Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Izpiaren gogortzea: X izpiek partikula gogorrak eta bigunak dituzte, hau da, energia handiko partikulak eta energia gutxiko partikulak. Beharrezkoa ez den esposizioa partikula bigunek eragiten dute gehienetan, ahulegiak baitira gorputzean zehar igarotzeko eta interakzioan jartzeko. Partikulen iraupena, berriz, pazientearen barnean dago. X izpi-hodiaren aurrean dagoen iragazki batek partikula bigunak harrapatu ditzake, horrela izpia gogortuz. Honek dosiak murrizten ditu irudiaren kalitatean eraginik izan gabe. Koadro-erritmoa: koadro-erritmo handiak (hau da, segundoko irudiak eskuratuak) beharrezkoak dira mugimendu azkarra efektu estroboskopikoak gabe irudikatzeko. Hala ere, planoak zenbat eta handiagoak izan, orduan eta erradiazio dosi handiagoa. Horregatik, irudi-erritmoa behar klinikoaren arabera aukeratu behar da eta ahalik eta baxuena izan behar da. Adibidez, kardiologiako pediatrian, 60 pultsu segundoko fotogramak behar dira, 0,5 p/s-rekin alderatuta, astiro mugitzen diren objektuentzat. Pultsua erdira jaitsita, dosia erdira jaitsiko litzateke. 30 p/s-tik 7,5 p/s-ra murrizteak %75eko dosi aurreztea dakar. Fluoroskopia pultsatzailea erabiltzen denean, erradiazio-dosiak aldez aurretik zehaztutako denbora-tarteetan aplikatzen dira soilik, beraz, dosi txikiagoa erabiltzen da irudi sekuentzia bera lortzeko. Bitartean, gordetako azken irudia erakusten da. Dosiak murrizteko beste tresna bat kolimazioa da. Baliteke detektagailuak ematen duen ikus-eremutik, zati txiki bat bakarrik interesgarria izatea interbentziorako. X izpien hodiak kollimatzaile batek ikusi behar ez dituen zatiak babestu ditzake, horrela, dosiak soilik igortzen zaizkio detektoreari gorputzaren zati jakin batentzat. C-Arms modernoek fluoroskopia etengabe bat behar izan gabe, irudietan nabigatzea ahalbidetzen dute.  Galdera. Zer da ikuspegia?
detektagailua