Críochnaigh an abairt seo a leanas: Ní raibh tasc Mordini éasca. Dhiúltaigh toscaireachtaí taidhleoireachta ó thíortha eile, ag glacadh a gceannas ó rialtas na Sairdine-Piedmontese, a bhí ceangailte fós leis an, caidreamh taidhleoireachta oifigiúil a bhunú le rialtas sealadach na Lombardy. Níl ach ionadaí an
dhearbhaigh rialtas poblachtach na Fraince a cuireadh isteach le déanaí, ar a laghad, gur ghlac sé leis an tairiscint maidir le caidreamh taidhleoireachta "neamhoifigiúil". Chuige sin, rinne Mordini iarracht comhghuaillíochtaí a dhéanamh leis na rialtais de facto sa tSicil agus, níos gaire abhaile, le Róimh agus Vínéis, ach arís gan mórán éifeacht. Fuair a thogra poblacht a fhógairt bunaithe ar aontas trí bhealach idir an Róimh, an Toscana agus an Veinéis fáilte roimh thús le hesitation agus ansin le cur i gcoinne iomlán óna chomhghleacaithe sa rialtas Guerrazzi, a thug an 27 Márta 1849 "cumhachtaí dicteoracha" dó ag an bparlaimint Toscana nua-bhunaithe mar fhreagra ar an defeat atá ag teacht ó thuaidh. Bhí iarracht Mordini a eagrú thar ceann an rialtais shealadaigh fórsa cosanta de milisí deonacha, chun an t-arm rialta a bhí dílis don Grand Duke a chur in ionad, chomh rathúil sin.