Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  "Falun Gong"en aurkako partiduaren aginduak betetzeko, 610 bulegoek erantzukizun sistema bat ezarri zuten gizartearen oinarrizko mailaraino iristen dena. Sistemaren arabera, tokiko agintariek beren jurisdikzioan dauden Falun Gong-ekin lotutako emaitza guztien erantzukizuna hartu zuten, eta zigor sistema bat ezarri zitzaien eskualdeei eta agintariei, Falun Gong behar bezala pertsegitzen ez zutenei. "Honek erakusten du, Txina gobernatzeko sistema moderno bat sortu ordez, gobernuak oraindik ere ohar, agindu eta harreman pertsonaletako ad hoc mosaikoan oinarritzen zela", idatzi zuen Johnsonek. Erantzukizun-sistema horren adibide bat erasoaldiaren lehen urteetan Pekinera bidaiatzen zuten manifestarien kudeaketan agertu zen. 1999an Falun Gong-en aurkako jazarpena hasi zenean, ehunka praktikante egunero joan ziren Tiananmen plazara edo Pekineko erregistro bulegora beren eskubideen alde erregutzera. Hiriburuko manifestarien jendetza geldiarazteko, 610 Bulego Zentralak tokiko agintarien ardura hartu zuen, haien eskualdeko inor Pekinen ez joatea bermatzeko. "Probintziako gobernuak alkateei eta kontzejuetako buruzagiei isuna jarri die beren barrutiko Falun Gong praktikatzaile bakoitzari, Pekinera joan zena", idatzi du Johnsonek. Orduan, alkateek eta konderriko buruzagiek 610 bulegoetako buruak edo PLAC adarrak isuna jarri zituzten, eta haiek, berriz, herriko buruzagiak, eta haiek, berriz, polizia. Poliziak Falun Gongeko jarraitzaileak zigortu zituen eta haiengandik dirua exijitzen zuten kostura biltzeko. Johnsonek idatzi zuen: "Isunak legez kanpokoak ziren; ez da lege edo erregelamendurik eman horien zerrenda idatziz". Gobernuaren funtzionarioek ahoz egiten dute, bilkuretan. "Ez zegoen ezer idatzirik, ez zuten nahi jendeak jakitea", esan zion ofizial batek Johnson jaunari.  Galdera: Nortzuk izan ziren?
Falun Gong-en jarraitzaileak.