Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Tar éis a thaispeáint go bhféadfadh einsímí feidhmiú lasmuigh de chealla beo, ba é an chéad chéim eile ná a nádúr bithcheimiceach a chinneadh. Thug go leor oibrithe luath faoi deara go raibh gníomhaíocht einsíméadach bainteach le próitéiní, ach d'áitigh roinnt eolaithe (ar nós an duais Nobel Richard Willstätter) nach raibh próitéiní ach iompróirí do na fíor-insímí agus nach raibh próitéiní in ann catalysis a dhéanamh. Mar sin féin, i 1926, léirigh James B. Sumner go raibh an urease einsím ina phróitéin íon agus gur criostailíodh é; rinne Sumner mar an gcéanna don catalase einsím i 1937. Ba é Northrop agus Stanley a chruthaigh go cinntitheach an chonclúid gur féidir le próitéiní íon a bheith ina n-ainmhithe, a d'oibrigh ar na n-ainmhithe díleá pepsin (1930), trypsin agus chymotrypsin. Bronnadh Duais Nobel sa Cheimic ar na trí shaineolaí seo sa bhliain 1946. Ba é an t-aimsiú seo, gur féidir ensímí a chriostailú, a chiallaigh go bhféadfadh eolaithe a struchtúir a réiteach sa deireadh trí chriostailagrafaíocht r-ghat. Rinneadh é seo den chéad uair le haghaidh lysozyme, einsím a fhaightear i deora, saill agus bán uibheacha a dhíleáíonn sciath roinnt baictéir; réitigh grúpa faoi stiúir David Chilton Phillips an struchtúr agus foilsíodh é i 1965. Ba é an struchtúr ard-réitigh seo de lysozyme tús réimse na bitheolaíochta struchtúrtha agus an iarracht a thuiscint conas a oibríonn einsímí ar leibhéal atóamach mionsonraithe.  Ceist: cén duais a bronnadh ar na trí eolaí?
Duais Nobel sa Cheimic