Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Faoi dheireadh 1810, d'aithin cúirteanna Cádiz agus na cúnaimh rialála sna Meiriceá Ferdinand VII na Spáinne, a bhí i ngéibheann, mar rí atá faoi réir uachtaránacht an phobail. Ag teacht le chéile ar seo, d'eascair coimhlint mhíleata idir Ríghghghníomhaithe agus Pátrúnaithe ar aontacht nó neamhspleáchas an impéir. Mar sin féin, i 1814, le bua na Napalóine tar éis Chonradh Valençay, d'fhill Ferdinand VII, agus le coup d'état, chuir sé absolútism ar ais. Bhí Ferdinand in ann na liobrálacha leath-oileáin a shárú agus a chur faoi chois, agus d'éirigh leis Bunreacht poblachtach Cádiz a chur ar ceal, cé nach bhféadfadh sé na réabhlóideach a shárú, a sheas agus a rinne a gcomhdhálacha náisiúnta féin. Bhí an cabhlach na Spáinne tar éis titim sa chogadh i gcoinne Napoleon, mar sin dá bhrí sin, i gcleachtas, bhí sé ag tacú leis na fórsaí expeditionary a tháinig i ngrúpaí beaga. Sa bhliain 1820 d'éirigh arm na Spáinne, faoi stiúir Rafael Riego, i gcoinne an fholláine, d'aisghairm an Trienio Liberail mar a thugtar air, agus chuir sé deireadh leis an mbagairt ionradh i gcoinne an Río de la Plata agus na Veinéiseala, ach níor athraigh sé seasamh na Spáinne i gcoinne scaradh, agus mar thoradh air sin thit cosantóirí an Rí i Meiriceá. Le linn na deich mbliana ina dhiaidh sin, bhuaigh arm na Patriots bua mhór agus fuair siad neamhspleáchas ina dtíortha faoi seach. Chuir an éagobhsaíocht pholaitiúil sa Spáinn, gan cabhlach, arm nó ciste, go leor Meiriceánaigh Spáinnis a chur ina luí ar an ngá le neamhspleáchas a bhunú go foirmiúil ón máthair-thír. Sa Spáinn, a
Tháinig arm na Fraince den Chomhghuaillíocht Naofa isteach agus thacaigh siad leis na absolútóirí, d'aisghairm Ferdinand VII, agus ghlac siad an Spáinn go dtí 1828.