Osatu esaldi hau: okupazioaren ondoren, agintari sobietarrek Lituaniaren sobietarizazioa abian jarri zuten. Lurralde guztia nazionalizatu zen. Nekazari txiroen artean erregimen berriaren babesa lortzeko, baserri handiak lur-jabe txikiei banatu zizkieten. Hala ere, azkenean kolektivizazioa prestatzeko, nekazaritzako zergak izugarri igo ziren nekazari guztiak porrotera eramateko asmoz. Bankuak, enpresa handiak eta higiezinak nazionalizatzeak produkzioan eragozpenak sortu zituen, ondasunen eskasia eragin zuena. Lituaniako litarra artifizialki baliogabetu zen eta 1941eko udaberrian erretiratu zen. Bizi-maila izugarri jaitsi zen. Erlijio, kultura eta erakunde politiko guztiak debekatu ziren, Lituaniako Alderdi Komunista eta bere gazte adarra bakarrik gelditu ziren. 12.000 "herriaren etsai" atxilotu zituzten. Bitartean
1941eko ekaineko deportazio kanpainan, 12.600 pertsona inguru (gehienak ofizial militar ohiak, poliziak, pertsonaia politikoak, intelligentsia eta haien familiak) Siberiako Gulag-etara deportatu zituzten elitak ezabatzeko politikaren arabera. Deportatu asko hil ziren giza-gaitasunik gabeko baldintzetan; 3.600 preso izan ziren eta 1.000 baino gehiago hil zituzten.