Féach ar an rann thíos agus ansin freagair an cheist ina dhiaidh sin sa teanga chéanna leis an rann:  Is próiseas réalteolaíoch é an mheicníocht Kelvin <unk> Helmholtz a tharlaíonn nuair a bhíonn dromchla réalta nó pláinéad fuar. Mar thoradh ar an fhuaraithe, titfidh an brú, agus mar thoradh air sin tiocfaidh an réalta nó an phláinéid in éineacht. Déanann an comhbhrú seo croílár na réalta / pláinéad a théamh. Tá an mheicníocht seo le feiceáil ar Iúpatar agus ar Shaoirse agus ar na maoine donn nach bhfuil a teocht lárnach ard go leor chun cumasc núicléach a dhéanamh. Meastar go ndéanann Iúpatar níos mó fuinnimh a dhíriú tríd an meicníocht seo ná mar a fhaigheann sé ón nGrian, ach b'fhéidir nach ndéanann Saturn. Is é an próiseas deireanach a fhágann go mbíonn an Iúpatar ag tiúsú ar ráta dhá sheantiméadar gach bliain. Ba é Kelvin agus Helmholtz a mhol an meicníocht ar dtús ag deireadh an naoú haois déag chun foinse fuinnimh an Ghrian a mhíniú. Faoi lár an naoú haois déag, glacadh le caomhnú fuinnimh, agus is é ceann de na hiarmhairtí a bhaineann leis an dlí seo den fhisice ná go gcaithfidh foinse fuinnimh a bheith ag an Ghrian chun leanúint ar aghaidh ag solas. Ós rud é go raibh imoibrithe núicléacha anaithnid, ba é an príomh-iarrthóir ar fhoinse fuinnimh na gréine ná géarghéarú mearthanachta.  Ceist: Ar cén dá phláinéid is féidir an mheicníocht seo a fháil?
Júpiter agus Satarn