Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: D'úsáid Walter Cannon agus Hans Selye staidéir ar ainmhithe chun an bonn eolaíoch is luaithe a bhunú chun staidéar a dhéanamh ar strus. Rinne siad tomhas ar fhreagraí fiseolaíocha na n-ainmhithe ar bhrú seachtrach, mar shampla teas agus fuar, srian fada, agus nósanna imeachta máinliachta, agus ansin iad a eascraigh ó na staidéir seo chuig daoine. Bunaíodh staidéir ina dhiaidh sin ar strus i ndaoine ag Richard Rahe agus daoine eile an dearcadh go bhfuil strus mar thoradh ar strusóirí saoil ar leith, in-mheasta, agus ina theannta sin, gur féidir na strusóirí saoil seo a rangú de réir an mheánchéime strus a tháirgeann siad (ag tabhairt ar scála strus Holmes agus Rahe). Dá bhrí sin, d'fhógair daoine go traidisiúnta go raibh strus mar thoradh ar ghortú seachtrach lasmuigh de smacht na ndaoine atá ag fulaingt an strus. Níos déanaí, áfach, tá sé á argóint nach bhfuil aon chumas inmheánach ag imthosca seachtracha strus a tháirgeadh, ach ina ionad sin déantar a n-éifeacht a idirghabháil ag tuiscintí, cumas agus tuiscint an duine aonair.  Ceist: Cad é an argóint is déanaí maidir le ról na gcúinsí seachtracha maidir le strus a spreagadh in ainmhithe?
nach bhfuil cumas intrínseach ag cúinsí seachtracha strus a tháirgeadh, ach ina ionad sin déantar a n-éifeacht a mheánú ag tuiscintí, cumas agus tuiscint an duine aonair