Osatu hurrengo esaldia: Warwick eta Cheever taldean geratu ziren 1989an eta Brawn-ek diseinatutako Arrows A11 gidatu zuten, Ford DFR V8 motorra zuen. Taldearen emaitzarik onena Estatu Batuetako Sari Nagusian izan zen, Cheever-en jaioterrian, Phoenix-en. Hirugarren postuan bukatu zuen podiumean. Hala ere, azkenean, Cheeverrek arazoak izan zituen A11n (denboraldi hasieran bereziki eraldatu behar izan zena, estatubatuar garaia autoan sar zezan) eta ez zen sailkatu
Britainiako eta Italiako txapelketak. Warwick-en zorte txarra ere jarraitu zuen: Brasilgo irekiera lasterketan pit stop luze batek bere lehen garaipena izango zela uste zutena kostatu zion, eta 6. jardunaldian, Kanadako GP hezean, Warwick-ek lidergoa izan zuen, eta bigarren postuan zegoen bere Ford V8a lehertu zenean. Bere atzetik zeudenak baino azkarragoa izan zen (Thierry Boutsen irabazlea barne, Williams-Renault bat gidatzen zuena), eta irabazi zezakeen lasterketako lider Ayrton Sennak bere McLareneko Honda motorra lehertu zuenean, bi itzuli baino ez zeudela. 1988an bosgarren amaitu ondoren, Arrowsek zazpigarrenera jaitsi zen 1989an.