"Prusiar armada gerrara joan zenean, alemaniarrek eta alemaniar armadak erresistentzia agindu zuten".
1806ko urriaren 9an, hiru talde nagusien artean banatu zen: Frederick Louis, Hohenlohe-Ingelfingeneko printzea, Frederick Wilhelm III.a erregeak eta Charles William Ferdinand, Brunswick-Wolfenbüttelko dukeak agindutako Armada eta Anton Wilhelm von L'Estocq-en Ekialdeko Prusiako Korpusa. Mobilizatutakoan, erregimentua zatitu egin zen, eta Eremu Armadara esleitu zuten, eta Karl August, Saxonia-Weimar-Eisenacheko Duke Handiaren gorputz bereziaren parte bihurtu zen, erreserban. Handik gutxira, batailoiak indar nagusiarekin bat egin zuen eta Batailoi Batzordea izendatu zuten. Granaderoen batailoiarekin batera, erregimentuak Armadako zati bat osatu zuen eta Auerstadteko guduan egon zen. Batailan zehar, erregimentuak, 30. infanteriar erregimentuarekin batera, 1. brigadaren zati bat osatu zuen, Aurreko Guardiako Infanteriako Dibisioa. Erregimentua, armadako gainerakoekin eta granadero batailoiarekin batera, desagertu egin zen eta Brandenburgon erori zen. Gero, erregimentuak, nabarmen murriztu arren, Weissenseeko guduan, Greusseneko guduan, Nordhausengo guduan, Ellingeneko guduan eta, azkenik, Ratekauko guduan borrokatu zuen, non amore eman zuen eta gero desegin zen. 3. batailoiak mobilizazioaren une berean biltegi batetik erreformatu zen eta Berlinen egon zen azaro arte, Lübeckeko guduan erregimentuaren gainerakoekin bat egin eta Stettinera ihes egin zuen.