Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis ionradh na Gearmáine agus na Sóivéide i mí Mheán Fómhair 1939, shínigh an tAontas Sóivéadach conradh leis an Liotuáin an 10 Deireadh Fómhair, chuir sé cathair Wilno (ar a dtugtar Vilna) a raibh an chuid is mó de phobail na Polainne agus Giúdach ann, ar láimh don Liotuáin, mar mhalairt ar dheontais mhíleata, agus ina dhiaidh sin chuir sé Liotuáin i 1940 tar éis toghchán. Tháinig ionradh na Gearmáine ar an Aontas Sóivéadach, an 22 Meitheamh 1941, tar éis bliana de choimisiún Sóivéadach a bhí ag teacht chun cinn i
díbirt ollmhór ar fud na Baltach ach seachtain roimh ionradh na Gearmáine. Cuireadh fáilte roimh na Naitsithe mar shaorálaithe agus fuair siad tacaíocht ó mhíleata neamhrialta na Liotuáine i gcoinne fórsaí Sóivéadacha a bhí ag éirí as. Chreid go leor Liotuánaigh go ligfeadh an Ghearmáin neamhspleáchas na tíre a athbhunú. D'fhonn na Gearmánaigh a shásamh, léirigh daoine áirithe mothúcháin frith-Shéimiciúla suntasacha. D'úsáid an Ghearmáin Naitsíoch, a ghlac na críocha Liotuánacha sa chéad seachtain den ionsaí, an cás seo chun a bhuntáiste agus go deimhin sa chéad lá thug sé cead do Rialtas Sealadach Liotuánach an Fhronta Gníomhaí Liotuánacha a bhunú. Ar feadh tréimhse ghearr ba chosúil go raibh na Gearmánaigh ar tí neamhspleáchas suntasach a dheonú don Liotuáin, atá inchomparáide leis an gceann a tugadh don Phoblacht Slóvacach. Mar sin féin, tar éis thart ar mhí, díscaoileadh na heagraíochtaí Liotuánacha a raibh intinn níos neamhspleácha acu timpeall Lúnasa agus Meán Fómhair 1941, de réir mar a ghlac na Gearmánaigh níos mó smachta.