Deskolonizazioaren aldeko presioak gora egin ahala, erregimen kolonialak boterea eskualdatzen saiatu ziren mendebaldearekin harreman ekonomiko eta politikoak mantentzeko konpromisoa hartu zuten gobernu moderatu eta egonkorrei. Trantsizio politikoak ez ziren beti baketsua izan; adibidez, indarkeria sortu zen Kamerun hegoaldeko ingelesez mintzo ziren herrialdeetan, Kamerun frantses hizkuntzako herrialde horietatik independentzia lortu ondoren, Kamerunekin bat egin zuen. Kongoko krisia
Kongo belgikarren desegitearekin hasi zen, Kongoko armadak bere ofizial belgikarren aurka matxinatu ondoren, Europako biztanleriaren exodoa eragin eta lurraldea 1960ko hamarkadaren erdialdean zehar piztu zen gerra zibilean murgilduz. Portugalek dekolonizazioari aktiboki aurre egiten saiatu zen eta 1975era arte bere Afrikako kolonietako matxinada nazionalistekin borrokatzera behartu zen. Kolono zuri kopuru handiak Rhodesian egoteak deskolonizazio saiakerak zaildu zituen, eta lehengoak independentzia aldarrikapen unilateral bat eman zuen 1965ean, gehiengoaren gobernuari berehalako trantsizioa eragozteko. Gobernu zuria boterean mantendu zen Rhodesian 1979ra arte, Nazio Batuen embargoa eta gerra zibil suntsitzailea gorabehera, bi gerrillarien aurka, sobietarrek eta txinatarrek lagunduta.