Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Chuir Prúis arm chun tacú leis an ngluaiseacht neamhspleáchais seo, agus rinne sé neamhaird ar Tionól Náisiúnta Frankfurt nuair a chuir an Bhreatain Mhór agus an Rúis brú idirnáisiúnta i bhfeidhm chun deireadh a chur leis an gcogadh. Shínigh na Prúiseacha síocháin i Malmö, ag éileamh orthu na trúpaí Prúiseacha go léir a bhaint as an dá dhúchas agus aontú le gach éileamh eile na Danmhairge. Fáiltíodh le Conradh Malmo le consternation mór sa Ghearmáin, agus díospóireacht sa Tionól, ach ní raibh sé cumhachtach chun rialú a dhéanamh ar an bPrúis. Ar 16 Meán Fómhair, 1848, cheadaigh Tionól Náisiúnta Frankfurt Conradh Malmo trí vóta tromlaigh. Thit an tacaíocht phoiblí don Tionól Náisiúnta go géar tar éis an vóta seo, agus dúirt na Poblachtánaigh Réadacha go poiblí go raibh siad i gcoinne an Tionóil. Tar éis go leor díleá, ghlac Tionól Náisiúnta Frankfurt leis an gceist maidir le bunreacht na Gearmáine. I mí Dheireadh Fómhair 1848, d'eisigh Rí Frederick William IV na Prúise bunreacht monarcach go haontaobhach. Faoin bhunreacht monarcach nua seo, bunaíodh Tionól na Prúise. Bhí an Tionól ina reachtóir dé-chamarach, ina raibh Herrenhaus (Tigh na dTiarnaí) nó teach uachtarach, a roghnaigh na rialtais réigiúnacha a comhaltaí, agus Landtag (Diúltas na tíre), a toghadh a comhaltaí trí vótáil fireann ach nach raibh suíochán acu ach trí chóras casta coistí toghcháin. Toghadh Otto von Bismarck don chéad Landtag seo. Bunaíodh an Landtag chun údarás Tionól Náisiúnta Frankfurt a shárú. I iarracht údarás éigin a fháil ar ais, i mí Aibreáin 1849, thairg Tionól Frankfurt an choróin do Rí Frederick William IV mar impire na Gearmáine. Dhiúltaigh sé é, ag rá nach nglacfadh sé coróin ach le grásta Dé, ní "ó na seacláidí".  Ceist: Cén conradh nach ndearna dea-obair ag déileáil le Prussia?
Conradh Mhalmó