Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ag an am céanna, d'oibrigh na mórchumhachtaí Eorpacha go léir chun tionchar na Rúise a chur faoi dhroch-bhéal san Oirdheisceart na hEorpa, a bhí an ceann is láidre sa Mhontainéagró. Ag aithne a bheith aige ar stádas a mhuintir, dhiúltaigh Danilo comhréiteach a dhéanamh ar cheannasacht Mhontainéagró ag seachaint an brú ó na hEorpaigh. Ag an am céanna, ní raibh an Rúis in ann cabhair a thabhairt do Mhontainéagró tar éis dó a bheith buailte i gCogadh na Crimé i 1854. Sa tréimhse ina dhiaidh sin
Ní raibh neart leordhóthanach ag ionadaithe rialtais na Rúise ag Comhdháil Pháras i 1856 chun tacú le héilimh Chontae Ghorta ar neamhspleáchas agus leathnú críochach. Mar sin féin, d'fhreagair rialtas na Rúise ar mheabhrán Danilo "go bhfuil rialtas na Rúise aitheanta i gcónaí neamhspleáchas Mhontainéagró agus go ndéanfaidh sé sin i gcónaí is cuma cén seasamh atá ag mórchumhachtaí eile". Le linn an turais go dtí an Dara Impireacht na Fraince, fuair Danilo roinnt cabhrach airgeadais (200,000 francs in aghaidh na bliana) ón bhFrainc, ag súil go gcuirfeadh an Fhrainc aitheantas foirmiúil ar cheannasacht Mhontainéagró. Ar an gcaoi chéanna, bhí Napoleon III ag súil go gcuirfeadh sé seo Mhontainéagró níos gaire do thionchar na Fraince ar chostas na Rúise. Fuair an gníomh seo de Danilo go leor naimhde, ós rud é go raibh sé le feiceáil ag go leor Montenegrinians tionchair mar thrádáil ar an Rúis.