Críochnaigh an abairt seo a leanas: Bhí Charlotte Paulsen ag plé go minic leis an mac céile nua a raibh imní orthu araon. Ní raibh ceannairí coimeádach a chuir ar ais go dtí a leagan den seanord i Vín i 1814 agus 1815 in ann na smaointe ar an daonnacht agus ar an réasúnachas soilsithe a scaipeadh ar fud na hEorpa le linn na 25 bliana roimhe sin ag arm réabhlóideach na Fraince agus genius riaracháin Napoleon. B'fhéidir gur aois Biedermeier a bhí sna 1830idí, ach ba é seo deich mbliana an "Vormärz" freisin.
Tháinig tonn agóide ar fud na Gearmáine i ndiaidh athrú réime i bPáras i 1830. Chuir Julius Lorentzen feasacht nua ar smaointe agus ar smaointe daonlathacha in Charlotte Paulsen. Chlúdaigh a ndíospóireachtaí Theolaíocht, Fealsúnacht agus forbairtí comhaimseartha. Ach ansin d'éag Lorentzen óg, i 1837. Ghlac Christian agus Charlotte Paulsen iníon anois, Marie Paulsen, agus ghlac Charlotte le hoideachas a dara iníon leis an dian a chuir sí i bhfeidhm ar oideachas Elisabeth. Taobh amuigh den teach, bhí mná a bhí ciontaithe go polaitiúil ag dul i ngleic le agóidí sibhialta agus na cláir le haghaidh athchóirithe liobrálacha a bhí ag teacht chun cinn anois, mar aon le héilimh ar chearta daonlathacha do shaoránaigh, lena n-áirítear mná. Bhraith Elisabeth Paulsen freisin go raibh brú uirthi "níos mó a dhéanamh". Ina dhiaidh sin, shocraigh sí an "Weiblichen Verein für Armen- und Krankenpflege" ("Cumann na mBan le haghaidh Cúram na Bochta agus na bPríobháide") a bhí bunaithe i Hamburg ag an Amalie Sieveking formidably fuinniúil i 1832, mar fhreagra ar an Eipidéim Cholera na bliana sin. Mar sin féin, dhiúltaigh Sieveking a cuid cur chuige, ag lorg Paulsen ró-fhíor-smaoineoir. Bhí sé ag grádh le Sieveking go fiú má bhí mothúcháin onóracha, daonnachtacha agus réasúnacha Paulsen, ní raibh an chuma orthu go raibh siad Críostaí go mór.