Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Schiehallion esperimentua 1856an Henry Jamesek errepikatu zuen, Ordnance Surveyeko zuzendari nagusiak, eta horren ordez, Edinburgheko erdialdeko Arthur's Seat muinoa erabili zuen. Ordnance Survey-eko baliabideekin, Jamesek 21 kilometroko erradiora zabaldu zuen bere inkesta topografikoa, Midlothiako mugaraino eramanz. 5.300 kg·m-3 inguruko dentsitatea lortu zuen. 2005eko esperimentu batek 1774ko lanaren aldaketa bat egin zuen: zenituko desberdintasun lokalak kalkulatzearen ordez, esperimentuak pendulu baten aldiaren konparazio oso zehatza egin zuen Schiehallionen goiko eta beheko aldean. Pendulu baten periodoa g-ren funtzioa da, grabitazioaren azelerazio lokala. Penduluak astiroago ibiliko dira altueran, baina mendiaren masa ezberdintasuna murriztuko du. Esperimentu honek 1774koak baino askoz errazago egiteko abantaila du, baina nahi den zehaztasuna lortzeko, beharrezkoa da penduluaren periodoa milioi bateko zati batean neurtzea. Esperimentu honek 8,1 ± 2,4 × 1024 kg-ko Lurraren masaren balioa eman zuen, 7.500 ± 1.900 kg·m-3-ko batez besteko dentsitateari dagokiona. 1774ko taldeak ezin izan zituen faktoreak kontuan hartu ahal izan zituen datu geofisikoko berrazterketa moderno batek. 120 km-ko erradioko altuera-eredu digital baten onurarekin, Schiehallioneko geologiaren ezagutza asko hobetu zen, eta, bereziki, ordenagailu bat, 2007ko txosten batek 5.480 ± 250 kg·m-3ko lurraren batez besteko dentsitatea eman zuen. 5.515 kg·m-3 zenbaki modernoarekin alderatuta, Maskelyne-ren behaketa astronomikoen zehaztasunaren lekukotasuna zen.  Galdera: Nork egin zuen esperimentu hori lurraren dentsitatea ikusteko?
Henry James. Ez dut ulertzen.