Osatu hurrengo esaldia: 1944ko martxoan 2. proletario eta 5. krajina dibisioak Serbiara aurreratu zirenean, Montenegroren iparraldean eta Sandjak-en partisanoen indarrak 37. Sandjak dibisiora murriztu ziren. Ahulgune hori aprobetxatzeko, Đurišićek Alemaniari operazio ofentsibo bat abiaraztea proposatu zion.
Frühlingserwachen operazioa Montenegroren iparraldeko zatietarako eta Sandjakerako prestatu zen; bere helburu nagusia Kolašin hartzea zen, Pljevlja, Prijepolje eta Pešterretik abiatutako eraso kontzentrikoen bidez. Horrek ahalbidetuko zien hegoaldean Podgoricatik aurreratzen ziren indarrekin bat egitea eta partisanoen lerroen erdian koila bat sartzea. Frühlingserwachen operazioan 5.000 gizonez osatutako Euskadiko indarrak parte hartu zuten, besteak beste, Đurišić-en indarrak, SS Polizei-Selbstschutz-Regiment Sandschak, SDK-ko 5. Erregimentuaren 2. batailoia eta bi konpainia motorizatu alemaniar indartuak. Apirilaren 9an hasi zen operazioa; apirilaren 12an Bijelo Poljera iritsi ziren. Đurišićen indarrek Berane hartu zuten apirilaren 17an, baina Sandžakeko 37. dibisioa Tara ibaiaren lerroan Mojkovacen aurreratzen ari ziren indarrak geldiarazi zituen. Apirilaren 24an, bederatzi eguneko eraso eta kontraerasoen ondoren, Sandžak 37. dibisioa, 3. Shock Dibisioko 7. Montenegro Gazteria Brigada "Budo Tomović" indartuta, ekimena berreskuratu zuen. Apirilaren 30ean Bijelo Polje berreskuratu zuten, eta maiatzaren 5ean Berane.