Osatu esaldi hau: Biliūnasek bi garai desberdin izan zituela uste da bere literatur ibilbidean. Lehenak 1900-1903 urteak hartzen ditu barne, eta bigarrenak, 1904-1907. Bere lan gehienak ipuin laburrak dira, eta sarritan bere bizitza pertsonaleko esperientziekin zerikusia duten barne autobiografikoak dituzte. Lehen aldian, kontzientzia sozial sendoa duen estilo errealista nagusi da bere idazlanetan. Garai horretako bi lanen artean "Be darbo" (Langileak) eta "Pirmutinis streikas" (Lehen Greba) daude. Izaera sozialistako ideologia politikoa garai honetan zeharkatzen da eta Jack London eta Theodore Dreiserren lehen idazlanak gogorarazten ditu. Baliteke gaixotasun ahul horren ondorioz, garai hartan ezinbestean hilgarria zena, Biliūnasek metamorfosi espiritual bat jasan zuen. Bere jarduera eta interes politikoak malenkonia batek ordezkatu zituen, eta errealismotik aldentze bat, orain bere bigarren aldiaren idazlanetan ageri zirenak. "Brisiaus galas" (Brisioren amaiera), familia-txakur baten heriotzaren kontura negarra-kontura da, txakurraren pentsamenduak bere jabearen pentsamenduekin tartekatuta. "Ant Uetlibergo giedra" (Eguraldi ona Uetliberg-en) Suitzako Alpeetako ikuspegiaren bidaiaren erregistroa da, Zürich-etik gertu. "Liūdna pasaka" (Ipuin tristea) da bere lanik luzeena eta drama psikologiko bat da,
1863ko matxinada. Lan honetan, pertsonaia nagusia, emakumea, matxinadaren ondorioz hondamendira eramaten da, eta bere istorioa ikuspegi psikologiko batetik kontatzen da. 1900 eta 1905 bitartean, Biliūnasek hamabost poema idatzi zituen, besteak beste, hainbat soneto. Soneto hauek Petrarch-en ikerketen eraginpean zeuden. Bere olerkiekiko kritika gehienen ustez, bere beste idazlanak baino gutxiago dira. Literatur kritikari buruzko hainbat artikulu idatzi zituen Biliūnasek, oso errespetatuak direnak eta tratatzen zituen gaien inguruko pertzepzio sakona erakusten dutela uste da.