Bhí an Páirtí Caitliceach agus an Páirtí Liobrálach mar phríomhpháirtithe polaitiúla an 19ú haois, agus bhí Páirtí Oibre na Beilge ag teacht chun cinn i dtreo dheireadh an 19ú haois. Ba é an Fraincis an teanga oifigiúil amháin a ghlac an uasal agus an boirgéiseach. Chaill sé a thábhacht foriomlán de réir mar a aithníodh an Ollainnis freisin. Tháinig an t-aitheantas seo go hoifigiúil i 1898 agus i 1967 ghlac an pharlaimint le leagan Ollainnis den Bhunreacht. Thug Comhdháil Bheirlín 1885 rialú Saorstát an Chongó don Rí Leopold II mar a sheilbh phríobháideach. Ó thart ar 1900 bhí imní idirnáisiúnta ag fás maidir le cóireáil mhór agus fiáin ar dhaonra na Cóngó faoi Léopold II, a raibh an Chongó ina fhoinse príomha ioncaim ó tháirgeadh iolmhara agus iora.
foinse ioncaim ó tháirgeadh na fíonchaora agus an rubair