Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ar spreagadh ag na dífhágóirí Hamdanid, sheol an caliph Fatimid al-Aziz an chéad ionsaí i 992, faoi rialtóir Damascus, an ghinearálta Tuircis Manjutakin. Tháinig an ceannasaí Fatimid isteach ar an emirate, bhuail sé fórsa Byzantine faoi "doux" Antioch, Michael Bourtzes, i mí an Mheithimh 992, agus chuir sé léigear ar Aleppo. Níor éirigh leis an léigear a shaothrú go láidir, áfach, agus d'éirigh leis an gcathair seasamh go héasca go dtí, i earrach 993, tar éis tríocha mí de fheachtas, gur éigean ar Manjutakin filleadh ar Damascus mar gheall ar easpa soláthairtí. In earrach 994, sheol Manjutakin ionradh eile, bhuaigh sé Bourtzes arís i gCath Orontes, ghlac Homs, Apamea agus Shayzar agus chuir sé faoi léigear Aleppo ar feadh aon mhí dhéag. Bhí an blocáil i bhfad níos éifeachtaí an uair seo agus ba chúis le easpa bia tromchúiseach é go luath. Mhol Sa'id al-Dawla a thabhairt do Manjutakin, ach thug seasamh chinnte Lu'lu' cead do chosantóirí na cathrach seasamh go dtí go dtiocfadh impire Byzantine, Basil II, go tobann sa tSiria i mí Aibreáin 995. Basil, a bhí
ag feachtas sa Bhulgáir, d'fhreagair sé ar éileamh Hamdanids ar chabhair, agus thrasnaigh sé an Áise Bheag i gceann seacht lá déag ar cheann arm 13,000 láidir; ba chúis le panic a theacht tobann san arm Fatimid: dóigh Manjutakin a champa agus d'éirigh sé ar ais go Damaisc gan cath.