Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Agârbiceanu het in 1906 Boekarest, die hoofstad van die Ou Koninkryk, besoek en entoesiastiese reisnota's vir "Unirea" gestuur. By die koninkryk se Jubilee-uitstalling het hy toevallig op die kritikus Eugen Lovinescu afgekom, wat hom duidelik onthou het as 'n "dichter se siel [...] wat van sy berge afgeklim het na die vesting van ons bekommernisse, trots en aspirasies". Hy het 'n gereelde bydraer geword tot die Boekarest-nasionalis-oorsig "Sămănătorul", wat "De la țară" 'n klankvolle verwelkoming gegee het, en later na die linkse mededinger van "Sămănătorul", "Viața Românească". Soos Agârbiceanu sowat vyftig jaar later onthou het, het sy onverskilligheid teenoor die ideologiese botsing tussen die twee klubs daartoe gelei dat hy in die openbaar deur Nicolae Iorga van "Sămănătorul" bestraf is, wat nooit sy oortreding ten volle vergewe het nie. Met sy af en toe ondersoek na die lewe in die Ou Koninkryk voor en na die boereopstand van 1907
Agârbiceanu het ook sy instellings gekritiseer. Een van sy eerste bydraes in Iorga se "Neamul Românesc" tydskrif was 'n artikel wat koning Carol I se besluit om die rebelle te vergewe, gevier het en by die verskeidenheid stemme aangesluit het wat meer en meer substantiewe hervormings geëis het. Vanaf 1909, nadat hy met Iorga versoen is, was hy ook een van die gereelde skrywers vir daardie tydskrif.