Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Europan, ikuspegi ateoak onartzea arraroa izan zen Erdi Aroaren hasieran eta Erdi Aroan (ikus Erdi Aroko Inkisizioa); metafisika eta teologia izan ziren erlijioari dagozkion interes nagusiak. Hala ere, garai hartan mugimenduak egon ziren, kristau jainkoaren kontzeptu heterodoxoak sustatu zituztenak, besteak beste, Jainkoaren izaerari, transzendentziari eta ezagutzeko gaitasunari buruzko ikuspegi ezberdinak. Johannes Scotus Eriugena, Dinanteko David, Bena-ko Amalric eta Espiritu Askearen Anaiak bezalako pertsonek eta taldeek panteismo joerarekin ikuspuntu kristauak mantendu zituzten. Kuzako Nikolasek fideismo mota bat defendatzen zuen, docta ignorantia ("jakintasun ezjakina") deitu zuena, Jainkoaren izaera gizakiak kategorizatu ezin dezakeela eta, beraz, hartaz dugun ezagutza asmakizunetara mugatzen dela aldarrikatzen zuena. Ockhameko Williamek joera anti-metafisikoak inspiratu zituen gizakiaren ezagutza objektu singularretara mugatze nominalistarekin, eta ziurtatu zuen izate jainkotiarra ezin zela giza adimenak modu intuitiboan edo arrazionalki ulertu. Ockham-en jarraitzaileek, hala nola John of Mirecourt-ek eta Nicholas of Autrecourt-ek, ikuspegi hori sustatu zuten. Fedearen eta arrazoiaren arteko ondoriozko zatiketak eragin zuen geroago teologo erradikalak eta erreformistak, hala nola John Wycliffe, Jan Hus eta Martin Luther. Errenazimenduak asko egin zuen pentsamendu askearen eta ikerketa eszeptikoaren esparrua zabaltzeko. Leonardo da Vinci bezalako pertsonek esperimentazioa bilatzen zuten esplikazio bide gisa, eta autoritate erlijiosoaren argudioak aurka egiten zituzten. Garai hartan erlijioaren eta elizaren beste kritikari batzuen artean Niccolò Machiavelli, Bonaventure des Périers, Michel de Montaigne eta François Rabelais zeuden.  Galdera. Nor dira Ockhamen jarraitzaileak?
Joan Mirekoarra eta Nikolas Autrecourtekoa