Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Sy eerste gedigbundel, die 1902 "Albastru", het die Bene Merenti-orde van die heersende Huis van Hohenzollern ontvang. Sy daaropvolgende boeke was "La arme" (1913), "Balade" (1915), "Patria" (1924), "Poezii alese" (1924), "Tinereță" (1924), "Logodnica lui Vifor" (1935) en "Sonete" (1938). Sy vrou is in 1940 oorlede, wat daartoe gelei het dat hy amper opgehou het om te skryf. Vieringe is gehou ter herdenking van Tutoveanu se 70ste verjaardag in 1942, met 'n uitgawe van die tydskrif "Păstorul Tutovei" wat aan hom gewy is. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy in 1943 tydelik by sy seun se huis in Boekarest toevlug gesoek, maar het uiteindelik hoofsaaklik in die omliggende platteland gebly weens die geallieerde bombardement.
Ek weet. Die nuwe kommunistiese regime het sy werke in 1948 op die swartlys geplaas. Die volgende jaar het hy met 'n Roemeenstalige onderwyseres getrou wat meer bekommerd was oor partypolitiek as oor sy sorg, en Tutoveanu het 'n enkele gedig aan haar gewy. Gedurende sy laaste jare het hy verkies om tyd in sy tuin deur te bring. In 1972 is sy honderdste herdenking gevier. 'n Laerskool in Bârlad het sedert 1995 sy naam gedra.