Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: Parajanovek lau urte bete zituen bost urteko zigorretik, eta geroago bere askatasun goiztiarra Louis Aragon poeta eta eleberrigile surrealista frantsesaren, Elsa Triolet poeta errusiarraren (Aragonen emaztea) eta John Updike idazle estatubatuarraren ahaleginei esker lortu zuen. Bere askapen goiztiarra Leonid Brezhnevek, Sobietar Batasuneko Alderdi Komunistako idazkari nagusiak, baimendu zuen, ustez, Brezhnevek Moskukoiko Bolshoi Antzokian Aragon eta Trioletekin izandako topaketaren ondorioz. Brezhnev-ek galdetu zionean laguntzarik eman ahalko ote zuen, Aragonek Parajanov askatzea eskatu zuen, 1977ko abenduan. Kartzelan zegoela, Parajanov-ek panpin miniaturazko eskultura ugari sortu zituen (batzuk galdu egin ziren) eta 800 marrazki eta collage inguru, horietako asko geroago Yerevan-en erakutsi ziren, Sergei Parajanov Museoa orain behin betiko kokatuta dagoen lekuan. (Museoa 1991n ireki zen, Parajanov hil eta urtebetera, eta 200 lan baino gehiago eta Tbilisiko bere etxeko altzariak biltzen ditu.) Kanpalekuan egin zituen ahaleginak behin eta berriz arriskuan jarri zituzten kartzela zaindariek, materialik gabe utzi eta ero deitu ziotenak, haien ankerkeria soilik Moskutik "zuzendaria oso talentuduna dela" aitortu ondoren. Kartzelatik Tbilisira itzuli ondoren, zentsura sobietarraren zaintzak Parajanov-i bere zinemako jarduerak jarraitzea eragotzi zion eta espetxean zehar hezi zituen arte-aukeraetara bideratu zuen. Kolaje izugarri konplexuak egin zituen, marrazki abstraktuen bilduma handia sortu zuen eta arte ez zinematografikoaren beste bide ugari jarraitu zituen, panpin gehiago eta jantzi bitxi batzuk josten.  Galdera: Zer nolako gauzak egiten zituen josten?
Panpinak eta mozorro bitxiak.