Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - So ontstellend soos hierdie grenskonflikte was, was die Poolse-Sowjet-oorlog van 1919-1921 die belangrikste reeks militêre aksies van die era. Piłsudski het verreikende anti-Russiese koöperatiewe ontwerpe in Oos-Europa onderhou, en in 1919 het die Poolse magte ooswaarts in Litaue, Wit-Rusland en Oekraïne ingedruk deur voordeel te trek uit die Russiese besorgdheid oor 'n burgeroorlog, maar hulle is gou gekonfronteer met die Sowjet-weswaarts-offensief van 1918<unk>1919. Wes-Oekraïne was reeds 'n toneel van die Poolse-Oekraïense Oorlog, wat die uitgerekte Wes-Oekraïense Volksrepubliek in Julie 1919 uitgeskakel het. In die herfs van 1919 het Piłsudski dringende versoeke van die voormalige Entente-moondhede verwerp om Anton Denikin se Wit beweging te ondersteun in sy opmars na Moskou. Die Poolse-Sowjet-oorlog het behoorlik begin met die Poolse Kiev-offensief in April 1920. Die Poolse leërs, geallieer met die Direksie van Oekraïne van die Oekraïense Volksrepubliek, het teen Junie verby Vilnius, Minsk en Kiëf gevorder. Op daardie stadium het 'n massiewe Sowjet-teenoffensief die Pole uit die grootste deel van die Oekraïne verdryf. Aan die noordelike front het die Sowjetleër vroeg in Augustus die buitewyke van Warskou bereik. 'n Sowjet-oorwinning en die vinnige einde van Pole het onvermydelik gelyk. Die Pole het egter' n oorweldigende oorwinning behaal in die Slag van Warskou (1920). Daarna het meer Poolse militêre suksesse
gevolg, en die Sowjets moes terugtrek. Hulle het dele van die gebied wat hoofsaaklik deur Wit-Russiërs of Oekraïners bewoon is, aan die Poolse heerskappy oorgelaat. Die nuwe oostelike grens is deur die Vrede van Riga in Maart 1921 afgehandel.