Voltooi die volgende sin: Volgens die "Oxford English Dictionary" is 'n sjamaan (, of) iemand wat beskou word as iemand wat toegang tot die wêreld van welwillende en kwaadwillige geeste het en daarby 'n invloed het, wat gewoonlik tydens 'n ritueel in 'n trance-toestand kom en waarsêery en genesing beoefen. Die woord "sjaman" het waarskynlik sy oorsprong in die Tungusiese Evenki-taal van Noord-Asië. Volgens etnolinguis Juha Janhunen, "is die woord in al die Tungusic idiome" soos Negidal, Lamut, Udehe / Orochi, Nanai, Ilcha, Orok, Manchu en Ulcha, en "niks blyk die aanname te weerspreek dat die betekenis'sjaaman' ook afgelei is van Proto-Tungusic" en kan wortels hê wat minstens twee millenniums terug in die tyd strek. Die term is in die weste bekendgestel nadat die Russiese magte
het die sjamaniese Khanate van Kazan in 1552 verower.