Críochnaigh an abairt seo a leanas: Tar éis titim an Chomhdhuine Pholainnis-Lithuanaigh i 1795, cuireadh an chuid is mó de Liotuáin isteach sa Impireacht na Rúise. Chuir tús na tionsclaíochta agus na talmhaíochta tráchtála bunaithe ar athchóirithe Stolypin, chomh maith le deireadh a chur leis an serfdom i 1861, saor na feirmeoirí agus iad a thiontú ina mbaothair imirceacha. An brú a bhaineann le tionsclaíocht, toirmeasc ar phreas na Liotuáine,
Chuir míshástacht ghinearálta, brú ar shaoirse reiligiúnach agus bochtaineacht go leor Liotuánaigh, go háirithe tar éis an ghorta i 1867-1868, chun imeacht ó Impireacht na Rúise go dtí na Stáit Aontaithe ag leanúint go dtí an Chéad Chogadh Domhanda. Lean an imirce ar aghaidh in ainneoin iarrachtaí na Tsarist an teorainn a rialú agus caillteanas drasta den daonra sin a chosc. Ós rud é nach raibh an Liotuáin mar thír ann ag an am, taifeadadh na daoine a tháinig chuig na Stáit Aontaithe mar Pholainnis, Gearmáinis nó Rúisis; ina theannta sin, mar gheall ar thoirmeasc teanga sa Liotuáin agus forleithne na teanga Pholainnis ag an am sin, ní raibh a n-ainmneacha Liotuáineacha trasscríobh ar an mbealach céanna a bheadh siad inniu. Mar thoradh air sin, níl faisnéis ar fáil faoi inimirce na Liotuáine roimh 1899 toisc nach raibh na Liotuáineacha a tháinig isteach cláraithe mar Liotuáineacha. Níor thosaigh na hinimircigh go dtí na Stáit Aontaithe a thaifeadadh mar Liotuáinigh ach tar éis 1918, nuair a bhunaigh an Liotuáin a neamhspleáchas. D'éirigh leis an gcéad tonn inimircigh Liotuáineacha seo go dtí na Stáit Aontaithe nuair a rith Comhdháil na Stát Aontaithe an tAcht um Chota Éigeandála i 1921, agus An tAcht Inimirce i 1924. Bhí sé mar aidhm ag an Acht Inimirce de 1924 srian a chur ar na hEorpachaigh Oirthear agus na hEorpachaigh Theas a thosaigh ag teacht isteach sa tír i líon mór ag tosú sna 1890idí.