Aurrekaririk gabeko isurketa bat adierazten du: milioi bat migratzailek Greziara iritsi ziren 2015 eta 2016 bitartean, Europar Batasunean asilo eskatzeko, eta 2015eko urrian 200.000 iheslari baino gehiago iritsi ziren. Ondorioz, Siriako gerra zibila areagotzea eta Jordaniako eta Turkiako mugak Siriarekin ixtea. EBko estatu kideek hainbat erantzun politiko onartu zituzten. Balkanetako estatuek ezin izan zuten migrazioa kontrolatzeko mekanismo administratiboen bidez, eta Europan sakonago sartzeko bidea irekitzea aukeratu zuten. 2015eko abuztuan, Angela Merkel Alemaniako kantzilerrak Alemaniako muga ireki zuen asilo eskatzaileentzat, Dublingo Araudia borondatez bertan behera utziz. 2015eko Parisko erasoak
errefuxiatuen egoerari buruzko estatu kideen jarrera polarizatuagoak. Greziako gobernuak ez zuen iritsi ziren migratzaileak prozesatzeko gaitasunik, eta Europako Batzordearen presioaren pean, Panos Kammenos Greziako Defentsa ministroak Frontexi muga kudeaketan laguntzea baimendu zion eta iheslariak prozesatzeko "puntu beroak" ezarri zituen. Proposatzen da planteamendu horrek bertako biztanleen eta migratzaileen segurtasuna bermatzea, Europara bidaiatzeko bide seguruagoak sortuz eta, aldi berean, haiek joan daitezkeen lekuak zorrotz kontrolatuz. Praktikan, irtenbide administratibo horiek arrisku berriak sortu dituzte migratzaileentzat, herrialde arriskutsuetara deportazioa ahalbidetuz eta baldintza txarretan eta batzuetan arriskutsutan mugagabe atxikitzea ahalbidetuz kanpaleku ofizialetan.