Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - I samhradh 1942, bhí éisteacht phríobháideach ag Grandi le Victor Emmanuel, áit a d'iarr sé air Mussolini a dhíothú agus armstis a shíniú leis na Comhghuaillithe sular scriosadh an réimeas Fascista ach a dúradh leis "creidim i do rí" agus "ceartú labhairt mar iriseoir amháin". Dúirt Grandi le Ciano go gcaithfidh an rí a bheith "crazy" agus / nó "senile" mar go raibh sé go hiomlán éighníomhach, ag diúltú gníomhú i gcoinne Mussolini. Ag deireadh 1942, chaill Libia na hIodáile. Le linn Oibríocht Anton an 9 Samhain 1942, bhí an chuid neamhghnóthaithe de na Fraince á n-ocáid ag fórsaí an Axis, rud a lig do Victor Emmanuel a fhógairt i óráid ar deireadh thiar go raibh Corsica agus Nice "saorsaithe". Go luath i 1943, scriosadh na deich rannán den "Arm na hIodáile sa Rúis" ("Armata Italiana sa Rúis", nó ARMIR) i ngníomh taobh i gCath Stalingrad. Faoi lár na bliana 1943, bhí na fórsaí Iodálacha deireanach sa Túinéis tar éis a thabhairt suas agus bhí an tSiciligh á glacadh ag na Comhghuaillithe
. Mar gheall ar easpa breosla chomh maith le roinnt caillteanais thromchúiseacha, chaith Cabhlach na hIodáile an chuid is mó den chogadh teoranta do chalafort. Mar thoradh air sin, ní "Mare Nostrum" na hIodáile é an Mhuir Mheánmhuir i ndáiríre. Cé go ndearna an tAerfhórsa go ginearálta níos fearr ná an tArm nó an Cabhlach, bhí easpa aerárthaí nua-aimseartha ann go seasta.