1887an Vasconcelos Teologia Fakultateko irakasle bihurtu zen. Kargu horretan, hainbat ikastaro irakatsi zituen, besteak beste, Teologia Dogmatikoa eta Isagogika Orokorra eta Arkeologia, Hermeneutika eta Heuristika. Vasconcelos Unibertsitateko Artxiboaren antolatzailea izan zen 1897tik aurrera. Coimbrako Unibertsitateko Letren Fakultatea sortzean paper garrantzitsua izan zuen eta 1911n bere lehen dekanoa bihurtu zen, Teologiako Fakultatea ikasle falta zela eta itxi ondoren. Zenbait urtez Unibertsitateko Kaperako zuzendari izan zen, eta liburu bat idatzi zuen horri buruz, bere karguaz baliatuz, kapera-objektu erlijioso asko babestu zituen Portugaleko istiluen garaian,
1910eko urriaren 5eko iraultza. Hainbat aldizkari eta egunkarietarako idatzi zuen, batez ere "Correio de Coimbra", elizbarrutiko egunkaria, eta "O Instituto", zeinaren erredakzio batzordeko kide izan zen. Ikertzaile gisa ezaguna zen bere zorroztasunarengatik eta xehetasunetarako begi obsesiboagatik, bere ikasleei transmititu zizkien indarguneengatik. Bere ikerketak Coimbra eta bere unibertsitatera mugatzen ziren, Portugalgo tokiko historiaren kontzeptua eraginkortasunez garatuz, baina biografiak ere idatzi zituen, Brás Garcia de Mascarenhas soldadu eta poeta portugaldarrari eta Francisco Suárez filosofo espainiarrari buruzkoak direlako ezagunenak. Aragoiko Elisabetaren Kultuaren Eboluzioari buruzko bi bolumeneko lana egiteagatik ere ezaguna zen.