Idatzi jarraipena. 1971ko abenduan,
Estatu Batuek, Kissingerrek esan zuen bezala, Pakistan aldera okertu ziren, eta Estatu Batuek, "neutralak" izan arren, Pakistan aldera okertu ziren, eta ahal zuten guztia egin zuten Pakistan laguntzeko, esku hartzeaz aparte. Laird-ek zalantzak zituen Pakistan, bi potentzietatik ahulagoari laguntzeko asmoekin, are gehiago Sobietar Batasunak India babesten zuelako, eta, beraz, Pakistanen porrot saihestezina Estatu Batuen porrot baten antza izango zuela. Yahya Khan jeneralaren gidaritzapean Pakistaneko mendebaldeko pakistandarren gobernuak Ekialdeko Pakistanen (gaur egungo Bangladesh) gutxiengo hinduen aurkako kanpaina genozida bat burutzeak Pakistan ere aliatu moralki higuingarria bihurtu zuen, baina Nixonek eta Kissingerrek oso baloratu zuten Yahya Khanen laguntza, "artekari zintzo" gisa, Txinarako atzeko kanala izan zena. Nixonek, Lairdek Pakistanekiko duen ilusiorik eza sumatuz, Kissingerri agindu zion 1971ko abenduaren 6an Laird "Etxe Zuriaren lerroari jarraitzeko" lortzeko.