Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tá na healaíona amhairc sa Rúis fréamhaithe i lubok ach tosaíonn sé seo ag athrú i réimeas Peadar an Mór is traidisiún "aisteach" de chaiteachas sóisialta agus polaitiúil é. Cuireann ealaíontóirí ó Iarthar na hEorpa leis an athrú cultúrtha seo trí theagasc a dhéanamh san Acadamh Ealaíon Impiriúil i Saint Petersburg. Athbhreithníonn Catherine an Mór cairt an Acadamh agus arís i 1840 ag Nicholas I. Glacann Nicholas an chumhacht i 1825 ag bunú coistí cinsireachta nua tar éis an
Éirí Amach na Deiseabraí sa bhliain chéanna sin. Le linn na tréimhse seo, cuirtear cosc ar ealaíontóirí nó scríbhneoirí oifigigh pholaitiúla a lua de réir ainmneacha nó tuairimí polaitiúla a léiriú ina gcuid oibre. Leanann an cinsireacht ag leathnú sna blianta amach romhainn. Sa bhliain 1840, tugtar rialú ar an Acadamh don teaghlach ríoga agus sa bhliain 1848 bunaíodh Coiste Buturlin mar fhreagra ar Réabhlóid 1848. Lean scoileanna ealaíne príobháideacha ag feidhmiú sa ré seo ach tá ealaíontóirí chun críocha praiticiúla ag brath ar thacaíocht stáit agus impiriúil chun maireachtáil. Tar éis 1851 ní mór an ealaín tíre lubok a scriosadh agus saothair nua a dhéanamh chun séal an tsinséir a iompar ach rinneadh saothair neamhúdaraithe go dtí an dara leath den 19ú haois. Léiríodh sna "lubki" neamhchinnithe seo na téamaí agus na móitíofí reiligiúnacha, liteartha agus eile de fhólclóir a bhí coitianta don fhoirm ealaíne seo.