Críochnaigh an abairt seo a leanas: I mí na Samhna 1920, tar éis an defeat deiridh an Arm na Rúise i nDeisceart na Rúise, roinnt de na Easpag Rúise scaoileadh ó Crimea go Constantinople, ansin
á n-áitiú ag fórsaí na Breataine, na Fraince, agus na hIodáile. Tar éis dóibh a fháil amach go raibh sé i gceist ag an Ginearálta Pyotr Wrangel a airm a choinneáil, chinn siad freisin an eagraíocht eaglaisíochta na Rúise a choinneáil mar eintiteas ar leithligh thar lear. Tháinig an t-Údarás Sealadach Eaglais le chéile ar an 19 Samhain 1920 ar bord na loinge "Grand Duke Alexader Mikhailovich" (), faoi chathaoirleacht Metropolitan Antony (Khrapovitsky). Ceapadh Mhiopilitín Antony agus Easpag Benjamin (Fedchenkov) chun canonicity na heagraíochta a scrúdú. Ar an 2 Nollaig 1920, fuair siad cead ó Mhiopilitín Dorotheos na Prúise, Locum Tenens de Phátríarcacht Eacnamaíoch Constantinople, "ar mhaithe le seirbhís an daonra [...] agus chun maoirseacht a dhéanamh ar shaol eaglais na gcolún Rúise i dtíortha Orthodox ar choiste sealadach (epitropia) faoi údarás an Phátríarcachta Eacnamaíoch"; ar a dtugtar an coiste an Riarachán Sealadach Ard-Eaglais thar lear (THCAA).