Críochnaigh an abairt seo a leanas: I 1977, thosaigh na Khmer Rouge ag glanadh inmheánach dírithe ar na daoine a raibh amhras orthu go raibh dílseacht acu. Hun Sen, a d'ardaigh go dtí rang an Coimisinéir Bhataillín, a bhí paranoid agus theith lena lucht leanúna isteach sa Vítneam áit a chuaigh siad ar arm rebel agus rialtas malartaithe eagraithe ag na Vítneamese roimh a
iarracht a dhéanamh réimeas Khmer Rouge a thionól. Chuir na Khmer Rouge Bun Rany, a d'fhágadh taobh thiar, i bpríosún agus ní fheicfeadh sí a fear céile arís go dtí beagnach dhá bhliain ina dhiaidh sin nuair a thug na Vítneamigh ionradh ar an gCambóide i 1979. Nuair a bhuail na Vítneamigh an Khmer Rouge agus a ghabh Cambóide, ainmnigh siad Hun Sen mar Leas-Phríomh-Aire agus scaoileadh Bun Rany saor, a thosaigh ansin ag eagrú dílleachtaí agus scoileanna do na dílleachtaí a d'fhág polasaithe géineasaí na Khmer Rouge. I 1985, ceapadh Hun Sen mar Phríomh-Aire, rud a thug ardán níos fearr do Bun Rany chun a cuid gníomhaíochtaí eacnamaíocha agus a cuid oibre daonnúil a leathnú. Le linn phróiseas an athghabhála Thai-Cambodiaigh i ndiaidh 1988, rinne sí dlúthchaidreamh pearsanta le bean chéile Príomh-Aire na Téalainne Chatichai Choonhavan, agus bhí baint mhór aici leis an trádáil dhlíthiúil agus neamhdhlíthiúil atá ag fás go tapa idir an Chambóid agus an Téalainn. Óna seasamh mar chéad bhean, thosaigh sí ag tarraingt aird ar dhúshlán na ndaoine atá ionfhabhtaithe le VEID / SEIF, na ndaoine bochta agus saincheisteanna na mban. I mí Aibreáin 1994 ag an gcéad chomhdháil de Chrois Dhearg na Cambóide, toghadh í mar Leas-Uachtarán agus toghadh an Banphrionsa Eng Marie, bean chéile an Chomh-Príomh-Aire Prince Norodom Ranariddh ina uachtarán. Ag an dara comhdháil sa bhliain 1998, toghadh Bun Rany mar Uachtarán tar éis do Hun Sen a chumhacht a dhaingniú trí Ranariddh a dhíbirt agus a dhíbirt go foréigneach.