Scríobh leanúint don mhír seo - Sa chás deacair seo rinne an Rí iarracht dul isteach go cúramach i gcomhghuaillíocht leis an Séú Comhghuaillíocht i 1813 gan riosca briseadh poiblí le Napoleon agus dearbhú cogaidh. De réir mar a chuaigh trúpaí na Prúise agus na Rúise isteach sa tSacsanacht san earrach, bhog an Rí ar dtús go dtí an deisceart d'fhonn teagmháil dhíreach a sheachaint agus lean sé ar aghaidh le comhghuaillíocht leis an Ostair go rúnda ó Regensburg. Conclúíodh an Comhaontú Sacsánach-Ostairiúil an 20 Aibreán agus chuir an Rí na comhghuaillithe Prúise agus na Rúise ar an eolas faoi ag an am céanna. Níorbh fhéidir le Napoleon, óna raibh Frederick Augustus in ann na hiompar taidhleoireachta a cheilt, an Rí a ghairm go práinneach go Saxony tar éis dó na trúpaí Prúise-Rúiseacha a bhuachan ag Lützen
an 2 Bealtaine. Chinn Frederick Augustus an t-ultimatum a cuireadh faoina láthair a chomhlíonadh. Gan aon ionchas ar chabhair shonraigh ón Ostair, agus i bhfianaise bua an chomhghuaillíochta Prúise - Rúise, a chuir comharthaí síochána chuig an Fhrainc anois, mhothaigh sé nach raibh aon rogha aige.