Voltooi die volgende sin: Die tweestate-oplossing het feitlik 'n dogma geword in die Israeliese-Palestynse amptelike besprekings: dit was die basis van die
Madrid-konferensie (1991), die Oslo-ooreenkoms (1993), die tussentydse ooreenkoms (1995), die Hebron-protokol (1997), die Wye River-memorandum (1998) en die sogenaamde "padkaart" (2002). Hierdie ooreenkomste word egter deur verskeie faksies aan die Palestynse kant verwerp, veral Hamas, Palestynse Islamitiese Jihad en die Volksfront vir die Bevryding van Palestina. Die Oslo-ooreenkoms is nooit ten volle deur beide kante aanvaar en geïmplementeer nie. Ná die Tweede Intifada in 2000 glo baie mense dat die tweestate-oplossing al hoe meer sy uitvoerbaarheid verloor.