Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Bhí deacrachtaí móra ag na coistí sna Stáit Aontaithe cistí a fháil chun an chosán a thógáil. Thug Panic 1873 le géarchéim eacnamaíoch a mhair trí chuid mhór den deich mbliana. Ní raibh tionscadal an dealbh Saoirse an t-aon tionscadal den sórt sin a raibh deacracht aige airgead a bhailiú: d'fhág tógáil an obelisk a bhí ar a dtugtar Washington Monument ina dhiaidh sin uaireanta ar feadh blianta; ba thóg sé níos mó ná trí scór bliain go leith é a chríochnú sa deireadh. Bhí cáineadh ar an dealbh de Bartholdi agus ar an bhfíric go raibh gá le Meiriceánaigh an bille a íoc as an gcosán. Sna blianta tar éis an Chogaidh Shibhialta, b'fhearr le formhór na Meiriceánach saothar ealaíne réalaíoch a léiríonn laochra agus imeachtaí ó stair an náisiúin, seachas saothar allegórach cosúil leis an dealbh Saoirse. Bhí mothú ann freisin gur chóir do Mheiriceánaigh saothair phoiblí Mheiriceá a dhearadh - bhí an rogha a rinne Constantino Brumidi, a rugadh san Iodáil, chun an Capitoil a mhaisiú, tar éis cáineadh dian a spreagadh, cé gur saoránach nádúrtha Mheiriceá é. D'fhógair Harper's Weekly go raibh sé ina mhiann go raibh "an tUasal Bartholdi agus ár gclúine Fraincise 'ag dul ar an bhfigiúr iomlán' agus iad ag déanamh é, agus go ndearna siad dealbh agus pedestal dúinn ag an am céanna". Dúirt The New York Times go "ní féidir le fíor-phátrúnaí aon chaiteachas den sórt sin a cheadú do mhná bronsacha sa staid reatha dár gcistí". I bhfianaise na gcritic seo, níor ghlac na coistí Mheiriceá mórán beart ar feadh roinnt blianta.  Ceist: Cad a bhí mar thoradh ar pháinic 19873?
géarchéim eacnamaíoch