1913an Leonor Michaelisek eta Maud Leonora Mentenek entzimen kinetikaren teoria kuantitatiboa proposatu zuten, Michaelis<unk>Menten kinetikak izenarekin ezagutzen dena. Michaelis eta Mentenek ekarpen nagusia enzima-erreakzioen bi etapetan pentsatzea izan zen. Lehenengoan, substratoak enzima-substrato konplexua osatuz, substratoari erreakzio erreakzio erreaktibo bat lortzeko beharrezkoa den gehienezko kontzentrazio kinetikoarekin erlazionatzen du. Enzima-substratoaren gehienezko kontzentrazioa eta gehienezko kontzentrazio kopuruak enzima-substrato bakoitzeko beharrezkoa den gehienezko kopuruaren arabera, eta gaur egun, enzima-substrato bakoitzeko gehienezko kontzentrazio kopuruaren arabera, enzima-substrato konplexuaren etengabeko kopuruaren araberakoa da. Enzima-substratoaren eta produktuaren erreakzioaren arabera, gehienezko kontzentrazio kopuruaren araberakoa, eta gehienezko kopuru
Entzimak