Idatzi paragrafo honen jarraipena. Charlotte Paulsenek maiz hitz egiten zuen bere koinatu berriarekin. 1814 eta 1815ean Vienako ordena zaharrera itzultzea ezarri zuten buruzagi kontserbadoreek ezin izan zituzten lurperatu Frantziako armada iraultzaileek eta Napoleonen administrazio-jenioak Europan zehar hedatu zituzten ilustrazioaren, gizatasunaren eta arrazionalismoaren ideiak aurreko 25 urteetan zehar. 1830eko hamarkada Biedermeierren aroa izan zitekeen, baina "Vormärz"aren hamarkada ere izan zen. Errejimen aldaketa Parisen
1830eko hamarkadan manifestaldiak hasi ziren Alemanian. Julius Lorentzenek Charlotte Paulsenengan pentsamendu eta ideia demokratikoen kontzientzia berria txertatu zuen. Beren eztabaidak Teologia, Filosofia eta gaur egungo garapenak izan ziren. Baina Lorentzen 1837an hil zen, gazte. Christian eta Charlotte Paulsenek alaba bat adoptatu zuten, Marie Paulsen, eta Charlottek bere bigarren alabaren hezkuntzan aritu zen Elisabethen hezkuntzan aplikatu zuen intentsitatearekin. Etxetik kanpo, kontzientzia politikoa zuten emakumeak protesta zibiletan eta orain sortzen ari ziren erreforma liberaletarako programetan harrapatuta zeuden, baita herritarrentzako eskubide demokratikoen aldarrikapenetan ere, emakumeak barne. Elisabeth Paulsenek ere presio handia izan zuen "gehiago egin" behar zuelako. Geroago, "Weiblichen Verein für Armen- und Krankenpflege" ("Pobreak eta Gaixoak Zaintzeko Emakumeen Elkartea") sortzea erabaki zuen, Amalie Sieveking-ek 1832an Hamburgon sortu zuena, urte hartako kolera epidemiari erantzunez. Hala ere, Sieveking-ek bere planteamenduak baztertu zituen, Paulsen gehiegi "pentsari askea" zelakoan. Sieveking-ekin nahasten zen, Paulsenen motibazioak ohoragarriak, humanistak eta arrazionalak izan arren, ez zirela erabat kristauak.