1943ko maiatzaren erdian hasi zen
Kasu Beltza eta bere hasierako faseetan, Lim-Sandžak Chetnik Detachment (LSCD) -ko 2.000 gizon inguru, Đurišić barne, alemaniar indarrek harrapatu zituzten. Hurrengo asteetan, italiarrek Txetnik gehienak desarmatzen zituzten Montenegron, eta Txetnik komandante ugari harrapatu eta Italiako espetxean atxilotzen zituzten, LSCDko langile asko barne. Hasieran, Đorđije Lašićek txetnik talde sakabanatuak bildu zituen Đurišić-en kontrolpean zegoen lurraldean. Lašić eta Đurišić gatazkan zeuden lehenago eta Đurišićen lagun ohiek ez zioten konfiantzarik. Perhineken oniritziarekin, Txetnik erakundea eta LSCDko langile berriak berregin zituzten eta Mihailovici proposatu zioten Lukačević haien komandante izendatzea. Mihailovićek proposamen hau onartu zuen eta Vojislav Lukačevićek Đurišić ordezkatu zuen destajuko gainerako gizonen komandante gisa eta, Perhinekin batera, Beranera etorri zen 1943ko uztailaren 14an. Perhinek eta Mihailovićek etengabeko komunikazioa mantendu zuten irrati telegrafiaren bidez.