Nahiz eta itsas garraioa araututa egon, Qianlong enperadorearen administrazioa ahalegin handia egiten zuen mendebaldeko merkatarien eskakizunak betetzeko. Mendebaldeko laguntzaileak kontratatu zituzten, beren herritarrak laguntzeko. Neguan Makaon geratzeko agindua bertan behera utzi zen, eta mendebaldeko merkatarientzako elikagai, edari eta oinarrizko hornikuntzen gaineko zerga salbuetsi zen, eta mendebaldekoei eta haien ondasunei babesa eman zitzaien. Qing legearen arabera, merkatari txinatarrei debekatu zitzaien atzerritarrak auzitara eramatea, Qianlong enperadoreak uste baitzuen atzerritarrak ondo tratatzea funtsezkoa zela gobernuarentzat. 1806an, Txinako funtzionarioek britainiarrekin konpromisoa hartu zuten itsasgizon britainiarrek txinatar bat hil zutelako, mendebaldarrek Txinako legearen arabera zigortzeari uko egin zioten arren, bertako herritarrek justiziaren akats gisa jotzen zutena protestatu zuten arren. 1816an, Jiaqing enperadoreak enbaxada britainiar bat kaleratu zuen, makurtu nahi ez zutelako, baina barkamen gutun bat bidali zien opariekin (britainiarrek biltegi batean bota zituzten, irakurri gabe). Qianlong enperadoreak Macartney jaunari urrezko zetroa eman zion, bakearen eta aberastasunaren sinbolo garrantzitsua, baina britainiarrek baliogabea zelako baztertu zuten. Bestalde, britainiarrek txinatar legeak eta oharrak ez zituzten aintzat hartu. Britainiarrek tropak lehorreratu zituzten Macaon, nahiz eta Txinako eta Portugalgo akordio batek atzerriko indarrak Macaotik ateratzea debekatu, eta, ondoren, 1812ko Gerran, ontzi amerikarrak erasotu zituzten Kantoneko barne portuan (amerikarrek aurretik ontzi britainiarrak lapurtu zituzten Txinako uretan ere). Horiek, britainiarrek Nepali Tibet inbaditzean eman zioten laguntza eta geroago britainiarrek Nepali inbaditu zutenean.
Estatu Txinatarra bihurtu zenean, Txinako agintariek zenbait susmo jarri zituzten britainiarren aurka.