Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tosaíonn an chuid is mó dá eisiúint chomhdhéanta tar éis dó filleadh ar an Iodáil, agus níl ach dornán comhdhéanta de luacha amhrasacha ag dul ar ais go dtí a chónaí sa Ghearmáin. Ba é an bailé a phríomhghné, ach is deacair breithniú a dhéanamh ar cháilíocht a tháirgeadh, ós rud é nach maireann an chuid is mó dá cheol agus nach bhfuil mórán breithnithe criticeacha ar eolas óna ré. Idir 1775 agus 1777 scríobh sé sé ballets, agus i 1778 dhá ballets don Teatro Comunale i Florence agus opra amháin do Stuttgart. Sa bhliain 1779 tháinig sé chun bheith ina mháistir ceoil agus ina stiúrthóir ag Teatro alla Scala, post a choinnigh sé ar feadh 23 bliana. Idir 1783 agus 1788 scríobh sé seacht ballet do La Scala, agus sa tréimhse chéanna bhí sé ina concertmaster ag an Pio Istituto de 'Professori di Musica. Sa bhliain 1797, faoin
I rith na hIarnálachta na Fraince, scríobh sé ballet de inspioráid phoblachtach. Sa bhliain 1802 bhí sé ina eadóir i gconspóid idir bainistiú an amharclainne agus an ceolchoirm. Sa bhliain 1803 d'fhág sé a phost ag La Scala, áit a ndeachaigh Alessandro Rolla ina ionad. Fuair Baillou bás i Milano i 1804 agus adhlacadh é i Cimitero di San Gregorio, a scriosadh ag deireadh an XIX haois. Bhí a chuid bailé deireanach, "La disfatta di Abderamo", ar taispeáint ar dtús i 1809 tar éis a bháis. D'éirigh le roinnt dá leanaí agus dá shliocht ceoltóirí a bheith acu agus d'oibrigh siad ag La Scala.