I 1900, in aice le suíomh na cathrach Byzantine ársa Theodosia, fuair Zibold, a bhí ina fhoraoiseoir agus ina innealtóir atá i gceannas ar an gceantar seo, trí phoill mhóra cloiche in aghaidh an lae. Chlúdaigh gach piolla cloiche beagán níos mó ná 900 méadar cearnach (9,700 sq ft) agus bhí sé thart ar 10 méadar (33 ft) ar airde. Bhí na torthaí bainteach le fágtha píopaí terracotta 75-miliméadar (3.0 in) a d'fhág go dealraitheach go raibh tochailtí agus foinsí sa chathair. Chríochnaigh Zibold go raibh na stailcanna cloiche cónaithe ina choincheapairí a sholáthraíonn uisce do Theodosia; agus ríomh sé go dtáirgeadh gach tochaill aeir níos mó ná 55,400 lítear (12,200 imp; 14,600 US gal) in aghaidh an lae.
An bhliain 1915