Críochnaigh an abairt seo a leanas: Rinne Longstreet ranníocaíochtaí suntasacha le roinnt buachaillí tábhachtacha Comhtháthaithe, den chuid is mó san Eastern Theater mar cheann de phríomh-fhoireann Robert E. Lee in Arm Thuaisceart Virginia. Rinne sé go dona ag
D'éirigh le Seacht Píon trína chuid fir a mharcáil go mícheart síos an bóthar mícheart, rud a fhágann go dtiocfadh siad go déanach, ach bhí ról tábhachtach aige i rath na Cónaidhme sna Cathanna Seacht Laethanta i samhradh 1862, áit ar chabhraigh sé le maoirseacht a dhéanamh ar ionsaithe arís agus arís eile a thiomáin arm an Aontais ar shiúl ó phríomhchathair na Cónaidhme Richmond. Bhí Longstreet i gceannas ar ionsaí frith-ionsaithe tubaisteach a chuir arm an Aontais ar aghaidh ag an Dara Bull Run i mí Lúnasa. Chaith a chuid fir a gcuid talún i róil chosanta ag Antietam agus Fredericksburg. Níor ghlac sé páirt sa bhuaimh Chónaidhmeach ag Chancellorsville, mar a bhí sé féin agus an chuid is mó dá shaighdiúirí dícheangailte ar an Mhurchúis Suffolk. Ba é an tseirbhís is conspóideacha a bhí ag Longstreet ag Cath Gettysburg i mí Iúil 1863, áit ar dhiúltaigh sé go hoscailte don Ghinearál Lee maidir leis na tacticí a bhí le húsáid agus rinne sé maoirseacht ar roinnt ionsaithe neamhthógtha ar fhórsaí an Aontais. Ina dhiaidh sin, cuireadh Longstreet, ar a iarraidh féin, chuig an Amharclann an Iarthair chun troid faoi Braxton Bragg, áit a sheol a chuid trúpaí ionsaí ferocious ar línte an Aontais ag Chickamauga a thug an lá. Ina dhiaidh sin, mar thoradh ar a fheidhmíocht i gceannas leath-uathrialach le linn Feachtas Knoxville, cailleadh an Choinbhinsiúin. Bhí ról lárnach ag Longstreet i go leor coimhlintí i measc ginearálaithe na Cónaidhme. Ní raibh siad sásta freastal faoi Bragg, cuireadh Longstreet agus a chuid fir ar ais go Lee. D'ordaigh sé trúpaí go hábalta le linn Cath na Fiáin i 1864, áit a ndearnadh dó a ghortú go tromchúiseach ag tine cairde. D'fhill sé ar an réimse ina dhiaidh sin, ag freastal faoi Lee i gCúige Petersburg agus i gCumhacht Appomattox.