Laburbildu artikulua.  Duhok, Kurdistan Irakiarra (CNN) Haurrek barre eta garrasi egiten dute, batzuek egiten dutena egiten dute beti, egoera zein deprimentea den kontuan hartu gabe. Haien arropa distiratsuak kolore pixkat ematen du, denda-lerro amaigabeetako zuri monotonoaren kontra. Talde txiki bat harriekin jolasten ari da, ihes egin zutenean utzitako jostailuen ordez. Beste batzuk, berriz, iheslarien kanpalekuaren inguruko alanbre-hesiaren pitzaduretatik igotzen dira. Sharia kanpalekua orain dela sei hilabete ireki zen, 4.000 kanpamentu inguru zituen, eta etengabe ari ziren handitzen. Milaka yazidi bizi dira orain Irakeko Kurdistaneko txoko honetan, ISIS-en aurre-lerroetako batetik 30 kilometrora, non aireko erasoak entzun daitezkeen. Kanpamenduko biztanle gehienak Sinjarrekoak dira, Siriako Kurdistango mugatik gertu dagoena, eta abuztuan bertan izandako ISISren erasotik ihesi joan ziren. Baina denek ez zuten ihes egin. ISISek milaka yazidi atxilotu ditu. Borrokalariek neska eta emakume gazteak bereizten zituzten, batzuek 8 urte baino ez zituztenak, esklabo gisa saltzeko, beren "maisuek" konkubina gisa erabiltzeko. Gizonak aukera baten aurrean zeuden: Islamera bihurtzea edo fusilatua izatea. Mahmoud lanean ari zen ISISeko militanteak iritsi zirenean, bere emaztea, Ahlam, eta hiru seme-alabak hartu zituzten haietako gazteenak, hilabete batekoak, eta bere guraso gaixoak. "Telefonoak, bitxiak eta dirua eraman zizkiguten", kontatzen du Ahlamek. Arma bat zeukaten. Kamioi handietan sartu gintuzten, pistolekin apuntatuz". Eskola bat izan zen, espetxea, Tal Afar. Han, familia herriz herri mugitu zen eta behin Mosulera eraman zuten. "Gure izenak idatzi zituzten eta galdetu ziguten non lan egin nahi genuen: soroetan, garbitzaile edo artzain", dio. Ahlamek eta bere familiak ahuntzak zaintzea erabaki zuten. Gero, herritar xiiak ihes egin zuten herrixka batera eraman zituzten, eta han etxe batean bizi ziren 40 lagun inguruko taldeko parte izan ziren. Etxean, Ahlamek telefono bat aurkitu du, ugazaben gauzen artean.
Shariya errefuxiatuen kanpalekua orain dela sei hilabete zabaldu zen, 4.000 etxolaz osatua eta gehiago daude bertan. Kanpamenduko biztanle gehienak Sinjarrekoak dira. Baina Ahlam, bere seme-alabak eta aitona-amona preso hartu zituzten.