1904an prentsa debekua kendu zenean, Davainis-Silvestraitis Vilniura joan zen 1904ko abuztuan eta Petras Vileišisek sortutako liburu-dendan lan egin zuen. "Vilniaus žinios" egunkariaren editore izateko aukera izan zuen, baina baztertu egin zuten hezkuntzarik ez zuelako. Vilniusen diru sarrera egonkorrik aurkitu gabe, 1904ko abenduan San Petersburgora joan zen "Lietuvių laikraštis" egunkariaren erredakzioan lan egitera. Igande Odoltsuen lekuko izan zen.
1905eko Iraultza Errusiarra abiarazi zuen gerra. Davainis-Silvestraitis ez zegoen pozik "Lietuvių laikraštis" egunkariko lan baldintzekin eta Vilniura itzuli zen 1905eko martxoan. Hiriko hainbat gizarte lituaniarretan sartu zen eta "Viltis" eta "Šaltinis" aldizkarietan artikuluak idatzi zituen. 1905eko abenduan Vilniuko Seimas Handiaren antolatzaileetako bat izan zen. Sergei Witte, Errusiar Inperioko lehen ministroaren memorandum polemikoa sinatu zuten lau pertsonetako bat izan zen. Hala ere, Jonas Basanaviciusek Seimasaren ondoren antolatutako () taldean parte hartzeari uko egin zion, nobleziaren aurkako plataformagatik eta nekazariei lurrak banatu behar zitzaizkien eskakizunengatik. Bere jarrera gaizki ulertu zuten beste militante lituaniarrek eta Lituaniako bizitza publikotik urruntzen hasi zen.