Voltooi die volgende sin: Nadat O'Brien na County Limerick getrek het, het sy begin om die mislukte kantbedryf in Limerick te ondersteun. Sy het kontak gemaak met plaaslike kantwerkers en hulle van hoë gehalte materiaal sowel as haar eie ontwerpe voorsien. Hieruit het sy die verkoop van die werk gereël, met behulp van haar vriendekring in Dublin en Londen. O'Brien was 'n sentrale figuur in die stigting van die Privaat Komitee vir die Bevordering van Ierse Kant, met die ondersteuning van Alan Cole van die Departement van Wetenskap en Kuns, Suid-Kensington en James Brenan RHA. Hierdie komitee het gelei tot die stigting van die kantskool in Limerick in Mei 1889, en in 1893 het sy op versoek van die komitee die bestuur van die skool oorgeneem. Toe haar gesin in 1890 na New Hall, naby Ennis, County Clare, verhuis het. In 1895 het sy Clare Embroidery gestig, wat van haar huis af bestuur is. Sy is in hierdie poging bygestaan deur die O'Briens se kinderverpleegster, 'n Skotse vrou genaamd Mina Keppie, wat die vermoë gehad het om tot 15 meisies gelyktydig op te lei. Die besigheid het in 1898 met die gesin na Ballyalla verhuis, en teen 1910 het hulle tot 27 meisies op een slag opgelei. Albei ondernemings het hul werk uitgestal met kuns- en handwerksuitstallings in Ierland, Brittanje en Amerika van die 1890's tot die 1920's. Onder hierdie uitstallings was dié van die Royal Dublin Society, die Arts and Crafts Society van Ierland, die wêreldbeurse in Chicago en
St. Louis in 1893 en 1904 het onderskeidelik verskeie toekennings gewen. By Lady Arran se Windsor-uitverkoping in 1900 het koningin Victoria en die prinses van Wallis voorbeelde van hulle werk gekoop.