I 1845, tuairiscíodh an tsraith daoine a fuair bás le spléinsí méadaithe agus athruithe i "dath agus comhsheasmhacht a gcuid cealla fola" ag an bpatológa J.H. Bennett, atá lonnaithe in Odinburgh; d'úsáid sé an téarma "cocythemia" chun cur síos ar an litríocht leighis seo. Tuairiscigh an dochtúir Fraincis Alfred-Armand-Louis-Marie Velpeau florist 63 bliain d'aois a d'fhorbair tinneas a raibh teas, laigse, clocha urinary, agus méadú suntasach ar an ae agus ar an spléinsí. Thug Velpeau faoi deara go raibh comhsheasmhacht "cosúil le gruel" ag fuil an duine seo, agus shíl sé go raibh an chuma ar an fhuil mar gheall ar corpuscles bána. I 1879, tugadh an téarma seo isteach ag Otto Ehrlich, a rinne tuairisc ar an ailse seo go tapa ag cur síos ar an ailse leicéimeas a bhí ag tarlú i gnáthmhoras, mar gheall ar
Rudolf Virchow