Voltooi die volgende sin: Die meeste van die skrywers wat in die voor-bevrydingstydperk bygedra het, was ook in hierdie tydperk baie kreatief. Rashid Karim het romans geskryf wat gebaseer is op die middelklas-samelewing en hul sosiale en sielkundige analise. Alauddin Al-Azad, Shawkat Ali, Razia Khan en Dilara Hashim, Mahmudul Haque, Ahmad Sofa, Syed Shamsul Haq is onder ander noemenswaardige name. Syed Shamsul Haq, algemeen bekend as Syed Huq, het 'n goeie aantal romans geskryf saam met 'n groot aantal boeke van ander genres. Hy is altyd baie eksperimenteel in beide tegniek en vorm. "Khelaram Khele Ja" het hom in groot kontroversie geplaas vir sy oop beskrywing van menslike seksuele gedrag. In sy romans soos "Duratto", "Mahashunye Poran Master", "Ek Juboker Chhayapoth" ensv. Bevrydingsoorlog, sy gevolge, hopelose menslike bestaan en analise van die menslike verstand en samelewing neem skerp penbeeld. Nog 'n kragtige skrywer, Shawkat Ali, het "Prodoshe Praakritojon" geskryf, wat 'n ware voorstelling is van die twaalfde-eeuse Bengale tydens koning Lakhkhan Sen. Sy trilogie "Dakshinayaner Din", "Kulaya Kalasrot" en "Purbaratri Purbadin" verdien baie lof. Mahmudul Haque het "Anur Pathshala" geskryf voor
bevrydingsoorlog in 1967. Hy het "Nirapod Tondra", "Khelaghar" (geskryf in 1978, gepubliseer in 1988), "Kalo Borof" (geskryf in 1977, gepubliseer in 1992) en "Matir Jahaj" (geskryf in 1977, gepubliseer in 1996) geskryf. Ahmad Sofa, het romans geskryf met 'n ander toon. In "Onkar" (1975) het hy die onderdrukte Bengali-gees van die pre-bevrydingstydperk op 'n baie artistieke en simboliese manier uitgebeeld. In "Gaavi Brityanto" stel hy die hedendaagse prentjie in 'n noukeurige allegorie voor. "Ardhek Nari Ardhek Ishwari", 'n roman oor romantiese liefde, word algemeen beskou as sy meesterstuk. Sy "Pushpa Brikhkha Ebong Bihongo Puran" is 'n vertelling van ware menslike affiniteit met die natuur.