Idatzi paragrafo honen jarraipena. Cárcano berriro ere Kongresurako hautatua izan zen 1910ean. Córdoba probintziako Konbentzio Konstituzionalaren presidentea izan zen 1912an, eta 1913an San Juan probintziako hartzaile federala izan zen. Ondoren, Kordobako gobernadore aukeratu zuten, eta maiatzaren 17an hartu zuen kargua. Bere administrazioak, 1916ra arte iraun zuena, nekazaritza mekanizazioa sustatu zuen eta probintziako errepide sarea hobetu zuen. Idazten jarraitu zuen, besteak beste, "La misión Mitre en el Brasil" (1913), "De Caseros
Al 11 de Septiembre" (1919), "Del sitio de Buenos Aires al Campo de Cepeda" (1921) eta "Juan Facundo Quiroga", 1931an Literatura Sari Nazionala irabazi zuen. Cárcano Buenos Aireseko Unibertsitateko Agronomia eta Albaitari Medikuntza Eskolako dekano izan zen 1921tik 1924ra, eta Historiako Akademiako presidentea izan zen bi aldiz.