Skryf 'n voortsetting vir hierdie paragraaf - Tot 1950 was Turkye 'n eenparty-staat wat onder 'n sterk nasionalistiese regering bedryf het wat prioriteit gegee het aan die Turkisering van die land en die vestiging van 'n Turkse-Moslem bourgeoisie ten koste van godsdienstige minderhede. Hoewel baie Jode aanvanklik gunstig teenoor Turkye was, het die helfte tot 'n derde van die Joodse bevolking Turkye gedurende die eerste twee dekades van sy bestaan verlaat. "Push" faktore ingesluit 'n verbod op Joodse verenigings en beperkings en openbare sensuur op die gebruik van nie-Turkse tale soos Judeo-Spaans as deel van die "burger, praat Turks" veldtog, sowel as ontslag van staatsamptenare beskou as nie "Turke" as gevolg van 'n 1926 wet. Die Thrakiese pogroms van 1934
etnies gesuiwerde Jode uit Europese Turkye.