Críochnaigh an abairt seo a leanas: I dtógáil luath óige, tógadh é i gcúirt na Sualainne in éineacht lena choróin, an Bhanríon Christina, agus fuair sé oideachas sibhialta den scoth. Níos déanaí d'fhoghlaim Charles X ealaín na cogaidh faoi Lennart Torstenson, agus bhí sé i láthair ag an dara Cath Breitenfeld (1642) agus ag
Jankowitz (1645). Ó 1646 go 1648 d'fhéach sé go minic ar chúirt na Sualainne, de réir mar a bhíodh sé ina fhear céile dá choisín, an banríon réitigh, Christina na Sualainne (1626-89, réitigh 1632-54), ach chuir a n-agóid dochreidte maidir le pósadh deireadh leis na réamh-mheastacháin seo, agus chun cúiteamh a dhéanamh ar a coisín as gealladh leath-bhriseadh, dhearbhaigh sí é mar a sealbhóir i 1649, in ainneoin cur i gcoinne na Comhairle Príobháideach faoi cheannas Axel Oxenstierna. Sa bhliain 1648, ceapadh é mar cheannasaí ar na fórsaí Sualainneacha sa Ghearmáin. D'fhág comhaontuithe Westphalia i mí Dheireadh Fómhair 1648 go ndearna sé na laurel míleata a theastaigh uaidh a bhuachan, ach mar chomhlánaí iomlánachta na Sualainne ag comhdháil feidhmiúcháin Nuremberg, bhí deis aige taidhleoireacht a fhoghlaim, eolaíocht a thuairiscítear go raibh máistreacht tapa air. Mar oidhre aitheanta don ríchathaoir, bhí a sheasamh ar a thilleadh go dtí an tSualainn contúirteach mar gheall ar an míshástacht atá ag fás leis an banríon. Dá bhrí sin, tharraing sé siar go dtí oileán Öland go dtí go ndearna an t-easnamh Christina an 5 Meitheamh 1654 glaoch air ar an ríchathaoir.