Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Sliocht: Aithníodh asthma san Éigipt ársa agus déantar é a chóireáil trí mheascán incense ar a dtugtar kyphi a ól. Ainmníodh é go hoifigiúil mar fhadhb análaithe sonrach ag Hippocrates thart ar 450 RC, leis an bhfocal Gréagach le haghaidh "panting" mar bhunús dár n-ainm nua-aimseartha. Sa bhliain 200 RC, chreidtear go raibh baint ag na mothúcháin leis ar a laghad go páirteach. Sa 12ú haois scríobh an dochtúir-philosóifí Giúdach Maimonides plé ar asthma san Araibis, bunaithe go páirteach ar fhoinsí Araibis, ina ndearna sé plé ar na hairíonna, mhol sé modhanna éagsúla aiste bia agus cóireála eile, agus chuir sé béim ar thábhacht an aer aeráide agus an aeir ghlan.Sa bhliain 1873, rinne ceann de na chéad pháipéir sa leigheas nua-aimseartha ar an ábhar iarracht paiteofiseolaíocht an ghalair a mhíniú agus tháinig ceann amháin i 1872, ar an gconclúid gur féidir asthma a leigheas trí na cnámha a rubáil leis an chloroform liniment. I measc an chóireála leighis sa bhliain 1880 bhí dáileoga intravenous de dhruga ar a dtugtar pilocarpine. Sa bhliain 1886, rinne F. H. Bosworth teoiric maidir le nasc idir asthma agus fiabhras féar. Tugadh tagairt don chéad uair do epinephrine i gcóireáil asthma i 1905. Thosaigh corticosteroids ó bhéal a úsáid le haghaidh an choinníoll seo sna 1950idí agus tháinig corticosteroids steirióideacha agus agonist béite roghnach gearrghníomhach i bhfeidhm go forleathan sna 1960idí.Cás suntasach agus dea-dheimhnithe sa 19ú haois ba é Theodore Roosevelt óg (1858<unk>1919). Ag an am sin, ní raibh aon chóireáil éifeachtach ann. Bhí óige Roosevelt i gcodarsnacht mhór ag a shláinte dhorcha a bhí bainteach go páirteach lena asthma. Bhí ionsaithe asthma oíche athfhillteach aige a d'fhág go raibh sé ag fulaingt go bás, rud a chuir eagla ar an buachaill agus ar a thuismitheoirí. I rith na 1930idí go dtí na 1950idí, bhí asthma ar eolas mar cheann de na seacht ghalair síceasómatacha "sainte". Meastar go raibh a chúis síceolaíoch, agus go minic bhí cóireáil bunaithe ar shíceanailís agus leigheasanna labhairt eile. Ós rud é go léirigh na síceanailísithe seo an wheezing asthmatic mar ghlao faoi chois an linbh dá mháthair, mheas siad go raibh cóireáil an dúlagar tábhachtach go háirithe do dhaoine aonair a raibh asthma orthu.  Ceist: cén grúpa daoine a tugadh tosaíocht dóibh le haghaidh cóireála dúlagar le linn na 1930idí go 1950idí
daoine a bhfuil asthma orthu