Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ag an am sin, ní hamháin go raibh teorainn ag an amharclann neamhspleách san Airgintín leis an bhrú a bhí ag léiriúcháin theatracha tráchtála; ach chomh maith leis sin
brúigh. Bhí bagairtí ar shaoirse ealaíne le linn an dícheartú deireanach sa tír laghdaithe beagán i 1980 le tacaíocht an Cheannaire Arm réasúnta measartha, an Ginearálta Roberto Viola. Ansin d'eisigh Dragún a chuid "¿Y por casa cómo andamos?" ("How're We Doing at Home?"), trácht ar theaghlaigh neamhshásta, paternalistic agus a n-éifeachtaí ar chultúr. Thug aeráid na saoirsí a bhí ag feabhsú go mall freisin le Dragún comhpháirtíocht a bhunú le comhrísteoirí Carlos Gorostiza agus Roberto Cossa, chomh maith le go leor aisteoirí, chun "Seánra Oscailte na hAirgintíne" a bhunú, trína raibh súil acu filleadh ar shaoirse cainte a spreagadh a raibh an oiread sin daoine cultúrtha eile tar éis imeacht as an Airgintín ó 1975. Ag athchóiriú monarcha spártha clúdaithe i gceantar Balvanera i Buenos Aires go dtí an "Picadero Theatre", d'eisigh siad féile dá gcuid oibreacha nua comhchoiteanna (lena n-áirítear "Mi obelisco y yo" de chuid Dragún - "My Obelisk and Me") chun moladh ar an 28 Iúil, 1981. Bhí an rath seo scriosadh ag bombard tine an amharclann seachtain ina dhiaidh sin, fós "místeoir neamhréiteach".