Mackek berriz ere nabarmendu zuen bere burua Neerwinden-en eta Coburg eta Dumouriez-en arteko negoziazioetan paper nagusia izan zuen. Quartermaster-general gisa zerbitzatzen jarraitu zuen, eta orain cuirassier erregimentu baten buruzagi titular ("Inhaber") izendatu zuten. Famars-en zauri bat jaso zuen, baina 1794an berriro ere zerbitzu aktiboan aritu zen, azkenik jeneral nagusia izendatuta. Baina ez zen bidezkoa.
1793ko martxoaren eta apirilaren arteko arrakastak izan baziren ere, Mack-ek ez zuen kontrolik, eta gerora ez zuen mesederik izan militarrentzat. Enperadorea, orain Frantzisko II.a, bere aldekoa izan zen eta 1797an Mack Feldmarschall-teniente izendatu zuten, eta hurrengo urtean, enperadorearen eskaera pertsonalean, Napoliko armadaren agintea onartu zuen. Ezin zuen ezer egin bere aginte berriaren materiala frantziar tropa iraultzaileen aurka, eta denbora gutxira, bere gizonek erailtzeko arriskuan, Frantziako kanpamenduan babestu zen. Hasiera batean, bere herrialdera doako pasaportea agindu zioten, baina Napoleonek agindu zuen Frantziara bidaltzeko gerra gatibu gisa.