka bere armada abiatuz. Erromatarrek kexatu egin ziren, hainbeste hilabeteren ondoren Aita Santua ez hautatu izana ez zela haien errua izan, baizik eta ezkutuan zeuden kardinal burugogor eta gatazkatsuena. Horregatik, Frederiquek bere armada kardinaleen eta elizaren jabetzetara bideratu zuen.