Críochnaigh an abairt seo a leanas:
Bhí Éirí Amach na dTuathanaigh ag rith le neart iomlán mar a tháinig muintir Shasana le chéile chun éirí as éagothroime Pharlaimint na Breataine agus a chuid fabhraí ar na ranganna níos saibhre. D'éirigh le William Courtenay, Ard-Easpag Canterbury, an eaglais agus an Pharlaimint araon a chasadh i gcoinne Wycliffe trí rá go bréagach go raibh a chuid scríbhinní agus a thionchar ag spreagadh na bhfeirmeoirí a bhí páirteach sa éirí amach. (Ba é John Ball, sagart eile, a bhí páirteach sa reibiliún agus a luaigh Wycliffe i gceann dá óráidí.) Thug fearg na hEaglaise agus na Parlaiminte i leith "eireaball" Wycliffe orthu Sínod Blackfriars a bhunú d'fhonn Wycliffe a bhaint as Oxford. Cé go ndearnadh moill ar an gComhdháil seo ar dtús mar gheall ar threascar talún a chreid Wycliffe féin gur siombail é de "breithiúnas Dé", thionóil sé arís sa deireadh. Ag an sionóid seo, luaitear scríbhinní Wycliffe (Bibleach agus eile) agus cáineadh iad mar easaontais. Mar thoradh ar an Sínod seo sa deireadh, d'ordaigh Rí Richard II go gcuirfí Wycliffe as Oxford, agus go gcuirfí i bpríosún gach duine a bhí ag teagasc nó ag scríobh i gcoinne na Caitliceachta.