I 1845, tuairiscíodh an tsraith daoine a fuair bás le spléinsí méadaithe agus athruithe i "dath agus comhsheasmhacht a gcuid cealla fola" ag an bpatológa J.H. Bennett, atá lonnaithe in Odinburgh; d'úsáid sé an téarma "cocythemia" chun cur síos a dhéanamh ar an léacéime seo. Tuairiscíodh an téarma "leucéimeas spléinsí" ag an liathróid 63 bliain d'aois a d'fhorbair Rudolf Virchow, an t-innealtóir feola, clocha urinary, agus méadú suntasach ar an atair agus ar an spléinsí. Thug Velpeau faoi deara go raibh comhsheasmhacht "mar gruel" ag fuil an duine seo, agus shíl sé go raibh an chuma ar an fhuil mar gheall ar corpuscles bána. I 1879, tugadh an téarma seo isteach ag an Ghearmáinis Ernst Neumann, a rinne an chéad úsáid as an teicníc chun léacéimeas a thuairisciú go tapa mar cháilíocht neamhghnáireach i measc daoine
iomarca neamhghnácha glúine bána i ndaoine a bhfuil an siondróm cliniciúil acu