Críochnaigh an abairt seo a leanas: Deir David M. Robinson go bhfuil an chuma air go bhfuil eideictí agus dlíthe éagsúla a d'eisigh Impire Hongwu, bunaitheoir na linbh Ming, ag diúltú do thionchar na Mongóil sa tSín le toirmeasc ar phósadh agus ar chleachtais adhlactha Mongóil, éadaí, cainte agus ceol fiú. Mar sin féin, leagann Robinson béim ar an gcaoi a bhfuil an réiteorice seo i gcoinne leanúnachas Impire Hongwu d'institiúidí Yuan mar an gcóras garasún oidhreachta agus gnóthaí. Thosaigh sé feachtais chun limistéir nach raibh faoi smacht dynasties na Síne dúchasacha roimhe seo a shárú, lena n-áirítear
i gcríoch i Yunnan, Liaodong (Manchuria), agus Mhongóil. Lean sé ar aghaidh ag earcú Mongóil isteach san arm agus choinnigh sé traidisiún ré Yuan de choimhdeacha agus eunuchs na Cóiré a thabhairt isteach sa phálás impiriúil. Éilíonn Robinson go raibh an ríshliocht Ming "i go leor bealaí ina fhriarthóir fíor" ar an Yuan, mar a d'iarr impireoirí Ming a rialú a dlisteanacht trí oidhreacht Yuan, go háirithe ós rud é go lean an ríshliocht Yuan Thuaidh iomaíoch ann. Bhí Impire Yongle i bhfad níos soiléire i gcomparáid a dhéanamh idir a réimeas agus réimeas Kublai Khan, mar a léirítear ina bheartas eachtrach an-ghníomhach, i léarscáil chumhacht Ming na Síne thar lear agus i bhfeachtais mhíleata leathnaitheacha. Tar éis Géarchéim Tumu i 1449, chuir rialtas Ming díothacht ghníomhach i gcoinne tuilleadh inimirce ó mhuintir Mhongóil (ag cur le beartais athlonnúcháin ó am go ham dóibh siúd a bhí ina gcónaí cheana féin sa tSín). Lean Mhongóil ar aghaidh ag fónamh mar oifigigh míleata Ming fiú tar éis rannpháirtíocht Mhongóil i dTreoraíocht Cao Qin a theip ar 1461, ach thosaigh a líon ag titim de réir mar a bhí oifigigh oidhreacha i gcoitinne á n-athrú de réir a chéile ag fir de bhunadh níos humble.