Hart Fundazioak "Eraso Arrosak eta Beltzak" ezizena hartu zuen, Hartek bere taldea desegin ondoren erabiltzen jarraitu zuena. Taldearen eraztuneko jantziari erreferentzia egin zion, baita Hart-en eguzkitako betaurreko islatzaileei ere, ohiko moduan ikusle gazte bati oparituko zizkiena partiduak baino lehen, 1988an aurpegia aldatu ondoren. Hart-en WWF ibilbidea aurrera egin ahala, gero eta gehiago deskribatu zuen bere burua "Onena da, onena izan zen, eta inoiz izango den onena" (The Natural 1984 filmetik eratorria), geroago hiru erreklamazioen bidez justifikatuko zena: ez zuen inoiz aurkari bat zauritu bere erruaz; bere ibilbide osoan zehar, ikuskizun bakarra galdu zuen (hegazkineko zailtasunen ondorioz); eta behin bakarrik uko egin zion partidu bat galtzeari <unk> bere WWFko azken partidua Shawn Michaels-ekin, aspaldiko aurkaria, Survivor Series-en
1997ko "Montreal Screwjob"en amaiera.