1880ko hamarkadan, Europako botereen arteko lehia gogorra ikusi zen Afrikako lurraldeengatik, Afrikako borroka bezala ezagutzen den prozesuan. Prozesuak 1884ko Berlingo Konferentzian eman zuen gailurra, non Europako nazio interesatuek beren lurralde erreklamazioak eta etorkizuneko konpromisoen arauak adostu zituzten. Horren ondorioz, Frantziak Niger ibaiaren goiko ibarraren kontrola lortu zuen (Mali eta Niger egungo eremuen baliokidea). Frantziak dagoeneko
Aljeriako iparraldeko gehienak 1830-47 aldian, Frantziaren zati osagarri gisa txertatuz. Frantziak Niger modernoaren eremua okupatzen zuen 1900ean, eta lurralde militar gisa deklaratu zuen, jatorrian Zinderren gobernatua. Hasiera batean, Niger, Mali eta Burkina Fasorekin batera, Goi Senegal eta Niger koloniaren barruan zegoen, baina 1911an banatu zen eta Frantziako Mendebaldeko Afrikako kolonia federalaren ("Afrique occidentale française", AOF laburtua) kide bihurtu zen. Bitartean, Frantziak hegoalderantz bultzatzen zuen Aljeriako itsasertzetik, 1902an Aljeriako Sahararen zati handi bat konkistatuz. Frantziako Mendebaldeko Afrikaren eta Frantziako Algeriaren arteko muga (hau da, gaur egun Aljeriak Mauritaniarekin, Mali eta Nigerrekin dituen mugak) 1905eko ekainaren 7an adostu zuten Goi Senegalen eta Nigerreko Komandanteak eta Frantziako Algeriako Departamentu de l'Oasiseko Komandante Militarrak. Mugak 1909ko ekaineko Niamey Konbentzioak zehaztu zituen.