I Róm ársa, cé gur ceadaíodh féinmharú ar dtús, bhí sé ina choir i gcoinne an stáit ina dhiaidh sin mar gheall ar a chostais eacnamaíocha. Cháin Aristóteles gach cineál féinmharú agus bhí Platón dúshlánach. I Róm bhí roinnt cúiseanna le haghaidh féinmharú lena n-áirítear bás saorálach i gcath gladiator, ciontacht thar dúnmharú duine éigin, chun beatha duine eile a shábháil, mar thoradh ar gháire, ó náire, agus mar thoradh ar éalú ó náire, agus mar thoradh ar éalú ó chásanna rapprochable, cosúil le fulaingt fisiciúil, defeat, nó féinmharú coiriúil.
costais eacnamaíocha