1983an Jerusalemera itzuli zen eta indarkeriarik ezaren azterketarako zentro palestinarra sortu zuen. Intifada baino lehen.
", Awad-ek artikuluak argitaratu zituen eta indarkeriarik ezari buruz hitzaldiak eman zituen, Israelgo okupazioari aurre egiteko teknika gisa. Indarkeriarik eza baliatu daitekeela dio. Zentroak indarkeriarik gabeko ekintza batzuk ere babestu zituen lehenengo "intifadaren" lehen hilabeteetan. Erabilitako taktiken artean, oliba-arbolak landatu ziren israeldar kolonien asmoetan, jendeari zergak ez ordaintzeko eskatuz eta jendea Palestinako produktuak jan eta edatera animatuz. Ekialde Hurbilean, Gandhi Arabiarra deitzen diote, indarkeriarik ezaren indarrari buruzko bere irakaspenak eta Indiako Mahatma Gandhi-renak, Raj britainiarraren garaian, dituzten antzekotasunak direla eta. Uste zuen taktikak erabili ahal zirela okupazio militarrari aurre egiteko. Gene Sharpen "Indarkeriarik gabeko politika" trilogiaren metodologiak ere erabili zituen. Ezagutza hori eta bere esperientzia erabiliz, Awadek bere "12 orrialdeko plano propioa prestatu zuen lurraldeetan erresistentzia pasiborako", azkenean "Journal of Palestine Studies" aldizkarian argitaratua. Mahatma Gandhi eta Martin Luther Kingren irakaspenak arabieraz itzuli ditu. 2015ean ziurtatu zuen diziplinazko desobedientzia zibila, Israelgo nortasun-agiriak urratzea, etxeratze-aginduak ez betetzea, hesiak eraistea eta zuhaitzak landatzea, kokalekuak planifikatzen ari ziren lekuetan, palestinarrek hartu beharko lituzketen indarkeria gabeko aukera askoren artean zeudela, beren gorputza eta bihotza erabiliz beren burua defendatuz, okupatzailea "nolako jendea diren aukeratzera" behartzeko. 1998an Lur Santuaren Fidantza (HLT) sortu zen PCSN eta Magien Bidaia (JOM) Sami Awad, Mubarak Awad-en iloba.