1942ko azaroan, Orebaugh kontsulordea zen Nizan, Vichyren Frantzian. Pinkney Tuck "Chargé d'Affaires" estatubatuarraren aginduz, Monakon kontsulatu bat jarri zuen berehala. Monakon misio diplomatiko bat jartzeko arrazoia egun batzuk geroago agertu zen, Aliatuek Frantziako Ipar Afrikan inbaditu zutenean.
eta Estatu Batuetako ordezkaritza diplomatikoaren itxiera azkarra Vichyko Frantzian. Estatu Batuek esperantza zuten Monakoko estatu burujabean... entzuketa-estazio bat edukitzea, eta kontsulatuk zerbitzua hornitzea. Hala ere, Orenbaugh kontsulatua sortu eta gutxira, Monako italiar indarrek okupatua izan zen eta bera eta bere langileak Italiako atxilotzepean hartu zituzten. Gero Italiara bidali zuten, eta han preso aliatuen truke trukatu. Baina Cassibileko Armistizioaren ondoren eta Italiako iparraldeko okupazio alemaniarraren ondoren eta italiar indar ez-fasistak desarmatzea lortu ondoren, Italiako Errepublika Sozial etsaian aurkitu zen, Alemaniako armadak Perugako bere atxiloketa gunera hurbiltzen ari zela, preso alemaniarra izateko arriskuarekin. Italiar familia baten laguntzarekin ihes egitea erabaki zuen eta etxean ezkutatu zuten. Italian harrapatuta zegoela, Italiako erresistentzia mugimendua laguntzea erabaki zuen eta San Faustino Partisano taldeko buruzagi bihurtu zen. Italiako erdialdeko mendietan egindako ekintza askotan parte hartu zuen, eta batzuetan Alemaniako eta Italiako faxisten hornidura eta munizio biltegietan eraso ausartak burutu zituen. Bera eta beste partizandar italiar bat ezkutatzeko leku batera ihes egin zuten beste pertsona aliatu batzuekin eta, azkenean, itsasontzi batean itsasoratu zen zenbait britainiar eta estatubatuarekin Aliatuen lerroetara, 1944ko maiatzaren 10ean. Aliatuei Italiako erresistentziaren eta Alemaniako indarren informazio zehatza eman ahal izan zien eta Ardatzaren atzean zeuden erresistentzia taldeei hornidura-lineak errazten lagundu zien. Estatu Batuetara itzuli eta gutxira, Italiara itzuli zen gerra amaitu aurretik eta Florentziako kontsul gisa aritu zen.