Silla dinastian hasi eta gero, Goryeo dinastian, budismoa estatuko erlijioa zen eta behi-haragia jatea immorala zen eta hasieran desanimatua eta gero debekatua izan zen (behiak gizakien lan-laguntzat hartzen ziren). Orokorrean, animalien bizitza sakratutzat jotzen zen eta haragia jatea gutxienekoa zen; hala ere, itsaskiak jatea ohikoa zen. Goryeo dinastiaren azken aldian, txakurren haragia jatea kitandar nomadek ezarri zuten, gerrako errefuxiatu gisa goryeora sartu zirenak, mongoliarren inbasioetan.
-Ez da izango. Inbaditzaile mongoliarrek behi-haragia debekatzea kendu zuten eta beren agintaldian haragia kontsumitzea legeztatu zuten. Joseon dinastiaren garaian (1392-1910), Khitans gutxiengoa azkenean "Baekjeong", lehen harakin klasea, gizartearen klase baxuena okupatzen zuen gizarte egituran asimilatu zen. Joseongo gobernuak Baekjeongi txakur basatien arazoa konpontzeko zeregina eman zion, eta, beraz, txakurren haragia behartsuen (eta behe mailakoen) elikagai bihurtu zen. Joseonjok dinastiaren garaian, gobernuetako zenbait agintari txakurrak gizakien lagunak zirela argudiatu zuten eta txakurren haragia kontsumitzea debekatu nahi zuten.