Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Tar éis dó comhaontú na Laitvia a tharraingt amach faoi fhoréigean ar dtús - chuir Stalin bagairt phearsanta ar Aire Gnóthaí Eachtracha na Laitvia, i Moscó, le linn caibidlíocht - chun trúpaí Sóivéadacha a shuíomh ar ithir na Laitvia, thug an tAontas Sóivéadach isteach ar an Laitvia an 16 Meitheamh, 1940. Thosaigh ceannairí sibhialta agus polaitiúla Giúdach a ghabháil i mí Lúnasa 1940. Ba iad na ceannairí Zionist Favid Varhaftig agus Mahanud Alperin a gabhadh ar dtús. Díbríodh ceannaireacht Betar. Sa bhliain 1941, ghabh na Sóivéadaigh Mordechai Nurock, M. Dubin agus ceannairí sibhialta Giúdacha eile, Sionists, coimeádach, agus sóisialaithe craobh dheis. Cheadaigh S. Shustin na horduithe gabháil orthu. Nuair a rinne na Sóivéadaigh an chéad bhabhta de dhíbirt mhóra na mBalta
, ar an oíche an 13-14 Meitheamh, 1941, díbríodh na mílte Giúdaigh Laitviacha in éineacht le Laitviaigh. As na grúpaí eitneacha go léir a díbríodh mar sin, d'fhulaing Giúdaigh níos mó ná aon cheann eile, agus díbríodh iad go háirithe i gcoinníollacha crua. Coinníodh taifid ar dhíbirt 1,212 saoránach Laitviaigh Giúdach (12.5% de na daoine a díbirt go dtí imeall fada an USSR) ach is cinnte go raibh líon iarbhír na nGiúdach a díbirt níos mó, ar an ordú 5,000 go 6,000 le linn an chéad áitigh Sóivéadaigh.