Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: I ndeireadh na bliana 1956, bhí bua mór ag na páirtithe náisiúnacha Arabacha agus páirtithe eile a bhí ag claonadh ar chlé i dtoghcháin pharlaiminteacha sa Iordáin. Ina dhiaidh sin, cheap Hussein Suleiman Nabulsi, náisiúnaí Arabach, sóisialach agus ceann de na príomhfheisirí pro-Nasser, mar phríomh-aire i mí Dheireadh Fómhair. Ag teacht go mór le ceapachán Nabulsi, sheol na Breataine, na Fraince agus na hIosraelaigh
ionradh trí pháirtithe ar Chanáil Suez agus ar Chroílár Sinai na hÉigipte, go príomha mar fhreagra ar náisiú Nasser ar Chuideachta Chanáil Suez i measc cúiseanna eile. D'fhógair Hussein stádas éigeandála agus a chuid freasúra i gcoinne an ionradh agus d'aontaigh sé le hiarratais an phríomh-fhoireann na hÉigipte Abdel Hakim Amer ar idirghabháil mhíleata na hIordáine. Chun na críche sin, d'ordaigh Hussein d'Abu Nuwar ordú Amer a chur i gcrích láithreach chun Oibríocht Beisan a sheoladh, rud a d'fhág ionradh armtha Iordáineach-Siriach ar phláinéid chósta Iosrael, a bhí le feiceáil mar réigiún is leochailí Iosrael mar gheall ar an fhad gearr idir an chósta agus an Chladach Thiar a bhí i seilbh na hIordáine. Mar sin féin, mheas Abu Nuwar go raibh an oibríocht ró-rioscach don arm Iordánach agus thug sé comhairle do Hussein fanacht le cloí na Siria leis an bplean; bhí comhaontú cosanta déanta ag an Éigipt, an tSiria agus an Iordáin laethanta roimh áitíocht Iosrael ar an tSíné ar 29 Deireadh Fómhair.