Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: ezkontza antolatuak betidanik izan dira ohikoa Indiako gizartean. Gaur egun ere, indiar gehienek ezkontzak gurasoek eta familiako beste kide errespetatuek antolatzen dituzte. Iraganean, ezkontzeko adina gazteegia zen. Indiako emakumeen ezkontzeko batez besteko adina 21 urteraino igo da, 2011ko Indiako Erroldan. 2009an, emakumeen %7k 18 urte baino lehen ezkondu ziren. Ezkontza gehienetan, emaztegaiaren familiak dotea ematen dio senargaiari. Tradizionalki, dotea emakumearen familiaren aberastasunaren zatitzat hartzen zen, alaba batek ez baitzuen legezko erreklamaziorik bere familia jaiotakoaren ondasun higiezinetan. Normalean, eramateko baliotsuak ere sartzen ziren, hala nola bitxiak eta etxeko ondasunak, andregaiak bere bizitza osoan kontrola zezakeenak. Historikoki, familia gehienetan familiako ondasunak gizonezkoen lerrotik pasatzen ziren. 1956az geroztik, Indiako legeek gizonezkoak eta emakumezkoak berdin tratatzen dituzte herentziari dagokionez, testamenturik gabe. Indiarrak gero eta gehiago ari dira testamentua erabiltzen oinordetzan eta ondarearen ondarean, 2004an %20 inguruk testamentua erabiliz. Indian, dibortzio-tasa txikia da <unk> %1 Estatu Batuetan %40 ingurukoarekin alderatuta. Estatistikok ez dute argazki oso bat islatzen, ordea. Indiako ezkontzei buruzko inkesta edo azterketa zientifiko gutxi daude, non senar-emazteen ikuspegiak sakonki eskatzen diren. Inkesta batzuek iradokitzen dute Indiako ezkontzen arazoak munduko beste leku batzuetan behatutako joerei antzekoak direla. Dibortzio-tasak gora egiten du Indian. Hirietan, dibortzioaren ehunekoa askoz handiagoa da. Indiako dibortzioen %80 emakumeek hasten dituzte.  Zein ehuneko indiarrek erabil dezakete testamentu hau 2004rako?
Ehuneko 20