1514an hasi eta mende bat baino gehiagotan, Otomandar Inperioak eta Safavid Persiak ia etengabeko gerran aritu ziren Hego Kaukaso eta Mesopotamia kontrolatzeko. Bi estatuak Mendebaldeko Asiako potentziarik handienak ziren, eta norgehiagoka desberdintasun dogmatikoek bultzatu zuten: otomandarrak sunnik ziren, Safavidak Qizilbash sektako musulman shia sendoak ziren bitartean, eta heretiko gisa ikusten zituzten otomandarrek. Chaldiraneko gudua Anatolian Safaviden eragina ezabatu ondoren, 1532-55ko gerran otomandarrek Irak arabiarra konkistatu zuten, 1534an Bagdad hartu eta Abbassi Amasya itunaren bidez irabaziak aitortu zituzten.
Persiako Safavidak