X. mendearen hasieran, Cephallenia eta Nikopolisko gaiak, batez ere, Italiako hegoaldean eta Siziliako espedizioetarako oinarri gisa agertzen dira, eta bi gaietako mardaitarrak 949ko Kreta Emiratuaren aurkako espedizio handi baina arrakastarik gabekoan agertzen dira. 1990ean, Nikopolisko Temak bulgariarrek eraso egin zioten, eta zenbait zati okupatu zituzten, bizantziarrek urte batzuk geroago kanporatu edo menderatu arte. Epiroko iparraldeko muturrak soilik geratu ziren Bulgariaren agintepean garai hartan, baina Samuel tsarraren agintepean, bulgariar boterearen erdigunea hegoaldera eta mendebaldera Ohridera eraman zuena, ziurrenik Epiroko lurralde guztia Ambraziako Golkoraino Bulgariaren agintepean sartu zen. Hori argi dago Bulgariaren menpe zeuden lurraldeak Ohrideko artzapezpiku autozefalaren parte izan zirelako Bizantziarrek Bulgariaren konkista egin ondoren.
1018an Basilio II.a enperadorearen aginduz: beraz, Epiron, Chimara, Hadrianopolis, Bela, Buthrotum, Ioannina, Kozyle eta Rogoi hiriburuak Ohrideko jurisdikzioaren pean pasatu ziren, Naupaktoseko Metropolita Bonditza, Aetos eta Acheloikoak bakarrik mantentzen zituen bitartean. Basilio II.ak ere gai berriak eta txikiagoak ezarri zituen eskualdean: Koloneia eta Dryinopolis (Hadrianopolis).