Alemaniako okupazio indarrek hasieran harrera ona izan zuten Rigan. 1940ko ekainetik 1941eko ekainera, Letoniako erregimen sobietarrak terror erregealdia gauzatu zuen "anti-sobietar" elementuen aurka. Rigan bakarrik milaka gizon, emakume eta haur atxilotu zituzten, gehienak hilda. Ondorioz, biztanleriaren zati handi batek okupazio alemaniarra okerrik txarrena bezala ikusi zuen. Gainera, erregimen sobietarraren garbiketarako zerrenda zabalean judu kopuru desorekatua zegoen, "sobietarren aurkakoak" izan daitezkeen lanbideetan -rabbiak, intelektualak, langile antolatzaileak eta antolatzaile sionistak, liberalak eta sozialdemokratak, eta hirietako profesionalak eta merkatariak-. 1941eko ekaineko deportazio olatua
, Alemaniaren inbasioaren hiru aste baino lehen amaitu zena, 5.000-6.000 latviar judu bidali zituen Siberiako gulagetara, buruzagitza zibilik judu osoa barne. Alemaniaren inbasioaren garaian, Letoniako komunitate judu bizirik iraun zuena shock eta nahasmen egoeran zegoen; Bigarren Mundu Gerran nazien agintepean egon ziren beste komunitate judu askok ez bezala, ez zegoen planik edo ahalegin sistematikorik Letoniako biztanleriari nazien mehatxu existentzialistaz ohartarazteko.