Scríobh leanúint ar aghaidh don mhír seo - Tar éis an Chogaidh Shibhialta, chaith Ulysses S. Grant ceithre bliana mar cheann Arm na Stát Aontaithe in am síochána. Le a defeat de Robert E. Lee agus an Chónaidhm, bhí Grant an fear is mó tóir sa tír. De réir mar a chríochnaigh an Cogadh Cathartha d'fhéach Grant ar na Pleananna san Iarthar Mheiriceá áit a raibh go leor coinbhleachtaí idir lonnaitheoirí bána, iarnróid, agus Meiriceánaigh Dúchasacha a d'fhág cogaí idir na Dúchasacha agus míleata na Stát Aontaithe. Cé go bhfuil an iarracht Fenian ionradh ar Ceanada
agus ghlac idirghabháil na Fraince i Meicsiceo cuid dá chuid ama, ba é an fócas is mó a bhí ag Grant ar Athchóiriú na stáit Theas a bhí buailte. Fuair Grant é féin gafa idir an tUachtarán Andrew Johnson, a bhí ag iarraidh cothroime don Deisceart agus leanúint leis an struchtúr sóisialta ann, agus na Poblachtánaigh radacacha sa Chomhdháil, a bhí ag iarraidh pionós níos déine a thabhairt do cheannairí na reibiliúnaigh agus níos mó cúnaimh rialtais do na sclábhaithe saor. Choinnigh Grant a tóir agus a údarás i rith na géarchéime a tháinig chun cinn le díomá Johnson. Sa bhliain 1868, ainmníodh na Poblachtánaigh Grant mar uachtarán, agus bhuaigh sé go héasca ar a dhúshlán Daonlathach.