Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: Elektronikan, bi portu dituen zirkuitu baten gaitasunaren neurria da (askotan anplifikatzailea), sarreratik irteerako portuan dagoen seinale baten potentzia edo anplitudea handitzeko, energia-horniduratik seinaleari eraldatutako energia gehituz. Normalean, irteerako portuan dagoen seinalearen anplitudea edo potentziaren eta sarrerako portuan dagoen anplitudea edo potentziaren arteko batez besteko erlazioa bezala definitzen da. Askotan, deszibel (dB) unitate logaritmikoak erabiliz adierazten da ("dB irabaziak"). Bat baino handiagoa den gain bat (zero dB baino handiagoa), hau da, anplifikazioa, osagai edo zirkuitu aktibo baten ezaugarri definitzailea da, zirkuitu pasiboak bat baino gutxiago izango duen gain bat izanen duen bitartean. Gain terminoa bakarrik anbiguoa da, eta sarrerako tentsioaren (tentsioaren gain), korrontearen (korrontearen gain) edo potentzia elektrikoaren (potentzia-gain) arteko erlazioa adierazi dezake. Audio eta erabilera orokorreko anplifikatzaileen alorrean, batez ere funtzionamendu anplifikatzaileetan, terminoa, normalean, tentsioaren irabaziari dagokio, baina irrati-frekuentziako anplifikatzaileetan, normalean, potentziaren irabaziari dagokio. Gainera, sarrera eta irteera unitate desberdinak dituzten sentsoreen moduko sistemetan ere erabiltzen da gain terminoa; kasu horietan, gain unitateak zehaztu behar dira, "5 mikrovolt foton bakoitzeko" fotosentsore baten erantzunerako bezala. Transistore bipolar baten "sarrera" normalean aurrerako korrontearen transferentzia erlazioa da, hFE ("beta", Ic-ren erlazio estatikoa Ib-rekin banatuta funtzionamendu puntu batean), edo batzuetan hfe (seinale txikiko korrontearen irabazioa, Ic-ren grafikoaren malda Ib-ren aurka puntu batean).  Galdera: Zer esan nahi du hFEak?
"beta", Ic-ren eta Ib-ren arteko erlazio estatikoa funtzionamendu puntu batean.