Le titim na Fraince i 1940, le linn an Dara Cogadh Domhanda, tháinig Protectorate na Fraince sa Mharacó faoi dhlínse réimeas Vichy, a shuigh a chuid cónaitheoirí ginearálta féin. Ní raibh an sultán Muhammad V inclined dá mháistir nua. Cé nach raibh cumhacht aige de ghnáth, dhiúltaigh an sultán éilimh Vichy nuair a d'fhéadfadh sé, lena n-áirítear éilimh Vichy a dhiúltú i 1941 le reachtaíocht frith-Iúdaigh a rith, ag éileamh nach raibh siad ag luí le dlí na Maracó. Chuir Muhammad V fáilte roimh thuirlingthe na gComhghuaillithe i mí na Samhna 1942
i Maracó, ag diúltú treoracha Vichy chun a chúirt a bhogadh isteach sa tír. D'óstáil Muhammad V na ceannairí Comhghuaillithe Winston Churchill agus Franklin Delano Roosevelt ag Comhdháil Casablanca i mí Eanáir 1943, agus i rith na comhdhála sin mheall Churchill Roosevelt ar thuras taobh go Marrakesh. Spreag láithreacht na gcomhghuaillithe sa Mhorcó gluaiseachtaí náisiúnacha, a tugadh faoi pháirtí umbrella nua, "Hizb al-Istiqlāl" (Páirtí na Saoirse) i 1943. Mar sin féin, d'úsáid údaráis na Fraince Saor í achainí Istiqlal chuig na cumhachtaí Comhghuaillithe ag iarraidh tiomantas do neamhspleáchas iar-chogaidh na Maracó chun an Istiqlal a chur i bhfeidhm i 1944. Rinne na Fraince a cheannairí a scriosadh agus a ghabháil ar chúiseamh bréagach go raibh siad ag cabhrú leis an iarracht chogaidh na Gearmáine, ag spreagadh tonn taispeántais i gcathracha éagsúla a cuireadh faoi chois go foréigneach.