Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Kort na die Sowjet-inmenging in Afghanistan, het die militêre heerser, generaal Muhammad Zia-ul-Haq, 'n vergadering van senior militêre lede en tegnocrate van sy militêre regering opgeroep. By hierdie vergadering het generaal Zia-ul-Haq die hoof van die leërstaf, generaal Khalid Mahmud Arif (veteraan van die 1965 en 1971-oorlog) en die voorsitter van die gesamentlike stafhoofde, admiraal Muhammad Shariff (wat deur Indië tydens die Bevrydingsoorlog van Bangladesj in 1971 gevange geneem is) gevra om 'n gespesialiseerde burgerlike-militêre span te lei om 'n geo-strategie te formuleer om die Sowjet-aggressie teë te werk. Op hierdie vergadering het die destydse direkteur-generaal van die "ISI", luitenant-generaal Akhtar Abdur Rahman, gepleit vir 'n idee van 'n geheime operasie in Afghanistan deur die Islamitiese ekstremiste te bewapen, en is hardop gehoor: "Kabul moet brand! Kaboel moet brand!" Wat Pakistan betref, was die Sowjet-oorlog met die Islamitiese mujaheddin 'n volmaakte wraak in vergelding vir die Sowjetunie se lang ondersteuning van die streeksmededinger, Indië, veral tydens die 1971 oorlog, wat gelei het tot die verlies
van Oos-Pakistan.