Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Chuaigh an tsamhail geocentric isteach i réalteolaíocht agus fealsúnacht na Gréige ag pointe luatha; is féidir é a fháil sa fhealsúnacht réamh-Socratic. Sa 6ú haois RC, mhol Anaximander cósmolaíocht le Domhan cumhdaithe mar chuid de cholún (silindéar), a bhí ar airde i lár gach rud. Bhí an Ghrian, an Ghealach, agus na pláinéid ina n-olláin dofheicthe timpeall na Talún; trí na poll, d'fhéadfadh daoine tine i bhfolach a fheiceáil. Ag an am céanna, shíl Pythagoras go raibh an Domhan ina sphere (de réir breathnóireachtaí eclipses), ach ní ag an lár; chreid siad go raibh sé ag gluaiseacht timpeall tine nach bhfeictear. Níos déanaí cuireadh na tuairimí seo le chéile, mar sin shíl an chuid is mó de na Gréagaigh oideachasúla ón 4ú haois RC go raibh an Domhan ina sféar i lár na cruinne. Sa 4ú haois RC, scríobh beirt fhealsúnaithe Ghréagacha tionchair, Plato agus a mhic léinn Aristoteles, saothair bunaithe ar an tsamhail geocentric. De réir Plato, bhí an Domhan ar sphere, seasmhach i lár na cruinne. Rinneadh na réaltaí agus na pláinéid a iompar timpeall na Talún ar spéir nó ar chiorcail, socraithe san ord (ar an taobh amuigh ón lár): An Ghealach, an Ghrian, Véineas, Mearcair, Mars, Iúpatar, Satarn, réaltaí seasta, agus na réaltaí seasta suite ar an spéir shéimh. Ina chuid "Myth of Er", rannán den Phoblacht, déanann Platón cur síos ar an cosmos mar Spindle an Iarrachta, a fhreastalaíonn ar na Sirens agus a chasann na trí Fate. D'fhorbair Eudoxus de Cnidus, a d'oibrigh le Plato, míniú níos lú miotaseacha, níos matamaiticiúla ar ghluaiseacht na bpláinéid bunaithe ar ráiteas Plato ag rá gur féidir gach feiniméan sna flaithis a mhíniú le gluaiseacht ciorclach aonfhoirmeach. Rinne Aristóteles cur síos ar chóras Eudoxus.  Ceist: Cé a rinne an teoiric go bhfuil an talamh seasmhach?
Platón