Idatzi paragrafo honetarako jarraipena - Harunen seme gazteenetako bat izanik, Abu Ishaq hasieran garrantzi gutxikoa izan zen, eta ez zen ondorengotza lerroan agertzen. Harun 809an hil eta berehala gerra zibila piztu zen.
bere anaiaorde zaharren al-Amin () eta al-Ma'mun () arteko liskarrak sortu ziren. Al-Aminek Bagdadeko elite abbasidikoen laguntza izan zuen ("abnāʾ al-dawla"), al-Ma'munek "abnāʾ"eko beste atal batzuen laguntza izan zuen bitartean. Al-Ma'mun garaile atera zen 813an Bagdadeko errendizioarekin, setio luze baten ondoren eta al-Aminen heriotzarekin. Al-Ma'munek bere gotorlekuan jarraitzea aukeratu zuen, Khurasanen, mundu islamiarraren ipar-ekialdeko periferian, eta bere teniente nagusiek bere ordez gobernatzea baimendu zuten Iraken. Horrek al-Ma'mun eta bere "persiar" tenienteen aurkako antipatia-uhina sortu zuen, bai Bagdadeko abbasideen eliteen artean, bai orokorrean kalifazioaren mendebaldeko eskualdeetan, eta Harun al-Rashid-en anaia gaztea, Ibrahim, Bagdadeko anti-kalifa izendatzea ekarri zuen 817an. Gertaera honek al-Ma'munek urrutitik gobernatzeko ezintasunaz jabetzera eraman zuen; herriaren erreakzioari men eginez, bere teniente gertuenak kaleratu edo exekutatu zituen, eta Bagdadera itzuli zen 819an, estatuaren berreraikitzeko lan zaila hasteko.