Laburbildu artikulua.  Ez da harritzekoa Bilera historikoa egin izana Panamako 30 herrialdetako liderrekin. Barack Obama eta Raul Castro Kubako presidentearen artean. Baina Obamaren eta Castroren lehen bilera honek ez luke istilua bukatu behar, harreman diplomatikoak normalizatzen hasiko direla-eta. Edo, behintzat, Obama andereak espero du ezetz. Izan ere, lehendakariak esperientzia txarra izan du enbaxadan... eta egunkarietan azaldu da... batzuetan egoera ez dela oso ona. Egia da AEBek gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari den eskualde honetan lurra galtzen ari direla, eta Obama presidenteak ongi jokatu behar du Panamako goi bileran AEBek aukera izan dezaten harremanak hobetzeko, lagun onenak izan beharko liratekeen bizilagunekin, baina urrundu egin dira, AEBek barne arazoetan eta Ekialde Hurbileko ezegonkortasunean murgilduta daudenez. Tamalez, AEBk Latinoamerikan duen eragina galdu du. Txina hiperaktiboaren, Errusia maltzurraren eta Iran kezkagarriaren alde. Horiek guztiak eskualdean sartu dira, Washingtonen kalte eginez. Bilera honek aukera ematen die, beraz, AEBk trantsizioa aldatzeko eta sortzen ari den potentzial horren gainean eraikitzeko, AEBetan bizi diren Latinoamerikako eta Karibeko milioika pertsonak sendotutako aliantza naturalaren bidez. Hementxe daude Hemisferio osoko blokearen oinarriak. Baina arreta behar dute, eta Panamako bilera aukera ona da eraikitzen hasteko. Baina lehenengo eta behin, kalterik ez. Bilera diplomatikoak gertaera handiak dira, oso ondo antolatuak, eta Estatu Batuek, goi mailako bilerak antolatzeko esperientzia daukatelarik, badakite oso garrantzitsua dela holakoetan puntuak jartzea. Baina horrek ez ditu beste goi-bilera batzuk eragotzi Washingtoneko hondamendi diplomatiko eta politikoak sortuz. Begiraiozue azken bilera Columbiako Cartagenan, espero baino gehiago iraun zuen albistegietan.
Barack Obama presidentea Ameriketako Estatu Batuen Elkargoko kide izango da. Frida Gittesek dio eskualdearekin harremanak dituela.