Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Ar bhonn scannaigh microtomagrafaíochta ar eilimintí crápa an speiceam holotype, chruthaigh Sereno agus a chomhghleacaithe "prótaip" crápa Nigersaurus a d'fhéadfaidís scrúdú a dhéanamh air. Rinne siad endocast den inchinn chomh maith agus scanadh ar na cainéil leathchearcacha dá chluas inmheánach, a fuair siad a bhí dírithe go cothrománach. Ina staidéar in 2007, luaigh siad go mbeadh struchtúr an occiput agus na vertebrae cervical teoranta do ghluaiseacht suas agus síos an mhuineál agus rothlú an chréacháin. Bunaithe ar an anailís bithmheicniúil seo, tháinig an fhoireann ar an gconclúid go raibh an ceann agus an muzzle dírithe de ghnáth 67 ° síos agus gar do leibhéal na talún, mar oiriúnú le haghaidh brabhsáil ar leibhéal na talún. Tá sé seo difriúil leis an mbealach a athchóiríodh sauropods eile, agus a gcinn á seilbh níos cothrománaí. D'aontaigh staidéar 2009 ó na palaeontologists Mike P. Taylor, Mathew Wedel, agus Darren Naish go raibh Nigersaurus in ann bia a ithe leis an seasamh ceann agus muineál síos a mhol an staidéar 2007, ach shárú go raibh sé seo ar an seasamh gnáth an ainmhí. Thug an staidéar faoi deara nach gá go gcomhlíonfadh seasamh "nádúrtha" ceann agus muineál ainmhithe nua-aimseartha a seasamh gnáthchatha. D'áitigh sé freisin go n-athraíonn treoshuíomh na gcainéal leathchiorclach go suntasach i measc speicis nua-aimseartha, agus dá bhrí sin níl sé iontaofa chun seasamh na cinn a chinneadh. Thacaigh an palaeontologist Spáinneach Jesús Marugán-Lobón agus a chomhghleacaithe leis seo i staidéar 2013 a mhol nach raibh na modhanna a d'úsáid foireann Sereno cruinn, agus go raibh Nigersaurus ag a cheann mar ghnáth mar sauropods eile.  Ceist: Céard a chinn an staidéar go gcuirfeadh sé srian ar ghluaiseachtaí áirithe muineál agus rothaí crápa?
struchtúr na vertebrae occiput agus cervical