Osatu esaldi hau: Bitartean, Frantziako Iraultzak Europako monarka agintariak larritu zituen, eta 1791ko abuztuan, Frederick Williamek, Pillnitz gazteluan egindako bileran, Leopold II.a enperadorearekin adostu zuen Louis XVI.a Frantziako erregearen kausa babesteko. Hala ere, erregearen izaerak eta Prusiako finantzen nahasteak ezin izan zuten ekintza eraginkorrik sustatu. 1792ko otsailaren 7an aliantza formala sinatu zen, eta Frederick Williamek pertsonalki parte hartu zuen
1792 eta 1793ko kanpainak, baina erregea diru faltak oztopatzen zuen, eta bere aholkulariak Poloniako egoera okertuak arreta galarazten zuen, Frantziako gurutzada anti-iraultzaileak irabaziko zuen baino harrapakin aberatsagoa agindu zuena. Itsasoko botereekin (Great Britain eta Herbehereak, 1794ko apirilaren 19an Haagan sinatutakoak) egindako laguntza itun batek Prusiako kutxak bete zituen, baina koalizioari 64.000 lurreko soldadu emateko promesaren kostuarekin. 1793ko banaketaren ondorengo Poloniako matxinadak eta Errusiaren aldebakarreko esku-hartzearen mehatxuak, Frédéric William Baselgo Itun berezi batera eraman zuten Frantziako Errepublikarekin (1795eko apirilaren 5ean), beste monarkia handiek traizio gisa ikusi zutena, eta Prusia moralki bakartuta utzi zuten printzipio monarkikoaren eta Iraultzaren sinesmen errepublikano berriaren arteko borrokan. Nahiz eta Estatu Prusiarraren lurraldeak gailur berri bat lortu zuen bere agintepean, Poloniaren hirugarren zatiketaren ondoren, 1795ean, lurralde berriek Poloniako zati batzuk barne hartu zituzten, hala nola Varsovia, ia biztanleria alemaniarrik ez zuena, administrazio baliabideak gogor estutzen zituena hainbat matxinada pro-poloniarrengatik; Prusiaren eta Errusiaren arteko azken buffer estatua ere kendu zuen.