Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Mhol Einstein (1907a) modh chun éifeacht Doppler trasna a bhrath mar thoradh díreach ar leathnú ama. Agus i ndáiríre, bhí an éifeacht a thomhas i 1938 ag Herbert E. Ives agus G. R. Stilwell (Ives <unk> Stilwell turgnamh). Agus mhínigh Lewis agus Tolman (1909) an cómhalartacht a bhaineann le leathnú ama trí dhá uaireadóir solais A agus B a úsáid, ag taisteal le luas coibhneasta áirithe lena chéile. Tá an clog comhdhéanta de dhá scáthán plánacha atá comhthreomhar lena chéile agus leis an líne gluaiseachta. Tá comhartha solais ag casadh idir na scátháin, agus don bhreathnadóir atá ag fanacht sa fráma tagartha céanna le A, is é tréimhse an uaireadóra A an fad idir na scátháin roinnte ar luas an tsolais. Ach má fhéachann an breathnóir ar uaireadóir B, feiceann sé go bhfuil an comhartha laistigh den uaireadóir sin ag rianú cosán níos faide, uillinn, agus mar sin tá uaireadóir B níos moille ná A. Mar sin féin, don breathnóir ag bogadh in éineacht le B tá an staid in aghaidh go hiomlán: Tá uaireadóir B níos tapúla agus tá A níos moille. Chomh maith leis sin, phléigh Lorentz (1910<unk>1912) cómhalartacht leathadh ama agus rinne sé anailís ar "paradox" uaireadóir, a tharlaíonn de réir dealraimh mar thoradh ar chomhalartacht leathadh ama. Léirigh Lorentz nach bhfuil aon pharadócas ann má mheasann duine nach n-úsáidtear ach clog amháin i gcóras amháin, agus sa chóras eile tá dhá chlog riachtanach, agus tá réalaíocht na comhuaineachta á chur san áireamh go hiomlán.  Ceist: cá dtagann an comhartha solais?
Idir na spéaclaí