Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Bhí ról tábhachtach ag impireachtíocht, coilíneacht agus neamhshlánú sa pholasaí eachtrach na hIodáile Fascista. I measc chuspóirí an réimeas bhí oidhreacht na gcríoch a mheastar go hIodálach go stairiúil sa Fhrainc (m.sh. Nice) agus Iúgslaiv (m.sh. Dalmacia), leathnú réimse tionchair na hIodáile isteach sna Balcáin (m.sh. an Ghréig) agus níos mó coilíneachtaí a fháil san Afraic. An pacification na Libia (1923<unk>32), an ionradh ar an Etióp (1935<unk>36), an
Cuireadh ionradh na hAlbáine (1939), ionradh na Fraince (1940), ionradh na Gréige (1940-1941) agus ionradh na hIúgslaiv (1941) i gcrích go léir go páirteach chun spás náisiúnta na hIodáile a chur leis. De réir an staire Patrick Bernhard, d'fhóin impirialism Fascist na hIodáile faoi Benito Mussolini, go háirithe san Afraic, mar mhúnla don leathnú i bhfad níos cáiliúla na Gearmáine Naitsithe in Oirthear na hEorpa.