Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Trasnach: Sa bhliain 1882, tháinig an Éigipt, cé go raibh sí fós mar chuid den Impireacht Ottoman, faoi riail éifeachtach na Breataine, agus thosaigh seandálaithe na Breataine ag iniúchadh córeálach na tíre. Toisc nár measadh go raibh Oxyrhynchus ina shuíomh san Éigipt Ársa de thábhacht ar bith, níor thugtar aird air go dtí 1896, nuair a thosaigh beirt scabhadóirí óga, Bernard Pyne Grenfell agus Arthur Surridge Hunt, a bhí araon i gColáiste na Banríona, Oxford, ag scaipeadh air. "Ní raibh mo chuid tuairimí ar dtús nuair a scrúdaigh mé an suíomh an-fabhrach", a scríobh Grenfell. "Ní raibh na cnámha dramhaíola ach cnámha dramhaíola". Mar sin féin, thuig siad go han-luath cad a fuair siad. D'fhág an teaglaim uathúil aeráide agus imthosca in Oxyrhynchus acharchaiv gan chomhionannas den domhan ársa. "Bhí an sreabhadh papyrus go tapa ina torrent", a dúirt Grenfell. "Níor leor ach an ithir a chur suas le buataisí duine a nochtadh go minic". Ós rud é go raibh Sasanaigh oideachas clasaiceach acu, bhí suim ag Grenfell agus Hunt go príomha sa fhéidearthacht go bhféadfadh Oxyrhynchus máistreacht chaillte litríochta clasaiceach na Gréige a nochtadh. Bhí a fhios acu, mar shampla, go ndearnadh Bunreacht na hAithine le hAristóitil a fháil ar phaipíris na hÉigipte i 1890. Spreag an dóchas seo iad féin agus a n-iarmhairtí chun na sléibhte dramhaíola a scagadh ag Oxyrhynchus don chéad bliain eile. Bhí luach saothair mhór ar a n-iarrachtaí: meastar go dtagann os cionn 70% de na papyri liteartha go léir a fuarthas go dtí seo ó Oxyrhynchus, cóipeanna araon de shaothar caighdeánacha aitheanta (go leor i leaganacha atá i bhfad níos gaire don bhunleagan ná iad siúd a bhí tarchuirte i lámhscríbhinní meánaoiseacha) agus oibreacha nach raibh ar eolas roimhe seo ag údar na seandálaíochta is mó.  Ceist: Cá raibh an litríocht Chlásaigeach Gréagach?
Oxyrhynchus