Críochnaigh an abairt seo a leanas: An 10 Meitheamh, d'fhág an rialtas Pháras go Tours. Dúirt Weygand, an Príomh-Chathaoirleach, anois go raibh "an troid gan chiall". Bhí sé féin, Baudouin, agus roinnt ball den rialtas socraithe cheana féin ar armstis. Ar an 11 Meitheamh, d'eitil Churchill go Château du Muguet, ag Briare, in aice le Orléans, áit ar chuir sé ar aghaidh ar dtús a chuid smaointe maidir le redoute Breton, ar a d'fhreagair Weygand nach raibh ann ach "fantasia". Dúirt Churchill ansin gur cheart do na Fraince "cathra guerilla" a mheas. D'fhreagair Pétain ansin go gciallódh sé scrios na tíre. Dúirt Churchill ansin gur cheart do na Fraince Páras a chosaint agus chuir sé i gcuimhne do Pétain conas a tháinig sé chun cabhrach a thabhairt do na Breataine le daichead dáileadh i
Márta 1918, agus ag athrá focail Clemenceau "Déanfaidh mé troid os comhair Pháras, i bPáras, agus taobh thiar de Pháras". Chuige sin, a thuairiscigh Churchill ina dhiaidh sin, d'fhreagair Pétain go ciúin agus le dínit go raibh cúlchiste straitéiseach de shé fiche rannán aige sna laethanta sin; anois, ní raibh aon cheann ann, agus ba cheart go mbeadh na Breataine ag soláthar rannáin chun cuidiú leis an bhFrainc. Ní dhéanfadh sé difear don ócáid deiridh Páras a dhéanamh ina ruin. Ag an gcomhdháil bhuail Pétain le de Gaulle den chéad uair le dhá bhliain. Thug Pétain faoi deara a ardú céime go ginearálta le déanaí, ag cur leis nach ndearna sé comhghairdeas leis, mar nach raibh ranganna úsáideach i gcion. Nuair a rinne de Gaulle agóid go raibh Pétain féin tar éis a chur chun cinn go breigéadóir-ghinearálta agus mar cheannasaí rannán ag Cath na Marne i 1914, d'fhreagair sé nach raibh "aon chomparáid" leis an staid reatha. D'admhaigh De Gaulle ina dhiaidh sin go raibh Pétain ceart faoi sin ar a laghad.