Críochnaigh an abairt seo a leanas: D'athraigh Alexander i dtreo an bheartais eachtraigh agus dhíol sé Alasca chuig na Stáit Aontaithe i 1867, ag eagla go dtiocfadh an choilíneacht iargúlta i lámha na Breataine dá mbeadh cogadh eile ann. D'iarr sé síocháin, bhog sé ar shiúl ón bhFrainc chogaidh nuair a thit Napoleon III i 1871, agus i 1872 chuaigh sé leis an nGearmáin agus an Ostair i gCumann na Trí Impire a chobhsaigh staid na hEorpa. In ainneoin a bheartais eachtraí pacifist eile, throid sé cogadh gearr leis an Impireacht Ottoman i 1877-78, rud a d'fhág go raibh neamhspleáchas na Stát Bulgáire, Montainéagró, Rómhánach agus Seirbis, lean sé tuilleadh leathnú isteach sa tSibéir agus sa Chócaas, agus bhuaigh sé Turkestan, agus d'fhormheas sé pleananna a d'fhág go raibh géiníd na Circassian. Cé go raibh díomá ar thorthaí Chomhdháil Bheirlín i 1878, lean Alexander an comhaontú sin. I measc a chuid dúshláin baile is mó a bhí
Éirí Amach sa Pholainn i 1863, a d'fhreagair sé trí dhíscaoileadh a bunreacht ar leith a bhaint as an tír sin agus é a ionchorprú go díreach sa Rúis. Bhí Alexander ag moladh athchóirithe parlaiminteacha breise chun dul i ngleic le borradh gluaiseachtaí réabhlóideach agus anarchista a bhí ag teacht chun cinn nuair a dúnmharaíodh é i 1881.