Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: Beste kirurgia minimoki inbaditzaile batzuetan bezala, lehenengo zirujauei irribarre egin zieten eta kirurgia komunitateak ez zuen teknologia berri horretan sinesten. Gaur egun kirurgia gehienetan hori da ohikoa. Hasiera batean apendize-mutilazio bat egin zen, gero giltzurrunaren eta gibelaren ebakuntza bat, etab. Gero eta gehiago egiten dira laparoskopikoki. Irudiaren kalitatea, pazientea kirurgia posizioan irudikatzeko aukera eta tresnen jarraipena hurbilketa hori errazten dute. Giltzurrunaren resekzio partziala, ehun osasuntsu gehiago utziz, pazienteari giltzurrunaren funtzioa adierazten duena, duela denbora bat deskribatu zen (Giltzurrun tumoreen neurona salbatzeko kirurgia: adierazpenak, teknikak eta emaitzak.). Kirurgiaren arazo nagusia hiru dimentsiotako ikusmenaren galera da. Ez du ehunak igurtzi beharrik, espazio txikian, endoskopioaren bidez irudiak ateratzeko. Operazio areto hibridoan, anatomia berritzen eta berregiten da denbora errealean. 3D irudiak fluoroskopia zuzenean edo endoskopioan fusio eta/edo gainjarturik egon daitezke. (Denbora errealean irudiak bideratzea gibeleko ebakuntza laparoskopikoan: lehen esperientzia klinikoa ebakuntza barruko CT irudietan oinarritutako bideratze sistemarekin.) Ez da hilgarria. Ez da hilgarria. Ikerketa gehiago egiten ari gara. (Ibilbide kirurgikoa urologian. Europako ikuspegia)  Galdera: Zein gaitasun ez dute kirurgialariek ikusten endoskopioaren bidez?
3Dko ikuspegia