Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Le linn na mblianta céanna bhí sé ag freastal ar salún Bertins, in éineacht le príomh-scríbhneoirí agus ealaíontóirí na huaire (tá léargas aige ar phortait de Victor Hugo fós ann). Rinne sé dhá frescoes don salon seo, a scriosadh i 1854. Tar éis Réabhlóid 1848
D'éirigh Mottez ar aghaidh go dtí an Ríocht Aontaithe, áit a d'eisigh sé roinnt portráidí de shaibhreas agus de phearsantachtaí na Breataine agus den aire ar dídeanaithe François Guizot, a cuireadh i láthair i salúin na hAcadéime Ríoga. Bhí sé ina phictiúróir den scoth ar feadh a ghairm bheatha agus ba é sin a bhí ag gabháil leis go príomha sna blianta deiridh dá ghairm bheatha. D'fhill sé go dtí an Fhrainc i 1853 agus d'oibrigh sé le Delacroix ag an Église Saint-Sulpice, ag tús na 1860idí, áit a léirigh a gcuid stíleanna an-agóide go soiléir an streachailt idir na radhairc nua-chlasaiceacha agus rómánsúla. Shíl Maurice Denis go raibh na frescóirí seo ag St-Sulpice ( "Saint Martin" eile) mar "neamhchuimhneach". Dearbhaigh sé na fuinneoga gloine staite ag an église Saint-Maurice de Lille.