Idatzi jarraipena paragrafo honetarako - 1973an, Indira Gandhi-k zuzendutako Kongresua (I) indar armatu indiarren pentsioa erabakitzeko oinarria, indar armatu indiarren pentsioa, independentziaz geroztik 26 urtez modan egon zena, ex parte agindu administratibo baten bidez amaitu zuen. Gainera, Gobernuak, Hirugarren Ordainketa Batzordearen txostenaren arabera, zeinaz Armadaren ordezkaritza baztertu zen, eta burokraziek nagusitzen zuten, erretiratu ziren zibilek pentsioa handitu zuen, %30tik %50era, %20ko igoera garbia; eta soldaduen pentsioa murriztu zuen, Ofizial ez-enkargatuen (NCO) eta Ofizial Juniorren (JCO), %20ra, oinarrizko ordainaren %70etik %50era, salbuespenarekin pentsio osorako gutxieneko zerbitzua 33 urtekoa zela. Baina 1973an soldaduak erretiratu zirenean 15 urteko zerbitzuaren ondoren, 33 eta 36 urte bitarteko adinean, soldatarik %30 baino gutxiago zeukaten pentsio gisa. Soldaduen pentsioa ez zen %20ra jaitsi, baizik eta %40era. %70etik %30era. Pentsio militarrak gutxitzeaz gain, gobernuak soldaduen estatusa gutxitu zuen, "hiru urtetik beherako zerbitzua duten infanteriako soldaduak" "lan erdi kualifikatua / kualifikatu gabea" bezala berdinduz. Erabakia jakinarazi zen, bi hilabete geroago, Sam Manekshaw Field Marshal-ek, 1971ko gerra garailetik aurrerako erasoa gidatu zuenak
Kongresuko I. Gobernuak adierazi zuen armadako pentsioak zibilekin "berdinak" izatea nahi zuela.