Paragrafo honetarako jarraipena idatzi - Errusiar agintaldian, katolikoek, batez ere poloniarrek eta lituaniarrek, jazarpen handia jasan zuten, ez bakarrik beren jatorri etniko-nazionalengatik, baizik eta arrazoi erlijiosoengatik ere. Bereziki 1831 eta 1863ko matxinaden ondoren.
, eta errusifikazio prozesuaren barruan (erlijioaren eta nazionalitatearen artean lotura sendoa dagoela ulertuz), agintari zaristek nahiago zuten herri horiek erlijio ofizialean bihurtzea sustatu, eskualde horietako hezkuntza publikoan esku hartuz (hezkuntza erlijioso ortodoxoa derrigorrezkoa zen) eta Eliza Katolikoaren ekintzak zentsuratzen. Bereziki, elizako ekintza publikoetan jarri zen arreta, hala nola meza edo hiletaetan, okupazioaren aurkako protesten ardatz izan zitezkeelako. Apaiz asko espetxeratu edo deportatu egin zituzten beren erlijioa eta etnia defendatzeko egindako jardueren ondorioz. XIX. mendearen amaieran, ordea, Errusiako agintariek erakunde katolikoen gaineko kontrola apurka-apurka murrizten hasi ziren.