Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - De réir Aleksei Semyonovich Kiselyov, tháinig neamhréir thromchúiseach leis an gceannas páirtí i measc na gceannairí ceardchumainn chun cinn ag tús 1920: chonaic sé iad mar phríomhchúis leis an aistriú go polasaí míleataithe saothair
. Ag an am sin, chreid formhór na n-aontas ceardchumainn go raibh gá, mura raibh athrú ar threoirlínte beartais, le hathrú ar a laghad i bhfreagracht na hoibrithe - aistriú chuig dreasachtaí eacnamaíocha chun deireadh a chur le na hoibritheacha gníomhacha. Go háirithe, bhí siad ag moladh feabhas a chur ar staid bia na próitéaraí agus forbairt "gníomhaíocht amaitéarach" oibrithe faoi chuimsiú eagraíochtaí ceardchumainn. Ina theannta sin, chuaigh ceannaireacht na páirtí ar aghaidh ón bhfíric go raibh sé riachtanach bearta éigeandála, lena n-áirítear bearta míleata, a ghlacadh, i gcoinníollacha a bhí ann ag deireadh an chogaidh fhada, gan brath ar mhodhanna traidisiúnta bainistíochta tionsclaíoch chun deireadh a chur le titim gheilleagar na Sóivéide.