1981etik 1988ra, Erdialdeko Amerikako Demokraziaren Batzordearen (PRODEMCA) lehendakaria izan zen, Erdialdeko Amerikako marxista-leninistak kritikatu zituena, bereziki Nikaraguako Sandinistak eta Erdialdeko Amerikako FMLN; PRODEMCA "Erdialdeko Amerikako Zentro Demokratikoaren Lagunak" ere deitzen zen. Iraultzaileak kritikatzeaz gain, Kemble Salvadorreko Gerra Zibilean José Napoleón Duarte El Salvadorreko presidente kristau demokratari laguntzeko Kongresuan presioa egin zuen.
Gainera, Kongresuak kontratistak finantziatu behar zituela argudiatu zuen, eta gero Sandinisten aurkako kanpaina armatuan parte hartu zuen, Sandinistak presionatzeko bake itun bat negoziatzeko, oposizio zibikoari berme gehiago emanez. Kontraren Kongresuaren finantzaketaren alde, Kemble Vietnamgo Gerraren aurkako sozial-demokrata edo aurkari nabarmenen "Lauen taldeko" bat izan zen; bigarrena Vietnamgo Gerraren garaiko aurkari ohia zen, Bruce Cameron, eta besteak Robert S. Leiken eta Bernard W. Aronson ziren. Lauko taldeak desberdintasunak izan zituen Reaganen agintaritzarekin. Adibidez, CIAren eta Defentsa Departamentuaren kontrako finantzaketaren kontrola Estatu Departamenduko USAIDera transferitzeko ahaleginak babestu zituzten; Reagan Administrazioaren "lerro gogorrak" aurka zeuden negoziazioak ere babestu zituzten, Sandinistak garaitu nahi zituztenak, Cameronen arabera. 1980ko hamarkadako Kemble-ren Erdialdeko Amerikako politika ez zen herrikoia izan Alderdi Demokratikoan liberal eta sozialista demokraten artean.