Críochnaigh an abairt seo a leanas: Thóg Palmerston líne chrua ar an gcogadh; theastaigh uaidh an troid a leathnú, go háirithe sa Mhuir Bhailt nuair a d'fhéadfadh St. Petersburg a bheith faoi bhagairt ag cumhacht farraige na Breataine. Ba é a chuspóir bagairt na Rúise ar an Eoraip a laghdú go buan. Bhí an tSualainn agus an Prúis sásta a bheith páirteach, agus sheas an Rúis ina n-aonar. Mar sin féin, bhí an Fhrainc, a chuir i bhfad níos mó saighdiúirí chuig an gcogadh ná an Bhreatain, agus a d'fhulaing i bhfad níos mó caillteanais, ag iarraidh deireadh a chur leis an gcogadh, mar a rinne an Ostair. I mí an Mhárta 1855 d'éag an sean-Tsar agus tháinig a mhac, Alexander II, a bhí ag iarraidh síocháin a dhéanamh ina dhiaidh. Mar sin féin, fuair Palmerston go raibh na téarmaí síochána ró-mhodh ar an Rúis agus mar sin chuir sé Napoleon III na Fraince i gcontúirt na caibidlíochtaí síochána a bhriseadh go dtí go bhféadfaí Sevastopol a ghabháil, rud a chuir na comhghuaillithe i riocht caibidlíochta níos láidre. I mí Mheán Fómhair, thit Sevastopol faoi chois agus bhí smacht iomlán ag na comhghuaillithe ar an amharclann Mhuir Dhubh. Tháinig an Rúis chun téarmaí. Ar 27 Feabhra 1856 síníodh armstis agus tar éis caibidlíocht míosa síníodh comhaontú ag an
Comhdháil Pháras. Rinneadh éileamh Palmerston ar Mhuir Dhubh dí-mhilitaraithe a chinntiú, cé nach raibh a mhian leis an Crimea a thabhairt ar ais chuig na hOttomans. Síníodh an conradh síochána an 30 Márta 1856. I mí Aibreáin 1856 ceapadh Palmerston chuig Ordú na Garter ag Victoria.