Críochnaigh an abairt seo a leanas: Dá bhrí sin ag tús 1918 bhí siad níos mó ná a n-ionsaitheoirí san iarthar agus bhí siad cinnte ionsaí a dhéanamh chun bua a bhaint amach. Glacadh le togra Kuhl chun ionsaí a dhéanamh ar na iarnróid ríthábhachtacha na Breataine i Flanders, ach agus iad ag fanacht go dtiocfadh an talamh tirim ann, i mí an Mhárta 1918 bhris siad tríd an bhfronta theas na Breataine in aice le
Cambrai, ag baint úsáide as trúpaí ó na dhá arm ar an taobh theas de Ghrúpa Arm Rupprecht. Bhí an rath a bhí acu chomh mór sin gur leathnaigh siad an t-ionsaí, ach níor éirigh leo arm na Fraince agus na Breataine a scaradh agus acmhainní a bhí beartaithe do Flanders a ídiú. Nuair a rinne siad ionsaí ann, bhris siad trí línte na Breataine agus na Portaingéile, ach stopadh iad roimh a gcuspóir straitéiseach. Chun cúlchistí na gcomhghuaillithe a dhraenáil ó Flanders, d'athraigh na Gearmánaigh treo chun na Fraince a bhualadh sa deisceart, agus arís eile a gcuid línte a shárú, ach gan a gcuid toil chun seasamh a bhriseadh. Bhí na Gearmánaigh ar tí ionsaí a dhéanamh arís i Flanders mar sin bhí Kuhl, Rupprecht agus a gceannasaigh airteilíneachta ag cruinniú le Ludendorff chun na pleananna don barrage oscailte a thabhairt chun críche nuair a d'fhoghlaim siad ar an teileafón go raibh ionsaí comhpháirteach na Fraince agus na Meiriceánach tar éis taobh na Gearmáine a scriosadh sa deisceart. Mar a scríobh Rupprecht ina dhiagnóis "gan amhras tá muid tar éis an pointe is airde a bhaint amach i mbliana". Thuig siad go léir nach raibh na hacmhainní acu chun leanúint lena n-ionsaithe, mar sin chuaigh siad ar an gcosaint.