Ondorengo esaldia osatu: 18.000 gizonekin, Wellingtonek San Sebastián hiri frantsesa hartu zuen, Louis Emmanuel Rey brigadier nagusiaren agindupean, uztailaren 7tik 25era iraun zuten bi setio egin ondoren (Wellington indar nahikorekin abiatu zen Soult mariskalaren kontra-erasoari aurre egiteko, Graham jenerala utzi zuen indar nahikoren agintean hiritik irteteko eta laguntza lortzeko); eta 1813ko abuztuaren 22tik abuztuaren 31ra. Britainiarrek galera handiak izan zituzten erasoetan. Hiria, berriz, anglo-portugaldarrek arpilatu eta erre zuten: ikus San Sebastiango setioa. Bitartean, frantses goarnizioa Zitadelara erretiratu zen, eta, bonbardaketa gogor baten ondoren, bere gobernadoreak irailaren 8an errenditu zen, goarnizioa hurrengo egunean ohore militar osoz atera zenean. Donostia erori zenean, Soult haren bila joan zen, baina Veracruzera heldu baino lehen...
San Marcial Espainiako Galiziako Armadak atzera bota zuen Manuel Freire jeneralaren agindupean. Zitadela irailaren 9an errenditu zen, setio osoan galerak 4.000 aliatu eta 2.000 frantses izan ziren. Wellingtonek ezkerreko eskua Bidassoa ibaiaren beste aldera botatzeko erabakia hartu zuen, bere posizioa sendotzeko eta Fuenterrabiako portua segurtatzeko.