2001eko irailaren 8an, Titania-k izar distiratsua (HIP 106829) estali zuen, 7,2 magnitude ikusgaiarekin; hau aukera izan zen Titania-ren diametroa eta efemerioa hobetzeko, eta existitzen den edozein elementu detektatzeko. Gainazaleko presio atmosferikoak 1 m2 (1020 nPa) presio atmosferikoa ez zuela adierazten du; nitrogenoa edo metanoa bezalako beste gas batzuk ez lirateke egon ahal izango, Titania-ren grabitate ahulak espazioan ihes egitea eragotzi ez baitzakeen. Titania-ren udako solstizioan (89 K) lortzen den tenperatura maximoan, karbono dioxidoaren lurrun-presioa 300 μ (3 nPa) ingurukoa da. 2001eko irailaren 8an, Titania-k izar distiratsua (HIP 106829) estali zuen, 7,2 magnitude ikusgaiarekin; hau aukera izan zen Titania-ren diametroa eta efemerioa hobetzeko, eta existitzen den edozein elementu detektatzeko.
partikula magnetikoak