I 1919, ghlac reachtóir Indiach, ina raibh Comhairle Stáit agus Tionól Reachtach, feidhmeanna reachtach Chomhairle an Viceroy. Coinnigh an Viceroy cumhacht shuntasach ar reachtaíocht. D'fhéadfadh sé údaraithe a thabhairt do chaiteachas airgid gan toiliú an reachtóra chun críocha "eaglaiseacha, polaitiúla [agus] cosanta", agus chun aon chuspóir le linn "éigeandálaí". Ceadaíodh dó veto a dhéanamh, nó fiú díospóireacht a stopadh ar aon bhille. Má mhol sé pasáil bille, ach níor chomhoibrigh ach seomra amháin, d'fhéadfadh sé an bille a dhearbhú thar agóidí an tseomra eile. Ní raibh aon údarás ag an reachtóir ar ghnóthaí eachtracha agus ar chosaint. Ceapadh Uachtarán na Comhairle Stáit ag an Viceroy; toghadh an Tionól Reachtach, ach ní mór a Uachtarán a bheith ceadaithe ag an Viceroy. Ceist: Cén cineál reachtaíochta a bhaineann le grúpa rialtais?
ceamara