Osatu esaldi hau: 1918an, Rarańzako erasoaren ondorioz, Austriako Armadako 2. Korpusu Laguntzaile poloniarreko komandante gisa, Hallerrek Austro-Errusiako fronte lerroa hautsi zuen Ukrainaraino, non bere tropak uztaile poloniarrekin bat egin zituen, Armada Tsarista utzi zutenak. Brest-Litovskeko Itunaren aurka protesta egin zuen eta errusiarren aurka borrokan jarraitu zuen Poloniar Legioetako bere II. brigadarekin (gerora, Poloniar II. Korpusoaren 4. eta 5. Errifle Dibisioak). Alemaniarren presioaren ondorioz, Brest-Litovskeko Bakearen ondoren, Poloniako tropen presentzia legez kanpokoa zen, eta
1918ko maiatzaren 10ean, Kaniów-en poloniarren eta alemaniarren arteko batailan, bere gorpua atxilotu zuten, eta brigadierrak Moskura ihes egitea lortu zuen. Ondoren, Murmanskeko bidez, Frantziara iritsi zen 1918ko uztailean, eta Poloniako Batzorde Nazionalaren izenean Armada Urdina (frantses uniformeen kolorearen arabera, "Hallerren Armada" ere deitua) sortu zuen. Hurrengo hilabeteetan, Alemaniaren aurka borrokatzeko aliatu izango zen armada. 1919an, armada berriaren buru zela, Poloniara iritsi zen eta Ukrainako frontean bidali zuten. 1920an, Hallerrek Pomerania hartu zuen eta Danzigera (Gdańsk) sartu zen Poloniaren izenean, eta Poloniar-Sovietar Gerran boluntarioen armada bat agindu zuen. Armadako inspektore nagusia eta Gerra Kontseiluko kidea ere izan zen.