Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis an chogaidh, d'oibrigh Emmanuel go príomha ar longa cósta ó Liverpool, ag bailiú mianraí ó mhianaigh áitiúla ar chósta thiar na Breataine Bige. Lean amanna deacra ar aghaidh i ndiaidh an chogaidh do na ranganna oibre lena n-áirítear muirí sa Bhreatain Mhór - 'trí na 1920idí bhí geilleagar na Breataine ag streachailt cheana féin chun íoc as éifeachtaí an Chéad Chogaidh Domhanda<unk>. Lean an obair ar aghaidh a bheith crua agus íseal-íoctha, le hoibrithe i gcroílár le úinéirí monaraí agus mianraí ag teacht chun cinn i stailceanna agus lock-outs mar Stailc na Mhianóirí 1926. D'iarr Comhdháil na nAontas Trádála
Stailc Ghinearálta i 1926 chun tacú leis na hoibrithe mianadóireachta a mhair 9 lá ó 3 go 12 Bealtaine. Ní raibh seoltóirí cosúil le Emmanuel, a bhí ag docadh i bPort Talbot, díolmhaithe ó na deacrachtaí seo, ag síniú suas le gach turas agus ag éirí ar an eolas faoi ghníomhaíochtaí oibrithe agus ceardchumainnigh i gcalafoirt agus i mbailte tionsclaíocha cosúil le Aberafan, ar fud na Breataine Móire.