Frantziaren presentzia Tunisian bost hamarkada igaro ondoren gertatu zen.
Frantziarrek esperientziarik ez zuten garaian, eta ez zuten kolonia bat eraikitzeko idearik. Bi herrialde hauek Otomandar Inperioaren jabetzak izan ziren hiru mendeetan, baina aspaldi irabazi zuten autonomia politikoa Istanbulgo sultanoaren eskutik. Frantziarrek iritsi aurretik, Tunisiak erreforma modernoen prozesu bat hasi zuen, baina zailtasun ekonomikoak handitu egin ziren, Europako hartzekodunen batzordea ezarri arte. Okupazioaren ondoren, Frantziako Gobernuak hartu zituen Tunisiaren nazioarteko betebeharrak. Frantziarrek garapen eta hobekuntza handiak egin zituzten hainbat arlotan, besteak beste, garraioan eta azpiegituran, industrian, finantza-sisteman, osasun publikoan eta administrazioan. Hala ere, Frantziako enpresek eta herritarrek begiko izan zuten, Tunisiako guztien gustukoa ez zen arren. Aurretik zeukaten nazio sentsazio hori hitzez eta inprimakiz adierazten hasi zen; antolaketa politikoa jarraitu zuen. Independentziaren aldeko mugimendua Lehen Mundu Gerraren aurretik ere aktiboa zen, eta indarra hartzen jarraitu zuen Frantziako oposizio mistoaren aurka. Bere azken helburua 1956an lortu zuen.