Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - D'fhan dinastíocht shliocht Malaccan go dtí bás Mahmud II, nuair a lean Dinastíocht Bendahara é, dinastíocht aireanna a bhí ina sheirbhís roimhe sin i Sultanate Malacca. Bhraith na hÍsiltíre go raibh siad i mbaol níos mó sa 18ú haois, go háirithe nuair a thosaigh Cuideachta Oirthear na hIndia Béarla ag bunú láithreacht i dtuaisceart an Chipir Mhálaigh, rud a thug ar na hÍsiltíre limistéir Bugis de Riau a ghabháil agus na Bugis a dhíbirt ó Riau agus Selangor ionas nach dtiocfadh na limistéir seo faoi riail na Breataine. Chuir sé seo deireadh le smacht pholaitiúil Bugis in impireacht Johor-Pahang-Riau, agus mar thoradh air sin cuireadh cosc ar na Bugis ó Riau i 1784. Le linn an iomaíochta idir na Bugis agus na hOlandaigh, rinne Mahmud Shah III conradh cosanta leis an VOC ar bord an HNLMS "Utrecht" agus ceadaíodh don sultán cónaí i Riau le cosaint na hOlandaí. Ó shin i leith, tháinig méadú ar an míchreidiúint idir na Bugis agus na Malaeigh. Ó 1796 go 1801 agus ó 1807 go 1818, cuireadh Malacca faoi Chónaitheas na Breataine de réir mar a bhuaigh an Fhrainc na hÍsiltíre i gCogadh Napoleon, ach tugadh ar ais go dtí na hÍsiltíre é i 1818. D'fhóin Malacca mar limistéar staging don bhua na Breataine i 1811
.