Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: obarioetako minbizia obario batean edo bertan sortzen den minbizia da. Ondorioz, gorputzeko beste zati batzuetara zabaltzeko edo inbaditzeko gaitasuna duten zelula anormatuak daude. Prozesu hau hasten denean, sintomarik ez dago edo sintoma lausoak besterik ez dira. Sintomak nabarmenagoak dira minbizia gero eta aurrerago doan heinean. Sintoma hauek hesteak handitzea, pelbiseko mina, sabela handitzea eta apetitu eza izan ditzakete, besteak beste. Minbizia hedatu daitekeen gune ohikoen artean, sabeleko, linfozitoen, biriken eta gibeleko formak daude. Obarioetako minbizia izateko arriskua handitu egiten da beren bizitzan ovulazio gehiago izan dituzten emakumeetan. Honetan, inoiz seme-alabarik izan ez dutenak, ovulazioa adin txikitan hasten dutenak eta menopausian adin handiagoan sartzen direnak daude. Hormona-terapia menopausiaren ondoren, antzutasunerako botikak, eta gizentasuna ere badira arrisku-faktoreak. Arriskua murrizten duten faktoreak honako hauek dira: erditzearen kontrako hormonak, hodiak lotzea eta bularra ematea. Kasuen % 10 inguru arrisku genetiko hereditarioarekin lotuta daude; BRCA1 edo BRCA2 genetan mutazioak dituzten emakumeek % 50eko aukera dute gaixotasuna garatzeko. Obarioko minbizia da obarioko minbizia mota ohikoena, kasuen % 95 baino gehiagokoa. Bost mota nagusi daude obario-karcinomak, horietatik sarriena goi-mailako karcinoma serosa (HGSC) da. Tumore horiek obulutegiak estaltzen dituzten zelulatan hasten direla uste da, nahiz eta batzuk Fallopiako hodietan eratu daitezkeen. Obarioetako minbizi mota ez oso ohikoak, zelula germinalen tumoreak eta sexu-hariaren estroma tumoreak dira. Obarioko minbizia diagnostikatzea ehunaren biopsia baten bidez baieztatzen da, normalean ebakuntzan zehar kentzen dena. Ez da gomendagarria azterketa egitea batez besteko arriskua duten emakumeetan, ebidentziak ez baitute heriotza murriztea onartzen, eta gezurrezko positiboen tasa altuak beharrik gabeko ebakuntza eragin dezake, bere arriskuekin batera. Oso arrisku altuko taldean, agian obulutegiak kendu beharko lirateke, prebentzio neurri gisa. Hasieran diagnostikatu eta tratatzen bada, obario-minbizia askotan sendatu daiteke. Tratamenduan, normalean, kirurgia eta erradiazioaren konbinazioak daude.  Galdera: Zein dira arrisku-faktoreak?
Hormona tratamendua menopausiaren ondoren, emankortasunari aurre hartzeko botikak, eta obesitatea.