Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Níor mheas na Gréagaigh go raibh na mairbh ina n-dibh, ach thug siad ómós dóibh, agus thug siad íobairtí dóibh <unk> ag baint úsáide as deasghnátha éagsúla ná iad siúd do dhéithe Olympus. Ghlaoigh na Gréagaigh ar na mairbh neamhghnácha <unk> bunaitheoirí cathracha agus <unk> laochra den chineál céanna; sa fhoirm is simplí, ba é cult na laochra an adhlacadh agus na cuimhní cinn a thug aon teaghlach Ghréagach measúil dá mairbh, ach a d'íoc a gCathair go deo. Ba í an chuid is mó de na laochra figiúirí na finscéalta ársa, ach bhí cuid acu stairiúil: bhí meas ag na hAitíní ar Harmodius agus Aristogeiton mar laochra, mar shábhálaithe na hAithine ó thrídhleathacht; chomh maith, go comhchoiteann, iad siúd a thit i gCath Mharatón
. Ní raibh na stáitmneacha ina laochanna de ghnáth, ach ba é Sophocles an laoch Dexion ("an Fáilteoir") <unk> ní mar dhrámaí, ná mar ghinearál, ach toisc nuair a ghlac na hAitínigh cult Asclepius le linn Chogadh na Peloponnese, bhí íomhá de Asclepius ag Sophocles go dtí go bhféadfaí sagart a thógáil. Bhunaigh ceannaire na hAithne Hagnon Amphipolis go gairid roimh Chogadh na Peloponnese; trí bliana déag ina dhiaidh sin, agus Hagnon fós beo, scaoileadh an Ginearálta Spartan Brasidas é ó impireacht na hAithne, agus gortaíodh go mór é sa phróiseas. Chuir na Amphipolitans é i bhfolach mar laoch, ag dearbhú dó mar an dara bunaitheoir ar an gcathair, agus scrios siad onóracha Hagnon a oiread agus a d'fhéadfadh siad.