Alderdi Errepublikanoak bere lehen biltzar nazionala Pittsburghen, Pensilvanian, 1856ko otsailaren 22an abiatu zuen. Batzar honek Batzorde Exekutibo Nazionala hautatu zuen eta lurralde askeetan esklaboak izatea ahalbidetzen duten legeak baliogabetzea eta "edozein lurraldetan esklaboaren bidezko erresistentzia konstituzionala" aldarrikatzeko ebazpenak onartu zituen, Kansaseko esklabutzaren aurkako pertsonak defendatuz, eraso fisikoaren eraginpean zeudenak, eta Franklin Pierce-en "oraineko Administrazio Nazionala" "erresistentziara eta boteretik kentzera" deitu zuen, "esklaboen botereak nazioaren nagusitasunerako egin duen aurrerapenarekin identifikatzen baita". Izendatzeko lehen bilera nazionala
1856ko ekainean izan zen, Filadelfian. John C. Frémont lehendakari izateko hautagai izan zen 1856an. "Lur libre, zilar libre, gizon libre, Frémont eta garaipena!" Frémont-en eskaintza porrot egin zuen arren, alderdiak oinarri sendoa erakutsi zuen. Ingalaterra Berrian, New Yorken eta iparraldeko Mendebalde Ertainean nagusitu zen eta Iparraldeko gainerako lekuetan presentzia sendoa zuen. Ia ez zuen laguntza hegoaldean, non 1856-1860 urteetan erabat salatu zuten gerra zibila mehatxatzen zuen indar zatiketaria zela.