Ag deireadh mhí Dheireadh Fómhair 1914, bhí an aghaidh ar fad sa Bheilg agus sa Fhrainc daingnithe i línte troscáin, a mhair go dtí seachtainí deireanacha na cogaidh. Bhí ionsaithe ollmhóra coisithe gan éifeacht i bhfianaise an tine ardaitheora, chomh maith le tine tapa gunna agus gunna meaisín. D'fhéach an dá thaobh ar ionsaithe naimhde a bhriseadh agus ar a gcuid trúpaí féin a chosaint trí thochailt domhain sa talamh. Tar éis na fórsaí a thógáil i 1915, tháinig an t-Front Thiar chun bheith ina streachailt stainless idir comhionanna, le cinneadh a dhéanamh trí dhíothaithe. Bhí ionsaithe frontalacha, agus na caillteanais a bhaineann leo, dosheachanta toisc nach raibh aon ghualainn oscailte ag na línte troscán leanúnacha. Comhionann caillteanais na cosantóirí agus na n-ionsaitheoirí, mar go ndearnadh cúlchistí ollmhóra a chaitheamh i gcontra-ionsaithe costasacha nó go raibh siad nochtaithe d'artillery ollmhór an ionsaitheora. Bhí tréimhsí ann nuair a bhris cogadh troscán crua, mar shampla le linn Cath na Somme, ach níor bhog na línte i bhfad i gcéin. Bheadh an cogadh a bhuaigh ag an taobh a bhí in ann a dhéanamh ar an cúlchistí deireanach go dtí an Front an Iarthair. Bhí cogadh troscáin i réim ar an gCuairt Thiar go dtí go ndearna na Gearmánaigh a n-Oifigse Earraigh
an 21 Márta 1918. Bhí cogadh troscáin ar siúl ar thír eile freisin, lena n-áirítear san Iodáil agus ag Gallipoli.