Aitaren porrot ekonomikoaren ondoren bere burua mantentzera behartuta, krisi ekonomiko nazional batean, Ibsen Grimstadera joan zen farmaziako aprendiz gisa. Bertan, unibertsitaterako prestatu zen eta poesia mota desberdinekin esperimentatu zuen. Ikasten ari zela, "Catilinoren diskurtsoak" irakurri zituen, Ciceronek Catilinaren aurkako hitzaldiak eta errepublika eraisteko bere konspirazioa. Ibsenek konspiratzaile hau aukeratu zuen bere lehen ahaleginaren gaia izateko, 1849an "Catiline" bukatuz. Ibsenek bigarren edizioaren (1875) hitzaurrean adierazten du Europako egoera politiko garaikideak inspiratu zuela, eta majarren altxamendua babesten zuela.
Habsburgoko Inperioaren aurka. Catilinaren kasua bereziki interesgarria izan zela azaldu zuen, "pertsona historikoen adibide gutxi daudelako, haien oroimena beren konkistatzaileen jabetzan, Catilina baino gehiago". Horrela, Catilina irakur daiteke Ibsenen heroi kezkagarrietako bat bezala, Brand eta Gregers Werle-rekin batera.