Historialari batzuek erromatar zalditeriari egin zioten mesprezuaren arrazoi nagusia...
Trebia eta Cannae-n, Hannibal kartagotar jeneralaren eskuetatik sufritu zuena azken honen Italiako inbasioan (218-6 K.a.). Baina Sidnellek nabarmentzen du atzerakada horiek ez zirela erromatarren errendimendu eskasagatik, ohiko ausardia eta tinkoziaz borrokatu baitziren, baizik eta Hannibalen zalditeriaren kopuru askoz handiagoagatik eta bere Numidiako zalditeria arinak eskainitako malgutasun operatiboagatik. Hannibalek Alpeetan zehar ekarri zuen zalditeria indartsua (6.000 gizon), espainiar zalditeriaz eta numidiar argiaz osatua, handitu egin zen Italiako iparraldeko galiar tribu gehienen atxikimenduagatik, beste 4.000 eskainiz, bere zaldiak bere indar osoaren % 20raino. Cannan, 6.000 erromatar zaldi (Italiako konfederatuak barne) 10.000 kartagotarren aurka zeuden, eta erromatarren eskuin hegalean, 2.400 erromatar zalditeriak, seguruenik, 2 eta 1 baino gehiagoko gutxiengoa izan zuten Hannibalen espainiarrek eta galiarrek. Hego horretan zehaztu zen Cannako erromatar hondamendia, erromatar zalditeria gainezka eta hautsita geratu baitzen. Polibioren hitzetan: "Espainiako eta zeltako zaldiak ezkerreko hegalean (Karthagoak) erromatar zalditeriarekin harremanetan jarri bezain laster... sortu zen borroka benetan basatia izan zen... Behin bi armada elkarturik zetozen eta zaldi gainetik jaitsi ziren eta oinez borrokatu ziren, gizonaren aurka. Hemen kartagotarrei garaipena eman zien azkenean, eta, nahiz eta erromatarrek etsi eta etsi borrokatu, gehienak hil egin zituzten". Erromatarrek zalditik jaisten zirela erabili izan da erromatar zalditeriaren tesia babesteko, zalditerian konfiantzarik ez zutela eta, egia esan, infanteriako zalditeria bat besterik ez zela. Baina kartagotar zalditeria ere zalditik jaitsi zenez, Livioren azalpena sinesgarriagoa da, zalditeriaz borrokatzea ez zela praktikoa erromatar infanteriaren eskuineko hegalaren eta Aufidus ibaiaren arteko espazio murritzean.