Hurrengo aurrerapen nagusia 1940ko hamarkadan izan zen, Linus Pauling-ek Ehrlich-ek proposatutako giltzarriaren eta gakoaren teoria baieztatu zuenean, erakutsi zuenean antibodien eta antigenen arteko elkarrekintzak beren osaera kimikoaren araberakoak zirela. 1948an, Astrid Fagreaus-ek aurkitu zuen B zelulak, zelula plasmikoen formakoak, antibodiak sortzeaz arduratuta zeudela.
Antigorputzen proteinaren egitura deskribatzen du.