Osatu esaldi hau: 1740an, Frederiko II.a (Frederiko Handia) errege izan zen. 1537ko itun baten aitzakia erabiliz (Ferdinando I.a enperadoreak betoa jarri zion), zeinaren bidez, Sileziako zati batzuk Brandenburgora pasatu behar ziren, Piast dinastia agintaria desagertu ondoren, Frederiquek Silezia inbaditu zuen, eta, horrela, Austriako Ondorengotza Gerra hasi zuen (1740-48). 1744an, Frederiquek berriro inbaditu zuen errepresaliak saihesteko eta Bohemiako probintzia aldarrikatzeko. Porrot egin zuen, baina Frantziaren presioak Austriaren aliatu Britainia Handiaren aurka, itun eta konpromiso sorta bat ekarri zuen, 1748ko Aix-la-Chapelleko Itunean, bakea berreskuratu eta Prusiari Silesia gehienaren jabetza utzi ziona. Frédéricek Saxonia eta Bohemia inbaditu zituenean, 1756-57an, Zazpi urteko gerra hasi zuen. Gerra hau borroka etsigarria izan zen Prusiako Armadarentzat, eta Europako zati handi bat berdinketa lortzeko borrokatu izana Frédéricen trebetasun militarraren lekuko da. Egoera gero eta ilunagoa izan zen Errusiako Elisabet enperatrizaren heriotzara arte (Brandenburgoko Etxearen miraria). Pedro III.a prusiarzalearen tronura igotzeak ekialdeko frontean presioa arindu zuen. Austriar armada garaitua
Burkersdorfeko guduan eta Frantziaren aurkako arrakasta britainiarrekin gerraren teatro kolonialetan, Prusiak "status quo ante bellum" bat behartzeko gai izan zen kontinentean. Emaitza honek Alemaniako estatuen barruan Prusiaren paper nagusia berretsi zuen eta herrialdea Europako potentzia handi gisa ezarri zuen. Honek hasiera eman zion Prusiaren eta Austriaren arteko lehian, Alemaniaren buruzagitza lortzeko, alemaniar dualismoa izenekoa.