1793ko maiatzean, bere indarrek paper erabakigarria izan zuten Famarseko guduan. Koalizioaren Estatu Nagusian dago.
Flandriako armadaren buru, eta Karl Mack jeneralaren ondorengoa da. Saxe-Coburg-Saalfeld erregimentuaren agindupean Belgikako Korpusoan, Avesnes-le-Seceko eta geroago Fleuruko guduan (1794) paper erabakigarria izan zuen. Ondoren, Hohenlohe-Kirchberg-ek Goi-Rhineko gorputz bat agindu zuen eta 1794ko irailaren 17an Speyer frantziarren eskutik berreskuratzearen arduraduna izan zen. Hau izan zen bere azken ekintza militarra; 1795eko hasieran erretiratu zen bere osasun-arazoak zirela eta 1796an hil zen.