Idatzi jarraipena paragrafo honetarako. Smithek sei gaietako bakoitza xehetasunez aztertzen du. Smithek gaur egungo gerrilla eta matxinada kanpainak aztertzen ditu, besteak beste, hainbat gerra zibil eta gatazka etniko Balkanetan, Ekialde Hurbilean eta Afrikan. Bigarren zatian eztabaidatzen dituen gatazkak ia denak "herri arteko gerrak" dira, eta indar konbentzionalek ezin dute konpondu. Smith-ek analisiak egiten ditu herrialdeek beren taktika egokitu duten egoerak "herriaren arteko gerrari" erantzuteko, hala nola israeldar indarrek Intifada palestinarrari erantzunez erabili dituztenak.
...eta israeldarrek miaketa lerro zehatzetara jotzen dute indar-eremua hobetu ezin denean. Adierazten du gerra modernoak oso gutxitan egiten direla nazio banakakoen artean, baina alderdiak askotan nazioz gaindiko koalizioak edo estatu-azpiko entitateak osatzen dituztela, eta batez ere mendebaldeko gobernuek hildakoak eta galera materialak gutxienekoak izan daitezen borrokatzen dutela. Smith kritikoa da Irakeko Gerran Ameriketako Estatu Batuek gidatutako koalizioaren jokabideari buruz, 2003ko hasierako inbasioaren eta okupazioaren ondorengo matxinadetan; matxinadaren aurkako operazioak burutzen zituzten soldaduek ez zutela lan horretarako trebetasun edo ekipamendu egokirik. Bere ustez, komandanteek maila taktikoan lan egiten zuten eta ez estrategikoan. Eta operazioek ez zuten behar bezala jarraitzen inteligentzia-informazioaren argibideen arabera. Eta gehiegi fidatzen ziren gudu-zelaietako indarrez eta matxinatuen gaitasun teknikoen ebaluazioaz helburu politikoak baino.