Scríobh leanúnachas don mhír seo - Faoi thionchar smaointe nua na Soilsithe, is gnách go meastar go bhfuil Réabhlóid Mheiriceá (1765<unk>1783) mar phointe tosaigh na Aoise Réabhlóide. Ina dhiaidh sin spreag sé Réabhlóid na Fraince 1789, a scaipeadh go tapa go dtí an chuid eile den Eoraip trína chogaí. Sa bhliain 1799, ghlac Napoleon cumhacht sa Fhrainc agus lean sé ar aghaidh leis na Cogadh Réabhlóideach na Fraince trí chuid is mó den Eoraip mórthír a conquer. Cé gur chuir Napoleon roinnt coincheapa nua-aimseartha ar a chuid conquests mar chomhionannas os comhair an dlí, nó cód sibhialta, chuir a choimisiún míleata déine tús le reibiliúnaí náisiúnta, go háirithe sa Spáinn agus sa Ghearmáin. Tar éis bua Napóleon, chruthaigh mórchumhachtaí na hEorpa an Comhghuaillíocht Naofa ag Comhdháil na Víne i 1814-15, i iarracht réabhlóidí amach anseo a chosc, agus an monarchais roimhe seo a athbhunú freisin. Mar sin féin, bhí an Spáinn lagtha go mór ag na Cogaí Napóleonacha agus ní fhéadfadh sé a choilíneachtaí Mheiriceá a rialú, a d'fhógair beagnach gach ceann acu a neamhspleáchas idir 1810 agus 1820. Ansin scaipeadh Réabhlóid ar ais go dtí an Eoraip theas i 1820, le treoracha sa Phortaingéil, sa Spáinn, san Iodáil, agus sa Ghréig. Bhí dhá bhfuacht réabhlóideach den chineál céanna i 1830 agus 1848 ag crith mór-roinn na hEorpa, ar a dtugtar Earrach na Náisiún freisin. Is minic a chuaigh éilimh daonlathach na réabhlóideach le gluaiseachtaí neamhspleáchais nó aontaithe náisiúnta, mar shampla san Iodáil, sa Ghearmáin, sa Pholainn, san Ungáir
, etc. Bhí deireadh leis an réim fhoréigneach ar Earrach na Náisiún.