Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Go gairid tar éis bunú an phríomhoifig, scriosadh expeditionary as a theideal ar chúiseanna slándála oibríochtúil. Tar éis dó maoirseacht a dhéanamh ar an bhfeachtas sa Túinéis,
I ndiaidh na n-ionsaithe ar an tSicil agus an ionradh ar an Iodáil agus céimeanna luatha na Feachtais na hIodáile, d'fhág Eisenhower AFHQ agus d'fhill sé go Sasana i ndeireadh 1943 chun ceannaireacht a ghlacadh ar na fórsaí a bhailíodh le haghaidh Oibríocht Overlord, cód-ainm do na tuirlingthe Comhghuaillithe i dTuaisceart na Fraince. Rinneadh an tSean-Mharscal Sir Henry M. Wilson ina dhiaidh ag AFHQ. Tháinig teideal Wilson ina Cheannasaí Uachtarach, Téama Oibríochtaí na Meánmhara, agus tháinig na Fórsaí Meiriceánacha faoi Leifteanant Gen Jacob L. Devers, a bhí ina Ard-Cheannasaí, ETO ó mhí na Bealtaine 1943. Mar sin d'fheidhmigh Wilson rialú straitéiseach ar an bhfeachtas san Iodáil. D'fhógair sé go láidir ionradh na Gearmáine tríd an gléas Danúba (in ionad Oibríocht Dragoon, ainm cód don ionradh Comhghuaillithe ar an Deisceart na Fraince), ach níor tharla sé seo mar go raibh na hAirse Comhghuaillithe san Iodáil (AAI) lagtha i gcónaí chun tacú le ceardlanna cogaidh eile. Bhí Wilson i gceannas ar feadh beagán níos lú ná bliain, go dtí gur seoladh é go Washington i mí na Nollag 1944 mar cheann na Misean Staff Comhpháirteach na Breataine. Tháinig an tSean-Marscal Sir Harold Alexander i ndiaidh Wilson a bhí ina Cheannasaí Uachtarach agus ina cheannasaí ar AFHQ go dtí deireadh an chogaidh.