Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Ar éigean é féin a chothú tar éis titim eacnamaíoch a athar, le linn géarchéim eacnamaíoch náisiúnta, chuaigh Ibsen go Grimstad mar fhoghlaimeoir cógaisíochta. Anseo d'ullmhaigh sé é féin don ollscoil agus rinne sé triail as cineálacha éagsúla filíochta. Agus é ag déanamh staidéir, fuair sé féin tarraingthe go paiseanta isteach sna "orations Catiline", óráidí cáiliúla ag Cicero i gcoinne an questor Catiline tofa agus a chomhcheilg chun an pobal a chur as oifig. Roghnaigh Ibsen an conspirator seo mar ábhar dá iarracht tosaigh, ag críochnú "Catiline" i 1849. Léiríonn Ibsen sa réamhrá don dara heagrán (1875) go raibh sé spreagtha go mór ag staid pholaitiúil comhaimseartha na hEorpa, agus gur thacaigh sé leis an éirí amach Magyar
i gcoinne an impireacht Habsburg. Míníonn sé go raibh spéis ar leith aige i gcás Catiline, toisc go bhfuil ""beag samplaí de dhaoine stairiúla, a raibh a gcuimhne níos iomláine i seilbh a n-conquerors, ná Catiline"". Dá bhrí sin, is féidir Catiline a léamh mar cheann de na laochra trioblóideacha (agus trioblóideacha) Ibsen, in éineacht le Brand agus Gregers Werle.