Osatu esaldi hau. 1658an, Otomandar Inperioa iparraldera joan zen George II.a Rákóczi,
Luze geratuko da Habsburgoko Erreginarekin. Hurrengo urteetan, Veneziako flota, berriro ere Morosinen agintepean, Dardanelletako itsasartearen blokeoari eusten saiatu zen, baina ez zuen lortu. Morosinek, gainera, otomandar gotorlekuak erasotzeko taktika berreskuratu zuen: Santa Maura (Lefkada) uhartearen setioa 1658ko abuztuan porrot egin zuen, baina 1659an, veneziarrek, Maniotarrek lagunduta, Peloponesoko Kalamata bota zuten, eta ondoren, Kalkidikeko Torone, Eubeako Karystos eta Çeşme. Hala ere, Veneziak ezin zituenez indarrak gorde toki horiek okupatzeko, eraso horiek ez zuten errepublikaren onurarik izan. Otomandar aldean, Köprülü Mehmedek bi gotorleku berri eraikitzeko agindua eman zuen, Sedd el Bahr ("Itsasoko Gotorlekua") eta Kilid Bahr ("Itsasoko Gakoa"), Dardanelletako sarrerako Europako kostaldean, veneziarrek berriro itsasadarrean sartzea debekatzeko.