Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Tar éis an éirí amach mhí Eanáir a theip
, thosaigh an tréimhse nua de Poitéisiúnachas na Polainne ag abhcóideacht a dhéanamh ar amhras agus ar fheidhmiú an réasúin. Tháinig an tréimhse nua-aimseartha ar a dtugtar gluaiseacht na Polainne Óga in ealaíon amhairc, litríocht agus ceol, ar bun timpeall 1890, agus chríochnaigh sé le filleadh na Polainne ar neamhspleáchas (1918). I measc na n-údar suntasacha bhí Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Stanisław Przybyszewski agus Jan Kasprowicz. Bhí na hoibreacha de chuid Stefan Żeromski, Władysław Reymont, Gabriela Zapolska, agus Stanisław Wyspiański mar shampla den ré nua-Rómanach. I 1905 fuair Henryk Sienkiewicz Duais Nobel i litríocht as a chuid "Quo Vadis" a spreag dóchas nua. Cuimsíonn Litríocht an Dara Poblacht na Polainne (1918<unk>1939) tréimhse ghearr, cé go raibh sí an-dinimiciúil i bhfhios liteartha na Polainne. Tá athrú mór tagtha ar an réaltacht socheapoiliciúil le hathrú ar neamhspleáchas na Polainne. I measc scríbhneoirí nua-avant-garde bhí Julian Tuwim, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Witold Gombrowicz, Czesław Miłosz, Maria Dąbrowska agus Zofia Nałkowska.