Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis an Armistice, bhí "Caserta" fostaithe chun trúpaí a thabhairt ar ais go dtí na Stáit Aontaithe. I mí Feabhra 1919, d'iompaigh sí 1,500 trúpa Meiriceánach abhaile, lena n-áirítear an 63ú Airtealaíocht iomlán, Corps Airtealaíochta Cósta. D'eisigh John Brown, príobháideach sa 63ú Airtealaíocht, dialann ina ndearna sé cur síos ar a thuras abhaile ar bord "Caserta" i mí Feabhra 1919. Ag imeacht ó Marseille tráthnóna an 6 Feabhra, shroich an iompar Gibraltar trí lá ina dhiaidh sin, áit a ndeachaigh sí ag feitheamh le lasta guail don turas abhaile. Tar éis ceithre lá, bhí an long ag imeacht, ach moill arís in aice leis na hAzores de bharr stoirmeanna san Atlantaigh. Ní raibh na béilí ar bord "Caserta" le linn an turais go hiomlán de thoil na trúpaí. Ní raibh "spaghetti, macaroni, nó noodles" dhá uair sa lá ach uaireanta ag béilí neamh-pasta, mar shampla sicín in onóir Lá Breithe Washington, an 22 Feabhra. Tháinig an loingseoir, a thug na trúpaí Meiriceánacha an leasainm "Macaroni Barge", go Nua-Eabhrac ar 27 Feabhra. Ina theannta sin ar bord "Caserta" bhí Private Robert W. Louden 60 bliain d'aois de Albuquerque, Nua-Mheicsiceo. Louden, veterán den Chogadh Spáinnis-Mheiriceánach agus an
Expedition Mheicsiceo, bhí gortaithe dhá uair i troid sa Fhrainc. D'iarr tuairiscí nuachta comhaimseartha air "an Meiriceánach is sine a chuaigh tríd an gcogadh". Paisinéir eile a bhí ar bord Sultan, a bhí ina madra teachtaireachta Gearmánach a ghlac dhá chaipitín Arm na Stát Aontaithe nuair a fuair siad é i dtráchtáil thréigthe Gearmánach in aice le Verdun. D'eitil an "Caserta" go Gibraltar agus go hIodáil an 6 Márta.