Idatzi paragrafo honen jarraipena - Algeriako literatura frankofonoaren hirugarren aldian Independentzia Gerrari buruzko idazlanak daude
, baina baita Aljeriako tradizioaren elementuak kritikatzen ditu. Lan hauek hirigintza, burokrazia, intolerantzia erlijiosoa eta patriarkatuaren gaietan oinarritzen dira. Bere gai ezberdinen antzera, lan hauek estilo ezberdinetan daude, errealismotik postmodernismora. Egile hauek Rachid Boudjedra, Rachid Mimouni, Leila Sebbar, Tahar Djaout eta Tahir Wattar dira. Leila Sebbarren trilogiak bigarren belaunaldiko aljeriar baten ikuspegia aztertu zuen. Egoera sozial eta kultural berriak jorratzen zituen, hala nola nortasunaren berreraikuntza zaila bere historiak zatitutako herrialde batean. Karina Eileraas-ek "Kolonialismoaren begirada berraztertzen: argazkilaritza, jabetza eta erresistentzia feminista" liburuan dioen bezala: Sherazade bere "pasaera eskuratzeko gaitasun eza etengabearen" biktima da, eta horrek "traumatizatu egiten du bere bizitza Frantziako etorkin magrebitar gisa, eta ezin du dolu arrakastatsua egin". Leila Sebbarren liburuak identitatearen eta hibridazio kulturalaren gaia aztertzen du erreferentzia intertekstual eta artistikoak erabiliz. Bere liburuan, Sherazadek bere jaioterri galdua deitoratu ahal izan du Marc Garanger argazkilari frantsesaren argazkien bidez. Karina Eileraas-ek garatzen duen bezala, bere argazkiek "Sherzade-ri iraganera bideratze labur bat ematen diote, bere Aljeriaren (gabezia) aldi baterako deitoratzeko aukera ematen diote".