Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Is galar coiteann é niúmóine le linn stair an duine. Tá an focal ón nGréigis πνεύμων (pneúmōn) a chiallaíonn "sling". Chuir Hippocrates (c. 460 <unk>370 RC): "Is é seo a leanas a dhéantar a choimeád ar bun maidir le peripneumonia, agus cleachtaí pleuritic: Má tá an fiabhras géar, agus má tá pian ann ar gach taobh, nó ar an dá thaobh, agus má tá an t-easpag ann má tá cough i láthair, agus má tá an sputa expectorated de dhath buidhe nó livid, nó mar an gcéanna tanaí, scum, agus bláthanna, nó ag a bhfuil aon charachtar eile difriúil ón gnáth... Nuair a bhíonn niúmóine ag a airde, níl aon leigheas ar an gcás mura ndéantar é a ghlanadh, agus tá sé dona má tá dyspnea aige, agus má tá fual tanaí agus acrid, agus má thagann sweats amach timpeall an muineál agus an chinn, mar go bhfuil sweats den sórt sin dona, mar go dtagann siad as an suffocation, rales, agus foréigean an ghalair atá ag fáil an lámh uachtarach. " Mar sin féin, thug Hippocrates tagairt do niúmóine mar ghalair "a d'ainmnigh na seanóirí". Thug sé tuairisc freisin ar thorthaí draenála máinliachta empyemas. Dúirt Maimonides (1135<unk>1204 AD): "Is iad seo a leanas na príomhthorthaí a tharlaíonn i niúmóine agus nach bhfuil aon easpa orthu riamh: teas géar, pian pleuric sticking sa taobh, anail go tapa ghearr, pulsaíocht serrated agus cough". Tá an tuairisc chliniciúil seo an-chosúil leis na cinn a fhaightear i leabhair teagaisc nua-aimseartha, agus léiríonn sé méid an eolais leighis tríd an Meánaois go dtí an 19ú haois.  Ceist: Ainmníonn tú galar an-choitianta a bhí thart ó thús na ndaoine?
Pneumonia