Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Entzimek zelula bizidun batetik kanpo funtzionatu dezaketela erakutsi ondoren, hurrengo urratsa haien izaera biokimikoa zehaztea izan zen. Hasierako langile askok nabarmendu zuten aktibitate entzimatikoa proteinei lotuta zegoela, baina hainbat zientzialarik (esaterako, Richard Willstätter Nobel saridunak) argudiatu zuten proteinak benetako entzimen garraiatzaileak baino ez zirela eta proteinak berez katalizatzeko gai ez zirela. Hala ere, 1926an, James B. Sumnerrek erakutsi zuen ureasa entzima proteina garbia zela eta kristalizatu egin zuen; Sumnerrek berdin egin zuen katalasa entzimarentzat 1937an. Proteina garbiak entzimak izan daitezkeen ondorioa Northropek eta Stanley-k behin betiko frogatu zuten, pepsina (1930), tripsina eta kimotripsina digestio-entzimak landu zituztenak. Hiru zientzialari horiek 1946ko Kimikako Nobel Saria jaso zuten. Entzima kristalizatu zitezkeen aurkikuntza honek zientzialariek beren egitura x izpien kristalografiaren bidez konpondu ahal izatea ekarri zuen. Hau lehen aldiz egin zen lizozimarentzat, malkoetan, lisan eta arrautza zuritan aurkitzen den entzima bat, bakterio batzuen estaldura digeritzen duena; David Chilton Phillips buru zuen talde batek ebatzi zuen egitura eta 1965ean argitaratu zuen. Lisozimaren bereizmen handiko egitura honek biologi estrukturalaren eremuaren hasiera markatu zuen eta entzimek nola funtzionatzen duten xehetasun maila atomikoan ulertzeko ahalegina.  Galdera. Zein da hiru zientzialarien saria?
Kimikako Nobel Saria