I rith na 1920idí, d'fhorbair citéolaithe (bitheolaithe cealla) go raibh crómasóimí mar an t-ábhar oidhreachta. Idir 1910 agus 1915, chuir Thomas Hunt Morgan agus na "Drosophilists" ina saotharlann eitilt na dhá smaoineamh seo isteach sa "teoiric crómasóim Mendelian" ar oidhreacht. Chuaigh siad ar an bhfeiniméan nascadh géiniteach agus chuir siad i bhfolach go bhfuil géiníní ag cur síos ar chrómasóim cosúil le beads; rinne siad hipitéis a mhíníonn trasnú thar aois agus a d'éirigh le macastráil géiniteach na melanofhila melanofhila, a tháinig chun bheith ina mhúnla a úsáidtear go neamhspleách i saothar Mendel. Thosaigh sé ag glacadh go luath tar éis sin le cinntitheolaíochtaí géiniteacha trí mheán na 1920idí, ag cur síos go forleathan ar an gcineolaíocht, ag cur síos go forleathan ar an gcineolaíocht, ag cur síos go forleathantach ar an gcineolaíocht
éabhlóideach