Scríobh leanúint don mhír seo - Tógadh aerfoirt ag príosúnaigh chogaidh agus ag saothair choirpithe ó áiteanna éagsúla, lena n-áirítear ó Brunei, Labuan, Ranau agus Elopura. Roimh chois na Seapáine, ní raibh ach trí aerfort ann: i Kuching; Miri; agus Bintulu i Sarawak, agus ní raibh aon cheann acu i dTuaisceart Borneo. Mar gheall air seo, bhí sé beartaithe ag na Seapáine dhá aerfort déag a thógáil ar fad i gcodanna éagsúla de thuaidh Borneo chun a chosaint a neartú, agus bhí seacht acu le bheith suite in Api, Elopura, Keningau, Kudat, Tawau, Labuan agus Lahad Datu. Sheol na Seapánaigh sraith tionscadal bóithre i dTuaisceart Borneo freisin, agus na bóithre a nascann Ranau le Keningau agus Kota Belud le Tenghilan le feabhsú chomh maith le bóthar nua a nascann Kudat agus Kota Belud a thógáil. Ós rud é go raibh na bóithre sin ag dul trí cheantair bheaga, bhí líon mór saothair éigeantacha ag teastáil chun na tionscadail a bhaint amach. Agus é ag ullmhú le haghaidh aisíocaíocht na gComhghuaillithe, chruthaigh an Leifteanant Ginearálta Masataka Yamawaki fórsa dúchasach a bhí comhdhéanta de thart ar 1,300 fear i 1944. Bhí an chuid is mó acu lonnaithe i Kuching, le daoine eile i Miri, Api agus Elopura; bhí sé de chúram orthu go léir síocháin agus ord a chothabháil, faisnéis a bhailiú agus a earcú. Baineadh úsáid as calafort Brunei freisin ag an IJN mar stóras athbhreoslaithe agus mar phoist stáisiúin le haghaidh Cath Ghleann Leyte
.