Abbasiarren garaiaren hasierara arte, Tarsus, orduan hondakinetan zegoen, berriro okupatu eta berreraiki zen, oraingoan "al-ʿAwāṣim" eremu gotortuaren barnean, Tarsus ipar-ekialdetik Malatya-raino zabaltzen zen, eta Bizantziar Inperioaren aurkako espedizioetarako bilketa gune gisa. Lehenengo saiakera al-Hasan ibn Qahtaba al-Ta'ik egin zuen 778/9 urtean, baina ez zuen arrakastarik izan, eta hiria ez zen guztiz berreskuratu 787/8 urte arte, Abu Sulaym Farajek, Harun al-Rashid kalifaren aginduz. 3.000 khurasani eta 2.000 siriar (milaka Antiokiatik eta al-Massisa) etxeak eta lurrak eman zizkieten gotorleku hiri berrian. Bizantziarrek Tarso berreskuratu zuten handik gutxira, mendearen hasieran. Hiria bizantziarren eskuetan egon zen, seguruenik, Abbasiarren laugarren fitnaren gerra zibilean.
, baina 830 urtean musulmanen kontrolera itzuli zen, al-Ma'mun kalifa Bizantziaren aurkako kanpaina ofentsiboak berriro hasi zituenean, hiria oinarri gisa erabiliz.