Irakurri pasarte hau, eta erantzun ondoren galdera pasartearen hizkuntza berean:  Pasaera: Aljebraren garapen gehiago Al-Karajik egin zituen al-Fakhri tratatuan, non metodologia hedatzen duen zenbaki osoen potentziak eta zenbaki osoen sustraiak ezagun ez diren kantitateetan sartzeko. Indukzio matematikoaren bidezko frogaren antzeko zerbait agertzen da Al-Karajik 1000. urte inguruan idatzitako liburu batean, binomioaren teorema, Pascal-en triangeluaren eta integral-kuboen batura frogatzeko erabili zuena. F. Woepcke matematikaren historialariak Al-Karaji "kalkulu aljebraikoaren teoria aurkeztu zuen lehena" izateagatik goraipatu zuen. X. mendean ere, Abul Wafak Diophantoren lanak arabieraz itzuli zituen. Ibn al-Haytham izan zen laugarren potentzien batura formula atera zuen lehen matematikaria, edozein potentzi integral baten batura formula orokorra zehazteko erraz orokortzeko modua erabiliz. Integrazio bat egin zuen paraboloide baten bolumena aurkitzeko, eta bere emaitza generalizatzeko gai izan zen polinomioen integralak laugarren gradura arte. Horrela, polinomioen integralei dagokien formula orokorra aurkitzera hurbildu zen, baina ez zuen laugarren gradutik gorako polinomioekin zerikusirik izan. XI. mendearen amaieran, Omar Khayyam-ek Euklidesen Zailtasunen eztabaidak idatzi zituen, Euklidesen Elementuetan akatsak zirela uste zuenari buruzko liburua, batez ere postulatu paraleloa. Era berean, ekuazio kubikoen soluzio geometriko orokorra aurkitu zuen lehenengoa izan zen. Era berean, eragin handia izan zuen egutegiaren erreforman. XIII. mendean, Nasir al-Din Tusi (Nasireddin) trigonometria esferikoan aurrerapausoak egin zituen. Euklidesen postulatu paraleloari buruzko lan eraginkorra ere idatzi zuen. XV. mendean, Ghiyath al-Kashik pi-ren balioa kalkulatu zuen hamartarrenaren hamaseigarren tokiraino. Kashi-k zenbait erro kalkulatu ahal izateko algoritmo bat ere zuen, Ruffini-k eta Horner-ek mende asko geroago emandako metodoen kasu berezia.  Galdera: Nola kalkulatu zituen Kashik n-garren erroak?
algoritmo bat