Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tháinig defeat India i gCogadh na Síne-India mar shoc tromchúiseach i gcomparáid lena n-aspirations agus aitheantas domhanda. Chuir na hoimhdeachtaí ar scála mór agus na hathruithe míleata buille mór ar a muinín féin agus ar a bród. Bhí sé de dhualgas ar an India dul i dtreo an iarthair chun tacaíocht mhíleata agus polaitiúil a fháil. Tar éis an choimhlint leis an tSín, chuaigh an India i mbun dhá chogadh leis an Phacastáin agus chuaigh sí isteach i dtréimhse éagobhsaíochta pholaitiúil, stagnation eacnamaíoch, easpa bia agus dálaí beagnach ocrais. Laghdaíodh ról na hIndia san UN a tháinig mar thoradh ar a íomhá agus ar chinneadh intinn ag ceannaireacht pholaitiúil iar-Nehru chun próifíl íseal a ghlacadh ag na Náisiúin Aontaithe agus gan labhairt ach ar leasanna ríthábhachtacha na hIndia. Cuireadh an t-athrú polasaí seo i bhfeidhm le linn díospóireachta 1965 ar Chasmír sa Chomhairle Slándála nuair a chuaigh Aire Gnóthaí Eachtracha na hIndia Swaran Singh amach as an seisiún go suntasach mar fhreagra ar theanga neamh-mheasmhach Zulfikar Ali Bhutto, Aire Gnóthaí Eachtracha na Pacastáine. Ina leabhar "Ról Athraitheach na hIndia sna Náisiúin Aontaithe" léiríonn Stanley Kochanek conas 'a tháinig an déthaobhachas mar phrionsabal treorach ar bheartas eachtrach na hIndia', ag cur na Náisiúin Aontaithe ar 'chúrsa chun teagmháil den sórt sin a chothabháil' amháin. Ina theannta sin, tháinig tacaíocht an Aontais Shóivéadaigh i bhfad níos tábhachtaí ná Comhairle Slándála na Náisiún Aontaithe mall agus neamhchinnteach nuair a fuair an India a chuid
an bua straitéiseach is mó trí bhua a chur ar an tSín i gCogadh 1967 agus ag briseadh na Pacastáine ina dhá cheann agus ag déanamh Bhanglaidéis neamhspleách i 1971.