Lehen Mundu Gerraren aurretik, Poloniako ikatz meatzeak hiru herrialdeen artean banatu ziren. Goi-Silezia Alemaniako Inperioaren zerbitzura zegoen, Zagłębie Dąbrowskie-k bere ikatza Ukrainari saldu zion (Errusiar Inperioaren zati bat), eta "Krakoveko Ikatz Arroa" Austria-Hungariaren parte zen. 1914an, guztira, 40 milioi tona ikatz atera ziren Polonia zatituan. Gerraren ondoren, ordea, Poloniako ikatzari merkatua galdu zitzaion. Ekoizpenak altuak izaten jarraitu zuen, oraindik ere 40 milioi tonatan, eta eskuratu berri zen Bigarren Poloniako Errepublikako eskaria 18 milioi tona ingurukoa izan zen. Konponbide bakarra zen ikatz poloniarra esportatzea, baina 1925ean, Poloniak urtean 0,5 milioi tona baino ez zuen esportatzen:
1926an iritsi zen, garai egokienean Poloniarako, baina ez genuen gure ikatza Eskandinabiara garraiatzeko modurik, zeina Britainiar ikatzaren merkatu nagusia izan baitzen. Gdynia ez zegoen prest oraindik, Danzigeko Hiri Askea ez zen aipatzen, eta Poloniako Ikatzaren Trunk-Line-a ez zen osatu (...) Beraz, Poloniako David batek Goliath britainiarrari aurre egin zion" (208 - 211 orriak).