1983ko denboraldiaren bi egunetan kaleratu zuten, Renault RE40 taldeak garatu ez zuelako iritzi publikoa egin ondoren. Horren ondorioz, Piqueri irabazi zion, eta taldeak Ferrariri. Ondoren, McLaren-era joan zen, eta Cheever Alfa Romeora joan zen. Taldeak Patrick Tambay frantziarrari (Ferrari utzi zuena) eta Derek Warwick ingelesari (antzinako Tolemanekoa) jo zuen berriro nabarmentzera. Emaitza on batzuk lortu arren, besteak beste, Tambay taldeari azken pole postua eman zion 1984ko Frantziako Sari Nagusian Dijonen, taldea ez zen lehen bezain lehiakorra izan, beste talde batzuek lan hobea egiten baitzuten turbo motorrekin, edo zehazki Lotus eta neurri txikiago batean Ligier.
Nürburgring-eko kirol zelai berrian... telebista ikusleak aurrez aurre ikus zezakeen kamera bat jarri zuten lehen aldiz. François Hesnault frantsesak gidatutako autoak 8 itzuli iraun zituen, enbrage arazo batek erretiroa hartzera behartu aurretik. 1985ean, Renault-n arazo ekonomiko handiak agertu ziren eta enpresak ezin izan zituen justifikatu jada lasterketa-taldearen lehiakortasuna mantentzeko beharrezkoak ziren gastu handiak. Georges Besse zuzendariak konpainiaren parte hartzea F1en murriztu zuen, lasterketa talde osatu batetik denboraldiko motor hornitzaile izatera, urte horren amaieran F1etik erabat ateratzeko.