Idatzi jarraipena paragrafo honetarako - Independentzia beste leku batzuetako ekintzen ondorioz iritsi zen. Afrikako nazionalismo antikolonialista Kongoko belgikarrean sortu zen 1950eko hamarkadaren amaieran eta belgikarrek konbentzituta geratu ziren ezin zutela gehiago lurraldea kontrolatu. Istiluak Ruandan ere piztu ziren, non monarkia erori zen Ruandako Iraultzan (1959<unk>1961). Grégoire Kayibandak Ruandako Hutuen Emancipazio Mugimenduaren Alderdi nagusia ("Parti du Mouvement de l'Emancipation Hutu", PARMEHUTU) gidatu zuen, eta Burundiko Aurrerapen Nazionalaren Batasuna ("Union pour le Progrès national", UPRONA) lehiakideak, berriz, Hutu eta Tutsien aldarrikapen etnikoak orekatzen saiatu ziren. Kongoko belgikarren independentzia 1960ko ekainean eta horrekin lotutako ezegonkortasun politikoaren aldia
Ruanda-Urundiko nazionalismoa areagotu zuen eta UPRONAko Louis Rwagasore buruzagiaren erailketa, Burundiko printze koroatua ere, 1961eko urrian, ez zuen mugimendua gelditu. Prestakuntza bizkorren ondoren, Ruanda-Urundi 1962ko uztailaren 1ean independentzia lortu zuen, Ruandako Errepublika eta Burundi Erresuma independent gisa banatuta. Beste bi urte behar izan ziren bi gobernuen erabateko banaketa egiteko.