1918ko hasieran, Erregentziako Kontseiluak Boltxebikeen gobernuarekin egindako negoziazioetan parte hartzea eskatu zuen, baina Georg von Hertling Alemaniako kantzilerraren agindua eskuratu zuen, Poloniako gobernuari aholkulari gisa onartzeko. Hala ere, ordezkari boltxebikeek uko egin zioten, eta gobernu poloniarrari ez zioten inolako legitimitaterik eman. Max Hoffmann Alemaniako ordezkariak adierazi zuen uste zuela "Polonia independentea beti utopia bat izan dela uste izan dut, eta ez dut zalantzarik Ukrainiako erreklamazioen alde egiteari buruz". Otsailaren 9an sinatutako Brest-Litovskeko Itunak Chełm probintzia - 1913ra arte Poloniako Kongresuko zati izan zena - Ukrainako estatu berriari eman zionean, Poloniako askok "Poloniaren laugarren zatiketa" gisa hartu zuten, eta "greba orokorra" eragin zuen Varsovian otsailaren 14an eta Jan Kucharzewski administrazioaren dimisioa hilabete beranduago. Józef Haller-en agindupean zeuden poloniar gorputz laguntzaileetako zati batzuek protesta egin zuten Austro-Errusiako fronte lerroa hautsiz Ukrainan, non armada zarista utzi zuten poloniar taldeekin bat egin zuten. Alemaniako armadaren aurkako eraso baten ondoren...
Maiatzean Kaniów-en, gainerakoak atxilotu zituzten, Hallerrek Moskurantz ihes egitea lortu zuen arren.