1940ko ekainaren 22ko armistizioaren ondoren, Vichyko Frantziako Armadan jarraitu zuen eta 1940ko uztailetik 1941eko irailera arte, Clermont-Ferrandeko 13. dibisioko jeneralaren laguntzailea eta Puy-de-Domeko komandantea izan zen. Garai hartan, de Lattre-k diziplina eta kohesioa hobetzeari buruzko gobernuaren aginduak ezarri zituen, Philippe Pétain mariskalaren erregimenak interes nazionalaren defentsan jarduten zuelakoan. Gazteak animatzeko gogoz, hainbat eskola eremu eta irakaskuntza zentro militar ireki zituen, soldadu alsaziarrek eraikitakoak, ofizial eta jenerala trebeak sortzeko helburuarekin, taldeko lanean trebaturik eta beren esperientzia armistizioaren armadako guztietan zabaltzeko gai. General de division izendatu zuten (general maiorraren baliokidea ingelesez hitz egiten duten herrialdeetan), eta tropen komandante nagusia izan zen Tunisiako protektoratuan, non beste hezkuntza zentro militar bat ireki zuen. 1941eko irailaren bukaeratik 1942ko otsailaren 2ra arteko lau hilabeteko lekualdaketa honen ondoren, Frantziara deitu zuten, Alphonse Juin bere nagusiarekin izandako eztabaida baten ondorioz, eta beste leku batera bidali zuten. Frantziara bueltatzean, de Lattre Montpellier-en kokatutako 16. dibisio militarraren agintea hartu zuen. 1942ko azaroaren 8an Frantziako Ipar Afrikan Aliatuen lehorreratzearen ondoren
1944an, Alemaniak Frantziako hegoaldea okupatu eta Vichyko armada desegin zuen. De Lattre atxilotu eta hainbat hilabetetan espetxeratu zuten.