Osatu hurrengo esaldia: Mohammed V.ak nazionalistekin izandako lehen interakzio batzuk "Berber Dahir" delakoak eragindako krisialdiaren garaian gertatu ziren. Besteak beste, garai hartan, sultanak Feseko ordezkaritza bat jaso zuen, Frantziako politika berriari buruzko kexen zerrenda aurkeztu zuena, eta Allal al-Fassirekin eztabaidatu zuen, non, dirudienez, adierazi zuen Frantziako egoitzak okerrera eraman zuela sinatzerakoan eta bere herrialdearen eskubide gehiago ez ematea zin egin zuen. Sultanak 1930eko hamarkadan mugimendu nazionalistarekin irekieraz erlazionatzeari utzi zion, baina, hala ere, gerra arteko urteetan protektoratuaren baldintzak aldatzeko frantziarren saiakerei aurre egin zien. 1939an, Bigarren Mundu Gerraren hasieran, Frantziarekiko Marokoren leialtasuna berretsi zuen. Frantzia alemaniarren eskuetan erori eta Vichy erregimenaren agerralditik aurrera, ordea, sultanak bere bide propioa marraztu zuen, hezkuntzarekin lotutako erreforma ekimen batzuk arrakastaz bultzatuz, Vichy erregimenak hainbat bidaia publikotan atzerrira egitera animatu zuen bere eta sistema kolonialaren legitimitatea indartzeko. 1942. urtean,
Aliatuek Marokoko itsasertzean lehorreratu ziren, Afrikako iparraldean Ardatzaren okupazioaren aurka egin zuten inbasioaren parte bezala. Aldaketa garrantzitsu honek, gainera, sultanari maniobra politiko handiagoa ahalbidetu zion, eta 1943ko Anfa Konferentzian, aliatuen buruzagiek parte hartu zutenean, Mohammed V.a bakarrik geratu zen Roosevelt presidentearekin, gerra ondoren Marokoko independentziaren alde agertu zena. Topaketa sultanaren lehen harremana izan zen aurrez aurre beste estatuburu batekin, Frantziako funtzionarioen bitartekaritza gabe. Urte bereko udazkenean, sultanak Istiqlal ("Independentzia") Alderdi ofiziala sortzea eta erakunde demokratikoak dituen monarkia konstituzional bat eskatzen zuen Independentzia Manifestuaren zirriborroa sustatu zuen.