1942ko hasieran, NEAren kontrolpean USAAFeko hainbat bonbardaketa-formazio aritu ziren, besteak beste, Port Moresbyko 8. bonbardaketa-eskadroneko A-24 Banshees eta Townsvilleko 435. bonbardaketa-eskadroneko B-17 Flying Fortresses (hasieran "Kangaroo Eskadron" bezala ezaguna). Apirilaren 20tik aurrera, RAAFeko borroka-azpiegitura guztien gaineko aginte operatiboa, eremu-komandoak barne, Hego-mendebaldeko Pazifikoko Eremuko Komandoaren (SWPA) menpeko Aliatuen Aireko Indarren (AAF) Kuartel Nagusian inbertitu zen. Horren ondorioetako bat USAAF eta RAAFeko langileen integrazioa izan zen. RAAF-en historia ofizialaren arabera, nahiz eta "gerra antolatzeko metodo praktiko bat baino keinu diplomatikoagoa izan", bi zerbitzuetako langileei elkarri azkar egokitzeko aukera eman zien eta "Ipar-ekialdeko Eremuan, adibidez, giroa zoriontsua zen eta langileak oso kooperatiboa". Koraleko Itsasoko batailaren ondoren
maiatzean, USAAF unitateak ez ziren gehiago RAAF kontrolpean jarduten NEAn, baina zuzenean AAFeko goi mailako ofizialek agintzen zuten; NEAko zeregin operatiboen ardura orokorra AAFri transferitu zitzaion uztailaren amaieran.