1920ko azaroan, Errusiako Hegoaldeko armadaren porrotaren ondoren, Errusiako apezpiku asko Krimeatik Konstantinoplara joan ziren, orduko okupazio garaian.
Frantziako, Italiako eta Ingalaterrako indarrek. Jakin zutenean Pyotr Wrangel jeneralak bere armada mantentzeko asmoa zuela, era berean, erabaki zuten Errusiako eliz erakundea atzerrian entity berezi gisa mantentzea. 1920ko azaroaren 19an, Eliza Behin-behineko Agintaritzak "Duke Handia Alexader Mikhailovich" itsasontzian bildu zen, Antonius Metropolita (Khrapovitsky) buru zela. Antonius Metropolita eta Benjamin (Fedchenkov) gotzaina izendatu zituzten erakundearen kanonizazioa aztertzeko. 1920ko abenduaren 2an, Doroteo Prusiako Metropolitoaren baimena jaso zuten, Konstantinoplako Patriarkatua Ekumenikoaren tenentea, " biztanleriaren zerbitzurako [...] eta herrialde ortodoxoetako errusiar kolonietako bizitza elizkizunaren gainbegiratzeko aldi baterako batzorde bat (epitropia) sortzeko Patriarkatua Ekumenikoaren agintepean "; batzordeari Aldi baterako Kanpoherrietako Eliz Goi Administrazioa (THCAA) deitu zitzaion.