Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Tar éis dó cónaí i München (an Ghearmáin) agus i Basel (an Eilvéis), chuaigh sé ar tearmann i Liège (an Bheilg) lena bhean chéile agus le roinnt regicides traidisiúnta eile, lena n-áirítear iar-uachtarán an Choinbhinsiúin agus leas-fheidhmeannach Marne Thuriot de la Rozière, agus leas-fheidhmeannaigh Ille-et-Vilaine, Lot-et-Garonne, Haute-Garonne Mailhe, Indre-et-Loire Ysabeau agus Oise Matthieu-Miranpal. Chabhraigh coimisinéir póilíneachta áirithe Wassin leis chun socrú a dhéanamh sa chathair Bheilg, a ghlac ar dtús leis mar a dheartháir níos óige (an Coirnéal de Grande Armée Napoleon, Jean-Chrysostôme Calès) a raibh sé ag fónamh leis. Ina áit sin, chun maireachtáil, lean sé ar aghaidh ag cleachtadh leigheas, chomh maith le gníomhaíochtaí eile, mar shampla oibreacha ar an ngeilleagar talmhaíochta, mar a luaigh sé é féin i litir nochtadh a bhí dírithe ar cheann dá neirbhíseach Godefroy Calès (agus ar a neirbhíseach cúig bliana d'aois, Jean Jules Godefroy Calès, an dá ionadaí Poblachtach sa todhchaí i 1848 agus i 1885), a thugann píosa faisnéise suimiúil faoina shaol nua sa chathair Bheilg. Léiríonn sé freisin sa litir seo, go dtí an tráthnóna dá shaol, gur choinnigh sé an t-ádh ar an uaisle: "Níl aon uaisle ag na uaisle seo agus, chomh fada agus a bheidh an casta seo ann, beidh sé ina mhí-ádh ar an bhFrainc. Níor mhaith liom é a dhíothú, ach ba mhaith liom é a chur i neamhábaltacht dochar a dhéanamh. " <unk> Go gairid tar éis a theacht i Liège, d'aontaigh na Bourbons, ag freagairt d'iarratais cara a shábháil Calès ar a shaol le linn an Terror, ligean dó filleadh ar an bhFrainc, ach dhiúltaigh Calès, ag líomhain go raibh sé dífhostaithe ag dlí, ní fhéadfadh sé teacht ar ais ach le dlí. Tar éis an
Réabhlóid Iúil 1830, níor theastaigh uaidh leas a bhaint as an dlí maithiúnais a d'fhógair Mhonarcacht Iúil, agus dá bhrí sin níor fhill sé go dtí an Fhrainc riamh.