Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Tugann sruth srutháin tairbhe agus rioscaí araon don tsochaí. Is bealach é an sreabhadh síos an sruth chun uisce a bhailiú le haghaidh stórála i mbarraí chun cumhacht a ghiniúint nó chun uisce a tharraingt. Cuidíonn sreabhadh an uisce le hiompar síos an sruth. Tá uasráta sruthshrutha ag sreabhadh uisce áirithe is féidir leis an gcainéal a chur san áireamh, agus is féidir é a ríomh. Má sháraíonn an sruth an ráta uasta seo, mar a tharlaíonn nuair a bhíonn méid iomarcach uisce i láthair sa sruth uisce, ní féidir leis an gcainéal an t-uisce go léir a shealbhú agus tarlaíonn tuile. An
Bhí tuile abhainn Mississippi 1993, an ceann is mó a taifeadadh riamh ar an abhainn, mar fhreagra ar thréimhse throm, fada báistí earraigh agus samhraidh. Rinne báistí luath an ithir a shásamh ar feadh níos mó ná 300,000 míle cearnach den roinn uisce uachtarach, ag laghdú go mór infiltration agus ag fágáil ithir le cumas stórála beag nó gan aon cheann. De réir mar a lean na báistí, líonadh an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla, an t-uisce a bhí ar an dromchla. Gan aon acmhainn eile chun uisce a choinneáil, cuireadh báistí breise ó na talún isteach i gcainéil fho-aibhneacha agus ansin go dtí an Mississippi. Ar feadh níos mó ná míosa, bhí an t-ualach iomlán uisce ó na céadta de na hionstraimí níos mó ná cumas cainéal Mississippi, rud a fhágann go scaipfeadh sé thar a chuid cóstaí ar phláinéid tuilte in aice láimhe. Sa chás go raibh na huiscí tuilte dúnadh go saorga trí chainéal innealtóireachta a bhí teoranta ag damí a tógadh agus nach raibh in ann titim ar chuid mhór den phláinéid tuilte, cuireadh na leibhéil tuilte níos airde fós.