Leivick-en estiloa neo-romantikoa zen eta pesimismo apokaliptiko sakonak markatzen zuen, interes ia inozoarekin eta mistikotasunaren eta mesianikoaren irrikarekin konbinatuta, bere idazlanetan etengabe agertzen ziren gaiak, bereziki "Golem", Mesias judua eta Jesu Kristo irudikatzen zuena bakezko erredentzioaren ordezkari gisa, soilik Pragako Maharal eta bere Golem bortitzak kanporatu zituztenak, azkenean Pragako kaleetan barrena ibili zirenak, pertsona kopuru handiak zaurituz, bai juduak, bai kristauak. "Golem"-en, Leivickek indarkeriaren bidez mundua sendatzeko edozein saiakera gaitzetsi zuen, baina aldi berean, Mesias izan nahi duten guztien hutsegiteak eta inpotentzia nabarmendu zituen. Poema, iraultza boltxebikearen kritika bat bezala interpretatu zen, eta Leivick Sobietar Batasunak eta komunistek kritikatu zuten. Leivickek 1929an utzi zion egunkari komunistei idazteari, Arabako matxinadekin bat egin eta gero.
Palestinan eta ezkerreko guztiekin moztu zituen loturak 1939ko Molotov-Ribbentrop itunaren ondoren.