Trachenberg plana 1813ko Alemaniako kanpainan sortutako estrategia bat izan zen, Seigarren Koalizioaren Gerran, eta Trachenberg jauregian egindako konferentziaren izena hartu zuen. Planak frantziar enperadorearekin, Napoleon I.arekin, aurrez aurre borrokatzea saihesten zuen, enperadoreak gudan zuen indar legendarioaren beldurrez. Ondorioz, aliatuek Napoleonen mariskal eta jeneralak banaka erasotzea eta garaitzea pentsatu zuten, eta horrela bere armada ahultzea, beraiek ere garaitu ezin zuen indar ikaragarria eraikitzen zuten bitartean. Napoleonen porrotaren ondoren erabakia hartu zuen.
Bautzen eta Dresden. Planak arrakasta izan zuen, eta Leipzigeko guduan, aliatuek abantaila numeriko nabarmena izan zutenean, Napoleonek porrot handia izan zuen eta Alemaniatik Rhinera eraman zuten. Plan hori aurreko bi lanen elkargunea zen: Trachenbergeko Protokoloa eta Reichenbacheko Plana, Seigarren Koalizioko Josef Radetzky von Radetz eta Suediako Charles John printzearen (Jean-Baptiste Bernadotte Napoleonen mariskal ohia) egileak idatzitakoak, "Grande Armée"ren taktika eta metodoekin esperientzia izan zutenak, baita Napoleonen gaineko ikuspegi pertsonala ere, balio handikoa izan zen. Aurreko bi planen bertsio konbinatu eta eraldatua Trachenberg plana bezala ezaguna egin zen.