Richard Müller eta Emil Barth euren bozeramaileek gidatuta, parlamentu iraultzaile bat eratu zuten. Parte hartzen zuten steward gehienak urte hasieran greba bitartean liderrak izan ziren. Ez zuten konfiantzarik SPDren buruzagitzari eta azaroaren 11rako kolpe bat prestatu zuten marinelen matxinadatik independente, baina Kiel-etik aurrera gertatutako gertaera iraultzaileek harritu zituzten. Ebert-en ekimena kentzeko, hurrengo egunerako hauteskundeak iragartzea erabaki zuten. Igande hartan, Berlineko lantegi eta erregimentu bakoitzak langileen eta soldaduen kontseiluak hautatzea zen, gero bi alderdi langileko (SPD eta SPD) gobernu iraultzailea hautatzeko. Herriaren Diputatuen Kontseiluaren (Raubeauftrag der Volks) lehendakari izateko asmoa zen, eta Ebert-en ordezkoa izan zen eguneko kanseilari iraultzailea.
Arratsaldeko 8ak.