Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis do na Stáit Aontaithe dul isteach sa chogadh san Eoraip i bpríomhán na bliana 1917, d'athraigh Magnes a chuid aird go léir chun feachtas a dhéanamh ina choinne. Tháinig sé ar cheann de cheannairí ardphróifíle an ghluaiseachta. Cosúil leis an gcuid is mó dá cheannairí bhí a chomhbhrón leis na ranganna oibre. Daoine mar Eugene Debs a bhí ciontaithe go deich mbliana i bpríosún as a chuid gníomhaíochtaí; Norman Thomas; Roger Nash Baldwin; Scott Nearing; Morris Hillquit, a ghlac 22% den vóta i dtoghcháin Mhaire New York ar ardán frith-chogaidh; agus Oswald Garrison Villard. Bhí baint ag formhór na bhfear seo leis an méid a tháinig chun bheith ina Chomhairle Phobail Mheiriceá don Daonlathas agus don Síocháin le Magnes mar a chéad chathaoirleach. An 30 Bealtaine 1917 thug sé an príomh-chruinniú do chruinniú ollmhór de chúig mhíle déag duine sa
Gairdíní Madison Square. Cuireadh cosc ar chruinniú leantach i Minneapolis agus ath-glacadh é go mear i Chicago ach le fórsa míleata ag bagairt é a bhriseadh suas. D'aistrigh Magnes abhaile i Connecticut mar gheall ar naimhdeas óna chomharsana agus rinne gníomhaire ón Roinn Dlí agus Cirt agallamh leis. Chuir an tArd-Aighne ceist ar dhuine dá chomhghleacaithe ón "Comhpháirteach", B. D. Bogen, faoi ghníomhaíochtaí Magnes. D'oibrigh Magnes leis an Oifig um Shaoirsí Sibhialta a bunaíodh le déanaí a chosaint pacifists agus objectors comhfhiosach. I Meiriceá tugadh breis agus 2,000 ionchúiseamh i gcoinne na n-agóidí cogaidh faoin Acht um an Réabhlóid nó faoin Acht um Spiaireacht; sheachain Magnes ionchúiseamh ós rud é go raibh sé os cionn aois an réabhlóid.