Mar leanbh, bhí Marlow fascinated ag "na spásanna folamh" ar léarscáileanna, go háirithe ag an ceann is mó, a bhí ag an am a bhí sé tar éis fás suas ní raibh níos mó folamh ach a thiontú i "áit an dorchadas" (Conrad 10). Ach d'fhan an abhainn mór, "amhail ar snag ollmhór uncoiled, lena cheann sa bhfarraige, a chorp ag curving i bhfad thar tír ollmhór agus a eireaball i doimhneacht na talún caillte" (Conrad 10). An léarscáil ar an abhainn seo a bhaineann le Marlow fascinated "mar a bheadh snag globe" (Conrad 10). Cé go bhfuil Feeling Marlow ag dul mar chaipitín ar an mór-roinn, "níl aon duine ag dul suas i lár na mór-roinne trí tríocha míle níos faide ná mar a bhí sé ag obair ar an bhfarraige". (Conrad 18) Tá sé ag dul suas ar an bhfarraige, agus tá sé ag dul suas i lár an bhfarraige mar chaipitín, agus tá sé ag dul suas i gcúr
na himeachtaí a d'fhág go ceapadh é mar chaipiteán ar bhád gaoithe abhainn