Críochnaigh an abairt seo a leanas: D'athchruthaigh deartháir Saladin Al-Adil an cathrach go hiomlán idir 1203 agus 1216 mar fhreagra ar fhorbairt an trebuchet contra-mheáchain. Tar éis a bháis, d'eascair streachailtí cumhachta idir na prionsaí eile Ayyubid agus cé gur athraigh Damascus lámha arís agus arís eile, níor tógadh an cathrach go fórsaí ach uair amháin, i 1239. D'fhan an daingne i lámha Ayyubid go dtí gur ghlac na Mongóil faoina gcathaoirleach Kitbuqa Damascus i 1260, rud a chuir deireadh le riail Ayyubid sa tSiria. Tar éis éirí amach gan rath sa chathartha, rinne na Mongóil an chuid is mó den chathartha a scriosadh. Tar éis do na Mamluks na Mongóil a defeat i 1260, a bhí tar éis na Ayyubids mar rialóirí na hÉigipte, tháinig Damascus faoi riail Mamluk. Seachas tréimhsí ghearr i 1300 agus 1401, nuair a bhuail na Mongóil Dámaisc, bhí smacht ag na Mamluks ar an gcathadán go dtí 1516. Sa bhliain sin, thit an tSiria i lámha Impireacht na hOttomane. Thit Damásc faoi gan troid agus ón 17ú haois ar aghaidh d'oibrigh an cathrach mar bharaic do na haonaid coisithe Ottoman Jannisaries. Thosaigh an cathrach ag titim i míchompord sa 19ú haois agus ba é an úsáid mhíleata deireanach a bhí aige i 1925, nuair a shéalaigh saighdiúirí na Fraince an seanchathair ón gcathrach mar fhreagra ar an
Éirí Amach na Siria Mór i gcoinne Fheidhmeannas na Fraince sa tSiria. Lean an cathrach ar aghaidh ag feidhmiú mar bharaic agus príosún go dtí 1986, nuair a thosaigh tochailtí agus athchóirithe. Faoi 2011, tá iarrachtaí tochailte agus athchóirithe fós ar siúl.