Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Tréimhse: Sa phróiseas chun a bheith saor ó údarás, is minic a fhágann sé go bhfuil mothúcháin gan dóchas againn (comparann sé an próiseas seo le daoine aonair naíonáin sa ghnáthchúrsa forbartha leanaí) nach laghdóidh go dtí go n-úsáidfimid ár'saoirse chun' agus go bhforbróimid cineál éigin athsholáthair ar an seanord. Mar sin féin, is é ionad coitianta chun "saoirse a dhéanamh" nó barántúlacht a fheidhmiú ná a bheith faoi réir córas údarásúil a athsholáthar an seanord le ceann eile a bhfuil cuma seachtrach difriúil air ach feidhm chéanna aige don duine aonair: chun neamhchinnteacht a dhíchur trí fhorordú cad atá le smaoineamh agus conas gníomhú. Déanann Fromm cur síos air seo mar phróiseas stairiúil diaicticticí ina bhfuil an staid bhunaidh mar an téis agus an t-eascú uaidh mar an antithesis. Ní dhéantar an tsintéis ach amháin nuair a bhíonn rud éigin tar éis an t-ord bunaidh a chur in ionad agus slándáil nua a sholáthar do dhaoine. Ní thugann Fromm le fios go mbeidh an córas nua ina fheabhsú go héigeantach. Go deimhin, tugann Fromm le fios nach gcuirfidh sé seo ach an timthriall gan deireadh saoirse diúltach a chuireann an tsochaí faoi.  Ceist: Cad a chaithfear a chur ar fáil do dhaoine d'fhonn comhcheangal a bhaint amach?
Tá rud éigin tar éis an t-ord bunaidh a chur in ionad agus slándáil nua a sholáthar do dhaoine