Alexander II.aren erregealdian (1856-1881) politika nagusiak eraikinak kontserbatzetik haien itxura "jatorrizkoaren" erreprodukziora pasatu zen. Mendebaldeko Europako esperientziak eragin zuen aldaketa, batez ere Jonathan Smith eta Viollet-le-Duc-en lanek, baita etxeko istilu politikoek ere. Poloniako 1863ko altxamenduaren ondoren
Alexandrok ortodoxiaren berri emateko kanpaina bat abiatu zuen Mendebaldeko probintzietan, hondatutako eliza ortodoxoak berreskuratzea barne. Kanon berria osatzen laguntzeko, Grigory Gagarinek (Arkeologia Elkarteko lehendakariordea) batzorde berezi bat eratu zuen, "Errusiako eta ortodoxoen oro har, Mendebaldeko Lurraldearen monumentuak aztertzeko". Hamar urte baino gutxiagotan, batzordeak mendebaldeko Ukrainako, Lituaniako eta Kongresuko Poloniako ondare ortodoxoa katalogatu zuen, hasieran ortodoxo gisa eraikitako eta geroago katolizismora bihurtu ziren elizak arreta berezia emanez; horiek berreskuratu eta, azkenean, kanon ortodoxoa berreraiki zuten.