1918ko martxoaren 21ean, alemaniarrek Alemania inbaditu zuten.
-Ez da izango. Hiru egun lehenago ofentsiba hasi zenean, Gobernuak ez zekien zeinen larria zen mehatxua. Petain jenerala zain zegoen eta eraso nagusiaren zain zegoen Compiègne-ko bere sektorean, gertatu zen lekutik 120 kilometrora hegoaldean. 1917an Ekialdeko Frontean garaipena lortu ondoren, alemaniarrek arreta jarri zuten Mendebaldeko Frontean 1917-18ko neguan, ekialdean zeuden batailoiak trenbide bidez Frantziara lekualdatuz. 1918ko udaberrian Alemaniak mendebaldeko frontean 200 dibisio baino gehiago zituela uste zen (Frantziakoak 100 eta Ingalaterrakoak 50). Martxoaren 21ean alemaniarrek inbaditu zutenean, bere indarrak kontzentratu egin ziren eta aliatuak beren puntu ahulagoan harrapatu zituzten. Ingelesen eta frantsesen lerroen arteko mugan. Hainbat faktoreek lagundu zieten: 1) B.E.F.-ek berriki 28 milako lerro luzeago bat estaltzeko, 2) buruzagitza zibilak agindu zuen soldaduen erreserba zentralaren falta, baina militarrek ez ikusiarena egin zuten, 3) alde bakoitzeko dibisioko erreserben aurre-desplotazioa behar ziren lekuen aurkako lekuetara, 4) buruzagi aliatu orokorraren falta, krisi garai batean, buruzagi militarrek beren interes nazionalak zaintzea eragin zuena, eta ez orokorrena, 5) Infanteriako dibisio alemaniarrak "stormtroopers" izeneko soldaduen forma berrietara birziklatzea, 6) eguraldi lehorra, bestelako lurra gogorra egiten zuen, 7) erasoaren lehen bi egunetako goizean dagoen lainoa, eta sorpresa erabatekoa.