Israeldarren baimenen erregimena da palestinarrek hainbat baimen eskuratu behar dituzten legezko erregimena, Israelgo agintari militarrengandik, Israelgo okupatutako West Bank-eko palestinarrek jarduera ugari egiteko. 1967ko Sei Eguneko Gerra amaitu aurretik eman zen palestinarrentzako baimenak eskatzen zituen lehen agindu militarra. 1987ko bi altxamenduak
2001ean eta 2002an segurtasun neurri handiagoak ezarri ziren, nortasun agiriak berdea eta gorria banatuz, herri itxien politika, etxeratze agindua eta mugimendu palestinarren murrizketa zorrotzagoak, 1972ko irteera baimen orokorra baimen indibidualekin ordezkatuz. Israelgo justifikazioaren arabera, mugimenduei buruzko baimen erregimen berri hau altxamenduen hedapena mugatzeko eta IDF eta israeldar zibilak palestinar armatuekin gatazka militarretatik babesteko izan zen. Geroztik, erregimena 101 baimen mota ezberdinetara zabaldu da, palestinarren bizitzaren ia alderdi guztiak estaltzen dituztenak, Israelgo mugimenduak arautzen dituztenak, Israelgo kolonietan, Gazako eta Zisjordaniako arteko trantsizioa, Jerusalem, itsas-gunea eta nazioarteko mugak igarotzean atzerrira bidaiatzea. Israelgo Auzitegi Gorenak baimen erregimenaren aurkako helegiteak baztertu ditu, onartuz erregimenak larriki kaltetzen dituela palestinar biztanleen eskubideak, baina kaltea proportzionala dela.