Críochnaigh an abairt seo a leanas:
Thit Damásc i Meán Fómhair 634 agus thit Emesa i Márta 635. Sa bhliain 635, rinne an t-Impire Heraclius comhghuaillíocht go rathúil leis an Impire Sassanid Peirsis Yazdegerd III ar iarratas Yazdegerd III chun an chumhacht Moslamach a scriosadh. Comhaontaíodh plean dea-chomhordaithe chun frith-ionsaí ollmhór a sheoladh i gcoinne Moslamaigh san Iaráic agus sa tSiria ag an am céanna ionas gur féidir le Moslamaigh, mar gheall ar an bhrú a tháinig as sin, éalú ar ais go dtí an Araib, áit ar féidir leo déileáil go mionsonraithe ina dhiaidh sin, trí ionradh a dhéanamh air nó trí bhac eacnamaíoch agus trádála. D'éirigh leis an Caliph Umar dul i ngleic leis an gcomhghuaillíocht trí theicticí brú a chur ar aghaidh na Byzantine agus trí theicticí meallta ar aghaidh na Peirce agus trí Yazdegerd III a chur i mbun caibidlíochta, rud a rinne an comhghuaillíocht agus plean cinntitheach a bheith neamhghnách. Cuireadh na fórsaí Byzantine go cinntitheach i gCath Yarmouk a throid i mí Lúnasa 636, agus cuireadh arm na Peirsis i gCath Qadisiyyah trí mhí ina dhiaidh sin i mí na Samhna 636. Chuir bua na Moslamach deireadh le rialtas Byzantine ó dheas d'Anatóil, agus thit Iarúsailéim i mí Aibreáin 637 tar éis léigear fada, tháinig Umar go pearsanta chun eochair na cathrach a fháil ón patriarch Orthodox Gréagach, Sophronius, agus cuireadh dó guí a thairiscint ag Eaglais an Sepulchre Naofa. Roghnaigh Umar chun guí roinnt fad ón Eaglais, ionas nach a chur i mbaol a stádas mar theampall Críostaí. Cúig bliana déag agus cúig bliana ina dhiaidh sin, tógadh Mosque Omar ar an suíomh ina raibh sé ag guí. Tar éis titim Iarúsailéim, lig Umar do na Giúdaigh a gcuid reiligiúin a chleachtadh go saor agus cónaí in Iarúsailéim. ("Féach: Covenant of Umar I")