Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - In die 1920's en 1930's is die arm buitewyke herbou tot gereeld beplante dorpe. Konstruktivistiese argitektuur het in daardie tyd floreer. Behuising het 'n staatsvoorsiening geword; baie "burgerlike" woonstelle was so groot dat talle gesinne toegewys is aan wat "gemeenskaplike" woonstelle ("kommunalkas") genoem is. Teen die 1930's het 68% van die bevolking in sulke behuising gewoon. In 1935 is 'n nuwe hoofplan uiteengesit, waarvolgens die stad suid moes uitbrei. Konstruktivisme is verwerp ten gunste van 'n meer pompeuse Stalinistiese argitektuur. Stalin het die middestad verder van die grens met Finland verplaas en 'n plan aangeneem om 'n nuwe stadsaal met 'n groot aangrensende plein aan die suidelike einde van Moskovsky Prospekt te bou, wat as die nuwe hoofstraat van Leningrad aangewys is. Na die Winter (Sowjet-Finse) oorlog
In 1939-1940 het die Sowjet-Finse grens noordwaarts beweeg. Nevsky Prospekt met die Paleisplein het die funksies en rol van 'n middestad behou.