1847. urtearen hasieran, Vârnaven liburutegiak Edgar Quinet historialari errepublikano frantsesa hartu zuen; Quinet entzun ondoren, Vârnav jaiki eta bertaratutako errumaniar guztiek "bere aberriaren alde hilko zirela zin" egitea lortu omen zuten. Urte horretako azaroan, Vârnav, Bălcescu, Lecca eta Chinezu, Grigore Arghiropol, Dimitrie Brătianu, Ion C. Brătianu eta Mihail Kogălniceanu-rekin batera, "Însocierea Lazariană" ("Lazarioen Elkartea") erdi-legezko erakundea sortu zuten. Gheorghe Lazăr-en omenez izendatua, proiektu politiko bat zuen hezkuntza bateratzeko eta estandarizatzeko bi Printzerrietan. Beste intelektual batzuek, Alexandru G. Golescu barne, ez zuten egitasmo hori garaiz ikusten, eta ez zuten parte hartu nahi izan. Orain politikari erradikalera irekia, Vârnav Otsaileko Iraultzaren parte-hartzaile aktiboa bihurtu zen.
-Ez da izango. Frantziako Behin-behineko Gobernuari agurra egin zioten ikasle errumaniarren gehiengoarekin bat egin zuen, boyar gazte zuhurragoak, Vasile Alecsandri eta Costache Negri barne, gaindituz. Gero guardia nazionalera joan zen eta liburutegian lehen laguntzaren postu bat ezarri zuen. N. Ionescuren arabera, gertaerek errumaniar trikolore bakarra ere sortu zuten, Wallachiako urdin-horia eta Moldaviako urdin-gorria konbinatuz.