XIX. mendean zehar, francmasoneria frantsesa pixkanaka demokratikoagoa eta politizatuagoa bilakatu zen. Hainbat francmasonek uztaileko iraultzaren iraultzaileen artean zeuden eta, Lamartine eta Ledru-Rollin izan ezik, 1848ko behin-behineko gobernuaren kide guztiak.
Era berean, masoiak ziren. Logiak ere gero eta antiklerikoagoak bihurtu ziren katolikoek utzi zituztenean Aita Santuaren exkomunikazio errepikatuen ondorioz (Franzian indarrean sartu ziren Napoleonen 1801ko konkordatuaren bidez).