Críochnaigh an abairt seo a leanas:
Bhí réabhlóidí sna hOileáin Fhilipíneacha curtha ar ceal, bhí na hoileáin síochánta anois, agus i ndiaidh Chonradh Cabhlaigh Washington, bhí an garnison á laghdú. Chuir cairdeas MacArthur le Filipinos mar Manuel Quezon fearg ar roinnt daoine. "Bhí lucht tacaíochta láidir fós ag an sean-smaoineamh ar shaothrú coilíneach", a d'admhaigh sé ina dhiaidh sin. I mí Feabhra agus Márta 1923 d'fhill MacArthur go Washington chun a mháthair a fheiceáil, a bhí tinn ó ailse croí. D'éirigh léi, ach ba é sin an uair dheireanach a chonaic sé a dheartháir Arthur, a fuair bás go tobann ó appendicitis i mí na Nollag 1923. I mí an Mheithimh 1923, ghlac MacArthur ceannas ar an 23ú Brigéad Infantry de Rannán na hOileáin Fhilipíneacha. Ar an 7 Iúil 1924, cuireadh in iúl dó go raibh mothúchán tar éis teacht chun cinn i measc Scouts na hOileáin Fhilipíneacha thar ghearán maidir le pá agus liúntais. Gabhadh os cionn 200 duine agus bhí eagla ar éirí amach. D'éirigh le MacArthur an staid a mhaolú, ach chuir an t-iarracht a rinne sé ina dhiaidh sin chun tuarastail trúpaí na hOileáin Fhilipíneacha a fheabhsú bac air mar gheall ar shrianta airgeadais agus claonadh ciníoch. Ar an 17 Eanáir 1925, ag aois 44, cuireadh chun cinn é, agus é a bheith ina mhórghinearál is óige san Arm.