Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Bhí tionchar mór ag dul chun cinn sa mhicreascóip ar smaointeoireacht bitheolaíoch freisin. Go luath sa 19ú haois, thug roinnt bitheolaithe le fios go raibh tábhacht lárnach ag an gcill. Sa bhliain 1838 agus 1839, thosaigh Schleiden agus Schwann ag cur na smaointe chun cinn (1) gurb é an cealla aonad bunúsach na n-orgánaigh agus (2) go bhfuil na tréithe uile a bhaineann leis an saol ag cealla aonair, cé go raibh siad i gcoinne an smaoineamh (3) go dtagann na cealla go léir ó roinnt cealla eile. A bhuíochas le saothar Robert Remak agus Rudolf Virchow, áfach, sna 1860idí ghlac formhór na mbitheolaithe leis na trí phrionsabal go léir a tháinig ar a dtugtar teoiric chealla. Thug teoiric chealla le bitheolaithe orgánaigh aonair a ath-fhiosrú mar chomhthionscnamh idirspleách cealla aonair. Fuair eolaithe sa réimse atá ag éirí níos mó de shioteolaíocht, armtha le micreascóipí atá ag éirí níos láidre agus le modhanna staining nua, go luath go raibh fiú cealla aonair i bhfad níos casta ná na ceamaraí comhchineálach líonta le sreabhán a thuairiscíodh ag micreascóipithe níos luaithe. Bhí Robert Brown tar éis cur síos a dhéanamh ar an núicléas i 1831, agus faoi dheireadh an 19ú haois shainaithin sitológaigh go leor de na príomh-chomhpháirteanna cealla: crómasóim, centrosóim, miotóchondria, clóiroplast, agus struchtúir eile a rinneadh le feiceáil trí staining. Idir 1874 agus 1884 chuir Walther Flemming síos ar na céimeanna diongbháilte de mhiotóis, ag taispeáint nach ealaín staining iad ach a tharla i gcealla beo, agus ina theannta sin, gur dhúbail crómasóim i líon díreach sula roinntear an ceall agus go dtáirgtear ceall iníon. Tháinig cuid mhór den taighde ar atáirgeadh cealla le chéile i teoiric oidhreachta August Weismann: d'aithin sé an núicléas (go háirithe crómasóimí) mar an t-ábhar oidhreachta, mhol sé an idirdhealú idir cealla somatacha agus cealla géarmhíochaine (ag argóint go gcaithfear líon na gcrómasóimí a leathnú le haghaidh cealla géarmhíochaine, réamhtheachtaire don choincheap de meiosis), agus ghlac sé le teoiric pangenes Hugo de Vries. Bhí tionchar an-mhór ag Weismannism, go háirithe i réimse nua na heabríolaíochta turgnamhach. Faoi lár na 1850idí bhí an teoiric miasma den ghalar á chur in ionad go mór ag an...  Ceist: Cén tionchar dearfach a bhí ag na dul chun cinn sa mhicreascóip?
tionchar mór ar smaointeoireacht bitheolaíoch