Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: I ndáiríre, ní raibh glaonna Wilson le haghaidh forbairt uathrialach agus ceannasacht níos mó dírithe ach amháin ar thíortha Eorpacha faoi riail na n-impireacht Ghearmáinise, na hOstaire-Ungáire agus na hOtamánacha. Níor mhínigh sé seo go soiléir, cé go bhfuil sé soiléir go raibh a chuid glaonna ar cheannasacht níos mó sna réigiúin seo i iarracht iarracht a dhéanamh impireacht na naimhde sin a dhíchobhsú. Bhí uaillmhianta an Uachtaráin Wilson don tríú domhan ná iarracht a dhéanamh tionchar a imirt ar a fhorbairt d'fhonn é a athrú ó 'aisghabháil' go'sóifistithe', agus an aidhm a bheith aige é a ionchorprú sa domhan tráchtála, ionas go bhféadfadh na Stáit Aontaithe leas a bhaint as trádáil leis an deisceart domhanda. Ina theannta sin, níor chreid Wilson go raibh an tríú domhan réidh le féinrialachas, ag dearbhaíocht go raibh tréimhse iontaobhais agus teagasc ó chumhachtaí coilíneacha ag teastáil chun aistriú den sórt sin a bhainistiú. D'fhéach Wilson ar an gcur chuige seo mar rud riachtanach chun 'fhorbairt chuí' na dtíortha coilíneáilte, ag léiriú a chuid tuairimí faoi bhunluach na gcineálacha neamh-Eorpach. Thairis sin, ní raibh Wilson de réir carachtar ná cúlra ina fhrith-choilíneach ná ina fheachtóir ar son cearta agus saoirsí do gach duine, ina ionad sin bhí sé ina chinsíneoir an-mhór, ina chreidiúnaí bunúsach ar uasmhéid bán. Mar shampla, bhí sé ag tacú leis an
1898 Iontaobhas na Stát Aontaithe ar na hOileáin Fhilipíneacha agus é ag cáineadh ceannairc náisiúnaí na hOileáin Fhilipíneacha Emilio Aguinaldo, agus creideann sé go láidir go raibh oibleagáid morálta ar na Stáit Aontaithe modhanna maireachtála agus rialachais an Iarthair a fhorchur ar thíortha den sórt sin, ionas go bhféadfaidís rialú neamhspleách a dhéanamh sa deireadh.