Olssonek 1876ko otsailaren 22an hortzetako mina zela salatu zuen familiak, eta ohera joateko agindu zioten. Hala ere, lo hartu zuenean, ez zen esnatu. Bere aita arrantzale bat zen eta ezin zuen mediku bat ordaindu, eta familiak lagunen eta herriko emakumearen aholkuak hartzen zituen. Azkenik, bizilagunek mediku baten bisita eskatu zuten, Olssonek ezin zuen lo egin, eta Olsson Olsenak koman jarraitzen zuela erabaki zuen.
1904 urtea.