Osatu hurrengo esaldia: "Soldaduak" (1848) egin ondoren, "Egun bat ekainean" hasi zuen, sekula bukatu ez zena, eta "Erretzailea" (1849) eta "Bravos" ("Les Bravi", 1852) erakutsi zituen. 1855ean bere lorpenaren marka gorena ukitu zuen "The Gamblers" eta "The Quarrel" ("La Rixe"), Napoleon III.ak Ingalaterrako Gorteari aurkeztu ziona. 1857ko Salonen bere garaipenak mantendu ziren, bederatzi argazki eta marrazki erakutsi zituenean; horien artean "Erregentziaren garaiko gazteak", "Margolaria", "Oinetako-saltzailea", "Musikari" eta "Diderot-en irakurketa". 1859ko udan, Napoleon III.a enperadoreak, Victor Emmanuel II.a Piemonteko eta Sardiniako erregearekin batera, Habsburgoak Italiako iparraldeko lurraldeetatik botatzen saiatu zirenean, Meissonierrek gobernuaren enkargu bat jaso zuen kanpainako eszenak ilustratzeko. "Napoleon III.a enperadorea Solferinon" Meissonierrek hiru urte baino gehiago behar izan zituen amaitzeko. Lan hori, bataila eszena bat, desbideratze bat irudikatzen zuen "bonshommes" eta mosketeroen margolariarentzat, nahiz eta Meissonierrek jada bortizkeria eta sarraski eszenak margotu zituen, hala nola "Gerra Zibilaren Oroimena", eta
1848an Guardia Nazionaleko kapitain gisa zerbitzuan aritu zen, gobernu errepublikarraren aldean "ekaineko egunetan" borrokatu zenean. 1861eko udazkenean Frantziako Institutuko katedradun izendatu zuten, Académie des Beaux-Artseko kideek beraien kopuruan sartzeko bozkatu zutenean. 1861eko Salonera "Oinetako-saltzailea", "Musikari bat", "Margolari bat" eta "M. Louis Fould" bidali zituen; 1864koan "Enperadorea Solferinon" eta "1814". Ondoren, "A Gamblers' Quarrel" (1865) eta "Desaix and the Army of the Rhine" (1867) erakusketak egin zituen.