Críochnaigh an abairt seo a leanas:
1906 agus i 1989. Cé go ndearnadh damáiste mór dó, athchóiríodh an séipéal tar éis gach ceann acu. Rinne crith talún 1906 cuid mhór den séipéal a scriosadh, an spire a throid, na ballaí a bhris, agus "gortú gan athchóiriú" ar na mósaicí agus ar an dealbh marmair Carrara sa chancel. Ba é príomhchúis na damáiste ná nár éirigh le tógáil bunaidh an eaglais an struchtúr trasnaithe a cheangal leis na struchtúir maisiúcháin agus díon timpeall air. Nuair a bhuail an crith talún an séipéal, bhog an struchtúr trasnaithe go neamhspleách ó chuid eile den fhoirgneamh, ag caitheamh poill mhóra sna díonta thar na tránseiptí thoir agus thiar, an naíon, agus an chancel. Thit a spire bunaidh 12-taobh, 80 troigh agus a túr clog in aice leis ar bharr díon an chaiseil, ag scriosadh "an léirmhíniú Victóireach frescoed ar shúil Dé - iomlán le deora - timpeallaithe ag cherubim agus réalta titim". Bhuail na dromchlaí agus scrios siad na deilbh marmair de na dhá cheann déag a bhí ag maisiú an altóra.