Cé go raibh Isaac Newton ag bunú a fhisice ar am agus spás iomlán, lean sé prionsabal réalachta Galileo Galilei ag athdhéanamh é go beacht le haghaidh córais mheicniúla. Is féidir é seo a rá mar: a mhéid a bhaineann le dlíthe na meicniúlachta, tá gach breathnóir i ngluaiseacht inertial chomh pribhléidithe, agus ní féidir aon stát tairiscint is fearr a chur i leith aon breathnóir inertial ar leith. Mar sin féin, maidir le teoiric leictreamaighnéadach agus leictreadainamic, i rith an 19ú haois, glacadh go forleathan le teoiric tonn an tsolais mar chontúirt de "meán solais" nó éitear Luminiferous, an teoiric a shroich a fhoirm is forleithne i saothar James Clerk Maxwell. De réir teoiric Maxwell, leathnaíonn gach feiniméan optúil agus leictreach tríd sin, rud a mhol sé gur chóir go mbeadh sé indéiteach go mbeadh sé indéanta an ghluaiseacht éitheara a chinneadh go turgnamhach.
gach feiniméan optúil agus leictreach scaipeadh tríd an meán sin, a mhol go mbeadh sé indéanta a chinneadh go turgnamhach gluaiseacht i ndáil leis an éitear