Osatu honako esaldia: Abbasid gobernuaren lehen hamarkadetan Medina zen aldian behin Alid mugimendu errebeldeen eszenatokia izan zen, baina horiek oro har kontu txikiak ziren eta erraz eteten zituzten gobernuak. 762an Muhammad al-Nafs al-Zakiyya-ren iraultza laburrak, medinako elitearen artean babes handia izan arren, azkar garaitua izan zen, batez ere, hiriak eragin politikoari dagokionez zenbateraino jaitsi zen erakustaldi gisa balio izan zuen, eta Muhammadek Medina-n matxinada oinarritzea erabaki zuela bereziki kritikatu zuten historialari musulmanek, hiriaren garrantzi erlijiosoa lehentasuna emateagatik, edozein kontuan hartze estrategiko egokiaren gainetik. Muhammaden iloba al-Husayn ibn Ali al-Abid-en geroagoko matxinada ere laburra izan zen eta porrotarekin amaitu zen 786an Mekan gertuko Fakhkh-eko guduan, eta Alid aldeko matxino Abu al-Saraya al-Sari ibn Mansur-en teniente batek Medina 815ean bereganatu zuen.
Laugarren Fitna ere behin-behinekoa izan zen eta hiria laster berreskuratu zen Abbasid kontrolera.