Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Rinne na Ming dynasty (Chinese; pinyin: Míng, 1368<unk>1644) iarracht airgead páipéir a úsáid freisin sa tréimhse ath-aonaithe luath. D'fhulaing an t-airgeadra seo boilsciú tapa freisin agus cuireadh deireadh leis na heisiúintí i 1450 cé gur fhan na nótaí i gcúrsaíocht go dtí 1573. Ní raibh sé ach sna blianta deireanach den dynasty Ming nuair a chuir Li Zicheng bagairt ar Beijing i 1643 agus 1645 gur tharla cló arís. I bhformhór na Ming bhí córas airgeadra príobháideach ag an tSín le haghaidh gach idirbheart tábhachtach. Thosaigh airgead, a bhí ag sreabhadh isteach ó thar lear, a úsáid mar airgeadra i gcathair Guangdong i ndeisceart na tíre, áit a scaipeadh sé go réigiún Yangzi íseal faoi 1423 nuair a tháinig sé chun bheith ina urrús dlíthiúil chun cánacha a íoc. Bhí ar chánacha an chúige a tharchur chuig an gcaipiteal i airgead tar éis 1465, bhí ar tháirgeoirí salann íoc i airgead ó 1475 agus bhí ar díolúintí corvée a íoc i airgead ó 1485. Bhí an t-éileamh na Síne ar airgead á chomhlíonadh ag allmhairí na Spáinne ó Mheiriceá, go háirithe Potosí i bPéiru agus i Meicsiceo, tar éis do na Spáinnigh a bheith bunaithe ag Manila i 1571. Rinneadh é a scaipeadh mar dhollair Spáinnis a bhí ceaptha a bhí stampáilte uaireanta le carachtair na Síne ar a dtugtar "siombailí" a léiríonn go ndearna ceannaí iad a fhíorú agus go ndearnadh cinneadh go raibh siad fíor. Bhí airgead na Spáinne ag scaipeadh freisin mar ingots (ar a dtugtar sycee nó yuanbao) a raibh meáchan ainmniúil liang (thart ar 36 gram) orthu cé go raibh íonacht agus meáchan éagsúil ó réigiún go réigiún. Is minic a thug na hEorpaigh tagairt don liang leis an téarma Malaeis tael. Bhí na sonraíochtaí céanna ag na chéad airgeadraí Yuan Síneach le dollar na Spáinne, rud a fhágann go bhfuil coibhéis leanúnach i roinnt gnéithe idir na hainmneacha "yuan" agus "dollar" sa teanga Shíneach.  Ceist: Cad a d'úsáid táirgeoir salainn mar íocaíocht?
airgid