An bhliain chéanna, scríobh George Talbot, 6ú Iarla Shrewsbury, chuig an banríon chun a chinntiú di go raibh an caisleán i riocht maith, luach £1,000, agus go bhféadfaí é a dheisiú ar £100. Ós rud é go raibh sé freagrach as Máire, Banríon na hAlban, agus a 140 duine a bhí i bpríosún a choinneáil, d'iarr sí ar Melbourne a bhogadh. Sa bhliain 1583, bhí sé ar cheann de na suíocháin Melbourne, bhí na tréimhsí caillte, bhí an díon luaidhe lán le poill, bhí cócaireacht amháin ar an teorainn leabhrán, agus bhí ceann eile ag teastáil lena urlár a athsholáthar. Cé go raibh an caisleán ag obair i 1604, "ní raibh sé de dhíth go leor ar an gcathal agus ar an gcathal a bhí ag baint úsáide as gach cearnóg eile ag Banríon Elizabeth ag obair, ach ní raibh sé ag obair ar an gcathal agus ar an gcathal gan chríoch, agus ní raibh sé oiriúnach go mbeadh sé ag obair ar an gcathal ag gach cearn
Nuair a tháinig Eilís I chun bheith ina banríon