Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Tar éis an rialtas Urbano Rattazzi a chur as oifig, mar gheall ar an indignation daonra ag na himeachtaí in Aspromonte, spreag an príomh-aire nua Luigi Carlo Farini Nullo léigiún de dheonach a fhoirmiú chun idirghabháil a dhéanamh ar thaobh na n-ionsaitheoirí Polainne i gcoinne an smachta na Rúise
, ag cinntiú go raibh sé ag brústocaireacht ag an Rí Vittorio Emanuele II, chun cogadh a dhearbhú ar Impireacht na Rúise. Ghlac Nullo, a bhí cairde cheana féin le Polaigh mar Ludwik Mierosławski agus Marian Langiewicz, a thacaigh leis féin agus le Garibaldi ina gcathracha roimhe seo, leis an gcúis Polainnis go tapa, ag eagrú cruinnithe go luath i Bergamo agus ag earcú saorálaithe don chúis na Polainne, ag cuimhneamh ar thacaíocht na Polainne don chúis na hIodáile le linn chogaí Napoleon (Leigiúin na Polainne san Iodáil), agus níos mó fós, le linn Earrach na Náisiún (Leigiún Mickiewicz).