Osatu esaldi hau: "Stanfordeko Memorialaren eliza bi lurrikara handi jasan ditu"...
1906ean eta 1989an. Nahiz eta asko kaltetu, eliza zaharberritu egin zuten bietan. 1906ko lurrikarak elizaren zati handi bat suntsitu zuen, dorrea bota, hormak apurtu eta "konponbiderik gabeko zauriak" eragin zizkion elizako mosaikoei eta Carrarako marmolezko estatuari. Kaltearen larritasunaren arrazoi nagusia izan zen elizaren jatorrizko eraikuntzak ez zuela lortu gurutzatzeko egitura inguruko harlanduzko eta teilatu-egiturekin lotzea. Lurrikarak eliza jo zuenean, gurutzatzeko egitura eraikinaren gainerako zatietatik independente mugitu zen, ekialdeko eta mendebaldeko transeptoen gaineko teilatuetan zulo handiak eginz, nabean eta elizan. Bere jatorrizko 12 aldetako, 80 oineko dorrea eta bere erlojuaren dorre ondokoa kanselaren teilatuaren gainean erori ziren, dorrearen kupula suntsituz, "freskoz osatutako Jainkoaren begiaren interpretazio victoriarra, malkoz osatua, kerubinez eta izar jaurtitzailez inguratua". Hondakinek hamar apostoluen marmol eskulturak suntsitu zituzten, aldarea apaintzen zutenak.