Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Bhí sé ina Falangist cinnte. Thosaigh sé a rannpháirtíocht ag glacadh páirt i stailc mianadóirí Asturian 1934
mar iriseoir. Bronnadh an duais thuasluaite, "Palma de Plata", air mar gheall ar a chuid oibre. Tá sé tábhachtach aird a tharraingt ar a chuid oibre mar iriseoir sa phreas Falangist agus sa nuachtán La Nación. Cuireadh i bpríosún é i bpríosún Bilbao, Larrínaga, le haghaidh coireanna i gcoinne an Dara Phoblacht na Spáinne, mar gheall ar a chuid oibre mar gunnaí don Falange (gluaiseacht Falangist na Spáinne). Bhí sé i láthair ag am éirí amach arm na Náisiúntachta ar an 18 Iúil, 1936. Nuair a bhí sé le haistriú d'éalaigh sé ón bpríosún agus theith sé go dtí an chrios náisiúnta. I 1937, thaistil sé go Salamanca mar chomhfhreagróir ag an bhfronta le haghaidh agallaimh le Manuel Hedilla, ceannaire náisiúnta an Falange, a rinne iarracht tacaíocht a fháil i gcoinne na ndaoine a raibh mothú ceart acu mar gheall ar a dlúthchaidreamh le José Antonio Primo de Rivera. Bhí an staid i Salamanca roinnte na Náisiúnaigh i dhá chuid. Bhí tacaíocht ó na Gearmánaigh ag lucht tacaíochta Hedilla, faoi cheannas Agustín Aznar, Sancho Dávila agus Rafael Dávila Garcerán. Ina theannta sin, scaipeadh ráflaí ó cheanncheathrú Francisco Franco chun an dá chraobh a scriosadh agus a mhí-cháilíochtú, sula raibh siad ag cur iad féin i láthair mar shlánaitheoirí. De réir a chuimhneacháin, intuit Alcázar de Velasco é seo agus dá bhrí sin molann sé, dhá uair ar a laghad, Francisco Franco a mharú.