Skryf'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Wanneer Boekarest deur die Sentrale Magte beset is
aan die einde van 1916 het hy na Iași teruggetrek. Daar het hy teen die lente 1918-Vrede van Boekarest geagiteer. Ná die oorlog het hy na die nasionale hoofstad teruggekeer, waar hy die Bucovina-uitgewery gestig het, wat hy doeltreffend gebruik het tot voordeel van ander skrywers. Hy het "Convorbiri Literare" gedurende die laaste fase van sy eerste loop (1939-1944) gelei. Torouțiu het talle werke oor literatuurgeskiedenis gepubliseer. Sy "magnum opus" is die dertien-volume "Studii și documente literare", wat tussen 1931 en 1946 verskyn het, wat ongeveer 8000 bladsye beslaan en wat daartoe gelei het dat Perpessicius hom "a Hurmuzachi of literary history" genoem het. Die eerste volume is in samewerking met Gheorghe Cardaș gedoen; die res, alleen. Die werk bevat dokumente en stukke literêre geskiedenis wat hy in sy persoonlike biblioteek, in argiewe en in instellings gevind het. Hy is in 1936 tot 'n korresponderende lid van die Roemeense Akademie verkies; die nuwe kommunistiese regime het hom in 1948 van lidmaatskap ontneem. Daarbenewens is hy in 1945 verbied om te publiseer weens die pro-Nazi-Duitsland-lyn wat "Convorbiri Literare" tydens die Tweede Wêreldoorlog geneem het. Hy is dood in sy huis in Boekarest weens 'n terminale siekte; sy vrou het die volgende dag selfmoord gepleeg.