Ondoren, Oglethorpe Frantziara joan zen, non Anne eta Fanny bere ahizpak bizi ziren, eta Lompreseko akademia militarrera joan zen, Paristik gertu, non James Francis Edward Keith ikaskidearekin ezagutu eta lagun egin zen. Hurrengo urtean, Austro-Turkiar Gerran borrokatzeko asmoz, Eugenio Savoyako printzearen agindupean zerbitzatzera bidaiatu zuen. Argyleko dukearen eta beste zenbait britainiar nabarmenen gomendio gutunarekin, Oglethorpe eta Louis François Crozat iritsi ziren eta Infante Manuel, Ourémeko kondea, printzearen zerbitzura sartu zen abuztuaren 3an, laguntzaile gisa. Oglethorpe Petrovaradineko guduan izan zen.
1716ko abuztuan, nahiz eta aktiboki parte hartu ez, urte bereko irailean Timisoarako setioan laguntzaile gisa aritu zen. Belgradoko setioan agintea hartu zuen, ekainaren 19tik abuztuaren 16ra. Oglethorpek bere nagusia gudan hil ondoren, abuztuaren 16an, bere laguntzaile nagusiena zela, adjudante orokorra izan zen; hala, turkiar kanpamentua hartu zuen eta printzeari hildakoen txostena eman zion. Gudua amaitzean, koronelaorde maila eskaini zioten, baina ez zuen inoiz onartu.