Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Le linn ionsaí strafing thar thuaidh na hIodáile an 22 Meitheamh 1944, bhuail an flak namhaid craft Smith agus bhí sé ag bailíocht amach taobh thiar de línte na Gearmáine. Chuir teaghlach feirmeora darb ainm Zunino é i bhfolach ar feadh tamaill ghearr; ansin chuaigh sé le grúpa de pháirtithe na hIodáile a bhí ag tacú leis na Comhghuaillithe agus ghlac sé páirt leo i ngníomhaíochtaí sabóideachta i gcoinne garasún na Gearmáine ar feadh thart ar thrí mhí. Nuair a tharraing na Gearmánaigh as an limistéar i mí Dheireadh Fómhair 1944, d'fhág Smith chun iarracht a dhéanamh ceangal a dhéanamh leis na fórsaí Comhghuaillithe a bhí díreach tar éis ionradh a dhéanamh
Deisceart na Fraince. Le triúr saighdiúirí eile, gach ceann acu ó thír dhifriúil san Eoraip, agus treoir áitiúil, chuaigh Smith trasna na hAlpaí Mara, ag críochnú an turais ag siúl gan chos ar an oighear agus ar an sneachta. Fuair trúpaí Mheiriceá é i mí na Samhna 1944. Dhiúltaigh Smith arís don tairiscint chun billet a fháil i Ródéisia agus d'fhill sé ar an tseirbhís ghníomhach i mí Aibreáin 1945 le No. 130 (Punjab) Squadron, ag an am sin bunaithe i nDeisceart na Gearmáine. D'eitil sé misin chomhrac ann, "ag spraoi beagán ag lámhach suas rudaí aisteach", chuimhnigh sé, go dtí gur chríochnaigh an cogadh san Eoraip an 7 Bealtaine 1945 le haisíocaíocht na Gearmáine. D'fhan Smith le Scáileán Uimh. 130 don chuid eile dá sheirbhís, ag eitilt leis an aonad go dtí an Danmhairg agus an Iorua, agus scaoileadh é ag deireadh na bliana 1945 le rang leifteanant eitilte. Coinnigh sé cumas réasúnta san Iodáilis don chuid eile dá shaol, cé gur tuairiscíodh go raibh béim "fhuar" aige.