Críochnaigh an abairt seo a leanas:
Oíche Pogrom (a shainaithnítear go minic i bhfoinsí Béarla mar "Kristallnacht"), le linn a raibh maoin a tuismitheoirí i Königsberg díothú nó plódaithe i pogrom frith-Iúdaigh a bhí á stiúradh ag an rialtas náisiúnta. Rachel Lewin codladh tríd an oíche untroubled i teach a aintín. An mhaidin dár gcionn, áfach, chonaic sí na Giúdaigh á gcaitheamh ag bualadh agus á rith trí shráideanna Hamburg ag páirmíleataigh na Naitsithe. Gan a bheith cinnte cad a bhí ag tarlú, bhrúigh sí a bhealach tríd an slua a bhailiú ag an stán nuachtán ar a raibh nuachtáin piled suas, ag taispeáint grianghraif den fheachtas ar feadh na hoíche de arson, looting agus bloodshed. An nuachtán díoltóir, a bhí go dtí seo bhí i gcónaí cosúil le anam cairdiúil, spotted sí, agus a thabhairt a rendering cóir de na Berlin dialekt snarled, "Mar sin, Giúdaigh beag, ba mhaith leat freisin a fheiceáil conas do synagogues dóite?" Ní fhágfadh sí cuimhne an mhaidin sin riamh. Nuair a d'fhill sí chuig teach a hiníon, bhí sí in ann níos mó a insint di faoin méid a tharla. Bhí an chuid is mó de na múinteoirí agus cuid de na mic léinn ag an scoil ina raibh Flora Rosenbaum ag múineadh curtha i gcoinne cheana féin. Ag a bheith buartha go mór faoina teaghlach, d'éirigh le Rachel Lewin teagmháil a dhéanamh lena hathair a d'ordaigh di filleadh abhaile. Nuair a shroich sí Königsberg fuair sí a tuismitheoirí ag maireachtáil lena deartháir níos óige, Abraham, sa árasán beag a raibh orthu bogadh isteach ann. Bhí an foréigean agus an scrios a chonaic sé chomh traumatized Abraham go raibh sé a fuarthas ar bhac labhairt tobann agus tromchúiseach. Idir an dá linn, bhí scars le déanaí ag a hathair ó ghortú tromchúiseach ar a cheann a fuair sí amach gur cuireadh i bhfeidhm air ag baint úsáide as láimhseáil oigheann.