Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Tugann láithreacht dé-ocsaíd charbóin ar an dromchla le fios go bhféadfadh atmaisféar seasúnach CO2 a bheith ag Titania, cosúil le Callisto, ghealach Jovian. Ní dócha go mbeadh gáis eile, cosúil le nítrigin nó meitéin, i láthair, toisc nach bhféadfadh dlús lag Titania cosc a chur orthu éalú isteach sa spás. Ag an teocht uasta is féidir a bhaint amach le linn solstice samhraidh Titania (89 K), is é brú gaile dé-ocsaíd charbóin thart ar 300 μPa (3 nbar). Ar 8 Meán Fómhair, 2001, chuir Titania réalta geal (HIP 106829) le mórthimpeall infheicthe de 7.2 i bhfolach; bhí sé seo ina dheis chun trastomhas agus ephemeris Titania a scagadh, agus chun aon atmaisféar atá ann a bhrath. Níor nocht na sonraí aon atmaisféar le brú dromchla 1 <unk> 2 mPa (10 <unk> 20 nbar); má tá sé ann, ní mór dó a bheith i bhfad níos tanaí ná Triton nó Pluto. Tá an teorainn uachtarach seo fós roinnt uaireanta níos airde ná an brú uasteorann is mó is féidir a bhaineann le dé-ocsaíd charbóin, rud a chiallaíonn nach gcuireann na tomhais aon srianta ar pharaiméadair an atmaisféir. Ós rud é go bhfuil brú gaile CO2 mar fheidhm chrua den teocht, d'fhéadfadh go dtiocfadh seo le carbóin dé-ocsaíd a charnadh i réigiúin íseal-latitude Titania, áit ar féidir leis a bheith ann go seasmhach ar pataí ard albedo agus réigiúin scáthaithe den dromchla i bhfoirm oighear. Le linn an tsamhraidh, nuair a shroicheann teocht na bpólacha chomh hard le 85<unk>90 K, sublimates dé-ocsaíd charbóin agus imirceann sé chuig an bpóal os coinne agus chuig na réigiúin equatorial, rud a fhágann gur cineál timthriall carbóin é. Is féidir leis an oighear dé-ocsaíd charbóin a bhailíodh a bhaint as gaistí fuar trí pháirtnéil maighnéatasacha, a sputterann sé ón dromchla. Meastar gur chaill Titania méid suntasach dé-ocsaíd charbóin ó bunaíodh é 4.6 billiún bliain ó shin.  Ceist: Cén cineál timthriall a tharlaíonn i rith an tsamhraidh?
carbóin