Críochnaigh an abairt seo a leanas: Le linn chéim tosaigh ionradh na Gearmáine ar an Aontas Sóivéadach, cuireadh Baisultanov ar bun mar chuid den 13ú Rúnda Eitlíochta Iascaigh, ina raibh sé ag troid i gcathanna ar son
Tallinn, Hanko, agus a chosaint ar an Bóthar na Beatha. Roimh dheireadh mhí an Mheithimh 1941 fuair sé a chéad bua aeir <unk> an kill roinnte de Fokker D.XXI. Tharla a chéad bua aonair thar Tallinn beagnach dhá mhí ina dhiaidh sin nuair a thóg sé amach Ju 88. Rinne sé dhá mharú aonair eile agus marú comhroinnte amháin i lár mhí Mheán Fómhair 1941, agus ina dhiaidh sin chuaigh sé roinnt míonna gan aon bua aeir; ansin i mí an Mhárta agus i mí Aibreáin 1942 thosaigh sé ag méadú go tapa ar a chuid, cé go raibh baint ag an chuid is mó dá éilimh le marú comhroinnte. Mar sin féin, tháinig sé chun bheith ina as ar 4 Aibreán 1942 tar éis dó buamaire tumadóireachta Ju 87 a lámhach síos - a chúigiú kill aonair. I mí an Mheithimh 1942 ainmníodh é le haghaidh teideal Laoch an Aontais Shóivéadaigh as 277 sortie a eitilt, 5 shootdowns aonair agus 13 shootdowns a roinnt. Bronnadh an teideal ar an 23 Deireadh Fómhair 1942. Mar sin féin, d'fhan a chomhaireamh ag an líon sin ó cuireadh é ar oiliúint ceannaire scáileáin i samhradh 1943. Faoin am a d'fhill sé ar a chuid reisimint bhí sé onóirithe leis an ainmniú gardaí agus athainmníodh é mar an 4ú Reisimint Eitilteach Eitilteach Gardaí. Go gairid tar éis don aonad an La-5 nua a fháil, lámhaíodh síos é thar Murascaill na Fionlainne agus é ar mhisean ag gabháil le grúpa eitleáin ionsaithe go hOileán Seskar. Go gairid tar éis a bháis, díbríodh a theaghlach chuig oblast Osh i Lár na hÁise mar gheall ar a n-eitneachas Balkar. Chaill a thuismitheoirí agus beirt dá dheartháireacha bás go luath sna dálaí crua den díbirt go luath tar éis an díbirt.