Críochnaigh an abairt seo a leanas: I mí an Mheithimh 1940, ghlac an tAontas Sóivéadach leis an Eastóin, leis an Laitvia, agus leis an Liotuáin. Ghlac sé na réigiúin chonspóideacha Rómhánacha de
Bessarabia, Bukovina Thuaidh, agus Hertza. Ach tar éis don Arm Gearmánach an tAontas Sóivéadach a ionsaí in Oibriú Barbarossa i mí an Mheithimh 1941 agus cogadh a dhearbhú ar na Stáit Aontaithe i mí na Nollag 1941, d'oibrigh an tAontas Sóivéadach agus na cumhachtaí Comhghuaillithe le chéile chun dul i ngleic leis an nGearmáin. Shínigh an Bhreatain comhghuaillíocht fhoirmiúil agus rinne na Stáit Aontaithe comhaontú neamhfhoirmiúil. Le linn an chogaidh, chuir na Stáit Aontaithe soláthar ar fáil do Bhreatain, don Aontas Sóivéadach agus do náisiúin Chomhghuaillithe eile trína gClár Iasachta-Leasa. Mar sin féin, d'fhan Stalin go mór amhrasach, agus chreid sé go raibh na Breataine agus na Meiriceánaigh tar éis comhcheilg a dhéanamh chun a chinntiú go raibh na Sóivéadaigh ag iompar an tromlach den troid i gcoinne na Gearmáine. De réir an dearcadh seo, chuir na Comhghuaillithe Thiar moill ar leith ar oscailt an dara fronta frith-Ghearmáinis d'fhonn dul isteach ag an nóiméad deireanach agus an réiteach síochána a mhúnlú. Dá bhrí sin, d'fhág tuairimí na Sóivéide faoin Iarthar strus láidir teannas agus naimhdeacht idir na cumhachtaí Comhghuaillithe.