1939an, Sobietar Batasunak Poloniari eraso egin zionean, erregimenak Galizia anexionatu zuen, nazio-jardunlariak ihes egitera behartuz. Errusiar erregimenaren errepresioaren beldurrez, Rudniztsak
Krakovian dago. Geroago, 1940an, Berlinera joan zen bizitzera, non bere semeak Lviv-en hasi zuen ikasketak amaitzen zituen. 1943an, Pragara iritsi zen, eta han bere liburua argitaratu zuen, "Zakhidna Ukraina pid bolshevykamy" (Mendebaldeko Ukraina boltxebikeen pean) 1944an. Erbestean idazten jarraitu zuen, Berlinen bizi izan zen eta ondoren, 1945 eta 1950 artean Genevan Ukrainiako Laguntza Batzordea zuzendu zuen. 1950ean New Yorkera joan zen bizitzera, eta han egon zen zortzi urtez, Europara itzuli aurretik, lehenik Erromara eta, azkenik, Munichera. Bere argitalpen ezagunenetako batzuk honako hauek dira: ""Ukraïns<unk>ka diisnist<unk> i zavdannia zhinochoho rukhu" (Ukraniako errealitatea eta emakumeen mugimenduaren zereginak, 1934), "Don Bosko: Liudyna, pedahoh, sviatyi" (Don Bosco: Gizakia, Pedagogoa eta Santua, 1963), eta "Nevydymi styhmaty" (Stigmata ikusezinak, 1971).