Bhí na hairíonna bithcheimiceacha na n-idirghníomhaíochtaí antigen-antibody-binding scrúdaithe níos mionsonraithe ag John Marrack ag deireadh na 1930idí. An chéad dul chun cinn mór eile a bhí sna 1940idí, nuair a dhearbhaigh Linus Pauling an teoiric glas-agus-clé a mhol Ehrlich trí a thaispeáint go raibh na hidirghníomhaíochtaí idir frith-aigéid agus frith-aigéid ag brath níos mó ar a gcruth ná ar a gcomhdhéanamh ceimiceach. I 1948, fuair Astrid Fagreaus amach go raibh cealla B, i bhfoirm cealla plasma, freagrach as frith-aigéid a ghiniúint. Díríodh obair bhreise ar shainmhíniú struchtúir na frith-aigéidí.
a charachtarú struchtúir na bpróitéiní frithchomhlachta.