Críochnaigh an abairt seo a leanas: Sa bhliain 1887 rinneadh Vasconcelos ina ollamh sa Faculty of Theology. Sa cháil seo mhúin sé cúrsaí éagsúla, lena n-áirítear Theolaíocht Dógmatach agus Isagógics Ginearálta agus Seandálaíocht, Hermeneutics agus Heuristics. Bhí Vasconcelos ina eagraí ar an gCartlann Ollscoile ó 1897 ar aghaidh. D'imir sé ról tábhachtach i mbunú an Choláiste Litreacha in Ollscoil Coimbra agus bhí sé ina chéad Dean i 1911, tar éis don Choláiste Theolaíochta a bheith dúnta mar gheall ar easpa mac léinn. Le roinnt blianta bhí sé ina stiúrthóir ar Chaipéal na hOllscoile, ar scríobh sé leabhar faoi, ag baint úsáide as a shuíomh chun go leor de na rudaí reiligiúnacha sa chaipéal a chosaint le linn na suaitheadh sa Phortaingéil tar éis an
Réabhlóid 5 Deireadh Fómhair 1910. Scríobh sé le haghaidh irisí agus nuachtáin éagsúla, go háirithe le haghaidh "Correio de Coimbra", nuachtán an diaighis, agus "O Instituto", a raibh sé ina bhall den bhord eagarthóireachta. Mar thaighdeoir bhí cáil air mar gheall ar a mhionsonracht agus a shúil obsessive le haghaidh mionsonraí, láidreachtaí a thug sé ar a mhic léinn. Bhí a chuid taighde teoranta den chuid is mó do Coimbra agus a ollscoil, ag forbairt go héifeachtach an choincheap de stair áitiúil sa Phortaingéil, ach scríobh sé beathaisnéisí freisin, agus is fearr aithne air mar gheall ar na daoine ar an saighdiúir agus an file Portaingéile, Brás Garcia de Mascarenhas agus an fealsamh na Spáinne Francisco Suárez. Bhí cáil air freisin as a chuid oibre 2-toil ar Eibhlóid Chult Eilís na hAragóine.