Scríobh leanúint don mhír seo - Díreach tar éis na hoibríochta, thosaigh údaráis na Sóivéide Sovietization tapa na Liotuáine. Cuireadh an talamh go léir faoi náisiúnú. Chun tacaíocht a fháil don réimeas nua i measc na bhfeirmeoirí níos boichte, roinntear feirmeacha móra ar úinéirí talún beaga. Mar sin féin, mar ullmhúchán don choilcthiúchán deiridh, méadaíodh cánacha talmhaíochta go suntasach i iarracht na feirmeoirí go léir a mhainneachtain. Mar thoradh ar náisiúnú bainc, fiontair mhóra, agus eastát réadach, tháinig cur isteach ar tháirgeadh a d'fhág go raibh easpa ollmhór earraí ann. Cuireadh an litas Liotuánach faoi luach go saorga agus tarraingíodh siar é faoi earrach 1941. Thit caighdeán maireachtála go tobann. Cuireadh cosc ar gach eagraíocht reiligiúnach, cultúrtha agus polaitiúil, gan ach Páirtí Cumannach na Liotuáine agus a chuid óige a fhágáil. Meastar gur gabhadh 12,000 "naimhde na ndaoine". Le linn na díbirt Iúil
I rith an fheachtais i 1941, díbríodh thart ar 12,600 duine (an chuid is mó iar-oifigeach míleata, póilíní, figiúirí polaitiúla, intleachtúla agus a dteaghlaigh) go Gulags sa Sibéir faoi bheartas deireadh a chur le mionlach náisiúnta. Fuair go leor díbirt bás mar gheall ar choinníollacha neamhdhaonna; cuireadh 3,600 i bpríosún agus maraíodh os cionn 1,000.