Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - 1972
het veranderinge in Monza gesien. Die 1971-wedren was die vinnigste Formule Een-wedren wat ooit op daardie stadium gehou is. Dit was eintlik net 'n klomp van reguit en vinnige hoeke en F1 motors het toenemend gevorderde en baie vinniger geword, en die bestuurders was voortdurend slipstreaming mekaar rondom die baan. 'n Klein chicane is aan die einde van die put reguit geplaas en nog een by die Vialone-boog; die Brasiliaanse Emerson Fittipaldi het daardie wedloop en sy eerste bestuurderskampioenskap op slegs 25 jaar oud gewen. Sy hoofmededinger, Jackie Stewart, het met 'n gebreekte ratkas aan die begin uitgetrek. In 1973 het Stewart vroeg in die wedloop 'n band geprik en in die putte ingegaan om dit te laat verander; hy het op die 20ste plek gekom en vierde in die wedloop geëindig terwyl Fittipaldi tweede geëindig het; dit was genoeg vir Stewart om sy derde en laaste bestuurderskampioenskap te wen. In 1974 het verdere veranderinge plaasgevind met die Vialone-sjikane wat verander is en die naam Variante Ascari gekry het, wat die plek was waar Alberto Ascari in 1955 dood is toe hy 'n Ferrari-sportmotor getoets het. Soos die jaar tevore het Peterson gewen en Fittipaldi tweede geëindig, wat nou vir McLaren ry. 1975 was egter 'n gebeurtenis om te onthou. Ferrari, wat heeltemal hergroepeer is onder die leierskap van Luca di Montezemolo, het die hoogtepunt van sy herlewing bereik.