Laburbildu artikulua.  Geografia Italiaren patua da. Herrialdea beti izango da zubi bat Afrika eta Europaren artean. Iheslarien olatu batek, normalean kontrabandistek garraiatzen dituztenek gainezka dauden itsasontzietan, Europara iritsi nahi izan dute Libiako kostaldearen bidez. Libiatik 900 bat kilometrora iritsi ziren, itsasontziz beteak. Joan den astean bakarrik, 10.000 pertsona baino gehiago erreskatatu zituzten Italiako kostaldeetatik. Europako agintariek aurre egin behar diote egoera larri honi. Bada hemen interesgarria den historia bat, eta Italiaren iragan kolonialarekin du zerikusia. Azken hondamendietan parte hartu duten errefuxiatu asko Ipar eta Ekialdeko Afrikako Italiako kolonietako batzuk dira, Eritrea (1890-1941 okupatua) eta Somalia (1908-1941). Migratzaile gisa, libiarrak gutxiago dira, baina Libiak (1912-1941) funtsezko papera jokatzen du egungo krisian, Italiarako abiapuntu nagusia izanik. Italiako inperioak ez zuen inoiz Bretainia Handiko eta Frantziako inperioekin parekatu. Baina bere lurraldean bizi zirenek ere parte hartu zuten. Izan ere, gaur egun Mediterraneoa zeharkatzen duten migratzaileak mende bateko migrazio, kanporaketa eta erbestealdi-katearen parte dira, Italiaren inperio anbizioak eta interes komertzialek eragindakoak, Afrikako buruzagien haserre kolonialaren ondorengoak, eta orain etsipen ekonomiko masiboak eta gatazka politikoak. Italiako kolonialismoa bukatu eta askoz geroago, Eritreako, Somaliako eta Libiako herritarrek euren aberriaren influentzia eta esplotazio-historia heredatu zuten. Italian kokatzen diren afrikarren tratamenduan ere eragina du. Libia Italiako inperialismoaren luzapenaren eredu bat da. Libia garai labur batean Italiako probintzia bat izan zen, Aljeria frantsesaren ereduaren arabera, eta familia libiarrek oraindik ere sentitzen dituzte diktadura faxistak okupazio italiarrari aurre egin ziotenak izandako jazarpenaren ondorio suntsitzaileak. Libiako 100.000 gizon, emakume eta ume baino gehiago deportatu zituzten...
Ruth Ben-Ghiat: Italiako iragan kolonialak funtsezko zeregina du Mediterraneoko migrazioaren hondamendi humanitarioan. Afrikako etorkinak berriro ere esplotatu zituzten, italiarren inbasioa eta gero.