Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis an Séú Cruiséad, chuir Frederick II cosc ar éirí amach a bhí faoi stiúir a mhic Henry sa Ghearmáin agus thug sé isteach go luath ar Lombardy le hearmáid mhór. Rinne an Pápa Gregory IX iarracht stop a chur leis an ionradh le taidhleoireacht ach níor éirigh leis. Bhris Fhrídric an Comhlacht Lombard i gCath Cortenuova agus dhiúltaigh sé aon chonradh síochána le haon cheann de na Stáit Guelph. Ansin chuir sé léigear ar Brescia ach b'éigean dó é a ardú. D'eisigh an Pápa é ansin, agus mar fhreagra chuir sé na friars as an Lombardy agus chuir sé a mhac Enzo mar vicar Impiriúil san Iodáil; chuir sé Romagna, Marche, Diúcacht Spoleto, agus cuid de na Stáit Pápa go tapa. Idir an dá linn, chuaigh Frederick trí Toscana ag súil go dtógfadh sé an Róimh, áfach, b'éigean dó imeacht ar ais, ag saighdiú chathair Benevento. Go gairid áfach thit cathair Ghibelline Ferrara agus chuaigh Frederick isteach san Iodáil arís ag gabháil Ravenna agus Faenza. D'iarr an Pápa comhairle ach bhuail cabhlach Impiriúil-Pisanach cabhlach Pápa a bhí ag iompar Cairdínéil agus prelates ó Genoa sa
Cath Giglio agus ansin lean Frederick ag imeacht i dtreo na Róimhe. Mar sin féin, fuair an Pápa Gregory bás go luath agus tharraing Frederick a chuid fórsaí siar, ag féachaint go raibh an cogadh dírithe i gcoinne na hEaglaise agus ní i gcoinne an phápa, agus dhá chardinal a scaoileadh as Capua, cé gur mharaigh Frederick an Róimh arís agus arís eile i rith 1242 agus 1243.