Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Passage: Bhí na blianta deireanacha George marcáilte ag meath fisiceach agus meabhrach a mhéadú agus tarraingt siar ó ghnóthaí poiblí. Go príobháideach, dúirt comhairleoir sinsearach an Rí lena dhiailiúir: "Ní bhíonn madra níos mó ná an t-ádh, níos lúra, níos éagóraí, níos éagóraí, níos neamhfhaithneacha ann... Bhí ríthe maithe agus ciallmhar ann ach ní raibh mórán acu... agus creidim gurb é seo ceann de na cinn is measa. " Nuair a fuair sé bás, d'éirigh leis an Times tuairim an ealaíne a ghabháil go hachomair: "Ní raibh aon duine riamh a raibh a chomhchruthaithe níos lú ná brón air ná an rí éagtha seo. Cén súile a bhí ag caoineadh dó? Cén croí a bhfuil heaved throb amháin de brón unmercenary?... Má bhí cara aige riamh - cara dílis in aon chéim den saol - déanaimid agóid nach bhfuair a ainm nó a hainm riamh dúinn. " Tugadh cur síos ar George IV mar "Céad Ghiúram na Breataine" mar gheall ar a stíl agus ar a modhanna. Bhí go leor dea-cháilíochtaí aige; bhí sé cliste, cliste, agus eolach. Mar sin féin, thug a laziness agus a gluttony go raibh sé a squandered go leor de a chuid buanna. Scríobh an Times, b'fhearr leis i gcónaí "baile agus buidéal a bheith aige ar pholaitíocht agus seanmóir". Chonaic tréimhse na Réigiúnaithe athrú ar an faisean a chinn George den chuid is mó. Tar éis do na freagróirí polaitiúla cáin a chur ar púdar wig, thit sé as páirce púdar a chaitheamh i bhfabhar gruaige nádúrtha. Chaith sé dathanna níos dorcha ná mar a bhí faiseanta roimhe seo mar chabhraigh siad lena mhéid a cheilt, b'fhearr le pants agus pants thar bríosaí glúine toisc go raibh siad níos scaoilte, agus tóir a chur ar choiléir ard le clúdach muineál toisc go ndearna sé a chin dhúbailte a cheilt. Thug a chuairte ar Albain i 1822 le hathbheochan, más rud é nach cruthaíodh, éadaí tartan na hAlban mar a aithnítear í inniu. Le linn na géarchéime polaitiúla a d'fhág éabhlóid na Caitliceach, dúirt Diúc Wellington gurbh é George "an fear is measa a thit sé ina shaol ar fad, an duine is éigeantach, an duine is bréagach, an duine is droch-nádúrtha, an duine is iomláine gan aon cháilíocht fhuascailte", ach d'ainmnigh a ealaín a thug sé i dTeach na dTiarnaí George "an fear is cumasaí dá aois" agus mhol sé a chuid eolais agus a thaithí. Is dócha go bhfuil mothúcháin fíor Wellington...  Ceist: Cén fáth a raibh George ag caitheamh collar ard?
choinnigh sé a chin dúbailte