Urtebete geroago, 1975ean, Diokno aukeratu zuten Askatasun Zibilen Batasuneko presidente, eta 1982ra arte mantendu zuen kargua. Geroago, 1983ko martxoan, Dioknok "Kilusan sa Kapangyarihan at Karapatan ng Bayan" (Herriaren Subiranotasunaren eta Demokraziaren aldeko Mugimendua) Erakundea edo KAAKBAY sortu zuen, marxismoa bezalako sinesmenetatik ideologikoki independentea zen, baina Marxista eta Kapitalista kideek bat egin zuten. KAAKBAYk herritarrei eragin zien eta gogor borrokatu zuen Marcosen administrazioaren aurka, indarkeria gabeko aktibismoa edo "presio politika" erabiliz. Kaakbay-k presio politika demokraziaren ondorengo printzipio garrantzitsu gisa goratu zuen "The "Plaridel" Papers" izeneko argitalpenaren bidez. The "Plaridel" Papers-en 1984ko abuztuko edizioak presio politikaren kontzeptua zabaldu zuen eta "herri demokraziaren" eraikuntzan "kaleko parlamentua" inplikatuko zuen sistema politikoa aurkeztu zuen. KAAKBAY, gainera, Akino-ren Justizia, Guztientzako Justizia (JAJA) koalizioaren kide nagusietako bat izan zen, Diokno-k 1983ko abuztuaren 25ean sortu zuena, "Ninoy" Akino-ren hilketaren ondoren.
Marcosi aurre egiteko. JAJA izan zen Marcosen aurkako lehen fronte bateratua, baina ez zuen luze iraun. KAAKBAY koalizio nagusia izan zen, beste talde muturrekoek JAJA uztea eragozten zuena. Zoritxarrez, JAJAk ezkerreko gehiengoa zuen Demokrazia Berreskuratzeko Erakundeen Koalizioak (CORD) ordezkatu zuen 1984ko erdialdean, ia kide berak zituena. CORD sortu aurretik, komunistekin ados ez zeuden JAJAko kide ohi askok "Kongreso ng Mamamayang Pilipino" (KOMPIL) edo Filipinetako Herriaren Kongresua deituriko aliantza askoz ere zabalagoa antolatu zuten, eta Diokno buru zuen.