Frantziako armadak 426.000 soldadu inguru zituen bake garaian. Horietako batzuk erregularrak ziren, beste batzuk erreklutak. 1869ko martxoa arte bozketaren bidez aukeratuak izan zirenak eta zazpi urteko epe luzean zerbitzatu zutenak. Batzuk Crimea eta Aljeriako gerrako beteranoak ziren.
, Frantzia eta Austriaren arteko gerran Italian, eta Mexikoko kanpainan. Hala ere, Prusiaren eta Austriaren arteko "Zazpi Asteko Gerraren" ondoren, duela lau urte, kalkulatu zen, Aljerian eta beste leku batzuetan egindako konpromisoekin, Frantziako Armadak 288.000 gizon baino ezin zituela jarri Prusiako Armadari aurre egiteko, 1.000.000 behar baziren. Adolphe Niel marisalen agintepean, premiazko erreformak egin ziren. Soldadutza unibertsalak eta zerbitzu-aldi laburragoak erreserbako soldadu kopuru handiagoa eman zuten, mobilizazioan 800.000 indar militarreko armada handituko zuena. Edozein arrazoirengatik soldadutzara joan ezin zirenak "Garde Mobile"-n errekrutatu behar zituzten, 400.000 soldaduko indar minimoa zuen milizia batean. Hala ere, Frantzia-Prusiako Gerra piztu zen erreforma horiek erabat gauzatu aurretik. Erreserbisten mobilizazioa kaotikoa izan zen eta atzeratu ugari sortu ziren, "Garde Mobile" orokorrean entrenatu gabeak eta askotan matxinatuak izan ziren bitartean.