Frantzia zen Marokoren aurkako kanpoko mehatxu serioena.
bere Inbasioa Algeriako 1830ean. Abd al-Rahmanek marokoar tropak bidali zituen Tlemcen defendatzera 1830ean, baina atzera bota zituzten eta Tlemcen frantziarrek hartu zuten 1832an. Abd al-Rahmanek Abd al-Qadir al-Jaza'iri buru zuen Aljeriako erresistentzia gerrilla jarraitzea babestu zuen, teorian, Marokoko sultanen menpekoa zena, nahiz eta aldi baterako izan, Frantziako errepresaliarik jasan nahi ez zuena. Baina Marokoko mugan zeuden tribuek Abd al-Qadirren laguntza aktiboago ematen jarraitu zuten, eta frantziarrek beren erasoak hasi zituzten mugako gainetik eta Marokoko lurraldean aurre-postuak ezarri zituzten, eta horrek Marokon erreakzioa piztu eta muga-gerra irregularra areagotu zuen. Marokoko armadak frantses talde militar bat erasotu zuen, eta Frantziak gerra deklarazio gisa hartu zuen. Sultanak ekialdeko frontean indar ikaragarriak bidali zituela jakinda, Peugeotek zortzi eguneko epea eman zion Marokori, bere armadak ekialdetik erretiratzeko, baina sultana ez zen konbentzitu.