Pertsona-zentroko terapia, pertsona-zentroko psikoterapia, pertsona-zentroko aholkularitza, bezero-zentroko terapia eta psikoterapia rogeriarra bezala ere ezagutzen dena, psikoterapia mota bat da, Carl Rogers psikologoak 1940ko hamarkadan hasi eta 1980ko hamarkadara arte garatu zuena. Pertsona-zentroko terapiak bezeroaren auto-errealizatzeko joera erraztu nahi du, "hazkundearen eta betetzearen aldeko joera berezkoa", onarpenaren bidez (baldintzarik gabeko begirune positiboa), terapeuten bateragarritasuna (egiazkotasuna) eta ulermen enpatikoa.
1940ko hamarkadatik 1980ko hamarkadara arte