2005ean, MITko idazketa zuzendari Pavan Sreekireddy-k idazlanen luzera eta idazlanen puntuazioa grabatu zituen SAT berrian argitaratutako idazlanetatik, eta korrelazio handia aurkitu zuen haien artean. 50 idazlan graduatu baino gehiago aztertu ondoren, aurkitu zuen idazlan luzeagoek puntuazio altuagoak ematen zituztela. Izan ere, argudiatzen du idazlan baten luzera irakurri gabe neurtuz, idazlanaren puntuazioa % 90 baino gehiagotan zuzen zehaztu zitekeela.
Saiakera hauek hutsegite faltsuak izan ziren.