Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Tá sé seo amhlaidh toisc go bhfuil an fuinneamh a scaoiltear i dtimpeallacht talún, agus dá bhrí sin a mhéid, comhréireach le limistéar na locht a bhriseann agus an titim strus. Dá bhrí sin, is mó an fad agus is mó an leithead den limistéar locht, is mó an méid a thagann as. Is iad na codanna is airde, brittle de chrua an Domhain, agus na sliseanna fionnuar de na plátaí teicteonacha atá ag titim síos isteach sa múnla te, na codanna amháin dár bplainéad is féidir le fuinneamh elastach a stóráil agus é a scaoileadh i bpríosanna lochtanna. Téann carraigeacha níos teo ná thart mar fhreagra ar strus; ní bhriseann siad le crith talún. Is ionann an t-uasmhéid a breathnaíodh de bhriseadh agus na lochtanna a mhapadh (a d'fhéadfadh a bhriseadh i bpriseadh amháin) agus thart. Is samplaí iad na crith talún in Alaska (1957), Chile (1960), agus Sumatra (2004), go léir i gcriosanna subduction. Is iad na sceimhlitheoirí is faide a tharlaíonn ar bhfreagraí le sleamhnán, cosúil leis an bhfreagra San Andreas (1857,
1906), is é an t-easnamh Anatolian Thuaidh sa Tuirc (1939), agus an Denali Fault in Alaska (2002), thart ar leath go trian chomh fada leis na fadanna ar feadh imeall plátaí subducting, agus iad siúd ar feadh easpaí gnáth fiú níos giorra.