Thosaigh bailiú codanna comhlachta na Seapáine go luath sa chogadh, rud a spreag ordú i mí Mheán Fómhair 1942 chun gníomh disciplíneach a dhéanamh i gcoinne cuimhneacháin den sórt sin a thógáil. Conclude Harrison go, ós rud é gurb é seo an chéad deis fíor chun míreanna den sórt sin a thógáil (Cath Guadalcanal), "[c]learly, the collection of body parts on a large scale enough to concern the military authorities had started as soon as the first living or dead Japanese bodies were encountered". Nuair a cuireadh codanna comhlachta na Seapáine ar ais ó Oileáin Mariana tar éis an chogaidh, bhí thart ar 60 faoin gcéad de na codanna comhlachta na Seapáine ar ais ó Oileáin Mariana tar éis an chogaidh, bhí a gcuid foirne ar iarraidh. I meabhrán 13 Meitheamh 1944, dúirt Breitheamh Ard-Armhéara na Seapáine, US Army Major Advocate General (JAG) Cramon M. Cramon, tar éis an Choinbhinsiún Idirnáisiúnta, "B'fhéidir go ndéanfadh na daoine seo sárú ar chom
Seapáinis