Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Sliocht: Cé go bhfuil mionsonraí éagsúla ag scéalta faoi mhná a bhfuil aghaidh na muc orthu, tá an fhoirm bhunúsach céanna acu. Bheadh beggar ag gabháil lena leanaí i dteagmháil le bean uasal torrach, agus chuirfeadh sí an beggar ar shiúl, agus ag déanamh amhlaidh déanfaidh sí leanaí an beggar a chur i gcomparáid le muca. Ba mhaith leis an beggar curse an noblewoman torrach, agus teacht ar an bhreith an leanbh bheadh sé ina cailín, sláintiúil agus cruthaithe go foirfe i ngach gné seachas a bheith ar aghaidh na muc. An leanbh a fás suas sláintiúil, ach le roinnt de na iompar na muc. Bheadh sí ag ithe ó trog airgid, agus labhairt ach amháin i grunts nó le fuaim grunting a labhairt. Mar an t-aon leanbh dá thuismitheoirí, bhíodh sí in ann saibhreas mór a oidhreacht, ach ba mhaith lena thuismitheoirí a bheith buartha faoi cad a bheadh déanta aici tar éis a mbás. Dá bhrí sin, déanfaidh siad socruithe chun fear a fháil atá sásta pósadh léi, nó chun a gcuid saibhreas a úsáid chun ospidéal a chur ar fáil ar choinníoll go gcaithfidh an t-ospidéal aire a thabhairt di don chuid eile dá saol. Cé gur tháinig an finscéal ar bun go gar don am céanna san Ísiltír, sa Bhreatain agus sa Fhrainc, ní raibh sé go maith ar eolas agus creidiúint go forleathan ach sa Bhreatain, agus níos déanaí in Éirinn. Sa bhliain 1861, dúirt Charles Dickens go raibh an creideamh i mná a bhí aghaidh na muc acu i Sasana fada, agus dúirt sé "I ngach aois, is dóigh liom, go raibh bean le aghaidh na muc ann".  Ceist: an bhfuil na scéalta go léir mar an gcéanna?
go bhfuil difríocht acu i mionsonraí, tá an fhoirm bhunúsach céanna acu