Críochnaigh an abairt seo a leanas:
Rialú na Fraince ar an Ailgéir, bunaíodh bonn san Afraic, thosaigh sé ag glacadh Indochina, agus d'oscail sé trádáil leis an tSín. D'éirigh sé le cuideachta na Fraince Canáil Suez a thógáil, rud nach bhféadfadh an Bhreatain a stopadh. San Eoraip, áfach, theip ar Napoleon arís agus arís eile. Níor thug cogadh na Crimea de 1854<unk>1856 aon ghnóthachain. D'éascaigh cogadh leis an Ostair i 1859 aontacht na hIodáile, agus tugadh duais do Napoleon le Savoy agus Nice a cheangal. Bhí na Breataine buartha as a idirghabháil sa tSiria i 1860/61. Chuir sé fearg ar na Caitlicigh a bhí imníoch mar gheall ar a chóireáil throm ar an bPápa, ansin d'athraigh sé é féin agus chuir sé fearg ar na liobrálaithe frith-chléireach sa bhaile agus ar a chomhghuaillithe na hIodáile roimhe seo. Laghdaigh sé na taraifí, rud a chabhraigh san fhadtéarma ach sa ghearrthéarma rinne úinéirí eastáit mhóra agus na tionscalóirí teicstíle agus iarann feargach, agus oibrithe imníoch a threorú chun eagraíocht a dhéanamh. Tháinig rudaí níos measa sna 1860idí nuair a chaill Napoleon beagnach i gcogadh leis na Stáit Aontaithe i 1862, agus bhí tubaiste iomlán ag a idirghabháil Mheicsiceo i 1861-1867. Sa deireadh, chuaigh sé i gcogadh leis an bPrúis i 1870 nuair a bhí sé ró-dhéanach chun aonú na Gearmáine go léir a stopadh, seachas an Ostair, faoi cheannaireacht na Prúise. Bhí Napoleon tar éis gach duine a dhíspreagadh; tar éis dó a bheith ag teip ar chomhghuaillíocht leis an Ostair agus leis an Iodáil, ní raibh aon chomhghuaillithe ag an bhFrainc agus bhí sé roinnte go géar sa bhaile. Fuair sé bua tubaisteach ar an bpáirc, agus chaill sé Alsace agus Lorraine. A. J. P. Taylor is blunt: "bhris sé an Fhrainc mar chumhacht mhór".