Osatu esaldi hau: Silla dinastian hasiz (K.a. 57 <unk> 935 AD) eta gero Goryeo dinastian (K.a. 918 <unk> 1392), budismoa estatu erlijioa zen eta behi-haragia jatea immoralkotzat jotzen zen eta hasieran desanimatzen eta gero debekatzen zen (behiak gizakien lan lagun gisa hartzen ziren). Orokorrean, animalien bizitza sakratutzat jotzen zen eta haragia jatea gutxienekoa zen; hala ere, itsaskiak jatea ohikoa zen. Goryeo dinastiaren azken aldian, txakurren haragia jatea Khitandar nomadek sartu zuten, gerrako errefuxiatu gisa Goryeora sartu zirenak
Mongoliarren inbasioa. Inbaditzaile mongoliarrek behi-haragia debekatzea kendu zuten eta beren agintaldian haragia kontsumitzea legeztatu zuten. Joseon dinastiaren garaian (1392-1910), Khitans gutxiengoa azkenean "Baekjeong", lehen harakin klasea, gizartearen klase baxuena okupatzen zuen gizarte egituran asimilatu zen. Joseongo gobernuak Baekjeongi txakur basatien arazoa konpontzeko zeregina eman zion, eta, beraz, txakurren haragia behartsuen (eta behe mailakoen) elikagai bihurtu zen. Joseonjok dinastiaren garaian, gobernuetako zenbait agintari txakurrak gizakien lagunak zirela argudiatu zuten eta txakurren haragia kontsumitzea debekatu nahi zuten.