Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaia: Jokoen teoriaren erabilera nagusia giza populazioak nola jokatzen duten deskribatzea eta modelatzea da. Ikasle batzuen ustez, jokoen oreka aurkitzean, egiazko giza populazioak nola jokatuko duten aurreikusi ahal izango dute aztertzen ari den jokoaren antzeko egoerei aurre egitean. Jokoen teoriaren ikuspegi berezi hau kritikatu da. Joko-teorikoek egindako asmoak askotan hautsi egiten direla esaten da, mundu errealeko egoeretan aplikatzen direnean. Jolasen teorikoek normalean uste dute jokalariek arrazionalki jokatzen dutela, baina praktikan giza portaera askotan eredu horretatik desbideratzen da. Jokoen teorikoek beren asmakizunak fisikakoekin alderatuz erantzuten dute. Horrela, haien aurreikuspenak beti ez diren arren, jokoen teoria fisikariek erabiltzen dituzten ereduen antzeko ideal zientifiko arrazoizko gisa tratatu dezakete. Hala ere, lan enpirikoak erakutsi du joko klasiko batzuetan, hala nola ehunzango jokoan, batez besteko jokoaren 2/3 asmatu, eta diktadore jokoan, jendeak ez dituela Nash-en orekarik jokatzen. Eztabaida bat dago esperimentu hauen garrantziaren inguruan eta esperimentuen analisiak egoera garrantzitsuaren alderdi guztiak erabat jasotzen dituen. Joko teoriko batzuek, John Maynard Smith eta George R. Price-en lanari jarraituz, joko-teoria eboluzionistara jo dute arazo horiek konpontzeko. Eredu horiek arrazionalitaterik ez edo arrazionalitate mugatua suposatzen dute jokalarien aldetik. Izenak gorabehera, jokoaren teoria ebolutiboak ez du berez hautaketa naturala suposatzen zentzu biologikoan. Jokoen teoria ebolutiboak biologia eta kultur eboluzioa barne hartzen ditu, baita ikaskuntza indibidualaren ereduak ere (adibidez, fikziozko jolas dinamika).  Galdera: Beste lanbide bateko zein eredu motarekin alderatzen dituzte jokoen teorikoek beren asmoak?
Fisikoek erabilitako ereduak.