I 1845, tuairiscíodh an tsraith daoine a fuair bás le spléinsí méadaithe agus athruithe i "dath agus comhsheasmhacht a gcuid cealla fola" ag an bpatológa J.H. Bennett, atá lonnaithe in Odinburgh; d'úsáid sé an téarma "cocythemia" chun cur síos ar an léacéimeas meicniúil seo. Tuairiscíodh an téarma "leucéimeas spléine" ag an liathróid 63 bliain d'aois a d'fhorbair Rudolf Virchow, an t-innealtóir feola, clocha urinary, agus méadú suntasach ar an atair agus ar an spléine. Thug Velpeau faoi deara go raibh comhsheasmhacht "cosúil le gruel" ag fuil an duine seo, agus rinne sé tuairimíocht go raibh an chuma ar an fhuil mar gheall ar corpuscles bána. I 1879, tugadh an téarma seo isteach ag Otto Ehrlich Ehrlich, a rinne an chéad úsáid as an teicníc cliniciúil chun an galar seo a aithint go tapa agus a thuairisciú mar chúrsaí neamhgh
corpuscleacha bána