Voltooi die volgende sin:
Greensboro sit-ins, vier Afro-Amerikaanse universiteitstudente het teen segregasie en Jim Crow-wette geprotesteer deur by 'n "slegs-witte" etenstafel te sit. Die gebruik van sit-ins as 'n middel van protes het toenemend gewild geword in die hele Suide, en die anti-segregasie-organiseerders het universiteitstudente as 'n potensiële hulpbron begin sien. Die Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) het 'n sentrale rol gespeel in die burgerregtebeweging van die 1960's. Die Student Nonviolent Coordinating Committee is in die vroeë 1960's in Raleigh, Noord-Carolina, gestig as reaksie op die sukses van 'n styging in sit-ins in suidelike universiteitsdorpe, waar swart studente geweier het om restaurante te verlaat waarin hulle diens geweier is op grond van hul ras. Hierdie vorm van nie-gewelddadige protes het die SNCC nasionale aandag getrek en 'n harde openbare lig op wit rassisme in die Suide gewerp. Martin Luther King, Jr. se Southern Christian Leadership Council (SCLC) het later daardie jaar 'n konferensie gehou om 'n nuwe organisasie te stig, en daaruit het die Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC, gewoonlik uitgespreek "snick") gegroei. Wit en swart aktiviste het hulle kragte met die Kongres vir Rasse-Gelyke (CORE) verbind en saam met busse na suidelike dorpe gery om teen gesegregeerde busstasies te protesteer. Die SNCC het gou 'n reputasie as die "skokmagte" van die Burgerregtebeweging opgedoen.