Paragrafo honetarako jarraipena idatzi - Arrakasta horiek kenduta, Amon-en lasterketa-ibilbidea beste behin gelditu dela ematen zuen. Itxuraz, Ensign Racingeko Mo Nunnekin topo egiteak Ensign gidatzea ekarri zuen, baina Mo Nunnek bere N175 berria oso auto azkarra zela uste zuen eta ez zituen ikusten Holandako HB Security konpainiak babestutako bi gidari holandarrak. Gijs van Lennep, 1973ko F5000 Europako txapelduna Surtees TS11 batean 1971 eta 1976an Le Mans irabazi zuena oso txirrindulari ona izan zen baina baita azken lasterketa aristokratetako bat ere. Van Lennepek, Paul Ricard-en Frantziako GP-n autoa bere debuta egin zuen eta 6. postuan amaitu zuen Alemaniako GP-n
Nürburgringen, eta bietan bizkorragoa izan zen Patrick Neve edo Amon baino 1976an. Amonek 7. postua lortu zuen Suitzako GP non-txapelketan Dijonen, James Hunt-en atzetik, Hesketh 308C atsekabetuarekin eta 12.a bi GP gidatzetan Ensign N175an Austriako eta Italiako GP-etan. Monzan, pit stop luze baten ondoren, azkenean erritmo lehiakorrean ibili zen, 4 itzuli atzerago, baina Niki Laudaren Ferrari 312T gidariarekin erritmo bera mantendu zuen zenbait itzulietan. N175 motorea moteltzen ari zenaren aukerak ebaluatuz, Amonek airboxaren lerrokatzea aldatu zuen Italiako GP egunean, eta horrek 2 segundoko irabazi bat ekarri zuen (air cooler posizioaren aldaketa bezala, Hunt-en McLaren M23-n 1976ko Frantziako GP-k ebatzitako bi segundo galdu eta irabazi zituen). Ironikoki, Amonek ez zuen sekula berriro N175 lasterketan parte hartu eta airbox altuak debekatuta zeuden hurrengo urtean Jaraman N176 lasterketan parte hartzerakoan, baina proba eta gidatzeko jenioa nahikoa izan zen Amonek beste aukera bat emateko. Nahiz eta emaitzak ez ziren nabarmenak izan, berak eta Nunnek ondo lan egin zuten elkarrekin, eta Amon Ensign-ekin bat egin zuen 1976ko F1 denboraldian.