Collège de Juilly-n ibilbide bikaina egin ondoren, 1792an "Corps des Ponts et Chaussées" taldean sartu zen, eta 1794an sortu zenean École Polytechnique-ko "chef de brigade" bihurtu zen. Hemen, Prony, Lagrange eta Monge-ren irakaspenpean, goi mailako matematika ikasi zuen, baina literatura utzita, eta Fontaneren laguntzarekin "Eneidaren" zati handi bat itzuli zuen. Bere bertsoetatik honako lerro hau bakarrik iraun du: Le temps n'épargne pas ce qu'on a fait sans lui. Matematikari eta poeta gisa ahaztua izan arren, Fayolle-k ospe handia lortu du literatura musikalerako egindako zerbitzuengatik. Harmonia Pernen eskutik ikasi zuen, eta biolontxeloa Barni-ren eskutik, baina bere konposizioak inprimatzeari uko egin zion; eta "Les quatre Saisons du Parnasse" (Paris, 1805<unk>9), 16 bolumen dituen literatura bilduma, 12mo, argitaratzearekin konformatu zen, eta horretarako musika eta musikarien inguruko artikulu asko idatzi zituen. Halaber, Choron-en eta bere izenpean argitaratutako "Dictionnaire historique des Musiciens" liburuan (bi bolumen) agertzen diren ohar biografikoen zati handiena ere berak eman zuen. Paris, 1810<unk>11), Fétisek zor handia duen lana. 1813an "Sur les drames lyriques et leur exécution" argitaratu zuen. Biolinaren Historiarako materiala bildu zuen, baina zati batzuk bakarrik agertu ziren, "Notices sur Corelli, Tartini, Gaviniés, Pugnani, et Viotti, extraites d'une histoire du violon" izenburupean (Paris, 1810). Napoleonen erorialdiaren ondoren, Fayolle Ingalaterrara joan zen, eta frantsesa irakatsi zuen, eta "Harmonicon"-erako idatzi zuen. 1830eko Iraultzaren bezperan
Parisera bueltatu eta bere lan zaharrari ekin dio: musika kritikari. Bere azken lanen artean "Paganini et Bériot" izeneko liburuxka bat aipatu daiteke (Paris, 1830), eta Michaud-en "Biographie Universelle"ren osagarrian musikariei buruzko artikuluak. 1852ko abenduaren 2an hil zen. Perrine, Parisko aterpe-etxe bat.