I gcásanna áirithe ina ndearna daoine tuairisc ar fhuaime a bhí ag teacht ó chiste ar leith, d'éirigh leis an gciste a bheith ag dul amach agus fuarthas marcanna ingne ar an taobh istigh den íospartach ag iarraidh éalú. I gcásanna eile bhuail an duine a cheann, a srón nó a aghaidh agus bheadh an chuma air go raibh siad "ag ithe". Is fadhb leis an teoiric seo an cheist maidir le conas a d'éirigh le daoine a ndearnadh iad a adhlacadh beo a bheith beo ar feadh tréimhse fada gan bia, uisce nó aer úr. Is míniú eile ar fhuaime ná go raibh gasanna ag éalú ó dhíscaoileadh nádúrtha comhlachtaí.
gur bhuail an duine a cheann, a srón nó a n-aghaidh