Is cosúil go ndearna Galileo meabhlaíocht ar Neptune le réalta seasta nuair a bhí sé le feiceáil go dlúth i gcomhtháthú le Jupiter sa spéir oíche; dá bhrí sin, ní chreidtear go bhfuair sé Neptune. Ag a chéad bhreathnú i mí na Nollag 1612, bhí Neptune beagnach seasmhach sa spéir toisc go raibh sé díreach tar éis dul ar ais an lá sin. Cruthaítear an ghluaiseacht aisghabhála le feiceáil seo nuair a thógann orbit na Talún é trí phláinéid sheachtrach. Ós rud é nach raibh Galileo ach ag tosú a timthriall retrograde bliantúil, bhí gluaiseacht an phláinéid ró-fhada le bheith le réaltaí beaga Galileo. I mí Iúil 1844, d'fhoilsigh an t-ealaíontóir Ollscoil Cambridge David Jamieson, a bhí ag baint úsáide as sonraí aistrithe ó na réaltaí, go raibh sé ag obair ar shonraí breise a bhaineann le measúnuithe aistrithe ó na réaltaí a bhí gan eolas ag an Aire. I mí Feabhra 1843, nuair a thosaigh an t
Feabhra 1844