Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Tá Sandringham taifeadta i Leabhar Domesday mar "sant-Dersingham" agus bronnadh an talamh ar rítire Normannach, Robert Fitz-Corbun tar éis an Conquista. Tuairiscíonn an sean-ealaíontóir áitiúil Claude Messent, ina staidéar The Architecture on the Royal Estate of Sandringham, fianaise a fuarthas ar phaistí villa Rómhánach. I ré Elizabethan tógadh fearann ar shuíomh an tí reatha, a tháinig, faoin 18ú haois, i seilbh an teaghlaigh Hoste Henley, sliocht dídeanaithe na hÍsiltíre. Sa bhliain 1771 d'fhág Cornish Henley an suíomh chun maireachtáil Seorgáise a thógáil, Sandringham Hall. Sa bhliain 1834, d'éag Henry Hoste Henley gan sliocht, agus cheannaigh John Motteux, ceannaí Londain, an eastát ag ceant. Bhí Motteux gan oidhreacha freisin agus d'fhág sé Sandringham, mar aon le eastát eile i Norfolk agus maoin i Surrey, do thríú mac a chara gar, Emily Lamb, bean chéile an Tiarna Palmerston. Ag am a oidhreachta i 1843, bhí Charles Spencer Cowper ina taidhleoir ceoil, ina chónaí i bPáras. Nuair a d'éirigh leis oidhreacht Motteux a fháil, dhíol sé na maoine eile agus bhunaigh sé é féin ag Sandringham. Rinne sé forleathnuithe ar an halla, ag fostaíocht Samuel Sanders Teulon chun veranda agus coimeádán cuimsitheach a chur leis. Bhí stíl mhaireachtála Cowper extravagant - chaith sé féin agus a bhean an chuid is mó dá gcuid ama ar an Mórthír - agus laistigh de 10 mbliana bhí an eastát i morgáiste ar £89,000. Mar gheall ar bhás a n-aon leanbh, Mary Harriette, ó cholera i 1854, thug an lánúin níos mó ama a chaitheamh thar lear, go príomha i bPáras, agus go luath sna 1860idí bhí Cowper ag iarraidh an eastát a dhíol.  Ceist: Cén bhliain a scaoileadh an teach mór a tógadh ar shuíomhanna Villa Rómhánach?
1771 an t-earrach