I samhradh 1944 ag Cold Spring Harbor Laboratory, thosaigh McClintock ag déanamh staidéir chórasach ar mheicníochtaí na bpatrúin dath mósaic de shíol arbhar agus ar oidhreacht neamhsheasmhach an mósaicis seo. D'aithin sí dhá loci géiniteacha ceannasacha agus idirghníomhacha nua a d'ainmnigh sí Díscaoileadh (Ds) agus Gníomhaitheoir (Ac). Fuair sí nach raibh an Díscaoileadh díreach ag dícheangal nó ag cur le crómasóim a bhriseadh, bhí éagsúlacht éifeachtaí aige freisin ar ghéiní comharsanacha nuair a bhí an Gníomhaitheoir i láthair freisin, lena n-áirítear mutations cobhsaí áirithe a dhéanamh neamhsheasmhach. Go luath i 1948, rinne sí an fionnachtadh iontas go bhféadfadh an dá mhatrúin agus an Gníomhaitheoir a bheith ag trasnú, nó a seasamh, ar an gcrómósóim. D'fhéach sí éifeachtaí trasshuite Aclin agus Ds trí mhodhnú na bpatrúin dath mósaicí i gcroiscí mósa
eilimintí rialaithe