Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Volksbewegings wat "enosis" (die inlywing van uiteenlopende Grieksbevolkte gebiede in 'n groter Griekse staat) gevra het, het gelei tot die toetreding van Kreta (1912), die Ioniese Eilande (1864) en Dodekanese (1947). Oproepe om "enosis" was ook 'n kenmerk van die Ciprese politiek gedurende die Britse bewind in Ciprus. Gedurende die moeilike tussenoorlogse jare het party Griekse nasionaliste Ortodokse Christelike Albaneërs, Arome en Bulge beskou as gemeenskappe wat in die Griekse nasie geassimileer kon word. Griekse irredentisme, die "Megali-idee" het 'n terugslag gely in die Grieks-Turkse Oorlog (1919<unk>1922), en die Griekse volksmoord
Ek weet. Sedertdien is die Grieks-Turkse betrekkinge gekenmerk deur spanning tussen Griekse en Turkse nasionalisme, wat geëindig het met die Turkse inval in Ciprus (1974).