Die ongewapende vliegtuie is daarna toegerus met vier.50 in (12.7 mm) masjiengewere (in plaas van die twee.50 in / 12.7 mm en twee.30 in / 7.62 mm van hul voorgangers) en 'n 37 mm (1.46 in) kanon. Hulle het ook gepantserde glas, kajuit en fluorescent kajuit kontroles. Een is voltooi met 'n druk kajuit op 'n eksperimentele basis en aangewys as XP-38A. As gevolg van verslae van die VSA wat uit Europa gekom het, is die oorblywende in die hoofbatch van 36 vliegtuie opgegradeer met klein verbeterings soos self-brandstof en tweeling brandstof wat aan die VSA gelewer is in die middel van 1941, maar nie al hierdie vliegtuie was gewapen nie. Die Amerikaanse Vlootkomitee het in Junie 1941 'n bevel gekry om die vliegtuig te herontwerp vir 'n volledige weerstand van die Britse P-340 en die P-38C. Die Franse bevel is in Junie 1941 verwerp om dit te vervang met die P-32C en die P-38C. Die
XP-38A