Osatu esaldi hau: Otsaileko Iraultzako hildakoen ehorzketak Marteko Zelaiaren joera hasi zuen iraultzaren zerbitzura eta botere sobietarraren lorpenean hil zirenen panteoi bihurtzeko. Lehen banakako ehorzketa, V. Volodarskiren ehorzketa, 1918ko ekainaren 23an izan zen. Volodarsky, Errusiako Batzorde Eragile Nagusiaren Presidiumeko kidea, hiru egun lehenago erail zuten. Urte hartan beste hileta batzuk izan ziren, besteak beste, 1918ko abuztuan erail zuten Moisei Uritsky Petrogradeko Txekaren presidentea eta 1918ko uztailean Yaroslavlko matxinadan hil zuten Semyon Nakhimson. Urte horretan beste hileta batzuk egin ziren, Urriko Iraultzan hildako batzuk lurperatu zituztenean. Urriko Iraultzaren lehen urteurrenean, Marteko zelaiari "Iraultzaren Biktimen plaza" izena jarri zioten, eta batzuetan "Iraultzaren Biktimen hilobien plaza" deitzen zitzaion. Norbanakoen ehorzketak hurrengo urteetan zehar jarraitu ziren, Gerra Zibileko komandante A. S. Rakov 1919an eta Errusiako Batzorde Exekutibo Zentraleko kide 1920an. Beste hileta komunitario batzuk, Finlandiako Alderdi Komunistako zortzi kideak,
Kuusinen Klubeko gertakaria 1920an, Petrogradeko 3. Erregimentuaren zazpi ofizial hil ziren erregimentua 1919an desertatu zenean, eta Letoniako Tiratzaileen lau kide hil ziren 1920ko Yaroslavl altxamenduan.