Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: I measc na mbreathnóireachtaí taifeadta is luaithe a rinneadh riamh trí theileascóp, tá pointí plódaithe i líníochtaí Galileo an 28 Nollaig 1612 agus an 27 Eanáir 1613 a chomhlíonann an rud atá ar eolas anois mar shuíomh Neptune. Ar an dá ócáid, is cosúil go ndearna Galileo Neiptiún a mheabhrú mar réalta seasta nuair a bhí sé le feiceáil go dlúth i gcomhtháthú le Júpiter sa spéir oíche; dá bhrí sin, ní chreidtear go bhfuair sé Neiptiún. Ag a chéad bhreathnú i mí na Nollag 1612, bhí Neptune beagnach seasmhach sa spéir toisc go raibh sé díreach tar éis dul ar ais an lá sin. Cruthaítear an ghluaiseacht chúlghabhálaithe le feiceáil seo nuair a thógann orbit an Domhain é thar phláinéid sheachtrach. Toisc nach raibh ach Neptune ag tosú ar a timthriall bliantúil ar ais, bhí gluaiseacht an phláinéid ró-bheag le braithleach beag Galileo a bhrath. I mí Iúil 2009, d'fhógair David Jamieson, fisiceoir Ollscoil Melbourne, fianaise nua a thugann le tuiscint go raibh a fhios ag Galileo ar a laghad go raibh an "réalta" a bhreathnaigh sé ag bogadh i gcomparáid leis na réaltaí seasta. I 1821, d'fhoilsigh Alexis Bouvard táblaí réalteolaíocha de chiorcal Uranus, comharsa Neptune. Léirigh breathnuithe ina dhiaidh sin difríochtaí suntasacha ó na táblaí, rud a thug ar Bouvard tuairimíocht a dhéanamh go raibh comhlacht anaithnid ag cur isteach ar an orbit trí idirghníomhaíocht thromchúiseacha. Sa bhliain 1843, thosaigh John Couch Adams ag obair ar orbit Úránas ag baint úsáide as na sonraí a bhí aige. Tríd stiúrthóir Observatory Cambridge James Challis, d'iarr sé sonraí breise ó Sir George Airy, an Astronomer Royal, a sholáthraigh é i mí Feabhra 1844. Lean Adams ar aghaidh ag obair i 1845<unk>46 agus tháirg sé roinnt meastacháin éagsúla ar phláinéid nua.  Ceist: Cén uair a chuir Sir George Airy na sonraí breise ar fáil?
Feabhra 1844