1098ko ekainean Antiokiaren setio arrakastatsuaren ondoren, gurutzatzaileak urteko gainerakoan eremuan geratu ziren. Aita Santuaren legatua, Adhemar Le Puy hil zen, eta Bohemond Tarantokoak Antiokiari erreklamazioa egin zion. Boulogneko Baldwin Edesan geratu zen, 1098an lehenago harrapatuta. Printzeen artean desadostasuna egon zen zer egin behar zen geroago; Raymond Toulousekoak, atsekabetuta, Antiokiatik irten zen Ma'arrat al-Numan gotorlekua hartzeko Maarateko setioan. Urtearen amaieran, zaldun eta infanteriako gutxiengoak Jerusalemera beraiek gabe martxan jartzeko mehatxatzen ari ziren. Azkenean, 1099ko urtarrilaren 13an, Raymondek hegoaldera martxa hasi zuen, Mediterraneoko kostaldetik, Normandiako Robertek eta Bohemond Tancredren ilobak jarraituz, zeinak bere vassal bihurtu ziren, Ma'arrat al-Numan gotorlekua ateratzeko.
Raimundo Tolosakoa