Williams-en autoa izan zen argi eta garbi azkarrena Formula 1-an eta Hill-ek bere taldekidearen aurretik irabazi zuen titulua, IndyCarreko txapelduna Jacques Villeneuve, Formula 1-eko txapeldun baten semeak berak irabazi zuen txapelketa. Zortzi garaipen eta inoiz ez lehen lerrotik kanpo, Hillek bere denboraldirik arrakastatsuena gozatu zuen. Monakon, non bere aitak bost aldiz irabazi zuen 1960ko hamarkadan, liderra izan zen bere motorra matxuratu zen arte, lasterketa murriztuz eta Olivier Panisi bere Formula Bateko garaipen bakarra lortzea ahalbidetuz. Denboraldiaren amaieran, Villeneuve txapelketarako erronka egiten hasi zen eta Japoniako Grand Prixeko polea lortu zuen.
Urteko azken lasterketa da. Hala ere, Hill-ek lidergoa hartu zuen hasieran eta lasterketa eta txapelketa irabazi zituen kanadarrak erretiroa hartu zuen bitartean. Hillek denboraldiko 16 lasterketa lehen lerrotik abiatzeko errekorra berdindu zuen, 1993an Ayrton Senna eta Alain Prost berdinduz.