Tá an argóint bunaithe ar an ordú "Ní dhéanfaidh tú marú" (a rinneadh infheidhme faoin gComhaontú Nua ag Íosa i soiscéal Matthew), chomh maith leis an smaoineamh go bhfuil an saol ina bhronntanas ó Dhia nár chóir a bheith spurned, agus go bhfuil an t-aoineamh i gcoinne na Scrioptúir "ord nádúrtha" agus go gcuireann sé isteach ar phlean máistir Dé don domhan. Mar sin féin, is é an tinneas meabhrach nó eagla tromchúiseach ar fhulaingt a laghdaíonn freagracht an duine a dhéanann féinmharú. I Hinduism dírithe ar an tábhacht a bhaineann le saol seo, agus tá sé chomh mór sin le féinmharú mar gheall ar an gcód Byzantine Críostaí de Justinian, mar shampla. Cé go bhfuil na gníomhartha marú féinmharaithe ag daoine aonair a mheasann go bhfuil sé neamhdhleathach agus neamhdhleathach i measc na n-eaglaisí marú féin nó marú féinmharaithe ag an duine aonair, fiú nuair a bhíonn siad ag cur báis ar Dhia nó ag cur báis orthu féin mar pheaca, agus nuair a bhíonn
Níl aon fonn nó uaillmhian fágtha, agus aon fhreagrachtaí