Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ag féachaint ar an deis chun Conradh Brømsebro a scriosadh, dhearbhaigh Rí Fhrídric III na Danmhairge, i 1657, cogadh ar an tSualainn, agus an dara ceann seo go mór i gceist sa Dara Cogadh Thuaidh (1655<unk>1660), agus chuaigh sé ar Bremen-Verden. Mar thoradh air seo, bhuail na Danmhairge go mór agus arm Rí na Sualainne Charles X Gustav ag conquer Jutland agus, tar éis an Mhárta na Sualainne ar fud na stráice reoite Danmhairge, Funen agus cuid mhór de Shéalainn a áitiú sula síníodh Síocháin Roskilde i mí Feabhra 1658, a thug smacht na Sualainne ar Scania, Blekinge, Bohuslän, Trøndelag, agus oileán Bornholm. Charles X Gustav aithin go tapa nach raibh a scriosadh an Danmhairg agus i mí Lúnasa 1658, sheol sé ionsaí eile ar an Danmhairg, conquered an chuid is mó de na hoileáin na Danmhairge, agus thosaigh sé ar léigear dhá bhliain ar fad de Copenhagen. Bhí an Rí Frederick III i gceannas go gníomhach ar chosaint na cathrach, ag cruinniú a shaoránaigh chun arm a thógáil, agus
chuir sé na hionsaithe na Sualainne ar ais. Chríochnaigh an léigear tar éis bhás Charles X Gustav i 1660. Sa réiteach síochána ina dhiaidh sin, d'éirigh leis an Danmhairg a neamhspleáchas a choinneáil agus smacht a fháil ar Trøndelag agus Bornholm. Ag baint amach tóir mhór tar éis an chogaidh, d'úsáid Frederick III é seo chun an monarcacht tofa a dhíscaoileadh i bhfabhar monarcachta iomlán, a mhair go dtí 1848 sa Danmhairg.