Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - meastar go raibh dhá thréimhse ar leith ag Biliūnas ina shlí bheatha liteartha. Tá an chéad cheann ag dul thar na blianta 1900-1903, agus an dara ceann, 1904-1907. Is scéalta gearr iad an chuid is mó dá chuid oibreacha, agus is minic a bhíonn ionchuimhní féinfhiosach acu a bhaineann le taithí a shaol pearsanta féin. Sa chéad tréimhse, tá stíl réalaíoch a bhfuil feasacht láidir sóisialta aige i réim ina chuid scríbhneoireachta. I measc a dhá shaothar ón tréimhse seo tá "Be darbo" (Dífhostaithe), agus "Pirmutinis streikas" (An Chéad Stailc). Tá idé-eolaíocht pholaitiúil de chineál sóisialaí ag dul isteach sa tréimhse seo agus cuireann sé i gcuimhne scríbhinní luath Jack London agus Theodore Dreiser. B'fhéidir mar thoradh ar a ghalair lagadóireachta, a bhí ina bhás éigeantach sa tréimhse ama sin, go ndearna Biliūnas athrú spioradálta. Bhí melancholy, agus imeacht ó réalachas, ina ionad a ghníomhaíochtaí agus a leasanna polaitiúla, a bhí le feiceáil anois ina chuid scríbhinní den dara tréimhse. Is é "Brisiaus galas" (An Deireadh Brisius), cuntas tear-jerking ar bhás madra teaghlaigh le smaointe an madra idirghabhálaithe le smaointe a úinéara. Is é "Ant Uetlibergo giedra" (Aimsir Bheag ar an Uetliberg) beagnach taifead taistil ar a pheirspictíocht ar na hAlpaí na hEilvéise in aice le Zürich. Is é "Liūdna pasaka" (A Sad Tale) an saothar is faide atá aige agus is dráma síceolaíoch é a phléann leis an Éirí Amach 1863
. Sa saothar seo tá an príomhcharachtar, bean, i dtreo ruin mar thoradh ar an éirí amach, agus insítear a scéal ó phointe leasa síceolaíoch. Le linn na tréimhse idir 1900 agus 1905, scríobh Biliūnas thart ar chúig amhrán déag, lena n-áirítear roinnt sonets. Bhí tionchar ag a chuid staidéir ar Petrarca ar na sonets seo. Tá an chuid is mó de na léirmheasanna criticiúla ar a chuid filíochta den tuairim go bhfuil siad gearr ná a chuid scríbhinní eile. Scríobh Biliūnas roinnt alt a bhaineann le critice liteartha, a bhfuil meas mór orthu agus a léirítear go léiríonn sé doimhneacht a thuiscint maidir leis na hábhair a bhain sé leo.