Críochnaigh an abairt seo a leanas: Lean Franck ar aghaidh ag scríobh comhdhéanamh don chór sa tréimhse seo, ach níor foilsíodh an chuid is mó acu riamh. Mar a bhí coitianta ag an am sin fiú do cheoltóirí a bhí oiliúnaithe ag an gConservatoire, ní raibh sé ar an eolas riamh faoi cheol ilfhóin na gcéadta bliain roimhe sin. Rinne Franck a chuid saothair litorgáise a chumadh sa stíl reatha ag an am sin, a shainmhíníonn Davies mar "ceol laigí le claonadh reiligiúnach". Ina ainneoin sin, spreagadh é chun obair a thosú (1869) ar shaothar mór chorála, "Les Béatitudes", a bhí le bheith ag gabháil leis ar feadh níos mó ná deich mbliana, an moill go páirteach mar gheall ar bhriseadh an Chogaidh Fraincis-Pruisis. An cogadh, cosúil leis an
Bhí Réabhlóid 1848 mar thoradh ar a lán dá dhaltaí a bheith imithe, cibé acu toisc gur fhág siad Páras nó gur maraíodh nó gur mhíchumas iad sa troid. Scríobh sé roinnt píosaí tírghrácha arís nach ndearnadh iad a fheidhmiú ag an am. Bhí deacrachtaí eacnamaíocha aige féin agus ag a theaghlach de bharr a thuilleamh a bheith ag titim agus go raibh ganntanas ar bhia agus ar bhreosla. Dúnadh an Ceolchoirm don bhliain acadúil 1870-1871. Ach bhí athrú ag teacht ar an gcaoi a raibh ceoltóirí na Fraince ag féachaint ar a gceol féin; go háirithe tar éis an chogaidh bhí siad ag lorg "Ars Gallica" a bheadh go soiléir Fraincis. Tháinig an téarma mar mhóta an Société Nationale de Musique nua-bhunaithe, a tháinig Franck mar an comhalta is sine; bhí a chuid ceoil le feiceáil ar a chéad chlár i mí na Samhna 1871.