Gerra ia osoa eman zuen hainbat agintaritzan. Eta 1942an ezkondu zen Victoire Marion Williams-Freeman-ekin. Teniente koronela izendatu zuten, eta Manchester erregimentuko 1. batailoiaren komandante izendatu zuten 1944ko martxoan. Batailoia (lehen 6. batailoia, Armada Territoriala 1942ko maiatzean 1. batailoia izendatu aurretik), 53. (Welsh) Infanteriako Dibisioko metrailadore batailoia bezala zerbitzatzen zuena, Robert Ross maior jeneralak agindutako lehen lerroko TA formazioa, gaizki entrenatuta zegoen eta ia ez zegoen prest betebeharra betetzeko, baina Haringtonek azkar ekarri zuen borrokarako prestutasun osoa. Batailoiak, bere ama dibisioarekin batera, Normandian lurreratu zen, Frantzian, ekainaren amaieran, Normandiako lehorreratzetik hiru aste geroago, eta Normandiako guduan zehar borroka gogorretan aritu zen, eta ondorengo gerra gehienetan.
Mendebaldeko Europan borrokatuz, Haringtonek bere aginteari uko egin zion arte, 1944ko irailaren erdialdean, 53. dibisioko kuartel nagusiko 1. mailako Estatu Nagusiko ofiziala (GSO1) bihurtu zenean. 1945eko maiatza arte mantendu zuen kargua. 1. Manchesterren CO gisa egindako zerbitzuengatik, Haringtonek Distinguished Service Order DSO saria jaso zuen 1945eko hasieran.