Críochnaigh an abairt seo a leanas:
Bhris cogadh Indo-Pakistani amach, agus bhí na Stáit Aontaithe in ainneoin a bheith neodrach, mar a dúirt Kissinger é, "teipthe" i dtreo na Pacastáine, ag déanamh gach rud a bhí ar a chumas seachas idirghabháil chun tacú leis an bPacastáin. Bhí amhras ag Laird faoi na pleananna chun tacú leis an bPacastáin, an ceann is laige den dá chumhacht, an oiread sin agus a bhí an tAontas Sóivéadach ag tacú leis an India, rud a d'fhág go mbeadh an t-easnamh dosheachanta atá ag an bPacastáin cosúil le bua do na Stáit Aontaithe freisin. An fhíric go raibh rialtas an Phacastáin Thiar faoi cheannas an Phacastáin Thiar faoi stiúir an Ghinearálaigh Yahya Khan ag tabhairt aghaidh ar fheachtas géinisealaigh i gcoinne na mionlaigh Hindúcha i bPacastáin Thoir (Bangladesh nua-aimseartha) rinne an Phacastáin ina chomhghuaillíocht morálta, ach thug Nixon agus Kissinger luach mór do chabhair Yahya Khan mar "bróicéir macánta" a d'fhóin mar chainéal cúl leis an tSín. Nixon, ag mothú easpa díograis Laird don Phacastáin, d'ordaigh Kissinger ar 6 Nollaig 1971 Laird a fháil chun "lean líne an Teach Bán".