Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Bhí an tAontas Sóivéadach ag ionsaí ar theaghlach Bačkis sa Liotuáin; bhí a dheartháir Juozas
I mí an Mheithimh 1941 díbríodh go Sibéir é, áit a bhfuair sé bás bliain ina dhiaidh sin. Ghlac Gestapo Klimas i Meán Fómhair 1943 agus d'fhág sé sin Bačkis ina phríomhdiplomata sa Fhrainc. An bhliain chéanna, d'fhógair Bačkis a shaothar céime ar an gConchordáid Liotuánach (foilsithe sa Liotuáinis i 2007). Tar éis an chogaidh, níor aithin an Fhrainc go hoifigiúil seirbhísí taidhleoireachta na Liotuáine, na Laitvia nó na hEastóine, ach lig siad dóibh feidhmiú go neamhoifigiúil. Lean Bačkis ar aghaidh ag oideachas oifigigh éagsúla maidir le hoibriú na Liotuáine agus ag brústocaireacht le haghaidh neamh-aitheantas an SSR Liotuáine chun leanúnachas an stáit a chinntiú. D'fhoilsigh sé buileáin faisnéise freisin ar ghnóthaí na Liotuáine (lena n-áirítear 33 uimhir de "Questions Lithuaniennes", 8 uimhir de "Bulletin Lithuanien", agus leabhar "Peuples opprimés. La tragédie des Etats Baltes"), chabhraigh sé le dídeanaithe na Liotuáine, etc. I 1948, rinne Bačkis teagmháil le Juozas Lukša, páirtí frith-Sóivéadach a d'éirigh leis éalú ón Iarainn Iarainn, agus chabhraigh sé leis faisnéis a scaipeadh faoin streachailt armtha. Sa bhliain 1949, bhunaigh an Gluaiseacht Eorpach Coiste um Thír Mheán agus Oirthear na hEorpa, faoi chathaoirleacht an Fheisire Breataine Harold Macmillan agus ag ionadaíocht do náisiúin éagsúla den Bhloc Oirthear. Tháinig Bačkis ina leas-uachtarán ar an gCoiste i 1951. Bhí sé ina ionadaí ar an Liotuáin i Aontas na nFheidearálaithe Eorpacha freisin, agus chuaigh sé isteach sna Nouvelles équipes internationales (Teamaí Idirnáisiúnta Nua), agus i gComhdháil Náisiúin Eorpacha Caipthe. D'iarr Bačkis freisin go ndéanfaí Acadamh Eolaíochta Caitliceach na Liotuáine a athbhunú agus chuir sé páipéir taighde i láthair go gníomhach ina seisiúin. I 1950, bronnadh Ordú Naomh Gregory an Mór air ag an Vatacáin.