An bhliain chéanna, scríobh George Talbot, 6ú Iarla Shrewsbury, chuig an banríon chun a chinntiú di go raibh an caisleán i riocht maith, luach £1,000, agus go bhféadfaí é a dheisiú ar £100. Ós rud é go raibh sé freagrach as Máire, Banríon na hAlban, agus a 140 duine a bhí i bpríosún, d'iarr sí ar an mBanríon Melbourne a chur ar ceal. Sa bhliain 1583, ní raibh an chathair i riocht maith ach amháin le ceimiceán agus fuinneog amháin, bhí na tréimhsí caillte, bhí an díon luaidhe lán le poill, bhí cócaireacht amháin ar theorainn na dtimpiste, agus bhí ceann eile ag teastáil lena urlár a athsholáthar. Cé go raibh an caisleán ag obair i 1604, ní raibh sé in ann a chur ar ceal ag an mBanríon Inglethall ag obair ach £54, mar a dúirt an Cathaoirleach agus an Banríon Inglethall ag an gCaisleach. Cé go raibh sé deartha ag an mBanríon
Máire, Banríon na hAlban