Ondorengo esaldia osatu: Gheorghe I. Tătărescu (Guță Tătărescu izenez ere ezaguna, bere izenaren maskotatze modu zaharkitu batekin; 1886ko azaroaren 2a <unk> 1957ko martxoaren 28a) Errumaniako politikari bat izan zen, bi aldiz Errumaniako lehen ministro (1934<unk>1937; 1939<unk>1940), hiru aldiz Kanpo Arazoetako ministroa (1934an eta 1938an, behin-behineko ministroa, 1945-1947an izendatua) eta behin Gerra ministroa (1934). Tătărescuk bere ibilbide politikoa Ion G. Ducaren kolaboratzaile gisa hasi zuen, bere antikomunismoagatik eta, denborarekin, Dinu Brătianu PNLko buruzagiarekin eta Nicolae Titulescu Kanpo Arazoetako ministroarekin izandako gatazketengatik. Bere lehen agintaldian, Karol II.a erregearengandik gertuago jarri zen, eta burdinezko guardia faxistaren aurkako politika anbibalentea burutu zuen eta, azkenean, Errenazimendu Fronte Nazionalaren inguruan erregimen autoritario eta korporatiboa ezartzeko tresna bihurtu zen. 1940an, onartu zuen
Bessarabia eta Ipar Bukovina Sobietar Batasunari ematea eta dimisioa ematea.