Horren arabera, tokiko funtzionarioek erantzukizun-sistema bat ezarri zuten, beren jurisdikzioaren araberako Falun Gong-ekin lotutako emaitza guztien erantzulea izan zena, eta isun-sistema bat ezarri zitzaien eskualdeei eta Falun Gong-a behar bezala jazarri ez zuten funtzionarioei. "Honek erakusten du, Txinaren araubide moderno bat sortu beharrean, gobernuak oraindik ere ohar, agindu eta harreman pertsonaletako ad hoc-sorta batean oinarritzen zela", idatzi zuen Johnsonek. Erantzukizun-sistema horren adibide bat, jazarpenaren hasierako urteetan Pekinera bidaiatzen zuten manifestarien tratamenduan agertu zen. 1999an Falun Gong-en jazarpena hasi ondoren, ehunka praktikari egunero Tianan plazara joan ziren edo herrialde bakoitzeko eskualde bakoitzean eskabideak jarri zituzten. Sistema horren arabera, tokiko funtzionarioek beren jurisdikzioan Falun Gong-ekin lotutako emaitza guztien erantzukizuna hartu zuten, eta isun-sistema hori ez zelako legez
Falun Gong-en jarraitzaileak.