Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Pasáiste: Mar gheall ar na heilimintí agus na stíleanna móra agus éagsúla de mhéile, "cuireann go leor míniúcháin atá ann fós [ar mhéile] orainn a bheith teoranta do múnlaí stílíochta ar leith, agus tá siad ró-eisiach". Dúirt Paul Narveson i 1984 nach raibh níos mó ná trí cheathrú de na hábhair mhéaloideacha imscrúdaithe go críochnúil. Bhí "patrúin minicíochta seasta agus inléite ar fud an 20ú haois", ag teacht arís agus arís eile "imeachtaí, go minic tréimhsiúla, ag gach leibhéal struchtúrach" agus "athchóirithe tréimhsí agus patrún tréimhsí". Bhí "meonanna níos éagsúla de acmhainní pitch a úsáideadh ná mar a bhí an cleachtas in aon tréimhse stairiúil eile de cheol an Iarthair" sna meonanna sa 20ú haois. Cé go raibh an scála diatonic á úsáid fós, tháinig an scála chromaitic "i bhfeidhm go forleathan". Thug ceoltóirí ról struchtúrtha freisin do "na gnéithe cáilíochta" a bhí roimhe seo " beagnach go heisiach i gcoimeád do throm agus do rithim". Deir Kliewer, "Is iad na heilimintí riachtanacha d'aon melodía ná fad, airde, agus cáilíocht (timbré), struchtúr, agus loudness. Cé gur féidir an t-amhrán céanna a aithint nuair a dhéantar é a imirt le réimse leathan timbres agus dinimice, d'fhéadfadh an dara ceann fós a bheith ina "eileamh ordú líneach"  Ceist: Cad a chonaic Kliewer mar na gnéithe is ríthábhachtach de mhéile?
fad, toinn, agus cáilíocht (timpeall), uigeacht, agus loudness