Críochnaigh an abairt seo a leanas: I 1969, dhear McLaren, le líneáil tiománaí gan athrú, carr nua ceithre roth tiomána, an M9A, ach cé go raibh sé á ullmhú, lean an seancharr ar aghaidh. Ní raibh rath ar an M9A sa deireadh agus níor tháinig sé ach uair amháin, tiomána ag Derek Bell ag Grand Prix na Breataine. Ag Grand Prix na hAfraice Theas, scóráil Hulme pódaim leis an M7A; d'úsáid Bruce an leagan M7B agus chuaigh Basil van Rooyen isteach sa bheirt i M7A eile. Sa Afraic Theas, d'úsáid na gluaisteáin oibre sciatháin chúl a bhí suite go díreach ar an fhionraí ar struthanna arda; ag Rás na Seaimpíní, bhí sciathán tosaigh strutáilte den chineál céanna feistithe ar M7B Bruce McLaren sa seisiún cleachtais ach níor úsáideadh é sa rás. Bhí Hulme ar an tríú háit ag Rás na Seaimpíní agus ansin ag Trófaí Idirnáisiúnta, d'athraigh Bruce McLaren go leagan M7C. Bhí McLaren ar an 13ú háit ar an grid ag an
Grand Prix na Spáinne ach bhain sé leas as na timpistí agus na briseadh síos a bhí os a chomhair chun an dara háit a chríochnú. Sna seisiúin oiliúna i Monacó, cuireadh sciatháin ard tosaigh leis na gluaisteáin ach roimh an rás chuir an CSI sciatháin ar ceal go hiomlán. D'fhág sé seo an fhoireann le spoiler chúl beag "ducktail" a dhéanamh, McLaren agus Hulme ag rásaíocht go cúigiú agus séú faoi seach. Tugadh sciatháin ar ais ansin, cé nach raibh siad suite ar an fhionraí, agus leis na foirne ag cuardach an réiteach is fearr roghnaigh McLaren sciathán cúl "trá tae" ar dtús agus níos déanaí aerfoil níos traidisiúnta, íseal-shuite.