Críochnaigh an abairt seo a leanas: D'fhan an ríocht neamhspleách go dtí gur ghlac Impireacht Mughal é i 1581 tar éis bháis Chandrasen Rathore. D'fhan sé faoi smacht dhíreach Mughal go dtí gur cuireadh Udai Singh ar ais ar an ríchathaoir mar vassal agus tugadh an teideal Raja dó i 1583. Le linn an 17ú haois déanach bhí sé faoi smacht daingean an Impire Mughal Aurangzeb, ach ceadaíodh do theach rialála Rathore fanacht leath-uathrialach ina gcríoch. Le linn na tréimhse seo, throid Durgadas Rathore chun an dynasty rathore a chaomhnú agus scaoileadh Marwar as Impireacht Mughal tar éis 31 bliain cogaidh. I ndeireadh an 18ú haois agus go luath sa 19ú haois, shroich hordanna Maratha Scindia agus Holkar an ríocht. Bhí Marwar faoi mhainneachtain airgeadais mar gheall ar thograí trom a d'éiligh na Marathas agus bhí an t-arm a raibh cáil air uair amháin tar éis a bheith thinn anois mar gheall ar chogaí inmheánacha agus ar éirí amach a n-uachtaraí, rud a chuir iallach ar a rialóirí cabhair a iarraidh ar na Breataine. Ní raibh aon ról ag na Breataine i gcúrsaí an stáit go dtí an 6 Eanáir 1818, nuair a chuaigh an Raja ag an am sin, Man Singh, isteach i gcomhghuaillíocht fhochuideachta, agus ina dhiaidh sin lean Rajas Marwar (nó Jodhpur) ar aghaidh mar rialóirí ar stáit prionsa. Le linn Rebellion Indiach 1857, bhí na Nobles Rajput de Pali faoi Thakur Kushal Singh Rathore i gceannas ar éirí amach i gcoinne Raja Takht Singh agus na Breataine, áfach, chuir arm na Breataine faoi choirnéal Holmes deireadh leis an éirí amach tar éis léigear ar fhort Thakurs in Auwa. Throid arm Stáit Jodhpur sa Chéad Chogadh Domhanda ar son na Breataine. Throid siad go gníomhach san Afganastáin agus sa Mheán-Oirthear agus scóráil siad sraith bua do Impireacht na Breataine. Bhuail na lansairí Jodhpur le tacaíocht ó na lansairí Mysore slua mór de na Tuircis agus na Gearmánaigh i gCath Haifa (1918). Bhí roinnt de na cathanna eile a ghlac siad páirt i bhí na cathanna de Suez,
Gaza, Gleann na hIordáine, Abu Tellul agus Megiddo.