Osatu esaldi hau: 1939ko apirilaren 7an, Benito Mussolinik zuzendutako Italiak interes luzea eta eragin esfera zabala izan ondoren gerra arteko aldian
Albania inbaditu zuen. Italiako erregimen faxistako kideek, hala nola Galeazzo Ciano kondeak, albaniar irredentismoa jarraitu zuten, italiarrek albaniarren arteko babesa lortuko zutelakoan, eta, aldi berean, Balkanak konkistatzeko Italiako gerra helburuekin bat zetozela. 1939an Italiako okupazio indarrak albaniar katoliko gehienek ongietorria egin zieten, beren erlijio kide gisa ikusten zituztelako. Italiako agintariek iparraldeko buruzagi tribalak politikoki garrantzirik gabekoak zirela uste zuten eta askatasuna eman zieten beren kontuak kudeatzeko, eta horrek sortzen ari zen albaniar nazionalismoari kalte egin zion Zogek bertako leialtasunak estatuaren leialtasunez ordezteko egindako saiakerak deseginez. Italiak Kosovoko Albaniari atxikitzea herri ekintzat jo zuten bi eremuetako albaniarrek. Lurralde berritan eskuratuetan, ez-albaniarrek nazionalismoa eta faxismoa biltzen zituen curriculume bat irakasten zuten eskola albaniarretara joan behar izan zuten eta izen eta abizen albaniarrak hartzera behartu zituzten. Lurjabe eliteareko kideek, komunismoaren aurkako nazionalista liberalek eta gizarteko beste sektore batzuek Balli Kombëtar erakundea eta italiarren gobernu kolaborazionista osatu zuten, denak ere nazionalistak izanik Albanian gordetzea lortu zutenak. Italiarrek, ordea, ez dute ikusten jakinarazpenik. Denborarekin, okupazio italiarra albaniar biztanleriaren zati batzuek gorrotatu zuten, hala nola inteligentzia, ikasleak, beste klase profesionalek eta hiritarrek, eta horrek sortu zuen Zog urteetan bultzatutako nazionalismo albaniarra.