Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Eagraíonn réalteolaithe cosúil le David Morrison gur líne go hiomlán tofa é an eicéadar galacach agus ní féidir é a tharraingt go beacht riamh, toisc nach féidir teorainneacha beacht an Bhóthar Bainne a chinneadh, a athraíonn ag brath ar shoiléireacht na radharc. Éilíonn Jenkins gur tharraing sé a chuid conclúidí faoi shuíomh an chothromóra réaltra ó bhreathnóireachtaí a rinneadh os cionn 11,000 troigh (3,400 m), airde a thugann íomhá níos soiléire den Bhóthar Bainne ná mar a bhí rochtain ag na Maya. Ina theannta sin, ós rud é go bhfuil an Ghrian leath chéim ar leithead, tógann a shuíomh solstice 36 bliain chun a leithead iomlán a chur i láthair. Thug Jenkins féin faoi deara, fiú má thugtar a shuíomh socraithe don líne an echtair galacach, gur tharla a chomhtháthú is cruinne le lár an Ghrian cheana féin i 1998, agus mar sin deirtear, seachas 2012, go ndíríonn an ailíniú galacach ina ionad sin ar thréimhse ilbhliantúil atá dírithe i 1998. Níl aon fhianaise shoiléir ann go raibh na Mayaí clasaiceacha ar an eolas faoi réamhtheacht. Mhol roinnt scoláirí Maya, mar Barbara MacLeod, Michael Grofe, Eva Hunt, Gordon Brotherston, agus Anthony Aveni, go raibh roinnt dátaí naofa Maya amáilte le timthriallta réasúnta, ach tá tuairimí scoláirí ar an ábhar roinnte fós. Níl mórán fianaise ann freisin, ailtireachta nó stairiúil, go raibh aon tábhacht ag na Maya ar sholstices nó equinoxes. Tá sé indéanta nach raibh ach an chuid is luaithe i measc na Meis-Mheiriceánaigh ag faire ar solstices, ach is ábhar díospóideach é seo freisin i measc na Mayanists. Níl aon fhianaise ann freisin go raibh aon tábhacht ag na Maya clasaiceacha leis an mBóthar Bainne; níl aon glyph ina gcóras scríbhneoireachta chun ionadaíocht a dhéanamh air, agus níl aon tábla réalteolaíoch nó cróineolaíoch ceangailte leis.  Ceist: Cén gairm atá ag David Morrison?
Réalteolaithe