Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ní chríochnaíonn foréigean ach amháin le síniú comhaontaithe síochána agus go minic tá rátaí foréigean coiriúil agus teaghlaigh tar éis é a ardú ina dhiaidh sin. Níl ach dhá fhachtóir chun slándáil agus comhtháthú sóisialta na saoránach a bhaint amach ná dul i ngleic le saincheisteanna náisiúnta a d'fhág coinbhleacht nó a d'fhéadfadh coinbhleacht a spreagadh arís agus iarrachtaí a dhéanamh ar chumas slándála an stáit féin a fheabhsú. Is féidir leis an bpróiseas síochána féin a bheith ina chúis le neamhshlándáil de bharr go bhfágann díghníomhachú grúpaí armtha daoine armtha, eisiatacha sóisialta agus frustracha saor chun foréigean a leanúint go neamhfhoirmiúil. Is féidir le gníomhaithe neamhfhoirmiúla, chomh maith le tiománaithe réigiúnacha agus idirnáisiúnta neamhsheasmhachta, amhail coireacht eagraithe, gáinneáil drugaí agus gáinneáil neamhdhleathach airm, éagothroime a mhéadú. Tá a fhios go maith i Meiriceá Laidineach go bhfuil cumas na coireachta eagraithe údarás an stáit agus forfheidhmiú bunúsach an dlí a chur faoi dhúnadh. Sa Ghuatamala, tá díolúine ó phionós á soláthar mar chuid den phróiseas síochána ó 1996, tar éis
D'fhág an chogadh sibhialta 30 bliain, go raibh deis ag iar-chomhaltaí den fheiste slándála stáit atá i gceannas ar fhoréigean deiseanna nua a thabhairt do ghníomhaíocht choiriúil. Meicsiceo suffers leibhéil criticiúla de dhrochghníomhartha a bhaineann le drugaí a bhfuil mar thoradh air go bhfuil níos mó ná 10,000 gang killings i 2010, suas ó díreach faoi 6,600 i 2009; na gangs a rialú go minic níos mó acmhainní ná an stát. Tá sé ríthábhachtach caidreamh agus muinín idir an stát agus an tsochaí a thógáil chun dul i ngleic le foréigean den sórt sin.