Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis a chuid "Soldiers" (1848) thosaigh sé "A Day in June", nár chríochnaigh riamh, agus léirigh sé "A Smoker" (1849) agus "Bravos" ("Les Bravi", 1852). Sa bhliain 1855 bhuail sé an marc is airde dá bhaint amach le "The Gamblers" agus "The Quarrel" ("La Rixe"), a chuir Napoleon III i láthair an Chúirt Shasana. Lean a rath ar aghaidh ag Salon 1857, nuair a chuir sé naoi bpictiúr agus líníochtaí ar taispeáint; ina measc sin "An Fear Óg ó Am na Réigiúnachta", "An Pincéir", "An Sneachtaí Bróg", "An Ceoltóir", agus "A Reading at Diderot's". Nuair a rinne Impire Napoleon III, in éineacht le Victor Emmanuel II, Rí Piamónta agus Sairdín, iarracht i samhradh na bliana 1859, na Habsburgaigh a dhíbirt as a gcríocha i dtuaisceart na hIodáile, fuair Meissonier coimisiún rialtais chun radhairc a léiriú ón bhfeachtas. Ghlac Meissonier níos mó ná trí bliana le "The Emperor Napoleon III at Solferino" a chur i gcrích. Léirigh an obair, radharc cath, rud éigin de imeacht do phictiúróir "bonshommes" agus musketeers cé go raibh Meissonier tar éis radhairc foréigne agus massacre a phictiúrú cheana féin, mar shampla "Remembrance of Civil War", agus i
I 1848 bhí seirbhís ghníomhach aige mar chaipiteán sa Gharda Náisiúnta, nuair a throid sé ar thaobh an rialtais phoblachtach le linn "Laethanta an Mheithimh". Sa earrach 1861 toghadh é chun cathaoirleach in Institut de France nuair a vótáil baill Académie des Beaux-Arts dó chun dul isteach ina líon. Sa Saloon de 1861 chuir sé "A Shoeing Smith", "A Musician", "A Painter", agus "M. Louis Fould"; go dtí an Saloon de 1864 "The Emperor at Solferino", agus "1814". Ina dhiaidh sin léirigh sé "A Gamblers' Quarrel" (1865) agus "Desaix and the Army of the Rhine" (1867).