Críochnaigh an abairt seo a leanas: D'fhill sé go Sasana i 1642, agus d'fhóin sé ar feadh tamaill bheag san arm parlaiminteach, áit a raibh sé i gceannas ar thrúpa capall a athar tinn. I mí Aibreáin 1643, tar éis bháis a athar, d'imigh sé go dtí an rí in Oxford. Anois Iarla Peterborough, chuaigh sé leis na Cavaliers agus throid sé ag cathanna Bristol, Gloucester agus
Newbury i 1643. Ag Newbury, gortaíodh é sa lámh agus sa thigh, agus lámhaíodh a chapaill faoina bhun. I gceannas ar ríchimint a tógadh ar a chostas féin d'fhóin sé san iarthar le linn an tsamhraidh agus an gheimhridh seo a leanas, ag Droichead Cropredy agus ag Lostwithiel i 1644. Timpeall Nollaig 1644, phós sé Lady Penelope O'Brien (an t-aon iníon den 5ú Iarla Thomond) agus bhí beirt iníonacha acu. Bhí sé sa Fhrainc le linn chéimeanna níos déanaí an streachailt. Sa bhliain 1646, d'fhill sé go Sasana agus d'fhás sé chun a chuid oidhreachta a chomhlánú. Chuir agallamh príobháideach le Charles I agus é ag dul trí Ampthill go Hampton Court, i samhradh 1647, spreag sé iarracht deireanach a dhéanamh thar ceann an rí, agus i mí Iúil 1648 aontaigh sé le George Villiers, 2ú Diúc Buckingham agus Henry Rich, 1ú Iarla na hÍsiltíre chun an caighdeán ríoga a ardú ag Dorking. Ba é an plean Reigate a ghabháil, ach nuair a bhí sé seo dífhostaithe, thiomáin na ceannairí ar ais go Kingston, agus scaip na fórsaí parlaiminteacha iad i gcomharsanacht Harrow sa deireadh (7 Iúil). Bhí Mordaunt gortaithe go tromchúiseach, ach d'éalaigh sé go Antwerp, agus sa bhliain ina dhiaidh sin d'fhill sé go Sasana agus ath-chomhdhéanta do chuid eastáit (Bealtaine 1649).