Osatu esaldi hau: Arabo palestinarrek, inguruko estatu arabiarrek, lurraldearen hedapenaren agintaritzak eta Jerusalem konkistatzeko helburuak Abdullah presionatu zuten azkenean, haiekin bat egiteko "interbentzio militar guzti-araberan" 1948ko maiatzaren 15ean. Esku-hartze militarra erabili zuen bere prestigioa berreskuratzeko arabiar munduan, mendebaldeko eta judu buruzagiekin zuen harreman nahiko onaz susmatzen hasi baitzen. Abdullah bereziki irrikaz zegoen Jerusalem hartzeko, Mekako tutoretza galdu zuelako konpentsazio gisa, tradizionalki Hashemitarrek Ibn Saud arte eduki zutena.
Hejaz hartu zuen 1925ean. Abdullah-en papera gerra honetan garrantzitsua bihurtu zen. Beste herrialde arabiarren buruzagiei ez zieten konfiantzarik izan eta uste zuen indar militarrak ahulak zirela; beste arabiarrek ez zuten Abdullahengan konfiantzarik izan. Bere burua "indar arabiarren komandante gorena" bezala ikusten zuen eta "Arabako Ligari postu horretara izendatzeko konbentzitu zuen". Bere indarrek, Glubb Pasharen agindupean, ez ziren hurbildu estatu judutarrarentzat erreserbatutako eremura, nahiz eta Jerusalem inguruan Yishuv indarrekin talka egin zuten, nazioarteko eremua izateko asmoa zuena. Abdullah el-Tell-en arabera, erregearen esku-hartze pertsonala izan zen Arabako Legioa Glubb-en nahiaren aurka Alde Zaharrera sartzera eraman zuena.