Críochnaigh an abairt seo a leanas: D'fhás go leor saighdiúirí Afra-Caribbean a bhí ag fónamh i Réimint na hIndiaí Thiar Bhreataine (BWIR) ina ghníomhaithe ar chlé tar éis an chogaidh le linn na tréimhse idir-chogaidh. Agus é ag freastal i
Frontaí na hEorpa agus na Meán-Oirthear den Chéad Chogadh Domhanda, eispéiris idirdhealaithe ó shaighdiúirí bána spreag athbheochan i náisiúnachas frith-choilíneach i measc oileáin na hIndia Thiar Bhreataine. Thosaigh an 9ú Bataillún den BWIR Éirí Amach Taranto, mothúchán i gcoinne drochchoinníollacha oibre agus méadú pá a thug an Oifig Cogaidh do shaoránaigh bán ach ní do shaoránaigh dubha. Mar fhreagra, seoladh Réigimint Worcestershire go Taranto chun an mutiny a chur faoi chois; rinneadh trialach ar sheasca saighdiúir BWIR as mutiny, agus ciontaíodh saighdiúir amháin chun báis trí phléadáil. Chruinnigh idir 50 agus 60 saighdiúir BWIR ar an 17 Nollaig, 1918 chun an Lig Charaib ar chlé a bhunú, a d'eagraigh ceithre chruinniú sna seachtainí ina dhiaidh sin. Seachas plé a dhéanamh ar ghearán éagsúla a bhí ag na saighdiúirí, phléigh Lig na gCaraibí náisiúnachas na gCaraibí agus pleananna do ghluaiseacht neamhspleáchais na hIndia Thiar. Rinne baill den Chumann pleananna chun oifig a bhunú i Kingston, Iamáice, agus stailceanna a eagrú. Tar éis don rialtas coilíneach tús a chur le crapadh ar an gCumann, scaoileadh é. I mí Feabhra 1919, eisíodh Ordú Arm Uimh. 1, ag leathnú an méadú pá chuig an BWIR.