Behin eta berriz, azkenean, gaixotasunaren adierazpenak ez dira batere egokiak, eta, ondorioz, pertsona batek arazoak ditu, eta, ondorioz, ezin du bere burua zaindu, eta, ondorioz, ezin du eguneroko bizitzako jarduera gehienak egin. Hizkuntza zailtasunak agerian geratzen dira, hiztegia gogoratzeko ezintasunagatik, eta horrek hitz-aldaketa okerrak (parafasiak) eramaten ditu. Irakurketa eta idazteko gaitasunak ere pixkanaka galtzen dira. Motorren sekuentzia konplexuak gutxiago koordinatzen dira denborarekin eta AD aurrera egiten duen heinean, beraz, erortzeko arriskua handitzen da. Fase honetan, memoriaren arazoak okerrera egiten dute, eta pertsona batek gertuko senideak ez ezagutzea erraztu daiteke.
lorratzean, haserretzean, afekzio labilean, negar egitera bultzatzean, erasokortasun ekintzak burutzean, edo zaintzaileari muzin egitean.