Laburbildu artikulua.  Ostegunean, NPRk -- Washingtonetik 65 kilometrora -- argitaratu zuen azkenengo berria. Freddie Gray 25 urtekoaren heriotzaren ondoren poliziaren zaintzapean zegoela. Zoritxarrez, errepikapena berria zen. Ez zen berria. "Baltimoreko istiluak afrikar-amerikarren eta asiarren arteko tentsioak agerian uzten ditu" izenburupean, bost minutuko pieza premiaz aurkezten da, "gehiengo beltza duen hiri honetako auzo gatazkatsuetan benetan gertatzen dena" azalduko duelako agintzen, istiluen osagai nagusi bat afroamerikarrak izan zirela "asiarren jabetzako negozioak suntsitzeko". Antzeko baieztapen bat jaso zuen Ferguson jaunak joan zen abuztuan. Izan ere, 1980ko hamarkadaren bukaeratik, Asiako eta beltzen arteko etsaitasun hedatuaren tropoak hedabideetan lehen aldiz errotua izan zen garaitik, hirietako indarkeria masiboen estalduraren ezaugarri toxikoa izan da. Bai, etnien arteko tentsioak existitzen jarraitzen du, baina ez asiar eta beltzengana bakarrik. Eta bai, bi aldeetan istiluak eta tragedia izan dira. Baina txostenek erakusten dute azken urtean, gatazka sozial larrien garaian, afrikar-amerikarrek euren esku daukaten ekintzak babestu dituztela. Baina eszenatokian, Asiako enpresek ez dute egoera politikorik zapaldu, ez eta arraza gatazkarik ere. Asian dauden saltokiek kalteak jasan dituztela dirudi, partzialki, ekonomia aldetik ahulenak diren eta gizartean aldakortasun handiko auzoetan dauden establezimenduen zati bat direlako. Bestela esanda, egoera berean gaude, matxinada baten erdian. Beraz, bada garaia ideia hori benetakoa izateko. Alegia, nahaste ikaragarria, hiperbolikoa, eta oso arriskutsua da. Jennifer Lee naiz, gizarte ikasketetako irakaslea.
Egunkariek gaizki tratatzen dituzte Baltimore-ko istiluak. Ez omen dago afrikar-amerikarren eredu bat... afrikar-asiarren negozioak suntsitzeko.