Silizioa solido kristaliko gogorra eta hauskorra da, distira metaliko urdin-grisarekin; eta metalloide eta erdieroale tetrabalentea da. Taula periodikoan 14. taldeko kide da: karbonoa gainean dago; eta germanioa, lata eta beruna azpian daude. Erlatiboki ez da erreaktiboa. Oxigenoarekiko afinitate kimiko handia duelako, 1823ra arte ez zen Jöns Jakob Berzelius gai izan hura prestatzeko eta forma garbian karakterizatzeko. Bere urtze- eta irakite-puntuak, hurrenez hurren, 1414 °C eta 3265 °C dira metalloide eta ez-metal guztien artean bigarrenak, borosioak baino gehiago. Silizioa unibertsoan zortzigarren elementurik ohikoena da, baina hainbat elementuren bidez unibertsoan gehien agertzen da, germanioa, lata eta beruna azpian.
14 urterekin.