Scríobh leanúint don mhír seo - Sna tríocha sé uair an chloig tar éis an toghcháin, maraíodh seacht mbliana déag daoine (de chuid is mó ag oifigigh póilíneachta ag iarraidh ord a choimeád nó idirghabháil i ndea-iomaithe foréigneacha) agus gortaíodh tríocha agus naoi go tromchúiseach, agus ionsaí nó dóitear caoga eaglais agus seacht gcúig ionad polaitiúil coimeádach. Chreid an ceart go daingean, ar gach leibhéal, go n-éireodh leo. Beagnach láithreach tar éis na dtorthaí a bheith ar eolas, d'iarr grúpa monarchists ar Robles coup a threorú ach dhiúltaigh sé. D'iarr sé, áfach, ar an bpríomh-aire Manuel Portela Valladares stádas cogaidh a dhearbhú sula ndeachaigh na mais réabhlóideach isteach sna sráideanna. Tháinig Franco i dteagmháil le Valladares freisin chun moladh a dhéanamh maidir le dearbhú an dlí mhíleata agus an t-arm a ghairm amach. Ní iarracht cúit a bhí i gceist ach "ghníomh póilíní" níos mó cosúil le Asturias
, mar a chreid Franco go bhféadfadh an timpeallacht iar-roghnach a bheith foréigneach agus bhí sé ag iarraidh an bagairt chlé a mheastar a shárú. D'éirigh Valladares as, fiú sula bhféadfaí rialtas nua a fhoirmiú. Mar sin féin, ní raibh an Fronta Poblach, a bhí cruthaithe mar uirlis toghcháin éifeachtach, i rialtas Fronta Poblach. Ní raibh Largo Caballero agus eilimintí eile den chlé polaitiúil réidh le bheith ag obair leis na poblachtaigh, cé gur aontaigh siad tacú le cuid mhór de na hathchóirithe molta. Tugadh cuireadh do Manuel Azaña Díaz rialtas a fhoirmiú sula raibh an próiseas toghcháin críochnaithe, agus ba mhaith leis Zamora a athsholáthar go gairid mar uachtarán, ag baint leasa as bearna bunreachtúil: cheadaigh an Bunreacht do na Cortes an tUachtarán a bhaint as oifig tar éis dhá scriosadh luath, agus cé go raibh údar maith leis an gcéad scrios (1933) go páirteach mar gheall ar chomhlíonadh misean Bunreachtúil an chéad reachtóra, ba iarracht simplí é an dara ceann toghcháin luath a spreagadh.