Garai zaharrean, Erromako Erromatarren artean, hasieran suizidioa baimenduta zegoen arren, geroago Estatuaren aurkako delitu bat izan zen bere kostu ekonomikoengatik. Aristotelesek suizidioaren forma guztiak gaitzesten zituen, Platon anbibalentea zen bitartean. Erromako Erromatarren artean, suizidioaren arrazoi batzuk besteak beste, borondatezko heriotza gladiadore baten borrokan, erruduntasunaren gaineko hilketa, beste baten bizitza salbatzea, doluaren ondorioz, lotsa, bortxaketa eta sufrimendu fisikotik ihes egiteko, sufrimendu fisikoa, porrota edo jokabide kriminala.
Hiriko kanpoaldean.