Eta Lewis eta Tolmanek (1909) denbora dilatazioaren erreziprozitatea deskribatu zuten A eta B bi argi erlojuak erabiliz, bata bestearekiko abiadura erlatibo jakin batekin. Erlojuak bi ispilu planoek osatzen dute, bata bestearen paraleloak eta mugimenduaren lerroarekin. Ispiluen artean argi seinale bat errebotatzen da, eta A behatzailearen erreferentzia berberan egoteko, A erlojuaren aldiaren distantzia da ispiluen arteko distantzia, argiaren abiadurarekin zatituta. Baina behatzaileak B erlojuan ikusten badu, erlojuaren barruan seinale bat ateratzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B erlojuaren barruan gertatzen dela, B baino denbora gehiago da.
Bi dira.