Goryeo diktadura militar baten garaian sartu zen, shogunatu baten antzekoa, XII. mendearen amaieran. "De facto" gobernu militarraren garai honetan, Goryeoko monarkek Zeruko Semeak eta enperadoreak bezala ikusten jarraitu zuten, eta Goryeok "tianxia" gisa ikusten jarraitu zuen. Goryeo "tianxia" gisa ikusteak, 13. mendean, mongoliarren aurkako erresistentzia izatera bultzatu zuen. Goryeok 30 urteko gatazkaren ondoren errendizioa izan zuen.
eta geroago Yuan dinastiaren "seme-in-lege estatu" erdi autonomoa bihurtu zen (1270an). Goryeoko sistema inperiala Wonjong Goryeokoarekin amaitu zen. Mongoliarren nagusitasun-garai horretan, Goryeoko erregeak errege izendatu zituzten eta tenplu-izenak Yuan dinastiari leialtasuna adierazten zioten. "Enperadoreen eta erregeen kantuak" eta "Hiru Erresumetako oroigarriak" Goryeoren ikuspegia "tianxia" gisa mantentzen dute. Hala ere, Goryeo "tianxia" gisa ikusten hasi zen pixkanaka. Goryeok 1356an amaitu zuen bere suhi-egoera: Gongmin Goryeok Ssangseong berreskuratu eta autonomia aldarrikatu zuen. Bitartean, neo-konfucianismoa ideologia nagusi gisa sortu zen; konfucianismoak eragin handia izan zuen Koreako pentsamenduan, erlijioan, sistema sozio-politikoetan eta bizitzeko moduetan, Koreako historian lehen aldiz. Neo-Konfuzionismoaren eragin indartsuak, Goryeo dinastiaren ilunabarrean, Koreari "Txinatxoa" bezalako ikuspegi sinozentriko gero eta handiagoa ekarri zuen.