Críochnaigh an abairt seo a leanas: Bhí dhá thréimhse le linn na cogaidh nuair a bhí bagairt dhíreach ar an Yishuv ó fhórsaí Naitsithe. Tharla an chéad cheann tar éis na Gearmáine an Fhrainc a conquer i 1940, ós rud é go raibh rialú ag an réimeas Vichy pro-Nazis ar an Levant thuaidh, as a bhféadfaí ionradh ar an Phailistín a dhéanamh. Mar sin féin, sa bhliain 1941, throid fórsaí na Breataine go rathúil le fórsaí Vichy chun smacht a fháil ar an tSiria agus ar an Liobáin, rud a chuir deireadh leis an mbagairt ionsaithe ón tuaisceart, ar a laghad chomh fada agus a d'fhéadfadh an tArm Dhearg arm na Gearmáine san Eoraip Thoir a choinneáil siar agus dá bhrí sin gan a bheith in ann dul chun cinn go héasca i dtreo an Mheánoirthear ón tuaisceart. Sa bhliain 1942, áfach, nuair a shroich Afrika Korps Erwin Rommel ar fud Thuaisceart na hAfraice d'fhonn Cainéal Suez a ghabháil, tháinig an dóchúlacht go mbeadh ionradh na Gearmáine ó dheas ina fhéidearthacht fíor, rud a d'fhág imní mhór sa Yishuv agus a spreag pleananna a tharraingt chun a chosaint. Ós rud é go raibh a fhios ag na Náisiúnaigh go raibh rialú na Palaistíne i gceist le díothú cinnte an Yishuv, bhí díospóireacht i measc ceannaireacht na Yishuv an raibh, i gcás a raibh sé i gceist ag an áitreabh na Náisiúnaigh a bheith ann, ba cheart do chónaitheoirí na Yishuv éalú le fórsaí na Breataine i dtreo an Oirthir i dtreo oidhreachtaí na Breataine san Iaráic agus san India nó dul i mbun
Is dócha go raibh Masada mar an seasamh deireanach i bPalaistín, ag déanamh amhlaidh i limistéar daingnithe a bhí le tógáil go tapa timpeall na Sléibhte Carmel. Ainmníodh an oibríocht mhíleata seo go hoifigiúil mar Fhortacht Deireanach na Palaistíne. Ar ámharaí an Yishuv, cuireadh stad ar dhul chun cinn fórsaí na Gearmáine siar san Éigipt le linn an Dara Cath El Alamein, agus ar an gcaoi sin cuireadh deireadh leis an mbagairt ionradh ón deisceart. Tháinig an t-am imní a thug an caillteanas Naitsíoch ag El Alamein ar eolas mar na 200 lá de eagla.