Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Chuir Michael Foot brú ar fhiosrúchán speisialta de réir línte an Imscrúdaithe Parlaiminteach maidir leis an Ionsaí ar na Dardanéil sa Chéad Chogadh Domhanda, cé go meas Harold Wilson (Príomh-Aire na hoibre 1964-1970 agus 1974-1976) an t-ábhar mar dhruid de chíoráin is fearr a fhágáil gan a oscailt. D'fhág an cainte seo tar éis do Iosrael na hearmáin Arabach a defeat sa Chogadh Sé Laethanta de 1967, tar éis sin fuair Eden go leor post lucht leanúna ag rá leis go raibh sé ceart, agus d'ardaigh a cháil, ní ar a laghad in Iosrael agus sna Stáit Aontaithe. Sa bhliain 1986, rinne Robert Rhodes James, a scríobh beathaisnéis oifigiúil Eden, athmheas ar sheasamh Eden maidir le Suez agus sa bhliain 1990, tar éis ionradh na hIaráice ar an gCúáit
, d'fhiafraigh James: "Cé a d'fhéadfadh a rá anois go raibh Eden mícheart?". Baineann argóintí den sórt sin den chuid is mó le cibé an raibh, mar ábhar beartais, oibríocht Suez ciontach go bunúsach nó, mar a cheap na "athbhreithneoirí" sin, an raibh an easpa tacaíochta Mheiriceá ag cur an tuiscint go raibh an Iarthar roinnte agus lag. Chuir Anthony Nutting, a d'éirigh as a phost mar Aire Oifig Eachtrach thar Suez, an chéad tuairim in iúl i 1967, bliain Chogadh na Seis Laethanta Arabach-Iosraelach, nuair a scríobh sé go raibh "an gaoth bithiúil síolta againn agus go raibh muid ag gabháil le hurlár an aisíocaíochta agus an éirí amach". Ar a mhalairt, déanann Jonathan Pearson argóint i "Sir Anthony Eden and the Suez Crisis: Reluctant Gamble" (2002) go raibh Eden níos diúltacha agus níos lú belicose ná mar a mheas an chuid is mó de na staraithe. Scríobhann D. R. Thorpe, duine eile de bheathachóirí Eden, go raibh Suez "deireadh tragóideach i ndáiríre ar a phríomhfheidhmeannacht, agus ceann a tháinig chun tábhacht neamhréireach a ghlacadh in aon mheasúnú ar a shlí bheatha"; tugann sé le fios go raibh an fiontar Suez rathúil, "ní bheadh aon chogadh Meán-Oirthear ann i 1967, agus is dócha nach mbeadh aon Chogadh Yom Kippur ann i 1973 freisin".