Buenos Airesen jaioa, hasieran zuzenbidea ikasi zuen, baina politikaren alde utzi zituen ikasketak. 1839an, ospea lortzen hasi bezain laster, Juan Manuel de Rosas Argentinako kaudillo kontserbadorearen aurka egiteagatik atxilotu zuten. 6 egunez giltzapean egon zen. Urte eta erdi geroago, klima politikoak, Argentinako beste disidente askok bezala, herrialdea uzteko bultzatu zuen. Frantziako itsasontzi batean aurkitu zuen bidea Montevideotik. Beste erbesteratu batzuek harrera ona egin zioten, besteak beste, Juan Bautista Alberdik, Florencio Varelak, Esteban Echeverriak, Juan Mariak eta Miguel Canek. Hiru urte geroago, Montevideoko setioa
Manuel Oribek, Rosas-en aliatuak, Mármol berriro ihes egitera behartu zuen, oraingoan Rio de Janeirora. Hemen 1843ko otsailera arte egon zen, eta, orduan, Txileko itsasontzi batera igo zen. Itsasontziak ekaitz gogorrak izan zituen eta, azkenean, Rio de Janeirora itzultzera behartu zuten. Beste bi urte egin zituen hirian, Montevideora itzuli aurretik, eta han eman zituen hurrengo zazpi urteak.