Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Cé go raibh a fhios go raibh ola ann ar feadh i bhfad sa réigiún Subcarpathian-Galician, baineadh úsáid as go coitianta mar dhrugaí ainmhithe agus mar shleamhnán, ach ba é Łukasiewicz an chéad duine a dhíscaoileadh an leacht sa Pholainn agus ar fud an domhain agus bhí sé in ann é a shaothrú le haghaidh solais agus tionscal úrnua a chruthú. I bhfómhar 1852 rinne Łukasiewicz, Mikolasch agus a chomhghleacaí John Zeh anailís ar an ola, a chuir trádálaithe ó bhaile Drohobycz ar fáil i mbeagán bairille. Tar éis modhanna agus próisis cógaisíochta baineadh an ola íon agus díoladh é sna cógaisíochtaí áitiúla, ach bhí na horduithe beaga mar gheall ar phraghsanna arda. Go luath i 1854 bhog Łukasiewicz go Gorlice, áit ar lean sé lena chuid oibre. Bhunaigh sé go leor cuideachtaí i gcomhar le fiontraithe agus úinéirí talún. An bhliain chéanna sin, d'oscail sé an chéad "mhian" ola ar domhan ag Bóbrka, in aice le Krosno (fós ag feidhmiú ó 2006). Ag an am céanna lean Łukasiewicz lena chuid oibre ar lampaí ceiróisín. Níos déanaí sa bhliain sin, chuir sé an chéad lampa sráide ceiróisín i gceantar Gorlice's Zawodzie. Sna blianta ina dhiaidh sin d'oscail sé roinnt tobar ola eile, gach ceann acu mar chomhfhiontar le trádálaithe agus le gnóthóirí áitiúla. Sa bhliain 1856 d'oscail sé "distillery ola" i Ulaszowice, in aice le Jasło, <unk> an chéad chlóisáil ola tionsclaíoch ar domhan. Ós rud é go raibh éileamh beag fós ar cheirosín, tháirg an gléasra go príomha asfalt saorga, ola meaisín, agus greamaigh ar dtús. D'fhulaing tine an tsoláthair i 1859, ach atógadh é ag Polanka, in aice le Krosno, an bhliain dar gcionn.  Ceist: Céard a lean Lukasiewicz ag obair air?
lampaí péiróisín