1924an, Davies izendatu zuten SWMFko antolatzaile nagusi eta aholkulari juridiko, eta presidenteorde hautatu zuten. Galesko hegoaldeko ordezkari gisa ere aritu zen MFGBko batzorde exekutiboan 1924tik 1934ra. 1926ko maiatzeko greba orokorrean
, Galesko hegoaldeko meatzariek ekintzaren babeserik sutsuenetakoak izan ziren. Greba nazionala bederatzi egunen ondoren desegin zenean, Davies-ek Galesko ikatz-eremuetako erresistentzia gidatu zuen hilabeteetako itxialdietan zehar, abenduan baldintza gogorretan kapitulatu aurretik. Dowlais izan zen lanera bueltatu zen azkena. 1926tik aurrera, ikatz-eremuetan alderdi komunisten eta ez-komunisten arteko borroka asko izan ziren. Davies eta beste ez-komunista batzuk "sozial faxismoarekin" kolaborazioan akusatuak aurkitu ziren; komunistek zuzendutako National Minority Movement mugimenduak argitaratutako liburuxka batek "falseko militantea" izendatu zuen. Hala ere, ezkerreko alderdi guztien arteko lankidetzaren alde lanean jarraitu zuen. 1933an Hitler Alemanian boterera iritsi ondoren, Davies-ek Laboristen alderdiaren inguruko batasunaren alde egin zuen, ILPren gero eta ezkertiar jarrerak eta Alderdi Komunistaren iraultza bortitzaren aldeko apustuak, faxismoaren baldintzak sor zitzakeela uste zuelako. 1931an, Merthyr Tydfil Udal Kontseilurako hautatu zuten.