Osatu hurrengo esaldia: John Hanson Saunders-ek, Pennsylvaniako Estatuko Unibertsitatekoak, idatzi zuen erreginaren "barbaroak... tortura eta heriotzak amaiera ematen dio irakurleari eta heriotza egokiagoa dirudi... Bere heriotzak justizia eman dezake eta ikusleei gaitzaren gaineko ongia garaipena ikusteko aukera ematen die". Cashdanek argudiatu zuen, ikuspuntu psikologiko batetik, erreginak ezin zuela ihes egin edo ziega batean giltzapetu edo erbesteratu, historiak "irudikatu daitekeen zigorrik okerrena merezi duen izaki guztiz mespretxagarri gisa" irudikatu baitzuen. Gainera, berak dio "heriotza izugarri hori" beharrezkoa dela, beste hainbat maitagarri-ipuinetan bezala, "sorginak hil egin behar badu eta hilda geratu behar badu, bere itzulera oso ezinezkoa egiten duen moduan hil behar du", eta, beraz, "irakurleak jakin behar du sorginen heriotza zehatza eta osoa dela, nahiz eta irakurle gazteak egungo estandarrek muturrekoak diren indarkeria ekintzei aurre egitea esan". Bestalde, Oliver Madox Huefferrek idatzi zuen "ezinezkoa dela ez sentitzea emakume errege zoritxarreko honekin nolabaiteko enpatia bere ondorengo patuan". Sharna Olfmanek, Point Parkeko Unibertsitateko psikologia irakasleak, dioenez, "istorioak irakurtzen edo entzuten dituztenean, haurrek ez dituzte aurrez sortutako irudi bisualak jasaten. Ez dute gertutik ikusi behar... erreginaren begietako mina. Hala ere, Olfmanek nahiago du "torturaren eszenak saihestu, haurrei ipuin hauek irakurtzean". Anthony Burgess-ek hau esan zuen: "Hori irakurtzean, zein serio hartu dezakegu? Maitagarri-ipuinetako indarkeria da, benetako lapurretak, terrorismoak eta...
Tortura argentinar modukoa.