Cuir an abairt seo a leanas i gcrích:
Tháinig fórsaí Mheiriceá agus na Breataine go Sicilia, ar an 25 Iúil 1943 d'ordaigh an rí ar deireadh go ndéanfaí Mussolini a ghabháil. Ag an am céanna, tháinig Oliviero Zuccarini ar ais, agus Giovanni Conti fós ina thaobh. Leis an monarcacht díchreidmheach mar gheall ar a cheangal leis an faisean, agus an faisean díchreidmheach trí bheith páirteach sa chogadh tubaisteach na Gearmáine, bhí an t-am cosúil go raibh sé aibí le haghaidh athbheochan poblachtach. Cé gur ghlac baill aonair den Pháirtí Poblachtach páirt sa Choiste um Shaoradh Náisiúnta (CLN), ní raibh aon fonn ar cheannas an pháirtí atá ag teacht chun cinn go ndéanfaí an páirtí ar fad a ionchorprú laistigh de ghrúpa polaitiúil atá truaillithe ag comhlachais monarcacha. Le linn 1943/44, nuair a athchruthaíodh Páirtí Poblachtach na hIodáile, agus nuair a thosaigh baill dídeanaithe ag filleadh ó Shasana agus Mheiriceá, tháinig Conti agus Zuccarini chun cinn mar bhaill den fhoireann ceannaireachta neamhfhoirmiúil pháirtí. Foilsíodh "La Voce Repubblicana" arís. Tríd 1944 bhí Zuccarini suntasach lena chuid cáineadh ar chur chuige iomarcach compliant CLN i leith an ríochta. Bhí sé i gcoinne an chomhcheangail isteach sa CLN de Pháirtí Gníomhaíochta freisin. Ina theannta sin, bhí sé ar cheann de na daoine a d'áitigh go rathúil gur cheart an cheist bhunreachtúil - an raibh an t-am tagtha don Iodáil a bheith ina phoblacht - a bhrú chun tosaigh ar chlár oibre an pháirtí.