Taldeak playoff-etara aurkeztu da, txapelketa irabazteko faboritoen artean. Final laurdenetan, Tigres UANL taldeari aurre egin zioten, Estadio Universitarioan jokatu zen lehen partidan, eta Monterreyk 3-1 irabazi zuen. Kanpoko partida BBVA Bancomer-en jokatu zen, non Tigresek 2 eta 1 irabazi zuten, Monterreyri eztabaidagarri eman zitzaizkion hainbat zigor jaso arren. Monterrey finalerdietara igo zen 4x3ko garaipenarekin eta Tigresek inoiz kanporatuak ez izatearen errekorra zabaldu zuen. Finalaurrekoetan, Amerikaren aurka jokatu zuten, Estadio Aztecan 1<unk>0 galduz. Bigarren partidan, etxean aurre egin zieten eta 4x2ko garaipen dramatikoa lortu zuten, zenbait adituk play-offen historiako partidarik onenetako bat bezala deskribatu zutenan. Ligako finalera heldu ziren eta han Pachucaren aurka jokatuko zuten. Eztabaida sortu zen Carlos Sanchezek finala jokatzeko aukera izango ez zuela baieztatu zenean, Uruguaiko selekzio nazionalak Copa America Centenario-rako deitu zuelako.
-Ez da izango. Pachucaren aurkako finaletan, Monterreyk 1<unk>0 galdu zuen Estadio Hidalgon, Franco Jara aurrelariak sartu zuen gol bakarra. Bigarren etapa Estadio BBVA Bancomer-en jokatu zen, aurreko urtean inauguratu zenetik lehenengo finala izan zena. Maiatzaren 29an, 53.000 ikusleen aurrean, finala jokatu zen. Monterreyk golaketa ireki zuen 39. minutuan Dorlan Pabonen jaurtiketa batekin, 1<unk>1 aggregatua berdintzeko. Oscar Perez atezain beteranoak Pachucaren hainbat saio garrantzitsu egin zituen, eta partiduaren azken minutuetan, Victor Guzmanek 93. minutuan egindako buru-kolpea Pachucari titulua eman zion, Mexikoko hedabideek Monterreyren porrot bihotz-hauste bat bezala deskribatu zutenan.