Críochnaigh an abairt seo a leanas: Lean an mianadóireacht guail i Rhondda ag leathnú ar feadh na céadta 20ú haois, cé nach ndearnadh mianadóireacht níos mó a shéideadh i bPort. Lean an daonra ag fás ach d'fhás na dálaí go crua tar éis an Mhór-Ghabhála, agus faoi lár na 1920idí chuaigh an dífhostaíocht i measc oibrithe mianadóireachta i gcion. Thit rudaí níos measa tar éis na tubaiste
stailc ghinearálta 1926 a chonaic go leor mianadóirí gan obair ar feadh míonna. De réir mar a d'fhág meicníochta limistéir mianadóireachta eile a bheith níos brabúsaí, ní raibh na mianaigh sean-aimseartha Rhondda, a bhí tugtha faoi bhrón beagnach 75 bliain ó shin, in ann nuachóiriú a dhéanamh agus thosaigh siad ag dúnadh ceann ar cheann. Tógadh Porth, cosúil leis an gcuid eile den Rhondda, go hiomlán timpeall ar thionscal an guail, agus le titim an phobail tháinig dífhostaíocht ollmhór, rud a d'fhág go raibh imirce eacnamaíoch ann. Bhí suaimhneas gearr ann le linn an Dara Cogadh Domhanda, nuair a d'ardaigh fostaíocht go géar. Bhí sé seo mar gheall go páirteach ar an ngá le guail gaile Rhondda, ach freisin mar gheall ar mhonarcha móra armlón a tógadh i Bridgend, Hirwaun agus Treforest a raibh na hoibrithe ag taisteal chuig. Le deireadh an chogaidh bhí sé soiléir go dtiocfadh an dífhostaíocht ar ais, ach chun a chinntiú nach gcaillfí na scileanna monarcha a fuarthas le linn na sé bliana roimhe sin, ghlac Rialtas na Breataine an tAcht um Dháileadh Tionscail i 1945. Chonaic sé seo 25 tionscal nua ag teacht go dtí an Rhondda, sé acu bunaithe i Porth. Bhí siad ó chuideachta déantúsaíochta bosca Jacob Beatus, monarcha bréagán miotail agus brainse de Remploy atá dírithe ar oibrithe faoi mhíchumas.