Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Is eolaíocht í an imdhíonolaíocht a scrúdaíonn struchtúr agus feidhm an chórais imdhíonachta. Tosaíonn sé ó leigheas agus ó staidéir luath ar chúiseanna na díolúine ó ghalair. Ba é an tagairt is luaithe ar díolúine a bhí le linn phláigh na hAithne i 430 RC. Thug Thucydides faoi deara go bhféadfadh daoine a bhí tar éis éirí slán ó thráth roimhe sin den ghalar aire a thabhairt do dhaoine tinn gan an galar a ghabháil arís. Sa 18ú haois, rinne Pierre-Louis Moreau de Maupertuis turgnaimh le nimhiú scorpion agus thug sé faoi deara go raibh madraí agus luch áirithe imdhíonach don nimh seo. Sa 10ú haois, scríobh an dochtúir Peirsis al-Razi (ar a dtugtar Rhazes freisin) an chéad teoiric taifeadta faoi imdhíonacht a fuarthas, ag tabhairt faoi deara go gcosnaíonn bua na poitíní a n-éadaí ó ionfhabhtuithe sa todhchaí. Cé gur mhínigh sé an díolúine i dtéarmaí "folláine iomarcach" a dhíbirt as an fhuil - agus mar sin an galar a chosc a tharlóidh den dara huair - mhínigh an teoiric seo go leor breathnóireachtaí faoi smallpox a bhí ar eolas le linn na tréimhse sin. Ba é Louis Pasteur a bhain leas as na breathnóireachtaí seo agus breathnóireachtaí eile maidir le díolúine a fuarthas ina dhiaidh sin i bhforbairt vacsaínithe agus ina teoiric ghearm a mhol sé maidir le galar. Bhí teoiric Pasteur i gcoinne díreach le teoiricí comhaimseartha galar, mar shampla teoiric miasma. Níor deimhníodh go raibh micreorganizmí mar chúis na ngalar ionfhabhtaithe go dtí gur chruthaigh Robert Koch é i 1891, agus gur bronnadh Duais Nobel air as sin i 1905. Deimhníodh go raibh vírisí ina phaiteogain dhaonna i 1901, nuair a d'aimsigh Walter Reed víreas an fiabhras buí. Rinneadh dul chun cinn mór in imdhíonacht i dtreo dheireadh an 19ú haois, trí fhorbairtí gasta, i staidéar a dhéanamh ar imdhíonacht humoral agus imdhíonacht cheallach. Bhí obair Paul Ehrlich tábhachtach go háirithe, a mhol teoiric slabhra taobh chun sonracht an imoibrithe antaibheathaigh-agóiste a mhíniú; aithníodh a chuid ranníocaíochtaí le tuiscint a fháil ar an díolúine humoral trí Dhuais Nobel a bhronnadh air i 1908, a bronnadh go comhpháirteach ar bhunaitheoir na himdhíonachta ceallacha, Elie Metchnikoff.  Ceist: Cén uair a bhí aon taifead ar tagairt don díolúine?
430 RC