Scríobh leanúint don mhír seo - Sa bhliain 1940, le linn na n-ualach Sóivéadach ar Bukovina
, Theith Hacman go dtí an Rómáin neamhghnóthaithe lena pháipéir, a chríochnaigh sa deireadh ag caibidil Iași na gCartlann Náisiúnta. Ar dtús d'fhan sé le tuismitheoirí a bhean chéile i Focșani, ansin bhog sé go Bucarest, áit a raibh sé ina bhall den chomhairle idir-ollscoile. Mar chomhalta den Seanad don pháirtí uathoibríoch rialála, Páirtí an Náisiúin, agus mar ionadaí do Bukovina, bhí sé ina abhcóide ar dhearbhú ag cur in iúl toilteanas na tíre troid agus na críocha a bhí faoi choimhlint a aisghabháil. Chuir sé achainí chuig an Rí Carol II ag cur in iúl náire na háitritheoirí ar an áitreabh. Idir an dá linn, ghlac sé páirt in oibríochtaí deiridh na roinne dlí Cernăuți, a bhí tar éis tearmann a fháil i mBucarest. Sa gheimhreadh, fuair sé cead ón Aire Oideachais Traian Brăileanu, é féin ina theachtas Bukovina, dó féin agus dá iar-chomhghleacaithe aistriú go dtí an dáileog dlí in Ollscoil Bucharest.