Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Die belasting is aanvanklik deur die Romeinse keiser Vespasianus opgelê as een van die maatreëls teen Jode as gevolg van die Eerste Romeins-Joodse Oorlog van 66-73 nC. Vespasianus het die belasting ingestel ná die Joodse opstand
Josefus "BJ" 7. 218; Dio Cassius 65.7.2). Hierdie belasting is op alle Jode in die hele ryk gehef, nie net op diegene wat aan die opstand teen Rome deelgeneem het nie. Die belasting is na die vernietiging van die Tweede Tempel in 70 nC opgelê in plaas van die heffing (of tiende) wat deur Jode betaal moes word vir die instandhouding van die Tempel. Die bedrag wat gehef is, was twee denarii, wat gelykstaande was aan die 9000% van' n sikkel wat getroue Jode voorheen vir die instandhouding van die Tempel van Jerusalem betaal het (Hand. Die belasting moes eerder na die Tempel van Capitoline Jupiter, die vernaamste sentrum van antieke Romeinse godsdiens, gaan. Die "fiscus Judaicus" was' n vernedering vir die Jode. In Rome was 'n spesiale prokureur wat bekend gestaan het as die "procurator ad capitularia Iudaeorum", verantwoordelik vir die invordering van die belasting. Slegs diegene wat Judaïsme verlaat het, was vrygestel van die betaling daarvan.