Amaitu esaldi hau: 1952an alaba jaio eta berehala, Rachel Drorrek eta bere senarrak Haifako erdigunera joan ziren paseatzera, gaua kanpoan emateko asmoz. Emakume batek hurbildu zitzaien: "Hugo Lewinen alaba zara", esan zuen (zuzen). Emakume arraroak ezagutu zuen Rachel Hugo Lewinek bere poltsikoan zeraman argazki batetik. Eta ahal zuen jende gehiena erakustea eskatu zion Auschwitzeko kontzentrazio eremura eraman zuten bitartean. Amak bere gurasoei gertatutakoa kontatu zion. Hugo eta Erna Lewinek 1940an ihes egin zuten Italiara, garai hartan Alemaniaren aliatu politikoa zena. 1940ko martxotik 1944ko otsailera Italiara ezkutatzeko aukera izan zuten. 1944an, Italia ez zen jadanik Alemaniaren aliatu gisa militarki konprometituta zegoen, eta Alemaniako armadak, herrialdearen gaineko kontrol militarra aldarrikatu ondoren, gerra zibilaren testuinguruan atzealdeko ekintza ilun batekin borrokatzen ari zen eta
Hegoaldean. Egoera nahasia honetan, soldadu alemaniar batek Hugo eta Erna Lewin aurkitu zituen eta Alemaniarako trenean eraman zituen. Beren bidaia amaituko zen Auschwitzeko heriotza-esparruan. Hemen, beren trena, Josef Mengele kanpamenduko medikuak hartu zuen, zeinak identifikatu eta bereizi baitzituen lanerako egokiak zirela uste zituenak eta ez egokiak. Erna Lewin osasun kaskarrean zegoen eta preso ez egokiekin bidali zuten eta Hugo beste norabide batera bidali zuten, lan fisikoetarako zirenekin. Hala ere, ez zuen bere emaztearengandik banatzea nahi izan, eta ondorioz, Hugo eta Erna Lewin hil egin zituzten kanpamentura iritsi eta berehala.