Críochnaigh an abairt seo a leanas: I 1918, tar éis "Charge at Rarańcza", mar cheannasaí ar an 2ú Corps Cúnta Polainnis leis an Arm Ostair, bhris Haller tríd an líne tosaigh Austro-Rúiseach go dtí an Úcráin, áit ar aontaigh sé a chuid trúpaí le dífhostú Polainnis a d'fhág an arm Tsarist. Rinne sé agóid i gcoinne Chonradh Brest-Litovsk agus lean sé ar aghaidh ag troid leis na Rúiseacha lena II Brigade de na Léigiún Polainnis (níos déanaí, an 4ú agus an 5ú Rannóg Rifle den II Corps Polainnis). Faoi bhrú na nGearmáinise, a mheas, tar éis Shíocháin Brest-Litovsk, go raibh láithreacht thrúpaí Polainne san Úcráin mídhleathach, agus
i gcath idir na Polaigh agus na Gearmánaigh ag Kaniów (10 Bealtaine 1918, 2500 caillteanas) bhí a choirp iontráilte, agus d'éirigh leis an Briogáidire féin éalú go Moscó. Ina dhiaidh sin, ar bhealach Murmansk, tháinig sé go dtí an Fhrainc i mí Iúil 1918, áit a chruthaigh sé thar ceann Choiste Náisiúnta na Polainne an rud a bhí ar a dtugtar an tArm Gorm (ó dhath a éide Fhrainc, ar a dtugtar "Arm Haller"). Le cúpla mí ina dhiaidh sin, bheadh a chuid arm, a bhí i gcomhghuaillíocht leis an Entente, ag troid i gcoinne na Gearmáine. Sa bhliain 1919, ag ceann arm nua, tháinig sé go Polainn agus seoladh é chuig an fhréamh na hÚcráine. Sa bhliain 1920 ghlac Haller Pomerania agus chuaigh sé isteach i Danzig (Gdańsk) in ainm na Polainne, agus le linn Chogadh na Polainne-Sóivéadaí bhí sé i gceannas ar arm de dheonach. Bhí sé ina Ard-Imeastóir ar an Arm agus ina chomhalta den Chomhairle Chogaidh freisin.