Osatu esaldi hau: 1967tik aurrera, Egiptoko "larrialdi egoera" 5 hilabetez izan ezik funtzionatu du, eta horrek ahalbidetzen dio presidenteari manifestazioak debekatzea, presoak epaitu gabe denbora mugagabeaz atxilotzea, eta legea dekretu bidez ematea. Orokorrean, larrialdi-legeak gobernuari eskumena ematen dio jarduera politikoaren maila guztiak kontrolatzeko, baita formalki definitutako esparru politikoaren mugetan daudenak ere. Legearen iraupena hiru urtekoa da, baina egunero berritzen da. Joera hau Gamel Abdel Nasser presidenteak arrakasta izan zuenean larrialdi egoera ezartzeko 1956an,
Britainia Handiak, Frantziak eta Israelek Egipto inbaditu eta 1963 arte jarraitu zuten Egiptori eraso egiteko mehatxuaren gainean. Nasserrek 1967ko ekainean beste larrialdi-egoera bat aldarrikatu zuen Sei Eguneko Gerraren ondorioz, Gerra Eragilearen, Urriko Gerraren eta Anwar El-Sadaten lehendakaritzaren azken urteetan zehar iraun zuena, eta horietan nabarmenki nabarmendu ziren politika, ekonomia eta gizarte gorabeherak eta ezintasunak. Guztira, 1967ko gerran deklaratutako alarma egoerak 13 urte iraun zituen. 1981eko urriaren 6an Sadaten hilketaren ondoren, bere lehendakariorde eta ondorengoa, Hosni Mubarak, beste larrialdi-egoera bat deklaratu zuen, eta hiru hamarkadetan zehar mantendu zuen.