1896. urtean, Henri Becquerel-ek aurkitu zuen uranioko gatzek airean erradiazio ikaragarria igortzen zutela, X izpien antzekoa, haien sartzeko ahalmenaz. Erradiazio hori, fosforesentzia ez bezala, ez zela energia iturri baten menpe zegoen, baina berez uraniokotik sortzen zela zirudien. Bi aurkikuntza garrantzitsu horien eraginez, Curie-k uranioko izpiak ikertzeko erabaki zuen, tesi bat egiteko eremu posible gisa. Laginak ikertzeko teknika berritzaile bat erabili zuen.
Uranio-konposatuen aktibitatea uranio kopuruaren araberakoa zen bakarrik.