Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Bidea: Adin txikiko igelaren azala toxikoa da; baita begi atzeko guruin parotoidea eta bizkarreko beste guruin batzuk ere. Zomorroak mehatxatuta, bere glandulak bufotoxina izeneko likido esne zuria ateratzen du. Bufotoxinen osagaiak toxikoak dira animalia askorentzat; giza heriotzak ere erregistratu dira txanpinoi-igeltsaren kontsumoaren ondorioz. Txakurrek, adibidez, asko hartzen dituzte pozoituak, hozka, miazkatze edo erasoagatik. Zapoaren alboan bizi bazara, eta zure maskotak zaunka larregi botatzen badu, hortzetako kolore gorria, buruko minak, negarra, koordinazio eza eta/edo konvulsioa erakusten badituzu, eraman aldageletara. Bufotenina, belar txanponak isurtzen dituen gai kimikoetako bat, Australiako legearen arabera lehen mailako droga gisa sailkatuta dago, heroina eta kanabisekin batera. Uste da bufoteninak intoxikazio arinen antzeko efektuak dituela; estimulazioak, haluzinazio arinak barne, ordubete baino gutxiago irauten du. Erretako igel batek bufotenina kantitate txikietan eta beste toxina batzuk kantitate nahiko handietan isurtzen dituenez, igel bat miazkatzeak gaixotasun larria edo heriotza ekar dezake. Toxina askatzeaz gain, igel batek birikak puztu, puztu eta bere gorputza lurretik altxatu dezake, harrapakari potentzial batentzat altuagoa eta handiagoa izan dadin. 2011az geroztik, Mendebaldeko Australiako Kimberley eskualdean esperimentatzaileek igel-haragia duten saltxitxa pozoitsuak erabili dituzte, bertako animaliak igel-igel-igel horren eragin hilgarritik babesten saiatzeko. Mendebaldeko Australiako Ingurumen eta Kontserbazio Sailak, Sydneyko Unibertsitatearekin batera, beita batzuk sortu zituen bertako animaliak igeltsuak jan ez zitzaten entrenatzeko. Anfibioek animalia hauenganako gizatasuna eta errespetua galtzen dute.  Galdera. "Bufotenina"k zein ondorio ditu?
Pozoi pixka bat dago.