Voltooi die volgende sin: Imperialisme, kolonialisme en irredentisme het 'n belangrike rol in die buitelandse beleid van Fascistiese Italië gespeel. Onder die regime se doelwitte was die verkryging van grondgebied wat histories as Italiaans beskou is in Frankryk (bv. Nice) en Yugoslavia (bv. Dalmasië), die uitbreiding van Italië se invloedsfeer in die Balkan (bv. Griekeland) en die verkryging van meer kolonies in Afrika. Die vrede in Libië (1923-1932), die inval in Ethiopië (1935-1936), die inval in Albanië (1939), die inval in Frankryk (1940), die
Die inval in Griekeland (1940-1941) en die inval in Joego-Slawië (1941) is almal onderneem om Italië se nasionale ruimte te vergroot. Volgens die geskiedskrywer Patrick Bernhard het die Fascistiese Italiaanse imperialisme onder Benito Mussolini, veral in Afrika, as 'n model gedien vir die veel meer bekende uitbreidingsbeweging van Nazi-Duitsland in Oos-Europa.