Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - In amanna Umayyad, d'fhan an Shayban cumhachtach sa Jazira. Bhí Shabib ibn Yazid ibn Nu'aym al-Shaybani in ann éirí amach ar scála mór a spreag Kharijite sna 690idí i gcoinne al-Hajjaj ibn Yusuf, mar a rinne al-Dahhak ibn Qays al-Shaybani i 745<unk>746. Faoin luath-Abbasids, ba iad na Shaybani is suntasaí teaghlach Ma'n ibn Za'ida, iar-sheirbhíseach Umayyad a d'éirigh le maithiúnas al-Mansur. Bhí oifigí arda ag a mhac agus go háirithe ag a neacha, Yazid ibn Mazyad agus Ahmad ibn Mazyad. D'fhorbair Yazid ibn Mazyad an Caliph Harun al-Rashid go rathúil mar ghinearál, fiú ag cur réabhlóid Kharijite faoi cheannas an chomhshaoil Shaybani al-Walid ibn Tarif al-Shari, agus chuaigh a dheartháir Ahmad le 20,000 tribesman chun cabhair a thabhairt don Caliph al-Amin sa chogadh cathartha
i gcoinne al-Ma'mun. D'fhóin Yazid dhá uair mar ghobharnóir ar "Arminiya" (an chúige ollmhór a chuimsíonn an Airméin agus an Asarbaiseáin), áit a ndearnadh coilíneacht ar scála mór le Moslamaigh Arabacha, go háirithe ag Shirvan. Tháinig a mhac Asad, Muhammad agus Khalid ina dhiaidh, agus tháinig sé ar an gcéad cheann de shlí fhada de rialtóirí Shaybani agus ar thionscnamh na linbh Mazyadid a rialaigh i Shirvan mar emirí uathrialacha agus níos déanaí neamhspleácha ("Shirvanshah") go dtí 1027.