George I.aren erregealdiko gertaera politiko eta militar nagusiak, Bizantziar Inperioaren aurkako gerrak, bere sustraiak 990ko hamarkadara itzuli zituen, Georgiako printze Curopalate David Tao-koa, Basil II.a enperadorearen aurkako matxinada porrotaren ondoren, bere jabetza zabalak Tao-n eta inguruko lurrak enperadoreari ematea onartu behar izan zuenean bere heriotzaren ondoren. Daviden semeordeak eta Georgen aitak, Bagrat III.ak, lurralde horiek inperiora anexatzea saihesteko egindako ahalegin guztiak alferrik izan ziren. Gazte eta anbizioz beterik, Georgiak Kuropalatesen ondorengotza Georgiara berreskuratzeko kanpaina bat abiarazi zuen eta 1015-1016an Tao okupatu zuen. Bizantziarrek, garai hartan, Bulgariar Inperioarekin etengabeko gerran zeuden, eta haien ekintzak mendebaldera mugatu zituzten. Baina Bulgariak konkistatu eta gero
Basilio II.ak Georgiaren aurka egin zuen (1021). Gerra neketsuak bi urte iraun zuen, eta garaipen bizantziar erabakigarria izan zuen, eta Georgek bake ituna onartzera behartu zuen, non ez zuen bere erreklamazioak Tao-ri uztea bakarrik, baizik eta bere hego-mendebaldeko hainbat jabetza Basiliori ematea, eta bere hiru urteko semea, Bagrat IV, bahitu gisa ematea.