Cuir an abairt seo a leanas i gcrích: Ba é an t-eaglaíocht pholaitiúil laistigh den Eaglais i lár an 14ú haois a bhí mar chúis leis an Scism an Iarthair. Le linn na tréimhse daichead bliain seo, d'éiligh beirt phápaí - ceann in Avignon agus ceann i Róimh - rialtas a bheith acu ar an Eaglais. Cé go ndearnadh an sceimhlitheoireacht a leigheas sa deireadh i 1417, bhí an t-údarás spioradálta sa phapais tar éis fulaingt go mór. Sa 15ú haois, thosaigh an Eoraip ag leathnú thar a theorainneacha geografacha. Ghlac an Spáinn agus an Phortaingéil, na cumhachtaí mara is mó san am, an ceannas i dtaighde an domhain. Shroich an taiscéalaíocht an leathsféar theas san Atlantaigh agus ceann theas na hAfraice. Shroich Christopher Columbus an Domhan Nua i 1492, agus d'oscail Vasco da Gama an bealach farraige chun an Oirthir a nascann an Aigéan Atlantach agus an Aigéan Indiach i 1498. Shroich Ferdinand Magellan an Áise i dtreo an iarthair thar an Aigéan Atlantach agus an Aigéan Ciúin i dturas na Spáinne Magellan-Elcano, rud a d'fhág an chéad chuairte ar fud an domhain, a chríochnaigh Juan Sebastián Elcano (1519<unk>1522). Go gairid ina dhiaidh sin, thosaigh na Spáinnigh agus na Portaingéalaigh ag bunú impireacht mhór domhanda sna Meiriceá, san Áise, san Afraic agus san Aigéan. Lean an Fhrainc, an Ísiltír agus Sasana go gairid i mbunú impireacht choilíneach mór le seilbh ollmhór san Afraic, sna Meiriceá, agus san Áise. Bliain ina dhiaidh sin
Rinne Sasana iarracht gan rath a ionradh ar an Spáinn, rud a lig do Philip II na Spáinne a cumas cogaidh ceannasach san Eoraip a choinneáil. Thug an tubaiste cinntitheach Béarla seo deis don chabhlach Spáinnis a chumas cogaíochta a choinneáil le blianta fada amach romhainn.