Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Trácht: Cé nach raibh oiliúint mhíleata ag na sclábhaithe, léirigh fórsaí Spartacus ingneacht ina n-úsáid ábhair áitiúla atá ar fáil, agus ina n-úsáid tacticí cliste, neamhchoitianta nuair a bhí siad i ngleic leis na hearmáin Rómhánacha smachtaithe. Mar fhreagra ar léigear Glaber, rinne fir Spartacus rópaí agus staighreanna ó fhineacha agus crainn a fhásann ar chonair Vesuvius agus d'úsáid siad iad chun na cnaipí ar thaobh na sléibhe os coinne fórsaí Glaber. Ghluais siad timpeall bonn Vesuvius, shroich siad an t-arm, agus scrios siad fir Glaber. Seoladh an dara turas, faoi cheannas an praetor Publius Varinius, i gcoinne Spartacus. Ar chúis éigin, is cosúil gur roinn Varinius a chuid fórsaí faoi cheannas a fhoireann Furius agus Cossinius. Luaitear ag Plutarch go raibh Furius i gceannas ar thart ar 2,000 fear, ach is cosúil nach bhfuil a fhios ag an gcumhacht ar na fórsaí atá fágtha, ná an raibh an turas comhdhéanta de milis nó de léigiúin. Bhí na fórsaí seo defeated freisin ag an arm na sclábhaithe éalaigh: Cossinius a maraíodh, Varinius a bhí beagnach gabhadh, agus an trealamh na n-arm a bhí gafa ag na sclábhaithe.Le na rath, níos mó agus níos mó sclábhaithe folláine leis na fórsaí Spartacan, mar a rinne "go leor de na herdsmen agus pearsan na réigiúin", swelling a gcuid sraitheanna go dtí thart ar 70,000. Chaith na sclábhaithe rebel an gheimhreadh 73<unk>72 RC ag oiliúint, ag armú agus ag trealamh a gcuid earca nua, agus ag leathnú a gcríoch raiding chun na bailte Nola, Nuceria, Thurii agus Metapontum a áireamh. Níor tháinig bua na sclábhaithe rebel gan chostas. Ag am éigin le linn na n-imeachtaí seo, cailleadh ceann dá gceannairí, Oenomaus, - is dócha i gcath - agus ní luaitear é níos mó sna stair.  Ceist: Cé a bhí caillte agus nach bhféadfaí a fháil le linn imeachtaí na cath agus nach bhfuil luaite i stair?
Oenomaus