Osatu esaldi hau: Uthman ibn Affan oso zahartu zenean, Marwan I.a, Muawiyah-en senidea, hutsune horretan sartu zen, bere idazkaria bihurtu zen eta pixkanaka kontrol gehiago hartu zuen. 656an Uthman hil zutenean, Ali ibn Abi Talibek, Mahomaren lehengusu eta suhiak, kalifaren kargua hartu zuen eta hiriburua Kufa-ra eraman zuen Irakera. Muawiyah I.a, Siriako gobernadorea, eta Marwan I.ak errudunak atxilotzea eskatu zuten. Marwanek denak manipulatu zituen eta gatazka sortu, eta ondorioz
lehen gerra zibila ("Lehen Fitna"). Ali kharijitarrek hil zuten 661ean. Sei hilabete geroago, 661ean, bakearen alde, Aliren seme Hasanek bake ituna egin zuen Muawiyah I.arekin. Hasan-Muawiya itunean, Hasan ibn Alik Muawiyari boterea eman zion, herriarekin justua izango zela eta bere heriotzaren ondoren dinastia bat ez ezartzeko baldintzarekin. Ondoren, Muawiyak hitzarmenaren baldintzak hautsi zituen eta Umayyad dinastia ezarri zuen, Damaskon hiriburua zuena. Husayn ibn Ali, ordurako Mahomaren biloba bizidun bakarra, Umayyadi leialtasuna zin egiteari uko egin zion. Urte berean hil zen Karbalaren guduan, xiiek oraindik ere Ashura egunean deitoratzen duten ekitaldian. Bigarren Fitna izeneko istiluak aurrera jarraitu zuen, baina Muawiyah-en agintaldian Rhodes, Kreta, Kabul, Bukhara eta Samarkand-era zabaldu zen, eta Ipar Afrikara zabaldu zen. 664. urtean, arabiar armadek Kabul konkistatu zuten, eta 665. urtean, Magrebetik sartu ziren.