Déan an abairt seo a leanas a chomhlánú: Nuair a tháinig Charles de Gaulle ar ais chun cumhachta mar Uachtarán na Fraince i 1958, bhí an Fhrainc lagtha go mór cheana féin ag an Dara Cogadh Domhanda agus ag na coinbhleachtaí in Indochina agus
An Ailgéir. Chuaigh sé ar aghaidh chun neamhspleáchas a dheonú do choilíneachtaí Fhrainc a bhí fágtha san Afraic fho-Shahárach i 1960 d'fhonn dlúthcheangail chultúrtha agus eacnamaíocha a choinneáil leo agus cogaí coilíneachta níos costasaí a sheachaint. I gcomparáid le dí-choilíneacht Indochina na Fraince agus na hAilgéire, bhí aistriú cumhachta i ndeisceart na Sahara, den chuid is mó, síochánta. Mar sin féin, bhí de Gaulle dírithe ar stádas na Fraince a chaomhnú mar chumhacht domhanda (nó) agus mar bhalla le tionchar na Breataine agus na Meiriceánach i ndomhan iar-choilíneach. Dá bhrí sin, chonaic sé dlúthcheangail le sean-choilíneachtaí na Fraince san Afraic mar dheis chun íomhá na Fraince a fheabhsú ar an stáitse domhanda, mar mhórchumhacht agus mar fhórsa frithmheasála idir na Stáit Aontaithe agus an tAontas Sóivéadach le linn an Chogaidh Fuar. Thacaigh na Stáit Aontaithe le láithreacht leanúnach na Fraince san Afraic chun cosc a chur ar an réigiún titim faoi thionchar na Sóivéide. Ar an gcaoi chéanna, ní raibh mórán spéise ag an Ríocht Aontaithe san Afraic Thiar, rud a fhág an Fhrainc mar an t-aon mhórchumhacht sa réigiún sin.