Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Ar an 24 Feabhra, cuireadh Boris Kevorkov, rúnaí páirtí réigiún uathrialach Nagorno-Karabakh agus dílis don Aserbaidján, as oifig. Rinne ceannairí Armánaigh Karabakh gearán nach raibh leabhar teagaisc teanga na hArmáine sa réigiún i scoileanna ná i gcraol teilifíse, agus go raibh Rúnaí Ginearálta Pháirtí Coimisinéireachta na hAsarbaiseáine Heydar Aliyev tar éis iarracht a dhéanamh go forleathan an réigiún a "Azerify" agus tionchar agus líon na nAsarbaisearaigh a chónaíonn i Nagorno-Karabakh a mhéadú, agus ag an am céanna a dhaonra Airméineach a laghdú (i 1987, d'éirigh Aliyev as rúnaí ginearálta Politbureau na hAsarbaiseáine). Faoi 1988, bhí daonra na hArmáine i Karabakh tar éis titim go beagnach trí cheathrú den daonra iomlán. Bhí figiúirí tóir na hArmáine i gceannas ar an ngluaiseacht agus fuair sí tacaíocht i measc intleachtúla sa Rúis freisin. De réir an iriseora Thomas de Waal, léirigh roinnt ball den intleacht Rúiseach, mar an diúltóir Andrei Sakharov, tacaíocht do na hAirméinigh. Léirigh cuid den phobal tacaíocht níos suntasaí don ghluaiseacht i measc ealaíne Moscó: i mí na Samhna 1987 d'fhoilsigh L'Humanité na tuairimí pearsanta a rinne Abel Aganbegyan, comhairleoir eacnamaíoch do Gorbachev, do na hAirméinigh a bhí ina gcónaí sa Fhrainc, ina mhol sé go bhféadfaí Nagorno-Karabakh a tharchur chuig an Airméin. Roimh an dearbhú, thosaigh na hAirméinigh ag déanamh agóide agus ag stailceanna oibrithe i Yerevan, ag éileamh aontú leis an enclave. Chuir sé seo cosc ar agóidí na hAsarbaiseáine i Baku.  Ceist: Cad a rinne na hAirméinigh i Yerevan chun agóid a dhéanamh i gcoinne tacaíocht na Rúise do rialú na hAsarbaiseáine ar Nagorno-Karabakh?
stailceanna oibrithe an stáitse