Osatu esaldi hau: 1917ko azaroaren Balfour Deklarazioaren argitalpenaren ondoren, Arthur James Balfour atzerriko ministro britainiarrak Rothschild baroiari idatzitako gutuna izan zen, judu komunitate britainiarreko buruzagi aberatsa eta nabarmena, Palestinako juduentzako etxe nazionala agindu zuena, eta ondoren 1916ko Sykes-Picot akordio sekretua filtratu ondoren, non Britainia Handiak eta Frantziak lurraldearen zati batzuk zatitzea eta okupatzea proposatzen zuten, Sharif eta beste buruzagi arabiarrek McMahon-Hussein korrespondentzian egindako akordioak urratutzat jo zituzten. Hussein-ek 1919ko Versaillesko Ituna ratifikatzeari uko egin zion eta 1921eko proposamen britainiarrari erantzuteko, Mandatuaren sistema onartzen zuen ituna sinatzeko, adierazi zuen ezin zuela "bere izena Palestinako sionistei eta Siriako atzerritarrei esleitzen dien dokumentu bati itsastea" espero zitekeela. 1923an itun bat lortzeko beste saiakera britainiar bat porrot egin zuen eta negoziazioak 1924ko martxoan bertan behera geratu ziren; sei hilabeteren buruan britainiarrek beren laguntza kendu zuten beren erdialdeko aliatu arabiarraren alde, Ibn Saud,
Hussein-en erreinua inbaditu.