1822. urtean Portugaletatik independentzia lortu eta urte batzuetara, portugaldarrak Brasilera etorkin gisa iristen hasi ziren, eta Brasilgo portugaldar biztanleria areagotu egin zen. Gehienak Portugalgo landa eremuetako nekazariak ziren. Gehiengoa hiri-guneetan kokatu zen, batez ere São Paulon eta Rio de Janeiron, eta batez ere merkatari, dendari, zamaketari, zapatari eta gidari lanetan aritu ziren. Zenbaki txikiago bat ikatz meatzaria, esneki-langilea, eta eskala txikiko nekazaria izan zen hiri-inguruko eremuetatik kanpo. Portuges etorkinek Tietê ibaiaren dragatze lanetan ere lagundu zuten. 1910eko Iraultzaren ondorengo Portugalgo gorabeherak
eta Portugaleko Lehen Errepublikaren sorrerarekin, portugaldarrek Brasilera egonaldi bat eragin zuten. Etorkin-olada hau taberna, jatetxe, okindegi eta industria txikien establezimenduengatik da ezaguna. Lehen Mundu Gerra hasi eta 1929ko burtsako krisiak portugaldarren Brasilera bidaiatzeko aukera murriztu zuen.