Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Sa chás go ndearna Bonaparte Beaulieu a shárú le linn Feachtas Montenotte. Tar éis do na Fraince a sciath ceart a mhilleadh i gcathanna ag Montenotte agus Dego
, d'fhéach Beaulieu i neamhghníomhacht stupefied mar a bhuail na Fraince Sardinia as an gcogadh ag cathanna Millesimo, Ceva, agus Mondovì. D'éirigh Beaulieu lena arm taobh thiar den Po, ag súil go gcuirfeadh an abhainn stad ar dhul chun cinn na Fraince. Ach chuaigh Bonaparte siar chun an abhainn a thrasnú in aice le Piacenza, taobh thiar den taobh clé na hOstaire. Bhuail na Fraince Anton Lipthay de Kisfalud i gCath Fombio ar 7 go 9 Bealtaine 1796. Go tapaidh, tharraing Beaulieu a arm siar go dtí an oirthear, ag scaoileadh fórsa faoi Karl Philipp Sebottendorf chun an droichead thar Abhainn Adda a choinneáil ag Lodi. Ghlac Bonaparte an droichead i gCath Lodi an 10 Bealtaine, ag tiomáint Sebottendorf ar ais le caillteanais de 2,000 duine agus 14 gunna. D'fhág na hOstaireanna Diúcacht Milan agus tharraing siad siar go dtí Abhainn Mincio. Chuir defeat beag ag Cath Borghetto ar an 30 Bealtaine iallach ar Beaulieu líne Mincio a thréigean agus é a tharraingt siar ó thuaidh go dtí an Tirol. Sula ndeachaigh sé as gleann an Po, d'fhág sé garson láidir i dún Mantua. Bheadh an Léigear ar Mantua mar fhócas ar go leor cathanna le linn an chuid eile de 1796. Le linn an aisghabhála, d'eascraigh Beaulieu Lipthay ó cheannas an chúlchláir as aisghabháil ró-luath. Thug Thomas Graham, breathnóir Béarla leis an arm Habsburg, faoi deara gur cosúil go raibh Beaulieu ag súil ró-mhór lena shaighdiúirí, go raibh sé irritated, agus go raibh claonadh aige an t-easnamh a bhí aige ar a phleananna a chur ar dhaoine eile as nach raibh a chuid orduithe á gcur i gcrích go cuí. Shínigh Graham freisin an "intrig bheag" i measc na n-oifigeach na hOstaire.