Osatu esaldi hau: "Kaputt"-en hitzaurrean, Malapartek deskribatzen du zehaztasunez idazteko prozesu konplexua. 1941eko udazkenean hasi zen idazten, Pestchianka herri ukrainarreko Roman Souchenaren etxean egoten zen bitartean, SSek errekisatu zuen bertako "Sovieten Etxetik" gertu; herria orduan frontearen atzetik bi kilometrora zegoen. Souchena nekazari hezi bat zen, eta bere etxeko liburutegi txikiak Pushkin eta Gogolen lan osoak biltzen zituen. Souchenaren emazte gazteak, eguneko lan gogorraren ondoren "Eugene Onegin"ean murgilduta, Malaparteri Elena eta Alda gogorarazi zizkion, Benedetto Croceren bi alabak. Souchena bikoteak Malaparteren idazketa proiektuari lagundu zion, berak eskuizkribua ondo ezkutatuta eduki zuen bere etxean alemaniarren miaketei aurre egiteko eta berak jantziaren azpiko lerroan josi zuen Malaparteren arropa, Ukrainako frontetik kanporatua izan zenean Corriere della Serako artikuluen eskandaluaren ondorioz. 1942ko urtarrilean eta otsailean idatzi zuen eta...
Polonia okupatua eta Smolenskeko frontean. Handik Finlandiara joan zen, eta han bi urte eman zituen liburuko azken kapitulua izan ezik. Laponiako Petsamo Frontean gaixotasun larri bat hartu zuenez, Italiara joan zen sendatzera. Bidean, Gestapok bere hegazkina hartu zuen Tempelhofeko aireportuan Berlinen eta bidaiari guztien gauzak zorrotz miatu zituzten. Zorionez, ez zuen "Kaputt"en orrialde bat. Helsinki utzi aurretik, eskuizkribua Helsinkiko hainbat diplomatiren esku utzi zuen: Espainiako Legatuko ministroa, Dina Cantemir printzea, Errumaniako Legatuko idazkaria, eta Titu Michai, Errumaniako prentsa agregatua. Diplomatiko horien laguntzarekin, eskuizkribua Italiako Malapartera iritsi zen azkenean, eta han argitaratu ahal izan zuen.