Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Tar éis an Chré-aontais an 22 Meitheamh 1940, d'fhan sé i Arm na Fraince Vichy agus ó Iúil 1940 go Meán Fómhair 1941, bhí sé ina chúntóir don ghinearál a bhí i gceannas ar an 13ú Rannóg Míleata i Clermont-Ferrand agus ina cheannasaí míleata i Puy-de-Dôme. Le linn na tréimhse seo, chuir de Lattre treoracha an rialtais i bhfeidhm a bhaineann le smacht agus comhtháthú san arm a fheabhsú, ag creidiúint go raibh réimeas Marshal Philippe Pétain ag gníomhú chun an leas náisiúnta a chosaint. Ag iarraidh fir óga a spreagadh, d'oscail sé roinnt scoileanna réimse agus ionaid teagaisc míleata <unk> a thóg saighdiúirí Alsatian <unk> d'fhonn oifigigh agus ginearálaithe cumasacha a tháirgeadh, a oiliúint i obair fhoireann agus a bheith in ann a dtaithí a scaipeadh ar fud an arm armchlaochta. Arna chur chun cinn go général de division (coibhéiseach le mórghinearál i dtíortha Béarla), bhí sé ina cheannasaí ar na trúpaí i gcosantóir na Túinéise áit a d'oscail sé ionad teagaisc míleata eile. Tar éis an imscaradh ceithre mhí seo ó dheireadh Mheán Fómhair 1941 go 2 Feabhra 1942, tugadh ar ais go dtí an Fhrainc é tar éis díospóid lena cheannas Alphonse Juin agus athlonnaíodh é. Ag filleadh ar an bhFrainc, ghlac de Lattre cúram an 16ú Rannán Míleata, atá lonnaithe i Montpellier. Ag leanúint na gComhghuaillithe
tar éis na hArm Thuaidh na Fraince teacht i dtír ar an 8 Samhain 1942, ghlac an Ghearmáin an chuid dheas den Fhrainc agus scaoileadh Arm Vichy. Gabhadh De Lattre agus cuireadh i bpríosún é ar feadh roinnt míonna.