Kontserbadore antikomunista, 1975ean CGT sindikatuen Nazioarteko Konfederazioan sartu zen (ICFTU). Hala ere, 1976ko martxoko estatu kolpearen ondoren, 10.000 fabrika ordezkaritza, 100.000 guztira, atxilotu egin zituzten. Gerra zikinean
1970eko hamarkadaren bigarren erdian gutxienez 2.700 edo desagertuen %30a langile urdinak ziren; horien artean CGTko buruzagi eta ekintzaile ugari zeuden, batez ere René Salamanca Córdoba Auto Workers' Union-ekoa eta Oscar Smith Light and Power Union-eko buruzagia. Hasieran aldi baterako etenda, CGT juntak desegin zuen. Legez kanpo egon arren, 1978an CGT sindikatuak bi frakziotan antolatu ziren: bata diktaduraren aurkako oposizio frontalaren alde (hasieran "25eko Batzordea" bezala ezaguna), eta bestea militarrekin negoziatzearen alde, lehenik CNT izendatua eta gero CGT-Azopardo (Ramón Baldassini eta Jorge Triaca buru zituen); CGT-Brasil eta CGT-Azopardo biak egoitza zeuden kaleen izena zuten. Horrela, CGT-Azopardok diktadura militarrarekin negoziatu ahal izan zuen langileen osasun-aseguruko erakundeen kontrola.