Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Téarma: Is ábhair éigeantacha iad Béarla agus an Danmhairg i gcuraclam na scoile. Tuigtear agus labhraítear an Béarla go forleathan, agus tá eolas bunúsach go measartha ar an Danmhairg coitianta go príomha i measc na glúine níos sine. Is é an pholainnis a labhraíonn an pobal polacach áitiúil (an mhionlach is mó in Éirinn) den chuid is mó, agus labhraítear an Danmhairg ar bhealach a dtuigtear go mór do na Suaineach agus do na hIoruaigh - is minic a thugtar scandinavíska air (i.e. Scandinavian) in Éirinn. In ionad ainmneacha teaghlaigh a úsáid, mar is gnách i bhformhór na náisiún san Iarthar, is gnách go bhfuil sloinnmneacha patrónimacha nó matronimacha ag na hIoslaigh, agus is gnách go mbíonn na hainmneacha patrónimacha i bhfeidhm. Tá na hainmneacha teaghlaigh patrónimacha bunaithe ar an gcéad ainm an athar, agus tá na hainmneacha matronimacha bunaithe ar an gcéad ainm an mháthar. Tarlaíonn na hainmneacha seo i ndiaidh ainm an duine, mar shampla Elísabet Jónsdóttir ("Elísabet, iníon Jón" (Jón, an t-athair)) nó Ólafur Katrínarson ("Ólafur, mac Katrín" (Katrín an mháthair)). Dá bhrí sin, tagraíonn Éireannaigh dá chéile lena n-ainm féin, agus tá an t-eolaire teileafóin Éireannach liostaithe go aibítreach de réir an chéad ainm seachas de réir an sloinne. Ní mór do gach ainm nua a bheith faofa ag Coiste Ainmniúcháin na hIoslainne.  Ceist: Sa t-ainm Elisabet Jonsdottir, cén chuid atá ainmnithe ar an athair?
Jón