Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Passage: Rugadh Olsson in Oknö in aice le Mönsterås, an dara duine is sine de chúigear leanaí; bhí a deirfiúracha go léir ina dheartháireacha. Fuair sí pian ar a ceann agus í amuigh faoin aer ag aois 14 ar 18 Feabhra 1876, ach d'fhéach sí go raibh sí ag téarnamh go tapa. Ar 22 Feabhra, rinne sí gearán faoi pian fiacla. Chreid a teaghlach go raibh a fiacla tinn mar gheall ar draíocht, agus ordaíodh di dul a chodladh. Mar sin féin, nuair a thit sí a chodladh, níor dhúisigh sí. Bhí a hathair ina iascaire agus ní raibh sé in ann dochtúir a íoc, agus bhí an teaghlach ag brath ar chomhairle cairde agus ar mháistir an bhaile. Thug máthair Olsson bainne agus uisce siúcra di. Faoi dheireadh, d'íoc na comharsana cuairt ó dhochtúir, nach raibh in ann an cailín codlata a dhúiseacht agus a chinn go raibh sí i coma. Lean an dochtúir seo ar aghaidh ag tabhairt cuairte uirthi ar feadh bliana, agus ina dhiaidh sin scríobh sé chuig eagarthóir príomh- iris leighis na Scandinave, ag iarraidh cabhair ó shaineolaithe eile chun leigheas a fháil ar staid chodlata leanúnach Olsson. Thug dochtúirí cuairt ar Olsson agus thug siad faoi deara nach raibh an chuma ar a gruaig, a fingernails, agus a toenails a fhás. Tuairiscíonn an teaghlach go raibh Olsson ina suí suas ó am go ham agus "guíonna a bhí foghlamtha aici ó chroí sa óige".Ba é Johan Emil Almbladh, dochtúir a thug cuairt ar Olsson, duine a cheap go raibh a staid codlata mar thoradh ar hysteria. I mí Iúil 1892, cuireadh Olsson san ospidéal in Oskarshamn, áit a ndearnadh cóireáil léi le teiripe leictreach-chrith-chrith. Ar an 2 Lúnasa 1892, d'fhág sí an t-ospidéal gan a bheith ag teacht chun solais ná gan a staid a fheabhsú. Dúirt an t-ospidéal gur "dementia paralytica" an diagnóis cheart. Mar sin féin, níl mórán le rá go raibh an tinneas sin aici i ndáiríre. Ní dhearna dochtúir athbhreithniú uirthi go dtí gur dhúisigh sí as a codladh. Le linn an ama ar fad a bhí sí ina chodladh, tugadh dhá ghloine bainne do Olsson gach lá. Fuair a máthair bás i 1904, agus ina dhiaidh sin, lean maighdean ag tabhairt aire do Olsson agus don teaghlach. Nuair a fuair a deartháir bás i 1907, thosaigh Karolina ag caoineadh hysterically, cé gur fhan sí ina chodladh. De réir tuairiscí ní raibh sí...  Ceist: Cén uair a chaill Olsson a máthair
1904 an bhliain