18.000 gizonekin, Wellingtonek San Sebastián hiria hartu zuen, Louis Emmanuel Rey brigadier nagusiaren agindupean, uztailaren 7tik 25era iraun zuten bi setio egin ondoren (Wellington indar nahikorekin abiatu zen Soult mariskalaren kontraerasoari aurre egiteko, Graham jenerala utzi zuen indar nahikoren agintean hiritik kanporaketa eta laguntza lortzea saihesteko); eta 1813ko abuztuaren 22tik 31ra. Britainiarrek galera handiak izan zituzten erasoetan. Hiria, berriz, anglo-portugaldarrek arpilatu eta erre zuten: ikus San Sebastiango setioa. Bitartean, frantses goarnizioa Zitadelara erretiratu zen, eta, bonbardaketa gogor baten ondoren, bere gobernadoreak irailaren 8an errenditu zen, goarnizioa hurrengo egunean ohore militar osoz atera zenean. Donostia erori zenean, Soult haren bila joan zen, baina Vera eta San Martialen guduan hondakinak aurkitu zituen.
Espainiako Galiziako armadak Manuel Freire jeneralaren agindupean. Zitadela irailaren 9an errenditu zen, setio osoan galerak 4.000 aliatu eta 2.000 frantses izan ziren. Wellingtonek ezkerreko eskua Bidassoa ibaiaren beste aldera botatzeko erabakia hartu zuen, bere posizioa sendotzeko eta Fuenterrabiako portua segurtatzeko.