Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Na aanleiding van die Le Mans-resultate het Alpine besluit om sy prototipe-ontwerp heeltemal te hersien en die Alpine A210 bekendgestel (hoewel sommige ligte M65's ook aan sommige wedrenne deelgeneem het met die A210-etiket). In die 24 Uur van Le Mans in 1966
, Alpine het 'n 1-2-3 in die energie-doeltreffendheidsindeks behaal, met snelhede van tot 270 km / h met 'n 1,3-liter-enjin. 'n A210 wat deur Mauro Bianchi bestuur is, het die algehele klassifikasie van die 1966 Macau Grand Prix vir toermotors gewen. Rédéle het die resultate gebruik om Renault te oortuig om hom te ondersteun vir die konstruksie van 'n motor wat daarop gemik was om die algehele oorwinning in Le Mans te behaal. Gordini het die opdrag gekry om 'n nuwe 3-liter V8 te bou wat op die A210-onderstel gemonteer sou word, hoewel dit nie gereed sou wees vir die 1967-uitgawe nie. Voor die wedloop is die A210 gebruik vir die vroeë toets van die eerste radiale loopvlaklose band vir wedrenne (die Michelin A1). By die 1967 24 Ure van Le Mans het die amptelike Alpine-span en die satelliet Écurie Salvin-Calverson ingeskryf met sewe A210's (vyf met die 1,3-liter inline-vier-enjin, een met 'n 1,5-liter en een met 'n 1-liter enjin) en 'n M64 (met 'n 1-liter enjin). 'n 1,3-liter en die 1,5-liter A210's het hul klas gewen, hoewel nie een 'n indeks wen nie.