Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Cé go ndéantar míorúiltí nádúrtha a cheiliúradh sna Salm agus i Leabhar Iób, tháinig léargas na fiadhúlra san ealaín níos forleithne sna 1800í, go háirithe i saothair an ghluaiseachta Rómhánach. D'fhéach ealaíontóirí na Breataine John Constable agus J. M. W. Turner ar áilleacht an domhain nádúrtha a ghabháil ina bpictiúir. Roimhe sin, bhí pictiúir den chuid is mó de radharcanna reiligiúnacha nó de dhaoine. Chuir William Wordsworth a chuid filíochta síos ar an bhfreagracht a bhaineann leis an domhan nádúrtha, a bhí le feiceáil roimhe seo mar áit bhagairt. Bhí an luach a bhí ar an dúlra ag éirí níos mó ina ghné de chultúr an Iarthair. Chéalaigh an ghluaiseacht ealaíne seo freisin leis an ghluaiseacht Trasnaithe sa domhan an Iarthair. Baineann smaoineamh coitianta clasaiceach ar ealaín álainn leis an bhfocal mimesis, an aithris ar an dúlra. Chomh maith leis sin i réimse na smaointe faoi áilleacht sa nádúr is é go bhfuil an foirfe faoi deara trí fhoirmeacha matamaiticiúla foirfe agus níos ginearálta trí patrún sa nádúr. Mar a scríobhann David Rothenburg, "Is é an álainn fréamh na heolaíochta agus sprioc na healaíona, an fhéidearthacht is airde is féidir leis an gcine daonna a fheiceáil riamh".  Ceist: Cén cultúr a chuireann luach ar an dúlra?
An Iarthar