Paragrafo honen jarraipena idatzi - Aleksei Semyonovich Kiselyov-en arabera, 1920ko hasieran agertu ziren sindikatuen buruzagien arteko desadostasun larriak alderdiaren zuzendaritzarekin: lanaren militarizazio politikara igarotzeko arrazoi nagusi gisa ikusi zituen
-Ez da izango. Garai hartan, sindikatuen gehiengoak uste zuen gerra aktiboak amaitzeko aukerak eskatzen zuela, politikako jarraibideak aldatzea ez bada, gutxienez lanaren antolakuntzan azpimarratze aldaketa bat - pizgarri ekonomikoetara igarotzea. Bereziki, proletalgoaren elikadura egoeraren hobekuntzaren eta langileen "amateur jardueraren" garapenaren alde egin zuten, sindikatuen erakundeen barruan. Gainera, alderdiaren zuzendaritzak uste zuen gerra luzearen amaieran nagusi ziren baldintzetan, industria-kudeaketa metodo konbentzionaletan oinarritzea ez zela gai izango Sobietar ekonomiaren behin betiko gainbehera saihesteko: larrialdi-neurriak, baita militarrak ere, beharrezkoak zirela uste zuten.