Ondorengo esaldia osatu: 1993an, lau urte Formula 1ean motorrarentzat emaitza esanguratsu bakarra izan ondoren, Bob Lutz Lamborghiniren Chrysler enpresako kideak, McLareneko nagusi Ron Dennissekin tratu bat egin zuen, taldea LE3512 probatzeko, lasterketa irabazteko zuen potentziala ebaluatzeko. McLaren-ek bere lasterketa-autoaren bertsio eraldatua egin zuen, McLaren MP4/8B deitua, motorra probatzeko (probako autoa hiru hilabetez aldatu zen V12 luze eta astunagoari egokitzeko). Testak hiru aldiz munduko txapeldun Ayrton Senna eta etorkizuneko munduko txapeldun bikoitza Mika Häkkinen-ek osatu zituzten, bai Silverstone Circuit-en, Ingalaterran, eta bai Estoril-en, Portugalen. Silverstone-n autoa lehen aldiz gidatu ondoren, Sennak Forghieri-ri zenbait aldaketa proposatu zizkion (top-end zakarragoa eta eremu ertain lodiagoa), eta motorraren potentzia gutxi gorabehera handitu zen eta bi gidariak oso harrituta gelditu ziren, motorra oraindik ere ez zela fidagarria izan arren (Häkkinenek motorraren eztanda handia salatu zuen Silverstone-n probatzen ari zela, nahiz eta 5.226 km-ko zirkuitua 1,4 segundo azkarrago egin zuen Ford V8 motorra duen MP4/8 lasterketa-autoak baino). Zurrumurruen arabera, Sennak lasterketa bat egin nahi zuen motorrarekin
Japoniako GP-an uste zuen, fidagarritasuna arazoa izan zitekeen arren, gutxienez Ford motorreko lasterketa-autoarekin baino azkarragoa izango zela (ironiaz, Sennak Japonian eta Australiako azken lasterketa irabaziko zuen MP4/8 existituarekin). Hala eta guztiz ere, Ron Dennisek Peugeot V10 motorrekin joatea erabaki zuen, taldeari epe luzerako egonkortasuna emango zion akordio komertzial hobea zelako eta 1993ko denboraldiaren amaieran, Lamborghini LE3512 Grand Prix lasterketetatik erretiratu zen enpresa Chryslerrek Tommy Suharto buru zuen inbertitzaile talde indonesiar bati saldu ondoren.