Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasabidea: Deferente-eta-epzikloaren eredua mendeetan erabili izan zuten greziar astronomoek, baita exzentrikoaren ideia ere (Lurraren erdigunetik pixka bat urrunduta dagoen deferentea), are zaharragoa zena. Ilustrazioan, deferentziaren erdigunea ez da Lurra, baizik eta X markatuta dagoen lekua, exzentrikoa eginez (grezierazko ἐκ ec- "etik", eta κέντρον kentron "zentroa" esan nahi duena), non lekua bere izena hartzen duen. Zoritxarrez, Ptolomeoren garaian erabilgarri zegoen sistema ez zen oso bat etortzen behaketekin, nahiz eta Hiparkoaren sistemaren aldean asko hobetu zen. Planeta baten begizta atzerakoiaren tamaina (bereziki Marterena) uste baino txikiagoa izango litzateke, eta batzuetan handiagoa, eta, ondorioz, 30 graduko posizio akatsak izango lirateke. Arazoa arintzeko, Ptolomeok ekuantea garatu zuen. Ekwantua planetaren orbitaren erdigunetik gertu zegoen puntu bat zen, bertan zutik eta begira egonez gero, planetaren epizikloaren erdigunea beti abiadura uniformean mugitzen dela irudituko litzateke; gainerako leku guztiek abiadura ez-uniformea ikusiko lukete, Lurrean bezala. Ekwantua erabiliz, Ptolomeok mugimendu uniformea eta zirkularra mantentzeko aldarrikatu zuen, nahiz eta mugimendu zirkular uniformearen ideia platonikotik aldendu zen. Ondoriozko sistema, azkenean mendebaldean oso onartua izan zena, astronomia modernoarentzat zaila dirudi; planeta bakoitzak deferente batean biratutako epiziklo bat behar zuen, planeta bakoitzerako desberdina zen ekwant batek konpentsatuta. Hainbat zeru mugimendu aurreikusi zituen, baita mugimendu atzerakoiaren hasiera eta amaiera ere, 10 graduko gehieneko akatsarekin, ekwanturik gabe baino askoz hobeto.  Galdera: Zeintzuk dira deferentea eta epizikloaren eredua erabili duten pertsonak?
Astronomo greziarrak