Munich-en (Alemania) eta Baselen (Suitza) bizi izan ondoren, Liège-n (Belgika) babestu zen bere emaztearekin eta beste hainbat errege-hiltzaile konbentzionalekin, besteak beste, Konbentzioko lehendakari ohia eta Marne Thuriot de la Rozière-ren diputatua, eta Ille-et-Vilaine-ko, Lot-et-Garonne-ko, Haute-Garonne Mailhe-ko, Indre-et-Loire-ko Ysabeau-ko eta Oise Matthieu-Miranpal-eko diputatuak. Belgikako hirian kokatzeko Wassin polizia komisario batek lagundu zion, hasieran bere anaia gaztea zelakoan (Napoleonen Armada Handiko koronel Jean-Chrysostôme Calès) eta harekin batera zerbitzatu zuelakoan. Bertan, bizirauteko, medikuntzan jarduten jarraitu zuen, baita beste jarduera batzuetan ere, hala nola nekazaritzako ekonomiari buruzko lanetan, bere burua Godefroy Calès bere iloba bati zuzendutako gutun ageriko batean aipatu zuen bezala (eta bere bost urteko ilobari, Jean Jules Godefroy Calès, 1848 eta 1885ean etorkizuneko ordezkari errepublikanoak), eta horrek informazio interesgarria ematen du Belgikako hirian duen bizitza berriari buruz. Halaber, gutun honetan erakusten du, bere bizitzaren ilunabarrera arte, nobleziaren kontrako irain etengabea mantendu zuela: <unk> "Noble horiek ez dute nobleziarik eta, kastak existituko duen bitartean, Frantziaren zoritxarra izango da. Ez dut nahi suntsitua izan dadin, baina kalterik egin ez dezan jarriko nuke". Liège-ra iritsi eta gutxira, Bourbonek, Calèsek Terrorean bizitza salbatu zion lagun baten erregutzeei erantzunez, Frantziara itzultzen uztea onartu zuten, baina Calèsek uko egin zion, lege batek erbesteratua zegoelakoan, lege batek bakarrik itzul zezakeela argudiatuz. 1830eko uztaileko iraultzaren ondoren
, ez zuen uztaileko monarkiak ezarritako amnistiaren legea indargabetzea aprobetxatu nahi, eta, beraz, ez zen inoiz Frantziara itzuli.