1907an, Marrakexen, Emile Mauchamp hil zutenean, frantsesek aitzakiatzat hartu zuten Oujda ekialdean inbaditzeko, Casablancan, aduana ustiatzearen aurkako matxinada bat, hiri hura bonbardatzeko eta inbaditzeko aukera gisa.
Mendebaldean. Agadirko krisiak tentsioak areagotu zituen Europako herrialde boteretsuen artean, eta Fesko Ituna ekarri zuen (1912ko martxoaren 30ean sinatua), Maroko Frantziaren protektoratu bihurtu zuena. Frantziako eta Espainiako estatu buruek sinatutako bigarren itunean, Espainiari Marokoko iparraldean eta hegoaldean eragin eremu bat eman zitzaion 1912ko azaroaren 27an. Iparraldeko zatia Marokoko protektoratu espainiarra bihurtu zen, eta hegoaldeko zatia El Aaiunetik gobernatzen zen, Saguia El Hamra eta Marokoko Espainiako Koloniaren arteko buffer eremu gisa. Fezeko itunak 1912ko Fezeko istiluak eragin zituen. 1923ko abenduan sinatutako Tanger Protokoloaren bidez, Tangerrek estatus berezia jaso zuen eta nazioarteko eremu bihurtu zen, nahiz eta, Bigarren Mundu Gerran, 1940tik 1945era Espainia frankistak okupatua izan zen.