Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Passage: D'oibrigh Tymoshenko mar eacnamaí cleachtais agus acadúil. Roimh a gairme polaitiúil, tháinig sí ina bean gnó rathúil ach conspóideach sa tionscal gáis, ag éirí ag roinnt meastacháin ar cheann de na daoine is saibhre sa tír. Sular tháinig sí chun bheith ina chéad phríomh-aire ban na hÚcráine i 2005, bhí Tymoshenko i gceannas ar an Réabhlóid Orange. Sa bhliain 1988, mar chuid de thionscnaimh perestroika, d'iarr Yulia agus Oleksandr Tymoshenko 5000 rúbal Sóivéadach ar iasacht agus d'oscail siad comhthionól vídeó-díoltóireachta, b'fhéidir le cabhair ó athair Oleksander, Gennadi Tymoshenko, a bhí i gceannas ar líonra réigiúnach dáileadh scannáin sa chomhairle réigiúnach. Ó 1989 go 1991, bhunaigh Yulia agus Oleksandr Tymoshenko cuideachta vídeó-díoltóireachta tráchtála "Terminal" i Dnipropetrovsk, a bhunaigh Tymoshenko (i gcomhpháirt lena fear céile, Oleksandr Tymoshenko, agus Oleksandr Gravadiets, ó 1991 go 1995) a sholáthraigh breosla do "The Corporation of Ukrainian Agriculture", cuideachta a sholáthraíonn breosla don tionscal talmhaíochta. D'oibrigh Tymoshenko mar stiúrthóir ginearálta. Sa bhliain 1995, athstruchtúíodh an chuideachta seo ina Córais Fuinnimh Aontaithe na hÚcráine. Bhí Tymoshenko ina uachtarán ar United Energy Systems of Ukraine, cuideachta idirghabhála príobháideach a tháinig chun bheith mar phríomh-allmhaireoir gáis nádúrtha na Rúise chuig an Úcráin, ó 1995 go dtí an 1 Eanáir 1997. Le linn na tréimhse sin, tugadh an leasainm "an banphrionsa gáis" uirthi. Cuireadh cosc uirthi freisin "a bheith tar éis bribhsáil a thabhairt do Pavlo Lazarenko mar mhalairt ar smacht a cuideachta ar sholáthar gáis na tíre", cé gur dhiúltaigh an Breitheamh Martin Jenkins de Chúirt Dúiche na Stát Aontaithe don Dúiche Thuaidh California, an 7 Bealtaine 2004, na líomhaintí maidir le sciúradh airgid agus comhcheilg maidir le UESU, Somoli Ent. et al....  Ceist: Cén uair a bhí sé ina uachtarán?
1995 go dtí an 1 Eanáir 1997