Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: YF-16k LWF lehiaketa irabazi zuen arren, Itsas Armadak zalantzak zituen motor bakarreko eta lurreratze erreminta estuko hegazkin bat erraz edo ekonomikoki garraiolari zerbitzura egokitu zitekeela, eta F-16 deribatua hartzeari uko egin zion. 1975eko maiatzaren 2an, Itsas armadak YF-17ren hautaketa iragarri zuen. LWF-k ez zituenez VFAX-en diseinu-eskakizunak partekatzen, Itsas Armadak McDonnell Douglas eta Northrop-i eskatu zien YF-17ren diseinuaren eta printzipioen arabera hegazkin berri bat garatzeko. 1977ko martxoaren 1ean, W. Graham Claytor Itsas Armadako idazkariak jakinarazi zuen F-18 "Hornet" izendatuko zela. Northrop-ek McDonnell Douglas-ekin lankidetzan aritu zen NACF-en bigarren kontratista gisa, azken honen esperientzia aprobetxatzeko hegazkin-ontziak eraikitzeko, tartean F-4 Phantom II erabilia. F-18koan, bi enpresek osagaien fabrikazioa partekatzea adostu zuten, McDonnell Douglasek azken muntaketa burutuz. McDonnell Douglasek hegoak, egonkortzaileak eta aurreko fuselajea eraikiko zituen; Northropek, berriz, erdiko eta atzeko fuselajea eta egonkortzaile bertikalak eraikiko zituen. McDonnell Douglas itsas bertsioen kontratista nagusia zen, eta Northrop F-18L lurreko bertsioaren kontratista nagusia izango zen, Northropek esportazio merkatuan saltzea espero zuena. F-18a, hasiera batean McDonnell Douglas 267 modeloa bezala ezaguna, YF-17tik erabat eraldatua izan zen. Garraio-ontzietan, hegazkinaren fuselajea, azpialdekoa eta buztaneko kakoa sendotu ziren, hegal tolesgarriak eta katapultaren atxikipenak gehitu ziren, eta lurreratze-kateak zabaldu ziren. Itsas armadaren eskaera eta erreserbak betetzeko, McDonnellek 4.460 libra (2.020 kg) gehitu zituen erregaiaren edukiera, bizkarrezurreko bizkarrezurra handituz eta 96 galloneko erregai-biltegia gehituz hegal bakoitzean. "Snag" bat gehitu zitzaion hegal aurreko ertzari eta egonkortzaileei, F-15 egonkortzailean aurkitutako dardara aeroelastikoa saihesteko. Hegoak eta estabilizatzaileak handitu ziren, atzeko fuselajea 4 hazbeteko zabaleraz (102 mm) zabaldu zen, eta motorrak kanpora begira jarri ziren aurrealdean. Aldaketa horiek emaitza gisa, 4,540 kg-ko pisua erantsi zioten.  Galdera: Zer eraiki nahi zenuten YF-17ren eskuizkribua erabiliz?
Hegazkin berri bat.