Benetton-etik Fordeko lantegi-talde gisa funtzionatzen zuten, Haas Lola taldearen papera hartuz. Turbo-kargatzeari uko eginez, argi zegoen DFV/Y/Z diseinu ohoragarria ez zela lehiakorra Honda eta Renault-ren eskaintza berriekin, V10 motorrak eraikitzen zituztenak 1989rako eta harago, eta Ferrari-k ezagutzen zutena eraikitzen zutenak, V12 (Lamborghini F1era 1989an sartu zen eta Ferrari bezala, V12 bidea ere jarraitu zuen). Horri aurre egiteko, aldaketa drastikoak egin ziren 1988ko DFRn. Nahiz eta azaleko DFV-diseinua izan, aurreko bertsioetatik DFR-ra eraman zen ezaugarri bakarra 90° V8 motorraren oinarrizko arkitektura izan zen. DFR bezero guztien eskura jarri zen 1989an, Benetton taldeak ere motor hau erabili zuen 1989ko British Grand Prix arte.
-Ez da izango. DFR-ak 1991ko denboraldian aurre egin zuen, HB bezalako balbula pneumatikoen motor berrien biraketa gaitasun handiagoek gainditu zuten arte, eta urte hartako Australian Grand Prix-an erabili zuten Footwork, Fondmetal, Larrousse eta Coloni taldeek, DFV-ren lehen lasterketatik ia mende laurdena igaro ondoren. Bere heriotzaren unean, hobekuntza etengabeak DFR potentzia irteera 1967ko jatorrizko DFV baino ia % 60 handiagoa izan zuen.