Newey-k araudi tekniko berria aprobetxatu zuenez, eta Williams-ek Renault motorrak galdu zituenez, McLarenek txapelketarako erronka egin ahal izan zuen berriro ere; "F1 Racing" aldizkariak adierazi zuen txapelketarako itxaropenak handitzeko modu bakarra Michael Schumacher kontratatzea zela, Ferrariren txapeldun bikoitza. Häkkinen-ek eta Coulthard-ek lehen sei lasterketetako bost irabazi zituzten, nahiz eta taldeko "brake steer" sistema debekatu, atzeko balaztak banaka funtzionatzea ahalbidetzen zuena, azpirakortasuna murrizteko, Ferrarik Brasilgo bigarren lasterketan protestatu ondoren. Schumacherrek eta Ferrarik eskaini zuten lehiakortasun handiena, lehena puntuetan berdindu zen Häkkinenekin bi lasterketa falta zirela, baina Häkkinenek irabazi zuen Luxenburgoko eta Japoniako Tourrean.
Grand Prixek gidarien txapelketa eman zioten, eta McLarenek, eraikitzaileena. Hurrengo denboraldian Häkkinenek bere bigarren Gidarien Txapelketa irabazi zuen, baina gidariaren akatsak eta akats mekanikoak konbinatuz, taldeak Konstrukzioen txapela galdu zuen Ferrariren eskutik.