Críochnaigh an abairt seo a leanas: Rugadh Orlov i St. Petersburg do Phrionsa, ansin an Cunt, Alexei Grigoryevich Orlov agus a bhean Olga Alexandrovna (nee Zherebtsova). Rinne sé staidéar ar dhlí, agus sa bhliain 1843, tháinig sé chun bheith ina pheag ag Cúirt Impiriúil na Rúise. Sa bhliain 1845, ceapadh é chuig an Reisimint Chaorach na Gardaí Saoil. Sa bhliain 1846, bhí sé ceangailte le foireann an Grand Duke Konstantin Nikolayevich, mac an Tzar. Sa bhliain 1849, d'éirigh sé as féin i ndúnadh an
Éirí Amach na hUngáire 1848, agus cuireadh chun cinn é go captaen. Ó 1851 go 1854 d'fhóin sé ar an Ardstaif agus sa Aireacht Chogaidh. Arna chur chun cinn go colúnal, seoladh é chuig Arm na Danúba faoi Field Marshal Paskevich, áit a raibh sé i gceannas ar an muirear a ghlac an daingne i gcoinne na Tuircigh ag fánaíocht Silistria, a luaitear i dtaispeántais mar a thaispeánann sé dúr eisceachtúil, agus bronnadh Ordú Naomh Eoghain air; ach chaill sé a chuid gortuithe tromchúiseacha, súil agus lámh, chuir sé ar saoire leighis é agus chaith sé sé mhí déag ag convalescing san Iodáil. Bhí sé ann a scríobh sé a "Ossay ar an 3-seachtain feachtas Napoléon I i gcoinne Prussia i 1806". Nuair a d'fhill sé ar ais, i mí Lúnasa 1856, tugadh ardú céime dó chun a bheith ina mhórghinearálta. Ag tosú i 1858, thosaigh sé ag foilsiú oibreacha ar athchóiriú sóisialta, ag cur fhulaingt reiligiúnach agus feasacht chun cinn. Sa bhliain 1861 chuir sé a chuid "Ar dhíothú pionóis choirp sa Rúis agus i Ríocht na Polainne" i láthair an Tzar, rud a d'fhág go ndearnadh an forordú an 17 Aibreán 1863 a dhíchur go mór é.