"De Administrando Imperio" (DAI) liburuaren arabera, serbiarrek Heraklio enperadore bizantziarraren babesean kokatu zituzten Balkanak. 610<unk>41), eta historiografian Vlastimirović dinastia bezala ezagutzen den dinastia batek gobernatu zituen. Eslaboak VI. mendearen hasieran hasi ziren eskualdean finkatzen, Inperioaren barrenera sartu ondoren. "Serbia bataiatua" ("Serbiako atzealdea", anakronikoki "Raška" izenarekin ezaguna), Bosniakoa eta Travunija, Zahumlje eta Paganiako itsasoko lurrak ("Pomorje") barne hartu zuten, Duklja itsasoko bizantziarrek eutsi zuten bitartean, ustez serbiarrekin ere finkatu zen. Itsasoko lurralde guztiek "Serbia bataiatua" mugatzen zuten iparraldean. IX. mendearen erdialdean, ordura arte bakean bizi zen Bulgariako auzokideak inbaditu zuen, baina gerran garaitua izan zen. Serbiak k.a. 870. urtean, nahiz eta misioak Heraklioren erregealdian egin ziren. Hurrengo hamarkadetan, dinastiako kideek ondorengotza gerrak egin zituzten, eta Serbia Bizantziar-Bulgariarren arteko lehia bihurtu zen. Dinastiari buruzko informazio idatzia DAI eta Časlav printzearen heriotzarekin amaitzen da (ca. 950), eta ondoren erresuma zati-zati egin zen. Bizantziarrek Katekapanato bat ezarri zuten Ras-en, eta gobernadore militarrak berehala amaitu ziren Bizantziarrek Bulgariako konkista egin zutenean
, eta berriz ezarri zen bakarrik ca. 1018an Sirmiumeko gaiarekin, baina ez zen asko zabaldu Raška-ra.