Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Níor éirigh leis an éirí amach náisiúnta a bhí beartaithe a bhaint amach toisc go bhfuair na húdaráis sna deighiltí amach faoi ullmhúcháin rúnda. Chríochnaigh éirí amach na Polainne Mór i bhfíascó go luath i 1846. Sa éirí amach i gCrácaigh i mí Feabhra 1846, bhí gníomh patriotúil comhcheangailte le héilimh réabhlóideach, ach ba é an toradh ionchorprú Chathair Shaor Cracó i dTeannadh na hOstaire. D'úsáid oifigigh na hOstaire míshástacht na bhfeirmeoirí agus spreag siad sráidbhailte i gcoinne na n-aonad insurgent a bhí i gceannas ar an uasal. Mar thoradh air seo, rinneadh an maraíocht sa Ghaileagáin i 1846, éirí amach ar scála mór de sheirbhísigh a bhí ag lorg faoiseamh óna riocht iar-fhiodálach saothair éigeantach mar a chleachtadh i "folwarks". D'eisigh an éirí amach go leor ó sclábhaíocht agus rinne sé cinntí a dhéanamh go tapa a d'fhág go ndearnadh deireadh le feirmeoireacht na Polainne in Impireacht na hOstaire i 1848. Bhí tonn nua rannpháirtíochta na Polainne i ngluaiseachtaí réabhlóideach go luath sna codanna agus i gcodanna eile den Eoraip i gcomhthéacs réabhlóidí Earrach na Náisiún 1848 (m.sh. rannpháirtíocht Józef Bem sna réabhlóidí san Ostair agus san Ungáir
) a chur i bhfeidhm. Chuir réabhlóidí na Gearmáine 1848 tús le éirí amach na Polainne Mór i 1848, ina raibh ról suntasach ag peasants i dTeannadh na Prúise, a bhí faoi sin i bhformhór acu.