Scríobh leanúint don mhír seo - d'éirigh an Pholainn go gairid - má bhí sé i bhfráma níos lú - i 1807, nuair a bhunaigh Napoleon Diúcacht Warszawa. Tar éis a defeat agus cur i bhfeidhm ar an gComhdháil na Víne conradh i 1815, an Rúisis-dominated Comhdháil Ríocht na Polainne a cruthaíodh ina áit. Tar éis an Chomhdháil, fuair an Rúis sciar níos mó de an Pholainn (le Varsó) agus, tar éis éirí amach a bhriseadh i 1831, cuireadh deireadh le neamhspleáchas Ríocht na Comhdhála agus bhí na Polaigh i ngleic le heisceacht maoine, díbirt, seirbhís mhíleata éigeantach, agus dúnadh a gcuid ollscoileanna féin. Tar éis éirí amach 1863
, cuireadh Rúisisíocht ar scoileanna meánacha na Polainne agus thit an ráta litearthachta go suntasach. Sa earnáil san Ostair a bhí ar a dtugtar Galicia anois, d'éirigh níos fearr leis na Polaigh agus ceadaíodh dóibh ionadaíocht a bheith acu sa Pharlaimint agus a gcuid ollscoileanna féin a bhunú, agus tháinig Cracóiv le Lemberg (Lwów / Lviv) ina lárionaid chultúir agus oideachais na Polainne. Idir an dá linn, rinne Prúis córas scoile iomlán a chuid ábhair Pholainnis a Ghearmáiníocht, agus ní raibh níos mó meas aige ar chultúr agus ar institiúidí na Polainne ná an Impireacht na Rúise. Sa bhliain 1915, mhol agus ghlac Cumhachtaí Ceannais an Chéad Chogaidh Domhanda le stát cliant de chuid Impireacht na Gearmáine agus na hOstaire-Ungáire: Ríocht Réigiúnachta na Polainne. Tar éis dheireadh an Chéad Chogaidh Domhanda, gur thug na Cumhachtaí Láir seachadadh do na Comhghuaillithe an Iarthair, an chaos a bhí i Réabhlóid na Rúise agus Conradh Versailles cead agus chabhraigh sé le haisghabháil iomlán neamhspleáchais na Polainne tar éis 123 bliain.