Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Shakespeare ez zen bere bizitzan errespetatua izan, baina goraipamen asko jaso zuen. 1598an, Francis Meres elizgizon eta idazleak ingeles idazle talde batetik bereiztu zuen, komedian eta tragedian "osagarriena" zelako. Parnassus antzezlanen egileek, Cambridgeko St. John's Collegekoak, Chaucer, Gower eta Spenser-ekin zenbatu zuten. Lehen Folioan, Ben Jonsonek Shakespeare "garaiaren arima, txaloak, gozamena, gure agertokiaren miraria" deitu zuen, nahiz eta beste leku batean "Shakespearek artea nahi zuela" esan zuen. 1660an monarkiaren berreskurapena eta XVII. mendearen amaiera artean, ideia klasikoak modan zeuden. Ondorioz, garai hartako kritikari gehienek John Fletcher eta Ben Jonson baino gutxiago baloratu zuten Shakespeare. Thomas Rymerrek, adibidez, Shakespeare gaitzetsi zuen tragikoa eta komikoa nahasteagatik. Hala ere, John Dryden poetak eta kritikariak oso ondo baloratu zuen Shakespeare, Jonsoni buruz esanez: "Miresten dut, baina maite dut Shakespeare". Hainbat hamarkadatan, Rymerren ikuspegia nagusi izan zen; baina XVIII. mendean, kritikoek Shakespeareren baldintzetan erantzuten hasi ziren eta bere jenio naturala deitzen zutena goraipatzen hasi ziren. Bere lanaren edizio akademiko batzuek, bereziki Samuel Johnsonek 1765ean eta Edmond Malonek 1790ean, bere ospea handitu egin zuten. 1800. urterako, poeta nazional gisa finkatuta zegoen. XVIII. eta XIX. mendeetan, bere ospea atzerrira ere zabaldu zen. Bere defendatzaileen artean Voltaire, Goethe, Stendhal eta Victor Hugo idazleak zeuden.  Galdera: Bizi zenean ospe handia izan zuen arren... Shakespeare zer ez zen izan?
errespetatua.