Idatzi paragrafo honen jarraipena Gautierrek ez zuen bere burua dramaturgo bezala ikusten, gehiago poeta eta ipuin kontalari bezala baizik. Bere antzezpenak mugatuak izan ziren bizi zen garaia zela eta; 1848ko Iraultzan
, antzoki asko itxi zituzten eta horregatik antzezlanak urriak ziren. Mendearen erdialdean nagusi izan ziren antzezlan gehienak konformismoa eta formula konbentzionalak aldarrikatzen zituzten antzerkigileek idatzi zituzten, eta klase ertaineko ikusle zuhurrei eskaini zieten. Ondorioz, Gautierren antzezlan gehienak ez ziren inoiz argitaratu edo ez ziren gustura onartu.