Críochnaigh an abairt seo a leanas: D'úsáid Gerhard a teagmhálacha idirnáisiúnta, líonra le mná ó chiorcail Quaker, agus d'iarr sí teagmhálacha sa "Bundesrat" agus ag Cumann na Náisiún. Rinne sí lobáil go pearsanta freisin, ar cheannas fadtéarmach na hEilvéise ar fud na tíre. I ngach cás, chuir sí an cás ar fáil do na dídeanaithe, go háirithe do na dídeanaithe leanaí. Tháinig cás ar leith i bpointe tar éis an
"Pogrom Samhain" i 1938, nuair a Gerhard agus d'éirigh le cead speisialta a fháil i leith 300 leanbh Giúdach ó Frankfurt, Konstanz agus ceann amháin nó dhá bhaile eile i ndeisceart na Gearmáine in aice leis an teorainn na hEilvéise ag Basel, an "300-Kinder-Aktion" mar a thugtar air. Tháinig na páistí i mí Eanáir 1939, mhéadaigh a líon thar an gcóta 300 ag leanaí ón réigiún teorann i eagla ar a saol. Bhí roinnt de na comhlachtaí oifigiúla a d'aontaigh le ligean isteach na 300 anois ag diúltú ligean isteach ar aon cheann de na páistí, agus bhí ar roinnt acu a bheith ar smugled go neamhdhleathach thar an teorainn. Ba é imoibriú tosaigh Georgine Gerhard ná dul chuig an bpreas agus na hoifigigh agus na polaiteoirí freagrach a chur i náire, ach sa deireadh bhuail comhairle níos fuaraí a cuid comhghleacaithe, agus cuireadh na caibidlíochtaí riachtanacha leis na húdaráis éagsúla a bhí i gceist i gcrích "sa chúl na gclúdach". B'fhéidir mar léiriú ar an staid idirnáisiúnta, bhí pleananna déanta don bhaisc seo de 300 leanbh fanacht san Eilvéis ar feadh sé mhí seachas an dá nó trí mhí a bhí mar an gnáth le baisc níos luaithe a bhí á gcur i gcúram ag an. A bhuíochas leis an gcogadh, a raibh na tíortha ó thuaidh agus ó thuaidh na hEilvéise páirteach ann ó Mheán Fómhair 1939, d'fhormhór na leanaí a bhí i gceist, tháinig an sé mhí a bhí i gcónaí san Eilvéis ina chónaí a shábháil ar feadh sé bliana.