Osatu esaldi hau: 1960an Nigeriak independentzia lortu eta gero, ekialdeko Igbo etniaren aurkako estigma handitu egin zen. Ustez
Igboek gobernuaren goi karguak kendu eta hil zituzten, eta Nigeriako beste talde etnikoek, bereziki Hausaek, Igboen aurkako kanpaina masiboa abiatu zuten. Kanpaina hau 1966ko Igboen aurkako pogromarekin eta 1966ko Nigeriako kontra-kolpearekin hasi zen. Pogromaren ondorioz, igboen ondasunak suntsitu egin ziren eta 300.000 igbok Iparraldetik ihes egin zuten eta ekialdean babesa bilatu zuten eta 30.000 igbok hil zituzten. Ondorengo kontra-kolpean, Igbo zibilak eta militarrak ere sistematikoki erail zituzten. 1967ko maiatzaren 30ean, igboek Nigeriatik independentzia aldarrikatu eta Biafra estatua sortu zutenean, Nigeriako eta Britainiako gobernuek Biafraren blokeo osoa jarri zuten martxan. Hasieran ofentsiban, Biafra sufritzen hasi zen eta bere gobernuak askotan mugitu behar izan zuen, Nigeriako armadak bere hiriburuak konkistatzen jarraitu zuelako. Heriotza-kausa nagusia gosea zen, eta umeak ziren gehien sufritzen zutenak. Haurrak Kwashiorkorrek jota zeuden sarritan, desnutrizioak sortzen duen gaixotasuna. Jendeak kanibalismora jo zuen behin eta berriz. Igbo haurren sufrimenduaren dokumentazioa Frantziako Gurutze Gorriaren eta beste erakunde kristau batzuen lanari egotzi zaio. Genozidioan igboen hildakoen kopuruari buruzko estimazio asko daude. Gerran hildako soldaduen kopurua 100.000ekoa dela kalkulatzen da eta eraildako zibilen kopurua 500.000 eta 3,5 milioi artekoa da. Gerran hildakoen erdiak baino gehiago haurrak ziren. Gaur egun, Nigeriak Biafraren independentzia nahi duten protestak zapaltzen jarraitzen du, askotan soldaduak bidaliz protestatzaileak jipoitzeko eta hiltzeko.