Scríobh leanúint don mhír seo - Tar éis dúnmharú Kennedy i 1963, thit caidreamh na hIndia agus na Stát Aontaithe de réir a chéile. Cé go ndearna comharba Kennedy, Lyndon B. Johnson, iarracht caidreamh leis an India a chothabháil chun dul i ngleic leis an tSín Chumhaltach, d'iarr sé freisin naisc a neartú leis an Phacastáin leis an dóchas teannas leis an tSín a mhaolú agus neartú míleata ag fás na hIndia a lagú freisin. Tháinig na caidrimh go dtí an íochtar is ísle riamh faoi riarachán Nixon go luath sna 1970idí. D'athraigh Nixon ón seasamh neodrach a bhí ag a réamhtheachtaí i leith na naimhdeas idir an India agus an Phacastáin. Bhunaigh sé caidreamh an-dlúth leis an Phacastáin, ag cabhrú leis go míleata agus go heacnamaíoch, mar a bhí an India, faoi cheannaireacht Indira Gandhi anois, ag claonadh i dtreo an Aontais Shóivéadaigh. Shíl sé go raibh an Phacastáin ina chomhghuaillíocht an-tábhachtach chun dul i ngleic le tionchar na Sóivéide san fho-chríoch Indiach agus chun naisc a bhunú leis an tSín, a raibh an Phacastáin an-dlúth leis. Chuir an caidreamh frosty pearsanta idir Nixon agus Indira tuilleadh leis an gcaidreamh bocht idir an dá náisiún. Le linn Chogadh Indo-Pacastánach 1971
, thacaigh na Stáit Aontaithe go hoscailte leis an bPacastáin agus chuir siad a n-iompróir aerárthaí USS "Enterprise" i dtreo Mhuir Bhangail, rud a léiríodh mar thaispeántas cumhachta ag na Stáit Aontaithe chun tacú le fórsaí na Pacastáine Thiar. Níos déanaí i 1974, rinne an India a chéad tástáil núicléach, Smiling Buddha, a raibh na Stáit Aontaithe i gcoinne, áfach, tháinig sé freisin ar an gconclúid nár sháraigh an tástáil aon chomhaontú agus lean sé ar aghaidh le loingsiú úráiniam saibhrithe i mí an Mheithimh 1974 don imoibreoir Tarapur.