Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ar ais go Portaingéil, roinn Possoz a cuid ama idir an chuid Lapa de Liospóin, beagnach i gcónaí i gcuideachta a deirfiúr Jeanne agus a cairde Alice Rey Colaço, agus an teach teaghlaigh in Estoril. Fuair a hathair bás i 1912. Tar éis an
Tar éis dó an monarcacht a chur as oifig agus é ag reáchtáil i gcoinne coimeádach shochaí na Portaingéile agus a chur chuige traidisiúnta i leith ealaíne, chuaigh sí isteach sa ghluaiseacht nua-aimseartha atá ag teacht chun cinn sa Phortaingéil. Thosaigh sí ag taispeáint ag an "Sociedade Nacional de Belas Artes" (Society of Fine Arts) i 1909 agus tháinig cáil uirthi go tapa, agus bhí sí ina taispeántóir rialta ag salúin bhliantúla na Sochaí go dtí 1916. Taispeánfadh sí freisin ag Taispeántais Humourist agus Modernist ó 1913 go 1926, in éineacht le José de Almada Negreiros agus daoine eile. Bhí sí ar cheann de bheagán ealaíontóirí baineann dá ghlúin a d'eagraigh taispeántais aonair dá cuid oibre, i bpeantáil ola, i líníocht phinseal, i gouache nó i uiscechlór. Tugadh cuireadh di páirt a ghlacadh agus ba í an t-aon bhean a thaispeánann sa 2ú Taispeántas de Humorists, i 1913, agus i Taispeántas na "Cúig Neamhspleách" i 1923. I sochaí ina raibh fear i gceannas, meas a cuid ealaíontóirí ar Possoz mar chomhionann.