Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Mar gheall ar fhrith-Shéimíteachas agus géarleanúint sna 1920idí agus sna 1930idí, bhí daonra Giúdach Königsberg ag titim faoin am a ghlac an Páirtí Naitsíoch smacht tríd an "Machtergreifung" i 1933. Sa bhliain sin ní raibh ach 3,500 Giúdach ina gcónaí sa chathair. Chuir reachtaíocht frith-Iúdaigh i nGearmáin na Naitsithe roimh an chogadh, a chuir Erich Koch i bhfeidhm, srian ar ghnó agus thug sé ar go leor Giúdaigh Königsberg imirce, den chuid is mó go dtí na Stáit Aontaithe agus an Bhreatain Mhór. Scríobh Michael Wieck faoin idirdhealú a d'fhulaing sé ó Óige Hitler. Ag oscailt Ostmesse 1935, rinne Hjalmar Schacht cáineadh ar an éagóir gan toradh. Mar gheall ar an éagóir, chruthaigh an pobal Giúdach scoil Giúdach ar leithligh do 82 dalta i mí Aibreáin 1935; d'fhás sé go 180 dalta i 6 rang le 4 mhúinteoir faoi Dheireadh Fómhair 1935. I mí Feabhra 1938 d'fhoilsigh an páipéar propaganda "Der Student der Ostmark" ainmneacha 201 gnóthas Giúdach, 38 dochtúir, agus 22 dlíodóir a d'fhan sa chathair, a d'úsáid an Sturmabteilung le linn Oíche an Ghlais Bhriste
i mí na Samhna 1938. Bhí an tSeanagóg Nua dóite, an tSeanagóg Orthodox Adass Jisroel agus dhá chogairt vandalized; bhí ionsaí ar an scoil Giúdach ach athoscailt ina dhiaidh sin, mar a bhí an tSeanagóg Orthodox, áit a tháinig Michael Wieck Bar Mitzva i lár 1941. Cuireadh go leor de na cónaitheoirí Giúdach ar long chuig campaí coimhlinte na Naitsithe laistigh den Ghearmáin.