1775eko apirilaren 23an Massachusettseko Kongresua erregimentu kolonial bat sortzeko baimena eman zuen 26 konpainiako erregimentuz osatuta. New Hampshirek, Rhode Islandek eta Connecticutek antzeko indarrak bildu zituzten, baina txikiagoak. 1775eko ekainaren 14an, Kontinentearen Bigarren Biltzarrak...
Defentsa orokorreko Armada Kontinentala osatzea erabaki zuten, Bostonen (22.000 soldadu) eta New Yorken (5.000) jadanik zeuden indarrak bereganatuz. Gainera, kontinentaleko lehen hamar konpainiak sortu zituen, Pennsylvania, Maryland, Delaware eta Virginiako tiratzaileak, infanteria arin gisa erabiliak izateko, 1776an 1. kontinentaleko erregimentua bihurtu zirenak. 1775eko ekainaren 15ean, Kongresuak aho batez George Washington aukeratu zuen Komandante Nagusi gisa, gerra osoan zehar onartu eta zerbitzatu zuen konpentsaziorik gabe, gastuak itzultzea izan ezik. Washingtoni buruzagi nagusi gisa laguntzen zioten lau general-major (Artemas Ward, Charles Lee, Philip Schuyler eta Israel Putnam) eta zortzi brigada-general (Seth Pomeroy, Richard Montgomery, David Wooster, William Heath, Joseph Spencer, John Thomas, John Sullivan eta Nathanael Greene). Kongresu Kontinentalak gero eta gehiago hartu zituenez estatu burujabe bateko legegintzako erantzukizunak eta jarrera, Armada Kontinentalaren papera eztabaida handiko gaia bihurtu zen. Estatu Batuetako batzuek ez zuten armadarik mantentzeko gogorik; baina, bestalde, britainiarren aurkako gerrak diziplina eta antolaketa militar modernoa eskatzen zuen. Ondorioz, armadak hainbat fase zeharkatu zituen, unitateen desegite eta berrantolaketa ofizialak ezaugarritzat hartuta.