Ba é Charcot an chéad duine a rinne iarracht sraith critéir dhiagnóiseacha a bhunú i 1868. D'fhoilsigh sé an méid atá ar eolas anois mar "Charcot Triad", ina raibh nystagmus, tremor intinn, agus cainte teileagrafach (cainte scanadh) Charcot breathnaíodh athruithe cognaíochta freisin, ag cur síos ar a chuid othair mar a bhfuil " lagú suntasach ar an gcuimhne " agus " coincheapa a cruthaíodh go mall". Bhí diagnóis bunaithe ar tricotad Charcot agus breathnóireacht chliniciúil go dtí go ndearna Schumacher an chéad iarracht critéir a chaighdeánú i 1965 trí roinnt riachtanas bunúsacha a thabhairt isteach: scaipeadh na léasaí in am (DIT) agus spás (DIS), agus nach féidir" comharthaí agus comharthaí a mhíniú níos fearr trí phróiseas eile galar. "Fuair an dá riachtanas ó Poser agus McDonald níos déanaí, a bhfuil a critéir a úsáidtear faoi láthair sa leagan 2010 Ceist: cé a d'fhuair an dá riachtanas?
Critéir Poser agus critéir McDonald