Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Tar éis an Réabhlóide, chuir Humayd é féin le gobharnóir na Siria, Abdallah ibn Ali, agus chuaigh sé leis fiú nuair a rinne sé a éirí as an Caliph al-Mansur (r. 754<unk>775) i 754. Go luath, áfach, rinne sé brón ar a chinneadh, agus d'éalaigh sé ó champa Abdallah sula ndearnadh a scrios deiridh air. Mar sin féin, thug Mansur gobharnóirí dó go luath, ar dtús sa Jazira (754/55), áit a raibh sé i ngleic le reibiliún chinnte Kharijite, agus ansin san Éigipt (759/61). Sa bhliain 762/63 d'fhóin sé faoi cheannas Isa ibn Musa i gcumhachta na reibiliúna Muhammad al-Nafs al-Zakiyya. Trí bliana ina dhiaidh sin, ceapadh é go hÉirinn, agus i 768, ceapadh é mar rialtóir Khurasan, post a choinnigh sé go dtí a bháis i 776. Tháinig a mhac, Abdallah, ina dhiaidh sin, a bhí ról suntasach aige sa chogadh sibhialta den Ceathrú Fitna
. Cosúil le formhór na sean-teaghlaigh Abbasid, chaill siad cumhacht, cé nach raibh a saibhreas, tar éis bua al-Ma'mun sa chogadh cathartha.