Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Bhí uimhreacha na hÉigipte ársa bunaithe ar 10. D'úsáid siad hiaróglaifí mar na huimhreacha agus ní raibh siad suímh. Faoi 1770 RC, bhí siombail ag na hÉigipteacha le haghaidh nialas i dtéacsanna cuntasaíochta. Baineadh úsáid as an tsiombail nfr, rud a chiallaíonn álainn, freisin chun an leibhéal bonn a chur in iúl i líníochtaí tuamaí agus pirimidí agus tomhaistear achar i ndáil leis an mbonnlíne mar a bhí os cionn nó faoi bhun an líne seo. Faoi lár an 2ú míle bliain RC, bhí córas uimhriúil suímh sexagesimal sofaisticiúil ag matamaitic na Bablóine. Léiríodh easpa luach suímh (nó nialas) le spás idir uimhreacha sexagesimal. Faoi 300 RC, glacadh le siombail ponctuaíochta (dhá chion slanted) mar shealbhóir áit sa chóras Babilíneach céanna. I mblaosc a fuarthas amach i gCis (ag dul ó thart ar 700 RC), scríobh an scríobhaí Bêl-bân-aplu a n-íosanna le trí ghreim, seachas le dhá chlé shleamhnaithe. Ní fíor-íos a bhí sa bhblaosc Bablónach toisc nach raibh sé in úsáid ina aonar. Níor úsáideadh é ag deireadh uimhir. Dá bhrí sin, d'fhéach uimhreacha cosúil le 2 agus 120 (2 × 60), 3 agus 180 (3 × 60), 4 agus 240 (4 × 60) mar an gcéanna toisc nach raibh sealbhóir áit sexagesimal deiridh ag na huimhreacha níos mó. Ní fhéadfadh ach an comhthéacs iad a idirdhealú.  Ceist: Cad atá ag teastáil ó na huimhreacha móra seo?
seiseagóideach deireanach