Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Kristo ondorengo VIII. mendetik aurrera, astronomoek Mekako norabidea (qibla) <unk>eta haren distantzia<unk> Lurreko edozein lekutatik hurbiltzeko eta kalkulatzeko metodoak garatu zituzten. IX. mendetik aurrera, trigonometria esferikoa eta mapa proiekzio metodoak erabiltzen zituzten neurri horiek zehaztasunez zehazteko. Kalkuluak, funtsean, Mekako koordenatu polar ekuatorialen (hau da, haren longitudinala eta latitudina) koordenatu polarretara (hau da, haren qibla eta distantzia) bihurtzea da, erreferentziazko meridianoa kokapen zehatza eta Lurreko poloak zeharkatzen dituen zirkulu handia den sistema batekin erlazionatuta, eta zeinaren ardatz polarra kokapenaren eta haren puntu antipodala zeharkatzen duen lerroa den. Koordenatu polarrak sistema koordenatu formal baten zati gisa ezartzearen hainbat kontu daude. Gaiaren historia osoa Julian Lowell Coolidge Harvardeko irakaslearen Koordenatu polarren jatorrian azaltzen da. Grégoire de Saint-Vincent-ek eta Bonaventura Cavalieri-k XVII. mendearen erdialdean modu independentean sartu zituzten kontzeptuak. Saint-Vincent-ek 1625ean idatzi zuen pribatuan eta 1647an argitaratu zuen bere lana, Cavalieri-k 1635ean argitaratu zuen berea eta 1653an bertsio zuzendu bat agertu zen. Cavalieri lehen aldiz koordenatu polarrak erabili zituen Arkimedoren espiralaren eremuari buruzko arazoa konpontzeko. Blaise Pascalek koordenatu polarrak erabili zituen ondoren arku parabolikoen luzera kalkulatzeko.  Galdera: Zein liburu erabiliko nuke gaiaren deskribapenerako?
Koordenatu polarren jatorria