Scríobh leanúint don mhír seo - Tar éis na dtimpeallachtaí Arabach 1920 agus dtimpeallachtaí Jaffa 1921, chreid ceannaireacht Giúdach na Palaistíne nach raibh aon mhian ag na Breataine (ar thug Cumann na Náisiún sainordú ar an bPalaistíne i 1920 chun baile náisiúnta Giúdach a bhunú) aghaidh a thabhairt ar ghrúpaí Arabacha áitiúla maidir lena n-ionsaithe ar Giúdaigh na Palaistíne. Ag tabhairt faoi deara nach bhféadfadh siad brath ar riarachán na Breataine chun iad a chosaint ó na ganganna seo, chruthaigh ceannaireacht na nGiúdach an Haganah chun a bhfeirmeacha agus a Kibbutzim a chosaint. Chomh maith le pobail Giúdacha a chosaint, ba é ról an Haganah a bheith ag rabhadh do na cónaitheoirí faoi ionsaithe Arabach na Palaistíne agus iad a dhíbirt. Sa tréimhse idir 1920-1929, ní raibh údarás láir láidir nó comhordú ag an Haganah. Bhí "aonad" Haganah an-chríochnaithe agus droch-armáilte: bhí feirmeoirí Giúdacha sa chuid is mó acu a bhí ag casadh ar a bhfeirmeacha nó ar a kibbutzim. Tar éis na massacres Arabacha de 1929
, d'athraigh ról an Haganah go suntasach. D'fhás sé ina eagraíocht i bhfad níos mó a chuimsíonn beagnach gach óg agus duine fásta sna lonnaíochtaí Giúdacha, chomh maith le na mílte ball ó na cathracha. Fuair sé arm eachtrach freisin agus thosaigh sé ag forbairt ceardlanna chun gráinéid láimhe agus trealamh mhíleata simplí a chruthú, ag athrú ó milis neamh-oilte go arm faoi thalamh cumasach.