Aliatuen garaipenak Ipar Afrikan eragin handia izan zuenez, Patton eta Montgomery...
Siziliaren inbasioa. Pattonen planak, Peloponesoko Gerrari erreferentzia eginez, Sirakusaren garrantzi estrategikoa nabarmentzen du; okupazio indarren esku eroriko balitz, italiarrak seguru erretiratuko lirateke. Pattonek proposatzen du Montgomeryri Syracuse hartzea, eta berak Messina hartuko du eta erretiratzea moztuko du. Planak itxaropentsuak eta interesgarriak zirela nabaritu arren, Eisenhower jeneralak Montgomeryren plan zuhurragoaren alde egin zuen, zeinak Patton-i aurrerapen britainiarra zaintzera bultzatzen baitzuen. Siziliako inbasioa gertatzen da, baina Pattonek iragarri zuen bezala, Sirakusako erorketak Alemaniako eta Italiako tropen erretirada masiboa eragiten du uhartetik, eta gainerako indarrak aliatuen aurrerapena atzeratzen dute. Aurrerapenik ez egiteagatik haserre, Pattonek zin egiten du Montgomeryri Messinara aurre egitea ez ezik, bidean Palermo ere hartzea. Nahiz eta azkenean bi ekintzetan arrakasta izan, Pattonen eraso garbia ez da ona Bradley eta Truscott bere menpekoekin. Kanpainako ospitale bat bisitatzen ari zela, Pattonek soldadu bat ikusten du, leherketaren shockagatik negarrez. Soldaduak ez duela zauri fisikorik jasaten ustean, Pattonek soldaduari zaplaztekoa eman dio eta ia tiroz mehatxatu du bere koldarkeriagatik eta lehen lerroan itzultzea eskatu dio. Eisenhowerrek eskatu zion Pattoni barkamena eskatzeko bere komandanteari. Pattonek bere eskaintza onartu arren, harrituta agertzen da Bradley, eta ez bera, Frantzia inbaditzeko prestatzen ari diren indar estatubatuarren agintea eman zaiola.