Idatzi paragrafo honetako jarraipena. Kolonialismo garaiko historialariek "Shangani Patruila" deitzen zioten, eta Wilson eta Borrow heroi nazionalak zirela esaten zuten. Beren azken defentsa mito nazionala bihurtu zen, Lewis Gann-ek idatzi zuen bezala: "Gogo ospetsu bat, Alamo-ko sarraski odoltsuaren baliokidea"
eta "Custerren Azken Buelta Amerikako Mendebaldean". Burnham, Ingram eta Goodingen kontutan oinarritzen da gertaeren bertsioa, batailan egon ziren matabeleen (bereziki "Duna" Mjaan) eta Forbes-en zutabearen gizonen kontutan. Lekukoek emandako ebidentzia zuzenek Inkesta Auzitegiaren ondorioak babesten dituzten arren, historialari eta idazle batzuek eztabaidatzen dute Burnham, Ingram eta Gooding benetan Wilsonek laguntza bila bidali ote zituen, eta gerra gogorra izan zenean desertatu egin zutela iradokitzen dute. Desertzioaren aldarrikapen horren lehenengo erregistroa 1935ean John Coghlanek bere lagun bati, John Carruthers-i, idatzitako gutun batean agertzen da, Goodingek bere heriotza-ohean aitortu zuela bera eta bi estatubatuarrek ez zutela Wilsonek bidali, eta beren kabuz alde egin zutela. Iturri anonimo batetik datozen zurrumurruzko aitorpen bikoitza ez da aipatzen Goodingen 1899ko heriotza-oharrean, eta gertaerak oro har erregistratutako moduan kontatzen ditu. Zenbait idazle ezagunek Coghlanen gutuna erabili dute, zalantzazkoa den arren, frogak hipotetikoak sortzeko, historia zalantzan jartzeko eta berrikusteko asmoz.