Idatzi paragrafo honen jarraipena. Damaskoko eroria
634ko irailean eta Emesa 635ko martxoan erori zen. 635. urtean, Heraklio enperadoreak Yazdegerd III.a sasanideko enperadorearekin aliantza egin zuen, musulmanen boterea zapaltzeko. Plan bat adostu zuten, plan oso ondo koordinatua, berehala kontrako eraso masibo bat hastea, Irakeko eta Siriako musulmanen aurka, horrela musulmanek, ondoriozko presioaren ondorioz, atzera egin ahal izateko Arabiara, eta han xehetasunez tratatu ahal izateko geroago, inbadituz edo blokeatuz. Umar kalifak aliantzarekin arrakastaz egin zuen, Bizantziako frontean presio taktika eta Persiako frontean taktikak engainatuz eta Yazdegerd III.a negoziazioetan sartuz, aliantza eta plan erabakigarria izan zitekeena porrotera eraman zuen. Bizantziar indarrak erabakigarri garaitu zituzten 636ko abuztuan Yarmoukeko guduan, eta persiar armada ere garaitu zuten hiru hilabete geroago, 636ko azaroan, Qadisiyyahko guduan. Musulmanen garaipenak Anatoliako hegoaldean Bizantziar aginteari amaiera eman zion, eta Jerusalem 637ko apirilean erori zen, setio luze baten ondoren. Umar pertsonalki hiriaren giltza jasotzera etorri zen greziar patriarka ortodoxoaren eskutik, Sophronius, eta Sepulcro Santuaren Elizan otoitzak eskaintzera gonbidatu zuten. Umarrek Elizarengandik urrunago otoitz egitea erabaki zuen, tenplu kristauaren estatusa arriskuan ez jartzeko. Berrogeita bost urte geroago, Omarren mezkita eraiki zen otoitz egin zuen lekuan. Jerusalem erori ondoren, Umarrek baimena eman zien juduei beren erlijioa libreki praktikatzeko eta Jerusalemen bizitzeko. ("Begira: Umar I.aren ituna")