Críochnaigh an abairt seo a leanas: In ainneoin go raibh teanga agus reiligiún a gcomharsanacha feirmeoirí na hÚcráine acu, bhí claonadh ag na seoltaigh Ucránacha san Iarthar na hÚcráine ar feadh an naoú haois déag taobh leis an seoltacht Polainnis le linn coinbhleachtaí idir na pobail Polainne agus na hÚcráine. Sa bhliain 1848, rinne uasal na hÚcráine deonach don garda náisiúnta na Polainne agus sa bhliain 1863 ghlac siad deontais chun tacú le
Rebels Polainnis sa Impireacht na Rúise. Bhí na sráidbhailte a raibh uasal na hÚcráineach den chuid is mó iontu i dteideal vótáil do iarrthóirí Polainne agus i gcoinne iarrachtaí léitheoireachta a scaipeadh i measc na bhfeirmeoirí. Bhí na daoine uasail chomh gnóthach go polaitiúil ag iarraidh a gcearta speisialta mar dhaoine uasail a choinneáil nó a fháil ar ais nach raibh siad páirteach i bhfoirmeacha eile gníomhaíochta polaitiúla. Ní raibh an t-eachtraíocht a bhí ag na daoine uasail ó ghluaiseacht náisiúnta na hÚcráine aontaobhach. Bhí an ghluaiseacht náisiúnta na hÚcráine dírithe go mór ar na feirmeoirí agus dhiúltaigh sé don uaisle, nach raibh a gcúlra sóisialta oiriúnach don scéal náisiúnta. Go minic déileáladh leis na daoine uasal mar bhagairt pheaca agus cuireadh an cion orthu as teipí toghcháin; chuir an phreas den ghluaiseacht náisiúnta cúis orthu de éagóir agus as a gcuid vótaí a dhíol leis na Polaigh. Beagnach ní raibh aon duine de na gníomhaithe polaitiúla san naoú haois déag a bhí ag iarraidh staid na bhfeirmeoirí na hÚcráine a mhaolú, nó litearthacht a scaipeadh, nó Ukrainization a spreagadh, nó saothrú eacnamaíoch a theorannú, uasal. Mar thoradh ar neamhspleáchas nó frithsheasmhacht leanúnach na n-airde i leith cúiseanna na hÚcráine, d'éiligh roinnt gníomhaithe tuaithe na hÚcráine nach raibh na daoine uasal fiú mar chuid den náisiún Úcránach.