1. Batailoiak, 50. dibisioko 25. infanteriako brigadan zerbitzatu zuen, Frantziara bidali zuten 1940ko hasieran, Britainiar espedizioko beste indar batzuekin bat egiteko. Batailoiak Dunkerqueko guduan borrokatu zuen eta ebakuatu egin behar izan zuten. Dunkirk-en ondoren, batailoiak 210. Infanteriako Brigada Independentearen parte bihurtu zen, geroago 38. (Irlandako) Brigada izendatu zena. Hasiera batean, brigada 6. zalditako dibisiora atxiki zen eta Tunisiako kanpaina hasi zenean zerbitzatu zuen 1943ko otsailaren 2ra arte, 78. "Battleaxe" dibisioko 1. Guardiako Brigadarekin trukatu zenean. Batailoiak dibisioarekin jarraituko zuen gerra osoan zehar, Siziliako borroketan zerbitzatuz.
, non Irlandako Brigadak borrokatu zuen, arrakasta handiz, 1943ko abuztuan Centuripe-ko guduan. Siziliako arrakastaren ondoren, Italiako kontinentean lehorreratu ziren. Italiako zerbitzuan zehar, batailoiak ibaiak zeharkatzeko eta bataila askotan parte hartu zuen, eta, beharbada, ezagunenak Monte Cassinoko bataila izan zen, kanpaina osoko gudarik gogorrenetako bat, eta azken borroka Grapeshot operazioan ikusi zuen.