1966an Arturo Illia presidentearen (UCRkoa) Juan Carlos Onganía jeneralaren kargugabetzeak Argentinako Kongresua desegin zuen eta Armendáriz bere medikuntza-praktikara itzultzera behartu zuen. 1972an hauteskunde berriak gertatzear zeudela, Raúl Alfonsín UCRko Kongresuko kide ohiarekin bat egin zuen "Berritze eta Aldaketarako Mugimendua" sortzeko, alderdiaren aspaldiko buruzagi Ricardo Balbín-en aurkako ezker erdiguneko frakzioa, Alfonsín garaitu zuena bere alderdiaren primarioetan 1973ko martxoko hauteskundeak baino lehen. Armendarizen eta Alfonsínen arteko adiskidetasuna 1970eko hamarkadako istiluetan jarraitu zen, azken honek giza eskubideen urraketaren olatuaren biktimen defentsan abokatu jardun zuenean.
Argentinan, azken hamarkadan. Alfonsínek 1982an Falklandseko gerraren aurkako oposizio ausarta eta garaiz agertu ondoren, UCRren aurrelari bihurtu zen 1983an diktadura desohoratuak onartutako hauteskundeen bezperan. Uztailean izendapena bermatuz, Alfonsínek Armendáriz aurkeztu zuen UCRren hautagai gisa Buenos Airesko probintziako gobernadore izateko, argentinarren % 38ren etxea.