1810ean Boyen ministro militarreko zuzendari egin zuten. Prusiako armadaren berreraikitzean Scharnhorsten laguntzaile lanetan aritu zen, baina 1812an Prusiaren eta Frantziaren arteko aliantzaren ondorioz, koronela izateari uko egin zion eta Viena eta San Petersburgora joan zen. 1813ko gertaerek prusiar zerbitzura deitu zuten: koronel gisa, Kalisz-eko basetik Saxoniaraino Errusiako armadarekin batera joan zen. Lützeneko gudua eta gero
1813ko maiatzaren 2an, muga zaindarien eta azkenik Berlingo defentsaren arduraduna izan zen. Baina su-etenaren garaian, Frederick William III.ak 3. Armadako Estatu Nagusiaren buru izendatu zuen. Hala, Boyenek 1813 eta 1814ko batailetan eta eskrimaletan parte hartu zuen eta generala izendatu zuten.