Laburbildu artikulua.  Lehengoan, autoz Bristol-eko portura nindoan milaka auto ikusita eta bat-batean ez nuen zalantzarik izan. Han agertu ziren ibilgailu berri pila bat, eta konturatu nintzen ez zirela izaki hauek. Auto hauek ez dira oraintxe iritsi Frantziatik, Alemaniatik edo Japoniatik. Itsasoz bestaldeko bidea egiten zutenak ziren... auto ingelesak ziren, Jainkoarren! Britainiar manufakturen diseinu eta ingeniaritzaren adibideak dira. Ontzietan ontziratzear zeuden Europako beste herrialde batzuetara, Afrikara eta Asiara. Eta pentsatu nuen herrialde honen historian aldatzen ari den aldaketa handienetakoa dela. Beherantz sakatu. Iaz Ipar Britaniak 1,5 milioi auto ekoiztu zituen, gehiena 2007tik. Eta prest gaude Frantziari aurre egiteko eta Europako bigarren potentzia automobilgintzan bihurtzeko. West Midlands osoan, <unk> eta egia esan herrialde osoan <unk> milaka enpresa daude, handiak eta txikiak, autoen industria berritzeko eta hornitzeko. Eta egon zen garai bat non inork ez zuen pentsatuko hau posible zenik. 70eko hamarkada gogoratzen dut. Agian, zuk ere gogoan izango duzu. Musika aparta zen, janaria kaskarra... eta industria britainiarra belauniko. Gogoratzen dut gure autoen industria "konbentzionisten" eta "agenteen" esku zegoela, eta "British Leyland" kudeatzen zuen gizona, gure auto konpainiarik handiena, "Red Robbo" izeneko ofizial komunista bat zen, Zoritxarrez, gure garaian, britaniar autoak sarraskiaren biktima izan ziren nazioartean. Petrolioa isuri egiten zen. eta, oro har, zanpatuta eta zehaztasunik gabe egoten ziren. Oinarrian, fidagarritasun eza zen, eta hamarkadak behar izan zituzten osatzeko. Limoizko sorta bat gure produkzio zentraletik igaro zen. Eta azkenean, "Austin Allegro" deritzon astakilo barregarri hori sortu zen. Eta arrazoi bat dago...
Boris Johnsonek protesta bat egin du Ed Miliband garaitzeko "Borroka Britainia Handiaren aldean" Londreseko alkateak abisatu du biharko irabaziak "erokeria" izango direla. Kontserbadoreek 5 urte behar dituzte ekonomia berreskuratzeko.