Scríobh leanúint don mhír seo - chaill an Liotuáin a neamhspleáchas agus thionóladh go mall í ina phoblacht sóisialach sóivéadach. Ag an am céanna, athraíodh arm na Liotuáine de réir a chéile ina aonad den Arm Dearg. Cuireadh deireadh leis an obair san acadamh míleata nuair a tugadh na fir ar ais chuig a n-aonad, ach níor ceadaíodh do Raštikis éirí as. Ceapadh é chuig an 29ú Corps Rifle agus ceapadh é mar leas-chathaoirleach ar an gcoimisiún a bhí i gceannas ar imdhíothú na míleata Liotuáine. Níor scaoileadh as seirbhís ghníomhach é ach an 20 Nollaig. Ar an 13 Feabhra, 1941, ag eagla ar ghabháil ag an NKVD mar "neamhghleacaigh na ndaoine", d'fhág Raštikis a bhean chéile agus a thrí iníon óga i Kaunas agus d'imigh sé i dtreo na Gearmáine. Ba é an uair dheireanach a chonaic sé a iníonacha a bhí díbirtithe go Sibéir
I mí an Mheithimh. Chuaigh sé trasna na teorann i rith oíche an 19 Márta agus fuair na Gearmánaigh fáilte roimh. Le cabhair ó roinnt Liotuánaigh, shocraigh sé i mBeirlín. Anseo chuaigh sé le Kazys Škirpa i mbunú an Chumhaill Gníomhaí Liotuánach (LAF). Go háirithe, d'eagraigh sé reacht LAF agus d'eagraigh sé pleananna chun an Liotuáin a shaoradh.