Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Sa bhliain 1658, atreoraíodh cumhacht na hOttomane go tuaisceart i bhfeachtas i gcoinne George II Rákóczi, Prionsa na Transylvania, a tháinig chun cinn ina choimhlint fhada
leis na Habsburgs. Le cúpla bliain ina dhiaidh sin, rinne cabhlach na Veinéise, faoi cheannas Morosini arís, iarracht gan rath chun bac a chur ar an Straits of the Dardanelles. D'athraigh Morosini a tactic freisin chun ionsaí a dhéanamh ar daingneacha na nOttomans: d'fhás fágtha ar oileán Santa Maura (Lefkada) i mí Lúnasa 1658, ach i 1659, d'éirigh leis na Venezians, le cabhair ó na Maniots, Kalamata sa Peloponnese, agus ina dhiaidh sin Torone sa Chalcidice, Karystos in Euboea, agus Çeşme. Mar sin féin, ós rud é nach raibh neart ag Veinéis chun na háiteanna seo a áitiú, níor bhain na hionsaithe seo aon rud substainteach as an bPoblacht. Ar thaobh na hOttomane, d'ordaigh Köprülü Mehmed dhá fhórta nua a thógáil, Sedd el Bahr ("Rampart na Mara") agus Kilid Bahr ("Clé na Mara"), ar chósta na hEorpa ag iontráil na Dardanelles, chun cosc a chur ar na Venetians dul isteach ar na Straits arís.