I 1974 mhol Frank Sherwood Rowland, Ollamh Ceimic in Ollscoil California in Irvine, agus a chomhoibrí iar-dhochtúireachta Mario J. Molina go bhféadfadh comhdhúile halógánacha orgánacha fad-bheatha, mar CFCanna, a bheith ag iompar ar bhealach cosúil leis an mbealach a mhol Crutzen le haghaidh ocsaíd nítreach. James Lovelock fuair sé amach le déanaí, le linn turas farraige san Atlantach Theas i 1971, go raibh beagnach gach ceann de na comhdhúile CFCanna a mhonaraíodh óna aireagadh i 1930 fós i láthair san atmaisféar. Molina agus Rowland tháinig ar an gconclúid, cosúil le N2O, go dtiocfadh na CFCanna níos lú ar an strataosféar áit a ndéanfaí iad a dhíscaoileadh le solas UV, ag scaoileadh atmais clóirín. Bliain níos luaithe, léirigh Richard Stolar agus Ralph Cicerone ag Ollscoil California i Michigan go bhfuil NO níos éifeachtaí fiú ná clónáil na ocsaíd.
Ollscoil California in Irvine