Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Ní chuimhníodh ansin ar shuíomh na cathrach, agus níl Phalasarna le feiceáil i gcláir na Veinéise ach mar chathair chaillte. D'ath-aimsigh na taiscéalaithe Breataine Robert Pashley agus an Captaen T. A. B. Spratt an suíomh sa 19ú haois. Scríobh Spratt, den Royal Navy, i 1859 go raibh an calafort iarbhír ar an suíomh desolate 100 slat ón bhfarraige anois, agus go gcaithfidh an cósta farraige ársa a bheith tar éis ardú 24 troigh ar a laghad. D'fhormheas tochailt nua-aimseartha an breithiúnas seo, agus léirigh sé freisin go ndearnadh an chalafort a dhúnadh go tapa tar éis ionsaí na Rómhánach. Measann dátaithe radaíocarbóin algaí iontaise ar feadh an mharc ársa ar leibhéal na farraige ar na carraigeacha timpeall Phalasarna an t-athrú tobann ar leibhéal na farraige tráth éigin níos mó ná seacht gcéad bliain déag ó shin. Is dócha gur tharla an crith talún mór
agus tsunami an 21 Iúil AD 365, a rinne damáiste tubaisteach ar gach cósta den Mheánmhuir thoir agus a thaifeadadh ag Ammianus Marcellinus agus daoine eile. Tá an t-aigéad iascaigh ársa le dhá shraith céimeanna a bhí scriosta sna carraigeacha cósta in aice le bealach isteach an chalafoirt cracked sa leath, is dócha le linn an crith talún céanna.