Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Ar an gcéad dul síos, tháinig seilbh mhór dollar SAM isteach san Eoraip go gairid tar éis WW2. Bhí sé seo mar thoradh ar an gcóras rátaí malairte seasta a d'fhág go raibh níos mó tíortha ag baint úsáide as dollar na Stát Aontaithe le haghaidh trádála, chomh maith le honnmhairí méadaithe isteach sna Stáit Aontaithe féin ón Eoraip. Thairis sin, chuir na Stáit Aontaithe cúnamh eacnamaíoch ar fáil do náisiúin Eorpacha tar éis an Dara Cogadh Domhanda i bhfoirm cúnaimh damáiste faoi Phlean Marshall rialtais na Stát Aontaithe. Ar an dara dul síos, tar éis an Dara Cogadh Domhanda, d'aistrigh rialtais chumannach, lena n-áirítear an tAontas Sóivéadach agus an tSín, a gcuid shealbhú a bhí ar siúl sna Stáit Aontaithe chuig bainc Eorpacha. Creidtear go ndearnadh é seo ar dhá chúis phríomhúla; (1) ar eagla go nglacfaidh údaráis na Stát Aontaithe a sócmhainní, agus (2) chun dea-mheas a bhailiú le Eurobanks mar straitéis chun foinse iasachta agus maoinithe sa todhchaí a chothú. Ar an tríú dul síos, bhí géarchéimeanna an tsiléir i 1957
chuir sé brú ar ghluaiseacht is láidre na Ríochta Aontaithe i dtreo ailíniú le plean Bretton Woods. Anseo, chuir Banc Shasana cosc ar thrádáil a maoinítear le sterling do thíortha neamh-sterling mar thoradh ar ardú géar ar an ráta bainc go 7%, ag cur iallach ar bhainc atá lonnaithe i Londain teacht leis an gcuid eile den domhan agus dollar a úsáid le haghaidh trádála. Mar thoradh air seo, in éineacht leis an éileamh ar chineálacha eile euro-airgeadraí lasmuigh dá margaí baile, tá nuálaíocht ar an margadh euro-airgeadra.