Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Villarreal se roman "Pocho" (1959) is een van die eerste Chicano-romans, en die eerste wat wydverspreide erkenning verwerf het. "Pocho" is die "sleutel oorgangskakel tussen 'Mexikaanse-Amerikaanse' en 'Chicano' literatuur" genoem, beide as gevolg van sy sterk punte as 'n roman en as gevolg van die gebruik daarvan in die herontdekking en herstel van Latino-literatuur in die 1970's. Die roman beskryf die kinderjare van Richard Rubio, wie se vader Juan Manuel Mexiko verlaat het in die na-rewolusie
Eksodus van 1910. As 'n eerste-generasie Amerikaner sukkel Richard met die teenstrydige waardes van sy ouers: sy pa se Mexikaanse sin vir eer, tradisie, trots en manlikheid en die meer Amerikaniseerde siening van familie en vroue se rolle wat sy ma en veral sy susters aanneem. Richard se pa droom daarvan om sy gesin na Mexiko terug te bring, maar sy omstandighede en keuses hou hom in die Verenigde State. Net so vaar Richard goed op skool en wil hy universiteit toe gaan om 'n skrywer te word, maar hy moet die man van die huis word nadat sy vader die gesin verlaat het; Richard verlaat egter self die gesin om ná Pearl Harbor by die vloot aan te sluit. Volgens die geleerde Francisco A. Lomelí beweer die roman "dat mense van Mexikaanse afkoms 'n regmatige plek het wat hulle hul eie kan eis wat beide Mexikaans en Anglo-Amerikaans is, wat Chicanos in verskillende grade sintetiseer [en] beklemtoon, vir die eerste keer in 'n hoofstroom Amerikaanse literêre toneel, Spaanse karakters as kompleks en multidimensionele wat, ondanks hul individuele foute, diepte en geloofwaardigheid het".