I 1896, go gairid sula ndeachaigh sé ó Leiden go Amstardam, rinne sé tomhas ar dháileadh na línte speictralacha ag réimse maighnéadach láidir, rud a aithnítear anois mar éifeacht Zeeman, a bhuaigh sé an Duais Nobel sa Fhisic 1902 as. Baineann an taighde seo le fiosrúchán ar éifeacht na bhfeirmeacha maighnéadacha ar fhoinse solais. D'aimsigh sé go bhfuil líne speictralaigh roinnte ina roinnt comhpháirteanna i láthair réimse maighnéadaigh. Chuala Lorentz faoi bhreathnóireachtaí Zeeman ar an Satharn 31 Deireadh Fómhair 1896 ag cruinniú Acadamh Ríoga na hÍsiltíre um Ealaíon agus Eolaíochtaí san Amstardam, áit ar chuir Kamerlingh Onnes na torthaí seo in iúl. An Dé Luain dár gcionn, d'iarr Lorentz Zeeman isteach ina oifig agus chuir sé míniú ar a bhreathnóireachtaí, bunaithe ar teoiric Lorentz ar radaíocht leictreamaighnéadaigh. Ceist: Cá as a bhog sé go Amstardam?
Leiden